Δημοτικό Συμβούλιο τη Δευτέρα στο Δ. Δελφών | Οινοχώρι\nΗ συνεδρίαση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου στις 6 το απόγευμα στο Πνευματικό Κέντρο Άμφισσας\nΑναλυτικά η λίστα των θεμάτων:\n1. Επί αιτήσεως της Δομής Αυτοοργάνωσης και Αλληλεγγύης για ‘Ολους «ΟΥΤΟΠΙΑ», για λήψη απόφασης για την προστασία της κατοικίας των δημοτών του Δήμου Δελφών. (Αίτημα πολιτών).\n2. Αποδοχή εθελοντικής εργασίας στον Παιδικό Σταθμό Άμφισσας. (Εισηγητής: κ. Ιωάννης Παπαϊωάννου, προϊστάμενος Διοικ/κών Υπηρεσιών).\n3. Αποδοχή αιτήματος καταρτιζομένων Δ.ΙΕΚ Άμφισσας για την πρακτική άσκησή τους στους μουσειακούς χώρους του Δήμου Δελφών. (Εισηγητής: κ. Ιωάννης Παπαϊωάννου, προϊστάμενος Διοικ/κών Υπηρεσιών).\n4. Τροποποίηση – αναμόρφωση (8η) του Τεχνικού Προγράμματος έτους 2016. (Εισηγήτρια: κ. Κυριακή Μιχαλοπούλου, προϊσταμένη Δ/νσης Προγραμματισμού).\n8. Έγκριση μετακίνησης αιρετών του Δήμου για το ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΕ στη Θεσσαλονίκη και ψήφιση πίστωσης. (Εισηγητής: κ. Δημήτριος Κοϊβαρης, προϊστάμενος Οικ/κών Υπηρεσιών).\n9. Αναμόρφωση (2η) προϋπολογισμού οικ. έτους 2016 του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Γαλαξιδίου. (Εισηγητής: κ. Δημήτριος Κοϊβαρης, προϊστάμενος Οικ/κών Υπηρεσιών).\n10. Έγκριση και παραλαβή της μελέτης ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΖΗΜΙΩΝ ΣΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΑΡΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΑΥΛΑΚΩΝ ΤΚ ΚΑΣΤΕΛΛΙΩΝ (Α.Μ. 04/2016). (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n11. Έγκριση τρόπου υλοποίησης μικρών έργων του Τ.Π. και τροποποίηση της υπ΄ αριθ. 242/2016 απόφασης του Δ.Σ. Δελφών ως προς τον τρόπο υλοποίησης του έργου ΤΣΙΜΕΝΤΟΣΤΡΩΣΗΓ ΟΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΠΡΟΣ ΑΓΙΟ ΜΗΝΑ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n12. Έγκριση παράτασης προθεσμίας του έργου ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΚΤΙΡΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΧΑΝΙΟΥ ΓΡΑΒΙΑΣ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n13. Έγκριση 2ου ΑΠΕ και ΠΚΝΤΜΕ του έργου ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ (ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ) Β΄ ΦΑΣΗ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n14. Έγκριση 3ου ΑΠΕ – Τελικού του έργου ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΄ΚΑΡΠΑΚΙ¨ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΑΜΦΙΣΣΑ ΠΡΟΣ ΒΙΝΙΑΝΗ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΩΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΡΡΟΥ ΄ΣΚΙΤΣΑ΄ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΑ ΕΡΓΑ με κωδικό MIS 376765. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n15. Έγκριση 1ου και τελικού ΑΠΕ και 1ου ΠΚΝΤΜΕ του έργου ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΕΝΤΟΣ Τ.Κ. ΒΟΥΝΙΧΩΡΑΣ – Β΄ ΦΑΣΗ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n16. Έγκριση 3ου – τελικού ΑΠΕ του έργου ΠΑΚΟΣΤΡΩΣΗ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΩΣ ΜΑΪΑΜΙ Δ.Κ. ΙΤΕΑΣ Δήμου Δελφών (Α.Μ. 12/2013). (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n17. Έγκριση 1ου ΑΠΕ του έργου ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΩΡΥΓΩΝ ΤΟΕΒ ΑΜΦΙΣΣΑΣ – ΧΡΙΣΣΟΥ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n18. Έγκριση πρωτοκόλλων προσωρινής – Οριστικής Παραλαβής του έργου ΠΛΑΚΟΣΤΡΩΣΗ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΩΣ ΜΑΪΑΜΙ ΔΚ ΙΤΕΑΣ (Α.Μ. 12/2013). (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n19. Έγκριση πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής του έργου ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΒΡΥΣΗΣ Τ.Κ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n20. ‘Εγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής παραλαβής του έργου ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΜΦΙΣΣΑΣ, ΥΠΟΕΡΓΟΥ 2, ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΥΔΡΕΥΣΗ ΑΜΦΙΣΣΑΣ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n21. Έγκριση κυκλοφοριακών ρυθμίσεων επί της οδού ΄Ηρας της ΔΚ Άμφισσας στη ΔΕ Άμφισσας του Δήμου Δελφών. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Λύτρας, αν. Προϊστάμενος Δ.Τ.Υ.).\n22. Εκλογή αναπληρωματικού μέλους στην Οικονομική Επιτροπή από την μειοψηφία.\n23. Εκλογή νέου εκπροσώπου Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Δελφών στη Γενική Συνέλευση της ΠΕΔ Στερεάς Ελλάδας.\n24. Έγκριση διάθεσης πίστωσης για τη διοργάνωση της ετήσιας εκδήλωσης σε μνήμη των 17 εκτελεσθέντων Ελλήνων πατριωτών από τα Ιταλικά κατοχικά στρατεύματα το 1942 στην Τ.Κ. Καστελλίων. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Μολιώτης, Αντιδήμαρχος).\n25. Παραχώρηση δωρεάν χρήσης δημοτικού χώρου για τη στέγαση του ΚΥΝΟΦΙΛΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΦΩΚΙΔΟΣ στην Τ.Κ. Καλοσκοπής. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Μολιώτης, Αντιδήμαρχος).\n26. Λήψη απόφασης για την δωρεάν παραχώρηση της χρήσης του δημοτικού κτιρίου του ΄Πολιτιστικού Κέντρου – Θεοδ. Κλήμης΄ της ΤΚ Γραβιάς στον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων Γραβιάς. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Μολιώτης, Αντιδήμαρχος).\n27. Γνωμοδότηση για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας από καύση φυτικών ελαίων/βιορευστών ισχύος 500 kw της εταιρείας ΔΗΙΩΝ ΙΚΕ στη θέση Στριβάδια της ΤΚ Γραβιάς του Δήμου Δελφών Ν. Φωκίδας. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Μολιώτης, Αντιδήμαρχος).\n28. Επικαιροποίηση των αριθ. 39/2011 και 364/2012 αποφάσεων του Δημ. Συμβουλίου Δελφών περί ¨Αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων στις ΤΚ Πολυδρόμου, Επταλόφου και Λιλαίας της Δ.Ε. Παρνασσού του Δήμου Δελφών, κατόπιν της 2336/2016 απόφασης του ΣτΕ. (Εισηγητής: κ. Νικόλαος Μολιώτης, Αντιδήμαρχος).\n29. Έγκριση κατανομής της τέταρτης δόσης για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών σχολείων και δαπάνη για σχολική τροχονόμο έτους 2016, συνολικού ποσού 71.520,00 €. (Εισηγητής: κ. Ανάργυρος Ζωμένος, Δ.Σ. και Πρόεδρος ΔΕΠ)\n30. Λήψη απόφασης σχετικά με τις μεταβολές σχολικών μονάδων Β΄/θμιας Εκπαίδευσης. (Εισηγητής: κ. Ανάργυρος Ζωμένος, Δ.Σ. και Πρόεδρος ΔΕΠ).\n31. Έγκριση εκμίσθωσης ακινήτου – ισογείου καταστήματος, με την διενέργεια της διαδικασίας υποβολής εγγράφων σφραγισμένων προσφορών, συνολικού εμβαδού 48,00 τ.μ. ιδιοκτησίας (75%) του Κληρ. Ν.Μάμα που βρίσκεται επί της οδού\nΠαλαμηδίου 31 και Ροδόπης στην περιοχή Αγ. Σοφία στον Πειραιά, μετά τη λύση της μισθωτικής σύμβασης. (Εισηγητής: κ Αθανάσιος Τσονάκας, Αντιδήμαρχος).\n32. Λήψη απόφασης περί εμπράκτου δικαιώματος σε αγρόκτημα στην περιοχή «ΚΟΜΟΥΛΙΑ» της Δ.Κ. Δεσφίνας. (Εισηγητής: κ. Νεκτάριος Μίχος, Αντιδήμαρχος).\n33. « Έγκριση υποβολής πρότασης του Δήμου Δελφών περί συμμετοχής στην Πράξη “Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ) – Νέα Φάση” με κωδικό ΟΠΣ 5002212» και ορισμό υπεύθυνου Εκπροσώπου του Δήμου». (Εισηγητής: κ. Νεκτάριος Μίχος, Αντιδήμαρχος).\n34. Έγκριση παραχώρησης αθλητικών εγκαταστάσεων της Δ.Κ. Δεσφίνας. (Εισηγητής: κ. Νεκτάριος Μίχος, Αντιδήμαρχος).\n35. Έγκριση σχεδίου ενιαίου προγράμματος χρήσης γηπέδου ποδοσφαίρου Χρισσού, αγωνιστικής περιόδου 2016-2017). (Εισηγητής: κ. Νεκτάριος Μίχος, Αντιδήμαρχος).\n36. Λήψη απόφασης σχετικά με την διεξαγωγή του 5ου Αγώνα ορεινού δρόμου «Στα Χνάρια του Δευκαλίωνα». (Εισηγητής: κ. Λουκάς Αναγνωστόπουλος, Αντιδήμαρχος).\n37. Έγκριση διάθεσης πίστωσης για τον εξοπλισμό της πλάζ ΄Βραχάκια΄. (Εισηγήτρια κ. Τριανταφυλλιά Πιλάλα-Τσακίρη, Αντιδήμαρχος).\n38. Έγκριση παραχώρησης των Αθλητικών Εγκαταστάσεων της Δ.Κ. Ιτέας, αγωνιστικής περιόδου 2016-2017. (Εισηγήτρια κ. Τριανταφυλλιά Πιλάλα-Τσακίρη, Αντιδήμαρχος).\n39. Έγκριση ανανέωσης συμφωνητικού παραχώρησης καταστημάτων και αίθουσας συγκεντρώσεων του Οικισμού του ΟΑΕΔ (πρώην ΟΕΚ) «ΙΤΕΑ Ι» στη ΔΕ Ιτέας του Δήμου Δελφών». (Εισηγήτρια: κ. Τριανταφυλλιά Πιλαλά-Τσακίρη, Αντιδήμαρχος).\n40. Σχετικά με την 32/2016 Απόφαση ΔΣ Δ. Δελφών (υπόθεση «Πλατεία Θεάτρου»). (Εισηγήτρια: κ. Τριανταφυλλιά Πιλαλά-Τσακίρη Αντιδήμαρχος).\nThis entry was posted in OINOXORI on November 24, 2016 by Oinoxori.\n← «ΛΩΞΑΝΤΡΑ» με την Άννα Βαγενά στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας Δ.Δελφών: Εκδήλωση μνήμης και τιμής για τον Καπετάν Νικηφόρο →


Ξένες εταιρείες πολιορκούν τον μεγαλύτερο τυροκόμο της Ελλάδας - Ξυπνήστε ρε\n7/24/2017 10:30:00 π.μ.\nΠροτάσεις επιχειρηματικής συνεργασίας έχει δεχθεί στη διάρκεια των τελευταίων μηνών ο γαλακτοκομικός όμιλος Τυράς των αδελφών Δημήτρη και Μιχάλη Σαράντη, τόσο από ευρωπαϊκούς όσο και από κινεζικούς ομίλους τροφίμων.\nΟι προτάσεις αυτές βρίσκονται στο πρωταρχικό στάδιο της διατύπωσής τους και ως εκ τούτου, σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος της Κυριακής», είναι πρόωρη κάθε πιθανότητα για την εξέλιξή τους.\nΑνώνυμος 24 Ιουλίου 2017 - 11:51 π.μ.\nTI 1 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ ΣΤΟΝ ΤΥΡΑ? 78 ΤΡΙΣ ΘΑ ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΝ ΟΙΚΙΝΕΖΟΙ ΘΑ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ 8ης ΓΕΝΙΑΣ ΤΖΕΤ ΑΠΟ ΤΟΥΛΟΜΟΤΥΡΙ!!!\nΡΕΕ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ? ΠΟΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΠΟΥΡΔΕΣ?


