Miguel Romero e a reconstrución da esquerda | manuelcendan.com\nPoblicado o 16 Xuño 2010 por Manuel Cendán\nO 28 de novembro de 2006 tiven a ocasión de compartir mesa – nun acto conxunto entre Fuco Buxán e Acsur – con Miguel Romero. Creo que foi Silvia Chocarro, hoxe na UNESCO, quen doume a primeira pincelada sobre el. Un dirixente histórico da LCR, agora sei que con previo paso polo Felipe.\nTivemos ocasión de compartir varias horas de conversas. Acabamos falando tamén da necesidade de que todas as expresións políticas que estiveron na loita contra o franquismo e na Transición fixeran o seu propio relato da memoria histórica, porque todas elas formaban parte do patrimonio colectivo do conxunto da esquerda. Leo con atención as recentes palabras de Miguel, que hai xa un grupo de xentes que anda preparando materiais sobre o que significou a Liga. A min colleume tarde, pero lembro o impactante que eran os carteis da LCR, creo que debín coller basicamente as campañas do referendo anti-OTAN, onde eu puiden participar como apoderado da Plataforma polo Non nas mesas de votación, chegado ademais aos meus dezaoito anos, en 1986.\nAcabo de ler o artigo que publicou en Viento Sur sobre a súa conversa rota co Daniel Bensaïd, recentemente desaparecido. Neste artigo hai moitas reflexións que compartimos; resulta moi interesante a reelaboración política que fan de Gramsci, a reelaboración do Bloque Histórico, do concepto de hexemonía e de que os conflitos de clase seguen a ser o eixo vertebrador dun discurso e dunha praxis de esquerda transformadora, á marxe de que a clase obreira teña que compartir protagonismo cos diferentes movementos sociais.\nAqueles que me ledes sabedes que bebo tamén nesas fontes. É obvio que disentimos nunha cousa fundamental: a miña militancia socialista. El anda no proxecto de configurar o que denomina unha esquerda “revolucionaria”; en todo caso, ese bloque histórico necesita da confluencia do conxunto das esquerdas políticas, sindicais e sociais, así como da alterglobalización e de que os pobres e inmigrantes participen como actores políticos plenos. É obvio que este é un bloque histórico ideal. Realmente, un sector del, con capacidade de influenza e de condicionar a acción política podería ser o grupo dirixente.\nE Miguel levoume a Daniel Bensaïd e Pepe Gutiérrez. Previamente, acabara de ler a “Historia do trotskismo británico (1930 – 1946)” de Ted Grant, editado pola Fundación Federico Engels. E agora acabo de empezar a ler “Las crisis del capitalismo” de Marx en Sequitur coa introdución do propio Bensaïd e as súas notas sobre os límites do keynesianismo.\nTrotskismo é un percorrido breve – pero intenso – de Daniel Bensaïd sobre a historia desta corrente socialista tras o asasinato do seu fundador por Ramón Mercader. Das súas diferentes ramas enfrontadas, diverxencias e disputas. O interesante vén de que Bensaïd recoñece aos demais trotskismos e polo tanto, senta as bases dun hipotético recoñecemento mutuo e, polo tanto, dunha hipotética colaboración a partir do tronco común. É importante isto, xa que superados os sectarismos familiares, ábrese a posibilidade de confluencia coas outras esquerdas.\nDi Bensaïd que a miúdo hai máis fidelidade na infidelidade crítica. A súa forma de ser coherente na súa práctica teórica e militante é cuestionar o textos sagrados. Trotsky e toda a tradición marxista non están para ser repetidos mecanicamente, senón como un apoio para entender e cambiar a realidade. Xa non hai seguridade no resultado final; a posibilidade da derrota existe, pero isto o debemos asumir precisamente como un reto. Como a vida mesma, e como a morte forma parte indisoluble coa propia vida.\nNo artigo que me foi encargado desde Fuco Buxán, Ante un primeiro de maio diferente, escribía que Estamos polo tanto, nunha crise de civilización. Outra cousa é que igual que na Idade Media, ou no Antigo Imperio Romano, o Capitalismo vaia esmorecendo lentamente. Por iso, é necesario acumular novas forzas para o cambio desde a esquerda…. Iso vén a coincidir de algún xeito con Bensaïd nos séculos de transición ao socialismo.\nCreo que outras das peculiaridades, é que se o capitalismo se aínda terá percorrido, o seu eixo obviamente non estará na Europa que puxo a Obama de comisario,nin nos EUA; senón que os seus banqueiros, que son os mesmos que o de España – China – marcarán a pauta. Ditadura militar con capitalismo de Estado. Quizais, por iso a dereita económica é pro-china. Será tamén moi interesante como vaise a desenvolver nos próximos tempos a loita de clases neste país; a súa clase traballadora ten un coñecemento cercenado do marxismo, pero é evidente que toda acción transformadora necesitará do apoio das masas chinesas.\nHai tres consellos recollidos neste libro.\nQue as organizacións pequenas teñen que non dividirse, sobre todo por cuestións tácticas. Lémbrame a unha recente conversa cos amigos do xornal “El militante”, que imbuídos de leninismo defendían que era mellor un pequeno grupo homoxéneo. Dicíalles que hai que aprender a pactar as diverxencias, o contrario é negar a creación dunha masa crítica necesaria para o cambio.\nO análise prudente da realidade e dos acontecementos. Hai veces que as vangardas van tan por diante, que acaban perdendo ao movemento. Outro dos elementos a reflexionar é a actitude dos propios traballadores ante as organizacións políticas da esquerda. Estes necesitan saber que os seus militantes forman parte da súa propia clase, que viven os mesmos problemas, que teñen as mesmas necesidades e experiencias vitais. Que son a súa propia clase social.\nQue non se entenda mal, cando falo con traballadores con experiencia real, consideraban tanto á LCR como aos demais grupos esquerdistas, como xóvenes radicalizados inmaduros. A autocrítica, especialmente sobre o trotskismo da LCR que fai o propio Miguel Romero, vén a recoller esa visión, o obreirismo non deixa de ser un xeito de despotismo ilustrado desde a esquerda.\nPersoalmente, creo que as posturas maximalistas esconden normalmente posicións conservadoras, e a veces baixo unha linguaxe aparentemente moderada hai propostas radicais. Ademais, non debemos esquecer que a ortodoxia máis ostentosa prepara, a veces, as capitulacións máis espectaculares. Quizais por iso escapo das declaracións solemnes, de feito, consciente de que son un mal alumno, non se sinto parte de ningunha corrente ideolóxica particular, de aí a miña posición de socialista democrático de raíz marxista e galeguista.\nUnha das moitas cousas interesantes neste libro radica na concepción de partido. Plenamente democrático, onde poidan vivir varias culturas pero que teñan un programa de actuación mínimo. De algún xeito, racha cando menos co concepto pexorativo de leninismo. Organización disciplinada e sectaria, obediencia e estrutura militar.\nUnha organización como a que Miguel Romero e Esther Vivas están a construír poden resultar moi interesante alén do seu propio círculo na medida que sen sectarismos e imprimindo un novo dinamismo cuestionen o status quo das outras dúas formacións oficiais da esquerda (en Galicia a parte do Partido Socialista e Esquerda Unida, debemos incluír ao BNG). Tamén, necesitarán dunha enorme vontade, non hai que esquecer o papel que ten nos traballadores a forza da tradición. Será moi interesante ver o percorrido de Esquerda Anticapitalista. Creo que aínda non teñen definido a súa postura sobre que facer con IU, eles tamén formaron parte da coalición. O máis salientable está sen dúbida nos seus irmáns maiores: Bloque de Esquerdas (Portugal), Sinistra Crítica (Italia) e o Novo Partido Anticapitalista (Francia).\nInterésame tamén unha reflexión sobre a situación actual do sindicalismo, entre outras cousas porque Miguel parte da derrota que supuxo a reconversión industrial. Na conversa mantida sobre a transmisión dos valores dos traballadores coas antropólogas Narotzky e Sabaté, dicíalles que Ferrol fora derrotada dúas veces, a primeira na Transición e despois coa reconversión. Iso explica en boa parte a situación dos sindicatos, pero tamén do conxunta da esquerda.\nEsquecemos que as primeiras eleccións as gañou o franquismo, a UCD. Que por moi evolucionados que estiveran, eran o sector intelixente da ditadura. Chócame a reflexión de Miguel Romero sobre a revolución portuguesa e a súa influenza en España e na Transición. Partamos da hipótese dunha renuncia do PSOE e sobre todo do PCE (a obsesión con este último por parte da LCR, realmente non converte a esta nunha forza subalterna?) a usar todas as potencialidades políticas para o cambio de réxime. Se existía condicións obxectivas para ir máis alá desta democracia imperfecta ou burguesa, como é que a LCR non aproveitou a conxuntura; á marxe do fracaso puntual, tiñan que ter logrado unha relevancia similar á LCR francesa, onde en Maio do 68, o PCF fai de freo ás demandas sociais e o trotskismo francés convértese na referencia fundamental do movemento, e de aí vén as súa raíces entre a poboación gala actual.\nUn dos temas colaterais está na Memoria Histórica. Se alguén sacou froitos dela, foi precisamente o Partido Socialista. Reconstrúese este nos últimos anos do franquismo, é á marxe do apoio da Internacional Socialista ou de outros, o que lle dá pulo é precisamente formar parte da Memoria viva e da tradición obreira española. O ser un partido centenario, sumado ao efecto que tivo sobre a poboación a represión sistemática da ditadura, fixo que de xeración en xeración se transmitira a fidelidade á organización tradicional como un feito de rebeldía cívica.\nHai unha pregunta que tanto Pepe Gutiérrez como Miguel Romero fanse, por que perdeuse a Guerra Civil española? Por non ter transformado esta nunha guerra revolucionaria, máis do que foi? Pola suposta influenza da URSS? Polo estalinismo do PCE?\nPrimeiro, o feito determinante foi o apoio das potencias occidentais ao fascismo español. Temían máis á república democrática, e en todo caso, sempre xogaron a usar ao fascismo europeo como forza de choque contra os traballadores.\nNesa época o prestixio da Revolución Rusa tiña influenza no conxunto das forzas de esquerda. Non esquezamos que Largo Caballero era aculmado o Lenin español. Hai tamén que salientar que prodúcese procesos de fusión revolucionaria, onde se invita ao propio POUM -que rechaza- que dará lugar a segunda organización xuvenil máis importante da Historia, a JSU. E tanto Largo Caballero, como Indalecio Prieto, ao longo da Guerra Civil, non só apoian a fusión dos xóvenes socialistas cos xóvenes comunistas, senón que levan a avogar pola fusión PSOE – PCE.\nO problema de reducir ao PCE á etiqueta de “estalinista” é que ten efectos colaterais. Se esa é a resposta, dende o PSOE nada teñen que analizar.\nPero por que o PCE logrou semellante prestixio? Por que non aproveitou o baleiro de poder coa renuncia de Largo Caballero nun golpe de estado, que probablemente apoiaría unha boa parte da poboación, cansa dos titubeos das forzas republicanas? Por que a maioría das JSU pasaron ás filas do PCE, sendo ademais estes a base da loita antifranquista non anos máis escuros da ditadura? A Guerra Civil, a pesar das dificultades obvias, supuxo a incorporación dunha nova xeración ás súas filas, até chegar á democracia. Hai que lembrar que o PSOE deixa de funcionar unha vez que Prieto manda disolver – nos anos coarenta – as guerrillas socialistas.\nSe por algo se caracterizaba o PCE era pola súa independencia. Incluso con Dolores Ibarruri en Moscova, a súa dirección dirixía aos seus militantes en España dende París. O PC de Galicia foi fundado en 1967 na capital francesa.\nQuizais, o erro está en non decatarse que a propia Segunda República era de seu, a propia Revolución Española. Outra revolución contra O Capital.\nComo un partido estalinista pode acabar sendo catalogado como O Partido? O PCE sempre foi un partido con correntes internas. Na crise que leva a finais dos oitenta á súa ruptura, este estaba dividido entre os socialdemócratas encabezados por Nicolás Sartorius, o sector eurocomunista con Santiago Carrillo e os prosoviéticos (ou marxistas-leninistas) con Ignacio Gallego (que fora un antigo dirixente das xuventudes socialistas). O pacto entre socialdemócratas e prosoviéticos acabará expulsando a Carrillo, vinte membros do seu Comité Central e organizacións enteiras. Deste pacto nacerá aquelo que se chamaba a converxencia, e que acabou dando un novo proxecto esencialmente socialdemócrata, trufado con elementos radicais-democráticos e ácratas: Izquierda Unida. Nicolás Sartorius é o seu pai ideolóxico.\nSinceramente deséxolles aos compañeiros de Esquerda Unida éxito no seu proceso de refundación. Aínda que só foxe porque hai un amplo abano á esquerda do partido socialista, necesarios polo tanto, para o cambio social.\nUnha das eivas da nosa esquerda vén dada da debilidade histórica do marxismo español. Historicamente, vai ser a dirección do PSOE aos cinco anos da súa fundación, primeiro no xornal “El Socialista” e despois como folleto para os seus afiliados quen publicará o Manifesto Comunista de Marx e Engels, definíndose como marxistas todos os seus líderes até a consolidación de Felipe González como secretario xeral.\nSon consciente que no crecemento, na competencia, nas refundacións das diversas esquerdas situadas á esquerda do partido socialista, será esta tamén un vía para o crecemento e cristalización dunha esquerda socialista anti ou postcapitalista dentro do meu propio partido. De aí a miña intromisión -supoño que innecesaria, tosca e impertinente – nun debate que moitos deben considerar alleo a un militante socialista.\nEsta entrada foi publicada en .es,Il Mondo mondiale e etiquetada anticapitalismo,Gramsci,socialismo por Manuel Cendán. Ligazón permanente.


