Гэта несправядліва для багатых плаціць больш за ўсё падаткаў (не ў працэнтах), чым бедныя?\nЁсць пераканаўчы этычны аргумент, чаму багатыя павінны плаціць больш падаткаў, даходаў, чым бедныя? Для мэтаў гэтай дыскусіі, давайце выкажам здагадку, «багатыя» на законных падставах зарабілі сваё багацце альбо праз цяжкую працу ці простую поспеху - нічога супрацьзаконнага.\nТут я маю на ўвазе абсалютнай суме выплачанага падаходнага падатку (вымяраецца ў валюце), а не пэўны працэнт даходу.\nМагчыма як індывіды з выкарыстаннем супастаўных аб'ёмаў дзяржаўных рэсурсаў з мясцовых, дзяржаўных і федэральных органаў улады (дарогі, адукацыя, паліцыі і ваеннай абароны і г.д.). Абодва асобы таксама атрымліваюць адзін голас на выбарах. Аднак мільярдэр ўносіць свой унёсак значна больш падаткаў.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 05:26 аўтар RobertF адрэдагавана 12 сакавік 2018 у 01:39\nНе. Там няма такога аргументу. Гэта «справу з ім» палітыкі, не звязаныя наогул з філасофіяй, але з эканомікай або палітыкай\nдададзена 11 сакавік 2016 у 08:58, аўтар Martin York, крыніца\n@virmaior - Ну я спадзяюся, што ёсць дакладнае этычнае тлумачэнне, але, падобна, мы атрымліваем у пустазелле пра тое багатыя выкарыстоўваць больш грамадскія рэсурсы, чым бедны. Магчыма, мне варта было б спытаць «Незалежна ад таго, як багаты чалавек наткнуўся на яго багацця, з'яўляецца справядлівым падаткам яго больш, чым бедныя?»\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:03, аўтар liggett78, крыніца\n@virmaior - Як пра перанос пытання на форуме Палітыка?\nдададзена 13 сакавік 2016 у 03:35, аўтар liggett78, крыніца\n@RobertF маглі б вы ўдакладніць, якія рамкі вы хацелі б, каб ацаніць гэтае пытанне з? Ёсць шмат розных палітычных філасофій, якія могуць даць розныя адказы ці, па меншай меры, вельмі розныя прычыны для падобных вынікаў.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 12:16, аўтар virmaior, крыніца\n@RobertF Я не думаю, што б пазбегнуць пустазелля. Мы тут не для вырашэння спрэчак аб падатках і г.д. Калі вы хочаце, каб пытанне добра працаваць, вам неабходна звязаць яго з канкрэтнай філасофіяй (скажам, напрыклад, Лок) і спытаць, як ён будзе разглядаць падаткаабкладанне. Замест таго, што ў вас ёсць гэта падзел іх ўласнае меркаванне кожнага, і людзі, якія галасуюць на аснове іх палітыкі.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 01:35, аўтар virmaior, крыніца\n(Я выдаліў большасць каментароў, таму што яны не маюць нічога агульнага з філасофіяй).\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:39, аўтар virmaior, крыніца\nЯ галасую, каб закрыць гэтае пытанне, таму што без далейшага рэдагавання, гэта толькі ў аргументы ускладзены аб эканамічнай палітыцы (і толькі выведуць 2 адказаў, якія звязаны з якім-небудзь філасофіяй). Калі ласка, перагледзець пытанне, каб зрабіць яго больш выразна пытанне аб філасофіі або папрасіць, каб ён перайшоў да больш SE для палітычных дыскусій. Калі вы можаце зрабіць гэта пра філасофію, мы можам адкрыць яго.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:42, аўтар virmaior, крыніца\n@RobertF Я хацеў бы паказаць на тое, што ваша пытанне назву задае іншае пытанне з вашага цела пытання. Па вызначэнні слова «справядлівае» гэта не справядліва для багатых плаціць больш высокія падаткі, але гэта не тое ж самае, як там быць пераканаўчым этычным аргументам для яго.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 04:02, аўтар Lanbo, крыніца\nВаш аргумент слабы, таму што гэта няправільна, што мільярдэр выкарыстоўвае той жа аб'ём дзяржаўных рэсурсаў, што мінімальны памер аплаты працы работніка з'яўляецца:\nПершым чынам, урад будзе выкарыстоўваць больш рэсурсаў для абароны вялікай колькасці мільярдэра актываў (нерухомасці, фондаў і г.д. ...), чым гэта было б у абарону мінімальнага працоўнага заработнай платы і яе/яго сям'і.\nМільярдэр выгады ад працы і навыкаў вялікай колькасці людзей, якія працуюць для яго/яе. Большасць з гэтых людзей было грамадскія адукацыі, аплачанага дзяржавай і з дапамогай сацыяльных паслуг, аплатных дзяржавы, без якога яны не змаглі б зрабіць працу, якую яны робяць для мільярдэра.\nМільярдэр вельмі верагодна, выкарыстоўвае большую колькасць камунальных паслуг падчас яго/яе дзейнасці (падарожнічае больш, такім чынам, выкарыстоўвае больш дарог, вырабляе больш адходаў, варта ўрад больш у плане папяровай працы і бюракратычныя дзейнасці і г.д ...).\nАдклаўшы пытанне аб справядлівасці, гэта ў інтарэсах мільярдэра, што грамадскасць з'яўляецца здаровым, адукаваным, і адчуваць сябе ўпэўнена ў іх сродкаў да існавання і іх сем'яў. Калі працоўны клас лічыць сябе з усіх сіл, і грошы, яны не будуць мець магчымасць набыць тавары, якія вырабляе мільярдэр, што прыводзіць да перыядычных эканамічным крызісам. Гэта вядома як бум-спад цыкла .\nКалі глядзець з пункту гледжання справядлівасці і справядлівасці, ёсць людзі, якія не могуць ўнесці свой уклад у дабрабыт грамадства не па віне сваіх уласных: дзяцей-сірот, інвалідаў і г.д ... хтосьці павінен клапаціцца пра тых людзей, і гэта толькі справядліва, што тыя, хто быў удачлівым у жыцці (мільярдэры) плячо самая адказнасць у клопаце пра тых, хто пашанцавала менш.\nДжон Ролс гэтыя пытанні адрасоў шырока ў сваёй тэорыі справядлівасць як сумленнасць . Ён абмяркоўваў гэтыя ідэі ў сваёй кнізе «Тэорыя справядлівасці», але я працытую артыкул SEP на Джона Ролз:\nГэтыя кіруючыя ідэі справядлівасці як сумленнасці выяўляюцца ў двух прынцыпаў справядлівасці:\nПершы прынцып : Кожны чалавек мае такое ж неад'емнае патрабаванне да цалкам адэкватнай схеме роўных асноўных свабод чалавека, які схема сумяшчальная з той жа схемай свабод для ўсіх;\nДругі прынцып : сацыяльныя і эканамічныя няроўнасьці павінны задавальняць двум умовам: яны павінны быць прымацаваныя да офісах і адкрытых пазіцый для ўсіх ва ўмовах справядлівага роўнасці магчымасцяў; Яны павінны быць у максімальна карысць найменш шчасных членаў грамадства ( розніца прынцып ). (ДФ, 42-43)\nБольшасць адносіны да вашага пытання прынцыповага адрозненні. Як сфармуляваны Ролз ў «Тэорыі справядлівасці»:\nРозніца галоўным, напрыклад, патрабуе, каб больш высокія чакання больш выгадным становішчы спрыяюць перспектывам найменш шчасных. Кіраўнік II, падзел 16, стар. 95\nДалей у артыкуле SEP падрабязнае тлумачэнне прынцыпу розніцы:\nДругая частка другога прынцыпу з'яўляецца прынцыповым адрозненнем, якое рэгулюе размеркаванне багацця і даходаў. З дапамогай гэтых тавараў няроўнасці можа вырабляць большы агульны прадукт: павышэнне заработнай платы можа пакрыць выдаткі на навучанне і адукацыю, напрыклад, і можа забяспечыць стымулы для запаўнення працоўных месцаў, якія больш запатрабаваныя. Прынцыповым адрозненнем патрабуе, каб сацыяльныя інстытуты быць арганізаваны такім чынам, што любыя няроўнасці багацця і даходу ад працы на карысць тых, хто будзе ў самым горшым становішчы. Прынцыповая розніца патрабуе, гэта значыць, што фінансавае няроўнасць будзе выгадна ва ўсіх, і ў прыватнасці, да вялікага перавазе тых спрыяльных меры.\nЗа рознасныя прынцып Джона Ролз, справядлівасць як сумленнасць патрабуе, каб тыя, з найбольшым прыбыткам ўносяць найбольшы ўклад у дзяржаўныя ўстановы, з тым, каб дапамагчы менш удачлівым ў грамадстве. Няроўнасць з'яўляецца адзіна прымальным, калі ён прыносіць карысць найменш ўдалы.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 06:42 аўтар MrDracoSpirit\nВы ўсе павінны быць жартуеце. Чаму б хто-небудзь сцвярджаць, што багатыя атрымліваюць больш выгод ад сацыяльных паслуг? Гэта проста не адпавядае рэчаіснасці. Чым багацей ты менш з гэтых паслуг, якія вы выкарыстоўваеце, і чым больш вы плаціце за лепшыя паслугі. Ніжэй за рысу беднасці вы атрымаць найбольшую выгаду ад дзяржаўных паслуг. Вельмі багаты чалавек будзе плаціць шмат за ахову здароўя і бядней чалавек будзе выкарыстоўваць Medicaid. Багаты чалавек, які жыве ў добрым раёне будзе плаціць падатак высокіх ўласнасць або нават камунальныя паслугі. Гэтыя зборы не маюць нічога агульнага з падаткам на прыбытак. Багаты чалавек можа плаціць высокія стаўкі страхавання маёмасці. І г.д.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 07:21, аўтар Frank V, крыніца\n+1, таму што на самой справе з'яўляецца толькі адказу да гэтага часу на самай справе падганянне патрабаванні philosophy.SE, выкарыстоўваючы філасофскія тэксты і ў цяперашні час крыніц.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 09:06, аўтар Peter Shinners, крыніца\n... Што рабіць, калі гэты чалавек не фені прынцыпе розніцы і роўнасці магчымасцяў? У рэшце рэшт ён не прычыняючы нікому шкоды. Ён проста хоча, каб яго зноў здабытае багацце. "Не, дзякуй, я не зацікаўлены ў абмене.» Ці з'яўляецца гэта тое этычна, каб прымусіць яго падзяліцца?\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:45, аўтар liggett78, крыніца\nАргументы Джона Rawles з'яўляюцца цікавымі. Але дзеля аргументу, скажам, хтосьці прыходзіць праз мільярд даляраў на тратуары. Грошы не былі скрадзеныя або генеравацца з бізнэсу або камерцыі прыбытку. Той мільярд даляраў, зараз яго асабістая ўласнасць. Rawles будзе спрачацца велізарнае шанцаванне нашага новага мільярдэра незаслужана, і ён абавязаны распаўсюджваць багацце, ці не так? ...\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:44, аўтар liggett78, крыніца\n@SantiBailors: Акрамя таго, мясцовыя жыхары могуць мець іншыя спосабы зарабляць на жыццё (дабрабыт, і г.д.) і можа дазволіць сабе ўсталяваць планку вышэй, чым імігрант, які не мае дзяржаўнай падтрымкі.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 12:59, аўтар BigJump, крыніца\n@GorchestopherH Каб дадаць каментар Аляксандра ... Калі краіна не мае падстрахоўкі, бедныя павінны знайсці іншыя спосабы, каб падтрымаць сябе. Адным з такіх спосабаў з'яўляецца злачынствам. Іншая рэвалюцыя. У рэвалюцыі, багатая паслядоўна ня маюць поспех. Яны маюць значна больш страціць, і адкрыта значна больш моцна не любяць. Такім чынам, яны карыстаюцца значна больш ад сацыяльнай стабільнасці. Калі чалавек настолькі бедны, што не можа дазволіць сабе ежы, што яны атрымліваюць з грамадства з'яўляецца павольнай смерцю ад голаду. Бязмежжа бы нібыта ў іх інтарэсах. Прасіць іх плаціць за прывілей павольна памірала вар'яцка.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 08:47, аўтар Andrea Lazzarotto, крыніца\n+1, але пра «бум-спад цыклу» пункта, у той час як механізм, які вы апісваеце, вядома, на працы, яшчэ адзін знаходзіцца на працы ў процілеглым кірунку, у той жа час: Калі працоўны клас лічыць сябе з усіх сіл і грошы , яны будуць больш гатовыя працаваць больш за меншыя грошы, на карысць мільярдэра працадаўцы. Гэта той жа механізм, за людзей, якія рухаюцца (легальна або нелегальна) з бедных краін у багатыя, каб шукаць працу, хоць няма недахопу ў мясцовай рабочай сілы ў больш заможных краінах. Працадаўцы будуць па зразумелых прычынах аддаюць перавагу іх на больш «патрабавальных» мясцовых жыхароў.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 12:40, аўтар n611x007, крыніца\n@RobertF Яго багацця бескарысны, калі ён не выкарыстоўвае яго. І просты факт яго выкарыстання ён ужо прымае (хоча ён ці не), лепш выкарыстоўваць грамадскіх тавараў і паслуг, чым людзі з больш нізкімі даходамі з'яўляюцца. Ён можа, вядома, пайсці будаваць сябе фантазіі дом на прыватным востраве недзе, але ён будзе мець патрэбу ў гов прыйсці захаваць яго ў той момант, першы ўраган паказвае ўверх.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 05:07, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\n@SantiBailors механізму вы апісваеце менавіта тое, што прыводзіць да перыядычных крызісам: Уладальнікі будуць трымаць зарплату ўніз настолькі, наколькі гэта магчыма, пры спробе павялічыць вытворчасць. У нейкі момант, хоць яны вырабляюць усе віды выдатнай рэчы, ніхто не можа дазволіць сабе купіць яго, таму што ўсе яны плацяць занадта мала (не мае значэння, ці з'яўляецца працоўныя імігранты ці мясцовыя жыхары - ўладальнікі ўсё яшчэ патрэбны рынак для іх тавары).\nдададзена 11 сакавік 2016 у 05:11, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\n@GorchestopherH вы блытаеце грамадскія паслугі ў цэлым (дарог, грамадскай бяспекі і праваахоўных органаў, народнай адукацыі, і г.д ...) з ахоўнай тыпу нета грамадскіх паслуг, такіх як Medicaid, талоны на харчаванне або беспрацоўе. Першае, багатыя сапраўды больш карысці ад агульных дзяржаўных паслуг, чым бедныя. Гэта праўда, што багатыя не атрымліваюць непасрэдна з сеткі бяспекі, але яны да гэтага часу карысць ўскосна. Для отл. у ЗША Walmart і McDonalds можа дазволіць сабе плаціць сваім працаўнікам менш пражытачнага мінімуму і ня медыцынскага страхавання, так як яны выкарыстоўваюць грошы падаткаплацельшчыкаў, каб атрымаць талоны на харчаванне і Medicaid.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 07:36, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\n, магчыма, як індывіды, выкарыстоўваючы супастаўныя аб'ёмы дзяржаўных рэсурсаў з мясцовых, дзяржаўных і федэральных органаў улады (дарогі, адукацыі, паліцыі і ваеннай абароны, і г.д.).\nГэта ясна не адпавядае рэчаіснасці.\nХто-небудзь, хто можа дазволіць сабе уласны аўтамабіль выкарыстоўвае дарогі, у той час як хто-то, хто не можа, не робіць. Аўтатранспартная кампанія, вядома ж, будзе рабіць значна больш карысці, чым любы з гэтых людзей, і, як мяркуецца, належыць яшчэ больш багатаму чалавеку (ці групе людзей).\nТое ж самае можна сказаць і аб адукацыі. У Злучаных Штатах, якія вы просіце аб, фінансаванне адукацыі непрапарцыйна прыносіць карысць больш багатых членаў грамадства (параўнайце якасць супольнасці калажа ў прыватным каледжы, а затым параўнаць іх цэны за навучанне).\nМы таксама можам назіраць, што тыя, з найбольш каштоўнымі рэчамі найбольшай карысці ад актыўнай сілы паліцыі. Крадзеж з бедных даволі бессэнсоўна.