Hμερολόγιο οδοστρώματος : Φεβρουαρίου 2012\nΤη χρονιά που γνώρισε τον Σαρτρ και συνδέθηκε μαζί του έχασε τη φίλη των σχολικών της χρόνων, τη Ζαζά, η οποία είχε στα μάτια της όλα όσα εκείνη νόμιζε ότι στερούνταν. Είχε φυσική γοητεία, ανεμελιά και χάρη, ήταν έξυπνη, ήταν πρόσχαρη, τολμηρή, γοητευτική, και διέπρεπε χωρίς κόπο στα μαθήματα, εκεί που η Σιμόν έπρεπε να μελετήσει πολύ για να διακριθεί,. Τα είχε όλα δηλαδή, ακόμα και χρήματα, ανήκε σε μια μεγάλη, πλούσια οικογένεια με πολλά παιδιά που απολάμβαναν ελευθερίες αδιανόητες για τη Σιμόν και την αδελφή της, την Πουπέτ. Η Σιμόν και η Ζαζά είχαν περάσει τη σχολική ζωή τους μέσα στις χαρές, τιςλύπες και τις συγκινήσεις της άμιλλας για τις επιδόσεις στα μαθήματα. Σε όλη τη ζωή της η Σιμόν είχε να αναμετριέται με τέτοιες ακαταμάχητες γυναίκες, ιδίως για τον έρωτα του Σαρτρ, και χρησιμοποιούσε τα ίδια όπλα που είχε στην άμιλλα με τη Ζαζά. Ήταν εργατική, απίστευτα έως ψυχαναγκαστικά οργανωμένη, αφοσιωμένη σε στόχους, γεμάτη επιθυμίες και ανοιχτή σε ιδέες και εμπειρίες.\nΕτικέτες Βιβλία, Σιμόν ντε Μπωβουάρ, Φεμινισμός, Books' journal\nΚοκκινοσκουφίτσα άνευ λύκου\nΓια μένα η Αποκριά υπήρξε ανέκαθεν ευσεβής πόθος. Όσο τη λαχτάρησα δεν την έζησα ποτέ, το γλέντι, τη μεταμφίεση, το χορό, το ξεφάντωμα. Είναι η μοίρα του παιδιού της πόλης βέβαια, μιας πόλης που δυσκολευόταν με τις γιορτές. Βέβαια όταν ήμουν παιδί υπήρχαν ακόμα αυτά που λέγαμε «Γαϊτανάκια», ένας άντρας που φορούσε στη μέση του ένα άλογο από παπιέ μασέ με χάρτινα κρόσια για να κρύβονται τα πόδια του από κάτω, περνούσε στους δρόμους συντροφιά μ’ άλλον έναν που χτυπούσε ένα ντέφι και μάζευε νομίσματα, χόρευε, έφερνε γύρους κάνοντας τα κρόσια να κουνιούνται, και μας ξετρέλαινε. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι το άλογο ήταν χάρτινο, κι ας έβλεπα από κάτω πόδια με παπούτσια, μια φορά είχα πάρει από πίσω έναν από αυτούς τους κενταύρους σέρνοντας το μικρό μου αδερφό μέχρι που κοντέψαμε να χαθούμε. Αυτά τα θαυμάσια πλάσματα όμως εξαφανίστηκαν πολύ πριν τα χορτάσουμε κι έμεινε ανεκπλήρωτο το σχέδιο να ακολουθήσω κάποτε ένα μέχρι να δω να ξεχωρίζει ο άνθρωπος από το χάρτινο ζώο.\nΜας έφτιαχναν βέβαια στολές τις Απόκριες, σατέν στολές με τούλια και πούλιες. Στο σχολείο μας υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός σε τέτοιες φιγούρες, κι η μαμά μου δανειζόταν ή μεταποιούσε κάποια στολή κάθε χρόνο. Μια φορά είχε ράψει μόνη της μια καινούργια Ουγγαρέζα με βάση ένα μικρότερο ίδιο φόρεμα και μια άλλη χρονιά είχε κάνει το ίδιο με μια βασίλισσα της νύχτας, μια τσαχπίνα εκδοχή με κοντό φόρεμα, όχι αυτή με το ποδήρες τούλι. Κάναμε χορό στο σχολείο, καμιά βόλτα στο Ζάππειο ίσως, αλλά υπήρχε μέγας τρόμος μη χαλάσουμε τη στολή, και πάλι το γλέντι έμενε υπόσχεση για το μέλλον. Όταν μεγαλώναμε θα γλεντούσαμε αληθινά. Θα πηγαίναμε σε χορούς μεταμφιεσμένων, θα φορούσαμε τη μάσκα ως το τέλος της βραδιάς, θα τρελαινόμασταν με τη μεταμφίεση και την αποκάλυψη.... Βλέπαμε στους δρόμους παρέες μασκαράδων με κέφια τρελά και περιμέναμε ανυπόμονα να μεγαλώσουμε επιτέλους.\nΈλα όμως που όταν μεγαλώσαμε για κάποιο λόγο οι Απόκριες δεν ήταν πια της μόδας. Καταρχήν η χούντα τον πρώτο καιρό απαγόρευσε την κυκλοφορία στο δρόμο με μάσκα,. Γενικά ήταν η ίδια τόσο καρναβαλίστικη που δεν γούσταρε άλλα Καρναβάλια, έπεσε και μια ακεφιά, τουλάχιστον στο δικό μου περιβάλλον. Κι έτσι ήρθαν τα πράγματα που μεγαλώνοντας έμπλεξα με παρέες σοβαρές, ή απλώς σνομπ, δεν υπήρχε περίπτωση να ντυθούμε τις Απόκριες. Περάσαμε τα τρία πρώτα άχαρα φοιτητικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη χωρίς ούτε ένα πάρτι αποκριάτικο. Την τέταρτη χρονιά είχε πέσει η Χούντα και μας απορρόφησε η πολιτική στην αρκετά ανεόρταστη μορφή της.\nΕυτυχώς η ενασχόληση αυτή είχε τη λαογραφική της πλευρά κι έγινε αποδεκτό ακόμα κι από αυστηρούς αριστερούς ότι η Αποκριά έχει την αξία της. Έτσι οργάνωνε χορούς και η εφημερίδα Αυγή όπου εργάστηκα από το 77 κι ένα σωρό άλλοι φορείς και φίλοι, αλλά πάλι δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα ποτέ. Δυστυχώς οι φίλοι μου ήταν πάντα λιγότερο τολμηροί στο θέμα της μεταμφίεσης και του χορού από μένα. Αντίθετα με ξεπερνούσαν μονίμως στην αντοχή στο κάπνισμα και το ξενύχτι. Μπορούσαν να φορέσουν το πουλοβεράκι τους και να πάνε στο πάρτι μεταμφιεσμένων, όπου τους είχαν καλέσει με αυστηρές οδηγίες να είναι οπωσδήποτε ντυμένοι κάτι, συνοδεύοντας εμένα που ήμουν πάντα ντυμένη κάτι, να κάθονται σε μια γωνιά αχόρευτοι- πώς να το πούμε αυτό;- να καπνίζουν και να πίνουν μέχρι πρωίας. Τα πιο ωραία γλέντια μου έτυχαν στο Παρίσι που έμεινα δυο χρόνια και μια φορά που ακολούθησα το Λύκειο Ελληνίδων στην Κοζάνη κι έζησα ένα καταπληκτικό έθιμο, τους Φανούς. Έχω ζήσει δηλαδή στοιχειωδώς την Αποκριά, αλλά πάντα αισθάνομαι ότι η υπόσχεση δεν πραγματοποιήθηκε.\nΑπό το Protagonhttp://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12960\nTo φυλλάδιο του μαγαζιού\nΑυτές τις μέρες βέβαια είναι ανοιχτά μεχρι\nΚρίμα που είμαι άρρωστη ακόμα, αν ήμουν καλά θα πήγαινα να βοηθήσω το Σταμάτη στο μαγαζί. Αυτές τις μέρες θα έχει δουλειά, ελπίζω, αφού πουλάει ταραμά, ταραμόγλωσσες, τουρσιά και άλλα σαρακοστιανά. Όσο κόσμο και να είχε δεν θα παρέλειπα να συστήσω τις ελιές του, που ήταν για μένα η γευστική αποκάλυψη των τελευταίων ετών.\nΤο ταλέντο πωλήτριας που κρύβω μέσα μου το είχα ανακαλύψει φοιτήτρια ακόμα, όταν είχα βρεθεί στο μαγαζί της μαμάς μιας φίλης μου και το κρατούσαμε για λίγες ώρες περνώντας όλες τις αγωνίες και το σασπένς της προσπάθειας να πουλήσουμε κάτι. Έκτοτε βέβαια παρέμεινε λανθάνον όπως πολλά τέτοια ταλέντα και το ξέθαψα πάλι πριν λίγο καιρό στο μαγαζί του Σταμάτη και της Λουίζας, ένα Σάββατο όπου έμεινα πέντε ώρες. Βασικά θεώρησα πως ήταν κρίμα να περνάνε τόσοι άνθρωποι από κει και να μην έχουν ιδέα για κείνες τις ελιές, που εμένα με είχαν συνεπάρει, οπότε πρότεινα ένα είδος ενημέρωσης σε όσους έριχναν μια ματιά στη βιτρίνα. Οι περισσότεροι είχαν την κλασσική επιφύλαξη των πελατών απέναντι σε μαγαζάτορες, καναδυό έδειξαν διατεθειμένοι να δοκιμάσουν. Αναρωτιέμαι πόσες ώρες και πόσες μέρες θα είχα το κουράγιο να το κάνω αυτό αν ήταν η δουλειά μου.\nΚάποια στιγμή πέρασε μια γυναίκα που θαύμαζε την τοιχογραφία με την ελιά. «Ευλογημένο δέντρο» μου λέει. Είναι μια υπέροχη ζωγραφιά- προσφορά της ζωγράφου ξαδέρφης των ιδιοκτητών. Και μου διηγείται την ιστορία της ζωής της, που ήταν από την Καλαμάτα κι είχε μείνει χήρα νέα κι είχε μεγαλώσει τα παιδιά της μόνη της, χάρις στις ελιές της. Μια ωραία γυναίκα, ευγενική φυσιογνωμία, μαυροντυμένη, αλλά πεισματάρα. Επέμενε ότι μόνο οι ελιές Καλαμών αξίζουν. Εντάξει, καταλαβαίνω ότι όταν σε έχουν θρέψει, εσένα και τα παιδιά σου, πρέπει να τις υπερασπίζεσαι, αλλά όχι κι έτσι.\nΤμήμα της πανδαισίας βρώσιμης ελιάς\nΘα την πλήγωνα πολύ να επιμείνω ότι οι ελιές Καλαμών έχουν τη φήμη, αλλά άλλες έχουν τη χάρη για αποκαλύψεις νέων γεύσεων; Διότι τις Καλαμών τις ξέρουμε όλοι παιδιόθεν, όπως και να το κάνεις. Όμως εκείνες τις θρούμπες Χαλκιδικής, τις ανάλατες Βόλου, τις διάφορες τσακιστές, ή τις μικρούλες που δεν θυμάμαι από πού είναι, εκείνες τις χιώτικες, ή τις άλλες ζαρωμένες, όλες τις ποικιλίες τέλος πάντων που ανακάλυψα εκεί, και που οι μερακλήδες τις ήξεραν από δεκαετίες, δεν μπορώ να πω ότι τις είχαμε στο καθημερινό τραπέζι. Είναι κρίμα δηλαδή, έπρεπε στην ελιά να είμαστε εξπέρ ως λαός και άνθρωποι, είναι πραγματικά το ευλογημένο μας δέντρο.\nΕλπίζω να χρειάζεται βοήθεια το μαγαζί και τις επόμενες μέρες, μόλις σταθώ στα πόδια μου και βγω ξανά στον κόσμο των υγιών, να πάω να συνεχίσω τη σταυροφορία ενημέρωσης του κοινού στη Βαρβάκειο. Βέβαια δίπλα στα κρέατα η ήρεμη ελιά αδικείται, αλλά τι να κάνουμε, αυτή είναι η μοίρα των ήρεμων και πρέπει να συνηθίζουν.\nΗ Ντομινίκ Σαντά και η Στεφανία Σαντρέλι θα ταίριαζε να\nτο γυρίσουν ταινία το βιβλίο\nΚρεβατωμένη με γρίπη ή γενική αδυναμία αντίδρασης στην κατάθλιψη, το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να διαβάσω το βιβλίο της Ντόρας Ρωζέτη «Η ερωμένη της», και να περιπλανηθώ στην καημένη την Αθήνα του 1920. Η παθιασμένη και τυραννισμένη Ντόρα έδινε ραντεβουδάκια με την ερωμένη της στη ρομαντική λεωφόρο Αλεξάνδρας. Πήγαινε εξοχικές βόλτες στη Λιοσίων, περπατούσε κάτω απο τα πεύκα, έβρισκε εκεί μικρά ταβερνάκια. Νοίκιαζε δωμάτια που τα μοιραζόταν, δυο κρεβάτια σε ένα δωμάτιο. Πήγαινε βόλτες στο Ζάππειο, έκανε μπάνια στο Φάληρο. Πήγαινε σε χορούς που γίνονταν σε αίθουσες με θεωρεία γύρω- γύρω. Στα σπίτια πήγαιναν σε απρεμιντί. Έκανε μια μεγάλη, σπάταλη εκδρομή στο Λουτράκι με το τραίνο. Έτρωγε σε μαγειρεία, αγόραζε στραγάλια για να ξεγελάσει την πείνα της, και δεν άντεχε να απομακρυνθεί από την Αθήνα της ελευθερίας, την πόλη όπου μπορούσε ν’ αγαπά την ερωμένη της. Δεν υπήρχε βέβαια και τόση ελευθερία τελικά, το κουτσομπολιό και η κατακραυγή κυνήγησαν τον έρωτά τους, στο τέλος του βιβλίο φεύγουν μαζί για την Ιταλία, για μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά και πάλι. Στην Αθήνα είχε γνωρίσει η συγγραφέας την ερωμένη της, την είχε πλησιάσει, την είχε δει να κάνει την κοσμική ζωή της κατά περιόδους, που την απομάκρυνε από κοντά της.\nΗ φρασεολογία και ο τρόπος που χρησιμοποιεί στο κείμενο μερικές λέξεις μου θύμισε τον πατέρα μου τις σπάνιες φορές που μιλούσε για τα νεανικά του χρόνια. Πήγαινε κι εκείνος σε απρεμιντί, σε θέατρα, σε χορούς, και έλεγε το πεσιμιστικό πεσιμίστικο, το περισσότερο πιότερο, και διάφορα άλλα που θεωρούνταν τότε μοντέρνα και σιγά- σιγά ξέφτισαν ή υποχώρησαν στη διαρκή αντεπίθεση των συντηρητικών. Η μοντέρνα ΑΘήνα του μεσοπολέμου ξεχάστηκε με την πολεμική ισοπέδωση.\nΗ γλώσσα και το στυλ του βιβλίου, το άμεσο, κοφτό στυλ ήταν το όπλο του αγώνα που έδινε σε όλα τα επίπεδα η συγγραφέας και ηρωίδα του. Έρωτας, συμβάσεις, επιστήμη, ανισότητες, απολαύσεις, δικαιώματα, ειλικρίνεια, δυνατότητες έκφρασης, όλα έπρεπε να κατακτηθούν με κόπο και τόλμη. Βγάζεις το καπέλο στη γυναίκα αυτή που κάθισε κι έγραψε κάτι τόσο άμεσο και τολμηρό στην Αθήνα του 1920- 30, και δεν μπορεί ο νους να μην ξαναγυρίσει στο αντικείμενο της θλίψης αυτών των ημερών, την ίδια την απαρνημένη Αθήνα.\nΚαι μια λεπτομέρεια: η συγγραφέας και ηρωίδα είναι φοιτήτρια. Τότε πλήρωναν δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο και φυσικά αγόραζαν τα βιβλία. Γι αυτό όταν οι γονείς έμαθαν τα νέα της κόρης τους έκοψαν το επίδομα, και τότε ήταν που χρειάστηκε να πεινάσει και να δουλέψει.\nΠαρατημενος σταθμός στο Νιοχωρι\nΤαξίδι στα Λεχαινά για εργασία. Το βράδυ μετά την ταβέρνα πάμε στο μπαρ του σταθμού. Δεν υπάρχει πια τρένο, έφτιαξαν ένα μπαρ στο μισό από το κτίριο του σταθμού. Το έφτιαξαν πολύ ωραίο, αναδείχθηκε το πέτρινο κτίσμα. Μέσα έχει μια γιγαντοοθόνη και βλέπουν ειδήσεις. Η παρέα πίνει ουίσκι και συζητά πολιτικά. Ρωτάω αν είναι αλήθεια ότι το τρένο δεν περνά. Ναι, λένε, κρίμα, η διαδρομή σταμάτησε πια.\nΚάποτε το τρένο έφτανε ως την Καλαμάτα. Υπήρχαν επίσης διακλαδώσεις, όπως είναι ο Οδοντωτός. Τώρα δεν πάει ούτε στην Πάτρα. Από το Κιάτο που τερματίζει ο Προαστιακός παίρνεις λεωφορείο.\nΌταν είχα πρωτοέρθει εδώ, πριν είκοσι χρόνια και βάλε, υπήρχε ακόμα και η διαδρομή από τα Καβάσιλα στην Κυλλήνη, διακλάδωση της γραμμής Πάτρα- Καλαμάτα. Μπορούσες να πας για μπάνιο στη θάλασσα με το τρένο, κι αυτό έκαναν οι γριές από τα χωριά της περιοχής. Οι περισσότεροι είχαν δικό τους αυτοκίνητο, δεν χρειάζονταν τρένο. Ήταν ελλειμματικό φυσικά, αλλά δεν ξέραμε τότε πόσα λεφτά πετιόνταν από το παράθυρο. Νομίζαμε ότι δεν υπάρχει αρκετή χρηματοδότηση. Και γράφαμε, γράφαμε ρομαντικές προτροπές… Βοηθήσαμε ίσως να δίνονται τα κονδύλια που ξοδεύονταν για την πολυτελή ζωή των στελεχών, τα οποία άφηναν το δίκτυο να ρημάζει και τον εκσυγχρονισμό να γίνει έννοια που αποτελεί στίγμα για όποιον τον οραματίστηκε, για όποιον εργάστηκε να εκσυγχρονίσει οτιδήποτε.\nΛίγο αργότερα καταργήθηκε η γραμμή για την Κυλλήνη και γρήγορα καταπατήθηκε. Ωστόσο η κεντρική γραμμή, που περνούσε από τα Λεχαινά, νομίζαμε θα ζούσε, υπήρχαν τουρίστες που τη χρησιμοποιούσαν το καλοκαίρι, ευρωπαίοι συνηθισμένοι να παίρνουν τρένο. Αν και θα πρέπει να σκέφτονταν ότι ταξιδεύουν και στο χρόνο έτσι που έβλεπαν αυτούς τους σταθμούς παρατημένους από τον καιρό του Τρικούπη, αυτά τα παμπάλαια συστήματα και τους αδιάφορους υπαλλήλους.