Ίχνος: Ο Κούλης θα μειώσει την «τρέλα» των κρητικών.\nΚαι ντουβάρια να βάλει θα σκοτώνονται εντός των ντουβαριών, τα ντουβάρια αφού δεν έχουν οδηγική παιδεία.\nΟ Κούλης έγραφε σε post του στις 20 Αυγούστου 2017 για τα τροχαία στην Κρήτη: «Είμαι πολύ θυμωμένος και θα το γράψω όπως το αισθάνομαι και δεν με νοιάζει αν με παρεξηγήσουν οι συντοπίτες μου. Στην Κρήτη πολλοί οδηγούν άθλια. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό. Αν είναι μαγκιά αφού έχεις κατεβάσει καμιά δεκαριά κούπες να βγεις στον δρόμο και να οδηγείς σαν τρελός... Συντοπίτες μου ξυπνήστε! Προσωπικά δεσμεύομαι ότι το θέμα των τροχαίων ατυχημάτων στην Κρήτη θα είναι πρώτη προτεραιότητα. Για την οδική ασφάλεια έχουμε ήδη, μετά από εκτενή διαβούλευση, καταθέσει ένα συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων. Και ναι, ο Βόρειος Οδικός Άξονας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα γίνει. Είναι προσωπική μου δέσμευση».\nΗ κυβέρνηση θα προχωρήσει άμεσα σε όλες τις διαδικασίες έτσι ώστε το έργο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης, να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν, για να σκοτώνονται εντός των τειχών.\nΑν μας αφηναν οι αληταραδες θα φτιαχναμε παπαδες, γαμω τη μεταπολιτευση τους και την δημοκρατικη πεντηκονταετη "αναπτυξη τους"\nΕιδα ενα βιντεο και εμεινα μαλακας, δεν θα γραψω τι και πως, οποιος θελει ας το δει.\n21 Αυγούστου 2019 - 6:00 μ.μ.


Οι χορευτές που έκλεψαν την παράσταση σε βίντεο κλιπ διάσημων καλλιτεχνών - yang.gr\nΖώντας στην εποχή του youtube, ζητούμενο πολλών καλλιτεχνών είναι να γίνουν viral, κι αυτό το πετυχαίνουν εύκολα επενδύοντας στην αισθητική των βίντεο κλιπ τους. Αυτό που τραβάει τη δική μου προσοχή βλέποντας ένα βίντεο κλιπ, πέραν από την εμφάνιση των τραγουδιστών, είναι η μοναδικότητα της χορογραφίας τους. Δεν είναι όμως, λίγες οι φορές που οι καλλιτέχνες κάνουν πίσω κι αφήνουν το πλάνο πάνω σ’ έναν εκκεντρικά ταλαντούχο χορευτή.\nColt Prattes – Try (P!nk) | 2012\nΗ P!nk όσο προχωράει η καριέρα δείχνει να εξελίσσει μια εξαιρετική αισθητική, σε αντίθεση με τη νόρμα των ποπ τραγουδιστών. Στο βίντεο του Try, επιδίδεται σε μια αισθησιακή σύγχρονη χορογραφία, με τον Colt Prattes να υποδύεται τον άντρα της. Ο νεαρός σταρ πρωταγωνίστησε στο remake του Dirty Dancing. Η «πολύχρωμη» χορογραφία εκφράζει τα πάνω και τα κάτω μιας ερωτικής σχέσης. Η P!nk τον αξιοποίησε και πέραν του βίντεο κλιπ, στην live της εμφάνιση στα AMAs το 2014 και στην περιοδεία της.\nMaddie Ziegler – Chandelier (Sia) | 2014\nΠοιος μπορεί να ξεχάσει το ξανθό κοριτσάκι -12 χρονών τότε που έβαλε κάτω πολλούς ενήλικες χορευτές με την παράδοξη χορογραφία στο Chandelier; Υπάρχουν άπειρα βίντεο-cover στο youtube, ενώ το original βίντεο κοντεύει να ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια προβολές. Η Maddie εμφανίστηκε συνέχεια στο Elastic Heart από τον ίδιο δίσκο της Sia. Αυτή την στιγμή η λαμπερή της καριέρα περιορίζεται σε μια youtuber καριέρα.\nTeyana Taylor – Fade (Kanye West) | 2016\nΑν έχεις δει το Fade, θα έχεις σίγουρα μείνει με το στόμα ανοιχτό με την εκρηκτική Teyana Taylor. H πανέμορφη Teyana μπορεί να έκανε το μεγάλο της βήμα με την εμφάνισή της στο εν λόγω βίντεο κλιπ, αλλά η ίδια ασχολείται με το τραγούδι, τόσο ως στιχουργός όσο κι ως ερμηνεύτρια, χωρίς ωστόσο να έχει κυκλοφορήσει κάποια κυκλοφορία μεγάλης εμβέλειας. Μετά το Fade, έδωσε πλήθος συνεντεύξεων, ενώ κυκλοφόρησε μια σειρά σωματικών ασκήσεων, που έγιναν δημοφιλείς.\nMette Towley – Lemon (N.E.R.D. & Rihanna) | 2017\nΤο βίντεο κλιπ αρχίζει με την Riri να ξυρίζει το κεφάλι της Mette, δίνοντας μία από τις πιο καυτές εικόνες της χρονιάς. Η Mete Towley πραγματικά ξέρει πώς να το κουνήσει, δίνοντας μια αλησμόνητη χορογραφία για το Lemon. Η 26χρονη πλέον χορεύτρια ανήκει στις Baes, την χορευτική ομάδα του Pharrell Williams (κι όχι αδίκως αν με ρωτάς).\nDerrick T. Tuggle – Lonely Boy (Black Keys) | 2011\nΝα κλείσουμε με το τρελό αγόρι του Lonely Boy, που σίγουρα δε σας πέρασε απαρατήρητο. Ο 48χρονος Derrick T. Tuggle είναι τραγουδιστής, ηθοποιός και παράλληλα εργάζεται ως νυχτοφύλακας. Όπως δήλωσε στο MTV, κανονικά ήταν να υπάρχουν 7-8 άτομα που θα χόρευαν στο βίντεο κλιπ κι εκείνος να ήταν απλώς ο κομπάρσος, αλλά τελικά τον επέλεξαν ως το μοναδικό χορευτή. Έχει λογική αν το σκεφτείς: «lonely boy».\nRelated Items:front-page, mousiki, μουσική


Η νέα γέφυρα της Γένοβας από τον Renzo Piano | LiFO\nΗ Γέφυρα Μοράντι (Ponte Morandi) στη Γένοβα ήταν οδογέφυρα στον αυτοκινητόδρομο Α10 της Ιταλίας πάνω από το ρέμα Πολτσεβέρα. Η γέφυρα χτίστηκε το 1967 παίρνοντας το όνομά της από τον σχεδιαστή Ρικάρντο Μοράντι. Εν μέσω ισχυρής καταιγίδας, ένα τμήμα της κατέρρευσε στις 14 Αυγούστου 2018, σκοτώνοντας 43 άτομα. Για την κακή συντήρηση της γέφυρας θεωρήθηκε υπεύθυνη η ιδιωτική εταιρεία Autostrade per l'Italia, ιδιοκτησίας οικογένειας Benetton. Τον Ιούνιο του 2019, η γέφυρα κατεδαφίστηκε και η ανακατασκευή της ανατέθηκε στον διάσημο ιταλό -και γενοβέζο- αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο (έργα του οποίου είναι μεταξύ άλλων το μουσείο του Beaubourg στο Παρίσι και το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος). Σχετικά με τη γέφυρα που θα είναι έτοιμη στις 29 Ιουλίου, Ο Ρέντσο Πιάνο έχει δηλώσει πως εμπνεύστηκε από τα κύτη των πλοίων.\nΗ κατάρρευση της γέφυρας το 2018. Φωτ. News Mondo\nRenzo Piano: "Δεν θα ξεχάσω τους χίλιους που εργάστηκαν στη γέφυρά μου"\nLa Repubblica, 08.07.2020\n"Τη χτίσαμε σε χρόνο ρεκόρ: μέσα σε μόλις ένα χρόνο", λέει ο μεγάλος αρχιτέκτονας. "Ωστόσο, σεβαστήκαμε όλους τους κανόνες και αυτό το εργοτάξιο δεν θα το ξεχάσω ποτέ".\nΚάτω από τη γέφυρα δεν υπάρχει θάλασσα, αλλά ο Renzo Piano έφερε εδώ από τη θάλασσα το φως. Και μερικές φορές, στις έξι το βράδυ, έρχεται και το περιμένει: "Η Γένοβα έχει τη θάλασσα νότια και επομένως, όταν τελειώνει η μέρα και δεν έχει αρχήσει η νύχτα, το φως αναπηδά στο νερό και φτάνει μέχρι εδώ. Οι πυλώνες από μπετόν δεν είναι τετράγωνοι αλλά ελλειπτικοί με καμπυλωτές απολήξεις, και ως εκ τούτου το πέρασμα από το φως στη σκιά ακολουθεί γλυκά την καμπύλη. Είναι ένα φωτεινό χάδι, ένα φλερτ στο οποίο συμμετέχει ο άνεμος επειδή ο χάλυβας του τελευταίου κύτους έχει ακανόνιστο τελείωμα, οι άκρες έχουν ξέφτια όπως τα φτερά ενός πουλιού. Και όχι λόγω αισθητικής παρόρμησης. Έτσι αποτρέπεται ο θόρυβος, διατηρείται η ενέργεια, μαλακώνει ο άνεμος, και η γέφυρα αφήνεται και πάλι στο χάδι, προσαρμόζεται σε αναταράξεις και αποτελεί συγχρόνως και ένα ακουστικό φαινόμενο. Είχαμε μία ανάλογη εμπειρία με τη μεγάλη γέφυρα Ushibuka στην Ιαπωνία, μήκους περίπου 900 μέτρων, που συνδέει τρία νησιά που είχαν πληγεί από πολύ ισχυρούς τυφώνες".\nΕίναι πραγματικά όμορφη, φαίνεται σαν να μικραίνει και να σβήνει σιγά σιγά. Αλλά είναι επίσης όμορφη γιατί στο τρελάδικο της Ιταλίας έχει γίνει το σύμβολο της εξαντλημένης χώρας που μπόρεσε και το έκανε. Γιατί?\nΓιατί στο μεταξύ, αυτό ήταν το μέρος όπου είχαμε χαθεί. Και τώρα είναι ο χώρος όπου ξαναβρισκόμαστε.\nΤο να βλέπεις τον Renzo Piano να κοιτάει τη γέφυρα, είναι από μόνο του ένα θέαμα. Τον έχω δει να κοιτάει επίσης το Beaubourg το οποίο, αν και με διαφορετικούς τρόπους, μοιάζει επίσης με πλοίο. Είναι τα χρωματιστά κοντέινερ στα φορτηγά πλοία που, "από τότε που ήμουν παιδί, περνούσαν μπροστά μου προχωρώντας προς το λιμάνι". Εδώ βρίσκεται "η ιδέα για τα 18 κύτη πλοίων που κάνουν να αιωρούνται 19 πυλώνες από μπετόν. Η ελαφρότητα του τσιμέντου: μοιάζει με οξύμορρο." Σε ύψος 50 μέτρων, αγγίζουμε κιόλας τον ουρανό: "Είναι η Γένοβα του σιδήρου και του αέρα, όπως υπάρχει στην αρχή ενός αριστουργηματικού ποιήματος του Giorgio Caproni ". Ο Piano το ανακάλυψε ξανά και όχι μόνο επειδή τον αφορά: "Τα παιδιά του Caproni, Attilio και Silvana, μου έγραψαν μια πολύ ωραία επιστολή." Ας το παραδεχτούμε, το θυμούνται μόνο λίγοι Γενοβέζοι και ειδικοί: Η Γένοβα της ζωής μου όλης. Η άπειρη λιτανεία μου. Ωστόσο, μαζί με τους Montale και Ungaretti, ο Caproni είναι ένας από τους σπουδαίους ποιητές του εικοστού αιώνα. Για την Γένοβα, της οποίας ήταν επίτιμος πολίτης, είπε: "Την ονειρεύομαι τη νύχτα, την αναπνέω τη μέρα. Για να το πω στα γαλλικά, je suis malade de Gênes".\nΛέει ο Piano: "Το βράδυ και το φως της Γένοβας ήταν το εργαστήριο της ποίησής του, όπως και τα υλικά της αρχιτεκτονικής μου. Μεταξύ των ποιητών και των κατασκευαστών υπάρχει μια ανταγωνιστική περιέργεια, ένα είδος φιλικής αμοιβαίας ζήλιας". Ρώτησα τον Attilio Caproni και μου είπε ότι "το 1944, όταν έφτασε ο μπαμπάς, η Γένοβα ήταν ένα σενάριο καταστροφής. Ακριβώς μέσα από τα ερείπια, η γλώσσα του μπαμπά έγινε ίδια με του Piano: το λιμάνι, το νερό, το ταξίδι, η κατασκευή και η ελαφρότητα του δυσβάστακτου του Italo Calvino. Είναι ο κώδικας μιας πόλης που ίσως είναι και πάλι ενεργή, ίσως ξαναβρίσκει τους θεούς της".\nΕίναι η γέφυρα που έχει εγκαινιαστεί περισσότερο στον κόσμο. Και όλοι θέλουν να την οικειοποιηθούν, με μια εμφανή και περίσσεια ρητορική, με μια μανία μερικές φορές ανορθόγραφη. Είναι γνωστό πόσο πονηρές είναι οι τελετές που ευτελίζουν πάντα τις γιορτές.\nΔεν πρόκειται για γιορτή. Η δυστυχισμένη πόλη της 14ης Αυγούστου 2018 έχει σηκώσει το κεφάλι της, αλλά το χαμόγελο για την ολοκληρωμένη δουλειά, που σωστά είναι μεταδοτικό, σβήνει κάθε φορά στα χείλη. Εδώ είμαστε κοσμικοί, αλλά η διάσημη φράση του Πάπα Giovanni είναι ωραία: "όταν ένα χαμόγελο ξεπροβάλλει μέσα από δάκρυα, ο ουρανός ανοίγει διάπλατα". Και για την φράση αυτή τον έκαναν άγιο.\nΥπάρχει η πολιτική όπως και η ρητορική, αλλά χωρίς να δικαιολογούμε κανέναν, μήπως είναι κατανοητή και κάποια αδεξιότητα;\nΑς πούμε, για να πάρουμε ένα παράδειγμα, ότι τα τρίχρωμα λάβαρα δεν με συγκινούν. Αλλά αυτές τις μέρες είναι ωραίο να βλέπουμε ότι η ενέργεια της χώρας συγκεντρώνεται στη γέφυρα, ακόμη και με τις αδεξιότητές της. Υπάρχει η γεύση ενός πρώτου όμορφου πράγματος μετά από τόση τραγωδία, μιας ανταμοιβής. Και υπάρχει και η έννοια ενός διδάγματος: οι γέφυρες δεν μπορούν και δεν πρέπει να καταρρέουν. Και αυτή εδώ είναι ήδη μέρος της κοιλάδας, θα είναι συνάμα τοπίο και ζωή, δεν θα μιλάει για μάς που την φτιάξαμε, αλλά για όσους την περάσουν και για όσους θα διαβούν από κάτω. Νιώθω ήδη την αγάπη και την φροντίδα από τα μελλοντικά βλέμματα.\nΟι Ιταλοί ξέρουν να ξεχωρίζουν.\nΦυσικά, εδώ ήρθε ο πιο άδικος θάνατος, ο πιο φρικτός θάνατος. Είπαμε αμέσως, στην πρώτη συνέντευξη μετά την τραγωδία, ότι μαζί με την γέφυρα θα κατέρρεε ακόμη και το πνεύμα συλλογικότητάς μας. Όταν μια γέφυρα καταρρέει, γίνονται χειρότεροι και οι άνθρωποι. Και ακόμη και η κατάρρευση έφερε στη συνέχεια κάποια ρητορική, αλλά ο πόνος ήταν αληθινός και ήταν συλλογικός. Μπροστά σε όλους υπήρχε η δύναμη του βουβού πόνου: οι συγγενείς των θυμάτων έδωσαν και δίνουν ένα μεγάλο μάθημα ύφους θα ήθελα να πω, αλλά πρέπει επίσης κι εγώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου από τη ρητορική. Έμειναν με το κεφάλι ψηλά ακόμα και στην τραγωδία. Σήμερα η γέφυρα τα συγκρατεί όλα αυτά μαζί, ενώνει τους χωρισμένους και μεταφορικά επίσης μειώνει τις αποστάσεις, μέσα στην απλότητά της.\nΗ νέα γέφυρα πάνω από το ρέμα Πολτσεβέρα. Φωτ. Domus\nΧρειάζονται καταστροφές για να ξαναβρούμε τις δεξιότητες και την αγάπη;\nΔεν είναι μόνο οι κατασκευές, αλλά και η σχέση μεταξύ καταστροφών και εργοταξίων που μελετάται εδώ και πολύ καιρό. Το Λονδίνο έγινε σύγχρονο μετά τη φωτιά του 1666 και από τη Μεγάλη Πυρκαγιά του Σικάγο το 1871 γεννήθηκε η μοντέρνα αρχιτεκτονική: ο ουρανοξύστης. Εγώ, που πειραματίστηκα στο Βερολίνο με αυτούς, λέω απλώς το εξής: ότι για το σχεδιασμό και την κατασκευή χρειάζονται αισιοδοξία και δεξιότητες, που είναι τα διαφορετικά είδη του ίδιου στοιχείου: γεωλόγοι, τοπογράφοι, μπετατζήδες, χειριστές εκσκαφέων, οδηγοί γερανών, υπεύθυνοι σήμανσης, κτίστες, ξυλουργοί, σιδηρουργοί, συγκολλητές, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, χειριστές ντρόν, εφαρμοστές, αμμοβολιστές, συναρμολογητές σκαλωσιών, ζωγράφοι, χαλυβουργοί, σχεδιαστές, πυροσβέστες, εργαζόμενοι στην κατεδάφιση, γομωτές, ανειδίκευτοι εργάτες, μηχανικοί, αρχιτέκτονες ... Τριάντα έξι ειδικότητες συνολικά, και κάθε φορά που στο μυαλό μου όλα δεν τραγουδούν μαζί, η λίστα ακούγεται σαν το Lo guarracino του Roberto Murolo, με τα διαφορετικά είδη του ίδιου στοιχείου: "purpe, secce e calamare, pisce spate e stelle de mare, pisce palumme e pisce martielle, voccadoro e cecenielle, capochiuve e guarracine, cannolicchie, ostreche e ancine, vongole, cocciole e patelle, sarache, dientece ed achiate, scurme, tunne e alletterate, pisce palumme e pescatrice..."\nΣυνειδητοποιώ ότι όταν κοιτάμε ψηλά δεν βλέπουμε την ίδια γέφυρα.\nΤην κοιτάω και μέσα από το θαύμα του "κοίτα, το έκανα", βλέπω τα αποτυπώματα των χεριών εκείνων που δούλεψαν σε αυτό το έργο, σε ένα σημείο βλέπω τον χειριστή του γερανού που έβαλε τα τρία μεγαλύτερα ανοίγματα, τα οποία έχουν μήκος εκατό μέτρα και ζυγίζουν 1600 τόνους το καθένα και προέρχονται από τα ναυπηγεία της Νάπολης, και τα άλλα μήκους 50 μέτρων που ζυγίζουν 600 τόνους το καθένα ... Νομίζω ότι συμβαίνει σε όλους εκείνους που εργάζονται με τα χέρια τους: φαντάζομαι ότι η κεντήστρια που αγγίζει με τα δάχτυλά σας τον καμβά που έχει κεντήσει, ανακαλύπτει τη δική της μυωπία στο πόντο που έφυγε. Βλέπω επίσης τα έργα που έχουμε σχεδιάσει και απορρίψει. Και βλέπω πάντα την άλλη γέφυρα, αυτή που κατέρρευσε, τη γέφυρα του Riccardo Morandi, την οποία, όπως και όλοι οι Γενοβέζοι, αγάπησα πολύ.