Thoughts, Warehouse / Αποθήκη Σκέψης: Ιουλίου 2015\nΕπιμελώς, επί πέντε μήνες, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απομόνωσε την Ελλάδα από το Eurogroup και τους "θεσμούς", επιτυχώς χτίζοντας για την εγχώρια και διεθνή κοινή γνώμη την εικόνα μιας Ελλάδας θύματος της κακιάς Γερμανίας, ενώ στο παρασκήνιο ο Σόιμπλε και ο Βαρουφάκης συμφωνούσαν και προετοίμαζαν GRexit. Στο ημίφως του παρασκηνίου η κυβέρνηση ετοίμαζε το παράλληλο νόμισμα που θα οδηγούσε στην δραχμή. Η Πρόεδρος της Βουλής έστησε το Μακαρθικό κουκλοθέατρο της λεγόμενης επιτροπής "Αλήθειας" για να πει αυθαίρετα ότι το χρέος είναι πήξε και δείξε. Όταν με το πλήρωμα του χρονου έφτασε το χειραγωγημένο και τεχνητό αδιέξοδο, ο Τσίπρας έστησε εκείνο το παιδαριώδες δημοψήφισμα με την διατύπωση ερώτησης που ο καθένας ερμήνευε όπως ήθελε και πήρε το 'Όχι" --ένα "Όχι" το οποίο ο καθένας απέδιδε και σφετεριζόταν όπως του κατέβαινε πιο βολικά.\nΣυν αυτά, όλα τα προεκλογικά από πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μέχρι νταούλια για τις αγορές, και σκισίματα μνημονίων που τώρα λέει ότι ποτέ δεν το είπε, όλα τα προεκλογικά έβγαζαν νόημα μόνο σε απώτερο μέλλον με δραχμή. Μόνο ψυχοπαθής φαντασιόπληκτος και διανοητικά καθυστερημένος θα μπορούσε να είχε πιστέψει ότι οι προεκλογικές ρήσεις και υποσχέσεις ήταν πραγματοποιήσιμες μέσα στο Ευρώ ή μέσα στην ΕΕ.\nΌλα λοιπόν ήταν έτοιμα για έξοδο από το Ευρώ και είχαν δέσει με το "Όχι" του παιδαριώδους δημοψηφίσματος. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να φύγει από την αίθουσα εκείνη την Δευτέρα το πρωί και θα είχε την υποστήριξη πιθανώς και της πλειοψηφίας της εγχώριας και διεθνούς κοινής γνώμης.\nΤην ρήξη θα την είχε περάσει με την αριστερή του πλατφόρμα, το ΚΚΕ και την ΧΑ και άλλους μερικούς, σίγουρα 151 και βάλε (αυτούς που τώρα διασπώνται συν τους μετέωρους οπορτουνιστές), και θα ζητωκραύγαζαν όλοι στους δρόμους για λίγες μέρες μέχρι να πλακώσει ο Καμμένος με τα τανκς του ως νέος Πατακός.\nΓιατί λοιπόν δεν έφυγε από την αίθουσα;\nΤι συνέβη τις τελευταίες 48 ώρες πριν αλλάξει 180 μοίρες πορεία, για να παρατήσει όλα όσα είχε επιμελώς προετοιμάσει, και να φέρει το τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο; Τι συνέβη μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά είναι σίγουρο ότι ΚΑΤΙ συνέβη. Ένας άνθρωπος σαν τον Τσίπρα δεν πετάει στα σκουπίδια το έργο μιας ολόκληρης ζωής (και της Ζωής) χωρίς σοβαρό λόγο.\n- Κάπου 70% του κοινοβουλίου συμφωνεί να μείνουμε στο Ευρώ πάση θυσία.\n- Πάνω από 70% του λαού συμφωνεί να μείνουμε στο Ευρώ πάση θυσία (αριθμός που αποδεικνύει πέραν οιασδήποτε αμφιβολίας ότι πολλοί από τους 62% του "Όχι" παρανοϊκά έλεγαν "Όχι" εννοώντας να παραμείνουμε στο Ευρώ).\n- Λιγότερο από 20% προσπαθούν να πείσουν την πλειοψηφία ότι έχει άδικο και ότι υπάρχουν ιπτάμενα γουρουνάκια που μπορούν να πάνε στο φεγγάρι, αν βάλουμε στην γιαγιά καρούλια.\nΠροτείνω το εξής: Όσοι τον εμπιστεύτηκαν σαν αντιπολίτευση και τού έδωσαν την καρέκλα του πρωθυπουργού, πρέπει να συνεχίσουν να τον εμπιστεύονται. Είναι ο ίδιος άνθρωπος τον οποίον ακολουθούσαν σαν σωτήρα τόσα χρόνια. Με το να λένε τώρα ότι τους "απογοήτευσε" το μόνο που λένε είναι πως είχαν άδικο να τον έχουν εμπιστευθεί. Όταν λένε ότι τους απογοήτευσε, αυτό που λένε στην πραγματικότητα είναι ότι απογοητεύτηκαν από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ας συνεχίσουν λοιπόν να τον εμπιστεύονται.\nΑν όχι για άλλο λόγο, επειδή δεν ξέρουμε, αντικειμενικά, αληθινά, τι είναι αυτό που τον έκανε να αλλάξει πορεία την τελευταία στιγμή.\nΥπάρχουν πολλές εικασίες του τι μπορεί να συνέβη, αλλά η απλούστερη είναι πως την τελευταία στιγμή κατάλαβε πως τόσα χρόνια πούλαγε πράγματα που ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθούν --και την τελευταία στιγμή έσωσε την χώρα από την καταστροφή που θα έφερνε η "λύση" την οποία είχε προετοιμάσει. Ίσως οι (πρώην) οπαδοί του, που τώρα αισθάνονται ότι τους απογοήτευσε, να πρέπει να αναλογιστούν μήπως πράγματι τόσα χρόνια πουλούσαν στον εαυτό τους, και σ' εμάς, φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ιπτάμενα γουρουνάκια για πυραύλους. Γύρο-πίτα για φιλέτο. Φαντασιώσεις για αλήθειες.\nΑκούστε τους ανθρώπους που ψηφίσατε. Ακούστε τι λένε. Στo τέλος, ο Στουρνάρας δεν προσήχθει με χειροπέδες στα πόδια την Μακάρθυ, και ο Χάρης Θεοχάρης τώρα καλεί την κυβέρνηση «να καταβάλει προσπάθεια ώστε να σταματήσει τις εργασίες της η συγκεκριμένη Επιτροπή καθώς, όπως είπε, δεν έχει κανένα νόημα η λειτουργία της». Και ο Δ. Μάρδας δήλωσε: «Η Βουλή έχει έναν κανονισμό, ο οποίος της δίνει τη δυνατότητα να διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα συμπεράσματα από τα όποια επιστημονικά συνέδρια που γίνονται στη Βουλή είναι και συμπεράσματα της ελληνικής κυβέρνησης. Αν είναι χρήσιμα θα τα χρησιμοποιήσει, διαφορετικά δεν δεσμευόμαστε».\nΑκούστε αυτούς που ψηφίσατε. Αλλιώς, τι τους ψηφίζατε; Ίσως κάτι να έμαθαν το οποίο εσείς ακόμα να μην θέλετε να το παραδεχτείτε. Και όσοι από εκείνους που επί τέλους, κάλιο αργά παρά ποτέ, το έμαθαν, και προσπαθούν τώρα να μπαλώσουν ότι κάναν τόσο καιρό, μπράβο τους! Εσείς;;;\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 3:48 μ.μ. Ετικέτες Α. Τσίπρας, Διαπραγμάτευση, Κρίση, ΣΥΡΙΖΑ\n«Είναι θέμα ωρών ή ημερών μια συμφωνία με την Ευρωζώνη,\nη οποία θα επιλύσει το ελληνικό ζήτημα μια για πάντα»\nΓ. Βαρουφάκης, 2 Φεβρουαρίου 2015\nΓράφει η Κρυφή Αυγή (The Press Project) ότι "θα ήμασταν άδικοι αν δεν πιστώναμε στην προσωπικότητα του Βαρουφάκη, ακριβώς αυτό. Την προσωπικότητα, που γεμάτη αυτοπεποίθηση αναδεικνύει το δίκιο ενός Λαού, στηριγμένη στη Λογική που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί η φωτισμένη Εσπερία, αλλά και στον βιωμένο πολιτισμό ενός τόπου που δεν είναι «χθεσινός»"\nΑν δεν βγάλατε νόημα, ας αφαιρέσουμε τα α-νόητα και ας εστιάσουμε σε αυτό: "(η προσωπικότητα του Βαρουφάκη) γεμάτη αυτοπεποίθηση αναδεικνύει το δίκιο ενός Λαού"\nΘα έλεγα ότι ένας λαός κατανοεί το δίκιο του μόνο βάση των υπαρχόντων πληροφοριών, δηλαδή βάση το τι διαλέγουνε να του λένε και τι να μην του λένε, και πως του το λένε. Γι' αυτό και πιστεύω. όπως γράφω χρόνια τώρα, πως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η Παιδεία και ο ερασιτεχνισμός-άγνοια-διαπλοκές όλων των υποτιθέμενων δημοσιογράφων όλων των αποχρώσεων που τον "εξυπηρετούν" (ήταν επιλογή μου να γράψω "εξυπηρετούν" και όχι "υπηρετούν").\nΗ υπόθεση του Βαρουφάκη μου φαίνεται αρκετά απλή, κι ας παρουσιάζεται ως πολύπλοκη.\nΜιά κυβέρνηση πρέπει να προετοιμάζεται για τα πάντα. Όλες οι κυβερνήσεις και συμμαχίες συνεχώς προετοιμάζονται για τα πάντα: πολέμους, κάθε είδους πιθανότητες, φυσικές καταστροφές... ακόμα και εισβολή εξωγήινων. Αυτό δεν είναι νέο. Φυσικά και η Ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να κάνει υποθέσεις-σχέδια που να την προετοιμάζουν για τα πάντα, ιδιαίτερα στην περίπτωση της λεγόμενης διαπραγμάτευσης επί πέντε μήνες.\nΗ πραγματική, και απλή, ερώτηση, δεν είναι τι σχέδια εκπονούσε η κυβέρνηση για οποιαδήποτε πιθανότητα, αλλά το εάν, και κατά πόσον η κυβέρνηση (ή έστω και ένα άτομο) τα εκπονούσε με απώτερο (και κρυφό) σκοπό να τα επιβάλει.\nΌτι κατηγορείται ότι έκανε ο Βαρουφάκης είναι εντελώς αναμενόμενο, και φυσικά νόμιμο, στο πλαίσιο του να προετοιμάζεται κανείς για οποιανδήποτε πιθανότητα. Το να αποδειχτεί πως ο Βαρουφάκης (μεμονωμένα) ή, η κυβέρνηση, προσπαθούσε να οδηγήσει στην δραχμή την χώρα και τα σχέδια δεν ήταν προετοιμασίες βασισμένες σε υποθέσεις αλλά προετοιμασίες επιβολής τους, είναι αδύνατο να αποδειχθεί με πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία που να γίνονται δεκτά σε νόμιμη δίκη.\nΌμως υπάρχουν και γεγονότα που αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση, ύψιστη έκφραση της οποίας είναι ο Τσίπρας, δεν επέλεξε να χρησιμοποιήσει τα σχέδια αυτά. Η κυβέρνηση (ο Τσίπρας) απέδειξε ότι επέλεξε και μας κράτησε, για τώρα τουλάχιστον, στο Ευρώ. Ενώ είχε και τα σχέδια του Βαρουφάκη έτοιμα, και είχε την εκδοχή Σόιμπλε για συντεταγμένη έξοδο από το Ευρώ, ο Τσίπρας αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει κανένα από αυτά τα σχέδια. Τελεία και παύλα.\nΤα δικαστήρια της κοινής γνώμης, της σκέψης του όχλου, τα δικαστήρια των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, δεν είναι δικαστήρια. Και καμία πράξη είναι δυνατή σε νομικό πλαίσιο με τα παραπάνω γεγονότα, ιδίως μετά το ότι ο Τσίπρας επέλεξε το Ευρώ (έστω και την τελευταία στιγμή).\nΥπάρχει το γεγονός ότι απομάκρυνε τον Βαρουφάκη, πρώτα από τις διαπραγματεύσεις και μετά από την κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό. Αλλά, όσο και αυτά να προτείνουν, στο σκεπτικό του οχλου, ότι ίσως ο Τσίπρας έτσι να προστάτευε την χώρα από κάποιο καταχθόνιο σχέδιο του ίδιου του Βαρουφάκη, και πάλι δεν αποδεικνύει τίποτα, και ο Βαρουφάκης είναι πλήρως καλυμμένος κάτω από την ομπρέλα της υποχρέωσής του να είναι προετοιμασμένος για όλα τα ενδεχόμενα.\nΟ σάλος που γίνεται τώρα με τα plan Β του Βαρουφάκη και τι έκανε και τι δεν έκανε, είναι κατά την γνώμη μου στο ίδιο επίπεδο Μακαρθικού κυνηγιού μαγισσών με τα άλλα περί επιτροπών "Αληθείας" για τις προ-ΣΥΡΙΖΑ μάγισσες. Όταν μιλάει η Ζωή για τα προπαγανδιστικά ΜΜΕ είναι σαν να λέει ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα, και τα τωρινά περί Plan B του Βαρουφάκη, το ίδιο.\nΣτην τελική, γιατί φέρθηκε τόσο ηλιθίως-αγενώς στις διαπραγματεύσεις ο Βαρουφάκης; Οδηγούσε εκούσια σε ρήξη, ή απλά δεν ήξερε πως να φερθεί και να μιλήσει σαν πολιτικός. Όλες οι ενδείξεις προτείνουν, για μένα, το δεύτερο και δεν υπάρχουν αποδείξεις για το πρώτο.\nΘα ήθελα να πιστεύω ότι ο λαός είναι περισσότερο ώριμος, και ότι θα έβλεπε καθαρά τα κυνήγια μαγισσών με τα οποία όλοι, από όλες τις πλευρές, θέλουν να τον χειραγωγούν...\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 5:45 μ.μ. Ετικέτες Χειραγώγηση\nΠολλοί προειδοποιούσαν τους συριζαίους τον Ιανουάριο, μα δεν είχαν εναλλακτική να προτείνουν μεταξύ Σαμαρά και Βενιζέλου. Μπορεί την Ελλάδα να την κατέστρεψαν οι συριζαίοι, τελεσίδικα και αμετάκλητα, αλλά, για μένα, την πραγματική ευθύνη την έχουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, επειδή, αν και είναι εύκολο να κατηγορήσει κανείς τους συριζαίους ψηφοφόρους που ψήφισαν το μπουλούκι με τους ανεύθυνους τυχοδιώκτες, είναι πολύ δύσκολο να κατηγορήσει κανείς εκείνους που δεν ψήφισαν Σαμαρά ή Βενιζέλο. Η κατάσταση φέρνει μιά τραγική ισοπαλία μεταξύ εκείνων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και εκείνων που ΔΕΝ ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.\nΒέβαια, εκείνοι που προειδοποιούσαν τους συριζαίους για το τι είναι πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους δεν φανταζόντουσαν την έκταση της καταστροφής που θα έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και να τους την απεκάλυπτε κάποιος που θα είχε έρθει από 6 μήνες στο μέλλον, ούτε οι πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιανουάριο, δεν θα πίστευαν πως θα ήταν δυνατόν να δούμε αυτά που έγιναν και αυτά που αρχίζουμε να βλέπουμε τώρα.\nΣε οποιαδήποτε άλλη χώρα της δύσης θα γινόταν ήδη σοβαρή κουβέντα για εσχάτη προδοσία, που έχει ξεπεράσει προ πολλού δικαιολογίες όπως "απειρία", ή "βλακεία", ή "σφάλματα".\nΌμως στην Ελλάδα τα βλέπουμε διαφορετικά τα πράγματα. Τέλειο παράδειγμα του τι εννοώ είναι ο τίτλος στο Έθνος της αναφοράς του ότι άραξε στα βράχια της Τήνου το Φλάιινγκ Κατ 4. Ο τίτλος γράφει "Η ομίχλη έριξε το Flying Cat 4 στα βράχια". Όχι αγαπητοί μου. Όχι. Δεν το έριξε η ομίχλη στα βράχια. Ο πηδαλιούχος το έριξε. Στα βράχια.\nΘα ήταν κωμικό. Θα έδινε υλικό σε κωμικούς για δεκαετίες... οι κρυφές ομάδες του Βαρουφάκη, τα ντου στο νομισματοκοπείο του Λαφαζάνη, οι υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις... όλα όσα γίναν και όσα ακούμε τώρα. Υλικό, χρυσορυχείο, για κωμωδία... Όμως η τραγικότητα ξεπερνά την κωμωδία.\nΈνα είναι σίγουρο. Το τελευταίο δευτερόλεπτο, για οποιονδήποτε λόγο, ο Τσίπρας έκανε πίσω. Σαν ομάδα κομάντος που χωρίς να το ξέρει κανείς είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά σε όλη την Ακρόπολη να τινάξουν τον βράχο στον αέρα, και καθώς τα χέρια ήταν έτοιμα να κατεβάσουν τον μοχλό για να γίνει η έκρηξη, ο άνθρωπος που θα πυροδοτούσε τα εκρηκτικά σταμάτησε, αποσυνέδεσε τα καλώδια, και παραδόθηκε στην αστυνομία. Μπορεί να είναι ο δράστης, αλλά την ίδια στιγμή, και για οποιονδήποτε λόγο, είναι ταυτόχρονα και εκείνος που έσωσε την κατάσταση.\nΚαι τώρα τι; Εκλογές τον Νοέμβριο; Με ποιές επιλογές και για ποιό λόγο;\nΤο ΚΚΕ, η ΧΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ. θα διαθέσουν τα άκρα.\nΟι ΑνΕλ θα ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε ο Καρατζαφέρης.\nκαι έχουμε... ή μάλλον, θα έχουμε...\nΣΥΡΙΖΑ-Α (ή όπως ονομαστεί) του Τσίπρα,\nΣΥΡΙΖΑ-Β (ή όπως ονομαστεί) του Λαφαζάνη και της Ζωής,\nΝΔ του Μεϊμεράκη (;)\nΠΑΣΟΚ της Φώφης...\nΛογικά θα πρέπει να παιχτεί μεταξύ ενός ατόμου (Τσίπρα) και ενός κόμματος (ΠΟΤΑΜΙ). Αν και στην Ελλάδα όλα να τα περιμένει κανείς. Από ΣΥΡΙΖΑ-Α κυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ-Β αντιπολίτευση (όπως τώρα αλλά πιο επίσημο), μέχρι ΠΟΤΑΜΙ δεύτερο κόμμα... Ότι και να γίνει, διακοσμητικό θα είναι, για εσωτερική κατανάλωση, νά 'χουμε να ασχολούμαστε.\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 3:22 μ.μ. Ετικέτες Ρωμαίικες μαλακίες\nΟ "Περισσότερο Ανόητος" (The greater fool) είναι ένας οικονομικός όρος. Σημαίνει πως κάποιος αγοράζει κάτι σε τιμή ακριβότερη της πραγματικής του αξίας με την ελπίδα ότι ένας περισσότερο ανόητος από εκείνον θα το αγοράσει από εκείνον ακριβότερα στο μέλλον και έτσι θα έχει κέρδος.\nΌμως αυτός ο όρος έχει ξεπεράσει τα οικονομικά και έχει πάρει μιά πιο φιλοσοφική χροιά όπου χρησιμοποιείται για κάποιον που επενδύει στο παράλογο με την ελπίδα πως θα καταφέρει το ανήκουστο. Κάτι σαν Δον Κιχώτης, ένας γέρος με άνοια που πέρασε την ζωή του παριστάνοντας πως είναι ιππότης, πολεμώντας εναντίων της κακεντρέχειας. Είμαι υπερήφανος να ελπίζω πως είμαι ένας περισσότερο ανόητος, γι' αυτό άλλωστε επέλεξα την Αμερική σαν πατρίδα μου και γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί ο γιός μου --και τα καταφέραμε και οι δύο. Εκείνος πιο γρήγορα από εμένα στην ζωή του.\nΒλέπετε, το μυστικό στην επένδυση, για τον περισσότερο ανόητο, είναι να πιστεύει και να ελπίζει σε πράγματα που μπορούν να πραγματοποιηθούν, αν προσπαθήσει -πράγματα που να εξαρτώνται από εκείνον τον ίδιο, όχι άλλους. Αλλιώς, είναι απλά ανόητος. Γι' αυτό άλλωστε δεν προσπάθησα καν να κάνω οτιδήποτε στην Ελλάδα και έφυγα ένα χρόνο πριν ενηλικιωθώ.\nΈχει αρχίσει να πήζει στο μυαλό μου μία θεωρία ως προς το γιατί η Ελλάδα κολυμπάει στα σκατά στα οποία μονίμως κολυμπάει ανεξάρτητα εποχής και κυβερνήσεων. Όχι, δεν φταίει μια συγκεκριμένη ομάδα --επειδή κάθε ομάδα πιστεύει ότι φταίνε οι άλλες ομάδες και αυτό φυσικά δεν μπορεί να ισχύει. Εκτός αν φταίνε όλοι. Αλλά... πως; Για πιο λόγο;\nΜιλάνε αλλά δεν ακούνε.\nΓράφουνε αλλά δεν διαβάζουνε.\nΑντιγνωμούν αλλά δεν συμφωνούν.\nΠάνω από όλα, δεν αλλάζουν ούτε εξελίσσουν γνώμη.\nΟύτε την εμπλουτίζουν.\nΔιακόπτουν ο ένας τον άλλον συνεχώς για να απωθήσουν, ενστικτωδώς, οποιαδήποτε πιθανή προσέγγιση και δεν απαντάνε ποτέ ευθέως σε επιχειρήματα, με όλες τις μπουκαπόρτες κλειστές, και πάντα σε κατάδυση με τις τορπίλες έτοιμες.\nΣτην Ελλάδα δεν υπάρχει συζήτηση. Υπάρχει αυτό που λέω "εγώ", και τίποτα δεν το αλλάζει αυτό.\nΊσως επειδή ο μέσος Έλληνας, οποιασδήποτε πεποίθησης ή μόρφωσης, ή τάξης, φοβάται να ακούσει ή να διαβάσει, και να δεχτεί επιχειρήματα στα οποία να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις (βλ. "συζήτηση").\nΑυτό, επειδή φοβάται πως αν ακούσει ή διαβάσει κάτι που μπορεί να τον (ή, την) κάνει να αλλάξει γνώμη, ή να την εμπλουτίσει, θα είναι ντροπή. Διότι θα δείξει ότι αν έχει μια ελαφρώς διαφορετική γνώμη αύριο, στο μυαλό του θα σημαίνει ότι οι άλλοι θα νομίζουν πως είχε λάθος γνώμη χτες. Και απλά δεν μπορεί να το σηκώσει αυτό --χωρίς να κατανοεί ότι γνώμες αλλάζουν όταν καταστάσεις αλλάζουν, και δύο διαφορετικές γνώμες μπορούν να είναι και οι δύο σωστές σε διαφορετικούς χρόνους --ακόμη και στον ιδιο χρόνο.\nΗ Γη μας, ο μικρός μας βράχος στην απεραντοσύνη, γέννησε ζωή επειδή είχε υγρό νερό. Γλυκό και με αλάτι, ωκεανούς και ρυάκια. Ρυάκια που τρέχουν από τα βουνά στους ωκεανούς, καθαρά, χωρίς κανένα εμπόδιο να μπορεί ποτέ να σταματήσει το νερό. Ρυάκια που συναντιούνται, ενώνονται και γίνονται ποταμοί, λίμνες, θάλασσες, ωκεανοί.\nΌταν το νερό λιμνάζει και λασπώνει, και γεμίζει κουνούπια και σκουλήκια, δεν φτάνει ποτέ να ενωθεί με άλλα νερά. Δεν φτάνει ποτέ να γίνει ωκεανός. Ξεραίνεται στον ήλιο, ή πλημυρίζει το δάσος στην βροχή και ξαναφτιάχνει καινούργιους λάκκους λάσπης.\nΒέβαια τα πρώτα αμινοξέα ενώθηκαν για να γεννήσουν ζωή σε λασπόλακκους πριν 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Όπως και ο λασπόλακκος του Ελληνικού μυαλού γέννησε την φιλοσοφία πριν 2.500 χρόνια. Όμως, όπως η ζωή από τους λασπόλακκους έφτασε τελικά στους ωκεανούς και μετά στην ξηρά, έτσι και η φιλοσοφία έφτασε τελικά σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις γλώσσες, σε όλες τις κουλτούρες. Και οι λασπόλακκοι έμειναν απαρχαιωμένα υπολείμματα.\nΣτην Ελλάδα όμως ακόμη πιστεύουμε ότι η γνώμη του καθενός πρέπει να είναι ακλόνητη, αμετάβλητη, μονολιθική, και ότι πρέπει να αλλάξουν όλες οι άλλες γνώμες για να συμφωνήσουν οι άλλοι με "εμάς".\nΓι' αυτό ο καθένας διακόπτει τον άλλον σε συζητήσεις. Γι' αυτό δεν υπάρχουν συζητήσεις. Το ενδιαφέρον του καθενός είναι να ακούει τον εαυτό του να μιλάει, και όχι να ακούσει τι σκέφτεται ο άλλος και να το ζυγίσει.\nΚαι χωρίς συζήτηση δεν υπάρχει πρόοδος. Μόνο λασπόνερα. Εγώ πάντως είμαι περήφανος που είμαι περισσότερο ανόητος.\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 8:14 π.μ. Ετικέτες Συζήτηση\nΛίγο ωφελεί το να παραμένει κανείς αμετακίνητος στις απόψεις του όσον αφορά ένα θέμα το οποίο από την φύση του συνεχώς εξελίσσεται και αλλάζει. Ή ακόμα και όσον αφορά ανθρώπους.\nΤίποτα στην ζωή ή στο σύμπαν δεν είναι απόλυτο. Δεν υπάρχει ευθεία γραμμή στο σύμπαν, ούτε τέλειος κύκλος. Και τίποτα δεν είναι μαύρο και άσπρο. Μάλιστα, στο σύμπαν δεν υπάρχει μαύρο και άσπρο. Μόνο συγκριτικές καταστάσεις αντανακλαστικότητας αντικειμένων, και τιμές κυμάτων ενεργείας. Και τίποτα δεν είναι στάσιμο ή μόνιμο. Οπότε, δεν μπορούμε να έχουμε στάσιμη γνώμη για οτιδήποτε.