Вакуумная помпа вельмі карысны для падтрымання патрэбнага ўзроўня ціску ў розных прыладах.. Гэтыя помпы могуць выкарыстоўвацца ў шматлікіх сістэмах і прыладах рознага прамысловага прызначэння., Гэтыя помпы могуць выкарыстоўвацца ў шматлікіх сістэмах і прыладах рознага прамысловага прызначэння.. Гэтыя помпы могуць выкарыстоўвацца ў шматлікіх сістэмах і прыладах рознага прамысловага прызначэння., гэтыя помпы гуляюць вырашальную ролю ў забеспячэнні бездакорнай працы гэтых прылад....\nШто рабіць, калі раптам скончыліся грошы на рахунку, а тэрмінова неабходна патэлефанаваць? Мегафон прапануе выдатны выхад з сітуацыі - скарыстацца паслугай абяцаны плацёж. Што ж гэта за паслуга і як яе падключыць?...\nЗванкі на ўкраінскі мабільны ці гарадскі тэлефон. Як патэлефанаваць на Украіну праз Скайп. Некаторыя коды гарадоў Украіны. Як тэлефанаваць з Украіны на расійскі нумар....\nЯк знайсці чалавека па нумары яго тэлефона. Маячок на SIM-карту для дзяцей і састарэлых бацькоў. Спадарожнікавае арыентаванне ад сотавых кампаній....\nЯк даведацца імя і прозвішча чалавека па нумары яго тэлефона. Тэлефонныя базы дадзеных. Зварот да сотавага аператара. Прамы званок....


Эфіопская Праваслаўная Царква — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Эфіопская праваслаўная царква)\nСвятар Эфіопскай праваслаўнай царквы\nЭфіопская (Абісінская) праваслаўная царква (амх.: የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን) — адна з «старажытнаўсходніх цэркваў». Да 1959 частка копцкай праваслаўнай царквы, а затым - аўтакефалія.\nПры імператары Сусныёсе (1607-1632) увайшла ў унію з Рымам, але наступны імператар, Фасіледэс (1632-1667), выгнаў каталікоў з Эфіопіі. Набажэнствы адрозніваюцца надзвычайным багаццем тэкстаў, песнапенняў і багаццем святаў. Маецца шмат пустэльных манастыроў. У цяперашні час гэтую Царква ўзначальвае Патрыярх эфіопскай Царквы Свяцейшы Абуна Паўлас (рэзідэнцыя ў Адыс-Абебе), яго прызнае копцкая царква; за мяжой на вяршэнства ў царкве прэтэндуе экс-патрыярх Меркарыос (які сцвярджае, што яго адрачэнне ў 1992 было зроблена пад уціскам).\nЭфіопская праваслаўная царква адносіцца да старажытнаўсходніх праваслаўных цэркваў, і як і копцкая і Сірыйская праваслаўныя царквы, а таксама Армянская апостальская царква вызнае міафизіцкую хрысталогію, не прызнае пастаноў Халкідонскага Сабору (451), прызнаючы толькі тры першыя Сусветныя Саборы.\nКопцкая і эфіопская праваслаўныя цэрквы ўрачыста абвясцілі адзінства веры, вернасць агульнаму сведчанню і гатоўнасць паглыбляць і пашыраць супрацоўніцтва. Падпісанне сумеснай дэкларацыі прадстаўнікамі гэтых старажытнаўсходніх праваслаўных цэркваў, якія супернічаюць на працягу дзесяцігоддзяў, адбылося ў Каіры ў ліпені 2007 г. Але тым не менш, копцкая царква падтрымала поўнае аддзяленне Эрытреэйскай царквы і раскол эфіопскай царквы.\nПаводле падання, першым хрысціянскім асветнікам эфілпаў быў св. Фруменцій, рымскі грамадзянін з Тыра, які пацярпеў караблекрушэнне на афрыканскім ўзбярэжжы Чырвонага мора. Ён набыў давер імператара Аксума і неўзабаве звярнуў ў хрысціянства яго сына, будучага імператара Эзану, які ў 330 і абвясціў хрысціянства дзяржаўнай рэлігіяй. Фруменцій быў пасля пасвечаны ў біскупы св. Апанасам Александрыйскім і вярнуўся ў Эфіопію, дзе працягнуў евангелізацыю краіны.\nЭфіопская праваслаўная царква (гэтак жа, як і копцкая) прытрымліваецца многіх запаведзяў Старога Запавету, якіх большасць хрысціян лічыць адмененымі, такіх як захаванне старазапаветных законаў аб смакаванні ежы, а таксама святкаванне суботы (нараўне з нядзеляй). Практыкуецца таксама абразанне, прычым не толькі немаўлятаў мужчынскага полу (на восьмы дзень, згодна з запаведзю ў Старым Запавеце), але і жаночае абразанне, традыцыя якога мае не біблейскае паходжанне. Як жаночае, так і мужчынскае абразанне хрысціяне ў Эфіопіі разглядаюць як народныя традыцыі, не лічачы абразанне немаўлятаў мужчынскага полу выкананнем Майсеева закона.\nЭфіопская Праваслаўная Царква на Вікісховішчы\nАрыентальныя (нехалкідонскія) цэрквы\nАрмянская • Копцкая (Александрыйская) • Маланкарская (Індыйская) • Сіра-Якавіцкая (Антыяхійская) • Эрытрэйская • Эфіопская\nАрмянская: Кілікійская • Канстанцінопальская · Іерусалімская\nКопцкая: Брытанская • Французская\nСіра-Якавіцкая: Маланкарская Сірыйская\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Эфіопская_Праваслаўная_Царква&oldid=3770162"\nПраваслаўе ў Эфіопіі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:18, 7 студзеня 2021.


У Беластоку – спектаклі па творах Янкі Купалы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ сталіцы Падляшша праходзіць гастролі Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі з Менску, падчас якіх прызентуюцца два спектаклі паводле твораў народнага пясняра Беларусі. Таксама ў файе тэатра працуе невялікая выстава “Янка Купала і тэатр”, дзе можна пабачыць афішы і фотаздымкі спектакляў якія ў розныя часы ішлі на беларускай сцэне паводле твораў класіка беларускай літаратуры.\nТут і копія рукапісу п’есы “Паўлінка”, з подчыркам паэта, які між іншым стаў асновай для ўнікальнага праекта ў Беларусі, – кажа загадчыца адзела культурна-адукацыйнай работы Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы Вольга Пархімовіч.\n– Для стварэння шрыфта, які аднаўляе почырк Янкі Купалы, мы яго назвалі “Пясняр”, выкарыстоўвалі творы як раз гэтага перыяду, але мы бралі ўсё ж такі вершы Янкі Купалы. Мне хочацца ўсіх заклікаць спампаваць сабе гэты шрыфт на нашым сайце piasniar.by\nНа сцэне Беластоцкага тэатра ўжо паказалі спектакль “Адвечная песня”, а сёння гледачоў чакае спектакль “Раскіданае гняздо”.\n– Сам Янка Купала даваў высокую ацэнку гэтай п’есе. Ён не пра кожны свой твор так казаў, а вось пра “Раскіданае гняздо” ён казаў, я памру, а “Раскіданае гняздо” застанецца. Я ўклаў у гэтую п’есу ўсё лепшае, што было ў маёй паэзіі і прозе. І гэта сапраўды так. І шчасце, што Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі паставіў гэтую цудоўную п’есу.\nГастролі Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі – гэта вынік супрацоўніцтва з беластоцкім тэатрам. У траўні акцёры драматычнага тэатра імя Венгеркі паедуць на гастролі ў Менск.


Мікалай Дзядок: Скаргі тут наўрад ці дапамогуць | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБылы палітвязень Мікалай Дзядок распавядае, чаму ў Горацкай калоніі прэсуюць праваабаронцу Міхаіла Жамчужнага і да чаго гэта можа прывесці.\nНагадаем, што з пачатку жніўня 2017 года адміністрацыя калоніі №9 у Горках, дзе адбывае пакаранне палітвязень Міхаіл Жамчужны, пачала выносіць яму спагнанні за адмовы пераходзіць у атрад, сфармаваны са зняволеных з “нізкім статусам”. За гэта Міхаіла пастаянна караюць ШІЗА альбо змяшчэннем у ПКТ.\nМікалай Дзядок: Цяжка сказаць, чым скончыцца гэтае супрацьстаянне. Усё будзе залежыць ад стойкасці Жамчужнага. Думаю, альбо адміністрацыя дасць „задні ход” і вырашыць перавесці яго ў іншы атрад (што наўрад ці), альбо ён будзе сядзець у ШІЗА і ПКТ да канца тэрміну, альбо адправяць адтуль жа на турэмны рэжым. Будзе нешта з гэтых трох варыянтаў.\nРР: Чаму адміністрацыя так цісне на Жамчужнага, чаго дамагаецца?\nМікалай Дзядок: Думаю, відавочна, за што прэсуюць. За тое, што Міхаіл Жамчужны – “палітычны”.\nРР: Чым яму можна дапамагчы ў гэтай сітуацыі?\nМікалай Дзядок: Дапамагчы можна праз распаўсюд інфармацыі і акцыі пратэсту ля калоніі. А таксама трэба аказваць ціск (наколькі гэта магчыма) на супрацоўнікаў калоніі. Скаргі тут ужо наўрад ці дапамогуць.


Намеснік міністра: з Рассельгаснаглядам пайшоў канструктыўны дыялог | Белорусский Партизан Беларускі Партызан : Намеснік міністра: з Рассельгаснаглядам пайшоў канструктыўны дыялог\n"Рынак Расіі быў, ёсць і будзе прэміяльным", — заявіў намеснік міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Ігар Брыло ў інтэрв'ю тэлеканалу СТВ.\nПа словах чыноўніка, спрэчкі з Рассельгаснаглядам наконт паставак прадуктаў дысцыплінавалі беларускую галіну. "Зараз мы, можа быць, нават празмерна падыходзім да лабараторнага кантролю, якасці нашай прадукцыі і гэтак далей. Гэта значыць, трошкі яны нас сабралі ў кулак", — патлумачыў ён.\nБрыло дадаў, што дыялог з расійскі бокам працягваецца. Пастаўкі з некаторых беларускіх прадпрыемстваў у Расію забароненыя, з іншых здымаюць санкцыі. "Але, тым не менш, дыялог ідзе. Дзякуй богу, што перайшоў у спакойны, канструктыўны дыялог. Бліжэйшым часам плануецца візіт нашага міністра да міністра сельскай гаспадаркі Расійскай Федэрацыі", — акрэсліў чыноўнік перспектывы.\nТаксама намеснік міністра дадаў, што беларускія харчовыя прадпрыемствы вельмі хутка атрымалі сертыфікацыю ў Кітаі — усяго за два гады. А еўрапейская місія, якая наведала Беларусь у траўні, была прыемна здзіўленая нашымі прадпрыемствамі, падкрэсліў Брыло, пиша euroradio.fm


Мельнікаў Леў Фёдаравіч — Октябрьский. Октябрьский район. Рудобелка. Чырвоны Кастрычнiк. Октябрьская районная газета\nМельнікаў Леў Фёдаравіч\n18.05.2018 18.05.2018 Чырвоны Кастрычнiк179Комментарии on Мельнікаў Леў Фёдаравіч\nМельнікаў Леў Фёдаравіч нарадзіўся 02.01.1934 года ў в. Возера Уздзенскага раёна Мінскай вобласці. Маці яшчэ ў раннім дзяцінстве заўважыла ў сына добры голас і цікавасць да музыкі. Купіла яму губны гармонік. З цягам часу набыла і сапраўдны тульскі гармонік. Пра першую навуку Леў Фёдаравіч ўспамінае: “Гадзінамі займаўся дома. Пачынаў з частушак, бо яны лёгка засвойваюцца. А атрымалася – пайшоў настрой. Там пайшлі народныя песні, а потым больш сучасныя. Галоўнае настрой, з якім ты іграеш. Калі ёсць насторой – і тэхніка лёгка кладзецца… Як душа спявае, дык гранне само сабой атрымліваецца”.\nЛёс прывёў Льва Фёдаравіча ў вёску Новая Дуброва. Тут, ды і не толькі, дзякуючы непраўзыдзенаму таленту, любові да любімай справы, стаў вядомым і аўтарытэтным у мясцовых ваколіцах гарманістам і спеваком.У Новадуброўскім клубе, дзе многа гадоў працавала загадчыцай жонка, Валянціна Трафімаўна, стварыўся знакаміты фальклорны калектыў, нязменным акампаніятарам якога стаў Леў Фёдаравіч. Калектыў неаднаразова прымаў удзел у фестывалі фальклорнага мастацтва “Берагіня, быў адзначаны ўзнагародамі. Леў Фёдаравіч за сваю шматгадовую працу і актыўны ўдзел у грамадскім і культурным жыцці раёна ўзнагароджаны медалём “Ветэран працы”, нагрудным знакам “Ударник труда” , шматлікімі граматамі. На пытанне, як сам іграе, кажа: “У мяне больш імправізацыі. Канечне, я не кажу, што ўсё маё: ад некага пачуў, нешта ўзяў, усё разам сабраў – так і іграю. Гармошка для мяне – гэта радасць. Люблю свой інструмент. Слухаў бы і слухаў яго… Яна мне, як жывая рэч…”.\nУ асобе знакамітага музыкі жыве творчая натура. Ён яшчэ займаўся і выбіваннем дываноў, і разьбой па дрэве. Яго дом сярод астатніх у вёсцы вылучаецца арыгінальнасцю і самабытнасцю. Многія драўляныя рэчы, цудоўна апрацававаныя майстрам, былі прадстаўлены на выставах і займалі прызавыя месцы ў раённых і абласных конкурсах вырабаў. Заслужана яго дом прызнаны ўзорным у вёсцы. Займаецца вырошчваннем пакаёвых кветак, толькі герані каля 40 відаў!\nЖыццё склалася ўдала. З Валянцінай Трафімаўнай пражыў разам каля 50 гадоў. Больш за 13 год побач, на жаль, няма дарагой жанчыны, дарадчыцы і надзейнага сябра. Вырасцілі двух дачок –Ларысу і Алену, сына Уладзіміра. Дзеці даўно дарослыя. У кожнага свая сям’я. Мае пяцёра ўнукаў і праўнука. Але жыццё не спынілася… Гармонік, якім так натхнёна ўпраўляе 84-гадовы! музыка , і цяпер гучыць на поўную сілу, запаўняе душу.\nЛюбоў да музыкі і спеўнае майстэрства перадалося сыну Уладзіміру, які жыве ў Данецку. Пераемнасць музыкаў- Мельнікаў працягваецца.\nПадрыхтавала Людміла Вырвіч