\nΤην κοιτάς όπως κοιτούσε ο Nick Molise, ο πατέρας οικοδόμος του John Fante τα τούβλα και τις πέτρες που είχε σμιλέψει. Στους τοίχους που είχε υψώσει έβλεπε την προσπάθειά του και τους αγαπούσε περισσότερο από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού.\nΌπως και με τον πατέρα του John Fante, βλέπω την ίδια επιθυμία για ανταμοιβή που γι' αυτόν ήταν κοινωνική, ή "ταξική", όπως λέγαμε κάποτε. Πάντα, η επιθυμία για ανταμοιβή είναι μέρος της αισιοδοξίας, και εν μέρει την τρέφει. Σε αυτήν τη θέληση, που ήταν κινητήρια δύναμη για όλους, το λέω χωρίς ρητορική, οφείλουμε την ταχύτητα, την αίσθηση του επείγοντος. Όλοι δούλεψαν με τη δύναμη και την επιμονή του ανέμου που φυσάει πάντα σε αυτήν την κοιλάδα. Για να εξοικονομήσουμε χρόνο δημιουργήσαμε δύο παράλληλα εργοτάξια: ένα για το οικοδομικό μέρος, και το άλλο για τον χάλυβα, για το κύτος της γέφυρας· για τη μεταφορά υπήρχαν φορτηγίδες, πλοία, ακόμη και γιγαντιαίοι γερανοί, οι συγκολλητές, οι ελεγκτές. Ήταν σαν να χτίζεις έναν καθεδρικό ναό, ένα μεγάλο χορωδιακό opus, μία επική όπερα. Κατά την κατασκευή αυτής της γέφυρας, εξάλλου, η αλληλεγγύη των οικοδόμων μας ήταν ακόμη πιο ισχυρή απ' ό, τι βλέπουμε συνήθως. Έχουμε εργαστεί χίλιοι εδώ. Είχα μεγαλύτερα εργοτάξια, αλλά δεν θα ξεχάσω αυτούς τους χίλιους.\nOι χίλιοι της γέφυρας είναι όσοι και οι άντρες του Γκαριμπάλντι.\nΑς μην κοροϊδευόμαστε, αυτοί έκαναν την Ιταλία. Είναι αλήθεια ότι ξεκίνησαν από εδώ και ότι η Γένοβα αντλεί, όπως από ένα χρηματοκιβώτιο, την αρχοντιά και τη δύναμή της όχι μόνο από την αναρχική διαμαρτυρία αλλά και κι από τον κώδικα χαρακτήρων όπως ο Mazzini και ο Garibaldi.\nΊσως η Γένοβα για την Ιταλία σήμερα να μην είναι πλέον "μία ιδέα όπως οποιαδήποτε άλλη". Ίσως στην ταχύτητα με την οποία κατασκευάστηκε η γέφυρα, στράφηκε και η ιταλική αγανάκτηση, η οποία ξεκίνησε από εδώ, από τον γκρεμό του Quarto. Ταχύτητα ή βιασύνη;\nΗ ταχύτητά μας δεν ήταν ποτέ βεβιασμένη. Και ούτε δουλέψαμε "alla garibaldina", με τον τρόπο της ορμητικότητας, της ατσαλωσύνης, και, όπως λένε, της μανίας που αποδίδεται στον καημένο τον Garibaldi. Κάναμε τη γέφυρα σε ένα χρόνο, είναι αλήθεια, και για να φτιαχτεί μία γέφυρα χρειάζονται συνήθως τρία. Αλλά σεβαστήκαμε όλους τους κανόνες, έχουμε κάνει όλους τους ελέγχους. Αυτή είναι η γέφυρα των σεβαστών κανόνων.\nΩστόσο, υπάρχουν κι εκείνοι που τη θεωρούν σύμβολο της γρήγορης λήψης αποφάσεων, της απλοποίησής τους κόντρα στον κώδικα δημοσίων συμβάσεων και στην περίφημη γραφειοκρατία.\nΑυτή η ρωμαλέα ιδέα κρύβει ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας. Οι χώρες όπου έχω χτίσει καλύτερα είναι αυτές που προβλέπουν και απαιτούν κανόνες, νόρμες, διαφανή μέτρα. Είμαστε η απόδειξη ότι στην Ιταλία μπορεί κανείς να εργαστεί, να χτίσει σπουδαία έργα χωρίς να βασίζεται σε τυχοδιώκτες. Η γραφειοκρατία, όταν δεν εκφυλίζεται σε μία άρνηση της ευθύνης και μέσα σε ένα λαβύρινθο κακών ανυπόγραφων πράξεων, είναι δημοκρατία. Όταν δεν υπάρχει, αντικαθίσταται από τον υπόκοσμο.\nΓια να γίνουν σπουδαία έργα, επομένως, δεν απαιτείται κάποιος "κατασκευαστής δικτάτορας", όπως το ήθελε ο Marcello Piacentini.\nΑντίθετα. Στην αρχιτεκτονική, τα καλύτερα έχουν γίνει με σεβασμό στους κανόνες και τον προϋπολογισμό, από τη Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη του Michelangelo ως την έδρα των Lloyd's του Richard Rogers στο Λονδίνο. Οι κώδικες, οι νόρμες εξυπηρετούν τους υπολογισμούς των μηχανικών, και άλλο τόσο τους προστατεύουν.\nΗ Γέφυρα ήταν το 1945 και ο τίτλος του περιοδικού του Piero Calamandrei.\nΓια μια γέφυρα, μπορώ να χάσω το μυαλό μου όπως το χάνει κανείς για μία γυναίκα. Η γέφυρα ενώνει χωρίς να εξομειώνει, είναι ένα ειρηνικό αντικείμενο, ακόμη κι αν το δούμε μεταφορικά όλα αρχίζουν να επιλύονται με μία γέφυρα ...\n... ανάμεσα σε δύο γιορτές, δύο δόντια, δύο φίλους, δύο μέρη\nΚαι οι κακοί στον πόλεμο καταστρέφουν πρώτα τις γέφυρες.\nΕίστε αριστερός, ίσως και η γέφυρα - το λέω μισό-σοβαρά, α λα Gaber [Giorgio Gaber, ιταλός μουσικός και ηθοποιός -σ.σ.]- να είναι ένα αντικείμενο της αριστεράς, αλλά το κάνατε με την δεξιά: με τον εκπληκτικό Marco Bucci, έκτακτο επίτροπο, πρώτο δεξιό δήμαρχο στην ιστορία της Γένοβας που ήταν πάντα αριστερή; και επίσης με τον κυβερνήτη Giovanni Toti. Είναι σαν όλοι, από τον γενικό εισαγγελέα ως τον καρδινάλιο, να είχαν καταλάβει ότι, στη μοιραία στιγμή, η Γένοβα θα μπορούσε να γίνει η πόλη-γέφυρα για το ιταλικό μέλλον.\nΈκανα το Beaubourg, το μουσείο ενάντια στα μουσεία, γιατί το ήθελε ο Georges Pompidou που ανήκε στη δεξιά. Και η σύζυγός του, η κυρία Claude, ήταν επίσης εξαιρετική: στον Pierre Boulez, ο οποίος είχε ένα θέμα με το Παρίσι, είπε: "αν επιστρέψετε, ας δημιουργήσουμε ένα ινστιτούτο μουσικής έρευνας". Και έτσι το Ircam γεννήθηκε το 1974.\n'Οποιος χτίζει γέφυρες γίνεται Πάπας; Pontifex σημαίνει αυτός που φτιάχνει γέφυρες.\nΟι Πάπες κάνουν την ιστορία. Αλλά υπάρχει και το ρήμα "pontificare" [μιλάω με στόμφο -σ.σ.] που είναι ο εχθρός των γεφυρών, είναι ο κίνδυνος που πρέπει να αποφεύγεται στα εγκαίνια.


Μεταπτυχιακά στη Μετάφραση; [Archive] - Lexilogia Forums\nLexilogia Forums > The Professional Translator > Succeeding as a Translator > Μεταπτυχιακά στη Μετάφραση;\nView Full Version : Μεταπτυχιακά στη Μετάφραση;\nΚαλησπέρα και καλώς σας βρήκα. Είμαι απόφοιτος της Αγγλικής Φιλολογίας του ΑΠΘ και ενδιαφέρομαι για μεταπτυχιακό στη Μετάφραση. Έχω κάνει μία μεγάλη έρευνα μόνος μου και έχω συγκεντρώσει κάποια πανεπιστήμια τα οποία έχουν προγράμματα που θα με ενδιέφεραν αλλά θα ήθελα να ακούσω και την άποψη κάποιου που ενδεχομένως ξέρει περισσότερα για αυτά.\nΜε ενδιαφέρει γενικά η μετάφραση και όχι κάποιο συγκεκριμένο σκέλος της (πχ. οπτικοακουστική)\nΓνωρίζει κανείς ποια πανεπιστήμια προσφέρουν και τα ελληνικά μέσα στις γλώσσες; Έχω βρει κάποια πχ. Aston, Surrey κλπ αλλά πιστεύω πως υπάρχουν κι άλλα.\nΘα με βοηθήσει ένα ΜΑ αργότερα σε εύρεση εργασίας; Έχει κανείς παρόμοια εμπειρία;\nΓενικά είναι καλή ιδέα το να επενδύσει κανείς σε ένα επάγγελμα όπως η μετάφραση από άποψη επαγγελματικών δυνατοτήτων;\nΕυχαριστώ προκαταβολικά για τη βοήθεια\nΚαλωσήρθες! Πολύ ωραίο το νήμα που ξεκίνησες. Θα θέλαμε κι εμείς να συγκεντρώσουμε κάποιες αξιόπιστες πληροφορίες για μεταπτυχιακά της μετάφρασης που περιλαμβάνουν την ελληνική γλώσσα, ιδίως αν οι πληροφορίες προέρχονται τόσο από διδάσκοντες όσο και από σημερινούς ή παλαιότερους φοιτητές. Με στεναχώρησε κάπως η ερώτηση που απέσπασα, την οποία θα έπρεπε ίσως να απαντήσουμε σε διαφορετικό νήμα. Ναι, ας κάνουμε αυτό, ας την αυτονομήσουμε. (Αυτονομήθηκε εδώ (http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12455-%CE%A0%CF%8C%CF%83%CE%BF-%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82).)\nΕυχαριστώ για το καλωσόρισμα. Ξέρω πως η συγκεκριμένη ερώτηση ίσως ανήκει σε άλλο θέμα αλλά ευρισκόμενος σε φάση που ψάχνω να κάνω κάτι που μου αρέσει, θέλω να ξέρω και τι προοπτικές έχει και θεώρησα πως άτομα σε αυτό το φόρουμ θα είναι σε θέση να απαντήσουν. Όχι με ένα ναι ή όχι αλλά δίνοντας διάφορες επαγγελματικές προοπτικές του σαν παραδείγματα.\nΌπως και να έχει, το κύριο ερώτημά μου παραμένει αυτό στο πρώτο σκέλος του ποστ μου, αν και θα εκτιμούσα απαντήσεις και στο δεύτερο\nΈστειλα 4-5 φοιτητές μου σε μεταπτυχιακά στην Αγγλία. Θα κάνω μια έρευνα και θα επανέλθω.\nΣτην Ελλάδα ξέρω ότι αυτό λειτουργεί καλά:\nΊσως βρεις και κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία στο φόρουμ, εδώ: Ταλέντο στη μετάφραση (http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9996-%CE%A4%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7!!&p=142536&viewfull=1#post142536). Μια παρέμβαση από την SBE.\nΞέρουμε τιμές για το συγκεκριμένο; Επίσης, θα έχει το κύρος που έχουν κάποια Βρετανικά, άμεσα αναγνωρισμένα από/συνδεδεμένα με Ευρωπαικά Προγράμματα;\n13-11-2012, 09:20 AM\nΚαλημέρα, Konnos, και καλώς όρισες και από μένα! Η επιλογη του μεταπτυχιακού είναι πραγματικά δύσκολη υπόθεση, και θα πρέπει όντως να συνυπολογίσεις το κόστος του σε συνδυασμό με τα πιθανά οφέλη. Εγώ τέλειωσα το τετραετές πρόγραμμα τρίγλωσσης μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών (IFA), και έκανα το μεταπτυχιακό μου (Master 2) στο Στρασβούργο, στο συνεργαζόμενο ITI-RI (http://itiri.unistra.fr/) (Institut de Traducteurs, d’Interprètes et de Relations Internationales) του πανεπιστημίου Marc Bloch (πλέον, με την ενοποίηση των τριών πανεπιστημίαων, Université de Strasbourg). Στο προπτυχιακό έμαθα πάρα πολλά και είμαι πολύ ικανοποιημένη από το επίπεδο των μαθημάτων (μιλάμε για "τεχνική" και όχι για λογοτεχνική μετάφραση, πάντα) και των καθηγητών. Όσο για το μεταπτυχιακό, έχω να πω τα εξής:\nΠρώτον, οι καθηγητές δεν είναι ακαδημαϊκοί, αλλά επαγγελματίες της μετάφρασης. (Πράγμα που ισχύει στις περισσότερες σχολές). Αυτό είναι καλό, γιατί έχουν επαφή με την αγορά και με το αντικείμενο στην πράξη. Το κακό, στο συγκεκριμένο μεταπτυχιακό, είναι ότι οι καθηγητές -στο ελληνικό τμήμα, τουλάχιστον- είναι "ιπτάμενοι", δηλαδή δεν μένουν μόνιμα στο Στρασβούργο, αλλά έρχονται ανά -περισσότερο ή λιγότερο- τακτά διαστήματα, πράγμα που συνεπάγεται ότι δεν έχεις σταθερό πρόγραμμα, αλλά ενδέχεται να χρειαστεί να στριμώξεις ένα εξάμηνο σε δυο βδομάδες. Όχι ό,τι καλύτερο.\nΔεύτερον, και για μένα το σημαντικότερο, δεν υπήρχε ένας μπούσουλας στην επιλογή των μαθητών και στην κατεύθυνση του μεταπτυχιακού. Με αυτό θέλω να πω ότι υπήρχαν απόφοιτοι γαλλικής φιλολογίας που δεν είχαν ποτέ στη ζωή τους πιάσει έναν ισολογισμό στα χέρια τους, δεν είχαν ακούσει ποτέ τη λέξη "καταστατικό" και η μόνη τους εμπειρία με τη μετάφραση ήταν το τμήμα μετάφρασης φιλολογίας, και ξαφνικά βρέθηκαν σε μια μεταπτυχιακή τάξη στην οποία έπρεπε να μεταφράσουν εταιρικά κείμενα. (Και εκεί έγινε μακελειό...κόπηκε πολύς κόσμος). Το οποίο θα δεχόμουν, αν το μεταπτυχιακό είχε ρόλο εκμάθησης τέτοιας ορολογίας, αλλά δεν έχει (δεν θα μάθεις στο μεταπτυχιακό βασικές αρχές οικονομίας, ή δικαίου, ή τα όργανα και τους θεσμούς της Ε.Ε., υποτίθεται ότι τα ξέρεις ήδη).\nΤο μεγάλο μου παράπονο είναι, επίσης, ότι δεν κάναμε καθόλου κείμενα Ε.Ε. (που έχουν συγκεκριμένη αντιμετώπιση). Γενικά, πολύ περισσότερα έμαθα στο προπτυχιακό, και στην πράξη, φυσικά, και σε εξειδικευμένα σεμινάρια. Βέβαια, ένας μεταπτυχιακός τίτλος είναι πολύ εντυπωσιακός στο βιογραφικό, αλλά με την τωρινή κρίση δεν ξέρω αν συμφέρει να δώσεις αστρονομικά ποσά χωρίς σίγουρη επαγγελματική ένταξη. (ντισκλέιμερ: μπορεί να κάνω και λάθος, πρώτον, και δεύτερον, δεν έχω ιδέα τι γίνεται σε άλλα μεταπτυχιακά)\nΓια την ελληνοαμερικανική ένωση έχω ακούσει καλά πράγματα, αλλά δεν έχω προσωπική άποψη.\nΣυμπέρασμα; Δεν μετανιώνω, φυσικά, σε καμία περίπτωση για το Στρασβούργο, κι αυτό κυρίως γιατί πέρασα έναν χρόνο σε μια υπέροχη πόλη :p :p :p Με τις σημερινές συνθήκες, όμως -και ειδικά αν δεν είχα προηγούμενη εμπειρία ή εξειδίκευση στην "τεχνική" μετάφραση (νομική ή οικονομική ή ιατρική μετάφραση, ή ακόμα και σε δημοσιογραφικά κείμενα)- ίσως να προτιμούσα κάποιο μονοετές ή διετές πρόγραμμα μετάφρασης ή κάποιο σεμινάριο (δεν μιλάω για δεκάωρα σεμινάρια, μιλάω για δίμηνα ή εξάμηνα σεμινάρια) στον τομέα που θα ήθελα να εξειδικευτώ. Υπάρχουν πολλά τέτοια στην αγορά, τόσο στην ελληνοαμερικάνικη ένωση, όσο και στη σχολή Μετάφραση (http://www.metafrasi.edu.gr/html/about_gr.html). Το κόστος τους είναι σίγουρα μικρότερο από ένα μεταπτυχιακό.\nΤώρα, για το αν αξίζει γενικά να επενδύσεις στις σπουδές μετάφρασης, δες το ως εξής. Σίγουρα οι σπουδές και η εξειδίκευση είναι εφόδια, είναι τα όπλα σου. Από 'κει και πέρα πολλά εξαρτώνται και από εσένα, από την επιμονή σου στην εξεύρεση εργασίας, από την επιμέλεια και τη σοβαρότητά σου ως επαγγελματίας, από την όρεξή σου να μαθαίνεις συνεχώς και να ψάχνεις και να ρωτάς, να ξέρεις πώς και πού να ψάχνεις, και να μη θεωρείς τίποτα δεδομένο στο κείμενό σου, ώστε να μη μεταφράζεις μόνο βάσει λεξικού, αλλά να μεταφράζεις πρώτα με τη λογική. Αυτό μαθαίνεται! :) :) Και, φυσικά, ο τίτλος είναι σαν το "τυράκι" για την εξέυρεση εργασίας. Τραβάει το μάτι, τραβάει το ενδιαφέρον, αλλά, στο τέλος, κανένα μεταφραστικό γραφείο δεν συνεργάζεται μαζί σου αν το δοκιμαστικό σου δεν είναι καλό.\nΣυγγνώμη αν σε μπέρδεψα με όοοολα αυτά. Φυσικά, δεν είναι ευαγγέλιο, απλά η προσωπική μου εμπειρία. Καλή συνέχεια!\nΔεν ξέρω για κύρος, αλλά εφόσον το μεταπτυχιακό αυτό συνδέεται με αμερικανικό πανεπιστήμιο, δεν πρόκειται να αναγνωριστεί από το κράτος όπως άλλα μεταπτυχιακά που προσφέρουν βρετανικά πανεπιστήμια.\n13-11-2012, 12:46 PM\nΓια τη HAU λες; Δεν είναι ακριβώς μεταπτυχιακό, αλλά σε προετοιμάζει για το Diploma του Institute of Linguists. Δεν έχω ιδέα αν αυτό αναγνωρίζεται από το Δημόσιο ή όχι!\n13-11-2012, 12:52 PM\nΣίγουρα οι σπουδές και η εξειδίκευση είναι εφόδια, είναι τα όπλα σου. Από 'κει και πέρα πολλά εξαρτώνται και από εσένα, από την επιμονή σου στην εξεύρεση εργασίας, από την επιμέλεια και τη σοβαρότητά σου ως επαγγελματίας, από την όρεξή σου να μαθαίνεις συνεχώς και να ψάχνεις και να ρωτάς, να ξέρεις πώς και πού να ψάχνεις, και να μη θεωρείς τίποτα δεδομένο στο κείμενό σου, ώστε να μη μεταφράζεις μόνο βάσει λεξικού, αλλά να μεταφράζεις πρώτα με τη λογική. Αυτό μαθαίνεται! :) :) Και, φυσικά, ο τίτλος είναι σαν το "τυράκι" για την εξέυρεση εργασίας. Τραβάει το μάτι, τραβάει το ενδιαφέρον, αλλά, στο τέλος, κανένα μεταφραστικό γραφείο δεν συνεργάζεται μαζί σου αν το δοκιμαστικό σου δεν είναι καλό.\nΣυμφωνώ απολύτως: ένας τίτλος είναι πάντα χρήσιμος (ιδίως στη συνεργασία με γραφεία του εξωτερικού, και ιδίως για τεχνικούς μεταφραστές, λιγότερο -φαντάζομαι- για τους λογοτεχνικούς), αλλά πολύ σημαντικό ρόλο παίζει ο επαγγελματισμός και η εμπειρία.