Electrek: Tesla за $25 000 можа з'явіцца раней, чым чакалася - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 24 студзеня 2021, Нядзеля, 12:13\nElectrek: Tesla за $25 000 можа з'явіцца раней, чым чакалася\nВыпуск навінкі плануюць пачаць на кітайскім заводзе і на новым заводзе кампаніі ў Берліне.\nКампанія Ілана Маска Tesla вядзе распрацоўку свайго самага таннага электракара. Навінку пабудуюць на базе Model 3 і адправяць у вытворчасць ужо налета, піша Electrek (пераклад - liga.net ) са спасылкай на Weibo.\nУся інфармацыя аб электракары пакуль трымаецца ў сакрэце. Паводле неафіцыйных звестак, навінку пабудуюць на базе мадэлі Model 3. Запас ходу аўтамабіля складзе блізу 320 кіламетраў. Акрамя гэтага, версіі машыны для Еўропы і Кітая будуць мець некаторыя адрозненні.\nУпершыню навіны аб бюджэтным электракары Tesla з'явіліся ў 2020 годзе. На Battery Day ў верасні Ілан Маск сказаў, што дзякуючы новым тэхналогіям вытворчасці акумулятараў (што дазволіць зрабіць іх больш таннымі), кампанія Tesla зможа выпусціць машыну за $25 000. Са слоў Ілана Маска, дэбют мадэлі павінен быў адбыцца толькі ў 2024 ці 2025 годзе. Такі ж прагноз Маск рабіў у 2018 годзе і абяцаў праз тры гады выпусціць аўто за $25 000.\nУ 2020 годзе Tesla паставіла 499 550 аўтамабіляў. Кампанія амаль дасягнула мэты 500 000, пастаўленай Іланам Маскам.\nЗа 2020 год рынкавы кошт кампаніі вырас у восем разоў.\n18.01 «Карпянкоў, якога павінны выдаць міжнароднаму трыбуналу, прызнаўся ў злачынстве» 48,921\n19.01 Узурпатар баіцца свайго найбліжэйшага атачэння 31,529\n19.01 Журналістка Кацярына Андрэева паставіла на месца «хлопчыка»-прапагандыста Азаронка 30,092\n18.01 Рэжым Лукашэнкі пазбавілі права правядзення чэмпіянату свету ў хакеі 29,727\n19.01 Гаага чакае 27,413\n19.01 Фонд Навальнага апублікаваў расследаванне пра палац Пуціна пад Геленджыком 23,961\n19.01 Пасля пераносу ЧС з Беларусі Таракан моўчкі сек дровы 23,099


14:35 19 студзеня 2021\n09:27 19.06.2018 (абноўлена 17:23 19.06.2018) Атрымаць кароткую спасылку\n70-гадовы жыхар нямецкага Форххайма, які пераадолеў каля 2,5 тысячы кіламетраў на трактары, каб прыехаць на Чэмпіянат свету па футболе, ужо стаў папулярным у Расіі — яго пазнаюць заўзятары і чакаюць прадстаўнікі СМІ.\nБылы аўтамеханік па прафесіі, Вірт не пабаяўся сесці за руль трактара, які старэйшы за яго на 12 гадоў, і паехаць у Расію. Прычым ён пахваліў расійскія дарогі, адзначыўшы, што ў яго не было ніякіх праблем падчас паездкі.\n"У Расіі выдатныя дарогі, не магу сказаць нічога дрэннага", — сказаў заўзятар.\nРаней ён распавядаў, што паездкай у Маскву яго падарожжа па Расіі не скончыцца. Пасля ён плануе паехаць у Санкт-Пецярбург, а адтуль ужо на радзіму.\nЧэмпіянат свету па футболе-2018, Масква, Расія


вафельны халат - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ вафельны халат\nВафельны жаночы халат паступова вяртаецца ў абарот і зноў становіцца папулярным. Людзі сталі шанаваць натуральныя тканіны, іх экалагічнасць і бяспека ў параўнанні з рознымі сінтэтычнымі матэрыяламі.\nВафельны халат - гэта выдатнае рашэнне для аматараў сауны і лазні. І часам ён проста незаменны для наведвання фітнес-цэнтра ці басейна. Яго прыемна надзець на чыстае цела пасля купання і ў ім не сорамна прайсці ад душа ў распранальню. Згадзіцеся, у халаце такі пераход будзе выглядаць годна, чым у ручнік, што пагражае абрынуцца ў самы непадыходны момант.\nХалат з вафельны тканіны - вартасці\nПа-першае, ён кампактны і не зойме шмат месца ў спартыўнай сумцы. Па-другое, лазневы вафельны халат валодае выдатнымі гігіенічнымі ўласцівасцямі - ён імкліва ўбіраюць вільгаць, вельмі хутка сохне, дзякуючы чаму на ім не размножваюцца шкодныя грыбкі. Тканіна халата вырабляе лёгкі пілінг без раздражнення скуры, убіраючы і выдаляючы з яе мікробы, якія ўтвараюцца ў вільготным асяроддзі.\nПа-трэцяе, вафельныя тканіна сама па сабе вельмі паветраная, «дыхае». Таму ў такой вопратцы вам будзе камфортна ў летнюю спякоту. Яна на 100% складаецца з бавоўны, а спецыяльная выраб - рэльефныя квадрацікі - дадае матэрыялу гэтыя самыя воздухопроницаемые ўласцівасці. Які ствараецца паветраны прастора паміж халатам і целам дорыць асалоду ад адчування камфорту, прахалоды і спакою скуры.\nАсартымент гэтых вырабаў дастаткова шырокі - гэта і кароткія, сярэднія і доўгія вафельныя халаты, з капюшонам і без. У залежнасці ад пераваг, кожны можа зрабіць свой выбар пры куплі.\nВобласць ужывання такіх халатаў таксама шырокая: прадастаўляюць кліентам спа-цэнтраў і салонаў прыгажосці, а таксама іх можна сустрэць у санаторыях, медыцынскіх цэнтрах, масажных кабінетах, цырульняў і іншых падобных установах.\nВафельный халат интернет-магазин уютСтиль [HD] Відэа.\nПапярэдні Тэкст гарсэтных пояс\nНаступная Артыкул чорныя шорты\nЛёгкія салацікі на святочны стол 2015


«Мне сорамна за палякаў». Кіраўнік польскага Фонду Касьцюшкі падтрымаў беларусаў Швайцарыі | Бабруйскі часопіс\nГалоўная > Асоба > «Мне сорамна за палякаў». Кіраўнік польскага Фонду Касьцюшкі падтрымаў беларусаў Швайцарыі\nПра сытуацыю Радыё Свабода распавёў намесьнік кіраўніка Таварыства беларусаў Швайцарыі, бабруйчанін, Аляксандар Сапега.\n«Гэта проста скандал. Калі палякі не хацелі далучыцца да беларускай ініцыятывы, то ў беларусаў ёсьць поўнае права, каб там быў тэкст на беларускай мове. Тым больш, што гэты надпіс ня мае ніякага антыпольскага характару. Беларусы Швайцарыі накіравалі пратэст у польскі МЗС, прэзыдэнту і ў парлямэнт. Я беларусаў цалкам падтрымлімваю. Касьцюшка нарадзіўся на тэрыторыі Беларусі, і менавіта беларусы гэты помнік зрабілі. Гэта адзіны помнік Касьцюшку ў Швайцарыі. Мне сорамна, што гэта не палякі ініцыявалі такі помнік. Гэта былі беларусы і слава ім за гэта», – сказаў Томаш Атрэмбскі.


Асаблівасьці беларускага студэнцтва: выкладчык Андрэ Бём — Generation.by\nАсаблівасьці беларускага студэнцтва: выкладчык Андрэ Бём\nУпершыню studenty.by прапануе інтэрвію з выкладчыкам беларускай ВНУ, што таксама ёсьць адмеднасьцю беларускага студэнцтва. Андрэ Бём (André Böhm) – малады выкладчык БДУ – лектар DAAD (Deutscher Akademischer Austauschdienst), немец па нацыянальнасьці, які дасканала валодае беларускай мовай і сьцьвярджае, “што беларуская мова лепшая за яе рэпутацыю і больш багатая”. Зьдзіўляецца мужнасьці беларускіх студэнтаў і разьбіраецца ў сапраўдных драніках. Усе падрабязнасьці выведала Ганна Краснова.\nАндрэ захапляецца беларускай літаратурай і культурай, перавагу з клясыкі аддае М. Багдановічу, У. Караткевічу, В.Быкаву. Займаецца перакладамі беларускай літаратуры. Адзін з такіх зборнікаў, куды ўвайшлі пераклады Андрэ Бёма “Фронтлінія”. Мае за плячыма дыплём на тэму “Сьветабачаньне і канцэпцыя пэрсанажаў у выбраных эпічных творах У. Караткевіча ” і досьвед навучаньня, практыкі і працы на Беларусі і ў Нямеччыне. Зьдзіўляецца мужнасьці беларускіх студэнтаў, якія па 3-4 чалавека жывуць у інтэрнацкіх пакойчыках і пры гэтым добра ладзяць. Разьбіраецца ў сапраўдных драніках, падкрэсьліваючы, што нямецкія дранікі да беларускіх не дацягваюць, бо зробленыя, пэўна, з паўфабрыкатаў.\n- Андрэ, якім чынам ты трапіў упершыню на Беларусь і што натхніла цябе вярнуцца, каб застацца тут на працяглы час?\n- Так атрымалася, што ў мяне практычна ўсё зьвязана зь Беларусьсю. Упершыню я патрапіў на Беларусь роўна дзесяць год таму, у траўні 1996 года. Гэта была экскурсія па праграме IBB. У траўні 1997 зноў наведаў Беларусь. Пасьля паступіў у Бохумскі ўнівэрсытэт на славістыку і трапіў зноў у Менск у 1999 годзе ужо на навучаньне па абмену. Адвучыўся 3 сэмэстры ў БДУ, вярнуўся ў Нямеччыну і вырашыў перавесьціся ў Лейпцыгскі ўнівэрсытэт. Трэба сказаць, што ў Нямеччыне гэта ня так складана. Я перавёўся ў Лейпцыгскі ўнівэрсытэт, таму што там ёсьць спэцыяльнасьць усходнеславянская філялёгія. Навучаючыся ў Лейпцыгу, я арганізоўваў вандроўкі студэнтаў на Беларусь. Месяц яны былі тут, наведвалі курсы ў БДУ, займаліся вывучэньнем мовы, некаторыя вырашылі нават вывучыць беларускую мову. Два гады таму я трапіў на стажыроўку ў БДУ ужо выкладаць нямецкую мову. І зь мінулага году я працую тут як лектар DAAD.\n- Вядома, што сыстэма адукацыі ў нас і за мяжой ці дакладней сказаць у Эўропе карэнным чынам адрозьніваюцца. Ты сам асноўную адукацыю атрымаў дома, у Нямеччыне. А зараз працуеш у Беларусі, дзе сёньняшнія студэнты вучацца па амаль такой самай схеме, як вучыліся іхнія бацькі, бабулі й дзядулі. Што заўважаеш ты як выкладчык?\n- Моладзь ў Нямеччыне становіцца студэнтамі ў 19, 20, 21, 22, 23 год і нават пазьней, таму яны лічацца дарослымі. А тут такая яшчэ больш школьная сыстэма. Тут дакладная праграма, а ў Нямеччыне большая свабода, што тычыцца, напрыклад, сэмінараў. Іх студэнт можа абіраць па ўласным жаданьні, спэцыяльнасьці, спэцыялізацыі. А ў беларускай ВНУ дакладная, усім вядомая праграма. У Нямеччыне людзі адказваюць самі за свае адзнакі, посьпехі і, калі ў іх няма матывацыі вучыцца, гэта іх праблема, а ў Беларусі мне прыходзіцца, так сказаць, ціснуць. Хаця тое, што беларускія студэнты вучацца па вызначанай праграме, таксама ня кепска, таму што ім даюць канкрэтныя веды. Менавіта на філялягічных факультэтах даюць тут грунтоўныя веды па мове: па граматыцы, фанэтыцы менавіта. Фанэтыка лічыцца тут увогуле вельмі важнай дысцыплінай, у Нямеччыне гэта наагул ня важна, калі чалавек паступіў на замежныя мовы, фанэтыка, скажам, важны, але не самая галоўны прадмет. Тут ужо на першым, другіх курсах студэнты філялягічных спэцыяльнасьцей размаўляюць вельмі добра на замежнай мове, ня ўсе канешне, але большасьць.\n- Як паводзіць сябе на занятках беларускі студэнт і выкладчык, а як нямецкі студэнт і выкладчык?\n- У беларускага выкладчыка ёсьць нейкі аўтарытэт, якога ў нямецкага выкладчыка не хапае. Ці такі (аўтарытэт) там проста не патрэбны. Што тычыцца інтарэсаў, хобі - тут і там яны больш або менш аднолькавыя, там тусоўкі, напрыклад (усьміхаецца). Мае студэнты ўжо ведаюць, што я ня вельмі такі строгі з аднаго боку (ўсьміхаецца, і падкрэсьлівае, што менавіта не такі строгі, а не мяккаваты), але зь іншага боку кіраўніцтва катэдры можа на мяне ціснуць, каб я быў больш строгі.\nТаксама і такое бывае. Усё ж такі, мае студэнты ведаюць, што яны павінны здаць залік ці іспыт.\n- Што цікавенькага прыгадваеш са свайго студэнцкага часу?\n- Распавяду, калі я вучыўся тут. Памятаю на навучаньне я прыехаў сюды ў 1999 годзе і засяліўся, скажам, у такі звычайны беларускі інтэрнат. Для мяне ўсё было новае, цікавае, так сказаць, крута. Я глядзеў на ўсё круглымі вачыма. Праз колькі часу, праз 2-3 месяцы, у мяне адбыўся культурны шок, але не абавязкова разумець гэта толькі ў нэгатыўным сэнсе, т.б. калі я пачаў глядзець на ўсё рэалістычна. Яшчэ мяне захапляла, што студэнты, якія жывуць утрох у адным пакоі, у Нямеччыне гэтага наогул немагчыма нават ў інтэрнатах, трымаюцца разам, сябруюць, нават калі яны маюць розныя погляды на жыцьцё і маюць розныя інтарэсы. А яшчэ было цікава, што раз на тыдзень ці раз ў месяц яны езьдзяць дахаты і прыяжджаюць зь вялікімі торбамі прадуктаў, частуюць (расказвае з асалодай).\nЯ прыехаў на Беларусь, не думаючы пра нейкія там стэрэатыпы. Я адкрываў патрошку Беларусь для сябе сам.\n- Што ты думаеш аб прымусовым разьмеркаваньні беларускіх студэнтаў пасьля сканчэньня установы адукацыі? Тым больш, што тэрмін “расплаты” за бюджэтнае навучаньне зьбіраюцца зьмяніць з двух на пяць год?\n- Мне цяжка сказаць, таму што там у Нямеччыне такога няма. Лепш самаму выбіраць свой шлях ў жыцьці. Калі гэта прымус, то гэтым шмат што сказана.\n- А як да цябе, як да беларускамоўнага выкладчыка - немца, ставяцца беларускія студэнты?\n- Я ня вельмі люблю праводзіць такую форму праверкі ведаў, як слоўнікавыя дыктоўкі ці тэсты. У такіх выпадках я проста стараюся падрыхтаваць розныя тэсты на розныя тэмы, і тады я ім даю не расейскія словы, а беларускія. Пры гэтым яны заўважаюць, што там вельмі шмат мяккіх знакаў (усьміхаецца). І зрэдку яны не разумеюць нейкія словы. Часам яны прапаноўваюць вельмі шмат варыянтаў перакладу, але толькі ня правільны.\n- Ты меў магчымасьць павучыцца ў Беларусі. І гэта быў студэнцкі абмен. Што для студэнта можа значыць хаця б адзін сэмэстар навучаньня ў іншай краіне?\n- Гэта вельмі важна для студэнта. І гэта “выгодна” для духоўнага і інтэлектуальнага разьвіцьця студэнтаў. Яны вучаць ня толькі замежную мову, але знаёміцца і з рознымі людзьмі, людзьмі з розных культураў. Гэта карысна таксама для разьвіцьця культуры ўнівэрсытэтаў, якія займаюцца абменамі. І шкада, што ў Беларусі пакуль не распаўсюджаная большая колькасьць стыпэндыяльных праграмаў. Калі такая магчымасьць ёсьць, я параіў бы кожнаму беларускаму студэнту зацікавіцца і ўсур’ёз узяцца за падрыхтоўку і падачу дакумэнтаў на стыпэндыю. Але важна, каб студэнты пасьля вярталіся на Беларусь.\n- А чым могуць быць карысныя такія выкладчыкі як ты? Якія прыяжджаюць зь іншых краінаў выкладаць.\n- Мая задача заключаецца ня ў тым, каб тлумачыць студэнтам нейкія граматычныя ці фанэтычныя фэномэны, гэта могуць рабіць і беларускія калегі, якія часта робяць гэта лепей, чым нямецкія выкладчыкі, і гэта варта падкрэсьліць. Мая задача ў тым, каб пазнаёміць студэнтаў зь нямецкай гісторыяй, культурай, мэнталітэтам. Ёсьць шмат стэрэатыпаў пра тую ж самую Нямеччыну, але я хачу перадаць рэалістычны вобраз. Я вельмі інтэнсіўна займаўся дасьледваньнямі нямецка-беларускіх узаемаадносінаў і гэта ў сваім курсе краіназнаўства таксама спрабую адлюстраваць. Не ўсім гэта зразумець, але мне хочацца, каб людзі, зь якімі я падтрымліваю сувязь, працую, проста зь якімі я тусуюся, адчулі, што імі таксама цікавяцца. Некалькі год я прапагандую ў Нямеччыне беларускую культуру, асабліва літаратуру і змагаюся з стэрэатыпамі.\n- Якія пляны ты маеш на бліжэйшы час?\n- Я хачу яшчэ некалькі гадоў пажыць і папрацаваць тут. Таксама я хачу перакласьці яшчэ шмат-шмат беларускіх пісьменьнікаў, паспрабаваць перакласьці “Каласы пад сярпом тваім”і “Новую зямлю”, але гэта такая мара, нават яшчэ не плянуецца. Нерэальна. Не, ў прынцыпе, усё рэальна!\n- Ці ёсьць ў цябе якія-небудзь пажаданьні беларускім студэнтам?\n- Я зычу вам ўсім, каб вы ўладзілі сваё жыцьцё па ўласных жаданьнях і ўяўленьнях, каб вы выкарыстоўвалі, ды нават эксплюатавалі ўсе свае магчымасьці і стварылі нешта новае, надзвычайнае, экстравагантнае! Плённага працягу!\nлюдзі,\tАндрэ Бём,\tDAAD,\tНямеччына,\tвыкладчыкі,\tмовы\nГанна Краснова 11:00, 25/04/2006 | Артыкулы |


