Чаму сустрэча Трампа і Пуціна нясе небяспеку\nГалоўная Праграмы Аб'ектыў 16.07.2018\nАб'ектыў\t16.07.2018 Чаму сустрэча Трампа і Пуціна нясе небяспеку\nДоналд Трамп і Уладзімір Пуцін сустрэліся сёння на нейтральнай тэрыторыі, у сталіцы Фінляндыі, каб паразмаўляць сам-насам, без журналістаў і міністраў.\nСпатканне доўжылася больш за 2 гадзіны, але што дакладна абмяркоўвалася, пакуль не агучана. Як праходзілі перамовы ў пашыраным складзе, і ў якой атмасферы адбыўся амерыканска-расейскі саміт – Яраслаў Сцешык.\nПрызначаную на сёння сустрэчу ў Хельсінкі і сам Трамп, і ягоная адміністрацыя называлі тэхнічнай і звычайнай, каб змякчыць крытыку ўнутры ЗША. Затое расейскія медыі прадставілі спатканне прэзідэнтаў, як перамогу Пуціна. Маўляў, чарговы прарыў несправядлівай міжнароднай ізаляцыі, уведзенай пасля захопу Крыму.\nУ самой фінскай сталіцы Трампа і Пуціна сустрэлі вышэйшыя захады бяспекі ды розныя акцыі пратэсту – у асноўным супраць парушэння правоў чалавека кіраўніцтвам Расеі і ЗША. Былі і пра-трампаўскія пікеты, і аптымістычныя пра-украінскія дэманстранты.\n«Мы перакананыя, што сённяшняя сустрэча ясна пакажа Пуціну, што ЗША не збіраюцца здымаць санкцыі, што ЗША павялічаць дапамогу ўкраінскім вайскоўцам, што ЗША будуць аб’ядноўваць НАТО для супрацьстаяння расейскай агрэсіі», – мяркуе ўдзельнік пікету ў Хельсінкі.\nПуцін, як звычайна, спазніўся, каб яго ўсе чакалі. Але, калі даехаў да палацу прэзідэнта Фінляндыі, ужо Трамп прымусіў Пуціна сядзець і чакаць.\n«У нас працягваюцца пастаянныя кантакты, у мінулыя месяцы мы размаўлялі па тэлефоне некалькі разоў, і сустракаліся на пляцоўках розных мерапрыемстваў, але, канешне, прыйшоў час паразмаўляць грунтоўна аб нашых двухбаковых стасунках і аб балявых кропках у свеце, іх дастаткова шмат», – заявіў Уладзімір Пуцін.\nЯшчэ перад вылетам у Фінляндыю прэзідэнт ЗША выказаўся, што ў кепскіх стасунках з Масквой вінаватая дурнаватая палітыка ягоных папярэднікаў. Пра гібрыдны напад Расеі на Украіну, ужыванне хімічнай зброі ў Сірыі і ў Еўропе Трамп не ўзгадваў, прынамсі, публічна.\n«Я шмат гадоў казаў, што ладзіць з Расеяй – гэта добра, а не кепска. І, я мяркую, свет хоча бачыць, што мы жывем у згодзе. Мы – дзве вялікія ядравыя краіны, у нас 90 адсоткаў ядравай моцы, і гэта не добра, гэта кепска. І я спадзяюся, што мы зможам штосьці з гэтым зрабіць», – адзначаў Доналд Трамп.\nСпатканне Пуціна і Трампа сам-насам выклікала занепакоенасць у свеце. А што калі яны патаемна дамовяцца пра штосьці, незалежна ад саюзнікаў і парламенту?\nПрэзідэнт ЗША не можа ўзяць і адмяніць усе санкцыі супраць Расеі, уведзеныя за напад на Украіну, без дазволу Кангрэсу, лічыць палітычны эксперт у Вашынгтоне Валер Кавалеўскі. Але Трамп ужо дапамог Пуціну – і самой сустрэчай, і стварэннем негатыўнага фону вакол саміту.\n«Тое, як Трамп адносіцца да саюзнікаў ЗША, з Еўразвязам, Канадай, блокам НАТО, тое, што ён называе Еўразвяз нядобразычліўцамі, тое, што ён гандлёвыя войны развязвае з еўрапейцамі – гэта вельмі і вельмі на руку Маскве», – заўважае журналіст і палітолаг з Вашынгтону Валер Кавалеўскі.\nПерамовы ў пашыраным складзе – з удзелам кіраўніцтва Дзярждэпартаменту – таксама адбыліся пры зачыненых дзвярах. Усмешкі на тварах амерыканскіх чыноўнікаў былі крыху большыя, чым патрабуе дыпламатычны этыкет.\nАле сапраўдныя вынікі саміту ЗША-Расея мы пабачым пазней, у Вашынгтоне, калі там узмацняць ці не санкцыі, і ў Маскве, калі там загадаюць сваім баевікам спыніць артабстрэлы ўкраінскіх пазіцыяў. Ці не загадаюць.\nФотаздымак на застаўцы да відэа Valery Sharifulin/TASS/ Forum\nТэгі: сустрэча Пуціна і Трампа\n16.07.2018\tГлядзі выданне цалкам\nМундыяль-2018: спорт з палітыкай, харваты і парасон\nАктывістка ЛГБТ адказала МУС – яе асудзілі\n«Чыноўнікі кажуць: будзем вас труціць». Жыхары супраць заводу


Лепшы Стужка абязводжвання істужачнага прэса ад Стужка абязводжвання істужачнага прэса вытворца, пастаўшчык, аптавік, дыстрыб'ютар і завод\nЗаснаваная ў Taiwan, CHI SHUN MACHINERY PLANT CO., LTD., Прафесійны вытворца, пастаўшчык Стужка абязводжвання істужачнага прэса мае шырокі спектр прадуктовых лінеек. Мы паспяхова прадаецца і экспартуем нашу прадукцыю за мяжой. Мы па-ранейшаму значныя інвестыцыі ў даследаванні і распрацоўкі для вытворчасці прадукцыі на самых высокіх стандартаў якасці і эфектыўнасці. Гэта будзе ваш выбар мудрасць супрацоўнічаць бізнес з намі. Мы шчыра спадзяемся, што ваш лепшы партнёр у бізнэсе. Не саромейцеся і звязацца з намі як толькі вы можаце!\nМашына для падвойнага рамяня\nКаб знайсці і набыць найлепшы Стужка абязводжвання істужачнага прэса, вам трэба ведаць аб найвышэйшай якасці вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара Стужка абязводжвання істужачнага прэса на заводзе.\nСтужка ачысткі сцёкавых вод\nІстужачны фільтр-прэс для ачысткі сцёкавых вод\nСістэма паяснога прэса


Як зрабіць шарыкі з мацарэлы з рызота | l-groop.com\nЯк зрабіць шарыкі з мацарэлы з рызота\nПаліваючыя канапе складаюцца з кавалка моцарэлы, падкладзенай у сметанковае рызота і загорнутага ў хрумсткую пакрыццё хлебнай крошкі. Абслугоўвае 8 да 10\nНагрэйце ваду і запас курыцы. У рондалі злучыце ваду і курыны запас і давядзіце да кіпення. Пасля закіпання перамесціце рондаль на заднюю частку пліты і падтрымлівайце яе на павольным агні.\nЗрабіце рызота. Пастаўце патэльню на агонь, дадайце алей, лук, рыс і добра змяшайце. Наліце белае віно і працягвайце памешваць. Калі віно выпарыцца, пачніце дадаваць запас. Спачатку пакладзеце 3 чарпакі і варыце, памешваючы практычна бесперапынна. Калі рыс убярэ большую частку запасу, дадайце яшчэ пару чарпакоў і яшчэ раз змяшайце. Пасоліце і паперчыце. Працягвайце дадаваць запас да поўнага гатоўнасці рысу.\nВялікую частку часу вам трэба будзе памешваць, каб рыс не прыліпаў да патэльні. Калі рыс зварыцца і стане сметанковай кансістэнцыі, змяшайце пармезан і чабор і зніміце з агню.\nАстудзіце рызота. Выкладзеце рызота ў міску, накрыйце яго харчовай плёнкай і пастаўце ў халадзільнік, каб ён астыў.\nЗрабіце шарыкі рызота. Вазьміце невялікі камяк рызота і пачніце фарміраваць шарык, затым зрабіце ў цэнтры адтуліну, устаўце кубік моцарэлы і сфармуйце яе ў шарык. Паўтарайце тое ж самае, пакуль вы не прывыклі рызота.\nХлеб шарыкі. Падрыхтуйце муку, яйкі і сухары ў 3-х асобных місках. Муку пасоліце і паперчыце і змяшайце. Вазьміце шарык рызота і акуніце яго ў муку, потым у яйка і, нарэшце, у сухары. Паўтарайце, пакуль усе шарыкі рызота не паніраюцца.\nАбсмажце шарыкі рызота. Нагрэйце раслінны алей у рондалі. Калі даволі горача, але не паліць, акуратна дадайце некалькі шарыкаў рызота. Важна, каб алей, якое вы выкарыстоўваеце, не было занадта гарачым, паколькі гэта можа толькі падрумяніць звонку. Смажым усяго хвіліну і здымаем іх з агню. Змесціце іх на паддон, накрыты кухоннай паперай, каб злілася лішняе алей. Паўтарайце той жа працэс, пакуль вы не абсмажылі іх усіх.\nПадаваць. Дайце шарыкам рызота трохі астыць перад падачай на стол, бо яны будуць выпякацца ўнутры.\nРобячы шарыкі для рызота, добра размачыць рукі раз за разам, каб рызота не змацавала занадта шмат.\nЯк зрабіць Канапе з філаграннай спаржыЯк зрабіць сырныя шарыкіЯк зрабіць Crispix MixЯк зрабіць лёгка запечаныя палачкі моцарэлыЯк зрабіць шарыкі з смажанага сыруЯк зрабіць Gougeres (французскія сырныя пласты)Як прыгатаваць сыр Начо з Джалапена ПапперсЯк прыгатаваць пармезанавыя чыпсыЯк прыгатаваць пластовыя пірагі і ванілінЯк зрабіць рызотаЯк зрабіць часопіс сыруЯк зрабіць сыр аладкі згортванне


Селяшчук пад пахай у неба - РэйРэй\nУ Мінску, на плошчы Якуба Коласа, пад адкрытым небам адкрылася выстава твораў аднаго з першых беларускіх сюррэалістаў лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Беларусі Міколы Селешчука. Гэта ўжо чацвёртая экспазіцыя ў рамках выставачнага праекта “Мастак і горад”. 30 палотнаў майстра будзе цалаваць ласкавае беларускае неба, будуць лашчыць погляды мінчан і гасцей сталіцы ажно да 10 верасня. Сёлета ініцыятарамі праекта выступілі агенцтва сацыяльнага маркетынгу Grand BS і Цэнтр сучасных мастацтваў, а генеральным партнёрам стаў банк ВТБ.\nУ тым трагічным 1996 годзе яго забрала да сябе італьянскае мора. Вось так проста ўзяло дый забрала. Нагарнулася вялікая хваля, усе з яго кампаніі, хто быў у вадзе, з яе выйшлі. А ён — не… Італьянскае мора тады быццам сказала: “Ты не беларускі мастак, ты еўрапейскі, ты павінен назаўсёды застацца ў нас”.\nІтальянскае неба проста не разумела, што можна быць беларускім мастаком і разам з тым еўрапейскім. Як не разумеем часта і мы. Нават сёння.\nА ён, Мікола Селяшчук, сапраўды быў адным з першых еўрапейскіх беларускіх мастакоў. Яшчэ пры жыцці яго называлі наватарам, першапраходцам, беларускім Далі. Яго творы ахвотна куплялі замежныя калекцыянеры. Сваёй творчасцю ён уводзіў айчыннае мастацтва ў сусветны кантэкст. Вяртаў яго туды пасля Шагала, Малевіча & Co. Але ў адрозненне ад апошніх заставаўся беларускім мастаком. Да болю беларускім.\nСёння на плошчы Якуба Коласа яму ўтульна побач з бронзавым Якубам. “Казачны калейдаскоп”, “Вярнуліся”, “З думай пра Радзіму”, “Дачыненне”, “Не хадзі за мной, а сама заблудзілася”, “Прызямліўся ў Залессі”, “Люблю цябе сустракаць”, “Злашчасны адвячорак”, “Ягадка для Анюты”, “Дзяўчынка ў капелюшы”… Нават назвы яго палотнаў быццам з “Казак жыцця” Якуба Коласа.\nІ яго жыццё камусьці, мабыць, здавалася казкай: у 1989 годзе Мікола Селяшчук на біенале кніжнай ілюстрацыі ў Браціславе атрымаў залаты медаль і дыплом, у 1992 годзе стаў лаўрэатам Дзяржаўнай прэміі Беларусі. Тады ж, у першай палове 90-х, асабліва актыўна прадаваўся, гастраляваў з выставамі па Беларусі і за мяжой. Быў тварам новай — еўрапейскай — мастацкай Беларусі. Як сказалі б сёння, быў нацыянальным брэндам. Але ў 1996 годзе яго забрала ад нас італьянскае мора… Не паверыла? Пасквапнічала? З глузду з’ехала?\nЗрэшты, гэта не так ужо і важна. Важна тое, што беларускае неба мудрэйшае.\nВярнула. Пацалавала. Абагрэла.\nУзяло пад паху.\nІ сказала: “Я люблю цябе. Ты мой, ты наш… Назаўсёды”.\nлаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі Мікола Селешчук Мінск плошча Якуба Коласа сюррэаліст\nЗ тегами: лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі Мікола Селешчук Мінск плошча Якуба Коласа сюррэаліст\nПапярэдняя: “Ціхае жыццё”, альбо Таемны свет паўзы…\nНаступная: Пра вайну без пафасу


НЕВЯДОМЫЯ ПАПЛЕЧНІКІ БЫЛОГА “АЛМАЗАЎЦА” ІГНАТОВІЧА ПАТРАБУЮЦЬ ЯГОНАГА ТЭРМІНОВАГА ВЫЗВАЛЕНЬНЯ\nІнакш, папярэджваюць аўтары адрасатаў, “уся адказнасьць будзе ўскладзеная на вас”. Што можа адбыцца праз 20 дзён, “баявыя сябры” не паведамляюць. Таксама яны патрабуюць новага расьсьледаваньня крымінальнай справы Ігантовіча.\nДа арышту былы баец спэцатраду “Алмаз” Валер Ігнатовіч уваходзіў у склад беларускай філіі расейскай прафашыстоўскай арганізацыі РНЕ. Вядома таксама, што ён удзельнічаў у баявых апэрацыях у Чачэніі, за што мае ўзнагароду расейскага ўраду.


Тваё жыццё — твой выбар | Настаўніцкая газета\n31.12.2017 03.01.2018 - 15:16Нам пішуць\nНе першы год у Осаўскім дзіцячым садзе — базавай школе Асіповіцкага раёна працуе метадычнае аб’яднанне класных кіраўнікоў. У бягучым навучальным годзе яго тэма — “Здароўезберагальныя тэхналогіі ў выхаваўчым працэсе”. І гэта невыпадкова, бо кожны з бацькоў ці настаўнікаў марыць пра тое, каб нашы дзеці заўсёды былі здаровымі фізічна і псіхалагічна. Таму нядаўняя тэма пасяджэння — “Арганізацыя ўмоў здароўезберагальных тэхналогій у навучальным і выхаваўчым працэсе”.\nНа сустрэчы абмяркоўваліся пытанні дзейнасці класнага кіраўніка па фарміраванні ў навучэнцаў навыкаў здаровага ладу жыцця. Завяршылася сустрэча класнай гадзінай “Тваё жыццё — твой выбар”, якая была прысвечана Дню барацьбы са СНІДам. Адкрытую класную гадзіну для ўсіх жадаючых падрыхтавалі класныя кіраўнікі 7 і 8 класаў Н.В.Галіеўская і К.І.Масленчанка са сваімі вучнямі. Дзеці чарговы раз успомнілі, што такое ВІЧ, СНІД, расказалі пра стадыі захворвання, меры барацьбы з ім, намалявалі партрэт ВІЧ-хворага, паглядзелі стужку “СТОП, СНІД!”, даведаліся пра сітуацыю з ВІЧ у Асіповічах і Асіповіцкім раёне.\nкіраўнік школьнага метадычнага аб’яднання\nкласных кіраўнікоў Осаўскага дзіцячага сада — базавай школы Асіповіцкага раёна.


