«Να πληρώσουν το κακό που μας κάνανε» - OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!! «Να πληρώσουν το κακό που μας κάνανε» | OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!\n«Να πληρώσουν το κακό που μας κάνανε»\n14 Απρ 2019 Edit this post\n«Θέλω να πληρώσουν»\n«Να πληρώσουν το κακό που μας κάνανε», λέει αποκλειστικά στο STAR o Στέλιος Μακρής, ο πατέρας του επιχειρηματία Γιάννη Μακρή, που δολοφονήθηκε στη Βούλα πριν από περίπου έξι μήνες.\nΚαρύδα: Είχε κακό προαίσθημα τη μέρα της δολοφονίας του\n«Θα ήθελα να ξέρω ποιος είναι αυτός που πλήρωσε που έβαλε και έναν ακριβό δικηγόρο σε αυτόν τον…. μην πω καμία κακιά λέξη. Θέλω να τιμωρηθούν. Η φυλακή για μένα είναι το λιγότερο», δηλώνει στο Πρώτο Θέμα.\nΌπως λέει, o Στέλιος Μακρής είχε κακό προαίσθημα τη μέρα της δολοφονίας του: «Σαν κάποιος να του έλεγε “μη βγαίνεις έξω .Κάτσε σπίτι”. Και είχα σκεφτεί πολλές φορές ότι δεν πήγαινα σε αυτό το show και αν ήμασταν μαζί την ιδία ημέρα μπορεί να είχε σωθεί .Όταν έφυγε ο Γιάννης από τη ζωή έλεγα μέσα μου “αν πηγαίναμε μαζί στα εγκαίνια του μαγαζιού μπορεί όλα να ήταν διαφορετικά».\nΑποκάλυψη STAR: Συνέλαβαν τον Βούλγαρο μετά τη δολοφονία Μακρή και τον άφησαν ελεύθερο\nTo χρονικό της σύλληψης του Βούλγαρου εκτελεστή\nΠαρά το γεγονός ότι ήξεραν ποιος είναι ο δολοφόνος, τον άφησαν ελεύθερο. Ήταν η δεύτερη φορά που ερχόταν στην Ελλάδα μετά τη δολοφονία του επιχειρηματία.\n«Έχουμε να κάνουμε με ένα πληρωμένο συμβόλαιο δολοφονίας εισαγόμενου εκτελεστή. Δυστυχώς παραμένει άγνωστος ο ηθικός αυτουργός» δηλώνει ο συνήγορος της κυρίας Καρύδας, Χαράλαμπος Λυκούδης.\nΟ Βούλγαρος, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι δεν είναι αυτός ο εκτελεστής του Γιάννη Μακρή.\nOΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!: «Να πληρώσουν το κακό που μας κάνανε»


Ο φθονερός άνθρωπος - Askitikon\nΑρχική Αγιολόγιο Ωφέλημα Ψυχής Ο φθονερός άνθρωπος\nΚαι συνήθως η πρώτη εκδήλωση είναι η κατήφεια, η στεναχώρια και η αθυμία. Ακόμη και τα υπάρχοντα υλικά αγαθά γίνονται αιτία στεναχώριας. Γι᾽ αυτό ο φθονερός δε διαφέρει από έναν γυμνό άνθρωπο που πληγώνεται από όλους. Και αυτή η πληγη είναι πολύ βαθιά. Κατέρχεται στην καρδιά.\nΠροηγούμενο άρθροΗ προσευχή του πιστού και η λεγόμενη «προσευχή του Ιησού»\nΕπόμενο άρθροΤο κορυφαίο μέλημα της ζωής του ανθρώπου…


Τα παραδοσιακά ταξί αποδεικνύονται δύσκολος αντίπαλος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n28 Νοεμβρίου, 2019 28.11.2019 • 23:45\nΟταν ξεκίνησαν τη δραστηριότητά τους η Uber και άλλες εταιρείες διασύνδεσης ιδιωτών οδηγών και επιβατών προκάλεσαν αναταραχή στο παγκόσμιο σύστημα μεταφορών, εκμεταλλευόμενες την έλλειψη ρυθμιστικού πλαισίου. Και αυτό ειδικά για την Uber τής απέφερε γεωμετρική ανάπτυξη, αλλά σήμερα πλέον τα περιθώριά της στενεύουν. Και οι αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές θέτουν όρια. Στην αρχή, ένα από τα μέτωπα που είχε ανοίξει η καλιφορνέζικη εταιρεία ήταν με τους οδηγούς της με αφορμή την εργασιακή τους σχέση μαζί της, και ένα άλλο με τους επαγγελματίες οδηγούς ταξί, ενώ το τωρινό έχει να κάνει με τις αρμόδιες αρχές. Και αυτό προβληματίζει τους επενδυτές που επενδύουν στην Uber και τις ομόλογες εταιρείες.\nΣτις αρχές της εβδομάδας, και για δεύτερη χρονιά την τελευταία διετία, η Αρχή που είναι αρμόδια για τις μεταφορές στη βρετανική πρωτεύουσα (Transport for London) ανακάλεσε την άδεια λειτουργία της Uber εκεί για λόγους ασφαλείας επιβατών. Η ίδια η εφαρμογή Uber, που καθιστά δυνατή τη διασύνδεση οδηγών – επιβατών, βρέθηκε να έχει oρισμένα αδύναμα σημεία, επιτρέποντας σε οδηγούς να δίνουν ψευδή στοιχεία ταυτότητας σε χιλιάδες διαδρομές στο Λονδίνο. Η απόφαση, την οποία θα εφεσιβάλει η Uber, φανερώνει πόσο πιο ενδελεχής είναι ο έλεγχος πλέον σε θέματα ασφάλειας επιβατών. Η καλιφορνέζικη εταιρεία δεν προκαλεί μόνον οργή στη Γηραιά Ηπειρο, αλλά έχει και θέματα με κρούσμα σεξουαλικής επίθεσης και με τραγικό δυστύχημα σε αυτόνομο όχημα στις ΗΠΑ. Η δε ανταγωνίστριά της Lyft δέχεται πιέσεις στο Σαν Φρανσίσκο με αφορμή περιπτώσεις σεξουαλικών επιθέσεων, ενώ μια άλλη, η Didi, βρίσκεται στο στόχαστρο των ρυθμιστικών αρχών στην Κίνα για θέμα ασφάλειας.\nΟλες αυτές οι πιέσεις, όπως επισημαίνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, κατευθύνονται ακριβώς στην καρδιά του επιχειρηματικού μοντέλου των εν λόγω εταιρειών, οι οποίες εμφανίζουν συχνά ζημίες, επειδή προσφέρουν φθηνότερες υπηρεσίες ταξί από τους ανταγωνιστές για να κερδίσουν πελάτες και επεκτείνονται επιθετικά σε νέες αγορές. Η όλη φιλοσοφία αυτή τις καθιστά ιδιαίτερα ευπρόσβλητες στο να επωμιστούν ολοένα και υψηλότερο κόστος εξαιτίας των νέων κανόνων, που επιβάλλονται στην αγορά, την οποία οι ίδιες κατασκεύασαν. Και αυτό φοβίζει τους επενδυτές. Από τον Μάιο, μήνα που εισήχθη στο χρηματιστήριο η Uber, η τιμή της μετοχής της έχει απολέσει 34% της αξίας. Η μετοχή της Lyft από την εισαγωγή της τον Μάρτιο έχει απολέσει 32%. Η ανάκληση της λονδρέζικης άδειας της Uber σημαίνει, τέλος, πως η εταιρεία βλέπει να τίθεται εν κινδύνω μία από τις μεγαλύτερες αγορές της εκτός ΗΠΑ.