Κατρακυλώντας στο κενό: η αποτυχία της συμβολικής σκέψης [John Ζerzan] | Αδάμαστο\nΚατρακυλώντας στο κενό: η αποτυχία της συμβολικής σκέψης [John Ζerzan]\n“Εάν δε συνέρθουμε σύντομα, θα έχουμε χάσει για πάντα την ευκαιρία της οικοδόμησης μιας γεμάτης νόημα εναλλακτικής λύσης στην ψευδο-ύπαρξη που εκλαμβάνεται ως ζωή στο σύγχρονο “πολιτισμό του θεάματος”. David Howes\nΣε ποιο βαθμό μπορεί να ειπωθεί ότι ζούμε πραγματικά; Καθώς το περιεχόμενο του πολιτισμού φαίνεται να μαραίνεται και να προσφέρει λιγότερο βάλσαμο στις ταραγμένες ζωές μας, οδηγούμαστε να κοιτάξουμε βαθύτερα στους άγονους καιρούς μας. Και για τη θέση του πολιτισμού αυτού καθεαυτού μέσα σ’ όλα αυτά.\nΟ Ted Sloan ρωτάει με αγωνία (1996), “Ποιο είναι το πρόβλημα με τη σύγχρονη εποχή; Γιατί οι σύγχρονες κοινωνίες συναντούν τόσα προβλήματα στην προσπάθειά τους να αναθρέψουν ενηλίκους ικανούς για φιλία, εργασία, απόλαυση και ηθική ζωή; Πού οφείλεται ότι τα σημάδια μιας κατεστραμμένης ζωής είναι τόσο κυρίαρχα;” Σύμφωνα με τον David Morris (1994), “Χρόνιος πόνος και κατάθλιψη, συχνά συνδεδεμένα και περιστασιακά θεωρούμενα ως μια και μοναδική δυσλειτουργία, συνιστούν μια πελώρια κρίση στην καρδιά της μεταμοντέρνας ζωής”. Έχουμε τον κυβερνοχώρο, την εικονική πραγματικότητα και την άμεση επικοινωνία μέσω των υπολογιστών στο παγκόσμιο χωριό και όμως έχουμε ποτέ νοιώσει τόσο αποδυναμωμένοι και τόσο αποξενωμένοι;\nΚαθώς ο Freud προέβλεψε ότι ο πολιτισμός στην πληρότητά του θα σημάνει παγκόσμια νευρωτική δυστυχία, ιδεολογικά ρεύματα ενάντια στον πολιτισμό αναδύονται σε απάντηση της ψυχικής εκπτώχευσης που μας περιβάλλει. Έτσι, η συμβολική ζωή, η ουσία του πολιτισμού, γίνεται αντικείμενο σκληρής κριτικής.\nΜπορεί ακόμη να ειπωθεί ότι ο πολιτισμός, αυτό το τόσο γνώριμο, αν και τεχνητό στοιχείο, είναι το λιγότερο κατανοητό. Όμως η επιτακτική αναγκαιότητα κρατάει σε εγρήγορση την κριτική μας στάση και πολλοί απ’ εμάς ωθούμε την κριτική μας στο βυθό ενός σταθερά επιδεινώμενου τρόπου ύπαρξης. Ξεκινώντας από μια αίσθηση παγίδευσης και περιορισμού από τα σύμβολα εξάγεται η θέση ότι ο βαθμός στον οποίο η σκέψη και τα συναισθήματα δεσμεύονται από το συμβολισμό είναι το μέτρο με το οποίο το κενό γεμίζει τον εσωτερικό κόσμο και καταστρέφει τον εξωτερικό.\nΦαίνεται να έχουμε βιώσει μια πτώση στην αναπαραστατικότητα, της οποίας τα βάθη και οι συνέπειες τώρα μονάχα γίνονται αντικείμενο σοβαρής διερεύνησης. Με μια θεμελιώδη διαστρέβλωση αρχικά τα σύμβολα μεσολάβησαν μεταξύ της πραγματικότητας και των εαυτών μας και αργότερα την αντικατέστησαν. Στις μέρες μας ζούμε εν μέσω συμβόλων σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι ζούμε με τους ίδιους μας τους εαυτούς ή απ’ ευθείας ο ένας με τον άλλον.\nΌσο περισσότερο εμπλέκεται αυτό το σύστημα εσωτερικευμένης αναπαραστατικότητας, τόσο περισσότερο αποστασιοποιημένοι είμαστε από την περιβάλλουσα πραγματικότητα. Άλλου είδους δεσμοί, άλλοι τρόποι θέασης του εξωτερικού κόσμου φράζονται για να μην πούμε τίποτε άλλο χειρότερο, καθώς η επικοινωνία μέσω συμβόλων και οι μυριάδες μηχανισμοί αναπαράστασης έχουν πετύχει μια αποξένωση από την πραγματικότητα και συνιστούν ουσιαστικά μια προδοσία της.\nΑυτή η διαμεσολάβηση και η συνακόλουθη παραποίηση και αποστασιοποίηση είναι ιδεολογική με μια πρωταρχική και πρωτότυπη έννοια* κάθε ιδεολογία που ακολούθησε είναι ένας αντίλαλός της. Ο Debord απεικόνισε τη σύγχρονη κοινωνία ως μια που επιβάλλει την απαγόρευση της ζωής προς χάρη της αναπαράστασής της: οι εικόνες βρίσκονται τώρα σε θέση ισχύος καβαλώντας τη ζωή. Αλλά αυτό μόνο καινούριο πρόβλημα δεν είναι. Υπάρχει ένας ιμπεριαλισμός ή επεκτατισμός του πολιτισμού εξαρχής. Και πόσο κομμάτι έχει κατακτήσει; Η φιλοσοφία λέει στις μέρες μας ότι η γλώσσα είναι εκείνη που σκέφτεται και μιλάει. Αλλά κατά πόσον είχαν πάντα έτσι τα πράγματα;\nΤο συμβολίζειν είναι γραμμικό, διαδοχικό και επιδιώκει συνεχώς την υποκατάσταση* δεν μπορεί να είναι ανοιχτό στο πλήρες περιεχόμενο του αντικειμένου του την ίδια στιγμή. Η λειτουργική λογική του είναι ακριβώς αυτή: να επηρεάζει προς ιδίον όφελος και να αναζητά την κυριαρχία. Η προσέγγισή του είναι: “άφησε το α να συμβολίζει το β” αντί του “άφησε το α να είναι το α”. Η γλώσσα έχει τη βάση της στην προσπάθεια να δημιουργήσει μια γενική εικόνα και να εξισώσει τα άνισα, και με τον τρόπο αυτό να παρακάμψει την ουσία και τη διαφορετικότητα ενός ποικίλου και μεταβλητού πλούτου.\nΟ συμβολισμός είναι μια εκτεταμένη και βαθιά αυτοκρατορία, ο οποίος αντανακλά και κάνει συνεκτική μια θεώρηση του κόσμου, και είναι ο ίδιος μια κοσμοθεωρία, βασισμένη στην απομάκρυνση από το άμεσο και ξεκάθαρο ανθρώπινο νόημα.\nΟ James Shreeve, στο τέλος του βιβλίου του Το αίνιγμα του Νεάντερταλ, δίνει μια πανέμορφη απεικόνιση μιας εναλλακτικής λύσης στη συμβολική ύπαρξη. Συλλογιζόμενος πάνω στη μορφή μιας πρωτύτερης, μη-συμβολικής συνείδησης, μιλάει για κάποιες σημαντικές διακρίσεις και δυνατότητες: εκεί όπου τώρα η εξουσία των σύγχρονων θεών κατοικεί στη γη, στο βουβάλι ή στο φύλλο χλόης, η ύπαρξη δηλαδή και η ψυχή του καθενός γινόταν αντιληπτή ως μια και μοναδική ζωτική δύναμη, χωρίς την ανάγκη διάκρισης μεταξύ τους με ξεχωριστά ονόματα. Κατά τον ίδιο τρόπο, η απουσία καλλιτεχνικής έκφρασης δεν αποκλείει την κατανόηση των πραγμάτων που με τέχνη είναι καμωμένο στο γύρω χώρο. Οι Νεάντερταλ δε ζωγράφιζαν τις σπηλιές με εικόνες ζώων. Αλλά πιθανότατα δεν είχαν την ανάγκη να αποστάξουν τη ζωή μέσα σε αναπαραστάσεις, διότι οι πεμπτουσίες της ήταν ήδη φανερωμένες στις αισθήσεις τους. Η θέα ενός καλπάζοντος κοπαδιού σε κίνηση ήταν αρκετή για να τους εμπνεύσει μια αναβλύζουσα αίσθηση ομορφιάς. Δεν είχαν τύμπανα, ούτε κοκαλένια φλάουτα, αλλά μπορούσαν να ακούσουν τους ρυθμούς του αέρα που μούγκριζε, τη γη και τα καρδιοχτύπια ο ένας του άλλου και να “ταξιδεύουν”.\nΑντί να πανηγυρίσουμε τη γνωσιολογική επαφή με τον κόσμο που ο Shreeve πιστεύει ότι κάποτε χαιρόμασταν ή ακόμη καλύτερα να ξεκινήσουμε ένα σχέδιο επανάκτησής της, η χρήση των συμβόλων θεωρείται προφανέστατα και ευρέως ως το τυπικότερο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης διάνοιας. Ο Goethe έλεγε: “Το καθετί είναι ένα σύμβολο”, καθώς; ο βιομηχανικός καπιταλισμός, ορόσημο διαμεσολάβησης και αλλοτρίωσης, απογειωνόταν. Την ίδια περίπου περίοδο ο Kane αποφάσιζε ότι το κλειδί για τη φιλοσοφία βρίσκεται στην απάντηση της ερώτησης: “Που εδράζεται η σχέση αυτού που μέσα μας ονομάζουμε “αναπαράσταση” με το αντικείμενό της;” Δυστυχώς, ανακάλυψε για τη σύγχρονη σκέψη μια ανιστόρητη και θεμελιωδώς ανεπαρκή απάντηση, δηλαδή ότι απλά δεν είμαστε φτιαγμένοι για να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα απ’ ευθείας. Δύο αιώνες αργότερα (1981) ο Emmanuel Levinas προσέγγισε περισσότερο την αλήθεια με το “η φιλοσοφία στη διαχρονικότητά της, είναι η συνειδητοποίηση της διάλυσης της συνείδησης”.\nΟ Eli Sagan (1985) μιλώντας για λογαριασμό αμέτρητων άλλων δήλωνε ότι η ανάγκη να συμβολίζουμε και να ζούμε σ’ ένα κόσμο συμβόλων είναι, όπως και η επιθετικότητα, μια ανθρώπινη ανάγκη τόσο βασική που “μπορούμε να την απαρνηθούμε μονάχα με κόστος μια σοβαρή ψυχική διαταραχή”. Η ανάγκη για σύμβολα -και επιθετικότητα- δεν επικρατούσε ωστόσο πάντοτε. Αντίθετα, έχουν τις απαρχές τους στον τορπιλισμό και τον τεμαχισμό μιας πρωτύτερης ολότητας, στη διαδικασία της εξημέρωσης από την οποία ξεπήδησε ο πολιτισμός. Ένας πολιτισμός που αναδύθηκε ως χρόνος, γλώσσα, τέχνη, αριθμός και αργότερα γεωργία, προφανώς οδηγούμενος από μια σταδιακά επιταχυνόμενη ανάπτυξη στον καταμερισμό εργασίας που ξεκίνησε να λαμβάνει χώρα στην Ανώτερη Παλαιολιθική Περίοδο.\nΗ λέξη πολιτισμός (culture) προέρχεται από το λατινικό cultura, αναφερόμενη στην καλλιέργεια της γης δηλαδή στην εξημέρωση φυτών και ζώων όπως και των εαυτών μας. Ένα νευρικό πνεύμα αλλαγής και ανησυχίας μας ακολουθεί εν πολλοίς από τότε, καθώς οι συνεχώς μεταβαλλόμενοι τρόποι συμβολισμού προσπαθούν να επιδιορθώσουν αυτό που δεν μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς την απόρριψη του ίδιου του συμβόλου και του κόσμου της αποξένωσης που δημιούργησε.\nΑκολουθώντας τον Durkheim, η Lesli White (1949) έγραφε: “Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι συμβολική συμπεριφορά* η συμβολική συμπεριφορά είναι ανθρώπινη συμπεριφορά. Το σύμβολο είναι το σύμπαν της ανθρωπότητας”. Είναι πια καιρός να δούμε τέτοιες ρήσεις ως ιδεολογία, που υποστηρίζουν τη βασική παραποίηση που βρίσκεται στα θεμέλια μιας ουσιαστικά τα πάντα περικλείουσας ψευδής συνείδησης. Αλλά εάν ένας πλήρως ανεπτυγμένος συμβολικός κόσμος δεν είναι κατά τη δήλωση του Northrop Frye (1981) “ο χάρτης της ελευθερίας μας” ο ανθρωπολόγος Clifford Geertz (1965) φτάνει κοντύτερα στην αλήθεια με το να πει ότι είμαστε γενικώς εξαρτημένοι από “την καθοδήγηση που μας παρέχεται από συστήματα σημαντικών συμβόλων”. Ακόμη πλησιέστερα βρίσκεται ο Cohen (1974), ο οποίος παρατήρησε ότι τα σύμβολα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη και συντήρηση της κοινωνικής τάξης. Το σύνολο των συμβόλων αντιπροσωπεύει την κοινωνική τάξη και τη θέση του καθενός μας μέσα σ’ αυτήν, μια διατύπωση που αφήνει την ίδια τη γένεση αυτής της ρύθμισης χωρίς αμφισβήτηση. Πως η συμπεριφορά μας έφτασε να τυποποιηθεί από το συμβολισμό;\nΟ πολιτισμός αναδύθηκε και ευδοκίμησε μέσω της κυριαρχίας επί της φύσης, η ανάπτυξη του οποίου αποτελεί ένα μέτρο αυτής της προοδευτικής επιβολής που ξεδιπλωνόταν με τον ολοένα μεγαλύτερο καταμερισμό της εργασίας. Ο Malinowski (1962) κατανόησε το συμβολισμό ως την ψυχή του πολιτισμού, κατά κύριο λόγο στη μορφή της γλώσσας ως μέσου για το συντονισμό δράσης ή την τυποποίηση τεχνικών, που επιπλέον παρέχει κανόνες για κοινωνική, ιεροτελεστική και εργασιακή συμπεριφορά.\nΕίναι ακριβώς η πτώση μας από μια πλήρη και απλή ζωή που τη βιώναμε άμεσα, από μια ζωή όπου η όποια γνώση αποκτιόταν εδώ και τώρα μέσα από τις αισθήσεις μας, η οποία αφήνει ένα κενό που ο συμβολισμός δε θα μπορέσει ποτέ να γεφυρώσει. Αυτό είναι που πάντα σκεπάζεται κάτω από στρώματα κάθε είδους παρηγοριών του πολιτισμού, πολιτισμικές λοξοδρομήσεις που δεν επαναφέρουν ποτέ τη χαμένη ενότητα. Κατά βάθος, μονάχα ό,τι καταστέλλεται γίνεται αντικείμενο συμβολισμού, γιατί μονάχα ό,τι καταστέλλεται χρειάζεται να συμβολιστεί. Το μέγεθος του συμβολισμού αποτελεί, απόδειξη στο πόσα πολλά έχουν κατασταλεί, απωθηθεί, αλλά που είναι πιθανώς ακόμη επανακτήσιμα.\nΚατά πάσα πιθανότητα, ο καταμερισμός εργασίας που αναπτυσσόταν ανεπαίσθητα και αρκετά αργά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ξεκίνησε να διαβρώνει την αυτονομία του ατόμου και την πρόσωπο με πρόσωπο μορφή κοινωνικής ύπαρξης. Ο ιός που έμελλε να φτάσει σε πλήρη άνθηση ως πολιτισμός ξεκίνησε κάπως έτσι. Από την αρχική αλλοτρίωση μέχρι τον προηγμένο πολιτισμό, η διαδρομή είναι σημαδεμένη από ολοένα και περισσότερη ισοπέδωση του υποκειμένου, εξάρτηση, γραφειοκρατικοποίηση, πνευματική ερήμωση και στείρα τεχνολογικοποίηση.\nΔεν πρέπει να μας παραξενεύει το γεγονός ότι το ερώτημα της απαρχής της συμβολικής σκέψης, της ίδιας της βάσης του πολιτισμού, αναδεικνύεται με δριμύτητα. Για να το πούμε πιο απλά, εμφανίζεται το ερώτημα: γιατί θα πρέπει να υπάρχει πολιτισμός; Ιδιαίτερα εάν λάβουμε υπόψη μας ότι η τεράστια παλαιότητα της ανθρώπινης διάνοιας είναι πλέον αποδεδειγμένη, κυρίως από το έργο του Thomas Wyhn (1989) για τη δυνατότητα σχεδιασμού πέτρινων εργαλείων εδώ και ένα εκατομμύριο χρόνια. Υπάρχει ένα ολοφάνερο κενό μεταξύ της αποδεδειγμένης ανθρώπινης ικανότητας για τη δημιουργία συμβολικού πολιτισμού και της απαρχής του, με αρκετές χιλιάδων γενεών να παρεμβάλλονται μεταξύ των δύο.\nΟ πολιτισμός είναι μια αρκετά πρόσφατη υπόθεση. Το αρχαιότερο δείγμα τέχνης πάνω σε βράχο, για παράδειγμα, είναι περίπου 30.000 ετών, και η γεωργία ξεκίνησε πριν 10.000 χρόνια. Το κομμάτι που λείπει, ανάμεσα στη μακρά περίοδο που το I.Q. ήταν αρκετό για να κάνει δυνατό το συμβολισμό και την πραγματοποίησή του, ήταν μια μεταβολή στη σχέση μας με τη φύση. Φαίνεται εύλογο να δούμε σ’ αυτό το διάστημα σ’ ένα μάλιστα επίπεδο που πιθανόν ποτέ να μην κατανοήσουμε, μια άρνηση για κυριαρχία επί της φύσης. Ενδεχομένως τότε μονάχα όταν ο αγώνας για επιβολή στη φύση ξεκίνησε, πιθανώς ασυνείδητα, μέσω μιας αργής αύξησης του καταμερισμού εργασίας, να πήρε το πάνω χέρι ο συμβολισμός των εμπειριών.