Кітай Завод і вытворцы асцярожных саветаў | Цзіньцю\nЗнак асцярожнасці на вільготнай падлозе мае ярка-жоўты колер, а пластыкавы канструкцыйны знак на мокрым падлозе - лёгкі дызайн, але добра прыкметны. Выкарыстоўвайце яго ў сваім рэстаране, бары, вестыбюлі ці гасцінай. Шматфункцыянальны дызайн з яркай графікай, каб нагадаць супрацоўнікам і гасцям пра тое, што зямля бачная мокрай.\n24-цалевы стыль знака на падлозеВысокая бачнасць.\nСкладаецца для зручнасці пераноскі і захоўвання.\nЯрка-жоўты дызайн кіравання натоўпам, пешаходны рух, прыдарожны рух\nАсцярожная дошка выраблена з новага пластыкавага матэрыялу з АБС альбо ПП праз ін'екцыйную форму.\nЁн мае бліскучую і гладкую паверхню, ён бывае трывалым і прыгожым.\nПрадукт не састарэе і не дэфармуецца, нават пакідаючы яго ў асяроддзі з высокай тэмпературай, пры інсаляцыі альбо ў моцную зіму, ён працягвае захоўваць новыя рэчывы пасля працяглага выкарыстання.\nТэкст на англійскай і кітайскай мадэлях на ёй зразумелы. І можа афармляць тэкст па неабходнасці.\nЁн падыходзіць для гасцініц, рэстаранаў і іншых грамадскіх сайтаў.\nПамер прадукту 24 "\nПамер скрынкі 315х275х640мм\nУпакоўка 10шт / шт\nЧасцей за ўсё тут выкарыстоўваецца знак асцярожнасці на вільготнай падлозе.\nНезалежна ад таго, дзе, перад чысткай пастаўце бяспеку на першае месца з асцярожнасцю!\nНа двухбаковым знаку на англійскай і кітайскай мовах напісана: "Асцярожна, вільготны падлогу", каб кожны мог дакладна бачыць інфармацыю і пазбягаць вільготных месцаў. Тлусты чорны тэкст кантрастуе з блізкай і далёкай бачнасцю жоўтага знака. У той жа час прыкладаемая да гэтага чырвоная карта падкрэслівае патэнцыйную небяспеку вільготнай зямлі і ўзмацняе той факт, што лепш пазбягаць гэтай тэрыторыі.\nЗ дызайнам ручкі, ён можа змяшчаць тры прадметы адначасова. Лёгка чысціць, унікальны лагатып вільготнай падлогі, лёгкая тэкстура, эрганамічная ручка, цвёрдая завеса, простая ў эксплуатацыі\nВыраблены з інжынернага поліпрапілена, не падвяргаецца ўздзеянню сонечных прамянёў і не мяняе колер у экстрэмальных умовах надвор'я Зроблены з трывалага матэрыялу, прыдатны для выкарыстання ў памяшканні альбо на вуліцы, яго можна лёгка скласці і захоўваць\nПапярэдняя: Ручка для інструмента Caddy B-039B\nДалей: Конус асцярожнасці\nАсцярожна, вільготная дошка для падлогі\nСавет па папярэджанні бяспекі


Як клапаціцца пра скуру зімой? 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nУзімку вашай скуры як ніколі патрэбен пільны догляд і клопат. Дзякуючы дасягненням сучаснай дэрматалогіі з'явілася мноства эфектыўных сродкаў, якія дапамогуць вам захаваць скуру прыгожай нават у моцны мароз.\nКалі вы звычайна карыстаецеся лёгкі ласьён, зімой варта паспрабаваць больш насычаны крэм, хоць бы для найбольш сухіх участкаў. Каб звесці да мінімуму адчуванне тлустасці, выкарыстоўвайце невялікая колькасць сродкі, старанна уціраючы яго ў скуру. Ўвільгатняльнікі (гліцэрына, гіалуроновая кіслата і пропіленгліколь) паглынаюць ваду з паветра. Змякчальныя сродкі, такія як дзіцячае або мінеральны алей, алей жажаба, вазелін і ланалін, дапамагаюць папоўніць недахоп тлушчаў у скуры. Большасць ўвільгатняюць сродкаў ўтрымлівае камбінацыю гэтых двух інгрэдыентаў.\nІ не забывайце аб ўвільгатняльніку паветра - бо цёплае і сухое паветра ў кватэры можа моцна пагоршыць стан вашай скуры.\nУзімку ніхто не застрахаваны ад сухасці вуснаў. Піце больш вады, каб не дапусціць абязводжвання, а дома карыстайцеся ўвільгатняе сродкам. Наносіце бальзам для вуснаў ці памаду кожны раз, як выходзіце на вуліцу. Ня праводзіце занадта шмат часу на сонца і моцным ветры.І не аблізваць вусны - палёгку будзе нядоўгім, а вось стан вашых вуснаў ад гэтага толькі пагоршыцца.\nПаклапаціцеся пра вашых ступнях! Балючыя расколіны на пятках - даволі частая з'ява, асабліва ў зімовы час. У гэтых расколінах можа ўзнікнуць інфекцыя, да таго ж яны выклікаюць боль пры хадзе. Для лячэння лепш за ўсё падыдуць сродкі на аснове вазеліну - нанёс іх на ступні, затым абгарніце іх поліэтыленавай плёнкай, надзеньце шкарпэткі і пакіньце на ноч. Праз пару дзён вы абавязкова заўважыце паляпшэнне.\nАсаблівы догляд патрэбен і скуры рук. Вашы рукі могуць моцна пацярпець ад халоднага зімовага паветра. Частае мыццё рук хоць і дапамагае ў барацьбе з бактэрыямі, але толькі ўзмацняе сухасць. І нават калі вы носіце пальчаткі, рукі пакутуюць ад холаду значна больш, чым астатнія часткі вашага цела. Выкарыстоўвайце крэм для рук на аснове гліцэрыны: наносіце яго раніцай і ўвечары, а таксама пры адчуванні сухасці скуры на працягу ўсяго дня.\nІншыя касметычныя сродкі таксама трэба выбіраць з розумам. Так, зімой вам лепш за ўсё падыдзе мыла з высокім утрыманнем алеяў. Ўвільгатняюць сродкі, у склад якіх уваходзіць диметикон, гліцэрына, ланалін і мінеральны алей, выдатна падыдуць для сухой скуры.\nВыдаленне змярцвелых клетак дазваляе ўвільгатняе сродак лепш пранікаць у скуру і аказваць максімальнае дзеянне. Вы можаце звярнуцца да ачышчальным сродках, якія змяшчаюць малочную або саліцылавую кіслату. Аднак некаторыя сродкі могуць пашкодзіць сухую скуру, асабліва ўзімку, таму лепш спачатку апрабаваць іх на невялікім участку. Калі ж у вас праблемная або вельмі адчувальная скура - звярніцеся за радай да дэрматолага.\nдуш дапаможа дадаткова завільгатнець вашу скуру. Аднак доўгі і вельмі гарачы душ толькі пагоршыць сітуацыю. Таму выбірайце цёплую ваду - так вы не парушыце тлушчавы баланс скуры. Адразу пасля душа вырабіце на цела ўвільгатняе сродак. Лепш за ўсё падыдуць сродкі з гліцэрынай і гіалуроновой кіслатой. Дзіцячае або мінеральны алей - таксама выдатны выбар.\nАбараніце ад сухасці свае валасы! Зімой не варта мыць галаву кожны дзень - лепш рабіць гэта праз дзень, бо лішак шампуня можа пазбавіць вашыя валасы вільгаці. Не забывайце выкарыстоўваць кандыцыянер і ня захапляйцеся укладваннем валасоў фенам і гарачай плойкой. І абавязкова носіце галаўны ўбор.\nнарэшце, не забывайце аб абароне ад сонца. Вы думаеце, што ўзімку атрымаць сонечны апёк немагчыма? Памыляецеся. У групе рызыкі знаходзяцца лыжнікі і іншыя аматары зімовых відаў спорту - бо снег выдатна адлюстроўвае сонечнае святло. Але нават калі вы не збіраецеся на схіл, вам усё ж спатрэбіцца абарона ад сонца з SPF 30 або нават больш.\nУсе гэтыя простыя, але ў той жа час эфектыўныя рэкамендацыі дапамогуць вам захаваць сваю скуру прыгожай і здаровай на працягу доўгай зімы.\nІншыя сакрэты маладосці і прыгажосці шчодра раскрываюцца на старонках нашага спецыяльнага праекта «Хачу быць прыгожай».\n← 7 шкодных звычак, з-за якіх можа адбыцца пажар\nЛёгкае дыханне: інструкцыя да ўжывання →\nЗакон аб ахове здароўя: новыя правы і абавязкі грамадзян


Ой! Каментары вярнуліся. | Martech Zone\nПанядзелак, верасня 24, 2007 Панядзелак, верасня 24, 2007 Douglas Karr\nДзякуючы Джулі за ўзняцце праблемы са мной!\nВерасень 25, 2007 у 7: 50 AM\nРады бачыць, што я не адзіны, хто звар'яцеў ад спам-каментарыяў - я думаю, што ледзь перажыў апошнюю хвалю, якая абрынулася ...\nЯ вельмі рады бачыць, як вы вырашаеце гэтую праблему, проста таму, што вы маглі б зразумець, што адбываецца на заднім баку. Што на самай справе робяць усе гэтыя іншыя рэчы супраць антыспаму? У мяне ёсць адзін з тых глупых "складзі гэтыя дзве лічбы", якія тэарэтычна павінны працаваць бліскуча, аднак маса спаму ўсё роўна трапляе - як, чорт вазьмі, гэта адбываецца ?! Тэарэтычна, калі ад вас патрабуецца правільна дадаць дзве лічбы, каб пераканацца, што вы чалавек, гэтыя каментарыі павінны паказвацца, і не павінна быць чаго мадэраваць, так?\nАдной з лепшых частак, якую я ўсталяваў, быў убудова IP Ban. Я магу ўнікнуць у SQL-бок справы, выцягнуць спам-адрасы, а потым дадаць іх уручную, каб забараніць. Выдатна працуе (было б добра, калі б ён атрымаў уласныя IP-адрасы і дадаў іх), і, падобна, блакуе жудасную колькасць спроб даставіць больш.\nЯ з нецярпеннем чакаю, што вы прыдумаеце!\n25 верасня, 2007 ў 2: 13 PM\nАга! Я магу вас пракаментаваць. Мне няёмка, што ў мяне ёсць мноства паведамленняў для ўласнага блога, на якія вы заўсёды спасылаецеся ...... і я іх не размяшчаў. Заўвага для сябе: папрацуйце над гэтым сёння ўвечары!\nНе магу дачакацца сустрэчы з вамі ў Web Camp на наступным тыдні!


Галоўная ➠ Усякае ➠ Маленькие квартиры дизайн интерьера\nУлік інтарэсаў усіх жыхароў. Для пачатку неабходна вызначыцца з тым, якім хочуць бачыць інтэр'ер памяшкання яго гаспадары. Так, напрыклад, жыллё для сям'і з двух дарослых чалавек будзе кардынальна адрознівацца ад жылля сям'і з дзецьмі. У першым выпадку дызайн двухпакаёвай кватэры можа ўключаць у сябе пярэдні пакой, санвузел, кухню, гасцёўню і спальню.\nЕсли вас интересуют маленькие квартиры дизайн интерьера, стоит заглянуть на этот сайт www.alexroom.ru вы найдете маленькие квартиры дизайн интерьера отличного качества и по доступной цене.\nУ другім жа выпадку размеркаванне прасторы ў праекце будзе некалькі іншым - гранічна дакладна пабітым на зоны.\nДа перапланіроўкі і пасля\nЭканомія прасторы. Шклаблокі, вітражы, люстэрка, камбінацыі крыніц святла - вось далёка не ўвесь спектр сродкаў, з дапамогай якіх можна візуальна пашырыць прастору і прыўнесці ў яго больш паветра. Хутка вызваліць плошчу дапаможа трансфармуемых мэбля (крэслы, сталы, канапы і інш.). Усё гэта варта прадумаць ў дызайн-праекце нароўні з занавання памяшкання, каб забяспечыць кожнаму жыхару патрэбную колькасць вольнага месца.\nВарыянты дызайну 2-пакаёвай кватэры\nМы можам прапанаваць вам мноства варыянтаў афармлення памяшканняў і дызайн-праектаў. Іх выбар будзе залежаць толькі ад Вашых пераваг. Існуе некалькі рашэнняў для павелічэння карыснай плошчы жылля і пераўтварэнні яго знешняга выгляду. Найбольш распаўсюджаным з'яўляецца стварэнне адзінай прасторы гасцінай і кухні. У выніку з'яўляецца шматфункцыянальная плошчу, якая ўтрымлівае ў сабе кухонную, сталовую і гасцявую зоны. Часта ўладальнікі двухпакаёвых кватэр усталёўваюць у зоне адпачынку невялікі штучны камін. Гэта надае пакоі асаблівы стыль і робіць падобнай на гасціныя загарадных дамоў. Для памяшканняў малой плошчы звычайна выбіраюць кампактную мэбля ў мінімальнай колькасці, а таксама светлыя тоны аздобных матэрыялаў, што стварае эфект павелічэння прасторы і вышыні столяў.


«Вышаградскія» стыпендыі на вучобу ў Польшчы, Чэхіі, Славакіі, Венгрыі - Адукацыя\nТэрмін навучання мусіць складаць 1-2 семестры — для даследчыкаў, 4 семестры — для магістрантаў. Навучанне і даследчая праца могуць ажыццяўляцца ў любой акрэдытаванай установе вышэйшай адукацыі краін Вышаградскай чацвёркі.\nКандыдаты на момант падачы заяўкі мусяць скончыць мінімум 4 семестры (6 семестраў для бакалаўрыяту). Увесь перыяд дзеяння стыпендыяльнай праграмы неабходна правесці ў гасцявым універсітэце (стыпендыі выключаюць удзел у іншых праграмах і атрыманне паралельна іншай вышэйшай адукацыі).\nДэдлайн – 31 студзеня 2017 года.


