Evacuadas dúas persoas ao hospital tras resultar ferida nun choque entre un camión e un turismo en Melide (A Coruña)\nDúas persoas resultaron feridas de diversa consideración, e foron evacuadas unha en helicóptero e outra en ambulancia, nun choque rexistrado este luns entre un camión e un turismo en Melide (A Coruña).\nEste sinistro, segundo informou o 112, tivo lugar sobre as 10.05 horas deste luns na estrada N-547 en Melide cando colisionar un camión e un turismo.\nAs dúas persoas feridas viaxaban no coche e unha de elas, a máis grave, tivo que ser, ademais, liberada polos Bombeiros de Arzúa ao atoparse atrapada no interior.\nSegundo sinalaron a Europa Press fontes sanitarias, un dos feridos, o varón J.S.M., de 71 anos, foi atendido no lugar por un médico e unha ambulancia e evacuado finalmente en helicóptero medicalizado ao Hospital Clínico de Santiago.\nMentres, o outro home ferido, J.M.S.A., de 40 anos, foi trasladado nunha ambulancia asistencial tamén ao Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS).


UN CONCURSO DE FILLOAS E ORELLAS, PRINCIPAL NOVIDADE DUN ENTROIDO QUE SE PRESENTA CUN PROGRAMA AMPLIADO\n8/2/2007 O pregón estára a cargo de Gerardo Cao o venres, ás oito da tarde\nCompletarase o programa cunha chocolatada, a feira de produtos típicos, charangas nos barrios e un xantar popular, entre outras actividades\nAs Concelleiras de Cultura e de Muller e Benestar Social, Concepción Burgo e Carmen Basadre, presentaron hoxe o programa de Entroido que terá o seu comezo oficial o venres 16 de febreiro coa lectura do pregón a cargo de Gerardo Jesús Cao Peón, presidente da asociación de antigos alumos da Escola de Arte e Deseño Ramón Falcón.\nEste acto dará o pistoletazo de saída a un programa elaborado en conxunto polas Concellerías de Cultura, Servizos Sociais, Xuventude e Deportes.\nUnha vez finalizado o pregón, que se pronunciará na Casa do Concello, actuarán as charangas Trompo das Nieras e Paradela. Á mesma hora, haberá teatro na rúa cos Quinquilláns e a obra Viaxe ao fondo do mar.\nEn adultos este ano repartiranse un total de 9.000 euros en premios, tamén repartidos en distintas categorías y con varios accésits.\nPreviamente aos actos do Entroido, os centros sociais municipais acollen estes días os obradoiros de disfraces, nos que se están a preparar moitos dos que participarán nos concursos. A actividade nos centros completarase cos bailes, que terán lugar con música en directo a partir do día 16.\nCompletará o programa tamén unha actividade lúdica destinada aos rapaces de 5 a 14 anos. Trátase de inchables acuáticos, que estarán na piscina municipal das Pedreiras en horario de mañá e tarde. O prazo de inscrición segue aberto.\nO prazo de inscrición para este concurso de coplas segue aberto e poderán presentarse traballos até o 15 deste mes.\nO programa completo do Entroido pode consultarse en http://entroido.lugo.es/


Proba verdadeiro profeta - ¿Como é que sabemos o verdadeiro do falso profeta?\nDt 18,21-22 - Vostede di: "Como sabemos que non fala unha palabra do Señor?" Ben, se o profeta di o Señor, en nome de algo que pasa, entón o Señor falou esta palabra. O Outro Lado do profeta falou con presunción. O medo del.\nEsta proba vai librar da gran maioría dos populares previsións proféticas. A pesar de esquecer todo falsos profetas - mesmo charlatáns ás veces pode prever o futuro. Moderna análise do ordenador deles fai o texto máis importante e, polo tanto, moito máis.\nDeuteronomio 13, 1-3 - observar atentamente todo o que eu te ordeno - nada que engadir nin de non continuar. No medio do que podería atopar un profeta ou intérprete de soños e ofrecerlle un sinal ou prodixio, dicindo: "Imos seguir outros deuses" (que non sabía) e servi-los: "Entón, aínda que se fixo un sinal ou prodixio, do que eu dixen, escoitar o seu discurso. que o Señor, teu Deus, intentando ver se ama o Señor, teu Deus con todo o seu corazón e alma. Señor, teu Deus, seguir a súa lectura, garda os seus mandamentos , escoitar a súa, e servi-lo e que se move.\nLembre: Nunha batalla espacial de grande porte, hai dous lados! Un home non pode ser sorprendido se o inimigo intenta prever o futuro, e, entón, facer para cumprir a súa previsión. Fai todo para que a xente enganou a moitos.\nXénese idea principal: Non podemos ser considerados simplemente como cumprimento da profecía sinal infalible da autenticidade do Profeta! Un profeta alegada fai unha previsión que non, entón isto xa é en si mesmo priva-o da posibilidade de ser un verdadeiro profeta. Un profeta alegada fai unha previsión se faga realidade, que se move no seguinte nivel dos exames de acordo con probas máis profundo tras o profeta de Deus. Agora precisamos de proba número 2\nFigura Titulo 2\nIsaías 8, 19-20 - Claro que vai dicir: "Pregunta aos médiuns e espíritas, que Twitter e chirp". Non preguntar á xente o seu Deus? Este é o morto para a vida? A lei e ao testemuño! No entanto, se quere, entón, deixe-o dicir unha palabra, no que non hai luz.\nUnha proba moi importante. Ou tamén avaliar un profeta, pregunta a: Fala por lei e ao testemuño da Biblia? Se non - non importa o boa a súa previsión poida parecer - é un falso profeta!\nTomemos o exemplo dos Actos do capítulo 17. Aquí, o libro describe unha visita do apóstolo Paulo na cidade macedonia tomar. Como un profeta e como o apóstolo Paulo recibiu unha mensaxe de Deus e deu para o pobo desta cidade. Agora, observa como Berojit recibiu unha mensaxe de Deus, cravada por Galicia.\nActos 17,11 - recibiron a palabra con gran entusiasmo e examinaban as Escrituras todos os días, se é todo verdade.\nO apóstolo Paulo eloxia o Beroit que buscaba no Antigo Testamento, para estar seguro de que o que Paulo di é certo. Todo verdadeiro profeta de Deus non ten nada que ocultar.\nCalquera falso profeta, que acabará por tentar separar da súa confianza na Biblia como a autoridade final da súa vida. Imos tratar de traer as súas propias interpretacións ou declaracións. A Biblia debe permanecer alicerce inabalável das nosas verdades espirituais e noso aprendizaxe!\nTitulo n º 3\n1 Xoán 4,1-3 - Amados, non creo todo é espiritual, pero diferenciar os pantasmas de Deus. Veu ao mundo, porque moitos falsos profetas. Segundo a descubrir o Espírito de Deus: todo espírito que confesa que Xesús Cristo veu en carne é de Deus. Ningún espírito que non confesa a Xesús, pero non de Deus, pero é o espírito do Anticristo, o que ten oín dicir que chegou. Está agora no mundo!\nUn verdadeiro profeta do noso tempo será enteiramente centrada en Cristo. Vai exaltar, celebrar e honrar o santo Evanxeo en toda a súa obra como o único Salvador eo único camiño para Deus.\nNúmero Proba 4\nXesús Cristo dá a proba. E así: ten que coñece-los polos seus froitos.\nMateo 7, 15-2 - Coidado cos falsos profetas, que veñen a vós disfrazados en ovellas, pero por dentro son lobos voraces. Vai coñece-los polos seus froitos. A colleita das uvas dos Espinheiro, tal vez, e figos dos Abrolhos? Así, toda árbore boa dá bos froitos e unha árbore má dar bos froitos. Unha árbore boa non pode dar malos froitos, así como unha árbore mala non pode dar bos froitos. Toda árbore que non dá bo froito é cortada e lanzada ao lume. E así: ten que coñece-los polos seus froitos.\nCal é o estilo de vida dos que afirman ser un profeta? A propia cuestión da retirada dunha tal multitude de estrelas de televisión que son adornadas con xoias e vestidos con roupas bonitas que son contrarios á vida e as ensinanzas de Xesús de Nazaret!\n"Polos seus froitos os coñecementos." Son máis afectados que os froitos dos dons do Espírito Santo Espírito? Sempre me fai pensar a un home que tenta probar o seu chamado por Deus para dar a algún tipo de manifestación sobrenatural! A proba máis natural de todos é o feito de que o Espírito de Xesús Cristo se reflicte na vida da persoa.\nGálatas 5,22 - Froitos do Espírito é: amor, alegría, paz, longanimidade, benignidade, bondade, a fidelidade, mansedume e contención.\nCatro simple, pero as probas Biblia de confianza que pode ser aplicado a calquera persoa que alegue que lle dá unha mensaxe de Deus.\nRecentemente, varias profecías cada exemplo, os Maias, Nostradamus, Sybil, ou o sitio Arranque Vanger e moitos outros. Algo está rematada, outros non, pero eles teñen unha cousa en común. Eles non examinan o verdadeiro profeta bíblico! E en practicamente todos os aspectos.\nSó a Biblia é o certo criterio, a profecía vén de Deus ou dun vello inimigo Lucifer. Tamén ten o poder de dar á xente a profecía, e en certa medida, algúns deles cuberto, é un inimigo moi poderoso, e por pouco tempo foi intensificando os seus esforzos.\nAmós 3,7 - Si! Señor non fai nada, pero comparte os seus segredos ós seus servos, os profetas.\nAntes de cada evento importante na historia do mundo, Deus sempre procurou despertar a xente e preparalos para este evento, el enviou o seu profeta. Por exemplo, o diluvio - Noé advertiu o pobo, a primeira chegada de Xesucristo - João Batista preparar o pobo. Fai iso significa que Deus manda un mensaxeiro antes da segunda vinda de Xesús Cristo, como Juan Bautista foi enviado antes da súa chegada en primeiro lugar? Definitivamente si! É lóxico e de acordo coa acción de Deus. Apocalipse 12, 17 mostra que Deus fai.\nApocalipse 12,17 - Entón o dragón estaba anoxado coa muller e foi facer guerra co resto da súa semente, os que gardan os mandamentos de Deus e teñen o testemuño de Xesús.\nEles gardan os mandamentos de Deus e teñen o testemuño de Xesús!\nApocalipse 19,9-10 - (explica o que é o testemuño de Xesús) - entón, caín aos seus pés, eu adoro el, pero me dixo: "Coidado, non son un servo de Deus, e como! seus irmáns, que teñen o testemuño de Xesús. Adora a Deus! "Despois do testemuño de Xesús é o espírito de profecía.\nEste texto describe claramente a Xesús como un testemuño do espírito de profecía - por iso é testemuño de que Xesús envía o seu pobo a través do Espírito de profecía.\nApocalipse 22,9 - El, sen embargo, dixo: "Coidado, non son un servo de Deus, así como vostede e os seus irmáns, os profetas e que os que gardan as palabras deste libro. Adora a Deus!. "\nObserve a semellanza co versículo Apocalipse 19,10, o que indica claramente que o espírito de profecía é a presenza dun profeta ou profetas nesta comunidade. Isto significa que a comunidade de fe na fin dos tempos será marcado por obediencia a Deus, a observancia dos seus mandamentos, o que está escrito en Éxodo 20:1-17 (teña en conta que ademais de que a Igrexa consérvase) ea propiedade enviado ao espírito de profecía "do testemuño de Xesús.\nSi, a Biblia di que o don da profecía - o espírito de profecía, como se describe no libro da Apocalipse - Deus vai traballar na comunidade de crentes a finais da época.\nUnha muller que satisfai o criterio de profeta bíblico chamado Ellen Gould White (anos 1827-1915).\nDesde a idade de 17 anos ata a súa morte, recibiu de Deus sobre a Visión 2000. Os seus libros máis influíron na forma na que o mundo do pensamento. Está fala de moitos temas, como educación, saúde, profecía, nutrición, cultura ea cuestión da orixe da vida. Tornouse unha ferramenta para a creación dunha comunidade que é agora coñecido baixo o nome "Adventista do Sétimo Día Igrexa".\nA súa mensaxe consistente era que só a Biblia é a única regra de fe e vida cristiá. Ela mesma describe os seus escritos como "luz menor" brillante para a "luz maior". A súa luz foi dada para que lectores apuntaron a Xesucristo ea súa Palabra eterna da Biblia.\n1 A precisión das previsións. Escritos de Ellen White tamén conter previsións proféticas. Algúns deles están cheos, outros para satisfacer as súas esperando. Os que podemos considerar é cuberto cunha precisión notable.\n2 Autorización para Escritura. A súa obra literaria inclúe decenas extensa dos textos bíblicos, que son frecuentemente acompañadas dunha explicación detallada. Un estudo coidadoso mostrou que os seus escritos son coherentes, precisas e en pleno acordo coas Escrituras.\n3. Recoñecemento da Encarnación de Cristo Ellen G. White escribiu moito sobre a vida de Cristo - polo seu papel como Señor e Salvador, o sacrificio expiatorio na cruz, o seu actual servizo de intercesión, estes son os temas que prevalecen nos seus escritos. O seu libro Desire of Actúas é considerado un dos libros máis espiritual xa escrito sobre a vida de Cristo. Libro Viaxe ao Cristo, que é o libro máis común, levou millóns de persoas a unha relación máis profundo con Cristo.\n4 A influencia dos seus servizos. Hai máis dun século pasou desde que Ellen White recibiu o don da profecía. A igrexa e as vidas dos que acatar os seus consellos, amosar o que unha influencia positiva foi a súa vida e mensaxe. A súa obra literaria inclúe máis de 80 libros, 200 folletos e panfletos e 4.600 artigos de periódicos.\nEscritos de Ellen White non substitúe a Biblia ou non pode ser equiparada coa Biblia.\nSó a Biblia é unha medida única, que deben ser considerados os seus escritos e outra literatura, que deben ser obedecido.\nOs seus escritos son un Biblias guía, un conselleiro para a comprensión da Biblia, conselleiro para a aplicación dos principios bíblicos.\nO único que podes facer é que nós dámoslle unha invitación a estudar, probar, a investiga-los escritos de piadosas mulleres Gould Ellen G. White e comparar coa Biblia - a palabra de Deus.\nCrónicas 20,20 - creo que o Señor, voso Deus, e se ve. Crede nos seus profetas, e éxito! "\nApocalipse 13, 10-10 - E vin a besta do mar fai sete cabezas e dez cornos, os cornos había dez diademas sobre as súas cabezas nomes de blasfemia. A besta que ...\nEspírito de Profecía - Ellen Gould White\nO don de profecía manifesta no servizo de Ellen G. White, que foi un dos fundadores do Sétimo Día Igrexa Adventista. Consello recibiu inspirou o pobo de Deus nos últimos tempos. ...\nCharla - Dr ...\n¿Como podo atopar ...\nGl.AmazingHope.net - Proba verdadeiro profeta - ¿Como é que sabemos o verdadeiro do falso profeta?


