Retribucións e indemnizacións - O Portal da Xustiza de Galicia\nRetribucións e indemnizacións\nParticipación no tribunal do xurado\n"A lei establece que o desempeño da función do xurado será retribuída e indemnizada na forma e contía que regulamentariamente se determine, e terá, a consideración dun deber inescusable de carácter público e persoal"\nA Lei Orgánica 5/1995, do 22 de maio, do Tribunal do Xurado establece que o desempeño da función do xurado será retribuída e indemnizada na forma e contía que regulamentariamente se determine, e terá, para os efectos do ordenamento laboral e funcionarial, a consideración dun deber inescusable de carácter público e persoal.\nA devandita retribución e indemnización será de aplicación aos xurados, tanto titulares coma suplentes, durante o tempo que desempeñen a súa función, así como aos candidatos a xurados designados para cada causa que, logo de citación, concorran ao proceso de selección xa mencionado.\nSe algún candidato a xurado sostén que non dispón do diñeiro necesario para acudir á audiencia o día da celebración do xuízo, debe facer esta manifestación por escrito, que enviará a audiencia provincial xunto co cuestionario que ten que devolver no sobre que se achega á documentación.\nOs conceptos a percibir polos candidatos a xurados e polos xurados, segundo a resolución do Consello de Ministros de 14 de xullo de 2006, son os seguintes:\nRetribucións dos candidatos a xurados e dos membros do xurado:\nRetribución diaria do xurado: 67,00 euros.\nRetribución única das persoas candidatas non seleccionadas como xurados: 33,50 euros.\nIndemnizacións dos candidatos a xurados e dos membros do xurado por gastos de viaxe:\nMotocicleta: 0,078 euros por quilómetro.\nVehículo turismo: 0,19 euros por quilómetro.\nValor do billete de tren ou autobús.\nNon se aboará o importe correspondente ao traslado en taxi, salvo que se acredite que, de non ter recorrido a ese medio de transporte, non tivese sido posible chegar co tempo suficiente á sede da audiencia provincial para acudir á formación do xurado, dentro do mesmo día.\nO aloxamento dos candidatos a xurado unicamente procederá nos supostos nos que, a xuízo do presidente, se entenda xustificado pasar a noite fóra do municipio en que radique a súa residencia habitual. En ningún caso se facilitará o aloxamento aos candidatos a xurados veciños do municipio sede da capital da provincia.\nIgualmente, no suposto de necesidade de facilitar aloxamento aos xurados de durante a celebración do xuízo oral ou á vista da duración da deliberación, estarase ao que o presidente dispoña. En ambos os dous casos, os candidatos a xurado e os xurados terán dereito a percibir as seguintes cantidades máximas diarias:\nAloxamento, incluído o almorzo: 65,97 euros\nComida: 18,70 euros\nCea: 18,70 euros\nRetribucións fixas do xurado PDF - 25 Kb\nReal Decreto 385/1996, da 1 de marzo, polo que se establece o réxime retributivo e de indemnización do desempeño das funcións de xurado


Fálame de San Sadurniño - Segundo Yáñez Fernández, alcalde\nSegundo Yáñez Fernández, alcalde\nCasal, San Sadurniño, 1937\nAlcalde de San Sadurniño 1937-1940.\nSegundo León Yáñez Fernández naceu en Penacastrelo, parroquia de Lamas, o 28 de xullo de 1883, fillo de Antonio Yáñez Castrillón e Pastora Fernández Canosa. En 1898, con quince anos, marchou ao Matogrosso no Brasil, onde tiña parentes emigrados, traballando nunha panadería. Retornou anos despois, mais no entanto fora chamado a filas e declarado prófugo polo Concello en abril de 1908. De xeito que volveu a emigrar para que non o pillaran e foise para Uruguay, onde acadou certa fortuna. Retornou a San Sadurniño "con cartos para casar, facer casa e poñer unha ferretería no Casal, coa costume de matear tódolos días polas mañás e polas tardes arredor das seis". Casou no ano 1917 con Ana Maria Fernández Pita -irmá do alcalde José Fernández Pita- coa que tivo a Fernando, Ermitas e Ana María -muller do mestre e tamén futuro alcalde Francisco Dorado- e Tito . En 1920 naceu a "ferretería de abaixo" ou "do señor Segundo", converténdose deseguida nun dos maiores contribuíntes do concello. Axiña entra nas corporacións municipais da época de Primo de Rivera, cos alcaldes Faustino Loureiro Couce (1930) e Manuel Dopico Díaz (1931).\nCoa sublevación militar de xullo de 1936 contra a República, foi nomeado concelleiro pola autoridade militar por ser un dos "maiores contribuintes por rústica do concello". Asemesmo figuraba entre os milicianos baixo o mando da Garda Civil para "garantizar el orden de la Nueva España" no concello de San Sadurniño.\nO 19 de xullo de 1937, aos 54 anos, toma posesión como novo alcalde tras da renuncia de Pelayo Casal Novo “por motivos de salud y edad avanzada”.\nPreside o seu primeiro pleno o 19-8-1937. Os concelleiros do municipio nesas datas son: Domingo García López, o seu irmán Manuel Yáñez Fernández, Evaristo Gil Fontáns, Antonio Alvariño Alvariño, José Vivero Soto, José Soto Piñón, Ángel Luaces Castro, Manuel Sisto Sedes, Pedro Álvarez Romero, Manuel Castro Lamas e Antonio Castrillón Rodríguez -falecido o 18-11-1937- substituído por Víctor Rico Vigo.\nUnha das primeiras medidas no novo alcalde e devolverlle as chaves do cemiterio municipal ao cura párroco. A lei de secularización dos cemiterios da República quitáralle o control dos recintos funerarios á Igrexa. Agora en "la nueva España" a igrexa recupera un privilexio secular "con la satisfacción gratísima de todo el vecindario de San Sadurniño" (LVG 18-8-1937).\nPouco se pode facer daquela no concello, nunha economía en plena guerra civil. O orzamento municipal para o ano 1938 foi de 48.359 ptas; a precaria economía daqueles anos dificiles, leva a unha práctica parálise municipal e a imposibilidade de realizar inversións. O concello terá que participar nas campañas recaudatorias a prol do "esfuerzo bélico por la patria y Franco", mediante colectas de toda índole, como o aguinaldo do combatente, reclutamento forzoso e os papeleos administrativos dos case corenta veciños de San Sadurniño que morren en combate, nomeadamente en 1938. En xullo de 1938 cambiase o selo municipal.\nXa rematada a Guerra civil, o orzamento de 1940 é de 58 273 ptas. Entre as iniciativas do seu escaso tempo como alcalde, sinalamos a instalación dunha báscula no campo da feira de Santa Mariña -en xuño de 1938 adxudícase á casa Fron de Zaragoza- ou o arranxo puntual de vías de comunicación coma a ponte de Lamas en Ramil "que ofrece perigo para os viandantes". Un informe da alcaldía reflicte o estado do concello en xullo de 1938.\nDa xefatura das JONS chegan en outubro de 1937 directivas para poñer nomes de prazas e rúas adicadas a Francisco Franco, Calvo Sotelo e Jose Antonio Primo de Rivera; mais dende o concello piden demorar esa decisión para mais adiante, “porque non hay nombres de calles en San Sadurniño,aun considerando que los mencionados son acreedores a tal distinción”. Aínda así, coincidindo co final da Guerra Civil, no pleno do 1 de xuño de 1939 a corporación decide "nombrar alcalde honorario de San Saturnino al Excmo Sr Francisco Franco, Jefe Supremo del estado y Generalísimo de los ejércitos, con grandes dotes de estrategia universalmente reconocidos se hace acreedor de la gratitud de los espíritus que siempre en lo más profundo de su alma tienen el sentimiento sublime del amor a la patria"..\nSegundo Yáñez presenta a súa dimisión o día 1 de febreiro de 1940, "por padecer enfermedad", sendo substituído polo tamén comerciante local Faustino López Loureiro. Seguirá ao fronte da ferretería ata o seu falecemento o 13 de marzo de 1976 no Casal aos 93 anos. O establemento pechará no ano 2000, tras oitenta anos de funcionamento ininterrompido.\nFotografía: Segundo Yáñez Fernández. Arquivo da súa neta, a historiadora Margarita Sánchez\nSinatura de Segundo Yañez\nCasa e ferretería de Segundo Yañez no Casal\nPorta da ferretería de Segundo Yañez\nNovo selo municipal (xullo 1938)\nEscrito de Falange Española\nDonativos para o frente de guerra. Correo gallego 10 de xullo de 1938\nInforme sobre San Sadurniño, xullo de 1938\nTemas: Alcaldes de San Sadurniño, emigración, Lamas, San Sadurniño (Concello), San Sadurniño (parroquia), xente, guerra


Inaugúrase en Santiago a exposición 'Luces de Alén Mar Ás Escolas de americanos en Galicia'\nRedacción, Santiago |Cronicas da Emigración - 06 Febreiro 2013 -\nUn dos emigrantes que acudiu ao Consello de Comunidades observa a mostra.\nA exposición 'Luces de Alén Mar Ás Escolas de Americanos en Galicia', promovida polo Consello dá Cultura Galega (CCG), a través do seu Arquivo dá Emigración Galega, e coa colaboración da Secretaría Xeral de Emigración, será inaugurada este mércores, día 6, ás 20 horas no Museo Pedagóxico de Galicia (MUPEGA), en Santiago de Compostela. A mostra, que destaca o instrutivo compromiso solidario dos emigrantes galegos, permanecerá nese espazo ata o próximo mes de xuño. No acto inaugural estarán Ramón Villares, presidente do Consello dá Cultura Galega; Anxo Lorenzo, secretario xeral de Cultura; Antonio Rodríguez Miranda, secretario xeral de Emigración; e Vicente Peña Saavedra, comisario da mostra. Previamente, ás 10 horas, haberá unha visita guiada, na que aos mencionados se unirá Xesús Vázquez Abad, conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.\nA exposición 'Luces de Alén Mar' subliña a dimensión da efeméride do centenario fundacional das Sociedades Galegas de Instrucción radicadas en América e as súas realizacións académicas nas localidades de procedencia dos emigrantes.\nOs 42 paneis que dan conta do gran labor educativo promovido e sostido en Galicia polos seus emigrantes percorrerá o país "para dar testemuño, da conciencia, da determinación e do compromiso das sociedades de emigrantes e difundir, honrar e agradecer tan nobres e exemplares iniciativas: varios centos de escolas construídas nas décadas finais do século XIX e no primeiro terzo do século XX, que tanto contribuíron á mellora educativa e ao progreso cultural de Galicia e das súas xentes", afirma Ramón Villares.\n'Luces de Alén Mar', comisariada por Vicente Peña Saavedra e documentada por Carolina García Borrazás e María Teresa García Domínguez, é unha nova contribución do Arquivo dá Emigración Galega, do Consello dá Cultura Galega, á recuperación e posta en valor da memoria e o legado dos emigrantes. Un labor no que o CCG contou coa colaboración da Secretaría Xeral de Emigración da Xunta de Galicia.\nAta o momento a exposición puido contemplarse nos últimos días do pasado mes de xuño no Pazo de Congresos e Exposicións de Santiago de Compostela, coincidindo coas sesións de traballo do X Consello de Comunidades Galegas. En agosto de 2012 estivo na Casa Consistorial de Ortigueira.


