Queres coñecer os tesouros documentais de Galicia? - Historia de Galicia\nArquivistica / Destacadas / Exposición / Patrimonio\nMoitos dos grandes tesouros documentais de Galicia se atopan a día de hoxe no Arquivo de Galicia. E esta mesma institución está dende fai xa tempo a facer un esforzo importante por amosar algúns dos seus mellores contidos. Se vai un tempo se inauguraba a exposición Santiago. Protección e transformación da cidade, cos fondos correspondentes ás Comisións de Patrimonio Histórico da cidade de Santiago, tal e como demos conta dende o noso xornal, agora é a quenda doutros grandes documentos galegos que conforman o fondo do xa importante Arquivo de Galicia.\nAsí, dende o pasado 8 de xuño, na Cidade da Cultura unha exposición móstranos algúns dos maiores tesouros documentais que custodia o Arquivo. A exposición, que foi titulada Arquivos: gobernanza, memoria e patrimonio, co mesmo lema que leva este ano o Día Internacional dos Arquivos, recolle ata 40 documentos e fotografías vinculadas cos ámbitos da educación, a saúde ou a participación cidadá. A exposición, que estará aberta todo o verán, ten ante todo a particularidade de ser unha mostra do que contén no seu interior este arquivo que naceu case 15 anos atrás coa vocación de ser un depósito da memoria de Galicia.\nAsí, entre as curiosidades que podemos atopar na exposición, e de entre os documentos máis singulares do arquivo, destacan algúns como un manuscrito de 1578 do arquivo familiar de Pita da Veiga sobre a defensa ante o ataque do príncipe de Orange ás costas galegas, un caderno escolar de Leopoldo Calvo Sotelo ou imaxes de folgas de traballadores. Destaca tamén o proxecto para a instalación dunha central hidroeléctrica de Augas de Galicia de 1952, salvocondutos do século XVI ou a relación de nóminas de homes e mulleres da empresa Massó de Avilés.\nArtigo e novo edificio do Arquivo de Galicia na Cidade da Cultura\n“Son documentos que forman parte do patrimonio documental galego, constitúen a memoria da nosa sociedade e son o noso legado para as xeracións futuras. Así de relevantes son estes fondos”, salientou o secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, durante o acto de inauguración. Para o máximo responsable de Cultura da Xunta, “é obrigado recordar a importancia dos documentos, dos arquivos e do patrimonio documental na salvagarda do estado de dereito, no desenvolvemento de institucións transparentes e responsables, como garantes da conservación da memoria colectiva”.\nA exposición, que poderá visitarse ata o 17 de setembro na Cidade da Cultura contou coa particularidade de ofrecer o pasado día 8 unha xornada de portas abertas, e ata o 15 de xuño ofrecer visitas guiadas ás dúas exposicións que alberga o Arquivo, Santiago. Protección e transformación e Arquivos: gobernanza, memoria e patrimonio. O Día Internacional dos Arquivos é unha iniciativa do Consello Internacional dos Arquivos (ICA) que recolle máis de 177 eventos ó redor de todo o mundo vinculados con estas institucións, e que se celebra todos os anos o día 9 de xuño.\nUn arquivo / foto PexelsCC0\nTemas: Anxo LorenzoArquivo de GaliciaCidade da Cultura de SantiagoDía internacional dos ArquivosSantiago de Compostela\nSeguinte Cando un dos institutos máis antigos de Galicia convértese nunha institución cultural\nAnterior Unha nova oportunidade para que os eucaliptos desaparezan do castro de Bexo


Manuel Sánchez : “ hai que buscar o consenso entre veciños e a medida do goberno municipal” | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nManuel Sánchez : “ hai que buscar o consenso entre veciños e a medida do goberno municipal”\n10 de Novembro, 2009 - 12:00 h. | Publicada por Radio Fene\nO plan de reorganización do tráfico impulsado polo goberno municipal de Fene segue a suscitar polémicas. Principalmente a medida adoptada de dirección única na avenida do concello. Tamén o único sentido na Avenida das Tellerías está a producir as queixas dos veciños.\nOs propietarios dos establecementos e locais da Avenida do Concello de Fene están a recoller sinaturas para amosar o seu desacordo coa dirección única implantada neste concurrido vial. Segundo manifestou en Radiofusión o voceiro de EU de Fene, Manuel Sánchez, hai que buscar o consenso e aunar os intereses dos veciños afectados coa resolución do goberno fenés.\nPara Sánchez, esta rúa adoece de aparcadoiros suficientes ante os numerosos veciños que acuden ao concello para facer xestións. Para EU faise necesario abrir a avenida coa Rúa dos Muíños. O PP de Fene xa suxerira aparcar en dobre batería e manter a dobre dirección. Mentras o BNG apostaba por convertir a Praza do Concello en estacionamento polas mañás. Dúas propostas para acadar unha solución.\nPor outra banda, Manuel Sánchez non ve xustificado a dirección única na Avenida das Tellerías. Aínda que se trata dun vial estreito é casco urbano e non é necesario buscar problemas innecesarios.


Cap.11 // Banco de Tiempo de A Coruña\nNesta ocasión o programa Cámbiocho ! visita o Banco do Tempo dá Coruña , fundado hai uns anos volve abrir as súas portas en 2010 para satisfacer a demanda dos seus 40 socios.\nMarina é de Rusia, alí formouse artisticamente e agora ofrece os seus coñecementos a través do Banco do Tempo . Asunción solicita o intercambio con ela porque quere aprender os fundamentos do debuxo artístico, conceptos como a perspectiva e a proporción, para aplicalos ás súas propias obras. Xuntas póñense mans á obra para tratar de perfeccionar a técnica de Asunción.\nO outro intercambio realízano Piar e Suso , que se citan no Centro de Información ás Mulleres de Coruña , sede do Banco do Tempo , para unha sesión de reflexoloxía. Pilar é quiromasaxista e coñece ben esta técnica de masaxe, trátase de estimular certos puntos do pé, conectados directamente con outras partes do corpo, para reportar un beneficio sobre estas. Suso recibirá unha masaxe a cambio dunha hora do Banco do Tempo , pero ademais, descubrirá esta técnica que descoñecía.


Vieiros: Galiza Hoxe - Nace o Foro Costa da Morte: un diálogo entre o universal e o propio\nNace o Foro Costa da Morte: un diálogo entre o universal e o propio\nSerá un espazo de reflexión que ofrecerá un programa cheo de actividades para poñer en valor "a forza do noso mar, o imaxinario e a potencia do noso territorio".\nRedacción - 13:30 08/03/2010\nTags: Foro Costa da Morte reflexión\n"Desenvolver iniciativas tendentes a conseguir a proxección exterior da Costa da Morte e, simultaneamente, que os propios a recoñezan, a valoren e se comprometan coa súa salvagarda e aproveitamento intelixente". Este é o obxectivo que se marca o Foro Costa da Morte, un espazo de encontro e reflexión sobre o pasado, o presente e o futuro da comarca, "sobre os seus sinais de identidade xeográficas, sociais e culturais, mais tamén sobre o atraso socio-económico case endémico que arrastra".\nO fotógrafo Manuel Sendón e os profesores Xabier Turnes e Miguel Vázquez Freire foron os encargados de presentar oficialmente este Foro, unha entidade coa que tamén colabora a Universidade Popular de Corcubión. Os concellos de Fisterra, Muxía, Camariñas, Cee, Corcubión e Vimianzo acollerán ao longo de todo o ano a pensadores, expertos e artistas nacionais e estranxeiros para profundar nun "diálogo entre o universal e o propio".\nAs actividades, que se desenvolverán entre abril e agosto, vertébranse en torno a catro eixos fundamentais: as xornadas, os obradoiros, os proxectos e os encontros.\nNo marco das xornadas, os organizadores propoñen unha reflexión sobre os fachos de Fisterra e Touriñán; sobre a xeografía da Costa da Morte ou sobre a representación do mar e da paisaxe na arte galega, entre outros temas. Os obradoiros, á súa vez, tentarán ofrecer unha nova visión sobre a arquitectura da man do "Espazo Batente", ademais de clases sobre vídeo ou edición gráfica. Os proxectos achegaranse á creación fotográfica, ao teatro ou á danza. E finalmente os encontros servirán para pechar o I Foro Costa da Morte, configurando unha exposición de todas as obras creadas e abrindo un espazo para reflexionar sobre o feito.\nPodes consultar aquí a programación ao detalle: I Foro Costa da Morte\nForo Costa da Morte\nO Foro está impulsado por Miguel Vázquez Freire, Xabier Turnes, Manuel Sendón e a Universidade Popular de Corcubión


Como se pode aumentar o membro - Macho Man\nAntes da ampliación do pene, un home debe saber estatísticas.\n10 — 12 anos, a media tamaño do pene de preto de 4 cm e cada ano de vida aumenta 0,5 — 1 ver, así, en calquera ano da miña vida posible oposición á norma 1-1,5 cm\n13 — 15 anos valor mínimo vai aumentar en lonxitude 5 — 6 cm;\n16 — 18 anos, os indicadores normal será de 7 — 9 polgadas.\n10 — 12 anos, a media tamaño do pene do 9 — 10 cm;\n13 — 15 anos norma corresponde a 12 — 15 cm;\n16 ao 18 de medio configuración ser 13 — 16 polgadas.\nEpispadias, anomalía conxénita en forma de división da parede superior da uretra.\nHypospadias — anormal situación da apertura da uretra.\nEnfermidade de Peyronie — benigno neoplasm, non pertencentes a o grupo de tumores que se desenvolve nos tecidos da proteína.\nSorpresa receitas tradicionais na zona de ampliación do pene.\nO procedemento leva menos de 10 minutos e é aconsellable para pasar unha hora antes do previsto intimidade.\nRepita este procedemento durante varios meses leva a un aumento de 2 cm\nCada opción ten unha serie de técnicas, o que pode ser lida por calquera home. Ademais, estes métodos de exercicios que son simple, require ningún esforzo e é fácil de facer na casa. Exercicios mellor ampliación do pene na casa.\nPico ampliar pene ata 10 cm inmediatamente.A pesar da súa rendibilidade e sinxeleza, eles reducir a sensibilidade durante a intimidade, e tamén crear unha sensación de aumento para o seu compañeiro.\nHai pene ampliación de métodos: pílulas, biofeedback, herbas, hormonas, cremas, xeles, pomadas. A súa eficacia as opinións están mesturadas. Calquera remedio é prescrito despois de consultar un especialista.\nEste método pode aumentar rapidamente o membro por un curto período de tempo.\nMoi interesante o método de ampliación do pene – Jelqing. A técnica é un exercicio especial que inflúen sobre todas as características de masculinidade. Técnica coñecida homes de todas as partes do mundo. El está baseado na estimulación de aumentar o fluxo de sangue para o órgano que leva para o seu aumento.\nO órgano sexual é introducido na metade en un estado de excitación. Coidadosamente lubrificar e renovar durante o procedemento, se o lubricante seca. En base a o membro de conexión a puntiña do dedo indicador eo polgar, formando unha especie de anel que ben abrazos o corpo. Só jamming, este anel de tirar á cabeza. A continuación, liberación e repetir a acción coa outra man. Tempo correr media, a principal cousa para manter un ritmo cómodo. Considérase que un máis notable aumento do pene espesura;\nSe de súpeto tiven unha sensación dolorosa — deixar de acción por uns días.\nExtensor para a ampliación do pene — un dispositivo especial desenvolvido por persoal médico.\nO dispositivo é usado por 4 a 6 horas ao día, facendo entre eles unha pausa. Cómodo é a opción, cando o ex poñer en 2 horas pola mañá, a continuación, repetir-lo na mesma hora da tarde e pola noite.\nOs homes que usan este dispositivo para un mínimo de catro meses, dicindo que el dá un efecto sorprendente, en forma de un aumento de 1,5-2 cm.\nEste método parece sinxelo e seguro, pero non é. Para comezar, pode especificar que o resultado realmente alcanzar só despois de varios anos de empregar esta técnica. E a alta probabilidade de danos para o corpo.\nCirurxía plástica — o órgano é introducido xel de silicona ou implantes, contribuíndo para o espesamento.\nNingún efecto sobre o pene pode levar a consecuencias negativas. Cando intento de aumentar, independentemente de que, ela pasou con éxito ou non, poden desenvolver un ou máis efectos secundarios:\nEscurecemento, hematomas ou grandes hematomas;\nRessecamento da pel, rachaduras;\nA aparición da erupción na superficie do corpo;\nDescarga de sangue desde o exterior defectos ou a dentro;\nCando aínda unha das consecuencias da ampliación do pene — inmediatamente en contacto co seu médico.\nSe quere, para realmente atopar un método para a ampliación do pene na casa e, se é necesario, e pode apelar para os cirurxiáns.\nPero antes de insistir en crecente corpo e comezar calquera xeito, ten que pesar coidadosamente os "pros" e "contras".


