Ужо сёньня, 16 чэрвеня 2016: Блюмаў Дзень у Менску; выстава «Па сьлядах мамантаў»\n16 чэрвень 2016, 00:01\nНора Джойс, дата спатканьня зь якой Джэймса Джойса адзначаецца як Блюмаў дзень.\nУ кнігарні «Логвінаў» у Менску пройдзе адзначэньне першага ў Беларусі Блюмавага Дня (Bloomsday), які ў Ірляндыі і шмат якіх іншых краінах сьвяткуецца аматарамі літаратуры ў памяць пра ірляндзкага пісьменьніка Джэймса Джойса і ягоны раман «Уліс», падзеі ў якім разгортваюцца цягам аднаго дня — 16 чэрвеня 1904 году — у Дубліне. Кожны год 16 чэрвеня прыхільнікі Джойса, творчыя людзі і аматары літаратуры па ўсім сьвеце чытаюць тэксты, малююць, сьпяваюць, ладзяць экскурсіі, танцуюць ды п’юць і балююць, як гэта любіў і ўмеў рабіць Джэймс Джойс. У малых і вялікіх кнігарнях выступаюць найлепшыя аўтары. У кнігарні «Логвінаў» выступяць больш за дваццаць пісьменьнікаў, паэтаў, мастакоў, музыкаў, актораў і рэжысэраў. Пачатак а 19.00.\nУ цэнтры «Кола» ў Магілёве (зав. Чкалава, 16) выступяць літаратар Віталь Рыжкоў і музыка Яўген Барышнікаў. Пачатак а 18.30.\nУ Аўдыторыі 108 Эўрапейскага Гуманітарнага Ўнівэрсытэту ў Вільні адбудзецца прэзэнтацыя Кнігі Паўла Касьцюкевіча «План Бабарозы» з удзелам аўтара. Пачатак а 15.00.\nУ Археалягічным музэі ў Менску (вул. Кірыла і Мяфодзія, 6) адкрываецца выставачна-адукацыйны праект «Па сьлядах мамантаў». На выставе прадстаўленыя каля 200 экспанатаў, узрост якіх сотні мільёнаў і дзясяткі тысяч гадоў. Экспазыцыя адлюстроўвае палеанталягічнае і геалягічнае мінулае тэрыторыі сучаснага Менску і Беларусі. Дэманструюцца ўнікальныя фрагмэнты дагістарычных і старажытных жывёлін, рэптылій, рыбаў, расьлінаў, а таксама калекцыі мінэралаў, выяўленых на тэрыторыі Беларусі. Пачатак а 17.00.\n1834 — нарадзіўся Аляксандар Ельскі, гісторык, этнограф, краязнавец, пісьменьнік, перакладчык, публіцыст.\n1897 — нарадзіўся Аляксандар Шлюбскі, літаратуразнавец, этнограф, фальклярыст, бібліёграф.\n1904 — у Дубліне адбылося першае спатканьне будучага ірляндзкага пісьменьніка Джэймса Джойса і Норы Барнакл, якая пазьней стала ягонай жонкай. Менавіта гэты дзень Джойс абраў часам дзеяньня свайго раману «Ўліс», які выйшаў у Парыжы ў 1922 годзе. Першая палова раману ў беларускім перакладзе Яна Максімюка выйшла ў Беластоку ў 1993 годзе.\n2006 — Адкрыўся для карыстальнікаў новы будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\n1928 — памёр Эдвард Вайніловіч, гаспадарчы і палітычны дзеяч, мэмуарыст.\n1937 — памёр Аляксандар Чарвякоў, дзяржаўны дзяяч БССР, партыйны дзяяч РКП(б) і КП(б)Б (расстраляны камуністамі).\n1954 — памёр Барыс Мікуліч, беларускі пісьменьнік.\n1955 — памёр Васіль Рагуля, грамадзка-культурны дзяяч, пасол польскага сэйму, пэдагог, дзяяч эміграцыі ў Нямеччыне, Бэльгіі і ЗША.\n«Самавіты, пульхны Бык Маліган высунуўся зь лесьвічнага прахону, несучы ў руках місачку з мыльнаю пенай, на якой ляжалі наўскрыж люстэрка й брытва. Лагодны ранішні павеў зьлёгку ўзьнімаў крысьсё ягонага неаперазанага жоўтага халата. Ён падняў місачку перад сабой і заінтанаваў:\n— Introibo ad altare Dei».\nДжэймс Джойс, пачатак раману «Ўліс» (пераклад Яна Максімюка)


А как празднуют Новый год и Рождество у вас? В Докшицком районе, например, в моду входят мюзиклы — Докшицы Докшицкий район Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах\n14.01.2020 502 Pavel Комментариев нет\nКаляды ў Глінным.\nКаляды і Новы год, безумоўна, самыя чаканыя як у дзяцей, так і дарослых. І святкуюцца яны заўсёды з размахам, весела, шчодра, шчыра. Менавіта так, як было заведзена ў нашых продкаў. Сёлета актыўна падтрымалі даўнюю традыцыю і глінскія культработнікі, якія калядавалі разам з вучнямі і настаўнікамі мясцовай школы. Рабяты весяліліся самі і радавалі вяскоўцаў старажытным абрадам, а Каза не забывалася падзякаваць за гасцінцы.\nЗ кожным годам усё больш цікавы сцэнарый набываюць і традыцыйныя навагоднія прадстаўленні, якія звычайна ладзяць напярэдадні Новага года сельскія ўстановы культуры. Гэта ўжо не проста касцюмаваныя пастаноўкі, а самыя сапраўдныя мюзіклы з музыкай, песнямі, танцамі. Майстрамі ў гэтай справе можна назваць параф’янаўскіх, сітцаўскіх і валкалацкіх работнікаў культуры.\nСёлета да іх далучыўся Крулеўшчынскі цэнтр культуры і вольнага часу, які запрасіў аднавяскоўцаў на музычную пастаноўку “Баба-Яга не супраць”. Гледачы былі ўражаны не толькі сюжэтам, касцюмамі і дэкарацыямі, але і новымі талентамі сваіх суседзяў і знаёмых, што выступілі ў якасці артыстаў. З ролямі Дзеда Мароза і Снягуркі цудоўна справіліся дзесяцікласнікі мясцовай школы Улад Карчэўскі і Лізавета Ліннік. Галоўнымі героямі мюзікла сталі тры Бабы-Ягі, у якіх пераўвасобіліся настаўніцы Галіна Камянецкая і Ірына Супранёнак, а таксама пенсіянерка Валянціна Пруднікава. Весялосці і гумару дадавалі сюжэту Снежныя бабы: загадчыца Крулеўшчынскага аддзялення кругласутачнага знаходжання пажылых грамадзян і інвалідаў Лілія Паўліновіч і бібліятэкар Ірына Гоман.\n— Вельмі прыемна было працаваць у такім тандэме, – гаворыць адзін з рэжысёраў Іна Косціна. – Самі шылі касцюмы, шукалі музычныя кампазіцыі, перакладалі словы вядомых песень. Нават той, каму не выпала якая-небудзь роля ў спектаклі, стараўся дапамагчы хаця б рэквізітам. Агульнымі намаганнямі атрымалася сапраўднае свята.\nБягомльскую малечу вітаў напярэдадні Новага года галоўны герой каталіцкіх Каляд Святы Мікалай, які, як і Дзед Мароз, любіць слухаць навагоднія вершы і частаваць салодкімі падарункамі.\nМасавыя забаўляльныя праграмы прайшлі таксама ў Парплішчанскім, Крыпульскім і Бярэзінскім клубах, адметнасць якіх – заўсёдныя цудоўныя канцэртныя праграмы.\n← Мастер редкой професии живёт в д. Матеевцы Докшицкого района\nВ Докшицах появился самый вкусный чай →


Uncategorized – Блог пра радавод\nPosted on December 10, 2020 by tatsi\nУжо не першы раз, калі шукаю інфармацыю па адной галінцы, заўважаю нейкія знаёмыя прозвішчы і назвы ў другой. Вось акурат сёння на форуме згадалі "Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов", а там такі запіс (стар. 132) пра перыяд пасля 1812 года: Цытата з вышэй згаданых Актаў Ніяк я не чакала сустрэць Барычэўскага ў … Continue reading Падобныя прозвічшы і назвы ў Барысаўшчыне і Століншчыне →\nTagged Барысаў, Барысаўшчына, Барычэўскі, Пінск, Пінская шляхтаLeave a comment\nPosted on May 5, 2018 June 17, 2018 by tatsi\nСяння я паглядзела два відэа пра радавод, якія нагадалі мне пра тое, што я ўжо досыць даўно нічога не пісала і мала што рабіла ў справе ўласных пошукаў. Таму я сёння звярнулася да сваіх прадзедаў і крытычным вокам паглядзела на тое, што зараз маю. Што ў сваю чаргу навяло мяне на думку прызначыць сабе мэту, … Continue reading Роздумы пра далейшыя пошукі →\nPosted on December 14, 2017 by tatsi\nУ мяне пытаюцца, што адбылося з блогам. Мне банальна не хапае часу, каб ім займацца і аднавіць папярэднія запісы. Але тым не менш, я працягваю пошукі, хоць і марудна. Сёння, дзякуючы Барысаўскай тэме на форуме http://forum.vgd.ru я атрымала прывітанне з 1864 года. Цяпер я ведаю, дзе шукаць інфармацыю па прадзедавых продках (у нацыянальным гістарычным архіве, натуральна). … Continue reading Новыя знаходкі і здагадкі →\nPosted on April 5, 2017 April 5, 2017 by tatsi\nPosted on November 19, 2016 June 27, 2018 by tatsi\nВельмі пашанцавала тым сем’ям, у якіх захаваліся вялікія фотаархівы з разнастайнымі постацямі сваякоў. У сям’і дзеда Васіля Хера і бабулі Вольгі Лукашэвіч захавалася