\nΣτην Ελλάδα, ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, αυτοαποκαλούμενων "Αριστερών", τα τελευταία χρόνια μιλούσε για τα μνημόνια σαν να ήταν αποτέλεσμα παρθενογένεσης, άνευ ουδεμίας ευθύνης της Ελλάδας, παρά ευθύνη, μόνο, τοκογλύφων, προδοτών κλπ., μαγισσών. Μέχρι που εκείνοι έφεραν το τρίτο και εφτά φορές χειρότερο μνημόνιο στην Ιστορία.\nΔεν θα κάτσω τώρα να μιλάω για το πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέλους ήρθε αντιμέτωπος με την καταστροφή που έφεραν οι ανεύθυνες μπούρδες που έλεγε.\nθέλω να φύγω από τους τέλειους κύκλους, τις ευθείες γραμμές και το μαύρο-άσπρο, και να ρωτήσω αν υπάρχει τίποτε στο όλο τοπίο που να είναι καλύτερο τώρα για την Ελλάδα από το τι ήταν τον Ιανουάριο. Νομίζω πως υπάρχουν δύο πράγματα που είναι καλύτερα και για την καλυτέρευση των οποίων χρειαζόταν να είναι κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ --κι' ας τα πληρώσαμε αυτά τα δύο πράγματα πολύ, πολύ ακριβά.\nΤο ένα και σημαντικότερο είναι οι οφθαλμοφανείς αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται από την Ευρώπη η Ελλάδα και το πρόβλημά της, ως όχι μόνο Ελληνικό αλλά και Ευρωπαϊκό. Μάσκες έπεσαν, η δυναμική άλλαξε. Η Γαλλία δεν είναι πλέον ο τζουτζές της Γερμανίας. Το ΔΝΤ απαιτεί ανοιχτά αναδιάρθρωση και επιμήκυνση, ελάφρυνση του χρέους, αν όχι και περεταίρω κούρεμα.\nΤα πρώτα πέντε χρόνια, τα μνημόνια δεν λειτουργούσαν γιατί η Ελλάδα δεν έκανε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για να λειτουργήσουν. Η Ελλάδα ήταν ξεχασμένη στον ντορβά της κρίσης της, κανείς δεν ήξερε πολλά για το τι τρέχει και γιατί.\nΗ κρίση ήταν ένας γκρεμός, και η λύση που είχε βρει η Ευρώπη ήταν, αντί να χτίσουν έναν φράχτη πάνω, στο χείλος του γκρεμού, να βάλουν ένα ασθενοφόρο, κάτω στην πεδιάδα. Αυτό άλλαξε. Τώρα συζητείται πάλι ο φράχτης, πάνω, στο χείλος του γκρεμού.\nΊσως για να επιτευχθεί αυτή η συζήτηση να χρειάστηκε ένα κόμμα Ελλήνων φαντασιόπληκτων να γκρεμοτσακιστεί, παίρνοντας μαζί του και τους άλλους Έλληνες, και παρά λίγο την Ευρώπη. Αλλά έγινε, και έρχεται η αλλαγή στην Ευρώπη. Χωρίς αυτούς τους φαντασιόπληκτους δεν θα είχε γίνει.\nΤο άλλο καλό είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων που πίστευαν στο κόμμα των φαντασιόπληκτων, όπως και η ηγεσία του κόμματος των φαντασιόπληκτων, άρχισαν να βλέπουν ότι δεν είναι τόσο εύκολα και απλά τα πράγματα όπως τα φανταζόντουσαν. Και, στο ελάχιστο, τουλάχιστον θα μουλώξουνε λίγο τώρα και θα κατεβάσουνε τους τόνους τους, μιά και οι μισοί μας φέρανε το χειρότερο μνημόνιο στην Ιστορία, και οι άλλοι μισοί θέλανε την άτακτη χρεοκοπία και την δραχμή. Και μερικοί ακόμα πιστεύουν, καταναγκαστικά, ότι αν τα είχαν κάνει διαφορετικά τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει τα πράγματα... διαφορετικά. Η γιαγιά όμως δεν είχε καρούλια, και δεν ήτανε πατίνι. Τουλάχιστον ίσως να είδαν το φως το αληθινό πες οι μισοί. Οι άλλοι είναι πέραν βοηθείας...\nΠάντως, αν και η Ελλάδα είναι σε τρισχειρότερη θέση τώρα από ότι ήταν τον Ιανουάριο, δεν βρίσκεται (ακόμη ; ) σε άτακτη χρεοκοπία, και το τοπίο και οι αντιλήψεις και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό έχουν αλλάξει ριζικά, λόγω των τελευταίων έξι μηνών, πιθανότατα εις όφελός της Ελλάδας στο μέλλον.\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 1:05 π.μ. Ετικέτες Κρίση, Μνημόνιο\nΑυτός ο άνθρωπος γέρασε πολύ σε λίγους μόνο μήνες... Αλλά κρατάει ακόμα. Μπράβο του.\nΟ Τσίπρας φέρεται να είπε: «Μέχρι σήμερα αντιδράσεις βλέπω, ηρωικές δηλώσεις διαβάζω, αλλά καμία πρόταση εναλλακτική στο εκβιαστικό δίλλημα της 12ης Ιούλη δεν άκουσα. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι το εναλλακτικό αριστερό σχέδιο είναι το Σχέδιο Σόιμπλε, η αρπαγή του στοκ των χαρτονομισμάτων της ΕΚΤ ή το να δίνουμε στους συνταξιούχους χαρτάκια "iou" αντί για συντάξεις, ας βγουν να το εξηγήσουν στον ελληνικό λαό. Και να μη κρύβονται πίσω από την ασφάλεια της δικής μου υπογραφής»\nΕίναι πολύ ωραίο να λέμε ότι έπρεπε να έχουν Plan B, χωρίς να λέμε συγκεκριμένα τι μπορεί να ήταν αυτό, ή αν ακόμα ίσως είχαν αλλά δεν τους βγήκε, και γιατί.\nΤο λυπηρό είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά δεν εξηγούν ΑΚΡΙΒΩΣ, ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, πως; (και πως αυτά θα ταίριαζαν στην δημοκρατική πλειοψηφία της Ελλάδας --εκτός κι αν τα επέβαλαν με την δικτατορία του προλετατριάτου, τρομάρα τους) Εκτός βέβαια αν εσείς θέλετε, τώρα το εθέλετε, αλλά το "πως" έχει την υποχρέωση ο Τσίπρας να το βρει για σας, κι αν δεν το βρει φταίει εκείνος. Όχι, προς θεού, ότι λέτε εσείς μπούρδες που δεν γίνονται.\nΘέλετε ρήξη, μανάρια μου. Θαυμάσια. Και ποιό είναι το δικό σας σχέδιο, με συγκεκριμένες ενέργειες για μετά την ρήξη; Έχετε την παραμικρή ιδέα ή απλά σας αρέσουν τα ποιηματάκια και τα τσιτατα;\nΤον εκβιασμό τον βλέπω κι εγώ. Την άρση εθνικής κυριαρχίας την βλέπω κι εγώ. Αλλά σαν τον πρωθυπουργό που εκλέξατε, εναλλακτικές με συγκεκριμένα βιώσιμα, ρεαλιστικά σχέδια, δεν ακούω, πέρα από γκρίνια.\nΘέλετε να μείνουμε στο Ευρώ χωρίς μνημόνιο και άνευ όρων με άπλετα μετρητά δανεικά χωρίς ημερομηνία επιστροφής και χωρίς τόκους, και διαγραφή χρέους; Υπέροχα. Τώρα τραβήξτε το άλλο το κορδονάκι που έχει και κουδουνάκια επάνω.\nΌταν διαγράψανε τα χρέη της Γερμανίας η Γερμανία είχε να επιδείξει οργάνωση και συνέπεια για να ανταποκριθεί. Η Ελλάδα τι επιδεικνύει για να παραλληλίσει την κατάσταση διαγραφής;\nΌταν ένας άνθρωπος σαν τον Τσίπρα, που οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή και σαν αντιπολίτευση και σαν κυβέρνηση, έφτασε να καταλάβει ορισμένα πράγματα΄την τελευταία στιγμή, εσείς πουλάκια μου γιατί δεν τα καταλαβαίνετε; Τόσο δύσκολο είναι; Ή μήπως είχα δίκιο πριν κάμποσες αναρτήσεις και απλά προστατεύετε την ψυχική επένδυση που κάνατε μιά ζωή σε αερολογίες που δεν είναι πραγματοποιήσιμες σ' αυτό το σύμπαν αλλά αρνείστε να το παραδεχθείτε στον εαυτό σας;\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 6:07 μ.μ. Ετικέτες Διαπραγμάτευση\n"Με μεγάλο ενδιαφέρον και με αδιάκοπη προσοχή διάβασα το βιβλίο του Τζων Ρηντ, δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο. Μπορώ να το συστήσω ανεπιφύλακτα στους εργάτες όλου του κόσμου. Είναι ένα βιβλίο που θα ήθελα να το δω δημοσιευμένο σε εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφρασμένο σε όλες τις γλώσσες. Δίνει μια ειλικρινή και πλέον ζωντανή έκθεση των τόσο σημαντικών γεγονότων βοηθώντας στην κατανόηση του τι πραγματικά είναι η προλεταριακή επανάσταση και η δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτά τα προβλήματα συζητούνται ευρέως, αλλά προτού να μπορέσει κανείς να αποδεχθεί ή να απορρίψει αυτές τις ιδέες, θα πρέπει να κατανοήσει την πλήρη σημασία αυτής της απόφασης. Το βιβλίο του Τζων Ρηντ θα βοηθήσει αναμφίβολα να ξεκαθαριστεί αυτό το ζήτημα, το οποίο είναι το βασικό πρόβλημα του διεθνούς εργατικού κινήματος."\nΒ. Λένιν, 1919\n"Η αστική τάξη βρίσκει τον εαυτό της εμπλεκόμενο σε διαρκή μάχη. Κατά πρώτον με την αριστοκρατία, αργότερα, με εκείνα τα τμήματα της ίδιας της αστικής τάξης, των οποίων τα συμφέροντα έχουν γίνει ανταγωνιστικά με την πρόοδο της βιομηχανίας. Ανά πάσα στιγμή, με την αστική τάξη των ξένων χωρών. Σε όλες αυτές τις μάχες είναι υποχρεωμένη να κάνει έκκληση στο προλεταριάτο, να ζητάει τη βοήθειά του, και ως εκ τούτου, να το μεταφέρει στην πολιτική αρένα. Η ίδια η αστική τάξη, ως εκ τούτου, παρέχει το προλεταριάτο με τα δικά της στοιχεία πολιτικής και γενικής παιδειας, με άλλα λόγια εφοδιάζει το προλεταριάτο με τα όπλα για την καταπολέμηση της αστικής τάξης."\nΚ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς, Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, 1848\nΕίτε μιλάμε για τον φεμινισμό σε έργα όπως οι Ικέτιδες, είτε δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα για το πως ένας Αμερικανός απέδωσε σε βιβλίο την εφαρμογή των διδασκαλιών του Μαρξ από τους Μπολσεβίκους στην Ρωσία του Λένιν και του Τρότσκι, το κοινό χαρακτηριστικό της αιώνιας κοινωνικής πάλης είναι η επιμονή για την θεμελίωση καινούργιων αξιών και τάξης πραγμάτων που θα επιτρέψουν σε μέρη της κοινωνίας να αισθανθούν αλλά και να ζήσουν την ενδυνάμωση της κοινωνικής ή ταξικής θέσης τους, αντικαθιστώντας την ελευθερία της σκέψης με την σιγουριά ενός δόγματος (αυτό το έγραψα εγώ).\nΤο 1919-1921 η επανάσταση των Μπολσεβίκων απήχθη από μία ολιγαρχία γραφειοκρατών. Ένα στρατιωτικοποιημένο αστυνομικό κράτος. Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν στην Μόσχα και στην Πετρούπολη όχι πολεμώντας έναν πόλεμο ή μαχόμενοι για έναν αγώνα. Πέθαναν από την πείνα, λόγω του καινούργιου κράτους των Μπολσεβίκων που δεν λειτουργούσε.\nΝομίζω ότι αξίζει πραγματικά να σταματήσουμε για μιά στιγμή στις λέξεις που πάντα χρησιμοποιούσε ο Λένιν για να αναφερθεί στην "Δικτατορία του Προλεταριάτου". Συγκεκριμένα, στην λέξη "Δικτατορία". Επίσης χρειάζεται λίγη περισυλλογή σχετικά με το πόση σημασία απέδιδε ο Μαρξ στην Παιδεία και την Μόρφωση των εργατών.\nΠαιδεία, μόρφωση και δικτατορία. Μιά από αυτές τις τρεις λέξεις δεν ταιριάζει με τις άλλες δύο. Εκτός αν εκείνες οι δύο αναφέρονται σε δόγμα αντί γενική γνώση. Ένα μονοκομματικό πολίτευμα που λειτουργεί βάση δόγματος και σε οργάνωση γραφειοκρατική, μπορεί κάλλιστα να ταοριάξει αυτές τις τρεις λέξεις: Παιδεία, Μόρφωση, Δικτατορία. Πόσο απέχουν αυτές οι τρεις λέξεις από εκείνες τις άλλες τρεις: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη.\nΕίναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον πως ο Αμερικανός συγγραφέας Τζων Ρηντ από το Όρεγκον, αφού έζησε στην Μόσχα τις δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, το 1917, επέστρεψε στην Μόσχα το 1919, πέθανε το 1920 και είναι ο μόνος Αμερικανός θαμμένος στη νεκρόπολη του Κρεμλίνου.\nΟ λόγος που επέστρεψε ρο 1919 ήταν ο εξής: Το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αμερικής απέβαλε την αριστερή του πτέρυγα. Τότε η αριστερή πτέρυγα αποφάσισε να αυτοϊδρυθεί σαν ξεχωριστό κόμμα. Δεν μπορούσαν όμως να συμφωνήσουν μεταξύ τους και ίδρυσαν το Κομουνιστικό Κόμμα της Αμερικής και το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα της Αμερικής. Τσακώθηκαν μεταξύ τους και ο Τζων Ρηντ πήγε στην Μόσχα να ζητήσει από την επιτροπή της διεθνούς να αναγνωρίσει το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα της Αμερικής και να κηρύξει άτυπο το Κομμουνιστικό Κόμμα της Αμερικής. Η απάντηση της Μόσχας ήταν ότι δεν αναγνωρίζουν ούτε το ένα ούτε το άλλο και ότι τα δύο πρέπει να ενωθούν σε ένα. Αλλά τον κράτησαν στην Μόσχα επειδή τον θεώρησαν απαραίτητο στο γραφείο προπαγάνδας. Εργαζόταν με μεταφραστή. Πέθανε λίγους μήνες αργότερα από τις κακουχίες της επανάστασης.\nΠιθανόν κάποιος να αναφερθεί στην δικτατορία του καπιταλισμού ως αντίβαρο στην δικτατορία του κομμουνισμού, αλλά αυτό απαντιέται με το γνωστό ανέκδοτο που ένας Αμερικάνος λέει σε ένα Ρώσο ότι είναι ελεύθερος γιατί μπορεί να σταθεί έξω από τον Λευκό Οίκο, να φωνάξει "Ο Ρήγκαν ειναι εγκληματίας" και δεν θα τον συλλάβει κανείς. Στο οποίο ο Ρώσος απαντά ότι έχει την ίδια ελευθερία στην Μοσχα: Μπορεί αν σταθεί έξω από το Κρεμλίνο και να φωνάξει: "Ο Ρήγκαν ειναι εγκληματίας" και δεν θα τον συλλάβει κανείς.\nΌλα αυτά ειναι πολύ ωραία, είναι η ιστορία μας. Όμως είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε δόγματα και μεθόδους κατά λέξη γιατί τώρα οι εργάτες έχουν καλοριφέρ, αυτοκίνητα, σχολεία, και σουπερμάρκετ γεμάτα προϊόντα, και συντάξεις, καιπερίθαλωη, και συνδικάτα. Κάτι έχει αλλάξει. Σαν να πήγαμε από άμαξα με άλογο σε αμάξι γιαπωνέζικο 1300 κυβικά. Δεν χρειαζόμαστε σανό πλέον, αλλά βενζίνη. Και φυσκιά iPhone. Όμως, μου έχει δοθεί η εντύπωση ότι τα δόγματα έχουν παραμείνει αμετάβλητα με τους καιρούς. Το κοινό γνώρισμα έχει παραμείνει: το γνώρισμα της επαναστατικότητας, ή και της επανάστασης.\nΘα ήθελα πραγματικά να καταλάβω τι περίμεναν πολλοί από εκεινους που είναι απογοητευμένοι για το ότι η αριστερή παρένθεση έκκλεισε, και το ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάζει σε ΠΑΣΟΚ (αν δεν πέθανε ήδη), τι περίμεαν ότι θα μπορούσε να επιτύχει το ΣΥΡΙΖΑ, από την Θεσσαλονίκη του 2014 ως τις Βρυξέλες του Ιουνίου 2015. Εκτός από ευχολόγια και ποιήματα, έχει κανείς να δώσει στοιχεία, αριθμούςσχέδια συγκεκριμένων αναλυτικών βημάτων, που να μπορούσαν να ειχαν πραγματοποιηθεί στην Ευρώπη όπως έχει και στην Ελλάδα όπως έχει;\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 5:06 π.μ. Ετικέτες Αριστερά, Επανάσταση, Κοινωνική Συνείδηση, Κυβέρνηση\nΌσο πιο πολύπλοκη και πολύμορφη είναι μιά κατάσταση τόσο πιο εύκολο είναι να συνοψισθεί σε μία πολύ απλή φράση.\nΌλα τα βάσανα της Ελλάδας τους τελευταίους δώδεκα μήνες συνοψίζονται στην ερώτηση: "Ευρώ, ή δραχμή".\nΓια οποιουσδήποτε λόγους, η Ελλάδα χρωστούσε περισσότερα από όσα μπορούσε να αποπληρώσει, τα μνημόνια δεν λειτουργούσαν, και η ζωή των καθημερινών ανθρώπων χειροτέρευε. Η μόνη λύση ήταν η χρεοκοπία και η δραχμή. Έπρεπε να βρεθεί ο τρόπος που να οδηγήσει την Ελλάδα στην δραχμή, από τον ασφαλέστερο για όλους δρόμο.\nΌτι έγινε τους τελευταίους δώδεκα μήνες έγινε για να φτάσει η Ελλάδα στην δραχμή. Η στρατηγική είχε δύο σκέλη:\n- Πρώτον, έπρεπε να προετοιμαστούν θεμέλια για το καινούργιο νόμισμα, ώστε να έχει κάποια αξία και οι άμεσες υποτιμήσεις να μην είναι βαθμού καταστροφικού.\n- Δεύτερον, η χρεοκοπία που θα οδηγούσε στην δραχμή έπρεπε να είναι συντεταγμένη, συμφωνημένη από όλες τις πλευρές.\nΌτι είδαμε τους τελευταίους δώδεκα μήνες ήταν προσπάθειες να στηθούν τα δύο αυτά σκέλη της στρατηγικής. Το έδαφος στο οποίο θα στέκονταν τα σκέλη αυτά μπορούσε μόνο να είναι η υποστήριξη της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Πρέπει να υποσχεθείς σε ένα λαό, και να πιστέψει ο λαός στην Γη της Επαγγελίας (ή στην εκδίκηση, ή στο "δίκαιο" --ότι πιάσει) πριν θελήσουν να περάσουν την θάλασσα και την έρημο.\nΤο λεγόμενο "πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης" τον Σεπτέμβριο, και η ενορχηστρωμένη μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου "νίκη" του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο, ήταν σχεδιασμένα για να κερδηθεί η υποστήριξη του Ελληνικού κοινού. Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την κατάλληλη εικονογράφηση για να γίνουν δεκτές στο εσωτερικό, και στο εξωτερικό, οι ενέργειες που έπρεπε μετά να γίνουν. Κανένα άλλο κόμμα δεν θα μπορούσε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες χωρίς να κινήσει υποψίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η εθελόντρια παρθένα για την θυσία, χωρίς οι περισσότεροι, ούτε καν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, να το ξέρουν.\nΌμως, τον Ιούλιο κάτι συνέβη, και τα δύο σκέλη της στρατηγικής κατέρρευσαν. Ξαφνικά, η χρεοκοπία δεν ήταν δυνατόν πλέον να είναι συντεταγμένη αλλά θα ήταν άτακτη και καταστροφική για όλους, με υποτιμήσεις άμεσες τεράστειες και κταβαραθρωτικές, χωρίς υποδομή για το καινούργιο νόμισμα.\nΆλλη μιά ένδειξη ότι έτσι έγιναν τα πράγματα είναι το πως οι συντηρητικότεροι και πιο υπάκουοι σε προσχεδιασμένες ενέργειες των εμπλεκομένων πλευρών, οι Γερμανοί, προς το τέλος έδωσαν όλες τις αποδείξεις ότι εκείνοι όδευαν προς την δραχμή σαν σχέδιο, και δυσκολεύτηκαν τρομερά να το αποχωριστούν, όταν το σχέδιο κατέρρευσε. Ακόμα και σήμερα το προτείνουν και το ελπίζουν. Αυτό τους έκανε να φαίνονται σαν τους "κακούς και εμπαθείς Γερμανούς", αλλά οι Γερμανοί, ότι και να είναι, ένα πράγμα που δεν είναι, είναι πως δεν είναι χαζοί. Δεν θα φερόντουσαν έτσι τις τελευταίες δυό βδομάδες χωρίς να έχουν κάποιον άλλον λόγο. Στη πραγματικότητα ήταν οι μόνοι που συνέχιζαν το σχέδιο το οποίο είχαν ξεκινήσει όλοι μαζί από πριν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο.\nΤι συνέβη και γιατί απέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ να χτίσει τα δύο αυτά σκέλη της προμελετημένης στρατηγικής επιστροφής στην Δραχμή (υποχωρώντας κακήν-κακώς σε τρίτο και χείριστο μνημόνιο);\nΌλα ξεκίνησαν τον δέκατο ένατο αιώνα όταν ένας Γερμανός Εβραϊκής καταγωγής και ο κολλητός του έγραψαν σχετικά με την βιομηχανική επανάσταση στην Βρετανία. Τα γραπτά τους θα είχαν μείνει στις βιβλιοθήκες αν κάποιος ονόματι Βλαντιμίρ Λένιν δεν τα είχε εισάγει στην μητερούλα Ρωσία. Αναρωτιέμαι αν ο Μαρξ θα είχε αποφασίσει να κάψει τα γραπτά του πριν τα δει κανείς αν του είχαν πει τι πρόκειται να τραβήξει εξ' αιτίας του ένα φτωχό μικρό κράτος στα νότια Βαλκάνια.\nΣε ένα κράτος ανήμπορο να διαχειριστεί δυτική οικονομία, σφηνωμένο ανάμεσα σε δύση και ανατολή, ένα ποσοστό των κατοίκων πάντα έβλεπε την Ρωσία σαν την τέλεια δικαιολογία για το προς τα που μπορούνε να πάνε ώστε να δουν άσπρη μέρα και οι φτωχοί. Όχι ότι θα ήταν η ζωή τους καλύτερη αλλά θα υπήρχε κάποια εγωιστική ανακούφιση στο να μην υπάρχουν πλούσιοι, ή άνθρωποι στην χώρα τους σε καλύτερη κατάσταση από εκείνους. Όταν δεν μπορείς να φτάσεις τους άλλους, κατάστρεψέ τους για να μην τους βλέπεις. Ο πυρήνας στην καρδιά του κομουνισμού.\nΌμως, η Ρωσία τους ξεπούλησε, τους Έλληνες, χωρίς να τους δώσει σημασία, δύο φορές. Μιά το 1945, στην συμφωνία για την μεταπολεμική γεωγραφία, και μιά το 2015, για την Ουκρανία.\nΌταν παίζοντας το παιγνίδι της Ουκρανίας ο Πούτιν γύρισε την πλάτη του στον Τσίπρα, το παιγνίδι της Ελλάδας είχε χαθεί. Χωρίς οικονομική υποστήριξη από την Ρωσία για την δραχμή, χωρίς "ασφαλές λιμάνι" για τους ...θαλασσοπόρους Ρωμιούς... η δραχμή θα ήταν η τελική και απόλυτη καταστροφή. Όλο αυτό έγινε επειδή ο Πούτιν πούλησε-αντάλλαξε τον Τσίπρα για την Ουκρανία.\nΕυτυχώς, ο Αλέξης Τσίπρας, έστω και για μιά στιγμή, σκέφτηκε και ενήργησε σαν ηγέτης έθνους, όλων. Και η Ελλάδα σώθηκε από την καταστροφή, λόγω του Τσίπρα.\nΒέβαια, ανάμεσα στο 22% των εγγεγραμμένων στις 25 Ιανουαρίου, και το 62% των μπερδεμένων από την διατύπωση της ερώτησης του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο, υπάρχουν αρκετοί που αισθάνονται ότι ο Τσίπρας τους απογοήτευσε.\nΤο ενδιαφέρον είναι ότι αν τους ρωτήσεις τι συγκεκριμένες ενέργειες έπρεπε να είχε κάνει ο Τσίπρας για να μην τους απογοητεύσει (όχι φιλοσοφικές ή συναισθηματικές αερολογίες, αλλά συγκεκριμένα, τι άλφα, βήτα, γάμα ενέργειες) δεν μπορούν, ή δεν θέλουν να απαντήσουν.\nΌτι και να γίνει, πληρώσαμε τα δίδακτρα και η Ελλάδα σώθηκε, πάλι, για λίγο. Και το κοπάδι συνεχίζει να βόσκει σε όση από την πλαγιά έχει σωθεί από τις πυρκαγιές που πιάνουνε συνέχεια είτε λόγω εμπρησμών, είτε λόγω ηλιθιότητας.\nΑναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 10:16 π.μ. Ετικέτες Α. Τσίπρας, Διαπραγμάτευση, Κρίση