Camiño de Santiago. Día 2, o Home Que Sabía Demasiado | Perturbación Aleatoria\n« Camiño de Santiago. Día 1, máis dura será a caída…\nUnha manchea de razóns para non faltar ao Pipotazo 2011 »\nO galego co que compartín parte do camiño do día, é un peregrino da Coruña que pode contar mil e dúas historias do camiño, todas vividas en carnes propias. O seu amor polo camiño é tan grande que tódolos anos lle dedica un anaco da súa vida. Vida que, por fortuna nesta viaxe, decidiu compartir con nós. Historias como a caída do piso do antigo hotel de Roncesvales, a recomendación de restaurante alí mesmo, a razón do paulatino descenso de camiñantes do Xapón polo Camiño, a razón de ser do monumento ao xaponés Shingo Yamashita, os antigos pasos do Camiño…. Todo isto ademais da información indispensable sobre as etapas do Camiño, os albergues e outras vicisitudes humano- sanitarias. Como se do clásico filme do mestre do suspense se tratase, este home sabe demasiado.\nOs primeiros quilómetros da etapa son especialmente gozosos pois, logo da manchea de ascensos e descensos do día anterior, este primeiro tramo pasando por pobos como Burgute, no que parece que pescaba Hemingway, Espinal, Bizcarreta ou Lintzoain, dálle ao camiñante a posibilidade de asombrarse coa ben conservada arquitectura navarra.\nO Camiño descorre logo por un tobogán continuo de subidas e baixadas, cunha pendente controlada. Apenas ao final da etapa, un descenso máis pronunciado que nos conducía ata Zubiri, castigou as nosas pernas e costas, acumulando aos 24 Km. do día á durísima etapa de Saint Jean Pied de Port.\nSeguindo as recomendacións do HQSD , aloxámonos no albergue Zaldico, boas camas, habitacións para oito persoas e un trato excelente e familiar da súa dona por 10 €.\nPara rematar e logo de escoitar a historia de cómo, séculos atrás, os peregrinos eran obrigados a lavarse baixo da ponte do pobo antes de entrar en Zubiri por medo a que contaxiaran a rabia, sentímonos obrigados ao perceptivo baño no río, debaixo da Ponte da Rabia. O HQSD púxonos o mel nos beizos, o bo tempo e as ganas de refrescar o noso maltratado corpo fixeron o resto.


Día da Ciencia en Galicia | Real Academia Gallega de Ciencias\n» Día da Ciencia en Galicia\nNo contexto da promoción social do coñecemento, obxectivo xeral desta Real Academia, creuse que sería moi conveniente presentar á Sociedade galega a vida e obra daqueles galegos ilustres que se destacaron pola súa contribución ao desenvolvemento da ciencia e aos non galegos que realizaron en Galicia importantes contribucións no ámbito científico técnico.\nPor iso, a Real Academia Galega de Ciencias, en sesión plenaria celebrada o 6 de Xullo de 2006, acordou instituír o Día do Científico Galego. Cada ano, a Academia acordará en sesión plenaria, a designación dun personaxe que, reunindo algunha das condicións anteriores, será proclamado Científico Galego do ano. O acordo establece tamén que, aínda que a designación é para todo o ano, se lle renderá unha homenaxe pública, en acto solemne que se celebrará o 23 de Abril, aniversario da creación da Academia, ou en días próximos.\nDende o ano 2008, data en que se iniciaron as celebracións, os seis científicos homenaxeados foron D. Enrique Vidal Abascal, D. Isidro Parga Pondal, D. Cruz Gallastegui Unamuno, D. Ramón Mª Aller Ulloa, D. Antonio Casares Rodríguez, Fray Jerónimo Benito Feijoo Montenegro e D. Luis Iglesias Iglesias.\nEn todos os casos, a Real Academia Galega de Ciencias contou coa colaboración inestimable da Fundación Barrié, a través de educaBarrié, a súa iniciativa para a comunidade educativa. A súa labor, realizada entre os más novos, concretase na organización de talleres e outras actividades, así como na publicación de unidades didácticas, unha por cada un dos científicos, orientadas os estudantes de ensinanza secundaria. A eles dirixese tamén o programa concurso Preguntoiro Científico, no que a partir dun perfil definido por unha serie de preguntas, os alumnos teñen que descubrir ao científico.\nEn relación con este tema é de destacar e agradecer a iniciativa adoptada polo Concello de Santiago de crear o Parque das Ciencias Isidro Parga, sito na parte traseira do Pazo de San Roque, no que se recorda aos Científicos galardoados pola Academia.\nCon data 18 de Decembro de 2014 o Pleno da RAGC adoptou o acordo de cambiar a denominación Día do Científico Galego polo de Día da Ciencia en Galicia, porque reflexa dun modo máis directo o obxectivo da celebración, que non e outro que a promoción social da Ciencia en Galicia. Mantense, por lo demáis, o formato da celebración.\nFinalmente, no Pleno celebrado o 29 de Abril de 2015, a RAGC estableciu como nova data para o Día da Ciencia en Galicia, o día 8 de Outubro de cada ano, con carácter inamovible. A nova data conmemora o nacemento do Padre Benito Jerónimo Feijóo Montenegro, promotor indiscutible da Ciencia nos seus primeiros momentos.\nO químico Tomás Batuecas Marugán será o homenaxeado este ano no Día da Ciencia en Galicia.\nDía da Ciencia en Galicia 2018. Domingo Fontán Rodríguez\nDía da Ciencia en Galicia 2017. Baltasar Merino Román\nDía da Ciencia en Galicia 2016. Ignacio Ribas\nDía da Ciencia en Galicia 2015. Ánxeles Alvariño\nDía do Científico Galego 2013. Padre Feijoo\nDía do Científico Galego 2012. Dr. Antonio Casares Rodríguez\nDía do Científico Galego 2009. Prof. Dr. Isidro Parga Pondal\nDía do Científico Galego 2008. Prof. Dr. Enrique Vidal Abascal


Valentín García: “De nada vale investir en lingua se todo o mundo fala castelán” – Editorial\nValentín García: “De nada vale investir en lingua se todo o mundo fala castelán”\n14 Agosto, 2012 /en Novas /\n“O galego ten que ter o seu lugar dentro da nosa sociedade”. Estas foron algunhas das palabras do secretario xeral de Política Linguística, Valentín García Gómez, nunha entrevista en RNE na que engadiu que “o galego ten que ser a nosa primeira lingua”, independentemente de que dentro da Unión Europea “conmutemos como falantes plurilingües” e iso “ten que ser visto como unha auténtica vantaxe”.\nAsimesmo a nosa lingua danos a facilidade para interactuar con falantes de fala portuguesa, tendo en conta que, hoxe en día, hai moitos empresarios que están creando negocios en Brasil, país que conta cunha economía emerxente.\n“O galego comunícanos con máis de 270 millóns de habitantes no mundo”, asegurou, “temos unha lingua que ofrece moitas posibilidades.\nGarcía Gómez está convencido de que a lingua non debe formar parte de ningún conflito político, intentando sempre quedar ao marxe das diversas contendas electorais.\nCon respecto ao uso da lingua galega no ensino, o secretario xeral afirma que esa é unha parte importante dentro do proceso de normalización lingüística, pero para que a lingua sexa unha lingua de expresión e forme parte da vida activa dos cidadáns, ten que estar presente na sociedade.\n“Moita xente cambia de lingua por moitos motivos: parella, círculo de amigos…, afirmou. “Temos que saber explicarlles aos adolescentes que en galego tamén se pode ligar; temos que explicarlles aos empresarios que se pode ter unha empresa en galego e aos profesionais da sanidade que os carteis nos hospitais teñen que estar en galego. En definitiva, hai que explicarlle á xente que tamén se pode vivir en galego unha vez que se sae do sistema educativo”.\nValentín García asegura que hai que esforzarse porque esa proxección que nace no ámbito do ensino sexa capaz de estar presente despois na sociedade.\n“De pouco vale facer unha inversión lingüística en Galicia, se despois todo o mundo fala castelán”, continuou, xa que “a maior parte da poboación vive en núcleos urbanos, que son dende o século XVIII, os máis desgaleguizados”.\nAdemais explicou que o decreto que prepara a Xunta para que se respecte a toponimia en galego está “en periodo de alegacións”. “É un proxecto importante porque a toponimia ten gran relevancia a pesar de formar parte do patrimonio inmaterial, sobre todo na nosa comunidade, na que hai unha alta densidade de topónimos”.\nFoto: O secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García Gómez. EFE/Archivo\nTags: baia edicions, editorial galega, lengua gallega, libro galego, lingua galega, novas baia\nhttps://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2012/08/ValentinGarcia.jpg 370 610 patricia http://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2017/04/logo.gif patricia2012-08-14 11:36:212012-08-14 11:36:21Valentín García: “De nada vale investir en lingua se todo o mundo fala castelán”\nBaía Edicións fará entrega do III Premio Fina Casalderrey o próximo 17 de novembro\nO mundo do folk rende homenaxe a Fito, da Roda\nCrise económica + crise cultural.\nA RAG escolle entre a poesía de Pato e a narrativa de Casalderrey\nUnha nutrida delegación galega participa no Festival de Lorient\nGoogle acorda pagar 22,5 millóns de dólares por xogar sucio con Safari O teatro galego busca un oco nos escenarios de Madrid


Primarias abertas de Iniciativa pola Unión - Destacadas - BNG de Noia - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nPrimarias abertas de Iniciativa pola Unión\nBNG de Noia 27 out 2015 ás 18:44\nunión pola primarias abertas iniciativa\nComo ben sabes, o BNG fai parte da Iniciativa pola Unión, que é unha plataforma encamiñada á conformación dunha candidatura galega de unidade, para as eleccións do vindeiro 20 de decembro.\nActualmente, e ata o 3 de novembro, IxU está na fase de conformación dun censo para as primarias abertas, nas que se conformarán as nosas listas, e que terán lugar o vindeiro domingo 8 de novembro. A votación será presencial, en urnas dispostas por todo o país, aínda que tamén existirá a posibilidade de facelo de xeito telemático.\nNo noso concello, o local de votación será o Salón de Plenos do Concello e estará aberto en horario de 11:00 a 15:00.\nSe non o fixeches xa, o prazo para darse de alta no censo estará aberto ata o vindeiro día 3 e pode facerse de dous xeitos:\n- De xeito telemático, a través do seguinte formulario web: http://polaunion.gal/formulario/\n- De xeito presencial, a través deste modelo que debes completar cos teus datos e entregar nalgunha das organizacións políticas, sociais, sindicais ou culturais que apoian a IxU.\nO BNG insta a toda a cidadanía que comparta os obxectivos da iniciativa -conformar unha candidatura galega de unidade, con grupo parlamentario propio, para garantir que Galiza teña voz potente e soberana para defender os intereses deste país, para defender o dereito a decidir e para camiñar cara a nosa soberanía- a participar activamente neste proceso de primarias.\nEn palabras do noso voceiro nacional, este proceso: é absolutamente aberto á cidadanía, non se lle pide o carné a ninguén e calquera persoa que desexe pode participar no proceso de primarias para a elección de candidat@s, non só militantes e simpatizantes do BNG e das outras organizacións políticas, senón calquera outra persoa sen adscrición partidaria algunha. Animamos á cidadanía a participar\nParticipa e anima ao teu entorno a participar!\nSobre a proposta da Marea Cidadá para a conformación dun goberno de progreso en Noia