\nΤο τρένο δεν περνάει πια. Οι άχρηστες γραμμές του έξω από το μπαρ είναι σαν ουλές από πληγές που δεν κλείνουν. Οι προσπάθειες των ανθρώπων που θεωρούσαν ότι έπρεπε να έχει τρένο η Πελοπόννησος. Ο Τρικούπης κι άλλοι που πίστευαν ότι αξίζει στην Ελλάδα να γίνει ευρωπαϊκή. Βέβαια τα τρένα δεν είναι μόνο ευρωπαϊκά, η οθωμανική αυτοκρατορία είχε τότε επίσης τρένα, η Ινδία και η Αφρική, η Κίνα και η Αμερική, όλες οι χώρες είχαν γεμίσει την ίδια εποχή σιδηροδρομικές γραμμές. Άραγε πώς να είναι αλλού οι σιδηρόδρομοι; Έχει συμβεί αλλού τέτοια εγκατάλειψη μετά από τόσα σκάνδαλα και απάτες; Έχει περιφρονηθεί αλλού τόσο πολύ και τόσο καταστροφικά το κοινό μέσο συγκοινωνίας, η κοινή περιουσία που εξυπηρετούσε τους φτωχούς πιο πολύ, τους νέους, τον καθένα, έχει αφεθεί αλλού τόσο ανέμελα να σκουριάσει, να χρεοκοπήσει, να κλείσει;\nΒγαίνω έξω και περπατώ στις παρατημένες γραμμές, κάθε τόσο κοιτάω μήπως έρχεται τρένο. Το κεφάλι, το κορμί, συνδυάζει τις γραμμές με το πέρασμα τρένου. Ας ξέρω ότι δεν περνά, δεν θα περάσει πια, δεν υπάρχει περίπτωση. Είναι σαν φλέβες οι σιδηροδρομικές γραμμές, δεν συνηθίζεις εύκολα την ιδέα πως δεν περνάει τίποτε πια. Τσαφ- τσουφ, το τρένο δεν περνά, τσαφ τσουφ δεν περνά και δε σφυρά.\nAπό το Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12808\nΕτικέτες Τρένα, PROTAGON\nΓύρω- γύρω την πηγαίνω τη Σταδίου και την Κοραή, δεν αντέχω ακόμα να τα’ αντικρίσω. Είναι μερικά χρονάκια πια που η απειλή για καταστροφή φωνάζει από τους τοίχους, αλλά δεν θέλαμε να την ακούσουμε. Οι άνθρωποι δεν περπατάνε, δεν κοιτάνε γύρω τους, δεν διαβάζουν τα γκράφιτι στους τοίχους. Ή κι αν το κάνουν είναι ανίσχυροι. Τι να κάνουν δηλαδή, να φτιάχνουν ανθρώπινες ασπίδες στις διαδηλώσεις της ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ;\nΕίναι καιρός που έχει γίνει δύσκολη η βόλτα στην Αθήνα. Ειδικά η Σταδίου είναι σκοτεινή δεκαετίες τώρα, ο δρόμος που θα πήγαινε στο Στάδιο. Η Πανεπιστημίου είναι φωτεινή αλλά έρημη. Τα μεγάλα πεζοδρόμια της δεν ξέρει τι να τα κάνει. Δεν έχει καφενεία πια, δεν έχει ούτε παγκάκια, ο κόσμος κρυώνει, δε σηκώνει το κεφάλι στον ανοιχτό ορίζοντα. Περνάω μπροστά από την Τράπεζα της Ελλάδος χωρίς συγκίνηση και καμάρι, όπως ένιωθα παλιά για τη δουλειά της μαμάς μου. Η μαμά μου ανήκε στο επιβλητικό αυτό κτίριο που συμβολίζει την ελληνική οικονομική ύπαρξη.\nΣτη Σταδίου ήταν το γραφείο του μπαμπά μου. Σταδίου- Πανεπιστημίου είναι ο τόπος μου, είναι η πατρίδα μου. Ο πατέρας μου με πήγαινε βόλτα στην Αθήνα, να μου τη δείξει. Δεν ήταν ένα μέρος για να παίξεις βέβαια, δεν είχε πολύ καιρό για χάζεμα. Πιο πολύ ήταν μια υπόσχεση για το μέλλον, η πόλη όπου θα ζούσα. Σταθήκαμε πολλές φορές μπροστά στη Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο, την Ακαδημία, να με ρωτήσει τι είναι αυτά τα κτίρια. Πήγα κι εγώ τα παιδιά μου αργότερα, κι έκανα την ίδια δουλειά, τα ρωτούσα μέχρι να μάθουν τι ήταν το καθένα.\nΤο πρώτο γραφείο του μπαμπά μου ήταν στο μέγαρο της Λαίδης Λω. Είχε τεράστιους διαδρόμους, πάτωμα από αγυάλιστο ξύλο, και τα πιο ψηλά ταβάνια που είχα δει στη ζωή μου. Από το παράθυρο του γραφείου του φαινόταν ένα άλλο κτίριο με μωσαϊκά στην πρόσοψη. Υπήρχε μια εικόνα του Οιδίποδα με τη σφίγγα, εκείνη η κλασσική που ο Οιδίποδας ακουμπά χαλαρά στο γόνατο του.\nΓκρεμίστηκαν όλα. Ο πατέρας μου μετακόμισε το γραφείο του σε ένα τεράστιο κτίριο, πάλι στη Σταδίου, απ’ αυτά που είχαν δικηγορικά γραφεία στη σειρά. Ήθελα να μου έχει δείξει κι άλλα μέρη πριν γκρεμιστούν. Αλλά ίσως καλύτερα που δεν μου τα έδειξε, καλύτερα να μη μου είχε δείξει τίποτε, να μη με νοιάζει τώρα που καίγεται η Αθήνα.\nΉταν για κείνους η πρωτεύουσα, η Αθήνα ήταν ο πόθος τους. Να έρθουν εδώ, να χαθούν στο πλήθος, να ελευθερωθούν. Εδώ βρίσκονταν τα Πανεπιστήμια που ονειρευόταν η μαμά μου. Εδώ ήταν το κέντρο, οι δυνατότητες, οι δουλειές, η τύχη τους. Έρχονταν στην Αθήνα με κάθε τρόπο.\nΠρολάβαμε να φάμε γλυκό στο Ρωσικόν, κάτω προς Ομόνοια, να δώσουμε ραντεβού στο Πικαντίλυ, στο Σύνταγμα σε ένα καφενείο που το λέγαμε "Οι πορτοκαλιές καρέκλες". Τόσο μικρή πόλη, κι ας έχει εκατομμύρια κατοίκους.\nΧρόνια τώρα ερημώνει το κέντρο. Τα καφενεία κλείσανε, τα μαγαζιά αραίωσαν, ο κόσμος δεν έρχεται βόλτα στους δρόμους αυτούς. Προτιμά τα στενά, Μοναστηράκι, Ψυρρή, λες και δεν μας αξίζουν ανοιχτοί ορίζοντες. Καμιά φορά νιώθω σα να ήταν η Αθήνα ένα όραμα που δεν έγινε πραγματικότητα ποτέ. Μου καρφώνεται ο στίχος του Ερωτόκριτου καθώς κατεβαίνω την ασυνάρτητη πια Σταδίου:\nΤάξω πως δεν σε γνώρισα μητ’ είδα σε ποτέ μου\nΜα ένα κερί αφτούμενο εκράτουν κι έσβησέ μου\nΑν ήταν εδώ ο Γαβριάς, θα πήγαινε με τους κουκουλοφόρους, δήλωσε ο Αλαβάνος, όχι με τα μπλοκ των κομματικών νεολαιών. Ο μέγας διαστρεβλωτής δεν αρκείται να ξεφτιλίζει τις ιδεολογίες, ανέλαβε να τσακίσει και τους λογοτεχνικούς μύθους. Βέβαια, είναι πιο ανυπεράσπιστοι. Τι ξέρουμε για τον Γαβριά; Μόνο μια εικόνα μπορεί να έχει μείνει στο μυαλό μας.\nΟ Γαβριάς των Αθλίων του Ουγκώ ήταν παιδί των άθλιων Θεναρδιέρων. Ο πατέρας του ανήκε στον υπόκοσμο, η μάνα του ήταν μέγαιρα, οι αδερφές του πόρνες, ο ίδιος αλητάκι. Δεδομένα άθλια λοιπόν, αλλά το παιδί ήταν ένα κεφάτο σπουργίτι, τριγυρνούσε και τραγουδούσε, ζούσε όπου έβρισκε, όπως μπορούσε. Κάποια στιγμή περιμάζεψε δυο παιδάκια χαμένα στην πόλη κι έγινε προστάτης τους. Ήταν τα μικρά αδέρφια του, αλλά δεν το ήξερε. Μιλάμε για μυθιστόρημα. Στο οδόφραγμα του 1830 όπου πήγε μαζί με τους επαναστάτες φίλους του, σκοτώθηκε τραγουδώντας. Ήταν δηλαδή ένα παιδί- υπόδειγμα για τον Ουγκώ της τάξης των εξαθλιωμένων που αποκτά συνείδηση και διεκδικεί πολιτικά καλύτερη θέση και δικαιώματα. Αυτό το παιδί θα πήγαινε λέει να κάψει την Αθήνα. Ε όχι, δεν θα πήγαινε. Γιατί έτσι θα ξαναγυρνούσε στον υπόκοσμο από όπου προερχόταν, κι αυτό δεν ενδιέφερε ούτε το Γαβριά, ούτε τον Ουγκώ. Ο Γαβριάς πάλευε να γίνει καλύτερος ο ίδιος, εκτιμούσε τα καλά πράγματα που συναντούσε στη ζωή του και στην πόλη του. Στο βιβλίο υπάρχουν άλλα πρόσωπα που δεν ενδιαφέρονται να ξεφύγουν απο τη μοίρα τους, πρόσωπα που έχουν ξεχαστεί. Ο Γαβριάς δεν ήταν τέτοιος ήρωας, γι αυτό τον θυμόμαστε.\nΜε ανθρώπους σαν αυτούς που περιγράφει ο Αλαβάνος ο Ουγκώ δεν θα είχε γράψει μυθιστόρημα ή θα ήταν κάποιο της σειράς. Οι ήρωες του αγαπήθηκαν επειδή είχαν προσωπικότητα και δεν αφέθηκαν στη μοίρα του στερεότυπου της τάξης τους. Ο κατεργίτης Γιάννης Αγιάννης ο αδικημένος συνάντησε έναν επίσκοπο, ναι επίσκοπο, ο οποίος τον άλλαξε. Τον έκανε να μετανιώσει και να παλέψει σε όλη του τη ζωή να εξαγοράσει τις μικρές κλοπές του. Έγινε ευεργέτης, αλλά η κοινωνία στο πρόσωπο του Ιαβέρη συνέχισε να τον κυνηγά, μέχρι που ο Ιαβέρης συνειδητοποίησε ποιον κυνηγούσε και αυτοκτόνησε.\nΟι ήρωες του Ουγκώ δεν είναι τα ταξικά στερεότυπα που προσπαθεί να δείξει ο Αλαβάνος. Είναι πρόσωπα που παλεύουν με τη μοίρα τους, προσπαθούν να την αλλάξουν. Ο Ουγκώ καταγγέλει τις αδικίες, αλλά μέσα απο πρόσωπα που περνάνε κρίσεις συνείδησης και μεταμορφώνονται.Σ' αυτό πίστευε ο Ουγκώ, στη δυνατότητα των ανθρώπων να αλλάζουν, και ζητούσε ίσες ευκαιρίες. Δεν ζητά επιείκια για τον μικροεγκληματία Γιάννη Αγιάννη αλλά επανένταξη, αποδοχή, ανθρωπιστικούς νόμους και καλύτερο σωφρονιστικό σύστημα.\nΞέρετε τι θα του έλεγε ο Γαβριάς του Αλαβάνου;\nΗ Αθήνα χάλια μέρος\nΣ' αυτό φταίει ο Βολταίρος\nΔεν θα βρεις τον Ιλισό\nΓράψε λάθος του Ρουσώ\nΟ Αλαβάνος είναι γέρος\nΠαριστάνει τον μικρό\nΔημοσιεύτηκε στην Athens Voicehttp://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CE%AE%CE%B3%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5-%CE%BF-%CE%B3%CE%B1%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%82\nΣημ. Το τραγουδάκι του Γαβριά στο οδόφραγμα λίγο πριν σκοτωθεί, σε μετάφραση Μανώλη Σκουλούδη\nΑν δεν έγινα νοταίρος\nσ’ αυτό φταίει ο Βολταίρος\nειμ’ ένα στρουθί μικρό\nγράψε λάθος του Ρουσσώ\nΧάμου αν στρώθηκα τα υστέρου\nγράψε λάθος του Βολταίρου\nλάσπη τώρα κι αν μασώ\nγράψε λάθος του Ρου…\nΕτικέτες Αριστερά, επανάσταση, Athen's Voice\nΓια τον άγιο Βαλεντίνο ήθελα να γράψω και βρέθηκα να περνάω ένα βράδυ πένθους άγρυπνο. Για τον Άγιο Βαλεντίνο που όλο τον κατηγορούν για κιτς κι όμως προσπαθεί να μας διδάξει κάτι βασικό, ότι υπάρχουν τρόποι προσέγγισης του αγαπημένου προσώπου, κι αν δεν μπορείς να τους επινοήσεις μόνος μπορείς να καταφύγεις σε όσους έχουν επινοηθεί εδώ και αιώνες. Στην ουσία ο άγιος προσφέρει λίστες από επιλογές, λουλούδια, κοσμήματα, αρκουδάκια, βιβλία, έξοδοι για δείπνο ή απλώς φιλιά και χάδια, ή ποιήματα και αφιερώσεις. Σημασία έχει όχι μόνο ν’ αγαπάς, αυτό σου συμβαίνει θες δε θες στο μάταιο τούτο κόσμο, σημασία έχει να βρίσκεις τρόπους να το εκδηλώσεις. Κι αν οι τρόποι αυτοί καταφέρουν να κάνουν και τον άλλον να σε αγαπήσει, τότε γιορτάζεις το θρίαμβο του έρωτα.\nΔιότι ξέρετε, ο έρωτας δεν είναι πάντα με την πρώτη ματιά. Πολλές φορές χρειάζεται καλλιέργεια, επιμονή, και προσπάθεια. Ο Σουάν ας πούμε, ο ήρωας του Προυστ στο πιο διαβασμένο από τα βιβλία της ‘Αναζήτησης του χαμένου χρόνου’ στην αρχή περιφρονούσε την Οντέτ, κι ύστερα που του έλειψε η θέρμη και οι φροντίδες της, την ερωτεύτηκε μέχρι τρέλας.\nΚαι για τους μακροχρόνιους δεσμούς ο άγιος προσφέρει την ευκαιρία να ασχοληθείς για λίγο με το μακροχρόνιο έτερο ήμισυ, να του χαρίσεις ένα έξτρα χαμόγελο, να του φτιάξεις ένα τσάι, κάτι παραπανίσιο τέλος πάντων. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που δεν εκτιμά το κάτι παραπάνω, και το μυστικό που σας αποκαλύπτω είναι ότι όσο μεγαλώνει ο κάθε άνθρωπος επί του πλανήτη χάνει και όποιο σνομπισμό είχε στα νιάτα του για το κάτι παραπάνω.\nΤέτοια ήθελα να γράψω από προχτές. Αλλά φαίνεται πως δεν μας επιτρέπει πια η ζωή να ασχολούμαστε με τέτοια. Πρώτον έκλεισε το ανθοπωλείο της γωνίας που είκοσι τόσα χρόνια μου υπενθύμιζε όλες τις γιορτές. Μέσα σε μια μέρα, πότε πέρασα τελευταία φορά; Τίποτε δεν είπε ο νεαρός, το είχε σενιαρισμένο όπως πάντα, πέρασα δίπλα του ανυποψίαστη, κι αυτός είχε πάρει κιόλας την απόφασή του. Ούτε ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι, μια κουβέντα, κάτι. Να μάθουμε πού πάει.\nΤο μαγαζί το ήξερα αφότου το είχε ο πατέρας του βουλκανιζατέρ. Πάνε τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Είχα τότε μοτοσικλέτα και με βοηθούσε ο άνθρωπος κάθε τρεις και λίγο, όχι μόνο όταν έσκαγε λάστιχο. Ένας ευγενικός, όμορφος άντρας. Μια μέρα μου λέει, έχω κουραστεί πολύ μ’ αυτή τη δουλειά, ονειρεύομαι ν’ ανοίξω ανθοπωλείο. Ωχ, του είχα πει, αν ανοίξετε εσείς ανθοπωλείο, εμένα ποιος θα με βοηθάει με τη μηχανή;\nΤο’ πε και το’ κανε. Άνοιξε ανθοπωλείο. Περίπου την ίδια εποχή που παράτησα κι εγώ τη μοτοσικλέτα. Ακριβώς τη στιγμή που χρειαζόμουνα λουλούδια στη ζωή μου, τη στιγμή που η οικογένεια μεταφράζεται σε χιλιάδες μικρές καθημερινές ανάγκες λουλουδιών. Είχε πάντα ωραία και φτηνά λουλούδια το μαγαζί, το τιμούσα δεόντως. Και μόνο να βλέπω τον ευχαριστημένο ιδιοκτήτη που είχε κάνει πραγματικότητα το όνειρό του, μου έφτιαχνε κάθε φορά τη διάθεση.\nΤα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί, είχαν έρθει στη δουλειά τα παιδιά του. Καμιά φορά τον έβλεπα με το εγγόνι του. Κάθε φορά απολάμβανα την υπενθύμιση της γιορτής της μητέρας, του αγίου Βαλεντίνου, κάθε γιορτής που είναι ευκαιρία να αγοράσεις λουλούδια. Και ξαφνικά ν’ αδειάσει το μαγαζί χωρίς λέξη. Όπως εξαφανίζονται κάθε μέρα μικρές επιχειρήσεις προς άγνωστη κατεύθυνση, φεύγουν οι άνθρωποι από γύρω μας χωρίς να πουν τίποτε, αξιοπρεπείς ως την τελευταία στιγμή.\nΚι ενώ έλεγα θα επιμείνω, θα γράψω για τον άγιο Βαλεντίνο παρόλη τη θλίψη μου, ήρθε η καταστροφή της Αθήνας. Τώρα έχω να λύσω το θέμα, πώς βγαίνουν έξω και περπατάνε στη Σταδίου.\nΚαι δικαιολογούν τους εμπρησμούς με την ανεργία, να δεις. Δεν φτάνει το έγκλημα, μας ειρωνεύονται που πονέσαμε κιόλας.\nΑπό το Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12635\nΕτικέτες Αγιος Βαλεντίνος, λουλούδια, PROTAGON\nΤο ταβάνι του Αττικού\nΑπό το Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12607\nΕτικέτες Αθήνα, επανάσταση, μαγαζιά, PROTAGON\nΤα παιδιά μου ως παιδιά\nΈνας κλαυθμός πλανιέται πάνω από την Ελλάδα, όχι μόνο πάνω, και κάτω και παντού. Ένας σχεδόν υποχρεωτικός θρήνος, για τη νέα γενιά που βρίσκεται σε αδιέξοδο. Σα χορός αρχαίας τραγωδίας με βραχνές φωνές μας καλούν ομιλίες και άρθρα να βγούμε να κλαίμε, να οικτίρουμε και να στηθοδερνόμαστε για τα καημένα τα παιδιά μας που δεν έχουν καμία προοπτική. Έχω τρία παιδιά κι αισθάνομαι περίεργα. Πρέπει να νιώθω τύψεις που τα γέννησα; Καλά, αυτό εννοείται, κάθε μάνα νιώθει τύψεις που έκανε παιδιά στο δύσκολο αυτό κόσμο, ούτως ή άλλως. Σε κρίση ή σε ανάπτυξη, κάθε μάνα είναι ένοχη και προσπαθεί να εξαγοράσει το σφάλμα της, γιατί δεν μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά σε όλη τη ζωή τους. Αλλά πόσο πια να δείχνει την ενοχή; Και με τι τρόπο να τη δείχνει;\nΑντί να θρηνούμε καλύτερα να δημιουργούσαμε συνθήκες σαν αυτές που μαθαίνουν τα παιδιά ότι αξίζουν, συνθήκες ζωής βασισμένες στο σεβασμό σε γνωστούς νόμους, όχι σε κάποιους μυστήριους κώδικες πιάτσας, συνθήκες ισότητας ευκαιριών και αξιοκρατίας, όχι κόλπα και απάτες και μέσα και δόντια και βολέματα, συνθήκες που θα τους επέτρεπαν να ελπίζουν ότι μπορούν να συνεννοηθούν με τον κόσμο στη γλώσσα που μαθαίνουν. Αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη εξυπηρέτηση.