Ονόματα σε ένα μνημείο « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Η μέρα του πι\nΚρυπτογραφικό κουίζ »\nΟνόματα σε ένα μνημείο\nPosted by sarant στο 15 Μαρτίου, 2016\nΤο Σάββατο είχα βγει βόλτα σε ένα μακρινό χωριό του Λουξεμβούργου, το Winseler, στον βορρά της χώρας, καμιά εβδομηνταριά χιλιόμετρα απόσταση, στις Αρδέννες. Καθώς περνούσα από την εκκλησία του χωριού πρόσεξα ένα μικρό μνημείο πεσόντων, μια πλάκα πιο σωστά στον μαντρότοιχο -και το φωτογράφισα:\nΗ φωτογραφία εδώ είναι πειραγμένη -κανονικά τα γράμματα είναι κόκκινα, αλλά σχεδόν δεν διαβάζονται, οπότε σκέφτηκα να την επεξεργαστώ και να αφαιρέσω το κόκκινο και τώρα φαίνονται κάπως καλύτερα (τη χτένισε λιγάκι κι ένας φίλος του ιστολογίου).\nΤο μνημείο έχει 11 ονόματα. Πέντε που «πέθαναν για την πατρίδα» και έξι «θύματα πολέμου», οι πέντε γυναίκες, που υποθέτω θα είναι άμαχοι, ίσως θύματα βομβαρδισμών -μπορεί και από φίλια πυρά. Άλλωστε, οι τρεις από αυτούς ήταν σε ηλικία γύρω στα 80 όταν βρήκαν τον θάνατο.\nΑπό τους πεσόντες υπέρ πατρίδος, οι δυο τουφεκίστηκαν, άλλοι δύο αγνοούνται και ένας «έπεσε», ίσως αντάρτης σε μάχες, τον Γενάρη του 1944. Βλέποντας τις ημερομηνίες τουφεκισμού των δύο (Δεκέμβριος 1944) σκέφτηκα πως ίσως σχετίζεται ο θάνατός τους με τη μάχη των Αρδεννών.\nΠράγματι, το Λουξεμβούργο το απελευθέρωσαν σχεδόν ολόκληρο οι Αμερικανοί τον Σεπτέμβριο του 1944 εκτός από μια στενή λωρίδα κατά μήκος των συνόρων με τη Γερμανία, που έμεινε υπό γερμανικό έλεγχο. Ωστόσο, στα μέσα Δεκεμβρίου έγινε η τελευταία προσπάθεια αντεπίθεσης των Γερμανών, η περίφημη και φονική μάχη των Αρδεννών. Αρχικά οι Γερμανοί, χάρη στον αιφνιδιασμό, προχώρησαν αρκετά, (ανα)κατέλαβαν το βόρειο Λουξεμβούργο, αλλά δεν κατάφεραν να κυριέψουν τη Μπαστόνι (Bastogne), σημαντική πόλη του Βελγίου πολύ κοντά στο Λουξεμβούργο, και όταν ήρθαν οι αμερικανικές ενισχύσεις, με επικεφαλής τον ονομαστό στρατηγό Πάτον (που είναι θαμμένος εδώ παρακάτω), η πλάστιγγα έγειρε από την άλλη πλευρά -ήταν ο τελευταίος επιθετικός σπασμός του τέρατος. Οι απώλειες και από τις δύο πλευρές ήταν βαρύτατες -οι Αμερικανοί είχαν χάσει πολύ λιγότερους άντρες κατά την απόβαση στη Νορμανδία. Κι έτσι ένα μεγάλο κομμάτι του Λουξεμβούργου απελευθερώθηκε δύο φορές, μία τον Σεπτέμβριο και άλλη μία, οριστική, τον Γενάρη του 1945.\nΥπέθεσα λοιπόν πως στη σύντομη ανακατάληψη από τους Γερμανούς, κάποιοι Λουξεμβούργιοι που θα έκαναν σαμποτάζ θα πιάστηκαν και θα εκτελέστηκαν. Αλλά μετά, που γκούγκλισα τα ονόματα, είδα ότι είχα υποθέσει λάθος. Οι δυο εκτελεσμένοι τουφεκίστηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στη Γερμανία. Στο Fort Zinna, στην πόλη Torgau (στα ανατολικά, κοντά στη Λιψία).\nΟι Ναζί κατέλαβαν το Λουξεμβούργο τον Μάιο του 1940, μέσα σε μια μέρα, και προσάρτησαν αμέσως τη χώρα, θεωρώντας ότι οι Λουξεμβούργιοι είναι εθνοτικά Γερμανοί. Όρισαν έναν γκαουλάιτερ που προσπάθησε να εκγερμανίσει τη ζωή, απαγορεύοντας κάθε γαλλικό στοιχείο, ακόμη και το «μερσί» (τα λουξεμβουργιανά είναι φρανκονική διάλεκτος, πολύ κοντινή στα γερμανικά αλλά με αρκετά γαλλικά στοιχεία. Το «ευχαριστώ πολύ» είναι «villmols merci», όπου η πρώτη λέξη αντιστοιχεί στο γερμανικό vielmal(s).\nΥπήρχαν και συμπαθούντες των Ναζί, βέβαια, που ίδρυσαν και ένα φιλογερμανικό κίνημα (και που οι αρχηγοί τους δικάστηκαν και εκτελέστηκαν μετά τον πόλεμο).\nΤο 1942 άρχισε η αναγκαστική στρατολόγηση Λουξεμβούργιων στον στρατό -συνολικά επιστρατεύτηκαν κάπου 10.000, από τους οποίους 2.800 βρήκαν τον θάνατο. Κάπου το 40% των στρατεύσιμων κρύφτηκαν και δεν παρουσιάστηκαν -η χώρα έχει βουνά, αν και όχι ψηλά, και κυρίως έχει πυκνά δάση. Πολλοί έφυγαν από τη χώρα, κυρίως από τον Βορρά, απ’ όπου περνούσαν στο Βέλγιο, και κάποιοι έφτασαν στην Αγγλία και πολέμησαν μετά στην απόβαση στη Νορμανδία. Άλλοι κρύβονταν σε εγκαταλειμμένες στοές ορυχείων, φυσικά με τη συνδρομή των κατοίκων της περιοχής.\nΈγινε και γενική απεργία ως διαμαρτυρία για την αναγκαστική επιστράτευση -οι πρωταίτιοι εκτελέστηκαν. Πολλά ήταν τα σαμποτάζ, ενώ αρκετοί συμμετείχαν στη γαλλική αντίσταση. Ένας από αυτούς, ένας κομμουνιστής γιατρός με το σημαδιακό όνομα Σαρλ Μαρξ (άλλωστε κι ο Μαρξ λίγο πιο πάνω γεννήθηκε), μετά την απελευθέρωση διετέλεσε υπουργός υγείας στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας που σχηματίστηκε, πριν βρει πρόωρα τον θάνατο σε αυτοκινητιστικό. Υπάρχει σήμερα λεωφόρος που τιμάει το όνομά του -στην ονομασία μάλιστα προσδιορίζεται πως ήταν ο γιατρός και όχι ο διασημότερος συνεπώνυμος: Boulevard Dr Charles Marx.\nΟι βιαίως επιστρατευθέντες Λουξεμβούργιοι στάλθηκαν στο ανατολικό μέτωπο, όπου όπως είπαμε είχαν βαριές απώλειες. Κάποιοι αυτομόλησαν. Ο Ηλίας Έρεμπουργκ περιγράφει στα απομνημονεύματά του μια σκηνή. Βρισκοταν στο μέτωπο ως δημοσιογράφος και τον ειδοποίησαν, μια και τον ήξεραν για γλωσσομαθή, να έρθει να τους βοηθήσει, επειδή έχουν πιάσει έναν Γερμανό αυτόμολο, που λέει ότι δεν είναι Γερμανός, αλλά δεν είναι και Αλσατός, είναι κάτι άλλο.\nΉταν, φυσικά, Λουξεμβούργιος. Ζήτησε από τον Έρενμπουργκ χαρτί και έγραψε: «Προς την ΑΕ τη Μεγάλη Δούκισσα Σαρλότα. Υπακούοντας στις διαταγές σας, αυτομόλησα στον Ερυθρό Στρατό». Υπέγραψε και παραδόθηκε.\nΟπότε, οι δυο εκτελεσμένοι του χωριού Winseler, σκέφτομαι, μάλλον θα ήταν από τους επιστρατευμένους, θα προσπάθησαν να λιποτακτήσουν αλλά δεν θα στάθηκαν τόσο τυχεροί. Ο ένας απ’ αυτούς μάλιστα, ο Michel Fally, εκτελέστηκε τη μέρα των γενεθλίων του, 24 χρονών.\nΓκουγκλίζοντας βρήκα λίγα περισσότερα για τους εκτελεσμένους, αν και όχι πολλά. Και τυχαία έπεσα πάνω σ’ένα απόσπασμα βιβλίου, που μου έκανε εντύπωση. Μιλάει για την ίδια φυλακή, αν και για άλλους κρατούμενους.\nΣτις 23 Δεκεμβρίου, στις 4 η ώρα. Βήματα από μπότες στη σκάλα και στο πάτωμα. Ανοίγει η πόρτα,\n«Και οι δύο».\nΚαι πήγαν κι αυτοί…\nΓια υστερόγραφο, μια γλωσσική παρατήρηση. Ο δεσμοφύλακας μίλησε γερμανικά, φυσικά, και είπε «Joseph, machen Sie sich fertig». Αυτό είναι πληθυντικός ευγενείας. Αν ήθελε να προστάξει τους δύο κρατούμενους στο δεύτερο πληθυντικό, θα έλεγε macht euch fertig, οπότε θα γινόταν αμέσως φανερό ότι απευθύνεται σε πολλούς.\nThis entry was posted on 15 Μαρτίου, 2016 στις 09:40\tand is filed under Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Λουξεμβούργο, Φωτογραφίες. Με ετικέτα: Αρδέννες, Ηλίας Έρενμπουργκ, Μάχη των Αρδεννών, Τοργκάου, Winseler. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n218 Σχόλια to “Ονόματα σε ένα μνημείο”\n15 Μαρτίου, 2016 στις 09:47\nΕίχα και εγώ πρόσφατη εμπειρία με ‘ιστορικό’ μνήμα!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:02\nΠάντα οι λίγοι κάνουν τη διαφορά.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:16\nΚάτι θα υπάρχει. Το μυαλό μου πάει στην απόφαση του χωριού για την ανέγερση μνημείου, αλλά τι σημασία έχει;\nΑδέλφια των πατεράδων και των παππούδων μας ήταν τα παλληκάρια.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:17\nΝίκο, δεν είναι σωστότερο το «αυτοκινητικό» αντί «αυτοκινητιστικό»;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:25\n4: Το ΛΚΝ δέχεται τον τύπο «αυτοκινητιστικό δυστύχημα», που έχει καθιερωθεί.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:29\nΈχει μάλιστα διατηρηθεί στα γερμανικά (τουλάχιστον στη Ν. Γερμανία), εν είδη ειρωνίας (π.χ. για την ηλικία ή/και την συμμετοχή στο παρελθόν σε μία ομάδα, κλίκα , δηλ. σαν Stammtisch Saga), η φράση:\nJa, ja, damals…, in den Ardennen!\nΛέγεται και πολλές φορές σαν έκφραση όταν κάποιος παλιότερος αναπολεί τα περασμένα…\n..Ο ένας απ’ αυτούς μάλιστα, ο Michel Fally, εκτελέστηκε τη μέρα των γενεθλίων του, 24 χρονών…\nΟι δύο πρώτοι είναι μάλλον αδέλφια (Fally)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:30\n4 πριν προλάβω να δω τη «λύση», να επιχειρήσω μια προσέγγιση με τη χαρά νεοφώτιστου: «αυτοκινητικό» συνδέει με αυτοκίνητο, δηλ αντικείμενο, ενώ «αυτοκινητιστικό» με αυτοκινητιστές, δηλ. βάζει την ανθρώπινη παράμετρο μέσα…\nΠριν με πάρετε στο ψιλό, καταλαβαίνω πως το «αυτοκινητιστικό» έχει παγιωθεί κι έτσι δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία η αναζήτηση των «λεπτών διαφορών» (Κηφισίας-Κηφισιάς, στύλοι-στήλες που αναφέρθηκε πρόσφατα κλπ). Δε μπόρεσα όμως ν’ αντισταθώ στον πειρασμό… 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:34\nΕξαιρετικό άρθρο. Από το Στάλινγκραντ και μετά, οι Γερμανοί εκτέλεσαν πάρα πολλούς λιποτάκτες, δεκάδες χιλιάδες, ακόμα και στρατολογημένους από τις κατεχόμενες χώρες.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:48\nΟι κιαρατάδες! Ενώ στους άλλους στρατούς, τους λιποτάκτες εν καιρώ πολέμου του κερνάνε περγαμόντο…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:49\nΗ Γερμανική κατοχή τους έσπρωξε στα άκρα. Εθνοτικά και γλωσσικά Γερμανοί αλλά μνημονεύονται στα Γαλλικά. Η κυβέρνηση (βλέπε άρχουσα τάξη) ασκεί και εκεί πολιτική πάνω και έξω από το λαό. Ιδανικός τόπος για έδρα της ΕΕ. Οι σκέψεις αυτές υπάρχουν εδώ και δεκαετίες μέσα μου για τους Λουξεμβούργιους.\nΠάντως η αντίστασή τους στους Γερμανούς ήταν πολύ μεγαλύτερη των Ολλανδών και φυσικά των Βέλγων. Ιδίως στη Φλαμανδία τους δέχτηκαν σαν ελευθερωτές.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:51\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:58\nΈχω μαζέψει τέτοια στο Γράμο πολλά.\nΕδώ το ένα http://valiacaldadog.blogspot.gr/2010/10/blog-post_16.html πούχει κι ένα περίεργο.\nΚι εδώ ένα από τους Πενταγιούς Φθιώτιδας\nπου εμπίπτει στο νόμο του Μέρφυ 😦\n15 Μαρτίου, 2016 στις 10:59\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:01\n@10β: Υπάρχουν και χειρότερα: Δανία: Ένας Γερμανός μοτοσικλετιστής πέρασε τα γερμανοδανικά σύνορα και σε αυτόν παρέδωσε το στέμμα του ο βασιλιάς Χριστιανός ο 10ος. 😮\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:04\nΣωστά, το δυστύχημα είναι του αυτοκινητιστή. Το αυτοκίνητο, ως άψυχο, δεν δυστυχεί…\n(Πςςςς…δε φανταζόμουν τόσο αμείλικτο αυτό το επιχείρημα !)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:06\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:17\n15. Ε, ναι, καλά έκανε. Κι εδώ όσοι κάνανε αντίσταση τι καταλάβανε; Για να ζουν οι απόγονοί τους ελεύθεροι, και παρέα με κάτι καλούς κυρίους, Γαρουφαήλ τύπου;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:24\n#9,#11: τη διόρθωσες την εξυπνάδα!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:27\nΔεν είναι ακριβώς έτσι. Οι Γερμανοί εισβάλανε με τεθωρακισμένα, οι Δανοί προέβαλαν στοιχειώδη αντίσταση με χωροφύλακες κι όταν τους διαμυνήθηκε πως -ως Άριο έθνος- θα διατηρήσουν την κυβέρνησή τους, τότε παραδόθηκαν. Η αυτονομία της κυβέρνησής τους, φυσικά, δεν διατηρήθηκε για πολύ, ωστόσο σ’ αυτό το διάστημα κατάφεραν να σώσουν σχεδόν όλους τους εβραίους της χώρας τους.\nΝίκο, «αλλά δεν κατάφεραν να κυριέψουν τη Μπαστόνι (Bastogne)…» Τη(ν) Μπαστόνι; Μήπως την Μπαστόνη;\nΣκύλε , πάντα νόμιζα ότι είναι η Πενταγιού ,το χωριό…\nΑπ’όλους αυτούς τους κεντροβόρειους και υπερβόρειους, οι μόνοι που έκαναν πραγματικά αντίσταση ήταν οι Νορβηγοί. (και πλήρωσαν το τίμημα στους Ναζήδες, βέβαια)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:28\nΤι να κάνω; Οι αδιόρθωτες χαζομάρες είναι δικό σας προνόμιο.\nΓιατί «η Μπαστόνι»; Να δεχτώ το Μπ αντί για το Β, αλλά γιατί θηλυκό με κατάληξη σε «ι»; Εκτός αν η ονομασία της πόλης προέρχεται από διάσημη ιταλική οικογένεια ξερωγώ…:-)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:38\nΤο λένε και Πενταγιού αλλά λέγεται Πενταγιοί και κυρίως είναι στη γμένη Φωκίδα και όχι Φθιώτιδα!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:39\nΤι σύμπτωση! Αυτή την περίοδο διαβάζω για την ταραγμένη (επιεικώς) δεκαετία του 1940.Υποχρεωτικά όμως πρέπει τα γεγονότα να τα πάρεις από πιο πριν για να μπορείς να ερμηνεύεις. Ας πούμε από το ΄30.\nΈρχεσαι λοιπόν εκτός των άλλων σε επαφή και με το πολιτικό λεξιλόγιο και μέσα σε αυτό και το αριστερό.\nΤο ερώτημα μου είναι: Ασχολήθηκε το ιστολόγιο με το λεξιλόγιο της Αριστεράς;\nΥπάρχει κάτι σχετικό;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:43\n@6. Γιάννη το «εν είδΗ» εγώ το γράφω εν είδΕΙ επειδή πρόκειται για δοτική.\nΘα με ενδιέφερε να ξέρω αν υπάρχει κάποια εξήγηση για την δική σου γραφή.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:46\nTην #Idomeni επισκέπτεται ο @kmitsotakis pic.twitter.com/ZQYw23NQRm\n— Χατζηβαρδηνογιάνης (@makakasgr) March 15, 2016\nΓιατι εξυπναδα.Σε οποιονδηποτε στρατο για λιποταξια σε καιρο πολεμου προβλεπεται εκτελεση με συνοπτικες διαδικασιες.\nΟχι και Φθιωτιδα οι Πενταγιοι (η θυλυκο η Πενταγιου οπως το ελεγε η γιαγια μου).\nΦωκιδα. Περναω απο κει μερικες φορες κανα δυο δηλαδη τον χρονο.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:53\nΑκυρη η διορθωση.Μεχρι να γραψω δυο σειρες το διορθωσες μονος σου.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 11:54\nναιναι, στο πρωτότυπο το γράφω σωστά, εδώ το έγραψα λάθος, γμτονκαφέμου!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:03\nΚαι ο άλλος Κάρολος πάντως ήτανε DR. ενδιαφέρουσα η ανάρτηση, για να μην πω εξαιρετική ή πολύτιμη και θεωρηθεί υπερβολή.