Інтэрнэт залежнасць ў падлеткаў - даволі распостраненная праблема ў сённяшнім свеце. Бацькі і псіхолагі б'юць трывогу, назіраючы, як дзеці ўсё больш і больш апускаюцца ў віртуальны свет, спрабуючы сысці ад праблем рэальнасці або ў пошуку забавак. Безумоўна, нельга адмаўляць, што кампутар можа прынесці масу карысці для дзіцяці - гэта бясцэнны крыніца інфармацыі, навучальнага матэрыялу, займальных кніг, фільмаў, спосаб знайсці новых сяброў па ўсім свеце і г.д. У сетцы нескладана знайсці рэдкія і каштоўныя кнігі, якія мала ў каго ёсць дома. Многія гульні нясуць у сабе даволі істотны які развівае патэнцыял - да прыкладу, лагічныя гульні і головломки цудоўна развіваюць здольнасць аналізаваць, знаходзіць сувязі і аднаўляць лагічныя ланцужкі. Зносіны ў сацыяльных сетках дазваляе палепшыць комуникатывные навыкі і вывучыць замежныя мовы.\nНажаль, усе гэтыя выдатныя магчымасці кампутара маюць адваротны бок у выглядзе стойкай залежнасці падлеткаў ад кампутара. Мы гаворым пра падлеткаў, таму што яны, у сілу узроставых асаблівасцяў, найбольш схільныя развіццю такіх псіхалагічных расстройстваў, але не варта забываць, што залежнасць ад кампутара можа развіцца і ў малодшых школьнікаў, і ў дарослых людзей.\nІнтэрнэт-залежнасць у падлеткавым узросце, як правіла, уяўляе сабой адзін з двух відаў: зависимоть ад сацыяльных сетак або гульнявую залежнасць.\nГульнявая залежнасць ў падлеткаў\nНайбольш небяспечнымі псіхолагі лічаць ролевыя гульні. Асабліва тыя, у якіх гулец бачыць гульнявой свет не з боку, а як бы вачыма свайго героя. У такім выпадку ўжо пасля некалькіх хвілін гульні ў гульца надыходзіць момант поўнага атаясамленьня сябе з гульнявым героем.\nДаволі небяспечнымі лічацца гульні, у якіх патрабуецца набраць вялікую колькасць ачкоў - яны таксама могуць правакаваць развіццё гульнявой залежнасці ў падлеткаў.\nЗалежнасць падлеткаў ад сацыяльных сетак\nНебяспека сацыяльных сетак у ананімнасці і магчымасці хаваць сваю асобу, прымяраючы розныя ролі па сваім жаданні. Падлеткі гуляюць ролю таго, кім бы ім хацелася быць, сыходзячы ад рэальнасці і жывучы ў сетцы чужую, зусім непадобны на рэальнасць, жыццё. У некаторых выпадках гэта прыводзіць да раздвойвання асобы і страты пачуцця рэальнасці.\nПрыкметы інтэрнэт залежнасці ў падлеткаў:\nСтрата кантролю над прадметам залежнасці, дзіця перастае кантраляваць сябе і час знаходжання перад кампутарам.\n«Доза» (гэта значыць час знаходжання за кампутарам) паступова павялічваецца.\nПеравага «тунэльнага» мыслення. Усе думкі толькі аб гульні або сацыяльнай сеткі і тое, як хутчэй дабрацца да кампутара.\nАдмаўленне наяўнасці праблемы, катэгарычная адмова ад дапамогі.\nНезадаволенасць рэальным жыццём, адчуванне пустаты ў рэальным свеце.\nПраблемы з вучобай.\nІгнараванне блізкіх, сяброў, асоб процілеглага полу, цікавасць канцэнтруецца толькі на прадмеце залежнасці.\nЗасмучэнні сну, кардынальнае змяненне рэжыму.\nАгрэсія ў выпадку недаступнасці прадмета залежнасці, немагчымасці «спажыць».\nЯк бачыце, кампутарная залежнасць ў падлеткаў выяўляецца гэтак жа, як і любы іншы від залежнасці (наркаманія, алкагалізм, гульняманія і г.д.) і пазбавіцца ад яе бывае так жа цяжка. Менавіта таму так важная прафілактыка якіх бы там ні было залежнасцяў ў падлеткаў. Калі дзіця адмаўляецца ісці да псіхолага па дапамогу (а менавіта так звычайна і бывае), бацькі самі павінны звярнуцца да спецыялістаў па кансультацыю. Бо сям'я - гэта адно цэлае. Залежнасць каго-небудзь з яе членаў непазбежна адбіваецца на ўсіх астатніх. І ў той жа час, пачаўшы змяняць сябе, вы можаце дапамагчы свайму дзіцяці вярнуцца да нармальнага жыцця.\nПрафілактыка інтэрнэт-залежнасці ў падлеткаў\nПрафілактыка кампутарнай залежнасці ў падлеткаў у цэлым не адрозніваецца ад прафілактыкі іншых відаў залежнага паводзін. Найбольш важны фактар - эмацыйная становішча ў сям'і і духоўная сувязь паміж яе членамі. Верагоднасць развіцця залежнасці менш, калі дзіця не адчувае адзіноты і неразумення з боку блізкіх.\nПакажыце дзіцяці разнастайнасць жыцця, забавы, не звязаныя з кампутарам. Праводзіце час з дзецьмі, шпацыруйце з імі ў парку, хадзіце на каток ці ў паходы, паспрабуйце наладзіць сяброўскія адносіны. Знайдзіце для сябе і сваіх дзяцей крыніца прыемных эмоцый, не звязаны з кампутарам.\nІ самае галоўнае - любіце сваіх дзяцей і не забывайце паказваць ім гэта.\nЛепшыя кнігі для падлеткаў\nДзіцячыя фільмы-камедыі Дысней\nРасцяжкі на скуры ў падлеткаў\nПраблемнае навучанне ў пачатковай школе\nЖанчыны бальзакаўскага ўзросту\nФасоны спадніц 2015\nМарына Уладзі і Уладзімір Высоцкі\nВясёлыя старты для дзяцей на вуліцы летам\nІтальянская мода 2013\nГвен Стэфані і Блэйк Шэлтан паставілі ў профілях у Twitter дзіцячыя фатаграфіі адзін аднаго\nЯк выбраць авакада?\nПлаксівасць - прычыны\nБалеткі Ralf Ringer\nЯк вырасціць дыню?\nЧай хіпі для лактацыі\nДзіцячыя надзіманыя басейны\nЯк павялічыць слоўнікавы запас?


Соннік - Ўжо - Dream Book\nСоннік » Ў » Ўжо\nКалі вам прысніўся ўжо, якога вы прынялі за атрутную змяю, такі сон выдае вашу схільнасць прыпісваць некаторым людзям неіснуючыя якасці.\nДля ўсіх нас, зразумела, важна, каб сімпатычны нам чалавек быў як мага больш блізкі да прыдуманаму намі ідэалу. І ўсё ж чым больш мы сабе напрыдумлялі, тым больш горкім будзе расчараванне, калі з усёй яснасцю выявіцца, што на самой справе знаёмы ад дасканаласці вельмі далёкі\nВашы страхі марныя. Тое, што вас палохае, на самай справе абернецца на карысць, асабліва калі ўжо ў вашым сне есць.\nУбачыць у сне вужа - спрыяльны знак.\nКалі ў сне Вы сустрэлі вужа, які скруціўся ў клубочак, то ў найбліжэйшай будучыні Вас чакаюць прыемныя весткі.\nСон, у якім ужо накідваецца на Вас і спрабуе ўкусіць, папярэджвае Вас аб тым, што пад маскай дабрадзейнасці можа хавацца зло.\nУжо - муж. Як ужо сніцца дзяўчыне - гэта прыхільнік, будучы мужчына. Як сняцца вужы - гэта можа быць нейкая сварка з кім-то.\nКалі сніцца, што кусае ужо ці гадзюка, то гэта прыгожая прымета для маладой жанчыны - яна зацяжарыць ці ўжо цяжарнасць пачалася.\nУжо сніцца - вораг;\nЗаб'еш што-небудзь з гадаў - заб'еш ворага.\nУжо - або жаніх, ці смутак - у залежнасці ад паводзінаў. Калі-то вы нібыта бачылі вужа і зноў ён паўзе да вас - чакайце вяртання свайго блізкага сябра. Водны ужо - для хворых - выздараўлення\nСон, у якім ужо накідваецца на Вас і спрабуе ўкусіць, папярэджвае Вас аб тым, што пад маскай дабрадзейнасці можа хавацца зло\nУжо, скручаны ў ў клубочак, - да прыемным вестках ў найбліжэйшай будучыні.\nСон, у якім ужо накідваецца на цябе і спрабуе ўкусіць, папярэджвае:.\nПад маскай дабрадзейнасці можа хавацца зло\nУжо - увасабленне прыстасаванцаў, Выкрутлівы чалавека;\nУ адрозненне ад змеі, у народных уяўленнях, ці не надзяляецца мудрасцю, а толькі прадпрымальнасцю і хітрасцю, бо гэта пра яго сказана:.\n«Народжаны поўзаць лётаць не можа! »Бачыць які плыве ў вадзе вужа - знак таго, што вы трапіце ў нязвыклую для вас сітуацыю, але здолееце падаць сябе і прыцягнуць да сябе ўвагу. Калі вам прыснілася, як вуж палюе або глытаюць сваю ахвяру, то гэта значыць, што вы неўзабаве даможацеся пастаўленай перад сабой мэты, вось толькі - якой цаной? Трымаць у руках выкручвалася, вужа - на яве мець справу з хітрым і вёрткім чалавекам, які падмане вас, нягледзячы на ўсе вашы засцярогі.\nКалі ўжо абвівае вашу шыю, то гэта значыць, што зносіны з гэтым слізкім чалавекам прынясе вам вялікія непрыемнасці. Поўзлы ужо - набліжэнне небяспекі, якой вам наўрад ці ўдасца пазбегнуць, але вы зможаце змякчыць ўдар, калі будзеце ўважлівыя ў размовах з дзелавымі партнёрамі і пры падпісанні папер\nУжо, скручаны ў ў клубочак - да прыемным вестках ў найбліжэйшай будучыні.\nСон, у якім ужо накідваецца на цябе і спрабуе ўкусіць - папярэджвае:.\nУжо - удала вывернет з крытычнай сітуацыі\nУжо - чакай прапановы рукі і сэрца ад твайго самага гарачага прыхільніка\nУбачыць у сне вужа - знак таго, што падступства і інтрыгі вашых праціўнікаў не змогуць вам нашкодзіць. Акрамя таго, такія сны нярэдка падказваюць, што там, дзе вы бачыце інтрыгі і падступства, хутчэй за ўсё, няма нічога, акрамя звычайнага непаразуменні\nУжо - да невялікай сварцы\nУжо - сніцца да любоўных ласкам\nУжо - да хваробы ног, ды такі, што немагчыма будзе перасоўвацца, хадзіць\nВадзянік ужо - для хворых абяцае выздараўленне


Канвертаваць Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Сербскія Дзінары (RSD) : Калькулятар абменнага курсу\nБоснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Сербская дынар (RSD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка і Сербская дынар пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 29 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сербская дынар валюты па змаўчанні. Націсніце на Сербскія Дзінары або Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБоснія і Герцагавіна канверсоўных марак гэта валюта, у Боснія і Герцагавіна (BA, БіГ). Сербская дынар гэта валюта, у Сербіі (RS, SRB). Сербская дынар таксама вядомы як Serbe дынар. Сімвал BAM можа быць запісаная KM. Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак дзеліцца на 100 fennig. Абменнага курсу Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Сербская дынар Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. BAM каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. RSD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


9 ліпеня Дзіцячай чыгунцы імя Канстанціна Заслонава спаўняецца 60 гадоў - Беларуская чыгунка\nПавіншаваць выхаванцаў Дзіцячай чыгункі з гэтай знамянальнай падзеяй плануюць Начальнік Беларускай чыгункі Уладзімір Марозаў і кіраўніцтва Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта. Мерапрыемствы, прысвечаныя 60-годдзю Дзіцячай чыгункі, працягнуцца да канца года. Так, у жніўні на Дзіцячай чыгунцы будзе праходзіць выстава чыгуначнага мадэлявання. У верасні Мінскае аддзяленне Беларускай чыгункі сумесна з Беларускім прафесійным саюзам чыгуначнікаў і транспартных будаўнікоў плануе арганізаваць фотаконкурс, прысвечаны 60-годдзю Дзіцячай чыгункі. У снежні плануецца арганізацыя праекта «Навагодні экспрэс».\nВідэаролік «Дзіцячая чыгунка. 60 юных гадоў» >>


> Жыццё цудоўнае! Думай! Беражы сябе!\nЛета — любімая і доўгачаканая пара года. А для школьнікаў лета — гэта маленькае жыццё. Папярэджанне дзіцячага траўматызму з’яўляецца адной з самых галоўных задач усіх устаноў адукацыі. Таму ў правядзенні абласной прафілактычнай акцыі “Жыццё цудоўнае! Думай! Беражы сябе!” прынялі ўдзел і выхаванцы зводнага рознаўзроставага атрада, які функцыянуе на базе Іскраўскай базавай школы Бялыніцкага раёна.\nАкцыя праводзілася ў некалькі этапаў. На першым этапе “Я б у важатыя пайшоў — хай мяне навучаць” быў праведзены шэраг мерапрыемстваў, накіраваных на развіццё ўменняў распазнаваць рызыкоўныя сітуацыі і на фарміраванне навыкаў бяспечных паводзін. На другім этапе пад назвай “Роўны навучае роўнага” падлеткі вучылі другіх дзяцей спосабам паводзін у рызыкоўных сітуацыях.\nАкцыя была насычана мерапрыемствамі, якія спрыялі развіццю сацыяльнай актыўнасці выхаванцаў зводнага рознаўзроставага атрада, а таксама іншых навучэнцаў і педагагічных работнікаў установы адукацыі.\nЗаключным мажорным акордам акцыі было правядзенне “Сонечнага” флэш-мобу, які напоўніў станоўчымі эмоцыямі ўсіх удзельнікаў і аб’яднаў іх ва ўсведамленні неабходнасці прапагандаваць бяспечныя і адказныя паводзіны сярод непаўналетніх.\nпедагог-арганізатар Іскраўскай базавай школы Бялыніцкага раёна.


22.09.2020 11:06 World Skills\nЯк быццам учора мы шчыра перажывалі за выступленне Уладзіслава Савіцкага ў Казані, пільна назіралі за яго працай у прафесійнай кампетэнцыі “Акватроніка”, якая была ўпершыню прадстаўлена на міжнародным чэмпіянаце. І вось праз год Уладзіслаў выйшаў на нацыянальны конкурс у новым амплуа. Ён эксперт і курыруе выступленне свайго выхаванца Яўгена Красоўскага.\nУладзіслаў Савіцкі, выпускнік Маладзечанскага дзяржаўнага політэхнічнага каледжа, філіяла Рэспубліканскага інстытута прафесійнай адукацыі. Па гэтай кампетэнцыі ён выступаў не толькі ў Казані, але і прадстаўляў нашу краіну ў Кітайскай Народнай Рэспубліцы ў рамках праекта “Адзін пояс, адзін шлях”.\nШто ўяўляе сабой кампетэнцыя “Акватроніка”? Вада і чалавек непарыўна звязаны паміж сабой. Без яе людзі проста не выжылі б. Вада пастаянна выкарыстоўваецца намі на працягу ўсяго жыцця як у побыце, так і ў прамысловасці. Калі б вада на планеце заўсёды была чыстай — панавала б сапраўдная ідылія. На жаль, гэта не так. На водазаборных станцыях усталёўваецца абсталяванне для ачысткі вады, каб яна адпавядала патрабаванням СанПіН. Ва ўсім свеце ўдзяляецца вялікая ўвага якасці пітной вады і падрыхтоўцы спецыялістаў у галіне акватронікі. З гэтага года пачата падрыхтоўка спецыялістаў па гэтым напрамку ў БДТУ. У маладзечанскім каледжы такая падрыхтоўка вядзецца ўжо не першы год. Акватронік — гэта спецыяліст у галіне водазабеспячэння, водаадвядзення і аховы воднага басейна, які займаецца маніторынгам, кіраваннем і дакументаваннем розных працэсаў на збудаваннях водазабеспячэння і водаадвядзення. Такія спецыялісты павінны валодаць ведамі па электроніцы, механіцы, праграмаванні, абслугоўванні аўтаматычных сістэм кіравання, хімічным аналізе.\nВеды і ўменні па кампетэнцыі “Акватроніка” яе ўдзельнікі дастойна прадставілі на чэмпіянаце. Сярод іх навучэнец філіяла РІПА “Маладзечанскі дзяржаўны політэхнічны каледж” Яўген Красоўскі.\nIV Рэспубліканскі конкурсWorldSkills Belarus — 2020АкватронікУладзіслаў Савіцкі