\nΤώρα για το κατά πόσον συμφέρει οικονομικά (που το αυτονόμησε ο Νίκελ σε άλλο νήμα και δεν το βρίσκω τώρα), έχω να πω ότι υπάρχουν μεταφραστές που αναρωτιούνται αν συμφέρει καν να κάνεις έναρξη επαγγέλματος και να πληρώνεις το ΤΕΒΕ, και δεν βλέπω να βελτιώνεται σύντομα η κατάσταση...\n13-11-2012, 02:16 PM\nΓια αυτό τον λόγο ρωτάω κι εγώ. Δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν που να ακολουθεί το επάγγελμα του μεταφραστή ώστε να έχω μια υποκειμενική και πιο ρεαλιστική ιδέα για το εάν πρόκειται για επάγγελμα με μέλλον. Δεν ξέρω καν που μπορεί να δουλέψει ένας μεταφραστής πέρα από πολυεθνικές εταιρίες με διεθνή προσανατολισμό, ή σε εταιρίες ή ως freelance translator.\nΝομίζω πρέπει να ξέρω πως έχει η κατάσταση πριν κάνω ένα τέτοιο βήμα\n13-11-2012, 02:30 PM\nΣτη θέση σου, θα αναρωτιόμουν πρώτ' απ' όλα γιατί θέλω να γίνω μεταφράστρια. Θέλω να πω, το σκέφτεσαι επειδή σου αρέσει η μετάφραση και δεν μπορείς να σκεφτείς τον εαυτό σου να κάνει οτιδήποτε άλλο, ή σου αρέσει έτσι κι έτσι, και αν πληρώνει καλά δεν θα είχες αντίρρηση να το κάνεις; Ρωτάω επειδή το θέμα της επαγγελματικής αποκατάστασης είναι σύνθετο, ιδίως τώρα με την κρίση - επομένως είναι κάτι που πρέπει να λάβεις υπόψη προτού αποφασίσεις αν αξίζει να σπουδάσεις σε ένα πανεπιστήμιο για δύο χρόνια, ή να επιλέξεις πιο στοχευμένα σεμινάρια, που σίγουρα θα έχουν και μικρότερο κόστος.\nΔεδομένου ότι έχεις τελειώσει το ΑΠΘ, πώς και δεν έχεις σκεφτεί να κάνεις το διατμηματικό μεταπτυχιακό του στη μετάφραση που είναι και δωρεάν;\n13-11-2012, 03:04 PM\nΠάρα πολύ σωστό. Και να προσθέσω εδώ και κάτι άλλο. Δεν είναι εύκολο επάγγελμα. Δεν μιλώ για τεχνική κατάρτιση και εμπειρία και τα λοιπά. Μιλώ για τις πραγματικά ατελείωτες ώρες μπροστά στον υπολογιστή, χωρίς συναναστροφή με συναδέλφους σε πραγματικό χώρο εργασίας (γι' αυτό για μένα η Λεξιλογία ήταν σωτήρια, πέρα από πολύτιμες απαντήσεις, μου προσφέρει τη συντροφιά ανθρώπων που περνάνε πάνω κάτω τα ίδια :) Σας ευχαριστώ πολύ πολύ!), χωρίς ωράρια, με πιεστικές προθεσμίες, και συχνά με βαρετά, στριφνά κείμενα. Να μη μιλήσω για πονεμένο αυχένα και πλάτη και χέρια (γι' αυτό θέλει και λίγο γυμναστική και αρκετή τρεχάλα στο δρόμο). Οι περισσότερες συμφοιτήτριές μου (γυναικοκρατούμενος ο χώρος) απλά δεν ασχολήθηκαν και προτίμησαν να κάνουν ιδιαίτερα ή να βρουν δουλειά γραφείου, να κάνουν το 8ωρο ή 9ωρό τους και να ξεμπερδεύουν. Με αυτά δεν θέλω να σε αποθαρρύνω. Είναι σκληρό επάγγελμα, όπως είπα και πριν, αλλά αν σ' αρέσει μπορεί να σου χαρίσει απίστευτα πράγματα, πολλές χαρές, περηφάνεια για τη δουλειά σου, γνώσεις. Είναι δημιουργία αυτό που κάνεις. Δεν παρέχεις απλά υπηρεσίες. Απλά πρέπει να έχεις λιγάκι και το μικρόβιο :p\n13-11-2012, 06:24 PM\nΤο διατμηματικό το έχω σκεφτεί, αλλά θέλει Γ2 σε δύο γλώσσες και τα γαλλικά μου είναι ακόμη σε επίπεδο Β2\nΟ κύριος λόγος είναι πως μου αρέσει, αλλά για να είμαι ειλικρινής μέρος του εαυτού μου το κάνει και επειδή δε θέλω να 'καταλήξω' σαν καθηγητής αγγλικών σε ένα φροντιστήριο χωρίς δυνατότητες ανέλιξης και άντε με δύο τρία ιδιαίτερα τα οποία ξέρω πως δε θα με γεμίζουν σαν άτομο.\nΗ μετάφραση δείχνει η πιο καλή επιλογή αυτή τη στιγμή για εμένα, μιας και είναι σχετική με αυτό που σπούδασα και θα μου δώσει περισσότερες δυνατότητες να δουλέψω σε άλλα μέρη πέρα από μία φροντιστηριακή αίθουσα.\nΌσο αφορά τα σεμινάρια που ανέφερες, δεν κατάλαβα ακριβώς για τι είδους σεμινάρια μιλάς. Μεταφραστικά; Θεωρώ πως ένα μεταπτυχιακό θα με βοηθήσει περισσότερο από το απλά να παρακολουθήσω σεμινάρια.\nΥΓ. Ευχαριστώ πολύ για όλες τις απαντήσεις, με βοηθά αρκετά το να ακούω απόψεις επί του θέματος για αυτό άλλωστε μπήκα και στη διαδικασία να ρωτήσω\n14-11-2012, 12:33 AM\nΝα κάνω την ερώτηση που σίγουρα καίει τον φίλο μας, αλλά δεν τη λέει κανένας;\nΠόσα λεφτά βγάζετε;\nΜπορείτε να ζήσετε με αυτά;\nΠόσο σταθερό είναι το εισόδημά σας;\nΔεν θέλω να αρχίσει ο κάθε Λεξιλόγος να παραθέτει τη φορολογική του δήλωση, αλλά βλέπω ότι πολλοί εργάζονται σαν μεταφραστές αποκλειστικά, δηλαδή δεν συμπληρώνουν το εισόδημά τους απλώς. Αυτοί λοιπόν, βγάζουν ένα λογικό ποσό το μήνα; Ή το χρόνο, δεδομένου του ότι αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας έχεις σκαμπανεβάσματα; Κι όταν λέμε λογικό ποσό, επειδή ο ορισμός διαφέρει για τον καθένα, είναι όσο ο βασικός μισθός το ανειδίκευτου εργάτη, είναι όσο ο μισθός δασκάλου, ο μισθός γιατρού, ο μισθός προέδρου του Αρείου Πάγου; Με ποιό άλλο επάγγελμα συγκρίνεται το εισόδημά σας;\nΓιατί ωραία τα δημιουργικά, και το να δεις το όνομά σου τυπωμένο κλπ, αλλά άμα δεν γεμίζει η κατσαρόλα...\n14-11-2012, 09:30 AM\nΤεχνικά, η απάντηση στο ερώτημα της SBE θα μπορούσε να ήταν απλή: επειδή η μετάφραση είναι δουλειά παραγωγής --με άλλα λόγια, όσο δουλεύεις τόσο αμείβεσαι- και όχι μισθός, η λύση (θεωρητικά) θα ήταν επίσης απλή· δουλεύεις πολύ, βγάζεις πολλά λεφτά. Χα!\nΑμ δε! Ακόμα κι αν παραβλέψουμε (παραβλέπεται;;; ) το γεγονός ότι περνάμε περίοδο οικονομικής κρίσης (για να το πω επιεικώς) με ό,τι αυτό συνεπάγεται (μείωση τιμών, μείωση προσφερόμενων τίτλων ακόμα και λόγω κλεισίματος εκδοτικών οίκων, εκβιασμούς από μεριάς εργοδοτών, κτό) υπάρχει πεπερασμένη δυνατότητα στον όγκο που μπορεί να παραγάγει ένας μεταφραστής. Το μυαλό έχει τα όριά του, το σώμα επίσης, τα κείμενα ποικίλουν και τα φαινόμενα απατούν (:ένα μικρό κειμενάκι μπορεί να σου φάει ώωωωρες δουλειάς λόγω δυσκολιών), υπάρχει ζωή και πέρα από το ένα τετραγωνικό που καταλαμβάνετε εσύ και ο υπολογιστής σου (αλλά αυτό ισχύει για όλες τις δουλειές)... you get the picture.\nΜέχρι πριν από μερικά χρόνια, όποτε μου έκαναν αυτή την ερώτηση -κυρίως νέα παιδιά- τους απαντούσα ότι δεν ξέρω κανέναν που έγινε πλούσιος από τη μετάφραση, αλλά πάντως με πολύ κόπο ένα αξιοπρεπές εισόδημα βγαίνει.\nΤώρα πια διστάζω να απαντήσω.\nΕιλικρινά, τώρα πια πιστεύω ότι πρέπει να αγαπάς πολύ αυτή τη δουλειά για να μη σου γίνει μυλόπετρα στο λαιμό. Την κάνω αδιαλείπτως από το '88 και, μολονότι το καθαρά μεταφραστικό μέρος δεν έχει πάψει ποτέ να με σαγηνεύει, έρχονται πολύ συχνά στιγμές που βλαστημάω την ώρα και τη στιγμή. (Αλλά αυτό ας μείνει μεταξύ μας, ε; ) ;):)\n14-11-2012, 09:41 AM\nΠροσωπικά, αν είχα ήδη ένα πτυχίο, δεν θα σκεφτόμουν πανεπιστημιακές σπουδές στη μετάφραση, εκτός κι αν δεν με απασχολούσε το οικονομικό. Ο λόγος είναι ότι συνήθως τα πτυχία/μεταπτυχιακά προσφέρουν πολύ καλή θεωρητική κατάρτιση, αλλά λιγότερο πρακτική. Αυτό είναι καλό αν θέλει κανείς να συνεχίσει τις σπουδές του και να κάνει, ας πούμε, διδακτορικό, όμως δεν προσφέρει άμεση απόσβεση των χρημάτων που επενδύονται στις σπουδές - τα οποία δεν είναι λίγα, αν σκεφτείς και το χρόνο που επενδύεις σε αυτές, πέρα από το κόστος.\nΣτη σχολή μου, για παράδειγμα, μόνο μικρή μερίδα των καθηγητών που δίδασκαν μετάφραση δούλευαν και οι ίδιοι σε τακτική βάση ως μεταφραστές. Αυτό σημαίνει ότι βγαίνοντας από τη σχολή, είχα μια πολύ αποσπασματική και αφηρημένη εικόνα για το τι συμβαίνει στην αγορά. Η εξειδίκευση που προσφερόταν στις μεταφράσεις κατεύθυνσης ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την εξειδίκευση του καθηγητή, που σημαίνει π.χ. ότι στο μάθημα της ευθείας νομικής μετάφρασης μετέφρασα πολλές συμβάσεις αλλά σχεδόν τίποτα άλλο. Αυτό σημαίνει ότι μετά από τέτοιες σπουδές, χρειάζεται και χρόνος για να μάθεις την αγορά και το πώς να κινείσαι σε αυτήν.\nΝαι, μίλησα για μεταφραστικά σεμινάρια από αυτά που προσφέρονται σε διάφορες ιδιωτικές μεταφραστικές σχολές (βλέπε Όλιβερ εδώ (http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12454-%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%84%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7&p=166467&viewfull=1#post166467)). Τα σεμινάρια έχουν το καλό ότι σου προσφέρουν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μια πολύ καλή εικόνα του τι σημαίνει να είσαι μεταφραστής, και επίσης μπορείς να παρακολουθήσεις περισσότερους από έναν κύκλο, ώστε να έχεις και την εξειδίκευση στον τομέα που σε ενδιαφέρει περισσότερο.\nΑυτό που δεν σου προσφέρεται συνήθως -αλλά αν έχεις διαλέξει ένα καλό πρόγραμμα σου δίνεται η ευκαιρία να το κάνεις μόνος σου στη συνέχεια- είναι η εις βάθος θεωρητική γνώση του μεταφραστικού αντικειμένου. Γι' αυτό ρώτησα πιο πάνω γιατί σε ενδιαφέρει τόσο πολύ το αντικείμενο. Σχημάτισα την εικόνα ότι σου φαίνεται πιο ελκυστικό επειδή έχει περισσότερο πρεστίζ από το να είσαι καθηγητής αγγλικών, ωστόσο κατά τη γνώμη μου αυτό δεν αρκεί - η δουλειά είναι πολύ ωραία, αλλά συχνά μπορεί να είναι και πολύ βαρετή. Αυτό συμβαίνει επειδή για να είσαι παραγωγικός και ταυτόχρονα καλός, είναι καλό να εξειδικευτείς σε ένα αντικείμενο. Διάβασε και αυτή τη συζήτηση - έχει πολλούς χρήσιμους συνδέσμους και πολύ καλές παρεμβάσεις, νομίζω ότι θα σε βοηθήσει: Ταλέντο στη μετάφραση (http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9996-%CE%A4%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7!!).\n(Για τα των απολαβών με κάλυψε η αποπάνω κυρία :))\n14-11-2012, 01:40 PM\nH HAU δεν προσφέρει πτυχία. Το Hellenic American Education Center που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της HAU προσφέρει μεταπτυχιακό στη μετάφραση και τη διερμηνεία (Master in Translation (http://www.hauniv.us/?i=hau-uni.en.mat) / Master in Conference Interpretation (http://www.hauniv.us/?i=hau-uni.en.maci)) σε συνεργασία με το Hellenic American University. Ως πλήρως αδειοδοτημένο ΚΕΜΕ, προσφέρει τίτλους σπουδών που εξασφαλίζουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα όπως και τα υπόλοιπα ΚΕΜΕ.\nΉθελα να προσθέσω πάντως ότι αν κανείς ενδιαφέρεται για μεταπτυχιακό στη μετάφραση αποκλειστικά με σκοπό να εργαστεί στο δημόσιο ως μεταφραστής, τότε πρέπει υποχρεωτικά να έχει τίτλο από ελληνικό πανεπιστήμιο ή πανεπιστήμιο που δίνει τίτλους που αναγνωρίζονται από το ΔΟΑΤΑΠ, διότι το δημόσιο τα τελευταία χρόνια προκηρύσσει θέσεις μόνο για μεταφραστές Π.Ε. (πανεπιστημιακής εκπαίδευσης).\n14-11-2012, 03:19 PM\nΕπειδή το θέμα έχει ξεφύγει λίγο από τον αρχικό σκοπό που το δημιούργησα, θα μπορούσαμε να επανέλθουμε στο ποια πανεπιστήμια στην Αγγλία προσφέρουν μεταπτυχιακά προγράμματα με τα Ελληνικά μέσα στις προσφερόμενες γλώσσες;\n14-11-2012, 03:29 PM\nΠρος το παρόν, σου έχω και σε περιμένει μια θέση άνευ αποδοχών, του μοδεράτορα σε φόρουμ. :)\n13-03-2013, 01:33 PM\nΈνα βίντεο παρουσίασης του ITIRI, στο οποίο έκανα το μεταπτυχιακό μου, και από το οποίο ξέρω ότι πέρασαν και ορισμένα κορίτσια δικά μας, του φόρουμ, για το εξάμηνό τους στο εξωτερικό. Τις εντυπώσεις μου τις έχω ήδη γράψει εδώ (http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12454-%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%84%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7&p=166467&viewfull=1#post166467), οπότε αρκούμαι στο βιντεάκι, που με έκανε να νοσταλγήσω τόσο πολύ τις όμορφες στιγμές του Στρασβούργου. Αφιερωμένο σε εσάς που περάσατε από 'κει. :)


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Site Naturel des Dosses\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Site Naturel des Dosses, Le Barcares\n| Parc des Dosses, Le Barcares, Γαλλία\nSite Naturel des Dosses: Διαβάστε κριτικές\n514 από 2.267 καταλύματα ταιριάζουν με τα φίλτρα που έχετε επιλέξει. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Site Naturel des Dosses\n0,8 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n2,0 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n2,3 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n3,7 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n5,6 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n5,9 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n8,1 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n12,4 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n12,6 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n12,8 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n12,9 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n13,4 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n15,1 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n21 boulevard de la Jetee, 66140 Canet-en-Roussillon, Γαλλία\n15,2 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n15,3 χλμ. από Site Naturel des Dosses\nAvenue les hauts de canet, 66140 Canet-en-Roussillon, Γαλλία\n15,4 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n15,6 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n15,7 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n15,8 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n16,2 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n16,6 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n17,0 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n73 avenue Edouard Herriot, 66140 Canet-en-Roussillon, Γαλλία\n17,1 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n18,2 χλμ. από Site Naturel des Dosses\n18,9 χλμ. από Site Naturel des Dosses


Analogis Brush-4 the Goat\nTo βουρτσακι της Analogis Brush-4 the Goat (με σκληρες τριχες κατσικας) ειναι για χρηση σε δισκους που εχουν επαληφθει με υγρο καθαρισμου πλυντηριων δισκων. Ειναι εξαιρετικη λυση για βαθυ καθαρισμα. Αξιολογηση Κοσμας HiFi : Τo συστηνουμε σε δισκους ταλαιπωρημενους και μεταχειρισμενους. Εξαιρετικος λογος κοστους/αποδοσης.\nAudioQuest Super Contacive Anti-Static Record Brush\nTo AudioQuest Super Contactive Anti-Static Record Brush, ειναι ενα βουρτσακι καθαρισμου δισκων με ανθρακονηματα και με την καλυτερα υλοποιημενη κατασκευη απαγωγης του στατικου ηλεκτρισμου.


