Ινδία: Κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ρύπανσης στο Ν. Δελχί | naftemporiki.gr\nΙνδία: Κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ρύπανσης στο Ν. Δελχί\nΤετάρτη, 08 Νοεμβρίου 2017 20:59\nΟι γιατροί στο Νέο Δελχί έχουν κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία, λόγω των εξαιρετικά υψηλών επιπέδων ατμοσφαιρικής ρύπανσης της πυκνοκατοικημένης πρωτεύουσας της Ινδίας.\nΗ διαβίωση και η αναπνοή σε αυτές τις συνθήκες έχει περιγραφεί ως ισοδύναμη με το κάπνισμα 50 τσιγάρων την ημέρα. Ο Ινδικός Ιατρικός Σύλλογος ζήτησε την ακύρωση του επερχόμενου ημιμαραθωνίου της πρωτεύουσας ώστε να αποφευχθούν «καταστροφικές συνέπειες για την υγεία», και παροτρύνει τους κατοίκους να παραμείνουν στο εσωτερικό για να προστατευθούν από τη ρύπανση.\nΗ κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε διάφορα μέτρα προστασίας του κοινού, κλείνοντας σχολεία, καθώς και δρόμους λόγω μειωμένης ορατότητας. Το νέφος περιέχει πολλές επιβλαβείς χημικές ουσίες, αλλά οι πιο επικίνδυνες είναι τα μικροσωματίδια ρυπογόνων ουσιών μεγέθους έως 2,5 μικρομέτρων, τα οποία μπορούν να διεισδύσουν στο ανθρώπινο σώμα και να προκαλέσουν ή επιδεινώσουν πολλές παθήσεις, όπως κρίσεις άσθματος και καρκίνο του πνεύμονα. Η συγκέντρωση αυτών των ρύπων, οι οποίοι περιλαμβάνουν μόλυβδο, αρσενικό, κάδμιο και υδράργυρο, έχει ξεπεράσει κατά έντεκα φορές το όριο ασφαλείας που έχει οριστεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.\nΟ αέρας του Νέου Δελχί είναι μολυσμένος για μεγάλο μέρος του χρόνου λόγω της καύσης σκουπιδιών σε ανοιχτούς χώρους, της σκόνης των δρόμων και των εκπομπών από οχήματα τη βιομηχανία. Ωστόσο, καθίσταται ακόμα πιο αφόρητη το χειμώνα, όταν οι εποχιακές αλλαγές παγιδεύουν τη ρύπανση πιο κοντά στο έδαφος. Οι προσπάθειες βελτίωσης της ποιότητας του αέρα του Δελχί συμπεριλαμβάνουν τον περιορισμό της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και της λειτουργίας των τοπικών σταθμών παραγωγής ενέργειας από άνθρακα, χωρίς όμως να αντιμετωπιστεί πραγματικά αυτό το επείγον πρόβλημα.\nΕΚΠΟΜΠΕΣ ΡΥΠΩΝ ΙΝΔΙΑ


