Гэта ўжо трэці палітычны працэс за менш як чатыры месяцы. У сярэдзіне ліпеня быў асуджаны на пяць з паловай гадоў экс-кандыдат у прэзідэнты Аляксандр Казулін. На пачатку жніўня два гады калоніі атрымаў Мікола Астрэйка і год - Цімафей Дранчук. Па паўгода атрымалі Эніра Браніцкая і Аляксандр Шалайка. Усе яны былі абвінавачаныя па тым самым артыкуле, што і Дашкевіч — “дзеянні ад імя незарэгістраванай арганізацыі”. У першым выпадку размова ... Więcej »\nПра беларускіх вернікаў-пратэстантаў з царквы “Новае жыццё” ў Мінску напісалі буйныя СМІ практычна ўсяго свету, за выключэннем беларускіх дзяржаўных газет, радыё і БТ. Для іх проста не існуе сотні беларускіх грамадзянаў, якія пайшлі на скрайнюю меру - галадоўку. Інакш як рабаваннем дзеянні Мінгарвыканкама, які забраў у вернікаў набыты і адрамантаваны імі за ўласныя сродкі будынак былога кароўніка, прапанаваўшы ім 17 тысяч даляраў, назва... Więcej »\nПасля зачысткі апазіцыйнага поля, дзе цяпер альбо сядзяць у турмах і ў эміграцыі, альбо спрачаюцца за лідэрства; пасля дэмаралізацыі недзяржаўнае прэсы, рэдактары якой просяць сёння найвышэйшага дазволу друкавацца і пашырацца ў Беларусі; пасля ліквідацыі прафсаюзнага руху і выгнання пісьменнікаў з Дому літаратараў, - адным словам, пасля таго, як былі сагнутыя самыя незгібальныя, змагар-прэзідэнт адчуў адзіноту і адсутнасць паўнаты жыцця... Więcej »\nБольш за сто трыццаць чалавек падтрымалі пост-галадоўку пратэстанцкіх вернікаў у Мінску. Сябры мінскай абшчыны пратэстанцкай царквы “Новае жыццё” такім чынам вырашылі абараніць свой малітоўны дом і свае правы. Некалькі гадоў таму абшчына пратэстанцкай царквы “Новае жыццё” набыла на ўскраіне Мінска кароўнік, які належаў калгасу імя Міхаіла Калініна. Знайсці іншы будынак у сталіцы вернікам не ўдалося - гарадскія ўлады адмаўлялі ім у памяш... Więcej »\nВіка Мароз, якая выхоўвалася ў школе-інтэрнаце ў Вілейцы для дзяцей з праблемамі маўлення й слыху, некалькі год запар у рамках дабрачыннай праграмы прыязджала на летнія канікулы ў Італію. Там яе выхаваннем займалася сямейная пара Алясандра Джуста і Марыя Барначын, якія звярнуліся да беларускіх уладаў з просьбай аб удачарэнні Вікі. Аднак вырашыць гэтае пытанне цягам гадоў не ўдавалася з-за бюракратычных перашкодаў. Гэтым разам Алясандра ... Więcej »\nТакія звесткі прывялі незалежныя сацыёлагі, якія пыталіся ў грамадзян ці чулі яны пра тое, што экс-кандыдата ў прэзідэнты Беларусі Аляксандра Казуліна пасадзілі ў турму на пяць з паловай гадоў? У чым прычына няведання? У замоўчванні прысуду з боку афіцыйнай улады? У слабасці незалежных СМІ? Можа быць, у неміласэрнасці і абыякавасці беларускага грамадства? Ці ў тым, што і не павінны мы гэтага ведаць? Усё пазнаецца ў параўнанні. Уявіце са... Więcej »\nМінская міліцыя змагаецца ўжо не толькі супраць свечак, але і супраць усмешак. У выходныя дні, 16-18-га верасня Кастрычніцкая плошча ў цэнтры Мінска зноў на кароткі час апынулася ў цэнтры ўвагі. У суботу ўвечары маладыя людзі спрабавалі запаліць на бруку свечкі ў знак салідарнасці са зніклымі і арыштаванымі палітыкамі. Апранутыя ў цывільнае супрацоўнікі праваахоўчых органаў збівалі свечкі нагамі. Потым міліцыя пачала выціскаць удзельнік... Więcej »\nУ ноч на 10 верасня ў электрычцы Мінск — Пухавічы адбылося масавае пабоішча. Разагрэтыя алкаголем на сталічным свяце горада маладыя людзі пачалі збіваць адны адных і ўсіх, хто быў побач, а ў дадатак засыпалі электрычку камянямі, павыкрышыўшы ў ёй шыбы. Дзяўчыне з Мар’інай Горкі камень патрапіў у твар, разарваў губу і выбіў зубы. Лекары наклалі ёй швы, але яна дагэ-туль не можа ачуняць. Патруль у складзе двух міліцыянтаў нічога проціпаст... Więcej »\nСёлета 1 верасня кожны вучань першакласнік атрымаў падарунак — кнігу пра Беларусь. Шыкоўна выдадзеная кніга багата ілюстраваная здымкамі, на якіх можна бачыць Аляксандра Лукашэнку ў форме галоўнакамандуючага, у форме хакеіста з нумарам “1” і ў іншых абліччах і позах. Шасцігадовыя дзеткі могуць даведацца з выдання пра дасягненні Беларусі ў розных галінах пад кіраўніцтвам першага прэзідэнта — у тым ліку, у спорце і шоўбізнесе(!). Кніга, з... Więcej »\nPierwsza Poprzednia [5444-5445] Następna Ostatnia


Калі з’явіцца вакцына ад каронавіруса?\nКаронавірус ва ўсім свеце працягвае забіраць здароўе і жыцці людзей. Колькасць інфікаваных імкліва набліжаецца да 5 мільёнаў. Аднак надзея ёсць. На хуткае зʼяўленне ратавальнай вакцыны спадзяюцца ў розных краінах. Чым парадуюць распрацоўшчыкі? Ды калі нарэшце з’явіцца першы свет у канцы каронавіруснага тунэлю?\nПра першыя паспяховыя выпрабаванні на людзях вакцыны ад COVID-19 паведаміла амерыканская кампанія «Moderna». Фінальныя тэсты прэпарату правядуць у ліпені.\n«Мы сапраўды з дапамогаю гэтай вакцыны можам выклікаць імунны адказ ува ўсіх, хто яе атрымаў. Гэты імунны адказ генеруе адпаведныя антыцелы, якія нейтралізуюць вірус. Мы можам дасягнуць узроўню антыцелаў, якія назіраюцца ў людзей, інфікаваных SARS-CoV-2, ці нават перавысіць гэты ўзровень», – кажа галоўны доктар кампаніі «Moderna» ТАЛ ЗАКС.\nНад стварэннем вакцыны ад каронавіруса працуюць і ў Расеі. Распрацоўнікі мяркуюць, што вытворчасць прэпарату пачнецца ў жніўні, а масавая вакцынацыя – у верасні.\n«Уся краіна адначасова не зможа атрымаць, Міністэрства аховы здароўя над гэтым думае, як гэта можна зрабіць, якія магутнасці вызваліць, каб максімальна загрузіць іх вытворчасцю вакцыны», – гаворыць кіраўнік расейскага навукова-даследчага цэнтру Аляксандр Гінцбург.\nЗа апошнія содні ў Расеі выявілі больш за 9 тысячаў новых выпадкаў заражэння. Агульная колькасць інфікаваных каронавірусам з пачатку ўспышкі наблізілася да трохсот тысячаў. Краіна займае другое месца паводле колькасці пацверджаных выпадкаў у свеце пасля Злучаных Штатаў. Тым часам прэзідэнт ЗША Доналд Трамп заклікаў Сусветную арганізацыю здароўя цягам месяца правесці патрабаваныя Вашынгтонам рэформы. Інакш Злучаныя Штаты пагражаюць пакінуць арганізацыю і канчаткова спыніць яе фінансаванне. Адпаведны ліст амерыканскі прэзідэнт скіраваў кіраўніку Сусветнай арганізацыі здароўя Тэдрасу Гебрэесусу:\n«Я не магу дазволіць, каб долары амерыканскіх падаткаплатнікаў працягвалі фінансаваць арганізацыю, якая ў сваім цяперашнім стане гэтак відавочна не служыць інтарэсам Амерыкі».\nПаводле Трампа, Сусветная арганізацыя здароўя праігнаравала паведамленне пра выбух новага віруса ва Ўу-Хані ў пачатку снежня летась, а таму павінная даказаць сваю незалежнасць ад Кітаю. На сёння ўва ўсім свеце каронавірусам інфікаваныя больш за 4 мільёны 800 тысячаў чалавек. Яго ахвярамі сталі 319 тысячаў. Выздаравелі больш як 1 мільён 800 тысячаў пацыентаў.\nЗ наступствамі пандэміі ды локдаўну змагаецца Італія – адна з найбольш пацярпелых краінаў. Каранцінныя абмежаванні паступова здымаюцца, крамы і бары зноў могуць працаваць, аднак адкрывацца не спяшаюцца. Цэнтр Рыму застаецца пустым.\n«Гэта крыху сумна, бо без турыстаў у горадзе менш колераў. Але пакрысе ўсё вернецца, я думаю, праз месяц, можа быць, праз два, усё вернецца да таго, як было», – кажа жыхар Рыму Алессіё Соле.\nІспанія адмяніла забарону на ўезд у краіну з Італіі, што дзеяў з 11 сакавіка. Тым самым аднаўляюцца авіязлучэнні і паездкі марскім транспартам паміж дзвюма краінамі. Аднак тыя, хто ўязджае ў Іспанію, як з Італіі, так і з іншых краінаў, мусяць вытрымаць двухтыднёвую самаізаляцыю.\nТэгі: COVID-19 Анастасія Русецкая Дональд Трамп каронавірус\nЭпідэмія каронавіруса ў Беларусі: няспраўджаныя прагнозы


Свята, напоўненае любоўю | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэлігія » Свята, напоўненае любоўю\nВелiкоднае пасланне мiтрапалiта Мiнскага i Заслаўскага Паўла, Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусi, архiпастырам, пастырам, дыяканам, манахам i ўсiм верным дзецям Беларускай Праваслаўнай Царквы.\nбо паўстаў Хрыстос — радасць вечная.\nТрапар 1-й песнi Пасхальнага канона\nЗ Пасхальным лiкаваннем, якое перапаўняе сэрца, i светлай радасцю аб Уваскрэслым Госпадзе нашым Iiсусе Хрысце вiтаю вас у гэты вялiкi i светаспасiцельны дзень. У словах гэтага дзiвоснага воклiчу — аснова жыцця, якое перамагло смерць i тленне, дар надзеi i любовi, крынiца нашай веры.\nУваскрэсенне Хрыстова — гэта трыумф любовi Бога да Свайго стварэння — чалавека, трыумф Божай любовi да кожнага з нас, любовi, якая вызвалiла нас ад улады дыявала. Апостал Iаан Багаслоў, пацвярджаючы гэтую думку, сведчыць, што «не мы ўзлюбiлi Бога, а Ён узлюбiў нас i паслаў Сына Свайго як умiласцiўленне за грахi нашы» (1 Iн. 4:10), Сына Божага, Якi пакутаваў дзеля нас i нашага спасення.\nКожны чалавек, нават самы апошнi грэшнiк, знаходзiць сёння надзею на спасенне, бо i ён адкуплены каштоўнай крывёю Iiсуса Хрыста. Але каб успрыняць плады гэтага вялiкага Адкуплення, трэба мець веру — такую, якая здольна поўнасцю змянiць наша жыццё. Для таго, хто веруе, усё магчыма, калi вера яго — шчырая, сардэчная (пар. Мк. 9:23). Гасподзь, Якi ёсць «уваскрэсенне i жыццё», абяцае таму, хто веруе ў Яго, што калi ён i «памрэ, будзе жыць... кожны, хто жыве i веруе ў Мяне, не памрэ давеку» (Iн. 11:25-26).\nАд гэтага часу цемра граху i смерцi, якая аддзяляе чалавека ад Бога, знiшчана ўсёпераможнай сiлай i благадаццю Хрыстовага Уваскрэсення. Божым Промыслам чалавеку падаравана iсцiнная свабода, магчымасць адраджэння ад смерцi да жыцця, магчымасць праабражэння. Праз Уваскрэсенне Хрыстова чалавек атрымаў Божы дар i сiлу лячыць сваю прыроду i ўзыходзiць да богападобнай годнасцi.\nЗараз кожны можа змянiць сваё жыццё, iдучы шляхам Евангельскiм, можа, абнавiўшыся i аднавiўшы ў душы стан мiру i любовi — «Царства Божага», якое «ўнутры вас» (Лк. 17:21), быць усыноўленым Богу. Гасподзь заклiкае нас: «Прыйдзiце, благаславёныя Айца Майго, прымiце ў спадчыну Царства, угатаванае вам ад стварэння свету» (Мф. 25:34).\nПасля Свайго Уваскрэсення Iiсус Хрыстос, Подзвiгазаснавальнiк нашага спасення, кажа тым, хто прыйшлi да Яго магiлы: «Радуйцеся!» (Мф. 28:9), святыя апосталы паўтараюць услед за Бажэственным Настаўнiкам: «Заўсёды радуйцеся!», «Радуйцеся заўсёды ў Госпадзе!», таму што для верных прызначана на нябёсах найвялiкшая радасць i ўзнагарода (пар. 1 Фес. 5:16; Фiл. 4:4). Гасподзь абяцае, што ў жыццi вечным усе верныя Хрысту ўвойдуць «у радасць Гаспадара» свайго (Мф. 25:21).\nМы з вамi зноў сталi ўдзельнiкамi вялiкай падзеi ўсяленскага значэння! Хрысцiяне вось ужо каля дзвюх тысяч гадоў у днi нi з чым не параўнальнай Пасхальнай радасцi пацвярджаюць яе iсцiннасць воклiчам: ХРЫСТОС УВАСКРЭС!\nУ сённяшнюю эпоху, калi iмкненнi многiх людзей абмежаваны iмгненнымi клопатамi i турботамi, мiтуснёй, калi яны часта не задумваюцца (а хтосьцi i проста забывае) пра самае галоўнае — пра спасенне душы, пра добрае Прамысленне Божае, — асаблiва важна асэнсоўваць гiсторыю чалавецтва ў святле Уваскрэсення Хрыстовага, вучыцца ўсведамляць любоў Тварца, прамудрасць i розум Божы (пар. Рым. 11:33), якi вядзе чалавецтва па шляху спасення.\nГасподзь Сваiм Уваскрэсеннем даруе кожнаму, хто паверыць Яму i пойдзе ўслед за Iм, моц цялесных i духоўных сiл у служэннi Яму, Святой Царкве, Бацькаўшчыне, блiжнiм i грамадству ў цэлым. Гасподзь дапамагае ўкаранiць у нашых сэрцах Евангельскiя каштоўнасцi — любоў да Бога i блiжнiх, дух мiласэрнасцi i мiру, бо гэта — залог духоўнага перамянення свету, якое пачынаецца ў нашай душы i ў нашым сэрцы.\nУваскрэсенне Хрыстова адкрывае чалавецтву сэнс жыцця на зямлi, раскрывае тайну Божага Прамыслення праз падзеi, якiя адбываюцца вакол нас, i заклiкае мець цвёрды намер трымацца запаведзяў Гасподнiх. Уваскрэслы Спасiцель заклiкае нас вызначыць сваю жыццёвую пазiцыю i працаваць з поўнай аддачай сiл i здольнасцяў на славу Божую i дзеля спасення сваёй душы. Iдучы Евангельскiм i спасiцельным шляхам, мы, натхнёныя i ўмацаваныя благадаццю Святога Духа, будзем здольнымi саграваць хрысцiянскай любоўю i цяплом сваiх сэрцаў i тых, хто жыве побач з намi, хто мае патрэбу ў нашым клопаце, хто пакутуе i смуткуе, хто перажывае жыццёвыя цяжкасцi i праблемы.\nЦарква заклiкае ўсiх нас дзялiцца радасцю сённяшняга Пасхальнага свята i, шчыра падтрымлiваючы адно аднаго, не толькi сёння, а ва ўсе днi нашага жыцця ўзрастаць у веры, надзеi i любовi.\nНапаўняючыся радасцю аб Хрысце Уваскрэслым, зноў i зноў вiншую ўсiх вас са светлазарным святам Уваскрэсення Хрыстовага i ад усёй душы вiтаю светаспасiцельным i радасным дабравесцем:\nПавел, мiтрапалiт Мiнскi i Заслаўскi, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусi\nУ сталіцы асвяцілі велікодныя яйкі


