Цягнікі для менскага метро зробяць у Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦягнікі для менскага метро зробяць у Беларусі\nНовыя цягнікі для менскага метро будзе рабіць Stadler. «Мы вельмі рады, што прынялі мудрае рашэнне прыйсці ў Беларусь», — адзначыў кіраўнік кампаніі.\n„Мы выйгралі конкурс на пастаўку цягнікоў для Менскага метрапалітэна. Нашы інжынеры зараз працуюць над канструкцыяй новага рухомага саставу. Цягнікі для метро будуць цалкам збірацца на заводзе ў Менску”, — распавёў Петэр Шпулер.\nНа яго думку, гэты заказ стане вяхой у развіцці Штадлер Мінск”. „Нам патрэбныя прыклады такіх паспяховых праектаў, каб працаваць на рынках іншых краін СНД. Дзякуючы гэтаму замове для нас адкрываецца ўвесь рынак постсавецкай прасторы. А гэта азначае стварэнне новых працоўных месцаў, працу для нашых супрацоўнікаў і ўклад у валавы нацыянальны прадукт”, – падкрэсліў гендырэктар кампаніі.\nЁн таксама распавёў пра сфарміраваны партфель заказаў „Штадлер Мінск” і групы кампаній Stadler. У цяперашні час на менскім прадпрыемстве вырабляюцца двухпавярховыя цягнікі для Масквы і Санкт-Пецярбурга. Акрамя таго, кампанія выйграла тэндэр на пастаўку трамваяў у Астраву (Чэхія). Пры гэтым уладальнік Stadler Rail Group адзначыў, што гэта першы заказ такога роду.\nЯшчэ адзін буйны праект будзе выконвацца для Венгрыі — будзе выраблена і пастаўлена 40 двухпавярховых цягнікоў, кожны даўжынёй 150 м. „Прыкладна на 70-80% дабаўленага кошту будуць створаны на магутнасцях нашай кампаніі ў Мінску. Выкананне гэтай замовы пачнецца ў пачатку 2018 года», — дадаў гендырэктар.\nПетэр Шпулер распавёў, што апошнія гады былі не самымі простымі ў эканамічным плане ва ўсіх дзяржавах СНД. На падзенне заказаў для «Штадлер Мінск» аказалі істотны ўплыў зніжэнне тарыфаў на чыгуначныя перавозкі, а таксама курсу расійскага рубля. Аднак кампаніі ўдалося ўтрымацца на добрым узроўні і стаць лепшым экспарцёрам па выніках 2016 года.\n«Але цяпер становішча з заказамі паляпшаецца, і мы плануем ствараць новыя працоўныя месцы. І мы вельмі рады, што прынялі мудрае рашэнне прыйсці ў Беларусь. Прайшло ўжо пяць гадоў з таго часу, як была адкрыта наша вытворчасць у Мінску, і мы не шкадуем аб укладзеных інвестыцыях», — рэзюмаваў кіраўнік Stadler Rail Group.


Першы сонечны завод па здабычы біткойнаў Aspen Creek Digital запушчаны - BitcoinEthereumNews.com\nПершы сонечны завод па здабычы біткойнаў Aspen Creek Digital пачаў працаваць\nКампанія Aspen Creek Digital Corporation ("ACDC") абвясціла сёння, 23 чэрвеня, што яе першы аб'ект для здабычы біткойнаў, высокапрадукцыйны вылічальны цэнтр магутнасцю 6 МВт ("HPCC"), размешчаны побач з сонечнай фермай на 10 МВт, пачаў працаваць у заходняе Каларада.\nДзейнасць ACDC па самамайнінгу размешчана ўнутры праекта, а таксама ўключала майнинговую фірму Galaxy Digital (яную проста «Galaxy Digital») у якасці кліента хостынгу для майнинга біткойнаў, PRNewswire справаздачы.\nУ прыватнасці, адкрыццё завода ў Каларада з'яўляецца першым крокам на шляху да мэты ACDC па стварэнні больш чым 3 ГВт ветравой, сонечнай і акумулятарнай энергіі на тэрыторыі Злучаных Штатаў да пачатку 2025 года.\nГенеральны дырэктар Aspen Creek Digital Corporation Аляксандра ДаКоста заявіла:\n«Нядаўняя валацільнасць рынку прадэманстравала важнасць нашай асноўнай стратэгіі: кантроль магутнасці як асноўны ўклад у здабычу біткойнаў. ACDC быў заснаваны з простай перадумовай, якая заключаецца ў стварэнні ўстойлівага крыніцы аднаўляльнай энергіі для забеспячэння нашай дзейнасці і вяртання аднаўляльных крыніц энергіі ў сетку».\n«Гэтая канструкцыя дазваляе ACDC вытрымліваць валацільнасць на рынку біткойнаў і ізаляваць нашы аперацыі ад ваганняў на рынку электраэнергіі. Поспех нашага першага праекта з'яўляецца доказам нашай канцэпцыі істотнага зніжэння кошту энергіі, найбуйнейшага рэсурсу для здабычы біткойнаў, і зрабіць гэта ўстойліва».\nМэта ACDC - дэкарбонізацыя здабычы Bitcoin\nМэтай ACDC, запушчанай у 2022 годзе, з'яўляецца стварэнне вядучай у свеце сеткі камбінаваных цыклаў высокай магутнасці (HPCC), якія сілкуюць аднаўляльнымі крыніцамі энергіі для паскарэння дэкарбанізацыі энергетычнай галіны.\nЗдабыча біткойнаў першапачаткова будзе асноўным акцэнтам гэтых HPCC. У рэшце рэшт, ACDC разгледзіць магчымасць прадастаўлення масавых устойлівых вылічэнняў у якасці паслугі.\nACDC выкарыстоўвае свае майнеры пакалення S19, якія цалкам належаць, для самастойнага майнинга ў сваім цэнтры апрацоўкі дадзеных у Каларада. Разам з гэтым праектам размешчаны навукова-даследчы і распрацоўшчык, які будзе мець агульную плошчу 75,000 XNUMX квадратных футаў.\nУ ACDC ёсць яшчэ шмат месцаў у штаце Тэхас, якія зараз знаходзяцца ў працэсе распрацоўкі як аперацыі па здабычы біткойнаў. Другім аб'ектам ACDC стане цэнтр апрацоўкі дадзеных магутнасцю 30 МВт, які можа размясціць 10,000 87 майнераў ASIC. Гэты цэнтр апрацоўкі дадзеных будзе размешчаны за лічыльнікам разам з сонечнай фермай магутнасцю XNUMX МВт, калі плануецца, што гэты цэнтр будзе цалкам працаваць гэтым летам.\nТрэці праект, над якім працуе ACDC, - гэта цэнтр апрацоўкі дадзеных магутнасцю 150 МВт, які будзе размешчаны за лічыльнікам разам з сонечнай фермай магутнасцю 200 МВт.\nНарэшце, аб'ява прыходзіць як криптовалюта рынак пашыраецца ў краінах і галінах, і па-ранейшаму ўзнікаюць заклапочанасці з нагоды яго ўздзеяння на навакольнае асяроддзе абмежавальнай палітыкі ў якасці Белы дом рыхтуе палітыку для барацьбы з уздзеяннем на навакольнае асяроддзе здабычы Bitcoin.\nКлючавыя словы: Асіна, Bitcoin, Ручай, Лічбавыя органы, жыць, Здабыча, Завод, Сонечны\nНХЛ супрацоўнічае з Sweet, каб прапанаваць лічбавыя прадметы калекцыянавання, NFT\ndYdX пераходзіць на блокчейн на аснове Cosmos для v4, каб аптымізаваць дэцэнтралізацыю і гандлёвы паток


Урад Чэхіі прапануе грант на навучанне для замежных студэнтаў | ОДБ Брусель\nУрад Чэхіі прапануе грант на навучанне для замежных студэнтаў\nаўт, 2017-07-25 06:51\nУрад Чэхіі заснаваў грант на навучанне для замежных студэнтаў бакалаўрыяту, магістратуры і аспірантуры, якія жадаюць працягнуць навучанне ў адным з ВНУ Чэхіі. Грант выплачваецца на праграмы бакалаўрыяту (працягласцю да 4 гадоў), магістратуры (працягласцю ад 4 да 6 гадоў) і аспірантуры (працягласцю ад 3 да 4 гадоў).\nГрант пакрывае неабходныя выдаткі звязаныя з навучаннем і пражываннем у Чэхіі і таксама дае штомесячную стыпендыю памерам у 14,000 CZK (500 €) для тых, хто не мае ступень доктара навук і 15,000 CZK (€ 540) для ўладальнікаў ступені доктара навук.\nУ праграме могуць прымаць удзел замежныя студэнты бакалаўрыяту, магістратуры і аспірантуры, якія жадаюць працягнуць навучанне ў адным з ВНУ Чэхіі.\nЗаяўку на атрыманне гранта можна падаць праз дыпламатычную місію Чэшскай Рэспубліцы (прадстаўніцтва дыпламатычнай місіі ў вашай краіне можна паглядзець тут). Кандыдат на атрыманне гранта павінен запоўніць бланк онлайн заяўкі да 30 верасня бягучага года.\nАбмежаваную колькасць стыпендый прапануецца кандыдатам з краін, якія развіваюцца, якія падаюць свае заяўкі праз Нацыянальныя камісіі ЮНЕСКА (бланк заяўкі можна знайсці перайшоўшы па спасылцы, яго неабходна раздрукаваць).\nУсе пытанні наконт дэдлайну падачы заявак і патрабаванням да кандыдатаў варта накіраваць у амбасады Чэхіі ў краіне кандыдата. Дэдлайн 30 верасня.


Жамчужына Будванской ривьерыостров святога Мікалая\nВи тут: Головна ➠ Папулярныя курорты ➠ Жамчужына Будванской ривьерыостров святога Мікалая\nОпубліковано: Вівторок, 01 березня 2016, 08:27\nБудванская Рыўера - маляўнічы куток Чарнагорыі, дзе зліліся разам цёплае Адрыятычнае мора, незвычайныя выспы, раскошныя курорты і горы, парослыя зелянінай.\nЕсли вас интересует хитовые mp3 треки, стоит заглянуть на этот сайт muzanator.com вы сможете насладиться хитовыми mp3 треками отличного качества.\nГэтыя месцы здаўна былі вядомыя чалавецтву, тут лёгка можна знайсці сляды як грэцкай, так і рымскай цывілізацый, прадстаўленыя старажытнымі руінамі, а таксама сляды панаваньня розных дзяржаў, якія ўвасабляюцца не толькі ў незвычайнай архітэктуры, але і ў мясцовай культуры.\nНе дзіўна, што туры ў Будве, Чарнагорыі, карыстаюцца асаблівай папулярнасцю. А калі вы толькі шукаеце прывабны курорт для адпачынку і забаў ўсёй сям'ёй або дружнай кампаніяй, палегчыць пошук тура і падабраць падыходны курорт у самых маляўнічых кутках нашай планеты можна з дапамогай турыстычнага партала Viasun. На яго старонках размешчана мноства прывабных прапаноў, таксама тут можна пакінуць заяўку, свае пажаданні і даверыць падбор тура прафесіяналам.\nБудванская Рыўера, названая ў гонар горада Будвы, перш за ўсё, славіцца сваімі раскошнымі пляжамі, якія здабылі папулярнасць яшчэ ў мінулым стагоддзі, прыцягваючы знакамітасцяў тых часоў. Але не менш уражлівымі з'яўляюцца і наваколлі горада, дзе ўсяго ў некалькіх хвілінах ад Будвы размясціўся дзіўны і ні на што не падобны востраў Святога Мікалая. І вядомы ён не толькі дзякуючы сваёй незвычайнай форме, бо адна з яго частак патанае ў Адрыятычным моры, больш за ўсё гасцей Рыўеры вабяць прыгожыя пляжы, накрытыя густымі пальмамі і сінія чыстыя воды мора.\nТаму востраў Святога Мікалая заслужана атрымаў яшчэ і другая назва - Гаваі. Нягледзячы на тое, што ён незаселены, практычна кожны дзень убачыць тутэйшыя прыгажосці, высокія скалы прыязджаюць госці з Будвы і жыхары горада. Даўжыня выспы невялікая - не больш за 2 кіламетраў, але ўсе яго ўзбярэжжа - гэта маляўнічыя пясчаныя пляжы, дзе таксама размясцілася некалькі кафэ. А калі прайсці трохі ўглыб, можна выявіць невялікую бухту, дзе пастаянна спяваюць птушкі, тоячыся ў буянай трапічнай расліннасці выспы, большая частка якога з'яўляецца запаведнай.\nАле гэта не ўсё, чым здзіўляе Будванская Рыўера, бо тут, на востраве, можна наведаць адну з самых галоўных славутасцяў - старадаўнюю царкву Святога Мікалая. Гэта невялікае камяніца, узведзены крыжакамі, было пабудавана яшчэ ў часы Сярэднявечча, але добра захавалася да нашых дзён. Дабрацца на востраў Святога Мікалая можна на пастаянна курсуюць катэрах, а можна выпрабаваць свае сілы і прайсці па вузкім пярэсмыку падчас адліву. Згодна з тутэйшым легенд, гэтая сцяжынка была створана не без удзелу Святога Сава, адпраўляецца на Афон.\nТуры ў Турцыю папулярныя і даступныя\nТаямнічая краіна Балгарыя\nТуры ў Венгрыю\nНавагодні адпачынак у Тайландзе\nЯкі курорт выбраць


