ПАЧАЎСЯ СУД НАД УДЗЕЛЬНІКАМ РАЗБОЙНАГА НАПАДУ НА ОФІС ЗАДЗІНОЧАНЬНЯ БЕЛАРУСКІХ СТУДЭНТАЎ\n15 лютага Міхаіл Моўчан разам з саўдзельнікам напаў на штаб-кватэру Задзіночаньня беларускіх студэнтаў.\nСправа гэта даволі заблытаная. Нейкі невядомы чалавек (Моўчан называе яго то Ігарам, то Зьмітрам), прапанаваў яму зьезьдзіць на кватэру, дзе месьціцца офіс ЗБС, каб забраць кампутар. Міхаіл Моўчан пагадзіўся. Хаўрусьнікі выпілі гарэлкі й пайшлі на справу.\nПерад уваходам у кватэру невядомы даў Моўчану нож, сам узброіўся ключом-манціроўкай і нацягнуў на галаву маску. Уварваўшыся ў офіс ЗБС, злачынцы палажылі на падлогу некалькі студэнтаў і забралі кампутар, манітор, мадэм, факс, іншыя рэчы. Агульная сума нарабаванага складае 1 мільён 370 тысячаў рублёў, ці 740 даляраў. Пры гэтым Міхаіл Моўчан некалькі разоў ударыў сябра ЗБС Юрася Сідуна і пагражаў нажом Вользе Кузьміч.\nМіліцыянты затрымалі Міхаіла Моўчана праз тры тыдні пасьля злачынства. Суд над ім стаў першым у справе рабаўніцтва офісаў рэдакцыяў незалежных СМІ й грамадзкіх арганізацыяў. Справы крадзяжу тэхнікі з офісаў Беларускага Гельсынскага камітэту, газэтаў "Наша свабода" й "Згода", часопісу "Полымя" дагэтуль не раскрытыя.\nСтаршыня ЗБС Вольга Кузьміч, аднак, перакананая, што разбойны напад на іх офіс – не звычайны крымінал:\n(Кузьміч: ) "Я думаю, што тут ёсьць палітычны падтэкст, але зроблена ўсё было даволі хітра. Гэта былі ня проста спэцслужбы, якія прыйшлі да нас на сядзібу. Яны дамовіліся з гэтым Моўчанам, але ён хутчэй за ўсё ня ведаў, што гэта будзе такі разбой. А магчыма, яму заплацілі.\nТой чалавек у масцы паводзіў сябе вельмі прафэсійна. Бачна было, што ён быў у нашым офісе. Хутчэй за ўсё летась перад выбарамі прэзыдэнта, калі да нас часта прыходзілі міліцыянты й прадстаўнікі спэцслужбаў. Ён добра арыентаваўся, дзе і якая тэхніка ў нас стаіць. І яму быў патрэбны менавіта той кампутар, дзе была база дадзеных і ўсе макеты газэтаў".\nНа думку Вольгі Кузьміч, сапраўдныя арганізатары разбою выкарысталі малапісьменнага Міхаіла Моўчана (які мае незакончаную сярэднюю адукацыю, нідзе не працуе й моцна п'е), пасьля чаго самі й здалі яго міліцыі.\nПацярпелых зьдзіўляюць і паводзіны судьдзі Андрэя Ганчарыка. Яго амаль не цікавіць асоба хаўрусьніка Моўчана, затое ён вельмі пільна сочыць за парадкам у судовай залі. Сёньня яму не спадабаліся паводзіны маці падсуднага, і з гэтай прычыны ён выдаліў з працэсу усіх назіральнікаў.\nПацярпелыя, аднак, лічаць, што Міхаіл Моўчан будзе такі асуджаны. За ўдзел у разбойным нападзе яму пагражае ад 7 да 15 гадоў пазбаўленьня волі.


Кампанія ЮНОДК па павышэнню дасведчанасці аб сувязях паміж арганізаванай злачыннасцю і падробленым бізнесам у памеры $ 250-мільярд у год - Рэпарцёр ЕС\nСёння адбылася глабальная кампанія Упраўлення ААН па наркотыках і злачыннасці (УНП ООН), накіраваная на павышэнне інфармаванасці спажыўцоў аб незаконным абароце кантрафактных тавараў на 250 мільярдаў долараў у год. Кампанія - "Падробка: не купляйце арганізаваную злачыннасць" - паведамляе спажыўцам, што купля падробленых тавараў можа фінансаваць арганізаваныя злачынныя групы, падвяргаючы рызыцы здароўю і бяспецы спажыўцоў і спрыяючы іншым этычным і экалагічным праблемам.\nКампанія засяроджаная вакол новага Аб'яву Камунальнага абслугоўвання які выйдзе на экран NASDAQ на Нью-Ёркскай плошчы Таймс-сквер 14 студзеня і выйдзе ў эфір на некалькіх міжнародных тэлеканалах са студзеня. Кампанія заклікае спажыўцоў "азірнуцца" на падробленыя тавары і павысіць разуменне сур'ёзных наступстваў гэтага незаконнага гандлю. Незаконны абарот і продаж падробленых тавараў дае злачынцам значную крыніцу даходу і палягчае адмыванне іншых незаконных даходаў. Акрамя таго, грашовыя сродкі, атрыманыя ад продажу падробленай прадукцыі, могуць накіроўвацца на далейшае выраб падробленых тавараў альбо іншую незаконную дзейнасць.\nЯк злачынства, якое так ці інакш закранае практычна ўсіх, падробленыя тавары ўяўляюць сур'ёзную небяспеку для здароўя і бяспекі спажыўцоў. Пры адсутнасці юрыдычнага рэгулявання і вельмі малым звароце спажыўцы падвяргаюцца рызыцы небяспечных і неэфектыўных тавараў, бо няспраўныя падробленыя тавары могуць прывесці да траўмаў і, у некаторых выпадках, смерці. Шыны, тармазныя калодкі і падушкі бяспекі, дэталі самалёта, электраспажывецкія тавары, дзіцячыя сумесі і дзіцячыя цацкі - толькі некаторыя з мноства розных прадметаў, якія былі падроблены. Падманныя лекі таксама ўяўляюць сур'ёзную небяспеку для здароўя спажыўцоў. Злачынная дзейнасць у гэтай сферы - гэта буйны бізнес; продаж махлярскіх лекаў з Усходняй Азіі і Ціхага акіяна толькі ў Паўднёва-Усходнюю Азію і Афрыку складае каля 5 млрд. долараў у год. Як мінімум, выяўлена, што падробныя лекі не ўтрымліваюць актыўных інгрэдыентаў, у горшым выпадку яны могуць утрымліваць невядомыя і патэнцыйна шкодныя хімічныя рэчывы. Спіс ашуканскіх лекаў шырокі і можа вар'іравацца ад звычайных абязбольвальных і анцігістамінных прэпаратаў, да лекаў, якія прымаюцца для пахудання і сэксуальнай дысфункцыі, да выратавальных лекаў, у тым ліку для лячэння рака і сардэчных захворванняў.\nШырокі спектр этычных праблем таксама можна не заўважыць, разглядаючы ўплыў падробкі. Эксплуатацыя працы - важны аспект, так як нізкааплатныя работнікі сутыкаюцца з праблемамі бяспекі і працы і працуюць у нерэгулюемых умовах з невялікай выгадай альбо зусім без яе. Праблема кантрабанды мігрантаў яшчэ больш пагаршаецца падробкай бізнесу, паведамляецца, што шэраг кантрабанды прымушаюць прадаваць кантрафактныя тавары для пагашэння запазычанасці кантрабандыстам. З пункту гледжання навакольнага асяроддзя падробка ўяўляе сабой сур'ёзную праблему: пры адсутнасці правілаў шкодныя таксічныя фарбавальнікі, хімічныя рэчывы і невядомыя кампаненты, якія выкарыстоўваюцца ў фальсіфікаваных электратэхнічных вырабах, могуць не ўтылізавацца належным чынам, што прыводзіць да сур'ёзнага забруджвання навакольнага асяроддзя.\nВыканаўчы дырэктар UNODC Юрый Фядотаў адзначыў: "У параўнанні з іншымі злачынствамі, такімі як незаконны абарот наркотыкаў, вытворчасць і распаўсюджванне падробленых тавараў уяўляе для злачынцаў магчымасць з нізкім узроўнем рызыкі / прыбыткам. Падробка прадуктаў харчавання адмывае грошы і стымулюе карупцыю. Таксама ёсць дадзеныя аб датычнасці да наркагандлю і іншых цяжкіх злачынствах альбо іх супадзенні ». Злачынныя групы, якія займаюцца падробкай злачынстваў, выкарыстоўваюць шляхі і метады, аналагічныя тым, якія выкарыстоўваюцца для кантрабанды незаконных наркотыкаў, агнястрэльнай зброі і людзей. У 2013 годзе сумесная праграма кантролю над кантэйнерамі УНП ООН / Сусветнай мытнай арганізацыі, першапачаткова створаная для канфіскацыі наркотыкаў, выявіла падробку ў больш чым адной трэці канфіскаваных кантэйнераў.\nПадобныя тэмы:падробленызлачынстванезаконны абарот\nНа шляху да больш моцнага міжнароднага супрацоўніцтва ў галіне прадухілення злачынстваў: Камісія вітае прыняцце Кіёцкай дэкларацыі\nЗаява віцэ-прэзідэнта Юравы і камісара Рэйндэрса напярэдадні #EuropeanDayForVictimsOfCrime\n#Romania асудзілі ў сувязі з адмовай выконваць міжнароднае рашэнне


Tech Story - Загрузка тэхналогій і праграмнага забеспячэння\nПраграмнае забеспячэнне драйвера\nДЫСК І ПЕРАЗДЗЕЛ\nСерыялы і фільмы\nПясочніца 5.55.22 Шматмоўная / 1.0.14 Плюс\nадмін Можа 18, 2022 Без каментарыяў\nАпісанне Sandboxie - гэта праграмнае забеспячэнне, якое абараняе вашу інфармацыю падчас прагляду вэб-старонак або запуску падазронага праграмнага забеспячэння. Прагляд у Інтэрнэце, спампоўка або запуск праграмнага забеспячэння можа выклікаць бяспеку сістэмы ...\nЭмулятар MEmu Android 8.0.1 / 7.6.6 / 6.5.1 / 5.6.2.1\nАпісанне MEmu Android Emulator Праграма для эмулятара Android, якая спецыялізуецца на гульнях для Android. З праграмным забеспячэннем эмулятара MEmu вы можаце атрымліваць асалоду ад мноствам унікальных назваў, якія вы можаце ўсталяваць непасрэдна на свой кампутар. Вы…\nUdemy – NestJS: Поўнае кіраўніцтва распрацоўшчыка 2021\nАпісанне NestJS: Поўнае кіраўніцтва распрацоўшчыка-гэта поўнафункцыянальны навучальны курс па стварэнні бэкенда з Nest, TypeORM і Typescript, які ўключае тэсціраванне і распрацоўку. NestJS - гэта базавая база для стварэння…\nАпісанне Wappler - гэта магутнае праграмнае забеспячэнне для распрацоўкі карыстальніцкіх інтэрфейсаў і прататыпаў вэб-сайтаў і вэб-прылажэнняў, якое мае шмат пераваг перад іншым падобным праграмным забеспячэннем, такім як Adobe XD. …\nАпісанне Kali Linux - гэта дыстрыбутыў Linux, заснаваны на Debian Linux, і з'яўляецца адным з любімых дыстрыбутываў хакераў, хакераў і спецыялістаў па бяспецы. Гэта размеркаванне забяспечваецца…\nСпампаваць Alpine Arena 1.1.577 - Android\nAlpine Arena - гэта займальны лыжны сімулятар, які пастаўляецца з дзеяннем і захапляльнай музыкай. Вы можаце спаборнічаць з іншымі гульцамі і паспрабаваць выйграць. Чыстыя гульнявыя прадметы выкарыстоўваюцца ў розных ...\nСпампаваць Gunner Diary 1.0.17.1003 - Android\nГульня Gunner Diary - гэта гісторыя легендарнага героя, які мае намер знішчыць злыя сілы. Ён мае вялікі аўтарытэт у горадзе і карыстаецца ...\nСпампаваць Blood Card 1.0 на андроід\nГульня Blood Card уяўляе сабой камбінацыю прывабных канструктыўных элементаў і Rag Like, і вы можаце зарабіць карты сіл і ўсталяваць свой замак падчас гульні. Гэты дызайн будзе…\nСпампаваць Reckless Getaway 2 2.2.6 - Android\nReckless Getaway 2 - гэта захапляльная і захапляльная пагоня, якую вы можаце выпрабаваць і атрымаць асалоду ад гіганцкіх і эпічных аўтамабіляў. У гульні вельмі прыгожая і простая графіка і ...\nСпампаваць Taxi Sim 2016 3.1 на андроід\nTaxi Sim 2016 - адна з лепшых гульняў-сімулятараў ваджэння таксі для аперацыйнай сістэмы Android, якую вы можаце выпрабаваць, загрузіўшы Taxi Sim. Калі вы хочаце ўзяць…\nСпампаваць Pirates Outlaws 3.30 для Android\nPirates Outlaws - гэта бітва паміж картамі герояў, і вы можаце мець у сваёй камандзе групу лепшых байцоў. Персанажы распрацаваны загадзя, і вы ...\nСпампуйце The Elder Scrolls: Legends 2.15.1 - Android\nМабільная гульня Elder Scrolls: Legends - гэта прывабны эфект, які задаволіць прыхільнікаў серыі Alder Scrolls. Гульня прадстаўлена ў стылі ролевай гульні ...\n1 2 3 4 ... 1,351 наступны\nУСЕ Ў АДНАМІ ВІДЭА СКАЧАЧ\nрэдактар аўдыё відэа\nтэлефоннае праграмнае забеспячэнне\nІнструкцыя па праграмным забеспячэнні\nТэхналагічная гісторыя Copyright © 2022.


Зноў падоўжанае папярэдняе расследаванне па справе аб знікненні Юрыя Захаранкі - Беларускія навіны\nЗноў падоўжанае папярэдняе расследаванне па справе аб знікненні Юрыя Захаранкі\n16.07.15 00:30 - Палітыка\nТэрмін папярэдняга расследавання крымінальнай справы па факце знікнення экс-міністра ўнутраных спраў Юрыя Захаранкі ў чарговы раз прадоўжаны, на гэты раз да 24 верасня.\nПра гэта паведаміў праваабаронца Алег Волчак, які прадстаўляе інтарэсы маці зніклага генерала Ульяны Захаранкі. Адпаведную заяву са Следчага камітэта, сказаў ён, прыйшло сям'і па пошце, паведамляе naviny.by.\nЯк паведамлялася раней, сям'я Захаранкі неаднаразова звярталася ў Следчы камітэт Беларусі з хадайніцтвам аб спыненні расследавання справы аб знікненні і прадастаўленні ўсіх дакументаў для азнаямлення, аднак СК да гэтага часу не спыніў расследаванне і, адпаведна, не прадаставіў сваякам дакументы следства.\nПа словах Воўчака, пасля спынення расследавання справы следства абавязана прадаставіць матэрыялы для азнаямлення сям'і пацярпелага. «Калі гэта адбудзецца, будзе вядомы ход следства, хто быў дапытаны і ў якасці каго, ці былі падазраваныя, якія версіі правяраліся, як рэагавалі на нашы хадайніцтвы, якіх было каля сарака. Улады не хочуць раскрываць сваю бяздзейнасць», - тлумачыў раней праваабаронца.\nЁн таксама адзначыў, паведамляе БелаПАН, што ў хадайніцтвах змяшчалася просьба перакваліфікаваць справу на артыкул 128 Крымінальнага кодэкса (злачынства супраць чалавечнасьці), якая не мае тэрмінаў даўніны, але і ў гэтым заяўнікам адмовілі. «Зразумела, што пры цяперашняй улады справа не спыніцца, будзе знаходзіцца ў падвешаным стане. Ёсць скептыкі, якія кажуць, што за гэты час усе страціцца, знішчацца усе доказы. Але я лічу, няма ідэальных забойстваў, усе яны рана ці позна раскрываюцца», - сказаў Волчак, які ў свой час працаваў следчым.\nЮры Захаранка ўваходзіў у каманду Аляксандра Лукашэнкі на выбарах першага прэзідэнта Беларусі і ў ліпені 1994 года, адразу пасля абрання Лукашэнкі, быў прызначаны на пасаду міністра ўнутраных спраў. У кастрычніку 1995-га Лукашэнка адправіў Захаранкі ў адстаўку, а ў красавіку таго ж года былы міністр быў паніжаны ў званні да палкоўніка міліцыі і звольнены з МУС нібыта за грубыя фінансавыя парушэнні і хібы ў працы.\nНеўзабаве пасля гэтага Юры Захаранка перайшоў на бок апазіцыі. У лютым 1998 года ён узначаліў камітэт па бяспецы ў складзе ценявога ўрада. Вясной 1999-га былы прыхільнік Лукашэнкі актыўна ўдзельнічаў у арганізаванай апазіцыяй кампаніі па выбарах прэзідэнта, уваходзіў у каманду былога прэм'ер-міністра Міхаіла Чыгіра, ездзіў па краіне, арганізоўваў групы па зборы подпісаў.\nУвечары 7 мая 1999 года Захаранка знік па дарозе дадому, у раёне вуліцы Магілёўскай. Справа па факце яго забойства была ўзбуджаная 17 верасня 1999 па артыкуле 101 КК (наўмыснае забойства), але не завершана да гэтага часу. Расследаванне абставінаў знікнення апальнага генерала знаходзіцца на кантролі камітэта ААН па правах чалавека.


