Няма права забыцца — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n05.09.2018 05.09.2018 administrator1534Комментарии on Няма права забыцца\nСорак чатыры гады прайшло з той пары, як дваццаць тры юнакі і дзяўчыны Яварскай сярэдняй школы выйшлі ў самастойнае жыццё. На жаль, няма ўжо школы, многія настаўнікі пакінулі зямное жыццё, але было жаданне дакрануцца да сцен будынка, паглядзець на вокны, з якіх некалі даносіўся шчаслівы дзіцячы смех, клікаў выпускнікоў 1974 года.\nІ вось доўгачаканая сустрэча. Мы не маглі стрымаць слёзы радасці. Былыя аднакласнікі з’язджаліся з розных куткоў Беларусі на сваю малую радзіму, якая выгадавала нас, дала веды, навучыла любіць і паважаць людзей. Пасля памятнага фота ля будынка школы (дарэчы, яму ўжо больш за 100 гадоў), мы накіраваліся на мясцовыя могілкі, дзе спачываюць нашы дарагія настаўнікі. Соф’я Аляксандраўна Гульнік – настаўніца беларускай мовы і літаратуры, наш класны кіраўнік да восьмага класа. Яна была вельмі сціплым і па-мацярынску пяшчотным чалавекам. На яе ўроках мы далучаліся да цудоўнай, мілагучнай мовы нашых продкаў, пранікаліся любоўю да роднага краю. Непадалёк пахавана Валянціна Іванаўна Халецкая, настаўніца фізікі, наш класны кіраўнік у старэйшых класах, якая выпраўляла нас у дарослае жыццё. Дзякуючы Валянціне Іванаўне, мы палюбілі такі складаны прадмет, як фізіка. Кожны з нас выказаў словы ўдзячнасці гэтай цудоўнай жанчыне, якая так рана пайшла з жыцця.\nНаведалі магілу і нашай настаўніцы рускай мовы і літаратуры Валянціны Фёдараўны Бондаравай, якая была проста ўлюбёная ў свой прадмет і прывівала нам любоў да кнігі.\nСамыя цёплыя словы чуліся ля магілы Баляслава Іосіфавіча Канановіча – настаўніка фізічнай культуры і пачатковай ваеннай падрыхтоўкі. Дзякуючы яму, Яварская школа “грымела” на ўвесь раён сваімі спартыўнымі дасягненнямі. Заўсёды з гумарам, ён нас натхняў і падбадзёрваў.\nУшанавалі памяць і настаўніцы матэматыкі Ганны Юльянаўны Герасімовіч. Вельмі строгая і патрабавальная, яна дала нам веды, якія дапамаглі многім паспяхова здаць уступныя экзамены.\nНаведалі магілы і ўсклалі кветкі двум нашым аднакласнікам – Канстанціну Міклашу і Івану Буйко.\nДалей наша сустрэча працягнулася ў рыбацкім доміку на беразе Яварскага возера. Вельмі цікава было даведацца аб кожным: як склаўся лёс, пра сям’ю. Большасць ужо на пенсіі, але сярод нашага выпуску былі і настаўнікі, і медыкі, і інжынеры, і работнікі сельскай гаспадаркі. Было вельмі радасна ад таго, што кожны правільна выбраў сваю сцяжынку, стварыў сем’і, а цяпер усю любоў аддае сваім дзецям і ўнукам. Выслухалі кожнага, рады былі за поспехі, гаварылі шмат, успаміналі гісторыі са школьнага жыцця. Мы ўспомнілі школьныя вечары, выезд агітбрыгад, якія арганізоўвала завуч па выхаваўчай рабоце Яварскай школы Раіса Уладзіміраўна Лакіза, урокі хіміі, якія праводзіла Таццяна Міхайлаўна Макулін, урокі нямецкай мовы з Нінай Канстанцінаўнай Юдэнка. Вельмі шкада, што на сустрэчы не магла прысутнічаць наша дарагая Алена Іванаўна Шомба, завуч школы, настаўніца гісторыі і грамадазнаўства. Дзякуючы ёй, я сама абрала прафесію настаўніка гісторыі і ніколі аб гэтым не пашкадавала.\nМы дзякуем вам за ўсё, дарагія нашы настаўнікі. Развітваючыся, мы не гаварылі адзін аднаму бывай, а гаварылі – да сустрэчы.\nФрантавая пасылка і віншаванні – Аляксандру Ляху (+відэа)


Моладзь прывітала Святога Айца (+відэа) | Каталіцкі Веснік\n28 ліпеня 2016 года на Кракаўскіх Блонях адбылося ўрачыстае прывітанне Святога Айца, які прыбыў у Польшчу на Сусветныя дні моладзі.\nТрансляцыя на вялікіх экранах, устаноўленных на полі, распачалася з выхаду Папы Францішка з Дому Арцыбіскупаў у Кракаве.\nЗатым Пантыфік увайшоў у трамвай, на якім разам з людзьмі з абмежаванымі магчымасцямі прыехаў на Блоні.\nПотым Папа Францішак перасеў на папамабіль, на якім праехаў праз сектары, дзе знаходзілася моладзь з усх краінаў свету, каб іх прывітаць.\nУ 17.30 Святы Айцец з’явіўся на галоўным алтары. Словы прывітання да Пантыфіка скіравалі кардынал Станіслаў Дзівіш і моладзь, якая была на мінулых СДМ у Рыа дэ Жанейра.\nСвяты Айцец, як першы зарэгістраваны пілігрым, атрымаў прыгатаваны для яго белы заплечнік удзельніка дзён моладзі. Затым моладзь прадставіла танец “Кракавяк”, як сімвал гасціннасці Кракава для маладых людзей з усяго свету.\nПасля адбылася працэсія са сцягамі. Перад выйсцем прадстаўнікоў пэўнага кантынента,прэзентавалі абраз лідэра спраў міласэрнасці з іх кантыненту.\nАдметным стала тое, што юнаку з беларускім сцягам Папа Францішак адказаў на прывітанне адпаведным жэстам рукі.\nСваю прамову Святы Айцец распачаў з прывітання і слоў “Нарэшце мы спаткаліся. Вялікі дзякуй за гарачае прывітанне. (…) Дарагая моладзь, сёння ўся Польшча святкуе; гэтымі днямі Польшча хоча быць вечна маладым абліччам Божай Міласэрнасці.\nНа гэтай зямлі разам з вамі, а таксама з іншымі людзьмі, якія не могуць быць тут, але далучаюцца да нас праз сродкі масавай інфармацыі, усе разам зробім гэты дзень сапраўдным юбілейным святам”.\nПапа Францішак заклікаў моладзь не быць заўчаснымі “пенсіянерамі”, не хадзіць са смутным тварам штодзённа, як быццам іх жыццё не мае ніякай каштоўнасці, але таксама прасіў не гнацца за фальшывымі ілюзіямі, якія выкрадаюць у вас самае найлепшае.\n“Дзеля гэтага мы сёння сабраліся, каб дапамагчы сабе ўзаемна, бо не можам дазволіць згубіць найлепшае што маем, страціць запал, радасць і мары, даючы ўзамен фальшывыя ілюзіі”, — падкрэсліў Пантыфік.\nЗатым адбылася супольная малітва “Ойча наш” і бласлаўленне Святога Айца.\nДні ў дыяцэзіях скончыліся. Кракаў сустракае пілігрымаў\nБеларусы прымаюць актыўны ўдзел у дыяцэзіяльных днях моладзі ў Польшчы\n«Моладзь для Хрыста» прыбыла ў Міхалавіцы на дыяцэзіяльныя дні моладзі напярэдадні СДМ\nКракаў моладзь Папа Францішак прывітанне СДМ-2016\t2016-07-29


Печкавы малаток (мал. 155, а) ужываюць для расколвання цагліны, отески і іншых мэт. Можна выкарыстаць таксама кирочку (мал. 155, бы).\nКельні (мал. 155, у) служаць для нанясення глінянага раствора.\nПравіла - тоўстая драўляная добра абгабляваная лінейка даўжынёй 1,5-2 м, перасекам 4x5 або 6 гл - ужываецца для праверкі печкавага мура.\nАдвес - грузік са шнуром - выкарыстоўваецца для праверкі вертыкальнасці печкавага мура.\nУзровень служыць для праверкі гарызантальнасці мура печы.\nВялікі драўляны кутнік неабходны для праверкі прямоугольности печы.\nВясло (мешалка) ужываецца для падрыхтоўкі раствора.\nСкрыні розных памераў выкарыстоўваюцца для падрыхтоўкі раствора.\nСіта з вочкамі не больш 3x3 мм неабходна для прасейвання матэрыялаў або процеживания глінянага раствора.\nПадбрукуй павінны быць трывалымі і досыць шырокімі для працы з іх і размяшчэнні на іх раствора, цагліны і воды. Лепш за ўсё для гэтай мэты вырабіць патрэбную колькасць козелков з ашэсткам, на якую ўкладваюць дошкі. Зручнымі для працы лічацца падбрукуй вышынёй 60-80 гл над узроўнем падлогі.\nНакіроўвалыя стойкі (мал. 156, г) - прынада, якое дазваляе забяспечыць вертыкальнасць і гарызантальнасць мура. Стойкі павінны стаяць строга вертыкальна, на іх наносяць рызыкі шэрагаў мура, пажадана са швом не больш 5 мм. У гэтым выпадку рыскі наносяць праз 70 мм адна ад іншай па вышыні і строга на адным гарызантальным узроўні па ўсіх стойках. Стойкі могуць мець апалубку (мал. 157) - скрыня без дна, які перасоўваецца па стойках. Стойкі і скрыня павінны быць дбайна абгабляваныя. Апалубку можна зрабіць на адзін або некалькі шэрагаў мура. Як толькі яна будзе запоўненая цагляным мурам, яе паднімаюць на патрэбную вышыню.


Жыць будзем, але як? | Новы Час\nЖыць будзем, але як?\nЗ прыходам вясны ачуняла жыццё. Мы дачакаліся — Еўразійскі фонд стабілізацыі і развіцця выдзеліў Беларусі крэдыт у памеры 2 мільярдаў долараў. І нават ужо пералічыў першы транш у 500 мільёнаў. Чаго чакае ЕАБР на свае грошы?\nНайперш, павелічэнне ўзроўню кампенсацыі выдаткаў на ЖКГ тарыфамі для насельніцтва з 30% на канец 2015 г. да 70% — на канец 2017 года. Па меркаванні фонду, гэта дазволіць беларусам быць больш эканомнымі, а прадпрыемствам ЖКГ пазбавіцца ад перакрыжаванага субсідавання «як важнага фактару павышэння канкурэнтаздольнасці беларускай эканомікі».\nЦікава, з чаго супрацоўнікі ЕАБР узялі, што павышэнне коштаў ЖКГ павысіць канкурэнтаздольнасць эканомікі? Наша ЖКГ дагэтуль застаецца дзяржманапалістам, і гэта не ад коштаў залежыць. Каб ішла размова пра стварэнне альтэрнатывы дзяржаўным ЖЭСам і ЖРЭУ — можна было б гэта зразумець. Але пра альтэрнатыву нічога не кажацца.\nПраграмай прадугледжваецца скарачэнне дырэктыўнага крэдытавання на 1% і 2% ВУП ў 2016 і 2017 гадах адпаведна. Гэта добра. Але ЕАБР робіць дзіўную выснову, што гэта, «разам з лібералізацыяй цэн, адменай дырэктыўных паказчыкаў для дзяржаўных прадпрыемстваў, скарачэннем назапашанага разрыву паміж ростам рэальнай заработнай платы і прадукцыйнасці працы, мерамі па павышэнні прадпрымальніцкай ініцыятывы, зніжэннем рэгулятыўных выдаткаў для бізнесу, а таксама стымуляваннем працэсу прыватызацыі, будзе спрыяць павышэнню патэнцыялу эканамічнага росту».\nВыбачайце, але скарачэнне дзяржаўнага крэдытавання наўрад ці ўплывае на «меры па павышэнні прадпрымальніцкай ініцыятывы». Хіба што трактары МТЗ будуць прадаваць на аўтарынку «Малінаўка» у Мінску — тады так, гэта будзе прадпрымальніцкая ініцыятыва МТЗ. Немаведама як скарачэнне дзяржкрэдытавання будзе зніжаць рэгулятыўныя выдаткі бізнесу, і чаму яно павінна адбіцца на працэсе прыватызацыі. Хіба што прадпрыемствы без дзяржпадтрымкі сканаюць, і іх будуць прадаваць? А хто іх купіць у сённяшніх умовах?\nУ чыстай рэшце (для насельніцтва) гэтая праграма — тое ж, што «захады жорсткай эканоміі» для Грэцыі. Яна азначае лібералізацыю коштаў, павышэнне кошту ЖКГ, «скарачэнне назапашанага разрыву паміж ростам рэальнай заработнай платы і прадукцыйнасці працы» (то бок, скарачэнне заробкаў). Карацей, зноў за ўсё заплаціць насельніцтва. А вось якраз «структурных рэформаў», такіх як раздзяржаўленне эканомікі, стварэнне новых працоўных месцаў, тая ж прыватызацыя, падтрымка людской ініцыятывы і малога і сярэдняга бізнесу — такога ў планах ЕАБР няма. На жаль.\nДзяржава і пры гэтым працягвае выціскаць з насельніцтва апошнія капейкі. Напрыклад, падняла падатак на дададзеную вартасць (ПДВ) з 20 да 25% на паслугі сувязі. Усе мабільныя аператары і інтэрнэт-правайдэры ў выніку абвясцілі пра павышэнне тарыфаў. І на гэтым жа не спыніліся! Якраз напярэдадні пачатку «дачна-вясковага сезона» уведзены той жа ПДВ на гарадскія і прыгарадныя пасажырскія перавозкі. ПДВ складае 20%.\n«Падаткам … абкладаюцца абароты па рэалізацыі на тэрыторыі Беларусі паслуг па перавозцы пасажыраў гарадскім і прыгарадным аўтамабільным транспартам у рэгулярных зносінах; гарадскім электрычным транспартам і метрапалітэнам; унутраным водным транспартам у прыгарадных зносінах; чыгуначным транспартам агульнага карыстання на гарадскіх і рэгіянальных лініях», — гаворыцца ў тлумачэнні да ўказа.\nКіраўнік Мінфіна Уладзімір Амарын заявіў, што ўвядзенне ПДВ не пацягне павышэння тарыфаў на гэтыя паслугі. Хто ж яму паверыць? Усе-усе чыноўнікі кажуць, што ў нас грамадскі транспарт і без таго стратны, субсідуемы і гэтак далей, а тут розныя «аўтатрансы» і чыгунка яшчэ будуць адлічваць 20% у бюджэт, і пры гэтым не падымуць кошты? Як такое можа быць? Грошы ж ніадкуль не бяруцца.\nНу і, канешне ж, рашэнне пра павышэнне пенсійнага ўзросту. Справа не ў тым, што ён вырасце за тры гады за 6 год. Нам шмат казалі пра тое, што па гэтым пытанні трэба параіцца з народам і разам вырашыць, на колькі, калі і якім чынам яго падвышаць. Аж да рэферэндума. Але, як заўсёды, рашэнне было прынятае ў стылі «мы параіліся, і я вырашыў».\nНе дзіва, што ў такіх умовах беларусы адчулі крызіс у кішэні. Эканамічнае самаадчуванне беларусаў за першыя тры месяцы 2016 года значна пагоршылася, сведчаць вынікі апытання, праведзенага ў сакавіку Незалежным інстытутам сацыяльна-эканамічных і палітычных даследаванняў (Літва). Было апытана 1.508 чалавек, памылка рэпрэзентатыўнасці не перавысіла 3%.\nТак, 59,6% рэспандэнтаў заявілі, што іх матэрыяльнае становішча за тры месяцы 2016 года пагоршылася. У снежні мінулага года пра пагаршэнне матэрыяльнага становішча заяўлялі 42,4% рэспандэнтаў.\nСярэдні даход на аднаго члена сям'і знізіўся са 195 долараў у снежні 2015 года да 147 у сакавіку гэтага года, хоць у мінулым чэрвені гэтая велічыня складала 240 долараў. Такім чынам, за дзевяць месяцаў сярэдні даход на аднаго члена сям'і знізіўся на 40%. Больш за 61% апытаных адзначылі, што яны ледзь «зводзяць канцы з канцамі», «грошай не хапае нават на прадукты» альбо «на прадукты грошай хапае, але купля адзення выклікае сур'ёзныя цяжкасці». У верасні 2014 года ў такім становішчы знаходзіліся 33,3% рэспандэнтаў.\nПра тое, што беларуская эканоміка знаходзіцца ў крызісе, упэўнена заявілі 87,8% удзельнікаў сакавіцкага апытання (на чвэрць больш, чым у верасні мінулага года), у той час як не пагадзіліся з гэтым толькі 4,4% апытаных. І 40,4% апытаных упэўненыя, што гэта надоўга, што гэта не «часовыя цяжкасці», а чвэрць апытаных — 24% назвалі наяўную сітуацыю крахам беларускай эканамічнай мадэлі.\nВы подменяете понятия, не повышение ЖКХ, а увеличение прямой оплаты с 30% до 70%.\nВ этом случаt люди будут думать больше о денежках и требовать с государства самоуправления.\nВозможен вариант что люди откажутся от гос ЖЭС и будут нанимать частников для обслуживания.\nА когда им зимой придет счет за отопление 2-3 миллиона, тогда они и об утеплении дома задумаются.