9 τρελά πράγματα που πρότειναν στις έγκυες γυναίκες να κάνουν παλαιότερα. | Τι λες τώρα;\nHome \_ εγκυμοσύνη \_ 9 τρελά πράγματα που πρότειναν στις έγκυες γυναίκες να κάνουν παλαιότερα.\n9 τρελά πράγματα που πρότειναν στις έγκυες γυναίκες να κάνουν παλαιότερα.\nKaterina 13 Νοεμβρίου, 2016 5:31 ΜΜ\nΕίτε πρόκειται για το πρώτο παιδί, είτε για το τρίτο , οι μελλοντικοί γονείς περνούν τους 9 μήνες της εγκυμοσύνης σκεπτόμενοι το μωρό που θα κρατήσουν στην αγκαλιά τους.\nΑυτή η διαδικασία έχει πολλές χαρούμενες στιγμές, όπως η επιλογή του ονόματος ή η διακόσμηση του βρεφικού δωματίου. Ωστόσο, κάθε γονιός αρχίζει και έχει πολλές ανησυχίες για το παιδί του, που πολλές φορές δεν εξαφανίζονται ποτέ.\nΑυτό οδηγεί σε πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι πρέπει να κάνει μια γυναίκα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης για να διασφαλίσει όσο το δυνατόν καλύτερο περιβάλλον για το παιδί της.\nΔείτε παρακάτω 9 παράλογα πράγματα που άκουγαν οι γυναίκες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τους παλιότερα.\nΠριν τα σύγχρονα εσώρουχα, οι γυναίκες φορούσαν μόνο κορσέδες κάτω από τα ρούχα τους, ακόμα και όταν ήταν έγκυες. Οι κορσέδες μπορεί να τις έκαναν να νιώθουν λίγο πιο άνετα, αλλά σίγουρα δεν ήταν και το αγαπημένο τους.\nΤώρα μπορεί να γνωρίζουμε τις επιπτώσεις που έχει το κάπνισμα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά παλαιότερα οι γιατροί συνιστούσαν στις γυναίκες να καπνίζουν ως έναν τρόπο να κρατούν το βάρος του μωρού μειωμένο και να ενεργοποιείται το έντερο της μητέρας.\nΠολύ πριν την επισκληρίδιο, οι μητέρες έπεφταν σε αναισθησία με χλωροφόρμιο ή αιθέρα. Αν και σκοπός τους δεν ήταν να χάσει η μητέρα τελείως τις αισθήσεις της, μια τέτοια μορφή αναισθησίας μπορούσε να γίνει πολύ επιβλαβής για την υγεία της γυναίκας.\n4.Κοίταζαν κάτι όμορφο\nΣύμφωνα με παλιού μύθους, αν μια γυναίκα κοίταζε κάτι όμορφο κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού, το μωρό θα έπαιρνε αυτή την ομορφιά.\nΟι γιατροί συνιστούσαν στις γυναίκες στις γυναίκες να πίνουν κόκκινο κρασί κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αργότερα, έρευνες έδειξαν, ότι αν και η μικρή ποσότητα αλκοόλ κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι επιβλαβής, οι μεγαλύτερες ποσότητες μπορεί να έχουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα.\nΟι μέλλουσες μητέρες στο παρελθόν προειδοποιούνταν, ότι το να πάνε μια βόλτα με το αυτοκίνητο ήταν το ίδιο με το να ανέβαιναν σε ένα βουνό. Τις συμβούλευαν να μην ταξιδεύουν καθόλου.\n7.Αγνοήστε τις λιγούρες\nΚάθε γυναικείο σώμα αντιδρά διαφορετικά κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε η διατήρηση μιας τακτικής μορφής άσκησης είναι καλή ιδέα. Ωστόσο, στο παρελθόν οι γιατροί πρότειναν στις γυναίκες να αγνοούν τις λιγούρες, όχι για λόγους υγείας, αλλά για αισθητικούς λόγους.\n8.Αποφυγή ηλιακής ακτινοβολίας\nΟι γυναίκες στο παρελθόν πίστευαν, ότι ακόμα λίγες ακτίνες ήλιου μπορούσαν να προκαλέσουν πρόβλημα στην εγκυμοσύνη και το μωρό τους.\n9.Αποφυγή κάθε σεξουαλικής δραστηριότητας\nΟι γιατροί σήμερα αναφέρουν, ότι λίγη σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει σε έναν πιο ομαλό τοκετό. Ωστόσο, στο παρελθόν ο γιατρός Τζον Χάρβι Κέλογκ απαγόρευε την οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα, γιατί πίστευε, ότι το παιδί θα κληρονομήσει “ασελγείς τάσεις.”


Θετικός ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Διγαλάκης στην επανίδρυση του τμήματος ΔΠΠΝΤ. Αναμένει την εισήγηση της Συγκλήτου ή της νέας Ανεξάρτητης Αρχής. | Kainourgiopress\nΣυζητήθηκε, χθές, η Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε ο κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος προς το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων...\nγια τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί μετά την κατάργηση του Τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα το Αγρίνιο.


Αντίσταση στις γειτονιές!: Ξάνθη: διαδήλωση των φοιτητών για τη φοιτητική λέσχη.\nΞάνθη: διαδήλωση των φοιτητών για τη φοιτητική λέσχη.\nΜαζική διαδήλωση φοιτητών πραγματοποιήθηκε χθες στη Ξάνθη ενάντια στο κλείσιμο της Φοιτητικής Λέσχης. Διοργανώθηκε από το σύλλογο φοιτητών καθώς και από το σύλλογο των οικοτρόφων. Συμμετείχαν και οι απολυμένοι εργαζόμενοι στα μαγειρία της Λέσχης. Η ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας που ακολουθεί μοιράστηκε στη διαδήλωση.\nΟ εργολάβος-ιδιώτης που είχε αναλάβει τη λειτουργία της λέσχης, δηλαδή ο άμεσος εργοδότης των 18 εργαζομένων και το ΙΝΕΔΙΒΙΜ δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Οι μισθοί πείνας στο ύψος του βασικού μισθού, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που το τελευταίο διάστημα έφτασαν να υπογράφονται ανά μήνα, η καθυστέρηση πληρωμής των εργαζομένων και τώρα οι απολύσεις, αποδεικνύουν πως το κεφάλαιο και η εργοδοσία έχει σα μοναδικό στόχο να αυγατίζουν τα κέρδη τους. Γίνεται πέρα για πέρα φανερό πως η κυβερνητική πολιτική της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων δεν έχει πάτο.\nΜας θέλουν διασπασμένους, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ανά μήνα, ανά βδομάδα και σε πολλές περιπτώσεις υπογραφές σε λευκό χαρτί, για όσο χρόνο επιβάλει η εργοδοσία. Μας διασπούν ακόμη περισσότερο. Στον ίδιο εργασιακό χώρο πολλοί διαφορετικοί εργοδότες. Άλλος εργολάβος για τη φύλαξη, άλλος για τη σίτιση, άλλος για τη καθαριότητα. Θέλουν να μας πείσουν πως δεν έχουμε κοινά συμφέροντα. Μας θέλουν σκυφτούς και χωρίς φωνή. Αντιμάχονται τον ελεύθερο συνδικαλισμό με περίσσιο μένος. Όποιος σκεφτεί να αντιμιλήσει, ο δρόμος της ανεργίας είναι βέβαιος. Μας θέλουν χωρίς δικαιώματα με μισθούς πείνας, με ωράρια λάστιχο, απόλυτα αναλώσιμους.\nΗ αλληλεγγύη και η διεκδίκηση της άμεσης επαναπρόσληψης των εργαζόμενων της φοιτητικής λέσχης αποτελεί καθήκον για κάθε εργαζόμενο της πόλης μας που βρέθηκε ή θα βρεθεί στη θέση τους, για κάθε ένα που εργάζεται στις συνθήκες του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα, για κάθε νέο ο οποίος ψάχνει για δουλειά στο βάλτο της ανεργίας του 30%, για κάθε φοιτητή που του κόβουν το δικαίωμα στη δωρεάν σίτιση.\nΟ αγώνας που έχει ξεσπάσει στη πολυτεχνική σχολή της Ξάνθης για την άμεση επαναλειτουργία της λέσχης, πρέπει να ενωθεί με τις ανάγκες των εργαζομένων και να απαιτηθεί:\nΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ\nστις 2:18 μ.μ. από Αντίσταση στις γειτονιές θέματα: εργαζομενοι, νεολαια, ταξικη πορεια, φοιτητες, F


