Fotografías do río Miño nos Peares. (Secundino Lorenzo).\nFotografías do río Miño nos Peares.\nAs fotografías corresponden a catro días días distintos dos anos2002, 2012 e 2017\nO río Miño nos Peares recibe o seu afluente máis importante: o río Sil. Din, e con razón, que "O río Miño leva a fama e o río Sil lle da a auga". Na fotografía o río Sil é o que ven pola esquerda. Esta fotografía non está actualizada, é do ano 2012, xa que hoxe, ano2017, hai neste lugar unha ponte nova. Ver fotografía seguinte.\nOs Peares é un pobo curioso: catro concellos, as casas da esquerda pertencen a Nogueira de Ramuín (Ourense), as do centro da fotografía a Ferreira de Pantón (Lugo), as da dereita a Peroxa (Ourense) e inda hai outras que son as que divide o río Bubal que son de Carballedo (Lugo).\nOu sexa catro concellos e dúas provincias. Tamén tres ríos e cinco pontes.\nNa fotografía dos Peares xa se ve a nova ponte que permite conectar a Nacional 120 coa estación dos Peares e así non ter que dar a volta, os seus habitantes, pola presa dos Peares.\nOutra fotografía do río Miño xa coa nova ponte e neste caso pasando a Ponte da vía un mercancías cargado de madeira.\nFotografía sacada dende a nova ponte. Enfrente o río Sil, este día un pouco apagado xa que o encoro dos Peares no río Miño estaba turbinando a tope. Tanto o Miño como o Sil teñen encoros a 1,6 km. aproximadamente deste lugar.\nNesta fotografía do río Miño nos Peares hai no mismo centro a desembocadura dun terceiro río o río Bubal (ver onde se separan as árbores, onde tamén se ve un pouco dunha ponte (que cruza o río Bubal) e un muíño marabilloso que hai no lugar, a Acea do Bubal). Pois ben a dereita da fotografía as casas son dos Peares pero o Concello xa é Carballedo e a Provincia é Lugo.\nNesta fotografía vese a desembocadura do río Bubal e a Ponte que o cruza. Tamén a Acea do Bubal.\nFotografía do ano 2002, na que se ven perfectamente os tres ríos, o Bubal en primeiro término, que vai o río Miño. Enfrente a esquerda o río Sil. Fotografía tamén do autor da web.\nA Acea do Bubal un muíño-central hidroeléctrica na parte dereita do río Bubal e que merece a pena visitar nos Peares. Ver tamén a 5ª ponte dos Peares. Esta cruza o río Bubal e reinicia un sendeiro pola marxen esquerda do río.\nNesta fotografía pode entenderse por qué o río Miño se considera o río Principal, tendo en conta o "principio de perceptoloxía" aplicada neste casos os ángulos na confluencia dos dous ríos. Podedes ver a explicación no apartado de Caixón de Sastre desta misma páxina web.\nRío Miño. A liña de ferrocaril une Ourense e Monforte de Lemos. As casas de arriba a esquerda pertenecen a Carballedo (Lugo). As de abaixo a esquerda a Peroxa (Ourense). As da dereita a Ferreira de Pantón (Lugo). O tellado do centro a Nogueira de Ramuín (Ourense).\nOutra vista dos Peares. Río Miño.\nRío Sil entrando no río Miño. A estrada da esquerda leva a Santo Esteban de Ribas do Sil, o Ferrocarril subindo o río Sil a Monforte de Lemos. A fotografía está sacada dende a estrada que leva a Pombeiro.\nNo medio hai unha ponte, máis baixa, da antigua estrada de Ourense a Monforte. A ponte grande é da actual N-120.\nEl río Sil marca nos Peares a "Ribeira Sacra do Sil Ourensán" ou a "Ribeira sacra do Sil lucense" según pola beira que subamos. Calquera das dúas son auténticas xoias paisaxística e do románico. Un canón único\nFotografía do río Miño, poucos metros por debaixo do encoro dos Peares. A partires deste punto está a "Ribeira Sacra do río Miño" cunha paisaxe incrible e un románico para ver e disfrutar. O Canón do río Miño é unha marabilla.\nFotografía dende o pequeno mirador que hai subindo pola estrada á Peroxa, a fotografía é distinta as anteriores e permite ver o río Sil e o comenzo do canón do mismo nome de frente, e o río Miño a esquerda e casi ver o encoro dos Peares, así como o comenzo do canón do río Mino.\nTamén as casas correspondentes os catro concellos\nDende o mismo mirador vese o río Miño e a nova ponte.\nNota: nesta web sobre o río Miño hai un artigo adicado o libro "Un verán en Galicia" de C. Gasquoine Hartley, escritora inglesa e pescadora de troitas e salmóns que xunto o seu marido, pescador tamén, pasou uns días nos Peares no ano 1911. Unha xoia de texto ó que puxen unhas fotografías antigas marabillosas. Botarlle un vistazo, o texto e as fotografías.


