Αγώνες Πολιτών: Νατάσσα Μποφίλιου: «Μου αρέσει να με λένε Μέριλιν»\nΝατάσσα Μποφίλιου: «Μου αρέσει να με λένε Μέριλιν»\nΗ γνωστή τραγουδίστρια, έχει αποδείξει πια πως η επιτυχία της δεν ήταν τυχαία ούτε πρόσκαιρη.\nΗ Νατάσσα Μποφίλιου αρέσει και στον Γιώργο Νταλάρα. «Κυρίως για την αυτονομία της. Είναι πολύ συγκροτημένο αυτό που κάνει» δήλωσε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του. Εχει, φυσικά, δίκιο που το παρατηρεί, όμως θα μπορούσε να τεθεί και κάπως διαφορετικά. Ισως να μην είναι η ανάγκη της για ανεξαρτησία που την κινεί, αλλά το πείσμα. Η πίστη στο ένστικτό της, η εμπιστοσύνη στην εσωτερική πυξίδα της. Το λέει και εκείνη. Η εμμονή της, που φέρνει πιο συχνά στα όριά τους τους άλλους, είναι «το καθαρό κούτελό μου! Που πάνω από αυτό δεν βάζω τίποτα και, όπως καταλαβαίνεις, όλο μπλέκω σε καβγάδες». Περίπου το ίδιο πράγμα δηλώνει και για τα λάθη της. Τα καταλαβαίνει, τα παραδέχεται, αλλά δεν αφήνει τις ενοχές να την τυραννούν: «Αλλάζω, δεν επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη, αλλά δεν μετανιώνω». Ξεροκέφαλη; Ισως. Ποιος, όμως, μπορεί να αντισταθεί σε μια πλατινέ πεισματάρα που όποτε αρπάζει το μικρόφωνο αφήνει πίσω της καμένη γη (με την καλή έννοια). Να τη λέμε «Μέριλιν του ελληνικού πενταγράμμου;». «Μου αρέσει. Ολα μου αρέσουν! Εχω ακούσει διάφορους χαριτωμένους χαρακτηρισμούς κατά καιρούς».\nΤο νέο έντεχνο\nΧρειαζόταν μια ανάσα ανανέωσης αυτό που, κυρίως για λόγους συνεννόησης, ονομάζουμε έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Η Νατάσσα δεν τα κατάφερε μόνη της. Επένδυσε στο σχήμα ερμηνεύτρια-συνθέτης-στιχουργός σε μια εποχή που δεν θα μπορούσε να φαντάζει πιο ξεπερασμένο και βγήκε κερδισμένη. Οπως είναι φυσικό, μνημονεύει συνεχώς τους δύο αγαπημένους συνεργάτες (και κολλητούς φίλους) της: τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο, που της γράφει τους στίχους και επιμελείται τα προγράμματά της, και τον Θέμη Καραμουρατίδη, που της γράφει τη μουσική και ενορχηστρώνει τις ζωντανές εμφανίσεις της. Ως πιο καθοριστική στιγμή στην καριέρα της αναφέρει πάντα: «Τη συνάντησή μου με τα παιδιά. Το δίχως άλλο. Ενιωθα από την αρχή ότι η γνωριμία μας θα μου καθόριζε τη ζωή. Εγινα τραγουδίστρια για να τραγουδήσω τα τραγούδια τους».\nΟ κύκλος της σταθερής και μόνιμης συνεργασίας τους μάλλον έκλεισε. Εχουν δοκιμαστεί και οι τρεις, άλλωστε, σε κινήσεις εκτός «τριγώνου». Ηρθε ο καιρός για το επόμενο βήμα. Την τρομάζει αυτό; «Με συναρπάζει το ίδιο πράγμα που με φοβίζει, το καινούργιο, και πώς θα αντεπεξέλθω, αν θα τα καταφέρω, αν θα είμαι έτοιμη, επαρκής, και από την άλλη ενθουσιάζομαι με την πρόκληση, την καλλιτεχνική εξέλιξη, το ενδεχόμενο να γεννηθεί ένα καινούργιο δικό μου πρόσωπο και ένα νέο καλλιτεχνικό πεδίο για να εξελίξω μέσα μου». Η πρόοδος με την οποία έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα καλλιτεχνικά δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αμφιβολίες. Οσοι την έχουν δει στο Kyklos Live Stage, όπου εμφανίζεται κάθε Σάββατο, μιλούν για την πιο ώριμη στιγμή της, για το πιο ισορροπημένο πρόγραμμά της. Απορούν που δεν είχε ξαναπεί live το «The Winner Takes It All», εκστασιάζονται με τη «Λένγκω» της, δέχονται ακόμη και τη δική της εκτέλεση στο «Σιγά μην κλάψω». Επειδή το τραγουδάει εκείνη. Εκείνη που κλαίει όταν φοβάται: «Oταν έχει περάσει ο κίνδυνος, ωστόσο. Στη φάση της ηρεμίας δηλαδή».\nΗ καταστροφή του έρωτα\nΤο κοινό της την αγαπάει και την ακολουθεί με τόση αφοσίωση και ζέση επειδή του παραδίνεται. Δεν φοβάται να του τα δώσει όλα. Αραγε αισθάνεται κάποια ευθύνη απέναντί του; Νιώθει πως δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική της υπόσταση, αλλά και η στάση ζωής της που δεν αφορά τελικά μόνο εκείνη, αλλά και όσους τη θαυμάζουν; «Δεν αισθάνομαι ευθύνη, ευγνωμοσύνη νιώθω και τύχη για την αγάπη τους και την πίστη τους σε εμάς και προσπαθώ να το ανταποδίδω δουλεύοντας σκληρά για να έχουμε πάντα όσο το δυνατόν καλύτερο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα». Οταν γίνεσαι μάρτυρας της πληθωρικότητάς της πάνω στη σκηνή, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθείς πώς μεταφράζεται στα προσωπικά της. Τι μπορεί, λοιπόν, να είναι πιο αυτοκαταστροφικό; Το να είσαι καλλιτέχνης ή το να είσαι ερωτευμένος; «Kαι τα δύο φλερτάρουν με την υπέρβαση. Μπορούν να σε οδηγήσουν στην ευτυχία ή στην καταστροφή, το ίδιο εύκολα και δυναμικά». Οταν τη βλέπεις στη σκηνή, νομίζεις πως ζει για να τραγουδάει. Εκείνη βάζει πάνω απ’ όλα «τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Οι άνθρωποί μου βρίσκονται πάντα σε απόλυτη προτεραιότητα».\nΤο τραγούδι που της άλλαξε τη ζωή\nΕίναι πιο ευχάριστο να μιλάμε για τραγούδια. Ποιο είναι το δικό της αγαπημένο; Εκείνο που ίσως της άλλαξε τη ζωή; «Η “Μαρίνα” του Μίκη Θεοδωράκη. Ακόμη δεν μπορώ να ξεχάσω την αίσθηση που ένιωσα όταν το άκουσα για πρώτη φορά. Νομίζω ότι από τότε είμαι δέσμια στη συγκίνηση αυτού του είδους τραγουδιού και στο ανεπανάληπτο αίσθημα ενός ωραίου κομματιού». Και ο κατά Μποφίλιου παράδεισος πώς είναι; «Ο παράδεισος έχει μια γαλάζια θάλασσα, κοκτέιλ, ζέστη, δυνατή, ωραία μουσική, ευτυχισμένους ανθρώπους που χορεύουν και ένα εκτυφλωτικό φως». Το φως έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στο επισφράγισμα της θέσης της στο ελληνικό τραγούδι. «Οι μέρες του φωτός» συγκεκριμένα. Ετσι λεγόταν η παράσταση με την οποία έκανε σουξέ πέρυσι στο Γκάζι, έτσι ονομάζεται και το διπλό άλμπουμ, που έγινε τελικά δισκογραφική επιτυχία.\nΒήμα βήμα έχτισε όνομα η Νατάσσα Μποφίλου. Κέρδιζε θαυμαστές με κάθε εμφάνισή της, είτε ανέβαινε στη σκηνή του Μετρό για να ερμηνεύσει το «Χάρτινο το φεγγαράκι», ένα βράδυ που είχε πάει να δει τη Μάρθα Φριντζήλα και εκείνη τής παραχώρησε για λίγο τη θέση που φωτίζει ο κεντρικός προβολέας, είτε οργώνοντας την επαρχία για να παίξει σε μπαράκια ή υπαίθρια θέατρα. Οι περιοδείες έχουν βεβαίως πάντοτε και τα ευτράπελά τους: «Απειρα ευτράπελα. Θυμάμαι μια φορά που φτάσαμε στην Κρήτη πριν από χρόνια για ένα live, στις 6.00 το πρωί. Πήγαμε στο ξενοδοχείο και δεν ήταν κανείς στη ρεσεψιόν. Βρήκαμε στο γκισέ κάποια κλειδιά, όσα και τα δωμάτιά μας. Θεωρήσαμε ότι τα είχαν αφήσει για εμάς, τα πήραμε, μπήκαμε ο καθένας στο δωμάτιό του για να βρούμε τους ενοίκους τους μέσα». Περίοπτη θέση στην πορεία της, οι συναυλίες που έκανε με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Εκεί έλαμψε το εύρος της φωνής της, αλλά απέδειξε και ότι μπορεί να αναμετρηθεί με κομμάτια δύσκολα. Διότι τα τραγούδια από το «Romancero Gitano» για παράδειγμα, σε ποίηση Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, απαιτούν και δεινές ερμηνευτικές δυνατότητες και ψυχή.\nΕίναι η επιμονή της και το απόλυτο δόσιμο που έφεραν ένα βράδυ του περασμένου Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη, στην καθιερωμένη πια φθινοπωρινή συναυλία της, χιλιάδες κόσμου. Ανάμεσά τους και ένα ζευγάρι με τους δύο γιους του. Ο μικρός προσπαθούσε να κοιμηθεί στην αγκαλιά του πατέρα. Στον μεγάλο είχαν δώσει το iPhone να παίζει – για να σταματήσει να γκρινιάζει όταν κουράστηκε από την ορθοστασία – και εκείνος, με τα δάχτυλα στην οθόνη, κερδίζοντας ζωές και υπερπηδώντας εμπόδια, άρχισε να σιγοτραγουδάει ασυναίσθητα το ρεφρέν από το «Μέτρημα». Λέξη προς λέξη. Δεν ξέρω αν υπάρχει μεγαλύτερη, και πιο τρυφερή, επιβεβαίωση για έναν τραγουδιστή από αυτή την εικόνα. Στις επόμενες εμφανίσεις της, η Νατάσσα Μποφίλιου ας συμπεριλάβει και το «My Way». Είπαμε, όχι μόνη της, αλλά με τον δικό της τρόπο τα έκανε όλα. Δεν υπάρχει τραγούδι που να της πηγαίνει πιο πολύ.\nΑναρτήθηκε από Nick Taxidis στις 1:49 μ.μ.


Τουρκία: Ποιος έφαγε άγριο ξύλο μέσα στο Κοινοβούλιο; BINTΕΟ\nHome Ειδησεις Τουρκία: Ποιος έφαγε άγριο ξύλο μέσα στο Κοινοβούλιο; BINTΕΟ\nΤουρκία: Ο άγριος καυγάς που ξέσπασε τη νύχτα στο Κοινοβούλιο, έστειλε βουλευτές στο νοσοκομείο για νοσηλεία! Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ με το άγριο ξύλο\nΑπίστευτες σκηνές εκτυλίχθηκαν για μια ακόμα φορά στο Τουρκικό Κοινοβούλιο. Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος συνεπικουρούμενοι από βουλευτές του εθνικιστικού κόμματος ήρθαν στα χέρια με την αντιπολίτευση.\nΤο αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η μύτη βουλευτή και αντιπροέδρου του AKP και να τρέχει στο νοσοκομείο!\nΟι Τούρκοι βουλευτές ήρθαν στα χέρια, καθώς “άναψαν τα αίματα” στο τουρκικό Κοινοβούλιο στη διάρκεια της νύχτας και στο πλαίσιο της συζήτησης που διεξάγεται για τη συνταγματική μεταρρύθμιση, προκειμένου να ενισχυθούν οι εξουσίες του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.\nBrawl breaks out in Turkey’s parliament – https://t.co/H12jmedZx1 pic.twitter.com/xCGdmNi2qj\n— 1 News Net (@1_newsnet) January 12, 2017


Και ο φύλακας του έδειξε την πηγή\n– Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας, αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.\n– Υπάρχει μια πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια, είπε ο άντρας, δείχνοντας το μέρος.\n– Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.\n– Ο Παράδεισος; Μα, ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μου είπε ότι εκείνο ήταν ο Παράδεισος!\n– Εκείνο δεν ήταν ο Παράδεισος. Ήταν η Κόλαση, απάντησε ο φύλακας. Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.\n– Σε καμία περίπτωση!, αντέτεινε ο άντρας. Στην πραγματικότητα, μας κάνουν μεγάλη χάρη, διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους!


Πήγασος και Heat στον τελικό\nΚυριακή, 29 Μαρτίου 2015 18:12\nΟ Πήγασος και οι Ηeat επικράτησαν στους ημιτελικούς και ετοιμάζονται για τον τίτλο του Πρωταθλητή.\nΣτο παιχνίδι που άνοιξε την ημέρα των ημιτελικών ο Πήγασος επικράτησε των Σερβιτόρων Σκόνης που αγωνίστηκαν χωρίς τους Αξιώτη και Παπαδόπουλο, κάτι που όπως φάνηκε τους αποδυνάμωσε αρκετά, με τους τυπικά γηπεδούχους να επικρατούν με 84-66.\nΧέρι-χέρι στο πρώτο μισό\nΤο παιχνίδι ήταν ντέρμπι στο πρώτο μισό με τις δύο ομάδες να πηγαίνουν χέρι-χέρι με τη πρώτη περίοδο να τελειώνει με σκορ 21-22 υπέρ των Σερβιτόρων οι οποίοι ''άντεξαν'' στην πίεση μέχρι και 3' πριν το ημίχρονο με το σκορ να είναι στο 37-35.\nΑπό εκεί και πέρα ο Πήγασος ''άνοιξε φτερά'' και έκλεισε το ημίχρονο προηγούμενος με 43-37.\nΆνοιξε την διαφορά\nΗ ομάδα του Πήγασου άνοιξε τη διαφορά στις αρχές του δευτέρου μισού (55-45) και ουσιαστικά δεν ξαναπειλήθηκε από τους Σερβιτόρους που δεν ακολούθησαν ποτέ με το 84-66 να είναι το τελικό σκορ.\nΠήγασος: Μιχαλέλης 19π, Καραπτσιάς 18π, Κατηκαρίδης 19π, Μπαλογιάννης 3π, Μακρυγιάννης 1π, Βλάχος 3π, Γεωργιάδης 3π, Παγανιάς 16π, Στρατόπουλος 2π, Σούρας 0π.\nΣε έναν υγιεινό περίπατο των Heat εξελίχθηκε ο δεύτερος ημιτελικός με τους Rockets να πληρώνουν την έλειψη αυτοσυγκέντρωσης στα πρώτα λεπτά όπου και οι αντίπαλοι έχτισαν μια διαφορά την οποία όχι δεν έχασαν ποτέ αλλά την διεύρυναν όσο περνούσε η ώρα.\nΤο 10-16 στα 3'32'' πριν το τέλος της 1ης περιόδου έγινε πολύ γρήγορα 10-24 στο τέλος της για να φύγει κι' άλλο η διαφορά με τους Heat να ''πετάνε φωτιές'' φτάνοντας τη διαφορά σε μεγάλα επίπεδα (21-51 στο 1'20'') για να πάνε στα αποδυτήρια με τον πίνακα να γράφει 25-54 υπέρ τους.\nΚαι στο δεύτερο μισό δεν άλλαξε κάτι όσον αφορά τη διαφορά και την επιστροφή των Rockets στο παιχνίδι με τους Heat να πυροβολούν από τα 6.75 με τον Λουίζι κρατώντας τη διαφορά πάνω από τους 30π. (34-65 - 4'33'' πριν το τέλoς της 3ης περιόδου). Σκορ 3ης περιόδου 41-76.\nΟι Heat με εξασφαλισμένη την πρόκριση δεν είχαν παρά να κυνηγήοσυν τους 100 πόντους κάτι που τελικά δεν το κατάφεραν με το τελικό σκορ να είναι το 57-87.\nΜπλέτσας και Μητσέας τα ''αφεντικά''\nΣτον προκριματικό του διαγωνισμού τριπόντων ο οποίος έγινε μεταξύ των δύο ημιτελικών, οι Μπλέτσας και Μητσέας πέτυχαν από 10 πόντους με τους Μυτιληναίο (6), Γκατίγκελη (6), Ψύρρας (6), Σοφιανό (6) και Παντζιαρίδη (5) να συμπληρώνουν την 7άδα του τελικού.\nΟ τελευταίος μάλιστα έδωσε μια έξτρα μάχη με τον Γαβαλά μιας και οι δύο είχαν από 5 εύστοχα σουτ στην 1η φορά που σούταραν.\nΑναλυτικά διαγωνίστηκαν οι:\n* Κατσαμάνης και Μπαλιάκας δεν προσήλθαν\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τοπικό πρωτάθλημα μπάσκετ ΔΑΠΠΟΣ - Οι διαιτητές του F4\tΗ ώρα της στέψης! »