Даследчы метад на ўроках фізікі | Настаўніцкая газета\n16.09.2017 18.09.2017 - 17:37Магілёў\nЗДАРАНКОВА Святлана Уладзіміраўна, настаўніца фізікі сярэдняй школы № 9 Бабруйска.\nСкончыла фізічны факультэт БДПУ імя Максіма Танка. Педагагічны стаж — 17 гадоў. Прафесійнае крэда: «Навучаючы іншых, мы вучымся самі».\nНа фізіку ў яе свой погляд. Яна ўпэўнена, што гэты прадмет развівае ў дзяцей крэатыўнае мысленне, якое абавязкова спатрэбіцца ім для будучай творчай стваральнай дзейнасці і навуковай работы. Святлана Уладзіміраўна лічыць, што неабходна развіваць у навучэнцаў уменне вучыцца і арыентавацца ў сучасным патоку інфармацыі. Пад уменнем вучыцца педагог разумее развіццё ўніверсальных вучэбных дзеянняў: паўнацэннае асваенне навучэнцамі ўсіх кампанентаў вучэбнай дзейнасці (пазнавальныя і вучэбныя матывы, вучэбную мэту, вучэбную задачу, вучэбныя дзеянні і аперацыі).\nНастаўніца лічыць, што пры навучанні фізіцы немагчыма абысціся без даследчага метаду, таму што ён садзейнічае творчаму пошуку і прымяненню ведаў, забяспечвае авалодванне метадамі навуковага пазнання ў працэсе дзейнасці па іх пошуку. Для фарміравання эксперыментальна-даследчай кампетэнцыі прыдатны ўсе віды вучэбнага фізічнага эксперымента: дэманстрацыйны, гістарычны, франтальны, дамашні, лабараторная работа і эксперыментальная задача. Работу па фарміраванні даследчых уменняў педагог ажыццяўляе як на ўроках, так і ў пазаўрочнай дзейнасці.\nНавучэнцаў неабходна вучыць весці назіранні. Так, на ўроку, які прадугледжвае дэманстрацыйны эксперымент, навучэнцам раздаюцца карткі з пытаннямі па назіранні. Пасля знаёмства з пытаннямі становіцца зразумела, на што варта звярнуць увагу падчас назірання.\nЧаста тлумачэнне новага матэрыялу педагог пачынае са стварэння праблемнай сітуацыі. У якасці праблемнай сітуацыі выкарыстоўваецца дэманстрацыйны дослед, відэафрагмент эксперымента, эксперыментальнае даследаванне. На ўроку фізікі ў 7 класе па тэме “Закон Архімеда. Умовы плавання цел” прымяняюцца наступныя праблемныя сітуацыі: настаўнік апускае бульбу ў салёную ваду і звычайную ваду, у звычайную ваду апускае апельсін неабабраны і абабраны. Потым навучэнцам прапаноўваецца правесці даследаванне і высветліць, ад чаго залежыць магчымасць плавання цел.\nНа ўроках рашэння задач педагог актыўна выкарыстоўвае эксперыментальныя задачы, пастаноўка і рашэнне якіх звязаны з эксперыментам. На ўроку вывучэння новага матэрыялу ў 8 класе “Лінзы. Фокусная адлегласць і аптычная сіла лінзы” Святлана Уладзіміраўна прапаноўвае вылічыць аптычную сілу збіраючай лінзы. Навучэнцам неабходна вымераць фокусную адлегласць збіраючай лінзы, атрымаўшы выяву аддаленага прадмета (за акном) на экране. Лінзы для гэтага ўрока бяруцца розныя: лупы, лінзы для акуляраў, лінзы розных прылад і г.д.\nНайбольшую цікавасць у навучэнцаў выклікаюць разліковыя задачы з далейшай эксперыментальнай праверкай. На ўроку рашэння задач у 7 класе па тэме “Рычагі. Умова раўнавагі рычага” праверка правільнасці выканання задач на знаходжанне плеч розных сіл праводзіцца эксперыментальна. Пры вывучэнні тэмы “Рух з пастаянным паскарэннем” у 9 класе прапаноўваецца наступнае заданне: выкарыстоўваючы нахіленую плоскасць, секундамер і мерную стужку прапануецца вызначыць паскарэнне шарыка, лічачы рух роўнапаскораным, разлічыць час праходжання ўсёй нахіленай плоскасці; адказ праверыць эксперыментальна.\nПры арганізацыі дамашняга задання С.У.Здаранкова выкарыстоўвае заданні на канструяванне і выраб прылад, мадэляў, пастаноўку доследаў, якія патрабуюць працяглага назірання. Пастаўленую задачу навучэнец вырашае самастойна і афармляе свой варыянт у выглядзе праекта, які складаецца з малюнка, схемы, матэматычных разлікаў і кароткага апісання канструкцыі, якая прапаноўваецца. Заданні даюцца на вялікі прамежак часу (ад аднаго тыдня да трох) у залежнасці ад колькасці гадзін, адведзеных на вывучэнне тэмы. Вырабленыя прылады і мадэлі папаўняюць абсталяванне фізічнага кабінета.\nАдзін з аспектаў пазаўрочнай дзейнасці — гэта фізічныя калекцыі (фізіка ў цацках, фотакалаж “Фізіка ў мяне дома”, тэматычныя калекцыі, напрыклад, “Простыя механізмы”). Традыцыйна на прадметным тыдні праводзіцца выстава калекцый з іх абаронай.\nЗ 2005 года педагог разам з навучэнцамі ўдзельнічае ў канферэнцыях работ даследчага характару навучэнцаў і конкурсах па энергазберажэнні. У 2012 годзе для суправаджэння дамашніх даследаванняў навучэнцаў педагог распрацавала адукацыйны рэсурс для пачынаючых даследчыкаў (5—7 клас) “Сябры і фізічны праект”, пры дапамозе якога школьнікі вучацца ствараць праекты. Рэсурс уключае ў сябе ўрокі, тэсты, гульні і накіраваны на ўключэнне навучэнцаў у праектную і даследчую дзейнасць.\nУ верасні 2016 года настаўніца стварыла групу ў сацыяльнай сетцы “УКантакце” пад назвай “Вывучаем фізіку ў школе № 9 Бабруйска”. Педагог праводзіць віртуальныя кансультацыі па выкананні дамашняга задання, размяшчае аб’явы і напамінанні, творчыя і базавыя дамашнія заданні, тэмы рэфератаў.\n“Кожны вучань па-свойму таленавіты, але яго поспех залежыць ад своечасовага выяўлення здольнасцей і іх правільнага развіцця”, — лічыць С.У.Здаранкова. Галоўная фігура ў гэтым працэсе — педагог. Яго асоба, падрыхтоўка і майстэрства — вырашальныя фактары. І таму настаўніца пастаянна паглыбляе свае веды па любімай фізіцы, стварае аптымальныя ўмовы навучання для кожнага навучэнца.


Кубличи. Пад час вайны ўзарваны ня быў...\nГод пабудовы: 1642\nКубличи. Касьцёл пабудаваны па фундацыі (1642 г.) полацкага стольніка Юзафа Клакоцкага.\nУ 1867 годзе касьцёл быў перададзены праваслаўным, а каталікам было толькі дазволена забраць усё з касьцёлу, што тыя з прагнасьцю і зрабілі; былі адарваныя нават часткі амбоны. Народ вынес з касьцёла цудоўны абраз і ўсе касьцёльныя рэчы. Усё гэта ў жалобнай працэсіі, ў якой брала ўдзел мноства народу, перанесьлі да касьцёла ў Селішчах, пад гукі званоў.\nПад час апошняе вайны немцы скінулі на вёску тры трохсоткіляграмовыя бомбы, але ніводная зь іх не ўзарвалася. Праўда, адна з бомбаў усё ж такі нязначна пашкодзіла храм, прабіўшы дах, яна і цяпер ляжыць недзе ў сутарэньнях. Але, што не зрабілі цяжкія бомбы, зрабіла адная сям'я, якая наладзіла прыкладна ў 1948 годзе аж цэлы бізнэс па разбору касьцёла на цэглу, ад вежаў да падмуркаў.\nНа здымку пад нумарам 92 - уваход у сутарэньні пад апсідай, пераробленыя пад гаспадарчыя патрэбы.\nСтаронка энцыкляпэдыі - Кубличи. Націснуўшы на кнопку з фотакамэрай, вашай увазе (на CD) будзе прапанаваны фоташэраг здымкаў (звычайна памерам 1024x768 і сярэдняй колькасьцю па 10 здымкаў на касьцёл): агульны від, элемэнты фасадаў, інтэр'еры, Кубличи і г.д.


ІАА-Пасажырскія і аўтамабільныя паромы\nІАА-легкавых аўтамабіляў і квіток на паром цэны, раскладу, браніраванне білетаў і інфармацыя для паромаў, якія плывуць з КСН анафему, Folegandros, Ираклион, Кимолос, Мілос, Миконос, Наксас, Парос, Пірэй, Санторини, Сифноса, Sikinos, Сирос і Thirassia.\nПараўнаць усе даступныя Ios цэны білет на паром у рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя ІАА-аўтамабільныя і пасажырскія паромы ветразных і з ІАА, анафему, Folegandros, Ираклион, Кимолос, Мілос, Миконос, Наксас, Парос, Пірэй, Санторини, Сифноса, Sikinos , Сирос і Thirassia з Anek ліній, LANE марскіх ліній, Hellenic Seaways, Blue Star Ferries або Aegean хуткасныя лініі паромаў онлайн з імгненным пацвярджэннем. Custom Search\nКошты і браніраванне білетаў Квіткі на паром Кніга ІАА- з Anek ліній, LANE марскіх ліній, Hellenic Seaways, Blue Star Ferries або Эгейскім Speed Lines для паромаў, якія плывуць з КСН анафему, Folegandros, Ираклион, Кимолос, Мілос, Миконос, Наксас, Парос, Пірэй, Санторини, Сифноса, Sikinos, Сирос і Thirassia онлайн загадзя, каб атрымаць асалоду ад танны кошт квітка даступныя на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны ІАА-пасажыр або автопаромной білет, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць цану Квіток на паром Ios і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэжыме рэальнага часу форму браніравання парома на левай баку. Вы таксама можаце дадаць гатэль ў пункт прызначэння, ці дзе-небудзь яшчэ, на Ваш білет на паром пры запаўненні вашай броні квіток на паром. Больш Аб ІАА-\nІАА- гэта прыгожа, але суровы востраў з даволі шмат рэчаў, каб зрабіць і ўбачыць, але з-за вельмі маладой аўдыторыі, многія "сталыя" вандроўцы аддаюць перавагу не прыходзіць сюды. Які з'яўляецца ганьбай, так як вы можаце атрымліваць асалоду ад вялікія, пустыя пляжы да поўдня, калі ўсе «клаберы» моцна спяць.\nЛюдзі на ІАА жывуць у асноўным ад турызму, а таксама часткова ад сельскай гаспадаркі і рыбалоўства. Для іх, рэпутацыя выспы з'яўляецца чымсьці дылемай. З аднаго боку, маладыя адпачывальнікі забяспечваюць важная крыніца даходу, але з іншага боку, востраў стаў занадта камерцыялізаваць, і мясцовыя жыхары даволі агідны паводзінамі маладых турыстаў.\nТам няма востраў у Грэцыі, як ІАА-. Там няма месца ў свеце, як ІАА-! Хтосьці можа сказаць вам, гэта паходзіць на вясновыя канікулы ў Дайтона-Біч ці горада Панама ці нават Канкун, але рэальнасць такая, што гэтыя месцы з'яўляюцца ручнымі у параўнанні з Ios. ІАА-гэта ўсё з міжнароднай партыі ўзросту каледжа людзей, якія доўжыцца з чэрвеня да канца жніўня на адным з самых прыгожых грэцкіх выспаў.\nПершымі насельнікамі выспы былі, верагодна, нейкі пеласгі племя, так як амаль усе выспы і, пачынаючы з "Я", як правіла, ёсць. Гэта не напэўна, хоць.\nУ 2nd Тысячагоддзя минойцев былі, хутчэй за ўсё, тут, так і ў 8th стагоддзі дарыйцы атрымаў кропку апоры на востраве. Мясцовая традыцыя абвяшчае, што Гамер памёр тут, і рэшткі яго грабніцы ўсё яшчэ можа быць seen.The венецыянцы кіравалі востравам у 13th да 17th стагоддзя з Naxos, як сталіца Княства. Туркі затым ўварваліся, і ІАА ня быў вызвалены да 19th стагоддзя.\nУ 1960 ў востраве быў знойдзены хіпі з усяго свету, і кожны цяпер і зноў яны ўсё яшчэ павярнуць ўверх. Гэта збольшага прычына, чаму гэта такі востраў партыя сёння.\nГонар выспы знаходзіцца магіла Гамера, які ў асноўным проста груда камянёў. Цяжка знайсці, але калі вам ўдасца яго знайсці гэта робіць казытаць фантазіі. Мясцовая легенда абвяшчае, што ён хацеў быць пахаваным на ІАА, так як яго маці была тут.\nЁсць некалькі цікавых цэркваў на востраве, а таксама, але большасць наведвальнікаў любяць хадзіць у манастыр святога Іаана (Ag Іяаніса). замак.\nШто рабіць: Ну, акрамя відавочнага, вечарынамі, заўсёды ёсць водныя віды спорту, падводнае плаванне, падводнае плаванне, пляжны валейбол і г.д. Усё, што рабіць з beachlife.\nІАА-Пляжы Ёсць даволі шмат пляжаў. Найбольш папулярнымі з'яўляюцца Mylopotas пляж, Иалос і Koubaras, дзе многія ідуць купанне галышом. Калі вы можаце, арандаваць мапед і паспрабаваць знайсці ўласнае месца, калі вы не любіце вялікія натоўпу.\nІАА-перапоўнены барамі і клубамі, а рытм высокі ўсю ноч. Большасць месцаў у хоры, але ёсць і beachparties адбываецца. З-за сваёй маладой аўдыторыі, вы хутка зразумееце, што большасць бараў для пазнейшых падлеткаў, з гучнай музыкай і пітных спаборніцтваў.\nежа КСН Вінаград вырошчваюць, так што вы павінны паспрабаваць некаторыя з мясцовага віна. Іншы мудры вы можаце атрымаць інтэрнацыянальнай кухні, а таксама грэчаскую мову. Сцеражыцеся занадта перапоўненых турыстамі шукае карчмах, хоць, так што якасць не заўсёды лепш.\nУ хоры вы можаце атрымаць амаль усё: ад копій старажытных статуй BEACHWEAR і ювелірных вырабаў. З-за позняй ночы, многія ўладальнікі крамаў выбіраюць застацца адкрытымі да самай раніцы, у надзеі, што "шчаслівы" клаберы будзе нешта дадаткова купіць. рухаючыся\nЁсць даволі добрыя сувязі аўтобус, і вы таксама можаце арандаваць аўтамабіль, а таксама катэры, які даставіць вас на розныя пляжы.\nПаколькі Ios не мае аэрапорт, большасць людзей аддаюць перавагу лётаць непасрэдна ў Наксас, Миконос або Парос, а адтуль на пароме. Востраў таксама звязаны з Афінамі.\nГарантыя Лепшай ІАА-Фэры Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя Anek лініі, LANE Sea Lines, Hellenic Seaways, Blue Star Ferries або Эгейскім Хуткасць лініі пасажырскіх і аўтамабільных паромаў кошт квітка і з ІАА. Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага парома білет Ios, на борце размяшчэнне і тып транспартнага сродку, усё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы выявіце тое ж самае усё ўключана Ios білет на паром танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Каб забраніраваць Ios аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром, калі ласка, Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com вы можаце атрымаць у рэальным часе Ios цэны білет на паром, праверыць даступнасць і забраніраваць аўтамабіль і пасажырскі квіткі на паром і з Ios па самай нізкай нашай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома распаўсюджвання білетаў сеткі, якая забяспечвае магчымасць браніраваць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных у тым ліку да ІАА-і над 1,200 іншы паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра


Сістэмы награвання тытуню: што гэта і ці дапамогуць яны кінуць паліць? 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nПаводле апытання ЎЦДГМ, 79% курцоў хочуць пазбавіцца ад гэтай звычкі. І гэта амаль чвэрць дарослага насельніцтва Расіі. Тытунёвыя кампаніі не змаглі пакінуць такую аўдыторыю без увагі, і на рынку з'явіліся менш шкодныя "альтэрнатывы" тытуню: электронныя цыгарэты, вейпы і сістэмы награвання тытуню.\nКалі з першымі двума ўсё больш-менш зразумела, то апошняе прылада нават называецца дзіўна. Навошта награваць тытунь, чым гэтая сістэма адрозніваецца ад звычайнай цыгарэты, і ці дапаможа яна кінуць паліць? Давайце разбірацца.\nСістэмы награвання тытуню выглядаюць як кароткія цыгарэты ў пластыкавай скрыначцы. У гэтых цыгарэтах (іх яшчэ называюць сцікаў) змяшчаецца тытунь, прасякнуты пропіленгліколь - вадкасцю для растварэння нікаціну. З дапамогай акумулятара, стік падчас курэння награваецца да тэмпературы 350 ° C. Звычайная цыгарэта награваецца да 600 ° C, таму ў сцікаў не ўзнікае гарэння. Затое утворыцца пар - чалавек яго ўдыхае і атрымлівае дозу нікаціну.\nВытворцы кажуць, што пры награванні тытунь вылучае менш шкодных рэчываў, чым пры гарэнні. І што сістэмы дапамогуць людзям кінуць звычайныя цыгарэты і менш шкодзіць здароўю.А ў перспектыве - і зусім пазбавіцца ад нікацінавай цягі. Акрамя таго, пры такім курэнні няма попелу, і пах тытуню не такі моцны.\nІ што, яны сапраўды дапамогуць кінуць паліць?\nНавукоўцы асцерагаюцца, што сістэмы награвання тытуню паўтораць лёс вейпов. Іх таксама стваралі, каб дапамагчы ў барацьбе з курэннем, але атрымалася ўсё наадварот: "парыць" стала модным нават сярод якія не паляць. Да таго ж некаторыя кампаніі, якія выпускаюць сістэмы, вядуць актыўную рэкламную кампанію.\nАле шкоды хоць бы менш?\nЯкі б інавацыйнай гэтая сістэма ні была, гэта ўсё роўна сістэма для палення. А па-сапраўднаму бясшкодных цыгарэт няма. Нават без гарэння вылучаюцца канцерогены - так сцвярджаюць эксперты з Бернскага універсітэта. Ды і нікаціну ў ёй не так ужо мала: усяго на 16% менш, чым у звычайных цыгарэтах. А некаторых іншых шкодных рэчываў больш. Навукоўцы з універсітэта Каліфорніі распавялі, што з-за награвання палімерны фільтр прылады злёгку плавіцца. З-за гэтага вылучаецца фармальдэгід циангидрин - таксічнае для печані рэчыва.\nАтрымліваецца, яны шкодзяць ня менш цыгарэт?\nПакуль што навукоўцы гэтага да канца не пацвердзілі, але і не абверглі.Патрэбныя маштабныя даследаванні, але гэта дорага і доўга, а сістэмы награвання тытуню з'явіліся толькі ў 2014 годзе. Хутчэй за ўсё, поўную праўду мы даведаемся толькі гадоў праз пяць.\nІ як мне цяпер паступіць?\nНічога арыгінальнага мы вам не параім - лепш наогул не пачынайце курыць. А калі ўжо паліце, кідайце без усялякіх "памочнікаў": ніякіх доказаў эфектыўнасці ва ўсіх гэтых прылад няма.\nЯк дапамагчы людзям з цяжкімі і невылечнымі захворваннямі? →\nАстматычны бранхіт: сімптомы і лячэнне