Área de Pacientes | AGARyD\nA pesar de vivir na sociedade da información, moitos pacientes teñen dúbidas antes de enfrontarse a un procedemento cirúrxico ou diagnóstico con anestesia e incluso xorden preguntas despois de ter a entrevista co anestesiólogo.\nO obxectivo desta páxina é dar información sobre as dúbidas máis habituais. Trátase de información xeral que pode non adecuarse ao seu caso, porque é necesario contextualizar o seu estado de saúde e o tipo de cirurxía para individualizar os riscos e a técnica anestésica. Estés aspectos sempre deben ser consultados co anestesiólogo que o atenda.\n1. ¿Que é e para que serve a anestesia?\nA anestesia é un acto médico realizado por un médico/a anestesiólogo/a, encargado/a de vixialo coa axuda de monitores que medirán as súas constantes durante todo o proceso anestésico e de indicar o tipo de técnica anestésica máis adecuada conforme o seu estado de saúde, o uso de tratamentos concomitantes e o tipo de intervención a realizarlle, co obxectivo de ofrecerlle unha asistencia de calidade e máxima seguridade.\nA anestesia é un acto imprescindible para lograr unhas condicións seguras que permitan realizar a maioría das intervencións cirúrxicas e determinadas probas diagnósticas ou terapéuticas, ben sexan con ingreso ou de forma ambulatoria.\n2.- ¿Como se realiza?\nPara anestesialo é preciso pinchar unha vea para a administración de fármacos e fluídos, xeralmente na man ou no brazo. Como alternativa a este acceso ou como necesidade ante unha intervención longa e complexa, poida que necesite monitorización invasiva (catéteres en veas e arterias en pescozo, tórax ou ingua), o cal entraña riscos engadidos ao poder lesionar estas estruturas próximas (lesións pulmonares, hematomas, lesións nerviosas e outras menos frecuentes).\n3. Tipos de anestesia\nPódese usar unha técnica soa ou unha combinación de varias. As principais técnicas son:\n➢ Anestesia xeral\nA través de vía intravenosa e/ou inhalatoria administraránselle fármacos que o levarán a un estado reversible de perda de conciencia, analxesia e relaxación muscular; pódese deprimir a respiración e ser necesario colocar un dispositivo por boca ou nariz a través do cal manterase a ventilación pulmonar o tempo necesario conectado a unha máquina de anestesia.\n➢ Sedación farmacolóxica\nCoa administración de fármacos anestésicos e/ou analxésicos realizarase o procedemento de xeito confortable para vostede. Necesítase a mesma preparación, vixiancia e precaución que coa anestesia xeral. Non sempre é posible predicir o punto de transición entre a sedación consciente, inconsciente e anestesia xeral.\n➢ Anestesia locorrexional\nConsiste na administración de anestésicos locais en diferentes zonas para eliminar a dor da rexión onde vai ser intervido (anestesia) ou para proporcionar analxesia. Segundo o lugar onde se administren os fármacos, falamos de técnicas centrais sobre a columna (intradural e epidural), sobre as extremidades (bloqueos de membro superior ou inferior) ou sobre a parede abdominal ou torácica (bloqueos fasciales). Todas estas pódense realizar con catéter (principalmente para analxesia postoperatoria) ou cunha dose única de anestésico. Así mesmo poden empregarse como único método anestésico ou en complemento á sedación/ anestesia xeral.\nNingunha anestesia rexional é exacta e non se pode garantir que consiga o efecto desexado, sempre existe a posibilidade de ter que reconverter o procedemento a unha anestesia xeral cos riscos que isto conleva.\n4. ¿Qué riscos ten a anestesia?\nActualmente a anestesia é moi segura. Con todo, calquera acto médico pode xerar complicacións derivadas do uso de equipos médicos (queimaduras eléctricas, radiacións), da necesidade de administrar fármacos e líquidos (reacción alérxica aínda sen antecedentes alérxicos coñecidos, reaccións secundarias con posible repercusión orgánica) e a administración de sangue ou derivados (que cumpren todas as normas de calidade e seguridade esixidas pola normativa vixente, pero non están exentas do risco de producir reaccións transfusionais leves ou graves e transmisión de enfermidades.\nNo consentimento informado que vostede le e firma, están descritos os riscos xerais de cada técnica anestésica, aínda que deben ser individualizados e avaliados polo anestesiólogo en función do seu estado de saúde e procedemento cirúrxico.\nOs riscos máis frecuentes coa anestesia loco-rexional son: a) reaccións alérxicas aos anestésicos locais e toxicidade, b) Lesión dalgunha estrutura adxacente como consecuencia de punción inadvertida, c) Nos bloqueos centrais (pinchazos na columna) pódense producir alteracións da frecuencia e da presión arterial, dor de costas, hematoma da zona de punción, imposibilidade de realizar a técnica, puncións repetidas por dificultades técnicas, cefalea, dificultade para a micción, náuseas e/ou vómitos.\nOs riscos máis frecuentes tras unha anestesia xeral son: a) rotura ou mobilización de pezas dentais b) tremores, pesadelos, ou recordo intraoperatorio, c) lesións oculares, nerviosas ou da pel pola posición cirúrxica. d) náuseas e/ou vómitos postoperatorios, alteracións da frecuencia cardíaca e da presión arterial, e) puncións venosas repetidas, extravasación de soro e flebite, f) pneumonía por aspiración, que é máis frecuente se non se cumpre o xexún recomendado.\n5. ¿ Que é a consulta de anestesia?\nNa consulta de anestesia avaliase o estado de saúde a través da historia clínica (alerxias, enfermidades que padece, tratamentos que está tomando, etc), a exploración física, as probas complementarias realizadas e a avaliación da vía aérea. A finalidade da mesma é solicitar información do estado psíquico-físico do paciente, valorar o risco anestésico-cirúrxico, obter o consentimiento informado e informar dos coidados perioperatorios que precisa.\n6. ¿Qué é o consentimento informado?\nA Lei 41/2002, do 14 de novembro, reguladora da autonomía do paciente e dos dereitos e obrigacións en materia de información e documentación clínica, regula o consentimiento informado.\nA información que recibe o paciente debe estar reflectida fielmente no documento de consentimiento informado. Debe mostrar: a) a identidade do paciente, se ten capacidade legal para manifestarse ou, no seu defecto, o seu representante legal, b) amosar as diferentes técnicas anestésicas e os seus riscos.\nO anestesiólogo, tras informar adecuadamente ao paciente da técnica anestésica máis adecuada para o seu procedemento, dos riscos da mesma e tras aclarar as dúbidas que solicite e escoitar as súas preferencias, será quen obterá o consentimiento. Dito documento será asignado polo paciente e o anestesiólogo. Este documento non exime ao anestesista das súas responsabilidades.\n7. ¿Podo comer, beber e tomar os medicamentos?\nNon se pode comer alimentos sólidos, nin tomar bebidas con polpa nas 8 horas previas a cirurxía. Polo que se refire os liquidos claros (auga, té, infusións, etc) pode tomar un grolo ata 2 horas antes da cirurxia. Referente os medicamentos, as normas son diferentes en función do tipo, polo tanto pregunte na consulta do anestesiólogo e siga as recomendacións que alí se lle dean.\nSe non cumpre con esta recomendación, non se poderá realizar a cirurxía.\n8. ¿Que información debo saber para o día da cirurxía?\nOs procedementos cirúrxicos realízanse en quirófanos ou en salas especiais. Para garantir a súa seguridade e obter os mellores resultados, son necesarios equipos compostos por moitos profesionais (enfermeiras, auxiliares, médicos, técnicos e persoal de apoio (celadores, limpadoras, etc) e nos hospitais universitarios tamén hai estudantes de enfermaría e medicina.\nOs quirófanos son espazos onde se coida a limpeza ao máximo para reducir o risco de infeccións. Cando todo está preparado (material, medicamentos, equipos, etc) o paciente entra en quirófano. Faránselle preguntas que xa se fixeron previamente (lista de verificación de cirurxía segura) para evitar erros. Posteriormente procédese á monitorización (colocación de múltiples cables) que serven para controlar todas as contantes vitais durante a cirurxía. O seguinte paso é a anestesia para poder realizar a cirurxía, estando sempre, independientemente da duración da operación, vixiado por profesionais sanitarios. Finalizada a cirurxía, o anestesiólogo na maioría dos casos desperta o paciente (excepto cirurxías moi complexas, cando hai complicacións, cirurxía moi prolongadas, etc nas que se traslada o paciente intubado).\nA maioría dos pacientes van a unha área de Recuperación Postanestésica e as cirurxías complexas van á Unidade de Reanimación. Un equipo de enfermeiras e anestesiólogos serán os encargados da súa atención ata que cumpra condicións para pasar a unha planta de hospitalización ou, no caso da cirurxía ambulatoria, regresar ao domicilio.


Zara Inditex Lefties CIG\nA CIG-Servizos vén de anunciar o inicio dunha campaña contra Zara, na provincia da Coruña, pola decisión da empresa de instalar máquinas de autocobro nas tendas substituíndo así ás traballadoras. A campaña comezará cun reparto informativo nos comercios de Zara e Lefties de Marineda City, onde este sistema xa comezou a funcionar, para concienciar á clientela das graves consecuencias que iso ten para o emprego. “Sabemos que este é o principio e que INDITEX intentará implantar este sistema paulatinamente no resto das súas cadeas”, advirten Esther Paz Lestón e Miriam Rego, do comité de empresa.\nSegundo explica Carminha Naveiro, tamén membro do comité e membro da executiva de CIG- Servizos, nas tendas de ZARA e LEFTIES do Centro Comercial Marineda, a dirección da empresa INDITEX decidiu instalar 14 caixas de autocobro nas que “as clientas fan as funcións das traballadoras, autocobrando e autoemboslando a súa propia compra, aforrándolle así a INDITEX a contratación de caixeiras”.\nLembra que desde a CIG se lle solicitou á Dirección de ZARA en distintas ocasións a retirada destas caixas porque “todas vemos como a avaricia das grandes empresas como INDITEX, en vez de reverter os millóns de beneficios na creación de postos de traballo nas propias tendas os destrúen para seguir gañando miles de millóns”.


Abandono do concello de Rábade :: CD Rábade\nInicio > Abandono do concello de Rábade\nAbandono do concello de Rábade\nO actual alcalde, Francisco Fernández Montes, é un político que merece todos os meus respetos; primeiro por ser o alcalde electo dun concello como Rábade, segundo, porque é independente, á marxe do PP ou PSOE e se me apuran incluso bo BNG. Claro que sempre hai a "excepción a regla" e neste caso, o alcalde, non é quen de entender que a práctica deportiva e o exercicio físico non son actividades exclusivas da idade escolar ou de asociacións ou grupos profesionais. Todo o contrario, xa no 1946 a OMS (Organización Mundial da Saúde) referíase ao termo saúde, advertindo que non pode entenderse só como a ausencia de enfermidade, senón como un estado completo de benestar físico, mental e social.\nBen, nós somos un equipo de veteranos, que "acollemos" a xogadores de futbol de máis de 30 anos) que deixan a actividade puramemte competitiva para seguir cunha practica e unhas actividades que curiosamente son demandadas continuamente polas autoridades deportivas e sanitarias dos países occidentais. Que isto non sexa detectado e valorado no concello de Rábade é un problema de base, importante. Que se retire a pírrica asignación para o mantemente do Catro Ventos, agrava o anterior máis aínda, pero, que se permita a entrada indiscriminada ao campo de persoas que "machacan" literalmente o campo, é a evidencia de que ademáis de non entender, despreza o deporte, a educación física e as prácticas saudables da poboación "senior" que se desenvolve no concello do que é rexidor municipal. Isto non é de recibo. De non ser polos 20 anos que o CD Rábade de Veteranos o leva "aguantando" hoxe sería unha selva urbana ou uns bloques de edificios. O que o noso compañeiro Piris leva traballado alí, nunca será recoñecido, e menos recompensado por ningún político de despacho. Para mostra... un botón.\nSobre este tema pódese e débese rectificar. Estamos en crise, pero iso non pode ser o pretexto para ignorar a realidade. Se o concello tiña unha partida de 1.000 € para manter un campo de herba natural, vese a leguas que xa era máis ca insuficiente, ridícula, pero é que, se a supresión presupuestaria se lle engade a total permisividade para cos rapaces e non tan rapaces, que "por libre" desfán o que a outros nos costa moito facer, a cousa non ten nome.\nSr. Alcalde: está nas súas mans resolver, facilmente, un problema que ten solución, unha solución que parte de ter un chisquiño de sentido común.