Сабаленка і Мертэнс прайгралі ў матчы падагульняючага турніру WTA\nСпорт 01.11.2019 | 14:06\n1 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларуска Арына Сабаленка і бельгійка Элізэ Мертэнс паражэннем завяршылі групавы этап на падагульняючым турніры Жаночай тэніснай асацыяцыі (WTA), які праходзіць у кітайскім Шэньчжэні, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nСёння ў заключным матчы Чырвонай групы беларуска-бельгійская пара сустракалася з пераможцамі мінулагодняга падагульняючага турніру WTA венгеркай Цімеяй Бабаш і Крысцінай Младзенавіч з Францыі і выйграла першы сэт з лікам 6:4. Але потым дамінавалі саперніцы: у другой партыі яны выйгралі 6:2, а затым перамаглі 10:5. Сустрэча прадаўжалася 1 гадзіну 20 хвілін.\nУ першым туры Арына Сабаленка і Элізэ Мертэнс уступілі галандска-нямецкаму дуэту Дэмі Схюрс / Анна-Лена Грэнефельд - 5:7, 6:1, 7:10, а затым абыгралі пару з Кітайскага Тайбэя Лаціша Чан / Хаацын Чжань - 7:6, 6:4. Калі сёння ў апошняй сустрэчы групы Дэмі Схюрс і Анна-Лена Грэнефельд прайграюць у двух сэтах Лацішы Чан і Хаацын Чжан, то ў 1/2 фіналу разам з Цімеяй Бабаш і Крысцінай Младзенавіч пройдуць Арына Сабаленка і Элізэ Мертэнс.\nЗ Фіялетавай групы парнага разраду ў паўфінал выйшлі аўстралійска-кітайскі тандэм Саманта Стосур / Чжан Шуай, а таксама чэшка Барбара Стрыцава і Се Шувэй з кітайскага Тайбэя.\nУ Чырвонай групе адзіночнага разраду паўфіналісткамі сталі першая ракетка планеты аўстралійка Эшлі Барці і швейцарская тэнісістка Белінда Бенчыч (7-ы нумар рэйтынгу WTA).\nУ Фіялетавай групе месца ў паўфінале ўжо забяспечыла сабе пераможца падагульняючага турніру-2018 украінка Эліна Світоліна (8). Другую пуцёўку ў 1/2 фіналу сёння разыграюць паміж сабой чэшка Караліна Плішкава (2) і румынка Сімона Халеп (5).\nПадагульняючы турнір WTA-2019 завершыцца 3 лістапада. Яго агульны прызавы фонд складае $14 млн.-0-


Краязнавец з Дзятлава выдаў сваю першую кнігу - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКраязнавец з Дзятлава выдаў сваю першую кнігу\nУ гарадзенскім выдавецтве “ЮрСаПрынт” выйшла з друку першая кніга грамадскага актывіста і краязнаўца з Дзятлава Валерыя Петрыкевіча. Кніга называецца “Там, дзе цячэ Маўчадка”.\nВалерый Петрыкевіч – адзін з тых людзей, якімі павінна ганарыцца не толькі Дзятлаўшчына, але і ўся Беларусь. Гэта, дзякуючы яму, на Дзятлаўшчыне ўшанаваныя амаль усе пісьменнікі-землякі. Сярод якіх – Ігнат Дварчанін, Нікіфар Жальба, Васіль Струмень, Пятрусь Граніт, Гарасім Прамень. Дзякуючы яму, устаноўлены памятныя шыльды і іншым знакамітым людзям дзятлаўскай зямлі.\nВалерый Петрыкевіч яшчэ добры і цікавы публіцыст. Усё жыццё ён пісаў і піша розныя матэрыялы пра жыццё землякоў, пра спорт, пра вандроўкі па родным краі. Менавіта з такіх краязнаўчых сустрэч і вандровак складаецца яго першая кніга “Там, дзе цячэ Маўчадка”.\nУ кнігу дзятлаўскага краязнаўца ўвайшлі цікавыя артыкулы і даследаванні пра першага ўладальніка Дзятлава Канстанціна Астрожскага, пра прозвішчы дзятлаўчан, пра асаблівасці дзятлаўскай тапанімікі.\nШчыра і чулліва напісаў Валерый Петрыкевіч пра свайго бацьку Міхася Петрыкевіча – заснавальніка Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея і пра жонку Наталлю, былога педагога, якая зусім нядаўна нечакана пакінула гэты свет з-за каронавірусу. Прачытаюць чытачы ў кнізе і шмат іншых добрых артыкулаў, звязаных з Дзятлаўшчынай і Наваградчынай.\nПершая прэзентацыя кнігі Валерыя Петрыкевіча адбудзецца ў Дзятлаве 1 сакавіка.\nЛаўрэатка прэміі „Філіп Морыс” з Дзятлава напісала новую кнігу


19 кастрычнік 2013, 00:01\nБэнээфавец. Гэта слова, як са сталі... Ці як з агню. Ды, на жаль, яго, радзімага, у беларускіх слоўніках пакуль што не відаць — а знайсьці яму там нейкі прытулак даўно пара. Заслужыла. Напэўна, паводле ўжыванасьці яно ўсё яшчэ апераджае такія ўсімі прызнаныя слоўцы, як «канвэкцыя», «пуансон» і «прышліфоўваньне» — хаця апошнім часам прыкметна здало свае некалі моцныя пазыцыі.\nБеларусь — адна з тых краін, якія некалі, не здагадваючыся пра будучы небывалы росквіт РБ, крытыкаваў неабачлівы Канфуцый: тут імёны почасту значаць зусім ня тое, што мусяць. У Беларусі можна быць далёкім ад усіх палітычных партый, наагул не цікавіцца палітыкай і ня мець аніякіх сымпатый ні да аднаго БНФ, ні да другога — і тым ня менш лічыцца самым сапраўдным бэнээфаўцам. Ніякія апраўданьні і тлумачэньні не прымаюцца, пратэсты адхіляюцца, спробы дыстанцыявацца ад любых народных і антынародных франтоў натыкаюцца на яшчэ больш моцныя падазрэньні: мала таго, што бэнээфавец, дык яшчэ і саромеецца. Ці баіцца?.. Ня бойся, хлопча, мы ўжо звыкліся. У кожнага свая праца. Каму ля станка гарбаціцца, каму ў кабінэце сядзець, каму на беларускам разгаварываць і ўласьць ругаць... Каму садзіць: і першых, і другіх, і трэціх. Кожных за сваё.\nАўтару гэтых радкоў за апошнія дваццаць гадоў так часта даводзілася бываць у шкуры бэнээфаўца, што ён ужо неяк звыкся. Ну добра, бэнээфавец. Абы вы здаровенькія былі. Праўда, са здароўем у тых, хто дзеліць людзей на бэнээфаўцаў і не, раней заўжды былі праблемы. Колькі інфарктаў, інсультаў, прыступаў стэнакардыі і запораў выклікала ў дзевяностых сузіраньне ў якім-небудзь грамадзкім месцы жывога бэнээфаўца!.. Цяпер, здаецца, стала паспакайней. Хаця «бэнээфаўцаў» навокал у параўнаньні зь дзевяностымі значна паболела. Мо таму і суцішыліся жарсьці... Ці здарылася неверагоднае, і народ пачаў нарэшце разьбірацца — як разьбіраецца ў грыбах: хто бэнээфавец, хто «сведаміт», хто багема, а хто гранты адпрацоўвае?\nА пачыналася ўсё так прыгожа. 19 кастрычніка 1988 году ў менскім кінакасьцёле... то бок у Доме кіно, які да таго быў касьцёлам і потым зноў ім зрабіўся, адбываўся ўстаноўчы сход Таварыства памяці ахвяраў сталінізму «Мартыралёг Беларусі». Які ператварыўся ў арганізацыйны сход па стварэньні яго самага — Беларускага народнага фронту. Быкаў. Пазьняк. Танк. Дзясяткі іншых людзей-легендаў. Ажно страшна — страшна прыемна! — робіцца, што некаторых зь іх усё яшчэ можна пабачыць жыўцом і нават — пры жаданьні — атрымаць ад іх віртуальную аплявуху.\nТады за словам «бэнээфавец» стаяла сіла. Не тупая сіла ўлады, а сіла духу. Вось жа патасна, а? Цьху. Але гэта цяпер са словаў «сіла духу» можна пасьмяяцца: як жа ж, іранічнаму і радаснаму пакаленьню дух падаецца занадта ірацыянальным, і сіла цяпер у слабасьці; а тады безь яго было ня выжыць. Гэта адчувалася ў самім паветры, якое «сьвядомыя» беларусы неабачліва дзялілі з «камуністамі і акупантамі». Тады ня ведаць, што гэта такое: Фронт (фронт-фронт-фронт!), было немагчыма, бо за некалькі гадоў ён ператварыўся ў, бадай, самы ўплывовы рух у краіне. І гэта прызнавалі нават ворагі.\nШто такое цяперашнія БНФы, не зусім ясна. Можа, і надалей сіла. Толькі ведаць пра іх ужо не абавязкова. Паветра поўніцца іншым. Музыкай, напрыклад. Маркотнай музыкай паўраспаду. Рабі, што мусіш, і будзь, што будзе — не бэнээфаўскі лёзунг. А значок вось застаўся.


Як аптымізаваць Prestashop для павелічэння SEO і канверсій | Martech Zone\nВядзенне бізнесу праз Інтэрнэт-краму ў наш час звыкла, і незлічоныя Інтэрнэт-крамы завальваюць Інтэрнэт. Prestashop - распаўсюджаная тэхналогія многіх такіх вэб-сайтаў.\nPrestashop - гэта праграмнае забеспячэнне для электроннай камерцыі з адкрытым зыходным кодам. Амаль 250,000 0.5 (амаль XNUMX%) вэб-сайтаў па ўсім свеце выкарыстоўваюць Prestashop. З'яўляючыся папулярнай тэхналогіяй, Prestashop прадастаўляе некалькі спосабаў, дзякуючы якім сайт, створаны з выкарыстаннем Prestashop, можа быць аптымізаваны для атрымання больш высокага рэйтынгу ў звычайным пошуку (SEO) і атрымання большай колькасці канверсій.\nМэта любога электронны камЕРЦЭ сайт заключаецца ў прыцягненні трафіку і павелічэнні продажаў. Гэта можа быць зроблена шляхам аптымізацыі сайта для SEO.\nВось некалькі спосабаў, як можна зрабіць SEO для сайта Prestashop:\nАптымізацыя хатняй старонкі - Ваша хатняя старонка падобная на вашу вітрыну ў Інтэрнэце. Такім чынам, ён не толькі павінен уражваць, але і павінен займаць вышэйшае месца ў выніках пошуку. Для гэтага трэба ўключыць змест і самае важнае ключавое слова разам з ілюстрацыямі на галоўнай старонцы. Змест хатняй старонкі і вашага асноўнага прадукту не павінны мяняцца занадта часта, таму што тады пошукавая машына не можа вызначыць, што для вас важна. Акрамя таго, хатняя старонка павінна загружацца хутка, без памылак і забяспечваць цудоўны вопыт прагляду.\nВызначце свае ключавыя словы - Абавязкова трэба вызначыць свае ключавыя словы і праверыць іх эфектыўнасць з дапамогай інструмента Google Ads, які цяпер з'яўляецца часткай планавання ключавых слоў. Вы можаце знайсці штомесячны глабальны і мясцовы пошук, актуальнасць і канкурэнцыю ключавых слоў. Словы з сярэдняй канкурэнцыяй і пошукамі - лепшыя кандыдаты для вашых ключавых слоў. Яшчэ адзін інструмент, які варта разгледзець, - гэта SEMrush хоць гэта інструмент аплаты.\nЗнешнія спасылкі - Наяўнасць спасылак з іншых сайтаў на ваш сайт таксама з'яўляецца распаўсюджанай тактыкай SEO. Вы можаце звязацца з блогерамі і сайтамі для прэс-рэлізаў. Блогеры могуць пагадзіцца напісаць пра ваш прадукт і даць спасылку на ваш сайт. Гэта дапаможа не толькі стварыць знешнія спасылкі, але і павялічыць магчымасць прыцягнення вашага сайта трафіку з гэтых спасылак. Вы таксама можаце публікаваць свае прэс-рэлізы на розных сайтах, што таксама з'яўляецца добрай крыніцай прыцягнення трафіку на ваш сайт. Яшчэ адзін спосаб атрымаць знешнія спасылкі - пісаць гасцявыя допісы. Вы можаце атрымаць спасылку на свой сайт у гэтых паведамленнях. Яшчэ адзін спосаб - пошук сайтаў, на якіх згадваецца ваш сайт, без прадастаўлення спасылкі. Вы можаце папрасіць іх уключыць спасылку на ваш сайт.\nЗапоўніце ўсю неабходную інфармацыю пра прадукт - Запоўніце ўсе абавязковыя палі, такія як апісанне прадукцыі, катэгорыі і вытворцы, арыгінальным зместам. Гэта важна з пункту гледжання SEO. Акрамя таго, вы заўсёды павінны прадастаўляць інфармацыю пра наступнае - метазагалоўкі, метаапісанне і мета-пазнакі ў інфармацыйных лістах аб прадукце. Вы таксама павінны даць адпаведны URL.\nУключаючы варыянты сацыяльнага абмену - Наяўнасць кнопак сацыяльнага абмену на вашых сайтах таксама дапаможа. Калі людзі дзеляцца вашым змесцівам са сваімі сябрамі, гэта павялічвае шанцы прыцягнуць іх на ваш сайт. Такім чынам, вы можаце прыцягнуць новых кліентаў на свой сайт.\nСтварыць карту сайта і robots.txt - Модуль Google Sitemap дапамагае ствараць карту сайта для вашага сайта і падтрымліваць яго ў курсе. Гэта XML-файл, які пералічвае ўсе прадукты і старонкі сайтаў. Карта сайта выкарыстоўваецца пры індэксацыі старонак, і таму важная з пункту гледжання SEO. robots.txt з'яўляецца аўтаматычна створаным файлам у Prestashop і інфармуе сканеры і павукі пошукавай сістэмы, якія часткі сайта Prestashop нельга індэксаваць. Гэта карысна для эканоміі прапускной здольнасці і рэсурсаў сервера.\nНаяўнасць змесціва календара і артыкулаў з ключавымі словамі - Калі на вашым сайце ёсць усе прадукты для якога-небудзь пэўнага выпадку, вы можаце публікаваць артыкулы ў гэтыя канкрэтныя даты, а іншыя старонкі паказваюць на гэтую старонку. Вы можаце пісаць артыкулы, уключаючы ключавыя словы, якія найбольш адпавядаюць нагодзе. Аднак нельга старацца ўпісаць у адзін артыкул занадта шмат ключавых слоў, бо гэта можа збянтэжыць пошукавую сістэму.\nХуткі сайт - Павольны сайт электроннай камерцыі можа знізіць каэфіцыент канверсіі, рэйтынг продажаў і пошукавай сістэмы. Такім чынам, вельмі важна, каб сайт загружаецца хутчэй. Некалькі важных прапаноў для хуткай загрузкі сайта:\nНяякасныя выявы могуць запаволіць працу сайта, таму важна, каб выявы былі аптымізаваны для больш хуткай загрузкі вэб-сайта.\nВы павінны выдаліць усе непажаданыя модулі, бо яны звычайна запавольваюць працу сайта. Неактыўныя модулі можна распазнаць пры дапамозе адладкі прафілявання з панэлі Prestashop.\nВыкарыстанне CDN (Network Delivery Network) дапаможа хутчэй загружаць сайт нават у месцах, якія знаходзяцца на вялікай адлегласці ад хостынг-сервера.\nДля паскарэння вэб-сайта можа выкарыстоўвацца сістэма кэшавання Prestashop альбо праграмы іншых вытворцаў, такія як XCache, APC або Memcached.\nРэкамендуемае значэнне кэша запыту для MySQL складае 512 МБ. Вы павінны ўдакладніць значэнне, калі яно неэфектыўнае.\nPrestashop прадастаўляе ўбудаваны рухавік для аптымізацыі шаблонаў пад назвай Smarty. Яго можна наладзіць для лепшай прадукцыйнасці.\nВыкарыстоўвайце Schema.org - Пазначанне схемы дапамагае палепшыць вэб-сайты, ствараючы схему структураванай разметкі дадзеных, якую таксама называюць багатым фрагментам. Ён падтрымліваецца ўсімі асноўнымі пошукавымі сістэмамі. Тэг "itemtype" дапамагае класіфікаваць, ці з'яўляецца што-небудзь вэб-сайтам, інтэрнэт-крамай ці іншым. Гэта дапамагае даць кантэкст неадназначным старонкам.\nВыкарыстанне Google Analytics і Google Search Console - Выкарыстанне Google Analytics і Google Search Console можна ўключыць на вэб-сайт, размясціўшы на сайце код, які не бачны наведвальнікам. Google Analytics прадастаўляе карысную інфармацыю пра наведвальнасць вэб-сайта, а Google Search Console дапамагае даведацца, як часта вэб-сайт паказваецца ў выніках пошуку і дадзеных па кліках\nПакончыць з дублікатамі старонак - Нярэдкія выпадкі, калі паўтараюцца старонкі прыводзяць у Prestashop. У іх аднолькавы URL з рознымі параметрамі. Гэтага можна пазбегнуць, калі вы маеце адну старонку альбо працуеце над ядром Prestashop для розных загалоўкаў, метаапісанняў і URL кожнай старонкі.\nВыкарыстоўваць перанакіраванні пры міграцыі - Калі вы пераходзіце ў Prestashop з іншага вэб-сайта, вы можаце выкарыстоўваць пастаянную перанакіраванне 301, каб паведаміць Google пра новы URL. Вы таксама можаце скарыстацца інструментам перанакіравання.\nВыдаленне акцэнта URL - Prestashop 1.5 можа генераваць URL-адрас з іспанскім акцэнтам, які з'яўляецца памылкай і які павінен быць выпраўлены.\nВыдаленне ідэнтыфікатараў - Prestashop падкрэслівае, што ідэнтыфікатар трэба звязваць з прадуктамі, катэгорыямі, вытворцам, пастаўшчыком і старонкай, што перашкаджае SEO. Такім чынам, гэтыя ідэнтыфікатары можна выдаліць, змяніўшы ядро альбо купіўшы модуль для выдалення ідэнтыфікатараў.\nАкрамя таго, Prestashop таксама забяспечвае SEO-модуль, які можа быць вельмі карысным для апрацоўкі ўсіх асноўных функцый SEO. Мэта любога бізнесу - атрымліваць прыбытак, і гэта магчыма толькі шляхам атрымання спрыяльнай пазіцыі ў выніках пошукавай сістэмы. Prestashop прапануе простыя спосабы рэалізацыі SEO, што робіць яго відавочным выбарам для электроннай камерцыі.\nКлючавыя словы: якаптымізавацьPrestaShopпошукавая аптымізацыя