Ці быў Ісус Фараон-нашчадак; каралеўскія фараонаў нашчадкі? Марцін Vrijland\nЦі быў Ісус Фараон-нашчадак; каралеўскія фараонаў нашчадкі?\nпададзены ў GESCHIEDENIS\tby Марцін Vrijland\tу сакавіку 11 2016\t• 6 Каментары\nЦі з'яўляецца гісторыя, як мы ведаем, ці не так? Існуюць рэлігіі, як мы іх ведаем, маюць правільныя погляды іх паходжанне? Чаму каралева Лізавета II Англіі быў каранаваны на трон, які сядзіць на вяршыні каменя Якава і на вяршыні лесвіцы ў форме піраміды? Перад тым, як даць поўны аналіз, я рэкамендую ўсім глядзець з некаторым веданнем гісторыі ў дакументальным ніжэй. Хоць дакументальны фільм на англійскай мове, а не ў лепшым якасці малюнка і гуку, змесціце дакументальны, вядома, ежу для разважанняў. Многія рэчы вяртаюцца ў яго, якую мы бачым у цяперашні час, як імя ISIS. Дакумент нават сцвярджае, што Ісус быў сынам Юлія Цэзара і Клеапатры. Ён у рэшце рэшт жыў у Англіі. Weird!\nГэта абавязкова вельмі цяжка выкапаць праз фальсіфікацыю гісторыі стагоддзяў, так і гэты фільм, несумненна, выклікаюць пытанні. Тым не менш, ён добра варта паглядзець.\nМарцін Vrijland інтэрв'ю Шон Hross як фараонаў эліта кіруе светам\nДональд Трамп і Хілары Клінтан як Фараон нашчадкі?\nЧаму вы не павінны галасаваць (частка 2)\nВяселле прынца Гары і Meghan Markle: як вы раздуць масавую істэрыю?\nКлючавой пытанне рэлігіі: Хто ёсць Бог і хто Сатана?\nтэгі: Абрагам, арыстакратыя, Ceasar, Клеапатра, Fáraó, фараоны, Ісус, каралеўскі, Майсей\nСакавік 12 2016 ў 10: 29\nБіблія / Каран адзін вялікі алегорыя напісана жрацамі Вавілона (Шумер), то ёсць частка Майсея і Фараона ў Каране і Бібліі.:\nЗыход 15New International Version (NIV)\nПесьню Майсея і Мірыям\nКалясьніцы фараона і войска ягонае\nён кінуў у моры.\nЛепшы з афіцэраў Фараона\nпатанулі ў Чырвоным моры. [б]\nГлыбінная вада накрыла іх;\nЯны апусціліся на глыбіню, як камень.\nХто нашчадкі Майсея (метафара)? МЫ!\nХто фараоны? ЯНЫ Bloodlines арыстакратыя / Манархіі\n@Martin, вы пачынаеце рэзаць да сутнасці справы. Уводная!\nСакавік 12 2016 ў 11: 03\nАдным з важных рэлігійна-ваенна-палітычнае аддзяленне піраміды мадэлі фараонаў, які стаіць вышэй за грамадства; над сіянізмам і нацызмам і вышэй рэлігіі.\nСакавік 12 2016 ў 11: 10\nАдгадайце, мы прызначаем абодва бакі ігравога поля з тэрмінам ZIONAZI і езуіт з'яўляецца (суддзя) суддзя, які, перш за ўсё, зацікаўлены ў гэтай сатанінскай гульні.\nСакавік 12 2016 ў 11: 04\nІлюмінатаў = UNDERCOVER езуіт мы кіравання (25: 25) усё рэлігіі (18: 34 & суддзі) см Апісанне\nСакавік 13 2016 ў 11: 27\nНу, я не бачыў гэты фільм, але падчас майго даследаванні ў індуізм некалькі гадоў таму я натыкнуўся на ушчыльненні цыліндру (сайт мае зніклы), які апісвае гісторыю пра тое, у главе Езэкііля ў Бібліі.\nУ гэтай гісторыі зводзіліся да таго, што істота, якое прызямлілася з космасу на вялікія шары агню быў у рыбацкай вёсцы, таму што яны бачылі, што сьвядомая жыццё на гэтай планеце, і прыйшоў, каб дапамагчы з развіццём якасці свядомае жыццё. Гэта была іх мэта іх існавання. Некаторыя рыбакі спыталі, калі гэта істота было Богам. Яны адказалі, што ў іх няма бога, акрамя Бога існуе толькі адзін можа пагаварыць з ім ў сусвеце і перашуфляваў не будзе слухаць, улічваючы, што ніякай сутнасці як аб'екты ў Сусвеце (ов).\nГэта ўсё, што вы павінны верыць у бога, молячыся і г.д. вялікі хлусні да пастухоў авечак. Ён таксама прызначаны, каб абмежаваць нас у нашых першапачатковых навыкаў душы!\nПасля таго, як людзі сапраўды змянілі свет уверх сам бачыў, што людзі, натуральна, хто любіць і спагадаў яго істота. Гэта можа быць абгрунтавана, вывучаючы нашы дзеці не наведваюць школу. Пасля таго, як яны ідуць, яны вучаць акультную школу, якая заснавана на самай нізкай вібрацыі, што чалавек можа мець ... гэта "Я"!\nТак што я не падвяргае сумневу дакументальнага фільма. Маё меркаванне такое, што лепш за ўсё ў высокай каштоўнасці ісціны!\nСакавік 13 2016 ў 21: 04\nBloodlines не існуе ...\nЯны толькі ў гонар і славу кіраўнікоў пазначыўшы кіраўніка ...\nІ гэтыя гнёзды справу з хітрасцю і падманам парнай.\nПаколькі гэтыя немаўляты занадта шчаслівыя быць асаблівымі і рабіць усё для і падтрымліваць гэтыя смешныя міфы.\nАднак, не міфы, кожнае дзіця праходзіць праз эвалюцыю / гісторыю, як гэта было раней.\nКожнае дзіця хоча быць прынцам або прынцэсай ...\nBloodlines з'яўляюцца самастойнай ўявіў хвароба асобнасць.\nГэта самаўлюбёны чыстыя праспявалі адбываецца асобаснае развіццё па-за шляху.\nГэта псіхапаты нібыта кіруюць нашым светам, як астатняя частка чалавецтва не маюць ніякага самасвядомасці.\nУ радаводных казка і дзе яны і так прывялі прагрэс гэтага ідыятызму нараджэнняў ў пакаленьнях, гэта адзін вялікі lieg- і імбрыдынгу клуба ...\nТаму давайце спынімся прымаць гэта больш сур'ёзна.\nЧым раней мы пазбавіцца ад гэтай звязкі ongergelde нарцысаў.\nМы прапануем людзям быць самаўлюбёным, так што спыніць гэты фанатызм.\n« Галандскія рэгенты атрымалі крыж з нацысцкай сімволікай?\nЧаму Еўропа робіць выгляд, што Эрдаган цяжка, але таемна супрацоўнічае з новым Гітлерам »\nУсяго праглядаў: 1.204.539\nАналізаваць op Каранавірус, Q Anon, Трамп, Болсонаро, BoJo, глыбокі стан і адключэнне Інтэрнэту 1 красавіка?\nellysa op Каранавірус, Q Anon, Трамп, Болсонаро, BoJo, глыбокі стан і адключэнне Інтэрнэту 1 красавіка?\nZandi вачэй op Каранавірус, Q Anon, Трамп, Болсонаро, BoJo, глыбокі стан і адключэнне Інтэрнэту 1 красавіка?


Іван Шыла: Варта адрозьніваць прызыў і ізаляцыю чалавека\nhttp://spring96.org/be/news/29410 2009 2009-08-15T14:07:20+0300 2009-08-15T14:07:20+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/shyla01.jpg\nІван Шыла знаходзіцца ў адпачынку дома ў Салігорску. Франак Вячорка дагэтуль пазбаўлены звальненьня. Яго салдацкі адпачынак скарацілі да 5 сутак. Адпачынак Зьмітра Хведарука адкладзены на нявызначаны тэрмін.\nІван Шыла паведаміў "Свабодзе", што за той час, што прабыў дома, зразумеў, што ўжо адаптаваўся да войска.\n“Я прыехаў і ўбачыў, што ўсё на сваіх месцах. Ад службы адвыкаеш за дзень. Жыцьцё працягваецца. Гэта дае нейкі аптымізм на тое, што й праз год я вярнуся і ўсё будзе на сваіх месцах. Адаптаваўся, хутчэй, да войска”.\nЁн праглядзеў інтэрнэт-сайты і наконт выказваньняў на форумах, аб тым, што апазыцыянэры насамрэч ня хочуць служыць у войску, адказаў наступнае:\n“Па-першае, варта адрозьніваць прызыў у войска і прызыў з парушэньнямі сьвядомымі, якія маюць на мэце ізаляваць чалавека. Калі разглядаць сытуацыю ў такім кантэксьце, што Хведарук вучыўся ва ўнівэрсытэце, а мяне з Франкам выключылі з вучобы.\nПа-другое, так, мы кантактуем са сродкамі масавай інфармацыі. Называць рэчы сваімі імёнамі гэта нармальна. Калі ў войску мэдыцына нікога ня лечыць, а чалавека без мэдычнай камісіі туды прызвалі і ён пакутуе, тым больш, што не прыйшоў туды губляць сваё здароўе дзеля нечых меркаваньняў, то, калі ён зьвяртаецца да мэдыкаў – гэта нармальна, гэта цывілізавана.\nАдпачынак Івана Шылы скончыцца 16 жніўня.\nПаплечнік Івана Шылы маладафронтавец Зьміцер Хведарук пакуль пазбаўлены адпачынку. Ягоная маці Ірына Хведарук высьвятляла прычыну.\n“Высьветлілася, што ў яго абмежаваньне пасьля лекаваньня. Яго цяпер у адпачынак ня пусьцяць, бо трэба праз тры месяцы пасьля таго, як апошні раз быў у шпіталі, прайсьці нейкае асьведчаньне”.\nВінцук Вячорка апавёў, што яго сына Франка дагэтуль не пускаюць у звальненьне на выходныя. Але яго больш непакоіць стан здароўя сына:\n“Цягам папярэдніх двух месяцаў яму штодня мералі ціск па загадзе падпалкоўніка і маёра, якія прыяжджалі зь Менску. Цяпер яны зноў прыяжджалі да фэльчаркі. Забралі зьвесткі пра ягоны ціск і цяпер яна яму штодня ціск мераць не абавязана.\nФранак зьвяртаецца, каб памераць ціск, а ягоныя просьбы цяпер нават не ўносяць у журнал. Мне трывожна, бо зьнікла ягоная мэдычная картка з усімі запісамі.\nФранак падаў рапарт правесьці паўнавартаснае мэдычнае абсьледаваньне. Цяпер чакаем адказу на гэта. Ён знаходзіцца пад пільным кантролем і наглядам, але не ў тым сэнсе, што нехта дбае пра ягонае здароўе”.\n15.08.2009 Тэгі: войска, катаваньні, апазіцыя


Ідэю «хэльсынскага працэсу» Лукашэнку хутчэй за ўсё падказаў Пуцін\n28 лістапад 2016, 18:23\nАляксандар Лукашэнка і Ўладзімір Пуцін ў Маскве 22 лістапада.\nГлод: Аляксандр Лукашэнка прапанаваў запусьціць міратворчы «менскі працэс» для ўрэгуляваньня дачыненьняў паміж Усходам і Захадам, аналягічна з Хэльсынскім працэсам. Адпаведную прапанову Аляксандар Лукашэнка зрабіў падчас візыту ў Менск дэлегацыі камітэту Эўразьвязу ў пытаньнях палітыкі і бясьпекі.\n«Не магу не сказаць пра нашу заклапочанасьць нарастаньнем антаганізму паміж Эўразьвязам і Расеяй. Нам у Беларусі назіраць за гэтым і балюча, і трывожна. Разумеючы, што ні вам, ні Расеі, тым больш нам гэта ня трэба пры тых велізарных праблемах, якія сёньня існуюць у сьвеце і якія трэба вырашаць разам», — сказаў ён.\nЯ зьвязваю гэтыя словы з плянамі Пуціна.\nЯ зьвязваю гэтыя словы з плянамі Пуціна. Я згадаў ягоную маскоўскую сустрэчу з Лукашэнкам. Тады ўсе зьвярнулі ўвагу на тое, што яны не дасягнулі дамоўленасьцяў наконт нафты і газу. А я зьвярнуў увагу яшчэ і на тое, што яны прагаварылі пяць гадзін. Улічваючы, што асабістыя дачыненьні паміж расейскім і беларускім лідэрамі цяжка назваць прыязнымі, узьнікала пытаньне: пра што яны маглі гаварыць так доўга? Я думаю, што яны абмяркоўвалі як раз гэтую ініцыятыву. Прычым, я схільны лічыць, што кіраўнік Беларусі агучыў яе публічна з асабістай прапановы прэзыдэнта Расеі.\nЯк бы не надзімалі шчокі расейскія кіраўнікі, але яны мусяць прызнаць: сацыяльна-эканамічнае становішча ў іх краіне пасьля ўвядзеньня эўрапейскіх санкцыяў істотна пагаршаецца. І без зьняцьця санкцыяў крызыс будзе толькі пагаршацца. А крызыс у Расеі можа перарасьці ў вельмі страшэнную рэч — мы ж добра ведаем 100-ую гадавіну чаго зьбіраюцца адзначаць у Расеі ў наступным годзе. Яшчэ адна рэвалюцыя гэта пагроза ўсяму сьвету.\nДы і захад хацеў бы замірыцца. Глядзіце, кандыдат на прэзыдэнта Францыі, на маю думку, ён і будучы пераможца прэзыдэнцкіх выбараў Франсуа Віён ужо заяўляе пра неабходнасьць замірэньня з Расеяй.\nУзьнікае пытаньне: а хто зробіць першы публічны крок да гэтага? Пуцін? Але тады ў Расеі пачнуць казаць пра слабасьць расейскага прэзыдэнта. Захаду таксама ня з рукі публічна высоўваць такія ініцыятывы. Таму, як мне падаецца, Лукашэнка тут будзе вельмі дарэчы. Вось адкуль і зьявіўся яго пробны шар.\nПрадстаўніца Эўразьвязу прызнала, што гэтая ініцыятыва заслугоўвае ўвагі.\nМне было цікава, як адрэагуе на гэта Эўропа. Пакуль рэакцыі вышэйшага кіраўніцтва Эўразьвязу няма. Але прадстаўніцтва Эўразьвязу ў Беларусі Андрэа Віктарын у інтэрвію тэлеканалу «Беларусь-1» заявіла, што мы зьвярнулі ўвагу на гэтую прапанову, на стварэньне такога фармату, але пакуль ня можам камэнтаваць гэта. Як толькі мы атрымаем больш інфармацыі, то ўсе 28 краін — чальцоў ЭЗ абмяркуюць гэтую ініцыятыву і прымуць рашэньне. То бок яна прызнала, што гэтая ініцыятыва заслугоўвае ўвагі.\nЦі сапраўды «менскі працэс» можа перарасьці ў нешта большае, у новы Хэльсынскі працэс ці «новы ўсясьветны парадак»? Першы Хэльсынскі працэс прывёў да ўтварэньня АБСЭ. А ці можа рэфармавацца АБСЭ ў нешта больш сур’ёзнае, чым тая дастаткова аморфная арганізацыя, у выглядзе якой існуе цяпер?\nСправа ў тым, што гэта пытаньне стала актуальным. Пра яго гаворыць ня толькі Лукашэнка. Гэта ў кулюарах абмяркоўваюць і ў эўрапейскіх інстытутах, і на розных дасьледчых аналітычных канфэрэнцыях. Менавіта з гэтага і зьявілася ініцыятыва Лукашэнкі, якую яму падказаў Пуцін. А магчыма нейкі падобны сыгнал быў і з Брусэля.\nЦыганкоў: Гэтая прапанова не магла зьявіцца ў Аляксандра Лукашэнкі без папярэдняга абмеркаваньня з Уладзімерам Пуціным, паколькі той вельмі зацікаўлены бок. Але ці падказаў гэта Пуцін, як сур’ёзна яны гэта абмяркоўвалі падчас сустрэчы — незалежна ад гэтага яна можа прынесьці пэўныя ідэалягічныя дывідэнды Аляксандру Лукашэнку. Тактыка вылучаць ініцыятывы дастаткова беспамылковая. Лукашэнка вылучае, а наколькі яны сур’ёзныя і выканальныя, хай думаюць тыя, на адрас каго яны вылучаныя. Можна прыгадаць шмат момантаў, калі Аляксандар Лукашэнка кідаў міратворчыя ці пасярэдніцкія прапановы і свае паслугі. З іх ажыцьцявіўся толькі менскі працэс па ўрэгуляваньню расейска-ўкраінскага крызысу, і тое на сёньня ўсё гучней чуваць галасы, што Менск не можа быць пляцдармам для гэтага працэсу, што Беларусь ужо не зьяўляецца цалкам нэўтральным бокам у гэтым канфлікце. Так што магчыма, што гэты менскі працэс як мінімум не паўторыцца тым, што прыяжджалі кіраўнікі заходніх краін.\nЛукашэнка ў любым выпадку застаецца з ідэалягічным плюсам.\nАле Лукашэнка бачыць, што гэта ўжо сыходзіць, і вылучае новую ініцыятыву. Хай цяпер Захад думае, як рэагаваць. Ну а Лукашэнка ў любым выпадку застаецца з ідэалягічным плюсам: я хацеў прымірыць вялікія цэнтры, Расею і Эўразьвяз. Калі што, я прапаноўваў, яны не захацелі. Ён застаецца «ў белым паліто». Лукашэнка ён неаднаразова гаварыў, што адмаўляецца ад гэтай функцыі пасярэдніка, гэтага не любіць, нават у разгар менскага працэсу, але не трэба верыць словам — відавочна ён любіць гэтую функцыю, ён адчувае, што гэта ці не адзіная функцыя, якая дастаткова ўсур’ёз і нармальна ўспрымаецца на Захадзе, дзе ён можа сябе зарэкамендаваць і проста быць пачутым. Дагэтуль да зьняцьця санкцый Лукашэнка асабліва нікуды не езьдзіць, нікуды яго не запрашаюць акрамя адзінкавых выпадкаў, і яму гэта безумоўна крыўдна. І ён спрабуе такімі ініцыятывамі прыцягнуць на сябе ўвагу і сапраўды праводзіць больш актыўную замежную палітыку.\nГурневіч: Калі дзіця пахваліш, дасі яму цукерку, ён тады такі шчасьлівы, хоча яшчэ больш усіх задаволіць і прыдумляе, як даказаць які ён кемлівы і фізычна спраўны. Тут нешта такое з Аляксандрам Лукашэнкам. Калі ўдаўся «менскі працэс», то цяпер яму падаецца, што ён будзе галоўным міратворцам ва ўсім сьвеце. Нагадаю, што ён прапаноўваў яшчэ некалькі месяцаў таму падобны працэс Расеі і Турэччыне.\nГэта такая сумнеўная эфэктыўнасьць для Лукашэнкі, бо Менск — гэта толькі месца для працэсу. Беларускае МЗС не ўдзельнічала як бок у гэтых перамовах. Была ў свой час сустрэча Рэйгана і Гарбачова ў Ісьляндыі каля Рэйк’явіка — ёсьць такі слынны белы дамок. Але хто сёньня памятае пра тое, што Ісьляндыя зрабіла нейкі мірны працэс паміж ЗША і СССР? Ну быў такі дамок, сустрэліся, ну і добра.\nУ кожнай краіны свае нацыянальныя інтарэсы, адны ўвогуле падтрымліваюць Пуціна, і выглядае на тое, што такіх краін стане яшчэ больш у Эўропе.\nТаму я на месцы Лукашэнкі ня быў бы задаволены, думаючы, што гэта ён прывёў да гэтага. Я думаю, ён цудоўна ўсё разумее. Але ў сытуацыі, калі ён шукае сабе месца і крэдыты, прыхільнасьць замежных урадаў, натуральна чым больш ідэй, тым больш на яго будуць зьвяртаць увагі. Але не факт, што Беларусь штосьці з гэтага атрымае. Уявіце сабе, што значыць такая перамоўная місія ў Менску паміж Захадам і Расеяй, ну якія пытаньні можна там вырашаць? Ёсьць стасункі двухбаковыя паміж Брусэлем і Масквой, на ўзроўні Рады Эўразьвязу. Ёсьць ЗША, якія вядуць сваю палітыку. Я не ўяўляю, як гэта ўзяць у кучу, прывесьці дэлегацыю ў Менск, размаўляйце з Пуціным. Эўразьвяз — гэта вельмі бюракратычная структура, дзе павінныя згадзіцца 28 краін, каб праводзіць такія перамовы, павінны быць цэлы расклад дня ці некалькіх дзён гэтай сустрэчы, пытаньні. У кожнай краіны свае нацыянальныя інтарэсы, адны ўвогуле падтрымліваюць Пуціна, і выглядае на тое, што такіх краін стане яшчэ больш у Эўропе. У іх ёсьць свае прычыны, магчымасьці, інструмэнты, каб абмяркоўваць гэтыя пытаньні.\nНавошта гэта рабіць публічна ў Менску, ды яшчэ ў краіне, якая мае сумнеўную рэпутацыю? Менск для Захаду гэта не нэўтральная пляцоўка, гэта ўсё ж такі сфэра ўплыву Расеі. Яны пагадзіліся на «менскія пагадненьні», бо гэта была ідэя Масквы, і яны прынялі яе. А так дыктатар прапануе «нэўтральную» пляцоўку — гэта сьмешна выглядае. І эфэктыўнасьць для сусьветнага новага парадку сумнеўная, і для Лукашэнкі сумнеўная. Толькі калі сказаць, мы прапаноўвалі, яны адмовіліся. Гэта, відаць, адзіны плюс для Лукашэнкі, пра што можна пагаманіць на дзяржаўных тэлеканалах.