Yolanda Díaz avisa o Banco de España que "non se vai abaratar o despedimento" | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 14/05/2021 10:32\n• Casado recibe con satisfacción a proposta de abaratar o despedimento\nA vicepresidenta terceira do Goberno e ministra de Traballo, Yolanda Díaz, asegurou que o Executivo "non vai abaratar o despedimento" despois de que o Banco de España se amosara favorable á denominada "mochila austríaca".\nA formulación do organismo para corrixir a desigualdade do emprego temporal baséase nun sistema mixto que mesture a rebaixa á metade do custo por despedimento co establecemento dun fondo de capitalización individual nutrido polas empresas. Este último, implantado con axuda do Estado e dos fondos europeos.\n"Cada institución ten que abordar as súas competencias", advertiu Díaz en declaracións aos medios antes de asistir ao acto de presentación do libro A estabilidade fiscal en España: Os deberes pendentes, do economista Santiago Lago, nun acto organizado polo Foro Económico de Galicia na Coruña.\nNeste sentido, puntualizou que "é competencia do Ministerio de Traballo definir as liñas de actuación no campo do mercado de traballo" e sostivo que o Goberno de España "non contempla esa saída" entre as reformas estruturais enviadas á Comisión Europea.\nDe feito, concretou que a comisión de expertos de 2013 concluíu que a chamada "mochila austríaca" non é unha fórmula apropiada para España."Non pasa por este Goberno progresista abaratar o despedimento", manifestou "con claridade".\nSuliñou que "máis aló dos altos soldos e as retribucións" de membros do Banco de España, "que son moi polémicas", o que "non ten sentido é buscar nunha crise ferramentas que abaraten o despedimento". Ademais, sinalou que "España é dos sitios en que o despedimento é máis barato".\nCartas a BBVA e Caixabank\nAdemais, o ministerio de Traballo está a mediar nos Expedientes de Regulación de Emprego do BBVA e de Caixabank. Pídelles por carta ás entidades que "repensen" o despedimento colectivo.\nÉ a primeira vez que o Goberno insta unha empresa a evitar a destrución de empregos. Desde o departamento de Yolanda Díaz enviaron cartas a ambas as dúas entidade para lembrarlles que teñen a obriga legal de explorar fórmulas para evitar ou reducir os despedimentos.\nTamén foron remitidas aos representantes dos traballadores e á Inspección de Traballo. No ministerio din que desde a reforma de 2012 non teñen capacidade para vetar os ERE, pero si poden mandar este tipo de mensaxes para instar as empresas a cumprir.\nA formulación do Banco de España para corrixir a desigualdade dos traballadores temporais baséase nun sistema mixto que combine a rebaixa á metade do custo por despedimento co establecemento dun fondo de capitalización individual nutrido polas empresas, pero implantado con axuda do Estado e os fondos europeos.\n"Cada institución ten que abordar as súas competencias", advertiu\nDíaz en declaracións aos medios antes de asistir ao acto de presentación do libro "A estabilidade fiscal en España: Os deberes pendentes", do economista Santiago Lago, un acto organizado polo Foro Económico de Galicia na Coruña.\nDe feito, concretou que a comisión de expertos de 2013 concluíu\nque a chamada "mochila austríaca" non é unha fórmula apropiada para\nEspaña."Non pasa por este Goberno progresista abaratar o despedimento",manifestou "con claridade".\nNese sentido, indicou que "máis aló dos altos soldos e as retribucións" de membros do Banco de España, "que son moi polémicas", o que "non ten sentido é buscar nunha crise ferramentas que abaraten o despedimento". Ademais, sinalou que "España é dos sitios en que o despedimento é máis barato".


Zapatillas de deporte baixo o vestido - 42 fotos das combinacións máis de moda - Confetissimo - blog das mulleres\nZapatillas de deporte para un vestido: fotos 42 das combinacións máis elegantes\nO estilo moderno é tan diverso que se poden combinar varias direccións aparentemente incompatibles nunha mesma imaxe á vez. Un dos exemplos máis rechamantes de moda hoxe en día é o conxunto de zapatillas de deporte baixo o vestido. Unha ampla selección de modelos de roupa e calzado axudarache a atopar unha opción que reflicta plenamente a individualidade e a orixinalidade.\nVestido con zapatillas 2018\nNa nova tempada, os deseñadores experimentan interesantemente coa elección da roupa feminina e un acabado deportivo. E se antes estas combinacións considerábanse puramente dirección casual, entón este ano tamén son aceptables conxuntos pouco comúns á noite, de negocios e incluso estilo de voda. A principal característica das imaxes de moda é a práctica e a confianza, en harmonía con feminidade e sofisticación. Estes lazos son especialmente axeitados para mulleres activas e enérxicas de moda. Descubramos como levar un vestido con zapatillas:\nZapatillas clásicas baixo o vestido... Este estilo de calzado considérase universal na selección de modelos de roupa aceptables. O deseño clásico presenta un nocello baixo pero un pé pechado. Sempre hai un peche de encaixe.\nZapatillas de deporte na plataforma debaixo do vestido... Se queres chamar a atención directamente sobre a finalización do aspecto, entón un estilo cunha suela alta e grosa é unha excelente opción. Tamén están de moda os produtos nunha plataforma con alivio do tractor, que parecen moi orixinais.\nZapatillas altas baixo o vestido... Se podes presumir de esveltas patas longas, os zapatos inflados serán un descubrimento elegante para ti, especialmente en cores brillantes ou contrastadas. Pero para as nenas de baixa estatura coas pernas completas, é mellor rexeitar esa decisión.\nZapatillas sen cordóns baixo o vestido... Ademais das zapatillas deportivas estándar, as zapatillas populares tamén son unha excelente opción. Esta opción non só ten un aspecto máis sofisticado nun conxunto con top feminino, senón que tamén é fácil de poñer e quitar debido á falta de fixador.\nZapatillas de deporte brancas debaixo do vestido... A opción de cor máis popular no deseño de zapatos é a clásica sombra clara. Esta solución non só parece delicada e sofisticada, senón tamén universal para escoller a cor da parte superior en combinación.\nQue vestidos se poden usar con zapatillas de deporte?\nInicialmente, os estilistas permitían conxuntos de zapatos deportivos e estilos femininos de roupa nun estilo informal ou deportivo. Pero co paso do tempo, a gama de produtos sofisticados ampliouse e hoxe en día esas solucións son moi diversas e incluso orixinais. Nun aspecto elegante, destacarás non só a práctica e a graza ao mesmo tempo, senón tamén o teu enfoque creativo para crear un arco. Ao mesmo tempo, sempre te sentirás cómodo e seguro. A ver como levar un vestido con zapatillas:\nCorte asimétrico... Unha solución elegante sería escoller roupa de corte desigual, que sempre chama a atención. E os máis populares son os modelos alongados na parte traseira e acurtados na parte dianteira, que tamén farán fincapé na realización práctica.\nRecomendámosche que lea: Vestido vermello - unha selección dos mellores modelos para o brillante e ousado!\nSilueta delgada... Se o seu estilo principal está nunha dirección romántica, entón unha opción elegante sería a roupa que resalte a cintura. Pode ser un sol voador de lonxitude curta ou moderada, ou unha silueta frouxa cun cinto, con maxi, midi ou mini dobladillo.\nCamisetas... Considérase que unha das solucións máis exitosas é un produto feito de tecido elástico cotián. Pode ser tecido de punto ou fíos. En calquera caso, a imaxe será práctica, cómoda e funcional.\nCon volante... Outra elección elegante que resaltará a túa graza e novela será a roupa cun fermoso volante ancho arredor do dobladillo, nos ombreiros, no escote ou nas mangas. E neste caso, considérase relevante a finalización dun ton branco ou pastel.\nVestido de camisa con zapatillas\nUn dos estilos máis actuais que se complementa perfectamente aspecto elegante para todos os díasconsidérase unha camisa práctica. Tales modelos preséntanse de algodón natural, liño, jeans e ata gasa. O produto pode ser liso ou estampado, longo, curto ou cun dobladillo moderado, recto, en forma de A, asimétrico ou silueta axustada. A solución de moda é un vestido camisa de raias con zapatillas. Nesas combinacións, tanto o extremo como a parte superior poden actuar como acento.\nVestido vaqueiro con zapatillas\nOs produtos denim convertéronse nunha solución gaña-gañou, que sempre ten un aspecto harmonioso e elegante nun conxunto con zapatos de estilo deportivo. E esa roupa é adecuada para lazos de calquera época. Os modelos dunha sombra lixeira, feitos de tecido fino, con decoración desgastada e desgastada, flecos descoidados arredor dos bordos, son axeitados para o calor. Para tal deseño, considéranse populares os adornos contrastantes: bordados, apliques. Para a estación fría, os artigos feitos con tecido denso de ton escuro son axeitados. Un vestido vaqueiro e unhas zapatillas de deporte son un estilo informal, polo que debes escoller a bolsa e as xoias axeitadas.\nVestido de encaixe con zapatillas\nEste tipo de conxuntos non pasan desapercibidos. De feito, nas combinacións de roupa calada e finalización deportiva recóllense direccións polares, que se consideraban impensables nun dúo de hai uns anos. Un vestido midi de encaixe e unhas zapatillas de deporte en cores claras ou pastel fixéronse especialmente relevantes. Non obstante, a tendencia é tamén os lazos monocromáticos negros. A vantaxe dun aspecto elegante cunha tapa translúcida e zapatos deportivos é a súa versatilidade: esta opción é adecuada para festas informais, paseos románticos e roupa urbana diaria.\nVestido floral con zapatillas\nOs artigos con estampado floral levan varios anos seguidos de moda. Debuxar con flores sempre fai fincapé no romance. Non obstante, os estilos informais quedan moi ben nun conxunto con zapatos deportivos. Pero debes combinar coidadosamente as cores. Se a impresión é grande, elixe unha cor principal e fai coincidir o acabado nun ton idéntico. Se as cores son abstractas cun pequeno motivo, é mellor deterse en accesorios monocromáticos nun ton neutro ou clásico. Os vestidos florais de verán con zapatillas de deporte parecen especialmente impresionantes ombreiros espidos ou de volta, midi ou maxi lonxitude.\nRecomendámosche que lea: Colar inglés: unha opción clásica e con solucións elegantes e modernas\nVestido deportivo con zapatillas\nEsta versión de roupa considérase a solución máis relevante, porque a imaxe corresponde a un estilo, que sempre parece harmonioso. Os vestidos deportivos máis de moda para as zapatillas de deporte preséntanse de corte asimétrico e atallo. Tales produtos non só xuvenís e enfatizan a enerxía, senón que tamén demostran un acabado elegante. Un elemento de garda-roupa adoita complementarse cunha capucha, cordón na cintura, carta ou estampado dixital. Os deseñadores usan tecidos transpirables naturais, engadindo elastano á composición, o que proporciona funcionalidade e liberdade de movemento.\nVestido frouxo con zapatillas de deporte\nA tendencia de moda nas últimas tempadas converteuse en estilos "fóra do ombreiro". Os produtos de gran tamaño non só son un detalle atractivo e orixinal na imaxe, senón tamén confort, funcionalidade e funcionalidade ao cento por cento. Ao mesmo tempo, os modelos gratuítos enfatizan perfectamente a fraxilidade e sofisticación da figura feminina. Nun conxunto con zapatos de estilo deportivo, tales combinacións son adecuadas para o desgaste urbano activo. Tendo en conta o corte volumétrico, a roupa sempre será o acento principal. Polo tanto, as zapatillas brancas dúo cun vestido de silueta libre de calquera cor fixéronse relevantes.\nVestido de gasa con zapatillas\nOutro xeito elegante de demostrar a túa orixinalidade e creatividade é escoller roupa feita con gasa fluída translúcida combinada con zapatos deportivos. Os produtos de gasa sempre crean na imaxe o efecto dunha marcha voadora, graza incondicional e sexualidade. Polo tanto, é só a parte superior do arco a que chama a atención, actuando como o detalle principal. E neste caso, a finalización debe seleccionarse cunha cor restrinxida: zapatillas de deporte beis, negras e brancas baixo un vestido de gasa. Cando fai tempo fresco, o coiro será un complemento elegante chaqueta ou un cárdigan de punto groso.\nVestido bodycon con zapatillas\nOs produtos axeitados ao formulario enfatizarán a graza e a esvelteza da figura. En combinación con zapatos deportivos, estas roupas crearán un aspecto seguro, práctico e ao mesmo tempo sexy. Os estilos feitos con camisola elástica con lonxitude mini ou midi considéranse populares. Se tes volumes adicionais, non te desesperes, porque a roupa elegante coas cores correctas pode alongar visualmente o crecemento e suavizar os centímetros innecesarios. Neste caso, a solución máis relevante sería un vestido negro con zapatillas de deporte de calquera cor. Pero se non queres eclipsar o aspecto, detente nos tons de cor escura.\nVestido longo con zapatillas\nOs modelos Maxi non só poden ocultar centímetros innecesarios dunha constitución voluminosa, senón tamén para enfatizar a elegancia incluso en combinación coa realización de deportes. Para estes lazos, os máis populares son os estilos de gran tamaño, unha camisa de silueta recta ou axustada, un vestido de sol cunha fenda no dobladillo e un corte asimétrico. Un conxunto de cores clásicas universais considérase unha solución de moda: un vestido negro con zapatillas brancas ou viceversa. Esta elección é perfecta para calquera ocasión. Para diluír a contención do estilo, elixe xoias brillantes e grandes ou unha bolsa.\nRecomendámosche que lea: A lonxitude correcta dos pantalóns das mulleres\nVestido vaíño con zapatillas de deporte\nParece que un estilo empresarial tan estrito é absolutamente incompatible coa finalización nun estilo deportivo. Non obstante, estas imaxes convertéronse nun salvavidas para mulleres de negocios activas que teñen que pasar moito tempo de pé. Ao elixir un estilo de caso, non está de máis lembrar que as cores non deben ser impresas nin demasiado vistosas. É mellor deterse na combinación clásica: un vestido negro con zapatillas brancas. Pero rematar é benvido. A tendencia é un gran volante en deseño de roupa, insercións de encaixe ou material calado, como base, escote, cortinas asimétricas.\nVestido de noite con zapatillas\nOs zapatos deportivos convertéronse nunha elección orixinal para os looks de baile. Este acabado xuvenil ten un aspecto fantástico con traxes curtos e coquetos. Unha solución elegante neste caso sería un estilo baby-dollar ou un corte asimétrico cun tren. A cuestión de como combinar un vestido con zapatillas para saír é adecuada para festas informais. Ao final, estes conxuntos parecen relaxados e cómodos, o que non se corresponde cun rigoroso código de vestimenta elegante. Unha tendencia de moda nos lazos con accesorios deportivos considérase que son modelos graciosos e atractivos no estilo de lencería feitos de seda, raso e adornos de encaixe.\nVestido de noiva con zapatillas\nAs celebracións orixinais e non estándar son cada vez máis populares na moda moderna da voda. A aparición dos noivos transmite principalmente un estilo similar. E a solución máis sinxela, que coincide tanto cunha voda tradicional como cunha dirección informal ao mesmo tempo, será a elección de zapatos deportivos para un fermoso traxe branco como a neve. A finalización pode ser de cores brillantes ou discretas. Pero vexamos o vestido de noiva máis actual baixo as zapatillas de deporte:\nEstilos con curvas... O corte clásico cunha saia de capas ou de tul queda xenial nun conxunto con accesorios casual. Esta opción enfatizará a túa creatividade e orixinalidade.\nCorte curto... Un acabado informal complementará perfectamente un mini traxe modesto. Esta idea é especialmente popular entre as mulleres novas da moda, chea de enerxía e actividade.\nCon tren... Outra elección elegante considérase como produtos de corte asimétrico: curtos por diante e longos por detrás. Neste caso, un acento elegante non só estará na elección orixinal dos zapatos, senón tamén nas elegantes pernas.\nVístese baixo as zapatillas de deporte por sobrepeso\nNenas cunha figura máis tamaño os estilistas recomendan que se achegue coidadosamente á creación destes arcos. Isto non significa que sexa mellor renunciar á idea de combinar roupa feminina e calzado deportivo. Pero é importante para suavizar as deficiencias na medida do posible e enfatizar as vantaxes. Modelos informais con accesorios de cor clara: unha camisa, un vestido de jeans de gran tamaño con zapatillas brancas será a solución real. É mellor escoller zapatos de corte baixo. O sol encaixado de lonxitude moderada tamén se considera roupa de moda.