1 Самуіла 17 Беларускі Біблія\n1 Самуіла 17\nІ стаў ён і крычаў да палкоў Ізраільскіх, кажучы ім: навошта вы выйшлі ваяваць? ці ж не Філістымлянін я, а вы рабы Саўлавыя? выберце ў сябе чалавека, і няхай выйдзе да мяне;\nА Давід быў сын Эфрацяніна зь Віфляема Юдавага, на імя Ясэя, у якога было восем сыноў; гэты чалавек у дні Саўла дасягнуў старасьці і быў старэйшы сярод мужчын.\nТры старэйшыя сыны Ясэевыя пайшлі з Саўлам на вайну; імёны трох сыноў ягоных, што пайшлі на вайну: старэйшы — Эліяў, другі за ім — Амінадаў, і трэці — Сама.\nІ ўстаў Давід рана раніцай, і даручыў авечак вартавому, і, узяўшы ношку, пайшоў, як загадаў яму Ясэй; і прыйшоў да табара, калі войска было выведзена ў строй і з крыкам рыхтавалася да бітвы.\nІ казалі Ізраільцяне: бачыце гэтага чалавека, што выступае? ён выступае, каб ганіць Ізраіля; калі б хто забіў яго, адарыў бы таго цар вялікім багацьцем, і дачку сваю выдаў бы за яго, і дом бацькі ягонага зрабіў бы свабодным у Ізраіле.\nІ сказаў яму народ тыя самыя словы, кажучы: вось, што зроблена будзе таму чалавеку, які заб"е яго.\nІ сказаў Давід: Гасподзь, Які выбаўляў мяне ад ільва і мядзьведзя, выбавіць мяне і ад рукі гэтага Філістымляніна. І сказаў Саўл Давіду: ідзі, і хай будзе Гасподзь з табою.\nсёньня аддасьць цябе Гасподзь у руку маю, і я заб'ю цябе, і здыму зь цябе галаву тваю, і аддам трупы войска Філістымскага птушкам нябесным і зьвярам польным, і ўведае ўся зямля, што ёсьць Бог у Езраіле;\nІ ўзяў Давід галаву Філістымляніна і занёс яе ў Ерусалім, а зброю ягоную паклаў у палатцы сваёй.


Кацярына Андрэева – Свабоду палітвязьням!\nГары Паганяйла: У дзеяннях журналістак наогул няма складу крымінальнага злачынства\nЮрыст Гары Паганяйла пракаментаваў сайту palitviazni.info прысуд журналісткам тэлеканала “Белсат” Дар’і Чульцовай і Кацярыне Андрэевай, які быў вынесены 18 лютага.\n“Справа і прысуд літаральна высмактаны з пальца, усё гэта шытае белымі ніткамі”, – адзначае юрыст.\nКацярыне Андрэева – журналістка тэлеканала “Белсат”. Ёй 27 гадоў.\nДзяцінства дзяўчынкі прайшло ў мінскім раёне паблізу Залатой Горкі, Казлова і Берасцянскай. Бацькі ў Кацярыны філолагі, паведамляе nn.by.\nВучылася спачатку ў школе №19, а потым перайшла ў беларускамоўную гімназію №23 на праспекце Незалежнасці.\nЯшчэ ў школе ў Кацярыны выявіліся схільнасці да вывучэння замежных моў. Яна займалася з рэпетытарамі, дасканала валодае англійскай, пасля школы паступіла на іспанскую мову ў МДЛУ. Аднак давучыцца ў ін’язе не атрымалася. На трэцім курсе Кацярына нечакана нават для сваякоў забрала дакументы з універсітэта, каб паехаць валанцёркай у Іспанію.\nПа вяртанні ў Беларусь Кацярына пачала працаваць у журналістыцы – у газеце “Народная Воля”, з 2017 году – на тэлеканале “Белсат”.\n«Яна – зорка стрымаў, – распавёў муж Кацярыны Ігар Ільяш. – Яе неаднаразова затрымлівалі, прыцягвалі да адміністрацыйнай адказнасці. Каця ў значна большай ступені, чым я, вулічны журналіст, які пастаянна адчуваў пагрозу. Нельга сказаць, што мы не прадугледжвалі падобнай сітуацыі, яна ўсё цудоўна разумела і рыхтавалася.\nЯ думаю, што выстаўленне абвінавачання па крымінальным артыкуле не стала для яе шокам. Упэўнены, што яна добра трымаецца і ўпэўненая ў тым, што пераможа. Нават той факт, што Каця адмовілася даваць хоць нейкія паказанні сведчыць, што яна знаходзіцца ў выдатнай псіхалагічнай форме. Мы шмат размаўлялі і вырашылі, што будзем заставацца ў краіне да апошняй магчымасці»”.\nКацярына Андрэева разам з журналісткай Дар’яй Чульцовай стала фігуранткамі крымінальнай справы аб арганізацыі дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак (арт. 342 Крымінальнага кодэкса), пасля прамога эфіру з месца жорсткага разгону сілавікамі дэманстрантаў на «плошчы пераменаў» у Мінску 15 лістапада.\nПасля сямі сутак адміністрацыйнага арышту яна не выйшла на волю.\nПраваабарончай супольнасцю Кацярына Андрэева прызнана палітвязнем.


Станіслаў Івашка: “Замацаванне традыцыйных каштоўнасцей – галоўная мэта Канстытуцыі”\nГлавная→Новости→Новости→Станіслаў Івашка: “Замацаванне традыцыйных каштоўнасцей – галоўная мэта Канстытуцыі”\nСтаніслаў Івашка: “Замацаванне традыцыйных каштоўнасцей – галоўная мэта Канстытуцыі”\n10:13 / 12.01.2022\nСтаніслаў Івашка, намеснік дырэктара КСУП “Гервяты” па вытворчасці:\n– На мой погляд, галоўная мэта ўнясення змяненняў у Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь – замацаванне традыцыйных каштоўнасцей беларусаў, такіх як сям’я, выхаванне дзяцей, гістарычная памяць і многае іншае. Станоўча ацэньваю, што ў галоўным Законе напісана, што шлюб – гэта саюз мужчыны і жанчыны, што муж і жонка маюць роўныя правы.\nІмпануе, што наша краіна па-ранейшаму застанецца сацыяльна арыентаванай: кожны беларус будзе мець магчымасць бясплатна вучыцца і атрымліваць неабходную медыцынскую дапамогу. Але шмат чаго залежыць ад самаго чалавека: важна, што ў праекце Канстытуцыі пазначана, што грамадзяне абавязаны прымаць меры па захаванні і ўмацаванні ўласнага здароўя. Два гады мы, ды што там – увесь свет! – жывём ва ўмовах пандэміі. Жыццё паказала, што тыя, хто не прышчапіўся ад каронавіруса, хварэюць больш цяжка і доўга. Я, як і жонка, прайшоў два этапы вакцынацыі.\nУ праекце Кастытуцыі прадугледжаны баланс паміж рознымі галінамі ўлады і стварэнне новага грамадска-палітычнага істытута – Усебеларускага народнага сходу. Па вялікім рахунку, прадстаўнікі розных слаёў грамадства будуць вызначаць і абмяркоўваць найбольш актуальныя пытанні па сацыяльна-эканамічным развіцці Беларусі.


18 верасня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларусь мае высокі навуковы патэнцыял у галіне дысплэйных тэхналогій. Такое меркаванне выказаў прафесар Ганконгскага ўніверсітэта навукі і тэхнікі, член Еўрапейскай акадэміі навук Уладзімір Чыгрынаў на міжнароднай канферэнцыі EuroDisplay 2019, якая праходзіць 17-20 верасня ў Мінску. Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў прэс-службе Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі.\nУладзімір Чыгрынаў адзначыў высокі навуковы патэнцыял і магчымасці, якія адкрываюцца ў Беларусі, а таксама падкрэсліў цікавасць моладзі да інавацый, перспектыўных напрамкаў у галіне дысплэйных тэхналогій.\nПравядзенне ў Мінску такога міжнароднага форуму, як EuroDisplay 2019, будзе садзейнічаць большаму прыцягненню айчынных спецыялістаў у сусветную навуку. Асабліва гэта важна для моладзі, студэнтаў і аспірантаў БДУІР, якія атрымалі магчымасць з першых вуснаў даведацца аб перадавых распрацоўках, падкрэсліў рэктар ВНУ Вадзім Богуш.\nУ Мінск прыехалі вядучыя эксперты з ЗША, Германіі, Францыі, Іспаніі, Італіі, Кітая, Японіі, Сінгапура і іншых краін. Вучоныя-практыкі прынялі ўдзел у маладзёжнай школе-семінары ў галіне дысплэйных тэхналогій Tutorial for young reserchers on display technologies. Яны прачыталі лекцыі аб апошніх тэндэнцыях і інавацыях у галіне дысплэйных тэхналогій, а таксама падзяліліся практычнымі ведамі і навыкамі па рэалізацыі маштабных праектаў па распрацоўцы сродкаў адлюстравання інфармацыі.\nАрганізатарамі EuroDisplay 2019 выступаюць Міжнароднае таварыства інфармацыйных дысплэяў (ЗША) і БДУІР. Удзельнікі форуму абмяркоўваюць такія актуальныя тэмы, як вадкакрысталічныя і дысплэйныя матэрыялы, тонкаплёначныя транзістары, электроннае чарніла, тэхналогіі віртуальнай рэальнасці.\nБеларуская сталіца стала шостым горадам правядзення маштабнай навуковай канферэнцыі ў галіне дысплэйных тэхналогій. Як праінфармавалі ў БДУІР, форум, які да гэтага праходзіў раз у два гады, стане штогадовым. Ужо ў 2020-м сусветныя эксперты ў галіне дысплэйных тэхналогій сустрэнуцца ў Штутгарце (Германія).-0-


Веламарафон “Суседзі” пройдзе на Аўгустоўскім канале сёмы раз - Hrodna.life\nВеламарафон “Суседзі” пройдзе на Аўгустоўскім канале сёмы раз\n17 чэрвеня 2017, 12:36\nСёлетні веламарафон “Суседзі” збярэ раварыстаў з Беларусі і бліжэйшага замежжа 15 ліпеня. Паўдзельнічаць у спаборніцтвах зможа любы ахвотны – трэба толькі ровар і шлем. Традыцыйна прапануюцца тры дыстанцыі – «Марафон» (65 км), «Паўмарафон» (39 км) і «Міні-марафон» (7 км). Пераможцы будуць вызначацца ў 36 заліковых катэгорыях і атрымаюць памятныя прызы і падарункі. Узяць удзел у марафоне могуць таксама каманды.\nПадлеткі ва ўзросце ад 14 да 18 гадоў могуць выйсці на старт пры наяўнасці распіскі ад аднаго з бацькоў (апекуна), дзеці да 14 гадоў – пры ўмове ўдзелу аднаго з бацькоў (апекуна). Таксама ў рамках мерапрыемства адбудзецца Дзіцячы велазаезд, на які запрашаюцца самыя маленькія спартсмены на бегавелах і роварах.\nАкрамя спаборніцтваў, гасцей мерапрыемства будуць чакаць розныя забавы для дарослых і дзяцей, выязны гандаль і маляўнічыя ваколіцы Аўгустоўскага канала.\nВеламарафон «Суседзi» праводзіцца з 2011 года і паспеў заваяваць папулярнасць у Беларусі і за яе межамі. У 2016 у веламарафоне «Суседзi» прынялі ўдзел больш за 700 чалавек. Арганізуюць спаборніцтвы Грамадскае аб’яднанне веласіпедыстаў «ВелаГродна» сумесна з Аддзелам адукацыі, спорту і турызму Гродзенскага райвыканкама.\nБольш інфармацыі пра мерапрыемства і форму заяўкі можна знайсці на сайце ООВ «ВелоГродно» па спасылцы і на афіцыйных старонках веламарафону «Суседзi 2017» у FB і ВК.