Σλοβενία: Διευθυντής σχολείου κάνει στοματικό σεξ σε καθηγήτρια(video) – AmaliadaNews.gr\nΣλοβενία: Διευθυντής σχολείου κάνει στοματικό σεξ σε καθηγήτρια(video)\n22 Νοεμβρίου 2014 • 0 Comments\nΣτο συγκεκριμένο βίντεο, ο 41χρονος Drago Kamenik, πατέρας δυο παιδιών απεικονίζεται να κάνει στοματικό έρωτα σε μια 45χρονη καθηγήτρια μαθηματικών, η οποία εργάζεται στο σχολείο.\nΈπειτα από αυτές τις εξελίξεις, ωστόσο, ο διευθυντής κατέφυγε στην αστυνομία και αποφάσισε να κινηθεί νομικά εναντίον των μαθητών, ισχυριζόμενος ότι το βίντεο είναι ψεύτικο και πως πρόκειται για μοντάζ.\n«Ο άντρας στο βίντεο δεν είμαι εγώ. Έχει γίνει photoshop», λέει ο διευθυντής.\nΌμως, τα παιδιά υποστηρίζουν ότι απλά άκουσαν «παράξενους θορύβους» από την αίθουσα και πως όταν έσπευσαν να δουν τι συμβαίνει, δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους και πλέον δηλώνουν έτοιμα να δώσουν στις αρχές ακόμη περισσότερο υλικό.\n«Νομίζαμε ότι ήταν κάποιοι μαθητές. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι είδαμε την καθηγήτρια των μαθηματικών με τον διευθυντή», είπε, μιλώντας σε τοπικά ΜΜΕ ένας 19χρονος μαθητής.\n← Δεν τα κατάφερε ο Κόροιβος απέναντι στον Πανιώνιο\nΑκατάσχετο το επίδομα για αγορά πετρελαίου θέρμανσης →