\nпрактычным Адказ, аднак, заключаецца ў тым, што гэтыя звычаі цяжка паддаюцца колькаснай ацэнцы, таму замест таго, каб звярнуцца да больш прагматычны падыход: Падатку на аснове таго, што людзі могуць дазволіць сабе замест таго, што яны выкарыстоўваюць. Гэта лепшае набліжэнне выкарыстання, чым можна было б чакаць, таму што самыя багатыя, па вызначэнні, вырабляючы найбольшая багацце, і, такім чынам, карысць найбольш розных формаў інфраструктуры і ў выніку эканоміі ад маштабу.\nАбцяжарвальная аснова таго, што людзі могуць дазволіць сабе таксама мае даволі тавтологическое перавага, што людзі могуць (тэарэтычна) дазволіць сабе плаціць падаткі, якія не маглі б быць універсальна дакладна, калі падаткі былі раўнамерна размеркаваны ў модзе вы прапануеце, і па-ранейшаму павінны былі плаціць за ўсё адны і тыя ж паслугі. Вы маглі б пачаць, каб даведацца ў справядлівасці гэтых індывідуальных паслуг існуючых (або іншых паслуг, якія не існуюць), але я адчуваю, што будзе больш пытанне палітыкі, чым філасофіі.\nЗараз гэта «справядліва?» Як мы вызначаем «справядлівым?» Я б вызначыў яго як «этычна дапушчальна», у гэтым кантэксце. Але цяпер у нас ёсць праблема: якая сістэма этыкі мы выкарыстоўваем? Два найбольш папулярныя сістэмы, неакантыянства і ўтылітарызм, з'яўляюцца праблематычнымі, так як яны не адрозніваюць дапушчальныя з абавязковага (гэта значыць, яны вызначаюць тое, як небудзь «Вы павінны зрабіць X" ці "вы не павінны рабіць X,» няма месца для «вы можаце зрабіць X.»). Ўтылітарызм, аднак, мае магчымасць адказваць на пытанні этычнай перавагі ( «Які з X і Y мы павінны рабіць, калі мы павінны зрабіць адну з іх?»), У той час як неакантыянства няма.\nПад утылітарызму, гэтая сістэма з'яўляецца неэтычным, таму што гэта не ў літаральным сэнсе лепшы магчымая сістэма. Ні адзін не «кожны плаціць такую ж колькасць даляраў», вядома. Але мы можам спытаць, якая сістэма з этычнага пункту гледжання пераважней, калі мы вымушаны выбраць адзін з іх. У гэтым конкурсе, прапарцыйнае падаткаабкладанне відавочна выйграе, таму што абсалютная падаткаабкладанне прыводзіць да вельмі непажаданага выніку, што многія людзі не могуць дазволіць сабе свае падаткі, і па-ранейшаму не ў стане дазволіць сабе свае падаткі, таму што доўг палі хутчэй, чым яны зарабляюць. Гэта робіць ўсю сістэму практычна няўстойлівымі, на шкоду ўсім членам грамадства.\nПад кантыянства, гэта мне не ясна, як катэгарычны імператыў ўзаемадзейнічае з падаткаабкладаннем. Горш таго, неакантыянства не магу параўнаць гэтыя дзве сістэмы, таму што яна заўсёды дае чорна-белыя адказы; небудзь сістэма адказвае катэгарычнай імператывам, ці не.\nЯ магу, аднак, заключыць, што абсалютная падаткаабкладанне па меншай меры, неэтычна у якасці прапарцыянальнага падаткаабкладання. Чаму? Таму што, па прычынах, пад утылітарызму, ён не можа быць усеагульным, не адмяняючы сябе.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 06:12 аўтар Isochronous\n-1 - ваш адказ не адрасаваць любую філасофскую аўтару ці пазіцыю, не ў якай меры не Sourced і нават не спрачаецца, этычныя, але толькі эканамічны\nдададзена 11 сакавік 2016 у 09:22, аўтар Peter Shinners, крыніца\nPoking адтуліны ў здагадкі што каментары зробленыя для IMHO. Нават калі вы адчувалі, каб адказаць на гэтае пытанне эканамічна, адказ не грунтуецца на якой-небудзь матэрыял, нават вікі-спасылак. Таму я думаю, што гэта будзе дрэнна падыходзіць для гэтага сайта.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 10:20, аўтар Peter Shinners, крыніца\nЗ пункту гледжання Канта, ён на самай справе мае зусім няшмат, каб сказаць пра гэта ў Метафізіка Мараль (у раздзеле, азагалоўленым Метафізічныя прынцыпы справядлівасці ( Rechtlehre ). Ён не проста абмяжоўваецца КІ пры ацэнцы сістэм кіравання.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 05:29, аўтар virmaior, крыніца\n@Kevin ў сваім жыцці наогул не трэба цытаваць нічога, каб даказаць што-небудзь, але SE пра філасофію. Такім чынам, вы павінны засноўваць тое, што вы пішаце ў ім па філасофіі. Калі вы не думаеце, што пытанне можа быць вырашана такім чынам, сцяг пытанне і не адказваць на яго.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:35, аўтар virmaior, крыніца\n(Я выдаліў большую частку каментара, паколькі яны не пра філасофію)\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:36, аўтар virmaior, крыніца\nЁсць шанец, што вы маглі б таксама паменшыць тую частку, якая не філасофія?\nдададзена 12 сакавік 2016 у 06:23, аўтар virmaior, крыніца\nПа-першае, дзякуй за даданне некаторыя рэчы ў большай ступені звязаны з філасофіяй.\n@Philip: Я не ведаў, я павінен быў прывесці Сакрат кожны раз, калі я соваць адтуліны ў чыіх-то здагадак.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 10:04, аўтар Isochronous, крыніца\n@virmaior: Добра. Дададзены некаторыя этычныя развагі.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 03:06, аўтар Isochronous, крыніца\n@virmaior: Я не буду выдаляць карысную інфармацыю. Я відавочна пазбягаў палітычных нюансаў, бо гэта суб'ектыўна, так што я не бачу ніякага непажаданага кантэнту ў маім адказе.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 07:39, аўтар Isochronous, крыніца\nКалі справа даходзіць да многіх аргументаў, як гэта, я хацеў бы нагадаць людзям, што «справядлівая» з'яўляецца 4 літары слова і «F слова.» Увогуле «справядлівасць» аргументы заўсёды можна трэніравалі ў абодвух напрамках. Вы спецыяльна папрасіць аргумент «для багатых плаціць болей тысяч долараў у выглядзе падаткаў, чым бедныя», так што гэта адзіная бок аргументу я лічу. Я, аднак, адзначыць, што «багатыя» не азначае, што яны плацяць больш высокія падаткі - больш высокі даход робіць. Гэта здараецца, што «багатыя» і «высокі даход", па сутнасці карэлююць, але падатковы кодэкс падаткі даходу ЗША. Гэта будзе важнай дэталлю ў аргуменце.\nТыя, з высокім узроўнем даходу, як правіла, зарабляюць болей тысяч долараў у гадзіну. СЕО робіць $ 10mil ў год не робіць гэтага, працуючы ў $ 10/гадзіну за мільён гадзін кожны год, гэта было б смешна. Людзі ўсё працуюць прыкладна столькі ж, дзесьці паміж 8 і 14 гадзін у дзень, але яны зарабляюць розныя сумы грошай для гэтага. Калі б можна было зрабіць аргумент, што на самой справе падаткаабкладаемага час (багаты чалавек і бедны чалавек і ёсць 24 гадзіны ў суткі), калі падатак на высокіх карміцелем прапарцыйна болей тысяч долараў, чым здабытчык з нізкім узроўнем даходу, вы эфектыўна таксировать ім роўную частку свайго дня. Калі б вы былі падатковыя цотная колькасць долараў, генеральны дырэктар можа зарабіць на працягу 5 хвілін, чым ніжэй клас працоўны мог зарабіць за 14 гадзін. Генеральны дырэктар мог бы правесці рэшту дня зарабляць грошы на свае ўласныя інтарэсы, а ніжні клас працоўны вымушаны пот ўвесь дзень, каб сілкаваць «грамадскія інтарэсы".\nдададзена 11 сакавік 2016 у 06:02 аўтар shimonyk\n@Luaan я рэкамендую прачытаць дыскусію на tradgedy з набытку. Калі вы чыталі пра гэта ў Вікіпедыі, вы знойдзеце там адказ на сваё пытанне.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 04:12, аўтар shimonyk, крыніца\n@Luaan вас толькі глядзяць на першую палову магічнага ідэалу. Другая палова ўключае камунальныя добра. Свабодны рынак ведаў філасофскія пытанні, такія, як трагедыя абшчын. Гэтыя праблемы ў асноўным ўзнікаюць таму, што мы мяркуем, адзіныя асобы, якія важныя людзі, але вось значна больш складаную тэму.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:58, аўтар shimonyk, крыніца\nпамылка друку> «плоскія або proprtional» павінен habve быў «плоскім або прагрэсіўнай"\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:39, аўтар shimonyk, крыніца\n@Luaan Аргумент пра тое, ці варта падаткі быць плоскай або proprtional з'яўляецца іншы адзін. Я згодны, што гэта ў шмат больш тонкі корпус, да якога мы маглі б мець велізарнае задавальненне, абмяркоўваючы. OPs пытанне было спецыяльна нацэльванне вымярэння ў далярах, а не працэнты, так што гэты кірунак я пайшоў з адказам.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:32, аўтар shimonyk, крыніца\n@Luaan На самай справе, чароўны ідэал толькі завецца "свабодны рынак" капіталістамі. Іншыя адпрэчваюць ідэю пра тое, што вольны рынак з'яўляецца магічным ідэалам. Гледзячы на гісторыю практычна кожнай капіталістычнай нацыі там, усе яны вырашылі, што некаторыя прапарцыйнае падаткаабкладанне (нарастаючым ці іншым чынам) з'яўляецца лепшым у кіраванні дзяржаўнымі рэсурсамі. Тыя, хто падпісаўся на палітыку вы спрачаецеся для вымерлі, таму што рынак не падтрымлівае гэты ідэал. Натуральны адбор.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:29, аўтар shimonyk, крыніца\nЧароўны ідэал адзін, дзе кожны чалавек выбірае, каб пакласці грошы да таго, што яны лічаць, што лепш за ўсё, па іх уласным вызначэнням, і сістэма фарміруе гэтыя меркаванні такія, што іх аб'яднанне з'яўляецца лепшым для грамадства ў цэлым. Мы не ў ідэальным свеце, таму рэальны пытанне адносна падаткаабкладання з'яўляецца, якім чынам яна павінна быць менш, чым ідэал.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:22, аўтар shimonyk, крыніца\n... абсурд, і што правільны адказ нешта значна больш складанае, які існуе bewteen два крайнасцяў.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:19, аўтар shimonyk, крыніца\n@Luaan У гэтым выпадку, вы адпрэчваюць ідэю аб тым, што рэч фактычна абкладаецца падаткам час, і настойваючы на тым, што правільныя адзінкі вымярэння для вызначэння справядлівасці, на самай справе, даляры. Крайні варыянт гэтага аргументу, вядома, заўважае, што большасць бамжа можа дазволіць сабе быць абкладзены падаткам у некалькі даляраў у год, так што ўвесь бюджэт ЗША не можа быць больш, чым некалькі мільярдаў даляраў, што было паказана, што недастаткова для падтрымання статус-кво. Цяпер гэта назад і наперад аргумент тут (адсюль 4 лісты слова і слова F), які заканчвае тым, што прадугледжвае абедзве крайнасці аднолькава ..\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:18, аўтар shimonyk, крыніца\nЯ ведаю, «справядлівы» з'яўляецца важкім словам. Калі б я спытаў: «Чаму» мы абкладаць падаткам багатых больш, то адказ будзе «Таму што ў іх больш грошай».\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:17, аўтар liggett78, крыніца\nАх, марксісцкая тэорыя каштоўнасці зноў. Ва ўсякім разе, чаму падаткі павінны быць пакараннем для людзей, якія ў стане вырабляць больш значэння? Чаму я павінен плаціць больш падаткаў толькі таму, што вялікая частка працы, якую я зрабіў, каб патрапіць туды, куды я не было нададзена ? Той факт, што я зарабляю больш з'яўляецца вынікам маіх інвестыцый, аплатных і неаплатны, на працягу доўгага часу. Ці сапраўды гэта мае сэнс, каб пакараць людзей, якія робяць разумныя інвестыцыі і падтрымаць людзей, якія робяць жудасныя інвестыцыі?\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:09, аўтар M J, крыніца\nКраіна мае патрэбу ў грошах, каб працаваць, таму падаткі неабходныя. Ураду неабходна атрымаць столькі падаткаў з народу, як ён можа без шкоды для іх жыцця/сродкі да існавання (яны там, каб служыць людзям, у рэшце рэшт), або пакласці празмернае ціск на людзей, і яны па-ранейшаму зарабляюць на жыццё і адчуваць сябе годна ўзнагароджаныя за працу, якую яны робяць.\nЦяпер мільярдэр можа ўнесці свой уклад значна больш без яго адмоўнага ўплыву іх чым дрэнны чалавек можа. Дык вось, як яны працуюць яго. З пункту гледжання служэння народу, гэта адзіны справядлівы шлях. Гэта больш пра грошы, людзі пакінулі больш, чым грошы, урад прымае.\nУявіце сабе, кожны заплаціў роўныя падаткі. Краіна па-ранейшаму мае патрэбу ў тую ж суму грошай, як гэта было раней, але цяпер пакуль што мільярдэр можа нарэшце дазволіць сабе, што са слановай косці Backscratcher яна яе вочы на, жыццё бедных, будуць знішчаны.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 11:17 аўтар zibadawa timmy\nдададзена 11 сакавік 2016 у 09:23, аўтар Peter Shinners, крыніца\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:37, аўтар virmaior, крыніца\n@Luaan Я разумею, што гэта пытанне пра палітыку, але, калі ласка, паспрабуйце захаваць партызанскую рыторыку да мінімуму.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 08:17, аўтар Era, крыніца\nЯ зрабіў праект для аналізу дадзеных з выкарыстаннем дадзеных перапісу насельніцтва ЗША 1990 PMUS , які паказаў, што калі дзяржаўная дапамога і дзяржаўная падтрымка затым да багатых і багатых катэгорый грамадзян замест гэтага даецца тым ніжэй рысы беднасці, а затым 9,2% насельніцтва ЗША будуць выведзеныя з галечы.\nЁсць моцныя сацыяльныя і этычныя аргументы, чаму багатыя павінен плаціць аднолькавы падатак, як бедныя (долі або працэнт, а не сума ў доларах), і існуюць некаторыя аргументы, чаму яны павінны плаціць больш, але толькі прыстойнае апраўданне я калі-небудзь чуў чаму яны павінны плаціць менш, што яны валодаюць палітыкамі і юрыстамі.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 03:40 аўтар Colin Mackay\n«Ёсць моцныя сацыяльныя і этычныя аргументы, чаму багатыя павінны плаціць аднолькавы падатак, як бедных (долі або адсотка, а не даляр сумы), а таксама некаторыя аргументы існуюць, чаму яны павінны плаціць больш, ...» Я магу зразумець моцныя этычныя існуюць аргументы за тое, што прыемна і дзяліцца сваім багаццем з бяздольным. Але ці сапраўды гэты аргумент трымаць для адваротнага - што этычна абяздоленых да прымаць багацця ад багатых?\nдададзена 11 сакавік 2016 у 04:05, аўтар liggett78, крыніца\nМногія з гэтых адказаў, здаецца, ўскладняць больш, чым трэба.\nЦяпер, можа быць, гэта не чыста этычны адказ, але гэта, безумоўна, самы просты\nДапусцім, вы знаходзіцеся ў групе з пяці сяброў. яны маюць $ 2, $ 4, $ 5, $ 9 і $ 80.\nУсе вы ў горадзе, і трэба, каб купіць што-небудзь паесці. Піца. Скажам, яна каштуе $ 20.