«Мы ж татары не крымскія, а беларускія...»\n«Мы ж татары не крымскія, а беларускія…»\n«Белсат» высветліў, ці падтрымліваюць беларускія татары сваіх крымскіх братоў у барацьбе за незалежнасць ад Расеі. Рэпартаж з татарскай сталіцы Беларусі – Іўя.\n«Мы ўсе паміж сабою добра жывем»\nГарадское паселішча Іўе ў Гарадзенскай вобласці вядомае як татарская сталіца Беларусі: там жыве найбуйнейшая супольнасць. Мястэчка, што ўзгадваецца з сярэдзіны XV ст., вядомае сваёй шматнацыянальнасцю і шматканфесійнасцю. Тут працуюць царква, касцёл і мячэць. З васьмі тысячаў насельнікаў – больш за тысячу татараў, 400 сем’яў.\n«Яны з аблічнасці адрозніваюцца, а пры размове адрозненняў няма, толькі што мусульмане, свята іхняе ў пятніцу. Я праваслаўная, ёсць каталікі, але мы ўсе паміж сабою добра жывем, сябруем на сваёй вуліцы, аніякіх перашкодаў не маем, аніякіх папрокаў», – гаворыць мясцовая жыхарка Валянціна.\nНават побач з традыцыйнымі вуліцамі Савецкай ды Леніна ёсць вуліца Дружба. Татары жывуць тут цэлымі кварталамі.\nІмам: «Не даю ніякіх каментароў»\nХоць пабудовы ў Іўі нізкія, знайсці мячэць не надта лёгка. Незвычайны для шмат каго з беларусаў зялёны будынак з доўгім шпілем хаваецца між дамоў. Гэта адзіная з 16 беларускіх мячэцяў, якую не зачынілі ў савецкі час. Цяпер жа будынак на замку, адмыкаецца толькі для малітвы – па пятніцах удзень. Мячэць. Фота belsat.eu\nІмам Адам Радзецкі на пытанне пра крымскіх татараў і сітуацыю ў Крыме адказваць адмаўляецца: «Наконт гэтага не даю ніякіх каментароў». Трапіць унутр мячэці нам таксама не пашчасціла.\n«Мы з крымскімі ніякіх стасункаў не маем»\nПенсіянер і настаўнік фізкультуры Давід Сафарэвіч упэўнены, што крымскім татарам будзе лепш «з багатаю Расеяй, чымся з беднай Украінаю»: «Калі быў бы мой выбар, я б першым пайшоў на рэферэндум за аб’яднанне з Расеяй… Пакуль жа аб нападзе расейскіх войскаў аніякай гаворкі не вядзецца». У Давіда Мустафавіча ёсць у Крыме знаёмыя, але ён з імі не кантактуе, пра падзеі даведваецца з медыяў.\nЯгоны сусед Джаміль Радкевіч у крымскую сітуацыю надта не паглыбляўся і не разумее, чаго людзі ваююць. «Нічога не магу сказаць пра крымскіх татараў, мы ж не крымскія, а беларускія. Мы з крымскімі ніякіх стасункаў не маем, жывем як беларусы. Але незразумела, чаму людзі не жывуць мірна, чаму вядуць барацьбу».\nСа словаў Джаміля, яны, іўеўскія татары, нічым не адрозніваюцца ад іўеўскіх беларусаў. Побыт той жа самы, маюць розныя прафесіі, займаюць самыя розныя пасады, хіба толькі дэпутатаў сярод іх няма. Татары вылучаюцца сваёй працавітасцю, мяркуе Джаміль, бо прызвычаеныя працаваць цяжка на зямлі, жонка дбайна сочыць за парадкам у хаце. На ягоную думку, займацца земляробствам, ставіць знакамітыя ў Іўі цяпліцы беларусы навучыліся менавіта ад татараў. Дома ж замест «чырвонага кута» з іконамі ў мусульманаў мугір – шыльда ці аркуш са словамі малітвы ў паўднёвай частцы хаты. Тут, тварам да Меккі, артадаксальныя мусульмане пяць раз на дзень складаюць намаз – моляцца. І хоць іўеўскія татары размаўляюць па-расейску, моляцца яны на арабскай мове.\n«Мы сябе лічым беларусамі»\nАйша Ібрагімаўна рыхтуе рассаду. Фота belsat.euСпадарыня Айша таксама адносіць сябе да беларусаў і не надта арыентуецца ў крымскай тэме: «Гэта ўжо іхная справа. Няхай жывуць як хочуць. Мы ж сябе лічым беларусамі, дый гаворым пра сябе «мы беларусы». Айша адзначае, што паміж некалькімі веравызнаннямі ёсць салідарнасць. Каталікі нават імкнуцца не працаваць у мусульманскія святы, татары – у хрысціянскія, а імам наведвае царкву і касцёл, віншуе вернікаў.\nАдметна, што вядомыя сваёй працавітасцю і ветлівасцю татары паводзіліся з намі даволі насцярожана. Яны збольшага пазбягалі фатаграфаванні ды неахвотна дзяліліся меркаваннем пра палітычныя падзеі ў Крыме.


Што чакаць ад “Караля Ліра” па-беларуску? Адказвае рэжысёр Пінігін | euroradio.fm\nГалоўная / Што чакаць ад “Караля Ліра” па-беларуску? Адказвае рэжысёр Пінігін\n20/12/2019 - 10:49\n26 снежня ў Купалаўскім тэатры прэм’ера спектакля “Кароль Лір” паводле Шэкспіра.\n26 снежня ў Купалаўскім тэатры прэм’ера спектакля паводле Шэкспіра — “Кароль Лір”. У пастаноўцы задзейнічаны практычна ўвесь мужчынскі акцёрскі склад тэатра, прызнаваўся мастацкі кіраўнік і рэжысёр Мікалай Пінігін. Галоўную ролю выконвае народны артыст Беларусі Віктар Манаеў.\nСюжэт даволі просты: выхаваўшы трох дачок, кароль Лір, стаміўшыся ад праўлення, дзеліць дзяржаву на часткі і аддае карону. Стомлены і знясілены ўладар хоча дажыць свае дні ў любові. Але нашчадкі пастанаўляюць інакш. Новае пакаленне пераймае ўладу, адмаўляючыся ад роднага бацькі і старога караля. Цяпер ён выгнаннік у голым полі, дзе ад колішняй велічы засталіся адно цьмяныя ўспаміны. Паволі перад Лірам паўстае жудасная карціна чалавечага крывадушша і сквапнасці.\nП’есы Уільяма Шэкспіра — універсальныя гісторыі, якія працягваюць задаваць людзям важныя пытанні пра іх сутнасць. Рэжысёр Мікалай Пінігін гэтым разам паспрабуе задаць такія пытанні беларускай публіцы. Пытанні пра самаўпэўненасць, прагу спагады, віну, крыўду і мяжу вар’яцтва. Усё гэта — “Кароль Лір”.\nУ трансляцыі Еўрарадыё Мікалай Пінігін паспрабуе расказаць пра тонкасці і складанасці пастановак па Шэкспіру. Чаго чакаць ад новай пастаноўкі? Ці не састарэў Шэкспір для сучаснага гледача? Ці адаптавалася неяк пад сучаснасць арыгінальная п’еса? Што складанага было падчас падрыхтоўкі спектакля?\nЗвольнілі загадчыцу літчасткі Магілёўскага драмтэатра — хадзіла на шэсці\nПрызначаны новы мастацкі кіраўнік беларускай оперы\nКіраўнік АМАП Дзмітрый Балаба / СТБ


Хто заменіць Гілары Клінтан?\n09 лістапад 2012, 13:20\nНа другі дзень пасьля перамогі на выбарах прэзыдэнт Абама, па словах яго атачэньня, пачаў папярэднія абмеркаваньні кандыдатураў для яго будучага кабінэту. Вядома, што, як найменей, тры ключавых міністра — фінансаў, абароны, дзяржсакратар — абвясьцілі пра сваё жаданьне пакінуць кабінэт.\nПадчас сваёй перадвыбарнай кампаніі Барак Абама ня раз указваў, што галоўны акцэнт падчас яго другога тэрміну будзе зроблены на такіх праблемах як фіскальнае аздараўленьне, стварэньне новых працоўных месцаў, падаткаабкладаньне і іміграцыйная рэформа. Што да зьнешняй палітыкі, многія экспэрты сёньня мяркуюць, што Абама ў агляднай будучыні хутчэй за ўсё не прапануе новых ініцыятыў у палестынскіх-ізраільскім урэгуляваньні і ўжо дакладна не ўжыве сілавыя дзеяньні ў дачыненьні да Сырыі і нават Ірану. Хто ў такой сытуацыі можа стаць на чале зьнешнепалітычнага і абароннага ведамстваў ЗША?\nГілары Клінтан дала зразумець, што абмяжуе свае паўнамоцтвы дзяржсакратара заканчэньнем першага прэзыдэнцкага тэрміну Абамы. Міністар абароны Леон Панета пакуль не выступаў з падобнымі заявамі, аднак, улічваючы, што ён праводзіць амаль кожны ўікэнд у сваім доме ў Каліфорніі, людзі зь яго атачэньня не выключаюць рашэньня Панеты сысьці ў адстаўку ў наступным годзе. Такім чынам, Бараку Абаме хутчэй за ўсё давядзецца шукаць новых людзей, здольных ўзначаліць гэтыя два ведамствы.\nЯкімі прынцыпамі звычайна кіруюцца амэрыканскія прэзыдэнты пры адборы кандыдатураў на пасаду дзяржсакратара і кіраўніка Пэнтагона? Пытаньне палітолягу з Унівэрсытэта штата Мічыган Ўільяму Алену:\n— Гістарычна прэзыдэнты ЗША, пераабраныя на другі тэрмін, заўсёды імкнуліся не зьмяняць зьнешнепалітычную стратэгію. Таму на такія пасады ў асноўным прыходзяць не занадта калярытныя людзі, нацэленыя на ўмацаваньне дзейнага балянсу адносін ЗША з астатнім сьветам. Мы пакуль ня ведаем дэталяў зьнешнепалітычнай стратэгіі Абамы на наступныя чатыры гады. Аднак, думаю, прэзыдэнту будзе няпроста знайсьці такіх людзей, калі толькі гаворка не ідзе аб пераходных фігурах. Магу толькі выказаць здагадку, што Абама паспрабуе адбіраць людзей з найменш супярэчлівай рэпутацыяй, каб максымальна спрасьціць працэс іх зацьвярджэньня ў Кангрэсе.\nКрыніцы, блізкія да адміністрацыі, сьцьвярджаюць, што ў прэзыдэнта ўжо ёсьць шорт-ліст. Сярод самых верагодных кандыдатур на замяшчэньне Гілары Клінтан называюцца сэнатар Джон Кэры, сталы прадстаўнік ЗША ў ААН Сьюзан Райс і дарадца прэзыдэнта па нацыянальнай бясьпецы Том Данілон.\nКалі ў адстаўку сыдзе Леон Панета — на яго месца могуць прыйсьці былая намесьнік міністра абароны Мішэль Фларной альбо цяперашні першы намесьнік Панеты Эштан Картэр. Некаторыя экспэрты мяркуюць, што Абама таксама можа папрасіць ўзначаліць Пэнтагон кагосьці з прыкметных рэспубліканцаў. Напрыклад, былога сэнатара Чака Хэйгела або былога дзяржсакратара і кіраўніка Аб’яднанага камітэта начальнікаў штабоў Коліна Паўэла. Апошні выказаў падтрымку Абаме ў ходзе яго абедзьвюх перадвыбарных кампаній.


13 сакавік 2019, 21:11\nЦі можна зьмяніць дзейную Канстытуцыю Беларусі, захаваўшы яе легітымнасьць і пасьлядоўнасьць? Гэтае пытаньне стала цэнтральным 13 сакавіка на паседжаньні экспэртнага клюбу, арганізаванага ў Менску абʼяднаньнем «Эўрапейскі дыялёг».\n«Эўрапейскі дыялёг» — грамадзкая арганізацыя, заснаваная былым кіраўніком Абʼяднанай грамадзянскай партыі Анатолем Лябедзькам. Арганізацыя афіцыйна зарэгістраваная Міністэрствам юстыцыі Беларусі.\nТак, актывіст АГП Аляксандар Дабравольскі лічыць, што на пераходны пэрыяд Беларусі патрэбная Малая Канстытуцыя. Яна зможа забясьпечыць устойлівасьць. Так было, напрыклад, у 1989 годзе ў Польшчы — пасьля Круглага стала Малая Канстытуцыя дзейнічала там 10 гадоў. Дарэчы, у Беларусі праект Малой Канстытуцыі быў прыняты Кангрэсам дэмакратычных сіл у 2005 годзе.\nСудзьдзя першага складу Канстытуцыйнага суду Рэспублікі Беларусь, доктар юрыдычных навук, прафэсар Міхаіл Пастухоў мяркуе, што для прыняцьця новай Канстытуцыі трэба стварыць грамадзкую канстытуцыйную камісію. Яна, на думку прафэсара, можа быць «бязьмежнай» па колькасьці, працаваць над дакумэнтам можна ад аднаго да трох гадоў.\nШто хоча зьмяніць у Канстытуцыі Аляксандар Лукашэнка, пакуль невядома. Анатоль Лябедзька лічыць, што ў выніку большыя паўнамоцтвы могуць быць перададзеныя ад прэзыдэнта прэмʼер-міністру, тады ўрад узначаліць Лукашэнка. Пастухоў жа ня выключае, што прэзыдэнт Беларусі будзе абірацца надалей, але не народам, а толькі Нацыянальным Сходам.


Анонс. Антаніна Хатэнка: “Воля – алтар майго сэрца”\n02 лістапад 2006, 10:53\nРадыё Свабода Антаніна Хатэнка — удзельніца перадачы “Ў што я веру”\nВеру: прастора ўся памяці чуйнае поўна. Памяці існае, з вышы. Часу няма, час растаў, распусьціўся ў бязьмежжы. Больш аніколі – ні сёньня, ні заўтра, ні ў эрах наступных – Волі маёй ані кроплі ня дам на заклад. Воля – алтар майго сэрца, судум’я й Сусьвету, скуль узыходжу да рухаў і гукаў, надзей і сьлядоў жыватворных.\nВеру, што Воля, як сонцавы вецер, ляціць і кранаецца вуснаў: мы загаворым адно да другога замоўна – і памяць прылашчым, што блудзіць бадзякай нямотнай. Тут адагрэем агменна і словы, і песьні, і птахаў з апаленым крыльлем.\nАнтаніна Хатэнка — паэтка, філёляг, дасьледчыца старажытных вераваньняў. Паходзіць з зэльвенскай зямлі, дзе род сплецены, напэўна, з каранямі Ларысы Геніюш. Прынамсі, апякунства паэткі чуе празь лёс. Мае дзьвюх дачок – Міхаліну й Сьвятаяну.\nЦі верыце Вы ў нешта? Што дапамагае Вам жыць? Як і чаму Вы прыйшлі да сваіх перакананьняў? Вашы каштоўнасьці і прынцыпы могуць натхніць іншых, сёньня і ў будучыні, у Беларусі і за мяжой. Раскажыце, ў што верыце Вы! Пішыце на адрас у Беларусі: П/С 111 Менск 220005, у Чэхіі: П/С 44 Vinohradska 1, Praha 110 00


Папскі элемазінарый Конрад Краеўскі здзяйсняе візіт ва Украіну | Каталіцкі Веснік\nАпостальскі элемазінарый, кардынал Конрад Краеўскі, здзейсняе візіт ва Украіну. Падарожжа праходзіць 18-19 ліпеня 2020 г. У яго рамках ватыканскі іерарх наведае Львоў і Бярдзічаў.\nУ Львове кардынал Краеўскі здзейсніў кансэкрацыю новага касцёла св. Яна Паўла ІІ, а таксама асвеціў вуглавы камень пад будаўніцтва цэнтра для бяздомных жанчын і самотных жанчын з дзецьмі, якім будуць апекавацца манахіні з кангрэгацыі Сясцёр Альбертынак Служак Бедных – духоўныя паслядоўніцы св. Альберта Хмялёўскага, вядомыя таксама як “альбертынкі”.\nПілігрымка кардынала Краеўскага адбываецца па запрашэнню Мітрапаліта Львоўскага, арцыбіскупа Мечыслава Макшыцкага. “Сёлета нам вельмі пашчасціла і мы вельмі ўдзячныя Яго Эмінэнцыі, кардыналу Краеўскаму, за прыняцце нашага запрашэння. З таго часу як пачалася вайна, Папа Францішак заўсёды быў блізкім да нашай краіны, нашага Касцёла, і дапамагаў нам рознымі спосабамі. Гэта прысутнасць Апостальскага элемазінарыя – сімвалічная. Такім чынам Папа нагадвае нам, што не забыў пра нас. Сваёй малітвай кардынал дасць нам суцяшэнне ў барацьбе з цяжкасцямі, у тым ліку тымі, якія перажываем у сувязі з пандэміяй”, — сказаў украінскі іерарх.\nвізіт кардынал Конрад Краеўскі Украіна\t2020-07-19


Відэа горад герояў\nНазва: Big Hero 6\nЖанр: фантастыка, камедыя, баявік, прыгоды\nМультфільм «Горад герояў (Дысней)» - глядзець онлайн бясплатна:\nСан-Франсокио - выдуманы горад, дзе пражывае вынаходлівы японскі падлетак Хіро. Любімым заняткам юнага генія з'яўляецца ўдзел у падпольных баях робатаў. Аднойчы з-за гэтага хобі хлапчук з братам Тадаши трапляе ў паліцыю. Строгай цётцы давялося пастарацца, каб вызваліць праблемных падлеткаў.\nТадаши паведамляе Хіро, што пара ўзяцца за розум і паступіць у мясцовы універсітэт, якім кіруе геніяльны прафесар Калаган. Але паступіць у незвычайнае навучальная ўстанова даволі няпроста: неабходна сканструяваць унікальную рэч і прадэманстраваць яе рэктара. Хлапчук вынаходзіць мікра-ботаў, якія кіруюцца з дапамогай нейронавага модуля. Падобная распрацоўка дзівіць Калагана, і ён прымае Хіро ва ўніверсітэт.\nНеўзабаве да таленавітаму падлетку звяртаецца нехта Алістэр, уладальнік найбуйнейшай карпарацыі ў Сан-Франсокио. Прадстаўнічы мужычок прапануе японскаму генію выкупіць мікра-ботаў. Аднак наш герой слушна адмаўляе, пасля чаго ў універсітэце адбываецца трагічны інцыдэнт. У выніку пажару Тадаши гіне. Брат коштам уласнага жыцця выратаваў прафесара.\nБалеснай Хіро зусім забывае пра універсітэт, праводзячы час з робатам-доктарам Бэймаксом, якога стварыў Тадаши. Неўзабаве незвычайны тандэм герояў наторкаецца на спецыяльную машыну, якая капіюе мікра-ботаў. Нейкія злыдні маюць намер выкарыстоўваць іх у захопніцкіх мэтах.\nЦяпер Хіро прыйдзецца стаць сапраўдным выратавальнікам горада. Для пачатку ён звяртаецца да ўніверсітэцкіх сябрам - геніяльныя падлеткі аб'ядноўваюць намаганні, каб кінуць выклік магутнаму непрыяцелю. Павольнага робату Бэймаксу патрэбен тэрміновы апгрэйд, каб той стаў надзейным саюзнікам у бітве з таямнічым чалавекам у масцы!\nГорад грахоў у добрай якасці\nГорад грахоў 1 глядзець\nГлядзець мульцікі пра герояў