\nΑπό το Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.home\nΑνεβαίνω τη Μπενάκη με σκυμμένο το κεφάλι να κόβει τ’ αγιάζι. Πάω από το πεζοδρόμιο, προσπαθώ στη γωνία να βρω τόπο ανάμεσα σε μοτοσικλέτες και λοιπά εμπόδια, να περάσω απέναντι, αντικρίζω ένα παλιό σπιτάκι, μικρούτσικο, ερειπωμένο, να το έχουν βάψει και σενιάρει, να περιμένει να εμφανιστεί ενδεδυμένο με σεμνό πέπλο. Πριν προλάβω να χαρώ, κοιτάζω παραπάνω, ανεβαίνουν πίσω από την ειδυλλιακή πρόσοψη οι όροφοι από μπετόν και ξεπερνάνε ελαφρώς σε ύψος τις παραδίπλα πολυκατοικίες. Μια φλούδα είναι το σπιτάκι, η αξιοποίηση του οικοπέδου από πίσω εξαντλήθηκε κανονικά. Πόσο κανονικά; Πόσο μπορείς να χτίσεις σε τόσο στενό δρόμο; Ένα λοξό σοκκάκι είναι, δε χωράνε ούτε δυο μηχανές να διασταυρωθούν. Πολύ, με βεβαιώνει η ώχρα πρόσοψη, που μοιάζει να σηκώνει στα αδύνατα κολωνάκια της πρώην ταράτσας της το βάρος ολόκληρου του κόσμου.\nΔε χόρτασε ορόφους η Αθήνα, δε γνώρισε εμπόδια, διατηρητέα και άλλα παρεμφερή. Η κρίση δε σταμάτησε την εφευρετικότητα Ελπίζουν οι άνθρωποι, σου λέει κρίση είναι, τι θα κάνει; Θα περάσει. Κι όταν περάσει πάλι θα έρθει ο φτωχός ή και ο ολίγον πλούσιος να στριμώξει το βλέμμα του σε πέντε μέτρα απόσταση από τον απέναντι τοίχο, να στριμώξει τη μοτοσικλέτα του στο ελάχιστο κενό που έχει απομείνει για να περνάει απέναντι, να στριμώξει και τον πισινό του πλαγίως για να χωρέσει στη γωνία, Μπενάκη και Γραβιάς, της ηρωικής. Δεν θα τ’ αλλάξει η κρίση τα γούστα του στριμώγματος, εδώ σας έχω.\nΟκτώ όροφοι λοιπόν στο οικόπεδο που ήταν για ένα σπιτάκι με κηπάκι, χωρίς πεζοδρόμιο βεβαίως, χωρίς πάρκινγκ και χωρίς ανάσα. Όταν είχαμε ανάπτυξη χτίζαμε μέχρι εκεί που έφτανε το σχέδιο του οικοπέδου και λίγο παραπάνω. Τώρα που δεν έχουμε ανάπτυξη χτίζουμε μέχρι κει που φτάνει το σχέδιο του οικοπέδου και λίγο παραπάνω. Δεν θα μας κάνει η κρίση να θέλουμε καλύτερη ζωή. Δεν θα αμφισβητήσουμε τα πρότυπα μας.\nΦωτογραφίζω το ενδιαφέρον οικοδομικό φαινόμενο, την ανακαινισμένη προσοψούλα του νέου πολυόροφου και συνεχίζω ποδαράτο. Στο σπίτι ανοίγω το ραδιόφωνο. «Η Αθήνα θα ερημώσει», λέει κάποιος ειδικός. Τι ήταν αυτός, δεν άκουσα, κοινωνιολόγος, πολεοδόμος; Κάτι τέτοιο. «Η Αθήνα θα ερημώσει και θα ρημάξει» συνεχίζει.\nΜάλιστα. Είναι καλεσμένος στο σταθμό του Δήμου Αθηναίων. Πάνω που κάθισα να φάω, δεν μου αρέσει ν’ ακούω προφητείες καταστροφής. Σηκώνομαι και το κλείνω. Προλαβαίνω ν’ ακούσω ότι αυτό θα συμβεί επειδή ο κόσμος θα γυρίσει στις επαρχίες του. Αναρωτιέμαι πού να μένει αυτός, στην Αθήνα, ή κάπου βόρεια; Ή κάπου νότια; Αν μένει στην Αθήνα θα ξέρει ότι η Αθήνα θα είχε ερημώσει προ πολλού αν δεν έρχονταν νέοι φτωχοί να την κατοικήσουν. Κανένας άνθρωπος που θέλει καλύτερη ζωή δεν κάθεται σε πόλη τόσο στριμωγμένη αν μπορεί να φύγει. Η Αθήνα θα ερημώσει ούτως ή άλλως αν οι καινούργιοι της κάτοικοι βρουν κάπου καλύτερα να πάνε, όπως βρήκαν οι παλιοί. Αλλά τώρα που σκουραίνουν τα πράγματα μπορεί ν’ αργήσουν.\nΘα έχουν την Αθήνα στο μυαλό τους βεβαίως όλοι, είτε φύγουν είτε όχι Πάντα. Η Αθήνα είναι ιδέα, είναι μύθος, είναι δόξα. Μια ιδέα σα σκισμένο κάλυμμα, τραβηγμένο απ' όλες τις μπάντες, σαν αυτή τη φλούδα της πρόσοψης από το παλιό σπιτάκι που μάταια προσπαθεί να σκεπάσει το πολυόροφο πίσω της.\nστις Φεβρουαρίου 10, 2012\nΠώς σας φαίνεται αυτό το προσκυνητάρι στην Πατησίων; Νέο απόκτημα, σιδερόφραχτο κουτί ιδιωτικής αφιέρωσης κολλημμένο στο δέντρο στο στύλο, στο κάγκελο, στη στενή γωνία με τη Σολωμού.\nΦαίνεται ότι είμαι άπονος άνθρωπος, γιατί μόλις το ειδα, αντί να νιώσω συμπόνοια γι αυτόν που το έστησε, αγανάκτησα για την κατάληψη δημοσίου χώρου. Παραπάνω, στα Εξάρχεια, έχει στηθεί κι άλλο ιδιωτικό μνημείο, το όνομα ενός αγνώστου επάνω, χωρίς ούτε καν τη θρησκευτική επένδυση.\nΕτούτο εδώ μπορεί να έχει εικονίτσα μέσα, καντηλάκι, και με λίγη προσπάθεια να το φανταστεί κανεις σαν εξοχικό. Έλα όμως που δεν είναι εξοχικό. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και προσθέτει μια ακόμα πινελιά στην ασυναρτησία και την αυθαιρεσία.\nΕναλλακτικά υπάρχουν τα παγκάκια. Στη Βρετανία τα συνηθίζουν πολύ, προσφέρεις ένα παγκάκι στην πόλη με το όνομα του αγαπημένου σου που θέλεις να θυμάσαι. In beloved memory, κάτι τέτοιο. Το προσφέρεις στην πόλη. Να κάθονται οι συμπολίτες σου επάνω και να ευγνωμονούν. Αν θέλεις σώνει και καλά να τιμάς τη μνήμη του χαμένου δημόσια, ας κάνεις κάτι τέτοιο.\nΟι μουσουλμάνοι φτιάχνουν μια βρύση στις εξοχές. Το βρίσκω πιο συμπαθητικό απο το προσκυνητάρι. Ανάμεσα στη βρύση της Ανατολής και στο παγκάκι της Δύσης, τι άλλο θα μπορούσε κανείς να χρηματοδοτεί για να θυμίζει κάποιον με τρόπο πιο κοινωνικό απο τα προσκυνητάρια;\nΣτο πόδι έχει δεμένο ένα πανό. Ποιος είναι είπαμε;\nΔεν ξέρω, την άλλη φορά θα πλησιάσω να δω. Θα πλησιάσω σα να είμαι σε ξένη πόλη, στη δική σου ποτέ δεν πας κοντά στ' αγάλματα, νομίζεις ότι τα ξέρεις.\nΠλησίασα μια μέρα, κοίταξα, δεν έβλεπα τίποτε. Με κοίταζαν κι οι περαστικοί, παραξενεμένοι, να δρασκελίζω το πεζούλι, να πατάω το βρωμερό υγρό γρασίδι. Δεν είχε όνομα ο ανδριάντας. Στο πλάι έγραφε κάτι καθαρευουσιάνικα, τα διάβασα τα ξέχασα. ΄\nΠοιος είναι λοιπόν; Αποφάσισα να ξαναδρασκελίσω το πεζούλι, να το σημειώσω κάπου. Ο Γλάδστων είναι μπροστά στο Πανεπιστήμιο. Αν γινόταν κουίζ στους περαστικούς αναρωτιέμαι πόσοι θα περνούσαν μέχρι να βρεθεί κάποιος να το ξέρει. Άγγλος πολιτικός που συνετέλεσε στην προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Επτανήσου. (Άρα το πανό στο πόδι του δεν το λέμε δεμένο, το λέμε προσαρτημένο).\nΥπάρχουν μερικοί μυστήριοι εκεί προς Ομόνοια. Στην Κάνιγγος υπάρχει ανδριάντας του Κάνινγκ με χλαμύδα. Άγγλος πολιτικός επίσης. Μπορεί να ντυνόταν τις Απόκριες αρχαίος έλληνας ή ρωμαίος. Παρακάτω έχει ονόματα δρόμων όπως Σατωβριάνδου ή Βερανζέρου. Γάλλοι ποιητές που έγραψαν φλογερά ποιήματα για τον αγώνα των Ελλήνων στην Επανάσταση. Όπως κι ο Ουγκώ με το "Ελληνόπουλο" Γιατί δεν έχουμε οδό Ουγκώ; Μήπως δεν μπορούσαν να ελληνοποιήσουν το όνομα του; Εύκολο είναι, Βίκτωρ Ούγος, όπως Ούγος Φώσκολος. Τα ονόματα των άλλων δύο ήταν κανονικά Σατωμπριάν και Μπερανζέ.\nΘα μου άρεσε να ελληνοποιούμε ακόμα τα ονόματα, αλλά τώρα πια αφήνουμε αμετάφραστες στα κείμενα ακόμα και λέξεις όπως 'σταθμός τρένου΄ όταν είναι δίπλα σε ονόματα. Διαβάζεις ας πούμε "Πάω στο γκαρ ντι Νορ" κι άντε να καταλάβεις.\nΤώρα γιατί είναι τόσο δύσκολο να δει κανείς το όνομα του ανθρώπου που εικονίζει ο ανδριάντας, το καταλαβαίνετε. Είναι άγγλος, κι εμείς είμαστε περήφανοι πια να πιστεύουμε ότι ποτέ κανείς δεν μας βοήθησε για την ανεξαρτησία και την προσάρτηση Θεσσαλίας και λοιπών επαρχιών, ειδικά αυτοί οι αποικιοκράτες. Αντίθετα ήμασταν ανάδελφοι και κανείς δεν μας αγαπούσε. Εδώ που τα λέμε πάλι καλά που δεν τα έχουν κατεβάσει αυτά τα αγάλματα στα πλαίσια της παραπονιάρικης κυρίαρχης εθνικής στάσης. Και δεν άλλαξαν τα ονόματα των δρόμων. Αλλά εντάξει, ποιος θυμάται τους Σατωβριάνδους και τους Βερανζέρους;\nΕτικέτες Αγάλματα, Αθήνα, PROTAGON\nΓια το βιβλίο του Δημήτρη Ψυχογιού «Χιονίζει ήσυχα στις Αγριόλευκες», η Καλλιόπη Ρουσομάνη, συνάδελφος του συγγραφέα ως φυσικός, αλλά και ως γραφιάς, μου έστειλε ένα κείμενο που θα ήθελα να δημοσιεύσω σε εφημερίδα αν ήμουν ακόμα κάπου συντάκτης ύλης, συνεργάτης κλπ. Αλλά αφού δεν είμαι πια κάτι απ' όλ' αυτά, το βάζω εδώ:\n"Ο τίτλος "Χιονίζει ήσυχα στις Αγριόλευκες" πρόκειται να αποδειχθεί παραπλανητικός. Το παραπλανητικό του στοιχείο δεν βρίσκεται στο «χιονίζει», αλλά στο «ήσυχα». Μας μπερδεύει το «ήσυχα» στον τίτλο του βιβλίου, πράγμα που, θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι στις προθέσεις του συγγραφέα. Απλώς εμείς οι άνθρωποι είμαστε όντα που έχουμε την τάση να επεκτείνουμε τις έννοιες και πέρα από τις προτάσεις όπου εμφανίζονται. Δεν αρκούμαστε στο να φαντασθούμε ένα χειμωνιάτικο τοπίο όπου το χιόνι πέφτει απαλά και ήσυχα πάνω σε κάθε μικρή ή μεγάλη επιφάνεια, στέκεται και συσσωρεύεται σε κάθε γωνία και γραμμή του τρισδιάστατου χώρου μας. Φανταζόμαστε ότι τα πάντα είναι ήσυχα στις Αγριόλευκες και τα πέριξ αυτής. Όμως αυτό δεν αληθεύει γιατί το Πήλιο είναι ένα βουνό όπου συναντώνται διαφορετικοί κόσμοι, με άλλους φυσικούς νόμους, άχρονος ο ένας ο αλλόκοτος, ο παράξενος, εν χρόνω ο άλλος, ο ανθρώπινος, ο οικείος, ο προβλέψιμος. Και στο όριο των δύο κόσμων οι ονειροφύλακες αυτοί που μπορούν να παρεμβαίνουν στα όνειρα των ανθρώπων ώστε αυτά να γίνονται τροφή για τα όντα του άλλου κόσμου, τους ονειροτρόφους, παρεμβαίνοντας έτσι και στις ζωές τους.\nΛογοκρισία ονείρων; Σύμφωνα με μια δική μου ερμηνεία, ναι. Τέλος στη πεποίθηση ότι τα όνειρα είναι προσωπική υπόθεση του ονειρευόμενου. Τα όνειρα των ανθρώπων είναι τροφή για τα όντα ενός άλλου κόσμου και άρα δημόσιο αγαθό στον κόσμο αυτό, και ως δημόσιο αγαθό, οφείλουμε να το σεβασθούμε. Αλλιώς θα υποστούμε τις κυρώσεις των διακοσμικών κανόνων. Αυτό ακριβώς συνέβη σε ορισμένους από τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος. Έτσι το βιβλίο μπορεί να εκληφθεί και ως μια προειδοποίηση για όσους πιστεύουν ότι μπορούν να ονειρεύονται χωρίς συνέπειες. Ίσως αυτό να ακούγεται πολύ αντιδημοκρατικό και περιοριστικό για την ελευθερίας μας, ωστόσο θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ελευθερία έχει και μια εσωτερική πηγή η οποία αν δεν ανοίξει, θα παραμείνουμε δέσμιοι σε έναν κατά τα άλλα ελεύθερο κόσμο. Εν ολίγοις υπάρχουν όνειρα και όνειρα, άλλα σε σκλαβώνουν και άλλα σε ελευθερώνουν.\nΠαράξενος μύθος! Στα όρια του πραγματικού με το φανταστικό, μίγμα δυνατής και μη-δυνατής εμπειρίας. Και ο αναγνώστης απορεί με το πως οι ήρωες του μύθου, άνθρωποι του δικού μας Unwelt, εμπλέκονται σε περιπέτειες που παραβιάζουν θεμελιώδεις νόμους της φύσης, όμως παρασύρονται όλο και πιο βαθιά στο παράλογο γιατί τους καθοδηγεί η επιθυμία, το πάθος, ο εγωισμός και σε μερικές ίσως περιπτώσεις η απλή περιέργεια. Απορεί, αλλά δεν ανησυχεί. Ο μυθοπλάστης με δεξιοτεχνία επεκτείνει τη γλώσσα πέρα από τα όρια του κόσμου μας, ώστε οι αλλόκοτες περιπέτειες των ηρώων του να εξελίσσονται «ήσυχα», σχεδόν «φυσιολογικά» και σίγουρα διασκεδαστικά.\nΑυτά όλα βέβαια δεν συμβαίνουν οπουδήποτε. Συμβαίνουν στο Πήλιο και οι εξελίξεις δρομολογούνται γύρω από τη Δράκεια, την έδρα των ονειροφυλάκων. Ο μύθος είναι επίσης και ένα ευχάριστο ταξίδι στο Πήλιο τόσο που δεν είμαστε βέβαιοι αν οι πραγματικές επιδιώξεις του συγγραφέα ήταν ο μύθος ή μια ξενάγηση με αφορμή τον μύθο. Αλλά αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία. Σημασία έχει το ότι αυτός ο μύθος πλάστηκε για να ταιριάζει στο Πήλιο από κάποιον που γνωρίζει αυτό το βουνό πολύ καλά, και που φαίνεται να το καταλαβαίνει κιόλας!\nΈνα ταξίδι στο Πήλιο είναι πάντα μια ευχάριστη εμπειρία. Αρκεί να μη συναντήσει κανείς τη Μαρία Σπηλιάδη. Η Μαρία Σπηλιάδη είναι το μοιραίο πλάσμα του Πηλίου. Κορίτσι για πάντα, γοητευτικό και ακατανίκητο, παρασύρει τα θύματα της μέχρι την τελική καταστροφή. Βέβαια διαλέγει τα θύματα, μόνο που δεν είμαι απόλυτα σίγουρη για το κριτήριο της επιλογής της. Είναι η περισσή ματαιοδοξία τους, η επιρρέπεια τους σε σχέση με την πολλά υποσχόμενη ομορφιά της;\nΑγαπητέ επισκέπτη του Πηλίου, αν τύχει και ο νους σου περάσει στην άλλη διάσταση και σε αφήσει να δεις μια νεαρή δυναμική γυναίκα να τριγυρνάει στα Χάνια με φούστα και πάνινα παπούτσια καλό θα ήταν να την αποφύγεις. Αν και πολύ φοβάμαι ότι αν την δεις τότε είναι ήδη πολύ αργά…\nΚατά τα άλλα «Χιονίζει ήσυχα στις Αγριόλευκες» μόνο για τους ανυποψίαστους, αυτούς που θα βρεθούν στην ήρεμη πλευρά του βουνού, την πλευρά που στρέφεται προς τον Παγασητικό κόλπο. Για τους άλλους όμως, αυτούς που θα βρεθούν στην πλευρά του πελάγους, η περιπέτεια αρχίζει γιατί εκεί παραμονεύει η Μαρία Σπηλιάδη. "


Κυκλοφόρησε το πρώτο ηλεκτρικό pick-up στον κόσμο - Sportlive.gr\nΣτην αγορά των ΗΠΑ κυκλοφόρησε χθες για πρώτη φορά το πρώτο ηλεκτρικό pick-up στον κόσμο, από την νεοσύστατη εταιρεία EV Rivian, που είναι η πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία που το έφερε στην καταναλωτική αγορά, κερδίζοντας έτσι την Tesla, τη General Motors και άλλους φυσικά κατασκευαστές.\nΟ ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Rivian, RJ Scaringe, έγραψε στο Twitter ότι ήδη πρώτη παράδοση του μοντέλου R1T για έναν πελάτη έφυγε από τη γραμμή συναρμολόγησης το πρωί στο εργοστάσιό της, στο Normal του Illinois.\n«Μετά από μήνες κατασκευής οχημάτων προ-παραγωγής, σήμερα το πρωί το πρώτο μας όχημα πελατών έφυγε από τη γραμμή παραγωγής μας στο Normal! Οι συλλογικές προσπάθειες της ομάδας μας κατέστησαν δυνατή αυτή τη στιγμή », είπε. «Ανυπομονώ να τα δούμε στα χέρια των πελατών μας!»\nΕκπρόσωπος της Rivian επιβεβαίωσε ότι τα οχήματα που παράγονται είναι πωλήσιμα. Αρνήθηκε ωστόσο να συζητήσει τα σχέδια της εταιρείας για αύξηση της παραγωγής.\nΗ Rivian αναμένεται να είναι η πρώτη από μια χούφτα αυτοκινητοβιομηχανιών που θα παράγει ηλεκτρικό pick-up μέχρι το επόμενο έτος. Η GM αναμένεται να ακολουθήσει το αυτό το φθινόπωρο με το GMC Hummer EV pick-up. Από κοντά και η Ford και στη συνέχεια η Tesla, η οποία πρόσφατα ανέβαλε τις παραδόσεις του Cybertruck για τα τέλη του 2022.