Журналіст Фернан Дэдэ выказвае трывожныя выкрыцці наконт нападу на казарму Н'Дотрэ - тэлерэле\nжурналіст Фернан Дэдэ выдае трывожныя выкрыцці наконт нападу на казарму Н'Дотрэ\nУ сваёй калонцы на адрас свайго сябра і калегі Бартэлемі Інаба гэтай раніцай у пятніцу івуарыйскі журналіст Фернан Дэдэ расказвае яшчэ больш падрабязна пра напад на ваенны лагер Ндорэ, нападнікамі якога з'яўляюцца ліберыйцы.\nЛіберыйцы атакуюць івуарыйскі ваенны лагер, журналіст раскрывае ў сваёй калонцы ў гэтую пятніцу незадаволенасць івуарыйскіх улад Ліберыяй.\n« Міністр замежных спраў Кот-д'Івуара мае поўнае права выклікаць пасла Ліберыі ў Кот-д'Івуар і паведаміць пра незадавальненне нацыянальных уладаў. Добрасуседскія адносіны, якія належаць да адной і той жа геаграфічнай вобласці, да адной і той жа эканамічнай супольнасці, накладаюць абавязацельствы і абавязкі.«\nРашэнні, ужо прынятыя для яго выпраўлення\nВідэа прыхільнікаў Гбагбо, якія пацярпелі ў Аджаме, параненыя і адзін ...\nВось чаму дэбаты наконт генацыду ў Эфіопіі могуць быць ...\nВось канчатковая ацэнка і тое, што рыхтуецца да гвалту ...\n« У івуарыйскіх ваенных і судовых уладаў цяпер ёсць элементы і магчымасці для кансалідацыі сваіх тэз і асабліва для прасачэння сеткі тых, хто нападаў. У супрацоўніцтве са сваімі калегамі ў Ліберыі. »\nФернан Дэдэ таксама раскрывае, што больш за 90 зняволеных збеглі з турмы ў Ліберыі, і некаторыя з іх спрабавалі вярнуцца ў Кот-д'Івуар. " 14 красавіка 2021 г. абвестка пасольства Кот-д'Івуара ў Ліберыі паведаміла пра ўцёкі 90 зняволеных з турмы Мэрыленд, размешчанай у Хэпэры. У паведамленні, у прыватнасці, гаварылася: «Графства Мэрыленд (горад, які зведаў хваляванні) знаходзіцца побач з івуарыйскім горадам Табу на паўднёвым захадзе Кот-д'Івуара і на паўднёвым усходзе Ліберыі. Улічваючы блізкасць да Кот-д'Івуара, некаторыя з гэтых зняволеных, большасць з якіх шашы, могуць спакусіцца вярнуцца ў Кот-д'Івуар. ". "\nПа словах журналіста, горад Табу знаходзіцца пад наглядам паліцыі, а таксама іншыя суседнія гарады. " Менавіта табу знаходзіцца пад пільным наглядам. Але і ўвесь поўдзень, паўднёвы захад і захад краіны. Прадстаўленыя крыніцы не выключаюць масавых нападаў. Нацыянальная армія падрыхтавалася да гэтага, заклікаючы салдат быць больш пільнымі. «Мы ведаем, што ў бліжэйшыя дні будзе зроблена спроба правесці некалькі аперацый. Мэты, раскідайце нашы войскі ... ».«\nУначы з аўторка на 20 красавіка на сераду, 21 красавіка 2021 г., каля 01:00 невядомыя адкрылі агонь па салдатах, якія знаходзіліся ў лагеры Н'Дотрэ ў муніцыпалітэце Абоба. У ходзе бою загінулі 3 нападнікі, івуарыйскі салдат быў лёгка паранены. Пазнейшыя расследаванні паказалі, што гэтыя бандыты былі ліберыямі.\nатака казармаўФернан ДэдэН'Дотрэ\nСандра Сміт: Ці выступяць дэмакраты супраць кліматычнай праграмы Байдэна? - Відэа\nПалова ўрада Камеруна будзе заслухана ў спецыяльным крымінальным судзе: ...


Мінскі гарадскі суд пакінуў прысуд Андрэю Бяляўскаму без зменаў\nhttps://spring96.org/be/news/89539 2018 2018-03-27T23:21:47+0300 2018-03-27T23:21:47+0300 2018-03-27T23:38:03+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/bialiauski-sud-3.png Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n27 сакавіка ў Мінскім гарадскім судзе адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі былога фігуранта справы “Аб падрыхтоўцы масавых беспарадкаў” мастака-дызайнера Андрэя Бяляўскага. Ён скардзіўся на прысуд Ленінскага раённага суда Мінска, які прысудзіў яго да аднаго года “хатняй хіміі” за захоўванне аднаго патрона. Па яго меркаванні, такое пакарання занадта жорсткае і неадэкватнае ўчынку, і таму яго неабходно было змягчыць.\nУ сваім выступе ў гарадскім суддзе адвакат Бяляўскага ізноў падкрэсліваў, што захоўванне аднаго патрона не можа несці ў сябе грамадскай небяспекі. Ён таксама нагадаў калегіі судзей пра два з паловай месяцы, якія Бяляўскі правёў за кратамі падчас следства па справах "Аб падрыхтоўцы масавых беспарадкаў" і "Аб незаконным узброеным фармаванні". Аднак апеляцыйная калегия судзей, у якой старшынстваваў суддзя Уладзімір Сцяпурка, пакінула ўсе довады адваката без увагі, а скаргу - без задавальнення.\nТакім чынам, у хуткім часе прысуд у дачыненні да Бяляўскага ўступіць у сілу. Аднак Андрэй мае намер і далей абскарджваць жорсткае пакаранне. Ён плануе накіраваць наглядную скаргу на імя старшыні Мінскага гарадскога суда, а затым, калі будзе неабходна, у Вярхоўны суд Беларусі.\n27.03.2018 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, скаргі