Cambio de criterio no Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo. A Gran Sala avalou onte as devolucións sumarias de migrantes na fronteira do Estado español con Marrocos, ao considerar que son legais e que non van contra os dereitos humanos. O Tribunal cambia así de parecer, após en outubro de 2017 ter condenado España pola devolución inmediata de dúas persoas que saltaran o valado de Melilla\nA. Mera 14/02/20\nPor unanimidade decidiu onte o Tribunal de Dereitos Humanos (TEDH) de Estrasburgo, en Francia, considerar como legais as chamadas "devolucións en quente" de persoas migrantes na fronteira do Estado español con Marrocos, á altura do valado erguido na cidade autónoma de Melilla. Estas devolucións non vulneran a Convención Europea de Dereitos Humanos, considerou onte a Gran Sala deste Tribunal, por medio dunha decisión coa que cambia 180 graos o seu criterio, xa que en 2017 o TEDH condenara o Estado español pola expulsión de forma automática a Marrocos de dous mozos que saltaran o valado de Melilla en 2014.\nO TEDH sostén agora que os dous mozos migrantes optaron por non empregar o "procedemento legal" para entrar en territorio estatal e que a súa devolución foi "consecuencia da súa propia conduta".\nO Tribunal sinala ademais que estas dúas persoas se colocaron "deliberadamente" nunha "situación de ilegalidade" ao cruzaren a fronteira por un lugar "non autorizado", de maneira conxunta cun "grupo grande" de persoas e mediante "o uso da forza".\nMariano Raxoi instalou as "devolucións en quente"\nCorría o ano 2015 cando o Goberno do Partido Popular, presidido por Mariano Raxoi, regularizou as "devolucións en quente" a través da figura do "rexeitamento fronteira", a cal foi incluída nunha disposición da Lei de Seguridade Cidadá, coñecida como lei mordaza.\nPorén, o TEDH considerou que a expulsión de ND e NT (iniciais dos dous mozos deportados a Marrocos en 2014) era contraria á Convención Europea dos Dereitos Humanos. O Estado tivo entón que indemnizar cada demandante con 5.000 euros. Ambos os dous mozos estiveron representados polos avogados colaboradores do Centro Europeo polos Dereitos Constitucionais e Humanos (ECCHR), Gonzalo Boyé e Carsten Gericke.\nO Goberno de Raxoi recorreu a sentenza, apoiándose nesa figura legal do "rexeitamento fronteira"\nO Goberno de Raxoi recorreu a sentenza, apoiándose nesa figura legal do "rexeitamento fronteira", argumentando que as persoas que saltan o valado que separa Marrocos do Estado español en Melilla non pisan chan de España até que non superen os axente policiais que vixían o muro.\nCando o Partido Socialista chegou con Pedro Sánchez á Presidencia do Estado, continuaron a realizarse estas prácticas contra as persoas migrantes, apoiándose en que se estaba a respectar a lexislación vixente. O Executivo decidiu ademais manter o recurso que ante o TEDH se interpuxera na etapa de Raxoi, a pesar de o PSOE terse comprometido no pasado a paralizar precisamente as devolucións sumarias. De feito, en 2015 a formación de Sánchez presentara un recurso perante o Tribunal Constitucional (TC) contra a Lei de Seguridade Cidadá, ao igual que tamén fixeran outros grupos, e que fica aínda pendente de resolverse no Tribunal de Garantías.\nUn dos preceptos que o PSOE impugnou ante o TC é a disposición final primeira da lei que afirma que "os estranxeiros que sexan detectados na liña fronteiriza da demarcación territorial de Ceuta ou Melilla, mentres intenten superar os elementos de contención fronteirizos para cruzar irregularmente a fronteira, poderán ser rexeitados a fin de impedir a súa entrada ilegal en España".\nInterior ve dentro da lei as "devolucións en quente"\nO ministro español de Interior, Fernando Grande-Marlaska, saíu onte á palestra para afirmar que as devolucións inmediatas de migrantes na fronteira de Melilla a Marrocos están no marco da normativa española e que se realizan con "garantías máximas".\nAsí mesmo sinalou durante unha rolda de prensa nas Illas Canarias que a política migratoria "é da Unión Europea", afirmando que é esta quen estabelece as "liñas xerais" para facerlle fronte, aínda que no caso de España aseverou que se traballa facendo políticas de prevención, para que haxa "menos persoas que teñan a necesidade" de saír dos seus países de orixe para "buscarse a vida"; cooperando ao desenvolvemento dos países de orixe; e loitando contra as redes e mafias ilegais.


