Os socialistas reclámanlle á Xunta que sancione aos bancos que continúan impoñendo "cláusulas suelo" - PSdeG-PSOE\nInicio Novas Os socialistas reclámanlle á Xunta que sancione aos bancos que continúan impoñendo "cláusulas suelo"\n25.10.2014 32641281A Economía, Juan Carlos González Santín, PARLAMENTO DE GALICIA 0\nO portavoz de Facenda do Grupo Socialista, Juan Carlos González Santín, presentou unha proposición non de Lei na que lle reclama á Xunta que sancione ao bancos que a día de hoxe seguen impoñendo cláusulas suelo nas hipotecas, malia ter sido prohibidas polo Tribunal Supremo.\nNesta iniciativa, que será debatida no Pleno desta semana, os socialistas reclámanlle ao goberno galego que habilite os mecanismos necesarios para sancionar estas prácticas a través do Instituto Galego de Consumo. Ademais, demanda que “se lle de a máxima cobertura aos consumidores poñendo todos os medios necesarios a dispor dos afectados” por estas prácticas abusivas.\nGonzález Santín advirte que o goberno galego, a diferenza doutros executivos autonómicos, “non ten feito absolutamente nada para defender aos consumidores” malia contar cos instrumentos precisos. Así, explicou que a Lei galega de protección xeral das persoas consumidoras e usuarias recolle sancións de ata 600.000 euros no caso de infraccións moi graves.\nO deputado socialista presenta esta iniciativa logo de constatar que “moitas entidades bancarias se resisten a retirar as cláusulas suelo dos contratos hipotecarios”, co que “xogan un papel de abuso sobre os consumidores”. Estes vense abocados a recorrer aos servizos de atención ao cliente, ao departamento de Reclamacións do Banco de España e mesmo á vía xudicial.\nMalia que as sentenzas xudiciais en todo o Estado obrigan ás entidades financeiras a retirar ditas cláusulas, estas persisten, obrigando aos usuarios a afrontar uns trámites “lentos e gravosos”, ata o punto de ter colapsado o servizo de reclamacións do Banco de España.\nEste organismo viu cómo dun ano para outro as reclamacións aumentaban un 246 por cento, alcanzando un total de 35.185 en 2013, o 51 por cento delas, mais de 18.000, relativas á aplicación das cláusulas suelo.\nArtigo anterior\tBesteiro: “A reforma da xustiza dos gobernos de Rajoy e Feijóo é a historia dun fiasco, dunha privatización para alonxar os tribunais dos cidadáns” Artigo seguinte\tFeijóo debe parar cos recortes á Dependencia\nA Xunta debe demostrar humildade para negociar e acabar co “caos” da Xustiza en Galicia


Entrelector: Manifestación en Pontevedra de solidariedade con Palestina - sábado día 10 -\nManifestación en Pontevedra de solidariedade con Palestina - sábado día 10 -\nMANIFESTACIÓN SÁBADO 10-01.08\nNA PRAZA DA FERRERÍA DE PONTEVEDRA ÁS 20 h.:\nPAREMOS O XENOCIDIO ISRAELÍ.\nDende fai tres semanas o estado de Israel está levando a morte e a desolación ó pobo palestino e somete a toda a poboación mundial á humillación de ser testemuña impotente dun xenocidio, friamente executado.\nAs entidades convocantes desta manifestación denunciamos este xenocidio, consentido polos gobernos máis poderosos da comunidade internacional.\nPor tal motivo, decidímonos a:\nAmosar o noso horror diante da acción de Israel e a nosa solidariedade coas víctimas.\nRecoñecer o lexítimo dereito e deber do pobo palestino á defensa da súa liberdade e dignidade e a combater a ocupación da súa terra, a devastación do seu país e a apropiación violenta polo estado de Israel dos seus pobos, campos e aldeas.\nParar o xenocidio do pobo palestino e a invasión militar da franxa de Gaza. Apertura inmediata pola comunidade internacional dun corredor para auxiliar á poboación de Gaza e pór fin ó seu illamento.\nEsixir ós gobernos (autonómicos, español, europeos e internacionais) que rematen coa súa pasividade, auxilien de xeito inmediato á poboación palestina, condenen explicitamente este crime contra a humanidade e impoñan a Israel o fin da súa agresión. Particularmente, esiximos ó goberno español que denuncie ante os seus homólogos da Unión Europea o tratado preferencial con Israel, o cese da venda de armas e que reconsideren o tratamento político, económico e diplomático co pobo palestino, en cumprimento da universalidade dos dereitos humanos.\nPrimeiros asinantes: Amarante, APDR, Asociación Multicultural Sen Fronteiras, Asociación Marroquí de Pontevedra, Briga, CCOO, Comunidade Islámica de Paredes, Comunistas da Galiza (PCPE), CGT, CNT, Galiza por Palestina, NOS UP, UGT, Redes Escarlata, C.S. Revira, Verbo Xido, ……\nPublicado por Dwarslezer / Entrelector en 00:26\nGraciñas e parabéns por te decidir a pór no noso idioma tamén as teimas que máis acadan a nosa atención, neste caso, e de urxencia, Palestina.\nCoido que de esta vez, os gobernos do €$tado €$pañol e da Comunidade Autónoma, e mesmo os locais municipais, é posible que se sintan un algo máis presionados polas accións populares de protesta polo DELIBERADO CONSENTIMENTO e pola sua DEFENSA DESCARADA DE I$RA€L, o mesmo na europa da U€.\nApoio solidario ao pobo palestino, todos unidos ante esta barbarie.


DOG Núm. 127 Mércores, 6 de xullo de 2016 Páx. 28757\nRESOLUCIÓN do 23 de xuño de 2016, da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, pola que se procede a designar os membros e facer pública a composición do tribunal que deberá elaborar, supervisar e avaliar as probas para a concesión dos premios extraordinarios de bacharelato correspondentes ao curso 2015/16, e se ditan instrucións para a realización das probas correspondentes.\nDe conformidade co establecido no artigo 9 e na disposición derradeira primeira da Orde do 11 de abril de 2016 (DOG do 26 de abril) pola que se convocan os premios extraordinarios de bacharelato correspondentes ao curso 2015/16,\nPrimeiro. Designar os membros do tribunal que deberá elaborar, supervisar e avaliar as probas para a concesión dos premios extraordinarios de bacharelato correspondentes ao curso 2015/16 e facer pública a súa composición, que é a que figura no anexo desta resolución.\n1. As probas celebraranse o día 12 de xullo de 2016 de acordo co seguinte horario:\n– Ás 9.30 horas, presentación dos candidatos e das candidatas.\n– Das 10.15 ás 12.15 horas, primeira parte da proba.\n– Das 12.45 ás 13.45 horas, segunda parte da proba.\n2. Centros nos que se realizarán as probas.\n– IES Ramón Otero Pedrayo. Rúa Padre Feixóo, nº 19, Ourense.\nTerceiro. Presentación dos candidatos e das candidatas.\na) Os candidatos e as candidatas deberán realizar as probas, con carácter xeral, na provincia á que pertenza o centro educativo no que se atope o seu expediente académico. A Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa poderá autorizar cambios de sede por causas debidamente xustificadas.\nVogal titular 2: Isabel Serna Masiá, inspectora de educación.\nVogal titular 4: Federico Pérez Morán, inspector de educación.\nVogal titular 6: María Ángeles Aramburu Núñez, inspectora de educación.\nVogal suplente 1: Eduardo José Fernández Ares, inspector de educación.\nVogal suplente 3: Delfín Caseiro Nogueiras, inspector de educación.\nVogal suplente 4: Faustino Martín González, inspector de educación.\nVogal suplente 6: Raimundo José Naveira Zapata, inspector de educación.


A Concellería de Asuntos Sociais publica hoxe, día 14 de agosto, un requirimento de emenda para que as persoas solicitantes do programa de axudas de libros e comedor escolar do curso 2020-2021 poidan subsanar as fallas atopadas na documentación presentada durante a xestión destas axudas. Por este motivo tamén publica nesta páxina web a relación das persoas solicitantes e a documentación que precisan para que as súas solicitudes estean correctas.\nDisporán dun prazo de dez días hábiles, a partires do seguinte da publicación hoxe, 11 de xullo de 2019, deste anuncio no taboleiro de edictos do Concello e na páxina web www.ourense.gal para corrixir os erros e achegar a documentación solicitada. O prazo rematará o día 28 de agosto. Deberán presentar a documentación que se lles solicita no Rexistro Xeral do Concello.\nDe non facelo neste mencionado prazo, se lles terá por desistidos da súa petición cos efectos previstos no artigo 21.1 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas.\nA convocatoria das axudas foi aprobada pola Xunta de Goberno Local do Concello na súa sesión de data 29 de maio e está dotada cun orzamento de 294.250 euros (25.000 para axudas a libros de texto e material escolar e 269.250 euros para comedores escolares).


"A nova regulación da ORA no casco vello suporá problemas para os comerciantes"\nRubén Cela estivo en Radio Obradoiro\nO portavoz do BNG en Santiago ve preciso habilitar aparcadoiros municipais en lugares onde haxa demanda // Disposto a dialogar sobre a ordenanza de ocupación da vía pública, sinala que agora mesmo está "nas antípodas do que nos poderiamos aprobar" // Cualifica de malos os últimos datos do paro, malia o descenso en 203 do número de desempregados en Compostela\nRubén Cela, portavoz do BNG en Santiago\nSANTIAGO. RO | 06.06.2012\nO portavoz do BNG en Santiago visitou este mércores os estudos de Radio Obradoiro. Rubén Cela referiuse á nova publicada por El Correo Gallego, segundo a cal o goberno municipal vai modificar a regulación da ORA no contorno da Praza de Abastos. O tempo de estacionamento máximo será de 60 minutos, e non se poderá aparcar o coche na mesma zona durante máis tempo, incluso se o cambiamos de lugar.\nSegundo Rubén Cela, "estamos ante un tema complicado, e non vou facer demagoxia con el. Aínda que a intencionalidade é mellorar a rotación de vehículos, preocúpame que haxa usuarios que ante esa limitación nin sequera intenten estacionar na rúa, e vaian directamente ós parquins privados. Ademais, tratándose dunha zona tan sensible, penso que lle podería xerar problemas ós propios comerciantes". Para o concelleiro nacionalista, sería preciso que Raxoi habilitara aparcadoiros "en lugares nos que realmente se precisen, e non en sitios onde non hai demanda".\nPor outra banda, Cela volveu falar da ordenanza de ocupación da vía pública, en contra da que votou o seu grupo no pleno da semana pasada. Aínda que se mostrou disposto a dialogar, sinalou que o apoio do BNG "requeriría un cambio de fondo. Os problemas que lle vemos non son formais nin se refiren a aspectos puntuais". Na súa opinión, a ordenanza, tal e como está, "afecta a principios como a liberdade de expresión. Temos a impresión de que hai unha regulación para dificultar que determinados colectivos sociais se expresen". A día de hoxe, engadiu, a ordenanza "está nas antípodas do que nos poderiamos aprobar".\nO concelleiro nacionalista tamén analizou os datos do paro relativos a maio, que se coñecían este martes e que reflicten que durante ese mes encontraron traballo en Galicia 1.036 persoas, 203 delas en Compostela. O descenso na comunidade é do 0,37 por cento, fronte ó 0,63 por cento da media estatal. Para Cela, "os datos son malos. Se lles quitamos a variable da estacionalidade, o desemprego sigue subindo en Santiago. É certo que diminuiu en maio en 203 persoas, pero é unha caída inferior a do mesmo mes de anos anteriores". A situación, sinalou, "non é sostible no tempo se non se cambian moitas cousas". Cela sostén que o goberno local pode facer máis do que fai para mellorar a situación, e confía en que os presupostos municipais de 2012 "teñan en conta que só con políticas de recortes non se crea un só posto de traballo".