En Liña Foda Xogos: Hot Xxx Porno De Xogos Biblioteca\nEn liña Foda Xogos: é Hora De Xogar!\nHey alí – moitas grazas por vir ao longo de hoxe a Liña Foda Xogos para os efectos de ver o que é todo sobre. Eu debería facelo absolutamente claro para ti desde o comezo go que este é o máis quente destino en Internet agora se considera a si mesmo como alguén que está mirando para a Web-based XXX xogos. Nós tirar sen golpes e saber que, aínda que o que xestionar non é exactamente de moda, que vai ser capaz de facer vostede feliz como non vai crer., De costa a costa, traballamos en torno ao reloxo para que poida gozar o maior e máis recente XXX filmes que están obrigados a manter-se quente baixo o colar e sólida entre as pernas para un tempo moi longo tempo para vir. O noso obxectivo é transformar a xente lonxe de vello aburrido vídeos que poden consumir a diario – veña para a Liña Foda Xogos e ver o que somos capaces de facer cando se trata de darlle a interactivo luxuria mecánica está a buscar – se vostede sabe o que quere ou non! Pensamos que, con base nos datos que temos ata o momento, unha enorme cantidade de éxito foi alcanzado e ben, é todo o seu para a toma., Coidados para afondar no noso arquivo para a experiencia completa? Ben – obter unha porción de acción e ver o que está a suceder hoxe. Vai adorar!\nUnha base de datos exclusivo de títulos\nUnha das cousas máis importantes para nós, para falar desde o principio aquí é que todos os nosos XXX porno xogos foron creados exclusivamente por e para a Liña Foda-se Xogos. Isto significa que ninguén máis ten os nosos xogos, nin temos nada de terceiros plataformas. Nosa crenza de boa fe é que este é o futuro de porno de xogos en liña, e mentres todo o mundo está a compartir as súas creacións e venda-lo para varias persoas, nós estamos indo para manter todo axustado e honesto aquí de xeito que non ten que se preocupar sobre o que é necesario para que teña éxito., Vostede está enfermo e canso da actual status quo, cando se trata de xogos para adultos? Claro está! É por iso que en Liña Foda Xogos está aquí para amosar-lle que podemos facer unha serie sobre todas as outras plataformas e poñer algúns estelar servizos que vai mantelo feliz por un longo tempo para vir. Vai sen dicir que temos unha riqueza de confort aquí coa calidade global do noso proxecto e o que iso significa para ti, o xogador. Entón, por favor – tomar un bo mirar para o que está a suceder aquí e vai ver que non ten as habilidades para pagar as contas e, a continuación, algúns., Protexer a si mesmo un espazo no noso exclusivo casa de xogo e vai entender que non estamos a xogar, cando se trata da nosa propia auto-indulxencia!\nCando ten unha base de datos de máis de 40 xogos, fai moito sentido para volver cada tantas veces, a fin de actualiza-los para novas persoas poden vir e ver que non realmente se preocupan mantendo cada xogo fresco e agradable. Dependendo da xogar estatísticas para cada título, imos traballar tan duro como sexa posible para manter o máis amado – pero máis antiga para ser actualizado – títulos en diante das nosas mentes cando se trata de darlle unha nova experiencia. Isto non significa só a fixación de idade erros, pero engadindo novos contidos para que realmente se sente como ten unha razón para volver e probar todo de novo., Un dos maiores problemas no adulto espazo de xogo é estudos que moitas veces pór para fóra os xogos antes de que está preparado e, a continuación, parche de persoas – todo mentres se está a cargar-los para o pracer! Queremos facer é absolutamente claro que os nosos xogos son enviados en un decente estado e que nós só engadir novo material que pensamos que é digno da súa atención. Nada menos que – ben, iso é un gran problema se me preguntar!\nAvanzar en Liña Foda Xogos de hoxe\nMire: eu odio sentir aquí e escribir ensaios sobre o brillo da Liña Foda Xogos, especialmente cando se pode só ir sobre en por si mesmo, a fin de obter unha idea do que está a suceder. Gustaríame agradecer a todos os que xa é un membro do noso portal para inscribirse e se vostede é novo aquí, eu quere recibila-lo para o proxecto! Cando empurrar trata de empurrar, ninguén pode negar que, se quere top calidade XXX xogos, este é o lugar que vai entregar como ningún outro. Entón, por favor – dar a os seus desexos e obter a súa graxa dedos sobre o mellor porno de xogos delicia o mundo ten para ofrecer., Vai manter-lo con tesón para realmente un longo tempo – ata que estea listo para busto unha porca, que é!


O programa Silleda Solidaria pon en marcha a campaña “Un agasallo, un sorriso” – Concello de Silleda\nSilleda, 19 de novembro de 2019. O programa municipal Silleda Solidaria vén de poñen en marcha un ano máis a campaña ‘Un agasallo, un sorriso’ para que todos os nenos e nenas do noso Concello poidan disfrutar do Nadal.\nRecolleránse xoguetes novos ou en bo estado, material escolar, produtos de hixiene e aseo ou outros agasallos que se consideren oportunos. Para colaborar ca campaña as doazóns deben deixarse no Centro Social de Silleda.\nEstes agasallos, como en anos anteriores, entregaránse aos nenos/nenas das familias con menos recursos durante este Nadal. Todo o donado deberá entregarse nas dependencias de Benestar Social de Silleda, no Centro Social.\nA concelleira de Benestar Social e Iguadade, Ángela Troitiño agradece de antemán a colaboración de todos os veciños e veciñas e entidades que cada ano “participan de xeito desinteresado con esta iniciativa facendo que ningún neno se quede sen agasallo neste Nadal”, engade. Tamén continúa ata este xoves a campaña de recollida de xoguetes da Anpa Brincadeira da Bandeira e no programa de Nadal incluiránse actividades organizadas por clubs deportivos tamén con fins solidarios.


No Pais Das Vacas · · Librería Entrecomillas\nNo Pais Das Vacas\nDende hai séculos asóciase a imaxe da vaca a Galicia, pero pouco sabemos do mundo que se desenvolve arredor deste animal. Hoxe a vaca é a columna vertebral do medio rural en Galicia. As 450.000 vacas das 14.000 granxas producen 2,3 millóns de toneladas de leite por ano (o 32% da produción estatal), datos que fan de Galicia a primeira potencia leiteira española.\nEste libro, No país das vacas do fotógrafo Xurxo Lobato, quere ser un tributo visual á vaca, explicar como vive, de que vive e quen vive dela. Pretende dar a coñecer visualmente a tecnoloxía aplicada nas granxas, a variedade de razas autóctonas, a industria láctea e da carne, a gastronomía ou presentar como as vacas son obxecto de estudo na universidade. Ademais, o libro pretende presentar as representacións iconográficas onde aparece a vaca, dende o baixorrelevo romano atopado en Becerreá ao cartel de Castelao na campaña a favor da Autonomía; dende as esculturas de Asorey ás cerámicas de Seoane e pinturas de Laxeiro, pasando polo seu protagonismo na literatura galega ou nos programas de televisión.\nO libro inclúe, tamén, dous ensaios moi clarificadores e divulgativos, os do catedrático Lourenzo Fernández Prieto (“Inventando a vaca: do reino das rubias ao reino das pintas”), que aborda o aspecto histórico; e do xornalista Julián Rodríguez (“Moita máis luz que sombras”), que achega os datos económicos básicos sobre a actual situación do sector. Ademais, acompañando as fotos e aos ensaios, diversos testemuños escritos protagonizan a mirada plural de como ven a vaca representantes de sectores sociais moi distintos. Uns dende a complicidade de quen convive con elas e outros dende a nostalxia da súa nenez ou dende unha visión urbana.\nUn libro fermoso e poliédrico que aspira a que os seus lectores e lectoras coñezan un pouco mellor o país das vacas, a súa importancia na sociedade galega, mesmo para chegar a converter a vaca nunha das iconas da nosa identidade do século XXI.


Pepe Vila: «Tardaremos máis ou menos, pero a eutanasia será unha realidade»\nBarbanza: Pepe Vila: «Tardaremos máis ou menos, pero a eutanasia será unha realidade»\nBota en falla unha maior divulgación das vantaxes do testamento vital\nGran amigo de Ramón Sampedro, Pepe Vila foi un dos encargados de manter viva a súa loita a prol da eutanasia. Con este fin impulsou, hai un par de anos, Dereito a Morrer Dignamente (DMD) Barbanza. O colectivo iniciaba a súa andaina coincidindo coa posta en marcha dun rexistro de instrucións previas no hospital comarcal. O servizo cualificábase de gran reto cumprido, pero hoxe, tendo en conta que só 34 persoas o empregaron, o veciño de Xuño non agocha a súa desilusión e a súa rabia.\n-¿A que atribúe a escasa demanda que rexistra o servizo?\n-A unha falla total de información á cidadanía por parte das institucións. Eu, como persoa interesada no tema da morte digna, falo en ocasións coa xente e todo o mundo coincide en afirmar que, chegado o momento, non quere sufrir. Pero a xente segue a ignorar como está a lei en Galicia. Moitos pensan que teñen que acudir ao notario para elaborar o testamento vital.\n-¿Quen tería que facer ese traballo de divulgación?\n-A institución pública do Sergas, por suposto. Existe unha lei e hai que dala a coñecer. Esa é a causa pola que temos que loitar agora, pedir que se poñan en coñecemento da cidadanía os dereitos que ten en relación coa morte digna.\n-¿Cal é nestes intres a gran reivindicación?\n-O ideal sería que se facultara aos médicos de tódolos centros de saúde para informar aos pacientes sobre o testamento vital e incluso para que eles puideran tramitalo.\n-Despois do empeño posto na consecución deste rexistro, ¿séntese defraudado?\n-Claro que si. Cos medios que temos, nós non podemos facer moito máis. Eu o ano pasado levei revistas de DMD aos centros de saúde e ás oficinas de Servizos Sociais e, nalgúns puntos, foron retiradas.\n-¿Pensa que se a xente tivera información esa cifra de testamentos vitais veríase incrementada?\n-Non teño dúbida algunha ao respecto. A tódalas persoas ás que lle expoño o tema ven o testamento vital como algo fundamental, se ben é certo que as persoas nunca queremos pensar na morte.\n-¿Cal é para vostede o gran beneficio dese testamento vital?\n-Eu fun testemuña en varias ocasións deses beneficios, pois acompañei a varias persoas na recta final das súas vidas. Unha delas, un amigo meu que sufría esclerose lateral amiotrófica. A súa calidade de vida cambiou radicalmente desde que asinou o documento, porque sabía que era el o que ía decidir ata onde quería chegar, el poñíalle límite á dor que lle ocasionaba a súa enfermidade. Tanto era así que nunca saía da casa sen levar o testamento vital, aínda que sabía que non era necesario, pois estaba incluído na súa historia clínica. Asinar o documento proporcionoulle un ben psicolóxico enorme, ao tempo que lle permitiu elixir o momento da sedación. Á tranquilidade de saber que un non vai estar sufrindo tirado nunha cama súmase tamén a liberación da familia, que non vai ter que enfrontarse a difíciles decisións.\n-Este testamento vital é un paso, pero loxicamente non é o fin último...\n-O fin último é que as persoas teñamos dereito á eutanasia. Aínda que hai quen non o cree así, eu penso que se conseguiu avanzar moito desde a morte de Ramón Sampedro e os pasos que se deron son firmes. E no que respecta á eutanasia, ten que ocorrer o mesmo, a lei ten que contar con tódalas garantías xurídicas, polo que non é un tema doado.\n-¿Pensa que se vai conseguir ese gran reto?\n-Tardaremos máis ou menos, pero a eutanasia será unha realidade, seguro. Imos conseguilo a pesar de que a política dexenera ata o punto de que os partidos están para os gobernantes por riba das vontades das persoas, que xa non son tidas en conta.\nRamón Sampedro Sergas Comarca do Barbanza