Ο Τζόκερ και ο Γιάνης\nΙουλ 09, 2020 Hits:29 ΚΟΣΜΟΣ\nΙουλ 09, 2020 Hits:16 ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ\nΙουλ 09, 2020 Hits:39 ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ\nΟ «Τζόκερ» είναι, χωρίς αμφιβολία, μια εκπληκτική ταινία. Κινηματογράφος πολύ υψηλών προδιαγραφών και μια πολιτική ματιά, συνεκτική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.\nτοξική ατμόσφαιρα, που παράγει τόσο γυμνασιάρχας του ’50 όσο και κανίβαλους σε ένδοξα χωριά, που πετροβολούν λεωφορεία με πρόσφυγες.\nΗ γελοιοποίηση είναι τόσο προφανής, που ο «βρόμικος Χάρι» του ΠΡΟ.ΠΟ. –αυτός που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του σε ζητήματα νομιμότητος– δήλωσε πολιτική ανυπακοή, προαναγγέλλοντας πως θα πάει ο ίδιος τον δεκαπεντάχρονο γιο του στον Τζόκερ. Το 'κανε, δεν το 'κανε, ποιος ξέρει; Ο Σκάι, πάντως, δεν ανέφερε κάτι σχετικά.\nΟρισμένοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης πάλι, πρωταγωνιστές, μάλιστα, βρήκαν πως, κατά κάποιον τρόπο, η ταινία, ως «μήνυμα», τους ταιριάζει. Υπερερμηνεύοντας (!) θεώρησαν, προφανώς, πως αυτό που κάνει ο Τζόκερ, όταν ζορίζουν τα πράγματα, είναι να φτιάχνει μια κυβέρνηση, που «κάνει ό,τι μπορεί» -ένεκα των διεθνών συσχετισμών, του μικρότερου κακού, της κακούργας κοινωνίας κ.ο.κ.\nΑλλοι, πάλι, της Αριστεράς, θεώρησαν πως η ταινία δεν είναι και τόσο καλή, αφού δεν προσφέρει εναλλακτική, δεν δίνει, δηλαδή, διέξοδο. Μια τόσο ακραία μηδενιστική ιστορία δεν χρησιμεύει, τελικά, σε τίποτε.\nΕ, λοιπόν, νομίζω πως, ακριβώς επειδή είναι ακραία μηδενιστική, η ταινία έχει πολλά να προσφέρει. Στην πραγματικότητα, έχουμε ένα πολύ υψηλού επιπέδου, όπως προείπα, καλλιτεχνικό σχόλιο αναφορικά με τις δυτικές μας κοινωνίες, στις οποίες, κατά Φρέντρικ Τζέιμσον, «είναι ευκολότερο να φανταστείς το τέλος του κόσμου, παρά το τέλος του καπιταλισμού».\nΑυτό που καταπληκτικά αναπαρίσταται είναι μια κοινωνία, η δική μας κοινωνία, στην οποία μόνος δρόμος φαίνεται να είναι η καταστροφή. Ο κανιβαλικός καπιταλισμός έχει φροντίσει ώστε, ακόμη και οι άνθρωποι με τις «καλύτερες προθέσεις» προσαρμογής, με την πιο γνήσια διάθεση για υπακοή –τέτοιος είναι ο Τζόκερ, καμιά εξεγερσιακή ροπή δεν τον φορτίζει– να καταλήγουν «ηγέτες του χάους», άγγελοι μιας καταστροφής, που δεν θα σώσει κανέναν, μιας κάθαρσης, η οποία επιβάλλεται, έστω κι αν δεν έχει αύριο.\nΟ καπιταλισμός είναι τόσο κανιβαλικός, που κατασπαράσσει ακόμη και τις εναλλακτικές του.\nΗ ύπαρξη των οποίων, όμως, καθώς και οι αξίες που ενστερνίζονταν, φαίνεται πως έπαιζαν θεμελιώδη ρόλο στην ίδια την κοινωνική ύπαρξη, ως «καθολικές σταθερές», χωρίς τις οποίες καμιά κοινωνία δεν είναι εφικτή.\nΣαν να λέμε, ο πλήρης, ο τέλειος –ο «άριστος»– καπιταλισμός είναι ήδη το «τέλος του κόσμου». Κάψτε, λοιπόν, τα πάντα, είναι δίκαιο. Δεν σας μένει, άλλωστε, τίποτε άλλο, λέει ο Τζόκερ. Και τρέχουν οι νεότατοι της εποχής μας κατά εκατοντάδες χιλιάδες να το δουν και να το ακούσουν. Δεν θα τον μιμηθούν, νομίζω.\nΤο τι θα κάνουν, αν κάνουν, είναι καθήκον και της Αριστεράς να το ψάξει. Ο αντικαπιταλισμός, πάντως, της ταινίας είναι τόσο ισχυρός και «δομημένος», που είναι «κάτι το ωραίον».\nΑλλωστε, τον μηδενισμό είναι δύσκολο να τον αποφύγεις. Απόδειξη η άλλη ταινία, που προκάλεσε συζήτηση πρόσφατα. Η ταινία για τον Γιάνη, εννοώ. Οπου, νομίζω, ο μηδενισμός είναι ακόμη εντονότερος απ’ ό,τι στον Τζόκερ.\nΔεν ξέρω τι ακριβώς επεδίωκε ο Κώστας Γαβράς. Αυτό που εγώ είδα είναι η περιγραφή των συναντήσεων σε εσωτερικούς χώρους μιας περιφερόμενης ομάδας ανθρώπων –ανδροπαρέας, γύρω από τον Γιάνη, επί το πλείστον– η οποία τα 'λεγε καλά, αλλά οι άλλοι ήταν κακοί. Τόσο κακοί, που, ενώ παραδέχονταν στα κρυφά πως «ως πατριώτες» δεν θα δέχονταν οι ίδιοι όσα πρότειναν στην Ελλάδα, συνέχιζαν, ωστόσο, να το κάνουν. Οι δικοί μας –οι πρωταγωνιστές, βέβαια– έκαναν σπουδαία προσπάθεια, αλλά έχασαν.\nΜπορούσαν, άραγε, οι συγκεκριμένοι να κερδίσουν; Ετσι, με τίποτε.\nΜε την κοινωνία τόσο απούσα, τίποτε δεν μπορούσε να γίνει. Οι συγκεκριμένοι «διαπραγματευτές» ήξεραν, υποτίθεται, μια αλήθεια που οι εταίροι (sic) είτε αγνοούσαν είτε πολεμούσαν.\nΤο θέμα είναι πως και οι άλλοι ήξεραν. Μόνο που ήξεραν άλλο πράγμα. Πως, δηλαδή, όσο οι περιφερόμενοι περιφέρονταν παρουσιάζοντας «ακαταμάχητα επιχειρήματα», η κοινωνία, όντας στη γωνία, εξαντλούνταν. Κι έτσι διαμορφώνονταν οι όροι για την ήττα. Που ήλθε «αναπόφευκτα». Μηδέν από το μηδέν, μηδέν.\nΑυτό το πράγμα δεν άξιζε κινηματογραφικό εγκώμιο. Είναι λογικό να μην προκαλεί ενδιαφέρον. Γι’ αυτό, ίσως, και η ταινία δεν είναι, νομίζω, καλή. Και, εν τέλει, είναι και μηδενιστική. Αν αυτό ήταν όλο, τότε «δεν γινόταν τίποτε». Τίποτε που θα μπορούσε να είναι «αλλιώς» δεν παρουσιάζεται. Αυτό που παρουσιάζεται, απλώς, δεν άξιζε τον κόπο.\nΟύτε πολιτικά. Ούτε κινηματογραφικά.\nΙουλ 09, 2020 Hits:71 ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ\nΙουλ 09, 2020 Hits:69 ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ\nΙουλ 09, 2020 Hits:70 ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ\nΙουλ 09, 2020 Hits:33 ΑΠΟΨΕΙΣ\nΙουλ 09, 2020 Hits:181 ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ\nΙουλ 08, 2020 Hits:99 ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ\nΙουλ 08, 2020 Hits:292 ΚΟΙΝΩΝΙΑ\nΙουλ 07, 2020 Hits:73 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ\nΙουλ 07, 2020 Hits:45 ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ\nΙουλ 07, 2020 Hits:28 ΥΓΕΙΑΣ ΘΕΜΑΤΑ\nΙουλ 07, 2020 Hits:39 ΚΟΣΜΟΣ\nΙουλ 06, 2020 Hits:96 ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ\nΙουλ 06, 2020 Hits:64 ΑΠΟΨΕΙΣ\nΙουλ 06, 2020 Hits:49 ΠΟΛΙΤΙΚΗ\nΙουλ 06, 2020 Hits:58 ΚΟΣΜΟΣ\nΙουλ 09, 2020 Hits:8 ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ\nΙουλ 09, 2020 Hits:24 ΠΑΤΡΑ - ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑ\nΙουλ 09, 2020 Hits:12 ΡΕΠΟΡΤΑΖ


Πολύ καλόΜε βάση 6688 κριτικές\nΥπέροχη τοποθεσία. Όμορφη αρχιτεκτονική κήπου. Όμορφο περιβάλλον.\nΕξαιρετικό ξενοδοχείο για επιχειρηματίες. Καλό για αξιοθέατα και κοντά σε περιοχές με καταστήματα. Καταπληκτική πισίνα. Καταπληκτικό δωμάτιο.\nΕκπληκτική πισίνα. Εκπληκτικές πισίνες. Καταπληκτική περιοχή πισίνας.\nΚαταπληκτικό τζακούζι. Καλό γυμναστήριο.\nΤα δωμάτια ήταν ευρύχωρα. Άνετο διαμέρισμα. Το δωμάτιο ήταν ευρύχωρο.\nΟμπρέλες παραλίας, Ατμόλουτρο, Σάουνα, Σπα, Τραπέζια μπιλιάρδου, Μασάζ\nΠλυντήριο ρούχων, Μπάρμπεκιου, Θέρμανση, Παιδότοπος, Καταστήματα, Εγκαταστάσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες, Μηχάνημα αυτόματης ανάληψης, Wi-Fi, Πολύγλωσσο προσωπικό, Μη καπνίζοντες, Χρηματοκιβώτιο, Ανελκυστήρας\nΓήπεδο τένις, Ενοικίαση ποδηλάτου, Fitness center, Θαλάσσια σπορ, Μίνι γκολφ, Πισίνα, Πισίνα, Επιτραπέζια αντισφαίριση (πινγκ-πονγκ), Γυμναστήριο