\nЦяпер, можна сказаць, што кожны павінен проста перадаць у $ 4. што можа быць справядлівым у пэўным сэнсе, за выключэннем таго, трымайся, адзін з вас не так ужо шмат грошай. Такім чынам, вам неабходна альбо купіць палову піцы за $ 10 (з кожным чалавекам, што спрыяюць $ 2), што не дастаткова для ўсіх вас, або прыняць, што там павінен быць некаторым узроўнем нераўнамернага (па колькасці) ўкладу.\nДобра, варыянт 2 всяк складае 20% таго, што ў іх ёсць. ($ 0,40, $ 0,80, $ 1,00, $ 1,80 і $ 16 (за $ 20 за ўсё). Гэта працуе даволі справядліва, калі піца толькі выдаткі кожны меў, але чакаць. Кожны павінен плаціць за аўтобус дадому таксама. Што варта $ 1,50 для ўсіх акрамя хлопца з $ 80, які бярэ дадому на таксі, бо гэта хутчэй. Ён плаціць $ 4.\nЦяпер праблема заключаецца ў тым, што нягледзячы на тое, што мы распаўсюджваючы кошт піцы вакол цотных%, хлопец з $ 2, марнуе 95% сваіх грошай у гэты дзень з сябрамі, і хлопец з $ 4 марнуе 58% свайго грошы на гэтую паездку, у той час як хлопец з $ 80 траціць толькі 25% сваіх грошай. Так што гэта, здаецца, не вельмі справядліва для большасці з іх альбо (хоць некаторыя не згодныя, верагодна, як хлопец з $ 80)\nТаму варыянт C для зарадкі розных працэнтаў у залежнасці ад таго, колькі грошай у іх усё ёсць запасныя. скажам, кожны з іх ўнесці свой уклад 22% грошай, якія яны маюць -free-. Хлопец з $ 2 мае $ 0,50 бясплатна, спрыяе толькі $ 0,11, хлопец з $ 4 мае $ 2,50 бясплатна, так што ён спрыяе $ 0,55, у той час хлопец з $ 80 мае $ 76 бясплатна, так што ён спрыяе $ 16,72 замест $ 16 у папярэднім плане.\nГэты апошні варыянт пакідае гурт аплачваную які павялічваецца працэнт у залежнасці ад іх колькасці багацця, з $ 2 хлопца, які спрыяе 5,5% сваіх грошай, у той час як хлопец з $ 4 прыходзіцца 14%, а хлопец з $ 80 спрыяе 21%, але пакідае кожны з больш аднолькавы працэнт ад іх багаццяў свабодна марнаваць на ўсё астатняе, што яны хочуць, хоць яшчэ некалькі ўзважаны ў адносінах да людзей з вялікай колькасцю грошай ($ 2 хлопца $ 0,39 бясплатна (19,5%), у той час як $ 4 хлопца $ 1,95 бясплатна (49%), і хлопец з $ 80 мае 59.28 бясплатна (74%).\nГэты апошні варыянт, як большасць краін у рэальным свеце ўжываюць свае падаткі, паралелі з'яўляецца піца == падаткаабкладання, у той час як на таксі дадому гэта іншыя непазбежныя выдаткі на пражыванне, якія, як і ў прыкладзе, якія павялічваюць з багаццем, але значна больш павольна, чым даход робіць (нізкія даходы ўзроўню могуць марнаваць 80% прыбытку на арэнду ў адзіночку, напрыклад, у той час як высокі ўзровень марнуе менш чым на 20% на жыллё/арэнда)\nТак этычна падаткам розныя людзі непрапарцыйныя колькасці? Гэта калі вы разгледзець альтэрнатывы, альбо прадастаўленне паслуг недастаткова для ўсіх, ці ўсё, акрамя выдалення здольнасці людзей з нізкімі даходамі, каб марнаваць грошы на што-небудзь, акрамя асноўных прадметаў першай неабходнасці жыцця, такіх як жыллё і харчаванне (і, магчыма, нават тыя).\nНепрапарцыйна падаткаабкладанне, як і многія рэчы ў жыцці, магчыма, несправядліва, але гэта менш несправядліва і амаральна, чым альтэрнатыўныя варыянты, якія ў пэўным сэнсе, робяць яго этычны выбар.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:17 аўтар Keith\nВаша памяшканне няспраўна\nУ вашым пытанні, вы спытаеце нас, каб выказаць здагадку, што вельмі багатыя людзі\nзаконна зарабілі свае багацці шляхам альбо цяжкай працы або простая удача\nякія, здавалася б, мяркуючы, што альбо\nяны працуюць цяжэй, чым іншыя\nіх дасягнення з'яўляюцца цалкам незалежнымі ад іншых\nіх «удача» ня быў прывязаны да якога-небудзь эканамічнаму падзеі, але больш як знайсці мяшок грошай на вуліцы\nГэтыя сцэнары сьмешныя на іх тварах у 9 разоў з 10.\nТое, што вы на самой справе меў на ўвазе\nЯ думаю, што вы, верагодна, меў на ўвазе нешта больш падобна на «цяжкай працы, поспехі, разведкі і падрыхтоўкі кадраў». Тыя апошнія 2 з'яўляюцца ключавымі. Я зноў Перафразую вашу цытату, як\nпа законе (але не абавязкова маральна) зарабіў сваё багацце дзякуючы ўпартай працы, якая наносіцца на правільныя месцы і эканамічныя магчымасці спараных з ведамі і сродкамі, каб скарыстацца гэтым\nТам куча перасцярог ў гэтым новым, больш дакладнае зацвярджэнне:\nУсё, што законна справядлівая гульня\nНапружаная праца не акупіцца, калі ўжываецца няправільна\nВедаючы, дзе ўжываць працу не рабіць, калі вы гультаяватыя\nМагчымасць абмежаваная без сродкаў (я не магу інвеставаць, што ў мяне няма)\nСродкі нязначна абмежаваныя без магчымасці - гэта адзін з'яўляецца найменш дакладна, таму што чым больш у вас грошай, тым больш дывідэндаў вы можаце атрымаць ад яго, дазваляючы прафесійныя менеджэр фондаў інвеставаць. Ашчадны рахунак атрымлівае 0,05% акцый, ВК фірма спрабуе атрымаць 10x аддачу ад інвестыцый мільёнаў.\nТакім чынам, вы можаце ясна бачыць праблему тут. Вам трэба працаваць і разумнымі, калі ў вас няма грошай. Нават калі вы бачыце добрую магчымасць, вы не заўсёды можаце скарыстацца ёю.\nКалі ў вас ёсць грошы, ён спараджае сябе. На дадзены момант, гэта банальнасьць - «марнаваць грошы, каб рабіць грошы». Гэта таму, што гэта праўда. Шлях часцей, чым вы маглі б падумаць, багатыя атрымалі ў спадчыну багацце ад кагосьці іншага, а потым гэтыя грошы (а таксама навучанне і магчымасць яго спараджае) само захоўвацца бясконца.\nПлатныя структуры разрываюцца, і кожны прымае яго\nБольшасць вельмі багатыя людзі, ўдзельнічаюць у дзелавых прадпрыемствах, якія выкарыстоўваюць шмат людзей больш сціплых сродкаў. Багатыя людзі, якія працуюць тыя прадпрыемствы, можа быць у стане зрабіць любую працу ў кампаніі, але не змог бы працаваць у адзіночку. Калі кампанія занята 100 чалавек вырабляе 100 мільёнаў у даходзе, гэта справядліва сказаць, што ў сярэднім кожны супрацоўнік каштуе мільён долараў, ці не так? Яны ўсе не генеруюць, што вялікае значэнне, але гэта ў сярэднім. Большасць супрацоўнікаў не плацяць дзе-небудзь побач, што, пакуль вы не дойдзе да ўзроўню VP і C. Справядліва, што працаўнік можа ўзяць дадому 50000 пасля стварэння мільёна даляраў для кампаніі? Пакінуты 950k атрымлівае падзяліць сярод людзей, якія валодаюць кампаніяй, або накіроўваецца назад у будынку кампаніі, што 50k працаўнік не мае права ўласнасці.\nБо гэта справядліва? Вельмі багаты апраўдаць яго па некалькіх прычынах:\nрынкавыя сілы. Яны могуць плаціць, што, паколькі людзі працягваюць прымаць яго.\nкалі работнік настолькі вялікі, што яны будуць спрыяць, пакуль яны не атрымліваючы большы кавалак пірага кампаніі, ці яны ідуць пачаць сваю ўласную кампанію.\nчалавек не будзе мець працу наогул без ідэй і арганізацыі кампаніі.\nРабочыя прымаюць яго, таму што толькі рэальныя альтэрнатывы\nбыць у саюзе. Гэта была рэакцыя пасля прамысловай рэвалюцыі, але з тых часоў прафсаюзы сталі эканамічным boogey людзьмі пераплачанай некампетэнтнасці гэтак жа годнымі несоюзными работнікамі, якія не здольныя бачыць прычыну сваіх праблем.\n, пачынаючы сваю ўласную кампанію - вельмі складаная задача, калі вы не былі навучаны для яго з гадамі дзелавой адукацыі і досведу - што рэцэпт правалу, калі вы не збіраецеся ў яе з разумнай, цяжкай працай, і значыць несці вас праз грубыя ўчасткі, пакуль бізнэс не будзе ўстаноўлена\nбыць беспрацоўнымі і, такім чынам, бяздомным і галодным, таму што сістэмы падтрымкі беднасць настолькі дрэнныя,\nЧаму гэта да гэтага часу не апраўдвае масавае няроўнасць у даходах\nВы і ўсе астатнія, здаецца, скокнуўшы на недоиспользование грамадскай інфраструктуры ў якасці падставы для падаткаабкладання багатых людзей менш. На самай справе, гэта смешна зацвярджэнне, менш за 10% ад федэральных падаткаў ідзе на інфраструктуру , а інфраструктура для людзей, якія спараджаюць мноства самых багатых, а не тыя высакародныя супермэны, якія прымаюць прыватныя самалёты, каб працаваць, а не шашы.\nБагатыя людзі не павінны абкладацца падаткам вышэй на іх даходах, яны павінны зарабляць менш, у першую чаргу , і грошы яны не атрымліваюць, павінны быць непасрэдна размеркаваны паміж работнікамі ў цяперашні час спрыяе іх поспеху. тады:\nУсе гэтыя рэчы з'яўляюцца уважлівымі прычынамі, каб прымусіць багацце ад багатых да самых бедных. Але вы павінны ўбачыць негатыўнае ўздзеянне, якое яны могуць аказаць на здольнасць багатых, каб скарыстацца перавагамі працы народных мас, засцерагчы свой бізнес ад перабояў у стартапы, і забяспечыць іх уласныя дзеці будуць лідэрамі будучыні.\nКалі ў мяне ёсць баханка хлеба, і я перадаць згаладалы чалавек на вуліцы, яна не можа быць «справядлівай», калі хтосьці прымушае мяне даць яму частку, але гэта было б смешна назваць гэта «не-проста».\nдададзена 11 сакавік 2016 у 07:56 аўтар SqlACID\nПадатковыя схемы, заснаваныя на прыбытках з'яўляюцца толькі справядлівымі падатковымі схемамі. Па-першае, я мяркую, што ўрад неабходна і што гэта патрабуе фінансавання. Далей, я прызнаю ваша памяшканне, што багатыя і бедныя людзі выкарыстоўваюць дзяржаўныя паслугі з аднолькавай хуткасцю. (Гэта абсурд, дарэчы, але ў канчатковым выніку не мае дачыненне да аргументу.) З гэтага вынікае, што падаткаабкладанне з'яўляецца неабходным злом.\nНекаторыя хутка звяртаючыся да дапамогі паказвае мне, што ЗША штогод падатковыя паступлення/насельніцтва выходзіць нешта накшталт $ 8000 на чалавека. $ 8000 падаткаў было б абсалютна згубным для большасці насельніцтва ЗША. Я мяркую, што аналагічная сітуацыя мае месца ў большасці краін.\nНарэшце, варта адзначыць, што грошы ёсць меншае лімітавай карыснасці , што азначае, што кожны даляр прыносіць чалавеку меншае значэнне, чым даляр перад ім. Гэта значыць, розніца паміж $ 0 і $ 1 шырокая, як і прамежкі паміж $ 1 і $ 10, $ 10 і $ 100, і г.д. Для мільярдэра, заплаціўшы $ 8000 у падатку нязначны расход; для сярэдняга хатняй гаспадаркі ў ЗША, заплаціўшы $ 8000 нешта накшталт страты зарплаты 2 месяцы.\nАдсюль вынікае, што калі неабходнае зло падаткаабкладання павінны быць размеркаваны такім чынам, каб звесці да мінімуму пакуты, якія яна выклікае, багатыя павінны быць прапанавана плаціць больш, чым бедныя.\nВыхад з гэтага аргументу, каб даказаць, што сумы ў доларах больш адносіны да справядлівасці, чым адноснае пакута. Я думаю, што гэта цяжка аргумент, каб выйграць, таму што грошы не мае ўнутранай каштоўнасці, у той час як пакуты першапачаткова дрэнна. Гэта значыць, у той час як вы можаце выдаткаваць грошы, каб атрымаць добрыя рэчы, маючы грошы, не вельмі добрая рэч у сабе і выключацца.\nТакім чынам, прагрэсіўнае падаткаабкладанне з'яўляецца найбольш справядлівай сістэмай, паколькі яна дазваляе кожнаму захаваць як мага больш карысці мець грошы, як гэта магчыма, забяспечваючы пры гэтым кожным перавазе мець ўрад.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 06:04 аўтар user19794\n-1 - ваш адказ не адрасаваць любую філасофскую аўтару ці пазіцыю, не ў якай меры не Sourced і нават не спрачаецца, этычныя, але толькі эканамічны. Як і ў баку, падатак у залежнасці ад даходу з'яўляецца адзіным практычным, але ніякім чынам не з'яўляецца справядлівым. Чым багацейшы чалавек, тым менш вы залежыце ад вашага даходу.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 09:26, аўтар Peter Shinners, крыніца\nВы ведаеце, што гэта тое, што мне падабаецца ў адказе @AlexanderSKing: Сумленнасць і справядлівасць разглядаюцца ў філасофіі. Эканоміка нават былі філасофія: Адам Сміт пісаў Філасофія маралі , ёсць тоны кніг пра тое, чаму там павінны быць адрозненні, вы можаце нават выкарыстоўваць аргументы Гобса і Лока тэорыі грамадскай дамовы. Але Ролс з'яўляецца ідэальным выбарам для гэтага пытання. Мы тут не спрачацца, але адказваць на пытанні, засноўваючы іх на філасофскіх тэкстаў, цытаванне і крыніц.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 10:14, аўтар Peter Shinners, крыніца\n@virmaior можа быць, вы павінны выдаліць адказ, а затым.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 04:56, аўтар nohj, крыніца\nдададзена 12 сакавік 2016 у 02:38, аўтар virmaior, крыніца\nБудзем казаць, а дзяржаўныя падаткі ў час , якая выплачваецца ў якасці грошай. З гэтага пункту гледжання падаткаабкладанне прыбытку ў працэнтах, відавочна, справядліва. Ад кожнага чалавека попыт такі ж, адна трэць прадукцыі іх працы.\nдададзена 11 сакавік 2016 у 08:09 аўтар Joshua\nПытанне аформлена ў вельмі спрошчанай канцэпцыі, пакідаючы ў баку фактычныя цэны тавараў і паслуг, ёсць невялікая розніца ў фактычным колькасці спажытых якіх-небудзь канкрэтных асоб на штодзённай аснове рэсурсаў. Багаты чалавек можа дазволіць сабе купляць дарагія тавары і паслугі, у той час як бедны чалавек павінен быць задаволены менш дарагімі рэчамі, але такое ж колькасць інфраструктуры неабходна транспартаваць фунт прадукту, паездкі на зададзеную адлегласць і г.д. На падставе гэтай інфармацыі , то чаму багатыя плацяць больш за ўсё даляраў у выглядзе падаткаў, чым бедныя для выкарыстання той жа інфраструктуры?\nГэтая канцэпцыя адсутнічае ключавой факт, хоць. Спажыванне з'яўляецца толькі адзін фактар, які ўдзельнічае ў падаткаабкладанні. (На самай справе для спажывання пытанне ўжо часткова адказаў продажаў і падатак на выкарыстанне. Не мае значэння, няхай гэта будзе багаты ці бедны, кожны плаціць продажаў і падаткі на выкарыстанне толькі на прадукты і паслугі, набытыя).\nІншым важным фактарам з'яўляецца, наколькі інфраструктура спатрэбіцца праводзіць кожны даляр даходу. Калі гэты факт прымаецца пад увагу, то хто-то робіць мільён долараў у год выкарыстоўвае значна больш інфраструктуры, чым хто-то робіць дзесяць тысяч долараў у год. Па гэтай прычыне, падатак на прыбытак і падатак на прырост капіталу разлічваюцца на аснове даходаў і прыбытку.\nКаб адказаць на зыходны пытанне аб справядлівасці, хоць, яшчэ больш важным фактарам з'яўляецца фактычная выгада, атрыманая ад сістэмы. Шмат зроблена ў апошні час аб дзяржаўных правах на рабочы клас, але я не думаю, мільянераў там былі б гатовы памяняцца месцамі з кім-то, што мае патрэбу ў іх даход дапоўненую для задавальнення асноўных патрэбаў. Багатыя ўжо атрымліваюць значна больш карысці ад нашай эканамічнай сістэмы, чым хто-небудзь, які атрымлівае выгаду ад дзяржаўнай дапамогі.\nУ гэтым выпадку аргумент грунтуецца на патрабаваннях розуму. Самыя багатыя людзі ў нашым грамадстве атрымаць максімальную выгаду ад эканамічнай сістэмы, якую мы маем, яны таксама выкарыстоўваюць больш высокі працэнт рэсурсаў для набыцця і падтрымання гэтага багацця, таму лагічна, што яны павінны плаціць больш падаткаў для грамадства, каб захаваць гэтую сістэму. Такім чынам, гэта этычна патрабаваць багатых плаціць больш за ўсё даляраў падаходнага падатку, чым бедныя павінны плаціць.\nдададзена 12 сакавік 2016 у 01:55 аўтар user3412497