''Με χωρίς, αλλά και με …'': «Ένα ημιτόνιο πίσω»\nτης Μάρης Τσαμακίδου Παπαποστόλου\nΦθινόπωρο…σούρουπο…απόγευμα Σαββάτου. Δωμάτιο απλό, καθαρό, ελάχιστα φωτισμένο με όμορφη επίπλωση. Κοντά στο παράθυρο με την υπέροχη κουρτίνα από άσπρη γάζα, κάθεται μια γυναίκα, γύρω στα 65. Μάλλον ψηλή, με κοντοκομμένα γκρίζα μαλλιά, μάτια πολύ εκφραστικά, φορώντας ένα καλοραμένο φόρεμα σε γκρι –μπλε χρώμα. Στα λεπτά της δάχτυλα μπερδεύεται ένα μικρό ασημένιο κομπολόϊ. Χαϊδεύει με το βλέμμα το παλιό ραδιόφωνο το Philips, με καμένες τις λάμπες του, που, βουβό πια, αποτελεί μιαν εικαστική παρέμβαση στον χώρο. Αυτό το μικρό Philips ψηλά πάνω σ’ ένα ράφι θα είναι η πρώτη επαφή της με την ξένη αλφαβήτα και με το Ράδιο–Βατικανό. Κάθε Κυριακή , όταν ήταν μικρή, όρθια επάνω σε μια καρέκλα άκουγε τις μουσικές εκπομπές και ,το βράδυ, μετά το «Θέατρο στο μικρόφωνο» κατά τις εννέα, χανόταν στους λαβύρινθους του ανατριχιαστικού για εκείνη τότε « Ave Maria, gratia plena…». Το mulieribus, ειπωμένο από μία μονωδία μερικών καλογραιών με άλτο φωνή, της διέτρεχε την σπονδυλική στήλη σαν φίδι, της ανακάτευε τα σωθικά και τη γέμιζε τρόμο μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο, που για μοναδικό φως είχε εκείνο, που φώτιζε το καντράν του ραδιοφώνου.\nΑπό κάπου ακούγεται η φωνή του Sinatra και το "My way"\n"And dit it my way" ακούγεται η γυναίκα να σιγοντάρει τον Frank. Αναστενάζει, χαμογελάει κάπως θλιμμένα, κάπως τρυφερά και μονολογεί.\nΝαι, έζησα με τον δικό μου τρόπο και μόνο μ’ αυτόν. Τις πιο πολλές φορές αρνήθηκα, και πάλεψα πολύ να το πετύχω, να μπω στα καλούπια του "πρέπει" και του "δήθεν" κι ένοιωσα ωραία έτσι και δυνατή….Χαχαχαχα.. τροπαιούχα´ πρωταγωνιστούσα στην ίδια μου τη ζωή δίχως εξαρτήσεις κάθε είδους. Τώρα πια, πίσω-πίσω, [που λένε] τολμώ να πω πως ο Θεός μ’ έπλασε με μυαλό κι αισθήματα ΑΝΤΟΧΗΣ. Ναι…ναι…! Όπως το ακούτε: ΑΝΤΟΧΗΣ.\nΤι να πω και τι να ‘μολογήσω!....Ορφανή από μπαμπά με μια μητέρα που με λάτρευε. Μα κι εγώ…στα μάτια την κοιτούσα και φρόντιζα να μην την στεναχωρώ, να είμαι άριστη μαθήτρια αλλά –κυρίως- καλή θυγατέρα.\nΠώς τα φέρνει η μοίρα καμιά φορά!...«Άμα ψάχνεις, βρίσκεις», έτσι δεν λένε; Τώρα το τι βρίσκεις είναι μιαν άλλη ιστορία. Για μένα εκείνο το έγγραφο στο συρτάρι της ντουλάπας, το τυλιγμένο σε ρολό και περιτυλιγμένο από φύλλο παλιάς εφημερίδας, ήταν το… εισιτήριο διαρκείας για μιαν αναζήτηση που κράτησε τέσσερις δεκαετίες κα πλέον… Μη σας φαίνεται περίεργο´ ακόμα και σ’ εκείνα τα χρόνια βασίλευε ο ρατσισμός. Τον βίωσα στο πετσί μου ως ορφανή. Φανταστείτε πως, μερικά παιδιά δεν με κάνανε παρέα επειδή ήμουν ορφανή. «Όνομα πατρός;» ρώτησα μια μέρα έναν δάσκαλο, «τι να γράψω στο δελτίο του λεωφορείου; Ο δικός μου μπαμπάς έχει πεθάνει» Και η απάντηση: «Ορφανή». Χα…Λες και φύτρωσα, λες και δεν είχα γεννήτορα. Ας είναι…\nΤον βίωσα όμως κι αλλιώς…Α! Το έγγραφο… ναι! Να σας πω για το έγγραφο. Που λέτε το ανοίγω και διαβάζω: « …στην μαθήτρια …τάδε…, θετή κόρη του…και της…» Έμεινα εμβρόντητη. Διαισθάνθηκα ότι ήταν κακή λέξη αλλά δεν ήξερα την σημασία της. Τρέχω στην βιβλιοθήκη ανοίγω το λεξικό - θυμάμαι ήταν της "Πρωΐας". Ανοίγω με δυνατό καρδιοχτύπι στη λέξη θετός. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την ερμηνεία, κοιτάζω τις παραπάνω ή τις παρακάτω λέξεις, με την κρυφή ελπίδα να έχει γίνει λάθος. Κι όμως, όχι. Ήταν έτσι και δεν θ’ άλλαζε ποτέ και για τίποτε. Στα μηνίγγια το αίμα μαζεύονταν πυκνό και ήθελε να πεταχτεί έξω. Ήμουν κάποια που δεν είχε μητέρα, ούτε πατέρα, ούτε συγγενείς, ούτε όνομα, ούτε καν σπίτι. Μου τα είχαν αφαιρέσει όλα τούτα, δεν μου άφησαν τίποτε. Δεν είχα με τί να τ’ αντικαταστήσω και απόμεινα μονάχη. Πήρα μια βαθιά ανάσα, έκλεισα το λεξικό, το έβαλα στη θέση του, ξαναπήγα στη ντουλάπα, ξανάκανα το ενδεικτικό σε ρολό, τύλιξα γύρω του την εφημερίδα το τοποθέτησα στη θέση του, κλείδωσα και σωριάστηκα στο κρεβάτι. Ένα μεγάλο κάτασπρο ψηλό κρεβάτι με μπάρες από νίκελ, αντίκρυ από το κρεβάτι της μητέρας, που ήταν ολόιδιο με το δικό μου. Σταύρωσα τα χέρια και έκλεισα τα μάτια. Όταν τα άνοιξα, κάρφωσα το βλέμμα στο κρεβάτι της μαμάς, τη φαντάστηκα να κοιμάται και σκέφτηκα: « Κι όμως μ’ αγαπάει τόσο!… Ίσως να ναι λάθος ή και ψέμα ». Η δίψα μου για ζωή, η ιδιοσυγκρασία μου και η τάση μου για μυθοποίηση μ’ ανάγκασαν να ανοίξω τα στεγανά μου, για να κλείσω το συμβάν μέσα, δίνοντας υπόσχεση στον εαυτό μου να μην πω το παραμικρό σε κανέναν.\nΗ μητέρα γύρισε νωρίς το απόγευμα από το νεκροταφείο κι εγώ συμπεριφερόμουν σα να μην είχε συμβεί τίποτε απολύτως. Άκουγα δυνατά μουσική · είχα κι’ ένα διαβολεμένο κέφι, από εκείνα που μ’ έπιαναν συχνά, όταν ένοιωθα ότι πνιγόμουν και ήθελα να εκτονωθώ, να βρω έξοδο διαφυγής. Και από τότε δεν πέρασε μέρα, που να μην παρακολουθώ στο ραδιόφωνο τις «Αναζητήσεις μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού». Προσδοκούσα να ακούσω να αναφέρουν και το δικό μου όνομα · ότι με ζητούν, ψάχνουν, ενδιαφέρονται για μένα. Ήθελα ν’ ακούσω να ονοματίζουν αυτούς που αναζητούν το χαμένο τους παιδί. « Θα σημειώσω τ’ όνομά τους και όταν μεγαλώσω και πεθάνει η μαμά μου, θα ξεκινήσω να τους βρω » σκεφτόμουν με περισσή αφέλεια. Πάντα οι άνθρωποι έχουν ελπίδα˙ κι η δικιά μου ήταν καλά ασφαλισμένη στην αγκαλιά του Ερυθρού Σταυρού.\nΕδώ να δείτε εσείς ρατσισμό…Δεν παλεύονται οι άνθρωποι, σας λέω! Ούτε από μικρούς ούτε από μεγάλους…Καλοθελητούδες να μου "ανοίξουν" τα μάτια…μόνο που μου τα "έβγαζαν"….«Αχ! Καλέ, ναι!!! Είναι το κοριτσάκι που το πήρανε».\nΜια μέρα η δασκάλα μας θα υπαγόρευε άγνωστη ορθογραφία και μάλιστα αρκετή. Μας είχε προειδοποιήσει ότι θα είναι πολλή και με σχετικά δύσκολες λέξεις, διότι παρακολουθούν πια μεγάλη τάξη. Αυτό μ’ έκανε να νοιώθω πως ήμουν τόσο ώριμη, ώστε να μην επιτρέπω στον εαυτό μου να πηγαίνω αδιάβαστη. Η κυρία Καίτη, αφού επέβαλε την τάξη μέσα στην αίθουσα, άρχισε να υπαγορεύει το κείμενο της ορθογραφίας. Είμαι η πρώτη που τελειώνει και σηκώνω το κεφάλι από το γραπτό.Βλέπω τ’ άλλα παιδιά που σβήνουν - γράφουν και σκέφτομαι: «Τι καλά που είναι αυτά! Δεν έχουν καμία έγνοια · είναι σίγουρα για τους γονείς τους · δεν αναρωτιούνται για τίποτε. Άραγε να ξέρουν για μένα; » Είχα κι αυτή την αμφιβολία, γιατί, ναι μεν ήμουν έξυπνη αλλά ταυτόχρονα και πολύ αθώα, αυθόρμητη, απονήρευτη, πολύ παιδί. Υπήρχαν άλλα στην ηλικία μου που ήταν πονηρεμένα, αυτό που λέμε ξύπνια αλλά όχι κατ’ ανάγκη και έξυπνα. Τελειώνει η υπαγόρευση, γίνεται η επανάληψη και η κυρία Καίτη σκύβει πάνω από κάθε γραπτό · το διορθώνει προσεκτικά, επισημαίνοντας τα λάθη στον καθένα από τους μαθητές της. Χαρούμενες η Ζωή, η Μαριάνθη, η Κάτια πανηγυρίζουν για το Άριστα 10 που παίρνουν. Ο Ηλίας, ο Γιάννης, ο Φάνης το ίδιο. Φυσικά κι εγώ εισπράττω ένα μεγάλο Άριστα. Όμως η ωραία της τάξης, μια ψηλή με κατάμαυρα μαλλιά, η Νάγια , πλησιάζει στο θρανίο μου και με τα λεπτά χείλια της, σφίγγοντάς τα (έτσι τα έκανε, όταν ήταν έτοιμη να στάξει δηλητήριο) μου λέει:\n«Πόσο πήρες στην ορθογραφία;»\n«Δέκα», της απαντάω απλά σηκώνοντας το κεφάλι ·« Εσύ; »\n«Εγώ οχτώ, αλλά μη χαίρεσαι. Τι σαν πήρες δέκα; Και ο πατέρας σου έχει πεθάνει και δεν είσαι δικό τους παιδί. Σ’ έχουν πάρει από τους γύφτους»\nΚαι με έκφραση θριάμβου κάνει στροφή απότομα και πηγαίνει στο θρανίο της.\nΑπόμεινα σιωπηλή, χωρίς να μπορέσω ν’ αρθρώσω λέξη. Σ’ όλη μου τη ζωή παρόλο που ήμουν άνθρωπος ντόμπρος και είχα το θάρρος της γνώμης μου, εντούτοις, όταν μου επιτίθεντο ξαφνικά και άδικα, δεν έβγαζα κουβέντα. Τώρα, νοιώθω τόσο ανήμπορη σα να εμφανιζόταν εμπρός μου κάτι το θεόρατο, που μου ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσω, να πολεμήσω. Και επειδή τα συναισθήματα ήταν συγκεχυμένα, εκείνο που μπόρεσα να εκδηλώσω, ήταν η φυγή και η αναζήτηση προστασίας από τη μητέρα μου.. .Για πρώτη φορά στη μαθητική μου ζωή φεύγω τρέχοντας από το σχολείο χωρίς να ζητήσω την άδεια και φθάνω στο σπίτι αλαφιασμένη. Δεν έχω πια κουράγιο να συγκρατηθώ, για να μη στεναχωρήσω τη μητέρα μου. Η φορτισμένη μου ψυχή ζητούσε ν’ ακουμπήσει, για να ξανασάνει, στη μητρική αγκαλιά. Δάκρυα λούζουν το πρόσωπό μου. Ξεσπάω σε γοερά κλάματα. Αισθάνομαι τόσο δυστυχισμένη αλλά και ανακουφισμένη συνάμα. Η μαμά μου χαϊδεύει το κεφάλι, αλλά γεμάτη ανησυχία με ρωτά: «Τι έπαθες, καλό μου; Τι έχει το πουλί μου; Μήπως δε νοιώθεις καλά; Να πάμε στο γιατρό. Μήπως κανένα παιδί σε χτύπησε; Δεν πειράζει, γίνονται αυτά…Μήπως δεν έγραψες καλά στο μάθημα; Ε!…δε χάθηκε ο κόσμος δα…Όλοι ξέρουν ότι είσαι καλή μαθήτρια. Θα κάνουμε μαζί μια επανάληψη την Κυριακή και θα τ’ αναπληρώσεις»\nΚαι μην έχοντας απάντησή μου, παίρνει όλες τις παραμέτρους.\n«Έλα, χρυσό μου, ησύχασε. Πες στη μανούλα τι σε βαραίνει» Με το άκουσμα του « τι σε βαραίνει » καινούργια κλάματα. Αχ! Πόσο θέλω να της τα πω όλα, μα όλα• με κάθε λεπτομέρεια. Να μην υπάρχει τίποτα το κρυφό ανάμεσά μας. Όλα να είναι διάφανα, πεντακάθαρα. Όμως ίσως να φέρω τη μητέρα σε άσχημη θέση. Ίσως κάποτε μπορεί να μου μιλήσει η ίδια. Έτσι αποφασίζω να πω τη μισή αλήθεια. «Να!… πήρα δέκα στην ορθογραφία και, επειδή με ζηλέψανε, μου είπανε κάτι παιδιά ότι δεν είμαι δικό σου παιδί. Γιατί μου λένε τέτοιες κουβέντες; » Τελειώνοντας τα λόγια μου κουρνιάζω ξανά στο στήθος της μητέρας μου. Όχι γιατί τώρα το χα ανάγκη, αλλά για να μη δω την έκφρασή της.\n«Αχ! παιδάκι μου…Πόσες φορές και πόσοι άνθρωποι θα μας ρίξουν δηλητήριο…εμείς όμως δεν πρέπει να τους δίνουμε σημασία. Σημασία να δίνουμε σ’ αυτά, που μας λένε εκείνοι, που ξέρουμε πως μας αγαπούν και θέλουν το καλό μας. Μη φοβάσαι ότι δε θα τους ξεχωρίσεις. Είναι τόσοι λίγοι!…Όμως ποιό παιδί ήταν αυτό, που σου είπε τέτοια κουβέντα; Μην ανησυχείς, δεν θα πάω στο σχολείο να κάνω φασαρία• μια κυρία δεν θα κατέλθει ποτέ στο επίπεδο μιας οποιασδήποτε "γυναικούλας"»\n«Δεν το ξέρεις…κάποιο παιδί, αποκρίθηκα ήρεμα» Δεν θέλω να της αποκαλύψω το όνομα της Νάγιας. Είναι χρόνια γειτόνισσα, αν και δεν έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις. Ύστερα δεν μου αρέσει να κόβεται έστω και αυτή η απλή καλημέρα. Θέλω να τα έχω με όλους καλά.\nΤρυφερά η μαμά με απομακρύνει από την αγκαλιά της. Παίρνοντάς με από το χέρι, με οδηγεί στην τραπεζαρία, όπου επάνω στο γραφείο βρίσκεται η φωτογραφία του άντρα της. Την ανασηκώνει και βάζοντάς την μπροστά μου, μου λέει: «Κοίταξε, αγάπη μου. Κοίτα την ομοιότητα που έχεις με τον πατέρα σου. Κοίταξε καλά. Τα ίδια μάτια, η ίδια γλυκιά έκφραση»\nΔείχνω να πείθομαι, μόνο και μόνο για να μην τραβήξει σε μάκρος το μαρτύριο της μητέρας μου. Αλλά εκείνη συνεχίζει: «Σκέψου, όμως την άλλη περίπτωση. Εδώ υπάρχουν αδέρφια και διαφέρουν παρασάγγες δεκατέσσερις. Και μην πας μακριά…Εγώ με το θείο σου, τον αδερφό μου• κατάξανθος εκείνος, προς το μελαμψό εγώ, καμία ομοιότητα. Άσε τη διαφορά χαρακτήρων. Κι έπειτα θυμήσου τον Κάιν και τον Άβελ…δεν θα σου πω τίποτε άλλο»\nΟ ρυθμός της αναπνοής της έχει γίνει γρηγορότερος, από την προσπάθειά της να με πείσει • να μου τα πει με ευφράδεια, που να δείχνει ότι δεν τα σκέφτεται, αλλά της βγαίνουν έτσι, γιατί, ακριβώς, είναι αληθινά.\n«Ναι, άδικα στεναχωρηθήκαμε. Μόνο που τώρα πρέπει να πάω στο σχολείο. Έλα να σου δώσω ένα φιλάκι…Σ’ αγαπάω…Θα τα πούμε το μεσημέρι. Γεια» Και κατεβαίνοντας την εξωτερική σκάλα της αυλής σκεφτόμουν: « Γιατί να την παιδεύω έτσι; Αυτή τη μάνα, που νηστεύει εκείνη για να μπορώ να κοινωνάω εγώ τις Κυριακές! Αυτή τη μάνα, που βάζει στον κόρφο της τα φανελάκια μου το χειμώνα ,να τα ζεστάνει, για να τα φορέσω μέχρι να πυρώσει η σόμπα. Ποτέ μου δεν θα την πληγώσω».\nΓια κάποιους λόγους που δεν ενδιαφέρουν αυτή τη στιγμή, στα έντεκά μου αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πόλη και βεβαίως σε καινούριο σχολείο για λίγο καιρό . Μια μέρα και αφού ο δάσκαλος μας υπαγόρευσε την ορθογραφία, ζήτησε από τους μαθητές να πηγαίνουν ένας-ένας, για να διορθώνει τα γραπτά. Όσο εκείνος διόρθωνε, τα υπόλοιπα παιδιά έβρισκαν την ευκαιρία για κουβεντούλα και πειράγματα. Κανένα δεν πρόσεχε το δάσκαλο. Ήρθε και η σειρά μου. Ανέβηκα στο βάθρο και στάθηκα δίπλα του στην έδρα, βάζοντας το γραπτό μου εμπρός του. Μη βρίσκοντας λάθη με επαίνεσε και βάζοντας το χέρι του κάτω από την ποδιά μου, με χτύπησε ελαφρά στους μηρούς. Η καρδιά μου αναποδογύρισε. Η κίνηση αυτή μ’ έκανε να πάρω το τετράδιό μου και να κατεβώ από την έδρα, ενώ τα πόδια μου δεν με βαστούσαν από την τρεμούλα και το φόβο. Σωριάστηκα αμίλητη στο θρανίο. Ένιωσα ανατριχίλα σ’ όλο το κορμί και φόβο, πολύ φόβο. Δεν σήκωσα τα μάτια να τον κοιτάξω · ένοιωθα απειλή, τρόμο, αγανάκτηση, θυμό. Ένοιωθα τόσο περίεργα…Αναστατωνόμουν από το γεγονός, ότι δεν μπορούσα να εξηγήσω τα πρωτόγνωρα συναισθήματα. Έμεινα καρφωμένη στο θρανίο κοιτώντας το πάτωμα, ακολουθώντας με το μάτι τα σχέδια του μωσαϊκού. Ήθελα να κλάψω, να ουρλιάξω από θυμό, ήθελα να φύγω. «Πού θα πας, κακομοίρα μου;» έλεγε μια φωνή εντός μου. «Τη μαμά και το μπαμπά ξέχνα τους. Τρέχουν στα νοσοκομεία. Θα το πεις στους συγγενείς; Σίγουρα θα σε πιστέψουν. Για σκέψου όμως πόση αναστάτωση θα φέρεις! Θα πρέπει να σε υπερασπιστούν και θα τσακωθούν με το δάσκαλο και θα γίνει σούσουρο μεγάλο και… Άστο καλύτερα! Κάνε υπομονή! Θα φύγεις κάποια στιγμή απ’ αυτό το σχολείο, θα πας στις συμμαθήτριές σου και κοντά στην πολυαγαπημένη σου κυρία Καίτη. Μη μιλάς! Άστο…» Έτσι το άφησα να περάσει. Αρνήθηκα να πλησιάσω το δάσκαλο, αλλά για πείσμα του διάβαζα, διάβαζα πολύ και ήμουν πρώτη μαθήτρια. Όταν εκείνος μου ζητούσε να πω μάθημα, απέφευγα να τον κοιτάξω. Ένοιωθα, πως εκεί ψηλά στην έδρα, κάθεται ένας κακός άνθρωπος, που μου δείχνει την αγάπη του με πολύ άσχημο τρόπο. Δεν τον ζύγωσα ποτέ κι ούτε μίλησα ποτέ γι’ αυτόν, παρά μόνο στον άντρα μου, πολλά πολλά χρόνια μετά. Δεν μιλούσα…Κατάπινα όλες τις προσβολές λεκτικές και μη. Και ζούσα πάνω στο συννεφάκι μου – όχι κατ’ ανάγκη ροζ - μα φιλόξενο κι αγαπησιάρικο. Ζούσα την δική μου προσωπική ζωή…\nΧμ!....Πόσο πρόχειρες είναι οι αναμνήσεις καμιά φορά!!! Τι θυμήθηκα τώρα….Το ένα μετά το άλλο τα πάθια μου… Ο νους ξεστρατίζει αρκετά χρόνια μετά, τότε που πήγαινα στην Α! τάξη του Γυμνασίου. Η μαμά ανησυχούσε, που η κόρη της έπρεπε να απομακρύνεται αρκετά από το σπίτι για να πάει στα απογευματινά της μαθήματα, τώρα που έχει μεγαλώσει λιγάκι και φαίνεται κοπελίτσα. Συνεννοήθηκε με τον αδερφό της τον δικηγόρο, να περνάει η μικρή από το γραφείο του πηγαίνοντας στα σχολεία το απόγευμα και έτσι να δίνει το παρόν. Σε αντίθετη περίπτωση να την ειδοποιούσε, μιας και ήταν πολύ κοντά.\nΠέρασε σχεδόν ολόκληρη η σχολική χρονιά με τις καθημερινές επισκέψεις από του θείου, ο οποίος κάθε φορά κάτι θα με φίλευε · μα μια σοκολάτα, μα ένα αναψυκτικό, πάντως δεν με άφηνε να φύγω έτσι από το γραφείο του. Μ’αγαπούσε πολύ και αστειευόταν συχνά μαζί μου. Όταν, λόγου χάριν έκοψα πολύ κοντά τα μαλλιά μου, επειδή δεν έστρωναν και ορθωνόντουσαν σαν καρφάκια, εκείνος έλεγε:\n«Βρε, καλώς τον Βιετκόγκ…»\nΈτσι και εκείνο το απόγευμα πέρασα από το γραφείο. Άνοιξα την πόρτα και μπήκα. Το γραφείο ήταν μακρόστενο και χωριζόταν στη μέση με μια ξύλινη κατασκευή, όχι πολύ ψηλή, που κατέληγε σε μικρές αψίδες , όπου είχαν περάσει αδιαφανές κρύσταλλο με διάφορα ανάγλυφα σχέδια. Ο θείος απουσίαζε. Ήταν όμως ο υπάλληλός του, ο Μπάμπης, ένας τριανταπεντάρης άντρας, πολύ ψηλός, με χοντρά μυωπικά γυαλιά, πάντα με κοστούμι και γραβάτα και υπερβολικά ευγενικός με την μαμά ή με την σύζυγο του θείου.\n«Είναι κάποιος εδώ; «» φώναξα, κρατώντας μισάνοιχτη την πόρτα.\n«Ναι, ποιος είναι;» ακούστηκε η φωνή πίσω από το διαχωριστικό.\n«Εγώ», απάντησα, πιστεύοντας πως ο Μπάμπης θα με καταλάβαινε από τη φωνή μου.\n«Δεν είναι εδώ ο θείος σου», αποκρίθηκε εκείνος και κρατώντας ένα νομικό βιβλίο φάνηκε από την πόρτα του διαχωριστικού. «Δεν θ’ αργήσει όμως. Αν δεν βιάζεσαι, μπορείς να τον περιμένεις». Είπε και κάθισε στην πολυθρόνα, που βρισκόταν στο μπροστινό μέρος του γραφείου. Υπήρχε επίσης και ένα μικρό τραπεζάκι, όπου επάνω ήταν σκεπασμένη με τη δερμάτινη θήκη της η Remington, η γραφομηχανή. Μια ακόμη καρέκλα πίσω από το τραπεζάκι και η μικρή βιβλιοθήκη στη γωνία. Βλέποντας τη γραφομηχανή και έχοντας μερική ώρα στη διάθεσή μου, κατευθύνθηκα προς το τραπεζάκι, τράβηξα την καρέκλα, κάθισα και ξεσκέπασε τη μηχανή. Δεν του ζήτησα την άδεια, επειδή πίστευα, ότι δεν θα τολμούσε να μου αρνηθεί. Τον παρακάλεσα να μου περάσει μια λευκή κόλλα χαρτιού και άρχισα να "γράφω" Χάζευα τα πλήκτρα, με τα μικρά και τα κεφαλαία γράμματα, τους τόνους και τα πνεύματα, αλλά εκείνο που με μάγευε, ήταν η κίνηση, του να πάει το κινούμενο στέλεχος από την αρχή, προς την αριστερή πλευρά. Ήμουν συνεπαρμένη από το…γράψιμο, που δεν πρόσεξα τον Μπάμπη. Είχε βάλει το βιβλίο του στη βιβλιοθήκη, είχε σηκωθεί από την πολυθρόνα και ήρθε και στάθηκε ακριβώς πίσω από την καρέκλα μου. « Γράφεις ωραία » μου είπε και μ’ έπιασε από τους ώμους. Άρχισε να με χαϊδεύει στα μπράτσα, ενώ συγχρόνως έκανε περίεργες κινήσεις κολλητά στην πλάτη της καρέκλας, που τις ένοιωσα κάποια στιγμή στην πλάτη μου.\nΞανάζησα την αίσθηση όπως τότε με τον δάσκαλο…Ήμουν γεμάτη από σιχασιά.. Ήθελα να σκίσω τα ρούχα μου, να ουρλιάξω και να το φωνάξω σ’ όλο τον κόσμο. Η καρδιά μου πήδηξε στο στήθος μου και με μιαν απότομη κίνηση του ξέφυγα. Χωρίς να βγάλω άχνα, άρπαξα σαν τρελή τη τσάντα μου, άνοιξα την πόρτα και ξεχύθηκα στο δρόμο. Οι φλέβες στο λαιμό χτυπούσαν δυνατά. Πάλι η ίδια αηδία, ξανά ο μεγάλος θυμός, ξανά η εκλογίκευση. Παρακολούθησα το μάθημα εκείνο το απόγευμα, το ίδιο όπως και κάθε άλλη φορά.\nΠοτέ δεν είπα στη μαμά όσα άσχημα μου είχαν συμβεί αλλά και ούτε πως ήξερα για την υιοθεσία μου. Σεβάστηκα την απόφασή της στην σιωπή. Το κυριότερο ήταν πως δεν ήθελα επ’ ουδενί να περάσει , έστω και σαν αστραπή, από το μυαλό της η σκέψη, πως ό,τι έκανα αργότερα εγώ για εκείνη το έκανα από υποχρέωση και όχι από αγάπη.\nΑς είναι….Ας τα’ αφήσουμε πίσω όλα αυτά. Σας τα είπα για ν’ αντιληφθείτε τα περί ΑΝΤΟΧΗΣ. Θυμάστε, ε;\nΑς είναι · τα ψεγάδια είναι που κάνουν τη ζωή πολύτιμη.\nΤι μου θύμισε σήμερα ο Sinatra!!!\nΟ καιρός πέρασε, τα χρόνια κύλησαν…H μαμά πέθανε τον καιρό που ήμουν αρραβωνιασμένη. Άραγε πόσες φορές μπορείς να χάσεις την ευτυχία σου; Η πρώτη ήταν που την έχασα με την γέννησή μου. Η επόμενη ήταν τώρα. Όλα μου φαινόντουσαν ερημωμένα · κι όμως ένας άνθρωπος ήταν που έλειπε. Στη Νεκρόπολη – έτσι μου αρέσει να ονοματίζω το νεκροταφείο – σκεφτόμουν τα μάτια τα κλειστά που νοιώθουν, τα μάτια που συγχωρούν. Ύστερα παντρεύτηκα τον καλό μου κι άρχισε η αναζήτηση…η επώδυνη αναζήτηση…Ο σκοπός της ζωής μου, η αδήριτη ανάγκη μου…\nΈγινε μια συνάντηση με την λατρεμένη ανηψιά της μαμάς, που μου εξιστόρησε το πώς και το γιατί της υιοθεσίας μου με κάθε λεπτομέρεια.\n«Θα σου τα πω όλα. Θα φωτίσω όλες τις σκιερές γωνιές και θα σε βοηθήσω, όσο μπορώ και παραπάνω από τις δυνάμεις μου. Δεν είναι ότι σ’ αγαπάω πολύ και θέλω να το κάνω, αλλά το χρωστώ και στη συχωρεμένη τη μητέρα σου. Να ήξερες, ξαδέρφη, πόσο την κατέτρωγε η ανησυχία μήπως και μάθεις κάτι. Η μυστικότητα προκαλούσε συναισθήματα απομόνωσης και απελπισίας…»\n«Και σε μένα το ίδιο», την έκοψε η Μαρούσκα. «Φαντάζομαι και τη φυσική μου μητέρα το ίδιο».\n«Μετά την πρώτη επίσκεψη του αρραβωνιαστικού σου στο σπίτι σας και την επισημοποίηση της σχέσης σας, σχεδόν αμέσως μου τηλεφώνησε φανερά ταραγμένη και μου ζήτησε να τρέξω κοντά της. « Ρηνάκι μου », μου λέει, « τι έχω πάθει η κακομοίρα! Όχι πως δεν μου αρέσει ο άνθρωπος και πως δεν εγκρίνω, αλλά τί θα γίνει, όταν μάθει; Να ξέρεις, παιδί μου, θα το παρατήσει το κορίτσι… Ε! και με το δίκιο του. Δεν θα πρέπει να ξέρει και αυτός και η οικογένειά του, από πού κρατάει η σκούφια της; Δεν θ’ ανησυχεί για κληρονομικότητες και τα τοιαύτα; Άστα, παιδάκι μου, μην τα ρωτάς το τι έχω πάθει. Ειρήνη μου, σ’ εξορκίζω, κορίτσι μου. Μην τ’ αφήσεις μόνο του · όπου τα δικά σου παιδιά, κι’ αυτό. Προστάτεψέ το, να νοιώθει κι’ αυτό κάποιον να το προσέχει…Δόξα τω Θεώ είναι αυτάρκης. Δεν έχει ανάγκη ούτε να τη στεγάσουν, ούτε να την ποδέσουν, ούτε να την ταΐσουν. Άλλη είναι η ανάγκη, της ψυχής!..»\n«Δεν χρειαζόταν να της υποσχεθώ κάτι. Το ήξερε πολύ καλά · προσυπέγραφαν η αγάπη και η εκτίμηση χρόνων γι’ αυτό. δεν φαντάζεσαι την αγωνία της · έως θανάτου μπορώ να σου πω. Έμεινα πολλή ώρα κοντά της μέχρι να συνέλθει από την ταραχή της. Όλη η σκέψη της, η έγνοια της, όλο της το είναι, ήσουν εσύ. Τι θ’ απογίνεις εσύ μόνη στον κόσμο. Κράτησα κι’ αυτό μέσα σ’ όλα εκείνα, που έλεγε και ξανάλεγε: «Εγώ δε θα ζήσω να τη δω νυφούλα. Μιας και βρήκε κι’ αυτή τον άνθρωπό της, ώρα μου τώρα να πάω κι’ εγώ στον άντρα μου. Αρκετά μείναμε χώρια. Έκανα κουράγιο γι’ αυτό το παιδί. Είχα υποχρέωση σα γονιός. Και μου το’ χε πει, «το παιδί είναι καλό και έξυπνο. Μην το αφήσεις χωρίς να το μορφώσεις…λεφτά να κόψεις από τον τοίχο, μα να το σπουδάσεις, γιατί, όπως θα ναι μόνο του αργότερα στη ζωή, να μην έχει την ανάγκη κανενός. Την προίκα της θα την έχει, ε!.. Άλλωστε πότε είναι δυνατός ο άνθρωπος; Όταν στέκεται μόνος στα πόδια του.» «Κι’ ύστερα, Ειρήνη μου, αν ποτέ βρει τους φυσικούς της γονείς, τ’ αδέρφια της-ίσως- και τους συγγενείς της, να μη γυρίσουν και πούνε: « το πήραν που το πήραν για να τους γηροκομήσει, εμ! δεν το μορφώνανε κιόλας;».\n«Λοιπόν, άκου» συνέχισε η εξαδερφη. Μπορεί η γνωριμία των γονιών σου να ξεκίνησε από προξενιό, όμως ο θείος δεν άργησε να ερωτευθεί τη θεία και έτσι, παντρεύτηκαν. Βέβαια είχαν και οι δυο τους μια σχετική ηλικία. Έτσι οι ελπίδες ήταν λιγοστές για να κάνουν ένα δικό τους παιδί. Όμως ήθελαν διακαώς ένα. Χωρίς δεύτερη σκέψη πήραν τη μεγάλη απόφαση. Πήγαιναν να βρουν την ευτυχία « στον τρόπο του ταξιδιού και όχι στο σταθμό ». Ανέβαιναν για πολλοστή φορά τα σκαλοπάτια του Ιδρύματος. Ζητούσαν απεγνωσμένα ένα παιδί για ελπίδα και συντροφιά. Οι επισκέψεις τους στο βρεφοκομείο υπήρξαν συχνές, όχι τόσο για να διαλέξουν κάποιο, αλλά γιατί δεν μπορούσαν να διαλέξουν · σχεδόν όλα τους ήταν γλυκύτατα και τα είχαν αγαπήσει»\n«Αποτελώ τη δεύτερη επιλογή», σκέφτηκα, αλλά δεν διέκοψα την Ειρήνη.\n«Που λες, εκείνο το απόγευμα όμως δυο μάτια καστανά τους κοίταξαν πίσω από τα κάγκελα της κούνιας. Δυο μάτια που παρακαλούσαν, ικέτευαν σχεδόν με την εκφραστικότητά τους, να μη δουν για μιαν ακόμη μέρα τον ίδιο στενόχωρο θάλαμο. Και η μαμά σου είχε αποφασίσει πλέον κοιτάζοντας το παιδί:\n«Κοίταξε αυτό το κοριτσάκι. Πόσο είναι αδύνατο αλλά τι μουτράκι που έχει! Δες πώς μας κοιτάζει!…Αυτό θέλω…»\n«Μα, χρυσή μου, αυτό είναι του πεθαμού. Τι άνθρωπος να γίνει αυτό; Δεν έχει ζωή μέσα του…»\n«Μα πρόσεξε τη δύναμη που βάζει, για να στηριχθεί όρθιο. Πώς μας παρακολουθεί με τα ματάκια του »\n«Βρε, αγάπη μου, να πάρουμε ένα υγιές παιδάκι. Κοίτα εκείνο το παχουλούλικο! Είδες ροζ μαγουλάκια!»\n«Καλέ μου, ή αυτό ή κανένα ». αντέταξε η μαμά σου και έγινες, παιδί μου, μια αγάπη, μια λαχτάρα, μια ελπίδα. Η γυναίκα αυτή έπιασε την ψυχή σου με το γάντι».\n«Ό,τι και να ήταν», Ειρήνη, «ήταν μια αρχή. Και πάντα σε κάθε αρχή υπάρχει ομορφιά. Ομορφιά στο ότι γεννήθηκα, ομορφιά στο ότι με πήρανε από εκεί μέσα. Το δικό μου λυκαυγές!»\nΤο σπίτι μας κοσμούσαν μεγάλες βιβλιοθήκες γεμάτες με έργα των Βερίτη, Βάρναλη, Ελύτη, Τσέχωφ, Παπαδιαμάντη, Jean Moréas, Ψυχάρη, Παλαμά, Σπεράντζα, τόμους της «Εστίας», άρθρα στην εφημερίδα « Ακρόπολι » για τα λογοτεχνικά ρεύματα μιας κάποιας εποχής…. Τακτοποιώντας δύο τόμους της "Θέμιδος " και έναν " Πανδέκτη ", ένα πρασινωπό ντοσιέ με ξεθωριασμένες τις άκρες βρίσκονταν σχεδόν όρθιο στο πίσω μέρος της βαθιάς βιβλιοθήκης. Η ετικέτα γραμμένη καλλιγραφικά: «Πράξις υιοθεσίας Αριθ. 207»\nΤο Δικαστήριον των εν ….Πρωτοδικών συγκείμενον εκ των Δικαστών… Προέδρου…Εισηγητού…Να κηρυχθεί το κατά τα άνω ανήλικον βρέφος υπό το όνομα…, τέκνον εξώγαμον της….., απούσης και αγνώστου διαμονής, θετόν τέκνον αμφοτέρων αυτών των αιτούντων και να επιβληθεί η δαπάνη εις βάρος της περιουσίας αυτών…Ιδόν την δικογραφίαν, σκεφθέν κατά τον Νόμον…κηρύσσει θετόν των αιτούντων τέκνον το νήπιον έκθετον θήλυ υπό το όνομα…»\nΚαι παρακάτω οι Νομικές προτάσεις: «…το κοριτσάκι αυτό ανατρέφομεν ως ίδιον ημών τέκνον και πονούμεν και το αγαπώμεν μέχρι παραφροσύνης, αφ’ ότου το κοριτσάκι μας αυτό που ήτανε παραπεταμένο και το συνελέξαμεν από το δρόμον και το οποίον δεν γνωρίζει καν ποίαν τύχην θα είχεν άνευ της εκ μέρους ημών περισυλλογής. Δια ταύτα αιτούμεθα την παραδοχήν της ανωτέρω αιτήσεώς μας.\n«Τα νήματα της καρδιάς μου είχαν αδυνατίσει που κι’ ακόμα η ανάσα μου θα μπορούσε να τα σπάσει», μου έρχεται στο νου ο Καραγάτσης. Και ακριβώς αυτό συνέβαινε τώρα. Έκανε ζέστη, μα η καρδιά μου ήταν κρύα. «Πρέπει να καταλάβω μια ιστορία, που μου ανήκει», σκέφτηκα.\nΓεννάω και το μοναχοπαίδι μου…οι ουρανοί έσκυψαν επάνω μου!...Μ’ ένα αχ! ήρθε στη ζωή μου, ελαφρύ σαν πούπουλο και μυρωδάτο σαν κήπος. Τι τα θέλετε!...Η ζωή δεν επιλέγει, χαρίζεται σε όλους!... Τούτο εδώ δεν θα είναι το παιδί, που κάνει αναπάντεχα την εμφάνισή του, όπως εγώ, στην οικογένεια. Δεν θ’ αναρωτιέται για το ποιός είναι , σαν άλλος Μωϋσής και Οιδίποδας. Δεν θα κατοικεί σ’ έναν υπόγειο κόσμο, γεμάτο φαντασιώσεις και φόβους, που δημιουργούν δαίμονες και που δεν θα μπορεί να τον μοιραστεί με κανέναν. Δεν θα είναι το παιδί, που θ’ αλλάξει χέρια. Δεν θα έχει την αγωνία, τον πανικό και την αμφιβολία, όπως εγώ. Το είχα και είχα τα πανιά για το ταξίδι μου…\nΤαξίδι που ξεκίνησε κάποια προπαραμονή Χριστουγέννων ύστερα από πολύμηνη αναζήτηση.\nΚαι την βρήκα, καλοί μου, την βρήκα την φυσική μου μητέρα. Χα…Με πόση ευκολία οι νέοι σήμερα χρησιμοποιούν τη λέξη σοκ. Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα τι μπορεί να σημαίνει…Και πόση δύναμη έχει…\nΤην βλέπω να περπατά διστακτικά προς το μέρος του άντρα μου. Ψηλή, καλοντυμένη γυναίκα, με περιποιημένα γκρίζα μαλλιά. Αποπνέει μιαν αρχοντιά και πολλή αποφασιστικότητα. «Αυτή είναι, λοιπόν, η γυναίκα, που μ’ έφερε στον κόσμο» σκέφτομαι, χωρίς να μπορώ να ξεκολλήσω τα μάτια από πάνω της. «Αυτή είναι η φυσική μου μητέρα, που χρόνια ολόκληρα κουβαλούσα την ιδέα και το μαράζι της μέσα μου…Αυτή είναι , λοιπόν…Αχ! πόσο θα ήθελα να είμαι δίπλα της, να τη βλέπω και να την ακούω…Αυτή είναι…». Οι σκέψεις σαν τρελές και το βλέμμα καρφωμένο…« Όαση δίχως έρημο δεν αξίζει τίποτε. Πώς θα ζούσα αυτή τη στιγμή, χωρίς να την έχω στερηθεί…Το κενό μου όμως δεν έχει καλυφθεί και οι απορίες μου δεν λύθηκαν. Έχει αρχίσει κάτι; Θα υπάρξει αφομοίωση; Λες να μην φτάσω ποτέ στο τέλος της; Νοιώθω ολοκληρωμένη, που απόκτησα ρίζες. Σε ανύποπτες στιγμές προκύπτουν καινούριες σκέψεις, όπως, όταν πέφτει ένα βότσαλο στο νερό και δημιουργούνται νέοι ομόκεντροι κύκλοι. Είναι το λυκαυγές ή το λυκόφως μου σήμερα; »\nΤι πόνος μου ξέσκισε την καρδιά, όταν είδα την αρνητική κίνηση… Δεν θέλει να μου μιλήσει. Αρνήθηκε, ότι είμαι κόρη της Ένα πύρινο γιατί κατέκαψε την ύπαρξή μου. « Δεν μ’ ένοιωσε εννιά μήνες μέσα της; Δεν πόνεσε όταν με γεννούσε; Ξέχασε τόσο γρήγορα; Δεν ένοιωσε – έστω και για λίγο – μάνα; Δεν σήμαινα τίποτα παρά ένα περιττό βάρος; Πού είναι τα αισθήματα, η ανθρωπιά , έστω, για ένα αδύναμο βρέφος, που εγκαταλείπεται στην τύχη του…Ποια η μοίρα αυτής της αθώας μικρής ύπαρξης; Διόλου δε νοιάστηκε για την ψυχή της… Είναι άνθρωπος, είναι γυναίκα · πώς έζησε την υπόλοιπη ζωή της; Οι ερινύες, οι ενοχές, η συνείδηση…»\nΗ συνομιλία τέλειωσε. Χαιρετηθήκαμε και πήραμε το δρόμου παράλληλα. Είχα βυθιστεί στους λυγμούς, στο θρήνο και στις σκέψεις…Χιόνιζε και περπατούσα ανάμεσα στους χαρούμενους ανθρώπους κι’ ένοιωθα παρατημένη και το χιόνι να μου ζεσταίνει το χωρίς αίμα πρόσωπό μου. Από απέναντι η μαμά έριχνε κλεφτές ματιές στο κορίτσι που μόλις είχε αρνηθεί, μα…τι μπορούσε να κάνει; Γύρισα και την κοίταξα μ’ ένα εύγλωττο γιατί στα κλαμένα μου μάτια. Προπαραμονή Χριστουγέννων · σε λίγο θα γιορτάζαμε τη Γέννηση. Μέσα μου ένοιωσα να μισώ – ναι, να μισώ – τη μητρότητα.\nΑναζήτησα τις λατρεμένες μορφές των πραγματικών γονιών μου. «Λυτρώστε με από τον πόνο, αγαπημένοι μου…» φώναξα εντός μου. Ζητούσα διέξοδο, γιατί ο πόνος ήταν αβάσταχτος, ζητούσα παρηγοριά από τους αγαπημένους γιατί ένοιωσα αδικημένη. Ψέλλισα τα Λόγια εκείνα: περίλυπος εστίν η ψυχή μου, έως θανάτου και καταλάγιασα. Η προσμονή μου να τη γνωρίσω, ήταν πιο σκληρή και από τούτη τη στιγμή, που’ ναι σα βράχος. Θυμάμαι ένα τετράστιχο, που κάποτε μας είχε βάλει να το μάθουμε απέξω η κυρία Καίτη, η δασκάλα μου:\nΠριν να το εγκαταλείψεις, πριν να σβήσεις την πνοή του,\nσκύψε, κοίταξ’ το στα μάτια, για να δεις μες την ψυχή του.\nΣου προσφέρει τη ζωή του, πρόσφερέ του αγάπη μάνας,\nΔώσε λίγη σημασία , στο αλάνι της αλάνας\nΕίναι ήρεμη η νύχτα σαν τη νύχτα ήρεμη, όμως ο ύπνος μου ανήσυχος και τα όνειρα εφιάλτες, Έτρεχα, λέει, ξοπίσω από τη μητέρα ικετεύοντάς την να σταθεί και να μ’ ακούσει…της φώναζα όλες τις ερωτήσεις, που με βασάνιζαν την ψυχή τα τόσα χρόνια…"ντρεπόσουν τάχα για μένα; Ήσουν κατατρεγμένη, ήσουν χαρούμενη, με γέννησες με αγάπη, με μίσος;…" κι έτρεχα πίσω από τη φιγούρα της μητέρας, που ήταν το μεγαλύτερο όνειρο στη φαντασία μου…"πες μου, μίλα μου, ποιός ήταν εκείνος που φρόντισε για το καλό σου, για τη δυστυχία σου; σου ήμουν ένα βάρος; γιατί άφησες να σ’ αποχωριστώ τόσο βίαια; Γιατί άφησες να μείνω ολομόναχο βρεφαρούδι στην άκρη μιας κρύας κούνιας στο ίδρυμα μέχρι να υιοθετηθώ;…"\nΤελικά για όλα έρχεται η ώρα τους… Η ζωή μοιάζει να υπόσχεται τα καλύτερα. Η φωνούλα εντός μου ξυπνά τα κύματα της σκέψης και της θύμησης…φωνάζει γλυκά μα επίμονα. Το αποφάσισα!!!....Ναι, θα της γράψω γράμμα. Η επαφή από το τηλέφωνο άμεση αλλά απρόσωπη. Το γράμμα είναι αλλιώς!!...Δεν θα της το στείλω μα θα βρω τρόπο να της το δώσω εγώ η ίδια. Φαντάζομαι τη στιγμή που θα της το περνάω στο χέρι, κλεφτά, συνωμοτικά σχεδόν…« Ας της το γράψω πρώτα κι ύστερα βρίσκω τον τρόπο που θα της το δώσω » σκέφτομαι και κάθομαι αμέσως στο γραφείο. Πάνω στο λευκό χαρτί διαγράφεται η μορφής της μαμάς και αφήνω τις λέξεις να ξεχυθούν και να καλύψουν τα μαλλιά, το μέτωπο, τα μάτια, το σώμα ολόκληρο…από εκείνη εκπορεύονται όσα γράφω…δεν σταματάω καθόλου. Το χέρι τρέχει στο χαρτί και το πρόσωπό μου παίρνει χίλιες εκφράσεις…Λόγια που άργησαν τόσο να έρθουν…\nαγαπημένη μου μαμά ΄\nέτσι σε νοιώθω κι έτσι σε προσφωνώ. Ξέρεις πολύ καλά, ότι έκανα τόσες προσπάθειες για να σε ανταμώσω. Θα σου φρεσκάρω λιγάκι τη μνήμη. Ήταν 23 του Δεκέμβρη όταν, ενόσω μιλούσες με τον άντρα μου, εγώ σε παρατηρούσα μισοκρυμμένη πίσω από το περίπτερο της γωνίας. Η αρνητική κίνηση του κεφαλιού σου μου ράγισε την καρδιά. Ήμουν υπό το κράτος σφοδρών αισθημάτων και συναισθημάτων και έτσι δεν κατάλαβα τη δικαιολογημένη άρνησή σου. Σε είχα διαβεβαιώσει, ότι δεν επιθυμούσα με κανέναν τρόπο και για κανένα λόγο να είμαι η αιτία που θα χαλάσουν η συζυγική και οικογενειακή σου ευτυχία και γαλήνη. Το μόνο που ήθελα και βεβαίως θέλω και θα θέλω πολύ, είναι να βρεθούμε όποτε, όπως και όπου εσύ θέλεις, να κουβεντιάσουμε. Σαν φίλες. Γιατί, πίστεψέ με, έτσι νοιώθω. Άλλωστε θα ήταν αφύσικο, αν όχι και παράλογο, να επιθυμώ μητρική στοργή…τέτοια πήρα και με το παραπάνω από τους γονείς μου. Είμαι πια αρκετά μεγάλη για να έχω ανάγκη από μητρικό κουκούλι. Θα αναρωτιέσαι, ίσως, γιατί επέλεξα να σου γράψω κι όχι να επιδιώξω (πίστεψέ με θα μου ήταν πολύ εύκολο) να σε συναντήσω. Είναι γιατί κατάλαβα τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεσαι. Σε μένα ήταν σαφώς ευκολότερο να καταλάβω το πώς σκέφτεσαι. Ίσως να υπάρχει ένας διάχυτος φόβος από μεριά σου για μένα. Δεν αποκλείω να θέλεις κι εσύ η ίδια να μου μιλήσεις, αλλά διστάζεις. Εκείνο που δεν πρέπει να νοιώθεις είναι ενοχή, κι ούτε υπάρχει και κανένας λόγος άλλωστε. Και ποιές θα έπρεπε να είναι οι ενοχές σου; Το ότι υπήρξες πηγή ζωής; Το ότι θα μπορούσες – κι είχες το κάθε δικαίωμα και την όποια δικαιολογία – ν’ αφανίσεις το ανεπιθύμητο έμβρυο; Το ότι ερχόσουν, στις πολύ αρχές, στο καινούργιο μου σπίτι για να με βλέπεις; Το ότι σεβάστηκες τη θέση και το ρόλο της μητέρας μου και δεν έδωσες σημάδι ζωής για να μη με αναστατώσεις στην τρυφερή μου ηλικία; Το ότι αγαπούσες τη μητρότητα και δημιούργησες επιτυχημένα – φαντάζομαι και εύχομαι – παιδιά;\nΜη θεωρείς, ότι πιστεύω, πως με « πέταξες ». Έφτιαξες τη ζωή σου έχοντας ησυχάσει, πως βρισκόμουν σε καλά χέρια. Λίγα είναι αυτά που έκανες; Πες μου, ποια είναι η ενοχή σου και το φταίξιμό σου; Δεν θα πρέπει να φοβάσαι το Θεό, γιατί επετέλεσες την αποστολή σου. Αυτό που ήξερες, που καταλάβαινες και επιθυμούσες το έκανες και με το παραπάνω.\nΕγώ από τη δική μου τη μεριά δοξάζω το Θεό που είσαι ζωντανή. Που με κάνει να ελπίζω. Που βρίσκεσαι κοντά. Που μ’ αξίωσε να γίνω αυτό που είμαι και δεν με αφάνισε. Που σ’ έκανε φυσική μου μάνα. Εδώ και σαράντα χρόνια παρακαλώ να σε φέρει.\nΘυμάσαι που πριν από ένα χρόνο σου χτύπησα την πόρτα με το πρόσχημα πως έψαχνα μια φίλη; Θα πρέπει να ήσουν μόνη. Αν δεν έβγαινε η γειτόνισσά σου, ίσως και να σου μιλούσα. Σου έδωσα σημάδι πως θα περιμένω κάτω στα σκαλιά. Ίσως και να με αναγνώρισες. Όμως δεν κατέβηκες. Ποια άλλη γυναίκα – που δεν θα με ήξερε – δεν θα μου πρότεινε να περιμένω τη φίλη στο σπίτι της για λίγο χρόνο;\nΜαμά μου, όλα αυτά σου τα γράφω για να με γνωρίσεις λιγάκι…για να καταλάβεις πώς σκέφτομαι και τί αισθήματα τρέφω για σένα. Ν’ απαλλαγείς από τους φόβους. Θέλω να λυτρωθούμε και οι δυο μας. Ίσως και να εξιλεωθούμε…σκέψου πόσα πράγματα έχουμε να πούμε. Μη φοβάσαι…σε περιμένω. Τηλεφώνησέ μου, όποια ώρα εσύ θέλεις. Θάρθω να σε βρω, όπου και να μου πεις. Θα είναι όμορφα, θα το δεις…Το χρωστάς στον εαυτό σου και σε μένα.\nΗ κόρη σου»\nΟ ύπνος με τύλιξε μέσα σε δάκρυα και σκέψη…« Αν γύριζες ξανά, φωτιές, βεγγαλικά, θα χόρευαν παντού…» φέρνω στο νου την θεϊκή φωνή της Λαμπέτη. Κι έπρεπε να περάσουν άλλα δέκα χρόνια με καρτέρεμα και αγωνία…\nΠοτέ άλλοτε δεν ήμουν έτοιμη όσο εκείνη την 1η Αυγούστου. Ανοίγει νέα σελίδα στη ζωή μου ή καλύτερα ξαναγεννιέμαι. Ύστερα από ένα υπέροχο χαλαρωτικό μπάνιο στέκομαι εμπρός από τον ολόσωμο καθρέφτη και αρχίζω να φοράω τα ολοκαίνουργια ρούχα μου . Μαύρα εσώρουχα, ένα άνετο σκούρο μπλε παντελόνι, μια κοντομάνικη βαμβακερή μπλε μπλούζα, κατακόκκινο φουλάρι δεμένο σταυρόκομπο στο λαιμό και κόκκινα μοκασίνια. Χτενίζω προσεκτικά τα μαλλιά, φοράω το δαχτυλίδι της μαμάς καθώς κι εκείνο το πολύ απλό με το μονόγραμμα του πατέρα τμου. Θέλω να τους έχω μαζί της. Διακατέχομαι από προσμονή, περιέργεια, αγωνία, χαρά…Όλα ετούτα ένα κουβάρι μέσα μου. Έχω και δεν έχω σκέψεις, που δεν μπορώ να βάλω σε σειρά. Ξέρω, πως κάτι ξεκινάει κα πως είμαι αποφασισμένη να το ακολουθήσω ως το τέλος. Το άγνωστο! Το δικό μου άγνωστο, που το ακολουθώ σαν υπνωτισμένη. Έχω τυλίξει με περισσή φροντίδα κι επιμέλεια τα τέσσερα κεντημένα δωράκια. Αμίλητοι, ετοιμαζόμαστε κι οι δυο μας για τη μεγάλη στιγμή. Τον άντρα μου απασχολεί η σκέψη για το πώς θα είναι η υποδοχή. Κάπου στην ακρούλα της καρδιάς μου φωλιάζει ένας μικρός φόβος ˙ θα με δεχθούν έτσι όπως μου αξίζει ή θα είναι μια καθαρά τυπική συνάντηση; Προσπαθώ να διώξω τις αρνητικές σκέψεις. Φτάνουμε στο σπίτι.\nΠολύτιμες σταγόνες σιωπής…Και ξαφνικά βλέπω από το βάθος του διαδρόμου να έρχεται η μαμά με ανοιχτά τα χέρια σε αγκαλιά και να λέει συνεχώς: «Έλα, γραμμένη μου, έλα…έλα, κορίτσι μου…παιδί μου….έλα καλό μου….» Μάνα και κόρη σε μιαν αγκαλιά όλο λαχτάρα, μ’ ατέλειωτα φιλιά, χωρίς κουβέντες, με πολλή αγάπη και δάκρυα λύτρωσης, χωρίς υποχρεώσεις, επιπλοκές, ενοχές, ελεύθερες, δίχως φόβους και τύψεις. Ξαναγεννιέμαστε. Η μία το λυκαυγές της άλλης. Δεν νοιώθω απολύτως τίποτε ˙ μοιάζω με την Μερκούρη στη "Στέλλα", όταν κρατούσε το άψυχο κορμί της ο Φούντας. Νοιώθω νεκρωμένη. «Μου αρκεί που με θέλεις…Σ’ ευχαριστώ που είμαι…Χρωστάω σ’ εσένα τη ζωή μου….Κι όλα τ’ άλλα σ’ εκείνους…» της ψέλισα στο αυτί και σωριάζομαι στην καρέκλα χαλαρή σαν ξεκούρδιστο ρολόι. Θέλω να κάνω μνημόσυνο στους γονείς μου κι είμαι σίγουρη, πως εκείνη την ώρα βρίσκονται κοντά μου. Τους το χρωστάω αλλά και το δικαιούνται Βάζω τα κλάματα. Κάθε δυνατό συναίσθημα μέσα μου στέλνει και τα δικά του δάκρυα. Και τ’ αδέρφια γύρω μου, κοντά μου, να μου κρατούν το χέρι. Κι ύστερα έρχονται τ’ ανήψια, οι γαμπροί, ο άντρας μου…Η μάνα της ρίζας να μη μου αφήνει το χέρι…κι εγώ να έχω αρχίσει να σκέφτομαι με ποιόν τρόπο θα έκανα γνωστό στο παιδί μου όλη αυτή την ιστορία…Κι όταν έγινε, η αντίδρασή του υπήρξε φυσιολογική…Βλέπετε οι νέοι έχουν έναν εντελώς δικό τους τρόπο να προσεγγίζουν ορισμένα θέματα.\nΑπό τότε με περιβάλλει μια θάλασσα από καρδιές, ζεστές, τρυφερές, δοτικές, ανοιχτές, ευαίσθητες!...« Θεέ μου, πόση ομορφιά!!! Τι ζωή μου χάρισες! Ομορφιά στην ομορφιά αλλά και στην ασχήμια Ελπίδα στις σκοτεινές σπηλιές…Η πιο επείγουσα περίπτωση είμαι εγώ.»\nΣτις συχνότατες συναθροίσεις μας, παρακολουθώ τα’ αδέρφια μου να μιλούν, ν’ αστειεύονται μεταξύ τους ή ν’ ανασύρουν αναμνήσεις για να με κάνουν κι εμένα κοινωνό της ζωής που δεν είχα μαζί τους. Ορφανά που τα χώρισε ο χρόνος, σκέφτομαι….Βιαζόμουν να περάσει ο καιρός για να έχω ΠΑΡΕΛΘΟΝ μαζί τους…Είχα δυό μαμάδες αλλά δεν χάρηκα πατέρα. Και για σκεφτείτε: Όταν θα πέθαινε η μαμά μας, για άλλους λόγους θα έκλαιγαν εκείνα και για άλλους εγώ Η διαπίστωσή μου γινόταν εντονότερη όσο περνούσε ο καιρός. Εκείνα είχαν μιαν ολόκληρη κοινή ζωή κι εγώ βρισκόμουν ΠΑΝΤΑ και θα βρίσκομαι ένα ημιτόνιο πίσω τους…\nAngy Lak 19 Φεβρουαρίου 2015 - 12:33 μ.μ.\nΔε θυμάμαι πόσες φορές το έχω διαβάσει............ :-)


Δημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία κινηματογράφος, με ετικέτες: Chris Marker, La Jetee\nΤο La Jetee είναι μια ταινία μικρού μήκους του 1962 του Chris Marker, φτιαγμένη αποκλειστικά από φωτογραφικά καρέ.Ο Marker χαρακτηρίζει την ταινία ως photo-roman, ως μια ιστορία δηλαδή δοσμένη μέσα από φωτογραφίες. La Jetee δηλαδή: η αποβάθρα. Η ταινία αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία του Terry Gilliam, τους 12 Πίθηκους. Το στόρι είναι περίπου το ίδιο. Βρισκόμαστε σε μια μελλοντική εποχή όπου το Παρίσι (και ο υπόλοιπος κόσμος) έχει καταστραφεί και οι άνθρωποι ζούνε κάτω απ` τη γη. Ξεκινάνε κάποια στιγμή πειράματα με το ταξίδι στο χρόνο για να δούνε πώς θα είναι το μέλλον της Γης! Για πειραματόζωο, διαλέγουν έναν κύριο που έχει μια έντονη εικόνα από το παρελθόν του σε μια αποβάθρα αεροδρομίου…\nΜετά τη Λουτσία – Despues de Lucia\nΔημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία κινηματογράφος, με ετικέτες: Despues de Lucia\nΜία ταινία από αυτές που σε πιάνουν από το λαιμό.\nΈξι μήνες μετά τον θάνατο της συζύγου του σε τροχαίο, ο Ρομπέρτο και η έφηβη κόρη του, Αλεχάντρα, κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα μετακομίζοντας στην πόλη του Μεξικού. Πατέρας και κόρη προσπαθούν ο καθένας να ξεπεράσει το πένθος του με τον δικό του τρόπο. Όσο ο πατέρας παραμένει απρόσιτος, η κόρη αρχίζει να συναναστρέφεται με μια μάλλον επικίνδυνη παρέα στο καινούριο της σχολείο. Η Αλεχάντρα θα γίνει σταδιακά το θύμα μιας ολοένα και πιο απάνθρωπης συμπεριφοράς από τη μεριά των συμμαθητών της, χωρίς να τολμάει να αντιδράσει ή να μοιραστεί κάτι από την προσωπική της κόλαση με τον πατέρα της.\nΑξιοπρόσεκτος ο ιδιαίτερος τρόπος γυρίσματος των πλάνων με την ακίνητη κάμερα που στην αρχή φαίνεται μονότονος αλλά σταδιακά απογειώνεται. Η σκηνή στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και η σκηνή τέλους κερδίζουν το θεατή.\nΜία ταινία που οφείλουν να δουν εκπαιδευτικοί και μαθητές και να τη συζητήσουν. Ποια ανάγκη κρύβεται πίσω από τη βιντεοσκόπηση των προσωπικών στιγμών; προς τι η κοινοποίηση των πάντων;\nΔημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία Διαδίκτυο, κινηματογράφος, με ετικέτες: Connected\nΣτην Ρώμη Με Αγάπη (2012) του Γούντι Άλεν (To Rome With Love)\nΔημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία κινηματογράφος, με ετικέτες: To Rome With Love\nΟ αειθαλής Γούντι Άλεν (“Midnight in Paris”) συνεχίζει το ευρωπαϊκό του grand tour, κατακτώντας αυτή τη φορά την ιταλική πρωτεύουσα. Η ρομαντική κωμωδία “To Rome With Love” αντλεί έμπνευση από το μεσαιωνικό Δεκαήμερο του Βοκάκιου και εκτυλίσσεται σε τέσσερα σκετς, σε ένα από τα οποία ο Γούντι δεν μπορεί να αντισταθεί κι επιστρέφει μπροστά από την κάμερα.\nΔημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία κινηματογράφος, με ετικέτες: Un cuento chino\nΠαραγωγή: Juan Pablo Buscarini and Gerardo Herrero\nΔιεύθυνση Φωτογραφίας Rodrigo Pulpeiro