Горад, у якім мы жывём. Іўеўскі музей нацыянальных культур запрашае паўдзельнічаць у новым праекце - Редакция газеты "Iўеўскі край"\nГлавное / Суббота, 21 ноября 2020 16:11\t/ РџСЂРѕС‡РёС‚Р°РЅРѕ: 467\nІўеўскі музей нацыянальных культур - своеасаблівая лакмусавая паперка жыцця нашага горада ў розныя стагоддзі і часы яго існавання. Як сказала падчас інтэрв'ю раённай газеце старшы навуковы супрацоўнік музея Марына Пятроўна Пазняк, часам на экскурсіі ў музеі іўяўчане са здзіўленнем і захапленнем гавораць: "Гэта наш горад? Усё гэта сапраўды расказ пра яго?!\nГісторыя - навука цікавая, гісторыя - навука патрэбная. А яшчэ больш патрэбны людзі, якія данясуць яе сучаснікам. Тым больш, калі гаворка ідзе пра невялікі, такі звычайны, такі нічым, здавалася, не адметны раённы цэнтр. Так, краязнаўцы праз раённую газету даносілі асобныя цікавыя падзеі, імёны былых часоў, сівой даўніны. А вось музею, менавіта Іўеўскаму музею нацыянальных культур, наканавана было праліць святло на стагоддзі і пакаленні. І тым святлом запаліць душы іўяўчан гонарам за малую радзіму, жаданнем ведаць яе былое і сучаснасць. А супрацоўнікі музея, які ўзначальвае дырэктар Кацярына Уладзіміраўна Маскалевіч, імкнуцца не даць згаснуць гэтаму святлу.\nНядаўна пачаўся новы краязнаўчы праект "Былое ў сучасным". Гэта творчая аўтарская работа старшага навуковага супрацоўніка Марыны Пятроўны Пазняк.\nНа пытанне, як нарадзіўся праект, мая суразмоўца адказала, што ідэя даўно пасялілася ў сэрцы і душы. Аднак занятасць па працы не давала магчымасці цалкам аддацца яго рэалізацыі.\nА гэты год, калі склаліся не зусім добрыя ўмовы для экскурсій, калі перасталі прыязджаць турысты і дзіцячыя экскурсіі па прычыне каронавірусу вельмі рэдка праводзяцца, з'явіўся час. І для творчасці, і для здзяйснення задуманага, і для сістэматызацыі назапашаных матэрыялаў, экспанатаў на тэму, якая просіцца ў асобны праект. І вось сёння мы ўжо маем магчымасць гаварыць пра новы праект. У чым жа яго сутнасць?\n- Радасна бачыць, як наш горад з кожным днём прыгажэе, мяняецца воблік дамоў на цэнтральных вуліцах, самі вуліцы. І толькі, на жаль, беззваротна адыходзіць у мінулае гісторыя кожнай пабудовы, губляецца або скажаецца інфармацыя аб іх. Сведак таго часу з кожным годам становіцца ўсё менш, і трэба паспець сабраць звесткі, якія захоўваюцца ў жывой памяці.\nТаму Іўеўскі музей нацыянальных культур прапаноўвае ўсім разам - мясцовым жыхарам, нашым землякам, якія жывуць у розных куточках Беларусі і за яе межамі, - узнавіць мінулае. У рамках праекта плануецца сабраць разнастайныя гістарычныя звесткі пра тое, як выглядалі гэтыя дамы раней, хто быў гаспадаром. Праект задуманы як сумесны, і таму мы спадзяёмся на ўдзел людзей, не абыякавых да гісторыі нашага Іўя. Адновім памяць і захаваем яе для нашчадкаў!\n- Спадзявацца толькі на ўспаміны, напэўна, марная справа. Вы можаце знайсці ўспаміны, пачынаючы з 50-60-х гадоў. Ужо нават ваенны час няма амаль каму успомніць.\nЯ так разумею, што праект цікавіць увесь час жыцця таго ці іншага дома?\n- Так. Нас цікавіць не толькі былое, а нават і дзень сённяшні. А пачынаем здалёку. Дзе бяром матэрыялы? Іх у фондах музея збіраецца шмат. Нашчадкі іўеўскіх яўрэяў з розных краін свету прывозяць копіі фотаздымкаў, асобных дакументаў, тэксты сваіх успамінаў пра бацькоў і дзядоў, малой радзімай якіх было мястэчка Іўе. Бясцэнныя матэрыялы трапляюць да нас на англійскай мове і іўрыце (афіцыйная мова Ізраіля). Пры дапамозе анлайн-перакладчыка пераводзім іх на рускую ці беларускую мовы, а затым апрацоўваем, робім тэкст мастацкім.\nШмат звестак, успамінаў, дакументаў, асобных рэчаў, якія "жылі" у тых дамах, прывозіць нам Тамара Маісееўна Барадач, якая сімвалічна звязвае мінулае з сучасным, не дае асобным падзеям і імёнам адысці ў небыццё.\nМенавіта Тамара Барадач вадзіла нас, супрацоўнікаў музея, па вуліцах нашага горада, паказвала будынкі называла імёны, прозвішчы тых, хто жыў у гэтых дамах, расказвала гісторыі жыцця і смерці, радасці і смутку…\nБезумоўна, карыстаемся мы і публікацыямі раённай газеты "Іўеўскі край". За многія гады на яе старонках і ў яе падшыўках назапашаны багаты матэрыял па краязнаўству і ўсяго раёна, і, у прыватнасці, нашага горада.\nЗараз, напрыклад, калі я працую над праектам, вельмі дапамагаюць мне асобныя ўспаміны супрацоўніка музея Марыны Яўгенаўны Козел. Яна, вядома, маладая яшчэ жанчына. Аднак, карэнная іўяўчанка, і памятае, дзе і што знаходзілася гадоў 20-25 таму. Гэта важна, таму што ўсё настолькі змянілася, будынкі не аднойчы рэстаўрыравалі, рамантавалі. І той, хто не быў у Іўі некалькі дзясяткаў гадоў, ужо не вельмі дакладна арыентуецца сярод вуліц і дамоў.\n- Вядома, што першыя фотаздымкі праекта ўжо размешчаны ў сацыяльных сетках, у інтэрнэце. Зараз да вашага праекта далучаемся і мы, рэдакцыя газеты "Іўеўскі край". І з задавальненнем будзем друкаваць усе вашы знаходкі і напрацоўкі. Яны пойдуць як працяг нашай размовы, але самастойна, без інтэрв'ю. Спадзяёмся, што сённяшняй публікацыяй мы прыцягнем увагу чытача і кожнага, хто не абыякавы да гісторыі роднага краю.\n- Так, мы будзем вельмі ўдзячны ўсім, хто дапоўніць або выправіць нашу інфармацыю, падзеліцца фотаздымкамі (зразумела, арыгіналы мы вам вернем), дапаможа нам і стане ўдзельнікам краязнаўчага праекта "Былое ў сучасным". Не абавязкова ісці да нас, можна звязацца з намі па тэлефоне 6-80-35.\nА зараз гісторыі першых чатырох фотаздымкаў краязнаўчага праекта Іўеўскага музея нацыянальных культур "Былое ў сучасным" (вуліца Карла Маркса, былая Бернардынская) з вуснаў аўтара праекта старшага навуковага супрацоўніка Марыны Пятроўны Пазняк.\nНа першым здымку вуліца Бернардынская. Другі здымак - дом, які стаяў на месцы крамы "Капеечка". Пабудаваны ў 1929 годзе, знесены ў 2015-м.\nДа Вялікай Айчыннай вайны дом належаў Мееру Дварэцкаму і яго жонцы Гуце. Яны мелі 6 дзяцей. Два сыны, Самуэль і Хаім-Лейб, са сваімі сем'ямі жылі разам з бацькамі. Дзесяць чалавек, тры сям'і, штодзень збіраліся за сямейным сталом.\nСям'я Дварэцкіх была заможнай і паважанай. Мужчыны займаліся агульнай справай і мелі кампанію "Дварэцкі і сыны". Гандлявалі будаўнічым матэрыялам і тэхнікай для сельскай гаспадаркі. Як галава сям'і, так і яго сыны, прымалі актыўны ўдзел у жыцці абшчыны, былі членамі розных мясцовых яўрэйскіх арганізацый. Меер узначальваў пахавальнае братэрства, кожны дзень праводзіў урокі Талмуда.\nАдразу за домам Дварэцкіх стаяў яшчэ адзін дом, меншы па памерах. Там жыла дачка Меера і Гуты - Басэль, са сваім мужам Давідам Мілікоўскім і двумя меншымі дзецьмі - Тсалехам і Меркай.\nУ гады акупацыі сын Самуэль быў расстраляны падчас першай акцыі знішчэння яўрэйскай інтэлігенцыі Іўя - 2 жніўня 1941 года. Астатнія члены сям'і знаходзіліся ў гета. Дварэцкі-старэйшы быў членам юдэнрата (г.зн. яўрэйскага савета, арганізаванага па загаду нацыстаў).\nУся вялікая сям'я Дварэцкіх была расстраляна 12 мая 1942 года каля Стоневіч. У жывых засталіся Хаім-Лейб (адзін з сыноў Меера) з жонкай Тайбл, маленькімі дочкамі Любай і Цыляй і пляменнікам, сынам Самуэля, таксама Хаімам-Лейбам. Пасля ўцёку з лідскага гета, яны апынуліся ў яўрэйскім партызанскім атрадзе братоў Бельскіх. А пасля вызвалення Іўеўшчыны вярнуліся ў родныя мясціны, але ў 1946 годзе пакінулі Іўе.\nУ пасляваенныя гады ў гэтым доме размяшчалася паліклініка, аж да 1984 года, калі былі ўведзены ў эксплуатацыю карпусы сучаснага комплекса ЦРБ.\nУ 80-х гадах мінулага стагоддзя ў гэтым будынку знаходзіўся рыбнадзор.\nА з 1991-га і аж па 2012 год тут размяшчаліся асобныя аддзелы цэнтральнай раённай бібліятэкі (адзел камплектавання і апрацоўкі, метадычны аддзел) і кабінет намесніка дырэктара.\nПэўны час у асобных пакоях працаваў тут раённы Цэнтр рамёстваў. Ну, а самае апошняе, што тут размяшчалася, гэта прыватныя крамы і салоны сувязі.\nТакімі звесткамі валодае музей.\nГутарыла В. ГУЛІДАВА.


Аляксей Шыдлоўскі: Мая крымінальная справа не закрыта\nАляксей Шыдлоўскі быў вымушаны прасіць палітычнага прытулку ў Чэхіі, пасля таго як у Беларусі ў дачыненні да яго напрыканцы 2007 года была ўзбуджана крымінальная справа.\n“Пакуль сын яшчэ не “стаў на ногі”, не магу вярнуцца ў Беларусь, – кажа Аляксей. – Тым больш, мая крымінальная справа прыпынена, але не закрыта”.\nАляксей Шыдлоўскі: Планаў вярнуцца ў Беларусь пакуль няма…\nУ 1997-м крымінальная справа маладзёжных актывістаў Аляксея Шыдлоўскга і Вадзіма Лабковіча стала адной з першых, якая мела шчыра палітычны падтэкст. Хлопцаў асудзілі за тое, што на будынку райвыканкама ў Стоўбцах з’явіліся графіці “Жыве Беларусь” і “Пазняк- наш прэзідэнт”. Акрамя таго, чырвона-зялёны сцяг над адміністрацыйным будынкам быў заменены на бел-чырвона-белы.\nНе прызнаючы палітычны падтэкст справы, Аляксея Шыдлоўскага судзілі за хуліганства. Прысудам яму быў прызначаны тэрмін у 1 год і шэсць месяцаў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненнага рэжыму, якія ён адсядзеў амаль “ад званка да званка”, хаця намінальна быў вызвалены за два дні да заканчэння тэрміну.\nПазней Аляксей Шыдлоўскі стаяў ля вытокаў стварэння руху негвалтоўнага супраціву “Зубр” і пад пагрозай чарговага крымінальнага пераследу быў вымушаны пакінуць Беларусь.\nЗараз разам з сям’ёй ён жыве у Чэхіі, адкуль і распавёў сайту palitviazni.info пра жыццё за мяжой, пра беларускае мінулае і свае планы на будучыню.\nАляксей Шыдлоўскі: “Беларусь з-за мяжы бачылася па-рознаму, але стаўленне да палітычных апанентаў у краіне не мяняецца”\nЧалавек, які ўвёў моду пісаць каляровымі фарбамі “Жыве Беларусь!” Чалавек, якога за гэта пасадзілі ў турму, выгналі з універсітэта… Напрыканцы 90-х гэткая біяграфія яшчэ не была надта распаўсюджанай у Беларусі. Зразумела, што калі праз некалькі гадоў гэты чалавек вымушана пакінуў краіну, усе, нават ён сам, былі ўпэўненыя: ненадоўга… На пытанні сайту palitviazni.info адказвае былы палітвязень, маладафронтавец, зубровец, а потым палітычны эмігрант Аляксей Шыдлоўскі. Read More


Энергетыкі Віцебска павышаюць надзейнасць электразабеспячэння абласнога цэнтра.\nКас. 31, 2019\nНазад да навін\nРазвіццё электрычных сетак абласнога цэнтра ідзе сінхронна з развіццём горада. Будаўніцтва новых жылых дамоў, гандлёвых цэнтраў, розных аб'ектаў інфраструктуры Віцебска патрабуе пастаяннага павышэння надзейнасці электразабеспячэння тым, што кормяць іх сетак. Таму энергетыкі актыўна праводзяць мадэрнізацыю і рэканструкцыю электрасеткавыя гаспадаркі горада, вядуць будаўніцтва новых энергааб'ектаў.\nУ цяперашні час у Віцебску ідзе будаўніцтва новага жылога квартала па вул. Працы. Для яго электразабеспячэння быў пабудаваны размеркавальны пункт напругай да 10кВ (РП-10кВ). на ім ўжыта сучаснае абсталяванне, якое прадугледжвае аўтаматычнае адключэнне кабельных ліній 10кВ пры ўзнікненні на іх так званых замыканняў на «зямлю». Высокоомные рэзістары зазямлення нейтрал на падстанцыі 110 / 10кВ Віцебск-Паўночная (ад яе запитано азначанае РП-10кВ) ствараюць актыўны ток, які працякае толькі па пашкоджаныя далучэнні, як бы маркируя яго і паказваючы на наяўнасць аварыйнай сітуацыі. Абароны РП-10кВ ўмеюць вылучаць актыўны ток ў току замыкання на «зямлю» і, тым самым, вызначаць пашкоджаную кабельную лінію.\nНа дадзеным размеркавальным пункце ўпершыню ужыты прынцып дзеяння накіраванай токавай абароны нулявы паслядоўнасці. Гэта тэхнічнае рашэнне раней ўжывалася толькі на падстанцыі 110 / 10кВ Віцебск-Паўночная. Яно безумоўна дасць магчымасць павысіць бяспеку жыхароў мікрараёна новай жылой забудовы па вуліцы Працы, обесточивая пашкоджаныя ўчасткі сеткі 10кВ, літаральна за долі секунды.


