Pistola - Wikipedia, a enciclopedia libre\nPara as moedas denominadas "pistola", véxase Pistola (moeda) e Pistola (moeda escocesa).\nHeckler & Koch USP, pistola semiautomática de fabricación alemá.\nA pistola é unha arma de fogo curta, deseñada para ser usada cunha única man, e que dispara balas na distancia curta. Foi concibida para usala como unha defensa, a pesar do feito de que tamén pode ser usado de xeito ofensivo.\n2.1 Pistolas antigas\nAínda que as primeiras pistolas foron creadas no século XVI como armas auxiliares de cabalaría, no século XV o termo pistola a puñais e dagas que se agochaban entre a roupa. No século XVIII, comezou a ser chamarse pistolas ás armas curtas empuñadas cunha man.\nA palabra vén do francés pistole, e esta do checo píšťala (frauta), pola forma das antigas armas de guerra husitas. Outra teoría refírese á cidade italiana Pistoia, onde é manufacturaban puñais.\nPistolas antigas[editar | editar a fonte]\nPistola española de 1733 con chave de faísca.\nA pistola empregaba os mesmos mecanismos de disparo que os mosquetes e fusiles de avancarga: chave de roda nos séculos XVI e XVII, chave de pedernal no século XVIII e primeira parte do XIX e chave de percusión, ó aparecer, a comezos do XIX.\nTodas estas pistolas requirían a recarga da súa munición de xeito manual logo de cada disparo. A munición introducíase pola boca do canón (arma de avancarga) e consistía en pólvora, proxectil e taco de papel (que servía de tapón para manter comprimidos os dous anteriores dentro do canón). Logo premíase cun adminículo chamado baqueta. Este método de recarga era moi lento e, xeralmente, os combatentes desenfundaban os seus sabres ou espadas despois de disparar, xa que as circunstancias non permitían recargar novamente a pistola.\n↑ «Pistol», artigo en inglés no sitio web Etymology Online. Consultado o 31 de maio de 2014.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Pistola\nInteractive Illustrated Pistol (en inglés)\nHandgun Database (en inglés)\nBallistics By The Inch (en inglés)\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pistola&oldid=6088971»\nA última edición desta páxina foi o 28 de maio de 2022 ás 09:40.


Quen coida dos coidadores? | Galicia Digital\nQuen coida dos coidadores?\n- ... E logo, canto tempo levas coidando aos teus velliños?\n– Pois van alá doce anos. Sen moverme da casa. El ten Alzheimer desde hai sete. Non sabe nin que é. Unha pena. E foi tan bo pai!\nEla está encamadiña desde hai once. Queira Deus que nunca me falten. Realmente son uns santiños.\n– E ti que tal estás?\n- Eu? Xaquín, eu non existo. Eu non son importante neste caso. Se che digo a verdade, fóra desta casa, eu non sei o que é a vida. E téñolle medo ao día que me falten. Xa non sei como se vive. Esquecinme. Hai moito tempo que case non falo con ninguén.\nA conversa, unha máis das mantidas nas moitas visitas que lles fago, foi moito máis longa. Houbo risos e salaios. Pero tamén, dentro da alma, moita soidade. As palabras fican pequenas para expresarse. “Non te preocupes, dixo, que xa che estou acostumada. Pero soa, estou moito. Cada visita é unha bendición. Non tardes en volver.”\nImpactoume a súa súplica. Sentíase pobre por dentro. Moi pobre. Ela é unha muller moi forte e curtida na vida. Nunca, como aquel día, a vin tan decaída.\nQuen coida aos coidadores? Nos libros xa ten un nome técnico: O síndrome do coidador.\nEsta é unha máis das grandes tarefas e desafíos que tentaremos afrontar desde a Escola de Pastoral da Saúde “Mon. Araúxo” nos diversos grupos que se desenvolven en Ferrol de outubro a xuño, con quenda semanal.\nSon tres cursos académicos: “APRENDAMOS A COIDARNOS. PARA PODER COIDAR. PARA PODERMOS AXUDAR.”\nHai uns anos abordei este problema, en relación coa orfandade e a viuvez no meu libro: A viuvez na Pastoral da Saúde. Pois non abonda só coa boa vontade. Precisamos cada vez máis dunha preparación seria e adecuada. Diriamos que con certa especializazón. Fainos ben a nós e facémoslle ben aos demais..\nEste curso, para a zona de Ferrol, estaremos nos locais anexos da Parroquia de San Xoán de Filgueira. Está aberto a cantos desexen participar. A experiencia destes anos atrás está sendo moi positiva. Seguireivos falando.


As Bodegas Martín Códax, en Cambados, foron o escenario este mércores 6 de outubro do encontro de finalistas dos 8º Premios Martín Códax da Música. A partir das seis e media da tarde foron coñecéndose os nomes das 51 bandas e artistas, tres por categoría, que pasan á recta final desta edición 2021. Ademais, tamén foron desvelados os proxectos finalistas na categoría de Comunicación e Difusión Musical. No evento, con aforo limitado e seguindo tódalas medidas recomendadas polas autoridades sanitarias, estiveron presentes os finalistas, que recolleron un agasallo das Bodegas Martín Códax en recoñecemento da súa inclusión na fase final de votación. O encontro contou coa intervención do presidente das adegas, Xoán Antonio Allegue López, e da presidenta de Músicas ao Vivo, Xiana Lastra.\n"Dende sempre, dende os nosos inicios, en Bodegas Martín Códax apoiamos a cultura galega como parte da nosa identidade e en especial a música. Este encontro de finalistas dos Premios Martín Códax da Música é un claro exemplo dun proxecto conxunto onde as músicas e músicos, institucións públicas e a empresa privada van da man e do cal estamos moi orgullosos", sinalou Allegue López nas súas palabras de benvida no encontro de finalistas nas adegas.\nO domingo 3 de outubro finalizaban as votacións do xurado dos Premios Martín Códax da Música 2021, organizados por Músicas ao Vivo. “Foron máis de catrocentos os proxectos inscritos nesta oitava edición, algo digno de mención polo difícil momento que o sector viviu e está a vivir nos últimos tempos. Isto demostra a fortaleza e teimosía do noso gremio, malia os paus nas rodas que se nos están a poñer”, explicou Xiana Lastra na súa intervención cun efusivo agradecemento ás Bodegas Martín Códax e aos patrocinadores institucionais -AGADIC, Concello de Pontevedra e Deputación de Pontevedra- ás bandas inscritas e ao xurado. Este estivo formado pola cantante Carla Green, o músico Pablo Morán, o xornalista musical Carlos Crespo, o músico e programador Pepe Doré e a cantante, pianista e percusionista Diana Tarín.\nRadiografía da música en Galicia en 17 categorías\nTamén foron anunciados os finalistas na categoría de Proxectos de Comunicación e Difusión Musical: o programa de radio O Recanto do Corcovado, o colectivo Galeguiza-t e a exposición Cantámola en galego. Do 11 ao 24 de outubro serán as socias e socios de Músicas ao Vivo, as que voten entre os proxectos finalistas, e o 27 de outubro, no Pazo da Cultura de Pontevedra, celebrarase a gala de entrega dos 8º Premios Martín Códax da Música. En cada edición dos premios entrégase un premio honorífico, escollido pola xunta directiva de Músicas ao Vivo, a un/unha música/o galega/o ou persoa vinculada directamente á música do país, pola súa traxectoria e carácter referente.\nFINALISTAS 8º PREMIOS MARTÍN CÓDAX DA MÚSICA POR CATEGORÍAS:


O Outono Fotográfico leva a obra de Tamara Wassaf a Roberto Verino • Vítor Nieves\nby Vítor Nieves · 03/11/2017\nA arxentina expón o seu último traballo no que reflexiona sobre a identidade, o corpo e o espazo.\nDe esq. a der. Xosé Lois Vázquez, Roberto Verino, Tamara Wassaf e Vítor Nieves\n«Del sentimiento de no estar del todo» exponse por primeira vez en Ourense no marco do festival Outono Fotográfico. A exposición ten unha particular posta en escena xogando con diversos materiais. A autora recurre, por exemplo, aos tecidos facendo unha chiscadela ao mundo da moda, no que traballa e conxugando á perfección o espazo elexido para exhibir as súas pezas, o Espazo de Arte Roberto Verino, na céntrica rúa do Paseo.\nTamara Wassaf trata de pesquisar con este traballo un dircurso identitario. Servíndose de algúns artificios estéticos vai experimentando formas e seres nun intento por se externalizar e facerse corpo fóra dela na procura dun patrón que lle sexa válido para ela, mais extrapolable a outros corpos, nomeadamente de mulleres. Na exposición podemos ver «unha noción de ‘retrato expandido’ que indaga alén do corpo, descarnándoo e facéndoo pregos no espazo» di Vítor Nieves, curador da exposición.\nA artista traballa desde o concepto contemporáneo de ‘Paisaxe intimista’, unha paisaxe simbólica que deslea os límites entre a realidade e a representación. É por iso que escolle espazos concretos que lle serven como testimonios íntimos da relación corpo-entorno. As localizacións onde fotografa axúdanlle a criar esa Paixase e a construír un relato actual nostálxico situado en moitos tempos posibles, movéndose simultáneamente entre a memoria e o anhelo.