некалькі здымкаў. Дзеда не стала, калі мне споўнілася 4 гады. Я шмат праводзіла часу з бабуляй, яна вучыла мяня чыць і пісаць, размаўляць па-беларуску або па-вясковаму. Менавіта з ёй я ўпершыню абмяркоўвала … Continue reading Старыя фотаздымкі →\nTagged Аляксееў, Барысаўшчына, Бачышча, Вялікія Негнавічы, Грабло, Крачкоўскі, Купейка, Лукашэвіч, Млёхава, Фота, Хер, Чарняўская, ЯфрэмаўLeave a comment\nВедаеце, я доўга думала, што рэпрэсіі абмінулі маю сям’ю. Аднойчы мне напісалі паведамленне ў адным з форумаў, дзе я пісала пра свае пашуковыя прозвішчы. Мяне спыталі ці я ведаю нешта пра двух братоў Крачкоўскіх з вёскі Грабло Барысаўскага раёну. Паколькі сястра майго дзеда выйшла замуж за Крачкоўскага, то прозвішча было мне знаёмым. А ў выніку … Continue reading Каласы пад сярпом тваім… →\nTagged Барысаў, Грабло, Крачкоўскі, дзед, рэпрэсііLeave a comment\nДоўга шуканыя шлюбы Барычэўскіх\nPosted on March 22, 2015 December 14, 2017 by tatsi\nБабуля Ксенія і дзядуля Стэфан, прысвячаю вам гэты запіс. Вы жывеце ў нашых сэрцах і успамінах. Калі складаеш радавод, час не заўсёды найлепшы сябар. Пошук некаторых запісаў патрабуе цярпення і ў пэўным сэнсе ўдачы. Першапачатковымі крыніцамі для радаводу з’яўляюцца запісы аб нараджэнні, шлюбе і смерці, а таксама разнастайныя перапісы насельніцтва. Колькасць даступных дакументаў для цэнтральнай … Continue reading Доўга шуканыя шлюбы Барычэўскіх →


Гайдлайн - што гэта такое? У апошні час гэты тэрмін стаў усё часцей выкарыстоўвацца ва ўжытку. Пры даслоўным перакладзе з англійскай мовы guideline азначае "паказальнік лініі, кіраўніцтва, даведнік". Часцей за ўсё пад гэтым словам маюць на ўвазе зборнік медыцынскіх рэкамендацый або правілаў стварэння, выкарыстання фірмовага знака або лагатыпа.\nБрэндбук ў дызайне і рэкламе\nБрэндбук - гэта ўнутрыкарпаратыўных дакумент, які змяшчае раздзелы, прысвечаныя растлумачэнню значэння брэнда для пэўнай кампаніі і яго практычных задач для яе. Гэта своеасаблівы пашпарт стандартаў датычна выкарыстання брэнда. Брэндбук абавязкова ўключае ў сябе раздзел Logobook, дзе прапісаны прынцыпы стварэння, выкарыстання элементаў брэнда. Яго базавыя кампаненты - гэта колер, шрыфт, сімвал, графічная надпіс. Пашпарт стандартаў змяшчае дадзеныя, прыраўнаваныя да камерцыйнай таямніцы, і абавязкова мае пазнаку "Совершенно секретно" (ці Top Secret, TS).\nЯк правіла, першы раздзел брэндбука змяшчае апісанне галоўнай ідэі брэнда, другі прысвечаны правілах стварэння і выкарыстання брэнда, а трэці абгрунтоўвае каноны нанясення фірмовых знакаў на рэкламныя носьбіты.\nГайдлайн як неад'емная частка сучаснага дызайну\nГайдлайном называюць кіраўніцтва, якое пазначае межы і магчымасці выкарыстання візуальных элементаў фірменнага брэнда або стылю, іх канцэптуальныя магчымасці. Ён павінен утрымліваць раздзел з выразна пазначаным слоганам, лагатыпам, рэквізітамі, рэкламным пасылам. Асабліва важна ўлічваць значнасць гэтага падзелу ў сферы дызайну.\nГалоўныя задачы гайдлайна\nГайдлайн змяшчае падрабязныя інструкцыі па выкарыстанні варыянтаў фірмовага лагатыпа, каляровай панэлі; структуру пабудовы блока фірмовага знака, варыянты шрыфтоў, элементаў стылю. Ён змяшчае раздзелы, якія асвятляюць, напрыклад, вядзенне карпаратыўнай дакументацыі, стыль уніформы, рэкламны маркетынг, выкарыстанне карпаратыўных элементаў, сувенірнай прадукцыі кампаніі.\nЦэнтральнае месца ў гэтай частцы пашпарта фірмовага стылю надаецца крытэрам спалучэння лагатыпа і дэвізу кампаніі, слогана, кантактным дадзеных. Абавязковыя раздзелы з апісаннем правілаў размяшчэння фірмовага лагатыпа на дакументацыі, атрыбутах, уніформе, транспарце.\nГайдлайн і брэндбук ўнікальныя ў кожным сваім варыянце. Яны ніколі не могуць паўтарыцца ў двух розных кампаніях, нават калі будуць працаваць у адной сферы, бо стандарты фірмовага стылю і мэты ў іх розныя.\nГайдлайн ў медыцыне\nДаведацца пра алгарытм дзеянняў лекара адносна дыягностыкі і лячэння разнастайных хвароб, а таксама аб новых дасягненнях медыцыны дапаможа менавіта гайдлайн. Што гэта? Так называюць спецыяльныя клінічныя кіраўніцтва для медыцынскіх работнікаў. Яны рэгулярна абнаўляюцца і друкуюцца ў спецыялізаваных каталогах, якія выпускаюць афіцыйныя міжнародныя медыцынскія асацыяцыі.\nАтрымаць кіраўніцтва да дзеяння, парэкамендаваць лекарам правераную і эфектыўную схему дыягностыкі і лячэння хваробы можа толькі афіцыйны гайдлайн. Медыцына XXI стагоддзя павінна арыентавацца толькі на іх.\nГайдлайны ў розных сферах медыцыны\nРэкамендацыі па лячэнні ствараюць для кожнай вобласці медыцыны. Напрыклад, гайдлайн па кардыялогіі змяшчае інфармацыю аб лячэнні сардэчных хвароб, прафілактыцы хвароб, статыстычныя дадзеныя аб эфектыўнасці лекаў. Клінічныя кіраўніцтва, якія тычацца тэрапіі сардэчна-сасудзістай сістэмы, можна прагледзець у каталогах міжнародных медыцынскіх асацыяцый (Еўрапейскага таварыства кардыёлагаў, Еўрапейскага кангрэса кардыёлагаў). Дапамагчы стварыць паспяховую і эканамічна выгадную для пацыента схему лячэння закліканы менавіта гайдлайн.\nУралогія таксама мае свае клінічныя кіраўніцтва, мэта якіх - прааналізаваць сімптаматыку і прызначыць эфектыўнае лячэнне. Гэтыя дакументы можна прагледзець у каталогах тых жа спецыялізаваных сусветных медыцынскіх супольнасцяў, напрыклад Еўрапейскай асацыяцыі ўролагаў (EAU), Еўрапейскай супольнасці рэзідэнтаў уралогіі (ESRU).\nГістарычны аспект стварэння медыцынскіх гайдлайнов\nГайдлайн - што гэта і як ён уласна быў створаны? Першыя клінічныя кіраўніцтва пісалі, перш за ўсё, для пацверджання і абгрунтавання доказнай медыцыны ў пачатку ХХ стагоддзя. Да гэтага кожны лекар ўжываў схему лячэння, арыентуючыся толькі толькі на сваё меркаванне і вопыт. У 80-х гг. сусветным медыцынскім супольнасцю была распрацавана канцэпцыя доказнай медыцыны (на англійскай мове - evidence-based medicine). Яе прыхільнікі Сюзан і Роберт Флетчар (у асноўным яны займаліся клінічнай эпідэміялогіі) сфармулявалі вызначэнне гэтага тэрміну.\nДоказная медыцына - гэта вядзенне медыцынскай практыкі, якая будзе грунтавацца строга на выніках клінічных даследаванняў пэўнай хваробы. Усё тое, на што арыентаваўся лекар раней (вопыт, традыцыі, меркаванне калегаў), ужо перастала быць аўтарытэтнымі.\nЭпідэміёлаг з Брытаніі Арчы Кокран ў 1972 г. упершыню прапанаваў складаць і публікаваць медыцынскія агляды адносна эфектыўнасці розных схем лячэння хвароб. Грунтавацца яны павінны на сістэматызаваным зборы і аналізе медыцынскіх фактаў. Гайдлайны апісваюць ўзаемасувязь паміж лячэннем і вынікам, эканамічную эфектыўнасць прымянення пэўных лекаў.\nсучасны медыцынскі гайдлайн - што гэта? Цяпер вы ведаеце адказ на пытанне. Ён азнаёміць не толькі з аглядам праверанай схемы лячэння, але і з агульнымі рэкамендацыямі для лекараў, пратаколамі лячэння і апэраваньня. Кіраўніцтва можна знайсці ў спецыяльных друкаваных выданнях.\nЯк правільна піць мочэгонный чай\nАсноўныя віды памяці чалавека\nПрэпарат "Тропикамид" нутравенна: наступствы\nЭнцэфалаграма галаўнога мозгу: навошта патрэбна гэтая працэдура?\nІлжывы данос - нярэдкая з'ява\nКэт Деннингс: амерыканская актрыса, выканаўца драматычных і камедыйных роляў\nГЭС - гэта ... Шушанскай ГЭС\nДызайн і тэхнічныя характарыстыкі «Фольксваген Джэта» 2011\nМедытацыі на прыцягненне каханага чалавека: тэхніка выканання\nФатограф На карпаратыў Або Навошта Нам Каваль?\nЯк захаваць цяжарнасць на раннім тэрміне. Саветы і рэкамендацыі\nВасіль Уткін - спартыўны каментатар і эпатажны шоўмэн\nКамедыя "Крыху цяжарная": акцёры, ролі, кароткі сюжэт