Palabras da man ao corazón: Letters in Books: O wolframio en Varilongo. Santa Comba de Xallas (1941-1963)\nLetters in Books: O wolframio en Varilongo. Santa Comba de Xallas (1941-1963)\nHai unha semana, presentouse o libro O volframio en Varilongo. Santa Comba de Xallas (1941-1963) (2016) de Carmen Blanco Ramos, (1957) escritora coñecida pola súa novela A golpe de dor (2002) e orixinaria de Vilar de Céltigos, aldea próxima a Varilongo, no cal explora o universo mineiro do tungsteno ou volframio (wolfram). Alén do traballo de investigación, Blanco achega a dimensión persoal cos testemuños que recolliu de vintetrés persoas a través de entrevistas.\nO libro desenvólvese en nove capítulos: os primeiros contextualizando a importancia do volframio para os alemáns na Segunda Guerra Mundial, a descuberta das primeiras pedras do “axio mouro”, a “roubeta”, o asentamento da Compañía Mineira Celta e as formas de explotación. No capítulo IV recóllese a visión dos informantes sobre os presos antifranquistas mentres o V e VI se centran na familia Liste e o banqueiro Ildefonso Fierro. O VII busca explicar os motivos da caída do prezo do volframio. E como colofón ten dous preciosos capítulos que abordan a pegada literaria da mina, o IX a través das “cantareas” ou poesía popular de transmisión oral e o X a través da narrativa culta.\nO capítulo V, que como diciamos, se centra nos seis Liste que traballaron na mina de Santa Comba, ábrese co seguinte soneto de Antonio Machado (p.77):\nTu carta – oh noble corazón en vela,\nde lucha santa sobre el cambo ibero;\nde monte a mar, esta palbra mía:\nSeguro que moitos veriades o filme Lobos sucios (2016), do que vos deixo o trailer, pero paga a pena ler o libro para afondar na historia do volframio en Galicia e descubrir como os alemáns, ao verse limitado o seu acceso ao “ouro negro” de China durante a Segunda Guerra Mundial, puxeron a súa ollada en Europa, en concreto na Península Ibérica onde se atopaba o 95% da produción europea de volframita, para abastecerse e construír obuses perforantes, tornos e chapas acoirazadas. Ademais, a mina de Varilongo é a gran descoñecida, como Blanco indica na introducción: “Se as minas de Fontao e as de Noia serviron de escenario a escritores e investigadores, as de Santa Comba, a pesar de seren as minas máis importantes en produción de volframio entre 1962-1963, carecen dun narrador e dun mínimo estudo” (p.20).\nVarilongo é tamén parte da miña historia persoal pois o meu avó José Pastoriza traballou na mina, se ben brevemente, xa que despois emigrou. Meu pai recorda que efectivamente, como se mostra no libro e no filme, era común a “roubeta” e que o avó trouxese anacos do wolfram na bolsa da comida para logo vender e sacar unhas pesetas.\nDebo agradecer a Miguel Conde, alumno meu hai uns anos, que me falase das minas en detalle, pois aínda que as vira e algunhas historias me contaran, descoñecía que o mineral ía para o estado alemán e para fins bélicos.\nE por último, xa vedes que o martes 3 de maio ás 20:00 como parte da feira do libro de Santiago deste ano, podedes escoitar á autora presentando este libro.\nLabels: Antonio Machado, books, Carmen Blanco Ramos, galego, letters, poetry