Жывы плот - асартымент раслін і асаблівасці стварэння - Блог пра рамонт\nФота хвойнага жывога плота\nЖывую загарадзь на дачы часцей за ўсё выкарыстоўваюць у якасці дэкаратыўнага агароджы, каб візуальна размежаваць прастору, прыкрыць непрывабны ўчастак, абмежаваць доступ непажаданым наведвальнікам, падкрэсліць або абгарадзіць пэўную частку тэрыторыі.\nЗагарадзі могуць быць у выглядзе нізкіх бардзюраў з шматгадовых павойных раслін для плота або высокіх жывых сцен, напрыклад з елкі. Пры стварэнні і далейшым абслугоўванні важна ўлічваць, у якім стылі будзе аформлены плот - свабодна які расце пейзажным ці строгай геаметрычнай формы, дасяганай рэгулярнай стрыжкай.\nУ ландшафтным дызайне існуе рознае прызначэнне жывых перашкодаў:\nабарона супраць пылу і шуму з вуліцы;\nвыкарыстанне ў якасці экрана або для адзіноты;\nдля вызначэння межаў ўчастка;\nу якасці мяжы саду;\nяк дэкаратыўны ландшафтны элемент.\nВельмі прыгожа і эфектна глядзяцца жывыя загарадзі незвычайнай геаметрычнай формы, пасаджаныя па контуры газона квадратнай, круглай або авальнай формы.\nСтрыжаная загарадзь з біручына\nДля стварэння незвычайнага плота-жывы сцены лепш выбіраць расліны, якім можна надаваць жаданую форму з дапамогай стрыжкі. Гэта могуць быць:\nлиственные или іглічныя растения,\nяк і любыя іх камбінацыі.\nУ залежнасці ад плошчы ўчастка і месца, адведзенага на загарадзь можна ствараць адно, двух або трехрядной жывыя платы. Таксама трэба ўлічваць форму кроны раслін, хуткасць росту і максімальную вышыню, як і неабходнасць у дадатковай апоры, у выпадку з ліянамі.\nВысокі плот з кустоўя прадугледжвае пасадку наступных відаў:\nзаходняя і ўсходняя туя;\nядловец звычайны і вергинский і інш.\nДля больш нізкіх агародж або ў камбінацыі з высокімі, можна выкарыстоўваць і расліны вышынёй да метра, такія як:\nгартэнзія і пр.\nАгароджа з раслін\nМожна таксама камбінаваць высокую і нізкую агароджу, як і вечназялёныя і квітнеючую.\nЯкія фактары важныя для прылады жывога плота\nКаб адказаць на пытанне, якія хмызнякі пасадзіць ўздоўж плота, спачатку неабходна прадумаць і ацаніць наступныя ўмовы:\nЛепш выбіраць расліны, адаптаваныя да спецыфічных кліматычных умоў Вашага раёна, такім як:\nдажджлівы альбо сухі клімат;\nвысокія і нізкія тэмпературы;\nпераважныя вятры, снежнае покрыва і інш.\nРазмяшчэнне жывы агароджы адносна бакоў свету. Гэта значыць, ці будзе загарадзь знаходзіцца на адкрытым сонцы, у цені або на притененном участку. У залежнасці ад гэтага будуць падбірацца расліны святлалюбныя або теневыносливые.\nЗялёнае агароджу з елак\nВялікае значэнне мае вышыня раслін. Яна павінна быць узгодненая з агульнай канцэпцыяй азелянення ўчастка. На маленькай тэрыторыі плот з елак будзе зусім не дарэчы. Ён затеняя ўсю прастору і не дасць магчымасці нармальна развівацца іншым раслінам. На тэрыторыі вялікай плошчы, звыш пяці тысяч квадратных метраў, наадварот, такі плот створыць адчуванне самотнасці і абароненасці.\nАд плошчы ўчастка будзе залежаць з дрэў або кустоў будзе стварацца зялёнае агароджу. Важна таксама тое адлегласць, якое Вы можаце адвесці для стварэння насаджэнняў. Калі Вы можаце заняць ўчастак уздоўж плота шырынёй да паўтары - двух метраў, то выбіраць лепш хмызнякі або ліяны, так як сцяна з дрэў у перспектыве зойме як мінімум тры - чатыры метры.\nЗвярніце ўвагу і на нормы пасадкі дрэў ад плота. Гэтая адлегласць залежыць ад вышыні і формы кроны раслін. Нізкія хмызнякі трэба высаджваць на выдаленні ад плота ў метр - паўтара, высокія хмызнякі і колоновидные формы дрэў на адлегласці паўтара - два метры, дрэвы, не бліжэй за два з паловай - тры метры.\nТып глебы - яшчэ адзін немалаважны фактар пры выбары асартыменту раслін. Важна вызначыць пяшчаныя, гліністыя, вільготныя ці сухія глебы на Вашым участку. Якія запасы пажыўных рэчываў у верхнім пласце. Ці ёсць неабходнасць мяняць зямлю ў пасадачных ямах або дастаткова будзе ўнесці ўгнаенні.\nАсартымент раслін для жывых платоў\nКвітнеючая сцяна з Спірыт\nбіручына звычайная (Ligustrum vulgare) вельмі папулярнае ліставое расліна для сярэдне-высокіх жывых платоў, непатрабавальнае, але аддае перавагу ўрадлівыя глебы, засухаўстойлівых, вытрымлівае загазаванасць паветра.\nЗвярніце ўвагу! Біручына досыць хутка расце і выдатна аднаўляецца пасля абрэзкі. Квітнее духмянымі белымі мяцёлкамі на канцах парасткаў. Плён чорныя, могуць захоўвацца ўсю зіму.\nглог (Crataegus monogyna) бывае ў форме высокага кустоўя або невялікіх дрэў. Мае невялікія прыгожай формы цёмна-зялёныя бліскучыя лісточкі і калючыя галіны. Ня спагнанніка да глебавых умоў і газоустойчив. У першыя гады пасля пасадкі расце павольна да дваццаці сантыметраў у год. Увосень крона становіцца ярка-чырвонай, а пунсовыя плён захоўваюцца амаль усю зіму.\nграб (Carpinus betulus) медленнорастущее, але ўстойлівае да хвароб і шкоднікаў дрэва або куст. Высока цэніцца цёмна-зялёная бліскучая крона, якая восенню становіцца ярка-жоўтай. граб выдатна пераносіць стрыжку і ўтварае густую зялёную сцяну.\nВяз мелколистный па форме ліста нагадвае граб. Хуткарослы, ня патрабавальны да глебавых умоў, засухаўстойлівых выгляд. Падыходзіць для стварэння высокіх платоў. Выдатна пераносіць стрыжку, можна надаваць дрэве розныя формы.\nСвабодна які расце плот з туі\nАднымі з самых папулярных з'яўляюцца іглічныя жывыя платы з туі. Туя (Thuja) бывае двух відаў - заходняя і ўсходняя, якую яшчэ называюць біёты. Гэта культура з высокімі дэкаратыўнымі якасцямі. Кроны ў туй густая, пірамідальная або конусападобнай. Пры неспрыяльных умовах актыўны рост гэтых раслін прыпыняецца.\nўсходняя туя, Дзякуючы больш разгалістай кроне, пры рэгулярнай стрыжцы і аптымальных умовах на працягу некалькіх гадоў ўтварае густую светла-зялёную сцяну. Калі ж Вам неабходна стварыць больш вузкую загарадзь, лепш выбіраць заходнія колоновидные туі, праўда, кошт такога пасадачнага матэрыялу можа быць значна вышэй.\nКалі Вы задаецца пытаннем, як пасадзіць туі ўздоўж плота, можна парэкамендаваць наступнае. У залежнасці ад памеру кома пасадкавага матэрыялу, выкопваецца траншэя. Расліны расстаўляюцца раўнамерна з разліку дзве ці тры штукі на пагонны метр, закопваюцца, зямля ўтрамбоўваецца і добра паліваецца. Пасадку лепш праводзіць ранняй вясной.\nЯшчэ адным прадстаўніком вечназялёных хвойных культур, якія выкарыстоўваюцца для стварэння высокіх жывых платоў, з'яўляюцца ядловец вергинский і звычайны, а для нізкіх бардзюраў - казацкі.\nСцяна свабоднай формы з некалькіх відаў раслін\nВельмі папулярныя загарадзі з красивоцветущих кустоў, такіх як:\nхмызняковых руж і іншых.\nТакія загарадзі, як правіла, пакідаюць свабодна растуць, каб захаваць асноўную масу кветак. Выразаюцца толькі сухія, зламаныя галіны і адцвілыя суквецці.\nВідэа, якія знаходзяцца на дадзенай старонцы, праілюструе розныя варыянты жывых платоў.\nПрылада жывога плота\nПрапанаваная ніжэй інструкцыя раскажа Вам, як зрабіць жывую агароджу і падтрымліваць яе ў належным стане.\nПасадка. Чым менш пасадачны матэрыял, і чым больш павольна расце дадзены выгляд, тым шчыльней павінна быць схема пасадкі. Выбіраць лепш расліны аднаго памеру. Калі ж Вы робіце змешаную пасадку, трэба падбіраць віды з прыблізна аднолькавай хуткасцю росту і патрабаваннямі.\nПершая подрезка праводзіцца адразу пасля пасадкі. Калі Вы высаджваеце хмызнякі з аголенай каранёвай сістэмай, рэкамендуецца падрэзаць існуючыя уцёкі напалову. Можа здацца, што гэтая аперацыя занадта рэзкая, але такім чынам, забяспечваецца і ўзмацняецца рост маладых уцёкаў, і лепш адбываецца ўкараненне.\nУ пасадак, якія складаюцца з іглічных кустоў або дрэў з закрытай каранёвай сістэмай, проста праводзіцца падразанне галінак да аднаго ўзроўню.\nСтрыжка зялёнага плота з дапамогай кусторезы\nУ перыяд актыўнай вегетацыі праводзяцца рэгулярныя стрыжкі да патрэбнай вышыні, выдаляюцца сухія і выступоўцы галінкі, адцвілыя ўцёкі. Гэтыя аперацыі праводзяцца вострым секатарам або кусторезы. Нацягнуты ўздоўж галін шнур, дапаможа захаваць узровень зрэзкі.\nДля нармальнага развіцця раслін, асабліва ў першыя гады неабходны рэгулярны паліў ў гарачую пару года, і падкормкі арганічнымі ўгнаеннямі.\nАбразанне і фарміроўцы зялёных агародж\nДля свабодна растуць жывых платоў праводзяцца толькі санітарныя і падтрымліваюць тыповую для выгляду форму кроны абрэзкі. Загарадзі пэўнай геаметрычнай формы стрыгуцца рэгулярна, каб падтрымаць неабходны выгляд у ідэальна роўным стане. Такія стрыжкі пачынаюцца з другога года пасля пасадкі, у першы ж год выразаюцца толькі высахлыя ўцёкі і выраўноўваецца вышыня насаджэнняў.\nПадтрыманне малады загарадзі з туі ў належным стане\nЛісцяныя віды, такія як: біручына, глог, барбарыс, граб, брызгліна падразаюць перад пачаткам вегетацыі. У загарадзі з туі, кіпарыса, ядлоўца і інш. Падразаюць толькі верхавіны уцёкаў. У першыя тры - чатыры гады рэгулюецца толькі рост у вышыню, каб плот стаў густым. Пасля таго, як ён набудзе жаданую форму і вышыню, праводзяцца якія захоўваюць форму стрыжкі.\nУ старэюць і аголеных жывых агародках праводзяцца амаладжальныя абрэзкі. Можна таксама замяняць загінулыя расліны ранняй вясной. Каб атрымалася роўная лінія і форма пры абрэзку, пажадана мець доступ да раслін з абодвух бакоў.\nЗвярніце ўвагу! Неабходна нацягваць шнур, па якім будзе падраўноўваюць загарадзь па шырыні, і па вышыні. З часам, набраўшыся досведу, Вы лёгка будзеце спраўляцца з гэтымі аперацыямі сваімі рукамі.\nЗмяшаная жывая сцяна з іглічных і дэкаратыўна-лісцяных хмызнякоў\nЯк Вы паспелі пераканацца на пытанне, што лепш пасадзіць каля плота, адказаць можа толькі гаспадар сядзібы або дачы. Бо выбар тыпу агароджы і раслін залежыць ад шматлікіх фактараў, такіх як памер ўчастка, прызначэнне плота і інш. Стварэнне жывых платоў на ўчастку вельмі эфектыўны і практычны прыём, які зробіць Ваш сад не толькі яшчэ прыгажэй, але і створыць дадатковую абарону ад знешніх раздражняльнікаў ( чытайце таксама артыкул «Забор-шахматка - надзейная агароджа і вытанчанае дадатак ландшафтнага дызайну»).\nПредыдущаяВентыляцыя даху дома, прылада вентыляцыйнай трубы - фота і\nСледующаяКолькі штук у кубе бруса 200х200 - будуем брусовой дом


Прэвентыўны нагляд, як другое пакаранне за адну правіну | Салідарнасьць\n"Я неаднаразова заяўляў, што ўстанаўленне прэвентыўнага нагляду тым, хто ў поўным аб’ёме адбыў прызначанае пакаранне, не адпавядае прынцыпам, замацаваным у агульнай часткі Крымінальнага кодэкса: крымінальная адказнасць рэалізуецца ў асуджэнні з ужываннем прызначанага пакарання; з адтэрміноўкай выканання прызначанага пакарання; з умоўным непрымяненнем прызначанага пакарання; без прызначэння пакарання. Такім чынам, прэвентыўны нагляд, які прадугледжвае сур’ёзныя абмежаванні правоў, прызначаецца асобам, у дачыненні да якіх ужо ў поўнай меры рэалізавана крымінальная адказнасць.\nУ дачыненні да палітвязняў прэвентыўны нагляд выкарыстаны ўладамі ва ўсёй яго красе: некаторыя з вызваленых палітвязняў былі асуджаныя за парушэнні яго правілаў; хтосьці, баючыся незаконнага асуджэння, выехаў са сталіцы.\nКалі год таму Мікалай быў вызвалены з турмы, ягоныя праблемы са здароўем настойліва патрабавалі кваліфікаванага медыцынскага ўмяшання. У поўным аб’ёме медыцынская дапамога магла быць аказана ў Мінску, аднак, каб выехаць у сталіцу, нават з рэкамендацыяй мясцовага лекара, спатрэбілася дзень за днём абіваць парогі райаддзела міліцыі: выехаць на лячэнне Аўтуховічу забаранялі, затое потым дазволілі … змяніць на час месца жыхарства на Мінск. Гэта дазволіла яму прайсці курс абследавання ў шпіталі.\nПотым местачковыя праваахоўнікі паспрабавалі груба зляпіць у дачыненні да былога палітвязня абвінавачанне ў парушэннях правілаў валютных аперацый, але гэты прадукт іх фантазій ня прыйшоўся да густу нават мясцоваму суду, і ў судзе справа з трэскам развалілася.\nКалі падышоў да канца год, на які Мікалай Аўтуховіч быў абмежаваны ў сваіх правах, міліцыя звярнулася ў суд з хадайніцтвам пра падаўжэнне прэвентыўнага нагляду. І пакуль суд і пракуратура самастойна вызначалі сваё стаўленне да праблемы, іх пазіцыя была адназначнай: паводзіны былога палітвязня на працягу года не давалі падстаў для задавальнення хадайніцтва РАУС.\nАднак, праз некалькі дзён усе кардынальна змянілася, і ў абласны суд быў накіраваны прыватны пратэст пракурора з патрабаванне пастанову суда адмяніць.\nТое, што адбывалася далей, інакш, чым пародыяй на правасуддзе не назавеш: спачатку Аўтуховіча пазбавілі права на абарону, правёўшы судовае пасяджэнне калегіі ў адсутнасць абранага ім абаронцы. Далей – больш. Ужо на наступны дзень у Ваўкавыскім судзе разгледзелі гэтую справу зноў і падоўжылі нагляд, бо гэта, відавочна, было вельмі важна для тых, хто прыглядае за Аўтуховічам пасля яго вызвалення. Суд не збянтэжыла нават адсутнасць героя падзей – раніцай таго дня Мікалай на «хуткай» трапіў у бальніцу.\nВядома, у скарзе Мікалая і яго абаронцы будзе пералічана вельмі шмат розных парушэнняў, якія дапусціў, не саромеючыся, суддзя. Можна сыпаць цытатамі з закона, які павінен быў працаваць у інтарэсах грамадзяніна Беларусі. Але хочацца замест гэтага задаць пытанне: ці не сорамна?"