O son da Banda de gaitas Os Trintas e o xogo da billarda, na Mostra da Patrimonio Inmaterial de TrivesO Sil, periódico en galego de información xeral.\nO son da Banda de gaitas Os Trintas e o xogo da billarda, na Mostra da Patrimonio Inmaterial de Trives\nen Cultura, Cultura, Música, Última hora 12 de Agosto de 2017\nAdemais de poder percorrer un completo e moi diverso mercado de artesanía, as persoas que se achegaban na mañá do 12 de agosto ata o casco antigo trivés podían escoitar e bailar ao ritmo da Banda de gaitas Os Trintas. A formación musical percorría a partires da 13:30h. esta feira cun animado pasarrúas. Ambas iniciativas forman parte do programa da IX Mostra do Patrimonio Inmaterial que organiza a Asociación Cultural A Caniceira de Trives.\nDurante a mañá non faltaban tampouco propostas lúdicas como era o caso da terceira edición do campionato de billarda, organizado por José Luis e que se celebraba na Finca da Barreira. Os campións desta campetición son:\n1. Pablo Alonso\nEntre os 3 primeiros quedaba como campión absoluto Pablo Alonso.\nFotos: A.C. A Caniceira\nA Caniceira artesanía banda billarda campionato gaitas ganadores inmaterial mercado mostra Os Trintas pasarrúas patrimonio programa Trives\t2017-08-12\nefecto lanzamento térmico deus ditame ludeiro gases cid sub-16 renovable enfoque escavacións UD Somozas n540 Semana Escolar Xosé Carballido Presas mv emendas escénicas mónica brecha arqueolóxicas esparcemento asociación veciñal deterioro cañete yebra Pastrulla Felina enerxéticos parrido oración raciscmo guadalquivir discriminación teatrais


Cambios n’a Nosa Terra (LXIV)\nWillam Butler Yeats, premio Nobel irlandés\nXosé María Dobarro | domingo, 24 de septiembre de 2017, 02:11\nFinalizaba a entrega anterior dando conta da “dimisión” de Antón Villar Ponte como director d’A Nosa Terra e da asunción das responsabilidades da publicación por un Consello de Redacción presidido polo Conselleiro primeiro da Irmandade coruñesa, nese momento Francisco M. Balboa.\nMais, nas últimas semanas da aparición do boletín baixo a dirección de Villar Ponte, ademais do que xa quedou reseñado, tiveron lugar algúns acontecementos que entendo deben ser obxecto de mención.\nNa primeira plana do número aparecido o 31 de outubro ocupábaa unha gran foto de Luís Porteiro, do que se cumpría o terceiro cabodano. A páxina seguinte acollía catro textos sobre a persoalidade do falecido líder da autoría, curiosamente, de catro persoas que, se ben é obvio que tiveran fonda relación con el, nesa altura estaban claramente aliñadas no grupo dos “apostólicos”: Antón Losada Diéguez, Vázquez Enríquez, Banet Fontenla e Antón Villar Ponte. Este último é o autor do texto “O malogrado”, onde di cousas como estas:\n“A maior sorte da miña vida foi ter coñecido a Porteiro cando andaba a facel-os estudos para opositar a cátedras. A miña maior ledicia velo atraguido ao movimento das ‘Irmandades’ pol-o meu libriño ‘Nacionalismo Gallego’. A miña door mais fonda e mais aceda o saber da sua morte.\nEu no epistolario íntimo do inesquecente e exemprar irmao, que gardo como unha reliquia, atopo o consolo de tristes defeccións e a espora do meu espírito para a santa loita pol-a libertade da Terra, â que lle teño ofrendado as millores enerxías da miña mocedade”.\nNon deixa de resultar curioso. Porteiro, como sabemos, ao carón de Peña Novo, fora un dos abandeirados da modificación dos estatutos das Irmandades, isto é, da transformación do que nacera como unha simple agrupación cultural, nitidamente galeguista, iso si, nunha organización política partidaria da participación electoral en todas as frontes. Xa que logo, é de supor, que, se se tivese mantido fiel aos seus principios, estaría ao lado dos irmandiños de “temperamento político”. Chama a atención, pois, que ningún destes “políticos” se lembrase de Porteiro nas páxinas do voceiro. Que acontecera? Cousas da dirección?\nReparemos, non obstante, en que o número de 30 de novembro se abre cun artigo de Antón Villar Ponte, “A escravitude económica da nosa terra / Galicia peor tratada que unha colonia de negros”, que, en español, vira a luz unha semana antes nas páxinas de El Correo Gallego. A reprodución en galego do artigo finaliza coa seguinte nota:\n“Respeito a estes asuntos recomendámol-a leutura do admirábel libro de Lois Pena Novo, ‘La Mancomunidad gallega’. E un libro oportuno, patriótico, que honra ao seu autor e aos ilustres patrianos propietarios do Balneario de Mondariz”.\nO estudo de Peña Novo, como é sabido, fora premiado no “Primer Concurso de la revista Mondariz sobre temas interesantes para Galicia”, fallado en agosto, que estaba dotado con mil pesetas e douscentos exemplares impresos.\nOutro dos temas aos que A Nosa Terra lle foi dando publicidade foi o da celebración dun “Congreso da Raza celta”, que é como se titula un breve solto aparecido no número de 31 de outubro. A reunión ía ter lugar en París a mediados de xaneiro e a ela estaban convidados os nacionalistas galegos: “Galiza ten un posto reservado en acto de tanta trascendenza”.\nA Nosa Terra seguiu dando información puntual do congreso cando Villar Ponte xa non a dirixía. Así, o propio número no que se comunicaba a súa “renuncia”, 15 de xaneiro, recollía ampla información sobre o mesmo. No artigo “Congreso mundial da Raza Irlandesa” dábase conta de que a inauguración sería o 21 de xaneiro, de que as xuntanzas durarían oito días e de que tomarían parte nelas delegados de 16 países.\nDise tamén que se discutirían proxectos encamiñados a conseguir o desenvolvemento irlandés e a buscar medios para recompoñer as desfeitas da guerra, sen esquecer o asunto do rexurdimento da “Lingua irlandesa”. Habería, pois, representación de teatro irlandés en idioma gaélico -tamén en francés, naturalmente-, así como un conerto de música irlandesa e concursos de bailes nacionais.\nTiñan prevista a súa asistencia moitos descendentes dos irlandeses desterrados no século XVII que desenvolveran importantes actividades en España, Francia, Estados Unidos... Tamén acudirían irlandeses procedentes de países sudamericanos. Concluía a información do voceiro nacionalista resaltando a magnitude do congreso:\n“Este ‘AONAC nan GAEDAL’ (‘Congreso dos gaélicos’) será a mais grande reunión da raza irlandesa dende a histórica Asamblea que tivo lugar nos tempos do Rei Brian (ano 1014 de J C.)”.\nAdemais destes aspectos informativos, o artigo ía acompañado dun chamamento para que Galicia non estivera ausente do mesmo. Di así:\n“O día 21 d’este mes de Xaneiro vaise celebrar en París un Congreso mundial da Raza Irlandesa, do que xa temos falado. A él teñen de asistir representantes detodol-os pobos do mundo. Trataránse asuntos de gran trascendencia para a Raza Celta da que nós, os galegos, somos parte integrante.\nSería de lamentar que a Nosa Patria non poidera ter unha reepreentación no dito Congreso. Coidamos, emporiso, que é un deber que n’ese día todal-as Irmandades e irmans nosos particularmente envíen uns telegramas de adhesión e saudo”.\nDaban os datos de a onde e a quen dirixilos.\nNo número seguinte, de 1 de febreiro, baixo o epígrafe “O Congreso da Raza Irlandesa”, aparece reproducido o texto da mensaxe enviada “Ao Sr. Presidente do Congreso da Raza Irlandesa, en París”, asinado “Na Cruña 20 Janeiro 1922. Está redactado en galego -é de supor que o enviaran tamén en francés- e comeza:\n“Cidadáns da libre Irlanda, irmáns da raza nosa!: n-istes momentos en que vos achades en xuntanza de trascendente patriotismo para fixar as bases nas que afincaráse o grorioso porvir da vosa terra e da vosa raza, nós os nacionalistas galegos, fillos tamén da raza celta, representando as arelas de libertade que xermolan puxantes e briosas na alma do noso pobo, temos o honore e a ledicia de vos dirixir un saudo que é ateigado de agarimo, saudo que e confesión de amore fraterno, embora pol-os vosos trunfos, ademiración pol-os vosos heroicos sacrificios, e queremos que sexa tamén alento para as futuras loitas pol-o afincamento da República Irlandesa”.\nMáis adiante percíbense claramente as ideas de Vicente Risco, como é sabido, membro do Consello directivo das Irmandades:\n“Xa chegaron os tempos para a redención da raza celta, a quen gárdalle a Historia días de insuperable grandeza. A vella civilización mediterránea estase esmorecendo para deixar paso â nova civilización atlántica; e Deus fixo que os pobos celtas aniñasen n-as Veiras do mar da libertade para seren os forxadres das Táboas da nova Ley que ten de rexir d-agora en diante ao mundo.\nNós os galegos no hino tradicional da nosa Patria temos un canto que nos di eisí:’Galicia, erguete e andaa, coma en Irlanda’. Este hino, que xa no século pasado escribiu un dos nosos apótolos, é para nós un dogma e un mandato. Por iso, n-estas horas supremas, estamos con alma e corazón ao lado voso para recoller os vosos acordos.\nTende, irmáns irlandeses, a seguranza da nosa solidaridade máis cordial convosco e da nosa adhesión mais fonda ó Congreso que estades celebrando”.\nO tratamento do tema aínda tería outra entrega no número de 15 de febreiro, no artigo “O Congreso da Raza Irlandesa”, onde, ademais de referir personalidades que asistiran (O’Donnell -fillo do xeneral español-, DeValera, O’Briens, Yeats...), deixa constancia de que “A maioría dos discursos versaron sobre a necesidade do cultivo do idioma gaélico e as manifestacións feitas en tal senso poden condensarse na expresión de Lord Ashbourou: ‘O uso do inglés é un síntoma da nosa morte nacional’”.\nMentres tanto cumpríranse os cinco primeiros anos de aparición d’A Nosa Terra, como recolle a primeira plana do número de 15 de nadal.