Служба заказчыка з 1 сакавіка будзе кантраляваць работу сферы ЖКГ у Мінску\n09:31 Лукашэнка павіншаваў з днём нараджэння народную артыстку Беларусі Вольгу Дзянісаву Прэзідэнт\n09:16 У Мінску ў 2020 годзе накіруюць на будаўніцтва жылля больш за 4 тыс. шматдзетных сем'яў Грамадства\n09:11 Лукашэнка адзначае зацікаўленасць у пашырэнні ўсебаковага супрацоўніцтва з Кувейтам Прэзідэнт\n09:00 Ахвярамі каранавіруса ў Кітаі сталі ўжо 2663 чалавекі У свеце\n29 лютага 2016, 09:07\n29 лютага, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Служба заказчыка з 1 сакавіка будзе кантраляваць работу сферы ЖКГ у Мінску. Аб гэтым паведаміў у эфіры тэлеканала АНТ міністр жыллёва-камунальнай гаспадаркі Беларусі Аляксандр Церахаў, паведамляе БЕЛТА.\nПаводле слоў міністра, служба заказчыка будзе адстойваць інтарэсы грамадзян, пацвярджаць аб'ёмы выкананых работ, не пакідаючы пры гэтым "спажыўца ЖКГ сам-насам з эксплуатуючай арганізацыяй". "Мы лічым, што служба заказчыка, якая, у прынцыпе, ужо з 1 сакавіка павінна пачаць працаваць у горадзе Мінску, здольна зняць усе пытанні, якія ўзнікаюць з аб'ёмамі паслуг, іх разлікам і прымяненнем тых ці іншых тарыфаў", - сказаў Аляксандр Церахаў.\n"Там, дзе былі прыменены няправільныя тарыфы і расцэнкі, завышаны аб'ёмы аказаных паслуг, па ўсіх гэтых фактах будзе зроблены пераразлік", - запэўніў кіраўнік ведамства. Пры ўстанаўленні такіх фактаў, паводле яго слоў, пераразлікі праводзяцца эксплуатуючымі арганізацыямі як па заяве спажыўцоў (жыхароў), так і зваротах, якія выяўляюцца ў ходзе спецыяльнага маніторынгу.\nУ эфіры тэлеканала АНТ таксама была агучана інфармацыя, што следам за сталіцай новая структура, служба заказчыка, з'явіцца ў рэгіёнах. Штодзень служба заказчыка будзе прымаць акты выкананых работ, ацэньваць, ці ў поўным аб'ёме і з якой якасцю справіліся з задачай камунальнікі, а таксама ці правільна ўзялі аплату з жыльцоў. Акрамя таго, ЖРЭА пераходзіць на тэхналагічныя карткі, з дапамогай якіх можна бачыць абсалютна ўсе аказаныя паслугі, аж да ўкручаных у пад'ездзе лямпачак.-0-\nУ Мінску ў 2020 годзе маюць намер увесці ў эксплуатацыю 18 дамоў для маючых патрэбу\nВажная задача адукацыі - фарміраваць інклюзіўную культуру грамадства - эксперт\n"Белавія" прадаўжае палёты ў Італію, вярнуць білеты можна толькі па правілах тарыфу\nЗабарона на лоўлю шчупака ўводзіцца з 1 сакавіка ў большасці рэгіёнаў Беларусі


CHANEL 2 Way Чырвоная срэбная ланцуговая сумка на плячо Сумка стьёбаная цяля n83 - hannari-shop\nCHANEL 2 Way Чырвоная срэбная ланцужок на сумцы на плечы Сумка Сцяла цяля N83\nКАНАЛ Аўтэнтычны 2 Шлях Чырвоны Серабрысты ланцужок Плечаная сумка Сцяла з цялячай скуры n83\nМы рады прадставіць вам гэтую папулярную сумку / плячо-сумку Chanel 2. У цэлым у ЦВЯТЫМ папярэднім стане. Калі ласка, не прапусціце яго!\nМы прадалі больш за 1500 сапраўдных сумкі CHANEL на eBay праз пяць гадоў. Шматлікія кліенты атрымалі ад нас шыкоўныя сумкі. Ці задаволеныя яны сумкай? Калі ласка, звярніцеся да некаторых зваротная сувязь:\nУ нашым краме ёсць больш за зваротную сувязь 1500, і амаль усе пакупнікі пакінулі нам станоўчыя водгукі. Зваротная сувязь сведчыць аб тым, што мы забяспечылі якасную сумку па патрэбнай цане і кліенты з намі задаволены. Мы лічым, што самае галоўнае - гэта зрабіць кліентаў шчаслівы.\nЗвонку знаходзіцца ў выдатным стане з мінімальнымі прыкметамі выкарыстання. Няма прыкметных драпін, пацёртасцяў і плям. Унутраная частка таксама выдатная і вельмі чыстая з невялікімі плямамі. Усе ланцугі і абсталяванне выдатна. Настойліва рэкамендуецца!\nПрыбл. памер: H5.7 "x W8.9" x D3.1 "(H14.5 x W22.8 x D8 см)\nПрыбл. падзенне раменьчыка (ручка): 2.9 "(7.5 см)\nПрыбл. падзенне раменьчыка (папружка): 11.4 "(29 см)\nАбсталяванне і ланцужок: Антычны срэбны тон. Звярніце ўвагу, што абсталяванне і сеткі першапачаткова "заплямлены" кампаніяй CHANEL, каб выглядаць як антыкварыят. Яны такія ад першага.\nСерыйны нумар: 20787425 (аднолькавы нумар на налепцы і картцы.)


Стиль СМС — страница 11 | Referat.ru\nСтиль СМС — страница 11\nсінтаксіс, але пра СМС-паведамленні гэта казаць цяжка, бо, як ужо вядома, карыстальнікі сотавых тэлефонаў і, у прыватнасці, СМС-ак цягнуцца да павялічэння хуткасці набора пасланняў і, як следства, спрошчванню сінтаксіса і пунктуацыі. Пісьмовай форме маўлення адпавядаюць такія кніжныя стылі: афіцыйна-дзелавы, навуковы, публіцыстычны і мастацкі. Што датычыцца вуснага маўлення, то яно, як правіла, рэалізуе сябе падчас непасрэднага\nкантакту субяседнікаў і разлічана як на слыхавое, так і на зрокавае ўспрыманне. Менавіта з-за гэтага вялікае значэнне набывае інтанацыя. А пры перадачы вуснага маўлення у графічнай форме патрабуюццаспецыяльныя моўныя і графічныя сродкі. У СМС-паведамленнях для гэтага выкарыстоўваюцца вялікія літары замест малых (так паслане становіцца "гучней"), а таксама выражаючыя інтанацыю і эмоцыі смайлікі ды простыя графічныя\nмалюнкі. Наконт таго, што неабходна слыхавое ўспрыманне інфармацыі, можна сказаць, што з некаторых часоў для ўладальнікаў "сотавых" гэта стала магчымым. Зараз абаненты расійскай кампаніі "Мегафон" могуць напісаць любое сваё паведамленне і адаслаць праз службу аператара да адрасату. Адпраўляльнік СМС-кі можа нават выбраць з пэўнай колькасці мужчынскіх і жаночых галасоў рознага тэмбру. А паведамленне могуць слухаць\nусе ўладальнікі тэлефонных апаратаў - не абавязкова сотавых. У размоўным стылі пашыраны эмацыянальна-экспрэсіўныя сродкі зніжанага плану (фамільярныя, лаянкавыя, вульгарныя і да т.п.). вуснае маўленне адбываецца без папярэдняй падрыхтоўкі, загадзя не абдумваецца, а ствараецца экспромтам. З-за гэтага ў ім назіраюцца адхіленні ад літаратурных норм ужывання слоў і граматыкі (часцей за ўсё жарганізмы). У вуснае маўленне цалкам\nуключаны размоўны (ці размоўна-гутарковы) стыль. Гэтаму стылю, акрамя вышэйпералічанага, уласцівыя простыя, няпоўныя і элептычныя сказы. У размоўным стылі можна назіраць тэндэнцыю да апрошчаных, сціслых сінтаксічных канструкцый, якія здольны ў лапідарнай форме перадаваць нават вельмі аб'ёмістую інфармацыю і адначасова перадаваць адносіны аўтара (а ў нашым выпадку адпраўшчыка СМС-паведамлення) да рэчаіснасці. ВЫКАРЫСТОЎВАННЕ\nРОЗНЫХ СТЫЛЯЎ ПРЫ НАПІСАННІ СМС А зараз возьмем усім вядомы выраз і запішам яго ў выглядзе СМС. Правілы вядомыя: памер - не больш за 160 сімвалаў, зразумелыя прычынна-выніковыя сувязі і адпаведнасць заяўленаму стылю. Спачатку возьмем стылі пісьмовага маўлення. 1. U popa byla sobaka, on ee lyubil. Ona s'ela kusok myasa, on ee ubil, v zemlyu zakopal і nadpis' napisal... Тут мы бачым самы звычайны публіцыстычны стыль: з лексічных сродкаў не назіраюцца (хоць гэта і дазволена)


Палешукі на Падляшшы - Svoja.org\nSvoja.org » Hromada » Maksymiuk Aleksander » Палешукі на Падляшшы\nПінскія акторы на сцэне беластоцкага тэатру. Фота Дарафея Фіёніка\nПалескі драматычны тэатар зь Пінску ў пачатку кастрычніка тройчы выступіў перад публікай Падляшша: 2 кастрычніка ў Гайнаўцы, 3-га ў Бельску і 4-га ў Беластоку. Паказаў ён вадэвіль Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча „Пінская шляхта” — асаблівасьцю спэктакляў была мова, акторы выконвалі свае ролі на мове арыгіналу п’есы, на палескім дыялекце, а не ў перакладзе на беларускую літаратурную мову, у якім ведае гэты тэкст кожны, хто якім-небудзь чынам прайшоў у сваім жыцьці курс беларускай літаратуры.\nЯ ішоў на беластоцкі паказ спэктаклю з хваляваньнем. Адна прычына была такая, што я знарок не даведваўся ні ў якога гайнаўскага або бельскага знаёмага, а на якой жа мове іграюць акторы (хай хваляваньне не суцішаецца аж да апошняга момату). А другая прычына — дык гэта было пытаньне, а як жа спэктакль будзе прыняты беластоцкай публікай, якая цягам апошніх 20 гадоў толькі збольшага ўсьведаміла, што існуе такая дзяржава як Беларусь і што ў дзяржавы той свая самабытная і адрозная ад польскай мова. Якая ж будзе тая рэакцыя, калі з вуснаў беларускіх актораў прагучыць яшчэ адна нацыянальная мова і „dlaczego nas nikt o tym nie uprzedził” :)\nАдразу ў тэатры чакала мілая неспадзеўка — публіка зьлёгку „ваявала” і спрачалася за месцы ў зале. Усё турнэ пінскага тэатру па Беласточчыне арганізаваў Дарафей Фіёнік у рамках свайго таварыства Музэй малой Айчыны ў Студзіводах пры падтрымцы беларускай дзяржавы — Культурнага цэнтру Беларусі ў Беластоку і Генэральнага консульства Рэспублікі Беларусь у Беластоку. Уваход на спэктаклі быў свабодны, ніякіх квіткоў набываць загадзя ня трэба было. У выніку ж, хто абачліва не пасьпяшаўся ў тэатар або не забраніраваў крэслаў праз знаёмых, якія пасьпяшаліся, дык аказаўся бязь месца і глядзеў вадэвіль стоячы.\nСюжэт вадэвілю да таго просты, што і двух сказаў было б замнога, каб яго перадаць, дык я буду пра іншае. „Пінская шляхта” гэта тэкст, які знаходзіцца ў вытокаў беларускай літаратуры, аўтарства тэксту, якое прыпісваецца Вінцэнту Дуніну-Марцінкевічу — фармальнае, да часу пакуль гісторыкі і дасьледчыкі ня знойдуць кандыдата, які пад гэтага аўтара лепш падыдзе. Акрамя рукапісу „Пінскай шляхты” ў яго куфэрку, нам не засталося ніякае надзейнае сьведчаньне, што В. Дунін-Марцінкевіч ведаў палескую мову ажно так дасканала — гэта, па рацыянальных мерках, з кола кандыдатаў на аўтарства вадэвілю яго хутчэй за ўсё выключае. Для нас, насельнікаў Падляшша, істотны аднак той факт, што гэтая пастаноўка менавіта ў вытокаў беларускай літаратуры ды фармаваньня сучаснай беларускай нацыянальнай сьвядомасьці. Арыгінал п’есы — апублікаваў яго ў 1984 годзе гісторык Язэп Янушкевіч — напісаны на мове амаль у 100% ідэнтычнай з нашаю падляскай мовай.\nДля мяне выступ пінскага тэатру стаў момантам, калі наша „сакрэтная” і дагэтуль „вясковая” мова атрымала праз высокае мастацтва завяршальную набілітацыю і перайшла ў лік пісьмовых моваў (ці ж трэба яшчэ нейкія іншыя і лепшыя доказы жыцьцяздольнасьці і самабытнасьці мовы, чым такое мастацкае выяўленьне ў нашай мове?). Пасьля спэктаклю — гэта ўжо мусіў быць цяг невыпадковых выпадкаў — я лоб у лоб зыйшоўся з Дарафеем Фіёнікам і ягонай сястрою Аннай ды ў шчырай размове зь імі ня мог паўстрымаць ні свайго зьдзіўленьня, ні пытаньняў, якія я ставіў ні то маім суразмоўцам, ні то самому сабе. Чаму ж гэта так сталася, што толькі цяпер — пасьля 20 гадоў з часу, калі была дадзеная ў нашай краіне вольная воля выяўляць сваю ініцыятыву — мы маем такі тэатар тут на Беласточчыне, чаму так позна набілітуецца наша мова, чаму столькі часу згубілі мы на нярэдка пустыя для нас справы, замест глядзець на сьвет з належнаю яму праніклівасьцю ды зь першага пагляду-падыходу аддзяляць сапраўднае ад ілюзорна-прывіднага.\nПрывіднага было ў нас шмат, а праўдзівыя справы — дагэтуль толькі дзьве. Першым момантам быў афіцыйны выхад у грамадзтва пад беларускаю шыльдай ды спроба займець сваё месца ў палітычным жыцьці. Пра сур’ёзнасьць трактоўкі гэтай справы засьведчыў калібар, зь якога да нас выстралілі — выстраліў дзяржаўны апарат пры дапамозе сваіх афіцыйных і сакрэтных установаў.\nАктуальна мы стаім перад другім сапраўды істотным пытаньнем, якое патрабуе як найбольш сумленнага падыходу — гэта ўвод традыцыйных назваў на Беласточчыне. Ні беларуская літаратурная мова, ні ўкраінская літаратурная мова ня ў змозе справіцца з гэтым пытаньнем — наш мясцовы варыянт мовы, да якога б літаратурнага мяшка яго не ўкідаць, складае па-просту (і аж!) асобную моўную сыстэму. Спрабаваць перадаць тыя назвы беларускім літаратурным варыянтам (або ўкраінскім) — гэта так як дачапіць да афіцыйных польскіх моўных монстраў крыху меншыя монстры беларускія (або ўкраінскія). Праз прызму любой актуальна існуючай на Падляшшы нацыянальнай дактрыны пытаньне традыцыйных назваў не вырашаецца. Кожны, хто спрабуе гэта зрабіць па лініі сьляпой дактрыны — пакіне па сабе вечную памятку сваёй некампэтэнтнасьці. Дарэчы, расплывістасьць і цьмянасьць, зь якой пішуцца допісы на тэму традыцыйных назваў на Беласточчыне, а таксама адсутнасьць у гэтай дыскусіі асоб, якія ў гэтай акурат справе павінны выказацца як першыя, сьведчыць, што ўсе яны гэтую справу адчуваюць дакладна так.\nВярнуся аднак да тэатру, зь якога я і пачаў тэкст. Сайт Svoja.org перапіша (гэта важна: перапіша, а не перакладзе, бо ніякі пераклад непатрэбны) поўны тэкст „Пінскай шляхты” і дасьць такім чынам магчымасьць гартаць-чытаць тэкст кожнаму, хто захоча асьведаміцца-падмацавацца магутнасьцю традыцыі нашага падляскага варыянту мовы — movy, pud kotoroji vpłyvom formovałasie biłoruśka literaturna mova i novožytna biłoruśka sviêdomosť.\nАляксандар Максімюк, Палешукі на Падляшшы


Як каларытную яўрэйскую крамку перарабілі ў стандартны «Еўраопт» ФОТА\nЯк каларытную яўрэйскую крамку перарабілі ў стандартны «Еўраопт» ФОТА 19\n«Гэтая старадаўняя камяніца ў гістарычным цэнтры мястэчка Моўчадзь належыць да яго колішняй багатай габрэйскай інфраструктуры, — піша ў сваім фэйсбуку Алесь Гізун. — Яшчэ ў постсавецкі час тут месцілася аптэка, пазней — новая ардынарная крамка, цяпер — вясковы еўраопт. На гэтым шляху аблічча дома страціла і сваю фактурную цэглу, і каларытныя парэнчы ганку, і металічныя аканіцы… Ці нешта больш істотнае?» — наракае жыхар Баранавіч.\nМоўчадзь, якая ляжыць на дарозе з Баранавіч да Свіцязі, належыць да тых былых мястэчак, дзе выдатна захавалася традыцыйная забудова колішняга рынкавага пляца.\nАлесь Гізун, facebook.com\nЗбянтэжаны Саўка / Адказаць