Έπαιξε ξύλο με οπαδούς ο Μαραντόνα! (vid) - SportsRadar | Gossip-tv.gr\nΣτα χέρια πιάστηκε με τους οπαδούς της Ατλέτικο Σαν Λούις ο Ντιέγκο Μαραντόνα.\nΗ Ντοράδος, η ομάδα που προπονεί ο θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, έχασε με 4-2 στην παράταση από την Ατλέτικο Σαν Λουίς και έτσι δεν εξασφάλισε την άνοδό της στην μεγάλη κατηγορία του πρωταθλήματος στο Μεξικό.\nΤη στιγμή που ο Μαραντόνα αποχωρούσε από το γήπεδο, οπαδοί της αντίπαλοι ομάδας τον έβρισαν και του… γύρισε το μάτι!\nΟ Αργεντινός κινήθηκε προς το μέρος τους με πρόθεση να τους χτυπήσει, ενώ δεν παρέλειψε να απαντήσει στα «γαλλικά» που ακούστηκαν.


Κρέμα Nomidol. Εγχειρίδιο - εφαρμογή πώς να χρησιμοποιήσει\nNomidol - μια νέα και αποτελεσματική κρέμα για μύκητες των ποδιών\nΟι μύκητες των ποδιών είναι μια κοινή ασθένεια μεταξύ ανδρών και γυναικών. Κνησμό, καύσο, δυσάρεστη οσμή. Αυτή είναι μια μικρή λίστα με σχετικές αισθήσεις, κατά την οποία η Κύπρος έχει δημιουργήσει μια νέα και αποτελεσματική κρέμα για μύκητες των ποδιών, Nomidol!\nΠώς να χρησιμοποιήσετε την κρέμα Nomidol – οδηγίες χρήσης\nΗ εφαρμογή. Μια μικρή ποσότητα κρέμας ισχύουν για την πληγείσα μύκητα περιοχή. Στη συνέχεια, με απαλές κυκλικές κινήσεις μασάζ στο δέρμα, προωθεί τη διείσδυση της κρέμας μέσα. Συνιστάται 15 ημερών από την εφαρμογή της Nomidol ως πρόληψη από μύκητες ή ήπια. Η χρήση της κρέμας για θεραπεία 30 ημερών από την καθημερινή χρήση.\nΑντενδείξεις δεν υπάρχουν. Εξαίρεση – ατομική δυσανεξία κάθε συστατικό στη σύνθεση.\nΕνδείξεις για τη χρήση Nomidol:\nΜελέτες έχουν δείξει, η κρέμα ανακουφίζει από τα κύρια συμπτώματα του μύκητα πόδι μετά από την πρώτη εφαρμογή. Ποσοστό (30 ημέρες) από την καθημερινή χρήση καταστρέφει τους μύκητες και ενισχύει την ασυλία για να μειώσει τον κίνδυνο της λοίμωξης στο μέλλον.\nΚάψιμο, φαγούρα, ξεφλούδισμα\nΚίτρινο εύθραυστα νύχια\nΣφραγίδα του δέρματος στα πόδια\nΟ σχηματισμός φλυκταινών


5 θερινά σινεμά, για καλοκαίρι στην πόλη | Men's Daily News\nΑρχικήEditor Picks5 θερινά σινεμά, για καλοκαίρι στην πόλη\n5 θερινά σινεμά, για καλοκαίρι στην πόλη\nΠέμπτη, 2 Ιούλιος 2020, 19:00\nΦέτος το καλοκαίρι είναι διαφορετικό απ’ τα προηγούμενα, που ακόμα περιμένουμε να δούμε πώς θα καταλήξει για να βγάλουμε ολοκληρωμένο συμπέρασμα. Υπάρχει όμως μία νότα αισιοδοξίας μέσα σε όλα αυτά, που ίσως γείρει την πλάστιγγα υπέρ του… “ΟΚ, δεν είναι και το καλύτερο καλοκαίρι, αλλά περνάμε καλά”. Και αυτή η νότα έρχεται απ’ τα θερινά σινεμά.\nΜία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις του καλοκαιριού, ένα απ’ τα πράγματα που κάνουν την θερμοκρασία της πόλη, υποφερτή, ήδη έχει κάνει την επιστροφή του δυναμικά! Τα θερινά σινεμά άνοιξαν, με συμπαραστάτη και αυτή τη χρονιά την μπίρα Fischer, η οποία δείχνει έμπρακτα τη στήριξη της στο σινεμά. Η Fischer είναι πλέον συνυφασμένη με τον θερινό κινηματογράφο για μοναδικές βραδιές κινηματογραφικής απόλαυσης κάτω από τον έναστρο ουρανό.\nΠαρακάτω είναι οι προτάσεις μας για πέντε θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας, που προσφέρουν κάτι πολύ περισσότερο απ’ την απόλαυση μίας ταινίας. Προσφέρουν άφθονο νοσταλγικό ύφος και ρομαντισμό στην καρδιά της πόλης.\n1. Cine Φιλοθέη\nΈνας ωραίος θερινός κινηματογράφος, τον οποίο προτιμούν συνήθως όσοι μένουν στα Βόρεια Προάστια. Είναι όμως τόσο κοντά στο κέντρο που αξίζει την επίσκεψή σου και το περπάτημά σου πάνω στο χαρακτηριστικό χαλίκι του, το οποίο θα σου θυμίσει τις παιδικές χαρές που έπαιζες μικρός. Φυσικά, όλα τα θερινά έχουν μία αίσθηση νοσταλγίας, εκεί απλά θα το νιώσεις λίγο περισσότερο!\nΠολύ άνετες και όμορφες λευκές καρέκλες για να “απλωθείς” ανάμεσα στα δέντρα, και με μια ροζ ρεκλάμα στην είσοδο που κλείνει το μάτι στους αληθινούς σινεφίλ. Τον προτιμούν συνήθως όσοι κυνηγούν τις ταινίες πρώτης προβολής, οι οποίες συνοδεύονται με την απολαυστική συντροφιά μιας παγωμένης Fischer και το αγαπημένο σου ποπ κορν.\n2. Cine Φλοίσβος\nΣχεδόν επιπλέει, είναι τόσο δίπλα στη θάλασσα αυτό το θερινό, που πάει τη λέξη “θερινό” δέκα επίπεδα πιο πάνω. Από το 2003, δίπλα στην πολυσύχναστη Μαρίνα του Φλοίσβου, σε καλεί να χαζέψεις τα αστέρια και στην οθόνη και στον ουρανό. Και να πάρεις και γερές τζούρες θάλασσας όσο απολαμβάνεις την ταινία σου.\nΠροβάλει κυρίως ταινίες πρώτης προβολής και blockbusters.\nΣτην καρδιά της Αθήνας, στη Νεάπολη των Εξαρχείων, λίγα βήματα από την Αλεξάνδρας δεσπόζει ακόμη ένας από τους σημαντικότερους, όχι απλά θερινούς της πόλης, αλλά χώρους πολιτισμού. Διάσημος απ’ τα τραγούδια του Κραουνάκη και του Καζούλη – ή μάλλον αρκετά διάσημος ώστε να τον χρησιμοποιήσουν σε τραγούδι και κανείς να μην αναρωτιέται για τι πράγμα μιλάνε – ο κινηματογράφος έχει συνδέσει την ύπαρξή του με το σινεμά υψηλής τέχνης.\nΣτην πρόσοψή του ξεχωρίζει το φεγγάρι από την κλασική ταινία του 1902 «Ταξίδι στη Σελήνη» του Μελιές (γνωστό κι απ’ το video ‘Tonight, Tonight’ των Smashing Pumpkins). Εδώ, μιλάμε για έναν χώρο-εμπειρία.\nΣίγουρα ο θερινός με το πιο ευφάνταστο όνομα, αποτελεί κλασικό στέκι για τους σινεφίλ των Βορείων Προαστίων. Χτισμένος σε έναν υπέροχο χώρο στην Κηφισιά από το 1918, χτισμένος περιμετρικά ενός κήπου, που όπως λένε όλοι, μοσχοβολά γιασεμί. Όντως μοσχοβολά, το καταλαβαίνεις αυτό, απλά δεν είμαι σε θέση να αναγνωρίσω μέσω μυρωδιών κανένα φυτό, δεν έχω ιδέα απ’ αυτά.\n5. Αίγλη Ζαππείου\nΣτον κήπο του Ζαππείου η πρώτη προβολή ταινίας έγινε το καλοκαίρι του 1903 και από τότε αυτός ο κατάφυτος θερινός δεν σταμάτησε να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Σημείο-αναφοράς για την πόλη, ακόμη και τουρίστες περνούν απλά για να τον θαυμάσουν, παίζει κυρίως ταινίες πρώτης προβολής και για τους πιο μυημένους, προσφέρει την πριβέ βεράντα του, για μία κάπως πιο ιδιωτική προβολή και εμπειρία έτσι εκτινάσσεται σε άλλα επίπεδα, συνοδέυοντας την με μια παγωμένη Fischer και ζεστά φρεσκοψημένα ποπ κορν.\nΕίναι το παλαιότερο σινεμά της Αθήνας και τα πάνινα καθίσματα σε καλούν να γίνεις κι εσύ κομμάτι της ιστορίας του.\nΠροηγούμενο άρθροΣυμβουλές style από τον Marlon Brando\nΕπόμενο άρθρο“Ολυμπιακή” διατροφή, κάν’ το όπως ο Murphy\nΜια διαφορετική προσέγγιση του Αι Βασίλη θα δούμε φέτος από τον Mel Gibson\nΓιάννης Λιόλιος - Σάββατο, 10 Οκτώβριος 2020, 11:59\nΗ ταινία Greyhound του Tom Hanks θα προβληθεί απευθείας στο Apple TV+\n- Πέμπτη, 25 Ιούνιος 2020, 12:32\nΓιάννης Λιόλιος - Δευτέρα, 15 Ιούνιος 2020, 7:53


«Μ’ αρέσει η Μαριχουάνα γιατί θέλω να πάω στον Παράδεισο προτού πεθάνω»,\nMichael Simmons, δημοσιογράφος.\n«Η Μαριχουάνα οδηγεί στο φιλειρηνισμό και στη κομμουνιστική "πλύση εγκεφάλου"»,\nΦυτρώνει σχεδόν παντού αλλά είναι το υπ’ αριθμόν ένα παράνομο φυτό στον πλανήτη μας! Εδώ και πολλές δεκαετίες οι περισσότερες νομοθεσίες των κρατών της Γης το έχουν θέσει εκτός νόμου –τοποθετώντας το, εντελώς αυθαίρετα και αντιεπιστημονικά, στα λεγόμενα «ναρκωτικά»– κι έχουν απαγορεύσει την καλλιέργεια, ακόμη και την ύπαρξή του. Κι όμως η κάνναβη (cannabis) είναι ένα από τα χρησιμότερα για τον άνθρωπο φυτά, με τα οποία έχει προικίσει η Φύση τον πλανήτη Γη. Είναι ένα φυτό που, εκτός από τη μη-ναρκωτική ευφορική του ιδιότητα (που οφείλεται στη δραστική ουσία Τετραϋδροκανναβινόλη),, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κατασκευαστικό υλικό, φωτιστικό λάδι, πηγή ενέργειας και χαρτιού, υλικό για υφάσματα, πανιά και σκοινιά, για χρώματα και βαφές, για φάρμακο και για τροφή για ανθρώπους και για ζώα. Κανένα, απολύτως κανένα, άλλο φυτό δεν έχει τόσες πολλές και χρήσιμες για τον άνθρωπο εφαρμογές, όσο η Κάνναβη. Κι όμως είναι απαγορευμένο.\nΌχι για λόγους επιστημονικούς ή ιατρικούς, αλλά για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους, όπως θα δούμε παρακάτω. «Έχουν καταστήσει παράνομο το υπ’ αριθμόν ένα σημαντικότερο φυτό του πλανήτη», έλεγε αγανακτισμένος ο Timothy Leary από την «ελευθεριάζουσα» δεκαετία του 1960. Πως μπορεί όμως να είναι «παράνομο» ένα φυτό, που δεν είναι καν ναρκωτική ουσία σύμφωνα με τις πιο έγκριτες και ανεξάρτητες επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει ως τώρα; Ένα φυτό από το οποίο δεν έχει αναφερθεί ούτε ένας θάνατος ως σήμερα; (Υπόψιν η «θανατηφόρα δόση» της κάνναβης είναι 150 γραμμάρια, δηλαδή 40.000 μεγαλύτερη τη συνηθισμένη δραστική δόση της! Συγκριτικά, η θανατηφόρα δόση του αλκοόλ είναι μόλις 4-10 φορές μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη του δραστική του δόση. Γι’ αυτό θάνατος από υπερβολική δόση κάνναβης είναι κάτι το πρακτικά άγνωστο).\nΗ λαϊκή περσική παράδοση δεν αποκρούει αυτή τη θεωρία, αντιθέτως αποδίδει την εύρεση κάνναβης σε έναν σούφι μοναχό, ονόματι Sheik Haidar. Ο Haidar λέγεται ότι έζησε ασκητική ζωή στα απομακρυσμένα βόρεια βουνά της χώρας. Μια μέρα, καθώς περπατούσε, έπεσε πάνω σε ένα σύδεντρο φυτών μαριχουάνας που λικνίζονταν στο θρόισμα του ανέμου. Καθώς τον έλκυσε η έντονη μυρωδιά τους, ο μοναχός άρχισε να μαζεύει και να τσιμπολογάει τα ρητινώδη λουλούδια τους. Το επόμενο πράγμα που θυμόταν ήταν ότι ήταν τόσο ψηλά όσο ένα γεράκι.\nΚαι καθώς οι σούφι, όμοια με τους Ζωροάστρες, ταυτίζουν τη θεϊκή αποκάλυψη με το να νιώθει κανείς όμορφα, αυτόματα ο μοναχός έφτασε στο συμπέρασμα ότι αυτός ο βολβός ήταν ένα δώρο από τον ίδιο τον Θεό. Από εκείνη τη μέρα, ο Haidar «προσηλυτίστηκε» εφ’ όρου ζωής στη μαριχουάνα και σύντομα προσέλκυσε μαθητές, οι οποίοι, όταν πέθανε, τίμησαν τη μνήμη του δημιουργώντας έναν κήπο από μαριχουάνα γύρω από τον τάφο του. Ο τάφος του έκτοτε αποτέλεσε ιερό τόπο, παραξενεύοντας όμως τους προσκυνητές που έβλεπαν τα αποτελέσματα που είχε η κάνναβη στους μοναχούς: αντί να είναι μελαγχολικοί, όπως θα περίμενε κανείς, ήταν διαρκώς χαρούμενοι…\nΤα κρίσιμα χρόνια για την απαγόρευση της κάνναβης ήταν η περίοδος 1930-1937, που σφραγίστηκαν από τα παρακάτω γεγονότα. Το 1930 δημιουργήθηκε το «Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών». Μέχρι το 1932 η φαρμακοβιομηχανία είχε τη δυνατότητα να παράγει μαζικά χημικά προϊόντα. Το 1933 έγινε η άρση της Ποτοαπαγόρευση και το αλκοόλ άρχισε και πάλι να πουλιέται ελεύθερα. Έγινε εφικτή η κατασκευή μηχανών για την παραγωγή χαρτιού από δασική ξυλεία. Τέλος την ίδια εποχή έγινε δυνατή η μαζική εισαγωγή στην αγορά των προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας και του νάιλον. Για όλους αυτούς τους λόγους η κάνναβη έπρεπε να βγει από την μέση κι έτσι απαγορεύτηκε ως «επικίνδυνο ναρκωτικό».\nΟι Αμερικανοί χρήστες της κάνναβης έπρεπε πλέον να περάσουν στην παρανομία και να κωδικοποιήσουν τη συμπεριφορά και το λεξιλόγιο τους. Έτσι, ο καρτουνίστας Έλζι Σίγκαρ, ο δημιουργός του Ποπάϋ, έβαλε τον διάσημο ναύτη του να τρώει δυναμωτικό «σπανάκι»: «Σπανάκι» (Spinach) ήταν κατά την δεκαετία του 1930 η κωδική ονομασία της μαριχουάνας. Οι απαγορεύσεις όμως δεν εξοβέλησαν την κάνναβη από την αμερικανική κοινωνία, που πήρε την ρεβάνς της κατά τη δεκαετία του 1960 με το κίνημα των «χίπις»…\nΗ πρώτη πραγματική δοκιμή αυτού του τσιγάρου, που περιείχε μείγμα καπνού και μαριχουάνας, έλαβε χώρα στις 27 Μαΐου του 1943. Αντικείμενο πειραματισμού ήταν ο Άουγκουστ Ντελ Γκράτσιο (August Del Gracio), ένας φημισμένος ιταλικής καταγωγής γκάνγκστερ της Νέας Υόρκης. Τον προσέγγισε ο Τζορτζ Γουάϊτ (George White) ένας αξιωματικός του Στρατού, που αποσπάστηκε στον OSS από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών (FBN). Αυτός επισκέφτηκε τον Ντελ Γκράτσιο στο διαμέρισμά του, όπου και του έδωσε να καπνίσει το «ειδικό τσιγάρο». Ήθελε να εκμαιεύσει από τον Ιταλό μαφιόζο πληροφορίες σχετικά με τις διασυνδέσεις της ιταλικής μαφίας της Νέας Υόρκης με πράκτορες του Άξονα (η φασιστική Ιταλία ήταν τότε ακόμη σύμμαχος της Γερμανίας), σε μια περίοδο που οι Αμερικανοί προετοίμαζαν την απόβαση στη Σικελία. Ο Γούαιτ προσέφερε συνεχώς στον Ντελ Γκράτσιο τσιγάρα με μαριχουάνα μέχρι εκείνος να γίνει «υπερβολικά φλύαρος». Έβαλε μέσα σ’ αυτά τόσο πολύ μαριχουάνα, ώστε ο γκάνγκστερ άρχισε να χάνει τους λογικούς του ειρμούς για μια σχεδόν ώρα, και η γλώσσα του «λύθηκε». Κάτω από την επίδραση του «ειδικού τσιγάρου» ο σκληρός Ιταλός μαφιόζος άρχισε να «ξερνάει» όλα όσα ήξερε, αλλά τελικά αποδείχθηκε πως ήταν «καθαρός» καθώς δεν γνώριζε σημαντικές πληροφορίες για τις δραστηριότητες των πρακτόρων του Άξονα.\nΓνώριζε ωστόσο αρκετά πράγματα για το εμπόριο ναρκωτικών στη Νέα Υόρκη και αποκάλυψε όλα τα μυστικά του στον Αμερικανό αξιωματικό. Μάλιστα οι πληροφορίες που αποκάλυψε σχετικά με το εμπόριο ναρκωτικών ήταν τόσο ευαίσθητες, ώστε αργότερα η CIA αναγκάστηκε να τις κρατήσει διαβαθμισμένες μέχρι το 1977! Αφού τέλειωσε την εξομολόγηση του ο Ντελ Γκράτσιο είπε στον Τζορτζ Γουάϊτ: «Ότι και να κάνεις, μη χρησιμοποιήσεις ποτέ τίποτε από αυτά που σου είπα». Φυσικά ο πράκτορας του OSS έκανε ακριβώς το αντίθετό…\nΠολλοί ήταν οι ρεμπέτες εκείνης της εποχής που φούμαραν τον «καπνό της λησμονιάς». Πιο γνωστός απ’ όλους ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο οποίος την «έπινε» κι έζησε μέχρι τα βαθιά του γεράματα, κάνοντας πέντε παιδιά: «Μας φέρνει μαύρο από την Πόλη και μαστούρια είμαστε όλοι, τουμπεκί απ’ την Περσία πίνει ο μάγκας με ησυχία…», λέει ένα γνωστό τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη. Τα «χασικλίδικα», αν και απαγορευμένα, ήταν εκείνη την εποχή ένα σημαντικό κομμάτι του ρεμπέτικου τραγουδιού. Η δίωξη και η καταστολή του ρεμπέτικου τραγουδιού από το καθεστώς του Μεταξά καθώς και από τις ελληνικές μετα-εμφυλιακές κυβερνήσεις, έστρεψε το λαό στα λεγόμενο «λαϊκά τραγούδια» και στο μπουζούκι που ήταν πλέον αποδεκτό και από την αστική τάξη. Το ίδιο διάστημα οι διώξεις των χασισοποτών εντάθηκαν, τα μέτρα καταστολής αυξήθηκαν με αποκορύφωμα την περίοδο της Χούντας.\nΩστόσο η χρήση της κάνναβης, παρά τις τόσες απαγορεύσεις και διώξεις, δεν εξαφανίστηκε ποτέ από την Ελλάδα. Από τη δεκαετία μάλιστα του 1990 άρχισε να επανακάμπτει σε σημείο ώστε να είναι πλέον ευρύτατα διαδεδομένη, όχι μόνον σε περιθωριακούς αλλά και σε άτομα της αστικής και μορφωμένης τάξης. Όπως εκμυστηρεύτηκε στον υπογράφοντα ο γνωστός ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας: «Κάποτε στην Ελλάδα κάπνιζαν κάνναβη μόνον οι περιθωριακοί. Σήμερα, και λόγω των ανούσιων κατασταλτικών και απαγορευτικών νόμων, κάθε μία στις τρεις ελληνικές οικογένειες έχει κι από έναν καπνιστή κάνναβης». Δεν μιλάμε πλέον για περιθώριο, αλλά για μαζική –πλην όμως απαγορευμένη– χρήση της κάνναβης στην Ελλάδα.\nΤελειώνοντας θεωρώ περιττό να υπογραμμίσω πως δεν είμαι υπέρ της χρήσης της κάνναβης ως ευφορικό μέσο. Είμαι ωστόσο υπέρ της χρήσης της στη βιομηχανία, στην παραγωγή ενέργειας, στη φαρμακευτική, στη διατροφή κ.α. –κάτι που θα μας βοηθήσει και στην απεξάρτηση μας από το πετρέλαιο κι από τη χημική βιομηχανία που καταστρέφει το περιβάλλον. Προσωπικά υπερασπίζομαι την αποποινικοποίησή της κάνναβης και συγκεκριμένα την επανα-νομιμοποίηση της (εφόσον ήταν νόμιμη σχεδόν σε όλες τις χώρες μέχρι τη δεκαετία του 1930). Οι λόγοι πολλοί και θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο άρθρο μόνο γι’ αυτό.\nΑντί γι’ αυτό παραθέτω τις απόψεις του διακεκριμένου Έλληνα ψυχίατρου και συγγραφέα Κλεάνθη Γρίβα, που έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή του στη μελέτη του απαγορευμένου ζητήματος της Κάνναβης και με του οποίου τις θέσεις συμφωνώ πλήρως: «Δεν υποστηρίζω τη χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών, αλλά υπερασπίζομαι τη νομιμοποίησή τους. Πρώτον, για λόγους ηθικούς: Κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα καταναλώνω και ποια όχι. Δεύτερον, για λόγους πολιτικούς: Η κοινωνία δεν απειλείται από τις ψυχοτρόπες ουσίες. Κινδυνεύει μόνο από την κατασταλτική πολιτική της κρατικής εξουσίας απέναντι σ’ αυτές. Το δικαίωμα να ψηφίζω και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου αποτελούν βασικά στοιχεία της ελευθερίας μου. Το δικαίωμα να ψηφίζω είναι θεμελιώδες στοιχείο της ελευθερίας μου ως πολίτη. Και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου είναι κεντρικό στοιχείο της ελευθερίας μου ως ατόμου. Η απαγόρευση της ψήφου αίρει το δικαίωμά μου να ασκώ κάποιο έλεγχο στους διαχειριστές της εξουσίας, και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως πολίτη. Και η απαγόρευση ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών αίρει το δικαίωμά μου να εξουσιάζω το κορμί μου και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως ατόμου. Υπερασπίζομαι την (επανα)νομιμοποίηση όλων των απαγορευμένων ψυχοτρόπων ουσιών…», Κλεάνθης Γρίβας, Αντίσταση στην Εποχή του Τίποτα, σελ. 141, Ιανός).\nΑς μην ξεχνάμε τέλος πως οι κάθε λογής απαγορεύσεις γεννούν την επιθυμία για το απαγορευμένο…\n"ΖΕΝΙΘ", Γιώργος Στάμκο