Alí viven 900 millóns de persoas na India, pero só 83% son hindús, pero hai hindús fóra espallados en países veciños, ben por iso é probablemente uns 700 millóns de hindús no mundo e, con seus 700 millóns de seguidores así será tamén a terceira maior relixión do mundo. Visible, non sei sobre o Hinduísmo non tivo fundadores oficiais, pero a relixión creceu\ndesenvolvida na India, sobre todo no Río Indus. Do noroeste veu anos\n1500.fr.k arianos e ocuparon a área en torno do río Indo, e tomou o poder\nsobre as persoas que vivían alí. (Eles foron chamados, sempre que eles vivían en\nIndus val do río do mesmo nome)\nArios e os indios tiñan deuses diferentes, pero, como os arianos asumiu o poder\ntan mesturado as distintas culturas en conxunto e da relixión que hoxe chamamos\nO hinduísmo é hoxe unha enorme relixión e se atopa en varias partes do\nmundo, pero é máis grande na India, e varios dos seus veciños como\nNepal, Bangladesh e partes de Bhutan.\nRigveda é a máis antiga escritura hindú. Contén cancións ou himnos ás divindades arianas. Partes do Rigveda xa foi feita antes dos arianos veu para a India. Durante séculos tiñan himnos transmitidos oralmente de profesor para alumno, finalmente, o xuízo escrito para abaixo. Despois do xuízo no que os himnos que chegou a varias persoas que están reunidos en tres libros védicos. Aos poucos, como o concibiu tamén orienta os Vedas, foi feito ás vítimas cerimonia sería realizada na orde correcta. Tamén comezou a escribir os seus pensamentos sobre o universo, o lugar da humanidade na vida e todo o que se movía Deus. Algúns deses textos son chamados Upanishderna e conteñen pensamentos hindú importantes. As escrituras de xuízo explicar como a alma humana pode renacer varias veces e teñen diferentes nacemento vida, antes de que a alma liberada do renacer.\nOs hindús tamén escribiu historias longas, un deles chámase Mahabharata e ten 100.000 versos. É unha historia diferente e todos din como vivir de maneira correcta.\nOs templos son edificios notables con moitos ídolos e estatuas. Son frecuentemente\ngrandes instalacións con unha pousada e\ncomedores, onde varios miles de persoas para o traballo. Nos templos de oración e\nsacrificio, o sacrificio da maioría das plantas e froitas. En cada aldea ten un pequeno\ntemplos para adorar as divindades locais. Os intocables teñen ningún templo, só unha\nforxado sacrificar diante.\nPuxa é un costume que os hindús fan todas as mañás. Levantan-se cedo e\nlavados e Lustra-se ídolos mentres eles queiman incenso. Tarde\npiden oracións e sacrificios plantas e froitas.\nA mediados de xaneiro para celebrar Pongal, unha colleita festival de tres días. Eles celebran cociñando o arroz en leite, e cando ferve, home berrando 'Pongal o Pongal "significa" deixe a alegría desborda ".\nShivarati é o maior festival do hinduísmo e que tende a ocorrer máis frecuentemente na Lúa chea en febreiro-marzo. É celebrando por toda a India á memoria de Shiva e matrimonio Minakshis.\nHoli cae na lúa chea en febreiro-marzo. Cando hindús acender unha gran fogueira, e todos os implicados na festa unha volta ao redor do lume. Para ter sorte o próximo ano serán eliminados cinzas na testa. Despois diso, comezan a espirrar auga coloreada uns nos outros e en todos que pasa. Eles lanzan, non só nas persoas, pero xogando os animais tamén. Despois de que se toma un baño e vestido en roupas novas. Entón comer de toda a boa comida.\nEste festival cae en xullo-agosto e ormgudomarna dedicado. Esta época do ano é chuvioso e serpes saíndo das súas tocas para evitar afogamento. Hindús pintar ou pegar ormsymboler en ambos os dous lados da porta.\nGanesh é un deus con unha cabeza de elefante e este festival está dedicado a el. É celebrando en agosto-setembro. En Mumbai na praia de Chowpatty así diminúe os lotes de hindús abaixo estatuas de Ganesh no mar.\nMedios Navaratri 'nove noites, é un dos poucos festivais que se celebran por toda a India, o nome é diferente, dependendo de onde está, por exemplo, o chamado puxa Durga no leste da India e no norte da India chamada de Dussehra. Navaratri celebrada tamén no Reino Unido.\nA festa está dedicada á deusa nai, ela ten varias formas e nomes distintos. Durante a festa é sempre a bailar arredor dun altar feito dunha caixa cun alto cónico. En cada lado do altar hai unha imaxe da Deusa Nai nun dos seus disfraces. Danzas Xuízo bailou xuízo é Garba, unha danza, o outro é carreira dando, unha danza con un bastón. Durante este tempo, vai atopar moitos hindús novos amigos.\nEsta festa representa a vitoria do ben sobre o mal. Hindús tenden a queimar fotos do 10 cabezas demo Ravana,\nDawali é curto para Deepavali, que significa "unha fileira de luces". É o festival que máis importa para os hindús e é o máis importante en Occidente. Hindús normalmente limpar a súa casa e facelo agradable con flores e guirlandas de papel. Están vestindo roupas novas e festa cos seus parentes e amigos. É celebrando neste festival é que os bos derrotas mal.\nBrahma - o creador\nBrahma é segundo o creador do universo hindú. Pola súa vontade era\nseres humanos, animais e plantas.\nEl é retratado, como os outros deuses, con catro brazos. Estes vontade\nsimbolizan os catro puntos cardinais. Brahma levan nas súas mans\nobxectos simbólicos: unha xerra de auga - porque a auga é a fonte da vida, unha\ncoller - que simboliza o sacrificio feito durante devocións, bönepärlor - un\nsímbolo do tempo e unha flor de loto que representa o universo,\nTamén hai imaxes del que transportan os catro Vedas nas súas mans.\nBrahma tamén ten o seu propio oficio, especialmente, un ganso, que\nsimboliza a sabedoría.\nTamén ten catro cabezas para que poida ver en todas as direccións diferentes\nó mesmo tempo. A partir de\nprimeiro el só tiña unha cabeza, o outro veu cando creou a muller.\nEl cortou a muller para fóra do seu propio corpo e inmediatamente viu as belezas da creación\nela era. El namorouse dela, pero ela mantivo a distancia e me escondín\npara el. Para poder vela todo o tempo, el adquiriu a tres\nsegunda cabeza para que el puidese vela de todos os lados.\nOs que adoran Vishnu velo como o principal entre os deuses, e moitos dos\ndin que el é o único deus. El é o poder ea enerxía dispoñible\nen todo o que vive e é. Sen el non hai nada. El é\nuniverso e da alma do mundo. Vishnu é representado coa pel azul. Nos seus catro\nmans el leva unha flor de loto, unha cuncha, unha vara e unha roda. Eles\nsimboliza o ciclo de paso, creación e morte.\nAs persoas que adoran Vishnu pintar marcas verticais na testa, así como\nA esposa de Vishnu é Lakshmi. Ela é a felicidade ea deusa da riqueza. El\nque oran ou sacrificar a súa esperanza de riqueza e prosperidade.\nShiva - o creador e destrutor\nShiva é o destrutor, pero tamén posúe un canteiro de obras. Segundo\ndestrúe o mito de primeiro mundo, pero el recrea-lo novo. Este\n"Renovación World" está acreditado para continuar indefinidamente. Lado creativo de Shiva\nrevélase como a enerxía, que asume a forma da deusa Kali.\nShiva é exemplo självplågarnas e, así como o seu deus pintar a horizontal\nliñas na testa. Shiva tamén é ioga eo deus estudiosos. El preparou\nxeralmente en forma humana, por veces, como un asceta severo, ás veces bailando nun\ncoroa circular de chamas. Nas imaxes, pode poñerse en un anano,\nsimboliza a ignorancia do home. Shiva simboliza tanto o ben e\no mal que hai en cada ser humano. El é o Señor da vida e da morte.\nParvati é bela esposa de Shiva. Ela tamén ocorrer baixo outros nomes con\noutras propiedades. Como ela Durga montando nun tigre e combate as forzas do mal.\nComo Kali, ela é unha deusa sanguinária e terrible que ten un corno\nna man, para todos os homes. A deusa Kali ten un templo dedicado a ela\nna cidade de Calcuta, onde sacerdotes sacrificado quince cabras toda venres\nUn dos fillos de Shiva son Ganesha, tamén coñecido como o deus-elefante, cuxo rostro\né unha cabeza de elefante. El é o protector de todo o coñecemento e pode incluír unha\nadorado polos hindús para iniciar un negocio. Para os nenos á escola, el\ntamén popular, un elefante nunca esquece, di o proverbio, e por\nadoralo para obter axuda na escola.\nbased on 18 ratings Hinduísmo, 2.6 fóra de 5 en base a 18 avaliacións\nA continuación, son proxectos escolares que lidan co hinduísmo ou de algunha forma relacionados co hinduísmo.\nComentar sobre o Hinduísmo\n« A Palabra Máxica | Alerxias alimentaria »


