Кібервайна Расеі і ЗША. Масква рыхтуецца да контратакі\nЗлучаныя Штаты плануюць правесці беспрэцэдэнтную «тайную» аперацыю супраць Расеі ў адказ на расейскае ўмяшанне ў амерыканскі перадвыбарчы працэс, перадае тэлекампанія NBC, спасылаючыся на крыніцы ў амерыканскай выведцы.\nВіцэ-прэзідэнт ЗША Джо Байдэн заявіў у інтэрвʼю ў праграме «Meet the Press», што Белы дом дае сігнал Пуціну. «Гэта адбудзецца ў момант, які мы абярэм, у абставінах, якія дазволяць атрымаць найбольшы эфект», – сказаў Байдэн.\nПрадстаўнікі «WikiLeaks» сумняюцца, што Вашынгтон здзейсніць кібератаку.\n«Калі «таемная» кібервайна супраць Расеі была сурʼёзнай: па-першае, пра гэта б не абʼяўлялі; па-другое, гэта было б АНБ (Агенцтва нацыянальнай бяспекі – заўв. belsat.eu), а не ЦРУ», – піша «WikiLeaks» у сваім «Twitterʼы».\nПамочнік расейскага прэзідэнта Юрый Ушакоў, каментуючы пагрозы ЗША правесці кібераперацыю супраць Расеі, паабяцаў, што рэакцыя з боку Крамля абавязкова будзе, паведамляе ria.ru.\n«Відавочна, (рэагаваць) будзем, вядома. Гэта ўжо на мяжы хамства. Тым больш, згадваюцца канкрэтныя прадстаўнікі расейскага кіраўніцтва», – заявіў чыноўнік.\nУлетку стала вядома пра ўзлом сервера Нацыянальнага камітэту Дэмакратычнай партыі, а таксама партыйнага камітэту па выбарах у Кангрэс. Дэмакраты выказалі здагадку, што напад здзейснілі расейскія хакеры, і такім чынам Масква спрабуе паўплываць на вынікі галасавання.\n7 кастрычніка Міністэрства ўнутранай бяспекі ЗША абвінаваціла расейскія ўлады ў датычнасці да ўзлому.\n«Мы мяркуем, што, зыходзячы з абʼёму і сакрэтнасці гэтых намаганняў, толькі вышэйшыя службовыя асобы расейскага кіраўніцтва маглі даць санкцыю на гэтую дзейнасць», – гаварылася ў апублікаванай заяве ведамства.\nПрэс-сакратар прэзідэнта Расеі Дзмітрый Пяскоў назваў абсурднымі спробы ўскласці на Расею адказнасць за кібератакі.\nЮВ, belsat.eu, паводле ria.ru, NBC\nТэгі: кібервайна, Расея-ЗША, хакеры


Канвертаваць Аўстралійскі даляр (AUD) і Швейцарскіх франкаў (CHF) : Калькулятар абменнага курсу\nАўстралійскі даляр (AUD) і Швейцарскі франк (CHF) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Аўстралійскі даляр і Швейцарскі франк пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 чэрвень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Аўстралійскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Швейцарскі франк валюты па змаўчанні. Націсніце на Швейцарскіх франкаў або Аўстралійскі даляр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАўстралійскі даляр гэта валюта, у Аўстралія (АС, AUS), Кантон і выспы Эндербери, Востраў Раства (CX, Рэнтген грудной клеткі), Какосавыя выспы (Килинг выспаў, CC, CCK), Херд і Макдональд (HM, HMD), Кірыбаці (К.І., KIR), Науру (NR, НРУ), Востраў Норфолк (NF, НФК), і Тувалу (Тэлевізар, TUV). Швейцарскі франк гэта валюта, у Швейцарыя (CH, CHE), і Ліхтэнштэйн (Л.І., ХЛУСНЯ). Сімвал AUD можа быць запісаная A$, Au$, $Au, Aud$, $Aud, Aus$, і $Aus. Сімвал CHF можа быць запісаная SwF, і SFr. Аўстралійскі даляр дзеліцца на 100 cents. Швейцарскі франк дзеліцца на 100 rappen (centimes). Абменнага курсу Аўстралійскі даляр Апошняе абнаўленне 18 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Швейцарскі франк Апошняе абнаўленне 18 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. AUD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. CHF каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