Палёт беспілотніка над Apple Park. Праляцець над пляцоўкай усё цяжэй | Я з Mac\nПалёт беспілотніка над Apple Park. Праляцець над пляцоўкай усё цяжэй\nУ чарговы раз у нас ёсць відэа, знятае беспілотным лятальным апаратам Apple Park, і на гэты раз мы можам сказаць, што яно паказана ў поўным аб'ёме. З самага пачатку працы вальера мы бачылі некалькі відэазапісаў гэтага працэсу і цяпер ужо вы бачыце працу цалкам скончанай.\nНесумненна, што гэта вялікае месца, захапляльнае з пункту гледжання дызайну і верны партрэт таго, што пачаў нябожчык Стыў Джобс. Я цалкам перакананы, што фірма павінна вельмі ганарыцца працай, праведзенай на гэтым аб'екце - новым доме тысяч інжынераў і рабочых, якія яны маюць у сваіх шэрагах. Зараз новае відэа Дункана Сінфілда, Выгляд беспілотніка ставіць нас у сітуацыю, якая ёсць.\nГэта апошняе запісанае відэа з Apple Park падчас месяц красавік 2018 і гэта сапраўды можа быць апошнім. І гэта тое, што Apple ужо даўно мае сваіх супрацоўнікаў у памяшканні, і здаецца, што яны вельмі блізкія да таго, каб выключыць варыянты палёту беспілотнікаў над галавой сваіх работнікаў, мы пакідаем вам відэа з Duncan sinfield:\nЦяпер сам Сінфілд тлумачыць, што Apple мае больш вычарпальны кантроль за палётамі беспілотніка і што праз кароткі час беспілотнік запускаецца, se знаёміць вас з "патрулем" бяспекі Apple унутры белай Toyota Prius, каб нагадаць вам, што гэта прыватнае месца, і ў ім нельга выконваць палёты беспілотнікаў.\nЗдаецца, рэйсы ўсё больш кантралююцца, і, нарэшце, Apple дасягне сваёй мэты, што зусім не дрэнна, улічваючы гэта Мы ўжо бачылі ўвесь працэс будаўніцтва і цяпер бачым, як ён скончыўся за выключэннем некаторых садовых машын з вонкавага боку кальца. Так што давайце атрымліваць асалоду ад відэа, якое таксама мае мантажную працу і ўражвае якасць.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » яблык » Палёт беспілотніка над Apple Park. Праляцець над пляцоўкай усё цяжэй\nAirPods і як яны кіруюць злучэннямі


22 травень 2020, 09:17\nМіжнародны валютны фонд і ўкраінскія ўлады 21 траўня прыйшлі да папярэдняй дамоўленасьці аб прадстаўленьні Ўкраіне фінансавай дапамогі ў барацьбе з наступствамі пандэміі COVID-19.\nПраграма, разьлічаная на 18 месяцаў, дасьць Украіне доступ да 5 млрд даляраў. Гэтыя 5 млрд даляраў даюцца праз «адмысловыя правы пазыкі» (Special drawing rights) — фактычна гэта крэдыт дзеля забесьпячэньня плацежнага балянсу Ўкраіны. Разгляд канчатковага ўхваленьня праграмы чакаецца ў «найбліжэйшыя тыдні».\n«Гэта дазволіць гарантаваць, што Ўкраіна зможа вярнуцца да росту і аднавіць больш шырокія намаганьні ў рэфармаваньні пасьля завяршэньня крызісу, — піша МВФ. — Чакаецца таксама, што дамоўленасьць таксама стане каталізатарам атрыманьня дадатковай двухбаковай і шматбаковай фінансавай падтрымкі».\nБеларускія ўлады таксама чакаюць дамоўленасьці з МВФ. Як расказаў БелаПАН старшы пастаянны прадстаўнік МВФ у рэгіёне Надым Ілягі, на 21 траўня беларускія ўлады і МВФ знаходзяцца «ў фазе дыскусіі». Дырэктар дэпартамэнту камунікацыяў МВФ Джэры Райс ж расказаў, што МВФ цяпер ацэньвае сытуацыю і эканамічную палітыку Беларусі ў сувязі з запытам уладаў на атрыманьне хуткага фінансаваньня.


Мастацтва - Лепш і горш\nЗусім не беспадстаўна нам, крытыкам, хочацца, каб усе беларускія тэатральныя фестывалі бралі на сябе функцыі творчай інстытуцыі: адлюстроўвалі, аналізавалі і ўплывалі на мастацкі працэс. Каб рабілася гэта не напаўсвядома, а мэтанакіравана і, што вельмі важна, сістэмна. Асабліва калі мець на ўвазе хутарское існаванне сцэнічных калектываў, кожны з якіх застаецца сам-насам са сваімі праблемамі ды памкненнямі і паступова перастае арыентавацца ў сучаснай тэатральнай прасторы. У айчынных рэжысёраў і акцёраў відавочныя праблемы ўзнікаюць з новай сцэнічнай лексікай. Але ж тэатры, якія штогод збіраюць на сваіх падмостках спектаклі з розных краін свету, сучасным павевам і кірункам здатны адпавядаць. Ва ўсякім разе, нязвыклае, увасобленае з дапамогай па-іншаму настроенага інструментарыя выклікае ў іх прафесійны інтарэс, а не правакуе на бясконцыя неаргументаваныя праклёны. Ды гэта я так думаю.\nФармат — не фармат\nНа самай справе, не кожны фестываль бярэ на сябе нейкую спецыяльную місію. Жыццёвыя абставіны моцна трымаюць арганізатараў у сваіх ланцугах. Пагарджаць гэтымі абставінамі не можа ніводзін форум, нават такі канцэптуальна акрэслены, як «М.аrt.кантакт». Між тым менавіта ідэйна абгрунтаванаму — «пра моладзь і для яе» — фестывалю неабходны спецыяльныя ўмовы і моцная фінансавая падтрымка. Дырэктар форуму Андрэй Новікаў даўно і свабодна арыентуецца на міжнародным фестывальным рынку. І таму дакладна разумее, што змагацца з яго законамі — марная справа. Тым не менш ганарары за пракат зорных спектакляў, міжнародныя маршруты якіх распісаны на некалькі сезонаў наперад, з цягам часу толькі павялічваюцца. Спытайцеся ў любога дырэктара ці прадзюсара, якім чынам збіраюцца самыя буйныя тэатральныя форумы або як можна сфарміраваць лепшую ў свеце праграму? Адказ будзе пэўны: усё залежыць ад бюджэту. Улічваючы гэтыя акалічнасці, можна пагадзіцца з Андрэем Новікавым, які кажа, што «М.аrt.кантакту» дастаткова мець адзін зорны спектакль у праграме. Сёлета гэта быў «Містрас» па п’есе Марыуса Івашкявічуса Дзяржаўнага вільнюскага малога тэатра, які і атрымаў Гран-пры. Сусветнавядомы калектыў са спектаклем славутага рэжысёра. Для маладзёжнага форуму — выдатны прыклад высокага мастацтва.\nКожны, хто мае ўяўленне аб тым, як працуюць фестывальныя механізмы, ведае: на бязмежных міжнародных абсягах круціцца шмат спектакляў, якія сур’ёзнаму форуму мець у сваёй афішы зусім не абавязкова. Ды толькі абысці іх бывае складана. Такім чынам, на «М.аrt.кантакце» — 2014 дарэмна апынуліся: «Да заўтра!» па п’есе Кокі Мітані «Акадэмія смеха» (Тэатр адначасовай гульні «Zоапарк», Ніжні Ноўгарад, Расія) і спектакль-кабарэ «У бары “У кракадзіла”» (Праект Тэрэзы Вайсбах, Берлін, Германія). «Да заўтра!» — выразны прыклад тэатральнай папсы з прэтэнзіяй на мастацкасць. «У бары “У кракадзіла”» — напаўпрафесійнае відовішча, адрасаванае пажылым буржуа: сумніўны вакал і актрыса ў чырвоных калготках з сетачкай пад белым пеньюарам. Акурат тое, што можа зацікавіць сучасную моладзь у якасці вясёлага прыкладу буржуазнай пошласці і памаўзлівасці.\nТут і ўзнікае клятая супярэчнасць паміж «варта» і «трэба», якой не можа ўнікнуць ніводзін беларускі фестываль. Прынамсі эксперыментальныя і жывыя пастаноўкі «для моладзі і пра моладзь» насамрэч не надта выдатковыя. Праблема ў іншым: яны не заўсёды добра прадаюцца на мясцовую публіку. Між тым кошт квіткоў на фестывальныя паказы неабходна трымаць высокім, а запатрабаванні спажыўцоў абавязкова задавальняць. Такія ўмовы выжывання. На жаль, яны не заўсёды суадносяцца з самой канцэпцыяй форуму, прафесійнымі крытэрыямі і паняццем добрага густу. Аргументы арганізатараў пра выхаванне тэатральнай моладзі, мастацкія набыткі і, нарэшце, пра фестывальны фармат тут не спрацоўваюць. Высокія словы — гэта адно, але пытанне пытанняў — як зарабіць грошы? — узнікае ў першую чаргу, не аб’ехаць, не абмінуць.\nПаміж брэндам і трэндам\nІ ўсё ж варта зірнуць на праграму форуму з пэўнай адлегласці і ўзважыць усе яе складнікі. У пярэстым рэпертуары выразна акрэсліваецца галоўнае і неабавязковае... Самае важнае — тое, пра што распавядаюць усе спектаклі разам ды лепшыя паасобку, і тое, што забываецца ўжо на другі дзень. Вось і сёлета па-над сямнаццаццю пастаноўкамі з Беларусі, Польшчы, Расіі, Украіны, Італіі, Балгарыі, Літвы, Германіі, Вялікабрытаніі (упершыню на «М.аrt.кантакце» прадстаўлена такая колькасць краін і столькі спектакляў) паўставала ўражальная карціна рэчаіснасці з чалавекам, які затрымаўся на ростанях лёсу. Ён — разгублены, кранальны, спакутаваны. Не ведае, што рабіць. Свет навокал — бязлітасны і прываблівы. Прасякнуты нябачнымі сувязямі, якія цягнуцца з розных краін, стагоддзяў, культурных пластоў: ад персанажаў — да сучасных гледачоў. Гледачы вымушаны адказваць на складаныя пытанні. Ці здолеюць?\nПра тое, што межы дабра і зла становяцца хісткімі, прывіднымі, распавядалі па чарзе. Надзённасць стварала ўласны кантэкст. Жыццё толькі ўчора змянілася, але маральныя пастулаты больш не ўяўляюцца непарушнымі.\nПадзел між дабром і злом выпрабоўваўся на трываласць Нацыянальным тэатрам імя М.Горкага ў «Аракуле?..» паводле Андрэя Макаёнка, што распачынаў фестывальныя паказы. Тэма сутыкнення чалавека з жорсткім светам трансфармавалася праз слова «хімеры» ў іншых спектаклях. Хімеры паўставалі вакол персанажаў і праз вясёлую гульню з імі разбуралі душу («Бясстрашны пан» паводле Аляксандра Афанасьева, Расійскі акадэмічны маладзёжны тэатр). Хімеры паўставалі ўнутры чалавека і апрашчалі паняцце трагічнага, адлюстроўвалі жыццё, цана якога мізэрная («Кароль Лір» Уільяма Шэкспіра, Уладзімірскі акадэмічны драматычны тэатр). Хімеры паўставалі ўнутры і навокал, катавалі і знішчалі генія, ды былі няздольны ўздзейнічаць на ягоныя творы («Баль генія», Львоўскі акадэмічны духоўны тэатр «Уваскрэсенне»).\n«Раскіданае гняздо» Янкі Купалы ў Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі ўразіла спробай нацыянальнай самаідэнтыфікацыі, было прасякнута любоўю да беларускай зямлі, напоўнена вынашанымі думкамі. Спектакль, створаны рэжысёрам Аляксандрам Гарцуевым амаль год назад, быццам зрабіў рэзкі рух у часе і разам з «Аракулам?..» Барыса Луцэнкі і «Містрасам» Рымаса Тумінаса акрэсліў у фестывальным марафоне яшчэ адну сур’ёзную тэму — далучанасці, убудаванасці чалавека ў свет і эпоху. Здатнасцю штосьці прадбачыць, адгукацца на зрухі грамадскай свядомасці валодае не кожны творца. Тым не менш трох зусім розных па ўзроўні майстэрства рэжысёраў (няхай на кароткі час, у межах аднаго фестывалю) паяднала дакладнасць мастакоўскага пранікнення ў сутнасць рэчаў. Нечакана на нашых вачах здзейсніўся паварот да агульначалавечых пытанняў, пра якія апошнім часам разважаць было непрынята. Прыроджанае імкненне да справядлівасці Барыс Луцэнка даследуе праз трактоўку вобраза Сына (Уладзімір Глотаў), які ўяўляе сябе месіяй у планетным маштабе. Ні многа ні мала, але ён мусіць апекавацца ўсім чалавецтвам, нагадваць людзям пра іх зямное прызначэнне. Сын здзяйсняе тэлепатычную сувязь са сваім духоўным настаўнікам — Дзедам (Алег Коц). І пасля няўдалых спроб перавыхаваць уласных бацькоў спрабуе скончыць жыццё самагубствам, выкідваецца з вакна шматпавярховага дома, ды рушыць пры гэтым не на зямлю, а да зорак. Вядома ж, нічога падобнага не ўтрымлівае п’еса Макаёнка, прасякнутая смелай сатырай на савецкую рэчаіснасць. Няма ў ёй і шматлікіх маралістычных выкладак, у вялікай колькасці далучаных да тэкста. Няма выбітных зонгаў, напоўненых усё той жа маралістыкай і экспрэсіўна асэнсаваных кампазітарам Аляксеям Ераньковым. Але як нам сёння неабходна гэтая мараль! Справа зусім не ў наіўнай спробе рэжысёра навесці на сапраўдны шлях усё чалавецтва, расказаць пра дэмакратыю на штыках (што ўспрымаецца даволі кан’юнктурна), пра ваенных, якія страцілі пачуццё рэальнасці. А ў тым, што ўсе разумовыя пасылы Барыса Луцэнкі дакладна трапляюць у сённяшні дзень, спрацоўваць накшталт стужкі навін у інтэрнэце і захапляюць публіку сваёй актуальнасцю. На фоне гэтага сумленнасць Сына кранае надзвычайна, а постмадэрнісцкія рэжысёрскія манеўры ўяўляюцца цалкам прымальнымі. Не варта шукаць у драматургічным целе спектакля лагічныя збоі, яны, безумоўна, прысутнічаюць. Нават экстравагантная гульня з жанрамі не можа быць успрынята адназначна. Але сцэнічны твор вабіць асаблівай спавядальнасцю.\nУ гарцуеўскім «Раскіданым гняздзе» гледачы апынаюцца на папялішчы жыцця герояў. Сэнс таксама паралеліцца з сённяшнім днём, але пры гэтым раскрываецца ў кантэксце знакамітага Купалава верша — «А хто там ідзе?..» Адказ на пытанне: захацелася ці не нам «людзьмі звацца»? — мы ўжо атрымалі, бо жывем у суверэннай краіне. Але ў трагічным лёсе кожнага героя ёсць момант псіхалагічнага надлому, абумоўленага асабістым выбарам. Усе персанажы існуюць на мяжы свядомасці, на мяжы чалавечых сіл. Нібы перад неабходнасцю: выжыць і не звар’яцець. Рэжысёр дакладна акрэслівае гэтую акалічнасць, і спектакль напаўняецца моцным драматызмам. У ім прысутнічаюць і трагічныя інтанацыі. Прыкутая да інваліднага крэсла, перажывае знішчэнне сям’і Марыля (Людміла Сідаркевіч). Спакутаваны марнасцю спроб уратаваць блізкіх, сканчае жыццё самагубствам Лявон (Валянцін Салаўёў). Акцёр існуе на грані эмацыйнага напружання і робіць гэта надзвычай пераканальна. Пачуццёвыя выбухі такой моцы ўвогуле не ўласцівыя нашым выканаўцам. З годнасцю спрабуе цягнуць на сабе сямейны крыж Сымон (Максім Брагінец). Варта адзначыць дакладна-далікатную работу гэтага акцёра. Як напятая струна трымціць каханне Зоські. Беларуская Афелія ў Вольгі Скварцовай імпульсіўна-драматычная, выразная. З болем, які не можа вытрымаць сэрца. Не можа знесці розум. Карціна свету, якую ўзнаўляе рэжысёр, наўпрост звязаная з сучаснай рэчаіснасцю. Так бы мовіць, з капіталістычнай тэмай, якая клінам уваходзіць у сацыялістычную свядомасць. Малады Паніч (Аляксандр Марчанка), што адымае ў арандатараў зямлю, мае на гэта юрыдычныя правы. Ён імкнецца навесці ў гаспадарцы парадак. Нарэшце, заказное забойства, якое здзяйсняецца ў фінале, таксама перакідвае асацыятыўны масток у надзённасць. Нашу або чужую — не мае значэння. Галоўнае — адкрыты боль, сцвярджэнне права жыць на зямлі, дзе чалавек нарадзіўся і згадзіўся. Жаданне герояў «людзьмі звацца» і канкрэтнае ўсведамленне, што гэта — наша гісторыя.\n«Містрас» Дзяржаўнага вільнюскага малога тэатра падхапіў і развіў тэму агульначалавечых каштоўнасцей, выразна заяўленую ў «Аракуле?..» і «Раскіданым гняздзе». Больш за тое — акрэсліў мастацкі ўзровень усяго фестывалю. Думаю, беларускія рэжысёры (тыя, каму пашчасціла ўбачыць гэты спектакль) атрымалі ад Рымаса Тумінаса неацэнны і важны ўрок. Безумоўна, нашы пастаноўшчыкі здатныя існаваць на ўзроўні ідэі, вынаходніцтваў, якія робяцца ў сцэнічным творы вызначальнымі і з большым або меншым поспехам раскрываюць змест. А вось спалучыць, як гэта зроблена ў «Містрасе», ідэальна падагнаць усе мастацкія складнікі, увасобіць у бесперапынную і інтэнсіўную падзейную плынь, здатны не кожны рэжысёр. Перад гледачамі бясконцым шэрагам разгортвалася жыццё ў сваіх шматлікіх праявах. Тут было ўсё: народ і свецкія колы, паны і слугі, чарадзеі і іх прыхільнікі, свет мастацтва, геніі і бяздарнасці, адносіны паміж малымі і вялікімі народамі, пытанні рэлігіі, думкі аб светабудове, якія асэнсоўваліся праз іронію, але ўспрымаліся сур’ёзна.\nАпошнія дні галоўнага героя спектакля Адама Міцкевіча (Ёкубас Барэйкіс) праходзілі ў эміграцыі, у Парыжы, куды настаўнік паэта, сектант і містык Анджэй Тавяньскі, прывёз яго з Польшчы. З нацыянальнай самаідэнтыфікацыяй у літоўцаў усё як мае быць, але рэжысёру Рымасу Тумінасу было важна адрэфлексаваць культурную гісторыю нацыі. Асоба Адама Міцкевіча паўстае як частка гэтай гісторыі, пытанні: хто я? і навошта мы? — асэнсоўваюцца рэжысёрам як жыццёва неабходныя. Галоўная думка твора пульсуе ў кожнай дэталі, падкрэсліваецца сцэнаграфіяй Адамаса Яцоўскіса, дзе галоўнае значэнне мае пэўнасць выказвання, а не прыгожыя элементы. Сама дэкарацыя можа ўспрымацца як метафара зблытанай свядомасці і ссунутых культурных пластоў. І гэта пасланне нашым сучаснікам. Будаўніцтва ніколі не скончыцца, дамы і палацы ўзнікаюць і разбураюцца, толькі культурныя помнікі застаюцца назаўжды. Згадваючы «Містраса», немагчыма абмінуць драматурга Марыуса Івашкявічуса. П’есу, вартую самых высокіх ухвал, ён напісаў спецыяльна для Рымаса Тумінаса і ягонага вільнюскага тэатра, трупа якога лічыцца адной з лепшых у свеце.\nПра тое, якую карысць сцэнічнаму калектыву можа прынесці фестываль, сведчыла вытанчаная, па-эстэцку выштукаваная пастаноўка новага галоўнага рэжысёра магілёўскага тэатра «Фрэкен Жулі» па п’есе Аўгуста Стрындберга. Саўлюс Варнас добра вядомы не толькі ў беларускіх тэатральных колах. Улічваючы татальны дэфіцыт рэжысёраў у нашай краіне, здаецца неверагодным, што гэты прыгожы, інтэлектуальны, адукаваны чалавек пагадзіўся стала працаваць у Магілёве. Падобны вопыт, безумоўна, уяўляецца каштоўным. Магчыма, у будучыні яго скарыстаюць іншыя тэатры.\nСпектакль «Фрэкен Жулі» ўздзейнічае на гледачоў накшталт гіпнозу. Ён заваблівае, зацягвае ў сваю павольную, нібы наўмысна замаруджаную атмасферу — на памежжы явы і сну. У прыгожым асяродку, напаўасветленым і напаўзатуманеным, вымалёўваюцца дэкаратыўныя чырвоныя дэталі, дзівосныя белыя кветкі, колбачкі і шкельцы... Вялізны празрысты слуп каля парталу. Кола, ахінутае кветкамі, — пасярэдзіне. Месца для прынясення ахвяраў? (Цудоўная, арыгінальная работа мастачкі Юратэ Рачынскайтэ.) Суцэльная шматзначнасць і напружанасць, нібыта на сцэне здзяйсняецца нейкі таямнічы рытуал.\nАд слова да наступнага слова акцёры Алена Крыванос (Жулі) і Аляксандр Куляшоў (Ян), здаецца, пераадольваюць вялізны шлях. Пры гэтым ад іх немагчыма адвесці вочы. Гісторыю раптоўнага кахання гаспадыні і служкі мы па кропельцы вып’ем да дна. Разам з Жулі, якая дзіўным чынам належыць царству сноў, сутыкнемся з рэальным светам і апынемся на шляху да пагібелі. «У сне мы часта спазнаем больш актыўнае існаванне, — зазначыў Саўлюс Варнас. — Мы ўсе ідзем па гэтай зямлі да нябёсаў, у якіх жывем. Тэатр мусіць дапамагчы сысці ад чалавечых зносін да тэлепатычных». «Фрэкен Жулі» прачыніла адну з самых прыгожых фестывальных старонок. Безумоўна, гэта быў эфектны і прафесійны майстар-клас.\nУ рэпертуары форуму былі спектаклі, якія рэзка падкрэслівалі яго «маладзёжны фармат». «Мілка» паводле п’есы Міхала Вальчака польскага Тэатра імя Стэфана Жаромскага ўспрымалася як экспрэсіўная фантазія, метафарычны расповед Кшыштафа Грабоўскага пра змаганне за месца пад сонцам, якое адбывалася ў … дзіцячай пясочніцы. «Бясстрашны пан» паводле Аляксандра Афанасьева гарэзліва скроены маладым рэжысёрам Марфай Горвіц і з захапленнем выкананы акцёрамі Расійскага акадэмічнага маладзёжнага тэатра. Феерверк тэатральнай фантазіі і акцёрскай верагоднасці, узведзены ні на чым, амаль пры суцэльнай адсутнасці рэквізіту. Італьянскі Даследніцкі тэатр «АтэльекункеоН», абапіраючыся на суфійскія практыкі ў рабоце акцёраў, паспрабаваў зірнуць на свет вачыма осліка Платэра ў спектаклі «Платэ... Міжземнаморская ўтопія». Праект Пэтара Мілашэўскага з Лондана называўся «The beautiful» — гэта была працяглая пластычна-псіхалагічная рэфлексія ў пошуках самога сябе, сваёй сутнасці. З Тэатрам танца «SKVO’S dance company» як заўсёды паспяхова выступіла Вольга Скварцова. Танцавальны перформанс называўся «Happy Valentine». Невялікі драматычны тэатр з Санкт-Пецярбурга адмыслова асэнсаваў «Злачынства і пакаранне Фёдара Дастаеўскага»...\nРазнастайнасць прапаноў на «М.аrt.кантакце» насамрэч захапляла. Шматмерны і размаіты тэатральны свет можна было ўбачыць пры максімальным набліжэнні. Значыць, у моладзі ёсць магчымасць выбраць уласны шлях. Ад іх залежыць, якім беларускі тэатр будзе ўжо заўтра.