Украіна:«Перад законам мы сталі раўнейшыя» | Новы Час\nБрэст +2℃ +1℃ -1℃ -2℃\nУкраіна:«Перад законам мы сталі раўнейшыя»\nУсе, з кім даводзілася размаўляць у Кіеве, упэўненыя: рэальная незалежнасць Украіны пачалася не ў 1991 годзе, а ў 2014-м. Калі на Майдане людзі разгарнулі вялізны плакат: «Зразумейце, нас дастала!». І сваімі рукамі памянялі абрыдлую ўладу.\n21 лістапада 2013 года на Майдан Незалежнасці ў Кіеве выйшла каля 2000 чалавек. Яны выступалі супраць спынення ўрадам падрыхтоўкі дамовы аб асацыяцыі з Еўрасаюзам.\nПасля спробы жорсткага разгону 30 лістапада, акцыя набыла масавасць (наступным днём на вуліцы выйшла адначасова да мільёна чалавек). Былі захопленыя некалькі будынкаў, узведзеныя барыкады, прад'яўлена патрабаванне адстаўкі ўраду. Майдан Незалежнасці стаў цэнтрам перманентнай пратэстнай акцыі, што трывала ўсю зіму.\nУ сярэдзіне студзеня супрацьстаянне радыкалізавалася. Пасля прыняцця «дыктатарскіх законаў» супраць удзельнікаў пратэстных акцый, распачаліся жорсткія штодзённыя сутыкненні з сілавікамі — з выкарыстаннем вадамётаў, гумовых куляў, камення і кактэйляў Молатава. 22 студзеня трое пратэстоўцаў былі забітыя, сярод іх — грамадзянін Беларусі Міхаіл Жызнеўскі.\nЗ 18 па 20 лютага супрацьстаянне перайшло ў крывавыя вулічныя баі з выкарыстаннем стралковай зброі і ўдзелам снайпераў. Загінула каля сотні пратэстоўцаў і два дзясяткі байцоў сілавых структур. Падзеі скаланулі ўсю краіну — пакуль у сталіцы ўводзілі надзвычайнае становішча і давілі барыкады БТРамі, у абласцях пратэстоўцы захоплівалі адміністрацыі.\nЗ 21 па 26 лютага ўладны рэжым рухнуў. Усё кіраўніцтва краіны сышло ці было адпраўлена ў адстаўку, прэзідэнт збег і быў адхілены ад улады Вярхоўнай Радай. Былі прызначаныя прэзідэнцкія выбары. Украіна пачала «разварот на захад», стаўшы на шлях структурных рэформаў і дэкамунізацыі. Цяжкімі і нечаканымі наступствамі рэвалюцыі сталі анэксія Крыма і вайна на Усходзе, якая трывае і да сёння.\nСёння, праз пяць гадоў, нельга сказаць, што ўсё, што было распачата падчас Рэвалюцыі Годнасці, атрымала свой лагічны працяг. Не ўсе вінаватыя ў крывапраліцці былі пакараныя. Толькі адзін чалавек апынуўся за кратамі, двое прысуджаны да пазбаўлення волі, 252 справы адпраўленыя ў суд, але вынесена па іх толькі 50 прысудаў. Усё яшчэ расследуюцца сто спраў, адшукваюцца 102 чалавекі.\nМы паразмаўлялі з непасрэднымі ўдзельнікамі тых падзей пра тое, ці спраўдзіліся чаканні ад Рэвалюцыі Годнасці і што сёння ўспрымаецца як яе перамогі і дасягненні.\n«Не дазволім зрабіць з Украіны Беларусь!»\nАляксей, член ваенкама самаабароны Майдана, вайсковец:\n— Сапраўдная гісторыя незалежнасці Украіны пачалася на Майдане 2014 года. Ніякіх чаканняў, што вось будзе нешта пэўнае, ні ў кога не было. Было ўсё пабудавана на адмаўленні. Януковіч падбудаваў усю дзяржаву пад свае крымінальныя схемы. У людзей адціскалі бізнес. І тры гады мы за гэтым назіралі. Калі душылі вялікі бізнес — яны паміж сабой разбіраліся — мы пра гэта не ведалі. Але потым пачалі душыць сярэдні і дробны бізнес. Вось тады ўжо народ проста збунтаваўся — галоўным чынам, сярэдні клас. Важна было прыбраць «данецкіх». Прычым не ў асобе аднаго толькі Януковіча. У тыя гады з'явілася вельмі шмат крыміналітэту, які прыехаў з Данецкага рэгіёну. Гэтыя бязмежнікі затрэціравалі ўсіх.\nДля мяне выяўнае тое зло, якога нам удалося пазбегнуць. Адзін з лозунгаў быў, калі ўжо прынялі дыктатарскія законы, «Не дазволім зрабіць з Украіны Беларусь!». Гэты лозунг літаральна значыць, што мы не дазволілі бы задзейнічаць гэтыя законы. Паўплываць тады на іх прыняццё парламентам мы не маглі, але «забаніць» на ўзроўні грамадства — гэта ў нас атрымалася.\nЗ нашага боку Майдан быў без зброі. Нешта зрабілі самі — палкі, дубцы, шчыты, кактэйлі Молатава, палілі покрыўкі. Былі выпадкі, калі да светлашумавых гранат прыкручвалі скотчам гайкі, шрубы. Але баявыя гранаты не выкарысталі ніводнага разу, бо разумелі, што будуць загінулыя, а гэтага не хацелася.\nІншы бок таксама, у пэўным сэнсе, імкнуўся мінімізаваць ахвяры. Але трэба разумець, што ён быў глыбока неаднастайны. Там былі розныя падраздзяленні. Адны з іх пастаялі намінальна і сышлі. А быў «Беркут». Які, дарэчы, таксама быў неаднастайны, бо складаўся з хлопцаў з розных абласцей. Былі ў «Беркуце» такія адбітыя на ўсю галаву, што зараджалі паляўнічымі патронамі свае «Форт-500», гладкаствольныя стрэльбы, зараджалі карцеччу замест гумовых куль. Яны свядома гэта рабілі. Той жа Жызнеўскі загінуў з-за гэтага.\nВіталь Піровіч, галоўны рэдактар выдання «Дзелавая сталіца»:\n— Калі людзі выйшлі на абарону збітых «Беркутам» студэнтаў 1 снежня 2013-га, праз дзень пасля разгону намётавага мястэчка, гэта было беспрэцэдэнтным для Украіны. Называюцца розныя лічбы: ад 500 тысяч да мільёна чалавек. І галоўнае: людзі не толькі выйшлі, некалькі дзясяткаў тысяч засталіся на Майдане. У гэтым плане Майдан быў эмацыйным крокам. Але трэба разумець, што гэты эмацыйны крок, увесь гэты выбух, доўга і карпатліва рыхтаваўся Януковічам, які паступова ўзурпаваў уладу.\nПасля мясцовых выбараў 2010 года Януковіч пачаў уводзіць ва ўладу сваю сям'ю. І ўжо пасля 2012-га ўрад фактычна напалову складаўся з прадстаўнікоў клана Януковічаў. Бізнес адкрыта адціскаўся, СМІ скупляліся. Януковічу заставалася зусім немнога, каб цалкам манапалізаваць інфармацыйную прастору. Яму года літаральна не хапіла.\nПры гэтым глуха расла незадаволенасць. Фіналам сталі выбары 2012 года — са скандаламі, бойкамі, збіццямі, фальсіфікацыямі. Не гульня з законамі, а поўнае бязмежжа — гэта тое, што раздражняла ў Януковічу нават яго найбліжэйшае аттачэнне. І калі пачаўся Майдан, Януковіч застаўся адзін.\nКалі толькі Майдан выйшаў і выказаў пэўныя патрабаванні, Януковічу было дастаткова звольніць міністраў, адказных за збіццё студэнтаў, магчыма, нешта зрабіць у парламенце. Але ён сказаў, што нічога не будзе мяняць, і нікога зусім не пакараў.\nПершыя дні Майдана катэгарычнага патрабавання «Януковіч, сыходзь!» не было. Максімальна — прэзідэнцкія перавыбары. Але што замінала пайсці на тыя выбары? Не здарылася бы ніякай трагедыі, нават калі б Януковіч прайграў. Жыў бы сабе спакойна як Кучма, быў бы паважаным чалавекам.\n«Вострая патрэба зыходу ад Расіі»\nФармальнай прычынай пачатку Майдана 2014 стала непадпісанне Пагаднення аб асацыяцыі з Еўрасаюзам. Прайшло пяць гадоў, Украіна рушыць у Еўропу. Але ці не лічаць украінцы зараз, што гэта — шлях ва ўсё большую беднату? Напрыклад, Еўрасаюз усталёўвае квоты на вытворчасць і продаж аграрнай прадукцыі, а гэта грунт УВП Украіны — 22%. Ёсць рызыка банкруцтва і для энергетыкі, як для галіны з дарагімі энерганосьбітамі.\n— Януковіч бы гэта пагадненне пра асацыяцыю падпісаў у 2013 годзе, калі б ЕС паабяцаў яму крэдыты, якія ён потым атрымаў у Расіі. Дзірка ў бюджэце была настолькі вялікая за год да выбараў, што ў яго не было іншага выбару, як дзесьці знайсці гэтыя грошы. Я не думаю, што ўсе выразна пралічваюць сабе наступствы еўрапейскага вектару развіцця Украіны.\nАле падчас Майдана была вострая патрэба зыходу ад Расіі. Адзіны вектар, які напрошваўся, — Еўропа. Што з сябе будзе ўяўляць Еўрасаюз праз год-два ці 20 гадоў, мы сказаць зараз не можам. ЕС цяпер нагадвае імперыю, дзе ёсць метраполія — «Берлін-Парыж», а перыферыя бунтуе, ёй не падабаецца ўся гэтая навязаная імперская бюракратыя.\nЯ не лічу пазітыўным магчымы развал ЕС, і не стаўлюся негатыўна да самога тэрміну «імперыя». Але ў ЕС сёння існуюць чыста імперскія праблемы. Украіне заўсёды варта памятаць пра нюансы, за якімі трэба сачыць у ЕС, рэагаваць на іх, не рабіць ні з чаго абсалютнай догмы.\nСтудэнцкі Еўрамайдан у Адзесе. Фота timer-odessa.net\nАлег Андрос, зоаабаронца, журналіст:\n— Мала каму цяпер вядома, што ў 2013-м было даследаванне, у якім проста падлічваліся страты ад магчымага заключэння асацыяцыі з ЕС. Але гэта непапулярная цяпер тэма. Януковіч не быў такім абсалютным злом для Украіны, якім яго малююць. Ён, прыкладам, актыўна прапагандаваў выкарыстанне сланцавага газу, які мог стаць спосабам незалежнасці ад Расіі, калі б супрацоўніцтва з ёй працягнулася. Многія заводы на Усходзе былі завязаныя на супрацу з Расіяй, у прыватнасці, на Харкаўшчыне. Менавіта таму той жа Харкаў не гэтак актыўна падтрымаў Майдан.\nБольш зброі, але менш рабаванняў\n— На руках у насельніцтва Украіны цяпер маецца вялікая колькасць зброі. Што гэта: «эфект Майдана», неабходнасць у любы момант стаць на абарону сваіх інтарэсаў?\n— Вялікая колькасць зброі на руках у людзей — гэта не эфект Майдана. Гэта вынік узброенага канфлікту на Усходзе. Гэта наступства вайны ўсюды, у любой краіне. У людзей шмат менавіта нелегальнай зброі. Для ўкраінцаў натуральна думаць «Хай ляжыць, на ўсялякі выпадак!». Я яшчэ не чуў, каб ва Украіне быў хоць адзін выпадак самаабароны сярод насельніцтва з выкарыстаннем нелегальнай зброі. Пра самаабарону з ужываннем легальнай зброі я чуў.\nАле ёсць велізарная некіруемае зло — гранаты! Гранаты прасцей дастаць. У зоне ваенных дзеянняў ўліку яны не падлягаюць. Гранаты маленькія і непрыкметныя: паклаў у кішэню і пайшоў. Але рабаўнікі, па іх жа ўласных словах, асцерагаюцца. Ніхто не ведае, прыляціць яму граната ў адказ на вулічны напад ці не прыляціць. Па гэтай жа прычыне стала менш рабаванняў — налётаў на кватэры. ...І мянты па той жа прычыне перасталі быкаваць.\n«Лаяць прэзідэнта стала прасцей»\n— Ці сталі пасля Майдана 2014 медыя больш свабоднымі і незалежнымі?\n— На сёння адкрыць медыя па-ранейшаму можа толькі алігарх для абароны сваіх бізнес-інтарэсаў. Уладальнікі друкаваных СМІ і тэлевізійных каналаў засталіся, галоўным чынам, ранейшымі. Ясна, што лаяць прэзідэнта стала прасцей.\n— Змянілася тое, што, прыкладам, інфармацыю журналістам у адказ на запыт прадастаўляюць заўсёды. Часам гэта адпіска, часам — рэальная інфармацыя. Нядаўна была адкрытая справа: цягалі ў суд сына міністра ўнутраных спраў. Пры Януковічу прадставіць было немагчыма, што сына міністра ўнутраных спраў будуць цягаць па нейкіх судам. Так, ёсць праблема, гэтыя справы не заўсёды даводзяцца да суда. Але, у прынцыпе, перад законам усе сталі трошкі раўнейшыя. Мы пастаянна пішам, чытаем, чуем пра выпадкі рэйдэрства, з імі разбіраюцца. Ва ўсялякім разе, пасля Майдана такія выпадкі не застаюцца незаўважанымі і беспакаранымі. Заўсёды вакол максімальная грамадская ўвага.\n— Наколькі празрыстай стала праца розных міністэрстваў? Ці стала менш бюракратыі?\n— Адзіны пазітыў: з'яўленне сістэмы «ProZorro» — сайта, на які выкладваецца маніторынг тэндараў. Мы цяпер саркастычна жартуем, што празрыста бачым, як крадуцца нашы грошы. Я магу зайсці на гэтую сістэму і паглядзець, што нейкія 60 пачкаў сурвэтак купляліся за пяць тысяч грывень. Далей я павінен моцна напружыцца, каб параўнаць факты, падаць тую справу ў пракуратуру і давесці да канца, а яна, найхутчэй, не давядзецца.\nГэта значыць, мы навучыліся маніторыць службоўцаў па еўрапейскім нормам, але пакуль бракуе сіл грамадзянскай супольнасці на гэтую дзейнасць. Цяпер, я так разумею, усё вяртаецца на свае колы. Магчыма гэта адбываецца таму, што новыя людзі прыйшлі, але сама сістэма засталася ранейшая\n— На мой погляд, стала прасцей, стала значна менш бюракратыі. Цалкам рэальна звычайнаму чалавеку запісацца на асабісты прыём да намесніка міністра. Такія звароты разглядаюцца. Што цікава, звароты ў Адміністрацыю Прэзідэнта таксама разглядаюцца: хутка і ў рамках закона.\nВядома, ёсць праблема, што розныя шызафрэнічныя асобы пішуць туды ўсялякае глупства. Нейкі час працавалі нават пасты ў фэйсбуку. Калісьці ў сябе ў фэйсбуку я зрабіў пост, што ўбачыў паліцэйскую машыну з налепкай адной з страхавых кампаній. Відавочна, што гэтая кампанія застрахавала ўсе паліцэйскія машыны разам, і зрабіла сваю рэкламу. Я сфатаграфаваў гэта і размясціў у сябе ў фэйсбуку. Так атрымалася, што ў той дзень была калегія МУС, на якой разглядалі гэтае пытанне таксама. Да канца дня ўсе налепкі з паліцэйскіх машын зніклі.\nЯ бачу пазітыўныя змены ў грамадстве, дзяржаве. Я не ведаю, хто як, але ў мяне ўжо такое адчуванне, што я, звычайны шараговы чалавек, магу паўплываць на нейкія дзяржаўныя працэсы.\nЭканоміка і ўлада\n— Ці павысіўся ўзровень дабрабыту людзей пасля Майдана?\n— Колькі людзей, столькі і думак. Нехта кажа, пагоршыўся, нехта — палепшыўся. Калі браць «сярэднюю тэмпературу па палаце», мне здаецца, узровень дабрабыту людзей калі і стаў горш, то не на шмат. Зноў жа, тут трэба ўлічваць фактар вайны і той правал у УВП, які здарыўся з-за яе. Можна сказаць, мы абышліся лёгкім спалохам, усё магло быць значна горш.\nА чалавеку ўласціва жаліцца заўсёды і чакаць ад дзяржавы чагосьці такога. Многія заяўляюць, што ўкраінцы павінны жыць як у Германіі. Але мне незразумела, чаму мы, украінцы, павінны жыць як у Германіі?! Станеце немцамі — будзеце жыць як у Германіі, а пакуль жывеце як украінцы. Многія ўкраінцы не хочуць працаваць, але чакаюць цалкам еўрапейскі ўзровень аплаты працы.\n— Калі ўлічваць, як вырас курс долара ў адносінах да грыўні, то можна сказаць, што людзі сталі жыць адназначна бядней. Прыватныя кампаніі пацярпелі менш, там проста паднялі зарплату работнікам адпаведна курсу долара. Што да бюджэтнікаў, яны страцілі досыць шмат. У 2013-м пры курсе 8 грыўняў за долар зарплата бюджэтніка ў тры тысячы грыўняў была адносна нядрэннай. А потым курс стаў рэзка змяняцца, практычна да 30 грыўняў за долар. Бюджэтнік збяднеў у некалькі разоў: цяпер мой заробак у доларавым эквіваленце толькі $200 супраць $400 у 2013 годзе.\n— Ці задаволеныя ўкраінцы Парашэнкам як прэзідэнтам?\nГлеб, журналіст, былы беларус, грамадзянін Украіны:\n— Людзі адчуваюць незадаволенасць, але, трэба разумець, украінцы рана ці позна расчароўваюцца ў кожным прэзідэнце. Апроч таго, калі паглядзець, якія ў яго ёсць цяпер рэальныя паўнамоцтвы, то гэта ажыццяўленне прадстаўнічых функцыі і функцый галоўнакамандуючага. Рэальная ўлада — у парламента, які разглядае і прымае тысячы законапраектаў у год. Парашэнка быў бы не супраць сканцэнтраваць у сваіх руках уладу над праваахоўнымі органамі, але пасля злоўжыванняў Януковіча такой шанец яму ніхто не дасць. Цяпер абсалютна ўсё адно, ці застанецца Парашэнка прэзідэнтам яшчэ на адзін тэрмін альбо будзе абраны хто-небудзь іншы. Зразумела, што тыраніі ў любой форме больш ніхто не дапусціць. Умераная карупцыя ў розных дзяржаўных органах, у любым выпадку, была, ёсць і будзе — гэта трэба разумець.\n— Пазітыўны момант, што ўлада цяпер вельмі хваравіта рэагуе на праяву кожнай грамадскай незадаволенасці. Умоўна кажучы, толькі ідыёт або Януковіч мог выйсці на Майдан і сказаць «Разыдзіцеся!». Калі цяпер такое адбудзецца, то Парашэнка выйдзе на Майдан і скажа: «Вы ў мяне з языка гэта знялі. Я і сам тут падумаў, што так яно трэба зрабіць, як вы кажаце. Толькі думаў. Дзякуй, што вы прыйшлі. Цяпер будзем рабіць».\nМайдан быў і застаецца супярэчлівай з'явай: прынёс волю шматлікім людзям, але яго злачынствы дагэтуль да канца не расследаваныя, да ўлады прыйшоў новы прэзідэнт, але не народны лідар, а прадстаўнік старой дзяржаўнай сістэмы. Журналісты адчуваюць сваю незалежнасць, да іх прыслухоўваюцца, але, тым не менш, СМІ належаць алігархам. Бюракратыі стала менш, але латэнтная карупцыя ўсё роўна ёсць дзякуючы старому крымінальна-працэсуальнаму кодэксу. У насельніцтва на руках вялікая колькасць адзінак зброі, але вулічная злачыннасць скарацілася.\nНасамрэч, усе гэтыя супярэчнасці — сведчанне разнастайных грамадскіх працэсаў. Часам звонку яны могуць уяўляцца досыць непрывабнымі — але гэта, несумнеўна, сведчанне росту і развіцця.\nУсё, што было ~5 гадоў таму вна Ўкраіне, гэта звычайная ўкраінская забава - бардак, гуляй поле, анархія, майдан, то бок безуладдзе. Чаму так атрымалася? Ўкраінцы як і мы беларусы недзяржаўныя людзі, і ім таксама як нам у 1991 дарма звалілася на карак незалежнасць з рук РФ. Мо таму нас часам цягне на плошчу, а іх на майдан. І што з незалежнасцю рабіць? Украінцы ў 2013 рашылі скакаць у ЕС.\nТады ж на форуме аднаго СМІ чытаў я парады ўкраінцам для паходу ў ЕC. Раіў Соломон былы грамадзянін Ненькі, грамадзянін Ізраілю. Зайшоў я на яго фэйсбук старонку і спытаў: "Сколько годиков Голландия скакала в ЕС?" - "1000", - просветил мудрый Соломон, который впаривал украинцам не эволюционный путь. Так народ Неньки под воздействием непродажных укро СМИ решился за несколько дней доскакать до Европы. Но доскакали украинцы до безвластия, бардака, разрухи в государстве и экономике, и остались без Крыма и Донбасса.\nГосударство это власть. Есть власть - есть государство, нет власти - народ на майдане.\nУласьць бывае ўсласьць, а бывае і на карысьць. Януковічава была ўсласьць. І вядома - каму. Лукашэнкава - на карысьць, але каму больш? Пакуль не вядома. Самому Лукашэнку, бел-народу ці "групе таварышаў"? Першапачатковая нібыта і карысьць з цягам часу, нейк неўпрыкмет, можа ператварыцца ў вялікую шкоду. Ці наадварот, першапачатковая шкода і нібыта "бязладдзе", можа абярнуцца паступовым выхадам з крызіса рэвалюцыйных завіхрэньняў да росту і стабільнасьці. Наш сёняшні вопыт і погляд можа быць абмежаваным ці ўвогуле памылковым. А каб скласьці сваё ўраджаньне аб сучаснай Украіне, лепш за ўсё там пабываць і пажадана, не толькі ў Кіеве. Уважлівы прагляд расейскіх і нават беларускіх каналаў для гэтага яўна недастатковы.\nБТ не гляджу. Мо раз у год, калі Лу выступае па 4 гадзіны. РашкаTV па ЮТуб - 60 минут, часам Соловьева і інш. + шоу типа Пусть говорят.\n"Уласьць бывае ўсласьць, а бывае і на карысьць. Януковічава была ўсласьць."\nГэта напісаў чэл, які раіць не слухаць рашкіну прапаганду.\nХто табе сказаў, што Януковіч меў уладу і напакасціў Неньцы болей за інш алігархаў? Ўкра анты януковіцкая прапаганда? А ў нас хто шкодзіць? Няўжо Лука? А гэта хто сказаў? Бел-чырвона-белая прапаганда б-ч-б СМІ. Вна Ўкраіне адбылася "ракіроўка алігархаў"-2014. Лягчэй скакаць стала ўкрам? Няўжо. Дык давай вопытнага Луку, якога ніхто не спаймаў за крадзёж, заменім на Сьвятога Зяпона, які за мінулыя 22 гады палец аб палец не ўдарыў не тое што на дзярж службе, а й увогуле нічога не рабіў?!\n"А каб скласьці сваё ўраджаньне аб сучаснай Украіне, лепш за ўсё там пабываць..."\nБыў два тыдні ў лета 1998. Пакуль з Гомлю даехаў да Адэсы тамтэйшае ДАІ ледзь без штаноў не аставіла. Карупцыя-с. Януковіча тады яшчэ не было.\nВна Ўкраіне ў 2014 адбылася "рокировка достоинств олигархов", а не революция достоинства.\nКамент да майго першага каменту на фб форуме НЧ:\n"у 91-м Украiне незалежнасць не сама i недарма ‘’звалiлася на карак’’, на рэфэрэндуме Украiна не прагаласавала за СССР."\nМой адказ: "Ты, як і ўсе б-ч-б беларусы, не здольны зразумець, што калі б не Міхал Сяргеявіч Гарбачоў, то мы САЎКІ па сённяшні дзень дружнымі калёнамі хадзілі б на Першаймай ці Сьвята Віялікага Акцябра пад сцягам Вялікага Леніна. Горби - нами непонятый гений тае эпохі. А галасаванне ці рэферэндум Вялікіх Украў былі следствам палітыкі Горбі."\nНа фб форуме НЧ нечаканы камент да мяне жанчыны і я ёй адказаў:\nКаб вы ведалі, мадам, я не размаўляю з жанчынамі на ТЫ. Наконт майго fl 2018-11-21 17:28:26 і вашага каментаў. Пра сэнс свайго, шчыра кажучы, забыўся. Прабег па ім ізноў, каб быць у тэме і вам адказаць. "Анатоль! Для тебя главное - это власть." Не для мяне, а для ці дзеля існавання дзяржавы. "Но ещё К.Калиновский писал..." Ведаеце, паважаная, я, ў адрозненні ад вас, не чытаў арыгіналы твораў Кастуся. Але чуў, што ў тыя часы пад шыбеніцай стаялі корры Свабоды з мікрафонам, якія запісалі яго прэдсмяротныя словы наконт расейскай пагрозы. "Власть избирается народом для того, что она своевременно реагировала на запросы жителей страны и предпринимала меры для удовлетворения всех требований народа." Не зусім так. Народ выбірае прадстаўнікоў улады, адпаведна закону аб выбарах, які до того прыняла ці зацвердзіла ўлада. Да таго ж, дзеля гэтай справы існуе Канстытуцыя або Асноўны Закон.