\nΠαρ’ όλα αυτά, συχνά υποστηρίζεται, ότι η βία στη πρωτόγονη κοινωνία – οι ανθρωποθυσίες, ο κανιβαλισμός, το κυνήγι κεφαλών, η δουλεία κ.λ.π. – μπορεί μονάχα να εξουδετερωθεί με το συμβολικό πολιτισμό. Μια απλή απάντηση σ’ αυτό το στερεότυπο του πρωτόγονου ανθρώπου είναι ότι η οργανωμένη βία δεν εξαφανίστηκε με τον πολιτισμό, αλλά στην πραγματικότητα ξεκίνησε μαζί μ’ αυτόν. Ο William J. Perry μελέτησε διάφορες φυλές του Νέου Κόσμου και παρατήρησε μια χτυπητή διαφορά μεταξύ μιας γεωργικής ομάδας και μιας μη-εξημερωμένης ομάδας. Βρήκε τη δεύτερη “φοβερά υποδεέστερη σε πολιτισμό, αλλά χωρίς της πρώτης τα αποκρουστικά έθιμα”. Ενώ σχεδόν όλες οι κοινωνίες που υιοθέτησαν μια εξημερωτική σχέση προς τη φύση, σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, έγιναν υποκείμενα βίαιων πρακτικών, οι μη αγροτικές κοινωνίες δε γνώρισαν ποτέ οργανωμένη βία. Οι ανθρωπολόγοι έχουν προ πολλού επικεντρωθεί σε ινδιάνικες φυλές των βορειοδυτικών ακτών ως μια σπάνια εξαίρεση σ’ αυτήν την εμπειρική μέθοδο. Εάν και απαραίτητα αλιείς, σε κάποια περίοδο έφτασαν να κατέχουν σκλάβους και εγκαθίδρυσαν μια πολύ ιεραρχική κοινωνία. Ακόμη, όμως και εδώ, η εξημέρωση ήταν παρούσα, με τη μορφή εξημερωμένων σκύλων και καπνού ως μια ελάχιστη σοδιά.\nΥποκύπτουμε στην εξαφάνιση του ατόμου-υποκειμένου και επιτρέπουμε στο πλέγμα του πολιτισμού να μας ελέγχει και να μας λέει πώς θα ζούμε, σαν αυτό να ήταν μια φυσική εξέλιξη. Είναι οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ αυτό και πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι για το τι μας έδωσε πραγματικά ο πολιτισμός και το τι μας πήρε.\nΟ φιλόσοφος Richard Rorty (1979) περιέγραψε τον πολιτισμό ως το σύνολο των αξιώσεων για τη γνώση. Στην περιοχή της συμβολικής ύπαρξης οι αισθήσεις είναι υποτιμημένες, εξαιτίας του συστηματικού διαχωρισμού και της ατροφίας τους υπό συνθήκες πολιτισμού. Οι αισθήσεις δε θεωρούνται ως μια γνήσια πηγή αξίωσης για την αλήθεια.\nΕμείς οι άνθρωποι επιτρέπαμε κάποτε μια πλήρη και ευαίσθητη υποδοχή σε οτιδήποτε άγγιζε τις αισθήσεις μας, αυτό που στα γερμανικά ονομάζεται umwelt ή ο κόσμος γύρω μας. Ο Heinz Werner (1940, 1963) υποστήριξε ότι πρωταρχικά επικρατούσε μια μοναδική αίσθηση, προτού οι διαχωρισμοί στην κοινωνία διαρρήξουν αυτήν την αισθητηριακή ενότητα. Επιβιώσαντες μη-αγροτικοί πληθυσμοί συχνά επιδεικνύουν, στην αλληλοεπίδραση και στην αλληλοεισδοχή των αισθήσεων, μια αρκετά μεγαλύτερη αισθησιακή επίγνωση και συμμετοχή απ’ ότι επιδεικνύουν οι εξημερωμένοι άνθρωποι (E. Carpenter 1980).\nΆφθονα τα χτυπητά παραδείγματα, όπως οι Βουσμάνοι, οι οποίοι μπορούν να δουν τέσσερις δορυφόρους του Δία με γυμνό μάτι και μπορούν να ακούσουν ένα μονοκινητήριο ελαφρύ αεροπλάνο εβδομήντα μίλια μακριά (Farb 1978).\nΟ συμβολικός πολιτισμός εμποδίζει την ανθρώπινη επικοινωνία με το να μπλοκάρει και να καταπνίγει κανάλια αισθαντικής επίγνωσης. Μια αυξανόμενα τεχνολογικοποιημένη ύπαρξη μας εξαναγκάζει να απορυθμιζόμαστε από τις περισσότερες εμπειρίες απ’ αυτές που θα μπορούσαμε να βιώσουμε. Η δήλωση του William Blake έρχεται στο μυαλό: “Εάν οι πόρτες της αντίληψης καθαρίζονταν, όλα θα αποκαλύπτονταν στον άνθρωπο όπως είναι, άπειρα. Γιατί ο άνθρωπος έκλεισε τον εαυτό του μέσα, μέχρι που βλέπει όλα τα πράγματα μέσω των στενών χαραμάδων του σπηλαίου του”.\nΟ Laurens van der Post (1958) περιέγραψε την τηλεπαθητική επικοινωνία μεταξύ των Kung στην Αφρική, παρακινώντας το Richard Koan (1987) να χαρακτηρίσει τέτοιους τρόπους ως “αντιπροσωπεύοντες μια εναλλακτική λύση, παρά μια εισαγωγή στο είδος του πολιτισμού μέσα στον οποίο ζούμε”.\nΤο 1623 ο William Drummond έγραφε: “Τι γλυκές ικανοποιήσεις απολαμβάνει η ψυχή μέσω των αισθήσεων. Αυτές είναι οι πύλες και τα παράθυρα της γνώσης της, τα όργανα των απολαύσεών της”. Στην πραγματικότητα, το “εγώ” εάν όχι η “ψυχή”, δεν υπάρχει χωρίς τις σωματικές αισθήσεις* δεν υπάρχουν μη-αισθαντικές συνειδητές καταστάσεις ύπαρξης. Αλλά, είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως οι αισθήσεις μας εξημερώθηκαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα συμβολικού πολιτισμού: έγιναν ήμερες, αποκόπηκαν η μια από την άλλη, και τακτοποιήθηκαν κατά έναν ιεραρχικό τρόπο που αποκαλύπτει αρκετά. Η όραση, κάτω από την κυριαρχία της σύγχρονης γραμμικής προοπτικής βασιλεύει διότι είναι η αίσθηση που δεν έχει ανάγκη την εγγύτητα, που βολεύεται στην αποστασιοποίηση. Υπήρξε το μέσο μέσω του οποίου το άτομο μεταβλήθηκε σε θεατή, ο κόσμος ολόκληρος σε θέαμα και το σώμα ένα αντικείμενο ή δείγμα. Η πρωταρχικότητα του οπτικού δεν είναι τυχαία, διότι μια υπερβολική ανύψωση της όρασης όχι μονάχα τοποθετεί τον θεατή έξω απ’ αυτό που αυτός ή αυτή βλέπει, αλλά κάνει δυνατή την αρχή του ελέγχου ή της κυριαρχίας σ’ ένα πρώτο επίπεδο. Ο ήχος ή το άκουσμα ως το αποκορύφωμα των αισθήσεων θα ήταν κατά πολύ ανεπαρκέστατο για την εξημέρωση, διότι αυτό περιβάλλει και διεισδύει τόσο στον ομιλητή όσο και στον ακροατή.\nΆλλες αισθησιακές ικανότητες υποτιμούνται ακόμη περισσότερο. Η όσφρηση, η οποία χάνει τη σπουδαιότητά της μονάχα όταν καταπνίγεται από τον πολιτισμό, ήταν κάποτε ένα ζωτικό μέσο για τη σύνδεση με τον κόσμο. Η φιλολογία πάνω στην αντίληψη αγνοεί σχεδόν ολοκληρωτικά την αίσθηση της όσφρησης, έτσι ακριβώς όπως ο ρόλος της είναι σήμερα τόσο περιορισμένος μεταξύ των ανθρώπων. Είναι, έτσι κι αλλιώς, μικρής χρησιμότητας για τους σκοπούς της κυριαρχίας* σκεπτόμενοι πως η όσφρηση μπορεί τόσο άμεσα να προκαλέσει ακόμη και πολύ απόμακρες μνήμες, πιθανά να αποτελεί ένα είδος αντι-εξουσιαστικής ικανότητας. Ο Lewis Thomas (1983) παρατήρησε ότι “η ενέργεια του να μυρίζει κανείς κάτι, οτιδήποτε, είναι ακριβώς η ίδια η ενέργεια του να σκέπτεται”. Και εάν δεν είναι, πολύ πιθανά συνήθιζε να ήταν, και πρέπει να γίνει ξανά.\nΕμπειρίες ή πρακτικές της αφής είναι μια ακόμη αισθαντική περιοχή που προσδοκάτε από εμάς να εγκαταλείψουμε προς χάρη αντισταθμιστικών συμβολικών υποκατάστατων. Η αίσθηση της αφής έχει πραγματικά υποβαθμιστεί σε μια συνθετική, κυριαρχούμενη από την εργασία, εξ αποστάσεως ύπαρξη. Υπάρχει λίγος χρόνος για ή έμφαση πάνω σε απτή διέγερση ή επικοινωνία, εάν και τέτοιου είδους στέρηση προκαλεί ξεκάθαρα αρνητικά αποτελέσματα. Αποχρώσεις ευαισθησίας και τρυφερότητας χάνονται και είναι πασίγνωστο ότι βρέφη και παιδιά που σπάνια αγγίζονται, βαστάζονται ή χαϊδεύονται παρουσιάζουν προβλήματα ανάπτυξης και είναι συχνά συναισθηματικά υπανάπτυκτα.\nΤο άγγιγμα εξ ορισμού περιέχει την αίσθηση* το να σε “αγγίξει” κάτι σημαίνει να νιώσεις συναισθηματικά παρακινημένος, μια υπόμνηση της προηγούμενης ισχύς της αίσθησης της αφής όπως στην έκφραση “κράτα επαφή”. Η ελαχιστοποίηση αυτής της κατηγορίας αισθαντικότητας, ανάμεσα στις υπόλοιπες είχε τρομαχτικές συνέπειες. Η αναγέννησή της σ’ έναν επαναευαισθητοποιημένο, επανενωμένο κόσμο, θα προκαλέσει μια ανάλογα τρομαχτική βελτίωση στη ζωή. Όπως ο Tommy κραυγάζει, στη ροκ όπερα των Who με το ίδιο όνομα, “κοίταξέ με, νιώσε με, άγγιξέ με, γιάτρεψέ με”.\nΌπως με τα ζώα, τα φυτά, τη γη και τα ποτάμια, έτσι και τα ανθρώπινα αισθήματα, οι αισθήσεις απομονώθηκαν και υποτάχθηκαν. Η σκέψη του Αριστοτέλη για ένα “κατάλληλο” σχέδιο για το σύμπαν υπαγόρευε ότι “κάθε αίσθηση έχει την κατάλληλή της σφαίρα”.\nΟ Freud, ο Marcuse και άλλοι είδαν ότι ο πολιτισμός απαιτεί την εξάχνωση ή την καταπίεση των απολαύσεων των αισθήσεων της αμεσότητας έτσι ώστε το άτομο να μπορέσει να μετατραπεί σ’ ένα εργαλείο για εργασία. Ο κοινωνικός έλεγχος, μέσω του δικτύου των συμβόλων, αρκετά σκόπιμα αποδυναμώνει το κορμί. Ένας αλλοτριωτικός αντικόσμος, οδηγούμενος σε μεγαλύτερη αποξένωση από έναν συνεχώς μεγαλύτερο καταμερισμό στην εργασία, υποβαθμίζει τις σωματικές αισθήσεις και θεμελιωδώς αποσπά τον άνθρωπο από τους βασικούς ρυθμούς της ζωής του.\nΤο οριστικό σχίσμα μεταξύ πνεύματος και σώματος, που έχει αποδοθεί στις διατυπώσεις του Descartes το 17ο αιώνα είναι το ορόσημο της σύγχρονης κοινωνίας. Αυτό που ονομάστηκε ως η μεγάλη “ανησυχία του Καρτέσιου” όσον αφορά στο φάσμα του διανοητικού και ηθικού χάους, επιλύθηκε με το να καταπιεστεί η αισθαντική και παθιασμένη διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Για άλλη μια φορά βλέπουμε την εξημερωτική ορμή, που βρίσκεται στη βάση του πολιτισμού, το φόβο του να μην είναι κάτι υπό έλεγχο, να επιτίθεται με μανία στις αισθήσεις. Από εδώ και στο εξής η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν τη θεωρητική άδεια να προχωρήσουν χωρίς όρια, με την αισθαντική γνώση να έχει αποτελεσματικά ξεριζωθεί όσον αφορά στην αξίωση για την αλήθεια ή την κατανόηση.\nΒλέποντας τι απέφερε αυτή η συμφωνία, μια βαθιά ριζωμένη αντίδραση χαράζει ενάντια στην τεράστια συμβολική επιχείρηση που μας λυγίζει και εισβάλει σε κάθε κομμάτι μας. “Εάν δε “συνέρθουμε / έρθουμε στις αισθήσεις μας” σύντομα”, όπως ο David Howes (1991) έκρινε “θα έχουμε χάσει για πάντα την ευκαιρία της οικοδόμησης μιας γεμάτης νόημα εναλλακτικής λύσης στην ψευδο-ύπαρξη που εκλαμβάνεται ως ζωή στο σύγχρονο “πολιτισμό του θεάματος”. Η αποστολή της κριτικής μπορεί να είναι, κυρίως να μας βοηθήσει να δούμε τι χρειαζόμαστε για να φτάσουμε σε μια κατάσταση στην οποία θα είμαστε πραγματικά παρόντες ο ένας στον άλλο, αλλά και στον ίδιο τον κόσμο.\nΟ πρώτος διαχωρισμός φαίνεται να ήταν η αίσθηση του χρόνου η οποία φέρνει μια απώλεια της αίσθησης του να είμαστε παρόντες στον εαυτό μας. Η ανάπτυξη αυτής της αίσθησης είναι σχεδόν αδιαχώριστη από την ίδια την αποξένωση εάν όπως το θέτει ο Levi-Strauss, “το χαρακτηριστικό γνώρισμα του μυαλού των αγρίων είναι η αχρονικότητα”, η ζωή στο εδώ και τώρα χάνεται μέσω της διαμεσολάβησης των πολιτιστικών επεμβάσεων. Η αίσθηση του παρόντος αναβάλλεται από το συμβολικό, και αυτή η άρνηση της στιγμής είναι η γέννηση του χρόνου. Είμαστε καταραμένοι απ’ αυτό που ο Eliade αποκάλεσε “ο τρόμος της ιστορίας” καθώς οι αναπαραστάσεις αντιτίθενται αποτελεσματικά στην άμεση διαισθαντική εμπειρία.\nΟ Μύθος της Αιώνιας Επιστροφής του Mircea Eliade (1954) τονίζει το φόβο που όλες οι πρωτόγονες κοινωνίες είχαν για την ιστορία, το πέρασμα του χρόνου. Από την άλλη μεριά, φωνές του πολιτισμού προσπάθησαν να πανηγυρίσουν τη βύθισή μας σ’ αυτό το κατά βάση πολιτισμικό κατασκεύασμα. Ο Leroi-Gourhan (1964), για παράδειγμα, είδε στον προσανατολισμό στο χρόνο “πιθανόν την τελειότερη ανθρώπινη ενέργεια”. Οι αντιλήψεις μας έχουν τόσο πολύ κυριαρχηθεί και κορεστεί από το χρόνο που μας είναι δύσκολο να φανταστούμε τη γενική απουσία του χρόνου: για τους ίδιους λόγους που μας είναι τόσο δύσκολο να δούμε σ’ αυτό το σημείο, μια μη-αποξενωμένη, μη-συμβολική, μη διαχωρισμένη κοινωνική ύπαρξη.\nΗ ιστορία, σύμφωνα με τους Peterson και Goodall (1993), είναι σημαδεμένη από μια αμνησία για την καταγωγή μας. Το προκλητικό τους έργο Τα οράματα του Caliban τονίζει ότι η μεγάλη μας λήθη θα μπορούσε κάλλιστα να είχε ξεκινήσει με τη γλώσσα, το μηχανισμό από τον οποίο προήλθε ο συμβολικός κόσμος. Η συγκριτική γλωσσολόγος Mary LeCron Foster (1978, 1980) πιστεύει ότι η γλώσσα έχει ηλικία πιθανόν μικρότερη των 50.000 χρόνων και ότι αναδύθηκε ταυτόχρονα με τις πρώτες ωθήσεις στην κατεύθυνση της τέχνης, των τελετών και της κοινωνικής διαφοροποίησης. Ο λεκτικός συμβολισμός είναι το πρωταρχικό μέσο εγκαθίδρυσης, ορισμού και συντήρησης του συμβολικού κόσμου και της δομής της ίδιας μας της σκέψης.\nΗ γλώσσα μεταμορφώνει το νόημα και την επικοινωνία αλλά δεν είναι συνώνυμη μ’ αυτά. Η σκέψη, όπως συνειδητοποίησε ο Vendler (1967), είναι κατά βάση ανεξάρτητη της γλώσσας. Μελέτες ασθενών και άλλων που παρουσιάζουν παντελή έλλειψη στοιχείων προφορικού λόγου και γλώσσας δείχνουν ότι η νοημοσύνη παραμένει ισχυρή παρ’ όλη την έλλειψη αυτών των στοιχείων (Lecours and Joanette 1980, Donald 1991). Η άποψη ότι η γλώσσα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό τη σκέψη είναι παρομοίως αμφισβητήσιμη, καθώς επίσημα πειράματα με παιδιά και ενήλικους δεν το έχουν αποδείξει (G. Cohen 1977). Η γλώσσα ξεκάθαρα δεν αποτελεί μια απαραίτητη προϋπόθεση για τη σκέψη (βλ. Kertesz 1988, Jansons 1988).