KING ΒΕΤ Τρίτης 13 Δεκεμβρίου\nΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ το βράδυ πέφτει η αυλαία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων για το 2011, με τη διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ. Είναι η ώρα της αποθέωσης για τους παίκτες του ΠΑΟΚ, που πριν από δύο εβδομάδες πέτυχαν μία από τις κορυφαίες νίκες του ελληνικού ποδοσφαίρου σε διεθνές επίπεδο. Το 2-1 επί της Τότεναμ, δεν έδωσε μόνο την πρόκριση στην επόμενη φάση, αλλά θάμπωσε την Ευρώπη και έκανε το γύρο του κόσμου, άλλωστε τέτοιες νίκες καταξιώνουν μια ομάδα και ο ΠΑΟΚ δικαιούται να νιώθει υπερήφανος για τα επιτεύγματά του. Δεν είναι και λίγο να παραμένει αήττητος για 10 σερί ματς στη διοργάνωση και απέναντι σε ομάδες με βαρύ όνομα, ούτε είναι λίγο να τερματίζει πρώτος σε έναν τόσο αμφίρροπο όμιλο. Τι χρειάζεται ο «δικέφαλος» για να πάρει την πρωτιά; Απλώς, να μην ηττηθεί από τη Ρουμπίν Καζάν στην… κολασμένη Τούμπα.\nΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ελληνική ομάδα, την ΑΕΚ, η πορεία σ’ αυτές τις πέντε πρώτες αγωνιστικές ήταν αντιστρόφως ανάλογη των προσδοκιών, καθώς με 5 ήττες έχει μείνει καθηλωμένη στην τελευταία θέση του ομίλου της και μοναδικός στόχος στο αυριανό ματς με τη Στουρμ, πέρα από τη συλλογή εμπειριών, είναι να νικήσει τους Αυστριακούς και να τους προσπεράσει στην κατάταξη.\nΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ αγωνιστική των ομίλων υπάρχουν αρκετά ματς με βαθμολογικό ενδιαφέρον. Καλό είναι, λοιπόν, πριν αποφασίσετε τι θα παίξετε, να διαβάσετε τα σενάρια και τις ισοβαθμίες, στο κείμενο του Σταύρου Κολίλα (σελ. 10). Επίσης, ρίξτε και μια ματιά στις αποδόσεις της διοργάνωσης και πού αξίζει να ποντάρουμε (DNA, σελ. 15).\nΤΟ ΚΟΥΠΟΝΙ του τριημέρου έχει και αγώνες από Ελλάδα (Λεβαδειακός – Ολυμπιακός), Κύπελλο Αγγλίας, Α’ Γερμανίας, Α’ Ιταλίας, Κύπελλο Ιταλίας, Σκωτία, Κύπελλο Ισπανίας, Τουρκία, αλλά και τον δεύτερο τελικό του Σουνταμερικάνα ανάμεσα στην Ουν. Ντε Τσίλε και τη Λίγκα Κίτο. Αναλύσεις, προτάσεις, στατιστικά, ειδικά στοιχήματα για όλα τα ματς θα βρείτε στην King Bet της Τρίτης, ενώ για τα τελευταία νέα ενημερωθείτε από το www.kingbet.gr.\nΚαλή επιτυχία και ραντεβού την Παρασκευή.\nKING ΒΕΤ Παρασκευής 30 Δεκεμβρίου\nKING ΒΕΤ Παρασκευής 23 Δεκεμβρίου\nKING ΒΕΤ Τρίτης 20 Δεκεμβρίου\nKING ΒΕΤ Παρασκευής 16 Δεκεμβρίου\nKING ΒΕΤ Παρασκευής 9 Δεκεμβρίου\nKING ΒΕΤ Παρασκευής 2 Δεκεμβρίου


Ιούνιο το επόμενο No Limits | Onsports.gr\nhome ΣπορΔυναμικά ΑθλήματαΙούνιο το επόμενο No Limits Κοινοποιήστε\nΙούνιο το επόμενο No Limits\tΣυντάκτης: Onsports Team\nΔημοσίευση: Παρασκευή, 08 Απριλίου 2011 02.32\nΔεν έχει ξεκαθαριστεί η ακριβής ημερομηνία του No Limits 14, αλλά οι πρώτες σκέψεις «δείχνουν» Ιούνιο.\tΤο μακροβιότερο ελληνικό promotion αγώνων σκοπεύει να διοργανώσει το 14ο του σόου στην βόρεια Ελλάδα, αλλά δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση. Πάντως, ο Παύλος Καπώνης δεν θα υπερασπιστεί την ζώνη στο 14, αλλά τον ερχόμενο φθινόπωρο. Όσον αφορά την τηλεοπτική προβολή του No Limits 13, αυτή θα πραγματοποιηθεί στις 15 Απριλίου (Παρασκευή) στις δέκα το βράδυ μέσω του NOVASPORTS 4. Ακόμα, θα επαναληφθεί την επόμενη μέρα στις 19:30 το απόγευμα, στο ίδιο κανάλι.\tΚατηγορία: Δυναμικά Αθλήματα


Ν ΠΟ Ν ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΕΙΑΣ - ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΘΕΡΜΗΣ 0-0 (VIDEO ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ)\nΤο πάθος των παικτών, δεν έδωσε τελικά την νίκη στον Ν ΠΟ Ν Καλλικράτειας που παραχώρησε στην έδρα του λευκή ισοπαλία στον μαχητικό Θερμαϊκό της Θέρμης, που αγωνίστηκε με το ίδιο πάθος για την νίκη.\nΗ ομάδα του Δημήτρη Κάλφα πίεσε εξ' αρχής και στο πρώτο ημίωρο δημιούργησε προϋποθέσεις για να προηγηθεί με τον Δαγκούλη στο 6', τον Προβατίδη στο 28' και τον Ξανθόπουλο στο 31', ενώ ο Θερμαϊκός σταδιακά ισορρόπησε και στο τελευταίο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου είχε τις δικές του καλές προσπάθειες με τον Δοξάκη στο 36' και τον Μαυρομάτη στο 40'.\nΣτο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα της Καλλικράτειας είχε την πρωτοβουλία, δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες και προϋποθέσεις να πετύχει τέρμα σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις με Προβατίδη, Κιουρτσίδη, Χότζα και Παπαγεωργίου, ενώ ο Θερμαϊκός έχει στο ενεργητικό του την πολύ καλή ενέργεια της επιθετικής του γραμμής και το σουτ του Αχαλινόπουλου στο 70'.\n- Στο 3' ο Γκέρι εντός περιοχής από εξαιρετική συνεργασία της επιθετικής γραμμής της Καλλικράτειας κόβεται από τον Ματακόϊα, το σουτ-απόκρουση του οποίου βρίσκει στο χέρι του Αγγελίδη, αφού πρώτα χτυπάει στο πόδι του αμυντικού του Θερμαϊκού. Ο διαιτητής συνεχίζει το παιχνίδι, ενώ οι παίκτες του ΝΠΟΝΚ ζητούν πέναλτυ.\n- Στο 6', της απόκρουσης των αμυνομένων προ του Προβατίδη, επωφελείται ο Δαγκούλης εκτός περιοχής στον άξονα της εστίας του Παναγιωτίδη, που εξαπολύει ευθύβολο δυνατό συρτό σουτ, το οποίο μπλοκάρει ο τερματοφύλακας της Θέρμης που παρ' ολίγον να αιφνιδιαστεί.\n- Στο 25' ο Μαυρομάτης από αριστερά επιχειρεί να βρει τον Αχαλινόπουλο στα δεξιά της επίθεσης, ο Συλλέκτης όμως προλαβαίνει τον επιθετικό της Θέρμης.\n- Στο 28' ο Προβατίδης επιχειρεί βιαστικά να αιφνιδιάσει τον Παναγιωτίδη, με την μπάλα να περνάει αριστερά άουτ.\n- Στο 31' την κάθετη μπαλιά προς τον Ξανθόπουλο κόβει ο Παναγιωτίδης στην γραμμή της περιοχής του με το κεφάλι, επεμβαίνοντας σωτήρια προ του επιθετικού τπου ΝΠΟΝΚ.\n- Στο 36' μετά από εκτέλεση φάουλ από αριστερά, κεφαλιά του Δοξάκη που προλαβαίνει την έξοδο του Συλλέκτη, περνάει λίγο πάνω από τα δοκάρια του αντίπαλου τερματοφύλακα.\n- Στο 40' ο Μαυρομάτης με ωραία ατομική προσπάθεια μπαίνει στην περιοχή του Συλλέκτη που εξ ίσου ωραία διώχνει σε ανεκμετάλλευτο κόρνερ.\n- Στο 47' σουτ στην κίνηση του Προβατίδη με καλές προϋποθέσεις, περνάει ελάχιστα άουτ πάνω από τα δοκάρια του Παναγιωτίδη.\n- Στο 52' κάθετη μπαλιά στον Προβατίδη, προλαβαίνει ο τερματοφύλακας της Θέρμης.\n- Στο 64' σειρά του Συλλέκτη να επέμβει προ του Κράβαρη.\n- Στο 65' φάουλ του Δαγκούλη από ανατροπή του Ξανθόπουλου εκτός περιοχής, περνάει άουτ.\n- Στο 70' ωραία συνεργασία των παικτών της Θέρμης, βγάζει τον Αχαλινόπουλο σε θέση βολής, με το εξ ίσου ωραίο σουτ του τελευταίου να φεύγει ελάχιστα ψηλά άουτ. Στην φάση αυτή οι παίκτες του Θερμαϊκού ζήτησαν κόρνερ.\n- Στο 73' ο νεοεισελθών Κιουρτσίδης δεν καταφέρνει να πλασάρει μετά από ωραίο γύρισμα του Κοσμίδη από δεξιά.\n- Στο 74' έχουμε κεφαλιά του Τρόκα ψηλά άουτ, μετά από εκτέλεση φάουλ.\n- Στο 87' ο Κιουρτσίδης με εξουδετερωμένο τον Παναγιωτίδη και ύστερα από γύρισμα του Χότζα από αριστερά, δεν κοντρολάρει την μπάλα όπως θα ήθελε με αποτέλεσμα να περάσει άουτ. Προηγήθηκε ωραία συνεργασία των δύο παικτών του ΝΠΟΝΚ και πλασάρισμα του Χότζα, που δημιούργησε σύγχυση στα καρέ του Παναγιωτίδη.\n- Στο 89' ο Παπαγεωργίου επωφελείται απόκρουσης της άμυνας σε σουτ του Αποστόλου και σουτάρει από πλάγια δεξιά. Η μπάλα βρίσκει σε πόδι αμυντικού και στην συνέχεια στο πάνω μέρος των δοκαριών της Θέρμης, περνώντας άουτ.\n-Camera- Photos-Editing: Halkidiki Voice Web Channel\nΔιαιτητής ο Παραδεισόπουλος, με βοηθούς τους Σαλτσίδη και Καλορόγιαννη, του Συνδέσμου Πιερίας.Στο 80' αποβλήθηκε με 2η κίτρινη ο Μπατακόϊας.\nΝ ΠΟ Ν ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΕΙΑΣ (Δημήτρης Κάλφας): Συλλέκτης, Κοσμίδης (72' λ.τρ. Μάμτζιος),Τριανταφυλλίδης, Δαγκούλης, Κύρκου, Αποστόλου, Ξανθόπουλος, Παπαγεωργίου, Προβατίδης (62' Κιουρτσίδης), Τότσκα, Παπακωνσταντίνου (75' Χότζα).\nΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΘΕΡΜΗΣ (Δούμας, Μπούρκας): Παναγιωτίδης, Αγγελίδης, Ράντζα, Τρόκας, Μπατακόϊας, Δοξάκης, Αχαλινόπουλος (75' Ανδρεάκος), Μαυρομάτης (80' Φάκκας), Μπικιάρης Ρ, Χαραλαμπίδης (46' Μπικιάρης Ν), Κράβαρης.\nLast modified onΔευτέρα, 04 Νοέμβριος 2019 21:58\nMore in this category: « Γ' Εθνική - 2ος Όμιλος - Αποτελέσματα - Βαθμολογία Η Εταιρεία "Φούρνος Λεμονή" χορηγός του Καλαθοσφαιρικού Αθλητικού Ομίλου Χαλκιδικής »


Τρίτη ήττα για τις “μελανόλευκες” – Matchnews.gr\nΤρίτη ήττα για τις “μελανόλευκες”\nΗ γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Απόλλωνα Πάτρας υπέστη το Σάββατο την τρίτη της ήττα στο πρωτάθλημα της Pre League σε ισάριθμους αγώνες.\nΤα κορίτσια του Γιώργου Λυκούδη, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησαν ιδανικά το ματς προηγούμενες με 1-0 σετ, δεν φάνηκαν ψύχραιμες στις κρίσιμες μπάλες των επόμενων, σε αντίθεση με τη φιλοξενούμενη Λαμία.\nΟ Απόλλων είχε μάλιστα την υπεροχή στο δ’ σετ και προηγήθηκε ακόμη και με διαφορά τεσσάρων πόντων και θα μπορούσε να στείλει το ματς στο τάι-μπρέικ και να πάρει ξανά βαθμό. Τα κορίτσια ωστόσο υπέστησαν «μπλακ άουτ» και υπέκυψαν με 1-3 σετ.\nΓια τον Απόλλωνα ήταν η δεύτερη ήττα στην Πάτρα και η τρίτη συνολικά στο πρωτάθλημα της Pre League και σίγουρα αυτό προβληματίζει.\nΤα σετ: 29-27, 20-25, 22-25, 21-25\nΑπόλλων (Λυκούδης): Παυλοπούλου, Κόλλια, Γιαννακοπούλου, Μπακλέση, Ξάνθη, Γιαννοπούλου, Οικονομοπούλου, Πεφάνη, Φαλτσέτα.\nΤα υπόλοιπα αποτελέσματα: Πετρούπολη-ΧΑΝΘ 2-3, Πανιώνιος-Αιγάλεω 3-2, ΑΕΚ-Βριλήσσια 3-0, Απόλλων-Λαμία 1-3, Ηλυσιακός-Μεσσαράς 3-0, ΖΑΟΝ-Θέτιδα 2-3\nΒαθμολογία: 1. ΑΕΚ 9, 2. Ηλυσιακός 9, 3. Πανιώνιος 8, 4. Θέτιδα 8, 5. Λαμία 5, 6. ΖΑΟΝ 4, 7. Μεσσαράς 3, 8. Βριλήσσια 2, 9. ΧΑΝΘ 2, 10. Απόλλων 1, 11. Αιγάλεω 1, 12. Πετρούπολη 1\nΕπόμενη αγωνιστική (4η): ΖΑΟΝ-Απόλλων (05/11, 17:30), Αιγάλεω-Πετρούπολης, Θέτιδα-ΧΑΝΘ, Λαμία-ΑΕΚ, Βριλήσσια-Ηλυσιακός, Μεσσαράς-Πανιώνιος


ΣΠΑΝΙΑΣ ΑΞΙΑΣ βίντεο του Αγίου Παϊσίου!!!! Θα ανατριχιασετε !!! - Volcano Times Magazine\nHome > ΘΡΗΣΚΕΙΑ > ΣΠΑΝΙΑΣ ΑΞΙΑΣ βίντεο του Αγίου Παϊσίου!!!! Θα ανατριχιασετε !!!\nΣΠΑΝΙΑΣ ΑΞΙΑΣ βίντεο του Αγίου Παϊσίου!!!! Θα ανατριχιασετε !!!