КНР абяцае зрабіць вакцыну ад COVID-19 даступнай усяму свету\nКітайскія навукоўцы ў цяперашні час распрацоўваюць па меншай меры пяць вакцын, некаторыя з іх ужо знаходзяцца на этапе клінічных выпрабаванняў. 08.06.2020, Sputnik Беларусь\nнавіны , грамадства, у свеце, кнр\n12:23 08.06.2020 (абноўлена: 12:32 08.06.2020)\n© AP / Mark SchiefelbeinСітуацыя з каронавірусам у Кітаі\nКітайскія навукоўцы ў цяперашні час распрацоўваюць па меншай меры пяць вакцын, некаторыя з іх ужо знаходзяцца на этапе клінічных выпрабаванняў.\nМІНСК, 8 чэр - Sputnik. Улады Кітая зробяць вакцыну ад каронавіруснай інфекцыі даступнай ўсім свеце пасля правядзення неабходных выпрабаванняў. Пра гэта паведаміў журналістам міністр навукі і тэхнікі КНР Ван Чжыган.\n4 чэрвеня 2020, 13:25\n"Калі кітайская вакцына будзе гатова да ўжывання пасля таго, як будзе распрацавана і падвергнутая клінічным выпрабаванням, мы выканаем абавязацельствы прэзідэнта Сі Цзіньпіна, агучаныя на 73-й Канферэнцыі СААЗ (73-й сесіі Сусветнай асамблеі аховы здароўя) і дамо яе ў якасці агульнадаступнага прадукту для ўсяго свету", - цытуе міністра мясцовае выданне "Жэньмінь жыбао".\nПаводле яго слоў, найбольш важнымі прыкметамі поспеху ў распрацоўцы з'яўляюцца забеспячэнне эфектыўнасці вакцыны, яе бяспека і даступнасці. Аднак за клінічнымі даследаваннямі варта "адабрэнне рэгулюючага органа па лекавых сродках", а таксама буйнамаштабная вытворчасць.\nВан Чжыган паведаміў таксама, што кітайскія навукоўцы ў цяперашні час распрацоўваюць па меншай меры пяць вакцын, некаторыя з якіх ужо знаходзяцца на этапе клінічных выпрабаванняў.\n"У працэсе распрацоўкі вакцын і правядзення будучых клінічных выпрабаванняў мы павінны ўмацоўваць міжнароднае супрацоўніцтва", - рэзюмаваў міністр.\nНагадаем, у цяперашні час вакцыны ад коронавиурса распрацоўваюцца ў розных краінах свету, у ліку якіх таксама ЗША, Вялікабрытанія і Расія. Так, на мінулым тыдні ў Мінабароны РФ паведамілі, што ў краіне стартавалі клінічныя выпрабаванні вакцыны супраць COVID-19 з удзелам вайскоўцаў-добраахвотнікаў, клінічныя даследаванні плануецца завяршыць да канца ліпеня.


весна | Retroпогляд\nВс, 15/03/2009 - 13:31 — Караленка Андрэй\nУ канцы пляца*, каля гумнішча**, рос высокі клён. Вясною дзед Міхаль, бацькаў бацька, свярліў дзірачку ў клёне, устаўляў драўляную трубку, падбіваў яе малатком – капаў сок. Гэта ж ён рабіў і з бярозамі, якія раслі каля хаты ад вуліцы. Кляновы сок быў вельмі салодкі! Але цёк нядоўга –\nЯ пахваліўся бабулі Аўдолі, што піў салодкі кляновы сок. А яна кажа: “Унучак, не пі кляновы сок, бо ад яго зубы папорцяцца, будуць балець”. Бабуля Аўдоля – капыльская, магчыма, на бытавым узроўні ў той мясцовасці, дзя яна вырасла, было меркаванне, што кляновы сок непрыгодны для чалавека. Мінула шэсцьдзеся гадоў, але мне не давялося прачытаць меркаванне навукоўцаў. А вось гарэлку “на кленовом соку” казённай вытворчасці каштаваў: прыемная і цікавая… Чытаць далей...\nусе дзеці -- НАШЫ ДЗЕЦІ


Вядучы вытворца года NYC White Label Expo 2021 прысуджана GVB Biopharma\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Націсніце тут, калі гэта ваш прэс-рэліз! » Вядучы вытворца года NYC White Label Expo 2021 прысуджана GVB Biopharma\nGVB Biopharma, лідэр у вытворчасці канабіноідаў актыўных інгрэдыентаў, атрыманых з канопляў, і рэцэптуры прадукцыі з белай этыкеткай, абвясціла сёння, што яна была названа вядучым вытворцам года на выставе White Label Expo ў Нью-Ёрку ў 2021 годзе. Мерапрыемства, якое праводзіцца штогод восенню, з'яўляецца галоўным шоўкейсам і пошукам для вядучых інтэрнэт-крамнікаў.\nПрэміяй прызнаюць выбітнага вытворцу прадукцыі белай маркі, якая дазваляе праводзіць рэбрэндынг трэцімі асобамі. White Label Expo апісвае тры крытэрыі адбору для лаўрэата прэміі «Вядучы вытворца года»: даверлівыя адносіны са сваімі кліентамі, вядучая ў галіны сістэма кантролю якасці і бесперапыннае карыстанне кліентамі. Былі абраныя тры фіналісты, а GVB Biopharma абраная пераможцам сярод больш чым 400 адбораных кампаній. Прэмія з'яўляецца адной з чатырох галіновых узнагарод, прысуджаных за выдатныя паказчыкі ў галіне вытворчасці, інавацыйнай прадукцыі, сэрвісу і прыватнай маркіроўкі.\n«Мы прыкладаем усе намаганні, каб падштурхнуць галіну наперад з дапамогай інавацыйных прадуктаў і павышаных стандартаў адпаведнасці», - сказаў Філіп Суіндэлс, галоўны выканаўчы дырэктар GVB Biopharma. Кампанія была прызнана на выставе White Label Expo за яе наватарскую мадэль вытворчасці і апрацоўкі, якая стварыла новы галіновы стандарт для кантролю якасці і эксплуатацыйнай цэласнасці.\nСтрогасць мер адпаведнасці GVB Biopharma і стандартаў якасці прадукцыі зрабіла яе адным з самых паважаных імёнаў у індустрыі канабіноідаў канопляў. Разам з сучаснымі аб'ектамі для перапрацоўкі канопляў у Арэгоне, аперацыямі па вытворчасці спажывецкіх тавараў у Лас-Вегасе і нацыянальнымі офісамі продажаў у Лос-Анджэлесе, Чыкага, Дэнверы і Паўднёвай Фларыдзе, GVB прадэманстраваў здольнасць да масавага росту. . Яго шырокі нацыянальны і глабальны ахоп дазваляе задаволіць расце попыт на канабіноіды канопляў і быць незаменным партнёрам у галіны для прадпрымальнікаў і брэндаў, якія абслугоўваюць патрэбы гэтага рынку.


Краязнаўца з Чарневіч Віктар Міхайлавіч Норка - Глыбоцкая централізаваная бібліятэчная сістэма\nКраязнаўца з Чарневіч Віктар Міхайлавіч Норка\nПапулярызацыя беларускай мовы і літаратуры, захаванне і ўзбагачэнне гісторыка-культурнай, краязнаўчай спадчыны – галоўны напрамак дзейнасці Чарневіцкай сельскай бібліятэкі. Кожная мясціна, дзе жывуць і працуюць людзі, мае сваю гісторыю і сваіх слынных людзей. Для Чарневіч такой асобай з’яўляецца Віктар Міхайлавіч Норка.\nПрафесіяналізм Віктара Міхайлавіча, настаўніка геаграфіі і гісторыі, падцвярджаюць яго вучні, якія неаднаразова былі пераможцамі раённых, абласных і рэспубліканскіх прадметных алімпіяд.\nВіктар Міхайлавіч аўтар і сааўтар трох дапаможных выданняў па геаграфіі, якія выкарыстоўваюцца для дэталёвага вывучэння цікавай і займальнай навукі.\nУраджэнец Вілейшчыны, Віктар Міхайлавіч стаў кразянаўцам Чарневіцкага краю. Ён сабраў, вывучыў і сістэматызаваў вялікую колькасць інфармацыі па гісторыі і геаграфіі Чарневіч і навакольных вёсак.\nВіктар Міхайлавіч актыўна супрацоўнічае з бібліятэкай: дзеліцца сабранымі матэрыяламі, дапамагае фарміраваць фонд краязнаўчых дакументаў, папулярызуе свае даследчыя работы сярод карыстальнікаў і наведвальнікаў установы.\nЯго даследчыя работы па тэмах “Кліматычныя нарысы I-га дзесяцігоддзя XXI ст. вёскі Чарневічы”, “Кліматычны альбом вёскі Чарневічы. Восеньскія перыяды 1992-2012 гг..”, “Возера Гінькава: раскрываем таямніцы”, “Нарысы гісторыі Чарневіцкай школы” сталі самымі каштоўнымі дакументамі бібліятэчнай краязнаўчай выставы “Глыбоччына, родная старонка”.\nНа гэтай жа выставе прадстаўлена папка-дасье “Географ з Чарневіч. Настаўнік-майстар Віктар Міхайлавіч Норка”, прысвечаная таленавітай жыхару нашага краю.


Пасольства Швейцарыі плануецца адкрыць летам у Мінску | Падзеі, Беларусь | Belarus.by\n29 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Швейцарыя, якая пакуль не мае паўнацэннага пасольства ў Беларусі, плануе адкрыць яго летам 2019 года ў Мінску. Аб гэтым сёння журналістам паведаміў кіраўнік камітэта па знешняй палітыцы Савета кантонаў Федэральнага сходу Швейцарскай Канфедэрацыі і сустаршыня парламенцкай групы дружбы Швейцарыя - Беларусь Філіпа Ламбардзі, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nЦяпер у Мінску працуе аддзяленне пасольства Швейцарскай Канфедэрацыі. Яго афіцыйнае адкрыццё адбылося 11 лютага 2008 года. "Адкрыць пасольства плануецца гэтым летам, - сказаў Філіпа Ламбардзі. - Мы працуем над тым, каб гэта рашэнне было прынята ў бліжэйшы час, разглядаем усе магчымыя варыянты".\nНеабходнасць у адкрыцці паўнацэннага пасольства абумоўлена ў тым ліку актыўным развіццём гандлёва-эканамічных адносін дзвюх краін. Ужо цяпер у Беларусі працуе шмат кампаній са швейцарскім капіталам, адзначыў парламентарый.\nФіліпа Ламбардзі таксама намеснік старшыні Групы падтрымкі Шаўковага шляху ПА АБСЕ. Ён прымае ўдзел у канферэнцыі "Адзін пояс і адзін шлях: паглыбленне супрацоўніцтва ў імя ўстойлівага развіцця і працвітання", якая праходзіць у гэтыя дні ў Мінску.\nПершая канферэнцыя Групы падтрымкі Шаўковага шляху ПА АБСЕ адбылася ў сакавіку 2018 года ў Азербайджане. Мэта мінскага мерапрыемства - максімальна поўна прадставіць эканамічны і інвестыцыйны патэнцыял Беларусі як важнага звяна эканамічнага пояса Шаўковага шляху. Удзельнікамі мінскай канферэнцыі стануць парламентарыі і прадстаўнікі дзелавых колаў з Аўстрыі, Азербайджана, Італіі, Кыргызстана, Манголіі, Расіі, Сербіі, Турцыі, Швейцарыі. Група падтрымкі Шаўковага шляху створана ў 2017 годзе на 26-й штогадовай сесіі ПА АБСЕ ў Мінску.


Будзьма беларусамі! » Эміграцыя, дзівакі і савецкі менталітэт у кнізе “Плошча Калумба” Сяргея Лапцэвіча\nЭміграцыя, дзівакі і савецкі менталітэт у кнізе “Плошча Калумба” Сяргея Лапцэвіча\n(Мінск, ГЦ «Няміга 3», цокальны паверх, 66 павільён)\nЯк ты рэагуеш, калі праз шмат гадоў сустракаеш сябра, які збег за амерыканскай марай? Як гэта – быць у эміграцыі з «саўком» у галаве? Шлюб – пастка для кар’еры і перспектыў творчага росту? Як складзецца лёс жывапісца, які фанатычна верыць толькі ў эфемерныя ідэалы?\nЗапрашаем на прэзентацыю кнігі Сяргея Лапцэвіча «Плошча Калумба», якая адбудзецца 12 траўня а 18:00 у холе каля кнігарні «Галіяфы» (ГЦ «Няміга 3», цокальны паверх, 66 павільён).


Зварот кіраўніцтва Інстытута глабальнай справядлівасці да А.Р. Лукашэнка - GayPress\nШаноўнаму Аляксандру Рыгоравічу Лукашэнку, 14 снежня 2018 г.\nПаважаны Прэзідэнт Лукашэнка,\nЗвяртаюцца да Вас Япіскап Цэркваў гарадскіх супольнасцяў (MCC) і дырэктар Інстытута глабальнай справядлівасці, а таксама дырэктар па справах стасункаў і сям’і Інстытута глабальнай справядлівасці. Пішам Вам, каб выказаць нашу заклапочанасць з прычыны ўзрастання варожасці да ЛГБТКІ-насельніцтва Беларусі, якая распальваецца на рэлігійным грунце.\nМы глыбока ўстрывожаныя тым, што людзі, якія спавядаюць хрысціянскую веру, падбухторваюць да асуджэння або раблення шкоды Божым дзецям з ЛГБТКІ-супольнасці. Мы прадстаўляем сусветную кам’юніці вернікаў Цэркваў гарадскіх супольнасцяў (MCC) з прыходамі і візітатарамі ў 40 краінах. У сваёй дзейнасці мы імкнемся стварыць бяспечнае месца для ўсіх чалавечых істотаў, а таксама інклюзію і абарону для лесбіянак, геяў, трансгендараў ды інтэрсэксуальных людзей у царкве і ў грамадстве.\nНаколькі нам стала вядома, у красавіку 2018 года ў Мінску адбыўся Міжнародны фестываль квір-гісторыі DOTYK, пасля якога некалькі пастараў-евангелістаў накіравалі да Вас скаргу з крытыкай святкаванняў і прэзентацыяў, якія адбыліся падчас дадзенага мерапрыемства. Мы хацелі б упэўніцца ў тым, што Вы разумееце, што падобныя сходы не “прасоўваюць гомасэксуальнасць”, а спрыяюць узаемаразуменню і шчырасці, а таксама бяспецы і роўнасці ўсіх Божых дзяцей.\nМы разумеем, што шмат рэлігійных арганізацыяў прасоўваюць канцэпцыю сям’і, якая выключае Божых дзяцей з ЛГБТКІ-супольнасці і просім Вас зразумець, што падобны падыход не прадстаўляе ані ўсе хрысціянскія цэрквы, ані нашыя вучэнні. Насамрэч, шырокі спектр канфесіяў прасоўвае прыманне ды інклюзію, што, мы спадзяемся, практыкуеце Вы ў кіраванні Беларуссю і ў стасунках з грамадзянамі краіны.\nУсе сем’і заслугоўваюць права быць аднолькава прызнанымі і абароненымі паводле закона. Усе дзеці, уся моладзь, усе дарослыя, уключаючы тых, хто вызнае сябе лесбіянкамі, геямі, бісэксуаламі, трансгендарамі ці інтэрсэксуальнымі людзямі, маюць карыстацца гарантаванай абаронай і правамі, як паўнавартасныя грамадзяне сваёй краіны. Прыхільнікі абмежавання гэтай абароны і правоў не заслугоўваюць на імя паслядоўнікаў Хрыста.\nЯпіскап Пэт Бамгарднер\nІнстытут глабальнай справядлівасці\nЦэрквы гарадскіх супольнасцяў (MCC)\nВялебны Доктар Джым Мэрыт\nДырэктар па справах стасункаў і сям’і