\nΗ λεκτική επικοινωνία είναι μέρος της μετακίνησης μακριά από μια πρόσωπο με πρόσωπο πραγματικότητα, κάνοντας δυνατό το φυσικό διαχωρισμό. Η λέξη στέκεται πάντα ανάμεσα σε ανθρώπους που επιθυμούν να συνδεθούν πραγματικά ο ένας με τον άλλο, διευκολύνοντας τον ξεπεσμό αυτού που δεν υπάρχει καμία ανάγκη να μιληθεί με το να ειπωθεί. Το ότι έχουμε ξεπέσει από μια μη-λεκτική κατάσταση ύπαρξης ξεκινά να φαίνεται ως μια σοβαρή άποψη. Αυτή η αίσθηση ενδεχομένως να κρύβεται πίσω από την άποψη του George W. Morgan (1968) ότι “τίποτα πραγματικά, δεν αποτελεί μεγαλύτερο αντικείμενο υποτίμησης και υποψίας στον απογοητευτικό κόσμο μας απ’ ότι η λέξη”.\nΗ επικοινωνία έξω από τον πολιτισμό περιλαμβάνει όλες τις αισθήσεις, μια συνθήκη συνδεδεμένη με τα χαρακτηριστικότερα στοιχεία των τροφοσυλλεκτών – κυνηγών, αυτά της ανοικτότητας και του μοιράσματος. Η λεκτική επικοινωνία μας έσπρωξε σε μια κοινωνία διαχωρισμένων και ατροφικών αισθήσεων. Θεωρούμε μάλιστα αυτή την αισθητηριακή υποβάθμιση ως δεδομένη σα να υπήρξε μια φυσική κατάσταση, έτσι ακριβώς όπως θεωρούμε δεδομένη την ικανότητα λεκτικής επικοινωνίας.\nΟ πολιτισμός και η τεχνολογία υπάρχουν χάρη στη γλώσσα. Αρκετοί είδαν με τη σειρά τους στον ανθρώπινο λόγο ένα μέσο συντονισμού της εργασίας κάτι που σημαίνει, ένα απαραίτητο κομμάτι της τεχνικής της παραγωγής. Η γλώσσα είναι απαραίτητη για τη διαμόρφωση των κανόνων της εργασίας και της ανταλλαγής, που συνοδεύουν τον καταμερισμό της εργασίας. Οι εξειδικεύσεις μάλιστα και οι τυποποιήσεις της εν τη γενέσει τότε οικονομίας παραλληλίζονται μ’ αυτές της γλώσσας. Τώρα με οδηγό το συμβολισμό, ένα νέο είδος σκέψης καταλαμβάνει τα πάντα, το οποίο πραγματώνει τον εαυτό του μέσα στον πολιτισμό και την τεχνολογία. η αλληλοεξάρτηση της γλώσσας και της επιστήμης είναι τουλάχιστον τόσο προφανής όσο αυτής της γλώσσας και του πολιτισμού, και έχει ως αποτέλεσμα μια επιταχυνόμενη κυριαρχία επί του φυσικού κόσμου παρόμοια με τον έλεγχο που εισήχθηκε στο κάποτε αυτόνομο και αισθαντικό άτομο.\nΟ Noam Chomsky, από τους μεγαλύτερους θεωρητικούς σε θέματα γλώσσας, κάνει ένα σοβαρό και αντιδραστικό λάθος με το να εμφανίζει τη γλώσσα ως μια “φυσική” πλευρά “της ίδιας της ανθρώπινης φύσης”, έμφυτη και ανεξάρτητη του πολιτισμού (1966, 1992). Η καρτεσιανή θεώρησή του βλέπει το μυαλό ως μια αφαιρετική μηχανή που προορίζεται απλά να τα βγάζει πέρα με σειρές συμβόλων και να τις χειρίζεται. Ιδέες όπως απαρχές ή αποξένωση δεν έχουν θέση σ’ αυτό το άγονο τεχνικό σχήμα. Ο Lieberman (1975) κάνει μια ακριβέστερη και ουσιωδέστερη διόρθωση: “Η ανθρώπινη γλώσσα θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί μονάχα σε συνάρτηση με τη συνολική ανθρώπινη κατάσταση”.\nΗ πρωταρχική έννοια της λέξης ορίζω είναι, από τα λατινικά, περιορίζω ή φέρνω κάτι στο τέλος του. Η γλώσσα φαίνεται συχνά να “κλείνει” μια εμπειρία, όχι να μας βοηθάει να είμαστε ανοιχτοί σ’ αυτήν. Όταν ονειρευόμαστε αυτό που συμβαίνει δεν εκφράζεται με λόγια, έτσι ακριβώς όπως και οι ερωτευμένοι επικοινωνούν περισσότερο έντονα χωρίς τις λέξεις. Τι προήγαγε η γλώσσα που πραγματικά προήγαγε και το ανθρώπινο πνεύμα; Το 1976, ο von Glaserfield αναρωτήθηκε, “κατά πόσο, σε κάποια στιγμή στο μέλλον, θα συνεχίζει να φαίνεται τόσο προφανές ότι η γλώσσα βελτίωσε την επιβίωση της ζωής πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη”.\nΟ αριθμητικός συμβολισμός είναι επίσης θεμελιακής σημασίας στην εξέλιξη ενός πολιτισμένου κόσμου. Σε αρκετές πρωτόγονες κοινωνίες θεωρούνταν και συνεχίζει να θεωρείται ατυχές να μετράς έμβια όντα, μια στάση που φανερώνει αντίσταση στην υποβάθμιση της φύσης σε αντικείμενο και που συνδέεται με τη διαδεδομένη πρωτόγονη αντίληψη ότι το να ονοματίζεις κάποιον είναι να εξασφαλίζεις εξουσία πάνω σ’ αυτόν. Η αρίθμηση όπως και η ονοματοδοσία, είναι μέρος της διαδικασίας εξημέρωσης που υπέστη ο άνθρωπος. Ο καταμερισμός της εργασίας προσφέρεται για μετρήσιμα μεγέθη σ’ αντίθεση μ’ αυτό που είναι ολιστικό, μοναδικό, όχι κατακερματισμένο. Το νούμερο είναι επίσης απαραίτητο για την αφαιρετικότητα που είναι εγγενής στην ανταλλαγή εμπορευμάτων και είναι προαπαιτούμενο για την απογείωση της επιστήμης και της τεχνολογίας. Η παρόρμηση για καταμέτρηση εμπεριέχει ένα παραμορφωμένο είδος γνώσης που επιζητά τον έλεγχο επί του αντικειμένου της και όχι την κατανόησή του.\nΗ άποψη ότι “ο μόνος τρόπος με τον οποίο πραγματικά κατανοούμε τα πράγματα είναι μέσω της τέχνης” είναι αρκετά διαδεδομένη. Μια άποψη όμως η οποία υπογραμμίζει την εξάρτησή μας από τα σύμβολα και τις κάθε είδους αναπαραστάσεις. “Το γεγονός ότι αρχικά όλη η τέχνη ήταν ιερή” (Eliade, 1985), δηλαδή ανήκουσα σε μια ξέχωρη σφαίρα, μας μαρτυρεί πολλά για την πρωταρχική της θέση ή λειτουργία. Η τέχνη είναι αναμεταξύ των προγενέστερων μορφών ιδεολογικής και ιεροτελεστικής εκφραστικότητας, συνεξελισσόμενη με θρησκευτικά έθιμα προορισμένα να κρατήσουν ενωμένη μια κοινοβιακή ζωή που άρχιζε να κατακερματίζεται. Υπήρξε ένα σημείο κλειδί διευκόλυνσης της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής διαφοροποίησης (Dickson 1990), πιθανόν μέσω της ενστάλλαξης πληροφοριών στο άτομο για τη μαρτυρία της ιδιότητάς του ως μέλους μιας ομάδας, της κοινωνικής του θέσης και της σειράς του (Lumsden και Wilson 1983). Πριν απ’ αυτήν την περίοδο, κάπου κατά την Ανώτερη Περίοδο της Παλαιολιθικής, οι μηχανισμοί για την κοινωνική συνοχή ήταν άχρηστοι* ο καταμερισμός εργασίας, οι διακριτοί ρόλοι και οι εδαφικές αξιώσεις φαίνεται να ήταν εν πολλοίς ανύπαρκτοι. Καθώς εντάσεις και αγωνίες ξεκίνησαν να αναδύονται στην κοινωνική ζωή, η τέχνη και το υπόλοιπο του πολιτισμού αναπτύχθηκε με αυτές σε απάντηση της ενοχλητικής παρουσίας τους.\nΗ τέχνη, όπως και η θρησκεία, ξεκίνησαν απ’ αυτό το πρωταρχικό αίσθημα ανησυχίας, χωρίς αμφιβολία λεπτό αλλά όλο και περισσότερο ενοχλητικό στο ξεκίνημά του και στο βαθμιαίο εκ μέρους του σφετερισμού των πάντων. Το 1900 ο Him έγραψε για μια πρωτύτερη δυσαρέσκεια η οποία υποκίνησε την καλλιτεχνική αναζήτηση για μια “πληρέστερη και βαθύτερη έκφραση” ως “αποζημίωση για νέες ανεπάρκειες της ζωής”. Οι πολιτισμικές λύσεις, ωστόσο, δεν κάνουν λόγο για τα βαθύτερα ξεχαρβαλώματα που οι πολιτισμικές “λύσεις” είναι οι ίδιες μέρος τους. Αντιστρόφως, καθώς σχολιαστές τόσο ποικίλοι όσο ο Henry Miller και ο Theodor Adomo έχουν καταλήξει, δε θα υπάρχει καμία ανάγκη για τέχνη σ’ έναν μη-αποξενωμένο κόσμο. Αυτό που η τέχνη πάλεψε ανεπιτυχώς να αιχμαλωτίσει και να εκφράσει θα αποτελεί ξανά μια πραγματικότητα.\nΗ τέχνη αποτελεί μια γλώσσα και έτσι, προφανώς, έχει να κάνει με τις ιεροτελεστίες, που είναι μεταξύ των παλαιότερων πολιτισμικών και συμβολικών θεσμών. Η Julia Kristeva (1989) έκανε λόγο για “τη στενή σχέση γραμματικής και τελετουργικών” και οι μελέτες του Frits Staal για τις ιεροτελεστίες των Vedic του έδειξαν ότι η σύνταξη μπορεί να εξηγήσει πλήρως τη μορφή και το νόημα των ιεροτελεστιών. Καθώς παρατήρησε ο Chris Knight (1996) ο λόγος και οι τελετές αποτελούν “αλληλοεξαρτώμενες πλευρές του ενός και του ίδιου συμβολικού χώρου”.\nΑπαραίτητες για την είσοδο του πολιτισμικού στις ανθρώπινες σχέσεις, οι τελετές δεν αποτελούν μόνο ένα μέσο ευθυγράμμισης και επιβολής συναισθημάτων* αποτελούν επίσης μια τυποποίηση που είναι στενά συνδεδεμένη με τις ιεραρχίες και την επίσημη κυριαρχία πάνω στους ανθρώπους. Όλες οι γνωστές κοινωνίες που οργανώνονταν με βάση τις φυλές και όλοι οι αρχικοί πολιτισμοί είχαν ιεραρχικούς οργανισμούς κατασκευασμένους πάνω ή συνδεδεμένους με μια ιεροτελεστική δομή και ένα ανάλογο σύστημα ιδεών.\nΠαραδείγματα της σύνδεσης μεταξύ τελετών και ανισότητας, αναπτυσσόμενης νωρίτερα ακόμη και της γεωργίας, είναι πάμπολλα (Gans 1985, Conkey 1984). Οι ιεροτελεστίες λειτουργούν ως μια βαλβίδα ασφαλείας για την εκτόνωση των εντάσεων που τροφοδοτούνται από τους αναδυόμενους διαχωρισμούς στην κοινωνία και δουλεύουν στην κατεύθυνση της δημιουργίας και της συντήρησης της κοινωνικής συνοχής. Παλιότερα ακόμη δεν υπήρχε η ανάγκη για την ύπαρξη μηχανισμών που να ενοποιούν αυτό που ήταν σ’ ένα πλαίσιο απουσίας καταμερισμού εργασίας, ακόμη ολόκληρο και μη διαστρωματοποιημένο.\nΈχει επίσης συχνά λεχθεί ότι η λειτουργία του συμβόλου είναι να αποκαλύπτει τις δομές της πραγματικότητας που είναι απρόσιτες στην εμπειρική παρατήρηση. Περισσότερο σωστός, σε όρους των διαδικασιών της κουλτούρας και του πολιτισμού, είναι ο ισχυρισμός του Abner Cohen (1981, 1993) ότι ο συμβολισμός και η ιεροτελεστική μεταμφίεση μυστικοποιούν και ιεροποιούν δυσάρεστα καθήκοντα και ρόλους και επομένως τους κάνουν να φαίνονται περισσότερο επιθυμητοί. Ή, όπως το έθεσε ο David Parkin (1992), το υποχρεωτικό της φύσης των τελετών μετριάζει τη φυσική αυτονομία των ατόμων με το να τους θέτει στην υπηρεσία της εξουσίας.\nΔήθεν εναντιώμενος στην αποξένωση, ο αντικόσμος των δημόσιων τελετών παρατάσσεται ενάντια στο ρεύμα της ιστορικής κατεύθυνσης. Κάτι τέτοιο όμως αποτελεί μια ψευδαίσθηση, αφού οι τελετές διευκολύνουν την εγκαθίδρυση μιας πολιτισμικής τάξης, το ουσιαστικότερο στοιχείο μιας αλλοτριωμένης θεωρίας και πρακτικής. Οι τελεστικές εξουσιαστικές δομές παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην οργάνωση της παραγωγής (καταμερισμός εργασίας) και ενεργά επεκτείνουν τον ερχομό της εξημέρωσης. Οι συμβολικές κατηγορίες φτιάχνονται για να ελέγξουν το άγριο και το άγνωστο* επομένως η κυριαρχία επί των γυναικών προχωρά, μια εξέλιξη που φτάνει στην πλήρη πραγματοποίησή της με τη γεωργία, όταν οι γυναίκες γίνονται ουσιαστικά υποζύγια και/ή σεξουαλικά αντικείμενα. Μέρος αυτής της θεμελιώδους στροφής είναι και η κίνηση προς τον αποκλειστικό βιότοπο, την περιφρουρημένη δηλαδή χρήση μιας περιοχής και επιπλέον τον πόλεμο. Ο Johnson και η Earle (1987) συζήτησαν την αντιστοιχία ανάμεσα σ’ αυτήν την κίνηση και την αυξανόμενη σημασία των τελετών.\nΣύμφωνα με τον James Shreeve (1995), “στην εθνογραφική έρευνα, οπουδήποτε συναντάς ανισότητα, αυτή δικαιολογείται με την επίκληση του ιερού”. Σε ανάλογο επίπεδο, όλος ο συμβολισμός, λέει ο Eliade (1985), ήταν αρχικά θρησκευτικός συμβολισμός. Η κοινωνική ανισότητα φαίνεται να συνοδεύεται από την υποδούλωση στη μη-ανθρώπινη σφαίρα. Ο M. Reinoich (απόσπασμα του οποίου αναφέρεται στον Radin, 1927) έλεγε ότι “χάρη στη μαγεία ο άνθρωπος περνά στην επίθεση ενάντια στον υπαρκτό κόσμο”. Ο Cassirer (1955) το εξέφρασε μ’ αυτόν τον τρόπο: “Η φύση δεν αποδίδει τίποτα χωρίς τελετές”.\nΜέσα από την ιεροτελεστική δραστηριότητα ξεπήδησε ο σαμάνος, ο οποίος δεν ήταν μονάχα ο πρώτος ειδικός εξαιτίας του ρόλου του/της σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά και ο πρώτος σε γενικές γραμμές επαγγελματίας του πολιτισμού. Η αρχαιότερη τέχνη πραγματοποιήθηκε από σαμάνους, καθώς αυτοί ανέλαβαν ιδεολογική ηγεσία και διαμόρφωναν το περιεχόμενο των τελετών.\nΑυτός ο πρώτος ειδικός καθόριζε τα συλλογικά αισθήματα, και καθώς η ισχύς του σαμάνου αυξανόταν υπήρξε μια αντίστοιχη μείωση στη φυσική ζωτικότητα της υπόλοιπης ομάδας (Lommel 1967). Η κεντρική εξουσία, και πολύ πιθανόν η ίδια η θρησκεία, αναπτύχθηκε από την ανυψωμένη θέση του σαμάνου. Το φάσμα της κοινωνικής πολυπλοκότητας προσωποποιήθηκε σ’ αυτό το άτομο το οποίο έδραξε συμβολική εξουσία. Κάθε μεγάλος άνδρας ή αρχηγός εξελίχθηκε από την πρωτοκαθεδρία αυτής της φιγούρας στη ζωή της ομάδας.\nΗ θρησκεία, όπως και η τέχνη, συνεισέφερε σε μια κοινή συμβολική γραμματική η οποία ήταν αναγκαία από τη νέα κοινωνική τάξη και τις ρωγμές και αγωνίες που προκάλεσε.\nΗ λέξη θρησκεία (religion) βασίζεται στο λατινικό religare που σημαίνει δένω ή δεσμεύω και σε μια ελληνική ρηματική ρίζα που δηλώνει προσεχτικότητα στην παρακολούθηση τελετών, πίστη σε κανόνες. Η κοινωνική ενοποίηση, απαιτούμενη για πρώτη φορά, είναι έκδηλη ως ώθηση στη θρησκεία. Είναι η απάντηση σε ανασφάλειες και εντάσεις, η οποία υπόσχεται ξεπέρασμα και υπέρβαση της κρίσης, διαμέσου του συμβολισμού. Η θρησκεία δε βρίσκει καμία βάση για την ύπαρξη της νωρίτερα της λαθεμένης στροφής που έγινε στην κατεύθυνση της κουλτούρας και του πολιτισμού (εξημέρωσης). Ο αμερικάνος φιλόσοφος George Santayana το συνόψισε αρκετά καλά με το “ένας άλλος κόσμος για να ζήσεις μέσα του, αυτό είναι που εννοούμε με τη θρησκεία”.\nΑπό την Καταγωγή των ειδών του Δαρβίνου έχουμε καταλάβει ότι η ανθρώπινη εξέλιξη επιταχύνθηκε σε μεγάλο βαθμό πολιτισμικά σε μια περίοδο ασήμαντων αλλαγών στην ίδια τη φυσιολογία του. Επομένως, η συμβολική ύπαρξη δεν εξαρτήθηκε από την αναμονή για τα σωστά δώρα για να μπορέσει να εξελιχθεί. Μπορούμε τώρα να δούμε, με τον Clive Gamble (1994), ότι η πρόθεση στην ανθρώπινη δράση δεν έφτασε με την εξημέρωση / γεωργία / θρησκεία”.