λογοποιός Τεύχος Πρώτο, 2015 ΕΤΗΣΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ-ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ Ε. ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ  - PDF\nλογοποιός Τεύχος Πρώτο, 2015 ΕΤΗΣΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ-ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ Ε. ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ \nDownload "λογοποιός Τεύχος Πρώτο, 2015 ΕΤΗΣΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ-ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ Ε. ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ "\n1 λογοποιός ΕΤΗΣΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ-ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ Ε. ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ Τεύχος Πρώτο, 2015 \n3 Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α Α Ν Τ Ι Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Υ Ποίηση είναι η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος 7 Π Ο Ι Η Σ Η Σωφρόνιος Ζαφειριάδης [Β2(2)] Χαρά-ζω; 11 Άδειοι καθρέπτες 13 Αποτίμηση ενός περίπατου σε μία άβυσσο 14 Κουφοί ωκεανοί 15 Περί δακρύων 16 Η πόλη της Εδέμ σ έναν ασφαλή παράδεισο 18 Ηθικές συντεταγμένες 19 Νίκη Συμεωνίδου [β1(2)] Το νήμα της ζωής 20 Φίλιππος - Ιλαρίωνας Συτιλίδης [Β2(2)] Το αμάραντο της λήθης κρίνο 21 Πολυξένη - Ναταλία Λιασίδη [Β1(2)] Τριαντάφυλλα και κρίνα 22 Θεοδώρα Νάκου [α1] Χειμωνιάτικος χορός 23 Ηλίας Πηλιανίδης [γ1(2)] Αποχαιρετισμός 24 Α Γ Ω Ν Ε Σ Τ Ε Χ Ν Η Σ Ασπασία - Ραμόνα Σπυροπούλου [α2] Στο λευκό 28 Η φιγούρα 29 \n4 Ιωάννης - Μάικλ Άρνολντ - Αμβροσιάδης [Β1(2)] Το φάντασμα 30 Σωφρόνιος Ζαφειριάδης [Β2(2)] Παιδική χορογραφία και το συμβουλευτικό της έργο 31 Τα σταφύλια της Πανδώρας 32 Βασιλική Παπαθεοδώρου [Γ2] Τα όνειρα μέσα από τα μάτια μου 33 Δ Ι Η Γ Η Μ Α Νικολέτα - Χριστίνα - Μελίνα Μπακόλα [Γ1] Ρόζα 37 Φίλιππος - Ιλαρίωνας Συτιλίδης [Β2(2)] Το μενταγιόν με τον αριθμό Θεοδώρα Νάκου [α1] Το ημερολόγιο μιας δειλής 51 Κωνσταντίνα Μαντατζή [γ1(2)] Τα παιχνίδια της ζωής 60 Δ Ο Κ Ι Μ Ι Ο Φίλιππος - Ιλαρίωνας Συτιλίδης [Β2(2)] Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας είναι η χειρότερη μορφή σκλαβιάς 72 Ραφαήλ Τσιάμης [γ1(2)] Περί ειρήνης 75 Ιωάννης - Μάικλ Άρνολντ - Αμβροσιάδης [Β1(2)] Η ποίηση των μαθηματικών 77 \n5 Α Γ Ω Ν Ε Σ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ο Τ Ρ Ε Π Τ Ι Κ Ο Σ Σαμπίνα - Μαρία Διγκτσή [γ1(2)] «Γελάνε μαζί μου, γιατί είμαι διαφορετικός. Γελάω μαζί τους, γιατί είναι όλοι ίδιοι.» 80 Α Υ Θ Ο Ρ Μ Η Τ Ο Σ Νικολέτα - Χριστίνα - Μελίνα Μπακόλα [Γ1] «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα» 84 Δημήτριος Τσαραβάς [Β1(2)] Aς μιλήσουμε για τον ρατσισμό 86 Σ Υ Ν Ε Δ Ρ Ι Ο Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ Π Ο Λ Η Σ Ε Ρ Γ Α Σ Ι Α Μελίνα Ανδρεάδου [Α1], Μιχαήλ Βογιατζής [Β1], Στέλλα Βράνη [Α2], Νικόλαος Γουλούτης [Β2(2)], Γαρυφαλλιά Μαυρίδου [Β1], Θεμιστοκλής Πανούσης [Β2(2)], Βικτωρία Παύλου [Β1], Σωτηρία - Ανδρομάχη Σταμπουλτζή [Β1] Η γλώσσα του Γεώργιου Βιζυηνού: προβληματισμοί πάνω στην καθαρεύουσα και στη δημοτική 91 Α Ν Τ Ι Ε Π Ι Λ Ο Γ Ο Υ Ρητά του Ludwig Heisenberg 101 \n7 Α Ν Τ Ι Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Υ Ποίηση είναι η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος (Paul Valéry) Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε, αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας... Κι όχι αυταπάτες προπαντός. Το πολύ-πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς προβολείς μες στην ομίχλη σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με τη μοναδική λέξη: ζω (Μανόλης Αναγνωστάκης). Ότι μπόρεσα ν' αποχτήσω μία ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ' ένα είδος ειδικού θάρρους που μου 'δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος για το χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει. Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη «στιγμή» όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια (Οδυσσέας Ελύτης). Η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου (Ανδρέας Εμπειρίκος), ένα παιχνίδι που τα χάνεις όλα, για να κερδίσεις ίσως ένα άπιαστο αστέρι (Τάσος Λειβαδίτης). Ίσως τα ποιήματα που γράφτηκαν από τότε που υπάρχει ο κόσμος είναι μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια για ν ανοίξουμε την πόρτα της Ποίησης. Μα η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή (Γιώργης Παυλόπουλος), είναι εκείνος ο εαυτός μας που δεν κοιμάται ποτέ (Γιώργος Σαραντάρης). Λανθάνουσα κοινή ανθρώπινη ανάγκη για ουρανό (Μίλτος Σαχτούρης). Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική ευτυχία που ποτέ δε θα πυρποληθεί (Τάκης Σινόπουλος). Η ποίηση είναι τα μέσα της έναρθρης γλώσσας με τα οποία ο ποιητής προσπαθεί να απεικονίσει ό,τι στα σκοτεινά επιχειρούν να εκφράσουν τα δάκρυα -τα ωραία δάκρυα του κόσμου- οι σιωπές, τα φιλιά, οι στεναγμοί (Κική Δημουλά), ανάμνηση από φίλντισι... χαρταετός που ξέφυγε απ τα χέρια παιδιού... της καρδιάς τα μέσα φυλλώματα (Θωμάς Γκόρπας), μια διαρκής επανάσταση υπάρξεως (Γιώργος Σαραντάρης). Το ποίημα θέλω να είναι νύχτα, περιπλάνηση σε ξεμοναχιασμένους δρόμους και σε αρτηρίες, όπου η ζωή χορεύει... (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου). Μα κι η βροχή μού φαίνεται σα ν' απαγγέλλει στίχους (Μήτσος Παπανικολάου). Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις να μην τις παίρνει ο άνεμος (Μανόλης Αναγνωστάκης). Η ποίηση βοηθάει όσο το κερί σ ένα σκοτεινό ξωκλήσι με φευγάτους όλους τους αγίους, παρηγορεί αυτούς που την αγαπούν, γιατί βρίσκουν κομματάκια από σκισμένες φωτογραφίες του ψυχισμού τους (Κική Δημουλά). Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως, που κάμνουνε -για λίγο- να μη νιώθεται η πληγή (Κωνσταντίνος Καβάφης). Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα (Γιώργος Σεφέρης). Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ τη Γη ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της (Οδυσσέας Ελύτης), ένας ποιητής δίνει παρών στο πρώτο κάλεσμα της εποχής του. \n8 Αλλιώς θα μείνουν τα τραγούδια μας πάνω απ' τις σκάλες των αιώνων ταριχευμένα, ωραία κι ανώφελα πουλιά... ένας ποιητής είναι ένας εργάτης στο πόστο του, ένας στρατιώτης στη βάρδια του (Γιάννης Ρίτσος), τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση (Γιώργος Σεφέρης). Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια (Ανδρέας Εμπειρίκος). Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε. Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο (Τάκης Σινόπουλος). Ένας μπαξές γεμάτος αίμα είν' ο ουρανός και λίγο χιόνι έσφιξα τα σκοινιά μου πρέπει και πάλι να ελέγξω τ αστέρια... Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει; ναι την καρδιά μας καρφώνει ώστε λοιπόν είναι ποιητής (Μίλτος Σαχτούρης). Η Τέχνη κι η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε: η τέχνη και η ποίησις μας βοηθούνε να πεθάνουμε (Νίκος Εγγονόπουλος). \n9 ΠΟΙ Η ΣΗ \n11 Σ ω φ ρ ό ν ι ο ς Ζ α φ ε ι ρ ι ά δ η ς Χαρά-ζω; Μισώ το θέατρο. Για την ακρίβεια: το απεχθάνομαι. Κι όμως κάθε μέρα... Καταλήγω είλωτας Πρωταγωνιστής (ή έστω έτσι εγώ το βλέπω γίνεται μάλλον πιο υποφερτό). Κάθε πρωί λοιπόν φοράω πράσινο το παντελόνι! -τρέφω και γι αυτό μια απέχθειααλλά μου το επιβάλλει ο σκηνοθε(α)της το θέλει για αρμονία, μην μας πουν και ντεμοντέ! Έπειτα ακολουθούν τα συνήθη: σφίγγω κόμπους, μετρώ κουμπιά και το επεισόδιο συνεχίζεται... Και προτού δεθώ στη σκηνή/καθημερινότατη παράσταση, μασκαρεύομαι. Όχι υπερβολές. Αρκεί να μοιάζω αληθινός σαν μαριονέτα! Α! Και τα τσιγκέλια Μου τα φορούν... Στο στόμα. Δεν πρόλαβα να σκεφτώ τη χρησιμότητά τους (!) Δυσκολεύουν πάντως την ομιλία, ιδίως στις λέξεις. Λέξεις που ξεστομίζεις, προτού να πέσεις από το πλοίο, το Γ. Σ. Βαρέθηκα σήμερα. Συχνά τελευταία βαριέμαι. Μια στο τόσο αλλάζει η παράσταση, σχολείο, δουλει-α! Αλλά κι αυτά με κούρασαν τώρα, με φόβισαν λιγάκι. \n12 Μόνο το κοινό αλλάζει πια... Αλλά κι αυτοί με κάνουν να σαλεύω. Βαρέθηκα σήμερα... Θύμωσα και με τα τσιγκέλια. Και κάποτε φαντάσου το μούδιασμά τους λαχταρούσα... Βαρέθηκα το θέατρο. Δεν θέλω να παίξω άλλο θέατρο! Θέλω να χαράζω στα σανίδια χρόνο κλεμμένο, χαμένο χρόνο. Επιβολή. Το ποίημα απέσπασε το 2ο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης «Γρηγόρης Πεντζίκης» \n13 Άδειοι καθρέπτες Η καρέκλα στη γωνία είναι πια άδεια, όπως και η ψυχή μου άδεια. Κοιτώ τον ουρανό να δω λίγη χαρά, μα με τυφλώνουν οι δυνατές ακτίνες της ζωής. Και λείπεις... Όχι σε μένα -αυτό θα ταν μικρή απώλειαλείπεις από τον ουρανό. Ή μάλλον... Δεν λείπεις, απλά χάθηκες στο πλήθος. Στους ήλιους. Στ αστέρια. Ίσως σε κάποιον γαλαξία. Από τόσο μακριά φαίνονται όλοι ίδιοι. Έτσι θα ναι μάλλον. Όταν πεθαίνεις, γίνεσαι ίδιος... Κι οι ζωντανοί κοιτούν κάτι από μακριά κι απορούν... Απορούν γιατί να αδειάζει η ψυχή των ζωντανών στην απώλεια των χαμένων... \n14 Αποτίμηση ενός περίπατου σε μία άβυσσο Τις Βόλτες του κανείς προτού μετρήσει, προσεχτικά θα πρέπει να τις κρίνει. Να συνυπολογίσει και το κάθε του μονοπάτι, γιατί έτσι Τελικά παίρνει αξία το κάθε στενό που βαδίζει. Κι αν πεις να ονομάσεις τη Βόλτα σου Ένα καράβι αρκεί να πλέει προς την ομίχλη. Ένα ναυάγιο αρκεί να μην είναι χαμένο. Τη θάλασσα αν γυρίσεις, ανάποδα μετράς. Κι αν πεις να την τυλίξεις Ένα νήμα αρκεί, όταν το κόψεις να πονέσεις αρκεί, όταν το κόψεις να γελάς. Κι αν πας να την αγγίξεις Αν θες να τη γευτείς Μία σταγόνα αίμα αρκεί στη σκέψη της και μόνο να πονάς. Μία σταγόνα αλκοόλ αρκεί στη σκέψη της και μόνο να μεθάς. Τις βροχές ο νους δεν τις χωρά. Μα και χωρίς αυτές... Σαλεύει. Κι αν πεις να Ζήσεις Ένα θέατρο αρκεί να μην φοβηθείς ν αλλάξεις ρόλο αρκεί, όταν φοβηθείς να μην αλλάξεις. Οι Βόλτες πάντα μου άρεσαν Κρίμα που πρόλαβα να κάνω μόνο μία. Ευχαριστώ που πρόλαβα να κάνω μία. \n15 Θ. μ ακούς; Έχουμε μπερδέψει τον ωκεανό Ο καθένας μας φέρει τον δικό του (γιατί η αγάπη βλέπεις επιβάλλεται) και χάνουμε το νόημα. Κουφοί ωκεανοί Έπειτα είναι που τον παρατάμε κιόλας -τον ωκεανό βέβαιαπροτιμούμε συνήθως τους ξένους. Τους θέλουμε φαίνεται πιο πολύ Νιώθουμε μάλλον μία ασφάλεια. Και το οξύμωρο: έχουν όλοι όρια! Κι απ τη μία λογικό, αν πεις να βρεις το βάθος. Αυτοί όμως -σκέτος παραλογισμός- όρια βάζουν αναμεταξύ τους... Κι αν τύχει και τους δεις να πλησιάζουν, λες και γέννησε -ένας άγνωστος πάντακύματα κι αφρό, για να τους πνίξει. Τελικά βέβαια κανείς δεν πνίγεται. Μονάχα φέρονται ακόμη πιο παράλογα... Περίεργοι τύποι αυτοί οι ωκεανοί παράξενοι. Κενό έχουν (ανα)-μεσα στα νερά τους... Κοίτα να δεις όμως τόσο ίδιο το υλικό-νερό τους κι όμως έχουν σύνορα. Βαθιά χαρακωμένα σύνορα... Με αίμα χαραγμένα σύνορα... Ανάμνηση παλαιών πληγών... \n16 Περί δακρύων Υπάρχουν δύο ειδών δάκρυα ή έστω αυτά εγώ μπορώ να ξεχωρίσω. Το ένα, το δάκρυ της καρδιάς. Βαθύς ο ήχος του, χαρακτηριστικός. Νωπό δάκρυ Νοτισμένο από το πάθος και τον πόθο, ραντισμένο από πόνο και οργή. Κι όταν κυλάει αυτό το δάκρυ, δηλητήριο σκέτο. Σαν τον Θάνατο πικρό, αθεράπευτο. Βαθύ το δάκρυ της καρδιάς. Οδυνηρό. Μα και όμορφο! Στολίζει, όπως η σταγόνα της βροχής στολίζει το κάθε άνθος. Στολίζει και ξεπλένει. Ξεπλένει, όπως και η θάλασσα. Έτσι λέγεται όμως τ άλλο δάκρυ, δάκρυ της θάλασσας Μόνο που, όταν στάξει αυτό, πόνος δεν υπάρχει, συναίσθημα δεν υπάρχει. Μονάχα λογική, φθόνος, σκοπός και τέλος. Ύπουλο το δάκρυ της θάλασσας. Όπως άλλωστε κι αυτή... Μονάχα όσο πιο βαθιά μπορεί να σε βυθίσει θα προσπαθήσει Να πνιγείς \n17 Κι αυτή ούτε τον πόνο ούτε τη λύπη ούτε την απογοήτευσή σου θα λογίσει... Μα εσύ πάλι το δάκρυ της καρδιάς γι αυτήν ίσως και να χύσεις Ύπουλο το δάκρυ της... \n18 Μια γυάλα, γύρω κρύσταλλο βαρύ να μην σπάει. Λίγο θολό, αλλά να περνά ο ήλιος. Και μέσα ελεγχόμενα ο καιρός, ο χρόνος, οι σκέψεις. Είναι το σπίτι μας. Κι απ έξω: Ελευθερία ή Θάνατος. Η πόλη της Εδέμ σ έναν ασφαλή παράδεισο \n19 Ηθικές συντεταγμένες Εσένα που κοιτάς στο πάτωμα πώς σε λένε; Δυτικά, αν πας πέρα από τη Δύση της Δέησης. Ανατολικά, πίσω από την Αγχόνη του Άγχους. Βόρεια, κάπου στον Βωμό της Βιοπάλης. Νότια, εκεί που ένιωσα Ναυαγός της Νιότης. Εγώ Νοιάστηκα. Εκεί, εκεί θα βρεις το όνομά μου. Θα κρύβομαι στη χάση του φεγγαριού, πίσω από ένα δέντρο που κάηκε. Εγώ ευθύνομαι. Κι εσένα που κοιτάς στα μάτια πώς σε λένε; Δυτικά, αν πας εκεί όπου Δοξάζουν τη Διχόνοια. Ανατολικά, στην Απαγγελία του Απροσδόκητου. Βόρεια, εκεί που Βομβάρδισες την τελευταία μου Βάρκα. Νότια, στο μέρος που τα Νεύματα Νοσούνε. Εγώ έμεινα Νωθρός. Εκεί, εκεί θα βρεις το όνομά μου. Θα στέκομαι με καμάρι μπροστά σε κάποιον βράχο, απάνω σε ένα σώμα νεκρό. Εγώ ευθύνομαι. \n20 Ν ί κ η Σ υ μ ε ω ν ί δ ο υ Το νήμα της ζωής Η ζωή γεννιέται μέσα σε μια στιγμή, αναπάντεχα κι απρόσμενα. Είναι ένα δώρο από τον Θεό, το πιο σαγηνευτικό, μα συνάμα μαγικό κι αληθινό. Είναι το φως στο σκοτάδι, η αγάπη στο μίσος. Παρόλα αυτά είναι ασήμαντη η παρουσία της μπροστά στ' αστέρια και στον ουρανό, μπροστά στον αληθινό Θεό. Όπως όμως γεννιέται, έτσι και πεθαίνει και τότε όλα χάνονται, όλα σβήνουν. Η περιέργεια για το άγνωστο κυριαρχεί στο μυαλό των ανθρώπων. Όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή. Το ονόμασαν το νήμα της ζωής. \n21 Φ ί λ ι π π ο ς - Ι λ α ρ ί ω ν α ς Σ υ τ ι λ ί δ η ς Το αμάραντο της λήθης κρίνο Ω της λήθης αμάραντο κρίνο, των ανθρώπων μαραζώνεις την ελεύθερη νόηση, της ψυχής βασιλεύεις τα αμέτρητα πάθη και στου χρόνου ταξιδεύεις την υπέρμετρη όαση. Ω κρίνο που ανθίζεις στα γκουλάγκ του Στάλιν, στης Σαϊγκόν τις στάχτες ξάφνου προβάλλεις, της ψυχής προξενείς την αθάνατη ζάλη, της Σερβίας το κόκκινο χώμα κίτρινο βάφεις. Των ανθρώπων τις αποφάσεις εσύ, ω κρίνο, ρυθμίζεις. Ο προδότης στα χέρια του εσένα κρατά. Το φιλί του Ιούδα συνέχεια θυμίζεις, όσο ο πόλεμος ασπάζεται την ανθρωπιά. Στου θανάτου το Βασίλειο τις πύλες κοσμείς. Η οσμή σου τυλίγει το πτώμα του Γολιάθ. Ω Δαυίδ βασιλέα, που το κρίνο σαν σκήπτρο κρατείς, την όψη σου πώς ο νους μας ξεχνά! Δόξα εσύ που σαν γυναίκα ωραία μοιάζεις με τα μακριά ξανθά σου μαλλιά, στου κρίνου τη μορφή πώς οργιάζεις τον ήρωα που τρέπεις σε ραγιά. Ο Αδόλφος το κρίνο στο νεκρικό μου κρεβάτι αφήνει, γυναίκα πόσο θέλω τη ζεστή σου αγκαλιά Ο θάνατος αυτός το πνεύμα μου σβήνει, τα λόγια σου σαν ακούω: Η αγάπη μου Κείται Μακράν \n22 Π ο λ υ ξ έ ν η - Ν α τ α λ ί α Λ ι α σ ί δ η Τριαντάφυλλα και κρίνα Το κερί δεν είναι πάντα αρκετό, για να προστατευτείς απ τις σειρήνες και το πάπλωμα δεν σε καλύπτει πάντα από την παγωνιά του πολέμου. Όσο όμως μάταιο κι αν μοιάζει, σταμάτα να ποθείς το τριαντάφυλλο. Κι ας θολώνει τη σκέψη η ευωδιά του. Κι ας παραλύουν τα δάχτυλα στο άγγιγμά του. Το βουνό είναι η μόνη ελπίδα κι ας φαντάζει αδιέξοδο. Δύσβατο μοιάζει το βουνό σαν Γολγοθάς. Ο δρόμος για την κορυφή δεν έχει τριαντάφυλλα, μα μόνο με τ αγκάθια τους είναι γιομάτος. Και το σκοτάδι βαθύ, λυπητερό, μιας και μια χούφτα αστέρια δεν φτάνουν να το φωτίσουν. Και σαν ανεβαίνεις, βαραίνει ο σταυρός στην πλάτη σου, ματώνουν τα πόδια σου απ τ αγκάθια κι η μέρα αργεί να ξημερώσει. Μα σαν φτάσεις στην κορυφή, ένα λιβάδι κρίνα σε περιμένει. Και μια ελιά καρτερικά προσμένει να λούσει το δοξασμένο κορμί σου, να στεφανώσει το δοξασμένο κεφάλι σου. Και πες πως είχες την πυξίδα θα την ακολουθούσες; Και πες πως κατακτούσες την Τροία θα εγκατέλειπες τον πόλεμο; Και πες πως ο ήλιος ανέτελλε, όποτε εσύ λαχταρούσες, θα λησμονούσες τη δύση; Και πες πως άνθιζε ένα τριαντάφυλλο στον κήπο σου θα άνθιζε η ζωή σου; Γιατί ο παράδεισος δεν έχει τριαντάφυλλα. Μοιάζει με ολάνθιστο λιβάδι από κρίνα λευκά. Λευκά σαν τον άγγελο, τον φύλακα και προστάτη σου. Λευκά σαν το περιστέρι που ανασηκώνει τα μεγάλα θλιμμένα μάτια του και βλέπει τα πρόβατα που μόνα τους κινούν προς τη σφαγή, τους ανθρώπους που μόνοι τους βαδίζουν προς το χάος. Λευκά σαν τη σημαία που λίγοι έχουν θάρρος να σηκώσουν και να κραυγάσουν περήφανα, σκεπάζοντας τα ουρλιαχτά από τα πλήθη που αλληλοσφάζονται. \n23 Θ ε ο δ ώ ρ α Ν ά κ ο υ Ξάφνου άσπρες κοπελίτσες που χορεύουν ρυθμικά μες στα δέντρα και στους κάμπους τραγουδάνε με χαρά. Δυνατό όμως ανέμι τους χαλάει τα μαλλιά κι απ τη θλίψη τους τα δάκρυα κάνουν άσπρα τα βουνά. Άσπρη κουβερτούλα σκεπάζει όλη τη γη, μα μέσα στο σπιτάκι αυτή είναι περιττή. Χειμωνιάτικος χορός \n24 Η λ ί α ς Π η λ ι α ν ί δ η ς Οι δρόμοι μας χωρίζουνε μα πώς να ξεχαστούμε, οι αναμνήσεις μια ζωή στη σκέψη μας θα ζούνε. Αντίο στους δασκάλους μας, στο όμορφο σχολείο, τα όσα ζήσαμε εδώ δεν μπαίνουν σε βιβλίο. Τα μαύρα ρούχα τα φορούν εκείνοι που πενθούνε, που χουν μαράζι στην καρδιά και δεν το μαρτυρούνε. Μα εμείς με γέλιο και χαρά χωρίζουμε σαν φίλοι, το χιούμορ και τ ανέκδοτα δεν λείπουν απ τα χείλη. Ο χρόνος φεύγει γρήγορα σαν το νερό στ αυλάκι, οι δρόμοι μας χωρίζουνε για πάντα σε λιγάκι. Μα πριν ακόμη φύγουμε για πάντα χωριστούμε, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάποιον θε να πούμε. Σε όλους τους δασκάλους μας που μέσα απ την καρδιά μας πάντα με γράμματα χρυσά γραμμένο τ όνομά τους. Thank you, merci, ευχαριστώ σ όλες τις γλώσσες κι αν το πω, αυτό μας το σχολείο εμπνέει μεγαλείο. Αποχαιρετισμός \n25 Αξέχαστες οι εκδρομές, τα δρώμενα, τ αστεία κι όλα όσα έκαναν για ωραία κωμωδία. Σ όποια γωνιά της γης κι αν πάμε, η σκέψη θα γυρνάει εδώ που πρωταρχίσαμε. Κι αν δεν το μαρτυράει, αυτά τα πρώτα χρόνια μας πάντα θα τ αγαπούμε κι όσους μας βοήθησαν βαθιά θα ευγνωμονούμε. \n28 Α σ π α σ ί α - Ρ α μ ό ν α Σ π υ ρ ο π ο ύ λ ο υ Στο λευκό Έμεινα να κοιτάζω τον ουρανό. Να κοιτάζω τις άσπρες σου φτερούγες που ξεπροβάλλουν στο σκοτάδι. Να κοιτάζω το φεγγαρόφωτο. Να περιμένω ένα πεφταστέρι να κάνει την εμφάνισή του. Να κοιτάζω τους λευκούς λαμπτήρες που φωτίζουν τους άδειους δρόμους. Να κοιτάζω τα ευτυχισμένα πρόσωπα των παιδιών που παίζουν στο απέναντι γήπεδο. Να αφουγκράζομαι το κύλισμα του τρεχάμενου ιδρώτα στο μέτωπό τους. Να κοιτάζω τους λευκούς τοίχους που με περιτριγυρίζουν. Με εγκλωβίζουν. Να κοιτάζω εσένα, εκείνον τον ιπτάμενο άγγελο με τα λευκά φτερά που με έβλεπες να υπάρχω, χωρίς να με συμμερίζεσαι. Το ποίημα απέσπασε το 2ο βραβείο στους Αγώνες Τέχνης \n29 Η φιγούρα Σαν μια φιγούρα στο σκοτάδι, σκιά του μέλλοντος, με φοβίζει η μορφή σου. Μην επισκιάζεις το παρόν μου. Μονάχα στα δικά μου μονοπάτια μην τριγυρνάς, σαν νομίζω πως είμαι βυθισμένη σε έναν βαθύ εσωτερικό μονόλογο. Κάποιον συλλογισμό. Ίσως κάνω λάθος. Μια διαλογική συζήτηση με τον φόβο. Μπορεί. Ο λυγμός μου. Ένας αναστεναγμός που συνεχίζεται αδιάκοπα. Η ανάσα μου βαριά. Τα δάκρυα ατέλειωτα. Δεν θα αντέξω κι αυτόν τον πόνο. Η πυγμή μου εξασθενεί. Ο ψυχικός μου κόσμος διαβρώνεται. Ένα ακόμη δάκρυ και τα ανείπωτα μουρμουρητά μου θα καταλήξουν σε μερικές ακόμη χούφτες χώμα πάνω στον τάφο. \n30 Ι ω ά ν ν η ς - Μ ά ι κ λ Ά ρ ν ο λ ν τ - Α μ β ρ ο σ ι ά δ η ς Το φάντασμα Ένας άνεμος φύσηξε, φαντασία ξεχασμένων ποιητών. Ένα φάντασμα ξύπνησε, απομεινάρι περασμένων καιρών. Και περπατούσε στις πλατείες και έβλεπε. Έβλεπε γιορτές προς τιμήν του. Μα περπατούσε και στο μέλλον. Και έβλεπε την επανάληψη της ζωής του. Φώναζε στους ανθρώπους: θυμηθείτε με! Δεν χρειάζομαι γιορτές, μόνο να αποφύγετε την επανάληψη της ζωής μου. Και οι άνθρωποι συνέχισαν, συνέχισαν το χτίσιμο των κάστρων τους στην άμμο. Μέχρι που ένας ρώτησε ποια είσαι; Είμαι η Ιστορία, δεν με θυμάστε; Όχι. Είναι γιατί φιμώσατε τους ποιητές. Είναι γιατί κλείσατε τα αυτιά σας, για να μην ακούτε τον άνεμο. Είναι γιατί το μάρμαρο και οι μπογιές δεν έχουν κίνηση. Γιατί το χαρτί και το μελάνι δεν μπορούν να τραγουδήσουν. Το ποίημα απέσπασε το 3ο βραβείο στους Αγώνες Τέχνης \n31 Σ ω φ ρ ό ν ι ο ς Ζ α φ ε ι ρ ι ά δ η ς Παιδική χορογραφία και το συμβουλευτικό της έργο Κι αν κάτι έχω να σου πω για τη ζωή σου είναι: μην χάσεις τα παιδιά. Τα παιδιά σ αγάπησαν και σου μάθαν ν αγαπάς. Τα παιδιά σε έπλασαν να πάρεις κι εσύ ένα σχήμα. Σε σκάλισαν και σε γυάλισαν ν αστράψει το μαρμάρινο είδωλό σου. Κι αν ποτέ σε πείραξαν, χαμένος δεν θα βγήκες. Σου δείξαν την υπομονή, σου δώσαν το κουράγιο. Τα παιδιά σού έμαθαν τι πάει να πει Λύπη... Μα πάνω απ όλα, τα παιδιά σου δίδαξαν το χαμόγελο. Σου δώσαν κάποιον Δρόμο να βαδίσεις. Κι εσύ... Εσύ τα ξέχασες... Γιατί τα παρατάς; Τα χαμόγελα ίσως πια δεν εκτιμάς... Φιλίες, ευθύνες δεν θες να κουβαλάς... Τα έχασες τα παιδιά... Κι ευχαριστιέσαι, αν τα χάνουν κι άλλοι. Φαίνεται σε ανακουφίζει η επιβεβαίωση. Θυμώνεις βέβαια μ αυτούς που βαδίζουν. Χλευάζεις όσους κράτησαν τα παιδιά. Αλλά σε γλυκαίνει κι ο ήχος των νομισμάτων τους... Τα χάσαμε τα παιδιά... Μόνο που μαζί με τα παιδιά χάνουμε τη χαρά... Βρίσκουμε όμως άλλα υλικά... Χάνουμε... Βρίσκουμε... Μόνο χάνουμε. Τα χάσαμε τα παιδιά... \n32 Τα σταφύλια της Πανδώρας Πάνω στο σώμα των κοριτσιών θα δει κανείς το δέρμα. Όμορφο, λείο κι απαλό το περιτύλιγμά τους. Κι αν σκάψεις πιο βαθιά, θα βρεις το περιεχόμενό τους, το υλικό τους τόσο απλό: μονάχα χώμα κι αίμα. Μα δεν θα βρεις ποτέ καρδιά, όσο καλά κι αν ψάξεις. Τις πούλησε όλες μαζί μια μέρα η ανθρω-πότης. Μια μέρα που μεθύσανε παρέα με την Πανδώρα. Τη μέρα εκείνη οι άνθρωποι όλοι μαζί σαλέψαν. Και το ποτό ιδιότροπο παράξενο σταφύλι. Ένας βαρύς και λαμπερός καρπός μα δεν τον τρώνε. Μόνο κοιτούν που κυριεύει πόλεις, χωριά κι ανθρώπους. Κι όσοι δεν έχουν πνίγονται. Κι όσοι το τρων τους πνίγει. Όμως σε κάποιους άρεσε το νέο ετούτο φρούτο. Κι όλοι μαζί αποφάσισαν τους Δίες να λένε... Σταφύλια. Κι οι άνδρες χάσαν την ψυχή, την ανδρεία και τη ρωμιοσύνη, τη μέρα που τα πούλησαν όλοι μαζί για ΧΡΗΜΑ. \n33 Β α σ ι λ ι κ ή Π α π α θ ε ο δ ώ ρ ο υ Τα όνειρα μέσα από τα μάτια μου Ανοίγω τα μάτια μου. Προσπαθώ να κοιτάξω τον κόσμο. Όλα γύρω μοιάζουν θολά και σκοτεινά. Τα μάτια μου κλείνουν, ψάχνει το βλέμμα ησυχία να μην κοιτά την αδικία των ανθρώπων. Προσπαθώ να σηκωθώ απ το κρεβάτι του πόνου. Νιώθω να πονώ, μα δεν έχω πληγή στο σώμα μου. Πόλεμος. Άκαρδο πράγμα. Στα χέρια μου υπάρχει αίμα. Δεν θυμάμαι αν σκότωσα ή αν γλίτωσα τον θάνατο. Απέναντι βλέπω μια μαυροφορεμένη γυναίκα, μες στην αγκαλιά της κρατά το παιδί της που είναι νεκρό. Δάκρυα πλημμυρίζουν τα μάτια της. Ο πόνος της μεγάλος και ασήκωτος. Ο πόλεμος άφησε πίσω του καπνό και στάχτη, συντρίμμια, κλαμένα πρόσωπα. Η θλίψη, συναίσθημα βαρύ, κυριεύει τις καρδιές μας. Κάνω προσπάθεια να θυμηθώ κάτι εύθυμο, ένα γέλιο, ένα πρόσχαρο τραγούδι, την αγκαλιά και τα λόγια της μάνας μου που σαν μελωδία ηχούν στα αυτιά μου, τον έρωτα που ακόμα δεν γνώρισα, αυτό το όμορφο συναίσθημα. \n35 ΔΙΗ ΓΗ ΜΑ \n37 Ν ι κ ο λ έ τ α - Χ ρ ι σ τ ί ν α - Μ ε λ ί ν α Μ π α κ ό λ α Ρόζα Το ταξί σταμάτησε. Εκείνη βγήκε διστακτικά, με τις καστανόξανθες μπούκλες της να ανεμίζουν με κάθε φύσημα του αέρα. Περπατούσε περήφανα. Ανίχνευε τον χώρο γύρω της με τα έντονα σμαραγδί μάτια πανέμορφα, μα έκρυβαν πόνο και δυστυχία. Ήταν γενναία και φαινόταν το γεγονός, ότι είχε περάσει πολλά στη ζωή της. Μα πια δεν είχε σημασία τα κατάφερε, επιβίωσε. Αυτό που την απασχολούσε τώρα με μανία ήταν να βρει το σωστό σπίτι. Είχε κάνει τόσο δρόμο, δεν γινόταν να γυρίσει πίσω. Ανέσυρε τη διεύθυνση από τη μνήμη της. Δεν χρειάστηκε καν να κοιτάξει το τσαλακωμένο πια μικρό χαρτί που κρατούσε στα χέρια. Το πέταξε στον κάδο δίπλα της και πέρασε τον δρόμο. Εστίασε το βλέμμα της στο σπίτι αριστερά της. «Αυτό πρέπει να είναι», σκέφτηκε. Προχωρώντας βήμα βήμα όλο και πιο κοντά στην πόρτα, κοντοστάθηκε. Δείλιασε, και με μιας το περπάτημά της έγινε ακόμη περισσότερο διστακτικό και αργό. Τι θα έκανε; Τι γύρευε να βρει; Άξιζε πραγματικά να αναστατώσει τη ζωή αυτού του άνδρα; Και να του πει τι; Ότι σε αυτόν οφείλει τη ζωή της; Την ύπαρξή της; Αν και φαινόταν ανεξήγητη, η επιθυμία της να τον γνωρίσει ήταν τεράστια. Αναρωτιόταν τι να απέγινε. Έκανε οικογένεια; Παιδιά; Είχε καταφέρει να συνέλθει από τη φρίκη του πολέμου; Εκείνη στεκόταν πια στα πόδια της και το όφειλε σε αυτόν. Ήθελε να τον ευχαριστήσει. Να του δείξει ότι τα κατάφερε. Να τον κάνει περήφανο. Μα θα τη θυμόταν; Όλες αυτές οι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό της, ενώ συνέχισε να παρατηρεί τα σπίτια και τους περαστικούς. Ο άνδρας δεν ήταν σπίτι. Δεν χρειάστηκε καν να χτυπήσει την πόρτα, διότι τον αναγνώρισε αμέσως, βλέποντάς τον να διασχίζει ο ίδιος τον δρόμο και να προχωράει προς το σπίτι του, κρατώντας διάφορες σακούλες με ψώνια στα χέρια του. Δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία της, μα αυτή τον κοιτούσε ήδη επίμονα, σαν να προσπαθούσε να διαβάσει τη σκέψη του. Σε μια στιγμή, για ένα δευτερόλεπτο μονάχα, γύρισε και την κοίταξε αφηρημένα. Τα βλέμματά τους διασταυρώθηκαν και εκείνη βυθίστηκε, όπως τότε, στα γαλανά του μάτια \n38 Σαν όνειρο άλλαξε το σκηνικό γύρω της. Το βλέμμα του αναζωπύρωσε αναμνήσεις, συναισθήματα που ως τότε ήταν καλά κρυμμένα. Όλα φάνηκαν σε μια στιγμή να αλλάζουν. Ο δρόμος, τα αυτοκίνητα, οι περαστικοί είχαν εξαφανιστεί. Κάποτε σε εκείνα τα μέρη ακούγονταν μονάχα τιτιβίσματα πουλιών, το φύσημα του αέρα. Μα τώρα πια η βοή που προκαλούσαν τα αεροπλάνα πετώντας πάνω από τα χωριά, με στόχο τις μεγαλύτερες πόλεις, δεν έλεγε να σταματήσει. Είχε αρχίσει ο μεγάλος πόλεμος, μα ο εχθρικός στρατός ακόμα δεν είχε πατήσει το πόδι του εκεί. Εκείνη βρέθηκε νοερά στο γνώριμο σπίτι, όπου είχε μεγαλώσει, σε μια πολωνική επαρχία, με τους γονείς, τον παππού και τη μεγάλη της αδερφή. Η μέρα ξεκίνησε όπως κάθε άλλη μέρα. Η οικογένεια είχε μαζευτεί στο σαλόνι, τον μεγαλύτερο χώρο του σπιτιού. Συζητούσαν χωρίς κέφι, με φόβο για μια εισβολή. Τόσο μεγάλος ήταν ο φόβος τους που δίσταζαν να βγουν λίγα μέτρα από την εξώπορτα μόνοι, ειδικά τα κορίτσια. Ο πόλεμος τους είχε επηρεάσει βαθιά και η ανησυχία ήταν φανερή σε κάθε πρόσωπο. \n39 Την ημέρα εκείνη όμως όλα άλλαξαν. Έμελλε να είναι η πιο καθοριστική μέρα της ζωής της. Μέσα σε μια στιγμή ήρθαν τα πάνω κάτω. Ένοπλοι στρατιώτες πλησίαζαν. Φαινόταν από νωρίς ότι κατευθύνονταν προς το χωριό, ήταν έτοιμοι να πραγματοποιήσουν έφοδο. Ένας μεγαλόσωμος άνδρας στεκόταν πιο μπροστά από τους υπόλοιπους, με κύρος και εξουσία να πηγάζουν από τη στάση του σώματός του. Έδινε διαταγές, αυτός ήταν ο επικεφαλής. Η οικογένεια αρχικά, ως λογική αντίδραση, μαζεύτηκε στο παράθυρο, για να καταλάβει τι συνέβαινε. Άκουγαν όλοι τις φωνές και τα βήματα, μα ήταν αδύνατο να καταλάβουν τις λέξεις που έβγαιναν από το στόμα των στρατιωτών. Δεν ήταν πάνω από είκοσι αυτοί που κατευθύνονταν προς το σπίτι τους. Οι υπόλοιποι είχαν μαζευτεί στα γύρω σπίτια, ακολουθώντας την ίδια τακτική. Η μικρή αμέσως σκέφτηκε την ηλικιωμένη γειτόνισσα, με την οποία συζητούσε συχνά και τη βοηθούσε κάπου κάπου στις δουλειές. Πώς να την προειδοποιήσει; Δεν γινόταν. Πρώτη αντέδρασε η μητέρα, η οποία πρόσταξε επιτακτικά τα κορίτσια να απομακρυνθούν από το παράθυρο και να ανέβουν στο δωμάτιό τους να κρυφτούν. Στη μεγάλη αδερφή έδωσε το κλειδί της πόρτας του δωματίου της και την παρακάλεσε να προστατέψει τη μικρή, φιλώντας την στο μέτωπο. Υπάκουσαν αμέσως και οι δυο. Η μεγάλη έπιασε τη μικρή αδερφή από το χέρι κι έτρεξαν να ανέβουν τα σκαλιά μαζί. Ο πατέρας έπιασε το όπλο του και στάθηκε στην πόρτα, γονατισμένος στο πλάι, έτοιμος να υπερασπιστεί το σπίτι και την οικογένειά του. Έπειτα η μητέρα πήρε στα χέρια τον ανήμπορο παππού, για να τον απομακρύνει από τον κίνδυνο. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που τους είδε η μικρή, κοιτάζοντας για ένα δευτερόλεπτο από την κορυφή της σκάλας την αναστάτωση που επικρατούσε. \n40 Η μητέρα δεν έφτασε μακριά. Με ένα δυνατό κρότο, η πόρτα έσπασε κι αυτόματα ο πατέρας ξεκίνησε να πυροβολεί, σε μια προσπάθεια να προστατέψει τους υπόλοιπους. Μα ήταν μια μάταιη προσπάθεια. Δεν είχε ελπίδα να αντιμετωπίσει τόσους στρατιώτες με ένα μικρό, σκουριασμένο όπλο. Στο πρώτο λεπτό βρέθηκε στο πάτωμα, νεκρός πια, σε μια λίμνη αίματος. Το ίδιο και η μητέρα, με δακρυσμένο πρόσωπο και τον παππού δίπλα της, σοβαρά τραυματισμένο. Η τελευταία σκέψη όλων: τι θα απογίνουν οι μικρές; Οι στρατιώτες άρχισαν να ψάχνουν το σπίτι, ρίχνοντας έπιπλα, σπάζοντας, καταστρέφοντας χωρίς δεύτερη σκέψη ό,τι βρίσκονταν στο διάβα τους. Τα ράφια, τα συρτάρια, ακόμα και τα στρώματα έσχιζαν με μανία. Χαρτιά τσαλακωμένα και πεταμένα στο πάτωμα, σπασμένα γυαλιά και ξύλα αντικατέστησαν την ήρεμη, ειρηνική ατμόσφαιρα που επικρατούσε πριν δέκα λεπτά. Τα κορίτσια άκουγαν τα πάντα. Η μεγάλη αδερφή καθησύχαζε τη μικρή, που είχε αρχίσει να κλαίει σιγανά. Την κοίταξε στα μάτια και τη φίλησε στο μέτωπο, σηκώνοντάς την και κρατώντας την σφιχτά στην αγκαλιά της. Αντιλαμβανόμενη το μέγεθος του κινδύνου, η μεγάλη αδερφή κλείδωσε την πόρτα και έκρυψε τη μικρή στην ντουλάπα, χωρίς να χάσει λεπτό. Κάθε δευτερόλεπτο είχε σημασία. Η ίδια δεν πρόλαβε να κρυφτεί. Μόλις που είχε κλείσει το καρυόφυλλο, όταν η πόρτα του δωματίου άνοιξε βίαια και δύο στρατιώτες μπήκαν στο παιδικό δωμάτιο. Η κοπέλα στάθηκε γενναία μπροστά από την ντουλάπα, για να προστατέψει την αδερφή της. Όμως δεν μπόρεσε να προστατέψει τον εαυτό της από τα πυρά. Με ένα τελευταίο βλέμμα στα μάτια του ανθρώπου που είχε τραβήξει τη σκανδάλη, ξεψύχησε. Ολόκληρη τη σκηνή παρακολουθούσε η μικρή αδερφή, μέσα από μια χαραμάδα της ντουλάπας, καλά κρυμμένη ακόμα. Άρχισε να κλαψουρίζει, μα έβαλε το χέρι σφιχτά μπροστά από το στόμα της, σε μια προσπάθεια να μην ακουστεί. Παρατήρησε τους δύο άνδρες προσεχτικά, γνωρίζοντας ότι ίσως ήταν και το τελευταίο πράγμα που θα έκανε ποτέ της. Οι δυο στρατιώτες διέφεραν. Ο ένας φαινόταν έμπειρος, πρέπει να ήταν βαθμοφόρος, και τα μάτια του διψούσαν για τη θέα του αίματος. Ο άλλος ήταν δεν ήταν δεκαοκτώ χρονών. Τα έντονα γαλάζια του μάτια φανέρωναν την αθωότητά του. \n41 Αργότερα θα μάθαινε περισσότερα για το τι σήμαιναν αυτές οι διαφορές. Ο πρώτος θα είχε εμπειρία από μάχες με αγριότητες, νίκες και παράσημα. Θα πρέπει να είχε καταταγεί στο στράτευμα με δική του απόφαση. Θα απολάμβανε την αίσθηση της μάχης, του κινδύνου, αλλά και της εξουσίας που του χάριζε το όπλο καθώς και τα προνόμια της θέσης του. Ο δεύτερος απεχθανόταν τη βία του πολέμου. Η ψυχή του ήταν αγνή. Είχε αναγκαστεί όμως, μικρός ακόμα, να υπηρετήσει στον στρατό. Πρέπει να έμενε στο χωριό πέρα από τα σύνορα, γιατί της θύμισε τα παιδιά που έβλεπε, όταν πήγαιναν εκεί για προμήθειες με τον πατέρα της. Και είχε ακούσει από εκείνον ότι πολλά από αυτά τα αγόρια τα μάζεψαν και τα έστειλαν στον πόλεμο. Ο δεύτερος, από μια αδέξια κίνηση της μικρής, αντιλήφθηκε την παρουσία κάποιου στην ντουλάπα. Αυτή καταράστηκε τον εαυτό της που δεν ήταν προσεχτική. Ωστόσο εκείνος δεν αντέδρασε αμέσως. Έγνεψε στον πρώτο «Θα το αναλάβω εγώ από εδώ». Ο πρώτος συμφώνησε κι έφυγε βιαστικά να ελέγξει και τα υπόλοιπα δωμάτια. Η μάχη εδώ είχε τελειώσει, και εκείνος διψούσε να βρει τα άτομα στα υπόλοιπα σπίτια. Ο γαλανομάτης, αφήνοντας προσεχτικά και με μία κίνηση κάτω το όπλο του, έφτασε στο φύλλο της ντουλάπας και το άνοιξε σιγά. Πράγματι μέσα βρισκόταν ένα κορίτσι, τρομοκρατημένο να τον κοιτάζει στα μάτια, ήταν δεν ήταν έξι χρονών. Είχε πάρει στα χέρια της μια μικρή κούκλα και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της, μουσκεύοντας τα ρούχα στην ντουλάπα. \n42 Ήξερε ποιες ήταν οι εντολές του. Κανένας επιζών. Μα γιατί; Τι είχαν φταίξει αυτοί οι άνθρωποι; Μονάχα προσπαθούσαν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Οι γονείς να μεγαλώσουν τα παιδιά τους όσο καλύτερα γινόταν, μακριά από βιαιότητες και ταραχές. Βέβαια δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που έμπαινε σε ένα σπίτι με τις ίδιες εντολές. Μα ένα παιδί τόσο μικρό και αβοήθητο; Δεν υπέφερε ήδη αρκετά; Δεν μπορούσε να εκτελέσει τις διαταγές που του δόθηκαν, όχι αυτή τη φορά τουλάχιστον. Όχι σήμερα, όχι ποτέ αν ήταν στο χέρι του. «Πώς σε λένε μικρή μου;» ρώτησε με έντονο ενδιαφέρον και με ευαισθησία. Αρχικά το κοριτσάκι δεν απάντησε, μα καθώς το ξανασκέφτηκε ομολόγησε, «Ρόζα», φανερώνοντας την εβραϊκή της καταγωγή. Δεν είχε λόγο πια να κρύψει τίποτα. Ήξερε την κατάσταση στην οποία βρισκόταν. Γνώριζε ακόμα και τις εντολές του στρατιώτη απέναντί της, σαν να μπορούσε να διαβάσει τη σκέψη του. Ήξερε τι κάνανε στα άτομα που έβρισκαν. Και στους άνδρες και στις γυναίκες. Αλλά η ίδια δεν χρησίμευε σε κάτι. Ήταν πολύ μικρή. Θα τη σκότωναν. Μα γιατί δεν το είχαν κάνει ήδη; Συγκεκριμένα τι γύρευε να βρει ο άνδρας μπροστά της; Παρατηρούσε ακόμα το ενδιαφέρον του για την ίδια και την αμηχανία στις κινήσεις του. Έβγαλε βιαστικά από την τσέπη του ένα μήλο και το έβαλε στη χούφτα της. Το βλέμμα του έπεσε σε μια ζωγραφιά στον τοίχο. Την άρπαξε, έγραψε κάτι πίσω της και της την έδωσε. Εκείνη γύρισε το βλέμμα της από την κούκλα και τον κοίταξε με απορία. «Συγχώρησέ με», της είπε, κοιτώντας την στα μάτια. «Δεν μπορώ να φέρω πίσω τους δικούς σου. Δεν φταις εσύ. Δεν το ζήτησες αυτό. Ούτε κι εγώ φυσικά. Κανένας μας δεν το ζήτησε. Αλλά όλα θα πάνε καλά. Θα δεις. Κοίτα». Επέστησε την προσοχή της στο σημείωμα που της είχε δώσει. «Περίμενε εδώ μέχρι να φύγουν όλοι. Ύστερα τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς στο διπλανό χωριό, πίσω από τους λόφους προς το ποτάμι. Πες αυτό το όνομα, στο έχω γράψει». Της το έδειξε, μα η ίδια δεν μπορούσε να το διαβάσει, δεν καταλάβαινε τα γράμματα. Ο στρατιώτης το αντιλήφθηκε από την έκδηλη απορία της μικρής, καθώς κοιτούσε φοβισμένα τις λέξεις. «Δώσε το χαρτί σε οποιονδήποτε χωρικό συναντήσεις και θα σε πάει στο σωστό μέρος. Θα σε φροντίσουν εκεί». Τη φίλησε στο μέτωπο και τη σφιχταγκάλιασε. Φεύγοντας της έγνεψε να κάνει ησυχία και με γρήγορο περπάτημα εξαφανίστηκε. Τώρα πια το σπίτι ήταν άδειο. Ήταν ήδη μεσάνυχτα κι έξω βασίλευε το πένθιμο σκοτάδι. Στον αέρα είχε μείνει η μυρωδιά καπνού. Τα αυτιά του κοριτσιού βούιζαν από τους χθεσινούς πυροβολισμούς. Κοίταξε από το