Кароль называў Радзівіла Чынгісханам\n01 травень 2015, 17:26\nЧынгісханам называў Радзівіла Станіслаў Аўгуст Панятоўскі, апошні кароль Рэчы Паспалітай. Такое ўражаньне ствараў аб сабе сам Пане Каханку, зьяўляючыся ў сэйме ў Варшаве.\nКаралю ён здаваўся прадстаўніком чужой культуры, «варварскага сьвету». Адзінай магчымасьцю ўратаваць краіну ад такіх «варвараў-патрыётаў» было мадэрнізаваць яе, зрабіць дастаткова сучаснай побач з суседзямі, выцягнуць з дрыгвы забабонаў аб польскай выключнасьці. Але такія як Радзівіл вялі рэй, хапаліся ў сэйме за шаблі, пахваляліся сваімі шляхецкімі кунтушамі і шараварамі, сваімі вусамі і чупрынай побач з каралём, які заўсёды аддаваў перавагу эўрапейскай вопратцы і паводзінам.\nЯ адкрыў для сябе цэлы сьвет, прачытаўшы кнігу «Станіслаў Аўгуст» (чатырыста старонак) пяра Станіслава Цат-Мацкевіча, пісьменьніка і эмігранцкага палітыка, віленчука, які любіў абвяргаць стэрэатыпы палякаў адносна саміх сабе. Кніга напісаная з болем, на мове фактаў. Аўтар перачытаў гару мэмуараў і дакумэнтаў ХVІІІ стагодзьдзя, узважыў, прааналізаваў. Выснова: магнаты і шляхта самі ўсё зрабілі, каб наблізіць канец Рэчы Паспалітай. А караля прызначылі потым адказным «за віну ўсяго народу», зазначае пісьменьнік. Вельмі пастараліся ў свой час паэты-рамантыкі, каб узвысіць тых, хто змагаўся супраць кіраўніка дзяржавы, усяляк перашкаджалі яму праводзіць рэформы, хто падбаў (няхай несьвядома), каб Рэч Паспалітая заставалася адсталай краінай.\nТак званая Барская канфэдэрацыя, дагэтуль гераізаваная, сваімі дзеяньнямі давяла да першага падзелу краіны, піша аўтар. Канфэдэраты былі адначасова супраць караля і супраць Расеі. Яскравы факт: падпісала падзел першай Аўстрыя, на падтрымку якой самі канфэдэраты абапіраліся. Расея – апошняй.\nЦат-Мацкевіч робіць выснову: грамадзтва Рэчы Паспалітай працягвала падсьвядома жыць у мінулым, ХVІІ-м стагодзьдзі, у часе слаўных перамогаў над туркамі. Шляхецкая «залатая вольніца» здавалася найвышэйшай каштоўнасьцю, якой ня мелі суседзі. Наяўнасьць парлямэнту нічога не давала. Калі толькі ўдавалася зь цяжкасьцямі склікаць сэйм, як абавязкова ўставаў зь месца шляхціц (сам, ад імя сваёй партыі, ці мог быць падкуплены прусакамі ці іншымі суседзямі), які абвяшчаў «лібэрум вэта», што ён супраць пасяджэньня, зрываючы яго.\nНапрыклад, пры папярэднім каралі Аўгусьце ІІІ, часы якога шляхта ўспамінала з замілаваньнем, з трынаццаці сэймаў былі сарваныя ўсе. Такі парлямэнт быў пародыяй на дэмакратыю, ён ня мог прымаць ніякіх рашэньняў. Кароль увесь час рабіў спробы скасаваць права лібэрум вэта. Аднак гэта выклікала варожую рэакцыю Бэрліна, Вены і асабліва Санкт-Пецярбурга, якія былі неацэннымі хаўрусьнікамі антыкаралеўскай кааліцыі ўнутры Рэчы Паспалітай. Аўстрыя, Прусія і Расея нават падпісалі паміж сабой пагадненьне, каб не дазволіць адмены лібэрум вэта.\nКрэсла Станіслава Аўгуста Панятоўскага ў каралеўскім замку ў Варшаве\nУ пазьнейшыя часы на караля навешалі ўсіх магчымых сабак, абвінаваціўшы ў здрадніцкіх паводзінах, што абапіраўся на расейскую падтрымку. Аднак калі Рэч Паспалітая яшчэ існавала, непрыхільнікі караля, закідаючы яму залежнасьць ад Кацярыны ІІ, самі навыперадкі ў самыя складаныя моманты сьпяшаліся ў хаўрусьнікі да яе, каб апярэдзіць у чымсьці Панятоўскага, перашкодзіць яму і з задавальненьнем бралі расейскія грошы. Такая праўда. Цат-Мацкевіч не выглядае прадузятым. Ягоная суб’ектыўнасьць – гэта спроба аб’ектыўна ацаніць дзеяньні ўсіх бакоў тагачаснай палітычнай сцэны: якія яны мелі вынікі?\nСтаніслаў Аўгуст імкнуўся быць сучасным манархам, дбаў пра будаўніцтва гарадоў, мануфактуры, пракладку дарог, ня кажучы аб асьвеце, разьвіцьці мастацтваў і навукі, аб тэатры, кнігадруку. Аднак яго ўлада была абмежаванай. На тэрыторыі краіны амаль пастаянна знаходзіліся чужыя войскі, паслы Санкт-Пецярбурга дыктавалі манарху сваю волю, шантажавалі яго. Яму забаранялі стварыць сваю баяздольную армію.\nАле нават у безнадзейных сытуацыях ён працягваў гнуць сваю лінію, каб ператварыць краіну ў канстытуцыйную манархію, дзе будзе працаваць сэйм і мясцовая ўлада. У 1791 годзе была прынятая Канстытуцыя 3 траўня, прадмет гонару палякаў. Але беларусам ня варта сёньня цешыцца зь яе нагоды. Канстытуцыяй абвяшчаўся ў Рэчы Паспалітай адзіны народ, польскі (уласна кажучы тады народам лічылася шляхта). А што дала на сёньняшні дзень беларусам магчымасьць называцца некалі ліцьвінамі, літвінскім народам, разам са жмудзінамі – агульнавядома.\nКароль сам прыняў удзел у падрыхтоўцы канстытуцыі. Але яна ў выніку стала адным з чыньнікаў катастрофы, канчатковых падзелаў земляў Рэчы Паспалітай паміж трыма суседзямі, якія не жадалі дазволіць яе мадэрнізацыі.\nУ падворку каралеўскага замку ў Варшаве. Ён быў зьнішчаны ў апошнюю вайну. Аднаўляць пачалі ў часы Герэка, у 1970-я гады\nМагнацкая апазыцыя любіла лямантаваць аб дэспатызьме, тыраніі Станіслава Аўгуста Панятоўскага, які амаль ня меў рэальнай улады, і кідалася па дапамогу да Кацярыны ІІ, якая кіравала імпэрыяй, дзе жыцьцё чалавека нічога не каштавала. Паслы царыцы ў Варшаве ня раз зазначалі, што кароль імкнецца іх ашукаць, каб праводзіць так ці інакш самастойную ўнутраную палітыку. У немалой ступені гэта яму сапраўды ўдавалася, Рэч Паспалітая ў часы яго кіраваньня была ўвесь час пад пагрозаю, але праіснавала больш за трыццаць гадоў.\nПаўстаньне Касьцюшкі паставіла апошнюю рысу пад існаваньнем краіны. Перамагчы яно ніяк не магло, піша Цат-Мацкевіч, тым больш ваяваў Касьцюшка на два франты: супраць расейцаў і прусакоў. Такога ніколі не дазвалялі сабе нават Ягайла і Вітаўт… Напачатку 1795 году Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пад расейскай вартай выехаў у высылку ў Горадню. Значэньне яго асобы зьнянацку ацанілі: праводзіць манарха кінуліся тысячы, нават дзясяткі тысяч людзей, зазначае Цат-Мацкевіч. Варшавяне беглі за карэтай і плакалі. Упершыню кароль убачыў сьлёзы любові да сябе на вачах тысяч людзей. Але было запозна: яны разьвітваліся з апошнім каралём Рэчы Паспалітай і зь яе незалежнасьцю.\nНовы замак у Горадні – месца апошняга прытулку Станіслава Аўгуста Панятоўскага да ад’езду ў Санкт-Пецярбург\nДля мяне, як чалавека з гораду, дзе была скасаваная Рэч Паспалітая, асоба караля заўсёды бачылася інакш, чым палякам у Варшаве. Яго плюсы пераважалі мінусы: апошнім каралём ён стаў не таму, што быў нявартай асобай, а таму, што яго краіна аказалася «слабым зьвяном». Файна, што ёсьць людзі, якія могуць разважаць цьвяроза. Цат-Мацкевіч. Альбо Анатоль Федарук, які днямі ў Новым замку чытаў лекцыю аб палацавай архітэктуры Гарадзеншчыны і адзначыў ролю караля. Пры ім наступаў «пераходны час барочнага клясыцызму, які складаўся пад уплывам караля, і ў гэтым стылі праявіўся адзін з аспэктаў ягонага густу — ніякіх лішкаў, умеркаванасьць у архітэктуры», сказаў Федарук. Гэта быў кароль-будаўнік.\nСучасныя паралелі? Так, яны могуць быць. Расея нікуды ня дзелася, яна на сваім ранейшым месцы. Яе сутнасьць, імпэрскія жадункі, як бачым, таксама не зьмяніліся. Украіна не змагла своечасова мадэрнізавацца, раззброілася і стала ахвярай. У Беларусі кіраўніцтва жалезнай рукі, падзел уладаў фармальны, палітычнае жыцьцё адсутнічае, краіна знаходзіцца ў хаўрусе з Расеяй, на яе ўтрыманьні. Кацярына ІІ далучала беларускія землі таму, што там жылі «рускія людзі». Пуцін яе палітычны праўнук.