МАК не прызнаў Віктара Лукашэнку прэзідэнтам НАК Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВыканкам Міжнароднага алімпійскага камітэта на пасяджэнні, якое адбылося 8 сакавіка, не прызнаў Віктара Лукашэнку прэзідэнтам Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі.\nАкрамя таго, не прызнаныя паўнамоцтвы абранага ў склад выканкама НАК старшыні Федэрацыі хакея Беларусі Дзмітрыя Баскава.\nМіжнародны алімпійскі камітэт пацвердзіў, што санкцыі супраць іх застаюцца сапраўднымі. Такім чынам, яны не змогуць наведваць Алімпійскія гульні і іншыя мерапрыемствы МАК. Арганізацыя не будзе весці з імі перамовы, падтрымліваючы кантакт выключна з генеральным сакратаром НАК Палінай Галавіной.\nУ МАК засталіся вельмі расчараваныя шэрагам фактаў. Акрамя абрання 26 лютага Віктара Лукашэнкі і Дзмітрыя Баскава, гэта знаходжанне ў спісе кандыдатаў Аляксандра Лукашэнкі. Усе трое на момант выбараў былі пад санкцыямі МАК.\nМАК пацвердзіў, што ўсе санкцыі да НАК Беларусі застаюцца ў сіле. Гэта значыць, што Нацыянальны алімпійскі камітэт не зможа атрымліваць фінансавыя выплаты, за выключэннем сродкаў, прызначаных спартоўцам.\nТаксама МАК не будзе запрашаць на Алімпіяду высокапастаўленых дзяржаўных службоўцаў Беларусі. Усім федэрацыям прадпісана забяспечыць роўнае стаўленне да ўсіх спартоўцаў, выключыўшы кожную дыскрымінацыю па палітычных поглядах.\nФота: прэс-служба НАК\nВіктар Лукашэнка прызначаны намеснікам бацькі\nМАК возьме на сябе выдаткі на вакцынацыю ўдзельнікаў Алімпіяды


Канвертаваць OmiseGOs (OMG) і Танзанійскіх шылінгаў (TZS) : Калькулятар абменнага курсу\nOmiseGO (OMG) і Танзанійскіх шылінг (TZS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта OmiseGO і Танзанійскіх шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад OmiseGO. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Танзанійскіх шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Танзанійскіх шылінгаў або OmiseGOs канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe OmiseGO гэта валюта, у ні ў адной краіне. Танзанійскіх шылінг гэта валюта, у Танзанія (Аб'яднаная Рэспубліка Танзанія, TZ, ТЗА). Сімвал OMG можа быць запісаная OMG. Сімвал TZS можа быць запісаная TSh. Танзанійскіх шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу the OmiseGO Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Танзанійскіх шылінг Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад Yahoo Finance. OMG каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. TZS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Выходзіць марка з Птушкай 2021 года | zviazda.by\nРодная прырода » Жывёлы » Выходзіць марка з Птушкай 2021 года\n2 сакавіка Міністэрства сувязі і інфарматызацыі ў супрацоўніцтве з грамадскай арганізацыяй “Ахова птушак Бацькаўшчыны” (АПБ) выпусціць у абарачэнне паштовую марку "Звычайны ляляк" з серыі "Птушка года".\nУ дзень выпуску маркі на Галоўным паштамце Мінска адбудзецца яе спецыяльнае гашэнне на канверце – «Першы дзень». І штэмпель, і канверт таксама прысвечаны Птушцы года, як і картка для картмаксімума.\nМалы аркуш змяшчае сем марак і купон. На марцы – лагатыпы глабальнай асацыяцыі прыродаахоўных арганізацый BirdLife International і яе партнёра ў нашай краіне – АПБ. Марка выходзіць накладам 35 тысяч асобнікаў.\nЗвычайны ляляк (па-руску – козодой) быў абраны Птушкай 2021 года галасаваннем на з’ездзе АПБ. Гэта адзіны прадстаўнік атраду лялякападобных у Беларусі (усяго ў свеце налічваецца каля 120 відаў гэтага атраду). Руская назва птушкі – калька з лаціны, як і ў многіх іншых еўрапейскіх мовах. Яна адлюстроўвае сувязь гэтага віду з пашамі і свойскімі жывёламі, вакол якіх лелякі ловяць насякомых. Паходжанне ж беларускай назвы дакладна не вядомае.\nАдна з пагроз лелякам, на якую будзе звернута ўвага грамадскасці падчас кампаніі “Птушка года”, – яны нярэдка трапляюць пад колы аўтамабіляў на лясных дарогах, бо любяць адпачываць на асфальце, прагрэтым за дзень сонцам.\n– Наша арганізацыя з 2002 года супрацоўнічае з РУП “Белпошта” і яе Выдавецкім цэнтрам “Марка”. На сёння выйшла 187 беларускіх марак з птушкамі (гл. сайт birdtheme.org). Яны папулярныя не толькі ў айчынных філатэлістаў, але і ў замежных.\nНамінал маркі “Р” адпавядае тарыфу на перасылку міжнароднай пісьмовай карэспандэнцыі (лістоў, бандэроляў, дробных пакетаў) масай да 20 г прыярытэтным спосабам.\nЦяпер вы зможаце адправіць сябрам ліст з леляком або папоўніць сваю калекцыю марак!