educaciòn entrevistas Comarca de Pontevedra Profesores\nJuan Ramón Boga Corbacho\nJuan Ramón Boga Corbacho foi mestre durante 41 anos e 35 deles pasounos impartindo clases en Ponte Caldelas e axudándolles aos nenos a acadar a mellor versión de si mesmos. Esta vila e a súa xente, recoñece, "estarán sempre comigo, alí onde eu vaia"\nJuan Ramón Boga Corbacho (Pontevedra, Xeve, 1953), está pendente dun aviso. Vén de cumprir os 64 anos, e por escrito deben confirmarlle a súa xubilación como mestre, tras 35 anos de servizo no CEIP Cordo Boullosa de Ponte Caldelas. "Van alá 41 anos adicados á educación, e 35 en Ponte Caldelas. Coido que xa é suficiente", explica este profesor, que encadeou máis anos que ninguén como secretario dun colexio que non garda segredos para el.\nPor que decidiu ser mestre?\nNon cheguei a esta profesión por vocación. Miña nai era viúva tomei a decisión con madurez, porque era o que podía estudar en Pontevedra. Despois de acabar a carreira, tocoume a mili no Sahara e ao volver saquei a oposición.\nComo cambiou a Educación en catro décadas?\nAo pasar o tempo un vai vendo que a Educación está movida pola política. Cada Goberno trae un plan e deixa sen efecto o anterior e nunca hai consenso para cada avance.\nIso inflúe nos resultados e na valoración que se fai dos mesmos? Son tan malos como di o informe Pisa?\nEu non o vexo dun modo tan dramático. Non podemos medir a todos os alumnos igual. Todo o mundo está convencido de que cada neno ten que chegar arriba de todo. Hai quen ten máis capacidade ca os outros e ao revés. Quen non ten capacidade, pode mellorar polas condicións da contorna, ou quen ten moita e ten un mal ámbito familiar pode verse lastrado. A misión do mestre é tratar de que o alumno alcance a mellor versión de si mesmo.\nÉ certo que os nenos de agora son diferentes aos de fai 15 anos?\nClaro. Pero aos nenos de agora fixémolos nós así. Na ensinanza tradicional éramos moi ríxidos. Agora, é ao contrario. Temos algúns nenos que non son capaces de gardar silencio na clase. Pídeselle, pero non están acostumados a obedecer, porque nas súas casas lideran eles. E tampouco temos máis ferramentas para recuperar a autoridade. Con novas tecnoloxías os nenos teñen ao alcance moitas cousas, pero sen atención, sen a escrita e sen esforzo, pouco queda. Vimos dunha época na que non se podía pór menos que P.A. (progresa axeitadamente) porque suspender era un trauma. Pois eu creo que a frustración, a súa dose adecuada tamén pode ser revulsivo para mellorar.\nComo valora o seu paso por Ponte Caldelas?\nComo mestre, atopei a uns alumnos bos e dóciles, máis disciplinados que os da costa. Aínda hoxe atopo aos máis maiores e trátanme como a un amigo, e os máis mozos saúdanme e lémbranse de anécdotas no colexio. Eles motiváronme para vivir alí moitos anos, aínda que agora estou en Pontevedra. Considérome xeveiro e pontecaldelán de adopción. Alí onde vaia, Ponte Caldelas virá conmigo.\nPor que foi o secretario do seu centro tantos anos?\nFun secretario con todos os directores porque me gustaba xestionar e sempre me escollían para iso. Foi un orgullo implicarme en ter un centro mellor e un equipo unido, que conservou a boa relación, mesmo de amizade, máis aló das diferenzas.\nE a que se debe esa fama que ten de profesor manitas?\n(Risas) Un pouco pola miña personalidade, observadora. Fun vendo como facían uns e outros, e fun adquirindo algo de habilidade en abrir portas atrancadas, arranxar persianas e ata a botar a funcionar fotocopiadoras.\nQue lle diría aos seus exalumnos?\nA todos lles diría que tratei de ser honesto como mestre e de axudarlles a chegar a onde merecen estar ensinándolles os contidos, pero tentando ser tamén un referente, cunha actitude positiva. E espero telo conseguido.\nENTREVISTA. "En Ponte Caldelas atopei alumnos bos, máis...\nEl Concello de Abegondo, de luto por la muerte de Fandiño


Sete xeitos de mirar unha paisaxe | xuliogutierrez\nVisto e non visto →\nSete xeitos de mirar unha paisaxe\nNa novela de Jean M. Auel “Las llanuras del tránsito” a parella protagonista é conducida por un nativo ata un outeiro, desde o que se divisa un amplo val polo que discorre un ancho río rodeado de bosques. Durante uns minutos os tres fican abraiados pola impresionante beleza do lugar.\n– Estarás farto de subir ata aquí, só para indicar o camiño aos viaxeiros- observa a protagonista, rompendo o máxico silencio.\n– Non, non- responde o guía -. Cada vez que veño, miro cos ollos do meu acompañante, e sempre me parece un lugar distinto e marabilloso.\nNon creo que o lector sexa alleo ás emocións dunha vivencia como a relatada, por exemplo ao acompañar a uns forasteiros ao cumio da Curota. Penso que en poucas ocasións existe unha aproximación tan intensa a unha percepción sistémica sobre un territorio. O concepto abstracto de paisaxe cobra forma tanxible. Parece que todo ocupa un lugar – o seu lugar -, e calquera perturbación particular alteraría o sistema enteiro. Incluso un simple ruído podería romper a ilusión do momento.\nPero a interpretación da paisaxe depende tamén de outros factores. Cando o dominio emocional é substituído polo dominio racional a perspectiva cambia radicalmente. Pérdese a unicidade primitiva e éntrase nun proceso de deconstrucción no que a paisaxe descomponse primeiro en unidades, en elementos, en aspectos visuais, etc., despois analízanse as relacións entre os elementos e finalmente constrúese unha nova imaxe mental, aglutinadora e de síntese.\nEsta imaxe mental -a paisaxe percibida- é diferente para cada persoa. Depende da formación, ideoloxía e intereses do observador. Por iso hai tantas maneiras de ver, e de entender, un mesmo lugar.\nUn naturalista ve fisicamente as arboredas, os prados e o mato, e percibe intetectualmente os ecosistemas con toda a súa complexidade e interaccións. Un enxeñeiro de montes ou un agricultor diferencia as especies rendibles das que non o son e sopesa o rendemento que se podería obter do seu correcto aproveitamento. Un cazador busca os acubillos das especies cinexéticas e valora a ameaza que para o seu deporte supoñen outras especies que considera alimañas. Un historiador identifica as construcións que evocan outros tempos e outras formas de vida. Un poeta encontra imaxes e sensacións que lle servirán para impulsar o seu proceso creativo. E como aquí pode subir todo o mundo diremos que un político verá obras, necesarias ou non, e a forma de conseguir algúns votos e un crego, sen dúbida, almas que salvar.\nPublicado na Voz de Galicia o venres 26 de febreiro de 2010 no suplemento A voz de Barbantia nº 52\nEsta entrada foi publicada en Barbantia. Ligazón permanente.\nOne Response to Sete xeitos de mirar unha paisaxe\nFebreiro 6, 2011 ás 22:05\nVaia home, tantas veces que teño lido o libro -mesmo saquei desa saga o meu nick- e non recordo así a chegado onde os Zelandonii xD\nPor certo, o último libro sae neste vindeiro mes de marzo. O malo e que ainda haberá que esperar para telo en castelán (¡xa non digo en galego!) pero quen queira ler “The land of the painted caves” en versión orixinal poderá facelo a partir do 29 de marzo.\nPD: Seica os protagonistas veñen dar á Península Ibérica, un motivo máis para terller ganas. ¿Leremos quen pintou as covas de Altamira? Jejeje


Dásache ben explicar o paradoxo do gato de Schrödinger, solucionar os atasacos da impresora, cortarlle as unllas a un gato sen lesionarte, demostrar ...? Tes un discurso inconstestable (ou contestable, mellor) sobre por que debemos tratar de eliminar o plástico das nosas vidas, por que son boas as bandas de gaitas estilo militar ou sobre a importancia do sector lácteo na economía galega? Grava un vídeo -non esquezas facelo en galego- e participa en Youtubeir@s!\nPara lograr este obxectivo xorde Youtubeir@s, un concurso de vídeos que fomenta a creación de vídeos en galego, tanto de opinión como vídeo-titoriais, para a súa difusión a través de Youtube. Para pasarmos de youtubers, a youtubeiras e youtubeiros que fagan youtubeiradas!\nCalquera persoa que teña máis de 14 anos pode participar de balde neste concurso ata o día 28 de abril de 2017, para o cal debe inscribirse a través do formulario que figura na web www.youtubeiras.gal e debe escoller a categoría na que quere inscribir cada vídeo: vídeo-facermos (para transmitir algún coñecemento) ou vídeo-opinarmos (opinar sobre algún tema que lles interese). Todos os vídeos participantes, cunha duración máxima de 5 minutos, teñen que estar publicados na plataforma de vídeo Youtube (sen restricións de privacidade) antes do 28 de abril de 2017 coas etiquetas #youtubeiras #youtubeiros na descrición e con calquera das licenzas Creative Commons. E como non, os vídeos teñen que estar realizados en galego.\nObradoiros de youtubeir@s\nQue es un fenómeno explicando como cambiarlle as rodas ao coche ou defendendo a necesidade de manter a diversidade lingüística, pero non te amañas ben para facer un vídeo? Youtubeir@s tamén ofrece formación específica de videocreación para aprender a comunicar coa linguaxe audiovisual. Pouco a pouco iranse organizando obradoiros en diversos lugares de Galicia, que poderás coñecer a través da páxina ou dos perfís nas redes de Youtubeir@s.


Este xoves, día 10, terá lugar un eclipse solar\nPrevese que comece ás 10:56 horas peninsular e finalice ás 12:35 horas\nDurante a mañá deste xoves,10 de xuño, será posible observar unha eclipse parcial de sol desde España. Verase como eclipse anular no nordés de Canadá, o norte de Groenlandia (Dinamarca), o océano Ártico e o nordés de Rusia. En España alcanzará unha magnitude máxima de 0,20 no extremo noroeste da península, será de 0,10 no interior peninsular e de ao redor de 0,02 nas illas Canarias e Baleares. Prevese que comece ás 10:56 horas peninsular e finalice ás 12.35 horas.\nComo se produce un eclipse solar?\nUn eclipse solar prodúcese cando a lúa interponse no camiño da luz do sol e proxecta a súa sombra na Terra. Iso significa que durante o día, a lúa móvese por diante do sol e ponse escuro. Non é estraño que se poña todo escuro en pleno día. Esta eclipse total xorde aproximadamente cada ano e medio nalgún lugar da Terra. Mentres que unha eclipse parcial dase cando a lúa non recubre por completo ao sol e ten lugar polo menos dúas veces por ano, nalgún lugar da Terra.\nOs eclipses solares sempre foron temidos por centos de civilizacións, porque os consideraban que non eran de bo augurio e significaba que unha traxedia ía pasar. En concreto, para os habitantes da Grecia antiga, as eclipses de sol eran un signo da ira dos deuses e unha manifestación do seu descontento co home. Tamén se pensaba que eran o presaxio do desastre e a calamidade. De feito, a palabra eclipse provén do termo grego ekleipein que significa separación ou abandono.\nA última eclipse solar visible como parcial en España tivo lugar o 21 de agosto de 2017, aínda que en malas condicións ao producirse á posta de sol, e o seguinte verase o 25 de outubro de 2022, no nordés da península e illas Baleares.\nPola súa banda, a próxima eclipse solar visible como total en España terá lugar o 12 de agosto de 2026, seguido doutro o 2 de agosto do ano seguinte. Pouco despois, o 26 de xaneiro de 2028, poderase ver en España unha eclipse anular.