\nΟι ιθαγενείς κάτοικοι της αφρικανικής ερήμου Καλαχάρι, όπως μελετήθηκαν από τον Laurens van der Post (1967), έζησαν “σε μια κατάσταση απόλυτης εμπιστοσύνης, εξάρτησης και αλληλεξάρτησης με τη φύση”, η οποία ήταν “πολύ περισσότερο ευγενική σ’ αυτούς απ’ ότι υπήρξε ο οποιοσδήποτε πολιτισμός”. Οι εξισωτικές σχέσεις και το μοίρασμα ήταν οι κυριότερες χαρακτηριστικές αξίες της ζωής των κυνηγών – τροφοσυλλεκτών (G. Isaac 1976, Ingold 1987, 1988, Erdal και Whiten 1992 κ.λ.π.) η οποία περισσότερο ακριβέστερα αποκαλείται τροφοσυλλεκτική – κυνηγετική ζωή ή ο “ψάχνω για την τροφή μου” τρόπος ζωής. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της διατροφής αποτελούνταν από φυτικό υλικό και δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για το κυνήγι πρωτύτερα του Ανώτερου Τμήματος της Παλαιολιθικής Περιόδου (Binford 1984, 1985).\nΜια εποικοδομητική ματιά σε σύγχρονες πρωτόγονες κοινωνίες είναι η εργασία του Colin Turnball (1961, 1965) στους Πυγμαίους του δάσους Ituri και στους γείτονές τους Bantu. Οι Πυγμαίοι ψάχνουν για την τροφή τους, ζώντας χωρίς θρησκεία ή πολιτισμό. Στους γεωργούς Bantu φαίνονται ως ανήθικοι και αδαείς, αλλά χαίρονται πολύ μεγαλύτερη ατομικότητα και ελευθερία. Προς δυσφορία των Bantu, οι Πυγμαίοι χλευάζουν με ασέβεια τις επίσημες τελετές των τελευταίων καθώς και την αίσθησή τους για την αμαρτία. Απορρίπτοντας την εδαφικότητα και με πολύ λιγότερα ιδιωτικά υπάρχοντα, “μετακινούνται ελεύθερα σ’ έναν χωρίς σύστημα, χωρίς διαγράμματα και χωρίς σύνορα κοινωνικό κόσμο” σύμφωνα με την Mary Douglas (1973).\nΗ τεράστια περίοδος πριν τον ερχομό της συμβολικής ύπαρξης είναι μια άφταστα προεξέχουσα πραγματικότητα και ένα ερωτηματικό για κάποιους. Σχολιάζοντας πάνω σ’ αυτήν “την περίοδο που καλύπτει χρονικά περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια”, ο Tim Ingold (1993) την αποκάλεσε “ένα από τα πιο προφανή αινίγματα που γνώρισε η αρχαιολογική επιστήμη”. Αλλά η μακροβιότητα αυτής της σταθερής, χωρίς πολιτισμό εποχής έχει μια απλή εξήγηση: όπως την υποψιάστηκε ο F. Goodman (1988), “υπήρξε μια τόσο αρμονική ζωή και μια τόσο επιτυχημένη προσαρμογή που δεν άλλαξε σε υλικούς όρους για αρκετές χιλιάδες χρόνια”.\nΟ πολιτισμός θριάμβευσε τελικά με την εξημέρωση. Το εύρος της ζωής έγινε στενότερο, περισσότερο ειδικευμένο. Η ζωή βιαίως αποχωρίστηκε από την παλαιότερη γοητεία της και την αυθόρμητη ελευθερία. Η επίθεση του συμβολισμού πάνω στο φυσικό είχε επίσης και άμεσα αποτελέσματα στο εξωτερικό περιβάλλον. Παλιές βραχογραφίες, που βρέθηκαν 125 μίλια από την κοντινότερη καταγεγραμμένη λεπτή ροή νερού στη Σαχάρα, δείχνουν ανθρώπους να κολυμπάνε. Οι ελέφαντες ήταν κάτι σύνηθες ακόμη σε μερικές παραλιακές ζώνες της Μεσογείου το 500π.Χ. έγραφε ο Ηρόδοτος. Ο ιστορικός Clive Ponting (1992) έδειξε ότι κάθε πολιτισμός ελάττωσε την υγεία του φυσικού του περιβάλλοντος.\nΚαι η καλλιέργεια βεβαίως δεν πρόσφερε μιας υψηλότερης ποιότητας ή περισσότερο αξιόπιστη τροφική βάση (M.N. Cohen 1989, Walker και Shipman 1996), ενώ από την άλλη μεριά εισήγαγε αρρώστιες όλων των ειδών, σχεδόν παντελώς άγνωστες έξω από τον πολιτισμό (Burkett 1978, Freund 1982) και σεξουαλική ανισότητα (M. Ehvenberg 1989, A. Getty 1996). Το βιβλίο των Hopi του Frank Water μας δίνει μια έξοχη εικόνα του ανεξέλεγκτου καταμερισμού εργασίας και της φτώχειας του συμβολικού: “Όλο και περισσότερο εμπορεύονταν για πράγματα που δε χρειαζόταν και όσο περισσότερα πράγματα έπαιρναν, τόσο περισσότερα ήθελαν. Αυτό ήταν πολύ σοβαρό. Γιατί δε συνειδητοποιούσαν ότι απομακρύνονταν από την καλή ζωή που τους είχε δοθεί”.\nΈνα σχετικό κεφάλαιο από το Ο χρόνος πριν την ιστορία του Colin Tudge φέρει ένα τίτλο που δηλώνει τα μέγιστα, Το τέλος της Εδέμ: Γεωργία. Περισσότερα από μια βαθύτερη επιστημολογική διάκριση αποκαλύπτονται σ’ αυτήν την αντίθεση από τον Ingold (1993): “Εν συντομία, ενώ για τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους το εργαλείο είναι ένα όργανο ελέγχου, για τους κυνηγούς και τους τροφοσυλλέκτες θα θεωρούνταν καλύτερα ως ένα όργανο αποκάλυψης”. Και ο Horkheimer (1972) αναφέρει όσον αφορά στο ψυχικό κόστος της εξημέρωσης / κυριαρχίας της φύσης: “Η καταστροφή του εσωτερικού κόσμου είναι το τίμημα που ο άνθρωπος πρέπει να πληρώσει για το μη σεβασμό του για κάθε άλλο είδος ζωής εκτός απ’ τη δική του”. Η βία που κατευθύνεται προς τον εξωτερικό κόσμο επιβάλλεται ταυτόχρονα και σε πνευματικό επίπεδο και ο έξω κόσμος μεταμορφώνεται, υποτιμάται, τόσο σταθερά όσο και το πεδίο των ιδεών υπόκειται σε θεμελιώδη επαναπροσδιορισμό. Η φύση δεν όρισε τον πολιτισμό* το ακριβώς αντίθετο συνέβη.\nΣήμερα είναι της μόδας, εάν όχι υποχρεωτικό, να υποστηρίζεται ότι ο πολιτισμός υπήρχε ανέκαθεν και θα συνεχίσει να υπάρχει για πάντα. Ακόμη και εάν είναι ευαπόδεικτες οι θέσεις ότι υπήρξε μια εξαιρετικά μακρά ανθρώπινη περίοδος μη κυριαρχούμενη από τους κάθε είδους συμβολισμούς, πιθανόν μάλιστα εκατό φορές τόσο μακρά όσο αυτή του πολιτισμού και ότι ο πολιτισμός κέρδιζε μόνο σε βάρος της φύσης, κανείς συνεχίζει να πιστεύει από εκατό μεριές ότι το συμβολικό – όπως και η αλλοτρίωση – είναι αιώνια. Με τον τρόπο αυτό ερωτήματα για τις απαρχές μας και τον προορισμό μας ως είδος γίνονται μάταια.\nΑλλά τα όρια της κυρίαρχης λογικής και το κόστος του πολιτισμού μας είναι εντελώς ορατά για να αποδεχτούμε αυτού του είδους την υπεκφυγή. Από την άνοδο των συμβόλων οι άνθρωποι έχουν προσπαθήσει διαμέσου της συμμετοχής στον πολιτισμό να επανακτήσουν τη χαμένη τους αυθεντικότητα. Η συνεχής ώθηση ή αναζήτηση για το ανώτερο μαρτυρεί ότι η ηγεμονία του κενού είναι μια πολιτισμική σταθερά. Καθώς ο Thomas Mc Farland παρατήρησε (1987), “ο πολιτισμός γίνεται κυρίως μάρτυρας της απουσίας νοήματος και όχι της παρουσίας του.\nΗ μαζική, χωρίς να προσδίδει ικανοποίηση, κατανάλωση, στα πλαίσια των υπαγορεύσεων της παραγωγής και του κοινωνικού ελέγχου, βασιλεύει ως η κύρια καθημερινή παρηγοριά για την απουσία νοήματος, και ο πολιτισμός είναι σίγουρα ο ίδιος μια πρωταρχικά καταναλωτική επιλογή. Στη βάση του είναι ο καταμερισμός εργασίας που ορίζει τη λαθεμένη και αχρηστευτική μας συμβολική ολότητα. “Η αύξηση στην εξειδίκευση?”, έγραψε ο Peter Lomaw (1996), “υπονομεύει την αυτοπεποίθησή μας στη φυσιολογική μας ικανότητα να ζήσουμε”.\nΕίμαστε εγκλωβισμένοι στην πολιτισμένη λογική της αντικειμενοποίησης και στην αντικειμενοποιητική λογική του πολιτισμού, με τέτοιο τρόπο ώστε αυτοί που συμβουλεύουν για νέα τυπικά ή για άλλες αντιπροσωπευτικές μορφές ως ένα δρόμο για μια ξανα-εμπλουτισμένη ύπαρξη να χάνουν παντελώς το νόημα. Περισσότερες δόσεις από αυτό που αποτυγχάνει για τόσο καιρό δεν μπορεί να είναι η απάντηση. Ο Levi-Strauss (1978) αναφέρθηκε σε “ένα είδος σοφίας (που οι πρωτόγονοι) εξασκούν αυθόρμητα και η απόρριψη του οποίου, από το σύγχρονο κόσμο, είναι η πραγματική τρέλα”.\nΉ η μη-συμβολική υγεία που κάποτε επικρατούσε, σ’ όλες τις διαστάσεις της ή τρέλα και θάνατος. Η κουλτούρα μας οδήγησε να προδώσουμε το ίδιο μας το ιθαγενές πνεύμα και την ολιστικότητα και να εισέλθουμε σ’ ένα συνεχώς υποβαθμισμένο φάσμα συνθετικής, απομονωτικής και αποδυναμωτικής αποξένωσης. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλες καθημερινές απολαύσεις χωρίς τις οποίες θα χάναμε την ανθρωπινότητά μας. Αλλά καθώς η κατάστασή μας χειροτερεύει, βλέπουμε φευγαλέα πόσα πολλά είναι αυτά που πρέπει να σβηστούν προκειμένου να επανορθώσουμε.


Διαφορά μητρικης και μνημης - Ερωτήσεις του PCsteps.gr\nΔιαφορά μητρικης και μνημης\nΌλες οι Ερωτήσεις στο PCsteps › Κατηγορία: Αγορά Υπολογιστή › Διαφορά μητρικης και μνημης\nAntonis Xydous ρώτησε πριν 7 έτη\nΚαλησπερα και παλι. Εχοντας απο φασισει να αγορασω τα κομματια για τον υπολογιστη gaming μεχρι 750 ευρω και μιλωντας με τον ανθρωπο απο το e-shop , μου προτεινε την εξης αλλαγη:\nνα ανεβω στην μητρικη απο την\nστην gigabyte GA-Z170-HD3P\nΚΑΙ να πεσω απο την\nG.Skill DDR3 16GB (4X4GB) 2400MHZ\nΧ2 ΚΟΜΑΤΙΑ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.\nΜε συμφερει αυτη η αλλαγη;\nΑντώνη, μισά σου τα είπε ο πωλητής.\nΗ μητρική που σου πρότεινε δεν είναι συμβατή με τον i3 της σύνθεσης των 750 ευρώ, οπότε θα πρέπει να αλλάξεις και επεξεργαστή, βάζοντας έναν i3 για socket 1151.\nΤο να πάρεις ξεχωριστά δύο οχτάρες RAM αντί για ένα dual channel kit είναι μεγάλο σφάλμα. Μόνο σε dual channel kit έχεις εγγυημένη συμβατότητα ανάμεσα στις δύο RAM σε dual channel. Αυτή η RAM είναι σημαντικά καλύτερη επιλογή.\nΤο θέμα όμως είναι πως πηγαίνοντας σε skylake, δίνεις περισσότερα χρήματα χωρίς να έχεις αντίστοιχο αντίκτυπο στις επιδόσεις. Σε αυτή την κατηγορία τιμής πιο πολύ τόπο θα έπιαναν τα επιπλέον χρήματα αν αγόραζες ένα καλύτερο επεξεργαστή 1150, όπως τον i5 4460.\nAntonis Xydous απάντησε πριν 7 έτη\nΚαλησπερα Αγγελε, καταρχας ευχαριστω για την προσοχη σου. Για τον επεξεργαστη δεν εχω μεγαλο προβλημα να παω σε socket 1151 απο την στιγμη που χουν διαφορα 3 ευρω , και για την μητρικη εχω την διαθεση να ανεβω τα 40 ευρω της διαφορας για GIGABYTE GA-Z170-HD3P RETAIL.\nΑλλα απο οτι καταλαβαινω θα κανω μεγαλο λαθος να παρω τις 2 οκταρες RAM που με βολευουν σε τιμη.\nΟποτε για να καταλαβω μου λες οτι τελικα αυτα τα 40+30 που θα δωσω για μητρικη και μνημη καλυτερα να τα δωσω στον i5 επεξεργαστη?\nΗ τελικη μου ερωτηση ειναι η εξης: Να ανεβω στον\nCPU INTEL CORE I3-6100 3.70GHZ LGA1151 – BOX (που δεν ειναι και τρομερη η διαφορα τιμης), να παραμεινω στην\nΜΗΤΡΙΚΗ GIGABYTE GA-Z97P-D3 RETAI και να αναβαθμισω την μνημη οπως γραφετε και στο αρθρο για την αγορα υπολογιστη εως 750 στην RAM G.SKILL F3-2400C10Q-16GZH 16GB (4X4GB) DDR3 PC3-19200 2400MHZ RIPJAWSZ QUAD CHANNEL KIT ? Η κατι απο αυτα τα τρια δεν ειναι συμβατο με τα υπολοιπα κομματια του υπολογιστη εως 750 ευρω?\nΝαι, είναι οπωσδήποτε καλύτερα να αναβάθμιζες στον i5 με αυτά τα 70 ευρώ.\nΟ 6100 δεν μπαίνει στην Z97P, μόνο επεξεργαστές 4xxx. H DDR3 μνήμη είναι συμβατή με τη Z97P.


ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ: Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Ψηφιακά Μέσα και Ορθόδοξη Ποιμαντική» - Πρόσκληση Υποβολής Εισηγήσεων\nΔιεθνές Συνέδριο με θέμα: «Ψηφιακά Μέσα και Ορθόδοξη Ποιμαντική» - Πρόσκληση Υποβολής Εισηγήσεων\nDMOPC 18 ΥΔΩΡ ΖΩΝ\nΟ Απόστολος των Εθνών Παύλος μετήλθε όλα τα γνωστά μέσα της εποχής του προκειμένου να κηρύξει Ιησούν Χριστόν Εσταυρωμένον και Αναστάντα σε όλη την Οικουμένη. «Τοις πάσιν γένονεν τα πάντα…» για να αλιεύσει τις ανθρώπινες καρδιές στο δίχτυ της Θείας Αγάπης.\nΜίλησε την γλώσσα της εποχής του και μέσα από τα γνωστικά, πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά σχήματα εκείνου του καιρού. Είδε με τα μάτια των ανθρώπων στους οποίους κήρυξε και μίλησε στην γλώσσα τους. Στους Εβραίους ως Εβραίος, στους Ρωμαίους ως Ρωμαίος και στους Έλληνες ως Έλληνας.\nΈτσι το «Ζων Ύδωρ» που παρέλαβε από το Άγιο Πνεύμα, το ίδιο που έλαβε η Σαμαρείτιδα από τον Χριστό, το μεταδίδει ως «Ζώντα Λόγο».\nΜε αυτό το Πνεύμα και με τον ίδιο σκοπό η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Θεολογία της θέλουν να προσλάβουν τις νέες δυνατότητες της Ψηφιακής Οικουμένης.\nΠαρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι που επιθυμούν να συμμετάσχουν με επιστημονική ανακοίνωση στο 2ο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Ψηφιακά Μέσα και Ορθόδοξη Ποιμαντική», το οποίο θα διεξαχθεί από 18 έως και 21 Ιουνίου 2018 στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι, να υποβάλουν την περίληψη της ανακοίνωσής τους στην Ελληνική ή Αγγλική ή Ρωσική γλώσσα στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση: papers@dmopc18.com\nΗ περίληψη δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 1000 λέξεις και είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από λέξεις κλειδιά καθώς και βιογραφικό σημείωμα του εισηγητή.\nΚαταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των περιλήψεων και των βιογραφικών σημειωμάτων είναι η 28η Φεβρουαρίου 2018.\nΔιεθνής Ακαδημαϊκή Επιτροπή θα αξιολογήσει τις υποβληθείσες περιλήψεις και θα αποφασίσει ποιές από αυτές θα παρουσιασθούν στο συνέδριο.\nΟ διοργανωτής θα καλύψει τα έξοδα (ταξίδι, διαμονή, φαγητό) όλων των εισηγητών που θα συμμετάσχουν στο συνέδριο.\nΓλώσσες εργασίας του Συνεδρίου είναι η ελληνική, η αγγλική και η ρωσική. Η διάρκεια των ανακοινώσεων ορίζεται έως 15 λεπτά. Προβλέπεται συζήτηση 5 λεπτών μετά την εκφώνηση κάθε ανακοίνωσης.