Nothing is Something: Gestures from The Lux Collection | CGAI\nNothing is Something: Gestures from The Lux Collection\nPrograma e notas de María Palacios Cruz (LUX)\nO título é unha cita de Duchamp. A película trata sobre as cores e estruturas das burbullas de xabón, o aceite na auga, etc.\nImaxes elementais. Aire, auga (e neve), terra, lume (e fume), todo entra. A modo de banda sonora hai un son musical interminable, notas de piano soltas e algúns sons neutrais.\nUnha última ollada á London Filmmakers’ Co-op cando tiña como sede unha vella leitaría vitoriana.\nLucy Parker, Reino Unido, dixital & 16mm, 2016, 6 min.\nFire fíxose para un evento no ICA programado por Lucy Reynolds de experimentos con son, cine e performance para acompañar a exposición “The sun went in, the fire went out: landscapes in film, performance and text”, comisariada por Karen Di Franco e Elisa Kay en Chelsea Space. A película responde ás exploracións performativas de Annabel Nicolson arredor da luz e do lume, así como ao título da exposición. “The sun went in, the fire went out” é unha liña dun texto tomada dun caderno da arqueóloga e escritora Jacquetta Hawkes, autora de A Land (1951), unha historia poética das Illas Británicas a través da súa xeoloxía. Na película dúas mulleres experimentan con varios métodos traballosos para acender un lume. A película combina negativo e unha imaxe fílmica positiva que pode ser proxectada cun son en directo.\nPriya é unha toma cenital estendida dunha bailarina Kathak xirando. O material foi enterrado en varios materiais orgánicos que deterioran a imaxe inicial nun intento de transformar a especificidade cultural e a narrativa lineal do tempo e o espazo. Os rituais do soterramento expoñen sucesivas lembranzas de enterros; a pel da película convértese na pel da bailarina, fracturando o tempo nun espazo escuramente evocador e psicolóxico.\nComo artista gañador do Film London Jarman Award en 2008, Luke Fowler recibiu a encomenda de producir catro curtametraxes para 3 Minute Wonder, apartado do Channel 4 dedicado á curtametraxe. Tituladas Anna, Helen, David e Lester, as catro curtametraxes compoñen unha serie de retratos de catro individuos diferentes que comparten residencia: un piso nun bloque de vivendas vitorianas no West End de Glasgow.\nManon de Boer, Bélxica, 16mm a vídeo, 2016, 8 min.\nUnha colección de imaxes de construcións do fillo da artista ao longo dun período de tres anos. A duración de cada toma é de 20 segundos, o tempo que se pode filmar cunha cámara Bolex de 16 mm cando se lle dá corda á man.\nLaida Lertxundi, EE. UU., 16mm, 2011, 6 min.\nNun interior de Los Angeles, muros tinguidos pola perda. Ensáiase unha canción para un ser amado. Unha película do corpo feminino como estrutura. (LL)\nImaginary é unha película en tres partes (From Today, Touched e One) filmada en varios ambientes íntimos e persoais. Imaxes fugaces que son refilmadas e estilizadas de forma nada sentimental.\n(S8) 10ª Mostra de Cinema Periférico 8 de junio 2019 | 20:30\nPaíses de producción: Bélgica, Estados Unidos, Reino Unido\nDez películas. Hai dez películas neste programa. En LUX, temos case 5000 en distribución. É esta selección representativa da colección de LUX e da súa historia? Probablemente non, aínda que de certa maneira podería selo. Sen reducir as historias contidas dentro da colección a unha soa historia, esta selección recoñece a futilidade desta tarefa, e opta por xestos pequenos en lugar de poñer grandes relatos. Películas curtas feitas predominantemente por mulleres cineastas… Estes traballos non son ruidosos e triunfantes; ao contrario, máis da metade do programa é mudo.\nLUX, na súa actual forma, foi fundada en 2002 para seguir distribuíndo e salvagardando as coleccións de dúas organizacións precedentes, London Film-Makers’ Co-operative (LFMC) e London Video Arts (LVA), posteriormente coñecida como London Electronic Arts (LEA). A LFMC e a LEA víronse obrigadas a fusionarse a finais dos noventa, formando unha organización que tivo una curta vida, The Lux Centre, que botou o peche en 2001.\nA proxección comeza con Nothing is Something, de Anne Rees-Mogg: unha obra de 1966, o ano no que se fundou a LFMC, un nacemento supostamente marcado por un telegrama enviado a Jonas Mekas na New York Film-Makers’ Coop que dicía “LONDON FILM-MAKERS COOP A PUNTO DE SER LEGALMENTE ESTABLECIDA STOP PROPÓSITO FILMAR FILMAR FILMAR…”. Aínda que Anne Rees-Mogg se convertería en membro da Co-op —mesmo foi a súa directora a comezos dos oitenta— nos seus anos de formación nin era parte do grupo fundador que se aglutinaba arredor de Bob Cobbing en Better Books, nin tampouco dos mozos cineastas do Arts Lab liderados por David Curtis e Malcolm Le Grice. Esas dúas faccións uníronse en 1968, definindo a traxectoria da LFMC nas tres décadas seguintes.\nA vangarda británica segue fortemente asociada á Co-op dos anos setenta. To the Dairy, de Annabel Nicolson, filmouse no edificio da Farmer Cream Dairy en Kentish Town que foi a sede da LFMC entre 1971 e 1975. Este foi o período durante o que Malcolm Le Grice (tamén este ano no (S8)), Annabel Nicolson, William Raban e Gill Eatherley experimentaban co cine expandido baixo o nome colectivo de Filmaktion e no que Lis Rhodes fixo Light Music. Tamén era a época na que Le Grice e Peter Gidal definiron o estrutural/materialismo, a distintiva aproximación británica a Structural Film de P. Adams Sitney. O traballo que saía da Co-op era decididamente reflexivo e antiilusionista, poñendo toda a énfase nos aspectos materiais do proceso cinematográfico, dende o propio material fílmico en si mesmo ata a proxección como evento. Como escribiu Peter Gidal en 1975, “O proceso de facer cine lidia con dispositivos que dan de si a desmitificación ou un intento de desmitificación do proceso fílmico”. Aínda que a película de Nicolson foi filmada na Co-op To the Dairy apenas pode considerarse un documento. Todo está borroso, e a lembranza da LFMC é difícil de discernir; pódese entrever pero non se ve, síntese pero non está recollido.\nCando se fai reconto da historia de LUX, ou do desenvolvemento do cine e do vídeo de artista en Gran Bretaña (en LUX gústanos pensar que son o mesmo), a versión condensada da historia di que non había realmente unha vangarda antes de 1966. Pero a película de Anne Rees-Mogg, feita independentemente da LFMC, dinos outra cousa. Ao igual que o traballo de Margaret Tait. Aerial data de 1974, pero Tait, pioneira independente, comezou a facer películas a comezos dos cincuenta, tras estudar en Roma no Centro Sperimentale di Fotografia, que daquela era a única escola de cine de Europa. As películas de Tait non se comezaron a distribuír na Co-op ata finais dos setenta, grazas aos esforzos de Felicity Sparrow. Tait converteuse nunha figura influínte para cineastas de LFMC como Annabel Nicolson, que foi a visitala a Escocia con Mike Legget, pero seguiu illada e autosuficiente, traballando en Edimburgo e nas súas nativas Illas Orcadas, facendo películas coa súa produtora (salvo tres, a totalidade das súas 32 películas foron autofinanciadas). 2019 é o ano centenario de Margaret Tait.\nMoira Sweeney e Alia Syed uníronse á Co-op nos oitenta, con traballos que estaban aínda baixo a influencia do estrutural/materialismo dos setenta pero que eran tamén persoais e subxectivos dun modo que parecería entrar en conflito co rexeitamento da xeración anterior pola identificación, a representación e o ilusionismo. As súas dúas películas neste programa —ambas mudas— son oníricas, poéticas e evocadoras. En Priya, de Syed, vemos os restos unha toma cenital de danza Kathak, resultado de enterrar a película no xardín. Como ela mesma escribe, “a pel da película convértese no corpo da bailarina, fracturando o tempo nun espazo escuramente evocativo e psicolóxico”.\nCatro das películas no programa están feitas por artistas mozos non conectados á LFMC. As películas de Laida Lertxundi e Manon de Boer —unha artista española establecida en Los Angeles e unha artista holandesa establecida en Bélxica— destacan o carácter internacional da colección. Os artistas británicos Lucy Parker e Luke Fowler exemplifican unha continuidade entre os predecesores de LUX e o traballo que están facendo os artistas da imaxe en movemento británicos contemporáneos. Fire, de Parker, fíxose en resposta a unha exposición do traballo de Annabel Nicolson en Londres en 2016. Aínda que os cineastas americanos Robert Beavers e Gregory Markopoulos son unha influencia evidente nos retratos curtos dos veciños de Glasgow de Luke Fowler, Anna y Lester, hai unha gran coherencia e conexións entre o traballo de Fowler e o de Margaret Tait, Annabel Nicolson, Peter Gidal e Alia Syed.\nEsta selección de traballos da colección de LUX para o (S8) (un festival de cine cuxo nome homenaxea ao formato de cine máis pequeno) quere igualmente celebrar algunhas das máis “pequenas” obras en distribución. Estas películas poderían ser descritas como notas, bosquexos, xestos. Periféricas, como o cine que o (S8) defende. Menos é máis, ou como a película de Rees-Mogg nos fai lembrar “Nada é algo”.\nDez películas para un décimo aniversario. Feliz aniversario, (S8), e que veñan moitos máis!


S.D. PAZOS Fútbol Sala: S.D. PAZOS Fútbol Sala 2 - 7 SANTIAGO FUTSAL\nS.D. PAZOS Fútbol Sala 2 - 7 SANTIAGO FUTSAL\nNo houbo lugar a sorpresa, como por outra parte era lóxico, nos cuartos de final da Copa Xunta. O Santiago Futsal acedeu ás semifinais do torneo amosando a sua inesgotable calidade e brutal pegada.\nCunhas bancadas ateigadas e volcadas co seu equipo (GRAZAS AFECIÓN), os nosos trataron de non perderlle a cara ó choque, loitando ata os derradeiros segundos.\nOs de MARCELO foron: BIZZA, JOSÉ, LITO, LUIS, JONY, SANTI, HUGO, MIKEL E BORJA (estiveron sen estar JORGE e REMO), e no Santiago Futsal : Raúl, Palomeque, Tallón, Lucho, Hamza, David, Eloy Rojas, David Pazos, Chus, Dani e Alberto.\nComezou o partido cos santiagueses de xeito dominador, e cos locais defendendo para tentar coller un contragolpe. As primeiras foron visitantes pero tímidas, con achegamentos de Hamza ou Lucho de tiro exterior. No dezasete inquedábamos nos, sae a contra en velocidade Luis e cede a Jony que acompaña, o seu forte remate cerquiña do pau.\nNo minuto catro o 0-1, tiro cruzado exterior de David Pazos que inauguraba o marcador. Todo igual nos minutos seguintes, achegamentos do Santiago e nos a tentar aprobeitar calquer erro.\nO 0-2 de estratexia de banda, David, sen apenas oposición anota dende a liña de puntos.\nAsí conseguimos tamén nos volver a ver porta, pero dende o corner, perigoso disparo de Lito que desvía Raúl.\nE mais perigo no dez, Luis en velocidade, recurta a un defensor na frontal e o seu remate desviao o porteiro, Jony en difícil posición envía fora o rexeite. Hamza tería una clara neste minuto, paradón de Bizza.\nCon nove e cincuenta e tres por xogarse, a acción do encontro, GOLAZOOOO¡¡¡ de Palomeque de media chilena que ergueu ós presentes do seus asientos, 0-3.\nUn minuto mais tarde o GOLAZO, dos vermellos. Saque de banda lateral, e zapatazo inapelable de José que se cola por toda a escadra, 1-3.\nNon querían ningún tipo de sorpresa os de Santiago, que ata o final asediaron a Bizza, sacando o mellor deste. Un para un con Chus, trallazo de Pazos...\nO 1-4 a dous para o final, afundidos na nosa área, un tiro de Eloy Rojas vaise a escadra tras bater en José. Con este resultado descanso no municipal.\nNo segundo tempo o Santiago tirou de futsal control, posesións mais longas, maior elaboración, pero igual intimidación, os vermellos mentres ó seu.\nCun tiro ó poste de David Pazos nos primeiros minutos avisaban das suas intencións os de Santiago. No minuto sete plasmábanas, tiro frouxo de Lucho que Hugo mete dentro no intento de cortar, 1-5.\nDemos signos de vida en ataque ós dez minutos, Jony recorre a banda e o seu pase ó segundo peta nun rival e da no exterior da rede.\nIntetamos apretar algo a saida de balón ata o final, pero os visitantes non daban apenas opción. Tras roubar, en xogada persoal Eloy rojas definía con calidade ante Bizza, 1-6.\nCo choque algo mais aberto, a S.D. Pazos tentou sacar o que lle quedaba para maquillar algo o marcador. José volveu sacar o fusil cun trallazo cruzado, e Jony a cinco minutos do final puña o 2-6 finalizando un contragolpe por entre as pernas de Alberto.\nVímonos arriba, e Jony asistido por Lito rematou ó exterior do pau no que apiques estivo de ser o terceiro. Opción tamén para Mikel, quen se atopou coa rápida intervención do porteiro, e mazazo a catro para o final.\nNo toma e daca, contra dous para un que empurra a pracer Eloy Rojas establecendo o que xa sería definitivo 2-7.\nNos minutos finais, Luis anticipándose a un pase finalizaba contra o peito de Alberto no que sería a derradeira ocasión do encontro.\nNos segundos finais, Bizza, sería expulsado ó chegar tarde a un pase longo sobre Chus.\nBo espectáculo, no que o Santigo Futsal viu a finiquitar a eliminatoria sin deixar opción a nigún tipo de "susto", e digno partido dos vermellos, que se ben igual o poden facer mellor, non tódolos días se ten diante a un dos mellores equipos de España.\nA seguir traballando, único camiño para voltar a ver a un xigante no municipal de Pazos de Borbén.


Xa é oficial: aprazado ata 2022 o novo regulamento de produción ecolóxica · CRAEGA\nA partir do 2022, haberá un novo sistema de certificación en grupo para facilitar o acceso de pequenos agricultores\nÍa entrar en vigor en xaneiro de 2021, pero finalmente Bruxelas decidiu aprazar a normativa de produción ecolóxica ata 2022 por mor da COVID-19, tal e como recolle o Diario Oficial da Unión Europea (DOUE). “A pandemia e a crise de saúde pública que orixinou representan un reto sen precedentes para os Estados membros e supoñen unha pesada carga para os operadores do sector”, argumenta o texto. A súa prioridade é agora manter a produción e os fluxos comerciais -continúa-, motivo polo cal “non poden prepararse ao mesmo tempo para a aplicación do novo marco normativo”.\nAínda que pode haber algún cambio nos actos delegados e de execución que se están a levar a cabo, as principais novidades do futuro Regulamento (UE) nº 1693/2020 -substituto do 848/2018- serían as seguintes:\nNovos produtos certificados: sal, tapón de cortiza, aceites esenciais, lá, mate, cápsulas de seda, peles, cera de abella, follas de vide ou resinas naturais.\nNovas especies animais: coellos e cervos.\nCambios na produción vexetal: refórzase a relación entre o cultivo e o solo. Por exemplo, permitirase o uso de material de reprodución vexetativo heteroxéneo e incorporaranse criterios máis transparentes para a autorización de novos produtos (praguicidas, fertilizantes, etc) na agricultura ecolóxica.\nCertificación en grupo: é un xeito de que os pequenos agricultores poidan acceder á certificación, simplificando trámites administrativos e custos.\nProdutos de importación: os produtores ecolóxicos de terceiros países terán que cumprir exactamente as mesmas normas de certificación que os operadores da UE (polo de agora só deben respectar as regras de “equivalencia”, é decir, sistemas semellantes, pero non idénticos).\nProximidade: estimularanse as canles de distribución curtas e as producións locais.\nO obxectivo da CE é triplicar a superficie ecolóxica nunha década, de xeito que no horizonte de 2030 o 25% do terreo agrario da UE sexa orgánico. Unha meta que xa foi incluída no Pacto Verde Europeo e, en concreto, nas estratexias ‘Da granxa á mesa’ e ‘Biodiversidade 2030’.\nEntrada anteriorHortaliza, froita e mexillón eco para 14 comedores escolares de toda GaliciaEntrada seguinteXosé Santiso: “O Fogar dignifica o rural. Non queremos que ninguén se avergoñe”