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:05\n… και ήταν κάτι μονιμάδες υπαξιωματικοί με τα τόμσον τελευταίοι στη διμοιρία που έκανε την επίθεση και είχαν ως αποστολή να ρίξουν σε εκείνο το στρατιώτη που θα κιότευε και δεν δοκίμαζε να γυρίσει στα μετόπισθεν.Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…\n(απόσπασμα από σχετική αφήγηση για τον πόλεμο του ΄40)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:08\nκαι θα δοκίμαζε να γυρίσει …\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:09\n21. ωστόσο σ’ αυτό το διάστημα κατάφεραν να σώσουν σχεδόν όλους τους εβραίους της χώρας τους.\n…και ένα βραβείο Νόμπελ, Σκύλε!\nΑυτά είναι! 😉\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:22\nΠοιος θέλει τον πόλεμο;\nΟ λόγος; έχουνε/ κιόλας φάει./ (…)\nΑν δε νοιαστούν οι ταπεινοί/ γι’ αυτό που είναι ταπεινό/ ποτέ δεν θα υψωθούν./ (…)/Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι/\nγια τις μεγάλες εποχές που θά ‘ρθουν./ (…)\nΟ πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους/\nό,τι άφησε όρθιο/ η ειρήνη τους.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:30\nΣπειροειδή (και όποιο άλλο ενδιαφέρεται)\nΓια τα χτεσινά\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:33\nΜπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να ‘ρθει Πάμπλο Νερούδα\nΚαλή σας μέρα και καλό στάδιο!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:34\nΓαμάτη φωτοσοπιά από Ειδομένη\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:47\nΦυσικά και έχεις δίκιο! εν είδει, με τη μορφή\nΕκ παραδρομής της γλωσσώς 🙂 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 12:57\n40 και για να το ξεφτιλίσουμε τελείως, το σωστό είναι η γλωσσώ της γλωσσούς, όπως η Φωφώ της Φωφούς, η Κατερινιώ της Κατερινιούς κλπ κλπ.. 😛\n15 Μαρτίου, 2016 στις 13:05\n41: Αυτό το Φωφώ/Φωφούς μου έφτιαξε τη μέρα 🙂 Νάσαι καλά!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 13:21\n33 Παρομοίως και οι Κεμαλικοί πλησίον της Άγκυρας τον μοιραίο (;) Αύγουστο του 1921, κλπ κλπ\n[Πρόσφατη, αρκετά καλή, ταινία με ιστορία λιποταξίας: Sunset Song]\n15 Μαρτίου, 2016 στις 13:44\nΘεωρώ ορθότερο το «αυτοκινητικό», για τους λόγους που εξηγήθηκαν.\nΆλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι κορυφαίοι νομικοί που ασχολούνται σχετικά, ως «αυτοκινητικά» αναφέρουν τα ατυχήματα στα βιβλία τους.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:14\nΝίκο, και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος που ξέρει Γερμανικά και έχει γερά μάτια, στο σύνδεσμο που δίνω παρακάτω (και που ελπίζω να αντέγραψα σωστά από το google) ανοίγει σε pdf ένα κείμενο αναμνήσεων του κ. Hubert Pütz, Βινσελεριανού (αν μπορεί να το πει κανείς έτσι :)) με θέμα Winseler in der Arndennen-Offensive. Περιέχει τις αναμνήσεις του από τις μέρες της αντεπίθεσης των Αρδεννών στο χωριό. Στο τέλος έχει λίστα με όλους τους καταγόμενους από το χωριό Zwangsrekrutierten (enrôlés de force στα Γαλλικά), όπως λέγονται εδώ, δηλαδή των νεαρών Λουξεμβούργιων που, αναγκαστικά, στρατολογήθηκαν από τους Γερμανούς μετά το 1942,\nΌλοι οι morts pour la patrie της πινακίδας είναι αυτής της κατηγορίας, εκτός από τον Michel Lucas, γενν. 1910. Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο ο Schmit Jean έπεσε στον πόλεμο, ενώ οι δύο Fally (προφανώς αδέλφια) εκτελέστηκαν (η πινακίδα τον πρώτο τον έχει αγνοούμενο). Ο Hansen Pierre αναφέρεται στο κείμενο ως αγνοούμενος (προφανώς στη μάχη).\nΟι έρευνες συνεχίζονται και αν βρω κάτι περισσότερο θα επανέλθω. Το κείμενο που δίνω είναι στα Γερμανικά και σε pdf από πολυγραφημένο πρωτότυπο, πολύ κακής ποιότητας στην πρώτη και τελευταία σελίδα που θέλουν γερά μάτια για να διαβαστούν.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:17\nΒλέπω τώρα ότι αμέσως πριν τους Zwangsrekrutierten υπάρχει λίστα και με τα άλλα θύματα του χωριού. Θα βάλω λοιπόν λεπτομέρειες και γι’ αυτούς μόλις τις αποκρυπτογραφήσω.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:41\nΛοιπόν, ιδού οι λεπτομέρειες για τους άλλους που υποσχέθηκα παραπάνω (46):\nLucas, Michel: Εκτελέστηκε από τα SS 19.12.1944 στη θέση Doncols Poteau\nErzfeld, Catherine (Triny, προφανώς χαϊδευτικό) την λέει το κείμενο, και η μητέρα της Margarite που πρέπει να είναι η Reuter, γενν. 1898, ίσως το Reuter να είναι το πατρικό της, «πρώτα θύματα των χειροβομβίδων», χτυπήθηκαν θανάσιμα (νομίζω ότι διαβάζω, με κάποια αμφιβολία, «προ της οικίας Kass), την 6.1.1945.\nBreyer, Jean «ο μεγαλύτερος σε ηλικία κάτοικος του χωριού, πέθανε την ημέρα του πιο βίαιου βομβαρδισμού με πυρά πυροβολικού, 19.1.1945».\n«Δις Eugenie Weber έζησε για να δει την Απελευθέρωση και απεβίωσε την 24.1.1945 σε ηλικία 82 ετών»\n«κ. Weber Marguerite σέρβιρε φαγητό εν μέσω 35 ατόμων, την τραυμάτισε θανάσιμα στην καρδιά ένα μικρό θραύσμα χειροβομβίδας που εξερράγη στη στέγη, 48 ετών».\nThilmany, Cathy στο κείμενο αναφέρεται ως «χήρα Beyler» «απεβίωσε από γεράματα (Altersschwäche) και στενοχώρια για τον εκτελεσθέντα γαμπρό της Mich. Lucas την 10.1.1945, σε ηλικία 79 ετών».\nΌπως υποπτεύεστε ήδη από τα παραπάνω και όποως αναφέρει με λεπτομέρειες και το κείμενο (για όποιον έχει το κουράγιο να το διαβάσει, εγώ απλώς το διεξήλθα ταχύτατα) στο χωριό έγιναν μάχες μεταξύ Γερμανών και Αμερικανών, ενώ οι κάτοικοι κρύβονταν στα υπόγεια (τι να κάνουν οι κακομοίρηδες). Εμπειρία καθόλου ασυνήθιστη για την ευρύτερη περιοχή του Βόρειου Λουξεμβούργου (αυτό που λέγεται Ösling ή Éislek στα Λουξεμβουργέζικα) εκείνη την περίοδο.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:43\n10 α: Το ξέρετε το Λουξεμβούργο και κάνετε αυτές τις σκέψεις ή τα βγάζετε από το κεφάλι σας; Γιατί σαφώς και τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά (απλοϊκά, θα τολμούσα να πω).\n10 β. Το κομμάτι του Βελγίου όπου ζουν οι Φλαμανδοί λέγεται Φλάνδρα.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:44\nΤην Παρασκευή, θαρρώ, είδα στην ΕΤ1 το Flame & Citron…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:48\nΘα πεθάνω με την απορία. Ο Χίτλερ που ανακάτεψε όλο τον κόσμο, για ποιο λόγο άφησε την Ελβετία απ΄ έξω;\nΥΓ Μόνο σοβαρές προτάσεις\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:52\n15 Μαρτίου, 2016 στις 14:58\n51 Ούτε ιστορικός ούτε στρατηγικός αναλυτής είμαι (κάθε άλλο), αλλά νομίζω είναι προφανές πως η Ελβετία δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο στρατηγικό ενδιαφέρον (πετρέλαιο και άλλες πρώτες ύλες, εμπορικές οδοί κλπ).\nΑν βρισκόντουσαν στην ανάγκη για ρολόγια κάποια στιγμή και οι Ελβετοί έκαναν αντίσταση δε θα ήταν πια και δύσκολο να κατακτηθούν.\nΕίμαι σίγουρος πως είναι ερώτηση-παγίδα, είμαι όμως και περίεργος να δω την παγίδα… 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:00\n22: «οι μόνοι που έκαναν πραγματικά αντίσταση ήταν οι Νορβηγοί»\nΔεν ξέρω αν αναφέρεσαι μόνο σε γερμανόφωνους, πάντως ένας άλλος βόρειος λαός που αντιστάθηκε ηρωικά ήταν και οι Πολωνοί, οι οποίοι αγωνίσθηκαν με απαρχαιωμένα μέσα (ιππικό εναντίον πάντσερς):\nΤους χρωστάμε (ειδικότερα εμείς οι Έλληνες) τον μεγαλύτερο σαμποτέρ του Β’ Π. Πολέμου, τον Γεώργιο Ιβάνωφ.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:09\n51 και 53:\nΤουναντίον η Ελβετία παρουσίαζε εξαιρετικό ενδιαφέρον, τόσο για τα τεράστια αποθεματικά της, όσο και για την θέση της στο κέντρο της Ευρώπης. Ο Χίτλερ την ήθελε, αλλά ατυχώς για αυτόν η Ελβετία ήταν ωπλισμένη σαν αστακός, με χιλιόμετρα σκαμμένων οχυρών και μυστικών σηράγγων σε ψηλά βουνά. Φανταστείτε το αντίστοιχο της Γραμμής Μεταξά σε όλο το μήκος της μεθορίου. Το κόστος για την επικράτηση του γερμανικού στρατού θα ήταν τεράστιο και ασύμφορο.\nΗ εικόνα του ειρηνικού Ελβετού είναι εντελώς ψευδής. Σήμερα η χώρα διαθέτει σοβαρότατο στρατό ξηράς και…πολεμικό ναυτικό!\n51: Αν διαβάζεις γερμανικά, εδώ https://www.uek.ch/de/index.htm η μία από τις δύο εκδοχές (η έχουσα τους περισσότερους οπαδούς), επονομαζόμενη «Έκθεση Bergier» (οικον. συμφέροντα).\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:13\nΔημήτρη, οι Ελβετοί -εκτός από τις τράπεζες- είναι και σκληρά καρύδια.\nΌχι μόνο είχαν καβατζώσει τον χρυσό (Οκ, τους εβραίους δεν τους δέχονταν) αλλά και ολάκερη η χώρα τους είναι σπαρμένη με μυστικά πυροβολεία και πολυβολεία. Ψάξε για φωτογραφίες swiss bunkers και θα εκπλαγείς. Μέχρι το 1990 οι γέφυρες και οι δρόμοι τους κατασκευάζονταν με έτοιμο το κενό για τα εκρηκτικά και καλώδιο για την ανατίναξη.\nΟι Νορβηγοί, όμως, έβγαλαν και τον Κουίσλινγκ. 😦\nΟι Πολωνοι όντως αμύνθηκαν ηρωικά και μάταια στη διπλά εισβολή αλλά ΔΕΝ επιτέθηκαν με ιππικό εναντίον αρμάτων.\nΠάντως, σε κάποια μάχη, οι πολωνοί ιππείς ξεπάτωσαν τους πεζικάριους της Βέρμαχτ.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:15\nΕδώ λέει πως την λιμπίζονταν, αλλά τελικά δεν………..\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:16\n51: Η άλλη έκδοχή είναι βασισμένη στη γεωγραφία/οχύρωση της Ελβετίας και τον κίνδυνο μεγάλων απωλειών των επιτιθέμενων. Επίσης ο κίνδυνος της διακοπής (σφήνα) στη σύνδεση Γερμανίας-Ιταλίας.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:22\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:23\n22,54 Το επίσημο νορβηγικό κράτος έκανε την αντίστασή του, όμως μεγάλος ήταν ο αριθμός των φιλοναζιστών που πολέμησαν με τη Βέρμαχτ (και δη στα SS) στο ανατολικό μέτωπο. Οι επώδυνες ιστορικές μνήμες υπάρχουν ακόμη στους προοδευτικούς Νορβηγούς. Σε όποιον διαβάζει αστυνομική λογοτεχνία θα είναι γνωστός ο αρκετά καλός στο είδος του συγγραφέας Jo Nesbo που αναφέρεται στην πλευρά αυτή της ιστορίας, χρησιμοποιώντας την ως υπόβαθρο σε κάποιο από τα βιβλία του (νομίζω τον «Κοκκινολαίμη»).\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:24\n57: Εντάξει δεν επιτέθηκαν κυριολεκτικά με το ιππικό, αλλά το λέω («ιππικό εναντίον τεθωρακισμένων») για να δώσω έμφαση στην εξοπλιστική υπεροχή των Γερμανών.\nΓια τα ελβετικά οχυρά (που τα αξιοποιούν τουριστικώς) εδώ:\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:26\n54. Τους χρωστάμε (ειδικότερα εμείς οι Έλληνες) τον μεγαλύτερο σαμποτέρ του Β’ Π. Πολέμου, τον Γεώργιο Ιβάνωφ.\nΤους χρωστάμε πολύ περισσότερα. Οι Πολωνοί κρυπταναλυτές είχαν καταφέρει να αποκτήσουν μια μηχανή Enigma, είχαν καταγράψει την καλωδίωση και τον τρόπο λειτουργίας της και ακόμη είχαν αναπτύξει ένα αρκετά ικανοποιητικό (χειροκίνητο) σύστημα, βασισμένο στη θεωρία ομάδων, για να «σπάνε» την κρυπτογράφηση και να βρίσκουν το κλειδί. Όλη αυτή η τεχνογνωσία κατέληξε στο Μπλέτσλεϋ Παρκ, όπου η διαδικασία βελτιώθηκε και αυτοματοποιήθηκε χάρη στις ιδέες του Άλαν Τιούρινγκ, σώζοντας ίσως εκατοντάδες ή χιλιάδες ζωές μάχιμων. Όλα αυτά δύσκολα θα ήταν εφικτά χωρίς το πρωτοπόρο έργο των Πολωνών.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:29\n53 Είμαι σίγουρος πως είναι ερώτηση-παγίδα, είμαι όμως και περίεργος να δω την παγίδα…\nΚαι βέβαια δεν είναι παγίδα. Απλά, δεν έχω πεισθεί απ’ όσα έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Ας αναλογισθούμε ότι οι Ναζί έφτασαν στην Λιβύη, Ελ Αλαμέιν κλπ, και έφτασαν μεταφέροντας χιλιάδες όπλα και στρατιώτες, δεν ήταν απλή εκδρομή, δεν είχαν κανένα ηθικό ενδοιασμό να εκτελέσουν για αντίποινα ακόμη και παιδιά στην χώρας και όχι μόνο, αλλά δεν τραυμάτισαν έναν Ελβετό!!!\nΑν κάτι θα μπορούσε να θεωρηθεί παγίδα, είναι ο άλλος διαχρονικός προβληματισμός μου, σύμφωνα και με τα προηγηθέντα σχόλια για (μη) αντίσταση από Βέλγιο, Ολλανδία και κυρίως Δανία αν άξιζε το δικό μας τίμημα. Και φτάσαμε 40-50 χρόνια μετά, πρώην πρωθυπουργός, να μας υπόσχεται ότι θα γίνουμε «η Δανία του Νότου».\nEιχαν παντως και οι Πολωνοι κατι στρατηγους «μυρωδιαδες» (για να δανειστω μια εκφραση απο το ποδοσφαιρο) που δεν ειχαν παρει ειδηση οτι οι γερμανοι παρα τους περιορισμους της συνθηκης των Βερσαλλιων ειχαν επανεξοπλιστει κατω απο την μυτη τους και ηταν ετη φωτος μπροστα τεχνολογικα αλλα και απο πλευρας στρατιωτικης τακτικης και ετσι εβγαιναν παραμονες του μπλιτζηκρινγκ και δηλωναν εαν μας επιτεθει η Γερμανια σε μια βδομαδα θα ειμαστε στο Βερολινο…\nΕπαιξε καποιο σημαντικο ρολο η Ελβετια στον Β Παγκοσμιο αν και τυπικα ουδετερη.Ηταν σημαντικο κεντρο κατασκοπειας και εδρασαν εκει πολλα δικτυα κατασκοπων Λουσυ ρινγκ κλπ που επαιξαν μεγαλο ρολο και στην περιπτωση του ενιγκμα αλλα και στην υποκλοπη των σχεδιων των γερμανων στην μαχη του Κουρσκ\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:30\n56 Δυστυχώς, Γερμανικά γιοκ\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:32\nΣχχχ, αγαπούλα μου, κοίτα ένα γραφικό ελβετικό σαλέ! ❤\n‘Αραγε, χάρηκε κι αυτό που μας είδε ή έχει ένα κανόνι στο καθιστικό του;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:44\nΜεγάλο θέμα οι Λουξεμβούργιοι που πολέμησαν με τη στολή της Βέρμαχτ, για το οποίο η βιβλιογραφία είναι μάλλον φτωχική έως ανύπαρκτη (ενώ αν συζητήσεις λίγο, θα διαπιστώσεις ότι πολλοί είχαν προγόνους με τέτοια προϊστορία).\nΙΝ (σχόλιο αριθ. 45): Οι enrôlés de force είναι και Malgré-nous, τουλάχιστον όσον αφορά τους Αλσατούς και εκ Μοζέλλα ορμώμενους.