09 сьнежань 2006, 19:43\nЮрась Бушлякоў, Прага Палата прадстаўнікоў Кангрэсу ЗША прагаласавала за падаўжэньне на два гады тэрміну дзеяньня “Акту аб дэмакратыі для Беларусі”. Дакумэнт прадугледжвае падтрымку дэмакратычных працэсаў у Беларусі, а таксама далейшыя эканамічныя санкцыі ў адносінах да беларускіх уладаў. На рэалізацыю палажэньняў “Акту аб дэмакратыі” будзе выдаткавана 27,5 мільёнаў даляраў.\nПрапанова аб падаўжэньні дзеяньня “Акту аб дэмакратыі для Беларусі” была прадстаўленая сёлета ў ліпені. Ключавую ролю ў падрыхтоўцы дакумэнту да пятнічнага абмеркаваньня ў Кангрэсе ЗША адыграў рэспубліканец, сустаршыня амэрыканскай Хэльсынскай камісіі Крыс Сьміт.\nВыступаючы пры абмеркаваньні ў Палаце прадстаўнікоў, Сьміт падкрэсьліў асаблівую важнасьць падаўжэньня ўкладу Злучаных Штатаў у справу дэмакратызацыі Беларусі. Сёньняшнюю Беларусь Сьміт ахарактарызаваў як краіну з найгоршай у Эўропе сытуацыяй у галіне датрыманьня правоў чалавека і дэмакратычных прынцыпаў.\nВынесены на разгляд законапраект падтрымалі 397 кангрэсмэнаў, два кангрэсмэны прагаласавалі супраць. Дакумэнт прадугледжвае фінансавую падтрымку беларускіх няўрадавых арганізацыяў, незалежных прафсаюзаў, праваабаронцаў, незалежнага радыё- і тэлеперадаваньня на Беларусь, а таксама падтрымку міжнароднага абмену.\nУ “Акце аб дэмакратыі для Беларусі” акрэсьлены асноўныя палажэньні палітыкі ЗША ў дачыненьні да Беларусі. У дакумэнце чарговы раз зьмешчаны заклік да беларускіх уладаў неадкладна – без папярэдніх умоваў – вызваліць усіх палітычных зьняволеных. Злучаныя Штаты падкрэсьліваюць, што не прызнаю́ць вынікаў сёлетніх прэзыдэнцкіх выбараў, і заклікаюць да правядзеньня новых выбараў.\nУ дакумэнце падкрэсьліваецца падтрымка Злучанымі Штатамі імкненьня беларускага народу да захаваньня незалежнасьці і сувэрэнітэту Беларусі. Паводле “Акту аб дэмакратыі”, ЗША не прызна́юць вынікаў любога магчымага рэфэрэндуму, які паставіць пад пагрозу незалежнасьць Беларусі. Тым самым Злучаныя Штаты чарговы раз паказваюць сябе як гаранта палітычнай незалежнасьці Беларусі.\nУхваленая 8 сьнежня новая рэдакцыя “Акту аб дэмакратыі для Беларусі” пакідае ў сіле санкцыі ў адносінах да найвышэйшага беларускага кіраўніцтва. Да прадстаўнікоў кіраўніцтва дакумэнтам аднесеныя “любыя афіцыйныя асобы ўраду Беларусі, якія асабіста ўдзельнічаюць у здушэньні свабод у Беларусі, у тым ліку судзьдзі і пракуроры”. На рашэньне дзяржаўнага сакратара ЗША ў сьпіс тых, каго ахопліваюць санкцыі, можа быць уключаная кожная іншая асоба, што “ўдзельнічае ў выпрацоўваньні і рэалізацыі палітыкі рэжыму Лукашэнкі”.\nВысокія службовыя асобы Беларусі, уключна з Аляксандрам Лукашэнкам, па-ранейшаму ня змогуць разьлічваць на атрыманьне ў ЗША крэдытаў і ўвогуле любой фінансавай дапамогі, іхныя актывы ў ЗША, згодна з “Актам аб дэмакратыі”, маюць быць заблякаваныя.\nСярод умоваў, неабходных для разгляду прэзыдэнтам ЗША пытаньня аб зьняцьці санкцыяў у адносінах да кіраўніцтва Рэспублікі Беларусь, – вызваленьне ўсіх асуджаных у Беларусі з палітычных матываў; спыненьне палітычна матываваных крымінальных справаў у адносінах да беларускіх апазыцыйных актывістаў і незалежных журналістаў; дэталёвае расьсьледаваньне акалічнасьцяў зьнікненьня апазыцыйных палітыкаў; спыненьне ўсіх формаў уціску незалежных СМІ, незалежных прафсаюзаў, няўрадавых арганізацыяў, рэлігійных супольнасьцяў і палітычнай апазыцыі; прыцягненьне да адказнасьці прадстаўнікоў беларускага кіраўніцтва, адказных за фальсыфікацыю выбараў; правядзеньне свабодных, сумленных і празрыстых прэзыдэнцкіх і парлямэнцкіх выбараў у адпаведнасьці з стандартамі АБСЭ і пад кантролем міжнародных і незалежных беларускіх назіральнікаў.


Беларусь не мае прамога выхаду да мора, аднак нашая краіна багатая на марскіх заўзятараў і энтузіястаў. Менавіта такія людзі зарганізавалі для беларусаў магчымасць азнаёміцца з унікальнаю марской фаўнай і наблізіцца да гісторыі мараплавання.\nМексіканскі памаранчавы рак, мангравы краб, блакітны лангуст і крэветка-доктар – усіх іх, а таксама іншых марскіх жыхароў можна ўбачыць у мабільным музеі «Адкрыты акіян».\nЖоўтая субмарына ў самым цэнтры Менску – не толькі намёк на творчасць знакамітай ліверпульскай чацвёркі. Гэтак выглядае акіянарыум на колах, які адкрыў свой люк для ўсіх ахвотных азнаёміцца з унікальнымі для Беларусі жыхарамі марскіх глыбіняў.\n«Наш музей мае вялікі адукацыйны складнік. Мы можам прыехаць у любы горад, у любы абласны цэнтр, вёску, дзе дзеці такога не бачылі. Яны могуць і з мікраскопам папрацаваць, і гэтак далей. У той жа час мы можам добрыя рэпартажы рабіць. У нас такая мабільная лабараторыя. Пад’язджаем да вадаёма, у нас ёсць падводныя камеры, запускаем іх у вадаём – дзеці ўсё тут бачаць на маніторах, можна ўсё запісваць і здымаць», – распавядае дырэктар музея Аляксей Азараў.\nМузей прысвечаны не толькі падводнай фаўне\nНаведнікі могуць азнаёміцца з вялікаю калекцыяй узнагародаў, мадэляў судоў ды іншых экспанатаў. Вялікая частка экспазіцыі расказвае пра гісторыю флоту, у якой значную ролю адыгралі і беларусы.\n«Нашых землякоў чвэрць мільёну служыла ў мінулым стагоддзі на флоце, і 92 адміралы беларускага паходжання мы вылічылі. І я хачу сказаць, што гэта гонар нашай краіны, бо такой колькасцю «флотаўцаў» нават не кожная вялікая дзяржава можа пахваліцца», – звяртае ўвагу экскурсаводу музею Алег Гарбуноў.\nНа стварэнне мабільнага музею спатрэбілася тры гады\nАле праца для яго развіцця не спыняецца. Субмарына літаральна напоўненя інавацыйнымі для Беларусі тэхналогіямі. Гэтак, музей базуецца на альтэрнатыўнай энергіі – электрычнасць выпрацоўваецца ад сонечных батарэяў, таксама ёсць і ўласны вятрак.\n«Вы паглядзелі, у нашай назве «музей-лабараторыя» напісана. Музей – бо прыходзяць знаёміцца з экспанатамі, а лабараторыя – тут сабраныя па кавалках цэнтры прыцягнення для дзетак, для іхнае творчасці. Гэта 3Д-фатаздымкі, 3Д-мадэляванне, біялагічная лабараторыя. У нас ёсць тры лічбавыя мікраскопы, у тым ліку вельмі добрыя, якія даюць цікавыя выявы. Мы плануем, што ў нас будзе працаваць КВ-радыёстанцыя», – пералічвае спадар Азараў.\nМабільны музей-лабараторыя дае беларусам магчымасць наблізіцца да акіяну, яго фаўны, гісторыі ды рамантыкі, хоць геаграфічна марское ўзбярэжжа да Беларусі не так і блізка.\nТэгі: акіянарыумы акіяны Аляксей Азараў інавацыі лабараторыі мора музеі навакольнае асяроддзе рыбы сонечная энергія тэхналогіі экскурсіі


Пры дапамозе сучасных метадаў праектавання канструкцыі, якія спалучаюць механічную канструкцыю і метад канчатковых элементаў, а таксама інтэгруючы тэхналогію тэрмагеннага кіравання ўсёй машыны і тэхналогію праектавання эрганомікі, уся машына дасягае характарыстык высокай калянасці, высокай электрычнай калянасці, высокай надзейнасці і выдатнай. цеплавая стабільнасць і г.д.,\nШырока выкарыстоўваецца ў авіяцыйнай, аўтаматычнай, дакладнага ліцця прамысловасці, серыі GMF могуць забяспечыць высокапрадукцыйную механічную сістэму і праграмны інтэрфейс, з якім можна лёгка кіраваць. Гэта дае мноства варыянтаў некалькіх варыянтаў, што дазволіць вам цалкам рэалізаваць мару высокай дакладнасці.\nЛінейная рухомая рулонная частка, якая валодае высокай калянасцю і высокай дакладнасцю, што падыходзіць для рэзкі.\nВось Z мае чатырохкалійную або квадратную спальную структуру, што зручна для кліентаў пры выбары станкоў. Чатырохкладовая падыходзіць для хуткаснай апрацоўкі, а квадратная спальня падыходзіць для апрацоўкі высокай калянасці.\nЧатыры канструкцыі правадоў на восі Z маюць невялікае супраціўленне трэнню і добрую дакладнасць.\nЗ нямецкай паваротнай галоўкай KESSLER AC і камертонам тыпу канструкцыі вісі пераменнага току прыводзяцца ў рух з дапамогай крутоўнага рухавіка.\nАпрацоўчы цэнтр машын 5-восевых аўтаматаў\nZ-арыентаваная скрынка ў сіметрычнай структуры тыпу каробкі забяспечвае збалансаванае напружанне рэзкі і нязначную цеплавую дэфармацыю.\nПоўнае астуджэнне шрубы эфектыўна стрымлівае цеплавое пашырэнне.


Наша гісторыя №4 (9) — 2019\nЯк Стэфан Баторый перамог Івана Жахлівага. Народны кароль супраць тырана.\nМанюшка сарамлівы, імпульсіўны, безгаспадарлівы. І Мінск, які ён зненавідзіў.\nЯк піла Беларусь.\nВерныя і няверныя каханні беларускіх класікаў.\nНаша страва шарлотка.\nКолькасць старонак 97\nТэгі: гісторыя, Гісторыя Беларусі, Часопіс "Наша гісторыя".Катэгорыі: Гісторыя і філасофія, Дакументальная, Іншыя выдавецтвы, Мастацтва і культура, Навукова-папулярная, Перыядычныя выданні, Спецыяльная літаратура, Усе кнігі, Часопісы.\nБеларусь займае першыя радкі сусветных рэйтынгаў па спажыванні алкаголю на душу насельніцтва. П’янства даўно стала для нас сапраўдным бедствам.\nЯк пілі ў Беларусі даўней і цяпер — адна з тэм новага нумара часопіса. Гісторыя нацыянальных слабасцяў ды заганаў — гэта таксама цікава. Цікава разабрацца, калі пачыналі піць больш, а калі — пераставалі, якая дзяржаўная палітыка спрацоўвала, а якая — не. Як шляхта падсадзіла сялян на гарэлку дзеля павелічэння сваіх даходаў і як, наадварот, прадуманыя дзяржаўныя абмежаванні давалі эфект, а непрадуманыя нараджалі толькі анекдоты і самагон. Бо каб увесь час людзі пілі больш і больш, то ўжо б усе спіліся. У «Нашай гісторыі» — гісторыя п’янства і змагання з ім.\nСвятлана Курс, Сяргей Токць, Ірына Махоўская, Аляксей Бацюкоў, Мікалай Кавалёў, Дзяніс Лісейчыкаў і інш.\nНаша гісторыя №2-2019\nНаша гісторыя №1 2019\nНаша гісторыя №3-2019\nКаляндар «Наша Гісторыя» 2019


Беларусы трэці месяц праядаюць валютныя заначкі, а Нацбанк папаўняе імі рэзервы | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Беларусы трэці месяц праядаюць валютныя заначкі, а Нацбанк папаўняе імі рэзервы\nПраз высокую інфляцыю і адсутнасць росту рэальных заробкаў людзі працягнуць здаваць валюту.\nУ верасні фізічныя асобы купілі замежнай валюты на $836 млн, а прадалі на $183 млн больш — $1019 млн. Другі месяц запар беларусы прынеслі ў абменнікі больш за $1 млрд і трэці месяц прадаюць больш валюты, чым купляюць.\nКупля і продаж замежнай валюты фізічнымі асобамі / Кошт Урада\nЕўрарадыё паразмаўляла з экспертам і даведалася, чаму людзі і далей будуць здаваць валюту і як гэта адбіваецца на золатавалютных рэзервах.\nЛюдзі працягнуць бяднець\nБеларусы дасталі валютныя заначкі, таму што пачалі бяднець і цяпер спрабуюць падтрымаць узровень жыцця, да якога прывыклі, расказвае эканаміст, кіраўнік праекта "Кошт Урада" Уладзімір Кавалкін. Так адбываецца з некалькіх прычын.\n— Першая — гэта інфляцыя, якая ўзрасла да 10,2% гадавых. Гэта афіцыйныя звесткі, а рэальныя звесткі будуць вышэйшыя, таму што ў нас частка цэн адміністрацыйна рэгулюецца. У сувязі з гэтым маніторынг цэн адбываецца ў тым ліку па рэгуляваных. А прадпрыемствы паводзяць сябе хітра: пагаршаюць якасць, змяняюць упакоўку. І той самы тавар пачынаюць прадаваць даражэй. Гэта значыць, хутчэй за ўсё, інфляцыя вышэйшая, — адзначае эксперт.\nДругая прычына — не растуць рэальныя даходы.\n— Адпаведна, каб захаваць той узровень жыцця і спажывання, які быў раней, людзям даводзіцца залазіць у адкладзеныя грошы і здаваць валюту.\nДля Нацбанка момант склаўся ўдалы. Бо валюту, якую здаюць людзі, ён можа купіць і пакласці ў золатавалютныя рэзервы. Прычым выдаткаваць не занадта шмат рублёў, бо курс беларускага рубля ўмацоўваецца з пачатку года.\nТак, у верасні Нацбанк выплаціў знешніх і ўнутраных даўгоў на $240 млн, а ЗВР знізіліся толькі на $36,8 млн.\nЗолатавалютныя рэзервы па месяцах у 2021 годзе / Кошт Урада\n— Умацаванне рубля звязанае не толькі з тым, што людзі дасталі заначкі. У кастрычніку плацяцца квартальныя падаткі. І многія прадпрыемствы трымаюць рэзервы ў цвёрдай валюце. Калі трэба плаціць падаткі, яны гэтую валюту прадаюць, купляюць рублі і плацяць падаткі.\nНа думку эксперта, людзі будуць бяднець і прадаваць больш валюты, чым купляць. Тым больш пакуль для гэтага ёсць магчымасці, бо за дзевяць месяцаў 2021 года беларусы вынеслі з банкаў валютных укладаў на $770 млн.\nЗатое прадпрыемствы не будуць здаваць валюту да студзеня 2022 года, калі зноў прыйдзе час плаціць квартальныя падаткі.\nЗапасы пакуль што будуць стабільныя, але трэнд пагрозлівы\nУладзімір Кавалкін адзначае, што пакуль Нацбанк купляе валюту і ЗВР стаяць на месцы. Далей памер ЗВР будзе залежаць ад прытоку валюты ў краіну і таго, як будуць працаваць санкцыі.\n— У нас пачалося моцнае скарачэнне рабочых месцаў. Гэта азначае, што беларусы паедуць на заробкі за мяжу. І яны будуць адпраўляць валюту сваім сваякам у Беларусь. Таму цалкам магчыма, што за кошт гэтага нейкі прыток валюты будзе і фізічныя асобы і далей будуць здаваць валюту.\nЗатое прадпрыемствы наўрад ці змогуць зарабляць і здаваць валюту, як раней.\n— Калі глядзець агульны трэнд, то ён пагрозлівы. Таму што санкцыі павінны спрацаваць, экспарт павінен упасці і праблемы павінны быць. Але як гэтыя санкцыі спрацуюць, наколькі хутка гэта адбудзецца, гаварыць складана. Таму што сітуацыя вельмі дынамічная.\nТым больш у нас улады кожны тыдзень здзяйсняюць нейкія неардынарныя неабдуманыя ўчынкі, якія могуць перавярнуць сітуацыю з ног на галаву. Таму даваць прагноз больш, чым на пару месяцаў, можа толькі варажбітка. Але ў кароткатэрміновым перыядзе сітуацыя з рэзервамі захаваецца, — рэзюмуе Уладзімір Кавалкін.