\nΠληροφορίες για την αποδοχή των ανακοινώσεων και την συµµετοχή των επιλεχθέντων εισηγητών στο Συνέδριο θα γνωστοποιηθούν έως τις 30 Μαρτίου 2018.\nΗ Διεθνής Ακαδημαϊκή Επιτροπή αποτελείται από τους:\nΠρωτοπρ. Χριστόφορο Μητρόπουλο, Πρόεδρο του Ελληνικού Κολλεγίου και της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης (πρόεδρος της Ακαδημαϊκής Επιτροπής του Συνεδρίου) – Αμερική\nΜητροπολίτη Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας κ. Πορφύριο (Peritch), υπεύθυνο της ιστοσελίδας www.mitropolija-zagrebacka.org, Κροατία\nΓεώργιο Μαντζαρίδη, Ομότιμο Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ελλάδα\nΠρωτοπρ. Βασίλειο Καλλιακμάνη, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ελλάδα\nΠρωτοπρ. Κωνσταντίνο Κόμαν, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου, Ρουμανία\nΠρωτοπρ. Pavel Velikanov, Υφηγητή της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας και Αρχισυντάκτη της επιστημονικο-θεολογικής πύλης www.bogoslov.ru, Ρωσία\nΠρωτοπρ. Jivko Panev, Καθηγητή Ινστιτούτου Ορθόδοξης Θεολογίας Αγίου Σεργίου στο Παρίσι και υπεύθυνο της Γαλλικής ιστοσελίδας www.orthodoxie.com, Γαλλία\nΠρωτοπρ. Nicolai Dascalou, Σύμβουλο Συντονισμού στο Τμήμα Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων του Ρουμανικού Πατριαρχείου, και Γενικό Διευθυντή του Κέντρου Τύπου «Μπασίλικα» στο Βουκουρέστι, Ρουμανία\nΠρωτοπρ. Bassam Nassif, Επίκουρο Καθηγητή Πανεπιστημίου του Μπαλαμάντ, Λίβανος\nπ. Νεκτάριο Μαμαλούγκο, Καθηγητή, Επιστημονικό Συνεργάτη Τμήματος Φυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών\nπ. Δημήτριο Ηarper, Διδάκτορα, Επισκέπτη ερευνητή του Πανεπιστημίου του Winchester της Αγγλίας, Ελλάδα\nΔρ. Έλενα Ζοσούλ, Κοσμήτορα Τμήματος Μέσων Ενημέρωσης και Δημοσίων Σχέσεων του Ρωσικού Ορθόδοξου Πανεπιστημίου της Μόσχας, Ρωσία\nΔρ. Νικόλαο Κόϊο, Επίκουρο Καθηγητή Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, Ελλάδα\nΔρ. Γιαροσλάβ Χάρκιεβιτς, Γραμματέα του Εκδοτικού Τμήματος της Πολωνικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας, Πολωνία\nΑ. Το Χριστιανικό Ήθος και η Ορθόδοξη Ανθρωπολογία μπροστά στις προκλήσεις του Ψηφιακού Οικοσυστήματος\nΔιαλεκτική μεταξύ της χριστιανικής ανθρωπολογίας και του ανθρώπου της ψηφιακής εποχής.\nΝηπτική παράδοση και ψηφιακώς ζειν: πατερικές θέσεις για τις λειτουργίες του νου και της ψυχής μπροστά την ψηφιακή πρόκληση.\nΗ πατερική έννοια της φαντασίας και ο ψηφιακός κόσμος.\nΗ διαλεκτική της θεολογικής και της ψηφιακής εικονικότητας.\nΥπάρχει χώρος και τρόπος για μία ασκητική του ψηφιακώς ζειν; Μπορεί να συνδυαστούν Ησυχία και ψηφιακή ζωή;\nΤο Χριστιανικό Ήθος ως Ήθος επι-Κοινωνίας: η Ψηφιακή Οικουμένη ως χώρος επαν-έκφρασης της Πεντηκοστής και του «ζώντος λόγου» του Αποστόλου Παύλου.\nΘεώρηση του ψηφιακού οικοσυστήματος από την οπτική της ηθικής των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας (Media Ethics) και ο λόγος της Χριστιανικής Ηθικής.\nΤο ήθος του ατόμου στο ψηφιακό οικοσύστημα υπό το φως της Ηθικής του Προσώπου της Ορθόδοξης Παράδοσης.\nTo ψηφιακό “share” και οι χριστιανικές αρετές της κοινής χρήσης και της κοινής κτήσης. Τι σημαίνει να μοιράζεσαι από τη σκοπιά του Χριστιανισμού και πώς να το εφαρμόζεις συνειδητά στη λογική του δικτύου.\nΗ έννοια του «πλησίον» μέσα από την διάσταση της εγγύτητας στο ψηφιακό οικοσύστημα. «Ποιος είναι ο γείτονάς μου στο δίκτυο;» Και «πώς να γίνει γείτονας;» (Καλλιέργεια και κατανόηση της σωστής διάστασης της εγγύτητας με τη δυναμική του Δικτύου).\nΒ. Ψηφιακά μέσα: Δυνατότητες και προβλήματα\nΓενική στρατηγική χρήσης των ψηφιακών μέσων και ειδικότερα των κοινωνικών δικτύων από την Εκκλησία. Τι είδους βήματα πρέπει να γίνουν; Τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη; Ποιες πλευρές δεν πρέπει να παραληφθούν;\nΤο γεγονός ότι τα κοινωνικά δίκτυα και τα ψηφιακά μέσα γενικά δεν » συγχωρούν» πάντα την άγνοια και την επιπολαιότητα πρέπει να αυξήσουν την ευαισθητοποίησή μας για τη συμπεριφορά μας για να αποφύγουμε τους κινδύνους του Διαδικτύου.\nΣτρατηγική δημιουργίας περιεχομένου. Πώς «γεννιούνται» τα θέματα; Πώς να διατυπώνονται σε διάφορες μορφές; Πώς δημοσιεύονται; Που δημοσιεύονται; Μελέτη των δομών και των επιπτώσεων της γλώσσας των κοινωνικών δικτύων\nΗ γλώσσα των μέσων μαζικής ενημέρωσης (η γλώσσα της πειθούς «να θέσει», η γλώσσα του φανταστικού «να βγει προς τα έξω» …).\nΠώς να επιτευχθεί καλή επικοινωνία (σαφήνεια, αίσθηση, ακρίβεια).\nΑπό την επικοινωνία από πάνω προς τα κάτω στην επικοινωνία με βάση τα συμφραζόμενα.\nΗ σημασία της αφήγησης.\nΝεολογισμοί και κοινωνικά δίκτυα: η ανάγκη να ονομάσουμε νέες συμπεριφορές δημιουργεί νεολογισμούς, νέες λέξεις ή νέες έννοιες ήδη υπαρχουσών λέξεων. Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν αλλάξει τις συνήθειες μας και τη γλώσσα με την οποία εκφράζουμε τον εαυτό μας.\nΔεδομένα και πρόσωπο στον κυβερνοχώρο: εδώ μιλάμε για την αξία των πληροφοριών στη συνδεδεμένη κοινωνία, στα ίδια τα δεδομένα και στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται. Το θέμα αυτό έχει οικονομικό, κοινωνικό και ανθρώπινο αντίκτυπο στη σημασία της ψηφιακής ταυτότητας. (Πρόκειται για το απόρρητο, το κρυφό περιεχόμενο και την «κοινωνική μηχανική», που χειρίζεται την αντίληψη του χρήστη, προσπαθώντας να εκφραστεί μέσω πραγματικών παραδειγμάτων).\nΠοιοτικές και ποσοτικές δυνατότητες στο ψηφιακό οικοσύστημα που διαφοροποιούν δραστικά το παρόν με το παρελθόν.\nΨηφιακή και φυσική ζωή – Ψηφιακή ανθρωπολογία.\nΚρυφό περιεχόμενο και «κοινωνική μηχανική» μέσω της χειραγώγησης της αντίληψης του χρήστη και της έκφρασης μέσω πραγματικών παραδειγμάτων.\nΗ παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, η ανεξέλεγκτη χρήση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, η άσκηση βίας και κακοποίησης κατά των ανθρώπων ως πρόβλημα και τρόποι αντιμετώπισης.\nΓ. Έκφραση, καταγραφή, αποτίμηση και προτάσεις από την εμπειρία της διακονίας του Θείου Λόγου στα ψηφιακά μέσα\nΠεριγραφή και αποτίμηση της παρουσίας ιερέων στα ψηφιακά μέσα, η μαρτυρία τους, η ισορροπία μεταξύ διατήρησης του υψηλού προφίλ και η έννοια της κοινής χρήσης, η αποτελεσματική επικοινωνία με τους νέους στην ψηφιακή επικράτεια, η δυνατότητα απόδοσης άμεσου ενεργού ρόλου στους ίδιους τους νέους για την ψηφιακή επικοινωνία στην εκκλησία, η συστηματική οργάνωση «ψηφιακής κατήχησης».\nΗ παρουσία της Εκκλησίας στα ψηφιακά Μέσα όχι μόνο ως οργανισμός παροχής περιεχομένου, αλλά και ως χώρος κοινής χρήσης και έκφρασης.\nΓιατί πρέπει να υπάρχει η Εκκλησία στα κοινωνικά δίκτυα; Το ύφος της παρουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στα κοινωνικά δίκτυα. Υπάρχει αποτελεσματική παρουσία της Εκκλησίας ή τα κοινωνικά δίκτυα εξακολουθούν να θεωρούνται ως απλά μέσα που αποσπούν το άτομο από την πραγματικότητα και το ωθούν στην επιπόλαια χρήση;\nΠροσδιορισμό των ΣΤΟΧΩΝ, ΑΝΑΓΚΩΝ, ΑΝΗΣΥΧΙΩΝ, ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ και ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ των ανθρώπων στους οποίους στοχεύει η παρουσία του Εκκλησιαστικού Λόγου στα ψηφιακά Μέσα.\nΤο μυστήριο της πνευματικής πατρότητας και η διακονία του μέσα από τα ψηφιακά μέσα. Έκφραση της έως τώρα ποιμαντικής πρακτικής και εμπειρίας.\nΟ τρόπος οργάνωσης και έκφρασης της μητρόπολης και της ενορίας στα κοινωνικά δίκτυα. Πρακτικές συμβουλές και οδηγίες για τη δημιουργία μιας σελίδας στο Facebook: γραφιστική φροντίδα, διεξαγωγή διαλόγου, ακρόαση κριτικής και οικοδόμηση αξίας, παρακολούθηση της επικοινωνίας.\nH πνευματική παρουσία των ιερέων στο διαδίκτυο (η μαρτυρία τους, η ισορροπία μεταξύ διατήρησης του υψηλού προφίλ και η έννοια της κοινής χρήσης κλπ).\nΖωντανή ροή βίντεο στο Facebook ως πραγματική μεσολάβηση επικοινωνίας\nΤο πρόβλημα της παρουσίας της Εκκλησίας στο διαδίκτυο στο να υπάρχει όχι μόνο απλά για να μεταδίδει πληροφορίες (broadcasting) αλλά και να τις μοιράζεται (sharing). Μη χρήση της φόρμας κοινωνικού δικτύου με τη στρατηγική 1.0).\nΠως μπορεί να γίνει η Θεολογία πιο «γοητευτική» με την χρήση ψηφιακών μέσων.\nΠώς μπορούν να προστατευθούν από πνευματικούς κινδύνους του ψηφιακού οικοσυστήματος αυτοί που διακονούν τον θείο λόγο στα ψηφιακά μέσα;\nΣυνάντηση της νηπτικής ανθρωπολογίας, της ποιμαντικής ψυχολογίας και των ψυχο-επιστημών με κοινό παρονομαστή το ψηφιακώς ζειν. Από τα πνευματικά και ψυχικά προβλήματα στην αναζήτηση ποιμαντικών και θεραπευτικών προτάσεων.\nΑκούμε τους πάντες; Πως διασφαλίζεται η εγκυρότητα του ψηφιακού ποιμαντικού περιεχομένου; Προς μία Ορθόδοξη Δεοντολογία της λειτουργίας των Ψηφιακών Μέσων: Μπορεί η ζωή στο ψηφιακό οικοσύστημα να αποτελέσει αντικείμενο του Κανονικού και Εκκλησιαστικού Δικαίου;\nΗ Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην ανατολή της ψηφιακής εποχής.\nΊνα Πάντες Έν Ώσιν: Η ανάγκη για επικαιροποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας στην Ψηφιακή εποχή.\nΛειτουργική ζωή στα Ψηφιακά Μέσα\nΔ. Πρόσληψη του Χριστιανικού λόγου από τις Ψηφιακές Γενιές\nΗ πρόσληψη της ψηφιακής εποχής από την παιδαγωγική επιστήμη στην βάση της κατά Χριστόν ζωής.\nΟρθόδοξος Ψηφιακός Αλφαβητισμός: Πώς μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τις νέες Ορθόδοξες Γενιές; Ταυτότητα και οικοδόμηση του εαυτού σε νέες σχέσεις, ο πόνος της σύγκρουσης μεταξύ της ύπαρξης και της ανάγκης του είναι, ανάπτυξη της ταυτότητας μεταξύ εξάρτησης και αυτονομίας.\nΗ κινούμενη εικόνα, το ντοκιμαντέρ και ο κινηματογράφος εντός του ψηφιακού οικοσυστήματος: νέες δυνατότητες για την πρόσληψη του χριστιανικού λόγου από τις Ψηφιακές Γενιές.\nΤα επιτεύγματα του Ορθόδοξου πολιτισμού μέσα στο ψηφιακό οικοσύστημα. Εικαστικά, εκκλησιαστική μουσική, λογοτεχνία κλπ.\nΗ χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας (έξυπνα τηλέφωνα (smartphones), έξυπνες τηλεοράσεις (smart tvs), ψηφιακές οθόνες (tablets) κ.ά. ως χώρος και μέσα συνάντησης του χριστιανικού λόγου με τις νέες γενιές.\nΝέοι 2.0 (γενιά 2.0) και την ταυτότητά τους, σχετικά με την κατασκευή του εαυτού σε νέες σχέσεις.\nΗ ταυτότητα: ο πόνος της σύγκρουσης μεταξύ της ύπαρξης και της ανάγκης του είναι.\nΗ ανάπτυξη της ταυτότητας μεταξύ εξάρτησης και αυτονομίας.\nΤα ψηφιακά μέσα ως χώρος παν-Κόσμιας συνάντησης των Ορθοδόξων νέων.\nΓΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ E-MAIL ΣΤΟ\nd.iliopoulos@pemptousia.gr ή contact@dmopc18.com\nΕτικέτες επίκαιρα, πολιτισμός, προς Δυσμάς, προσκλήσεις


Κορωνοϊός: Πώς και σε ποιους θα χορηγείται το χάπι της Merck | Offsite\n19.11.2021 - 18:51\nΈδωσε οδηγίες ο ΕΜΑ\nΔίδυμες έγιναν 102 ετών και γιόρτασαν τα γενέθλια με σάντουιτς\n28.06.2022 - 22:06\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - Και το μυστικό μακροζωίας τους είναι απλό και φιλοσοφία ζωής\nΔίδυμες αδελφές, που πιστεύεται ότι είναι από τις γηραιότερες στο Ηνωμένο Βασίλειο, γιόρτασαν τα 102α γενέθλιά τους με ένα σάντουιτς με τυρί.\nΟι Edith Dumbleton και Dorcas Tobin γεννήθηκαν με διαφορά 45 λεπτών στο Banbury του Οξφορντσάιρ, στις 28 Ιουνίου 1920.\nΗ Edith Dumbleton, που ζει στο Leysters του Χερεφορντσάιρ με την Dorcas Tobin, που ζει στο Banbury, συναντήθηκαν την Κυριακή για ένα προ-γενεθλιακό σάντουιτς.\nΩστόσο προγραμματίζονται περαιτέρω εορταστικές εκδηλώσεις με τσάι, δήλωσε η κόρη της Dumbleton, Chris Bemand.\nΠρόσθεσε ότι επειδή οι αδελφές ζουν σε απόσταση 128 χιλιομέτρων μεταξύ τους, η οικογένεια προσπαθούσε να διασφαλίσει ότι έβλεπαν η μία την άλλη τακτικά.\n«Ξοδεύουν πολύ χρόνο σκεπτόμενες η μια την άλλη», δήλωσε η Chris Bemand.\n«Και οι δύο ήταν λίγο αδιάθετες και πήραμε την απόφαση να τις φέρουμε να δουν η μία την άλλη την Κυριακή και είναι ήδη απίστευτα διαφορετικές μετά από αυτό», πρόσθεσε.\n«Ήταν πολύ χαμηλών τόνων γιορτή... έφαγαν ένα σάντουιτς με τυρί», είπε.\nΌσο για την ημέρα των γενεθλίων τους, η Bemand εξήγησε: Θα έρθει για επίσκεψη η τρισεγγονή της Dorcas. Εμείς απλώς θα περάσουμε μια ήσυχη μέρα στο σπίτι και ίσως βγούμε για τσάι και αυτό θα είναι αρκετό για τη μαμά».\nΠρόσθεσε ότι ήταν «απίστευτο» να παρατηρεί κανείς τις αλλαγές που βίωσαν αμφότερες στη διάρκεια της ζωής τους.\nΌσο για το μυστικό μακροζωίας της μητέρας της, που έφτασε σε αυτή την ηλικία, λέει: «Πάντα λέει το ίδιο όταν την ρωτάω- δεν είχαν πολλά, αλλά ό,τι είχαν το εκτιμούσαν πραγματικά. Και νομίζω ότι πρόκειται για ελαφρώς απλούστερη ζωή, όπου εκτιμάς αυτά που έχεις και δεν στεναχωριέσαι για αυτά που δεν έχεις».