Праваабаронцы чакаюць ад уладаў Беларусі не толькі словаў, але і канкрэтных вымяральных вынікаў\nhttp://spring96.org/be/news/82414 2016 2016-02-24T12:14:02+0300 2016-02-24T12:14:02+0300 2016-02-24T15:44:52+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/italia-3.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАмбасада Італіі ў Мінску. Фота www.tio.by\nПрадстаўнікі праваабарончых арганізацый Беларусі па запрашэнні італьянскага боку прынялі ўдзел у сустрэчы з статс-дарадчыкам Міністэрства замежных спраў і міжнароднага супрацоўніцтва Італіі Бэнедэта Дэла Ведова, кіраўніком яго офіса Ларэнца Галанці і амбасадарам Рэспублікі Італія ў Беларусі Стэфанам Б’янчы.\nЗ беларускага боку ў сустрэчы прымалі ўдзел старшыня РПГА “Беларускі Хельсінскі камітэт” Алег Гулак, сябра праўлення ГА “БАЖ” Жанна Літвіна, намеснік старшыні Праваабарончага цэнтра “Вясна” Валянцін Стэфановіч, дырэктар Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў (БІСД) Аляксей Пікулік і дырэктар прыватнай інфармацыйна-кансультацыйнай ўстановы «Рэгіён 119» Алена Красоўская-Каспяровіч.\nПад час размовы было абмеркавана шырокае кола пытанняў, датычнае бягучай сітуацыі з правамі чалавека ў Беларусі.\nПрадстаўнікі дыпламатычнага корпуса Італіі адзначылі, што пачынаючы са жніўня мінулага года яны назіраюць некаторыя пазітыўныя моманты ў сітуацыі з правамі чалавека ў Беларусі. У прыватнасці, яны станоўча ацанілі вызваленне палітычных зняволеных і тую акалічнасць, што выбары ў 2015 годзе прайшлі без прымянення гвалту ў дачыненні да палітычных апанентаў, кандыдаты мелі магчымасць праводзіць сходы бесперашкодна з боку улады.\nПравабаронцы са свайго боку таксама выказалі свае меркаванні і погляды адносна бягучай сітуацыі ў краіне, падкрэсліўшы, што праваабарончая павестка дня павінна заставацца і прысутнічаць у палітыцы еўрапейскіх краін.\nНамеснік старшыні Праваабарончага цэнтра “Вясна” Валянцін Стэфановіч, у прыватнасці, адзначыў некаторае паляпшэнне сітуацыі пачынаючы са жніўня 2015 года:\n– Так, сапраўды, мы віталі вызваленне палітычных зняволеных і тое, што ўзровень рэпрэсій знізіўся. На дадзены момант улады пакуль устрымліваюцца ад жорсткіх форм рэпрэсій у дачыненні да палітычных апанентаў і прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці, маю на ўвазе адміністрацыйныя арышты і крымінальны пераслед па палітычных матывах.\nАднак я адзначыў, што сітуацыя вельмі далёкая ад ідэальнай. Мы чакаем і настойваем на больш сістэмных кроках, скіраваных на якаснае паляпшэнне сітуацыі з правамі чалавека. Заканадаўства, якое рэгулюе грамадзянскія і палітычныя правы, застаецца дагэтуль без зменаў і напоўненае рознымі рэпрэсіўнымі і абмежавальнымі нормамі. Гэта тычыцца і свабоды сходаў, і свабоды асацыяцый. Няглядзячы на тое, што апошнія мірныя сходы сапраўды праходзяць без прамога ўмяшальніцтва органаў правапарадку, тым не менш удзельнікі такіх сходаў прыцягваюцца да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе вялікіх штрафаў. Правесці легальна дэманстрацыю ці мітынг у Беларусі, як і раней, фактычна немагчыма.\nВалянцін Стэфановіч выказаў асаблівую занепакоенасць прымяненнем на практыцы ў Беларусі смяротнага пакарання, адзначыўшы, што ад пачатку бягучага года вынесены ўжо два смяротныя прысуды, а ўсяго ў спецкалідоры чакаюць растрэлу чацвёра чалавек.\nУ дыскусіі была закранута і тэма мінулых выбараў прэзідэнта Беларусі.\n“Наконт мінулых выбараў, – паведаміў Валянцін Стэфановіч, – мы адзначылі, што сапраўды гвалту ў дачыненні да палітычных апанентаў не прымянялася, але ж і актыўнасць грамадства была невялікай, нейкіх масавых выступаў мы асабліва не назіралі. Прагрэсу не назіралася і ў выбарчых працэдурах, і ў характары саміх выбараў. Мы тут абсалютна згодны з высновамі БДІПЧ АБСЕ, якія праводзілі назіранне за выбарамі і лічым што іх нельга назваць справядлівымі і дэмакратычнымі. Зараз мы чакаем ад уладаў крокаў, скіраваных на імплементацыю рэкамендацый, прапанаваных БДІПЧ АБСЕ пад час і папярэдніх, і апошніх выбараў”.\nІншыя ўдзельнікі дыскусіі таксама акрэслілі розныя праблемы і пытанні, датычныя парушэнняў правоў чалавека ў іх сферах дзейнасці.\nНапрыканцы сустрэчы італьянскаму боку быў перададзены аналітычны агляд “Сітуацыя з правамі чалавека ў Беларусі ў 2015 годзе” падрыхтаваны ПЦ “Вясна”.\n24.02.2016 Тэгі: праваабаронцы, правы чалавека


Палітыка ўладаў у сельскай гаспадарцы і настрой вясковага электарату.\n(Тарас: ) “Перш чым працягнуць размову, літаральна некалькі апошніх паведамленьняў БелаПАН на тэму сельскай гаспадаркі.\n“Аляксандар Лукашэнка прыняў з дакладам старшыню Менскага Аблвыканакаму Мікалая Дамашкевіча, які даклаў, як ідуць вясновыя палявыя работы… Кіраўнік аблвыканкаму праінфармаваў аб напружанай сытуацыі з забесьпячэньнем пасяўной кампаніі палівам і прасіў прэзыдэнта дадаткова вылучыць паліўны таварны крэдыт з улікам абавязацельства Менскай вобласьці сабраць у 2001 годзе 2 мільёны тон збожжа.”\nІ другое паведамленьне:\n“У Беларусі створаны рэспубліканскі штаб у пытаньнях вясновай сяўбы і ўборкі ўрадажю…Кіраўніком штабу згодна з пастановай Савету міністраў прызначаны намесьнік прэм’ер-міністра Аляксандар Папкоў, а намесьнікам – міністар сельскай гаспадаркі і харчаваньня Міхаіл Русы” .\nУ склад штабу ўключаны цэлы шэраг кіраўнікоў рознага рангу. У мяне такое пытаньне. Утварэньне штабоў, гэты стыль кіраўніцтва, калі бяруцца нейкія “падвышаныя абавязацельствы”, калі старшыні рай- і аблвыканкамаў даюць справаздачу непасрэдна вышэйшаму кіраўніку дзяржавы. Ці адбыліся тут нейкія зьмены? Ці адчуцваюць старшыні калгасаў, проста калгасьнікі той самы ціск, што і раней?\n(Лугін: ) “Можна пра гэта шмат гаварыць. Але я сказаў бы адным словам. Гэта тыповы савецкі “дурдом”. Нічога гэтыя “штабы” зрабіць ня могуць, таму што не працуе сама сыстэма. Я дадаў бы, што эфэктыўнай калгасная сыстэма ня можа быць паводле вызаначэньня, таму што людзі працуюць не на сябе. А для таго, каб яны працавалі, трэба ўсё больш і больш наглядальнікаў і паганятых. І ў выніку ў нас узрастае колькасьць людзей, якія кіруюць і зьмяншаецца колькасьць людзей, якія працуюць.\nНапрыклад, у ЗША на аднаго чыноўніка ў сельскай гаспадарцы – 47 працаўнікоў, а ў Беларусі, паводле зьвестак Беларускага навукова-дасьледчага інстытуту аграрнай эканомікі, на аднаго ўпраўленца прыпадае ўсяго 8 працаўнікоў. Бачыце, якая розьніца?\nЯ б прывёў тут словы Пімена Панчанкі, які сказаў: “Мой родны край! Як мы жывем пагана! Што ні пасеем мы – усё сажруць. Чыноўніцкія орды Чынгіс-хана зь мільёнаў кабінэтаў пруць і пруць!” Дык вось, гэтыя чыноўніцкія орды нічога ня могуць зрабіць. Трэба мяняць гэтую сыстэму”.\n(Тарас: ) “Сп. Ярашук! Калі вялікія, часам, празьмерныя правы дадзеныя адміністрацыі, кіраўнікам райвынканкамаў, вэртыкалі – як у гэтай сытуацыі можа абараніць правы сялянаў прафсаюз? Ці ўдаецца гэта рабіць зараз?”\n(Ярашук:) “Па-першае, я хачу проста сказаць людзям, што яны павінны ведаць: ёсьць арганізацыя, якую яны самі стварылі – гэта прафсаюзы, куды яны могуць адправіць свой запыт з канкрэтнай просьбай, і мы заўсёды ў такім выпадку ім будзем дапамагаць. Калі не дапаможа суд ці пракуратура, калі яны хочуць нейкіх канкрэтных дзеяньняў, дык мы заўсёды будзем бараніць іх інтарэсы. Таму што, паўтараю, гэта ня толькі парушэньне канкрэтных законаў, але і парушэньне інтарэсаў простага чалавека, селяніна”.\n(Тарас: ) “Сп. Ярашук! Вам, напэўна, вядомы настрой і кіраўніцтва калгасаў, і простых калгасьнікаў. У сувязі з тым, што сёлета павінныя адбыцца прэзыдэнцкія выбары – ці зьмяніўся стыль паводзінаў мясцовага кіраўніцтва? Ці могуць спадзявацца сяляне, што нешта зьменіцца да лепшага? Магчыма, лягчэй людзьмі кіраваць і праводзіць выбарчыя кампані на сяле. Заўсёды так раней было. На вашую думку, ці маюць шанцы палітычныя партыі, ці ёсьць сэнс і патрэба працаваць ім зь вясковым электаратам?”\n(Ярашук: ) “Я хачу сказаць, што назапашваецца і павялічваецца рэсурс чаканьня пераменаў і ў тым асяродзьдзі, якое мы маем на ўвазе – на вёсцы. Гэта безумоўны факт, з майго пункту гледжаньня. І тыя людзі, якія, скажам, думаюць над сваёй будучыняй, будучыняй дзяцей – яны сёньня адзназначна прыйшлі да высновы, што патрэбныя перамены. Калі гэтых пераменаў ня будзе, дык яны ніякай будучыні для сябе і сваіх дзяцей у беларускай вёсцы на бліжэйшую пэрспэктыву ня бачаць.\nІ што б там ні гаварылі пра беларускую вёску – што гэта кансэрватыўная частка нашага грамадзтва, тым ня менш я падкрэсьліваю, што гэтыя людзі гатовы да пераменаў і чакаюць іх. І яны могуць сваё слова сказаць і ў выбарах прэзыдэнта”.\n(Тарас: ) “Сп.Лугін! Як Вы лічыце, ці дастаткова надаюць увагі сытуацыі на сяле палітычныя партыі дэмакратычнага лягеру, ці ўсе магчымасьці тут выкарыстаныя?”\n(Лугін: ) “Я мушу заўважыць, што тыя палітычныя сілы, якія арыентуюцца на вёску, яны таксама сур’ёзна рыхтуюцца да выбараў і праводзяць пэўную арганізацыйную работу. Так, напрыканцы мінулага году быў створаны камітэт “Зямля й воля”. Сама назва гаворыць пра тое, што гэты аргкамітэт мае намер больш працаваць у сельскай мясцовасьці ды ўцягнуць сельскі электарат у падрыхтоўку выбарчай кампаніі.\nІ тут галоўная задача – псыхалягічная. Людзі прывыклі чакаць добрага цара. Ім трэба паказаць, калі не Лукашэнка – дык хто? І нам важна разьбіць гэтую псыхалягічную перашкоду. Бо важна ня тое, хто прыйдзе, які ён, а тое, што ён будзе рабіць па-іншаму. Фактычна, Лукашэнка за сем год свайго кіраваньня паказаў, як ня трэба рабіць. А мы павінны паказаць людзям, што і як трэба зрабіць, як выйсьці з гэтага цяжкога становішча.\nУ “Белорусской ниве” надрукаваны артыкул Усюкевіча, які піша, што 10-15 працэнтаў грошай штогод сяло не вяртае. Гэта значыць, укладваецца на 10-15 працэнтаў больш, чым вяртаецца. Значыць, трэба даказаць, што сыстэма сама не працуе.\nІ ў гэтым сэнсе ў аргкамітэце аб’ядналіся й дзейнічаюць і Сялянская партыя, і частка Аграрнай партыі, якая не пайшла ў падпарадкаваньне да Лукашэнкі, і Беларускі саюз фэрмераў, прафсаюзы аграпрамысловага комплексу. І што вельмі важна, амаль уся беларуская аграрная навука ўключылася ў гэты працэс і выступае за перамены. І мы, што можам, будзем рабіць і зробім, каб зьмяніць гэты рэжым”.