Το σενάριο και η πιθανότητα για το «παράθυρο» για τους 2ους της Γ’ Εθνικής στην Football League – Topiko24\nΤο σενάριο και η πιθανότητα για το «παράθυρο» για τους 2ους της Γ’ Εθνικής στην Football League\nΠιθανό το σενάριο η νέα Football League να συμπληρωθεί με 12 ομάδες της Γ’ Εθνικής.\nΌσο η Super League δεν δίνει ξεκάθαρη απάντηση για τη συμμετοχή των β’ ομάδων της στη νέα Football League τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να αγωνιστούν εκεί και οι σύλλογοι που θα τερματίσουν δεύτεροι στους ομίλους της Γ’ Εθνικής.\nΑυτό προκύπτει από την πρόσφατη συνεδρίαση στην ΕΕ της ΕΠΟ όπου παρά το γεγονός ότι η Super League είχε προτείνει συμμετοχή στη νέα Football League 4-6 β’ ομάδων της – που θα τερματίζουν στις πρώτες θέσεις- το πλάνο αυτό φαίνεται ότι δεν προχωρά.\nΣτην Super League δεν έχουν αποφασίσει εάν θα κινηθούν προς αυτό το μέτωπο και σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει κοινή γραμμή. Κι αυτό διότι β’ ομάδες δε θα έχουν δικαίωμα ανόδου, ενώ παράλληλα το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρωτάθλημα θα είναι χαμηλής ταχύτητας δεν ενισχύει το πλάνο που οραματιζόταν ο Γιώργος Βασιλειάδης για να σταματήσει το φαινόμενο των δανεισμών.\nΟι περισσότεροι παίκτες θα προτιμήσουν να αγωνιστούν σε ομάδα της Super League ή να μετακομίσουν στο εξωτερικό παρά να παίξουν σε μια τέτοια κατηγορία χωρίς κανένα κίνητρο.\nΣτην ΕΠΟ έχουν δώσει τελεσίγραφο μερικών ημερών ακόμα ώστε να αποφασίσουν στην Super League εάν οι β’ ομάδες θα πάρουν μέρος στη νέα Football League. Σε διαφορετική περίπτωση, η κατηγορία θα στελεχωθεί ως εξής: Από τους 8 πρωταθλητές των ομίλων της Γ’ Εθνικής, από τους 4 δευτεραθλητές που θα προκύψουν από μπαράζ κι από τις ομάδες που θα τερματίσουν κάτω από την 10η θέση της τωρινής Football League.


ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ: ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ.\n-Το δεύτερο ήμισυ του 18ου και τις αρχές του 19ου αι. αναπτύχθηκε από τον Γάλλο Coeurdoux (1767), τον Άγγλο William Jones (1786) και από τους Γερμανούς Fr. Schlegex (1772-1829) και Fr. Βορρ (1791-1867) η θεωρία των Ινδοευρωπαίων, η οποία εξυπηρετούσε τις αποικιοκρατικές χώρες.\nΟι έρευνες απέδειξαν ότι οι Έλληνες κατά 75-80% έχουν παλαιολιθική προέλευση έως 80.000 έτη πριν και κατά 20-25% νεολιθική 9.000-3.000 π.Χ. και η γενετική σύσταση και των Μακεδόνων κατά 99.6% είναι καυκάσια (λευκή) και μόνον 0.04% μη λευκή.\nΣτην Ιταλία δεν κατέφευγε, επειδή έπρεπε να περάσει τις Άλπεις. Όταν βελτιωνόταν το κλίμα μετακινούνταν εκ νέου προς την Κεντρική Ευρώπη. Το υπόλοιπο 20% και των άλλων Ευρωπαίων έχει νεολιθική προέλευση 9.000-3.000 έτη π.Χ. και προέρχεται από την Εγγύς Ανατολή και την Ν. Βαλκανική.\nΓι` αυτό έως την 8η π.Χ. χιλιετία το DNA των Ιταλών ήταν όμοιο με των Ελλήνων, ο ένας στους τέσσερις κατοίκους της Ν. Ιταλίας (Μεγάλης Ελλάδος) σήμερα έχει την σφραγίδα του DNA των Ελλήνων. Και οι Βάσκοι θεωρούν τους Έλληνες πολύ μακρινούς συγγενείς, αλλά και το όνομα του όρους Πυρηναία περιέχει την ελληνική λέξη πυρ.\nΗ αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε στο Ρομανέλι της Απουλίας στην Ιταλία όμοια λιθοτεχνία περίπου πριν 25.000 έτη και οι αρχαιολόγοι πίστευαν ότι δημιουργήθηκε από ανθρώπους που κινήθηκαν από τον ελλαδικό χώρο προς την Δύση, το οποίο επιβεβαίωσαν και οι πρόσφατες έρευνες του DNA.\nΑφού μετέφεραν τον πολιτισμό τους, δεν θα μετέφεραν στη Δύση και την γλώσσα τους;\nΤην ίδια εποχή έχουμε και την ανάπτυξη δύο πολιτισμών, του Aurignaciam (35.000 έτη πριν) και του Gravetian (25.000 έτη πριν). Οι πολιτισμοί αυτοί πιστεύουν οι ειδικοί ότι αναπτύχθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη και αργότερα και στην Δυτική.\nΟι άνθρωποι της εποχής αυτής ήταν κυνηγοί, αλλά τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα τους, ζωγραφιές ζώων στα σπήλαια και αγάλματα, ήταν εξαιρετικά.\nΜετά τον 3ο κατακλυσμό, τον του Δευκαλίωνος, ο οποίος έγινε γύρω στο 10.000 π.Χ., ο Δευκαλίων με την Πύρρα για να σωθούν κατέφυγαν στην Όρθυ ή τον Παρνασσό ή τον Άθω ή την Αίτνα.\nΚαι ο Πλάτων αναφέρει κυρίως στο έργο του Τίμαιος ότι οι Έλληνες είχαν σημαντικό πολιτισμό, ο οποίος καταστράφηκε εξαιτίας του κατακλυσμού αυτού. Αναφέρεται και με τους άθλους του Ηρακλέους, ο οποίος όταν βρισκόταν στην Ευρώπη απέκτησε δύο υιούς, τον Κέλτο ή Κελτό και τον Γαλάτη, τους μετέπειτα γενάρχες των ευρωπαϊκών λαών. Αναφέρεται και με άλλους μύθους.\nΗ μυθολογία αναφέρεται και στην μετακίνηση ανθρώπων από την Ελλάδα και την Μ. Ασία προς την Ασία κατά την νεολιθική εποχή. Κατά έναν μύθο ο Δίας μετέφερε τον Διόνυσο στην Ινδία για να τον σώσει από την ζήλεια της Ήρας και εκεί τον ανέθρεψαν νύμφες. Ο Δίας φόνευσε και τον Ινδό, τον ήρωα των Ινδών.\nΑργότερα ο θεός Διόνυσος έκανε εκστρατεία στην Ινδία, την οποία υπέταξε με την δύναμη των όπλων αλλά και την μυστική δύναμή του και υπήρχε πόλη Νύσα στην Ινδία (περιοχή της σημερινής επαρχίας Καμντές του Αφγανιστάν), η οποία κατά την παράδοση των κατοίκων της κτίσθηκε από τον Διόνυσο προς τιμή της τροφού του νύμφης Νύσας και “εις μνημόσυνον της αυτού πλάνης τε και νίκης”4.\nΚαι το γειτονικό βουνό το ονόμασε Μηρό εις ανάμνηση του γεγονότος ότι ο πατέρας του Δίας, μετά τον θάνατο της μητέρας του Σεμέλης, τον έκρυψε στον μηρό του έως ότου έγινε εννέα μηνών.\nΑπόδειξη ότι η πόλη κτίσθηκε από τον Διόνυσο ήταν η δάφνη και ο κισσός που φύτρωνε στον Μηρό5, ενώ δεν φύτρωνε σε άλλο σημείο της Ινδίας.\nΓι` αυτό όταν έφθασε εκεί ο Μ. Αλέξανδρος την μεν πόλη σεβάσθηκε, τους δε κατοίκους της κατέστησε φίλους και συμμάχους. Ο δε Στέφανος Βυζάντιος γράφει: “Νύσαι πόλεις πολλαί… Εβδόμη εν Ινδοίς”. Ο Αρριανός επίσης αναφέρει ότι όταν ο Μ. Αλέξανδρος θα εξεστράτευε στην Αραβία πληροφορήθηκε ότι εκεί τιμούσαν δύο θεούς, τον Ουρανό και τον Διόνυσο, τους οποίους θα γνώρισαν από τους μετακινηθέντες Έλληνες προς την Ασία.\nΗ μυθολογία αναφέρει επίσης ότι ο βασιλιάς της Αθήνας Αιγεύς, ο πατέρας του Θησέως, όταν η Μήδεια μετά τον θάνατο των παιδιών της κατέφυγε στην Αθήνα την παντρεύθηκε και απέκτησαν έναν υιό, τον Μήδο. Επειδή η Μήδεια επιβουλευόταν τον Θησέα αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει με τον Μήδο την Αθήνα.\nΟ Μήδος νίκησε πολλούς βαρβάρους και την χώρα που κατέκτησε την ονόμασε Μηδία6, σκοτώθηκε όμως κατά την εκστρατεία στην Ινδία: “Μήδεια δε ήκεν εις Αθήνας κακεί… Αιγεί παίδα γεννά Μήδον. Επιβουλεύουσα δε ύστερον Θησεί φυγάς εξ Αθηνών μετά του παιδός εκβάλλεται. Αλλ` ούτος μεν πολλών κρατήσας βαρβάρων την υφ` εαυτόν χώραν άπασαν Μηδίαν εκάλεσε, και στρατευόμενος επί Ινδούς απέθανε”7.\nΕπομένως ισχύει η ρήση του Πλουτάρχου: “Ψαύει της αληθείας το μυθώδες”, αφού και οι έρευνες του DNA βεβαιώνουν ότι από την Ελλάδα και την Μ. Ασία μετακινήθηκαν άνθρωποι έως την Περσία. Και στην Μ. Ασία από παλαιότατους χρόνους κατοικούσαν Έλληνες, γι` αυτό υπάρχουν πολλά ελληνικά τοπωνύμια, όπως Όλυμπος9, Παρνασσός, Πίνδος, Πήδασος, Λάρισα κ.ά.\nΓι` αυτό και τώρα, παρά την φυγή των Ελλήνων πριν και μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως την 29η Μαΐου 1453, παρά τα δεινά των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία, παρά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, 5-20% των κατοίκων είναι Έλληνες ή Φρύγες. Και οι Φρύγες όμως έφυγαν από την Θράκη ίσως την 3η π.Χ. χιλιετία και εγκαταστάθηκαν στην Μ. Ασία, γι` αυτό ο Ορφεύς ήταν Θράξ, ο Πέλοψ ήταν Φρύξ, και οι δύο όμως ήταν Έλληνες.\nΚαι η ιστορία, συνεπικουρούμενη και από τα αρχαιολογικά ευρήματα, διαψεύδει την ινδοευρωπαϊκή θεωρία. Ο Ισοκράτης (436-338 π.Χ.) γράφει: “Την πόλιν ημών αρχαιοτάτην είναι … και παρά πάισν ανθρώποις ονομαστοτάτην … Ταύτην γαρ οικούμεν ουχ ετέρους εκβαλόντες, ουδ` ερήμην καταλαβόντες, ουδ` εκ πολλών εθνών μιγάδες συλλεγέντες, αλλ` ούτω καλώς και γνησίως γεγόναμεν ωστ` εξ ήσπερ έφυμεν, ταύτην άπαντα τον χρόνον διατελούμεν, αυτόχθονες όντες”10.\nΚαι ο Διογένης Λαέρτιος (3ος ; αι. μ.Χ.) συμπληρώνει: “Λανθάνουσα δ` αυτούς τα των Ελλήνων κατορθώματα, αφ` ων μη ότι γε φιλοσοφία, αλλά και γένος ανθρώπων ήρξε, βαρβάρους προσάπτοντες”11.\nΚαι ο Ηρόδοτος (484-410 π.Χ.) γράφει ότι οι Δωριείς είναι οι Μακεδόνες: “Εί μεν γαρ Δευκαλίωνος βασιλέως οίκεε γην την Φθιώτιν, επί δε Δώρου του Έλληνος την υπό Όσσαν τε και τον Όλυμπον χώρην, καλεομένην δε Ιστιαιώτιν. Εκ δε Ιστιαιώτιδος ως εξανέστη υπό Καδμίων οίκεε εν Πίνδω Μακεδνόν καλεόμενον. Εντεύθεν δε αύτις ες την Δρυόπιδα μετέβη και εκ της Δρυόπιδος ούτως ες Πελοπόννησον ελθόν Δωρικόν εκλήθη”12.\nΟι Κρήτες με τα ποντοπόρα πλοία τους κυριαρχούσαν σε όλη την Μεσόγειο. Απόδειξη το ειδικό λιμάνι που κατασκεύασαν στην νήσο Φάρο έξω από το Δέλτα του Νείλου, ένα γιγαντιαίο τεχνικό έργο, με μικρές προβλήτες, κυματοθραύστες κ.λπ. Είχαν όμως εμπορικές και πολιτιστικές σχέσεις και με τα μεγάλα κέντρα της Ανατολής (Βαβυλώνα κ.ά.). Επομένως δεν ήταν ακατόρθωτο για τους Κρήτες ή άλλους κατοίκους του σημερινού ελλαδικού χώρου ή της Μ. Ασίας να προχωρήσουν έως την Ινδία.\nΚαι ο Θεόφιλος Μπάγιερ γράφει: “Όλες οι χαρακτηρισθείσες “Ινδοευρωπαϊκές” γλώσσες κατάγονται από την ελληνική”. Και πράγματι οι Έλληνες πιθανόν να δημιούργησαν γραφή από το 5.500 π.Χ., όπως αποδεικνύουν και οι πινακίδες του Δισπηλιού Καστοριάς, η πινακίδα – σφραγίδα των Γιαννιτσών, ή της 3ης π.Χ. χιλιετίας πινακίδα της Λήμνου και της Αλονήσου, στην οποία αναγράφεται η λέξη ΑΥΔΗ (φωνή), κ.ά.\nΗ γενετική επιστήμη, αρχαιολογικά ευρήματα και ιστορικοί μας πριν 2500 π.Χ. περίπου έτη βεβαιώνουν ότι είμεθα γηγενείς και ότι μετακινηθήκαμε στην Δύση και την Ανατολή έως την Περσία πριν χιλιάδες έτη. Στην Ινδία δεν έγινε έρευνα DNA για να επιβεβαιωθεί και από την γενετική η εκεί παρουσία των Ελλήνων.\nΟι βεδικοί όμως ύμνοι, τα ιερά βιβλία των Ινδών, αναφέρουν μετακίνηση και Ελλήνων το 2000 π.Χ., όπως και η μυθολογία μας. Επομένως γιατί δεν αποδεχόμεθα ότι οι Έλληνες μετέδωσαν την γλώσσα τους στην Ανατολή, όπως την μετέδωσαν και στην Δύση, έτσι ώστε να σταματήσουμε να διδάσκουμε στα πανεπιστήμια και στα σχολεία μας μία θεωρία την οποία δημιούργησαν πριν 200 περίπου έτη κάποιοι ξένοι γλωσσολόγοι και δεν αποδέχθηκαν ποτέ πολλοί επιστήμονες.\nΑγνοούμε την προσπάθεια που γινόταν (πριν 200 περίπου έτη έδρασε και ο Φαλλμεράυερ) και γίνεται για να υποβιβασθεί η ελληνική προσφορά στην ανθρωπότητα. Αγνοούμε ότι οι περισσότερες λέξεις των επιστημών παγκοσμίως είναι ελληνικές. Αγνοούμε ότι και σήμερα τόσο σε νέες ανακαλύψεις όσο και στην επιστημονική ορολογία αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ελληνικές λέξεις: cosmonaute, astronaute, dermatologue και πάρα πολλές άλλες.\nΑγνοούμε ότι η ιστορία της ανθρωπότητας είναι κυρίως η ιστορία του ελληνικού πολιτισμού, διότι οι Έλληνες είχαν ξεχυθεί στα πέρατα της οικουμένης κάνοντας στους λαούς μία ειρηνική επίθεση πολιτισμού. Γι` αυτό ας σταματήσουμε να είμεθα εγκλωβισμένοι σε θεωρίες και απόψεις ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές. Ας σταματήσουμε να διδάσκουμε ότι τα επιτεύγματα των προγόνων μας πριν το 2.000 π.Χ. είναι προελληνικά, αφού η γενετική, η αρχαιολογία και η μυθολογία – ιστορία αποδεικνύουν ότι είναι ελληνικά.\nΑναρτήθηκε από ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ στις 10:38 μ.μ.