Культура - Каляды: падсумаванне\nЯк сустрэцца турысту і “каляднаму брэнду”?\nВерацярпімы беларус можа святкаваць Каляды цэлы месяц: ад Сонцазвароту, што прыпадае ў розныя гады на 20 — 22 снежня, — традыцыя дахрысціянскага паходжання, потым з 25 снежня да 6 студзеня — каталіцкія ўрачыстасці, і з 6 студзеня — праваслаўныя. Яшчэ можна наведаць суседнія і не вельмі краіны. У Парыжы, напрыклад, калядны кірмаш працуе ўжо з кастрычніка, калі яшчэ ляжыць жоўтае восеньскае лісце. У Рызе не першы год праходзіць фестываль ёлак: можна пабачыць самыя розныя дрэўцы, ад традыцыйных да ну вельмі авангардных, са шкла ды арматуры.\n6 студзеня, на завяршэнне каталіцкіх Калядаў, у шматлікіх гарадах і вёсках Еўропы праходзяць урачыстыя шэсці Трох Каралёў. Карэспандэнтка “К” сёлета назірала такую працэсію ў Вільні. Дзень быў будні, час яшчэ працоўны (16.00), таму пераважную колькасць гледачоў складалі турысты. Мароз “кусаўся”: тэмпература апусцілася ніжэй за 20 градусаў. Невядома, які з гэтых фактараў паўплываў найбольш, але ахвотных паназіраць за трыма Каралямі, Анёлкамі, Пастухамі, Салдатамі, Быкамі ды Авечкамі, што складаюць “світу”, было няшмат, усе ішлі следам за працэсіяй, не было “калідору з людзей”, як часта на грамадскіх святах. Шмат турыстаў адмыслова прымяркоўваюць свой прыезд у Вільню да шэсця Трох Каралёў.\nТурыстычны патэнцыял беларускіх калядных абыходаў\nЗдаецца, не меншы ажыятаж пры адпаведнай “раскрутцы” маглі б выклікаць беларускія вясковыя калядаванні. У нашых вёсках на каталіцкіх Трох Каралёў (а дзе-нідзе да самых Грамніцаў 2-га лютага) абыходзілі хаты адпаведныя персанажы, а з імі — Чорт ды Анёл. Большасць фіксацый такіх абыходаў зроблена навукоўцамі ў Пастаўскім раёне. Як стала вядома праз рэдакцыйную пошту “К” дзякуючы лісту метадысткі ДУ “Лідскі раённы цэнтр культуры і народнай творчасці” Ганны Некраш, сёлета працэсію Трох Каралёў аднавілі ў вёсцы Вавёрка Лідскага раёна (падрабязней гл. у мінулым нумары).\nУжо карыстаецца попытам сярод турыстаў калядны карнавал у Давыд-Гарадку Столінскага раёна. Увечары 13 студзеня Стары новы год святкуе ўвесь горад. На вуліцах шмат каляднікаў, ходзяць дзеці, дарослыя, утвараюцца гурты з калектываў прадпрыемстваў (школа, бальніца, птушкафабрыка) і школьных класаў. На адзін двор за вечар можа завітаць і 20 гуртоў, асабліва калі каляднікі памятаюць з мінулых гадоў, што гаспадары шчодра частуюць і адорваюць, выносяць на вуліцу столікі (а дзе і паўнавартасныя сталы).\nГалоўны персанаж амаль у кожнай суполцы — белы “Конік” (коннік). Яго робяць з лазовых кошыкаў, абцягнутых тканінай. Усярэдзіну канструкцыі залазіць мужчына (Конікаў жаночага полу не сустрэла ніводнага, хаця астатніх персанажаў-травесці — шмат). Хвост Коніку робяць пышны і даўгі (у аднаго для гэтага здаўся “бландзіністы” шыньён). Конь як калядны персанаж лакальна сустракаецца на Палессі, асаблівасць жа давыд-гарадоцкай мадыфікацыі — вершнік, апрануты ў шынэль. Лічыцца, што гэты персанаж з’явіўся ў 1916-м і спачатку выкарыстоўвалася вайсковая форма той пары. Але гэта не значыць, што каляднаму карнавалу ў Давыд-Гарадку толькі 100 гадоў. Сучасны Конік мог стаць мадыфікацыяй больш старажытных калядных персанажаў Каня і Салдата.\nДругая цікавостка (сустрэлася, праўда, толькі ў пары гуртоў) — вобраз Вясны. У Давыд-Гарадку і суседніх вёсках з пасляваеннага часу гандлявалі насеннем, даязджалі з таварам нават да Далёкага Усходу, Забайкалля. Гэтым займаліся ўвесну, таму для пазначэння выязднога гандлю насеннем нават утварыўся адмысловы дзеяслоў “вэснуваты”, а для людзей, што гэтым займаліся — азначэнне “вясеннікі”. Персанаж Вясна ў сучасным калядным гурце ўвасабляе заможнасць і дабрабыт.\nМесца каляднага Дзеда заняў Дзед Мароз. З іншых традыцыйных персанажаў (праўда, увасобленых сучаснымі маскамі) — Заяц і Воўк, Ліса, Смерць, Чорт, Анёл, Лекар, Цыганы. У астатнім сучаснае каляднае пераапрананне ў Давыд-Гарадку не асабліва адрозніш ад Хэловіну — Пірат і Гейша, Чырвоны Каптурок, Вядзьмарка, Манашка, Паляўнічы. Яшчэ персанажы савецкіх і дыснэеўскіх мультфільмаў.\nБольшая частка гуртоў выконвае ў кожнай хаце толькі адну песню, “Там стояла cосна”. Традыцыйна яе спявалі толькі ля хаты, дзе была дзяўчына на выданні. Аднойчы за вечар давялося пачуць шчадроўку для гаспадара. Большасць гуртоў ходзіць з ражком, некаторыя з музыкай — гармонікам, ці прынамсі барабанам. Пераходзячы з падворку на падворак, спяваюць “класіку” рускай поп-музыкі: “Одинокая ветка сирени”, “Девчонки полюбили не меня”, а часам гучаць танцавальныя мелодыі Полькі ды Карапету.\nАдчуванне застаецца па-сапраўднаму святочнае, трапляеш у самы вір падзей. Прыхільна прымаюць гурты з іншых раёнаў з уласным рэпертуарам. Калі параўноўваць давыд-гарадоцкі калядны карнавал з еўрапейскімі ды лацінаамерыканскімі масленічнымі (самыя знакамітыя — у Венецыі і Рыа-дэ-Жанэйра), то можна знайсці шмат агульнага пры розных, канечне ж, маштабах. Недарма ж Уладзімір Караткевіч назваў Давыд-Гарадок Пагарынскай Венецыяй! Праўда, класік, хутчэй за ўсё, меў на ўвазе паводкі, а не карнавал.\n13 студзеня — бадай кульмінацыя беларускага калядавання. Жывыя традыцыі абыходу па старых узорах захаваліся пераважна ў вёсках на поўдні краіны, але не толькі там. Давыд-гарадоцкі местачковы карнавал (населены пункт мае статус горада з 1940 года) на фоне вясковых калядаванняў — унікальны выпадак. З 1980-х калядныя гурты, пераважна маладзёжныя, сталі з’яўляцца і ў вялікіх гарадах Беларусі.\nКаляды на польскім Расточчы\nСёлета на Расточчы (польскі рэгіён на мяжы Люблінскага ваяводства і Украіны) аматары з Любліна, Шчэціна, Рацібожа і Мінска аднавілі калядны спектакль “Ірады” і паказалі ў вёсках, дзе з ім абыходзілі хаты яшчэ пакаленне таму. Такім чынам туды, дзе сваіх калядных гуртоў ужо няма (“хіба дзеці прыбягуць па цукеркі”, як кажуць вяскоўцы), была вернута мясцовая традыцыя. Арганізатары сёлетняй выправы калядуюць на Расточчы з 2007 года, строі і сюжэт аднаўлялі па навуковых даследаваннях і аповедах інфармантаў. Удзельнікаў паездкі шукалі праз інтэрнэт. У розныя гады польскае Расточча наведалі беларусы, украінцы, рускія, французы і нават японцы.\nУ вёсках, па якіх калядавалі, яшчэ пасля Другой сусветнай вайны сталі даваць “артыстам” не ежу, а грошы. Таму накалядавалі нямала: за адзін дзень — 440 злотых (каля 100 еўра). Летась арганізатары выдаткавалі здабытыя сродкі на друк кнігі аб традыцыйнай музыцы Расточча, якая стала кароткім оф-лайн варыянтам он-лайн энцыклапедыі muzykaroztocza.pl. Кнігу прэзентавалі ў шэрагу вёсак наваколля, таму шмат хто з гаспадароў памятаў каляднікаў, ды і прымалі іх ужо не першы год. Былі і сумныя выпадкі: пазнаўшы арганізатараў, адзін гаспадар узгадаў, як яму спадабаўся леташні абыход і выбачыўся, што сёлета не можа прыняць, бо нядаўна памерла цешча. Гэтай забароны прытрымліваюцца і ў нашай краіне: хату, дзе за год быў нябожчык, каляднікі мінаюць. “Мода” гарадской моладзі выязджаць пакалядаваць на вёску ў апошнія гады закранула і Беларусь.\nКаляды адчуваюцца па-сапраўднаму святочным перыядам і ў гарадах, і ў вёсках, у Беларусі і за яе межамі. Для турыстаў гэта час на цікавыя вандроўкі, а для населеных пунктаў — на стварэнне ўласных “калядных брэндаў”. Пытанне: ці лёгка турысту і брэнду сустрэцца? Папярэдняй інфармацыі пра беларускія вясковыя калядаванні, на жаль, вельмі мала, нашмат часцей сустрэнеш рэпартаж пастфактум…