É posible – Asociación Irimia\nChego coas mans nos petos e descubro que os traio cheos de esperanzas, ideas e agradecementos. Sei que non os encho soa, senón que se van enchendo con achegas das persoas que forman parte da familia afectiva, das compañeiras de camiños, de persoas amigas, doutras que saúdo na rúa e mesmo dalgunhas que non coñezo pero tamén agrandan o peto.\nHai días, na pequena pantalla vin un anuncio deses que nos fan reflexionar. Nel sae o compañeiro Manuel dicíndonos que cando cheguemos aos oitenta anos, teremos doce mirando unha pantalla (móbil, táboa, computadora…) nos que non miraremos o que nos rodea. Así, esvaecerán as postas de sol e o amencer, o paseo coas amizades, o son do mar ao bater nas rochas, as palabras alentadoras, as charlas e xuntanzas…; unha chea de agasallos que, na ausencia, baleirarannos os petos.\nManuel convídanos a imaxinar cantas cousas boas estaremos perdendo; convídanos a desconectar do prescindible, e conectar co verdadeiramente importante, co interior. Tamén a non destrenzarnos da vida colectiva, esa praza onde nos atopabamos sempre. Ese traballo comunitario, en equipo, apoiándonos unhas a outras, creando espazos comúns e alternativas á realidade que en ocasións nos desgusta ou desalenta. É posible? Non, É posible!\nLuns, 11 Marzo, 2013\nOs rumores que veñen da internet


Louzán, un asesor a tempo evitaría pasarse coa fotografía\n– September 30, 2013Posted in: Política2.0.com\nA imaxe dun político. Sempre hai que coidala, aínda que estropeala sexa moi doado. Presentacións de eventos, vestimenta, discurso… Todo na súa correcta orde e sen cometer ningunha torpeza irremediable. Un político, coa súa constante campaña de promoción, debe aparecer nos medios con frecuencia. O que pasa é que algunha vez, alguén queda sen freos e a fotografía, mais que mellorar a imaxe, é unha agresión.\nUn exemplo claro é esta instantánea de Rafael Louzán na praia da Lanzada. A intención era presentar unha proba internacional de surf. Puido pensar por si mesmo o por alguén do seu gabinete, que a mellor imaxe era esta. Así, con traxe de neopreno no que lle custaba disimular a barriga, o político inverteu uns cantos intentos para conseguir sosterse o tempo suficiente enriba da táboa.\nParémonos nos detalles técnicos, pernas estiradas (nin idea de surfear) táboa diríase que sospeitosamente grande (de feito é de windsurf), e un home de apoio detrás que era o encargado de empuxalo para dar a sensación de que o político avanzaba. Outro detalle, case non hai onda…\nAgora supoñamos que un traballador érguese ás 7 da mañá, pide un café con leite no bar enfronte ó traballo e atopase a un político facendo surf, con estilo dubidoso, cos seus cartos. O enfado que pode apañar… Consecuentemente, a sensación de mala imaxe multiplícase.\nO presidente da Deputación de Pontevedra ten un gabinete de comunicación ó seu servizo. Alguén dentro deste debería parar esta tolemia de fotografía. Se non houbo ninguén para facelo ou é que Rafael Louzán está rodeado de incompetentes ou é que non se deixa asesorar. En calquera caso, a foto pasouse de promoción e entra no campo do ridículo, do desprestixio persoal. Alomenos, non chega ó nivel daquela instantánea de Núñez Feijóo nos lumes de 2006.\nEn todo caso, neste exemplo unha fotografía de Rafael Louzán ben vestido e rodeado de táboas de surf na praia houbera chegado. Outra opción sería xuntarse cuns cantos participantes. Case calquera opción que se poida pensar neste contexto sería rechamante, pero sen sobrepasar os límites do ridículo. O gabinete de comunicación da Deputación de Pontevedra e o propio Rafael Louzán deberían aprender a lección.\nP.D. Haberá xente que dirá que conseguiu saír en case todos os medios. Iso é certo, pero de forma negativa. Tamén saen os que provocan un accidente ou unha morte…\nTags: asesoría, Comunicación, Deputación de Pontevedra, fotografía, imaxe, político, propaganda, publicidade, Rafael Louzán


Blog de Educación Física: 2010\nTraballa e esfórzate, con humildade e respeto\nTres iconos españois, Pau Gasol, Rafa Nadal e Andrés Iniesta, móstrannos os derradeiros éxitos dos deportistas españois tratando de inculcar valores como o esforzo, a humildade e o respeto, fundamentais para calqueira persoa e deportista.\nSeguramente, estes valores teñan gran parte de "culpa" de que estes tres deportistas chegaran a élite nos seus respectivos deportes.\nPublicado por Alex Varela en 11:57 0 comentarios\nEtiquetas: Motivación e Exercicio Físico, Outros, Valores no Deporte\nIniciación ao Bádminton\nCon estes 5 vídeos que vamos a presentar, mostrarei os aspectos básicos do Bádminton dun xeito moi didáctico e visual.\nNo primeiro deles, explícase o equipamento básico (raqueta e volante), dimensións do terreo de xogo e a puntuación.\nO segundo apórtanos cal é o xeito apropiado de agarrar a raqueta e como nos debemos posicionar e movernos polo campo de xogo.\nNo terceiro, coñeceremos visualmente como se realiza un saque e cales son os principais golpeos (clear, drop, lob, drop net, smach) e as súas finalidades (ofensiva e/ou defensiva).\nNo cuarto observamos as conductas a seguir para realizar un bo golpeo.\nCon esto agora so queda, PRACTICALO! pois entón, vexamos un partido de Bádminton, correspondente á final do Open de Xapón no 2010 no que se enfrontaron Lee Chong Wei e Lin Dan.\nPublicado por Alex Varela en 3:54 0 comentarios\nEtiquetas: Bádminton, Iniciación Deportiva\nMóvete e xoga, é bo para o teu cerebro!\nDo programa Redes, na 2 de TVE, rescatamos este documental de interesantísimo labor pedagóxico e informativo.\nAntes de nada, dicir que me gustaría que viran este vídeo todas aquelas persoas que consideran a Educación Física en Primaria unha materia sen importancia e que non axuda ao desenvolvemento integral d@ alumn@.\nAta agora sabiamos que, o exercicio físico e o deporte realizados dun xeito continuo e regular, tiña moitos beneficios no noso organismo como: mellorar a condición física, prever enfermidades cardíacas ou sentirse mellor anímicamente.\nPrestixiosos científicos como Fernando Gómez-Pinilla, poden demostrar na actualidade que ademáis dos beneficios anteriormente citados, o exercicio físico é tamén un escudo de protección do noso cerebro e un estimulador do aprendizaxe e a memoria.\nOu sexa que xa sabes, corre, brinca e xoga, é bo para o teu cerebro e as túas neuronas, eso sí, todo acompañado por unha dieta saudable.\nOutra conclusión que sacamos é que o sedentarismo atrófianos, tanto a nivel cognitívo, psicomotriz, social e afectivo.\nClicando aquí abaixo podedes ver o documental enteiro:\nPublicado por Alex Varela en 12:27 0 comentarios\nEtiquetas: A importancia da EF, Outros\nConsellos para ser feliz no 2011\nCoa chegada do novo ano 2011 todo o mundo ten centos de propósitos, todos eles tentando acadar ser mellores persoas do que somos.\nPois aquí, ademáis de para que este blog respire positivismo por todos os lados, ofrézovos unha serie de consellos, neste video, para facer que tanto este ano coma todos os vindeiros sexan inolvidables e apasionantes e polo tanto felices.\nPublicado por Alex Varela en 23:25 0 comentarios\nEtiquetas: Motivación e Exercicio Físico, Outros


A Comisión aproba un plan romanés de aproximadamente 46 millóns de euros para apoiar a actividade dos gandeiros afectados por un brote de coronavirus - EU Reporter\nA Comisión Europea aprobou un esquema romanés de máis de 225 millóns de RON (aproximadamente 46 millóns de euros) para apoiar a actividade dos gandeiros no contexto do brote de coronavirus. O réxime aprobouse no marco da axuda estatal Marco temporal. Segundo o réxime, o apoio público tomará a forma de subvencións directas para abordar parcialmente a perda de ingresos que sufriron os gandeiros debido ao brote de coronavirus. A Comisión constatou que o réxime romanés está de acordo coas condicións do marco temporal. En particular, (i) a axuda non supera os 225,000 € por beneficiario activo no sector agrícola primario prevista polo marco temporal; e (ii) o réxime prolongarase ata o 31 de decembro de 2021.\nA Comisión concluíu que a medida é necesaria, adecuada e proporcionada para remediar unha grave perturbación na economía dun estado membro, de conformidade co artigo 107, apartado 3, letra b), do TFUE e coas condicións establecidas no marco temporal. Sobre esta base, a Comisión aprobou o réxime segundo as normas da UE sobre axudas estatais. Pódese atopar máis información sobre o marco temporal e outras accións adoptadas pola Comisión para abordar o impacto económico da pandemia de coronavirus aquí. A versión non confidencial da decisión estará dispoñible no número de caso SA.62827 do documento rexistro de axudas estatais sobre a Comisión competición sitio web unha vez resoltos os problemas de confidencialidade.\nA Comisión aproba un apoio público de 58 millóns de euros para a infraestrutura de comunicacións móbiles en Alemaña\nBenvidos! Os turistas convidados á España rural para salvar as aldeas moribundas


O concello de Santiago xunto ás ONGD galegas organizan a segunda edición do Compostela+Solidaria\nO concello de Santiago e a Coordinadora Galega de ONGD poñen en marcha a partir do 23 de maio a segunda edición do 'Compostela + Solidaria', un programa de sensibilización con máis de 30 actividades para todas as idades. A través de obradoiros, charlas, exposicións, unha mostra de cine documental, conta contos e unha Feira Solidaria falaremos de Dereitos Humanos e da necesidade de defendelos colectivamente para que todas as persoas, independentemente da súa orixe e de onde vivan, os teñan garantidos. Tamén daremos a coñecer realidade dos países empobrecidos, o traballo das ONGD galegas e as alternativas solidarias e xustas que dende o local contribúen a mudar o mundo.\nAs actividades desenvolveranse do 23 de maio ao 16 de xuño nos distintos Centros Socioculturais da cidade e todas as propostas son de balde. Neste enlace>>> atoparedes toda a oferta que vos propoñemos.\nEsta é o segundo ano que concello de Santiago de Compostela e a Coordinadora Galega de ONGD colaboran no Compostela + Solidaria e esta nova edición trae algunhas novidades. Unha delas é a 'Mostra de cine documental', unha proposta en formato cine foro na que se proxectarán seis títulos de curtas e longametraxes que retratan realidades como as das migracións, o acceso á saúde e o dereito a ter unha vivenda digna. Outra das novidades deste ano é a Feira Solidaria, unha proposta de rúa onde se ofrecerán actividades para todas as idades. Pola mañá será un espazo de intercambio co alumnado dos centros educativos da cidade e, pola tarde, unha feira aberta á cidadanía onde haberá xogos, postos de venta de produtos de comercio xusto e de información das ONGD. Será o 16 de xuño na Praza Roxa.\nPor outra banda, o Compostela + Solidaria deste ano mantén a oferta de actividades de balde para todas as idades nos Centros Socioculturais da cidade e, ademais, incorpora novos espazos como Biblioteca Ánxel Casal, o Pazo de Fonseca e a Fundación Granell.\nPolos Dereitos sen fronteiras\nA segunda edición do Compostela + Solidaria ofrece máis de 30 actividades, todas elas enfocadas á promoción e defensa dos Dereitos Humanos. Hoxe, 2.200 millóns de persoas viven en situación de pobreza extrema e as cifras de desigualdade global non teñen precedentes. Estamos a vivir o maior movemento de desprazamentos forzosos dende a II Guerra Mundial e o actual sistema económico está a xerar desequilibrios medioambientais e sociais que desembocaron nunha situación de crise ecolóxica.\nÉ neste contexto que as ONGD galegas ofrecerán propostas para reflexionar e debater colectivamente: obradoiros infantís de cociña para coñecer o comercio xusto; contacontos sobre o valor da diversidade; obradoiros para aprender a elaborar produtos de limpeza ecolóxicos, para iniciarse no ciberactivismo contra os discursos do oido; charlas sobre xénero e saúde, sobre fiscalidade e evasión fiscal; exposicións sobre as migracións e o dereito ao refuxio, sobre o papel das mulleres na produción de alimentos, etc.\nSerán espazos de convivencia nos que a cidadanía de Compostela poderá coñecer de primeira man a realidade doutras persoas que viven en países empobrecidos e os efectos positivos da cooperación ao desenvolvemento nestes contextos. Todas, actividades para coñecer como contribuír e mudar cuestións globais dende o noso día a día e a nosa realidade máis próxima.\nAs ONGD que participan no Compostela+Solidaria deste 2017 son AGARESO, Amigos da Terra, Asemblea de Cooperación pola Paz, Educo, Entreculturas, Enxeñería sen Fronteiras, Farmamundi, FISC, Intered, Mans Unidas, Oxfam Intermon, Solidariedade Internacional de Galicia e Terra de Homes.