BOLETÍN INFORMATIVO QUINCENA 12\n¡Xa temos data para o próximo Mercado do Troco! Será o martes, 17 de xuño de 16:30 a 19:30 h na Oficina Municipal de Coruxo! Xa estamos traballando na organización para que non se nos pase detalle algún ¡Gustaríanos que participásedes todos/as os usuari@s do…\nBOLETÍN INFORMATIVO QUINCENA 11\n21 May, by Banco do Tempo in Boletín\nXa estamos aquí unha quincena máis para compartir con tod@s vós as noticias relativas ao Banco do Tempo Municipal de Vigo. Participa e dinamiza esta iniciativa e aproveita para fomentar a túa capacidade de cooperación e traballo en equipo mentres axudas a outras persoas. É…\nBOLETÍN INFORMATIVO QUINCENA 10\n08 May, by Banco do Tempo in Boletín\nXa estamos aquí unha quincena máis para compartir con tod@s vós as noticias relativas ao Banco do Tempo Municipal de Vigo. Recorda que algo está cambiando no concello de Vigo e que unha habilidade compartida convértese nun crédito de tempo para a persoa que realiza…\nBOLETÍN DO 28 DE ABRIL AO 11 DE MAIO\n24 Apr, by Banco do Tempo in Boletín\nXa estamos aquí para compartir con tod@s vós as actividades de dinamización levadas a cabo no Banco do Tempo Municipal de Vigo. Non debemos esquecer que a verdadeira filosofía do Banco do Tempo son os intercambios de usuari@ a usuari@, aínda que ofrécese a posibilidade…\nBOLETÍN DO 14 DE ABRIL AO 27 DE ABRIL\n08 Apr, by Banco do Tempo in Boletín\nXa está disponible a edición dixital do boletín quincenal para dar a coñecer e informar sobre as novas que se están a levar a cabo no Banco do Tempo Municipal de Vigo. Dalle click a “Me Gusta” no seguinte enlace Facebook do Banco do Tempo…\nBOLETÍN DO 31 DE MARZO AO 13 DE ABRIL\n26 Mar, by Banco do Tempo in Boletín\nQueridos usuari@s, queremos comezar o mes de abril informándovos das novas que se están a levar a cabo no Banco do Tempo. Gustaríanos agradecer a grande acollida que tivo a X Xornada do Troco na Oficina Municipal de Saiáns. Grazas á vosa involucración, seguemos levando…\nBoletín quincenal #06 – DO 17 A 30 DE MARZO\n12 Mar, by Banco do Tempo in Boletín\nQueridos usuari@s, queremos comezar a primavera celebrando o Mercado do Troco que se levará a cabo o próximo venres, 21 de marzo de 17:00 a 20:00 h na Oficina Municipal de Saiáns. ¡Xa estamos a traballar na organización e adiantámosvos que haberá sorpresas e novidades!…\nBoletín quincenal #05 – DO 3 A 16 DE MARZO\n28 Feb, by Banco do Tempo in Boletín\nQueridos usuari@s, agrádanos mantervos informad@s acerca de todas as novas relativas o Banco do Tempo Municipal de Vigo. Xa estamos a traballar na organización do Mercado do troco que se levará a cabo o próximo venres, 21 de marzo de 17:00 a 20:00 h na…\nBOLETÍN QUINCENAL 04\n19 Feb, by Banco do Tempo in Boletín\nQueridos usuari@s, continuamos difundindo este boletín informativo quincenal para faceros partícipes e coñecedores das últimas noticias sobre o Banco do Tempo Municipal de Vigo. Informámosvos de que a próxima semana se levarán a cabo as reunións mensuais e que os usuari@s que asistan obterán unha…


Distinción anual Selo CCB\nLembrámosvos que o Consello de Cooperación Bibliotecaria (CCB), órgano colexiado de composición interadministrativa que canaliza a cooperación bibliotecaria entre as administracións públicas, convoca unha nova edición da súa distinción anual Selo CCB, coa que se pretende resaltar os proxectos de bibliotecas máis destacados durante o ano, que teñan relación cos obxectivos do II Plan Estratéxico do Consello.\nLembrade tamén que o prazo para remitir as candidaturas mediante o formulario habilitado, remata ás 24 horas do día 30 deste mes de xuño de 2018.\nEste premio distinguirá aqueles proxectos innovadores de bibliotecas das diferentes tipoloxías dependentes de institucións e organizacións públicas, xa executados e desenvolvidos en España que poidan servir como modelo de boas prácticas.\nAs distincións que obterán os proxectos gañadores consistirán nun Diploma asinado polo Consello de Cooperación Bibliotecaria (CCB), no que constará o título do proxecto e o nome da biblioteca e/ou institución que o realizou, e nun selo do CCB que acredita o recoñecemento (dixital) e que se poderá colocar nun lugar visible da súa biblioteca, blog, páxina web, sinatura de correo electrónico ou outros recursos dixitais.\nOs proxectos que non resultaron gañadores na convocatoria do pasado ano 2017 poderanse presentar novamente.\nPodedes acceder a toda a información, bases da convocatoria e formulario na páxina web do Consello de Cooperación Bibliotecaria.\nFormulario Selo CCB\nPáxina web do Consello de Cooperación Bibliotecaria


CC.OO. y UGT en Galicia exigen que se derogue la reforma laboral y piden a los partidos que "no mareen la perdiz" y pacten una reforma fiscal | Galicia Digital\nO secretario xeral de UGT-Galicia, José Antonio Gómez, presentou en Santiago nun encontro cos medios de comunicación os actos convocados en Galicia por UGT, xunto con CCOO, para a celebración do Primeiro de Maio que nesta data desenvolverase baixo o lema “Contra a pobreza salarial e social. Traballo e dereitos”. Son nove as manifestacións convocadas que transcorrerán polas principais cidades e vilas galegas, A Coruña (Praza da Palloza, 12.00 horas), Ferrol (Praza Inferniño, 12.00 horas), Santiago (Alameda, 12.00 horas), Lugo (Casa sindical, 11.30 horas), Viveiro (Edificio sindicatos, 12.30 horas), Ourense (Pavillón dos Remedios, 11.30 horas), Arousa (Praza de Ravella, 12.00 horas), Pontevedra (Praza da Ferrería, 11.30 horas) e Vigo (Cruce Vía Norte/Escultor Gregorio Fernández, 11.30 horas).\nJosé Antonio Gómez fixo un chamamento á cidadanía galega á participación nestes actos para alzala voz co fin de esixir un cambio radical das políticas destes últimos anos que só trouxeron desazón e pobreza para as familias. Porque as familias seguen a sufrir as consecuencias da crise e dos recortes impostos polos gobernos, os traballadores ven como día a día merman os seus dereitos e xa son moitos os que están sumidos nun círculo vicioso de temporalidade e precariedade e que a duras penas conseguen vivir con dignidade.\nNun contexto no que algúns aseguran que se está a producir unha tímida melloría, as familias seguen sen percibila. Ademais, xa son moitos os que auguran unha nova ameaza a nivel mundial de inestabilidade económica e, sobre todo, enorme incerteza. Acompañado isto das dúbidas que xurdiron nas últimas semanas sobre a situación real do sistema financeiro, especialmente, dalgunhas entidades sistémicas de Alemaña ou Francia. Pasou case unha década dende que no verán do ano 2007 comezaran a manifestarse os problemas no sector financeiro mundial e seguimos cos mesmos problemas de fondo. Así, a economía da eurozona saíu da recesión pero continúa enferma, cun crecemento raquítico, cunha inflación case en negativo e cunha taxa de desemprego nos niveis máis altos da súa historia.\nA crise do proxecto europeo é cada vez máis fonda. A aplicación das medidas de austeridade e recortes sociais contra a maioría da clase traballadora están a ter efectos devastadores para o emprego e aumentaron a pobreza e a desigualdade. Galicia non é allea a esta realidade. De feito, o panorama require de medidas xa, insistiu o secretario xeral de UGT-Galicia.\nNos últimos catro anos en Galicia destruíronse 72.000 empregos; a temporalidade segue medrando (unha de cada catro persoas asalariadas), así como, a parcialidade involuntaria (64 por cento), que afecta sobre todo ás mulleres; os máis mozos sofren taxas de desemprego que superan o 40 por cento; nos últimos catro anos o mercado laboral galego rexistrou 65.000 persoas activas menos e 16.200 inactivas máis.\nPor outra banda, aqueles que si están traballando son vítimas constantes tanto da temporalidade como da precariedade. No período 2011/2015 a contratación temporal seguiu unha tendencia en ascenso difícil de frear, medrando nun 31,6 por cento esta modalidade de contratación. No 2015, o 92 por cento dos contratos rexistrados son temporais. Resulta, case que indecente, afirmar que, por exemplo, no mes de marzo o 34,2 por cento dos contratos asinados foron para un máximo de sete días. Que plantexamento de vida pode facer unha persoa cun contrato de sete ou menos días?\nPero a crise non foi igual para todos. O peso da remuneración dos asalariados no total da renda en Galicia cada día é máis baixo, do 44,6 por cento. Se a perda das rendas salariais dende o 2011 foi de máis de sete puntos, no caso das rendas empresariais e mixtas a baixada é inapreciable, do 0,2 por cento. 1.865 millóns de euros fronte a tan só 46.\nPara UGT-Galicia hai un dato que resulta, cando menos, moi preocupante, un 31 por cento dos asalariados cobra igual ou menos do SMI (300.000 traballadores). Reiterou que os fogares son os que sofren directamente as consecuencias desta nefasta reforma. Xa hai en Galicia 75.100 fogares con todos os seus activos no paro, cifra que foi en progresivo aumento nestes últimos anos. E 32.800 fogares non teñen perceptores de ingresos. Os datos non menten. Hai menos emprego e o que hai é máis precario. Hai máis paro e con menos protección. Caeron os salarios e aumentaron as desigualdades e a pobreza.\nJosé Antonio Gómez, á vista da realidade que debuxan as estatísticas, pregúntase de que lle valeu a Galicia ser alumna avantaxada en materia de políticas de axuste e cumprimento do déficit?. Urxe un cambio que poña no centro a creación de emprego estable e con dereitos e a loita contra a pobreza e a desigualdade social e salarial. Para isto, haberá que incrementar o investimento público e por en marcha un cambio de modelo produtivo, sustentable e equilibrado.\nUGT demanda impulsar un plan de choque para o emprego; realizar unha verdadeira reforma fiscal que aumente a recadación e a xustiza do sistema; fortalecer a negociación colectiva; aumentar os salarios de xeito coherente coa fase de crecemento económico co fin de reactivar o consumo das familias e a creación de emprego e reducir as desigualdades e a pobreza; recuperar a calidade dos servizos públicos; aumentar o SMI ata acadar o 60 por cento do salario medio, de xeito progresivo; reverter totalmente a última reforma das pensións, restablecer o Pacto de Toledo e asegurar o futuro do sistema público de pensións; mellorar o sistema de protección por desemprego; pór en marcha unha nova prestación de ingresos mínimos como propón a ILP promovida por UGT e CCOO co fin de garantir unha prestación económica a todas as persoas en disposición de traballar que carezan de emprego e ingresos suficientes; impulsar unha potente política industrial que contribúa a fortalecer o sistema produtivo e a xerar emprego máis estable e de máis calidade; e derrogar as reformas laborais que tanto dano fixeron.\nGómez fixo fincapé en que é evidente que o contexto político actual non axuda en nada. Un contexto marcado pola incertidume e no que a clase política deste país demostrou non estar á altura. Os cidadáns demandan un proxecto de país xa. A xente xa non pode agardar máis, os problemas sociais acumúlanse, os poucos recursos que hai non se poñen en marcha e este país precisa xa dun proxecto inmediato. As forzas políticas deben mirar máis aos cidadáns, que hoxe piden un Goberno de cambio e progreso, e menos ao retrovisor electoral.\nNeste contexto a convocatoria de novas eleccións supoñería prolongar a situación de parálise na que nos atopamos ata completar practicamente un ano e sen ningún tipo de garantías respecto a que a celebración de novos comicios derive nunha representación parlamentaria máis favorable ás políticas progresistas.\nUrxe un auténtico proceso de rexeneración da vida pública española, dando prioridade aos intereses da cidadanía e os graves problemas de emprego e desigualdade que lles afectan.


Invisibles, primeira proposta dentro da Campaña do 25N en Soutomaior - Radio Redondela 94.9FM\nInvisibles, primeira proposta dentro da Campaña do 25N en Soutomaior\nA concellería de Igualdade deste concello arranca esta fin de semana a Campaña co gallo do día Internacional contra as violencias machistas. Baixo o lema Ultravioleta ten coma principal obxectivo poñer o foco sobre as violencias menos visibles, mais non por iso menos perigosas ou menos presentes na nosa sociedade.\nA luz Ultravioleta ou luz negra, ten entre outras aplicacións prácticas, na ciencia forense, a posibilidade de resaltar en cores fluorescentes na escuridade diferentes fluídos, tonos e rastros que pasan desapercibidos na luz do día, facilitando así a súa detección. A campaña, pretende do mesmo xeito, resaltar e axudarnos a detectar como sociedade, violencias que temos normalizadas, ou incluso xustificadas, dentro das relacións de parella que son un xeito de abuso e violencia emocional, e teñen unhas consecuencias importantes na saúde das mulleres, tanto a nivel psicolóxico coma físico, e que na actualidade forman un problema de saúde pública para a nosa cidadanía, explica a edil Cristina González Piedras.\nPara dar visibilidade a campaña promoven a participación do comercio local entre os que repartirán material para que o coloquen nos escaparates dos seus establecementos.\nAs actividades arrancan esta fin de semana coa obra de teatro Invisibles, que se poderá ver este 30 de Outubro as 21:00 horas no salón de actos do edifico Multiusos de Arcade. Unha obras baseada no libro homónimo de Monste Fajardo e gañadora de tres premios de teatro María Casares na que se presenta a tres mulleres, sete testemuñas todas cun fío común: a violencia de xénero. Esta baseado en historias reais protagonizadas por mulleres galegas, historias de violencia.\nO 13 de novembro tamén no multiúsos poderase ver a obra “O Candil”, unha comedia musical interactiva, sobre tres mulleres moi distintas, que no ano 1918 busca o propio ser ante un momento de confusión e cambio de mentalidade global.\nPechará a programación a presentación do libro “Calladita no eres más bonita” na Biblioteca Municipal Luis Seoane, o día 26 de Novembro ás 18:00horas. Escrito por Nuria Prieto, baseado en testemuñas reais de mulleres menores de 30 anos, vítimas de violencia machista. Para a presentación e a posterior charla coloquio contarase coa presenza da escritora e máis de Esther, testemuña no libro, que nos falará en primeira persoa sobre a súa historia.\nPrevAnterioresUn museo para Angel Barros\nSeguintesCedeira celebra o Samaín cun rastrexo e un concurso de gastronomíaNext