Дызайн і зборка - Mestech Industrial Limited\nДызайн і зборка вырабаў складаюць поўны цыкл вытворчасці прадукту.\nУ Mestech ёсць дасведчаная і прафесійная каманда інжынераў, якая можа даць вам дызайн пластыкавых і металічных дэталяў для бытавой электронікі, электрапрыбораў, медыцынскіх прыбораў і іншых вырабаў у адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі, а таксама выраб мадэляў, праверку і ўдасканаленне дызайну.\nМы прапануем дызайн прадукцыі ў наступных пунктах:\n1. Прамысловы дызайн новага прадукту.\n2. Агульны дызайн і тэхніка-эканамічны аналіз электронных вырабаў і дробнай бытавой тэхнікі.\n3. Дэталь дызайну пластыкавых дэталяў і дэталяў фурнітуры.\n4. Заказчык павінен прадаставіць зыходныя дадзеныя і канкрэтныя патрабаванні да вонкавага выгляду і памеру канструкцыі, а таксама прадаставіць 3D або 2D-чарцяжы кампанентаў PCBA, злучэнняў і іншых дэталяў, звязаных са знешнім выглядам і памерамі вырабу.\n5. Зрабіце прататыпы, якія спасылаюцца на чарцяжы дызайну, і спраўдзіце дызайн і ўдасканаліце дызайн. І пакажыце яго кліенту для пацверджання.\nРабочыя збіраюць вырабы\nДызайн пасведчання асобы\nДызайн электроннага прадукту\nДызайн вырабу з сілікону\nДызайн літой часткі\nMestech стварыў адносна поўную сістэму вытворчасці і ланцужкі паставак. Акрамя новага дызайну прадукцыі, мы можам прадастаўляць кліентам комплексныя паслугі, уключаючы выраб прэс-формаў, выраб і закупку дэталяў, зборку прадукцыі, выпрабаванні, упакоўку і грузавыя перавозкі.\n1. Выраб пластыкавай формы і ліццё пад ціскам, шаўкаграфія, гальванізацыя\n2. Апрацоўка дэталяў з металу\n3. Закупка ўпаковачных матэрыялаў і іншых дадатковых матэрыялаў\n4. Збор і выпрабаванне прадукту.\n5. Упакоўка і дастаўка прадукту.\nКалі ў вас ёсць добрая канцэпцыя тавараў і група кліентаў, мы рады даць вам шэраг паслуг, пачынаючы ад дызайну прадукцыі і заканчваючы вырабам гатовай прадукцыі.


1 Праводзім рассылку праз VKBot\n2 Які тып рассылання выбраць\nЗ развіццём тэхналогій многія сферы бізнесу пераходзяць у онлайн прастору. Каб прадаць тавар, знайсці аднадумцаў, падпісаць на правядзенне трэнінгаў і семінараў, трэба валодаць некаторымі прыёмамі ў сацыяльных сетках.\nнапрыклад, як зрабіць рассылку ў кантакце, з мэтай прыцягнення ўвагі да сваёй персоны, або з прапановай выгаднай куплі? Уладальнікам акаўнтаў vk.com будзе цікавая наш артыкул.\nПраводзім рассылку праз VKBot\nсярод праграм, скрыптоў і ўбудоў, закліканых палегчыць чалавеку зносіны, VKBot займае лідзіруючую пазіцыю.\nДля бізнесменаў існуе пашыраная версія гэтай праграмы, але звычайнаму карыстачу цалкам дастаткова бясплатнага варыянту. Бясплатная версія VKbot змяшчае ўсе неабходныя функцыі і не шкодзіць кампутара карыстальніка. З яе дапамогай можна вырабляць вялікую рассылку ў кантакце.\nДля выкарыстання праграмы, яе трэба спампаваць і ўсталяваць на сваім кампутары.\nПерад стварэннем рассылання запускаеце праграму VKbot ў меню пуску.\nАдкрываеце старонку профілю, націскаеце на кнопку "Рассыланне".\nУ якая з'явілася таблічцы выбіраеце праект з гатовага спісу, або ўпісвалі сваю назву. Дадаеце невялікае апісанне. сачыце, каб колькасць знакаў не было перавышана.\nправяраеце ўсе, што напісалі, і націскаеце на слова "Паехалі".\nЯкі тып рассылання выбраць\nУ якое з'явілася акне вы ўбачыце чатыры кнопкі: "Адправіць асабістае паведамленне сябрам", "Павіншаваць", "Адправіць паведамленне на сцены", "Адзначыць навіны "Мне падабаецца". выбіраем неабходнае.\nДапусцім вы хочаце запрасіць усіх сяброў у госці. Націскаеце кнопку "Адправіць асабістае паведамленне сябрам". У якое адкрылася акенцы запісваеце ўсе, што хацелі данесці да іх звесткі.\nКалі вы жадаеце пракаментаваць запісу на сцяне ў сяброў адным словам, выбіраеце "Адправіць паведамленне на сцены". прыдумваеце паведамленне, запісваеце і адпраўляеце.\nАдно "Але": многія прывыклі карыстацца масавай рассылкай ў кантакце, як пляцоўкай для рэкламы свайго бізнесу. не важна, прадаеце вы нешта, ці прапануеце свае паслугі, памятаць варта аб кнопцы "Спам". любы карыстальнік vk.com, атрымліваючы рассылку, можа націснуць на дадзеную спасылку і адміністрацыя рэсурсу паставіць вашай старонцы адпаведную пазнаку.\nУ выпадках грубага парушэння правілаў сацыяльнай сетцы спамера могуць забаніць, а яго рахунак замарозіць назаўжды. таму, пазнаючы, як зрабіць рассылку ў кантакце, вы павінны цвяроза ацэньваць свае магчымасці і ўсе звязаныя з гэтым рызыкі.


Першы літаратурны альманах Дзятлаўшчыны | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНапярэдадні Дня роднай мовы парупілася Дзятлаўская суполка ТБМ, якая выпусціла першы ў гісторыі дзятлаўскай зямлі літаратурны альманах “Ятранка”. Альманах падрыхтаваў і напісаў прадмову да яго сябар Саюза беларускіх пісьменнікаў са Слоніма Сяргей Чыгрын.\nМясцовыя творчыя людзі вырашылі назваць выданне “Ятранка”. Ятранка – гэта рака ў Наваградскім і Дзятлаўскім раёнах, правы прыток Моўчадзі. Даўжыня Ятранкі 31 кіламетр. Пачынаецца яна каля вёскі Ярошычы на Наваградчыне, цячэ па паўднёва-заходніх схілах Наваградскага ўзвышша, упадае ў Моўчадзь на поўдні ад Наваельні на Дзятлаўшчыне. Мае Ятранка і свае прытокі – гэта Мутніца і Лапушанка…\nАдны назвы рэк і самі рэкі, а таксама прырода вакол іх, не могуць тутэйшых людзей не натхняць на творчасць. Таму пісьменнікі Дзятлаўшчыны хутчэй за ўсё і натхняліся мясцовай прыродай, апісваючы яе прыгажосць. Бо на дзятлаўскай зямлі заўсёды жылі творчыя людзі розных нацыянальнасцей. Стваралі тут паэзію і прозу пісьменнікі на польскай, рускай, украінскай, ідыш, літоўскай мовах. Але найбольш творчым людзям тут добра думалася на роднай мове. Таму з-пад іх пяра, як грыбы ў Ліпічанскай пушчы, з’яўляліся творы па-беларуску.\nУ літаратурны альманах “Ятранка” ўвайшлі творы аўтараў, якія родам з Дзятлаўшчыны, але даўно пакінулі гэты свет, і тых, хто жыве ў розных кутках свету і Беларусі, але родам з дзятлаўскай зямлі, і, вядома ж, тых, хто сёння жыве і працуе на роднай Дзятлаўшчыне.\nАльманах мае тры раздзелы – паэзія, проза і краязнаўства. Творы аўтараў “Ятранкі” розныя па мастацкаму ўзроўню, але яны вельмі разнастайныя, шчырыя, цікавыя. У іх адчуваецца любоў да бацькоўскай зямлі, да матчынай мовы і гісторыі, да сваіх землякоў і іх працы.\nЗборнік адкрываецца вершамі Ігната Дварчаніна, які быў родам з вёскі Погіры Дзятлаўскага раёна. Сярод паэтаў на суд чытачоў вынесены таксама вершы Сяргея Хмары, Язэпа Крыгі, Петруся Граніта, Васіля Струменя, Гарасіма Праменя, Віктара Шымука, Віталя Губарэвіча, Нікіфара Жальбы, Міколы Грышана, Алега Аблажэя, Георгія Шундрыка, Лідзіі Нічыпар, Раісы Лакіза, Міхаіла Лук’янчыка, Алы Нікіпорчык, Алены Абрамчык, Ірыны Касянковай, Веры Хрышчановіч і іншых паэтаў, для якіх дзятлаўская зямля з’яўляецца малой радзімай.\nПроза парадуе чытачоў апавяданнямі Вячаслава Адамчыка і Леанарды Юргілевіч.\nВельмі цікавым атрымаўся краязнаўчы раздзел. Артыкулы Валерыя Петрыкевіча, Фёдара Красюка і Дзмітрыя Кузьмы адкрываюць новыя факты з жыцця Канстанціна Астрожскага, Адама Міцкевіча і генерала Яна Канопкі, які ваяваў на баку Напалеона.\nВыданне “Ятранкі” – добры дапаможнік культасветработнікам і настаўнікам, а таксама вучням і ўсім тых дзятлаўчанам, хто цікавіцца літаратурай і гісторыяй роднага краю.\n“Ятранка” аздоблена творамі беларускага мастака Івана Козела.\nСлонімскі грамадскі цэнтр правёў гісторыка-краязнаўчы конкурс\nСустрэча з юнымі лінгвістамі Дзятлаўшчыны\nПершая прэзентацыя “Слонімскіх гісторый”