Τι είναι η κατάθλιψη; | Τι Λέει η Γραφή\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗ(Ν) Έβε Ίμπο Αγγλική Αζερμπαϊτζανική Αζερμπαϊτζανική (κυριλλικό αλφάβητο) Αλβανική Αμχαρική Αραβική Αρμενική Αφρικάανς Βεγγαλική Βιετναμική Βουλγαρική Γαλλική Γερμανική Γεωργιανή Γιορούμπα Γκουτζαράτι Δανική Εβραϊκή Ελληνική Εσθονική Εφίκ Ζουλού Ιαπωνική Ιλόκο Ινδονησιακή Ισλανδική Ισπανική Ιταλική Κανάντα Κεμπουάνο Κινεζική Καντονεζική (απλοποιημένη) Κινεζική Καντονεζική (παραδοσιακή) Κινεζική Μανδαρινική (απλοποιημένη) Κινεζική Μανδαρινική (παραδοσιακή) Κινιαρουάντα Κιργισιανή Κιρούντι Κορεατική Κροατική Κόζα Λιθουανική Μαλαγιάλαμ Μαλγασική Μαλτεζική Μιανμάρ Νεπάλι Νορβηγική Ολλανδική Ορόμο Ουγγρική Ουκρανική Ούρντου Πανγκασινάν Παντζάμπι Πολωνική Πορτογαλική (Βραζιλία) Ρουμανική Ρωσική Σαμόαν Σεπέντι Σερβική (κυριλλικό Αλφάβητο) Σερβική (λατινικό αλφάβητο) Σεσούτου (Λεσότο) Σετσουάνα Σιλόζι Σιναλεζική Σλοβακική Σλοβενική Σουαχίλι Σουηδική Σόνα Τάι Τάμιλ Τέτουν Ντίλι Ταγκαλόγκ Τιγκρίνια Τουρκική Τούι Τσεχική Τσιτσέουα Τσιτόνγκα Τσόνγκα Φίτζι Φινλανδική Χίντι Χιλιγκαϊνή\n«Έπεσα σε παραζάλη, κυρτώθηκα τρομερά· όλη την ημέρα περπατούσα λυπημένος».—Ψαλμός 38:6.\nΌλοι μας νιώθουμε άκεφοι πότε πότε, αλλά η κλινική κατάθλιψη είναι μια εξουθενωτική διαταραχή που έχει διάρκεια και επηρεάζει την καθημερινότητα του ατόμου. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι απόψεις διίστανται μεταξύ των ειδικών για το τι είναι «φυσιολογική» λύπη και τι συνιστά «διαταραχή». Ωστόσο, το βέβαιο είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι βιώνουν βαθύτατα αρνητικά συναισθήματα που ενίοτε συνοδεύονται από αισθήματα αναξιότητας και υπερβολικής ενοχής.\nΗ Γραφή μιλάει για πολλούς άντρες και γυναίκες που βίωσαν αρνητικά συναισθήματα. Για παράδειγμα, η Άννα ένιωθε «πικραμένη στην ψυχή»—φράση που έχει επίσης αποδοθεί «συντετριμμένη» και «βαθύτατα λυπημένη». (1 Σαμουήλ 1:10) Σε μια περίπτωση, ο προφήτης Ηλίας ένιωθε τόσο αβάσταχτη λύπη ώστε προσευχήθηκε στον Θεό να του αφαιρέσει τη ζωή!—1 Βασιλέων 19:4.\nΣτους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα δόθηκε η συμβουλή να “μιλούν παρηγορητικά στις καταθλιμμένες ψυχές”. (1 Θεσσαλονικείς 5:14) Σύμφωνα με κάποιο σύγγραμμα, η λέξη του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου ὀλιγόψυχοι, η οποία αποδίδεται «καταθλιμμένες ψυχές», μπορεί να αναφέρεται σε εκείνους «που είναι προσωρινά καταβεβλημένοι από το άγχος της ζωής». Είναι σαφές ότι ακόμα και πιστοί άντρες και γυναίκες που αναφέρονται στη Γραφή ενίοτε ένιωθαν καταθλιμμένοι.\nΦταίει το ίδιο το άτομο για την κατάθλιψη;\n«Όλη μαζί η δημιουργία στενάζει και πονάει μέχρι τώρα».—Ρωμαίους 8:22.\nΗ Γραφή διδάσκει ότι η αρρώστια είναι απόρροια του στασιασμού του πρώτου ανθρώπινου ζευγαριού. Για παράδειγμα, το εδάφιο Ψαλμός 51:5 δηλώνει: «Με σφάλμα γεννήθηκα μέσα σε πόνους γέννας, και στην αμαρτία με συνέλαβε η μητέρα μου». Και το εδάφιο Ρωμαίους 5:12 εξηγεί ότι «μέσω ενός ανθρώπου μπήκε η αμαρτία στον κόσμο και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος, και έτσι ο θάνατος απλώθηκε σε όλους τους ανθρώπους, επειδή όλοι είχαν αμαρτήσει». Επειδή κληρονομήσαμε την ατέλεια από τον Αδάμ, ο καθένας μας είναι ευάλωτος στις αρρώστιες, τόσο σωματικές όσο και συναισθηματικές. Ως αποτέλεσμα, όπως λέει η Γραφή, «όλη μαζί η δημιουργία στενάζει και πονάει μέχρι τώρα». (Ρωμαίους 8:22) Εντούτοις, η Γραφή προσφέρει επίσης μια ελπίδα την οποία δεν μπορεί να δώσει κανένας γιατρός—την υπόσχεση του Θεού για έναν ειρηνικό νέο κόσμο στον οποίο όλες οι αρρώστιες και οι διαταραχές, μεταξύ αυτών και η κατάθλιψη, θα ανήκουν στο παρελθόν.—Αποκάλυψη 21:4.\nΠώς μπορείτε να τα βγάλετε πέρα με την κατάθλιψη;\n«Ο Ιεχωβά είναι κοντά σε εκείνους που έχουν συντετριμμένη καρδιά· και σώζει εκείνους που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα».—Ψαλμός 34:18.\nΔεν μπορείτε πάντα να ελέγξετε τις περιστάσεις σας, και είναι αναπόφευκτο να επηρεάζεστε από κάποια κακά πράγματα κατά καιρούς. (Εκκλησιαστής 9:11, 12) Μπορείτε, όμως, να καταστρώσετε ένα πρακτικό σχέδιο δράσης, ώστε τα αρνητικά αισθήματα να μη διαφεντεύουν τη ζωή σας.\nΗ Γραφή αναγνωρίζει ότι οι άρρωστοι χρειάζονται γιατρό. (Λουκάς 5:31) Αν, λοιπόν, παλεύετε με μια εξουθενωτική διαταραχή της διάθεσης, δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό στο να ζητήσετε ιατρική φροντίδα. Η Γραφή τονίζει επίσης την αξία της προσευχής. Για παράδειγμα, το εδάφιο Ψαλμός 55:22 λέει: «Ρίξε στον Ιεχωβά το βάρος που σηκώνεις, και αυτός θα σε στηρίξει. Ποτέ δεν θα επιτρέψει να κλονιστεί ο δίκαιος». Η προσευχή δεν είναι ψυχολογικό δεκανίκι. Αποτελεί πραγματική επικοινωνία με τον Ιεχωβά Θεό, ο οποίος είναι «κοντά σε εκείνους που έχουν συντετριμμένη καρδιά».—Ψαλμός 34:18.\nΚάτι άλλο που ενδεχομένως θα σας κάνει καλό είναι να μιλήσετε για τα αισθήματά σας σε έναν στενό σας φίλο. (Παροιμίες 17:17) «Ένα άτομο από την εκκλησία μου με υποκίνησε διακριτικά να μιλήσω για την κατάθλιψή μου», λέει η Ντανιέλα, η οποία είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά. «Αν και επί χρόνια απέφευγα να ανοίξω τέτοια συζήτηση, σύντομα συνειδητοποίησα πως αυτό ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν εξαρχής. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχε φύγει τέτοιο βάρος από πάνω μου».\nΚοινή χρήση Κοινή χρήση Κατάθλιψη