Летнія танцы працягнуцца восенню. Пад Гродна пройдзе першая ноч танцаў\n21 кастрычніка 2017, 12:34\nНа другім плане - крыло будынка па Савецкай, 1, дзе адкрыецца рэстаран. Зараз будынак пусты, а ля яго рэгулярна ладзяцца вечарыны народных танцаў.\n«Танцы гродзенскіх дворыкаў» цягам лета вучылі гараджан і турыстаў скакаць пабытовыя беларускія танцы. Зараз шмат хто з наведвальнікаў дворыка на Савецкай можа з веданнем справы станчыць і кракавяк, і польку «з каблучком». Каб танцоры не заседжваліся па восені, музыкі з дворыка вырашылі сабраць аматараў пабытовых танцаў на цэлую ноч у адной з сядзібаў бліз Гродна. У госці чакаюць музыкаў і танцораў з Беларусі і замежжа.\nАд вечара да ранку — пад жывы гук\n«Простая вулічная забава», з якой пачаліся танцы ў дворыках, проста на вачах ператварылася ў значны сацыяльны праект, мяркуе Андрэй Бароўскі, гарманіст капэлі дворыка.\nУлічваючы, што турысты праяўлялі да танцаў пад гармонік і дуду вялікую цікавасць, запрасіць у бязвізавы Гродна на ноч танцаў вырашылі і замежных танцораў ды музыкаў.\n«На нашу думку, сустрэча будзе вельмі цікавая і насычаная. Мы прапануем гасцям экскурсію-шпацыр па дворыках старога Гродна, правядзём майстар-класы для знаёмства з харэаграфічнымі традыцыямі Гродзеншчыны і памежных рэгіёнаў Польшчы і Літвы. Асноўнай і самай цікавай часткай сустрэчы будзе ноч традыцыйных танцаў.\nАд вечара да самага ранку без перапынку будуць граць запрошаныя капэлі. А ўсе жадаючыя змогуць далучыцца і атрымаць задавальненне ад танцаў пад жывы гук».\nШанец «выйсці ў народ» паасобку ці сям’ёй\n«Жывая музыка для танцаў мае несумнеўную каштоўнасць, — мяркуе дудар Аляксандр Жура. — для музыкаў і танцораў гэта шанец „выйсці ў народ“ і паказаць, як арганічна ўпісваюцца традыцыйныя народныя танцы ў сучасную прастору горада, як не хапае ў эпоху электроннага трансу тых чалавечых стасункаў і эмоцый, якія суправаджаюць народныя танцы».\n«Прыходзілі на танцы ўсёй сям’ёй, — узгадвае лета бубнач Андрэй Шыдла. — Вельмі прыемна, што нашыя дзеці падрастаюць у асяродку традыцыйнай культуры. Старэйшая дачушка Надзейка ўжо вывучыла некалькі танцаў і з прыемнасцю іх успамінае. Малодшая Аленка нават просіцца часам зайсці ў „наш дворык“. Для нас, бацькоў, гэта выдатная магчымасць забыць пра будзённыя клопаты, весела патанцаваць і знайсці новых цікавых сяброў».\nІграць і танцаваць, што ёсць сілы\nМузычна-танцавальны рух развіваецца зараз у розных краінах, прычым пераважна — у вялікіх гарадах. Не дзіва, што і Гродна далучыўся да гэтай плыні.\n«Маем намер і надалей іграць і ў цёплы сезон у дворыках, і пры любой магчымасці, незалежна ад часу года, пакуль стане сілаў, — прызнаецца Аляксандр Жура. — Да тае пары, пакуль нашы танцы не стануць неад’емнай часткай гарадской рэчаіснасці і адметнасцю, па якую да нас будуць прыязджаць з іншых краін і гарадоў».\nАдбудзецца першая гродзенская ноч танцаў 11−12 лістапада ў сядзібе «Райскі куток», гаспадар якой ласкава пагадзіўся прадставіць танцорам і музыкам сваю залу.\nІнфармацыя аб імпрэзе будзе абнаўляцца ў суполцы.\nНа «Кірмашы палешукоў» пройдуць майстар-класы па вырабу сувеніраў\n« Амаль 2 млн еўра атрымаюць Гродна і Саколка на «Шлях Тызенгаўза»


Эканоміка Венгрыі — Вікіпедыя\nВенгрыя з'яўляецца індустрыйяльна-аграрнай краінай. Асноўныя галіны прамысловасці: горная, металургія, будаўнічыя матэрыялы, харчовая, тэкстыльная, хімічная (асабліва фармакалагічная), маторабудаўніцтва. Асноўныя віды транспарту ў Венгрыі: чыгуначны, аўтамабільны, рачны (па рацэ Дунай). Будапешт — галоўны транспартны вузел Венгрыі. Шырокую вядомасць атрымалі венгерскія аўтобусы Ikarus.\nБанкнота вартасцю 10000 форынтаў\nАсноўныя прамысловыя цэнтры краіны месцяцца ў гарадах Дзьёр і Дэбрэцэн. Традыцыйны металургічны цэнтры — Дунаўйвараш і Мішкальц. Каля 70 % тэрыторыі Венгрыі займаюць сельска-гаспадарчыя землі. 17 % тэрыторыі пакрытыя лясамі. Асноўная прамысловасць знаходзіцца на раўнінах усходняй і цэнтральнай часткі краіны. Грашовая адзінка — Форынт.\n1 Эканоміка Венгрыі пасля Другой Сусветнай вайны\n2 Эканоміка Венгрыі ў сучасны перыяд\nЭканоміка Венгрыі пасля Другой Сусветнай вайны[правіць | правіць зыходнік]\nНа працягу двух дзесяцігоддзяў пасля заканчэння Другой сусветнай вайны Венгрыя пераўтварылася з пераважна аграрнай краіны ў індустрыяльна-аграрную краіну.\nУ пасляваенны перыяд асноўнай структурнай зменай у сістэме рабочых рэсурсаў стаў ператок працоўнай сілы з сельскай гаспадаркі (у якой у 1949 годзе працавала больш за палову ад усяго працаздольнага насельніцтва краіны) ў прамысловасць. У 1949—1983 гадах колькасць занятых у горназдабыўной і апрацоўчай прамысловасці вырасла да 857 000, тады як у сельскай гаспадарцы паменшылася на 1 113 000 чалавек. У 1970-х Венгрыя становіцца самым буйным вытворцам аўтобусаў у Еўропе. Пастаўляючы прадукцыю ў асноўным у краіны сацыялістычнага блоку. Зарэгістраваная ў 1992 годзе колькасць занятых размяркоўвалася наступным чынам: 29 % — у прамысловасці; 15 % — у ахове здароўя, сацыяльнай інфраструктуры і культуры; 14 % — у сельскай і лясной гаспадарцы; 13 % — у гандлі; і 9 % — на транспарце і ў сферы тэлекамунікацый. Павялічылася доля працуючых жанчын: ў 1949 яны складалі толькі 25 % занятых, але ў 1994 гэтая лічба складала 52,8 %. У другой палове 1990-х доля жанчын у ліку занятых знізілася да 49,8 %. Пераход да капіталізму ў пачатку 1990-х гадоў выклікаў рэзкі рост узроўню беспрацоўя: колькасць зарэгістраваных беспрацоўных павялічылася з 79 521 чал. у 1990 годзе да 657 331 чал. у канцы 1993. Аднак пачынаючы з 1994 працэнт беспрацоўя стаў зніжацца і дасягнуў 10 % у канцы 1998 года.\nНацыянальны банк Венгрыі\nЭканоміка Венгрыі ў сучасны перыяд[правіць | правіць зыходнік]\nУ 1990 Венгрыя пачала пераход да свабоднай рыначнай эканоміцы. Некаторыя істотныя эканамічныя меры былі прыняты ў пачатку 1990-х, аднак галоўныя рэформы пачаліся ў 1995 годзе. Інвестыцыі ў венгерскую эканоміку: 1995 — больш за 4 млрд дал., 1996 і 1997 па 3,6 мільярда долараў.\nУ 1980 валавы ўнутраны прадукт (ВУП) Венгрыі быў прыкладна эквівалентны 20 млрд дал. або каля 2000 долараў на душу насельніцтва. У канцы 1980-х пачалася стагнацыя ВУП, а на працягу пераходнага перыяду 1990-х гадоў у эканоміцы аб'ём ВУП стаў змяншацца. У 1991 ВУП быў на 11,9 % ніжэй за ўзровень 1990. У далейшым ВУП павялічваўся.\nУ 1997 структура энергазабеспячэння была наступная: каля 69,3 % — вуглевадародныя крыніцы, 12,6 % — вуглю, 10,1 % — ядзерная энергія, 7 % імпартуемай электраэнергіі, 1,0 % — драўніна. Назіраецца тэндэнцыя да істотнага павелічэння долі АЭС (доля АЭС Paks у 2001 — 40 %). У 1997 Венгрыя спажывала 37 215 мегават гадзін электраэнергіі, 93 % вырабляюцца ў краіне.\nПа звестках Index of Economic Freedom ВУП Венгрыі складае $ 49,7 млрд. Тэмп росту ВУП — 5,1 %. ВУП на душу насельніцтва — $ 4920. Прамыя іншаземныя інвестыцыі складаюць $ 890 млн Імпарт (нафта і нафтапрадукты, прыродны газ, тэкстыль і вырабы з яго, жалеза і сталь, машыны, сродкі перамяшчэння) — $ 28 млрд. Імпарт размяркоўваецца наступным чынам: Германія — 28,2 %; Аўстрыя — 9,6 %; Італія — 7,6 %; Расія — 6,5 %. Экспарт (транспартныя машыны, вопратка, абутак, хімічныя прадукты, лекі, нафтапрадукты, жалеза і сталь) — $ 26 млрд. Экспарт размяркоўваецца наступным чынам: Германія — 36,6 %; Аўстрыя — 10,6 %; Італія — 5,8 %; Нідэрланды — 4,7 %.\n↑ https://be-x-old.wikipedia.org/wiki/Ikarus Ikarus\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эканоміка Венгрыі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Эканоміка_Венгрыі&oldid=3208300"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:07, 17 верасня 2018.


Апазіцыя запрасіла міністра на „Чарнобыльскі шлях” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАпазіцыя запрасіла міністра на „Чарнобыльскі шлях”\nЛідары правацэнтрысцкай кааліцыі Віталь Рымашэўскі, Юрый Губарэвіч і Анатоль Лябедзька сустрэліся з міністрам прыродных рэсурсаў і навакольнага асяроддзя Беларусі Андрэем Худыкам.\n«Сустрэча прайшла ў адкрытай абстаноўцы. Але ці будзе ад яе плён, паглядзім пазней», – адзначае сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі. У сваю чаргу старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька распавёў, што міністра запрасілі выступіць на акцыі Чарнобыльскі шлях.\n– Каб яны выступілі на «Чарнобыльскім шляху» і прынялі ўдзел у круглым стале, які будзе прысвечаны будаўніцтву АЭС у Астраўцы. Да гэтага пазітыўнае стаўленне. Ёсць нейкі спадзеў, але не будзем забягаць наперад. Я думаю, што сёння была вельмі канструктыўная размова.\nТаксама лідарам правацэнтрысцкай кааліцыі ўдалося абмеркаваць з міністрам шэраг экалагічных праблем у Менску. Была закранутая тэма экалагічнай катастрофы ў Заслаўі ў сувязі са сметнікам бытавых адкідаў. Палітыкі прапанавалі свае варыянты паляпшэння маніторынгу экалагічных праблем, у тым ліку з большым удзелам грамадзян і грамадскіх экалагічных ініцыятыў.\nФота Анатоля Лябедзькі\nСуд адмовіў «Беламу легіёну» ў маральнай кампенсацыі\nУ Польшчы пачаўся першы судовы працэс супраць тэрарыста ІД