Tinta Femia, a identidade de Cela - Faro de Vigo\nVicepresidente de la Asociación Gallega de Sumilleres.\n02-07-2017 | 18:48\nNo Morrazo existen microespazos de riqueza e identidade diferenciada, como as terriñas de tintos definidos, os de Cela, coa Tinta Femia como sinal de identidade, cuxa festa celebra Bueu esta fin de semana.\nRacimos de Tinta Femia. Imagen cedida por el CSIC.\nInserido no epicentro das Rías Baixas, o Morrazo agocha unha viticultura de atlántica estirpe. Nos últimos tempos do viño, fora relegado e deixado sen amparo no organigrama vitivinícola do pais, algo que o ten aillado dalgunhas estandarizaciones e maneiras uniformizadoras que dominaron unha época. Recordan a diluición de O Rosal, O Condado, etc. na época moderna das Rías Baixas oficial.\nUnha viticultura, a do Morrazo, diversa, con microespazos comunais, vilas e parroquias de orgullosa identidade. Terriñas xunguidas por un esquelete penínsular abeirado cara ás rías máis estilizadas, coas ramificacións norteñas baixando cara a de Pontevedra: son as parroquias marinenses e unha parte das de Bueu, outros seus lares asómanse pola proa sobre as illas Cíes e a illa de Ons. Soalleiras sureñas son as bravas parroquias de Cangas e Moaña que caen cara a ría de Vigo. Vilaboa, solitaria, garda as costas da península, agochada nas beiras da prácida ensenada de San Simón.\nO Morrazo non é un territorio homoxéneo, existen microespazos dunha riqueza e identidade diferenciada, inimitable; dunha autenticidade apabullante, como as terriñas de tintos definidos e estilizados, frescos, atlánticos de pura cepa: son os tintos de Cela, onde a Tinta Femia, cachorro ou batorro da estirpe do caíño, apelidado redondo, é o seu sinal de identidade. Tinta Femia, estandarte dos viños de Cela, bañada polas mareas da ría de Pontevedra, auténticos “Vins de Vila”, en Franza sería un “Grand Cru” a terriña de Cela coa presenza pontifical, esmagadora e feliz para o pracer dos nosos tragos da Tinta Femia.\nBueu celebra esta fin de semana a súa festa, recuperada fai 12 meses tras pasar 7 anos no olvido, con música, viños e boa gastronomía. Xa estuvemos nas previas a esta XIV edición, catando e bebendo os viños dos colleiteiros que nela se presentarán. Fomos partillando impresións entre tragos cun sorriso na cara e a ledicia por estar disfrutando duns viños auténticos, sinceiros, limpos, honestos, vivos, vibrantes, arroupados en aromas coa forza primaria do seu lar. Converteuse nunha xornada de placer e emoción porque cada copa servida era un gozo para os sentidos e para o espírito, simplesmente iso que buscamos no viño, iso mesmo que nos alonxa da cohorte de elaboracións vitícolas sen alma nin carácter e carentes de emoción.\nFoi sorprendente que as dez adegas visitadas mostraran ese carácter, unha autenticidade marcada polas personalidades dos distintos viticultores, sen defeitos nen adornos.Desexamos que o futuro conserve esa sinceridade e honestidade. Estos viños xa poderán ter para esta anada que andamos un amparo administrativo.\nDesexo que os tragos que disfrutamos se reproduzan no futuro, e gañen en repercusión para ensinar polo mundo con autenticidade este territorio do viño, como xa experimentei este ano en varios eventos fora de Galicia. Que os que adecentan, dan corrección, visten e fan presentables os viños non desvirtuen a súa personalidade e identidade.\nSe somos quen de non contaminar a personalidade destos viños Galicia gozará doutro territorio do viño a engadir á súa riqueza e diversidade. Se non, pasarán sen pena nin gloria polas copas e polas estanterías do mundo wine. As contraetiquetas non poden agochar procesos de elaboración pouco recomendábeis como vendimas deficientes, intervencionismo extremo na busca da maquillaxe, do adorno, de suplir as carencias ou de facer un deseño prefabricado ó gusto dun suposto consumidor modelo.\nOs tintos de Cela merecen ambición de calidade, respeito pola identidade e polo carácter de seu, porque o contrario é un camiño que leva a nengures, ou á insignificancia e máis logo ó esquecimento. Agora é doado non caer nos erros pasados grazas á perspectiva que temos do percurso doutras denominacións e indicacións do viño, e polo modelo que representan os viños que si teñen levado o viño de Galicia máis alá.


Normativa estatal e autonómica - O Portal da Xustiza de Galicia\nMedidas preventivas e de seguridade laboral\nInstrución do 19 de xuño da Dirección Xeral de Xustiza sobre a reincorporación do persoal con permiso por deber inescusable ou especialmente sensible.\nInstrución do 20 de xuño da Dirección Xeral de Xustiza en relación aos espazos de determinados órganos xudiciais e a modificación da quenda de mañá/tarde.\nResolución do 8 de xuño de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que, dando traslado ao ámbito da Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia da Orde JUS/504/2020, do 5 de xuño, se regula a fase 3 do Plan de desescalada para a Administración de xustiza ante a COVID-19.\nResolución do 25 de maio de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que, dando traslado ao ámbito da Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia da Orde JUS/430/2020, do 22 de maio, se determina a fase 2 do Plan de desescalada.\nResolución do 11 de maio de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que se traslada ao ámbito da Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia a Orde JUS/394/2020, do 8 de maio, pola que se aproba o Esquema de seguridade laboral e o Plan de desescalada para a Administración de xustiza ante a COVID-19.\nResolución do 14 de abril de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que se determinan os servizos mínimos na Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia, adaptándoos ao Real decreto lei 487/2020, do 10 de abril.\nResolución do 31 de marzo de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que se adapta a cobertura dos servizos mínimos da Administración de xustiza ao Real decreto lei 10/2020, do 29 de marzo de 2020.\nResolución do 24 de marzo de 2020, da DXX, pola que se complementa e desenvolve a Resolución do 15 de marzo de 2020 na que se determinan os servizos mínimos esenciais na Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia como consecuencia da evolución epidemiolóxica do coronavirus COVID-19.\nResolución de 17 de marzo de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que se amplían os servizos mínimos esenciais na Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia como consecuencia da evolución epidemiolóxica do coronavirus COVID-19.\nDeclaración responsable vinculada ás medidas preventivas relacionadas co coronavirus COVID-19.\nInstrución do 17 de marzo de 2020 da Dirección Xeral de Xustiza, que complementa a resolución do 15 de Marzo de 2020.\nInstrución da Dirección Xeral de Xustiza sobre a forma de establecer as quendas rotatorias para atender os servizos mínimos esenciais pola crise motivada polo coronavirus (COVID-19).\nResolución do 15 de marzo de 2020, da Dirección Xeral de Xustiza, pola que se determinan os servizos mínimos esenciais na Administración de xustiza da Comunidade Autónoma de Galicia como consecuencia da evolución epidemiolóxica do coronavirus COVID-19.\nLei 3/2020, do 18 de setembro, de medidas procesuais e organizativas para facer fronte á COVID-19 no ámbito da Administración de Xustiza\nOrde JUS/504/2020, de 5 de xuño, pola que se activa a Fase 3 do Plan de Desescalada para a Administración de Xustiza ante o COVID-19.\nResolución do ministro de Xustiza pola que se deixa sen efecto a Resolución do 23 de marzo de 2020, reestablecendo o horario de traballo ordinario no Rexistro Civil.\nOrde JUS/430/2020, do 22 de maio, pola que se activa a Fase 2 do Plan de Desescalada para a Administración de Xustiza ante o COVID-19.\nOrde JUS/394/2020, do 8 de maio, pola que se aproba o Esquema de Seguridade Laboral e o Plan de Desescalada para a Administración de Xustiza ante o COVID-19.\nCircular 2/2020, da Secretaría Xeral da Administración de Xustiza (Mº de Xustiza), pola que se regulan as notificacións nos expedientes xudiciais durante a vixencia do estado de alarma.\nResolución do Ministro de Xustiza do 13 de abril de 2020 pola que se adapta a prestación do servizo público de xustiza ao Real Decreto 487/2020, do 10 de abril.\nCircular de 11 de abril de 2020, da Dirección Xeral de Seguridade Xurídica e Fe Pública, sobre a transmisión de datos por parte dos Rexistros Civís, en cumprimento da Instrución de 4 de abril de 2020.\nInstrución do 4 de abril de 2020 da Dirección Xeral de Seguridade Xurídica e Fe pública sobre remisións de datos dos Rexistros Civís.\nResolución do Ministro de Xustiza pola que se adapta a cobertura de servizos esenciais da Administración de Xustiza ao Real Decreto Lei 10/2020 do 29 de marzo de 2020.\nReal Decreto-lei 10/2020, do 29 de marzo, polo que se regula un permiso retribuído recuperable para as persoas traballadoras por conta allea que non presten servizos esenciais.\nCircular 1/2020 da Secretaría de Estado de Xustiza que establece o protocolo de actuación conxunto para a realización dos pagos en procesos xudiciais durante o estado de alarma.\nInstrución 1/2020, do Secretario Xeral da Administración de Xustiza, relativa á xestión da Conta de Depósitos e Consignacións Xudiciais durante a vixencia do estado de alarma declarado polo Real Decreto 463/2020, do 14 de marzo.\nProtocolo de actuación para a cobertura dos servizos esenciais do Rexistro Civil relativos á expedición de licenzas de enterramento durante o estado de alarma decretado con motivo do COVID-19: modelos en ANEXO aparte.\nANEXO: Modelos Rexistro Civil licenzas de enterramento.\nResolución do Ministerio de Xustiza sobre a posta a disposición do Ministerio de Sanidade dos Corpos Especiais da Administración de Xustiza para prestar servizos sanitarios y/o de laboratorio na situación de crisis sanitaria ocasionada polo COVID-19.\nResolución do Ministro de Xustiza en aplicación da Orde SND/272/2020 do Ministerio de Sanidade sobre medidas excepcionais para o rexistro civil durante a pandemia COVID-19.\nResolución da Secretaría do Estado de Xustiza sobre o cáculo e distribución de dotacións de servizos esenciais da Administración de Xustiza durante a pandemia COVID-19.\nOrden SND/261/2020, de 19 de marzo, para a coordinación da actividade profesional dos membros dos corpos de funcionarios regulados no libro VI da Lei Orgánica 6/1985, de 1 de xullo, do Poder Xudicial durante la vixencia do estado de alarma declarado por Real Decreto 463/2020, de 14 de marzo.\nResolución do Secretario de Estado de Xustiza pola que se establecen directrices en desenvolvemento da resolución de 14 de marzo de 2020 sobre servizos esenciais.\nResolución do 14 de marzo de 2020, do Secretario de Estado de Xustiza, sobre servizos esenciais na Administración de Xustiza.\nReal Decreto 463/2020, de 14 de marzo, polo que se declara o estado de alarma para a xestión da situación de crisis sanitaria ocasionada polo COVID-19.