27 сьнежань 2013, 07:00\nШто адбывалася ў Берасьцейскай крэпасьці пасьля таго, як яе ўзялі нацысты? Ці сапраўды актыўныя багаборцы кепска канчалі жыцьцё? І ў чым пачынае выяўляцца крызыс на вёсцы? Зьміцер Бартосік наведаў мястэчка Стрыгава, што пад Кобрынем.\nУ мінулай перадачы мы блукалі па прускім баку мяжы паміж трэцім Райхам і райхскамісарыятам «Украіна». Мяжы, якою нямецкія нацыянал-сацыялісты падзялілі Беларусь, як ім здавалася, навечна. І калі на прускім баку немцы спрабавалі наладзіць бачнасьць цывільнага заможнага жыцьця, дык на іншым баку акупанты сябе ні ў чым ня стрымлівалі. У той час калі герой мінулай перадачы Міхал Мароз хадзіў на танцы і зарабляў райхсмаркі, за мяжой, у мястэчку Стрыгаве, ягоны аднагодак, 91-гадовы сёньня Рыгор Шугай разам зь іншымі аднавяскоўцамі быў накіраваны ў Брэсцкую крэпасьць. Там яны чакалі адпраўкі на працу ў Нямеччыну. Старыя пасябравалі па вайне. Ваявалі абодва. Міхал — у арміі, а Рыгор — у партызанах. У кожнага зь іх быў свой шлях да зброі. Пан Рыгор жвавы, невысокі, па-хлапечаму імпэтны ў размове. Узрост выяўляецца толькі ў маршчынах. У міміцы, рухах, усьмешцы, ён так і застаўся тым стрыгаўскім хлопцам, які ўвесну 42-га году вырашыў рызыкнуць жыцьцём і ўцячы з Брэсцкай крэпасьці.\n— Калі забіралі ў Нямеччыну, нас спачатку прывезьлі ў Брэст. Нас вазілі па крэпасьці. Мы ў гэтых падзямельлях выгружалі трупы. Выгружалі прадукты. Там іх поўна было. У Брэсцкай крэпасьці, у падзямельлі.\n— А трупы чые?\n— Нашы. Яны ж іх там газам падушылі. Ты ж, калі быў у Брэсьце, бачыў. Сьцяна, як далі тэрмітным агнём, камень плавіўся. І вось мы хадзілі. І вось я... Бог, напэўна, даў. Там мы прабылі тры месяцы. Аралі, садзілі бульбу. Немец прымушаў. Каб самі сябе пракармілі. Я знайшоў кусачкі добрыя. Бо лягер абгароджаны. Дротам у тры мэтры вышынёй. Праз 50 мэтраў вышкі стаяць. На вышках немцы з аўтаматамі. Як зьбегчы? А я чамусьці сьмелы быў. «Хлопцы, — кажу, — як хочаце, а я пайду». І за мной яшчэ тры. Увечары ходзім. Гэта ж цёпла на двары. Ціхая ноч. Салаўі шчоўкаюць, пяюць. Ціхенька падышлі. Прарэзалі адзін дрот, каб пралезьці. Потым другі. За мною адзін прайшоў. А астатнія ці зачапіліся, ці што. Там на месцы яны і засталіся. Я два тыдні йшоў дахаты. З тым хлопцам. Яго ўжо няма. А я да гэтае пары жыву. І мне ўжо 92-гі год.\n«Полетит самолет, застрочит пулемет,\nИ помчатся лихие тачанки».\nТак сьпявалася ў даваеннай песьні. Дык вось, ніякіх разьбітых танкаў у крэпасьці наш герой ня ўбачыў. У вочы кідаліся тачанкі.\n— Там было разьбіта ўсё. Там, дзе зараз царква стаіць, там было трупаў поўна. Мы іх выносілі і закопвалі. І байцы, і афіцэры. Там тачанкі стаялі з кулямётамі. Бо тады на тачанках нашы... Машын ня надта было. Машыны толькі ў высокіх чыноў. А так у асноўным тачанкі.\nВядома, я ня мог не задаць былому партызану нязручнае пытаньне пра рабаваньне мірнага насельніцтва. І вось які атрымаў адказ.\n— Часта чую ў вёсках, што партызаны прыйдуць і ўсё забяруць. Гадзіньнік забяруць, адзеньне забяруць.\n— Сапраўдныя партызаны былі пасьля. А спачатку былі рабаўнікі. У мяне нават таварыш быў. Кравец. І немец прынёс яму шыць кабуру. І даў яму пісталет. І ён гэты пісталет скраў і пайшоў. Пайшоў у партызаны. І вось такі партызан прыйшоў ноччу да мяне і мяне абрабаваў. Што трэба было яму, тое і ўзяў. Вось такія былі партызаны. Пакуль немец быў пад Масквой. А калі нашы яго пагналі, то камандзіраў закідалі ў лясы. Дык вось гэтых камандзіраў зьнішчалі. Каб не было іх.\n— А хто іх забіваў?\nСапраўдныя партызаны былі пасьля. А спачатку былі рабаўнікі\n— «Партызаны» гэтыя. Ім жа не падабалася, гэтым рабаўнікам. А пасьля ўжо, пэўна, за фронт данесьлі. І сталі людзей скідваць моцных такіх. І тады гэтых нягоднікаў падчыстую выкасілі...\nА зараз вернемся ў наша мірнае і радаснае сёньня. Цікавыя рэчы мне распавёў мэханізатар тутэйшага СВК. Спадар, якога не назавеш «калхозьнікам». Бо не абыякавы. Бо яму сапраўды баліць тое, што адбываецца навокал.\n— Можа, ён замежную палітыку вядзе і правільна. Але ж чаму ён сам, калгасьнік... Літар саляркі каштуе 9 тысяч. Літар малака — 2 тысячы. Як нам жыць? На чым араць? Два тыдні таму ўся тэхніка стала. Няма чым заправіцца. Але калі зараз не ўзаром, вясной прыйдзецца ж удвайне араць. Раней, за саветамі, за літар малака мог купіць літар саляркі. А цяпер трэба здаць тры літры малака.\n— Скажыце, а тэхніка стала толькі зараз? Восеньню 13-га году? Ці такія сытуацыі былі і раней?\n— Вось зараз. Раней праблемаў наконт саляркі не было.\nУ мяне палова аднаклясьнікаў робіць на заводзе «Гомсельмаш». Ганарацца сваім заробкам у 8 мільёнаў рублёў і шчыра галасуюць за дзейную ўладу. Хай паслухаюць свайго шараговага спажыўца.\n— Чаму ён ня хоча даваць імпартную тэхніку? У нас ужо 12-ты год камбайн амэрыканскай зборкі. І ніхто ніколі ня меў зь ім праблемаў. Сухенькі, нідзе не цячэ. Ні аліва не падцякае. Ідэальна. Тэхагляд зрабіў, паліва заправіў, і ён пайшоў. І што робіць гэтае «Палесьсе»? Прыгналі да нас. З заводу прыгналі, з «Гомсельмаша». Ён толькі пераначаваў — пад ім лужа масла. Што гэта такое? Выклікаем гарантыйшчыкаў. Па гарантыі памяняюць, пакуль гарантыя. А далей — усё. Што ты раўняеш сваю тэхніку з эўрапейскай ці амэрыканскай?\nБылая загадчыца Дому культуры Алена Марчук робіць самую пачэсную справу. Зьбірае тутэйшыя песьні і легенды.\n— Калісьці тут ішоў лес сьцяной да Белавескай пушчы. І людзі, якія тут пасяліліся, пачалі гэты лес высякаць. Стрыгчы. І адсюль назва такая. Стрыгава. Іншыя кажуць, што тут стрыжы. Кажуць, што тут многа разводзілі авечак. І іх таксама стрыглі.\nА яшчэ ў Стрыгаве была ўнікальная драўляная царква, пабудаваная яшчэ да напалеонаўскай вайны, у 1808-м годзе. А згарэла тая царква адносна нядаўна, у 70-х гадах.\n— Тыя людзі, якія гэтым займаліся, паміралі вельмі нядобрай сьмерцю. Аднаму спачатку адрэзалі нагу, гангрэна была. Другі таксама мучыўся з нагамі і рукамі.\nТакія гісторыі, пра кепскі лёс багаборцаў, я чую ў кожнай вёсцы. Але ня ў кожнай вёсцы мне шчасьціць пагаварыць з былой старшынёй сельсавету, пры якой царква была закрытая. 86-гадовая Галіна Мартысь мне распавяла пра свае беды пасьля закрыцьця царквы. Беды, якія старая Галіна з царквой ня зьвязвае.\n— Пры мне яе закрывалі. А згарэла яна, калі я пайшла на пэнсію. Так што я, карэспандэнт, нічога не магу знаць. У мяне тады гора за горам. Муж памёр, сын памёр. І я адстаранілася ад усяго гэтага жыцьця. А згарэла яна, калі я пайшла на пэнсію. Салдаты капалі ў калгасе бульбу, і там іх разьмясьцілі. І царкву спалілі. Можа, курылі.\nА скончым мы наша падарожжа па традыцыі песьняй, якую мне падаравала пані Марчук. Песьня сапраўды ўнікальная. Гэта, кажучы сучаснай моваю, палеская антысэксісцкая песьня.\nА я замуж пашла,\nМяне маты аддала\nУ далэку старану,\nУ чужую сям’ю.\nА чужая сям’я\nА менэ молоду\nПосылаюць па ваду.\nПо воду ішла —\nА з вадою ішла —\nЧую, хтось гомоныць —\nМаты з сынам говорыць:\nЧому, сынку, ня п’еш,\nСваю жынку ня б’еш?\nЯ нэ буду піты,\nБудэ сэрца боліты.\nЯк ня вмее робыты,\nПрошу, маму, навчыты.\nЯк я яе браў,\nЯк з ружы цвэток.\nА тэпэр такая стала,\nЯк той білы блаток.\nУвесь сьвіт дывовав.\nШчо я й сам не познав.\nШто адбывалася ў Брэсцкай крэпасьці пасьля таго, як яе ўзялі нацысты?


«Адысея палешука». Мэмуары беларускага андэрсаўца гісторык Ігар Мельнікаў хоча выдаць да 9 траўня\n04 красавік 2017, 14:33\nСпэцыяліст па вайсковай гісторыі Беларусі Ігар Мельнікаў зьбірае грошы на кнігу ўспамінаў беларускага жаўнера Другога польскага корпусу Паўла Нічыпарука «Адысэя палешука» на краўдфаўндінгавай пляцоўцы ulej.by.\nПра беларускіх андэрсаўцаў і ўнікальнасьць выданьня гутарым з рэдактарам успамінаў, кандыдатам гістарычных навук Ігарам Мельнікавым, ляўрэатам прэміі імя Вацлава Ластоўскага за папулярызацыю ведаў па гісторыі Беларусі (2014).\n— У чым унікальнасьць гэтай кнігі?\nБеларускі гісторык Ігар Мельнікаў напісаў кнігу пра беларусаў у арміі Андэрса. На фота - Так мог выглядаць беларускі баец 1-й польскай асобнай паверана-дэсантнай брыгады ўзімку 1943 году. На фота Ігар Мельнікаў у рэканструкцыі\n— Гэта ўспаміны звычайнага чалавека, без адукацыі, які дэталёва апісаў выпрабаваньні, якія выпалі беларусу падчас Другой сусьветнай вайны. Такога кшталту кнігі выдаваліся за мяжой, але гэта былі ўспаміны афіцэраў. А каб гэта былі ўспаміны звычайнага жаўнера, які змагаўся ў складзе Войска польскага на Захадзе, такога яшчэ не было. Гэта ўнікальныя гістарычныя факты і пра вайну, і пра ГУЛАГ, і пра рэпрэсіі. Праз гэтыя мэмуары беларускае грамадзтва можа зразумець выпрабаваньні, якія выпалі беларусам у той час.\n— Вы як гісторык грунтоўна дасьледавалі гэтую тэму. Ці вядомая колькасьць ураджэнцаў Беларусі, якія служылі ў войску Андэрса?\nбітва пад Монтэ-Касіна — гэта той сымбаль, у якім менавіта беларусы адзначыліся сваёй мужнасьцю\n— Розныя гісторыкі па-рознаму лічаць. Некаторыя кажуць пра 20 тысяч беларусаў, альбо ўраджэнцаў Заходняй Беларусі. Мне падаецца, што больш адэкватная лічба — гэта 2-4 тысячы чалавек, але гэта ня толькі вайскоўцы арміі Андэрса ці Другога польскага корпусу. Напрыклад, шмат беларусаў ваявалі падчас бітвы за Брытанію ў 1940 годзе ў брытанскіх паветраных сілах, змагаліся з нацыстамі. Шмат беларусаў удзельнічалі ў вызваленьні Галяндыі ў 1944 годзе ў самастойнай паветрана-дэсантнай брыгадзе. Але, канечне, вялікае фармаваньне — Другі польскі корпус. І, канечне, бітва пад Монтэ-Касіна — гэта той сымбаль, у якім менавіта беларусы адзначыліся сваёй мужнасьцю. Некалькі сотняў беларусаў пахавана на могілках у Монтэ-Касіна. Павал Нічыпарук у сваіх успамінах апісвае дэталёва і бітву пры Монтэ-Касіна, і баявыя дзеяньні ў Італіі. Ён быў жаўнерам кулямётнай часткі Трэцяй Карпацкай стралковай дывізіі і досыць падрабязна апісвае гэты пэрыяд. Ён піша, што «я не зьяўляюся пісьменьнікам, на Захадзе пра Монтэ-Касіна шмат пісалі, але шкада, што ў Беларусі пра гэта ня ведаюць».\n— А як да вас трапілі ўспаміны Паўла Нічыпарука? Чаму вы вырашылі ўкласьці і выдаць іх?\nМова арыгіналу — беларуска-польска-расейская трасянка, але я зрабіў мэмуары па-беларуску\n— Летась мы зрабілі пра дапамозе амбасады Польшчы ў Беларусі выставу «Беларусы ў Войску Польскім», якую прадставілі ў Менску ў Нацыянальным гістарычным музэі і Музэі гісторыі Вялікай айчыннай вайны і ў Музэі абароны Берасьцейскай крэпасьці. Падчас выставы ў Берасьці да мяне падышлі людзі, якія былі знаёмыя са сваякамі Нічыпарука, і сказалі, што ёсьць успаміны цікавага андэрсаўца, і што яны ня ведаюць, што зь імі рабіць. Я спачатку думаў, што гэта будзе выпадковы матэрыял, які проста ператворыцца ў артыкул. Пазьней, калі пачаў паглыбляцца, калі даведаўся, што з гэтым матэрыялам знаёміўся знакаміты беларускі пісьменьнік-франтавік Васіль Быкаў і назваў яго вартым увагі і выданьня, для мяне стала справай гонару давесьці гэты матэрыял да друку. Гэта была цяжкая праца, таму што я раней я працаваў з гістарычнымі кнігамі, а тут трэба было працаваць з матэрыялам, які напісаў звычайны чалавек. Мне падаецца слушным, што над гэтым папрацаваў гісторык, таму што я рабіў свае камэнтары, тлумачыў некаторыя моманты, якія, безумоўна, былі зразумелыя для Нічыпарука, але не зразумелыя для сёньняшніх беларусаў — пачынаючы ад дэпартацыі, заканчваючы элемэнтамі ўзбраеньня і ўніформы. І рукапіс атрымаўся з гэтымі камэнтарамі. Мова арыгіналу — беларуска-польска-расейская трасянка, але я зрабіў мэмуары па-беларуску і зараз прадстаўляю на суд чытачам.\n— Калі выйдзе кніга?\n— Я запусьціў гэты праект на краўдфаўндінгавую пляцоўку ulej.by. Для мяне гэта новы досьвед. Я падумаў, што гэта павінна быць нацыянальным праектам, каб беларусы фундавалі гэтую кнігу. Праект будзе доўжыцца да канца красавіка, збор сродкаў працягваецца. Я заклікаю людзей да ўдзелу. Шмат людзей ужо паўдзельнічала зь Беларусі, Літвы, Расеі, Польшчы... Нават з Крыма былі ўдзельнік, які цікавяцца беларускай гісторыяй. Я пляную выдаць гэтую кнігу да 9 траўня.\n«Адысея палешука» — гэта больш за 200 старонак цікавых успамінаў і фактаў з гісторыі Беларусі, а таксама некалькі сотняў аўтэнтычных каляровых і чорна-белых здымкаў з прыватнага архіва гісторыка Ігара Мельнікава. Кніга пры замове падчас кампаніі будзе каштаваць 40 рублёў, аўтар таксама прапануе за іншыя сумы разнастайныя экскурсіі і свае папярэднія кнігі ў дадатак.\nБеларускі гісторык Ігар Мельнікаў напісаў кнігу пра беларусаў у арміі Андэрса. На фота - вокладка кнігі\nАрмія Андэрса (Другі Польскі корпус) — польскае вайсковае фармаваньне, частка ўзброеных сіл сувэрэннай Польскай Рэспублікі, створанае савецкім урадам і генэралам Уладзіславам Андэрсам у 1941–1942 гадах на тэрыторыі СССР па пагадненьні з польскім урадам у выгнаньні з польскіх грамадзянаў, якія патрапілі ў савецкі палон у выніку савецка-польскай вайны 1939 году, а таксама польскіх грамадзянаў, якія былі дэпартаваны і зьняволеныя ў лягерах ГУЛАГу. У 1943–1946 гадах польскі корпус уваходзіў у склад арміі Вялікабрытаніі.