Κώστας Πετρουλάς | ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ\nPosts Tagged ‘Κώστας Πετρουλάς’\nΠαρουσίαση του Βιβλίου «Η Αγιογραφία της Άννας»\nPosted in Ειδήσεις - Πολιτισμός, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βιβλία, Βιβλίο, Βιβλιοπαρουσίαση, Ειδήσεις, Κώστας Πετρουλάς, Πολιτισμός, The Hagiography of Anna on 7 Δεκεμβρίου, 2017| Leave a Comment »\nΠρόκειται για μία κοινωνική νουβέλα, στοχαστική στα μεγέθη της ζωής, ενός συγγραφέα που ζει δίπλα μας, αφουγκράζεται τους φίλους, τους γνωστούς, τους γείτονες και – όπως αναφέρει στο βιογραφικό του – προσπαθεί να ξεχωρίσει τους μύθους από τις αλήθειες. Έχει ήδη εκδώσει σε ηλεκτρονική μορφή το θεατρικό «Η φυλακή των αθώων» και έχει συμμετάσχει σε μια ομαδική έντυπη δημοσίευση διηγημάτων με τίτλο «Χρόνος». Δοκίμια μυθιστορήματα και θεατρικά γεμίζουν για πολλά χρόνια τα συρτάρια του. Αυτή η νουβέλα είναι η πρώτη ατομική έντυπη έκδοση του Κώστα Πετρουλά, οικονομολόγου, ελεύθερου επαγγελματία και συγγραφέα, που ζει μόνιμα στο Ναύπλιο.\nΤην «Η Αγιογραφία της Άννας» θα μας συστήσουν, η εκπαιδευτικός- συγγραφέας Χρύσα Β. Σαββάκη και η Πέγκυ Νόνη, ιδρυτικό μέλος του Δημοτικού Θεάτρου Ναυπλίου – Ηθοποιός.\n«Η Αγιογραφία της Άννας»\nΕπιστολή στον Κουφοντίνα – Κοινοποίηση στους Κολοκοτρώνη, Βελουχιώτη\nPosted in Ελεύθερο Βήμα, tagged Argolikos Arghival Library History and Culture, Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Βελουχιώτης, Βιβλία, Βιβλίο, Βιβλιοπαρουσίαση, Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη, Δημήτρης Κουφοντίνας, Ελεύθερο Βήμα, Κώστας Πετρουλάς, Κολοκοτρώνης on 12 Ιουνίου, 2014| Leave a Comment »\nΔημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» άρθρο του Κώστα Πετρουλά, που αφορά στο βιβλίο του Δ. Κουφοντίνα με τίτλο:\n«Επιστολή στον Κουφοντίνα – Κοινοποίηση στους Κολοκοτρώνη, Βελουχιώτη»\nΔημήτρη Κουφοντίνα, διάβασα το βιβλίο σου και έχω σοβαρούς λόγους που σου γράφω αυτή την επιστολή. Εκπροσωπείς την απόχρωση μιάς ιδέας, το δεδομένο μιας συμπεριφοράς, και είσαι ηρωικό παράδειγμα μίμησης για τους ομοϊδεάτες σου και αποφυγής για όλους τους υπόλοιπους. Προσωπικά, μπορεί ο καθένας να σε αγνοήσει επειδή έχεις κάνει τον κύκλο σου και τώρα είσαι εκτός μάχης. Τις απόψεις σου όμως που τις θέλεις ζωντανές και ενεργές στην κοινωνία, δεν έχουμε την πολυτέλεια να τις αγνοήσουμε.\nΤώρα που έδωσες το στίγμα σου με την συγγραφή ενός μέρους της ιστορίας σου, αξίζει να δούμε αν απέχτησες πλεονέκτημα ή μειονέκτημα στο θεωρητικό επίπεδο, των ιδεών και της πολιτικής. Διότι μέσα απ’ αυτά ενθαρρύνεις – με αμφιβολίες είναι αλήθεια – τη συνέχεια του αιματηρού δρόμου, όταν το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, εύχεται το τέλος. Και πριν μπούμε στην ουσία, πρέπει να ξέρεις ότι δεν σε προσπερνάω σαν άνθρωπο και παραμένω στην πλευρά που θέλει να μην μοιάζει αλλά να υπερέχει η συμπεριφορά της πολιτείας προς τους φυλακισμένους, από εκείνη για την οποία οι ίδιοι καταδικάστηκαν. Με την πλευρά που θέλει την πολιτεία να δικαιολογεί και να επιβεβαιώνει το λόγο για τον οποίο φυλακίζει. Και ο λόγος είναι, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμη και όσων δεν σεβάστηκαν το βασικότερο, το δικαίωμα της ζωής.\nΤο δίκαιο που επικαλείσαι ως κίνητρο στοχευμένης βίας κατά των αδίκων, αντιλαμβάνεσαι υποθέτω, ότι ως γενικός κανόνας, είναι μια ιδεοπαγίδα που μπορεί να κάνει τον καθένα εγκληματία. Διότι «σκοτώνω τους κακούς για το δίκιο των καλών», είναι ένα μότο που το έχουν καταχραστεί κατά κόρον όλες οι ιδεολογικές αποχρώσεις. Μαζί μ’ αυτό, κατανοείς φαντάζομαι, ότι αν ο καθένας χρήσει τον εαυτό του και την παρέα του δικαστή και τιμωρό μαζί, τότε η ζούγκλα θα μοιάζει με παράδεισο ενώπιον της ανθρώπινης ζούγκλας.\nΌμως, οφείλουμε να εντοπίσουμε και μια διαφορά. Άλλη ποιότητα και άλλη καταχώρηση έχει στην συνείδηση της ανθρωπότητας ο αγώνας κατά των εκμεταλλευτών και των πάσης φύσεως δυναστών και άλλη των δυνατών που εξοντώνουν έθνη, ράτσες και κατηγορίες ανθρώπων, για να στερεώσουν μια εξουσία που μηδενίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.\nΟ Ρομπέν των δασών είναι ήρωας και ο Χίτλερ κάθαρμα. Προφανώς, δεν μπορεί να αναμειχτεί στην κουβέντα μας και να μας ζητήσει ίση μεταχείριση, ο Νορβηγός Μπρέιβικ που σκότωσε 77 ανθρώπους, παιδιά τα περισσότερα, για να εξυπηρετήσει την δυνατή φυλή του. Αλλά αυτές οι καθαρές εικόνες, δεν είναι από μόνες τους ικανές να δικαιολογήσουν τον Ροβεσπιέρο για την τρομοκρατία στη γαλλική επανάσταση, ούτε τον Στάλιν και τον Πολ Ποτ με τους κόκκινους Χμερ. Το επιχείρημα της φιλολαϊκής ιδέας, από μόνο του, δεν δικαιώνει εγκληματικές πράξεις.\nΑς πάμε λοιπόν μ’ αυτόν το πρόλογο στους ισχυρισμούς σου:\nΕπικαλείσαι την επανάσταση του 21, την αντίσταση του ΕΛΑΣ και την δράση του Δημοκρατικού Στρατού στον εμφύλιο, και θεωρείς ότι είσαστε οι συνεχιστές εκείνων των αγώνων. Παραβλέπεις όμως την τεράστια διαφορά, ότι εκείνοι είχαν στρατιώτες απέναντί τους και δεν πυροβολούσαν πισώπλατα πολίτες. Ακόμη κι αν συμφωνήσει κάποιος μαζί σου για την ενοχή των θυμάτων σε πλείστα όσα εγκλήματα, η διαφορά ανάμεσα στην δολοφονία και το φόνο, είναι εναντίον σας.\nΘα σας αναγνωρίσουμε ότι χρειάζεται μεγάλο σθένος για να θέσει κανένας σε απόλυτο κίνδυνο και σε καραντίνα τη ζωή του προκειμένου να φέρει στο κόσμο την δικαιοσύνη που πιστεύει, αλλά το ύπουλο χτύπημα έξω από τη μάχη, θα είναι πάντα όνειδος, παρά τις αμέτρητες επαναλήψεις της λέξης «πόλεμος» στα γραφτά σου.\nΕπικαλείσαι το λαό για τα πάντα όσα κάνατε. Σας εξουσιοδότησε κανένας λαός; Μιλάς για ένα 20% που επικροτούσε, θριαμβολογείς γι’ αυτό και σωπαίνεις για το 80%.\nΚι από εκείνο το όποιο μικρό ποσοστό, μήπως μπορείς να υποθέσεις σε ποια πλευρά βρίσκεται σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του; Στη δική σας νομίζεις; Πόσοι είναι άραγε εκείνοι που ονειρεύονται «ένα κόσμο χαρούμενο κι ευτυχισμένο», όπως εσύ το διατυπώνεις; Δεν σου περνάει από το νου ότι – κατά κύριο λόγο – απευθυνθήκατε στα πιο μνησίκακα και ταπεινά ένστικτα τα οποία μόνο επαναστατικά δεν είναι; Το «ένας Στάλιν» ή «ένας Χίτλερ» χρειάζεται, είναι το μότο της μούργας ή της αφέλειας του λαού, και όχι των οραματιστών μιάς καλύτερης και δίκαιης κοινωνίας. Η οποία μούργα και αφέλεια, όντως απαγκιάζει στο Στάλιν ή στο Χίτλερ. Αυτός είναι ο λαός που σας ζητάει να τον σώσετε; Επικαλείσαι τις επαναστατικές θεωρίες που θέλουν το λαό να ξεσηκώνεται από μια ένοπλη πρωτοπορία και να γίνεται στο δρόμο μάχιμη πλειοψηφία. Όπως έγινε στη Ρωσία στη Κούβα και στη Κίνα.\nΑπορίας άξιο είναι ότι παραβλέπεις τρία γεγονότα:\n1. Αυτές οι επαναστάσεις έγιναν σε χώρες με ημιφεουδαλικά χαρακτηριστικά και ανολοκλήρωτο καπιταλισμό. Κύρια δύναμη υπήρξαν οι εξαθλιωμένοι αγρότες. Οι συνθήκες συγκριτικά με την Ελλάδα ήταν εξόφθαλμα διαφορετικές.\n2. Η μαζικοποίηση ήταν ραγδαία ανοδική και η νίκη τους ήρθε σε σχετικά σύντομο χρόνο.\n3. Δεν προήλθαν από αντάρτικο πόλεων. Κανένα αντάρτικο πόλεων δεν έχει καταλήξει σε νικηφόρα επανάσταση.