Sony anuncia un novo sistema de realidade virtual para PlayStation 5 – Revista Morcego\nSony seguirá apostando pola realidade virtual en PlayStation 5. Era unha incógnita que a industria tiña que despexar, e semella que a compañía xaponesa xa o ten claro. A través do seu blogue oficial, puidemos coñecer os primeiros detalles sobre o vindeiro dispositivo VR da marca para a súa consola actual.\nNon, non hai imaxes da máquina, e, realmente, a compañía xa avisa que tardaremos en velas, porque non sairá este ano (e xa veremos o que vén), pero si apunta a que será unha mellora evidente respecto ao PlayStation VR actual.\nHideaki Nishino, vicepresidente e responsábel de planificación da plataforma, sinala que o novo visor conectarase á consola cun único cable e que poderemos, por fin, esquecernos dos PlayStation Move; pois os novos mandos incorporarán «algunhas das funcionalidades do DualSense». Pouco máis se sabe, mais algunhas voces elacionan o anuncio cunha patente de Sony rexistrada tempo atrás. Aquí podes ver algunhas imaxes da idea.\nO executivo tamén explica que mellorarán «a resolución, o campo de visión, o rastrexo de movemento e a latencia». Por que anuncia Sony agora este dispositivo? Pois por pura profilaxe, xa que o prototipo xa empezou a circular por aí entre as desenvolvedoras e a compañía quere evitar filtracións e deixalo claro: si, haberá VR en PS5.\nDiablo IV presenta a súa Pícara, a cuarta clase que poderemos escoller\nDesmenten a chegada de Street Fighter V para Nintendo Switch\nO: 27 Xaneiro, 2020


ASOCIACIÓN PRO SANIDADE DIGNA OURENSE: febrero 2013\nO PP VOTA EN CONTRA DUNHA PROPOSTA DO PSdeG NA DEPUTACIÓN CONTRA O DESMANTELAMENTO DA SANIDADE NA PROVINCIA DE OURENSE\nPleno da Deputación de Ourense, 22 de febreiro de 2013.\nO voceiro do PP, Plácido Álvarez, acusa á deputada Victoria Morenza de catastrofista e de realizar unha visión apocalíptica da situación sanitaria da provincia\nA deputada Victoria Morenza afirmou que ó falar de sanidade, os socialistas fano fuxindo de frivolidades e demagoxia. Por eso aportaron datos que “falan das persoas e non se escudan nas estatísticas maquilladas”, un esquema que caracteriza ó PP.\nDirixindose ós deputados do PP, Morenza dixo que ante o desolador panorama que padece a cidadanía da provincia, falarán de que estamos de noraboa porque onte o Presidente Núñez Feijóo anunciou que o Consello da Xunta autorizou o expediente para licitar as obras de ampliación e modernización do Hospital de Ourense (58 millóns de euros). E mentras vostedes falan de robótica, de automatización na distribución de alimentación e medicación ou de habitacións intelixentes, o PSdeG cínguese á crúa realidade, ás historias dunha poboación que padece a cotío unha merma na atención sanitaria e non por culpa dos profesionais do sector, senón polas decisións economicistas e rendabilizadoras de xestores e responsables políticos do PP:\n- Hai que falar do que vostedes eufemísticamente denominan “reorganización” das gardas nos Puntos de Antención Continuada.\n- Falemos da supresión das gardas de farmacia no rural ourensá.\n- E porque non, falemos da supresión de profesionais nos centros de saúde baseándose na ratio poboacional, sen ter en conta a dispersión xeográfica, principal característica definitoria da maioría dos municipios ourensáns. Esta depauperación estana comezando a padecer municpios como Sarreaus, Muíños, A Veiga ou Laza.\n- E explíquennos señores deputados do PP por qué se están dando pasos axigantados de cara á privatización do servizo de mantemento na área sanitaria integrada de Ourense, no que traballan un total de 94 profesionais.\n- Aclaren por qué o PP toma decisión que inciden negativamente na merma da calidade do servizo sanitario, por qué se están habilitando habitacións con 4 camas ou porque en habitacións minúsculas nas que só colle 1 cama, estanse instalando 2, sen posibilidade de que os pacientes poidan nin abrir as portas do armario e teñan que acumular a roupa en bolsas no chan.\n- Os ourensáns non acaban de entender cómo unha persoa segue á espera dunha simple operación de varices despois de 3 anos. Ou por qué hai que agardar ata 9 meses para acceder a unha primeira consulta de neuroloxía.\n- Non acabamos de entender porque ás listas de espera non se lle chama polo seu nome e ás persoas que prefiren ser atendidas en instalacións da sanidade pública, pasan a unha listaxe alternativa que se perde no limbo do esquecemento. Vostedes chámana eufemísticamente “lista non estrutural”. Esta falta de transparencia na información preocúpanos máis cás habitacións robotizadas do futuro incerto.\n- E o que máis nos preocupa é que coas sucesivas decisións que están adoptando en relación coa sanidade pública esteamos volvendo ós anos 70.\n- Por aforrar están aforrando ata no máis básico, no material sanitario, pois constátase que é de pior calidade e ás veces prodúcese desabastecemento. Este aforro na sanidade no único no que repercute é nos complementos de productivade dos xestores, mentres que os traballadores ademais de verse na triste tesitura de ver cómo a Sanidade Pública se desmorona, quítanselles complementos salariais.\n- As urxencias no CHUO están saturadas a cotío, pero para disfrazar a realidade das cifras recórrese a un sistema cuestionable que consiste en non ingresar ao paciente, envialo para o seu domicilio despois de realizar as correspondentes probas. Pero ó cabo dunhas horas os doentes volven a urxencias con similares síntomas. Este método dilapida diñeiro público en detrimento da calidade na asistencia sanitaria e na merma da saúde dos pacientes. Todo para maquillar as cifras e evitar ingresos.\n- E mentras asistimos a cotío á saturación do complexo hospitalario, comprobamos un panorama desalentador: a 1ª planta do Hospital de Piñor permanece baleira, inutilizada, sen uso. E nin os profesionais nin a sociedade entenden este xeito de xestionar a sanidade.\n- O peche de camas de medicina interna en Piñor, lonxe de mellorar a situación, produciu unha merma na atención especializada porque os enfermos crónicos non reciben a atención de calidade da que gozaban e aumentou a saturación no CHUO.\n- E qué dicir doutra das asignaturas pendentes do Goberno de Feijóo e da propia xerente do CHUO, Eloína Núñez. Estamos a falar do futuro uso das instalacións do Hospital de Toén. En xaneiro o PSdeG presentaba unha moción para que a Xunta defina qué fin se lle vai dar ó complexo do antigo psiquiátrico. Cumpriuse 1 ano dende o seu peche e nunha nova operación de marketing informativo Eloína Núñez para conmemorar tan triste aniversario fala da “posibilidade” de destinar as instalacións a un hospital de enfermos crónicos que sería xestionado por unha ONG. Todo apunta que podería tratarse dun intento privatizador enmascarado de inmobles de titularidade pública.\n- Nos centros de saúde hai lista de espera para facerse unha simple analítica, e os usuarios xa teñen que agardar hasta un mes para unha extracción de sangue.\n- A merma no servizo compróbase durante todo o ano, pois non se cobren as baixas nin os períodos vacacionais dos profesionais.\n- Indefinición da construción dos centros de saúde do Vinteún, O Couto ou Barbadás.\n· O panorama é desolador:\nDeteriórase a sanidade\nPadécese unha clara tendencia privatizadora\nRedúcense os cadros de persoal\nAmortízanse vacantes por xubilacións\nRecórtanse os salarios dos profesionais\nDiminúe a cantidade de material sanitario e a súa calidade\n... e un longo e interminable etcétera.\nOposicion a la Privatizacion del servivio de Mantenimiento del CHUO\nSOS Sanidade Publica apoya las manifestaciones del dia 17 contra la Privatizacion Sanitaria\nLa Plataforma SOS Sanidade Pública en Galicia apoya las movilizaciones contra la priovatización de la sanidad pública del 17 de febrero\nLa Plataforma SOS sanidade Pública de Galicia que agrupa a la mayoría de las Federaciones de Asociaciones de Vecinos, organizaciones de pacientes con patologías crónicas, ONGs, asociaciones juveniles, asociaciones de profesionales sanitarios, sindicatos, partidos políticos, etc organizaciones acuerda por unanimidad apoyar las movilizaciones del día 17 en Madrid convocadas por el Encuentro en Defensa de la Sanidad Pública de Madrid en contra del Plan de Medidas de Garantía para la Sostenibilidad del Sistema Sanitario Público, cuya aplicación supondría el desmantelamiento y privatización de una parte muy importante de la sanidad de la CCAA de Madrid.\nConsidera que la movilización de los ciudadanos y trabajadores sanitarios de la comunidad autónoma madrileña en defensa de su sanidad pública, es la misma que esta desarrollando SOS Sanidade Pública en Galicia desde hace años en contra de los recortes sanitaros, el desmantelamiento de las áreas sanitarias, el copago, la privatización de los servicios, o la financiación y gestión privada de los nuevos centros sanitarios.\nEl triunfo o derrota de la lucha ciudadana y profesional en ambas comunidades autónomas, y las del resto del Estado, frente a las políticas neoliberales del los gobiernos del PP, tendrán una gran repercusión para el mantenimiento del derecho a la salud y del sistema sanitario público en su conjunto.\nHacen un llamamiento a coordinar los esfuerzos y movilizaciones de los ciudadanos y trabajadores sanitarios en defensa de la sanidad pública y contra su desmantelamiento y privatización en todas las comunidades del Estado.\n5 de febreiro de 2012.


A Escola Municipal de Teatro de Tomiño enfronta unha nova tempada, con máis de medio centenar de alumnos e alumnas - Concello de Tomiño\n03 Out 2014 A Escola Municipal de Teatro de Tomiño enfronta unha nova tempada, con máis de medio centenar de alumnos e alumnas\nPosted at 13:07h in Concello, Cultura, Educación, Novas\tby\tdani\nA actividade iniciarase o vindeiro 14 de outubro e as inscricións poden formalizarse ata o día 11 no propio Concello\nA Escola Municipal de Teatro de Tomiño enfronta a tempada 2014/2015 en moi bo estado de saúde. As clases iniciaranse o martes 14 de outubro, con máis de medio centenar de alumnos e alumnas distribuídos en tres grupos.\nEsta é, precisamente, unha das novidades deste curso que se inicia: a creación dunha clase xuvenil que vén a sumarse ás xa existentes de infantil (de 4 a 8 anos e de 9 a 12).\nAs clases e ensaios durante o curso 2014/2015, serán no auditorio os días martes, de 16.00 a 17.30 hs. (para nenos e nenas de 4 a 8 anos); de 17.30 a 19.00 hs. (de 9 a 12 anos), e de 19.00 a 20.30 hs. para a nova clase xuvenil (de 13 a 17 anos).\nO prezo da actividade, subvencionada na súa maior parte polo Concello, é de 10 euros ao mes por alumno/a.\nDescubrir e fomentar recursos expresivos e comunicativos, estimular a fantasía, desenvolver a imaxinación e as capacidades creativas; prepararlles para o xogo dramático espontáneo e libre, vencendo a vergoña e a timidez e motivando o traballo en equipo, cooperativo e solidario, son algúns dos obxectivos desta escola municipal, coordinada por Alba Tamara González, da compañía Migallas Teatro.\nOutros dos obxectivos son a “aprendizaxe activa e gozo do folclore infantil poético (cancións, devanditos, etc.) e dos xogos tradicionais galegos; o coñecemento da propia localidade tomiñesa e da natureza que lles rodea (animais, plantas), así como tamén, a concienciación sobre o coidado da contorna, e o fomento da lectura en galego”.\nPola súa banda, o Coro Infantil, iniciou tamén as súas clases e ensaios na Casa da Cultura, os días martes, de 16.00 a 17.00 hs. cun prezo de 6 euros por mes, aínda que o primeiro mes é de balde. Na actualidade están inscritos uns 20 nenos e nenas, dirixidos por Javier Alonso.\nAs persoas interesadas poden facer a súa inscrición na Casa do Concello (Praza do Seixo) ata o día 11 de outubro de 2014. Para máis información, chamar ao número 986 622 001/03.


Último día para inscribirse na visita sociocultural aos xardíns do Pazo de Ribadulla e do Pazo da Oca | Concello de Lugo\nAs persoas interesadas aínda poden anotarse no Centro de Convivencia de Fingoi, en horario de 08:20 a 14:30 horas, en xornada de mañá, e de 16:00 a 22:00 horas de tarde\nA saída para a viaxe será ás 08:30 dende o propio centro e o regreso, ao mesmo lugar, está previsto para as 20:00 horas. O prezo da viaxe é de 4,12€ e o das entradas é de 5,50€ para os xardíns do Pazo de Ribadulla e de 4€ para os do Pazo de Oca\nHoxe martes, 20 de marzo, remata o prazo para inscribirse na visita sociocultural aos xardíns do Pazo de Ribadulla e do Pazo da Oca, que terá lugar este venres 23 de marzo. Tratáse dunha alternativa lúdico-cultural que ofrece a Concellería de Benestar, Igualdade e Inclusión, que dirixe Ana Abelleira, co obxecto de darlle unha alternativa máis á veciñanza para ocupar o seu tempo de ocio.\nAs persoas interesadas aínda se poden inscribir no Centro de Convivencia de Fingoi, en horario de 08:20 a 14:30 horas, en xornada de mañá, e de 16:00 a 22:00 horas de tarde.\nA saída para a viaxe será ás 08:30 horas dende o propio centro e o regreso, ao mesmo lugar, está previsto para as 20:00 horas. O prezo da viaxe, segundo a ordenanza fiscal municipal, é de 4,12 euros. O prezo das entradas por persoa -en grupo-, é de 5,50 euros para os xardíns do Pazo de Ribadulla e de 4 euros para os do Pazo de Oca. Para as instalacións dos pazos, optativa, 13 euros.