| Monthly Archives: Φεβρουάριος 2015\nΕπιβραβεύω τον εαυτό μου συνεχώς!\nPosted on Παρασκευή 27/02/2015 by Αγγέλων Φως Posted in Θεραπείες\nΗ επιβράβευση του εαυτού είναι πολύ σπουδαία υπόθεση! Να θυμάσαι ακόμα και για το πιο μικρό να λες μπράβο στον εαυτό σου! Άρχισε να παρατηρείς και να δίνεις έμφαση στα όμορφα και σε αυτά που καταφέρνεις, και όχι στις “αποτυχίες” ή σε αυτά που δεν έχεις κάνει!\nΘα εκπλαγείς ευχάριστα όταν αρχίσεις να παρατηρείς και τελικά συνειδητοποιήσεις πόσα όμορφα πράγματα καταφέρνεις στην καθημερινότητά σου, αλλά προσπερνάς χωρίς να τους δίνεις καμία σημασία! Ξεκίνα σήμερα και κάνε την αλλαγή!\nΝα θυμάσαι πως στην πνευματικότητα το θετικό έλκει και δημιουργεί θετικό!\nPosted on Παρασκευή 27/02/2015 by Αγγέλων Φως Posted in Θετικές Δηλώσεις\nΞεκινάω την ημέρα μου λέγοντας στον κάθε έναν από εσάς μία γλυκιά καλημέρα!\nΠαρέδωσε στα χέρια των Αγγέλων σου ό,τι σε απασχολεί, για να μπορέσεις να περπατήσεις τον δρόμο σου γνωρίζοντας πως όλα θα πάνε καλά! Και έτσι είναι!\nΣήμερα αλλάζω… με Αγάπη!\nΣήμερα, ημέρα θεραπείας αποφασίζω να με αγκαλιάσω με Αγάπη. Κάθομαι στη σιωπή και σκέφτομαι… τι είναι άραγε αυτό που έχω κάνει για να μην αξίζω να με αγκαλιάσω; Τι είναι άραγε αυτό που έχω κάνει για να μην αξίζω να με αποδεχτώ ακριβώς όπως είμαι; Με αγκαλιάζω λοιπόν και με αποδέχομαι και επίσης με Αγάπη αποφασίζω τι επιθυμώ να αλλάξω και με αποφασιστικότητα, γαλήνη, ηρεμία και την σιγουριά της Αγάπης των Αγγέλων στο πλευρό μου ξεκινώ να υλοποιήσω όλες αυτές τις αλλαγές που επιθυμώ!\nΜου αξίζει μία πολύ μεγάλη αγκαλιά, ένα πολύ μεγάλο μπράβο για όλα αυτά που μέχρι τώρα προσπάθησα και κατάφερα. Ένα πολύ μεγάλο μπράβο, για όλα αυτά που προσπάθησα και δεν κατάφερα. Σήμερα καταλαβαίνω, πως ακόμα και εκείνα που δεν κατάφερα, σωστά δεν τα κατάφερα. Όλα γίνονται σωστά. Ας παραδεχτώ με Αγάπη πως είμαι τέλειος ακριβώς όπως είμαι. Και επίσης με Αγάπη ας αποφασίσω με ποιον τρόπο επιθυμώ να συνεχίσω στη ζωή μου!\nΜε αγκαλιάζω, με Αγαπώ, με επικροτώ και με επιβραβεύω!\n“Συστήσου στον εαυτό σου” – Αρχάγγελος Γαβριήλ\n– Είσαι εδώ; τον ρώτησε\nΑμέσως ένιωσε ένα κύμα ζεστής ενέργειας να την διαπερνά.\n– Πόσο λαχταρώ εκείνες τις στιγμές που καθόμαστε και συζητάμε για όλα αυτά που με απασχολούν, του είπε.\n– Χαίρομαι για αυτό, της αποκρίθηκε γλυκά. Τι θες σήμερα να συζητήσουμε;\n– Δεν ξέρω. Ό,τι θες εσύ. Τι έχεις να μου πεις;\n– Ωραία λοιπόν. Έχω μία ερώτηση να σου κάνω. Είσαι έτοιμη;\n– Με τον τρόπο που με προετοιμάζεις λιγάκι με “τρομάζεις”, του είπε γελώντας.\n– Δεν υπάρχει λόγος. Απλά πάμε να λύσουμε ένα θέμα που ξέρω ότι πολλές φορές σε βασανίζει και ίσως να μην τολμάς να αγγίξεις.\n– Εντάξει, του είπε διστακτικά. Πήρε μία βαθιά ανάσα και περίμενε την ερώτηση.\n– Γιατί χρειάζεται διαρκώς να μπαίνεις στην διαδικασία να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάποιον άλλον; Αλήθεια, σε τι ακριβώς σε εξυπηρετεί όλο αυτό; Τι σου προσφέρει; Και πως γίνεται σχεδόν πάντα οι άλλοι να είναι καλύτεροι από εσένα, μου λες;\n– Καλά έκανα και “τρόμαξα” του είπε γελώντας. Αμέσως στα βαθιά. Μμμμ…. Ειλικρινά, δεν έχω τι να σου απαντήσω.\n– Προσπάθησε. Γιατί χρειάζεται να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάποιον άλλον;\n– Έτσι μου μάθανε. Πάντα υπήρχε σύγκριση. Είτε με τα αδέρφια, με συγγενείς, με φίλους, με συμμαθητές. Δεν ήταν κάτι που ήθελα. Αλλά έτσι ήταν. Ναι. Έτσι ήταν.\n– Άρα αυτό το συνήθειο ήταν κάτι που έκανε είτε η μαμά είτε ο μπαμπάς. Σωστά;\n– Το θες αυτό για την ζωή σου;\n– Τότε γιατί εξακολουθείς και το κρατάς; Γιατί ενώ ήταν συνήθεια άλλων, την έκανες δική σου;\n– … Δεν ξέρω… Ειλικρινά…\n– Αν ήξερες; Τι σου προσφέρει το να συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους;\n– Με βοηθά να ξέρω αν είμαι καλός ή όχι.\n– Δηλαδή για να καταλάβεις αν είσαι καλός ή όχι, χρειάζεσαι την σύγκριση; Άρα δεν αναγνωρίζεις ποιος είσαι και πως είσαι τέλειος ούτως ή αλλιώς. Αν αυτός με τον οποίον συγκρίνεις τον εαυτό σου είναι καλύτερος, δίνεις κίνητρο σε εσένα για να ξέρεις που θες να φτάσεις αφού πρώτα θυμώσεις με τον εαυτό σου. Αν είναι λιγότερο καλύτερος από εσένα, τότε μπορεί να πεις πως κάτι κατάφερες, αλλά και πάλι το ότι είσαι καλύτερος το προσπερνάς, γιατί μέσα σου νιώθεις πως δεν γίνεται αυτό, πως δεν μπορεί εσύ να είσαι καλύτερος από κάποιον άλλον.\n– Ντρέπομαι που το λέω, αλλά ναι. Έτσι είναι. Αυτό κάνω.\n– Και πώς γίνεται τις περισσότερες φορές οι άλλοι να είναι καλύτεροι από εσένα; Σε τι ακριβώς σε εξυπηρετεί αυτό; Ο άλλος γράφει καλύτερα από εσένα. Κάνει καλύτερες επιλογές από εσένα. Μαγειρεύει καλύτερα από εσένα. Έχει καλύτερο σπίτι, αυτοκίνητο, δουλειά. Γιατί;\n– Γιατί αδυνατώ να αναγνωρίσω όλα αυτά που εγώ είμαι έτσι απλά. Χρειάζεται πάντα σε σχέση με κάτι ή κάποιον άλλον να διακρίνω και να αναγνωρίζω ποιος είμαι. Τελικά πόσο με αδικώ. Πόσο σκληρός γίνομαι με τον εαυτό μου. Και τώρα τι κάνουμε;\n– Χρειάζεται σιγά σιγά να αρχίσεις να αναγνωρίζεις ποιος είσαι, χωρίς να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κανέναν άλλον. Εξάλλου όλοι σας φτιαχτήκατε από την ίδια Πηγή. Πώς γίνεται λοιπόν, κάποιος να είναι καλύτερος από εσένα ή το αντίθετο;\n– Όντως. Προερχόμαστε από εκείνο το μέρος που λέξεις και έννοιες όπως “καλύτερος” και “χειρότερος” δεν υπάρχουν. Όλοι είμαστε ίσοι μεταξύ μας απλά διαφορετικοί. Αλλά τι γίνεται με εκείνες τις περιπτώσεις που όντως ο διπλανός μου έχει παραπάνω από εμένα και έχει καταφέρει περισσότερα;\n– Όλοι οι άνθρωποι δεν είστε το ίδιο καλοί σε όλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εσύ είσαι καλύτερος ή χειρότερος. Είστε απλά διαφορετικοί, όπως ακριβώς το είπες. Εξάλλου ο κόσμος χρειάζεται το διαφορετικό για να μπορέσει να εξελιχθεί. Για φαντάσου έναν κόσμο στον οποίο όλοι θα μοιάζατε μεταξύ σας. Μέσω της διαφορετικότητας αλλάζετε και εξελίσσεστε. Φυσικά το γεγονός ότι ο διπλανός σου έχει παραπάνω από εσένα, θα έπρεπε απλά να σε βάζει σε εκείνη την διαδικασία να σκεφτείς τι είναι αυτό που σε μπλοκάρει από το να έχεις και εσύ όλα αυτά που επιθυμείς στην ζωή σου. Για να το καταφέρεις όμως αυτό θα χρειαστεί να ξεκινήσεις από κάπου.\n– Αν αυτή τη στιγμή σου ζητήσω απλά να σηκωθείς και να σταθείς μπροστά σε έναν καθρέφτη, τι θα συμβεί; Πώς θα αισθανθείς; Θα αναγνωρίσεις το πρόσωπο που στέκεται εκεί και σε κοιτά; Θα αναγνωρίσεις τον άνθρωπο που καρτερικά στέκεται εκεί και επίσης σε κοιτά; Τι έχεις να του πεις; Ξέρεις… αν του χαμογελάσεις θα σου χαμογελάσει και εκείνος πίσω με την σειρά του. Αν σταθείς εκεί σοβαρός, το ίδιο θα κάνει και αυτός. Εσύ και αυτός ο άνθρωπος είστε Ένα. Αυτό που σου ζητώ, είναι καταρχήν να αναγνωρίσεις ποιος είσαι. Εξωτερικά και εσωτερικά. Να ανακαλύψεις όλα σου τα ταλέντα και τις ικανότητες γιατί αυτά αποτελούν τα δυνατά σου σημεία. Πάνω σε αυτά θα μπορέσεις να στηριχτείς και να δημιουργήσεις όλα αυτά που επιθυμείς να γίνεις και να αποκτήσεις! Όλοι μπορείτε να τα καταφέρετε! Και σε αυτόν τον κανόνα, εξαιρέσεις δεν υπάρχουν!\n– Τέλεια. Από πού να ξεκινήσω λοιπόν;\n– Συστήσου στον εαυτό σου! Είναι μία πολύ καλή αρχή, της είπε χαμογελώντας!\n– Πόσο δίκιο έχεις! Σε ευχαριστώ! Σε Αγαπώ!\n– Και εγώ σε Αγαπώ! Είμαι δίπλα σου πάντα!\n“Φτιάξε την ζωή που ονειρεύεσαι όταν κάθεσαι με τα μάτια κλειστά” Μήνυμα από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ\nPosted on Τετάρτη 25/02/2015 by Αγγέλων Φως Posted in Θεραπείες\nΕπέλεξες να ενσαρκωθείς στον πλανήτη γη, γιατί σε αυτό το υπέροχο σχολείο, καλείσαι να βιώσεις και να μάθεις τι σημαίνει ζωή. Μέσα από αυτή την ενσάρκωση, καλείσαι να δημιουργήσεις τον εαυτό σου όπως ακριβώς τον επιθυμείς.\nΕπέλεξες την οικογένεια σου. Η μαμά, ο μπαμπάς, τα αδέρφια, είναι για εσένα μεγάλοι δάσκαλοι, που θα σε βοηθήσουν να συνειδητοποιήσεις όλα όσα χρειάζεσαι για να εξελιχθείς στη ζωή. Όταν δεις την ζωή, σαν μία όμορφη πρόκληση και σαν έναν τρόπο για να μάθεις, τότε όλα γίνονται πιο αέρινα, πιο λεπτοφυή. Όταν τις προκλήσεις τις αντιμετωπίσεις σαν προκλήσεις, τότε ναι… η ζωή γίνεται βαριά και ένα μόνιμο γιατί βγαίνει από το στόμα σου. Οι αναστεναγμοί γίνονται καθημερινοί, και λέξεις όπως «κουράστηκα», εκφράζονται με ευκολία και χαρακτηρίζουν αυτό που είσαι.\nΚάτσε για λίγο στη σιωπή, και αναλογίσου πως θα ήταν η ζωή εάν τις προκλήσεις, τις αντιμετώπιζες διαφορετικά. Σαν ευκαιρίες για εξέλιξη και όχι σαν προκλήσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν για να σε ταλαιπωρούν. Απλά πες πως βρίσκονται εδώ, γιατί κάτι έχουν να σου μάθουν. Κάθε πόνος για σένα, σημαίνει δύναμη. Κάθε συνειδητοποίηση για σένα, σημαίνει απελευθέρωση. Κάθε εκδήλωση θυμού κάτι έχει να σου μάθει. Μην το κάνεις δύσκολο. Δεν είναι. Είναι εύκολο να παριστάνεις το θύμα στη ζωή, και πάντα να φταίνε οι άλλοι. Αλήθεια, γιατί θα πρέπει κάποιος να φταίει; Κανείς δεν φταίει. Όλα συμβαίνουν σωστά και για κάποιο λόγο. Πίσω από το αρνητικό, ανακάλυψε το θετικό. Ανακάλυψε τον καλά θαμμένο σου Θησαυρό και βγες μπροστά. Φτιάξε την ζωή που ονειρεύεσαι όταν κάθεσαι με τα μάτια κλειστά.