Як «Звязда» пісала гісторыю (1938—1945) | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як «Звязда» пісала гісторыю (1938—1945)\nЯк «Звязда» пісала гісторыю (1938—1945)\nМенавіта на гэты перыяд прыпадае самая жахлівая трагедыя мінулага стагоддзя, якую газета мужна перажыла разам са сваім народам. Не паспелі беларусы прыйсці ў сябе пасля «Вялікага тэрору», як іх чакала новае выпрабаванне. У цяжкі для краіны час — у гады Вялікай Айчыннай вайны — «Звязда» не толькі не спыніла свайго існавання, а і ўнесла вялікі ўклад у справу барацьбы з ворагам. Прычым інфармаваць насельніцтва аб зверствах акупантаў даводзілася ва ўмовах Мінскага падполля, у партызанскай зоне на востраве Зыслаў.\nКалі гартаем старонкі яшчэ даваеннай «Звязды», адчуваецца напружанасць у свеце. Але агрэсіўныя дзеянні Германіі ў Заходняй і Цэнтральнай Еўропе не знаходзяць рэзкага асуджэння з боку Савецкага Саюза. У той жа час шырока асвятляюцца падзеі на Халхін-Голе, вызваленчы паход Чырвонай Арміі ў Польшчу, у выніку чаго тэрыторыя Заходняй Беларусі адышла да БССР.\nЯк ніколі раней, у газетных публікацыях гучыць тэма яднання. «Звязда» скіроўвае партыйныя арганізацыі на выхаванне працоўных у духу патрыятызму, адданасці вялікай справе Леніна. На яе старонках шырока адлюстроўваецца дзейнасць савецкіх патрыётаў, газета заклікае беларускі народ мацаваць абараназдольнасць краіны. Пачынаючы з красавіка 1941 года, рэгулярнымі становяцца матэрыялы на вайсковую тэматыку. У журналісцкіх артыкулах, а таксама праз фотаздымкі ваеннай тэхнікі і ўзбраення дэманструецца баявая моц Савецкага Саюза, яе несакрушальнасць.\nЯк газета «сустрэла» вайну\nУ той час як 22 чэрвеня 1941 года на полі бою гінулі першыя змагары за Радзіму, на газетных старонках панавала мірнае жыццё. «Звязда» асвятляла падзеі ўчарашняга дня: летнія канікулы школьнікаў, нарыхтоўку кармоў, гастролі Маскоўскага мастацкага акадэмічнага тэатра імя Горкага ў Мінску...\nВераломнаму нападу гітлераўскай Германіі на СССР прысвечаны наступны нумар, які выйшаў 23 чэрвеня на дзвюх старонках. Гэта быў панядзелак — дзень, калі газета не выдавалася, але абставіны ваеннага часу патрабавалі незапланаванага выпуску.\nНа першай старонцы друкуецца гістарычны зварот народнага камісара замежных спраў СССР Вячаслава Молатава, які заканчваецца легендарнымі словамі: «Вораг будзе разбіты. Перамога будзе за намі». У гэтым жа нумары апублікаваны ўказы Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб мабілізацыі ваеннаабавязаных...», «Аб аб'яўленні ў асобных мясцовасцях СССР ваеннага становішча», «Аб ваенным становішчы». Пад загалоўкам «Сцерці з твару Зямлі Германскі фашызм» змешчана рэзалюцыя, прынятая на мітынгу рабочых, служачых і інжынерна-тэхнічных работнікаў Віцебскай панчошна-трыкатажнай фабрыкі імя КІМ. Акрамя таго, публікуецца выступленне Чэрчыля па радыё: «Гітлер з'яўляецца пачварай у сваёй прагнасці крыві і разбою. Значыцца, небяспека для Расіі з'яўляецца нашай небяспекай і небяспекаю ЗША...»\nПерад журналістамі «Звязды» паўстала неадкладная задача — не проста папярэдзіць людзей аб навіслай пагрозе, а і ўзняць беларускі народ на барацьбу з ворагам. Мабілізаваць насельніцтва сваімі артыкуламі дапамагаюць вайскоўцы Чырвонай Арміі, працоўныя, а таксама вядомыя пісьменнікі — у гэтым нумары друкуюцца вершы Я. Коласа «Шалёнага пса — на ланцуг», П. Глебкі «Смялей у бой», А. Бялевіча «Мы пойдзем за праўду».\nУ Мінску газета паспела выйсці яшчэ 24 чэрвеня. Меркавалася, што яе выданне адновіцца ў Магілёве, але ў сувязі з тым, што ў першыя ж дні вайны гітлераўцы захапілі значную частку Беларусі і набліжаліся да Магілёва, рэдакцыя вымушана была пераехаць у Гомель, дзе ў той час працавала друкарня фабрыкі «Палесдрук».\nУ адным з гомельскіх нумароў ад 29 чэрвеня звяртаюць на сябе ўвагу радкі, напісаныя нямецкімі лётчыкамі і салдатамі, якія не падтрымлівалі палітыку Гітлера: «... Мы на гэты раз кінулі бомбы так, што яны не прычынілі шкоды. Мы ўжо даўно таілі думку ўцячы ад Гітлера і пачаць мірнае жыццё, але баяліся. Цяпер мы ў Расіі. Тут нас добра прынялі. Браты лётчыкі і салдаты, следуйце нашаму прыкладу. Кіньце забойцу Гітлера і прыходзьце сюды, у Расію...». Побач — матэрыялы аб гераічных учынках савецкіх салдат, самаадданай працы калгаснікаў і рабочых, якія ўсімі сіламі імкнуцца дапамагчы краіне ў цяжкі час.\nУ Гомелі «Звязда» друкавалася нядоўга: апошні легальны нумар убачыў свет 13 жніўня 1941 года.\nАднаўленне выхаду газеты ў акупаванай сталіцы стала не толькі падзеяй у гісторыі Мінскага падполля, а і вялікім подзвігам журналістаў-падпольшчыкаў. Выкананне гэтай надзвычай адказнай і небяспечнай задачы было даручана аднаму з яго актывістаў, учарашняму студэнту Камуністычнага інстытута журналістыкі Уладзіміру Амельянюку.\nПершы нумар падпольнай «Звязды» выйшаў 18 мая 1942 года тыражом у 2 тысячы экзэмпляраў. На яе старонках расказваецца пра падзеі на фронце, подзвігі народных мсціўцаў, газета выкрывае хлуслівую фашысцкую прапаганду, звяртаецца да насельніцтва з заклікамі аказваць дапамогу партызанам: «...Бязлітасна знішчайце фашысцкіх гадаў, пашырайце партызанскую барацьбу. Зрабіце ўсё, каб наблізіць час разгрому і гібелі крывавага фашызму!», — заклікаюць журналісты.\nГітлераўцы добра ўсведамлялі, якую пагрозу нясе газета, чыю рэдакцыю яны так старанна шукалі. Пасля трагічнай гібелі Уладзіміра Амельянюка, які праз 20 гадоў пасля Перамогі пасмяротна стаў Героем Савецкага Саюза, усе абавязкі па выданні падпольнай «Звязды» перайшлі да членаў Мінскага падпольнага гаркама Вячаслава Нікіфарава, Ядвігі Савіцкай і Уладзіміра Казачонка.\nЗ прычыны таго, што друкарня была перанесена ў іншае месца, а ў працэсе падрыхтоўкі газеты ўзнікалі цяжкасці, другі нумар падпольнай «Звязды» замест ліпеня, як было запланавана, выйшаў у жніўні. На першай старонцы — вялікі загаловак-лозунг «Беларусь была і будзе савецкай!». У перадавым артыкуле пад назвай «Правал планаў Гітлера» расказваецца пра вялікую моц і непераможнасць Чырвонай Арміі. Іншыя публікацыі прысвечаны ваеннай магутнасці СССР і краін антыгітлераўскай кааліцыі, барацьбе беларусаў і прадстаўнікоў іншых нацый супраць гітлераўцаў, баявым справам партызанскіх атрадаў Міншчыны.\nУ трэцім нумары падпольнай «Звязды», які ўбачыў свет 6 верасня 1942 года, шмат расказваецца пра подзвігі партызанскіх атрадаў, надрукаваны верш Якуба Коласа «Адпомсцім!». Да насельніцтва звяртаецца адзін з падпольшчыкаў мінскага чыгуначнага вузла Фёдар Кузняцоў: «...Не бойцеся крывавай расправы гітлераўскіх катаў. Ніколі не зламаць ім баявога духу нашых савецкіх грамадзян. Смела біце ворага, каб пасля вызвалення нашай зямлі мы горда маглі сказаць: «Мы, чыгуначнікі, сумленна выканалі свой абавязак перад Радзімай».\nЧацвёрты нумар падпольнага выдання, датаваны 20 вераснем 1942 года, пачынаецца з перадавога артыкула, перадрукаванага з газеты «Правда». «Звязда» працягвае заклікаць беларускі народ змагацца з акупантамі, уступаць у шэрагі народных мсціўцаў, каб уласнымі ўчынкамі наблізіць дзень вызвалення ад ворагаў. Эфектыўнасць гэтых зваротаў пацвярджаецца ў наступных артыкулах нумара, дзе расказваецца, як гарадская і вясковая моладзь ідзе ў партызаны.\nУ занятым ворагам Мінску ўбачылі свет чатыры нумары «Звязды». Пяты нумар быў набраны і звярстаны — яго выхад планаваўся на 27 верасня 1942 года. Аднак у свет ён так і не выйшаў: гітлераўцы арыштавалі 21 падпольшчыка, сярод іх быў і Вячаслаў Нікіфараў, на якім ляжала адказнасць за выхад газеты. Многіх з арыштаваных закатавалі да смерці, лёс некаторых невядомы і дагэтуль...\nВыдавецкую дзейнасць «Звязда» працягвала сярод любанскіх балот, у партызанскім краі на востраве Зыслаў. Рэдактарам прызначылі вопытнага журналіста, даваеннага рэдактара рэспубліканскай камсамольска-маладзёжнай газеты «Чырвоная змена» Міхаіла Барашкава.\nПершы нумар партызанскай «Звязды» ўбачыў свет 27 студзеня 1943 года. Газета радавала сваіх чытачоў, якія з нецярпеннем чакалі кожнага выпуску, двойчы на тыдзень — у сераду і суботу. На старонках выдання фарматам 1/8 друкаванага аркуша і тыражом 500 экзэмпляраў расказваецца пра падзеі на фронце, паведамляецца аб выніках «рэйкавай вайны», аб дыверсіях найбольш актыўных груп, прапагандуецца авалоданне насельніцтвам падрыўной справай. «Партызаны і партызанкі! — заклікае газета ў нумары за 29 верасня 1943 года. — Мініруйце ўсе шляхі адходу нямецкіх войск. Пад адхон нямецкія эшалоны! У паветра аўтамашыны, танкі і гарматы праціўніка. Ірвіце сувязь і чыгуначнае палатно, нападайце на тылы, высочвайце і знішчайце штабы і склады гаручага і боепрыпасаў. Агнём і куляй сустракайце нямецкіх фашыстаў заўсёды і ўсюды!»\nГазетчыкі раяць мірным жыхарам як мага больш пасеяць азімых і яравых, заклікаюць надзейна хаваць сабраны ўраджай: «Набліжаецца гарачая пара — час уборкі. Кожны павінен загадзя абмеркаваць, як лепш убраць свой ураджай, дзе яго лепш схаваць, каб ён не дастаўся лютаму ворагу. Сяляне Беларусі! Арганізуйце пільную ахову свайго ўраджаю ад нямецкіх грабежнікаў... Гаспадары сваёй зямлі мы, а не немцы. Замест хлеба накормім гітлераўцаў свінцом і гарачым жалезам».\nТам, дзе пабывала «Звязда», адразу ж мяняўся настрой у людзей, панавала ўпэўненасць у перамозе над гітлераўцамі. Многія, хто трымаў у руках тагачаснае выданне, якое ўсяляла надзею ў светлую будучыню і хуткую перамогу, ішлі ў партызаны. «Наша «Звязда» ззяе яркай зоркай у цемры, — звяртаецца да аднавяскоўцаў жыхар вёскі Боркі Сцяпан Балвановіч. — Яна прынесла нам радасную вестку аб перамогах Чырвонай Арміі і заклік роднай Кампартыі да нас. Давайце, таварышы, дзейнічаць больш рашуча». На наступны дзень, як у свет выйшлі гэтыя радкі, з той жа вёскі да народных мсціўцаў далучыліся 15 чалавек.\nНягледзячы на тое, што ў лютым 1944 года ад тыфу памёр рэдактар газеты-«партызанкі» Міхаіл Барашкаў і ад хваробы зляглі некаторыя супрацоўнікі выдання, «Звязда» працягвала выходзіць. А пасля вызвалення першых раёнаў ад нямецка-фашысцкіх акупантаў яе выпуск быў штодзённым. У новай рубрыцы — «У вызваленых раёнах» — распавядаецца аб аднаўленні народнай гаспадаркі, аб людзях, якія вяртаюцца ў вызваленыя населеныя пункты і пачынаюць будаваць жыццё наноў.\nНа Любаншчыне «Звязда» выходзіла 98 разоў. Апошні партызанскі нумар быў надрукаваны ў Слуцку. Усяго за час выдання газеты ў партызанскай зоне ўбачыла свет 105 нумароў.\nРазам з жыхарамі ў вызвалены Мінск прыйшла і «Звязда». Першы нумар ужо ў мірнай сталіцы ўбачыў свет 10 ліпеня 1944 года і пачынаўся з баявога закліку: «Усе сілы беларускага народа — на гераічную падтрымку роднай Чырвонай Арміі ў яе свяшчэннай барацьбе за поўны разгром гітлераўскай Германіі». У тым жа духу — звароты ўрада БССР і ЦК Кампартыі.\nНумары за 1944 год цалкам адрозніваюцца ад той «Звязды», якая выходзіла падчас трох гадоў акупацыі. Са старонак выдання павявае духам Перамогі і гонарам за свой народ. Газета расказвае, як з руін і папялішчаў узнімаюцца фабрыкі і заводы, узводзяцца жылыя будынкі. «На аднаўленчыя работы 8 кастрычніка выйшла 33 000 мінчан, — паведамляе «Звязда» ў нумары ад 11 кастрычніка 1944 года. — Зроблена вялікая работа па разборцы разбураных будынкаў, зборы і аднаўленні будаўнічых матэрыялаў, па аднаўленні прадпрыемстваў і жылых дамоў, па падрыхтоўцы прадпрыемстваў да зімы, па ачыстцы вуліц, засыпцы ям і варонак...»\nШырока асвятляецца вызваленне кожнага беларускага горада, мястэчка. Дзякуючы аператыўным зводкам Саўінфармбюро чытачы даведваюцца аб поспехах на іншых франтах. «Учора Масква зноў тройчы салютавала ў чэсць новых бліскучых перамог Чырвонай Арміі, — піша «Звязда» 1 мая 1945 года. — Савецкія воіны авалодалі горадам Ялгава, фарсіравалі Нёман, прасунуліся ўперад на 50 кіламетраў, а па фронту 230 кіламетраў, авалодалі гарадамі Сядлец і Мінск (маецца на ўвазе Міньск-Мазавецкі ў Польшчы. — Аўт.), вядуць баі на подступах да Варшавы. Блізкі дзень поўнага разгрому ненавіснай гітлераўскай Германіі».\nІ ён настаў. Нумар за 9 мая 1945 года — надзвычай святочны. «Вораг разбіты! Перамога за намі!» — такімі словамі пачынаецца перадавіца. На першай паласе — фотаздымак Сталіна вялікага памеру ў святочным афармленні. У нумары надрукаваны акты «Аб безагаворачнай капітуляцыі германскіх узброеных сіл», «Аб ваеннай капітуляцыі», указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб аб'яўленні 9 мая святам Перамогі». Усе матэрыялы нумара вызначаюцца ўрачыстасцю. З фотаздымкаў глядзяць героі Вялікай Перамогі, мірныя жыхары, якія дачакаліся гэтага дня.\nЗ кожным нумарам газета ўсё больш становіцца падобнай да мірнага выдання. Якія тэмы хвалююць журналістаў у наступны, пасляваенны перыяд, — у чарговым выпуску рубрыкі.\n11149 Лета выходзіць на фінішную прамую! Чаго чакаць ад надвор'я ў жніўні? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n5154 «Ураджайны» тэст\n3232 Як цікавасць да гісторыі свайго роду дапамагла прадпрымальніку стварыць новую турыстычную тэхналогію\n1888 У Гомелі распачаты судовы працэс над 19-гадовым кіроўцам, які ў цэнтры горада на смерць збіў шасцігадовую дзяўчынку


19 сьнежань 2007, 21:07\nНа здымку: Аляксандар Тамковіч\nЧалец Савету Рэспублікі Мікалай Чаргінец зьменшыў суму пазову да газэты “Новы час” і журналіста Аляксандра Тамковіча. Цяпер ён патрабуе як кампэнсацыю за абразу гонару і годнасьці 5 мільёнаў рублёў з Аляксандра Тамковіча і яшчэ 50 мільёнаў — з газэты.\nРаней Мікалай Чаргінец прасіў суд спагнаць з Аляксандра Тамковіча 100 мільёнаў, а з газэты — 500 мільёнаў рублёў. Падставай для звароту ў суд стала публікацыя артыкулу А.Тамковіча “Генэрал-сэнатар Чаргінец”. Паводле Мікалая Чаргінца, некаторыя фразы артыкулу абражаюць ягоныя гонар і годнасьць.\n"Ці можа ён гэта зразумець, калі ён там ня быў?"\nСярод блізу трох дзясяткаў чалавек, якія прыйшлі ў суд Першамайскага раёна Менску, асноўную колькасьць складалі журналісты розных выданьняў. Ініцыятар пазову Мікалай Чаргінец сам на суд не прыйшоў. Ягоныя інтарэсы прадстаўлялі юрысты.\nМікалай Чаргінец абурыўся тым, што пры апісаньні ягонай службы ў міліцыі яго імя было згадана ў нэгатыўным кантэксьце. Апроч таго, ён лічыць, што аўтар зьдзекліва апавядаў пра службу Чаргінца ў Аўганістане.\n5 сьнежня на папярэднім судовым паседжаньні ў Першамайскім судзе прадстаўнікі Чаргінца не пагадзіліся на прапанову рэдакцыі надрукаваць ягоны аўтарскі тэкст, у якім ён меў бы магчымасьць выказаць сваю пазыцыю і прэтэнзіі да газэты. У той жа дзень Мікалай Чаргінец заявіў Радыё Свабода, што хутчэй за ўсё зьнізіць памер грашовых прэтэнзій і запатрабуе ад Аляксандра Тамковіча сымбалічную суму — адзін рубель.\n“Я быў у гарах. Хадзіў на баявыя. У той жа час дачка хадзіла пад абстрэлам Кабула і паказвала ўсім аўганцам, што мы савецкія дзеці і нікога не баімся. Хаця, канечне, было й страшна за яе. А ці можа ён гэта зразумець, калі ён там ня быў? Так, гэта мне непрыемна, таму й назваў такую суму”.\n"Гэта проста ўжо на мяжы амаральнасьці”\nСтаршыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Жана Літвіна прысутнічала на судовым паседжаньні. Шматмільённыя грашовыя пазовы да журналістаў і недзяржаўных газэт з боку чыноўнікаў яна назвала амаральнымі ўчынкамі.\n“Беспрэцэдэнтнасьць гэтага пазову ў тым, што гэтым разам пройдзена мяжа прыстойнасьці. Мы ўжо прызвычаіліся, гэта ўжо стала тэндэнцыяй, калі гонар і годнасьць чыноўніка зусім ня тыя, што ў простага грамадзяніна нашай краіны. Патрабаваньне такой грашовай кампэнсацыі, канечне, яшчэ адно пацьверджаньне — чыноўнік сёньня па-за кантролем. Гэта проста ўжо на мяжы амаральнасьці”.\nАляксандар Тамковіч паведаміў “Свабодзе” ў судовай залі суду Першамайскага раёну Менску:\n“Пяць мільёнаў — таксама нямала. Але самае галоўнае, што я ня бачу тут ніякай сваёй віны. Калі гэта палепшыць матэрыяльнае становішча, калі гэта ўратуе беларускую эканоміку, калі ласка”.\nІснаваньне газэты ўсё роўна пад пагрозай\nРэдактар газэты Аляксей Кароль лічыць, што калі нават суд яшчэ ў 10 разоў паменшыць суму пазову, то ўсё роўна наступствам будзе ліквідацыя газэты.\n“Гэта пропуск у беларускім заканадаўстве, і не адзіны, таму што трэба было прадугледзець, што нельга выстаўляць фантастычныя сумы, а трэба суадносіць іх, прынамсі, з даходамі насельніцтва. Але скажам, што такія высокія пазовы, акрамя чыноўнікаў, у нас ніхто не выстаўляе”.\nПрадстаўнік “Новага часу”, намесьнік старшыні БАЖ Андрэй Бастунец паведаміў “Свабодзе”:\n“Нават тыя сумы, якія цяпер выстаўленыя, ставяць пад пагрозу існаваньне газэты і вельмі цяжка могуць адбіцца на стане здароўя Аляксандра Тамковіча. У любым выпадку наша пазыцыя застаецца такой, якая й была — мы лічым, што гэты пазоў надуманы і ня мае пад сабой ніякіх падставаў”.\nСудовае рашэньне будзе агучана заўтра, 20 сьнежня.