Sudán do Sur: continúan as liberacións de nenos soldados\nDende UNICEF participamos na liberación de 300 nenos dun grupo armado en Sudán do Sur, que se suman aos 246 desmolibizados hai dúas semanas.\nOs nenos de Pibor, no estado de Jonglei, entregaron as súas armas e uniformes nunha cerimonia supervisada pola Comisión Nacional de Desarme, Desmobilización e Reintegración de Sudán do Sur e a Facción Cobra, e apoiada por UNICEF. Pasaron a súa primeira noite nun centro de coidado temporal onde se lles proporciona comida, auga e roupa. Tamén terán acceso a servizos sanitarios e psicosociais.\nEsta liberación chega tras a que tivo lugar hai dúas semanas no pobo de Gumuruk, na que quedaron libres 249 nenos entre 11 e 17 anos. Ao longo deste mes, terán lugar máis liberacións graduadas de nenos da Facción Cobra do Exército Democrático de Sudán do Sur, liderado por David Yau Yau. Cobra informou a UNICEF de que teñen 3.000 nenos no seu grupo armado.\nSudán do Sur: 179 nenos volveron a casa coas súas familias\nA pesar dos grandes retos aos que se enfrontan os nenos liberados ao adaptarse á vida civil despois de pasar 4 anos nun grupo armado, en Gumuruk estanse a dar signos positivos que indican que o proceso de reintegración está a funcionar. Nas dúas primeiras semanas dende a súa liberación, 179 nenos regresaron á casa coas súas familias e 70 nenos viven en centros de coidado temporal apoiados por UNICEF mentres se busca as súas familias e se leva a cabo a posterior reunificación. Os 249 nenos acoden ao centro de coidados cada día para xantar, realizar actividades recreativas e recibir apoio psicosocial.\n"Cada neno liberado supón a oportunidade para unha nova vida", explica o representante de UNICEF en Sudán do Sur, Jonathan Veitch. "Estamos a ser testemuñas das negativas consecuencias que ten para os nenos ter pertencido a un grupo armado; algúns son introvertidos mentres que outros mostran comportamentos violentos e agresivos. En lugar de xogar, van e veñen".\nSUDÁN Do SUR: “CADA NenO LIBERADO SUPóN A OPORTUNIDADe PARA UNhA NoVA VIDA”\n"Para evitar o risco de volver ser recrutados e asegurar que cada neno pode alcanzar o seu potencial, eles necesitan un ámbito protector onde non só reciben comida e auga, senón tamén consellos, habilidades para a vida e a oportunidade de regresar ao colexio", sinala Veitch.\nOs nenos liberados e as comunidades, repetiron insistentemente a UNICEF que a educación é a súa prioridade número un. UNICEF está a mellorar o acceso á educación en cada un dos lugares nos que houbo ou haberá liberación, mediante o fortalecemento das instalacións existentes ou favorecendo a creación de novas escolas onde antes non existían. Estímase que 20.000 nenos destas comunidades se beneficiarán destes esforzos. Ademais, dende UNICEF, xunto aos nosos aliados, apoiaremos estes nenos, moitos dos cales nunca foron á escola, con oportunidades de formación profesional.\nNos últimos días, dende UNICEF fretamos voos, fixemos chegar camións de auga e proporcionamos subministracións educativas e sanitarias á rexión de Pibor, aproveitando a mellora do acceso humanitario por estrada na estación seca. Ademais, dende UNICEF contamos con 10 membros do noso equipo no terreo para supervisar o programa de liberación e reintegración.\nDende UNICEF facemos un chamamento de 11'48 millóns de euros para financiar as necesidades inmediatas dos nenos liberados e as comunidades vulnerables onde viven.


BODEGUILLA DE SAN LAZARO | Galicia Calidade Lecer\nA Bodeguilla de San Lázaro foi inaugurada no ano 2005 en Santiago de Compostela. Segue o concepto e a acha de éxito do seu antecesor o restaurante a Bodeguilla de San Roque. É un restaurante de ambiente agradable e familiar, situado en pleno Camiño de Santiago, con terraza ao aire libre, espazo reservado para manter reunións, comidas de empresa. A Bodeguilla de San Lázaro ofrece aos seus clientes numerosas catas de viños, licores e aceites que acaban de saír ao mercado, ao longo de todo o ano. conta cun aparcadoiro público próximo, situado a 100 metros do Palacio de Congresos, e das principais saídas de Santiago de Compostela. Neste local pódese gozar de todos os produtos galegos por excelencia, sempre preparados con sinxeleza, esmero, agarimo e con finos e sutís toques vangardistas. Segundo a tempada ofrece os produtos correspondentes (os grelos no inverno, lacón en entroido, os pementos de Padrón, etc.) e introduce novos pratos xunto cos tradicionais e de mais éxito. Dispón dunha inmensa e coidada adega, onde se poden atopar mais de 300 referencias de viños galegos, españois, e doutros países (Australia, Arxentina, California, Chile, Francia e Portugal). Destacan, entre a infinita variedade de viños, todas as denominacións de orixe galegas, con mais de 100 referencias. Cada semana suxiren novos viños para que proben os clientes.\nA Santiago de Compostela chega tanta xente de fóra que lle tiveron que poñer o nome de ‘Preguntoiro’ á rúa que leva cara á catedral. Co tempo, Compostela madurou outro punto de encontro para os peregrinos que baixan desde o Monte do Gozo; nesta ocasión é un rótulo co nome da cidade, no que os romeiros van deixando recordos e amuletos que os acompañaron nos duros días do ‘Camiño’. Non é casualidade que neste contorno máxico,ás portas da Cidade,se atopea ‘Bodeguilla de San Lázaro’, que recibe aos estranxeiros e os converte en vecinos coa selección dos mellores viños e a maxia da súa cociña na que toman protagonismo especial os productos galegos de calidade combinados coa mestría dunha fórmula que cumpre 25 anos na primeira das bodeguillas que abriu as súas portas, a Bodeguilla de San Roque.\nRúa San Lázaro, 104 15703 - Santiago de Compostela (A Coruña)


Os mortos do bando sublevado eran recordados e glorificados como mártires durante anos, utilizados como escusa para lexitimar a ditadura. Namentres, os vencidos xacían (e xacen) en cunetas e foxas comúns (coma os sete fusilados pola Bandera de Marrocos), penaban en prisión ou ían camiño do exilio.\nPablo Sánchez | Celanova, 22 de febreiro. Unha esvástica é un símbolo común a varias culturas utilizado desde hai miles de anos, pero tamén é un emblema do nazismo. E hai que saber diferenciar os diferentes significados. Do mesmo xeito, non tódalas cruces son obxectos sagrados ou símbolos piadosos. Depende do significado. Sabíao moi ben o bispo Cesáreo (o mesmo que excomungou a Curros) cando ordenou derribar unha cruz alzada en Montealegre por iniciativa do profesor e sacerdote Marcelo Macías, porque a algúns se lle metera na cabeza que estaba chea de simboloxía masónica. Ningún católico defendería as cruces do Ku Klux Klan como tampouco ningún católico debería defender, cando é desvelado o seu significado, as cruces falanxistas dedicadas a homenaxear aos caídos dos sublevados contra a legalidade da Segunda República.\nMalia o maridaxe entre a Igrexa e o réxime, o Vaticano chegou a protestar pola utilización de simboloxía relixiosa con fins políticos. En Sevilla, os xerarcas de Falanxe tiveron que instalar a cruz dos caídos fronte ao Alcázar, pola negativa do cardeal Segura, arcebispo de Sevilla, a que eses monumentos falanxistas se fixasen nos seus dominios. O bispo, que era ultracatólico e monárquico, consideraba que esas cruces estaban profanadas pola simboloxía da Falanxe e eran un agravio á santidade dos templos. Na diocese de Ourense, a maioría das cruces falanxistas que había nos muros das igrexas foron retiradas por orde do cabido catedralicio trala morte de Franco. Preto de Celanova, en Cartelle, unha “cruz dos caídos” foi retirada pola Corporación do Partido Popular nos anos 90.\nO “monumento aos caídos” de Celanova pasou por varias etapas. Primeiramente, foi promovida a instalación da cruz pola Bandeira da Falanxe de Marrocos, unha unidade paramilitar que tan só estivo dous meses de gornición na vila, onde deixou un triste ronsel de violencia e terror. Na memoria do pobo aínda quedan os metrallamentos indiscriminados contra os presos e o recordo dos 7 fusilados por este batallón de falanxistas. Os seus corpos sen vida, desfigurados, foron abandonados no cemiterio da vila á vista dos veciños. Os fusilamentos tiveron lugar dous días antes da celebración de Nosa Señora da Mercé, patroa dos presos. Segundo a crónica do diario La Región, ese día a Bandeira abandonou triunfalmente a vila, despois de celebrar unha misa ante a cruz, onde o comandante encargou ao alcalde “perpetuar esta cruz que nosotros os legamos como recuerdo de nuestros muertos”.\nMonumento falanxista levantado en 1939 no Outeiro da Obra en Celanova.\nCon posterioridade, os xerifaltes da Falanxe local e provincial aproveitaron para preparar o sitio utilizando como man de obra aos presos que había no mosteiro. Ano tras ano, a cruz sería testemuña de como as autoridades do réxime acudían ao lugar para exaltar publicamente o golpe de Estado, aproveitando para lembrarlles aos veciños quen eran os que mandaban e por que. O Día dos Caídos, que coincidía co aniversario da fundación de Falanxe, era celebrado con gran solemnidade. Ante a cruz facíanse as ofrendas, entoábase o Cara al Sol, e instruíase aos asistentes, especialmente aos mozos, na doutrina falanxista. Os mortos do bando sublevado eran recordados e glorificados como mártires durante anos, utilizados como escusa para lexitimar a ditadura. Namentres, os vencidos xacían (e xacen) en cunetas e foxas comúns (coma os sete fusilados pola Bandera de Marrocos), penaban en prisión ou ían camiño do exilio.\nCoa chegada da democracia cambiouse o uso do espazo, que foi transformado en merendeiro, sen cuestionarse o monumento e a simboloxía que alí había. Tan só desapareceu unha placa que lembraba á Bandeira de Marrocos, destruída por mozos antifascistas.\nDetalle na base do monumento: escudo franquista.\nOs monumentos falanxistas non inspiran sentimentos cristiáns. Representan todo o contrario do que, segundo a Biblia, predicaba Xesús. Constitúen unha apoloxía visible do terrorismo franquista, un enaltecemento da violencia e da opresión. A cruz presente nestes monumentos debe interpretarse como un símbolo funerario en recordo aos caídos falanxistas. A súa intencionalidade foi política, non relixiosa: conmemorar a sublevación militar honrar á facción gañadora da guerra civil, a través dos seus mortos. Non está construída en solo sagrado nin é venerada como obxecto de culto.\nNon se trata de quitar unha cruz e borrar o pasado. Ao contrario, hai que desvelar o que alí pasou, resignificar o lugar para que sirva de recordo permanente da opresión imposta aos vencidos, que explique e denuncie como a ditadura ocupou os espazos públicos para facer propaganda dos seus principios, de natureza antidemocrática e totalitaria.\nPero é imposible resignifcar o lugar sen antes eliminar o monumento.\nEste artigo foi publicado no xornal ‘La Región’ e no blogue do Comité de Memoria Histórica da Comarca de Celanova.\nA vila da morte (I)


63.360 en total\nPlan, navegar e estar máis seguro no bosque. Arriba mapas e rutas para camiñantes.\nFai un seguimento das túas actividades, explora o campo de atrás, obtén a elevación actual.\nGPX Visor mostra rutas, rutas e puntos de interese a partir de ficheiros GPX e KML.\nMapas sen conexión, viaxes, PDI, tránsito e navegación baseados en datos de OpenStreetMap