"Расейска-грузінскі канфлікт паказвае, што паняцьця "постсавецкая прастора" больш не існуе.."\n04 кастрычнік 2006, 18:25\nЮры Дракахруст, Прага У чым прычыны цяперашняга грузіна-расейскага канфлікту? Наколькі адэкватнымі былі дзеяньні Тбілісі і Масквы, якія мэты імкнуліся дасягнуць Міхаіл Саакашвілі і Ўладзімер Пуцін? Якія урокі з гэтага канфліктe вынікаюць для краінаў СНД, для суседзяў Расеі? На гэтыя тэмы разважаюць аглядальнік грузінскай службы нашага радыё Давід Какабадзэ і галоўны рэдактар часопісу “Россия в глобальной политике» Фёдар Лук’янаў. Эфір 2 кастрычніка\n(Дракахруст: ) “У чым прычыны цяперашняга грузіна-расейскага крызысу, які балянсуе ледзь не на мяжы вайны. Нагадаю пасьля арышту 4-х расейскіх афіцэраў Расея спыніла выдачу візаў грузінскім грамадзянам, эвакуявала свае пасольства, літаральна сёньня ўвяла транспартную блякаду Грузіі, прэзыдэнт Пуцін назваў арышт афіцэраў "актам дзяржаўнага тэрарызму з захопам закладнікаў". З Масквы гучаць аналёгіі з Ізраілем , які пачаў вайну ў Лібане пасьля захопу 2 ізраільскіх вайскоўцаў.\nРасейскія вайскоўцы былі перададзеныя старшыні АБСЭ, але ня факт , што крызыс вырашаны. Давід Какабадзэ, на Ваш погляд, ці варта было Грузіі арыштоўваць расейскіх афіцэраў, тым больш што войскі ўсё роўна выводзяцца з Грузіі?”\n(Какабадзэ: ) “Мне цяжка судзіць, наколькі адэкватны крок Тбілісі, бо Тбілісі заяўляе і пацьвяржае сваё меркаваньне дакумэнтальнымі кадрамі , што яны арыштавалі не вайскоўцаў, а агентаў - іншымі словамі шпіёнаў. Калі гэта прымаць за факт, то арышт - безумоўна крок адэкватны, ня мае значэньня, за якімі пасадамі і званьнямі хаваюцца тыя ці іншыя агенты. Калі арыштоўваюць агэнтаў-дыпляматаў, то іх проста выдвараюць з краіны. І ў адказ іншы бок робіць аналягічна - выдвараюць такую ж колькасьць дыпляматаў.\nУ дадзеным выпадку Расея не магла адказаць тым самым, бо грузінскіх ваенных у Расеі няма. Наколькі адэкватная - пазыцыя Расеі, тут ёсьць тэма для размовы. Расея ня стала разьбірацца ў тым, наколькі важкія аргумэнты доказы, якія падаў грузінскі бок. Яна адразу ж пачала дзейнічаць і рабіць заявы, якія, на мой погляд, не адпавядалі тым дзеяньням, якія зрабіла Грузія”.\n(Дракахруст: ) “Давід, Вы гаварылі больш пра праўны бок, а маё пытаньне больш тычылася палітыкі. Нават калі гэтыя афіцэры займаліся шпіянажам, ці варта было іх арыштоўваць, можна было іх выслаць, ціха дамовіўшыся з Масквой”.\n(Какабадзэ: ) “Калі б не было гісторыі Савецкага Саюзу, калі б было перадгісторыі грузіна-расейскіх адносінаў, то такіх канфліктаў наагул не ўзьнікала б. Калі б гэта былі дзьве раўнапраўныя краіны, калі б гэта была не імпэрыя і яе былая частка, то такога пытаньня наагул не было б. Калі, здаецца, летась у Маскве былі арыштаваныя брытанскія агенты, ні ў каго ня ўзьнікла пытаньняў, ці варта было Расеі так рабіць. Калі гэта шпіёны, то іх, зразумела, трэба арыштоўваць. Самае пытаньне не зусім адэкватнае”.\n(Дракахруст: ) “Фёдар Лук’янаў, а на Ваш погляд , наколькі былі адэкватнымі дзеяньні і Грузіі і Расеі, наколькі з боку Расеі было адэкватным выкарыстаньне ўсяго арсэналу сродкаў узьдзеяньня, акрамя ваенных?”\n(Лук’янаў: ) “Выкарыстаньне ўсяго арсэналу, акрамя вайсковага - гэта на мой погляд больш адэкватна, чым выкарыстаньне вайсковага арсэналу, акрамя ўсяго астатняга. Апошнія дні, нягледзячы на жорсткія і часам хамскія заявы з Масквы, мне падалося, што як раз звышагрэсыўны тон закліканы стварыць уражаньне моцнага адказу без прыняцьця незваротных мераў. І пакуль, дзякаваць Богу, ніякіх сілавых крокаў не было прынята і думаю, што і ня будзе прынята.\nЯ хацеў бы вярнуцца да Вашага пытаньня, якое Вы задавалі Давіду - аб палітычнай матывацыі гэтых дзеяньняў. Мне здаецца, што гэтым разам дзеяньні грузінскага боку гранічна рацыянальныя і пралічаныя. У Расеі прэзыдэнта Саакашвілі часта прадстаўляюць як чалавека, які дзейнічае імпульсыўна.\nВось гэта абсалютна ня той выпадак. Мне здаецца, што галоўная праблема, якую Саакашвілі спрабуе вырашыць - гэта лёс двух галоўных тэрытарыяльных канфліктаў - абхаскага і паўдзёнаасэтынскага.\nНезалежна ад пазыцыі Расеі, гэта зьвязана з працэсам, які літаральна ў гэтыя дні актывізуецца ў Эўропе. На гэтым тыдні, гледзячы па ўсім, у агульных рысах прынятае рашэньне пра будучыні Косава. Сытуацыя там ізноў стала вельмі нестабільнай, альбанскія ўлады і альбанская большасьць даюць зразумець усясьветнай супольнасьці , што калі ня будзе прынятае рашэньне, якое іх задаволіць, а іх задаволіць толькі незалежнасьць, то дэстабілізацыя ў Косаве - гэта пытаньне тэхнікі.\nДля Захаду гэта непрымальна, бо незразумела, што з гэтым Косавым рабіць. Па-другое, калі ўся гэтая стабільнасьць разбурыцца, то тады ўзьнікне пытаньне, чым там НАТА займалася 7 гадоў. Аднак я мяркую, што рашэньне перадвызначана - гэта будзе ў нейкай форме, зь нейкімі агаворкамі незалежнасьць, яшчэ адна альбанская дзяржава ў Эўропе.\nМне здаецца, што пасьля гэта сытуацыя ў Грузіі, сытуацыя прэзыдэнта Саакашвілі, які паставіў мэтай аднаўленьне тэрытарыяльнай еднасьці, стане калі не безнадзейнай, дык ускладніцца ў разы. Можна абвесьціць Косава ўнікальным выпадкам, але яго ўсё роўна будуць прымяраць на ўсе гэтыя замарожаныя канфлікты. І спадар Саакашвілі, разумеючы гэта , гуляе на апераджэньне. Яго задача - прадэманстраваць заходнім партнэрам, што Расея абсалютна неадэкватны і неканструктыўны партнэр удзельнік працэсу, зьвязанага з непрызнанымі тэрыторыямі, і ніякія яе аргумэнты і дзеяньні ня могуць разглядацца. З гэтага пункту гледжаньня Саакашвілі выгадна справакаваць Расею на найбольш неадэкватныя дзеяньні, у ідэале, я прашу прабачэньня, нават на баявыя дзеяньні. Любыя звышжорсткія мэры Расеі будуць выгадныя тбіліскаму кіраўніцтву, паколькі будуць яшчэ больш настройваць заходнюю супольнасьць супраць Расеі.\nЦі разумее гэта Масква? Мне здаецца, што разумеюць, але адна справа разумець, а іншыя справа, што эмоцыі разыграліся з усіх бакоў. Мне здаецца, што вайны ўсё ж ня будзе, але адносіны з Грузіяй пасьля вырашэньня крызысу з вайскоўцамі, якіх хутчэй за ўсё аддаць, дасягнуць нулявой адзнакі”.\n(Дракахруст: ) “Давід, Вы чулі геапалітычную інтэрпрэтацыю Фёдара, паводле яго справа была ня ў гэтых вайскоўцах і ня ў віне, а ў тым, што прэзыдэнт Саакашвілі сьвядома выклікаў гэты канфлікт дзеля больш шырокіх палітычных мэтаў. Наколькі Вам падаецца справядлівым такі погляд?”\n(Какабадзэ: ) “Такі погляд мае права на існаваньне, тым больш, што гэта не адзіная вэрсія. Праз 3 дні ў Грузіі пройдуць муніцыпальныя выбары і шмат назіральнікаў зьвязваюць гэтую эскаляцыю напружаньня паміж Грузіяй і Расеяй з гэтымі выбарамі, нібы то грузінскае кіраўніцтва выбрала гэты момант , каб забясьпечыць сабе поўную перамогу на гэтых выбарах. Паводле сацыялягічных апытаньняў за гэтыя апошнія дні папулярнасьць ураду Саакашвілі істотна ўзрасла, і нават апазыцыйныя партыі - амаль усе - выступілі з заявамі, што зараз ня час казаць пра пытаньні, якія нас разьдзяляюць, зараз мы павінны быць адзіныя, бо рэакцыя Расеі на арышт расейскіх афіцэраў - гэта крок супраць Грузіі, а ня супраць Саакашвілі”.\n(Дракахруст: ) “Давід, ці правільна я Вас зразумеў, і пра гэта кажа нямала экспэртаў, што дадзеным выпадку мы маем справу з чыстым піярам з двух бакоў. Тая сытуацыя, якую Вы апісалі, калі нават апазыцыя кажа, што Айчына ў небясьпецы, мы павінны згуртавацца вакол лідэра - ну гэта ідэальная сытуацыя для лідэра. І для аднаго, і для іншага. Ці не мае права на існаваньне цынічны погляд, што Пуцін і Саакашвілі гуляюць у пас?”\n(Какабадзэ: ) “Ну палітыка гэта сапраўды ў пэўнай ступені гульня. Гэта ня першы выпадак і не апошні, калі супрацьлеглыя бакі падыгрываюць адзін аднаму. Што тычыцца Косава, то я хачу нагадаць, што было зроблена шмат заяваў з боку і кіраўнікоў і АБСЭ, і Эўразьвязу, і ЗША, што нават калі Косава атрымае незалежнасьць, то гэта ня будзе прэцэдэнтам, бо той канфлікт ня мае нічога супольнага з канфліктамі на тэрыторыі былога СССР. Хаця і Фёдар мае рацыю - што бы ні казалі палітыкі, сытуацыя Саакашвілі ў гэтым выпадку безумоўна ўскладніцца”.\n(Дракахруст: ) “Фёдар, а як Вы ставіцеся да такой піяр-вэрсіі? Ці тут усё ж размова ідзе пра нацыянальны гонар, які чагосьці варты і яго трэба абараняць?”\n(Лук’янаў: ) “Мне здаецца, што Вы маеце рацыю, што слова піяр у дадзеным выпадку недарэчнае. Я згодны з Давідам, што і грузінскае кіраўніцтва, і расейскае (што мне вельмі бачна зблізу) піяр вельмі паважаюць і ахвотна ім карыстаюцца , але тут усё больш сур’ёзна і да гэта трэба ставіцца адпаведна.\nКалі размова ідзе пра перадвыбарчую сытуацыю, то тады Саакашвілі гуляе нават не з агнём, а з ядзернай бомбай, бо такімі рэчамі нельга гуляць дзеля выбараў. Я ўсё ж думаю , што справа ня ў гэтым, а, як я і казаў, у сэпаратысцкіх грузінскіх аўтаноміях. Гэта вельмі рызыкоўная, але вялікая гульня.\nВяртаючыся да праблемы Косава. Усе гавораць, што гэта ўнікальны выпадак. Але бяда сучаснай палітыку ў тым , што ніякія правілы ўжо ня дзейнічаюць і ў кожным канкрэтным выпадку вынік сытуацыі вызначаецца суадносінамі сілаў. У выпадку з Косавым рухавіком зьяўляецца вельмі агрэсіўная палітыка альбанцаў, з якімі эўрапейцы і амэрыканцы проста ня ведаюць, што рабіць. Пры гэтым усе разумеюць, што гэта вельмі небясьпечная рэч. Першай краінай, якая адрэагавала нам пачатак перамоваў па Косаву, была не Расея, ня Грузія і ня Сэрбія, а Гішпанія, якая мае праблемы са сваімі аўтаноміямі - краінай баскаў і Каталёніяй.\nЯ павінен заўважыць, што з пункту гледжаньня прагматычных інтарэсаў Расеі трактоўка выпадку з Косавым неістотная. Калі ўсясьветная супольнасьць кажа, што Косава - гэта ўнікальны выпадак, і ня ёсьць прэцэдэнтам. Тады Масква гаворыць: "O''key, тады і Абхазія - унікальны, і Паўдзённая Асэтыя - унікальны, і Прыднястроўе – унікальны. І ў кожным выпадку мы будзем весьці сваю гульню і дамагацца свайго выніку - дзесьці незалежнасьці, дзесьці анэксіі, дзесьці яшчэ чагосьці.” І тады прабачце - так атрымалася.\nКалі ж гаворыцца, што гэта ўнівэрсальны выпадак, ну тады тым больш ёсьць падставы ўжываць гэта да ўсіх цяперашніх замарожаных канфліктаў”.\n(Дракахруст: ) “Фёдар, паводле Вашай вэрсіі прэзыдэнт Саакашвілі Стварыў для Масквы своеасаблівую пастку, у якой чым больш жорстка Масква будзе дзейнічаць, тым больш яна будзе ліць ваду на млын грузінскага прэзыдэнта. А можа калі такая пастка і была, і ў Маскве гэта разумелі, але не маглі дзейнічаць інакш, бо ёсьць меркаваньні нацыянальнага прэстыжу, нацыянальнага гонару?”\n(Лук’янаў: ) “Зразумела, тут выйсьця іншага няма. Стрыманасьць Расеі, калі гэта можна называць стрыманасьцю, праявілася , што няма пэрспэктываў вайны. А вось тое, што будуць дэманстратыўныя меры эканамічныя, палітычныя - гэта імаверна. Транспартная блякада, якая абвешчаная сёньня - гэта вельмі сур’ёзная мера. Але гэта ўсё паліятывы - адну вайну мы мяняем на шмат канкрэтных эканамічных мерапрыемстваў.\nЯ думаю, што Расея ўсё роўна ў выніку наўрад ці выйграе, бо чым мацней ціск, чым больш сытуацыя нагадвае "зімовай вайны" 1939 году, калі гіганцкі Савецкі Саюз апрыёры ня меў рацыю, а маленькая Фінляндыя - мела, незалежна ад таго, што і як там было”.\n(Дракахруст: ) “Давід, Вы пачалі з таго, што арыштаваныя афіцэры, магчыма, былі замешаныя ў шпіянажы. Але іх віна за некалькі дзён ня зьменшылася, але зараз іх фактычна вызвалілі. Ці азначае гэта, што Грузія саступіла, прайграла?”\n(Какабадзэ: ) “Я ня ведаю, на якіх умовах адбываецца гэтая выдача, і што Грузія атрымлівае ў абмен, але ўпэўнены, што нешта атрымлівае. Нездарма ў Грузію паляцеў старшыня АБСЭ Карл дэ Гухт і менавіта ён будзе прысутнічаць пры перадачы арыштаваных расейскаму боку разам з расейскімі і грузінскімі прадстаўнікамі. Там безумоўна ёсьць нейкая дамоўленасьць і Грузія гэта зрабіла не проста так. Тут таксама нельга забываць аб імкненьні Грузіі як мага хутчэй уступіць у НАТА. Рэакцыя расейскіх палітыкаў на рашэньне НАТА аб наданьні Грузіі статусу краіны, якая вядзе інтэнсіўны дыялёг з Альянсам, была вельмі жорсткай і нэгатыўнай. Неўзабаве пасьля гэтага міністар абароны Расеі Сяргей Іваноў назваў Грузію "бандыцкай краінай".\nГэты аспэкт таксама трэба ўлічваць пры аналізе гэтага супрацьстаяньня, калі гэта можна назваць супрацьстаяньнем. Грузія - маленькая краіна, як гэта любяць прыгадваць расейскія палітыкі. яна ніколі ня можа спаборнічаць з Расеяй з пазыцыі сілы. Але мы жывем ў ХХІ стагодзьдзі і калі ты - маленькая краіна, гэта зусім не азначае, што нейкая вялікая краіна цябе можа ціснуць”.\n(Дракахруст: ) “І напрыканцы, калегі, да Вас агульнае пытаньне - урокі грузіна-расейскага канфлікту для іншых краінаў СНД, для іншых краінаў-суседзяў Расею. Давід, Вам першаму слова”.\n(Какабадзэ: ) “Тут, я мяркую, ня здарылася нічога, чаго б мы не чакалі. Чакаць такой рэакцыі Расеі было варта, і як ўжо казаў Фёдар, Грузія хутчэй за ўсё такой рэакцыі і чакала. Зразумела, яна спадзявалася, што да больш сур’ёзных дзеяньняў справа ня дойдзе, і мы ўсе спадзяемся, што да вайны справа ня дойдзе. Так што тут няма ніякага ўроку, бо не было аніякай нечаканасьці.\nЯ б хацеў зьвярнуць увагу на лексыку, якую выкарыстоўваюць расейскія лідэры - не аглядальнікі, не журналісты, а нават кіраўнікі дзяржавы - гэта недыпляматычная лексыка. "Бандыцкая краіна", "прэзыдэнт Саакашвілі - нашчадак Берыя", "дзяржаўны тэрарызм" - гэта пазыцыя імпэрыі. Такая лексыка, такія словы ўжываюць лідэры імпэрыі да сваёй былой калёніі. Бо тыя ж палітыкі не ўжылі б такіх словаў адносна, скажам, Вялікабрытаніі , Францыі ці тым больш Злучаных Штатаў”.\n(Лук’янаў: ) “Я даўно і ўпарта паўсюль падкрэсьліваю, што СНД ня існуе, гэтак сама, як ня існуе ўжо такога паняцьця, як "постсавецкая прастора". Пад апошнім мела на ўвазе тэрыторыя, дзе безумоўна дамінавала Расея. Зараз гэтага няма і ў гэтым, дарэчы, адзін з каранёў тых працэсаў, якія мы назіраем. Страчана манаполія. Калі Расея мела манаполію, яна вырашала праблемы. Тыя ж "размарожаныя" зараз канфлікты - Прыднястроўе, Паўдзённая Асэтыя, Абхазія - былі "замарожаныя" па волі Расеі і былі ў такім стане да тае пары, пакуль не зьмянілася сытуацыя і ня ўзьніклі іншыя гульцы, якія зацікавіліся гэтай тэрыторыяй. Па вялікім рахунку да апошняга часу ніводная з вялікіх дзяржаваў, уключна з ЗША, якія ў нас прыгадваюцца зь любой нагоды, інтарэсу да гэтай прасторы ня мелі. Зараз сытуацыя зьмянілася.\nЯ ня надта ўпэўнены, што тое, што адбываецца, зьяўляецца праявай імпэрскай палітыкі. Я ня згодны з Давідам у тым сэнсе, што калі імпэрыя (ці постімпэрыя) сябе паважае, як гэта робіць, скажам, Вялікабрытанія ці ў меншай ступені Францыя, то яна ня будзе ўсур’ёз уступаць у жорсткае супрацьстаяньне, напрыклад, з Зімбабве. Гэта ніжэй за годнасьць брытанскага калянізатара - на роўных спаборнічаць з былой калёніяй. А вось што тычыцца Расеі, то тут праблема ў глыбіннай унутранай няўпэўненасьці, і спробе даказаць самой сябе, што ты - вялікая дзяржава. Нібы і шмат ёсьць таму матэрыяльных пацьвярджэньняў, але траўма ад распаду той самай імпэрыі не прайшла і спробы самарэалізацыі за кошт кагосьці будуць працягвацца. Праўда, зараз ужо новая фаза, калі мы спрабуем самасьцьвярджацца за кошт сапраўды вялікіх дзяржаваў, у асноўным, праўда, толькі ў энэргетыцы.\nЯ думаю, што ў нейкім сэнсе гэта можа быць і станоўча. Адносіны доўга ішлі да піку крызысу, спадзяюся, што мы яго дасягнулі і вось-вось дасягнем, потым надыдзе поўнае замарожваньне адносінаў, а потым пачнецца нешта больш разумнае”.