Για δεύτερη χρονιά το σχολείο µας εκδίδει την εφηµεριδούλα «Με τα µάτια των µαθητών». Ελπίζουµε να βρείτε τα θέµατά µας ενδιαφέροντα. - PDF\nΓια δεύτερη χρονιά το σχολείο µας εκδίδει την εφηµεριδούλα «Με τα µάτια των µαθητών». Ελπίζουµε να βρείτε τα θέµατά µας ενδιαφέροντα.\nDownload "Για δεύτερη χρονιά το σχολείο µας εκδίδει την εφηµεριδούλα «Με τα µάτια των µαθητών». Ελπίζουµε να βρείτε τα θέµατά µας ενδιαφέροντα."\n1 ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2001 ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑΣ Για δεύτερη χρονιά το σχολείο µας εκδίδει την εφηµεριδούλα «Με τα µάτια των µαθητών». Ελπίζουµε να βρείτε τα θέµατά µας ενδιαφέροντα. Για το τεύχος αυτό εργάστηκαν οι µαθητές: Αλυγιζάκη Αναστασία Βασιλοπούλου Χρ. (β ηµοτικού) Βλοντάκης Αντώνης αράκης Νίκος Ζουρίδης Ανδρέας Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωρακοπούλου Μαρία Κουλιέρης Γιώργος Μιχελαράκη Αναστασία Μπιορν Τσίλκε Παπαδογιαννάκη Γιάννα Πουµπλάκη Γεωργία Τζαγκαράκη Σοφία Τρακάκης Αλέξης Τσιτσιδοπούλου Φωτεινή Φυλλαδιτάκης Αντώνης Φιωτάκη Έφη τεύχος 5 ο τιµή 0,88 (300 δρχ) Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙ ΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙ Ι ΣΤΗΝ ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΠΟΧΗ Στον κόσµο του Οµήρου οι άνθρωποι επιδίδονταν στα παιχνίδια µε άριστο φίλαθλο πνεύµα διότι πίστευαν ότι εξυπηρετούσαν υψηλούς σκοπούς και ιδεώδη. Πληροφορίες για τα παιχνίδια έχουµε κυρίως από τα δύο οµηρικά έπη, την Iλιάδα και την Οδύσσεια. Όπως φαίνεται λοιπόν τόσο από την Ιλιάδα όσο και από την Οδύσσεια τα σφαιριστικά παιχνίδια, που έχουν και χορευτικό χαρακτήρα, έχουν µεγάλη διάδοση. Στις περιγραφές του ο Όµηρος δεν επεκτείνεται σε λεπτοµερή ανάλυση των παιχνιδιών, αλλά περιγράφει µονοµαχίες και άλλα πολεµικά επεισόδια. Οι ήρωες ασχολούνται αποκλειστικά µε πολεµικές και αγωνιστικές ασκήσεις, ρίχνοντας ακόντιο, δίσκο κ.α. Στα σφαιριστικά παιχνίδια έπαιρναν µέρος αγόρια και κορίτσια, κυρίως παιδιά βασιλιάδων. Η δεξιότητα σε αυτά θεωρούνταν αρετή την οποία τα παιδιά έδειχναν σε εορταστικές εκδηλώσεις όπου οι θεατές κρατούσαν το ρυθµό µε παλαµάκια. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙ Ι ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟ Ο Μετά τον Όµηρο οι αρχαίοι φιλόσοφοι τόνισαν την µεγάλη σηµασία των παιχνιδιών, για τη σωµατική και ψυχική ανάπτυξη των παιδιών. Με την καθιέρωση των ολυµπιακών αγώνων (776π.Χ.) η δηµοτικότητα των παιχνιδιών, η τεχνική τους, καθώς και η θέση τους στην ζωή όλων των τάξεων πήρε µεγάλες διαστάσεις. Ο Σόλωνας, ο Λυκούργος και ο Σωκράτης τόνιζαν τη µεγάλη σηµασία και αξία του παιχνιδιού πάνω στη µάθηση. Ανέφεραν ότι η διδασκαλία πρέπει να εµπλουτίζεται και να προσφέρεται µε διάφορα παιχνίδια γυµναστική και χορούς. Οι Έλληνες αυτής της περιόδου προτιµούσαν τα σφαιριστικά παιχνίδια, γι αυτό και κατασκεύαζαν ιδιαίτερο χώρο, το «σφαιριστήριο». Στην αρχαία Σπάρτη στα πλαίσια της αυστηρής στρατιωτικής εκπαίδευσης, το παιχνίδι δεν έχασε την θέση του, που σκοπό είχε την τέρψη των παιχτών, την ανακούφιση από τις στρατιωτικές ασκήσεις και την ανάπτυξη του\n2 οµαδικού πνεύµατος και της άµιλλας. Αντίθετα στην Αθήνα είχε θέση στην αγωγή των παιδιών από πολύ νωρίς, στα πλαίσια διάπλασης του καλού και αγαθού πολίτη. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙ Ι ΣΤΗ ΡΩΜΑΪΚΗ-ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΕΡΙΟ Ο Στη ρωµαϊκή εποχή το παιχνίδι είχε πολεµική µορφή και εµφανίζεται µέσα στις πολεµοχαρείς µονοµαχίες και τις ιπποδροµικές επιδείξεις. Στην αρχή της βυζαντινής περιόδου το παιχνίδι είχε αποµονωθεί εξαιτίας του ανταγωνισµού ανάµεσα στο ελληνικό και το χριστιανικό πνεύµα. Στη συνέχεια τα παιχνίδια έπαψαν να ισχύουν (όπως τα πρωτοχριστιανικά χρόνια) εξαιτίας των προλήψεων και του ασκητισµού που πρόσεχαν µόνο την ψυχή και όχι το ταπεινό περίβληµά της, δηλαδή το σώµα. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙ Ι ΣΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ Το µεσαίωνα οι θεοκράτες θεώρησαν πως το σώµα είναι εχθρός της ψυχής, οπότε το παιχνίδι που αναπτύσσει σώµα και ψυχή θεωρήθηκε ασέβεια, ανώφελο, βλαβερό και πηγή ανηθικότητας. Έτσι το παιχνίδι έχασε την παιδαγωγική του αξία όπως και η γυµναστική. Με την κατάργηση των Ολυµπιακών αγώνων (394µ.Χ.) από τον Μεγάλο Θεοδόσιο προκύπτει ότι ο µεσαίωνας ήταν µία στείρα και εχθρική περίοδος για τον αθλητισµό και τα παιχνίδια. Στην Αναγέννηση οι Έλληνες λόγιοι που κατέφυγαν στο εξωτερικό µετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης µετέφεραν και τα αρχαία παιχνίδια και αγωνίσµατα το οποία αποτέλεσαν την σωστή βάση για καινούριες επινοήσεις και εξελίξεις παιχνιδιών. Κηρύσσεται παντού η αξία και η σηµασία του παιχνιδιού στη σωµατική και µυϊκή ανάπτυξη του παιδιού, κατασκευάζονται γυµναστήρια και αργότερα ιδρύονται σύλλογοι. Ο µεταρρυθµιστής Λούθηρος, παρά την θρηκευτικότητά του πρώτος ρίχνει το σύνθηµα της σωµατικής άσκησης. Ο Ρουσσώ διακηρύσσει την επιστροφή στην φυσική ζωή και τονίζει ότι το παιδί πρέπει να αποκτά εµπειρίες παίζοντας. Ο John Dewey υποστήριζε πως τα παιχνίδια και οι χειροτεχνίες είναι η καλύτερη αγωγή για την παιδική ηλικία. Οι αρµατολοί και οι κλέφτες της επανάστασης του 1821 διακρίνονται στα παιχνίδια που σήµερα ονοµάζονται σκυταλοδροµίες. Γενικά η Αναγέννηση και οι µετέπειτα χρόνοι ήταν η αφετηρία για την ανάπτυξη και την διάδοση των παιχνιδιών και των αγώνων. Αποτέλεσµα αυτής της ανάπτυξης ήταν η αναβίωση των Ολυµπιακών αγώνων το 1896 από τον Πιερ ντε Κουµπερτέν και το ηµήτριο Βικέλα στην Αθήνα. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙ Ι ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ Σήµερα οι λαοί διαπλάθονται µ αθλητικά παιχνίδια και µάλιστα πολύ έντονα. Οι συνθήκες ζωής των παιδιών και των ανθρώπων γενικά έχουν αλλάξει σε µεγάλο βαθµό στη σύγχρονη βιοµηχανική κοινωνία και στον τεχνικό πολιτισµό. Το παιχνίδι έχει αρχίσει να αλλάζει και δεν είναι πια µόνο καθαρή και πηγαία έκφραση της νηπιακής ηλικίας που το πάθος των παιχτών και της κερκίδας οι κοινωνιολόγοι το θεωρούν µεγάλο κοινωνικό πρόβληµα. Τι έχει συµβεί; Είναι άραγε αυτός ο προορισµός και το νόηµα του παιχνιδιού; Ο άνθρωπος όταν αποφάσισε να πάει στη σελήνη σκέφτηκε αν θα βρει εκεί χώρους για να παίζουν τα παιδιά; Αλλά τι να σκεφτεί αφού κοντεύει να µην έχει αφήσει στην γη. Και να φανταστεί κανείς ότι σήµερα οι επιστήµονες εξετάζουν το παιχνίδι από φιλοσοφική άποψη. Μήπως έπρεπε κάτι άλλο να εξετάσουν πρώτα και µετά να προχωρήσουν σ αυτή τη θεώρηση; Πιστεύω πως το θέµα του παιχνιδιού είναι πολύ σοβαρό. Το ιστορικό ενδιαφέρον για το παιχνίδι πάντα θα υπάρχει, εκείνο που πρέπει να µας ανησυχεί είναι πώς θα συνεχιστεί η πορεία του στην ιστορία. (Τα στοιχεία έχουν ληφθεί από το βιβλίο «Το παιχνίδι» του Αντ. Αντωνιάδη, University Studio Press, 1994) Το ελάφι και ο κυνηγός Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένας κυνηγός µε την οικογένειά του. Μια µέρα βγήκε για κυνήγι µε το άλογο και το σκύλο του. Έτσι που ο κυνηγός προχωρούσε µε το σκύλο του και το άλογό του, ξαφνικά ο σκύλος βλέπει ένα ελάφι και άρχισε να το κυνηγάει. Το ελάφι κρύφτηκε πίσω από µια κληµαταριά. Αλλά το έπιασε µια λιγούρα και άρχισε να τρώει τα σταφύλια και τα φύλλα από την κληµαταριά και µετά δεν ήταν πια κρυµµένο. Το βρήκε τότε ο κυνηγός και το τραυµάτισε. Αλλά µετά το βρήκε ένας καλός άνθρωπος, το πήγε στον κτηνίατρο και το ελάφι έγινε καλά ακολούθησε τότε τον καλό άνθρωπο γιατί του έσωσε τη ζωή. Ο άνθρωπος ήταν πολύ καλός µε το ελάφι και το αγαπούσε: του έδινε φαΐ και νερό, το είχε µέσα στο σπίτι του. Το ελάφι έµεινε για πάντα µε τον άνθρωπο αυτόν, και ζήσαν αυτοί καλά και εµείς καλύτερα.\n3 Το παραµυθάκι «Το ελάφι και ο κυνηγός» το έγραψε η µικρότερη συνεργάτιδα της εφηµερίδας µας, Χριστίνα Βασιλοπούλου, µαθήτρια της Β ηµοτικού. ΤΑ WINDOWS ME ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ (1) Το δεύτερο βήµα, µετά τη γνωριµία µε τα βασικά στοιχεία του υπολογιστή µας, είναι η σωστή χρήση του περιβάλλοντος επικοινωνίας ανάµεσα στον υπολογιστή και το χρήστη. Πρόκειται για ένα σύνολο προγραµµάτων το οποίο ονοµάζουµε λειτουργικό σύστηµα. Υπάρχουν πολλά και διάφορα λειτουργικά συστήµατα, που προσφέρονται από διάφορες κατασκευαστικές εταιρείες για διάφορες πλατφόρµες. Στην περίπτωση των PC, η δηµοφιλέστερη πρόταση είναι τα Windows. Μία από τις πρώτες εκδόσεις των Windows ήταν η 3.0, από την κυκλοφορία της oποίας έχει ήδη περάσει µία ολόκληρη δεκαετία. Έκτοτε, οι ανανεωµένες εκδόσεις των Windows που σηµάδεψαν τον ψηφιακό κόσµο των υπολογιστών δεν ήταν και λίγες. Από την έκδοση 3.1 µέχρι την έκδοση 95, το λειτουργικό σύστηµα της Microsoft (κατασκευάστρια εταιρεία) εξελίχθηκε σε τέτοιο βαθµό, ώστε να παρέχει στο χρήστη όλες τις ευκολίες τns σύγχρονης τεχνολογίας και των νέων µορφών επικοινωνίας. Σήµερα, στην αυγή του 21ου αιώνα, τα Windows 98 και 2000 κυριαρχούν στους προσωπικούς υπολογιστές (PC), ενώ η νέα έκδοση τους (Windows ΧΡ) βρίσκεται ήδη στα ράφια των καταστηµάτων. Ποιο είναι όµως το χαρακτηριστικό που καθιστά αναγκαία, τουλάχιστον στα βασικά σηµεία της, την εκµάθηση αυτού του προγράµµατος-εργαλείου; Αν ρίξετε µια µατιά στην αγορά λογισµικού, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν χιλιάδες εκπαιδευτικά, ψυχαγωγικά προγράµµατα και εφαρµογές κάθε τύπου, από επεξεργαστές κειµένου και εικόνας µέχρι εφαρµογές λογιστικών φύλλων και ήχου. Περιορισµός δεν υπάρχει και στο κοινό στο οποίο απευθύνονται. Από ηλικίες 5 έως 105 χρόνων και από τον ερασιτέχνη µέχρι τον επαγγελµατία, όλοι µπορούν να βρουν την κατάλληλη εφαρµογή για τις ανάγκες τους. Παρ' όλα αυτά, είναι αναγκαίο να διαθέτουµε όλοι ένα πρόγραµµα, που είναι το λειτουργικό σύστηµα, για να µπορέσουµε όχι µόνο να λειτουργήσουµε τον υπολογιστή µας αλλά και να δουλέψουµε µε την πληθώρα των προγραµµάτων. Είναι το πρόγραµµα που αναλαµβάνει και καθορίζει τον τρόπο επικοινωνίας µε το ψηφιακό υλικό, τα κυκλώµατα και τις διάφορες συσκευές που ενσωµατώνει το σύστηµα µας. Το λειτουργικό σύστηµα είναι επίσης το περιβάλλον εργασίας µας, ο «χώρος» στον οποίο επικοινωνούµε µε τον υπολογιστή. Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθήσουµε, συγκεκριµένοι τρόποι χρησιµοποίησηs των διαφόρων λειτουργιών του και, γενικότερα, µια πλήρης αλλά απλή φιλοσοφία που πρέπει να αντιληφθούµε, για να µπορέσουµε τόσο να χρησιµοποιήσουµε τις νέες µορφές τεχνολογίας όσο και να αυξήσουµε την παραγωγικότητα µας. Η γνωριµία µας µε τα Windows είναι επιβεβληµένη. Είναι ίσως το πρώτο πράγµα που πρέπει να κάνουµε, πριν αρχίσουµε να «τρέχουµε» τα διάφορα προγράµµατα, τα οποία είτε είναι απαραίτητα για τη δουλειά µας είτε τα χρησιµοποιούµε για να περνάµε ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο µας. Άλλωστε, ο θαυµαστός κόσµος των υπολογιστών ανοίγει µεγάλες πόρτες στους υποψήφιους χρήστες, απαιτεί όµως να γνωρίζουµε τους στοιχειώδεις κανόνες για να τις διαβούµε... ΚΟΥΛΙΕΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ Μια πρώτη γνωριµία Η Παλαιόχωρα είναι µια παραθαλάσσια κωµόπολη που βρίσκεται νοτιοδυτικά του νοµού Χανίων, και ανήκει στην Επαρχία Σελίνου. Επίσης είναι και η µεγαλύτερη κωµόπολη της επαρχίας Σελίνου. Η Παλαιόχωρα έχει φυσικό προνόµιο να είναι κτισµένη ανάµεσα σε δύο κόλπους, τον ανατολικό και το δυτικό. Την Παλαιόχωρα την προστατεύουν από τους εποχιακούς βοριάδες τα βουνά που την περιβάλλουν. Τα βουνά που την προστατεύουν υψώνονται (300µ) και έχουν ένα θαυµάσιο καλός. Όταν έρχεται ένας ξένος στην Παλαιόχωρα το πρώτο που θαυµάζει είναι η εναλλαγή των ορεινών λοφοσειρών και τον όγκων, την χαµηλή βλάστηση που υπάρχει. Το σπάνιο αυτό και κάπως άγριο τοπίο αυτόµατα µε την είσοδο του επισκέπτη στην Παλαιόχωρα, διαδέχεται ένα ήρεµο και ευαίσθητο άπλωµα. Ο δυτικός κόλπος της Παλαιόχωρας µας δείχνει ένα θαυµάσιο τεχνητό λιµάνι στην περιοχή Τηγάνι, µε τον αθάνατο φάρο που υπάρχει χρόνια σε αυτή την µικρονησίδα. Αυτός ο φάρος χρόνια τώρα δείχνει την κατεύθυνση των πλοίων προς το Γιβραλτάρ ή αντίθετα προς τη διώρυγα του Σουέζ. Συνέχεια της περιοχής Τηγάνι είναι η παραλία της Παχιάς Άµµου, µια από τις οµορφότερες και καθαρότερες παραλίες του Νοµού Χανίων. Στην παραλία αυτή κυµατίζει χρόνια τώρα αλλά και θα εξακολουθεί να κυµατίζει η γαλάζια σηµαία τους καλοκαιρινούς µήνες. Η παραλία απλώνεται σε µεγάλη έκταση και την σκεπάζει η καθαρή άµµος. Η Παλαιόχωρα µπορεί να σου χαρίσει ήσυχες διακοπές τους καλοκαιρινούς αλλά και τους χειµωνιάτικους µήνες. Ο ανατολικός κόλπος, είναι εντελώς διαφορετικός ω από τον δυτικό. Ο ανατολικός κόλπος έχει βότσαλα και βράχια. Είναι σαν ένα Ελληνικό συνηθισµένο τοπίο. Απέναντι από την παράλια που έχει το όνοµα Σκάλα µπορούµε να διακρίνουµε τα Λευκά Όρη που χωρίζουν την επαρχία Σελίνου από την επαρχία Σφακίων.