Open Source | mrpc's Blog | Σελίδα 2\nΕίμαστε σε beta!\nΤις τελευταίες μέρες δούλεψα σε ένα αρκετά πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα project, το LustDecade.com.\nΜε μια γρήγορη ματιά, είναι ένα ηλεκτρονικό κατάστημα το οποίο πουλάει t-shirts. Η πρωτοτυπία του όμως είναι το ποιος σχεδιάζει αυτά τα μπλουζάκια: Εσείς!\nΜε λίγα λόγια, όποιος θέλει μπορεί να υποβάλει ένα σχέδιο για t-shirt το οποίο θεωρεί ότι είναι πρωτότυπο και θα αρέσει σε κόσμο. Αυτό μπαίνει στην ειδική ενότητα που έχουμε ετοιμάσει: Vote For Design, όπου παραμένει για ένα μήνα. Στο τέλος του μήνα, τυπώνονται τα μπλουζάκια τα οποία έχουν συγκεντρώσει την μεγαλύτερη βαθμολογία!\nΜε αυτό τον τρόπο, το κατάστημα θα έχει πάντα φρέσκα σχέδια, τα οποία τα έχει επιλέξει ο κόσμος. Ουσιαστικά δημιουργούμε αυτό που λέει και το tagline του site: A designers collective!\nΕγώ ανέλαβα το Development και όλα τα mods που δημιουργήσαμε για το Zen Cart (τα οποία θα κυκλοφορήσουν αργότερα ως Open Source, μόλις καθαρίσω λίγο τον κώδικα), ενώ το σχεδιασμό τον έκανε η Media Designers.\nΜπείτε και πείτε μας τη γνώμη σας, με το μαλακό όμως, αφού είναι ακόμα work-in-progress.\nlustdecade.commedia designersOpen Sourceportfoliozen cartηλεκτρονικό κατάστημα\nDevelopment,Open Source,php,web development\nPHP Tutorial: Αυτόματες αλλαγές του σχήματος της βάσης δεδομένων\nΕίχα πολύ καιρό να γράψω tutorial για το Freestuff, βρήκα όμως επιτέλους λίγο χρόνο το Σ/Κ που πέρασε και ετοίμασα μερικά. Ανέβασα ήδη το ένα από αυτά. Πρόκειται για έναν απλό τρόπο ενημέρωσης αλλαγών στη βάση δεδομένων κάθε φορά που κάνουμε upgrade της εφαρμογής μας, περίπου στη λογική του wordpress.\nΜπορείτε να το διαβάσετε από εδώ: Freestuff.gr – Αυτόματες αλλαγές του σχήματος της βάσης δεδομένων.\nΓια όσους δεν το έχουν δει ακόμα, κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος ενός νέου ελληνικού περιοδικού για το Linux και το ανοιχτό / ελεύθερο λογισμικό, το Linux Inside.\nΠρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια του Linux Format, το οποίο σταμάτησε να κυκλοφορεί, αν κατάλαβα καλά λόγω λήξης της σύμβασης του εκδότη με το ξένο περιοδικό. Παρ’ όλα αυτά, το Linux Inside έχει αρκετές βελτιώσεις σε σχέση με το προηγούμενο, καθώς και διάφορα ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως π.χ. 3D barcodes με όλα τα link στα άρθρα.\nΓενικά έχω σταματήσει εδώ και καιρό να αγοράζω περιοδικά, αφού όλες τις ανάγκες μου σε ενημέρωση τις καλύπτω online. Ειδικά μάλιστα για τα νέα σχετικά με open source και linux, έτσι κι αλλιώς ενημερώνομαι αρκετά γρήγορα, ακόμα και από τους ίδιους τους συντάκτες του περιοδικού, αφού ο καθένας στο δικό του blog καλύπτει ήδη όλα τα σχετικά θέματα πριν την κυκλοφορία του περιοδικού (π.χ. τα νέα του elkosmas.gr). Παρ’ όλα αυτά, το Linux Inside θα συνεχίζω να το αγοράζω όσο είμαι στην Ελλάδα, αφού πιστεύω ότι τέτοιες προσπάθειες χρειάζονται στήριξη για να συνεχίσουν. Βοηθάνε πολύ τους νέους χρήστες (όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα κι εγώ, τα περιοδικά μου είχαν φανεί πολύ χρήσιμα), βοηθάνε στην ανάπτυξη της κοινότητας κ.λ.π.\nΔείτε περισσότερα για το περιοδικό στη σελίδα http://www.linuxinside.gr.\nlinuxlinux insideOpen Sourceπεριοδικό\nOpen Source,php,web development,Περιπέτειες\nΣήμερα το πρωί με ενημέρωσαν από την εταιρεία που διαχειρίζεται τους server μου ότι από κάποιο αρχείο σε ένα site έφευγαν spam mails. Με μια σύντομη αναζήτηση εντόπισα ότι το αρχείο είχε ανέβει με ftp κανονικότατα, χωρίς κάποια hackια. Πολύ πιθανό να ξέφυγε από τον πελάτη το pass μέσω κάποιου malware που διαβάζει τα passwords από τον ftp client.\nΑυτό με έκανε να σκεφτώ λίγο πως θα αποφύγω ανάλογα περιστατικά. Έφτιαξα λοιπόν ένα php script το οποίο συνδέεται με ftp στον server και σκανάρει όλα τα αρχεία με executable extensions (php, php5 κλπ) και αποθηκεύει τη λίστα σε μια βάση. Την επόμενη φορά που θα τρέξει, με ενημερώνει για ότι νέο αρχείο υπάρχει, ώστε αν είναι κάτι που δεν το έχω προσθέσει εγώ, να το ελέγχω για πιθανά προβλήματα.\nΔεν είναι και η πιο optimal λύση (θα μπορούσα με shell να ψάξω απλά όλα τα php αρχεία με ημερομηνία ως και μια μέρα πριν π.χ.) , όμως το υλοποίησα έτσι γιατί έχω σκοπό να προσθέσω μερικά ακόμα πράγματα στο script και να το ελευθερώσω σαν open source για όποιον χρειάζεται κάτι ανάλογο.\nΜερικά πράγματα που θέλω να κάνω είναι:\nΝα ελέγχει όλα τα νέα αρχεία για περίεργες functions (exec, base64_decode κλπ)\nΝα με ενημερώνει για τα αρχεία που για κάποιο λόγο σβήστηκαν ή άλλαξαν (για αυτό και η βάση)\nΝα τρέχει αυτόματα με ένα cron job και να με ενημερώνει με email, μια φορά κάθε 3-4 μέρες\nΠολύ απλά πράγματα, λογικά σε λίγες μέρες θα το ανεβάσω κάπου. Αν έχετε κάποια ιδέα… στείλτε μου.\nΠάντως μια γρήγορη λύση για τα δείτε αν υπάρχει κάποιο ύποπτο αρχείο είναι να τρέξετε από shell την παρακάτω εντολή:\ngrep -RPn "(passthru|shell_exec|system|phpinfo|base64_decode|chmod|mkdir|fopen|fclose|readfile) *\_(" public_html/\nη οποία θα σας δείξει αμέσως ότι υπάρχει με αυτές τις εντολές. Μπορείτε και να το περάσετε σε ένα cron job και να εκτελείται μόνο του, ενώ τα αποτελέσματα θα σας έρχονται στο email σας.


Τα άγρια πάρτι με σεξ, όργια και ναρκωτικά των φοιτητών της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ | trikalaIN\nΑλλά και το σεξ σε δημόσιους χώρους ενώπιον όλων δεν είναι κάτι ασυνήθιστο για τη «jeunesse doree» των πανεπιστημίων της βρετανικής ελίτ. Πρωτοετείς φοιτητές και φοιτήτριες υποβάλλονται σε διάφορες τελετές μύησης, όπως το λεγόμενο 3L («Lawn, Library, Laundry») – υποχρεούνται δηλαδή να κάνουν σεξ στο γκαζόν του προαυλίου, στη βιβλιοθήκη και στον χώρο όπου βρίσκονται τα πλυντήρια.\nΣκηνές με ζευγάρια που καταλήγουν μεθυσμένα στο κρεβάτι να κάνουν σεξ, να ανταλλάσσουν συντρόφους, να ουρούν στα σεντόνια και να ξυπνούν την άλλη μέρα το πρωί για να πάνε στα μαθήματα «δεν είναι τίποτε ασυνήθιστο για τη «φυσιολογική» φοιτητική ζωή», όπως είπε η Ντέι.\nΤι είναι όμως αυτό που ωθεί τους φοιτητές αυτών των δύο πανεπιστημίων να συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο; Για την Ντέι, δύο είναι οι λόγοι: «Ο πρώτος είναι ότι για να εισαχθείς σε αυτά πρέπει να μελετήσεις σκληρά, να δουλέψεις πολύ για να αριστεύσεις. Κι όταν έρχεται η ώρα της πρώτης εβδομάδας στο πανεπιστήμιο οι περισσότεροι θέλουν να εκτονωθούν.\nΥπάρχει όμως και μια πιο σκοτεινή πλευρά… Ορισμένοι από τους συμφοιτητές μου στο Κέμπριτζ προέρχονται από πλούσιες, αριστοκρατικές οικογένειες και δεν χρειάστηκε ποτέ να μοχθήσουν για κάτι. Ένιωθαν ότι δικαιούνταν τη διασκέδαση με κάθε κόστος. Αν τα συνδυάσεις αυτά με το φτηνό αλκοόλ και τη νοοτροπία “όλα επιτρέπονται” που επικρατεί στα πάρτι των πρωτοετών, έχεις ένα εκρηκτικό μείγμα».\nHπιε χλωρίνη για να αυτοκτονήσει όταν πέθανε η γυναίκα του!\nΗ φτώχεια και η ανέχεια στα Τρίκαλα καλά κρατούν


sibilla - σίβυλλα: Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας αναλαμβάνει ο Γιώργος Καρατζαφέρης\nΑρχηγός της Νέας Δημοκρατίας αναλαμβάνει ο Γιώργος Καρατζαφέρης\nΡαγδαίες είναι οι εξελίξεις στο ισόγειο της δεξιάς πολυκατοικίας. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης βρίσκεται πολύ κοντά στην ανάληψη της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, με τον Αντώνη Σαμαρά να προωθείται ως ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.\nΗ πρόσφατη περιπέτεια της υγείας μου με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα, δήλωσε ο αρχηγός του... Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Περάσαμε πολύ καιρό χωρισμένοι, εγώ και ο Αντώνης, κι ήρθε επιτέλους η ώρα να ξαναβρεθούν οι δρόμοι μας, συμπλήρωσε.\nΣύμφωνα με τον στενό κύκλο του, ο Γιώργος Καρατζαφέρης είδε στον ύπνο του όταν χαροπάλευε, τον Αη Γιώργη να βαστά το κεφάλι του Αλέξη Τσίπρα ενώ στην πορεία του προς το δρόμο της νίκης έβλεπε δεξιά κι αριστερά σταυρωμένους Πακιστανούς εργάτες της Μανωλάδας.\nΉταν σημάδι από τον Θεό, εξομολογήθηκε ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο Αη Γιώργης ήμουν εγώ ενώ το άλογο ήταν ο Αντώνης Σαμαράς, διαπίστωσε. Μόλις τον καβαλικέψω θα διαλύσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, τους αριστερούς, τους μαύρους, τους Μουσουλμάνους και τους ντιντίδες αυτού εδώ του τόπου, δήλωσε με νόημα.\nΣύμφωνα με τις αντιπροσωπείες της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ, τα δύο κόμματα τα βρίσκουν σε όλα τα βασικά σημεία διακυβέρνησης: μισούν τους ανθρώπους, σιχαίνονται τους φτωχούς, αγαπούν τους επιχειρηματίες και θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια χώρα χριστιανοταλιμπάν.\nΦυσικά, μοιράζονται την απέχθεια τους στην αριστερά, ενώ στα διαλείμματα από τη σωτηρία της χώρας συνεχίζουν να τελειοποιούν τις επιδόσεις τους στο άθλημα της κωλοτούμπας.\nΝομίζω ότι ο Αντώνης κι εγώ θα γράψουμε ιστορία, είπε ο πρώην μποντιμπίλντερ. Μαζί, σα μια γροθιά, θα κάνουμε την Ελλάδα παράδεισο των πλουσίων χριστιανών ή αλλόθρησκων και κόλαση σε όποιον τολμήσει να μας πει ότι δεν έχει τις άκρες για να αγοράσει με δάνεια από τις χρεοκοπημένες τράπεζες ολόκληρη τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία.\n(Μαζί με τον Καρατζαφέρη που γυρίζει στην ΝΔ, διαβάζουμε και την είδηση ότι ο Λοβέρδος επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ. Το ερώτημα είναι πότε έφυγε από κει)\nΑπό polyfimoss, μέσω "Το Γρέκι"\nστις Δευτέρα, Αυγούστου 18, 2014


GR POST: Καιροσκοπισμός, κυνισμός ή αλλιώς ότι έλεγε ο Μπαλτάκος…\nΜια φράση που καταδεικνύει με απόλυτη ακρίβεια και σαρκασμό την θλιβερή πραγματικότητα.\nΤο όψιμο φλερτ στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ίδιου του προέδρου του με τους ψηφοφόρους αλλά και στελέχη της Χρυσής Αυγής, αποτελεί την κορύφωση του καιροσκοπισμού και του κυνισμού που κυριαρχούν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.\nΚαταδεικνύουν και πόσο ανιστόρητοι είναι.\nΟι Σκουρλέτης, Σακελλαρίδης, Καλύβης, Χουντής αλλά κι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους τους, ουσιαστικά προσφέρουν συγχωροχάρτι σε όσους συνειδητά ψήφισαν τους χρυσαυγίτες υποψηφίους.\nΈχουμε υποχρέωση, είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, να τους φέρουμε στον δρόμο της δημοκρατίας.\nΚάθε ψήφος καλοδεχούμενη, είπε ο Χουντής.\nΑναρωτιέμαι: Τι διαφορετικό έλεγε ο Μπαλτάκος; Σε τι διαφορετικό στόχευε;\nΚαι, σε τελική ανάλυση, πώς ορίζουν τον φασίστα και τον ναζί οι πολικάντηδες του ΣΥΡΙΖΑ;\nΚατά την τακτική και λογική του «όπως μας βολεύει»;\nΛησμονούν ότι οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής σήμερα, δεν δικαιούνται να ισχυρίζονται ότι δεν γνώριζαν, όπως έκαναν το 2012;\nΛησμονούν ότι οι χρυσαυγίτες ψηφοφόροι με την επιλογή τους ενέκριναν την άσκηση βίας, την οργάνωση παραστρατιωτικών οργανώσεων, τους ανελέητους ξυλοδαρμούς μεταναστών, τις επιθέσεις σε λαϊκές αγορές κι άλλα παρόμοια;\nΛησμονούν ότι ο βασικότερος λόγος που «μεγάλωσε» την Χρυσή Αυγή είναι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία κι η βία εναντίον των μεταναστών, τους οποίους και κατά τ’ άλλα υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ;\nΑπό την άλλη πλευρά, είναι θεμιτή η προσπάθεια προσέλκυσης ψηφοφόρων από τη δεξαμενή ενός άλλου κόμματος, ακόμη κι αν αυτή είναι της Χρυσής Αυγής.\nΑποτελεί πολιτική διαδικασία.\nΓιατί, όμως, δεν εκδηλώθηκε πριν τον πρώτο γύρο των εκλογών;\nΓιατί δεν επιχειρήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ να πείσουν αυτούς τους ψηφοφόρους πριν πάνε στις κάλπες με τα ψηφοδέλτια της Χρυσής Αυγής;\nΔυστυχώς, στον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να ανελκυστούν στην εξουσία, μεταχειρίζονται κάθε θεμιτό κι αθέμιτο μέσο.\nΣτην προκειμένη περίπτωση κατεδαφίζουν για μια ακόμη φορά τα όρια μεταξύ των ναζιστών και των δημοκρατικών δυνάμεων.\nΤο έκαναν για πρώτη φορά στις περιβόητες συνάξεις των «αγανακτισμένων», όταν απ’ όλο αυτό το υποκινούμενο μπάχαλο προέκυψαν ανερμάτιστα μορφώματα σαν των ανεξάρτητων Ελλήνων ή έλαβε υπόσταση ο μηχανισμός του Νίκου Μιχαλολιάκου. Χώροι απολύτως συγγενείς της αμετροέπειας και της πολιτικής ανεπάρκειας του ΣΥΡΙΖΑ.\nΠοιος νοιάζεται, όμως, στην Κουμουνδούρου μπροστά στα πρόσκαιρα κομματικά οφέλη;\nΕίπαμε: Καιροσκοπισμός και κυνισμός!\nΑναρτήθηκε από Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος στις 11:03 π.μ.


13 Μαΐου 2019 12:10:19\nΤην Τετάρτη 08 Μαΐου πραγματοποιήθηκαν με ιδιαίτερη επιτυχία τα εγκαίνια του «πράσινου» εκλογικού κέντρου της «Συμμαχίας Πολιτών» στο Νέο Ψυχικό. Ο Δήμαρχος Φιλοθέης – Ψυχικού και επικεφαλής του συνδυασμού Παντελής Ξυριδάκης παρουσίασε την ομάδα των υποψηφίων καθώς και το πρόγραμμα της «Συμμαχίας Πολιτών» για το Νέο Ψυχικό. Η «Συμμαχία Πολιτών» καινοτόμησε για μια ακόμη φορά, είπε «όχι» στη ρύπανση και με σεβασμό στο περιβάλλον δημιούργησε ένα εναλλακτικό προεκλογικό κέντρο το οποίο κέρδισε τις εντυπώσεις των πολιτών. Διαμόρφωσε μια οικοδομή με οικολογικό τρόπο και τη μετέτρεψε σε σημείο συνάντησης με τους ψηφοφόρους της. Ο αγιασμός του «πράσινου» εκλογικού κέντρου της «Συμμαχίας Πολιτών» τελέσθει με την ευλογία του Θεοφιλέστατου Επίσκοπου Θεσπιών κ. Συμεών, Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και με τη συμμετοχή του Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π.Μιχαήλ και εκπροσώπων των Ιερών Ναών του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού.\nTags: εγκαίνια κέντρουεκλογέςΝέο ΨυχικόοικολογικόΠαντελής Ξυριδάκης


Τα οποία τα τρόφιμα βοηθούν να χάσουν το λίπος της κοιλιάς - Νέο φάρμακο απώλειας βάρους αυστραλία\nΤα οποία τα τρόφιμα βοηθούν να χάσουν το λίπος της κοιλιάς. Είναι γνωστό ότι σε ολόκληρη την οροσειρά της Πίνδου την Οίτη, από το φαράγγι του Βίκου μέχρι τον Τυμφρηστό, την Οξυά, τον Παρνασσό και την ευρύτερη περιοχή, τις Παρυφές του Τυμφρηστού αυτοφύονται τα περισσότερα και.\nΛίπος Βιολογίας βάρους\nΗ σωστή διατροφή είναι ένα από τα κύρια όπλα μας στην αντιμετώπιση του διαβήτη ( ποτέ όμως μόνη της). Είναι γνωστό ότι σε ολόκληρη την οροσειρά της Πίνδου, από το φαράγγι του Βίκου μέχρι τον Τυμφρηστό, τις Παρυφές του Τυμφρηστού, την Οξυά, την Οίτη, τον Παρνασσό και την ευρύτερη περιοχή, αυτοφύονται τα περισσότερα και.\nΕπταήμερη διατροφή καθαρισμού του ήπατος\nΓρήγορη απώλεια βάρους σχέδιο διατροφής 1 εβδομάδα\nΒοηθούν Χάνουν βάρος


Χριστουγεννιάτικα δώρα πιο φιλικά προς το περιβάλλον - Μάθετε πώς\nΑρχική Ανακύκλωση Χριστουγεννιάτικα δώρα πιο φιλικά προς το περιβάλλον – Μάθετε πώς\nΕικόνα: UNSPLASH/Mel Poole\nΗ καινοτομία της «Wrappily»\nΗ Σάρα Σμίθ (Sara Smith) στη Χαβάη ίδρυσε τη δική της εταιρεία «Wrappily», για να προσφέρει μια εναλλακτική λύση για το συγκεκριμένο χαρτί και μία συμβατή λύση για το περιβάλλον. Συνεργάζεται με καλλιτέχνες και σχεδιαστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να προσθέσει νέο στυλ στο χαρτί περιτυλίγματος που φτιάχνει με ανακυκλώσιμο χαρτί εφημερίδων.\nΕικόνα: UNSPLASH/Olesia Buyar\n«Όταν όλοι οι φίλοι μου παντρεύονταν ή αποκτούσαν παιδιά εγώ ήμουν αυτή που στο τέλος του πάρτι έπαιρνα τις συσκευασίες, το χαρτί ή τις κορδέλες και τις στοίβαζα στο σπίτι μου σε ένα τεράστιο καλάθι. Βλέποντάς τα άρχισα να σκέφτομαι εναλλακτικές λύσεις», εξηγεί η Σάρα Σμίθ, στο αμερικάνικο περιοδικό Sunset, η οποία μεγάλωσε μέσα στη μυρωδιά του χαρτιού. «Ο παππούς και ο πατέρας μου είχαν δικό τους τυπογραφείο. Σπούδασα δημοσιογραφία και εργάστηκα στην εφημερίδα “The Maui News”».\nΚοιτάζοντας τη χωματερή στο κέντρο του Μάουι που γεμίζει όλο και περισσότερο η Σάρα Σμίθ ανησυχεί για το περιβάλλον, και την αύξηση των αποβλήτων. Ωστόσο, πιστεύει ότι «υπάρχει περιβαλλοντική συνείδηση» αλλά χρειάζεται ενημέρωση. «Όταν το δώρο ξετυλίγεται, το χαρτί μπορεί να ανακυκλωθεί μαζί με την εφημερίδα, να πάει για κομποστοποίηση ή ακόμη και αν καταλήξει σε χωματερή, θα βιοδιασπαστεί πολύ πιο γρήγορα από το γυαλιστερό συμβατικό περιτύλιγμα», αναφέρει η Σμιθ.\nΕικόνα: UNSPLASH/Clint Patterson\nΜοντέρνες, εναλλακτικές ιδέες\nΤο πιεστήριο της βρίσκεται στην πολιτεία της Ουάσινγκτον παράγοντας καθημερινά χαρτιά με έντονα χρώματα, και στάμπες από ζώα και φυτά. «Όπως οι εφημερίδες είναι διπλής όψης, έτσι και τα χαρτιά περιτυλίγματος μας επιτρέπουν να έχουμε δύο σχέδια σε ένα φύλλο. Το χαρτί μας μπορεί να είναι “ ταπεινό” λόγω της διαδικασίας και του σκοπού του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να το μετατρέψουμε σε μοντέρνο. Αποφάσισα να συνεργαστώ με καλλιτέχνες που έχουν το δικό τους στυλ και να ζωντανέψω τα σχέδιά τους. Δεν είναι πουά ή με ρίγες».\nΠροηγούμενο άρθροΕμβολιασμός παιδιών 5-11 ετών: «Πράσινο φως» στο Ισραήλ – Όλες οι απαντήσεις\nΕπόμενο άρθροΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ: Τίμησε τους Έλληνες αθλητές των Παραολυμπιακών Αγώνων