CEIP SOBRADA TALLER DE RECICLAXE | CEIP SOBRADA\nEntradas para la categoría ‘TALLER DE RECICLAXE’\nTALLER DE RECICLAXE:CANDEEIRO\nXa sabedes como aproveitar unha botella de plástico facendo unha campá, pois agora, ensinámosvos outra alternativa para que as botellas non acaben no caldeiro do lixo. Imos facer un candeeiro.\nDesta volta, empregaremos a parte inferior da botella, que imos decorar con témperas. Para que teña peso e non nos caia enchémola con sal tinguido de cores. Para tinguir o sal basta con frotalo con xiz de cores. E velaí tedes os vosos candeeiros, metédelles dentro as candeas que máis vos gusten e, RECORDADE, só as poden acender os maiores.\nEtiquetas: CEIP Sobrada, Reciclaxe\nPublicada en: TALLER DE RECICLAXE | 0 comentarios\nTALLER DE RECICLAXE:CAMPÁ\nUnha botella de plástico pode dar moito xogo. Nesta ocasión aproveitámola para… facer música! Si, si, grazas a ela puidemos elaborar unha campá coa que tocar por todas partes, seguro que xa escoitas o seu tintineo dentro da túa cabeza. Anímate a facela! É moi doado.\nTALLER DE RECICLAXE: FACEMOS UN PORTALAPIS\nEste ano nas aulas de Educación Infantil contamos cun Taller de Reciclaxe que está resultando moi divertido. Desta vez fixemos un portalapis usando soamente uns cartóns, anacos de revistas e rolos de papel hixiénico. Agora vainos ser máis sinxelo ter as pinturas recollidas e así sempre saberemos onde están as nosas cores preferidas.


DAMIÁN ALONSO ALONSO, DE A GUARDA, LOGRA SEU CUARTO CAMPIONATO DE EUROPA DE REMO ERGÓMETRO\nO remeiro guardés logra dúas medallas de ouro na mesma xornada\nDamián Alonso Alonso - a dereita da imaxe - coa súa medalla de ouro que ven de lograr en París, no Campionato de Europa de remo ergómetro\nPola tarde, Damián Alonso Alonso, tamén acadou á medalla de ouro, na distancia de 500 metros.\nNo Charléty Stadium, de París, que desde onte acolle os Campionatos de Europa e os Campionatos de Francia de remo ergómetro 2017, organizados pola Federación Francesa d'Aviron; o remeiro Damián Alonso Alonso (A Guarda, 1982), ven de lograr este sábado día 4 de febreiro, seu cuarto Campionato de Europa de Remo Ergómetro, na proba individual Euro Open, categoría Senior (30-39 anos), peso lixeiro, distancia de 2.000 metros.\nNesa regata Damián Alonso fixo os 2.000 metros en un tempo de 06:25,1; por diante do francés Etienne Delau, que fixo un tempo de 06:33,1. A terceira posición foi para Hugo Caherec con un rexistro de 06:34,9.\nPola tarde, Damián Alonso Alonso participou na proba de 500 metros e tamén acadou a medalla de ouro, na distancia de 500 metros, facendo un tempo de 1min 26.1seg.\nO seguinte obxectivo de Damián Alonso será o Campionato do Mundo que se disputará a vindeira semana en USA.


Orde do 30 de xullo de 1984, pola que se crea o programa de loita contra a lepra.\nUnha serie de estudios previos puxeron de manifesto a relativa presencia de lepra na nosa Comunidade Autónoma desde tempos históricos, así como a súa importancia sanitaria e a súa repercusión social e económica. Esta suma de situacións xustifica, por parte da Consellería de Sanidade e Consumo, que se adopten tódalas medidas necesarias para erradica-la devandita enfermidade da nosa Comunidade.\nPor isto, en virtude do anteriormente exposto e das competenicas establecidas no artigo 33 do Estatuto de Autonomía para Galicia, no Real Decreto 1.634/1980, do 31 de xullo, e na Lei 1/1983, do 22 de febreiro, reguladora da Xunta e do seu Presidente, esta Consellería de Sanidade e Consumo,\n1. Créase o programa de loita contra a lepra e establecense as accións necesarias para a súa relización.\n2. A Dirección Xeral de Saúde Pública encargarase da dirección, coordenación e control do programa, tanto na acción directa como na que corresponda ós órganos periféricos da Consellería.\n3. As unidades de loita contra a lepra, que dependerán das Delegacións Provinciais da Consellería de Sanidade e Consumo, estableceranse nas seguintes cidades: Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela, Vigo e A Coruña que contará con dúas unidades.\nAs unidades estarán encargadas de levar a cabo a xestión directa do programa no seu ámbito de actuación.\nÓ frente de cada unha delas figurará un dermatólogo do Estado, que contará coa colaboración do persoal sanitario necesario para poder realiza-lo tratamento e control tanto dos enfermos que acudan a ela coma daqueles que necesitan tratamento domiciliario.\n4. Créase o Ficheiro Unificado de enfermos de lepra en Galicia e de convivintes.\n5. Os Xefes das unidades de loita contra a lepra deberán cubri-los cuestionarios e fichas correspondentes, coordenando as súas funcións coa Direción Xeeral de Saúde Pública, en orde ó seguimento e control dos pacientes e dos seus convivintes.\n6. Con carácter inmediato procederase á elaboración dun estudio epidemiolóxico descritivo, que permita cuantificar, coa maior exactitude, a situación real da enfermidade en Galicia, que servirá de base para a confección do Mapa Epidemiolóxico cuantitativo e cualitativo da lepra en Galicia.\n7. Con periodicidade anual levarase a cabo unha avaliación de rendementos sanitarios e facilitarase a difusión correspondente dos resultados do programa.\n8. Os médicos titulares e o persoal sanitario auxiliar colaborarán tanto na fase de elaboración do censo de enfermos, coma nas do seu seguimento e control.\n9. Extremarase a vixilancia antileprosa nos recoñecementos periódicos de escolares, manipuladoras de alimentos, outros traballadores e de calquera outro sector poboacional susceptible de exames médicos regulares, solicitando a colaboración dos organismos e entidades responsables.\n10. Co fin de actualiza-los coñecementos neste tema, a Dirección Xeral de Saúde Pública procederá a impati-los cursos de perfeccionamento necesarios ós sanitarios locais que lles permitan acomete-la súa función coa máxima preparación.\n11. O internamento dos enfermos en institucións especializadas, cando así o requira a súa situación, realizarase de acordo coa vixente lexilación.\nPrimeira.- Autorízase á Dirección Xeral de Saúde Pública para dicta-las instruccións e adopta-las medidas necesarias para o desenvolvemento e execución da presente Orde.


ATENEO FOTOGRÁFICO: Exposición Camiño de Inverno\nExposición Camiño de Inverno\nA Asociación de Antigos Alumnos da Universidade de Santiago de Compostela (Alumni USC) prepara unha exposición sobre o Camiño de Inverno, de Ponferrada a Compostela.\nEstá patrocinada polo Xacobeo 21 (Xunta de Galicia) e conta con aportación económicas complementarias de Oca Hotels e LA GALICIANA.\nParticipan na mostra con obxectos propios o Ecomuseo Pazo de Arxeriz e o Museo Etnográfico Municipal de Quiroga.\nEsta iniciativa está respaldada polas asociacións vinculadas ao Camiño de Inverno: El Bierzo, Valdeorras e Ribeira Sacra.\nAlumni USC asumiu o reto de plasmar nunha exposición a realidade actual do Camiño de Inverno, destacando o traballo das persoas que contribúen ao seu desenvolvemento, con especial atención á economía rural e social.\nPoderá verse durante todo o mes de marzo no hotel Oca Puerta del Camino, de Santiago de Compostela. A inauguración está prevista para o 29 de febreiro.\n1.- Logotipo da exposición deseñado por Ana Cividanes.\n2.- Campás de Santa María de Nogueira de Miño (Chantada). Unha das imaxes da mostra.\nMáis información: elcompostelano.online (Manuel Fraga Carou).


A Ruta de Pedro Madruga percorrerá as fortificacións de Baiona e outros oito concellos - ValmiñorTV\nInicioBAIONAA Ruta de Pedro Madruga percorrerá as fortificacións de Baiona e outros oito concellos\nA presidenta da Deputación de Pontevedra anunciou esta mañá a posta en marcha dunha nova ruta para coñecer o patrimonio histórico das Rías Baixas: a ruta de Pedro Madruga. Carmela Silva subliñou que “con esta iniciativa pretendemos desestacionalizar o turismo, tal e como marca o Plan Estratéxico de Turismo, promovendo actuacións para dar a coñecer que a provincia oferta múltiples historias que se poden vivir os 365 días do ano”.\nA nova ruta “Madrugas, Pedro?” “une este obxectivo de desestacionalización –indicou a presidenta provincial – co eixo da campaña de promoción do destino Rías Baixas “Somos historias” para dar a coñecer que a provincia de Pontevedra permite vivir moitas historias, neste caso, relacionadas co patrimonio fortificado”. Máis polo miúdo, e tal e como informou Carmela Silva, a ruta percorre fortificacións e os seus restos dos concellos de Soutomaior, Crecente, Mondariz, Salvaterra de Miño, Tui, Baiona, Vigo, Sanxenxo e Cambados, todos eles visitables e con acceso durante os 365 días do ano, nos que Pedro Madruga e a familia Sotomayor deixaron a súa pegada.\nEn concreto, a presidenta detallou que a nova ruta de Pedro Madruga atravesa desde o castelo de Soutomaior, no que viviu, ata a Torre de Fornelos (Crecente) que reconstruíu e acabou posuíndo trala declaración de paz entre os Reis Católicos e a coroa portuguesa; o castelo de Sobroso, tomado por Madruga tralas loitas señoriais entre os Sotomayor e os Sarmiento, loitas que tamén implicaron ao castelo de Salvaterra, cedido polos Reis Católicos a Madruga. A ruta tamén pasa por Tui onde Madruga exerceu a encomenda sobre a igrexa e o vizcondado da cidade; polo castelo de Monterreal (Baiona), gobernado por Garci Méndez de Sotomayor, casado con Constanza de Sotomayor, filla de Pedro Madruga; por Vigo, xa que Pedro Madruga obtivo de Enrique IV un interese de 150.000 marabedís sobre as rendas reais da cidade; e polas torres da Lanzada e de San Sadurniño, reconstruídas por Suero Góemz de Sotomayor tralas revoltas Irmandiñas.


Mentres os grandes empresarios e o goberno, tanto central como os autonómicos, queren “salvar o Nadal”, os traballadores e traballadoras vemos como empeoran as nosas condicións de precariedade e explotación. Dende a Rede de Traballadorxs Precarixs impulsamos unha campaña de denuncias contra de esta situación.\nViernes 18 de diciembre de 2020 | 16:14\nA suba dos contaxios continúa, mais o que máis lle preocupa tanto ao goberno central, como aos distintos gobernos autonómicos é salvar a campaña do Nadal. Como sabemos nestas datas é cando as grandes empresas fan o seu agosto, e este ano, aínda coa pandemia non podía ser doutro xeito.\nMais, que Nadal temos para os traballadores e traballadoras de sectores como o comercio, que nestas datas teñen que facer xornadas esgotadoras, traballando tamén fins de semana, feiras, e con soldos penosos? ¿E para o sector de delivery e mensaxería, onde aumenta o ritmo de reparto e a sobrecarga de traballo cos mesmos contratos moi precarios e sen condicións de seguridade?\nNin falar dos traballadores e traballadoras de hostalería, moitos aínda en ERTE, outros voltando aos seus postos de traballo, mais con maior carga de traballo e facendo máis horas extras que nunca cobran. En todos os casos que nomeamos nin sequera garanten máscaras e material de protección para non contaxiarse.\nMáis do 80% dos contratos da campaña de Nadal son temporais. Máis do 40% son de menos de 30 días, e case a totalidade destes postos de traballo créanse nos sectores máis precarios: mensaxería, hostalería e comercio.\nE, de que Nadal estamos a falar para aquelas persoas que seguen sen cobrar os ERTEs, ou o están a cobrar con retraso? Aínda hai unhas 600.000 persoas que están en ERTE. Mentres outros moitos directamente están no paro. Actualmente no Estado Español o paro na mocidade xa supera o 40%.\nNestas datas tampouco hai tregua para as traballadoras das residencias de persoas maiores, porque mentres seguen a subir os surtos, as traballadoras seguen sen os EPIs axeitados, con ratios moito peores y dobrando quendas porque non se substitúen aquelas compañeiras que están de baixa. Mais as patronais das residencias seguirán a frotar as mans mentres amasan cartos a costa da saúde e a vida dos nosos maiores.\nTamén os sanitarios que nestas festas van seguir a traballar en primeira liña cunha sobrecarga laboral enorme, con falta de persoal y sen os recursos adecuados. Eles din que en plena pandemia é fundamental salvar O Nadal, mais de salvar unha Sanidade completamente recortada e desmantelada non queren falar. O que verdadeiramente lles interesa é salvar os seus beneficios a costa da nosa explotación e a nosa saúde.\nA lista de exemplos podería continuar e por iso dende a Rede de Precarixs invitámosche a que nos axudes a facer visíbeis todas estas situacións de precariedade e animámosche a que nos envíes a tu propia denuncia e che organices connosco para combatela.\n¡Rebélate contra a explotación, para que esta crise a paguen os capitalistas!\n¡Organízate con nós!\nCampaña Precariedad Laboral / Mundo Obrero Estado Español / Galicia / Precariedad laboral