Што варта ўлічваць, наведваючы Гаваі - BitcoinEthereumNews.com\nВывучайце карэнную гавайскую культуру і выказвайце сваю ўдзячнасць, валанцёрства на Оаху.\nДобраахвотнікі здымаюць сцяблінкі бананаў, каб выкарыстоўваць іх у якасці мульчу на палях таро ў Како'оіві.\nHawaiʻi праходзіць некаторы рэбрэндынг.\nАказваецца, вобраз «прыходзьце гуляць у наш экзатычны рай», створаны Гавайскім камітэтам па прасоўванні больш стагоддзя таму, шкодзіць, а не дапамагае.\nНа наветраным баку Оаху група з дванаццаці валанцёраў збіраецца ў 8:00 у шортах і шыракаполых капелюшах, гатовых трапіць у гразь. Яны знаходзяцца ў Kākoʻo ʻŌiwi, некамерцыйнай арганізацыі, мэтай якой з'яўляецца аднаўленне спустошанай зямлі ў прадуктыўную ахупуаа, or ўстойлівы дзяленне зямель, калісьці гэта было шляхам адбудовы жыватворных палёў таро. Валанцёры апускаюць пальцы на ногі loʻi кало, або таро-балоты, і пачынаюць вырываць пустазелле. Паясніцы глыбока ў багатай пажыўнымі рэчывамі гразі, яны практыкуюць адказнасць малама ʻāina, або клопат пра зямлю – адна з найважнейшых каштоўнасцяў карэннай гавайскай культуры.\nГрупа ў асноўным мясцовыя, але ёсць і пара падарожнікаў. Кажуць, што дзень катаргі пад гарачым сонцам быў адным з самых прыемных перажыванняў, якія яны перажылі падчас адпачынку.\nЗа мінулы год Упраўленне турызму Гаваяў пачало перамяшчаць сваю ўвагу на прыцягненне больш уважлівых наведвальнікаў, навучаючы падарожнікаў аб далікатных экасістэмах выспаў і тым, як яны могуць дапамагчы захаваць іх, атрымліваючы асалоду ад знаходжання. Адзін са спосабаў унесці свой уклад наведвальнікаў - гэта валанцёрства.\nВаланцёры з Paepae o He'eia, каб дапамагчы аднавіць самы вялікі сажалка з рыбай на Оаху.\n15 магчымасцяў валанцёраў на Оаху:\n1. Paepae або He'eia\n88-гадовая сажалка Хэйя, якая займае 800 гектараў, калісьці вырабляла да 40,000 20 фунтаў ежы ў год. На працягу апошніх XNUMX гадоў з дапамогай валанцёраў гэтая некамерцыйная арганізацыя няўхільна аднаўляла яго, расчышчаючы інвазійныя мангравыя зараснікі і аднаўляючы каменныя сцены.\nВаланцёраў могуць папрасіць дапамагчы з расчысткай мангравых зараснікаў, перамяшчэннем камянёў, праполкай і пасадкай мясцовых раслін. Абутак для вады абавязкова.\n2. Гавайскі Land Trust (HILT)\nНа гістарычным месцы плошчай 9 акраў у Хаўуле стаіць адзін з апошніх гавайскіх хэйау, або месца культу, на Оаху. HILT кіруе маёмасцю з мэтай захавання месца для культурнай і экалагічнай адукацыі для жыхароў і гасцей.\nЗадачы валанцёраў могуць уключаць дапамогу ў праектах рэстаўрацыі і кансервацыі, мерапрыемствах і офіснай працы.\n3. Кахумана арганічныя фермы\nУ дадатак да вырошчвання гародніны для мясцовых рэстаранаў і фермерскіх рынкаў, гэтая арганізацыя забяспечвае жыллё, догляд за дзецьмі, навучанне па працаўладкаванні, працу і навучальныя цэнтры для асобных і сем'яў з асаблівасцямі развіцця або бяздомных. Ён таксама рыхтуе штодзённыя школьныя абеды для малазабяспечаных дзяцей на падветраным узбярэжжы.\nДалучайцеся да іх на ферме на праполку серад.\n4. Гавайскі харчовы банк\nГавайскі харчовы банк з'яўляецца часткай сеткі з 200 харчовых банкаў па ўсёй краіне. Ён збірае прадукты харчавання і падтрымку ад мясцовых суполак для раздачы дабрачынным арганізацыям, якія маюць патрэбу.\nШтодзённыя магчымасці валанцёраў уключаюць праверку і сартаванне ахвяраванняў ежы і/або ўпакоўку і загрузку ежы для праезду праз раздачу.\n5. Кейкі і плуг\nСямейная арганічная ферма, якая прапануе практычны вопыт, каб звязацца з зямлёй. Госці могуць сабраць свае ўраджаі гародніны, пакуль дзеці гуляюць на ферме.\nВаланцёрская праца можа ўключаць пасадку, праполку, мульчавання і збор ураджаю.\nГэтая арганізацыя накіравана на ўвекавечванне карэннай гавайскай культуры і аднаўленне прыродных рэсурсаў. Яна сканцэнтравана на адукацыі, кіраванні зямлёй і грамадскім будаўніцтве.\nДапамажыце аднавіць сажалку ў дні ʻOhana Days.\n7. Kāko'o 'Ōiwi\nУ 1980-х гадах гэты зямельны ўчастак плошчай 405 акраў, выратаваны ад забудовы масавай групай супраціўлення, цяпер вырабляе таро, хлебнае хлебнае садавіны, бананы і мноства іншых гародніны для наветранага грамадства.\nРабочыя дні могуць уключаць праполку, пасадку і збор ураджаю. Рыхтуйцеся атрымаць бруд з галавы да ног.\nДобраахвотнікі залазяць у два футы гразі, каб праполваць пляц таро ў Како'оіві\n8. Дэпартамент зямель і прыродных рэсурсаў Гаваяў (DLNR)\nУрадавая арганізацыя штата Гаваі, якая кіруе ўсімі дзяржаўнымі зямлёй, воднымі рэсурсамі, ручаямі, прыбярэжнымі раёнамі і іншымі прыроднымі рэсурсамі на Гаваях. Магчымасці валанцёраў ўключаюць:\nПершыя суботы Дні валанцёраў: Удзел у рэстаўрацыі вусця. У задачы ўваходзіць выдаленне інвазійных салёнаў і мангравых зараснікаў.\nРабочыя дні помніка Дайманд Хэд: Дапамажыце падтрымліваць адзін з самых вядомых паходаў на Оаху. У задачы ўваходзяць праполка пустазелля, абразанне і выдаленне інвазійных відаў.\n9. Ранча Куалоа\nЗабраніруйце Mālama Experience, каб даведацца аб устойлівых сістэмах харчавання і важнасці таро ў карэннай гавайскай культуры.\nДзейнасць можа ўключаць у сябе хаткі з саламянай травы, догляд за лекавымі раслінамі або ўборку, пасадку і/або збор ураджаю таро.\n10. Хуэй-о-Каолаупоко (HOK)\nГэтая некамерцыйная група працуе з суполкамі, каб кіраваць мясцовым водападзелам і палепшыць якасць вады праз аднаўленне экасістэм. Ёсць тры спосабы стаць валанцёрам:\nРэстаўрацыя вусця Хээя: Выдаліце інвазійныя мангравыя зараснікі і пасадзіце мясцовыя расліны.\nАднаўленне водна-балотных угоддзяў Кавайнуі: Выдаліце неместные віды і пустазелле і перасадзіце мясцовыя расліны.\nСад Каха: Дапамажыце падтрымліваць мясцовыя расліны і навучыцеся іх ідэнтыфікаваць і размножваць.\n11. Surfrider фонду\nГэтая нацыянальная арганізацыя засяроджваецца на абароне пляжаў і прыбярэжных экасістэм, каб мы маглі атрымліваць асалоду ад сонца, пяску і серфінгу ўстойлівым чынам.\nВаланцёрская дзейнасць можа ўключаць праверку якасці вады, уборку пляжаў і дапамогу ў мерапрыемствах.\n12. Рэстаўрацыя каралаў Кулеана\nНадзеньце акваланг, каб дапамагчы гэтай групе ў захаванні глыбакаводных акіянаў, а таксама даведайцеся пра культурныя практыкі карэнных гавайцаў.\nВаланцёр, каб дапамагчы ў аднаўленні каралаў.\n13. Ўстойлівае ўзбярэжжа\nАтрымлівайце асалоду ад дня на пляжы, навучыўшыся быць добрым распарадчыкам. Гэтая група засяроджваецца на зніжэнні колькасці пластмас, падтрыманні чысціні пляжаў і захаванні марской жыццядзейнасці,\nВаланцёры на прыбіранне пляжу сёння.\n14. Размеркавальны шчыт Kūkulu\nГэта онлайн-платформа, якая спалучае навіны супольнасці з рэсурсамі, дзе дабрачынныя донары могуць знайсці дабрачынныя місійныя арганізацыі і наадварот. Гэта таксама месца, дзе можна даведацца, якія віды грамадскіх праектаў адбываюцца, каб вы маглі вырашыць, дзе б вы хацелі стаць валанцёрам.\nМагчымасці валанцёраў розныя.\n15. Кокуа Гавайскі фонд\nГэта некамерцыйная арганізацыя, заснаваная Джэкам і Кімам Джонсанамі, засяроджваецца на экалагічнай адукацыі, даючы дзецям практычны вопыт, які навучыць іх быць гаспадарамі зямлі на працягу ўсяго жыцця.\nМагчымасці валанцёраў могуць быць даступныя на навучальнай ферме Kōkua, якая займаецца праполкай і пасадкай пустазелля або аказаннем дапамогі ў адукацыйных мерапрыемствах.\nВаланцёры займаюцца праполкай і зборам салаты на навучальнай ферме Kōkua.\nНа Оаху жыве больш за 900,000 XNUMX чалавек, і мільёны падарожнікаў наведваюць кожны год. Паняцце аб малама ʻāina павінна быць ладам жыцця для жыхароў і гасцей, каб захаваць сваю прыродную прыгажосць і ўстойлівасць.\nВы ўсё яшчэ можаце весела правесці час у адпачынку, практыкуючы добрае кіраванне зямлёй. Пакажыце свой алоха для Гаваяў падчас наступнай паездкі, знайшоўшы час валанцёрам.\nКлючавыя словы: Гаваі, арганічная ферма kahumana, якоо oiwi, Фонд Кокуа Гаваі, ранча куалоа, paepae або heeia, падмурак surfrider, ўстойлівыя берагавыя лініі, Наведванне, наведванне Гаваяў, магчымасці валанцёраў на Оаху, валанцёрства на Оаху\nПадзенне кошту акцый Voyager на 60% выклікае чырвонае мора для крыпта-акцый


Разбіўся ХК «Лакаматыў», сярод загінулых — беларусы Руслан Салей, Сяргей Астапчук, Мікалай Крываносаў\nГалоўная » Навіны Беларусі » Разбіўся ХК «Лакаматыў», сярод загінулых — беларусы Руслан Салей, Сяргей Астапчук, Мікалай Крываносаў\nУ сераду, у 15:05, пасля вылету з Яраслаўля ў Мінск разбіўся самалёт ЯК-42 з камандай ХК «Лакаматыў» на борце. Загінулі 43 чалавекі з 45: увесь асноўны склад каманды, трэнеры, члены экіпажа. Сярод загінулых беларускія хакеісты — Руслан Салей і Сяргей Астапчук, а таксама трэнер па фізпадрыхтоўцы Мікалай Крываносаў (1980 года нараджэння), сын вядомага хакеіста Івана Крываносава.\n«Лакаматыў» ляцеў у Мінск, дзе 8 верасня меўся згуляць матч чэмпіянату КХЛ з мінскім «Дынама». Гэта гульня адменена, а вечарам чацвярга ў «Мінск-Арэне» пройдзе жалобная цырымонія.\nПаводле версіі Расавіяцыі, самалёт пры ўзлёце зачапіўся за мачту курсавога маяка. Газета.ру і Прессбол зазначаюць, што з прычыны ВІП-саміта ў Яраслаўлі з удзелам прэзідэнта РФ Дзмітрыя Мядзведзева самалёт узлятаў з запасной паласы і не паспеў належна разагнацца.\nРуслан Салей нарадзіўся 2 лістапада 1974 года ў Мінску. Выхаванец хакейнай школы «Юнацтва».\nУ 1996 быў задрафтаваны клубам НХЛ «Анахайм Майці Дакс» пад дзявятым нумарам. Вышэй у драфце ніхто з беларусаў пакуль не падымаўся. Восем сезонаў ён адгуяў у НХЛ за «магутным качароў».\nУ 2003 Руслан Салей браў удзел у фінале Кубка Стэнлі. У адной з гульняў ягоны бліскучы кідок у овертайме прынёс «Анахайму» перамогу. Праўда, у серыі яны так і саступілі.\nПотым у кар’еры Руслана былі «Флорыда», «Каларада» і «Дэтройт». Ва ўсіх гэтых камандах беларускі абаронца быў «жалезным» гульцом асновы.\nНіхто з беларусаў не праводзіў больш матчаў у НХЛ за Салей. Напярэдадні новага сезона хакеіст пераехаў у яраслаўскім «Лакаматыў», дзе яму прапаноўвалі добрыя грошы.\nВарта таксама адзначыць, што Руслан быў капітанам нацыянальнай хакейнай зборнай Беларусі.\nРуслан жанаты з амерыканкай Бэці. Нядаўна ў іх нарадзілася трэцяе дзіцё.\nСяргей Астапчук нарадзіўся 19 сакавіка 1990 года ў Наваполацку. У раннім узросце пераехаў з Беларусі ў Яраслаўль. У суседняй краіне ён прыняў расійскае грамадзянства. Праўда, апошнім часам вельмі спадзяваўся, што федэрацыя хакея зможа дамовіцца з «Лакаматывам», каб Астапчуку дазволілі гуляць за беларускую зборную.\nУ мінулым сезоне Астапчук змог замацавацца ў асноўным складзе яраслаўскага клуба.