O Sportivo quedouse pequeno para acoller a presentación da candidatura do BNG en Ponteareas - Novas - BNG Ponteareas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nBNG Ponteareas 28 abr. 2015 - 12:15\nbng do ponteareas da candidatura sportivo\nO salón de actos do Centro Artístico Sportivo quedouse pequeno, na noite do pasado venres, para acoller aos 300 veciños e veciñas que acudiron á presentación da candidatura do BNG-Asembleas Abertas á Alcaldía de Ponteareas.\nNo acto, que foi presentado por Isabel Blanco, interviron Roberto Mera, o responsábel local de Galiza Nova, Miguel Bouzó, a deputada do BNG no Parlamento Galego, Carme Adán e o candidato á Alcaldía de Ponteareas, Xosé Represas.\nComezou o acto coa proxección dun vídeo dos 20 anos do BNG no Concello e rendeuse homenaxe á candidatura de 1995, lista coa que o BNG entrou por primeira vez no Concello de Ponteareas con tres concelleiros.\nRepresas chama a concentrar apoios no BNG\nO candidato á Alcaldía polo BNG-Asembleas Abertas, Xosé Represas fixo un chamamento a concentrar os apoios polo cambio no BNG, única forza segura e fiabilidade para retirar ao PP do goberno local e abrir unha nova etapa con futuro para Ponteareas o 24 de maio.\nPola súa parte, Roberto Mera, na súa intervención recordou a negativa dos concelleiros do PSOE a apoiar a Represas na sesión de investidura de 2011, permitindo a continuidade do PP e Solla na Alcaldía. Tamén se referiu ao fracaso da moción de censura polos intereses persoais e de partido de ACIP e PSOE.\nEntre os aplausos dos asistentes, presentouse un por un aos 31 candidatos e candidatas, 21 candidatos e 10 suplentes, o máximo permitido pola lei.\nNatural de Xinzo e veciño de Ponteareas. Diplomado en empresariais, prexubilado de banca, foi directivo da Comunidade de montes de Xinzo e do seu Centro Cultural e Presidente da Asociación Forestal de Galicia. Portavoz municipal do BNG dende 2009 e candidato á Alcaldía.\nVive en Ponteareas desde 1992, na actualidade en Prado. É Técnico Especialista en Informática de Xestión. Dende 1993 é funcionaria do IES Val do Tea. Ten asumido diversas responsabilidades nas asociacións de nais e pais de alumnos e é membro da FANPO. Concelleira do BNG dende 2012.\nNatural de Areas e residente na vila. Mestra no ensino público, é membro do Consello Escolar Municipal en representación da CIG ensino. Ten asumido diferentes responsabilidades en diversas asociacións culturais e sociais. Concelleira do BNG dende 2011.\nFrancisco F. Alonso Pedreira\nVeciño de Angoares, Licenciado en Dereito, Postgrao Auditoría Financeira, master en sistema fiscal e financeiro, traballa nunha entidade financeira, Adestrador de Voleibol, é directivo da Comunidade de Montes de Angoares.\nVerónica Carrera Blanco\nNatural da parroquia de Pías. Técnico Superior en Integración Social. Realizou na Universidade da Coruña os estudios de Diplomada en Educación Social. Participa nas asociacións da súa parroquia. Concelleira do BNG dende 2011\nNatural de Ponteareas. Responsábel de Galiza Nova en Ponteareas e membro da Dirección Nacional. Compaxina os seus estudos de Grao Superior de Administración e Finanzas coa actividade de monitor de fútbol base.\nSantiago Domínguez Represas\nNatural de Xinzo, Técnico de eficiencia enerxética, actividade na que traballa como autónomo, foi presidente da Asociación Xuvenil de Xinzo, forma parte da Banda Xuvenil de Xinzo e é Responsábel Comarcal de Galiza Nova.\nDolores Covelo Lage\nNatural de Ribadetea. Conta con formación de xestión administrativa, é artilleira titulada, vixiante de seguridade e de explosivos, tendo asumido responsabilidades laborais nestas áreas en diversas empresas.\nCelso Rodríguez Francisco\nNatural de Bugarín. Técnico en elaboración de viños e outras bebidas. É titular dunha explotación vitivinícola. Autónomo no sector do transporte de mercadorías.\nNatural de Mos e veciña de Ponteareas dende hai máis de 10 anos. Responsable local do BNG, traballa nunha empresa auxiliar do automóbil, e está vinculada á labor do sindicato nacionalista CIG.\nNatural de Arcos. Licenciado en Dereito e Licenciado en Ciencias Políticas e da Administración. É avogado. Foi concelleiro e Portavoz do BNG de 1995 a 2009. Tenente Alcalde no goberno do BNG 2003-2004. Foi membro da Executiva Nacional do BNG de 2005 a 2009.\nBerta Chivite Mosquera\nNatural de Ponteareas. É diplomada en Traballo Social. Funcionaria da Seguridade Social. Foi concelleira do BNG desde 2003 ata 2011. No goberno municipal do BNG (2003-2004) asumiu a responsabilidade da concellaría de Persoal.\nNemesio Boente Tienda\nNatural de Areas. É Diplomado en Enfermería e traballa como enfermeiro no Centro de Saúde de Ponteareas. Foi concelleiro do BNG de 2005 a 2011 e ocupou e ocupa na actualidade responsabilidades directivas nos movementos veciñais da parroquia de Areas.\nTeresa Rodríguez Méndez\nNatural e veciña de Canedo. Xubilada. Foi Vicepresidenta da Asociación de Comerciantes de Ponteareas e é membro da directiva da asociación de emigrantes retornados\nDiego Prego Boente\nNatural e veciño de Guláns. Traballador da empresa municipal de auga en Vigo e membro do Comité de Empresa en representación da CIG. Directivo da Comunidade de Montes, Sociedade de Caza e Asociación de Veciños en Guláns\nCristina Eiró Rodríguez\nNatural de Guillade. Mestra no ensino público, Diplomada na especialidade de inglés, é membro da Xunta Rectora da Comunidade de Montes de Guillade.\nBenigno Pérez Amil\nNatural de San Lourenzo de Oliveira e reside na vila. Técnico e Responsable de maquinaria agrícola e forestal nunha empresa comercial deste sector en Ponteareas.\nFernando Pereira Gil\nNatural de Moreira e residente na vila, carpinteiro, traballa como montador de mobles, participa en colectivos culturais.\nLucía Amoedo Cuevas\nNatural de Paredes, estudante de Técnico Administrativo, membro de Galiza Nova.\nNatural de Canedo. Estudos de Xestión e Dirección de empresas, activo no movemento nacionalista estudantil, Comités universitarios e Galiza Nova.\nBolívar González Rodríguez\nNatural de Cristiñade. Técnico en taxacións e valoracións. Foi director da Banda Xuvenil de Xinzo e participa activamente na vida cultural de Ponteareas. Concelleiro do BNG desde 1995, Portavoz de 2007 a 2009. Ocupouse en 2003 e 2004 das áreas de vías, obras, urbanismo e infraestructuras no goberno do BNG.\n22. J. Castor Cuntín González\nVeciño de Ponteareas e natural de As Neves. É Técnico en Informática. Traballa na función pública en Ponteareas. Foi directivo da asociación de nais e pais do IES Pedra da Auga. Ten participado activamente na vida cultural de Ponteareas.\n23. Maria Dolores Reguera Pazo\nNatural de Padróns. É empregada no sector da hostelaría, ten participado nas directiva das Asociacións da súa parroquia.\n24. Hadrián Bautista Pazo\nNatural de Prado. Técnico Superior de Automatización e robótica, Ciclo Superior de Automoción. Membro de Galiza Nova\n25. Maria Carme Cancelo Piñeiro\nVeciña do barrio da Ponte, traballou de Auxiliar de clínica, actualmente no desemprego.\n26. Angel Félix Quijano Medín\nNatural de Ferrol, veciño de Ponteareas dende hai máis de 15 anos. Mestre no ensino público.\n27. Eladio Iglesias Puentes\nVeciño de Arcos. Capataz agrícola, está prexubilado do sector da construcción. É Presidente da Comunidade de Montes de Arcos. Foi directivo da S. D. XUVENIL.\n28. Dolores Fernández Pérez.\nVeciña de Santiago de Oliveira. Xubilada. É directiva da Asociación Cultural Os Muiños de Oliveira.\n29. Félix González Lorenzo\nNatural e veciño de Pías. Presidente da Comunidade de Montes de Pías.\n30. Justina Ledo Couñago\nNatural da parroquia de Paredes. Traballadora no sector da hostelaría e participa activamente nas iniciativas sociais da súa parroquia.\n31. Xosé Alberte Álvarez Rodríguez\nNatural de San Mateo de Oliveira, Licenciando en Belas Artes, Profesor de Ensino Medio e Bacharelato.


A Marea Atlántica celebra o avance da investigación xudicial na venda irregular da antiga Alcoa e pídelle a Inés Rey que tome partido polo emprego industrial - Marea Atlántica\nA Marea Atlántica celebra o avance da investigación xudicial na venda irregular da antiga Alcoa e pídelle a Inés Rey que tome partido polo emprego industrial\nTras a detención de tres responsables no rexistro das instalacións do Grupo Riesgo, actual propietario da fábrica de aluminios da Coruña, esíximoslle ao Ministerio de Industria unha intervención inmediata\nInés Rey segue sen reunirse co cadro de persoal e sen dar un apoio claro, mentres a alcaldesa de Avilés lidera a defensa das instalacións industriais na súa cidade\nA Marea Atlántica saúda os avances da investigación xudicial sobre a venda fraudulenta das fábricas de aluminios da Coruña e Avilés, ata hai pouco en mans de Alcoa e controladas polo Grupo Riesgo desde abril de 2020, baixo o nome de Alu Ibérica. Os últimos feitos dánlle á razón ao cadro de persoal, que levaba tempo denunciando o desmantelamento da fábrica e os ataques aos dereitos laborais. Como sempre fixemos, trasladámoslles todo o noso apoio, pedímoslle á alcaldesa da Coruña que apoie de xeito decidido o mantemento da factoría, e ao Ministerio de Industria que interveña canto antes.\nTras a denuncia dos representantes sindicais, a Unidade de Delincuencia Económica e Fiscal da Policía nacional rexistrou onte as instalacións de Riesgo na Coruña e Avilés. Tamén houbo rexistros ligados á investigación sobre a venda das factorías de Alcoa en Castellón, Málaga e Madrid coa detencióin de tres persoas nas dúas últimas cidades. Todo isto, no marco dunha investigación solicitada pola Audiencia nacional para determinar se nas plantas da coruña e avilés hai unha “despatrimonilización fraudulanta”. É dicir, para investigar se, como os e as traballadoras levan meses denunciando, o novo dono de Alu Ibérica está a afundir unha factoría que da emprego a centos de familias na nosa cidade.\nO silencio de Inés Rey e de Reyes Maroto\nEsta operación chega poucos días despois de que o xulgado do Social nº1 da Coruña condenase a Alu Ibérica por lesionar o dereito á folga, e mentres pesa un despido ilegal sobre varios integrantes do Comité de Empresa. Por desgraza, os avances na fronte xudicial non se están a reproducir no eido político.\nA nível local, Inés Rey continúa sen reunirse co cadro de persoal da fábrica de aluminios, que en cada mobilización se pregunta “onde está a alcaldesa?”, que non dá a cara para defender 400 postos de traballo na Coruña. A súa pasividade contrasta, unha vez máis, co apoio decidido da alcaldesa de Avilés, Mariví Monteserín, tamén do PSOE, que si se está a implicar de xeito claro.\nTamén resulta enxordecedor o silencio do Ministerio de Industria, que avalou a venda das fábricas de Alcoa a outra empresa, Parter. E nada dixo desde que este fondo suizo se desfixo delas de xeito fraudulento deixándoas en mans de Riesgo, congolomerado de empresas que non acreditou ter solvencia suficiente para garantizar o futuro da planta. Urxe unha intervención desde o Estado para protexer a industria e o emprego, antes que os intereses das grandes empresas.\nMarea Atlántica - Comunicación2021-03-05T16:56:46+01:005 Marzo, 2021|Novas da Marea|Sin comentarios