Μουσείο Ηρακλειδών > Παιδιά > Εργαστήρια > Μικροί Ηγέτες\nΜΙΚΡΟΙ ΗΓΕΤΕΣ: ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗ... ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΖΩΗΣσαββατο 3 οκτωβριου 2015-σαββατο 23 απριλιου 2016\n• Αρχές αποτελεσματικής επικοινωνίας: Επιλέγω τον κατάλληλο τρόπο για να επικοινωνήσω με τους γύρω μου αποφεύγοντας εμπόδια.\n• Δημόσια ομιλία: Αναπτύσσω την αυτοπεποίθησή μου, μαθαίνω πώς να καλλιεργώ καλή σχέση με το ακροατήριό μου, αξιοποιώ τη γλώσσα του σώματος.\n• Ο λόγος που εμπνέει: Προσεγγίζω την αισθητική πλευρά του λόγου ως μέσου προφορικής και γραπτής έκφρασης (δημιουργική γραφή και αφήγηση).\n• Τρόποι και μέσα πειθούς: Ασκούμαι στο ρητορικό επιχείρημα, αναγνωρίζω τις «παγίδες πειθούς», αναπτύσσω λογικούς συλλογισμούς, επικαλούμαι το συναίσθημα.\n• Διαχείριση ομάδας: Συντονίζω συζητήσεις, ορίζω στόχους, σχεδιάζω και υλοποιώ δράσεις, αναλαμβάνω πρωτοβουλίες, ενθαρρύνω και υποστηρίζω.\n• Επίλυση συγκρούσεων με ειρηνικό τρόπο: Αναπτύσσω ενσυναίσθηση, μαθαίνω τη μέθοδο της «μη ήττας» («κερδίζω-κερδίζεις»), αξιοποιώ την ενεργητική ακρόαση και τα μηνύματα «Εγώ».\n• Παιχνίδια συνεργασίας και ομαδικότητας (team building).\n• Γραμματισμός στα ΜΜΕ (media literacy): Προσεγγίζω κριτικά τις πληροφορίες με ανάλυση λόγου, εξερευνώντας τη ρητορική της εικόνας, ερευνώντας και αποδελτιώνοντας πληροφορίες για θέματα που με ενδιαφέρουν.\n• Καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης: Αξιοποιώ τεχνικές και εργαλεία για να παράγω ιδέες, σκέφτομαι καινοτομικά, επιλύω προβλήματα με δημιουργικό τρόπο, αξιολογώ κριτικά προτεινόμενες ιδέες.\nΕπιστημονική επιμέλεια ενότητας «Λόγος και Σκέψη»-σχεδιασμός προγράμματος & εμψύχωση\nΒάλια Λουτριανάκη, φιλόλογος-εκπαιδευτικός (Αρσάκειο Ψυχικού), εκπαιδεύτρια ρητορικής και δημιουργικής σκέψης, DEA, υπ. Δρ (Ρητορική στην Εκπαίδευση), πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για την Προώθηση της Ρητορικής στην Εκπαίδευση\nΠού απευθύνεται: Μαθητές Ε΄- ΣΤ΄Δημοτικού και Γυμνασίου\n3, 17, 31 Οκτωβρίου, 14 & 28 Νοεμβρίου,\n9 & 23 Ιανουαρίου, 6 & 20 Φεβρουαρίου,\n5 & 19 Μαρτίου, 2*,16 & 23 Απριλίου 2016\n200 €* (συνολικό ετήσιο κόστος)\nLEGO MINDSTORMS: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΉ ΡΟΜΠΟΤΙΚΉ\n1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2015-6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016


Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης Χαράλαμπος Τσεβεκίδης: “Έχουμε έλλειψη πληροφόρησης, ο ΕΟΔΥ δεν συνεργάζεται μαζί μας” | Καθημερινή ενημέρωση για την Kοζάνη από το 2001 -- Κοζανη Κοζάνης Κοζανη kozani kozanh kozanhs KOZANI Πτολεμαίδα ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ Eordaia Εορδαία\n“Έχουμε μία έλλειψη πληροφόρησης για το τι ακριβώς συμβαίνει με τα κρούσματα. Ο ΕΟΔΥ και η Πολιτική Προστασία έχουν μεν την εικόνα, αλλά αυτή η πληροφορία, δεν δίνεται, δεν διαχέεται στους ιατρικούς συλλόγους και τους γιατρούς για να μπορέσουμε να δούμε τι γίνεται σε κάθε περιοχή.\nΤα μαθαίνουμε από τα μέσα ενημέρωσης, η εικόνα που έχουμε είναι αποσπασματική. Δεν παίρνουν την γνώμη και τη γνώση των τοπικών παραγόντων, παρότι εμείς έχουμε εικόνα, την ανθρωπογεωγραφία και τις κινήσεις των ανθρώπων. Πώς θα κάνουν σοβαρή ιχνηλάτηση από την Αθήνα; Πώς θα καταλάβουν τι γίνεται;” δήλωσε με νόημα ο κ. Τσεβεκίδης, προσθέτοντας ότι “δεν μπορούμε να κατηγορούμε συνέχεια έναν πολίτη, θα πρέπει να δούμε και τι κάνουμε εμείς”.\nΠαράλληλα επισήμανε ότι “δεν έχουμε μαγικές λύσεις. Υπάρχει πάντα το δίλλημα, από τη μία η δημόσια υγεία και από την άλλη η οικονομία και η υπόλοιπη ζωή. Ο κ. Τσεβεκίδης σημείωσε ότι πρέπει να αναζητηθούν “οι βέλτιστες λύσεις, να μην πάμε σε πρωτόγονες λύσεις, πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι, “έχουμε αυτό άρα κλείστε τα όλα, δεν ξέρουμε πώς θα ζήσετε, πάρτε ένα επίδομα”.\n“Να δούμε τα πραγματικά προβλήματα, είναι πιο δύσκολο, θέλει μεγαλύτερη προσπάθεια, αλλά αυτό είναι το πιο σωστό για να αντιμετωπίσουμε δίκαια μία κρίση γιατί διαφορετικά θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε άλλου είδους προβλήματα”, κατέληξε.\nΑνωνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 11:43\nΌταν κάποιος δεν συνεργάζεται κάτι γίνεται. Με τόσα που ακούγονται για τον ΕΟΔΥ μήπως έχουν κάποια δόση αλήθειας;\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 16:59\n΄Εχει δίκαιο ο Τσεβεκίδης !\nΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ Ο ΕΟΔΥ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΩΝ ΜΟΛΥΝΣΕΩΝ !\nΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ !\nΔεν χρειαζονται ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΜΕΤΡΑ\nΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ .\nΧρειάζονται ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ να χτυπόυν τις πηγές\nΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ,\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 11:53\nΤα είπες όλα γιατρέ για το μπάχαλο που επικρατεί στην περιοχή… κατά τα άλλα τους φταίνε οι μάσκες και οι αποστάσεις… και η Περιφέρεια αμέτοχη, απλός θεατής…\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 12:06\nΑυτό τα λέει όλα. Η χαρά των ψεκασμένων. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά. Υπάρχουν προφανώς υπεύθυνοι. Και χάνονται ζωές.\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 12:31\nΔίκιο έχει, κανονικά στη σύσκεψη θα πρέπει να συμμετέχουν και οι ντελιβεράδες να μας πούνε πόσα άτομα βλέπουν σε κάθε σπίτι όταν πάνε τις παραγγελίες γιατί ακούγεται ότι βλέπουνε χαμό.\nΓονέας - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 13:01\nΕδώ άλλη σπάνε καραντίνα και βγαινουν έξω δεν τους ελενχουν καν.ο καθένας κάνει ότι του γουστάρει.\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 13:11\nΟ καθένας κι έναν αστυνομικό από πίσω του!\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 13:18\nΠρόταση :Ανοίξτε τα όλα, με μέτρα βέβαια, για να μη συνωστιζεται ο κόσμος στα κρυφά…\nΑπορία - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 14:03\nΌλοι οι νομοί έχουν πρόβλημα με τον ΕΟΔΥ ή μιλάει τοπικά? Γιατί αν μιλάει για τοπικά πώς μπορεί να στέκει μια τέτοια δήλωση ?\nΣε άλλο σημείο λέει να αντιμετωπίσουμε δίκαια την κρίση κτλ..μετά από 60 ημέρες καραντίνας είναι αυτές σοβάρες δηλώσεις?\nΑστυνομία σχεδόν πουθενά.Που και που και αν.Στο δρόμο κυκλοφορούν ανέμελοι άνθρωποι με τη μάσκα στο πηγούνι και δεν δέχονται ούτε μία επίπληξη.Στα σπίτια ανεύθυνων ανθρώπων μπαίνουν ανεύθυνοι επίσης φίλοι,κομμωτές,νυχούδες χωρίς δεύτερη σκέψη.Τι να διορθώσει κανεις;Την έλλειψη ενδιαφέροντος των πολιτών για την ζωή των συμπολιτών τους;Ή την αδιαφορία των φορέων που ξυπνούν μόνο όταν τους επισκέπτονται υψηλόβαθμοί από την Αθήνα και την επόμενη ημέρα συνεχίζουν μακάριοι τον ύπνο τους;\nΛένα - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 17:02\nΣταθερή αξία ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου,,,\nΑνώνυμος - 17 Δεκεμβρίου, 2020 at 20:11\nΆψογα!! Μια είναι η λύση τότε. Αστυνομία παντού να κόβει πρόστιμα. ευθύνες μόνο οι πολίτες έχουν….\n« kozan.gr: Ώρα 11:18 π.μ.: Έφτασε στην Κοζάνη και στο κτήριο της Π.Ε. ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης (Βίντεο & Φωτογραφίες)\nΔ.Ε.Υ.Α. Κοζάνης: Διακοπή τηλεθέρμανσης λόγω διαρροής στις οδούς Δελμούζου, Αγ. Αννης και τμήμα Ζαγορίου, σήμερα Πέμπτη 17/12 »


Γαβριάδες και έμφυλες ταυτότητες | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n14.02.2017 • 17:26 14.02.2017 • 17:26\nΕίναι παιδιά της ημετέρας παιδείας. Οπως και οι νέοι που ανανεώνουν κάθε τόσο τον πληθυσμό στο άσυλο ανιάτων των Εξαρχείων. Δεν γεννήθηκαν στην παραγκούπολη της «Συνοικίας το Ονειρο» του Αλέκου Αλεξανδράκη. Δεν μεγάλωσαν στο καθαγιασμένο από τον προοδευτικό λυρισμό κοινωνικό περιθώριο. Επί τη ευκαιρία, περιμένω από κάποιον αρμοδιότερο εμού, κάποιον κοινωνιολόγο φέρ’ ειπείν, να μου περιγράψει με επιστημονική ακρίβεια ποιο είναι το κέντρο και ποιο το περιθώριο της ελληνικής κοινωνίας εν έτει 2017. Το επαναλαμβάνω. Είναι παιδιά της ημετέρας παιδείας, έχουν περάσει από τα θρανία του ελληνικού σχολείου, πολλά έχουν περάσει και στο πανεπιστήμιο. Δεν αισθάνθηκαν περισσότερο αποκλεισμένα από «το μέλλον» από ό,τι οι συνομήλικοί τους. Και όταν καίνε τρόλεϊ δεν αισθάνονται ότι κάνουν κάτι που αντιβαίνει σε όσα έμαθαν ή δεν έμαθαν απ’ το σχολείο ή το σπίτι τους. Θεωρούν ότι είναι μια ακραία, αλλά μάλλον φυσιολογική, μορφή διασκέδασης.\nΑς μην κοροϊδευόμαστε. Γενιές ολόκληρες εργάστηκαν για να δημιουργηθούν αυτά τα πλάσματα με την τυραννική νοοτροπία. Εργο αμέλειας, αδιαφορίας, ενοχών, φόβου και του κοινωνικού αυτού λυρισμού που τους έμαθε ότι η γνώση είναι καταπίεση. Και είναι η αλήθεια ότι η παπαγαλία είναι καταπιεστική. Μπορεί να σε τρελάνει. Ομως η μετατροπή της μάθησης σε παιχνίδι, όπου ο δάσκαλος παίζει μαζί με τους μαθητές επί ίσοις όροις και η παρατήρηση ή η τιμωρία θεωρείται αμάρτημα, μετατρέπει τον έφηβο σε τρωκτικό που έχασε το αζιμούθιό του και προχωράει στα τυφλά.\nΟ Πλάτων στο όγδοο βιβλίο της Πολιτείας λέει ότι το δημοκρατικό πολίτευμα εκφυλίζεται όταν ο δάσκαλος αρχίζει και φοβάται τον μαθητή του και ο πατέρας τον γιο του. Θα μου πείτε ότι ο Πλάτων δεν διακρίνεται για τα δημοκρατικά του αισθήματα. Κυρίως όμως ο Πλάτων δεν ήταν μεταμοντέρνος. Πίστευε στην αλήθεια, πίστευε ότι η αλήθεια κατακτάται διά της γνώσεως και ότι χωρίς ιεραρχία και πειθαρχία ούτε η γνώση ούτε η αλήθεια είναι εφικτές.\nΜήπως, λοιπόν, αντί για τις έμφυλες ταυτότητες, θα ήτο καλόν να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος για το πώς τα σχολεία μας δεν διδάσκουν κοινωνική πειθαρχία στα παιδιά μας; Ας ελπίσουμε ότι υπάρχουν ακόμη εκπαιδευτικοί που έχουν το θάρρος να συγκρουστούν με την κατεστημένη νοοτροπία και σίγουρα υπάρχουν γονείς που επιθυμούν να τους συμπαρασταθούν.\nΒουλευτές, ανθρώπινες σκιές


Σύγχυση (άνοια) - Humanitas.net\nΗ σύγχυση είναι μια κατάσταση όπου δεν μπορείτε να σκεφτείτε καθαρά και γρήγορα. Μπορεί να μοιάζει με αίσθηση αποπροσανατολισμού ή με αδυναμία να παραμείνετε εστιασμένοι κάπου, να θυμηθείτε γεγονότα ή να λάβετε αποφάσεις και μπορεί να σχετίζεται με ασυνήθιστη ή επιθετική συμπεριφορά.\nΑνάλογα με την αιτία του, το πρόβλημα μπορεί να είναι ξαφνικό ή να αναπτυχθεί αργά. Επίσης, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η σύγχυση είναι σύντομη, άλλες φορές είναι μόνιμη και ανίατη, όπως στην περίπτωση ορισμένων μορφών άνοιας.\nΣυχνότερη στη μεγάλη ηλικία, η σύγχυση έχει πολλές πιθανές αιτίες: δηλητηρίαση από αλκοόλ, τραύμα στο κεφάλι, πυρετός, όγκοι εγκεφάλου, διαταραχές ύδατος ή ηλεκτρολυτών, άνοια, εγκεφαλικό επεισόδιο, λοιμώξεις, έλλειψη ύπνου, χαμηλά επίπεδα σακχάρου ή οξυγόνου στο αίμα, έλλειψη θρεπτικών ουσιών, σπασμοί, υποθερμία ή λήψη ορισμένων φαρμάκων.\nΤι είδους ασθένειες μπορεί να σχετίζονται με σύγχυση;\nΟι ακόλουθες ασθένειες μπορεί να σχετίζονται με σύγχυση:\nΠοια είναι η θεραπεία για την σύγχυση;\nΗ καλύτερη θεραπεία εξαρτάται από την αιτία της σύγχυσης. Σε περίπτωση προβλήματος λόγω αιφνίδιας πτώσης του σακχάρου στο αίμα (σε περίπτωση θεραπείας για διαβήτη) είναι χρήσιμο να πιείτε ένα ζαχαρούχο ποτό ή να φάτε ένα σνακ.\nΕάν ένα άτομο ζει με άνοια, δεν πρέπει να το αφήνετε μόνο του. Θα πρέπει πάντα να είστε κοντά του, να ξέρετε πού είναι, να του φτιάξετε ένα ημερολόγιο και να του δώσετε ένα ρολόι, να φτιάξετε πρόγραμμα και να προσπαθείτε να τον διατηρείται ήρεμο και ήσυχο.\nΠότε είναι πιθανότερο να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας σε περίπτωση σύγχυσης;\nΑν είναι η πρώτη φορά που πρέπει να αντιμετωπίσετε μια κατάσταση σύγχυσης ή εάν το πρόβλημα διαρκεί περισσότερο από 10 λεπτά, καλό είναι να ζητήσετε ιατρική βοήθεια.\nΠρέπει να πάτε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών εάν η σύγχυση είναι ξαφνική, εάν υποφέρετε από διαβήτη, σε περίπτωση τραύματος στο κεφάλι ή απώλειας συνείδησης, και σχετίζεται με συμπτώματα όπως κρύο δέρμα ή κρύους ιδρώτες, ζάλη, γρήγορο παλμό, πυρετό, κεφαλαλγία, γρήγορη αναπνοή ή αργά και ανεξέλεγκτα ρίγη.