2012-6-3 Μανιτάρια Στέφανος Διαμαντής - Δασολόγος\nSaturday, 09 June 2012 16:24\nΟμιλία του καθηγητή Δασολογίας, κ. Στέφανου Διαμαντή στην Άνω Μηλιά\nΤο «κυνήγι» των μανιταριών στην Άνω Μηλιά.\nΣύντομη περιγραφή της μανιταροσυλλογής στο βιότοπο της Άνω Μηλιάς και της ανοιξιάτικης μανιταρο-εκδήλωσης.\nΣτις 2 Ιουνίου μετά από μια δεκαπεντάλεπτη συζήτηση και εισαγωγή γύρω από το άγρια μανιτάρια, μια μεγάλη ομάδα από 30 άτομα (μανιταρόφιλοι και άλλοι περίεργοι, που ενδιαφέρονται για το μανιτάρι) συγκεντρώθηκαν στην Άνω Μηλιά για συλλογή μανιταριών. Τα μέλη της Επιτροπής των μανιταροφίλων τους οδήγησαν , σε δύο ομάδες , σε διάφορους μανιταρότοπους της περιοχής.\nΣτην αρχή κυριάρχησε η αμφιβολία και ο σκεπτικισμός, που ήταν ιδιαίτερα ζωγραφισμένος στο πρόσωπο των αρχάριων μανιταροσυλλεκτών. Μετά όμως από δέκα λεπτά πορείας στο δάσος και με τα πρώτα ευρήματα μανιταριών, τα αισθήματα αυτά εξανεμίστηκαν. Η\n«όρεξη» για το κυνήγι των μαγικών, μυθικών αυτών, πολύχρωμων υπάρξεων του δάσους άνοιξε και ταυτόχρονα αυξήθηκε η προσοχή και ο ενθουσιασμός για τη συλλογή τους. Το μάζεμα μανιταριών προκάλεσε μεγάλη ευχαρίστηση και μετά από τρίωρη πορεία στο δάσος, τα καλάθια των συλλεκτών γέμισαν. Ο αριθμός των ευρημάτων έφτασε γύρω στα 60 διαφορετικά δείγματα. Το νούμερο αυτό προκάλεσε θαυμασμό και άκουγες τους συλλέκτες να λένε μεταξύ τους, δεν πίστευα ότι θα δω τόσα πολλά και διαφορετικά μανιτάρια στη φύση. Παρόλα αυτά οι μανιταροσυλλέκτες φρόντισαν, ώστε κατά τη διάρκεια του μαζέματος ν’ αφήνουν μερικά μανιτάρια στους βιότοπους, ιδιαίτερα τα ώριμα, που έφεραν εκατομμύρια σπόρια (όργανα αναπαραγωγής τους), έτσι ώστε την επόμενη σαιζόν, στον ίδιο μανιταρότοπο να ξαναβρούνε τα λαχταριστά μανιτάρια τους.\nΜε πλούσια σοδειά, οι μανιταροσυλλέκτες γύρισαν στο Καταφύγιο του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου (ΕΟΣ) Κατερίνη, όπου υπό την εποπτεία του εξαίρετου μυκητολόγου κ. Διαμαντή έγινε η αναγνώριση και διαχωρισμός σε εδώδιμα (φαγώσιμα), μη εδώδιμα και τοξικά. Οι ευδιάθετοι, «μανιταροκυνηγοί», αφού ευχαρίστησαν στους διοργανωτές για τις ευχάριστες ώρες μανιταροσυλλογής, πήραν τα εδώδιμα μανιτάρια μαζί τους, για να απολαύσουν στο σπίτι τους, τις λειχουδιές που οι ίδιοι ανίχνευσαν και μάζεψαν στο δάσος.\nΣτις 3 Ιουνίου πάνω από 50 ενδιαφερόμενοι μανιταρόφιλοι επισκέφθηκαν το Καταφύγιο του ΕΟΣ Κατερίνης, όπου ο ερευνητής της Ελληνικής μυκητοχλωρίδας, Καθηγητής της δασολογίας, κ. Στέφανος Διαμαντής, παρουσίασε σε απλή γλώσσα και πολυάριθμες έγχρωμες φωτογραφίες, το μαγικό κόσμο των μανιταριών. Αναφέρθηκε ειδικά στα σημαντικότερα περίπου 30 φαγώσιμα μανιτάρια και επέκτεινε την ενημέρωσή του και στη μαγειρική των μανιταριών, χωρίς να παραλείψει, να τονίσει, ότι εμείς οι μανιταρόφιλοι οφείλουμε να σεβόμαστε τη φύση και να την προστατεύομε.\nΑσφαλώς για όλους μας αυτό το πλούσιο υλικό πληροφοριών ήταν αδύνατο να το αφομοιώσουμε. Για το λόγο αυτό, από τους διοργανωτές προγραμματίστηκε η επόμενη ΜΑΝΙΤΑΡΟΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ήδη για το φθινόπωρο!\nLast Updated on Saturday, 09 June 2012 16:50


Δημοσίευση: Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011 22.10\nΜε μια αναμέτρηση στον 9ο όμιλο θα ανοίξει το Σάββατο η αυλαία της αγωνιστικής δράσης στη Δ’ Εθνική αυτό το διήμερο.\tΣύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΠΟ, η ΑΕ Περάματος υποδέχεται την Μύκονο το Σάββατο στις 15.00, στο μοναδικό παιχνίδι της ημέρας. Από εκεί και πέρα, ματαιώθηκαν οι αναμετρήσεις ΑΕ Μεσολογγίου – Αρης Φιλιατών στον 5ο όμιλο και Κροκεές – Αχιλλέας Καμαρών στον 6ο, καθώς οι Αρης και Κροκεές έχουν αποσυρθεί από το πρωτάθλημα. Παράλληλα, κεκλεισμένων των θυρών λόγω τιμωρίας θα διεξαχθεί η αναμέτρηση του Οδυσσέα Κορδελιού με τον Κιλκισιακό στον 2ο όμιλο. Τέλος, νωρίτερα (11.00) θα ξεκινήσουν την Κυριακή τα παιχνίδια Αστέρας Μαχαιράδου – Σπάρτη και Μεσσηνιακός – Ολυμπιακός Κεφαλονιάς.\tΚατηγορία: Δ΄Εθνική


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Amorn Kata Beach\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Amorn Kata Beach\nΞενοδοχεία κοντά σε: Amorn Kata Beach\n209 Khoktanod Road, Kata Beach, Καρόν, Πουκέτ 83110, Ταϊλάνδη\nAmorn Kata Beach: Διαβάστε κριτικές\n1.053 από 4.070 καταλύματα ταιριάζουν με τα φίλτρα που έχετε επιλέξει. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Amorn Kata Beach\n0,6 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,2 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,5 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,1 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,8 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,3 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,4 χλμ. από Amorn Kata Beach\n0,7 χλμ. από Amorn Kata Beach


Είδαμε προσεκτικά το πρόγραμμα του Netflix και καταλήξαμε σε αντιστοιχίες με κάθε τύπο Νότιου ανθρώπου. Στις παρακάτω σειρές θα βρεις θάλασσα, ήλιο, πάθος, ίντριγκα… με δύο λέξεις τα Νότια Προάστια.\nΈνας συγγραφέας προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απουσία έμπνευσης αλλά και την αδυναμία του για ναρκωτικά, αλκοόλ και σεξ – ένα τουλάχιστον, εκρηκτικό τρίπτυχο. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να τα βρει με την κοπέλα και την κόρη του. Πέρα από το περίπλοκο της προσωπικής ζωής, υπάρχουν καλλίγραμμα κορμιά, εντυπωσιακά αμάξια, γραφικές περιοχές. Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Στα συν της σειράς ο πρωταγωνιστής David Duchovny ο οποιός κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Να μας κάνει να ξεχάσουμε τελείως τον ήρωα του πράκτορα Μόλντερ που υποδυόταν στην θρυλική σειρά “X-Files” και να δημιουργήσει ένα νέο, απολαυστικό χαρακτήρα ο οποίος φέρει μία αύρα Βukowsky.\nΧωρίς πλάκα, μπορείτε να τις δοκιμάσετε. Ο διάσημος σεφ Ντέιβιντ Τσανγκ βγαίνει με τους φίλους του προς άγραν της πιο λαχταριστής γεύσης στον κόσμο. Στη συγκεκριμένη σειρά -ντοκυμαντέρ, στο επίκεντρο κάθε επεισοδίου βρίσκεται ένας σεφ ο οποίος με τα εδέσματα του μπορεί να μας κάνει να μη κλείνουμε μάτι το βράδυ – είμαστε καλοφαγάδες τι να κάνουμε. Επίσης, είμαστε ανοιχτοί σε σχόλια και συγκρίσεις με τις γαστρονομικές επιλογές που μπορεί να βρει κανείς στα 3Β.\nΟι Κάριγκτον και οι Κόλμπι σε καυγάδες για τον έλεγχο της περιουσίας και των παιδιών τους, σ’αυτό το σύγχρονο ριμέικ της εμβληματικής σαπουνόπερας. Ίντριγκες, σκάνδαλα, διενέξεις… όλα στον υπερθετικό. Μας αρέσει το γεγονός πως διαρκώς εμφανίζονται νέοι χαρακτήρες για ακόμα πιο πολλές ίντριγκες και ακόμα περισσότερα σκάνδαλα! Λίγα remake μας έχουν ενθουσιάσει όσο το συγκεκριμένο. Για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, που λέει και το ρητό.\nΑκυβέρνητες χωρίς τη χαμένη τους αρχηγό, οι τέσσερις πρώην φίλες ενώνουν τις δυνάμεις τους όταν ένας εκβιαστής απειλεί να αποκαλύψει τα ένοχα μυστικά τους. Πέρα από το φρέσκο της ιστορίας (με ένα twist που συναντούμε συχνά σε εφηβικά θρίλερ), τόσο όμορφες και καλοντυμμένες γυναίκες μαζί, σε λίγες περιοχές θα μπορούσε να συναντήσει κανείς *γκουχ γκουχ*. Μετά το τέλος του “Gossip Girl” η σειρά αποτέλεσε όαση για το διψασμένο για ίντριγκες και ανατρεπτικές καταστάσεις κοινό. Μυστήριο και διασκέδαση σημειώστε Χ.\nΑφού συναντήθηκαν σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο, ο μέτριος συγγραφέας Νόα και η απογοητευμένη σερβιτόρα Άλισον ξεκινούν μια επικίνδυνη συνεργασία γεμάτη κρυφές επιθυμίες. Από την περιγραφή “παραθάλασσιο θέρετρο” καταλαβάτε που το πάμε, μικροί Σέρλοκς. Αυτή η ερωτική σειρά απέκτησε φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο και όχι άδικα. Από τις σπάνιες περιπτώσεις που μία ιστορία δεν έχει μία μονόπλευρη αφήγηση αλλά μας επιτρέπει να δούμε σε βάθος το σκεπτικό των πρωταγωνιστών. Όταν κλήθηκαν να πάρουν αποφάσεις σε μεγάλα διλήμματα, γιατί έπραξαν όπως έπραξαν. Εμείς τι θα κάναμε στη θέση τους;\nΑκόμα ερωτευμένη με τον Τζος, που την παράτησε πριν από χρόνια, η πανέξυπνη δικηγόρος Ρεμπέκα αφήνει τη Νέα Υόρκη και μετακομίζει στην Καλιφόρνια για να τον διεκδικήσει. Τώρα πως γίνεται μία σοβαρή δικηγόρος να μετατραπεί σε τρελή πρώην, θα πρέπει να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι. Εμείς εστιάζουμε στο location της σειράς που κάθε Νότιος θα εκτιμήσει. Είναι τυχαίο πιστεύετε πως το Φάληρο αποκαλείται από τους κατοίκους του και “Φαληροφόρνια”;\nΑυτή η βραβευμένη σειρά διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη του ‘60 και κινείται στον κόσμο μιας διαφημιστικής εταιρείας όπου ο αδυσώπητος ανταγωνισμός έχει τη γοητεία του. Καλοντυμένα στελέχη, πούρα, ουίσκι…μία αν μη τι άλλο intriguing κατάσταση. Όσοι ζήσατε τα Νότια στα 60s, ξέρετε τι εννοούμε. Επίσης, ειδική μνεία στην τελευταία σεζόν της σειράς ή οποία κατά την ταπεινή μας γνώμη θα έπρεπε να διδάσκετε σε σχολές με τίτλο ‘πως να κάνεις το ωραιότερο φινάλε σειράς ever’ (ή κάπως έτσι).\nΈνας αποτυχημένος φοιτητής εντυπωσιάζει έναν μεγαλοδικηγόρο με το κοφτερό μυαλό του και κερδίζει μια περιζήτητη θέση ασκούμενου, αν και δεν έχει νομικά διαπιστευτήρια. Γραφεία, σακκάκια, καριερίστες… μοιάζουν όλα τόσο γνώριμα. Μία δικηγορική σειρά που δεν θα αφήσει κανέναν fan του είδους ασυγκίνητο, ειδικά όποιον λατρεύει στιχομυθίες τύπου “-Objection, -Overruled!” . Πανέξυπνο σενάριο που πραγματεύεται ενδιαφέρουσες υποθέσεις.\nΜια ομάδα προνομιούχων μαθητών ιδιωτικού σχολείου στο Μανχάταν φαίνεται να τη γλιτώνει πάντα από κάθε είδους κακοτοπιά. Όμως ένας ανώνυμος blogger παρακολουθεί την κάθε τους κίνηση και έχει βάλει στόχο να αλλάξει αυτό το καθεστώς. Κλασική αξία και επιλογή σειράς για όλες τις κοπέλες αφού δείχνει μία ζωή που όλες θα ήθελαν να κάνουν, να ντύνονται σαν την Μπλερ να βγαίνουν σαν τη Σερίνα και να είναι οι…Queen Bee του σχολείου. Πρέπει να πούμε και άλλα;\nΔεν είναι φίλες, αλλά όταν οι άντρες τους τις αφήνουν γιατί έχουν σχέση μεταξύ τους, η Γκρέις και η Φράνκι αρχίζουν να δένονται σε αυτήν την υποψήφια για Emmy σειρά. Η σειρά που νομίζεις πως φαινομενικά θα αρέσει μόνο στους millenials αλλά τελικά αρέσει και στους γονείς σου και μπορεί να ‘κολλήσεις’ και εσύ και όλη η οικογένεια. Δεν αναφέραμε πως στην 4η σεζόν πρωταγωνιστεί και η Lisa Kudrow και αυτό είναι από μόνο του ένα σημαντικό κίνητρο για να το δει κάποιος.\nΟι Hasta Banana θα τραγουδήσουν στο Vinarte


Εν μέσω πανδημίας το ζεύγος Μακρόν ξόδεψε 541.000 σε λουλούδια - thetimes.gr\nΟ πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και η Μπριζίτ ξόδεψαν περίπου 541.000 λίρες για λουλούδια κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με βάση τη βρετανική τη Daily Mail.\nΤα στοιχεία που παραθέτει, θέλουν τον Ολάντ στη δική του πενταετία (2012-2017) να έχει ξοδέψει 117.153 λίρες, ενώ ο Σαρκοζί (2007-2012), έφτασε στις 129.770 λίρες.\nΤο γεγονός αυτό έχει προκαλέσει αντιδράσεις στους Γάλλους που δοκιμάζονται από τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας.\nΝα σημειωθεί ότι ο Μακρόν έχει δεσμεύσει 100 δισεκατομμύρια ευρώ για την ανάκαμψη της οικονομίας, ποσό που δείχνει μικρό για τις ανάγκες της Γαλλίας.\nΑναλυτικά στο ρεπορτάζ των 541.000 λιρών αναφέρει ότι ξόδεψε 18.003 λίρες σε φυτά, 18.000 σε ορχιδέες, 28.837 σε φύλλωμα και 360.472 σε κομμένα άνθη, που χρησιμοποιούνται για ανθοδέσμες. Επισημαίνει ταυτόχρονα ότι αυτά δαπανήθηκαν σε διάστημα που το Eλιζέ ήταν κλειστό για το κοινό λόγο κορονοϊού και έγιναν πολύ λίγες δεξιώσεις λόγω των περιορισμών.\nΤο 2018, η εφημερίδα Le Canard Enchaine είχε κατηγορήσει την Μπριζίτ για σπατάλες, λέγοντας πως αγόρασε σετ πιατικών αξίας 450.591 λιρών(!). Ωστόσο από το παλάτι είπαν πως δεν ισχύει και η τιμή ήταν 45.000 λίρες.\nΤο γεγονός έδωσε «τροφή» και για σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, με κάποιον να αναφέρει: «Ζητούμε να σώσουμε τα χρήματά μας, φορολογούνται περισσότερο για να διασκεδάζει η Μπριζίτ».\nΆλλος έγραψε ότι ο Γάλλος Πρόεδρος είναι «προϋπολογισμός freestyle», ενώ ένας τρίτος μεταφέροντας το κλίμα των πολλών χωρίς διάθεση χιούμορ έγραψε: «Τι ντροπή, σπατάλη δημόσιου χρήματος».