Аздабленне ламінатам ўваходных дзвярэй - Блог пра рамонт\nВытворцы не проста так вялікую ўвагу надаюць абгортцы тавару. Часта менавіта дзякуючы яе маляўнічасці ці самавітасці пакупнік схіляецца ў бок пэўнага выбару. Гэта закон псіхалогіі, па якім чалавек у першую чаргу звяртае ўвагу на вонкавае. У кожнага дома або кватэры ёсць свая «абгортка», таму аздабленне ламінатам ўваходных дзвярэй не будзе лішняй.\nКалі вы падыходзіце да вырашэння якога-небудзь пытання самастойна - гэта магчымасць паказаць вашу індывідуальнасць.\nАздабленне дзвярэй - гэта магчымасць не толькі ўпрыгожыць яе, але і ўцяпліць.\nШырокі выбар колеру, фактуры і малюнка.\nЛамінат валодае дастатковай устойлівасцю да вільгаці.\nВерхні пласт з пластыка износоустойчив.\nМагчымасць аб'яднаць дызайн міжпакаёвых і ўваходных дзвярэй.\nМагчымасць схаваць знешнія недахопы.\nПадрыхтоўка і разлікі часам могуць заняць больш часу, чым сама праца, таму ўсе лепш рабіць па парадку.\nДаведацца плошчу дзверы, памножыўшы даўжыню на шырыню.\nПадабраць ламінат у тон і набыць неабходнае яго колькасць. Няма неабходнасці купляць самы дарагі варыянт. Дастаткова будзе класа 31, а яго таўшчыня можа быць 8 мм.\nАкрамя ламінату спатрэбіцца драўляная рэйка, якая будзе служыць падставай. Неабходна колькасць, роўнае перыметры дзвярэй. Акрамя гэтага, неабходна будзе прадугледзець яшчэ дзве папярочкі на ўзроўні плечаў і каленяў. Таўшчыня дошкі павінна быць роўная глыбіні яе кладкі.\nСпатрэбіцца ўцяпляльнік. Гэта можа быць пенаполістырол або мінеральная вата. Перавага аддаецца першаму варыянту, пры аднолькавай таўшчыні пенапласт зможа забяспечыць лепшую цяпло і гукаізаляцыю.\nСпатрэбіцца мантажная пена (не заўсёды).\nКалі ў дзверы ёсць металічныя перамычкі, тады брускі можна будзе зафіксаваць да іх пры дапамозе саморезов па метале, калі не, то спатрэбіцца клей.\nСвердзел па метале. Яго дыяметр павінен быць на міліметр менш дыяметра самореза.\nКляммеры або клей для ламінату.\nДэкаратыўны куток, якім можна будзе зачыніць месцы стыкаў ламінату з металам.\nЭлектрычны лобзік, ножовка з дробным зубам або Тарцавальная піла.\nРулетка, маркер або аловак, кутнік.\nРобім, а не глядзім\nПершае, што неабходна будзе зрабіць - дэмантаваць усе выпнутымі дэталі. Гэта могуць быць ручкі, накладны замак, клямка, ланцужок, вочка і г.д.\nРыхтуем падкладку, на якой размесцім нашу дзверы.\nЗдымаем яе з завес і які ўкладваецца.\nЗдымаем аздабленне, якая, магчыма, маецца.\nПры неабходнасці зачышчаем іржу і падфарбоўваюць гэтыя месцы, каб лакалізаваць яе распаўсюд.\nПрыступаем да выраба лачання. Пры дапамозе ножовка або лобзіка робім нарыхтоўкі роўныя даўжыні унутранага боку. Дзве іншыя планкі неабходна будзе зрабіць трохі карацей, каб яны змясціліся паміж двума першымі. Вырабляем яшчэ дзве папярочныя планкі. Калі па перыметры дзвярэй ідзе куток, то свідруем яго пры дапамозе дрыля і самарэзамі фіксуем планкі.\nЗараз бярэм ўцяпляльнік і ўкладваем яго ў нішы. Лепш падрэзаць яго па памеры так, каб ён увайшоў ўшчыльную. Дадаткова ляпіць яго няма неабходнасці. Ён павінен быць нараўне або трохі западліцо з драўлянымі планкамі, каб можна было лёгка замацаваць ламінаваныя панэлі.\nКалі куток, якім мы будзем зачыняць стыкі, выкананы ў форме літары L з борцікам, тады яго трэба будзе замацаваць у першую чаргу. Калі гэта звычайны куток, то яго можна будзе зафіксаваць пасля выканання асноўных прац.\nЛамінат можна мацаваць як вертыкальна, так і гарызантальна. Звычайна другі выгляд размяшчэння глядзіцца больш прывабна.\nАбразаем матэрыял па шырыні або вышыні з невялікім зазорам для будучага кутка.\nАшалёўку лепш ажыццяўляць не цэлым шчытом, а паасобку мацаваць кожны элемент. Так будзе магчымасць надзейна зафіксаваць ламінат.\nЗашываць лепш зверху ўніз.\nНа першай планцы абразаецца стыкоўны шып, і яна ўсталёўваецца на сваё месца. Яе фіксацыю можна ажыццявіць пры дапамозе кляммеров з зубцамі, які неабходна папярэдне убіць у тарэц. Далей падразаем наступную планку і зашчоўкваецца яе ў замак папярэдняй. Мацаванне клямарамі можна ажыццяўляць праз раз. Калі шырыня апошняй планкі будзе невялікі, то лепш падрэзаць першую і апошнюю на аднолькавы памер. Перавязку ажыццяўляць няма неабходнасці (калі вы толькі не робіце вертыкальнае мацаванне), бо плошча невялікая і не будзе вялікай нагрузкі.\nПасля заканчэння ашалёўкі неабходна ўсталяваць куток, які схавае месца прымыкання.\nУсталёўваем дзверы на тое, што належала месца, правяраем, каб ніякія дэталі з нашай абшыўкі не перашкаджалі свабодна зачыняць і адкрываць яе.\nКаб абстаноўка была больш гарманічнай, можна адразу ж выканаць ашалёўку дзвярных адхонаў. Калі яны з'яўляюцца досыць роўнымі, то асаблівых высілкаў не спатрэбіцца. Калі гэта не так, то неабходна вырабіць лачанне. Для яе можна ўжыць драўляныя планкі такой таўшчыні, каб лісты ламінату клаліся западліцо з обналичкой (хоць калі атрымаецца внахлест, гэта не будзе вялікай праблемай). Тут трэба вырашыць, ці будуць яны раўналежныя сцяне ці ісці пад вуглом. Пры дапамозе будаўнічага ўзроўня выстаўляецца вертыкальная паверхню. У сцяне праробліваюцца адтуліны перфаратарам і замацоўваюцца дзве вертыкальныя драўляныя планкі. Можна зрабіць падшэўкі, каб іх выраўнаваць.\nПа аналогіі з тым, як ламінат мацаваўся да дзвярэй, выконваецца яго фіксацыя на драўляную аснову адхонаў.\nНа ўзроўні плячэй і каленяў павінны быць змантаваныя дадатковыя планкі, каб забяспечыць вялікую жорсткасць.\nКалі засталіся шчыліны, то іх можна заладзіць пры дапамозе герметыка пад колеру ламінату.\nПа ўсім перыметры мацуецца куток, які закрывае месцы прымыкання.\nЗвярніце ўвагу! Па ходу таго як выконваецца абшыўка, неабходна адразу вырабляць адтуліны для дзяржальняў, замочную свідравін, а таксама вочка. Лепш за ўсё рабіць гэта пры дапамозе металічнай каронкі па дрэве. Калі вы планавалі ўсталяваць дадатковы замак, то цяпер самы час, пасля гэта будзе зрабіць значна складаней.\nСпрыт набываецца па меры таго, як вы прасоўваецца наперад пры выкананні запланаваных работ. Магчыма, спачатку нешта будзе здавацца незнаёмым, але калі вы ўсё зробіце самастойна, то зможаце зэканоміць значную суму грошай, якая пайшла б на аплату паслуг майстра.\nЯк адштукаваць адхоны ламінатам, глядзіце ніжэй:\nСледующаяВіды газабетону: класіфікацыя па трываласці, форме, метадам


Радзіма першага прэзыдэнта\n06.07.2006 / 22:53\nТут нарадзіліся выдатныя мастакі й першы прэзідэнт Ізраілю. У вёсцы Рылавічы трактарыст паставіў у палісадзе мармуровую капліцу ў гонар Маці Божае й падсьвятляе яе па вечарох лямпачкамі. А ў Агове ткуць посьцілкі й расьпісваюць прыгажэзныя куфры. Ну й, вядома, не прапусьціце славутыя мотальскія кілбасы… Янаўшчына і Піншчына ў рэпартажы Сяргея Харэўскага.\nМарыя Літвіновіч з Рылавічаў вядомая як «коровайныця». На вясельле, абавязкова замаўляюць каравай у яе. Адмыслова для гасьцей Марыя з задавальненьнем апранае («накладае») вышываны строй.\nТады і там\nЯнова калісь называлася Порхавам. У 1423 годзе ўласьнік вёскі падараваў яе луцкаму касьцёлу. А ў 1465-м вёска Порхава была перайменаваная ў Янова ў гонар луцкага біскупа Яна Пасовіча Лясковіча. А суседняя вёска атрымала назву Ляскавічы. Па вайне зьмянілі Янова на Іванава. А чыгуначную станцыю ў цяперашнім «Іванаве» пакінулі як «Янаў-Палескі». Але надыдзе пара – і вернуць Янову яго гістарычны назоў! Зрэшты й «Порхаў» мог бы стаць неблагім тамтэйшым брэндам для назваў крамаў, кавярняў, фірмаў, нават конкурсу прыгажосьці. Штогод у раённым Цэнтры культуры праходзяць моладзевыя шоў-праграмы «Мiss Iwanawa». Хіба «Міс Порхаўка» гучэла бы менш калярытна?\nЦяпер тут амаль у кожнага – мабільны тэлефон. Едзе дзядзька на возе – з мабільнікам. Ідзе цётка казу даіць – з мабільнікам. Побач са старым мястэчкам вырасла гэткага ж памеру New Iwanawa зь вялікімі сучаснымі дамамі, капітальнымі гаражамі, спадарожнікавымі антэнамі і... вялікімі дагледжанымі агародамі – дзядоўскай традыцыяй.\nУ Іванаўскім раёне сама меней тры гаворкі: мотальская, яноўска-агоўская і махроўская… Прычым ня цыкляцца, гавораць міжсобку «по-сільску» ды ганарацца гэтым.\nНе разьбярэсься з тутэйшымі канфэсіямі. У даведніках ясна напісана, што ў Моталі ёсьць суполка й малельны дом пяцідзясятнікаў. Але ані ў музэі, ані ў мотальскай кавярні не далі рады, дзе тыя пяцідзясятнікі пасядаюць.\nУ Янове вялізарную царкву эвангельскіх хрысьціянаў не схаваеш, яна пануе над нізкай забудоваю гораду. Як і цудоўна адрэстаўраваны ампірны касьцёл ХІХ ст., дзе за савецкім часам быў то Дом культуры, то склад… Цяпер гэты рэдкі помнік – гонар Янова. Хоць спытай, хто ж тут каталікі – разьвядуць рукамі. «У нас выключна усе праваслаўныя!» – катэгарычна адпрэчыла гаспадыня з Агова, хоць яе муж мне ўжо сказаў быў па сакрэце, што іх дзеці і ўнукі сталі добрымі каталікамі ў Янове. Тут пачнеш верыць у што заўгодна…\nТо ў адной гутарцы, то ў іншай між словаў трапляецца – «калдун»: «а гэта трэба да калдуна», «во каб калдун тады». Але бяз дай патрэбы ніхто нічога пра тых калдуноў ня скажа. Цалкам можа быць, што сярод маіх субяседнікаў і папутчыкаў сядзяць тыя самыя калдуны й назіраюць за мною.\nСловам, была тут ніва для Андрэя Баболі, які нястомна наварочваў тут палешукоў у каталіцкую веру. І тутака 16 траўня ў 1657 годзе за тое й прыняў жудасную сьмерць. Да 1939 году штогод 16 траўня зь Пінску ў Яноў Палескі ішоў адмысловы цягнік зь вернікамі з усіх краёў, якія жадалі пакланіцца вялікаму сьвятому.\nЗа дзікімі савецкімі часамі прыгожую капліцу, што стаяла на месцы мардаваньня сьвятога Андрэя, зьнішчылі. Цяпер сьвяты глядзіць ізноў на сваё Янова з вышыні новай капліцы пры касьцельнай браме. Глядзіць на чысьцюткі гарадок, на пляц, на якім стаіць сьмешны бэтонны Ленін, паквэцаны «серабранкай», пад якім праяжджаюць сёньня й навюткія даражэзныя аўто мытнікаў і кантрабандыстаў і стогадовай даўніны падводы, запрэжаныя порсткімі конікамі. Тут ёсьць нават прадуктовыя конныя фургоны замест аўталавак, чаго я нідзе больш ня бачыў.\nА на другім канцы цэнтральнага пляцу стаіць (ці, лепей сказаць, сядзіць) вялікі помнік вялікаму мастаку й кампазытару Напалеону Орду.\nАпошні мае стаць яшчэ адным брэндам Яноўшчыны. Як і Баболя, як і саладкаватая на смак тутэйшая мінэралка «Марыля».\nНаш Напалеон нарадзіўся ў тутэйшых Варацэвічах. Герой двух вызвольных паўстаньняў, ён стварыў унікальную энцыкляпэдыю ў малюнках архітэктурных краявідаў Беларусі, Польшчы, Літвы, Украіны.\nНа гэты год выдаткавана 4 мільярды (!) рублёў на стварэньне экспазыцыяў будучай карціннай галерэі ў былым маёнтку Ордаў, спаленым у 1943 годзе савецкімі партызанамі. Там будзе вялікі музэйна-канцэртны комплекс для правядзеньня прысьвечаных памяці Орды пленэраў і канцэртаў. Не забыліся запраектаваць і шыкоўны гатэль з паркінгам, саўнамі, басэйнамі, конна-забаўляльнай базаю і, вядома ж, базай паляўнічай гаспадаркі... Во заслужыць якую памяць можна!\nВедама, Янаўшчына слаўная ня толькі Напалеонам Ордаю. Тутсама нарадзіўся й Аляксей Кузьміч, аўтар гучна рэклямаваных дзяржаваю «Славянскіх мадонаў». А ў мотальскім музэі ўжо ёсьць цэлая заля маладога тутэйшага мастака Янкі Рамановіча.\nЦарква ў Янаўшчыне: малюнак Напалеона Орды і сучасны выгляд.\nМястэчка Моталь маляўніча пасела над ракой Ясельдай. Некалі гэта была сапраўдная сталіца беларускага прадпрымальніцтва. Канкурэнцыя зь габрэямі шмат у чым перадвызначыла й мотальскі мэнталітэт.\nТут, у Моталі, у 1874 годзе нарадзіўся першы прэзыдэнт Ізраілю Хаім Вэйцман. Па сканчэньні гімназіі ён вучыўся ў Бэрліне і Швайцарыі. Быў прафэсарам хіміі ва ўнівэрсытэце ў Манчэстэры. У Моталі ў яго было 14 братоў і сясьцёр, і ўсе яны сталі навукоўцамі, лекарамі, дантыстамі, інжынэрамі, выкладчыкамі. Але ані пра першага прэзыдэнта з Моталю, ані пра ягоных родных нічога сёньня тут няведама. Памяць пра тутэйшае жыдоўства сьцёртая амаль у нівошта расстрэламі 1941 году.\nМузэй у Моталі.\nУ агні ХХ ст. згінула ня толькі жыдоўская цывілізацыя. Дашчэнту былі панішчаныя й шыкоўныя панскія двары. Ды яшчэ якія шыкоўныя!\nУ вёсцы Дубай, што ў бок Пінску, прайшлі дзіцячыя гады вядомага паэта і гісторыка Адама Нарушэвіча. Да 1939 году тут існаваў шыкоўны паркавы ансамбль. Шыхты прастакутных сажалак пры дапамозе дамб забясьпечвалі перапад вады і напаўнялі ставы й фантаны.\nАд панскага двара захаваліся, як кажуць у вёсцы, Ялыны́ – старадаўнія белыя піхты, якім болей як 200 гадоў. У іх засені туліцца цяпер пара сядзібаў калгасьнікаў. Тамака ж на колішніх кветкавых клюмбах, між старадаўніх дрэваў, садзяць і бульбу. А ў былым касьцёле з фамільным склепам да нядаўна была трансфарматарная будка. Ужо доўгі час няма тут ані вітражоў, ані фрэсак. Усё разрабавана, нават і цяпер скарбашукальнікі не лянуюцца па пэрымэтры абкопваць, як зьвяры, падмуркі сьвятыні.\nЗруйнавана дашчэнту цяпер і Моладава, што спрадвеку належала Скірмунтам. Утульны асяродак цывілізацыі таксама не перажыў 1939 г. Маёнтак быў узяты штурмам, а яго ўладальнік – адзін з айцоў БНР Раман Скірмунт – закатаваны разам зь сям’ёю й гасьцямі. Целы іхныя былі таемна пахаваныя слугамі ў графскім парку ў блізкай сядзібе Парэчча. А ў Моладаве капліца-ратонда дзіўна глядзіцца сапраўднай рымскай руінаю сярод выгану, на якім пасьвяцца козы.\nНа шчасьце, ацалеў той шыкоўны парк у Парэччы, што займае блізу 80 гектараў! Цяпер там, у зацішным далёкім кутку, між экзатычных піхтаў і кедраў, на магіле вялікага гаспадарніка й палітыка Рамана Скірмунта пастаўлены крыж, спавіты беларускімі ручнікамі. Але ў колішніх ягоных заводах да сёньня гаспадараць нашчадкі тых камбедаўцаў, якія яго закатавалі. Смурод стаіць жахлівы. Няма нават як разгледзіць унікальныя тульпанавыя дрэвы, што граф-эстэт замовіў у Амэрыцы.\nЗрэшты, калі ў тых краях і стаяць цудам ацалелыя помнікі, гэта зусім ня значыць, што яны засталіся ў ранейшым выглядзе. Няўрымсьлівы сьвятар у вёсцы Махро, адкуль родам любімы мастак Лукашэнкі, Аляксей Кузьміч, вырашыў наблізіць да праваслаўных расейскіх канонаў будынак старасьвецкай царквы XVIII ст. У выніку, адзін з найбольш арыгінальных помнікаў нашага драўлянага дойлідзтва зьнявечаны непапраўна: аўтар перанесены на ўсход, зьнятыя барочныя купалы, званіца стала меншаю на цэлы паверх. У выніку маем безаблічную царкву, як і сотні іншых у псэўдарускім гусьце.\nА ў Дастоеве цяпер узьвялі аграмадную царкву ў самым кандовым расейскім стылі. Некалі тутэйшай мастацкай адметнасьцю была старажытная драўляная Ільлінская царква. Выразны яе архаічны абрыс быў цалкам арганічны ў тутэйшым краявідзе, у засені дубовых шатаў. У 1970 годзе храм у Дастоеве, дзе шлюбаваліся й хрысьціліся продкі слыннага клясыка літаратуры, як помнік народнага дойлідзтва вывучала экспэдыцыя АН БССР з мэтай улучэньня яго ў «Збор помнікаў Беларусі». Але пасьля абмераў і фотафіксацыі царква была зруйнавана трактарамі на загад мясцовага сельсавету. Няма помніка – няма праблем! Гэты акт савецкага вандалізму ўразіў тады ўсю інтэлігенцыю СССР.\nЗатое на Палесьсі таленавіты й вясёлы народ. У вёсцы Рылавічы, што славіцца на ўсю краіну сваімі бандарамі, селянін-трактарыст паставіў у палісадзе мармуровую капліцу ў гонар Маці Божае й падсьвятляе яе па вечарох лямпачкамі. А ў Агове ткуць шыкоўны посьцілкі й расьпісваюць прыгажэзныя куфры. А ў Моталі робяць слынныя мотальскія кажушкі. Ну й, вядома, славутыя мотальскія кілбасы. Некалі – ажно 40 гатункаў! Тут іх вырабляюць цяпер аж тры цэхі, два зь якіх – прыватныя.\nПётар Воран з Рылавіч паставіў у сваім двары каплічку і па вечарох падсьвятляе яе электрычнасьцю. Пётра працуе трактарыстам і шмат разоў цудам заставаўся жывы, трапляючы ў аўтааварыі. Гэтак ён вырашыў аддзячыць Божай Маці.\nЛідзія Доўгер, вядомая на ўсё Агова малявальніца куфроў і ткальля. Уладальніца адных з трох апошніх у вёсцы кроснаў.\nПаляшуцкая кухня – асобная гаворка. Напрыклад, тут частуюць варэнікамі з бульбы, скваркамі і цыбуляю. Паліваецца сьмятанаю. Яшчэ тут робяць чурэкі. Бульба надзіраецца, як на дранікі. Пасьля дадаюць у яе муку. Цеста робіцца вельмі густое й вязкае. Выкладаецца на дубовае лісьце й ставіцца ў печ. А на патэльні з такога цеста атрымаецца хутчэй звычайны дранік ці блін. Часьцяком палешукі зьмешваюць тыя прадукты, што не прынята мяшаць у беларусаў. Напрыклад, рыбныя й малочныя прадукты. Альбо: шпінат паніруюць, асобна падсмажваюць абваляныя ў муцэ грыбы й смажаць на... сале. Падаецца з халодным малаком альбо квасам. Тутэйшая цікавая страва – крышаны. Іх робяць з бульбы, бобу, сьвежых грыбоў. Ужо гэтыя інгрыдыенты выклікаюць у сярэдняга беларуса падозраньне. Тушаць і… заліваюць малаком.\nФота Веранікі Дзядок.