КРАМЛЁЎЦЫ РЫХТУЮЦЦА ДА ВАЙНЫ - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Nov 25, 2011, 3:55 PM by Адміністратар Навін [ updated Nov 25, 2011, 3:55 PM ]\nТрэба аддаць належнае шчырасьці заяваў начштаба расейскай арміі генэрала Макарава. Гэтая шчырасьць уразіла нават расейскіх журналістаў і тых з расейскага грамадзтва, хто яшчэ здольны улоўліваць рэчаіснасьць. Да генэральскай шчырасьці далучаецца па-свойму прасталінейны генэрал ФСБ Патрушаў. Яны атрымалі заданьне Крамля-Лубянкі агучыць маскоўскія пагрозы свайму ўласнаму народу і ўсяму чалавецтву.\nЛібэральны Захад за апошнія 20 гадоў столькі насіўся з лубочнай карцінкай “рускай дэмакратыі”, што мабыць і сам паверыў у гэтую ілюзію. І вось пасьля ўсіх жэстаў “перастройкі”, а потым “перазагрузкі” сытуацыя вярнулася на сваё месца — чалавецтва зноў убачыла перад сабой жудаснае мурло Імпэрыі Зла. Імпэрыя тэрмінова рыхтуе палкі снайпэраў, якія з дахаў зьбіраюцца страляць па дэманстрантах у Маскве і “хаўрусных краінах”. Імпэрыя мае намер кідаць ядзерныя бомбы “нават ва ўмовах лакальнай вайны”. Але дзікія заявы ваеннага начальства ня могуць засланіць галоўнае — крамлёўска-лубянская хунта баіцца сілы і гневу народу. Зьнішчальнікі калоцяцца ад страху, ужо бачаць сябе ў амплуа Кадафі, якога, як ваўка, атачылі і пакараді паўстанцы. Ад страху яны пагражаюць усяму сьвету: і НАТО і маленькай Грузіі, і кампактнай Балтыі. Яны зараўлі, што не дапусьцяць “каляровых рэвалюцый”. Перамога народнага змаганьня ў Паўночнай Афрыцы падала ім прыклад уласнага лёсу.\nЧытаеш такое і разумееш: на Усход ад нашай Беларусі страшны і няшчасны дзяржаўны сусед. На Крэмль даўно ўжо пара скідваць паветраны дэсант лепшых спэцыялістаў па псіхіятрыі. Крамлёўская паранойя — гэта знішчэньне самых сябе і ўсяго вакол сябе.\nАдказам на гэтыя шчыраваньні ваяводаў у залатых пагонах павінна быць згуртаванасьць беларускага народу ў абароне Бацькаўшчыны ад крамлёўскіх шызікаў. Мы павінны рыхтавацца да змаганьня за незалежнасьць сваёй краіны, за будучыню нашых дзяцей. Беларусы павінны быць гаспадарамі на сваёй зямлі, каб не дазволіць ворагу ўлезьці ні на дах, ні ў сваю хату.\nПублікуем паведамленьне, разьмешчанае ў маскоўскай інтэрнэт-газэце Грані.Ру.\nАдной з найбольш верагодных прычынаў для магчымага ўзброенага супрацьстаяньня зьяўляецца антырасейская палітыка краінаў Балтыі і Грузіі, якая можа ўтварыць крызіс у адносінах Расеі і НАТО. Як піша “Коммерсант”, пра гэта гаворыцца ў дакладзе Генштаба, на грунце якога напярэдадні начальнік ведамства Мікалай Макараў заявіў, што Расея можа быць уцягнута ў канфлікт з ужываньнем ядзернай зброі. У матэр'ялах гаворыцца, што ваенныя канфлікты ў Цэнтральна-Азяцкім рэгіёне абумоўлены нестабільнай абстаноўкай у Аўганістане і Пакістане — гэта можа паслужыць нагодай для выкарыстаньня расейскіх войскаў дзеля выкананьня абавязацельстваў па АДКБ.\nУ Генштабе таксама не выключаюць, што нарошчваньне ядзернага патэнцыялу Ірану і Паўночнай Карэі будзе вырашацца сілавым мэтадам пры дапамозе ЗША — пры такім варыянце будзе разглядацца садзеяньне Расеі ў гэтым пытаньні. Яшчэ адной нагодай для канфлікту могуць паслужыць супярэчаньні ў Арктыцы — яны здольныя прывесьці да абвастрэньня адносінаў паміж неарктычнымі краінамі з-за нафтагазавых запасаў. У дакладзе таксама адзначаецца што ваенна-палітычнае кіраўніцтва шэрагу краінаў для дасягненьня сваіх стратэгічных інтарэсаў працягвае выкарыстоўваць тэхналогіі “каляровых рэвалюцый”, што дазваляе яму прымусова адхіляць ад улады няўгодныя палітычныя рэжымы. Як падкрэсьліваецца ў дакумэнце, гэтыя тэхналогіі могуць праецыравацца на Расею і яе хаўрусьнікаў. Утварэньне элемэнтаў Супрацьракетнай абароны, як вынікае з тэкста дакладу, таксама грунтоўна парушае баланс сілаў, што склаўся, і стратэгічную стабільнасьць у цэлым.\nЯк адзначае выданьне, у верасьні генэрал Макараў заяўляў, што пасьля рэвалюцый у Тунісе, Эгіпце, Лібіі і хваляваньняў у шэрагу іншых краін рэгіёна “расейская армія павінна быць гатова да найгоршых варыянтаў разьвіцьця палітычнай сытуацыі ў краіне”. Таму, паводле ягоных словаў, Генштаб ужо вырашае пытаньне павелічэньня колькасьці снайпэраў у расейскіх войсках, бо такія аддзелы актуальныя пры сутыкненьнях у гарадах.\nУ лютым 2010 года прэзыдэнт Дзімітры Медведев зацьвердзіў новую ваенную дактрыну Расеі. У прыватнасьці, дакумэнт прадугледжвае магчымасьць нанясеньня папераджальнага ўдару па агрэсару ў крытычных для нацыянальнай бясьпекі сытуацыях.\nПры гэтым прымяняць ядзерную зброю пры адбіцьці агрэсіі з прымяненьнем звычайных сродкаў паражэньня Расея зможа ня толькі ў буйнамаштабнай, але і ў рэгіянальнай і нават у лакальнай вайне.\nЯк паведаміў пры падрыхтоўцы ваеннай дактрыны сакратар Савета бясьпекі РФ Мікалай Патрушаў, удакладненьне дакумэнта было выклікана актуальнымі небясьпекамі і пагрозамі для краіны. Па словах Патрушава, аналіз ваенна-стратэгічнай сытуацыі ў сьвеце і пэрспэктываў яе разьвіцьця сьведчаць аб зьмяшчэньні акцэнтаў ад буйнамаштабных ваенных канфліктаў да лакальных войнаў і ўзброеных канфліктаў.\nРазам з тым, застаюцца і былыя ваенныя небясьпекі і пагрозы для Расеі, дадаў начальнік Савбеза. У якасьці прыкладаў ён прывёў тады працягваньне прыёма новых членаў у НАТО і актывізацыю ваеннай дзейнасьці блока, інтэнсіўныя вучэньні стратэгічных сілаў ЗША, тэндэнцыю распаўсюджваньня ядзерных, хімічных, біялагічных тэхналогій, вытворчасьці зброі масавага зьнішчэньня, рост узроўню міжнароднага тэрарызму, абвастрэньне барацьбы. Патрушаў адзначыў, што застаюцца і ўнутраныя ваенныя небясьпекі, аб чым сьведчыць сітуацыя на Паўночным Каўказе.


Лейтматыў папярэдняга роліка да наступнай тэмы пакуль наўрад ці можна прымяніць. Інцыдэнт у Керчанскім праліве вось ужо тыдзень у топе загалоўкаў вядучых СМІ планеты. Яго актыўна абмяркоўваюць у палітычных колах Еўропы і на сусветнай палітычнай арэне. Што менавіта адбылося ў мінулую нядзелю ў акваторыі Азоўскага мора, хто вінаваты - меркаванні ў Расіі і Украіны адрозніваюцца. Кіеў назваў інцыдэнт "расійскай агрэсіяй" і абвінаваціў Маскву ў захопе сваіх караблёў. Расія ж бачыць у гэтым "спланаваную і арганізаваную правакацыю" з боку ўкраінскіх улад.\nПадзеі развіваліся імкліва. Не прайшло і сутак і прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка прымае рашэнне ўвесці ў краіне ваеннае становішча - упершыню за ўсю гісторыю Украіны. Яно не ўводзілася нават у перыяд актыўных баявых дзеянняў у Данбасе.\nТрадыцыйна не абышлося і без сюрпрызаў, уласцівых украінскаму палітычнаму жыццю апошнія гады. Прэзідэнт прапанаваў тэрмін у 60 дзён, дэпутаты абурыліся і зацвердзілі толькі 30, але ўказ усё роўна апублікавалі з памылкай і тыя самыя 60 у дакуменце пакінулі. Абвяржэнне выйшла пазней. Іранізуюць і наконт перапіскі кіраўніка МУС Украіны Арсена Авакава з журналістам "Радыё Свабода", які просіць дазвол на публікацыю відэазапісу інцыдэнту, зробленага з борта расійскага карабля. Авакаў адказаў хутка і відэа выкарыстаць дазволіў.\nПалітолагі адзначаюць і яшчэ адзін важны аспект: разам з ваенным становішчам уводзяцца абмежаванні на правы і свабоды грамадзян, але ж зусім хутка ва Украіне прэзідэнцкія выбары. І пытанні ўзнікаюць самі сабой.\nХроніка падзей, сусветная рэакцыя і меркаванні аналітыкаў аб керчанскім інцыдэнце, яго прычынах і наступствах - у рэпартажы Вольгі Давідовіч.\nЗ серады Украіна (а больш дакладна 10 яе абласцей) жыве ва ўмовах асаблівага прававога рэжыму - ваеннага становішча. За ўвесь час незалежнасці краіны яно ні разу не ўводзілася, нават у перыяд актыўных баявых дзеянняў у Данбасе. Што ж такога адбылося зараз? Простыя людзі ў здзіўленні.\nПадставай паслужыў інцыдэнт у Керчанскім праліве. Храналогію таго, як у мінулыя выхадныя развіваліся падзеі ў акваторыі Азоўскага мора, апублікавала ФСБ Расіі. У ведамстве падкрэсліваюць, сітуацыя была сур'ёзнай. Тры караблі ВМС Украіны ўваходзяць у тэрытарыяльныя воды Расіі. Не атрымаўшы дазволу, накіроўваюцца да Керчанскага праліва на вялікай хуткасці. Расійскі пагранічны буксір вымушаны ісці на навал.\nРэакцыя з Кіева прыйшла неадкладна. Прэзідэнт Пётр Парашэнка склікае савет па нацыянальнай бяспецы, на якім прымаецца рашэнне аб увядзенні ва Украіне ваеннага становішча на 60 дзён.\nПётр Парашэнка, Прэзідэнт Украіны: "Ваеннае становішча не азначае аб'яўленне вайны. Украіна не плануе змагацца з кім-небудзь. Гэта будзе аб’яўлена толькі для абароны Украіны, нашай тэрытарыяльнай цэласнасці, суверэнітэту і незалежнасці дзяржавы".\nТакое сур'ёзнае пытанне прывяло да маштабнага канфлікту паміж органамі ўлады Украіны. Вярхоўная рада, якая сабралася ў панядзелак на экстраннае пасяджэнне, не змагла аўтаматычна зацвердзіць прапанову прэзідэнта. Лідары фракцый запатрабавалі правесці кансультацыі з кіраўніком дзяржавы. Група дэпутатаў заблакіравала трыбуну парламента.\nГалоўная апаска дэпутатаў - асаблівы прававы рэжым прадугледжвае абмежаванне грамадзянскіх правоў і свабод. А гэта ў першую чаргу адаб'ецца на прэзідэнцкіх выбарах - яны запланаваны на сакавік. Бо ў перыяд дзеяння ваеннага становішча могуць абмяжоўваць свабоду СМІ, дзейнасць палітпартый, забараняць акцыі пратэсту. Усё тое, з чаго і складаецца выбарчая кампанія.\nПасля абурэння дэпутатаў тэрмін ваеннага становішча скарацілі да 30 дзён. З-за гэтага ўзнікла блытаніна з публікацыяй дакумента ў афіцыйным весніку ўрада – газеце "Урядовый курьер". У першай рэдакцыі ўсё роўна выйшла 60 дзён, з-за чаго давялося публікаваць абвяржэнне, якое многія ва Украіне ўспрынялі і зусім як адмену асаблівага становішча.\nПрычыны і наступствы інцыдэнту ў Керчанскім праліве аналізуюць і аглядальнікі сусветных СМІ. Аўтарытэтнае амерыканскае выданне Bloomberg таксама лічыць, што ўвядзенне ваеннага становішча ва Украіне пасля затрымання Расіяй украінскіх суднаў падобна на перадвыбарную хітрасць прэзідэнта Парашэнкі.\nПершапачаткова план прэзідэнта заключаўся ў тым, каб увесці рэжым ваеннага становішча ва ўсёй краіне, што парушыла б ход выбарчых кампаній яго сапернікаў. Аднак гэта не спрацавала.\nШто тычыцца рэакцыі сусветных палітыкаў, яна была стрыманай. ЕС і НАТА заклікалі да дээскалацыі сітуацыі. А канцлер Германіі Ангела Меркель намякнула на мудрасць Кіева і не прамінула нагадаць пра абавязацельствы Украіны.\nАнгела Меркель, канцлер Германіі: "Мы просім і ўкраінскі бок праявіць мудрасць, таму што мы можам вырашыць гэтыя пытанні толькі падчас дыялогу…. І мы хочам быць цалкам упэўненыя ў тым, што Украіна застанецца транзітнай краінай для расійскага газу".\nПрэзідэнт ЗША Дональд Трамп скарыстаўся выпадкам і прыняў рашэнне адмяніць запланаваную на 1 снежня сустрэчу з расійскім калегам Уладзімірам Пуціным. Гэтыя перамовы, дарэчы, былі адной з самых чаканых падзей G20 у Буэнас-Айрэсе. Лідары нават не абмяняліся поціскам рукі перад агульным фатаграфаваннем. У Маскве ўпэўненыя, прычына адмены сустрэчы іншая - унутрыпалітычная сітуацыя ў ЗША. А інцыдэнт у Керчанскім праліве ў Крамлі называюць правакацыяй.\nУладзімір Пуцін, Прэзідэнт Расіі: "У верасні гэтага года такі ж караван украінскіх ваенных караблёў ужо праходзіў па Керчанскім праліве ў Азоўскае мора, аднак у той раз усё было зроблена ў адпаведнасці з патрабаваннямі: украінскі бок даў вычарпальную інфармацыю пра маршрут і мэту пераходу. Гэта, безумоўна, правакацыя".\nДарэчы, з гэтага часу расіянам ва ўзросце ад 16 да 60 гадоў афіцыйна забаронены ўезд на тэрыторыю Украіны. Ужо вядома, што пагранічнікі не пусцілі ў краіну каля 100 грамадзян Расіі. Такая мера, упэўнены Кіеў, дазволіць пазбегнуць фарміравання так званых прыватных армій. Не выключаецца, што такое абмежаванне ў будучыні закране і расійскіх жанчын. Пакуль жа сітуацыю ва Украіне нагнятаюць нацыяналісты. Яны збіраюцца ля расійскіх дыпмісій, закідваюць тэрыторыю дымавымі шашкамі, паляць флагі і пакрышкі.\n"Мы, вядома, хацелі б, каб не было зроблена ніякіх крокаў, якія прывялі б да далейшага росту напружанасці ў нашым рэгіёне. Таму што гэта здольна аказаць уплыў не толькі на рэгіянальную, але і на міжнародную бяспеку ў цэлым. Мы перакананыя, што бакі канфлікту разумеюць сваю адказнасць за сітуацыю ў рэгіёне, за рэгіянальную бяспеку".\nМінск уважліва адсочвае заявы, якія былі зробленыя і адным, і другім бокам. Як падкрэсліваюць у МЗС Беларусі, важна было б атрымаць і ад аднаго, і ад другога аб'ектыўную інфармацыю для таго, каб мець свой рэальны аналіз сітуацыі.\nВядомыя ўсе фіналісты "Еўрабачання"\nСістэма Белкаапсаюза неканкурэнтаздольная