\nΚαι τα ερωτήματα που προκύπτουν, παραείναι απλά:\nΤο δικό σας αντάρτικο πόλεων, συνολικά, κράτησε πάνω από 25 χρόνια. Κάποια ευρύτερη αποδοχή είχατε μόνο στην αρχή, επειδή οι εκτελέσεις των βασανιστών βρήκαν έδαφος στο θυμικό, στην αγανάκτηση του λαού, λόγω της σκανδαλώδους ατιμωρησίας των χουντικών.\nΤι ακριβώς προσδοκούσατε όταν μάλιστα παρατηρείς διαρκώς στην αφήγησή σου ότι η πρόσβαση στο μαζικό κίνημα δεν μπορούσε να ευοδωθεί; Κι όταν φτάνεις να καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι «οι τελευταίοι αντάρτες χάνονταν με το ρυθμό που χάναμε την υποστήριξη του οργανωμένου λαού»; Τίποτα δεν έδειχνε – ούτε σε σένα – ότι στην Ελλάδα θα γίνει αυτό που δεν έγινε πουθενά στον κόσμο, σε παρόμοιες συνθήκες.\nΤο ερώτημα είναι επίμονο. Γιατί συνεχίσατε;\nΔεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε την προσπάθεια που κάνεις να εξηγήσεις την απομόνωση και την ματαίωση του στόχου σας. Αλλά με τη σειρά μας πιστεύουμε ότι έχεις χαθεί σε θέματα ταχτικής και σου είναι δύσκολο να δεις το ολοφάνερο. Κατανοητό από τη μια, για κάποιον που αφιέρωσε όλη του τη ζωή σε ένα σκοπό και σε μια ιδέα, ολέθριο ωστόσο για τα θύματά του, γι’ αυτόν, και για μας, εφ όσον η ιδέα του έχει δομικά λάθη.\nΟ λόγος που δεν πείσατε και δεν εξεγείρατε το λαό εναντίον της άρχουσας τάξης, είναι απλός, και δεν αφορά την λογιστική της λαθεμένης τακτικής, αλλά το στρατηγικό όραμα. Για να παρακολουθήσει ο λαός ένα αντισυστημικό όραμα, δεν είναι αρκετό να ξέρει τα δεινά τού παρόντος συστήματος. Ακόμη κι αν συμφωνεί εντελώς στην κριτική σας, είναι απαραίτητο να πειστεί ότι αυτό που θα φέρετε εσείς, θα είναι καλύτερο από τον επάρατο καπιταλισμό.\nΤα όσα στραβά της ελεύθερης οικονομίας, τα οποία εξηγείς και αναλύεις, τα έχει υπ’ όψη της η κοινωνία. Έχει υπ’ όψη της όμως ταυτόχρονα, ότι επειδή κάποιος τα παρουσιάζει και τα καταγγέλλει, δεν έχει αυτόματα και την συνταγή η οποία θα οδηγήσει σε «ένα κόσμο χαρούμενο κι ευτυχισμένο, χωρίς πολέμους, βία, εκμετάλλευση, αλλοτρίωση,…», αντιγράφοντας ακριβώς τα λόγια σου.\nΕίναι πασιφανές, ότι έχει το φόβο ή μάλλον την βεβαιότητα, πως τον σπρώχνετε σε έναν κόσμο χειρότερο απ’ αυτόν που ζει. Αυτός είναι ο λόγος που δεν σας παρακολούθησε. Η πεποίθηση ότι επάνω στα χαλάσματα θα χτίσετε ένα χειρότερο σύστημα απ αυτό που θέλετε να γκρεμίσετε.\nΗ κοινοποίηση αυτής της επιστολής στον Κολοκοτρώνη και στο Βελουχιώτη, είναι ασφαλώς συμβολική. Η αγωνία σου να ταυτιστείς με δράσεις και επαναστάσεις δικαιωμένες, (1821, ΕΛΛΑΣ, ΔΣΕ, αντίσταση στη χούντα) προσπαθεί να γεμίσει δύο άδειες δικές σας φαρέτρες:\nΤην νομιμοποίηση της βίας σας, ως λαϊκή αντιβία.\nΤη στρατηγική της αποκατάστασης από τα δεινά του καπιταλισμού.\nΌμως οι δανεικές εικόνες, δεν είναι επιχειρήματα. Είναι αποδείξεις αδυναμίας να έχετε σοβαρά δικά σας επιχειρήματα.\nΌλοι αυτοί που επίμονα επικαλείσαι:\nΕίχαν να αντιμετωπίσουν ένοπλη βία κατά του λαού, οπότε και τη νομιμοποίηση της λαϊκής αντιβίας, της μόνης επαναστατικής βίας.\nΕίχαν σαφή πειστική και εφικτή στρατηγική πρόταση.\nΔεν αμφέβαλλε κανένας για το που θα τους οδηγούσε η επόμενη μέρα της νίκης κατά των Τούρκων, των Γερμανών ή της χούντας.\nΟ ΔΣΕ επίσης, έδρασε σε μια εποχή που η αποτυχία τού λενινιστικού μοντέλου για το σοσιαλισμό δεν είχε ακόμη γίνει σαφής και οι δικτατορίες των κομμουνιστικών κομμάτων δεν είχαν ακόμη καταρρεύσει. Είχε να επικαλείται μια στρατηγική, για πολλούς πειστική στην ιστορική στιγμή που συνέβη. Επιπροσθέτως, σε ένα μεγάλο βαθμό, εξαναγκάστηκε από ένοπλη βία να αντιτάξει λαϊκή αντιβία.\nΕσείς δεν είχατε ως αντίπαλο δέος την ένοπλη βία για να νομιμοποιείτε την ένοπλη δράση σας ως αντιβία. Τα εγκλήματα που επικαλείστε, η αστική δημοκρατία έχει νόμους, θεσμούς, ή περιθώρια να δημιουργεί θεσμούς, που μπορούν να τα αντιμετωπίσουν. Δικάζει πρώτα απ’ όλα, και τους ένοχους δεν τους εκτελεί, όπως δεν εκτέλεσε κι εσάς. Αυτή την ειδοποιό διαφορά, αποδείχτηκε ότι την ξέρει καλά ο λαός. Δεν ήταν δυνατόν να ξεγελαστεί και σας καταλόγισε ότι βαφτίσατε το κρέας, ψάρι, για να είσαστε αναμάρτητοι. Γι’ αυτό, ούτε σας συγχώρησε, ούτε σας παρακολούθησε.\nΈχουν χυθεί τόνοι μελάνι για να αποτυπώσουν το αδιέξοδο του μαρξισμού – λενινισμού και πλέον πρόκειται για πολιτικό αναλφαβητισμό να το σκαλίζουμε, όμως εκεί βρίσκεται το κέντρο του κύκλου που διαγράψατε.\nΣε μιάμιση σελίδα, καταγγέλλεις το γραφειοκρατικό «σοσιαλισμό» και λες πέντε σκόρπιες ιδέες, γνωστές και παλιές, με τις οποίες επιχειρείς να περιγράψεις τον δικό σας σοσιαλισμό, της δικαιοσύνης και της ευημερίας. Και τι λες; Απλώς επαναλαμβάνεις τις ίδιες ιδέες που είχε και ο Λένιν, για εργατικά συμβούλια και συνεταιρισμούς, τις οποίες κατέστειλε ο ίδιος, στέλνοντας τον Τρότσκυ (ο οποίος διαφωνούσε και μειοψήφησε) στην Κροστάνδη, να αφανίσει την τελευταία ελπίδα για ανεξάρτητα σοβιέτ.\nΠως σας πέρασε από το μυαλό ότι θα μπορούσε κάποιος να εμπιστευτεί ένα ανύπαρκτο σχέδιο και να δώσει λευκή επιταγή για το μέλλον του, στο Δημήτρη και στο Σάββα, επειδή πυροβολούν άμαχους κακούς; Τι μπορεί να τους καθησυχάσει ότι δεν θα είσαστε αύριο πιο κακοί από τα θύματά σας; Τι θα μπορούσε να αντιτάξει ο λαός στα όπλα σας αν γινόσασταν εσείς εξουσία και ιδρύατε την διαφαινόμενη δικτατορία του «προλεταριάτου»; Την υπενθύμιση των καλών σας προθέσεων;\nΤο φαινόμενο να ξεπέφτουν οι ιδέες υπέρ του ανθρώπου, σε απάνθρωπες εξουσίες, δεν είναι τωρινό. Είναι περίπου αιώνιο. Οι θεσμοί που προϋπέθεταν «καλή προαίρεση» προκειμένου να λειτουργήσουν, στη πορεία τους κατέληξαν βίαια αντιλαϊκοί. Δυστυχώς για την ανθρωπότητα, οι καλές προθέσεις που δεν κατοχυρώνονται με ισχυρούς θεσμούς ελεύθερης λαϊκής συμμετοχής στον έλεγχο της εξουσίας, οδηγούν ευθύγραμμα στην κόλαση κάποιας δικτατορίας.\nΜπορούμε να σχεδιάσουμε πολιτικά πολλά και διάφορα, αλλά δεν μπορούμε προφανώς να σχεδιάσουμε και τη φύση του ανθρώπου. Μοναδική μας επιλογή είναι να εμποδίσουμε την κακή του πλευρά ή να την περιορίσουμε. Ο καπιταλισμός κατηγορείται ορθώς για την άδικη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά αυτό δεν είναι εφεύρεση των κακών καπιταλιστών, είναι εν δυνάμει ροπή όλων μας.\nΤο ζητούμενο της σοσιαλιστικής θεωρίας, είναι το πέρασμα των μέσων παραγωγής, από τους ιδιώτες, στους εργαζόμενους. Το οποίο συνεπάγεται μορφές συνεργασίας. Όμως το κολχόζ, η κολεκτίβα και γενικά ο όποιος συνεταιρισμός, δεν επιβάλλονται με νόμους. Ο νόμος είναι εξ’ ορισμού αναγκαστικός και η συνεργασία εξ’ ορισμού προαιρετική. Άρα οι συνεργασίες μπορούν μόνο να διευκολύνονται από θεσμούς προαιρετικής συμμετοχής. Όπερ και ο σοσιαλισμός γίνεται τόσο προαιρετικός, όσο και η επιστροφή στο καπιταλισμό.\nΑυτό βρήκαν μπροστά τους οι θεωρητικοί και οι πολιτικοί του σοσιαλισμού.