ΛΟΓΟΤΥΠΟ Π.Η.Ν. ΛΙΣΑΒΟΝΑ 2023\n1Η ΕΜΨΥΧΩΣΗ ΣΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΕΚΝΕ ΣΥΡΟΥ\nΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΕΚΝΕ\nΕΝΑΡΞΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ, ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ\nΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ\n" ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ''\nΑναζητώντας το νόημα των Χριστουγέννων...\nΑνακοίνωση για 2η συνάντηση Ιεραρχών και Ιερέων\nΑνακοίνωση για Εκδρομή Εφήβων Ε.Κ.Ν.Ε.\nΕίδηση - Βόμβα για νέους\nΕΓΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 10η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ\nΕΚΔΡΟΜΗ ΕΦΗΒΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ\nΕλάτε να ανακαλύψουμε τον Θησαυρό....\nΕΝΑΡΞΗ ΝΕΑΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΕΚΝΕ\nΕορτασμός Χριστού Βασιλιά\nΕπίσημη Ανακοίνωση Επιτροπής ΠΗΝ Ρίο 2013\nΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΕΜΨΥΧΩΤΩΝ\nΗ Καθολική Νεολαία πάει Κύπρο...\nΗ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ\nΗ Συνάντηση Ε.Κ.Ν.Ε. Φοιτητών 2 - 1 - 2014\nΘέλουμε να δούμε τον Ιησού !!!\nΜήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου για την 29η ΠΗΝ\nΜε επιτυχία διοργανώθηκε η βραδιά νεολαίας στην Φανερωμένη!!\nΜΗΝΥΜΑ σεβ. ΣΠΙΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ\nΜια μαντινάδα για τους νέους της Κρήτης\nΟι νέοι και η πρόθεση παραίτησης του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ\nΟμιλία Επισκόπου στην Βραδιά Νεολαίας στη Φανερωμένη\nΠ.Η.Ν. Rio2013, ξεκινάμε!!!\nΠανσυριανή προετοιμασία Νέων για το Πάσχα 2015\nΠανσυριανή Προετοιμασία Πάσχα Εφήβων 2015\nΠΑΝΣΥΡΙΑΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΦΗΒΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ\nΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΛΗΣΕΩΝ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013\nΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ\nΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: 22 / 9 / 2012 - Βραδιά Νεολαίας στη Φανερωμένη\nΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΡΙΟ\nΣυγχαρητήρια Επιστολή Σεβ. Παπαμανώλη προς επιτυχόντες πανελληνίων 2012\nΧριστουγεννιάτικη Συνάντηση Φοιτητών\nΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΕΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ\nΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΟΥ ''ΔΡΟΜΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ''\nΔίψα για το Λόγο Σου\nΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΜΑΣ\nΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ\nΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΨΥΧΩΤΗ\nΕσείς ρωτάτε....η''Κατήχηση'' σας απαντάει 1\nΓιατί η Ανάσταση είναι ταυτόχρονια ένα γεγονός υπερβατικό;\nΓιατί ο θάνατος του Χριστού είναι μέρος του σχεδίου του Θεού;\nΘεία Ευχαριστία = Ανάμνηση της θυσίας του Χριστού ?\nΜε ποιές κατηγορίες ο Ιησούς καταδικάστηκε;\nΜε ποιο τρόπο ο Χριστός πρόσφερε τον εαυτό του στον Πατέρα;\nΜΕΤΑΛΗΨΗ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ\nΟι εκφράσεις της προσευχής (1 απο 3)\nΟι εκφράσεις της προσευχής (2 απο 3)\nΟι εκφράσεις της προσευχής (3 απο 3)\nΠοιά είναι η σημασία του πασχαλινού Μυστηρίου του Ιησού;\nΠοιά είναι τα χαρακτηριστικά της πίστης;\nΠοιο ρόλο έχει η Αγία Γραφή μέσα στη ζωή της Εκκλησίας ;\nΠοιος είναι υπεύθυνος για τον θάνατο του Ιησού;\nΠώς απαντά ο άνθρωπος στο Θεό που αποκαλύπτεται;\nΠώς είναι παρών ο Ιησούς στη Θεία Ευχαριστία?\nΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ;\nΤι θέση έχει η Ανάσταση του Χριστού στην πίστη μας ;\nΤι σημαίνει για τον άνθρωπο να πιστεύει στο Θεό;\nΤι σημαίνει το όνομα "ΙΗΣΟΥΣ" ;\nΕΜΨΥΧΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ\nΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ\nΣε μια πόλη, ζούσε ένας παπουτσής…\nΣυνέντευξη απο τον Θεό !!!\nΌπως η Μαρία....\n... ενα κομμάτι κέικ ...\nΈνας ηλικιωμένος ξυλουργός...\nΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ vs ιΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ\nΠροσευχή για τις μαθητικές εξετάσεις\nΤΟ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΤΟΞΟ\nΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ για νέους\n"Μην αφήσετε να σας κλέψουν την ελπίδα"\n"Νέοι, να είστε η καρδιά και τα χέρια του Ιησού"\n''Μην φοβάστε τις αποτυχίες, μην φοβάστε τις πτώσεις''.\nΆΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ (Σεπτεμβρίου)\nεγώ..... ΑΓΙΟΣ ????\nΚΛΗΣΗ - ΖΩΗ - ΕΥΤΥΧΙΑ\nΜΥΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 46η ΠΑΓΚ. ΗΜΕΡ. ΕΙΡΗΝΗΣ\nΤο Έτος της Πίστεως\nΌταν σερφάρεις, μην χάνεις την πυξίδα...\nΕΚ - ΝΕΩΝ δρώμενα\nΠΗΝ 2005 Κολωνία\nΠΗΝ 2008 Σύδνεϋ\nΠΗΝ 2011 Μαδρίτη\nΠΗΝ 2013 Ριο\nΗ Ιστορία των Π.Η.Ν.\nΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ\nΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ\n«Όλη τη νύχτα προσευχόταν στο Θεό. Όταν ξημέρωσε, φώναξε κοντά του τους μαθητές του κι απ' αυτούς διάλεξε δώδεκα, τους οποίους ονόμασε αποστόλους ».\nΗ Καθολική Νεολαία της Σύρου\nσας καλωσορίζει στην ιστοσελίδα της,\nκαι σας ανοίγει ένα καινούργιο παράθυρο στην επικοινωνία, στη γνωριμία και στην επαφή με όλους όσοι συγκροτούν τη μεγάλη παρέα των νέων της ΕΚΝΕ Σύρου!\nΜέσα απ’ αυτήν θα μάθετε περισσότερα για την οργάνωσή μας, θα ενημερώνεστε για τις δραστηριότητες που σχεδιάζουμε να πραγματοποιήσουμε μαζί σας, αλλά και θα μπορείτε να ανατρέξετε στις δράσεις μας κατά τας προηγούμενα χρόνια, για να θυμηθείτε στιγμές, πρόσωπα, τόπους και …ιστορίες.\nΕπίσης, μέσα από αυτό το εργαλείο επικοινωνίας, θα ενημερώνεστε και για όλη την επικαιρότητα που αφορά όχι μόνο την Καθολική Νεολαία της Σύρου, αλλά όλης της Ελλάδας, και του κόσμου μας.\nΣ’ αυτό το νέο ψηφιακό περιβάλλον μπορείτε και να προσεύχεστε με το Ευαγγέλιο της κάθε μέρας, να ξαναθυμηθείτε, οι πιο έμπειροι, τις παλαιότερες εμψυχώσεις των ομάδων και να ξανακοιτάξετε τις καινούργιες, να χρησιμοποιήσετε και τις προτάσεις για προσευχή!\nΑγαπητοί μας, σας καλούμε να βγείτε «σ’ αυτή τη δημόσια πλατεία, όπου οι νέοι περνούν πολύ χρόνο και συναντιούνται εύκολα, ακόμη και αν δεν έχουν όλοι τους ισότιμη πρόσβαση, ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές του κόσμου. Όλα αυτά αποτελούν μια εξαιρετική ευκαιρία για διάλογο, για συνάντηση και για ανταλλαγή μεταξύ των ανθρώπων, καθώς και για την πρόσβαση σε πληροφορίες και γνώσεις…». (Αποστολική Παραίνεση του πάπα Φραγκίσκου Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΖΕΙ, παρ.87 )\nΚαλή περιήγηση στον ιστότοπό μας!\nΑπό την Γραμματεία της Πανσυριανής Επιτροπής Νεολαίας και κλήσεων\n28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΑΓ. ΣΙΜΩΝΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑ, ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ\n(βλ. τον Βίο των Αγίων στην Βιβλιοθήκη)\n"ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΑΣ\nΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ"\nΚατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 6,12-19.\nΕκείνες τις ημέρες ανέβηκε ο Ιησούς στο βουνό για να προσευχηθεί. Όλη τη νύχτα προσευχόταν στο Θεό. Όταν ξημέρωσε, φώναξε κοντά του τους μαθητές του κι απ' αυτούς διάλεξε δώδεκα, τους οποίους ονόμασε αποστόλους: Το Σίμωνα, που του έδωσε το όνομα Πέτρος, και τον αδερφό του τον Ανδρέα· τον Ιάκωβο, τον Ιωάννη, το Φίλιππο, το Βαρθολομαίο· το Ματθαίο, το Θωμά, τον Ιάκωβο, γιο του Αλφαίου, το Σίμωνα, που λεγόταν Ζηλωτής· τον Ιούδα, γιο του Ιακώβου, και τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, αυτόν που έγινε προδότης.\nΟ Ιησούς με τους μαθητές του κατέβηκε από το βουνό και στάθηκε σε μια πεδιάδα. Ένα μεγάλο πλήθος μαθητών του, καθώς και πολύς λαός απ' όλη την Ιουδαία, από την Ιερουσαλήμ και τις παραλιακές πόλεις της Τύρου και της Σιδώνας είχαν πάει εκεί για να τον ακούσουν και για να θεραπευτούν από τις αρρώστιες τους. Ήρθαν ακόμα και όσοι υπέφεραν από ακάθαρτα πνεύματα· όλοι αυτοί θεραπεύτηκαν. Όλος ο κόσμος προσπαθούσε να τον αγγίξει, γιατί μια δύναμη έβγαινε από πάνω του και θεράπευε τους πάντες.\nΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΝΕ\nΤο νέο λογότυπο της Π.Η.Ν. Λισαβόνα 2023 πάνω στο θέμα: «H Μαριάμ σηκώθηκε και πήγε γρήγορα» (Λκ 1,39) έχει το σταυρό ως κύριο στοιχείο. Tον σταυρό διασχίζει το Άγιο Πνεύμα που φαίνεται ότι ανεβαίνει. Είναι μια πρόσκληση στους νέους να μην σταθούν ακίνητοι αλλά τους ζητείται να είναι οι πρωταγωνιστές της οικοδόμησης ενός πιο δίκαιου και αδελφικού κόσμου. Τα χρώματα (πράσινο, κόκκινο και κίτρινο) αποτελούν την πορτογαλική σημαία.\nΟ Σταυρός του Χριστού, το σημείο της απεριόριστης Αγάπης του Θεού για την ανθρωπότητα, είναι το κύριο στοιχείο που δείχνει ότι από αυτόν προέρχονται τα πάντα.\nΗ επίσκεψη της Παναγίας στην Αγία Ελισάβετ είναι το θέμα της Π.Η.Ν. Λισαβόνας 2023 και μας δείχνει ότι η Παναγία ήταν έτοιμη να ζήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, διαθέσιμη για να υπηρετήσει την Ελισάβετ. Αυτή η κίνηση δίνει έμφαση στην πρόσκληση στους νέους να ανανεώσουν την «εσωτερική τους δύναμη, τα όνειρά τους, τον ενθουσιασμό, την ελπίδα και την ευγνωμοσύνη τους» («Ο Χριστός Ζει», 20).\nΗ επιλογή του Ροδαρίου συμβολίζει την πνευματικότητα του πορτογαλικού λαού στην ευλάβεια του στην Παναγία της Φάτιμα. Το Ροδάριο βρίσκεται στην πορεία για να θυμίζει την εμπειρία του προσκυνήματος, που έχει τόσο μεγάλη σημασία στην Πορτογαλία.\nΗ Παναγία απεικονίζεται ως νεαρή γυναίκα όπως παρουσιάζεται στο ευαγγέλιο του Λουκά (Λκ 1,39) για να ενισχύσει τη μεγαλύτερη ταύτιση με τους νέους. Το σχέδιο εκφράζει τη νιότη των χρόνων της, χαρακτηριστικό ενός ατόμου που δεν είναι ακόμη μητέρα, αλλά που φέρνει το φως του κόσμου μέσα της. Αυτή η απεικόνιση θέλει να δείξει την ενθουσιώδη στάση της Παναγίας.\nΧθες, Κυριακή 18 Οκτωβρίου, τα μέλη της ΕΚΝΕ Σύρου συγκεντρώθηκαν για την πρώτη Εμψύχωση στο θέμα που θα διερευνήσουν κατά την ποιμαντική χρονιά που μόλις ξεκίνησε.\nΠροηγήθηκαν πριν από δυο εβδομάδες οι συναντήσεις γνωριμίας και χθες, ουσιαστικά, ξεκίνησε η εργασία στις ομάδες.\nΤο πρωί της Κυριακής, οι έφηβοι του Γυμνασίου, των τμημάτων της Ερμουπόλεως και του Πάγου, συμμετείχαν στην ενοριακή Θεία Λειτουργία. Στη συνέχεια, στις 11 η ώρα περίπου, στην ενοριακή αίθουσα, οι εμψυχωτές είχαν προετοιμάσει μια δραστηριότητα μέσω της οποίας τα παιδιά προσπάθησαν να ανακαλύψουν εκείνα το «θέμα» της χρονιάς. Χωρίστηκαν σε 5 ομάδες, και κάθε ομάδα αναζήτησε μια παραπομπή από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, όπου να αναφέρεται ένα από τα πέντε "εγώ είμαι..." του Ιησού. Διαβάζοντας την φράση, έπρεπε να πουν ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που λέει ο ίδιος ο Ιησούς για τον εαυτό του. Ακούστηκαν πάρα πολύ ωραία πράγματα από τα παιδιά, που εκφράστηκαν όλα και κατάφεραν να ανακαλύψουν το θέμα της χρονιάς που είναι το "Είμαι".\nΌταν ολοκληρώθηκε η εμψύχωση, οι έφηβοι μας είχαν αρκετό χρόνο για ομαδικά παιχνίδια με τους εμψυχωτές τους.\nΤο απόγευμα συγκεντρώθηκαν οι νέοι του λυκείου.\nΣτις φετινές εμψυχώσεις του λυκείου μας βοηθά η Γαλλική ομάδα Alpha, που ειδικεύεται στην ποιμαντική των Νέων. Η δομή της εμψύχωσης στηρίζεται στον διάλογο μεταξύ των νέων, και μέσα από βίντεο και ερωτήσεις γεννιέται και αναπτύσσεται η συζήτηση μέσα στην ομάδα. Η χθεσινή πρώτη εμψύχωση αφορούσε τη γενική εισαγωγή σε όσα θα ακολουθήσουν μέσα στην χρονιά. Το κεντρικό θέμα ήταν "το νόημα της ζωής: αυτό που με κάνει ευτυχισμένο και ο Χριστιανισμός". ΄Εγινε μια ουσιαστική και πολύ καλή εμβάθυνση πάνω στο θέμα και οι νέοι έδειξαν πως η επιλογή του θέματος τους ενδιαφέρει, τους βάζει σε αναζήτηση και τους ικανοποιεί.\nΜε όλα τα τμήματα ανανεώσαμε το ραντεβού μας ,για την Κυριακή 1 Νοεμβρίου, στα γνωστά πια σε όλους σημεία.