Licenza de documentación gratuíta GNU\nO logotipo de GFDL\nAprobado por OSI\nCompatible con GLP\nA Licenza de Documentación Libre GNU (GFDL) é unha licenza de copyleft para contido libre , creada pola Free Software Foundation para o proxecto GNU .\nFoi creado para distribuír documentación de software e material educativo. O obxectivo desta licenza é facer "gratuíto" un manual, texto ou outro documento escrito no sentido de garantir que todos teñan a liberdade efectiva de copialo e redistribuílo, con ou sen modificacións, con fins lucrativos ou non. En segundo lugar, esta licenza proporciona aos autores e editores un xeito de obter o recoñecemento adecuado do seu traballo, ao tempo que os impide ser responsables dos cambios realizados por outros.\nIndica que cada copia do material, aínda que sexa modificada, debe distribuírse coa mesma licenza. Estas copias pódense vender e, se se reproducen en grandes cantidades, tamén deben estar dispoñibles nun formato que facilite as modificacións posteriores. Wikipedia é a maior colección de documentación que empregou este tipo de licenza ata o cambio a Creative Commons en xuño de 2009.\nO proxecto Debian , que inicialmente non consideraba que o GNU FDL era unha licenza libre,  decidiu, por votación pública, que as obras redistribuídas baixo esta licenza se considerasen libres, en relación coas Directrices de software libre de Debian (DFSG). ), sempre que non conteñan seccións non editables. \n2.1 Copias literais \n2.3 As "seccións secundarias"\n3 Usando o GNU FDL\n4 Wikipedia e o GNU FDL\n5 Material para o que está prohibida a distribución con fins lucrativos\n6 Versión 1.3\n6.1 Compatibilidade coa licenza Creative Commons\nO GFDL lanzouse como formulario de borrador para obter comentarios en setembro de 1999.  Despois dalgunhas revisións, a versión 1.1 foi lanzada en marzo de 2000, a versión 1.2 en novembro de 2002 e a versión 1.3 en novembro de 2008. A versión actual da licenza é 1.3. \nO primeiro borrador da versión 2 da licenza de documentación gratuíta de GNU publicouse o 26 de setembro de 2006, xunto cun borrador da nova licenza de documentación libre de GNU Simpler .\nO 1 de decembro de 2007, Jimmy Wales anunciou que despois dun longo período de discusión e negociación entre a Free Software Foundation, Creative Commons, a Fundación Wikimedia e outros, producira unha proposta apoiada tanto pola FSF como pola Creative Commons. a licenza de documentación gratuíta coa finalidade de dar á Fundación Wikimedia a posibilidade de migrar os seus proxectos ao Creative Commons Attribution Share-Alike (CC-BY-SA) similar.   Estes cambios implementáronse na versión 1.3 da licenza, que inclúe unha nova disposición que permite que certos materiais publicados baixo a licenza tamén se poidan usar baixo unha licenza de recoñecemento compartido de Creative Commons. \nO material con licenza, baixo a versión actual da licenza, pode usarse para calquera propósito, sempre que o seu uso se axuste a certas condicións.\nDeben atribuírse a todos os autores anteriores da obra.\nTodos os cambios no traballo deben estar rexistrados.\nTodas as obras derivadas deben publicarse baixo a mesma licenza.\nDébese conservar o texto completo da licenza e outras exencións de garantía e información de copyright das versións anteriores.\nNon se poden empregar medidas técnicas como o DRM para controlar ou obstruír a distribución ou a edición de documentos.\nPode copiar e distribuír o documento por calquera medio, con ánimo de lucro ou doutro xeito, proporcionando todas as copias desta licenza, os avisos de copyright e o aviso de que esta licenza se aplica ao documento e que non engaden outras condicións fóra das da licenza propia. Non pode empregar medidas técnicas para evitar ou controlar a lectura ou produción de copias posteriores de copias que se producen ou distribúen. Non obstante, pódense obter taxas polas copias proporcionadas. Tamén se poden prestar copias e nas mesmas condicións mencionadas anteriormente pódense usar en público.\nSe se publican máis de 100 copias do documento impreso e o aviso de licenza indica que existen un ou máis textos de portada, todos os textos de portada indicados deberán incluírse nas copias, de forma clara e lexible: o texto do primeiro de portada na portada frontal e o texto da contraportada na contraportada. Ambos deben identificar ao editor que publica o documento. A portada debe presentar o título completo con todas as palabras que o compoñen igualmente visible e evidente. Podes engadir outro material ás tapas. A copia con modificacións limitadas ás portadas só, sempre que se conserva o título e outras condicións vistas anteriormente, considérase unha copia literal.\nAs versións modificadas do documento pódense copiar e distribuír, sempre que a versión modificada se produza estritamente seguindo esta mesma licenza, xogando a versión modificada o papel do "documento", de xeito que se estenda a licenza de distribución e modificación a calquera que sexa dono. unha copia. Ademais, nas versións modificadas debes:\nA. Empregue na páxina de título (e nas portadas se as hai) un título diferente ao do documento e aos das versións anteriores (que se deben incluír na sección de historial do documento se está presente). Podes usar o mesmo título dunha versión anterior se o editor desa versión orixinal deu permiso.\nB. Lista na páxina de título, como autores, unha ou máis persoas ou grupos responsables como autores dos cambios na versión modificada, xunto con polo menos cinco dos autores principais do documento (todos os autores principais se son inferiores a cinco).\nC. Indique o nome do editor da versión editada na páxina de título como editor.\nD. Conservar todos os avisos de copyright do documento orixinal.\nE. Engada unha licenza adecuada para as modificacións debaixo dos outros avisos de copyright.\nF. Incluír inmediatamente despois do aviso de copyright, un aviso de licenza que permita publicamente usar a versión modificada baixo os termos desta licenza, na forma que se mostra na addenda ao final deste texto.\nG. Conservar neste aviso de licenza a lista completa de seccións invariables e textos de portada necesarios segundo a licenza do documento.\nH. Inclúa unha copia non modificada desta licenza.\nI. Conserva a sección titulada "Historia" e o seu título e engade a isto un elemento que minimice o título, o ano, os novos autores e os editores da versión editada tal e como aparecen na páxina de título. Se non hai seccións tituladas "Historial" no documento, cree unha que amose o título, os autores e os editores do documento tal e como aparecen na páxina de título e, a continuación, engada un elemento que describa a versión editada como se mencionou anteriormente.\nJ. Manter o enderezo de rede indicado no documento para o acceso público a unha copia transparente e, posiblemente, o enderezo de rede para as versións anteriores nas que se baseaba. Pódese omitir un enderezo de rede para un traballo publicado polo menos catro anos antes do documento mesmo ou se o autor orixinal da versión referida dá permiso.\nK. En cada sección de "Agradecementos" ou "Dedicacións", débese manter o título, o significado e o ton da sección.\nL. As seccións non editables do documento deben manterse inalteradas nos seus textos e títulos. Os números de sección ou equivalentes non se consideran parte do título da sección.\nM. Elimina calquera sección titulada "Agradecementos". Só esta sección pode non estar incluída na versión modificada.\nN. Non cambie o título das seccións existentes como "mellora" nin cree confusión cos títulos das seccións non editables.\nAs "seccións secundarias"\nA licenza separa explícitamente o "Documento" da "Sección Secundaria". Esta sección pode conter información sobre a relación entre o autor (ou editor) e o asunto do documento, pero non hai información sobre o propio asunto. A diferenza do texto do documento, cuxa modificación se concede en condicións equivalentes (pero ao mesmo tempo incompatibles) ás da Licenza pública xeral de GNU , algunhas das seccións secundarias teñen restricións deseñadas para garantir a correcta atribución do texto a autores anteriores .\nEn particular, deben especificarse os autores dunha versión anterior e non se poden cambiar certas "seccións invariantes", especificadas polo autor orixinal e relativas á súa relación co documento. Se se modifica o documento, debe cambiarse o título (a non ser que o autor anterior conceda permiso para mantelo sen cambios). A licenza tamén xestiona a contraportada e contraportada, ademais das seccións dedicadas á historia do documento, grazas, dedicatorias e agradecementos.\nUsando o GNU FDL\nPara aplicar esta licenza a un documento que escribiu, inclúa unha copia da licenza en inglés no documento e insira o seguinte aviso inmediatamente despois da portada:\nCopyright (c) NOME DO ANO\nConcédese permiso para copiar, distribuír e / ou modificar\neste documento baixo os termos da licenza para\nDocumentación GNU gratuíta, versión 1.1 ou calquera outra versión\npublicado posteriormente pola Free Software Foundation; co\nSeccións non editables (LISTA), con textos\nPortada (LISTA) e con textos de contraportada (LISTA). A\ninclúese unha copia da licenza na sección titulada "Licenza\npara documentación GNU gratuíta ".\nSe non hai seccións invariables, escriba "sen seccións invariables" no canto de dicir cales son inmutables. Se non hai texto de portada, escriba "sen texto de portada" no canto de "O texto de portada é (LISTA)"; e traballar do mesmo xeito para o texto da contraportada.\nWikipedia e GNU FDL\nTodas as entradas da Wikipedia distribuíronse, ata o 2009, baixo a licenza de documentación gratuíta GNU. Para obter máis información, consulte a páxina de copyright . A copia local da licenza, tal e como esixe o GNU FDL, está no texto da licenza de documentación libre de GNU .\nMaterial para o que está prohibida a distribución con fins lucrativos\nA licenza GNU FDL permite o seu uso con fins de lucro, polo que o material que ten prohibido distribuír con fins de lucro non pode incorporarse a un documento con licenza GNU FDL, como unha entrada de Wikipedia.\nO 3 de novembro de 2008 a Free Software Foundation publicou unha nova versión (1.3) da licenza GNU FDL, que contén unha nova cláusula especialmente desenvolvida para permitir, en resposta á solicitude da Fundación Wikimedia, volver licenciar os contidos da Wikipedia baixo o CC POR licenza- SA .\nA cláusula permite aos que operan un sitio MMC ( Massive Multiauthor Collaboration Site , é dicir, un sitio web que permite aos usuarios modificar o seu contido) para volver publicar o seu contido baixo a licenza CC BY-SA 3.0 ata o 1 de agosto de 2009 . Non obstante, exclúense os textos xa publicados noutros lugares anteriormente e non incorporados ao sitio MMC o 1 de novembro de 2008 .\nA Free Software Foundation aclarou que a intención desta cláusula é permitir un cambio de licenza puntual das wikis existentes e non conceder permiso ilimitado para volver a licenciar textos publicados baixo GFDL  en CC BY-SA.\nCompatibilidade coa licenza Creative Commons\nAínda que as dúas licenzas copyleft funcionan en principios similares, o GFDL non é compatible coa licenza Creative Commons.\nNon obstante, a petición da Fundación Wikimedia, a versión 1.3 engadiu unha sección limitada no tempo que permite que tipos específicos de sitios web utilicen o GFDL para ofrecer tamén o seu traballo baixo a licenza CC BY-SA. Estas exencións permiten a transición dun proxecto colaborativo baseado no GFDL a outro baseado na licenza CC BY-SA 3.0, sen obter previamente o permiso de cada autor, se a obra cumpre varias condicións:\nO traballo debe ter sido producido nun "Massive Multiauthor Collaboration Site" (MMC), como unha wiki pública.\nSe o contido publicado orixinalmente nun MMC está presente no sitio, o traballo debe ter sido publicado baixo a versión 1.3 do GNU FDL, ou unha versión anterior, sen textos de portada nin seccións invariantes. Se non se publicou orixinalmente nun MMC, só se pode publicar se se engadiu a un MMC antes do 1 de novembro de 2008.\n^ (EN) Manoj Srivastava, borrador da declaración de posición de Debian sobre a licenza de documentación gratuíta GNU (GFDL) , en people.debian.org. Consultado o 7 de abril de 2021 .\n^ Debian considera FDL de GNU condicionalmente libre , en debian.org . Consultado o 7 de abril de 2021 .\n^ Richard Stallman, New Documentation License - Comments Requested , en groups.google.com , 12 de setembro de 1999. Consultado o 7 de abril de 2021 .\n^ a b Preguntas frecuentes sobre FDL 1.3 , en gnu.org . Consultado o 7 de novembro de 2011.\n^ Lawrence Lessig, Algunhas noticias importantes da Wikipedia para comprender claramente (Lessig Blog) , en lessig.org , 1 de decembro de 2007. Consultado o 7 de novembro de 2011 .\n^ Resolución: actualización da licenza , en wikimediafoundation.org . Consultado o 7 de novembro de 2011.\n^ a b Licenza de documentación gratuíta GNU , en gnu.org .\n^ GNU FDL 1.3 Preguntas máis frecuentes\nLicenza de documentación gratuíta GNU Simpler\nWikisource contén unha páxina sobre a licenza de documentación gratuíta GNU\nWikimedia Commons contén imaxes ou outros ficheiros na licenza de documentación gratuíta GNU\n(EN) Páxina web oficial en gnu.org.\nViolacións das licenzas GPL, LGPL e GFDL en gnu.org .\nManifesto GNU · Free Software Foundation ( FSF Europa · FSF India · FSF América Latina ) · Historia do software libre\nLicenza pública xeral GNU · Licenza pública xeral menor GNU · Licenza de documentación gratuíta GNU · Excepción de ligazón GPL · Licenza pública xeral Affero de GNU\nGNU ( variantes ) · GNU Hurd · GTK · GNOME · GIMP · Jami · Bash · Emacs · Pantalla · GCC · Gnash · gzip · GRUB · Paquetes GNU\nRevolution OS · BadVista · Defectuoso polo deseño · Controversia sobre o nome de GNU / Linux\nRecuperado de " https://it.wikipedia.org/w/index.php?title=GNU_Free_Documentation_License&oldid=119778199 "


Vilagarcía queimará 690 quilos de pólvora no Combate Naval cun Castelo que gaña en dimensións\nAs Festas de San Roque teñen o sábado 24 de agosto unha cita ineludible e moi esperada: O Combate Naval, o tradicional espectáculo pirotécnico no que se recrea a batalla do porto del Callao en Perú de 1866. Dende ese ano vénse celebrando o Combate Naval en Vilagarcía como final das festas patronais, un espectáculo de 153 anos de tradición no que se queimarán 690 quilos de pólvora e que inclúe varias novidades e sorpresas. O público poderá contemplar o espectáculo dende o marco incomparable das praias da Concha-Compostela e o paseo marítimo entre Vilagarcía e Carril. A partir da media noite.\n24.08.2019.- Pero o programa das festas do sábado inclúe ademais a XVIII Festa do Voluntariado, que se desenvolverá entre a Praza de Galicia e a Rúa Castelao de 11 a 14 horas, os tradicionais pasacalles dos grupos de gaitas locais durante todo o día e a verbena popular que, xa pola noite, amenizará a Orquestra Galilea na Avenida da Mariña.\nO espectáculo de luz e cor divídese en dous bloques principais. O primeiro, de lanzamento de fogos en diversas seccións e secuencias. Como preparativo para a batalla posterior, xa no primeiro bloque os barcos abrirán fogo e lanzarán cohetes. O segundo bloque será o Combate Naval propiamente dito no que se rememora o famoso asedio da flota española comandada por Méndez Núñez ao porto do Callao. Nesta simulación pirotécnica da batalla intervirán tres barcos dende o mar que dispararán ao castelo situado no Ramal, que este ano gaña en dimensións ao rondar os 40 metros de lonxitude por 12 de alto.\n11:00 – 14:00 – Praza de Galicia\n11.30 Apertura da Cidade do Voluntariado. Mostra de Voluntariado a cargo das entidades de acción social de Vilagarcía.\n12.00 Inauguración da Cidade do Voluntariado\nObradoiros para nenos e nenas: refugallo, obradoiros interactivos e de sensibilización, xogos educativos, venda de produtos con fins solidarios e comercio xusto, exhibicións….\n14.00 Peche da Cidade do Voluntariado\nGrupo de Gaitas Mocedade da Torre\n22:30 – Avda. da Mariña\n24:00 – Praias da Concha-Compostela\nO combate naval rememora desde 1866 o famoso asedio da flota española dirixida por Méndez Núñez contra o porto peruano de Callao o 2 de maio dese mesmo ano. Todo un clásico das Festas de San Roque.\nPatrocinado pola Deputación Provincial de Pontevedra