Τα Ελληνόπουλα της Τουρκοκρατίας στις αιχμαλωσίες και στο Μαρτύριο – Ιωάννου Ν. Παπαιωάννου. | Ορθόδοξη Πορεία\n← Ποιές τροφές ενισχύουν τη μνήμη μας;\nΌσιος Σίμων της Κιεβο-Πετσέρσκαγια Λαύρας, επίσκοπος Βλαντιμίρ και Σουζντάλ – Ιερά Μονή Παρακλήτου Αττικής. →\nΤα Ελληνόπουλα της Τουρκοκρατίας στις αιχμαλωσίες και στο Μαρτύριο – Ιωάννου Ν. Παπαιωάννου.\nΤα Ελληνόπουλα στις αιχμαλωσίες\nΜόνιμος και οδυνηρός συντελεστής φθοράς για τα Ελληνόπουλα της Τουρκοκρατίας ήταν και η πειρατεία με ζοφερά επακόλουθα τον όλεθρο και την ερήμωση σε μεγάλη έκταση και τη σκλαβιά στους Μπαρμπαρέζους. Τα νησιά και τα παράλια δοκιμάσθηκαν – έλιωσαν στην κυριολεξία κάτω από το βάρος αυτής της συμφοράς. Οι Βερβερίνοι επιδρομείς ή Βαρβαρέζοι είχαν αποβεί η μάστιγα των Ελληνικών χωρών και σε κάθε επιδρομή τους οι πηγές σημειώνουν: «παίδας διασπαρέντας αισχρώς επ’ αιχμαλωσία και δουλεία και ύβρει» δηλαδή τα Ελληνόπουλα διασκορπίζονταν κατά τρόπο άτιμο για να ζήσουν πλέον αιχμάλωτοι δούλοι με ατιμώσεις.\nΤη μεγαλύτερη ανάμνηση τρόμου άφησε ο Χαϊρεδδίν Βαρβαρόσσας που έδρασε σε ολόκληρο το Αιγαίο και αιχμαλώτισε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Την ανάμνηση τρόμου απηχούν και οι στίχοι του δημοτικού τραγουδιού:\nΚαι την ημέρα τη Λαμπρή και να ο Μπαρμπαρόσας\n-Μάϊνα καράβι, τα πανιά, φωνάζει ο Μπαρμπαρόσας\n-Δε μαϊνάρω τα πανιά, φωνάζει το καράβι.\nΌταν κάποτε πρόσβαλε λοιμική νόσος το στόλο του, έρριξε όλους τους αιχμαλώτους στη θάλασσα: «έρριπτον εν τη θαλάσση και ην ιδείν τας ακτάς των αιγιαλών νεκρών σωμάτων πεπληρωμένους». Άλλοτε το υγιές ανθρώπινο υλικό διοχετευόταν σε διεθνείς αγορές δούλων, για την τύχη των οποίων πικρή ανάμνηση διατηρεί και η παροιμία – κατάρα: «σκλάβο να σε πουλήσουνε στης Μπαρμπαριάς τα μέρη».\nΠεριηγητές που ταξίδεψαν στην Ελλάδα την εποχή των επιδρομών του Μπαρμπαρόσσα γράφουν για την αιχμαλωσία των νέων των υποδούλων Λ.χ. ο Γάλλος Gassot το 1545 έγραψε ότι σε όλα τα παζάρια πωλούν και χριστιανούς νέους, μέχρι και ηλικίας τριών ετών. Ο – Nicolay – σημείωσε: «Είδα να γδύνουν και να εξετάζουν –προκειμένου να την αγοράσουν – μια μικρή χριστιανή τρεις φορές σε μια ώρα. Και εκείνη η φτωχούλα άφωνη σαν ψάρι ακολούθησε το νέο αφεντικό της με χαμηλωμένα μάτια και σβησμένο βλέμμα!».\nΚαι οι διάδοχοι του Βαρβαρόσσα ήταν εξίσου βάρβαροι και άγριοι πειρατές. Το 1688 κατασπάραξαν και την Αττική. Οι Αθηναίοι κατέφυγαν στη Σαλαμίνα γράφοντας και στον Πατριάρχη Κων/πόλεως: «Και ην αιγιαλός Σαλαμίνος θορύβω τότε θρηνώδει κατάδουπος. Μητέρες κύουσαι δύστηνοι αωρί τας ωδίνας υπέμενον της γονής και νήπια, μητέρων επικουρίαν ψελιζούσαις φωναίς επικαλούντα κατηδαφίσθησαν πέτραις, και τυραννικής ακολασίας νεάνιδες ακμάζουσαι γεγόνασι θύμα δεινόν… Διέσπαρται πλειόνων τα έκγονα αλλοδαπή εν άκρα χθονός και του γένους τα φίλτατα ωμότητος βαρβάρων σκύλον κατέστη».\nΔηλαδή, αντηχούσε τότε η παραλία της Σαλαμίνας από τον κοπετό των θρήνων. Δυστυχισμένες μητέρες που εγκυμονούσαν καταλαμβάνονταν πρόωρα από τους πόνους του τοκετού. Νήπια που ψέλλιζαν με ψιλές φωνές βοήθεια από τις μητέρες τους εκσφενδονίσθηκαν σε πέτρες. Και νέες βρισκόμενες στην πιο καλή ώρα της νιότης τους έγιναν θύματα για την ακολασία των ανήθικων τυράννων… Διασκορπίσθηκαν τα παιδιά των περισσοτέρων σε ξένες χώρες ως την άκρη της γης. Τα πολυτιμότερα και πιο αγαπητά μας, τα παιδιά, βρέθηκαν λάφυρο στην αγριότητα των βαρβάρων.\nΗ Εκκλησία, που τόσες ευχές περιέχει στις Ιερές Ακολουθίες «υπέρ αναρρύσεως των αιχμαλώτων», οι Κοινότητες των υποδούλων Ελλήνων και πολλοί ιδιώτες οργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία αλλεπάλληλες επιχειρήσεις για την ανεύρεση των αιχμαλώτων και για την εξεύρεση εκατομμυρίων για προσφορά λύτρων προς εξαγορά των αιχμαλώτων. Έφθασαν μέχρι τη Γερμανία επαινώντας χρήματα.\nΤα Ελληνόπουλα Νεομάρτυρες.\nΠαρά την επίσημη αναγνώριση συνυπάρξεως Χριστιανών και Μωαμεθανών από τους Σουλτάνους και το Κοράνιο, στην πραγματικότητα υπήρξε καθημερινά ακήρυκτος πόλεμος και σκληρός διωγμός κατά των υποδούλων Χριστιανών. Επί πλέον οι Τούρκοι εφάρμοζαν και τη γενική αρχή: κάθε χριστιανός που είχε καταδικασθεί ακόμα και σε θάνατο για οποιοδήποτε έγκλημα, μπορούσε να απαλλαγεί από τη δίωξη και την καταδίκη, εάν προσερχόταν στον Ισλαμισμό.\nΧιλιάδες αναδείχθηκαν οι μάρτυρες στην τουρκοκρατία, σμήνος ολόκληρο νέων παιδιών – μαρτύρων έλαμψε και εφώτισε το έρεβος της μακραίωνης δουλείας. Τα ελληνόπουλα – μάρτυρες βασανίσθηκαν, απαγχονίσθηκαν, καρατομήθηκαν, κατακρεουργήθηκαν, δηλητηριάσθηκαν, θηριομάχησαν, κατατεμαχίσθηκαν, παλουκώθηκαν, γδάρθηκαν σαν σφάγια ζωντανά, καταποντίσθηκαν, εν πάση περιπτώσει άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα σε φρικτούς πόνους και πολυώδυνα βασανιστήρια, αλλά εξωμότες δεν έγιναν, την πατροπαράδοτη πίστη στον Ιησού δεν αρνήθηκαν. Μολονότι η ζωή των υποδούλων στην Οθωμανοκρατία επανελάμβανε το «θανατούμενοι όλην την ημέραν», το μαρτύριο ήταν πραγματικός Γολγοθάς, καθόσον οι Τούρκοι υπήρξαν επινοητικότατοι και σκληρότατοι για άσκηση βασάνων ψυχικών και σωματικών, βασάνων που παρατείνονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα με βάρβαρη πεισμονή και απροσμέτρητη θηριωδία.\nΘαύμα μέσα στην καρδιά του παγερού χειμώνα της Οθωμανοκρατίας και εαρινά μυροφόρα άνθη ελπίδας απετέλεσαν τα Ελληνόπουλα – νεομάρτυρες και συγκλόνισαν την οικουμένη με τον ενθουσιασμό τους, την αγνότητα αισθημάτων και τη φλογερή πίστη. Η ορθόδοξος εκκλησία μας με καύχηση προβάλλει τους νεομάρτυρες, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα το καθήκον μας να επιδιώξουμε με τη γνωριμία και τη μαθητεία πνευματική τροφοδοσία και εθνική συντήρηση. Γιατί ταυτόχρονα τα ελληνόπουλα εκείνα ήταν και εθνομάρτυρες, καθόσον η εθελοθυσία τους που ενσάρκωνε το δράμα του σκλαβωμένου ελληνισμού, κρατούσε διαρκώς αναμμένη την εθνική συνείδηση.\nΞεχωρίζουν: Ο 14χρονος Ιωάννης από τη Θάσο, που καταγγέλθηκε ψευδώς από κάποιον Εβραίο ότι ύβρισε τη μουσουλμανική πίστη. Συνελήφθη, ανακρίθηκε και επειδή αρνήθηκε να εξωμόσει, αποκεφαλίσθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1652 στην Κων/πολη. Στις 6 Οκτωβρίου 1590 εμαρτύρησε στην Προύσα ο 18χρονος Μακάριος, διότι δεν αποδέχθηκε να εξισλαμισθεί, μολονότι τον παρακινούσε και ο πατέρας του. Στις 12 Μαΐου 1662 μαρτύρησε ο 15χρονος Ιωάννης από τη Βλαχία. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1672 αποκεφαλίσθηκε ο νεαρός Νικόλαος από το Καρπενήσι. Θέλοντας ο πατέρας του να μάθει την Τουρκική γλώσσα, τον παρέδωσε μαθητή σε τούρκο λόγιο. Αλλά ο τούρκος δάσκαλος κατέστρωσε ύπουλο σχέδιο. Μια ημέρα, παρόντων και άλλων τούρκων, του έδωσε να διαβάσει από χειρόγραφο τη μουσουλμανική ομολογία πίστεως. Ο Νικόλαος ανύποπτος διάβασε και τότε οι παρευρεθέντες τούρκοι υποστήριζαν ότι είχε γίνει μουσουλμάνος. Επειδή αρνήθηκε ο Νικόλαος υποβλήθηκε σε σκληρές ηθικές και σωματικές βασάνους, κλείσθηκε για 65 ημέρες στη φυλακή και τελικά απέθανε ανυποχώρητος.\nΣτις 27 Σεπτεμβρίου 1767 μαρτύρησε και η αγία Ακυλίνα από τη Θεσσαλονίκη. Την επίεζαν φορτικά οι τούρκοι να προσχωρήσει στον Ισλαμισμό, όπως είχε κάνει και ο πατέρας της, ο οποίος, επειδή σκότωσαν έναν τούρκο, εξισλαμίσθηκε για να αποφύγει την καταδίκη σε θάνατο. Η Ακυλίνα έμεινε πιστή χριστιανή μέχρι θανάτου. Στις 21 Οκτωβρίου 1773 μαρτύρησε στη Λάρισα ο 15χρονος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης, υιός μάρτυρος ιερέως, αφού αρνήθηκε σταθερά να αλλαξοπιστήσει, όταν ο τούρκος αφέντης του που τον είχε αγοράσει μαζί με τη μητέρα του, του επρότεινε υιοθεσία, τιμές και πλούτη υπό την προϋπόθεση να γίνει μουσουλμάνος.\nΥποστηρίζουν σήμερα μερικοί ιστορικοί και συγγραφείς ότι εκείνο που εκίνησε τον Έλληνα στους αγώνες και στις θυσίες του ήταν το μεράκι της ελευθερίας πρώτα και ύστερα κάθε τι άλλο. Αλλά τα Ελληνόπουλα – νεομάρτυρες κραυγάζοντας αποδεικνύουν ότι η χριστιανική πίστη η εκκλησία με τα ανάλογα αισθήματα και βιώματα εμψύχωσε και εκίνησε το λαό των ραγιάδων. Σε όλο το διάστημα της τουρκοκρατίας η εκκλησία με τη θριαμβευτική υμνογραφία και αγιογραφία, με τις αναστάσιμες ακολουθίες, με τις μορφές αγίων στρατιωτικών, όπως του αγίου Δημητρίου, και του αγίου Γεωργίου (είχε γεμίσει η Ελλάδα από εξωκκλήσια προς τιμήν του αγίου Γεωργίου) και με τη μουσική – ψαλμωδία, άλλοτε χαρούμενη (για να ελπίζει και να τολμά), άλλοτε θρηνητική (για να υπομένει και να πονεί με εγκαρτέρηση) εμψύχωνε, κατήρτιζε και κινούσε την ψυχή του ραγιά. Τα τροπάρια, όπως «τη Υπερμάχω», «Σώσον Κύριε τον λαόν σου», «Αναστήτω ο Θεός», «ως των αιχμαλώτων», κ.ά. ήταν τα πατριωτικά τραγούδια του ραγιά. Η παρουσία των Ελληνόπουλων – Νεομαρτύρων αγίων\nστολίζει και πλουτίζει την Ελληνική ιστορία και τη χριστιανική λατρεία με τη χριστιανική και εθνική αντίσταση και θυσία.