Вялікі распродаж ДорОРСа :: Новости Орши\nВялікі распродаж ДорОРСа\n2245 праглядаў, 0 каментароў\nОРС прадае некалькі сваіх былых крамаў у Оршы\nУсе гэтыя крамы ўжо даўно не працуюць і будаваліся яшчэ ў савецкія часы, затое - улічваючы савецкую гігантаманію - маюць вялікія плошчы і шэраг плюсаў у сваім размяшчэнні. Так, на продаж выстаўляецца крама па вуліцы Дэпаўская д.2 - гэта былая крама каля папулярнай "Дэпаўской сталоўцы" Зараз яна ўжо закалочана і - як і астатнія прадаваемыя - не працуе. Затое сталовая вельмі папулярная і за кошт яе наведвальнікаў, у тэорыі, можа развіцца і крама.\nЯшчэ дзве крамы ў адным памяшканні прадаюцца па вуліцы Станцыённая на Заходняй. Тут раней размяшчалася крама №22. Пазней у гэтым жа будынку знаходзілася мясцовая бібліятэка, але пад час капітальнага рамонту дамоў (а крама была размешчана ў жылым трохпавярховым доме) ОРС не стаў аплочваць рамонт камунікацыяў у сваёй частцы будынкаў. У выніку, першыя паверхі дзе была бібліятэка засталіся без ацяплення, што і стала прычынай пераезду бібліятэкі. Адпаведна, акрамя касметычнага рамонту і пераабсталявання гэтых крамаў новаму ўласніку давядзецца рабіць тут і ацяпленне. З іншага боку, на Заходняй пры вялікай колькасці жыхароў да гэтае пары няма аніводнага паўнавартаснага гандлёвага цэнтру. ОРС у гэтым раёне манапаліст на пастаўку прадуктаў, канкурэнцыю яму складаюць толькі маленькія прыватныя крамкі. А плошча крамы (у савецкія часы на гэтых плошчах размяшчалася дзве крамы і міні-кавярня) дазваляе разгарнуць тут велізарны гандаль. І гэта пры наяўнасці побач аўтобуснага прыпынку ды чыгуначнай станцыі. У тэорыі, новаадкрытая крама ў гэтым памяшканні магла б стаць цэнтрам усяго гандлю на велізарным раёне - выканкам выдзяляў тут два месцы для будаўніцтва гандлёвых цэнтраў, але набыць гатовы танней чым будаваць новы.\nТаксама на продаж выстаўлена - але заяўкі на ўдзел у гэтым аўкцыёне трэба падаваць на тыдзень раней - крама па вуліцы Міра 71. Для мясцовых больш зразумелым будзе адрэса завулак Інжынерны - тут знаходзіцца жылы дзевяціпавярховік пры якім і знаходзіцца будынак крамы. Крама мае велізарную плошчу і ў свой час будавалася, бо ў гэтым квартале ўвесь прыватны сектар планавалася памяняць на 9-павярховікі. Планы гэтыя праваліліся, а сама крама прапрацавала не доўга. І ўжо парадку двух дзесяткаў год стаіць закалочанай. Рамонт тут таксама будзе неабходны, бо будынак крамы цярпеў і ад бамжоў, якія тут жылі і ад дзяцей, якія сюды лазілі.\n8523 просмотров, 0 комментариев\nОбсуждение новости: Вялікі распродаж ДорОРСа


Подробно о сайте (зрабіў Рамонт) sdelalremont.ru\nІдэя стварэння сайта <сдела Рамонт> паўстала пасля многіх гадоў прысвечаных рамонце кватэр і катэджаў. Назапашаны вялікі вопыт, які стане карысным для ўсіх. калегі. Мы стараемся заўсёды публікаваць цікавую і патрэбную інфармацыю для людзей. Свет не стаіць на месцы і ўвесь час з'яўляюцца новыя тэхналогіі і матэрыялы, якія дазваляюць ўвасобіць у жыццё самыя смелыя ідэі ў дызайне кватэр. Дзякуючы падобнаму радзе рамонт стане зусім не страшным, а нават цікавым творчым працэсам.\nВыкарыстоўваючы сапраўдны сайт, Вы автоматически принимаете условия. Пагаднення аб выкарыстанні сайта .\nФайлы cookie пры паказе рэкламных аб'яў\nВыдавец AdSense Яндэкс і інш. якія выкарыстоўваюць cookie, павінны выконваць палітыку прыватнасці. Іншыя рэкламныя сэрвісы могуць захоўваць і счытваць файлы cookie ў браўзэрах карыстальнікаў або выкарыстоўваць вэб-майкі для збору дадзеных пры паказе аб'яваў на сайце выдаўца.\nСайт не займаецца зборам канфідэнцыяльнай інфармацыі аб карыстальніку і не захоўвае такія дадзеныя.\nкапіраванне матэрыялаў, поўнае або частковае забарона без апавяшчэння адміністрацыі сайта. У асобных выпадках, па ўзгадненні, магчыма капіраванне артыкулаў з адкрытым индексируемой спасылкай на крыніцу.


Галоўная ➠ Артыкулы і публікацыі ➠ Пиломатериалы\nГэтае слова мне даводзілася чуць і раней. Мае сябры, якія зрабілі праславуты еўрарамонт, вельмі ганарыліся, што на падлогу паклалі ламінат. А калі я нясмела спытала, баючыся паказаць сваю дремучесть, што ж гэта такое, у адказ не пачула нічога. Дакладней амаль нічога, акрамя няўцямнае тлумачэнні: "Ну, гэта такая разнавіднасць паркета". "Ага!" - Пагадзілася я, але ў глыбіні душы засталіся нейкая няяснасць і пагоня. Калі гэта паркет, тады навошта (і чым?) Ён ламінаваныя?\nЕсли вас интересуют пиломатериалы, стоит заглянуть на этот сайт www.lesobaza.ru вы найдете Пиломатериалы отличного качества и по доступной цене.\nПлёнкай, ці што, як рэдакцыйнае пасведчанне? І наогул, разважала я, чым ламінат адрозніваецца ад звычайнага паркета з масіва?\nПотым я пра ламінаце забылася. Але вось аднойчы ехала ў метро і ўбачыла пацешную карцінку: ці варта такі велізарны бегемот на паркетнай падлозе. І надпіс: "Які паркет гэта вытрымае? Толькі лямінаванага". Калі мне не змяняе памяць - такі гіпапатам тоны на дзве. Або на чатыры? Нічога сабе нагрузочка! Тут ужо я канчаткова вырашыла разабрацца з гэтым ламінатам. І вось што я хачу сказаць у першых жа радках. Так званы лямінаванага паркет адрозніваецца ад паркета прыкладна так жа, як ровар ад аўтамабіля: і тое, і іншае ездзіць, але ўладкованыя яны зусім па-рознаму. Калі ўжо і ёсць сэнс з чымсьці параўноўваць ламінат, так ужо, у крайнім выпадку, з паркетнай дошкай. Ды і паркетная дошка тут таксама ні пры чым.\n"Пластовы" падлогу: замест джэма - клей\nНагадаем, адзінкавы паркет з масіва - гэта асобныя драўляныя лёстачкі. Паркетная дошка - дама больш дэмакратычная. Як вынікае з назвы, гэта не маленькія лёстачкі, а менавіта дошка даўжынёй прыкладна 2 м і шырынёй 20 см. У адрозненне ад паркета з масіва, яна шматслаёвая: два ніжніх пласта, як правіла, з іглічных парод дрэва, а верхні - з шпону каштоўных парод. На мой погляд, адрозніць добрую паркетную дошку ад паркета могуць толькі спецыялісты.\nІ, нарэшце, ламінат, або лямінаванага паркет, як звычайна пішуць на цэнніках у крамах. Вонкава ён таксама вельмі падобны на звычайны паркет, але па свайму "ўнутранага" прыладзе хутчэй нагадвае паркетную дошку. Аднак падобны на яе толькі сваёй многослойность. І больш нічым. Таму што паркетная дошка складаецца з слаёў дрэва, а ламінат - не! І наогул ламінат - гэта імітацыя, папяровая карцінка. Так бы мовіць, фоташпалеры з выявай драўлянай падлогі. Па маім глыбокім перакананні, лямінаванага паркет - цалкам самастойнае падлогавае пакрыццё са сваімі вартасцямі і недахопамі, уласцівымі менавіта гэтаму матэрыялу. Праўда, спачатку многія сапраўды куплялі ламінат як імітацыю паркетнага драўлянага падлогі. Атрымлівалася танна, а ўражанне такое, што на падлозе ляжыць дарагі паркет. Але з часам з гэтым матэрыялам адбыліся істотныя метамарфозы. Ламінат перастаў быць "паркетам для бедных", а ператварыўся, паўтараю, у цалкам самастойны выгляд падлогавага пакрыцця. Тое ж самае ў свой час адбывалася і з пластыкам. Спачатку яго таксама ўпарта спрабавалі выдаць за дрэва або за што-то там яшчэ. Але потым, адкінуўшы ўсялякі ілжывы сорам, вытворцы сталі смела называць пластык пластыкам. Больш таго, на світанку телевизоростроения нашы першыя "Лалы" і "Старты" рабіліся з самавітымі карпусамі з натуральнага дрэва. І каштавалі яны амаль як піяніна. Потым корпус пачалі абклеіваць плёнкай "пад дрэва". А цяперашнія тэлевізары звонку выключна з пластыка! І нічога. Усё ў парадку. Усе задаволеныя. Так і тут. Пытаецца, навошта блытацца і блытаць пакупнікоў? Між іншым, ламінат дае вельмі шмат магчымасцяў для афармлення інтэр'еру. Ну, скажыце, калі ласка, хто можа дазволіць сабе пакласці хаты (або нават у офісе) мармур або граніт? З ламінатам гэтая праблема вырашаецца ў два рахунку. Сёння вытворцы выпускаюць самыя разнастайныя расфарбоўкі. Напрыклад, "румба", "самба", "танга" (усе гэтыя запальныя назвы азначаюць нешта рыжанькая у кропачкі). Зараз, кажуць, вельмі модная яшчэ нейкая загадкавая "сіена чырвоная". Што гэта такое, паняцця не маю, але падлогу атрымліваецца аранжавага, нават хутчэй за маркоўнага колеру. Але ж, як вядома, пра густы не спрачаюцца. І справа нават не ў расфарбоўцы.