У гэтым пасце, мы будзем старацца, каб даведацца больш пра Мясцовае браніраванне чыгуначных білетаў праз Інтэрнэт. У многіх выпадках, вандроўцы, як правіла, не чакаць да апошняга моманту, а затым Забранірую свой білет. Браніраванне білетаў на цягнік у апошнюю хвіліну не мудрая рэч, каб зрабіць.\nчасам браніраванне білетаў на цягнік онлайн, прапануе Вам падрабязную інфармацыю аб здзелках і зарадах квіткоў для вашага падарожжа. Квіткі, як правіла, выдаюцца на цягнікі канкрэтнага маршруту. Калі ты падарожжа па гэтым маршруце на штодзённай аснове, то вы павінны набыць квіткі, якія прыходзяць з прапановамі.\nРазумны спосаб зэканоміць грошы, каб падарожнічаць падчас міжсезоння. Міжсезонне каштуе для ня-фестываль працягласць. месяц люты-красавік і чэрвень-кастрычнік разглядаюцца як міжсезоння. Вандроўцы звычайна не робяць іх Мясцовае браніраванне чыгуначных білетаў праз Інтэрнэт.\nКалі вы шукаеце ў любы час білет, то вы будзеце рады даведацца, што вы можаце выкарыстоўваць іх, калі вы хочаце. Адзінае адрозненне паміж імі і загадзя квіткамі, што вы можаце выкарыстоўваць у любы час квіткоў толькі ў дзень паездкі.\nаднак, яны не з'яўляюцца надзейнымі і калі вы плануеце падарожнічаць на далёкія адлегласці падарожжа, то заўсёды лепш выкарыстоўваць Памеснага браніраванне чыгуначных білетаў праз інтэрнэт, і вы можаце падысці да нас на Захаваць цягнік сайт або скарыстайцеся Facebook для чыгуначнай Дапамогі па продажы квіткоў.\nВы хочаце ўставіць у нашым блогу на сайце, Вы можаце ўзяць нашы фатаграфіі і тэкст і проста даць нам крэдыт са спасылкай у гэтым блогу, або націсніце тут: https://embed.ly/code?url=https://www.saveatrain.com/blog/when-you-should-do-your-local-train-ticket-booking-online/ - (Пракруціць трохі ўніз, каб убачыць код для ўстаўкі)\n#мясцовы #localtrain #localtrains #trainbooking білет на цягнік


Дзяржкаммаёмасць вызначыла пералік з 43 прадпрыемстваў для прыватызацыі ў 2018 годзе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДзяржкаммаёмасць вызначыла пералік з 43 прадпрыемстваў для прыватызацыі ў 2018 годзе\nВызначаны пералік з 43 беларускіх прадпрыемстваў для прыватызацыі ў 2018 годзе. Аб гэтым паведаміў 20 лютага журналістам старшыня Дзяржаўнага камітэта па маёмасці Андрэй Гаеў.\n„Штогод з міністэрствамі складаецца рабочы пералік для прыватызацыі, прыходу інвестараў. У гэтым годзе падрыхтаваны абноўлены пералік з 43 акцыянерных таварыстваў і ўнітарных прадпрыемстваў. У пэўнай частцы пералік паўтарае склад прадпрыемстваў, якія былі ўключаны ў пералік папярэдняга года, было вызначана 34 акцыянерныя таварыствы. Адпрацоўваем гэтыя пералікі і з прадпрымальніцкімі коламі, набыта можа быць любое прадпрыемства – было б жаданне”, – сказаў Андрэй Гаеў.\nАдказваючы на пытанне аб неабходнасці складання такіх пералікаў, старшыня Дзяржкаммаёмасці падкрэсліў, што яны разглядаюцца міжнароднымі рэйтынгавымі агенцтвамі як наяўнасць фармальнай магчымасці прыватызаваць тое ці іншае прадпрыемства, набыць пакет акцый. „Гэта работа неабходна. Прадстаўнікі замежнага бізнесу хочуць бачыць нешта фармалізаванае, яны не вельмі разумеюць выраз, калі прадаецца ўсё. Некаторыя лічаць, што калі прадаецца ўсё, значыць, не прадаецца нічога”, – дадаў ён.\nУ мінулым годзе быў сфарміраваны пілотны пералік з 22 прадпрыемстваў, у акцыянерны капітал якіх прапаноўвалася ўвайсці кітайскім інвестарам. Андрэй Гаеў растлумачыў, што вялікай цікавасці з іх боку праяўлена не было. „Адносна „Гомсельмаша” праводзіліся перагаворы, але пакуль яны да выніку не прывялі. Пра рэальны вынік можна гаварыць адносна „Белдзяржпраекта”, у акцыянерны капітал якога плануецца ўваходжанне кітайскіх партнёраў, 60 працэнтаў складзе іх доля, 40 працэнтаў – Рэспублікі Беларусь”, – сказаў ён.