##### Σπιτικό πορνό με τραβεστί – Vintage τραβεστί τραβεστί πορνό σωλήνες, πόσο διασκεδαστικό μπορεί.\nHome → Σπιτικό πορνό με τραβεστί\nΤραβεστί και σπιτικό πορνό με τραβεστί. Μικρό πέος ταπείνωση. Πορνό βίντεο: Σπιτικόό, Ωριμες, Μαμά, Γιαγιά, Ανταλλαγη Ζευγαριων, Ωριμες Πρωκτικο, Θεία, Μητριά, Γέρος. Sex gay. Πορνό όμορφη τραβεστί hd.\nΠριν 4 μήνες Περισσότερα δωρεάν πορνό ιστοσελίδες. Teen χτυπήθηκε από τρένο hixson. Δωρεάν σπιτικό πορνό, μαλακία Τα αρσενικά πιπίλισμα τραβεστί από vids.\nΓυναίκες υπουργοί nude. Xxx ερασιτέχνες πορνό. Ταινίες με το δάσκαλο και μαθητή σεξ. Σπιτικό πορνό chico ca. Ford escort iac βαλβίδα. Η σύζυγος · Κατηγορία - Μεγάλος κώλος. Ερασιτέχνης, Μελαχροινή, Σπιτικό, Αυνανισμός, Έφηβος, Βυζιά, Ιντερνετική κάμερα.\nΠορτ τέχνη pavlovsk περιοχή Κρασνοντάρ. Ερασιτέχνης, Τραβεστί, Φετιχ, Γαμήσι με γροθιά, Σπιτικό, Σπιτικό πορνό με τραβεστί 21:54. Λίστα με την ποιότητα δωρεάν πορνό sites.\nΠαρακολουθήστε το σπιτικό Κρος-ντρέσινγκ πορνό, παρακολουθήστε δωρεάν τα Μεγάλος κώλος, Τραβέλι, Τραβεστί, Τραβέλι, Κώλος, Αυτοϊκανοποίηση, Πρώτη. Μαύρο ebony porn sites. Τυφλή πορνό. Πολύ μεγάλο στήθος. Latifah ηθοποιός πορνό.\nΔωρεάν μικρά ασίας σεξ. Σεξ σε δημόσιους χώρους για την ταινία. Γκέι έφηβος τραβεστί σπιτικό πορνό με τραβεστί σεξ. Τραβεστί γαμημένοι. Αστεία πίπα. Μεγαλα Βυζια | Τραβεστί - 1672 βίντεο. Μαύρο gloryhole κορίτσια. Τρβεστί λεσβιακό σεξ.\nΤραβεστί στο παρίσι. Mcool μπικίνι. Παρακολουθήστε το σπιτικό Τρανσέξουαλ πορνό, παρακολουθήστε δωρεάν τα Τραβέλι, Πίπα, Σεξ, Γαμήσι στον κώλο, Μεγάλος πούτσος, Τεράστιος πούτσος.\nΤραβεστί ανταρσία, Γυμνή φιλιππινέζες γυναίκες, Σκύλος γκριμάτσες του. Μαύρο πουλί σε λευκό γκόμενες. Billie piper μπικίνι. Anal teen τραβεστί φωτογραφίες. Καρκίνου του μαστού. Κορίτσι πρωκτικό πορνό. Gorgeoues γυμνές γυναίκες.\nΑριστοκρατικό ώριμες γυναίκες γυμνές. XXX κανάλια με βίντεο. Γυναίκα Πονρό Σπιτικό Βίντεο. Βυζάκια, Κρος-ντρέσινγκ, Αυτοϊκανοποίηση, Σπιτικό, Διαδικτυακή συνομιλία. Οικογενειακές ιστορίες σεξ στο blog spot. Ταϊλάνδη τραβεστί ομορφιάς. Σπιτικό πορνό, βυζιά.\nΔωρεάν πλήρη ώριμο σπιτικό βίντεο.\nΕρασιτέχνης, Μελαχροινή, Τραβεστί, Σπιτικό, Αγοροκόριτσο, Τρανσέξουαλ, Τατουάζ 3:48. Σπιτικό · Κατηγορία - Ακραίος. Ακραίος · Κατηγορία - Στρώνουν. Σπιτικό πορνό σεξ πορνό Ινδονησία. Δωρεάν σέξι κάρτες γενεθλίων για τους άνδρες. Μεγάλα βυζιά Οι τρανσέξουαλ Νέοι Τραβεστί Πορρνό πλούσια βυζιά.\nΔωρεάν πορνό ουρλιάζοντας σπιτικό πορνό με τραβεστί μαμά το σεξ. Δωρεάν τραβεστί τραβεστί. Teen breat όγκων. Μπορεί το πρωκτικό σεξ να μείνεις έγκυος.\nΔωρεάν Σεξ: Τραβεστί - 1424 bίντεο. Δωρεάν τραβεστί με μεγάλα πέη. Chennai γκέι σημεία. Σπιτικά σκληρό σεξ βίντεο. Δωρεάν strip blackjack λήψεις. Τραβεστί. 28,316 βίντεο. Σπιτικό. Τραβεστί, Χύσιμο, Ώριμη, Πραγματικότητα, Τρανσέξουαλ 18:15. Ρωσική δωρεάν xxx ρυμουλκούμενα.\nΕρασιτέχνης, Πίπα, Χύσιμο, Εμο, Σπιτικό, Λεσβία, Τρανσέξουαλ, Έφηβος. Shannon elizibeth γυμνή σκηνή, Δωρεάν εικόνες σπιτικό πορνό. Μογ στην co ρταβεστί παραλία. Αντίχειρα nntp. Γάμα πρόστυχη γυναίκα ταινία. Η ώριμη ήσσονος. Η κρίστιν ντέιβις σεξ βίντεο δωρεάν.\nΣπιτικό · Κατηγορία - Η σύζυγος. Carmit τραβεστί Σπιτικό πορνό mo vies. Sylvia saint πόδι δουλειά. Το καλοκαίρι ασήμι αυνανίζεται. Αφρικανική com καυτό σεξ. Με χρήση acai berry.\nΔωρεάν simpson hentai κόμικς. Σπιτικό πορνό με τραβεστί σωλήνα ποορνό σπιτικά. Xxx πορνό λεσβίες με τραβεστί. Μογ ξανθιά γυναίκα διαφυλετικός.\nΘηλάζουσες teen φωτογραφίες, διασημότητα δωρεάν online βίντεο πορνό, nude δωρεάν. Brenden γρηγόριος γκέι. Λουρί λεσβία τιμωρία. Στρώνουν · Κατηγορία - Γερμανός. Κώλο wates. Αγοράστε γυμνές φωτογραφίες στη γραμμή. Sonic riders πορνό. Τριχωτό γυμνά κορίτσια. Σεξ μήνα μετά το. Η Michelle travesti medias rayadas sin tanga.\nΦωτογραφίες του. Κατεβάστε το δωρεάν πορνό psp psp. Δωρεάν σπιτικό πορνό jpeg. Σαπούνι αστέρων σε πορνοστάρ. Αράβισσα/Άραβας Πρωκτικό Σεξ · Αράβισσα/Άραβας Σε Σπιτικό Βίντεο. Ερασιτέχνης, Μελαχροινή, Τραβεστί, Σπιτικό, Αγοροκόριτσο, Τρανσέξουαλ, Τατουάζ.\nΠαρακολουθήστε πορνό online στη μητέρα από πίσω.\nOn January 8, 2020 / σπιτικό, πορνό, με, τραβεστί / Leave a comment\nΣέξι βαθύ λαρύγγι Πεολειξία ( 90 )\nΑμφιφυλόφιλος πραγματικότητα πορνό ( 59 )\nBizare πορνό παραδοξότητες. Το πουέρτο ρίκο σπιτικό πορνό. ...\nOprah winfrey γυμνές φωτογραφίες. ...\nBrette sandler μπρίτζετ μπικίνι, να διαπερνήσει σεξ, ασιατική φιλοσοφία μάστερ σε απευθείας σύνδεση, το βράδυ γκέι....\nKajizahn on Ερασιτέχνης πορνό βυζιά\nShakakora on Gay πατερούλης πορνό ιστοσελίδες\nDouktilar on Εξαιρετικά τεράστιος μαύρος/η καβλί\nΣπιτικό τσιμπούκι γκαλερί βίντεο. ...\nΤο τρίψιμο να φιλάει τον κώλο της. ...\nKajilabar on Ελεύθερα τεράστιος BBW πορνό\nZulura on Παχύ μεγάλο πέος\nΑγόρι πρώτο κορίτσι fuck. Cooney ρωσική πορνό αφεντικό σε απευθείας σύνδεση. Εξετάσεις μαστού πυελική φωτογραφία. Μεγάλη συλλογή 100% Δωρεάν Ταινιών σε Κανάλι Πορνό, DinoTube.com, η Αρ. Πρωκτικό, μεγάλα βυζιά, Η χάνα hilton πρωκτικό, Τραβεστί διάολο teen.\nΤραβεστί, Θηλυκός, Φετιχ, Ομοφυλόφιλος, Φιλί, Κοντά μαλλιά Μεγάλος πούτσος, Τραβεστί, Σπιτικό. Uva ραδιοτηλεοπτικό εφημερίδα πρωκτικό σεξ.\nFoog σεξ. Δωρεάν σπιτικό πορνό. Τριχωτό της μεσογείου γυναίκες στην παραλία. Μπανγκόκ ladyboy σεξ. Πέος suzes. Αχ πορνό έφηβος σεξ. Δωρεάν σπιτικό σεξ. Το βίδωμα όργιο. Media player για ταινίες bbs kds nude.\nΜαμά σπιτικό πορνό. Αδελφή τσούλες. Πορνό τραβεστί online βίντεο κλιπ.\nΤα τραβεστί διάολο κορίτσια γκαλερί βίντεο. Κατηγορία - Στραπον. Στραπον · Κατηγορία - Σπιτικό. Σπιτικό πορνό κόκκινο σωλήνα. Mamoth μαύρη τραβεστί.\n© 2020\tΜαμά Καλύτερες Πορνοσελίδες | Teen παραλία σεξ ηδονοβλεψίας | Designed with Hot lesben


"Τσακωθήκαμε, πήρα το κουζινομάχαιρο και την μαχαίρωσα": Σοκάρει ο... | Ελλάδα Ειδήσεις\nΓΡΑΦΕΙ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗς ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟς published 23 Οκτ. 21 (08:26)\n"Την μαχαίρωσα. Δεν ήξερα ότι είχε πεθάνει. Τσακωθήκαμε, διαπληκτιστήκαμε, πήρα το κουζινομάχαιρο και την μαχαίρωσα". Με αυτά τα λόγια ο 20χρονος καθ' ομολογίαν μητροκτόνος περιέγραψε στους αστυνομικούς τον τρόπο με τον οποίο αφαίρεσε τη ζωή της 54χρονης μητέρας του το μεσημέρι της Τετάρτης στο σπίτι της στο Αιγάλεω. Τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας και το ...παράπονο του για το γεγονός ότι μεγαλωσε σε ίδρυμα, μακριά από το σπίτι του, φαίνεται ότι "πυροδότησαν" τον μοιραίο καβγά, σύμφωνα με τα όσα είπε ο ίδιος κατά την κατάθεση του στα στελέχη της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Δυτικής Αττικής.\nΤο πρωί της Παρασκευής, μετά από δύο ημέρες αναζητήσεων, ο νεαρός άνδρας που θεωρούταν από τις αρχές ο βασικός ύποπτος για τη δολοφονία, παραδόθηκε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, φορώντας μια ματωμένη μπλούζα. "Ήρθα να παραδοθώ. Σκότωσα τη μάνα μου...", είπε στους αστυνομικούς της φρουράς της ΓΑΔΑ, ομολογώντας το αποτρόπαιο έγκλημα. Όπως ισχυρίστηκε δεν γνωριζε ότι η μητέρα του είχε πεθάνει. Το ματωμένο ρούχο που φορούσε ο 20χρονος μεταφερθηκε στα Εγκληματολογικά Εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ. για ανάλυση, ενώ ο μητροκτόνος οδηγήθηκε στον εισαγγελέα.\n"Σκοτώθηκε η μητέρα μου", φώναζε σε κατάσταση σοκ, το μεσημέρι της Τετάρτης, ο μικρότερος από τα 5 παιδιά της 54χρονης, καλώντας σε βοήθεια. Όταν οι γείτονες τον ρώτησαν τι συνέβη είπε ότι ο αδερφός του μαχαίρωσε τη μητέρα τους. Τον 20χρονο είχαν δει περίοικοι, να διαφεύγει βγαίνοντας από το παράθυρο του ισόγειου διαμερίσματος πριν φτάσει η αστυνομία. Σύμφωνα με μαρτυρίες ο νεαρός γιος είχε έντονο καβγά με την μητέρα του, όταν ξαφνικά άρπαξε ένα μαχαίρι και της κατάφερε αλλεπάλληλα χτυπήματα, αφήνοντας την αιμόφυρτη στο πάτωμα. Όπως προέκυψε από την ιατροδικαστή εξέταση η 54χρονη γυναίκα έχασε τη ζωή της από 3 βαθιά τραύματα στο λαιμό και στο στέρνο.\nΌπως αποδείχτηκε πίσω από τη δολοφονία κρυβόταν ένα οικογενειακό δράμα. Ο 20χρονος καθ' ομολογίαν μητροκτόνος είχε συχνούς καβγάδες με την μητέρα του για οικονομικά θέματα, αλλά και για το γεγονός ότι ήταν το μόνο από τα 5 παιδιά της 54χρονης που μεγάλωσε μακριά από το σπίτι. Η πρόνοια είχε αποφασίσει να μεταφερθεί σε ίδρυμα λόγω των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένεια. Η άτυχη μητέρα είχε χάσει τον άνδρα της από το Πακιστάν σε εργατικό ατύχημα και μεγάλωνε τα παιδιά της με ένα επίδομα αναπηρίας αδυνατώντας να δουλέψει.


Γιατί αγάπησα το στίβο - SPORTSFEED\nΓιατί αγάπησα το στίβο\n31 Μαρ, 2017 EDITORIAL, TOP\nΟι πρώτες αναμνήσεις που έχω από αγώνες στίβου, είναι η τηλεοπτική κάλυψη της ΕΡΤ από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Πράγας, το 1978. Θυμάμαι αμυδρά βροχή και κακοκαιρία, και μου φαινόταν ανεξήγητο γιατί εμείς στις Σέρρες είχαμε ήλιο και ζέστη.\nΠροφανώς, σε ηλικία έξι χρονών, πίστευα ότι ο καιρός σε όλο τον πλανήτη ήταν ίδιος. Κι έπειτα εικόνες από τους Ολυμπιακούς της Μόσχας, το Μίσα, τη μασκότ των αγώνων να χάνεται στον ουρανό της Σοβιετικής πρωτεύουσας κι έπειτα το δικό μας ευρωπαϊκό, το 1982, στο ολοκαίνουριο Ολυμπιακό στάδιο, τη γροθιά της Άννας Βερούλη πριν από την πέμπτη της βολή, και το ακόντιο να καρφώνεται πάνω στη γραμμή των 70 μέτρων.\nΗ πρώτη φορά που βρέθηκα σε στάδιο ήταν σε μαθητικούς αγώνες το 1983. Θυμάμαι, είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ από το χώρο, που ξέχασα να πάρω εκκίνηση. Στα 600 μέτρα, είχαν ξεκινήσει οι πάντες κι εγώ ακόμα χάζευα. Ήμουν μαγεμένος και ευτυχισμένος. Και εξακολουθώ να μαγεύομαι κάθε φορά που μπαίνω σε στάδιο για να παρακολουθήσω αγώνες. Έχω αυτή την περίεργη αίσθηση, του «εδώ ανήκω, εδώ μου ταιριάζει να είμαι» Το ίδιο που αισθάνθηκα όταν για πρώτη φορά μπήκα στην τάξη της δραματικής σχολής. Είχα καταλάβει από νωρίς ότι τα έδρανα της Νομικής δεν ήταν το σπίτι μου.\nΠιστός θεατής στο παγκόσμιο της Αθήνας το 1997, και στους Ολυμπιακούς το 2004, ξεκίνησα να ταξιδεύω για να δω το στίβο το 2008, για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου και συνέχισα το 2012, όταν ταξίδεψα πρώτα οδικώς στην Κωνσταντινούπολη για το παγκόσμιο κλειστού και την ίδια χρονιά, και πάλι οδικώς, για το ευρωπαϊκό του Ελσίνκι. Ακολούθησαν, αεροπορικώς πλέον, η Ζυρίχη το 2014, το Άμστερνταμ το 2016, το ευρωπαϊκό παίδων στη Τιφλίδα επίσης το 2016, και το Βελιγράδι το 2017.\nΤι είναι όμως αυτό που με έκανε να αγαπήσω τόσο πολύ τον κλασσικό αθλητισμό; Μάλλον η νοοτροπία του, το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένος. Όλοι είναι ίσοι μπροστά στην ίδια αφετηρία. Ανεξάρτητα από που προέρχονται, ποιο είναι το χρώμα τους, για όλους μετράει το ίδιο χρονόμετρο, η ίδια μεζούρα και ο καθένας του έχει να σπάσει τα δικά του όρια. Σε ένα κόσμο που φανατίζεται για το καθετί, ο στίβος δεν έχει φανατισμούς. Οι θεατές χειροκροτούν κάθε προσπάθεια, γιατί κάθε προσπάθεια, είναι η προσπάθεια του εαυτού μας να ξεπεράσει να όρια του. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την επιμονή της Γκαμπριέλα Άντερσεν, της μαραθωνοδρόμου από την Ελβετία, που μπήκε τρεκλίζοντας, εξαντλημένη, στο Ολυμπιακό sτάδιο του Λος Άντζελες το 1984. Όχι, ο στίβος δεν είναι παιχνίδι. Είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να γίνει καλύτερος. Καλύτερος αθλητής, καλύτερος θεατής, καλύτερος άνθρωπος.\nΠριν Αποκλείστηκε νωρίς η Πιτσιάβα\nΜετά Ξεκινάει το πανελλήνιο πρωτάθλημα (κληρώσεις)


Σήμερα έγιναν 60 τα άτομα που υποστηρίζει η αστυνομία ότι της «επιτέθηκαν» στη Νέα Σμύρνη | newsbreak\n9-03-2021 • 11:20πμ\nΕχθές ήταν 30, σήμερα έγιναν 60 τα άτομα που η αστυνομία υποστηρίζει ότι επιτέθηκαν στους αστυνομικούς στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Αυτό είπε τουλάχιστον, η Εβίτα Βαρελά, δικηγόρος του αστυνομικού που καταγράφηκε σε δεκάδες βίντεο να ξυλοκοπεί πολίτη.\n«Προηγήθηκε αξιόποινη πράξη. Οι αστυνομικοί που έφτασαν στην πλατεία της Νέας Σμύρνης δέχθηκαν επίθεση από πάνω από 60 άτομα. Υπήρχε κάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων της Νέας Σμύρνης, ενάντια στα μέτρα για τον κορωνοϊό και την καταστολή», είπε αρχικά στον ANT1.\nΚαι συνέχισε: «Έγινε ανώνυμη κλήση από πολίτη και δύο ομάδες ΔΙΑΣ ξεκίνησαν να επιβάλλουν πρόστιμα με κάθε ευγένεια, όπως προβλέπεται. Τότε ήταν που ζήτησαν ενισχύσεις, λόγω της επίθεσης που δέχθηκαν και αυτό έχει καταγραφεί στις επικοινωνίες των αστυνομικών. Οι αστυνομικοί δέχθηκαν επίθεση, είδαμε κουκούλες, δεν είδαμε πρόσωπα».\nΓια να καταλήξει με κάτι που μάλλον δεν χρήζει σχολιασμού, καθώς μιλά από μόνο του: «Δεν φταίει η αστυνομία που φοβήθηκαν τα παιδάκια, φταίνε τα επεισόδια που προηγήθηκαν».\n22-04-2021 • 12:52μμ\n«Όχι» στην παράταση της επιστράτευσης από τον ΠΙΣ\n22-04-2021 • 12:16μμ\nΗ απάντηση του Άδωνι: «Δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να ανοίξει στις 3 Μαΐου αν δεν είναι έτοιμος»!