\nΤέλος, η συνήθης γκρίνια μου. Έχω την εντύπωση ότι ή θα μιλήσουμε για Μεγάλη Δούκισσα Καρλόττα (κι όποιος γουστάρει τρώει το ένα «τ») ή για Σαρλότ. Το Σαρλότα είναι κάπως αδόκιμο, φοβούμαι.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:47\n66: Δημήτρη, πρέπει να υπάρχει και στα γαλλικά ή και στα ιταλικά, καθότι τρίγλωσση η Ελεβετία. Για ψάξτο…\n51 – Γιατί εκεί είχαν τα λεφτά τους, αυτοί που έκαναν τον πόλεμο, και για τον ίδιο λόγο που δεν έκανε απόβαση στην Μ.Βρετανία όταν κατέλαβε για πλάκα την Γαλλία.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:48\nο Πάτον δεν ηταν αυτός που έλεγε στους αμερικάνους στρατιώτες: «δεν θέλω να πεθάνετε για την πατρίδα σας, θέλω να βοηθήσετε να πεθάνουν οι γερμανοί για τη δική τους» ;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:50\n69 – 66 Όντως, αν αλλάξεις το de σε fr/it στον σύνδεσμο βγαίνει στα γαλλικά/ιταλικά 🙂 https://www.uek.ch/fr/index.htm και https://www.uek.ch/it/index.htm\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:51\n72 / 69 /66 και στα αγγλικά 🙂 🙂 https://www.uek.ch/en/index.htm\n64 Δε νομίζω πως θα έκανα τόσο εύκολες συγκρίσεις. Πέρα από τη συγγένεια σε γλώσσα, κουλτούρα κλπ με τους Σκανδιναβούς, υπάρχουν και πρακτικές διαφορές.\nΑκόμη κι αν ήταν πρόθυμοι να πέσουν όλοι υπερ βωμών και εστιών, για την πολεμική μηχανή της Γερμανίας η κατάληψη της Δανίας, της Ολλανδίας και του Βελγίου θα παρουσίαζε δυσκολία αντίστοιχη του χορταριού στο χλοοκοπτικό (επίπεδες εκτάσεις, μικρός πληθυσμός).\nΕιδικά για τους Βέλγους, η κατάληψη από τους Γερμανούς δεν ήταν ακριβώς ευχάριστη (από κουβέντες εν παρόδω που έχω κάνει παλαιότερα με ντόπιους). Χώρια που Βέλγοι είναι και οι Βαλώνοι και οι Φλαμανδοί, με άσπονδες μεταξύ του σχέσεις.\nΝα μην ξεχνάμε επίσης πως η κεντρική Ευρώπη αιματοκυλιζόταν για αιώνες (και δη το σημερινό Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες), με περισσότερες πλευρές απ’ ότι βλέπουμε σήμερα να παίρνουν μέρος στις (δια)μάχες και στους πολέμους.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 15:53\nEinstürzende Neubauten – Haus der Lüge «Haus der Lüge/Epilog»\n*74 Βαλώνοι ή Βαλλόνοι; Δε θυμάμαι και δεν το έψαξα, μη βαράτε….\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:00\nΚι έχεις σήμερα το μακελάρη ναζί Μπρέιβικ που ματοκύλησε τη νορβηγική νεολαία να καταγγέλει τις «απάνθρωπες» συνθήκες κράτησής του, χαιρετώντας ναζιστικά στο δικαστήριο.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:04\nΕχει κι η Ελβετία\n[ΟΚ, η Νέα Ελβετία, Βύρωνα]\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:07\n79 Εκεί δεν είναι και η Νήαρ Ηστ, το αντίπαλον δέος του Φαρ Ουέστ;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:09\nΚοίτα τωρα τι σκαρφίστηκαν στη Γερμανία! Καταπέλτη για να πετάνε «τούρτες» στους άλλους στη διαδήλωση.\nΤεχνολογικά μπροστά 🙂 🙂\n68 (θα το πάω ανάποδα):\nγ. Έχεις απόλυτο δίκιο.\nβ. Κι εκεί έχεις δίκιο, αλλά εδώ (Λουξ.) όταν γράφουνε Γαλλικά τους λένε (enrôlés de force) και όταν γράφουνε Γερμανικά τους λένε Zwangsrekrutierte.\nα. Εδώ θα σε επιτιμήσω και δη βαρύτατα. Σαφώς και υπάρχει πλουσιότατη τοπική (Λουξ.) βιβλιογραφία γι’ αυτό το θέμα. Δεν φταίω εγώ αν δεν ξέρεις Γερμανικά για να διαβάσεις τα περισσότερα κείμενα, αναμνήσεις κλπ. που είναι γραμμένα σ’ αυτή τη γλώσσα.\nΕκτός από βιβλιογραφία υπήρχε μέχρι πρόσφατα και ειδικό Ερευνητικό Κέντρο γι’ αυτή τη δουλειά εδώ στο Λουξεμβούργο:\nΝομίζω, όμως, ότι στα πλαίσια οικονομιών και αυτό που λέγεται στα Γαλλικά demantelement de l’ Etat-CSV, δηλαδή της προσπάθειας της τωρινής κυβέρνησης που δεν έχει μέσα, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, το μεγαλύτερο κόμμα του Λουξεμβούργου (CSV δεξιά), να διαλύσει το «Κράτος του CSV», διάφορα τέτοια ερευνητικά κέντρα, μεταξύ αυτών και το συγκεκριμένο, που θεωρούνταν (καλώς ή κακώς) ότι δημιουργήθηκαν για να βολέψουν διάφουρους ευνοημένους από το CSV ιστορικούς, θα συγχωνευτούν.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:10\nΕχει κι ο Βύρωνας\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:13\nΔίπλα στην Καισαριανή\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:14\nΣτο Πευκόφυτο, στα νότια του Γράμου, προτίμησαν μια πιο μίνιμαλ προσέγγιση\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:16\n@82: α. Κόψε κάτι και μην πας να επιτιμήσεις βαρύτατα. 🙂 Πολύ αυστηρό σε κόβω σήμερα.\nβ. Χίλια ευχαριστώ για τις παραπομπές (και κάποια άκρη θα βγάλω παρά τις εγγενείς αδυναμίες μου). 😉\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:32\n@55 Που λέει και ο Quino διά στόματος Μιγκελίτο: Ήθελα να ρωτήσω αν το εμβατήριο του ελβετικού πολεμικού ναυτικού είναι ένας ύμνος στην κλειστοφοβία, αλλά δεν υπάρχει διάθεση. 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:35\n87,55 Ο αρχηγός δηλ του ΠΝ είναι ναύαρχος του γλυκού νερού, σωστά;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:40\nΑς διορθώσω κι ένα λάθος που έχει το κείμενο. Οι Γερμανοί ΔΕΝ προσάρτησαν το Λουξεμβούργο αμέσως μετά την κατάληψή του (10.5.1940). Μόλις μπήκαν οι Γερμανοί, η Μεγάλη Δούκισσα, καθώς και η κυβέρνησή της (εκτός από έναν Υπουργό που δεν πρόλαβε το κλείσιμο των συνόρων), πέρασαν τα Γαλλικά σύνορα και κατέφυγαν στη Γαλλία, κατόπιν (μετά την ανακωχή των Γάλλων με τους Γερμανούς), στην Πορτογαλία κι από εκεί στην Βρετανία, στις ΗΠΑ και στον Καναδά.\nΣτο ίδιο το Λουξεμβούργο δημιουργήθηκε μία Επιτροπή από ανώτερους κρατικούς υπαλλήλους (αρχική ονομασία Commission de gouvernement δηλ. Κυβερνητική Επιτροπή, που όμως σχεδόν αμέσως άλλαξε σε Commission administrative δηλ. Διοικητική Επιτροπή κατ’ απαίτησιν των Γερμανών). Επικεφαλής της Επιτροπής ήταν o Albert Wehrer, ανώτερος κρατικός υπάλληλος και διπλωμάτης, που έχει ενδιαφέρον γιατί, μετά τον πόλεμο, ήταν ο πρώτος Λουξεμβούργιος «Επίτροπος» στην πρώτη Ευρωπαϊκή Κοινότητα (Άνθρακα και Χάλυβα – ΕΚΑΧ).\nΟι περισσότεροι βουλευτές του Λουξεμβούργου είχαν παραμείνει στη χώρα και η Βουλή συνήλθε (εν μέσω Γερμανικής κατοχής) και έδωσε εν λευκώ εξουσιοδότηση (les pleins pouvoirs στα Γαλλικά) στην εν λόγω Επιτροπή. Ο ρόλος της Επιτροπής αυτής είναι αμφιλεγόμενος και, μάλιστα, πολύ πρόσφατα, το 2015, είχαμε μία έντονη αντιπαράθεση εδώ στο Λουξεμβούργο για το αν και κατά πόσο συνεργάστηκε με τους Γερμανούς κατακτητές στην καταδίωξη των Εβραίων.\nΠερισσότερες λεπτομέρειες εδώ, απ’ όπου και, όποιος ενδιαφέρεται, κατεβάζει και την σχετική έκθεση του νεαρού ιστορικού Vincent Artuso (σε Γαλλική γλώσσα)\nΧονδρικά, η ιδέα ήταν η Επιτροπή αυτή να παίξει τον ρόλο κυβέρνησης υπό Γερμανική κατοχή, κατά το πρότυπο, ίσως, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το Λουξεμβούργο είχε καταληφθεί στρατιωτικά από τους Γερμανούς αλλά η κυβέρνηση (και η τότε Μεγάλη Δούκισσα) είχαν παραμείνει στην θέση τους και κυβερνούσαν κανονικά τη χώρα, με τους περιορισμούς που συνεπαγόταν, βέβαια, η Γερμανική στρατιωτική κατοχή.\nΌποια κι αν ήταν τα σχέδια της Επιτροπής αυτής, ανατράπηκαν σχετικά σύντομα, όταν τον Αύγουστο του 1940 (αν καλά θυμάμαι) ο Χίτλερ διόρισε «Επικεφαλής της Πολιτικής Διοίκησης» (Chef der Zivilverwaltung) του Λουξεμβούργου το ναζί Γκάουλάιτερ του Gau Moselland (στην οποία περιλήφθηκε και το Λουξεμβούργο) Gustav Simon. Ο Wehrer, επικεφαλής της Διοικητικής Επιτροπής συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1940 από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε και στη συνέχεια εκτοπίστηκε στην Ανατολική Γερμανία, απ’ όπου επανήλθε μόνον μετά το τέλος του πολέμου. Η (ακέφαλη) επιτροπή, διαλύθηκε και τυπικά στα τέλη του 1940, αρχές 1941, όπως διαλύθηκε, νομίζω λίγο νωρίτερα, και η Βουλή. Εντωμεταξύ, και μολονότι, τύποις, οι Γερμανοί δεν προσάρτησαν το Λουξεμβούργο, στην πράξη το αντιμετώπιζαν σαν κομμάτι της Γερμανίας.\nΤην 30 Αυγούστου 1942 ο Simon ανακοίνωσε στους Λουξεμβούργιους ότι ο Χίτλερ τους έκανε τη μεγάλη τιμή να τους δώσει μαζικά τη Γερμανική υπηκοότητα. Το «δώρο» φυσικά μόνο τέτοιο δεν ήτανε, γιατί συνεπαγόταν υποχρέωση, για συγκεκριμένες ηλικίες ανδρών, να υπηρετήσουν στο Γερμανικό Στρατό (είναι, ακριβώς, οι Zwangsrekrutierte/Enrôlés de force). Προς στιγμήν ξέσπασαν ταραχές και απεργία (με ένα από τα κέντρα στο Wiltz, μια μικρή πόλη πολύ κοντά στο Winseler όπου ήταν ο Νϊκος). Γρήγορα όμως η αντίσταση πνίγηκε στο αίμα με αρκετές εκτελέσεις (γι’ αυτό και εδώ στο Λουξεμβούργο πλεονάζουν κάτι rue de la grève, rue des martyrs κλπ.) και, αναγκαστικά, οι νεαροί που τους έπιανε το μέτρο έπρεπε ν’ αποφασίσουν: ή θα πάνε στο στρατό, ή θα κρυφτούν (οι τελευταίοι είναι γνωστοί, στα Γαλλικά,ως refracteurs), με κίνδυνο, όμως, όχι απλώς να τους εκτελέσουν οι Γερμανοί αν τους ανακαλύψουν, αλλά εντωμεταξύ να υποβάλουν σε αντίποινα (το κυριώτερο από τα οποία ήταν οι υποχρεωτική μετοίκιση στην Ανατολική Γερμανία) τις οικογένειές τους.\nΕκτός από αυτούς που κρυβόταν σε στοές ορειχίων κλπ. υπήρχε και μία ομάδα που την έκρυβε στο καμπαναριό της εκκλησίας στην συνοικία Pfaffendahl, της κάτω πόλης του Λουξεμβούργου, o εφημέριος του ναού.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:48\nIl 27° Cantone della Confederazione Svizzera al centro del Mediterraneo\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:52\nΑλλά εκτός από τα μνημεία, έχομε και τα αμνημεία.\nΌπως το περίκλειστο τμήμα Ε του αμερικανικού πολεμικού νεκροταφείου στο Oise-Aisne της βόρειας Γαλλίας. Εκεί που είναι θαμμένοι όσοι δεν πρέπει να επιβιώσουν στη μνήμη… 😦\n15 Μαρτίου, 2016 στις 16:55\nEγω στην φωτογραφια προσεξα τα αγαπημενα μου παπουτσια.Τα adidas spezial (μπορει να ειναι και samba που ειναι παρομοια).\nΤα κλασσικα παπουτσια χαντμπολ υποτιθεται της δεκαετιας του 70.\nΑπλα απεριττα ελαφρια (ψευτο) σουεντ παπουτσακια Αξεπεραστο στυλ.\nΚαμμια σχεση με τα εκτρωματικα παπουτσια πλατφορμες με τις αντικραδασμικες σολες κλπ που σχεδιαζει σημερα η αντιντας και οι αλλες εταιρειες κατ επιταγη της μοδας ρων ραπερ και κατι τυπων σαν τον κανιες γουεστ.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 17:16\nΕίναι κι ο θρυλικός λαϊκός και εθνικός ήρωας της Ελβετίας\n15 Μαρτίου, 2016 στις 17:19\n58 Διάβασα όλο το κείμενο κι αυτό που πρόσεξα είναι ότι\nHitler never gave the go-ahead, for reasons still uncertain today\n15 Μαρτίου, 2016 στις 17:45\nΜια άποψη για την ουδετερότητα της Ελβετίας:\nΑπ’ ότι βλέπω, από τις δύο εκφράσεις που χρησιμοποιούνται με το ίδιο ακριβώς νόημα, Aυτοκινητιστικό (ατύχημα / δυστύχημα) vs Αυτοκινητικό (ατύχημα / δυστύχημα) = συχνότητα εμφάνισης περίπου 3 προς 1, χάνει το «Αυτοκινητικό» .\n15 Μαρτίου, 2016 στις 17:47\nεδώ και με στίχους … της μαμάς!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:07\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:11\n«… Το κομμάτι του Βελγίου όπου ζουν οι Φλαμανδοί λέγεται Φλάνδρα…»\nΚι ο κάτοικος της Φλάνδρας, το πάλαι ποτέ, Φιαμέγκος.\nΑυτό με το στέμμα, που ο βασιλιάς παρέδωσε σε μοτοσυκλετιστή, πρέπει να είναι αστικός μύθος. Όπως όμως επίσης μύθος είναι το ότι ο Δανός βασιλιάς φόρεσε το κίτρινο άστρο.\nΓύρω από το Χριστιανό της Δανίας έχουν δημιουργηθεί πολλοί τέτοιοι μύθοι, προφανώς για να δικαιολογήσουν,το γεγονός οτι έμεινε στη χώρα του, παρά την παρουσία των Γερμανών εκεί.\nΒέβαια κι η (ουσιαστικά αλλά όχι τυπικά) κατοχή στη Δανία δεν πήρε τη μορφή που πήρε πχ στην Ελλάδα ή στην Ουκρανία.\nΦίλοι μου Δανοί μου έλεγαν, ότι υπήρξαν περίπου 1% φανατικοί Χιτλερικοί, 1% αντιστασιακοί , αλλά πρακτικά οι υπόλοιποι συνέχισαν τη ζωή τους απρόσκοπτα.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:12\nΏστε έχουν οι Ελβετοί ναυτικό…\nΣτο τέλος θα μας πείτε ότι έχουν και σουγιάδες Κολοκοτρωνέικους ! 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:18\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:19\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:21\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:22\nΤο ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ καλούν τους Γερμανούς σε λιποταξία:\nΚαι μια φωτογραφία με αντάρτες του ΕΛΑΣ παρέα με Γερμανούς αντιφασίστες («Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα«, τ. Γ΄2, 2007, σ. 73)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:23\n100 έχ’νε κάτι παλιοσουγιαδάκια καθόλου μαϊτζέβελα https://en.wikipedia.org/wiki/Swiss_Army_knife#/media/File:Giant_Knife_1.jpg\nAυτό ακριβώς εννοούσα. Βεβαίως, αν είχε τέτοιο σουγιά ο Κολοκοτρώνης, μάλλον θα είχαμε ξαναπάρει και το Βυζάντιο…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:27\nΣημειωτέον ότι η Victorinox (από το όνομα Βικτώρια, όπως έλεγαν τη μαμά των δύο αδελφιών που ίδρυσαν την εταιρεία) φκιάχνει και τις ξιφολόγχες του ελβετικού στρατού.\nΚαι προμηθεύει τη NASA με σουγιάδες επιβίωσης για τους αστροναύτες.\nΈχω πέντ-έξι. Σουγιάδες της φίρμας, όχι αστροναύτες.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:30\nΠοιος αστροναύτης τους κλαίει;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:31\nΔεν είχα δει σε ποιον απαντούσα\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:33\n@ 108 : O Μπάμπης ο Σουγιάς ! 