У Полацку адкрылася выстава фотаздымкаў Беларусі часоў Першай сусветнай вайны — Саммит+ТВ | Новости Полоцка и Новополоцка\nУ Полацку адкрылася выстава фотаздымкаў Беларусі часоў Першай сусветнай вайны\nСёлета спаўняецца 100 гадоў з моманту акупацыі Полацка нямецкім войскам падчас Першай сусветнай вайны. У Краязнаўчым музеі Нацыянальнага Полацкага гісторыка-культурнага музея-запаведніка распачала працу выстава, якая нагадвае пра трагічныя падзеі векавой даўніны.\n— З Мінска мы прывезлі выставу, якая называецца «Беларусь у Першай сусветнай вайне». Гэта выстава фотаздымкаў, якія збіраліся ў розных музеях нашай краіны — у Мінску, у Гродна, у Лідзе, у Слоніме. Таксама гэта фотаздымкі з асабістых, прыватных калекцый, — распавяла загадчыца Краязнаўчага музея Нацыянальнага Полацкага гісторыка-культурнага музея-запаведніка Ірына Воднева.\nБольшасць здымкаў зроблена падчас Першай сусветнай, аднак ёсць і раздзел, які распавядае пра жыццё нашай краіны напярэдадні вайны. Выстава падрыхтаваная Нацыянальным гістарычным музеем Рэспублікі Беларусі і актыўна вандруе як па краіне, так і за яе межамі. У Полацку ж да экспазіцыі зладзілі адмысловую прэзентацыю з фотаздымкамі, якія прадстаўляюць жыццё менавіта нашага горада ў той няпросты час. У лютым 1918 года Полацк заняла кайзераўская армія, пад акупацыяй горад знаходзіўся да лістапада.\n— Нямецкія фатографы, якія ўваходзілі ў склад арміі, — яны здымалі як мірнае жыццё, так і нейкія падзеі, дзе на фотаздымках галоўнымі былі нямецкія афіцэры і салдаты. Таму сёння той, хто прыйдзе на гэтую выставу, можа паглядзець з цікавасцю, якім быў наш Полацк роўна сто гадоў таму, — адзначыла Ірына Пятроўна.\nНа выставе прадстаўлена каля 70 здымкаў Беларусі і два дзясяткі — Полацка. Экспазіцыя будзе працаваць у нашым горадзе досыць кароткі час — да 28 лютага. Кошт білета — усяго 1 рубель, для ўсіх ахвотных Краязнаўчы музей праводзіць бясплатныя экскурсіі-кансультацыі, дзе музейныя работнікі распавядаюць пра падзеі ў Беларусі і ў Полацку падчас Першай сусветнай вайны.\nПредыдущая Как проходили местные выборы на Полотчине?\nСледующая Концертному залу Софийского собора исполнилось 35 лет


С. Алексіевіч: «Цалкам бясьпечнага грамадзтва ўжо ня будзе ніколі»\n26 ліпень 2011, 20:23\nПра прычыны і ўрокі тэракту ў Нарвэгіі гаворыць пісьменьніца Сьвятлана Алексіевіч.\nДракахруст: Як вы лічыце, ў чым прычына тэракту ў Нарвэгіі? Краіна -- сусьветны лідэр дабрабыту, лідэр свабоды, мусульманская грамада ў краіне не такая ўжо вялікая. Дык чаму?\nАлексіевіч: Дзякуючы сучасным тэхналёгіям мы жывем у агульным сьвеце. А доля мусульманскага насельніцтва ў краіне ўжо нічога ня\nІнтэлектуалы казалі, што ўвесь жах жыцьця -- гэта недзе далёка, ў іх гэта немагчыма.\nзначыць. Гэта адна з прычынаў. Я месяц таму была ў Нарвэгіі. Гэта вельмі прыгожая і спакойная краіна. Але я там была пасьля Масквы і злавіла сябе на думцы, што доўга там не магла б жыць -- нудзілася б. І там такая астраўная псыхалёгія, многія людзі, зь якімі я размаўляла, а гэта пераважна інтэлектуалы, казалі, што ўвесь жах жыцьця -- гэта недзе далёка, ў іх гэта немагчыма.\nАле гэтыя мікробы, інтэлектуальная зараза ўплывае на ўвесь сьвет.\nМне здаецца, што тут пэўную ролю адыграла рамантызацыя зла, гэтыя ўсе вампіры, пачвары ў сучасным мастацтве...у нас зьмяніліся стасункі са злом, яно ўжо не зусім зло, яно нават ідэалізуецца.\nМне здаецца, што гэта небясьпечна. Асабліва калі чытаеш развагі гэтага нарвэскага стралка, бачыш, якая каша ў яго ў галаве. Сумна, нудна, няма чым жыць.\nСучасны тэрарызм -- двух відаў: тэрарызм ідэі (Чачня, Ізраіль) і тэрарызм\nГэта, як высьветлілася, аднолькава небясьпечна -- быць фанатыкам ідэі ці жыць проста без ідэі.\nбез ідэі. Гэта, як высьветлілася, аднолькава небясьпечна -- быць фанатыкам ідэі ці жыць проста без ідэі.\nМы ад гэта не застрахаваныя, адзіночка ўсё часьцей кідае выклік сьвету. Нешта такое і ў нас адбылося. Здавалася б Беларусь зусім ціхая, правінцыйная краіна.\nІ што мяне яшчэ ўразіла -- што гэты нарвэскі стралок трэніраваўся на кампутары. Кампутар -- гэта іншая рэчаіснасьць, адчуваньне болі, зла робіцца эфэмэрным, як бы не ўсур'ёз.\nАле найбольш мяне ўразіла тое, што на вуліцы Осла і іншых гарадоў\nКожны гэта перажываў, кожны не дэлегаваў гэтае ўзрушэньне камусьці, як было ў нас -- усе расхоплівалі газэты і чакалі, якога генэрала здымуць і што скажа прэзыдэнт.\nНарвэгіі выйшлі тысячы людзей. Я ўбачыла тое, што я не магла ўбачыць ні ў нас у Беларусі, ні ў Расеі, гэтае экзістэнцыйнае ўзрушэньне, якое было напісана на твары кожнага з гэтых людзей. Кожны гэта перажываў, кожны не дэлегаваў гэтае ўзрушэньне камусьці, як было ў нас -- усе расхоплівалі газэты і чакалі, якога генэрала здымуць і што скажа прэзыдэнт. А там было відаць, як працуе чалавечая душа. Людзі гуртуюцца, людзі думаюць. А ў нас гэта ператвараецца ў новую якасьць нянавісьці.\nДракахруст: У вашай кнізе пра Чарнобыль прыводзіцца такі эпізод: пасьля катастрофы на ЧАЭС эвакуацыяй займаліся ўзброеныя вайскоўцы. Вы пісалі аб абсурднасьці сытуацыі -- у каго яны зьбіраліся страляць са сваіх аўтаматаў, у радыяцыю? Гэтак і тут, у выпадку тэрарыста-адзіночкі -- якая тут можа быць адэкватная рэакцыя? Ну схапілі яго, а далей што?\nАлексіевіч: Гэтае чаканьне, што мы можам неяк абараніцца -- пры сучасных тэхналёгіях гэта немагчыма. Мы будзем чым далей, тым больш, залежаць ад аднаго чалавека.\nУ нядаўняй катастрофе з параходам "Булгарыя" ў Расеі мяне ўразілі лічбы: са 102 жанчын уратаваліся толькі 32, з 56 мужчын -- 26, з 44 дзяцей -- толькі 14. Іншымі словамі, выжывалі больш моцныя. Яны адкідалі дзяцей і жанчын ад шлюпак, якіх было няшмат.\nСацыяльны чалавек у экстрэмальнай сытуацыі зьнікае імгненна, застаецца біялягічны.\nЯ думала пра тое, што культура няшмат можа, што не закладзена ў\nчалавеку мэханізм абароны бліжняга, закладзены інстынкт самазахаваньня.\nІ не выпадае спадзявацца, што дасьць вынік культура, палітыка ці нейкая таталітарнасьць -- у кожны дом заходзіць і правяраць -- гэта нерэальна.\nЯ мяркую, што адкрытасьць, пра якую гавораць у Нарвэгіі пасьля тэракту -- гэта адзіны шлях. Каб чалавечая душа ўсё ж апрацоўвалася. Бо калі замест любові будзе нянавісьць, будзе яшчэ горш.\nЦалкам бясьпечным грамадзтва ўжо ніколі ня будзе. Мы можам яго зрабіць толькі больш бясьпечным. І толькі любоўю.\nДракахруст: На ваш погляд, ці магчыма нешта падобнае ў Беларусі? Ну ў красавіку нешта падобнае і адбылося. Але я маю на ўвазе нешта падобнае з подбіўкай этнічнай ксэнафобіі. У Беларусі інаэтнічная грамада не такая вялікая, але і ў Нарвэгіі таксама.\nАлексіевіч: Я мяркую, што вельмі кепска, што гэтаму стралку далі\nПравільна, што суд зрабілі закрытым.\nмагчымасьць выкласьці свае погляды. Правільна, што суд зрабілі закрытым, але тысячы, калі не мільёны, людзей чыталі гэты яго вар'яцкі маніфэст, яшчэ адзін Майн кампф.\nЗ аднаго боку, мы павінны мець інфармацыю, але зь іншага боку, гэта як вірус -- трэба знаць, што ён ёсьць, але ня трэба пускаць яго ў паветра.\nЯ мяркую, што ўжо нельга казаць, што нейкае грамадзтва можа быць нечым абароненае -- правінцыйнасьцю, адсталасьцю ці высокай культурай. Усе ўразьлівыя.\nЗ таго, што нашы ўлады маўчаць аб тэракце ў Менску, не вынікае, што яны нейкім чынам да яго датычныя, хаця і гэта не выключана. Але я мяркую, што ўлада ў шоку ад таго, што нават пры такім татальным кантролі, як у нашым грамадзтве, яна ня можа пракантраляваць такія рэчы. Гэта вельмі моцна прынізіла і ўразіла таталітарную сьвядомасьць нашай улады. Людзі ня любяць казаць пра тое, што яны не разумеюць, калі яны прайгралі і не разумеюць чаму. У гэтым змаганьні з адзіночкай чалавецтва прайграе.\nДракахруст: А ці ня можа здарыцца так, што гэты нарвэскі тэрарыст урэшце даможацца свайго, прыцягне ўвагу да праблемы інаэтнічнай, інарэлігійнай іміграцыі? Праблема ж існуе, мы бачым гэта па канфліктах і палітычных пераменах у Эўропе, ў Расеі. Ці не атрымаецца так, што ён у пэўным сэнсе выйграе?\nАлексіевіч: Зразумела, зь яго зробяць сьцяг нейкія людзі. У Беларусі гэта малаімаверна, але ў Расеі ў яго можа знайсьціся шмат прыхільнікаў, і ў Эўропе такія знойдуцца. Цяперашняя мультыкультурнасьць, тое, што сьвет ператварыўся ў караван-сарай, можа спарадзіць шмат розных складанасьцяў.\nЯ цяпер жыву ў Бэрліне ў вельмі буржуазным раёне, ён вельмі прыгожы, спакойны. Але праз 500 мэтраў, праз чыгунку -- там турэцкі раён. Там усё зусім іншае -- і людзі, і крамы. І ўвечары лепш туды не хадзіць. Як гэта можа зрасьціся -- я ня ведаю. І існуе ўзаемная варожасьць. Яна проста зьмікшаваная палітыкай, але тое, што напружанасьць ёсьць -- няма сумневу


Як стварыць раздачу на трэкеры (Старонка 1) - Правілы, Інструкцыі, ЧаПы - Баравік\nЯк стварыць раздачу на трэкеры\nБаравік » Правілы, Інструкцыі, ЧаПы » Як стварыць раздачу на трэкеры\nДопісы [ 17 ]\n1 Тэма ад dzidzitop 2010-03-13 18:08:53\nТэма: Як стварыць раздачу на трэкеры\n1. Выберыце форум на трэкеры, які адпавядае тэматыцы вашае раздачы\n2. У адпаведным форуме націсьніце на лінк Post new topic\n3. На старонцы, якая адчыніцца пасьля гэтага, трэба ўвесьці назву раздачы, яе апісаньне. Калі ласка, кіруйцеся правіламі афармленьня раздачаў адпаведна разьдзелу.\nКаб палегчыць пошук раздачы, у полі Tags можна задаць (цераз коску) шэраг цэтлікаў якія сьцісла апісваюць зьмесьціва раздачы\n4. Пасьля гэтага трэба дадаць торэнт-файл, які апісвае зьмесьціва вашае раздачы. Каб зрабіць гэта, знайдзіце поле Attachments, націсьніце на гузік Browse і выберыце torent-файл. Пасьля гэтага націсьніце Add file.\n5. Калі ўсё зроблена правільна, то старонка стварэньня раздачы будзе выглядаць падобна на\n[Зазначце, што на старонцы мусіць прысутнічаць дададзены torent-файл (ва ўзоры - 3f13d676262a266ed5cbac347bd68ce1.attach.torrent). Таксама зьверху можна ўбачыць як будзе выглядаць створаны пост. Калі нешта выглядае не так як задумвалася, то зьмесьціва паста можна паправіць.]\n6. Каб закончыць стварэньне раздачы, націсьніце Submit topic.\nВіншую, вашая раздача створаная!\n2 Адказ ад lightinaugust 2010-06-09 14:20:25\nПрацяг: Як стварыць раздачу на трэкеры\nРастлумачце, калі ласка, як прычапіць малюнак кнігі, напрыклад, якую хочаш раздаць?\n3 Адказ ад chtosci 2010-06-09 14:25:38\nПакласьці малюнак на нейкі вонкавы сэрвер, і у тэксьце ўставіць тэг [img]http://bayimg.com/....jpg[/img]\nЯ бы раіў пакласьці на bayimg.com з рэсайзам да 300x300(torrent image)\n4 Адказ ад lightinaugust 2010-06-09 20:28:44\nдзякуй за дапамогу, але я не упэўнена, што атрымалася, бо не паказвае малюнак:(\nяшчэ на тым сэрверы, што мне параілі, калі даеш адрас з jpg , то нічога не адчыняецца, а калі той, што даў сам сэрвер, а там няма ніякага jpg , а толькі набор літар, то адчыняецца малюнак.\nпрашу прабачыць мне маю непадрыхтаванасць і мае пытанні, але ж я раблю гэта першы раз\n5 Адказ ад dzidzitop 2010-06-09 22:03:05\nlightinaugust, якая там спасылка зь літарамі? Стаўце яе ў апісаньне раздачы замест blah-blah.jpg.\n6 Адказ ад lightinaugust 2010-06-10 22:01:31\nцяпер наогул гэты сэрвіс bayimg.com недаступны:((((\n7 Адказ ад dzidzitop 2010-06-11 23:18:43\n8 Адказ ад xmara 2011-01-23 11:45:59\nне магу заліць - скідвае (проблема прі загрузке)\n9 Адказ ад abask 2011-01-23 12:40:06\nшто і куды заліць?\n10 Адказ ад xmara 2011-01-28 08:42:48\nстварыць раздачу не магу. Раблю па інструкцыі, што вышэй, але калі спрабую заліць файл (pdf) - скідваецца старонка\n11 Адказ ад abask 2011-01-28 15:06:51\nЗвычайна заліваюць файлы *.torrent\nМожна падрабязней пра pdf?\n12 Адказ ад tutpochta 2011-05-31 13:56:00\nПытаньне да правілаў:\nУ мяне ёсьць мастацкі фільм на DVD с беларускімі субтытрамі, але беларускай агучкі няма (фільм не нямы) - ён адпавядае вашей тэматыкі сайта?\n13 Адказ ад kastet 2011-05-31 14:54:54\nя думаю, што так. Тут ёсць ужо, напрыклад, "Метраполіс" з беларускімі субттытрамі. але не агучаны\n14 Адказ ад volat1902 2011-06-05 12:31:18\nЦі дазваляецца вешаць выявы-скрыншоты на гэты сайт праз "add file...", а потым праз BBCode [ img ] на іх спасылацца?\n15 Адказ ад abask 2011-06-06 08:29:04\n16 Адказ ад dzidzitop 2011-06-26 19:05:03\nшто трэба пазначаць ва ўласьцівасьцях торэнт-файла падчас стварэньня, каб ён працаваў?\nНічога пазначаць ня трэба\nшто адбываецца з торэнт-файлам пасьля яго запампоўкі да вас на сэрвэр? (бо ён зьмяняе памер)\nЗараз сьпіс трэкераў перазапісваецца на баку сэрвэру сьпісам трэкераў Баравіка. Таму і мяняецца памер\n17 Адказ ад 1975andrei 2013-06-12 03:10:01\nтут можна размяшчать выявы...