\nЛепш давайце пагаворым аб прыладзе ламінату і пра тое, як пісьменна яго пакласці. Дык вось, панэль гэтага матэрыялу - кавалак ДВП даўжынёй больш за метр і шырынёй прыкладна 20 см. Словам "дошка" ламінат можна назваць толькі ўмоўна, у двукоссі. У адрозненне ад сваёй "старэйшай сястры" паркетнай дошкі, гэтая панэль складаецца з чатырох або пяці пластоў. Наогул у кожнай фірмы свой "рэцэпт прыгатавання" ламінату. Але ў цэлым гэта выглядае так. Самы ніжні пласт, зроблены з вільгацятрывалай паперы, выконвае стабілізуючым функцыю, надаючы калянасць і ўстойлівасць ўсёй канструкцыі. Другі пласт - уласна аснова з драўняных валокнаў высокай ступені сціску (ці, інакш, з драўняна-кудзелістай пліты (ДВП). Далей ідзе папера з дэкаратыўным малюнкам. Менавіта яна робіць ламінат падобным на дрэва ( "дуб вясковы", "клён чырвоны", "бук каралеўскі" і г.д.), мармур, граніт або наогул ні на што не падобным.\nАднак я адцягнулася. Такім чынам, на пласт дэкаратыўнай паперы наносяць акрилатную або мэлямінавай смалу з даданнем мінеральных часціц. Гэта зроблена для павышэння трываласці і зносаўстойлівасці матэрыялу. І, нарэшце, апошні, верхні пласт - неэлектризующаяся высокатрывалая плёнка - ламінат (адсюль і назва матэрыялу), устойлівая да механічных пашкоджанняў. Яна патрэбна, каб пакрыццё не праціраюць і не выгарае на сонца. Пласты змацоўваюць паміж сабой двума спосабамі. Па-першае, прэсаваннем, калі іх прэсуюць адначасова, не дадаючы клею (такі варыянт пераважны для "хатніх" пакрыццяў). І, па-другое, налепваннем, калі асабовы пласт афарбаванай паперы склейваецца з асновай пад высокай тэмпературай і ціскам (гэты ламінат, на думку спецыялістаў, падыходзіць для офісаў, крам і іншых грамадскіх месцаў з высокай "праходнасцю").\nЛамінат - матэрыял трывалы. Трываласць вымяраецца ў Тайбер (Taber): напрыклад, 15000 Taber, 11500 Taber. Гэтыя лічбы абазначаюць колькасць абаротаў адмысловай шліфавальнай машыны з круціцца дыскам, якое здольны вытрымаць верхні пласт. Такім жорсткім спосабам ламінат і правяраюць на сціральнасць. Цяпер на расійскім рынку прадстаўлены ламінат вытворчасці паўтары дзясяткаў фірмаў з Германіі, Аўстрыі, Італіі, Швецыі, Францыі і Расіі. У Маскве прадаецца у багацці ламінат фірмаў "Айхер" (Aicher) і "Парадор" (Parador). Іх ламінат па колеры ў асноўным імітуе натуральнае дрэва: ад светлага дуба да цёмнай чырвона-карычневай вішні. Іншая нямецкая фірма - "Кронаспан" (Kronospan GmbH) - выпускае ламінат, падобны на драўніну, выкладзеную ў выглядзе масніц. Пакрыццё можа быць матавым або глянцавым, а фактура - гладкай або шурпатай. Ламінат германскай фірмы "Клазен" (Classen), як кажуць ягоныя вытворцы, з'яўляецца экалагічна чыстым прадуктам: 93% сыравіны, які ішоў на яго выраб, складае перапрацаваная драўніна. Але яшчэ раз падкрэсліваю, перапрацаваная драўніна - гэта ўсё ж ўжо не драўніна, прашу не блытаць.\nКолеравая гама ламінату ва ўсіх фірмаў прыкладна аднолькавая. Але палітра вельмі разнастайная: ад стандартнага карычневага і пшанічнага да "кіслотнага" з'едліва-салатавага. Дарэчы, цана ламінату ад яго колеру не залежыць. Так што можна смела фантазіяваць і эксперыментаваць, не баючыся спустошыць кашалёк.\nПасьянс на сонечным промні\nКалі ж падлогу мае ярка выражаны "прыродны рэльеф" і прыкметны, як "пагоркі Грузіі", задача ўскладняецца. Тут не абысціся без падрыхтоўчых прац. Прыйдзецца закупіць выраўноўвае сумесь (да прыкладу, "Ветонит"). Пасля таго як яна зацвярдзее і паверхня стане роўнай, майстар можа прыступаць да кладкі. Не-не, пакуль яшчэ не самога ламінату, а спецыяльнай падкладкі. Яе задача - абараніць ламінат ад вільгаці і канчаткова згладзіць няроўнасці. Акрамя таго, падкладка часткова паглынае шумы. Маецца на ўвазе вось што. Паміж ламінатам і самім падлогай ўтворыцца паветраную прастору. Калі не заслаць падкладку, то пры хадзе вы будзеце цокаць па ламінату, як каня па маставой. Карацей кажучы, ваш пол атрымаецца вельмі "гучным". Каб гэтага не адбылося, і патрэбна падкладка. Яе робяць з адмысловага поліпрапілена таўшчынёй 2 мм (кошт рулона плошчай 25 кв.м. - 16,5 $) і з натуральнай коркі. Корак - матэрыял больш экалагічны і, адпаведна, больш дарагі (рулон 10 кв.м. каштуе 25 $). Падкладка ні да чаго не прыбіваецца, а проста кладзецца на падлогу. І вось зараз на яе можна класці ламінат. Але яшчэ адно папярэджанне: прасочыце, каб ўмельцы у запальчывасці не паклалi ламінат "наадварот". Я маю на ўвазе вось што: святло з акенца павінен падаць як бы паралельна ламінатных "дошках". У адваротным выпадку будуць вельмі моцна бачныя цені ад стыкаў. Гэта непрыгожа. У працэсе кладкі важна добранька прамазваць клеем пазы, інакш у тых месцах, дзе не хапае клею, панэлі разыйдуцца. Калі клей выцек з швоў, нічога страшнага. Рэшткі лёгка выдаляюцца адмысловай заціркай (па кошце 2,2 $ за ўпакоўку). Яна так і называецца - "зацірка для швоў полу".\nНу, накшталт усё. Хоць пачакайце. Мы ж забыліся пра ліштве, без якіх лямінаванага паркет не будзе глядзецца завершана. Плінтуса укладваюць прыкладна хвілін праз 15 пасля заканчэння асноўнай працы. І таксама толькі на "правільны", спецыяльны клей для ламінату (у тым выпадку, калі за плінтус лепяцца). Плінтуса пад колер ламінату прадаюцца асобна і каштуюць прыкладна 4,9 $ / шт.\nГалоўнае - не нашкодзь!\nЧым жа яго мыць? У прынцыпе, любымі мыйнымі сродкамі. А наогул-то прадаецца спецыяльнае сродак па догляду за такім падлогай (5-6 $ у залежнасці ад аб'ёму флакона), і не нашкодзіць і паверхня будзе без разводаў ад вільготнай анучы.\nТакім чынам, што я цяпер ведаю пра падлогавае пакрыццё пад назвай "лямінаванага паркет"?\n1. У прынцыпе танна, а глядзіцца нядрэнна. Але не гэта галоўнае. Ламінат - гэта не "падробка пад паркет", а цалкам самастойны выгляд падлогавага пакрыцця, які дазваляе зрабіць падлогу самых экзатычных і нечаканых расфарбовак.\n2. Яму не страшныя абцасы, ролікі, цыгарэты і іншыя пошасці.\n3. Будзем мяняць кватэру - не шкада пакінуць.\n4. Строга сочыце за тым, каб яго правільна паклалі: ні ў якім разе не прыклейвалі да паў (асабліва клеем ПВА) і не клалі папярок пакоя, а толькі ўздоўж! У першым выпадку ламінат успушыцца, у другім - будуць больш бачныя стыкі.


Мінскае "Дынама" ў авертайме ўступіла "Аўтамабілісту" ў гасцявым матчы КХЛ\n31 студзеня 2020, 12:03\nУ час матчу. Фота ХК "Аўтамабіліст"\n31 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Мінскае "Дынама" ў гасцявым матчы чэмпіянату КХЛ прайграла екацярынбургскаму "Аўтамабілісту" з лікам 5:6 (0:1, 2:2, 3:2, 0:1), паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nСустрэча пачалася з атак екацярынбуржцаў. "Зубры" добра абараняліся, але на 11-й хвіліне форвард "Аўтамабіліста" Анатоль Голышаў адкрыў лік, забіўшы шайбу, якая адскочыла ад борта, у вароты апанентаў.\nУ другой дваццаціхвілінцы абедзве каманды паказалі роўную гульню. У сярэдзіне матчу форвард "Дынама" Яўген Кавыршын зраўнаваў лік. Яго тут жа падтрымаў таварыш па камандзе нападаючы Аляксандр Паўловіч. Але гаспадары лядовай пляцоўкі не збіраліся адпускаць мінчан з перамогай. На 32-й хвіліне вызначыўся Андрэй Абідзін, а Джэф Плат вывеў гаспадароў пляцоўкі наперад.\nТрэці перыяд пачаўся з паспяховай атакі мінчан. Аўтарам гола стаў Андрэй Касціцын, які зраўнаваў лічбы на табло. Ігракі екацярынбургскага клуба не засталіся ў даўгу: шайбу на 46-й хвіліне забіў абаронца Міхаіл Мамкін - 4:3. Нападаючы "зуброў" Міхаіл Стэфановіч аднавіў раўнавагу, але абаронца гаспадароў Рафаэль Батыршын зноў здабыў мінімальную перавагу - 4:5. На 58-й хвіліне процістаяння Міхаіл Стэфановіч аформіў дубль і перавёў гульню ў авертайм, дзе мацнейшымі аказаліся хакеісты "Аўтамабіліста". Гол на свой рахунак запісаў нападаючы Анатоль Голышаў.\nНаступны матч падапечныя Крэйга Вудкрафта згуляюць 1 лютага ў гасцях у "Сібіры".-0-