Τι συνέβη στο πεδίο βολής\nΠρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014, 12:35\nΣτο μικροσκόπιο των εμπειρογνωμόνων μπαίνουν τα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί από το πεδίο βολής στα Γλαφυρά Μαγνησίας, όπου το μεσημέρι της Τρίτης τρεις στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους και ένας αξιωματικός μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο νοσοκομείο ύστερα από έκρηξη πυροσωλήνα εκτόξευσης όλμων.\nΤα πρώτα στοιχεία από το πεδίο βολής στα Γλαφυρά Μαγνησίας δείχνουν πως η τραγωδία οφείλεται πιθανόν σε «αστοχία υλικού»Οι πρώτες εκτιμήσεις των ειδικών κάνουν λόγο για «αστοχία υλικού», ανοίγοντας έτσι εκ νέου το θέμα με την καταλληλότητα ορισμένων πυρομαχικών που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια προγραμματισμένων ασκήσεων του Στρατού Ξηράς. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο όλμος των 81 mm εξερράγη πρόωρα, κάνοντας κομμάτια τον πυροσωλήνα, με αποτέλεσμα τα θραύσματα αυτού να προκαλέσουν -σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση- τον ακαριαίο θάνατο των δύο επαγγελματιών οπλιτών (33 και 34 ετών) που είχαν τον βαθμό του λοχία και του 19χρονου οπλίτη θητείας (με τον βαθμό του δεκανέα). Οι εμπειρογνώμονες αναφέρουν πως πριν από την ισχυρή έκρηξη είχαν πραγματοποιηθεί 12 προγραμματισμένες βολές χωρίς το παραμικρό πρόβλημα και δίχως να παρατηρηθεί κάποια δυσλειτουργία.\nΤα θραύσματα οδήγησαν στο Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο Βόλου τον 30χρονο υπολοχαγό, ο οποίος υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση. Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τα πτώματα των τριών στρατιωτών ανέφερε πως ο τραυματίας «είχε άγιο», καθώς κανένα ζωτικό όργανο δεν πειράχτηκε, παρόλο που ο αξιωματικός βρισκόταν μέσα στο βεληνεκές της έκρηξης.\nΤο τραγικό συμβάν βύθισε στη θλίψη τις Σέρρες, την Κέρκυρα και την Πάτρα, απ’ όπου κατάγονταν οι τρεις στρατιώτες που έπεσαν νεκροί στο πεδίο βολής. Με ανακοίνωσή του το ΓΕΣ γνωστοποίησε την κήρυξη τριήμερου πένθους στις Ένοπλες Δυνάμεις.\nΟι δύο ΕΠΟΠ ζούσαν με τις οικογένειές τους στον Βόλο, ενώ ο 19χρονος θα άφηνε πίσω του τον στρατό σε λίγες ημέρεςΌπως έγινε γνωστό, οι δύο επαγγελματίες οπλίτες ζούσαν με τις οικογένειές τους στον Βόλο. Ο Γιώργος Ορφανίδης καταγόταν από τις Σέρρες, ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας δυόμισι και τεσσεράμισι ετών.\nΟ Αναστάσιος Μεζάλας, ο οποίος είχε μεγαλώσει στον Βύρωνα, ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός αγοριού μόλις εννέα μηνών. Η σύζυγός του, επίσης στρατιωτικός, υπηρετούσε στο ίδιο τάγμα.\nΌσον αφορά στον 19χρονο δεκανέα Φώτη Ανδρικόπουλο, καταγόταν από την Πάτρα και ήταν γιος αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ. Τραγική ειρωνεία… σε περίπου 10 ημέρες ο νεαρός θα απολυόταν από τον στρατό, έχοντας αρνηθεί νωρίτερα να πάρει άδεια που του έδινε ο διοικητής του στα τέλη Σεπτεμβρίου, επικαλούμενος την επιθυμία του να συμμετάσχει στην προγραμματισμένη άσκηση εκτόξευσης όλμων.\nΜε στρατιωτικές τιμές και αγήματα οι κηδείες των τριών στρατιωτών\nΟι κηδείες των τριών στρατιωτών θα τελεστούν σήμερα με στρατιωτικές τιμές και αγήματα.\nΟι ΕΠΟΠ λοχίες Γιώργος Ορφανίδης, 33 ετών, και Αναστάσιος Μεζαλάς, 34 ετών, θα κηδευτούν στον Βόλο. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου, παρουσία του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού Χρήστου Μανωλά. Ο 19χρονος δεκανέας Φώτης Ανδρικόπουλος θα κηδευτεί στις 16.00 στο Πετρωτό Αχαΐας. Στην κηδεία του θα παραβρεθεί ο πρώτος υπαρχηγός του ΓΕΣ.\nΗ σορός του άτυχου νέου μεταφέρθηκε με αεροσκάφος, τύπου C-27, από το στρατιωτικό αεροδρόμιο Λάρισας στον Άραξο και στη συνέχεια οδικώς στο Πετρωτό.\nΤην ίδια στιγμή, σε καλή και σταθερή κατάσταση νοσηλεύεται στο Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο Βόλου ο 30χρονος υπολοχαγός. Ωστόσο, η ψυχολογία του είναι ιδιαίτερα φορτισμένη από τον θάνατο των τριών οπλιτών.\nΥπενθυμίζεται πως σε εξέλιξη βρίσκεται ΕΔΕ για τις συνθήκες της τραγωδίας, με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο να δηλώνει την Τρίτη κατά την είσοδό του στη Βουλή: «Είμαστε συγκλονισμένοι από αυτό το δυστύχημα. Τρία παλληκάρια μας χάθηκαν την ώρα του καθήκοντος. Πέρα από τη βαθιά μας θλίψη, αυτήν την ώρα στεκόμαστε στο πλευρό των δικών τους ανθρώπων... θα σας ενημερώσουμε μόλις έχουμε το τελικό αποτέλεσμα της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη».\nΤα πρόσωπα της τραγωδίας, Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014, 18:51\nΤελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014, 13:06


Coffeemug: Απριλίου 2010\nΜαμά, όταν μαδάω τη μαργαρίτα και το τελευταίο είναι "δεν μ'αγαπά"... τότε; Δηλαδή δεν μ'αγαπά...ξέρεις ποιός...Αλλά μετά μαδάω μια άλλη και το τελευταίο είναι "μ'αγαπά". Μαμά;\nακριβώς τότε 4/26/2010 12:14:00 μ.μ. 25 κούπες καφέ Links to this post\nΟ Φίλιππος. Πολλά χρόνια πριν, έφυγε. Για πάντα. Για να βρει την τύχη του. Στη γη της επαγγελίας και της ευκαιρίας. Τότε δεν μπορούσε να πάρει τις δικές του αποφάσεις. Ή ίσως και να μπορούσε αλλά είχε έναν πολύ ισχυρό πατέρα που αποφάσισε ότι θα τα πουλήσουν όλα και θα πάνε εκεί. Πατέρας με σύζυγο 25 χρόνια μικρότερη. Με επάγγελμα που θησαύρισε και αγόραζε κτίρια πενταόροφα στο κέντρο της Αθήνας. Καμάρωνε ότι τα έφαγε στις γυναίκες και τα γλέντια. Και ζούσαν όλοι μαζί σε ένα δυάρι με το μεροκάματο. Τα παιδιά στο σαλόνι και στο παράνομα κλεισμένο μπαλκόνι. Ετσι λοιπόν μια μέρα, κάπου στα 23-24, έγινε η μεγάλη ανακοίνωση. "Θα πάμε στην Αμερική". Η ξαδέλφη που είναι ήδη εκεί θα τα κανονίσει όλα. Ακόμα και την πράσινη κάρτα για τον Φίλιππο ώστε ο Φίλιππος να κρατήσει όλη του την οικογένεια εκεί. Πώς; Μα θα παντρευτεί. Ράγισε η καρδιά του Φίλιππου. Ήταν ερωτευμένος. Με όλη του την ψυχή. Οπως ερωτεύεται κάποιος που είναι 23 χρονών. Πώς να φύγει; Πώς να μείνει; Πώς να παντρευτεί κάποια άλλη έστω και στα χαρτιά. Θα γυρίσω, έλεγε στην αγαπημένη του. Θα γυρίσω. Να με περιμένεις. Πόνος, δάκρυα, αποχωρισμοί. Και όλα έτοιμα για την αναχώρηση. Εφυγε. Λίγους μήνες μετά, γύρισε για μερικές μέρες να δει την αγαπημένη του. Ξανάφυγε. Και τότε ήρθε το γράμμα. Παντρεύομαι. Τη Μαρία. Μην ξαναεπικοινωνήσεις μαζί μου. Την αγαπώ και θα μείνω εδώ. Τέλος...\nΠολλά χρόνια αργότερα ήρθε το email. Σε έψαξα και νομίζω ότι σε βρήκα. Είσαι όντως εσύ; Στην αγαπημένη του.\nΜοιράζονται τώρα καμιά φορά τα νέα τους. Που και που τα λένε. Η ζωή προχωράει. Εκείνη η ίδια Μαρία που τότε του έδωσε την πράσινη κάρτα, είναι τώρα η οικογένειά του. Η μητέρα του παιδιού του. Μια ευτυχισμένη οικογένεια.\nΗ νοσταλγία για εκείνον τον χαμένο έρωτα. Τη φυγή. Το "αν".\nΑκούω την φίλη μου καθώς μου διηγείται την ιστορία. Τον είχα γνωρίσει τότε τον Φίλιππο. Την λάτρευε. Κι εκείνη τον λάτρευε. Με την δύναμη που έχει αυτή η ηλικία και κάθε ηλικία όταν νομίζεις ότι ο κόσμος όλος είναι ο άνθρωπος που αγαπάς. Γκρεμίστηκε ο κόσμος της. Τελικά δεν την αγαπούσε τόσο όσο εκείνη. Περίμενε ότι θα είχε περισσότερη δύναμη και θα έμενε για εκείνη όμως έκανε λάθος. Πάει πέρασε πια. Εδώ και πολλά πολλά χρόνια, γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας της φίλης μου και γιατί έτσι είναι η ζωή. Προχωράει. Εκείνος όμως νοσταλγεί. Τα λουλούδια που της άφηνε στο παράθυρό της. Τα βράδυα που περνούσαν μαζί. Την Ελλάδα και τους φίλους. Και το μεγάλο "άν...".\nακριβώς τότε 4/25/2010 09:06:00 π.μ. 10 κούπες καφέ Links to this post\n4 μήνες 3 βδομάδες και 2 μέρες\nΉ αλλιώς: Μέχρι που θα έφτανες για έναν φίλο;\nΤην είδα χτες. Πολυβραβευμένη ταινία. Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες αλλά και πολλά άλλα.\nΚαθηλωτική. Συγκλονιστική. Σκληρή. Με συνταρακτικές ερμηνείες.\nΤώρα φυσικά οι κινηματογραφόφιλοι θα γελάνε που την ανακάλυψα τώρα αλλά τί να πω. Δεν έτυχε. Οι μη αμερικάνικες ταινίες, παίζονται για πολύ λίγο, σε πολύ συγκεκριμένες αίθουσες στο κέντρο της Αθήνας. Εχω πολύ συγκεκριμένες πρακτικές δυσκολίες για τις συγκεκριμένες αίθουσες και έτσι χάνω τα καλά και πηγαίνω στα Χολλυγουντιανά.\n24 ώρες από τη ζωή 2 φιλενάδων. Η μία προσπαθεί να πραγματοποιήσει μια παράνομη έκτρωση (εξ ου και ο τίτλος που είναι η ηλικία του εμβρύου) στην δικτατορική Ρουμανία του Τσαουσέσκου και η φίλη της την βοηθάει. Ανθρώπινα αισθήματα και συμπεριφορές, βία, σιωπές, απλά στατικά πλάνα, χωρίς κινηματογραφικά τρυκ και πολύπλοκες λήψεις με κάμερες. Οι δύο φίλες-φοιτήτριες, ο "γιατρός" που αναλαμβάνει την παράνομη έκτρωση. Η προχωρημένη εγκυμοσύνη, οι διαπραγματεύσεις, τα ανταλλάγματα που ζητάει από τις δύο φίλες ο "γιατρός". Ο κίνδυνος που διατρέχουν οι εμπλεκόμενοι σε μια τέτοια παράνομη πράξη. Η κομμουνιστική Ρουμανία, το Βουκουρέστι, η φοιτητική εστία, η μαύρη αγορά, ο έρωτας, οι ανθρώπινες σχέσεις, η αμείλικτη σκληρότητα, το κέρδος.\nΘα σταματήσω εδώ. Δεν θα ήθελα να χαλάσω την αγωνία εκεί προς το τέλος της ταινίας.\nΑπό τις ελάχιστες συνταρακτικές ταινίες που έχω δει τον τελευταίο καιρό.\nακριβώς τότε 4/16/2010 11:54:00 π.μ. 14 κούπες καφέ Links to this post


ΕΓΧΡΩΜΑ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΑ\nHP DESKJET 2320 ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ 40.32 €\nHP DeskJet 4130e All-in-One Printer - 26Q93B 69.35 €\nHP COLOR LASERJET 9500MFP Refurbished Multi- Function 282.26 €\nΦωτοτυπικό μηχάνημα, υψηλών προδιαγραφών, για μεγάλου όγκου εκτυπωτικές ανάγκες.\nHP COLOR LASERJET ENTERPRISE CM4540fskm MFP Refurbished Multi- Function 806.44 €\nΜεγάλος κύκλος εργασιών και πλήθος έξτρα δυνατότητων σε ένα επαγγελματικό πολυμηχάνημα για ομάδες γραφείου.\nHP DeskJet 3760 Thermal inkjet A4 1200 x 1200 DPI 19 ppm Wi-Fi 60.48 €\nΜε το πολυμηχάνημα DeskJet 3760 της HP θα μπορέσετε να κάνετε τα πάντα, όπως εκτύπωση, σάρωση και αντιγραφή. Χρησιμοποιεί τεχνολογία με μελάνια (inkjet) και μπορεί να τυπώσει τόσο έγχρωμα, όσο και ασπρόμαυρα. Μέσω WiFi έχει τη δυνατότητα να συνδεθεί στο δίκτυό σας και έτσι να μπορέσετε να εκτυπώσετε από όποιονδήποτε υπολογιστή ή κινητό από απόσταση, χωρίς...\nHP DeskJet Plus 4120 All-in-One ePrint - 3XV14B 72.58 €\nHP Color LaserJet Enterprise MFP M577m refurbished 887.1 €\nΙδανικό για επιχειρήσεις και μεσαίες επιχειρήσεις που χρειάζονται ένα ασφαλές, εξαιρετικά παραγωγικό, ενεργειακά αποδοτικό έγχρωμο πολυμηχάνημα.\nCONTROL PANEL CM6030/CM6040 161.29 €\nHP Color LaserJet CM6040mfp/HP Color LaserJet CM6030mfp\nHP Color Laserjet Enterprise MFP M680 refurbished 887.1 €\nΕπαγγελματικό φωτοτυπικό μηχάνημα με αξιόπιστη δύναμη και ζωντανό χρώμα\nHP DeskJet 2721e AiO Εγχρωμο Πολυμηχανημα Inkjet με WiFi 48.79 €\nΜε το πολυμηχάνημα DeskJet 2721 AiO της HP θα μπορέσετε να κάνετε τα πάντα, όπως εκτύπωση, σάρωση και αντιγραφή. Χρησιμοποιεί τεχνολογία με μελάνια (inkjet) και μπορεί να τυπώσει τόσο έγχρωμα, όσο και ασπρόμαυρα. Μέσω WiFi έχει τη δυνατότητα να συνδεθεί στο δίκτυό σας και έτσι να μπορέσετε να εκτυπώσετε από όποιονδήποτε υπολογιστή ή κινητό από απόσταση, χωρίς να χρειάζεται η σύνδεση μέσω καλωδίου USB.\nHP Color LaserJet CM3530 REFURBISHED MFP 645.16 €\nΦωτοτυπικό έγχρωμης εκτύπωσης της εταιρείας HP. Είναι τεχνολογίας laser, κατάλληλη για μεγάλο όγκο εκτυπώσεων, απλό κείμενο και συχνή χρήση. Χρησιμοποιούν πιο ακριβά αναλώσιμα αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια χρήσης, καθώς δεν ξεραίνονται, όπως το μελάνι των inkjet. Μπορεί να σαρώσει 50 σελίδες μέσω του αυτόματου τροφοδότη (ADF), χωρίς την ανάγκη τοποθέτησης...\nHP OfficeJet Pro 7720 Eγχρωμο Πολυμηχaνημα Inkjet 233.87 €\nΕύκολη εκτύπωση σε ένα εύρος μεγεθών χαρτιού έως A3. Δημιουργήστε έγχρωμα έγγραφα επαγγελματικής ποιότητας με έως και 50% μικρότερο κόστος ανά σελίδα συγκριτικά με τους laser, σε έναν εκτυπωτή που είναι έτοιμος για χρήση.\nHP OfficeJet Pro 8023 AiO Έγχρωμο Πολυμηχάνημα Inkjet με WiFi και Mobile Print 169.35 €\nΟ παραγωγικός έξυπνος εκτυπωτής που κάνει τη δουλειά του. Εξοικονομήστε χρόνο με τις συντομεύσεις Smart Tasks και εξασφαλίστε αυτόματη εκτύπωση διπλής όψης. Εκτυπώστε και σαρώστε από το τηλέφωνό σας και βασιστείτε σε απρόσκοπτες συνδέσεις και στη βέλτιστη ασφάλεια στην κατηγορία.


Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016 12:33\nΤο Θέατρο «Θυμέλη» Έλλης Βοζικιάδου ανακοινώνει το πρόγραμμα των παραστάσεων που θα φιλοξενήσει στην Παιδική Σκηνή του την χειμερινή σεζόν 2016- 2017. ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:\nΜΟΥΣΙΚΗ: ΠΙΟΤΡ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ, ΙΓΚΟΡ ΣΤΡΑΒΙΝΣΚΙ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΤΣΗΣ ΣΚΗΝΙΚΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΠΟΥΛΟΣ\nΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ Ένα παπάκι διαφορετικό από τα άλλα, σκάει από το αυγό του και τους ξαφνιάζει όλους. Είναι τόσο άσχημο που κανένας δεν θέλει να το βλέπει.... Έτσι αναγκάζεται να πάρει δρόμο και να φύγει μακριά, ελπίζοντας ότι θα βρει κάποιους που ίσως μπορέσουν να υποφέρουν την ασχήμια του. Το παπάκι όμως μεγαλώνει κι ύστερα από πολλές περιπέτειες αλλά με επιμονή, θάρρος και ελπίδα κατορθώνει τελικά να γίνει από «ασχημόπαπο» …….. ένας πανέμορφος κύκνος...!!!\nΑπό 16 Οκτωβρίου 2016 μέχρι Κυριακή Βαΐων, κάθε Κυριακή 11.30' και για έκτακτες προγραμματισμένες παραστάσεις εντός κι εκτός θεάτρου.\nΒ’ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ\nΟ αγαπημένος παιδικός ήρωας Κοντορεβιθούλης γίνεται μια μικρή, χαριτωμένη κούκλα και ζωντανεύει στη σκηνή του θεάτρου Θυμέλη για να μας μαγέψει με τα κατορθώματά του. Μαζί με τα αδέρφια του, τον Ντοματούλη και τον Πατατούλη, αποφασίζουν να φύγουν από το σπίτι τους για να βοηθήσουν τους φτωχούς γονείς τους. Πού θα τους οδηγήσει άραγε αυτή η περιπέτεια; Ένα παραμύθι που βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, να έχουν θάρρος, αισιοδοξία και αγάπη, αναδεικνύοντας την αξία της προσφοράς στο συνάνθρωπο.\nΤο έργο παρουσιάζεται με κούκλες άμεσης κίνησης (μαπέτ) και μια κούκλα ανθρώπινων διαστάσεων, με ευρηματικό σκηνικό και παραδοσιακή μουσική. Διάρκεια: 60’\nΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ - ΧΑΝΣ – ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ\nΗ επιτυχημένη και πρωτότυπη διοργάνωση παιδικών πάρτι και εκδηλώσεων αποτελεί πλέον παράδοση στο θέατρό μας. Στο άνετο και κομψό φουαγιέ του θεάτρου μας - ειδικά διαμορφωμένο - μπορείτε να διοργανώσετε σε συνδυασμό με την παράσταση το πάρτι γενεθλίων, τη γιορτή του παιδιού σας ή οποιαδήποτε άλλη εορταστική εκδήλωση . Με την αγορά 20 εισιτηρίων και άνω, πληρώνοντας 6 ευρώ το άτομο (τιμή γκρουπ για την παράσταση και το πάρτι) σας παρέχεται ο χώρος του φουαγιέ για το πάρτι του παιδιού σας ΔΩΡΕΑΝ, μαζί με μουσική, dj, χορό, φωτορυθμικά, θεατρικό παιχνίδι με τους ηθοποιούς της παράστασης και πολλές εκπλήξεις (για την τούρτα και το μπουφέ θα πρέπει να προνοήσετε εσείς, με φαγητό ή σνακς που θα φέρετε από το σπίτι ή με catering της επιλογής σας. Κατόπιν συνεννόησης μπορούμε να σας προτείνουμε συνεργαζόμενα εργαστήρια ζαχαροπλαστικής ή catering με ειδικές εκπτώσεις για τους πελάτες μας.) Δώρο μια υπέροχη πρόσκληση για τους καλεσμένους σας. Μια μοναδική και πρωτότυπη πρόταση που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους!!!\nΗμερομηνία: Χειμώνας 2016 - 2017\nΠληροφορίες: τηλ: 210-8657677 www.thymelitheater.com


/* Φιλοσοφικοί Αντικατοπτρισμοί (ΦΑΝΤΙ): Να βράσω τις Καλιτεχνικές σου Αγελάδες! */ Philosophical Mirage\nAt 12:36 π.μ. EEST, aphrodite said...\nΜε κάλυψες απόλυτα! Τι πιο βολικό από το να είναι ο κόσμος όλος η παιδική μας χαρά? Που άμα τη βαρεθούμε ωωωωχ μωρέ, θα έχει άλλη παρακάτω?\nΠάντως τις μπογιατισμένες αγελάδες δες τες με λιγο χιούμορ (όπως και τη διαφήμιση αγελαδινού γιαουρτιού που παραλληλίζει την φύση με τη ζωή στην πόλη (ο τσοπάνος, η βρύση κτλ) κι αν την παρεις στα σοβαρά σπας την τηλεόραση - χαρά στην διαφημιστική που έπεισε τον πελάτη!!!)...\nΣε παλιότερο σχόλιό μου στου ΝΔ είχα μιλήσει για την πιο ευφάνταστη όλων, εκείνη που είναι ζωγραφισμένη... Spiderman και είναι κρεμασμένη σε τοίχο κτηρίου γραφείων ανεβαίνοντας στη Συγγρού δεξιά - είπαμε, ψυχραιμία, ψυχραιδύο....\nAt 10:06 μ.μ. EEST, Ergotelina said...\nΚαλη και δυναμική αρχή!.....\nκαι ας λενε oι αντρες\nοτι οι γυναικες\nδεν τα πανε καλα με την\nAt 5:00 μ.μ. EEST, Mirage said...\nΕυχαριστώ και τις 2 κυρίες για τα καλά σας σχόλια.\nΑφροδίτη καλό το humor αλλά ψυχραιδύο, ψυχραιτρείς, έρχεται η στιγμή που σκας, έρχεται η θλίψη. Βέβαια στην παδική χαρά όλα είναι τραλαριλαλό!! εκεί απαγορεύονται η γνώση και η θλίψη.\nΕργοτελίνα δεν σε κατάλαβα καλά. Δεν με πειράζει να με θεωρείς γυναίκα, τιμή μου ... αλλά πως έβγαλες το συμπέρασμα αυτό; Μήπως θα ήθελες να επεκτείνεις την σκέψη σου λίγο περισσότερο;\nAt 4:19 μ.μ. EEST, Takis Alevantis said...\nΠέστα Χαράλαμπε ! Ωραία η παρέμβασή σου στο ιστολόγιο του ΝΔ. Και συμφωνώ με τα γαρφόμενά σου εδώ - αν και τις αγελαδίτσες τις βρίσκω συμπαθητικές.\nΚαι βέβαια το οικολογικό μας πρόβλημα είναι πρωτίστως φιλοσοφικό. Αν δεν αλλάξουμε σύστημα αξιών (π.χ. το αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε πάσαν την γην να γίνει η χειρότερη αμαρτία επί γης) μας βλέπω κεφάλαιο στην ιστορία της γης που θα γράψουν τα μυρμήγκια ή οι κατσαρίδες. Αμέσως μετά το κεφάλαιο για τους δεινόσαυρους ...\nAt 4:27 μ.μ. EEST, Mirage said...\nΠολύ σωστά τα λέτε Κε Αλεβαντή και θα έχουμε πάρει "στον λαιμό μας" χιλιάδες άλλα ήδη.\nΟδεύουμε πράγματι στην 6η παγκόσμια καταστροφή (ή 5η ήταν του μετεωρίτη που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους). Το ζήτημα είναι πως υποτίθεται πως εμείς είμαστε νοήμονα - ηθικά όντα και όχι μόνο δεν θα έπρεπε να προκαλέσουμε εμείς την 6η καταστροφή αλλά να αποτρέχουμε μια τέτοια απο φυσική αιτία (π.χ. μετεωρήτης) εφόσον έχουμε την τεχνολογία.\nΓι αυτό επιμένω πως το πρόβλημα είναι φιλοσοφικό, έχουμε γίνει τυφλά υποχείρια της τεχνικής (του μηχανισμού).\nAt 1:54 μ.μ. EEST, Katerina ante portas said...\nEυχαριστώ πολύ για το μήνυμα συμπαράστασης για τη διάσωση του κήπου της Ριζάρη.\nΚαλή αρχή στο ιστολόγιο.\nΘα αναφέρω σχετικά, στο δικό μου ημερολόγιο, όταν επανακάμψω πλήρως στα ίδια.\nAt 1:23 μ.μ. EEST, Maria Velliou said...\nΣήμερα μπήκα από το link σου στου doncat. Τόσα ενδιαφέροντα ισοτλόγια και να μην προφταίνουμε!\nΛοιπόν, συμφωνώ απόλυτα ως προς τις αγελάδες. Άλλωστε από την αρχή διαφώνησα, μου φάνηκε κακόγουστη ιδέα.Ήταν μια κίνηση με κυρίως εμπορικούς κι όχι καλλιτεχνικούς στόχους. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν συμμετείχαν και πολλοί σοβαροί ή γνωστοί καλλιτέχνες. Ενώ, αντίθετα, οι περισσότερες φιλοτεχνήθηκαν από γραφίστες και designers, οι οποίοι όχι ότι δεν είναι σοβαροί, αντιθέτως, απλά είναι εμπορικοί καλλιτέχνες, αυτη είναι η δουλειά τους.


Μητσοτάκης για Θάνου: Ό,τι και να λέει θα φύγει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού | Athens Voice\nΜητσοτάκης για Θάνου: Ό,τι και να λέει θα φύγει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού\nΟ πρωθυπουργός θα επικοινωνήσει με την Επίτροπο Ανταγωνισμού\nΗ κ. Θάνου ό,τι και να λέει δεν θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, δήλωσε στη Βουλή ο Κυριάκος Μησοτάκης.\nΓια ακόμα μία φορά η Βασιλική Θάνου βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα.\nΜιλώντας στη Βουλή ο πρωθυπουργός είπε για την Επιτροπή Ανταγωνισμού ότι θα έχει επικοινωνία με την Επίτροπο Ανταγωνισμού την κ. Βεστάγκερ και θα της εξηγήσει αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο οι επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα παραβίασαν βάναυσα, όπως είπε, την ευρωπαϊκή υποχρέωση να αποκρατικοποιήσει την επιτροπή ανταγωνισμού.\nΜητσοτάκης: Τα επιδόματα ανακούφισης δεν αποτελούν λύση\nΓια τον διοικητή της ΕΥΠ μίλησε για τυπικό ζήτημα και είπε ότι θα του ζητήσει να προσέλθει στη βουλή και να την ενημερώσει. Απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα τον ρώτησε αν ο κ. Ρουμπάτης, που είχε εξαιρετικά πτυχία, είχε πετύχει την αναγνώριση της ισοτιμίας από τον ΔΟΑΤΑΠ όταν του ανέθεσαν καθήκοντα.


Νέο Βιβλίο: Ο Γρίφος των 100 Χρόνων - Dianeosis\n| Αύγουστος 2018\nΤο νέο βιβλίο των εκδόσεων της διαΝΕΟσις με τίτλο "Ο Γρίφος των 100 Χρόνων: Ζωή, Εργασία και Εκπαίδευση στην εποχή της Μακροβιότητας" των Λίντα Γκράτον και Άντριου Σκοτ, δύο καθηγητών του London Business School, κυκλοφορεί στα καλά βιβλιοπωλεία και στο e-shop μας.\nΤο βιβλίο συνθέτει προσεγγίσεις από πολλές επιστήμες -τη δημογραφία, τα οικονομικά, την κοινωνική ψυχολογία, την κοινωνιολογία- και προσφέρει μία φρέσκια και εμπεριστατωμένη ματιά για το μέλλον που μας περιμένει. Εξετάζει και αναλύει το πώς θα μεταβληθεί το μοντέλο ζωής τριών φάσεων (εκπαίδευση, εργασία, συνταξιοδότηση) που ακολουθούμε σήμερα, καθώς αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής σε όλο τον κόσμο.\nΕνδεικτικά αναφέρεται ότι τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα στις χώρες της Δύσης έχουν πάνω από 50% πιθανότητα να φτάσουν την ηλικία των 105 χρόνων. Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνεται παντού, κι αυτό συνεπάγεται ραγδαίες αλλαγές στη ζωή μας και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι κοινωνίες, οι οικονομίες και οι επιχειρήσεις.\nΜε δεδομένα τα παραπάνω, τι πρέπει να κάνουμε; Πόσα χρόνια θα χρειάζεται να δουλεύουμε; Τι είδους επαγγέλματα θα πρέπει να προτιμούμε; Πώς θα επανεκπαιδευόμαστε κατά τη διάρκεια της καριέρας μας; Πότε θα μπορούμε να συνταξιοδοτηθούμε -και πώς πρέπει να προετοιμαστούμε γι’ αυτό; Το βιβλίο απαντά σε όλα αυτά τα ερωτήματα με συγκεκριμένα παραδείγματα και σενάρια. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για επιχειρήσεις, κυβερνήσεις, αλλά και για κάθε πολίτη ξεχωριστά.\nΤο θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο προσαρμόζεται και στην ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα στο επίμετρο που έχει γράψει ο Επικ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Πλάτων Τήνιος, που είναι και ο επιμελητής της έκδοσης. Το επίμετρο, που είναι το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο και εδώ.\nΤο "Ο Γρίφος των 100 Χρόνων" κυκλοφορεί σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία και στο e-shop της διαΝΕΟσις. Κοστίζει 9 ευρώ.\n"Συνδυάζοντας στοιχεία από τα οικονομικά, την ψυχολογία και την κοινωνιολογία, το βιβλίο υποστηρίζει ότι όσο η ζωή μας γίνεται μεγαλύτερη σε διάρκεια και πιο υγιής, το μέλλον πιθανότατα θα είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που πιστεύαμε έως σήμερα".\nΝτάρον Ατζέμογλου, καθηγητής Οικονομικών, MIT, συγγραφέας του Γιατί Αποτυγχάνουν Τα Έθνη\n"Πολλοί από εμάς θα ζήσουμε πολύ περισσότερο από τους παππούδες μας, ενώ περισσότερα από τα μισά σημερινά παιδιά θα ζήσουν μέχρι τα 100. Όπως πολύ πειστικά υποστηρίζουν οι συγγραφείς, θα πρέπει να αναδιαμορφώσουμε τις ζωές μας για να διαχειριστούμε αυτή την πρωτοφανή σε διάρκεια ζωή. Υποχρεωτικό ανάγνωσμα τόσο για τους baby boomers\nόσο για τους και τους millennials".\nΝάιαλ Φέργκιουσον, καθηγητής Ιστορίας, Harvard\n"O Γρίφος των 100 Χρόνων εξετάζει θέματα όπως η δημογραφία, η ανταγωνιστικότητα και οι αλλαγές στην εργασία από τη σκοπιά του ατόμου. Απευθύνεται στον ίδιο τον αναγνώστη αναλύοντας πιο άμεσα ερωτήματα, από το «πώς να φροντίσω για τη σύνταξή μου και πότε να την πάρω» μέχρι «πού θα δουλέψω», «τι να κάνω για να μη χάσω τη δουλειά μου» και,\nτελικά, «πώς να ζήσω τη ζωή μου»".\nΠλάτων Τήνιος, επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πειραιώς


Θρασκιά για διαζύγιο: Θα δούμε αν θα νικήσει ο φόβος\tΚύριο\nΠέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017 14:54\nΗ Ράνια Θρασκιά και ο Ανδρέας Φωτόπουλος μετά από 9 χρόνια κοινής συμβίωσης και δυο παιδιά αποφάσισαν να ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους. Δημοσιογραφικά πηγαδάκια εδώ και μήνες είχαν αρχίσει να διαρρέουν πως η παρουσιάστρια περνάει μεγάλη κρίση στον γάμο της με την είδηση τελικά να επιβεβαιώνεται στα τέλη του καλοκαιριού. Σήμερα, η παρουσιάστρια μίλησε στο πρωινό του Ant1 και τη Φαίη Σκορδά για τον χωρισμό της.\n«Το καλοκαίρι μου... Δεν θα σου κρυφτώ, δεν θέλω να κρυφτώ σε κανέναν. Γενικά, αυτή η περίοδος στη ζωή μου, έχει έναν πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Αλλά την ίδια στιγμή αισθάνομαι να ξεχειλίζω από ευγνωμοσύνη. Έχω πάρα πολύ σημαντικά πράγματα στη ζωή μου και κυρίως, μέσα από έναν μεγάλο προσωπικό αγώνα, υπάρχουν δύο παιδιά -τα παιδιά μας- τα οποία έχουν στην καθημερινότητά τους όλα εκείνα τα εφόδια, τα εργαλεία για να κάνουν τη ζωή τους όσο πιο φωτεινή γίνεται. Έχουν δύο γονείς, έχουν αγάπη, ασφάλεια, αποδοχή και αυτό για μένα είναι -αν όχι το μοναδικό- ίσως το μεγαλύτερό μου επίτευγμα. Οπότε, από όλο αυτό που έχει συμβεί στη ζωή μου, κρατάω αυτό...».\nΚαι τόνισε: « Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς γιατρός του εαυτού του. Κι εγώ απευθύνομαι και σε δικούς μου ανθρώπους, αλλά και σε ειδικούς ψυχικής υγείας όταν αντιμετωπίζω τα δικά μου προσωπικά αδιέξοδα. Έχω και φροντίδα και αγάπη και ό,τι χρειάζεται κανείς όταν περνάει απαιτητικές περιόδους στη ζωή του...»!\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Με το Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη τιμήθηκε η Κατερίνα Παναγοπούλου Βροχές και καταιγίδες »


Τα καρφιά Σημίτη: Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να λέει πάντα την αλήθεια. Μας κόστισε το 'λεφτά υπάρχουν'\nΤα καρφιά Σημίτη: Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να λέει πάντα την αλήθεια. Μας κόστισε το "λεφτά υπάρχουν"\nΑΘΗΝΑ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ 3Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ-ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ// ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ -ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ.(EUROKINISSI-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ) EUROKINISSI\nΜε αιχμές κατά του Γιώργου Παπανδρέου και του Ευάγγελου Βενιζέλου ο χαιρετισμός του Κώστα Σημίτη στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια του ΠΑΣΟΚ (vid)\nnews247 03 Σεπτεμβρίου 2014 20:16\nΣτον χαιρετισμό του ο πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης καταδίκασε τις αποδοκιμασίες της Δευτέρας κατά Βενιζέλου.\n"Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο συζητήσεων για ανανέωση και νέες στρατηγικές, ένα χρόνο μετά τις πρώτες ομιλίες. Κάποιοι παραμένουν προσηλωμένοι στο παρελθόν και επιδιώκουν πρακτικές που δεν είναι δυνατές στη σύγχρονη Ελλάδα", είπε μεταξύ άλλων και συμπλήρωσε:\n"Επικρατεί ομίχλη σε σχέση με το τι πρέπει να κάνουμε. Θυμίζουμε ξερά φύλλα που στροβιλίζει ο αέρας στην αυλή της πολιτικής. Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Οι ενδείξεις δείχνουν ότι όλα είναι αβέβαια για εκλογές".\n"Ας θυμηθούμε τι κόστισε στη χώρα η διαβεβαίωση ότι "λεφτά υπάρχουν", είπε "αδειάζοντας τον Γ. Παπανδρέου.\nΌμως ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε κριτική και στον Ευάγγελο Βενιζέλο:\n"Αντιδράσαμε πετυχημένα λένε κάποιοι στις Ευρωεκλογές. Παραβλέπουν ότι στις Εθνικές, η μεγάλη πλειοψηφία ψηφίζει με κριτήριο μια εφικτή κυβερνητική λύση που θα ανταποκρίνεται στις επιδιώξεις της. Κόμματα εξουσίας χωρίς προοπτική εξουσίας συρρικνώνονται ιδίως όταν χρησιμοποιούν φθαρμένο λόγο από τη συνεχή χρήση. Πρέπει να είμαστε πειστικοί και όχι κοντά σε λαϊκίστικες ρήσεις που οδηγούν στην αποτυχία.\nΠρέπει να δείξουμε ειλικρίνεια και να είμαστε ρεαλιστές, τεκμηριωμένοι και σαφείς για να συσπειρώσουμε όσους έχουν κουραστεί από τις αβεβαιότητες του μέλλοντος. Να δείξουμε ότι η δύναμη μας είναι η γνώση και η εμπειρία μας, να δείξουμε ότι δεν είμαστε καραβάνι παλαιοπολιτικών. Χρειάζονται νέα πρόσωπα.\nΤι προσφέρουμε αυτή τη στιγμή στην πολιτική; Δεν αρνούμαι ότι ασκούμε κοινωνική πολιτική. Πολιτική είναι όμως κυρίως οι στόχοι μας για τη χώρα, για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας, για τη μείωση των ανισοτήτων, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και η χάραξη νέου παραγωγικού σχεδιασμού. Η κρίση ήρθε από το πελατειακό κράτος και τη συντεχνιακή λογική. Πρέπει να γίνουν τομές για να αλλάξουμε.\nΌταν οι υπουργοί ζητούν ψήφους με πελατειακές δαπάνες, εθίζουν τους ψηφοφόρους στο βόλεμα, στο να χειροκροτούν αυτό που θα έπρεπε να αποδοκιμάζουν. Η χώρα έχει ανάγκη από ειλικρίνεια. Αλλιώς θα είμαστε μόνιμοι πελάτες με επόπτες πάνω από τα κεφάλια μας και θα συνεχίσουμε να ζούμε με υποσχέσεις για το κακό μας χάλι.\nΗ τρόικα είναι μορφή ελέγχου που περιορίζει την αυτονομία μας αλλά και να φύγει θα υπάρχουν άλλοι ελεγκτικοί μηχανισμοί.\nΕίναι υποχρέωση του ΠΑΣΟΚ να λέει την αλήθεια και να περιγράφει τις δεσμεύσεις και τους κινδύνους και όχι να τα ελαχιστοποιούμε. Αλλιώς θα έχουμε οπαδούς και ψηφοφόρους χειροκροτητές. Θέλουμε ελεύθερη αναζήτηση για πολιτικές για το μέλλον. Να στραφούμε στους πολλούς που θέλουν να βοηθήσουν και να δράσουν. Να αναζητήσουμε νέα πρόσωπα, νέες ιδέες, νέες κινητοποιήσεις. Όχι για να επιδιώξουμε επανάληψη του 1974. Κάθε κίνημα για κοινωνική αλλαγή έχει τη δική του, ιδιαίτερη μορφή. Να συγκεντρώσουμε όσους θέλουν να αντιπαρατεθούν στις αιτίες του Μνημονίου και την κρίση, στο πελατειακό σύστημα και στις συντεχνίες, στις ανισότητες. Να βάλουμε τις βάσεις για ένα νέο μεγάλο Κίνημα, για ένα ρεύμα ανανέωσης".