🙂\n(89) réfractaires. Το λέγανε και στη Γαλλική Επανάσταση για τους παπάδες που αρνιούνταν να δώσουν όρκο πίστεως στο νέο καθεστώς.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:35\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:37\nΊσως, το πιο γουστόζικο από την εισβολή των Ναζί στη Νορβηγία είναι πως χάσανε το στοιχείο του αιφνιδιασμού λόγω των γερμανικών όπλων (Krupps) που είχαν αγοράσει τον προηγούμενο αιώνα οι Νορβηγοί.\nΌταν προσπάθησαν να διεισδύσουν απαρατήρητοι ένεκα νύχτας και ομίχλης, οι φρουροί ενός νησιού στη μπούκα του φιόρδ τους πήραν χαμπάρι και τους άρχισαν στις κανονιές με τα γερμανικά τους κανόνια. Επιπλέον, οι Νορβηγοί είχαν και κάποιους τορπιλοσωλήνες σταθερούς στο φρούριο με πολύ επισφαλή σκόπευση. Οι δε τορπίλες ήταν πανάρχαιες. Αλλά την έκαναν τη βρωμοδουλειά τους.\nΉ όπως είπε ο διοικητής του φρουρίου, Birger Eriksen: «Ή που θα δικαστώ για εσχάτη προδοσία ή που θα γίνω εθνικός ήρωας. Πύρ!!!!!!» Τελικά, παρολίγο να πάθει το πρώτο αλλά αναδείχθηκε στο δεύτερο.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:39\nΌχι και ούστ!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:41\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:50\nΗ επίθεση στις Αρδένες ήταν η μάχη που σφράγισε με πολύ βουλοκέρι το τρελόχαρτο του Χίτλερ.\nΔεν είναι σαφές πώς το σκέφτηκε, αλλά αφού οι δυνάμεις του ήταν λίγες για τέτοια επιχείρηση και αφού πια ήταν σαφές ότι οι Ρώσοι θα ανασυντάσσονταν και θα άρχιζαν την αντεπίθεση στο Ανατολικό μέτωπο, αυτή η διαταγή ήταν εντελώς παράλογη. Ο Γκουντέριαν του έστελνε απανωτά μηνύματα για να τον αποτρέψει, διότι έτσι θα μπορούσε η Γερμανία να βρεθεί στη μέγγενη, αλλά αυτός δεν άκουγε. Και ακριβώς αυτό έγινε.\nΤότε, όταν άρχισε να σφίγγεται κι από τις δυο πλευρές, η γραμμή του Αδόλφου άρχισε να γίνεται: Αφού ο Γερμανικός λαός δεν στάθηκε ικανός να ακολουθήσει το πεπρωμένο μου, ας πάει στα τσακίδια.\nΌταν έχεις μέσα σου το θάνατο σε ένα ωραίο κοκτέιλ με τη ζούρλια και την κουταμάρα…\nΦανταζόσαστε τους διάφορους Κασιδιάρηδες σήμερα, τι αντικοινωνικές, τι αντι-ανθρώπινες πράξεις μπορούν να κάνουν αν δεν τους μαντρώσει κανείς εγκαίρως;\nΑλλά και οι ναζιμπουμπούκοι δεν πάνε πίσω.\nΟ σύριζα μου τη σπάει, που πχ στο μεταναστευτικό, δεν κολλάει τη δεξιά στο τοίχο, πράγμα ευκολότατο. Αρκεί να αναφέρει τη λύση του ναζί Γεωργιάδη(υπάρχουν βίντεο και μαγνητοφωνήσεις): Να τους παίρνει η Αστυνομία από την Ομόνοια ,να τους πηγαίνει στο Σούνιο ,να γυρίζουν με τα πόδια και να τους ξαναπιάνει και αυτό μία, δυο, τρεις φορές, ώσπου να εξαντληθούν,για να μάθουν αυτοί.\nΜα δεν είναι Νου δού και ο Πλεύρης, που ήθελε αίμα στα σύνορα;\nΕίναι γραμμή του σύριζα αυτό το «με το μαλακό» ή απλά η επικοινωνιακή ανικανότητα τους;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:54\nΕχω (καθένας με την τρέλα του…) μια συλλογή τραγουδιών στην Εσπεράντο, που εκδόθηκε νομιμότατα («παρά τις δυσχερείς περιστάσεις», λέει στον πρόλογο, και μολονότι «ο πόλεμος εμπόδιζε την επικοινωνία με το εξωτερικό») από την Centra Dana Esperantista Ligo το 1941. Εχω ακούσει από Δανό ότι και εκλογές έγιναν στο διάστημα της γερμανικής κατοχής!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:55\nΑυτό gne το γαλλικό στο τέλος είναι ακόμα άλυτο.\nΕγώ θα πρότεινα το νι’ πχ Ντορντόνι’ που να προφέρεται gne. Αφού υπάρχει ο φθόγγος αυτός πχ νιανιά, Νιόνιος, έτσι θα ήταν σαν να υπάρχει άλλο ένα φωνήεν, που απλά δεν προφέρεται.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 18:57\n15 Μάρτη 1939: Εισβολή των Ναζί στην Τσεχοσλοβακία – Πολιτική του κατευνασμού\n(ποιος θέλει τον πόλεμο)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:02\n109, 114, 115 Αμάν, τι αβρότητες 🙂 Να βάλω κι εγώ μιά ταμπελίτσα που είδα προχθές…..\nΚαι κάπου εδώ να θυμίσουμε αυτό\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:07\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:27\n82 ενδιαφέρων πόση μεταπολεμική βιβλιογραφία υπάρχει να αποδείξουν ότι δεν είναι γερμανοί. Προπολεμικά γινόταν το αντίστροφο, τεράστια βιβλιογραφία ότι κι αυτοί είναι γερμανοί. Αυτές οι χώρες έχουν τεράσια ψυχολογικά προβλήματα. Από την μια θέλουν να είναι γερμανοί και να μην αποκοπούν από τον γερμανικό πολιτισμο, από την άλλη νιώθουν ότι θα τους καταβροχθήσουν οι γερμανοί με την υπέροψία τους και επίσης νιώθουν ένα κόμπλεξ μη τυχών τα γερμανικά τους δεν είναι εξίσου καλά με τα γερμανικά των άλλων γερμανών. (από αυτές τις χώρες, το μεγαλύτερο κόμπλεξ το έχουν οι (γερμανο)ελβετοί)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:30\nΕυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια! Ζητώ συγνώμη που έλειπα όλη τη μέρα σήμερα, έτυχε κάτι απρογραμμάτιστο. Κάποια στιγμή σας διάβασα από το κινητό, πάντως.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:36\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:47\n22 Συνήθως τη μεταγράφουν «η Μπαστόν». Δεν την εξελλήνισα (οπότε η Μπαστόνη) αλλά προσπάθησα ν’ αποδώσω την προσφορά.\n26 Περιστασιακά μόνο\n45 ΙΝ, πολύ ενδιαφέροντα όσα βρήκες. Το έλπιζα πως θα τσιμπούσες. Πάντως, οι Φαλλύ μπορεί νάναι και ξαδέρφια.\n68 Ως προς την ένσταση δεν έχεις άδικο.\n89 και πριν Να προσθέσω ότι το 1979 κατέβηκε στις εκλογές ένα κόμμα των Enrolés de Force, μονοθεματικό, με μοναδικό αίτημα την αναγνώριση τους. Πήρε 4%, έβγαλε έναν βουλευτή, και μόλις αναγνωρίστηκε η θυσια τους από το κράτος, διαλύθηκε.\n91 Πού τα βρίσκεις αυτά!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:48\nυπέρ του κατ’ εμέ ορθού (αυτοκινητικό), βλ. και Σταματάκο-Δημητράκο-Σηφάκι (Πλήρες αναλυτικόν και χρηστικόν ορθογραφικόν λεξικόν, 1973)-Επιτροπής Φιλολόγων (Σύγχρονον λεξικόν της ελληνικής γλώσσης, 1961)-Μπαμπινιώτη (+ Λεξικό δυσκολιών και λαθών:φτου κακά…)-Μείζον Φυτράκη\n15 Μαρτίου, 2016 στις 19:49\n123 Δεν έχω δει λουξεμβουργιανά κείμενα που να θέλουν να αποδείξουν ότι είναι Γερμανοί, εκτός αν υπάρχουν τίποτα κείμενα φιλοχιτλερικών.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 20:06\nΒγες κι εσύ στη σύνταξη, με το καλό, και όλη μέρα τέτοια θα μας δείχνεις. Αυτό, ιδιαίτερα, τόχα βρει όταν έψαχνα κάτι για τους λιποτάκτες και τους αντιρρησίες του Β’ Π.Π.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:17\nΔεν χρειάζεται πολύ έρευνα να βρεις κείμενα να λένε ότι είναι γερμανοί. Διάχυτη η ιστορία και κάθε γλωσσολόγος έχει τέτοια. Μέχρι πριν μερικές δεκαετίες δεν υπήρχε καν η γλώσσα επίσημα με ορθογρταφία και συντακτικό, τα οποία είναι απράμιλα γερμανικά. Ακόμα και σήμερα, στο ραδιόφωνο και τηλεόραση τα κανονικά γερμανικά ακούς και τους είναι ένα βάσανο να μεταφράζουν στην διάλεκτο τους. Η δυσκολία είναι ψυχολογική. Ένας φόβος μη ακουστούν τα λουξεμβουργιανά πολύ «γύφτικα» ή «βλάχικα».\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:18\n@ 95 Δημήτρης\nΟ Β.Π.Π. μπορεί να χωριστεί δε 2 περιόδους: 1)Οι Γερμανοί νικάνε. 2) Οι Γερμανοί χάνουν.\nΌσο νικούσαν δεν είχαν κάποιον άμεσο στρατηγικό λόγο να επιτεθούν στην κυκλωμένη Ελβετία.\nΌσο έχαναν είχαν με άλλα να ασχοληθούν.\nΠάντως δεν επιτέθηκαν ούτε σε Σουηδία, Τουρκία, Ισπανία και Πορτογαλία.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:23\n130 Ε, αν δεν χρειάζεται πολλή έρευνα, περιμένω να μου δείξεις τέτοιο κείμενο.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:31\nΚαλό κομμάτι. Ιδίως για όσους έχουμε λουξεμβουργήσει.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:32\n127: Πράγματι στα λεξικά που έχω το ποσοστό είναι 100% υπέρ του «Αυτοκινητικός». Το εξηγεί και ο Μπαμπινιώτης και ο Φυτράκης.\nΤα παραπάνω ποσοστά, τα αναφέρω επειδή προέρχονται όχι από ιστοσελίδες φυσικά, αλλά από βιβλία που κάποιοι έχουν γράψει, μεταφράσει, επιμεληθεί, διορθώσει και τυπώσει. Για παράδειγμα, στη «ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ» που είναι και φιλολογικό περιοδικό, ισχύουν αυτά τα ποσοστά που ανέφερα υπέρ του «Αυτοκινητιστικό».\nΈχει δηλ. κάποιο ενδιαφέρον κατά πόσο έχει επικρατήσει κάτι. Πώς λέγαμε για τις στήλες και τους στύλους του Ολυμπίου Διός.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:39\nΝτροπή να υπάρχουν στην Ευρώπη κράτη σαν τα Λουξεμβούργο, Άγιος Μαρίνος, Λιχτενστάιν, Ανδόρα, Μονακό, Ελβετία, Βέλγιο κ.α. και να μην έχουν κράτη οι Φρίζιοι, Καταλανοί, Βάσκοι, Λιβονοί, Κορσικανοί, Λάπωνες, Ραιτορομάνοι κ.α.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 21:44\nγια αρχή, αν και δεν έχει νόημα\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:00\n135: Λευτεριά στην σκλαβωμένο Παγκράτι\n(χιούμορ κάνω ε;)\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:01\n137: στο σκλαβωμένο\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:06\n@ 137 Corto\nΤο Παγκράτι είναι ουδέτερη ζώνη για να πλακώνονται ΠΑΟοι και ΟΣΦΠίτες ! 🙂\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:15\n139 (Ριβαλντίνιο): Α δεν είναι το Μετς; Μπερδεύτηκα…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:20\n@ 140 Corto\nΝαι, εκεί στο Μετς.\nΦιξ, Ρουφ και Τροκαντερό (, ίσως και το Λιστόν της Κέρκυρας ) θα πάρουν σειρά !\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:23\nΈτσι γίνεται η σωστή και αποτελεσματική Αντίσταση εις τους Γερμανούς κατακτητάς. Όλα τα άλλα είναι περιττά…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:46\n134 Δες κιεδώ:\n136 Αν εννοείς τόσο παλιά, πάσο. Τότε το κράτος ήταν ακόμα νεοσύστατο, προσωπική κτήση του Γουλιέλμου της Οράγγης και με πρωσική φρουρά. Νόμιζα ότι έλεγες για τον 20ό αιώνα.\n143 Άλλη μια ταινία που δεν έχω δει…\n15 Μαρτίου, 2016 στις 22:53\nΑυτός μετά από 40 χρόνια αξιώθηκε να βγάλει και άλλη ταινία με το ίδιο θέμα, εξίσου καταπληκτική. (Αμφότερες δείχνουν πώς οι Γερμανοί θεωρούσαν τους Τσέχους περίπου ομοεθνείς τους και οι άλλοι το εκμεταλλεύονταν):\n15 Μαρτίου, 2016 στις 23:23\nΑπό την Κυριακή μαζί με το ΒΗΜΑ το χρηστικό της ακαδημίας, νομίζω σε 6 συνέχειες. Να δούμε ποια η θέση του για το αυτοκινητι(στι)κό.\n15 Μαρτίου, 2016 στις 23:27\nΑκομπλεξάρικε, είπες «κάθε γλωσσολόγος». Από γλωσσική άποψη, φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα λουξεμβουργικά είναι γερμανική διάλεκτος μπολιασμένη με άφθονα γαλλικά στοιχεία. Αλλο ζήτημα είναι αυτό (που δεν είναι ζήτημα, είναι απολύτως αναμφισβήτητο), και άλλο το τι ένιωθαν ότι είναι οι ντόπιοι στην προνεοτερική εποχή, τί αισθάνονταν τον καιρό που διαμορφώνονταν οι εθνικές συνειδήσεις στην Ευρώπη, πού κατέληξαν όταν απέκτησαν δικό τους κράτος και τι νιώθουν σήμερα. Και το να μη θέλουν να τους χάψει η Γαλλία το 1867, σε εποχή που οι γεροντότεροι θυμόντουσαν ακόμα τη γαλλική κατοχή, δεν σημαίνει ότι ένιωθαν Γερμανοί, σημαίνει απλώς ότι ήταν βολεμένοι με το να αποτελούν αυτόνομο Μέγα Δουκάτο υπό τον Βασιλέα των Κάτω Χωρών!\n15 Μαρτίου, 2016 στις 23:37\n(145) Μια που «εδώ γλωσσολογούμε», μήπως η νέα τσέχικη ταινία — αν κρίνω από την περίληψη, δεν την έχω δει — θα έπρεπε να λέγεται στα ελληνικά «Σερβίρισα το βασιλιά της Αγγλίας»;\n15 Μαρτίου, 2016 στις 23:49\n>>η περίφημη και φονική μάχη των Αρδεννών.\nΚατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Σάλιντζερ υπηρέτησε στο πεζικό και μάλιστα ήταν μάχιμος. Πήρε μέρος στην απόβαση στη Νορμανδία (ακτή Γιούτα) και στη μάχη των Αρδεννών. Ηταν, επίσης, από τους πρώτους Αμερικανούς στρατιώτες που μπήκαν σε απελευθερωμένο στρατόπεδο εξόντωσης. Οι εμπειρίες του αυτές είχαν βαθύ αντίκτυπο και για ένα διάστημα ο Σάλιντζερ νοσηλεύθηκε με τη λεγόμενη τότε «κόπωση μάχης». Κάποιες από αυτές τις εμπειρίες πέρασαν σε ορισμένα διηγήματά του που περιλαμβάνονται στον τόμο «Εννέα διηγήματα».\nΚι ένας Κεφαλλονίτης στη μάχη των Αρδεννών\n15 Μαρτίου, 2016 στις 23:58\nΜπορεί να διάβασες τη νουβέλα του Χράμπαλ.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:07\nΓια τον Βαγγέλη Κλωνή που πολέμισε στις Αρδέννες,καλύτερα από εδώ\nΠοια ταινία είναι που δείχνει το τέχνασμα με το μπέρδεμα των σημάτων στη μάχη των Αρδεννών\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:11\nΕΦΗ² (στο 149β)\nσόρρυ αλλά ο κεφαλονίτης του Eugene Smith ήταν στη Σαιπάν, όχι στην Αρδέννα.\nΆμαν είχαν στην Αρδέννα τέτχοιο φώς δεν θάχαν περάσει τα ναζίδια… 😉\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:13\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:21\nΝαι το νόημα είναι ότι σέρβιρε τον Βασιλιά της Αγγλίας. Πάντως στην πλοκή της ταινίας αυτό δεν έχει και πολύ σημασία.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:47\n16 Μαρτίου, 2016 στις 00:57\n152. Ναι, η φωτό αυτή δεν είναι Αρδέννες αλλά αυτός ο τύπος πολέμησε λέει κι εκεί.\nΝέες φωτογραφίες που είδαν για πρώτη φορά της δημοσιότητας έδωσε το περιοδικό Life από το αρχειακό του υλικό για την 67η επέτειο (το 2011) από τη μάχη των Αρδεννών\nΑμερικανικό άρμα μάχης M36 Jackson κατά τη διάρκεια της αντεπίθεσης των συμμάχων ενώ διασχίζει το χιονισμένο πεδίο των Αρδεννών –\n16 Μαρτίου, 2016 στις 01:07\n150 Ναι, το είχαμε στο σπίτι\n156 Και τις προάλλες που πήγα στις πλαγιές βαστούσαν ακόμα τα χιόνια\n16 Μαρτίου, 2016 στις 01:30\nΣτη μάχη των Αρδενώνε, (battle of the Bulge, αμερικανιστί) απάντησε ένας στρατηγός των αμερικανώνε με ένα επικό μονοσύλλαβο «Nuts» στην πρόταση των ναζήδων για παράδοση.