Асіповіцкія райаддзел адукацыі і прафесійна-тэхнічны каледж - пераможцы конкурсу на лепшую арганізацыю адукацыйнай дзейнасці | Могилевский областной исполнительный комитет\n“Мы спадзяваліся на такі поспех, — прызналася начальнік аддзела адукацыі Наталля Шаўчэнка. — У 2008-м і 2009-м мы ўжо былі лепшымі. У мінулым з-за росту крымінальнасці сярод непаўналетніх саступілі Магілёўскаму раёну, але сёлета “вярнулі” першае месца”.\nДзейнасць ацэньвалася па 30 розных крытэрыях: кадравае забеспячэнне, выніковыя выступленні вучняў у абласных і рэспубліканскіх алімпіядах, конкурсы навукова-даследчых прац, колькасць набраных балаў у акцыі “Жыву ў Беларусі — і тым ганаруся!”, увядзенне новых формаў дзейнасці і г.д. Яшчэ ўлічвалася і выкананне паказчыкаў сацыяльна-эканамічнага развіцця — прыбыткі ад пазабюджэтнай дзейнасці і эканомія паліўных рэсурсаў.\nЗаслуга ў перамозе належыць усяму калектыву, які складаецца з добрых спецыялістаў. У нас няма “цякучкі” кадраў, людзі працуюць на сваіх месцах шмат гадоў. Да таго ж, аддзел ганарыцца моцным дырэктарскім корпусам, здольным вырашаць прафесійна любыя праблемы.\nНаталля Іванаўна таксама расказала пра адну цікавую сёлетнюю задуму: прыняць удзел у інавацыйным эксперыменце Міністэрства адукацыі. Такая прапанова паступіла ад намесніка міністра адукацыі Аляксандра Жука пад час наведвання Асіповіччыны. Сутнасць праекта — увесці ў беларускія школы электронныя кнігі. Таму не выключана, што напрыканцы бягучага года дзеці адной з гарадскіх устаноў адукацыі будуць забяспечаны партатыўнымі камп’ютарамі, якія будуць змяшчаць у сабе камплект падручнікаў з 1 па 11 клас.\nА як успрынялі прыемную навіну працаўнікі каледжа, які другі раз запар стаў лепшым у вобласці сярод устаноў прафесійна-тэхнічнага профілю? “Утрымаць перамогу ўдвая цяжэй, чым дасягнуць яе, — адказвае дырэктар Ганна Тур. — Думаю, такім чынам была падведзена рыса пад 8-гадовым існаваннем нашай установы. Сёлета мы пераходзім у новую падгрупу — “каледжы”. Выступаць у ёй і прэстыжней, і складаней. Прыйдзецца канкурыраваць з вядомымі на ўсю краіну магілёўскімі каледжамі: эканамічным, агратэхнічным, электратэхнічным і іншымі. Таму будзем усімі сіламі старацца прыстойна выглядаць на іх фоне. Наш каледж будзе працягваць даваць прафесійна-тэхнічную адукацыю, а таксама далей пашыраць свой про-філь. Гэта ў першую чаргу важна для землякоў: іх дзеці могуць цяпер набываць сярэднюю спецыяльную адукацыю ў родным горадзе".


У Бялынiчах падвялi вынiкi падрыхтоўкi да Дня беларускага пiсьменства | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » У Бялынiчах падвялi вынiкi падрыхтоўкi да Дня беларускага пiсьменства\nУ Бялынiчах падвялi вынiкi падрыхтоўкi да Дня беларускага пiсьменства\nУчора тут адбылося вынiковае пасяджэнне Нацыянальнага аргкамiтэта па падрыхтоўцы да свята пад кiраўнiцтвам яго старшынi, намеснiка прэм'ер-мiнiстра Рэспублiкi Беларусь Iгара Петрышэнкi.\nУдзел у абмеркаваннi надзённых клопатаў прынялi намеснiк старшынi Магiлёўскага аблвыканкама Валерый Малашка, мiнiстр iнфармацыi Iгар Луцкi, першы намеснiк мiнiстра культуры Наталля Карчэўская, намеснiк мiнiстра iнфармацыi Iгар Бузоўскi, прадстаўнiкi абласной i раённай улады, адказныя за правядзенне свята. Былi абмеркаваныя праграма мерапрыемства, цырымонiя адкрыцця i закрыцця свята, фармат удзелу афiцыйных гасцей.\nГосцi i гаспадары Бялынiч наведалi знакавыя аб'екты свята, ацанiлi iх стан. За час падрыхтоўкi цэнтральная частка Бялынiч стала непазнавальнай. На вулiцы Савецкай памянялi тратуарную плiтку i вулiчнае асвятленне, стварылi веладарожкi, абнавiлi праезджую частку. Капiтальна адрамантаваныя жылыя дамы i будынкi сацыяльнай сферы, пабудаваны новы раённы мастацкi музей, абноўлены гарадскi парк «Лiпавы гай».\n— Сапраўды, зроблена вялiкая работа па падрыхтоўцы горада да свята, — падвёў вынiк сустрэчы Iгар Петрышэнка. — Музей, кiнатэатр, Дом культуры сталi шматфункцыянальнымi i сучаснымi. Вельмi правiльна, што ў кiнатэатры з'явiлася бiблiятэка. Трэба, каб чалавек з дзяцiнства выхоўваў у сабе цiкавасць да кнiгi. Уразiў музей, якi абсталяваны па апошнiм слове тэхнiкi. Ён павiнен стаць своеасаблiвым адукацыйным цэнтрам для школьнiкаў.\nТрадыцыйна Дзень беларускага пiсьменства праходзiць у гарадах, якiя з'яўляюцца гiстарычнымi цэнтрамi культуры, навукi, лiтаратуры i кнiгадрукавання. Бялынiчам ёсць чым ганарыцца. Тут нарадзiўся славуты мастак Вiтольд Бялынiцкi-Бiруля, на працягу стагоддзяў горад быў значным рэлiгiйным цэнтрам. Бялынiччына — радзiма выдатных мастакоў сучаснасцi Вiктара Альшэўскага, Ларысы Журавовiч, лаўрэата Дзяржаўнай прэмii СССР, перакладчыка паэмы «Слова аб паходзе Iгаравым» Iгара Шклярэўскага, паэта i перакладчыка Вячаслава Казакевiча, iншых знакамiтасцяў. Iснуе цудоўнае паданне пра тое, што гэтае месца асвечана прысутнасцю Божай Мацi, якая з'явілася тут у вобразе iконы Бялынiцкай Божай мацi. Спецыяльна да свята падрыхтавана кампазiцыя новай скульптуры «З'яўленне iконы». На жаль, не захаваўся грандыёзны кармялiцкi манастыр, якi быў заснаваны ў Бялынiчах у сярэдзiне 17 стагоддзя — яго ўзарвалi ў савецкi час. Але майстры зрабiлi рэканструкцыю старадаўняй фрэскi манастыра. Яна стане цэнтральным экспанатам абноўленага музея.\nСвяткаванне Дня беларускага пiсьменства будзе напоўнена асаблiвымi зместам. Запланавана вялiкая колькасць мерапрыемстваў для моладзi, навукова-практычных i лiтаратурных сустрэч, канцэртаў. Удзельнiкi i госцi змогуць азнаёмiцца з кнiжнымi навiнкамi, сустрэцца з лiтаратарамi, журналiстамi, выдаўцамi, паслухаць выступленнi паэтаў i пiсьменнiкаў, творчых калектываў i выканаўцаў. Акрамя гэтага, на Днi беларускага пiсьменства традыцыйна праходзiць узнагароджанне пераможцаў конкурсу на найлепшыя лiтаратурныя творы года. Пройдзе круглы стол беларускiх i замежных пiсьменнiкаў.\n— Кожны раз мы выбiраем для гэтага свята горад, якi выразна дэманструе спецыфiку рэгiёна, — кажа Iгар Петрышэнка. — У Магiлёўскай вобласцi яно праводзiцца ўжо чацвёрты раз. Задача дзяржавы — стварыць у маленькiх гарадах такiя ж умовы, што i ў вялiкiм горадзе. На прыкладзе Бялынiч мы бачым, што так яно i ёсць. Такiя мерапрыемствы добра рашаюць гэтыя пытаннi. Другi важны момант — гэта папулярызацыя беларускай кнiгi i стварэнне ўмоў для творчай дзейнасцi беларускiх аўтараў. Галоўнае — генерыраваць iдэi i пiсаць надзённыя творы.\nДарэчы, у 2021 годзе Дзень беларускага пiсьменства пройдзе ў Капылi Мiнскай вобласцi. Нагадаем: на Капыльшчыне нарадзiлiся класiкi беларускай лiтаратуры Кузьма Чорны, Алесь Адамовiч.\nЗагаловак у газеце: Iгар Петрышэнка: Зрабiць малыя гарады камфортнымi для жыцця i звярнуцца да вытокаў роднай мовы i культуры


16:41 08 снежня 2019\n11:23 02.12.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nУ штаце нацыянальнай каманды Юлія Бічак сёння займае пасаду трэнера па развіцці віду, а Кацярына Карстэн будзе старэйшым трэнерам, які курыруе рэзерв.\nМІНСК, 2 сне - Sputnik. Кацярына Карстэн пасля завяршэння спартыўнай кар'еры пераходзіць на трэнерскую пазіцыю ў нацыянальнай камандзе па веславанні на байдарках і каноэ. Пра гэта ў эфіры тэлеканала СТБ распавёў намеснік старшыні Беларускай федэрацыі веславання Сяргей Хмялькоў.\nАдказваючы на пытанне пра перспектывы каманды, ён, у прыватнасці, адзначыў, што частка складу - яе аснова - захоўваецца. Пры гэтым некаторыя спартсмены прафесійную кар'еру скончылі.\n"Вось Кацярына Карстэн скончыла і пераходзіць да трэнерскай кар'еры ў нацыянальнай камандзе", - прывёў прыклад ён. Як удакладніў Сяргей Хмялькоў, акрамя Карстэн са спорту сыходзіць Юлія Бічак. Разам з Карстэн яны будуць адказваць за рэзерв нацыянальнай каманды:\n"У штаце нацыянальнай каманды Юлія Бічак сёння займае пасаду трэнера па развіцці віду, а Кацярына будзе старэйшым трэнерам, які курыруе рэзерв".\nКацярына Карстэн - першая двухразовая алімпійская чэмпіёнка ў гісторыі Беларусі, на яе рахунку золата Атланты-1996 і Сіднэя-2000, бронза Барселоны-1992, срэбра Афін-2004, а таксама бронза Пекіна-2008. Яна шэсць разоў выйгравала чэмпіянаты свету ў акадэмічным веславанні. Прэзідэнт Беларусі 19 лістапада ўручыў ёй ганаровы знак НАК "За заслугі ў развіцці алімпійскага руху ў Рэспубліцы Беларусь"\nБеларусь, веславанне на байдарках і каноэ, Кацярына Карстэн