1 Έλεγχος και τα μέσα ελέγχου. 2 Θέματα που αναλύονται Η αναγκαιότητα του ελέγχου Τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού ελέγχου. Η διαδικασία του ελέγχου. - ppt κατέβασμα\nΔημοσίευσεΜυρίνα Μιχαηλίδης Τροποποιήθηκε πριν 5 χρόνια\nΠαρουσίαση με θέμα: "1 Έλεγχος και τα μέσα ελέγχου. 2 Θέματα που αναλύονται Η αναγκαιότητα του ελέγχου Τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού ελέγχου. Η διαδικασία του ελέγχου."— Μεταγράφημα παρουσίασης:\n1 1 Έλεγχος και τα μέσα ελέγχου\n2 2 Θέματα που αναλύονται Η αναγκαιότητα του ελέγχου Τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού ελέγχου. Η διαδικασία του ελέγχου. Διάφορες μέθοδοι ελέγχου. Η χρησιμοποίηση των τεχνικών ελέγχου Gantt και PERT.\n3 3 Η αναγκαιότητα του Ελέγχου\n4 4 Τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού ελέγχου Να είναι αποτελεσματικός ως προς το κόστος. Να είναι αποδεκτός από εκείνους στους οποίους εφαρμόζεται. Να είναι κατάλληλος.\n5 5 Η διαδικασία ελέγχου Η διαδικασία είναι συνεχής. Αν τη διαχωρίσουμε στα συστατικά της μέρη θα δούμε ότι περιλαμβάνει τρεις φάσεις: Α) Τον καθορισμό των προτύπων. Β) Τη σύγκριση της καταμετρημένης απόδοσης με τα πρότυπα. Γ) Την ενίσχυση των επιτυχιών/ διόρθωση των μειονεκτημάτων.\n6 6 Η διαδικασία ελέγχου Α) Μερίδιο στην αγορά. Β) Καινοτομίες. Γ) Παραγωγικότητα. Δ) Φυσικοί και οικονομικοί πόροι. Ε) Αποδοτικότητα. Στ) Απόδοση και ανάπτυξη διοικητικού στελέχους. Ζ) Απόδοση και συμπεριφορά εργαζομένου. Η) Κοινωνική ευθύνη.\n7 7 Η διαδικασία ελέγχου Η σύγκριση της καταμετρημένης απόδοσης με τα πρότυπα: Τα στελέχη έχουν δύο τρόπους για να βεβαιωθούν ότι η απόδοση ανταποκρίνεται στα καθορισμένα πρότυπα 1. Έλεγχος ανατροφοδότησης (αντιδραστική προσέγγιση) όταν εμφανιστούν τα προβλήματα τότε παίρνουν διορθωτικά μέτρα. 2. Έλεγχος προτροφοδότησης (προληπτική προσέγγιση) μπορούν να προτρέξουν των προβλημάτων και ν’ αναλάβουν προληπτική δράση.\n8 8 Η διαδικασία ελέγχου Ενίσχυση των επιτυχιών – Διόρθωση των μειονεκτημάτων. Όταν υπάρχουν μειονεκτήματα, το στέλεχος θα πρέπει πρώτα ν’ αντιμετωπίσει τα σοβαρότερα, καθορίζοντας τη φύση και την έκταση των υπεισερχομένων δυσκολιών και στη συνέχεια να προχωρήσει στις διορθωτικές ενέργειες που είναι αναγκαίες. Κατ’ αυτό τον τρόπο το σύστημα ελέγχου μιας επιχείρησης είναι κυβερνητικό. Ένα κυβερνητικό σύστημα ελέγχου επιτρέπει σε μια επιχείρηση να έχει αυτό-ρυθμιζόμενη συμπεριφορά.\n9 9 Μέθοδοι ελέγχου Μέθοδοι ελέγχου που χρησιμοποιούνται σταθερά είναι: Α) ο αυτοέλεγχος Β) ο ομαδικός έλεγχος\n10 10 Μέθοδοι ελέγχου Μέθοδοι ελέγχου που χρησιμοποιούνται περιοδικά είναι: Α) τα πληροφοριακά συστήματα διοίκησης. Β) οι προϋπολογισμοί.\n11 11 Μέθοδοι ελέγχου Μέθοδοι ελέγχου που χρησιμοποιούνται περιπτωσιολογικά είναι: Α) οι ειδικές εκθέσεις. Β) η προσωπική παρατήρηση. Γ) έλεγχοι διαφόρων προγραμμάτων (projects).\n12 12 Έλεγχοι διαφόρων προγραμμάτων Διάφορες μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί για τον έλεγχο ειδικών προγραμμάτων της επιχείρησης. Δύο είναι οι πιο διαδεδομένοι: Το διάγραμμα του Γκάντ (Gantt). Η τεχνική Αξιολόγησης και Αναθεώρησης του Προγράμματος (PERT).\n13 13 Το διάγραμμα του Γκάντ Το διάγραμμα του Γκάντ δείχνει οπτικά πότε υποτίθεται πως πρέπει να ολοκληρωθεί ένα έργο και που βρίσκεται τη χρονική στιγμή που γίνεται ο έλεγχος, τι πρέπει να γίνει ακόμα για να ολοκληρωθεί το έργο ή το ειδικό πρόγραμμα (project) για το οποίο είναι υπεύθυνο το διοικητικό στέλεχος και το βοηθά να διαπιστώσει εάν οι εργασίες του βρίσκονται μπροστά, έμειναν πίσω ή εάν συμφωνούν με τα προγραμματισθέντα.\n14 14 Το διάγραμμα του Γκάντ Τα διάφορα στάδια των ενεργειών για την έκδοση ενός βιβλίου προγραμματίζονται ως εξής:\nΚατέβασμα ppt "1 Έλεγχος και τα μέσα ελέγχου. 2 Θέματα που αναλύονται Η αναγκαιότητα του ελέγχου Τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού ελέγχου. Η διαδικασία του ελέγχου."