Queres coñecer todos os segredos sonoros de Galicia paseando por Compostela? - Historia de Galicia\nArte / Axenda / Centros Históricos / Destacadas / Etnografía / Turismo\nQueres coñecer todos os segredos sonoros de Galicia paseando por Compostela?\npor Redacción · 24 Mar, 2021\nImaxina camiñar polas rúas de Santiago de Compostela. Cada punto da cidade agocha un código QR. Escanealo e escoitar cos auriculares do teu móbil un anaco dunha peza da nosa música tradicional. Xunto a el toda a información do audio, a quen lle foi gravado, cando, por quen, e que profesional da nosa música e da nosa cultura escolleu a peza.\nEste é a singular proposta do Concello de Santiago para amosarnos un xeito diferente de percorrer e gozar a cidade. Trátase do proxecto Paseo Sonoro que poderá disfrutarse durante catro días, do 24 ao 27 de marzo, nas rúas da cidade. O proxecto contará tamén con espectáculos ó vivo, encontros, unha charla, un obradoiro ou unha escoita comentada en distintos puntos da cidade.\nTrátase así dun “paseo” para realizar de xeito autónomo e gratuíto, concebido tamén como unha ruta turística circular e diferente polo Casco Histórico. A actividade conta con 21 espazos seleccionados entres museos, comercios e locais hostaleiros, comezando na Oficina Central de Turismo de Santiago e rematando na Rúa Nova.\nUn recuncho da rúa Nova / foto m dolores paderne sa CCBy Wikimedia\nOs códigos atópanse nos escaparates e cristaleiras, polo que non é preciso depender dos horarios de apertura dos establecementos podéndose gozar ó noso ritmo e a calquera hora en cada paseo. Tamén haberá con concertos programados no Teatro Principal en función, sempre, dos aforos permitidos.\nArquivos sonoros e creación contemporánea\nAdemais este Paseo Sonoro, co que colabora Turismo de Santiago, enmárcanse no programa de “O que non se escribe. Arquivos sonoros e creación contemporánea“, unhas xornadas de aprendizaxe e experimentación sobre o patrimonio sonoro galego e, ó tempo, unha posta en común dos proxectos máis actuais arredor da música tradicional desde unha óptica tan propia como global.\nUn proxecto único que pon o foco no que fomos, o que somos e o que tendemos a ser como país musical. As xornadas están organizadas por Luneda Producións e apoiadas polo Concello de Santiago de Compostela, a través da Concellaría de Acción Cultural e de Turismo de Santiago, así como pola Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia.\nGaiteiro no arco do pazo de Xelmírez foto jcarnota0CC0\nPor que o Valle-Inclán de Santiago viste bufanda vermella?\nTemas: códigos QRConcellaría de Acción Cultural e de Turismo de SantiagoConcello de Santiagomúsica tradicionalO que non se escribe. Arquivos sonoros e creación contemporáneaOficina Central de Turismo de SantiagoPaseo SonoroSantiago de CompostelaTurismo de Santiago de Compostela\nCompostela xa ten a súa nova historia debuxada\nDescobre cando os composteláns promoveron unha fábrica de electricidade para romper o monopolio eléctrico\nSeguinte Desfeita en Campo Lameiro: riscan cunha pedra varias representacións\nAnterior Silleda porá en valor a Mámoa da Chousa Nova de Abades, escavada e reconstruída nas obras do AVE


Contacto, cambio lingüístico e ideoloxía en contextos de minorización lingüística | Instituto da Lingua Galega - ILG\nHome»Projects»Contacto, cambio lingüístico e ideoloxía en contextos de minorización lingüística\nOs estudos sobre o cambio lingüístico en situacións de contacto lingüístico centráronse con frecuencia en aspectos léxicos, morfolóxicos e fonéticos e intentaron analizar que factores condicionan os procesos de cambio lingüístico e se estes cambios foron inducidos ou non pola situación de contacto lingüístico. Ademais, en contextos de minorización lingüística, nos que as linguas en contacto están en situación de desigualdade, como é o caso do galego e do asturiano, estas investigacións buscan identificar na lingua menos prestixiosa (lingua B) os compoñentes lingüísticos máis afectados polo contacto coa lingua máis prestixiosa (lingua A) ou que aceptan mellor as innovacións procedentes desa lingua. Tamén se preocupan por saber que variedades da lingua B son máis resistentes á converxencia e, polo tanto, manteñen formas diverxentes da lingua A ou da variedade estándar correspondente.\nA proposta actual do proxecto é mover o foco de atención dos efectos estruturais causados polo contacto lingüístico cara ao falante, situándoo como locus de contacto. Deste xeito, proponse ter en conta as ideoloxías lingüísticas como un dos factores que poden condicionar a dinámica de variación e cambio lingüístico resultantes do contacto entre linguas e entre variedades, xa que concibimos as ideoloxías lingüísticas como o sistema cultural de ideas sobre as relacións lingüísticas e sociais que condicionan o valor que os falantes lle outorgan á lingua, as súas actitudes e a forma en que forxan as súas identidades.\nOs nosos dous obxectivos xerais son:\n1. Establecer unha metodoloxía para a análise das ideoloxías lingüísticas como factor que intervén nos procesos de cambio lingüístico inducido polo contacto.\n2. Analizar as ideoloxías lingüísticas dos falantes e o seu papel nos procesos de cambio lingüístico inducido polo contacto en situacións de minorización dunha das dúas linguas en contacto.\nDende o punto de vista metodolóxico, o proxecto propón a recompilación dun corpus en Galicia e outro en Asturias nos que o enfoque debe ser necesariamente interaccional, se queremos explorar como as ideoloxías lingüísticas circulan nunha comunidade e como se accede a estas ideoloxías, pero tamén como son desafiadas e atenuadas. Así, partiremos do marco que nos ofrece a Sociolingüística Interaccional, xunto cos recursos analíticos proporcionados pola Análise do Discurso e Análise Crítica do Discurso.


Noticia - En setembro comezan os obradoiros para maiores do programa "Depo en marcha" da Deputación de Pontevedra - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nEn setembro comezan os obradoiros para maiores do programa "Depo en marcha" da Deputación de Pontevedra\nTeñen 30 horas de duración, desenvolveranse ata decembro e contan con entre 20 e 25 prazas dispoñibles\nNo vindeiro mes de setembro botan a andar os primeiros obradoiros do programa "Depo en Marcha", impulsado pola Deputación de Pontevedra -a través do Servizo de Cohesión Social e Xuventude- para fomentar o envellecemento activo e mellorar a calidade de vida das persoas maiores da provincia. Nos primeiros días de setembro comezan 20 obradoiros en 13 concellos, pero en total ata finais de ano desenvolveranse 160 talleres, dos que se benefician asociacións de maiores, pensionistas e xubilados da provincia que participaron nesta convocatoria.\nEn Vigo, a Asociación Nosa Terra de Alcabre dá comezo ao obradoiro "Manexo da ansiedade e do estrés"; a Asociación Nevox inicia un taller de ioga; a Asociación de Veciños de Coruxo comeza un obradoiro de "Manualidades variadas"; e a Asociación de Veciños de San Roque o taller de "Ximnasia de Mantemento". No municipio de Pontevedra, a Asociación Chan do Monte abre o curso de "Pilates"; a Agrupación de Pensionistas e Xubilados de CCOO comeza "Plantas Medicinais"; e no Centro Sociocomunitario de Pontevedra impartirase "Zumba".\nEn Silleda darán comezo dous obradoiros, a asociación de Cortegada-Avecuco inicia "Ximnasia de mantemento", mentres que a asociación de Laro comeza con "Xogos Tradicionais". A Agrupación Xunco de Salceda de Caselas imparte un taller de "Conservas Artesanais", a Asociación Peñaflor de Barro realiza "Pandeireta e Canto Popular", a Asociación Adapta de Ponteareas fará un curso de "Informática avanzada" e a Asociación de Veciños O Cabalo de Pazos de Borbén inicia "Arte Floral".\nA Asociación de Veciños de Soutoxuste "Eixo" en Redondela abre o taller de "Informática iniciación", a Asociación San Martiño de Borreiros de Gondomar comeza tamén "Informática iniciación", na Estrada a Asociación de Veciños da parroquia de Orazo fará un curso de "Zumba", a Asociación de Prexubilados e Xubilados de Viascón en Cotobade inicia "Ximnasia de Mantemento" e en Nigrán a Asociación Parada do Miñor de Nigrán abre o curso de "Pilates". En Mos comezan dous obradoiros, a Asociación de Veciños de Dornelas con "Ioga" e a Asociación de Guizán con "Ximnasia de Mantemento".\nA Deputación de Pontevedra impulsa "Depo en Marcha" para favorecer o envellecemento activo e mellorar a calidade de vida das persoas maiores da provincia. Ademais, pretende que cada obradoiro se converta nun espazo de encontro e intercambio para os maiores, evitando así o illamento e a soidade e impulsando a independencia da xente maior.