Такім чынам, сёння мы пагаворым з вамі пра тое, як у "Скайриме" памяняць мову. Справа ўся ў тым, што тут існуе некалькі варыянтаў развіцця падзей. Гаворка ідзе пра тое, для чаго канкрэтна вы задумалі гэтую змену. Сёння мы абмяркуем усе магчымыя і даступныя расклады. Давайце ж пачнем.\nТакім чынам, першая прычына, па якой гульцы пачынаюць задумвацца, як у "Скайриме" памяняць мову, - гэта налада гульні і яе інтэрфейсу "пад сябе". Бо дадзеная гульня - гэта неверагодны свет, а праходжанне і яго даследаванне ў большасці сваёй патрабуюць ад нас праслухоўвання і разумення дыялогаў. Калі вы не ведаеце мовы, то могуць узнікнуць вялікія праблемы. Давайце паспрабуем вырашыць пастаўленую задачу.\nМова "Скайрима" па змаўчанні англійская. Ды і версіі, як афіцыйныя, так і "пиратки", у большасці сваёй ідуць на ім. Не самы лепшы варыянт для тых, хто не разбіраецца ў "иностранщине". Так што шмат каму гульцам даводзіцца ламаць галаву над зменай налад. На здзіўленне, у "Скайриме" няма рускага інтэрфейсу па змаўчанні. Значыць, трэба шукаць выйсце.\nЯк у "Скайриме" памяняць мову на рускую? Дастаткова спампаваць патч-руссификатор або рускую версію цацкі. Усталюйце яе і радуйцеся дасягнутымі мэтамі. Зараз, калі вы можаце спакойна гуляць, з'яўляецца верагоднасць узнікнення яшчэ аднаго пытання. А менавіта: "Як памяняць мову ў кансолі" Скайрим "?" Давайце паспрабуем разабрацца, што да чаго!\nШто ж, перш за ўсё варта зразумець, з чым мы маем справу. Кансоль ў гульні служыць для выкарыстання розных читов і "сакрэтаў". Дакладней кажучы, для трохі несумленнай гульні. Праўда, яна даволі часта можа выратаваць гульца ад багнутых заданняў, якія да гэтага часу не "пафіксіўшы".\nТак, напрыклад, вы выклікалі кансоль, знайшлі патрэбную вам камбінацыю, пачынаеце яе набіраць, а замест гэтага ў вас з'яўляюцца рускія літары. Тады ўзнікае пытанне: "Як у" Скайриме "памяняць мову?", Які раздзірае многіх гульцоў. Чаму? Праблема заключаецца ў тым, што націснуўшы на гарачыя клавішы змены мовы на кампутары, вы не зменіце наладу і ў гульні. Так што даводзіцца думаць і гадаць, як можна скарыстацца кансоллю. На самай справе выхаду тут два. Пра іх цяпер і пойдзе гаворка.\nТакім чынам, першы варыянт, мабыць, самы відавочны і простай. Вам трэба памяняць мову сістэмы, дакладней, раскладку вашай клавіятуры па змаўчанні. Раз ужо не атрымліваецца зрабіць гэта падчас гульні, то неабходна "пракруціць" ўсе маніпуляцыі да запуску. Пры ўсім гэтым інтэрфейс можна пакінуць у спакоі.\nЯк у "Скайриме" памяняць мову? Перайдзіце ў панэль кіравання, а адтуль пстрыкніце па "рэгіянальным стандартам і мове". Гатова? Выдатна, рухаемся далей. Зараз вам варта зазірнуць у раздзел "мовы і клавіятуры". Справа застаецца за малым - абраць англійская і пацвердзілі дзеянні. Праўда, для гэтага неабходна пстрыкнуць па "змяніць клавіятуру" і асаблівую ўвагу надаць пункце "па змаўчанні". Цяпер можна спакойна захоўвацца і запускаць гульню. Выклічце кансоль і праверце, спрацаваў Ці наш метад. Атрымалася? Тады можаце карыстацца ім заўсёды. Але часам гэта можа выклікаць некаторыя нязручнасці. Так што давайце паспрабуем вывучыць яшчэ адзін метад.\nПара пораскинуть мазгамі, каб адказаць, як у "Скайриме" памяняць мову на ангельскую без сталай "гульні" з наладамі раскладкі клавіятуры. Бо з часам, асабліва калі вы часта паўтараеце гэтыя дзеянні, наш першы спосаб можа пачаць вельмі моцна раздражняць. Але ёсць выдатны выхад! Дастаткова проста знайсці файл з налад гульні і трохі змяніць яго.\nПерш за ўсё неабходна прайсці туды, дзе захоўваюцца сістэмныя файлы гульні. Звычайна яны ўсталёўваюцца на дыск C ў раздзел Users. Адтуль трэба зайсці ў "мае дакументы" і ў my games. Бачыце тэчку "Скайрим"? Заходзіце туды. Цяпер шукайце Skyrim.ini. Адкрыйце яго нататнікам. Паглядзіце, што там напісана. Знайдзіце радок sLanguage. Пад ёй прапішіце sConsole = ENGLISH і захавайце змены. Вось і ўсё. Цяпер вы ведаеце, як у "Скайриме" памяняць мову кансолі на ангельскую!\nКолькі жыве хамяк і як за ім даглядаць?\nАфрыканскія пінгвіны: асаблівасці знешняй будовы і паводзін\nКаэфіцыент карэляцыі - характарыстыка карэляцыйнай мадэлі


Эпідэміі грыпу ў Беларусі не было з 2010 года – RH.by\nЭпідэміі грыпу ў Беларусі не было з 2010 года\nЭпідэміі грыпу ў Беларусі не было з 2010 года, паведаміў сёння на прэс-канферэнцыі дацэнт кафедры тэрапіі Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі, кандыдат медыцынскіх навук Сяргей Пятроў, перадае БЕЛТА.\n– Пачынаючы з 2010 года, калі нашу краіну закранула пандэмія грыпу канца 2009 – пачатку 2010 года, эпідэміі грыпу ў нас не было, – сказаў ён. – Шмат у чым гэта звязана з тым, што людзі не толькі ў Беларусі, але і ў суседніх краінах пачалі актыўна прышчапляцца. І вось гэты калектыўны імунітэт, створаны за некалькі гадоў, спрацоўвае.\nПа словах навукоўца, сезон рэспіраторных захворванняў і грыпу ў цяперашні час працягваецца, у краіне зафіксаваныя адзінкавыя выпадкі грыпу, у тым ліку цяжка працякаючыя. У сувязі з гэтым Беларуская медыцынская акадэмія паслядыпломнай адукацыі рэкамендуе дактарам не губляць насцярожанасці ў плане дыягностыкі і лячэння гэтых адзінкавых выпадкаў.\nСяргей Пятроў звярнуў асаблівую ўвагу на неабходнасць вакцынацыі супраць грыпу.\n– Калі казаць пра прафілактыку сезонных захворванняў, то актыўна прышчапляцца неабходна з пачатку кастрычніка, – сказаў ён. Што тычыцца звычайных рэспіраторных захворванняў, то, як правіла, іх пік заканчваецца да канца красавіка.\nПредыдущая статьяНавучальны год для старшакласнікаў скароцяць на тыдзень\nСледующая статьяНаколькі добра вы ведаеце Канстытуцыю Беларусі? (Тэст)


Пах стаіць жудасны: суседзі трымаюць шмат жывёлы. Ці ёсць якія нормы? – RH.by\n“Суседзі ўтрымліваюць вялізную колькасць жывёлы: больш за 50 авечак, козы, свінні і гэтак далей. Пах стаіць жудасны. Летам адпачываць з дзецьмі немагчыма. А побач рэчка, цяпер тут ляжыць велізарная куча гною.\nХацела б ведаць, якія ёсць нормы па колькасці жывёл у прыватным сектары? Шукала сама ў інтэрнеце, нічога не знайшла”.\nНа пытанне адказвае начальнік Вілейскай ветэрынарнай станцыі галоўны дзяржветінспектар раёна Іосіф Томкавіч:\n– Канкрэтных ветэрынарных нормаў, якія рэгламентуюць колькасць жывёл на прыватным падворку, няма. Але трэба, каб тэрыторыя ўчастку ўтрымлівалася ў чысціні, гной складзіраваўся належна. Ёсць патрабаванні, што не дазваляецца выгульнае ўтрыманне свіней. Па правілах усе жывёлы павінны ўтрымлівацца ў спецыяльных гаспадарчых пабудовах або ў вальерах. Рэгламентуецца адлегласць пабудоў ад да жылога дома, межаў суседняга ўчастку.\nРасказаў Іосіф Томкавіч, што ў раёне былі выпадкі, калі людзі рабілі яшчэ адзін плот, каб жывёла да плата на мяжы з суседскім участкам не падыходзіла.\nА што з пытаннямі аховы прыроды – узгаданай кучай гною ля рэчкі?\n“Паводле Воднага кодексу ў прыбярэжнай зоне забараняецца размяшчэнне адходаў і пабочных прадуктаў, да якіх адносіцца гной. Для разгляду гэтай справы трэба звярнуцца з пісьмовым зваротам у райвыканкам, дзе ім зоймуцца адпаведныя службы”, – адказала галоўны спецыяліст раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Маргарыта Белановіч.\nПредыдущая статья“Я жыхар вёскі Палачаны, Бекіш Міхаіл Восіпавіч. У нас бяда – будуюць свінакомплекс”\nСледующая статьяРэпертуар на 10-16 чэрвеня ў кінатэатрах Маладзечна і Вілейкі


Як прыгатаваць куццю? | horki.info\nЯк прыгатаваць куццю?\n06.01.2014 – 13:10 | 5173 | 4\nАд 6 студзеня ў нашых продкаў пачыналася Каляда. Яна доўжылася ў ранейшыя часы аж да Вадохрышча (19 студзеня).\nДаследчыкі даўніны сведчаць, што ў гэты час беларусы тройчы накрывалі святочны стол.\nПершую посную куццю, якая яшчэ называлася Нішчымнай і Вялікай, трэба гатаваць ужо сёння, а есці на Раство – 7 студзеня. Другую – на Новы год (з 13 на 14 студзеня). Гэта Шчодрая куцця. Апошняя, трэцяя, называлася Памінальнаю або Пустою і прыпадала на Вадохрышча – 19 студзеня.\nЯк жа прыгатаваць тую куццю?\nЁсць некалькі рэцэптаў, якія збольшага адаптаваныя пад сённяшні час.\nКуцця з цукатамі\nДля гэтага блюда патрэбна: пшаніца – 1 талерка, чорныя або белыя разыні – 100 г, цукаты – 200 г, мёд – 2 чайныя лыжкі, вяршковае масла – 50 г, соль.\nПшанічную крупу трэба добра прамыць і зварыць у падсоленай вадзе (30-40 хвілінаў). Гатаваць трэба так, каб крупа не разварылася, а заставалася рассыпной. Пакуль гатуецца каша, трэба прамыць разынкі і заліць іх кіпнем, а цукаты – нарэзаць.\nКалі каша будзе гатова, у яе трэба дадаць масла, мёд, разынкі і цукаты. Усё гэта добра перамяшаць. Вось куцця і гатова!\nГэты рэцэпт больш складаны, але і багацейшы на смак.\nБяром: 2 шклянкі ячных або пшанічных круп (цэлае зерне), 1,5 шклянкі маку, 1 шклянка цукру, 8 лыжак мёду, 100 г разынак, 100 г лясных арэхаў, 100 г цукатаў з цэдры апельсіна, 1 шклянку смятаны.\nЯк і ў першым выпадку, спачатку старанна прамываем крупы. Заліваем іх вадою, даводзім да кіпення і варым на невялікім агні 35-40 хвілін. Ізноў жа трэба арыентавацца, каб крупы былі даволі рассыпнымі, а не ўварыліся ў кашу.\nМак заліваем 2 шклянкамі кіпеню, перамяшваем і даводзім да кіпення. Знімаем з агню і так пакідаем на пару гадзін у вадзе. Толькі пасля гэтага ваду зліваем і мелім на дробнае (лепей у камбайне). Дадаем у гэтую макавую масу цукар – ізноў драбнім.\nЗмешваем адвараныя крупы, мак, мёд, разынкі, арэхі, цукаты і смятану. Чакаем пакуль астыне да пакаёвай тэмпературы.\nРэцэпты збіраў Антон Валадзько