\n(Тарас: ) “Мы гаварылі амаль увесь час пра палітыку. Цяпер я прапаную вярнуцца да самых надзённых праблемаў. Сп. Ярашук! Што сёньня найперш турбуе селяніна? Які яго паўсядзённы клопат?”\n(Ярашук: ) “Ну, канечне, гэта заробкі. Таму што яны самыя нізкія з усіх катэгорыяў працоўных, і не сягаюць нават паловы заробкаў, якія маюць працуючыя ў прамысловасьці. І на сёньняшні дзень якія спробы ні прымаюцца (трэба аддаць належнае, што час ад часу гэтыя спробы робяцца, і выплата заробкаў пад жорсткі кантролем з боку ўладаў), увесь фокус у тым, што няма чаго плаціць.\nЧаста ў канкрэтнай гаспадарцы кіраўнік вымушаны знаходзіць самыя неверагодныя сродкі, каб нейкім чынам разьлічыцца па заработнай плаце. Скажам, па нейкую дату пазыкі па заробках адсякаюцца, затым яны зноў, як хвост у яшчаркі адрастаюць. І, пэўна, так будзе працягвацца доўга, таму што, я падкрэсьліваю пакуль проста няма сродкаў, крыніц, зь якіх суб’екты гаспадараньня – калгасы й саўгасы маглі б выплочваць заробкі.\nА калі няма заробкаў, калі яны яшчэ, да таго ж, нерэгулярна выплочваюцца – можна уявіць сабе настрой мэханізатара, які заняты на пасяўной кампаніі, ці даяркі, калі яны ня маюць элемэнтарных сродкаў, каб утрымліваць сваю сям’ю, дзяцей і самых сябе”.\n(Тарас: ) “Спадар Лугін! Мы яшчэ не гаварылі нічога пра фэрмэраў. На Вашую думку, ці засталася такая катэгорыя людзей, як фэрмеры, у Беларусі? Які настрой зараз сярод іх пануе сёлета?”\n(Лугін: ) “Складанае пытаньне. Справа ў тым, што калі ў свой час утваралі фэрмэрскую сыстэму, яшчэ пры Кебічы, дык мне здаецца, яе рабілі толькі для таго, каб паказаць некалькі асобаў МВФ: маўляў, глядзіце, у нас ёсьць розныя формы гаспадараньня ў Беларусі, і хай яны працуюць і даказваюць сваю жыцьцяздольнасьць.\nАле калі ў часы Кебіча нейкія ўмовы яшчэ ствараліся для фэрмэраў – і льготныя крэдыты давалі, і можна было прыдбаць тэхніку, дык цяпер усё гэта перакрыта. І новаму фэрмэру пачаць з нуля фактычна немагчыма.\nІ за гэты пэрыяд, як пачала разьвівацца фэрмэрскія гаспадаркі, недзе каля 2000 зь іх спынілі сваё існаваньне.\nУ нас фэрмэрства зусім бы прыпыніла ўжо сваю дзейнасьць. Справа ў тым, што трымаюцца толькі фэрмэры “першай хвалі”, якія прыйшлі ў фэрмерства ў 91-м годзе, калі інфляцыя дазволіла разьлічыцца за крэдыты літаральна адной тонай збожжа. А астатнія перабываюць у рэжыме выжываньня.\nДы й калгасная сыстэма, фактычна, хутка спыніць сваё існаваньне. І калі ўжо Лукашэнка прызнаў, што 25 працэнтаў калгасаў – “ляжачыя”, і немагчыма іх рэанімаваць, дык гэта пра многае гаворыць. Калі ён кажа “25 працэнтаў”, дык можна гаварыць пра 70 працэнтаў.\nІ вельмі хацеў бы адзначыць адну дэталь. Экс-міністар сельскай гаспадаркі Васіль Лявонаў пастаянна ціснуў на Лукашэнку: давайце будзем рабіць рэформы, бо йнакш уся гэтая сыстэма хутка загіне. І мабыць, да таго надакучыў Лукашэнку, што той яго ўзяў ды засунуў на турэмныя нары. Але ж сытуацыя ад гэтага не палепшылася. Тады толькі адзін Лявонаў з усіх чыноўнікаў патрабаваў ад Лукашэнкі рэформаў. Цяпер жа ўсе яны гавораць пра іх, бо кожнаму, нават сьляпому чыноўніку бачна, што сыстэма не працуе, і трэба ўсё гэта мяняць”.\n(Тарас:) “На заканчэньне хачу толькі заўважыць, што кепскі стан эканомікі ці нейкай галіны – у гэтым выпадку, сельскай гаспадаркі, сам па сабе не гарантуе зьменаў, нават калі неабходнасьць іх разумеюць дзяржаўныя чыноўнікі высокага рангу. Досьвед Беларусі апошніх год пацьвярджае гэта. Але ж калі мае рацыю лідэр прафсаюзу аграрнікаў, і ў сельскіх працаўнікоў сапраўды зьявілася усьвядомленае жаданьне зьменаў, дык ніякія драканоўскія захады з боку дзяржавы з мэтай утрымаць сялянаў у калгасным стане ўжо не дапамогуць”.


Мары Конда. Прыбіраем жыллё – змяняем жыццёМары Конда. Прыбіраем жыллё – змяняем жыццё\nСлушна — Здароўе — Здаровы лад жыцця — Прыбіранне, якое змяняе жыццё. Частка 2. Развітваемся з мінулым дзеля лепшай будучыні\nДома і сцены лечаць. Мы часта кажам так «на аўтамаце», інстынктыўна адчуваючы, што хатняя абстаноўка сапраўды дапамагае справіцца з перажываннямі. Чаму так адбываецца? Згодна з японскай філасофіяй, дом і ўсе рэчы, якія там знаходзяцца, літаральна напаўняюцца нашай энергіяй і робяцца як быццам асобным жывым арганізмам. Пры асцярожным і ўважлівым стаўленні да свайго жылля і арганізацыі чысціні ды ўтульнасці дом можа стаць месцам сілы. Пазбаўляючыся ад непатрэбных прадметаў, мы не здраджваем мінуламу, але цэнім яго ўрок і паляпшаем сваё сапраўднае. Як жа арганізаваць прастору правільна і разабрацца з мноствам рэчаў? Працягваем распавядаць пра метад змены свайго мыслення праз прыбіранне па парадах сусветна вядомага кансультанта па навядзенні парадку – японкі Мары Конда.\nУсяму сваё... месца\nУявіце, што вы – лазневы халат. Як бы вы адчувалі сябе, калі б у вас не было свайго месца і вы ўвесь час валяліся б, дзе давядзецца? Не, гэта не пра «ад'ехаўшы дах» ад празмернага сядзення дома. Гэта пра абсалютна іншы, філасофскі падыход да рэчаў. Калі ўявіць іх як жывыя істоты, тады і з навядзеннем парадку ў доме стане нашмат меней праблемаў, лічаць японцы.\nСакрэт 1. Стаўцеся да дома і рэчаў, як да жывых. Штодня, вяртаючыся дадому, падзякуйце свайму жыллю за тое, што яно з'яўляецца вашым прытулкам у мітусні дзён, за тое, што вы заўсёды можаце знайсці тут спакой і адпачынак. А рэчам – за тое, што яны служаць вам і хочуць быць карыснымі.\nСакрэт 2. Адвядзіце кожнай рэчы сваё месца. Японцы вераць, што калі «спытаць» у свайго дома сэрцам, дык ён можа падказаць, як правільна размясціць рэчы ў доме так, каб вам жылося максімальна ўтульна і прыемна. А кожны прадмет пасля выканання функцыі мае патрэбу ў адпачынку і таксама заслугоўвае свайго «дома» – спецыяльна адведзенага для яго месца.\nСакрэт 3. Для кожнага сямейніка – сваё месца для рэчаў. Часта прадметы кожнага з дамачадцаў размяшчаюцца па ўсім доме, у месцы найбольшай даступнасці. Мары Конда прапануе адвесці асобную прастору для кожнага, дзе будуць захоўвацца ўсе яго рэчы. Пасля карыстання імі іх трэба будзе пакласці назад. Так і будзе захоўвацца парадак.\nСакрэт 4. Мэта – дасканаласць. Хаця здаецца, што дамагчыся яе ў чым бы там ні было немагчыма, але навесці свой ідэальны парадак рэальна. Бо рэчаў не можа быць бясконца шмат, з імі магчыма справіцца. Мары Конда прыводзіць прыклад жанчыны, якая прыбіралася па яе метадзе і дом якой заўсёды быў у парадку. Але ў той жа час было адчуванне: штосьці не тое. Падрабязна вывучыўшы жыллё, Мары знайшла прычыну. На ўсіх бутэлечках, палічках былі рэкламныя налепкі са слоганамі. Яны засмечвалі прастору і рабілі яе «крыклівай». Пасля таго, як жанчына пазбавілася ад этыкетак, дом зрабіўся ідэальным у яе разуменні.\nСакрэт 5. Для пачатку пазбаўцеся ад непатрэбнага – адным махам. Пра гэты пункт мы шмат разважалі ў першай частцы матэрыялу. Адчуўшы эфект вельмі хуткага ачышчэння прасторы, людзі гатовыя пазбавіцца і ад ментальнага смецця. Бо жыць у якой бы там ні было захламленасці яны больш не хочуць.\nСакрэт 6. Найлепшы спосаб вырашыць, што захаваць, а што выкінуць, – узяць кожны прадмет у рукі і спытацца ў сябе: «Ці выклікае гэта радасць?»\nАд вопраткі – да падарункаў\nПрынцып паступовага прыбірання ад пакоя да пакоя не апраўдвае сябе, паколькі часта ў шафах і камодах па ўсім доме людзі захоўваюць падобныя рэчы. Таму лепшым рашэннем стане сартаванне па катэгорыях. Для гэтага патрабуецца сабраць абсалютна ўсе рэчы (напрыклад, катэгорыі «адзенне») у адным месцы. Для зручнасці іх таксама можна падзяліць. Мары Конда прапануе зрабіць гэта так.\nРазбіраемся з адзеннем\nТопы (кашулі, швэдры (світэры), талстоўкі і г.д.).\nНіжнія часткі адзення (штаны, спадніцы і г.д.).\nЗ «плечыкамі» (курткі, пінжакі, касцюмы і г.д.). Для таго, каб шафа выглядала акуратна, а пры поглядзе на адзенне вы адчувалі стан лёгкасці, японцы рэкамендуюць вешаць цяжкія прадметы (з больш шчыльных матэрыялаў, а таксама цёмнага колеру) з левага боку, а больш лёгкія і светлыя – з правага. Рэчы ў такім выпадку як быццам «узлятаюць» направа. Дарэчы, Мары Конда рэкамендуе адмовіцца ад таго, каб «кансерваваць» зімовую або летнюю вопратку. Так, на яе думку, некаторыя прадметы гардэроба хутка страцяць выгляд, а некаторыя будуць і зусім забытыя.\nШкарпэткі і калготкі. Захоўванне шкарпэтак у камяку, а калготаў – перавязанымі пасярэдзіне псуе гэтыя рэчы і прыводзіць іх да стрэсу. Гэтыя прадметы гардэроба і так нясуць немалую нагрузку, варта паставіцца да іх з павагай. Правільным будзе складаць іх у некалькі слаёў і ставіць набок, як і вопратку.\nСумачкі і г.д. Для таго, каб сумачкі не валяліся па ўсім доме, некаторыя з іх можна захоўваць адна ў адной. Дарэчы, вытрасаць змесціва сумачкі і ставіць яе «на адпачынак» Мары Конда раіць штодня.\nДадатковыя прадметы (шалікі, паясы, шапкі і г.д.).\nСпецыялізаванае адзенне (купальныя касцюмы, форменная вопратка і г.д.).\nЧаста падчас прыбірання ўзнікае спакуса перамясціць вопратку з катэгорыі «на выхад» да пункта «зручнае хатняе адзенне». Мары Конда перасцерагае ад гэтага кроку. Па словах Мары, хатні час – каштоўная частка жыцця. І ад таго, што нас можа ніхто не бачыць, важнасць яго не зніжаецца. Апранаючы спецыяльную прыгожую хатнюю вопратку, вы ўносіце ўклад у прыгажосць вашага дома, ствараеце настрой і падтрымліваеце пазітыўныя ўяўленні пра сябе. У перыяд актыўнага сядзення дома вельмі актуальна. Бо «пучок» на галаве і трэнікі штодня могуць стаць прычынай адсутнасці энергіі і прыгнечанага настрою.\nШто тычыцца захоўвання адзення, дык Мары Конда ўпэўненая ў тым, што спецыяльныя прыстасаванні для захоўвання толькі адымаюць месца і павялічваюць захламленасць. Прастата – залог парадку. А вось навука, якой Мары заклікае навучыцца, – правільнае складванне рэчаў.\nЯкія кнігі пакінуць?\nСкладаны пункт для тых, хто імкнецца сабраць вялікую бібліятэку. Бо, на думку Мары Конда, кніг у доме не павінна быць занадта шмат. Некаторыя з іх вы прачыталі і ніколі больш да іх не вернецеся. Іншыя так ніколі і не разгорнеце. І ў гэтым і ёсць іх місія. Яны паказваюць нам, што насамрэч важна для нас.