Ψητή χήνα | Έθνος\nFOOD 19.12.2019 12:32\nΨήνεται επί ώρα κι εμφανίζεται λαχταριστή, με τραγανή, ροδοκοκκινισμένη πέτσα και μια πραγματικά γλυκοφάγωτη και μοσχομυριστή γέμιση που συνδυάζει μήλο, κρεμμύδι, δεντρολίβανο και φρέσκο θυμάρι. Είναι ιδανική αν θέλετε να δώσετε μια διαφορετική νότα στο τραπέζι της γιορτής.\n1 χήνα (περίπου 4 κιλά)\n3 μήλα στάρκιν κομμένα σε τέταρτα\n2 μεγάλα ξερά κρεμμύδια κομμένα σε τέταρτα\nΞεπλύνετε τη χήνα, σκουπίστε τη και αλατοπιπερώστε τη. Τρυπήστε επιφανειακά την πέτσα στο στήθος με ένα πιρούνι σε αρκετά σημεία.\nΒάλτε στην κοιλιά της τα κομμένα μήλα, τα κρεμμύδια, το δεντρολίβανο και το θυμάρι. Βάλτε σε ένα βαθύ ταψί μια σχάρα, ακουμπήστε τη χήνα πάνω, αλείψτε τη με ελαιόλαδο, αλατοπιπερώστε τη και σκεπάστε τις άκρες από τα μπούτια με αλουμινόχαρτο.\nΠροθερμάνετε το φούρνο στους 220ο C και ψήστε τη χήνα για 20 λεπτά.\nΒγάλτε το ταψί από το φούρνο και χαμηλώστε τη θερμοκρασία στους 170ο C. Γυρίστε τη χήνα με το στήθος προς τα κάτω και βάλτε τη στο φούρνο. Ψήστε για 1 ½ ώρα.\nΒγάλτε τη από το φούρνο, πετάξτε το λίπος που μαζεύτηκε στο ταψί, γυρίστε την προσεκτικά με το στήθος προς τα πάνω, αφαιρέστε το αλουμινόχαρτο από τα πόδια και ψήστε τη για άλλα 40 λεπτά.\nΤσεκάρετε αν είναι ψημένη κόβοντας ένα μικρό κομμάτι ψαχνού από το στήθος κοντά στο λαιμό. Αν βγαίνει καθαρός ζωμός, είναι ψημένη, διαφορετικά θα χρειαστεί άλλα 20-30 λεπτά ψήσιμο.\nΌταν ψηθεί, αφήστε τη να σταθεί για 15 λεπτά εκτός φούρνου για να την κόψετε σε μερίδες.