PPdeSantiago - O voceiro do Grupo Municipal Popular instou hoxe a o alcalde Sánchez Bugallo a que sexa coherente e derrube a Casa da Xuventude, iniciativa que xa apoiou en 2011\nEsta decisión suporía a integración na cidade histórica dun parque singular como é o de Belvís que, nestes momentos, carece dun acceso visible e adecuado\nSánchez-Brunete pediu ao actual alcalde “que non decepcione a unha maioría de cidadáns que confiaron nel para que liberase á cidade das posicións excéntricas de Compostela Aberta e que non faga dese adefesio a casa común da esquerda”\nSantiago de Compostela, 27 de xaneiro de 2020. O voceiro do Grupo Municipal Popular, Alejandro Sánchez-Brunete, ofreceu hoxe unha rolda de prensa para instar ao alcalde Sánchez Bugallo a que sexa coherente e facilite a integración na cidade histórica do singular parque de Belvís mediante a demolición da Casa da Xuventude, deixando sen efecto a previsión orzamentaria de destinar 200.000 euros a consolidación dunha das expresións arquitectónicas e urbanísticas máis indesexadas da Cidade.\nBrunete, que pediu un debate específico á marxe do global debate orzamentario, lembrou que no ano 2011, o Pleno de Santiago xa subscribira, por unanimidade, a proposta do derrubo deste inmoble e, entre os 25 concelleiros que apoiaron a dita iniciativa atopábase o hoxe alcalde e a hoxe concelleira de Urbanismo. Brunete deu lectura á sucesión de declaracións literais expresadas por membros de BNG e PSOE –entre eles, Sánchez Bugallo e Mercedes Rosón- a favor da demolición. “ A melloría é a todas luces simplemente espectacular”, afirmou o anterior voceiro do BNG, en novembro de 2011, ao valorar a recreación virtual de como quedaría a Praza do Matadoiro e o acceso ao Parque; “o edificio que alberga a Casa da Xuventude non é adecuado”, recoñeceu entón Mercedes Rosón, que tamén se mostrou en pleno “de acordo coa eliminación deste edificio”. “Poderemos sobrevivir a súa pérdida”, xa anticipara de xeito irónico anteriormente o propio Bugallo.\nÁ vista daquelas declaracións, o voceiro popular insta ao alcalde a “que sexa coherente”, “que non decepcione a unha a unha maioría de cidadáns que confiaron nel para que liberase á cidade das posicións excéntricas de Compostela Aberta” e “que non faga dese adefesio a casa común da esquerda”.\nSánchez-Brunete advertiu que a política urbanística e cultural segue en mans de CA e que o que fai o alcalde é disimular a súa incapacidade para controlar tal departamento facendo agora seus uns argumentos - en favor do mantemento de semellante inmoble- nos que nunca creu”. “Bugallo ten que facernos ver que non estamos ante un Goberno Matriuska no que ao final aparece Martiño” e agardou que á hora de votar a iniciativa do Partido Popular exista unha clara correspondencia entre o sentir dunha maioría social de cidadáns e o Pleno da Corporación.\nIniciativa de exemplaridade urbana\nA proposta Popular, que contempla o tratamento das traseiras dos edificios da rúa de San Pedro e a reforma integral da propia Praza do Matadoiro, supón unha iniciativa para “extirpar un quiste urbanístico”; trátase dunha iniciativa de “conexión e integración na cidade dun parque singular que carece dun acceso visible e adecuado, sendo un proxecto tan dotacional como un inmoble, que melloraría a experiencia urbana”, sen esquecer que se trata dunha iniciativa a favor da igualdade e a exemplaridade urbanísticas: “A Administración non lle pode esixir uns requisitos e un decoro urbanístico aos particulares que ela mesma incumpre”.