7 de Maio de 2021 Aforro na factura Calefacción Consumo Enerxía Galega Máis Internet Noticias Novas Sostibilidade\nSe hai un termo de moda dentro do mundo da climatización ese é o de aerotermia. Todavía non o coñeces? Aforrar enerxía é posible de moitos xeitos e os avances tecnolóxicos posibilitan en gran medida novas formas de facelo. Presta atención.\nA aerotermia é una tecnoloxía que extrae enerxía do aire exterior grazas a un sistema de bombas e transfirea á habtitación ou auga corrente co fin de climatizar os espazos. Está considerada como unha fonte de enerxía limpa e moi eficiente. Estas bombas aerotérmicas preséntanse como unha alternativa aos sistemas convencionais capaz de extraer ata un 75% de enerxía do aire da atmósfera reducindo en gran medida o consumo de electricidade necesaria para o equipo.\nEn definitiva, pódese decir que a aerotermia é una aposta indispensable para o aforro. A enerxía extraída é totalmente gratuíta, polo que só se paga aproximadamente o 22% da enerxía aportada, aproximadamente. A súa vez, a enerxía aerotérmica é sostible. O consumo eléctrico elimina as tradicionais emisións de CO2.\nUnha alternativa ao gasoil,gas, pellets… perfecto para quentar e refrigerar as vivendas e o suministro da auga quente sanitaria. Un referente en canto a termos de eficiencia enerxética que se abre paso no mundo da climatización.\nProceso de obtención da enerxía\nPara un mellor entendemento do seu funcionamento compre coñecer o proceso levado a cabo para obter a enerxía.\nA enerxía emitida polo sol é captada pola atmósfera.\nAs bombas de calor aerotérmicas captan esa enerxía renovable do aire.\nA enerxía captada é utilizada nas vivendas a través dunha unidade exterior que a transmite ao interior.\nA unidade interior quenta a auga e produce auga quente sanitaria así como calefacción.\nNo verán este proceso invírtese. A calor da vivenda envíase ao exterior para producir aire acondicionado.\nVantaxes e incovenientes da aerotermia\nA maior parte da enerxía obtida provén do aire frente a unha pequena parte procedente da electricidade\nPresenta un alto nivel de eficiencia e rendimento\nA instalación é sinxela.\nVálidas tanto como aire acondicionado como para calefacción.\nNon utiliza combustibles fósiles.\nCostes de mantemento moi reducidos.\nNon xenera residuos nin fumes.\nRequire unha inversión inicial alta que se recupera nunha media de 3-5 anos aproximadamente.\nEn áreas climáticas moi frías desaconséllase o seu uso dado que o seu rendimento será menor.\nA súa instalación soe implicar un aumento da potencia de electricidad contratada.\nA presenza dunha unidad no exterior implica un pequeno impacto visual.\nE ti? Xa coñecías este sistema de climatización?\naerotermiaaforro enerxéticoconsumoEnerxía Galega Máis