“Cartuchos e navallas”. Jacobo Otero Moraña – O Barbanza\n“Cartuchos e navallas”. Jacobo Otero Moraña\nÍa falarlles sobre outro tema. En concreto, sobre o noso parque dunar e as súas polémicas. Pero miren pos onde que a actualidade se puxo candente co tema dos correos(postais, non electrónicos). Ante todo, dicir que aquí non vou criticar a ninguén. Tampouco elucubrar sobre posibles conspiracións ou autoenvíos, senón que procurarei ser o máis obxectivo posible ,utilizando para iso a experiencia que me proporcionaron os máis de vinte e dous anos que levo dedicado ao mundo da seguridade,tanto privada como pública.\nAs últimas informacións queren cargar a responsabilidade dos envíos sobre a impericia ou falta de celo dos vixiantes que prestan o seu servizo en Correos. Non lles vou a negar que tal cousa é posible, aínda que é certo que resulta moi difícil. Para operar un escáner nun centro de máxima seguridade non elixen a calquera. De entrada búscase persoal con experiencia contrastada, que fixese o correspondente curso para manexar ese tipo de maquinaria e que ademais debe recibir a habilitación expedida pola Garda Civil. Devandito o cal, ás veces dáse o caso de que #ante unha forte demanda de persoal, sumada ás esixencias do cliente, téndese a cubrir un posto sen que a persoa estea\nsuficientemente formada. Vino en certo aeroporto onde un compañeiro foi asignado ao posto desde o que se regulaban todas as alarmas e bloqueábanse ou desbloqueaban as portas de acceso a pista. Este individuo en concreto ía moi xusto co que lle ensinaban,sexa por falta de pericia ou interese. Sexa como for, tras perder as pantallas principais no programa reitor, no canto de contactar co xefe de equipo, creu que as cousas se arranxaría por si soas e seguiu no seu posto co xornal en man.\nAfortunadamente non pasou nada grave, pero non fai falta dicir que podía ser un caos. Pois aínda que ao final botáronlle, aínda cometeu tres ou catro tropelías máis, como poñerse aos mandos do guindastre sen ter sequera carné de conducir. Como consecuencia de todo o anterior, a empresa houbo de facer fronte á correspondente multa,e cando chegou o 31 de decembro perderon a concesión,cousa que a ninguén pillou por sorpresa.\nPois ben, tras os terribles atentados do 11 M, durante tres anos o meu traballo centrouse en control de explosivos. Cal non sería a miña sorpresa cando descobres que nas canteiras o material circulaba con nulo control. Unha vez o camión de transporte deixábao no seu destino,e a condición de que a cantidade non alcanzase o 2000 kg(si dous mil,non se me foi a man cos ceros),non era necesario que estivese presente un binomio da Garda Civil. E doutra banda, ás veces a súa presenza era testemuñal, xa que nin sequera eran expertos na materia( Tedax), senón a patrulla máis próxima. Pois ata dous anos despois dos atentados, non se prohibiu de forma expresa a almacenaxe de explosivo sobrante nas instalacións da canteira, cuxo rexistro apuntaba o artilleiro xefe, quen á súa vez tiña nas súas mans a chave do silo. En definitiva: Que bastante ben parados saímos se temos en conta o que podía pasar.\nNo caso dos actuais envíos e a súa polémica, vou seguir coa liña obxectiva. A munición leva o seu número de serie, algo que a fai moi fácil de seguir. Para saber se se trata dunha partida de uso militar ou civil(caza maior), basta ver o culote. De poñer 7,62×51,estamos #ante cartuchos militares. Agora ben, se a nomenclatura marca 30-06 ou 308, son os que empregan os cazadores. Parecerá unha bobada.\nMesmo haberá quen diga que nin o uno nin o outro é determinante ou proba de nada, e doulles a razón.\nPero estarán de acordo comigo(ou talvez non), en que resulta moi irresponsable por parte de quen sexa, publicar datos sobre un suceso destas características cando hai unha investigación en curso. Quen estea detrás do envío, sabe que aínda podendo esquivar o control de seguridade privada, eses obxectos non pasarían o filtro que dá acceso aos ministerios. E o mesmo co dun señor que ata hai uns días era vicepresidente segundo.\nPois se non era suficiente coas “balas”, agora outra ministra recibe unha navalla presuntamente ensanguentada. #Ante isto un empeza a preguntarse se estamos nun país serio ou na Sicilia dos Corleone. Pero miren por onde que quen lles fala atopouse hai xa moitos anos(cando aínda era titular indiscutible das noites de sábado), un cartucho do calibre 357 Magnum no chan dun bar do noso pobo. Ignoro quen era o seu dono ou a quen se lle caeu. Se quería asustar a alguén ou era un simple fantoche. O caso é que aínda o teño, e non por iso son ningún delincuente.


A Xunta saca a poxa 52 lotes de piñeiro por case 1,4 millóns de euros - Campo Galego\nInicio / Forestal / A Xunta saca a poxa 52 lotes de piñeiro por case 1,4 millóns de euros\nA poxa celebrarase o 8 de decembro nun proceso público e electrónico en Ourense. Os lotes suman máis de 73.000 metros cúbicos de madeira de piñeiro do país e piñeiro silvestre e cantidades menores doutras especies. Un total de 24 lotes contan con certificación forestal sostible PEFC e 13 con dobre certificación PEFC e FSC\nCampo Galego 22/10/2021 8:31 p.m.\nPiñeiral galego. // Foto de arquivo.\nA Consellería do Medio Rural, a través da Dirección Xeral de Planificación e Ordenación Forestal, alleará 52 lotes de madeira por un importe de 1,38 millóns de euros na próxima poxa pública electrónica que se celebrará o 8 de decembro na xefatura territorial da Consellería do Medio Rural en Ourense.\nA práctica totalidade dos lotes pertencen a comunidades de montes veciñais en man común con convenios ou consorcios de xestión coa Consellería. Entre os lotes suman máis de 73.000 metros cúbicos de madeira de piñeiro do país e de piñeiro silvestre, xunto con cantidades menores doutras especies. Tal e como sinalan dende a Consellería, estímase que estas árbores permitiron unha absorción de CO² de 39.000 toneladas. Agora preténdese substituílas por novos pés que restauren os montes cortados, produzan madeira e continúen absorbendo este gas de efecto invernadoiro.\nDos 52 lotes de madeira, 24 deles contan con certificación forestal sostible PEFC e 13 con dobre certificación PEFC e FSC, os dous sistemas de certificación más implantados a nivel mundial. Ademais, as empresas que opten aos lotes certificados deben dispor tamén dun certificado de cadea de custodia, que permite garantir a trazabilidade da madeira. “Cabe apuntar que a certificación forestal sostible garante -ao máximo nivel- que a xestión dos bosques dos que provén esta madeira é respectuosa co medio ambiente, ao mesmo tempo que cumpren outras funcións ecolóxicas, económicas e sociais”, destacan dende Medio Rural.\nPoxa en liña\nA maiores, os licitadores poden presentar directamente as súas ofertas económicas na Sede electrónica da Xunta de Galicia, apoiándose nun videotitorial elaborado ao efecto. Toda a información relacionada coas poxas de madeira pode consultarse no no portal web da Consellería do Medio Rural.\n– Consulta aquí o enlace á resolución no Diario Oficial de Galicia (DOG) cos detalles da poxa.


Vieiros: Galiza Hoxe - Feijoo descarta preitear co Estado\nO BNG non quere cambios que impidan a fusión\nFeijoo descarta preitear co Estado\nO Goberno confía en que a Lei de Caixas quede desbloqueada o martes. O PSdeG acusa a Feijoo de teimudo. Mentres, Caixa Galicia gaña 91 millóns de euros en 2009.\nRedacción - 18:15 19/02/2010\nTags: aforros Caixa Galicia Caixanova caixas Lei de Caixas\nUn día despois de que o Tribunal Constitucional (TC) admitise a trámite o recurso do Estado contra a Lei de Caixas e a outros tres da próxima xuntanza bilateral entre Xunta e Estado, o Goberno amósase optimista sobre o desbloqueo da norma. Así o asegurou o presidente da Xunta quen asegurou que “de aquí até o martes hai tempo” e adiantou que “o máis importante é non pleitear entre administracións”.\nNa mesma liña se manifestou o secretario xeral do PPdeG e conselleiro de Presidencia, Alfonso Rueda, quen engadiu que a Xunta “non tocará os aspectos substanciais” da Lei de Caixas e confirmou que xa houbo “moitos avances” nas negociacións, ao tempo que garantiu que o recurso de inconstitucionalidade do Estado “podería terse evitado con diálogo previo”. Ademais, Ruedo amosouse convencido de que a fusión entre Caixa Galicia e Caixanova é aínda factíbel “sen ter que recorrer a un plan B” e avisou de que, se finalmente non se produce, será un “fracaso de Galiza” e non do Goberno que preside Feijoo.\nPara o PSdeG, teimosía do Goberno\nO portavoz parlamentario do PSdeG, Xaquín Fernández Leiceaga, acusou o Goberno de “teimudo” por “non axustar a Lei de Gaixas ao marco competencial da Comunidade Autónoma”, conforme ao recurso. Defendeu así a “vía do axuste” e pediu a reforma dos dez preceptos recorridos polo goberno español ante o TC e non descartou agardar ao pronunciamento do alto tribunal, un extremo ante o que o PSdeG “non ten ningún temor”, xa que “confía plenamente na Xustiza”.\nPola súa parte, o alcalde de Vigo, Abel Caballero, pediu a Feijoo que recoñeza o seu “gravísimo erro” ao tramitar a lei e asegurou que a suspensión da normativa se produce porque o presidente “elixiu un mal camiño e vulnerou a Constitución”.\nO BNG a prol da transparencia\nO voceiro nacional do BNG, Guillerme Vázquez, advertiu ao respecto da situación que a Xunta "non debe admitir ningún cambio na Lei que impida a fusión das caixas galegas". "Estamos claramente diante dun recurso político dirixido a impedir a fusión das caixas galegas e dese xeito favorecer, vía fusión fría ou quente, que acaben absorbidas por entidades foráneas", denunciou o portavoz do Bloque.\nOs nacionalistas iniciaron este venres en Compostela unha campaña de información que se repetirá nos diferentes concellos do país. Diferentes membros da corporación municipal do BNG repartiron folletos entre os veciños sobre a nova Lei de Caixas e a prol da fusión. A edil compostelá, Socorro García, subliñou a importancia de que “a xente coñeza o que está pasando” e reclamou “o dereito de Galiza a xestionar e decidir sobre os seus propios aforros”. Ao respecto do recurso de inconstitucionalidade, asegurou que a súa aceptación a trámite non é máis que “un movemento puramente político” e confirmou que o BNG está a actuar en todos os concellos a través dunha campaña de mocións nos plenos e de reparto de información.\n91 millóns de beneficio\nPrecisamente este venres, Caixa Galicia deu a coñecer os seus resultados económicos de 2009, unhas contas que dan como resultado 91 millóns de euros en beneficio. Esta cifra representa un descenso do 59,5% en relación con 2008, despois de destinar a provisión e saneamentos 395 millóns (un 30,8% menos) e facer unha extradotación de 58,7 millóns de euros ante a previsión de deterioro no valor da carteira de inmóbeis.\nOs depósitos de clientes subiron un 6% e o total de recursos alleos xestionados pola caixa ascenderon a 40.367 millóns de euros. Porén, a entidade pechou 2009 cunha taxa de morosidade do 4,9%, por debaixo da media do sector. Ademais, a entidade tiña ao peche de 2009 un total de 828 oficinas (un 7,07% menos que en 2008) e 4.561 empregados, o que representa un descenso do 5% con respecto ao ano anterior (en cifras absolutas supón a perda de 241 empregos).\nO Constitucional admite o recurso contra a lei de caixas\nXunta e goberno español achegan posicións sobre a lei de caixas\nCaixa Galicia pechou o ano pasado 828 oficinas\nRueda amosouse convencido de que a fusión entre Caixa Galicia e Caixanova é aínda factíbel “sen ter que recorrer a un plan B”\nAbel Caballero pediu a Feijoo que recoñeza o seu “gravísimo erro”


Exposición sobre os efectos da contaminación luminosa na saúde\nA planta baixa da Domus acolle desde esta semana unha exposición sobre como a contaminación luminosa afecta á saúde das persoas.\nA mostra consiste en quince paneis que reproducen a banda deseñada «Un reloxo con moitas luces: como sabe a hora o teu corpo», creado por Coline Weinzaepflen (texto e debuxos) e o cronobiólogo Manuel Spitschan (edición). Relata de forma rigorosa e humorística os efectos da luz sobre a fisioloxía humana, e como tanto a luz polo día como a escuridade pola noite son imprescindibles para a nosa saúde.\nA mostra reflicte como a presenza de cada vez máis luz artificial pola noite produce alteracións no noso ciclo circadiano: o desaxuste dos nosos reloxos internos asóciase a problemas do sono e tamén á depresión, ansiedade, enfermidades metabólicas e cardíacas ou mesmo algúns tipos de cancro.\nA banda deseñada presentouse en 2021 e traduciuse de forma voluntaria a máis de vinte idiomas, entre eles o galego. A versión galega foi preparada por Martin Pawley e Xabier Pérez Couto, da Agrupación Astronómica Coruñesa Ío. Agora, coa colaboración de Cel Fosc, a Asociación Española contra a Contaminación Luminosa, preséntase unha versión expositiva, coas páxinas do cómic convertidas en paneis.\nEsta exposición enmárcase dentro das actividades desenvolvidas polo III Encontro da noite, que tivo lugar o pasado sábado 14 de maio na Domus, organizado pola Agrupación Astronómica Ío.