Кіраўнік МЗС Польшчы: Абмеркаванне пытання аб акрэдытацыі тэлеканала "Белсат" яшчэ наперадзе | baj.by\n23.03.2016 Крыніца: Таццяна Каравянкова, БелаПАН Сюжэт: Дэпартацыя, пазбаўленне акрэдытацыі\nНа пытанне БелаПАН, ці ўзнімалася на перамовах тэма акрэдытацыі тэлеканала "Белсат" у Беларусі, Вашчыкоўскі адказаў: "Яшчэ не. Гэта яшчэ наперадзе".\nМіністры ўдакладнілі, што пасля размовы з журналістамі яны працягнуць перамовы.\nЯк паведамлялася раней, 21 сакавіка, напярэдадні прыезду Вашчыкоўскага ў Мінск, тэлеканал "Белсат" у чацвёрты раз падаў ў МЗС Беларусі пакет дакументаў на акрэдытацыю. Як паведаміў БелаПАН афіцыйны прадстаўнік канала ў Беларусі Аляксей Мінчонак, гэтым разам "Белсат" просіць МЗС акрэдытаваць сем журналістаў і аператараў. Папярэднія тры разы "Белсат" спрабаваў атрымаць акрэдытацыю для свайго карпункта ў Мінску, і кожны раз МЗС адмаўляла на падставе таго, што супрацоўнікі "Белсата" парушалі заканадаўства, працуючы без акрэдытацыі.\nУскладаючы 22 сакавіка вянкі да магіл ахвяраў сталінскіх рэпрэсій ва ўрочышчы Курапаты пад Мінскам, кіраўнік польскай дыпламатыі заявіў журналістам: Польшча хацела б, каб усе СМІ Беларусі працавалі ў роўных умовах. Ён паведаміў, што пры магчымасці ўзніме праблему тэлеканала "Белсат", які ў чацвёрты раз спрабуе атрымаць акрэдытацыю ў Беларусі. "СМІ не шкодзяць, а толькі інфармуюць. Як гэтую інфармацыю выкарыстоўваюць, залежыць ужо ад палітыкаў", — сказаў Вашчыкоўскі.\nСпадарожнікавы тэлеканал "Белсат" вяшчае на Беларусь з 10 снежня 2007 года. Ён створаны як структурнае падраздзяленне Польскага тэлебачання, рэдакцыя "Белсата" размяшчаецца ў Варшаве Тэлеканал тройчы спрабаваў атрымаць акрэдытацыю пры МЗС, але заўжды атрымоўваў адмову. Чацвёртую спробу рэгістрацыі тэлеканал зрабіў акурат 21 сакавіка.