\nΠανσυριανή Επιτροπή Νεολαίας και Κλήσεων,\nΕΝΑΡΞΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΕΚΝΕ\nΜε κέφι, ενθουσιασμό και μπόλικη χαρά ξεκίνησαν σήμερα Κυριακή 4 Οκτωβρίου τα τμήματα ΕΚΝΕ της εκκλησιαστικής μας επαρχίας.\nΜετά από πολλούς μήνες αδράνειας νέοι και έφηβοι ξαναέσμιξαν στους χώρους διεξαγωγής των συναντήσεων και οι αίθουσες γέμισαν πάλι με φωνές και παιχνίδια.\nΤο πρωί έκαναν την αρχή τα τμήματα των εφήβων στην Ερμούπολη και στον Πάγο και το απόγευμα στην Ερμούπολη πραγματοποιήθηκε η έναρξη του τμήματος για τους νέους του λυκείου του νησιού μας.\nΤα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενθουσιασμό για την επανέναρξη των τμημάτων και ανανεώθηκε το ραντεβού για μετά από 15 ημέρες για την αρχή των εμψυχώσεων μας για την νέα ποιμαντική χρονιά που ξεκίνησε.\nΠανσυριανη επιτροπή Νεολαίας και Κλήσεων\nΤην Κυριακή 4 Οκτωβρίου ξεκινούν για όλες τις ενορίες μας τα τμήματα νεολαίας της ΕΚΝΕ.\nΓια τους έφηβους του γυμνασίου και πιο συγκεκριμένα για τις ενορίες της Βάρης, της Ποσειδωνίας, του Φοίνικα, του Γαλησσά, του Βήσσα και του Πάγου η συνάντηση είναι στον ενοριακό Ναό του Πάγου στις 10:00 με την συμμετοχή στην Θεία Λειτουργία και έπειτα στην ενοριακή αίθουσα για την έναρξη της νέας χρονιάς.\nΑντίστοιχα και για τις ενορίες της Ερμούπολης, Άνω Σύρου, Κινίου και Μάννα, και εκεί η συνάντηση είναι στις 10:00 το πρωί με την συμμετοχή στην Θεία Λειτουργία της ενορίας και έπειτα στην ενοριακή αίθουσα για την έναρξη της ΕΚΝΕ.\nΓια τους νέους λυκείου η έναρξη είναι το απόγευμα της Κυριακής στις 18:00 στην αίθουσα νεολαίας της καθολικής Επισκοπής Σύρου στην Ερμούπολη.\nΠανσυριανή Επιτροπή Νεολαίας και Κλήσεων\nΚαθολικής Επισκοπής Σύρου\nΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΤΗ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ\nΗ χρονιά που διανύουμε μόνο συνηθισμένη δεν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε, ελέω της πανδημίας που μας ταλαιπωρεί τους τελευταίους μήνες, εμάς και όλο τον κόσμο ανά την υφήλιο. Παρά όμως αυτή την μεγάλη δυσκολία δεν θα μπορούσε ο συριανός χριστιανικός λαός να μην εορτάσει με την πρέπουσα τιμή την εορτή της Παναγίας της Φανερωμένης στην οποία έχει μεγάλη ευλάβεια.\nΈτσι λοιπόν και την εφετινή χρονιά εορτάζεται το οκταήμερο αφιερωμένο στην Παναγία την Φανερωμένη, Μητέρα όλων των Συριανών. Φυσικά μέσα σε αυτές τις 8 ημέρες δεν θα μπορούσε να λείψει και η παρουσία των νέων της τοπικής μας Εκκλησίας .\nΤην Κυριακή, λοιπόν, 20 Σεπτεμβρίου οι έφηβοι και οι νέοι του νησιού μας πραγματοποίησαν το προσκύνημα τους στο Ναό της Φανερωμένης με μια προσευχή προετοιμασμένη από την Πανσυριανή Επιτροπή νεολαίας και κλήσεων.\nΗ εικόνα της Παναγίας τη Φανερωμένης θα λέγαμε ότι έχει μια ιδιαίτερη μορφή. Αποτελείται φυσικά από την Παναγία που φοράει ένα μανδύα και περικλείει μαζί της τον Πάπα, έναν Επίσκοπο, έναν μοναχό, ένα βασιλικό ζεύγος και ακόμα κάποιους ανθρώπους, δηλαδή συμβολίζει την χριστιανική κοινωνία της τότε εποχής. Εμπνευσμένη λοιπόν από αυτήν την εικόνα ξεκινώντας την ακολουθία οι νέοι τοποθέτησαν ένα μανδύα και συμβολικά γύρω του κάποια αντικείμενα που χαρακτηρίζουν τον πάπα, τον Επίσκοπο, έναν μοναχό, ένα βασιλικό ζεύγος και εμάς τον υπόλοιπο χριστιανικό λαό του Θεού, όπως υπάρχει και στην εικόνα. Η προσευχή, έπειτα, συνεχίστηκε με κάποιες δεήσεις προς τον Κύριο για αυτά τα πρόσωπα και για όλους εμάς. Στην συνέχεια καλέστηκαν τα παιδιά να γράψουν μια δική τους δέηση προς την Παναγία και συμβολικά να την τοποθετήσουν κάτω από τον μανδύα της, δίπλα στα αντικείμενα που είχαμε τοποθετήσει στην αρχή.\nΣτην ομιλία του ο Επισκοπός μας είπε προς τους νέους:\nΧαίρομαι ιδιαίτερα που είμαστε όλοι εδώ συγκεντρωμένοι για να κάνουμε και εμείς το δικό μας προσκύνημα στην Παναγία την Φανερωμένη. Αυτή η γιορτή της Παναγίας της Φανερωμένης είναι για εμάς τους Συριανούς μια πολύ σημαντική στιγμή κατά την διάρκεια του ποιμαντικού έτους, μιας και την γιορτάζουμε στις 24 του Σεπτέμβρη έχουμε καθιερώσει να ξεκινάμε την ποιμαντική μας χρονιά με αυτό το προσκύνημα. Καλέσαμε, λοιπόν, εσάς τους νέους για να σας ζητήσουμε να ζήσετε αυτήν την ποιμαντική χρονιά κοντά στην ενορία σας, στον εφημέριο σας. Έτσι να μπορέσετε μέσα από τις συναντήσεις που θα κάνετε να γνωρίσετε καλύτερα τον Ιησού Χριστό. Σήμερα αυτή την βραδιά όμως θα ήθελα να ζητήσω την προσοχή σας σε κάτι άλλο μιας και γιορτάζουμε την Παναγία την μητέρα μας. Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει ότι η Μαρία ελάχιστες φορές μίλησε. Στα Ευαγγέλια διαβάζουμε πολλά από αυτά που είπε ο Ιησούς πως έκανε η Παναγία αλλά λίγα λόγια της Παναγίας μεταφέρονται στο Ευαγγέλιο. Αυτό που μεταφέρεται ιδιαίτερα στο Ευαγγέλιο είναι ότι η Παναγία άκουγε τα λόγια του Ιησού και τα μελετούσε στην καρδιά της. Δηλαδή θα λέγαμε ότι, αν και ήταν παιδί της, το είχε μεγαλώσει, το είχε συμβουλεύσει, πιθανόν να το είχε μαλώσει κάποιες φορές τον μικρό Ιησού, όταν ο Ιησούς μεγάλωσε η Παναγία δεν έκανε τίποτα από το να ακούει τα λόγια του Ιησού και να τα μελετάει στην καρδιά της.\nΚάτι άλλο που κάνει εντύπωση διαβάζοντας τα Ευαγγέλια είναι ότι πολύ συχνά ευχαριστούσε τον Θεό για όλα αυτά που ζούσε. Η ζωή της δεν ήταν πάντα μέσα στις χαρές, αν και πέρασε και εκείνη δύσκολες στιγμές, εκείνη δεν έπαψε να ευχαριστεί τον Κύριο για όλα τα καλά, όπως έκανε και σε αυτήν την περικοπή του Ευαγγελίου που ακούσαμε. Το διαβάσαμε σε μια άλλη μετάφραση που ίσως σας ακούστηκε λίγο παράξενη αλλά είναι το γνωστό Μεγαλυνάριο, αυτός ο ύμνος που ψέλνουμε κάθε απόγευμα με τον Εσπερινό. Το Μεγαλυνάριο που δεν είναι τίποτα άλλο από ένας ύμνος ευχαριστίας της παναγίας προς τον Θεό για όλα τα καλά που έκανε σε εκείνη. Έτσι λοιπόν θα έλεγα ότι αυτή την βραδιά που συγκεντρωθήκαμε εδώ για να προσευχηθούμε προς την Παναγία θα ήθελα να σας καλέσω ο καθένας από εσάς, η καθεμιά από εσάς, να ευχαριστήσει τον Θεό για όλα τα καλά που έχει λάβει. Σκεφτείτε πόσα καλά έχετε λάβει από τον Θεό Πατέρα μέσω της μεσιτείας της Παναγίας πιθανόν ή την μεσιτεία άλλων Αγίων τους οποίους επικαλείστε αλλά σκεφτείτε πόσα δώρα σας έχει δώσει ο Θεός στην ζωή σας, πάρα πολλά. Αλλά καμία φορά τα θεωρούμε όλα δεδομένα. Τα θεωρούμε όλα ότι τα δικαιούμαστε. Για αυτό λοιπόν θα σας καλέσω να ευχαριστήσετε τον Ιησού Χριστό για όλα τα καλά που σας δίνει και να ευχαριστήσετε και την Μητέρα του την Παναγία, η οποία όταν την επικαλούμαστε και μας εισακούει μεσιτεύει για εμάς προς τον Θεό Πατέρα για να μας χορηγήσει την χάρη του και τις ευλογίες του.\nΤην φετινή χρονιά χαρακτήρισε την εορτή ακόμα μία είδηση που ο Επίσκοπος ανακοίνωσε στο τέλος της ακολουθίας. Οι αγαπημένοι μας εμψυχωτές ο Γιάννης Βαρθαλίτης και η Ιωάννα Σιγάλα έπειτα από 10 και πλέον χρόνια παρουσίας στις ομάδες νεολαίας αποφάσισαν να αναζητήσουν νέες δράσεις μέσα στην Εκκλησία αφήνοντας την νεολαία σε νεότερους εμψυχωτές, ανοίγοντας έτσι ένας νέος κύκλος για την νεολαία της τοπικής μας Εκκλησίας. Σίγουρα οι αποχωρήσεις λυπούν την νεολαία και την Εκκλησία μας αλλά με αυτόν τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος για την ένταξη νέων εμψυχωτών στην πανσυριανή επιτροπή, σύμφωνα με τα λόγια των δύο απερχόμενων εμψυχωτών νεολαίας. Εξάλλου όπως μας υποσχέθηκαν θα είναι δίπλα μας και θα μας συντροφεύουν με την προσευχή αλλά και παρόντες σε οτιδήποτε χρειαστούμε την εμπειρία τους. Ο Σεβασμιότατος Επίσκοπός μας έπειτα ανακοίνωσε τον νέο συντονιστή νεολαίας Λεονάρδο Ξανθάκη, ο οποίος και διαδέχεται τους δύο αποχωρήσαντες. Έπειτα ο νέος συντονιστής ανακοίνωσε στα παιδιά τους χώρους των νέων τμημάτων και τους εμψυχωτές που θα τα απαρτίζουν. Πιο συγκεκριμένα θα υπάρχουν δυο τμήματα εφήβων: ένα στην ενοριακή αίθουσα της Ευαγγελίστριας στην Ερμούπολη για τις ενορίες της Άνω Σύρου, του Μάννα, της Ευαγγελίστριας και του Κινίου, με εμψυχωτές τον π. Νίκο Ρούσσο, την Αδ. Μελανή και τον Ιωσήφ Βαρθαλίτη και το άλλο τμήμα στην ενοριακή αίθουσα του Πάγου για τις Ενορίες της Βάρης, της Ποσειδωνίας, του Φοίνικα, του Γάλησσα, του Πάγου και του Βήσσα με εμψυχωτές τον εφημέριο Πάγου π. Κλαούντιο, την Ευγενία Σαγκινέτου, την Αγγέλα Βαρθαλίτου, τον Βλάση Ροσσολάτο, την Ελπίδα Ρούσσου και τον Αντώνη Φρέρη. Το λύκειο θα συνεχίσει και φέτος τις συναντήσεις του στην αίθουσα νεολαίας της Επισκοπής με εμψυχωτές τον π. Ιωσήφ Πρίντεζη, τον Λεονάρδο Ξανθάκη και την νέα προσθήκη στην ομάδα των εμψυχωτών Μαρία Βακονδίου. Τέλος την πανσυριανή επιτροπή πέρα των εμψυχωτών συμπληρώνουν η Καρμελίνα Ρούσσου και ο Γιάννης Βακόνδιος.\nΑς ευχόμαστε όλοι, μάλλον καλύτερα ας προσευχόμαστε όλοι για αυτή την νέα ομάδα των εμψυχωτών και για την νέα ποιμαντική χρονιά που ξεκινάει ώστε οι νέοι μας με τους εμψυχωτές να συνοδοιπορούν προς τον δρόμο που δείχνει ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.


Κύπριος σχεδιαστής βάζει τη σφραγίδα του στο διάσημο μποτάκι της CAT\nΠάνε ακριβώς 25 χρόνια από τότε που Caterpillar κυκλοφόρησε τη μπότα Colorado, το πιο διάσημο ίσως σχέδιό της.\nGregory Morfi cat caterpillar colorado παπουτσι μποτάκι 25χρονα Αγορά\nΈνα παπούτσι που επινοήθηκε και δημιουργήθηκε το ‘91 κυρίως για την εργατική τάξη, κατάφερε καθ’ όλη τη διάρκεια των 90s αλλά και μετέπειτα να αγαπηθεί από καθημερινούς ανθρώπους και να εξελιχθεί σε fashion statement για χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.\nΣυχνά, πολλοί το μιμήθηκαν αλλά κανένας δεν κατάφερε να φτάσει τη φήμη του, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της CAT.\nΦέτος, με αφορμή τα 25χρονά του, η εταιρία δίνει την ευκαιρία σε 25 άτομα καλλιτέχνες από διάφορα μέρη του πλανήτη, και με διάφορες ιδιότητες, να φιλοτεχνήσουν από ένα Colorado. Να βάλουν τη σφραγίδα τους στο κλασσικότατο μποτάκι.\nΜεταξύ τους, ένας Έλληνας graffiti street artist αλλά και ένας Κύπριος σχεδιαστής μόδας.\nΟ λόγος για τον Gregory Morfi, του οποίου το σχέδιο ονομάζεται «Cat Splash». Όπως χαρακτηριστικά γράφει ένας fashion lover στην επίσημη ιστοσελίδα της CAT, «μερικές φορές οι απλές ιδέες είναι και οι καλύτερες. Νομίζω πως το εν λόγω σχέδιο είναι με διαφορά το πιο δημοφιλές».\nΔείτε εδώ και τα 25 σχέδια και κάντε share στο facebook αυτό που σας αρέσει, με τη δυνατότητα να το κερδίσετε -στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 25χρονα του δημοφιλούς σχεδίου.


Άρθρα Archives - Σελίδα 2 από 3 - Μηχανολόγος\nΤο σημερινό άρθρο δεν έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα αλλά καθαρά ενημερωτικό. Εδώ και λίγους μήνες μία από τις σταθερές ειδήσεις που κυκλοφορούσαν στα ΜΜΕ ήταν η αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Εμφανίστηκαν ξαφνικά “νέες τεχνολογίες” που υπόσχονταν πιο οικονομική θέρμανση, όπως οι λέβητες ιόντων, οι θερμοπομποί, τα πάνελ κ.ο.κ. Τώρα με την σχεδιαζόμενη αύξηση του ρεύματος θα εμφανιστούν άλλες “νέες τεχνολογίες” που ακόμα δεν τις γνωρίζουμε φυσικά και θα υπόσχονται θαύματα! Από την άλλη πλευρά η τιμή του ξύλου και του πέλλετ αυξήθηκε κατακόρυφα γιατί αυξήθηκε κατακόρυφα και η ζήτηση τους. Χώρια ότι έχουν συλληφθεί πολλοί για παράνομη υλοτομία.\nΔιαβάζοντας τα παραπάνω, καταλαβαίνει κανείς ότι είναι επιτακτική ανάγκη η τοποθέτηση Ηλιακού Θερμοσίφωνα σε κάθε σπίτι. Ο Ηλιακός Θερμοσίφωνας πέρα από το κόστος αγοράς, δεν έχει έξοδα λειτουργίας παρά μόνο ελάχιστα έξοδα συντήρησης και συμβάλλει στη θέρμανση του νερού σχεδόν καθ᾽όλη τη διάρκεια του έτους 60% κατ’ελάχιστο. Η απόκτησή του αναβαθμίζει ενεργειακά το σπίτι και καλύπτεται απ᾽το πρόγραμμα “Εξοικονομώ Κατ᾽Οίκον”.\nΗ εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται σε σχέση με το πετρέλαιο είναι της τάξης του 60-70%, ανάλογα αν γίνεται και χρήση του νυχτερινού τιμολογίου. Μην ξεχνάτε ότι η αυξημένη κατανάλωση ρεύματος “τιμωρείται” με αυξημένα τιμολόγια από τη ΔΕΗ!