Беззаконне неабходна спыняць | Новы Час\nЗ гэтай нагоды Іван Крук склаў адкрыты ліст і даслаў старшыні Савета міністраў РБ, старшыні Дзяржкантролю РБ, у Канстытуцыйны суд, Міністэрства ЖКГ, у сродкі масавай інфармацыі. У звароце былі выкладзены ўсе праблемы капітальнага рамонту будынкаў мястэчка (а яны характэрны ўсёй Беларусі). Пад зваротам паставілі подпісы больш за паўсотні гараджан.\nМіністэрства ЖКГ накіравала запыт у Гродзенскае абласное ЖКГ. Савет Міністраў — у Міністэрства ЖКГ. Толькі адзін Канстытуцыйны суд адказаў так: «Норма адлічэння на капітальны рамонт да 1999 года была абавязковая, бо існаваў цяжкі фінансавы стан у краіне. Мясцовая ўлада магла скарыстаць сродкі як заўгодна, але з 2001 года яны павінны выкарыстоўвацца па прызначэнні і нікуды болей». Камітэт дзяржкантролю вярнуў зварот у райвыканкам.\nРэакцыя райвыканкама была імгненнай. Падпісантаў сталі запалохваць і патрабаваць адклікаць подпісы. Але заяўляльнікі атрымалі лісты за подпісам старшыні райвыканкама Адама Кавалькі, у якім пацвярджаецца, што частка грошай грамадзян на капітальны рамонт пайшла не па прызначэнні, а на добраўпарадкаванне.\nПасля гэтага Іван Крук напісаў скаргу на імя генеральнага пракурора РБ і міністра МУС. Чаму ў МУС? Ён, як ганаровы работнік праваахоўных органаў, ведае, што ў гэтай структуры існуе падраздзяленне па барацьбе з эканамічнай злачыннасцю. Зноў Генпракуратура і Міністэрства ўнутраных спраў скаргу адправілі на «ніз».\nА мясцовая ўлада блакавала запыты міністэрства і пракуратуры.\nІван Крук напісаў скаргу ў Камітэт дзяржаўнага кантролю на імя яго старшыні Зянона Ломаця і міністру МУС Навумаву. У скарзе былі прыведзены факты немэтавага выкарыстання сродкаў, сплачаных грамадзянамі на міфічны капрамонт. Толькі пасля гэтага Астравеці ЖКГ сталі правяраць. Гродзенскае аддзяленне Камітэта дзяржкантролю і кантралёры дакументальна ўстанавілі, што гэтыя грошы траціліся не па назначэнні.\nІван Крук настроены рашуча: «У гэтым пытанні я пайду далей, бо норма не законная, паколькі грошы ідуць не па прызначэнні. Дзіўная сітуацыя: людзі не могуць сабе купіць хлеба, а павінны плаціць. Напачатку будзе скарга ў Гродзенскі абласны суд, затым — у Вярхоўны. Несумненна, па гэтым пытанні пойдзе зварот у Палату прадстаўнікоў».


Абмеркаваны праект стратэгіі развіцця навукі і тэхналогій | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Урад » Абмеркаваны праект стратэгіі развіцця навукі і тэхналогій\nПраект стратэгіі развіцця навукі і тэхналогій на 2018—2040 гады, а таксама выкарыстанне сродкаў інавацыйных фондаў абмеркавалі на пасяджэнні Прэзідыума Савета Міністраў. Як адзначыў прэм'ер-міністр Андрэй Кабякоў, распрацоўка стратэгіі стане адным з ключавых мерапрыемстваў Года навукі. Паводле задумкі Нацыянальнай акадэміі навук, стратэгія павінна стаць дакументам, які вызначае асноўныя прыярытэты навукова-тэхналагічнага развіцця краіны на доўгатэрміновую перспектыву.\n«Таму папрашу ўсіх ставіцца да яго ўважліва. Гэта не нейкая абстракцыя або вельмі аддаленая перспектыва. Гэтае пытанне сверхактуальнае», — падкрэсліў Андрэй Кабякоў.\nПа словах старшыні Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Уладзіміра Гусакова, пры падрыхтоўцы праекта дакумента стратэгіі НАН выкарыстала найлепшы сусветны вопыт. «Навука развіваецца хуткімі тэмпамі, з'яўляюцца новыя распрацоўкі ў ІT-сферы, галінах штучнага інтэлекту, робататэхнікі. Наша краіна не павінна адставаць у гэтым кірунку. У нас ёсць добры патэнцыял, высокакваліфікаваныя кадры для развіцця навукі», — лічыць Уладзімір Гусакоў.\nСтратэгія прадугледжвае мерапрыемствы для трох этапаў: з 2018 па 2020 год, з 2020 па 2030-ы і з 2030 па 2040-ы. У дакуменце будуць прапісаны арыенціры і індыкатары развіцця для кожнага з іх. Чакаецца, што фінансаванне навукі будзе таксама павялічвацца. Адным з важных мерапрыемстваў стане падрыхтоўка да новай прамысловай рэвалюцыі — «Іndustry 4.0». Уладзімір Гусакоў адзначыў, што гэты трэнд грунтуецца на інфарматызацыі і лічбавай эканоміцы, але пры ўкараненні новых тэхналогій трэба будзе ўлічыць і спецыфіку беларускай вытворчасці.\nНа пасяджэнні Прэзідыума Саўміна таксама абмеркавалі работу Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях і іншых рэспубліканскіх і мясцовых органаў дзяржкіравання, якія выкарыстоўваюць сродкі інавацыйных фондаў у 2017 годзе. Фарміраваўся план па выдаткаванні рэсурсаў на наступны год.\nЯк адзначыў Андрэй Кабякоў, вынікі працы за 2013—2015 гады паказалі, што трэба ўдасканальваць механізмы фарміравання і выкарыстання сродкаў інавацыйных фондаў. Для гэтага ўжылі новы падыход, накіраваны на комплексны пераход ад галіновага выкарыстання гэтых сродкаў да агульнадзяржаўнага. «У 2017 годзе ў структуры выдаткаў рэспубліканскага цэнтралізаванага інавацыйнага фонду ўжо забяспечаны істотны рост аб'ёмаў сродкаў, што накіроўваюцца на фінансаванне навукова-даследчых, доследна-канструктарскіх і доследна-тэхналагічных работ, у агульным аб'ёме рэспубліканскіх інавацыйных фондаў — з 29% у 2015 годзе да 40% сёлета», — паведаміў прэм'ер-міністр.\nПры гэтым па асобных распарадчыках Андрэй Кабякоў лічыць асваенне сродкаў за 9 месяцаў гэтага года вельмі нізкім. Ён таксама падняў пытанне аб магчымасці перадаць некаторыя сродкі для больш эфектыўнага іх выкарыстання, у першую чаргу ў рамках Дзяржаўнай праграмы інавацыйнага развіцця.\nЗагаловак у газеце: Паспеем за прамысловай рэвалюцыяй\nУ Беларусі можа быць створаны гарбарны холдынг\nЛукашэнка патрабуе спыніць падтрымку прадпрыемстваў, якія не спраўляюцца\n2564 Настаўнік года—2011 Інэса Зубрыліна: Вельмі хочацца верыць, што гэта не наш сцэнар\n1388 ЦВК апублікаваў звесткі аб сапраўдных подпісах у падтрымку вылучэння кандыдатаў у прэзідэнты\n841 ЦТ. Умовы заданняў аднолькавыя, варыянты для выбару адрозніваюцца


Незвычайная звычайная мама: «Напэўна, Бог абірае моцных для такой долі» — Газета «Вместе!»\nНезвычайная звычайная мама: «Напэўна, Бог абірае моцных для такой долі»\nДата: Воскресенье, Октябрь 20\n«Давай табе дам буську», – туліцца дарослая Насця да мамы Наталлі. Дачка стаіць, абдымае маці і свеціцца ад шчасця. Наталля – не проста повар у рэабілітацыйным цэнтры «Востраў надзеі» грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства інвалідаў». Яна яшчэ і мама дарослай дачкі-інваліда Насці, якая ўжо 23 гады штодня ходзіць у цэнтр. У Насці з нараджэння эпілепсія. Дзяўчына ў свае трыццаць з невялікім фактычна не размаўляе. Гэты цэнтр сапраўды стаў востравам надзеі для Наталлі і яе дачкі.\nПасля таго, як Наталля выйшла замуж, сужэнцы з’ехалі ў Іркуцкую вобласць. Спачатку нарадзілася дачка Крысціна, а праз паўтара года – Насця. І ўжо з першых месяцаў стала зразумела, што Насця нарадзілася хворай. На той жа момант Наталля не разумела, на што хварэе яе дачка: «Мне было толькі 25 гадоў. Я не разумела, што гэта за хвароба. Калі ў Насці пачыналіся прыступы, то немагчыма было выклікаць хуткую. Першай дапамогі трэба было чакаць да раніцы. Фельчар выклікаў верталёт, якому ляцець трэба было за 300 кіламетраў. Тады мне падавалася, што дасі нейкія таблеткі ёй – і ўсё, яна паправіцца. Але так не атрымлівалася. Стала чытаць літаратуру, бо інтэрнэту тады не было. І тады я зразумела, што гэта на ўсё жыццё».\nНа поўначы сям’я пражыла нядоўга. Яна вярнулася ў Мінск: трэба было лячыць Насцю. Аднак у хуткасці памёр муж Наталлі. Так яна засталася адна з дзвюма дочкамі на руках – адной было 9, а другой 10 гадоў.\n«Насцю з асаблівым дыягназам нікуды не бралі: ні ў садок, ні ў школу. Працаваць я не магла, бо не магла ж я кінуць дзіця. Быў спецыялізаваны садок на Пятроўшчыне. Паспрабавалі туды. А калі ў яе пачаліся прыступы, то і там нам не было месца. А мне хацелася, каб Насця была ў соцыуме. Многія сваякі тады казалі, каб я аддала дачку ў інтэрнат, у тыя ж Навінкі. Я сказала, што нікуды яе не аддам, гэта ж маё дзіцяці».\nАдзінай палёгкай тады для Наталлі стаў штодзённы шпацыр з дачкой вакол дома. Так яны аднойчы пабачылі, што адкрыўся рэабілітацыйны цэнтр «Востраў надзеі». Наталля вельмі прасіла дырэктара Людмілу Міхайлаўну Гуцько ўзяць Насцю туды: «Яна ўзяла тады яе з такім дыягназам… У яе была эпілепсія з прыступамі. Я ж спачатку ўпрасіла Людмілу Міхайлаўну, каб Насцю можна было б прыводзіць хаця б на гадзінку…. Не трэба было мне, каб яе вучылі чытаць і пісаць… Хацелася толькі, каб яна была разам з іншымі дзецьмі…»\nНовая сям’я ў «Востраве надзеі»\nХутка адна гадзінка стала пераўтварацца ў паўнавартнасныя восем гадзін. У цэнтры ўсе пасябравалі і сталі сапраўднай сям’ёй. У хуткім часе Наталлі прапанавалі працу выхавалькай. Пасля – поварам. Поварам працуе яна і зараз: штодня адна гатуе на ўсіх выхаванцаў і супрацоўнікаў цэнтра.\n«Калі на тваё дзіця паказваюць пальцам у грамадскіх месцах, маці гэта перажываць цяжка, – са слязьмі кажа Наталля. – А тут мы ўсе аднолькавыя, у сваім коле. Калі сядзець толькі дома ў чатырох сценах, то гэта цяжка».\nКалі пачаўся пераходны ўзрост у Насці, то прыступы сталі праходзіць. «А калі былі прыступы, гэта быў жах, – узгадвае Наталля. – Толькі яна нечаму навучылася, пасля прыступу ў памяці ўсё сціралася. Зноўку мы вучыліся наноў апранацца, вымаўляць асобныя словы…»\nАдна Насця нікуды не выходзіць з дома, толькі з мамай. Дабрадушная Наталля дагэтуль штодня мусіць абараняць сваю дачку. Кожны паход у паліклініку – гэта пакута. Праўда, Наталля кажа, што прынамсі зараз з такімі дзецьмі можна хаця б выходзіць на вуліцу і гуляць. Раней мусілі сядзець дома.\n– Ужо столькі гадоў вы жывяце ў самоце… Адкуль вы чэрпаеце любоў? – пытаю ў Наталлі.\nЯ атрымліваю любоў ад нашых дзяцей (дарослыя інваліды, якія ходзяць у цэнтр – аўт.), ад сваёй унучкі.\n– Ці не пакутавала Крысціна ад таго, што столькі ўвагі вы аддавалі Насці ў дзяцінстве? – цікаўлюся я.\n– Крысціна спакойная з дзяцінства. Яна наадварот мне заўсёды дапамагала. Бывала, пасля прыступу я прыцісну Насцю да сябе. Яна не саромелася, не закрывалася. Заўжды да нас у госці прыходзілі яе сябры і аднакласнікі. Я зараз яе настройваю, што, калі адны застануцца, каб Насцю не кідала… Ды і муж Крысціны вельмі клапатліва шкадуе Насцю, да слёз…\nШчасце ў самоце\n«Ужо 23 гады я адна, – дзеліцца Наталля. – Я не звязала лёс ні з адным мужчынам. Жыву дзеля Насці. І зараз ужо не лічу, што яна нейкая хворая. Гляджу, як з хворымі малымі мамы ўпраўляюцца, саромяцца сваіх дзяцей, узгадваю сябе…»\n– Як думаеце, у вас быў закладзены рэсурс любові ці вы яго развілі? – пытаю ў Наталлі.\nНапэўна, Бог абірае моцных для такой долі. Я проста магу гэта панесці. Ведаеце, калі асабліва не задумваешся, калі пачуцці пакідаеш ззаду, калі не разважаеш, «можаш ці не можаш», то цягнеш усё. Бо ты ведаеш, што гэта твой шлях.\nКанечне, калі Насця была маленькая, я нават не ўяўляла будучага лёсу. Мне хацелася, каб у яе было ўсё, як і ва ўсіх: каб яна адвучылася, паступіла ва ўніверсітэт, выйшла замуж… Але я не пакрыўджана на ўласны лёс праз тое, што атрымалася не так. Я адчуваю па сабе, што магу.\n– Што вы можаце параіць тым мамам, якія даведаліся пра дыягназ свайго дзіцяці?\n– Найперш, каб яны не баяліся і каб не апускалі рукі. Цяперашняя медыцына можа дапамагчы. І, канечне, не закрывацца і не сядзець дома. Я вельмі задаволена сваёй працай. Так, з сям’ёй не склалася. Муж пайшоў рана з жыцця. Але я прывыкла, што цягну і мужчынскую працу, і жаночую. Пакуль ёсць сілы, цягну.\nНаталля кажа, што жыве двума жыццямі: сваім і Насціным. Але ці магчыма жыць па-іншаму, калі ты – мама? Тым больш, што калі ты аддаеш любоў іншым, яна табе абавязкова вернецца. Прыклад Наталлі з’яўляецца таму пацверджаннем.