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - Лепшых выпускнікоў універсітэта 2017 года ўшаноўвалі на ўрачыстым прыёме рэктара ГрДУ імя Янкі Купалы\nЧацвер, 22 Чэрвень 2017 11:39\nСа словамі пажадання і віншавання да ўдзельнікаў урачыстай сустрэчы звярнуўся рэктар Андрэй Кароль.\n–У гэтым годзе са сцен нашай alma mater выпускаецца больш за 3500 студэнтаў, якія сталі дыпламаванымі спецыялістамі. Сённяшняя цырымонія характэрна тым, што роўна 70 гадоў таму, у 1947 годзе, у Гродзенскім педагагічным інстытуце адбыўся першы выпуск студэнтаў, якіх тады было менш за сто. І ў гэтым я бачу вельмі добры знак пераемнасці. Сёння выпускнікі выходзяць са сцен універсітэта як установы адукацыі і ўступаюць у "жыццёвы ўніверсітэт". Таму не бойцеся вучыцца ўсё жыццё, трымайце вочы і вушы адкрытымі, ніколі не забывайце бацькоў, будзьце патрыётамі сваёй краіны і заўсёды праслаўляйце сваю alma mater. Будзьце годнымі выпускнікамі Гарадзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта! - адзначыў Андрэй Дзмітрыевіч і ўручыў падзячныя лісты лепшым выпускнікам гэтага года.\nВіншаванні прагучалі і ад намесніка пракурора Гродзенскай вобласці, старшыні Каардынацыйнага савета на юрыдычным факультэце, старэйшага дарадцы юстыцыі Святланы Рахман.\n– Сёння хвалюючы дзень не толькі для выпускнікоў, але і для адміністрацыі ўніверсітэта, які, спадзяюся, захаваецца ў памяці знакавым і выдатным мерапрыемствам. У купалаўскім універсітэце выдатна наладжана практыка-арыентаваная складаючая частка навучання, якая абавязкова ўлічвае патрабаванні працадаўцаў, таму на працягу пяці гадоў вы атрымлівалі толькі патрэбныя веды. Віншую ўсіх з гэтай падзеяй і жадаю дасягнуць поспеху на той сцежцы, якую вы выбралі справай свайго жыцця, - пажадала Святлана Мікалаеўна і таксама ўручыла падзячныя лісты ўніверсітэта лепшым купалаўцам.\nПажаданне выпускнікам 2017 года накіраваў загадчык кафедры матэматычнага аналізу, дыферэнцыяльных ураўнанняў і алгебры. Аляксандр Грынь выказаў надзею, што многія з хлопцаў звяжуць сваё жыццё з родным універсітэтам. Аляксандр Аляксандравіч пажадаў учорашнім студэнтам здароўя, упэўненасці ў сабе, шчасця, моцна трымацца ў сучасным свеце і выбудаваць уласную траекторыю, якая заўсёды будзе праходзіць праз Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы.\nСловы падзякі ў адрас прафесарска-выкладчыцкага складу і адміністрацыі ГрДУ імя Янкі Купалы за каласальныя веды прагучалі ад бацькі выпускніцы педагагічнага факультэта Лізаветы Хмялеўскай. Звяртаючыся да выпускнікоў, ужо якія сталі маладымі спецыялістамі, Сяргей Мікалаевіч Сямашка пажадаў быць дапытлівым, пастаянна ўдасканальвацца, марыць і верыць у свае сілы, а галоўнае - не забываць родную alma mater.\nАд імя ўсіх выпускнікоў да выкладчыкаў і кіраўніцтва ўніверсітэта звярнуўся выпускнік факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму Канстанцін Каратышеўскі, які, дарэчы, паспеў паспрабаваць сябе ў ролі супрацоўніка нашай установы.\n– Студэнцкая пара - усяго два словы, але колькі яны ў сабе ўтойваюць. Студэнцкая пара - гэта асаблівы перыяд у жыцці кожнага маладога чалавека, гэта перыяд новых адкрыццяў, уражанняў і знаёмстваў. Студэнцтва не абмяжоўваецца наведваннем лекцый, семінараў або выкананнем заданняў. Студэнцтва - гэта магчымасць праявіць сябе ў розных сітуацыях, - адзначыў Канстанцін. - У гэты знамянальны для нас і купалаўскага ўніверсітэта дзень хацелася б падзякаваць нашых выкладчыкаў за веды, дабрыню і цярпенне, бацькоў - за мудрыя словы, падтрымку і разуменне. Жадаю ўсей акадэмічнай супольнасці ўніверсітэта ісці толькі наперад, а мы - выпускнікі 2017 года - з гонарам пранясём гэта ганаровае званне праз усё жыццё.\nАфіцыйная частка рэктарскага балю завяршылася музычным выступам салістаў студыі «УНІ-SONG», а цяпер выпускнікоў: Алены Ашмянчук, Ксенія Кіслая, Кірыл Крыпа і Мікіта Чубрык выканалі песню пра сяброўства.