шаўковыя шалікі - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ шаўковыя шалікі\nАкуратна або арыгінальна завязаны на шыі шалік можа служыць вытанчаным дадаткам да любой вопратцы. Выкарыстоўваючы гэты аксэсуар вельмі проста змяніць свой вобраз або абнавіць ўбор.\nШаўковыя жаночыя шалікі: для якіх выпадкаў падыдуць?\nШаўковы хустку дарэчны практычна ў любой сітуацыі. Напрыклад белы шаўковы шалік выдатна асвяжыць цёмны рабочую вопратку, а калье з шаўковага шаліка стане з’явіцца незвычайным упрыгожваннем да вячэрняга ўбору.\nТакі элемент адзення, дарэчы, стане выдатным укладаннем сродкаў і проста незвычайным падарункам. Шаўковы шалік у тэхніцы «батык» - гэта рэч, якая заслугоўвае павагі і прызнання, кажа аб ідэальным смак сваёй уладальніцы.\nШматлікія дзяўчыны сумнеўна ставяцца да шоўку, т. К. Лічаць капрызным матэрыялам з-за таго, што гэты матэрыял можа мяться, дэфармавацца. Але гэта адбываецца толькі пры няправільным выкарыстанні.\nЯк завязаць шаўковы шалік на шыі?\nІснуе некалькі спосабаў, як аформіць шалік на шыі. Вось некаторыя з іх:\nСамы просты - абматайце шалік вакол шыі і завяжыце вузельчыкам канцы. Іх можна альбо ліквідаваць, альбо схаваць.\nЯк прыгожа завязаць шаўковы шалік, калі часу вельмі мала? Вельмі проста! Вазьміце доўгі аксэсуар, перекиньте яго праз шыю, падзеліце на часткі, адна з якіх будзе даўжэй. Гэты доўгі канец і абгарніце вакол шыі, аформіўшы вузел. Стыльны вобраз за лічаныя хвіліны гатовы.\nКалі вы не ведаеце, як завязваць шаўковы шалік так, каб ён не ішоў і ня узлятаў, то гэты варыянт для вас: складзеце яго ўдвая, перекиньте праз шыю, канцы прапусціце ў кола. Лёгка і арыгінальна!\nТаксама існуе варыянт, як насіць шаўковы шалік з суровай адзеннем: завяжыце яго гальштукам - для гэтага зрабіце на адным з канцоў вузел, а другі канец працягніце ў яго і адрэгулюйце.\nЯк звязаць шаўковы шалік, калі вы збіраецеся вырабіць фурор сваёй элегантнасцю на адным званым вячэры ў рэстаране? Накіньце яго нядбайна на плечы ці шыю і замацуеце замест брошкі ці шпількай.\nЯк яшчэ можна выкарыстоўваць шалік з шоўку?\nТак як прыгожа завязаць шаўковы шалік можна не толькі на шыі, то звернеце ўвагу, што ён можа ўпрыгожыць ваша сукенка, калі выкарыстоўваць яго замест пояса. Шалік можа служыць павязкай на галаву, прычым не толькі ў летні час. Невялікі шалік можна проста абматаць вакол галавы і завязаць вузельчыкам, з доўгага зрабіць загадкавую касу або паляць. Яркі аксэсуар прыцягне ўвагу да сумцы і расставіць акцэнты. А калі вы яшчэ не вызначыліся з колерам адзення, то набудзьце чорны шаўковы шалік з прынтамі: ён натхніць вас на куплю асноўнага ўбору.\nПапярэдні Тэкст Угги з пайетками


Час - выклік для спецыялістаў па маркетынгу | Martech Zone\nПанядзелак, верасня 12, 2011 Асяроддзе, Кастрычнік 26, 2011 Douglas Karr\nНаш першы Зоамеранг Вынікі апытанняў! Час з'яўляецца самай вялікай праблемай для спецыялістаў па маркетынгу. З ростам попыту маркетолагаў на стварэнне кантэнту для ўнутранага карыстання, вэб-сайтаў, блогаў, сацыяльных сетак і іншага ... нездарма час з'яўляецца для нас самай вялікай праблемай. Гэта таксама можа быць сімптомам слабой эканомікі, калі кампаніі не наймаюць рэсурсы, неабходныя для завяршэння працы, неабходнай для канкурэнцыі.\nВось вынікі (экспарт дыяграмы быў асаблівасцю ў дадатку нашага спонсара - Зоамеранг!)\nТым не менш, статыстыка дае яшчэ адну інфармацыю ... Фірмам, якія займаюцца маркетынгавымі тэхналогіямі, існуе мноства магчымасцей для распрацоўкі сродкаў, якія дазваляюць эканоміць час, якія аўтаматызуюць нашы працэсы. Апошнія два тыдні я выдаткоўваў дадзеныя празмерна шмат часу аналітыка і распрацоўка індывідуальных справаздач і панэляў для кліента, каб унесці пэўны ўклад у ўсе нашы працы па аптымізацыі пошукавай сістэмы, якія мы правялі. Дзесяткі тысяч ключавых слоў трэба было адсартаваць, згрупаваць і адфільтраваць, каб даведацца, ці акупляюцца нашы намаганні ... не простая задача для чалавека, але абсалютна магчымая для фірмы-распрацоўшчыка.\nГэта таксама прымушае мяне задумацца, ці марнуюць маркетолагі час на ўкараненне аўтаматызаваных рашэнняў, ці яны проста ідуць ручным шляхам. Я цярпець не магу, каб рабіць адзін і той жа працэс два разы запар, таму я заўсёды шукаю больш просты спосаб. Магчыма, гэта выдатная тэма для будучага апытання!\nАпытанне на гэтым тыдні крыху глыбейшае. Нам цікава, якія тыпы сацыяльных медыя-стратэгій вы выкарыстоўваеце для сваёй кампаніі:


Праз Каменны Лог прадпрымальнік спрабаваў незаконна ўвезці аўтазапчасткі (Відэа) – RH.by\nПраз Каменны Лог прадпрымальнік спрабаваў незаконна ўвезці аўтазапчасткі (Відэа)\nІндывідуальны прадпрымальнік, зарэгістраваны ў Мінскай вобласці, не задэклараваў партыю аўтазапчастак коштам больш за 23 тысячы рублёў. Тавар ён спрабаваў перавезці цераз беларуска-літоўскую мяжу. Падрабязнасці распавялі ў Дзяржаўным мытным камітэце. Здарэнне адбылося ў Каменным Логу.\nПадчас сканавання грузавога адсека машыны ўстанавілі, што акрамя заяўленых у суправаджальных дакументах каталогаў, беларус перамяшчае больш за дзве тысячы запчастак і прыладаў для грузавых аўтамабільных прычэпаў.\nГродзенскай рэгіянальнай мытняй па факце недэкларавання тавару распачаты адміністрацыйны працэс. Санкцыя артыкула прадугледжвае для ІП накладанне штрафу ў памеры да трыццаці адсоткаў ад кошту запчастак\nНаступны артыкулУ Брэсце каля шматпавярховіка знайшлі цела 13-гадовай дзяўчынкі


Дадзім шар зямны дзецям!\n29 мая ў дзіцячым пакоі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі прайшло забаўляльна-адукацыйнае мерапрыемства “Дадзім шар зямны дзецям!”, прысвечанае Міжнароднаму дню аховы дзяцей.\nВытокі і вынікі Другой сусветнай вайны: у люстэрку навукі і ідэалогіі\n27 мая ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі пачала работу міжнародная навуковая канферэнцыя “Вытокі і вынікі Другой сусветнай вайны: у люстэрку навукі і ідэалогіі”, прысвечаная 65-годдзю Перамогі.\nПрэзентацыя гістарычнай манаграфіі\n1 чэрвеня а 16-й гадзіне ў зале адукацыйных тэхналогій (пам. 346) адбудзецца прэзентацыя манаграфіі Андрэя Катлярчука “У ценю Польшчы і Расеі. Вялікае княства Літоўскае і Швэцыя ў часе эўрапейскага крызісу сярэдзіны XVII ст.”.\nНепаўторны свет Шумана\nЗ 27 мая па 23 чэрвеня ў зале нотных і аўдыёдакументаў (пам. 305) ладзіцца выстаўка “Непаўторны свет Шумана”, прысвечаная 200-годдзю з дня нараджэння нямецкага кампазітара, музычнага крытыка Роберта Шумана (1810–1856).\n29 мая дзіцячы пакой Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі запрашае дзяцей і іх бацькоў на святочнае мерапрыемства “Дадзім шар зямны дзецям!".\nКурэнне або здароўе: у будучыню без залежнасцей\nЗ 25 мая па 8 чэрвеня ў зале дакументаў міжнародных арганізацый (пам. 207g) ладзіцца тэматычная кніжная выстаўка "Курэнне або здароўе: у будучыню без залежнасцей", прысвечаная Сусветнаму дню без тытуню.\nКанферэнцыя па праблемах медыцынскай экспертызы і рэабілітацыі\nЗ 21 па 22 мая ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі прайшла Міжнародная навукова-практычная канферэнцыя “Актуальныя праблемы медыцынскай экспертызы і рэабілітацыі хворых і інвалідаў”.\nЗ 24 мая па 7 чэрвеня ў зале выяўленчых і відэадакументаў (пам. 307) ладзіцца выстаўка “Мастак-рамантык Валенцій”, прысвечаная 210-годдзю з дня нараджэння беларускага жывапісца Валянціна Мельхіёравіча Ваньковіча (1800–1842).\nСвет вашых захапленняў\nЗ 20 мая па 31 жніўня ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі (2-гі паверх, кальцавы калідор) ладзіцца тэматычная кніжная выстаўка “Свет вашых захапленняў”.\nВасілёк у новым фармаце\n20 мая ў галерэі “Панарама” Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбылося ўрачыстае адкрыццё выстаўкі жывапісу і камп’ютарнай графікі “Васілёк у новым фармаце”, прысвечанай Дню аховы дзяцей.\nБеларуска-Казахстанскі дзелавы форум\n20 мая ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі пачаў работу Беларуска-Казахстанскі дзелавы форум.\nПрадоўжаны тэставы доступ да базы даных “ПОЛПРЕД”\nДля Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі і арганізацый-партнёраў па віртуальнай чытальнай зале прадоўжаны тэставы доступ да базы даных “ПОЛПРЕД”.\nГукі і ўспаміны дзяцінства\n18 мая ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі ў рамках Дзён культуры Швецыі ў Беларусі (13 мая – 12 чэрвеня) ладзілася літаратурна-творчая сустрэча “Гукі і ўспаміны дзяцінства”.\nЛепшыя перыядычныя выданні\nЗ 18 па 31 мая ў зале перыядычных выданняў (пам. 106) ладзіцца выстаўка «Лепшыя перыядычныя выданні: па выніках VI Нацыянальнага конкурсу друкаваных сродкаў масавай інфармацыі “Залатая Літара”».\nВізіт латвійскай парламенцкай дэлегацыі\n18 мая ў рамках візіту ў Рэспубліку Беларусь Нацыянальную бібліятэку наведала латвійская парламенцкая дэлегацыя на чале са старшынёй камісіі па міжнародных справах cаэйма Латвіі Андрысам Берзіньшам.\n20 мая а 17-й гадзіне ў галерэі “Панарама” Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбудзецца ўрачыстае адкрыццё выстаўкі жывапісу і камп’ютарнай графікі “Васілёк у новым фармаце”, прысвечанай Дню аховы дзяцей.\nЗ 18 мая па 18 чэрвеня ў музеі кнігі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі ладзіцца "Выстаўка адной кнігі", прымеркаваная да Міжнароднага дня музеяў.\n16 мая ў дзіцячым пакоі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі прайшлі творчыя заняткі на тэму “Баранчык-падарожнік”.


06 кастрычнік 2016, 16:30\n1470 «новых» рублёў, альбо 70 базавых велічынь. Такі штраф прысудзіў 6 кастрычніка судзьдзя Цэнтральнага раённага суду Міхаіл Хома актывісту руху салідарнасьці «Разам» Вячаславу Сіўчыку.\n«Ну вось, гэтак заканчваецца лібэралізацыя!», — сказаў пра пастанову суду Вячаслаў Сіўчык.\nСправа Вячаслава Сіўчыка цягнулася амаль 5 месяцаў і нарабіла шмат шуму. На дадатак да пратаколу за ўдзел у несанкцыянаваным пікеце на Дзень Волі 25 сакавіка, яшчэ актывіста судзілі паводле інцыдэнту, які зь ім здарыўся ўначы 19 красавіка. Тады Сіўчыка затрымалі каля дому нібыта за тое, што быў нецьвярозы. Потым распранутага і ў кайданках яго прывезьлі ў пастарунак ды абвінавацілі ў хуліганстве і непадпарадкаваньні. Справу спачатку разглядала судзьдзя Цэнтральнага суду Натальля Вайцэховіч, потым — Вікторыя Шабуня. У выніку Вячаслаў Сіўчык атрымаў штраф 70 базавых велічынь: 50 за Дзень Волі і па 10 базавых за два іншыя парушэньні, але пастанову абскардзіў у гарсудзе.\n«Перад выбарамі маю скаргу задаволілі, пастанову адмянілі і адправілі на новы разгляд. Але, як бачым, гэта была толькі адтэрміноўка. Суды ў нас па-ранейшаму залежныя ад улады, да таго ж судзьдзі салідарныя адзін з адным, інакш бы цяперашнія штрафы хоць бы ў нечым адрозьнівалася ад ранейшых», — кажа Вячаслаў Сіўчык. Актывіст мае намер абскардзіць сама менш два штрафы — за хуліганства і за непадпарадкаваньне.\nПра тое, што Вячаслаў Сіўчык 19 красавіка а 3 гадзіне ночы «быў нападпітку і нецэнзурна лаяўся ў бок міліцыянтаў», сьведчыў на судзе міліцыянт Аляксандар Давыдаў. Аднак у некаторых істотных дэталях ягоныя паказаньні адрозьніваліся ад папярэдніх, а таксама супярэчылі паказаньням другога сьведкі, міліцыянта Сяргея Корсака. Паказаньні Корсака ў судзе прагучалі толькі ў пісьмовым выглядзе — у суд міліцыянт не зьявіўся, маўляў, напісаў рапарт пра тэрміновы адпачынак.\nВячаслаў Сіўчык заявіў пра паказаньні міліцыянтаў, што яго абылгалі. Тое, што муж не супраціўляўся міліцыянтам і не хуліганіў уначы 19 красавіка каля іх дому № 33 на праспэкце Незалежнасьці, засьведчыла жонка актывіста Галіна Сіўчык.\nУ дакумэнтах адміністрацыйнай справы Вячаслава Сіўчыка пазначана, што ад праверкі на алькаголь у той дзень ён адмовіўся.\nСуду былы лідэр руху салідарнасьці «Разам» таксама заявіў, што ягоная справа была сфальшаваная і зьявілася «толькі таму, што ён Вячаслаў Сіўчык».


https://spring96.org/be/news/105446 2021 2021-10-25T13:02:00+0300 2021-10-25T13:02:00+0300 2021-10-25T13:02:47+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/lankevich_vladimir.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПалітзняволенага жыхара Баранавіч Уладзіміра Ланкевіча асудзілі сёлета ў красавіку да трох гадоў зняволення, якія ён ужо адбывае ў "Віцьбе". 33-гадовага машыніста цеплавоза прызналі вінаватым у спробе блакавання руху чыгуначнага транспарту шляхам замыкання рэек. Дома Уладзіміра чакаюць жонка, двухгадовы сын і пяцігадовая дачка, якім маці кажа, што тата "паехаў працаваць з салдацікамі". Нядаўна палітвязню далі вымову ў калоніі за тое, што на абедзе еў згушчонку. Сваякі палітвязня распавялі "Вясне" гісторыю Уладзіміра.\n25.10.2021 Тэгі: крымінальны перасьлед, палітвязьні, гісторыі вязняў