CLUB DE PESCA DO BARBANZA TUBERTINI: abril 2012\nPublicado por Club de Pesca do Barbanza en 23:47 No hay comentarios:\nGañadores do VII Campionato de pesca “Terra de Melide”\nAsociación de Troiteiros “Río Furelos”\nEste sábado, 14 de abril, vén de celebrarse nas augas do río Furelos (Melide-Toques) a VII edición do Campionato de Pesca organizado pola Asociación de Troiteiros “Río Furelos”. A convocatoria tivo moito éxito e a sorte estivo moi repartida porque os agraciados no sorteo son pescadores de Melide, Toques, Sobrado, Friol, Arzúa, Agolada, Lalín e A Estrada.\nA xornada comezou ás 7,30 da mañá na Churrería O Burato, onde se reuniron os 15 participantes que a deusa Fortuna escolleu de entre todos os inscritos. Alí, despois do preceptivo chocolate con churros, procedeuse ao sorteo dos tramos de río (700 metros) que ocuparía cada troiteiro, todos con cadanseu xuíz.\nDe camiño ao río nunha mañá fría, os nubeiros ameazantes, cadaquén ía cavilando nas estratexias necesarias para contrarrestar coa máxima habelencia as inclemencias do tempo. Depois dunha seca tan prolongada as últimas choivas poderían favorcer as capturas ou todo o contrario.\nÁs 8,30 deu comezo a competición e rematou coa concentración dos participantes ás 13 horas para xuntárense todos na praia fluvial ás 13,30. Mentres a organización os agasallaba cuns pinchos, levouse a cabo o reconto e medición das capturas. Rematados os labores de control por parte de representantes da Asociación o resultado da competición foi o seguinte:\nEn total pescáronse 53 troitas da medida.\nO campión por número de capturas foi: Jesus Pampín Negro de Melide , que foi quen de meter no cesto 9 troitas.\nO 2º lugar ocupouno Iván Bruzos Cendán de Palas de Rei , con 8 capturas.\nO 3º posto foi para Rubén Gomez Lodeiro de Melide que meteu no cesto 7 troitas.\nO premio pola mellor captura recaeu en Antonio Sanchez Carril que presentou unha troita que chegou a medir 29 centímetros acompañada doutras 3 capturas.\nNa mesma Praia Fluvial tributóuselles un recoñecemento simbólico aos gañadores, porque a entrega de premios ficou reservada para o xantar que se celebrou ás 14,30 na Cervexería Orois de Melide. Ademais dos premios que lle foron entregados aos triunfadores, membros da Asociación tamén entregaron agasallos en forma de material a todos os participantes.\nA directiva da Asociación de Troiteiros “Río Furelos”, manifesta a satisfacción polo impecable desenvolvemento do campionato, o extraordinario comportamento dos participantes e a profesionalidade dos xuíces que controlaron todo o proceso, malia as inclemencias do tempo.\nEn nome da Asociación, o seu presidente, Xavier Pazo Blanco, quere rematar este comunicado felicitando publicamente aos gañadores e, en xeral, a todos os participantes, e agradece, máis unha vez, o esforzo de institucións, empresas e particulares que colaboraron na organización desta nova edición do campionato.\nMelide 14 de abril de 2012\nPublicado por Club de Pesca do Barbanza en 13:56 No hay comentarios:\nPublicado por Club de Pesca do Barbanza en 11:38 No hay comentarios:


Lerias: O PAN NOSO DE CADA DÍA....\nPublicado por Beatriz Pin en 13:34\nMarina Filgueira 13 de octubre de 2009, 14:22\nFilliña a min estáseme facendo auga na boca! Con esa rebanda de pan quente, con mermelada e queixo fresco! Hai como me poñería se o collo por diante xesús meu deus. e- a empanada... xa mellor calo, pois paréceme que estou saboreando todo iso. Que recordos inesquecibles para min tamén. Anque teño unha sobriña que aínda amasa unha artesa de pan de millo con centeo para vender iso si, e tamén para regalar e fai empanada da mesma masa- que sebe que ten a rabia. E moi bo non perder a tradición e oficios do pasado. Anque a vida vaia avanzando a pasos xigantescos. Precioso post Bea. Biquiños... Moitos\nBeatriz Pin 15 de octubre de 2009, 5:30\nGrazas Marina, por ser tan boa degustadora dos praceres que nos brinda a vida! Degustadora de momentos, que fas teus e nolos trasmites tal cal! Graciñas por esa habilidade tan fundamental para saber vivir e non arrepentirse nunca de ter vivido!\nOutros San Froilán virán e prométoche comer do meu pan!\nBicos e apertas para unha lerezana con soleira!


Tuning : MAQUIANS\nPerdoade que titule así, en inglés, esta entrada, pero é que o carro que aparece na foto é un exemplo claro da evolución da técnica e da mecánica.\nA palabra inglesa "tuning", significa axustar, poñer a punto, e extendeuse polo noso país fai relativamente poucos anos, cando comenzou a moda de personalizar os automóbiles, xa non tanto mecánicamente, senón estéticamente.\nEu lembro como a mediados dos anos setenta o Miguelito xa tiña instalado no seu Seat 850 verde botella de catro portas, un sistema de iluminación interior que dotaba ó habitáculo de luz indirecta de diversas cores, segundo el pisase os distintos pedales, e tamén como xa daquela comenzabamos a ver polas nosas rúas os primeiros aleróns, faros suplementarios, e pegatinas varias, que lle conferían ós coches un aspecto máis agresivo.\nPero como podemos ver nesta foto dos anos sesenta de Mª José Bouzas, a cousa xa viña de moito antes. Este carro que está a piques de descargar as uvas na Cooperativa, ten as súas rodas modificadas. Non sei si por efectividade mecánica, ou por comodidade do seu dono á hora de facerse cunhas novas.\nEso si que é tuning, a evolución da especie ante o que se lle viña encima, o último alento antes da súa desaparición.


Avlo Renfe Low Cost - Axuda (Preguntas máis frecuentes) | Renfe\nOnde podo mercar o meu billete para viaxar en Avlo?\nPodes mercar o teu billete para viaxar en Avlo nas seguintes canles de compra:\ndespachos de billetes das estacións\nvenda telefónica (912 320 320)\naxencias de viaxes en liña\noficinas postais de Correos\nmáquinas de autovenda (sen complementos)\nSon titular dunha Tarjeta +Renfe, as miñas viaxes Avlo xeran Puntos Renfe? Podo usalos para mercar billetes?\nAs viaxes en Avlo xeran Puntos Renfe; non poderás usalos para mercar os teus billetes Avlo, pero si poderás trocalos noutros servizos.\nCal é o número máximo de billetes que podo mercar nunha mesma operación?\nO número máximo de billetes que podes seleccionar durante o proceso de compra é de 9.\nExisten descontos para grupos?\nOs trens Avlo teñen un desconto exclusivamente para familias numerosas (dun 20 % para as de categoría xeral e dun 50 % para as de categoría especial).\nExisten descontos para nenos?\nOs menores de 14 anos pagan un prezo fixo reducido de 5 € (ata un máximo de 2 billetes neno por billete adulto) e ocupan praza.\nNecesito rexistrarme para poder mercar un billete na web de Avlo?\nSi. Os billetes de Avlo son identificativos, polo que é necesario rexistrarse antes de realizar a compra. Se xa es cliente rexistrado de Renfe, poderás utilizar o mesmo nome de usuario e contrasinal para iniciar sesión na web de Avlo.\nPodo solicitar o servizo de asistencia para persoas con discapacidade ou mobilidade reducida se viaxo nos trens Avlo?\nSi. As túas viaxes en Avlo permítenche solicitar de xeito gratuíto o servizo de asistencia a persoas con discapacidade ou mobilidade reducida. Podes seleccionar esta opción durante o proceso de compra do teu billete.\nAdemais, os trens Avlo son totalmente accesibles, contan con prazas H para viaxar en cadeira de rodas propia e aseos adaptados para persoas con mobilidade reducida.\nPodo cambiar ou anular o meu billete?\nA tarifa Básica non admite cambios nin anulacións, pero pode engadilas ao teu billete por só 8 €. Deste xeito, poderás realizar un cambio na data e/ou hora da viaxe ou a anulala se che xorde algún imprevisto.\nNon se admiten cambios na orixe-destino do billete nin cambios de titular.\nTe en conta que só poderás adquirir este servizo no momento da compra e realizar cambios nunha única operación ata 30 minutos antes da saída do tren.\nSe o billete cambiado ou anulado ten asociado un billete de neno, aplicaranse de xeito gratuíto os mesmos cambios.\nSe se produce un cambio por outro tren de menor ou maior custo, devolveráseche ou cobrarase a diferenza do custo do novo billete.\nComo todos podemos equivocarnos, tes 2 horas de cortesía despois da compra para anular os teus billetes sen custo.\nPodo realizar cambios ou anular algún dos servizos extra engadidos ao meu billete durante a compra?\nNon, non está permitida a anulación independente de complementos. No caso de anulación dun billete con servizos extra asociados, devolverase o 100 % do importe dos complementos (agás o de cambio e anulación).\nQue equipaxe está permitida nos trens Avlo?\nA tarifa Básica inclúe no prezo do billete, de balde, a seguinte equipaxe:\n1 equipaxe de man (bolsa, mochila, etc.) de dimensións máximas: 36x27x25 cm, sen límite de peso.\n1 maleta de cabina de dimensións máximas: 55x35x25 cm, sen límite de peso.\nSe precisas engadir 1 equipaxe adicional de maiores dimensións, cun máximo de 85x60x35 cm (ou que non supere os 180 cm. en total), podes facelo no momento da compra do teu billete por 10 €, posteriormente e en liña por 15 € ou directamente na estación, no control de acceso, ata 30 minutos antes da saída do teu tren por 30 €.\nTen en conta que hai un número máximo de maletas por tren e data, polo que che recomendamos que se necesitas levar unha maleta adicional o fagas no momento da compra.\nViaxo co meu bebé, podo levar un carriño ou unha cadeira de bebé a bordo do tren?\nSi, os viaxeiros que dispoñan dun billete de neno poderán viaxar con cadeiras e coches de bebé encartados, máximo un por cada billete de neno, de balde.\nPodo levar unha bicicleta a bordo do tren?\nSó están permitidas as bicicletas e patinetes encartables, sempre e cando cumpran as medidas máximas establecidas para equipaxe: 55x35x25 cm (vulto de cabina, sen límite de peso, incluído de balde no prezo da tarifa Básica) ou 85x60x35 cm ou un máximo de 180 cm en total (equipaxe adicional con custo).\nLembra que as bicicletas e os patinetes deben ir sempre encartados e na súa funda de transporte.\nPodo viaxar coa miña mascota?\nPolo momento non é posible viaxar coa túa mascota nos trens Avlo. Si, os cans guía e de asistencia poden acceder ao tren.\nO meu billete permíteme elixir o asento no que quero viaxar?\nA tarifa Básica non permite escoller o asento, pero podes engadir este servizo como un extra ao teu billete por só 8 € (por traxecto) durante o proceso de compra. Así, aseguras a túa comodidade elixindo onde viaxas.\nSe compras un traxecto de ida e volta, a selección de asento aplicarase a ambos os dous billetes.\nPodo acceder co meu billete Avlo ás Salas Club de Renfe?\nOs clientes con billete Avlo posuidores da Tarjeta Más Renfe Oro ou Más Renfe Platino en vigor poden acceder ás Salas Club.\nTeño dereito a Combinado Cercanías co meu billete Avlo?\nNon, as viaxes en Avlo non inclúen o Combinado Cercanías.\nOs trens de Avlo contan con Coche en Silencio?\nNº Polo de agora, os trens Avlo non prestan este servizo.\nHai wifi a bordo dos trens?\nSi. Os trens Avlo ofrécenche o servizo PlayRenfe (wifi e entretemento).\nHai unha cafetaría a bordo?\nOs trens Avlo non dispoñen de cafetaría, pero si contan con máquinas de venda automática de bebidas quentes e frías e diversos petiscos ou servizo de bar móbil (dependendo da ruta). Ten en conta que as máquinas de autovenda só aceptan pagamentos con tarxeta de crédito/débito.\nOfrécese unha canle de audio e vídeo a bordo dos trens?\nOs trens Avlo non dispoñen destes servizos.\nQue fago se perdín algo no tren?\nSe pensas que puideches perder ou esquecer algún obxecto no tren, podes poñerte en contacto connosco a través do seguinte correo electrónico: objetosperdidosestaciones@adif.es.\nAdemais, hai oficinas de obxectos perdidos nas distintas estacións.\nTeño dereito a unha indemnización, se o meu tren se atrasa? Como podo solicitala?\nEn Avlo queremos que chegues sempre a tempo, pero se o teu tren se atrasa tes dereito a solicitar unha indemnización, que recibirás en forma de vale de desconto para a túa próxima viaxe.\nAtraso de máis de 60 minutos: devolución do 50 % do importe do billete.\nAtraso de máis de 90 minutos: devolución do 100 % do importe do billete.\nPodes solicitar a túa indemnización de forma automática a través da seguinte ligazón: solicitude de indemnización\nPodo solicitar unha factura do meu billete?\nSi. Podes solicitar unha factura do teu billete de forma automática no mesmo momento da compra ou posteriormente a través da túa área persoal.\nLembra que para poder emitir a factura, necesitaremos ter os datos fiscais necesarios (DNI ou CIF) no teu perfil de usuario.\nHai algún centro de axuda Avlo nas estacións?\nPodes acudir aos centros de servizo e puntos de última hora de Renfe nas estacións para facer as túas consultas e xestións.\nSe precisas máis información, podes consultar todas as condicións específicas de viaxe de Avlo.\nPodes contactar connosco no teléfono 91 232 03 20 ou utiliza este formulario para comunicarte connosco: calquera dúbida ou suxestión é benvida.