Persoal de Top Wash mobilízase pola readmisión de oito compañeiros/as - CIG: Confederación Intersindical Galega\n03 Xullo 2022 07:49\nO comité responsabiliza a Inditex de consentir este ERE encuberto na súa contrata\nA Coruña - 15 Set 2020\nTraballadores/as de Top Wash (contrata de Inditex) mobilizáronse este martes para esixir a readmisión dos oito compañeiros despedidos nas últimas semanas. A protesta, que se repetirá o venres día 18, iniciouse cunha concentración diante das instalacións da empresa no Polígono de Sabón (Arteixo) á que seguiu unha pequena marcha a pé até a sede da Fundación Inditex, onde se desenvolveu outra concentración.\nDende o comité (con maioría da CIG) responsabilizan ao xigante téxtil de consentir este "ERE encuberto" na súa contrata -Top Wash traballa en exclusiva para Inditex-, e aproveitarse da emerxencia sanitaria para abaratar custes e afondar na política de deslocalizacións. A CIG-Servizos subliña que este persoal non debería estar externalizado, senón que tería formar parte do cadro principal porque fai labores imprescindíbeis para a actividade de Inditex como é a tinturería industrial, o acabo das prendas, lavado ou funcións de laboratorio para probas de novos modelos e tinturas.\nMudar persoal fixo por eventual\nO persoal de Top Wash estivo en ERTE durante tres meses por mor da covid19, mais agora que se vai recuperando a actividade, a empresa aproveita para executar estes oito despedimentos alegando causas obxectivas "que non existen". Óscar Maroño, membro do comité, lembra que hai tres anos Top Wash xa despediu a outras nove persoas ás que lle foi recoñecida a improcedencia en vía xudicial.\n"Pero eses postos non desapareceron, o que vimos foi como uns meses despois se ían ocupando con persoal eventual que lles sae máis barato e ten peores condicións". Agora, a empresa repite procedemento, aínda con máis forza porque vai acompañado da eliminación dunha quenda completa de traballo.\nMenos de 10 persoas para evitar un ERE de extinción\nEn ambas as dúas ocasións, a estratexia seguida foi a mesma: evitar chegar a dez persoas para non ter que presentar un expediente de extinción colectivo coas obrigas que isto implica en materia documental e de negociación. "Somos traballadores e traballadoras que levamos aquí moitos tempo, algúns 15 ou 16 anos, sufrindo condicións laborais moi duras, mentres a empresa tiraba substanciosos beneficios (o ano pasado obtivo máis de 6 millóns de euros en beneficios) e agora aproveitan a covid para botar á rúa a xente con máis de 10 anos de antigüidade", denuncia Maroño.\nPor iso, subliña, "o único que pedimos é que readmitan a estes compañeiros e compañeiras, ter un emprego digno e que non se consinta a unha multinacional como Inditex seguir deslocalizando traballo".\nEstes despedimentos tamén deixan en evidencia o que a CIG leva denunciado dende o primeiro momento: que as garantías de emprego para o persoal en ERTE que o Goberno español tanto pregoa, non son reais.


19 | Outubro | 2014 | Club de lectura BiblioTea\nArquivos diarios: Outubro 19, 2014\nOutubro 19, 2014 · 6:18 am\nO teatro clásico\nA palabra teatro, procedente do grego θέατρον, designa non só o xénero literario, que hoxe en día coñecemos sobre todo como representación escénica, senón tamén o lugar onde se representa. Este substantivo ten a mesma raíz co verbo θέομαι que significa ver, mirar, contemplar, observar. O cal nos mostra que xa na súa orixe era un xénero concebido para ser representado, pero o teatro escríbese e, ademais de representarse, tamén se le, como facemos este curso no club de lectura.\nO teatro, igual que outros xéneros literarios cultivados hoxe en día, ten a súa orixe na civilización clásica, concretamente en Atenas e é continuado posteriormente en Roma.\nDeixámosvos un vídeo sobre o nacemento do teatro en Grecia (as voces non resultan moi agradables, pero o contido é interesante)\nFixaivos como se fala do teatro, na súa orixe, coma a fusión de diferentes elementos e incluso se fala del coma “unha prolongación da filosofía”.\nDise no vídeo que a traxedia e o drama satírico se representaban en festas relixiosas. Tede en conta que ó falar de relixión no mundo clásico non nos referimos ó mesmo que hoxe en día podemos entender por “festa relixiosa” ou “culto”. Cando falamos deste tema acostumamos a ter en mente a relixión católica ou cristiana, sen embargo hai que recordar que os gregos e romanos, antes do cristianismo, eran politeístas e os deuses, aínda que inmortais e todopoderosos, tiñan as súas propias historias de pasións, vicios e virtudes coma os seres humanos.\nEn Roma os comediógrafos máis destacados foron Plauto e Terencio.\nO universo do teatro de Plauto son os cidadáns normais e correntes, que non teñen un papel destacado na vida social e política. Hai nas súas obras unha serie de personaxes que se repiten coma estereotipos: o escravo astuto; o vello conservador, avaro e incluso “verde”; o xove inmaduro, derrochador, irreflexivo; o leno ou alcaiote; a prostituta…Os espectadores identifican facilmente estes personaxes e provócanlles risa Ademais nas obras de Plauto as situacións de engano, confusión, etc. tamén moven á risa.\nAs obras van precedidas xeralmente dun prólogo, no que unha personaxe conta o argumento e pide a benevolencia (captatio benevolentiae) e os aplausos do público.\nPlauto, home de pobo, soubo interpretar felizmente as inquietudes, aspiracións e frustracións da sociedade romana da súa época, unha sociedade que estaba cambiando\npola gran afluencia de escravos procedentes das guerras contra Aníbal. Os escravos son os protagonistas das comedias, onde se bulra e se engana ás clases acomodadas e isto debía resultar atractivo para as clases sociais máis desherdadas, que acudían en masa ás representacións e víanse reivindicadas na escea. Pero a Plauto non lle interesaba transmitir ningunha mensaxe social nin moral, senón unicamente facer rir, por iso a súa linguaxe é moi rica e expresiva.\nAlgunhas das súas obras son: Aulularia (comedia da oliña), Asinaria (comedia dos asnos), Anfitrión, Maenechmi (os xemelgos), Pseudolos (o trapalleiro)\n(Podedes ler algunhas online picando sobre o enlace ou buscándoas na biblioteca)\nEn canto ó teatro romano en xeral tamén podedes consultar algo máis no enlace á aula moodle de Latín de 2º do IES Val do Tea ou no blog de linguas clásicas.\nTamén vos deixamos este vídeo sobre a arquitectura dos teatros gregos e romanos.\nFixaivos que nos din que na súa orixe eran de madeira.\nSeguramente alguén de vós víu un teatro romano, de estructura semellante, en algún lugar da península ibérica, pois consérvanse moi ben en Mérida, Tarragona, Itálica, Sagunto, Cádiz, Cartagena… dalgúns destes son as fotografías que se amosan ó final do vídeo. No teatro romano de Mérida continúan facéndose hoxe en día representacións teatrais. En época estival o Festival Internacional de Teatro Clásico , na primavera o Festival Juvenil de Teatro Grecolatino, que ten tamén coma escenarios outras cidades da península.\nNo blog El tablero de Piedra do arquitecto Carlos Sánchez-Montaña, experto en Proyectos, Historia e Urbanismo pola Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona, tedes unha entrada estupenda dedicada ós teatros romanos en Hispania. Botádelle ó menos unha ollada.


Metro de Palma de Mallorca - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Metro de Palma de Mallorca é un sistema de transporte rápido de ferrocarril na cidade de Palma de Mallorca, nas Illas Baleares. Actualmente consta dunha soa liña que circula entre a estación intermodal de Plaça Espanya e a Universidade.\nA empresa que opera o servizo é Serveis Ferroviaris de Mallorca.\n2 Liña e estacións\nLiña e estacións [editar]\nActualmente a rede de metro está formada por unha única liña, que une as estacións de Plaça d'Espanya e UIB, a liña 1. Con dúas vías e unha lonxitude de 7,2 km, dos cales 4 son subterráneos e 3,2 en superficie, dispón de nove estacións, oito subterráneas e unha exterior.\nA liña deseñouse para unha velocidade máxima de 100 km/h e enlaza a estación intermodal de Plaça d'Espanya coa UIB nun tempo de 13 minutos. O estudo sinala que este traxecto tería unha duración de 5 minutos no caso de que non houbese paradas. As previsións apuntaban a que o transporte colectivo do estudantado subiría do 31 ao 43%, captando o 12% dos actuais viaxeiros de coche ou outras modalidades e o 95% da demanda total actual do autobús.\nEstación intermodal [editar]\nUnidades de tren [editar]\nOrzamento de adxudicación: 14.501.160 ?\nPrestacións da unidade [editar]\nPortas eléctricas antiatrapamiento.\n↑ Consumer (14 de setembro de 2007). "Pechado indefinidamente o metro de Palma por problemas "graves, estruturais e de deseño"". http://www.consumer.es/web/es/viajes/2007/09/24/167305.php. Consultado o 17 de marzo de 2012. ↑ El País (28 de xullo de 2008). "O metro de Palma volve funcionar tras un ano de obras". http://elpais.com/diario/2008/07/28/espana/1217196017_850215.html. Consultado o 17 de marzo de 2012. Véxase tamén [editar]\nTraído desde "http://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Metro_de_Palma_de_Mallorca&oldid=2978734"\tCategorías: Metros de EspañaPalma\tMenú de navegación\nA última modificación desta páxina foi o 21 de abril de 2013 ás 15:30.


Remata o ciclo de concertos “O que queda de verán na Capela” co grupo Raiceira | Concello de Lugo\nEste ciclo organizado conxuntamente polas Áreas de Cultura da Deputación e do Concello abriu durante o mes de setembro a Capela de Sta. María á cultura\nRaiceira, proxecto de folk galego formado por dúas mulleres, destacou pola súa orixinalidade e personalidade\n“O que queda de Verán na Capela”, ciclo de concertos organizados na capela de Santa María polas áreas de Cultura do Concello e da Deputación de Lugo, rematou no día de hoxe cun concerto de Raiceira. A Concelleira de Cultura, Maite Ferreiro, destacou “a boa acollida que tivo este programa, con tres concertos de diferentes estilos, dirixindo así a oferta cultural a todos os públicos”.\nO que queda de verán na capela consistiu en tres concertos celebrados no serán dos venres na capela de Santa María. O ciclo de concertos comezou o 6 de setembro, co Dúo Fracanapa & As Sonoridades do Tango, integrado por Sussanne Hofmann e Matías González, que interpretaron un repertorio centrado nos grandes compositores da música rioplatense, desde Carlos Gardel ata a obra vangardista de Astor Piazolla.\nO 13 de setembro, Ensemble Hottetrre, deu a coñecer as innovacións que realizou Jacques-M. Hottererre, músico da corte de Luís XIV e Luís XV de Francia, no mundo da música de cámara. Este músico foi un dos máximos representantes do uso da gaita de fol na chamada “música erudita”.\nO que queda de verán na capela rematou, no día de hoxe, co concerto de Raiceira, proxecto de folk galego que destaca pola súa orixinalidade e personalidade. Estas dúas lucenses parten de melodías da nosa tradición popular e reinterprétanas mesturando as influencias doutros estilos, instrumentacións e aprendizaxes. Deste xeito, un instrumento como o violonchelo, asociado normalmente á música clásica, mestúrase coa voz, percusión de man e gaita, nun repertorio que respecta as características propias da orixe xeográfica e o carácter feminino das melodías, transmitidas por mulleres de xeración en xeración.