\nДля таго, каб зразумець, якія кнігі вы жадаеце пакінуць, неабходна раскласці ўсе іх на падлозе і па чарзе дакранацца рукою да кожнай. Што вы адчуваеце? Тыя кнігі, на якія адклікаецца ваша сэрца, вы пазнаеце адразу па трапятанні і задавальненні, што адчуеце. Калі адказ не прыходзіць ці вы пачынаеце вагацца, не бойцеся развітацца з гэтай рэччу. Хутчэй за ўсё, яе роля ў вашым жыцці ўжо адыграная.\nУ першай частцы матэрыялу мы ўспаміналі гісторыю дзяўчыны, якая пасля навядзення парадку ў кнігах заўважыла, што на яе паліцы засталіся выданні толькі дзіцяча-мацярынскай тэматыкі. І аказалася, што менавіта гэтая тэма для яе самая блізкая. Такая метамарфоза адбываецца з кожным. Калі мы чысцім прастору, наша сардэчная цікавасць і прызванне робяцца больш відавочнымі.\nЯк сартаваць дакументы?\nТут Мары Конда прапануе выкінуць усё (асабліва старыя канспекты, непатрэбныя сшыткі на выпадак «раптам спатрэбіцца»). Пакінуць трэба толькі дакументы трох катэгорый: якія выкарыстоўваюцца зараз, якія неабходныя на працягу абмежаванага перыяду часу і тыя, якія патрабуецца захоўваць неабмежавана доўга.\nШто рабіць з дробязямі?\nДля зручнасці гэтыя прадметы таксама можна падзяліць на групы. Прынцыпы навядзення парадку – такія ж. Па магчымасці ільвіную частку – выкінуць. Для пакінутых рэчаў вызначыць сваё месца і захоўваць прадметы з адной групы ў адным месцы.\nCD і DVD.\nСродкі для догляду скуры, касметыка.\nКаштоўныя прадметы (пашпарты, крэдытныя карты і г.д.).\nЭлектрычныя прыборы і прылады (лічбавыя камеры, электрашнуры, усё, што можна аднесці ў катэгорыю «электратавары»).\nПрыстасаванні для вядзення хатняй гаспадаркі (канцылярскія і пісьмовыя прыналежнасці, наборы для шыцця і г.д.).\nХатнія запасы (такія расходныя матэрыялы, як лекі, мыйныя сродкі, папяровыя сурвэткі і г.д.).\nТавары для кухні і запасы прадуктаў.\nПрадметы, якія маюць сентыментальную каштоўнасць\nСамы складаны выбар – пакласці ў смеццевы пакет памятны падарунак, стары фотаздымак... Аднак тут, на думку Мары, трэба памятаць пра тое, што функцыя многіх з гэтых рэчаў была ў тым, каб даставіць нам радасць. Яна ўжо выкананая. Цяпер мы можам падзякаваць гэтым каштоўным прадметам. А заадно і развітацца з мінулым, цаніць свой сапраўдны дзень і сябе такімі, якія мы ёсць цяпер.\n«Калі я іх выкінула, у мяне было такое адчуванне, што я ўпершыню ў жыцці па-сапраўднаму зірнула ў твар свайму мінуламу, – піша Мары Конда. – Прывесці свае рэчы ў парадак азначае таксама прывесці ў парадак і сваё мінулае. Гэта значыць «перазагрузіць» сваё жыццё і разабрацца з «рахункамі», каб можна было зрабіць наступны крок наперад».\nЦяжка ўявіць больш зручны час, чым цяперашні, для таго, каб навесці сапраўдны парадак у сябе дома. Пазбаўляючыся ад непатрэбных або старых рэчаў, мы не адмаўляемся ад мінулага і не здраджваем яму. Наадварот, мы гатовыя ўзяць увесь вопыт і веды для таго, каб быць той асобай, якой мы ўжо з'яўляемся і якой хочам быць. А чыстая ўтульная прастора, напоўненая прадметамі, якія мы сапраўды любім, можа дапамагчы нам у гэтым.\n332 0 19\nЯк спыніць пластыкавую катастрофу. Гісторыя аднаго пакета


Гульня Summer Beach Vacation Tunic. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Summer Beach Vacation Tunic анлайн\nАпісанне гульні: Каб адправіцца на пляж са сваімі сябрамі, ты спачатку схадзіла ў краму і накупляла мноства новых Тунік, якія так модныя ў гэтым сезоне.Пацеш хлапчукоў, апрануўшы панадлівую туніку сёння, хай яны будуць у тваіх ног.Таксама зрабі сабе макіяж і прычоску.\nКаб адправіцца на пляж са сваімі сябрамі, ты спачатку схадзіла ў краму і накупляла мноства новых Тунік, якія так модныя ў гэтым сезоне.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Summer Beach Vacation Tunic ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Summer Beach Vacation Tunic бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Summer Beach Vacation Tunic і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Суд цалкам апраўдаў віцебскага каардынатара Руху "За Свабоду"\nhttp://spring96.org/be/news/34987 2010 2010-08-25T12:21:03+0300 2010-08-25T12:21:03+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/zheliapau.jpg\nСуддзя спыніў адміністратыўную справу з прычыны адсутнасці складу правапарушэння. Нязгодныя з пастановай суда маюць права на яго абскарджванне цягам 10 дзён.\n– Канешне ў нашым грамадстве пакуль не пануе Закон. Звычайная справа, калі актывістаў незаконна затрымліваюць падчас распаўсюду альтэрнатыўнай інфармацыі. Чым бліжэй да прэзідэнцкіх выбараў, тым часцей нас будуць адвольна затрымліваць і спрабаваць судзіць. Але мы не павінны быць пасіўнымі, весці сябе як ахвяры. Мы мусім актыўна адстойваць свае правы. Калі мы будзем рабіць сваю справу ў межах Канстытуцыі, і юрыдычна пісьменна абараняць сябе, мы можам нават у такіх умовах давесці беларускаму суду пра сваю невінаватасць, – лічыць Хрыстафор Желяпаў.\nНагадаем, абласны каардынатар быў затрыманы 11 чэрвеня за распаўсюд газеты "Новае жыццё", які, як выявілася праз некалькі гадзін, быў цалкам законны. Міліцыянты тады паспрабавалі выставіць свае прэтэнзіі да распаўсюду іншых выданняў\n25.08.2010 Тэгі: суды, свабода слова


Ігар Кузняцоў: Калі мы не зробім сабе прывіўку ад сталінізма, у краіны не будзе аніякіх перспектыў – Свабоду палітвязьням!\nІгар Кузняцоў: Калі мы не зробім сабе прывіўку ад сталінізма, у краіны не будзе аніякіх перспектыў\n29.10.2017 Апублікавана ў Навіны\n“Сіндром 37-года нікуды не знік, – распавядае сайту palitviazni.info гісторык і даследчык сталінскіх часоў Ігар Кузняцоў. – У апошнія гады ён нават узмацняецца. Хаця ў Беларусі, напэўна, няма сям’і, якая б не пацярпела ў гады сталінскіх рэпрэсій…”\nСёлета – 80-я гадавіна “чорнай ночы”. Увогуле, пад сталінскія рэпрэсіі падпалі як мінімум шэсьцьсот тысяч беларусаў. Паводле іншых ацэнак, гэтая лічба дасягае аднаго мільёна чатырохсот тысяч. Рэабілітаваныя каля 200 тысяч чалавек.\n– Сёння для сучаснай беларускай улады 80-годдзе вялікага тэрора, трагедыя 1937 года і беларускага народу наогул не з’яўляецца нейкай значнай гістарычнай падзеяй, – кажа Ігар Кузняцоў. – Пры гэтым вядзецца хітрая інфармацыйная палітыка. 29 кастрычніка мы адзначаем неафіцыйны Дзень памяці палітычных рэпрэсій. Пры гэтым кажам толькі пра адну ноч, хаця такіх начэй было шмат. І растрэльвалі не па сто чалавек, а па 300-350. Але 7 лістапада іншая дата – 100-годдзе Кастрычніцкага пераворота. І сёння інфармацыйнае суправаджэнне з боку ўладных структур адсутнічае і там, і там.\nУлады цудоўна разумеюць – калі распачаць кампанію па ўсхваленні таго самага Кастрычнікага перавароту (дарэчы, як правіла, гэтая дата адзначаецца толькі у Кыргызстане і Беларусі), то тады прыйдзецца адказваць на пытанне: “Ці было 80-годдзе тэрора?” Таму сёння абедзве падзеі практычна не асвятляюцца. Тактыка такая – поўнае замоўчванне. Пры гэтым нават у Расіі актыўна ідзе дыскусія наконт таго, 100 гадоў таму назад быў пераварот ці рэвалюцыя? І тэма сталінскіх рэпрэсій узгадваецца. Так што і з Расеяй мы ідзем у розных накірунках. Можна сказаць, што беларуская ўлада ігнаруе ўсе гістарычныя падзеі, якія не ўпісваюцца ў слаўную схему савецкіх перамог.\n– У гэтым годзе ўпершыню адбыўся “Круглы стол” па Курапатах з удзелам дзяржаўных прадстаўнікоў, супрацоўнікаў КДБ…\n– І была надзея, што ў гэтым годзе ўсё будзе інакш. Верылася, што мы асэнсуем падзеі Вялікага тэрора, вернемся да іншых гістарычных падзей. Але гэтага не адбылося. Таму сёняшняя дыскусія, якая ідзе ў недзяржаўных СМІ, сацыяльных сетках, яна ладзіцца з удзелам вузкага кола грамадскасці. І я магу сказаць, што тэма сталінскіх рэпрэсій актыўна хвалюе сёння толькі 5-10 працэнтаў насельніцтва Беларусі. Асататнія займаюць абыякавую пазіцыю. Альбо нейтральную, альбо яны задаюцца пытаннем: калі публічна буду асуджаць тыя падзеі, то ці не зраблю сабе горш? Можа мне кантракт пасля гэтага на працы не працягнуць?\nАдным словам, сіндром 37-года нікуды не знік. Ён застаўся і ў апошнія гады нават узмацняецца. У людзей пачуццё страха, няўпэўненасці… Хаця ў Беларусі, напэўна, няма сям’і, якая б не пацярпела ў гады сталінскіх рэпрэсій. Таму павінен быць агульны боль – боль за тых, хто загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны і боль за тых, хто пацярпеў ад сталінскай дыктатуры ў мірны час. Але ў нас тэмы дакладна падзелены. Пра вайну можна казаць, пра сталінскія рэпрэсіі – нельга. І гэтая традыцыя – рэальнасць сёняшняга дня.\n– Чаму ў Расіі ды і ў Беларусі апошнім часам там прасоўваецца культ Сталіна?\n– Таму што з’явілася неабходнасць культываваць “моцную руку”. Але ў Беларусі ў гэтым плане “прасцей”. У нас тэма рэпрэсій не дапускалася ні для навуковага даследвання, ні для публічнага абмеркавання ў дзяржаўных СМІ, таму тэма больш за 20 гадоў фактычна знаходзіцца пад прэсам. Яна афіцыйна як быццам і не забаронена, але няма дазволу і на распаўсюд. Таму ніякіх асаблівых рухаў наогул не было. Адкрылі “Лінію Сіталіна” – абурылася толькі нязначная частка грамадства. І сёння – гэта аб’ект, на які возяць людзей, падманваючы гістарычныя факты.\nАле ў той жа Расіі тэма палітычных рэпрэсій была адкрытая – многія пісалі дэсертацыі, здымалі фільімы. Дзіўна, што па звестках сацыялагічных даследванняў, у апошні час у Расіі расце колькасць тых, хто лічыць Сталіна не злачынцам, а “эфектыўным менеджарам”. Тэндэнцыя проста насцярожвае!\n— Чаму, на ваш погляд, так адбываецца?\n– Таму што ні ў Расіі, ні ў Беларусі, ні ва Украіне не прайшлі судовыя працэсы аналагічныя Нюрнбергскаму. Сталінізм не асуджаны і не пастаўлены па-за законам. Таму любыя рэцыдывы будуць працягвацца. А ў Беларусі тым больш, таму што глеба падрыхтавана. Тэма не падымаецца ў школе, у ВНУ, таму вырастаюць пакаленні, якія пра сталінскія рэпрэсіі, магчыма, нават і не чулі. Яны не ведаюць, што на самай справе адбывалася ў 1937 годзе, не чыталі, як залівалі крывёй сваіх грамадзян краіну. Вось у чым драматызм падзей! Калі мы не зробім сабе прывіўку ад сталінізма, у краіны не будзе аніякіх перспектыў.