\nΑλλά αυτά είναι προβλήματα των μεταφραστώνε και όσων ασχολούνται με τα ξηροκάρπια.\nΚι εδώ που τα λέμε, σε μια μάχη που γίνεται στο Bulge είναι μάλλον ταιριαστό να μπούνε και κάποια nuts. 😉\n16 Μαρτίου, 2016 στις 01:39\n10 α: Το ξέρετε το Λουξεμβούργο και κάνετε αυτές τις σκέψεις ή τα βγάζετε από το κεφάλι σας;\nΓιατί σαφώς και τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά (απλοϊκά, θα τολμούσα να πω).\nΔεν το ξέρω καλά ώστε να μπορώ να μιλήσω για σίγουρες θεωρίες αλλά αρκετά για να πιστεύω ότι οι απλουστευμένες (και απλοϊκές) μου απόψεις έχουν μια μεγάλη δόση αλήθειας.\nΣκέψεις σχετικές με τη γλώσσα έκανα σε ένα ιστολόγιο που ασχολείται με αυτή.\nΚαι θα μείνουν απλοϊκές.\nΏρες ώρες κάποιες παρατηρήσεις μου φαίνονται άστοχες.\nΣαν να μιλάμε για την αεροδυναμική κάποιου αυτοκινήτου. Και ενώ μιλάμε για αεροτομές έρχεται η παρατήρηση ότι το συγκεκριμένο μοντέλο που κοιτάμε τώρα έχει δερμάτινα καθίσματα και όχι βινύλιο.\nΔεν πρόκειται να γράψω λοιπόν για το υλικό των καθισμάτων γιατί δεν έχει επίδραση στην αεροδυναμική.\nΗ γλώσσα του λαού στο Λουξεμβούργο είναι Γερμανική (διάλεκτος). Τώρα γιατί στα μισά του 19ου αιώνα τους ανάγκασαν να μαθαίνουν τα Γαλλικά και εάν αυτό έγινε μετά από δημοψήφισμα πείτε μου εσείς.\nΕγώ βλέπω πολλές παράλληλες γραμμές με την από πάνω επιβολή των Γαλλικών που έγινε ταυτόχρονα και στο Βέλγιο. Αλλά δεν έπιασε τελικά.\nΚαι ΕΙΝΑΙ ειρωνικό γερμανόφωνοι να μνημονεύονται στα Γαλλικά. Ανεξάρτητα της όποιας πολυπλοκότητας. Μπορεί τώρα κάποιος να υποστηρίξει\nότι και στην Ύδρα πάντα Ελληνόφωνοι ήταν και στην Έδεσσα επίσης. Ισως να βλέπετε τον παραλληλισμό. Μπορεί να μην συμφωνούμε αλλά δεν θα μιλήσω για τα δερμάτινα καθίσματα.\nΚαι γιαυτό την σημερινή περιοχή που δεν συμπίπτει πλήρως με την ιστορική Φλάνδρα προτιμώ να την λέω Φλαμανδία όπως και οι Βέλγοι άλλωστε. Οι Φλαμανδοί εννοώ γιατί οι Γαλλόφωνοι την λένε Φλάνδρα. Εκτός από τον διασημότερο Γαλλόφωνο Βέλγο που ήταν Φλαμανδικής καταγωγής. Αυτός την έλεγε Φλαμανδία.\nΤη γλώσσα τους την λέω Φλαμανδικά αλλά οι ίδιοι από τον 1980 προτιμούν να την ονομάζουν Κατωχωρίτικα (Nederlands).\nΌχι Ολλανδικά, όπως ίσως γνωρίζετε η Ολλανδία είναι 2 από τις 13 επαρχίες των σημερινών Κάτω Χωρών (της Ολλανδίας) που περιλαμβάνει και μέρος της Φλάνδρας. Το κρατίδιο των Βρυξελλών είναι το άλλο κομμάτι της Φλάνδρας που έχει μείνει εκτός της σημερινής Φλαμανδίας.\nΜάλλον με Βαλόνους συζητήσατε γιατί οι Φλαμανδοί δεν μιλούν για τον πόλεμο ΠΟΤΕ. Μεγάλο ταμπού εκείνων που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους.\nΜόνο τη φρίκη στη φάτσα του Φερχόφσταντ να δει κανείς όταν ο Γλέζος άρχισε για Γερμανικές αποζημιώσεις στο Ευρωκοινοβούλιο καταλαβαίνει. Ούτε οι Γερμανοί δεν τράβηξαν τόσο ζόρι.\nΚι όσο για τα βουνά και άλλα φυσικά εμπόδια. Η Ολλανδία (συγνώμη οι Κάτω Χώρες) είχε ένα τεράστιο υδάτινο οχυρωματικό έργο που μπορούσε σε μερικές ώρες να βυθίσει ολόκληρες (ακατοίκητες) περιοχές (των επαρχιών κυρίως Ουτρέχτης και Χέλντερλαντ) για να απομονώσει την οικονομική καρδία της χώρας (τις επαρχίες Βόρεια και Νότια Ολλανδία). Αποφάσισαν να μην εφαρμόσουν το σχέδιο για πολλούς και διάφορους λόγους που μάλλον ήταν ο εξής ένας. Ο βομβαρδισμός του Ρότερνταμ.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 01:42\nΑρδεννοπάθεια Σκύλε 😦 Άρχισα να διαβάζω για τις μάχες εκεί, από το 1940 είχε που κακομάθει ο Χιτλέρας και νόμιζε θ΄αλωνίσει πάλι κι έκανε ο ίδιος λέει το σχέδιο της μάχης κλπ κλπ. Βρήκα και το μνημείο στο Μαλμεντύ-Μπωνιέζ με τα ονόματα των εκτελεσθέντων σχεδόν αναίτια λέει, Αμερικανών αιχμαλώτων στρατιωτών.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 01:58\n16 Μαρτίου, 2016 στις 02:09\n161 Στο Μαλμεντύ έχω πάει, αλλά όχι στο μνημείο.\nΔες και στην αγγλική Βίκη πώς πέθανε ο Πάιπερ, ο φονιάς.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 02:21\nΝα παραιτηθεί γι αυτό;\n««Μακεδονία» αποκάλεσε την ΠΓΔΜ ο Μουζάλας – Σφοδρές αντιδράσεις»\nενώ όλοι τους ειναι υπεύθυνοι και τάχουν κάνει όπως τάχουν κάνει! (Με τόσο κόσμο να βασανίζεται και να πεθαίνει; Χωρίς βοήθεια. Μόνο πώς να μαντρώσουν τους πρόσφυγες ξέρουν.)\nΝτροπή και ξεφτίλα να πέσει η κυβέρνηση … για μια σαλάτα μασεντόνια -λέμε τώρα, σιγά μην χαλαρώσει το χέρι από την κουτάλα! (Άσε που θα τρίζουν και τα κόκκαλα του Κύρκου!)\nΌταν όλος ο κόσμος στο εξωτερικό έτσι την ξέρει, επίσημοι κι ανεπίσημοι, σύμμαχοι, φίλοι κι εταίροι τους (ολονών τους), έτσι την ονομάζουν όταν συζητούν μεταξύ τους… (κι είναι και το λογικό … μη να ονομάζουν την Ελλάδα πρώην επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ή Γιουνανιστάν για χάρη του νεοσουλτάνου και κύριου συνεργάτη της ΕΕ στο προσφυγικό, Ερντογάν … ή καλύτερα να μην το αποκλείσουμε …) τώρα βρήκαν αφορμή να ξαναπαίξουν το γνωστό επεισόδιο της πατριωτικής σαπουνόπερας …\n16 Μαρτίου, 2016 στις 02:48\nΟ επίσημος διοικητής των ΣΣ που κατηγορήθηκε για την σφαγή του Μαλμεντύ ήταν ο ίδιος ο συνταγματάρχης Γιοακήμ Πάϊπερ.\nClick to access 1789MALMENTY.pdf\n16 Μαρτίου, 2016 στις 04:08\nεπήραμε προ ολίγου και το Μιζούρι. Είχον προηγηθή ο θρίαμβος εν Φλωρίδα και αι άνετοι νίκαι εις το Σικάγον και την Βόρειον Καρολίναν. Εχάσαμε μόνον εις το Οχάϊο, που βρίθει Γαλιλαίων και ο κυβερνήτης του μάς μισεί. Οι δολοπλόκοι Γαλιλαίοι απειλούν να μή δώκουν το χρίσμα εις τον Ντόναλδ, κατά το Συνέδριον του Ιουλίου, πράγμα πρωτοφανές εις την ιστορίαν του GOP. Τους προειδοποιώμεν πως θα γίνη του Κουτρούλη ο γάμος, αν τολμήσουν τοιούτον πραξικόπημα\n16 Μαρτίου, 2016 στις 04:25\nΑυτό το εν Φλωρίδα ρε Βάταλε θέλει συμπλήρωση…εν χλωρίδα και πανίδα\nκαλή τύχη με τον Τράμπα κι αλισβερίσια\n16 Μαρτίου, 2016 στις 07:56\n@165: Κάνε χαρούλες γερο-Βάτταλε και θα σου πω εγώ:\nSupreme Leader Kim Jong-Un declares national day of celebration, as astounding Donald Trump victory brings United States closer to its doom.\n— DPRK News Service (@DPRK_News) March 16, 2016\n(fake account προφανώς) 😀\n16 Μαρτίου, 2016 στις 08:08\nΚαλημέρα, παρατηρήσεις με τον πρωϊνό καφέ!\n144β, 136 και προηγούμενα: Νίκο, πολύ εύκολα καταθέτεις τα όπλα ενώπιον του φίλου Ακομπλεξάρικου. Το κομμάτι που έβαλε από τη Γερμανική Βίκη δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα αξιόπιστο ούτε έχει παραπομπές. Μιλάει για την «κοινή γνώμη του Μ. Δουκάτου και των άλλων χωρών της Γερμανικής Συνομοσπονδίας» (στην οποία πράγματι ανήκε από το 1815 το Λουξεμβούργο), όταν το 1867 δεν υπήρχε πια αυτή η Συνομοσπονδία (διαλύθηκε το 1866). Μου φαίνεται, επίσης, ότι μπερδεύει (ίσως και σκόπιμα) τις αντιδράσεις των Λουξεμβούργιων με αυτές των ΓΕΡΜΑΝΩΝ στην προοπτική προσάρτησης του Λουξεμβούργου στη Γαλλία το 1867, όταν ο Ναπολέων Γ’ ήθελε να το αγοράσει από τον Βασιλιά της Ολλανδίας -και Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου- Γουλιέλμο Γ’ που, αν και προέρχεται από την δυναστεί της Οράγγης – Νασσαου ΔΕΝ είναι ο γνωστός «Γουλιέλμος της Οράγγης». Ο τελευταίος έζησε τον ΙΖ’ αιώνα και έγινε και βασιλιάς της Αγγλίας (και για να μας μπερδέψει είχε ίδιο «νούμερο», Γ΄, με τον συγγενή του βασιλιά της Ολλανδίας τον ΙΘ’ αιώνα για τον οποίο μιλάμε). Από το ίδιο το κείμενο προκύπτει, άλλωστε, ότι η Λουξεμβουργέζικη κοινή γνώμη ήταν υπέρ της διατήρησης του Status Quo (η λύση που τελικώς επικράτησε), δηλαδή ανεξάρτητο Λουξεμβούργο, με δική του κυβέρνηση κλπ. υπό τον βασιλιά της Ολλανδίας που ήταν, ταυτόχρονα, και Μεγάλος Δούκας του Λουξεμβούργου. Αναφέρεται, μάλιστα, και στο γνωστό Mir wëlle bleiwe wat mir sinn («θέλουμε να μείνουμε αυτό που είμαστε» δηλ. Λουξεμβούργιοι) που είναι στοίχος από ένα παλιότερο (1859) ποίημα (De Feierwon) του Μ. Lentz, που ένα άλλο ποίημα του (D’ Hémecht) έγινε ο εθνικός ύμνος του Λουξεμβούργου.\nΓενικότερα, για το θέμα που θέτει ο Ακομπ. εγώ (που έχω και το συγκεκριμένο ψώνιο σ’ αυτό το θέμα και κάτι παραπάνω ξέρω από Λουξεμβουργέζικη ιστορία) δεν έχω υπόψιν μου ιδιαίτερο κίνημα υπέρ της προσχώρησης του Λουξεμβούργου στη Γερμανία, πλην βέβαια του Volksdeutschebewegung (VdB – έχει λήμμα η Αγγλική και Γερμανική Βίκη, για όποιον ενδιαφέρεται) που εμφανίστηκε στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής 1940 – 1944 (γίνεται, έμμεσα, λόγος γι’ αυτό στο κείμενο) και του οποίου ο ηγέτης, D. Kratzenberg, εκτελέστηκε ως δωσίλογος μετά τον πόλεμο.\nΧωρίς να φτάνουμε σε πατριωτικές εξάρσεις, πολλοί λόγοι συντέλεσαν, κατά τη γνώμη μου να μην υπάρχει σπουδαίο τέτοιο κίνημα: α. Ούτως ή άλλως, από το 1842 μέχρι το 1918, οικονομικά το Λουξεμβούργο ήταν κομμάτι της Γερμανίας, ως μέλος της Τελεωνειακής Ένωσης (Zollverein) με νόμισμα, κατ’ ουσίαν, το Γερμανικό. Από αυτή την άποψη, είχε the best of both worlds. Και ανεξάρτητη κυβέρνηση, και άμεση και χωρίς περιορισμούς συμμετοχή στην ανερχόμενη Γερμανική Οικονομία. β. Η Πρωσσία δεν φαίνεται να είχε ιδιαίτερη διάθεση να προσαρτήσει το Λουξεμβούργο το οποίο, άλλωστε, δεν το περιέλαβε στο Norddeutsche Bund (Βορειογερμανική Συνομοσπονδία), που ίδρυσε το 1867 σε αντικατάσταση της Γερμανικής Συνομοσπονδίας που διαλύθηκε το 1866. γ. Όταν ιδρύθηκε το ίδιο το Β’ Ράιχ, το 1871, είχε ήδη υπογραφεί η συνθήκη του 1867 που προέβλεπε την «αιώνια ουδετερότητα» του Λουξεμβούργου, και ο Μπίσμαρκ δεν είχε λίγο να περιπλέξει τα πράγματα. Και άλλα μπορεί να σκεφτεί κανείς.\n147. Για να είμαστε απολύτως ακριβείς, κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα Λουξεμβουργέζικα είναι κομμάτι της Γερμανικής γλωσσικής οικογένειας, όπως είναι επίσης και τα Ολλανδικά. Τα αν θα τα χαρακτηρίσουμε διάλεκτο ή χωριστή γλώσσα είναι καθαρά ζήτημα επιλογής, γιατί δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητα επιστημονικά κριτήρια που να μας επιτρέπουν να οριοθετήσουμε μία διάλεκτο από μία χωριστή γλώσσα. Μία γλώσσα είναι μία διάλεκτος που αποφάσισε να αυτοανακηρυχθεί σε γλώσσα ή, κατά τη γνωστή ρήση, a language is a dialect with an Army and a Navy. Δυστυχώς, για αντικειμενικούς λόγους το Λουξεμβούργο δεν έχει ναυτικό, αν και νομίζω αγοράσαμε, ή ήταν να αγοράσουμε, ένα πολεμικό πλοίο «μεσιακό» με το Βέλγιο 🙂\n159: Αυτό με την αεροδυναμική και τα βινύλια ομολογώ δεν το κατάλαβα. Για το τι ακριβώς είναι η γλώσσα που μιλούν καθημερινά μεταξύ τους οι Λουξεμβούργοι, βλ. παραπάνω. Με όλο το σεβασμό, αν δεν ξέρετε μην παρασύρεστε να πείτε πράγματα που δεν τεκμηριώνονται. Εντελώς συνοπτικά:\n– Μέχρι το 1839, το Λουξεμβούργο (που ήταν πολύ μεγαλύτερο του σημερινού γιατί περιλάμβανε και την σημερινή Βελγική επαρχία του Λουξεμβούργου) είχε Γερμανόφωνο ΚΑΙ Γαλλόφωνο κομμάτι. Ήταν επίσημα δίγλωσσο (Γαλλικά – Γερμανικά, όπου και στις δύο γλώσσες η καθομιλουμένη ήταν διάλεκτος, Βαλονική στα πρώτα, Λουξεμβουργέζικη στα δεύτερα).\n– Όταν έφυγε το Γαλλόφωνο κομμάτι, η ελίτ του Λουξεμβούργου αποφάσισε να κρατήσει, παρ’ όλ’ αυτά, την Γαλλική ως επίσημη γλώσσα του κράτους, στην οποία έκτοτε γράφεται η νομοθεσία της χώρας. Στην επιλογή έπαιξε σίγουρα ρόλο ότι από το 1794 ως το 1814 το Λουξεμβούργο ήταν κομμάτι της Γαλλίας, με μόνη επίσημη γλώσσα τα Γαλλικά, Γαλλική νομοθεσία (Ναπολεόντιος Κώδικας) κλπ.\n– Στον γραπτό λόγο χρησιμοποιούνταν και οι δύο γλώσσες, με προτίμηση στα Γερμανικά (Hochdeutsch όμως και όχι Λουξεμβουργέζικα) για όσα κείμενα απευθυνόταν στον απλό κόσμο. Γι’ αυτό, ακόμα και σήμερα, οι Λουξεμβουργέζικες τεφημερίδες είναι, ως επί το πλείστον, γραμμένες στα (κανονικά) Γερμανικά.\n– Όταν εισήχθη η καθολική εκπαίδευση, τα παιδιά πρώτα διδασκόταν στα Γερμανικά, και αργότερα ακολουθούσαν και τα Γαλλικά (κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα).\n– Η κυρίαρχη άποψη σήμερα, όχι μόνον στην ελίτ, είναι ότι είναι μεγάλο προσόν του Λουξεμβούργου η «δομημένη τριγλωσσία» του, γιατί με το «καλημέρα» ο μέσος Λουξεμβούργιος ξέρει τρεις γλώσσες. Δεν έχουν την αίσθηση ότι κάποιος τους «επέβαλε» να μάθουν Γαλλικά. Εκείνο που εκνευρίζει ορισμένους είναι ότι σε πολλές «καθημερινές» δραστηριότητες (π.χ. η κυρία που σου πουλάει κρουασάν το πρωί στο φούρνο, το κλασσικό παράδειγμα) είναι frontalière από τη Γαλλία ή το Γαλλόφωνο Βέλγιο (δηλ. έρχεται να δουλέψει το πρωί στο Λουξ. και το βράδυ πάει πίσω στο σπίτι της), δεν ξέρει Λουξεμβουργέζικα και αναγκάζεσαι να παραγγείλεις στα Γαλλικά. Σιγά το μέγα πρόβλημα, δηλαδή, αλλά οι διάφοροι εθνοβαρεμένοι ανά τον κόσμο τέτοια προβλήματα έχουνε…\n16 Μαρτίου, 2016 στις 08:49\nΤό Λουξεμβούργο πήρε το όνομά του από τό άρχικό ρωμαικό του όνομα Λουσιμπούργκουμ . Γράφει ό Βασίλης Ραφαηλίδης στό βιβλίο του «Οί λαοί τής Ευρώπης» .