Прызыў–2017: як не трапіць у войска? | Новы Час\nМагілёў +22℃ +15℃ +11℃ +19℃\nТое, што апошнім часам стала вядома пра беларускую армію, не дадае жаданні ісці служыць. А між тым зараз у самым разгары прызыўная кампанія. Калі вы не спяшаецеся ў войска, ёсць некаторыя легальныя магчымасці не служыць увогуле або атрымаць адтэрміноўку. Глядзіш, за гэты час парадку ў арміі стане больш...\nКадр з фільма "Жыве Беларусь"\nАмаль усю Беларусь скаланула смерць у Печах 21-гадовага Аляксандра Коржыча. Родныя і сваякі нябожчыка кажуць пра жудасную дзедаўшчыну ў вайсковай частцы. Варта дадаць, што за год гэта не адзіны такі выпадак. 31 сакавіка там жа, у Печах, скончыў жыццё самагубствам 25-гадовы салдат тэрміновай службы. Хлопец не раз скардзіўся сваім бацькам на дзедаўшчыну, родныя паведамілі пра гэта камандаванню часткі. Але тое не дапамагло. Шмат што ўсплыла наогул пра дзедаўшчыну ў іншых частках.\nЗараз у Беларусі ў самым разгары прызыўная кампанія. Пад яе трапляюць мужчыны ад 18 да 26 гадоў уключна. Штогод у нашай краіне праходзяць дзве такія кампаніі: у лютым-маі і жніўні-лістападзе. Толькі ў гэты час хлопцаў могуць адправіць на службу.\nЗважаючы на трагічныя выпадкі ў нашым войску, «Новы Час» разам з праваабарончай кампаніяй «Цэнтр правоў прызыўніка» вырашыў распавесці, як легальна атрымаць адтэрміноўку або зусім не трапіць у армію.\nКожнаму навучэнцу прафесійна-тэхнічнай установы, а таксама студэнтам дзённай формы сярэдне-спецыяльнай адукацыі і ВНУ (першая ступень, бакалаўрыят) павінны даць адтэрміноўку. То бок, не істотна, колькі разоў і ў якім парадку вы навучаецеся. Галоўнае, каб вас не адлічылі па ініцыятыве навучальнай установы, напрыклад, па прычыне непаспяховасці ці неаплачанага навучання. З магістратурай і аспірантурай крыху прасцей. Калі паступіць у беларускія ВНУ — як на дзённую, так і на завочную формы — пад прызыў не патрапіш. Але магістрантам завочнай формы, якія навучаюцца за мяжой, давядзецца служыць у войску.\nКаб не трапіць у войска, абітурыент, які ў год выпуску з сярэдняй школы не паступіў у ВНУ, можа запісацца на курсы даўніверсітэцкага навучання. У гэтым выпадку ён атрымае на час вучобы і паступлення адтэрміноўку ад прызыву.\nСтудэнты, якія два гады паспяхова навучаліся на ваеннай кафедры, атрымліваюць званне афіцэра і залічваюцца ў запас. Прызыву яны падлягаюць толькі ў выпадку прыняцця кіраўніком дзяржавы асобнага ўказу, што за апошнія 23 гады здаралася толькі пяць разоў.\nНе «абуваюць у боты» хлопцаў, якія маюць жонку з цяжарнасцю ці інваліднасцю І або II групы (калі шлюб зарэгістраваны), або бацькоў з двума і болей дзецьмі на ўтрыманні. Прызыву не падлягаюць бацькі з адным дзіцём, якому яшчэ не споўнілася тры гады ці якія гадуюць дзяцей з інваліднасцю або без маці.\nТаксама можна атрымаць адтэрміноўкі паводле сямейнага становішча пры адной з наступных умоваў:\nНепрацаздольныя бацькі (якія дасягнулі пенсійнага ўзросту або з’яўляюцца інвалідамі I ці II групы), што не маюць іншых працаздольных дзяцей, якія пражываюць у Беларусі. Калі бацькі разведзеныя і хаця б адзін з іх не знаходзіцца ў законным шлюбе з працаздольнай асобай, гэтую адтэрміноўку можна атрымаць пры непрацаздольнасці аднаго з бацькоў, пры гэтым і адсутнасць іншых працаздольных дзяцей у Беларусі трэба вызначаць менавіта для гэтага з бацькоў (калі ў прызыўніка ёсць зводныя браты ці сёстры).\nКалі ў бацькоў ёсць толькі два сыны і абодвух прызываюць адначасова, адтэрміноўку па заяве бацькоў могуць даць аднаму з сыноў.\nАдзін з бацькоў, які не знаходзіцца ў законным шлюбе і не мае іншых працаздольных дзяцей, але мае адно дзіця да трох гадоў, або двух і болей дзяцей да 18 гадоў, або дзіця-інваліда да 18 гадоў, або поўнагадовае дзіця з інваліднасцю I ці II групы.\nМаці з тэрмінам цяжарнасці 28 тыдняў ці болей, якая не знаходзіцца ў законным шлюбе і не мае іншых працаздольных дзяцей.\nАднаго і болей родных братоў і сёстраў, якія атрымліваюць агульную сярэднюю, прафесіянальна-тэхнічную ці сярэднюю спецыяльную адукацыю або маюць інваліднасць I ці II групы (пры адсутнасці асоб, якія маглі б узяць іх на ўтрыманне).\nІншы чалец сям’і, які мае адмысловае заключэнне МРЭК аб неабходнасці пастаяннага старонняга догляду і не знаходзіцца на поўным дзяржаўным забеспячэнні (пры адсутнасці іншых асоб, якія пражываюць у Беларусі і законам абавязаныя клапаціцца пра гэтых членаў сям’і і ўтрымліваць іх).\nПры атрыманні пашпарта для сталага пражывання за мяжой (серыі PP) прызыўніка здымаюць з уліку ў ваенкамаце (пры наяўнасці дазволу камісарыята). Але гэты тып дакумента мае свае недахопы: напрыклад, з ім нельга афіцыйна працаваць і здзяйсняць іншыя дзеянні, якія патрабуюць мець пастаянную рэгістрацыю.\nКалі няма адтэрміноўкі ні па навучанні, ні па сямейных абставінах, то давядзецца ісці ў ваенкамат на медкамісію. Разабрацца ў гэтым пытанні нам дапамог прадстаўнік «Цэнтра правоў прызыўніка» Кірыл Пятрэнка.\nЗвычайна, у медкамісію ўваходзяць акуліст, ЛОР, стаматолаг, дэрматолаг, неўролаг, хірург-траўматолаг, псіхіятр і тэрапеўт. «Калі лічыць па зваротах на наш сайт, то адносна часта прызнаюць нягоднымі па ўсіх гэтых лекарах — акрамя стаматолага, ЛОРа (калі не лічыць алергіі) і, у меншай ступені, па неўролагу і псіхіятру», — кажа праваабаронца.\nЯшчэ да даты медкамісіі прызыўнікам патрэбна прынесці вынікі аналізаў, кардыяграмы і выпіску з амбулаторнай карткі. Чым больш захворванняў будзе ў ёй, тым верагодней атрымаць накіраванне на абследаванне. Поўны спіс захворванняў можна паглядзець на сайце povestka.by. Звычайным прызыўнікам трэба глядзець катэгорыю годнасці па графе I, афіцэрам запасу — па графе III.\nПры праходжанні медкамісіі першым варта ісці да таго лекара, ад каго існуе самая верагодная прычына атрымаць нягоднасць. Лекар у ваенкамаце праводзіць стандартны агляд у сваёй галіне, але не праводзіць абследаванні і не ставіць дыягназы. Трэба абавязкова распавесці гісторыю захворванняў і прад’явіць выпіску з дыягназамі. Калі хвароба з дакумента падыходзіць пад нягоднасць, прызыўніка павінны адправіць на абследаванне. Менавіта там паставяць дыягназ. Напрыклад, калі вы пакутуеце на скаліёз, дык вас спачатку накіруюць у паліклініку на рэнтгенаграфію, а потым у бальніцу. І толькі там паставяць канчатковы дыягназ.\nПры праблеме са зрокам нават пры нізкай міяпіі прызыўніка могуць адправіць на даследаванне, а пасля зрабіць, напрыклад, бясплатную лазерную карэкцыю. Калі накіраванне ад ваенкамата не далі, то яе можна зрабіць і ў прыватным цэнтры. Пры аперацыі на зрок даецца адтэрміноўка як мінімум на паўгода.\nАпошнім варта прайсці псіхіятра. Ён можа задаць шэраг пытанняў: ад снагаварэння да сексуальнай арыентацыі.\n«Гомасексуальнасць у Беларусі не з’яўляецца хваробай і не перашкаджае служыць у войску. Але, калі прызыўнік у ваенкамаце цвёрда выказвае сваю нязгоду з «правільным» светапоглядам па такіх пытаннях, як жыццёвыя прыярытэты, палітычная сітуацыя ў краіне, псіхіятр можа накіраваць на даследаванне ў стацыянары, каб потым паставіць хлопцу непрызыўны артыкул (як правіла, гэта «разлад асобы»), і пусціць яго гуляць на волю, але з «белым» ваенным білетам. Фактычна ідзе гаворка пра фальсіфікацыю дыягназу», — распавядае Кірыл Пятрэнка.\n«Белы білет» — гэта звычайны ваенны білет з запісам аб вызваленні ад вайсковай службы па стане здароўя з указаннем нумароў псіхіятрычных артыкулаў. Але такія запісы робяцца ва ўсіх выпадках прызнання нягодным: нават з іншымі артыкуламі ў ваенным білеце могуць быць цяжкасці ў жыцці. На шчасце, заканадаўчых абмежаванняў для ўладальнікаў «белых білетаў» вельмі мала, на практыцы больш адыгрывае ролю неадэкватнае стаўленне асобных службоўцаў пры працаўладкаванні. Але ў такіх выпадках гэта можа быць заснавана нават на банальным «не служыў — не мужык», — тлумачыць праваабаронца.\nЗа траплянне ў міліцыю ды адміністратыўныя спагнанні лекар можа нават накіраваць у псіхіятрычны дыспансер. Лячэнне ў стацыянары дае магчымасць стаць часова нягодным або зусім развітацца з войскам.\nПры праходжанні медкамісіі катэгорыю годнасці выносіць яе кіраўнік: годны да ўсіх відаў войскаў, з абмежаваннямі, часова нягодны, нягодны ў мірны час, нягодны з выключэннем з вайсковага ўліку. Гэта не канчатковае рашэнне, яно павінна быць пацверджана на пасяджэнні прызыўной камісіі, што, звычайна, адбываецца праз месяц. Адпаведна, рашэнне раённай прызыўной камісіі можа быць абскарджана ў вышэйстаячай камісіі ці ў судзе, а рашэнне вышэйстаячай камісіі — толькі ў судзе. Калі прызыўніка прызнаюць нягодным у мірны час, гэта азначае залічэнне ў запас: яму выдаюць ваенны білет, нярэдка з абавязковым медыцынскім аглядам праз тры гады.\nКалі вы не можаце служыць у арміі па маральных ці рэлігійных прычынах, ёсць альтэрнатыўная грамадзянская служба (АГС). У ліпені 2016-га набыў моц закон «Аб альтэрнатыўнай службе».\nЗгодна закону, служба ў войску замяняецца на працу ў медычнай, сацыяльнай, жыллёва-камунальнай сферы, сельскай і лясной гаспадарцы, а таксама ў арганізацыях, якія займаюцца добраўпарадкаваннем тэрыторый, будаўніцтвам і рамонтам дарог і чыгуначных шляхоў. Акрамя таго, такія грамадзяне могуць прыцягвацца да ўдзелу ў ліквідацыі наступстваў надзвычайных сітуацый прыроднага і тэхнагеннага характару.\nСлужыць тады давядзецца ў два разы больш, адпаведна наяўнасці ці адсутнасці вышэйшай адукацыі.\n— Значныя абмежаванні закладзеныя ў самім законе — заяву могуць падаць толькі прызыўнікі з рэлігійнымі перакананнямі, якія перашкаджаюць вайсковай службе, таму хлопцы з адпаведнымі палітычнымі ці філасофскімі перакананнямі праходзіць АГС не могуць, — тлумачыць Кірыл Пятрэнка. — Але на практыцы дадаецца патрабаванне прад’явіць ваенкамату даведку з той рэлігійнай арганізацыі, чальцом якой прызыўнік з’яўляцца. Натуральна, зарэгістраванай. То бок, чальцы незарэгістраваных рэлігійных суполак ці проста прызыўнікі, якія вызнаюць сваю рэлігію індывідуальна, рызыкуюць не атрымаць накіраванне на альтэрнатыўную службу. У апошнім выпадку гэта яшчэ і ўскоснае парушэнне свабоды сумлення.\nПасля ўступлення ў сілу закона і адначасова правядзення ў 2016 годзе восеньскага прызыву, на АГС было накіравана каля 50 чалавек.\nЯк бачым, калі вы не імкняцеся ў войска, ёсць некаторыя легальныя магчымасці не служыць або атрымаць адтэрміноўку. Глядзіш, за гэты час ці парадку ў арміі зробіцца больш, ці наогул армія стане прафесійнай і служыць у ёй будуць толькі тыя, хто сапраўды гэтага прагне.\nСтатья в стиле "вредные советы". А с такой информацией что нужно делать? Прочитать и сделать с точночтью до наоборот, ведь за уклонение от мероприятий призыва на воинскую службу наказывается уголовной ответственностью.\nСобирать историю болезни нужно начинать еще до того, как прилетит первая повестка. Жаловаться, планомерно собирать справки. Только по линии психиатора лучше не идти. Если подойти с умом, то все у Вас получится! Успехов в этом нелегком мероприятии!\nТебя надо забрать в рекруты в гренадеры на всю жить или на галеры


У Берасці прайшла чарговая экалагічная акцыя пратэсту | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНекалькі дзясяткаў людзей у Берасці чарговы раз выйшла ў знак пратэста супраць з’яўлення акумулятарнага завода. Яны збіралі подпісы пад зваротам у расейскі кансулят.\nРаспавялі самі жыхары горада:\n– Зараз збіраем подпісы, напісалі заяву ў расейскі кансулят, што ў іх ёсць такі прафесар Фрыдман, якія дапускае дзіўныя выказванні ў адносінах да завода. Спачатку запусцім вытворчасць — а потым паглядзім.\n– Нашыя ўлады разам з працаўнікамі АйПауэр хочуць запусціць гэты завод. Пры гэтым дзейнічаюць вельмі ціха. Тут яшчэ яны далучылі нейкіх навукоўцаў расейскіх, Фрыдмана такога. Каб гэты прадстаўнік зрабіў высновы.\nПраз расейскага консула грамадскія актывісты будуць дамагацца публічных выбачэнняў за свае выказванні. У прыватнасці, прафесар Кірыл Фрыдман прапанаваў запусціць завод і паглядзець, якія наступствы атрымаюцца.


26 лістапад 2004, 15:06\nУ чацьвер Аляксандар Лукашэнка падпісаў указ, якім вызваліў з пасады сваёй прэсавай сакратаркі Натальлю Пяткевіч і прызначыў яе намесьніцай кіраўніка прэзыдэнцкай адміністрацыі. Цяпер спадарыня Пяткевіч будзе адказваць за ўдасканальваньне заканадаўчай базы Беларусі, каардынацыю дзейнасьці дзяржаўных органаў у галіне права, узаемадзеяньне з органамі судовай улады ды кантакты з парлямэнтам. Раней гэтымі пытаньнямі ў Лукашэнкавай адміністрацыі займаўся Аляксандар Абрамовіч, які цяпер абраны віцэ-сьпікерам Савету Рэспублікі.\n32-гадовая спадарыня Пяткевіч да свайго прызначэньня на пасаду прэсавага сакратара кіраўніка дзяржавы працавала ў дзяржаўна-прававой управе адміністрацыі, таму на новай пасадзе зоймецца старой справай. Яна 10 гадоў таму скончыла БДУ й мае ступень кандыдата юрыдычных навук.\nАляксандар Лукашэнка за 10 гадоў кіраваньня меў ужо амаль 20 прэсавых сакратароў і кіраўнікоў прэсавай службы. Натальля Пяткевіч у 2001 годзе зьмяніла на гэтай пасадзе Мікалая Барысевіча, які цяпер у рангу часовага паверанага кіруе амбасадай Беларусі ў Чэхіі.\nСпадарыня Пяткевіч запомнілася журналістам тым, што ніколі не гаварыла па-беларуску, вельмі часта адмаўлялася ад камэнтароў незалежным СМІ, проста кідаючы тэлефонныя трубкі, а таксама адкрыта непраўдзівымі заявамі. Так, у дзень абвяшчэньня Аляксандрам Лукашэнкам рэфэрэндуму яна сказала Радыё Свабода, што зварот кіраўніка дзяржавы да нацыі будзе прысьвечаны трагедыі Бэслану, дзе загінула шмат школьнікаў.