Igadi na Rede / Presencia - As guerras iugoslavas e o nacionalismo\nAs guerras iugoslavas e o nacionalismo\nPor Carlos Méixome (artigo publicado no semanario A Nosa Terra o 23/4/99)\n¿Era posible a supervivencia da Iugoslavia Federal?\nNon hai ningunha razón para desbotar esta posibilidade. A Federación Iugoslava estaba formada por seis Repúblicas: Eslovenia, Croacia, Bosnia-Hercegovina, Montenegro, Macedonia e Serbia, esta última con dúas provincias autónomas (Kosovo e Voivodina), cada unha delas tiña a posibilidade de exercer o seu dereito á saír da Federación. ¿Por qué non ía facelo?. Era tan legal a permanencia na estructura federal como abandonala. É a lexitimidade estaba baseada no dereito de libre determinación.\nIntentos para mantela unión houbo dende inicios dos setenta cando a crise económica internacional se deixou notar dun xeito moi especial na Iugoslavia Federal e comezaron as disensión no seo da Liga dos Comunistas á que Tito pretendía integradora dunha Federación -como acostumaba a dicir - de seis repúblicas, catro idiomas, tres relixións, dous alfabetos e un partido.\nO alivio das tensións buscouse coa reforma constitucional de 1971 que limitaba os poderes do Goberno Federal e creaba unha Presidencia colectiva de 23 membros. A Constitución de 1974 reforza o carácter federal de Iugoslavia: cada república tiña os mesmos dereitos nas institucións federais máis ala do número de habitantes; as dúas provincias autónomas convértense en casi-repúblicas; a presidencia colectiva é rotatoria e dótase a cada república de Banco Central, política de prezos e impostos, acceso directo aos mercados exteriores etc.\nAs reformas permitiron ás repúblicas máis desenvolvidas -Eslovenia e Croacia - orientar aínda máis a súa economía cara Italia e Alemaña co que as diferencias territoriais aumentaron. As repúblicas ricas superaban no PIB a Grecia ou Portugal mentres que nalgunhas zonas de Serbia –Kosovo, por exemplo - este era equivalente ao de Bolivia ou Haití. Algúns dirixentes serbios dicían cousas moi semellantes ás que di o presidente de Extremadura ao respecto de Cataluña.\nA morte de Tito foi outro dos factores que impulsou as tendencias desagregadoras. O seu liderato era o garante do difícil contrapeso por el mesmo ideado, a súa persoa a expresión dese equilibrio: de orixe croata, loitou dende Serbia contra os invasores alemáns e os fascistas ustachas e mantivo afastados aos rusos sempre interesados protectores do pequeno irmán serbio.\nMais a Historia, que algún propagandista andaba a enterrar naqueles anos, deixara moitos mortos e mal sabor de boca. A primeira Iugoslavia rematara sendo Serbia contra o desexo de eslovenos e croatas e fora desequilibrada polos fascistas croatas cando asasinan ao Rei Alexandre e se propoñen, co apoio alemán, o exterminio dos ciganos e serbios. Os chetniks serbios responderon con matanzas indiscriminadas e os mesmos partisanos cometeron as súas.\nCando se afirma que as guerras iugoslavas veñen orixinadas pola disolución da Federación o que, no fondo, se pretende é desculpar o fracaso dun modelo social, argüír que o socialismo autoxestionario iugoslavo era acertado, responsabilizar ao nacionalismo da desaparición dun sistema social considerado xusto, xeralizar o razoamento ao caso da Unión Soviética e atopar un argumento no que apoiarse para seguir mantendo unha posición de esquerdas. O fracaso dos modelos soviético e iugoslavo son complexos dabondo para tratar aquí pero mal lle vai ir a unha esquerda que persiga lexitimidades en experiencias fracasadas. O pensamento de esquerda e o marxismo non precisan desas cartas credenciais para seguir sendo motor de transformacións sociais. Ten, en todo caso, outras necesidades.\nA demonización do nacionalismo\n¿Chegados a este punto a desintegración da vella Iugoslavia tiña que rematar na guerra?. Pois evidentemente tampouco. A independencia das repúblicas podía terse producido doutro xeito, cun mutuo recoñecemento e procurando formas supraestatais de relacións económicas. ¿Por qué non ía ser posible que as seis repúblicas independentes buscasen xeitos de integración económica?. Non foi así e podemos obvialo. E non foi polos efectos perversos do, parafraseando a Lenin, “chovinismo gran serbio” e do “chovinismo gran croata” ou o que é o mesmo do expansionismo, do imperialismo ou como lle queiran chamar, mais non do nacionalismo. Este é, substancialmente, a defensa dos dereitos da nación non o sometemento doutras nacións, a reivindicación da nación cando está negada. Ao ser libre, ao obter os seus dereitos e a súa libre determinación, o nacionalismo deixa de reivindicar a nación. A negación doutras nacións, o intento de sometelas, limitalas, coartalas, non é o obxectivo do nacionalismo senón do expansionismo ou imperialismo.\nAs ideoloxías expansionistas son as causantes dos enfrontamentos armados do que vai de século na área dos Balcáns. O lema da unha, grande e libre, que non hai moitos anos se empregaba entre nos, é a consigna da Gran Serbia de comezos do século, da Gran Bulgaria da IIª Guerra Balcánica, da Gran Croacia da IIª Guerra Mundial, da Gran Albania de Mussolini e da Gran Croacia e a Gran Serbia actuais.\nNas terras balcánicas, sometidas durante séculos á fatalidade histórica de ser lindes imperiais que ían e viñan, houbo –e hai - dirixentes políticos que mamaron o expansionismo dos imperios que antes combateron e pretenderon substituír. Na orixe do desastre da vella Iugoslavia non está o nacionalismo nin pretendamos atopar escuros contubernios das potencias occidentais, aínda que si intereses non sempre confesables. A causa da traxedia é interna.\nVasa Cubrilovic un intelectual serbio que desempeñou cargos oficiais importantes tanto na Iugoslavia de entreguerras como durante o período de Tito pronunciou unha conferencia o 7 de Marzo de 1937 en Belgrado, a charla titulábase O traslado dos albaneses e nela dixo cousa como estas:\n“O erro fundamental dos nosos dirixentes foi esquecer onde se encontraban, nos axitados e sanguentos Balcáns, e buscar unha solución aos grandes problemas étnicos seguindo métodos occidentais. Turquía implantou nos Balcáns o costume, tomado da lei islámica, polo que a victoria e a conquista militar dun país confiren ao vencedor o dereito a dispor da vida e dos bens do vencido. Dos seus conquistadores turcos, os cristiáns balcánicos aprenderon que a espada non só fai gañar ou perder o poder e a soberanía, senón tamén casa e bens. Mentres que todos os países balcánicos resolveron ou están a piques de resolver a cuestión das minorías nacionais mediante transferencias de poboación, nos conformámonos con lentos métodos de colonización gradual (...). Só é posible instalar masivamente a nosa etnia nestas rexións apoderándose des terras dos albaneses...”.\nCarlos Méixome, membro do IGADI e coautor de O conflicto dos Balcáns. A ex-Iugoslavia.\nÚLTIMA REVISIÓN: 26/4/99


O grupo provincial do PP esixe a Carmela Silva que cumpra cos seus compromisos e urbanice a estrada do Viso\nOs deputados populares critican que a un mes de que expire a vixencia do convenio aínda non se sabe nada.\nRecordan que o proxecto asinado entre o anterior goberno provincial e o Concello de Cangas contemplaba 1,1 millóns de euros para seguridade vial e servizos.\nCangas, 15 de outubro de 2016.-O grupo provincial do Partido Popular denuncia que a un mes de que expire o convenio asinado entre a Deputación de Pontevedra e o Concello de Cangas para urbanizar a estrada EP-1005 Viso-Hío, aínda non se sabe nada nin da licitación do proxecto, nin moito menos da súa execución. Por iso, no próximo pleno provincial da Deputación de Pontevedra, que se celebrará o venres 28, o PP esixirá a Carmela Silva que cumpra cos seus compromisos e licite, con urxencia, o proxecto para poder executalo canto antes.\nOs voceiros do grupo, Nidia Arévalo e Ángel Moldes, acompañados polo tamén deputado provincial e presidente local do partido, Jose Enrique Sotelo, visitaron esta mañá esta estrada provincial. Nidia Arévalo denunciou que “Carmela Silva, unha vez máis, está incumprindo con Cangas e coa provincia”, e recordou que a presidenta da Deputación comprometeuse na súa primeira visita ao concello a executar este proxecto e comezar a obra, se daba tempo en 2015, e do contrario, en 2016.\n“Desde entón, pasou máis de un ano e seguimos esperando que haxa algún movemento”, denunciou o deputado Jose Enrique Sotelo, que salientou que o proxecto asinado entre o Concello de Cangas e o anterior goberno provincial contemplaba 1.050.958,27 euros para mellorar e garantir a seguridade vial da estrada e instalar os servizos de recollida de augas pluviais, unha tubaxe de abastecemento así como iluminación e outras redes e infraestruturas de telecomunicacións e de electricidade.\nNesta liña, engade que na actualidade a EP-1005 atópase nun avanzado estado de deterioro no tramo que vai do Viso ó Hío. A vía non ten beirarrúas en ningunha das marxes e soporta un intenso tráfico de vehículos, o que dificulta a circulación dos peóns. Así mesmo, existen varios estreitamentos moi pechados e pegados á calzada que incrementan a súa perigosidade.\nPola súa parte, o voceiro Ángel Moldes, recorda que esta obra xa tiña que estar executada. Entende que con este proxecto, o bipartito está facendo exactamente o mesmo que con todos os que deixaron en marcha os populares, intentar retrasalos o máximo posible para desvincular ao PP. Neste senso, lles recorda que con esa actitude, os únicos prexudicados son os veciños. Por iso, os deputados populares esixen ao goberno provincial que comecen a tomarse en serio a Deputación, para dar resposta e solucións aos problemas da cidadanía da provincia.


Vigo sen cruz - Faro de Vigo\nVigo sen cruz\nAs sete cruces presentes no escudo de Galicia poideron ser substituídas por unha fouce de ouro coa estrela vermella de cinco puntas e todo abrazado por unha estola na cal, en letra epigráfica, se lese: “Denantes mortos que escravos”. Este brasón estaría sostido pola muller-peixe dos Mariños de Lobeira. Tal escudo é de inspiración republicana, polo que a coroa adopta o modelo mural. A proposta de novas armas galegas foi lanzada por Castelao na revista Nova Galiza, se non lembro mal, durante a guerra de Tres Anos (así escribía Vicens Vives). Anos despois, o corpo de Castelao foi repatriado e sepulto nun Panteón de Galegos Ilustres que non tardaría en ser usurpado polo arcebispo de Compostela.\n"A primeira cidade de Galicia foi definida por Otero Pedrayo non coma unha urbe senón coma unha bisbarra"\nO novo estatuto non era o republicano que se votara masivamente senón outro non moi querido polo pobo. O escudo de Galicia prescrito polo réxime do 78 tampouco foi, naturalmente, o republicano ideado por Castelao senón un brasón referido á eucaristía no que campan sete cruces que representan as cidades históricas do vello reino. O caso é que, nunha vista de ollos ao escudo de Galicia vixente, chama a atención que dúas grandes cidades de Galicia non se vexan simbolizadas con cruz ningunha: unha é Ferrol e outra é Vigo. Unidas pola forza do movemento obreiro, Ferrol e Vigo teñen orixes moi diferentes. A razón borbónica de Estado configurou o Ferrol que coñecemos e que está irmandado con Vigo co acontecemento de 1972. Pero Vigo é outra cousa.\nEsta que é a primeira cidade de Galicia hoxe en número de habitantes e en dinamismo foi definida por Otero Pedrayo, non coma unha urbe senón coma unha bisbarra. O que foi chamado Grande Vigo coincide coa vella Terra de Turonio ou sexa: o país que limita ao norte coa ría de Vigo, ao sul coa República Portuguesa, ao leste cos lobos e cotos do Suído, e, finalmente, cun oeste oceánico en cuxa banda de aló se asenta Nova York. Portanto, Vigo é barrio, parroquia civil, fábrica, porto, centro literario, fervedoiro das artes e as ideas. Escribiu Carlos Martínez Barbeito algo así: “de Vigo non se pode falar para moito tempo”. Fora da realidade oficial, Vigo carece de cruz no reconto heráldico das cidades de Galicia. Se cadra, por iso Manuel Antonio introduciu o nome de Vigo na súa obra como único topónimo galego que merece unha cita nos espazos da absoluta radicalidade poética.