\nhttp://www.slideshare.net/ellixosgr/ss-41504500 σελ. 28\n16 Μαρτίου, 2016 στις 09:23\nΌταν διαλύθηκε η Αυστροουγγαρία, γινόταν συζήτηση αν η Αυστρία πρέπει να παραμείνει αυτόνομο κράτος, ή να ενωθεί με την Γερμανία. Ίδια συζήτηση γινόταν και στο Λουξεμβούργο όπως και αλλού. Είναι καπρίτσιο της ιστορίας που έμεινε το Λουξεμβούργο εκτός. Ήταν μέλος της πρώτης Γερμανικής Ένωσης μέχρι το 1866 (πρόδρομος του σύγχρονου γερμανικού κράτους), μέλος της Τελωνιακής Ένωσης μέχρι το 1919. Όταν έγινε το δημοψήφισμα στην Αλσατία, υπήρχε έντονη συζήτηση να γίνει ένα και στο Λουξεμβούργο. Να παραθέτεις τώρα αυτά τα κείμενα δεν έχει νόημα τη στιγμή που θα τα απορρίπτεις ασυζητητί ως χιτλερικά. Αν ο Μπίσμαρκ δεν ήταν υποχωρητικός έναντι της Γαλλίας για να αποφύγει τον πόλεμο (που τελικά έγινε 4 χρόνια αργότερα), το Λουξεμβούργο θα ήταν στην Γερμανία. Τώρα πως νιώθει ένας λαός, αν νιώθουν γερμανοί η «κάτι άλλο», αυτό είναι άλλη ιστορία. Λεω «κάτι άλλο», διότι Λουξεμβριανοί δεν νιώθουν και ας το θέλουν τόσο πολύ. Ιδίως η ανάπτυξη της «γλώσσας» τους μαρτυρά πολλά. Όπως είπα αρχικά, και θέλουν να είναι μέρος του ευρύτερου γερμανικού πολιτισμού, αλλά και βολεύτηκαν με την άρνηση τους ώστε να μη τους προσάπτουν τα συνήθη κλισέ.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 09:27\n#165: επήραμε προ ολίγου και το Μιζούρι.\nΕύγε στρατηγέ μου!\nΕφ’ όπλου λόγχη τώρα για την τελική επίθεση…\n16 Μαρτίου, 2016 στις 09:29\n168 Έτσι που τα λες πρέπει να ειναι -εγώ δεν έχω εποπτεία της εποχής.\nΝα σημειωθεί, επειδή είναι σχετικό με το Βίνσελερ, πως όταν το γαλλόφωνο τμήμα του Μεγάλου Δουκάτου δόθηκε στο Βέλγιο έμειναν κατ’ εξαίρεση δυο βαλονόφωνα χωριά, το Sonlez και το Doncols, που ανήκουν σήμερα στον δήμο του Winseler.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 09:35\nΤο μεσιακό το γομάρι, το τρώει ο λύκος, λέει η παροιμία! 😀\n16 Μαρτίου, 2016 στις 09:58\n>…εν χλωρίδα και πανίδα\n16 Μαρτίου, 2016 στις 10:02\nΝίκο δυστυχώς δεν μπορώ να διαβάσω 170+ σχόλια για να δω τι έχει ειπωθεί. Ο πληθυντικός ευγενείας στα γερμανικά χρησιμοποιείται και όταν απευθυνόμαστε σε περισσότερα πρόσωπα. Σύμφωνα με το γερμανικό βικιλεξικό για την προσωπική αντωνυμία Sie:\n«Obwohl das Wort grammatisch eine Pluralform ist, kann es verwendet werden, um sowohl einzelne als auch mehrere Personen anzusprechen»\n(δες και το 4ο παράδειγμα του παραπάνω λήμματος)\n16 Μαρτίου, 2016 στις 10:10\n175 Όχι, δεν έχει αναφερθεί αυτό που θίγεις, περιέργως.\nΔεν διαφωνώ. Λέω απλώς ότι αν τους πρόσταζε (αντί να τους το πει πιο ευγενικά) θα φαινόταν αμέσως, ενώ στα ελληνικά δεν φαίνεται.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 11:34\n169: Ο Νίκος έχει γράψει αναλυτικά για την ετυμολογία του Λουξεμβούργου – ας σε παραπέμψει αυτός (νομίζω στον παλιό του ιστότοπο είναι το κείμενο). Συνοπτικά, προέρχεται πράγματι από το Lucilimburgum αλλά δεν είναι ρωμαϊκό, είναι Γερμανικό όνομα (εκλατινισμένο σ’ αυτή τη μορφή). Πάντως, επειδή το συγκεκριμένο βιβλίο του Ραφαηλίδη έτυχε κάποτε να το ξεφυλλίσω, για το Λουξεμβούργο λέει, μετά συγχωρήσεως, μ***κίες.\n170: Φίλτατε, φοβάμαι ότι δεν βγαίνει άκρη μ’ αυτή τη συζήτηση. Έχω την εντύπωση ότι εσύ πετάς μια κουβέντα έτσι, χωρίς να ξέρεις, επειδή έτσι ΠΡΕΠΕΙ να είναι κατά την άποψή σου, κι εγώ μετά γράφω σεντόνια για να εξηγήσω ότι δεν είναι. Μάλλον για τελευταία φορά θα τσιμπήσω: Το τι ήθελαν να κάνουν οι Αυστριακοί το 1918-19 μετά την ήττα στον πόλεμο και τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας δεν έχει καμία σχέση με το Λουξεμβούργο. Ειδικά εκείνη την εποχή το τελευταίο που θα ήθελαν οι Λουξεμβούργιοι (που τύποις ήταν ουδέτεροι στον πόλεμο, αλλά κατεχόμενοι από τους Γερμανούς) ήταν να ενωθούν με την ηττημένη (και βυθιζόμενη στο χάος) Γερμανία. Καμία απολύτως διάθεση τέτοια δεν υπήρξε αλλά:\n– Η κυβέρνηση κατήγγειλε την συνθήκη της Τελωνειακής Ένωσης με τη Γερμανία και υποχρέωσε σε παραίτηση της Μ. Δούκισσα Μαρία Αδελαΐδα, που θεωρήθηκε Γερμανόφιλη γιατί, όταν ο Κάιζερ ήρθε, στη διάρκεια του πολέμου, στο κατεχόμενο Λουξεμβούργο, τον υποδέχτηκε στο παλάτι (κατ’ εντολή της τότε κυβέρνησης βέβαια, αλλά αυτό έκαναν ότι το ξέχασαν).\n– Υπήρχε σύνδεσμος Λουξεμβούργιων που προπαγάνδιζε ανοικτά υπέρ της προσάρτησης του Λουξεμβούργου στη Γαλλία.\n– Υπήρχε έντονη προσπάθεια, ήδη από την περίοδο του πολέμου, των Βέλγων, να προσαρτήσουν μετά τον πόλεμο το Λουξεμβούργο, ή έστω να επιβάλουν το βασιλιά τους ως Μεγάλο Δούκα.\n– Δημοψήφισμα όντως έγινε, το Σεπτέμβριο του 1919, αλλά (εκτός από το ζήτημα, Βασιλευομένη ή Αβασίλευτος κέρδισε η Βασιλευομένη) το θέμα ήταν: «οικονομική ένωση με τη Γαλλία, ή με το Βέλγιο». Κέρδισε η Γαλλία, αλλά οι Γάλλοι είχαν ήδη κάνει ντιλ με το Βέλγιο και, με αντάλλαγμα Βελγική υποχώρηση σε άλλα θέματα, δεσμεύτηκαν να μην ενδιαφερθούν για το Λουξεμβούργο. Έτσι, αναγκαστικά, έγινε το αντίθετο από αυτό που έβγαλε το δημοψήφισμα (κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στα παγκόσμια χρονικά 🙂 ) και το Λουξεμβούργο συνήψε συνθήκη οικονομικής ένωσης με το Βέλγιο, η οποία ισχύει ακόμη και σήμερα.\n165, 171: Όταν είδα ότι έγραψε ΚΑΙ ο γέρων Βάταλος σ’ αυτό το θέμα, λέω τι στο καλό θα βρει να μας προσφέρει πάλι σκαναρισμένο, το πρώτο Λουξεμβουργέζικο λεξικό του 19ου αιώνα ίσως (που υπάρχει και όντως το βρίσκει κανείς σκαναρισμένο στο διαδίκτυο, άμα θέλει); Τελικά όμως το γύρισε αλλού.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 11:44\n16 Μαρτίου, 2016 στις 11:53\nΩραία ! Τώρα μένει να μάθουμε αν οι Ανδορέζοι αισθάνονται Καταλανοί , οι Σανμαρινέζοι Ιταλοί και οι Μονεγάσκοι Ιταλοί ή Γάλλοι ! 🙂\n16 Μαρτίου, 2016 στις 11:56\nΘα πω κάτι πολύ … χιτλερικό και σταματά η κουβέντα εδώ. Όταν στο μεσοπόλεμο έλεγαν «ένας λαός ένας φύρερ» (δεν το έλεγε μόνο ο Χίτλερ), εννοούσαν και το Λουξεμβούργο. Μεταξύ όλων των άλλων και δεν είναι τυχαίο αυτό. Αργότερο όλοι σφύριζαν αδιάφορα και απαπα, εμείς (αυτοί) ποτέ.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:05\n180: Συνεχίζεις ακριβώς την ίδια τακτική οπότε πράγματι καλύτερα να σταματήσει εδώ η κουβέντα. Ποιοι ήταν αυτοί που «έλεγαν» στο μεσοπόλεμο; Αν εννοείς τους Ναζί, καμία αντίρρηση, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Αν εννοείς τους Λουξεμβούργιους, δεν έχω υπόψιν μου να κυκλοφορούσε τέτοιο σύνθημα στο Λουξεμβούργο, τουλάχιστον στη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού. Ακροδεξιά κινήματα όντως υπήρξαν στο μεσοπόλεμο στο Λουξεμβούργο, έχω μάλιστα υπόψη μου κι ένα σχετικό βιβλίο που κάποτε θα ήθελα να το διαβάσω, αλλά δεν νομίζω ότι αυτές οι κινήσεις είχαν ιδιαίτερη επιρροή. Επιπλέον, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι, ακόμη κι αυτοί οι λίγοι ακροδεξιοί, πριν την εισβολή των Γερμανών, ήθελαν προσάρτηση του Λουξεμβούργου στη Ναζιστική Γερμανία.\nΕίναι πάντως κακό να τελειώνει μια κουβέντα με αναφορά στο Χίτλερ: https://en.wikipedia.org/wiki/Reductio_ad_Hitlerum\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:27\n#177# Αφού τό Λουξεμβούργο προέκυψε από ένα ρωμαικό κάστρο , λογικό δέν είναι τό όνομά του νά προέρχεται από τό ρωμαικό Λουσιλιμπούργκουμ πού λέει ό Β.Ρ. ?\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:31\nΔεν είναι ρωμαϊκό όμως. Τα λατινικά χρησιμοποιούνταν και στους (πολλούς) επόμενους αιώνες.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:33\n182: Αφενός, σ’ αυτά δεν υπάρχει λογική, οι λέξεις που φτιάχνουν το όνομα είναι Γερμανικές, όχι Λατινικές, όπως έγραψε ο Νίκος. Αφετέρου, και σημαντικότερο, ο Κόμης Ζίγκφριντ απέκτησε το 963 μ.Χ. (δηλαδή πολύ μετά το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ενώ ήδη στην περιοχή μιλούσαν Γερμανικά για πολλούς αιώνες) ένα παλιό ερειπωμένο κάστρο πάνω στο βράχο Μποκ, το οποίο πιθανόν να υπήρχε ήδη από τη Ρωμαϊκή εποχή. Αυτό δεν σημαίνει όμως είτε είχε κρατήσει και το ίδιο όνομα. Οι ντόπιοι το έλεγαν Μικρό Κάστρο (ή Καστράκι, που λέει κι ο Νίκος) στη γλώσσα που μιλούσαν, δηλαδή Γερμανικά/Λουξεμβουργέζικα.\nΠάντως, όταν έγραφα ότι ο Ρ. λέει μ***κίες δεν εννούσα τόσο αυτό, που δεν είναι δα και κανένα φοβερό λάθος, αλλά κάποια άλλα που γράφει ότι οι Λουξεμβούργιοι δεν έχουν εθνική συνείδηση, ότι είναι ένα μείγμα φλαμανδών και Γερμανών κλπ. (αν θυμάμαι καλά τι έγραφε, γιατί δεν το ξανακοίταξα, παρ’ ότι βάλατε όλο το κείμενο).\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:46\nΔεν νομίζω ότι το Reductio_ad_Hitlerum ταιριάζει, εκτός αν εννοείς το αντίστροφο. Σταματώ για να μην με κατηγορήσεις ότι είμαι ακροδεξιός, όχι για να μην σε κατηγορήσω ότι είσαι ακροδεξιός ή ακροαριστερός. Αλλά όπως λες, υπήρχαν τότε κάμποσοι που σήμερα τους λέμε ακροδεξιούς και τους έχουν σχεδόν όλους τουφεκίσει ως προδότες, τότε όμως δεν τους έλεγαν έτσι. Ένας ουδέτερος παρατηρητής θα αναρωτιόταν, γιατί επί αιώνες δίδασκαν γερμανικά αφού κανείς δεν τα μιλούσε. Την ίδια ερώτηση κάνουν σήμερα από την ανάποδη, γιατί διδάσκουν «λουξεμβουργιανά» αφού (σχεδόν) κανείς δεν τα μιλά ή ντρέπεται να παραδεχθεί ότι τα μιλά και ακόμα δεν έχουν καταλήξει πώς να τα μιλήσουν. Αίφνης μετά τον πόλεμο αποφάσισαν να διδάσκουν «λουξεμβριανά» στα σχολεία, αλλά τα λεξικά και τις γραμματικές που έγραψαν κατά εντολή δεν είχαν απολύτως καμιά απήχηση στο λαό και πολύ γρήγορα τα αναθεώρησαν επί το «γερμανικότερον» (μπας και πετύχουν αυτή τη φορά (πολύ χλομό κατά την ταπεινή μου άποψη)). Κατά τα άλλα, αν θέλεις να κατασκευάσεις ένα έθνος έτσι από το τίποτα, υπάρχει ένα καλό παράδειγμα με την «Μακεδονία» που είναι και επίκαιρο θέμα.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 12:57\n#184# Ναί αυτό βασικά γράφει , ότι δέν είναι εθνικό κράτος καί ότι δέν υπάρχει μιά βασική εθνότητα . Μόνο λουξεμβουργιανή υπηκοότητα λέει ότι υπάρχει . Επίσης λέει ότι ή γλώσσα τού Λουξουμβέργου είναι ένα κράμα από γαλλικά , γερμανικά καί ολλανδικά καί ότι επίσημη γλώσσα τού κράτους είναι τά γαλλικά . Αν αυτά ισχύουν καί είναι έτσι , γιατί είναι μ…….ς αυτά πού γράφει ?\n16 Μαρτίου, 2016 στις 13:24\nΤο 963 ποια Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε τελειώσει, η Ανατολική, η Δυτική ή η Αγία; 😀\n16 Μαρτίου, 2016 στις 13:52\n186: Λέει μ****κίες γιατί αυτά δεν ισχύουν ούτε είναι έτσι.\n– Βασική εθνότητα υπάρχει, οι Λουξεμβούργιοι. Οι Λουξεμβούργιοι ιστορικοί παραδέχονται ότι η ανάπτυξη πλήρους εθνικής συνείδησης καθυστέρησε κάπως στο Λουξεμβούργο και δεν ολοκληρώθηκε απολύτως παρά μόνον μετά τις δοκιμασίες του Β’ Π.Π., αλλά δεν υπάρχει κάποιος λόγος να αρνείται κανείς ότι οι Λουξεμβουργέζοι είναι, σήμερα ή όταν έγραφε ο Ρ., λιγότερο έθνος ή εθνότητα (ότι κι αν σημαίνουν αυτοί οι όροι) απ’ ότι άλλα έθνη/εθνότητες. Το κράτος έχει μεγάλο (45%) ποσοστό ξένου πληθυσμού, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα.\n– Μια και είμαστε και σε γλωσσικό ιστολόγιο και μόνο το γεγονός ότι λέει κάποιος ότι μια γλώσσα είναι «κράμα» είναι δείγμα ότι δεν ξέρει τι του γίνεται. Η γλώσσα δεν είναι κάτι άμορφο για να είναι «κράμα», η γλώσσα έχει δομή. Τα Λουξεμβουργέζικα έχουν τέτοια δομή ώστε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ανήκουν στη Γερμανική γλωσσική οικογένεια. Ένα σημαντικό ποσοστό του λεξιλογίου προέρχεται από τα Γαλλικά, που έχουν αφήσει και κάποιες, δευτερεύουσες, μορφολογικές επιδράσεις (π.χ. η χρήση του Een «ένας» που μοιάζει με το Γαλλικό «on», όταν τα Γερμανικά χρησιμοποιούν το «Man», ή η χρήση article partitif που, πάντως, έχουν και τα Ολλανδικά κ.α.). Οι ευθείες Ολλανδικές επιρροές δεν είναι πάρα πολλές, υπάρχουν αλλά είναι μάλλον αμελητέες.\n– Επίσημες γλώσσες του κράτους είναι τα Λουξεμβουργέζικα (που έχουν και τον τίτλο της «εθνικής γλώσσας»), τα Γαλλικά και τα Γερμανικά. Δεν χρησιμοποιούνταν όλα παράλληλα, αλλά για διαφορετικές λειτουργίες, εξ ου και ο όρος «δομημένη τριγλωσσία» που ανέφερα και παραπάνω. Στα Γαλλικά είναι γραμμένη η νομοθεσία του κράτους. Η Βουλή, όμως, που θεσπίζει τη νομοθεσία, συζητεί (επί Γαλλικού κειμένου) στα Λουξεμβουργέζικα.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 14:02\n188: Συγγνώμη, τώρα που το ξαναδιαβάζω νομίζω ότι είναι αναγκαία μια διευκρίνηση για να μην παρεξηγηθούμε. Εκείνος που δεν ξέρει τι του γίνεται είναι ο Ραφαηλίδης, που γράφει για «κράμα», όχι ο σχολιαστής Giorgos.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 14:05\nΑυτό με την αεροδυναμική και τα βινύλια ομολογώ δεν το κατάλαβα.\nΚαι όμως έχετε μπλεχτεί σε μιά ατέρμονη συζήτηση γιαυτό ακριβώς εδώ παραδίπλα χαχαχα\nΓια το τι ακριβώς είναι η γλώσσα που μιλούν καθημερινά μεταξύ τους οι Λουξεμβούργοι, βλ. παραπάνω.\nΓνώριζα Γερμανικά και γνωρίζω Ολλανδικά. Γαλλικά τσάτρα πάτρα για να παραγγείλω καφέ.\nΤις παραπάνω ειδήσεις και ενα πρόγραμμα με τοπικά νέα και συνεντεύξεις το έβλεπα πολύ συχνά αρχές δεκαετίας 90 και το καταλάβαινα χωρίς πρόβλημα.\n«…., η ελίτ του Λουξεμβούργου αποφάσισε να κρατήσει, παρ’ όλ’ αυτά, την Γαλλική ως επίσημη γλώσσα του κράτους….»\nΑυτό είπα και ορίστε που συμφωνούμε στη βάση.\n» Η κυρίαρχη άποψη σήμερα, όχι μόνον στην ελίτ, είναι ότι είναι μεγάλο προσόν του Λουξεμβούργου η «δομημένη τριγλωσσία» του, γιατί με το «καλημέρα» ο μέσος Λουξεμβούργιος ξέρει τρεις γλώσσες. Δεν έχουν την αίσθηση ότι κάποιος τους «επέβαλε» να μάθουν Γαλλικά. Εκείνο που εκνευρίζει ορισμένους είναι ότι σε πολλές «καθημερινές» δραστηριότητες (π.χ. η κυρία που σου πουλάει κρουασάν το πρωί στο φούρνο, το κλασσικό παράδειγμα) είναι frontalière από τη Γαλλία ή το Γαλλόφωνο Βέλγιο (δηλ. έρχεται να δουλέψει το πρωί στο Λουξ. και το βράδυ πάει πίσω στο σπίτι της), δεν ξέρει Λουξεμβουργέζικα και αναγκάζεσαι να παραγγείλεις στα Γαλλικά. Σιγά το μέγα πρόβλημα, δηλαδή, αλλά οι διάφοροι εθνοβαρεμένοι ανά τον κόσμο τέτοια προβλήματα έχουνε…»\nΟι κυρίαρχες απόψεις αλλάζουν κατά το δοκούν.