21 верасень 2019, 21:45\nКанцэрн «Белнафтахім» абвясьціў аб павышэньні 22 верасьня розьнічных цэн на бэнзін і дызэльнае паліва на 1 капейку.\n«Белнафтахім» тлумачыць гэтую неабходнасьць тым, што праз узмацненьне «зьнешніх рызык» вагаецца кошт нафты, падае курс беларускага рубля, а таксама «у мэтах папярэджаньня рызыкі страты фінансавай устойлівасьці НПЗ напярэдадні чарговага этапу „падатковага манэўру“ канцэрн вымушаны вярнуцца да стратэгіі штотыднёвай карэкціроўкі цэнаў на нафтапрадукты», — гаворыцца ў паведамленьні «Белнафтахіму».\nАІ-92-К5-Эўра будзе каштаваць 1,57 рубля,\nАІ-95-К5-Эўра — 1,67 рубля,\nАІ-98-К5-Эўра — 1,89 рубля,\nДТ — 1,67 рубля.\nСаша і Сірожа пра бэнзін: «К іхнім стандартам нас падганяюць, а іхных зарплат зусім не внедраюць»\nЗ прычыны росту кошту нафты для беларускіх НПЗ «Белнафтахім» у 2018-м і да пачатку лета 2019 году практычна штотыдзень уздымаў цану на аўтамабільнае паліва. Летась большасьць відаў паліва даражэла 27 разоў, сёлета — 16 разоў (апошні раз 15 верасьня).\n9 чэрвеня цана бэнзіну АІ-95-К5-Эўра і дызпаліва ДТ-К5 была зьніжаная на капейку. Цана бэнзіну АІ-92-К5-Эўра і АІ-98-К5-Эўра засталася ранейшай. 16 чэрвеня, 21 ліпеня і 11 жніўня на капейку патаньнелі ўсе віды паліва.\nКубінскі прэзыдэнт едзе ў Менск. Што варта ведаць пра стасункі Беларусі і Кубы


Канвертаваць Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов (AED) і Чылійскія песа (CLP) : Калькулятар абменнага курсу\nААЭ Дырхам (AED) і Чылійскі песа (CLP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ААЭ Дырхам і Чылійскі песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ААЭ Дырхам. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Чылійскі песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Чылійскія песа або Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nААЭ Дирхам гэта валюта, у Аб'яднаныя Арабскія Эміраты (А.Я., ЁСЦЬ, ААЭ). Чылійскі песа гэта валюта, у Чылі (CL, КХЛ). Сімвал AED можа быць запісаная Dh, і Dhs. Сімвал CLP можа быць запісаная Ch$. ААЭ Дирхам дзеліцца на 100 fils. Чылійскі песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу ААЭ Дирхам Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Чылійскі песа Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. AED каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. CLP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Як зарабляць у інтэрнэце ад 1000 рублёў у дзень\nСайт дзе можна зарабляць грошы – Пасіўны прыбытак з інтэрнэту.\nпа Anatoly SV\nХто я такі і колькі я зарабляю?\nСумленна і адкрыта, як яно было на пачатку?\nТрэба было што тое рабіць, і я не сядзеў на месцы.\nЯ знайшоў просты выхад з сітуацыі, які вырашыў усе праблемы.\nШто Вы атрымліваеце, пасля атрымання і ўстаноўкі нашага прадукту.\nПрэзентацыя АЎТАМАТЫЧНАГА скрыпты\nЗарабляйце грошы проста!\nЗазірніце ў будучыню на заробку!\nДайце скрыпту каманду зарабіць!\nПошукавыя сістэмы Google і Yandex любяць наш скрыпт!\nРэальны заробак у інтэрнэце водгукі рэальных людзей.\nМяне клічуць Васіль, мне 32 года.\nЯ зарабляю ў інтэрнэце з 2016 года, і ў сярэднім гэта 150.000 - 250.000 тысяч рублёў у месяц.\nУ самыя цяжкія часы, бывала за ўсё і 100.000 т.р але ніжэй гэтай планкі я не падаў.\nІ я гатовы падзеліцца з Вамі сваёй сістэмай.\nЯ прайшоў доўгі і складаны шлях, да таго пакуль не дасягнуў фінансавага дабрабыту.\nІ ўсё ж я яго дасягнуў, страціўшы вельмі шмат сродкаў і часу ў пустую. Але я не дам Вам паўтарыць маіх памылак.\nаўтар скрыпту (Васіль)\nЯк прасоўвацца да пастаўленай мэты - гэта выбар кожнага чалавека.\nважна разумець - што ісці па пройдзеным шляху, значна прасцей і бяспечней.\nскажу шчыра, што да таго пакуль мяне не зацікавіла тэма заробку ў інтэрнэце,\nя валодаў некаторымі базавымі тэхнічнымі навыкамі ў сферы праграмавання.\nАле куды б я не прыйшоў са сваімі ведамі, то яны не знаходзілі сабе месца.\nЯ спрабаваў рэкламавацца ў дарагіх рэкламных кампаніях тыпу Яндэкс і Google.\nПаралельна адчуваў сябе як "арбитражник" і рэкламны агент,\nа так жа спрабаваў прасоўваць чужыя сумніўныя прадукты на заробку.\nАле ні што, не дало мне жаданы вынік.\nБо на ўсё гэта, сыходзіла вельмі шмат часу, дакладней усё і паступова сыходзілі мае грошы ў нікуды.\nЯ пачаў разбірацца.\nЧаму ж так адбываецца?\nНакшталт як працую, што тое раблю, не сяджу на месцы\nды і яшчэ і ўкладваю кучу сродкаў, а аддача ў мінус, ці ў лепшым выпадку то ў нуль.\nА адказ я знайшоў пад самым носам.\nстала зразумела, што няма ў мяне той страхоўкі часу, на выпадак траплення ў мінус.\nпростай мовай, зыходзячы з сваіх памылак, я зразумеў, што б зарабляць у інтэрнэце, наогул дзе заўгодна,\nто трэба мець як мінімум рэсурс, які будзе прыносіць прыбытак, і плюс да ўсяго яго трэба весці і прасоўваць усімі сіламі.\nВынікаючы такім шляхам, у любога чалавека ўтвараецца складанага ўзроўню бізнес.\nЗа якім трэба пастаянна сачыць і падтрымліваць яго.\nНа колькі ён будзе прыбытковым, ўжо залежыць ад самога прадукту.\nУрэшце рэшт, ведучы такі бізнэс, у чалавека не застаецца асабістага часу.\nІ да мяне прыйшло дакладнае разуменне, што так дзейнічаць нельга.\nВыкарыстоўваючы сваю моцную бок у плане праграмавання,\nя стварыў скрыпт (праграму) аўтаматычнага сайта,\nдарэчы гэта аўтаматычная праграма, якая выконвае ўсе функцыі па стварэнні сайта\nі ўласнай раскрутцы без удзелу чалавека.\nТакая аўтаматычная машына (скрыпт), выконвае большасць функцый,\nна якія ў мяне сыходзіў бы цэлы дзень.\nГэта значыць 99 % работы па сайту на якім я зарабляю, выконвае правільна настроеная машына.\nСтвораны мною агрэгат які працуе 24 гадзіны ў суткі з мінімальнымі выдаткамі,\nэканоміць самае каштоўнае што цяпер ёсць, гэты час і грошы.\n1) У Вас будзе час развівацца і працягваць развіваць свой бізнэс.\n2) У Вас будзе свой асабісты рэсурс са сваімі грашовымі рэкламнымі месцамі.\n3) У Вас будзе лішняе час, а час як прынята лічыць, гэта грошы.\n4) У Вас будзе, падкрэслю, аўтаматычны заробак у сетцы з асабістага рэсурсу.\nІ гэта самы мінімум, што можна пералічыць,\nз таго што дае такая аўтаматычная машына па сайта будынку для заробку.\nСтварайце хоць тысячы аўтаматычна аўто напаўняю сайтаў з бясплатным відэа-кантэнтам і магутным сучасным трафікам з пошукавікаў.\nвядома, што самы надзейны спосаб зарабляць у інтэрнэце - гэта стварыць свой раскручаны і наведвальны сайт.\nКалі такі сайт ёсць, вы можаце паставіць партнёра на ім, прадаць рэкламу або трафік, і вы можаце прадаць сам сайт у 20-30 разоў даражэй, чым ён прыносіць прыбытку ў месяц.\nНабываючы рабатызаваны генератар, аўтаматычна стварае сайты з відэа-кантэнтам.\nРобат будзе працаваць у аўтаномным рэжыме, напаўняць ваш сайт, а вы будзеце зарабляць грошы.\nПроста ўсталюеце праграму на хостынг, наладзьце і атрымаеце ваш гатовы робо-сайт!\nЗарабляйце тысячы рублёў штодня\nсумленна на сайтах без накрутак створаных робатам.\nШтодня ў свеце ствараюцца мільёны адзінак новага відэа-кантэнту. Калі ў вас ёсць інтарэсы ў пэўных тэматыках, то вы можаце даць заданне вашаму робату знаходзіць ролікі і фармаваць аўдыторыю з пэўнымі інтарэсамі.\nА ўвесь трафік пойдзе на ваш сайт, на якім можна, напрыклад, прадаваць адпаведныя інтарэсам наведвальнікаў тавары і паслугі. Ваш робат універсальны памочнік, генеравальны паток жывых наведвальнікаў на ваш сайт сумленна і эфектыўна.\nБот забірае самую актуальную інфармацыю.\nтую самую, якую шукаюць прама сёння, прама зараз, у гэтую секунду.\nфактычна, ваш сайт - гэта прамы відэа-эфір з будучыні.\nПастаўце заданне для вашай працы! Ён справіцца з генерацыяй тысяч старонак у суткі.\nВаш бот ўмее думаць, і разумныя алгарытмы пошуку тематичеcких ролікаў ад пошукавай сістэмы гугл, першапачаткова выкарыстоўваюцца вашым ботам, што дазваляе беспамылкова знаходзіць менавіта тое, што любяць пошукавыя сістэмы.\nМагчымасць дадаць ранжыраванне ролікаў па дат, часу і папулярнасці дзякуючы зыходнага кода, у якім можна ўнесці змены па высновы чарзе ролікаў.\nМанітор працы бота пакажа вам, якую працу ўжо прарабіў ваш разумны робат, колькі ролікаў ўжо загружана ў базе, колькі апублікавана старонак на сайце.\nМы зрабілі ўсё, каб ваш робат выканаў даручаную яму працу з сайтам\nі зарабіў вам шмат-шмат грошай!\nНаведвальнікі ацэняць хуткасць і падачу інфармацыі на вашым сайце, на што абавязкова звернуць увагу пашукавікі і зафіксуюць станоўчыя паводніцкія фактары.\nКарыстальнікі атрымліваюць у дакладнасці тое, што шукаюць.\nІ атрымліваюць гэта, менавіта на вашым сайце.\nГэта працуе на станоўчую рэпутацыю вашага сайта, новыя старонкі будуць індэксавацца пошукавымі сістэмамі маментальна, а наведвальнасць сайта пачне расці кожны дзень.\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Надзеі Калеснікавай\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Андрэя Ходзька\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Каханне Тышчанка\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Алсу Дильмухаметовой\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Уладзіміра Сычова\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Алены Астроўскай\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Яўгена Смірнова\nВодгук аб заробку ў інтэрнэце ад Юліі Статюк\nВам падабаецца такое будучыню з вашымі сайтамі?\nНаша праграмнае забеспячэнне ўмее ствараць такія сайты.\nсайты, запатрабаваныя цяпер і ў будучыні!\nTags Автонаполняемый сайт по заработку, як зарабляць у інтэрнэце 1000 рублёў у дзень, як зарабіць грошы ў інтэрнэт, как заработать деньги в интернете от 200 да 500 рублёў у дзень, як можна зарабіць грошы ў інтэрнэце рэальна Post navigation\nЗаробак на апрацоўцы фота без укладанняў-Грашовы партал


04 снежня 2020, 15:39\n4 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Савет Міністраў вызваліў ад абкладання падаткам на дабаўленую вартасць шэраг работ па добраўпарадкаванні населеных пунктаў. Пералік такіх работ замацаваны пастановай Саўміна ад 3 лістапада 2020 года нумар 695, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе ўрада.\nУ пералік унесена комплекснае ўтрыманне прыдамавых тэрыторый, азялененых тэрыторый паркаў, сквераў, бульвараў, зон адпачынку, лесапаркаў, а таксама прыбіранне, мыйка і паліванне вуліц, прыбіранне і вываз снегу, лёду, смецця, пасыпка дарог процігалалёдным матэрыялам.\nНе будуць абкладацца ПДВ работы па азеляненні населеных пунктаў, знадворным асвятленні, утрыманні і афармленні месцаў правядзення масавых мерапрыемстваў, ліквідацыі наступстваў стыхійных бедстваў, утрыманні і рамонце велапарковак, набярэжных, фантанаў і інш.\nУ спіс работ увайшлі адлоў шалёных і безнаглядных жывёл, дзікіх звяроў, якія апынуліся ў межах населенага пункта, зняцце, ліквідацыя гнёздаў птушак і джаланосных насякомых.\nПастанова ўступае ў сілу з 1 студзеня 2021 года.-0-


Баранавіцкі гарвыканкам не прызнае новаабранай Рады\nhttps://spring96.org/be/news/48327 2011 2011-12-15T13:31:45+0300 2011-12-15T13:31:45+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/baranavichy-pradpr.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПрадпрымальнікі кааператыўнага кірмашу горада Баранавічы 14 снежня наведалі гарадскі выканаўчы камітэт і сутрэліся з мэрам Віктарам Дзічкоўскім. Ужо шмат дзён яны дамагаюцца прызнання выбараў новай Рады Цэнтральнага кірмашу.\n- Выбары новай Рады прайшлі законна і дэмакратычна. Намі выкананы ўсе неабходныя працэдуры. Аднак гарвыканкам не прызнае нашыя выбары, бо ні адзін іх прадстаўнік не трапіў у яе,- адзначыў прадпрымальнік і грамадскі актывіст Мікалай Чарнавус.\nУ сваю чаргу прадпрымальнікі заявілі свой пратэст наконт новых перавыбараў Рады кірмашу, на якіх настойвае кіраўніцтва выканаўчага камітэта і адміністрацыя Цэнтральнага кірмашу. Барацьба працягваецца.\n15.12.2011 Тэгі: грамадства