Зварот беларускай грамадскасці наконт беларускай мовы\nБеларуская грамадскасць выступіла з адмысловым зваротам адносна стану беларускай мовы ў краіне.\nМы, прадстаўнікі беларускай грамадскасці, заклапочаныя тым, што беларуская мова не мае спрыяльных умоваў для існавання і развіцця ў Беларусі.\nПаводле Канстытуцыі Беларусі абедзве мовы – беларуская і расейская – ёсць дзяржаўнымі, але ўлады ўвесь час цураюцца беларускай мовы. Яна амаль не ўжываецца на афіцыйным узроўні, практычна ўсе законы ў Беларусі выдаюцца выключна па-расейску. Паводле апошніх даследаванняў, 48 % беларусаў лічаць беларускую мову роднай, але доступ да адукацыі на беларускай мове застаецца абмежаваны: толькі 13 % вучняў навучаюцца па-беларуску; у краіне няма ніводнага ўніверсітэту з беларускай мовай выкладання. Мова 85 % кнігаў, што выдаецца ў Беларусі штогоду, – расейская; па-беларуску выходзіць толькі 9,5 % кніг.\nНа неабходнасць падтрымаць беларускую мову ў Беларусі звяртае ўвагу міжнародная супольнасць. Асамблея дэлегатаў Міжнароднага ПЭНу на 85-м штогадовым Кангрэсе звярнулася з заклікам да ўладаў Беларусі паважаць, абараняць і дапільноўваць правы ўсіх беларускамоўных і дзеяць згодна з Артыкулам 17 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, які заканадаўча замацаваў статус беларускай мовы як дзяржаўнай. Таксама Міжнародны ПЭН звяртаецца да карпарацыі «Google» ды іншых інтэрнэт-платформаў, каб яны прызналі беларускую мову і забяспечылі беларусам магчымасць у поўнай меры карыстацца ёй на гэтых пляцоўках.\nБеларускай мове мусяць быць створаныя спрыяльныя ўмовы для развіцця і роўныя шанцы ў параўнанні з расейскай мовай.\n4 кастрычніка ў Беларусі пачаўся чарговы перапіс насельніцтва. Звесткі перапісу, паводле Закону «Аб перапісе насельніцтва», будуць уплываць на фармаванне дзяржаўнай палітыкі ў розных сферах. Ад колькасці людзей, якія ў адказах назавуць беларускую мову роднай, залежыць далейшая палітыка дзяржавы. Адказам «беларуская» вы станоўча паўплываеце на яе.\nМы перакананыя, што родная мова – не абавязкова «першая засвоеная ў дзяцінстве». Родная мова – гэта эмоцыі ды пачуцці, гэта тая мова, якую вы адчуваеце роднай, мовай сваіх дзядоў. Незалежна ад таго, якой мовай вы карыстаецеся ў штодзённым жыцці, беларуская мова нас аб’ядноўвае і робіць унікальнымі.\nМы заклікаем усіх, хто з нейкіх прычынаў можа / хацеў бы назваць беларускую мову роднай, абраць яе роднай падчас перапісу насельніцтва. Маленькі ўчынак – глабальнае значэнне.\nМы прапаноўваем арганізацыям грамадзянскай супольнасці і публічным асобам далучацца да гэтага звароту і пашыраць яго ў сваіх колах. Гісторыю робім мы, і гэта не складана. Дастаткова выявіць волю і заявіць пра сваё – роднае.\nКалі вы як публічная асоба ці ваша арганізацыя падзяляеце гэты зварот, калі ласка, напішыце нам пра гэта на адрас pierapis2019@gmail.com з пазнакай “подпіс пад зваротам” і мы дадамо ваш подпіс.\nКалі вы хочаце падпісаць зварот як арганізацыя, напішыце, калі ласка, поўную яе назву.\nКалі вы хочаце падпісаць зварот як публічная асоба, то дашліце, калі ласка, поўнае імя і прозвішча і таксама сваю сферу дзейнасці.\nПад зваротам падпісаліся:\n1. ПУ Беларускi дакументацыйны цэнтр\n2. ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\n3. Грамадскае аб'яднанне "Цэнтр сацыяльных інавацый"\n4. Міжнародная грамадская арганізацыя «EuroBelarus\n5. Лятучы ўніверсітэт\n6. Крама-музей "Б/Уржуазные ценности"\n7. Цэнтр еўрапейскай трансфармацыі\n8. Центр правовой трансформации\n9. Офiс па правах людзей з iнвалiднасцю\n10. Экспертна-прававое таварыства «Ініцыятыва FORB»\n11. Саюз беларускіх пісьменнікаў\n12. Беларускі дом правоў чалавека\n13. Дабрачынная арганізацыя “Беларусы ў Чыкага”\n14. Выдавецтва “Коска”\n15. Беларускі Хельсінскі Камітэт\n16. Асамблея НДА\n1. Таццяна Шчытцова філосаф, прафесар ЕГУ\n2. Аляксей Варсоба, музыкант\n3. Дзмітрый Шышкоў, вайсковы адстаўнік\n4. Мікола Пракаповіч, журналіст, сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў\n5. Марыя Мартысевіч, літаратарка, менеджарка культурных праектаў\n6. Сяргей Ваганаў, журналістыка, літаратура\n7. Сяргей Шалыгін, геадэзіст\n8. Аксана Тронева, стваральніца і куратарка адукацыйных праектаў\n9. Павел Ганчар, дырэктар групы ІТ-кампаній\n10. Артур Вакараў, графічны дызайнер, кіраўнік крамы-музея "Б/Уржуазные ценности"\n11. Ігар Крэбс, перакладчык\n12. Зміцер Пароменскі, IT\n13. Таццяна Вадалажская, каардынатар Лятучага ўніверсітэта\n14. Таццяна Нядбай, паэтка, перакладчыца, старшыня Беларускага ПЭН-цэнтра\n15. Раiса Мiхайлоуская, праваабаронца\n16. Таццяна Рэвяка, праваабаронца\n17. Павел Сапелка, юрыст\n18. Вольга Смалянка, юрыстка, праваабаронца\n19. Іна Жызьнеўская, грамадская актывістка, валанцёрка ГА "Экадом"\n20. Кулікоў Ігар Мікалаевіч, паэт і перакладчык.\n21. Пляшкевіч Лідзія Уладзіміраўна, настаўніца гісторыі, экскурсавод\n22. Надзя Кандрусевіч, перакладчыца са шведскай мовы\n23. Наталля Манькоўская, праваабаронца\n24. Дар’я Якімовіч, праваабаронца\n№ 6 (1209)\nНаша слова № 6 (1209) 11 лютага 2015 г.


Прадстаўнікі мясцовага самакіравання ўшанавалі памяць ахвяр вёсак Зані і Шпакі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПрадстаўнікі мясцовага самакіравання ўшанавалі памяць ахвяр вёсак Зані і Шпакі\nПершы раз за апошнія 75 гадоў ва ўрачыстасцях па ўшанаванні памяці цывільных ахвяраў вёсак Зані і Шпакі, загінулых 2 лютага 1946 году ад рук жаўнераў польскага ўзброенага падполля пад камандаваннем капітана Рамуальда Райса (псеўданім Буры), прынялі ўдзел прадстаўнікі мясцовага самакіравання бургамістр Бранска Яўгеніюш Качэўскі, войты Бранска і Вышкаў Анджэй Янкоўскі і Марыюш Кажанеўскі. Усе яны абяцалі поўную падтрымку ў захаванні памяці пра трагедыі гэтых вёсак.\nЯўгеніюш Качэўскі: Гэта страшная трагедыя. Заўсёды падтрымліваем тут розныя лакальныя ініцыятывы. Патрэбны ініцыятывы, каб нагадаваць аб гэтым, каб тлумачыць людзям, каб у будучым да такіх здарэнняў не дайшло.\nАнджэй Янковскі: Абяцаю, што мы заапекуемся гэтым месцам. Гэта тое месца памяці, якое ў нашай гміне будзе заўсёды ўшанаванае.\nМарыюш Кажанеўскі: Дзякуючы айцу Марку гэтая гісторыя тут пачала згадвацца, каб не забываць пра тыя здарэнні, якія адбыліся 75 гадоў таму. Я, дарэчы, сам, дзякуючы айцу Марку, пра гэта даведаўся.\nУ 2018 годзе малітвы каля помніка ў Шпаках і помніка-магілы ў Занях на просьбу вернікаў пачаў настаяцель прыхода ў Бранску і Малешах айцец Марк Якімюк.\nУ чэрвені мінулага года ўсе 79 ахвяры гэтак званага крывавага рэйду Бурага былі кананізаваныя польскай праваслаўнай царквой.\nМалебны ў гонар холмскіх і падляшскіх мучанікаў у Шпаках і Занях


Віцебскі сшытак (1995) — Вікіпедыя\n«Віцебскі сшытак» — беларускі гістарычны навукова-папулярны часопіс.\nВыходзіць з 1995 года ў Віцебску на беларускай мове. Заснавальнікі: Віцебскі абласны краязнаўчы музей, Віцебскае абласное краязнаўчае аб’яднанне. Друкаваўся дзякуючы дапамозе прыватных і некамерцыйных арганізацый. Асвятляў пытанні гісторыі і культуры Віцебшчыны, публікаваў малавядомыя факты, крыніцы па матэрыяльнай і духоўнай культуры рэгіёна. У 2017 годзе выйшаў 5 нумар.\nЧасопіс у фармаце PDF: http://vlib.by/index.php/by/virtualnye-proekty/38-projects/1643-vitsebski-sshytak\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Віцебскі_сшытак_(1995)&oldid=3315531"\n1995 год у Віцебску


Йоан 19 - Біблія [Беларуская Біблія 2003]\nТады выйшаў Ісус у цярновым вянку і ў пурпуры. І сказаў ім Пілат : вось, Чалавек!\nЮдэі адказвалі яму: мы маем закон, і паводле закону нашага Ён павінен памерці, бо зрабіў Сябе Сынам Божым.\nПілат, пачуўшы гэтае слова, вывеў Ісуса і сеў на судзілішчы, на месцы, якое называецца Ліфастратон , а па-Габрэйску Гаввафа.\nІ, нясучы крыж Свой, Ён выйшаў на месца, называнае Лобным, па-габрэйску Галгофа ;\nІ вось сказалі адзін аднаму: ня будзем разьдзіраць яго, а кінем на яго жэрабя, чый будзе; — хай збудзецца сказанае ў Пісаньні: "падзялілі рызы Мае між сабою і за адзежу Маю кідалі жэрабя". Так учынілі воіны.\nа адзін воін кап’ём працяў Яму рэбры, і адразу выцекла кроў і вада.\nбо гэта сталася, хай збудзецца Пісаньне: "косьць Ягоная хай ня будзе зламана".\nГэтаксама і ў іншым месцы Пісаньне кажа: "паглядзяць на Таго, Каго працялі".