Benvido ao editor Gutenberg | evamejuto\nBenvido ao editor Gutenberg\nBy Evamejuto on Xan 2, 2019 in Uncategorised | 0 comments\nHome » Uncategorised » Benvido ao editor Gutenberg\nFalando de montañas e imprentas\nO obxectivo deste novo editor é facer que engadir contido enriquecido a WordPress sexa algo sinxelo e agradable. Toda esta entrada está creada con pezas de contido —algo parecido ós ladrillos LEGO — que podes mover e cos que podes interactuar. Move o teu cursor e verás que aparecen os distintos bloques con líñas e frechas. Pulsa nas frechas para recolocar rápidamente os bloques, sen medo a perder cousas sen o proceso de copiar e pegar.\nO que estás lendo agora é un bloque de texto, o bloque máis básico de todos. O bloque de texto ten os seus propios controles para movelo libremente por tódala publicación…\n… coma esta, que está alineada á dereita.\nOs encabezados tamén son bloques separados, o que axuda á estructura e organización do teu contido.\nUnha imaxe vale máis que mil verbas\nXestionar imáxes e medios co máximo coidado é un enfoque principal do novo editor. Afortunadamente atoparás posibilidades para engadir lendas ou facer de ancho completo as túas fotos dun modo moito máis fácil e robusto que antes.\nSe o teu tema é compatible verás o botón “ancho” na barra de ferramentas da imaxe. Próbao.\nProba a seleccionar ou quitar ou editar a lenda, agora xa non tes porque ser coidadoso á hora de seleccionar a imaxe ou textos por error e arruinar a presentación.\nA ferramenta Insertador\nImaxina que todo o que WordPress pode facer esté dispoñible para ti rápidamente e no mesmo sitio da interfaz. Non tes que descubrir etiquetas HTML, clases ou recordar sintaxis complicadas de shortcodes. Ese é o espíritu tra-lo inxertador — o botón (+) que hai no editor — que che permite navegar por todolos bloques de contido dispoñibles e engadilos a túa entrada. Os plugins e temas poden rexistrar os seus propios, abrindo unha gran cantidade de posibilidades para a edición e a publicación enriquecida.\nAnímate a probalo, podes descubrir cousas que WordPress xa pode engadir nas túas entradas das que no tiñas nin idea. Aquí tes unha breve lista do que a día de hoxe podes atopar ahí:\nTexto i encabezados\nIncrustados, como YouTube, tuits ou entradas de outro WordPress.\nBloques de deseño, coma botóns, imaxes principais, separadores, etc.\nE listas coma esta por suposto 🙂\nUn gran beneficio dos bloques é que podes editalos onde estén e manipular directamente o teu contido. En vez de ter campos para editar cousas como o código ou unha cita, ou o texto dun botón, podes cambiar directamente o contido. Proba a modificar a seguinte cita:\nO editor tratará de crear unha nova experiencia de creación de páxinas e entradas que axuden a escribir publicacións enriquecidas sen esforzo, e ten “bloques” para facelo sinxelo o que levaría hoxe a usar shortcodes, HTML persoalizado ou esotéricos descubrimentos de incrustacións.\nA información correspondente á orixe da cita está nun campo de texto separado, parecido ás lendas baixo as imaxes, para que a estrutura da cita esté protexida ainda que a selecciones, modifiques ou quites da orixe. É sempre sinxelo engadila de novo.\nOs bloques poden ser o que necesitas. Por exemplo, pode que queras engadir unha cita suave como parte da composición do teu texto, ou pode que prefiras mostrar unha estilizada e xigante. Todas estás opcións están no insertador.\nPodes cambiar a cantidade de columnas das túas galerías arrastrando un control deslizante no inspector de bloques da barra lateral.\nSe combinas as novas alineacións de galería ancha e ancho completo podes crear deseños ricos en medios moi rápidamente:\nPor suposto, a imaxe a ancho completo pode ser realmente grande. Pero a veces a imaxe é o importante.\nO de enrriba é unha galería con só dúas imaxes. É un modo sinxelo de crear visualmente atractivos deseños, sin ter que lidiar con floats. Tamén podes convertir fácilmente a galería de novo a imaxes individuais, usando o cambiador de bloques.\nCalquera bloque pode estar nalgunha destas alineacións. O bloque de incrustar tamén as ten, i é adaptable dende a base:\nPodes crear calquera bloque que queras, estático e dinámico, decorativo ou plano. Aquí tes un bloque de cita:\nO código é poesía\nA comunidade de WordPress\nSe quieres aprender máis sobre cómo crear bloques adicionais, ou se estás interesado en axudar co proxecto, pásate polo repositorio en GitHub.\nAxuda a construir Gutenberg\nGrazas por probar Gutenberg!