Francotiradores do celuloide – Luzes\nGalicia conta na actualidade con algunhas das produtoras de cine máis potentes do sector, como Vaca Films ou Portocabo, que compiten tanto en cinemas como en plataformas coas grandes estreas do resto do Estado español. Mais non sempre foi así, e coa carencia dunhas políticas culturais dignas, duns organismos de apoio ou duns orzamentos de fomento do audiovisual e unha industria propiamente dita, aquí a norma foi durante moitos anos a dos francotiradores, dos cineastas tirados ao monte experimentando pola súa conta entre a vangarda e a antropoloxía\nEntre as diferenzas que marcan a tradición audiovisual galega, aínda que soe a tópico, está a de que a terra tira. Aínda que a meirande parte de cineastas veñan de poboacións urbanas, o rural, a aldea, as carballeiras e os castros están demasiado preto, tanto xeográfica como espiritualmente. Somos un pobo feito de lendas que sobreviven no imaxinario colectivo e pedras vellas que seguen a soster as casas nas que vivimos e as rúas que percorremos. Nese sentido, o cinema de vangarda galego non é antropolóxico, senón atemporal: non fala de ruínas, senón dos cimentos que constrúen a nosa identidade e, polo tanto, os nosos días. En presente de indicativo: unha poboación avellentada que é moitas veces a protagonista dos seus descendentes cineastas, buscando nas engurras dos rostros respostas á propia identidade.\nUnha das consecuencias máis rechamantes desta cultura do DIY (Do It Yourself, faino ti mesmo) no audiovisual galego é o florecemento no país de varios festivais dedicados por enteiro ao experimental e ao cinema de autor máis ou menos radical. Citas como o (S8) Mostra de Cinema Periférico, Festival Internacional Curtocircuíto, o Festival Play-Doc de Tui, a Mostra Internacional de cinema etnográfico MICE, o Via FIC Verín ou o recentemente chegado Festival de Arte Audiovisual Contemporáneo Interseccións, configuran varios dos certames máis prestixiosos do mundo en canto a cinema de vangarda e fan de Galiza terra fértil para a experimentación visual e sementeiro de cineastas dedicados á rama máis empírica do audiovisual.\nO que segue a continuación non quere ser un retrato exhaustivo, pero si representativo do presente continuo no cinema galego de vangarda a través dunha variada escolma de cineastas e das súas últimas obras. Paisaxe exuberante e semente de futuro dun sector que xa é industria en parte, pero que tampouco perdeu o seu latexo vangardista.\nAntropoloxía do futuro\nUnha das grandes puntas de lanza da renovación e consolidación do nomeado Novo Cinema Galego foi sen dúbida Lois Patiño, cos seus traballos sobre paisaxe, identidade e estética da imaxe que desbordaban as salas de exposicións para saltar aos festivais de cinema e incluso —no caso de Costa da morte— chegar ás salas comerciais. O cineasta, fillo dos pintores abstractos Menchu Lamas e Antón Patiño, acaba de estrear na Berlinale a súa segunda longametraxe, que será con probabilidade a grande obra da temporada do audiovisual galego: Lúa vermella. As imaxes que nos chegan falan dunha estilización extrema da imaxe, de cores sobrenaturais. O filme postúlase como complemento perfecto de Costa da morte, e onde alí Patiño mostraba o cotiá nun traballo case etnográfico, aquí, pon na primeira liña o mito, as lendas, a Santa Compaña e o máis alá. Para isto converte as súas personaxes en estatuas falantes —un estatismo xa practicado na súa curta Noite sen distancia— que debulla a lenda do Rubio de Camelle, recuperador de corpos e almas de mariñeiros. Por entre medias, Álvaro Cunqueiro, Urbano Lugrís e unha beleza da imaxe que crava o filme na fronteira da obra plástica.\nFotograma de Lúa Vermella, de Lois Patiño.\nAdrián Canoura por unha banda dedica parte da súa actividade a crear as poderosas pezas audiovisuais para Baiuca —seica a proposta musical máis abraiante xurdida nos últimos tempos en Galiza—, cheas de imaxes de festas tradicionais acompañadas dunha montaxe agresiva e cores rechamantes. E, por outra, é un creador de curtametraxes cheas de forza telúrica, como Caerán lóstregos do ceo, onde as lecturas de Vicente Risco dan forma a unhas imaxes sobrenaturais dende o real, de diaños ancestrais que só agardan a que alguén os filme: imaxes que semellan xurdir dalgún ignoto arquivo cinematográfico. En O porco e o seu espírito, Canoura recolle a matanza do porco dende a rugosidade da pel queimada, pegada ao lente da cámara. Coma se fose unha reinterpretación da seminal The act of seeing with their own eyes, que rodou o mestre Stan Brakhage nunha sala de autopsias. A morte en primeiro plano case abstracto. Por outro lado, a peza Rexistros, realizada durante o Chanfaina Lab do Festival de San Sadurniño —outra cita crucial para o cinema de vangarda comandado polo incombustible Manolo González— xoga máis coa imaxe e cos efectos da luz, como os traballos vintage e impresionistas doutros nomes do experimental internacional como pode ser Jodie Mack.\nCaerán lóstregos do ceo (Adrián Canoura).\nEn Da morte nace a vida bota un fío co pasado do cinema galego e fai unha reinterpretación dunha escena do filme Urxa, de Carlos Piñeiro e Alfredo García Pinal, como parte dun proxecto colectivo artellado por Brais Romero e Cibrán Tenreiro e xurdido en conmemoración dos trinta anos da estrea deste filme xunto con Continental de Xavier Villaverde e Sempre Xonxa, de Chano Piñeiro. O ar feiticeiro desta peza sobre meigas establece un vínculo co filme de Patiño e tamén coa obra de Helena Girón e Samuel M. Delgado Sin Dios ni Santa María, curtametraxe de hai uns anos que mesturaba gravacións radiofónicas con celuloide caducado e lendas de meigas, un trallazo audiovisual con ecos do mellor Vittorio de Seta. Á espera da primeira longametraxe da parella, Eles transportan a morte —do que xa puidemos ver un adianto en formato de curta con Plus Ultra e que promete achegarnos á conquista de América dende unha perspectiva máis próxima ao Werner Herzog de Aguirre que ao Ridley Scott de 1492—, un novo traballo veu a luz hai pouco: Irmandade. Tamén con orixe no Chanfaina Lab, as follas dun manuscrito dan paso a unha serie de pantasmas e espectros conectados no tempo e na distancia que son convocados polo simple feito de pensar neles. Unha bela metáfora da memoria.\nNovo cinema (galego) de autor\nUnha nova xeración de cineastas galegos chegou para quedar: Oliver Laxe, Eloy Enciso, Diana Toucedo ou Xacio Baño conforman un grupo de cineastas que fenden as súas raíces no cinema de autor. Son cineastas que beben da tradición doutros cineastas que estiveron antes deles, cineastas cinéfilos e cineastas espectadores, cos ollos cheos de imaxes que acaban por traducir en linguaxes e mundos propios, seica con ecos de Werner Herzog ou Jean-Marie Straub —por citar soamente dous—, pero adaptados e transformados en cinema que sabe a novo.\n16 de decembro, Álvaro Gago.\nÁlvaro Gago introduce unha nova ecuación na paisaxe do audiovisual galego: un cinema «social», apegado á realidade e con afán de denuncia das partes máis febles e conflitivas do noso presente. Na súa multipremiada Matria, Gago pon en cuestión ese mito de sociedade matriarcal do noso país e mirando de esguello os irmáns Dardenne e a súa Rosetta, compón un retrato de muller multitarefa que nunca protesta e se encarga de todo, sen escatimar as miserias que trae consigo ese falso «matriarcado» que ten pouco de empoderador e moito de machismo endémico na nosa sociedade. O seu último traballo, 16 de Decembro, comeza cun baile de corpos fragmentados por onde a directora de fotografía Lucía Catoira se move como unha máis do equipo de balonmán que está a filmar, e onde a proximidade e camaradería dese grupo humano contrastarán de xeito brutal coa segunda parte do filme. Alí Gago mostra as súas cartas e converte o seu traballo nunha ferramenta de distinción entre o tolerado e o violentado, case unha posta en imaxes do «non é non». Ecosistemas de mulleres que teñen que soportar o mundo ás súas costas e de homes que quedan en evidencia como monicreques fachendosos ou lobos famentos.\nSantos Díaz é home de cinema e as súas referencias están aí para quen queira velas: Yasujiro Ozu, Éric Rohmer ou Hong Sang-soo latexan nas súas historias mínimas de planos coidados, encadres precisos e ritmo quedo. Todas elas ferramentas para chegar ao universal dende o particular. Tanto A liña política —seleccionada no Festival de Locarno— como Os prexuízos da auga —ambas feitas a partir de guións escritos en colaboración con Pablo García Canga— poderían considerarse narracións anecdóticas de humor suave, pero cun ollo preciso para as emocións humanas e dunhas personaxes feitas das saudades do pasado e das incertezas do presente: unha visión irónica e amable dos fracasos cotiáns e pequenos triunfos que conforman a condición humana.\nNo cow on the ice, de Eloy Domínguez Serén.\nAs 1001 encarnacións do documental\nHai unha corrente —entre a que me inclúo— que avoga por abolir dunha vez por todas co termo xenérico «documental», cando a mestura e a contaminación diso que damos en chamar «realidade» polos mecanismos da ficción é cada vez máis evidente. Xa dende unha das pezas fundamentais do xénero como foi Nanook o esquimal, a manipulación da realidade para transformala en relato supostamente verídico era evidente. E dende o momento no que detrás da cámara hai unha persoa que decide que quere mostrar e que non, de que xeito facelo, con que duración e que plano antecede e sucede a outro, son decisións que condicionan a realidade de xeito indefectible.\nXurxo Chirro, o autor da xa case mítica Vikingland, vén de realizar hai pouco De barrio, onde recolle fragmentos de realidade pero combinados para crear un único tempo a partir de gravacións sonoras dunha época e imaxes rodadas en diversos momentos da década pasada e mesmo do presente. Todo é verdade, pero a realidade reconstruída é persoal e intransferible, e bosquexa unha especie de «relato total» sobre unha vella habitante da Guarda que rememora a vida da súa familia dende un presente mudo rodeado de festas e tradicións que sobreviven aos seus habitantes.\nPatricia Pérez e Heidi Hassan son dúas cineastas de orixe cubano que acaban de alzarse co primeiro premio no IFDA, o Festival Internacional de cinema documental de Ámsterdam, con A media voz, un filme rodado por ambas e con carácter epistolar dende a distancia da diáspora: Heidi en Xenebra e Patricia en Galicia —Fisterra e arredores—. A través dun intercambio de imaxes e voces en primeira persoa, debullan o seu pasado común, a súa historia de amizade, os soños de xuventude e o que foi deles. Un filme que destila morriña polas cousas que puideron ser e non foron e polas vidas non vividas, pero tamén é un filme sobre a construción das súas personalidades e dos seus afianzamentos no mundo.\nA media voz, de Heidi Hassan e Patricia Pérez Fdez.\nFronte a estes dous exemplos de documentais «puros» —se algo así existe— traballos como Versogramas ou Carta nº4 optan por dinamitar un chisco o esperable e convértense en propostas de xogo que tocan varios paus. O primeiro deles, obra dos videocreadores Juan Lesta e Belén Monteiro, é un percorrido polas novas modalidades de poemas audiovisuais que están a xurdir en distintas partes do mundo. As poetas escollen unha nova ferramenta —o audiovisual— e incorpórana sen ningún tipo de trauma como material de traballo. E a dupla de directores buscan darlle unha forma adecuada para o fondo máis informativo deste traballo convertendo o filme, á súa vez, nun videopoema creativo a varias voces. Pola súa banda Marcos Nine fai en Carta nº 4, un traballo íntimo a partir dun proxecto falido: o que o ía levar a intercambiar cartas audiovisuais —un pouco ao xeito de Heidi Hassan e Patricia Pérez— co tamén realizador Eloy Domínguez Serén. No caso deste último, o proxecto frutificou en dous filmes independentes: Pettring e No cow on the ice. Nine, en cambio, deixou esvaer varios anos as imaxes sen atoparlles o sentido correcto ata que o tempo lle fixo ver que o que rodou hai anos —un relato íntimo e ligado á (des) política do PP de hai máis dunha década—, segue dolorosamente vixente hoxe en día. Nada impacta máis que a repetición dun pasado que é presente e ameaza con converterse en futuro.\nE xa entrando nun ámbito de experimentación máis clara, 7 limbos, de Berio Molina e Alexandre Cancelo, propón un fascinante percorrido por sete performances urbanas e sonoras. Varios encapuchados axexan a cidade para sacarlle os sons secretos que a arquitectura ou as ruínas de tempos pasados gardan para si. Those that, at a distance, resemble another, dirixido por Jessica Sarah Rinland e producido pola incombustible Beli Martínez, é un misterioso filme-ensaio case de museo dun grupo de restauradores —ou máis ben das súas mans— facendo un traballo diante da cámara e reflexionando sobre el e sobre outros temas máis mundanos. O filme propón unha ollada sobre a representación da imaxe, a réplica, a conservación e a ecoloxía a partir duns materiais mínimos, predicando dalgún xeito co exemplo.\nDo audiovisual e outras disciplinas\nOutra das características do noso audiovisual é que, lonxe de ser un gueto pechado, constitúe un grupo heteroxéneo que ás veces vén de disciplinas distintas ou, pola contra, pasan dun cinema máis ou menos «convencional» a explorar outras latitudes. O sétimo arte nese sentido é o grande aglutinador que achega distintas ramas artísticas e ao mesmo tempo, contenas a todas.\nNo caso dos fotógrafos Tono Arias e Tono Mejuto, o paso a imaxes en movemento é tan natural coma respirar: ambos seguen a ser dous creadores de imaxes en ambas disciplinas. Tono Mejuto rodou hai un par de anos Quiasma, un traballo capturado nunha cámara Bolex de 16mm que seguía o proceso de creación do bailarín Javier Martín —noutro caso de desbordamento artístico—. E acaba de rematar o proxecto Unidade veciñal, un traballo de observación onde o fotógrafo e cineasta se despraza a un edificio de vivendas do Barrio das Flores coruñés para efectuar un corte transversal e deixar á vista do espectador o contido do mesmo, dende os cimentos cheos de roña ata a azotea, pasando por cada vivenda. Tono Arias, propietario de Dispara, un espazo multiusos na Estrada dedicado integramente á fotografía —con especial atención aos fotolibros—, leva tempo tentado pola gravación de imaxes. Despois de Encarnados, o seu proxecto fotográfico sobre o entroido en Galiza para o que gravou unha brevísima pero poderosa peza a modo de introdución, agora está a argallar un traballo de similar envergadura sobre a rapa das bestas chamado Raza do que xa adiantou un teaser que deixa con gañas de máis.\nAnxos Fazáns, pola súa banda, despois dunha triunfante longametraxe de debut, A estación violenta, volta ao terreo da curtametraxe coa peculiaridade de que Analóxica é unha obra de encarga: unha aproximación ao cinema erótico auspiciado por Erika Lust que a cineasta transforma en fecundo material sensorial grazas á materialidade do formato Super8, que se alterna co dixital, establecendo un discurso natural sobre a función da imaxe e de como argallar novas formas de aproximación a xéneros máis ou menos ríxidos.\nEl espectrorium, de Judith Adataberna.\nE no eido da videocreación, nomear dous exemplos de artistas multimedia que levan as súas propostas a terreos máis próximos do museísitico, sen esquecer en ningún momento o traballo puro coas imaxes. Judith Adataberna leva tempo elaborando un corpus artístico multimedia que combina traballos publicitarios con instalacións efémeras, performances visuáis e pezas independentes, todas elas percorridas por un afán de mesturar natureza, mundo interior e artificialidade. En Parpadeo, un xogo co espectador transpórtao en cada frame dende a abstracción das propias pálpebras a espazos concretos e mentais coa velocidade dun abrir e pechar de ollos. E na obra El espectrorium funde paisaxe con identidade mítica e sensorial que abrangue dende o reino dos insectos ata arquetipos femininos nunhas ilusións visuais case táctiles.\nPara rematar este percorrido incompleto, salientar o traballo dun dos máis novos en chegar: Edu Fernández constrúe vídeo a vídeo un personaxe de youtuber irónico que lanza un torrente de conceptos teóricos e culturais aderezados con vídeos autoparódicos que recorren ás formas máis humildes para que a confrontación entre alta e baixa cultura estoupe. Dous exemplos perfectos disto son La pasión según Edu Fernández, onde «corrompe» o filme case sacro de Carl Th. Dreyer sobre Xoana de Arco cunha reinterpretación millenial —ou boomer, que un xa se perde nestas categorías xeracionais— e que o levan a un futuro distópico de comandos de teorías queer e xuízos sumarísimos a axitadores culturais. E na descacharrante Le danseur de solitweets, Fernández declama os seus propios chíos de maior éxito nun exercicio de egotismo autoconsciente que retrata de paso a toda unha xeración dedicada exclusivamente a contar likes.\nToda esta amalgama de imaxes e cineastas de distintas procedencias son ao mesmo tempo radiografías do presente dende perspectivas únicas e intransferibles. Entre todas suman unha paisaxe en constante movemento, case unha postal do futuro —distópico ou non— do audiovisual do noso país.\nTags: cine, cine galego


Celestina López, directora de Operacións na zona norte – Nedgia | Conócenos\nHome \_ Nomeamentos \_ Celestina López, nova directora de Operacións de NEDGIA na zona norte\nCelestina López, que foi nomeada directora de Operacións de Distribución de Gas de NEDGIA na zona norte, compatibiliza a dirección de NEDGIA Castela e León coa das distribuidoras de Galicia, A Rioxa e Navarra.\nNEDGIA, a compañía de distribución de gas natural do Grupo Naturgy, nomeou a Celestina López nova directora de Operacións de Distribución de Gas de NEDGIA na zona norte da compañía. López compatibilizará a dirección de Operacións das distribuidoras de gas natural de NEDGIA en Castela e León, Galicia, A Rioxa e Navarra.\nA nova directora de Operacións de Distribución de Gas na zona norte de NEDGIA é logroñesa e enxeñeira agrónoma pola Universidad Politécnica de Madrid. Con case 20 anos de experiencia no Grupo Naturgy, Celestina López ocupou diversas posicións de responsabilidade no ámbito da distribución de gas natural, entre as que se encontran a dirección de NEDGIA Aragón, Rioxa, Navarra e Cegas na Comunidade Valenciana.\nA nova directora de Operacións na zona norte asume o reto de continuar a expansión da rede de distribución de gas natural na comunidade, así como a potenciación dos novos usos desta fonte de enerxía, entre os que destacan a implantación da mobilidade sostible con gas natural e o impulso do gas renovable.\nNova realidade, novos retos\nNEDGIA aposta firmemente pola decisiva contribución do gas natural na mellora da calidade do aire nas cidades españolas. Por iso, traballa no desenvolvemento de solucións innovadoras e eficientes para facer chegar o gas natural a novos usuarios, e promove os novos usos do gas, como a mobilidade sustentable como alternativa a combustibles tradicionais, ou o gas renovable, unha opción sustentable e economicamente competitiva para impulsar un sistema enerxético descarbonizado e loitar contra o cambio climático.\nAdemais, a compañía está a traballar na dixitalización de todos os seus procesos co obxectivo de aproveitar ao máximo as novas tecnoloxías para facer máis eficiente e eficaz a súa actividade, ademais de conectar coa nova realidade máis tecnolóxica e esixente.\nNEDGIA, filial distribuidora do Grupo Naturgy, é líder na actividade de distribución de gas natural en España, onde opera a través das súas diferentes compañías en once comunidades autónomas. A empresa supera os 5,3 millóns de puntos de subministración e conta con máis de 52.400 quilómetros de redes en case 1.200 municipios españois.\nValladolid, 19 de setembro de 2018\nEtiquetas: Nedgia Castela e León, Nedgia Galicia, Nomeamentos