Тамара ЯШЫНА, намеснік старшыні савета Федэральнай нацыянальна-культурнай аўтаноміі беларусаў Расіі:\n— Як я лічу, дадзеныя мерапрыемствы нам вельмі патрэбны: мы атрымліваем не толькі тую інфармацыю, што падрыхтавалі арганізатары, але і карысную метадычную літаратуру, завязваем кантакты, знаёмімся з Беларуссю. Досвед, атрыманы падчас падобных курсаў, — эксклюзіўны. Дарэчы, Федэральная нацыянальна-культурная аўтаномія беларусаў Расіі існуе ўжо больш за 15 гадоў і ўключае ў сябе сотні беларускіх арганізацый. Сёння ў нас пражываюць каля 500 тысяч беларусаў, месцы іх кампактнага пасялення ёсць у Новасібірскай, Омскай, Іркуцкай, Калінінградскай абласцях, у Рэспубліцы Башкірыя. І ў многіх кутках Расіі нашы суайчыннікі да сённяшняга дня захавалі традыцыйныя элементы беларускай культуры, мову. Таму, на маю думку, падобныя майстар-класы можна было б зладзіць асобна для прадстаўнікоў беларусаў Расіі і асобна для іншых суполак землякоў з замежжа. Спадзяюся, так калі-небудзь і будзе.\nСярод нашага яркага досведу назаву фестываль “Купальскае лета на Доне”, які не першы год ладзіцца ў Растоўскай вобласці. Ён даўно выйшаў за рамкі рэгіянальнага фальклорнага свята і з’яўляецца значнай падзеяй, стаўшы сімвалам сяброўства народаў, што жывуць на Доне. Арганізатарам мерапрыемства выступае нацыянальна-культурная аўтаномія беларусаў Растоўскай вобласці, дзе па афіцыйных даных пражываюць каля 30 тысяч этнічных беларусаў! Калі мы пачыналі, у культурнай акцыі ўдзельнічала каля 4 тысяч чалавек, апошні ж фэст сабраў блізу 8 — 10 тысяч удзельнікаў з самых розных куткоў Растоўскай вобласці, Краснадарскага края і, натуральна, Беларусі. Пару месяцаў таму ў нас адбыўся І з’езд беларусаў Карэліі — у Петразаводску. Землякі цяпер арганізаваліся ў буйны цэнтр, які буяе ініцыятывамі і новымі ідэямі. Наогул, мы актыўна працуем з Міністэрствам культуры Беларусі і ведаем, што нам заўсёды дапамогуць і падтрымаюць нашы прапановы.\nІ апошняе. На жаль, у Расіі ды, мяркую, і ў іншых краінах свету вельмі складана знайсці інфармацыю пра тое, што адбываецца ў культурным жыцці Беларусі, якія тут ладзяцца фестывалі, культурныя імпрэзы і акцыі... Мяркую, было б няблага, каб гадавы план тых або іншых культурных мерапрыемстваў размяшчаўся, скажам, на сайце Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур. І, канешне, загадзя... Тады мы змаглі б сфарміраваць заяўку на ўдзел…\nЛюдміла АННУС, кіраўнік беларускага таварыства “Сябры” (г. Нарва, Эстонія), член Кансультацыйнага савета па справах беларусаў замежжа пры МЗС Беларусі:\n— На сайце Пасольства Беларусі ў Эстонскай Рэспубліцы можна знайсці інфармацыю пра дзясятак беларускіх суполак. На жаль, актыўнай дзейнасцю сярод гэтых таварыстваў займаюцца далёка не ўсе. І што самае галоўнае — да нас вельмі слаба ідзе моладзь. Фактычна, сёння наша суполка існуе ў замкнутым асяроддзі, там маецца шэраг сталых членаў — у сярэднім 50-гадовага веку, — а вось абнаўлення і прытоку сіл, зацікаўленых у развіцці беларускай культуры і мовы ў Эстоніі, мы пакуль не заўважаем. І гэта сапраўды праблема. Вырашаць яе трэба неадкладна, што мы і робім. Нядаўна прайшліся па мясцовых гарадскіх школах, садках, каб адшукаць хлопчыкаў і дзяўчат з беларускімі каранямі ды зацікавіць іх нашай дзейнасцю. Ініцыятыва дала пэўны плён: сёлета наша таварыства папоўнілася трыма новымі маладымі асобамі…\nДа працы на перспектыву абавязвае статус: нядаўна таварыству “Сябры” споўнілася 16 гадоў! У горадзе нас ведаюць, да нас завітваюць на мерапрыемствы. Бо мы ўдзельнічаем ва ўсіх агульнагарадскіх святах у Нарве, а таксама ладзім свае акцыі ў многіх паселішчах Эстоніі. Сябруем з горадам-пабрацімам Нарвы — беларускім Барысавам, двойчы там выступалі са сваімі канцэртамі і вельмі рады партнёрству.\nТаксама наладзілі кантакты з беларусамі Санкт-Пецярбурга, часта бываем у сяброў з Латвіі і Літвы. Скажам, нядаўна пабывалі ў Даўгаўпілсе, паўдзельнічалі ў беларускім кірмашы.\nТаццяна ЛЯВУСІК, сябра беларускага грамадскага аб’яднання “BELLARUS” (Неапаль, Італія):\n— Арганізацыя была афіцыйна зарэгістравана не так даўно — толькі напрыканцы 2010-га. Сёння пры “BELLARUS” існуе акадэмічны хор, які выконвае беларускія, рускія, украінскія народныя песні і выступае з канцэртамі не толькі ў Неапалі, але і ў іншых гарадах Апенінскага паўвострава... Напрыклад, сёлета нас запрасілі на адкрыццё выставы “Марк Шагал. Каханне і жыццё” ў манастыры Брамантэ ў Рыме. Так што нашу суполку ў Італіі ведаюць вельмі добра.\nАсноўныя нашы праблемы, зразумела, матэрыяльныя. Асабліва не хапае сцэнічных касцюмаў, таму шыем іх сабе самі. Праўда, нам вельмі дапамагае Ганаровае консульства Беларусі ў Неапалі ды Рэспубліканскі цэнтр нацыянальных культур. Так, менавіта дзякуючы Консульству мы часам можам аплачваць транспартныя выдаткі свайго калектыву, а з РЦНК нам нядаўна перадалі адзін камплект сцэнічнага касцюма ў нацыянальным стылі, метадычныя дапаможнікі, літаратуру.\nАлена ПІШЧЫКЕНЕ, кіраўнік беларускага фальклорнага ансамбля “Світанак” Вісагінскага культурнага цэнтра (Літва):\n— Наш горад маленькі, але, нягледзячы на гэта, у Вісагінасе існуюць ажно тры арганізацыі беларусаў, а пры культурным цэнтры працуюць тры беларускія калектывы. Акрамя “Світанка”, гэта дзіцячы ансамбль “Таночак” ды яшчэ адзін фальклорны ансамбль “Сузор’е”. Нядаўна мы зладзілі ў нашым паселішчы фестываль нацыянальных культур, на якім выступілі як мясцовыя беларускія музычныя калектывы, так і ансамблі іншых нацыянальных суполак. Спадзяюся, у наступныя гады наш фэст набярэ большы размах. Тады, натуральна, будзем чакаць, што да нас прыедуць і калектывы з Беларусі. Праўда, спачатку трэба вырашыць пытанне са спонсарамі ды мецэнатамі нашай імпрэзы… Спадзяемся, што ў правядзенні фэсту нам зможа паспрыяць і Міністэрства культуры Беларусі.\nЖанна БУЙНІЦКАЯ, сябра беларускага таварыства “Мара” (Ліепая, Латвія):\n— У Латвіі сёння беларускія таварыствы і суполкі існуюць у шмат якіх гарадах. І амаль пры кожным такім таварыстве ёсць беларускі ансамбль. Ёсць ён, натуральна, і ў нас. Так, нашаму ансамблю беларускай песні “Пралеска” сёлета споўнілася 15 гадоў. Што вельмі радуе — дык гэта тое, што ў нас, у адрознене ад многіх калег, ёсць змена. Да нас прыходзяць дзеці і нават унукі сталых сяброў таварыства. Канешне, нам цяжка: спачатку мы завучваем беларускія словы паводле транскрыпцыі, потым слухаем песню ў навушніках, а ўжо толькі пасля распачынаем рэпетыцыі. Але ўсё адно імпэт у нашых хлопчыкаў і дзяўчат ёсць, ім гэта цікава. Таму мы вельмі спадзяемся, што з цягам часу гэтыя дзеткі ўвальюцца ў нашу “Пралеску” і будуць далей прапагандаваць беларускую культуру ў Ліепаі.\nНатуральна, нам не хапае нот, музычных твораў, музычнай літаратуры, а таксама дыскаў з беларускімі песнямі, якія мы маглі б выконваць у сваіх калектывах. Мяркую, дзякуючы вось такім майстар-класам мы зможам атрымаць усю неабходную інфармацыю. Праўда, хацелася б, каб падобныя мерапрыемствы для беларусаў замежжа ладзіліся часцей і на пастаяннай аснове.