Medias cálidas: como elixir e que vestir coas medias cálidas de inverno? - Confetissimo - blog das mulleres\nMedias quentes: como elixir e que vestir con medias de inverno quentes?\nCo inicio do tempo frío, faise moi importante para o sexo xusto non só parecer elegante, senón tamén sentirse cómodo. As medias cálidas son un dos artigos de garda-roupa esenciais para esta tempada, son cómodas e teñen un aspecto atractivo.\nComo escoller medias para o inverno?\nÁ hora de escoller medias quentes para o inverno, é importante ter en conta tanto as súas características de aforro de calor como o seu axuste na perna. Polo tanto, hai que ter en conta as seguintes recomendacións:\nÉ necesario mirar a composición, os produtos que consisten exclusivamente en algodón ou la poden "encollerse" despois de lavalos e facer as pernas gordas. Polo tanto, a mellor opción sería unha combinación destes materiais naturais con elastano, que proporcionará un bo axuste. Lycra ten as mesmas propiedades.\nA presenza dun material como a poliamida na composición axudará a que o produto sexa máis duradeiro e a microfibra o fará máis suave.\nMoitas nenas pregúntanse: canto medias deberías ter para o inverno? Para o tempo máis cálido, 80 den pode ser suficiente e para o frío severo, recoméndase escoller produtos cunha densidade de 120-250 den.\nDébese prestar especial atención á elección das cores. As cores claras e os patróns engadirán volume e os tons escuros axudarán a que as pernas sexan máis delgadas. Se queres crear un arco memorable e pegadizo, podes optar por cores brillantes.\nMedias quentes para mulleres para o inverno\nNas últimas tempadas, as mallas de inverno femininas presentáronse en moitas coleccións de moda. Coa súa axuda, podes facer arcos elegantes, hai varios modelos que difiren nas seguintes características:\na composición dos produtos pode incluír microfibra, algodón, la, dependendo disto, determínase a súa densidade e elasticidade;\nen canto ás cores, pode ser negro, gris escuro, cores, medias beiras de inverno;\no produto pode ter unha superficie lisa, fabricarse en forma de mallas caladas, conter todo tipo de patróns.\nMallas cálidas negras\nAs medias negras e quentes das mulleres son unha opción verdadeiramente universal. Irán ben con artigos de garda-roupa de diferentes tons. A súa indubidable vantaxe é que fan que as pernas sexan máis delgadas visualmente. Os produtos negros poden ser lisos ou conter patróns de calado na superficie, o que axudará a facer a imaxe máis interesante sen engadir visualmente volume.\nMallas estampadas cálidas\nUnha das opcións máis orixinais para as mallas de inverno son os modelos que conteñen debuxos. Caracterízanse polas seguintes características distintivas:\nas imaxes están feitas en diferentes variacións: pode ser entrelazado de liñas e patróns, figuras que son cadrados ou rombos;\nos debuxos pódense aplicar na mesma cor que o produto, nun esquema de cores similar ou cunha sombra contrastada;\nhai que ter en conta que as medias quentes cun patrón poden facer as pernas visualmente máis completas, polo tanto, son preferibles para os propietarios de pernas delgadas.\nMedias de rede quentes\nAs medias cálidas de fantasía feitas coa axuda de mallas caladas son capaces de darlle á imaxe un aspecto romántico. Caracterízanse polas seguintes características:\npódese tricotar a partir de fíos de la, que se dispoñen dun xeito especial, creando patróns de calados. Neste caso, paga a pena considerar que o frío pode penetrar a través dos buratos formados, polo que os produtos de nylon poden estar levados baixo eles;\nas mallas de rede quentes tamén poden ter unha superficie sólida sobre a que se aplican patróns que imitan os rizos ou en forma de encaixe.\nMedias de cores cálidas\nAs medias cálidas de cores para o inverno axudarán a diversificar o arco e facelo brillante e memorable. Hai tales variacións:\nfeitos en cores máis restrinxidas, por exemplo, azul mariño, marrón ou burdeos. Caracterízanse por unha gran versatilidade en comparación con modelos moi brillantes, pódense combinar con moitos elementos de garda-roupa que teñen unha variedade de cores;\nmedias de cores cálidas feitas en tons moi brillantes, por exemplo, vermello, amarelo, verde, azul brillante. Están destinados a servir como punto culminante e acento brillante para a imaxe, pero a elección das cousas que se poden combinar con elas é limitada. Trátase de roupa e zapatos de tons negros, marróns e azuis escasos e combínanse nun esquema de cores similar.\nMedias de punto cálidas\nAs medias de la de inverno para mulleres son capaces de proporcionarlle máis calor e confort. Non obstante, a súa elección debe ser tratada con extrema precaución, xa que poden facer as pernas visualmente máis completas. Polo tanto, esta opción é adecuada para mozas de esvelto axuste ou propietarios de pernas finas que queiran darlles volume visual. Ademais, é unha excelente solución que axudará a illar se os levades baixo pantalóns ou vaqueiros.\nMedias cálidas sen costuras\nAs medias cálidas de inverno sen costura son especialmente populares entre as mulleres de sexo fermoso. A súa indubidable vantaxe é a súa estrutura suave e a ausencia de costuras. Grazas a isto, pódense poñer baixo modelos axustados de vestidos e saias, pantalóns tónicos axustados, polainas ou Jeggings... Ao mesmo tempo, a imaxe resultará impecable, sen detalles innecesarios e, ao mesmo tempo, proporcionará calor e confort.\nQue vestir con medias quentes?\nÁ hora de decidir que medias levar no inverno, a escolla correcta dos artigos de garda-roupa que van con eles non ten pouca importancia. Podes designar as seguintes opcións de combinación:\ncon vestidos ou saias de lonxitude mini ou midi;\ncon shorts, cortados ou até o xeonllo;\ncolocándoos baixo os vaqueiros, parece especialmente orixinal se miran nos buratos dos vaqueiros rasgados;\ncalquera calzado é adecuado e selecciónase en función das preferencias individuais. Isto pode ser botas ugg, botas curtas, zapatillas de inverno, botas, botas, botas de lonxitude media ou alta, botas. Os zapatos poden ser baixos ou con tacón, conter unha plataforma ou unha cuña.\n¿Pódense levar pantalóns curtos con medias no inverno?\nUn elemento de garda-roupa como os pantalóns curtos úsase para crear lazos elegantes, incluso no inverno. Non obstante, moitas fashionistas pregúntanse: como vestir shorts con mallas no inverno? Para parecer harmonioso, cando se combinan cousas, recoméndase ter en conta os seguintes puntos:\no tecido desde o que se cosen os pantalóns curtos debe ter unha estrutura densa. O tweed, o veludo, o denim ou a pana son ideais, os pantalóns curtos de punto tamén son unha excelente opción;\ncomo parte superior, podes usar xerseis, cuello alto, camisolas, cardigans, chalecos de coiro ou pel;\nos zapatos pódense seleccionar de acordo coas túas preferencias individuais, poden ser botíns, botas, botas con tacón, plataforma ou cuñas, botas;\nao elixir pantalóns curtos, debes prestar atención ás características da túa figura, os donos de fermosas e pernas delgadas poderán permitirse produtos curtos, pero se hai inconvenientes, é mellor preferir os modelos ata a rodilla;\npódense usar shorts cunha lonxitude media cando se crea un lazo de oficina, se escolle artigos de garda-roupa axeitados e medias cálidas en tons suaves. Para o aspecto cotián, podes escoller cores brillantes, o único tabú cando se combina con shorts é un ton desnudo.\nVestido con medias cálidas\nOs vestidos de diferentes estilos poden quedar moi ben se se complementan con medias cálidas. Podes seleccionar estas variacións de modelos de vestido para eles:\nprodutos de la;\nestilos feitos con tecidos grosos como o denim ou o tweed;\nunha excelente solución sería un vestido xersei, tanto axustado como de gran tamaño;\npara o cargo vestidos vaíña as mallas grises quentes ou as negras serán un complemento ideal;\nun lazo informal pode decorar un vestido de camisa;\npara vestidos con estampados, por exemplo, nunha gaiola ou raias, recoméndase seleccionar opcións monocromáticas e para modelos da mesma cor tamén son axeitados elementos ou patróns calados.\nMedias para jeans no inverno\nTamén podes illarte se colocas unhas medias de nylon cálidas debaixo dos jeans. Con eles, non podes ter medo nin sequera do frío, proporcionarán comodidade. As mulleres valentes da moda poderán usar unha solución non estándar, como vestirse debaixo vaqueros arrancados opción negra ou cor. O arco resultará extraordinario e atraerá a atención ao máximo.\nRecomendámosche que lea: Falda de malla: os modelos máis actuais


No Máster Universitario en Enxeñaría de Minas trabállanse as seguintes competencias\nSon aquelas que os estudantes deben adquirir durante os seus estudos de nivel de Máster Universitario, establecidas pola normativa de ámbito estatal (RD 1393/2007).\nPara definir estas competencias, tomouse como referencia o conxunto de competencias fixadas polo Real Decreto 1027/2011, de 15 de xullo, polo que se establece o Marco Español de Cualificacións para a Educación Superior, para estudos de Máster Universitario.\nÁ hora de expoñer as competencias xerais e específicas do título tomouse como referencia obrigada a relación de competencias establecidas pola Orde CIN/310/2009, de 9 de febreiro, pola que se establecen os requisitos para a verificación dos títulos universitarios oficiais que habiliten para o exercicio da profesión de Enxeñeiro de Minas. Por tanto, o conxunto de competencias tanto xerais como específicas do título, corresponden integramente coa relación de competencias marcadas na Orde CIN/310/2009 asignándose o carácter como competencia xeral ou específica en función do alcance de cada competencia.\nO Sistema de Garantía de Calidade da EME incorpora unha serie de procedementos cos que garantir a calidade de todas as titulacións das que son responsables. Para iso, revísanse os programas formativos dos títulos adscritos ao centro mediante os Informes Anuais de Seguimento e propóñense melloras baseadas nas necesidades e expectativas do seus grupos de interese mediante os Plans Anuais de Mellora.\nEsta titulación impártese na EME baixo un Sistema de Garantía de Calidade certificado.


Mellora da accesibilidade no Concello\nConcello de Porto do Son e COGAMI unidos para mellorar a accesibilidade do Concello\nFarase unha avaliación da situación actual dos espazos públicos e das propostas de mellora para conseguir a accesibilidade universal.\nCOGAMI e o Concello de Porto do Son veñen de asinar un convenio para elaborar un plan director de mellora da accesibilidade universal nos dous principais núcleos do concello, en Portosín e Porto do Son. A través deste convenio, o técnico da área de accesibilidade de COGAMI vai avaliar como está a situación actual dos espazos públicos e cales son as actuacións que haberá que acometer para o uso de todas as persoas.\nNo estudo xa se contemplan cinco principais áreas a estudar, sendo estas: a fronte marítima, a estrada AC-550, as rúas interiores do casco urbano, os equipamentos urbanos, e as praias e os seus accesos.\nPrimeiramente, o que se fará será unha recompilación de datos sobre o municipio nos que se identificarán os itinerarios principais de intervención que se coñeceran a través dunha auditoría ou estudo sobre a accesibilidade, que rematará coa elaboración dun plan de accesibilidade e calidade ambiental da rede peonil e dos edificios públicos do Concello de Porto do Son.\nAdemais dos núcleos urbanos de Portosín e Porto do Son, tamén o plan comprenderá os edificios de titularidade municipal.