ўкус кляшча - сімптомы ў чалавека, лячэнне, прафілактыка\nЯк яны нападаюць\nЧым пагражае ўкус кляшча\nІксодавых клешч - невялікіх памераў членістаногіх павукападобных, арэал распаўсюджвання якога вельмі шырокі. У нашых (і блізкіх да нашых) геаграфічных шыротах сур'ёзная небяспека менавіта ў лясной клешч, які з'яўляецца пераносчыкам цяжкіх інфекцыйных хвароб, такіх, як гемарагічная ліхаманка, ʙorrelioz (хвароба Лайма) і клешчавы энцэфаліт. Па гэтай прычыне каля ляснога кляшча ёсць і другая назва «энцефалитный клешч».\nУ прыродзе кляшчы насяляюць на невысокіх хмызняках і ў траве, аддаючы перавагу цёмным і вільготным участках лясоў і гарадскіх паркаў. Найбольш актыўнымі кляшчы становяцца да красавіка-мая, а памяншэнне іх актыўнасці назіраецца да канца чэрвеня.\nНе варта лічыць, што калі людзі падвергліся нападу кляшча, то яны абавязкова захварэюць. Аднак не варта ставіцца да кантакту з гэтымі непрыемнымі істотамі занадта бестурботна, бо хваробы, якія яны пераносяць, у шэрагу выпадкаў могуць прыводзіць да інваліднасці і нават да смяротнага зыходу. асабліва тады, калі чалавек своечасова не атрымлівае належнае лячэнне.\nКлешч - пераносчык многіх захворванняў\nПаводле статыстычных дадзеных, за апошнія гады колькасць тых, хто захварэў пералічанымі вышэй хваробамі значна вырасла. але, нажаль, ні адзін вонкавы прыкмета не дазваляе нам адрозніць кляшча-пераносчыка ад «чыстага» членістаногага. і гэта, і іншыя кляшчы будуць выглядаць абсалютна аднолькава. Даведацца пра тое, ці быў укусаў кляшчоў пераносчыкам хваробы, можна толькі ва ўмовах медыцынскай лабараторыі.\nТым не менш, сякія-такія сімптомы пасля ўкусу кляшча ў чалавека часам узнікаюць, але пра гэта мы пагаворым крыху пазней.\nСам па сабе клешч - істота маларухомыя, ён чакае будучую ахвяру на хмызняку або траве. Па меры набліжэння цеплакроўных жывёл, да якіх ставіцца і чалавек, клешч растопыривает лапкі і ў момант найбольшай блізкасці да мэты імкнецца перапаўзці на цела сысуна.\nУ людзей клешч часцей за ўсё імкнецца перапаўзці і замацавацца на шыі, плячах, галаве, у падпахах, пахвіне і іншых месцах з найбольш тонкай скурай і блізкім размяшчэннем крывяносных сасудаў (см. фота).\nКлешч мацуецца ў найбольш тонкіх месцах скуры\nЗвярніце ўвагу! Пры ўкусе чалавек не адчувае болю, так як клешч са сліной вылучае ў вобласць ўкусу анестэзуе рэчыва і пачынае спакойна паглынаць кроў нічога не падазравалага чалавека або жывёлы праз хабаток-гипостом, забяспечаны на вострыя зубцамі.\nПершасная сімптаматыка ўкусу кляшча можа праявіцца праз два-тры гадзіны пасля яго прымацавання.\nТакім чынам, якія сімптомы могуць з'явіцца ў чалавека?\nадчуванне ламоты ў суставах і цягліцах;\nтахікардыя звыш 60 уд. / мін;\nкожная сыпь, скурны сверб;\nпавялічаныя регіонарные лімфатычныя вузлы.\nБольш цяжкая сімптаматыка, якая выяўляецца ў выглядзе інтэнсіўных галаўных боляў, млоснасці з ванітамі, цяжкасці дыхання і хрыпаў ў лёгкіх, галюцынатэрнага сіндрому, а таксама пералічаныя вышэй сімптомы большай інтэнсіўнасці, як правіла, назіраюцца ў асоб наступных катэгорый:\nна якіх напаў некалькіх кляшчоў;\nз паніжанай масай цела;\nпажылога і дзіцячага ўзросту;\nпакутуюць рознымі формамі імунадэфіцытам;\nякія маюць хранічныя захворванні (асабліва ў стадыі абвастрэння);\nз алергіяй ў анамнезе.