Прысвячаецца настаўніку | Газета Слонімская\n06:1210 июля 2020\nНа школьнай лінейцы. Ілюстрацыйнае фота\nДарма думаюць некаторыя настаўнікі, што матэрыял, які яны старанна імкнуцца данесці сваім вучням, захаваецца ў памяці іх падапечных надоўга.\nСкончыўшы чарговы год, многае з таго, што было вызубрана дзеля «выдатна» ў графе паспяховасці, вучань паспяхова забудзе, выкіне з галавы, як непатрэбнае смецце.\nАле застанецца нешта, выкрасліць якое ён ніколі не зможа — любоў і спагадлівасць настаўніка. Гэтыя высокія якасці, галоўныя ў кожным выкладчыку, вучань захавае на ўсё жыццё.\nТакімі якасцямі валодала большасць маіх настаўнікаў. Іх уважлівае абыходжанне, матчына ласка, імкненне абудзіць у сваіх вучнях цягу да чысціні і маральнасці, а галоўнае, чаго не хапае некаторым сённяшнім настаўнікам, не было дзялення на багатых і бедных. Гэта прыцягвала і выклікала захапленне ў нашага шумнага і разам з тым дружнага класа.\nЯк цяпер памятаю тыя дні, калі стаяў каля акна, спецыяльна чакаючы, калі нарэшце скончыць справы мая любімая Марыя Францаўна і я змагу яе правесці, непрыкметна нават для яе самой, да яе кватэры ў шматпавярховым доме.\nУ другім класе маёй любімай настаўніцай стала Алена Віктараўна. Успамінаецца эпізод, калі на пытанне, чаму я не іду дахаты, калі ўжо ўсе даўно пайшлі, нядоўга думаючы, адказаў: «Вас чакаю!» Гэта было настолькі непасрэднае прызнанне, што бацькі да гэтага часу прыпамінаюць мне, якім я тады быў «палюбоўнікам».\nСувязь з выкладчыкам у чалавека павінна быць заўсёды, незалежна ад таго, у якім узросце ён цяпер знаходзіцца. Кепска і, лічу, агідна быць такім настаўнікам, пра якога адклікаюцца непахвальна, пра якога не хочацца нават успамінаць. У маёй памяці засталіся, на жаль, і такія педагогі.\nУ першую суботу лютага — сёлета гэта прыйдзецца на 1 лютага — па традыцыі ва ўсіх школах пройдуць вечары сустрэчы. Ізноў сабяруцца былыя аднакласнікі са сваімі любімымі выкладчыкамі. Хтосьці прыгадае забытыя гісторыі вясёлых школьных будняў, хтосьці распавядзе пра асабістыя дасягненні і падзеліцца планамі на будучыню.\nУ гэты дзень у кожнага знойдзецца тэма для размовы. І не бяда, што сёння гэта пасталеўшыя, злёгку пабеленыя сівізной былыя хлопчыкі і дзяўчынкі, у якіх ужо ёсць свае дзеці. У гэты дзень іх аб`яднае жаданне сустрэчы з даўніной, якая звязала дзяцінства вучняў і маладосць настаўнікаў, а тыя паказалі на сваім прыкладзе ўзор чалавечнасці, бесстароннасці і самаадданасці. Дзякуй вам, дарагія настаўнікі!


Лёндан — за вяртаньне мігрантаў у Афрыку і ў Азію\n10 жнівень 2015, 22:53\nПакістанскія мігранты каля бярагоў грэцкай выспы Кос.\nЭўрапейскі Зьвяз выдаткаваў 2 мільярды 400 мільёнаў эўра на дапамогу дзяржавам, якія вымушаныя вырашаць праблему мігрантаў.\nАсыгнаваньні даюцца на шасьцігадовы пэрыяд. Найбольш вялікая іх доля паступіць у распараджэньне ўраду Італіі — 560 мільёнаў эўра, другім буйным атрымальнікам эўрапейскіх сродкаў будзе Грэцыя — 470 мільёнаў эўра.\nХваля працоўных мігрантаў і ўцекачоў прывяла да напружанасьці ў стасунках паміж некаторымі краінамі ЭЗ, урады якіх па-рознаму ацэньваюць сваю гатоўнасьць прыняць дзесяткі тысяч перасяленцаў, якія прыбываюць з Афрыкі і краін Блізкага Ўсходу.\nЗаява Брусэлю аб выдаткоўваньні сродкаў на праграму дапамогі краінам, якія прымаюць мігрантаў, прагучала пасьля закліку брытанскага зьнешнепалітычнага ведамства перагледзець іміграцыйнага заканадаўства Эўрапейскага Зьвязу. Лёндан прапануе ўвесьці такія заканадаўчыя меры, якія гарантавалі б вяртаньне на радзіму грамадзянаў афрыканскіх і азіяцкіх краін. У Лёндане лічаць, што такі падыход дазволіць захаваць эўрапейскім краінам ўзровень і якасьць жыцьця.\nБольш як 192 тысяч мігрантаў прыбылі ў Эўропу марскім шляхам толькі ў гэтым годзе. Зь іх ня менш за дзьве тысячы загінулі, спрабуючы перасекчы Міжземнае мора.\nУ апошнія тыдні Вялікая Брытанія ўзмацняе меры бясьпекі ў горадзе Кале ў сувязі са шматлікімі спробамі сотняў мігрантаў дабрацца да брытанскіх берагоў з Францыі, скарыстаўшыся эўратунэлем.


Твой стыль – Старонка 51 – Навіны Гродна: палітыка, эканоміка, культура, адукацыя\nАўтавакзал у Беластоку пачнуць зносіць восенню. У 2017 пабудуюць новы\nНовы вакзал мае быць зручным і сучасным. Сённяшні хутчэй пужае сваім станам. Пакуль што працы не ідуць, але разбіраць існуючы будынак павінны пачаць ужо ў кастрычніку. У чэрвені 2017 года новы вакзал мае быць гатовы, піша poranny.pl.\nЦягнік Гродна-Варшава-Кракаў плануюць запусціць у верасні\n5 жніўня 2016 naviny.by |\nПаводле слоў першага намесніка начальніка пасажырскай службы ўпраўлення Беларускай чыгункі Андрэя Кашко, у верасні плануецца пусціць цягнік Гродна-Варшава-Кракаў. Пра гэта чыноўнік заявіў 4 жніўня на прэс-канферэнцыі ў Мінску, пішуць naviny.by.\nРаботніца АЭС: Рэактар гадзіну вісеў у паветры. ВІДЭАРЭПАРТАЖ з Астраўца\n5 жніўня 2016 Мікіта Недаверкаў Ірына Арахоўская nn.by |\nУ адказ на Алімпіяду ў Рыа ў Гродне адкрылі свае спаборніцтвы з агнём і спартоўцамі\nПакуль у Бразіліі рыхтуюцца да адкрыцця летнiх Алімпійскіх гульняў, у Гродне на стадыёне “Нёман” адкрылі сваю спартакіяду “Алiмпiёнiк-2016”. Больш за 200 спартсменаў з Гарадзенскай вобласці на працягу двух дзён будуць змагацца за званне мацнейшых.\nУ Гродне адкрылася нямецка-беларуская выстава “Жыць ці пісаць”, прысвечаная Варламу Шаламаву\n5 жніўня 2016 svaboda.org |\nВыставу падрыхтаваў “Дом літаратуры Берліна”, у Беларусі партнёрамі выступіла гарадзенская творчая прастора “ДОМ 46”. На выставе прадстаўленыя дакументы, фотаздымкі і мастацкія творы пра турмы, ссылкі і лагеры, праз якія прайшоў вядомы расійскі пісьменнік Варлам Шаламаў. Наведнікі выставы могуць паглядзець фільм пра жыццё і творчасць Шаламава, паслухаць расповед пра эпоху сталінізму, піша svaboda.org.\nХакейны “Нёман” пацярпеў першае паражэнне ў новым сезоне\n4 жніўня 2016 Руслан Кулевіч |\nГарадзенскі “Нёман” пацярпеў першае паражэнне ў сезоне. Здарылася гэта ў серыі булітаў. У трэцім матчы Кубка Салея, які праходзіў у Мінску, падапечныя Сяргея Пушкова прайгралі “Юнацтву”.\nСметнік пад белымі крыламі: як людзі змяняюць лёс буслоў


Будзьма беларусамі! » Максіму Багдановічу — 130. 5 фактаў з жыцця паэта\n09.12.2021 | Літаратура\nМаксіму Багдановічу — 130. 5 фактаў з жыцця паэта\nЁн пражыў кароткае жыццё, але пакінуў пасля сябе багатую творчую спадчыну. Рэдактар «Нашай нівы» не хацеў друкаваць яго творы. А калі ён быў маленькі, кнігі са сваёй бібліятэкі яму даваў чытаць Максім Горкі. Да 130-й гадавіны са дня нараджэння беларускага паэта Максіма Багдановіча budzma.org узгадвае цікавыя факты з жыцця класіка.\nДзіцячыя гады паэта прайшлі ў Гродне\nБудучы паэт нарадзіўся ў Мінску, але праз год у 1892 годзе сям’я пераехала ў Гродна. Менавіта там прайшлі дзіцячыя гады Максіма. Хоць сям’я Багдановічаў жыла там толькі чатыры гады, на доме, дзе яны жылі, у 1957 годзе ўсталявалі шыльду з пазнакай, што ў гэтым доме прайшло дзяцінства паэта. А ў 1986 годзе ў гэтым жа будынку размясціўся музей Максіма Багдановіча. Першую экспазіцыю стварыла паэтка Данута Бічэль-Загнетава.\nДом-музей Максіма Багдановіча ў Гродне. Крыніца: susanintop.com\nМаксім Горкі даваў чытаць кнігі са сваёй бібліятэкі маленькаму Максіму\nПасля смерці Марыі Апанасаўны Багдановіч, маці паэта, бацька з дзецьмі пераехаў у Ніжні Ноўгарад. Там у 1899 годзе ён пабраўся шлюбам з сястрой жонкі Максіма Горкага Аляксандрай Паўлаўнай Волжынай. Але падчас родаў яна памерла.\nБагдановічы працягвалі сяброўства з сям’ёй рускага пісьменніка. Неаднаразова бывалі ў гасцях адно ў аднаго, ліставаліся. Такім чынам, у Максіма была магчымасць чытаць кнігі з уласнай бібліятэкі Горкага.\nЯдвігін Ш. называў вершы Багдановіча — «дэкадэншчынай»\nСшытак з вершамі Багдановіча, які паэт прыслаў у рэдакцыю «Нашай нівы», Ядвігін Ш. назваў — «дэкадэншчынай». А галоўны рэдактар Аляксандр Уласаў адправіў гэты сшытак у архіў. З архіва вершы паэта выцягнуў публіцыст і літаратуразнаўца Сяргей Палуян. Прачытаўшы вершы, ён пачаў іх абараняць.\nТак у 1907 годзе адбыўся літаратурны дэбют Максіма Багдановіча. У газеце «Наша Ніва» надрукавалі яго алегарычнае апавяданне «Музыка».\nБацька-этнограф застаецца ў ценю сына\nБацька паэта Адам Багдановіч застаецца ў ценю творчасці свайго сына. Але за сваё жыццё ён напісаў некалькі даследчых прац. Адам Ягоравіч займаўся фалькларыстыкай, этнаграфіяй, гісторыяй і мовазнаўствам. Сярод яго прац: «Нарыс становішча жанчыны ў сялянскім асяродзі беларускага краю», «Пра паншчыну: Расповед з жыцця часоў прыгоннага права», «Перажыткі старадаўняга мірасазярцання ў беларусаў» і інш.\nУ мястэчку Халопенічы (Крупскі раён), адкуль паходзіць этнограф, у 1998 годзе ўсталявалі бюст Адаму Ягоравічу Багдановічу.\nАдам Багдановіч. Крыніца: yarobl.ru\nУ пакоі паэта «царыў непарадак»\nПа ўспамінах бацькі паэта, у Максіма ў пакоі царыў непарадак. «У адзенні даволі нядбайны, у яго пакоі звычайна царыў непарадак, асабліва на пісьмовым стале. Росту быў высокага, добра складзены, але трымаўся некалькі сутула. Валасы меў густыя, злёгку хвалістыя, цёмна-русыя, у барадзе і вусах каштанавыя. Вочы шэрыя».\nПершы і адзіны прыжыццёвы зборнік паэта «Вянок»