De Heus lanza o seu novo plan nutricional para porcino ibérico - Campo Galego\nInicio / Columna Empresa / De Heus lanza o seu novo plan nutricional para porcino ibérico\nA compañía de alimentación animal desenvolve un programa de alimentación que mellora a dixestibilidade grazas aos niveis de proteína utilizados, a calidade da fibra dietética e á incorporación de aminoácidos para favorecer a saúde intestinal dos animais\nCampo Galego 26/05/2020 9:26 p.m.\nA firma multinacional De Heus acaba de lanzar o seu novo programa de alimentación dirixido ao porcino ibérico, co que mellora a dixestibilidade dos pensos, no camiño para reducir a resistencia aos antibióticos, unha das preocupacións do sector porcino a nivel global tanto para produtores como consumidores.\nTras meses de investigación, De Heus iniciou o pasado verán a fase de proba de Porciber Digest, un programa de alimentación para porcino ibérico orientado á seguridade dixestiva e á saúde intestinal. Esta liña de pensos mellora a dixestibilidade grazas aos niveis de proteína utilizados, ao incremento da calidade da fibra dietética e á incorporación de aminoácidos e ácidos graxos que favorecen a saúde intestinal dos animais. “Un dos seus obxectivos fundamentais é evitar os problemas dixestivos sen necesidade de antibióticos, reducindo así o uso de premesturas medicamentosas nos pensos, sen afectar aos resultados produtivos”, explica Francisco Rodríguez, xefe de produto de Porcino de De Heus.\nEsta liña de alimentación inclúese dentro do proxecto Natural Power que ten como obxectivo lograr que o 100% dos seus pensos estea libre de antibióticos. Cabe destacar, que en 2019 a compañía, dentro das accións deste proxecto xa logrou diminuír o uso de antibióticos en todas as especies animais nun 26%, quedando máis do 95% da súa produción libre de antibióticos. No caso do porcino, a firma conseguiu eliminar o uso de medicamentos nun 39% respecto do ano anterior. De feito, a compañía conta na actualidade con 3 fábricas nas que xa eliminou por completo o uso de premesturas medicamentosas.\n“O noso compromiso en porcino está a dar resultados moi positivos. En 2017 eliminamos a colistina das nosas fábricas. A principios de 2018 as sulfamidas, premestura responsable de moitas contaminacións cruzadas; e en 2019 limitamos o uso do óxido de zinc, restrinxindo o seu uso ao noso prestarter principalmente, co obxectivo de eliminalo completamente ao longo de 2020”, asegura Rodríguez.\nParalelamente, desde o equipo de I+D e Compras de De Heus está a avanzarse no uso eficiente das fontes de proteínas nos pensos. “Estamos a traballar co concepto de proteína ideal, que aporte os nutrientes necesarios aos animais de forma máis eficiente e sustentable, á vez que buscamos fontes alternativas de proteína para contribuír tamén á redución das emisións de nitróxeno. Mellorando ademais a eficiencia produtiva e rendibilidade dos nosos granxeiros”, engade Rodríguez.\nAlimentación responsable e sustentabilidade ambiental\nA compañía De Heus, líder en alimentación animal na Unión Europea, leva máis de tres anos traballando no seu proxecto Natural Power, deseñado para ofrecer respostas ás inquietudes sociais en materia de seguridade alimentaria, benestar animal e respecto ao medio ambiente, e para dotar aos gandeiros das ferramentas necesarias para mellorar os resultados económicos das súas granxas. Así, o proxecto non só aborda os desafíos relativos á nutrición animal, senón que ademais integra o asesoramento aos clientes en materia de manexo, sanidade e alimentación, asegurando ao consumidor final unha proteína animal de calidade.


Ana Pontón anima á mocidade a ser motor de cambio para construír un País con oportunidades no que desenvolver os seus soños - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nActo Galiza Nova\nRecalca que a xente nova é imprescindible para cimentar unha Galiza con futuro e advirte a Feixóo que o BNG non vai permitir a súa criminalización\n“Por certo, autocita de vacinas para todos e todas as mozas”, reclama\nCensura que o paro, a precariedade laboral ou a emigración son as alternativas que lles ofrece o Goberno do PP\n24 xul. 2021 - 21:43\nDía da Patria Galega Mocidade\nA portavoz nacional, Ana Pontón, animou á mocidade a ser motor de cambio e de transformación para construír un País con oportunidades e unha Galiza mellor na que poida desenvolver os seus soños. Así o asegurou no acto desenvolvido no marco da celebración do 25X polas mocidades nacionalistas de Galiza Nova en recoñecemento das figuras de Rosalía e Castelao, onde recalcou o compromiso do BNG coa xente nova.\n“Ímonos deixar a pel na defensa dun futuro digno para os mozos e as mozas -dixo-; por xustiza coa xente nova, pero tamén porque sen vós non se pode construír unha Galiza con futuro”. “Sodes imprescindibles, necesitámosvos a todos e a todas”, incidiu, para a continuación advertir de que “tampouco podemos permitir a criminalización do PP para tapar os problemas de xestión desta pandemia”.\nPontón asegurou que é “absolutamente inxusto que se responsabilice á mocidade do que está pasando” e, segundo recalcou, “isto é o que está facendo Feixóo”. Neste sentido lembrou que o presidente da Xunta culpabilizou hai meses aos mozos e mozas que estaban na Universidade, cando despois “os cribados deste mesmo Goberno evidenciaron esta gran mentira”. “É o que están volvendo facer agora e o problema é que non hai vacinas”, subliñou para engadir que o que ten que facer “un Goberno responsable é poñer os medios para que haxa unha solución”. “E por certo -apuntou- autocita para todos e para todas as mozas deste país”.\nNo acto -no que tamén participaron a o secretario xeral de Galiza Nova, Paulo Ríos, e a militante en Galiza Nova no Baixo Miño Sabela Méndez- a portavoz nacional censurou que o paro, a precariedade laboral e a emigración formen parte das vidas dos mozos e as mozas galegas. “Igual que as dificultades de acceder a unha vivenda”, engadiu, logo de asegurar que “temos que construír un País onde este deixe de ser o futuro da xente nova porque en Galiza hai capacidade suficiente para darlle emprego á mocidade”. “Quen falla é un Goberno que está expulsando aos mozos e mozas deste país e temos que cambiar esta realidade”, asegurou.\nNeste contexto, recalcou que “necesitamos o impulso da mocidade para poñer en marcha o cambio que pode transformar este país” e, nesta liña, apelou a traballar por converter a Galiza nun “puntal” na loita contra o cambio climático, na loita feminista e “na necesidade de cambiar o discurso do odio contra a diversidade porque temos dereito a amar a quen queiramos”, subliñou.\nPontón puxo en valor o traballo desenvolvido por Galiza Nova na defensa da mocidade, á que convidou a ser “vós mesmos, vós mesmas; mozos e mozas de 2021 con audacia”, para converterse deste xeito nun actor clave á hora de construír un País con oportunidades. “É unha enorme satisfacción ver a tantos mozos e mozas sumando no nacionalismo, convencidos e convencidas de que o futuro escríbese coa B de BNG e coa G de Galiza”, concluíu.


Daniel Asorey gaña o premio Johán Carballeira de poesía\nO premio Johán Carballeira de xornalismo, para Moncho Iglesias por unha peza sobre Corea do Norte que se publicou en Tempos Novos.\nDaniel Asorey é o gañador da XXI edición do premio Johán Carballeira de poesía, galardón que recibe pola súa obra ‘Transmatria’. O xurado argumenta que é un libro de poemas onde destaca a potencia dunhya linguaxe innovadora e as marxes dos corpos como capacidade de transformar e superar.\nDaniel Asorey (Compostela, 1970), profesor e escritor, gañou en 2016 o Premio Narrativa Breve Repsol coa obra ‘Nordeste’.\nO xurado deste premio estaba presidido por María Reimóndez, gañadora da edición anterior\n‘Corea do norte: a vida dese outro lado’ e publicada en Tempos Novos foi o artigo gañador do Johán Carballeira de xornalismo. Un traballo que, aberta a plica, resultou ser de Moncho Iglesias. O xurado, presidido pola xornalista e directora do semanario Sermos Galiza María Obelleiro –gañadora da edición anterior- destaca que esta peza xornalística ofrece unha perspectiva alternativa aos tópicos que na maioría dos medios de comunicación se deitan sobre Corea do Norte.\nAmbos os dous premios son concedidos polo Concello de Bueu.


Redondela recupera a titularidade do terreo que ocupaba a caseta de Fenosa - Radio Redondela 94.9FM\nRedondela recupera a titularidade do terreo que ocupaba a caseta de Fenosa\nMáis dun ano despois do derrube da Caseta de Fenosa, o Concello de Redondela ven de recuperar a titularidade dos terreos no paseo da Xunqueira. O solar, que estaba en mans da empresa eléctrica, pasa agora a ser de titularidade municipal. Dende o goberno anuncian un proxecto de recuperación deste espazo para goce dos veciños que será concretado nos vindeiros meses.\nTras un longo período de xestións, segundo anuncia o goberno local, vense de facer realidade unha demanda histórica ao recuperar o concello a titularidade dos terreos que estaban ocupados pola Caseta de Fenosa, no paseo da Xunqueira. Tralo derrube do inmoble, en estado ruinoso, o Concello estaba pendente da disposición dos terreos para poder actuar neles e preparar un proxecto para o goce dos cidadáns.\nO transformador que se atopaba neste terreo está xa soterrado polo que esta situación da mais liberdade de actuación podéndose axardinar toda a superficie.\nPola situación dos terreos, baixo o viaduto rehabilitado e na entrada da Xunqueira, estanse a valorar diferentes ideas que melloren esteticamente a zona e que a vez converta o espazo nun lugar para uso dos veciños. Unha actuación que se dará a coñecer nos vindeiros meses, segundo apunta o alcalde Javier Bas quen engade o seu desexo de que “sexa unha zona agradable e integrada no entorno”.\nPrevAnterioresAs carreiras de orientación fanse un oco na programación de Soutomaior\nSeguintesO Concello convoca dúas prazas de técnico de prospección laboral para o plan de empregoNext


Felipe VI promete unha España 'unida' na que 'caben todas as sensibilidades' - Canal Rías Baixas\nFelipe VI promete unha España ‘unida’ na que ‘caben todas as sensibilidades’\nO SALNÉS> España xa ten novo rei. Dende a medianoite, Felipe VI ocupa a xefatura do Estado despois de que Don Xoan Carlos asinara no Palacio Real a lei pola que abdicaba á Coroa onte pola tarde. O proceso culminou esta mañá coa proclamación do novo monarca nas Cortes Xerais.\nA mañá arrancaba cedo. Ás 10 menos cuarto comezaban os actos no Palacio da Zarzuela, onde Felipe VI recibiu o Faxín de Capitán Xeral.\nTralo percorrido por Madrid cara o Congreso, Felipe VI prestaba o seu xuramento ante as Cortes Xerais, que o proclamaron Rei de España.\nAnte as Cortes, Felipe de Borbón daba tamén o seu primeiro discurso como Rei. Unha intervención na que ofreceu unha monarquía renovada para un tempo novo.\nE do Congreso, cara o Palacio Real. O Rei Felipe VI, a Raíña Letizia, a Princesa de Asturias e a infanta Sofía foron os primeiros en saír ao balcón. Os reis Xoán Carlos e Sofía tampouco faltaron no saúdo á Praza de Oriente.\nMilleiros de persoas acompañaron a Don Felipe en Madrid nos diferentes actos da súa proclamación. En O Salnés, moitos preferiron optar polo sol e as vacacións, aínda que outros si que seguiron a cerimonia.\nO Rei manterá mañá o seu primeiro despacho co presidente do Goberno. O seu primeiro acto como Felipe VI en Galicia será o 16 de xullo en Marín, cando os novos monarcas presidan a entrega de reais despachos aos novos oficiais da Armada na Escola Naval de Marín.\nArtigo anteriorFelipe VI promete unha España ‘unida’ na que ‘caben todas as sensibilidades’\nSeguinte artigoShowcooking con produtos da ría de Arousa\nSaen a licitación as obras de humanización da travesía da estrada...