Культура - Мёршчына, Валожынчына, Віцебск, Мінск...\nМёршчына / У душы сваёй храм пабудуем\nДнямі Язна (Мёрскі раён) стала сапраўдным царкоўным цэнтрам. Сюды з’ехаліся прадстаўнікі 14 праваслаўных нядзельных школ з рэгіёнаў Віцебшчыны. Сярод іншых выступалі язненцы і мярчане. Шосты па ліку фестываль “Благавест” меў важны, жыццестваральны напрамак, падкрэслены дэвізам “Захоўвай, Гасподзь, ачаг сямейны”.\nНапачатку адбыўся малебен у Спаса-Праабражэнскай царкве. Затым у Доме культуры выхаванцы Язненскай нядзельнай школы прыходу Спаса-Праабражэнскай царквы прыгожа спявалі…\nДзеткі з нядзельнай школы з Бягомля Докшыцкага дабрачыння даводзілі, што ў сне ахоўваюць нас дзве бяссонніцы — вочы мамы і Багародзіцы. Браслаўчане з прыходу Свята-Панцеляіманскага жаночага манастыра спявалі гімн Божай Маці “Радуйся, нявеста нябесная”. Выхаванцы нядзельнай школы храма Святога Мікалая Цудатворцы распавялі пра святы куточак на іх зямлі — Сар’е, які заўсёды наведваюць паломнікі. Шчасце нараджаецца ў сям’і, сцвярджалі дзеткі і прасілі Бога ахоўваць сямейны лад. Выступоўцы з Варапаева, што на Пастаўшчыне, паказалі цікавую інсцэніроўку.\nГлыбоцкія выхаванцы песнямі і дарэчнымі словамі падтэкстна нагадалі біблейскі сюжэт пра вясёлку — сімвал, што на зямлі ніколі не будзе патопу. Вароніцкае аб’яднанне па інтарэсах праваслаўнай скіраванасці з Полаччыны побач са знакамітай “Спадчынай” гаварылі прыгожыя словы пра сям’ю. Пасялкоўцы з Начы, што на Полаччыне, параўналі чалавека з дрэўцам і спявалі пра рамонкавыя палі.\nУсе атрымалі дыпломы і падарункі, у сумеснай фінальнай песні заклікалі заўсёды аберагаць адно аднаго. Мясцовы святар Сергій Гуцко падзякаваў выкладчыкам. Дарэчы, язненцаў рыхтавала Ірына Бахір, мярчан Таццяна Пацеенак. Старшыня Язненскага сельсавета Валянціна Фядзьковіч аб’явіла тэму наступнага фестывалю “Дзеля жыцця на Зямлі”. Дарэчы, Валянціна Мікалаеўна разам з галоўным урачом участковай бальніцы Уладзімірам Пашковічам (да слова, нязменным вядучым “Благавесту”) і настаўніцай на заслужаным адпачынку Ірынай Стома сталі галоўнымі ініцыятарамі правядзення на язненшчыне такога мерапрыемства.\nВаложыншчына / Бона Івянецкая\nУ Івянецкім музеі традыцыйнай культуры экспануецца выстаўка нумізматыкі і баністыкі “Скарбы роднай зямлі” з прыватных калекцый Алега Буткевіча, Яўгена Паплаўскага, Валерыя Мазуры. Амаль усе матэрыялы выяўлены на тэрыторыі былога Івянецкага графства.\nВыстаўка адметная тым, што дае магчымасць візуальна дакрануцца да гісторыі грашова-гандлёвых стасункаў на беларускіх землях ад часоў Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай, Расійскай імперыі, Савецкага Саюза да картак спажыўца, чэкавых кніжак, талонаў і папяровых банкнот незалежнай Беларусі.\nРоссып старадаўніх манет ад гаршка задымленай керамікі сімвалізуе скарбы, якія нашы продкі захоўвалі ў роднай зямлі падчас ваенных ліхалеццяў, — з’яўляецца ўводнай часткай у экспазіцыю.\nАдным з рарытэтаў, які вылучаецца з мноства артэфактаў, з’яўляецца Івянецкая Бона наміналам 10 грошаў, адчаканеная з цынку спажывецкім кааператывам 6-га батальёна Корпуса памежнай аховы “Івянец”. Такія боны-знакі выкарыстоўваліся з сярэдзіны 20-х гадоў ХХ стагоддзя і на тэрыторыі тагачаснай Заходняй Беларусі.\nДзякуючы скрупулёзнай працы супрацоўнікаў музея праведзена навуковая класіфікацыя экспанатаў, падрыхтаваны каталог-дапаможнік для наведвальнікаў, што стварае перадумовы дэталёва прааналізаваць і змястоўна ўспрыняць складаны матэрыял.\nФота манет прадастаўлены Івянецкім музеем традыцыйнай культуры\nВіцебшчына / Пісанка ды набойка\n4 лістапада ў Віцебскім абласным метадычным цэнтры народнай творчасці адбыўся семінар “З вопыту работы па зберажэнні і захаванні традыцыйных рамёстваў”, у якім прынялі ўдзел дырэктары і спецыялісты дамоў і цэнтраў рамёстваў Віцебшчыны.\nПадчас семінара былі разгледжаны перспектыўны план мерапрыемстваў на будучы год, канцэпцыя правядзення свята-конкурсу “Сцяжкі майстэрства”, што адбудзецца 28 лістапада ў Сянно.\nУ межах семінара ўсе прысутныя змаглі прыняць актыўны ўдзел у майстар-класах па такіх відах дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва як пісанка і набойка, якія правялі Жанна Ільюшкіна з Лёзненскага раёна і Наталля Парахневіч з Браслава.\nВіцебск / Таямніца нашых званоў\nСустрэча з кандыдатам мастацтвазнаўства, выкладчыкам Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, сябрам Асацыяцыі звонавага мастацтва Расіі Аленай ШАЦЬКО адбылася ў Віцебскай абласной бібліятэцы. Мастацтвазнаўца прэзентавала сваю манаграфію па званах праваслаўных храмаў заходніх рэгіёнаў Беларусі.\nУ кнізе адлюстравана гісторыя беларускіх званоў, пачынаючы з ХI стагоддзя. Алена Шацько пашпартызавала і сістэматызавала 1747 іх адзінак ХVI — ХХ стагоддзяў, запісала гук званоў у 247 храмах. Пачала сваю працу яна па блаславенні цяпер ужо Ганаровага Мітрапаліта Філарэта, Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі і працавала над кнігай пятнаццаць гадоў. У экспедыцыях, бібліятэках, архівах Літвы, Польшчы, Беларусі, Расіі даследчыца сабрала ўнікальны матэрыял пра званароў, захаваныя і вывезеныя экзэмпляры, традыцыі, звязаныя з тэмай навуковага пошуку. Па інфармацыі аўтара, прынамсі ў 21 праваслаўным храме Беларусі захаваліся старадаўнія званы, упрыгожаныя абразамі і надпісамі. Захавалася шмат дзе і традыцыя гучання званоў.\n— З усёй постсавецкай прасторы толькі на захадзе Беларусі захавалася традыцыйнае званарства, — распавяла Алена Генадзьеўна. — У той час, як па ўсёй краіне ішло рабаванне храмаў, знішчэнне царкоўнай маёмасці, на гэтай тэрыторыі ў 1921 — 1939 гадах, званы гучалі, адліваліся. Людзі для гэтага збіралі па капейчыне. Ды і пасля Вялікай Айчыннай савецкая ўлада не змагла знішчыць традыцыі дарэшты. Людзі тады былі іншыя, яны не ўяўлялі жыцця без храма. У 1960-я яны з віламі ды граблямі абаранялі храмы і званы…\nСотні запісаных Аленай Шацько шчырых эмацыйных інтэрв’ю са святарамі, званарамі, гісторыкамі і вернікамі — сведчанне адмысловага стаўлення да звону і яго гучання як да чагосьці нематэрыяльнага. Некаторыя рэдкія кадры гутарак са спадчыннымі званарамі з вёсак Докшыцкага раёна ўвайшлі ў фільм “Магія гуку, або Аб чым звоніць звон” (яго можна знайсці ў Інтэрнэце), які быў прадэманстраваны удзельнікам сустрэчы. Сёння тых званароў ужо няма, але іх манеру працягнулі вучні: традыцыя не перарвалася.\nПадчас візіту ў Віцебск Алена выступіла з лекцыямі ў адзінай на Беларусі дзіцячай школе званароў пры Пакроўскім саборы, у духоўнай семінарыі. Дзякуючы даследаванню традыцыйныя званы сельскіх праваслаўных храмаў захаду Беларусі стане магчымым прапанаваць для занясення ў спіс нематэрыяльнай спадчыны UNESCO.\nМінск / Супраца і інтэрактыў\nДзяржаўны літаратурны музей Янкі Купалы стала працуе над пашырэннем праграмы ўзаемадзеяння са школамі. На пачатку навучальнага года была падпісана дамова аб супрацоўніцтве са сталічнай гімназіяй № 37.\nУ планах — урачысты прыём у гімназісты, які адбудзецца ў музеі Песняра, удзел у праекце “Закуліссе” і сумеснай з Рэспубліканскім тэатрам беларускай драматургіі акцыі “Чытаем Купалу разам”, у “Гуканні вясны”, інтэрактыўных музейных праграмах і ў Міжнароднай акцыі “Ноч музеяў”: тады вучні старэйшых класаў стануць не проста наведвальнікамі, а памочнікамі-валанцёрамі.\nУ верасні адбылася першая акцыя “Дзядзька Янка, добры дзень!” з вучнямі пачатковых класаў гімназіі № 37. Для іх музей падрыхтаваў інтэрактыўныя заняткі з загадкамі, казкамі, крыжаванкамі і, канешне ж, падарункамі. А напрыканцы кастрычніка адбылося “Пасвячэнне ў гімназісты” вучняў пятых класаў гімназіі № 37. Падчас урачыстасці для дзяцей, бацькоў і настаўнікаў была арганізавана інтэрактыўная праграма з пошукам музейных экспанатаў, віктарынамі, загадкамі, майстар-класамі, сюрпрызамі і падарункамі. Кульмінацыяй імпрэзы стала ўручэнне акадэмічных шапачак і складанне клятвы гімназіста.\nЗ 10 лістапада музей пачаў запіс на “Калядкі ў Купалавым доме”, якія будуць ладзіцца з 21 снежня па 6 студзеня некалькі разоў на дзень. Для маленькіх сяброў і іх бацькоў мы падрыхтавалі цікавую святочную праграму і прапаноўваем даведацца, як адзначаюць Каляды ў Беларусі цягам апошніх ста гадоў.\nВольга ПАРХІМОВІЧ, загадчык аддзела культурна-адукацыйнай работы Літаратурнага музея Янкі Купалы


На Жыткаўшчыне пачаліся палявыя работы — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n10.04.2013 70 Новае Палессе 0 Comment\nГаспадаркі раёна распачалі падкормкі мінеральнымі тукамі шматгадовых траў, сенакосаў і выпасаў.\nКалійныя ўгнаенні на шматгадовыя травы ўносяць добрымі тэмпамі ў ААТ “Тураўшчына” і КСУПе “Бялёў”. Механізатары сельгаспрадпрыемстваў “Чырвоны Бор”, “Коленскае” і “Прыазёрскае-Агра” вынікова працуюць на падкормцы каліем на сенакосах і выпасах. Вядуць гаспадаркі раёна работы па ўнясенню мінеральных і арганічных угнаенняў на палеткі пад сяўбу асноўных культур. Нядрэнна ладзяцца з гэтай работай справы ў земляробаў такіх гаспадарак як КСУПы “Коленскае” і “Бялёў”. Па дадзеных райсельгасхарчу па стану на 9 красавіка ў раёне ўжо падкармілі мінеральнымі тукамі 115 гектараў шматгадовых траў, 926 гектараў сенакосаў і выпасаў.\nПастараліся і садаводы. У ААТ “Тураўшчына” і КСУПе “Коленскае” у грамадскіх садах закончылі абрэзку пладовых дрэваў. У сукупнасці гэтая работа ў абедзвюх гаспадарках праведзена на 40 гектарах.\n← Больше дела, или Активнее работать с людьми\nНа Жыткаўшчыне будуць сеяць якасным насеннем →


"Вырадкі, якім няма чаго рабіць". Віктар Дробыш абураны крытыкай перамогі Зены | euroradio.fm\nГалоўная / "Вырадкі, якім няма чаго рабіць". Віктар Дробыш абураны крытыкай перамогі Зены\n"Вырадкі, якім няма чаго рабіць". Віктар Дробыш абураны крытыкай перамогі Зены\nВіктар Дробыш, фота: facebook.com\nПрадзюсар адказаў на абвінавачванні ў тым, што вынікаў фіналу беларускага адбору на "Еўрабачанне" праплачаныя. ...\nРасійскі прадзюсар і уладальнік ордэна Францыска Скарыны Віктар Дробыш пракаментаваў рэакцыю інтэрнэт-карыстальнікаў на перамогу яго падапечнай Зены ў беларускім адборы на "Еўрабачанне-2019". Маўляў, перамога 16-гадовай спявачкі праплачаная.\n"Тыя, хто так кажа, — нейкія вырадкі, якім няма чаго рабіць. Самае галоўнае, я нават не ведаю, каму трэба было праплачваць. Абмяркоўваць гэта далей — не паважаць сябе", — заявіў Еўрарадыё прадзюсар.\nУ 2016 годзе на "Еўрабачанне" Беларусь прадстаўляў Ivan (Аляксандр Іваноў. — Еўрарадыё) — таксама пратэжэ расійскага прадзюсара. Падчас конкурснай гонкі Дробыш паводзіў сябе інакш: актыўна піярыў выканаўцу ў сацсетках, эпатаваў публіку адважнымі прома-фотаздымкамі Айвана. У выпадку з Зенай ён маўчаў. Нават абвясціў, што яго падапечная будзе прадстаўляць Беларусь на "Еўрабачанні"... праз два дні пасля яе перамогі ў фінале нацатбору.\n"Урроааааа!!!!! Наша Зена будзе прадстаўляць БЕЛАРУСЬ НА Еўрабачанні 2019 у Ізраілі!!!!! Гэта вялікая ўдача і вялікая адказнасць. Пачынаем працаваць".\nНапярэдадні беларускага адбору Віктар Дробыш сцвярджаў у размове з Еўрарадыё, што не плануе ўдзельнічаць у "Еўрабачанні" ні з Зенай, ні з іншым артыстам. Але цяпер кажа, што Зена змагла яго пераканаць.\n"Я лічу, што да "Еўрабачання" трэба вельмі актыўна рыхтавацца, Зена сёлета абрала вучобу, — распавядае Віктар Дробыш. — Я падумаў, калі вучоба, значыць вучоба. Нельга туды-сюды разгуляцца. Але "Еўрабачанне" — гэта пытанне песні . Усё ж такі песня вельмі важная. І тут так атрымалася, што Зена прыехала, мяне пераканала, што ёй вельмі хочацца, паказала накіды песень. Нейкім чынам яна ўцягнула мяне ў гэтую працу. Хоць я памятаю, як казаў вам, у гэтым годзе ніякага Еўрабачання".\n— Як у Зены атрымалася вас пераканаць, што ўдзельнічаць трэба?\n— Я ўбачыў у яе вачах велізарнае жаданне. Убачыў, што Зена сапраўды за маёй спінай у добрым сэнсе многае для гэтага зрабіла. Таму вырашыў ёй крылы не абразаць і працягнуў з ёй працу. Яна мне паказала накіды не адной песні. Я зразумеў, што Зена сапраўды сур'ёзна працуе. Ёй вельмі хочацца. Падумаў: ну, давай зробім усё добра і паспрабуем годна прадставіць нашу краіну на "Еўрабачанні".\n— Што прыйшлося рэдагаваць ў абранай песні?\n— Я сам напісаў прыпеў. Той, што быў з самага пачатку, мне не спадабаўся. Цяжка сказаць, чаму. На мой погляд, прыпеў павінен быць хітовым. Не ведаю, наколькі атрымалася ў нас, але мне так падабаецца.\n— Вас наогул не збянтэжыла, што яна супраць вашай волі працягвала рыхтавацца? Вы ўсё ж прадзюсар.\n— Той выпадак, калі гэта не дрэнна, а добра. Чалавек сапраўды працаваў. Я заўсёды захапляюся людзьмі, якія могуць прымусіць сябе працаваць.\n— Чаму вы адрэагавалі на перамогу толькі праз два дні?\n— Былі выхадныя. Жонку віншаваў з восьмым сакавіка, з дзеткамі гуляў. У мяне ніхто ні пра што не пытаўся. Увесь дзень тэлефон маўчаў. Мне што, самому кудысьці тэлефанаваць і казаць? Напісаў у сябе.\n— Вы будзеце прадзюсаваць далейшы ўдзел Зены ў конкурсе?\n— Так, вядома. А хто гэта будзе рабіць?\n— Як ставіцеся да таго, што букмекеры прагназуюць Зене 36-е месца з 41? Ёсць нейкія хваляванні на гэты конт?\n— Ды не... Не ведаю. Я ўпершыню пра гэта пачуў ад вас. Паглядзім.\n— Вы слухалі іншых канкурсантаў? Хто спадабаўся, і ці ёсць, на ваш погляд, шанцы на перамогу ў Расіі, якую прадстаўляе Сяргей Лазараў?\n— Слухаў. Не ведаю. Пакуль не хачу каментаваць.\nЗена ідзе на “Еўрабачанне”, толькі без Дробыша\n16-гадовая мінчанка Зена прадставіць Беларусь на "Еўрабачанні-2019"\nЛукашэнка — пра "Еўрабачанне": Наўрад ці нам удасца перамагчы


Форум » Войска беларускіх паўстанцаў на 1863 год » Камандантэ Баляслаў Калышка\nАдпраўлена: 11.04.13 15:28. Загаловак: Камандантэ Баляслаў Калышка\nБаляслаў Калышка нарадзіўся 7 жніўня 1837 года ў фальварку Карманішкі паблізу Эйшышкаў. Вучыўся на юрыдычным факультэце Маскоўскага ўніверсітэта.\nКалі пачалося паўстанне Калышка атрымаў ад паўстанцкага кіраўніцтва прызначэнне ў Жамойць. Хутка ягоны аддзел налічваў ужо некалькі сотняў стрэльбаў і косаў. Баляслаў прывёў сваіх людзей да Зыгмунта Серакоўскага, што меў званьне літоўскага ваяводы.\nУ некалькіх бітвах: 25 красавіка (7 траўня) пры Мядзейке Ковенскай губерніі, 26-га (8) пры Гавенішках і Гудзішках, 27-га (9) пры Шнурышках аб’яднаны аддзел Серакоўскага і Калышкі быў разбіты расейскімі войскамі. Паўстанцы прадэманстравалі сапраўдны гераізм. Аднак сілы былі няроўныя. Асабліва цяжкай для змагароў стратаю быў захоп у палон камандзіраў—Калышкі і Серакоўскага. 9 чэрвеня 1863 года Баляслава Калышку павесілі ў Вільне.