Καθαρό βάρος\t: 23.43 kg\nΑκαθάριστος όγκος: 192.8 l\nΑκαθάριστος όγκος: 112.3 l\nΠεριλαμβάνεται η βάση κρεβατιού. Τα ψηλά κρεβάτια και το επάνω κρεβάτι στις κουκέτες ή στα κρεβάτια-σοφίτες, δεν είναι κατάλληλα για παιδιά κάτω των 6 ετών, καθώς υπάρχει κίνδυνος να πέσουν και να τραυματιστούν. Είναι σημαντικό να μη βιδώσετε γάντζους ή χερούλια στο κρεβάτι, ή να κρεμάσετε σχοινιά ή ζώνες, ώστε να μην πιαστούν τα παιδιά ενώ παίζουν. Το στρώμα και τα λευκά είδη πωλούνται χωριστά. Το μέγιστο φορτίο υποδεικνύει το στατικό βάρος, δηλαδή το φορτίο που αντέχει το κρεβάτι αν ξαπλώνετε ή κάθεστε σε αυτό.


Νικολόπουλος: Χαιρετίσματα ξανά στην εξουσία - Pelop.gr\nΠέμπτη 24 Μαΐου 14:49 14°-27° Πάτρα\nΝικολόπουλος: Χαιρετίσματα ξανά στην εξουσία\nΔεν έπεσε κανείς από τα σύννεφα. Η ρήξη Καμμένου-Νικολόπουλου ήρθε νομοτελειακά, μετά από τη διάσταση του αχαιού βουλευτή απέναντι στη νεομνημονιακή γραμμή του κόμματος και της συγκυβέρνησης. Ηταν σίγουρο ότι κάποια στιγμή το πράγμα θα έφτανε στο κόκκινο. Και η στιγμή ήρθε.\nΤι σημαίνει όμως πολιτικά;\n>Ο Νίκος Νικολόπουλος μένει εκτός κομματικής στέγης. Διατηρεί όμως τη δική του. «Μείναμε και πάλι μόνοι...» έλεγε χθες στην «Π», αναφερόμενος στο Χριστιανοδημοκρατικό Κίνημα που έχει ιδρύσει.\n>Το γεγονός του διαζυγίου δεν σημαίνει ότι ο αχαιός βουλευτής περνάει στο απέναντι πεζοδρόμιο. Αντίθετα, σκοπεύει να συνεχίσει στη γραμμή που ακολουθούσε και που είναι «αυτή που προεκλογικά είχαμε συμφωνήσει», όπως σημείωνε με νόημα που αφορούσε τον Π. Καμμένο. Δηλαδή, θα ψηφίζει νόμους και αποφάσεις που εμπίπτουν στο πλέγμα των θέσεών του και θα καταψηφίζει όσες αποκλίνουν.\n>«Θα είμαι ο 3ος κυβερνητικός εταίρος» λέει ο Αχαιός, υπονοώντας τη στάση που ακολουθούσε ήδη με την μερική ανεξαρτητοποίησή του, πλέον όχι ως μεμονωμένο πρόσωπο, αλλά ως κόμμα.\n>Αυτό συμπυκνώνεται στη διατύπωση «φρένο όπου πρέπει», και όχι καθολική εναντίωση. Πρακτικά, ο κ. Νικολόπουλος δεν αίρει την ψήφο που είχε δώσει στην κυβέρνηση, μάλιστα σκοπεύει να την βοηθάει με την ψήφο του, αλλά σε κεφαλαιώδη ζητήματα φορολογικού ενδιαφέροντος ή συνταξιοδοτικής πολιτικής θα εναντιώνεται, εάν αυτά στρέφονται κατά των αδυνάτων.\n>Φαίνεται όμως ότι το θέμα δεν εξαντλείται στην περίπτωση Νικολόπουλου. Ακούγεται έντονα ότι θεμελιώδεις νόμοι για τη μνημονιακή προσαρμογή, όπως το νέο Ασφαλιστικό, απειλούν ευθέως την κυβερνητική συνοχή, και δεν αποκλείεται να αποτελέσουν αιτία κατάρρευσης.\n>Οσο για τον Νίκο Νικολόπουλο, η στάση του περαιτέρω θα καθοριστεί από τις εξελίξεις. Το σενάριο, πάντως, πάνω στο οποίο πλέκει τη στρατηγική του προβλέπει τη διερεύνηση της δυνατότητας αυτόνομης καθόδου στις επόμενες εκλογές. Αν δεν τα καταφέρει, θα αναζητήσει σύμπραξη με κόμμα που θα είναι πλησιέστερο στη γραμμή του. Δεν κατονομάζει, ούτε πιθανολογεί, άλλωστε στην πολιτικά ευμετάβολη ελληνική κατάσταση της μνημονιακής εποχής, αυτές οι εικασίες είναι κενές νοήματος.\nΕχει πάντως ενδιαφέρον ότι ο βουλευτής εμμένει σε μια περιπετειώδη πορεία την οποία χάραξε ήδη από το 2012, με την παραίτησή του από την κυβέρνηση Σαμαρά, για λόγους ταυτόσημους με τη σημερινή του τριβή με τα κόμματα της νέας συγκυβέρνησης. Τρία χρόνια μετά, η κινητικότητά του δεν χαλιναγωγείται, αν και ο ίδιος και οι φίλοι του νομιμοποποιούνται να αντιτείνουν ότι άλλων είναι η αστάθεια και η ασυνέπεια και όχι του ίδιου.


Πριμ στους συνεπείς δανειολήπτες - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Έντυπες Ειδήσεις > Οικονομία > Πριμ στους συνεπείς δανειολήπτες\nΑρχίζουν τα προγράμματα επιβράβευσης για όσους εξυπηρετούσαν κανινικά το χρέος τους τα τελευταία 5 χρόνια\nΜάρκου Άγης 31 Ιουλίου 2019 | 09:15\nΗ ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Πρόκειται για την πρώτη ευρείας κλίμακας παρέμβαση αυτού του είδους στο τραπεζικό σύστημα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ανάλογες κινήσεις ετοιμάζουν και οι άλλες τράπεζες. Στα επιτελεία των υπόλοιπων πιστωτικών ιδρυμάτων αναμένεται άμεσα να ξεκινήσει η αναζήτηση τρόπων για μια ανάλογη ανταμοιβή των πελατών τους. Στόχος είναι η βελτίωση της κουλτούρας πληρωμών και η εξάλειψη των στρεβλώσεων του συστήματος που, εξαιτίας των οριζόντιων μέτρων προστασίας της πρώτης κατοικίας από το 2010 μέχρι σήμερα, επί της ουσίας επιδοτούσε τους κακοπληρωτές.\nΠΟΙΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΣΑ. Στο πρόγραμμα εντάσσονται οι πελάτες των οποίων η εκταμίευση του στεγαστικού δανείου έγινε πριν από τουλάχιστον πέντε χρόνια, δηλαδή τον Αύγουστο του 2014 και νωρίτερα, και παραμένουν ενήμεροι τους τελευταίους 60 μήνες. Η επιβράβευση μεταφράζεται σε οικονομικό όφελος στο τέλος κάθε έτους και αφορά όσους υπήρξαν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους την τελευταία πενταετία (Σεπτέμβριος 2014 - Αύγουστος 2019).\nΘα τεθεί σε ισχύ από την 1η Σεπτεμβρίου 2019. Αυτό σημαίνει ότι τον Ιανουάριο του 2020 οι δανειολήπτες θα λάβουν το 1/3 της ετήσιας επιβράβευσης που αντιστοιχεί στην εμπρόθεσμη καταβολή δόσεων το διάστημα Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου 2019. Θα ακολουθήσει τον Ιανουάριο του 2021 η ανταμοιβή τους για το 2020. Αναλυτικότερα, η ανταμοιβή θα δίνεται με τρεις τρόπους:\n- Επιστροφή 5% επί του συνόλου των τόκων που πληρώνουν σε ετήσια βάση. Η επιστροφή αποδίδεται απολογιστικά κάθε Ιανουάριο για το έτος που πέρασε.\n- Επιβράβευση 2% επιπλέον όφελος στις καθημερινές συναλλαγές μέσω του προγράμματος go4more σε επιλεγμένες συνεργαζόμενες επιχειρήσεις στους κλάδους των σουπερμάρκετ και των πρατηρίων καυσίμων. Το ποσοστό αυτό μεταφράζεται σε πόντους που αποδίδονται απολογιστικά κάθε Ιανουάριο για το έτος που πέρασε.\n- Επιπρόσθετα, κερδίζουν μέσω του προγράμματος go4more 1 πόντο ανά 1 ευρώ πληρωμής μηνιαίας δόσης. Αποδίδονται ανά τρίμηνο και αντιστοιχούν στο 0,25% επί της καταβαλλόμενης δόσης, συμπεριλαμβανομένου κεφαλαίου και τόκων.


Με την τεχνολογία Airblade σε βρύση, τα χέρια στεγνώνουν στο νιπτήρα σε μόλις 14 δευτ. Δεν χρειάζεται να μετακινηθείτε σε άλλο σημείο, οπότε δεν στάζουν νερά στο πάτωμα.\nΚάθε δευτερόλεπτο, έως 21 λίτρα αέρα κατευθύνονται μέσω οπών πλάτους έως 0,55 mm. Το αποτέλεσμα - στρώματα αέρα ταχύτητας 549 χλμ/ώρα απομακρύνουν το νερό από τα χέρια, στεγνώνοντάς υγιεινά σε 14 δευτ.\nO συεγνωτήρας Dyson Airblade Wash+Dry απαιτεί 14 δευτερόλεπτα για να στεγνώσει τα χέρια σας εντελώς. Οι χρήστες δαπανούν λιγότερο χρόνο στο μπάνιο, ενώ οι περιόδοι υψηλής συμφόρησης είναι ευκολότεροι\nΟ στεγνωτήρας χεριών Dyson Airblade Wash+Dry χρησιμοποιεί φίλτρο HEPA, που αιχμαλωτίζει το 99,95% των βακτηρίων και των ιών του αέρα που χρησιμοποιείται κατά το στέγνωμα. Συνεπώς, τα χέρια στεγνώνουν χρησιμοποιώντας καθαρότερο αέρα και όχι ακάθαρτο.\nΤο φίλτρο HEPA αιχμαλωτίζει τα σωματίδια που κυκλοφορούν στον αέρα της τουαλέτας. Διαθέτει πλέγμα που αιχμαλωτίζει μεγαλύτερα υπολείμματα, στρώμα υφάσματος fleece που αιχμαλωτίζει χνούδι και ίνες, καθώς και πτυχωτό μέσο HEPA που αιχμαλωτίζει σωματίδια διαμέτρου έως και 0,1 μικρών.