OTE και Παλι ΟΤΕ - Σελίδα 3 - freestuff.gr\nΔημοσίευση από spaniol » 16 Δεκ 2008 19:38\nΑυτο σιμβαινει οταν το backbone δυκτιο ειναι υπερφορτομενω... (εχουν κουμποθει παραπανω χρηστες απο οσους γινεται).\nΔημοσίευση από id12586 » 16 Δεκ 2008 19:55\nΠήγα πριν 10 μέρες να ζητήσω να μεταφερθω στο ιδιόκτητο δίκτυο της 4net. Τώρα έχω vivodi 1mbit μέσω δικτύου OTE.\nΉμουν πολύ ευχαριστημένος απο την ταχύτητα αφού είχα κάτω απο 90 δεν κατέβαζα ποτέ (συνήθως στα 110 kb/s ήμουν) αλλά είπα να αναβαθμιστώ χώρια ότι δεν με σύμφερε στα λεφτά.. (10+10 τον μήνα)\nΜου είπαν ένα μήνα..\nΔημοσίευση από alexsoft » 16 Δεκ 2008 20:32\ndevilfw έγραψε: alexsoft αυτο που λες ειναι σιγουρα πραγματικο; γιατι λες με αλλα λογια οτι ''τρεχεις'' με διπλασια ταχυτητα και μου φαινεται καπως......και γω Forthnet εχω και τρεχω με το πολυ 8MBps. αλλα μου ειπαν οτι απεχω πολυ απο τον οτε της περιοχης και δε προκειται να τα ξεπερασω\nΕίπα ότι με την Forthnet έχω πιάσει το ανώτερο 7MBps.\nΜε τo ConnX έχω φτάσει μέχρι 15MBps.\nΕίμαι στο κέντρο της πόλης και άρα σε στιγμές που δεν υπάρχει μεγάλος φόρτος υπάρχει περίπτωση να πιάσω και παραπάνω...\nΤο τελευταίο μήνα πριν την αίτηση διακοπής στην Forthnet έπιανα 56KBit.\nΓενικά σαν εταιρεία δεν είναι και η πιο αξιόπιστη... να φανταστείτε έπρεπε τον περσινό Σεπτέμβριο να έχει στην Αλεξανδρούπολη ιδιόκτητο δίκτυο, πουλούσαν συνδέσεις έως 24MBps και τελικά ήρθε τέλη Μαρτίου - Αρχές Απριλίου 2008. ΤΟΣΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ.\nΔημοσίευση από devilfw » 16 Δεκ 2008 21:09\nναι αυτο λεω και γω. οτι ειδες διπλασιες ταχυτητες με τον οτε.και το λεω επειδη η διαφορα ειναι χαοτικη.....\nΔημοσίευση από spaniol » 16 Δεκ 2008 23:18\nΓιατι ο ΟΤΕ σου δινει 24mbit ακριβος;;;;; Και ποσο πληρωνεις τον μηνα;;;; Πες και αυτο...\nΔημοσίευση από deninho » 17 Δεκ 2008 00:37\nΜπορεί να μην του δίνει ακριβώς 24Mbps -btw δείξε μου έναν πάροχο Internet στον κόσμο που να εγγυάται 24mbps σε ADSL2+ δίκτυο-, αλλά του δίνει καλύτερες ταχύτητες απ'ότι η 4νετ, και μικρότερο Ping. Σίγουρα τα πληρώνει πολύ πιο ακριβά, αλλά δεν του τα προσφέρουν οι εναλλακτικοί\nbtw είμαι με 4net, συγχρονίζω στα ~12mbps και κατεβάζω με 1,2MB/s καθαρά (μαζί με τα διάφορα headers κλπ κλπ στα πακέτα, η ταχύτητα είναι 1,3MB/s), αλλά τα ping είναι επιεικώς άθλια στις ώρες αιχμής\nΔημοσίευση από alexsoft » 17 Δεκ 2008 11:17\nspaniol έγραψε: Γιατι ο ΟΤΕ σου δινει 24mbit ακριβος;;;;; Και ποσο πληρωνεις τον μηνα;;;; Πες και αυτο...\n1) Καμία εταιρεία δεν μπορεί να σου δώσει ADSL2+ 24MBps... αυτό είναι εργαστηριακή ταχύτητα και ίσως (εάν) την πιάνουν μόνο μέσα στο κέντρο του ΟΤΕ.\n2) Μα πλήρωνω ήδη πάγια ΟΤΕ, διότι αφορά το μαγαζί και καμία εταιρεία εκτός του ΟΤΕ δεν μπορεί να σου παράσχει αυτή τη στιγμή ISDN σε συνδυασμό με ADSL. Βλέπεις για επιχειρήσεις, που θέλουν να έχουν FAX, συναγερμό κλπ ο ΟΤΕ όσο αφορά την τηλεφωνία είναι μονόδρομος.\n3) Οπότε καθαρά χωρίς πάγια ΟΤΕ δίνω τα ίδια χρήματα\nΔημοσίευση από spaniol » 17 Δεκ 2008 15:32\nΜπορεις να εχεις απεριoστη τηλεφωνια για εσωτερικο και εξωτερικο σε 40 χωρες και 60 λεπτα σε κινιτα και επιπλεον wi-fi σε hot-spot, και δωρο ασυρματο router και ολα αυτα μονο με 40€ ; Αμα ειναι μαγκας ο ΟΤΕ τοτε ας το κανει!\nΔημοσίευση από newcountry » 17 Δεκ 2008 15:43\nΕπειδη στην Ελλαδα ειναι ολοι απατεωνες και πιο πολυ ειναι ο ΟΤΕ! Εδω στη Αγγλια που ειμαι εχω συνδεση στα 24mbits, και αυτα πιανω! Υπαρχουν καποιες μερες στο 2 μηνο που κανουν καποιες εργασιες(updates) και τοτε μονο η ταχυτητα μου πεφτει στα 23-22mbits και την επομενη μερα μου στελνουν e-mail και μου ζητουν συγχνωμη και για αυτο πεσιμο της ταχυτητας, αυτο που γινεται;\nΟσο για τον ΟΤΕ, ο ΟΤΕ ξεκινησε πριν 6 χρονια να φτιαχνει το fiber to home, το οποιο υπαρχει ειναι υλωπειημενω υπογεια και ακομα να χρησιμοποιηθει (εχω εναν φιλο, που δουλευει στον ΟΤΕ στο τεχνικο μερος(περναει καλωδια) ! Η καθυστερηση της καθυστερησης. Καλος η κακος τωρα ο ΟΤΕ πουλιθηκε στους Γερμανους, παντως εγω το θεμα το βλεπω θετικα, θα κανουν πιο πολλα πραγματα απο μας, και θα ειναι πιο ανταγωνιστικοι!\nΔημοσίευση από devilfw » 17 Δεκ 2008 16:01\nκαι εγω συμφωνω οτι ο οτε ειναι πολυ πιο ακριβος και τοσα χρονια μας ρουφουσε το αιμα με τιποτενιες υπηρεσιες....\nΔημοσίευση από alexsoft » 17 Δεκ 2008 17:48\nspaniol έγραψε: Μπορεις να εχεις απεριoστη τηλεφωνια για εσωτερικο και εξωτερικο σε 40 χωρες και 60 λεπτα σε κινιτα και επιπλεον wi-fi σε hot-spot, και δωρο ασυρματο router και ολα αυτα μονο με 40€ ; Αμα ειναι μαγκας ο ΟΤΕ τοτε ας το κανει!\nΚαλά.... ας εξασφαλίσει πρώτα ότι μπορεί να δώσει ταχύτητες ισάξιες του ΟΤΕ και μετά τα λέμε.\nΕπίσης όταν και αν δώσει ISDN γραμμές στο πακέτο 2PLAY τότε το συζητάμε.... μέχρι τότε καλά κρασά...\nΔημοσίευση από spaniol » 17 Δεκ 2008 23:06\nΕιναι μεγαλη μαγκια το ISDN τι στην ουσια σου δινει 2 αριθμους!\nΑμα ειναι μαγκας ο ΟΤΕ τοτε ας κανει δικο του 2play με οσα δινει η Forthnet και παραπανω και σε χαμηλοτερη τιμη και τοτε θα τον παραδεχτω! Εδω πληρωνεις μονο το παγιο του ΟΤΕ που ειναι η μιση συνδρομη στις αλλες εταιριες!\nΔημοσίευση από newcountry » 17 Δεκ 2008 23:38\nΣτις μερες μας το ISDN ειναι σχεδον αχριστο, αφου υπαρχει το division multiplexing που σου επιτρεπει να μεταφερεις ηχο, δεδομενα κ.α. ολα μαζι σε ενα μεσω(οπτικη ινα).\nΔημοσίευση από devilfw » 18 Δεκ 2008 00:28\nσυμφωνω απολυτα με spaniol\nΔημοσίευση από deninho » 18 Δεκ 2008 04:29\nΆμα ήταν στο χέρι του ΟΤΕ, θα έδινε 24mbit αρκετό καιρό πριν τους εναλλακτικούς, σε πολύ χαμηλότερη τιμή. Ας όψεται η ΕΕΤΤ, και ο ανταγωνισμός, όμως


Αρθρο Μ. Χρυσοχοΐδη στην «Κ»: Πολιτική για την καταπολέμηση της βίας | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n05.03.2018 • 17:02\nΕίναι ενδιαφέρον, κάνοντας ένα σύντομο πισωγύρισμα στα τελευταία 40 χρόνια της λεγόμενης αντιεξουσιαστικής δράσης, να δούμε τι απέγιναν οι διάφορες οργανώσεις και άτομα που ενεργοποιήθηκαν κατά καιρούς. Το σύνολο των εμπλεκομένων μιλούσε πάντοτε για ΚΙΝΗΜΑ. Ωστόσο, κίνημα ποτέ δεν συγκροτήθηκε. Γκρουπούσκουλα που περνούν και φεύγουν, καθώς φεύγει η νιότη ή τελειώνουν οι σπουδές.\nΤο σύνολο των εμπλεκομένων μιλούσε για ιδέες, αλλά η μοναδική ιδέα υπήρξε το μίσος και οι επιθέσεις απέναντι στη δημοκρατία. Το σύνολο των εμπλεκομένων μιλούσε για ανατροπή, αλλά οι περισσότεροι στρογγυλοκάθισαν σε καρέκλες του «καθεστώτος».\nΩστόσο, μια ισχνή μειοψηφία παρέμενε και παρέμεινε οριστικά στο ευρύτερο περιβάλλον των οργανώσεων βίας. Ορισμένοι εντάχθηκαν σε τρομοκρατικές ομάδες με δολοφονικές και άλλες ενέργειες, ενώ άλλοι στράφηκαν στο οργανωμένο έγκλημα αναγνωρίζοντας στον εαυτό τους το αρχέτυπο του λήσταρχου Νταβέλη. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι δεκάδες νέοι άνθρωποι εκτίουν βαρύτατες ποινές, με καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή τους, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία –μέλη των ιστορικών τρομοκρατικών οργανώσεων– διηγούνται τις ιστορίες τους, επιχειρώντας την κοινωνική τους δικαίωση.\nΤελικά, το αποτέλεσμα είναι ένα τεράστιο ιστορικό ΑΔΙΕΞΟΔΟ με εποχικές φιγούρες, η δράση των οποίων πολλές φορές κόστισε τη ζωή αθώων ανθρώπων ή την καταστροφή της περιουσίας άφταιγων πολιτών. Αν τα πράγματα είναι έτσι, τότε γιατί ξανά και ξανά ανακυκλώνουμε τη συζήτηση γύρω από τη δράση αυτών των ατόμων ή –το χειρότερο– γιατί ανακυκλώνεται αυτού του είδους η βία και δεν περνάει οριστικά στην ιστορία;\nΗ απάντηση είναι ότι κάποιοι, λίγοι ή ελάχιστοι, που αυτοχρήζονται καθολικοί κληρονόμοι του «κινήματος», κρατούν το νήμα της συνέχειας για να διατηρούν ισχυρή την ψευδαίσθησή τους αλλά και την ψευδή εικόνα στους δοκιμαζόμενους συντρόφους τους ότι ο αγώνας συνεχίζεται και θα υπάρξει δικαίωση. Εν τω μεταξύ, από γενιά σε γενιά χρησιμοποιούνται ως μοχλοί διάφοροι «επίστρατοι» νέοι, πρόθυμοι για ακτιβισμό, δράση και ανέξοδες καταστροφικές ενέργειες εις βάρος της κοινωνίας. Και λέω ανέξοδες, γιατί ουδείς έχει κληθεί μέχρι σήμερα να καταβάλει έστω ένα ευρώ αποζημίωση για τις ζημιές που έχει προκαλέσει σε δημόσια ή ιδιωτική περιουσία. Η αποζημίωση καταβάλλεται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ας αναλογιστούμε πόση είναι η αξία των νέων ακυρωτικών ηλεκτρονικών συσκευών στους σταθμούς του μετρό, καθώς και η αξία λεωφορείων – τρόλεϊ που πυρπολήθηκαν. Χώρια βέβαια τα δεκάδες καταστήματα ιδιωτών που κάθε τόσο καταστρέφονται.\nΗ αντιμετώπιση της βίας έχει μόνο μία απάντηση: την πολιτική. Η πολιτική μπορεί άμεσα να σχεδιάσει μέτρα για την αποτελεσματική καταπολέμηση αυτών των συμπεριφορών. Αυτό σημαίνει κατευθύνσεις για δέσμη μέτρων νομοθετικού και επιχειρησιακού χαρακτήρα.\n• Οι υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. διαθέτουν προσωπικό με επαγγελματική επάρκεια. Ωστόσο, απαιτείται αναδιάταξη των δυνάμεων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Ο χειρότερος σύμβουλος στις πρακτικές των υπηρεσιών διερεύνησης εγκλημάτων είναι η αποσπασματικότητα, που τελικά γίνεται προχειρότητα! Μόνο με συστηματική δουλειά, έρευνα, ανάλυση και στοιχειοθέτηση μπορούν να επιτευχθούν αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει μια αφοσιωμένη ομάδα ικανών ανθρώπων που με στήριξη, εκπαίδευση, διεθνείς συνεργασίες, διαρκή παρακολούθηση και καθοδήγηση, με απόλυτη στρατηγική προσέγγιση και μέθοδο, θα οδηγηθεί σύντομα στην οριστική καταπολέμηση του φαινομένου. Είμαι πεπεισμένος πως μια μικρή ομάδα καλών επαγγελματιών έχει τη δυνατότητα να πετύχει. Το ίδιο απαιτείται να γίνει και με την εξτρεμιστική ακροδεξιά βία, καθώς και τα υπόγεια ρεύματα της λεγόμενης ισλαμικής τρομοκρατίας.\n• Η διάδοση της βίας και του μίσους αποτελεί προτεραιότητα για όλη τη δημοκρατική Ευρώπη, με χώρα οδηγό τη Γαλλία, η οποία έχει πληγεί βάναυσα από την τρομοκρατία. Γι αυτό κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή νομοθετική πρόταση που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία θέτει φραγμούς στη διάδοση της βίας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και θέτει προ των ευθυνών τους τις αντίστοιχες εταιρείες (Facebook, Twitter, Google κ.λπ.) να αυτορρυθμίζονται, κατεβάζοντας ακραίες αναρτήσεις που προπαγανδίζουν τη βία, καθώς και διατάξεις ποινικού χαρακτήρα που ασκούνται από τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.\n• Τέλος, με αφορμή την αναθεώρηση του σωφρονιστικού κώδικα, επείγει η βελτίωση των συνθηκών στα σωφρονιστικά καταστήματα. Το σωφρονιστικό μας σύστημα νοσεί εδώ και πάνω από 20 χρόνια, όταν άρχισε η μαζική συσσώρευση λόγω αλλαγής των συνθηκών στο γειτονικό μας περιβάλλον. Ταυτόχρονα επείγει η θέσπιση διατάξεων που βελτιώνουν την πολιτική σωφρονισμού. Εννοώ ότι πολλά από τα συμβαίνοντα έξω από τις φυλακές σχεδιάζονται και καθοδηγούνται από μέσα. Αυτό είναι άκρως επικίνδυνο φαινόμενο.\nΗ ασφάλεια, η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών είναι καθολικό δικαίωμα. Δημοκρατία χωρίς ασφάλεια πολιτών αυτοκαταλύεται ή εκτρέπεται. Συνεπώς η ασφάλεια δεν αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης στο δημοκρατικό τόξο.\nΔεν χωρούν σκοπιμότητες και πολιτικά παιγνίδια. Η χώρα έχει μείνει πολύ πίσω και η εγκληματική βία έχει πάει πολύ μπροστά.\nΕάν δεν αντιδράσουμε με πολιτικό σχέδιο, με το μυαλό στην πατρίδα και στη δημοκρατία, υπονομεύονται και τα δύο.\n* Ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης είναι πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης.\nΥπ. Δικαιοσύνης: «Ηθικό πανικό» που δεν βοηθά την χώρα προσπαθεί να δημιουργήσει ο Κ. Μητσοτάκης