Do negativismo desafiante ao positivismo | Eduga\nInicio » Do negativismo desafiante ao positivismo » Do negativismo desafiante ao positivismo\nDo negativismo desafiante ao positivismo\nFernando R. Pintos Recarey. Titor e mestre de PROA\nMaría Pais Pozón. Mestra especialista en PT\nMaría Begoña Castro Iglesias. Orientadora\nCEIP Pedro Barrié de la Maza (Santa Comba - A Coruña)\nA visión orientadora\nPartindo de educar na tolerancia e na diversidade, presentamos un traballo relacionado co negativismo desafiante. Ten unha tripla visión de traballo coordinado (orientación, titorial e específica) que persegue o propósito de promover elementos (recursos e materiais) para unha educación inclusiva que garante o dereito á educación en diferentes niveis e modalidades do sistema educativo actual. O noso obxectivo ten unha dobre vía:\n1) Sensibilizar a toda a comunidade educativa en función do comportamento deste tipo de alumnado.\n2) Transmitir a metodoloxía máis axeitada para consensuar en grupo.\nDesde o Departamento de Orientación e cun traballo circular tanto con servizos sociais como co servizo de saúde, establécese un obxectivo prioritario urxente: normalizar a conduta para convivir nun medio social. Para que isto sexa levado a cabo establécense visitas ao domicilio por parte dos servizos sociais. Desde Pediatría contrólase a saúde física e mental con derivacións a Neuroloxía e Saúde Mental Infanto-Xuvenil, por medio de informes e reunións quincenais no centro escolar, cuxos compoñentes serán: mestre PT, mestre titor e orientador. Por medio do claustro infórmase dos acordos establecidos que lle afectan ao resto da comunidade escolar, para garantir a súa consecución.\nNas reunións coa familia establécense:\nPautas para aumentar a autoestima do neno.\nNormas e hábitos.\nBusca de actividades lúdico-deportivas para fomentar as habilidades sociais.\nCando a escolaridade é flutuante, incide de xeito directo e negativo na relación cos demais, aspecto que repercute e fai máis evidente o negativismo desafiante. Cando todo isto aparece acompañado de atraso madurativo, as condutas disruptivas maniféstanse con anterioridade e a convivencia cos iguais faise cada vez máis difícil.\nNos centros escolares onde o número de alumnado é importante e o tipo de traballo na aula é moi mecánico e memorístico, a resposta do alumnado con esta necesidade educativa pode ser disruptiva e ás veces agresiva (berros, rabuñaduras, golpes, agresións verbais…), con condutas de evitación e bloqueo sensorial, desinterese, baixa capacidade de atención… Todo este tipo de condutas resulta moi complexo reconducilo no centro escolar e sobre todo dentro dunha aula. É importante o uso do parte de incidencia, que é un rexistro escrito e detallado que serve como recurso legal para xustificar a gravidade de cada caso e incluso para a petición de recursos para o centro.\nO negativismo desafiante moitas veces vai acompañado de TDAH combinado, o cal fai que sexan tratados con fármacos de distintos tipos, desde antipsicóticos ata psicoestimulantes diversos. A medicación provoca moitas veces efectos secundarios relevantes no ámbito condutual, ás veces positivos e ás veces negativos.\nCon base en todo isto e desde a escola debemos contribuír, na medida do posible, a unha educación que aposte en prol da inclusión da diversidade do alumnado, na que se busquen solucións a través de estratexias, empregando para iso o razoamento e o pensamento diverxente. Deste xeito aumenta o interese e a motivación, esperta a curiosidade e experimenta co mundo que o rodea. Pasan a ser axentes activos nos que o movemento, tanto físico como de pensamento, se axeita a este tipo de alumnado con trastorno de conduta.\nA visión do titor. O grupo-aula\nMalia ser certo que produce preocupación o tema da integración deste tipo de alumnado con características tan definidas e de dificultade manifesta, o titor tamén forma parte destas inquedanzas, xa que debe asumir o reto de incluílo na dinámica da clase, adaptando materiais, tempos e recursos, para a organización da aula e para o proxecto de traballo cooperativo. É fundamental ter en conta as características do grupo:\nNúmero de alumnos e cohesión grupal.\nGrao de competitividade, cunha visión pouco realista de si mesmos.\nAceptación das características do compañeiro e, ao mesmo tempo, comodín para xustificar os conflitos.\nPartiremos dunha análise das actuacións levadas a cabo para lograr a inclusión do alumno, dos aspectos considerados negativos, é dicir, que dificultan a inclusión, e a continuación verase que actuacións se adaptan mellor para lograr os obxectivos propostos. Na maioría dos casos, o que transcende ao resto do centro son sobre todo aspectos negativos: agresividade, dificultades de relación, falta de interese e pouca implicación da familia etc., que nos mostra unha visión claramente negativa do alumno, da familia e das actitudes duns e outros. Para intentar modificar estes aspectos desde a titoría, débense establecer os seguintes criterios que evitan buscar culpables e intentan favorecer a mellora social e escolar do alumno:\nTrato máis aberto e flexible.\nAcordar coa familia o traballo da casa.\nReunións periódicas con temas e puntos claros e concisos, para modificar paso a paso aspectos concretos.\nA partir dunha relación baseada na comunicación, logramos da familia:\nColaboración máis estreita co centro.\nEntendemento da patoloxía do alumno.\nAsistencia do alumno a actividades extraescolares, cunha vida social máis rica, evitando así as tarefas mecánicas de cálculo e copia que, como normal xeral, rexeitan.\nComplicidade do alumno cos diferentes mestres por medio do entendemento e da complicidade con eles, confiando na escola para facer de ponte entre a familia e as características do alumno, equiparándoas á normalidade.\nO alumnado negativista desafiante, na maioría dos casos, permanece moito tempo lectivo fóra da aula ordinaria, con profesorado especialista ou outros apoios, pois polas súas características resulta moi dificultoso integralo nunha aula ordinaria, co cal estamos contribuíndo ao seu rexeitamento por parte dos iguais ao separalo deles. Tamén adoita considerarse que o resto do grupo está nunha situación de desvantaxe, pois este tipo de alumnado impide que goce do seu dereito a unha clase tranquila, estable, sen ruído e sen agresións. Malia isto ser certo en esencia, pola contra provoca no centro un efecto de negativismo centrado no alumno, xa que todo o profesorado centra a atención nel para detectar fundamentalmente aquelas circunstancias que sexan susceptibles de incluílas no rexistro de incidencias. Coñécese o alumno case exclusivamente polas súas actuacións disruptivas, incorreccións, agresións, insultos etc.\nPorén, o alumno negativista amosa grande interese por normalizarse, é dicir, por facer coma os outros. Mostra interese en seguir os pasos dalgúns dos rapaces aos que considera líderes, gústalle realizar as mesmas tarefas ca os demais, rexeitan os libros diferentes e saír á aula de PT.\nCon todo isto, pensamos nunha escolarización orientada cara á inclusión, facendo todo o posible para que o tempo de permanencia na aula sexa o maior posible e a saída da aula sexa para sesións de reforzo positivo (sesión de xogo no PC), con base nos logros acadados no traballo da aula. A continuación, relacionamos aspectos que favorecen esta situación:\nA clase debe estar organizada por grupos colaborativos, nos que todos participan das propostas de traballo, fomentando a participación de todos e a inclusión de todas as capacidades, habilidades e propostas. Aquí xoga un papel moi importante o profesor de apoio, pois vai facer posible, coa adaptación de materiais e logo co bo facer no apoio directo, que poida incluírse no maior número de actividades (na derradeira parte deste artigo explícase a visión particular do profesor de apoio).\nAs tarefas de creación fronte a actividades mecánicas. Búscase non soamente a repetición senón a orixinalidade, o desenvolvemento do espírito crítico, a análise e a valoración. Por exemplo, presentación de libros ou textos na Hora de Ler, exposición de traballos, xogos de vocabulario, de expresión oral, de creación artística, xogos dramáticos etc. dos que son partícipes na medida das súas posibilidades.\nAdaptación de todas as actividades posibles para traballar co mesmo material e do xeito máis similar posible aos compañeiros. Entre estas accións (moitas veces improvisadas) pódense citar: no mesmo texto do resto, el busca palabras concretas (que empecen por A-, por exemplo); Matemáticas: cando os compañeiros fan cálculo, el ordena os díxitos de cada un dos números de maior a menor; Coñecemento do Medio: no tempo en que o grupo-clase está a elaborar un informe sobre animais, el encárgase da páxina onde referimos vocabulario pegando etiquetas con partes dun animal, por exemplo.\nFuncionalidade do traballo levado a cabo: os contos que se escriben son para contárllelos aos compañeiros. O informe de traballo en Coñecemento do Medio é para expoñelo aos demais, os cálculos matemáticos válennos para resolver situacións problemáticas reais etc. Logramos así maior participación do alumno, pois sente a responsabilidade esixida polo grupo que depende tamén do seu esforzo.\nA importancia do teatro, con organización e interpretación do grupo colaborativo, con ensaios libres nos que o alumno se inclúe practicamente en todo o proceso.\nEn relación coas situacións disruptivas, nos momentos nos que é preciso establecer orde e correccións, hai que ter en conta algúns aspectos que melloran a súa actitude:\n- Evitar incluír na corrección as persoas que non estean presentes no momento do suceso. Non implicar a outros cargos (dirección, orientación etc), xa que conduce á desautorización mostrándolle a nosa incapacidade de resolución.\n- Non mostrar afectación nas chamadas de atención, ser contundente, claro, e efectivo, pero nunca mostrar tensión, sentirse ofendido ou alterarse en exceso, pois nel xeran unha gran satisfacción e estimula querer continuar nesa liña.\n- As chamadas de atención normalízanse o máximo posible e inclúense en correccións conxuntas sempre que se poida, evitando que se asocie o seu nome coas accións negativas. Por exemplo, se mandamos calar a alguén que sobe moito o ton na clase, aprovéitase e, ao mesmo tempo, pídeselle que non se mova tanto (vale isto tamén para que o grupo o vexa de xeito máis normalizado).\n- Intentar silenciar o máis posible as súas actuacións negativas, tratando de que sexan o menos visibles para os compañeiros. Por outra banda, e para reforzar esta situación, faremos as correccións partindo do positivismo, é dicir, procuramos referir aspectos positivos na explicación do que realiza mal, ofrecer unha visión de logros posibles e de mellora. Por exemplo, “Hoxe que te portaches tan ben e agora fas isto…”, “ Non sei porque fas isto así se estou seguro que ti sabes ben como facelo ben…”.\n- Por último, evitar a escalada de agresividade na que frecuentemente entran. Procuraremos estar atentos e establecer estratexias que o desvíen da súa actuación negativa (distracción, cambio de actividade, de lugar etc.), evitando que a propia intervención do mestre sirva de revulsivo e aumente a súa agresividade (negativismo). É moito máis fácil a corrección nos primeiros momentos que levalo ao extremo, así é mais efectivo que sinta o recoñecemento e a valoración en positivo que recalcar o negativo (provoca mellor implicación).\nEn consecuencia, logramos con estes pequenos cambios, na análise do alumno negativista e na organización, modificar nel aptitudes que favorecen a súa inclusión, a través da mellora da súa satisfacción e das expectativas que tiña ante a escola. Entre outras moitas destacaremos:\nAutoafirmación e satisfacción ao poder realizar tarefas coma os outros.\nMellora da autoestima.\nSentirse parte do grupo e non ter que pelexar para que o escoiten e o teñan en conta.\nDarlle valor ao traballo da aula, mostrando interese, satisfacción e sentido no que fai.\nImplicación na aula, orde, limpeza, participación, organización etc.\nEmpatía cos compañeiros cos que comparte e cos que consegue realizar tarefas e lograr obxectivos, descubrindo normas no traballo e responsabilizándose do seu cumprimento.\nEsta visión do grupo permítelle traspoñer esta situación a outras de xogo libre nas que son incapaces de actuar.\nE á fin lograr unha inclusión e normalización dentro da aula. Aceptación do grupo adaptándose incluso ás súas necesidades.\nEn conclusión, todas as melloras logradas no alumno están fundamentadas en que el se sinta coma os demais, é dicir, responder á súa necesidade de non diferenciarse, en contra das dinámicas xerais que claramente os marcan como a nota discordante nunha estrutura estandarizada, controlada, exacta e con progresións claramente graduadas que todos deben seguir.\nA visión do PT. Resposta educativa\nPartindo de que abordar a resposta educativa do alumnado con NEAE é sempre un labor complexo, isto convértese en máis duro aínda, na atención do alumnado con trastorno de conduta, neste caso negativista desafiante. A súa atención educativa require afrontar unha serie de compromisos docentes que, por diversas razóns (medo, desconfianza, ignorancia en relación co negativismo etc.), os propios mestres non chegamos a afrontar, polo que é común que se repitan erros, que non só non contribúen a mellorar a situación senón que rematan por agravala e entorpecela. Entre os erros máis comúns cómpre destacar os seguintes:\n- Esperar que exista un milagre ou receita única.\n- Delegar toda responsabilidade no mestre de PT/orientador ou noutros profesionais.\n- Pensar que todo se soluciona cunha “pastilla”.\n- Renderse ou desmoralizarse pronto.\n- Querer que o alumno con trastorno de conduta sexa coma os demais, que faga coma os demais, que actúe coma os demais...\n- Criticar o traballo ou as medidas que outros levan a cabo (polo menos están a intentar algo).\n- Crer que todo se soluciona con disciplina da “boa”.\n- Non poñerse no lugar do alumno.\n- Tratar de continuar e impoñer métodos educativos que xa fracasaron co neno.\n- Excluír a familia deste proceso.\n- Aplicar cada un o método que máis o convence.\n- Tratar de aplicar metodoloxías que vemos nos libros ou Internet, tal como están sen adaptalas ao neno.\n- Aplicar o máis cómodo para o mestre (botalo da clase, máis horas de apoio fóra da aula etc).\nA acción educativa para responder ás necesidades que amosa o alumno con negativismo desafiante implica un cambio na visión da educación e realizar modificacións na nosa praxe diaria que impliquen un cambio no ámbito da propia aula como primeiro paso que hai que seguir, deixando atrás perspectivas máis individualistas para abordar os problemas de conduta. Cando o titor fai ese traballo, a actuación como mestre especialista é máis doada. As características propicias para a integración do alumno son as seguintes:\nEvitar a competencia e fomentar a igualdade.\nFomentar o traballo en grupo.\nFavorecer a reflexión sobre un mesmo, non sobre os demais.\nTodos podemos ofrecer algo, cada un na súa medida.\nPropiciar a conversa fronte aos correctivos.\nFomentar a compresión das características do outro.\nImplicar o mestre titor na resposta educativa do alumno negativista.\nEstablecer unha relación de respecto e colaboración mutua entre ambos os profesionais.\nTendo xa na aula os aspectos favorecedores para a inclusión, queda deseñar a resposta educativa para o alumno que se vai basear nunha serie de principios metodolóxicos moi sinxelos pero fundamentais:\n1. Non basearse nun único enfoque: cognitivo, condutual, social etc. O noso eixe debe ser sempre o neno e as súas características, gustos, capacidades e intereses, para así actuar do xeito máis acertado posible.\n2. Partir sempre dos seus centros de interese para cando sexa necesario o traballo individual.\n3. Non obrigalo a traballar.\n4. Tratar de integralo no traballo de aula sempre que sexa posible.\n5. Anticipar os feitos que van acontecer ao longo do día.\n6. Empregar reforzadores de conduta (por exemplo, o ordenador).\nCando o negativismo desafiante vai acompañado dun atraso curricular significativo, é importante sinalar que, como adoita acontecer, ademais dos problemas de conduta se presentan negativas para realizar tarefas relacionadas coa escritura e coas matemáticas. Polo tanto, os obxectivos primordiais van encamiñados a reducir as condutas que interfiren na inclusión e, por outra banda (no ámbito máis curricular), tratar de espertar o seu interese pola aprendizaxe e a contorna; e de evitar o negativismo ante as tarefas de escritura e matemáticas. Isto require desenvolver a parte máis creativa por parte dos mestres, para poder deseñar actividades do seu interese e que ao mesmo tempo cumpran cos obxectivos e expectativas propostos.\nCando xa coñecemos a historia persoal e escolar do alumno, a aula coas súas características que favorecen a súa inclusión e as liñas metodolóxicas básicas, que nos quedaría entón? Coñecer realmente como todo isto se traduce na práctica cotiá na aula ordinaria, que é o máis complexo e o que máis nos custa aplicar aos docentes; e tamén coñecer que tipo de actividades se levarán a cabo. En canto ao primeiro aspecto, a práctica cotiá na aula ordinaria, é algo moi sinxelo de aplicar que podemos resumir en catro sinxelos pasos:\n1. Mestra PT e titor analizan o que se vai facer no día na aula e valorar as actividades que se poden adaptar e integrar para o alumno.\n2. Mestra PT senta co alumno e fala do traballo que se vai a facer ao longo do día, escriben xuntos palabras clave no horario plastificado: compras, foto, ficha, sumar, ler...\n3. Falar de todas as actividades (materias, recreo, comedor etc.) que ten o alumno ese día e reforzar o comportamento que debería ter en cada unha para evitar “problemas” e chegar ao reforzador. É importante darlle ferramentas para evitar conflitos e analizar as situacións de conflito para que el poida chegar a conclusións sobre a súa conduta e o que debe mellorar.\n4. Cando se cumpran os requisitos mínimos (realizar as tarefas e manter normas básicas de convivencia), acadábase o reforzador (ordenador con xogo libre).\nDeste xeito, o alumno adquire unha rutina de traballo e de comportamento que lle permite ir deixando atrás condutas máis desaxustadas e ser un máis na súa aula.\nNesta fase da inclusión teñen unha grande importancia as actividades deseñadas para o alumno e a forma de levalas a cabo. É importante realizar actividades iguais ou relacionadas co que se estea a traballar na aula; como isto non sempre é posible, debemos contar con material individual adaptado aos seus intereses: a súa familia, os nenos da aula, as súas mascotas, personaxes de debuxos animados etc. Por exemplo, comprar xoguetes, construír unha máquina de sumar, escribir un conto sobre Mario Bross...\nNas seguintes fotografías podemos ver algún exemplo de material:\nCon todo isto lógranse melloras significativas no comportamento do alumno e na visión tanto dos nenos como dos mestres sobre este, xa que chegou a realizar actividades que non pensabamos que ía poder facer.\nO alumno non pasa de portarse mal a portarse ben, máis ben o seu comportamento vai mellorando progresivamente para poder chegar a vivir situacións de auténtica inclusión. Para iso, todos temos que poñer da nosa parte. Os logros acadados son o froito da suma de esforzos nosos (mestres), dos seus compañeiros e do alumno e o seu ámbito familiar. E como ben dixo no seu día Pablo Pineda “non debemos tratar de ser todo/as iguais senón aceptar que todo/as somos diferentes”.\nA modo de conclusión, soamente hai que dicir que neste traballo ten que intervir toda a comunidade educativa para que sexa reflectido no cambio de actitude do alumno con necesidades, tendo paralelamente un beneficio extensible a todos os compañeiros que aprenden manexando alternativas e experimentando no mundo real, espertando así a curiosidade como factor relevante para que se produza unha aprendizaxe significativa e duradeira no tempo a través da posta en marcha das neuronas espello, que non deixa de ser un xeito de empatía entre o mestre e o alumno, e que contribúe moi positivamente a viaxe á memoria a longo prazo.\nO presente artigo querémolo dedicar a todo o alumnado de necesidades educativas que nos fai ver día a día a realidade educativa.