Apia - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 13°50′S 171°45′L / -13.833, -171.750\nVista dos edificios do goberno de Apia\n36.735 hab. (2011)\nApia é a capital de Samoa. Atópase localizada na costa norte da illa Upolu. É a maior cidade e porto do país. Ten unha poboación duns 38.800 habitantes (2001). Está situada sobre o porto natural na boca do río Vaisigano. É unha angosta planicie costeira, co monte Vaea (472 m) ao sur.\nChozas nativas en Apia (1839).\nMulinu'ou, a antiga capital cerimonial esténdese ao oeste da cidade e é onde se atopa o Parlamento (Fale Fono) e o observatorio histórico, o cal agora é a oficina de meteoroloxía.\nO porto é unha zona recentemente posta en valor e recuperada. É o sitio das oficinas gobernamentais e o Banco Central de Samoa. No centro da cidade hai un reloxo-torre levantado en conmemoración á guerra. Apia posúe certo número de edificios de recente construción pero aínda hai algunhas edificacións esparexidas pola cidade que son de madeira, que datan da época colonial. A máis notable é o palacio de xustiza, que posúe un museo no primeiro piso. Logo de moitos anos de abandono, este edificio foi restaurado en 2004.\nTamén nunha área revalorizada atópase a estación principal de ómnibus, preto do antigo mercado de peixe, onde agora se venden recordos. O novo mercado (maketi fou) atópase terra dentro, en Fugalei, onde está máis resgardado dos efectos dos ciclóns.\nEn canto á arquitectura, existe unha mestura de antigas edificacións coloniais e casas máis modernas de estilo occidental, xunto con algunhas tradicionais casas samoanas (fale)\nO escritor Robert Louis Stevenson pasou os últimos catro anos da súa vida aquí e está sepultado no monte Vaea, que domina a cidade e a casa que el mesmo construíu, "Vailima", que agora é un museo na súa memoria.\nO porto de Apia é o máis grande e activo de todos os portos de Samoa. Alí chegan embarques internacionles con colectores e combustibles. Os ferries a Tokelau e a Samoa Americana parten desde alí.\nApia posúe unha boa rede estrada a cal atópase xeralmente en bo estado de mantemento. Os vehículos circulan pola man dereita. Samoa non posúe ferrocarril nin tranvía pero ten un gran servizo de ómnibus. É común que as persoas camiñen polos arlededores da cidade ou ata vaian a pé ata algúns lugares fóra da mesma. Hai pouca cantidade de bicicletas e motocicletas. O número de autos particulares estase incrementando. Os taxis son unha forma común de transporte. Apia posúe unha pequena pista de aterraxe (Fagali'i) a cal é utilizada para voos internos e algúns voos internacionais cara a Pago Pago, en Samoa Americana. O aeroporto internacional (Faleolo) atópase a 40 minutos de distancia en auto, ao oeste da cidade.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Apia\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Apia&oldid=5269701»


O FESTIVAL RESIS PRESENTA A SÚA IV EDICIÓN, NA QUE A CORUÑA VIVIRÁ MÁIS DE 30 ESTREAS DE OBRAS DE ARTISTAS DE REFERENCIA INTERNACIONAL NA MÚSICA E A CREACIÓN CONTEMPORÁNEA - Coruña Online\nO FESTIVAL RESIS PRESENTA A SÚA IV EDICIÓN, NA QUE A CORUÑA VIVIRÁ MÁIS DE 30 ESTREAS DE OBRAS DE ARTISTAS DE REFERENCIA INTERNACIONAL NA MÚSICA E A CREACIÓN CONTEMPORÁNEA\nO Festival RESIS de Música Contemporánea de A Coruña presentou a súa IV Edición na Sala Municipal de Exposicións de Palexco co obxectivo de afianzarse como “un dos eventos de referencia da creación contemporánea en España”. Este ano o Festival RESIS celebrarase entre o 22 de abril e o 6 de xuño en diferentes espazos culturais da cidade e contará cunha colaboración moi especial coa Orquesta Sinfónica de Galicia (OSG), e coa estrea en primicia en A Coruña de máis de 30 obras de artistas que xa son unha referencia da música e a creación contemporánea a nivel internacional. En concreto a cidade vivirá a estrea absoluta de 17 obras artísticas, mentres que outras 17 composicións soarán por primeira vez en Galicia.\nNa rolda de prensa estiveron presentes o tenente de alcaldesa do Concello da Coruña, Juan Ignacio Borrego, e o deputado de Cultura da Deputación coruñesa, Xurxo Couto. Borrego destacou que a música contemporánea será a protagonista dun evento que “se define como de ‘artes vivas’ para demostrar unha vez máis que a cultura segue viva”. Explicou que desde o Concello incrementaron este ano a achega “para que o RESIS dea ese salto” tras confirmar a súa calidade e orixinalidade en anteriores entregas. O tenente de alcaldesa afirmou que a cultura é un sector básico e unhaactividade esencial, “pero tamén acreditamos que A Coruña conta cunha vocación\ncultural avanzada que non podemos perder”. Neste punto, engadiu que a vangarda é o lugar natural da cultura coruñesa, e destacou que a iniciativa combinará arte con música, como ocorrerá no Palexco, onde haberá varios concertos, que terán de pano de fondo a exposición colectiva sobre a pandemia.\nProxecto 20|21 coa OSG\nO director do Festival RESIS e compositor galego Hugo Gómez-Chao e o xerente da OSG, Andrés Lacasa, presentaron o proxecto 20|21, no que están incluídos sete dos concertos dos que o público poderá gozar dentro da programación de RESIS. Este proxecto consta do encargo e a estrea en A Coruña de obras de compositores e compositoras galegas recoñecidos e premiados a nivel internacional. As obras serán interpretadas por grupos de cámara da propia OSG nun formato inédito para o conxunto orquestral en Galicia. Ademais do programa coa OSG, RESIS contará con concertos como Mikrokosmos, de Roberto Oliveira; Realidade, de Pulso Ensemble; Sólidos e Líquidos, do Grupo Ixor dentro do proxecto educativo RESIS; o concerto para piano Telescope, coa intérprete Elisa Vázquez Doval; ou o concerto Ombra Di Suono, do Cuarteto Matrice con escenografía da artista Iria Do Castelo.\nO concerto Gran Torso pechará este ano o Festival RESIS no Teatro Colón coa estrea en Galicia de “JALONS”, obra cume da vangarda europea do século pasado do compositor Iannis Xenakis. As obras “Erlantz” de Ramón Lazkano e “Tres pinturas imaxinarias” de Alberto Pousadas soarán por primeira vez en Galicia, dando testemuño de dous dos mellores compositores españois da actualidade e con maior prestixio internacional.\nO compositor galego Hugo Gomez-Chao presentará a súa última obra, “AGÓN”, para gran ensemble, que pechará o programa dirixido por Nacho de Paz e interpretado polo grupo Vertixe Sonora Ensemble.\nAdemais da música, a creación vangardista estará moi presente en RESIS, que desde o seu nacemento ten como factor diferencial o diálogo entre a música e as diferentes artes contemporáneas. Este diálogo estará moi presente no evento de presentación do Festival, que terá lugar o xoves 22 de abril ás 20.30 horas na Fundación Luis Seoane, coa videoinstalación “Formas da aparencia”, da creadora visual Verónica Vicente. O acto inaugural estará conducido pola actriz e narradora Chus Álvarez, que se encargará de introducir tamén os diferentes concertos de RESIS ao longo do Festival. Por outra banda, ademais dos concertos, a instalación sonora Gra(fo)nemas, da artista Miryam Pato, inaugurarase o venres 30 de abril ás 20.00 horas no Museo Casares Quiroga, onde permanecerá ata o domingo 6 de xuño.\nEntradas de balde nos espazos culturais da cidade\nAs entradas para todos os actos e concertos de RESIS serán de balde pero deberán reservarse e ser recollidas físicamente desde o venres 16 de abril nos respectivos lugares de celebración de cada evento. Os aforos serán moi limitados debido ás restriccións pola Covid-19 e por iso é moi importante asegurar que todas as persoas que reserven a súa entrada acudan aos concertos.\nPolas circunstancias especiais desta IV Edición, a organización de RESIS xunto co Concello da Coruña e a Deputación decidiu optar por levar as actuacións a diferentes espazos da cidade. Así, haberá concertos e eventos na Fundación Luis Seoane, a Igrexa\ndas Capuchinas, o Museo Casares Quiroga, a Sala Municipal de Palexco, a Domus, o Muncyt, o Aquarium Finisterrae, a Sala do Palacio Municipal e o Teatro Colón. Toda a programación e a información dos concertos poderá ser consultada na web www.resisfestival.com e nas redes sociais de @resisfestival en Instagram, Twitter e Facebook. Ademais, os concertos serán publicados na canle de Youtube do Festival RESIS


A Real Banda de Gaitas ofrecerá o seu Concerto de Nadal dende a Colexiata de Xunqueira de Ambía - Deputación Provincial de Ourense\nA Real Banda de Gaitas ofrecerá o seu Concerto de Nadal dende a Colexiata de Xunqueira de Ambía\nTerá lugar o vindeiro 27 de decembro e contará coa colaboración da cantante María do Ceo.\nOurense, 23 de decembro de 2014.- A Real Banda de Gaitas da Deputación de Ourense ofrecerá este ano o seu tradicional "Concerto de Nadal" dende a Colexiata de Santa María de Xunqueira de Ambía (Ourense), un evento musical no que se homenaxea nesta ocasión á cantareira Corona Borrajo e que contará coa colaboración da cantante María do Ceo. Será o 27 de decembro, ás 19.00 horas. Así o confirmou hoxe Xosé Lois Foxo, director da Real Banda e da Escola Provincial de Gaitas, no acto de presentación do concerto, que tivo lugar no Pazo Provincial coa presenza do vicepresidente da Deputación, Rosendo Fernández; o bispo de Ourense, Leonardo Lemos; a cantante María do Ceo; e o alcalde de Xunqueira de Ambía, José Luis Gavilanes.\nFoxo dixo que este concerto "é unha mostra de dignificación do instrumento senlleiro de Galicia, como é a gaita" e aproveitou a ocasión para anunciar que no decurso do concerto lle será entregada a María do Ceo a Medalla de Ouro da Real Banda "polo seu traballo e colaboración a prol da música tradicional e sinaladamente pola súa colaboración coa Real Banda de Gaitas".\nRosendo Fernández destacou que para a Deputación de Ourense "é unha honra presentar este concerto porque xungue dous elementos importantes como son a beleza musical que nos ofrece a Real Banda e a beleza artística dun monumento emblemático como é a Colexiata de Xunqueira de Ambía", e agradeceu o labor que desenvolve Xosé Lois Foxo "botando sempre luz sobre o mundo da cornamusa e achegándonos historia, tradición e aspectos que permiten seguir preservando este instrumento musical e todo o que significa para a nosa terra".\nPola súa banda, o bispo de Ourense agradeceu que o concerto teña lugar na Colexiata de Xunqueira de Ambía "porque é unha maneira máis de ter presente e de seguir poñendo en valor a historia deste monumento e de espertar consignas en favor da arte e da presenza relixiosa na nosa sociedade".\nO concerto iniciarase cunha mensaxe de nadal e cunha presentación a cargo de María del Carmen López, misioneira do Divino Maestro, e de Jorge Juan Pérez, delegado episcopal para a Vida Consagrada, e contará coa colaboración de Manuel Rey Olleros, organista da Catedral de Ourense, e do actor Fernando Gabelo.\nA parte musical dividirase en tres actos: o primeiro, na que a Real Banda interpretará un Himno Litúrxico, para de seguido realizar un Saúdo de Percusión, unha Suite de Pasodobles Galegos e un tema popular, "Reencontro". No segundo acto actuarán o grupo de zanfonas da Escola Provincial de Gaitas, as Cantareiras da Real Banda e os gaiteiros Marco Foxo e Noelia Díaz. Na parte final, a Real Banda interpretará temas populares e clásicos; a "Muiñeira de Wojtyla", composta por Xosé Lois Foxo, e tamén actuará a cantante María do Ceo, para rematar o concerto co Himno Galego.


Concello de Salvaterra - Leirado\nConstitúe unha das parroquias máis activas do territorio municipal, asentada na zona norte - centro do municipio. Limita ao Norte coa parroquia de Lira, ao Sur coas parroquias de Meder e Corzáns, ao Oeste con Soutolobre e ao Leste co municipio de As Neves.\nNo Castro da Cidá, no lugar do Medóns, e na costa cara á Serradela, existen vestixios arqueolóxicos con abundantes lendas referentes a mouros e tesouros. O máis coñecido destes relatos conta que unha enorme cobra vixía un enorme tesouro, asustando a xente que se achega ata o monte con intención de roubalo.\nDiversos restos do primitivo castro podémolos apreciar neste emprazamento: unha coroa, unha terraza e un profundo foxo. O eixe maior deste castro, orientado NO-SE, mide 124 metros e o menor 70 metros. O foxo ten unha profundidade duns 20 metros e unha anchura de 3 metros.\nA primeira referencia escrita que atopamos é na doazón de Bermudo II, o 24 de maio de 991 á Igrexa de Compostela; o seu nome era "Leitarello". Co nome actual figura nos milagres de San Pedro González Telmo, do século XIII, publicados polo Pai Flórez.\nEn 1599 aparece novamente na documentación, con motivo da unión ao termo de parte da desaparecida parroquia de Santa Cristina de Noveledo, practicamente deshabitada con motivo das pestes que afectaron á zona. En 1612, Gomez Silva Ozores de Sotomayor, da casa de Santo Tomé de Freixeiro (Vigo), tesoureiro da catedral de Tui e inquisidor de Granada, obtivo o beneficio curado de Leirado e os seus anexos, que posteriormente pasan ser propiedade da súa familia. O historiador Ávila y La Cueva descobre a existencia dun mosteiro dos templarios do que nada quedaba a comezos do século XIX.\nOs veciños de Leirado repártense nos barrios: Barca, Barral, Betote, Casco, Currás, Chan, Frades, Igrexia, Lameira, Lombeira, Medóns, Outeiro, Pontillón, Porteliña, Pousada, Quimadiña, Sampríns, San Roque, Santa Cristina, Toucedos, e as Vesadiñas.\nA igrexa parroquial destaca polo seu monumental campanario que data do século XV. Foi reformada no ano 1882. As labores de reconstrución foron levadas a cabo polo canteiro José Cerviño García, autor do "Cruceiro de Hío". No seu interior existen, esculpidos na pedra, os escudos das diferentes familias que presentaban aos parrocos, a casa de Teáns e de Alcabra.\nA parroquia de Leirado era de presentación, dúas veces consecutivas presentaba o marqués de Camarasa e unha o conde de Fefiñáns como posuidor da casa de Teáns.\nSan Roque é o patrón da capela exenta construída en 1792. Un pórtico con arco apuntado e torre de espadana, dan paso ao amplo atrio onde se encontra a porta adintelada. No recinto próximo celébranse as festas na honra ao Santo cada 16 de agosto.\nA fidalguía galega tamén tivo residencias nesta parroquia, así, no barrio de Currás consérvanse dous escudos, un da familia dos Pereira de Castro e outro dos Muñoz.