Astronomía – Páxina 2 – ERDATI\nA mensaxe que os astronautas da ISS nos mandan.\nFurther up Yonder, é o título do traballo de Giacomo Sardelli, unha impresionante montaxe que nos gustaría compartir con vós, feita cas mensaxes que os astronautas da NASA nos mandan dende a ISS (Estación Espacial Internacional) ao resto dos humanos. Isto todo acompañado cunhas espectaculares imaxes tomadas dende esa tan privilexiada posición. A continuación mostramos…\nO reloxo estrelar\nCando nunha noite estrelada miramos cara o ceo o que vemos é unha imaxe estática de diminutos puntos luminosos adornando a chamada bóveda celeste. Mais isto non é máis que unha ilusión. Se observamos a posición dunha estrela próxima ao horizonte, con respecto a unha árbore ou edificio que se encontre preto observaremos que a…\nA chegada dun cometa proporcionaranos un gran espectáculo\nPersoalmente, creo que hai dous eventos celestes que toda persoa debe presenciar, se ten oportunidade, na súa vida. Un é o eclipse total de sol e outro é a observación dun cometa brillante como por exemplo o que parece que imos ter oportunidade de presenciar dentro de aproximadamente un ano. Pasou xa tempo dende o…


O Concello completa o Proxecto da Zona C coa mellora da rúa Rof Codina – EnComún\n• A licitación do proxecto sae cun coste de 163.398,41 euros, o prazo de presentación de ofertas estará aberto ata o 21 de maio e terá un período aproximado de execución de 3 meses\nO Alcalde de Monforte, José Tomé Roca, acompañado pola 1ª Tenente de Alcalde, Gloria Prada. Foto GPCM.\nO concello de Monforte segue a traballar no desenvolvemento urbanístico da chamada Zona C, cunha intervención sobre máis de 21.000 metros cadrados situados na marxe dereita do Cabe, coa que cse ambiará substancialmente a fisionomía da cidade. E nesta liña o Alcalde de Monforte, José Tomé Roca, acompañado pola 1ª Tenente de Alcalde, Gloria Prada, e o Concelleiro de Obras, Medio Rural e Servizos, veñen de dar a coñecer o proxecto de mellora da actual rúa Rof Codina, que contribuirá a complementar ás actuacións incluídas no proxecto de urbanización da Zona C.\nPROXECTO DA ZONA C\n“Para completar o proxecto da Zona C, consideramos que é necesario, actuar tamén na rúa Rof Codina, dende a Avenida de Galicia ata a nova zona urbanizada, onde os traballos están xa moi avanzados no que se refire ós desescombros, regularización do conxunto do terreo, e tamén xa se poden apreciar os novos viais e beirarrúas”, sinalou o Alcalde. “Trátase dunha obra necesaria dentro do proxecto da Zona C que, como saben, consiste na urbanización da zona do centro da cidade que se ubica entre a rúa Rof Codina e o Barrio de Cobas, e entre a Rúa Ourense e o Río Cabe, moi próxima ó conxunto monumental dos Escolapios”.\nA RÚA ROF CODINA TERÁ SAIDA Ó TRÁFICO\nOs novos traballos permitirán que a Rúa Rof Codina, que ata o de agora era unha rúa sen saída, deixe de ter esta limitación unha vez rematen as obras de mellora anunciadas polo Alcalde, quen sinalou que “o proxecto de urbanización da Zona C conleva a apertura dunha vía pública que dea saída á rúa Rof Codina, resolvéndose así o problema desta rúa sen saída”.\nNa actualidade, esta rúa consta dunha calzada central e dúas beirarrúas peonís en ambos lados. A súa lonxitude é de 87 metros, e conta cun ancho medio de 9,15 metros.\nAs súas beirarrúas peonís son moi estreitas, entre 1 e 1,15 metros, e a calzada consta dun carril central de dobre sentido, o que dificulta moitas veces a entrada e saída de vehículos, e aparcamentos a ambos lados. As beirarrúas son de baldosas con bordillo de formigón, e a calzada é de aglomerado asfáltico.\nEn canto ós servizos desta rúa Rof Codina, as redes de abastecemento e saneamento están renovadas pola súa marxe esquerda, pero están defectuosas na súa marxe dereita.\nAs instalacións de alumeado público, alta tensión e telecomunicacións son aéreas, polo que a través deste proxecto procederase ó seu soterramento, igual que na nova zona urbanizada. Deste xeito, haberá unha circulación fluída, evitando entronques dificultosos e simplificando o tráfico o máis posible, dando unha solución semellante á travesía Veiguiña ou á rúa Germán Vázquez, o cal redunda na seguridade dos peóns.\nLICITACIÓN E PRAZOS DE EXECUCIÓN\nEste proxecto ten un custe de licitación de 163.398,41 euros (IVE engadido), e publicouse na Plataforma de Contratos do Sector Público, o pasado luns día 25 de abril, polo que o prazo de presentación de ofertas será de 26 días naturais e estará aberto ata o sábado 21 de maio.\nA mesa de contratación celebrarase o luns 23 de maio, e unha vez adxudicada e asinada a acta de replanteo, esta obra contará cun período aproximado de execución de 3 meses, en consonancia co remate das obras da Zona C.•


O Concello complementa o equipamento da nova embarcación “Malpica 2” para seguir mellorando o servizo de salvamento – Concello de Malpica de Bergantiños\nO Concello complementa o equipamento da nova embarcación “Malpica 2” para seguir mellorando o servizo de salvamento\nCo inicio da temporada de praias á volta da esquina, o Concello de Malpica vén de realizar un importante esforzo para mellorar os servizos de salvamento completando o equipamento da nova embarcación “Malpica 2”, entregada o pasado mes de febreiro pola Xunta de Galicia dentro do plan de mellora dos medios materiais dos que dispoñen os servizos de Protección Civil de Galicia. A embarcación pneumática de salvamento e rescate, de cinco metros de eslora, dispón agora do mellor equipamento, como puideron comprobar o alcalde, Eduardo Parga; o concelleiro de Seguridade, Miguel Fernández, e o coordinador de Protección Civil, Ivan Muíño.\nO Concello de Malpica instalou na nova embarcación un equipo de GPS sonda ploter 92sv, sistema VHF con megáfono, altofalantes e antena; focos led e luz xiratoria de emerxencia co correspondente panel de control. A lancha está rexistrada na 8º lista coa matrícula CO-2-1-16.\nCon este investimento, a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Malpica, unha das poucas que funciona exclusivamente con persoal voluntario, é unha das mellor equipadas da zona. Deste xeito, como xa o está a facer, pode colaborar de forma permanente con Salvamento Marítimo, ademais de estar ao servizo da seguridade en todo tipo de probas deportivas náuticas que se disputan en augas malpicás ou en calquera outro punto da costa no que sexa requirido o seu apoio.\nEn canto a medios destinados ao salvamento no mar, o servizo conta agora con dúas embarcacións, tubos de rescate, boias torpedo, un taboleiro espiñal para a inmobilización de posibles lesións medulares, un desfibrilador e un taboleiro de rescate innovador, xa que ao ser inchable é máis lixeiro e polas súas dimensións permite realizar vixilancias dinámicas pola praia durante a época estival. Precisamente nos vindeiros días terán lugar as probas de selección dos seis socorristas que desenvolverán o seu labor na praia de Area Maior a partir do 18 de xuño.


Recuperando camiños | Actualidad | Camino de Santiago\nVenres, 25deFebreirode2022 | por Asociación Zamorana dos Camiños de Santiago\nUna provincia como Zamora, que conta con cinco camiños históricos e tradicionais que discorren por 500 km de territorio, dispón dun amplo patrimonio inmaterial polo que poden avanzar cara a Compostela miles de peregrinos, atravesando unha porcentaxe moi importante dos pobos do seu territorio, e aos que podemos converter nos nosos mellores embaixadores para que difundan o rico patrimonio que conservamos.\nCon todo, esta extensa rede de camiños require un mantemento constante para que estean perfectamente acondicionados e sinalizados, eliminando os puntos negros que os peregrinos puidesen atopar, o que representa una ardua tarefa e un despregamento de medios humanos considerable; ademais, esta provincia, nos últimos anos, viuse afectada por dous grandes proxectos de infraestruturas de comunicación: a autovía da Ruta da Prata entre Zamora e Benavente e a nova liña férrea de alta velocidade de Madrid a Galicia.\nEstes proxectos afectaron directamente a dous dos cinco camiños xacobeos: a autovía alterou de forma considerable algúns tramos polos que discorre a Vía da Prata, mentres que o tendido ferroviario de Alta Velocidade viu modificado durante o tempo que duraron as obras, o itinerario do Camiño Sanabrés, precisando establecer camiños alternativos que, una vez concluídas estas, imponse recuperar, na medida do posible, o trazado orixinal. Era, por tanto, necesario acometer durante a execución de ambos os proxectos una revisión dos nosos camiños, eliminando aqueles puntos que podían representar algún risco paira os peregrinos, establecendo itinerarios alternativos e adecuando a sinalización, en moitas ocasións precaria e confusa, e que agora necesita ser actualizada.\nO obxectivo resultaba ambicioso tendo en conta a cantidade de quilómetros que era necesario revisar, e paira una asociación de recente creación, como é a Asociación Zamorana dos Camiños de Santiago, que apenas dispón de medios, afrontar este proxecto era practicamente inviable.\nA Asociación carece de calquera tipo de axuda institucional, polo que son os propios socios os que se fan cargo de todos os gastos que leva realizar este proxecto: desprazamentos, pintura, confeccionar soportes metálicos e de madeira… Afortunadamente, un grupo deles foise alternando paira realizar estas tarefas de adecuación dos camiños, o cal, ao longo dos dous últimos anos, un día á semana, dedicouse á tarefa de reacondicionar e sinalizar os nosos camiños xacobeos.\nOs dous primeiros camiños que este grupo de voluntarios afrontou de forma simultánea, foron a Vía da Prata desde o límite con Salamanca, e o tramo do noso Camiño Zamorano–Portugués, desde a capital até a fronteira con Portugal en Quintanilha.\nPosteriormente fóronse revisando o Camiño de Levante, que entra na provincia por Villafranca do Douro, continuando por Toro e Villalazán até chegar a Zamora; e o Camiño do Sueste, que por Villalpando enlaza coa Vía da Prata en Benavente.\nTamén se actuou no tramo do Camiño do Tera, continuación desde Benavente até Santa Marta de Tera, onde enlaza co Camiño Sanabrés, Por último, o Camiño Sanabrés, que é a principal arteria que seguen os peregrinos que proceden do sur ou de levante. Neste camiño, una vez pasado Ponte Quintos, houbo que acometer una tarefa importante paira salvar un pequeno regato que en época de intensas choivas resultaba complicado paira os peregrinos superar, habilitando uns chanzos con madeira, pedras e terra.\nSen dúbida o tramo máis complexo e cuxa revisión se foi pospondo no tempo, foi o comprendido entre Poboa de Sanabria e o alto da Canda, límite coa comunidade galega.\nPrimeiro foi o confinamento pola pandemia e finalmente a chegada do inverno, foron atrasando este necesario traballo de acondicionamento paira dar por concluída a sinalización dos camiños en Zamora.\nOs novos túneles e viadutos do ferrocarril na comarca da Alta Sanabria –especialmente na subida á Portilla de Padornelo e ao tramo comprendido entre Aciberos e Lubián–, eran os que alteraran máis o itinerario deste camiño, deber desviar os peregrinos por trazados alternativos, como foi a beiravía da estrada N-525 paira cruzar o Alto de Padornelo ou un tramo que no ano 2015 a Asociación sinalizou xunto co concello de Lubián, aínda que a variante supuña eludir o paso por Aciberos.\nUna vez que as obras concluíron, a Asociación Zamorana dos Camiños de Santiago levou a cabo a revisión deste último tramo, contando paira iso coa inestimable colaboración de D. Felipe Lubián, alcalde de Lubián, quen una vez máis mostrou a súa inquietude e desvelo no mantemento dos camiños, percorrendo e informando dos antigos trazados que seguían os peregrinos, recuperando desa forma os camiños tradicionais.\nO Concello de Lubián acondicionou e rozado a subida ao porto do Padornelo seguindo trázaa orixinal, discorrendo de novo por unhas paraxes cargadas de gran beleza natural. No entanto, ao comezar a subida propiamente dita, hai que cruzar un pequeno arroio, que apenas leva auga durante a maior parte do ano, pero en época de choivas o seu paso pode resultar complicado, polo que provisionalmente sinalizouse un curto trazado alternativo ata que se instale unha pequena ponte de madeira.\nUna vez superado o porto e cruzado o pobo de Padornelo, chega o peregrino a Aciberos. Tamén aquí ten que afrontar o paso por un camiño murado que adoita estar encharcado ao discorrer por el as augas que baixan da montaña. A alternativa, de non haber una solución válida sen alterar a pureza do lugar, será a de continuar pola estrada local até o pobo. Algo similar ocorre no itinerario até A Canda: non ofrece maiores problemas, salvo algúns lugares nos que os aliviadoiros de auga da montaña, en épocas chuviosas, poden embarrar excesivamente algúns tramos do camiño; como noutros lugares na zona, as alternativas son escasas, dada a orografía e a dificultade no acceso paira levar a cabo os traballos precisos paira solucionar o problema.\nOs voluntarios da asociación que estiveron revisando e sinalizando este último tramo do camiño, fixérono esperando e desexando que os peregrinos que o percorran atopen nestas paraxes esas paraxes únicas e gratificantes que, talvez, é o que viñan buscando, gozando da harmonía coa natureza, que lle favorecerán, sen dúbida, a chegar ao verdadeiro obxectivo da peregrinación.\nÉ una satisfacción poder dar por concluído este proxecto de mellora e sinalización dos nosos camiños, recuperando os trazados orixinais e evitando o perigo que representa a estrada paira aqueles que se vexan forzados a ir camiñando pola beiravía, especialmente en tramos como o da subida do Padornelo, onde se conseguiu habilitar un trazado que sempre se utilizou e estaba a ser invadido pola maleza e caera en desuso co paso do tempo.\nAgradecer aos voluntarios da Asociación Zamorana dos Camiños de Santiago, que dedicaron con entusiasmo o seu tempo, paira mellorar o trazado que van seguindo os peregrinos no seu camiño a Compostela.