Λάτσιο - Ίντερ: προγνωστικά Στοίχημα | 21/05/2017\nHome » ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ » ΕΥΡΩΠΗ » ΙΤΑΛΙΑ » Serie A » Λάτσιο – Ίντερ\n20/05/2017\tSerie A, ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ\nΑπό το Πρωτάθλημα της Serie A στην Ιταλία και το Λάτσιο – Ίντερ το επόμενο Προγνωστικό\nΜε την όρεξη έμεινε στον τελικό του κυπέλλου η Λάτσιο, καθώς έπεσε πάνω στο «βουνό», που λέγεται Γιουβέντους και γνώρισε την ήττα με 2-0 στο «Ολίμπικο». Το γεγονός πως το σκορ είχε διαμορφωθεί από νωρίς μέσα στον αγώνα επηρέασε αρκετά την ομάδα της Ρώμης, που στην συνέχεια προσπάθησε, αλλά δεν κατάφερε να μπει στην διεκδίκηση του παιχνιδιού. Από ήττα προέρχεται και στο πρωτάθλημα, καθώς παρότι σκόραρε δύο φορές επί της Φιορεντίνα γνώρισε την ήττα με 3-2, όμως είναι ξεκάθαρο ότι θα τερματίσει εκτός συγκλονιστικού απροόπτου στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας. Νέο απαιτητικό ματς σήμερα για το σύνολο του Σιμόνε Ιντζάγκι, αφού παίρνει σειρά το ντέρμπι με την Ίντερ.\nΌσους προπονητές και να αλλάζει, η Ίντερ παραμένει… άρρωστη και δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι με τίποτα. Με υπηρεσιακό τον Στέφανο Βέκι γνώρισε ακόμη μία ήττα, αυτή την φορά από την Σασσουόλο εντός έδρας με 2-1. Είναι αντιληπτό πως κανείς δεν μπόρεσε να εμπνεύσει τους «νερατζούρι» για φέτος, που παίζουν χωρίς ψυχή και πάθος σχεδόν σε όλα τους τα παιχνίδια. Ελπίδες υπάρχουν ακόμη για την έκτη θέση της βαθμολογίας, όμως η εικόνα της ομάδας από το Μιλάνο είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική. Στόχος της να επιστρέψει στα τρίποντα σήμερα στο παιχνίδι της Ρώμης με την Λάτσιο.\nΠροϊστορία στο Λάτσιο – Ίντερ\nΠροβάδισμα στις νίκες για την Λάτσιο στα εντός έδρας παιχνίδια με την Ίντερ, αφού έχουν εμφανιστεί 12 νίκες, έναντι έξι των «νερατζούροι», ενώ οχτώ ματς έχουν λήξει ισόπαλα (12-8-6).\nΤην περσινή περίοδο, η Λάτσιο είχε κερδίσει με 2-0 την σημερινή της αντίπαλο στο «Ολίμπικο».\nΜόλις μια ήττα στην τελευταία πεντάδα αγώνων για το πρωτάθλημα μετράει η Λάτσιο (3-1-1).\nΑπό τις πλέον ντεφορμέ ομάδες της Serie A η Ίντερ, αφού αγνοεί την χαρά της νίκης εδώ και οχτώ αγωνιστικές (0-2-7).\nΜόλις ένα τέρμα στις τρεις πιο πρόσφατες αναμετρήσεις της για το πρωτάθλημα έχει σκοράρει η Ίντερ.\nΤο over 2,5 τουλάχιστον εμφάνισε στα εφτά τελευταία παιχνίδια για την Serie A η επιθετική Λάτσιο.\nΑπουσίες στο Λάτσιο – Ίντερ\nΠροέκυψαν προβλήματα στην Λάτσιο, αφού ποινή τιμωρίας εκτίει στο ματς με την Ίντερ ο αμυντικός Ράντου, ενώ τραυματίες είναι ο αριστερός μπακ-χαφ Λουκάκου, ο πορτιέρο Μαρκέτι και ο μέσος Παρόλο.\nΣημαντικά και τα προβλήματα στην Ίντερ. Πρώτο και καλύτερο του πρώτου της σκόρερ Ικάρντι, που είναι τραυματίας, παρέα με τους μπακ Μιράντα και Ανσάλντι. Τιμωρημένος είναι ο μέσος Κοντόγκμπια.\nΔύο απογοητευμένες ομάδες για τους δικούς τους ξεχωριστούς λόγους, αν και η Λάτσιο δείχνει πολύ περισσότερο σύνολο κατά την διάρκεια της χρονιάς. Η απουσία του Ικάρντι δεν αλλάζει τα στοιχηματικά δεδομένα, καθώς περιμένουμε αρκετά τέρματα στην αναμέτρηση.\nΕπιλογή μας το over 3,5 στο 2,17 από τον Stoiximan\nΛάτσιο – Ίντερ Προγνωστικά στοιχήματος | stoiximabet.com\nAzzurro Δωρεαν Προγνωστικά ΙΝΤΕΡ ΛΑΤΣΙΟ\t2017-05-20\nΕτικέτεςAzzurro Δωρεαν Προγνωστικά ΙΝΤΕΡ ΛΑΤΣΙΟ


Εντάξει είπαμε να πέσει η Αριστερά αλλά μην διαλύσουμε και τη Χώρα οι ίδιοι! - Ξυπνήστε ρε\nΕντάξει είπαμε να πέσει η Αριστερά αλλά μην διαλύσουμε και τη Χώρα οι ίδιοι!\n9/29/2016 04:00:00 μ.μ.\nΕντάξει να φύγει ο Τσίπρας και εγώ Δεξιός είμαι! Αλλά πως να ψηφίσω τον Κυριάκο όταν μου ανακοινώνει Ιδιωτικά πανεπιστήμια?\nΔηλαδή να έρθει ο Τούρκος δισεκατομμυριούχος και ανοίξει τμήμα Τουρκικών σπουδών στην Κομοτηνή? Ή μια Εβραϊκή ή Μουσουλμάνική κοινότητα τμήμα Θεολογίας? Ή ακόμα χειρότερα να ανοίξουν τμήματα οικονομικών και να διοικούν μια Οικονομική ελίτ στην Ελλάδα? Εντάξει είπαμε να πέσει η Αριστερά αλλά μην διαλύσουμε και τη Χώρα οι ίδιοι! Αρχίζω να προσανατολίζομαι σε κάτι πατριωτικό πλέον. Αδυνατώ να φανταστώ Έλληνα Πατριώτη να ψηφίσει Νέα Δημοκρατία μετά από τις απόψεις περί Ιδιωτικοποιήσεων Εθνικού Πλούτου και Παιδεία... Συγνώμη αλλά το ξεπούλημα σε ξένες δυνάμεις δεν είναι για το καλό της Πατρίδας\nGiorgos Koykaras 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 4:40 μ.μ.\nτι λες ρε βλαχαδερο ρουφα ταυγοσου και βουλωστο, σε ολες τις αναπτηψμενες χωρες υπαρχουν ιδιωτικα πανεπιστημια γιαυτο προχορουν μροστα στουρνε\nGiorgos Koykaras 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 4:41 μ.μ.\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 4:56 μ.μ.\nΓια πες μου μία χώρα που πάει μπροστά.\nΕγώ βλέπω ότι όλες οι χώρες πηγαίνουν σακάτ', καμία δεν πάει σαπάν'.\nΟι λαοί υποφέρουν, λόγω της παγκοσμιοποίησης, που θέλει ανοιχτά σύνορα, πολυπολιτισμό και οικονομική εξαθλίωση των πολιτών.\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 5:04 μ.μ.\nΟ Πατριωτισμός είναι η ιδανική λύση.\nΕνδιαφέρεται για το καλό της Πατρίδας και των πολιτών της.\nΣήμερα είναι ανεξάρτητη η χώρα μας;\nΔιαβάστε τι ψέματα μας έλεγαν, όταν μας έβαλαν στην Ε.Ο.Κ. !!!\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 6:27 μ.μ.\nΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ.ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΔΕΣ.ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΥΑ.ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΞΙΟΣ ΕΙΜΑΙ.ΟΧΙ ΨΟΦΟΔΕΞΙΟΣ ΜΕ ΤΖΑΜΙΑ,ΓΑΜΟΥΣ ΟΜΟΦΥΤΛΟΦΥΛΩΒΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑ.Α ΠΑ,ΠΑ,ΠΑ,ΠΑ.ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΨΟΦΟΔΕΞΙΟΥΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΔΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΚΟΜΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΑΧΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΑΧΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ.............\nΣΙΓΑ ΤΟΝ ΔΕΞΙΟ!!\nΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΨΩΦΟΔΕΞΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ. ΚΟΜΜΟΥΝΙ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ ΕΙΣΑΙ!\nΘΑ ΜΟΥ ΠΗΣ: ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΨΥΧΙΚΑ ΛΕΠΡΟΥΣ ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΡΙΖΟΚΟΥΚΟΥΕΔΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΨΩΦΟΔΕΞΙΑ ΝΕΑ ΠΑΣΟΚΡΑΤΙΑ;\nΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΑ "ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ" ΤΗΣ ΨΩΦΟΔΕΞΙΑΣ...\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 8:43 μ.μ.\nΨήφο από δω και πέρα μόνο σε πατριώτες.\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 8:44 μ.μ.\nεε πως αααα η αριστερα ναι βρε την ειχα μπερδεψει με την δεξια!!\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 8:45 μ.μ.\nΜΑ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΝΟΙΞΕ ΗΔΗ Η ΕΔΡΑ ΤΩΝ ''ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΩΝ'' ΣΠΟΥΔΩΝ. ΤΙ ΘΑ ΣΕ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΑΜΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΒΡΑΙΚΩΝ Η ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ? ΛΕΣ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΤΟΝ ΦΙΛΗ?\nΑνώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2016 - 9:26 μ.μ.\nΜου κάνειμεγάλη εντύπωση να δηλώνει κάποιος ταλαίπωρος , πεινάλας και λιγούρης οτι είναι δεξιός


Πέντε ασκήσεις για τέλεια πόδια και γλουτούς | ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ\n22.1.2020 / ΕΛΕΝΗ ΠΛΥΤA\nΑς δούμε λοιπόν πέντε δυναμικές ασκήσεις για το σπίτι. Δεν ξεχνάμε: κατά τη διάρκεια όλων των σετ να σκεφτόμαστε και να τραβάμε προς τα μέσα την κοιλιά μας.\n1. Έκταση ποδιού για τετρακέφαλους: Βρείτε μια σταθερή καρέκλα στο σπίτι και δέστε ένα λάστιχο στο πόδι της. Τοποθετήστε τον αστράγαλο σας μέσα από το λάστιχο και καθίστε στην καρέκλα. Πραγματοποιήστε 8-10 επαναλήψεις τεντώνοντας μακριά και επαναφέροντας το πόδι σας.\n2. Πήδημα σε step ή πάγκο: Σταθείτε σε όρθια θέση με το δεξί πέλμα πάνω στον πάγκο ή το στεπ και το αριστερό στο πάτωμα, με τις παλάμες σας πάνω στους γοφούς. Σπρώχνετε με το δεξί πέλμα, πηδάτε προς τα δεξιά και προσγειώνεστε με το αριστερό πέλμα πάνω στον πάγκο και το δεξί στο πάτωμα. Συνεχίστε εναλλάξ για 30 δευτερόλεπτα.\n3. Γέφυρες με ενωμένα τα γόνατα: Ξαπλώνετε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα. Τοποθετείτε ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατά σας, σηκώνετε τους γοφούς σας, πιέζοντας τα γόνατα μαζί και χαμηλώνετε τους γλουτούς σας. Επαναλαμβάνετε 10-15 φορές, για τόνωση μηρών και γλουτών.\n4. Γέφυρες με ενωμένα τα γόνατα: Ξαπλώνετε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα. Τοποθετείτε ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατά σας, σηκώνετε τους γοφούς σας, πιέζοντας τα γόνατα μαζί και χαμηλώνετε τους γλουτούς σας. Επαναλαμβάνετε 10-15 φορές, για τόνωση μηρών και γλουτών.\n5. Ξαπλώνετε σε μια ευθεία στο πλάι: Τεντώνετε το κάτω πόδι και τοποθετείτε το άλλο σε ορθή γωνία, αφημένο χαλαρό στο πάτωμα. Στη συνέχεια σηκώνετε το τεντωμένο πόδι και μακραίνετε όσο μπορείτε. Επαναλαμβάνετε 10-15 φορές και κάνετε το ίδιο για το άλλο πόδι.


ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ & ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟ ΤΑΜΠΛΟ\nΠροστατευτικό – Συντηρητικό ταμπλό και εσωτερικών πλαστικών. Καθαρίζει, ανανεώνει & προστατεύει.\nΣυντηρητικό και προστατευτικό Ταμπλό – Πλαστικών\nΓαλάκτωμα με εξειδικευμένα πολυμερή στοιχεία που καθαρίζει, γυαλίζει & προστατεύει ταμπλό, πλαστικά μέρη, δερμάτινη ταπετσαρίες . Ασφαλές για κάθε είδους Ταμπλό. Σχηματίζει μια αντιστατική ασπίδα προστασίας, από την υγρασία, σκόνη, βρομιά, οξείδωση & το φαινόμενο του ξεθωριάσματος από το δυνατό ήλιο με anti-UV προστασία & τα απορρυπαντικά. Προστατεύει όλα τα εσωτερικά πλαστικά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.\nTIPS : Το Vinyl & Rubber Care είναι επίσης εξαιρετικό για το τελικό φινίριμα και γυάλισμα του κινητήρα σας μετά το πλύσιμο του. Αφού καθαρίσετε το κινητήρα , ψεκάστε πάνω στον ακόμη υγρό κινητήρα, σκουπίστε ελαφρά και αφήστε το να στεγνώσει. Ο κινητήρας σας θα φαίνεται σαν καινούργιος.\n1. Ανακινήστε καλά. Χρησιμοποιήστε κατά προτίμηση το πανί μικροινων της Autoglym. Ψεκάστε σε στεγνό ή ελαφρά νωπό πανί και εφαρμόστε σε όλες τις επιφάνειες ταμπλό, πλαστικά κτλ.. Αποφύγετε χειριστήρια οδήγησης, τιμόνια, πεντάλ ή πατάκια. Για περιοχές που είναι δύσκολο να φτάσετε, χρησιμοποιήστε το Perfect Polish Applicator.\n2. Για Ματ φινίρισμα, αφού εφαρμόστε το Vinyl & Rubber Care σκουπίστε κατευθείαν με ένα καθαρό στεγνό πανί. Για πιο γυαλιστερό φινίρισμα εφαρμόστε με ένα στεγνό πανί και αφήστε να στεγνώσει.\n3. Επαναλάβετε τακτικά ώστε τα εσωτερικά πλαστικά και το ταμπλό σας να παραμείνουν σαν καινούργια.\nΕρ : Πώς μπορώ να πετύχω ένα ματ φινίρισμα (όχι γυαλιστερό) του ταμπλό ;\nΑπ : Το Vinyl & Rubber Care Autoglym μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να παρέχει είτε ένα Ματ φινίρισμα είτε ένα γυαλιστερό φινίρισμα. Για Ματ φινίρισμα, αφού εφαρμόστε το Vinyl & Rubber Care σκουπίστε κατευθείαν με ένα καθαρό στεγνό πανί. Για πιο γυαλιστερό φινίρισμα εφαρμόστε με ένα στεγνό πανί και αφήστε να στεγνώσει.\nΕρ : Το Vinyl & Rubber Care προστατεύει από τις υπεριώδεις ακτίνες ;\nΑπ : Ναι, το Vinyl & Rubber Care παρέχει anti-UV προστασία..\nSonax Καθαριστικό εσωτερικού χώρου 500ml\nSonax Multi-Purpose Auto Interior Cleaner\nΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟ ΔΕΡΜΑΤΙΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝΕξειδικευμένο καθαριστικό για όλες τις δερμάτινες επενδύσεις. Καθίσματα,τιμόνι, ταπετσαρίες.\nSonax Profiline Plastic Care 1L\nPROFILINE ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ & ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ 1L\nInterior // For the care and protection of car leather\nΣΥΜΠΥΚΝΩΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ ΒΑΤΟΜΟΥΡΟ Dh KOCH-CHEMIE\nΤιμή 43,40 €\nSonax AirAid Καθαριστικό Αποσμητικό Σπρέι Κλιματισμού Fresh 100ml\nΚαθαριστικό Αποσμητικό Σπρέι Κλιματισμού Fresh 100ml\nNanolex Interior Dressing 750ml\nΤιμή 18,23 € Κανονική τιμή 20,25 €