\n4 Η Παλαιόχωρα είναι το σταυροδρόµι πολλών ναυτικών δρόµων. Για να πας στη Γαύδο, Σφακιά, Λουτρό, Αγια Ρούµελη και Ελαφονήσι. Σελινιώτικη Λαογραφία Μαντινάδες ΟΥΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΚΑΕΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟ ΣΕΛΙΝΟ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΜΕΡΑΚΛΗ ΕΣ. ΣΕΛΙΝΟ ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΤΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑ Υ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΤΟ ΛΑ Ι. ΣΤΟ ΣΕΛΙΝΟ ΣΤΗΣ ΧΑΡΟΥΠΙΕΣ ΑΗ ΟΝΙΑ ΚΕΛΑΗ ΟΥΝΕ, ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΣΤΟ ΣΕΛΙΝΟ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΜΟΝΟ ΖΟΥΝΕ. ΟΛΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗΜΕΝΑ ΣΑΝ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΚΑΝΕΝΑ. υτικό κρητικό ιδίωµα ΦΛΕΜΟΝΑΣ = ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ΦΛΙΣΚΟΥΝΙΑΡΗΣ = ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΦΛΟΥΜΑΡΙ = ΜΙΚΡΟ ΕΡΙΦΙΟ ΦΛΟΥΜΠΑ =ΖΩΝΑΡΙ ΦΟΥΡΟΓΑΤΟΣ = ΑΓΡΙΟΓΑΤΟΣ ΦΟΥΡΤΙΝΑ = ΒΡΟΧΗ ΦΡΟΪ = ΧΡΩΜΑ ΣΤΑΧΤΙ ΦΤΕΡΝΑ = ΠΤΕΡΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Αντώνης Φυλλαδιτάκης To απόσπασµα που ακολουθεί είναι από το µυθιστόρηµα της Βασιλικής Κνήτου «Να φεύγει η σκόνη κι ο καιρός», «ΨΥΧΟΓΙΟΣ» - ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ( ) -«Ήταν, λέει, κάποτε σ ένα χωριό ένας άνθρωπος πολύ κακός. Τόσο κακός που δεν αγαπούσε ούτε τη µούρη του στον καθρέφτη, ούτε τον ήλιο στον ουρανό, ούτε το χώµα κάτω απ τα πόδια του. Ο άνθρωπος αυτός ήταν σιδεράς. Είχε πελώρια µπράτσα κι άγρια θωριά. Όλη τη µέρα βαρούσε µε το σφυρί στο αµόνι κι αντάριαζε ο τόπος. Βαρούσε κι έβριζε και ρουθούνιζε απ το πρωί ως το βράδυ. Με άλλον άνθρωπο δεν άλλαζε κουβέντα, παρά µονάχα αν ήταν για δουλειά και τότε πάλι τα λόγια του ήταν στραβά και µασηµένα. Μια µέρα πήγε ένας χωριανός στο σιδεράδικο για να αγοράσει καινούργια αξίνα. Ο σιδεράς του δειξε µε το δάχτυλο να κάτσει στη γωνιά, να περιµένει ως να τελειώσει εκείνο που χε καταπιαστεί στο αµόνι. Κείνη την ώρα µπαίνει µέσα ένα γατάκι άσπρο, χνουδάτο, τρίβεται στα πόδια του χωριανού, πάει και στο σιδερά. Γυρνάει τότε εκείνος µε το σφυρί, του ρίχνει µια στο κεφάλι και το λιώνει.» ( ) -«Ως να το δει αυτό ο χωριανός, βάζει τα πόδια στον ώµο κι ακόµα τρέχει. Πάει στον πρόεδρο του χωριού και του λέει το και το, αυτός σκοτώνει ζώα έτσι, για το τίποτα. Άνθρωπος που µπορεί να πάρει αναίτια µια ζωούλα στο λαιµό του, δεν το χει και σε πολύ αργότερα να σηκώσει χέρι και σε κανέναν από µας. Ο πρόεδρος καλεί αµέσως τις κεφαλές του χωριού σε συµβούλιο, να δούνε τι θα κάνουνε µε τον αγριάνθρωπο. Ήρθε ο δάσκαλος, ο αστυφύλακας, ο µπακάλης κι η γριά Κουρούνα που ταν κι η πιο σοφή. Σαν άκουσαν τα καθέκαστα, είπε ο αστυφύλακας να τον πιάσουνε και να τον βάλουν φυλακή. Μα ύστερα σκέφτηκαν πως κάποτε θα βγαινε απ τα σίδερα δε µπορείς να κρατήσεις για πάντα φυλακισµένο κάποιον που σκότωσε ένα γατάκι- και τότε αλίµονο σε όλους. Μετά µίλησε ο δάσκαλος κι είπε να πάει κάποιος να τον πιάσει, να τον συνεφέρει, να του ξηγήσει πως µε τέτοια καµώµατα δεν θα χει ούτε έναν φίλο στο χωριό και τέλος τέλος ούτε πελάτες θα χει πια. Και να του πούνε πως κάθε ζωή έχει την αξία της και δεν µπορεί να την παίρνει, επειδή έτσι του κάπνισε. Καλά ήταν τα λόγια του δασκάλου, αλλά ποιος θα πήγαινε να µιλήσει στο σιδερά; Κανένας δεν τολµούσε. Έτσι κι αυτό το σχέδιο µπήκε στην άκρη. Ήταν η σειρά του µπακάλη να µιλήσει κι είπε κι εκείνος τα δικά του: να σταµατήσουν όλοι οι χωριανοί\n5 να ψωνίζουν απ το σιδεράδικο, κανένας να µην πουλάει πράµα στο σιδερά, κανένας να µην τον βοηθήσει σαν έρθει ο καιρός να σπείρει κι εκείνος το χωράφι του. Κι έτσι, τι θα κάνει; Ή θα βάλει µυαλό ή θα σηκωθεί να φύγει απ το χωριό, να τους αδειάσει τον τόπο. Καλά και χρυσά τα λόγια του µπακάλη κι αµέσως είπαν όλοι έτσι να κάνουν. Μα ο πρόεδρος ζήτησε κι απ τη γριά Κουρούνα να πει κι αυτή την ιδέα της, ποια τάχα να ναι η καλύτερη τιµωρία για τέτοιον άνθρωπο. Τότε η γριά που όλη την ώρα καθόταν στη γωνιά και κούναγε το κεφάλι, άνοιξε πρώτη φορά το στόµα της και τους είπε: «Στα σίδερα και το κουνέλι γίνεται θεριό. Να φυλακώσετε τέτοιον άνθρωπο, βγάλτε το απ το νου σας, µη βγει µια µέρα και µας ανοίξει ολονών τα κεφάλια, σαν που έκαµε στο γατί. Να µιληθεί το θερίο, δε µιλιέται, για σα µιλιότανε, δε θα τανε θεριό, δάσκαλε. Μα κι εσύ, µπακάλη, δε µας δίδαξες σωστά. Καλά και να µην πατάµε στο µαγαζί. Τότενες από πού θα παίρνουνε οι χωριανοί τα χρειαζούµενα; Και το βλέπεις δίκιο εσύ να πάρουµε τη µπουκιά απ το στόµα του ανθρώπου, όποιος κι αν είναι αυτός; Να µην του αφήσουµε ψωµί στο τραπέζι; Τότες εµείς θα µαστε θεριά χειρότερα από δαύτον κι εκείνος θα γυρέψει να γδικιωθεί.» «Καλά µας είπες τι να µην κάνουµε, γριά», είπε ο πρόεδρος. «Πες µας τώρα και τι ναι βολετό να γίνει.» Έσιαξε η γριά το µαντήλι της κι είπε: «Με το καλό µε το κακό ετούτος δε µαθαίνει. Ο που δεν αγαπά τον ήλιο και τη γης, άνθρωπος δε λογιέται. Από τώρα κι εµπρός εσείς να µην τον µετράτε γι άνθρωπο κι ανθρωπινά µην του µιλάτε. Ξεχάστε τ όνοµά του, κόφτε την καληµέρα, µπουκωθείτε τα «γεια και χαρά σου, σιδερά». Μουγκρίζει αυτός; Θε να µουγκρίζουµε όλοι. Μιλάει; Μουγκοί εµείς. Ο που δεν είναι άνθρωπος να µην ακούσει γλώσσα ανθρωπινή, να ξοριστεί απ τη γλώσσα.» Έτσι είπε η γριά Κουρούνα κι έτσι έκαµαν όλοι. Και στην αρχή ο σιδεράς χαµπάρι δεν επήρε. Μούγκριζε, του µούγκριζαν. Μίλαγε, δεν του αποκρινόταν κανείς. Κόσµο στο µαγαζί του είχε, όπως και πριν, αλλά ούτε «γεια», ούτε «καληµέρα», ούτε «πως βρίσκεσαι, κυρ-σιδερά». Μια µέρα πάει ο σιδεράς στο φούρναρη να πάρει ψωµί. -«Έχεις φρατζόλα άζυµη;» ρωτάει το φούρναρη. Εκείνος µιλιά. Του δείχνει µονάχα µε το κεφάλι τις καλάθες µε το ψωµί, να διαλέξει µοναχός του. Πήρε εκείνος το που θελε κι έφυγε. Μα σα να του µπήκανε ψύλλοι στ αυτιά. Αντί για το σπίτι του µια και δυο πάει στο µπακάλη. -«Έχεις φακή να κάνω σούπα;» Μούγκα ο µπακάλης, του δειξε µονάχα µε το χέρι το σακί µε τη φακή, να πάρει όση θέλει. Βγήκε απ το µπακάλικο φουρκισµένος. Στο δρόµο βλέπει ένα παιδί, κάνει κατά το συνήθειό του να το τροµάξει, του δείχνει τα δόντια κάτω απ τα άγρια µουστάκια του και του µουγκρίζει: -«Γκρρρρ!» ασκαλεµένος ο µικρός, δείχνει κι αυτός τα δόντια του και «γρρρρρ!» του κάνει. Τρελάθηκε ο σιδεράς µα να µην τον λογαριάζουν ούτε τα µωρά παιδιά! - πήρε να του πετάξει µια πέτρα, αλλά ο µικρός είχε γίνει καπνός. Γύρισε σπίτι του µπαϊλντισµένος, έφτιαξε τη φακή, έφαγε, ρεύτηκε, κοιµήθηκε. Την άλλη µέρα το πρωί σηκώνεται και πάει στο µαγαζί του γνοιασµένος. Πιάνει το σφυρί, βαράει στο αµόνι, χουγιάζει ο τόπος, αλλά ο νους του φεύγει απ τη δουλειά σκοτισµένος απ τα καµώµατα των χωριανών, του γλιστράει το σφυρί και του πέφτει στο πόδι. Αλλαλιάστηκε απ τον πόνο. Πάνω στην ώρα µπαίνει ένας χωριανός. -«Βόηθα, ανθρωπέ µου και κουτσάθηκα!» φωνάζει ο σιδεράς. Ο χωριάτης κοιτάει κατά τη µεριά του µια δυο βολές σα να µην τον βλέπει, γυρνάει την πλάτη και βγαίνει απ το µαγαζί. Σέρνοντας το πόδι πήγε στο σπίτι του ο αγριάνθρωπος και κλείστηκε µέσα. Την άλλη µέρα ξαναπάει στη δουλειά του µε το πόδι µπανταρισµένο. Βαρεί µε το σφυρί, ξεφεύγει ο νους του, άτσαλα βαρεί, πετιέται µια ακίδα φλογισµένη και χώνεται πλάι στο πανωφρύδι του. Τον πήρανε τα αίµατα. Πάνω στην ώρα, άλλος χωριανός έρχεται κουβαλώντας ένα στραβωµένο φτυάρι που θελε σιάξιµο. -«Βοήθεια, άνθρωπέ µου και στραβώθηκα!» Εκείνος τον κοιτάει µια δυο βολές, του γυρνάει την πλάτη και φεύγει στα µουγκά. Πάει πάλι ο σιδεράς και κλειδώνεται στο σπίτι του. Την άλλη µέρα µια και δυο σηκώνεται και πάει και χτυπάει την πόρτα της γριά Κουρούνας, που ταν και γιάτρισσα, να του βρει κάνα βοτάνι για τον πόνο του µατιού και του ποδιού. -«Καλή σου µέρα, θεια!» της κάνει. -«Να µπω, που σ έχω ανάγκη;» Αµίλητη η γριά του γνεψε να µπει. Της δείχνει εκείνος τα πονέµατά του και γυρεύει φάρµακο. Άλαλη η γριά. Θυµώνει ο σιδεράς, κάνει να της χιµήξει, έλα όµως που την είχε ανάγκη! Της µούγκρισε µονάχα: -«Γκρρρ!» -«Γκρρρ!» του κάνει κι η γριά. Σπάσανε τα νεύρα του του σιδερά, φώναζε κι έκλαιγε και διαµαρτυρόταν. -«Τι σόι ανθρώποι είσαστε σεις, να σας µιλάει ο άλλος και να µην αποκρίνεστε, βοήθεια να σας φωνάζει και να του γυρνάτε την πλάτη και να µουγκράτε µοναχά σαν τα θεριά!» Κούνησε τότε το κεφάλι η γριά και του πε: -«Με τους ανθρώπους άνθρωποι, µε τα θεριά ανήµεροι!» Από κείνη τη µέρα κι ύστερα δεν υπήρξε στο χωριό άλλος πιο γλυκοµίλητος απ τον σιδερά. Γρήγορα έκανε πολλούς φίλους, στο χρόνο πάνω παντρεύτηκε κι έκανε παιδιά και τα µαθε αυτό που του χε διδάξει η γριά Κουρούνα: «Με τους ανθρώπους άνθρωποι, µε τα θεριά ανήµεροι». [Σηµ. Η δηµοσίευση του αποσπάσµατος στην εφηµερίδα µας είχε το χαρακτήρα της προδηµοσίευσης, όµως µας πρόλαβαν τα γεγονότα και ο εκδότης το βιβλίο έχει ήδη κυκλοφορήσει.]\n6 Του κόσµου τα παράξενα Η ψηλότερη φυλή Οι Παταγόνιοι είναι οι ψηλότεροι άνθρωποι του κόσµου. Το ανάστηµα του πιο κοντού ξεπερνά τα 1,83 m. Μοναδικό κορίτσι Σ ένα χωριό της Γερµανίας γεννήθηκε, για πρώτη φορά µετά από 18 ολόκληρα χρόνια, ένα κορίτσι. Σε όλο αυτό το διάστηµα, είχαν γεννηθεί µόνο αγόρια και το χωριό είχε ονοµαστεί «αρσενικό». Αινίγµατα Ο γιος µου ο κοντοθόδωρος µε τα πολλά ζωνάρια. Μακρύς µακρύς καλόγερος Κουδούνια φορτωµένος. Παπούτσι παλιοπάπουτσο µεσ στο νερό µοουσκεύει. Ο µικρός δε µεγαλώνει κι ο µεγάλος δε γερνά. ΤΙ ΕΙΝΑ ΤΙ ΕΙΝΑ ΤΙ ΕΙΝΑ ΤΙ ΕΙΝΑ ΠΟΙΗΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΤΙ ΟΜΟΡΦΙΑ! Χριστούγεννα, τι οµορφιά! χαίρεται ο πλανήτης, σα σήµερα στο παρελθόν γεννήθηκε ο προφήτης. Γεννήθηκε στη γη, στο φως, µε τη δικαιοσύνη, γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός αγάπη και ειρήνη. Θεοδωρακοπούλου Μ. ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ Σιγά σιγά πως χάνεται κι αυτό το καλοκαίρι το βλέπει το φθινόπωρο και άρχισε τα αγέρι. Τα φύλλα πέφτουνε και µοιάζουνε µ ευχές το αύριο έρχεται και χάνεται το χθές Και ο χειµώνας ήρεµος βλέπει στα όνειρά του πως δε θα αργήσει και πολύ να κάνει τα δικά του. Η άνοιξη σαν εποχή είναι στ αλήθεια µαγική είναι θεά των εποχών βασίλισσα των εποχών. Θεοδωρακοπούλου Μ. Ε Ω ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ! Εντυπώσεις από τη σχολική µας εορτή Σήµερα µου ζήτησαν γράψω ένα άρθρο το οποίο θα αναφέρεται στην καταπληκτική γιορτή-παράσταση που διοργάνωσε η Γ Λυκείου µε σκοπό να τιµήσει την 23 η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Κι ενώ έχουν περάσει 11 ηµέρες από τότε και δεν υπάρχουν σκηνικά ή οποιαδήποτε άλλη χειροπιαστή απόδειξη για να σας\n7 παρουσιάσω το µεγαλείο εκείνης της γιορτής, οι εικόνες ακόµα περνούν από τα µάτια µου και τα γεµίζουν δάκρυα. Θέλετε γιατί ήταν η τελευταία γιορτή που διοργανώσαµε ως τάξη, θέλετε γιατί βιάσαµε όλοι µέσα από αυτήν τα τροµερά εκείνα γεγονότα; Τα συναισθήµατα τέτοιες τις στιγµές είναι ανάµεικτα και δύσκολα τα περιγράφει κανείς. Τόση ώρα θα έλεγε κανείς πως γράφω περί ανέµων και υδάτων. Κι όµως ενώ γράφω όλα τα παραπάνω προσπαθώ να βρω από που ν αρχίσω. Μήπως από την τεράστια προσπάθεια και βοήθεια της καθηγήτριάς µας κας Καλαϊτζάκη, καθώς και των άλλων καθηγητών (κας Μπορµπουδάκη, κου ηµοβέλη, κου Αλεξιάδη) που µας βοήθησαν και συµµετείχαν στην παράσταση ή θα ήταν καλύτερο να ξεκινήσω από την εξίσου µεγάλη προσπάθεια των µαθητών-ηθοποιών; Βλέπετε από τις δυο πλευρές το ενδιαφέρον ήταν µεγάλο, αφού η µεν καθηγήτριά µας σκέφτηκε τα σκηνικά και έγραψε τους ρόλους, και οι µαθητές µε λίγη ακόµη φαντασία έκαναν τα σκηνικά πραγµατικότητα ύστερα από πολύωρη προσπάθεια. Ας πάρουµε όµως τα πράγµατα από την αρχή! Το ότι η Γ Λυκείου είναι υπεύθυνη για τη γιορτή του Πολυτεχνείου είναι κάτι που ισχύει από παλιά. Έτσι γνωρίζοντας την υποχρέωση και την ευθύνη ως τάξη, είχαµε αρχίσει να συζητάµε για το στήσιµο της γιορτής από τα τέλη του Οκτώβρη. Η κλασική έως τώρα- µορφή της γιορτής δηλαδή το να διαβάσουµε κάποια κείµενα ή να τραγουδήσουµε κάποια τραγούδια µας φαινόταν ανιαρή. Έτσι οι ιδέες για να γίνει κάτι διαφορετικό έρχονται η µία µετά την άλλη και στο τέλος η απόφαση για τη θεατρική παράσταση πάρθηκε οµόφωνα. Όµως αυτό ήταν κάτι που απαιτούσε πολλές θυσίες και έτσι από τις αρχές του Νοέµβρη όλοι ριχτήκαµε στη δουλειά! Το αποτέλεσµα αν µη τι άλλο ήταν τέλειο και τίποτε δεν είχε να ζηλέψει από αυτά που παρακολουθούµε στην τηλεόραση. Οι µέρες πέρασαν πολύ γρήγορα, η µέρα της γιορτής είχε φτάσει! Αφού όλοι τακτοποιήθηκαν στις