«Яшчэ стаяць ліпы на беразе Дняпра, пад якімі выпівалі Караткевіч з Барадуліным». 21.by\n«Яшчэ стаяць ліпы на беразе Дняпра, пад якімі выпівалі Караткевіч з Барадуліным»\n25.11.2020 19:40 — Разное | Свабода\n26 лістапада — 90-годзьдзе Ўладзімера Караткевіча. Пісьменьніца Паліна Качаткова (Сьцепаненка) расказвае пра свайго знакамітага земляка Ўладзімера Караткевіча і мясьціны Воршы, апетыя клясыкам у ягоных творах.\n— Спадарыня Паліна, калі і ад каго вы ўпершыню пачулі імя свайго знакамітага земляка?\n— Ворша — месца апошняй працы майго дзеда, таму там быў пабудаваны дом на беразе Дняпра. У Воршы я нарадзілася, а жыла з бацькамі ў дзяцінстве ў іншых гарадах — Магілёве і Гомлі, пасьля ў Менску. У Воршу прыяжджала на канікулы да бабулі зь дзядулем. А пра Ўладзімера Караткевіча даведалася ў Гомлі, калі моцна захварэла на грып і мама мне чытала ўголас «Дзікае паляваньне караля Стаха». Я вельмі заглыбілася ў твор, але ня ведала тады, што аўтар мае дачыненьне да Воршы, тым больш да той самай вуліцы, дзе стаіць наш аршанскі дом.\nУ дзяцінстве мне здавалася, што пісьменьнікі наогул не прывязаныя да нейкага пункту на мапе, што яны жывуць у іншым сьвеце, які паралельны нашаму сьвету і не перакрыжоўваецца зь ім. І цяпер упэўненая — творчасьць першасная, а ўсе бытавыя акалічнасьці… Іх, можа, нават і ня варта ведаць.\nТворы Ўладзімера Караткевіча магічныя, жывыя, абуджаюць зрок, слых, дотык, нюх, смак. Калі чытаеш Караткевіча, адчуваеш водар, цяпло і холад, дотык і подых ветру, чуеш гукі. Скажу як музэйніца ў мінулым (а музэйнікам часта ў рукі трапляюць вельмі прыватныя рэчы і запісы): надзвычай важна знайсьці тую мяжу ці памежжа нават, дзе рэальны сьвет набліжаецца да рэальнасьці твору — на гэтым памежжы могуць адбывацца сапраўдныя цуды і наплываць незвычайныя пачуцьці. І вуліца Караткевіча ў Воршы — якраз такое месца, дзе злучаецца прыдуманае і рэальнае.\n— Славуты пісьменьнік даволі часта прыяжджаў на радзіму. Ці бачылі вы яго? Вы ж жылі за пару дамоў на вуліцы Касманаўтаў, якая цяпер носіць ягонае імя.\n— Там рэльеф не спрыяе таму, каб успрымаць дом як суседзкі. Дом Караткевіча на гары, а наш — на самым беразе Дняпра. Падзяляе дамы той самы «стромы адхон», пра які ня раз пісаў Уладзімер Караткевіч: «З адхону на дняпроўскі лёд, потым на стромы адхон процілеглага берагу. Празь дзесяць хвілін ужо ня хочацца спаць, зьнікае некуды сьвінцовы цяжар стомы». («Леаніды ня вернуцца да Зямлі»/«Нельга забыць», 1962).\n30 сьнежня 1961 году Ўладзімер Караткевіч піша верш «Вуліца Касманаўтаў»:\nВуліца Касманаўтаў зьбягае ў лагчыну з гары.\nВытокі яе — у горадзе, вусьце яе — у Дняпры.\nДык калі арыентавацца на гэты верш, дом Караткевіча роўна пасярэдзіне паміж вытокамі і вусьцем, а наш — у самым вусьці. У мяне ёсьць цьмяны ўспамін пра чалавека, які сядзіць на лаўцы каля дому па Касманаўтаў, 10. Гэта мог быць 1983 год, калі Караткевіч пражыў у Воршы паўгода пасьля сьмерці жонкі. Мая цётка, якая ўвесь час жыла ў Воршы, згадвае, што Караткевіч загаварыў зь ёй каля калёнкі, яна была з Каштанкай — сабачкам, якога пакінулі з праежджага цырку. Караткевічу спадабалася Каштанка. У 1983 годзе я ўжо прачытала і «Дзікае паляваньне караля Стаха», і «Чорны замак Альшанскі», і «Нельга забыць» — пра каханьне, якое ня ўсім у сьвеце дадзенае (як і сяброўства з «Чорнага замка»). Але ўявіць, што з аўтарам можна нейкім чынам кантактаваць, было па-за межамі маёй фантазіі. Кнігі — іншы сьвет.\n«Стромы адхон да Дняпра» — вуліца Караткевіча ў Воршы.\nПра сьмерць Караткевіча мне сказала па тэлефоне маці, якая была на практыцы са студэнтамі Гомельскага ўнівэрсытэту ў Менску, яна хадзіла на пахаваньне. На пахаваньні Ўладзімера Караткевіча ў Доме літаратара мая мама стаяла побач зь Зянонам Пазьняком, які сказаў, што Караткевіч шкодзіў сам сабе алькаголем.\nПасьля тэлефоннага званка ад мамы я пайшла на Дняпро, села на закінутую баржу, думала пра тое, што пісаў Караткевіч, што ўсё гэтае застаецца, але што цяпер застаецца толькі прыдуманы сьвет.\n— А што вы чулі ў дзяцінстве і юнацтве пра Ўладзімера Караткевіча ад ягоных аршанскіх знаёмых?\n— Пра суседзяў наогул нічога ня чула. Ні пра якіх. У нас самы блізкі дом — дом бацькоў графіка Вікенція Ральцэвіча. Там я была ў самім доме — у гасьцях. А так… ня ведаю. Не было традыцыі абмеркаваньня суседзяў.\nУ старэйшых клясах я пачала фатаграфаваць мясьціны аршанскія і спрабаваць суаднесьці іх зь мясьцінамі, апісанымі ў рамане «Нельга забыць» («Леаніды ня вернуцца да зямлі»), вершамі. Фатаграфавала вуліцы і дрэвы. Зрабіла альбомчык з фотамі і цытатамі. На жаль, цяпер фатаздымкі ў кепскай якасьці. Пры гэтым па-ранейшаму не спрабавала суаднесьці ўсё з побытам і запытвацца як пра суседа. Цяпер на вуліцы засталося два чалавекі, якія памятаюць Караткевіча. Успаміны аднаго зь іх я запісала — пра чорны «Опэль» і дзяцей. Успамін больш падобны да легенды. Спадзяюся, што запішу і другога.\n30 лістапада 2019 году падчас першага Вандроўнага фэсту Ўладзімера Караткевіча на панадворку дома Караткевіча каля пуні, дзе ў 1950 годзе быў напісаны першы варыянт аповесьці «Дзікае паляваньне караля Стаха». Уладзімер Арлоў, Юры Нагорны, Алена Анісім.\n— Свае першыя вершы Ўладзімер Караткевіч надрукаваў у аршанскай газэце ў 1951-м, а ў 1957-м там жа зьявіўся разгромны артыкул пра творы земляка. Яго зьвінавацілі ў безыдэйнасьці і іншых падобных грахах. Што вы ведаеце пра тое цкаваньне? Ці пакаяліся аўтары і публікатары тых пасквіляў?\n— Пасквілі пісаліся ня толькі ў Воршы. Ня думаю, каб нехта каяўся. Ці наогул ёсьць прыклады літаратурнага пакаяньня ў беларускай літаратуры?\n— Як вядома, няма прарока ў сваёй айчыне. Сёньня, калі спытаць на вуліцы шараговага аршанца пра Ўладзімера Караткевіча, што найчасьцей можна пачуць?\n— Само па сабе паняцьце «шараговы аршанец» прымушае задумацца. Гэта хто? У Воршы жывуць людзі з розным досьведам і адукацыяй. Таму і варыянты могуць быць розныя — ад вельмі дакладнага і да поўнага няведаньня. Але адназначна магу сказаць, што калі замаўляеш што-небудзь па дастаўцы, то даводзіцца тлумачыць, дзе вуліца Караткевіча. Прыкладна так: «ад раддома ўніз да спасалкі». Раддом і станцыя Асвод — галоўныя арыенціры на вуліцы. На ёй засталося вельмі мала жывых дамоў. Нядаўна пачула: «Караткевіча? Дык там усе дамы зьнесьлі».\nМурал у працэсе маляваньня на рагу вуліц Караткевіча і Марата ў Воршы. Аўтар выявы – аршанскі мастак Дзьмітры Талкачоў. У эскізе выкарыстаныя малюнкі Караткевіча і фрагмэнты яго рукапісаў. Мурал зьявіцца з ініцыятывы мэцэната Андрэя Балабіна.\n— Ёсьць меркаваньне, што калі б у Воршы за яе амаль тысячагадовую гісторыю нічога больш не адбылося, апроч нараджэньня Ўладзімера Караткевіча, то аднаго гэта факту хапіла б дзеля незгасальнай славы гораду. Як землякі пісьменьніка выкарыстоўваюць і ці выкарыстоўваць увогуле гэты шчасьлівы білет лёсу?\n— Вельмі хацелася б, каб гэты білет выкарыстоўваўся часьцей і эфэктыўней. Тым больш што гісторыя Воршы з таямніцамі, як і творчасьць Караткевіча. Уяўляюцца вельмі цікавыя экскурсіі па мясьцінах з твораў Караткевіча з наведваньнем поля Аршанскай бітвы.\n— У 107-м нумары часопіса «Дзеяслоў» надрукаванае ваша апавяданьне «Ворша. Вуліца Караткевіча». Яго можна ўспрымаць як дакладны турыстычны даведнік па вуліцы пісьменьніка. Але, зразумела, адной вуліцай, хоць і самай важнай, мясьціны Караткевіча ў Воршы не абмяжоўваюцца. Раскажыце, калі ласка, пра тыя, куды звычайна не зазіраюць ні прыхільнікі творчасьці клясыка, ні нават яе дасьледнікі.\n— Гэта не апавяданьне (у часопісе наблыталі з жанравым вызначэньнем), гэта эсэ з элемэнтамі вуснай гісторыі. Я запісала ўспаміны сваёй маці і цёткі пра вуліцу, пра тое, што было на ёй і чаго ўжо няма. На сёньня самы таямнічы і мала дасьледаваны аб’ект — дом па вуліцы Караткевіча, 10. Там можа быць шмат сюрпрызаў. Мы запісвалі там экскурсію (якая будзе ў інтэрнэце), паказалі мне там шмат газэт і часопісаў, якія зьнялі з гарышча — гэта «ЛіМ» 50-х гадоў, які яўна выпісваў Караткевіч. Там варта яшчэ шукаць і перабіраць кожны аркушык у пошуках аўтографаў. Паказалі мне таксама глыбокі пограб у доме — туды мала хто зазіраў.\nГазэты, знойдзеныя ў 2020 годзе на гарышчы дома Караткевіча ў Воршы.\nГмахі былога аршанскага піўзавода каля дома Караткевіча вельмі цікавыя. Піўзавод быў адным з найстарэйшых у Беларусі, заснаваны як «Сындыкат піваварных заводчыкаў Паўночна-Заходняга краю» ў 1883 годзе. Да 1919 году, калі было прынятае рашэньне нацыяналізаваць завод, ён належаў сям’і Вайнбэрг.\nУ вершы Ўладзімера Караткевіча «Вуліца Касманаўтаў» чытаем:\nА поруч зь імі ўзносяцца над стромай садоў залатых\nКолькасьць дамоў падае дакладна: «Шаснаццаць аднапавярховых і двухпавярховы адзін». Пра двухпавярховы доўга думала, што ж гэта такое, і зразумела, што гэта кантора піўзавода, дзе сядзела дырэкцыя, а цяпер вісіць гарэльеф.\nЦяпер на верхняй частцы вуліцы Караткевіча ў Воршы захаваліся толькі тры старыя прыватныя дамы — № 10 (дом Караткевіча), № 8 і № 6 (дом, у якім ніхто не жыве). На схіле да Дняпра — чатыры прыватныя дамы.\n— Кажуць, у Воршы ёсьць дакладнае месца, дзе выпіваў Уладзімер Караткевіч з Рыгорам Барадуліным, калі той прыяжджаў на гасьціны да сябра. Падзяліцеся таямніцай. Мо хто гэты факт ужо скарыстаў ці мае на мэце скарыстаць у культурна-камэрцыйных мэтах?\n— Гэта дакладнае месца пад ліпамі на беразе Дняпра, напрыканцы вуліцы Караткевіча. Там сябры выпівалі, разглядалі купальшчыц на беразе. Цяпер там ня вып’еш, месца прызнанае грамадзкім — «Пляж на вуліцы Караткевіча» — і ходзяць па ім міліцэйскія патрулі, асабліва часта летам і ў выходныя. І ратавальнікі са станцыі ў бінокль глядзяць, сочаць, каб не панапіваліся і не палезьлі ў ваду. Але пры моцным жаданьні адчуць сябе на месцы клясыкаў можна паспрабаваць, падрыхтаваўшы адразу грошы на штраф.\nПаліна Качаткова (Сьцепаненка)\n— А дзе і як вы асабіста будзеце адзначаць 90-годзьдзе знакамітага земляка?\n— Плянаваліся імпрэзы ў межах Вандроўнага фэсту Караткевіча. Я меркавала, што буду весьці экскурсію па Воршы для яго ўдзельнікаў — сяброў ПЭН-цэнтру. Але ў сувязі пандэміяй усё будзе онлайн. Думаю, каб годна адзначыць гэтую дату, трэба наведаць нейкую гістарычную мясьціну, дзе ніколі не была раней. Магчыма, гэта будзе Фашчаўка — з таямнічай постацьцю рыцара, якога называюць Фашчаўскі ці Шклоўскі ёлупень. Я там не была ніколі. Такая ў мяне ідэя — адзначыць 90-годзьдзе Майстра гістарычнай прозы наведваньнем нябачанай раней мясьціны беларускай гісторыі.\nПісьменьніца Паліна Качаткова (Сьцепаненка) расказвае пра Ўладзімера Караткевіча і мясьціны Воршы, апетыя клясыкам у ягоных творах.


У Беларусі няма моўнай праблемы, — чыноўніца міністэрства культуры на зьезьдзе ТБМ\n02 лістапад 2014, 15:23\nЛюдміла Лебедзь на Зьезьдзе ТБМ у Менску, 2 лістапада 2014\nДванаццаты зьезд Таварыства беларускай мовы ў Менску наведала галоўны спэцыяліст Упраўленьня ўстановаў культуры і народнай творчасьці Міністэрства культуры Людміла Лебедзь. Радыё Свабода паразмаўляла з прадстаўніцаю Мінкульту.\n— Вы як прадстаўніца Міністэрства культуры наведалі зьезд Таварыства беларускай мовы. Ці азначае гэта, што для вашага ведамства ініцыятывы, зьвязаныя зь беларускай мовай, — важныя?\n— Безумоўна, важныя. Я прыйшла на зьезд ТБМ па даручэньні міністра культуры, які цяпер знаходзіцца ў камандзіроўцы ў Віетнаме. І справы беларускай мовы як аднаго са складнікаў культуры вельмі важныя. Яе сучасны стан, пэрспэктывы разьвіцьця, праблемы — гэта таксама вельмі важна. Таму я тут, каб выслухаць думкі розных людзей, сяброў таварыства. І працягваць далей нашу справу.\n— Якім чынам Міністэрства культуры плянуе супрацу ў справе разьвіцьця беларускай мовы? Як вы плянуеце яе разьвіваць?\n— Мы ўжо суіснуём у гэтай мове. У Міністэрстве культуры, у нашых падведамных ініцыятывах дакумэнтацыя вядзецца на беларускай мове. Ня выключаная і расейская мова як раўнапраўная. Дакумэнты, якія прыходзяць да нас па-беларуску, атрымліваюць беларускамоўны адказ. Разьвіваецца беларускамоўны тэатар і наша музычная культура. Нашы паэты-песеньнікі ствараюць добрыя беларускамоўныя песьні, якія з задавальненьнем выконваюць і прафэсійныя артысты, і аматары. Мы проста існуём у беларускім асяродзьдзі.\n— Як вы лічыце, ёсьць у Беларусі моўная праблема ці яе няма?\n— Тая праблема, якая ёсьць, — гэта праблема сямейнага выхаваньня. Вельмі шкада, што моладзь адлучаная ад беларускай мовы, перакінулася на ангельскую. Не аддае беларускай мове належнай увагі. Але я ведаю, што вельмі вялікая колькасьць моладзі размаўляе і чытае па-беларуску.\n— Як вы ставіцеся да ініцыятывы наданьня беларускай мове статусу адзінай дзяржаўнай?\n— Я не лічу праблемай суіснаваньне дзьвюх моваў. Таму што мы побач з Расеяй, нас гісторыя вельмі вялікая зьвязвае. Таму хай гэта будзе проста маральны выбар кожнага чалавека, на якой мове размаўляць. Няма аніякіх перашкодаў, каб размаўляць на беларускай мове. Як сказаў Трусаў у адным з інтэрвію, калі хочаце размаўляць па-беларуску, пачніце з банкамату — выберыце там беларускую мову, пачніце з гэтага.\n— Але гэта не заўсёды праблема людзей, якія не размаўляюць па-беларуску. Асяродзьдзе таксама ня надта спрыяе.\n— Я не магу гаварыць за ўсіх абсалютна, бо ў нас жывуць прадстаўнікі 141 нацыянальнасьці. Для мяне асабіста няма ніякіх перашкодаў гаварыць на той мове, на якой хачу размаўляць, у тым ліку на беларускай. Калі мой суразмоўца расейскамоўны, я в совершенстве владею русским языком.\n— Ці будзеце вы заахвочваць да таго, каб беларусы размаўлялі на роднай мове?\n— Так, вядома, мы папулярызуем беларускую мову, але нейкіх адміністрацыйных высілкаў нам не даводзіцца прымяняць, калі мы знаходзімся на нейкіх культурных мерапрыемствах. Фэстываль народнай творчасьці праводзіцца па-беларуску, напрыклад. Я ня бачу аніякай моўнай праблемы. Грамадзтва вельмі імкліва разьвіваецца, і былі мовы, якія зьніклі. Я думаю, што нашай мове гэта не пагражае. Носьбіты беларускай мовы ёсьць і ў нас у краіне, і за мяжою — такіх, паводле некаторых падлікаў, каля трох мільёнаў. Наша мова будзе жыць на ўсіх кантынэнтах.\nЗьезд ТБМ у фотаздымках:\nТБМ правяло свой зьезд. Безь сюрпрызаў (ФОТАГАЛЕРЭЯ)


Канвертаваць Argentums (ARG) і Frankos (FRK) : Калькулятар абменнага курсу\nArgentum (ARG) і Franko (FRK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Argentum і Franko пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 снежань 2018.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Argentum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Franko валюты па змаўчанні. Націсніце на Frankos або Argentums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Argentum гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Franko гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ARG можа быць запісаная ARG. Сімвал FRK можа быць запісаная FRK. Абменнага курсу the Argentum Апошняе абнаўленне 16 снежань 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Franko Апошняе абнаўленне 5 красавік 2018 ад coinmarketcap.com. ARG каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. FRK каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.\n16 снежань 2018\n5 красавік 2018