Тэма прастатыту заўсёды будзе актуальнай, так як ад гэтай хваробы пакутуе больш за 50% сучасных мужчын, сярод якіх ёсць маладыя людзі 25-30 гадоў. На жаль прастатыт развіваецца па многіх прычынах. Гэта можа быць, як інфекцыя, якая пранікае ў прастату, так і лад жыцця, напрыклад гіпадынамія, якая ўтварае застойныя з'явы ў малым тазе, выклікаючы запаленне.\nПрастатыт непрыемнае і пры гэтым досыць хваравітае захворванне, так як пры запаленні прадсталёвай залозы пагаршаецца мачавыпусканне, якое характарызуецца болевым сіндромам. На сённяшні дзень існуе мноства прэпаратаў, якія здольныя хутка зняць сімптаматыку, здаволіць боль і нават вылечыць хранічны прастатыт. Якое лекі ад прастатыту лепш прымаць пры вострай і хранічнай форме хваробы, самыя папулярныя лекі ад прастатыту недарагія і эфектыўныя, апішам ў гэтым артыкуле.\nЛячэнне прастатыту ў мужчын: лекі\nСамастойна вылечыць прастатыт хвораму немагчыма, нават асабісты вопыт людзей, якія валодалі падобнымі сімптомамі і апісвалі спосаб лячэння на форумах, не змогуць дапамагчы вам пераадолець гэты хвароба. Чаму? Справа ў тым, што лекі прызначаныя лекарам цалкам адпавядаюць вашаму анамнезе. Медыкаментозная тэрапія прызначаецца па такім крытэрам:\nЎзрост пацыента. У сталых людзей сардэчна-сасудзістая сістэма з гадамі слабее, а многія прэпараты ад прастатыту ў мужчын негатыўным чынам ўплываюць на працу печані, нырак і сэрца. Пры прызначэнні лекаў гэты факт неабходна ўлічваць;\nСтадыя захворвання. Калі гэта ранні прастатыт, прызначаюцца зберагалыя прэпараты, а калі запаленне дасягае свайго апагею – прызначаецца інтэнсіўная тэрапія і часцяком запушчаная форма прастатыту лячыцца ў стацыянары;\nСпадарожныя хваробы. Нярэдка нараўне з прастатытам у мужчын выяўляюць ўрэтрыт і іншыя паталагічныя стану. Улічваючы ўсе гэтыя тонкасці, спецыяліст выпіша найбольш адаптыўны спектр лекаў;\nІндывідуальныя супрацьпаказанні. Паколькі часцяком паталогія лячыцца антыбіётыка, а іх спектр досыць шырокі, лекар першапачаткова прызначае аналіз крыві і вызначае, якая група прэпаратаў будзе эфектыўнай ўздзейнічаць на запаленне.\nТаксама пры дыягностыцы лекар-уролаг выяўляе прычыну запалення. У 90% выпадкаў прастатыт выклікае інфекцыя, але сёння сталі часцей ўсталёўваць такія прычыны запалення прастаты:\nТраўма палавых органаў;\nНізкая фізічная актыўнасць (гіпадынамія);\nЗапаленчыя працэсы ў прамой кішцы;\nХранічныя завалы (цяжкасць дэфекацыя);\nВенерычныя захворванні (ганарэя, хламідіоз) і г. д.\nУсе гэтыя фактары непасрэдным чынам уплываюць на прастату. Толькі усталяваўшы першапрычыну захворвання, можна прызначыць якасныя і лакальныя прэпараты, якія дапамогуць хутка і эфектыўна вылечыць хвароба.\nЯкое лекі ад прастатыту лепш: агляд лекавых формаў\nЛекі ад прастатыту ў мужчын павінны прызначаць комплексна, гэта значыць няма аднаго пэўнага прэпарата, які ўздзейнічае на запаленне і здымае сімптомы. Калі лекар прызначае тэрапію, ён можа ўключаць некалькі лекавых формаў, а менавіта:\nРэктальныя свечкі. Яны хутка здымаюць сімптаматыку, спатольваюць боль і паляпшаюць мікрафлору;\nЎколы. Звычайна прызначаюцца ва ўмовах стацыянара, з'яўляюцца асноўным відам лячэння. Ін'екцыі прымяняюцца ў запушчанай форме прастатыту, так як лекі хутка пранікае ў здзіўленыя тканіны;\nСупрацьзапаленчыя сродкі (несцероідные). Эфектыўна здымаюць запаленне;\nИнстилляции. Гэты від лячэння прадугледжвае ўвод лекавага сродку непасрэдна ў ачаг запалення;\nМікраклізму. Больш ставяцца да народных метадаў барацьбы з хваробай. Прызначаюцца пры хранічным прастатыце. Вырабляюцца на аснове траў, якія спрыяюць памяншэнню запалення прастаты;\nТаблеткі. Часцяком выкарыстоўваюцца пры не выяўленай этыялогіі. Да іх можна аднесці антыбіётыкі шырокага спектру.\nКожны выгляд лекі мае свае асаблівасці прымянення. Сумяшчаць некалькі відаў лекаў можа толькі лекар, ведаючы анамнез пацыента. Даказана, што комплекснае лячэнне дапамагае хутчэй пазбавіцца ад болевага сіндрому і вылечыць паталагічнае стан.\nТаблеткі ад прастатыту недарагія і эфектыўныя\nХуткадзейнасць лекі ад прастатыту пакуль не вынайшлі. Існуе шэраг прэпаратаў, якія дапамогуць эфектыўна зняць сімптаматыку, але лячэнне паталогіі можа займаць ад 7 да 14 дзён. Калі лекар усталяваў, што прычынай прастатыту з'яўляецца інфекцыя, то ў першую чаргу прызначаюцца антыбактэрыйныя сродкі.\nУ асноўным антыбіётыкі прызначаюцца шырокага спектру, так як яны спрыяюць знішчэнню многіх відаў патагенных агентаў. На сёння адрозніваюць тры вялікія групы антыбіётыкаў:\nПрадстаўленая група медыкаментаў палягчае жыццё многім пацыентам, якія пакутуюць ад запушчанай і вострай формы прастатыту. Прымяняюцца лекі ад прастатыту і адэномы прастаты, таму выкарыстоўваюцца паўсюдна.\nПры любым выглядзе паталогіі парушаецца кровазварот у арганізме. Таму прыем дадзенай групы лекаў непазбежны.\nВыкарыстоўваюцца для хуткага зняцця сімптомаў. Плюс такой формы прэпарата ў тым, што яна не праходзіць праз страўнік, і не згубна дзейнічае на кроў, печань і ныркі.\nКалі ўсе вышэйапісаныя лекі маюць строгае спалучэнне, аб якім ведае лекар, то прыём вітамінаў для мужчын выпісваецца пры любым выглядзе лячэння, так як арганізм падчас лячэння падвяргаецца моцнаму напрузе і стрэсу. Хранічнае працягу захворвання моцна ўдарае па ахоўным функцыям цела.


Як захоўваць дамавікі | l-groop.com\nЯк захоўваць дамавікі\nВы зрабілі смачную порцыю дамавікоў? Калі яны не збіваюць усё адразу, вам трэба ведаць, як іх захоўваць, каб гарантаваць, што яны застануцца такімі ж смачнымі, як пры першай запяканні. Вось як.\nВызначыцеся з тым, як доўга вы хочаце захоўваць дамавікі. Спосабы захоўвання вар'іруюцца ў залежнасці ад таго, вы хочаце захаваць дамавікі кароткатэрміновы (1 тыдзень) або доўгатэрміновы (ад 2 тыдняў да 3 месяцаў).\nДля кароткачасовага захоўвання знайдзіце герметычную ёмістасць, якая досыць вялікая, каб пасадзіць дамавікі пластамі. Паміж кожным пластом пакладзеце васковую паперу альбо лісты пергамента / паперы для выпечкі, каб пласты не раздзяляліся.\nПераканайцеся, што вечка шчыльна прылягае. Дамавікі павінны добра захоўвацца некалькі дзён альбо, як раіць рэцэпт.\nКалі вы хочаце захаваць дамавікі значна даўжэй, іх трэба замарозіць. Каб падрыхтаваць іх да замарожвання, зрабіце наступнае:\nАбгарніце кожны асобны дамавік харчовай пластыкай або харчовай плёнкай.\nЗмесціце загорнутыя дамавікі ў вялікі мяшок з маразільнай камерай, які закрываецца.\nПастаўце ў маразільную камеру. Дамавікі зараз добра замарозіць на тэрмін да 3 месяцаў.\nАдліга або мікрахвалевая печыва пры пакаёвай тэмпературы для ежы.\nЦі атрымаецца гэта, калі мне трэба даставіць дамавікі за мяжу?\nТак. Проста паспрабуйце адправіць іх у прахалодную цёмную тару.\nЦі магу я трымаць дамавікі пры пакаёвай тэмпературы для кароткачасовага выкарыстання?\nТак, калі толькі на кароткі час. Вялікую частку часу я захоўваю дамавікі пры пакаёвай тэмпературы на працягу 2-3 дзён, перш чым я захоўваю іх.\nМае дамавікі былі размарожаныя ад маразілкі і мокрыя навобмацак, што я магу зрабіць?\nПаспрабуйце паставіць іх у духоўку прыкладна на 10 хвілін. Калі гэта не дапамагае, трэба зрабіць новую партыю.\nЯк выразаць дамавікіЯк замарозіць дамавікіЯк награваць дамавікіЯк зрабіць дамавікіЯк зрабіць дамавікі без яекЯк зрабіць дамавікі ў гурткуЯк зрабіць дамавікі ў мікрахвалеўцыЯк зрабіць шакаладныя дамавікіЯк зрабіць шакаладны сіроп ДамавікіЯк зрабіць лепшыя дамавікі ХершыЯк зрабіць Slutty BrowniesЯк зрабіць торт дамавіка