\nΗ λύση που έδωσαν για την ανεπίστρεπτη ανατροπή του καπιταλισμού είναι πασίγνωστη. Κατέληξαν σε ένα ιστορικό σόφισμα και αντέστρεψαν τη θεωρία περί κράτους που το θέλει όργανο εκείνων που κατέχουν τα μέσα παραγωγής. Δόμησαν με τη βία των όπλων το ισχυρό κράτος το οποίο απαλλοτρίωσε τα μέσα παραγωγής και στη συνέχεια τα νοίκιασε ως αφεντικό στους εργαζόμενους. Αλλά αυτό δεν είναι σοσιαλισμός, είναι η πλέον βίαιη μορφή του καπιταλισμού. Οι εργάτες, απώλεσαν ή δεν απέχτησαν ποτέ, ούτε τα όποια προνόμια και δικαιώματα των συναδέλφων τους, στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Πίσω και δίπλα από τη λενινιστική πατέντα, μπορούμε να δούμε και τις άλλες δύο απόπειρες να διατυπωθεί αξιόπιστη απάντηση στο ίδιο επίμονο ερώτημα, της συνεργασίας των εργαζόμενων στην κατοχή των μέσων παραγωγής.\nΤα αδιαμόρφωτα ρεύματα, ουτοπικού και επιστημονικού σοσιαλισμού, μαζί με τον αναρχισμό, συναντήθηκαν στην Κομούνα των Παρισίων το 1871. Η κομούνα ηττήθηκε βέβαια μετά από 72 ημέρες αλλά πρόλαβε να δώσει ένα δείγμα απάντησης στο φλέγον ερώτημα.\nΟ Μπλανκί, ο εκλεγμένος ηγέτης της, ήταν ο πρώτος που διατύπωσε τον όρο «δικτατορία του προλεταριάτου», δηλαδή της δικής του προκειμένου να βάλει σε τάξη την «απειθαρχία» του προλεταριάτου. Επί της ουσίας, εισήγαγε την αντίφαση που ματαίωσε και συκοφάντησε τα ιδεώδη του σοσιαλισμού. Την δάνεισε ακουσίως και στον Μάρξ, για να την περιλάβει κι αυτός αργότερα στον επιστημονικό σοσιαλισμό με την γνωστή εξέλιξη.\nΟ αναρχισμός, τέλος, αντιλήφθηκε ορθά το αδιέξοδο της «υποχρεωτικής» ελευθερίας και δοκίμασε να καταστρώσει ως αντίδοτο το φεντεραλιστικό σχέδιό του. Δεν έχουμε λόγο να κρύψουμε την συμπάθειά μας στο ιδεώδες της ομοσπονδιακής διακυβέρνησης στην οποία οι αποφάσεις θα παίρνονται από τη βάση, αλλά στην πράξη αποδείχτηκε χαοτική και ανεφάρμοστη. Δεν επικράτησε ποτέ και πουθενά. Στην μοναδική σοβαρή απόπειρα που έγινε στο ισπανικό εμφύλιο, ανάγκασε τον Ντουρούτι να παραδεχτεί ότι είναι απαραίτητη η οργανωμένη αρχή.\nΗ παρατήρηση του Μπακούνιν στον Μαρξ ότι «και ο πιο ένθερμος επαναστάτης, αν πάρει την εξουσία στα χέρια του, θα γίνει χειρότερος από το Τσάρο και θα καταλήξει σε δεσποτισμό, στο όνομα του σοσιαλισμού», επαληθεύτηκε, αλλά και ο φεντεραλισμός απέτυχε. Λίγοι πλέον θυμούνται τις θεωρίες του Μπακούνιν και του Κροπότκιν και στις μέρες μας ο αναρχισμός έχει ταυτιστεί με τους λαρυγγισμούς τού αμφιλεγόμενου Νετσάγιεφ για συμμαχίες με τους λούμπεν και για σφαγές των ταξικών εχθρών.\nΕκείνο όμως που παραμένει αληθινά επίκαιρο και ζωντανό, είναι ότι δεν χρειάζεται να ξέρουμε πόσο ένθερμος επαναστάτης είναι ο οποιοσδήποτε, αλλά το που μας οδηγεί και πόσο πληρώνουμε την εμμονή του σε ένα διαπιστωμένο αδιέξοδο.\nΔικαιούμαστε νομίζω να σε ρωτήσουμε Δημήτρη Κουφοντίνα, αν όντως πιστεύεις ότι κατέχεις τη λύση για ότι παραμένει άλυτο στην παγκόσμια διανόηση της αριστεράς. Θα συμφωνείς φαντάζομαι, ότι η Κίνα επέστρεψε επίσημα στον καπιταλισμό ενώ η Κούβα και η Κορέα λιμοκτονούν και στερούνται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.\nΧωρίς θεώρημα σοσιαλιστικής πολιτείας, τι μένει από την ιστορία σας και τη δράση σας; Το αίμα για την ουτοπία, στην καλύτερη περίπτωση. Σου μοιάζει άραγε να πρόσφερε κάτι στη μοίρα του λαού;\nΑς πάμε όμως και στο ορθόδοξο στερεότυπο που επαναλαμβάνεις, κατά του ρεφορμισμού και της αριστεράς που προσβλέπει σε ένα δημοκρατικό καπιταλισμό.\nΠρώτα απ όλα, για τις περισσότερες επιθέσεις σας, οι εξηγήσεις που δίνεις, αφορούν στη δομή και την σύνθεση της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα. Την αποκαλείς μεταπρατική, κρατικοδίαιτη με θαλασσοδάνεια, λούμπεν μεγαλοαστική τάξη, (λματ) και επισημαίνεις ότι «ο ελληνικός καπιταλισμός απέτυχε να αναπτύξει αυτοδύναμα, ισόρροπα και σχετικά αυτόνομα τη χώρα». Για την οικονομία του άρθρου δεν θα επεκταθούμε, αλλά συμφωνούμε ότι κατά κύριο λόγο, η ανάλυση είναι σωστή.\nΕπειδή ολόκληρος ο δικός σας πόλεμος βασίστηκε σ’ αυτή την πραγματικότητα, ακόμη κι ο πιο καλοπροαίρετος αναγνώστης της ιστορίας σας, δεν γίνεται να μην αναρωτηθεί το αυτονόητο:\nΑν στη θέση του καπιταλισμού μπανανίας, είχαμε ένα καπιταλισμό που θα τον οδηγούσε μια παραγωγική εθνική αστική τάξη, το δικό σας αντάρτικο θα ήταν περιττό;\nΈμμεσα αλλά με σαφήνεια, δεν προκρίνετε έναν Σκανδιναβικό ή Γερμανικό καπιταλισμό;\nΤο αίτημά σας και η κριτική σας, δεν είναι ρεφορμιστική; (μεταρρυθμιστική)\nΠως γίνεται, να επικρίνεις όσους αναθεώρησαν τις λενινιστικές αδιέξοδες θεωρίες (ρεβιζιονιστές) και κατέληξαν να επιδιώκουν εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα διορθώσουν όσο το δυνατόν υπέρ των εργαζόμενων, τον παρασιτικό καπιταλισμό; Αυτόν επικαλείσαι ως αιτία της ένοπλης δράσης σας. Αυτόν προσπαθούν να αποκαταστήσουν και οι ρεφορμιστές, ασφαλώς ειρηνικά και αναίμακτα.\nΝα το πάμε και λίγο πιο κοντά σας; Εκείνοι οι σύντροφοί σας, που αποχώρησαν ή που τους αποχωρήσατε και δεν παραλείψατε να τους θεωρήσετε δειλούς, φοβισμένους, ρεβιζιονιστές και ρεφορμιστές, είσαι σίγουρος ότι δεν είδαν την αλήθεια και την πραγματικότητα που δεν μπορέσατε να δείτε εσείς, ο σκληρός και απροσκύνητος πυρήνας; Μήπως πολλοί απ’ αυτούς, πρόσφεραν και προσφέρουν ακόμη και σήμερα πολύ περισσότερα χωρίς νεκρούς και καταστροφές;\nΚι αν φτάσουμε στους Τουπαμάρος που επιμένεις να τους έχεις ως πρότυπο, τι συμπεράσματα θα βγάλουμε;\nΝα σου υπενθυμίσω πρώτα (το ξέρεις άλλωστε καλά) ότι ο Σεντίκ ξεκίνησε με προθέσεις ειρηνικές κινηματικές και εξαναγκάστηκε να στραφεί στο αντάρτικο. Το κίνημα ήταν κυρίως εξαθλιωμένων αγροτών που μέσα στην μεγάλη κρίση τής Ουρουγουάης τη δεκαετία του 1960 απαιτούσαν παραχώρηση γης για την επιβίωσή τους. Οχυρό του ΜLN υπήρξαν οι παραγγουπόλεις.\nΤίποτα απ’ όλα αυτά δεν μοιάζουν με τη δική μας πραγματικότητα. Κι επί πλέον, οι επιχειρήσεις τους, δεν κράτησαν πάνω από πέντε χρόνια αν εξαιρέσουμε την περίοδο της «αθωότητας» (1962 -1968) όπου μόνο «απαλλοτρίωναν» τράπεζες καζίνο κλπ. Μπορούμε επίσης να πούμε ότι η βία και τα βασανιστήρια της κυβέρνησης Αρέκο και πρίν ακόμη τη χούντα του 73, δικαιολογούσε τη δράση των Τουπαμάρος ως αντιβία.\nΚαι ποια ήταν αλήθεια η κατάληξη;\nΠοιος είναι πρόεδρος της Ουρουγουάης από το 2010;\nΟ Μουχίκα. Πρώην αντάρτης με 14 χρόνια φυλακής. Το κόμμα που ίδρυσε μαζί με άλλα μέλη των Τουπαμάρος μετά την αποφυλάκισή του, εντάχθηκε στο ρεφορμιστικό «Διευρυμένο Μέτωπο». Είδε το μάταιο της βίας και την έλλειψη εναλλακτικής στρατηγικής ή είναι ένας προσκυνημένος ρεφορμιστής κι αυτός; Ωφελεί το λαό του με τις μεταρρυθμίσεις που επιχειρεί και έχει συνδράμει, ή τον βλάπτει;\nΗ δική μας αγωνία και το δικό μας κίνητρο, Δημήτρη Κουφοντίνα, δεν περιλαμβάνει κανένα μυστήριο. Πιστεύουμε ότι το αντάρτικο πόλεων το οποίο δεν είναι πόλεμος, εκτός που αφαιρεί ζωές πισώπλατα, δυσκολεύει και εμποδίζει τον δρόμο των διεκδικήσεων, των ρήξεων και των συναινέσεων κατά περίπτωση, και τελικά εκείνων των μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν τη θέση των εργαζόμενων.