Instytuty Polskie > Instytut Polski w Mińsku > Пазнаёмся з Польшчай > Польскія аб’екты ЮНЕСКА\nУсё больш польскіх гарадоў далучаецца да Сеткі творчых гарадоў ЮНЕСКА. Кракаў – Горад літаратуры – старшынствуе ў Кіруючым камітэце Творчых гарадоў ЮНЕСКА і выступае ў якасці прадстаўніка Гарадоў літаратуры ў гэтым камітэце. Катавіцэ – Горад музыкі – першым Горадам музыкі з Цэнтральнай і Усходняй Еўропы. Лодзь – Горад кіно – з сусветна вядомай кінашколай далучылася да Сеткі творчых гарадоў ЮНЕСКА ў 2017 годзе як трэці польскі горад.\nПольшча таксама можа пахваліцца 17 аб’ектамі ў міжнародным рэестры “Памяць свету”. Кожны з дакументаў і калекцый уяўляе сабой асобны раздзел гісторыі Польшчы.\nНапрыклад, пра барацьбу палякаў з камунізмам нагадваюць напісаныя на драўлянай фанеры таблічкі з 21 пастулатам гданьскага забастовачнага камітэта, якія захоўваюцца ў Нацыянальным марскім музеі ў Гданьску. Гэта вельмі важны сімвалічны дакумент жніўня 80-х гадоў – падзей, якія адыгралі велізарную ролю не толькі ў працэсе аднаўлення незалежнасці Польшчы, але і ў міжнародным маштабе, у звяржэнні камунізму ва ўсёй Цэнтральнай і Усходняй Еўропе.\nІншыя запісы ўключаюць, сярод іншага: рукапіс самага знакамітага твора Мікалая Каперніка “De revolutionibus”, які захоўваецца ў Ягелонскай бібліятэцы ў Кракаве, унікальныя калекцыі рукапісаў Фрыдэрыка Шапэна, сабраныя ў Нацыянальнай бібліятэцы і Нацыянальным інстытуце Фрыдэрыка Шапэна, а таксама падпольны архіў Варшаўскага гета (Archiwum Ringelbluma), які захоўваецца ў Габрэйскім гістарычным інстытуце.\nУ спісе Сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны ЮНЕСКА знаходзіцца шаснаццаць унікальных месцаў з Польшчы, якія абавязкова трэба ўбачыць. Першыя аб’екты – Кракаў і Вялічка – былі ўнесеныя ў спіс у 1978 годзе. Апошні – Кшэмёнкаўскі рэгіён – вобласць дагістарычнай здабычы паласатага крэменю – быў занесены ў 2019 годзе.\nСтары горад у Кракаве\nСтары горад у Кракаве быў першым польскім помнікам, уключаным у спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Гандлёвы горад XIII стагоддзя мае самую вялікую ў Еўропе квадратную плошчу (рынак), старадаўнія камяніцы, палацы і цэрквы.\nПра славутае мінулае Кракава сведчаць: Ягелонскі ўніверсітэт, Каралеўскі замак эпохі Адраджэння і гатычны Вавельскі сабор, у якім пахаваныя каралі Польшчы, а таксама габрэйскі квартал Казімеж, які быў самастойным горадам з Сярэднявечча да XIX стагоддзя. У гарадскі пейзаж Галоўнага рынку ўжо сотні гадоў упісаныя гандлёвыя рады Сукенніцы з дзясяткамі крам, Марыяцкі касцёл з алтаром Віта Ствоша і вежай, з якой гучыць хэйнал, ратушная вежа і маленькі касцёл Святога Войцеха. У 2013 годзе кракаўскі Галоўны рынак быў названы самай прыгожай плошчай у свеце ў даведніку “Lonely Planet”.\n2. Каралеўскія саляныя капальні ў Вялічцы і Бохні\nКапальня ў Вялічцы з’яўляецца найстарэйшай дзеючай саляной капальняй у свеце. У ёй можна прасачыць усе этапы развіцця горназдабыўной тэхнікі ў асобныя гістарычныя эпохі. Яна распасціраецца на 9 узроўняў, мае 2040 камер і 360 км шляхоў, якія ўтвараюць таямнічы лабірынт. Наведвальнікі праходзяць міма ўнікальных у сусветным маштабе азёр, выразаных у солі алтароў, скульптур і цэлых падземных капліц з барэльефамі і жырандолямі, якія пераносяць наведвальнікаў у казачны, незвычайны свет. У шахце ёсць падземная пошта, рэстаран, кінатэатр, тэнісныя корты, а таксама санаторый, дзе лечаць алергію і астму. Тут праходзяць канцэрты, тэатральныя спектаклі і балі. Тут знаходзіцца самая глыбока размешчаная ў свеце (каля 125 м) дзіцячая пляцоўка і гасцініца.\nСаляная капальня ў Бохні пачала працаваць у XIII стагоддзі, на 40 гадоў раней, чым капальня ў Вялічцы. У капальні ёсць унікальныя камеры з характэрнай формай і геалагічным размяшчэннем, як, напрыклад, камера Важын – найбуйнейшае падземнае памяшканне ў Еўропе, зробленае чалавекам, у якім пануе гаючы мікраклімат. Тут можна палюбавацца капліцамі, высечанымі ў скалах. Прывабнымі для турыстаў у шахце ў Бохні з’яўляюцца падземная пераправа на лодках, праезд па падземнай чыгунцы і спуск па самай доўгай горцы (140 м), якая злучае 2 узроўні шахты.\n3. Крыжацкі замак у Мальбарку\nКрыжацкі замак у Мальбарку быў пабудаваны на мяжы XIII і XIV стагоддзяў і з’яўляецца самай магутнай гатычнай крэпасцю ў Еўропе. Ён складаецца з трох замкаў і займае 20 га. З 1309 года ён быў рэзідэнцыяй Вялікага магістра нямецкага ордэна (называнага крыжацкім).\nГэта ўнікальны ў сусветным маштабе архітэктурны твор, з наватарскімі для таго часу тэхнічнымі рашэннямі, асабліва метадам пабудовы скляпенняў, вяршыняў і парталаў, а таксама выкарыстаннем скульптуры і арнаменту. Ужытыя ў Мальбарку рашэнні пасля выкарыстоўваліся не толькі ў многіх замках, пабудаваных тэўтонскімі рыцарамі, але і ў іншых гатычных збудаваннях Паўночна-Усходняй Еўропы.\nУ цяперашні час у замку праводзяцца рыцарскія турніры, манументальныя відовішчы, баявыя пастаноўкі, сярод якіх асабліва варта адзначыць уражвальную інсцэнізацыю аблогі Мальбарка.\nДраўляныя касцёлы паўднёвай Малапольшчы – Бінарова, Блізнэ, Дэмбна, Хачув, Ліпніца Муравана і Сэнкова.\nДраўляныя касцёлы на поўдні Малапольшчы паказваюць традыцыю будаўніцтва сярэднявечных рымска-каталіцкіх касцёлаў. Яна заключаецца ў выкарыстанні зрубнай тэхнікі – гарызантальнай кладкі драўлянага бярвення. Гэты метад быў распаўсюджаны з часоў Сярэднявечча ў Паўночнай і Усходняй Еўропе. Пасля нарвежскіх каркасных цэркваў Стаўкіркі малапольскія касцёлы – найстарэйшы комплекс драўляных бажніц у Еўропе. Унікальныя касцёлы, скарбніцы старажытных карцін і скульптур былі створаны дзякуючы фондам дваранскіх сем’яў.\nУвесь Шлях драўлянай архітэктуры ў Малапольшчы займае на 1500 км.\nГэта адзін з самых вялікіх гістарычных паркавых аб’ектаў у Еўропе, у якім рэалізавана кампазіцыйная праграма англійскага ландшафтнага парку. Ён уваходзіць у лік найвыбітнейшых дасягненняў еўрапейскага паркавага мастацтва. Мужакоўскі парк паўплываў на развіццё ландшафтнай архітэктуры ў Еўропе і Амерыцы. Распрацаваны як “карціна, намаляваная раслінамі” , ён выкарыстоўвае прывабную мясцовую расліннасць і запрашае на чароўныя прагулкі. Парк раскінуўся паабапал Лужыцкай Нісы, уздоўж якой праходзіць польска-нямецкая мяжа. Комплекс быў заснаваны прускім прынцам Германам фон Пюклер-Мускаў у 1815-1845 гады, яго плошча складае каля 1000 га, з якіх 800 га размешчаны ў Польшчы.\nУваход у польскую і нямецкую часткі парка бясплатны. Парк працуе кругласутачна, яго можна наведваць на ровары.\nСтары горад у Варшаве з’яўляецца адзіным у свеце прыкладам планавай і поўнай рэканструкцыі помнікаў, якія ўзніклі паміж XIII і XX стагоддзямі. На думку сучаснай кансерватыўнай тэорыі, усякая рэканструкцыя і адбудоўванне – гэта фальсіфікацыя гісторыі. Выключэнне, зробленае для Старога горада, было прадыктавана маральнымі меркаваннямі і жаданнем усяго польскага грамадства адрадзіць з попелу разбураны горад. У 1944 годзе падчас Варшаўскага паўстання больш за 85% Старога горада нямецкія нацысты ператварылі ў руіны. Будынкі разбамбілі, падарвалі. Былі цалкам разбураны каляровыя камяніцы, акружаныя абарончымі мурамі, касцёлы, палацы, рынак, Каралеўскі замак. Рашэнне аб аднаўленні Варшавы як сталіцы дзяржавы было прынята ўжо ў студзені 1945 года. За пяць гадоў, добрасумленна і з захаваннем арыгінальных фрагментаў забудовы, палякі рэканструявалі ўвесь Стары горад. Рэканструкцыя праводзілася па ўзоры захаванай гістарычнай дакументацыі, у тым ліку паводле карцін і малюнкаў Каналета.\nСтары горад у Замасці\nГорад быў заснаваны ў XVI стагоддзі канцлерам Янам Замойскім на гандлёвым шляху, які злучаў Заходнюю і Паўночную Еўропу з Чорным морам. Ён быў пабудаваны ў чыстым полі, па італьянскім узоры “ідэальнага горада”, у адпаведнасці з горадабудаўнічым і архітэктурным планам Бернарда Маранда з Падуі. Працу архітэктару даручыў Ян Замойскі ў 1580 годзе.\nЗамасць па некалькіх прычынах часам называюць “перлінай Рэнесансу”: горад атачаюць тыпова рэнесансныя абарончыя бастыёны, пераважная большасць пабудоў – рэнесансныя камяніцы, а кафедральны касцёл належыць да найвыбітнейшых дасягненняў архітэктуры позняга Адраджэння.\nСімвалам Замасці з’яўляецца ўвянчаная атыкай ратуша з веернымі лесвіцамі і высокай гадзіннікавай вежай, з якой а 12:00 апоўдні гучыць урачысты хэйнал.\n8. Аўшвіц-Біркенаў. Нямецкі нацысцкі канцэнтрацыйны лагер і лагер смерці ў акупіраванай Польшчы (1940-1945)\nАўшвіц-Біркенаў быў найбуйнейшым цэнтрам забойства, створаным немцамі падчас Другой сусветнай вайны. Гэта сведчанне генацыду, здзейсненага гітлераўцамі падчас Другой сусветнай вайны. Аглядаючы агароджу, калючы дрот, вартавыя вышкі, баракі, шыбеніцы, газавыя камеры, крэматорыі цяжка сабе ўявіць, што гэта “людзі людзям падрыхтавалі гэты лёс”, як пісала польская пісьменніца Зоф’я Налкоўска. Лагер быў пабудаваны ў акупіраванай немцамі Польшчы першапачаткова як канцлагер для палякаў, пазней таксама для савецкіх ваеннапалонных, а затым і для зняволеных многіх іншых нацыянальнасцяў. У 1942-1944 гадах ён стаў галоўным лагерам масавага знішчэння габрэяў. Гістарычныя даследаванні паказалі, што ў канцлагеры загінула 1,5 млн чалавек.\nМузей Аўшвіц-Біркенаў быў заснаваны ў 1947 годзе. Гэта сімвал жахлівай жорсткасці чалавека ў адносінах да чалавека, перасцярога для ўсё яшчэ поўнага перадузятасці свету.\nДраўляныя цэрквыў польскім і ўкраінскім рэгіёнах Карпат.\nЦэрквы рубяжа XV-XVI стагоддзяў з’яўляюцца найстарэйшымі аб’ектамі гэтага тыпу, якія захаваліся на тэрыторыі польскіх і ўкраінскіх Карпат і з’яўляюцца выдатнымі ўзорамі лемкаўскай і бойкаўскай культуры. У спіс ЮНЕСКА трапілі 16 святынь, восем з якіх знаходзяцца на тэрыторыі Польшчы. Цэрквы з’яўляюцца дасканалым прыкладам дасягненняў драўлянай царкоўнай архітэктуры сваёй эпохі, уражваюць разнастайнасцю формаў і тыпаў, дасканаласцю цяслярных канструкцыйных рашэнняў і стылістычнымі адметнасцямі – таму яны вылучаюцца на фоне драўлянага сакральнага будаўніцтва астатняй часткі Еўропы.\nГэта апошні кавалачак некранутай пушчы, якая некалі ахоплівала ўсю Еўропу.\nБелавежская пушча (Белавежскі нацыянальны парк) была ўнесеная ў спіс ЮНЕСКА ў 1979 годзе. У 1992 годзе ахоўная тэрыторыя была пашырана далучэннем тэрыторыі на беларускім баку. Тады быў створаны трансгранічны аб’ект Сусветнай спадчыны “Белавежская пушча / Белавежскі лес”. Апошнім рашэннем Камітэта сусветнай спадчыны ад 2014 года была павялічана ахоўная тэрыторыя да 141 тысячы гектараў па абодва бакі мяжы. Агульная плошча, уключаная ў спіс, разам з буфернай зонай, у цяперашні час складае больш за 308 тысяч гектараў. Таксама змянілася назва ахоўнай тэрыторыі – трансгранічны аб’ект Сусветнай спадчыны атрымаў назву “Белавежскі лес”. У Белавежскім нацыянальным парку жыве найбуйнейшая ў свеце папуляцыя нізінных зуброў.\nКальварыя Зэбжыдоўска – маньерысцкі архітэктурна-ландшафтны комплекс і паломніцкі парк\nСанктуарый у Кальварыі Зэбжыдоўскай з’явіўся ў пачатку XVII стагоддзя і быў створаны па ўзоры Крыжовага шляху ў Ерусаліме. Ініцыятарам яго будаўніцтва быў кракаўскі ваявода Мікалай Зэбжыдоўскі. Тут ёсць барочная базіліка з цудоўнай выявай Маці Божай Кальварыйскай, кляштар, ансамбль барочных і маньерысцкіх касцёлаў і капліц. Усе аб’екты і сімвалічныя месцы Страсцей Гасподніх і жыцця Маці Божай маляўніча ўпісаны ў бяскідскі краявід. Святыню пастаянна наведваюць дзясяткі тысяч паломнікаў, асабліва ў Вялікі тыдзень перад Вялікаднем і ў жніўні ў свята Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі.\nСярэднявечны гарадскі ансамбль Торуня\nТорунь быў заснаваны Тэўтонскім ордэнам у XIII стагоддзі. Неўзабаве пасля гэтага горад у якасці члена Ганзы заняў важнае становішча ў галіне гандлю. Пра яго багацце сведчаць велічныя збудаванні XIV і XV стагоддзяў у Старым і Новым горадзе, у тым ліку і Дом Каперніка. Планіроўка рынку і прылеглых камяніц не змянілася за 700 гадоў. Вялікай славутасцю з’яўляецца 15-метровая Крывая вежа, пабудаваная на мяжы XII і XIV стагоддзяў, нахіленая, як знакамітая Пізанская вежа.\nЦэрквы міру ў Явары і Свідніцы\nПабудаваныя ў XVII стагоддзі ў Сілезіі цэрквы з’яўляюцца найбуйнейшымі ў Еўропе драўлянымі культавымі будынкамі з каркаснай канструкцыяй.\nЦэрквы міру ў Явары і Свідніцы – гэта дзве з трох ацалелых пратэстанцкіх святынь, пабудаваных у Сілезіі ў выніку Вэстфальскага міру 1648 года. У выніку Трыццацігадовай вайны (1618-48), якая скончылася ў Сілезіі паразай пратэстантаў, у іх адабралі ўсе цэрквы. Збудаваныя з дрэва і гліны, без вежаў, яны ўражваюць пышнасцю інтэр’ера. Асабліва прыцягваюць увагу багата аздобленыя эмпоры – ложы, прызначаныя для пратэстанцкай шляхты. Царква ў Свідніцы можа змясціць 7,5 тыс. чалавек, а ў Явары – 6 тысяч.\nЗала Стагоддзя ў Вроцлаве\nПрызнаная амерыканскім Фондам Геці адным з 10 найважнейшых аб’ектаў мадэрнізму XX стагоддзя, Зала Стагоддзя з’яўляецца адным з найбуйнейшых помнікаў Вроцлава.\nЯна была ўзведзена ў 1911-1913 гадах архітэктарам Максам Бергам на тэрыторыі Выставы стагоддзя як шматфункцыянальны будынак для адпачынку. Гэта наватарскае збудаванне ў гісторыі архітэктуры з выкарыстаннем жалезабетону. Пабудаваная ў форме кола з чатырма абсідамі, яна змяшчае цыліндрычную залу на прыблізна 6 тыс.чалавек. Купал мае вышыню 23 метра і ўвянчаны ліхтаром са сталі і шкла.\nРуднік па здабычы свінцовых руд, срэбра і цынку, а таксама сістэма падземнага водазабеспячэння ў Тарноўскіх гарах\nГэта выдатны прыклад ансамбля капальняў вялізнага маштабу, які складаецца з 50 км дрэнажных тунэляў, больш за 100 км тунэляў доступу і шматлікіх камер і свідравін, якія ахопліваюць плошчу 38 квадратных кіламетраў. Комплекс з’яўляецца адным з найбуйнейшых і найлепей захаваных сетак руднікоў у свеце. Яны ляжаць на Сілезскім узвышшы ў паўднёвай частцы Польшчы, у адной з класічных еўрапейскіх металагенічных правінцый.\nКшэмёнкаўскі рэгіён дагістарычнай здабычы паласатага крэменю\nДагістарычны горны рэгіён у Кшэмёнках Апатоўскіх знаходзіцца ў паўночна-ўсходняй частцы Свентакшыскіх гор. Старажытныя крэмніевыя руднікі функцыянавалі ў гэтым месцы паміж 3900 г. да н.э. і 1600 г. да н. э. у перыяд ад неаліту да ранняй бронзы. Комплекс у Кшэмёнках з’яўляецца адным з найбуйнейшых вядомых чалавецтву элементаў прамысловай археалагічнай спадчыны прадзеяў. Яго ўнікальнасць заключаецца ў выразным захаванні слядоў дагістарычнай дзейнасці чалавека, засяроджанай на здабычы і перапрацоўцы крэменю на велізарнай плошчы.


Вандомская плошча\nВандомская плошча (фр.: Place Vendôme), раней плошча Людовіка Вялікага (Place Louis le Grand) — адна з «пяці каралеўскіх плошчаў» Парыжа. Метро: лініі 3, 7, 8, станцыя Opéra.\nРазмешчана ў 1-й муніцыпальнай акрузе Парыжа, недалёка ад Парыжскай оперы. Створана ў 1699 годзе па праекце архітэктара Жуля Ардуэн-Мансара ў гонар Людовікa XIV, а назву атрымала ад палаца Сезара дэ Ванда. Аднастайныя будынкі ў стылі класіцызм на плошчы былі скончаны да 1720 года.\nУ цэнтры Вандомской плошчы ўсталяваная 44-метровая Вандомская калона са статуяй Напалеона наверсе, выкананая па ўзоры рымскай калоны Траяна.\nВандомская плошча Інфармацыю Аб\nВандомская плошча Каментары\nВандомская плошча beatiful post thanks!\nВандомская плошча Вы праглядаеце суб'ект\nВандомская плошча што, Вандомская плошча хто, Вандомская плошча апісанне