ДОЖДЖ. 1. Пра сілу, працягласць, гучанне, тэмпературу (дажджу); пра велічыню і частату вадзяных кропель; пра колер (дажджу): бурны, гарачы, грымотны, грымучы, доўгі, дружны, звонкі, лапаткі (разм.), напеўна-ціхі (паэт.), спорны, цёплы, ціхі, шапаткі (разм.), шапатлівы, шпаркі  аблажны, абложны, бясконцы, выхаладжаны ветрам, золкі, несціханы, сляпы, сцюдзёны, уліўны (разм.), халодны, шалёны; буйна краплісты (разм.), буйны, густы, дробны (нар.-паэт.), краплісты (разм.), танклявы, тонкі, залаты (аўт.), зялёны (аўт.), праменісты (аўт.), прамяністы (аўт.), светлы, серабрыста-шэры, серабрысты, сіні (аўт.), шматкаляровы, шэры.\nВяртаюцца госці з вяселля. Не можа іх уціхамірыць Ні бразгат калёсаў, ні ноч, Ні чэрвеньскі бурны і шчыры — З грымотамі гулкімі дождж (М.Танк). Падалі долу на вузкія сцежкі [слёзы], З пылам мяшаліся, з дробным пяском, Тайна ліліся, адкрыта ліліся, Падалі долу гарачым дажджом (Я.Колас). Ёсць на маёй радзіме дрэвы, Яны не толькі ад вятроў, Птушыных крыл і іх напеваў, Грымотных жнівеньскіх дажджоў, Ад глыбіні, ад вышыні, А нат звіняць ад цішыні (М.Танк). Спяшайся, вясна, і маўчанне зімы Вятрамі, дажджамі грымучымі змый (М.Танк). У канцы красавіка на збуялую раннюю зелень пайшлі спачатку доўгія золкія дажджы, як увосень (І.Пташнікаў). Апоўначы паліўся дружны цёплы дождж (І.Мележ). Ты [краіна] часта прыходзіш ка мне, як сон, Хмараю праплываеш, Птушкай садзішся на ціхі клён, Звонкім дажджом ападаеш (П.Панчанка). Чорнае ветранае неба ўсё сыпала ў ноч спорны лапаткі дождж (В.Быкаў). І не паможа мне... гэты... напеўна-ціхі дожджык шапатлівы (Н.Гілевіч). Даль, абмытая дажджамі шпаркімі, Ясным вырысам чаруе зрок (Н.Гілевіч). Над Браціславай цёплыя дажджы, Хоць стань пад іх і даспатолі грэйся (У.Паўлаў). Выбег ён, нічога не помнячы і не бачачы перад сабою, на гэты шапаткі, на гэты ціхі дождж... (В.Адамчык). [Дождж] усё прабірае наскрозь, Аблажны... (Р.Барадулін). Гэта была не кароткая летняя навальніца, а працяглы абложны дождж (У.Краўчанка). Ты не хавайся, не ўцякай За цень начны, за небакрай, За дождж абложны ці за снег (М.Танк). Нібы знарок для іх з Алечкай пастаралася прырода, каб парадаваць яшчэ раз перад тым, як пойдуць нудныя бясконцыя дажджы, і раскісне слатою зямля (І.Мележ). Золкі, як восеньскі, выхаладжаны парывістым ветрам дождж... туман, які ледзь не кожны дзень вісеў над камяніцамі... (Я.Сіпакоў). Што найсумнейшае ў свеце? Восеньскі дождж несціханы? (М.Танк). Праходзяць летнія дажджы, Сляпыя, цёплыя, грыбныя (С.Грахоўскі). Свежыя наспы мураўка яшчэ не пакрыла, Жвір толькі свеціцца, змыты сцюдзёным дажджом (Я.Купала). Вясна пачалася рана, выдалася зацяжная, халодная, але цяпло пад канец мая ды некалькі спорных уліўных дажджоў зрабілі сваё (А.Жук). Ды ўсё гоніць хмар валокны І бубніць, бубніць у вокны Дождж халодны, дробны (Я.Колас). І любоў да дзяцей, асабліва бацькоўская, непасрэдна найшчаслівейшая, быццам уся адразу, як сонечны, буйна краплісты дождж на траву і лістоту, вярнулася да мяне (Я.Брыль). Дожджыкам буйным абмыты, я Смела вяслую ў прыволле (П.Трус). Льецца дожджык, цёплы і густы, як дар жаданы для зямлі вясновай (А.Вярцінскі). І дождж краплісты пачынаў імглець (М.Танк). Іх [сірот] аплакваў танклявы дождж (П.Глебка). Звініць лістапад залатымі дажджамі, Лятуць журавы над палямі, лугамі, Над Прыпяццю сіняй (П.Панчанка). Дажджы зялёныя шумяць, Маланкі гром красае (П.Панчанка). Дажджы прамяністыя, з хмар ападайце! Жыты, прарастайце, сады, зацвітайце! (П.Панчанка). Дождж ідзе праменісты і дробны, Пахнуць мятай мокрыя лугі (П.Панчанка). Хмурынку ручаі напояць, І — ліцца светламу дажджу (А.Пысін). Серабрыста-шэры, ён [дождж] амаль хаваў блізкія дрэвы... (У.Караткевіч). Імгліць пачынае дождж нудны і шэры (М.Танк). На рыштаваннях новых Ён [дождж] з феерверкам бліскавіц Заззяў шматкаляровы (М.Танк).\n2. Пра ўражанне, псіхалагічнае ўспрыняцце (дажджу): асцярожны, ветлы, гаючы, грыбны, дажынкавы, добры, доўгачаканы, жыватворны, жыватворчы, залётны, зорны (паэт.), ласкавы, малады (аўт.), незабыўны, родны, рупатлівы (разм.), сонечны (аўт.), спакойны, удалы, украдлівы (аўт.), уладарны, чаканы, шчыры  абрыдлы, аднастайны, атрутны, безвыходны, безгалосы, беспрасветны, востры, гарбаты (аўт.), глухі, дакучлівы, дакучны, журботны, злючы (разм.), калматы (аўт.), калюча-злюшчы (аўт.). калючы, колкі, маркотны, маўклівы, набеглы, навальны (разм.), надакучлівы, неадчэпны, непрыкаяны, нудны, порсткі (разм.), прыкры, свінцовы, смертаносны, сумны, уедлівы, упарты, цыбаты, цяжкі, шкляны.\n[Дождж] спачатку асцярожны, рэдкі, А пасмялеўшы, спорна ліў (П.Прануза). Дождж мінуўся — цёплы, ветлы, І такая цішыня ў полі (В.Вітка). Колькі трэба было, Шматпакутная маці — радзіма мая, І гаючых дажджоў, І вясенніх вятроў, Каб у косах нявест Нелінючыя стужкі заззялі (М.Танк). З гнёздаў мы даўно павыляталі, Ды не развучыліся глядзець, Як па спелым полі, па атаве Дождж грыбны на дыбачках ідзе (П.Панчанка). І стукаў дождж дажынкавы журботна Апошні раз у кожную страху (П.Панчанка). Шчодрасцю праліўся доўгачаканы дождж (С.Законнікаў). Пад гэтым начным, глухім і вечным, як стагоддзі, жыватворным і беспрасветным дажджом мой, наш дуб [стаіць] (У.Караткевіч). Гучна зашумеў вецер, пагнаўшы пыл па зямлі, каб зараз жа прыбіць яго жыватворчым дажджом (Я.Колас). Сям-там дубы, няйначай Гіганты-маякі, Дажджам залётным значаць, Кірунак браць які (Н.Гілевіч). Ты яго [золак] у косах сваіх прынясла. Прынясла яго ў вуснах Праз зорны дождж У купальскую ноч (М.Танк). Пасля абеду зацерусіўся ласкавы дождж (А.Жук). Калі сухавей панаробіць бяды, А выпадзе дождж удалы, малады, — Тады маё свята! (П.Броўка). Сячы, дождж, мацней па дарогах, раўнінах, Людзям і зямлі гавары аб вясне! Аб тым незабыўным дажджы і вайне (М.Танк). Лійцеся сягоння ціха, ціха, Родныя зялёныя дажджы (П.Панчанка). Рупатлівы, уладарны дождж абмыў берагі (К.Кірэенка). Так сонца ўзышло. І гара Не адкінула цень. І сонечны дождж... на далоні праліўся (У.Някляеў). Без вятроў і раскатаў грамавых пайшоў ён [дождж] раптам, цёплы і спакойны (А.Вярцінскі). І не паможа мне ні гэты ўкрадлівы... дожджык шапатлівы (Н.Гілевіч). Зямлю і ўпоперак і ўдоўж Гаіў чаканы цёплы дождж (П.Панчанка). І зноў цэдзіць, як на цадзілку, прыкры, абрыдлы дождж (Р.Мурашка). Пасля быў дождж, дакучны, аднастайны, Хліпела лістападаўская золь... (П.Марціновіч). А можа смертаносны, атрутны дождж упасці над зямлёй (А.Пысін). Нават дождж і той не безгалосы, Не нямыя дрэвы і трава (Я.Ярац). Усю ноч цадзіў па шыбах дождж калючы, востры (І.Пташнікаў). Нібыта слізкія смаўжы, паўзуць гарбатыя дажджы (Н.Тулупава). З неба імжыць, здаецца, ад пачатку свету, дождж, — дакучлівы, халодны (Я.Брыль). Як дажджоў калматых многа праплыло (П.Броўка). Імжыў спорны, калюча-злюшчы дождж (А.Масарэнка). І вось на нівы, на кусты, На жаўталісце скрозь — Ударыў колкі і густы, Нібы іголкі, дождж (П.Броўка). Без цябе ўсе дажджы шэрыя і маркотныя (М.Танк). Прыгнуўшыся, ідуць пад небасхілы Асеннія маўклівыя дажджы (А.Пысін). Зноў вярнуцца ў дождж набеглы, Лес і лужы перайсці (А.Пысін). На Ваню і Эрпідаў абрушыўся навальны дождж (П.Місько). Невыразнае прадчуванне не пакідала яго [Міхала] увесь дзень на лясных абходах пад неадчэпным асеннім дажджом (М.Лужанін). Ёсць [рабіне] пашаптацца з кім, паплакаць пад непрыкаяным дажджом (Е.Лось). Нудны дожджык, хмары, аднастайны гул ракі наганялі сум (І.Мележ). Ужо красавіцкае сонца ўзяло верх над халадамі, прыгрэла шчодра, яму пасобілі дажджы... не ў пару цёплыя, порсткія (В.Карамазаў). Над ёю [бярозкай] сёння шалее вецер З дажджом свінцовым, з ліхою сцюжай (М.Танк). Пад гэты гром, пад дождж упарты То там, то тут пачуеш жарты (Я.Колас). Збіраюць сонечна ігліцы У лесе сумныя дажджы (В.Вярба). Паселі ў крэслы маразы лысыя, вятры кудлатыя, снягі пухнатыя, дажджы цыбатыя (М.Лужанін). Дождж шкляны чароўных гукаў У люстэрка даляў стукаў (З.Бядуля).\n* Дождж-вадалей, дождж-дратаванка, дождж-патоп, дождж-сляза, дожджык-грыбасей, дождж-шаптун.\nЯк дожджык-вадалей, Шуміць сянцом прасцяг (В.Зуёнак). Ну і грыміць тады громам [Ілля], Ну і сцёбае сваіх коней Дажджом-дратаванкай (М.Танк). Уцяклі дзяўчаты Пад стагі і копы Ад грымот схавацца, Ад дажджу-патопу (М.Танк). Гадае, думае зямля, Што хмарка дожджыкам-слязою Спадзе — ажывіцца ралля (Я.Колас). Барабаніць па акне ад рання цёплы дожджык-грыбасей (Е.Лось). Хацелася спаць: пасля паўночы заўсёды вельмі хіліць на сон, а тут яшчэ гэты нудны шаптун-дожджык (І.Мележ).