Mañá será o Día de Rosalía en Santiago e Padrón – Galicia 24 Horas\nMañá será o Día de Rosalía en Santiago e Padrón\nBy Redacción on 23 febrero, 2016 Comentarios desactivados en Mañá será o Día de Rosalía en Santiago e Padrón\nMañá mércores celébrase con ducias de actos por todo o país o Día de Rosalía. A Fundación que leva o seu nome celebra a xa tradicional alborada e ofrenda floral a Rosalía na estatua da Alameda en Compostela (ás 11.15h), xunto co Concello de Compostela, a Consellería de Cultura e Educación e coa participación do alumnado do IES Rosalía de Castro de Santiago lendo versos de Rosalía.\nLogo, en Padrón ás 12.30h haberá música e flores para Rosalía no Espolón de Padrón, xunto co Concello de Padrón e coa participación das Cantareiras do grupo Rosalía de Castro. Xa á noite, no Auditorio Municipal, haberá un concerto de Xardín Desordenado a partir das 20h.\n«Xardín Desordenado» é unha formación musical viguesa cuxo obxectivo é promover a poesía galega. Na actualidade están a preparar o seu segundo traballo con poemas de poetas contemporáneas galegas e outro con cancións baseadas en textos de Rosalía.\nACTO EN BRAGA\nE o xoves 25 de febreiro celebrarase en Braga unha nova xornada de Converxencias Galicia – Portugal, cun acto na Rúa Rosalía de Braga, un coloquio sobre a autora no Centro de Estudos Galegos da Universidade do Miño, no que participa Anxo Angueira, e logo unha actuación musical de Roi Casal.\nMañá será o Día de Rosalía en Santiago e Padrón added by Redacción on 23 febrero, 2016


O concerto final de «Ourencanto» subirá ao Auditorio Municipal a 370 rapaces – Galicia 24 Horas\nO concerto final de «Ourencanto» subirá ao Auditorio Municipal a 370 rapaces\nBy Redacción on 3 febrero, 2017 Comentarios desactivados en O concerto final de «Ourencanto» subirá ao Auditorio Municipal a 370 rapaces\nO concerto final do programa Ourencanto, un programa que espallou o gusto pola música coral á mocidade de entre 8 e 18 anos de toda a provincia, celebra este domingo ás 19:00 horas o seu concerto final. Sobre as táboas do Auditorio Municipal haberá 370 participantes cantando ao mesmo tempo e interpretando unha coñecida melodía galega elaborada ad hoc polo director do coro, Josu Elberdin, “o compositor para nenos máis recoñecido a nivel internacional”, en palabras do organizador do programa, Carlos Núñez.\nOurencanto, un programa no que colaboran Concello e Deputación de Ourense, “é unha iniciativa pioneira que combina a actividade formativa, de mente e corpo, fomentando valores como a convivencia, a integración, a socialización e o respecto polos demais”, segundo afirmou o alcalde de Ourense, Jesús Vázquez, na presentación desta cita que encherá o aforo do Auditorio Municipal: trátase dunha actividade na que a colaboración das familias resulta fundamental.\nO programa pretende que “a arte sexa un un complemento educativo, como ocorre en moitos dos países máis desenvolvidos”, afirmaba Núñez en rolda de prensa. “Ademais, estamos notando que os nenos xa non cantan, e isto é un pulo moi importante”, dixo.\nNo programa, que se desenvolveu ao longo dos últimos meses coa complicidade de 23 profesores de música de toda a provincia, desde Barbadás a Pereiro de Aguiar, na periferia de Ourense, pasando por concellos nas Terras de Trives ou de Celanova, chega á súa fin esta fin de semana: o sábado haberá concertos de coro xuvenil e de voces brancas no Conservatorio de Música de Ourense, e o domingo repetiranse as funcións ao longo da mañá até chegar á gala final. “A intención é que esta iniciativa perdure no tempo”, anunciou o rexedor.\nO concerto final de «Ourencanto» subirá ao Auditorio Municipal a 370 rapaces added by Redacción on 3 febrero, 2017


Equipos – Club de Atletismo Fontes do Sar\nCOMPOSTELA EN NEGRO Hoxe foi unha tarde moi #positiva para tod@s nós. Dende o noso clube sumámosnos hoxe, e tódolos días do ano, á campaña do Concello de Santiago de Compostela. Grazas á Concellería de Deportes de Santiago de Compostela por permitirnos desfrutar do noso #Estadio, por facilitarnos facer deporte e poder reivindicar os nosos valores, que son en definitiva, os de tod@s !!!. Club de Atletismo Fontes do Sar #ContrasAsViolencias LIGA ESCOLAR ABANCA – CATEGORÍAS MENORES (1 Decembro 2018) Esta fin de semana, parte da nosa #Escola disputou a fase Provincial da Coruña da Liga #Abanca ♥. Conseguimos acudir cos equipos Sub-12 e Sub-14 Masculino, ainda que un pouco mermados,...\nCampo a Través / Equipos / Escolar\nFase Zonal do Campo a Través en Idade Escolar – XOGADE (Santiago).\nRegulamento Fotos Outra modalidade do atletismo que está en plena tempada é a do Campo a Través. Para elo, a Secretaría Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia e a AGRUPACIÓN DEPORTIVA “LA PARRA”, en colaboración co Concello e coa Delegación de Atletismo da FGA en Santiago, organizan esta disciplina de CAMPO A TRAVÉS para iniciar aos máis pequenos nesta modalidade a través do programa de XOGADE. O pasado sábado 2 de Decembro os nosos pequenos acudiron á cita para disputar, en xornada de mañá, a 1ª Fase do “Campionato de Campo a Través en Idade Escolar – Xogade” no...


Vieiros: Galiza Hoxe - "Os deportistas galegos teñen ao fin as instalacións que merecen"\nRedacción - 14:56 14/06/2007\nTags: Ánxela Bugallo Campionato de Europa de Augas Tranquilas David Cal Marta Souto piragüismo Teresa Portela Verducido\nOs palistas galegos terán no Campionato de Europa as instalacións "que merecen", segundo dixo o Secretario de Estado para el Deporte, Jaime Lissavetzky, durante a presentación do Campionato de Europa de Aguas Tranquilas, que se disputará nas novas instalacións de Verducido, Pontevedra. Ánxela Bugallo destacou que "o Centro Deportivo do Pontillón é o colofón dun momento brillante do piragüismo galego".\n"Xa se está demostrando a potencia que hai en Galiza"\nÁ presentación tamén asistiu a conselleira de Cultura e Deporte, Ánxela Bugallo, quen dixo que "a potencia que hai en Galiza xa a están demostrando os nosos palistas".\nBugallo estivo acompañada, no acto de presentación do Campionato de Europa de Piragüismo de Augas Tranquilas - que se vai celebrar en Pontevedra entre os días 26 de xuño e 1 de xullo-, polo Secretario de Estado para el Deporte, Jaime Lissavetzky; a directora xeral para o Deporte, Marta Souto; o presidente da Federación Española, Santiago Sanmamed; o presidente da Federación Galega, Tito Valledor e os deportistas galegos David Cal, Teresa Portela, e o zamorano Emilio Merchán.\nA conselleira agradeceu a colaboración do Consejo Superior de Deportes no cofinanciamento das instalacións de Verducido, e manifestou a súa confianza en que os deportistas galegos, presentes no equipo que representará ao Estado no Campionato, acaden os mellores resultados "na súa casa".\nJaime Lissavetzky destacou a "colaboración total coa Xunta de Galicia" na persoa da conselleira, que dende o principio tivo claro que un dos obxectivos fundamentais era conseguir o éxito deste campionato e desta instalación. O Secretario de Estado para el Deporte dixo que "o feito real é que Galicia xa ten a instalación que se merecía".\nOs galegos representan un 30 % do equipo estatal\nNo campionato participarán 35 nacións e 479 deportistas, dos cales 133 son mulleres. Hungría con 42, España con 41 e Rusia con 34 son os países con maior participación; aínda que na delegación feminina o Estado Español é o que ten maior número de deportistas inscritas (13 mulleres).\nA equipa estatal está composta por un 30 % de galegos, entre os que se atopan o duplo medallista olímpico gallego, David Cal, e a campioa do mundo, Teresa Portela.\nTodo a punto para o Campionato de Europa de Piragüismo\nMapa de Pontevedra, onde se localiza Verducido, ao norte


O Outeiro de Matilda: PARA SER MESTRA HOXE...\nPídenme unha receita, pero non unha receita calquera non... a receita para ser mestra ou mestre hoxe. Paréceme un labor moi complicado, pero velaí vai un primeiro intento, a ver que se pode cociñar...\nOs ingredentes básicos son:\n- Vocación e profesionalidade.\n- Creatividade e innovación.\n- Paciencia e respeto.\n- Ter en conta os intereses das nenas e dos nenos.\nMisturamos a vocación e a profesionalidade nun recipiente. Engadímoslle a esa mezcla unhas culleradas de plasticidade, para ter capacidade de adaptarse a diferentes situacións e circunstancias. Engadimos os intereses das nenas e dos nenos, pois só así acadademos unha aprendizaxe significativa. Batimos ata conseguir unha masa sólida. Chegados a este punto engadimos a afectividade.\nDeixamos no forno a 250º. Mentras, noutro recipiente imos vertendo paciencia e respeto a partes iguais. Deixamos derreter ao baño María e logo extendemos a mistura sobre a masa que sacamos do forno.\nImportante potenciar o sabor coas habilidades comunicativas e decorar coa creatividade e a innovación.\nPor suposto, servir dentro do ensino público.\nPara elaborar esta receta consultamos:\nBuscamos imaxes en google imaxes: https://www.google.es/imghp?hl=gl&tab=wi\nO blog Entre sonrisas: http://entre-sonrisas.blogspot.com.es/2012/03/receta-para-ser-un-buen-maestroa.html\nPublicado por matilda en 21:45 Atoparalo en: varios\nFacer esta receita é todo un logro,paréceme moi dificil.. anque non Imposible.\ncerto que é unha receita difícil, e o resultado moi rico. Bicos!!! :)\nA cuestión agora é saber se os servimos de primeiro plato, de segundo ou de sobremesa.