Старонкі з тэгам: Паўлюк Трус. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nСТАРОНКІ З ТЭГАМ: Паўлюк Трус\nГурт Navi прадстаўляе ў аўдыёчарце фінальную вэрсію песьні «Плакалі ветры», зь якой скарылі конкурс «Засьпявай 2.0». Тэгi: Navi, Арцём Лук'яненка, Ксенія Жук, Алег Хаменка, Паўлюк Трус, Засьпявай 2.0 2213\nАргкамітэт конкурсу вызначыў уладальніка Гран-Пры, двух ляўрэатаў, а таксама адзначыў спэцпрызамі яшчэ трох выканаўцаў. Тэгi: Засьпявай 2.0, Navi, Марына Вярэніч, Яўген Цярэнцьеў, Колір, Pauline, K3tyvana, Паўлюк Трус, Генадзь Бураўкін, Эдуард Ханок, Ігар Лучанок, Тацяна Дзям'янава, Янка Купала 1853\n0 25.05.2015 «Тутэйшая шляхта» імкнецца да фольк-року (прэм’ера)\nНародны калектыў Беларусі прадстаўляе на Tuzin.fm сваю новую песьню «Сэрца ў роспачы ня плача». Тэгi: Тутэйшая шляхта, Вольга Грышчанка, Андрэй Сьцяпанаў, Паўлюк Трус, Лявон Махнач post_3043post_2417post_2094


У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з імем Руйтэль.\nпалітык, прафесар універсітэта, рэктар\n10 мая 1928(1928-05-10) (89 гадоў)\nА́рнальд Ру́йтэль (эст.: Arnold Rüütel; нар. 10 мая 1928, вострав Саарэмаа) — эстонскі палітык, Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР (1983—1990), Прэзідэнт Эстоніі (2001—2006).\nЭканаміст[правіць | правіць зыходнік]\nСкончыў сельскагаспадарчую вучэльню Янэда і працаваў у 1949—1950 гадах у сельскагаспадарчым аддзеле адміністрацыі Саарэмаа. У 1955—1957 гадах выкладаў у Інстытуце Сельскагаспадарчае Тэхнікі ў Тарту. У 1969 годзе быў прызначаны на пасаду рэктара Эстонскай сельскагаспадарчай акадэміі.\nДзейнасць Руйтэля шмат паспрыяла аднаўленню незалежнасці Балтыйскіх краін ад СССР, ён працаваў у складзе канстытуцыйнага сходу. Вылучыў сваю кандыдатуру на першых прэзідэнцкіх выбарах у 1992 годзе і атрымаў 43 % галасоў выбаршчыкаў (прэзідэнта ў Эстоніі выбірае калегія выбарнікаў), прайграўшы Ленарту Меры.\nПрацягвае займацца навуковаю дзейнасцю. У 1991 годзе ён абараняе доктарскую дысертацыю па сельскай гаспадарцы. Руйтэль з'яўляецца сябрам Эстонскай сельскагаспадарчай акадэміі, ганаровым доктарам Бэнтлі Коледжа (ЗША), Хельсінскага ўніверсітэта (Фінляндыя), Нацыянальнага сельскагаспадарчага ўніверсітэта Украіны. Руйтэлю належаць больш за сто навуковых працаў.\nПасля заканчэння другога прэзідэнцкага тэрміну Ленарта Мэры, Руйтэль у 2001 годзе зноў абраны прэзідэнтам. У 2006 годзе прэзідэнтам стаў Тоамас Хендрык Ільвес.\nGND: 128889187 · LCCN: n83222507 · VIAF: 79534520\nУвага: прадвызначаная клавіша ўпарадкавання "Руйтэль, Арнальд" замяніла ранейшую такую клавішу "Арнальд Руйтэль".\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Арнальд_Руйтэль&oldid=3117631"\nНарадзіліся на Саарэмаа\nВыпускнікі ВНУ Эстоніі\nВыкладчыкі ВНУ Эстоніі\nНародныя дэпутаты СССР ад акруг Эстоніі\nПостаці Эстонскай ССР\nЧлены Народнага саюза Эстоніі\nДэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР ад Эстонскай ССР\nСтаршыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета ЭССР\nСтаршыні Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:46, 26 сакавіка 2018.