Saddle Stitch Magazine con impresión de libros baratos de prezo\nImpresión da revista Saddle Stitch con prezo barato\nEsta é unha revista que introduce de moda elemento. O deseño da cuberta é máis fino. Podes saber que podes obter da revista con facilidade.\nEsta impresión de revistas a toda cor en tamaño A4 está introducindo produtos da empresa. A nosa fábrica está especializada en impresos de catálogo e revistas, ten máis de 20 anos de experiencia en impresión. Teño toda a confianza de que estará satisfeito coa nosa calidade de impresión e servizo moi ben.\ntamaño: 210mm * 297 mm\nPáxinas: 30p+4p cover\nmaterial: 80papel de arte brillante gsm


"Vivienda Digna e accesible xa!" A nova campaña de Anega contra o dramático incremento do prezo dos alugueiros - Tercera Información -Tercera Información\nRedacción • Galicia • 20/02/2020\n«Vivienda Digna e accesible xa!» A nova campaña de Anega contra o dramático incremento do prezo dos alugueiros\nA organización estudantil comezou cunha pegada de cartaces en Compostela para visibilizar a problemática, que afecta especialmente ao estudantado de toda Galicia.\nPisos a prezos cada vez máis elevados e mesmo en condicións insalubres; esta é a realidade que enfrontan milleiros de estudantes en Santiago de Compostela e no resto de cidades galegas. O alugueiro na capital pasou a custar de media 514,6€ mensuais o pasado xullo a 589€ agora en xaneiro, sendo aínda maior a suba no distrito do Ensanche, que concentra a meirande parte do estudantado universitario: foi de 539€ a 622,5€ de media. Previsiblemente, esta tendencia continuará á alza ata xullo de este ano, e, especialmente, de cara ao Xacobeo 2021, debido á proliferación do alugueiro de pisos turísticos\nEn palabras de Ana Fidalgo, responsable de relacións sociopolíticas de ANEGA, “moitas estudantes agora estamos na situación de ter que vivir na periferia ou marchar directamente a concellos limítrofes coma Milladoiro”. Ademais, indicou que “nos pisos atopamos dende humidades tremendas, mobiliario roto ou fugas de gas ata pragas e outras condicións totalmente insalubres, así coma abusos dos caseiros respecto dos dereitos das inquilinas”.\nNesta primeira fase da campaña, ANEGA pulará por visibilizar o problema a través de accións coma pegada de cartaces, campañas en redes sociais e actos relacionados. Posteriormente procederase a recoller os dereitos que posúen os inquilinos, así coma a tomar contacto cos diferentes axentes sociais e políticos implicados de cara a formular e esixir medidas concretas para paliar esta situación, que afecta de forma totalmente urxente ás condicións de vida do estudantado.


O galeón arousán "O Rei do Mar" converterase en escenario flotante o Día das Letras Galegas - Faro de Vigo\nO galeón arousán "O Rei do Mar" converterase en escenario flotante o Día das Letras Galegas\nServirá para a promoción do concerto de Clara Pino e Pablo Vidal no auditorio da Illa\nredacción | a illa 10.05.2017 | 10:15\n"O Rei do Mar" estivo recuperándose durante o inverno no Varadoiro do Xufre. // Noé Parga\nRescatado da súa destrucción hai sete anos pola asociación cultural e deportiva Dorna da Illa, o galeón "O Rei do Mar" converteuse nun dos grandes símbolos da recuperación das embarcacións tradicionais en Galicia. Desde esa recuperación, as táboas da súa cuberta poderían contar milleiros de historias, ás que o vindeiro Día das Letras Galegas, sumarán unha máis, a de converterse nun escenario para a celebración dun concerto.\nSobre as 12.30 horas do vindeiro mércores, subiranse á cuberta o dúo formado por Clara Pino e Pablo Vidal para dar a coñecer o seu último traballo "Nowhere". A actuación será un pequeno aperitivo do que poderá verse, tan só, dous días despois no auditorio municipal da Illa, onde actuarán en compaña da artista Sabela Dacal. Ese concerto será a partires das 21.00 horas, e o custe será de cinco euros a entrada e de 15 se a adquisición da mesma vai acompañada do disco.\nA actuación a bordo do Rei do Mar será a primeira destas características na Illa de Arousa, pero non a súa estrea como escenario. Ademais de converterse en escenario improvisado de multitude de pezas nas que a pandeireta o u a gaita eran as grandes protagonistas, o galeón acolleu un espectáculo semellante durante a celebración dos Encontros de Embarcacións Tradicionais que tiveron lugar na Pobra do Caramiñal.\nAdemais deste espectáculo sobre a cuberta do Rei do Mar, o peirao do Xufre encherase o vindeiro 17 de Maio dun ambiente festivo no só para festexar o Día das Letras Galegas, senón tamén para o regreso das actividades das embarcacións tradicionais ás augas da ría de Arousa. Ao igual que todos os anos está previsto que teña lugar un "Bautismo de Mar", un acto que consiste na botadura dunha dorna que, por primeira vez, bicará as augas da ría no peirao do Xufre, mentres un bo número de compañeiras de futuros viaxes a estarán agardando no mar. Dorna tamén participa na homenaxe a Rosalía de Castro "Que inchadiña branca vela", unha iniciativa que foi recollida en imaxes e cuxa exposición se amosa nestas datas no auditorio municipal da Illa.


A II Xuntanza da Ruta da Pedra e da Auga prevé xuntar a 1.500 persoas - Canal Rías Baixas\nA II Xuntanza da Ruta da Pedra e da Auga prevé xuntar a 1.500 persoas\nMEIS> A II Xuntanza da Ruta da Pedra e da Auga celebrarase este domingo no entorno dos Muíños de Serén, na Armenteira.\nEsta iniciativa ven proposta dende o pasado ano polos concellos de Ribadumia e Meis en colaboración coa Deputación de Pontevedra. Á súa presentación, que tivo lugar este mediodía na aldea rural de Meis, acudiron os alcaldes de ambos municipios, José Luis Pérez e Salomé Peña, acompañados polas concelleiras de cultura e o vicepresidente da deputación, José Juan Durán.\nNela poderase gozar dunha comida organizada, cuxa anotación para a mesma se pode realizar nas oficinas municipais de cada concello ate o venres. Dentro dos 14 euros que custa, degustarase empanada, polbo, carne ó caldeiro e torta de Santiago, acompañado de viño, café e licores. A festa verase amenizada polas actuacións de grupos folclóricos, masas corais e bandas municipais da comarca. Pero, os que o desexen poden comprar a comida por libre nos postos que se habilitarán para a ocasión. Tamén, para unha maior comodidade, os dous concellos porán á disposición das súas xentes autobuses gratuítos que percorrerán as distintas parroquias.\nEsta ruta comeza nos muíños de Barrantes e transcorre ó longo dun camiño que remata no Mosteiro da Armenteira. Neste percorrido, os seus visitantes poden atoparse con máis de cen muíños de auga, e cun atractivo paisaxístico que conta cun importante valor etnográfico e natural. Esta é a única oferta destas características que hai na zona, na edición pasada conseguiu xuntas a máis de 1500 persoas, e este ano espérase chegar á mesma cifra.\nArtigo anteriorSergio Pazos dá o pregón das festas de Sanxenxo\nSeguinte artigoA crise non puido coa Festa do Mar de Poio\nRibadumia denuncia un novo vertido ilegal de cuncha de mexillón\nAlumnos de primaria de Ribadumia crean a súa propia cooperativa


DOG Núm. 229 Mércores, 30 de novembro de 2011 Páx. 35275\nA Lei 6/2003, do 9 de decembro, de taxas, prezos e exaccións reguladoras da Comunidade Autónoma de Galicia, establece no seu capítulo II o réxime xeral de xestión, recadación e recursos en materia de prezos públicos.\nO artigo 47 da dita lei dispón que os prezos públicos serán fixados por decreto, por proposta da consellería de que dependa o órgano ou entidade oferente.\nPor outra parte, a Comunidade Autónoma de Galicia ten competencia exclusiva en materia de arquivos de interese para Galicia, en virtude do disposto no artigo 27.18 do Estatuto de autonomía de Galicia. Mediante convenio asinado o 5 de decembro de 1989 co Ministerio de Cultura (Boletín Oficial del Estado núm. 303, do 19 de decembro) a comunidade autónoma asumiu a xestión dos arquivos de titularidade estatal situados no seu territorio.\nA rápida evolución das tecnoloxías en materia de reprodución, difusión e comunicación de documentos, as melloras no equipamento dos arquivos, así como a vontade de servizo público, determinan a necesidade de modificar o Decreto 320/1992, do 12 de novembro, polo que se fixan os prezos públicos percibidos pola Xunta de Galicia nos arquivos e museos xestionados pola Comunidade Autónoma de Galicia e nos de titularidade autonómica, no relativo aos prezos públicos de arquivos, e de establecer as normas correspondentes á prestación dos servizos de reprodución.\nNa súa virtude, por proposta do conselleiro de Cultura e Turismo, tras o informe da consellería competente en materia de facenda, e logo da deliberación do Consello da Xunta de Galicia, na súa reunión do día dezasete de novembro de dous mil once,\nEste decreto ten por obxecto a fixación dos prezos públicos e as normas dos servizos de reprodución prestados nos arquivos de titularidade autonómica e nos de titularidade estatal xestionados pola Xunta de Galicia.\nArtigo 2. Contías dos prezos públicos.\nOs prezos públicos dos servizos prestados en ou polos arquivos adscritos á consellería competente en materia de arquivos e patrimonio documental quedan fixados nas contías sinaladas no anexo deste decreto.\nArtigo 3. Reprodución.\n1. Constitúen o obxecto destes prezos públicos os servizos de reprodución de documentos por requirimento dos interesados con fins de uso persoal, de investigación ou comerciais.\n2. Enténdese por reprodución o conxunto de procedementos para a obtención de copias de documentos realizados mediante calquera tecnoloxía e soporte.\n3. Cando o destino das reproducións sexa a edición con fins de investigación deberá indicarse expresamente tal circunstancia e o título do proxecto. Neste caso, ademais das tarifas de reprodución, aboaranse as que se establecen no anexo para a edición con fins de investigación.\n4. No caso de que o destino das reproducións sexa comercial, ademais das tarifas de reprodución, aboaranse as que se establecen no anexo para a edición con fins comerciais.\n5. No caso das entidades que formen parte da Administración xeral da Comunidade Autónoma, os seus organismos autónomos e as entidades de dereito público dependentes ou que estean vinculadas a calquera deles, non estarán obrigadas ao pagamento do prezo.\n6. No caso de institucións públicas ou sen ánimo de lucro aplicarase unha redución do 50%.\n7. A partir de 10 unidades ou 10 minutos de imaxe móbil ou son aplicarase unha redución do 50%.\nArtigo 4. Normas dos servizos de reprodución.\n1. As reproducións estarán suxeitas á lexislación sobre a propiedade intelectual e industrial e demais normativa vixente.\n2. A obtención de reproducións fotográficas e dixitais dos fondos documentais non concede ningún dereito de propiedade intelectual ou industrial.\n3. A reprodución de fondos custodiados en réxime de depósito ou comodato aterase ao estipulado no correspondente contrato.\n4. A utilización das reproducións deberá respectar a finalidade específica para a que foron concedidas. Calquera outro uso deberá ser autorizado expresamente.\n5. O arquivo correspondente facilitará as reproducións dos documentos solicitados nos distintos formatos, unha vez autorizadas e tras o pagamento do prezo público. Se é o caso, os gastos de envío serán por conta do solicitante, debendo aplicarse as correspondentes tarifas por remisión das reproducións.\n6. Cando no arquivo xa existan copias dos documentos que se soliciten, utilizaranse estas para obter as novas reproducións; só se recorrerá aos orixinais, logo de autorización da dirección do arquivo, cando a materia ou circunstancias da investigación o xustifiquen e o estado de conservación dos documentos o permita.\n7. A prestación do servizo quedará condicionada ao estado de conservación e ás dispoñibilidades en medios técnicos e persoais. Por razóns de conservación dos fondos e/ou funcionamento do servizo de reprodución dos arquivos, a dirección do centro poderá determinar o sistema de reprodución que se utilizará.\nEn atención a estes criterios, a dirección poderá autorizar que os usuarios realicen a reprodución de documentos polos seus propios medios, sempre e cando non se perturbe o normal funcionamento do centro.\n8. A reprodución total ou parcial que teña que realizar persoal alleo ao arquivo farase nos termos previstos neste decreto, logo do informe favorable da dirección do arquivo, e estará suxeita ás condicións de funcionamento do centro.\nArtigo 5. Edición ou difusión das reproducións.\n1. A edición ou difusión por calquera medio de reproducións de documentos deberá indicar, obrigatoriamente e de forma correcta, a procedencia dos ditos documentos.\n2. Deberase notificar á consellería competente en materia de arquivos e patrimonio documental o número de exemplares de tiraxe da edición ou a situación nas redes informáticas, externas ou internas; non se poderá exceder ese número ou cambiar o enderezo nas redes baixo ningún concepto.\n3. Da edición entregarase o número de exemplares que a consellería estableza en cada caso.\nQuedan derrogadas as disposicións de igual ou inferior rango que se opoñan ao disposto neste decreto e, en particular, todo o relativo aos arquivos do Decreto 320/1992, do 12 de novembro, polo que se fixan os prezos públicos percibidos pola Xunta de Galicia nos arquivos e museos xestionados pola Comunidade Autónoma de Galicia e nos de titularidade autonómica.\nFacúltase o titular da consellería competente en materia de arquivos e patrimonio documental para ditar as disposicións necesarias para o desenvolvemento deste decreto.\nPrezos públicos dos servizos de reprodución\nA. Prezos por reprodución.\nFolla DIN A4\nFolla DIN A3\nFolla DIN A2\nFolla DIN A1\nFolla DIN A0\nFotocopias desde o microfilme/microficha\nCada rexistro ou páxina gravada\nPolos primeiros 2.000 Kb\nSeguintes fraccións de 100 Kb\nListaxe impresa, información textual.\nMicrofilme de 35 mm\nMicrofilme de 16 mm\nB. Prezos por reproducións para edición.\nB.1. Con fins de investigación.\nFotografía, copia en papel ou imaxe dixital\nCada fotograma ou documento\nImaxe móbil ou son\nB.2. Con fins comerciais.\nCada fotografía, fotocopia ou imaxe dixital\nPublicitario ou en comunicación pública\nPublicitario ou comunicación pública\nC. Prezos por remisión das reproducións.\nEnvíos por correo postal/mensaxaría\nA primeira folla: 1,40 €\nAs seguintes follas: 0,15 € cada unha\nA isto sumaranse os gastos de envío segundo as tarifas oficiais do servizo de Correos ou os prezos estipulados nos servizos de mensaxaría\nDatos con capacidade = ou < 2.000 kb