\nΟι μιμητές σου, στους οποίους απευθυνόμαστε όσο και σε σένα, μοιάζει να μην έμαθαν τίποτα από την ως τώρα ιστορία τού παγκόσμιου και του ελληνικού αντάρτικου πόλεων. Ήδη έχουν αρχίσει πάλι να σκάνε μπόμπες. Και θα είναι οδυνηρό όσο και μάταιο να συνεχίσουν.\nΣτο βιβλίο σου είσαι αντιφατικός.\nΆλλοτε σκεπτικιστής και άλλοτε αμετανόητος. Όχι για τα ιδανικά που περιγράφεις. Αυτά είναι λόγια και δεν διαφέρουν από τα ιδανικά της αριστεράς, όσο κι αν βαυκαλίζεσαι ότι εσύ υπερέχεις στην ορθόδοξη πίστη για έναν καλύτερο κόσμο. Είσαι αντιφατικός στα περί βίας, επειδή άλλοτε την αβαντάρεις κι άλλοτε ψάχνεσαι να την αποκηρύξεις.\nΝα αναφέρω μερικές από τις αντιφάσεις σου;\n«Κοιτάζω όλες τις επαναστάσεις. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω την αρχή ότι η επανάσταση περνάει μέσα από τον ένοπλο αγώνα. Δυστυχώς η ιστορία δεν έχει ανακαλύψει άλλους δρόμους για τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές»\n«Ατενίζω σήμερα τον κύκλο του αντάρτικου πόλεων. Τον βλέπω ως μια ρομαντική προσπάθεια, μία από τις ουτοπίες που θεριεύουν τα όνειρα»\n«Αγναντεύω όμως και σκέφτομαι τις καινούργιες απαντήσεις στο παμπάλαιο αίτημα της ιστορίας»\n«Όπλο της κριτικής και κριτική των όπλων»\nΔεν έχεις διαλέξει, είναι φανερό. Δεν σε έχει οδηγήσει σε κανένα στέρεο συμπέρασμα, ούτε το μπάχαλο που επικράτησε μεταξύ σας, στη διάρκεια των συλλήψεων. Έχεις επίγνωση της ηθικής κατάπτωσης της οργάνωσης και το ομολογείς. «Η μεγάλη πληγή για μας ήταν οι ομολογίες, τα αλληλοκαρφώματα. Και η σιωπή. Καμιά υπεράσπιση της οργάνωσης, του αγώνα.» Κι αυτός ήταν ο πιο σοβαρός λόγος που παραδόθηκες. Αλλά δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις το προφανές. Οι όσο κι εσύ γενναίοι σύντροφοί σου δεν είχαν ηθικό σθένος και ουσιαστικά επιχειρήματα να υπερασπιστούν τον αγώνα τους. Εκ των πραγμάτων, η συνείδηση τους τον είχε ακυρώσει. Προς τι πια η «κριτική των όπλων;»\nΝομίζω όμως ότι ήρθε ή ώρα να διαβάσουμε κι αλλιώς την ιστορία σας. Θα μας βοηθήσει πολύ η κρίση σου για εκείνους που διάλεξαν να καίνε το Μινιόν, το Κατράντζος, και τα διάφορα πολυκαταστήματα και θα αναζητήσω στα δικά σου λόγια την αιτία της αμετανόητης βίας. Εκτός που υποστηρίζεις ότι σας συκοφαντούν με τέτοιες ενέργειες αφού στρέφονται ευθέως και κατά των εργαζόμενων, καταλήγεις να το εξηγήσεις ως «εξεγερτικότητα μιάς νεολαίας δίχως μέλλον που δεν ενδιαφερόταν για την απήχηση των ενεργειών της στην κοινωνία αλλά την περιφρονούσε και στρεφόταν εναντίον της. Απαντούσε με καταστροφή στην καταστροφή της ζωής της».\nΑυτή η παραδοχή για τους τότε συντρόφους, νομίζεις ότι απέχει πολύ ως εξήγηση για την δική σας επιμονή και όσων άλλων επιμένουν ακόμη;\nΤελικά, τι; Σκοτώνουμε για να παρακινήσουμε την κοινωνία σε επανάσταση ή σκοτώνουμε για να εκδικηθούμε την κοινωνία επειδή την θεωρούμε ένοχη γι’ αυτό που είμαστε;\nΠόσο δύσκολο είναι να γλιστρήσει κανένας από την μια κατάσταση στην άλλη; Πόσο εύκολο επίσης να παρηγορεί τη διάθεση για εκδίκηση με μνήμες από επαναστάσεις; Είσαι σίγουρος ότι στο δρόμο, κρυμμένος και απομονωμένος, δεν κατέληξες να μισείς κι εσύ την κοινωνία για την καραντίνα που επέλεξες;\nΟ συντάκτης του προλόγου λέει: «Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι ούτε παράνομοι, είναι δίκαιοι». Ακούγεται πολύ ωραίο, αλλά θα πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε για το ποιος αγώνας είναι κοινωνικός και ποιος αντικοινωνικός. Στο όνομα τού λαού και της κοινωνίας έχουν γίνει όλα τα μεγάλα εγκλήματα στο κόσμο. Κανένας και ποτέ δεν είπε ότι σκοτώνει για να απολαύσει το μίσος του.\nΓια ποια κοινωνία νοιάζονται όσοι χορταίνουν προσωπικά με το παιχνίδι που λέγεται κλέφτες κι αστυνόμοι, το οποίο δεν οδηγεί πουθενά;\nΕίναι η εκδίκηση κοινωνικός αγώνας;\nΕπειδή την λες λαϊκή εκδίκηση, σε απαλλάσσει από την κατηγορία να είναι προσωπική σου ανάγκη; Η πείρα συνεργασίας που έχεις εσύ, από τους συναγωνιστές και συντρόφους σου, διδάσκει κάτι; Η δική σας απόπειρα να ενωθείτε στα Κουπόνια, και οι όσες άλλες απόπειρες κάνατε, ήταν άκαρπες και μάταιες. Δεν μπορέσατε να συνεννοηθείτε μερικές δεκάδες ομοϊδεάτες κι απ’ αυτό έβγαλες το συμπέρασμα πως είναι εφικτό να ενώσεις μια κοινωνία κάτω από τα όπλα σου; Δεν έχει ειρμό και λογική όλο αυτό και υποθέτω ότι το καταλαβαίνεις καλά.\nΕκείνο που μένει απ’ όλη την ιστορία σας, είναι ότι συνεχίσατε γιατί ήταν δική σας υπόθεση πια και όχι του λαού. Αυτό ξέρατε να κάνετε και μ’ αυτό ταΐσατε την ύπαρξή σας. Είχατε ένα ρεύμα θαυμαστών που ομοίως με σας, ως επί το πλείστον, μισεί την κοινωνία, και στο όνομά της, την τραυματίζατε κατά βούληση.\nΟ λαός πλήρωνε την ματαιοδοξία σας έως και με ζωές κι εσείς βιοποριζόσασταν με «απαλλοτριώσεις», δανειζόσασταν ηθική από ασύμμετρους παλιούς ηρωισμούς και απολαμβάνατε την ιδιόρρυθμη δόξα σας.\nΈχεις άραγε απαντήσεις, έχεις αντίλογο σε κάτι;\nΚαι το κυριότερο, δεν έχεις τύψεις για τίποτα; Δεν σου περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να έκανες ένα ολέθριο λάθος κι ότι επιπλέον, με τον τρόπο σου, στις σελίδες του βιβλίου σου, – αν όχι ευθέως – ενθαρρύνεις κάποιους να το επαναλάβουν;\nΑν μπορώ να κλείσω την επιστολή μου με μια ευχή – προσδοκία, αυτή είναι να διαβάσω ένα ακόμη βιβλίο σου. Δεν περιμένω να αρνηθείς ότι γεννήθηκες στις 17 Νοέμβρη, αλλά ότι στο μεταξύ ξανασκέφτηκες την διαφορά του αντιχουντικού αγώνα από το αντάρτικο πόλεων.\nΚι επειδή πάντα υπάρχει το περιθώριο να «ξαναγεννηθούμε», θα σε παρακινούσα να ξανασκεφτείς αν η παλικαριά και η γενναιότητα έχει πρόσημο. Αν διέθεσες τον εαυτό σου σε κάτι αληθινά ωφέλιμο. Αν πρόσφερες ή αν έκανες ζημιά. Αν υπηρέτησες στην πράξη το λαό ή αν έβαλες τον εαυτό σου πιο ψηλά από το λαό και τον έβλαψες.\nΗ ιστορία θα καταγράψει τι πρόσφερε ο καθένας στους συνανθρώπους του και άποψή μας είναι ότι θα έχετε αρνητικό μερίδιο, ακόμη κι αν την ιστορία την γράψει ένας από σας.\nΑν ωστόσο εμμένεις και διαφωνείς με ένα τέτοιο αφήγημα, τότε οι ειρηνικοί κοινωνικοί αγώνες στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας, σε προκαλούν να γράψεις μια θεωρία που θα λύνει την άλυτη ως τώρα σοσιαλιστική εξίσωση. Όχι φυσικά των ιδεών, αλλά της πολιτικής πράξης, της πολιτείας.\nΦοβάμαι ότι αν δεν κάνεις ούτε το ένα ούτε το άλλο, τότε η φυλακή στην οποία θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου, θα είναι το μικρότερο κακό. Το μεγαλύτερο θα είναι ο μετεωρισμός σε αντιφάσεις που καταστρέφουν και την ελάχιστη εσωτερική ισορροπία και οδηγούν την ύπαρξη στο κενό.