Αποκαταστάθηκε η ανθρώπινη φύση -- Ένας συλλογικός σκοπός ή πεπρωμένο - InnerSelf.com\nΕικόνα από Τζόνι Λίντνερ\nΣε μια χώρα στην κορυφή ενός λόφου μια πτώση, ένας βοτανολόγος με προκάλεσε να θυμηθώ πού είχα την πεποίθηση ότι είμαι κακός. Σε ένα βαθύ συναισθηματικό επίπεδο είχα, όπως πολλοί από εμάς, πεισθεί από καιρό για την εγγενή μου ανικανότητα. "Ποιος σου είπε ότι είσαι κακός;" ρώτησε.\nΔεν μπορούσα να την απαντήσω ειλικρινά. Αν υπήρχε μια στιγμή που μου «είπαν για πρώτη φορά», ή όταν δέχτηκα για πρώτη φορά αυτή τη φοβερή πρόταση, δεν μπορώ να την θυμηθώ. Υποθέτω ότι θα μπορούσα να προσπαθήσω να κατηγορήσω τη μαμά ή τον μπαμπά ή τον δάσκαλο, αλλά το γεγονός είναι ότι η χρήση ντροπής, υπό όρους επαίνους, ενοχής και ούτω καθεξής ήταν η σχεδόν αβοήθητη διοχέτευση περιβαλλοντικών πολιτιστικών δυνάμεων. Το μήνυμα "είσαι κακός" κορεσμό ολόκληρου του πολιτισμού μας. Αδυσώπητα χτυπάμε μέσα μας από την πρώιμη παιδική ηλικία, συνδέεται με τις πιο θεμελιώδεις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό και τον κόσμο.\nΣτην επιστήμη, αυτή η πεποίθηση εκδηλώνεται ως το εγωιστικό γονίδιο, το βιολογικό διακριτό και ξεχωριστό εαυτό που πετυχαίνει ξεπερνώντας την υπόλοιπη φύση. Στη θρησκεία είναι η «απόλυτη καταστροφή του ανθρώπου» ή κάθε δόγμα που προέρχεται από το διαχωρισμό σώματος και ψυχής, πνεύματος και ύλης. Στα οικονομικά είναι ο «οικονομικός άνθρωπος», ο ορθολογικός παράγοντας που παρακίνησε να μεγιστοποιήσει το οικονομικό του «ενδιαφέρον». Το αποτέλεσμα είναι ο κόσμος υπό έλεγχο, που επιδιώκει να συγκρατήσει τη συμπεριφορά (την οποία κάνουμε λάθος για την ανθρώπινη φύση) που προκύπτει από αυτές τις πεποιθήσεις. Και η συσκευή του Κόσμου υπό έλεγχο, η θέληση και ο εξαναγκασμός και οι κανόνες και τα κίνητρα, ενσταλάζουν και ενισχύουν το μήνυμα, είσαι κακός.\nΤο μήνυμα είναι παντού\n"Χωρίς σκουπίδια - πρόστιμο 300 $." Η υπόθεση είναι ότι η απειλή για το προσωπικό μας συμφέρον είναι καλύτερο στη φυσική εγωιστική μας απροσεξία.\nΈνας δάσκαλος: «Χωρίς βαθμούς, πώς θα κάνουμε τους μαθητές να μάθουν;» Εκτός εάν εξαναγκαστούν, είναι φυσικά τεμπέληδες και ικανοποιημένοι με άγνοια.\nΈνας γονέας: "Θα σε κάνω να μείνεις εδώ μέχρι να πεις ότι λυπάσαι!" Οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν να αισθάνονται συγνώμη.\nΚρατικός νόμος: "Οι γονείς πρέπει να παρέχουν γραπτή δικαιολογία υπογεγραμμένη από γιατρό για απουσίες λόγω ασθένειας άνω των επτά ημερών."\n"Τζόνι πώς θα μπορούσες!"\nΠρέπει να. Δεν μπορείτε να το κάνετε. Εσυ πρεπει. Θα έπρεπε. Η φύση, και η ανθρώπινη φύση, είναι εχθρική, αδιάφορη, ούτε ιερή ούτε έμφυτη σκόπιμη, και εναπόκειται σε εμάς να σηκωθούμε πάνω από αυτήν, να την κυριαρχήσουμε, να την ελέγξουμε. Πέρα από τη φύση, ασκούμε τον φυσικό έλεγχο της τεχνολογίας για να την κάνουμε ασφαλέστερη, πιο άνετη, πιο πλούσια. Πέρα από την ανθρώπινη φύση, ασκούμε μια ψυχολογική τεχνολογία ελέγχου για να την κάνουμε πιο ευγενική, λιγότερο εγωιστική, λιγότερο βάναυση και κτηνιατρική. Αυτές είναι οι δύο πτυχές του ελέγχου στις οποίες βασίζεται ο πολιτισμός μας.\nΣε αυτό το βιβλίο περιέγραψα την αναπόφευκτη κατάρρευση του προγράμματος ελέγχου, αναπόφευκτη επειδή βασίζεται τελικά στα ψεύτικα, και στο Κεφάλαιο Επτά περιέγραψα τον κόσμο που θα μπορούσε να προκύψει μετά τον τερματισμό της σύγκλισης των κρίσεων. Σε αυτό το κεφάλαιο, θα περιγράψω μια εναλλακτική λύση στο να προσπαθούμε σκληρότερα να είμαστε καλοί (δηλαδή λιγότερο εγωιστές, πιο ηθικοί, λιγότερο άπληστοι κ.λπ.) με βάση την πίστη στη φύση και την ανθρώπινη φύση.\nΓια να εμπνεύσω και να διατηρήσουμε αυτήν την πίστη απέναντι στο τεράστιο πόνο που έφερε ο Διαχωρισμός, θα περιγράψω επίσης τη δυναμική του χωρισμού και της επανένωσης, έτσι ώστε να μπορούμε να δούμε την κοσμική αναγκαιότητα και σκοπό του μακρού ταξιδιού μας του χωρισμού, τόσο ως άτομα όσο και συλλογικά, και να μην αντισταθούμε στο επόμενο στάδιο της ανάπτυξής μας.\nΕάν ο καταστροφικός πολιτισμός μας βασίζεται σε έναν αγώνα καλού εναντίον του κακού, τότε η θεραπεία του απαιτεί το αντίθετο: αυτο-αποδοχή, αυτο-αγάπη και αυτοπεποίθηση. Σε αντίθεση με τις καλύτερες προθέσεις μας, δεν θα σταματήσουμε ποτέ το κακό και τη βία του πολιτισμού μας προσπαθώντας σκληρότερα να ξεπεράσουμε, να ρυθμίσουμε και να ελέγξουμε μια ανθρώπινη φύση που θεωρούμε κακή, για τον πόλεμο με την ανθρώπινη φύση, όχι λιγότερο από τον πόλεμο στη φύση μόνο περισσότερος χωρισμός, περισσότερη βία, περισσότερο μίσος. «Μπορείς να σκοτώσεις τους μίσους», είπε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, «αλλά δεν μπορείς να σκοτώσεις το μίσος».\nΤα εργαλεία του πλοιάρχου δεν θα διαλύσουν ποτέ το σπίτι του πλοιάρχου. Το ίδιο ισχύει εσωτερικά. Μπορείτε να πάτε σε πόλεμο ενάντια σε μέρη του εαυτού σας που πιστεύετε ότι είναι κακά, αλλά ακόμα κι αν κερδίσετε, όπως οι Μπολσεβίκοι και οι Μαοϊκοί, οι νικητές γίνονται οι νέοι κακοί. Ο διαχωρισμός από τον εαυτό που συνεπάγεται η εκστρατεία της θέλησης δεν μπορεί παρά να προβάλλεται, τελικά, σε κάποια μορφή, στον έξω κόσμο.\nΑυτοαποδοχή ... Ένα κλισέ;\nΝαι, σίγουρα, αυτο-αποδοχή. . . η ιδέα είναι λίγο πολύ κλισέ αυτές τις μέρες. Ωστόσο, στην πλήρη έκφρασή του, ο δρόμος προς την επανένωση της αυτοαποδοχής, της αυτο-αγάπης και της αυτοπεποίθησης είναι εντελώς ριζοσπαστικός, προκαλώντας αγαπημένα δόγματα για το πώς να είσαι καλός άνθρωπος. Επιτρέψτε μου να το δηλώσω όσο πιο καθαρά μπορώ: ο δρόμος προς τη σωτηρία για εμάς ως άτομα και ως κοινωνία έγκειται στο να είμαστε πιο εγωιστές, όχι λιγότερο.\nΠώς θα μπορούσε αυτό να είναι? Δεν είναι ακριβώς εγωισμός και απληστία που μας έβαλε σε αυτό το χάος;\nΌχι. Αυτό που βλέπουμε ως εγωισμό προκύπτει από μια λανθασμένη άποψη του εαυτού. Οι πολιτιστικές μας υποθέσεις σχετικά με το ποιοι είμαστε μας εξαπάτησαν το δικαίωμα γέννησής μας, προκαλώντας την αυταπάτη της αυταπάτης. Καθώς προκύπτει μια νέα κατανόηση του εαυτού, ο εγωισμός θα σημαίνει κάτι πολύ διαφορετικό.\nΉδη η ψευδαίσθηση φοράει λεπτή. Ήδη βλέπουμε την πτώχευση του προγράμματος ασφάλειας και επιτυχίας που καθορίζει τους νικητές στην κοινωνία μας. Ήδη βλέπουμε, για παράδειγμα, πώς η οικονομική ανεξαρτησία μας έχει αποκόψει από την ανθρώπινη κοινότητα και πώς η τεχνολογική μόνωση από τη φύση μας έχει απομονώσει από την κοινότητα της ζωής.\nΌλο και περισσότερο, το πρόγραμμα ελέγχου αποτυγχάνει ακόμη και να ωφελήσει τον περιορισμένο διακριτό και ξεχωριστό εαυτό των ψευδαισθήσεών μας, καθώς η υγεία, η οικονομία, η πολιτεία και το περιβάλλον επιδεινώνονται. Είναι ειρωνικό, δεδομένου ότι οι φαινομενικοί στόχοι του εγωισμού: ασφάλεια, ευχαρίστηση και πλούτος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο δρόμος προς το χρυσό μέλλον που είναι δυνατός για εμάς, συλλογικά και ως άτομα, δεν είναι ένας δρόμος θυσίας και προσπάθειας, αλλά απλώς της αφύπνισης σε αυτό που ήταν αληθινό. Σε Η γιόγκα της διατροφής, εφαρμόζοντας αυτήν την ιδέα στα τρόφιμα, έγραψα,\nΌταν εξετάζουμε βαθιά αυτό που συνήθως θεωρούμε εγωισμό, βρίσκουμε μια θλιβερή αυταπάτη. Φαντάζομαι έναν τεράστιο οπωρώνα, τα δέντρα που είναι φορτωμένα με ώριμα φρούτα και εγώ ο ίδιος καθόμουν στη μέση του, φρουρίζοντας με προσοχή ένα μικρό σωρό αμύγδαλο. Ο αληθινός εγωισμός δεν θα ήταν να προστατέψουμε έναν ακόμη μεγαλύτερο σωρό ακόμα πιο προσεκτικά. θα ήταν να σταματήσετε να ανησυχείτε για το σωρό και να ανοίξετε την αφθονία γύρω μου. Χωρίς μια τέτοια εξέταση, παραμένουμε στην Κόλαση για πάντα, πιστεύοντας ότι το νέο μας σπίτι πέντε χιλιάδων τετραγωνικών ποδιών δεν μας έκανε ευτυχισμένους, γιατί αυτό που πραγματικά χρειαζόμασταν ήταν δέκα χιλιάδες τετραγωνικά πόδια. Από την άλλη πλευρά, πολύ συχνά πρέπει κανείς να αποκτήσει ένα πράγμα πρώτα για να ανακαλύψει ότι δεν φέρνει ευτυχία. Αυτός είναι ο λόγος που ακόμη και η αυταπάτη του εγωισμού είναι δυνητικά ένας δρόμος προς την απελευθέρωση, και γιατί σας καλώ να είστε εγωιστές όσο καλύτερα μπορείτε. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, το να είστε πραγματικά εγωιστές απαιτεί θάρρος. Όταν η επένδυση σε κάτι είναι αρκετά μεγάλο, δεν τολμούμε να αναρωτηθούμε αν μας έκανε ευτυχισμένους από το φόβο της απάντησης. Αφού έμεινε σε σπουδές σε όλο το γυμνάσιο και το κολέγιο, έλειπαν όλες εκείνες τις διασκεδαστικές στιγμές, τότε όλα αυτά τα χρόνια του σχολείου, και όλες αυτές τις αϋπνίες νύχτες ως ασκούμενοι. . . μετά από όλες αυτές τις θυσίες, τολμάτε να παραδεχτείτε ότι μισείτε να είστε γιατρός; Το να είσαι εγωιστικό δεν είναι εύκολο πράγμα. Πόσοι από εμάς, στην καρδιά μας, είμαστε πραγματικά καλοί στον εαυτό μας;\nΗ σφαίρα του φαγητού είναι ένας τρόπος να εξασκηθείτε να είστε καλοί στον εαυτό σας. Σκεφτείτε τον άπληστο τρώγοντα, τρώγοντας περισσότερα από το μερίδιό του, γεμίζοντας τον εαυτό του. Αυτό είναι ένα παράδειγμα παραπλανητικού προσωπικού συμφέροντος, του να μην είσαι καλός στον εαυτό σου. Ο λαιμός παίρνει πραγματικά περισσότερο φαγητό. Κι'αλλο κι'αλλο κι'αλλο! Αλλά βλάπτει τον εαυτό του. Αν ήταν πιο εγωιστικός, αν έκανε καλό για τον εαυτό του την πρώτη του προτεραιότητα, ίσως δεν θα έτρωγε τόσο πολύ. Είναι ειρωνεία και θαύμα. Όταν αποφασίζετε πραγματικά να είστε καλοί στον εαυτό σας με φαγητό, το τελικό αποτέλεσμα είναι μια πιο υγιεινή διατροφή, όχι μια λιγότερο υγιεινή διατροφή, ακόμα κι αν η πορεία προς αυτή τη δίαιτα μπορεί να ξεκινήσει με μια πολύ μεγάλη βοήθεια παγωτού!\nΌταν μιλάω ενώπιον του κοινού για ριζοσπαστική αυτοπεποίθηση, παρατηρώ μια σειρά αντιδράσεων από ευγνώμονες επιβεβαιώσεις ("Το περίμενα για πάντα αυτό - το ήξερα καθ 'όλη τη διάρκεια, αλλά δεν τολμούσα να το πιστέψω") στην εξοργισμένη διαμαρτυρία ("Αυτό θα συντρίμμια πολιτισμού όπως το ξέρουμε "). Και οι δύο απαντήσεις είναι σωστές.\nΤι θα συνέβαινε στον πολιτισμό, για παράδειγμα, αν ο καθένας εμπιστευόταν την έμφυτη απογοήτευσή του για οποιαδήποτε δουλειά που συνεπάγεται την υποβάθμιση του εαυτού τους και των άλλων; Υποψιάζομαι ότι πολλοί άνθρωποι διασκεδάζουν και τις δύο αντιδράσεις - ευγνωμοσύνη και διαμαρτυρία - ταυτόχρονα. Ο προετοιμασμένος εαυτός φοβάται την ίδια την ελευθερία που τόσο απεγνωσμένα επιθυμεί. Όπως και στο συλλογικό επίπεδο, το να ζεις με αυτοπεποίθηση στο προσωπικό επίπεδο είναι να αποδεχτείς το τέλος της ζωής, όπως το ξέρουμε. Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί και όλα μπορούν να αλλάξουν: δουλειά, περιβάλλον, σχέσεις και άλλα. Σε αντάλλαγμα για την ελευθερία, πρέπει να εγκαταλείψουμε την προβλεψιμότητα και τον έλεγχο.\nΗ ιδεολογία ελέγχου ελέγχει κάθε τμήμα της πολιτικής και θρησκευτικής πίστης. Ακριβώς όπως οι θρησκευτικοί συντηρητικοί πιστεύουν ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε την αμαρτωλή φύση μας, οι περιβαλλοντολόγοι μας λένε να συγκρατήσουμε την απληστία και τον εγωισμό μας, να σταματήσουμε να μολύνουμε τον κόσμο και να αιωρούμε περισσότερο από το μερίδιο των πόρων μας. Και σχεδόν όλοι πιστεύουν στο "δουλειά πριν από το παιχνίδι", που δεν επιτρέπουν στον εαυτό μας να κάνει όπως θέλουμε πραγματικά μέχρι να τελειώσουμε αυτό που πρέπει - τη νοοτροπία της γεωργίας. Ο θυμός και η ευθύνη εμποτίζουν το γράψιμο των σταυροφόρων αριστερά και δεξιά, ιδεολόγους τόσο αντίθετα όσο οι Derrick Jensen και Ann Coulter, John Robbins και Michael Shermer. Παραλλαγές σε ένα θέμα, αυτό είναι όλο.\nΚαι οι δύο πλευρές εκφράζουν την καθοδηγητική ιδεολογία του πολιτισμού μας, με λίγο διαφορετικό τρόπο. Γι 'αυτό, όταν η μία πλευρά κερδίζει την άλλη, τίποτα δεν αλλάζει. Ακόμη και ο κομμουνισμός δεν τερμάτισε την κυριαρχία και την εκμετάλλευση του άνδρα από τον άνδρα (πόσο μάλλον η γυναίκα από τον άνδρα ή η φύση από τον άνδρα). Αυτό το βιβλίο διακηρύσσει μια επανάσταση εντελώς διαφορετικού είδους. Είναι μια επανάσταση στην ίδια μας την αίσθηση του εαυτού μας και, κατά συνέπεια, στη σχέση μας με τον κόσμο και ο ένας τον άλλον. Δεν πρόκειται και δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας βίαιης ανατροπής του παρόντος καθεστώτος, αλλά μόνο μέσω της απαρχαίας και υπερβατικότητάς του.\nΌποιος μας λέει ότι πρέπει να προσπαθήσουμε σκληρότερα για να είμαστε καλοί, λειτουργεί από το ίδιο σύνολο ελαττωματικών υποθέσεων σχετικά με την ανθρώπινη φύση. Η αυτοπεποίθηση έχει νόημα μόνο εάν είμαστε θεμελιωδώς καλοί. Κοιτάζοντας την ανθρώπινη βία και τις δικές μας αποτυχίες, συμπεραίνουμε ότι δεν είμαστε. Φαίνεται ότι η πηγή της βίας και του κακού είναι η ανεπιτήδευτη ανθρώπινη φύση, αλλά αυτή είναι μια αυταπάτη. Η πηγή είναι το αντίθετο: η ανθρώπινη φύση αρνείται. Η πηγή είναι ο διαχωρισμός μας από το ποιοι πραγματικά είμαστε.\nΜήπως η αυτοπεποίθηση οδηγεί πραγματικά σε μια πτωτική στροφή της αδράνειας και της απληστίας; Μερικές φορές φαίνεται ότι αν χαλαρώσαμε τον αυτοέλεγχο, θα φωνάζαμε στα παιδιά μας, θα βγάζουμε πρόχειρο φαγητό, θα κοιμόμαστε καθημερινά, θα κάνουμε το σχολικό μας σχολείο, θα κάνουμε σεξουαλικό σεξ, θα σταματήσουμε τον κόπο της ανακύκλωσης, θα απολαύσουμε την πλησιέστερη ιδιοτροπία η ευκολότερη ευχαρίστηση χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες για τους άλλους. Στην πραγματικότητα, όλες αυτές οι συμπεριφορές είναι συμπτώματα αποσύνδεσης από τους αληθινούς εαυτούς μας και όχι οι αληθινοί μας εαυτοί.\nΧάνουμε υπομονή με τα παιδιά λόγω της δικής μας δουλείας σε μετρημένο χρόνο - προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα - που έρχεται σε σύγκρουση με τους ρυθμούς της παιδικής ηλικίας (και με όλους τους ανθρώπινους ρυθμούς). Παίζουμε με πρόχειρο φαγητό ως υποκατάστατο της γνήσιας τροφής, έτσι ώστε να μην έχουμε βιομηχανικά επεξεργασμένα τρόφιμα και ανώνυμες ζωές. Θέλουμε να μείνουμε αργά και να κοιμηθούμε γιατί δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την ημέρα ή να ζήσουμε τη ζωή που έχει προγραμματιστεί για εμάς. ή ίσως είμαστε κουρασμένοι από το νευρικό στρες του συνεχούς φράγματος μιας ζωής που βασίζεται στο άγχος. Ταυτίζουμε με επαγγελματίες αθλητές των οποίων οι νίκες αντικαθιστούν το δικό μας μη πραγματοποιημένο μεγαλείο. Επιθυμούμε τον οικονομικό πλούτο για να αντικαταστήσουμε την χαμένη ευημερία της σύνδεσης με την κοινότητα και τη φύση. Ίσως όλη η βία και η αμαρτία μας είναι απλώς μια επιτακτική προσπάθεια να επιστρέψουμε σε αυτό που είμαστε.\nΜε άλλα λόγια, τα κακά της ανθρώπινης φύσης είναι πραγματικά προϊόντα του άρνηση ανθρώπινης φύσης. Είμαστε τα θύματα (καθώς και οι δράστες) μιας διαβολικής απάτης που λέει ότι πρέπει να προφυλάξουμε από τη φύση και την ανθρώπινη φύση και να υπερβούμε και τα δύο. Στην πραγματικότητα, καθώς η ψευδαίσθηση φοράει λεπτά, υπέροχα άτομα εμφανίζονται που μας δείχνουν τα αποτελέσματα της αποδοχής, της αγάπης και της εμπιστοσύνης στον εαυτό μας. Όποτε συναντώ, μου θυμίζει την ένταση των δικών μου περιορισμών και ανασφάλειας. Υπάρχουν άνθρωποι που διατηρούν μια νοοτροπία ευημερίας κυνηγού-συλλέκτη στη μέση της σύγχρονης κοινωνίας. όταν τους συναντώ, η δική μου στεγανότητα μου θυμίζει τον Jesuit εξερευνητή Le Jeune:\n"Τους είπα ότι δεν τα κατάφεραν καλά, και ότι θα ήταν καλύτερο να κρατήσουμε αυτές τις γιορτές για μελλοντικές μέρες, και κάνοντας αυτό δεν θα ήταν τόσο πιεσμένοι με πείνα. Με γέλασαν." Αύριο "(είπαν) «θα κάνουμε μια άλλη γιορτή με αυτό που θα συλλάβουμε».Οι σχέσεις Ιησουιτών και τα συμμαχικά έγγραφα. Τόμος 6]\nΆτομα σαν αυτό δεν περιορίζονται ποτέ από το "Μπορώ να το αντέξω;" Έχουν ανοιχτό χέρι και ανοιχτή καρδιά και, κατά κάποιον τρόπο, φαίνεται ότι είναι πάντα προνοημένοι. Πρόσφατα συνάντησα έναν άνδρα, έναν σαμάνο και έναν καλλιτέχνη, ο οποίος δεν χρεώνει για τις υπηρεσίες του. Ολόκληρο το σπίτι του είναι επιπλωμένο με δώρα από μαθητές και φίλους.\nΑκόμα και χωρίς να περιμένουμε να εμφανιστεί μια αποκαταστατική οικονομία, μπορούμε να την εφαρμόσουμε στη ζωή μας απλώς ανοίγοντας την οικονομία δώρων - και την οικολογία δώρων - που αντικαθιστά την οικονομία χρήματος. Για να το κάνουμε αυτό, χρειαζόμαστε μόνο, απλά, να δώσουμε και να λάβουμε. Το να δίνεις και να λαμβάνεις ελεύθερα απαιτεί πίστη ότι θα είναι εντάξει. Θα είμαι εντάξει. Ο κόσμος θα παρέχει. Και αυτό θα συμβεί όταν σταματήσουμε να βλέπουμε τον κόσμο ως ξεχωριστό και εχθρικό Άλλο. Αυτή είναι η πλέον καταρρέουσα ψευδαίσθηση που μας θέτει σε ανήσυχη αντίθεση στον κόσμο.\nΒλέπουμε επίσης τα υπέροχα αποτελέσματα της αυτοπεποίθησης στις ιδιοφυΐες της κοινωνίας μας, τους ανθρώπους που πίστευαν στον εαυτό τους αρκετά για να αφιερώσουν χρόνια στην τρέλα των παθών τους. Φαντάζομαι ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν παίρνει διάλεξη από το αφεντικό του στο ελβετικό γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας: "Α, δεν πρόκειται ποτέ να φτάσετε πουθενά στο γραφείο σας - χρειάζεστε καλές εργασιακές συνήθειες όπως ο Mueller εκεί. Ελάτε, εστιάστε!" Και ίσως ο Αϊνστάιν σκέφτηκε, "Ξέρεις, έχει δίκιο. Δεν θα παίξω με τη σχετικότητα απόψε, θα πάρω σπίτι ένα αντίγραφο του περιοδικού" Patents Today "και θα μελετήσω. Εάν δουλέψω σκληρά, ίσως έχω και μια προαγωγή. " Αλλά αντ 'αυτού τραβήχτηκε στις εξισώσεις του και το περιοδικό του έμεινε ανοιχτό.\nΗ δημιουργική ιδιοφυΐα του Αϊνστάιν δεν προήλθε από την πειθαρχία του να κάνει ό, τι ήταν συνετό, πρακτικό και ασφαλές, αλλά από ατρόμητη αφοσίωση στο πάθος του. Είναι λοιπόν με όλους μας. Νωρίτερα συζήτησα πώς είναι παράλογο να κάνουμε κάτι καλύτερο από το απαραίτητο (για το βαθμό, για το αφεντικό, για την αγορά), όπου «λογικά» μέσα οικονομικού οφέλους για τον ξεχωριστό εαυτό. Απαλλάσσεται μόνο από τον καταναγκασμό της αναγκαιότητας που μπορούμε να αφιερωθούμε πλήρως στη δημιουργία ομορφιάς. Κανείς δεν θα δημιουργήσει ποτέ κάτι υπέροχο εάν, εξαναγκασμένο από όρια χρόνου και ενέργειας που βασίζονται στο άγχος, το κάνουμε μόνο αρκετά καλό για έναν οικονομικό σκοπό ή για να ευχαριστήσουμε έναν αριθμό αρχών με δύναμη πάνω μας. Αρκετά καλό δεν είναι αρκετά καλό για τη δική μας ευτυχία και ικανοποίηση. Το να κάνεις κάτι για κάποιον άλλο επειδή αυτό το άτομο ή το ίδρυμα έχει την εξουσία πάνω σου - τη δύναμη της απειλής για την επιβίωσή σου - είναι ένας καλός ορισμός της δουλείας.\nΗ αυτοπεποίθηση δεν αναγνωρίζει όρους. Είμαστε συνηθισμένοι να διοχετεύσουμε την αυτοδιάθεσή μας σε ασφαλείς, ασήμαντες ή εξαιρετικά περιορισμένες περιοχές της ζωής. "Θα τιμήσω την ακεραιότητά μου - εκτός αν κάτι τέτοιο θα με απολύσει." "Θα ακούσω το σώμα μου - αλλά μόνο αν δεν θέλει ζάχαρη." "Θα ακολουθήσω την αληθινή επιθυμία της καρδιάς μου - αλλά όχι εάν πρόκειται να γίνω πλούσιος."\nΔεν υποστηρίζω ότι κάνουμε χωρίς αυτά που θέλουμε. Υποστηρίζω ότι τα πράγματα που πραγματικά θέλουμε συχνά δεν είναι αυτά που νομίζουμε ότι είναι. Δυστυχώς, μερικές φορές ο μόνος τρόπος να το ανακαλύψετε είναι να τα αποκτήσετε. Πόσοι άνθρωποι, αφού επιτύχουν τελικά τη φήμη και την περιουσία, μαθαίνουν ότι τελικά δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελαν; Αλλά δεν θα γνώριζαν ποτέ άλλο τρόπο. Το παραπλανητικό προσωπικό συμφέρον μπορεί να είναι μια πορεία προς το αυθεντικό προσωπικό συμφέρον.\nΊσως το ίδιο ισχύει για ολόκληρο τον πολιτισμό μας. Ίσως τίποτα λιγότερο από την κατάρρευση του πολιτισμού μας θα είναι αρκετό για να μας ξυπνήσει στην αλήθεια για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Ίσως πρέπει να εκπληρώσουμε τη μεγάλη φιλοδοξία του για να συνειδητοποιήσουμε το κενό του. Είναι αλήθεια ότι το Τεχνολογικό Πρόγραμμα δεν μπορεί ποτέ να εκπληρωθεί στο σύνολό του, αλλά συγκεκριμένα προβλήματα υποκύπτουν πράγματι στις μεθόδους ελέγχου, την τεχνολογική λύση. Κοιτάζοντας σταδιακά, το Τεχνολογικό Πρόγραμμα έχει μεγάλη επιτυχία. Έχουμε φτάσει σε μια σφαίρα μαγείας και θαυμάτων. Οι θεϊκές δυνάμεις είναι δικές μας. Ωστόσο, κάπως, ο κόσμος γύρω μας καταρρέει. Ωστόσο, η εμπιστοσύνη μας στην τεχνολογία είναι αργή, καθώς οι επιτυχίες της είναι αναμφισβήτητες στο δικό τους περιορισμένο πεδίο. Ίσως η μόνη εμπειρία που μπορεί να αποκαλύψει την απάτη της τεχνολογικής επιδιόρθωσης είναι η αμετάκλητη, αναμφισβήτητη αποτυχία της στο ευρύτερο συστημικό επίπεδο.\nΑποφεύγοντας τις συνέπειες;\nΤο φάρμακο δεν είναι ανίκανο να λύσει το άμεσο πρόβλημα. Η επιδιόρθωση λειτουργεί! Νιώθω βαριεστημένος, νιώθω άβολα, νιώθω κατάθλιψη, νιώθω μόνος, και το φάρμακο αφαιρεί όντως αυτά τα συναισθήματα (προς το παρόν), συμβάλλοντας στο ψέμα ότι ο πόνος είναι ουσιαστικά αποφευχθεί ακόμα και όταν η πηγή του παραμένει άθικτη. Στην περίπτωση της τεχνολογίας, το ψέμα είναι ότι μπορούμε να αποφύγουμε τις συνέπειες της διαταραχής της φύσης μας, ότι αντί να την επαναφέρουμε σε ισορροπία, μπορούμε να μετακινηθούμε όλο και πιο μακριά από την ισορροπία, ενώ καλύπτουμε τις ζημιές που έχουν ήδη γίνει. Είναι το ψέμα ότι τα χρέη μας δεν χρειάζεται να πληρωθούν. Είναι το ψέμα ότι δεν υπάρχει εγγενής σκοπός για τον κόσμο πέρα από αυτόν που φτιάχνουμε, και επομένως δεν υπάρχουν συνέπειες για την αναστάτωσή του. Είναι η αυταπάτη ότι τίποτα δεν είναι ιερό, ώστε να καταστρέψουμε με ατιμωρησία.\nΕίτε πρόκειται για ναρκωτικά είτε για τεχνολογία, λειτουργεί για λίγο. Ως εκ τούτου, η γοητεία της, τόσο ισχυρή που φανταζόμαστε ότι οι επιπλοκές που προκαλεί, ο περαιτέρω πόνος που προκαλεί, μπορεί επίσης να αποφευχθεί με τις ίδιες διορθώσεις, επ 'αόριστον στο μέλλον, μέχρι την τελική λύση.\nΣτην περίπτωση των ναρκωτικών, συχνά ο εθισμός δεν τελειώνει έως ότου οι επιπλοκές που προκαλεί να κατακλύσουν τη δύναμή του να καλύψει τον σχετικό πόνο. Καθώς ο πόνος από μια ζωή που καταστρέφεται από τα ναρκωτικά αυξάνεται, η δύναμη του φαρμάκου για να μουδιάσει μειώνεται. κάθε περιουσιακό στοιχείο, κάθε δυνατότητα εξαντλείται για να διατηρηθεί υπό έλεγχο τα προβλήματα συγκέντρωσης. η ζωή γίνεται ανεξέλεγκτη και όλες οι αναβαλλόμενες συνέπειες εμφανίζονται ως σύγκλιση των κρίσεων. Ο εθισμένος «χτυπάει», η ζωή καταρρέει.\nΤο Τεχνολογικό Πρόγραμμα, που καταλήγει στην πλήρη εξάλειψη των ταλαιπωριών που ονειροπόλοι πιστεύουν ότι είναι πιθανό με τη δύναμη του άνθρακα - εννοώ, ηλεκτρική ενέργεια - εννοώ, πυρηνική ενέργεια - εννοώ, ο υπολογιστής - εννοώ, νανοτεχνολογία - ισοδυναμεί με φαντασία ότι κάποια μέρα, το αλκοόλ ή η κοκαΐνη όχι μόνο θα απομακρύνουν προσωρινά τον πόνο που προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από την προηγούμενη κατάχρηση, αλλά και θα λύσουν όλα τα προβλήματα που προκαλούν αυτόν τον πόνο. Πράγματι, μια παράλογη ψευδαίσθηση.\nΣε κάθε στάδιο ενός εθισμού υπάρχει η πιθανότητα να βλέπουμε μέσα από το ψέμα, όχι μόνο με λογικό αλλά με την καρδιά, και να εγκαταλείψουμε το πρόγραμμα ελέγχου. Δεν είναι λύση, ούτε διαρκής, να εφαρμόζουμε το πρόγραμμα ελέγχου στον ίδιο τον εθισμό, να το προσεγγίζουμε με τη στάση της αυτο-άρνησης. Η παραίτηση λειτουργεί μόνο με την ειλικρινή συνειδητοποίηση ότι η επιδιόρθωση ήταν ψέμα, ότι αρνούμαι κάτι που δεν θέλω, όχι κάτι που θέλω. Διαφορετικά, η ενδεχόμενη υποτροπή είναι αναπόφευκτη.\nΈνας σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να αποτρέψει μια τέτοια υποτροπή. Όταν οι κρίσεις συγκλίνουν και τα πράγματα καταρρέουν, θα ανοίξει μια νέα αίσθηση προσωπικού και συλλογικού εαυτού. Ας το αναγνωρίσουμε αυτό και να το αξιοποιήσουμε όταν έρθει η ώρα!\nΣυλλογικός σκοπός ή πεπρωμένο\nΈνας άλλος σκοπός αυτού του βιβλίου ήταν να μας ενθαρρύνει να μην αντισταθούμε στη μετάβαση. Γι 'αυτό είναι σημαντικό να περιγράψουμε τη δυναμική του μετασχηματισμού. Στο Κεφάλαιο Πέντε έγραψα, "Ακόμα χειρότερα από την αποσύνθεση της κανονικής, σταθερής, μόνιμης ζωής" υπό έλεγχο "είναι να προχωρήσει ομαλά έως ότου εξαντληθεί ο χρόνος και η νεολαία." Όσο περισσότερο κολλάμε, τόσο μεγαλύτερες είναι οι συσσωρευμένες συνέπειες.\nΉδη, η συσσωρευμένη ζημία που έχουμε προκαλέσει οι άνθρωποι τα τελευταία χιλιάδες χρόνια είναι αρκετή για να προκαλέσει την έκτη μεγάλη εξαφάνιση στη γεωλογική ιστορία και την κατάρρευση δισεκατομμυρίων ανθρώπων τον επόμενο αιώνα λόγω πολέμου, λιμού και επιδημίας. Εάν συνεχίσουμε να καταστρέφουμε το κοινωνικό, πνευματικό και φυσικό μας κεφάλαιο σε ένα απελπισμένο παιχνίδι για να ελέγξουμε τις συνέπειες του ελέγχου με ακόμη περισσότερο έλεγχο, τότε η τελική απόσβεση θα είναι ακόμη χειρότερη.\nΓι 'αυτό το μήνυμα, "Να είστε καλός στον εαυτό σας όσο καλύτερα ξέρετε πώς" πρέπει να συνοδεύεται από νέα εικόνα για το τι πρέπει να είναι καλό για τον εαυτό σας. Ο τύπος επιτυχίας στην κοινωνία μας είναι ένας τύπος για καταστροφή. Όχι μόνο σε συλλογικό επίπεδο αλλά και ατομικά, η υποθήκη του σκοπού της ζωής μας στις απαιτήσεις της ασφάλειας και της άνεσης οδηγεί τελικά σε χρεοκοπία, και είμαστε μόνοι, μοναχικοί και άρρωστοι, κοιτάζοντας πίσω χρόνια που σπαταλάμε για αναζήτηση ενός αντικατοπτρισμού.\nΩστόσο, αυτά τα χρόνια –και έχω χάσει πολλούς εαυτούς μου– δεν χρειάζεται να είναι εντελώς άκαρπα, όχι αν μάθουμε από αυτούς τι αντικαθιστούσαν πραγματικά τα υποκατάστατα των επιδιώξεων μας. Το μόνο που ήθελα ήταν η οικειότητα. Το μόνο που ήθελα ήταν η διατροφή. Το μόνο που ήθελα ήταν η άνεση. Το μόνο που ήθελα ήταν να αγαπήσω. Το μόνο που ήθελα ήταν να εκφράσω τη μεγαλοπρέπεια μου.\nΤο ερώτημα λοιπόν είναι ποιο είναι το πραγματικό αντικείμενο στο οποίο αγωνίζεται η ανθρωπότητα, το τεχνολογικό είδος; Διότι φαίνεται ότι η Ανάβαση της Ανθρωπότητας είναι στην πραγματικότητα μια κάθοδος, μια μείωση του αμεσότερου πλούτου της πραγματικότητας, μια εγκατάλειψη της αρχικής ευημερίας της τροφής.\nΑλλά ίσως υπάρχουν περισσότερα. Ίσως βαδίζουμε προς κάτι, έναν συλλογικό σκοπό ή ένα πεπρωμένο, και έχουμε κάνει ατελείωτη καταστροφή αντί να επιδιώκουμε ένα υποκατάστατο, ένα ψεύτικο, μια αυταπάτη. Ίσως ήταν απαραίτητο η αναζήτηση μας να μας οδηγήσει στα άκρα του Διαχωρισμού. Ίσως η επανένωση που πρόκειται να ακολουθήσει δεν θα είναι μια επιστροφή σε ένα παλιό παρελθόν, αλλά μια επανένωση σε ένα υψηλότερο επίπεδο συνείδησης, ένα σπειροειδές και όχι ένα κύκλο.\nΠοια είναι αυτή η διαδικασία μετασχηματισμού, που απαιτεί τόσο ακραίο διαχωρισμό; Πού θα μας πήρε; Θα μπορούσε τελικά να υπάρχει ένας σκοπός, μια μετασχηματιστική σημασία για το crescendo της βίας που κατακλύζει τον πλανήτη σήμερα;\nΑποσπάστηκε με άδεια από Κεφάλαιο 8: Εαυτός και Κόσμος\nβιβλίο: Η ανάβαση της ανθρωπότητας. Εκδότης: Βιβλία Βόρειου Ατλαντικού\nΠνευματικά δικαιώματα 2013. Εκτύπωση εκτύπωσης.\nΗ ανάβαση της ανθρωπότητας: Πολιτισμός και ανθρώπινη αίσθηση του εαυτού\nΟ Charles Eisenstein διερευνά την ιστορία και το πιθανό μέλλον του πολιτισμού, εντοπίζοντας τις συγκλίνουσες κρίσεις της εποχής μας στην ψευδαίσθηση του ξεχωριστού εαυτού. Σε αυτό το βιβλίο-ορόσημο, ο Eisenstein εξηγεί πώς μια αποσύνδεση από τον φυσικό κόσμο και ο ένας με τον άλλο ενσωματώνεται στα θεμέλια του πολιτισμού: στην επιστήμη, τη θρησκεία, το χρήμα, την τεχνολογία, την ιατρική και την εκπαίδευση όπως τα γνωρίζουμε. Ως αποτέλεσμα, καθένας από αυτούς τους θεσμούς αντιμετωπίζει μια σοβαρή και αυξανόμενη κρίση, τροφοδοτώντας την σχεδόν παθολογική μας επιδίωξη τεχνολογικών διορθώσεων ακόμη και όταν ωθούμε τον πλανήτη μας στο χείλος της κατάρρευσης. Ευτυχώς, η πιο σκοτεινή μας ώρα φέρει την πιθανότητα ενός πιο όμορφου κόσμου - όχι μέσω της επέκτασης παλαιών χιλιετιών μεθόδων διαχείρισης και ελέγχου, αλλά επαναπροσδιορίζοντας ουσιαστικά τον εαυτό μας και τα συστήματά μας. Συναρπαστική έκταση και ευφυΐα, Η ανάβαση της ανθρωπότητας είναι ένα αξιοσημείωτο βιβλίο που δείχνει τι πραγματικά σημαίνει να είσαι άνθρωπος.\nΚάντε κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες ή / και για να παραγγείλετε αυτό το βιβλίο και / ή κατεβάστε την έκδοση Kindle. Διατίθεται επίσης ως ηχητικό βιβλίο.\nΟ Charles Eisenstein είναι ομιλητής και συγγραφέας που εστιάζει σε θέματα πολιτισμού, συνείδησης, χρήματος και ανθρώπινης πολιτιστικής εξέλιξης. Οι ιογενείς ταινίες μικρού μήκους και τα δοκίμια του στο διαδίκτυο τον καθιέρωσαν ως κοινωνικό φιλόσοφο και αντιπολιτισμικό διανοούμενο που αψηφά το είδος. Ο Charles αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ το 1989 με πτυχίο στα Μαθηματικά και τη Φιλοσοφία και πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια ως Κινέζος-Αγγλικός μεταφραστής. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων Ιερά οικονομικά και Ανάβαση της ανθρωπότητας. Επισκεφθείτε τον ιστότοπό του στο charleseisenstein.net\nΣυνέντευξη με τον Charles: Living the Change\nΕυφυής προγραμματισμός: Επιλέγοντας αυτό που προσέχετε\nΟ κόσμος είναι γεμάτος με κάθε είδους θεματολογία και πρόθεση. Έχετε τη δύναμη να…