Феадосій Смалячкоў, снайпер з-пад Быхава — Быхов | Новости Быхова. Маяк Приднепровья. Маяк Прыдняпроўя. Районная газета.\nФеадосій Смалячкоў, снайпер з-пад Быхава\n11.05.2015 133 tania\nЗа тры месяцы 18-гадовы беларус знішчыў 125 захопнікаў. На гэта ён патраціў 126 патронаў.\nНа фронце іх называлі «радавымі без промаху». Сапраўды, цяжка пераацаніць тую ролю, якую адыгралі савецкія воіны-снайперы ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Велізарныя іх баявыя заслугі ў дасягненні нашай агульнай перамогі.\nРатная праца снайпера была асабліва небяспечнай і нялёгкай. Гадзіны, а то і суткі, праведзеныя ў балоце або ў кроне дрэва, на спякоце або ў люты мароз. Час нечалавечага напружання, чакання, хвалявання. Нягледзячы на боль і стомленасць. У любы сезон, у любое надвор’е. І нельга варушыцца, нельга заснуць, як бы ні зліпаліся вочы. Гэта паляванне на звера, але звер такі, што ў любы момант можа распаласаваць кулямётнай чаргой або накрыць мінамётным агнём…\nНарадзіўся 12 ліпеня 1923 г. у вёсцы Падгор‘е Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці ў сям‘і селяніна. Скончыў 6 класаў, школу ФЗН у Ленінградзе. Працаваў мулярам. З 1941 года — у радах Чырвонай Арміі. 27 ліпеня 1941 года ўступіў у 5-ю дывізію народнага апалчэння Выбаргскага раёна Ленінграда, потым служыў у разведцы. Вызначыўся пры абароне Ленінграда.\nСнайпер 14-й асобнай мотастралковай разведвальнай роты (13-я стралковая дывізія 42-й арміі Ленінградскага фронту) радавы Смалячкоў адным з першых адкрыў лік знішчаным ворагам. Ініцыятар баявога спаборніцтва снайпераў Ленінградскага фронту. Падрыхтаваў 10 снайпераў, якія знішчылі некалькі сотняў фашыстаў. Асабіста знішчыў 125 салдат і афіцэраў праціўніка. 15 студзеня 1942 года загінуў. 6 лютага 1942 года за мужнасць і вайсковую доблесць, праяўленыя ў баях з ворагам, пасмяротна ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза. Узнагароджаны ордэнам Леніна (двойчы).\nПахаваны ў Санкт-Пецярбургу. Яго імя носяць вуліцы ў Санкт-Пецярбургу, Мінску, Гомелі, Быхаве, пасёлак у Ленінградскай вобласці, сельгаспрадпрыемства ў Быхаўскім раёне, Санкт-Пецярбургскі гарадскі клуб ДТСААФ. У Санкт-Пецярбургу, каля вёскі Вароніна Быхаўскага раёна на шашы Магілёў–Гомель устаноўлены помнікі, у Санкт-Пецярбургу і Мінску — мемарыяльныя дошкі.\nУвесну 1942-га, падчас цяжкіх баёў за Севастопаль, Людмілу Паўлічэнку — снайпера 54-га стралковага палка 25-й дывізіі Прыморскай арміі — накіравалі да суседзяў у часць, дзе доўга не маглі пазбавіцца ад фашысцкага стралка. Людміла выйграла дуэль, вораг быў забіты. У снайперскай кніжцы фашыста значылася, што яго ахвярамі сталі 400 французаў і больш за сто савецкіх салдат. А колькі б яшчэ чалавек загінула, калі б не наша жанчына-стралок? Яе вайсковаму подзвігу прысвечаны мастацкі фільм «Бітва за Севастопаль», які толькі што прайшоў у нашых кінатэатрах.\nНа франтах Вялікай Айчыннай здабылі сабе славу такія снайперы, як У. Пчалінцаў, Ф. Ахлопкаў, Ф. Зайцаў, М. Пасар і іншыя. У кожнага з іх на рахунку — сотні дакладных стрэлаў. Хто ж з савецкіх асаў-стралкоў мае права называцца снайперам нумар адзін?\nСярод мноства іншых экспанатаў у сённяшнім расійскім Цэнтральным музеі Узброеных Сіл знаходзіцца вінтоўка з таблічкай, на якой напісана: «Зброя імя Герояў Савецкага Саюза Андрухаева і Ільіна». Хусен Андрухаеў змагаўся пад Растовам. Там ён і загінуў. У яго памяць была названая снайперская вінтоўка сістэмы Мосіна. А падчас баёў за Сталінград з гэтай вінтоўкі б’е ворага легендарны снайпер — старшына Мікалай Ільін. У кароткі тэрмін ён павялічыў свой паслужны спіс са 115 да 494 знішчаных салдат і афіцэраў праціўніка. Мікалай Ільін па праве лічыцца найлепшым снайперам Вялікай Айчыннай вайны.\nІльін загінуў у рукапашнай сутычцы ў жніўні 1943-га пад Белгарадам. Яму было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Яго легендарную вінтоўку ўручылі найлепшаму снайперу часці. Гэтага гонару быў удастоены сяржант Афанасій Гардзіенка. З гэтай вінтоўкай ён давёў лік знішчаных ім фашыстаў да 417. Знакамітая зброя служыла да таго часу, пакуль не была пашкоджана асколкам снарада. На рахунку вінтоўкі — каля 1000 смяротных выстралаў у ворага.\nДругі па ліку знішчаных фашыстаў снайпер — капітан І. Сідарэнка. На яго рахунку — каля 500 адзінак жывой сілы праціўніка. Акрамя таго, ён асабіста падрыхтаваў 250 вучняў. Часцяком Сідарэнка браў з сабой на «паляванне» аднаго са сваіх выхаванцаў. Такая «вытворчая практыка» дапамагала вучням спасцігнуць хітрыкі і прыёмы дасведчанага настаўніка, якія маладыя снайперы не раз выкарыстоўвалі пасля.\nТрэцім па сваім снайперскім рахунку ідзе гвардыі старшы сяржант М. Будзянкоў, ім знішчана 437 варожых салдат і афіцэраў.\nПершы дзясятак найлепшых савецкіх снайпераў знішчыў агульнай колькасцю больш за 4200 ворагаў, а першая дваццатка — больш як 7500. У сярэднім на аднаго снайпера першай дваццаткі прыходзіцца каля 375 забітых фашыстаў. Так што каштоўнасць гэтых воінаў для арміі была сапраўды велізарная.\nУ іх шэрагу быў і наш зямляк — Феадосій Арцем’евіч Смалячкоў.\nПрозвішча Смалячкова добра знаёмае мінчанам. Але ці многія з іх ведаюць, што чалавеку, імем якога названа адна з вуліц у цэнтры горада, у сорак першым годзе было ўсяго васемнаццаць гадоў?\nНарадзіўся ён 12 ліпеня 1923 года ў вёсцы Падгор’е Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Пасля школы, у 1940 годзе, прыехаў у Ленінград, дзе скончыў школу фабрычна-заводскага навучання на Прыбыткоўскай вуліцы. Вучыўся і жыў на Выбаргскім баку, працаваў за Маскоўскай заставай, будаваў дамы. Калі, гуляючы па вуліцах і праспектах сённяшняга Санкт-Пецярбурга, вы завернеце на Маскоўскі праспект, то абавязкова будзеце праходзіць міма дома, пабудаванага перад самай вайной. Яго ўзводзіў малады муляр Феадосій Смалячкоў.\nУвосень ён збіраўся паступаць у будаўнічы тэхнікум. Планы зблытала вайна. 23 чэрвеня 1941 года, на другі дзень вайны, Смалячкоў звярнуўся ў райваенкамат з просьбай адправіць яго на фронт.\n— Вы яшчэ малады, — сказалі яму.\n— Малады? — перапытаў муляр. — Я чытаў, што ў грамадзянскую вайну былі такія, што ў сямнаццаць гадоў палкамі камандавалі. А мне ўжо васямнаццаць.\n— Вось і чакай, калі мы для цябе цэлую дывізію сфарміруем…\nУ пачатку ліпеня, калі ў Маскве і Ленінградзе пачалі стварацца падраздзяленні народнага апалчэння, Смалячкоў вырашыў зрабіць другую спробу. Ён пайшоў у Выбаргскі райкам камсамола і ўсё-такі дамогся свайго: 27 ліпеня яго залічылі добраахвотнікам у супрацьтанкавую роту 13-й дывізіі народнага апалчэння Выбаргскага раёна Ленінграда.\n…Задыханы, ён прыбег у канторку прараба і паклаў на стол даведку. У ёй было сказана: «Прад’яўнік гэтага добраахвотнік Смалячкоў Феадосій Арцем’евіч знаходзіцца на службе ў стралковым палку дывізіі народнага апалчэння з 27.VІІ.41 г. на пасадзе байца.\nДаведка выдадзена для прадстаўлення па месцы працы».\nУ палку Смалячкова чакала расчараванне: камандзір прызначыў яго… кухарам. Не гэтага чакаў Феадосій. Аднойчы, калі полк ужо вёў баі, Смалячкоў паглядзеў на сваю паходную кухню і раптам рашуча махнуў рукой:\n— Каша і сама даварыцца. Да раздачы вярнуся…\nПадклаў дроўцаў і заспяшаўся ў той бок, адкуль чулася стральба. У гэты дзень ён упершыню ўбачыў людзей, якія быццам застылі на зямлі. Людзей, якія ўжо ніколі не ўстануць.\nЯго паклікаў паранены, папрасіў піць. Кухар даў яму вады. Зрабіўшы некалькі глыткоў, паранены заціх. Смалячкоў пачаў тармасіць яго — салдат ужо не чуў, не варушыўся. Ён быў мёртвы…\nГэта ўзрушыла юнака. Цэлы дзень ён не мог супакоіцца. А тут яшчэ старшына пачаў лаяць яго за адлучку. Нават прыгразіў, што строга пакарае за сыход з баявога паста.\n— Які гэта баявы пост? — не стрываў Смалячкоў. — Гэта ж кухня.\nПотым паскардзіўся камісару:\n— Я ў добраахвотнікі пайшоў не кашу варыць, а ваяваць. Да паходнай кухні можна прыставіць і пажылога чалавека. Камісар даводзіў яму, што кухня на фронце таксама баявы пост, але сам жа дапамог маладому кухару — яму было дазволена ўдзельнічаць у баявых аперацыях. Аднойчы Феадосій з двума іншымі байцамі высачыў «языка», узяў яго ў палон і даставіў у часць. Пра ўдалую разведку кухара стала вядома камандаванню дывізіі. Улічваючы жаданне Смалячкова, яго перавялі ў разведвальны батальён. Так Феадосій стаў разведчыкам.\nЁн быў вельмі задаволены сваімі новымі абавязкамі. Адзінае, што не падабалася Феадосію, дык гэта пастаянныя папярэджанні камандзіра захоўваць асцярожнасць, без крайняй неабходнасці не высоўвацца, не страляць, мець вытрымку. Смалячкоў нават паскардзіўся:\n— Атрымліваецца, быццам разведчык павінен ваяваць упрыглядку: глядзі і дакладвай, што бачыш, а біць фашыста будуць іншыя. Гэта не па мне.\nАле не ісці ж зноў да камісара. Чаго добрага, скажа, што Смалячкоў сам не ведае, чаго хоча.\nНе, да камісара ісці нельга. Аднойчы Феадосій папрасіў камандзіра даць яму снайперскую вінтоўку. Той уважліва паглядзеў на маладзенькага байца. Прастадушны твар Смалячкова і яго невялікі рост рабілі яго падобным да хлапчука, які дзеля забавы нацягнуў на сябе бацькаву форму.\nПерахапіўшы недаверлівы погляд камандзіра, Феадосій сказаў:\n— Промахаў не дам, з дзяцінства прывучаны да палявання. З бацькам на ваўкоў хадзіў.\nПраз некалькі дзён група разведчыкаў, у якую ўваходзіў і Смалячкоў, знаходзячыся на заданні, трапіла ў цяжкае становішча. Немцы выявілі нашых салдат і сталі праследаваць іх. Выратаваў таварышаў Феадосій. Ён схаваўся ў зручным месцы і трапнымі стрэламі стаў выводзіць са строю аднаго ворага за другім. Вось калі спатрэбілася яму бацькава навука падчас палявання на ваўкоў! Пад прыкрыццём трапнага агню Смалячкова разведчыкі без страт вярнуліся ў сваю часць. Калі камандзір выклікаў Феадосія, каб аб’явіць яму падзяку, салдат папрасіў даць яму снайперскую вінтоўку і дазволіць выхад на пярэдні край абароны для «палявання» на саперніка. Камандзір дазволіў. Праўда, першы выхад Смалячкова аказаўся не зусім удалым. Увесь восеньскі дзень ад світання і дацямна праляжаў ён са сваім напарнікам Шушкіным пад дажджом, але так і не высачыў ніводнага фашыста. Але ўжо на досвітку савецкі снайпер знішчыў свайго першага ворага, праз некаторы час — яшчэ двух. Было гэта 19 кастрычніка 1941-га. І з гэтага дня кожны выхад снайпера Смалячкова на пярэдні край абароны прыносіў яму новыя перамогі. Ужо праз тры тыдні ён напісаў нататку ў дывізіённую газету:\n«Атрымаўшы снайперскую вінтоўку, я паставіў сабе за мэту як мага больш знішчыць фашысцкіх драпежнікаў… Мною ўжо знішчана 37 захопнікаў, але на гэтым мой баявы рахунак не скончаны. Я абавязуюся яшчэ мацней і бязлітасней біць фашысцкае звяр’ё».\nСлова сваё ён трымаў моцна. Аднойчы, забраўшыся пад драцяную загароду ворага, Смалячкоў чатырма стрэламі паклаў чатырох фашыстаў. Перапалоханыя гітлераўцы выскачылі з зямлянкі. Смалячкоў шпурнуў у іх гранату… Вырашыўшы, што рускія пайшлі ў наступленне, фашысты адкрылі кулямётны і мінамётны агонь.\nГэта было б яшчэ паўбяды. Горш, што да снайпераў рушыла больш за ўзвод гітлераўцаў. Давялося адыходзіць. Ныраючы ў варонкі, хаваючыся за кустамі, Смалячкоў і яго новы памочнік Зіброў адпаўзалі да свайго пярэдняга краю. Смалячкоў затрымліваўся толькі на секунду, каб паслаць чарговую кулю ў праследвальнікаў. І праз тое, што чуліся стрэлы з розных месцаў, ворагі лічылі: супраць іх дзейнічае цэлая група чырвонаармейцаў. Яны сталі паводзіць сябе больш асцярожна, набліжацца баяліся.\nПрыцемкі, якія хутка наступілі, дапамаглі Смалячкову і яго таварышу схавацца ад ворага і вярнуцца ў сваю роту.\n1 лістапада Ф. Смалячкоў падаў заяву з просьбай прыняць яго ў камсамол. У заяве ён абяцаў за пяць дзён, да 24-й гадавіны Кастрычніка, знішчыць 20 фашыстаў. І стрымаў сваё слова — 6 лістапада на яго рахунку былі 23 знішчаныя ворагі. Вось адзін з прыкладаў хітрасці і знаходлівасці снайпера:\n«Стаю ля амбразуры сваёй пазіцыі, — распавядаў Смалячкоў, — і ўважліва вывучаю сектар абстрэлу. Бачу, з нямецкага акопа вылез фашыст і, азіраючыся, накіраваўся кудысьці ўздоўж траншэі. Я прыцэліўся, спусціў курок і параніў яго ў нагу. Мой напарнік пытаецца, чаму я біў у нагу, а не ў галаву. А так было больш выгадна. На крыкі параненага з акопа вылезла яшчэ 5 немцаў, і, калі яны пабеглі на дапамогу, я паклаў іх аднаго за другім усіх».\nАмаль штодня выходзіў ён на баявы рубеж і ніколі не вяртаўся без выніку.\nАб подзвігах Смалячкова паведамлялі газеты, расповеды пра яго баявы вопыт перадаваліся ад аднаго салдата да другога. Франтавая газета «Вперед!» на першай паласе пад рубрыкай «Пашана і слава найлепшым знішчальнікам фашыстаў» часта змяшчала карэспандэнцыі ваенкараў пра поспехі снайпераў. 13 снежня яна апублікавала перадавы артыкул, прысвечаны Феадосію Смалячкову. У ім гаварылася: «Выдатны паляўнічы на фашыстаў, ён ляжыць цэлымі днямі ў мароз і непагадзь на пярэднім краі і цярпліва чакае з’яўлення ворага. Патрабуецца жалезная вытрымка, найвялікшае напружанне нерваў, зроку і слыху. Усімі гэтымі якасцямі валодае Феадосій Смалячкоў, за кароткі час ён знішчыў 57 гітлераўскіх галаварэзаў».\nУ зямлянцы не спалі. Снайперы Шушкін і Сталяроў нядаўна вярнуліся з перадавой і чысцілі зброю. Іншыя збіраліся ў начны пошук. Нехта дапамагаў палітруку аформіць снайперскую кніжку.\n— Хлопцы гавораць, — неўзабаве пачулі яны голас Смалячкова, — што я стаў злым. А якім мне быць?! Дзе мой бацька? Дзе маці? Дзе браты і сястра Ганна? Я бачыў сёння разбураную снарадамі сцяну, якую сам складваў. Вось кавалак цэглы. Я яго прынёс сюды, каб паказаць вам… Я бачыў на вуліцы кроў пасля абстрэлу. Я бачыў трупы на санках. Гэта везлі хаваць памерлых з голаду. Хто гэта ўсё нарабіў? Фашысты! Як жа мне іх не знішчаць? Заб’еш падлюгу — і на душы становіцца лягчэй…\nГутарку перапыніў гучны голас сувязнога, які нечакана ўбег у зямлянку:\n— Смалячкоў і Зіброў — да камандзіра роты. Хутчэй!\nСмалячкоў і яго напарнік з’явіліся да лейтэнанта. Той быў заняты чытаннем рапарта камандзіра баявога ахоўвання,\n— Сядайце! — запрасіў ён.\nФеадосій паспеў прачытаць на рапарце радок, напісаны па дыяганалі: «Камандзіру разведроты. Прыняць тэрміновыя меры». Побач ляжала нямецкая газета «Deutsche Soldaten Zeіtung» з партрэтам фашысцкага яфрэйтара. На разведчыкаў з газетнай старонкі глядзеў спадылба немец, уціснуты ў парадны мундзір. Усе грудзі завешаны крыжамі і медалямі.\n— Хто гэта? — спытаў Смалячкоў, разглядаючы самазадаволеную фізіяномію яфрэйтара.\n— Нямецкі снайпер Мінке. Знакамітасць! Аб’явіўся на нашым участку. Са штаба арміі даслалі газету з яго фота. — Лейтэнант сачыў за тварамі разведчыкаў, яму хацелася даведацца, якое ўражанне зрабіла на іх гэтае паведамленне. — Б’е без промаху. Учора забіў трох чалавек з баявога ахоўвання. Дасведчаны, відаць, сукін сын.\n— Можа быць, калі так б’е, — няпэўна выказаўся Смалячкоў, не праявіўшы, аднак, ні здзіўлення, ні турботы.\n— Спрытна маскіруецца, — дадаў лейтэнант. — Трэба яго знайсці і знішчыць.\n— Зробім, таварыш лейтэнант!