A mediocracia, a banalización da política e o show electoral. – Aula Castelao de Filosofía\nInicio » SEMANAS » XXXIII Semana Galega de Filosofía » A mediocracia, a banalización da política e o show electoral.\nDicía Voltaire que calquera que tivera o poder de facer crer idioteces tiña o poder de facer cometer inxustizas. Ese poder xa non o teñen os políticos senón os medios masivos e a súa extensión dixital, as redes sociais.\nOs medios de comunicación de masas téñense convertido nunha pedra angular dos sistemas representativos aos que chamamos “democracias” O que deben os medios ás democracias e concretamente ao capitalismo é algo máis ou menos coñecido, grazas a elas puideron desenvolverse como industrias altamente rendibles e son unha das maiores fontes de acumulación de capital xunto coas empresas de armas. Producen mercadorías sen as que sería difícil imaxinar o progreso actual (información, ocio, cultura, educación …) pero que lle debe a democracia aos medios de comunicación? En que medida os medios de comunicación configuran os nosos sistemas representativos á súa imaxe e semellanza? Como é que se converte os cidadáns en público e a política en espectáculo? Que son a campañas electorais para os medios? E para os votantes? Por qué os partidos se constrúen como marcas que compiten no mercado do voto tratando de captar o desexo do votante como se dun cliente se tratase?\nA comunicación masiva ten modificado a política, non só o xeito no que se fai, senón tamén os contidos e os obxectivos que se formula. De aí que os medios sexan a forma en que se presenta/representa a política nas nosas mentes. Do mesmo xeito que a representación é o principio lexitimador de determinada forma de organización política, aquela que, como dixera Weber, ten resultado historicamente máis eficaz para o desenvolvemento do capitalismo. Os principios que rexen a política teñen chegado a coincidir cos principios mercantís:\n2.- cuantificación e contaxe de vontades (mediante o voto)\n3.- universalización dunha forma particular e histórica (o goberno representativo)\n4.- Resolución de problemas pola técnica\n5.- obxectivación e cousificación do suxeito político.\nOs medios masivos teñen substituído a experiencia da xente, incluída a experiencia da política. Un fenómeno que se ve acrecentado coa extensión e fusión dos mass media coas redes sociais, e coa crecente fragmentación e illamento do suxeito. Os cidadáns xa non opinan, twitean, e seguen as contas sociais dos políticos como o fan cos seus cantantes favoritos.\nNada que non tiveran inventado hai tempo os estadounidenses ao deixar en mans dos storytelling, que son quen de colocar no mercado calquera mercancía contando unha boa historia, as campañas electorais. Contar historias, ser breves e ser emocionais foi a receita de David Axelrod (coñecido como o Narrador de Obama). E a dos novos políticos en España? Por qué temos a impresión de que as nosas campañas se asemellan cada vez máis ás estadounidenses? No caso do Estado español os publicistas electorais transitan entre o guión cinematográfico e o folletín.\nA función principal das campañas electorais é a ocultación de igual xeito que no comercio a publicidade dunha mercadoría se dirixe a potenciar o desexo do comprador e non a reflectir as características, as utilidades e os compoñentes do produto. O de menos son os programas electorais dos partidos e o de máis o desempeño do “líder”, a súa imaxe e as expectativas que consiga xerar. Se o público se identifica coa imaxe da marca o éxito de ventas está asegurado.\nNecesariamente debemos preguntarnos que ten sido da política cando xa non se fai política.\nFilosofía e Política. XXXIII Semana Galega de Filosofía. Xoves 31. Noite 20:00 a 22:00. Bloque: A POLÍTICA A DEBATE\nÁNGELES DÍEZ RODRÍGUEZ. Doutora en C. Políticas e Socioloxía pola Universidade Complutense de Madrid (UCM), actualmente profesora do departamento de Cambio Social da Facultade de CC. Políticas da mesma universidade. Realizou o seu doutoramento no programa de América Latina contemporánea do Instituto Ortega y Gasset con varias estadías no Colegio de México en México Distrito Federal. As súas liñas de investigación principais teñen sido a acción colectiva, os movementos sociais e ONGs, as novas tecnoloxías da comunicación e a información nas súas repercusións sociais e os medios de comunicación e a política.\nActualmente traballa sobre violencia colectiva, conflito político, modelos democráticos, e a utilización de recursos cinematográficos na formación en Ciencias Sociais. Imparte docencia nas seguintes materias: Socioloxía Política, Bases sociais dos réximes políticos, Análise comparada das democracias, e cine social e político. Dirixe o Título propio da UCM sobre “Cine, fotografía e vídeo político e social” que cun grupo de oito docentes de diversas universidades de Madrid desenvolve a utilización de recursos audiovisuais nas ciencias sociais.\nEntre os anos 2001 e 2004 co-dirixiu o curso “Medios de comunicación e manipulación” da Universidade Española de Educación a Distancia. Ten participado en documentais e escrito múltiplos artigos sobre a manipulación mediática. Na actualidade, ademais da docencia na UCM, coordina un seminario sobre Historia e teoría do poder que patrocina o Instituto Complutense de Ciencias da Administración (ICCA) do que tamén forma parte. Ten dirixido proxectos de Innovación educativa Complutense sobre a utilización do cine, a literatura e a música na formación universitaria en ciencias sociais. Algunhas das súas publicacións máis relevantes son “Podemos” y la folletinización de la política: Pablo González o Felipe Iglesias” (2014) “La 2ª Transición española: Suárez, Felipe VI, Podemos y el Escudo antimisiles” (2014) “La imagen de la mujer como propaganda de guerra: víctimas, instigadoras, testigos y oposición” (2014) “Ciberespacio y síntoma comunitario: una lectura a partir del 15M” (2013), “La percepción social de la calidad educativa en España” (2012), Manipulación y medios en la sociedad de la información (2007) “El modelo de participación de las ONG. La construcción social del voluntariado y el papel de los Estados” en Cooperación para el desarrollo y ONG una visión crítica (2001) “Las ONG como campo de relaciones sociales” en Las ONG y la política (2002)“Nuevas tecnologías, educación y sociedad. Perspectivas críticas” (2003), Ciudadanía cibernética, la nueva utopía tecnológica de la democracia en Aprendiendo a ser ciudadanos (2003), e numerosos artigos e crónicas na revista dixital Rebelión (www.rebelion.org) sobre o 15M, medios de comunicación, manipulación, e conflitos políticos. Así mesmo ten impartido numerosas conferencias sobre o papel dos medios de comunicación nas novas formas de guerra e a manipulación mediática.\nÉ membro da asociación de documentalistas DOCMA, da Asociación de educomunicadores Aire e da Unión de Cineastas, e do consello de redacción da Revista Esbozos.\n← “Ocho apellidos de regiones escasamente romanizadas”: Cultura da Transición e conflito colonial interno no Estado español\nPensar a política emancipatoria despois da posmodernidade →