\nΑλλη ήταν η προπολεμική, άλλη η μεταπολεμική και μάλιστα επηρεασμένη από την Γερμανική κατοχή και άλλη αυτή που έφερε η ευμάρεια μιας ΕΟΚ – ΕΕ που είναι η κύρια πηγή πλούτου του Λουξεμβούργου.\nΗ κυρίαρχη άποψη άλλαξε στους Φλαμανδόφωνους του Βελγίου μέσα σε δυό δεκαετίες μαζί με τις οικονομικές συνθήκες του Βελγίου.\nΩς πριν 20 χρόνια ήταν παρόμοια με αυτή που περιγράφετε για το Λουξεμβούργο αλλά τώρα πιά άνθρωποι που μιλούν άψογα τα Γαλλικά γίνονται σχεδόν επιθετικοί όταν τους απευθύνεσαι σε αυτή τη γλώσσα.\nΠαρόλη την πίεση της ελίτ για την εισαγωγή των γαλλικών, η γλώσσα στην οποία ο ντόπιος πληθυσμός (όχι η πλειψηφία πια) ερωτεύευται, βρίζει και γκρινιάζει είναι τα Λουξεμβουργιανά.\nΑυτό μετράει για μένα. Είμαι μαρξιστής αν δε το καταλάβατε.\nΚαι νεκρούς τους μνημονεύουν στα Γαλλικά.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 14:22\n185: To Reductio ad Hitlerum το έβαλα για πλάκα. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον αυτό που είχα στο μυαλό μου ήταν ο «νόμος του Godwin» https://en.wikipedia.org/wiki/Godwin%27s_law Παραδέχομαι όμως, για να προλάβω διαμαρτυρίες, ότι ούτε κι αυτός ταιριάζει απόλυτα. Με συμφέρει, πάντως, γιατί, σύμφωνα με μία παραλλαγή του, αφού ανέφερες το Χίτλερ, έχασες ήδη την παρτίδα 🙂\nΣτα σοβαρά, υποκύπτω ξανά στον πειρασμό και παίρνω κομμάτι-κομμάτι αυτά που γράφεις, τα οποία, δυστυχώς, και με όλο το σεβασμό, δείχνουν ότι αρπάζεις κάποια πράγματα που κάπου στο βάθος έχουν έναν κόκκο αλήθειας, και τα διαστρέφεις για να «αποδείξεις» ντε και καλά αυτό που θέλεις εσύ να έχεις στο μυαλό σου (κι ας πα να λέει ο άλλος, έστω κι αν ξέρει περισσότερα):\n– «όπως λες, υπήρχαν τότε κάμποσοι που σήμερα τους λέμε ακροδεξιούς και τους έχουν σχεδόν όλους τουφεκίσει ως προδότες, τότε όμως δεν τους έλεγαν έτσι.».\nΕγώ το μόνο που λέω είναι ότι υπήρξαν κάποιοι ακροδεξιοί στο Μεσοπόλεμο, χωρίς ιδιαίτερη επιρροή. Μάλλον και τότε έτσι τους «έλεγαν» (εξαρτάται βέβαια ποιος, δεν τους έλεγαν αναγκαστικά όλοι το ίδιο). Ούτε τους τουφεκίσαν όλους σαν προδότες, δεν υπήρξαν και τόσοι τουφεκισμοί στο Λουξεμβούργο, εγώ έναν ανέφερα.\n– «Ένας ουδέτερος παρατηρητής θα αναρωτιόταν, γιατί επί αιώνες δίδασκαν γερμανικά αφού κανείς δεν τα μιλούσε.»\nΘα έλεγα σ’ αυτόν τον «ουδέτερο παρατηρητή» ότι: 1) Ποιος δίδασκε επί αιώνες; Καθολική εκπαίδευση και σχολεία για όλους υπάρχουν (στο Λουξεμβούργο και αλλού) από τον ΙΘ’ αιώνα και μετά 2) Οι Λουξεμβούργιοι, όπως και όλοι οι κάτοικοι Γερμανόφωνων περιοχών, μιλούσαν την δική τους τοπική διάλεκτο. Οι (πολλοί λίγοι) που μορφωνότανε, μάθαιναν τα «επίσημα» Γερμανικά.\n– «Την ίδια ερώτηση κάνουν σήμερα από την ανάποδη, γιατί διδάσκουν «λουξεμβουργιανά» αφού (σχεδόν) κανείς δεν τα μιλά ή ντρέπεται να παραδεχθεί ότι τα μιλά και ακόμα δεν έχουν καταλήξει πώς να τα μιλήσουν».\n1ον: δεν διδάσκουν «λουξεμβουργιανά» (στους ντόπιους στα σχολεία). Μία ώρα την εβδομάδα έχει το πρόγραμμα, η εκπαίδευση είναι στα Γερμανικά και τα Γαλλικά. Λουξεμβουργιανά διδάσκουν σε όσους ξένους ενδιαφέρονται να μάθουν (και είναι πολλοί).\n2ον: όλοι (οι ντόπιοι) μιλάν Λουξεμβουργέζικα και, όχι απλώς δεν ντρέπονται, αλλά είναι περήφανοι γι’ αυτό (σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις μέχρι παρεξηγήσεως).\n3ον: ασφαλώς και έχουν καταλήξει πώς να τα μιλήσουν.\n– «Αίφνης μετά τον πόλεμο αποφάσισαν να διδάσκουν «λουξεμβριανά» στα σχολεία, αλλά τα λεξικά και τις γραμματικές που έγραψαν κατά εντολή δεν είχαν απολύτως καμιά απήχηση στο λαό και πολύ γρήγορα τα αναθεώρησαν επί το «γερμανικότερον» (μπας και πετύχουν αυτή τη φορά (πολύ χλομό κατά την ταπεινή μου άποψη)).»\nΕδώ έχουμε αυτό που λέει ο Νίκος «ο κόκκος αλήθειας» σε έναν μύθο ή, εν προκειμένω, σε μία εντελώς ανακριβή πρόταση. Εκείνο που πιθανόν κάπου πήρε το μάτι σου είναι ότι αμέσως μετά τον Β’ Π.Π. το Λουξεμβουργέζικο κράτος δημοσίευσε μία ριζοσπαστική νέα ορθογραφία για τα Λουξεμβουργέζικα, εντελώς φωνητική και χωρίς καμία επιρροή από τη Γερμανική ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ. Η νέα αυτή ορθογραφία όντως δεν έπιασε και αργότερα αναθεωρήθηκε, ώστε σήμερα η επίσημη Λουξεμβουργέζικη ορθογραφία (στην οποία, πάντως, πάρα πολλοί δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία) είναι πιο κοντά στη Γερμανική. Αυτά ισχύουν.\nΚατά τα λοιπά, η διδασκαλία της γλώσσας στο σχολείο είναι, όπως είπα, μόνο 1 ώρα της εβδομάδας (της πλάκας, λένε οι ίδιοι οι Λουξεμβούργιοι), λεξικά και γραμματικές υπάρχουν, δεν δημιουργήθηκαν ξαφνικά μετά τον Β’ Π.Π. και πριν υπήρχαν, ήδη από τον ΙΘ’ αιώνα, αναθεωρούνται συνεχώς όπως σε όλες τις γλώσσες αλλά όχι λόγω «αντιδράσεων του λαού» και η σύγκριση με την πΓΔΜ είναι, κατά τη γνώμη μου, εντελώς άστοχη. Οι Λουξεμβούργιοι δεν έχουν ν’ αποδείξουν τίποτε σε κανέναν εκτός, ίσως, από κάτι Γερμανούς νεοναζιστές που εξακολουθούσαν να επιμένουν ότι «είστε Γερμανοί κι ας μη θέλετε να το παραδεχθείτε». Ακριβώς σε αντίδραση προς τους τελευταίους υιοθετήθηκε ο νόμος για τις γλώσσες του 1984, που ανακήρυξε και επισήμως τα Λουξεμβουργέζικα σε (εθνική) γλώσσα.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 14:53\n-> 163 – Πηγές του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής επισημαίνουν ότι η αναφορά του αναπληρωτή υπουργού Γιάννη Μουζάλα στην ΠΓΔΜ με την ονομασία «Μακεδονία» αποτελεί στιγμιαία γλωσσική παραδρομή που συνέβη στην αρχή της συνέντευξης στον Παύλο Τσίμα και πως στη συνέχεια, στην ίδια συνέντευξη, ο υπουργός αναφέρθηκε πολλές φορές στην ΠΓΔΜ με την ονομασία «Σκόπια», την ονομασία που χρησιμοποιεί συνήθως.\nΣημειώνουν ότι η στιγμιαία γλωσσική παραδρομή εξηγείται από τη φυσική κούραση του υπουργού και είναι τελείως ανθρώπινη, εξού και ο υπουργός προέβη αμέσως σε διόρθωση, μόλις την αντιλήφθηκε.\nκαι υπόσχεται να γράψει χίλιες φορές «Πρώην Γιουγκ … » με το δεξί κι άλλες τόσες με το αριστερό έχοντας υποσχεθεί ότι θα φορτωθεί καλικούτσα τον χοντρομπαλά να τον πάει στην επιμνημόσυνη δέηση, πρωτοστατούντος του Ανθίμου, για την επέτειο της μάχης της Χαιρώνειας.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 16:28\nΘα σας ξενίσει πολύ αυτό που θα πω. Άνθρωποι που το έχουν μελετήσει λένε, ένα έθνος χαρακτηρίζει ότι τόσο η γλώσσα του, αλλά πότε μεταφράστηκε η βίβλος σε αυτή την γλώσσα και έτσι με κάποιο τρόπο υπάρχουν γενετούρια του έθνους. 70 χρόνια μετά την ανακήρηξη ως επίσημη γλώσσα του κράτους και ακόμα δεν υπάρχει μετάφραση. Δεν γνωρίζω άλλο έθνος χωρίς δικιά του μετάφραση της βίβλου.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 16:45\nΔεν ξέρω αν ισχύει αυτό το κριτήριο, αλλά εδώ και μερικά χρόνια η Βίβλος έχει μεταφραστεί στα λουξεμβουργιανά, από έναν Βέλγο\n16 Μαρτίου, 2016 στις 16:54\nΔεν γνωρίζω άλλο έθνος χωρίς δικιά του μετάφραση της βίβλου.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:18\nΚαι όμως: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%93%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE,_%CE%A4%CE%B1_%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC_%CE%9A%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1_%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B1_%CE%B5%CE%BA_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%98%CE%B5%CE%AF%CF%89%CE%BD_%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:21\nΥΓ τη βιβλιογραφία στο λινκ την είδες; 😉\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:27\nσκύλε έπεσε ματσούκι…\nΩς «Ευαγγελικά», ή Ευαγγελιακά, έχουν καταγραφεί τα αιματηρά επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου του 1901 με αφορμή τη δημοσίευση από την εφημερίδα Ακρόπολις των Ευαγγελίων μεταφρασμένων, (στην πραγματικότητα μεταγλωττισμένων) —ή αλλιώς, παραφρασμένων— , κατά την τρέχουσα τότε άποψη, στη δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1901.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:32\n195 – Eίσαι ΘΕΟΣ ρε!!!\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:33\nΝαι, αυτά τάξερα. Απλά, ως Χ.Ο. (ο θεός ήθελε να με κάνει) δεν ήξερα τις «αιρετικές» μεταφράσεις.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:34\n197 – Ού να μου χαθείς άχρηστε, ΗΜΙΘΕΕ (χαμόγελο).\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:36\n196-198 – Καλά ρε κι εσείς, μη δείτε άνθρωπο ν΄αγιάσει (χαμόγελο).\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:48\nΗ παπαΜεταλληνική κλίξ, Λάμπρομ’, ξαναχτύπησε!\n16 Μαρτίου, 2016 στις 17:56\nΛιχτενσταϊνοί, Λουξεμβουργιανοί, Αυστριακοί και γερμανόφωνοι Ελβετοί είναι Γερμανοί. Αν θέλουν να το παίζουν κάτι άλλο εξαιτίας πρόσκαιρων σκοπιμοτήτων ας το κάνουν. Όταν έρθουν τα δύσκολα (οικονομική παρακμή, γεωπολιτικές εξελίξεις) τότε θα το αποδείξουν.\nΤα ίδια ισχύουν και για τους Βέλγους. Είναι Γάλλοι και Ολλανδοί. Θα έρθει κάποια στιγμή που θα πλακωθούν μεταξύ τους. Χειρότερα από τους Τούτσι και τους Χούτου που μιλούσαν και την ίδια γλώσσα.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 18:00\n203 – Έχει διαβρώσει τα πάντα στη χώρα, σαν το προπολεμικό ΚΚΕ ενα πράμα.\nΕίναι φανερό από τις παραπομπές, πως ο Δύτης είναι παραπαίδι του BLOG, κι o Aνδρέας, του Ριβαλδίνιου (χαμόγελο). Ευτυχώς θα βγεί ο Δόναλδ, και θα μας σώσει.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 18:02\n204 – Μέχρι να γίνει εξωγήινη εισβολή, για να αντιληφθούν όλοι, πως τελικά είναι Γήινοι, (χαμόγελο).\n16 Μαρτίου, 2016 στις 18:47\n194 είναι σίγουρο αυτό? Η λίγη έρευνα που έκανα όλοι έλεγαν για μετάφραση των ευαγγελίων και πάντα τόνιζαν ότι δεν υπάρχει μετάφραση όλης της βίβλου. Δεν μπόρεσα να καταλάβω αν εννοούσαν επίσημη μετάφραση. Πάντως στην βιασύνη μου να διορθώσω, 70 χρόνια από την κήρυξη της πρόθεσης για επίσημη γλώσσα (το 1946), επίσημη γλώσσα έγινε μόλις το 1984. Η κακές γλώσσες θέλουν τις νικήτριες δυνάμεις να επιβάλουν το μέτρο αυτό στα πλαίσια της «αποναζιστοποίησης» και δημοκρατικής αναμόρφωσης του λαού, ως αντίδοτο στον εκγερμανισμό προηγούμενων δεκαετιών. Ήθελαν να τεθεί αμέσως σε ισχύ αυτό το μέτρο, αλλά δεν υπήρχαν τα λεξικά και οι γραμματικές.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 20:36\nOoooh, what a lucky man he was(R)\n+ Keith Emerson (2 November 1944 – 10 March 2016)\n16 Μαρτίου, 2016 στις 21:12\n@131 «Όσο νικούσαν δεν είχαν κάποιον άμεσο στρατηγικό λόγο να επιτεθούν στην κυκλωμένη Ελβετία.»\nΥπηρχαν πολλοι αλλοι λογοι, οπως ο κατωτερω:\n«Κορυφαιες γερμανικές βιομηχανικές εταιρείες, ανάμεσα τους κατασκευαστες όπλων και η IG Farben , που παρήγαγε το δηλητηριώδες αέριο που χρησιμοποιουνταν στα ναζιστικα στρατοπεδα εξοντωσης, προσλαμβαναν Ελβετους καταπιστευματουχους και διαχειριστες για να οργανωνουν μυστικα νομικα πλαισια ιδιοκτησιας. Ελβετοι αντιπροσωποι του Χερμαν Γκερινγκ , του Γιοζεφ Γκεμπελς, του Γιοκειμ φον Ριμπενροπ, αλλα και του ιδιου του Χιτλερ , βοηθησαν να συγκεντρωθει ενας ογκος απο τιμαλφη, χρυσο και εργα τεχνης λεηλατημενα απο γκαλερι και ιδιωτικες συλλογες σε ολη την Ευρωπη….\nΕκθεση του Υπουργειου Εξωτερικων των ΗΠΑ, βασισμενη σε κατασχεμενα γερμανικα εγγραφα , περιγραφει συστηματα γνωριμα στον συγχρονο ειδικο των υπερακτιων κεντρων :πλαστα τιμολογια, εταιρειες-βιτρινες, μεθοδοι αποκρυψης , αναβαλομενες πληρωμες για πλαστα συμβολαια…..»\n«Στις 8 Μαρτιου (1945), οι Ελβετοι υπεγραψαν ευρεια συμφωνια με τους Συμμαχους με την οποια αναλαμβαναν να σταματησουν να συναλλάσσονται με του Ναζι και να παγωσουν τους λογαριασμους τους…..3 βδομαδες αργοτερα ..υπεγραψαν μυστικη συμφωνια για την αποδοχη αλλων τριων τονων λεηλατημενου χρυσου , καποιες ποσοτητες …απο λιωμενα σφραγισματα δοντιων και λιωμενες βερες Εβραιων και Τσιγγανων…»\nΠηγη Nicholas Shaxson «Offshore Τα νησια των Θησαυρων»\n16 Μαρτίου, 2016 στις 23:06\nΤα Ελβετογερμανικά είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Νομίζω, γι αυτούς έχει αναπτυχθεί ένας ιδιαίτερος γλωσσικός όρος η «διγλωσσία» και συνιστώ περαιτέρω ανάγνωση στη βικιπαίδεια. Δεν είναι ακριβώς όπως η σχέση δημοτικής και καθαρεύουσας στα ελληνικά, ή της επίσημης αραβικής και τοπικών διαλέκτων, είναι κάτι πολύ χειρότερο, παρόλο που πολύ θα χρησιμοποιήσουν το όρο διγλωσσία και στην ελληνική περίπτωση ή στα αραβικά. Τα Ελβετογερμανικά αντέχουν να τα πεις τελείως ξεχωριστή γλώσσα από τα γερμανικά, με λεξικά και γραμματική ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, με απόσταση πολύ μεγαλύτερη από τα ολλανδικά ή δανέζικα, και όμως ποτέ δεν θα καταφέρουν να αποκτήσουν το στάτους μιας ξεχωριστής γλώσσας. Αν εμείς έχουμε τα βάσανα μας με τα ελληνικά, τι να πούνε οι (γερμανο)Ελβετοί.\n16 Μαρτίου, 2016 στις 23:14\nΜε συγχωρείτε, για πιο λόγο να κατακτήσει ο Χίτλερ την Ελβετία. Ως διάβαση δεν έχει αξία, η Ιταλία είναι σύμμαχος του. Για το Παρίσι υπάρχει πιο σύντομος δρόμος. Για να πάρει το χρυσό, δεν συνιστάτε διότι τότε είναι που θα αχρηστευόταν τελείως. Και ο δικός του χρυσός αλλά και όλος ο χρυσός του κόσμου. Πάντα ισχύει, να κάνεις πόλεμο με όσο γίνετε πιο λίγες απώλειες και οι κινήσεις σου να είναι μετριασμένες.