O alcalde de Nigrán comunica aos veciños a aprobación do cambio de titularidade de Otero Pedrayo que permite ao concello emprender as obras de humanización | Xornal Galicia Sur\nO Consello da Xunta deu luz verde onte ao cambio de titularidade pedido polo Concello de Nigrán en enero tras seis anos tratando de que a Xunta asumise as obras ao ser a estrada da súa competencia\n«Agora que a estrada pasa a ser municipal ao fin ímos emprender estas obras que son urxentísimas e que durante máis de 6 anos viñemos reclamando á Xunta sen resposta algunha, o intentamos por todos os medios e esta é a única solución. Xa temos un proxecto e que non lles quede ningunha dúbida aos veciños de que é un asunto prioritario e urxente para este Concello», resume o alcalde, Juan González, quen califica a situación de Otero Pedrayo como «absolutamente calamitosa, cunhas beiravías esnaquizadas, e uns servizos que tanto ambientalmente como estruturalmente supoñen un gran problema para Nigrán». Compre sinalar que esta estrada vertebra o municipio ao comunicar o núcleo urbano de Nigrán con Panxón e conta con ducias de denuncias por mor da caída de peóns debido ao mal estado xeral.\nPrecisamente para avanzar prazos, o Concello conta cun proxecto desde febreiro deste ano que cifra o investimento en 1,5 millóns de euros, contía que, definitivamente, asumirá en solitario con cargo ao remanente de tesourería ou mediante crédito, «a única solución pasa, lamentablemente, por asumir sen axuda algunha da Xunta estas obras que, realmente, tiñan que ter feito eles hai xa moitos anos ao ser unha estrada da súa competencia», incide González. O proxecto, do que xa se foron tramitando os pertinentes permisos, contempla a renovación de toda a pavimentación ampliando as beirarrúas, nova rede de abastecemento e saneamento, iluminación, arbolado, xardinería e mobiliario urbano, asi como nova sinalización. «Será unha reforma integral desta estrada de 1,8 km e que se atopa en estado pésimo», argumenta González.\n«Este é o paso definitivo porque as obras dependerán só de nos, e estamos totalmente comprometidos. Xa temos o proxecto e estamos a esperar os diferentes informes sectoriais para aprobalo definitivamente e abrir o proceso de contratación, con todo, agardamos que a finais de 2021 a nova rúa Otero Pedrayo sexa xa unha realidade», resume.\nO Concello de Redondela esixe á Xunta de Galicia unha “reunión urxente” para tratar o problema de Aucosa\njunio 12, 2020\t0 comments 50 visitas\nA alcaldesa Digna Rivas e o concelleiro de Medio Ambiente, Roberto Villar, reuníronse esta mañá ...\nenero 16, 2017\t0 comments 552 visitas\nO alcalde acode a felicitar o aniversario dunha muller de 104 anos e foi informado ...\njunio 8, 2018\t0 comments 404 visitas


O sindicato nacionalista denunciou as rescisións de contrato que a Consellaría de Educación estaba a desenvolver entre o persoal substituto con data do 21 de xuño\nO que na actualidade é o portavoz da formación popular no Senado podería ser xulgado por tráfico de influencias após unha declaracións do empresario Jorge Dorribo. POLÍTICA\nAs touradas, que volven o domingo a Sarria entre protestas, a debate no Parlamento O BNG presentará a vindeira semana unha iniciativa para prohibir as touradas, que de novo serán organizadas por un concello galego do PP no día de San Xoán, xunto a unha feira andaluza e un concurso de traxe sevillano. POLÍTICA\nA organización galeguista cre necesario que Galiza“teña voz propia en Europa e sen intermediarios”\nPerante o xuízo dos vindeiros 24 e 25 de xullo na Audiencia Nacional española, a organización frontista manifestou o seu "rexeitamento" ao "uso abusivo e sistemático" da prisión preventiva e da dispersión penitenciaria. Imaxe: Galiza Contrainfo\nEuropa dálle pulo ao ensino en galego e desautoriza a Wert A Comisión de Cultura do Parlamento Europeo demanda aos Estados membros que promovan a aprendizaxe na escola, desde preescolar, de linguas en perigo. Aproba por unanimidade un informe que insta á protección das linguas ameazadas no ensino e dá así unha labazada á lei de Wert. GALIZA\nAs mortes rexistradas na Galiza en 2012 superaron en 10.000 aos nacementos. A crise agudiza o saldo negativo da poboación galega cunha redución de nacemento dun 2,2 % con respecto ao ano anterior. GALIZA\nO xuízo polo desastre acontecido hai dez anos chega ás cualificacións definitivas das partes. A Fiscalía insiste en solicitar doce anos de prisión para Mangouras.\nA acusación popular no caso Bárcenas -en concreto, a Asociación de Abogados Demócratas por Europa- estima en máis de 23 millóns de euros o diñeiro supostamente en B que recibiron dirixentes e altos funcionarios do PP durante o período 1990-2011. Rajoy está á cabeza no ránking de perceptores. Segundo a acusación popular, ingresou 1,5ME en sobresoldos. Agora piden que Rajoy certifique que declarou a Facenda esas cantidades.\nO partido que sostén a Xunta rexeita cambiar os criterios para as subvencións á prensa escrita e nega vinculalas ao uso do galego e a estabilidade laboral, como propuxo o BNG co apoio do resto de forzas da oposición. GALIZA\nTodos os grupos da oposición apoian a iniciativa de AGE que solicitaba unha medalla institucional para o bombeiro que se negou a participar no despexo de Aurelia Rei, que non prospera por culpa da negativa do PP, que resta importancia á súa acción\nO que nom vam contar na TV sobre o juízo a quatro independentistas galegos na Audiência Nacional\nA música non só se sinte no oído senón tamén se ve. Vertixe Sonora Ensemble leva ao Liceo de Ourense este mércores día 19 o concerto Visións sonoras, dentro do ciclo Do Audible. CULTURA\nO escritor Pedro Feijoo conseguiu que a súa primeira novela fora un fenómeno editorial, con cinco edicións nun ano e a tradución posterior ao español por Planeta. O premio San Clemente revalida agora o éxito de “Os fillos do mar”.\nAs cartas xa están sobre a mesa. Catro candidatos cumpren os requisitos para seren os protagonistas do Día das Letras Galegas 2014. Canda eles, dous máis poden ser aceptados polo plenario. O nome estará entre Ricardo Carvalho Calero, Díaz Castro, Fiz Vergara Vilariño, Xosé Filgueira Valverde, Ramón de Valenzuela e Francisco Vales. Non hai ningunha muller.\nO documentario “As silenciadas” de Pablo Ces, con guión de Aurora Marco, foi recoñecido co premio “Popular” no Festival Internacional de Cine Documental online Humanity Explored. Competía con 1.054 documentarios e foi o segundo máis visto. CULTURA\nO indie Xoel López é o grande gañador dos Premios da Música Independente como mellor artista e mellor disco de canción de autor por “Atlántico”. CULTURA\nA Mostra de Cinema Periférico pecha a súa cuarta edición cun récord histórico de asistencia. Un cine concerto homenaxe a Méliès, xornadas sobre o novo cine galego e un ciclo adicado ás producións experimentais da Arxentina, os pratos fortes do evento.\nMáis de vinte novas bandas en galego concursan no Revenidas Rural rock, pop, bravú, folk, rap, cabaret, metal, reggea... de todo se sinte no novo panorama musical galego e con esa mestura chega a nova banda sonora do país ao Revenidas. Máis de vinte novas bandas que fan música en galego participan no concurso de Grupos Noveis do festival. CULTURA\nGwendal, Os Cempés, Guidewires, Banda Crebinsky, Riobó, Bagad Glazik Kemper ou Dán son algúns dos grupos que formarán parte do programa da 29 edición do Festival de Ortigueira. Será entre os días 11 e 14 de xullo. CULTURA\n“O Apóstolo”, premio do público no Festival de Annecy\nO público do festival de Cine de Annecy, formado só por profesionais do sector, premiou o filme galego “O Apóstolo' . O festival francés, de máis de cincuenta anos, está recoñecido como a cimeira do cine de animación do mundo. CULTURA\nÍa calor no Incio durante toda a xornada mais non era só o sol. Arredor de duascentas persoas, con destacada presenza de escritoras e escritores, arrouparon a Marica Campo na homenaxe da AELG “A escritora na súa Terra”. O Campo da Festa do Val do Mao leva xa o seu nome e un camelio plantado pola escritora medrará nos espazos nos que se desenvolveu a súa nenez. EDITORIAL\nUn roubo e un cúmplice: Feijóo\nFeijóo non sabía a que se dedicaba Dorado cando viaxaban no iate ou partillaban...\nE que vai ser de nós agora sen bárbaros?\nC. Cavafis, Á espera dos...\nNeste tempo de conflito económico, social e político é até certo...\nFollow @SermosGaliza Tweets about "#sermosgaliza OR @SermosGaliza"\nO balanzo do Goberno Feijóo no que atinxe ao sector naval é o puro nada. MANUEL MERA\nA corrupción e as clases dominantes\nNunha combinación variábel de saña e sagacidade numerosos medios de...\nNon ler: isto non é noticia\nNon era máis que outro premio Vidal Bolaño das Redes Escarlata. Neste...\nNon hai moito lin investigacións tan curiosas sobre as pombas que, daquela, míroas...\nA sanidade pública galega encamíñase cara á privatización e as listas de agarda son unha mostra desa deriva. @s profesionais sanitari@s alertan "hai quen tira proveito disto". Proveito, o da banca coas persoas estafadas pola fraude das preferentes e subordinadas. Un roubo de 500 millóns de euros\nFeministas galegas en loita polos dereitos reprodutivos\nSermos Galiza ofrece un caderno de análise arredor da rebeldía lilá e galega en pé contra a perda de dereitos para as mulleres. Coa inminente reforma da lei do aborto abordamos o 'poder do noso non'\nO PP trata de impedir as manifestacións en Santiago O goberno municipal do PP está a poñer atrancos para o desenvolvemento de mobilizacións sociais na capital galega. Na manifestación do pasado domingo en defensa do aborto libre e gratuíto un bar tivo que permitir o acceso á rede eléctríca xa que o Concello rexeitou o permiso para o enganche. Só un exemplo dunha práctica xa habitual polo PP. CULTURA\nUn lazo negro no teatro pola morte de Pico\nA páxina da Asociación de Actores e Actrices de Galiza ábrese cun grande lazo negro. Nada máis que dicir. A morte do actor Xosé M. Olveira, “Pico”, conmocionou o mundo das artes escénicas e as mostras de dor sucedéronse desde que se coñeceu a noticia. Falece Xosé Manuel Olveira, “Pico”, unha figura central da escena galega\nA Academia airéase co Portal das Palabras “Ser divertidos e de utilidade”. É o desexo da Real Academia Galega á hora de presentar o Portal das Palabras, unha plataforma que buscar airear, modernizar, dinamizar e abrir a institución de Tabernas á sociedade por medio das palabras. CULTURA\nO crítico Andrés Castro achéganos a "Iron-Man 3"


Encontro con Luisa Castro, este luns na Aula UNED de Foz |\nHome Concellos Foz Encontro con Luisa Castro, este luns na Aula UNED de Foz\nEncontro con Luisa Castro, este luns na Aula UNED de Foz\nA través deste encontro fomentaremos a participación, o diálogo, e a posibilidade de abordar en profundidade os textos interpelando de viva voz á autora sobre o oficio de escritora e a tarefa de escribir literatura. Esta actividade é totalmente en liña en directo e en diferido (para as persoas que non poden conectarse ese día a esa hora). Con Luisa Castro péchase o “Ciclo de Autores Locais” que a aula puxo en marcha este curso académico e que resultou de gran interese cunha participación de máis de 600 alumnos/as. Para seguir este evento por streaming hai que poñerse en contacto coa secretaría da UNED-Aula Universitaria de Foz, 982.133.699 ou 604.034.549 ou por correo electrónico foz@lugo.uned.es.\nA sexta ruta marítima xacobea Navega o Camiño parte este venres do porto de Ribadeo