OS GARCEIRAS - O Taboleiro de Fillos de Galicia\nMensagempor lopez » domingo, 07 set 2008, 15:56\nIMPORTANCIA DE "OS GARCEIRAS" NA MÚSICA TRADICIONAL DA GAITA\n(Por Xosé Domingos Fuciños)\nÉ mérito moi grande, xa que en tempos difíciles (guerra e posguerra) cando a cultura tradicional pasou por unha longa noite de pedra, eles termaron e divulgaron a nosa música tradicional.\nOS GARCEIRAS tiñan o sobrio estilo de montaña do interior da Galiza. Cunha afinación exquisita e unha forza expresiva (gaitas en Si b e uso da ronqueta),tiñan sona de encher o ar coa nosa música dun xeito forte, e cun estilo sobrio, liso, máis ó tempo elegante. Nos concursos sempre levaron moi ben preparadas as partituras obrigatorias e contaron con grandes músicos asesores:D. Pastor Barral Camoiras, Emilio Otero Val, D. Andrés Sampayo Sixto etc.\nColaboraron cos colectivos culturais melidáns, grupos de teatro, coro "Aires de Melide", Festas Sta. Marta de Goretti.\nDe Gabriel digamos que, ademais de constructor, foi animador, mestre e director de "Froito Novo" e espello de moitos gaiteiros.Tamén a "Terra de Melide" débelles a "OS GARCEIRAS" o levaren o nome de Melide como os nosos mellores embaixadores.\nGABRIEL MATO VARELA "GARCEIRAS"\nO GAITEIRO DOS DEDOS MÁXICOS\nGabriel "Garceiras" naceu no ano 1922 no lugar de Garceiras (Santa María dos Ánxeles), viviu na Vista Alegre, Melide, pero de contado voltou para a súa parroquia natal.\nDotado dunha grande intelixencia natural e habilidade o traballo da madeira, fixo dende zocos ata, xa logo, as súas preciosas gaitas. Nun principio cun torno de pedal (que doou ao Museo Terra de Melide) e logo xa cun torno eléctrico.A súa faceta máis importante foi a de gaiteiro, pero coa categoría de MESTRE.\nGabriel "Garceiras" pasará á historia da música tradicional galega como un gaiteiro dos de antes, rexo, cuns dedos prodixiosos que arrincaban as notas máis fermosas que se lle poden sacar a un punteiro, e cunha afinación perfecta sempre na compaña de ronco e ronqueta, que soubo durante corenta anos leva-lo seu grupo ás cotas máis altas do nivel de interpretación da música tradicional, naquela Galiza dos 70 onde os gaiteiros escaseaban e non vivían nas condicións actuais.\nCunhas condicións excepcionais para a música, tocou o clarinete na Orquestra do Zapateiro e foi alma do grupo "Os Garceiras" educando ós seus irmáns e compañeiros de grupo para acadaren ese estilo interpretativo sobrio, da "Montaña". Cando ían tocar por cidades, vilas e aldeas, xa pola forza das gaitas e afinación, os veciños sen velos, sabían que eran "OS GARCEIRAS de Melide".\nFoi dos bos e xenerosos da Xeración de Ricardo Portela, Oliveira, dos Morenos de Lavadores, dos Campaneiros de Solobeira - Vilagarcía - e tantos outros importantes gaiteiros, tamborileiros, pandeireteiras-os espallados pola fermosa xeografía musical da nosa terra galega.Home humilde e bondadoso, pero con chispa, foi paciente coma un ermitaño para sacar a "FROITO NOVO" como un grande grupo de gaitas.\nQuedará perpetuada na nosa memoria a figura dunha persoa amable, de afable conversa, e un ronsel de música tradicional que seguirá a surcar a nosa terra e alén dela, sen desfacerse endexamais.\nXosé Vázquez Pintor dedicoulle a Gabriel este poema o día da homenaxe a "OS GARCEIRAS" en agosto do ano 92:\nMensagempor lopez » domingo, 07 set 2008, 15:58\nEn harmonía co sol e en toda circunstancia\nmides o rostro do país en légoas\ne proclamas a atención do sangue, ese retorno\nda danza, a maxia, o brinquedo corazón que leva\nlonxe lonxe a memoria de nós conforme avanza\nalegre onde nos nace\nesa mau amiga de Gabriel abrindo o buxo\naos paxaros sen fin, que sempre cantan.\nMensagempor lopez » domingo, 07 set 2008, 16:00\nO nome de GARCEIRAS venlles por onde foron nados, lugar do mesmo nome da parroquia de Santa María de Os Ànxeles, Concello de Melide.Os pais dos irmáns Mato-Varela, a Sra Ermitas e o Sr. Cándido, tiveron oito fillos, seis varóns e dúas mulleres.\nFoto recente do grupo\nNo ano 1934 Gabriel Mato Varela (alma máter deste grupo) cos seus irmáns Arturo e Suso comezaron a dar as súas primeiras notas nuns vellos punteiros. Mais tarde no ano 1938 sumáronselles outros tres irmáns: Ramón, Xosé e Emilio co que quedou constituído o grupo "IRMÁNS GARCEIRAS".\nDende o ano 1944 os contratos sucedíanse con periódicafrecuencia, ata os primeiros anos dos cincuenta en que, por mor do traballo e a emigración, o grupo contou con músicos coma: Manuel Rúa, Xesús González, Santiago Cea, Enrique dos Ánxeles, Antonio e Cándido Blanco, Xosé de "Martiño", Antonio "Silvela", Luis e Moncho Mato (fillos de Suso),Enrique "O Rubio" e Eduardo Costolla.\nDebido a calidade interpretativa que foron acadando, xunto cunha perfecta afinación e o renome que xa tiñan fóronse presentando ós diversos concursos de gaiteiros que se organizaban nas principais cidades galegas acadando sempre os primeiros premios e distintos galardóns.\nNo ano 1968 gravaron un disco de longa duración que tivo un grande éxito e foi reeditado sucesivas veces en casetes.\nRey de Viana, nos albores de "Ballet Galego" contou coa colaboración dos Garceiras.\nMensagempor lopez » domingo, 07 set 2008, 16:29\nhttp://folkloregalego.blogspot.com/2008 ... irmns.html


216 concellos: máis persoas xubiladas que mozas\nQUEDA DEMOGRÁFICA: O CENSO CAE EN 14 MIL [email protected] EN 2014\nOs dados do IGE reflicten un descenso poboacional de máis de 14 mil persoas en 2014, máis persoas xubiladas que mozas en 216 concellos e máis de 3 mil núcleos poboacionais con menos de dous habitantes ou ningún.\n"O avellentamento poboacional non mudará se non logramos frear a emigración"\nEntre a emigración e a precariedade, as opcións laborais da mocidade galega\nO Instituto Galego de Estatística (IGE) fixo públicos as cifras de poboación correspondentes ao 1 de xaneiro de 2014. Os dados deixan en evidencia os principais tazos da crise demográfica que atinxe Galiza.\nSegundo o IGE, no noso país había a comezos do pasado ano 2.747.226 habitantes. Isto é, o censo poboacional reduciuse en 14.744 persoas a respecto do ano anterior. Neste senso, de acordo cos dados fornecidos polo mesmo organismo, en Galiza faleceron en 2013 30.433 persoas e só naceron 19.727.\nO censo poboacional reduciuse en 14.744 persoas con respecto ao 2013\nEste feito sitúa o noso país cun saldo vexetativo negativo --unha tendencia que se mantén desde 1986. En comparanza cos demais territorios do Estado español Galiza encabeza o ránking con -10.706. Unha cifra substancialmente superior á segunda comunidade, Castela e León (-9.680) e radicalmente inversa á de lugares como Catalunya (10.784) ou Madrid (22.950).\nDesde esta perspectiva fica en evidencia que a poboación galega se caracteriza por un forte avellentamento, como reflicte a súa pirámide poboacional. A 1 de xaneiro de 2014 e, segundo o IGE, 216 concellos galegos --dun total de 314 após a fusión de Oza e Cesuras-- posúen unha maior porcentaxe de poboación con máis de 65 anos do que de menores de 19. Este feito tradúcese nunha pirámide invertida que camiña en dirección completamente oposta á dun país saudábel en termos demográficos.\n((Preme na gráfica para despregar))\nEsta tendencia reprodúcese e faise máis aguda no interior das provincias de Ourense e Lugo, no entanto, non é exclusiva do rural nen do interior do país. Das sete cidades galegas tan só Pontevedra posúe unha pirámide cunha base --infancia e mocidade-- máis ancha que o cumio --como tamén acontece en localidades próximas á Coruña. En total, só 21 municipios galegos contan cunha poboación moza que garanta, en termos económicos, o benestar ás xeracións que @s precederon.\nEn Galiza hai máis de 3 mil lugares despoboados ou en risco de o estaren de xeito inminente\nEntre 2003 e 2013 --os últimos dados comparados polo IGE-- a cifra de habitantes con menos de 20 anos pasou do 17,10% ao 15,80%. Entrementres, a poboación maior de 65 anos continuou en ascenso do 21,30% ao 23,10%.\nO avellentamento carrexa, inevitabelmente, o despoboamento poboacional de Galiza. Segundo os dados recompilados polo analista Carlos Neira através do INE, e cos que elaborou un mapa interactivo, no 2013 en Galiza existían "máis de 3.000 lugares despoboados ou en risco de o estaren de xeito inminente (menos de 3 habitantes)". No concreto, 3.679 núcleos de poboación "case un 10% das entidades singulares de poboación de Galiza" entre os que 1.547 non contan con ningún habitante; 838 só cunha persoa e 1.093 con dúas. Os 201 lugares restantes careceron de persoa algunha nalgún intre ao longo dos últimos 15 anos.


Probas Libres para obter o título de FP | CIFP COROSO\nPrincipal » Probas Libres para obter o título de FP\nProbas Libres para obter o título de FP\nA Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria convocará este ano por primeira vez as probas libres para a obtención do título de técnico e técnico superior de Formación Profesional, de tal forma que as persoas que superen estes exames poidan obter a correspondente titulación unha vez realicen o módulo de formación en centros de traballo (FCT) e, no caso dos ciclos de grao superior, o de proxecto. Trátase dunha nova aposta do departamento educativo da Xunta de Galicia pola FP como unhas ensinanzas que facilitan o acceso das persoas ao mercado laboral e mais a proxección profesional das persoas xa traballadoras.\nNeste sentido cómpre sinalar que a convocatoria será máis flexible para as persoas adultas que acrediten unha experiencia laboral equivalente a 2 anos de traballo a tempo completo nunha actividade directamente relacionada co sector profesional do ciclo no que se desexen titular. Estes cidadáns poderán inscribirse nas probas se houbera vacantes ao remate do proceso de admisión aínda que non cumpran os requisitos esixidos – ter 18 anos para o título de técnico, 20 para o de técnico superior- aos aspirantes.\nO prazo de inscrición estará aberto os 10 últimos días hábiles do mes de abril, e os exames realizaranse no mes de xuño. O obxectivo é que, de non superaren todos os módulos, os candidatos poidan matricularse no curso 2013/2014 nas materias restantes para obter a titulación. Así mesmo, deberán matricularse nos módulos de FCT e mais de proxecto – no caso dos ciclos formativos de grao superior- para poder obter o título. Estes dous últimos módulos só poderán cursarse logo de alcanzada a avaliación positiva no resto das materias.\nMódulos e exame\nSó se convocarán prazas de exame nos módulos de ciclos LOE cuxa oferta completa estean a impartir no curso actual os centros educativos públicos galegos. As persoas que xa superaran algún dos módulos da titulación poderán solicitar a validación dos mesmos.\nAs probas axustaranse aos currículos dos ciclos formativos e organizaranse en dúas partes para cada módulo, unha teórica e outra práctica. A primeira delas, que será eliminatoria, consistirá nunha proba escrita, na que deberán obter unha puntuación igual ou superior ao 5. A segunda, tamén eliminatoria, consistirá no desenvolvemento de un ou varios supostos prácticos sobre cada un dos módulos dos que se examinen os aspirantes.\nA convocatoria das probas publicarase no Diario Oficial de Galicia nos vindeiros días. As persoas interesadas poderán solicitar información e orientación nos centros educativos que imparten FP.\nBoletín de Emprego da Axencia Local de Colocación de Santiago\nO novo teléfono do C.I.F.P. Coroso TEL.: 881866874\nPrograma de cálculo de instalaciones solares conectadas a Red\nCharla sobre "Afumado de produtos da pesca"\nConvocatoria para as probas libres de ESO e bacharelato


O azor cázase en boa parte da súa area de distribución por ser considerado unha ameaza para as aves de caza deportiva e as aves domésticas. En Europa foi eliminado e (posteriormente reintroducido) en Gran Bretaña. As poboacións europeas reducíronse drasticamente ata finais do século XIX. Por contra, non foi tan afectado polo uso de DDT. Grazas ás leis de protección, as poboacións aumentaron nalgunhas zonas de Europa a partir de 1970. Mesmo se dan casos de poboacións urbanas en cidades como Berlín, Colonia, Saarbrücken, Hamburgo, Moscova e Kíiv.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Azor&oldid=6011066»