Внештатный эксперт М.Колесникова: Atlantica "V" | Experty.by – белорусская музыка\n05/11/2012 | свежие рецензии\nМаша Колесникова о новом альбоме Atlantica: "Усё гучыць проста ідэальна! Але вуху сумна. Часам хочацца той схаванай растрапанасці, якая жыла ў "Taboo". Хочацца дыхаць, а не несціся па аўтабане".\n"V" (Ві) – новая, "французская" праца беларускага гурта Atlantica. "Французская" таму, што альбом ужо выдадзены ў краіне шансону. Музыкі заключылі кантракт з кампаніяй Anagram Music France, тым самым зрабіўшы крок у бок жаданай "сусветнай музычнай арэны". Музыкі сцвярджаюць, што французы ўбачылі ў беларускім гурце тое, "чаго не хапае на французскім рынку". Іх уразіла "душэўная лірыка" "Атлантыкі" і імідж каманды, над якім не трэба працаваць, а толькі раскруціць.\n"V" крыху выбівае з каляіны слухача, якога цешыла папярэдняя пласцінка – "Taboo". Там сапраўды было шмат душэўнага, цёплага і мяккага. Альбом выклікаў уражанне фармацыі, дзе арганічна веяла замежным – Depeсhe Mode і родным – Вайцюшкевічам. "Табу" можна было проста слухаць, зарыўшыся ў цёплы плед, уяўлючы хвалі той самай Атлантыкі. А можна было танчыць, рытмічна растачаць энергію і адчуваць пазітыўны подых Зямлі. У "Taboo" было шмат музыкі, а ў "V" – камерцыі.\n"V" – прахалодны, пралічаны альбом. Можна нават сказаць, прадукт. Відавочна, што новыя гарызонты зрабілі сваю справу – музыкі надта стараліся спадабацца. Адсюль – засяроджанасць на гуку, рытміцы, музычный фрызуры, адценнях, нюансах, паклонах. Усё гучыць проста ідэальна! Але вуху сумна. Часам хочацца той схаванай растрапанасці, якая жыла ў "Taboo". Хочацца дыхаць, а не несціся па аўтабане. Цікава, што ўздыхнуць на альбоме дазваляюць французскамоўныя трэкі. Музыкі аддаюць даніну шансону з водгукам іспанскіх жарсцяў у трэку "Vendetta". Але сама "Францыя" – душэўная, з традыцыйным гармонікам, рэфрэнамі і Како Шанэль з’яўляецца толькі напрыканцы дыску – "La Vie Est Belle".\nПры праслухоўванні "Taboo" зусім не хацелася нічога аналізаваць – было проста радасна ад добрай музыкі, якая нарадзілася ў тым ліку і з прыходам у гурт Алега Івановіча (гітарыст WZ Orkiestra). З "V" – наадварот. Альбом захоўвае ўласцівы для Atlantica поп-стайл 80-х. Але, магчыма, з хібамі ў растаноўцы трэкаў, поп-стайл моцна "давіць", хочацца яго неяк расфарбаваць, дадаць нечага больш актуальнага ў стылістыцы, жывога! Відавочна, што з "жывымі" эксперыментамі Алега Івановіча музыкі перастрахаваліся. Проста зрабілі роўную, грунтоўную, недзе нават бліскучую працу. Але за бляскам няма зместу, таямніцы, магіі. Па-ранейшаму ў фаворы дарагія касцюмы.


У Каліфорніі студэнт адкрыў страляніну ў сінагозе\nАдна жанчына загінула, яшчэ трое чалавек параненыя ў выніку страляніны ў сінагозе горада Поуэй, размешчанага на поўнач ад Сан-Дыега ў Каліфорніі. У сінагозе святкаваўся апошні дзень габрэйскай пасхі – Песах.\nПаліцыя паведаміла пра затрыманне 19-гадовага мужчыны, перадае ВВС. Цяпер вывучаюцца ягоныя пасты ў сацсетках і правяраецца на дакладнасць адкрыты ліст антысеміцкага зместу, апублікаванага раней у інтэрнэце.\nПазней стала вядома імя меркаванага нападніка – Джон Ірнэст. Ён знаходзіўся пад следствам у сувязі з пажарам у мячэці ў суседнім горадзе, які адбыўся ў сакавіку. Пры нападзе на сінагогу ён быў узброены паўаўтаматычнай вінтоўкай тыпу AR-15.\nМэр Поуэя, дзе жыве каля 50 тысяч чалавек, заявіў, што напад, хутчэй за ўсё, быў здзейснены на глебе нянавісці.\nНапад адбыўся праз паўгода пасля атакі на сінагогу ў іншым амерыканскім горадзе: 27 кастрычніка 46-гадовы амерыканец Роберт Боуэрс адкрыў агонь у сінагозе «Дрэва жыцця» ў Пітсбургу (штат Пенсільванія). У яго было тры пісталеты Glock 57 і паўаўтаматычная вінтоўка AR-15. Загінулі 11 чалавек, яшчэ шасцёра атрымалі раненні (у тым ліку чацвёра паліцыянтаў). Сам нападнік атрымаў шматлікія раненні і здаўся. Боуэрс публікаваў антысеміцкія пасты ў сацыяльнай сетцы Gab.\nТэгі: затрыманні, ЗША, напады, рэлігія, страляніна


Спампаваць 40.58 Kb.\nПамер 40.58 Kb.\nТрэба запомніць, што ў назоўным склоне (хто? што?) беларускія назоўнікі маюць канчаткі –ы, -і: цэхі, дамы, азёры, моры (не блытаць з адпаведнымі рускімі назоўнікамі, якія ў множным ліку заканчваюцца на –а). Аднак ёсць невялікая група назоўнікаў з суфіксам –анін/-янін (гараджанін, грамадзянін, селянін, англічанін), якія ў множным ліку заканчваюцца на – ане/-яне: гараджане, грамадзяне, сяляне, англічане.\nВарта таксама звярянуць увагу на змену асновы некаторых назоўнікаў пры ўтварэнні множнага ліку:\nдзяўчына – дзяўчаты (але калі гэты назоўнік спалучаецца з колькасным лічэбнікам 2, 3, 4, будзе ўжывацца форма дзяўчыны: дзве дзяўчыны);\nназвы маладых істот: жарабя – жарабяты, кацяня – кацяняты, шчаня - шчаняты і да. т.п., а таксама слова зерне – зярняты;\nнеба – нябёсы, імя – імёны (але ёсць і варыянт імі), стрэмя – страмёны (стрэмі), аднак племя – плямёны;\nпан – панове (клічная форма, якая можа ўжывацца побач з паны).\nУ родным склоне (каго? чаго?), калі звярнуцца да сучасных граматык і слоўнікаў беларускай мовы, назіраецца самы вялікі разнабой канчаткаў, перадусім абумоўлены родам назоўніка і тыпам асновы. Гэта і канчаткі –аў/-яў/-оў/-ёў, якія сустракаюцца ў назоўніках мужчынскага, ніякага і жаночага роду, і нулявы канчатак, перш за ўсё ўласцівы назоўнікам жаночага роду на –а/-я, і канчаткі –эй/-ей у назоўніках невялікай групы мужчынскага, ніякага і жаночага роду. Чаму ж гэтыя формы настолькі неўнармаваныя ў сучаснай беларускай мове і дасюль выклікаюць спрэчкі? Відаць, гэта звязана з пэўнай тэндэнцыяй да ўніфікацыі склонавых канчаткаў, якая дзейнічае не толькі ў нашай мове, але, напрыклад, і ў рускай (узгадайце канчаткі –а і –у ў назоўніках роднага склону адзіночнага ліку, дзе канчатак –а фактычна перамог). Калі ўзгадаць першыя спробы нармалізацыі сучаснай беларускай мовы, зробленыя Тарашкевічам у ягонай граматыцы, мы ўбачым, што перавага надавалася канчатку –аў і яго варыянтам перад усімі іншымі. Прычына гэтага палягае ў тым, што Тарашкевіч абапіраўся на заходнебеларускія гаворкі, у якіх гэтыя канчаткі дамінавалі (тут, праўда, трэба зазначыць, што гэта былі першыя спробы нармалізацыі, бо граматычная сістэма толькі пачынала складацца. Узгадайце разнабой з канчаткамі на старонках “Нашай нівы”, напрыклад). Аднак у 30-ыя гады, пасля сумна вядомай рэформы беларускага правапісу, пачалася штучная русіфікацыя нашай мовы, калі перавага надавалася формам, найбольш блізкім да рускіх, а тыя, якія адрозніваліся ад рускіх, апынуліся пад поўнай ці частковай забаронай. Такім чынам, натуральнае развіццё нашай мовы было фактычна спынена, адбылася сістэмная дэфармацыя, якая, у выніку, прывяла да заблытанасці і нелагічнасці, і плады якой мы пажынаем і да сёння.\nТакім чынам, уніфікацыя канчаткаў у родным склоне – працэс натуральны, хоць і дагэтуль незавершаны. Таму назіраецца іх пэўная канкурэнцыя (але не варта забывацца, што ў нашых гаворках сустракаюцца ўсе гэтыя канчаткі) пры дамінаванні генералізаванага канчатка -аў з варыянтамі -яў/-оў/-еў/-ёў. Прычына распаўсюджання менавіта гэтага канчатка тлумачыцца перадусім рэакцыяй на гвалтоўную русіфікацыю, тэндэнцыяй адштурхоўвання ад рускай мовы.\nТаму ў большасці выпадкаў, незалежна ад скланення назоўнікаў, гэты канчатак можа ўжывацца або як адзіна магчымы, або як адзін з варыянтаў: песняў і песень, магчымасцяў і магчымасцей. Аднак ёсць выпадкі, калі мы выкарыстоўваем іншыя канчаткі, на іх мы зараз і спынімся:\nНазоўнікі з канчаткам –эй/-ей. Да іх адносяцца формы вачэй, вушэй, плячэй, якія з’яўляюцца рудыметнамі парнага ліку, архаічныя формы кшталту коней, гасцей, лапцей, а таксама формы назоўнікаў жаночага роду з націскным канчаткам гусей, смярцей, часцей, абласцей, начэй. Дарэчы, у выпадку, калі назоўнікі коней, лапцей спалучаюцца з лічэбнікамі і няпэўна-колькаснымі словамі, ужывацца форма з канчаткам –ёў/-яў: 5 канёў, некалькі лапцяў.\nНулявы канчатак маюць назоўнікі з асновай на г, к, х або на збег зычных, апошні з якіх г, к, х (тады з’яўляецца беглая галосная): рук, ног, суседак, кніжак.\nЦікавая сітуацыя назіраецца з формамі год і гадоў. Назоўнік год заўсёды мае форму год у назвах: калгас “Сорак год Кастрычніка”. Форма гадоў заўсёды ўжываецца ў спалучэнні з парадкавым лічэбнікам: у сярэдзіне нулявых гадоў, у канцы дзевяностых гадоў. Калі ж спалучаецца з колькасным лічэбнікам ці словам з колькасным значэннем, то мае варыянтнасць: пяць год/гадоў, шмат год/гадоў. Форма з –оў звычайна пераважае ў словазлучэннях, другім кампанентам якіх выступае прыметнік: з маладых гадоў, цягам апошніх гадоў (аднак магчымае ўжыванне: з малых год).\nУ творным склоне (кім? чым?) некаторыя назоўнікі будуць мець варыянтныя канчаткі –амі/-ямі і – мі: конямі і коньмі, санямі і саньмі. Множналікавыя назоўнікі дзверы, грошы маюць паралельнія канчаткі –амі і –ыма: дзвярамі і дзвярыма, грашамі і грашыма.\nПастаўце назоўнікі ў назоўным склоне множнага ліку:\nПяро – пёры\nПрамень – промні, прамяні\nКорань – карані, корані\nЦяля – цяляты\nЛес - лясы\nДзяўчына – дзяўчаты, але 2 дзяўчыны\nВуха – вушы, але 2 вухі\nНеба – нябёсы\nПоле – палі\nТрактар - трактары\nПастаўце назоўнікі ў родным склоне множнага ліку, улічваючы магчымую варыянтнасць:\nГорка - горак\nГумно – гумнаў і гумен\nКрэсла – крэслаў і крэсел\nКнігарня – кнігарняў і кнігарань\nСястра – сёстраў і сясцёр\nСотня – сотняў і соцень\nСвякроў – свекрывей\nРучка - ручак\nГрудзі – грудзей\nІмя – імён, імёнаў і імяў\nГрошы – грошай\nВішня – вішняў і вішань\nГосця – госцяў\nГосць – гасцей\nГод – з 30-ых гадоў\nПастаўце назоўнікі ў творным склоне множнага ліку, улічваючы магчымую варыянтнасць:\nДалонь – далонямі і далоньмі\nРэч – рэчамі\nВуха – вушамі і вушыма\nГрудзі – грудзямі і грудзьмі\nЛюдзі – людзьмі\nПлячо – плячамі і плячыма\nКосць – касцямі і касцьмі


Музычныя тэндэнцыі-2010: крызіс жанра і рост патрыятызму » UDF.BY | Новости Беларуси\nБеларускія музычныя крытыкі падвялі музычныя вынікі паўгоддзя і канстатавалі некалькі тэндэнцый: айчынныя артысты ўсё меней запісваюць дыскаў і паступова сыходзяць у віртуальную прастору, а доля беларускамоўнай музыкі пры гэтым расце.\nЛепшым альбомам паўгоддзя прызнаны апошні дыск гурта "Дзецідзяцей" – "Рух". Музыканты зрабілі яго прэзентацыю і распаліся. На другім месцы - сумесны праект беларускіх і расійскіх фолк-музыкантаў Hvarna. На трэцім – новы альбом гурта МАUZER. Акром падсумавання, вядучыя музычныя эксперты вылучылі некалькі тэндэнцый у беларускай музыцы.\nТэндэнцыя№1. Крызіс жанра\nЗа першыя паўгады 2010 беларускія артысты выдалі ўсяго 20 альбомаў. Гэта на 30 працэнтаў менш, чым у ранейшыя гады. Кіраўнік сайта Experty.by Зміцер Безкаравайны тлумачыць гэта тым, што істотна знізіўся продаж дыскаў. "Альбомы цяпер запісваць невыгодна. Артысты сёння зарабляюць канцэртамі і карпаратывамі, а для стымулявання гэтай дзейнасці дастаткова запісваць і даваць на радыё па дзьве-тры песьні на год", - кажа эксперт.\nТэндэнцыя№2. Рост патрыятызму\nУпершыню за некалькі год доля альбомаў на беларускай мове перавысіла колькасць рускамоўных дыскаў, якія раней стабільна лідзіравалі. 50% артыстаў, што выдалі сёлета свае дыскі спяваюць па-беларуску, 40 – па-руску. Эксперты звязваюць гэты факт не толькі з ростам патрыятызму ў айчынных выканаўцаў, але і з тым, што поп-спевакі, якія як правіла выконваюць песні на рускай мове, у гэтым годзе пакуль у асноўным адмоўчваюцца.\nТэндэнцыя№3. Сыход у віртуальную прастору\nВыданне песень на лэйблах і продаж дыскаў у крамах усё менш цікавіць беларускіх музыкаў.\nУсё часцей яны выкладаюць свае творы ў інтэрнэт для вольнага доступу. 15% з альбомаў паўгоддзя – інтэрнэт-рэлізы. "Сёння рэкорд-лэйблы рэдка калі бяруць на сябе выдаткі на рэкламу дыска выканаўцы. Таму яму даводзіцца ўсё рабіць самому, ды яшчэ плаціць аўтарам і аранжыроўшчыкам. Дыскі ж прадаюцца цяпер цяжка", - тлумачыць Зміцер Безкаравайны. У пацверджанне яго слоў пад канец лета яшчэ тры выканаўцы – Юрый Дземідовіч, Yellow Brick Road і гурт Prana прадставілі свае альбомы ў інтэрнэце.\nВынікі ўсяго 2010 года эксперты мяркуюць падвесці на пачатку наступнага года з традыцыйнай цырымоніяй узнагароджання аўтараў лепшых беларускіх дыскаў.\nЗавадатары праекта Experty.by бачаць адной са сваіх мэтаў дапамагчы слухачу зарыентавацца ў шматлікасці музычных навінак. За гэты год эксперты сайта праслухалі ўсе музычныя дыскі, якія былі выдадзеныя афіцыйна і прадаюцца ў беларускіх дыскарнях.подробности