\nНа другі дзень з большымі, чым звычайна, перасцярогамі разведчыкі выйшлі на агнявы рубеж.\nСвітала. Мясцовасць, якая ляжала перад снайперамі, уяўляла з сябе заснежную раўніну. Зрэдку, затрымліваючыся на якім-небудзь пагорку або ў прысыпаным снегам кусціку, Смалячкоў і Зіброў вялі дбайнае назіранне, імкнучыся ўлавіць што-небудзь новае ў даўно знаёмым ландшафце.\nДарэмна байцы праляжалі гадзіны са дзве. Нават каска, высунутая з-за бруствера на лжывай пазіцыі, не прыцягнула ўвагі фашысцкага снайпера.\n— Дрэнь справы, — сказаў нягучна Зіброў. — Адчуў небяспеку і змыўся…\nЗ нашай траншэі застрачыў аўтамат. Смалячкоў азірнуўся, і ў гэты момант у нейтральнай зоне пачуўся сухі трэск, быццам на хвоі абламаўся сук.\nФеадосій чуў стрэл, але ўспышку празяваў. Ён не спускаў вачэй з таго месца, аднак больш адтуль ніхто не страляў. Толькі праз гадзіну паўтарыўся адзіночны стрэл, таксама за дротам.\n— Скача з месца на месца, як блыха, — раззлаваўся Зіброў.\n— Памыляешся, Лёша! Яфрэйтар ляжыць дзе-небудзь, стаіўшыся, а страляе іншы. Замятае след…\nФашыст (ён і на самай справе ляжаў тут!) цярпліва чакаў стрэлу рускага снайпера, за галаву якога яму абяцалі Жалезны крыж, і ён ужо бачыў яго на сваім мундзіры.\nСмалячкоў і Зіброў вярнуліся ні з чым у баявое ахоўванне. Павячэраўшы, яны вырашылі накіравацца да камандзіра роты. Смалячкоў далажыў пра ўсё.\n— Я папярэджваў вас, што гэта за птушка, — сказаў лейтэнант. — Можа, пусціць у ход хітрасць?\n— Я думаў пра гэта, таварыш лейтэнант, — сказаў Смалячкоў.\n— Вы ж самі казалі, што вораг вопытны і хітры. Мы пераканаліся. Але і мы не лапцем капусту сёрбаем.\nПакідаючы раніцай зямлянку камандзіра роты, Смалячкоў прадбачыў, што і ў гэты дзень фашысцкі снайпер застанецца верны сваёй тактыцы: яго стрэлаў не хутка дачакаешся.\nФеадосій увесь дзень назіраў за тым месцам, дзе, па яго здагадцы, хаваўся яфрэйтар. Ён прыглядаўся да кожнай купкі мясцовасці, кожнай гурбы снегу. Смалячкоў вывучыў звычкі гітлераўца. «Мінке чакае выпадку, каб злавіць мяне на мушку», — увесь час думаў ён.\nУжо па тым, як па-майстэрску маскіруецца нямецкі яфрэйтар, Феадосій зразумеў, што супраць яго дзейнічае мацёры, хітры вораг. Другі дзень не прынёс ніякіх зменаў. І трэці таксама.\nПраводзячы ў чацвёрты раз Смалячкова на пярэдні край, камандзір роты казаў:\n— Па ўсім відаць, што сапернік у цябе няпросты. Тут патрэбна вытрымка, вытрымка і яшчэ раз вытрымка… Ну, і хітрасць, вядома…\nНа чацвёрты дзень, перад тым як заняць агнявы рубеж, Смалячкоў грунтоўна пагутарыў з камандзірам баявога ахоўвання. Было дамоўлена, што калі гітлеравец не выявіць сябе да дзвюх гадзін дня, то нашы стралкі ўжывуць пастку. «Праверым, якая ў яго вытрымка!» У грозным паядынку на поўдзень ад Пулкава сустрэліся не проста два снайперы, якія валодалі аднолькавым вопытам і першакласнай тэхнікай. Сустрэліся прадстаўнікі дзвюх цалкам розных армій: фашысцкай, што імкнулася захапіць чужую зямлю, заняволіць цэлыя народы, і савецкай, што бараніла сваю Радзіму, яе свабоду і незалежнасць. Гэта не магло не паўплываць на зыход паядынку.\nФеадосій Смалячкоў цярпліва ляжаў на агнявой пазіцыі. Ён горача прагнуў перамогі над ворагам. Прагнуў у імя тых, хто паміраў ад голаду і холаду ў блакадным Ленінградзе, хто пакутаваў і змагаўся, прагнуў у імя жыцця… І верыў у перамогу.\nГеорг Мінке таксама не сумняваўся, што пераможа. Упэўненасць фашыста падмацоўвалася халодным разлікам. У яго цэйсаўская оптыка — раз, выдатнае веданне стралковай справы — два, вялікі баявы вопыт — тры. Хіба гэтага мала для перамогі над рускім?\nАле гітлеравец пралічыўся. Не выявіўшы зноў патрэбнай цэлі, Мінке спачатку маўчаў, а апоўдні паспрабаваў, што б там ні было, выклікаць стральбу савецкіх снайпераў: вытрымка здрадзіла яму, і ён вырашыў перайсці ў атаку.\nБыў сонечны зімовы дзень. Снежнае покрыва зіхацела. Георг Мінке, маскіруючыся, поўз у бок падбітага танка. Тут у яго была абсталявана запасная пазіцыя. З наглядальнай шчыліны машыны, прыкрытай кавалкам матэрыі, можна было сачыць за пярэднім краем абароны праціўніка.\n…У дзве гадзіны, як дамовіліся яшчэ раніцай, салдаты баявога ахоўвання пачалі «дражніць» немца. Паспрабавалі падняць над траншэяй каску, насаджаную на сапёрную лапатку. Яфрэйтар не адгукнуўся: Мінке зразумеў, што яго ловяць.\n«Значыць, здагадаўся. Адкуль жа ён назірае?» — Феадосій прыкідваў усе магчымыя варыянты і — які раз! — стаў квадрат за квадратам правяраць адкрытую перад ім мясцовасць.\nРаптам яго позірк затрымаўся на падбітым танку, яго спынілі яшчэ ў вераснёўскіх баях на мінным полі. «Можа, тут?» — Феадосій насцярожыўся. Ён падзяліўся сваімі назіраннямі з напарнікам. Той таксама пачаў сачыць за падбітай машынай.\n— Там нехта ёсць, — далажыў ён Смалячкову.\nФеадосій навёў вінтоўку на наглядальную адтуліну танка (толькі праз яе вораг мог нешта бачыць) і працягваў чакаць. Раптам над самым вухам прасвісцела куля, яна ўрэзалася ў заднюю сценку заснежанага акопа.\nСмалячкоў не паспеў стрэліць, як аб яго каску звонка пляснула другая куля. Феадосій адчуў, што яму апаліла лоб. Віскнула, нібы чмель, і трэцяя куля.\nЦяпер снайперы былі ўпэўнены: страляюць з танка.\nБайцы, выкарыстоўваючы няроўнасці мясцовасці, перапаўзлі на запасную пазіцыю. Адсюль яны працягвалі назіраць за танкам.\nСмалячкоў быў упэўнены, што Мінке яго не выявіў. Не стане ж вопытны снайпер тройчы перазараджаць вінтоўку. Маючы дакладную цэль: ён знішчыць яе першай жа куляй. Яфрэйтару, верагодна, надакучыла чакаць. Адчуваючы сваю бяспеку за трывалай бранёй танка, Мінке вырашыў паскорыць развязку дуэлі. Дастань яго цяпер куляй у танку!\nПаядынак зацягваўся. Мінула яшчэ гадзіна, ніхто больш не страляў.\n— А раптам ён сыдзе? — спытаў напарнік.\n— Не пойдзе, — усміхнуўся Смалячкоў. — Сачы за люкам…\nЯфрэйтар і сапраўды не спяшаўся сыходзіць. Ён зручна ўладкаваўся ў танку. Адсюль яму была бачна не толькі стралковая траншэя рускіх, але і іншая, больш кароткая, траншэя, што служыла для зносінаў з баявым ахоўваннем. Яна была крыху мелкаватай, і вопытнае вока фашысцкага снайпера бачыла байцоў праціўніка, якія перапаўзалі па ёй. Ён зноў прыпаў да акуляра. Вось яшчэ адзін чырвонаармеец прабіраецца наперад. Са снайперскай вінтоўкай. Ззаду паўзе другі. Таксама снайпер. Блішчыць прыцэл…\nНемец упарта сачыў за траншэяй, мяркуючы, верагодна, што савецкія снайперы падбіраюцца да танка. Яфрэйтар спусціўся праз люк пад чэрава танка і ўладкаваўся за гусеніцай, тут у яго была абсталявана агнявая пазіцыя.\n— Федзя, пад танкам нехта варушыцца, — далажыў назіральнік.\n«Бач, куды забраўся! Спрацавала, значыць…» — Смалячкоў так прыпаў вокам да прыцэла, што адчуў холад сталі. Палец знайшоў спускавы кручок.\nГітлеравец узяў пад прыцэл тое месца, дзе залеглі чырвонаармейцы (на самай справе, гэта былі два манекены, якія перасоўвалі з дапамогай вяроўкі). Праз некалькі хвілін яны зноў «папаўзлі». Яфрэйтар занерваваўся. Ён, відавочна, спалохаўся, што рускія падбяруцца бліжэй і закідаюць яго гранатамі.\nНемец стрэліў і адразу стаў цэліцца ў другую фігуру. Але ўдалечыні нешта трэснула, нібы зламаўся сухі сучок… Георг Мінке дачакаўся ўсё-такі меткай смалячкоўскай кулі!\n18 снежня ў дывізіённай газеце паведамлялася, што Смалячкоў знішчыў 72 ворагі, а праз 20 дзён — ужо 91. Са студзеня 1942 года газета «Вперед!» апублікавала нататку самога Феадосія Арцем’евіча — так цяпер паважліва называлі яго нават пажылыя байцы-аднапалчане.\n«Мой навагодні падарунак Радзіме — 107 знішчаных фашыстаў. Цяпер я пачаў знішчаць другую сотню гітлераўскіх бандытаў. Я яшчэ больш настойліва буду паляваць на двухногіх звяроў, буду выхоўваць сваім прыкладам новыя кадры снайпераў. Нішчачы фашысцкае звяр’ё, я помшчу за сваю любімую Радзіму, за родную Беларусь. Літасці гітлераўскім галаварэзам ад мяне не будзе…»\nПрыкладна ў тыя ж дні Феадосій Смалячкоў выступаў па Ленінградскім радыё. Ён гаварыў: «Я ганаруся тым, што з’яўляюся ўдзельнікам руху знішчальнікаў. Я выходжу са сваёй вінтоўкай на рубеж бліжэй да праціўніка і не даю літасці ніводнаму фашысту, калі ён вылезе са сваёй нары. Гэты лік будзе расці з кожным днём. Як камсамолец, я перадаю свой вопыт іншым. Мною навучаны снайперскай справе байцы Шушкін, Іваноў, Зіброў. Цяпер я навучаю чацвёртага байца — Волкава. У нашай часці, акрамя мяне, ёсць яшчэ шмат снайпераў. Дзясяткі фашыстаў знішчылі Кастроў, Баснакоў, Іназемцаў і іншыя байцы. Нас, знішчальнікаў, становіцца ўсё больш. Уся Чырвоная Армія паспяхова вучыцца ўменню знішчаць фашыстаў…» Імя Ф.А. Смалячкова карысталася вялікай папулярнасцю на ўсім фронце. Ён не толькі сам выходзіў на баявыя заданні, але і займаўся падрыхтоўкай і трэніроўкай снайпераў. Чырвонаармеец Смалячкоў стаў ініцыятарам баявога спаборніцтва снайпераў Ленінградскага фронту. У студзені 1942-га камандаванне ўзнагародзіла яго імянным гадзіннікамі і ордэнам Леніна.\nВялікай падзеяй у жыцці войскаў Ленінградскага фронту быў злёт снайпераў, што адбыўся 22 лютага 1942 года ў Смольным. На яго былі запрошаны 66 славутых байцоў, якія мелі на сваім рахунку сотні знішчаных нямецкіх захопнікаў. Абмежаваны склад удзельнікаў злёту вызначаўся цяжкай сітуацыяй на фронце. Прысутнасць кіраўнікоў партыйных, савецкіх і камсамольскіх арганізацый горада і вобласці, усяго складу Ваеннага савета фронту падкрэслівала важнасць гэтага сходу. Пасля кароткага выступлення камандуючага фронтам снайперы абмяняліся вопытам баявой дзейнасці. Потым з прамовай выступіў сакратар ленінградскага абкама партыі Жданаў. Ён падкрэсліў: «Снайперызм ёсць практычная форма знішчальнай вайны супраць нямецкіх захопнікаў. Таму вопыт баявой работы снайпераў павінен стаць здабыткам усяго асабовага складу войск фронту. Снайперы высока ўзнімаюць ролю асабістай зброі байца, вучаць паўней выкарыстоўваць агнявую моц вінтоўкі, бо вайна — гэта спаборніцтва агню».\nЗлёт прыняў зварот да ўсіх байцоў і камандзіраў фронту: «Ёсць толькі адзін шлях барацьбы з фашысцкай звяругай — вынішчыць усіх да аднаго акупантаў. Знішчыць ворага — акт найвялікшай справядлівасці. Знішчальнік акупантаў з’яўляецца героем нашага часу. Ён адчувае любоў родных, падзяку народа, хвалу ўсяго перадавога чалавецтва. Знішчальнікам нямецкіх захопнікаў можа і павінен стаць кожны франтавік. Пашана байцу, які знішчыў 10 фашысцкіх мярзотнікаў. Слава таму, хто забіў 50 гітлераўскіх гадаў. Вечная падзяка герою, які знішчыў сотню фашыстаў».\nНа злёце былі абвешчаны загад Ваеннага савета фронту аб узнагароджанні 216 снайпераў ордэнамі і медалямі і Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 6 лютага 1942 года аб прысваенні звання Героя Савецкага Саюза дзесяці найлепшым снайперам за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм. Прысутным узнагароды былі ўручаны тут жа, на злёце. Залатую Зорку і ордэн Леніна атрымалі Пётр Галічэнкаў, які знішчыў 140 фашыстаў, Уладзімір Пчалінцаў, на яго рахунку былі 102 ворагі, Іван Вежліўцаў, які забіў больш як 100 акупантаў. Быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза і пачынальнік снайперскага руху Ленінградскага фронту — Феадосій Арцем’евіч Смалячкоў. Пасмяротна. Ён загінуў на баявым пасту раніцай 15 студзеня 1942 года ў баі на Пулкаўскіх вышынях, паддаўшыся на хітрасць нямецкага снайпера — больш дасведчанага саперніка. У дзень сваёй гібелі герой забіў чацвярых немцаў і давёў свой снайперскі рахунак да 125.\nВестка пра гібель Смалячкова болем адгукнулася ў сэрцах усіх салдат, сяржантаў і афіцэраў дывізіі, арміі і фронту. Ваенны савет 42-й арміі і камандаванне дывізіі апублікавалі некралог: «На баявым пасту смерцю храбрых загінуў наш таварыш — чырвонаармеец Феадосій Арцем’евіч Смалячкоў. Варожая куля абарвала жыццё выдатнага знішчальніка фашыстаў. Хто не ведаў Феадосія Смалячкова? Імя нястомнага снайпера грымела па ўсім фронце. Гэта заслужаная слава — ён з’яўляўся сапраўднай пагрозай гітлераўскім акупантам. Чырвонаармеец Смалячкоў гарэў на баявым пасту. Усё сваё маладое, 19-гадовае жыццё, усё цалкам, аддаў ён любімай Радзіме».\nСмерць выдатнага снайпера выклікала не толькі смутак, але і імкненне люта помсціць ворагу. Вучань Смалячкова снайпер Ратаеў пісаў у дывізіённай газеце: «Будзем годнымі пераемнікамі героя Смалячкова». «Смалячкоў навучыў мяне снайперызму. Я забіў 48 фашыстаў. Сотня ворагаў заплаціць за жыццё Смалячкова», — паведамляў снайпер Зіброў. «Па 125 забітых немцаў!» — з такім заклікам звярнуўся да ўсіх воінаў злучэння снайпер Астудзін.\nВінтоўка Ф.А. Смалячкова за нумарам 13914 была ўрачыста ўручана найлепшаму снайперу дывізіі Сталярову. Узяўшы ў рукі зброю настаўніка, ён на магіле Смалячкова пакляўся без промахаў біць ворага. Сваю клятву воіны фронту выканалі з гонарам. Ужо да лета 1942-га 26 вучняў Смалячкова знішчылі да 3000 ворагаў. А яшчэ праз год гэтая колькасць узрасла да 8000 — столькі ворагаў знайшлі смерць ад трапных стрэлаў паслядоўнікаў Феадосія Смалячкова. Снайперскі рух па знішчэнні нямецка-фашысцкіх захопнікаў неўзабаве набыў масавы характар. Паводле афіцыйных даных, у лютым 1942 года сярод абаронцаў Ленінграда налічвалася каля тысячы снайпераў, кожны з якіх на той момант знішчыў ад 10 да 50 фашыстаў, і 200 снайпераў, што забілі ад 50 да 100 гітлераўцаў.\nКоратка пісаць пра Смалячкова цяжка. Калі ж выкладаць усё па парадку, атрымаецца цэлая кніга. Таму лічым магчымым завяршыць кароткі аповед пра Героя Савецкага Саюза ўсяго некалькімі лічбамі.\nЗа тры месяцы — з 19 кастрычніка 1941-га па 15 студзеня 1942-га — Феадосій Смалячкоў знішчыў 125 захопнікаў. На гэта ён патраціў 126 патронаў. Толькі адзін промах быў у Смалячкова.\nПерад вамі апошні ліст Героя Савецкага Саюза, ініцыятара масавага руху знішчальнікаў Ленінградскага фронту, байца-добраахвотніка Феадосія Смалячкова, які быў апублікаваны 1 студзеня 1942 года ў газеце «На страже Родины»:\n«Вораг заняў Беларусь. Мясціны, дзе я нарадзіўся, шчасліва правёў дзяцінства і юнацтва, падвергліся спусташэнню. Там засталіся мае бацькі. Яны трапілі пад ярмо фашысцкіх варвараў. У маіх грудзях — нянавісць, у маім сэрцы — пякучая прага помсты.\nНапярэдадні 24-й гадавіны Кастрычніка я з хваляваннем слухаў даклад таварыша Сталіна. Яго заклік — знішчыць усіх да аднаго акупантаў — стаў маім баявым дэвізам. Паставіў перад сабой задачу — да Новага года знішчыць не менш за 100 фашыстаў. Новы, 1942, год сустракаю ў радах партыі Леніна, мяне прынялі кандыдатам. Абавязацельства сваё выканаў: знішчыў сотню нямецкіх акупантаў.\nЧырвонаармеец — снайпер Ф. Смалячкоў».\n← В Могилевской области участились кражи велосипедов\nПрохладно и дождливо будет с середины недели в Беларуси →\nАрхеологи обнаружили обсерваторию жрецов майя\n05.05.2013 tania Комментарии к записи Археологи обнаружили обсерваторию жрецов майя отключены\nВыжженные земли: не забыть, не простить\n21.03.2018 tania Комментарии к записи Выжженные земли: не забыть, не простить отключены\nФеодосий Смолячков. Легенда о снайпере с быховскими корнями\n11.07.2018 tania Комментарии к записи Феодосий Смолячков. Легенда о снайпере с быховскими корнями отключены