Крохкае шчасце Марго — Информ-прогулка. Новости Лунинца\nКрохкае шчасце Марго\nЖончына сяброўка Маргарыта, ці, як яе называюць, Марго, доўга марыла аб уласным аўтамабілі.\nІ не толькі марыла — са скуры вылузвалася, але нарэшце назбірала грошай на аўто. Зага-дзя скончыла аўташколу і атрымала пасведчанне кіроўцы. За якім разам здала экзамены — гэта вялікі сакрэт ці маленькая жаночая таямніца. Яшчэ гадоў з пяток таму на кожнай жаночай “тусоўцы” не прамінала магчымасці пахваліцца перад сяброўкамі, што хутка купіць сабе маленькую жаночую машынку з “адной дзверкай”. Нават не зусім дасведчаныя ў аўтамабільных справах кабеты кпілі з Маргарыткі і казалі, што з правага боку таксама ёсць дзверы, так што яе мара будзе, як мінімум, дзвюхдзверная. А некаторыя, асабліва прасунутыя, тлумачылі, што ў такіх машынах штуковіна, што знаходзіцца ззаду аўтамабіля і зачыняе багажнік, завецца ніякім не капотам, а дзверкай. Маргарытчына мара, па іх меркаванні, будзе трохдзверным аўто. Марго не бянтэжылі размовы і спрэчкі сябровак. І вось яна, мара добрай паловы жыцця, — срэбная “Фіеста”.\nМенавіта на ёй Марго падкаціла да кавярні, дзе чакалі сяброўкі. Сённяшняе мерапрыемства мела мэтай “абмыць” “Фіестачку”. Шчаслівая ўладальніца падкаціла ў прызначаны час. Неяк няўпэўнена і досыць засцяроджана, але ж прыпаркавалася. І толькі калі заглушыла рухавік, то адвяла позірк ад дарогі і адпусціла руль, за які моцна крымалася аберуч. Тут да Маргарыткі дайшло, што небяспекі няма і можна трыху павыстаўляцца перад сяброўкамі. Марго дастала памаду і, апусціўшы шчыток, што быў замацаваны да столі быццам спецыяльна для яе, паглядзела ў люстэрка, правяла памадай раз-другі па пухнатых губках. Сяброўкі мелі дастаткова цярпення і чакалі шчаслівую ўласніцу срэбнай казюркі на чатырох колах.\n— Прывітанне, дзяўчынкі! — гучна мовіла Марго і зацокала абцасамі праз вуліцу. У гэты ж час яна націснула нейкую пімпачку на ключы ад машыны. На што аўто ласкава каўкнула ў адказ і весела падміргнула жоўтымі лямпачкамі. На думку Марго, гэта быў самы эфектны жэст у яе сёняшняй прэзентацыі сябе ў ролі аўтаўласніка.\nТрадыцыйныя абдымкі і чмокі-чмокі.\nУся грамада — не крыўдзіць жа Марго! — падышла да “Фіестачкі”. Як і трэба ў падобным выпадку, сурвэткамі выцерлі і без таго чыстыя фары, папіналі па колах і па чарзе зрабілі “фа-фа”. А потым пайшлі ў кавярню, каб удзельнічаць у тым, дзеля чаго прыйшлі сюды. Ніхто з прадстаўнікоў моцнага полу запрошаны не быў. Ніхто і не крыўдаваў на такую дыскрымінацыю. Мужчыны пагадзіліся радавацца поспеху Марго дыстанцыйна, а жаночую радасць няхай падзеляць з Марго яе паплечніцы і сяброўкі.\nНедзе з тыдзень Марго не ездзіла, а лётала. Быццам крылы за спінай выраслі. Вось яно — яе аўтамабільнае аднадзвернае шчасце. Канешне ж, хуткасны рэжым яна выконвала і ездзіла выключна па правілах. Ну, калі не акцэнтавацца на некаторых дробязях. Ды і на ДАІшнікаў рэагавала некалькі нервова. Аднойчы адзін з іх нават пальцам пакруціў каля скроні. Нахабнік. Падумаеш, уключыла правы паварот, а павярнула налева. З кім не бывае, ды і разгубілася, убачыўшы ахоўніка дарожнага руху з жэзлам у руцэ: чаго добрага, прычэпіцца яшчэ. Не, не прычапіўся. Усё было добра, і Маргарытка радавалася жыццю.\nБліснула маланка і ляснуў гром дзён недзе праз дзесяць, калі мой сотавы голасам рыдаючай Марго паведаміў сумную навіну, што яна разбіла сваю «Фіестачку», сваё аднадзвернае шчасце. Прычым, як яна выказалася, разбіла на друзачкі. На маё пытанне, а што менавіта здарылася, Марго канчаткова “дабіла” мяне аргументам: “Нават засцярога трансмісіі адвалілася”. Марго не пераставала нервова ўсхліпваць, а я збіраўся з думкамі, як заспакоіць ахвяру дарожна-транспартнага здарэння. Не стаў пытацца ў Марго, як, дзе і пры якіх абставінах здарылася гэтая трагедыя. Навошта яшчэ больш траўміраваць жанчыну? Разбяромся потым.\nАле ж злавіў сябе на думцы, што шмат часу праводжу за рулём, да таго ж маю тэхнічную адукацыю, але ніколі не чуў аб такой складанай і невядомай дэталі, як “засцярога трансмісіі”. Распісвацца ва ўласнай аўтанепісьменнасці ніяк не хацелася. Да таго ж цікаўнасць перамагла стому, ну і як жа не дапамагчы Марго ў такі цяжкі жыццёвы момант?! У паўзе паміж яе ўсхліпамі вымавіў, што зараз жа прыеду, каб агледзець машыну і ацаніць страты.\nЕдучы побач з домам, дзе жыла Марго, звярнуў увагу, што яе “срэбнае шчасце” выглядае лепш, чым тыдзень таму. Зіхаціць паліроўкай у промнях заходзячага сонца і падмігвае сонна лямпачкай сігналізацыі за ветравым шклом. Сюрпрыз дык сюрпрыз. Не апошні, як выявілася, за гэты надвячорак.\nЗ пад’езда выйшла заплаканая Маргарытка. Нервова павітаўшыся, яшчэ раз паведаміла, што тая дэталь, якую яна згубіла, мае назву менавіта “засцярога трансмісіі”. Заінтрыгаваны і збянтэжаны, я прапанаваў агледзець машыну. Марго пагадзілася і падняла заднюю дзверку… У багажніку ляжаў іржавы каналізацыйны люк.\nНа маё няўпэўненае пытанне, як гэта здарылася, Марго дрыготкім голасам вымавіла: “Еду я, еду… Усё спакойна, але раптам “бах, бабах”. Я адразу па тармазах… Выйшла з машыны, а яна, ахова гэтая, ляжыць побач. Нейкія хлопцы спыніліся, дзякуй ім, дапамагчы мне… Я ім распавяла пра ўсё, і яны мне сказалі, што гэтая дэталь у машыне надта ж важная. Дзякуй ім, дапамаглі мне пакласці яе ў багажнік… Яны ж і параілі мне ехаць вельмі асцярожна, не болей за 40… Без гэтай дэталі ездзіць вельмі небяспечна, ну ты ж сам шафёр, ведаеш лепш за мяне… Я і паехала, нават не 40, мо 20 кіламетраў на гадзіну ў правым радзе і з уключанай “аварыйкай”…\nУся яе тырада час ад часу абрывалася ўсхліпамі. Я ж ледзьве стрымліваўся ад таго, каб не зарагатаць. Але гэта яшчэ не канец пакутам Марго ў той нешчаслівы дзень. Мурзаты слесар з аўтасервіса, да якога Марго ледзьве даклывала на разбітай ушчэнт машыне, выціраючы брудныя рукі не менш бруднай анучай, сказаў Марго, што хлопцы на дарозе маюць рацыю. Бо няма ў любой машыне дэталі больш важнай і патрэбнай, чым “засцярога трансмісіі”. Але, на вялікі жаль, адрамантаваць Маргарытчыну “Фіестачку” зараз ён ніяк не можа. Рады дапамагчы жанчыне, што трапіла ў бяду, але тут нават ён, спец з 20-гадовым стажам, бяссільны. “Але ж дзядзька добры такі, — зноў усхліпнула Маргарытка,- сказаў, што ўсё зробіць, але трэба купіць адмысловыя самарэзы, ён мне вось і марку іх напісаў”. Марго працягнула мне скамечаную, брудную паперку. На ёй каравым почыркам было напісана: “Левабаковыя самарэзы для адказных работ ЛС-123-987-456-654/001 — 25 шт.”\nКаб не выдаць сябе і не пакрыўдзіць жанчыну смехам, які душыў у сабе з усёй моцы, я стаў хадзіць вакол машыны.\n— А што, пашкоджанняў больш ніякіх?\n— Не. Хлопцы, ну тыя, што на дарозе мне дапамагалі, казалі, што я добры кіроўца, бо ў момант спынілася. А калі б зазявалася, то бяды нарабіла б.\nМарго перавяла дух і залапатала скорагаворкай:\n— Я ж адразу, як прыехала з аварыі, пабегла ў краму аўтазапчастак… Там рэвізія. Я на таксі на другі канец горада…\n— Ну і што, купіла ты тыя левабаковыя самарэзы, знайшла? — здавалася, што я ўпаду зараз і покатам зайдуся ад рогату. Стрымаўся, хоць і губы пакусаў мо да крыві.\n— Не, не купіла. Прадавец адразу выбег у склад, а потым яшчэ доўга шукаў па каталогах і ў кампьютары, але марна… Але ён сказаў, што можна аформіць замову… Бо такія адмысловыя самарэзы прывозяць толькі па папярэдняй заяўцы. Патрэбны толькі арыгіналы і чакаць прыйдзецца каля месяца. І то, гэта толькі праз іх краму, у іх прамыя пастаўкі… У астатніх яшчэ большы тэрмін. Хоць тут пашанцавала… А яшчэ ён, добрая душа, падказаў, што без рамонту ездзіць без “засцярогі трансмісіі” ні ў якім выпадку нельга…”\nТут я заўважыў, што паспачуваць Маргарыце і раздзяліць бяду ідуць усе яе сяброўкі. Сапраўды, як кажуць, прыяцеля ў няшчасці пазнаеш. Крочаць, усхваляваныя такія. Мая першая, за ёй астатнія. Уся іх каманда, што яшчэ некалькі дзён таму бадзёра пінала па колах “Фіесты” і абмывала з Марго яе шчасце ў кавярні.\nМарго яшчэ нешта казала мне пра яе гора, пра тое, што свет не без добрых людзей. Але ўсё, я не мог больш трываць. Смяяўся да слёз. Думаў, што здарыцца істэрыка. Марго толькі лыпала заплаканымі вочкамі. А жонка сурова вымавіла: “Ідыёт!” Ну вось, а я пры чым?! “Ну, як ёсць ідыёт, у чалавека гора, а яму смешна!” На жонку я не крыўдую. Я ведаю: спрацавала жаночая салідарнасць.


24 верасень 2009, 15:39\nПрадпрымальнік Валер Вярбіцкі трымае ў Магілёве абутковую майстэрню. Ён шавец-спадчыньнік. Тым жа рамяством займаліся ягоныя бацька і дзед. Першыя крокі ў бізнэсе пачаў рабіць на пачатку дзевяностых. Яны й былі для яго самымі цяжкімі.\n“Таму што ня меў досьведу ў гэтым. Я шмат наведваў Польшчу. І там былі маленькія прыватныя майстэранькі, крамкі. Яны штурхалі да думкі, чаму ў нас такога ня можа быць. Усё ж калі працуеш сам на сябе, для мяне гэта лепей. Самае галоўнае — не сумаваць напачатку. Ісьці, ісьці ды ісьці. Бываюць такія моманты, калі нешта не атрымліваецца, што проста хочацца плюнуць, і ўсё. Але вада, як кажуць, і камень точыць”.\nЦі заможныя людзі прадпрымальнікі?\n“Так людзі нешта зарабляюць, але ці можна сказаць, што яны заможныя? Чалавек, які працуе недзе ўва Францыі ці Нямеччыне, жыве з большым дастаткам. З кім параўноўваць? З чалавекам, які працуе на заводзе? Шчыра кажучы, ну, атрымлівае ён крыху болей. Але колькі часу яны працуюць? У іх нават ноччу думкі не сунімаюцца. Што можна назваць бізнэсам? Калі мы езьдзілі ў Польшчу ды зараблялі па дзьвесьце даляраў, тыднямі на тых рынках стаялі — хіба можна назваць гэта бізнэсам? Я лічу, што не. Бізнэс — гэта нешта сталае”.\nЦі верыць прадпрымальнік Вярбіцкі ў шчасьлівую будучыню беларускага бізнэсу? Верыць, але яна прыйдзе ня хутка.\n“Шмат людзей у кабінэтах папросту ня ведаюць сытуацыі. Яны папросту зажэрліся. Вось простае слова. Адарваліся ад жыцьця. Апошнім часам шмат кажуць. Ня ведаю, што з гэтага атрымаецца. Школа — гэта ёсьць, досьвед ёсьць, проста скарыстацца зь яго — і ўсё. Ня трэба нічога выдумляць”.\nВалеру Вярбіцкаму 41 год. Свой бізнэс пачынаў разам з жонкай. Цяпер яму дапамагае большы сын. Меншы пакуль ходзіць у садок. Шавецкай справе вучыўся, акрамя бацькі і дзеда, яшчэ і ў армянаў. Яны пры канцы васьмідзясятых пачалі першымі адчыняць абутковыя майстэрні ў Магілёве. Валер Вярбіцкі ўдзельнічаў у прадпрымальніцкіх акцыях пратэсту ў 2008 годзе.