Camelle organiza un roteiro para coñecer a figura e a obra de Man o alemán - Historia de Galicia\nO Concello de Camariñas prepara varias actividades durante o vindeiro mes de abril relacionadas con Man, o alemán de Camelle. Os sábados 8 e 15 de abril levarase a cabo a actividade “Descubrindo a Manfred Gnädinger”, un roteiro de catro quilómetros para coñecer o legado do artista. A saída está prevista para as dez da mañá no Museo de Man e rematará despois das dúas da tarde no xardín museo que construíu o artista.\nHaberá unha visita guiada polo Museo Man de Camelle e ás 12.30 horas está prevista a proxección do documental “Man home sen paz”, premio Mestre Mateo á mellor longametraxe documental 2010. Ás 13.45 haberá unha visita ao museo ao aire libre, antes de rematar a camiñata. O precio da excursión é de un euro, excepto para os nenos menores de oito anos e as persoas con discapacidade, que será gratuíta. As persoas interesadas deberán de inscribirse previamente nos teléfonos do Museo do Alemán ou no correo divulgacion.museoman@gmail.com.\nExposición no Museo do Alemán\nAdemais, e como recolle a web QPC, desde o 12 de abril ata o 1 de maio no Museo do Alemán poderase visitar a exposición que leva por título “Coidando o noso mar”, pola que se pretende sensibilizar a población da importancia de coidar os recursos naturais. Estará aberta de martes a xoves de 10 a 14 horas, mentres que as fins de semana estará en horario de mañá e tarde. Nas vacacións de Semana Santa tamén estará aberta de mañá e tarde. Tal e como xa contou HdG, o Concello tamén rehabilitará a casa onde viviu este polifacético artista.\nTemas: CamariñasCamelleMan O AlemánManfred Gnädingerroteiro\nSeguinte Roteiros da memoria en Ferrol coas Irmandades da Fala\nAnterior Buscan arqueólogos para diversos proxectos por valor de 224.000€ en Lugo


Marín celebrará o Día contra a Violencia de Xénero nos centros escolares - Pontevedra Viva\nReunión do Consello Municipal da Muller do Concello de Marín\nLuns 21 de Outubro, 2019 ás 17:50 do Luns 21 de Outubro, 2019\nO Consello Municipal da Muller do Concello de Marín reuniuse este luns no salón de plenos para planificar os actos de celebración do Día Internacional contra a Violencia de Xénero que terá lugar o próximo 25 de novembro.\nO acto, presidido pola concelleira Marián Sanmartín e no que participaron representantes de diversas asociacións de mulleres e partidos políticos, serviu para pechar a programación desta xornada que estará centrada principalmente nos centros escolares.\nPor unha banda, os cursos de Infantil e Primaria recibirán a visita da caravana morada, un punto de sensibilización, atención e protección ás mulleres. Para os de Secundaria, organizarase un tema de grafitis, coa intención de traballar a perspectiva de xénero a través da expresión artística.\nDoutra banda, no salón de plenos da casa consitorial marinense terá lugar o día 25 ás 13 horas a lectura dunha declaración institucional que terminou de redactarse esta mesma mañá.\nAsí mesmo, o salón de actos do IES Illa de Tambo acollerá ás 20 horas unha actuación de teatro e o día 21 a partir das 11 horas repartiranse no mercadillo de Marín uns lazos violetas, o símbolo da loita contra a violencia machista.\nA reunión do Consello serviu tamén para perfilar actividades para o novo curso, na que se incluirán campañas centradas na sexología e nas enfermidades de transmisión sexual.


BNG - Asembleas Abertas de Portas: May 29, 2009\nPortas seguirá repartindo as subvencións a dedo\nApróbanse 3 mocións do BNG en Pleno Extraordinario\nO venres 29 de maio ás 14:50 h. celebrouse unha sesión extraordinaria do Pleno do Concello de Portas, solicitada polo grupo municipal do BNG para tratar 4 mocións que o Partido Popular se negara a incluír na orde do día de plenos ordinarios.\nO asunto máis polémico foi a solicitude do BNG para que o grupo de goberno do PP elaborase unhas bases reguladoras de concesión de subvencións, para evitar a concesión discrecional de axudas a asociacións e comisións de festas. Nunha esquizofrénica actuación, o grupo de goberno do PP votou en contra, a pesares de saber que sen estas ordenanzas municipais estase incumprindo a Lei Xeral de Subvencións (38/2003, do 17 de novembro), xustificando a súa postura en que non son necesarias pois as subvencións xa se conceden con “sentido común”. O Alcalde de Portas seguirá repartindo subvencións caciquilmente sen render contas a ninguén.\nAs outras iniciativas do BNG a debate foron aprobadas por unanimidade: creación dun punto limpo, colocación de espellos convexos para a mellora da seguridade viaria nalgúns cruces e remisión de copias das actas das sesións da xunta de goberno. Sen embargo, o BNG teme que estes acordos sexan papel mollado, e non se leven a cabo como xa sucedeu en numerosas ocasións. Tamén se puxo en evidencia a falla de ideas do goberno municipal para solucionar vellos problemas da cidadanía.\nO Bloque Nacionalista Galego denuncia que o grupo de goberno do Partido Popular négase a regular a concesión de subvencións, poñendo en práctica o máis profundo e arraigado caciquismo. O BNG lamenta o déficit democrático que esta actitude do PP supón para o concello de Portas.


As Neves esixe a mellora da implantación da fibra óptica - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoAs NevesAs Neves esixe a mellora da implantación da fibra óptica\nAs Neves esixe a mellora da implantación da fibra óptica\nO pasado luns o alcalde, Xosé Manuel Rodríguez e o concelleiro de Servizos e responsable de innovación tecnolóxica, Óscar González; mantiveron unha xuntanza telemática coa dirección de Galicia de Telefónica. Nela tratáronse os detalles da situación da instalación da fibra óptica a día de hoxe e das previsións futuras.\nExisten lugares nos que xa hai posibilidade de conexión, cinco en total na actualidade, noutros doce a haberá ao longo deste ano 2021, en 9 máis en 2022 e nos nos restantes aínda non está prevista a súa instalación.\nO Concello mostrou o seu malestar pola lentitude no despregue e a súa formulación: polos lugares e porque esa priorización, que nalgúns casos ten ningún razoamento lóxico, xa que, por exemplo, non teñen en conta a existencia ou non de empresas.\nDetectouse que Telefónica traballa con moitos enderezos erróneos o que ás veces imposibilita a contratación do servizo polo que o Concello vai enviarlle de oficio un listado actualizado de enderezos vinculado ás referencias catastrais dos edificios ou vivendas.\nAo mesmo tempo, o Goberno Municipal das Neves vai contactar co Ministerio de Economía para forzar un despregue máis veloz e influír nas decisións sobre extensión da fibra para que se teña en conta con prioridade zonas con empresas, zonas poboadas, zonas onde residen escolares e zonas onde a análise de cobertura, feita polo Concello das Neves, indica valores moi malos en ADSL ou incluso en cobertura de datos móbiles


O Concello envía á Xunta as aclaracións solicitadas sobre o borrador do PXOM | Noticias Vigo\nO goberno local insta á Xunta a continuar coa tramitación da Avaliación Estratéxica Ambiental unha vez que o Concello enviou á Xunta as aclaracións que lle solicitou sobre o PXOM. O Concello xa enviou o informe coas puntualizacións requiridas, ademais do texto refundido do borrador e o documento inicial estratéxico.\nDespois das aclaracións solicitadas pola Dirección Xeral de Urbanismo no primeiro trámite do proceso de avaliación estratéxica ambiental do PXOM, o Concello remitiu esas puntualizacións hoxe mesmo, co obxectivo de axilizar o proceso ao máximo. Tal e como explicou o rexedor, enviouse un informe respondendo a todas as aclaracións solicitadas pola Xunta no seu informe positivo sobre o borrador do Plan Xeral de Vigo, ademais do texto refundido do borrador e do documento inicial estratéxico. Deste xeito, o goberno local insta á administración autonómica a continuar coa tramitación da Avaliación Estratéxica Ambiental “un proceso que queremos que vaia rápido dada a súa importancia”. Na habitual rolda de prensa virtual, Caballero volveu cualificar o PXOM como un plan “excepcional que atende á cidade, con vivenda, humanizacións e zonas verdes, un plan para facer unha nova cidade”, concluíu.


Feijóo di agora que ignoraba que Crespo estaba en Portos de Galicia até que...\nFeijóo di agora que ignoraba que Crespo estaba en Portos de Galicia até que estourou o caso Gürtel\nA nova liña de defensa de Feijóo sobre o caso Gürtel é finxirse ignorante. En conferencia de imprensa, e a perguntas de Sermos Galiza, afirmou hoxe que ignoraba que Pablo Crespo, secretario de Organización do PP galego durante os 90, fose membro do consello de administración de Portos de Galicia.\nFeijóo na conferencia de imprensa\nA.E./H.V. 16:17 do 21 de marzo de 2013\nSegundo a súa versión, soubo que Crespo facía parte dese órgao cando estourou o caso Gürtel. Crespo estaba en Portos de Galiza en representación da consellaría, Política Territorial, que dirixía Feijóo, no último goberno Fraga. Feijóo continúa sen explicar por que non o cesou.\nO presidente da Xunta dixo, a preguntas de Sermos Galiza na conferencia de imprensa após o Consello da Xunta, que nin el nin Negreira, actual alcalde da Coruña, tiveron constancia de que Pablo Crespo estivese no Consello de Administración de Portos de Galicia até que se desatou o escándalo da trama Gürtel. Hoxe mesmo, en entrevista na Radio Galega, Negreira dixo que non coincidira con Crespo en ningunha reunión de Portos de Galicia, entidade da que o rexedor coruñés foi presidente durante o período 2003-2005.\nDaquela o actual presidente da Xunta era Conselleiro de Política Territorial do goberno Fraga e Crespo formaba parte do Consello de Administración en representación desa mesma consellaría.\nFeijóo asegurou hoxe que Crespo “nunca asistiu a ningún dos consellos, segundo me confirmou no seu día o presidente de Portos, polo tanto non tivemos constancia de que formara parte de ningún órgano porque nunca viña a participar”.\nCrespo foi cesado como membro de Portos de Galicia polo goberno bipartito, non polo goberno do PP. Feijóo nunca explicou por que non cesou a Crespo. Hoxe, de forma moi confusa, dixo que "en canto tivemos información ao respecto [en alusión ao envolvimento de Crespo na Gürtel] procedimos a dar de baixa a esta persoa", en probábel alusión a súa baixa como militante.\nPablo Crespo chegou a ser secretario de organización do PPdeG ao tempo que, como empresario, xestionou entre 1996 e 1999 numerosos actos políticos do Partido Popular en Galiza. Foi propietario e administrador de varias empresas que foron investigadas xudicialmente. As pesquisas remataron coa súa detención en 2009. Daquela foi cando o Partido Popular comunicou a súa expulsión do partido.\nA trama Gürtel, pola que se investigou a Crespo, relacionouse co caso Bárcenas pola presunta financiación irregular do PP. Nos anos 90 o PPdeG ingresara 21 millóns de pesetas nas arcas de Bárcenas. Núñez Feijóo ten dito en máis de unha ocasión que neses anos el non militaba no partido.\npolítica feijoo galicia até dí ágora\nFeijóo di agora que ignoraba que Crespo estaba en Portos de Galicia até que estourou o...\nO PP ve "obsoleto" o modelo de cidade sostíbel de Pontevedra e insta a Xunta a que o bote abaixo\nO PP pide no Parlamento que se paralice o proxecto de cidade habitábel e sostíbel que o BNG impulsa en Pontevedra


A Xunta de Goberno local deu luz verde hoxe luns ao convenio de colaboración entre o Concello e os sindicatos comarcais de UXT, CCOO e CIG para a prevención de riscos laborais das obras promovidas desde a administración local. Segundo explicou o rexedor, o importe do acordo de colaboración ascende a 45.000 euros e desenvolverase entre o 1 de xullo e o 31 de decembro.\nEsta modalidade de control de obras xa foi a aplicado nos anos 2009 e 2010 e, dado o éxito, dixo, ponse en marcha outra vez, "creemos que un modelo que debería implantarse en todas as administracións públicas de España porque que sexan os propios sindicatos os que se encarguen desta tarefa é a mellor forma de velar pola seguridade".\nPola súa banda, na sesión da Xerencia de Urbanismo desta mañá propuxose á Xunta Local de Goberno a recepción definitiva das obras de humanización da UA-03 Chantada. Trátase, explicou o alcalde, dun ámbito moi "importante" de 30.000 metros cadrados con 265 vivendas construidas ou en construcción, ademais de 3.500 metros cadrados ou 14.000 metros cadrados de viais, con arbolado e mobiliario urbano.\nNa súa explicación, detallou que a urbanización está composta por unha rúa principal que se corresponde co vial de conexión entre a Avenida de Castrelos e o vial da Universidade, a conexión desta con Canicouba e Chantada, parte da rúa Ribadavia e o vial da Universidade, ademais de 5 rúas máis transversais ao vial principal.\nOutras dos acordos na sesión semanal de Urbanismo foi conceder 33 licenzas de obras e 8 de actividade, por un investimento total de preto dun millón de euros.