UGT CORUNA - As mulleres traballan unha media de dous meses ao ano gratis\nInicio Igualdade As mulleres traballan unha media de dous meses ao ano gratis\nAs mulleres traballan unha media de dous meses ao ano gratis\nCampaña #YoTrabajoGratis, que se desenvolverá do 8 de novembro ata o 31 de decembro\nA Unión Xeral de Traballadores denuncia un ano máis que a brecha salarial en España, segundo datos de Eurostat, sitúase no 14,9% o que supón que as mulleres no noso país traballan gratis unha media de 54 días (case dous meses).\nPara poñer de manifesto esta realidade, o sindicato iniciará unha campaña, co lema #YoTrabajoGratis, que se desenvolverá do 8 de novembro ata o 31 de decembro, o período de tempo no que as traballadoras españolas regalan o seu traballo.\nUXT advirte de que as discriminacións no emprego que soportan as mulleres -acceso ao mercado de traballo, modalidades de contratación, duración da xornada, interrupcións de carreira para o coidado de familiares, etc- prexudícanlles economicamente ao longo de toda a vida acentuándose á hora da xubilación.\nOs últimos datos da EPA, ademais, mostran o empeoramento da situación das mulleres no mercado laboral e o incremento das desigualdades polo que reclama a aprobación urxente dunha Lei de Igualdade Salarial e esixe ao novo Goberno que adopte as medidas necesarias para facer fronte a esta discriminación.\nSegundo os últimos datos de Eurostat, a fonte estatística da Unión Europea, publicados en outubro deste ano, a brecha salarial -a diferenza de salario entre mulleres e homes- en España sitúase en 14,9% salario/hora polo que traballan unha media de 54 días gratis cada ano (en Europa está en torno ao 16,7% salario hora), polo que as mulleres traballan de media 54 días gratis cada ano, case dous meses.\nA muller sofre discriminación no acceso ao emprego, nas modalidades de contratación, na duración da xornada, nas interrupcións de carreira para o coidado de familiares e, todas elas acentúan a súa precariedade tras a xubilación.\nSegundo os datos da Enquisa de Estrutura Salarial de 2014, últimos datos oficiais que coñecemos, dados a coñecer en outubro deste ano, a diferenza dos salarios medios brutos anuais entre mulleres e homes sitúase nun 23,25% mentres que a diferenza de salario hora é dun 14%. Mentres que eles percibiron, de media, 25.727,24 euros anuais, as mulleres recibiron 19.744,82.\nSe a unidade de medida é pequena (salario hora), a diferenza é menor que se sumamos esa diferenza ao longo do día, da semana, do mes ou do ano. Dous euros de diferenza nunha hora, son 16 nunha xornada de oito ou 5.982,42 euros anuais menos de media nun ano. Unha diferenza que, acumulada ao longo da vida laboral ascende a 209.385 euros menos.\nDas 7.901.500 mulleres que traballaron en 2014, 2.021.600 mulleres fixérono a tempo parcial. Unha de cada catro mulleres traballadoras ten un contrato a tempo parcial e máis dun millón e medio accederon a este tipo de xornada como única forma de entrar no mercado laboral pero non por vontade propia...\nUnha traballadora a tempo parcial recibiu de media 9.690,50 euros brutos anuais en 2014, moito menos da metade do que cobraron as mulleres con xornada a tempo completo que recibiron 25.041,50 euros e a terceira parte do que gañan os homes con xornada completa, 28.318,14 euros.\nAdemais, segundo a Enquisa de Estrutura Salarial, un millón e medio de mulleres en España cobran, como máximo o SMI, 9.034,20 euros anuais brutos, unha cifra que se reduce a menos da metade -739.363- homes e só una de cada tres pensións do sistema contributivo da Seguridade Social percíbea unha muller. Tomando como referencia o tramo de idade de 65 a 69 anos, mentres que os homes reciben unha pensión media de 1.327,20 euros, as mulleres só perciben 860,79 de forma que a brecha neste tramo alcanza o 35,14%.\nUnha situación que, lonxe de mellorar, co tempo empeora\nOs datos da Enquisa de Poboación Activa do terceiro trimestre de 2016 poñen de manifesto o empeoramento da situación das mulleres no mercado laboral e o incremento das desigualdades: Mantense a brecha de xénero no desemprego pero crece a brecha de xénero no emprego xa que descende a taxa de actividade feminina e a ocupación aumenta máis entre os homes que entre as mulleres.\nA taxa de emprego feminino sitúase no 45,41% e a masculina no 54,58%, o que supón 9,17 puntos porcentuais de brecha por xénero no emprego, unha cifra que aumenta con respecto do trimestre anterior xa que nos segundo trimestres esta situouse en 8,97 puntos porcentuais.\nA pesar de que neste trimestre a taxa de desemprego feminino reduciuse en 1,16 puntos respecto do trimestre anterior, sitúase nun 20,66% mentres que a taxa de paro masculina baixou 1,01 puntos, situándose no 17,39%, mantendo a brecha de xénero, case invariable, en 3,27 puntos porcentuais.\nDescende o feminina pero increméntase a masculina, o que provoca un alarmante crecemento progresivo da brecha de xénero que se sitúa xa en 11,65 puntos porcentuais.\nO número de mulleres activas baixa en 48.700, situándose nun 53,61%, e o número de homes activos aumenta en 21.400, alcanzando, o 65,26%. Pero é que ademais, a inactividade das mulleres crece no terceiro trimestre de 2016 respecto do segundo trimestre do mesmo ano, case un punto porcentual por dedicación ás laborais do fogar, pasando dun 37% a un 37,9%, mentres que a inactividade dos homes por esta causa segue inalterable (5,9%).\nOs datos revelan, ademais, que os coidados familiares non só seguen sendo tarefa case exclusiva das mulleres ?máis do 90% das excedencias por coidado dalgún familiar son solicitadas por mulleres- senón que se está incrementando o número de mulleres que abandona temporalmente o mercado de traballo para dedicarse ao coidado dalgún familiar.\nDe feito, de xaneiro a setembro de 2016, rexistráronse 40.711 excedencias por coidado de fillo, menores acollidos ou outros familiares, das cales 37.069 (o 91,05%) foron solicitadas por mulleres e só 3.642 por homes (un 8.95%). Ademais a variación interanual indica que durante este período houbo un incremento de excedencias para o coidado da familia dun 12, 43%.\nÉ necesario ter en conta que durante o exercicio deste tipo de excedencias, as mulleres, que son as que maioritariamente fan uso delas, non perciben ingresos salariais nin ningún tipo de prestación económica da Seguridade Social e que o afastamento do posto de traballo adoita ter consecuencias negativas no emprego tras a finalización dos devanditos períodos.\nPEGATINA "ELLAS TRABAJAN GRATIS"PEGATINA "YO TRABAJO GRATIS"\nModificado o ( martes, 22 de noviembre de 2016 )


Contacontos nas librerías e unha mostra na Biblioteca Pública preparan a Pontevedra para a inauguración do Salón do Libro Infantil e Xuvenil | Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra\nContacontos nas librerías e unha mostra na Biblioteca Pública preparan a Pontevedra para a inauguración do Salón do Libro Infantil e Xuvenil\nA oferta de contacontos ‘Merendando contos’ nas librerías de Pontevedra adiantará este xoves a apertura da XVI edición do Salón do Libro Infantil e Xuvenil –que se inaugurará oficialmente o vindeiro 27 de febreiro– con seis sesións que terán lugar noutros tantos establecementos da cidade. Ademais, a Biblioteca Pública ‘Antonio Odriozola’ únese este ano aos colaboradores da cita cultural cunha exposición de ilustracións do álbum ‘Maruxa’, de OQO Editora.\n‘Merendando contos. Contacontos nas librerías’ contará coas librerías Paz, Seijas, D-lectum, Cronopios, Aviones de Papel e Nobel, o que supón que se dobra o número de participantes nesta iniciativa respecto a anos anteriores, ao pasar de tres a seis.\nTodas as sesións terán lugar ás 18 horas e desenvolveranse entre o 19 e o 26 de febreiro. A Librería Paz acollerá o xoves a primeira delas coa pontevedresa Andrea Bayer, de Baobab Teatro, que ofrecerá ‘Contos para Lúa’, no que o satélite terrestre será o protagonista.\nO venres 20 Paul do Canizo achegarase ata a Librería Seijas e o luns 23 ata D-lectum cos ‘Contos da montaña (rusa)’, un espectáculo concebido como unha viaxe nunha atracción de feira con paradas en varios países.\nBrais das Ortas, de Tropa de Trapo, estará en Cronopios o martes 24 con ‘Dalle voltas, Da Vinci!’, un contacontos baseado no intre no que Leonardo da Vinci se enfrontou ao dilema do movemento perpetuo.\nTropa de Trapo, con Marta Ortiz, tamén estará na Librería Aviones de Papel, o mércores 25, coa historia ‘Lila e as cores’, unha rapaza que só ten un soño na vida: ser científica.\nRaquel Queizás, unha das narradoras de referencia do panorama escénico galego, porá fin a esta edición de ‘Merendando contos’ con ‘Entre planetas’, na Librería Nobel, o xoves 26, día previo á inauguración do Salón do Libro, cunha viaxe fascinante na que se percorrerán diferentes puntos do Universo.\nMafalda Milhões na Biblioteca Pública\nPola súa banda, o 25 de febreiro ás 19 horas abrirase ao público unha mostra de ilustracións da portuguesa Mafalda Milhões na Biblioteca Pública ‘Antonio Odriozola’, unha entidade que regresa oficialmente este ano como colaboradora á programación do Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra. A exposición amosará ata o 28 de marzo as creacións de Milhões para o álbum ilustrado ‘Maruxa’, de OQO Editora.\n“En realidade, nunca deixamos de colaborar co Salón do Libro, xa que para nós é moi importante estar presentes en todos os eventos culturais deste tipo que teñen lugar en Pontevedra”, asegura Pilar Fernández, directora da Biblioteca Pública.\nFernández lembra que durante todos estes anos sempre fixeron algunha alusión á cita coa lectura no ‘centro de interese’ da sala infantil da biblioteca, un punto expositivo que “cada ano se adapta á temática do Salón”.\n“As ilustracións son unha marabilla e vanse ver moi ben. Coma sempre, a exposición habilitarase no ‘hall”, remata.


Di #StopEbola, pása pola exposición itinerante de Médicos sen Fronteiras en Vigo - Vigo al minuto\nMédicos Sin Fronteras (MSF) ten desde este xoves en Vigo a súa exposición itinerante ‘Centro de tratamento de pacientes de ébola’, coa que quere achegar á cidadanía o traballo que a organización realiza contra o ébola en África occidental.\nEsta mostra está aberta ao público vigués ata domingo, na Porta do Sol, e na mesma pódense visitar tendas de campaña para o tratamento de ébola semellantes aos que a ONG usa en Liberia, Sierra Leona, Guinea-Conakry, Mali, Senegal e Nexeria e nas cales os preto de 4.000 traballadores e voluntarios de MSF atenderon a máis de 8.000 persoas das cales máis de 2.000 lograron superar a enfermidade.\nMiriam Alía, coordinadora médica estatal de MSF, que leva máis de 5 anos traballando nestos países, salientou que esta epitemia de ébola é 10 veces máis grave que as que houbo dende que se descubriu a enfermidade en 1976, ata o de agora, “todas xuntas”. Miriam afirmou que antes “unha epidemia grande significaba a atención de 30 ou 40 casos, nesta 21.000 persoas tiveron a enfermidade e morreron 8.428”. Isto débese ao feito de que o brote afectou a varios países e empezou en zonas fronteirizas, o que facilitou a propagación do mesmo.\nAlía reiterou a necesidade de atacar a enfermidade en África, que é no lugar onde está matando a máis persoas e pediu á colaboración na campaña #StopEbola para informar, sensibilizar, amosar a loboura dos seus voluntarios e recadar fondos- por medio do envío de SMS co texto STOP EBOLA ao 28033- cun custo de 1,2 € que vai íntegramente ao tratamento desta doenza– ou por medio da web www.stopebola.es.\nNesta campaña é importante a participación dos cidadáns, que aportan máis do 90% dos fondos que precisa Médicos sen Fronteiras para seguro traballando e que suman aportacións de máis de 2,2 millóns de euros. Entre eles están os 37.000 galegos que colaboran habitualmente con MSF, entre os cales están máis de 4.000 vigueses, que prestan a súa axuda a esta ONG que é a que máis enfermos de ébola trata en África Occidental.\nPau y Marc, titulares en el All Star Game...uno en el Este y otro en el Oeste


Apple cambia de opinión e non recupera sesións presenciais Hoxe en Apple | Eu son de Mac\nEsta mañá, o meu compañeiro Manuel publicou un artigo no que lle informaba das sesións presenciais Today at Apple tanto en Estados Unidos como en Europa. Non obstante, parece que a compañía cambiou de opinión e por agora decidiu non recuperalos o 30 de agosto.\nApple publicou un novo comunicado no que afirma que as clases presenciais Today at Apple xa non estarán dispoñibles a partir do 30 de agosto do ddebido ao aumento continuo das variantes de Delta do coronavirus, tanto nos Estados Unidos como noutros países.\nCando Apple anunciou que as sesións de hoxe a Apple estarían dispoñibles de novo a partir do 30 de agosto, comezou a aceptar reservas para estas clases presenciais nalgunhas tendas, pero despois do novo comunicado emitido unhas horas despois, a opción de reservar clases presenciais desapareceu e só se ofrecen clases virtuais.\nAdemais de retrasar Hoxe nas sesións, Apple tamén é iprobas de COVID crecentes tanto nas tendas como entre os empregados da compañía, segundo Bloomberg. Os empregados que participen no programa de probas internas de Apple recibirán agora kits de proba dúas veces por semana en lugar de unha vez por semana.\nCoa aparición de variantes máis contaxiosas como Delta, cremos que probas máis frecuentes protexerán mellor a vostede e a todos os empregados de Apple. A partir do 16 de agosto, Quest enviarache dous kits de proba por semana en vez de un.\nPor agora, Apple non se arriscou a anunciar unha nova data no que as sesións presenciais de Today at Apple están de novo dispoñibles, pero polo de agora, todo parece indicar que estas aínda tardarán uns meses en regresar.\nCamiño completo ao artigo: Eu son de Mac » mazá » Novas » Apple cambia de opinión e non recupera as sesións presenciais Hoxe en Apple