Destacadas Mundo Atlántico Patrocinado Petróglifos\nAtopado un novo petróglifo dun barco en Oia: era tanta a conexión co mediterráneo hai 3.000 anos?\nArqueoloxía / Desfeitas patrimoniais / Destacadas / Patrimonio / Petróglifos / Turismo / Xeografía\nTempo de lectura: < 1 min. Como todos os anos o 2020 trouxo tamén unha enorme cantidade de desfeitas patrimoniais. Unha dás máis rechamantes aconteceu no Concello de Noia. Alí...\nTempo de lectura: 2 min. O proxecto Compostela Rupestre terá moi pronto Plan Director. Así o anunciou o Consello Director de Compostela Rupestre, reunido en Ames para facer balance...\nArqueoloxía / Arte / Destacadas / Patrimonio / Petróglifos\nTempo de lectura: < 1 min. Sacar á luz, protexer e poñer en valor os singulares petróglifos do monte Xiabre. Este é o obxectivo dunha campaña que levará a diante...\nTempo de lectura: 3 min. A colaboación entre o colectivo Patrimonio dos Ancares e a asociación de recreación histórica Tir na N´og permitiunos documentar os primeiros petroglifos do concello...\nTempo de lectura: 2 min. O pasado mes de xaneiro, dende o Colectivo Patrimonio dos Ancares presentamos denucia pola agresión a uns petróglifos, catalogados dende o ano 1997, do...\nPáxina 3 de 26«12345...1020...»Última »\nCategorías Seleccionar categoríaA Galicia Máxica (216)Antropoloxía (129)Arqueoloxía (549)Arquitectura (424)Arquivistica (24)Arte (534)Axenda (193)Cascos Históricos (117)Centros Históricos (112)Desfeitas patrimoniais (598)Destacadas (2.261)Destacadas 2 (704)Emigración (30)En profundidade (185)Entrevistas (50)Etnografía (402)Exposición (122)Festas (74)Historia contemporánea (544)Historia Moderna (133)Investigación (175)Libros (118)Medievo (528)Megalitismo (229)Memoria Histórica (209)Mulleres de Galicia (59)Mundo Atlántico (29)Mundo Castrexo (363)Museos (286)Nunismática (13)O patrimonio nos medios (250)Patrimonio (1.557)Patrocinado (15)Petróglifos (209)Pilulas Históricas (8)Prehistoria (227)Relixión (238)Roma (294)Turismo (746)Xeografía (455)Xeral (62)


Patrimonio, moito máis que pedras\nDeza: Patrimonio, moito máis que pedras\n21/06/2020 11:33 h\nCando observamos un cruceiro, vemos unha obra artística -máis ou menos ornamentada- que asociamos con costumes relixiosas de outra época. Cando observamos un hórreo ou unha palleira, vémolos como construcións -máis ou menos fermosas- que se utilizaron en outras épocas e que hoxe non teñen unha función específica. Cando observamos unha fonte popular ou un lavadoiro, pensamos nas épocas nas que non había lavadoras nin auga corrente nas casas.\nNada máis lonxe do que temos que ver cando observamos o patrimonio. Detrás de cada un deles hai un elemento etnográfico que forma parte da historia colectiva, que nunca debemos perder se nos queremos valorar como pobo.\nDetrás dun cruceiro hai ritos e fenómenos descoñecidos que orixinaron a súa construción, sempre nas encrucilladas ou nas proximidades dun templo; ese é o motivo polo que non se deben mover a outro lugar. Cada hórreo garda a historia económica agraria dunha familia, asociada ao orgullo de telo cheo de millo. Non debemos esquecer que a nosa orixe é agraria e rural, dentro dunha estrutura singular na península. Os lavadoiros gardan os segredos das mouras e dos contos e lendas que fortaleceron o noso xeito de ser, e foron lugares de reunión das xentes do lugar.\nCada pedra do noso patrimonio garda unha parte inmaterial que é inseparable del, e que nos conecta coas nosas orixes, coa nosa identidade. Cada pedra do noso patrimonio é un anaco da nosa historia.\nGalicia ten máis da metade do patrimonio de todo o estado en tódolos eidos: igrexas, capelas, batáns, muíños, foxos de lobo, alvarizas, campás, campaneiros, muros de pedra, palleiras, serradoiros, e moito máis. Pero así como o temos, podémolo perder por non aprecialo como se merece. O que nos falta é incorporar ese coñecemento na educación -dende a nenez- e incorporalo aos medios de comunicación, divulgando a fortuna que herdamos, con exemplos de boas prácticas de conservación e mantemento.\nPobos europeos como o noso coidan o seu patrimonio como un tesouro, namentres nós ignorámolo e maltratámolo. Asociacións como a que presido son vehículos de transmisión do amor ao patrimonio, divulgando as súas fortalezas e poñendo o foco tamén nas súas ameazas, con exemplos de bo facer e de malas prácticas.\nGalicia cambiou de paradigma e, polo momento, deixou de ser un país agrícola, polo tanto é importante buscar novas funcións para bens patrimoniais cuxa función sexa compatible e equilibrada, sen alteralo. Un hórreo pode ser un lugar para gardar cousas distintas do millo, porque non lle afecta á esencia.\nOutro aspecto no que temos que incidir é na formación e na especialización das persoas que interveñen na construción popular, recuperando os oficios tradicionais case perdidos, para saber afrontar obras en elementos construtivos tradicionais sen introducir materiais e técnicas incompatibles.\nO obxectivo primordial de calquera pobo é conservar, manter e transmitir o legado recibido dos devanceiros ás xeracións futuras nas mellores condicións, sen perder a autenticidade e sen perder a súa estabilidade. Xogámonos o noso futuro nesta tarefa, colectiva e individual, de responsabilidade.\nPor tanto, educación, divulgación, formación e concienciación son os factores esenciais do noso futuro como pobo que algún día foi un reino.\n*Carlos Henrique Fernández Coto é arquitecto da Estrada


Cando a unha profesora lle prohibiron dar as clases de matemáticas en galego - Neofalantes\nNestas últimas semanas estamos a ver como en Cataluña desatouse a polémica pola sentenza que obriga aos colexios a impartir un 25% das clases en catalán. En Galicia, o 50% das clases nos colexios e institutos tense que impartir en castelán. Por iso, nos últimos días, e tras coñecerse a sentenza en Cataluña, as redes ferveron cunha marea de reaccións. Entre os casos mencionados está o da Pontenova, onde a Xunta “deulle un toque” á profesora por impartir matemáticas en galego.\nA profesora de matemáticas chámase Sabela Núñez, traballa no Instituto de Educación Secundaria Enrique Muruais de A Pontenova, en Lugo, e denunciou por redes sociais fai dous anos que recibira unha chamada por parte da Xunta para reprendela por usar o galego nas súas clases. Sabela argumentara que o total do seu alumnado era galegofalante, como ela, polo que usan este idioma para comunicarse nas clases.\nEu imparto fisiopatoloxía humana en galego. Estou agardando que veñan darme un "toque". pic.twitter.com/oZ2ZeON93z\n— O Manuel Esteban (@Manuel_Est_Dom) December 16, 2021\nEste nova que recolle o Diario de Pontevedra foi lembrada en Twitter polo premio Xerais de 2016, Manuel Esteban, por mor da polémica coa ensinanza do galego en educación primaria e secundaria. Houbo certa reacción por este chío, moitos usuarios da rede social contaron as súas experiencias nas que profesores impartían en castelán clases que teñen que ser en galego, e polas que non “recibiron un toque”.\nNever forget que a min chegáronme a dar Lingua Galega en CASTELÁN e non tou facendo chiste ningún. https://t.co/byKmaT091c\n— ???????????????????????????????? ???? (@Adriakos) December 16, 2021\n← CTNL: 25 anos de traballo a prol da lingua\nCales son os retos da lingua no mundo tecnolóxico? →\n‘Terra’ de Tanxugueiras, número tres en tendecias e o soño de Eurovisión continúa\n23 Decembro, 2021 Samuel Perez\t0


Por Beatriz Lopez Muniz hace 2538 días Comentarios (1)\nAs dúas clases anteriores fixeronme pensar nunca cousa, dependemos tanto de Google para a busqueda de información? Somos capaces de comezar un traballo buscando aqueles buscadores que nos resulten máis fiables para acadar información?\nPersoalmente eu non o fago, comezo os meus traballos poñendo palabras clave en Google para ver que tipo de información me aparece sen darme conta que existen outros moitos buscadores que nos proporcionan máis e mellor información. Se hai algo que saquei en claro destas dúas clases teóricas é que un primeiro paso para un traballo máis eficaz consiste en saber buscar e seleccionar información. Non é unha tarefa sinxela pero tampouco imposible.\nCon todo isto, non considero que o uso de Google sexa unha tarefa erronea que deba ser correxida, todo o contrario senón que debemos diminuir algo a busqueda de información mediante este buscador para dar uso a moitos outros que, na maioría dos casos resultannos descoñecidos. Consiste en abrir novos camiños, novas posibilidades de busqueda de información que nos poden facilitar en moitos casos o traballo pois, cantos de nos pon unha palabra clave en Google e aparecenlle tantos enlaces que non sabe por donde comezar? Tratase de contrarrestar información, aprender a decidir e seleccionar aquela máis relevante pois non deixa de ser algo máis da nosa tarefa como futuros profesionais da educación.\ncoral lopez lozano hace 2538 días\nEstou moi dacordo contigo, nada máis abro o meu navegador o primeiro que me aparece e Google,e stou tan familiarizada co seu uso que case me parecía inverosímil que poida utilizar outro tipo de buscador. Teño que dicir que ao igual que a ti, estas dúas últimas clases me valeron de moito para darme de conta da importancia que teñen outros buscadores, sobretodo no noso eido. A verdade é que Google pode que sexa case unha enfermedade.


Apertura do prazo para solicitar as "jaimas" das Festas do Cristo 2016 - Noticias de Galicia\nApertura do prazo para solicitar as “jaimas” das Festas do Cristo 2016\nA partir de mañá, mércores 17 de agosto, os locais que o desexen poderán solicitar a ocupación das “jaimas” para as Festas do Cristo 2016, que normalmente son empregadas por locais do municipio para realizar servizos de bar. As solicitudes deberán presentarse no Rexistro do Concello en horario de atención ao público (de 9:30 a 13:30 horas).\nAs instancias irán dirixidas á Concellaría de Cultura, sendo a data límite de presentación das mesmas o venres 19 de agosto. Ademais, deberán ir acompañadas da licenza do local e do DNI do xerente. Os locais de Cangas terán preferencia sobre os locais de fóra do municipio, podendo ocupar estes unha das “jaimas”, sempre e cando os locais do concello non ocupen a totalidade das mesmas.\n16 de agosto de 2016 | 17:14\t• Sen comentarios


Amosando 1 - 24 de 1792 resultados da busca.\nMuíño de Rialiño\nMuíño de planta rectangular a partir de muros de cachotaría e cuberta a dúas augas, con remate de tella curva sobre armazón de madeira.\nDodro - San Xián de Laíño | Arquitectura da auga\nMuíño Nº 1 de Portanchiño\nConstrución a partir de muros de cachotaría encintada, agás os marcos de portas e xanelas, que son de cantaría. Cuberta a unha soa auga, con remate de tella curva.\nMuíño Nº 2 de Portanchiño\nAo carón da Ponte do Portanchiño, trátase dunha construción a partir de muros de cachotaría encintada, agás os marcos de portas e xanelas, que son de cantaría. Cuberta a unha soa auga, con remate de tella curva.\nMuíño da Fonte da Vella\nMuíño de planta cadrada, con estrutura de muros de cachotaría e cuberta a unha soa auga, con rematado de tella curva sobre armazón de madeira.\nFonte de Teaio\nFonte por debaixo da rasante, á cal se accede por uns chanzos estreitos, con muros de contención de cadeirado e un só cano.\nDodro - San Xoán de Laíño | Arquitectura da auga\nMuíño do Souto\nMuíño de planta rectangular a partir de muros de cachotaría, sen cuberta.\nFonte de Arriba\nFonte dun só cano, nas proximidades do Lavadoiro de Lestrobe e do Muíño de Fidel, cun corpo escalonado e moldurado. Destaca a súa sinxeleza e a pía elevada sobre base prismática.\nDodro - Santa María de Dodro | Arquitectura da auga\nLavadoiro de Lestrobe\nLavadoiro, nas proximidades da Fonte de Arriba e do Muíño de Fidel, con predominio da lonxitude sobre o ancho, con dez pedras de lavar en cada lado. Cuberto cunha estrutura de nove piares sobre o que descansa un tellado a dúas augas con tella do país e trabes de madeira. Trátase do…\nMuíño de cubo con tellado a dúas augas, aínda que unha delas de escasamente 1 metro. Dunha altura aproximada de 6 metros até o cume, consta de dúas alturas diferenciadas, posiblemente con dous andares, coas paredes de cantería. Ten unha soa pedra de moer, nun espazo interior duns 30 metros cadrados. En tempos, tiña un piso superior de madeira para almacenar diferentes materiais para a moenda. A auga corre por unha canle de cantaría arriba dun muro de cachotaría de 30…\nFonte do Cachón\nCorpo principal monolítico rematado na parte superior, que aloxa un só cano, coa pía semicircular elevada.\nFonte e lavadoiro de Revixós\nFonte no muro dunha finca, con dous canos e decorado por un enmarcado perimetral. O lavadoiro ten catro pedras de lavar por cada lado, cubertas cunha estrutura de piares de formigón que soportan trabes prestensadas sobre as que descansa unha lámina de formigón con tella curva do país.\nFonte de Fontenla\nFonte por debaixo da rasante, á cal se accede por escaleiras laterais. Ten un só cano e atópase decorada cunha cruz formada por cunhas de vieira.\nFonte da Parrocha\nFonte de base prismática con dous canos, nas proximidades do río San Lufo.\nFonte e lavadoiro de Manselle\nLavadoiro con pedras de lavar e pía. Cuberta de tella curva sobre columnas de pedra.\nMuiño Vello ou de Lelo\nConstrución de planta rectangular con estrutura de muros de cachotaría irregulares, cuberta a dúas augas e canle elevada rematando no cubo que subministra a auga ao rodicio. A canle de pedra transcorre ao longo de 40 metros por riba dun muro de contención feito de pedra de cantaría que nalgún lugar pode superar os 4 metros de altura, para levar a auga do río de Manselle até o cubo do muíño.…\nMuíño Nº 2 de Manselle\nMuíño de planta rectangular con estrutura de muros de cachotaría nos lados maiores, e cantaría irregular nos menores. A cuberta era a unha soa auga, con acabado de tella camba.\nMuíño Nº 3 de Manselle\nEdificación de planta rectangular con muros de cachotaría.\nLavadoiro de Reboiras\nLavadoiro de dúas pedras nos lados maiores, e unha nos menores, sobre pía de pedra. Está cuberto por unha estrutura de piares de formigón e trabes pretensadas, sobre as que descansa unha lámina de formigón.\nFonte e lavadoiro de Sar\nFonte de corpo principal prismático con enmarcado perimetral, cun só cano de pedra no seu lateral, e lavadoiro con cinco pedras para lavar.\nFonte de Tallós\nFonte nun lateral do muro de contención da Escola da Emigración de Tallós, cun corpo principal de cantaría e remate de peza circular. O cano da fonte está ornamentado cunha cara, e a pía elevada e soportada por unha columna.\nFonte no muro dunha finca con corpo principal de cantaría, rematado nunha cornixa moldurada. Aloxa un só cano e pía encastada. Nun dos seus laterais presenta un banco executado en pedra dun só pé.\nLavadoiro con tres pedras de lavar por cada lado e pía de pedra, cuberto por unha estrutura de piares de formigón e trabes pretensadas que soportan unha lámina de formigón.\nMuíño de Chacón\nConstrución a partir de muros de cachotaría. Cuberta a dúas augas, con remate de tella camba, se ben na actualidade se atopa caída.\nMuíño de Riba\nMuíño localizado na ribeira do río da Arregañada. Construción a partir de muros de cachotaría, agás os marcos de portas e xanelas, que son de cantaría. Cuberta a dúas augas, con remate de tella camba.\n(-) dodro (451)\nArquitectura da auga (239)\nElementos relixiosos (175)\nArquitectura civil (126)\nObra civil (103)\nEspazos naturais (54)\nArquitectura relixiosa (28)\nArquitectura industrial (18)