Місіс сьвету Марына Аляксейчык — самазванка?\n20 лістапад 2014, 19:10\nМарына Аляксейчык на сайце Mrsworld.com\nНацыянальная школа прыгажосьці і тэлеканал ОНТ паведамілі карэспандэнту Свабоды, што не накіроўвалі на конкурс «Місіс сьвету — 2014» Марыну Аляксейчык (Градзкую) і нічога пра яе ня ведаюць.\nКонкурс праводзіўся ў ЗША ў штаце Мэрылэнд. Як паведамляецца ў мэдыях, перамагла беларуская сьпявачка і тэлевядучая Марына Аляксейчык. Аднак у Беларусі пра яе нічога ня ведаюць. Невядома таксама, ці Марына Аляксейчык — грамадзянка Беларусі, бо месцам свайго жыхарства ў фэйсбуку пазначыла Маскву. Раней яе лёс быў зьвязаны з Томскам, дзе яна перамагла ў конкурсе «Міс Томск — 2004», а потым узяла тытул віцэ-міс на «Міс Сусьвет-Расея». У нацыянальных конкурсах у Беларусі яна ня брала ўдзелу. А на конкурсе «Місіс Беларусь — 2014», які ладзіла ОНТ, перамагла Юлія Перагудава.\nПрэсавы сакратар Міністэрства замежных спраў Беларусі Дзьмітры Мірончык ня стаў камэнтаваць сытуацыю. Ён адзначыў, што падобныя конкурсы камэрцыйныя, іх арганізатарамі выступаюць прыватныя кампаніі, таму яны ня маюць дачыненьня да працы дзяржаўных структураў.\nУ Нацыянальнай школе прыгажосьці патлумачылі, што маюць дачыненьне да падрыхтоўкі да конкурсаў з прыстаўкай «міс», у якіх бяруць удзел незамужнія дзяўчаты да 25 гадоў. Таму пра тое, хто рыхтаваў і накіроўваў Марыну Аляксейчык на конкурс «Місіс сьвету — 2014», там нічога ня ведаюць. «У нас яна, здаецца, наагул не вучылася», — сказалі ў школе.\nДырэктар дырэкцыі спэцпраектаў ОНТ Анжэла Мікульская сказала, што Марына Аляксейчык ня брала ўдзелу ў конкурсе «Місіс Беларусь — 2014».\nА чаму Місіс Беларусь — 2014 Юлія Перагудава ня брала ўдзелу ў конкурсе «Місіс сьвету — 2014», хоць гэта было б лягічным?\n«Конкурс „Місіс сьвету — 2014“ мы нават не разглядалі, ня ведалі пра яго правядзеньне. Мы проста тэлеканал, мы не мадэльнае агенцтва ці Нацыянальная школа прыгажосьці. Нам ніхто не прапаноўваў. Мы наагул не адсочваем, хто куды езьдзіць, і нічога ня ведаем пра Марыну Аляксейчык».\nУ мэдыях Марыну Аляксейчык ужо назвалі самазванкай. Яна вучылася ў томскім прадусарскім цэнтры ARS-Альянс. Кіраўніца цэнтру Вера Алмаева кажа, што ў Томску Марына не была гадоў 10, жыла ў Маскве, а потым у Нью-Ёрку. Вера Алмаева мяркуе, што ў Марыны бацькі беларусы. Аднак пацьвердзіць гэтую інфармацыю нідзе не ўдалося, бо імя Марыны Аляксейчык у Беларусі нікому не вядомае.\nКонкурс «Місіс сьвету» заснаваны ў 1985 годзе, яго праводзілі ў самых розных краінах сьвету, у тым ліку тры разы запар у Расеі. У наступным годзе ён пройдзе ў Кітаі.\nПерагудава: без афіцыйнага запрашэньня прыйсьці на конкурс — гэта тое самае, што без запрашэньня выйсьці замуж\nЧаму «Місіс Беларусь — 2014» гамяльчанка Юлія Перагудава ня брала ўдзелу ў конкурсе «Місіс сьвету — 2014»?\nЮлія Перагудава адказала карэспандэнту Свабоды:\n«Сёньня гэта галоўнае пытаньне да мяне. Проста не было ніякага афіцыйнага запрашэньня для нашай краіны для ўдзелу ў такім мерапрыемстве. Гэта можна ўдакладніць у Нацыянальнай школе прыгажосьці — не было запыту. Пра гэты конкурс я даведалася сёньня, калі мне пачалі тэлефанаваць і пытацца, чаму мяне там не было.\nДля мяне наагул мой тытул — гэта вялікая адказнасьць. Ня толькі радасьць і гордасьць. І я цяпер стараюся пацьвердзіць, што мяне абралі не дарэмна. Я афіцыйная прадстаўніца краіны. Але думаю, што гэта было б няправільна — прысьвяціць сваё жыцьцё толькі ўдзелу ў конкурсах. Я рыхтую дакумэнты для адкрыцьця грамадзкай арганізацыі. Будзе многа сацыяльнай рэклямы супраць абортаў, мы гэта робім разам з фондам ратаваньня немаўлятаў. Я вучуся ў магістратуры і здымаюся ў фільме пра савецкую мадэль Рэгіну Збарскую.\nЮлія Перагудава агітуе супраць абортаў у Гомелі\nА што да конкурсаў, то яны павінны быць афіцыйныя. Гэта жа было б няправільна — мне самой шукаць, у якім конкурсе паўдзельнічаць. Калі б было запрашэньне, то яно было б празь дзяржаўныя ўстановы. І я не адна б вырашала, еду я туды ці не. Сваю краіну я б хацела з задавальненьнем прыстойна прадставіць на конкурсах сусьветнага ўзроўню.То бок прадставіць так, каб нікому зь беларусаў не было за мяне сорамна. Але для гэтага павінна быць афіцыйнае запрашэньне. Мне здаецца, што без афіцыйнага запрашэньня прыйсьці на конкурс — гэта тое самае, што без запрашэньня выйсьці замуж».\nЮлія Перагудава дадала, што ня ведае Марыны Аляксейчык.\nМісіс сьвету – 2014 ад Беларусі аказалася томскай прыгажуняй і жыхаркай Масквы


Сцягнуць SparkoCam 2.5 – Vessoft\nВэб-камеры, Здымак экрана /\nSparkoCam – праграмнае забеспячэнне для накладання эфектаў на малюнак з вэб-камеры ў рэжыме рэальнага часу. SparkoCam падтрымлівае шэраг відэа эфектаў, аніміраваных аб’ектаў і шаблонаў для выкарыстання ў розных відэа-чатаў і мессенджеров. Праграмнае забеспячэнне можа выкарыстоўваць вэб-камеру адначасова ў некалькіх мессенджеров, такіх як Skype, ooVoo, Camfrog, лініі і г.д. SparkoCam мае вялікі набор інструментаў для налады праграмнага забеспячэння для карыстальніка. Таксама SparkoCam дазваляе выкарыстаць лічбавы однообъективный люстраныя камеры Canon і Nikon, як звычайныя вэб-камер.\nЎзаемадзеянне з рознымі відэа-чатаў і мессенджеров\nПадтрымка некалькіх эфектаў і анімацыі\nВыкарыстанне вэб-камеры адначасова ў некалькіх відэа-чатаў\nШпалеры для працоўнага вяшчання\nВыкарыстанне Canon і Nikon лічбавай однообъективный люстраных камер, як звычайныя вэб-камер\nSparkoCam Адпаведнага праграмнага забеспячэння:


Мяне выклікалі ў КДБ як сьведку па справе Славаміра Адамовіча, зьвязаную зь яго вершам “Убей президента”. Ужо ў тым будынку на Камсамольскай, як толькі туды трапляеш, апынаесься ў няяснай шэра-рудой ці то карычневай прасторы. Там пануюць менавіта такія фарбы, ці табе ўжо так здаецца у тваім прыгнечаным стане? Бясконцыя доўгія калідоры зь незьлічонай колькасьцю дзьвярэй. Ні душы. Лесьвіца. Зноў такі ж калідор. Ні табе, нікому іншаму ня чутныя твае крокі – няма рэха, не адгукаесься сам сабе. Дзьверы, дзьверы. І ўсе зачыненыя. Усе і ўсё – за дзьвярыма.\nСправа на адной зь іх іранічна кідаецца ў вочы ярка-чырвоная шыльда – “Касса”. І тут як усюды – нехта працуе, нехта расплочваецца.\nКарацейшы калідор упіраецца ў тарцы ў яшчэ адзін доўгі, паралельны таму, якім ты ўжо ішоў. Зноў цёмныя, зачыненыя дзьверы з вывешанымі на ручках таблічкамі “Идёт допрос”. На некаторых яны перавернутыя адваротным пустым бокам – там допыт ужо скончыўся. Зусім? Для каго?\nДзьвярная ручка яшчэ цёплая, цёмны пакой, шэра ў ім, відаць, і вільготна: у кутах і на столі – бурыя падцёкі. Прымітыўныя сталы, крэслы, цёмна-фіялетавыя фіранкі, у дзьвярах – сьвежаадрамантаваны, неахайна зафарбаваны вушак. Хто тут мог выбіваць дзьверы? Куды ён хацеў уцячы-выбегчы – у гэты шэры бясконцы калідор, паралельна зьвязаны з такім жа бясконцым?\nІ раптам у самым кутку, ля адзінага вакна погляд мой натыкаецца на тумбачку – старая, дыхтоўная тумбачка, але стальніца на ёй не драўляная, а каменна-гранітная ці мармуровая – тоўстая, цяжкая, сьлюдзянога колеру – на ёй графін з вадою. І я ўсё раз за разам кідаю вачыма на тую стальніцу, грувасткую, акамянелую, што ўціскае лёгкую, драўляную тумбачку ў падлогу. Мне падалося – на ёй кроў.\nАле не. Гэта так проста адшліфаваны да глянцу каменны зрэз. Падсьвядома ўзьнікаюць кніжныя і вусныя згадкі не маіх гадоў: Кузьма Чорны, белы як прасьціна твар на краі стальніцы… Чарговае пытаньне чалавека насупраць адцягвае ад навязьлівых асацыяцыяў.\nСпалена поўпачка цыгарэтаў на дваіх, няма чым дыхаць – годзе ўжо! Тым больш гэтая гаворка пра літаратуру ў падобным месцы – як трава ў пустэльні: у прынцыпе, яна нам абодвум “дафені”. Стаўлю подпіс на старонках кампутарнага друку: усё правільна, усё так, “верно”, “согласен”, “дополнений не имею”. Шэсьць ці сем подпісаў – любуецца. Подпіс у мяне сапраўды прыгожы, неардынарны, можна сказаць, экзатычны, не для такіх установаў.\nЗдаецца, усё, можна ісьці. Свабодны. Ён праводзіць мяне тым жа, магчыма, апастыленым шляхам. Адзін я адсюль ужо пэўна ня выйшаў бы. Ні чалавечага голасу, ні рэха.\nМажны, наеты паставы забірае пропуск. Адчыняю вузкую палову дзьвярэй, і вось я – на вуліцы. Вуліца ўсё тая ж, Камсамольская. Звыкаю вачыма да сьвятла, удыхаю паветра – чыстае, сьвежае, прахалоднае, гляджу на занураных, сьпешных, абыякавых гараджанаў – няма радасьці жыцьця на іх тварах. Госпадзе! Людзі, ды паглядзіце ж вы на чалавека – ён выйшаў!\nПраўда там ужо перавернутая таблічка, і вызваліўся пакой.


IV Нядзеля Адвэнту 2015 - Парафія Св. Яна Евангеліста і Максімільяна Кольбэ ў Мінску\nСёння апошні дзень нашых парафіяльных рэкалекцый. Хочам, ад усяго сэрца, шчыра падзякаваць кс. Віталію, за гэты благаслаўлёны час, гарачае сэрца, якім дзяліўся з намі падчас справавання св. Імшы, паслугі ў канфесіанале і перад усім, падчас скіраванага да нас Божага Слова. Няхай добры Бог, якога прыйсця чакаем, аддзячыць яму за ягоную паслугу.\n1. У сераду ў 6.45 раніцы ў нашай парафіі адбудуцца апошнія РАРАТЫ.\n2. Па традыцыі, дзевяць дзён перед святам Божага Нараджэння з 16 снежня, распачалася Навэнна да Дзіцятка Езус. Малітвы на кожны дзень навэнны мы будзем адмаўляць пасля Святой Імшы.\n3. Сёння можна набыць аплаткі на вігілійны стол.\n5. Хацеў бы так сама ўзгадаць, што святкаванне Божага Нараджэння, гэта не толькі заканчэнне чаканне на прыйсце нашага Пана Езуса Хрыста, і канец паста - гэта перш за ўсё, духоўнае і рэлігійнае свята нашай сям’і, як касцёльнай так і кожнай па асобку. Таму звяртаюся да вас, як да людзей адказных за сваю хрысціанскую веру і прыпамінаю аб тым, каб на святочным стале не было алкаголя!!!\n6. У сераду 23 снежня а 10.00 запрашаем на прыгатаванне капліцы на святы Боожага Нараджэння.


Як ва ўмовах каранавiруса рыхтуюцца да Радаўнiцы ў сельскай глыбiнцы | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як ва ўмовах каранавiруса рыхтуюцца да Радаўнiцы ў сельскай глыбiнцы\nЯк ва ўмовах каранавiруса рыхтуюцца да Радаўнiцы ў сельскай глыбiнцы\nСёння галоўныя навiны ў той цi iншай ступенi звязаны з пандэмiяй, але жыццё не прыпыняецца. Да Радаўнiцы засталiся лiчаныя днi, i, мяркуючы па тым, як актыўна народ купляе штучныя кветкi, у месцах смутку ў гэты дзень пуста не будзе. Мясцовыя ўлады актыўна рыхтуюць могiлкi да масавага наведвання.\nНаталля Лагуцiна, старшыня Яноўскага сельвыканкама, што ў Краснапольскiм раёне, крыху занепакоена тым, што намячаецца паломнiцтва на могiлкi. Iх, дарэчы, на тэрыторыi 44, з якiх 17 знаходзiцца ў зоне адчужэння: Краснапольшчына сур'ёзна пацярпела ад аварыi на Чарнобыльскай АЭС. Але калi людзей не адпуджваюць нават павышаныя кюры, то каранавiрус дакладна iх не напалохае.\n— Прыедуць з Вiцебска, Мiнска, iншых гарадоў, — уздыхае Наталля Леанiдаўна. — Iм, вядома, захочацца сустрэцца з землякамi, пагутарыць за сталом пра жыццё. Чаго чакаць ад гэтых стасункаў, невядома. Хочацца, каб усё абышлося без наступстваў, — кажа старшыня.\nСёння падтрыманне парадку на сельскiх могiлках — не такая ўжо i танная справа. Напрыклад, у Яноўцы на iх прыборку выдаткавана 1800 рублёў. А калi прыплюсаваць астатнiя могiлкi сельсавета, то сума вырасце ў разы.\nТак, спецыяльныя арганiзацыi спiлоўваюць аварыйныя дрэвы, звозяць смецце на палiгон, займаюцца ачысткай тэрыторыi могiлак ад маладых парасткаў. А вось прыбраць канкрэтнае пахаванне i навесцi там парадак — гэта ўжо абавязак нашчадкаў. Хоць сярод iх бываюць такiя, што могуць i «правы пакачаць». Маўляў, чаму лiсце не прыбралi, смецце не вывезлi, дрэвы не спiлавалi.\n— Такiх у нас нямнога, але ж ёсць. Мы iм тлумачым: у адпаведным законе сказана, што клапацiцца пра знешнi выгляд асобна ўзятага пахавання павiнны самi нашчадкi. Гэта iх прамы абавязак, — кажа Наталля Лагуцiна.\nАле iснуе шмат прыкладаў, калi асобныя наведвальнiкi чысцiню наводзяць толькi на блiзкай iм магiле, а на суседнiх складваюць тое, што не патрэбна: рэшткi старых помнiкаў, вянкi, штучныя кветкi. У найлепшым выпадку пакiнуць гэта ўсё на ўскрайку могiлак.\n— Па перыметры Яноўскiх могiлак за апошнi час утварылася столькi стыхiйных звалак, што давялося заказваць тэхнiку, — кажа Наталля Лагуцiна. — Дзякуй нашаму ААТ «Краснапольскi» — моцна дапамагло яго кiраўнiцтва. Мы заўсёды на такiя суботнiкi запрашаем насельнiцтва, але сёлета вырашылi падстрахавацца, бо шмат работы прадбачылася. Паклiкалi надзейных памочнiкаў са школы, сацслужбы, iншых устаноў i арганiзацый на тэрыторыi сельсавета. На дапамогу прыйшлi 25 жыхароў. Сумеснымi намаганнямi вывезлi з могiлак поўны МАЗ смецця.\nЯноўцы працавалi сапраўды на ўздыме. Не пакiнулi без увагi нават тыя магiлы, якiя апошнiм часам не наведваюцца. Напрыклад, старажылы аграгарадка прапанавалi ўшанаваць памяць вясковага фельчара Надзеi Iгнатаўны Выганнай. Маўляў, больш няма каму: дачка памерла, унук жыве далёка. Сказана — зроблена. Аформiлi пахаванне па перыметры, паднялi яго, i яно адразу ж набыло прыстойны выгляд.\nАперацыя «Аварыйныя дрэвы»\nЗрабiць усё за адзiн суботнiк не атрымалася. Другi этап навядзення парадку на могiлках прайшоў пад знакам барацьбы з аварыйнымi дрэвамi. Паслуга, трэба сказаць, таксама нятанная: камунальнiкi пагадзiлiся зрабiць работу за 200 рублёў. I хоць у сельсавеце лiшнiх фiнансаў няма, старшыня пачала дзейнiчаць.\n— Мы якраз атрымалi грошы за 1-е месца ў раённым конкурсе па развiццi сельскiх тэрыторый, — расказвае яна. — Хацелi на iх пясок купiць, але палiчылi, што аварыйныя дрэвы — больш важная праблема.\nМясцовыя жыхары таксама вырашылi дапамагчы i сабралi дадаткова 250 рублёў. Грошай хапiла, каб знесцi дзевяць аварыйных дрэў. Але пасля гэтага засталося шмат смецця. I прыбраць усё гэта плануецца яшчэ на адным суботнiку, якi адбудзецца на гэтым тыднi.\n— Мясцовыя жыхары па-рознаму ставяцца да нашых суботнiкаў. Нехта кажа, што гэта наогул не трэба, — разважае старшыня сельвыканкама. — А я так лiчу: мы займаемся карыснай справай. I калi хоць адзiн чалавек скажа за гэта дзякуй, значыць, мы недарэмна працавалi.\nВольга Падалякiна кiруе ў Яноўцы сельскай бiблiятэкай i заўсёды гатова падтрымаць Наталлю Лагуцiну, з якой яе звязваюць яшчэ i агульныя дэпутацкiя клопаты. Трэба прыбраць могiлкi? Яна заўсёды побач. Добраўпарадкаваць парк? Згодная, чакаць не трэба. Пасадзiць кветкi або дрэвы? Не адмовiцца. Так i ў iншых справах.\nЯшчэ адна памочнiца, на якую можна смела разлiчваць, — Галiна Новiкава, кiраўнiк сацыяльнага пункта. Яна разам са сваiмi дзяўчатамi таксама ўдзельнiчае ва ўсiх акцыях па навядзеннi парадку. Дырэктар клуба Людмiла Крапiўнiцкая са сваiм калектывам дапамагае не толькi рукамi, але i вясёлымi спевамi — талакой заўсёды прасцей справiцца з праблемамi. А Святлана Васiльева, дырэктар Яноўскага ВВК «Дзiцячы сад — базавая школа», яшчэ i старэйшына населенага пункта. Тут без каментарыяў.\nПрыкладам для пераймання можна лiчыць iнiцыятыву Пятра Нятылькi, якi на месцы разбуранай царквы ў Палужы 1 паставiў крыж. Прапанову падтрымалi i сельсавет, i мясцовыя арганiзацыi. Збiралi грошы, дапамагалi сваiмi сiламi. Цяпер ёсць спадзяваннi, што побач з'явiцца i каплiчка. Гэта пакуль толькi мары, але Пётр Нятылька ўжо заказаў за свой кошт iкону, каб потым размясцiць на каплiцы.\nХоць гвалт крычы...\nА вось што толькi наносiць шкоду, дык гэта штучныя кветкi, якiя людзi вязуць на магiлы сваiх продкаў.\n— Апошнiм часам кветкi сталi больш аб'ёмныя i атрутных колераў, — кажа Наталля Лагуцiна. — I iх так шмат, што хоць гвалт крычы. Iх жа i ўтылiзаваць нельга без шкоды для навакольнага асяроддзя. Выцягваем з тых кветак дрот, каб здаць на металалом, а ўсё астатняе спальваем. Але што рабiць? Мы ж не можам людзям забаранiць iх прыносiць. Няўжо самi не разумеюць, што гэта мёртвая памяць, да таго ж небяспечная для жыцця чалавека? — абураецца суразмоўца.\n— Наконт штучных кветак магу сказаць адназначна: нам усiм трэба гэтую культуру паводзiн мяняць. Кветкi павiнны быць выключна жывыя. Лепш пасадзiце на месцы пахавання фiялкi або iншыя невялiчкiя кветкi, — гаворыць iераманах Афанасiй, прарэктар Мiнскай духоўнай акадэмii. Увогуле, на яго думку, сёлета ад наведвання могiлак лепш устрымацца, для гэтага можна выбраць iншы час — не Радаўнiцу i не Вялiкдзень. Прыйдзiце тады, калi не будзе вялiкай колькасцi людзей i небяспекi стаць пераносчыкам iнфекцыi.\nЯшчэ горш, калi ў месцах смутку людзi пачынаюць накрываць сталы i пiць гарэлку. Гэта наогул непавага да памяцi нашых продкаў.\nФота Наталлi ЛАГУЦIНАЙ\nЗагаловак у газеце: Грамадскае сумленне i штучныя кветкi...\n4679 «Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі\n4633 Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі


Традыцыйныя спецыяльнасці — новы змест - АбітурыентАбітурыент\nТрадыцыйныя спецыяльнасці — новы змест\nГалоўны ўніверсітэт краіны рыхтуецца да прыёму новых абітурыентаў. Пра структуру спецыяльнасцей, унікальныя адукацыйныя магчымасці, бяспеку падчас уступнай кампаніі гутарым з намеснікам адказнага сакратара прыёмнай камісіі намеснікам дэкана факультэта даўніверсітэцкай адукацыі БДУ Вячаславам МАЛАФЕЕВЫМ.\nЗмены ў структуры прыёму\nЯк паведаміў Вячаслаў Міхайлавіч, сёлета ва ўніверсітэт плануецца прыняць 5128 чалавек. У параўнанні з планам мінулага года скарочана 65 платных месцаў. Пры гэтым на 10 месцаў павялічаны дзённы бюджэтны набор.\n— Карэкціроўкі ў лічбах зроблены з улікам вынікаў прыёму 2018—2019 гадоў, — адзначыў суразмоўнік. — Платныя месцы скарочаны на гуманітарных спецыяльнасцях (на факультэтах журналістыкі і сацыякультурных камунікацый, на гістарычным факультэце), дзе ў мінулыя гады быў хоць і нязначны, але недабор. Адначасова крыху павялічыўся платны прыём у Інстытуце бізнесу і Міжнародным экалагічным інстытуце імя А.Д.Сахарава.\nШто да бюджэтнага набору, то невялікае (літаральна па некалькі месцаў) павелічэнне адбылося на прыродазнаўчых спецыяльнасцях. Як вынік, суадносіны прыродазнаўчых спецыяльнасцей да сацыяльна-эканамічных і гуманітарных яшчэ больш змяніліся на карысць першых. Сёння ў БДУ больш як дзве трэці набору на дзённую бюджэтную форму (67,1%) ажыццяўляецца на прыродазнаўчыя спецыяльнасці.\n— Мы стараемся аптымізаваць прыём, таму на некаторыя спецыяльнасці 1-2 месцы дабаўляюцца, на іншых — знімаюцца. Гэта звязана ў тым ліку з планаваннем вучэбнага працэсу, — гаворыць Вячаслаў Міхайлавіч. — Лічбы бюджэтнага і платнага прыёму ўвязаны так, каб скамплектаваць групы і забяспечыць аптымальныя суадносіны колькасці выкладчыкаў і студэнтаў. Гэта дазваляе рацыянальна выкарыстоўваць лабараторную базу (на прыродазнаўчых спецыяльнасцях да паловы вучэбнай нагрузкі звязана з выкананнем лабараторных работ, практычнымі і семінарскімі заняткамі) і падтрымліваць высокую якасць адукацыйнага працэсу.\nНовых спецыяльнасцей універсітэт не прапаноўвае. Вячаслаў Малафееў тлумачыць гэта тым, што за апошнія гады ў наяўныя спецыяльнасці быў унесены новы змест.\n— Былі перагледжаны вучэбныя планы, вялікая ўвага ўдзелена развіццю творчых навыкаў студэнтаў, зроблены акцэнт на практыкаарыентаванасць, — гаворыць Вячаслаў Міхайлавіч. — За апошні час істотна павялічылася колькасць базавых прадпрыемстваў і філіялаў кафедр на вытворчасці — усё гэта прывяло да змен у вучэбным працэсе. Тым больш што нашы адукацыйныя стандарты ўтрымліваюць вялікую долю ўніверсітэцкага кампанента, і ён быў істотна перапрацаваны на карысць сучасных напрамкаў навукі. Напрыклад, такі напрамак, як біяінфарматыка. У нас няма асобнай спецыяльнасці, але адпаведныя спецыялізацыі ёсць і на факультэце радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій, і на факультэце прыкладной матэматыкі і інфарматыкі, і на механіка-матэматычным, і на фізічным факультэтах. Падобны рух адбываецца ў розных падраздзяленнях універсітэта: на стыку інфармацыйных тэхналогій з іншымі навукамі з’яўляюцца новыя напрамкі. Гэтыя ж працэсы, дарэчы, спрыялі таму, што геаграфічны факультэт перайменавалі ў факультэт геаграфіі і геаінфарматыкі. Набор спецыяльнасцей ранейшы, але сёння гэта істотна абноўленае падраздзяленне, змест адукацыі там значна змяніўся. І гэта можна сказаць пра ўсе факультэты. Любы выкладчык пацвердзіць, што сённяшні ўніверсітэт адрозніваецца ад таго, што было 5 гадоў назад.\nВячаслаў Малафееў расказаў, што за апошнія гады структура падрыхтоўкі ва ўніверсітэце зрушылася ў бок вучэбна-навукова-вытворчых кластараў. У іх аснове — факультэты, навукова-даследчыя структуры і прадпрыемствы, якія ўваходзяць у комплекс БДУ, або прадпрыемствы-партнёры.\nНапрыклад, хіміка-біялагічны кластар аб’ядноўвае біялагічны і хімічны факультэты, НДІ фізіка-хімічных праблем БДУ і ўніверсітэцкія прадпрыемствы, якія займаюцца вытворчасцю лекавых сродкаў. Адпаведна, навуковая работа на факультэтах арыентавана на гэты напрамак, і ёсць магчымасць вельмі хуткага ўкаранення распрацовак у вытворчасць. Курсавыя і дыпломныя праекты студэнтаў выконваюцца па гэтай тэматыцы.\nДругі кластар — па інфармацыйных тэхналогіях. Ён аб’ядноўвае факультэт прыкладной матэматыкі і інфарматыкі, механіка-матэматычны факультэт, факультэт радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій з адпаведнымі спецыяльнасцямі, сюды ж зараз далучаецца факультэт геаграфіі і геаінфарматыкі. Акрамя таго, у ІТ-кластар уваходзяць два інстытуты БДУ — НДІ прыкладных праблем матэматыкі і інфарматыкі і НДІ прыкладных фізічных праблем імя А.Н.Сеўчанкі, а таксама ўніверсітэцкія прадпрыемствы, якія працуюць у галіне інфармацыйных тэхналогій.\nТрэці кластар — прыборабудаўнічы. Ён заснаваны на базе факультэта радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій, фізічнага факультэта і НДІ прыкладных фізічных праблем імя А.Н.Сеўчанкі. Сюды ж уваходзяць два прадпрыемствы, якія ўвасабляюць распрацоўкі навукоўцаў у рэальны прадукт. Адпаведна, у рамках згаданых кластараў ідзе падрыхтоўка спецыялістаў.\n— Што да змястоўнай часткі сацыяльна-эканамічных спецыяльнасцей, то, напрыклад, Інстытут бізнесу і эканамічны факультэт актыўна працуюць у напрамку інтэрнэт-эканомікі, інтэрнэт-маркетынгу. Вялікая частка дыпломных работ выпускнікоў выконваецца па гэтай тэматыцы, — адзначыў Вячаслаў Малафееў.\nЛя галоўнага корпуса БДУ.\nСумесны інстытут БДУ і ДПУ\nЛетась у структуры Белдзяржуніверсітэта пачаў дзейнасць сумесны інстытут БДУ — ДПУ (з 2017 года аналагічны сумесны інстытут працуе на базе Далянскага політэхнічнага ўніверсітэта ў Кітаі). Сёлета адбудзецца ўжо другі набор студэнтаў па спецыяльнасцях “Механіка і матэматычнае мадэляванне”, “Фізіка (вытворчая дзейнасць)” і “Сусветная эканоміка”. Выпускнікі атрымаюць дыпломы адразу двух вядучых універсітэтаў Беларусі і Кітая.\n— Вучэбны працэс вядзецца на базе нашых асноўных факультэтаў — фізічнага, механіка-матэматычнага і факультэта міжнародных адносін, — паведаміў Вячаслаў Міхайлавіч. — Калі гаварыць пра “старэйшага брата” — сумесны інстытут, што дзейнічае на базе Далянскага політэхнічнага ўніверсітэта, то ён развіваецца вельмі дынамічна. Мы ўзгаднілі ўсе вучэбныя планы, і БДУ актыўна ўдзельнічае ў адукацыйным працэсе. Нават сітуацыя з каранавірусам не змагла стварыць сур’ёзных праблем, бо навучанне было вельмі хутка пераведзена ў анлайн-рэжым. Паспяховае выкарыстанне інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій у сумесным інстытуце паслужыла добрым прыкладам для астатніх нашых факультэтаў. Мы многае запазычылі ў плане методыкі арганізацыі вучэбнага працэсу з выкарыстаннем адукацыйных парталаў, воблачных тэхналогій і г.д. Разлічваем, што гэта будзе развівацца далей.\nПедагагічныя спецыяльнасці БДУ\nМагчыма, не ўсе ведаюць, але ў БДУ таксама ёсць педагагічныя спецыяльнасці, куды асобныя катэгорыі абітурыентаў могуць залічвацца без уступных выпрабаванняў. Сярод іх “Біялогія” (біялагічны факультэт, 25 месцаў), “Геаграфія” (факультэт геаграфіі і геаінфарматыкі, 36 месцаў), “Матэматыка” (механіка-матэматычны факультэт, 25 месцаў), “Хімія” (хімічны факультэт, 20 месцаў), “Беларуская філалогія” і “Руская філалогія” (філалагічны факультэт, адпаведна 20 і 40 месцаў).\nПры паступленні на гэтыя спецыяльнасці пераможцы абласных алімпіяд па адпаведных прадметах, медалісты і выпускнікі каледжаў, якія маюць дыплом з адзнакай, а таксама выпускнікі профільных педагагічных класаў залічваюцца без уступных выпрабаванняў (пры наяўнасці рэкамендацыі педагагічнага савета ўстановы адукацыі, якую яны скончылі).\n— У апошнія гады, калі з’явілася магчымасць паступаць без экзаменаў, мы назіраем вялікую цікавасць абітурыентаў да педагагічных спецыяльнасцей, — заўважыў Вячаслаў Малафееў. — У большасці выпадкаў усе месцы займаюць абітурыенты згаданых вышэй катэгорый. Варта сказаць, што гэта даволі падрыхтаваныя дзеці, ніякіх праблем з арганізацыяй вучэбнага працэсу і іх паспяховасцю не ўзнікае. Чакаем, што сёлета на педагагічныя спецыяльнасці адбудзецца вельмі добры набор.\nУжо другі год Інстытут бізнесу БДУ праводзіць набор на вячэрнюю форму адукацыі па спецыяльнасці “Бізнес-адміністраванне” (30 месцаў). Гэта вельмі зручная форма адукацыі для людзей, якія працуюць, ведаюць, якіх ведаў ім бракуе для кар’еры, і гатовы браць гэтыя веды тут і цяпер.\nПры гэтым у БДУ скарацілі набор на другую вышэйшую адукацыю, у прыватнасці, адмовіліся ад эканамічных і ІТ-спецыяльнасцей. Для атрымання другой вышэйшай адукацыі выдзелены 132 месцы на спецыяльнасці “Правазнаўства” і “Псіхалогія” ў завочнай форме навучання. Паступаючыя залічваюцца адразу на 3 курс і вучацца 3 гады.\nЯк паведаміў Вячаслаў Малафееў, у БДУ рыхтуецца цэлы комплекс мерапрыемстваў для бяспекі ўдзельнікаў цэнтралізаванага тэсціравання і ўсёй прыёмнай кампаніі.\n— Мы плануем у поўным аб’ёме выканаць рэкамендацыі Міністэрства аховы здароўя і Мінгарвыканкама, — паведаміў суразмоўнік. — Уваход у вучэбныя карпусы будзе праходзіць арганізавана, каб не стваралася натоўпаў. Прымаюцца меры па забеспячэнні сацыяльнай дыстанцыі паміж абітурыентамі. Нягледзячы на тое, што для правядзення ЦТ задзейнічаны вялікія аўдыторыі і раней там размяшчалася па 150 чалавек, зараз у адным памяшканні будуць знаходзіцца не больш як 50 удзельнікаў тэсціравання. Адлегласць паміж імі будзе не менш як 1 метр. Для арганізатараў прадугледжана работа ў ахоўных масках. Абітурыентам таксама раім мець індывідуальныя сродкі засцярогі, але калі нехта забудзе, мы падрыхтуем запасныя камплекты. Безумоўна, у кожнай аўдыторыі, а таксама ў месцах агульнага карыстання будуць размешчаны сродкі дэзынфекцыі.\nВячаслаў Міхайлавіч расказаў, што ўсе інструктыўныя нарады зараз праходзяць у рэжыме анлайн.\n— На сайце ўніверсітэта размешчаны памяткі і відэаінструкцыі для арганізатараў. Непасрэдна напярэдадні ЦТ плануецца відэаканферэнцыя, дзе можна будзе канчаткова высветліць усе пытанні. Ратацыя арганізатараў невысокая, многія людзі гадамі працуюць і добра ведаюць усе працэсы. Гэта дае нам падставы думаць, што цэнтралізаванае тэсціраванне пройдзе арганізавана і бяспечна для ўсіх удзельнікаў, — гаворыць Вячаслаў Малафееў.\nЁн вельмі пазітыўна ацэньвае рашэнне арганізаваць ЦТ у рэзервовыя дні не толькі ў БДУ, як гэта было ў мінулыя гады, а ў кожным рэгіёне.\n— Збор у адным месцы абітурыентаў з усіх куткоў краіны быў бы дадатковай эпідэмічнай нагрузкай для ўсіх удзельнікаў і арганізатараў ЦТ, — заўважыў Вячаслаў Міхайлавіч. — Па вопыце мінулых гадоў ведаем, што некаторым абітурыентам даводзілася ледзь не паўночы дабірацца ў Мінск, каб здаць іспыты. Для многіх значна прасцей даехаць да свайго абласнога цэнтра. Таму прынятае рашэнне, безумоўна, на карысць абітурыентаў.\nДарэчы, усе правілы санітарна-эпідэмічнай бяспекі будуць выконвацца і падчас правядзення ўнутраных уступных выпрабаванняў. Павялічыцца колькасць аўдыторый, зменшыцца напаўняльнасць груп, рассадка на пісьмовых экзаменах будзе ажыццяўляцца з улікам патрабаванняў сацыяльнага дыстанцыявання.\nСёлета БДУ пашырыў функцыянал асабістага кабінета абітурыента, што павінна паскорыць апрацоўку дакументаў у прыёмнай камісіі.\n— Калі раней асабісты кабінет абітурыента выконваў пераважна інфармацыйную функцыю, то зараз гэта сродак папярэдняй рэгістрацыі, — адзначыў Вячаслаў Малафееў. — Падобным чынам сёлета адбывалася рэгістрацыя на ЦТ, і абітурыенты ўяўляюць, як працуе сістэма. Цяпер у асабістым кабінеце, акрамя запаўнення анлайн-анкеты, заявы і загрузкі фота, можна размясціць адсканіраваныя сертыфікаты ЦТ, атэстат ці дыплом, медыцынскую даведку, дакументы, якія пацвярджаюць права на льготы. Нашы спецыялісты ацэняць правільнасць і паўнату прадстаўленага пакета дакументаў, пасля чаго абітурыент можа адразу, мінуючы грамадскую прыёмную камісію, прыйсці ў прыёмную камісію адпаведнага факультэта. Хачу падкрэсліць, што асабісты візіт абавязковы, пры гэтым трэба мець з сабой арыгіналы ўсіх дакументаў.\nТакім чынам, новы функцыянал асабістага кабінета дазволіць скараціць час знаходжання абітурыента ў прыёмнай камісіі, паскорыць падачу дакументаў, і, як вынік, зменшыць колькасць людзей, якія адначасова знаходзяцца ва ўніверсітэце.\nЯшчэ адной новай функцыяй асабістага кабінета стане электронная чарга. Кожнаму абітурыенту будзе рэкамендаваны аптымальны час, калі лепш прынесці дакументы. Зрэшты, канчатковае рашэнне, калі наведаць прыёмную камісію, застаецца за абітурыентам.\nУ перыяд прыёмнай кампаніі ў БДУ арганізуецца гарачая лінія, шматканальны тэлефон — 8 (017) 209 50 85. Зрабіўшы званок, абітурыенты могуць атрымаць кансультацыю па любых пытаннях паступлення ў галоўны ўніверсітэт краіны.\nПапярэдняя: Сачыць за ўласным паступленнем праз мабільны тэлефон — рэальна\nНаступная: Бясконцае абітурыенцкае лета