Contos de Hoffmann (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann) Xerais Edicións\nO presente volume recolle catro contos de Ernst Theodor Amadeus Hoffman, O Crebanoces e o rei dos ratos, O neno descoñecido, O mestre Martín e o toneleiro e os seus oficiais, e O home da area, traducidos para o galego por Xabier Rodríguez Baixeras e ilustrados por Judith Morales e Adrià Gòdia, Manuel Ortega, Javier Sáez e Ricard Castells.\nEsta dobre antoloxía vai precedida por unha introducción realizada por Luis Mateo Díez, titulada Castelos no aire, e por un emotivo epílogo, Catro rostros dun home, escrito por Juan Tébar.\nEstes catro contos serán acollidos polos lectores dentro do curruncho das súas alegrías e terrores predilectos. Catro relatos que, para Juan Tèbar, poden lerse como catro rostros do propio Hoffman (escritor, músico e máis pintor, a un mesmo tempo):\nO Crebanoces, posiblemente o conto máis famoso dos escritos por Hoffman, é o seu rostro para nenos, tinguido de tremores inesquecibles;\nO neno descoñecido, é o seu rostro máis infantil aínda, tinguido dunha profunda tristura e un toque de fondo misterio;\nO mestre Martín e o toneleiro e os seus oficiais, é o rostro musical de Hoffman, unha fermosa contenda de amor;\nO home da area, é o seu rostro máis sinistro, terrible versión do noso popular co, do sacaúntos ou do home do saco.\nOs contos de Hoffman son divertidos, fabulosos, estarrecedores, conservando hoxe na nosa lingua todo o seu ritmo e fantasía. Contos para nenos grandes ou pequenos, contos para nenos e para os que non o son.\nContos das 1001 noites...\n9788483025758 Precio Compra: 1€ (vendido)


A celtista ‘afouteza’, a palabra máis buscada no dicionario da RAG - LINGUA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nA celtista ‘afouteza’, a palabra máis buscada esta semana no dicionario da RAG\nA.V. 11 Febreiro 2017 11:32 h.\nA disputa polo Celta da semifinal de Copa fixo que esta semana a palabra que fai parte do seu himno e lema (‘Afouteza e corazón’) fose a máis procurada no dicionario dixital da Real Academia Galega\n“O teu lema é nobre xogo, afouteza e corazón”, di o himno do RC Celta. ‘Ensinémoslle ao mundo o significado de afouteza’, foi a lema da campaña de abonados do RC Celta, tomando unha frase do adestrador celeste, Berizzo, na que empregaba esa palabra galega, que semella que está a cobrar un novo pulo da man do celtismo. Deu nome a peñas celestes, fíxose un oco no vocabulario dos castelán falantes, e mesmo titulou un rap adicado ao Celta... e ao longo destas últimas semanas, e a medida que o Celta ía avanzando na Copa do Rei, a referencia a 'afouteza' multiplicábase en lemas, anuncios e publicidade relacionadas coa equipa galega.\nA lista de palabras máis buscadas no dicionario dixital da Real Academia Galega está presidida esta semana por ‘afouteza’, que vai por diante de ‘esmorga’, ‘amorodo’ ou ‘porén’. ‘Afouteza’ é tamén a segunda palabra máis procurada no que vai de mes neste dicionario dixital.\nE que é ‘afouteza’? Pois así o define a RAG:\n1. Disposición do espírito que leva a actuar ou a acometer calquera empresa sen temor aos perigos ou dificultades.\n2. Seguridade que alguén ten en si mesmo, carácter firme.\nInstala dous letreiros xigantes coa palabra ‘Riveira’ en sendas rotondas da vila, vulnerando así varias leis e decretos. O BNG denuncia o feito perante a Valedora do Pobo, o Parlamento e a SXPL.\nCorrelingua 2018: correr no país para que o galego non pare\nXVIII edición da iniciativa que percorrerá 12 cidades e vilas galegas “polo noso maior tesouro, a lingua”.


Igualdade e accesibilidade como eixos do desenvolvemento sustentable de Santiago\n| Venres, 18 de Agosto de 2017, 17:53\nARCHIVADO EN | Edusi Santiago igualdade accesibilidade\nMartiño Noriega, nunha rolda de prensa.\nA Xunta de Goberno do Concello de Santiago de Compostela aprobou un programa de sensibilización social e igualdade entre homes e mulleres, e un plan de accesibilidade universal, que serán remitidos ao Ministerio de Facenda, para que se inclúan na Estratexia de Desenvolvemento Urbano Sustentable Integrado de Santiago.\nA documentación das dúas novas propostas seralle remitida á Autoridade de Xestión do Programa Operativo de Crecemento Sustentable do Ministerio de Facenda, que comprobará que cumpren os requisitos para que sexan financiados con cargo ao plan EDUSI.\nSegundo informou o goberno local compostelán, o programa de sensibilización social e de igualdade entre mulleres e homes engloba accións que pretenden contribuír á erradicación das desigualdades de xénero e facer de Santiago un municipio inclusivo.\nPrevense actuacións vinculadas á prevención da violencia de xénero, á campaña Territorio das Mulleres e á actividade da Casa das Mulleres, cun orzamento previsto de 175.000 euros para o período 2017-2019.\nEn canto ao Plan de Accesibilidade Universal, terá como obxectivo mellorar a calidade ambiental e de vida do conxunto da poboación que reside ou que visita a cidade.\nO documento será a ferramenta para que os proxectos de obra se integren nesa estratexia, á vez que permitirá difundir e poñer en valor as actuacións relacionadas coa accesibilidade.\nO orzamento contemplado para a redacción do Plan é de 50.000 euros, dos que 40.000 serían achegados polos fondos europeos, e 10.000 euros polo Concello.\nO Concello de Santiago inicia a contratación dos comedores escolares\nSantiago arrastra un "déficit" de persoal por un "ERE encuberto" do PP


COUSAS DA NOSA CLASE: Que sabemos dos nosos dentes??\nQue sabemos dos nosos dentes??\nNa nosa investigación do corpo había un tema que aínda non tratáramos: os nosos dentes!!\nA mamá de Carlos, Rosi, que está moi familiarizada co tema, veu a falarnos sobre o tema.\nCoa axuda de Carlos, contounos un conto sobre os nosos dentes e os de algúns animais moi chulo e divertido.\nAdemáis trouxo unha dentadura, unha moa e un cepillo de dentes moi grande cos que aprendimos o importante que é lavarse ben toda a boca.\nMoitas grazas Rosi pola túa visita!!\nEtiquetas: corpo, proxectos, visitas


Fábrica de arame nasal China N95, CE, fabricantes - Purking Technology (Zhejiang) Co., Ltd.\nInicio >Produtos >Arame nasal>Arame de nariz N95\nO noso fío de nariz de dobre núcleo de 5 mm dobrou varias veces 10 veces sen romper. Pasou o estándar de certificación internacional SGS e ten protección ambiental ROHS, alcanza resistencia ao plegado non tóxica, etc.\nO fío de nariz de 4 mm 100% PP producido por nós non ten xunta nin nó. Pasou o estándar de certificación internacional SGS e a protección ambiental ROHS, alcanzou o contido non tóxico, plegable, etc.\nO fío de 5 mm 100% PP producido por nós non ten liña exposta nin extremo roto. Pasou o estándar de certificación internacional SGS e a protección ambiental ROHS, alcanzou o contido non tóxico, plegable, etc.\nO noso arame de nariz de 5 mm 100% aluminio prodúcese por rolo. En comparación cunha única barra de nariz de aluminio, pódese producir automáticamente como fío de nariz incorporado e a capacidade de produción é case tres veces maior. O fío de nariz de 5 mm 100% aluminio superou a detección SGS e CPST. en máscaras N95.\nAs nosas tiras de arame de 5 mm 100% aluminio teñen unha boa ductilidade, un proceso adhesivo de fusión en quente de protección ambiental, forte viscosidade, estándar de certificación internacional SGS, protección ambiental ROHS, alcanzan resistencia ao plegado non tóxica, etc.


señora clásico - Establecer señora clásico gratis\nXogo señora clásico\nSe che gusta señora clásico , por favor, ténteo un destes xogos:\nComo comezar a xogar o xogo de damas que non pode deixar de xogar ata o final, en simple principio deste xogo clásico. Vai ter que mover as damas de quedar fóra de chip que fan o menor número de movementos posibles. Para alcanzar este obxectivo seleccionar un ficheiro e facelo ir sobre outra, desde que teña un oco detrás. Facer uso de toda a súa intelixencia e probe cantas veces precisa!\nXadrez chinés clásico\nVersión do xogo de damas chinés extraordinaria vida, pero aquí pode xogar só ou con ata cinco adversarios. O obxectivo é poñer todas as súas fichas no extremo oposto da tarxeta converténdose os ir sobre o número máximo de chips de outras cores. Quizais atópase un pouco ao principio. pero entón vai ser fisgado.\nSe che gusta de xogar damas, agora pode xogar un xogo cunha sensación beachy. As regras son as mesmas como no xogo de damas tradicional. Ten que mover as súas pezas en torno á tarxeta en diagonal comer os chips para o seu opoñente, só se pode avanzar, pero se pode obter a outro lado do taboleiro, pode moverse na dirección que quere. Debería seus movementos para gañar o seu ordenador.\nOriente viciante orixe moi semellante ás mulleres, onde ten que usar a súa lóxica. Mire atentamente como son colocados na tarxeta de todas as fichas para xogar no lugar seguro e converter o número máximo de fichas da súa cor, que terá escollido no inicio do xogo. Un paso en falso e quizais todo.\nXogo asiático como Verificadores que non pode deixar de xogar, probablemente vai ser adicto. Tes que premer sobre os cadrados no taboleiro de xeito que as pezas negras virar branco (a cor), ollar con coidado onde fai clic, desempeñou un rumbo malo e non ter máis posible forma de rastrexar. Probe rematar o partido para ter máis pezas da súa cor.\nEstá preparado para xogar un partido con un dos xogos máis populares na estratexia mundial? O seu obxectivo, comer as fichas seu adversario. Debería seus movementos e tentar evitar o seu adversario comer súas fichas. Ten dúas opcións de xogo, pode xogar contra o computador ou contra un dos seus amigos. Calquera opción que escoller, seguramente pasar uns momentos moi bos.