Tomiño recupera as súas rúas coma espazo de lecer e encontro | Noticias Vigo\nTomiño recupera as súas rúas coma espazo de lecer e encontro\nA actuación supón un investimento de 670.000 euros e conta cunha subvención da Deputación Provincial de 500.000\nPublicado por Noticias Vigo o día 09/02/2020 na sección de Galicia,Tomiño\nO Concello de Tomiño da un paso máis no proceso de transformación e recuperación do espazo público para as persoas no núcleo urbano do Seixo.\nO proxecto do Concello de Tomiño “Mellora da mobilidade e seguranza viaria na contorna dos equipamentos públicos da Praza do Seixo”, cun investimento total de 670.000 euros, vai comezar este luns, 10 de febreiro, e prevese que estea rematado a finais do mes de xuño.\nA iniciativa pretende aproveitar a mudanza na mobilidade de vehículos que supón a nova avenida que rodea o núcleo urbano, recentemente aberta, e que vai propiciar a eliminación de tráfico de paso, un 90% dos vehículos que antes pasaban polo centro da vila.\nAsí, o proxecto contempla a peonalización e ampliación da praza do Seixo, ata os tramos da rúa A Guarda e rúa República Arxentina, e ata o entronque coa nova avenida, reformando todos os servizos urbanos e mellorando o espazo público cun deseño semellante ao da Praza do Seixo.\nA rúa A Guarda pasará a ter un deseño máis estancial e comercial, creando espazos de encontro e áreas con bancos, vexetación e iluminación con catenarias. A rúa República Arxentina, pola súa banda, configurarase como unha alameda de entrada á Praza do Seixo, desde a rotonda de entronque da nova avenida, que pasará a ser o principal punto de referencia e entrada de Tomiño. Nos dous casos colocarase iluminación de alta eficiencia enerxética e renovaranse todos os servizos (auga, saneamento, pluviais, canalizacións, etc.).\nPara poder dar máis servizo aos veciños e veciñas, o Concello vén de ampliar un segundo aparcadoiro público gratuíto, duplicando o número de prazas de estacionamento.\nSandra González, alcaldesa de Tomiño, entende que esta obra significará un paso moi importante de mellora do espazo público, que irá en beneficio dos veciños e do comercio local, como xa supuxo a mellora da Praza do Seixo e do Mercado Municipal, no seu momento. “O goberno municipal quere que a nosa vila sexa exemplo de\nrecuperación de espazos públicos para as persoas, creando máis 100.000 m2 de espazos peonis e zonas verdes”, explica.\nPara a realización desta obra, o goberno foi quen de conseguir unha subvención de 500.000 euros, ao abeiro da convocatoria pública do Plan DepoRemse, da Deputación de Pontevedra, para o proxecto de remodelación, cun coste total de 670.000€, o que supón unha financiación do 75%, achegando o resto o propio Concello.\nO Concello de Tomiño recupera a vexetación natural…\nO Centro Comercial Gran Via de Vigo inaugura con…\nUnha festa infantil pon o peche ao Espazo de lecer…\nOs alcaldes de Tomiño e Cerveira salientan o papel…


XOAN ARCO DA VELLA: AS PERDICES DE O COMBITE\nSalíu un ferreiro un día de caza e matóu dúas perdices. Cando viña de volta para a casa, atopouse co señor cura da parroquia e éste dixolle si llas vendía. O ferreiro contestóulle que non. O que lle podía facer era invitalo a comelas si lle tiña unha misa. O cura aceutóu. Chegóu o ferreiro coas perdices á casa, e mandóu á muller que as arreglase mentras el iba á misa; despóis tamén había de ir o crego a axudalas a comer, que tamén lle tiña misa pola almiña dos difuntos da casa. Cando a muller tiña as perdices arregladas, chegóu á cociña unha comadre, e díxolle:\n- Comadriña, ¿qué ten no pote que ole tan ben?.\n- ¿E qué hei de ter? Caldo de berzas con unto vello, e por iso cheira ben.\nA outra non se conformóu e destapóu o pote. Ao ver que eran perdices, díxolle que debían probalas pra saber si estaban boas.\n- Non pode ser, porque ven o señor abade axudar a comelas.\n- Probémolas, comadriña, que lles han de chegar abondo.\nCando acabaron unha, como sabía ben, comeron a outra que quedaba.\nAo que marchóu a comadre, chegóu o home da misa, i a muller púxose a chorar. O home preguntóulle por qué hcoraba.\n- ¡Ai, hom, cómo non hei de chorar! ¡Na casa dun ferreiro, e siquera temos un cuitelo pra poñer na mesa!\n- Pois non chores, muller, que, mentras chega o señor cura, vou á forxa facer dous ou tres.\nDalí a un pouco, chegóu o cura, ia muller púxose outra vez a chorar, e preguntóulle qué era.\n- ¡Ai, pobre de min, cómo non hei de chorar, que o meu home debéuse de volver tolo, pois díxome que iba á forxa facer un cuitelo pra lle cortar a vostede as orellas: así que é mellor que se marche pronto, antes e que veña il!\nO cura salíu pra fora, e descalzóuse pra correr máis.\nCando chegóu o home, a muller siguía chorando, e díxolle ao home que viñera o cura, e que se marchara coas perdices para a súa casa.\nO ferreiro salíu corrindo pra pillar ao cura, e cando o víu, berróulle:\n- ¡Déixeme unha siquera señor!.\n- Nin una nin dos: mis orelliñas non son pra vós.\nPublicado por Hermosa Galicia en 0:26


Nueva incorporación del Alondras C.F. y baja de Leiro\nRedactor: Antiguo - Fecha 11/01/2016 21:27:06\nO Alondras CF pechou, nas últimas horas, a incorporación do dianteiro Adrián Rodríguez, que se atopaba no Tudelano de 2ªB. O futbolista vigués de 19 anos formouse na canteira do Porriño e Celta de Vigo, club ao que pertence e no que xogaba a campaña pasada co xuvenil. Adrián ven a Cangas para reforzar unha das liñas máis xustas de efectivos do Alondras CF, a atacante. O dianteiro é un futbolista rápido e con boa mobilidade no área, ademais caracterízase por ser un bo rematador e ten gol. Na campaña pasada, co xuvenil do Celta, anotou 21 goles en Liga e 5 en Copa, mentres que na anterior nas filas do Porriño anotou un total de 19 dianas.\nO futbolista, que non chegou a disputar ningún minuto en liga co Tudelano, amósase contento coa súa fichaxe e afirma que “o Alondras é un gran equipo e un bo sitio para seguir mellorando”. Non dubida en recalcar que o Alondras “conta cunha gran plantilla e cun mellor adestrador” Un adestrador ao que xa coñece e do que di que “está a facer un bo traballo e verase reflexado”, ademais manifesta que Montes é un “adestrador ao que lle gusta o fútbol vistoso e de toque e iso gústame”.\nPola súa banda o adestrador amosa a súa ilusión coa chegada de Adrián de quen di que “é un xogador de área, rematador e de seguro nos traerá o gol que nos falta”.\nSen embargo este non é o único movemento na plantilla do Alondras. O centrocampista cangués, Martín Leiro, causa baixa no conxunto blanquivermello por motivos laborais, xa que marcha fóra de Galicia. O futbolista que levaba toda a súa vida vinculado ao Alondras pecha así unha etapa da súa carreira. A directiva do Alondras CF quere agradecer a Leiro a súa entrega durante o tempo que vestiu a camiseta blanquivermella e deséxalle moita sorte en todos os seus proxectos.


Unidas Podemos denuncia no Congreso o risco de depositar lamas contaminadas nas inmediacións de Sálvora e pide compensacións económicas para o sector do mar | En Común-Unidas Podemos\n01 de Xullo , 2021\nO Ministerio para a Transición Ecolóxica prohibiu en abril o vertido de áridos no Punto de Sálvora, onde o actual proxecto de dragado ten previsto verter os sedimentos\nGómez Reino: “A Autoridade Portuaria debe respectar a resolución do Ministerio e actualizar este plan de dragado, que podería traer consecuencias graves para a Ría de Arousa e para as familias que viven do mar”\nXoves, 1 de xullo. O Grupo Parlamentario Confederal Unidas Podemos-En Comú Podem-Galicia en Común vén de presentar unha iniciativa no Congreso para instar ao Ministerio de Transición Ecolóxica a non admitir a trámite o proxecto de dragado do porto de Vilagarcía de Arousa por incumprir unha resolución ministerial, así como polo impacto ambiental que suporía para unha zona de pesca e marisqueo con diversas figuras de protección declaradas.\nO obxectivo do proxecto é extraer cerca de 85.000 metros cúbicos de sedimentos do canal de entrada e zonas da dársena ata acadar a cota -10 para vertelos na bocana da Ría de Arousa, moi próxima á illa de Sálvora, exactamente no Punto de Vertido de Sálvora. En abril o Ministerio prohibiu o vertido de áridos nesta zona, debido aos constantes avisos das organizacións veciñais e medioambientais.\nA redacción do plan “Dragado do canal de entrada e dársenas polo porto de Vilagarcía de Arousa” realizouse en novembro de 2020, de maneira que está desactualizado e incumpriría o último ditame do Goberno. De feito, o propio estudo previo apuntaba que existen indicios de contaminación por Níquel, Cadmio e TBT, que poden desplazarse polas correntes do mar ou aflorar.\n“A Autoridade Portuaria debe respectar a resolución do Ministerio e actualizar este plan de dragado, que podería ter consecuencias graves para a Ría de Arousa e para as familias que viven do mar”, declarou o deputado Antón Gómez Reino. Así mesmo, sinalou que a formación leva anos denunciando o risco de continuar acumulando sedimentos nesta zona e se parabeniza da resolución do Ministerio de clausurar o punto tal e como pediron en numerosas ocasións tanto Gómez Reino como Yolanda Díaz.\n“Temos que garantir puntos de vertidos que non afecten a espazos naturais protexidos, e neste caso, non é así. Na Ría de Arousa existe unha gran cantidade de especies sensibles e non podemos permitir un proxecto de dragado que pode supoñer unha grave episodio de contaminación”, apuntou Gómez Reino.\nEn portadaUncategorized 07 de Setembro , 2020