Ленін і яго рэвалюцыя насуперак Марксу. Мара, якая аказалася монстрам. Марксізм заходні і марксізм усходні\nГрамадства, як пісаў Карл Маркс, «не можа пераскочыць цераз натуральныя фазы развіцця». Пра заходні і ўсходні марксізм піша Анатоль Сідарэвіч. Прапануем увазе матэрыял Анатоля Сідарэвіча, які магчыма прачытаць у часопісу «Наша Гісторыя» за красавік. У шчодры на анекдоты савецкі час расказвалі і такі: «Пецька пытаецца ў Чапаева: „Васілій Іванавіч, ты бутэльку гарэлкі можаш выпіць?“ — „Лёгка!“ — адказвае Чапай. — „А дзве?“ — „І дзве магу“. — „А цэлую скрынку?“ — „Ну...“ — „А дзве скрынкі?“ — „Не, Пецька, гэта толькі Ленін можа“»....\nПРАФЕСІЙНЫ РЭВАЛЮЦЫЯНЕР ЛЕНІН\nЗ тае прычыны, што дзеці носяць, як правіла, бацькава прозвішча, перш спынімся на продках Леніна з бацькавага боку. Дзедам Леніна быў сын прыгонных сялян, астраханскі кравец і мешчанін Мікалай Васільевіч... Не, не Ульянаў, а Ульянін, бо такое прозвішча мелі ягоныя бацька і дзед. Праўда, Мікалай Васільевіч чамусьці стаў пісацца Ульянінавым, а ўжо сын яго, Ілья Мікалаевіч, быў запісаны як Ульянаў.\nМікалай Васільевіч Ульянін-Ульянінаў ажаніўся з Ганнай Аляксееўнай Смірновай, дачкой астраханскага мяшчанскага старасты, які паходзіў з абруселых калмыкаў. Іх сыну Ільі, які рана застаўся без бацькі, удалося з дапамогаю брата скончыць Казанскі ўніверсітэт і даслужыцца да рангу правадзейнага стацкага дарадчыка, што адпавядала чыну генерал-маёра і давала права на патомнае дваранства.\nЗ боку маці продкамі Леніна былі габрэі, шведы і немцы.\nМошка (Мойша) Бланк у мястэчку Стараканстанцінаў (укр. Старокостянти́нів) быў вядомы неспакойным характарам. Торы ён не прытрымліваўся і сваіх сыноў, Абеля ды Ізраіля, аддаў не ў хедэр, а ў расійскую школу. Пішуць, што пасля смерці жонкі Мойша Бланк і зусім прыняў праваслаўе. Гандляр алкаголем, ён адправіў сваіх сыноў вучыцца ў Медыка-хірургічную акадэмію. Каб вучыцца ў гэтай установе, Абэль з Ізраілем ахрысціліся і сталі Дзмітрыем і Аляксандрам.\nАляксандр Бланк атрымаў кваліфікацыю медыка-хірурга і акушэра ды ажаніўся з Ганнай Іванаўнай Гросшопф, дачкою чыноўніка Ёгана Готліба (Івана Фёдаравіча) Гросшопфа і шведкі Ганны Беаты (Ганны Карлаўны) Эстэд. Доктар Бланк даслужыўся да чыну надворнага дарадчыка (падпалкоўніка), што таксама давала права на патомнае дваранства. З часам ён стаў уладальнікам маёнтка Какушкіна непадалёк ад Казані.\nСям’я ў Аляксандра Бланка была немалая. Адну з дачок ахрысцілі Марыяй. У 1863 г. хатняя настаўніца Марыя Аляксандраўна Бланк выйшла замуж за выкладчыка матэматыкі Іллю Мікалаевіча Ульянава. У 1869 г. муж і жонка Ульянавы пераехалі ў Сімбірск (цяпер Ульянаўск), а ў наступным годзе ў іх нарадзіўся сын Уладзімір.\nУладзімір Ульянаў быў чацвёртым, але не апошнім дзіцем у сям’і. Перад ім нарадзіліся Ганна, Аляксандр і Вольга, а пасля яго — Вольга, Мікалай, Дзмітрый і Марыя. Двое дзяцей (першая Вольга і Мікалай) памерлі немаўлятамі, а другая Вольга — ужо дзяўчынай.\nУ сям’і Ульянавых быў культ маці. Так пісаў стары бальшавік Георгі Саламон (сапр. прозвішча Ісецкі). Магчыма, гэты культ склаўся таму, што бацька (інспектар, а потым і дырэктар народных вучылішчаў Сімбірскай губерні) часта бываў у раз’ездах і не надаваў сям’і ўвагі гэтак, як маці. Пасля смерці бацькі (Леніну было толькі 15 год) культ маці толькі ўмацаваўся.\nЯк часта бывае ў вялікай сям’і, адны дзеці сябруюць міжсобку больш, другія — менш. У Валодзі Ульянава былі у сям’і аб’ект пакланення (Аляксандр) і сяброўка (малодшая Вольга).\nАляксандр Ульянаў быў адораны малады чалавек. Стаўшы студэнтам прыродазнаўства ў Санкт-Пецярбургскім унівесітэце, ён за працу аб беспазванковых атрымаў на трэцім курсе (1886) залаты медаль, але праз год яго жыццё абарвалася. Як і многія маладыя людзі таго часу, Аляксандр Ульянаў стаў рэвалюцынерам... Лічыцца, што смерць брата прадзвызначыла жыццёвы шлях Уладзіміра Ульянава.\nСтраціўшы брата-рэвалюцыянера, а потым і сястру Вольгу, Уладзімір зблізіўся з Ганнай. Што тычыцца брата Дзмітрыя і сястры Марыі, то на іх правадыр бальшавікоў глядзеў звысоку.\nМожна думаць, што ў адоранага Уладзіміра Ульянава выпрацавалася комплекс выдатніка. Адсюль яго грубае стаўленне да апанентаў, схільнасць абзываць іх дурнямі, ідыётамі, як Розу Люксембург, даваць ім крыўдныя мянушкі і да т. п. Амаль геній грубасці, казаў пра яго філосаф Мікалай Бярдзяеў. Ленін не шкадаваў нават родных. Даведаўшыся, што доктара Дзмітрыя Ульянава прызначылі народным камісарам аховы здароўя ў Крыме, ён выказаў абурэнне: «Гэтыя ідыёты, відаць, хацелі дагадзіць мне і прызначылі Міцю. Яны не заўважылі, што хоць мы з ім носім адно і тое ж прозвішча, ён проста звычайны дурань, якому самы час толькі пячатныя пернікі жаваць».\nТаму не дзіўна, што ў Леніна, як адзначаў Георгі Саламон, не было сяброў. Зрэшты, не сябар, а сяброўка ў Леніна была — рэвалюцыянерка Інэса Арманд.\nБылі ў Леніна і аднадумцы, але да аднадумцаў у яго быў інструментальны падыход. Ленін не верыў у агульначалавечыя каштоўнасці і лічыў мараль пустой справай, калі яна ігнаруе барацьбу класаў. І з гэтага гледзішча (карысны чалавек для справы ці не карысны) ён і ставіўся да паплечнікаў і аднадумцаў.\nТак, адной з прычын яго разрыву з бацькам расійскай сацыял-дэмакратыі Георгіем Пляханавым было тое, што Ленін патрабаваў выдаліць з рэдакцыі газеты «Искра» тых, хто мала піша. А Пляханаў не мог вось так кінуць старых таварышаў.\nДругой прычынай разрыву з Пляханавым была ленінская маральная непераборлівасць.\nМаральныя якасці чалавека асаблівага значэння для яго не мелі. Яго мала хвалявала, з якіх крыніц папаўняецца партыйная каса; галоўнае — што папаўняецца. А крыніцы гэтыя бывалі і крымінальныя. Дастаткова згадаць хоць бы знакаміты экс (так скарачалі слова «экспрапрыяцыя»), арганізаваны Іосіфам Сталіным у Тыфлісе.\nЗрэшты, рабункамі і разбоем займаліся не адны бальшавікі, але на бальшавіках і дасюль вісяць падазрэнні ў забойствах сваіх прыхільнікаў з багатых людзей.\nВядома, што цэнтрам збройнага паўстання ў Маскве (снежань 1905 г.) была мэблевая фабрыка Мікалая Шміта. Сам Шміт (пляменнік яшчэ аднаго фундатара бальшавікоў — мільянера Савы Марозава) даваў на рэвалюцыю немалыя сумы. Напрыклад, на куплю зброі для гэтага паўстання ён ахвяраў 20 тыс. рублёў. Трапіўшы за краты, Шміт, чалавек з няўстойлівай псіхікай, як яго характарызавалі псіхіятры, выдаў людзей, якім даваў грошы і якія бралі ўдзел у паўстанні. Пасля гэтага ў Шміта здарылася псіхічнае расстройства, і яго перавялі ў шпіталь. А неўзабаве прыйшла вестка што ён скончыў жыццё самагубствам, але даволі незвычайным спосабам: разбіў шкло і асколкам перарэзаў сабе горла. У забойстве фабрыканта падазравалі і ахранку, і бальшавікоў. На паплечніку Леніна, Леаніду Красіну, і дасюль вісіць падазрэнне, што гэта ён забіў Саву Марозава.\nКалі ўжо гаворка пайшла пра Шміта, дык у яго засталіся спадкаемцы: малодшы брат і дзве сястры. І бальшавікі дамагліся, каб юны брат адмовіўся ад спадчыны, а да сясцёр накіравалі партыйных жаніхоў — Мікалая Андрыканіса і Віктара Таратуту. Калі адзін партыец сказаў Леніну, што Таратута — адпеты нягоднік, Ленін адказаў яму:\n— Тым ён і добры, што ні перад чым не спыніцца. Вось вы, скажыце, маглі б за грошы пайсці на ўтрыманне да багатай купчыхі? Не? І я не пайшоў бы, не змог бы сябе перасіліць. А Віктар пайшоў. Гэта чалавек незаменны.\nНе верачы ў агульначалавечыя каштоўнасці, Ленін, давялося чытаць, жыў палітыкай 24 гадзіны на суткі. Гэта, бадай, можна патлумачыць тым, што ў яго не было здольнасцяў да нейкага іншага роду дзейнасці. Яго спроба весці гаспадарку ў маёнтку (акрамя Какушкіна, Ульянавы мелі яшчэ Алакаеўку ў Самарскай губерні) была няўдалай. Не склалася ў яго і прафесійная кар’ера. Працуючы памочнікам прысяжнага паверанага (так у Расіі называлі адвакатаў), ён выйграў толькі адну справу, прадетам якой быў крадзеж на 10 капеек. Кінуўшы прафесійную дзейнасць, ён стаў прафесійным рэвалюцыянерам. І дасягнуў поспеху: узначаліў Расію.\nЖыць палітыкай 24 гадзіны на суткі Леніну, пэўна, давала тое, што ён з Надзеяй Крупскай не меў дзяцей. Хто ведае, як склаўся б лёс і самога Леніна, і Расіі, калі б у іх былі дзеці.\nПалітычная кар’ера Леніна ўдалася, магчыма, і таму, што ён не рызыкаваў сваім жыццём і здароўем. Так, трапіўшы ў ссылку, ён нават не падумаў уцякаць з яе, як тое рабілі іншыя рэвалюцыянеры. Наадварот, 3 гады ссылкі сталі для Леніна своеасаблівым жыццём на дачы. З ім побач была нявеста, якая там, у ссылцы, стала жонкаю. У іх была работніца, якая варыла, мыла і прыбірала. Выпісаўшы сабаку, маючы зброю, Ленін хадзіў на паляванне, прыносіў дзічыну. Ульянавы куплялі ў сялян бараноў і цялят, і ў іх заўсёды быў сыты стол. Ленін так распаўнеў, што цешча, якая прыехала праведаць дачку і зяця, міжволі прамовіла: «Эк вас разнесло, Владимир Ильич!».\nБольш ссыльным і вязнем ён не быў. Ён ведаў: палітык, калі ён хоча стварыць арганізацыю і кіраваць ёю, павінен быць на волі. Таму ў 1900 г. перабраўся за мяжу.\nПрыехаўшы ў Расію толькі ў лістападзе 1905 г., ён не быў героем рэвалюцыйных падзей. Героямі былі Леў Троцкі і Аляксандр Парвус, якіх арыштавалі, правялі праз «Кресты», Петрапаўлаўскую крэпасць, «Предварилку» ды адправілі ў Сібір. Большую частку свайго знаходжання на тэрыторыі Расійскай імперыі Ленін правёў у Фінляндыі ў даволі камфортных умовах, выязджаючы то ў Стакгольм, то ў Капенгаген, Берлін і Лондан, то ў Штутгарт. Калі ў снежні 1907 г. яму давялося пакінуць Расію ды ісці па лёдзе Батнічнай затокі, на ўсім шляху яго суправаджалі праваднікі, ён меў прытулак у надзейных людзей і добрае харчаванне. Праўда, не абышлося без нечаканкі: на апошнім адрэзку шляху лёд пад Леніным трэснуў і ён ледзь не патануў. Але гэта была сапраўды нечаканка. Сам Ленін на небяспеку не нарываўся.\nІ ўлетку 1917 г., калі яго абвінавацілі ў працы на нямецкі генштаб, Ленін не стаў рызыкаваць, як Троцкі, і не пайшоў за краты ў якасці падследнага. Яго жыццё на нелегальным становішчы было не вельмі прыемным, але нельга сказаць, што ён адчуваў у нечым нястачу. У яго заўсёды была ахова. Падштурхоўваючы ў кастрычніку 1917-га таварышаў на рашучыя дзеянні, дакараючы тых, хто, як Леў Каменеў ды Рыгор Зіноўеў, выказваўся супраць збройнага паўстання, сам Ленін стаяў наводдаль ад цэнтру падзеяў. Практычнае кіраўніцтва захопам улады ў Расіі ўзяў на сябе Троцкі. Ленін з’явіўся ў Смольным інстытуце, які займалі бальшавікі, толькі тады, калі яго свабодзе і жыццю нішто не пагражала.\nЗ 25 кастрычніка 1917 г. стыль і рытм жыцця Леніна кардынальна памяняўся. Раней ён жыў жыццём вольнага мастака: час працы і адпачынку амаль цалкам залежалі ад яго настрою. Цяпер жа яму належала хадзіць на службу, удзельнічаць у пасяджэннях, мітынгах, прымаць хадайнікаў і выслухоўваць даручэнцаў, штодня вырашаць дзясяткі пытанняў. Яшчэ на пачатку сусветнай вайны ўзяўшы курс на ператварэнне яе ў вайну грамадзянскую, ён у студзені 1918-га разгонам Устаноўчага сходу такую вайну пачаў. Цяпер ён і яго партыя сталі ўзурпатарамі і, каб уратаваць жыццё, трэба было ўтрымаць уладу, а каб утрымаць уладу, належала наводзіць на праціўнікаў жах.\nКалі быў разагнаны Устаноўчы сход, у Леніна здарыўся востры прыступ істэрыкі: ён доўга і бесперапынна смяяўся. «У тую ноч, — прызнаваўся Мікалай Бухарын, — мы баяліся, што страцім яго». Другі прыступ істэрыкі здарыўся ў ліпені 1918-га — пасля так званага мецяжу левых эсэраў.\nВядомы бальшавік і лекар Аляксандр Багданаў убачыў у паводзінах Леніна адзнакі ненармальнасці. У Леніна назіраліся перапады настрою: засяроджаны, педантычны, стрыманы, ён мог упасці ў раж і, палемізуючы з апанентамі, крычаць, не выбіраць слоў і выразаў, жэстыкуляваць, а потым наступала дэпрэсія. Псіхіятры называюць гэта цыклафеліяй, або біпалярным афектыўным расстройствам. Пры гэтай хваробе, кажуць медыкі, трэба чакаць паражэнне сасудаў галаўнога мозгу.\nГрамадзянская вайна, вонкавыя пагрозы прымушалі Леніна з усіх сілаў трымацца, мабілізаваць сябе, але ўжо ў 1921-м у стане яго здароўя наступіў пералом: ён усё больш і больш адчуваў патрэбу ў адпачынку.\nГісторыя хваробы Леніна засакрэчана дасёння. З таго, што вядома, нарадзіліся тры версіі адносна прычыны яго смерці. Першая — прагрэсіўны паралюш, хвароба сіфілітычнага паходжання — аспрэчваецца, хоць паводзіны Леніна ў немалой меры адпавядаюць гэтаму дыягназу. Другая прычына смерці — атэрасклероз сасудаў галоўнога мозгу — пярэчанняў не выклікае. Лічыцца, што гэта спадчынная хвароба. Бацька Леніна памёр ад яе ў 54 гады, а сам Ленін — у пяцьдзясят тры. Аднак маці Леніна памерла ад такой хваробы ў 81 год. Нарэшце, некаторыя лічаць, што ў момант ранення Леніна 30 жніўня 1918 г. была траўмавана сонная артэрыя і з часам стала так, што спыніўся прыток крыві ў мозг. Аднак два гады таму на сайце lenta.ru з’явілася публікацыя, у якой спецыяліст на падставе выяўленых дакументаў сцвярджае, што Ленін хварэў на менінгаваскулярны сіфіліс галаўнога мозгу, і кажа, што побытавы сіфліс быў у тагачаснай Расіі і Еўропе распаўсюджанай хваробай (https://lenta.ru/articles/2018/02/28/lenin/). На яго хварэлі і дзеці.\nПалітычная кар’ера Леніна удалася. Яму ўдалося прыйсці да ўлады, вялікай крывёю народаў Расіі ўтрымаць яе. Але пад канец жыцця ён вымушаны быў прызнаць, што яго погляд на сацыялізм быў памылковы, што яго партыя стварыла ў Расіі дзяржаўны капіталізм. Нешта паправіць ён ужо не мог, хоць і хацеў.\nабо РЭВАЛЮЦЫЯ НАСУПЕРАК МАРКСУ\nКалі, бывае, чуеш ад людзей з дыпломамі, што ў кастрычніку 1917-га да ўлады ў Расіі прыйшлі марксісты, што яны тое, што яны гэта, адчуваеш няёмкасць за іх, асабліва за тых, хто атрымаў дыпломы ў СССР. Быццам гэта не яны вывучалі марксісцка-ленінскую філасофію, быццам не яны ішлі «пад сцягам марксізму-ленінізму, пад кіраўніцтвам камуністычнай партыі наперад, да перамогі камунізму» (афіцыйны лозунг, які вісеў, бадай, у кожным сельскім клубе над сцэнай). За марксізм без дадатку «ленінізм» у Савецкім Саюзе кідалі за краты.\nЛічыцца, што тэрмін «ленінізм» увёў Іосіф Сталін. Паводле Сталіна, ленінізм — гэта марксізм эпохі імперыялізму і пралетарскай рэвалюцыі, творчае развіццё марксізму ў дастасаванні да новых умоў. З пункту гледжання артадаксальных марксістаў, ленінізм — гэта рэвізія марксізму і нават яго скажэнне.\nВідавочны факт: са з’яўленнем ленінізму адбыўся падзел марксізму на заходні і ўсходні. Ленін — заснавальнік усходняга марксізму. З ленінізму выраслі сталінізм, мааізм, хаджаізм і іншыя таталітарныя плыні. Ленінізм вырас з ранняга марксізму і з расійскага народніцтва. Праўда, у той час, калі жыў Ленін, не былі апублікаваныя эканамічна-філасофскія рукапісы Маркса 1844 г., якія, як і позні марксізм, зрабілі немалы ўплыў на станаўленне заходняга марксізму.\nВось цяпер, калі мы збольшага правялі адрозненне паміж ленінізмам і марксізмам (а грунтоўнае даследаваннне належыць расійскаму акадэміку Тэадору Ойзерману), давайце задамо пытанне: няўжо Ленін не чытаў І том Марксавага «Капіталу»? Быць таго не можа. Няўжо Ленін не звярнуў увагу на прадмову да 1-га нямецкага выдання «Капіталу», у якой чорным па белым напісана, што грамадства «не можа ні пераскочыць цераз натуральныя фазы развіцця, ні адмяніць апошнія дэкрэтамі»?\nТакімі натуральнымі фазамі развіцця грамадства з’яўляюцца першабытная, рабаўладальніцкая, феадальная і капіталістычная грамадска-эканамічныя фармацыі. У нетрах капіталістычнага ладу выспела вучэнне аб сацыялізме/камунізме (адзначым у дужках, што Карл Маркс і Фрыдрых Энгельс так і не правялі пунктуальнае адрозненне паміж сацыялізмам і камунізмам, і з гэтага скарыстаюць усходнія марксісты).\nДля Маркса і Энгельса відавочна было, што сацыялізм магчымы толькі ў перадавых краінах. І артдаксальны марксіст Георгі Пляханаў лічыў, што «сацыялістычны лад мае прынамсі дзве перадумовы: 1) высокую ступень развіцця прадукцыйных сіл (гэтак званай тэхнікі); 2) вельмі высокі ўзровень свядомасці ў працоўным насельніцтве краіны».\nПра які сацыялізм можна было гаварыць у Расіі — у краіне, дзе адначасна суіснавалі і капіталізм, і дакапіталістычныя формы грамадскага ладу, уключаючы першабытную, у краіне, дзе амаль тры чвэрці насельніцтва не ўмелі чытаць і пісаць? Той жа Пляханаў, крытыкуючы ленінскі намер здзейсніць сацыялістычную рэвалюцыю, пісаў: «Расія церпіць не толькі таму, што ў ёй ёсць капіталізм, але таксама і таму, што ў ёй недастаткова развіты капіталістычны спосаб вытворчасці».\nНа што спадзяваўся Ленін, калі вярнуўшыся ў Расію ў красавіку 1917-га, абвясціў свае знакамітыя тэзісы?\nГалоўны адказ я прыхаваю на пасля, а цяпер адзначу, што не толькі Ленін упэўнена глядзеў наперад. Калі вестка пра падзенне царызму дайшла да Злучаных Штатаў Амерыкі, у Нью-Ёрку адбыўся такі дыялог:\n«— Прыйшла тэлеграма, што ў Пецярбургу кабінет Гучкова — Мілюкова. Што гэта значыць?\n— Што заўтра будзе міністэрства Мілюкова — Керанскага.\n— Вось як! А потым?\n— А потым — потым будзем мы».\nНа пытанні адказваў Леў Троцкі — чалавек, надзелены многімі талентамі і да таго ж асабістай мужнасцю. Менавіта гэты дуумвірат (Ленін і Троцкі) адыграе вырашальную ролю ў кастрычніку 1917-га.\nЛенін і Троцкі ведалі, на чым яны могуць сыграць. У Расіі было два вострыя і надзённыя пытанні: мір і зямля. Часовы ўрад быў няздольны вырашыць іх. Ленін абяцаў і мір, і зямлю.\nПа меры таго, як разгортваліся падзеі, абвастралася і нацыянальнае пытанне, і Ленін паабяцаў «неадкладнае (немедленное) аднаўленне поўнай свабоды для Фінляндыі, Украіны, Беларусі, для мусульманаў і г. д.».\nЁн шмат чаго абяцаў: роспуск арміі і замену яе ўсеагульным узбраеннем народа, выбарнасць чыноўнікаў... Зрэшты, гэта былі даволі папулярныя ў той час пастулаты. Як і ўвядзенне рабочага кантролю.\nАсобна стаяла пытанне аб уладзе, бо гэта — галоўнае пытанне ўсякай палітычнай рэвалюцыі. Калі Леніна нехта называе творцам савецкай мадэлі, то саветы рабочых, салдацкіх, сялянскіх і інш. дэпутатаў прыдумаў не ён. Саветы — гэта дзецішча Парвуса і Троцкага. Калі ў Цюрых да Леніна прыйшла вестка аб адрачэнні Мікалая ІІ і калі Ленін паверыў у яе, ён адразу ж запатрабаваў правядення дэмакратычных выбараў... у Петраградскую гарадскую думу, але піцерскія рабочыя, сацыял-дэмакраты (меншавікі) і сацыялісты-рэвалюцыянеры ўспомнілі Пецярбургскі савет рабочых дэпутатаў 1905 г. і пачалі выбары на заводах і фабрыках. Бальшавікі, як і ў 1905 г., з’арыентаваліся ў сітуацыі толькі пасля таго, як з’арыентаваўся Ленін.\nУ ленінскіх адносінах да саветаў ў 1917 г. было некалькі перыядаў. Наступіў быў час, калі бальшавікі знялі лозунг «Уся ўлада саветам!». Гэта здарылася пасля путчу 3–5 ліпеня, калі бальшавікі паспрабавалі захапіць уладу, але ў выніку Ленін мусіў перайсці на нелегальнае становішча.\nДрама Расіі была ў тым, што іншыя левыя партыі не разумелі ўсю небяспеку Леніна і бальшавізму для маладой дэмакратыі. Здаецца, толькі адзін Пляханаў адэкватна ацэньваў пагрозу, якая сыходзіла з бальшавіцкага стану, але Часовы ўрад не прыслухаўся да яго і не ўчыніў належныя захады на поўніцу. Такія захады ў жніўні паспрабавалі ўчыніць правыя сілы і войска на чале з генералам Лаўрам Карнілавым. І гэта сыграла на руку бальшавікам. Левыя ўбачылі ў выступленні Карнілава пагрозу контррэвалюцыі, і бальшавікі цяпер сталі для іх меншым злом. Пазіцыі бальшавікоў у саветах умацаваліся, а на чале Петраградскага савета стаў Троцкі. Лозунг «Уся ўлада саветам!» зноў быў на парадку дня.\nЛеніна і Троцкага яднала тое, што з Марксавай працы «Класавая барацьба ў Францыі» (1850) яны ўспрынялі тэзіс аб перманентнай рэвалюцыі. І калі Ленін са Швейцарыі пачаў атакаваць газету «Правда» сваімі «Письмами из далёка», яе рэдактары Сталін і Вячаслаў Молатаў не маглі зразумець, што яму трэба. Царызм зрынуты, партыя легалізавалася, цяпер наступае этап дэмакратычнай рэспублікі, і патрабуецца працяглы час, каб Расія стала індустрыяльнай дзяржавай, каб рабочы клас склаў у ёй большасць і такім чынам былі створаны перадумовы для пераходу да сацыялізму. Таму яны адны лісты Леніна не публікавалі, а іншыя добра-такі рэдагавалі. У Сталіна і Молатава быў чыста сацыял-дэмакратычны, позне- і заходнемарксісцкі падыход да справы. Ленін жа (і Троцкі) лічылі, што рэвалюцыя не павінна спыніцца на буржуазна-дэмакратычным этапе, а перарасці ў рэвалюцыю пралетарскую.\nВярнуўшыся ў Расію, Ленін змог давесці сваю рацыю большасці бальшавікоў і прыцягнуць на бок партыі мільёны жыхароў Расіі. І дзейнічалі не так лагічныя аргументы (адукаваныя марксісты ведалі, што Маркс пісаў у прадмове да «Капітала» ў 1867 г. — праз 17 год пасля «Класавай барацьбы ў Францыі»), як тое, што ў руках Леніна былі сродкі, дзякуючы якім ён мог утрымліваць пад сваім кантролем і «Правду», і іншыя партыйныя выданні. Ён мог звяртацца да партыйнай масы цераз галовы сябраў Цэнтральнага Камітэта. Да таго ж сябраў ЦК ды іншых партыйных функцыянераў ён паставіў на «довольствие».\nНе будзем тут спыняцца на пытанні, адкуль у Леніна ўзяліся вялікія сродкі, а звернем увагу на іншае. Ленін добра засвоіў урокі рэвалюцыі 1905 г. і зрабіў выснову: калі ты хочаш прыйсці да ўлады, то павінен дамагчыся, каб войска трымала нейтралітэт або перайшло на твой бок. Вось чаму Ленін у сваіх красавіцкіх тэзісах запісаў слова «братанне» — братанне расійскіх і нямецкіх жаўнераў. Быў узяты курс на разлажэнне арміі і флоту. А тут яшчэ дапамаглі дэмакраты, якія дамагліся скасавання ў Расіі (у краіне, якая ваюе!) смяротнай кары, у тым ліку і ў войску. І бальшавікі будуць агітаваць супраць вяртання гэтай меры. І калі ў ліпені 1917 г. войска яшчэ было на баку Часовага ўраду, то ў кастрычніку ад яго заставалася толькі назва.\nЛенін (і Троцкі) ішлі на захоп улады і таму, што былі знаёмыя з яшчэ адным тэзісам Карла Маркса і Фрыдрыха Энгельса, а Маркс і Энгельс сацыяльны прагрэс у Расіі звязвалі з рэвалюцыяй, якая будзе падтрымана рэвалюцыяй у Заходняй Еўропе. Такім чынам, Ленін і Троцкі разлічвалі на дапамогу рабочага класа Еўропы, перш за ўсё нямецкага, які не мог не выступіць супраць Гоэнцолернаў.\nРэвалюцыя ў Нямеччыне адбылася толькі праз год пасля бальшавіцкага перавароту, але нямецкія сацыял-дэмакраты ані не думалі пераймаць сацыяльна-палітычныя эксперыменты бальшавікоў. Па-першае, яны хацелі пабудаваць перш-наперш дэмакратычную рэспубліку. Па-другое, яны памяталі, што пісаў позні Энгельс. А ён пісаў, што дэмакратычная рэспубліка з’яўляецца своеасаблівай формай дыктатуры пралетарыяту. Энгельс нават супраць манархіі не выступаў катэгарычна. Ён хацеў толькі, каб дынастыя нічога не магла рабіць супраць народа і каб рэальная ўлада належала народным прадстаўнікам.\nУсё гэта ды іншае ні Ленін, ні Троцкі прыняць не маглі. Сваёй палемікай з нямецкай сацыял-дэмакратыяй (перш-наперш з Карлам Каўцкім, якога Ленін абазваў рэнегатам) яны канчаткова правялі рысу памід заходнім і ўсходнім марксізмам. Але гэта не азначае, што паміж бальшавікамі і сацыялістамі Захаду вырас непераадольны мур. Бальшавікі ўтрымаліся ва ўладзе і таму, што левыя на Захадзе выступалі супраць інтэрвенцыі сваіх урадаў у расійскія справы. Раз, казалі яны, большасць працоўных у Расіі падтрымала бальшавікоў, то ваяваць з бальшавікамі азначае ваяваць з рабочымі і сялянамі. А гэтага не дапускае сацыялістычная этыка.\nВядома, бальшавікі ўтрымалі сваю ўладу не толькі дзякуючы «карысным ідыётам» (ленінскі тэрмін) на Захадзе. Працоўныя, асабліва сяляне, баяліся, што Белая армія, вярнуўшы старыя парадкі, забярэ ў іх зямлю. І Ленін на гэтым добра спекуляваў. Праўда, ад прынцыпу ўсенароднага ўзбраення, як і ад выбарнасці чыноўнікаў, давялося адмовіцца. Чырвоная армія перамагла не толькі таму, што яе натхнялі словы палітычных камісараў: для падняцця яе баявога духу Троцкі адрадзіў у Расіі рымскія дэцымацыі і ўвёў «заградительные отряды». (У час нямецка-савецкай вайны гэтае «ноў-хаў» выкарыстае Сталін.)\nУтрымалі бальшавікі ўладу і таму, што і белыя, і апаненты бальшавікоў з левага лагеру адштурхнулі ад сябе леваарыентаваную эліту нацыянальных меншасцяў, і бальшавікі даволі паспяхова выкарысталі гэта. Безумоўнай заслугай Леніна з’яўляецца стварэнне Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік. І хоць Сталін ды яго наступнікі ўсяк абмяжоўвалі аўтаномію рэспублік, стварэннем СССР быў закладзены падмурак для будучых 11 незалежных дзяржаў (акрамя самой Расіі і краін Балтыі).\nБезумоўна, важным сродкам утрымання ўлады быў тэрор, які можна параўнасць хіба што з апрычнінай Івана Жахлівага. Ленін не адмовіўся ад тэрору як сродку ўтрымання ўлады і кіравання і пасля заканчэння грамадзянскай вайны. Мала таго, менавіта пасля сканчэння вайны ён, як пісаў гісторык Абдурахман Аўтраханаў, увёў асаднае становішча ў самой бальшавіцкай партыі. На ўвазе маецца рэзалюцыя Х з’езду РКП(б) аб адзінстве партыі (1921). У партыі былі забароненыя фракцыі і групоўкі. Практычна стала немагчымаю ўнутрыпартыйная дыскусія, бо двух і большую колькасць сябраў партыі, якія смелі выказваць асобны погляд на рэчы, адрозны ад думкі большасці і асабліва кіраўніцтва, лёгка маглі абвінаваціць калі не ў фракцыйнасці, дык у групаўшчыне.\nТакім чынам, Ленін заклаў асновы таго, што пазней назвалі сталінізмам, калі тэрор як асноўны сродак трымання ўлады і правядзення вызначанай правадыром палітычнай лініі ўжо стасаваўся і да сябраў партыі. З’яўленню сталінізму спрыяла і кадравая палітыка Леніна. Не жадаючы празмернага ўмацавання пазіцый Троцкага, ён на ключавыя пасады расставіў яго апанентаў. І калі пад канец жыцця ён прапаноўваў з’езду партыі падумаць аб перамяшчэнні Сталіна з пасады генеральнага сакратара, было ўжо позна.\nКалі ж вярнуцца назад, да пачатку гэтага тэксту, то можна меркаваць, што пад канец жыцця Ленін усвядоміў: рацыю мелі тыя, хто казаў і пісаў пра непадрыхтаванасць Расіі да сацыялізму. Можна канстатаваць таксама, што Ленін не ведаў Расію так, як яго апаненты. І ў сваіх апошніх працах ён, пішучы, што сацыялізм — гэта лад цывілізаваных кааператараў, прызнаваў, што якраз цывілізацыі Расіі бракуе. Ён мусіў прызнаць таксама, што лад, створаны бальшавікамі, не што іншае як дзяржаўны капіталізм.\nЁн спадзяваўся, што «цывілізаванню» Расіі, пераходу ад дзяржаўнага капіталізму да сацыялізму паслужыць новая эканамічная палітыка, асноўныя контуры якой выпрацавалі меншавікі і якую Ленін прыняў толькі пасля таго, як у мэтазгоднасці такой палітыкі яго пераканалі Троцкі і масавыя збройныя выступленні сялян. Аднак ягонаму спадзяванню, што з Расіі нэпаўскай будзе Расія сацыялістычная, не наканавана было здзейсніцца. Расія (СССР) так і заставалася краінай з дзяржаўным капіталізмам, з новым класавым падзелам і нават з элементамі рабаўладальніцкага (ГУЛаг да сярэдзіны 1950-х) і феадальнага (калгасы да 1966 г.) ладу. Яна, нягледзячы на індустрыялізацыю, ліквідацыю непісьменнасці і пэўныя дасягненні ў навуковай галіне, па-ранейшаму заставалася (і застаецца) краінай догоняющей цывілізацыі.\nМожна ўпэўнена казаць, што ленінізм пацярпеў крах.\nАнатоль Сідарэвіч, сацыял-дэмакрат, гісторык, старшыня ЦРК БСДП(Грамада)