ААН зачыніла дзьверы перад запрошанымі актывістамі\n16 сьнежань 2009, 01:18\nУ сталіцы Даніі Капэнгагене прайшлі дэманстрацыі пратэсту з нагоды пачатку Канфэрэнцыі ААН па зьмене клімату. Паліцыя затрымала каля тысячы дэманстрантаў.\nУдзельнікі акцыі пратэсту выказвалі сваю нязгоду з тым, што на канфэрэнцыю ня могуць патрапіць некалькі тысяч акрэдытаваных удзельнікаў — прадстаўнікі розных грамадзкіх арганізацыяў сьвету.\nГутарым са старшынёй Рады АА «Экадом» Ірынай Сухій, якая зараз знаходзіцца ў Капэнгагене.\nПадчас акцыі пратэсту было затрымана каля тысячы ўздельнікаў. Сьведкі кажуць, што пры затрыманьні паліцыя прымяняла гвалт. Каля 900 чалавек ужо зьвярнуліся ў праваахоўныя арганізацыі. Шэф паліцыі Капэнгагену заявіў, што ўсіх затрыманых ужо адпусьцілі на волю, толькі шэсьць чакаюць, пакуль ім выставяць абвінавачаньні. Як паведамляе БелаПАН, сярод арыштаваных ёсьць адзін беларус. Да 3 студзеня ён будзе знаходзіцца пад сьледзтвам. Імя яго не называецца, яго могуць абвінаваціць у тым, што ўдарыў паліцэйскага.\n30-тысячная дэманстрацыя ў Капэнгагене.\nПаліцыя затрымлівае пратэстоўцаў.\nБеларускія актывісты экалягічнага руху былі акрэдытаваныя на ўдзел у канфэрэнцыі ад Нарвэскага таварыства аховы навакольнага асяродзьдзя. І зранку 14 сьнежня прыйшлі рэгістраваць свой удзел. Але разам з тысячамі іншых прадстаўнікоў грамадзкай супольнасьці патрапіць туды, дзеля чаго ехалі ў Капэнгаген, не змаглі.\n«Мы проста прастаялі на вуліцы перад дзьвярыма цэлы дзень, на пэўны момант да нас выйшлі і сказалі, — вы праявіце цярпеньне, вам прыйдзецца пачакаць ад 2 да 6 гадзін, каб патрапіць унутр. Сказалі б праўду — што вы нікуды не патрапіце, — ідзіце. А так усе спадзяваліся, што ўсё вырашыцца, стаялі і чакалі да апошняга пад дажджом і сьнегам. І дачакаліся, пакуль да нас выйшлі, падзякавалі за цярплівасьць і разьвіталіся. Там палова народу наагул папросту расплакалася. Ад крыўды, ад расчараваньня...»\nПерад уваходам людзі, што гэтак і не дачакаліся запрашэньня, скандзіравалі лёзунгі кшталту «Сорам ААН». Пазьней, у часе дэманстрацыі, асноўным патрабаваньнем дэманстранты называлі «перапыніць міжнародны гандаль кліматам і пачаць рэальнае яго выратаваньне».\nНа канфэрэнцыю зарэгістравалі 21 тысячу удзельнікаў. Зь іх 9 тысяч — сябры дзяржаўных дэлегацый, 12 тысяч — недзяржаўных арганізацый і проста аглядальнікі.\nПлошча канфэрэнц-залі Bella Center, дзе праходзіць канфэрэнцыя, складае 122 тысячы квадратных мэтраў, зьмяшчальнасьць кангрэс-заляў — 20 тысяч чалавек, дадатковыя паверхі дазваляюць зьмясьціць яшчэ 9,5 тысяч чалавек.\nНатуральна, прыходзім да высновы, што гэта было палітычнае рашэньне.\nЛічыць, што цяжкасьці з праходам у залю — гэта хібы арганізацыі, не выпадае, кажа Ірына Сухій.\n«Арганізатары ведалі, колькі акрэдытавалі людзей і павінны былі разумець, колькі іх прыйдзе. Гэта ж ня толькі датчане, гэта з усяго сьвету людзі. Мы ў чарзе стаялі з бразыльцамі, якія ляцелі 14 гадзін у Капэнгаген дзеля таго, каб не патрапіць на канфэрэнцыю. Натуральна, прыходзім да высновы, што гэта было палітычнае рашэньне. Ім таксама не патрэбна занадта шмат грамадзкіх арганізацый на такіх мерапрыемствах — каб не перашкаджалі. Такое ўражаньне, што ААН не зацікаўлена ў меркаваньнях НДА, якія нашмат болей радыкальныя за дзяржаўных дэлегатаў і больш зацікаўленыя ў захаваньні клімату».\nГэты канфлікт не застанецца без увагі міжнароднай супольнасьці і будзе мець нейкі працяг, лічыць Ірына Сухій:\n«Ёсьць міжнародная сетка КЭН, якая прафэсійна на ўсясьветным узроўні рыхтуе стратэгічныя нататкі і аналіз таго, як паводзяць сябе тыя ці іншыя краіны. НДА вельмі сур’ёзна сёньня абгрунтоўваюць свае патрабаваньні і пазыцыі. Цяпер асноўнае пытаньне — як вырашацца перамовы. Пакуль ніякага кансэнсусу не знайшлі. Усе чакаюць удзелу сэгмэнту высокага ўзроўню. Чакаюць выступу Абамы, Мядзьведзева, кіраўнікоў вялікіх дзяржаў».\nЦі заробіць Беларусь на парніковых газах?


Як у Менску адсвяткавалі Вербную нядзелю\nУ сталічных храмах ды цэрквах адзначылі свята Уваходу Гасподняга ў Іерусалім. Фотасправаздача Belsat.eu.\n24 красавіка шэрыя дажджлівыя вуліцы Менску напоўніліся хоць і ненатуральнымі, але вельмі яскравымі і жыццерадаснымі колерамі вербачак і кветак. Усё таму, што ў гэты дзень праваслаўныя адзначалі ў храмах ды цэрквах сталіцы свята Увахода Гасподняга ў Іерусалім.\nКалі Ісус Хрыстос уехаў у Іерусалім на асле, жыхары віталі яго як цара і клалі да яго ног галінкі пальмы. У наш час у Вербную нядзелю традыцыйна карыстаюцца вярбой, якая не толькі падмяняе галінкі пальмы, але таксама сімвалізуе адраджэнне прыроды і жыцця вясной.\nМанахіні з прыходу менскага Свята-Елісавецінскага манастыру па-творчаму падышлі да святкавання Вербнай нядзелі. Яны ўпрыгожылі храм у гонар іконы Божай Мацеры жоўтымі кветкамі і нават амаль сапраўднымі пальмамі з самымі сапраўднымі бананамі. Каб пазавабіць дзяцей, прывезлі маленькую асліцу з манастырскага падворʼя, таксама арганізавалі майстар-класы па вырабу святочных вербачак і зладзілі гандаль смачнымі і карыснымі вырабамі ўласнай вытворчасці.\nНа Вялікдзень манахіні абяцаюць прывезці з падвор’я на Лысай Гары да храмаў цэлы кантактны заапарк.\nА вось каля Свята-Ефрасіннеўскай царквы традыцыйна праходзіла вялізная рознакаляровы кірмаш святочных вербачак, велікодных кветак, і іншых велікодных упрыгожанняў. А яшчэ да царквы як заўсёды цякла бясконцая чарга вернікаў. На тэрыторыі царквы таксама спрабавалі неаднаразова збірацца разнастайныя жабракі і бамжы каб атрымаць міласціну, але міліцыя і мясцовая ахова адцясніла іх на другі бок шашы і ў падземны пераход. Увогуле нягледзячы на дажджлівае надвор’е падалося, што да святкавання праваслаўнай Вербнай Нядзелі далучылася больш людзей, чым летась.


Вясна 1944 года прынесла скрываўленай і здратаванай беларускай зямлі найвялікшую радасдь — радасць вы-звалення. Нібы друзлы жарсцвянік, кінуты ў зыркае полымя, пачаў растрэсквацца і крышыцца нямецкі фронт. Хвалёныя непрыступныя валы нямецкай абароны пратараньваліся з ходу магутнымі танкавымі злучэннямі, пакрываліся ураганным агнём совецкай артылерыі. Тыя, хто ад прыроджанай тупагаловасці ці ад набытага практыкай жаху верылі ў выратаваль... Болей »\nЛета, нарэшце, прыйшло! Вясёлае, у зялёным разліве лугоў і палёў, з ласкавымі сярэбранымі раніцамі, з ціхімі ружовымі вечарамі, з бурнымі і гулкімі навальніцамі... Прыйшло і прызыўна паклікала ў шлях-дарогу. Алег здаваў апошні экзамен. Бацька якраз атрымаў чарговы адпачынак і чакаў сына, каб разам паехаць у вёску, да цёткі Глашы. У кожным пісьме яна запрашала пляменніка да сябе. Хлопчык жыў марамі аб будучых сустрэчах з вясковымі рабята... Болей »\nАповесць пра дзяцінства Веры Харужай\nГэта аповесць пра дзяцінства Веры Харужай. Яна напісана па ўспамінах людзей, якія ведалі Веру, жылі побач з ёй. Аўтар імкнецца паказаць, як фарміраваўся характар патрыёткі, будучай рэвалюцыянеркі, змагара за свабоду і незалежнасць свайго народа. Болей »\nАлена Анішэўская нарадзілася 4 траўня 1927 года, з белавежскага роду Казакоў. Празаік, паэтэса, перакладчыца. Піша на беларускай і польскай мовах. Закончыла аддзяленне рускай філалогіі Педагагічнай шволы ў Варшаве. З 1954 года жыве ў Варшаве. Аўтарка кнігі вершаў і апавяданняў “Смак жыцця” (Беласток 1998) Болей »\nДушэўная шчодрасць нашага маладога сучасніка, яго высокія ідэалы і маральная чысціня — асноўныя матывы новай кнігі Сцяпана Гаўрусёва. Значнае месца ў зборніку «Шчодрасць» займаюць тэмы шчырай дружбы, светлага юнацкага кахання, роднай прыроды, сацыялістычнага будаўніцтва і барацьбы за мір. Болей »


Ялізава: новы статус — новыя магчымасці? | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nЯлізава: новы статус — новыя магчымасці?\nНапрыканцы лістапада намеснік прэм’ер-міністра Міхаіл Русы агучыў далейшыя планы кіраўніцтва дзяржавы ў адносінах беларускага сяла. Новым накірункам дзейнасці тут павінна стаць пераўтварэнне пасёлкаў гарадскога тыпу ў вёскі будучыні. Выбар менавіта гэтых відаў паселішчаў у якасці прыярытэтнага аб’екта ўвагі і падтрымкі ўвогуле лагічны. Больш дзесяцігоддзя гарадскія, рабочыя і курортныя пасёлкі, так бы мовіць, знаходзіліся ў цяні аграгарадкоў і райцэнтраў, чыё развіццё лічылася прыярытэтнай справай. Аднак пасёлкі гарадскога тыпу ў сваёй масе маюць вялікі эканамічны, сацыяльны і дэмаграфічны патэнцыял, які таксама трэба задзейнічаць і ўмацоўваць.\nПрыкладам вёскі будучыні лічыцца гарадскі пасёлак Копысь у Аршанскім раёне. Канечне, іншыя не пераўтворацца ў яго поўныя “клоны”, аднак на захаванні канцэптуальнай тоеснасці будзе рабіцца асаблівы акцэнт. Iнакш кажучы, жыхары кожнай вёскі будучыні павінны атрымаць прыблізна роўныя ўмовы для адпачынку, адукацыі, медыцынскага, гандлёвага, транспартнага забеспячэння. Пад асаблівай увагай будзе і развіццё эканомікі.\nМінбудархітэктуры ўжо распрацавала тыпавыя планы, па якіх павінна ажыццяўляцца пераўтварэнне пасёлкаў, так што сістэмная работа пачнецца ўжо ў 2018 годзе. Перамены чакаюць абодва рабочыя пасёлкі Асіповіччыны — Татарку і Ялізава. Iстотна, што апошняе паселішча ўнесена ў спіс пілотных праектаў, вопыт рэалізацыі якіх будзе ў далейшым выкарыстоўвацца іншымі вёскамі будучыні Магілёўшчыны.\nЧаму Ялізава выбрана ў якасці пляцоўкі для важнага сацыяльна-эканамічнага эксперымента? З гэтага пытання і пачалася размова з начальнікам аддзела архітэктуры і будаўніцтва райвыканкама Iванам МалаковIчам.\n— Узгаданы праект пачынаецца не на пустым месцы. Пэўныя крокі па развіцці менавіта пасёлкаў рабіліся і раней, хаця іх паспяховасць у многім залежала ад мясцовай спецыфікі. Галоўныя перавагі Ялізава — даволі вялікая ўдзельная вага ў гаспадарчай дзейнасці раёна і наяўнасць цікавага генплана развіцця. Гэтыя параметры цесна звязаны, бо паляпшэнне ўмоў жыцця станоўча адбіваецца на дэмаграфічных паказчыках насельніцтва. Не сакрэт, што пасялковая моладзь часта імкнецца знайсці сябе ў буйных гарадах з-за непараўнальна большага камфорту і дынамічнага рынку працы. Калі ж на малой радзіме жыць будзе ўтульна, да таго ж ёсць дастатковая колькасць рабочых месцаў з прыстойным заробкам, то навошта кудысьці мігрыраваць?\n— I ў чым адметнасць генплана развіцця?\n— Ён быў распрацаваны яшчэ ў 2010 годзе, аднак практычна ва ўсіх ключавых момантах адпавядае канцэпцыі вёскі будучыні. Колішняе трапленне ў дзясятку дазваляе распачаць шэраг канкрэтных спраў, толькі на гэта будуць знойдзены неабходныя сродкі.\nПачаць трэба з перспектыў стварэння сучаснага спальнага мікрараёна. Як менавіта ён будзе вы-глядаць, казаць пакуль рана: дэталёвая планіроўка яшчэ не праводзілася. Аднак адну прынцыпова важную асаблівасць узгадаць трэба. Пад жыллёвае будаўніцтва прадугледжана выдзяленне 10 гектараў паблізу ад былога прафілакторыя шклозавода “Кастрычнік”. Пад санаторыі і прафілакторыі заўсёды падбіраліся мясціны з высокім рэкрэацыйным рэсурсам, так што жылая забудова будзе спалучацца з элементамі сапраўднага курорта.\nТаксама прадугледжваецца будаўніцтва пасялковага пляжа на ўзбярэжжы Бярэзіны побач з тэрыторыяй шклозавода і пераўтварэнне ляснога масіва каля мікрараёна Прыгараднага ў лесапаркаваю зону з развітай інфраструктурай для актыўнага адпачынку і заняткаў спортам.\nНу і, нарэшце, стварэнне аб’язной дарогі, якая выслабаніць вуліцы ад руху транзітнага транспарту. Досыць за-гружаная аўтатранспартам шаша Барысаў-Беразіно-Бабруйск рассякае Ялізава ўздоўж на дзве часткі, што стварае шмат нязручнасцей і не адпавядае патрабаванням дарожнай бяспекі. Таму “перакідванне” дарогі ў бок Шэйпіч можна лічыць адным з найбольш важных этапаў эвалюцыі рабочага пасёлка.\n— Напэўна прадугледжана і вырашэнне самай застарэлай тут праблемы — рамонт ачышчальных збудаванняў, якія знаходзяцца ў аварыйным стане\nўжо больш за чвэрць стагоддзя?\n— Гэты аб’ект унесены ў адпаведную абласную праграму на 2018 год, і, будзем спадзявацца, сродкі на яго рэканструкцыю будуць выдзелены без прамаруджвання. А вось што тычыцца фінансавання ў цэлым, то вельмі важна ўкладваць грошы ў стварэнне вёсак будучыні з максімальнай эфектыўнасцю. Як паказвае вопыт рэалізацыі ранейшых праграм развіцця паселішчаў, такое магчыма толькі пры ўмове, што прыярытэтам будзе паслядоўнасць у дасягненні агульнай мэты, а не хуткасць рашэння лакальных задач. Узгадаем тое ж Ялізава. У свой час тут было зроблена вельмі многа для паляпшэння стану шэрагу вуліц, аднак праз кароткі час іх жа давялося перакапаць, каб пракласці вода- і газаправоды…\n— Iнакш кажучы, дзень, калі рабочы пасёлак Ялізава канчаткова пераўтворыцца ў вёску будучыні, наступіць не хутка?\n— Першыя змены адбудуцца ўжо ў наступным годзе. Загадваць на больш працяглы тэрмін не трэба: усё ж праект пілотны, таму ў яго рэалізацыі магчымы самыя розныя карэктывы.\nПредыдущая статьяОсиповчане, приходите на ярмарки!\nСледующая статьяХрам в лесу на Осиповщине


Будзьма беларусамі! » Самалётам — гэта танна\n22.01.2010 | Promenade\nСамалётам — гэта танна\nЗвычайнае беларускае ўяўленне пра самалёт — гэта дорага! Так, пералёт з Мінска ў Прагу і назад будзе каштаваць 300 еўра.\nАле ў Еўропе вялікая канкурэнцыя авіякампаній. Яны спрабуюць перацягнуць кліентаў, прапаноўваючы пералёты па супернізкіх коштах. Найбольш вядомыя сярод такіх — Wizzair, Ryanair. Кампаніі маюць сайты, на якіх можна даведацца цэны і адразу набыць квіток. Толькі сачыце ўважліва: цэны змяняюцца амаль кожны дзень.\nМне пашчасціла знайсці варыянт Катавіцы (недалёка ад Кракава) — Мілан за 40 еўра ў абодва бакі. Лепш за ўсё, браніруючы квіток на сайце, у раздзеле багаж пазначаць «0» і браць з сабою на борт заплечнік. Толькі пазнаёмцеся са спісам дазволеных рэчаў у ручным багажы.\nЯ карыстаўся сайтам wizzair.com. Спачатку рэгіструемся, падбіраем напрамак. Найбольш танныя вылеты для беларусаў — з Кіева (Украіна), Варшавы і Катавіц (Польшча). (З Беларуссю авіякампанія не працуе.) З Польшчы выбар напрамкаў большы. Запаўняем патрэбныя палі і даходзім да формаў аплаты: грашовы перавод альбо пластыкавая картка.\nУ Беларусі толькі «БПС‑Банк» робіць карткі для інтэрнэт‑аплатаў. Картка называецца Visa Virtuon, каштуе восем тысяч, вырабляецца тыдзень. Абавязкова трэба замаўляць картку для аплат у еўра ці далярах. Як яе атрымалі, праз банк залічылі грошы на карт‑рахунак — можна замаўляць тур на самалёт і аплачваць. Затым на e‑mail прыходзіць пацверджанне, што пералёт аплачаны. За некалькі дзён да вылета кампанія яшчэ і нагадае, што прыйшоў час збірацца ў вандроўку.