Abanca gaña 155 millóns no primeiro trimestre, un 1,5% máis\nOs depósitos crecen un 6,4% e capta 63.000 nóminas // A taxa de morosidade sitúase no 4,6%, o cociente de capital no 15,6% e a folgura é de 2.015 millóns sobre os requirimentos\nAbanca obtivo no primeiro trimestre de 2018 un resultado neto de 155,3 millóns de euros, un 1,5% máis que no mesmo período do exercicio anterior.\nSegundo destaca a entidade, este resultado apoiouse en "un importante incremento" da marxe recorrente, que aumenta un 13,4% e gaña peso na conta de resultados.\nEn concreto, a marxe de intereses creceu un 14,9%, grazas, segundo Abanca, a "a mellora continua da marxe comercial". Esta mellora baséase "fundamentalmente na actividade con clientes comerciantes polo miúdo", segundo afirma.\nOs ingresos por prestación de servizos aumentaron un 9,1%, de acordo cos datos achegados a través dunha nota de prensa, na que explica que este incremento procede do crecemento da comercialización de fondos de investimento, plans de pensións e seguros de aforro e xerais, cuxo achegue aumentou un 22,3%, segundo as súas cifras. Tamén se refire ao "bo comportamento" dos servizos bancarios, que xeraron un 10,5% máis de ingresos.\nAbanca rexistrou entre xaneiro e marzo un crecemento no seu volume de negocio, situado nun total de 66.607 millóns de euros. O crédito á clientela creceu un 5,9%, até os 27.841 millóns.\nA estrutura da carteira está "cada vez máis diversificada", segundo chama a atención, e sitúa ás familias, co 51% do total, e ás empresas, co 37%, como os primeiros destinatarios do financiamento concedido pola entidade.\nOs depósitos creceron un 6,4% debido, entre outros factores, ao aumento do 4,6% no número de altas de novos clientes e á captación de 63.000 novas nóminas de clientes.\nA entidade refírese a un "forte crecemento" na venda de produtos fóra de balance: fondos de investimento, plans de pensións e seguros de aforro creceron un 19,2% interanual.\nAs primas da nova produción de seguros xerais creceron un 6,6% interanual. Por ramos, Abanca informa que os seguros de empresa creceron un 38%, os seguros de saúde un 37%, os de vida-risco un 9% e os de fogar un 7%.\nCALIDADE DE ACTIVOS\nCun peso de "tan só" o 2,2%, Abanca reivindícase como a segunda entidade española con menor peso de activos improductivos sobre o seu activo total.\nA proporción dos adxudicados no seu balance é do 0,8%, practicamente a metade da media do sector, segundo indica. Mentres, o cociente de cobertura da morosidade situouse a finais de marzo no 53,6% e a correspondente aos activos adxudicados quedou no 61,1%.\n"Con iso, a cobertura total presenta un nivel do 56,5% dos activos dubidosos e adxudicados", expón.\nA maiores, valora o dispor dun dos niveis de capitalización "máis altos do sector", cun cociente 'CET 1 Phase In' do 15,6% e un exceso de capital sobre os requirimentos do Banco Central Europeo cifrado en 2.015 millóns de euros.\nCOMPRA EN PORTUGAL E DIXITALIZACIÓN\nNeste primeiro trimestre, Abanca alcanzou un acordo para a compra da unidade de banca de particulares de Deutsche Bank's Private & Commercial Client Portugal.\nCon esta operación, aumenta o seu negocio internacional e gana presencia no segmento de banca persoal e privada. A adquisición "fortalece o modelo de negocio de Abanca", segundo subliña.\nPor último, indica que é "líder no uso de banca móbil" cun índice do 59% e destaca a incorporación neste trimestre da xestión de seguros á súa aplicación de banca móbil.


Ayllón - Festas\nAs festas máis populares son principalmente a tradicional de “San Miguel”, Patrón de Ayllón, o día 29 de setembro; e a máis moderna de “Ayllón Medieval” o último fin de semana de xullo.\nFestas de San Miguel\nEstas festas duran aproximadamente unha semana coincidindo co 29 de setembro que é a festa maior do patrón San Miguel. Actualmente estou en Barcelona e por esas datas estou a traballar, polo que actualmente non podo ir; pero cando chega ese día sempre me vén á miña memoria a miña infancia e mocidade nas festas de Ayllón e déixome levar pola miña imaxinación para trasladarme por un momento á miña vila e así vos teño que contar o que faciamos:\nDurante un mes os máis novos da vila en grupos de amigos preparabamos a “peña”, que consistía en acondicionar un local para as festas.\nAlí pasabamos as tardes, pintando, pondo papeis nas paredes e, o máis importante de todo isto, é que era unha maneira de atoparnos e pasar unhas horas entretidas, gozando á nosa maneira porque faciamos algo entre todos. Cando chegaban as festas, cada “peña” tiña o seu local o mellor acondicionado que puidera. Facíase un concurso a ver que peña era a máis cativadora de todas. Agora creo que o importante non era o premio, supoño que porque a nosa peña non o gañaba e non o lembro, pero sei que queda na miña imaxinación de que era o suficiente motivante como para querer facelo o mellor posible.\nA festa comezaba co desfile de carrozas da raíña e as damas de honra, que naturalmente eran as mozas máis guapas da vila. Despois o señor alcalde dábanos o seu pregón para indicarnos que comezaba, outro ano máis, as festas do noso patrón “San Miguel”.\nNon faltaba ninguén, desde o máis novo até o máis ancián, escoitando con entusiasmo aquelas palabras que nos querían dicir, a todos, que nos reuniamos outro ano para celebrar as festas da nosa vila. Cando terminaba de falar comezaba a música na praza, e todos os que estabamos alí bailabamos ao son daquela música, que aínda hoxe me vén á memoria: aquelas xotas do novo maestre de juglaría que tanto me gustaban, e que sigo pondo na miña casa de cando en vez. İamos de peña en peña para ver como a adornaron, e beber unha deliciosa limonada que preparabamos cada un e que tiña un sabor diferente dependendo da peña que era.\nEses días todo era alegría e bulicio, pero lémbroo dunha maneira sa. Bebíase algo de máis, pero iso pasábase durmindo un pouco; e desta maneira á mañá seguinte estábase preparado para comezar outro día de festa. Os músicos da vila e os mozos, tocando as pasarúas, ían de casa en casa, onde había algunha moza, que saía ao balcón para velos.\nO que non podía faltar eran “os touros”. Xa sei que alguén pode pensar que non lle gustan porque é maltratar aos animais. A min particularmente non me gustaba o feito de ver morrer ao touro. Pero o recordo que teño é máis ben o do ambiente a festa e a música que alí había.\nOutra cousa interesante que se facía eran os concursos e actividades para toda a vila. Desde o máis novo ao máis vello podían participar. Unha delas era a de atarse os pés e ter que chegar dun lado ao outro e encher un cesto de patacas a ver quen o encheu máis.\nHabía concursos como o de bailes típicos: pasodobres, tango e por suposto xotas; até o concurso de forza, de tirar dunha corda a ver quen a levaba cara ao outro grupo. En fin era unha semana divertida para todos.\nNon podía faltar a diversión nocturna na que grupos musicais facían bailar na praza e no salón de baile da vila.\nOutra festa destacable e que cada ano gaña máis importancia é a de “Ayllón Medieval”. Esta celébrase o último fin de semana do mes de xullo. Leva celebrándose desde o 1997 e cada ano acoden mais persoas, tanto dos veciños da vila e arredores, como visitantes de todos os lugares. Ao principio só era un día a festa, pero debido á súa gran participación, ultimamente puxéronse dous días: sábado e domingo.\nEsta festa consiste en volver á época medieval en concreto ao ano 1423. Prodúcese un cambio, ou mellor dito, unha auténtica transformación.\nToda a xente da vila, unhas semanas antes, cambian o aspecto actual por outro que terían naquela época.\nParticipan desde o carpinteiro, ferreiro, albaneis e, por suposto, todas as señoras da vila que se dedican a facer traxes para estar a punto toda a familia.\nPódese ver como, desde o máis vello até o máis novo da casa, parecen entrar no túnel do tempo para penetrarse na época máis esplendorosa da idade medieval do século XV.\nTodas as casas engalánanse con pendóns, bandeiras e escudos correspondentes ás damas e cabaleiros que alí habitan. Saen á rúa en espera do monarca. A vila de Ayllón celebra estes días de festa organizando un mercado no medio da praza que foi transformada a esa época.\nTodas as persoas do lugar, e mailas ca desexan, van ataviadas como no século XV, podendo atopar desde cabaleiros cos seus cabalos, damas de alta alcurnia, esmoleiros, monxes, mouros e cristiáns, e un sen fin de personaxes que esperan a chegada do Rei Don Juan İİ e o Contestable de Castela, Don Álvaro de Lúa. Mentres se espera a chegada de tan ilustres personaxes, pódese gozar do contacontos que nos narra toda a historia de Don Álvaro de Lúa desde que chegou á nosa vila até o seu desterro e morte tráxica.\nTodo isto podédelo ver máis detallado nesta mesma páxina web cando estou a falar da historia de Ayllón. Tamén se pode gozar, como non, paseando polo mercado onde os artesáns están a traballar o barro, a madeira, o cristal, e un sen fin de paradas onde podedes atopar desde, traxes da época, armaduras e demais ornamentos, até puntillas confeccionadas con mans expertas como podedes ver nas fotos que se achegan.\nPola tarde pódese gozar de concertos tanto de música antiga como renacentista e pola noite todas as luces artificiais desapareceron e vese como iluminan os fachos daquela época, a vila recobra un aspecto especial e parece unha auténtica vila medieval. Os concertos de música celta ou flock dan o último toque medieval á vila.\nO domingo segue habendo mercado e así os que non puideron asistir o sábado poidan gozar vendo os diferentes postos, e mailos que xa o viron o sábado, lles siga gustando mirar como se facían as tellas a man, ou comer pan con chorizillo e delicioso tocinillo que está para chuparse os dedos. Xa me entendedes, non? é unha frase moi típica nosa para dicir que está bo. Ademais, por se non volo había devandito, todas as compras que se fan no mercado páganse con maravedíes, que era a moeda daquela época. Hai un banco onde se cambia euros por maravedíes, porque claro, esta xente do mercado non entende que é un euro.\nPola tarde faise un torneo, cos mellores cabalos cos seus cabaleiros, a ver cal é o que gaña. É un espectáculo digno de ver, a min en particular faime trasladar cara a aquela época. Os cabaleiros coas súas armaduras… É digno de ver.\nPola noite, no acto final, a música celta ou flock, despídese até o próximo ano en que nos volverá a deleitar con esa música que ambienta toda esta festa.\nNaturalmente estas non son as únicas festas que se celebran en Ayllón, pero si as máis importantes, das demais festas que se celebran no termo municipal de Ayllón, cabe destacar por e fervor que esperta entre a xente da zona, a “Romaría do Pai Eterno”, romaría que se celebra en Estenbavela, vila lindeira de Ayllón, o domingo seguinte a Pentecostés.\nOutra festa digna de mencionar é a “Cruz de Maio” que se celebra o primeiro domingo de maio. Esta festa faise porque a xente da vila ten moita devoción ao “Santo Cristo” que é como se chama unha ermida que está ao saír da vila, e que toda a xente, polas tardes, ten o costume de ir visitala e rezar. Pero ese día vaise ao “Santo Cristo” para pór diferentes ofrendas: desde unha rosquilla feitas pola panadeira, carne de cordeiro e mesmo algún manto feito a man. O que se recada sempre é para a ermida para que estea sempre a punto. A vila cóidaa con moito mimo e respecto. Despois vaise ao escampado que hai fóra do “Exconvento” e todo o pobo trasládase alí desde o máis ancián até o máis novo que baila ao son da música toda a tarde. É unha festa á que teño especial agarimo.\nA parte desta festa están outras como o Xoves Lardeiro que é o xoves anterior ao Mércores de Cinsa, que se come a moi típica “tendida”, que consiste nun pan especial con tortilla e chourizo; está muito bom. E despois, está claro, o martes de entroido, no que se pode ver como os máis novos, e non tan novos, disfrázanse dos máis imaxinativos e decorativos disfraces.