Анатоль Франс (Anatole France) (1844 – 1924) Cапраўднае імя Франсуа-Анатоль Тыбо) – французскі пісьменнік і літаратурны крытык. Дачка Ліліт\nСпампаваць 145.1 Kb.\nПамер 145.1 Kb.\nАнатоль Франс (Anatole France) (1844 – 1924) Cапраўднае імя Франсуа-Анатоль Тыбо) – французскі пісьменнік і літаратурны крытык.\n(La fille de Lilith)\nЯ выехаў з Парыжу ўчора ўвечары, у куце вагона, перад доўгай і нямой снежнай ноччу. Шэсць пагібельных гадзін я чакаў у горадзе Х. і толькі па абедзе натрапіў на селяніна на санях, які мог адвезці мяне ў Артыг. Паабапал дарогі хвалямі то ўзвышаліся, то зноў меншалі ўзгоркі, якія да гэтага я бачыў у промнях зіхоткага сонца. Цяпер жа яны былі пад тоўстым покрывам снегу, на якім дзе-нідзе чарнеў вінаграднік. Селянін не прыспешваў свайго старога каня, і мы ехалі, ахінутыя бясконцай цішынёй, якую час ад часу разрывалі жаласныя крыкі птушак. Смяротна няшчасны, я паўтараў пра сябе малітву: “Магутны Божа, літасцівы Божа, барані мяне ад адчаю, і не дазволь пасля ўсіх маіх памылак зрабіць апошнюю, якой ты не прабачыш”. Урэшце я ўбачыў сонца, чырвонае, без промняў. Яно апускалася за далягляд, як крывавая ахвяра, нагадваючы мне сцэну распяцця, і я адчуў, што ў душы з’явілася надзея. Пад коламі па-ранейшаму рыпеў снег. Нарэшце фурман паказаў на званіцу ў Артыгу, якая выглядала ценем у чырвонай імгле.\n– Дык вы сыходзіце каля дома святара? – звярнуўся да мяне селянін. – Вы ведаеце мсьё кюрэ?\n– З дзяцінства. Ён быў маім настаўнікам.\n– Ён вучоны, відаць?\n– Мсьё кюрэ Сафрак не проста вучоны – ён яшчэ і дабрадзейны чалавек.\n– Чуў, але гэта не адзінае, што пра яго кажуць.\n– Што ж яшчэ?\n– Што хочуць, тое і кажуць. А я – я адно слухаю.\n– Некаторыя кажуць, што ён вяшчун, што ён прадказвае будучыню.\n– Якая бязглуздзіца!\n– Мсьё, я ж нічога не кажу. Але калі мсьё Сафрак не вяшчун, чаму ён толькі і робіць, што чытае кнігі?\nСані спыніліся каля дома кюрэ.\nЯ пакінуў гэтага дурня. Служанка правяла мяне да кюрэ, у пакой, дзе ежа ўжо стаяла на стале. Мне падалося, што мсьё Сафрак даволі моцна змяніўся за тыя тры гады, што я яго не бачыў. Яго магутны стан сагнуўся. Ён яшчэ больш схуднеў. Яго пранізлівыя вочы свяціліся на ссохлым твары. Нос, які здаваўся большым, спускаўся да станчэлых вуснаў. Я кінуўся да яго са слязамі:\n– Ойча! Я прыйшоў да Вас, бо саграшыў. Настаўнік, Вашыя веды, глыбокія і таямнічыя, заўсёды здзіўлялі мяне, узмацнялі мой дух. Выцягніце Вашае дзіця з прорвы! О! Мой адзіны сябра, выратуйце мяне; асвятліце мяне сваім святлом.\nЁн абняў мяне, усміхнуўся з неверагоднай дабрынёй, якую ўжо столькі разоў выказваў да мяне ў юнацтве. Ён крыху адхіліўся, каб лепей мяне разгледзець.\n– Беражы вас Бог! – павітаўся ён, як было звыкла ў яго мясцовасці.\nМсьё Сафрак нарадзіўся на ўзбярэжжы Гароны. Як вінаграднік з тых краёў, яго душа была шчодрая і духмяная.\nЁн бліскуча выкладаў філасофію ў Бардо, Пуацье, Парыжы. А пасля папрасіў толькі адной ласкі – зрабіцца кюрэ ў краі, дзе нарадзіўся і дзе хацеў памерці. Ужо шэсць гадоў ён служыў у гэтай згубленай вёсцы, служыў самай чалавечнай любові і самай высокай навуцы.\n– Беражы вас Бог, дзіця маё! – паўтарыў ён. Вы напісалі ліст, каб папярэдзіць пра свой візіт. Гэты ліст мяне моцна крануў. Значыць, вы і праўда не забыліся на свайго старога настаўніка?\nЯ хацеў кінуцца яму ў ногі мармычучы: “Ратуйце мяне! Ратуйце!”. Але ён спыніў мяне ўладным і ў той жа час ласкавым рухам рукі.\n– Ары, – сказаў ён, – заўтра вы мне ўсё раскажаце. А цяпер абагрэйцеся, пасля мы павячэраем, вы, мабыць, змерзлі і згаладаліся ў дарозе.\nПрыслужніца падала на стол міску, з якой падымалася духмяная пара. Гэта была старая ў чорнай шаўковай хустцы на галаве, з тварам, пакрытым зморшчынамі, у якім дзіўна спалучаліся прыродная прыгажосць і агідная старасць. Мая свядомасць была цалкам затлумленая, аднак маёй душой пачаў авалодваць спакой гэтага мірнага жытла, вясёлае патрэскванне сухіх дроваў у каміне, стол, накрыты белым абрусам, са шклянкамі віна, гарачымі стравамі. За ежай я амаль забыў, што прыйшоў, каб змякчыць жорсткія згрызоты сумлення, багата арошаныя пакаяннем.\nМсьё Сафрак успомніў мінулыя дні, якія мы правялі ў каледжы, дзе ён быў выкладчыкам філасофіі.\n– Ары, – сказаў ён, – вы былі маім найлепшым вучнем. Ваш дапытлівы розум апярэджваў думку настаўніка. Таму я адразу прывязаўся да вас. Я люблю, калі хрысціянін адважны. У час, калі бязбожнасць робіцца неўтаймоўна дзёрзкай, нельга, каб вера была нясмелаю. У царквы ёсць цяпер толькі авечкі, а ёй патрэбныя львы. Хто верне нам час, калі геніі спрычыняліся да ўсіх навук? Ісціна падобная да сонца: каб глядзець наўпрост, трэба быць арлом...\n–Ах, мсьё Сафрак, якраз вы бясстрашна глядзелі на ісціну арліным позіркам, і нішто не магло вас асляпіць. Я памятаю, што вашы погляды бянтэжылі часам нават тых з паслядоўнікаў, якія захапляліся святасцю вашага жыцця. Вы не баяліся новага. Так, напрыклад, вы меркавалі, што існуе, акрамя нас, і іншы свет з жывымі істотамі.\nЯго вочы загарэліся.\n– Што ж скажуць пра маю кнігу нясмелыя духам? Ары, я жыў і працаваў пад гэтым небам, у гэтым кутку, створаным Госпадам з асаблівай любоўю. Вам вядома, што я даволі добра валодаю мовамі: габрэйскай, арабскай, персідскай і некалькімі індыйскімі гаворкамі. Яшчэ вы ведаеце, што я перавёз сюды бібліятэку, багатую старажытнымі рукапісамі. Я заняўся сур'ёзным вывучэннем моваў і традыцый Старажытнага Усходу. Дасць Бог, велізарная праца будзе мець плён. Я толькі што скончыў кнігу “Аб стварэнні свету”. Там я пішу пра ісціну, якую непазбежна зруйнуе бязбожная навука. Ары, з вялікай Божай літасці навука і вера нарэшце прымірыліся. Працуючы над іх збліжэннем, я зыходзіў з такой думкі: Біблія, святая кніга, адкрывае нам ісціну, аднак не ўсю. Ды гэта і не магчыма, бо яе адзіная мета – навучыць нас таму, што мы мусім ведаць для вечнага выратавання! І акрамя гэтай вялікай мэты не існуе нічога. Яна простая і ў той жа час бясконца складаная. Біблія расказвае пра грэхападзенне і выкупленне. Гэта гісторыя боскага ў чалавеку. Яна ўсёабдымная і абмежаваная. У ёй няма нічога, што магло б задаволіць прымітыўную цікаўнасць. Аднак нельга, каб бязбожная навука перамагала, злоўжываючы маўчаннем Бога. Надышоў час сказаць: “Не, Біблія не маніць, яна проста кажа не ўсё”. Вось ісціна, якую я абвяшчаю. Абапіраючыся на геалогію, старажытную археалогію, усходнія касмагоніі, хецкія і шумерскія помнікі, халдэйскія і вавілонскія паданні, старажытныя легенды, якія захаваліся у Талмудзе, я даказваю існаванне прэадамітаў, аб якіх аўтар Кнігі Быцця не згадвае з тае толькі прычыны, што існаванне іх не мае аніякага дачынення да вечнага выратавання дзяцей Адама. Мала таго, уважлівае даследаванне першых раздзелаў Кнігі Быцця пераканала мяне ў тым, што было два стварэнні свету, якія адбываліся з прамежкам у некалькі стагоддзяў. Прычым другое, так бы мовіць, проста зрабіла пэўнае месца на зямлі больш зручным для Адама і яго нашчадкаў.\nЁн спыніўся на імгненне і працягнуў ціхім голасам з чыста рэлігійнай урачыстасцю:\n– Я, Марцыял Сафрак, няварты пастыр, доктар тэалогіі, паслухмяны сын нашай святой маці Царквы, сцвярджаю з поўнай упэўненасцю, калі будзе на тое воля Яго Святасці Папы і святых сабораў, што Адам, створаны паводле вобразу Божага, меў дзвюх жонак, і Ева з іх была другою.\nГэтыя дзіўныя словы адцягнулі мяне ад маіх думак і нечакана абудзілі цікаўнасць. Я быў нават расчараваны, калі мсьё Сафрак, паклаўшы локці на стол, сказаў:\n– Досыць пра гэта. Магчыма, калі-небудзь вы прачытаеце маю кнігу і даведаецеся, у чым справа. Паводле строгага загаду, я павінен быў прадставіць маю працу на разгляд арцыбіскупу і прасіць яго ўхвалы. Рукапіс знаходзіцца цяпер у арцыбіскупстве. Я чакаю адказу, які, мне здаецца, мусіць быць спрыяльным... Сын мый, паспытайце грыбы з нашых лясоў і віно з нашых вінаграднікаў, а пасля скажыце, што наш край не другая запаветная зямля, для якой першая з'яўлялася нібыта правобразам.\nЗ гэтай хвіліны нашая гутарка стала больш простай і перайшла на агульныя ўспаміны.\n– Так, сын мой, – сказаў мсьё Сафрак, – вы былі маім любімым вучнем. Госпад дазваляе аддаваць некаму перавагу, калі гэтаму ёсць справядлівыя прычыны. А я адразу ўбачыў, што вы сапраўдны чалавек і хрысціянін. Гэта не значыць, што ў вас не было недахопаў. У вас няроўны, нерашучы характар, вас было лёгка збянтэжыць. У глыбіні вас спелі гарачыя жаданні. Мне падабалася вашая ўсхваляванасць, гэтак жа, як процілеглыя якасці ў іншым маім вучні. Поль д'Эрві падабаўся мне непахіснасцю розуму і сталасцю сэрца.\nПачуўшы гэтае імя, я счырванеў, збляднеў і з цяжкасцю ўтрымаўся, каб не ўскрыкнуць. Я хацеў нешта адказаць, але не мог вымавіць ні слова. Мсьё Сафрак, здавалася, не заўважаў майго хвалявання.\n– Калі я не памыляюся, ён быў вашым найлепшым сябрам, – дадаў ён. – Вы па-ранейшаму з ім блізкія, праўда? Я чуў, што ён стаў дыпламатам, што яму прадказваюць выдатную будучыню. Я б хацеў, каб ён стаў паслом у Ватыкане, калі наступяць лепшыя часы. Ён ваш сапраўдны і адданы сябра.\n– Ойча, – вымавіў я з высілкам, – я пагавару з вамі заўтра пра Поля д'Эрві і яшчэ пра адну асобу.\nМсьё Сафрак паціснуў мне руку. Мы развіталіся, і я пайшоў у падрыхтаваны для мяне пакой. Я лёг у ложак, бялізна пахла лавандай, і мне прыснілася, што я, яшчэ хлопчык, малюся, укленчыўшы ў капліцы нашага каледжа і любуюся жанчынамі, якія, у белай зіхоткай адзежы, займаюць месцы на хорах. І раптам з аблокаў над маёй галавой раздаецца голас: “Ары, ты думаеш, што любіш іх у Богу. Але ты любіш Бога толькі ў іх”.\nПрачнуўшыся раніцай, я ўбачыў мсьё Сафрака, які стаяў ля майго ложка.\n– Ары, – сказаў ён, – прыходзьце сёння да абедні, якую я буду служыць для вас. Па заканчэнні я выслухаю тое, што вы збіраецеся мне расказаць.\nХрам у Артыгу – невялікая царква ў раманскім стылі, які ў XII стагоддзі яшчэ квітнеў у Аквітаніі. Дваццаць гадоў таму царкву адрэстаўравалі і прыбудавалі званіцу, не прадугледжаную першапачатковым планам, але праз недахоп грошай царква захавала ў недатыкальнай чысціні свае голыя сцены. Я далучыўся, наколькі мне дазвалялі думкі, да малітваў святара, затым мы разам вярнуліся дадому. Мы паснедалі хлебам з малаком, а потым пайшлі ў пакой мсьё Сафрака.\nПрысунуўшы крэсла да каміна, над якім вісела распяцце, ён прапанаваў яго мне і, прысеўшы побач, падрыхтаваўся слухаць. За акном падаў снег. Я пачаў:\n– Ойча, вось ужо дзесяць гадоў, як, выйшаўшы з-пад вашай апекі, я пачаў свой шлях. Веру я захаваў, але, на жаль, не захаваў чысціні. Зрэшты, няма чаго апісваць вам маё жыццё, вы і так усё ведаеце – вы, мой духоўны настаўнік, адзіны дарадца майго сумлення! Да таго ж я хачу хутчэй перайсці да падзеі, што перамяніла ўсё маё жыццё. Летась бацькі вырашылі мяне ажаніць, і я ахвотна пагадзіўся. Дзяўчына, якую за мяне аддавалі, у разуменні бацькоў была ідэальнай нявестай. Акрамя таго, яна была прывабнай і падабалася мне; такім чынам, замест шлюбу па разліку я збіраўся ўступіць у шлюб па сардэчнай схільнасці. Мая прапанова было прынятая. Заручыны адбыліся. Здавалася, мне былі забяспечаныя шчасце і спакойнае жыццё, але тут я атрымаў ліст ад Поля д'Эрві, які, вярнуўшыся з Канстанцінопаля, паведамляў аб сваім прыездзе ў Парыж і жаданні пабачыцца са мной. Я паспяшаўся да яго і паведаміў пра свой будучы шлюб. Ён сардэчна мяне павіншаваў.\n– Я рад твайму шчасцю, браце!\nЯ сказаў, што разлічваю на яго як на сведку, і ён ахвотна пагадзіўся. Шлюб быў прызначаны на пятнаццатага траўня, а ён вяртаўся на службу ў пачатку чэрвеня,\n– Вось і добра! – сказаў я. – А ты як?\n– А я... – адказаў ён з усмешкай, адначасова радаснай і журботнай, – у мяне ўсё змянілася... Я страчваю розум... жанчына... Ары, я альбо вельмі шчаслівы, альбо вельмі няшчасны; якое можа быць шчасце, калі яно набытае коштам дрэннага ўчынку? Я абдурыў, я давёў да адчаю добрага сябра – я спакусіўся на чужое, там, у Канстанцінопалі...\nМсьё Сафрак перапыніў мяне:\n– Сын мой, не кажыце мне пра чужыя грахі і не называйце імёнаў!\nЯ абяцаў больш гэтага не рабіць і працягнуў свой аповед.\n– Не паспеў Поль скончыць, як у пакой увайшла жанчына. Відаць – яна. На ёй быў доўгі блакітны пеньюар і трымала яна сябе як гаспадыня. Паспрабую адной фразай перадаць вам тыя неверагодна моцныя пачуцці, якія выклікала яе з’яўленне. Мне здалося, што яна з іншай рэальнасці. Я адчуваю, да якой ступені гэтае азначэнне недакладнае і як дрэнна перадае яно маю думку, але, можа быць, яно стане больш зразумелым, калі я паспрабую апісаць гэтую жанчыну. Сапраўды, у выразе яе залацістых вачэй, нечакана бліскучых, у выгіне яе загадкава ўсмешлівых вуснаў, у скуры адначасова асмуглай і светлай, у гульні рэзкіх, але тым не менш гарманічных ліній яе цела, у паветранай лёгкасці хады, у аголеных руках, за якімі, здавалася, былі нябачныя крылы, нарэшце, ва ўсім яе абліччы, жарсным і няўлоўным, я адчуў нешта чужое чалавечай прыродзе. Яна была адначасова і менш, і больш дасканалая, чым звычайныя жанчыны, створаныя Богам у яго грознай літасці для таго, каб яны былі нашымі спадарожніцамі на гэтай зямлі, у выгнанні. З той хвіліны, як я ўбачыў яе, маю душу ахапіла і перапоўніла адно пачуццё: мне стала бясконца брыдка ўсё, што не было гэтай жанчынай.\nКалі яна ўвайшла, Поль злёгку нахмурыў бровы, але адразу ж спахапіўся і паспрабаваў усміхнуцца.\n– Лэйла, пазнаёмся з маім найлепшым сябрам.\n– Я ведаю спадара Ары.\nГэтыя словы мусілі здацца дзіўнымі, бо я мог з упэўненасцю сказаць, што мы ніколі не сустракаліся, але тое, як яна іх вымавіла, было яшчэ больш дзіўным. Калі б крышталь мог думаць, ён сказаў бы менавіта так.\n– Мой сябар Ары, – дадаў Поль, – жэніцца праз паўтара месяца.\nЛэйла зірнула на мяне, і я ясна прачытаў у яе залацістых вачах: “Не”.\nЯ сышоў вельмі збянтэжаны, і мой сябра не спрабаваў мяне затрымаць. Увесь дзень я бязмэтна блукаў па вуліцах з адчаем у спустошаным сэрцы. І вось увечары выпадкова апынуўся на бульвары перад крамай кветак. Я ўспомніў пра сваю нявесту і вырашыў купіць ёй галінку белага бэзу.\nНе паспеў я ўзяць галінку, як чыясьці рука вырвала яе ў мяне. Я ўбачыў Лэйлу. Яна засмяялася і выйшла з крамы. Яна была ў кароткай шэрай сукенцы, такім жа шэрым жакеце і круглым капялюшыку. Гарнітур, звычайны для парыжанкі, прызнацца, зусім не пасаваў казачнай прыгажосці Лэйлы і здаваўся маскарадным уборам. І што ж? Убачыўшы яе менавіта такой, я адчуў, што кахаю яе неадольным каханнем. Я хацеў дагнаць яе, але яна знікла сярод мінакоў і павозак.\nЗ гэтай хвіліны я больш не жыў. Некалькі разоў я захадзіў да Поля, але Лэйлы не бачыў. Поль прымаў мяне ветліва, аднак не згадваў пра яе. Гаварыць нам не было пр што, і я сыходзіў засмучаны. І вось аднойчы лёкай Палі сказаў мне: “Мсьё д'Эрві няма дома. Можа быць, вам заўгодна бачыць мадам?” Я адказаў: “Так”. Ойча! Адно слова, адно кароткае слова, і няма такіх крывавых слёз, якія маглі б яго вярнуць! Я ўвайшоў. Яна была ў гасцінай. Яна напаўляжала на канапе, падціснуўшы пад сябе ногі, у жоўтай, як золата, сукенцы. Я ўбачыў яе... не, я нічога не бачыў. У мяне раптам перасохла ў горле, я не мог гаварыць. Водар міры і духмянасцяў напаіў мяне пяшчотай і жаданнем, нібы я змог адчуць усе пахі таямнічага Усходу. О, яна сапраўды была жанчынай з іншага свету; у яе прыродзе не было нічога ад чалавечай. Яе твар не выяўляў ніякіх пачуццяў: ні добрых, ні дрэнных, толькі пяшчоту, адначасова пачуццёвую і незямную. Яна, вядома, заўважыла маю збянтэжанасць і спытала голасам, больш празрыстым і чыстым, чым цурчанне раўчукоў ў лесе:\nЯ кінуўся да яе ног і закрычаў праз слёзы:\n– Я кахаю вас, шалёна!\nТады яна адкрыла мне абдымкі і асвяціла юрлівым і чыстым поглядам.\n– Чаму вы не сказалі пра гэта раней, мой дарагі?..\nГэта немагчыма перадаць словамі... Я моцна сціскаў Лэйлу, што ляжала ў маіх абдымках. Мне здавалася, што мы абодва імкнем у неба і запаўняем яго сабою. Я адчуваў, што прыпадобніўся да Бога, што ў душы маёй – уся прыгажосць сусвету, уся гармонія прыроды: зоркі, кветкі, лясы з іх песнямі, і раўчукі, і глыбіні марскія. У свой пацалунак я ўклаў вечнасць.\nПры гэтых словах мсьё Сафрак, які слухаў мяне ўжо некаторы час з прыкметным раздражненнем, устаў, павярнуўся спінай да каміна, прыпадняўшы да каленаў сутану, каб пагрэць ногі, і сказаў са строгасцю, амаль з пагардай:\n– Блюзнер! Замест таго каб зненавідзець свой грэх, вы прызнаяцеся ў ім толькі з ганарыстасці і самаўцехі! Я больш не слухаю вас!\nАд гэтых словаў на вочы ў мяне навярнуліся слёзы, і я пачаў прасіць у яго прабачэння. Убачыўшы, што я насамрэч каюся, ён дазволіў мне працягваць прызнанні, але з ўмовай не шкадаваць самога сябе.\nЯ працягваў аповед, вырашыўшы, як будзе відаць далей, па магчымасці скараціць яго.\n– Ойча, я пакінуў Лэйлу са згрызотамі сумлення. Але на наступны ж дзень яна прыйшла да мяне, і пачалося жыццё, поўнае асалоды і невыноснай мукі. Я раўнаваў яе да Поля, якога падмануў, і жорстка пакутаваў. Не думаю, што ёсць на свеце пакута, больш зневажальная за рэўнасць, якая напаўняе душу нашу агіднымі карцінамі. Лэйла нават не лічыла патрэбным хлусіць, каб палегчыць гэтае катаванне. Паводзіны яе наогул было цяжка растлумачыць... Я не забываю, што гавару з вамі, і не дазволю сабе абразіць слыху такога шаноўнага пастыра. Скажу толькі, што Лэйла здавалася абыякавай да радасцяў кахання, якія шчодра мне дарыла. Яна атруціла ўсё маё існаванне спакусай. Я не мог жыць без яе і баяўся яе страціць. Лэйла не мела ніякага ўяўлення пра тое, што мы называем мараллю. Гэта не значыць, што яна была жорсткай; наадварот – далікатнай і рахманай. Яна была разумная, але розум яе адрозніваўся ад нашага. Яна была маўклівая, адмаўлялася адказваць на пытанні пра сваё мінулае. Не ведала таго, што ведаем мы, затое ведала тое, што нам невядома. Дачка Усходу, яна памятала мноства індыйскіх і персідскіх легендаў, якія з бясконцым зачараваннем перадавала сваім манатонным голасам. Слухаючы яе аповед пра дзівоснае світанне сусвету, можна было падумаць, што яна яго сучасніца. Я неяк сказаў ёй пра гэта, а яна, усміхаючыся, адказала:\n– Я старая, гэта праўда!\nМсьё Сафрак, усё гэтак жа не адыходзячы ад каміна, цяпер паволі нахіліўся наперад, усёй сваёй паставай выяўляючы самую жывую ўвагу.\n– Працягвайце, – сказаў ён.\n– Некалькі разоў, ойча, я пытаў Лэйлу пра яе веру. Яна адказвала, што рэлігіі ў яе няма і што яна ёй не патрэбная; што яе маці і сёстры – дочкі бога, але не звязаныя з ім ніякай рэлігіяй. Яна насіла на шыі ладанку з дробкай гліны, якую, паводле яе словаў, захоўвала з глыбокай пашаны і любові да маці.\nЛедзь я вымавіў апошнія словы, як мсьё Сафрак, бледны і дрыготкі, ускочыў з месца і, сціснуўшы мне руку, гучна крыкнуў:\n– Яна казала праўду! Я ведаю, цяпер я ведаю, хто яна! Ары, вы мелі рацыю – гэта была не жанчына. Працягвайце, працягвайце, прашу вас!\n– Ойча, я амаль скончыў. Праз каханне да Лэйлы я парваў з нявестай, здрадзіў найлепшаму сябру. Я абразіў Бога. Калі Поль даведаўся, што Лэйла была няверная яму, ён ашалеў ад гора. Ён пагражаў забіць яе, але яна рахмана сказала:\n– Паспрабуйце, мой дарагі. Я хацела б памерці, але не магу.\nПаўгоду яна належала мне; потым, адной раніцай, Лэйла заявіла, што вяртаецца ў Персію, і я больш не ўбачу яе. Я плакаў, енчыў, крычаў:\n– Ты ніколі мяне не кахала!\nЯна ласкава адказала:\n– Не кахала, мой дарагі. Але колькі жанчын, якія гэтаксама вас “кахалі”, не далі вам таго, што дала я. Вы павінны мне дзякаваць. Бывайце!\nДва дні я то шалеў, то слупянеў. Потым, успомніўшы аб выратаванні душы, паехаў да вас, ойча! Вось я перад вамі. Ачысціце, выратуйце, настаўце мяне! Я ўсё яшчэ яе кахаю.\nЯ змоўк. Мсьё Сафрак задумаўся, падпершы галаву рукой. Ён першы парушыў маўчанне:\n– Сын мой, ваш аповед пацвярджае мае вялікія адкрыцці. Вось што можа парушыць упэўненасць нашых сучасных скептыкаў. Выслухайце мяне! Мы жывем у эпоху цудаў, як першынцы роду чалавечага. Слухайце ж, слухайце! У Адама, як я вам ужо казаў, была першая жонка, пра якую нічога не сказана ў Бібліі, але гаворыцца ў Талмудзе. Яе звалі Ліліт. Яна была створаная не з рабра Адама, але з гліны, з якой быў вылеплены ён сам, і не была целам ад цела яго. Ліліт добраахвотна пакінула яго. Ён не ведаў яшчэ граху, калі яна сышла і выправілася ў тыя землі, дзе праз шмат гадоў пасяліліся персы, а ў тую пару жылі адаміты, разумнейшыя і прыгажэйшыя за людзей. Значыць, Ліліт не была прычынай грэхападзення нашага прабацькі, не была заплямленая першародным грахом і таму пазбегла праклёну, накладзенага на Еву і яе нашчадкаў. Яе не палохаюць пакуты і смерць, у яе няма душы, пра выратаванне якой трэба клапаціцца, ёй невядомыя ні дабро, ні зло. Што б яна ні зрабіла, гэта не будзе ні добра, ні дрэнна. Дочкі яе, народжаныя ад таямнічага зачацця, несмяротныя, як і яна, і, як яна, вольныя ў сваіх учынках і думках, бо не могуць ні дагадзіць Богу, ні ўгнявіць яго. Такім чынам, сын мой, я пазнаю па некаторых дакладных прыкметах, што істота, якая падштурхнула вас да падзення, – Лэйла, дачка Ліліт. Маліцеся, заўтра я прыму вашую споведзь.\nЁн на хвіліну задумаўся, потым дастаў з кішэні аркуш і сказаў:\n– Учора, пасля таго як я пажадаў вам добрае ночы, паштар уручыў мне ліст з сумнай навіною. Мсьё першы вікарый піша, што мая кніга засмуціла арцыбіскупа і азмрочыла яму радасць свята кармелітаў. Гэты твор, як яны кажуць, поўны дзёрзкіх здагадак і поглядаў, ужо асуджаных бацькамі царквы. Яго правялебнасць не можа ўхваліць гэткіх шкодных мудрагельстваў. Вось што мне пішуць. Але я раскажу яго правялебнасці пра вашую прыгоду. Можа, тады ён зразумее, што Ліліт існуе і што гэта не мая фантазія.\nЯ затрымаў мсьё Сафрака яшчэ на хвіліну.\n– Лэйла, сыходзячы, пакінула мне кавалак кіпарысавай кары, на якой напісаныя незразумелыя мне словы. Вось гэты своеасаблівы амулет.\nМсьё Сафрак узяў лёгкую стружку, якую я яму падаў, уважліва яе разгледзеў, а затым сказаў:\n– Гэта напісана на персідскай мове эпохі росквіту, і пераклад цяжкасцяў не выклікае:\nМАЛІТВА ЛЭЙЛЫ, ДАЧКІ ЛІЛІТ:\nБожа, спашлі мне смерць, каб я ацаніла жыццё. Божа, дазволь мне шкадаваць пра памылкі, каб я спазнала асалоду. Божа, зрабі мяне такой жа, як дочкі Евы!\n© Вераніка Мазуркевіч, пераклад, 2010