θέσεις τους κι ύστερα από ένα σύντοµο λόγο της κας Καλαϊτζάκη η παράσταση άρχισε! Αριστερά είναι στηµένο ένα µικρό καφενείο πέντε φοιτητές (Κατράκης Ε., Αλυγιζάκη Α., Γυαλινάκη Ε., Κοτζαµπασάκη Α., Νταµπακάκη Α.) παίζουν αµέριµνοι τάβλι, ενώ ένας χαφιές της Ασφάλειας (Τσιβλάκης Α.) τους κοιτάζει καχύποπτα. Μετά από λίγο ο χαφιές πληρώνει τον καφετζή ( αµοράκη Α.) και αποχωρεί. Αµέσως από τα µπουφάν των φοιτητών βγαίνουν εφηµερίδες και αρχίζουν µε ένταση να τις διαβάζουν. Είναι παραµονή της 17 ης Νοεµβρίου 1973 και οι φοιτητές συζητούν για το πότε πρέπει να µπουν στο Πολυτεχνείο. Εκείνη τη στιγµή µετά από νεύµα του καφετζή κρύβουν τις εφηµερίδες. Ένας αστυνοµικός έχει µπει στο καφενείο και περιεργάζεται την παρέα των φοιτητών (που τώρα παίζουν πάλι τάβλι). Τους κάνει παρατήρηση αφού απαγορεύονταν οι συγκεντρώσεις πολλών ατόµων και έπειτα αποµακρύνει έναν φοιτητή από την παρέα για εξακρίβωση στοιχείων. Την ίδια ακριβώς στιγµή ένας άλλος φοιτητής (Βιδαλάκης Ε.) µπαίνει τρέχοντας στο καφενείο. Ενώ οι κοπέλες της παρέας του κάνουν νόηµα να φύγει, αυτός πλησιάζει και τους ανακοινώνει πως είναι ανάγκη να µπουν στο Πολυτεχνείο. Πριν προλάβει καλά-καλά να τελειώσει τη φράση του γίνεται αντιληπτός από τον αστυνοµικό, ο οποίος αρχίζει να τον καταδιώκει. Ο προβολέας τώρα έχει στραφεί προς τα δεξιά της σκηνής. Σε έναν µικρό φορητό πίνακα είναι αναρτηµένα τα εµβλήµατα της Χούντας γύρω από ένα τραπέζι συνεδριάζουν οι χουντικοί: ο Παπαδόπουλος ( αράκης Ν.) και άλλοι πρωτεργάτες του πραξικοπήµατος (τους υποδύονται οι Φιωτάκης Ν. και Ζουρίδης Α.). Στην αίθουσα συνεδριάσεων ο Παπαδόπουλος κάνει γνωστή τη κατάσταση στο Πολυτεχνείο και υπόσχεται τη λήψη σκληρών µέτρων για την αποκατάσταση της τάξης. Όταν τελειώνει το λόγο του, οι υπόλοιποι σηκώνονται όρθιοι, τον χειροκροτούν και όλοι µαζί αποχωρούν από τη σκηνή. Ακολουθεί η σκηνή της εξέγερσης. Φοιτητές και φοιτήτριες µέσα από το Πολυτεχνείο φωνάζουν συνθήµατα κατά της Χούντας: «Ψωµί, Παιδεία, Ελευθερία»! Ακούγεται η διακήρυξη από µια φοιτήτρια (Παναγιωτάκη Αικ.). Οι χουντικοί ξαναγυρίζουν στην αίθουσα συνεδριάσεων και ο Παπαδόπουλος ανακοινώνει την επέµβαση του στρατού και την «αποκατάστασης της τάξης» στο Πολυτεχνείο. Πίσω από την πύλη οι φοιτητές ξαναρχίζουν τα συνθήµατα και αρχίζει να εκπέµπει ο ραδιοφωνικός σταθµός η φοιτήτρια Μ. αµανάκη (Τσιµέλα Ειρ.) µαζί µε έναν συµφοιτητή της (Κατράκης Μ.) κάνουν έκκληση για ιατρική βοήθεια, αλλά και συµπαράσταση από τον αθηναϊκό λαό. υο φοιτήτριες (Τσιµέλα Ειρ. και Αλυγιζάκη Αν.) τραγουδούν µπροστά από την πύλη του Πολυτεχνείου. Ο ραδιοφωνικός σταθµός των φοιτητών εκπέµπει το τελευταίο µήνυµα λίγο πριν µπει το τανκ. Ένα λευκό πανί πέφτει µπροστά από την πόρτα και σλάιντς αρχίζουν να προβάλλονται κάνοντας πιο έντονο το ήδη συναισθηµατικά φορτισµένο κλίµα. Στα σλάιντς φαίνονται φοιτητές πεσµένοι στο έδαφος να δέχονται τα χτυπήµατα των αστυνοµικών στο πρόσωπο και στο σώµα χωρίς να µπορούν να κάνουν κάτι καθώς και η πτώση της πόρτας του πολυτεχνείου από τα άρµατα µάχης στην οποία εκατοντάδες φοιτητές ήταν σκαρφαλωµένοι. Η προβολή έχει τελειώσει. Πέντε µαυροφορεµένες κοπέλες, (Κοκολάκη Καλυψώ, Τσατσαρωνάκη Γεωργία, Βαρελάκη Μαρία Σκαλιδάκη Χρύσα, Ψαράκη ήµητρα) σε στιλ αρχαίας τραγωδίας εµφανίζονται µε αργό, ρυθµικό βηµατισµό, αφήνουν γαρύφαλλα µπροστά στην πόρτα του Πολυτεχνείου που τώρα είναι καλυµµένη µε τη Γαλανόλευκη. Έπειτα µία µία διαβάζει τον απολογισµό, ενώ η προτελευταία φωνάζει έπειτα από την ανάγνωση του κειµένου της το όνοµα του φοιτητή ιοµήδη Κοµνηνού (Βιδαλάκης Λευτέρης). Αυτός εµφανίζεται ως νεκρός πια, φορώντας ένα µατωµένο πουκάµισο κι όταν η τελευταία του χορού αρχίζει να διαβάζει τα ονόµατα των νεκρών φοιτητών, ο Κοµνηνός αρχίζει να σκίζει τα σύµβολα της χούντας, που µέχρι τότε δέσποζαν στην αίθουσα συνεδριάσεων των χουντικών, αποκαλύπτοντας έτσι τα σήµατα της ελευθερίας και της δηµοκρατίας. Μετά πιάνονται όλοι µαζί χέρι-χέρι και σταµατούν µπροστά από την πόρτα του Πολυτεχνείου. Στο µεταξύ, στην αίθουσα της δηµοκρατίας, γίνεται η δίκη του Παπαδόπουλου και των υπολοίπων χουντικών καταδικάζονται\n8 σε θάνατο, ποινή που τελικά δεν εφαρµόστηκε, αφού ως δηµοκρατικό πολίτευµα σεβαστήκαµε το δικαίωµα της ζωής ακόµα κι αυτών που την αφαίρεσαν από άλλους. Στο καφενείο τώρα το ηµερολόγιο δείχνει 17/11/2001. Οι καθηγητές που υποδύονται τους ενηλικιωµένους πια φοιτητές φτάνουν στο καφενείο για να πιουν καφέ, να δουν τον κυρ-βασίλη τον καφετζή, ο οποίος σιγοτραγουδάει το τραγούδι «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» κι έπειτα να πάνε ν αφήσουν από ένα λουλούδι στο πολυτεχνείο. Η επέτειος του Πολυτεχνείου τους ξυπνά παλιές µνήµες καθώς και την απορία αν η σηµερινή νεολαία θα µπορούσε να κάνει το ίδιο σε περίπτωση που το απαιτούσε η περίσταση. Η γιορτή-παράσταση έχει τελειώσει και όλοι µαζί µε δάκρυα στα µάτια κρατηµένοι χέρι-χέρι υποκλίνονται και τραγουδούν το τραγούδι: «Ένα το χελιδόνι» ενώ οι θεατές χειροκροτούν κατάπληκτοι και επίσης δακρυσµένοι. Κι εγώ θα τελειώσω εδώ το άρθρο µου µ ένα µεγάλο ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν και µε κάτι ακόµα: «Τα ιδανικά που πληγωθούνε µε τη βία αρχίζουνε αγώνα ιερό τυραννοφόνισσα αν γίνει η θυσία αναγεννά ελεύθερο λαό». Με αγάπη Γ Λυκείου Παλαιοχώρας Οι στίχοι που ακολουθούν είναι από ένα τραγούδι µου που ακούστηκε στη διάρκεια της παράστασης. 1 ΠΙΣΩ ΑΠ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΤΑ ΓΚΡΙΖΑ ΤΗ ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΗ ΠΟΡΤΑ ΤΗ ΒΑΡΙΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΧΕΡΙΑ ΚΑΡΦΩΜΕΝΑ ΕΚΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 2 ΚΡΑΤΑΩ ΜΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΑΙ ΣΥ ΑΠ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΡΕΧΕΙ ΕΝΑ ΑΚΡΥ ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΘΑ ΜΑΙ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ 3 ΟΙ ΕΡΠΥΣΤΡΙΕΣ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ ΣΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΨΗΛΑ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΝ Ν ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ Σ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ 4 ΚΡΑΤΑ ΜΟΥ ΣΦΙΧΤΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΝ ΑΓΕΡΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΟΠΟΥ ΠΑΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΠΑΣ ΟΠΟΥ ΠΑΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Φωτεινή Τσιτσιδοπούλου Το βιβλίο που σας προτείνω αυτόν το µήνα είναι το µυθιστόρηµα η «Ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη. Πρόκειται για µια σειρά από αυτοτελείς ιστορίες βγαλµένες από τα οδυνηρά γεγονότα του Α` Παγκοσµίου πολέµου 1 και την µακροχρόνια παραµονή των στρατιωτών στα χαρακώµατα. Ένας απ αυτούς ήταν και ο λοχίας Κωστούλας (Μυριβήλης) ο οποίος άρχισε να σχεδιάζει το βιβλίο µέσα στα χαρακώµατα στο Μακεδονικό µέτωπο καθώς και ο ίδιος πολέµησε ως εθελοντής. Είναι γραµµένο µε µορφή επιστολών που έγραφε ο λοχίας, συµπολεµιστής του Μυριβήλη, Κωστούλας στην αγαπηµένη του, που όµως ο ξαφνικός του θάνατος δεν του επέτρεψε να τις στείλει. Το απλό του ύφος, οι πολύ παραστατικές εικόνες και οι έντονες συναισθηµατικές καταστάσεις που βιώνουν οι ήρωες όπως ο φόβος του θανάτου η απελπισία η εξαθλίωση αλλά και η ελπίδα, η αγάπη, η φιλία κερδίζουν αµέσως τον αναγνώστη. Πρόκειται για ένα δυνατό µυθιστόρηµα µε διάχυτο τον αντιπολεµικό του χαρακτήρα σε όλο το βιβλίο καθώς δίνεται άµεσα η φρίκη του πολέµου. Σκοπός του συγγραφέα είναι να διδάξει επόµενες τις γενιές για το τι εστί πόλεµος, αλλά και τι εστί ειρήνη. Έτσι η «Ζωή εν τάφω» κατατάσσεται στα µυθιστορήµατα µε διαχρονικό χαρακτήρα, ένα από τα πολυτιµότερα έργα της νεότερης λογοτεχνίας µας.\n9 1 Ο Μυριβήλης αρχίζει την «Ζωή εν τάφω» όταν υπηρετεί στη Μεραρχία Αρχιπελάγους κατά τη διάρκεια του α' παγκοσµίου πολέµου στην προκάλυψη του Μοναστηρίου. Αρχικά θα δηµοσιευθεί σε 24 συνέχειες στο περιοδικό «Καµπάνα» Το 1924 εκδίδεται σε βιβλίο. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Το πόδι απόψε το νιώθω πολύ καλύτερα. Μου 'ρχεται να σηκωθώ σιγά σιγά, να προχωρέσω µέσα στο σιωπηλό χαράκωµα. Είναι πολύ παράξενο το χαράκωµα µε τόσο φως. Φέγγει σαν µέρα και όµως δεν έχει φόβο. Το φεγγαρόφωτο από µακριά, σα δεν αντιλαµπίζει σε γυαλιστερό µέταλλο, δεν ξεσκεπάζει τίποτε. Μπορώ το λοιπόν να περπατώ λεύτερα κάτω από τον αχνό πέπλο του που προστατεύει σαν ασηµί σκοτάδι. Για µια στιγµή πάλι µου περνά η ιδέα πως ετούτη η µοναξιά είναι αληθινή. Πως τάχα σηκώθηκαν όλοι και φύγανε και µ' άφησαν µονάχον, ολοµόναχον εδώ πάνω. Τότες µια κρυάδα περνά, λεπίδι, την καρδιά µου. Θα προτιµούσα να ξέρω πως ζούνε γύρω µου κρυµµένοι άνθρωποι, κι ας ήτανε µόνο οχτροί. Προχώρεσα ως την άκρη του χαρακώµατος του λόχου µας. Ως την έβγαση των συρµατοπλεγµάτων. Εκεί είναι µια µυστική πόρτα που σφαλνά µ' ένα αδράχτι οπλισµένο µε αγκαθωτά τέλια. Επειδή το µέρος είναι ένα νταµάρι όλο πέτρα και δε σκάβεται, σήκωσαν ένα προκάλυµµα µε γεώσακους. 'Ετσι λένε κάτι σακιά γεµάτα µε χώµα που µ' αυτά οχυρώνουν τα πετρώδικα χαρακώµατα. Τα τσουβάλια αυτά κείτουντ' εδώ χρόνον - καιρό έτσι. Θα φάγαν υγρασίες, βροχάδες, χιόνια και ήλιους. 'Ηρθαν και σάπισαν από νερά, ο ήλιος τα τσουρούφλισε και τα 'καψε. Τραβώ το δάχτυλό µου πάνω τους. Λιώνει η λινάτσα. Σαν τα ξεθαµµένα ρούχα των πεθαµένων που ξεφτάνε, σταχτωµένα, µε το πρώτο άγγιγµα. Είναι τσουβαλάκια φουσκωµένα κάργα, όπως τα πρωτογέµισαν. Αλλά πάλι κρεµάζουν σαχλά, µισοαδειανά. Κάτου από το δυνατό φεγγάρι µοιάζουν µε ψοφίµια σκυλιών, άλλα πρισµένα κι άλλα ξαντεριασµένα, σωριασµένα τόνα πάνου στ' άλλο. Από δω το θέαµα θα 'ναι πιο όµορφο. Τώρα το κρυµµένο ποτάµι ακούγεται καλύτερα όπως φωνάζει µακριά, µες από τη βαθιά κοίτη του. Θέλω να βγάλω το κεφάλι ψηλά από το προπέτασµα, να ιδώ πέρα. Αν µπορούσα µάλιστα θα καβαλίκευα το χαράκωµα. Ακουµπώ το µπαστούνι στο τοίχωµα, σηκώνουµαι στη µύτη της αρβύλας του γερού µου ποδιού και γαντζώνω τα δάχτυλα στους γεώσακους που 'ναι πάνω - πάνω. 'Ενας απ' αυτούς λιώνει µε µιας κι αδειάζει τον άµµο του πάνω µου. Λοιπόν τότες έγινε µιαν αποκάλυψη! Μόλις ξεφούσκωσε αυτό το σακί, χαµήλωσε η καµπούρα του και ξεσκέπασε στα µάτια µου µια µικρήν ευτυχία. Αχ, µου 'καµε τόσο καλό στην ψυχή, λίγο ακόµα και θα πατούσα µια τσιριξιά χαρά. 'Ηταν ένα λουλούδι εκεί! Συλλογίσου. 'Ενα λουλούδι είχε φυτρώσει εκεί µέσα στους σαπρακιασµένους γεώσακους. Και µου φανερώθηκε έτσι ξαφνικά τούτη τη νύχτα που 'ναι γιοµάτη θάµατα. Απόµεινα να το βλέπω σχεδόν τροµαγµένος. Τ' άγγισα µε χτυποκάρδι, όπως αγγίζεις ένα βρέφος στο µάγουλο. Είναι µια παπαρούνα. Μια τόση δα µεγάλη, καλοθρεµµένη παπαρούνα, ανοιγµένη σαν µικρή βελουδένια φούχτα. Αν µπορούσε να τη χαρεί κανένας µέσα στο φως του ήλιου, θα 'βλεπε πως ήταν άλικη, µ' έναν µαύρο σταυρό στην καρδιά, µε µια τούφα µαβιές βλεφαρίδες στη µέση. Είναι καλοθρεµµένο λουλούδι, γεµάτο χαρά, χρώµατα και γεροσύνη. Το τσουνί* του είναι ντούρο και χνουδάτο. 'Εχει κι ένα κόµπο που δεν άνοιξε ακόµα. Κάθεται κλεισµένος σφιχτά µέσα στην πράσινη φασκιά του και περιµένει την ώρα του. Μα δεν θ' αργήσει ν' ανοίξει κι αυτός. Και θα 'ναι δυο λουλούδια τότες! υο λουλούδια µέσα στο περιβόλι του Θανάτου. Αιστάνουµαι συγκινηµένος ξαφνικά ως τα κατάβαθα της ψυχής. Ακουµπώ πάνω στο προπέτασµα σαν να κουράστηκα ξαφνικά πολύ. Από µέσα µου αναβρύζουν δάκρυα απολυτρωτικά. Στέκουµαι έτσι πολλήν ώρα, µε το κεφάλι όλο χώµατα, ακουµπισµένο στα σαπισµένα σακιά. Με δυο δάχτυλα λαφριά, προσεχτικά, αγγίζω την παπαρούνα. Ξαφνικά µε γεµίζει µια έγνια, µια ζωηρή ανησυχία πως κάτι µπορεί να πάθει τούτο το λουλούδι, που µ' αυτό µου αποκαλύφθηκε απόψε ο Θεός. Παίρνω τότες στη ράχη ένα γερό τσουβάλι (δαγκάνω τα χείλια από την ξαφνική σουβλιά του ποδιού), και τ' ακουµπώ µε προφύλαξη µπροστά στο λουλούδι. 'Ετσι λέω θα 'ναι πάλι κρυµµένο για όλους τους άλλους. Χαµογελώ πονηρά. Κατόπι σηκώνουµαι ξανά στα νύχια κι απλώνω το µπράτσο έξω. Ναι. Το άγγισα λοιπόν πάλι! Τρεµουλιάζω από ευτυχία. Νιώθω τα τρυφερά πέταλα στις ρώγες των δαχτύλων. Είναι µια ανεπάντεχη χαρά της αφής. Μέσα στο χέρι µου µυρµιδίζει µια γλυκιά ανατριχίλα. Ανεβαίνει ως τη ράχη. Είναι σαν να πεταλουδίζουν πάνω στην επιδερµίδα τα µατόκλαδα µιας αγαπηµένης γυναίκας. Φίλησα τις ρώγες των δαχτύλων µου. Είπα σιγά σιγά: -Καληνύχτα... καληνύχτα και να 'σαι βλογηµένη.\n10 Γύρισα γρήγορα στ' αµπρί. Ας µπορούσα να κάµω µια µεγάλη φωταψία... Να κρεµάσω παντού σηµαίες και στεφάνια! 