Πρέπει να υπάρχει το γερό αντίδοτο για την ταχύτητα και τη δεξιοτεχνία\nΔεν είναι τυχαία ομάδα η Μπενφίκα. Ο ΠΑΟΚ πήρε την ισοπαλία στη Λισαβόνα, πέτυχε τον στόχο του και ενίσχυσε τις ελπίδες του για την πρόκριση, ωστόσο την Μπενφίκα τη θαυμάσαμε, γιατί έπαιξε καλό ποδόσφαιρο.\nΘαυμάσαμε την άνεση των παικτών της στην επιθετική ανάπτυξη, θαυμάσαμε την ικανότητά τους να δημιουργούν ευκαιρίες και από τα πλάγια και από τον άξονα, θαυμάσαμε τη δεξιοτεχνία όλων των παικτών της, θαυμάσαμε και την ταχύτητά τους.\nΔεν θα είναι εύκολο το βράδυ της Τετάρτης. Προσωπικά, περιμένω την πορτογαλική ομάδα να είναι ακόμη καλύτερη και, φυσικά, πολύ επικίνδυνη στην Τούμπα, αν τυχόν βρει ελεύθερους χώρους, ή αν οι παίκτες του ΠΑΟΚ παρασυρθούν σε αβίαστα λάθη. Οι δαιμόνιοι και ποιοτικοί παίκτες της μπορούν να σε «σκοτώσουν» αν τους δώσεις το δικαίωμα, αλλά αυτό τοι δικαίωμα μπορούν κάλλιστα να το πάρουν και μόνοι τους…\nΟλοι οι παίκτες του ΠΑΟΚ πρέπει να ξεπεράσουν τον εαυτό τους για να κερδίσουν την πρόκριση. Από τη μία πλευρά, θα προσπαθήσουν να κρατήσουν ανέπαφη την εστία τους. Από την άλλη θα επιδιώξουν να σκοράρουν πρώτοι, για να έχουν το «πάνω χέρι». Καθόλου εύκολο. Ο αντίπαλος δεν είναι ούτε Κέρκυρα, ούτε Λεβαδειακός, ούτε Πλατανιάς.\nΟ ΠΑΟΚ θέλει να παίζει ποδόσφαιρο κατοχής. Όταν ο αντίπαλος είναι κατώτερος, δεν είναι δύσκολο. Όταν, όμως, ο αντίπαλος λέγεται Μπενφίκα, είναι ένα ζήτημα πώς θα κατορθώσεις να επιβάλεις εσύ το δικό σου παιχνίδι, κρατώντας την μπάλα περισσότερο στην κατοχή σου και κυκλοφορώντας τη σωστά, για να κάνεις πολύ περισσότερες επιθέσεις από όσες θα δεχτείς. Με τους μπαλαδόρους παίκτες της Μπενφίκα δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση αυτό.\nΠιστεύω ότι πολύ σημαντικό ρόλο θα παίξουν στο ματς παίκτες του ΠΑΟΚ με ανάλογα προσόντα. Όπως ο Μάτος και ο Βιειρίνια. Ούτε η δεξιοτεχνία τούς λείπει, ούτε η ταχύτητα. Μπορούν και πρέπει να είναι το βαρόμετρο για την απόδοση του ΠΑΟΚ. Το ίδιο πιστεύω για τους πλάγιους επιθετικούς. Δεν έχουν την εμπειρία του Μάτος και του Βιειρίνια, ωστόσο ο Ουάρντα και ο Λημνιός, που προβλέπω ότι θα παίξουν, είναι ταχείς, είναι ενθουσιώδεις και ξέρουν μπάλα.\nΓενικά, από τα πλάγια δεν περιμένω να έχει προβλήματα ο ΠΑΟΚ, ίσα-ίσα που από τα πλάγια περιμένω να πάρει τη νίκη και την πρόκριση. Το ερωτηματικό για εμένα είναι οι χαφ. Από τον Πέλκα περιμένω πολλά και είμαι σίγουρος ότι θα τα δώσει, όπως έκανε και στη Λισαβόνα, που ήταν καταπληκτικός. Αυτό το παιδί, ακόμη και στη χειρότερη μέρα του να είναι, έχει πάντα κάτι να σου δώσει, με την ορμή, τη «φλόγα» του, την ενέργεια που «βγάζει».\nΚομβικοί θα είναι, ως προς τη λειτουργία της ομάδας και αμυντικά και επιθετικά οι άλλοι δύο χαφ. Κι αν από τον Κάνιας, που είναι ο κλασικός αμυντικός μέσος, είναι λογικό να μην έχει κανείς την απαίτηση να κάνει θαύματα στον δημιουργικό τομέα, δεν ισχύει το ίδιο για τον Μαουρίσιο. Εμπειρος είναι, Βραζιλιάνος είναι (να μην το ξεχνάμε), οφείλει, λοιπόν, να είναι, αν όχι ο ηγέτης, ένας από τους ηγέτες της ομάδας.\nΑν οι χαφ δεν «πουλάνε» την μπάλα κι αν οργανώσουν το παιχνίδι όπως πρέπει, ο ΠΑΟΚ δεν θα έχει να φοβηθεί τίποτε. Αρκεί, φυσικά, να είναι εξίσου καλοί και στα αμυντικά καθήκοντά τους, για να βοηθήσουν, με τον καλύτερο τρόπο, τον Πασχαλάκη, τον Βαρέλα και τον Κρέσπο, που θα έχουν πολλή δουλειά και πρέπει κι αυτοί να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, συγκεντρωμένοι και ψύχραιμοι. Για τακτικές, συστήματα και διατάξεις ας μη μιλάμε. Ολοι ξέρουμε πώς θα παίξει ο Λουτσέσκου. Και το ξέρουμε γιατί, πολύ απλά, θα ακολουθήσει την κοινή λογική. Η οποία λέει ότι ο ΠΑΟΚ, μετά το 1-1 του πρώτου αγώνα, πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα τα νώτα του και, ταυτόχρονα, να αναζητήσει τους χώρους και τους τρόπους για να σκοράρει.\nΤις περισσότερες φορές, όταν αρχίζει το ματς, οι θεωρίες και οι διδασκαλίες στον πίνακα πηγαίνουν περίπατο. Τότε «μετρούν» περισσότερο η αγωνιστικότητα, η συγκέντρωση και, φυσικά, οι επινοήσεις των ποδοσφαιριστών. Το αν τα είπαν καλά οι προπονητές πριν το ματς, το δείχνουν πάντα οι παίκτες με την απόδοσή τους στο ματς. Αυτοί παίζουν ποδόσφαιρο και αυτοί κυρίως κρίνουν τα αποτελέσματα των αγώνων.\nΑπό την έντυπη έκδοση της Metrosport (27/8)\nΓώγος: «Διάρκειας ενός μήνα τα μέτρα, μετά το γενικό lockdown»\nΔεν επιτράπηκε η είσοδος του Άρη στο «Νick Galis Hall»!\nΚατέρρευσαν κτίρια στη Σμύρνη από τον σεισμό στην Σάμο VIDEOS\nΑκυρώθηκε, λόγω του σεισμού στη Σάμο, το διάγγελμα του Μητσοτάκη\nΠρόεδρος ΕΝΓΘ: «Στα όριά του το ΕΣΥ στη Θεσσαλονίκη» VIDEOS


Έκανα το «πείραμα» με το ανηψάκι μου που πάει στην 3η Δημοτικού. Το κατάλαβε, μια χαρά. Κάνω το ίδιο πείραμα με εκπροσώπους των κομμάτων, αλλά και δημοσιογράφους που συναντώ στα πάνελς των καναλιών. Πολύ λίγοι το καταλαβαίνουν.\nΕπειδή δεν μου φτάνουν αυτά που βγάζω, δανείζομαι 100 ευρώ, ας πούμε, για έναν χρόνο, με επιτόκιο 5% από τον Γιώργο. Σε ένα τεφτέρι φτιάχνω δύο στήλες: ΕΛΑΒΑ – ΕΔΩΣΑ. Στο ΕΛΑΒΑ γράφω τα 100 ευρώ. Στο τέλος του χρόνου δεν έχω να πληρώσω τα 105 που οφείλω με τους τόκους, διότι όχι μόνο δεν αποταμίευσα, αλλά πάλι ξόδεψα περισσότερα από το εισόδημά μου. Ζητάω τώρα από τον Κώστα να μου δανείσει 105 ευρώ για να εξοφλήσω τον Γιώργο και άλλα 30 για να καλύψω τα καινούργια χρέη, που έκανα εν τω μεταξύ. Δίνω τα 105 στον Γιώργο, τα γράφω στην στήλη ΕΔΩΣΑ, γράφω και τα 30 που χρωστούσα σε διάφορους, και στην στήλη ΕΛΑΒΑ γράφω τα 135 που χρωστάω πλέον στον Κώστα. Στο τέλος του άλλου χρόνου, μια από τα ίδια. Πάλι ξόδεψα περισσότερα. Άρα χρειάζομαι νέο δάνειο για να πληρώσω τα 135 στον Κώστα που με τους τόκους έχουν γίνει 141,75 συν τα φρέσκα χρέη που είναι, ας πούμε άλλα 40 ευρώ. Βρίσκω τον Γιάννη και μου τα δανείζει: 141,75 + 40 = 181,75. Τα γράφω στο ΕΛΑΒΑ. Δίνω 141,75 στον Κώστα, 40 σε διάφορους και τα γράφω στο ΕΔΩΣΑ.\nΜε δυο κουβέντες, κάθε χρόνο δανείζομαι για να πληρώνω τα περυσινά δάνεια και τα καινούργια χρέη. Κι αυτό το κάνω, με τον ίδιο τρόπο, 40 χρόνια συνεχώς. Τι θα έχω στο τέλος; Στη στήλη ΕΔΩΣΑ θα μαζευτεί ένα πολύ μεγάλο ποσόν που θα περιλαμβάνει τα τοκοχρεωλύσια (105 + 141,75 +...) συν τις εξοφλήσεις των καινούργιων χρεών (30 + 40 +….). Στη στήλη ΕΛΑΒΑ θα μαζευτούν όλα τα δάνεια τα οποία είναι ακριβώς όσα έδωσα, συν το τελευταίο δάνειο. Πόσα από αυτά που έδωσα, τα έβγαλα από την τσέπη μου, από τα δικά μου εισοδήματα; Ούτε δεκάρα! Ό,τι έδωσα για εξόφληση δανείων το πήρα από καινούργια δάνεια.\nΑυτό ήταν το ελληνικό οικονομικό μοντέλο της μεταπολίτευσης. Ούτε δεκάρα από τους φόρους μας δεν πήγε στην αποπληρωμή των δανείων, διότι ουδέποτε είχαμε πρωτογενές, έστω, πλεόνασμα (εκτός από μία φορά: την περίοδο ’91 – ’92 επί Μητσοτάκη). Πόσο μυαλό χρειάζεται για να το καταλάβει κάποιος; Ενός 8χρονου.\nΓια να συσταθεί μια Τράπεζα κάποιοι πρέπει να βάλουν τα κεφάλαια. Όσοι διαθέτουν κεφάλαια σε εμπορικές δραστηριότητες, σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο, το κάνουν με σκοπό το κέρδος. Είναι δηλαδή κερδοσκόποι, όπως ήμασταν εσύ κι εγώ όταν ψάχναμε πού συμφέρει περισσότερο να τοποθετήσουμε τις αποταμιεύσεις μας, τότε που είχαμε: ποια τράπεζα δίνει το μεγαλύτερο επιτόκιο ή αν συμφέρουν οι μετοχές, τα ομόλογα ή τα αμοιβαία κεφάλαια κι όπως είναι τα παιδιά όταν αλλάζουν μεταξύ τους τα παιχνίδια που βαρέθηκαν ή όταν παίζουν MONOPOLY. Η ελληνική γλώσσα έχει λέξη για την αθέμιτη επιδίωξη κέρδους: αισχροκέρδεια. Δεν έχει όμως λέξη για την τοποθέτηση κεφαλαίων με σκοπό τη χασούρα, διότι δεν υπάρχει τέτοια ενέργεια! Ζημιοσκόπος ή χασοσκόπος δεν υφίσταται. Αν λοιπόν δεν είσαι ευεργέτης, όταν βάζεις τα λεφτά σου κάπου είσαι εξ ορισμού κερδοσκόπος. Μπορεί το αντικείμενο της Τράπεζας να είναι το Α, το Β ή το Ω. Να είναι εμπορική ή επενδυτική. Να έχει εξειδίκευση στην αγροτική οικονομία ή στα διαστημικά ταξίδια. Ό,τι και να είναι όμως, έχει έναν σκοπό: το ΚΕΡΔΟΣ. Τράπεζα «ειδικού σκοπού» που συστήνεται με στόχο να χάσουν οι μέτοχοι τα χρήματά τους «αναλαμβάνοντας», δηλαδή αποπληρώνοντας, το δικό μου στεγαστικό, καταναλωτικό ή επιχειρηματικό δάνειο δεν υπάρχει, δεν υπήρξε κι ούτε θα υπάρξει ποτέ. Πόσο μυαλό χρειάζεται για να το καταλάβει κάποιος; Ενός 8χρονου. Σύμφωνα με την ιατρική αν είσαι ενήλικας και δεν έχεις ούτε το μυαλό ενός 8χρονου, θεωρείσαι μειωμένης νοημοσύνης.\nΙδού λοιπόν ένα μείζον πρόβλημα της δημόσιας ζωής το οποίο το αντιμετωπίζουμε στο ξώφαλτσο κάνοντας χιούμορ. «Είναι απατεώνες ή ηλίθιοι;» είναι ένα ρητορικό ερώτημα που χρησιμοποιείται συχνά, στα όρια της πολιτικής ορθότητας, μετά από σχολιασμό των απίστευτων αποφάσεων ή των προτάσεων του πολιτικού μας κόσμου. Θα πρέπει να θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας είναι, με ιατρικούς όρους, μειωμένης νοημοσύνης. Μπορεί να είναι και απατεώνες, το πιθανότερο. Αλλά δεν είναι αυτό το μείζον. Το μεγάλο πρόβλημα, το οποίο γίνεται τραγικά επικίνδυνο στον πολύπλοκο κόσμο μας είναι ότι όσοι καλούνται να λύσουν σύνθετα προβλήματα δεν έχουν την διανοητική ικανότητα να κατανοήσουν ούτε τα απλά.\nΤο να καταλάβουμε γιατί συνέβη αυτό, πάλι δεν χρειάζεται σοφία. Οι ευφυείς και ικανοί (επαγγελματίες, επιστήμονες, στελέχη) όλα αυτά τα χρόνια άκουγαν πολιτική και έφτυναν στον κόρφο τους. Ποιος επιτυχημένος μάνατζερ του ιδιωτικού τομέα που δίνει μια εντολή και εφαρμόζεται το επόμενο λεπτό, ήθελε να μπλέξει με έναν καφκικό μηχανισμό, παγωμένο στον χρόνο; Ποιος μπορεί να δουλεύει χωρίς αρμοδιότητες, χωρίς οργανόγραμμα, χωρίς στόχους, χωρίς την έννοια του κόστους - αποτελέσματος, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς σύστημα bonus-malus, χωρίς πληροφορική, χωρίς… χωρίς… χωρίς…; Ποιος θα δεχόταν να είναι έρμαιο των εργατοπατέρων, του κομματικού μηχανισμού, της πελατειακής αντίληψης, των φατριών, των συντεχνιών, των κουμπάρων, των καναλαρχών, των... των... των...;\nΈτσι με την πολιτική ασχολήθηκαν κατά κύριο λόγο αυτοί που δεν θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τίποτε άλλο. Φυσικά υπήρχαν και εξαιρέσεις, και όχι λίγες. Αλλά το ίδιο το σύστημα τις πέταγε έξω. Όσοι προσπάθησαν κάτι να αλλάξουν, έπρεπε να συγκρούονται από το πρωί μέχρι το βράδυ με ένα σύμπαν μικρόνοιας, ευθυνοφοβίας και τυπολατρίας. Και με ένα παράλληλο σύμπαν λαμογιάς. Δεν αντέχεται αυτό. Στο τέλος θα κατατροπωθείς. Ή από τη βλακεία ή από τις κλίκες.\nΗ λύση είναι αυτό που ονομάζεται κρίσιμη μάζα. Μέχρι την χρεοκοπία, όλοι «οι του ιδιωτικού» ήμασταν ασφαλείς και ευτυχείς στον μικρόκοσμό μας. Και δεν μιλάω για τους διαπλεκόμενους μεγάλους, που δεν προσμετρούνται στον ιδιωτικό αλλά στον Δημόσιο τομέα, αλλά για εμάς, τους μεσαίους και μικρούς επαγγελματίες που είχαμε τις δουλειές μας, τα κέρδη μας, τα σπίτια μας και τα εξοχικά μας. Που η πολιτική ήταν για τους πολιτικούς, και για μας ήταν η θέση των θεατών. Που μπορεί να χειροκροτούσαμε ή να γιουχάραμε αλλά δεν μας περνούσε από το μυαλό να «πατήσουμε στο σανίδι». Ε, λοιπόν, αυτό το έργο τελείωσε. Έπεσε η αυλαία. Τώρα παίζεις εσύ.\nΗ λύση θα έρθει αν εσύ που τώρα διαβάζεις αυτό το κείμενο κι ετοιμάζεσαι να γράψεις τις αντιρρήσεις σου ή την κατά 8,6 μοίρες διαφορετική οπτική γωνία σου, δεν πας στα σχόλια αλλά στο τηλέφωνο. Για να μιλήσεις με οποιοδήποτε κόμμα νομίζεις ότι είναι πιο κοντά στις ιδέες σου, δηλώνοντας εθελοντής. Θα συναντήσεις πολλούς μειωμένης νοημοσύνης. Αλλά θα βρεις και κάποιους για να ξεκινήσετε ή να δυναμώσετε τη συνωμοσία των ικανών. Πολύ σύντομα, όταν το πολιτικό σύστημα καταρρεύσει και το κομματικό τοπίο αναδιαταχθεί εκ βάθρων, οι «πυρήνες της φωτιάς» των ευφυών, όπου κι αν βρίσκονται, θα σχηματίσουν την κρίσιμη μάζα, με μεγαλύτερον μέσο όρο IQ, που θα μπορέσει να χτυπήσει το τέρας. Ναι, θα πάρει χρόνο, αλλά πρέπει να ξεκινήσει. Λυπάμαι, από τον καναπέ δεν γίνεται. Το βλέπεις, 40 χρόνια τώρα. Αν επιμένεις ότι γίνεται, ίσως πρέπει να αφήσεις το internet και να ξαναπιάσεις την ύλη της 3ης Δημοτικού.