Comezan as mobilizacións en Moure Pan S.L en demanda da readmisión do persoal despedido\nXa celebraron varias concentracións diante dos despachos\nRepresentantes da CIG xunto co persoal despedido comezaron a mobilizarse para reclamar a súa readmisión na empresa compostelá Moure Pan S.L. A panadería despediu a dúas traballadoras e un traballador amparándose na nova reforma laboral, por negárense a traballar gratis os domingos e as horas extra. Na concentración celebrada este xoves, diante do despacho de Basquiños¸ os propietarios requiriron a presenza policial por mor do ruído do megáfono.\nA CIG xa anunciara en rolda de prensa que, de non reverterse a situación, iniciaría mobilizacións en demanda da readmisión dos despedidos e para denunciar a precaria situación laboral á que os propietarios desta empresa pretenden someter ao seu persoal. Esta é a segunda concentración que se celebra e a CIG advirte que haberá máis.\nO traballo habitual en Moure Pan inclúe un mínimo de 10 horas diarias para traballadores do forno, moitas máis de 40 horas nos despachos e aínda máis para as persoas encargadas de facer os repartos. As libranzas son, como moito, dun día cada mes e medio. A isto hai que engadir os constantes atrasos no pagamento das nóminas e pagas extra.\nA situación para as traballadoras e traballadores empeorou cando comezaron a reclamar os pagos das cantidades adebedadas, porque comezaron a recibir un trato vexatorio, que ten provocado que haxa persoal de baixa polas presións.\nFinalmente a empresa foi sancionada pola inspección de Traballo, que acreditou a situación e sancionou a Moure Pan por vulnerar os seus dereitos, alén de obrigala a estabelecer calendarios laborais e vacacións. Poucos meses despois de cumprir estes requisitos, a empresa contratou a 3 persoas para facer o traballo se atender as limitacións marcadas pola Inspección, e recorreu ao despedimento obxectivo destese tres traballadores considerados “rebeldes”.\nA CIG denuncia que para isto serve a reforma laboral, para amparar comportamentos empresariais “mafiosos” e para someter ás traballadoras e traballadores á vontade única do empresario.\nA central sindical anuncia que se esta situación non se corrixe de inmediato, “seguiremos a mobilizarnos para explicar á clientela qun é esta empresa e convocaremos unha folga até que se consigan as readmisións das traballadores/es despedidos”.


'O tempo transfigurado' de Cesáreo Sánchez Iglesias - Praza Pública\nArnold Schömberg, o compositor austríaco pai do dodecafonismo, escribe o seu sexteto de cordas Noite transfigurada movido por dúas pulsións igualmente poderosas: a descuberta do amor e a palabra poética da composición literaria homónima do poeta Richard Dehmel. Faino tres semanas despois de coñecer a Mathilde, a muller coa que habería de casar pouco tempo máis tarde. A Noite transfigurada de Schömbeg son as palabras do poema de Dehmel convertidas en música, e mediadas polo tempo e polo amor; un proceso reversible que acontece tamén no poemario de Cesáreo Sánchez Iglesias, que fai unha viaxe polas músicas que ama ou amou para convertelas en poema, en ponte que une, ou cose, a experiencia da palabra e do silencio coa vivencia da escoita musical e o seu pulso vibrante sobre quen escribe.\nO poeta constrúe un libro sobre as músicas que foron antes que a palabra, mentres o título, Tempo transfigurado, alude, á súa vez, a esoutra música que naceu sobre as palabras do poema, despois delas\nNese xogo de evocacións artísticas, nese exercicio de écfrase, hai un baile de voces concatenadas. O poeta constrúe un libro sobre as músicas que foron antes que a palabra, mentres o título, Tempo transfigurado, alude, á súa vez, a esoutra música que naceu sobre as palabras do poema, despois delas. No poema de Richard Dehmel, hai un verso que explica esta cadea de elos. Nel, a voz poética di: "fixeches un fillo de min mesmo".\nNo contexto do poemario de Cesáreo Sánchez Iglesias, este verso de Dehmel, "fixeches un fillo de min mesmo", pode entenderse como unha glosa da propia creación artística: facerse a un mesmo no proceso de creación ou a través del. O creador existe como tal pola execución creativa, e a creación nace e pervive pola man do creador. Nese sentido, o poeta escolle a palabra tempo e non noite, para recoller debaixo dela os seus poemas, porque o tempo é memoria da existencia, e, polo tanto, o poemario nace como unha cronografía emocional e estética do vivido. É Tempo transfigurado porque as experiencias estéticas e emocionais configuran ou transfiguran a identidade do suxeito lírico tanto como individuo como no seu encontro co outro e co amor.\nPoeta-labrego-músico son a mesma cousa, e as súas accións fican indistinguibles no proceso de recoller o froito\nO poema terceiro deste libro trae o recordo dun tempo ido onde a memoria funde na lembranza o cariz inaprensible da palabra coa terra. Todo é fermosura, digno do abraio emocional que suscita a experiencia, nunha sorte de panteísmo estético. "As sachadoras entrecollen as palabras", di un dos seus versos. O traballo das sachadoras, como o do poeta, como o do músico, é a colleita ou a seitura. Poeta-labrego-músico son a mesma cousa, e as súas accións fican indistinguibles no proceso de recoller o froito. A sintaxe dos poemas, que persegue o fío da memoria, equipara no plano sintagmático diferentes realidades que dentro da enunciación conflúen na mesma tea temporal para facer nacer unha imaxe, como se nunha lámina quedasen prensados pola gravidade e o peso do tempo, feitos, sentimentos, sons, cores, palabras, e tornasen todos da mesma materia dúctil e resistente. "(...) escribo a música que descoñezo,/ a cor que escribo no diario de ceos,/e busco a flor que amar".\nA memoria, o loito, os ausentes, poderían remitir a un discurso melancólico sobre o que xa non está. Pola contra, o libro vén marcado polo pulso da vida e está concibido baixo o signo dun profundo optimismo. Non hai lamento, senón exaltación do vivido. Así, no poema vinte: "(...) A soidade da nube/dá sombra ao vello poema, grítalle:/ non te deixes morrer, esperta./E todo cala, e voan bolboretas de chuvia/a pestanexar as ás"\nTodo iso é o que emana das palabras deste libro. Amorosamente escollidas, as palabras son sombras na auga que, de súpeto, nos conmoven de maneiras imprevistas\nO amor, a nai, a terra, esa tensión oscilante entre o encontro co outro e o desexo de estar só, e de viaxar tamén a través do propio ser, coma se a voz poética fose, en definitiva, un río polo que esvarar apañando incertezas, felices ás veces, perturbadoras tamén. Todo iso é o que emana das palabras deste libro. Amorosamente escollidas, as palabras son sombras na auga que, de súpeto, nos conmoven de maneiras imprevistas. Neste Tempo transfigurado, Cesáreo Sánchez Iglesias regresa sobre os seus pasos para recoller a vida, a memoria, a soidade, de debaixo da terra. Para recollela coas mans. Persegue o canto das sereas e faise dono da música e do silencio. Despois, entréganos a nós, lectoras afortunadas, esta colleita marabillosa.


Alén Space capta un millón de euros de investimento da man de BeAble Capital e o CDTI - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nA firma tecnolóxica Alén Space, centrada en fabricar nanosatélites que permiten acceder a datos e comunicacións que ata hai pouco só estaban ao alcance de gobernos e grandes axencias espaciais, vén de subir un novo e importante chanzo no seu camiño cara ao crecemento definitivo e a conquista de novos mercados mundiais. Segundo nos contan os responsábeis da empresa, esta foi quen de captar un millón de euros de investimento do prestixioso fondo estatal BeAble Capital e do Centro para o Desenvolvemento Tecnolóxico Industrial (CDTI). Con estas e outras novidades importantes, a empresa galega (spin-off da Universidade de Vigo) aspira “a converterse no fabricante de referencia en Europa”.\nOs fondos recibidos permitiranlle acelerar a comercialización das súas solucións, acceder a novos mercados, desenvolver nova tecnoloxía e produtos para fortalecer a súa diferenciación e dotarse de maiores capacidades.\nPolo que se refire a BeAble Capital, é un fondo referencial español que aposta pola ciencia como motor económico co obxectivo de crear unha industria competitiva e de valor. A piques de rematar un 2019 no que se afianzou como líder investindo en deep science, BeAble Capital entra no capital de Alén Space cunha rolda de investimento dun millón de euros, onde participa o CDTI (coa iniciativa de co-investimento impulsada a través de Innvierte Economía Sustentable) e BeAble Capital como principal investidor.\nPolo que se refire a Alén Space é como dixemos unha spin-off da Universidade de Vigo cuxo equipo traballa desde hai máis de 10 anos no desenvolvemento de pequenos satélites. Este equipo lanzou en 2012 o satélite Xatcobeo, o primeiro nanosatélite español da historia, e dende aquela, desenvolveu unha manchea de proxectos nos que colaborou coas axencias e institucións espaciais máis referenciais do sector, como a Axencia Espacial Europea (ESA), a NASA, a Agência Espacial Brasileira (AEB) e a Oficina de Nacións Unidas para os Asuntos do Espazo Exterior (UNOOSA). O nacemento da compañía foi financiado e apoiado pola Axencia Galega de Innovación (GAIN) a través do Programa Ignicia, e acelerado por ViaGalicia. Os días pasados, Alén Space foi obxecto dun importante recoñecemento na nosa terra: o Premio á Transferencia de Tecnolóxica de Galicia.


O Dr. Germán Sebastián temina un posgrao de Endodoncia | Clínica dental Pardiñas\nO Dr. Germán Sebastián temina un posgrao de Endodoncia\nO Doutor Germán Sebastián Sánchez, especialista en estética e prótese dental de Clínica Pardiñas, finalizou o posgrao de especialización en Endodoncia Clínica e Microscópica de Bilbao.\nEste máster, de 9 meses de duración, é impartido polo prestixioso Dr. Borja Zabalegui no Centro de Odontoloxía Microscópica (COMI) de Bilbao. Ao termo desta formación o Dr. Germán Sebastián obtén o título de Experto en Endodoncia Clínica e Microscópica e os coñecementos pertinentes para levalo á práctica entre os pacientes da nosa clínica.\nUnha mostra máis de que en Clínica Dental Pardiñas apostamos pola formación continua dos nosos profesionais, buscando ofrecer sempre o mellor servizo posible aos nosos pacientes.\nSe están interesados na materia poden atopar máis información sobre este posgrao de Endodoncia clínica e microscópica, sobre outros cursos do Centro de Odontoloxía Microscópica ou sobre o persoal docente desta institución, na súa páxina web.


Dúas persoas resultan feridas en Vigo tras bater co seu vehículo contra o muro dunha finca | Noticias Vigo\nDúas persoas resultan feridas en Vigo tras bater co seu vehículo contra o muro dunha finca\nPublicado por Noticias Vigo o día 26/06/2020 na sección de Galicia,Sucesos,Vigo\nOs ocupantes dun turismo resultaron feridos despois de bater contra o muro dunha finca cando circulaba pola Rúa Casal de Abaixo, en Vigo.\nTodo comezou preto das 16:00 horas desta tarde, cando varias persoas contactaban co 112 Galicia para pedir axuda para os ocupantes dun turismo que caera no interior dunha finca despois de colidir contra un muro.\nAxiña, os xestores do 112 pediron a colaboración dos Bombeiros de Vigo e dos profesionais sanitarios, que mobilizaron unha ambulancia cun equipo médico para a atención dos feridos. Ademais, informouse do sinistro aos axentes da Policía Local e membros de Protección Civil.\nArde vehículo en Vigo\nA mesma hora, en Vigo, un coche ardeu por completo nun incendio no que as forzas da orde intentan esclarecer as circunstancias. Foi, ás 02:00 horas, cando un particular deu conta ao 112 Galicia do suceso. Indicaba que un turismo ardía moi preto do muro dunha vivenda.\nAdemais dos efectivos de salvamento e extinción da cidade, ao lugar acudiron informados polo 112 Galicia os axentes da Policía Local.