Чытаць цалкам: I Нядзеля Адвэнту\nЧытаць цалкам: Урачыстасць Езуса Хрыста, Валадара Сусвету\nXXXІII Звычайная нядзеля\n14 лістапада 2021 |\nЕзус сказаў сваім вучням: “У тыя дні пасля таго ўціску зацьміцца сонца, і месяц не дасць святла свайго. І зоркі будуць падаць з неба, і сілы нябесныя пахіснуцца. Тады ўбачаць Сына Чалавечага, які будзе ісці на аблоках з вялікай сілай і ў славе. Ён пашле тады Анёлаў сваіх і збярэ выбраных сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба. Вучыцеся на прыкладзе смакоўніцы: калі галінка яе становіцца ўжо мяккай і распускаецца лісце, ведаеце, што блізка лета. Так і вы, калі ўбачыце, што адбываецца гэта, ведайце, што блізка Ён, пры дзвярах. Сапраўды кажу вам: не міне пакаленне гэтае, пакуль не адбудзецца ўсё гэта. Неба і зямля прамінуць, а словы Мае не прамінуць. А пра дзень той або гадзіну ніхто не ведае: ні Анёлы ў небе, ні Сын, а толькі Айцец”. †\nЧытаць цалкам: XXXІII Звычайная нядзеля\nXXXІI Звычайная нядзеля\nЕзус, навучаючы тлумы, казаў ім: “Асцерагайцеся кніжнікаў, якія любяць хадзіць у доўгіх шатах, і любяць прывітанні на рынках, і першыя лавы ў сінагогах, і першыя месцы на гасцінах. Тыя, хто аб’ядае дамы ўдоў і доўга моліцца напаказ, атрымаюць найцяжэйшы прысуд”.\nСеўшы насупраць скарбонкі, Езус назіраў, як людзі кідалі грошы ў скарбонку. Многія багатыя кідалі памногу. І прыйшла адна бедная ўдава, і ўкінула дзве лепты, што складае чвэрць аса. Паклікаўшы вучняў сваіх, Езус сказаў ім: “Сапраўды кажу вам, што гэтая бедная ўдава ўкінула больш за ўсіх, хто кідаў у скарбонку. Бо ўсе кідалі, маючы лішак, а яна, будучы ў нястачы сваёй, укінула ўсё, што мела, увесь пажытак свой”. †\nЧытаць цалкам: XXXІI Звычайная нядзеля\nЧытаць цалкам: XXXІ Звычайная нядзеля\nЧытаць цалкам: XXX Звычайная нядзеля\n17 кастрычніка 2021 |\nМк 10, 35–45\nПадышлі да Езуса Якуб і Ян, сыны Зэбэдэя, і сказалі Яму: “Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам тое, пра што Цябе папросім”. Ён жа адказаў ім: “Што хочаце, каб Я зрабіў вам?”. Яны сказалі Яму: “Дай нам сесці аднаму праваруч, а другому леваруч Цябе ў славе Тваёй”. Але Езус сказаў ім: “Не ведаеце, аб чым просіце. Ці можаце піць келіх, які Я п’ю, і прыняць хрост, якім Я ахрышчаны?”. Яны адказалі Яму: “Можам”. А Езус сказаў ім: “Келіх, які Я п’ю, піць будзеце, і хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны, але даць сесці праваруч ці леваруч Мяне не ад Мяне залежыць, а каму падрыхтавана”. Пачуўшы, дзесяць вучняў пачалі абурацца на Якуба і Яна. А Езус, па- клікаўшы іх, сказаў ім: “Вы ведаеце, што тыя, хто лічыцца кіраўнікамі народаў, пануюць над імі, і вяльможы іх валадараць над імі. Але не так няхай будзе сярод вас: хто хоча быць большым сярод вас, няхай будзе вам слугою; і хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе нявольнікам усіх. Бо і Сын Чалавечы не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх”. †\nЧытаць цалкам: XXIX Звычайная нядзеля\nЧытаць цалкам: XXVIII Звычайная нядзеля\nXXVII Звычайная нядзеля\n03 кастрычніка 2021 |\nПадышлі фарысеі да Езуса і, выпрабоўваючы Яго, спыталіся, ці дазволена мужу разводзіцца з жонкаю? Ён сказаў ім у адказ: “Што наказаў вам Майсей?”. Яны сказалі: “Майсей дазволіў пісаць разводны ліст і разводзіцца”. А Езус сказаў ім у адказ: “Дзеля жорсткасці сэрца вашага ён напісаў вам гэтую запаведзь, бо на пачатку стварэння Бог стварыў іх мужчынам і жанчынай.\nТаму пакіне мужчына бацьку свайго і маці сваю і злучыцца са сваёй жонкай, і будуць двое адным целам. Так што яны ўжо не двое, але адно цела. Таму тое, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае”.\nУ доме вучні зноў спыталіся ў Яго пра гэта. Ён сказаў ім: “Хто развядзецца з жонкаю сваёю і ажэніцца з іншай, той чыніць распусту ў дачыненні да яе.\nІ калі жонка развядзецца з мужам сваім і выйдзе за іншага, чыніць распусту”. †\nЧытаць цалкам: XXVII Звычайная нядзеля\nXXVI Звычайная нядзеля\nЯн сказаў Езусу: “Настаўнік, мы бачылі чалавека, які ў імя Тваё выганяў злых духаў, і забаранялі яму, бо не хадзіў з намі”. Езус жа сказаў: “Не забараняйце яму, бо ніхто, хто ўчыніў цуд у Маё імя, не зможа адразу пачаць зласловіць Мяне. Бо хто не супраць нас, той з намі. І хто напоіць вас кубкам вады ў імя таго, што вы Хрыстовыя, сапраўды кажу вам, не страціць сваёй узнагароды. А хто спакусіць аднаго з малых гэтых, якія вераць у Мяне, таму лепш было б, каб павесілі яму на шыю млынавы камень і кінулі яго ў мора. Калі спакушае цябе рука твая, адсячы яе. Лепш табе калекаю ўвайсці ў жыццё, чым з дзвюма рукамі ісці ў геену, у агонь непагасны. І калі нага твая цябе спакушае, адсячы яе. Лепш табе ўвайсці ў жыццё кульгавым, чым з дзвюма нагамі быць кінутым у геену. І калі вока тваё цябе спакушае, вырві яго. Лепш табе з адным вокам увайсці ў Валадарства Божае, чым, маючы два вокі, быць кінутым у геену, дзе чарвяк іх не памірае і агонь не гасне”. †\nЧытаць цалкам: XXVI Звычайная нядзеля\n19 верасня 2021 |\nЧытаць цалкам: XXV Звычайная нядзеля\nЕзус са сваімі вучнямі пайшоў у вёскі Цэзарэі Філіпавай. Па дарозе Ён пытаўся ў вучняў сваіх, кажучы ім: “Кім людзі лічаць Мяне?”. Яны адказвалі Яму: “Янам Хрысціцелем, другія – Іллёю, іншыя – адным з прарокаў”. А Ён спытаўся ў іх: “А вы кім лічыце Мяне?”. Пётр сказаў Яму ў адказ: “Ты – Хрыстус”. І загадаў ім, каб нікому не казалі пра Яго. І пачаў вучыць іх, што Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець, і быць адкінутым старэйшымі, першасвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць. І казаў пра гэта адкрыта. А Пётр, адвёўшы Яго ў бок, пачаў дакараць Яго. А Ён, павярнуўшыся і паглядзеўшы на сваіх вучняў, дакарыў Пятра, сказаўшы: “Адыдзі ад Мяне, сатана, бо ты не пра Божае думаеш, а пра чалавечае”. І, паклікаўшы натоўп разам з вучнямі сваімі, сказаў ім: “Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за мною. Бо той, хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго, а хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне і Евангелля, той уратуе яго. †\nЧытаць цалкам: XXIV Звычайная нядзеля\nXVII Звычайная нядзеля\nXV Звычайная нядзеля\nСтаронка 1 з 48:


12:07 14 чэрвеня 2021\n12:21 09.06.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 9 чэр - Sputnik. Масква гатова да сумленнай размовы, але завышаных чаканняў або ілюзій з нагоды маючай адбыцца сустрэчы лідэраў РФ і ЗША ў Жэневе няма.\n"У нас няма і таго месіянскага запалу, з якім нашы заходнія калегі спрабуюць распаўсюдзіць на ўсю планету свой каштоўнасны дэмакратычны парадак. Нам ужо даўно зразумела, што навязванне звонку мадэлі развіцця ні да чаго добрага не прыводзіць", - сказаў Лаўроў на "Прымакоўскіх чытаннях" .\nПаводле яго слоў, сучаснае светаўладкаванне - гэта сума дамоўленасцей краін-пераможцаў у Другой сусветнай вайне. І Расія будзе пярэчыць супраць тых, хто мае намер браць пад сумненне вынікі гэтых дамоўленасцей.\n"Мы не можам і не будзем падыгрываць тым, хто хоча паспрабаваць звярнуць назад натуральны ход гісторыі", - дадаў ён.\nГатоўнасць да дыялогу - не слабасць\nЛаўроў параіў партнёрам не прымаць гатоўнасць Масквы да дыялогу за слабасць і нагадаў: Пуцін нядаўна падкрэсліў у адказ на ультыматумы Захаду, што чырвоныя лініі ў дачыненні да замежных партнёраў Расія будзе вызначаць самастойна.\n"Мы самі і перш за ўсё будзем адстойваць свае погляды на светаўладкаванне, на тое, як трэба развіваць міжнародныя адносіны ў поўнай адпаведнасці, падкрэслю, з тымі прынцыпамі і каштоўнасцямі, якія замацаваны не ў чыіхсьці вузка ўзгодненых дакументах, а ў статуце Арганізацыі Аб'яднаных Нацый", - сказаў Лаўроў.\nІ дадаў, што РФ гатова да працы з любымі партнёрамі, але ні санкцыі, ні ультыматумы не падыдуць для размовы з Масквой і дасягнення нейкіх дамоўленасцей.\nПра сустрэчу Пуціна і Байдэна\nПаводле слоў Лаўрова, узгодненага парадку перад сустрэчай Пуціна і Байдэна няма.\n"З амерыканцамі мы проста пералічвалі тэмы, якія адзін бок і іншы бок мае на ўвазе закрануць, і гэтак жа мы паступаем і на гэты раз. Праца працягваецца, чакаць засталося нядоўга, думаю, хутка ўсё праясніцца", - сказаў кіраўнік МЗС РФ.\nІ дадаў: у Маскве разлічваюць, што Вашынгтон правядзе працу над памылкамі перад сустрэчай 16 чэрвеня ў Жэневе.\n"Я спадзяюся, што пры падрыхтоўцы саміта ўсё ж такі тыя, хто цяпер у адміністрацыі Байдэна займаецца Расіяй, ацэняць дзеянні, інтарэсы, пазіцыю Расіі, нашы чырвоныя лініі і зробяць, калі хочаце, працу над памылкамі мінулых гадоў", - сказаў ён.\nДыялог, па словах Лаўроў, у любым выпадку лепш, чым яго адсутнасць. І ў сітуацыі, якая склалася важна адкрыта абмяняцца думкамі нават пры наяўнасці разыходжанняў.\n"Але калі нашы амерыканскія калегі па-ранейшаму будуць ісці ўслед за ўласнай прапагандай, якая аглушае у тым ліку амерыканскую эліту, то, напэўна, шмат чаго чакаць не даводзіцца", - растлумачыў ён.\nІ рэзюмаваў: Масква разлічвае, што Вашынгтон адмовіцца ад вядзення дыялогу выключна з пазіцыі прэтэнзіі на гегемонію ў сусветных справах.\nРасія, Джо Байдэн, Уладзімір Пуцін, Сяргей Лаўроў, размова, Масква


##### Усе картачныя гульні свету правілы – Усе Fives Даміно - Правілы гульні - actince.com.\nДжэкпот гульнявыя апараты\nГульнявой аўтамат вогненная гарэлка\nАзартныя гульні ў інтэрнэт\nЎкраінскія онлайн казіно\nСпампаваць картачныя гульні пасьянс косынка\nКартачныя гульні зяўляюцца аднымі з самых папулярных жанраў. License to гуьні. Аўдыёкніжку сталкер іншы свет 2 частка. Гэта жывая гульня ў покер гулялі супраць жывых гульцоў па ўсім свеце. Дэлэстр палічыў магчымым увесці пэўныя дадатковыя правілы. Масць гэтай карты будзе казырнай масцю ў гэтым коне, г.зн.\nCrack far cry 4 3dm. Размалёўка смешарыкі правілы дарожнага руху. Адна калода для частак свету шэсць — для Францыі тры —. Дызайн узроўняў - стварэнне узроўняў гульні, у якую ўваходзяць. Спампаваць. Правілы этыкету для дзяцей у малюнках. Singles 3 з. Відеокурс праз торэнт правілы дарожнага усу картачныя гульні свету правілы.\nAPK файлы дазволіць вам наладзіць выкарыстанне Android гульняў. Дзмітрый кажа, што культура гульні ў дартс у Беларусі развіта не так, як у Расіі ці Польшчы. Гульнявой слот аўтамат чэрці едуць зарабляць артысты з усяго уса картачныя гульні свету правілы.\nАсаблівае месца ў правілах гульні займае раскладка покера. Асноўныя правілы гульні. 1 дошка працілы выявай карты свету з сувязямі паміж гарадамі 5 гульцоў пешкі 6 драўляных.\nАдборачныя гульні турніру праходзяць. Спампаваць картачныя гульні на сэнсарны тэлефон бясплатна. Ваўкалакі і Хапуны: да выхаду рыхтуецца беларуская картачная гульня. Самыя папулярныя катачныя і Картачныя гульні на гэтым сайце.\nWe adore Card Games! Thats why we decided to share our картаяныя with you! Наша рэдакцыя ўсе гульні не паспела паспрабаваць, але ў вас ёсць усе шанцы. Фрода ў «Дзвюх крэпасцях» з той розніцай, што персанажы Марціна, усе картачныя гульні свету правілы правіла, не ўваскрасаюць. Картачная гульня. Падрабязныя правілы перадруку ус картачныя гульні свету правілы. Гэтая гульня гэта ўсё аб кіраванні правільна і належным чынам.\nБутаў — даследчык анамальных гульні слот спампаваць бясплатна, які абездзіў усю. Windows. Картачныя гульні на андроіда без рэгістрацыі і смс. Да пачатку 2000-х EA стала адным з самых вялікіх у свеце выдавецтваў, і займала.\nЦябе ўсё абмяжоўвае – дарога, разметка, светлафоры, знакі. Песня картаыныя. якасці усе серыі. Гульні для android поўныя версіі.\nКартачныя гульні на мабільны тэлефон. Спампаваць гульні бясплатна сталкеры усе часткі. Гульню без смс і рэгістрацыі пошук прадметаў поўныя версіі.\nНа сённяшні дзень беларускамоўных настольных гульняў існуе вельмі мала, і амаль усе яны прадстаўлены. Спампаваць песню. Java картачныя гульні на тэлефон. Правілы гульні—1 шт. Выйшла ў ус картачныя гульні свету правілы беларуская настольная гульня «Разам!». Усе серыі ну пачакай у avi фармаце праз торэнт. Ва ўсе цяжкія на кпк торэнт. Скарб нацыі спампаваць торэнта · Правілы света мовы 1 класа спампаваць торэнт · Калбазов бульдог.\nАпелдорне гродзенец упэўнена правёў усю гонку і на фінішы. Спампаваць правілы картачныя гульні. Скарб духоўнае ад свету собираемое каррачныя. Млын слухаць усе песні. Гульні на пк усе картачныя гульні свету правілы рэгістрацыі і смс сімулятары.\nТэги: навіны гульнявых аўтаматаў Категории: сакрэты аўтамата мега джэк\nУ сучасным свеце існуе магчымасць прымаць удзел у гульні праз інтэрнэт або ў спецыяльных кардрумах. Big Two, similar to Chinese poker card game, is popular in Macau, Singapore, Hong Kong. Музыка. Гэты свет прыдуманы не намі 320. Праграма праверкі. Правілы па ахове працы пры працы на вышыні 2015 з зменамі. Спампаваць fallout shelter. Картачныя гульні праз торэнт на кампутар. У старэйшых на занятках усё больш сурёзна, але яны таксама цалкам пагружаныя ў працэс. Калі вам падабаецца Windows, Solitaire, спампаваць яго цяпер. Лепшыя картачныя гульні 10 для Android · 4.20 Top 10 HD Гульні для Android у. Цямней ночы 2014. Смяшарыкі правілы паводзін на дарозе для. Людовікам XV нават быў. вышэйшага свету — картачнай гульні з геаграфічным зместам. Спампаваць ключ актывацыі для гульні гарачыя скалы.\nЧорная магія. Пад пагрозай знішчэння свету анастасіі сычовай онлайн. Але ў выніку выканання правілаў ты камфортна рухаешся па дарозе. У гэтым спісе пералічаныя ўсе асноўныя персанажы серыі раманаў (у. Панесеныя. Правілы дарожнага руху дзяцей у малюнках. Азон бясплатна mp3. Кен фоллетт зіма свету кнігі fb2. Правілы аховы працы пры эксплуатацыі электраўстановак 2016. Падрабязныя правілы перадруку тут.\nLineage. Гэта новы свет песня з фільма 12 месяцаў. Усе гэтыя сімвалы калісьці былі выбраныя людзьмі ў народным. Топ 50 Android Дзеянне гульні · 50 лепшых Android Стратэгія гульні · Топ 10 Картачныя гульні для Android. Правіла, толькі малпы ў гэтай гульні. Анатомія. Картачныя гульні дурань на кампутар без рэгістрацыі і смс. Хронікі Нарніі настольныя і картачныя гульні. Гары, і Гары мог працягваць гульню. Пабудаваць ўсе чатыры масці уверх ад туза да караля ў асобных кучах.\nЛюдовікам XV нават быў. «Бацькі і маці, настаўнікі пансіянатаў і ўсе, хто вучыць геаграфію». У хуткіх пакрокавых баях вам дапамогуць. Але пра месца, дзе рыхтавалі чэмпіёнаў Еўропы і свету, ніхто ў горадзе амаль. Мракоборцы” ці “Цемраборцы” – стратэгічная картачная дуэльная гульня. Here are the 4 games in 1: Spider Solitaire, Pyramid Solitaire, Durak Card Fun. Мая любоў ірыны. Песню гэта ўсё вясна мінус. Ала пугачова. Правілы дарожнага руху на аўтамабілі. Кароткія і хутка настольныя і картачныя гульні. Правілы па тэхніцы бяспекі ўзор спампаваць. Плануецца, што факел Еўрапейскіх гульняў пранясуць па найбольш. Могуць паўстаць секцыі гульні ў дартс і клуб па інтарэсах – усё залежыць ад. Навошта глядзець: каб ведаць, як выжыць у постапакаліптычным свеце.


Казахі у Іране — Вікіпедыя\nКазахі Ірана — казахскае насельніцтва Ірана, у асноўным якія пражываюць у паўночнай частцы краіны. Казахі з'яўляюцца адным з афіцыйных народаў гэтай краіны. Агульная колькасць складае каля 5 000 чалавек. У 1990-я гады каля траціны іранскіх казахаў рэпатрыявалася ў Казахстан па праграме для оралманов, але адток часткова кампенсавалі казахі з Афганістана. Пазней частка оралманов вярнулася ў Іран.\nКазахі з'яўляюцца адносна малады дыяспарай Ірана. Большая частка іранскіх казахаў імігравалі ў Іран пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі і рассяліліся на тэрыторыі остана Голестан. Першая хваля ўцекачоў ад калектывізацыі прыбыла ў Іран у 1929-1931 гадах з Мангышлака, прайшоўшы праз тэрыторыю Туркменіі. Па шляху ў многіх з іх рабавалі іх маёмасць і адбіралі дачок. Сучасныя казахі ў большасці сваёй так і пражываюць на той жа тэрыторыі.\nУ 1968 г. у Іране пражывала каля 400 казахскіх сем'яў. Казахі як правіла сяліліся побач з больш шматлікімі туркменамі, але ў сваіх асобных казахскіх махаллях. Падчас Ісламскай рэвалюцыі 1979 года туркемны і казахі рэгіёну Туркменаў-сахры патрабавалі цюркскай аўтаноміі. Міжнацыянальныя шлюбы ў іранскіх казахаў з прадстаўнікамі іншых этнасаў Ірана рэдкія, аднак маладое пакаленне іранскіх казахаў ужо дрэнна валодае казахскай і схільная лічыць сябе часткай общеисламской культуры Ірана, а не прадстаўнікамі казахскай дыяспары. Казахскія кварталы ёсць у такіх гарадах як Горган, Гомбеде-Кавус, Тюркпен. З цягам часу, некалькі дзясяткаў сем'яў казахаў з'явілася ў Тэгеране, Мешхед і іншых буйных гарадах Ірана.\nУсе іранскія казахі атрымліваюць адукацыю на пэрсыдзкай мове. Сучасныя іранскія казахі паступова страчваюць казахскі і практычна не валодаюць рускай мовай, што абцяжарвае іх інтэграцыю ў сучасным Казахстане. Яны добра ведаюць фарсі, многія разумеюць туркменская, а ў якасці замежнай вывучаюць англійская. Казахскіх школ, газет і часопісаў на казахскай мове ў Іране ніколі не было. Аднак у 1994 годзе ў Іране стала выходзіць штодзённая одночасовая радыёпраграма на казахскай мове.\nЯк паказана вышэй большасць іранскіх казахаў пражываюць у Голестане, дзе пражываюць каля пяці тысяч казахаў. Аднак іх колькасць скарачаецца ў сувязі з праграмай рэпатрыяцыі, якая праводзіцца ў Казахстане. Іранскія оралманы пераязджаюць у асноўным у Актау. У 1993 г. з Ірана ў Казахстан рэпатрыявалася 722 сям'і агульнай колькасцю 3661 чалавек. Першую групу прыбылі казахаў з Ірана размясцілі ў Актауской вобласці. Восенню 1995 г. прыбыла следующай група, якую размясцілі ў Чуилийском раёне Алмацінскай вобласці.\n↑ «Казахі даказалі, што з'яўляюцца неад'емнай часткай іранскага грамадства і могуць служыць адным з мастоў, злучных дзве краіны» — прадстаўнік дыяспары Тойжан Бабык\n↑ 2,0 2,1 Казахі ў ірана-ірацкай вайне Архівавана 2 сакавіка 2016. Памылка ў зносках: памылковы тэг <ref>; імя "autogenerated1" вызначана некалькі разоў з розным зместам\n↑ У Іране зноў спрабуюць адкрыць Казахская культурны цэнтр — 14 Лістапада 2009 — Pravozashitnik\n↑ Казахі даказалі, што з'яўляюцца неад'емнай часткай іранскага грамадства і могуць служыць адным з мастоў, злучных дзве краіны\nУ Іране зноў спрабуюць адкрыць Казахская культурны цэнтр\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Казахі_у_Іране&oldid=4074832"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:24, 3 сакавіка 2022.


04.12.2008 / 15:43\nШаноўныя чытачы, ад гэтага нумару «Наша Ніва» будзе выходзіць школьным правапісам...\nШаноўныя чытачы, ад гэтага нумару «Наша Ніва» будзе выходзіць школьным правапісам.\n«НН» пераходзіць на яго, бо ставіць перад сабой задачу заваёвы новай аўдыторыі. Вяртанне ў кіёскі «Саюздруку» дае такі шанец. Непрызвычаеным людзям чытаць па‑беларуску класічным правапісам цяжэй, моцна цяжэй. Тое адназначна паказвалі сацыялагічныя даследаванні, дый кожны з нас тое бачыў або адчуваў на сабе. Гэты псіхалагічны бар’ер абмяжоўваў аўдыторыю. Мы хочам, каб новыя і новыя людзі пачалі набываць газету, ідэнтыфікавалі беларускую мову як сваю, не адчувалі ад яе адчужэння. Было б недаравальна, каб непрыяцелі беларускага тыкалі: вось, мы іх дазволілі, і што — жменька чытачоў у іх.