Siro: «Este é o libro da miña vida»\nA colección «Grandes pintores» da Deputación da Coruña incorpora ao artista cun volume de gran formato que aborda a súa traxectoria vital, pictórica e literaria\nÁ esquerda, Xosé Luís Vilela, director de La Voz de Galicia; o debuxante Siro; Valentín González Formoso, presidente da Deputación da Coruña; Goretti Sanmartín, vicepresidenta da Deputación; e Pedro Taboada, coordinador do libro de Siro CESAR QUIAN\n«Como ten dito Siro, un faise querer se fai rir». Con estas palabras de Valentín González Formoso, presidente da Deputación da Coruña, arrincaba onte a presentación de Siro, unha monografía de gran formato que forma parte da colección da entidade provincial Grandes pintores, e que nos dezaoito volumes anteriores incorpora a autores como Luís Seoane, Isaac Díaz Pardo, Alfonso Abelenda, Manuel Patiña ou Tim Behrens. E o acto, celebrado nunha sala Juanjo Gallo chea de persoas da cultura, a arte, a política e o xornalismo, rematou con Siro López Lorenzo, que onte cumpría 75 anos, facendo rir a todos. Foi cando dedicou a obra a seu pai, «que me deixou en herdanza algo tan marabilloso como o humor, que me serviu para darme de comer e para facerme querer», e recitou, como facía seu pai o día de San Pedro, festa no seu barrio natal de Esteiro (Ferrol), o poema de Francisco Añón El borracho y el eco, «que está en castelán porque foi escrito cando estaba morriñento en Madrid».\n«Este é o libro da miña vida, un libro soñado para calquera artista, pero que eu non me atrevía nin a soñar», dixo Siro, que tivo palabras de agradecemento para Santiago Rey Fernández-Latorre, presidente e editor de La Voz de Galicia, ao lembrar: «Topamos un día, na torre de Pontedeume, con Juan Ramón Díaz, vendo unha exposición filatélica, e díxome que deixara o que estaba facendo e que fose para La Voz de Galicia [...] Ese día acertei plenamente». Tamén confesou: «Aínda que os anos dedicados ao xornalismo foron os máis felices da miña vida profesionalmente, non quería morrer sen deixar feita unha obra pictórica coa que sentirme satisfeito».\nSantiago Rey Fernández-Latorre é o autor do primeiro dos textos sobre Siro recollidos no libro que amosan ese facerse querer do artista que empezou cando, anotaba Pedro Taboada, coordinador da publicación, descubriu na oficina de delineantes de Bazán que podía facer caricaturas. «La primera se la hizo a un compañero que se llamaba Picos, pero, como era traductor de inglés, lo llamaban Luis Pikinglis, que es una de esas cosas propias de Ferrol», apuntaba.\nA súa primeira exposición foi en 1970, en Ferrol, no local do coro Toxos e Froles, e as primeiras caricaturas en prensa publicounas na revista Chan, que editaba Borobó en Madrid. «Eran catro viñetas que chamou Os nenos de Siro, e polas que me pagou mil pesetas, que nos anos 70 eran cartos», lembraba o artista, do que Goretti Sanmartín, vicepresidenta da Deputación, salientou que segue a tradición de Maside, Seoane, Díaz Pardo e Castelao, «sobre o que tanto ten traballado». Para a vicepresidenta, «a caricatura é unha arte, e non é a única que practicou Siro». Tamén Taboada salientaba que neste volume «vamos a encontrar el Siro menos conocido», tanto na súa obra plástica como nos ensaios sobre o humor, ou en tarefas como a de guionista de radio.\nO coordinador tamén eloxiou o deseño da monografía -«Xosé Cobas ha convertido un trabajo un poco desorientado en una obra de arte»- e relatou como Siro recollera personaxes populares ferroláns en obras como Xente na Brétema ou Ferrol onde eu nacín e enxalzou a súa presenza en varios xornais galegos, sobre todo nos seus 21 anos na Voz.\nE foi o seu director, Xosé Luís Vilela, o que falou destes anos, da presenza tranquilizadora na redacción dun Siro «audaz e agudo» e de como «todos os políticos querían aparecer nunha das súas caricaturas». Nese senso, lembrou cómo Xosé Cuíña advertía a un colega: «Mentres non saias nunha caricatura de Siro non es nada na política». Tamén dixo que hai «cinco ou seis Siros»: caricaturista, humorista, mestre, galeguista, intelectual... E rematou: «Intelixencia, beleza e sensibilidade, iso é Siro».


Documentos en dpeon.com - David Peón\nEn segundo lugar, aproveito para comentar que un dos cambios que levei a cabo na web recentemente é o do repositorio de documentos. No menú da esquerda, en ‘documentos’ tedes acceso de maneira totalmente libre a boa parte das presentacións e ficheiros excel que emprego nas análises que comento na propia web. Pois ben, levei a cabo unha reordenación dos contidos e coido que agora pode resultar moito máis útil:\nO repositorio queda dividido en 4 categorías: 1.- Academic papers, con material accesorio (táboas, excel) dos papers académicos que vou publicando; 2.- Economic data, o máis extenso, que logo comento; 3.- Presentations, con presentacións que emprego en eventos, conferencias, etc.; e 4.- Miscelanea, pois iso, un pouco de todo.\nEn Economic data vou publicando (e actualizando con frecuencia) ficheiros excel con información económica de Galicia, ‘debt & euro crisis’ e Global. Algúns dos documentos que actualizo con máis frecuencia son:\n– ‘datos paro Galicia vs España’: series de afiliación, desemprego, datos desestacionalizados, paro rexistrado vs EPA, etc. desde principios de 2000\n– ‘deuda total españa’, ‘contribución a PIB’ e ‘taxa de aforro doméstico’, todos eles con datos da economía Española\n– ‘PIB trimestral por países’, comparativa entre os principais países da UE e da OCDE desde o inicio da crise financeira\n– ‘EU-17 unemployment’, comparativa do desemprego en US e EU-17. Máis información sobre os datos americanos (series desde 1948) tedes en ‘US unemployment’\nCalquer dúbida sobre calquer ficheiro do voso interese podedes contactar en comentarios ou na rede, estarei encantado de axudar.\n19 Xaneiro, 2014 dpeon\tdocumentos


O Festival de Cine Inclusivo arranca mañá con Xavier Bermúdez e Marta Larralde | Festival Cine Vigo\n▪ O director Xavier Bermúdez recollerá o seu galardón como homenaxeado de mans da actriz Marta Larralde.\n▪ O festival encherá de cine a cidade ata o próximo sábado.\nMañá no Auditorio do Concello inaugúrase o VI Festival de Cine Inclusivo de Vigo, que encherá a cidade de cinema para todos os públicos e gustos durante os próximos seis días. O evento arrancará ás 17.00 horas cunha retrospectiva de Xavier Bermúdez, director homenaxeado nesta edición. Primeiro proxectarase ‘León y Olvido’ e a continuación, arredor das oito da tarde terá lugar o acto de inauguración no que participarán: Gonzalo Suárez, director do festival; Marta Fernández Tapias, delegada da Xunta de Galicia en Vigo; Ana Laura Iglesias, deputada de Turismo e Xuventude da Deputación de Pontevedra e Abel Losada, concelleiro de Cultura de Vigo. Despois, a actriz Marta Larralde entregará a Xavier Bermúdez o seu premio honorífico. Bermúdez foi o primeiro director español en rodar un filme cun actor protagonista con síndrome de down. Como peche do evento inaugural proxectarase ‘Olvido y León.\nO festival continuará a partir do mércores con programación tanto no Auditorio do Concello, como no Museo MARCO e nos cines Salesianos. En total proxectaranse máis de 50 traballos audiovisuais, todos os pases son gratuítos e o acceso realizarase por orde de chegada.\n‘León y Olvido’ (2004) de Xabier Bermúdez. 112 min:\nLeón e Olvido son irmáns xemelgos e orfos. León ten a síndrome de Down. Olvido, cuxas relacións sentimentais non van nada ben, tivo que deixar os seus estudos e poñerse a traballar. León pretende acaparar as atencións da súa irmá. Os sentimentos que lles unen e enfrontan son moi intensos por ambas as partes ata que un día aparece nas súas vidas Damián.\n‘Olvido y León’ (2020) de Xabier Bermúdez. 107 min:\nDespois de quince anos, Olvido aceptou que os seus problemas non están relacionados coa relación que mantén co seu irmán xemelgo, León, que ten a síndrome de Down. Podería abandonalo, pero aceptou que o que lle ocorre realmente é que está baixo a influencia de poderes que non coñece e que non identifica ben, que tecen ao seu ao redor como unha araña un cárcere de insatisfacción persoal.


ConArtritis Santiago: Estivemos no I Congreso de pacientes con enfermidades reumáticas\nEstivemos no I Congreso de pacientes con enfermidades reumáticas\nA Sociedade Española de Reumatoloxía empezou a traballar nunha nova liña estratéxia para o achegamento aos pacientes. E boa mostra disto foi a posta en marcha do I Congreso de pacientes con enfermidades reumáticas, que se celebrou en Madrid os días 21 e 22 de marzo, e no que tivemos ocasión de participar.\nO obxectivo principal foi crear un punto de encontro no que dar cabida ás necesidades e inquietudes das persoas que padecen enfemidades reumáticas, así como mellorar a súa información nun entorno de confianza e colaboración mutua.\nTratáronse temas de interese xeral como a discapacidade, a dor crónica, o papel da Atención Primaria e a Enfermería, o movemento asociativo e os hábitos de vida saudables; pasando por outros asuntos de actualidade como os fármacos biosimilares ou a Estratexia Nacional de Enfermidades Reumáticas e Musculoesqueléticas.\nConArtritis foi unha das entidades que colaboraron na organización do Congreso, formando parte do seu Comité Científico, co obxectivo de trasladar as inquietudes e necesidades dos pacientes con artrite.\nO programa do congreso pode consultarse aquí.\nEtiquetas: actividades, conartritis, congreso, xornadas


Conferencia «Mindfulness para familias: Educar para ser feliz», con Belén Colomina. Pontevedra - Afundación\nConferencia «Mindfulness para familias: Educar para ser feliz», con Belén Colomina. Pontevedra\n06-04-2018 06-04-2018 Conferencia «Mindfulness para familias: Educar para ser feliz», con Belén Colomina. Pontevedra Programa Educación s. XXI para familias, docentes e público xeral coa psicóloga Gestalt\tSede Afundación Pontevedra Augusto González Besada, 2. Pontevedra (Pontevedra) Afundación socioculturales@afundacion.org Europe/Madrid public true Engadir o calendario\nO venres 6 de abril a Sede Afundación de Pontevedra acolle unha nova conferencia do programa Educación no s. XXI, «Mindfulness para familias: Educar para ser feliz», impartida por Belén Colomina. O ciclo volve no mes de abril a Lugo e Pontevedra para informar familias, nais, pais, persoal docente e público en xeral de novas filosofías educativas para axudarnos na tarefa de educar e compartir coas nosas fillas e fillos, contando cun enfoque profesional que sirva de apoio tamén no eido académico. Coñeceremos distintos prismas, metodoloxías e estudos para que entre tod@s consigamos ser máis felices e axudarnos mutuamente.\nPrazas esgotadas. Podes seguir a conferencia en streaming dende aquí\nBelén Colomina, psicóloga e terapeuta Gestalt, tratará nesta conferencia temas que teñen que ver coa familia como grupo social primario, un dos sistemas onde se xesta a educación da nosa mocidade. As novas configuracións familiares e as múltiples demandas ás que se enfrontan, fan que a educación se converta nun reto. Mindfulness en familia é espertar ás posibilidades, beneficios e retos dunha educación consciente e intencionada. Acompañar as fillas e fillos no proceso de vivir plenamente, con valores e na dirección escollida, é dotalos das mellores ferramentas educativas.\nPoderemos aprender a desenvolver habilidades tales coma a calma e a estabilidade mental, adestrar a conciencia corporal e emocional e actitudes e valores construtivos, colaborativos, que nos permitan coñecernos mellor para relacionarnos dun xeito saudable cos demais e con nós mesm@s.\nDesde hai máis de 15 anos, o traballo de Belén Colomina está dedicado á psicoloxía e a psicoterapia individual e grupal. Ten traballado en proxectos con mocidade en risco de exclusión social, con medidas xudiciais, en proxectos de inserción así coma na formación para profesionais e familias de adolescentes.\nO seu traballo e dedicación á psicoloxía é o mellor aval dos diferentes libros e manuais que leva escrito.\n«Non podería resumir o que fago sen concretalo na miña crenza de que un mundo mellor é posible. A miña aposta pola xente nova, polo seu desenvolvemento psicolóxico san e polo acompañamento e psicoeducación ás familias, é o eixo central que sustenta a miña paixón pola psicoloxía, pola psicoterapia e por facilitar procesos saudables de crecemento.»\nÉ psicoterapeuta Gestalt tanto no Instituto de Terapia Gestalt de Valencia(ITG), coma no centro especializado en mindfulness Elephant Plena. Tamén forma parte do equipo de intervención de Pedro García Aguado (Hermano Mayor do programa de cuatroTV).\nTanto a psicoterapia individual coma grupal, forman parte do eixo principal do seu traballo. É aquí onde Ura, unha intelixente cadela pastora, ás veces, a acompaña.\nPodes saber máis sobre o traballo de Belén Colomina na súa páxina www.belencolomina.com