Як абурэньнях ЕС, дэмакратыя #Liberia вісіць на валаску: Reporter ЕС\n#StrasbourgShooting - Двое забітых і 11 раненні самотнага бандыта ift.tt/2G9EC9K\n#StrasbourgShooting - Двое забітых і 11 раненні самотнага бандыта ift.tt/2G9EC9K pic.twitter.com/cOVE9AQMo7\nЦіск мантаж на Тэрэзу траўні ад торы дэпутатаў ift.tt/2LbvkJk pic.twitter.com/9LaSyO3ukJ\nЦіск мантаж на Тэрэзу траўні ад торы дэпутатаў ift.tt/2LbvkJk\n#EUBudget: «Існуе значны прагрэс», але не чакайце выніку да канца 2019 youtu.be/C_Dld2Nq9fw\nIan Paisley перад тварам новых пытанняў больш раскошных Мальдывы свята ift.tt/2zWFLvQ\nIan Paisley перад тварам новых пытанняў больш раскошных Мальдывы свята ift.tt/2zWFLvQ pic.twitter.com/6gt4ydAO98\nЯк абурэньнях ЕС, дэмакратыя #Liberia вісіць на валаску\nКолін Стывенс | Лістапада 6, 2017\t| 0 Каментары\nУ перыяд пасля прэзідэнцкіх выбараў кастрычніка 10, дэмакратыя Ліберыі ў цяперашні час падвяргаецца выпрабаванню. Выходны прэзідэнт Элен Джонсан-Серлиф сутыкаецца з абвінавачваннямі з ў шэрагах сваёй уласнай партыі адзінства (UP) з таго, ўмешваліся ў выбарах, абвінавачванні, якія прывялі Вярхоўны суд Ліберыі ў лістападзе 6th у пытанне часовая забарона затрымкі сінусоіднага памерці сьцякае голас паміж Джордж Уэа і ў UP Джозэф келіх расследаваць скаргі. Хоць Сёрлиф моцна адхіленыя гэтыя патрабаванні, адтэрміноўка сцёкаў цяпер пагражаюць падарваць мірны пераход. І, на жаль, нягледзячы на прымаючы актыўны ўдзел у назіранні за галасаванне, ЕС да гэтага часу маўчыць.\nЛаўрэат Нобелеўскай прэміі міру і першы абраны кіраўнік Афрыкі дзяржавы, Сёрлиф магчыма пакінулі некаторыя вялікія чаравікі, каб запоўніць яе сыход з пасады. На працягу свайго тэрміну, Ліберыя паспяхова завершана з буйной запазычанасцю бедных краін (ХИПК), які выходзіць з спіна да спіны грамадзянскай вайны і выжывання падмятае Эбола крызіс паспяхова ліквідаваць даўгі дзяржавы. Яна павялічыла ВУП і кантраляванай інфляцыі. Тым не менш, UP не знайшла падтрымкі ў выбаршчыкаў у гэтым годзе, многія настойваюць, што партыя не змагла выканаць свае абяцанні. У кастрычніку 10, віцэ-прэзідэнт Джозэф UP Boakai выйграў толькі 28.8% галасоў.\nСенатар Джордж ВЕА выйшаў на першае месца ў першым раўндзе, выйграўшы 38.4 адсотка галасоў. Тым не менш, не большасць, неабходнае, каб выйграць адразу, другі тур выбараў былі запланаваны паміж ВЕА і віцэ-прэзідэнтам Джозэф чарку. Хуткі на пятках расчаравання ў урне, Уверх ішоў з нагрузкі што Сёрлиф ўмешваўся з вынікамі выбараў, сустракаючыся ў прыватным парадку з выбарамі магістратаў да галасавання. рэгістрацыя два іншых асноўных бакоў у судовай цяжбе на галасаванне, якія дзейнічаюць каманды абвясцілі выбары «характарызуюцца масіўнымі сістэматычнымі парушэннямі і махлярствам.»\nУ нядзелю (5 лістапада) Свабода партыя падала афіцыйную скаргу ў Камітэт нацыянальных выбараў (NEC), ствараючы да адмены першапачатковага галасавання і што сцяканне галасавання запланавана паміж ВЕА і Boakai за лістапад 7 анулюецца. Затым, усе астатнія асноўныя кандыдаты далучыліся да закліку анулявання у той час, калі здавалася, фартуна ВЕА мела прыкметна змянілася, так як ён першы пабег у прэзідэнцкай гонцы 2005.\nHe прызнаў каб быць «малады і неспрактыкаваны» тады, але застаецца нязменнай ў сваёй прыхільнасці абароне мандат народа на гэты раз. Гэты мандат далёкі ад простага: многія з суполак Лібэрыі да гэтага часу не маюць доступ да пітной вадзе, каналізацыя, надзейнаму электразабеспячэння і працоўных месцаў, якія спрыяюць высокія стандартам жыцця і забяспечыць магчымасці для наступнага пакалення Ліберыі. З Boakai асобай Абвінавачванні быць мяккім па барацьбе з карупцыяй і празмерны ўпор на забеспячэнне донарскіх сродкаў з-за мяжы, выбары ў гэтым годзе прынеслі інфраструктуру і інавацыйныя патрабаванні ў фокусе. Ліберыя шэрагі 177 краін 188 ў індэксе развіцця чалавечага патэнцыялу ААН, і той, хто падымае мантыю на выбарах краіны мае актыўную базу выбаршчыкаў, каб адказаць на.\nТакім чынам, рашэнне Вярхоўнага суда не абяцае нічога добрага для будучага развіцця краіны. Як Джордж ВЕА быў прадказаны каб выйграць сцяканне, бестэрміновая затрымка азначае, што грамадзкае галасаваньне сутыкаецца галоўным расчараванне, тым больш, што выбары былі шырока лічыцца справядлівым міжнароднымі назіральнікамі.\nДля таго, каб не апраўдання недапушчальнага ўплыў не будзе аказаны падчас першага раунда, Місія па назіранні Еўрапейскага саюза Выбары (ЕС МЫ) разгарнуць 34 кароткатэрміновых назіральнікаў нароўні з дадатковымі 12 ЕС дзяржаўных назіральнікаў ад дыпламатычных місій у Лібэрыі. 81-моцная каманда падужаўся асноўныя праблемы інфраструктуры для забеспячэння належнага працэсу рушыла ўслед падчас выбарчай адміністрацыі, рэгістрацыі выбаршчыкаў, кампаніі і падліку галасоў падчас выбараў. У папярэднім дакладзе, апублікаваным у 24 гадзін пасля выбараў, місія ацэньваецца выбарчыя працэсы, як небудзь «добрае або вельмі добрае».\nНа жаль, з рашэннем Вярхоўнага Суда, UP, які раней пагражаў байкот галасаванне 7 лістапада, атрымаў менавіта тое, што ён хацеў. З такім чынам атруціў палітычны клімат, рызыка гвалту нарастальны, Хоць рэчы засталіся ціха да гэтага часу, амапаўцы былі разгорнуты перад будынкам Вярхоўнага суда і выбарчай камісіі. Улады, падобна, даведаліся свае ўрокі з выбараў 2011, калі іскры гвалту загінула два чалавекі загінулі. У якасці галоўнага назіральніка Еўрапейскага Саюза сказаўМірны пераход вельмі патрэбны не толькі для Ліберыі, але і ў якасці прыкладу для рэгіёну.\nГэта назіранне праніклівае сапраўды, але пры ўсёй сваёй падтрымцы ў Ліберыі выбараў, ЕС паказаў відавочную няўдачу прынцыповых зачапленнем позна. Ён застаўся жахліва ціха, як падзеі ў Ліберыі разгортваюцца, нягледзячы на важнасць удзелу ў выбарчым працэсе. Перад абліччам гэтых сур'ёзных заяў ад тых, хто прайграў бакоў, рэпутацыя ЕС рызыкуе страціць твар і аўтарытэт, калі ён не сыдзе да устойліва абараняць сваю ацэнку выбараў.\nнерашучасць Еўропы па Лібэрыі шырока адлюстроўвае яго паводзіны ў рэгіёне ў цэлым. У Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга спускаецца ў грамадзянскую вайну з-за перанос тэрмінаў усеагульных выбараў да таго часу, па меншай меры да сярэдзіны 2019, ЕС не змог выйсці за рамкі ўвядзення санкцыі на кангалезскімі лідэраў. Паглядзіце на краінах паказвае, што гэта не было дастаткова прывал фракцыйным в-бою. І ў Кеніі, любы мір, да якіх прыйшлі апошні паўторныя выбары з'яўляецца хісткім у лепшым выпадку.\nЗ патэнцыялам для канфлікту насоўваецца на гарызонце, ЕС павінен актывізаваць і забяспечыць палітычную бяспеку Ліберыі, як ён пераходзіць гэты новы дэмакратычны ландшафт. У адваротным выпадку астранамічнага прагрэс краіна зрабіла з пачаткам грамадзянскай вайны будзе марным.\nКлючавыя словы: Афрыка, Еўрапейскі Саюз, прыкметах, поўны вобраз, правы чалавека, Ліберыя, Прэзідэнт Элен Джонсан-Серлиф\nкатэгорыя: Frontpage, Афрыка\n« даследаванні ўплыву Brexit не тое, што вы думаеце, Дэвід Дэвіс кажа праца\nБлэр пагадзіўся «другі тэрмін» выхад перад тым Granita вячэру кажа Браўн »


Конкурс “БДУ ў тваім фармаце-2013» — Унiверсiтэт\nФотапрацы ацэньваліся ў пяці намінацыях. «Дух студэнцтва» найлепшым чынам адлюстраваў трэцякурснік Інстытута журналістыкі БДУ Павел Кіслы. У намінацыі «Твары БДУ» пераможны здымак зрабіла чацвёртакурсніца фізічнага факультэта Вольга Хазянін. «Мой горад» прадэманстравала ў найлепшым святле студэнтка- трэцякурсніца хімічнага факультэта Кацярына Радзевіч. «Нечаканы ракурс» паспяхова падлавіла пяцікурсніца юрыдычнага факультэта Наталля Півень. А самае ўдалае фота ў жанры «Рэпартаж» зрабіла чацвёртакурсніца філалагічнага факультэта Святлана Собалева.Усяго на конкурс было прадстаўлена звыш 100 фота- і 13 відэапрац студэнтаў БДУ.\nСпаборніцтва праводзілася ў БДУ на працягу кастрычніка і лістапада цяперашняга года. Яго арганізавалі ўпраўленне выхаваўчай работы з моладдзю і студэнцкі саюз БДУ.\nВольга Хазянін. Твары БДУ\nСвятлана Собалева. Рэпартаж\nПавел Кіслы. Дух студэнцтва\nПівень Наталля. Нечаканы ракурс\nКацярына Радзевіч. Мой горад