Σταματίνα Τσιμτσιλή: Baby shower για την κουμπάρα της Λίλα Κουντουριώτη! - Tlife.gr\n07.05.2016 | 11:10\nΣταματίνα Τσιμτσιλή: Baby shower για την κουμπάρα της Λίλα Κουντουριώτη!\nΤον Δεκέμβρη ανέβηκαν τα σκαλιά του Δημαρχείου Κηφισιάς και τώρα ετοιμάζονται για το baby boom. Η παρουσιάστρια αθλητικών εκπομπών του Novasports, Λίλα Κουντουριώτη και ο αγαπημένος της θα υποδεχτούν σε λίγες μέρες τον γιο τους και είναι στα καλύτερά τους.\nΚαι φυσικά πριν τον τοκετό, η κολλητή της φίλη και κουμπάρα της Σταματίνα Τσιμτσιλή, οργάνωσε με την υπόλοιπη παρέα τους ένα baby shower για την μέλλουσα μανούλα! Δώρα, γλυκά και πολλά χαμόγελα γέμισαν το χώρο και όλα τα κορίτσια ευχήθηκαν στην Λίλα για το μωρό που περιμένει...\nΌσο για το όνομά του; Θα είναι... Κωνσταντίνος, όπως αποκάλυψε στο προφίλ της στο Instagram η Σταματίνα, που είναι καλή φίλη με την Λίλα εδώ και πολλά χρόνια. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στο Alter και από τότε είναι αχώριστες... Σαν μανούλα άλλωστε, η Σταματίνα βοηθά όσο μπορεί την φίλη της και δίνει απαντήσεις στα ερωτήματά της καθ' όλη την περίοδο της εγκυμοσύνης της.\nΟ μικρός Κωνσταντίνος έρχεται...! @lilakountourioti #showerparty #babyboy #babyshower #love you\nΜια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης stam_tsimtsili (@stam_tsimtsili) στις Μάι 6, 2016, 10:23πμ PDT


Μαραντόνα : Σκεπασμένος με τη σημαία της Αργεντινής στην τελευταία του κατοικία - Φωνή Μαλεβιζίου\nΤελευταία Ενημέρωση: 27/11/2020 - 13:24\nΜέσα σε κλίμα συγκίνησης κηδεύτηκε το βράδυ της Πέμπτης ο «θεός» του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Μαραντόνα, ενώπιον 25 μελών της οικογένειάς του. Ο μεγάλος ποδοσφαιριστής οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία μέσασε ένα φέρετρο σκεπασμένο με τη σημαία της χώρας του την οποία τίμησε όσο λίγοι.\nΟ «Ντιεγκίτο» που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών την Τετάρτη (25/11) οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία, το νεκροταφείο Χαρδίν της συνοικίας Μπέλα Βίστα του Μπουένος Άιρες, υπό τη συνοδεία πάρα πολλών περιπολικών και μοτοσικλετών της αστυνομίας.\nΣε αντίθεση με τον αποχαιρετισμό νωρίτερα από δεκάδες χιλιάδες θαυμαστές που είχαν συγκεντρωθεί στο ξωκλήσι της έδρας της κυβέρνησης «Casa Rosada», μόνο μέλη της οικογένειας και στενοί φίλοι βρέθηκαν στο νεκροταφείο που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας.\nΗ ταφή του Μαραντόνα έγινε δίπλα στους τάφους των γονιών του. Της μητέρας του Ντάλμα και του πατέρα του Ντιέγκο που πέθαναν το 2011 και το 2015, αντίστοιχα. Η κηδεία έγινε τελικά με καθυστέρηση τεσσάρων ωρών καθώς στο λαϊκό προσκύνημα είχαν συγκεντρωθεί περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι, σχηματίζοντας ουρά τριών χιλιομέτρων.\nΜάλιστα, νωρίτερα είχαν σημειωθεί σοβαρά επεισόδια μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης της Αργεντινής πως το λαϊκό προσκύνημα στη σορό του μεγάλου αργεντινού άσου θα διαρκούσε έως τις 7 μ.μ. (τοπική ώρα) λόγω του μεγάλου πλήθους.\nΦοβούμενοι ότι δεν θα προλάβουν εκατοντάδες οπαδοί πήδηξαν τον φράκτη για να προσεγγίσουν πιο γρήγορα το κυβερνητικό μέγαρο, ενώ η αστυνομία επιχείρησε να διατηρήσει την τάξη χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.\nΟι αρχές διέκοψαν την τελετή, έκλεισαν τις πόρτες και λόγους ασφαλείας μετέφεραν το φέρετρο με τη σορό σε άλλο κτίριο της Casa Rosada, προτού οδηγηθεί ο Ντιέγκο στην τελευταία του κατοικία.\nΧιλιάδες οπαδοί φορώντας φανέλες με τον αριθμό 10, δηλαδή την εμφάνιση του Μαραντόνα με την εθνική Αργεντινής, την Μπόκα Τζούνιορς, τη Νιούελς Ολντ Μπόις και την Αρχεντίνος Τζούνιορς συνόδευσαν τη νεκροφόρα, ο οδηγός της οποίας μπερδεύτηκε και βγήκε σε άλλη έξοδο με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η άφιξη.


Κορωνοϊός: Το Ισραήλ προετοιμάζεται για τέταρτη δόση και εμβολιασμό κάθε 5-6 μήνες - Nitro Magazine\nΣημειώνεται πως σύμφωνα με το timesofisrael.com στο Ισραήλ ήδη 2,5 εκατομμύρια πολίτες έχουν λάβει και 3η δόση του εμβολίου για τον κορωνοϊό.\nΣτην τέταρτη δόση προχωρά το Ισραήλ στην μάχη ενάντια του κορωνοϊού, χωρίς να προσπαθεί να ελέγξει τις μεταλλάξεις. Η χώρα ήδη βρίσκεται αντιμέτωπο με το τέταρτο κύμα κρουσμάτων, παρά το γεγονός ότι ήταν η πρώτη που είχε ένα επιτυχημένο εμβολιαστικό πρόγραμμα.\nΜάλιστα, ο Σαλμάν Ζάρκα, Ισραηλινός «στρατηγός» για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού, δήλωσε ότι οι πολίτες θα πρέπει να εμβολιάζονται πιο συχνά κατά του ιού, «κάθε πέντε έως έξι μήνες».\n«Το Ισραήλ αναμένεται να χορηγήσει εμβόλια που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την αντιμετώπιση διαφορετικών μεταλλάξεων του κορονοϊού μέχρι το τέλος του 2021 ή στις αρχές του 2022», όπως υποστηρίζει μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο Kan και πρόσθεσε πως: «Δεδομένου ότι ο ιός είναι εδώ και θα συνεχίσει να είναι εδώ, θα πρέπει να προετοιμαστούμε για μια τέταρτη δόση. Αυτή θα είναι η ζωή μας στο εξής, θα βιώνουμε διαδοχικά κύματα του κορονοϊού».\nΣε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον Αύγουστο στους «Times of Israel», είχε δηλώσει ότι, οι πολίτες θα πρέπει να είναι έτοιμοι για να εμβολιαστούν εκ νέου κατά του κορωνοϊού προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις νέες μεταλλάξεις.\n«Φαίνεται ότι, αν λάβουμε διδάγματα από το τέταρτο κύμα, πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο εμφάνισης νέων κυμάτων με τις νέες μεταλλάξεις, όπως είναι η νέα μετάλλαξη Μu από τη Νότια Αμερική. Σκεπτόμενοι αυτό και τη μείωση των εμβολίων και των αντισωμάτων, φαίνεται ότι κάθε λίγους μήνες – θα μπορούσαμε μία φορά το χρόνο ή κάθε πέντε ή έξι μήνες – να εμβολιαζόμαστε κατά του κορονοϊού», πρόσθεσε.