A reviravolta a Galicia en 157 días e 4.600 quilómetros\nManuel Vázquez, onte pola mañá na punta de Estaca de Bares, logo de percorrer case 13 quilómetros desde o Porto do Barqueiro I. F.\nO santiagués Manuel Vázquez, veciño de Bueu, rematou onte en Estaca de Bares unha ruta de fins de semana polo perímetro da comunidade, que iniciou no 2011\nPode parecer que non andou apurado se conta que percorreu uns 4.600 quilómetros ao longo dunha década, pero convén saber que o fixo en fins de semana dispoñibles e de bo tempo (case sempre), con algunha xornada de ata 54 quilómetros, coma de Padrón a Rianxo, ida e volta, igual ca todas as etapas que completou no que deu en chamar a reviravolta a Galicia. Manuel Vázquez Vázquez (Santiago, 72 anos), catedrático da Escola de Enxeñería Industrial da Universidade de Vigo, vive en Bueu. E alí comezou todo, o 1 de maio de 2011. «Ocorréusenos á miña muller [Carmen] e máis a min ir andando polo borde litoral a unha praia próxima, a de Mourisca, dez quilómetros, para facer exercicio», recorda.\nAo domingo seguinte organizaron outra, de Mourisca aos areais de Lagos e Areas de Bon, pasando polo cabo Udra (13 quilómetros). E unha semana despois, desde alí ao porto de Aldán. «Descubrimos praias moi próximas nas que nunca estiveramos, como Reventóns, Francón ou Areacova. Foi cando me propuxen recorrer todo o borde litoral ata Cangas», conta. A primeira meta acadouna aquel mesmo ano. E no 2012, «coa boa experiencia tida», propúxose ir de Cangas a A Guarda, itinerario que despois ampliou a Tui. Aquel ano andou 375 quilómetros en 22 etapas.\nE no 2013 pensou: «Por que non sigo a partir de Tui pola beira do Miño, camiñando despois ao longo da fronteira terrestre con Portugal? Serei capaz?». E se o conseguía, reflexionou, «podería incluso dar toda a volta a Galicia, facendo o recorrido en sentido contrario ás agullas do reloxo, e rematando no punto de partida, en Bueu». Ese foi o reto, e a finais de 2014 xa completara a fronteira co país veciño e parte do límite con Zamora, ata Villanueva de la Sierra. No 2015 decidiu alternar etapas de costa e de montaña, pola dureza destas últimas, e emprendeu a andaina de Bueu cara ao Norte, pola costa, no sentido das agullas do reloxo.\nAsí, nos seis anos seguintes da reviravolta a Galicia foi facendo tramos nun sentido e no contrario, partindo sempre do punto onde rematara o anterior. No 2021 pateou A Mariña luguesa, que non coñecía, desde A Pontenova, ata o Porto do Barqueiro, onde chegou o 29 de agosto. E pola outra beira, de Cariño a O Barqueiro (arriba, no pobo), onde recalou o 12 de setembro. Onte rematou a fazaña na punta de Estaca de Bares, cunha andaina de ida e volta, coma todas, o máis pegado ao mar posible, «evitando o asfalto [agás cando non había alternativa], por camiños de terra e carreiros, atravesando praias e rochas».\nEn realidade, Manuel non quere presumir de camiñante avezado, senón «animar a outras persoas a coñecer Galicia recorréndoa andando por lugares diferentes» das clásicas rutas xacobeas. Antes de emprender esta aventura en solitario (agás as etapas iniciais nas que o acompañou a súa muller, e algunha costeira coa súa filla, Inés), el xa andara os tramos galegos do Camiño Portugués, no 2004. E é que a vida de profesor tende ao sedentarismo, e Manuel quería aproveitar as fins de semana para exercitarse. Por iso se apuntou ao club de montañismo Pena Trevinca, porque camiñar a diario vendo as mesmas paisaxes resúltalle aburrido.\nPero algo ten de proeza, aínda que el non o pretendera, erguerse ás catro da mañá, coma onte (e como fixera, hora arriba hora abaixo, os outros 156 días de marcha), conducir durante varias horas (teno parado a Garda Civil nos controis de alcoholemia da madrugada, algún sábado) e camiñar vinte quilómetros (a media foi de 30, pero houbo días de máis de 50). «O sacrificio compénsase cos amenceres e os solpores, vendo a variedade de paisaxes que temos... En Galicia podes atopar de todo o que hai no mundo, cantís, praias, montaña...», subliña, marabillado.\nO único que o alporizou foi ter que dar a volta logo de andar varios quilómetros, ao descubrir que a senda non tiña saída, picarse nas silvas e nos toxos, «igualiño que un xabaril», ou ter que bordear un río de noite porque non vía as rochas do atallo. O autor da reviravolta a Galicia pode dicir, sen risco de erro, que gozou «de cada etapa do camiño», e ese era o seu maior propósito.\nArchivado en: Bueu Estaca de Bares Vigo ciudad Padrón Tui


David Pérez Iglesias escribe sobre Lumes, de Ismael Ramos\nEste conto comeza así.\nHai dous anos chegou un correo de Ismael…\n“vai isto que rematei hai moi pouco e que me quitou o sono. Xa sei que a ti o sono quítancho ultimamente outras cousas, pero espero que vaia todo ben e que atopes tempo para ler o libro este; leva xa mínimo catro anos rondándome (as frases máis vellas que hai nel son de 2012) tamén penso que este probablemente sexa o libro que vaia escribir unha e outra vez, que dentro de outros catro, cinco, seis anos…”\nReferíase a Lumes\nCada lector le o seu libro. Imos á lectura presos dos nosos límites, dos nosos prexuízos, das nosas teimas, do aquel de cada un. E cando a vida pasa, a nosa lectura do mesmo volve ser diferente, porque os anos cangan, a paciencia mirra, aniña nun o abutre torvo da experiencia; e non sempre para ben.\nDe aí que desde aquel día eu xa lese varios libros e que todos fosen o mesmo libro: Lumes.\nA primeira vez sentín certa prevención. O que penso hoxe é que non estou á altura do libro. Ou a sospeita de sentirme eu gasto para el. Eu estou cheo de mal xenio, e este libro está cheo de amor. Só quen ama moito pode escribir con esta necesidade de coidar do mundo e da fraxilidade da vida.\nHoxe as patrias son as idades. Quizais xa non diga moito dun mesmo dicir que un é dun lugar ou doutro. As distancias abríronse entre as xeracións como nunca antes. Ollámonos desde territorios afastados quizais con mutuas señardades.\nE que xeración é a de Ismael? Pois unha que vivirá todos os seus anos o cambio climático e as convulsións de migracións masivas, migrante ela mesma. Que verá como o río do idioma no que naceron hai máis de mil anos estiña nas poboacións urbanas, sen remorso. Unha que descubrirá o deserto da Galicia interior; a transformación da lexitimidade, da economía, da soberanía, do traballo. Pero tamén unha xeración que sabe vivir con menos, que valora o comunal, que ten un sentido vívido da inxustiza, da mentira; da impostura e da impostación; que sabe organizarse de maneiras novas. Que quizais xa non sinta a necesidade da relixión. “Libre pra non ser”, e o que hai de iniciación a algo novo e de vertixe nese dictame.\nUn libro é algo que non está no plan da vida. Unha sorte de beleza que non había nin ninguén esperaba. E Lumes é iso. E porque é iso, é dalgunha maneira sagrado. E esa é a verdade da boa poesía. A que nos move a vida. Para iso non valen versos para ler á caloriña da casa. Serán versos para dicir en alto e ao frío, que tocan na caixa do peito; versos para sentilos dicir, que falan da fraxilidade e do coidado con forza e valor e xa nin versos saben ser, que son un dicir necesario.\nIsmael ten un talento grande para a escena. Como se as figuras do recordo estivesen detidas como estatuas. Non é unha memoria de movementos, é unha memoria de crises detidas. Encadre, retábulo, diaporama, ou cadro deHopper... teñen marabillosas condicións. Unha: son memorables. Un pode esquecer o poema, nunca esquece a imaxe que xerou na mente, e por ela chega ao verso definitivo que perdura. Dúas, teñen calidade do fóra de campo cinematográfico. Gran parte dos poemas de Ismael suceden no silencio, no deserto ou na fronteira que circunda ao poema, máis alá do encadre, na mente do lector, no que non está dito no poema.\nE este é un libro que fala da familia. E a familia é o máis permanente e o máis fráxil. Desfainos ou érguenos. Aniña nela o medo e a seguridade. Sucede nela o nacemento e a morte, a traizón e a lealdade, o crecemento e a frustración, a desfeita ou a continuidade, a risa e o pranto, o cariño e a violencia. Desas horas que todos coñecemos nas nosas propias vidas: os apuros da morte; as enfermidades; os festexos; as palabras que quedan na mente para sempre, a veces como fonte de seguridade e amor, outras como estigma e condena.\nO seu valor para facelo é único, quizais porque sabe que nada é máis común que a intimidade, non a teme. Nunca agradeceremos abondo esa maneira de mirar, esa estrema atención que hai nos seus versos. Cando miras tan atentamente porque sabes que nunca poderás volver mirar ese instante. Que todo está condenado ao lume do tempo. E en realidade, sempre é así. Nunca volverá esta hora. Pero só ás veces alguén é quen de fixar o instante para que permaneza no tempo, cunha palabra, un cadro, unha imaxe, un tempo máis, un pouco máis, máis alá dos días que nos deron, ata a final consumación de todo. Ese traballo que tan pouca cousa parece, é o que fai Lumes. Non lumes que se consumen, senón lumes que arden sempre; o sempre que nos foi dado. A hora da enfermidade, do enterro, da praia, a hora da caza, a hora do encoro.\nE esa é a lealdade do poeta. E niso queima os ollos. En arrincar da vida que pasa unha hora que permanece. Esa hora que non queres que pase, e que queres dar aos que amas, para que teñan un anaco de ti e de si mesmos. Todos sabemos que é así porque temos a infancia. E non hai recordo da infancia de cada un de nós que non sexa un poema. E nesa ollada da infancia non hai xuíces. O neno mira pero non xulga. Nin busca causas nin consecuencias nin condicións do que ve. Mira tal e como son as cousas. E así debemos ler Lumes, sen xulgar, agradecidos a cada frase perfecta, contida. Á voluntaria renuncia á razón co seu sarillo de intencións e preguntas. Esa linguaxe propositiva, sentenciosa, e lista e afiada como unha trencha.\nSó dúas ou tres cousiñas e non os canso máis. Neste libro, as rúas, a vida de cada día, un bar, un tanatorio, un cuarto do hospital, unha estrada, un cuarto na mañá, unha aldea, o encoro brillan como se nestes lugares nosos de cada día sucedese un milagre, como se nas nosas vidas de diario se pousase unha raiola inesperada e misteriosa. Se un escoita as voces da súa xeración, que saen á rúa, dan recitais, len os versos aquí e alá, nota que eses versos queren ser do corpo de quen os le. Quero dicir, de maneira ben imprecisa, son versos escritos co corpo, que piden ser incorporados. Quería falar das feridas abertas e das cicatrices, porque un poema é iso. Unha ferida sen cura, ou o rastro dunha ferida. Pero isto non ten por que ser triste, Somos o rastro que a vida vai deixando en nós. Somos a vontade de erguer a vida cada día con disposición e bo ánimo aínda que canse, alegre ou doia. O que ama a vida toma todo xunto. Desa vontade, no fondo moi alegre e luminosa, dá testemuña Ismael.\nAlguén que eu admirei e quixen moito só che daba ánimo cunha palabra. Iso era todo: ou calaba ou dicía “sigue”.\nPois iso, Ismael. Sigue, é a túa necesidade, e tamén a nosa.\n[texto lido por David Pérez Iglesias na presentación de Lumes na Casa da Cultura da Picota, en Mazaricos, o 25 de febreiro de 2018]\nPublicado o 2018-04-16 11:42:33