Леаніла Чарняўская: “У новы век і праўда новая” | horki.info\n16.11.2013 – 15:42 | 1076\n16 лістапада 2013 спаўняецца 120 год пісьменьніцы, адной зь першых сучасных беларускіх празаіцаў, перакладніцы Леаніле Чарняўскай. Праўда, многім яна зусім невядомая, а многім вядомая толькі, як жонка мэтра беларускай літаратуры Максіма Гарэцкага.\nІ ў гэтым – “жонка мэтра беларускай літаратуры” – месьціцца як велічнае шчасьце каханьня, так і пэўная прыкрасьць забыцьця, блытаніны, накладаньня, пастаяннага ценю.\nІмя пісьменьніцы, тым ня менш, было вядомым у 20-30-ыя гады мінулага стагодзьдзя ня толькі праз тое, што яна была жонкай Гарэцкага, імя пісьменьніцы было вядомым чытачу, як даросламу, так і дзіцячаму за ейныя цікавыя творы. Ейнае імя запісанае ў даведнікі пра беларускіх пісьменьнікаў.\nМаладая дзіцячая літаратура Беларусі першай паловы 20-га стагодзьдзя шмат у чым абавязаная якраз пісьменьніцкаму і перакладніцкаму таленту аўтаркі незабыўнай чытанкі “Родны край”.\nПра новую беларуску\nНа жаль, сяньня проза Л.Чарняўскай малавядомая, а яшчэ і маладаступная чытачу. Ейныя творы для дзяцей не перавыдаюцца, ейныя журботныя, але і рэвалюцыйныя творы для дарослых губляюцца на тле, у ценю раманаў і апавяданьняў слыннага мужа. Часта забываюць, што яна яшчэ й пісала, бо яна ж жонка Максіма Гарэцкага, а таму адразу з пэўным замілаваньнем, але і шкадаваньнем успрымаецца ўся ейная істота.\nУ той невялічкай дарослай празаічнай спадчыне, што засталася нам ад пісьменьніцы, тым ня менш, хаваецца надзвычай цікавы і рэвалюцыйны патэнцыял, непаўторнае і эмансыпацыйнае пасланьне. У сваіх эстэтычных, але яшчэ і сэнсоўных, зьмястоўных і сьмелых апавяданьнях (“Бязьдзетуха”, “Веснавыя хмаркі”, “Папова батрачка”, “Падарожніца”, “Валуй”) Л.Чарняўская паўстае да ўсяго, як абаронца новага ладу жыцьця, як абаронца прыгнечаных беларусаў, кабетаў, як прынцыповая змагарка зь цемрашальствам, як антыклерыкальная крытыца.\nІ тут, дадушы, ейны ўнёсак у літаратуру адрозьніваецца ад мужавай спадчыны: як кабета, яна цудоўна падае ў творах ня толькі змаргіналізаванасьць і зацюканасьць беларусаў наагул, а беларускіх кабетаў у прыватнасьці. Тое, што часам заставалася па-за разуменьнем і ўвагай мужа, натуральна трапіла пад пільнае й крытычнае вока пісьменьніцы.\nУ нечым тут Л.Чарняўская працягвае лінію Цёткі, якая спалучала ў творчасьці і ў змаганьні агульнанацыянальнае і фэмінісцкае.\nУсе ейныя жаночыя пратаганісткі – людзі з пацярушанымі, перакручанымі жыцьцямі, кабеты, пабітыя жыцьцём, якім, тым ня менш, удаецца наладзіцца, здабыць новае шчасьце, перад якімі паўсталі, дзякуючы новаму камунісцкаму ладу жыцьця, новыя магчымасьці й пэрспэктывы. І, канечне, трэба ўспрымаць ейныя творы ў кантэксьце часу й праблемаў сваёй эпохі: у параўнаньні з папярэднімі ўмовамі існаваньня беларусаў наагул ды кабетаў, у прыватнасьці, новы лад радыкальна й станоўча зьмяніў мільёны жыцьцяў. Новая беларуска нарадзілася, паўстала ў пакутах, але і ў змаганьні за новае жыцьцё.\nЛ.Чарняўская, як ніводная іншая пісьменьніца ці пісьменьнік, выразна і так паказальна ахапіла гісторыю нараджэньня новай беларускі. Калі ейны муж цудоўна маляваў эвалюцыю беларуса наагул, яна зь веданьнем і ўменьнем паказала (р)эвалюцыю новай кабеты, новай беларускі. Калі ў апавяданьнях з упадніцкімі ноткамі “Бязьдзетуха”, “Веснавыя хмаркі” ці “Папова батрачка” беларуска толькі пачынае разумець і змагацца за лепшую долю, толькі паўстае ейны выклік несправядлівасьці, вызначанасьці, то ў чароўным і такім лірычным апавяданьні “Падарожніца” у апошніх радках сходзіць, нават саскоквае ўжо новая беларуска, сьмелая, вандроўная, крытычная і адкрытая сьвету дзяўчына.\nАдмаўлялася ад старой маралі\nАкрамя гэтага пісьменьніца пісала для дзяцей, пісала па-новаму і пра новае ў спадзёве, што новыя пакаленьні стануць менш прымхлівымі і зацюканымі. Пісьменьніца разумела, што пераўтварэньні варта пачынаць зь дзяцей, новы лад жыцьця, новая мараль стануць, дадушы, моцнымі і эфэктыўнымі, калі іх перадаваць зь дзяцінства, а не выключна прапагандаваць у дарослым узросьце. Празаіца прынцыпова адмаўлялася ад старой маралі, крытыкава сьляпую веру, забабонікі, сьмела ставіла пад сумнеў увесь інстытут Царквы. Нездарма адзін ейны герой, які крытыкуе жонку за тое, што яна паксьціла дзіцёнка, кажа: “У новы век і праўда новая”.\nПасланьні пісьменьніцы сяньня зноў набываюць вагу і актуальнасьць, калі ў грамадзтве пасьпяваюць канфлікты паміж старым і новым, рэакцыйным і прагрэсысцкім, ужо вядомым, зьведаным раней і ідэальным.\nСмачнымі й натуральнымі словамі\nАкрамя таго, што пісьменьніца ўдала і без хістаньняў перадала свой час, праблемы і турботы эпохі, якая да сяньня выклікае неадназначныя эмоцыі і дэбаты, празаіца прадэманстравала ў дадатак непаўторнае моўнае майстэрства. Мова пісьменьніцы заслугоўвае асобнай тэмы і ўхвалы: размова тут ня толькі пра прыгажосьць, натуральнасьць і дарэчнасьць мовы аўтаркі, але перадусім пра ейную адметнасьць.\nПроста, але так прынцыпова адрозьніваецца ейная мова ад таго, што зьведала яна пазьней у тым жа 20-ым стагодзьдзі: у назвах зборнікаў, асобных апавяданьняў чытаецца гісторыя культуры мовы і сьлед русіфікацыі (дзяціныя гульні, (а не дзіцячыя), кухенныя, (а не кухонныя) фіранкі). Такімі смачнымі і натуральнымі бачацца многія словы і словазлучэньні: выгаладніцца, узглабацца на калёсы, гусятніца, сьвінятніца і г.д.\nАхвяра свайго часу\nЗрэшты, пішучы пра новае жыцьцё, яна стане ахвярай новага ладу, гэтага самага новага жыцьця, якое запатрабавала ў СССР процьмы жывых ахвяраў. Праўда, яна не загіне, як ейны муж, ёй удасца выжыць, пазьбегнуць гулагу, і зьведаць пакуты жонкі палітвязьня, “ворага народу”, пакуты жыцьця далёка ад радзімы, пакуты ўдавы і маці, якая згубіць на вайне сына. Вельмі хворая і прыкутая ў Ленінградзе, Л.Чарняўская да сьмерці будзе рупіцца пра мужавы архіў. І хто ведае чым яшчэ ахвяравала мужная кабета, новая і зграбная беларуска а сінія-сінія вочы, якая марыла пра падарожжы, пра вызваленьне народу, эмансыпацыю кабетаў.\nНяма сумневу, што да ўсяго Леаніла Чарняўская, ці Лёля, як называлі яе родныя, ахвяравала ўласнай пісьменьніцкай кар’ерай.\nПобытавыя клопаты, дзеці, сям’я, вечныя пярэбары, чужыня займалі шмат часу. Пісьменьніцтва станавілася тады на другі плян. І нават не зважаючы на гэта, у ценю мужа, яна сядала й пісала, перакладала з францускай, польскай, расейскай, дапамагала мужу складаць “Гісторыю беларускай літаратуры”.\nСормана, але сяньня жадная вуліца ці пляц у Беларусі – у Менску, у Горках ці Докшыцах – ня носіць імя ці ня першай беларускай празаіцы. Як многія расьцярушаныя па сьвеце з нашай інтэлігенцыі, яна памёрла ў 1976 годзе не на радзіме, а ў Ленінградзе, дзе пахаваная на Паўднёвых могілках. Могілках, якія мусяць стаць яшчэ адным беларускім кутком Пецярбургу.


Рэчыца: судовыя выканаўцы спрабавалі спагнаць грошы па месцы працы апазіцыйнага кандыдата\nhttp://spring96.org/be/news/56853 2012 2012-09-06T17:41:46+0300 2012-09-06T17:41:46+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/sudvykanaucy-rechyca.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСудовыя выканаўцы Н. А. Ганчарова, А.П. Кандзінаў і С.Н. Лапата (на здымку) прыбылі на рынак, дзе знаходзіцца гандлёвы аб’ект прыватнага гандлёва-вытворчага ўнітарнага прадпрыемства “Аліда і К”. У гэтым прадпрыемстве пасаду намесніка дырэктара займае Антон Няфёдаў – прадстаўнік грамадскай кампаніі “Гавары праўду!”, які з’яўляецца кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў.\nСудовыя выканаўцы запатрабавалі ў прадаўцоў гандлёвага кіёску грашовую выручку з касы быццам бы ў лік пагашэння фінансавай запазычанасці прадпрыемства. Работніцы кіёску адмовіліся і паведамілі аб гэтым па тэлефоне дырэктару прадпрыемства Алегу Шабетніку. У сваю чаргу, судовыя выканаўцы выклікалі міліцыю.\n– Калі Алег Шабетнік разам са мной прыбыў на рынак, каля кіёску разам з судовымі выканаўцамі ўжо знаходзіліся двое міліцыянтаў. Дырэктар папрасіў прад’явіць яму выканаўчы ліст. Ліст сапраўды быў аформлены ў дачыненні Алега Шабетніка – але не ў якасці дырэктара прадпрыемства “Аліда і К”, а ў якасці індывідуальнага прадпрымальніка, якім ён таксама з’яўляецца. Таму дырэктар катэгарычна адмовіўся аддаваць грошы з касы прадпрыемства. Міліцыянты пагадзіліся з тым, што гэта розныя суб’екты гаспадарання. Тады судовыя выканаўцы сыйшлі ў адміністрацыю рынка, – распавёў Антон Няфёдаў.\nПа словах А.Няфёдава, у кіёску вывешаны дакумент, на якім напісана, што гандлёвы аб’ект належыць менавіта прадпрыемству, а не індывідуальнаму прадпрымальніку.\nНа меркаванне кандыдата ў дэпутаты, падобныя інцыдэнты могуць быць спецыяльна спланаваны ўладамі для таго, каб аказаць уціск на гандлёвае прадпрыемства і стварыць у работнікаў адчуванне нервознасці і фінансавай няўпэўненасці. Ён не выключае, што падобныя “налёты” з розных дзяржаўных структур могуць паўтарыцца.\nНа здымку: судовыя выканаўцы А.П. Кандзінаў, Н.А. Ганчарова і С.Н. Лапата патрабуюць ў А.Шабетніка (з правага боку) аддаць грошы з касы гандлёвага прадпрыемства.


У Мінску прэзентуюць фільм пра беларускі джаз ‹ Ultra-Music\n16.09.2013 в 17:50\nУ Мінску прэзентуюць фільм пра беларускі джаз\n17 верасня ў сталічным Loft café адбудзецца прэм’ера фільма «Бульбяны джаз». Рэжысёр стужкі Віталь Карабань прызнаецца, што ідэя стварэння падобнага фільма ўжо даўно абмяркоўвалася з музыкамі на кухнях. І вось нарэшце знайшліся аднадумцы, сябры, знаёмыя, якія дапамаглі сабраць патрэбнае абсталяванне і пачаць здымкі.\n— Зміцер Падбярэзскі нам распавядаў, што было з беларускім джазам раней, яшчэ да нас. Таксама ўдзельнічаюць музыкі Apple Tea. Ну, і мы ўзялі джаз не толькі як музычны напрамак, але і як асобную культуру, таму вырашылі дадаць у фільм танцы. За ліндзі-хоп у стужцы адказвае Дзяніс Іскарцаў, які першым пачаў вучыць беларусаў гэтаму танцу, — распавёў Еўрарадыё Віталь Карабань.\nПраца над 26-хвіліннай стужкай вялася на працягу апошняга года. Пасля прэзентацыі «Бульбянога джазу» рэжысёр плануе паспрабаваць паўдзельнічаць з фільмам у розных фестывалях кароткаметражнага дакументальнага кіно. А вось што будзе са стужкай далей, ніхто не ведае.\n— Каб аддаць яго на нашае тэлебачанне, трэба безліч розных паперак атрымаць ад Міністэрства культуры, — з усмешкай тлумачыць нявызначанасць Віталь. — Таму ў Беларусі яго наўрад ці чакае нейкі пракатны лёс. Будзе адзіная прэзентацыя і ўсё!\nДарэчы, уваход на прэм’еру ў Loft café бясплатны. За музычнае афармленне вечара будзе адказваць Косця Валковіч і Real Jazz Band. Таксама чакаецца выступ Аляксандры Захарык і Міхаіла Філіпені (Apple Tea) ды спецыяльны госць, якога пакуль трымаюць у сакрэце.