Το νέο όργανο όπως είναι γνωστό θα αποτελείται από 251 εκλεγμένα μέλη, συν τους βουλευτές, ευρωβουλευτές και προέδρους τριτοβάθμιων οργανώσεων.\nΑυτό που είχε ενδιαφέρον για μας τους Σερραίους, ήταν φυσικά τα αποτελέσματα σε επίπεδο Σερρών που αν μη τι άλλο έδειξαν ποιος έχει το πάνω χέρι\nΟ Τζελέπης λοιπόν εξέλεξε την συνεργάτισσα του κ. Κατερίνα Καφετζή , όπως και την κ. κ Χρυσούλα Αλεβιζάκη στην νέα Κεντρική επιτροπή\nΜεγαλύτερη όμως επιτυχία ήταν που δεν κατάφερε να εκλεγεί ο έτερος υποψήφιος βουλευτής στον Νομό μας ο κ. Πασχάλης Τόσιος πήρε όλο κι όλα 191 ψήφους.\nΟ κ.Τόσιος βεβαίως χθες διαμαρτυρήθηκε πως μέλη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών που είχαν δηλωθεί να παραβρίσκονται στην καταμέτρηση των ψήφων ,τους απαγορεύτηκε η παρουσία!\nΚαι αναρωτήθηκε το ..γιατί;\nΑν πάντως περιμένει απάντηση από τον πρόεδρο της εφορευτικής επιτροπής που τυγχάνει να είναι και συντοπίτης μας και συνυποψήφιός του στο ψηφοδέλτιο του Κινήματος Αλλαγής, νομίζω πως άδικα περιμένει...\nΟ Μιχάλης σε αυτή την φάση τον...τέλειωσε!


-7.99°S / 110.9°E ~238m asl 08:02\nΤελευταία ενημέρωση πρόγνωσης καιρού: Τρι, Οκτ 22 06:38 GMT+7 (Asia/Jakarta)\t 0.145s\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 34 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1010 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 37 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι μέτρια αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1009 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 35 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1010 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ 25 Oct θα είναι ζεστός (προσοχή, και ο καιρός σταθερός, δεν είναι πιθανές καταγίδες.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 33 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1009 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ 28 Oct θα είναι ζεστός, και ο καιρός ελαφρά ασταθής, πιθανές καταιγίδες.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 32 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 20 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 1009 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι υψηλή.\nΗ μέγιστη θερμοκρασία θα είναι 33 βαθμοί Κελσίου, και η ελάχιστη θερμοκρασία 19 βαθμοί κελσίου. Ο άνεμος θα είναι γλυκιά αύρα, και η μέση ατμοσφαιρική πίεση θα είναι 4040 mb. Η σχετική υγρασία θα είναι .\nγεωγραφικό πλάτος: -7.99444 και γεωγραφικό μήκος: 110.9355\nΤοπική ώρα (Asia/Jakarta | GMT +7): 08:02\nΚαιρός σε Ngabartawang - 1 km - πυκνοκατοικημένη χώρα\nΚαιρός σε Plorsorejo Kidul - 1 km - πυκνοκατοικημένη χώρα


Ανδρικό Παντελόνι Μπλε Silvpgter.1.502 - Tailor'\nΑνδρικό Παντελόνι Μπλε Silvpgter.1.502\nΈνα ανδρικό παντελόνι σε μπλε σκούρο χρώμα, προσαρμοσμένο στη γραμμή Silvano, ιδανικό για business ή επίσημες περιστάσεις που χρειάζεστε άνεση και ευελιξία κινήσεων. Chino παντελόνι σε ευκολοφόρετη γραμμή από λεπτό ελαστικό βαμβάκι για δροσερή αίσθηση. Ένα υπέροχο παντελόνι που εξυπηρετεί τις πιο chic στιγμές ενός άνδρα και θεωρείται απαραίτητο κομμάτι για το καλοκαίρι. Συνδυάζεται τέλεια με λευκό πουκάμισο.\nΕπιλέξτε Μέγεθος / ΙΤ μεγέθη46 (ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ)4850 (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)525456 (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)58