\n17 Μαρτίου, 2016 στις 17:40\nΡιβαλντίνιο (204), εκπλήσσομαι μ’αυτά που λες. Ιστορικά, ναι, φυσικά, όλοι αυτοί είναι γερμανογενείς· δεν μπορούμε να βάζουμε όμως στην ίδια μοίρα τους Αυστριακούς, που μέχρι το 19ο αιώνα ο βασιλιάς τους ήταν συνάμα και Αυτοκράτορας της «Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους» και που αποκλείστηκαν από την ενοποίηση της Γερμανίας μόνο και μόνο διότι η Πρωσία δεν τους ήθελε το 1866 και διότι οι Σύμμαχοι δεν το επέτρεψαν το 1919, με τους γερμανόφωνους Ελβετούς, που ήδη από το τέλος του 13ου αιώνα είχαν κατοχυρώσει την ανεξαρτησία τους έναντι ακριβώς της «Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους», ή με το Λουξεμβούργο, για την ιστορία του οποίου έγραψαν εκτενώς αρμοδιότεροι από μένα στα προηγούμενα σχόλια.\nΚαι νομίζω ότι υπερτονίζεις τη σπουδαιότητα της κοινής ή διαφορετικής γλώσσας. Για να μην πάμε σε Τούτσι και Χούτου, και οι Σέρβοι και οι Κροάτες είχαν ουσιαστικά την ίδια γλώσσα· τους χώριζε όμως μακραίωνη ιστορία και προσπάθειες των μεν να καβαλήσουν τους δε σε όχι αμνημόνευτα χρόνια. Όσο για το Βέλγιο, πιστεύω ότι στην Ελλάδα υπερτονίζεται το διακοινοτικό του πρόβλημα. ΔΕΝ είναι «Γάλλοι και Ολλανδοί» οι Βέλγοι, είναι γαλλόφωνοι και ολλανδόφωνοι — κι αν ένα μέρος των Βαλόνων όντως αλλοιθωρίζει κατά τη Γαλλία (στη Λιέγη γιορτάζουν τη 14η Ιουλίου, και υπάρχει πράγματι μια τάση όχι ντιπ περιθωριακή που πιστεύει ότι σε περίπτωση διάλυσης του Βασιλείου, το καλύτερο για τη Βαλονία θα ήταν να ενωθεί με τη Γαλλία), οι Βρυξελλιώτες, που αποτελούν quand même το 1/5 του γαλλόφωνου πληθυσμού, διόλου δεν αισθάνονται Γάλλοι, οι δε Φλαμανδοί, που έχουν πάρει ψηλά τον αμανέ και είναι πολύ περήφανοι για τη Φλάνδρα τους, τις μεσαιωνικές της πόλεις (συμπεριλαμβανομένων των Βρυξελλών), τους ζωγράφους της κλπ., ναι μεν αποφάσισαν κάποια στιγμή να χρησιμοποιούν ως επίσημη και φιλολογική γλώσσα την επίσημη φιλολογική ολλανδική (τα τοπικά ιδιώματα είναι ολοζώντανα και διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους), αλλά κάθε άλλο παρά Ολλανδοί αισθάνονται· τους χωρίζει και το θρήσκευμα, που μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες έπαιζε σημαντικότατο κοινωνικό ρόλο, και πολλοί αιώνες τελείως ξεχωριστής ιστορίας, που περιλαμβάνουν και την ιστορική περίοδο της εθνογενεσίας των Ολλανδών. Αν διαλυθεί κάποτε το Βέλγιο, πράγμα όχι αδιανόητο, η Βαλονία δεν ξέρω τι θα κάνει, αλλά η Φλάνδρα είναι βέβαιο ότι θα μείνει ανεξάρτητη.\n17 Μαρτίου, 2016 στις 19:25\n@ 212 Αγγελος\nΔεν τα συμπαθώ τα πολιτικά έθνη. 🙂 Για να καταλάβεις όλους τους ισπανόφωνους της Αμερικής θέλω να τους ενώσω σε ένα κράτος !!! 🙂 🙂 🙂\nτους χωρίζει και το θρήσκευμα\nΔεν είναι όλοι καθολικοί επειδή τους είχαν καταλάβει οι Ισπανοί ;\n17 Μαρτίου, 2016 στις 20:08\nΠως αισθάνεται ένας λαός. Θυμήθηκα την περίπτωση ενός «μακεδόνα» και κάποιος έλληνας λογοτέχνης τον περιγράφει αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομα του συγγραφέα. Όταν ήταν νιος ένιωθε βούλγαρος, μεγάλωσε ως σέρβος ή σλάβος, σλαβομακεδόνας, και κατέληξε έλληνας. Κάπως έτσι, χωρίς υποχρεωτική τήρηση της σειράς. Βαλκανική σαλάτα, εκείνα τα χρόνια. Άλλη περίπτωση μιας γριάς να κτυπιέται ότι είναι ελληνίδα και ας μη ξέρει ούτε λέξη ελληνική. Απλά, άφησε μια κόρη πίσω στην Ελλάδα και νοσταλγούσε το χωριό της. Το ίδιο και σε εκείνα τα σκοτεινά χρόνια του μεσοπολέμου στην κεντρική Ευρώπη. Φαντάζομε, πάρα πολύ λίγοι μπόρεσαν να αντισταθούν σε όλη αυτή την τρέλα.\n17 Μαρτίου, 2016 στις 20:12\n214 Εδώ η ανάποδη ιστορία. Συγκρίνετε τις εκδοχές της ελληνικής και της αγγλικής βίκης:\n17 Μαρτίου, 2016 στις 20:22\n@ 215 Δύτης των νιπτήρων\nΗ ελληνική είναι πιο περιληπτική και αφορά κυρίως τα της Ελλάδας. Και εντάξει η μια θέλει να αλλάζει το ελληνικό του όνομα και η άλλη το βουλγαρικό του όσο ήταν στην Ελλάδα.\nΚαι τον Φαν Νόλι που ήταν Αλβανός της Θράκης κάποιες ελληνικές ιστορίες τον λένε ελληνικής καταγωγής ! 🙂\n17 Μαρτίου, 2016 στις 20:23\nΜην θυμηθούμε και τους Βογορίδηδες και έναν άλλον που είχε πει ο Σμερδαλέος .\n19 Μαρτίου, 2016 στις 17:44\nΡιβαλντίνιο (213), εννοούσα (αλλά στη σχοινοτενή φράση μου 🙂 ίσως δεν ήταν σαφές) ότι τους Φλαμανδούς τους χωρίζει από τους Ολλανδούς μεταξύ άλλων το θρήσκευμα. Πράγματι, όλη εκείνη η περιοχή ήταν υπό ισπανική κυριαρχία τον 16ο αιώνα και εξεγέρθηκε με τη Μεταρρύθμιση· οι Ισπανοί ανακατέλαβαν το νότιο μέρος, περίπου ως τον παράλληλο της Αμβέρσας (συμπεριλαμβανόμενης), και επέβαλαν εκ νέου τον Καθολικισμό, ο Βορράς όμως κατάφερε να τους αποκρούσει και να κατοχυρώσει με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) την ανεξαρτησία του, ως Ηνωμένες Επαρχίες, χαλαρή συνομοσπονδία προτεσταντικών οντοτήτων που μετεξελίχθηκε στο σημερινό Βασίλειο των Κάτω Χωρών. Εχει βεβαίως και Ρωμαιοκαθολικό πληθυσμό, ιδίως στην επαρχία του Λιμβούργου (Μααστρίχτ), που ακολούθησε διαφορετική ιστορική διαδρομή, αλλά τον τόνο τον δίνουν (ή τον έδιναν, όσο η θρησκεία έπαιζε ακόμα σημαντικό ρόλο) οι Διαμαρτυρόμενοι, που αποτελούν και την πλειοψηφία.


Μονοκατοικία προς πώληση στην Λυγιά - Ακίνητα Flatfy.gr\nΜονοκατοικία προς πώληση στην Λυγιά\nΓκρα Λυγιά- Ιεράπετρα: Το σπίτι των 80m2 βρίσκεται 7χλμ από ...\nΜεταφρασμένο αυτόματα από Γκρα Λυγιά- Ιεράπετρα: Μονοκατοικίες 80m2 σε οικόπεδο 800m2. Αποτελείται από δύο υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο και έναν ενιαίο χώρο καθιστικού με κουζίνα. Διαθέτει A/C, ηλιακό θερμοσίφωνα, κήπο, αυλή, αποθήκη 20m2 και πηγάδι. Τέλος, το ακίνητο βρίσκεται περίπου 7χλμ από την Ιεράπετρα και απέχει 500 μέτρα από τη θάλασσα.\nΜενού Μονοκατοικία 155τ.μ. για αγορά Κυκλάδες » Κέα » Λυγιά\nΤοποθεσία Κυκλάδες » Κέα » Λυγιά\nΚέα πωλείται Ισόγειο Μονοκατοικία 155τ.μ. Εξοχική Κατοικία Πέτρινο κατασκευής 2004 , αποτελείται από 2 σαλόνια 4 υπνοδωμάτια 2 κουζίνες 2 μπάνια , , με θέα : Θάλασσα, η κατάστασή του είναι : Άριστη κατάσταση. Χωρίς θέρμανση. Επίσης διαθέτει , Βεράντες , BBQ , Διπλά Τζάμια , Κήπο .. Τιμή (430000€) Κωδ.ακινήτου 206753 ***Για την υπόδειξη του ακινήτου είναι απαραίτητη η προσκόμιση αστυνομικής ταυτότητας *** AHome διαχείριση ακινήτων Δεληγιώργη 55 – 59 ,Τηλέφωνα Γραφείου: +30 6907626797,+30 2105242660 (viber, whatsapp, wechat), Ώρες επικοινωνίας: 10:00 - 16:00. Για περισσότερα ακίνητα σαν αυτό επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας www.ahome.gr και για ακίνητα τουριστικής ανάπτυξης επισκεφθείτε το www.hotelsandvillas.gr\nΠώληση Κατοικίες Μονοκατοικία 260 m2 , ΕΥΡΩΣΤΙΝΗ Λυγιά Δωμάτια: 4 Όροφος: 0 (Ισόγειο) Έτος Κατασκευής: 2004\nΝεόδμητη διαμπερής μονοκατοικία 260 τμ σε 545 οικόπεδο, στην Λυγιά του δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, με 100 τμ σε κάθε όροφο και 60 τμ ισόγειο, σε απόσταση 175 μ από την θάλασσα και 150μ από τον νέο σταθμό του προαστιακού, κατασκευής 2004. Διαθέτει 4 υπνοδωμάτια με εντοιχισμένες ντουλάπες, δικό τους μπαλκόνι και δικό τους λουτρό. Αναλυτικά διαθέτει κουζίνα στον 1 ο όροφο με πάσο, μεγάλο καθιστικό με χρηστικό τζάκι, λουτρό και μεγάλες βεράντες με ανεμπόδιστη θέα παντού. Στον δεύτερο όροφο έχει 3 άνετα υπνοδωμάτια, όλα με δικό τους λουτρό, δική τους βεράντα με απίστευτη θέα βουνό και θάλασσα και έχει κεραμοσκεπή με διπλή μόνωση. Στο ισόγειο διαθέτει δική του κουζίνα, 1 υπνοδωμάτιο με εντοιχισμένες ντουλάπες, λουτρό και αποθήκη. Επίσης διαθέτει σε όλους τους ορόφους ντουλάπες στους διαδρόμους, 6 air condition, ηλιακό θερμοσίφωνα, αυτονομία θέρμανσης, συναγερμό, πόρτα ασφαλείας, ηλεκτρικές τέντες, δορυφορική κεραία και πάρκινγκ.\nΜενού Μονοκατοικία 80τ.μ. για αγορά Ν. λασιθίου » Ιεράπετρα » Γρα λυγιά\nΤοποθεσία Ν. λασιθίου » Ιεράπετρα » Γρα λυγιά\nΓρα Λυγιά Κατοικία 80 τ.μ. σε οικόπεδο 800 τ.μ. Αποτελείται από δύο υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο, και σαλόνι ενιαίας διαρρύθμισης με κουζίνα. Διαθέτει A / C, ηλιακό θερμοσίφωνα, κήπο, αυλή, αποθήκη 20τ.μ και ένα πηγάδι. Τέλος, το ακίνητο βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα και απέχει 500 μέτρα από τη θάλασσα.\nΣπίτι πώληση; Λυγιά\nΣπίτι πώληση Λυγιά village


«Οι Έλληνες ξεπερνούμε τις δυσκολίες όταν είμαστε ενωμένοι» – e-volos\n«Οι Έλληνες ξεπερνούμε τις δυσκολίες όταν είμαστε ενωμένοι. Και μόνο ενωμένοι θα νικήσουμε την σημερινή παγκόσμια απειλή, μόνο ενωμένοι θα καταφέρουμε να πάμε την Ελλάδα μπροστά», σημειώνει ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης, σε μήνυμά του για την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.\nΟ κ. Μηταράκης επισημαίνει ότι οι ήρωες τότε «ήταν όλοι οι Έλληνες που πίστεψαν στις δυνάμεις τους, άλλαξαν τα δεδομένα της εποχής και κόντρα στις προβλέψεις, δημιούργησαν ένα ισχυρό και σύγχρονο ελληνικό Κράτος».\nΤην ίδια ώρα, οι σημερινοί ήρωες είναι «οι γιατροί και οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία που αναμετρώνται με την πανδημία. Είναι οι ακρίτες στα σύνορά μας, οι δάσκαλοι στα σχολεία μας, οι παπάδες στις εκκλησίες μας, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι. Ήρωες είναι όλοι όσοι κάνουν ότι μπορούν, για να μείνουν όρθιοι και να προστατεύσουν, τον συνάνθρωπο και τη χώρα μας».\nΤο πλήρες μήνυμα του υπουργού Μετανάστευσης είναι το εξής:\n«Η Ελλάς ευγνωμονούσα. Τους ήρωες δυο αιώνων του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους. Τους αγωνιστές της επανάστασης, τα θύματα της Σφαγής του ‘22, τους συντελεστές της απελευθέρωσης των νησιών μας. Ευγνωμονούσα προς όλους όσοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τις αξίες του Ελληνισμού.\nΓια το παρόν και το μέλλον μας! Η καταστροφή της Χίου είναι στο μυαλό όλων μας, σαν ένα κορυφαίο παράδειγμα αυτοθυσίας στην Ελληνική Επανάσταση. Την είχαμε στα όνειρά μας, ο γνωστός πίνακας είναι πάντα στα μάτια μας και η Χίος είναι ένα σύμβολο για τη χώρα μας.\nΗ επέτειος των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821, όμως είναι και ευκαιρία για αναστοχασμό και κοινή δράση. Οι ήρωες τότε, ήταν όλοι οι Έλληνες που πίστεψαν στις δυνάμεις τους, άλλαξαν τα δεδομένα της εποχής και κόντρα στις προβλέψεις, δημιούργησαν ένα ισχυρό και σύγχρονο ελληνικό Κράτος.\nΟι ήρωες σήμερα, είναι οι γιατροί και οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία που αναμετρώνται με την πανδημία. Είναι οι ακρίτες στα σύνορά μας, οι δάσκαλοι στα σχολεία μας, οι παπάδες στις εκκλησίες μας, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι.\nΉρωες είναι όλοι όσοι κάνουν ότι μπορούν, για να μείνουν όρθιοι και να προστατεύσουν, τον συνάνθρωπο και τη χώρα μας. Με αυτούς τους σημερινούς ήρωες, θα νικήσουμε τον ιό, θα ξαναδούμε με αισιοδοξία το μέλλον και θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν, για να κάνει η Ελλάδα το νέο ξεκίνημα.\nΜε αυτούς τους ήρωες, επιτυγχάνουμε την ασφάλεια και την ευημερία των Ελλήνων και των Ελληνίδων. Με αυτούς τους σημερινούς ήρωες, ατενίζουμε το μέλλον με χαμόγελο και αισιοδοξία. Οι Έλληνες ξεπερνούμε τις δυσκολίες όταν είμαστε ενωμένοι. Και μόνο ενωμένοι θα νικήσουμε την σημερινή παγκόσμια απειλή, μόνο ενωμένοι θα καταφέρουμε να πάμε την Ελλάδα μπροστά!\nΚαι με σχέδιο, με αποφασιστικότητα, με προσήλωση γνωρίζουμε, βαθιά μέσα μας, τις δυνατότητες αυτού του τόπου. Να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα καλύτερο μέλλον.\nΧρόνια Πολλά, Ελλάδα».


Roland Garros: η Σάκκαρη προκρίθηκε στον τρίτο γύρο | sportskalampaka\nΑρχική ΑΛΛΑ ΣΠΟΡ ΤΕΝΙΣ Roland Garros: η Σάκκαρη προκρίθηκε στον τρίτο γύρο\nΗ Μαρία Σάκκαρη επιβεβαίωσε την ανωτερότητά της, επικράτησε με 2-0 (6-2, 6-3) σετ της Ζασμίνε Παολίνι και προκρίθηκε στον επόμενο γύρο του Roland Garros.\nΉταν το φαβορί και το επιβεβαίωσε. Η Μαρία Σάκκαρη επικράτησε με 2-0 (6-2, 6-3) σετ της Ζασμίνε Παολίνι και προκρίθηκε στον επόμενο γύρο του Γαλλικού Όπεν. Η Μαρία ήταν ανώτερη καθ’ όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης, “έτρεξε” την αντίπαλό της, βρήκε μεγάλα και δυνατά χτυπήματα, εντυπωσιακούς winners και έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες το ματς.\nΣτο πρώτο σετ, η Σάκκαρη “πάτησε γκάζι” μετά το 2-2 στα γκέιμς, πίεσε την Παολίνι, έσπασε δύο φορές το σερβίς της Ιταλίδας και το κατέκτησε με το άνετο 6-2. Στο δεύτερο σετ η Ελληνίδα πρωταθλήτρια ήταν ακόμα πιο αποφασιστική, προηγήθηκε με 3-0 στα γκέιμς και έκανε ό,τι ήθελε στο κορτ. Η Παολίνι μείωσε, έκανε το 4-3 στα γκέιμ, ωστόσο η Σάκκαρη συνέχισε ακάθεκτη και σφράγισε τη νίκη με 2-0 (6-2, 6-3).\nΗ Σάκκαρη ξεκίνησε κάνοντας αρκετά λάθη και έδωσε το δικαίωμα στην Παολίνι να παίξει πιο ελεύθερα και να κοντράρει. Στην πορεία όμως, η Μαρία με το πολύ δυνατό της backhand έβγαλε κάποιους winners, ελαχιστοποίησε τα λάθη της και πήρε τον έλεγχο του αγώνα. Στο δεύτερο σετ η Παολίνι έκανε την ύστατη προσπάθεια να κερδίσει κάτι από το ματς, αλλά η ποιότητα της Σάκκαρη ήταν αυτή που υπερίσχυσε και την έστειλε στον 3ο γύρο του Γαλλικού Όπεν.\nΠροηγούμενο άρθροΓ’ Εθνική, 3ος όμιλος: οι διαιτητές της 15ης αγωνιστικής\nΕπόμενο άρθροNBA: κοντά στον αποκλεισμό Λέικερς, Μπλέιζερς και Κλίπερς\nVienna Open: ο Τσιτσιπάς ηττήθηκε 2-1 από τον Τιαφό