Βούλας, Μεζονέτα 220 τ.μ.\nΚωδ: 25875 - Βούλας ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ νεόδμητη Μεζονέτα συνολικής επιφάνειας 220 τ.μ. στον 4 ο όροφο . Αποτελείται από 3 Υπνοδωμάτια, 3 Μπάνια και WC. Είναι κατασκευασμένη το 2019 και διαθέτει θέρμανση Αυτόνομη - Αερίου, Θέα σε Θάλασσα, Κουφώματα Αλουμινίου, Πόρτα Θωρακισμένη, Ανελκυστήρα, Πάρκινγκ, Αποθήκη 20 τ.μ., A/C, Έπιπλα, Ηλ. Συσκευές, Διπλά τζάμια, Δορυφορική κεραία, Ανοιχτωσιά, Εσωτερική σκάλα - Τιμή: 2.950 €\nΑποθήκη: 20 τ.μ Θέα: Θάλασσα


ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΩΝ… ΣΕΝΑΡΙΩΝ | ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ\nΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΩΝ… ΣΕΝΑΡΙΩΝ\nΤο «πολύπαθη» είναι ένα επίθετο που ταιριάζει… «γάντι» στην επένδυση των μεταλλείων Κασσάνδρας στην ΒΑ Χαλκιδική. Η επένδυση έχει περάσει από χίλια κύματα και σήμερα, οκτώ χρόνια από την οριστική περιβαλλοντική αδειοδότησή της το 2011, ακόμη δεν μπορεί να αναπτυχθεί πλήρως λόγω των γνωστών προβλημάτων με την έκδοση των αδειών ρουτίνας.\nΗ υπόθεση των Σκουριών χρησιμοποιήθηκε ώς πολιτικός στίβος για μια σωρεία πολιτικών μεγάλου ή μικρού βεληνεκούς, όπως οι κ.κ. Λαφαζάνης, Σκουρλέτης, Μυλόπουλος, και σήμερα οι κ.κ. Σταθάκης και Φάμελος, η κα Ιγγλέζη, αλλά και wannabe πολιτικών όπως ο δήμαρχος-λαγός Μίχος, ο μη εκλεγμένος δήμαρχος Ζουμπάς, ο νομαρχιακός σύμβουλος Τόσκας, ο καθηγητής των καρκίνων Μπένος, κ.λπ.\nΤελευταία έχουμε και το φαινόμενο των σεναρίων. Στο μπλογκ bankingnews δημοσιεύτηκε άρθρο σύμφωνα με το οποίο η Eldorado Gold σκέφτεται να φύγει από την Ελλάδα, και μάλιστα ο αρθρογράφος είχε «πληροφορίες» από δύο μεγάλους ελληνικούς εισηγμένους κατασκευαστικούς ομίλους σχετικά με το ενδιαφέρον τους για τα μεταλλεία.\nΑπό την άλλη, μόλις εχθές, η νυν διοίκηση της Ελληνικός Χρυσός υπό τον κ. Χρ. Μπαλάσκα επιβεβαίωσε το αμείωτο ενδιαφέρον της Eldorado Gold για τη συνέχιση της επένδυσης, αλλά και την επιθυμία των μετόχων της εταιρείας, σε περίπτωση μη έκδοσης των αδειών, να υπερασπιστεί το συμφέρον της με κάθε νόμιμο μέσο. Τέτοιες δηλώσεις κάθε άλλο παρά εκφράζουν την πρόθεση μιας εταιρείας να αποχωρήσει από μια επένδυση.\nΤι να ισχύει άραγε;\nΚατ’ αρχάς να σημειώσουμε πως η είδηση του banking news δεν προωθήθηκε ή επιβεβαιώθηκε από άλλο μέσο, παρά μόνο από όσα απλώς την αναπαρήγαγαν. Συνήθως τέτοιες ειδήσεις βρίσκονται σε κάθε οικονομική εφημερίδα και θα περίμενε κανείς να την δει στην Ναυτεμπορική, στο οικονομικό τμήμα της Καθημερινής , κ.λπ. Το γεγονός πως δημοσιεύτηκε μόνο στο banking news δείχνει σε όσους γνωρίζουν πως πιθανότατα πρόκειται για ηθελημένη «διαρροή», μια κατευθυνόμενη δηλαδή δημοσίευση που εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Τι σκοπό να εξυπηρετεί μια τέτοια ανακοίνωση όμως;\nΕιλικρινά δεν γνωρίζω… Εκτός από το να αποκοιμίσει τους εργαζόμενους με το σκεπτικό «έλα, μωρέ… θα φύγουν αυτοί, θα έρθουν άλλοι…, πάλι εμάς θα πάρουν», δεν βλέπω κάτι βαθύτερο. Σίγουρα θέλει να πλήξει την εταιρεία και την αξιοπιστία της. Όλα θα ξεκαθαρίσουν αν υπάρξει συνέχεια στο σενάριο. Αν δεν ξαναδούμε παρόμοια ανακοίνωση σημαίνει πως όντως ήταν κατευθυνόμενη και αδιευκρίνιστων προθέσεων…\nΚατά τα άλλα, ο κος Μπαλάσκας και η διοίκηση της Ελληνικός Χρυσός ήταν σαφέστατοι όσον αφορά τη θέση της Eldorado για το άμεσο μέλλον: Χωρίς άδειες μέχρι τέλος του έτους τα δύο ορυχεία θα αναστείλουν τη λειτουργία τους και η εταιρεία θα διεκδικήσει με κάθε νόμιμο μέσο το συμφέρον της.\nThis entry was posted in Αρχική, Νέα / Ειδήσεις and tagged eldorado gold, ελληνικος Χρυσος on 16/11/2018 by metalleiachalkidikis.\n← ΣΚΟΥΡΙΕΣ: ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΝΟΧΗΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΕΚ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΑΡΕΙΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΟΔΗΓΟΥ ΤΟΥ ΤΑΝΚ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ →


Γιώργος Κιμούλης: Ντόμινο καταγγελιών μετά την αποκάλυψη της Ζέτας Δούκα -6 παρτενέρ του τον κατηγορούν για «ψυχολογική βία» - ILARISSA.GR\nΑρχική Lifestyle Γιώργος Κιμούλης: Ντόμινο καταγγελιών μετά την αποκάλυψη της Ζέτας Δούκα -6 παρτενέρ...\n28 Ιανουαρίου 2021: 08:48\nΗ αρχή είχε γίνει και ακολούθησε ντόμινο εξελίξεων και καταγγελιών. Μέσω ανάρτησής της στο Instagram, η Κατερίνα Γερονικολού αποκάλυψε με την σειρά της, ότι είχε δεχθεί παρόμοια συμπεριφορά από τον Γιώργο Κιμούλη, όταν έπαιζαν μαζί στην παράσταση «Δον Ζουάν, η επιστροφή». «Με φόβισες. Με τρόμαξες… Με έκανες να μην πιστεύω σε μένα. Εσύ, που μου έδωσες τον ρόλο. Να βάζω στοιχήματα με τον εαυτό μου αν θα μπορώ να συνέλθω μετά τη ”συνεργασία μας”» έγραψε μεταξύ άλλων η Κατερίνα Γερονικολού.\nΜε δηκτικό τρόπο σχολίασε η Αλκηστις Πρωτοψάλτη τα όσα λέγονται για τον Γιώργο Κιμούλη, δηλώνοντας «άναυδη». : «”Είναι της μόδας οι καταγγελίες τύπου Μπεκατώρου” δήλωσε ο κ. Κιμούλης. Της μόδας. Τύπου Μπεκατώρου. Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Τα είπε όλα ξεκάθαρα. Έμεινα άναυδη με τον κ.(;) Κιμούλη», έγραψε η καλλιτέχνις.\nΠροηγούμενο άρθροΣυνεχίζεται ο εμβολιασμός των ιδιωτών γιατρών των Τρικάλων\nΕπόμενο άρθροΛάρισα: Έφαγαν, ήπιαν, έκαναν και αγορές στο εξωτερικό!