'Αναψα στο λυχνάρι τέσσερα φιτίλια και τώρα πασχίζω να τη χωρέσω εδώ µέσα, µέσα σε µια τόσο µικρή γούβα, µια τόσο µεγάλη χαρά. Η ψυχή µου χορεύει σαν µεγάλη πεταλούδα. Χαµογελώ ξαπλωµένος ανάσκελα. Κάτι τραγουδάει µέσα µου. Τ' αφουγκράζοµαι. Είναι ένα παιδιάτικο τραγούδι: Φεγγαράκι µου λαµπρό... ΕΙ ΗΣΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ Τα άρθρα που ακολουθούν αναδηµοσιεύονται µε περικοπές λόγω χώρου- από τον ηµερήσιο ή εβδοµαδιαίο Τύπο. Πιστεύουµε ότι τα θέµατα που θίγουν πρέπει να προβληµατίσουν γόνιµα µαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Τα αναδηµοσιεύουµε λοιπόν γιατί θεωρούµε ότι αξίζουν µια δεύτερη, προσεκτική, ανάγνωση. ΟΟΣΑ: Ουραγοί στις επιδόσεις οι Έλληνες µαθητές Την 25η θέση στη γλώσσα και τις επιστήµες και την 28η στα µαθηµατικά καταλαµβάνει η χώρα µας, µεταξύ 31 χωρών του ΟΟΣΑ, σύµφωνα µε έκθεση του Οργανισµού σε δείγµα µαθητών ηλικίας έως 15 ετών, σε γνωστικές περιοχές του αναγνωστικού, µαθηµατικού και επιστηµονικού αλφαβητισµού. Οι Ελληνες µαθητές αντιµετωπίζουν πρόβληµα όσον αφορά στη δεξιότητα ερµηνείας κειµένων, εµφανίζουν χαµηλές επιδόσεις σε σχέση µε το µαθηµατικό αλφαβητισµό και διαθέτουν περιορισµένη γνώση σχετικά µε τον επιστηµονικό αλφαβητισµό. Κι όλα αυτά ουσιαστικά οφείλονται -κατά την έκθεση που ήδη δηµοσιεύθηκε στη βρετανική εφηµερίδα «Γκάρντιαν»- στη χαµηλή χρηµατοδότηση, καθώς η Ελλάδα δαπανά το µικρότερο ποσό του κατά κεφαλήν εισοδήµατος για την εκπαίδευση και συγκεκριµένα το 3,5% έναντι του 5,1% του µέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ. Οσον αφορά στις επιδόσεις κατά φύλο, τα κορίτσια υπερτερούν στον αναγνωστικό και τον επιστηµονικό αλφαβητισµό και τα αγόρια στο µαθηµατικό. ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ - Τρίτη, 4 εκεµβρίου :25 ΤΟ 35% ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΤΣΙΓΑΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ Η νεολαία καπνίζει και καµαρώνει γι' αυτό, γιατί πιστεύει πως έτσι µιµείται τα πρότυπά της. Η νεολαία καπνίζει και το ευχαριστιέται, θεωρώντας ότι µε αυτόν τον τρόπο αντιδρά στις όποιες µορφές πίεσης υφίσταται από το κοινωνικό περιβάλλον. Τα κορίτσια που µεγαλώνουν στα αστικά κέντρα καπνίζουν περισσότερο από τα αγόρια, επιχειρώντας να «φιλτράρουν» την ισότητα των φύλων µέσα από µία κακή, αλλά «εντυπωσιακή» συνήθεια... ( ) Με επιδόσεις... φουγάρου τουλάχιστον 10 τσιγάρα ηµερησίως εµφανίζεται το 36,3% των κοριτσιών και το 33,7% των αγοριών και των τριών τάξεων των Λυκείων της Θεσσαλονίκης (µέσος όρος 35%). Αντίστοιχα, στη υτική Μακεδονία καπνίζει το 33,3% των αγοριών και το 26,1% των κοριτσιών (µέσος όρος 29,7%). Καπνίζουν από αντίδραση Στο ερώτηµα της έρευνας «γιατί καπνίζετε», το 43% των µαθητών απάντησε αφοπλιστικά «από αντίδραση», ενώ το 21% είπε πως ξεκίνησε το τσιγάρο επειδή «καπνίζει το πρότυπό µου». Το µεγαλύτερο ποσοστό αγοριών καπνιστών καταγράφεται στην πόλη της Καστοριάς (42,4%) και το µικρότερο στην πόλη των Γρεβενών (17,2%). Τα αντίστοιχα ποσοστά στα κορίτσια διαµορφώνονται σε 33,3% για την Κοζάνη και 14,1% για τα Γρεβενά. ( ) Σύµφωνα µε τους καθηγητές Πνευµονολογίας ηµήτρη Πατάκα και Λάζαρο Σιχλετίδη, οι Έλληνες έρχονται σε παγκόσµιο επίπεδο δεύτεροι στο κάπνισµα µετά τους Πολωνούς. Στη χώρα µας, το ποσοστό των καπνιστών αυξάνεται ετησίως κατά 5%, ενώ οι Έλληνες καπνιστές µικρών ηλικιών εµφανίζουν σε µεγαλύτερο ποσοστό από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους καρκίνο του πνεύµονος. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν επίσης πως τα νέα περιστατικά καρκίνου στην Ελλάδα τα οποία οφείλονται σε νόσους που προκαλεί το κάπνισµα ανέρχονται ετησίως σε ΒΟΥΛΑ ΚΕΧΑΓΙΑ - ΤΑ ΝΕΑ, Η µάστιγα ΕΦΤΑΣΕ, δυστυχώς, η Ελλάδα να έχει τη θλιβερή και τραγική πρωτιά στην Ευρώπη στις τάσεις θανάτων, που συνδέονται µε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, σύµφωνα µε τα στοιχεία της έκθεσης 2001 του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης των Ναρκωτικών και της Τοξικοµανίας. ΣΥΓΚΑΤΑΛΕΓΕΤΑΙ η Ελλάδα στις χώρες όπου σηµειώθηκε αύξηση της χρήσης ηρωΐνης, του ναρκωτικού που συνδέεται µε το έγκληµα, τη µετάδοση µολυσµατικών ασθενειών (µε την ενδοφλέβια χρήση) και βεβαίως µε θανάτους, που αυξήθηκαν κατά 9 φορές την τελευταία 15ετία στη χώρα µας.παραλληλα µε την αύξηση της\n11 χρήσης, επταπλασιάστηκαν και οι συλλήψεις για ναρκωτικά στην Ελλάδα από το 1986 έως σήµερα και ανάλογα οι φυλακίσεις, όπως και σε άλλες χώρες, που διατηρούν αυστηρά µέτρα καταστολής. ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ στην έκθεση ότι οι προβληµατικοί χρήστες ναρκωτικών ουσιών είναι περισσότεροι από τους µισούς τροφίµους των φυλακών. Αυτό σηµαίνει ότι η φυλάκιση είναι ο πλέον αναποτελεσµατικός τρόπος αντιµετώπισης του προβλήµατος των ναρκωτικών. ( ) ΕΝ ΑΠΟ Ι ΕΙ, λοιπόν, η καταστολή. ( ) ΑΝΤΙΘΕΤΑ, στις χώρες όπου εφαρµόζονται συντηρητικές πολιτικές και µέτρα καταστολής (αναφέρεται η Σουηδία ως παράδειγµα) αυξάνονται οι συνέπειες από τη χρήση των ουσιών, παράλληλα µε την αύξηση της διάδοσης. ΥΣΤΥΧΩΣ, η Ελλάδα βρίσκεται στη λεγόµενη «βαλκανική οδό» διαµετακόµισης και αποθήκευσης ναρκωτικών και κυρίως ηρωίνης, από τη χρήση της οποίας προκαλούνται και περισσότεροι θάνατοι, οι οποίοι πλέον αντιµετωπίζονται στατιστικά, όπως και οι θάνατοι από τροχαία! εν µπορεί η Ελλάδα να αντιµετωπίσει το πρόβληµα µόνη της. Και η Ευρωπαϊκή Ενωση µόλις τώρα άρχισε να συζητά την ενίσχυση µιας πολιτικής για την πρόληψη. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/11/2001 Σταµατούν το σχολείο λόγω οικογένειας Η σχολική εγκατάλειψη αυξάνεται παράλληλα µε την αναλογία αγοριών στο σχολείο και τα τετραγωνικά µέτρα ακάλυπτου χώρου ανά µαθητή (όσο λιγότερα, τόσο χειρότερα), ενώ µειώνεται όσο αυξάνεται ο µέσος όρος της βαθµολογίας των µαθητών. Οι κυριότεροι λόγοι, είναι οι οικογενειακοί (εδώ πιθανώς υποκρύπτονται και οικονοµικοί λόγοι), οι µειωµένες επιδόσεις, η αδυναµία παρακολούθησης, η αδιαφορία για το αντικείµενο, η εργασία και η παλιννόστηση. Οι υψηλές επιδόσεις στα µαθήµατα αποτελούν τη βασική «ασπίδα» για τη σχολική εγκατάλειψη. Οπως προκύπτει από την έρευνα, οι καλοί µαθητές ταυτίζονται µε το γυναικείο φύλο, την ελληνική υπηκοότητα (οι αλλοδαποί µειονεκτούν), την προέλευση από ηµιαστικές περιοχές, το µεγάλο αριθµό µαθητών στο σχολείο, τη µόνιµη διαµονή του µαθητή στην περιοχή του σχολείου και την καλή σχέση µε τους γονείς του, αλλά και τους καθηγητές. Ο µαθητής-θύµα συνήθως έχει χαµηλές επιδόσεις. Σε ερώτηση προς τους µαθητές λυκείου για το «αν αισθάνονται ότι κάτι τους απειλεί µέσα στην οικογένεια, το σχολείο ή την κοινωνία», απάντησε καταφατικά το 28,1%. Ως πρώτη απειλή θεωρείται «η απώλεια των αξιών, των ιδανικών, της ταυτότητας και της ηθικής υπόστασης», που απασχολεί το 1,1% των εφήβων. «Η κοινωνία, το κράτος, οι νόµοι, το σύστηµα, η αστυνόµευση, η έλλειψη ελευθερίας, οι προκαταλήψεις και οι διακρίσεις µεταξύ των δύο φύλων ή των φυλών» προκαλούν ανησυχία στο 1% των εφήβων. Το 0,6% νιώθει ότι κινδυνεύει από την εγκληµατικότητα. Ως µεγαλύτερη δυσκολία, το 16,1% των µαθητών λυκείου θεωρεί την επαγγελµατική αποκατάσταση, ως δεύτερη την ανεργία (15,7%) και ως τρίτη τα ναρκωτικά (10,3%). ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 11/11/2001 Από τα έξι στο µεροκάµατο ( ) Σύµφωνα µε τα επίσηµα στοιχεία νέοι ηλικίας 14 έως 19 ετών εργάζονται στη χώρα µας και από αυτούς, είναι παιδιά 14 χρόνων, ενώ περισσότεροι από 17 χιλιάδες έφηβοι αναπνέουν τη σκόνη των ελληνικών ορυχείων και λατοµείων. *Ο κατάλογος της παιδικής εκµετάλλευσης δεν σταµατάει εδώ. Σε υπολογίζονται τα «παιδιά των φαναριών» ηλικίας 2 έως 15 ετών, ελληνόπουλα και µετανάστες, σύµφωνα µε έρευνα της UNICEF που διεξήγαγε η εταιρεία «ΑΛΚΟ». Αυτά «αποφέρουν κατά τις συντηρητικότερες προβλέψεις επίσης περίπου 1 δισ. στους "εργοδότες" τους». *Το 21% δήλωσαν ότι «εργοδότης» τους δεν είναι κάποιος από τους γονείς του. Μάλιστα το 10,9% είπε ότι τους επιβάλλονται τιµωρίες αν δεν θελήσουν να πάνε για δουλειά ή κάνουν µικρή είσπραξη. *Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που αφορούν µόνο τους αυτόχθονες εφήβους, αποκαλύπτουν ότι η πλειονότητα (63,4%) των νέων παιδιών ηλικίας 14 χρόνων, από τους δηλαδή οι 3.053, εργάζεται στην αγροτική παραγωγή. Η επόµενη πολυπληθέστερη επαγγελµατική κατηγορία είναι το εµπόριο (664 έφηβοι). Επίσης 556 παιδιά εργάζονται σε λατοµεία και ορυχεία και 273 σε οικοδοµικές εργασίες.\n12 *Περίπου ίδια είναι η εικόνα και για την αµέσως επόµενη ηλικιακή οµάδα (15 έως 19 χρόνων), όσον αφορά τις επαγγελµατικές οµάδες όπου παρατηρείται µεγαλύτερη συσσώρευση εργαζόµενων παιδιών. Ετσι, εργάζονται στο γεωργικό και τον κτηνοτροφικό τοµέα, σε ορυχεία-λατοµεία, απασχολούνται σε οικοδοµικές εργασίες και παιδιά στον τουρισµό, σε ξενοδοχεία δηλαδή και εστιατόρια. *Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι τα φθηνά εργατικά χέρια των 14 έως 19 ετών πραγµατοποιούν σκληρές και ανθυγεινές δουλειές, εγκαταλείποντας στις περισσότερες των περιπτώσεων οριστικά το σχολείο και δη την υποχρεωτική εκπαίδευση. Η σύνδεση της µαθητικής διαρροής µε την παιδική εργασία γίνεται εµφανής κι από την τελευταία έκθεση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου: Τα 100 γυµνάσια που εµφανίζουν τα µεγαλύτερα ποσοστά διαρροής µαθητών βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές- τη στιγµή που το µεγαλύτερο ποσοστό εφήβων που βγαίνει στην αγορά εργασίας απασχολείται στην αγροτική παραγωγή. «Ο πιο απλός και αποτελεσµατικός τρόπος για να σταµατήσει το κύµα των παιδιών σχολικής ηλικίας προς τις επικίνδυνες µορφές εργασίας είναι η επέκταση και η βελτίωση της εκπαίδευσης, ώστε να τα προσελκύσει και να τα διατηρήσει», επισηµαίνεται από το ελληνικό παράρτηµα της Unicef. Ωστόσο, τα στοιχεία της έρευνας είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν αποτυπώνουν την πραγµατική εικόνα. Στις παραπάνω κατηγορίες δεν συµπεριλαµβάνονται τα ανήλικα παιδιά, αυτά που αυτοαπασχολούνται, τα ανασφάλιστα, αυτά που δουλεύουν σε οικογενειακές επιχειρήσεις και τα παιδιά των οικονοµικών προσφύγων και των λαθροµεταναστών. Το παζλ όµως συµπληρώνεται από την έρευνα της Unicef που διεξήχθη µε τη µέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων, σε 75 γεωγραφικούς τοµείς του λεκανοπεδίου. Από τα 955 παιδιά ηλικίας 2 έως 15 χρόνων, το 61% είναι αγόρια. *Το 10% είναι 2 έως 5 ετών και το 33% 10 έως 12 χρόνων. Ελληνες πολίτες είναι το 44,1%, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά είναι µετανάστες και πρόσφυγες στη χώρα µας. *Η εθνικότητα που υπερτερεί είναι παιδιά αλβανικής καταγωγής µε 28,1%. Ακολουθούν οι έλληνες τσιγγάνοι, µε 23,6%, το 11,4% έλληνες µουσουλµάνοι. *Το 40,4% των παιδιών είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, το 33,4% µουσουλµάνοι και το 13,8% δήλωσε πως δεν γνωρίζει το θρήσκευµά του. *Η έρευνα κατέδειξε επίσης ότι τα παιδιά των φαναριών κατοικούν σε παλιές µονοκατοικίες, υπόγεια, σκηνές, πρόχειρους καταυλισµούς, ακόµα και σε βαγόνια και εγκαταλελειµµένα αυτοκίνητα, ενώ το 2% δήλωσαν άστεγα. *Θλιβερή διαπίστωση της έρευνας είναι επίσης το σκληρό «ωράριο εργασίας». Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών αυτών εργάζεται καθ'όλη τη διάρκεια της ηµέρας. Το 26% δουλεύει πρωί και απόγευµα και το 24% όλη την ηµέρα. Κατά συνέπεια, έχει διακόψει το σχολείο το 67%, το 13% πηγαίνει σπάνια και το 20% παρακολουθεί τα µαθήµατά του κανονικά. *Η µέση ηµερήσια είσπραξη κάθε παιδιού ανέρχεται σε 7 µε 8 χιλιάδες δραχµές. «Μεροκάµατο» µεγάλου κόπου και οι µικροί βιοπαλαιστές το γνωρίζουν πολύ καλά πόσο δύσκολα βγήκε ο επιούσιος Ισως γι' αυτό κάποιο από αυτά στην ερώτηση «τι θα κάνεις όταν µεγαλώσεις» απάντησε «θέλω να έχω κάτι να τρώω»... ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 29/04/2001\n13 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ώρο στο Χριστό Σ ένα µακρινό χωριό κάθε Χριστούγεννα ο παπάς έκανε µια φάτνη µέσα στην εκκλησία την παραµονή των Χριστουγέννων. Ο κάθε άνθρωπος από αυτό το χωριό την ηµέρα των Χριστουγέννων άναβε ένα κερί και άφηνε το δικό δώρο δίπλα στην εικόνα. Ένα κοριτσάκι, η Μαρία, πήγαινε κάθε χρόνο στην εκκλησία, αλλά τώρα δεν µπορούσε να πάει γιατί δεν είχε χρήµατα τα αγοράσει δώρο στο Χριστό, δηλαδή στην εικόνα Του που είχαν στολίσει. Την ώρα που χτυπούσε η καµπάνα ο παπάς, η Μαρία µπήκε δειλά - δειλά στην εκκλησία και κάθισε πίσω από µια κολόνα. Όλοι οι άνθρωποι άναβαν το κεράκι και πρόσφεραν στο µικρό Χριστό από ένα δώρο. Η Μαρία έφυγε κλαίγοντας από την εκκλησία για να πάει στο σπίτι της. Καθώς έφευγε, µια γριούλα την σταµάτησε και την ρώτησε γιατί κλαίει. Εκείνη της απάντησε ότι κλαίει γιατί δεν έχει χρήµατα να αγοράσει δώρο στο Χριστό. Η γριούλα της είπε να µαζέψει θάµνους και να τους πάει στο Χριστό. Αυτή τους µάζεψε, γύρισε να ρωτήσει την γριούλα αν φτάνουν, αλλά εκείνη είχε φύγει. Τότε η Μαρία πριν µπει στην εκκλησία είπε: «Συγγνώµη Παναγίτσα µου αλλά δεν έχω χρήµατα να αγοράσω δώρο στο Χριστό και έφερα αυτά εδώ.» Όλοι µέσα στην εκκλησία γελούσαν, επειδή πήγε τους θάµνους δίπλα στην εικόνα του Χριστού. Τότε οι θάµνοι άνοιξαν και έγιναν αµέτρητα κόκκινα αστράκια. Και αυτό ήταν το καλύτερο δώρο που πήρε ο Χριστός! Μελαχρινέ µου αστερινέ γλυκιά µου αµαρτία απέναντι σου κάθοµαι και δoς µου σηµασία Τέσσερα µήλα έχει η µηλιά στο πιο ψηλό κλωνάρι κι άλλα παιδιά έχει η µάνα σου µα συ είσαι το καµάρι ΜΑΝΤΙΝΑ ΕΣ Πίσω µου σ έχω σατανά µπροστά µου σ έχω ενιάρι και την κερά µου στην καρδιά έχω µαργαριτάρι Εγώ θαυµάζω το κερί για την υποµονή του που στέκεται πάντα ορθό κι ας λιώνει το κορµί του Μελαχρινέ µου αστερινέ έλα στην αγκαλιά µου κουράστηκα να σε θωρώ µονάχα στα όνειρα µου Την τελευταία µαχαιριά την έπαιξε σκοτάδι όταν µου είπε αγάπη µου χωρίζουµε ένα βράδυ Σε παίδευα πάρα πολύ για να σε δοκιµάσω και τη δική σου την καρδιά καλύτερα να µάθω Ήθελα να µαι σύννεφο να µε φυσά τ αγέρι να µε φυσήξει µια βραδιά κοντά σου να µε φέρει ΑΛΟΓΑ Το άλογο είναι αχώριστος σύντροφος του ανθρώπου ήδη από πρώτα βήµατα του πολιτισµού. Στις αγροτικές εργασίες, στις συγκοινωνίες και µεταφορές τις, αλλά δυστυχώς και στους πολέµους. Μάρτυρας αδιάψευστος είναι οι τοιχογραφίες που στόλιζαν τα σπήλαια, τις πρώτες κατοικίες των προϊστορικών ανθρώπων. Το άλογο είναι θηλαστικό και ανήκει στην ίδια οικογένεια µε τις ζέβρες και τα γαϊδουράκια. Γνωστό για την οµορφιά, την ταχύτητα, την δύναµη και την ανθεκτικότητα του, το άλογο έχει κοντό, γυαλιστερό τρίχωµα σε µαύρο, καφέ, λευκό, γκρι ή\n14 κρεµ χρώµα, µακριά χαίτη και ουρά, που κάποιες φορές είναι διαφορετικού χρώµατος από το υπόλοιπο σώµα. Το µέγεθος ποικίλλει, αλλά τα κοινά άλογα ιππασίας φτάνουν το ενάµισι µέτρο σε ύψος και τα πεντακόσια κιλά σε βάρος Ξέρετε πως προήλθε η φράση «πράσιν άλογα» που τη λέµε όταν θέλουµε να χαρακτηρίσουµε κάτι ως υπερβολικό, ψεύτικο ή απίθανο;! Το άλογο τρέχει µε ταχύτητα περίπου 80 χιλιόµετρα την ώρα. Είναι δηλαδή δυο φορές πιο γρήγορο από έναν δροµέα ταχύτητας! ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΕΛΙ ΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΟΓΟ Τα αθάνατα άλογα του Αχιλλέα, τα πολεµικά άτια των ακριτικών και δηµοτικών τραγουδιών είναι δύο µόνο παραδείγµατα από τη λογοτεχνία για τη θέση που έχει το άλογο σ αυτήν. Μέσα από αυτόν τον πλούτο σας προτείνουµε τα παρακάτω αναγνώσµατα σχετικά µε τον παλιό τετράποδο φίλο µας: «Το βάφτισµα»,. Χατζής (Κείµενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α` Γυµνασίου). «Ο τρυφερός Γουίλλιαµ: αναµνήσεις ενός γέρικου αλόγου», Τζων Χωκς, ΩΚΕΑΝΙ Α. «Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας», Χρήστος Μπουλώτης, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. «Ιστορίες µε ζώα», τ. 5ος. Εκδόσεις ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ «Ιστορία ενός αλόγου και άλλες ιστορίες» Εµµ. Ροΐδης, ΠΑΤΑΚΗ. Σχολική εργασία της Γ Γυµνασίου µε αφορµή ένα δοκίµιο του Ε. Παπανούτσου. Είναι φιλία η σχέση δασκάλου µαθητή. Η σχέση αγαπητού δασκάλου και πιστού µαθητή είναι µια φιλία που αναπτύσσεται µε τον καιρό περνώντας µέσα από πολλά κύµατα. Αναπτύσσεται όµως. Και µπορούµε να πούνε µάλιστα ότι µιλάµε για µια φιλία αναµφισβήτητα υψηλού επιπέδου. Αρκετές φορές βλέπουµε η σχέση αυτή να εξελίσσεται ταχύτατα, ώστε να φτάνουµε σε ένα σηµείο επικοινωνίας µεταξύ αγαπητού δασκάλου και πιστού µαθητή καθηµερινής και πολύωρης. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς δεν έχει µόνο ο µαθητής ανάγκη το δάσκαλο, αλλά και ο δάσκαλος το µαθητή. Η σχέση αυτή βέβαια είναι επωφελής και για τους δυο, όταν ο καθένας συνειδητοποιήσει το βάρος της ευθύνης απέναντι στον άλλο. Πρόκειται δηλαδή για µια αµφίδροµη σχέση, όπου ο δάσκαλος προσφέρει γνώση και υποστήριξη στο µαθητή, ενώ ο µαθητής µε τη σειρά του αφοσίωση, πίστη και θαυµασµό. Επίσης ο δάσκαλος χαίρεται να βλέπει στο µαθητή τη δροσιά και την αγνότητα, τη λαχτάρα για τελειότητα και την παρθενική ορµή της νεανικής ψυχής για το αγαθό. Ταυτόχρονα ο δάσκαλος ξυπνά στον µαθητή την έφεση προς την αρετή. Φυσικά όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται σιγά-σιγά, ώστε ο µαθητής να καταφέρει να έρθει πιο κοντά στο δάσκαλο και να καταργηθεί ο πληθυντικός ευγενείας. Ο σεβασµός που αναπτύσσεται ανάµεσά τους είναι πια σεβασµός «φιλικός» και ισότιµος και όχι φόβος, όπως στην αρχή της γνωριµίας, όπου ο σεβασµός είναι αξεδιάλυτος µε την επιφυλακτικότητα και το φόβο. Γι αυτό συνήθως µια τέτοια φιλία δηµιουργείται προς το τέλος της σχολικής χρονιάς, αλλά κρατάει για χρόνια αφού πρόκειται για αληθινή φιλία. αράκης Νίκος Βλοντάκης Αντώνης Θεοδωράκης Νίκος Σύγκριση παράλληλων κειµένων (εργασία µαθητών) Ο ήρωας του ποιήµατος Σατραπεία φεύγει οδοιπορώντας για τα Σούσα, υποκύπτοντας στα πλούτη που του προσφέρει ο Αρταξέρξης. έχεται απελπισµένος πράγµατα που δεν τα θέλει. Αντίθετα οι Σπαρτιάτες Σπερθίας και Βούλης στο απόσπασµα από την Ιστορία του Ηροδότου προτιµούν να θυσιαστούν για την Ελλάδα. Πηγαίνουν στον Πέρση Βασιλιά προσφέροντας τη ζωή τους για να εξιλεωθούν οι Σπαρτιάτες, επειδή σκότωσαν τους Πέρσες κήρυκες. Ο Ξέρξης τους προτείνει να τους κρατήσει στην Αυλή του. Αυτοί όµως αρνούνται τις «σατραπείες και τα τέτοια». Αλέξης Τρακάκης Μπιορν Τσίλκε


Ντέγιαν Μιλοσέσκι: «Πηγαίνουμε στα παιχνίδια με δυο σχέδια» - Ilia.news\nΝτέγιαν Μιλοσέσκι: «Πηγαίνουμε στα παιχνίδια με δυο σχέδια»\nΜε τα καλύτερα λόγια τον Ηλειακό Βαρθολομιού μίλησε ο Ντέγιαν Μιλοσέσκι, ο οποίος δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τις σκέψεις του πριν από αυτό το παιχνίδι, τον πρώτο ημιτελικό της Α1 κατηγορίας στο Βαρθολομιό, την ερχόμενη Κυριακή. Ο Μιλοσέσκι, ήταν παρών στο Βαρθολομιό την περασμένη Κυριακή και είχε την ευκαιρία να πάρει μια πολύ καλή «γεύση» του προσεχούς αντιπάλου των Στρατηγών.\nΑρχικά ο προπονητής της ομάδας της Κρέστενας, έπλεξε το εγκώμιο του Ηλειακού: «Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον Ηλειακό, να αποκτήσω μια πλήρη και πολύ καλή εικόνα. Και το λέω αυτό, διότι φέτος δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω. Στο φιλικό που παίξαμε, νωρίς στην προετοιμασία, η ομάδα ήταν εντελώς διαφορετική. Βλέποντας το παιχνίδι με τον Αίαντα, διαπίστωσα πράγματι ότι ο Ξενοφών έχει μια πολύ καλή ομάδα. Συγχαρητήρια στον Μιχάλη για το σύνολο που έχει φτιάξει. Είναι μια ομάδα πειθαρχημένη, καλή, η οποία βγάζει ποιότητα. Μια ομάδα η οποία έχει παίκτες που κάνουν τη διαφορά. Από εκεί και πέρα, εντοπίσαμε τα σημεία στα οποία έχουν αδυναμίες και εκεί θα εστιάσουμε την προσπάθειά μας. Ελπίζω ότι θα γίνει ένα πάρα πολύ καλό παιχνίδι. Είμαστε δυο ομάδες με το ίδιο στιλ. Νομίζω ότι όποιος έρθει να δει το παιχνίδι θα αποζημιωθεί.\nΣε ερώτηση για το αν το γεγονός ότι έχουμε δυο ημίχρονα, ένα στο Βαρθολομιό και ένα στην έδρα του Ξενοφώντα, σημαίνει ότι θα αλλάξει κάτι στην τακτική προσέγγιση, απάντησε: «Νομίζω ότι θα αλλάξει. Πηγαίνουμε με δυο σχέδια. Θα παίξουμε με διαφορετικό στιλ στο πρώτο παιχνίδι. Όχι λόγω της έδρας, αλλά επειδή ακριβώς είναι το πρώτο παιχνίδι και θα πρέπει να ζυγίσουμε τον αντίπαλο. Θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε κάτι το οποίο θα δυσκολέψει τον Ηλειακό. Ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε. Έχουμε δουλέψει καλά αυτή την εβδομάδα και γνωρίζουμε καλά αυτό που πρέπει να κάνουμε».\nΠροηγούμενο άρθροΚύπελλο Ηλείας: 30 Μαρτίου και 6 Απριλίου οι διπλοί ημιτελικοί\nΕπόμενο άρθροΑλέξης Γαλάνης: «Οι πιθανότητες είναι μοιρασμένες…»


Ένα έξυπνο μυστικό που θα κάνει το άρωμά σου να έχει μεγαλύτερη διάρκεια | Όλα Για Την Γυναίκα\nΑρχική Ομορφιά Σώμα Ένα έξυπνο μυστικό που θα κάνει το άρωμά σου να έχει μεγαλύτερη...\nΕτοιμάζεσαι για την έξοδο σου, η ώρα περνά και εκεί που φτάνει η ώρα να φύγεις από το σπίτι, συνειδητοποιείς ότι το υπέροχο άρωμά σου είναι απλά μια ανάμνηση.\nΑλήθεια υπάρχει κάποιος τρόπος να κάνεις το άρωμα σου να έχει μεγαλύτερη διάρκεια, έτσι ώστε να αφήνεις το αρωματικό σου αποτύπωμα σε κάθε πέρασμά σου από το πρωί μέχρι το βράδυ; Σύμφωνα με το TikTok, υπάρχει!\nΠώς να κάνεις κάθε άρωμα να έχει μεγάλη διάρκεια\nΓια να κάνει το άρωμά σου να έχει μεγάλη διάρκεια, το μόνο που θα χρειαστείς είναι ένα παχύρευστο ενυδατικό προϊόν γέλης πετρελαίου, όπως η βαζελίνη. Εφάρμοσε μία μικρή ποσότητα προϊόντος στα σημεία παλμού -aka τις θερμότερες περιοχές του δέρματος, όπως εκείνες στους καρπούς, το λαιμό, την περιοχή πίσω από τα αυτά, το ντεκολτέ, το εσωτερικό των αγκώνων και των γονάτων- κι ύστερα ψέκασε το αγαπημένο σου άρωμα.\nΗ αλοιφή θα βοηθήσει το άρωμα να έχει μεγαλύτερη διάρκεια, όπως υποστηρίζουν οι hack lovers του TikTok, αλλά και οι beauty experts. Τα προϊόντα, όπως η βαζελίνη, είναι πλούσια σε λιπίδια, κι έτσι λειτουργούν σαν “αυτοκόλλητο” που κρατά το άρωμα στην επιδερμίδα για όσο το δυνατόν περισσότερο.\nΑν δεν έχεις βαζελίνη, μπορείς πριν αρωματιστείς, να εφαρμόσεις ακόμα και την αγαπημένη σου λοσιόν σώματος για να πετύχεις το ίδιο αποτέλεσμα. Προτίμησε εκείνες που περιέχουν ελαιόλαδο ή έλαιο αβοκάντο, που είναι πλούσια σε λιπίδια.\nΑν θέλεις το άρωμά σου να έχει ακόμα μεγαλύτερη διάρκεια, προτίμησε τα parfum κι απόφυγε τα eau de toilette. Καθώς είναι πιο συμπυκνωμένα και έχουν βάση τα έλαια, διαρκούν περισσότερο στην επιδερμίδα σε σύγκριση με τα eau de toilette, τα έλαια των οποίων τείνουν να είναι αραιωμένα σε νερό ή οινόπνευμα.


Το Eve Online στο κυνήγι εξωπλανητών | Gaming\n4 Μαρτίου 2017 , Από: Μαρίνα Χατζή\nΜε το κυνήγι μιας νέας Γης να είναι στο προσκήνιο αυτή την περίοδο, έρχεται το Eve Online για να αλλάξει τα δεδομένα των βιντεοπαιχνιδιών όπως τα ξέραμε. Η ισλανδική εταιρία ανάπτυξης video games CCP, ανακοίνωσε ότι οι επιστήμονες θα εκμεταλλευτούν την ισχυρή κοινότητα του Eve Online για να αναλύσουν πραγματικά αστρονομικά δεδομένα. Τα δεδομένα αυτά θα βοηθήσουν στην αναζήτηση εξωπλανητών, δηλαδή πλανητών έξω από το ηλιακό μας σύστημα.\nΣτις 22 Φεβρουαρίου 2017, η NASA ανακοίνωσε τον εντοπισμό 7 νέων εξωπλανητών που μοιάζουν με τη Γη. Οι 7 νέοι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από έναν ήλιο σε απόσταση 40 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα, στον αστερισμό του Υδροχόου.\nΠρόκειται για μια πολύ έξυπνη ιδέα, η οποία θα συνδέσει την επιστημονική έρευνα και τα βιντεοπαιχνίδια ως μία απρόσκοπτη εμπειρία παιχνιδιών.\nΟι ερευνητικές εργασίες, πλήρως ενσωματωμένες στο παιχνίδι, μπορούν να ανοίξουν ένα νέο κανάλι μεταξύ του παίκτη και της επιστημονικής κοινότητας. Έτσι, η μετατροπή ενός μικρού κομματιού των δισεκατομμυρίων ωρών παιχνιδιού, θα επιφέρει μια τεράστια συμβολή στην επιστημονική έρευνα και θα αλλάξει την αντίληψή μας για την εμπειρογνωμοσύνη των βιντεοπαιχνιδιών.\nΤί είναι το Eve Online\nΤο Eve Online κυκλοφόρησε επίσημα το 2003 από την CCP games (Crowd Control Productions). Πρόκειται για ένα διαδικτυακό παιχνίδι, που ανήκει στην κατηγορία των MMO (Mass Multiplayer Online). Αυτό που το κάνει να διαφέρει από τους ανταγωνιστές του, είναι το γεγονός ότι περιέχει έναν κόσμο που αποτελείται από 7.500 συνδεδεμένα αστρικά συστήματα με το όνομα New Eden. Μέσα σε αυτό τον κόσμο, μπορείς να ταξιδεύεις ως πιλότος διαστημόπλοιου και να συμμετέχεις σε διάφορες αποστολές. Η επιτυχία στις αποστολές αποφέρει in game χρήματα, με τα οποία αναβαθμίζεις διαστημόπλοια ή αποκτάς καινούρια.\nTo Eve Online και η επιστημονική έρευνα\nΤο Eve Online έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με την επιστημονική πλατφόρμα της Massively Multiplayer Online Science (MMOS). Στόχος ήταν η καταγραφή των ανθρώπινων κυττάρων και η δημιουργία ενός Άτλαντα αυτών, πράγμα που επιτεύχθηκε με επιτυχία πέρα από κάθε προσδοκία. Το κυνήγι των εξωπλανητικών δεδομένων στο Eve Online θα πρέπει να είναι ακόμα πιο εύκολο.\nΗ CCP σε συνεργασία με την MMOS, το πανεπιστήμιο του Ρέικιαβικ και το πανεπιστήμιο της Γενεύης μέσω του Eve Online, θα προσφέρει μια νέα εμπειρία μέσω του Eve’s Project Discover. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα οι παίκτες να αλληλεπιδρούν με πραγματικά αστρονομικά δεδομένα.\nΟι παίκτες θα βοηθούν στην ταξινόμηση των δεδομένων, τα οποία θα αποστέλλονται στο πανεπιστήμιο της Γενεύης, συμβάλλοντας στην έρευνα για περισσότερους εξωπλανήτες.\nΠερισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν στο Eve Fanfest τον Απρίλιο του 2017, σε μία παρουσίαση από τον Michel Mayor, τον βραβευμένο Ελβετό αστροφυσικό, η ομάδα του οποίου ανακάλυψε τον πρώτο εξωπλανήτη.