\nЗнайсці кляшча на целе чалавека не складзе адмысловай працы. Вонкава ён будзе нагадваць аб'ёмную радзімку з валасінкамі (лапкі кляшча).\nПаразіт на целе нагадвае радзімку\nНяпрошаны госць можа даволі доўга знаходзіцца на целе ў прысмактацца стане. Калі вы выявілі ў сябе на целе кляшча і не можаце ў максімальна сціснутыя тэрміны звярнуцца па дапамогу ў медустанову, трэба атрымаць яго самастойна.\nКалі выявілі кляшча на целе, трэба тэрмінова атрымаць\nДадзеная працэдура абсалютна бязбольная. Абгарніце пальцы марляў або чыстай матэрыяй або надзеньце ахоўныя пальчаткі. Акуратна разгайдаць кляшча, пасля чаго злёгку пацягніце на сябе, адначасова круцячы яго супраць гадзінны стрэлкі.\nважна! Не цягнеце кляшча з сілай, не калупацца вострымі прадметамі, так як вы можаце папросту адарваць яго, пакінуўшы ў ране галоўку, што практычна напэўна выкліча раздражненне і нагнаенне. гэта, вядома, не смяротна, але вельмі непрыемна.\nВыдаліўшы няпрошанага госця, апрацуйце месца ўкусу ёдам і назірайце. Часам на гэтым месцы з'яўляецца невялікага памеру і інтэнсіўнасці ружовае плямка, якое знікае праз некалькі дзён. Гэта нармальная рэакцыя арганізма, і турбавацца вам не варта.\nПасля выдалення трэба апрацаваць месца ўкусу ёдам\nЗвярніце ўвагу! Многія крыніцы ўтрымліваюць парады па выдаленні кляшча пры дапамозе масла. Не варта гэтага рабіць! Алей блакуе паступленне кіслароду ў арганізм кляшча, і ў гэты момант «запанікавалі» членістаногіх можа выкінуць ў ранку змесціва свайго кішачніка разам з інфекцыйным агентам, калі такі мае месца быць. зразумела, верагоднасць заражэння ў такім выпадку ўзрастае ў некалькі разоў.\nВынятага кляшча настойліва рэкамендуецца здаць у спецыялізаваную лабараторыю для правядзення даследавання на прадмет наяўнасці ў ім узбуджальнікаў інфекцыйных захворванняў.\nКалі вы вырашылі не звяртацца да лекара, але пасля заўважылі павелічэнне памераў плямы ў месцы ўкусу, высыпанні на скуры або іншыя сімптомы хворасці, абавязкова адпраўляйцеся на прыём да спецыяліста. Своечасовае зварот да ўрача дапаможа вам пазбегнуць цяжкіх наступстваў магчымага захворвання.\nКалі пляма павялічылася ў памеры - тэрмінова да лекара\nЯк ужо згадвалася вышэй, не кожны клешч з'яўляецца пераносчыкам захворванняў. Тым не менш, чым раней вы выдаліце яго, тым менш у вас будзе магчымасцяў заразіцца адным з гэтых хвароб:\nклешчавы энцэфаліт. Гэта віруснае захворванне, сімптаматыка якога ўключае агульную інтаксікацыю, павышэнне тэмпературы цела, паражэнне ЦНС ў выглядзе менінгітаў і энцэфалітаў.\nнаступствы захворвання, развіўся пасля ўкусу кляшча, ўключаюць ўзнікненне ў чалавека гэтак цяжкіх змяненняў неўралагічнага характару, што яны могуць прывесці не толькі да інваліднасці, але нават да смерці пацыента.\nПершасныя праявы захворвання з'яўляюцца, як правіла, праз 7 - 10 дзён пасля ўкусу.\nСпецыфічную прафілактыку медыкі праводзяць пры дапамозе ўвядзення імунаглабуліну не пазней, чым праз тры дні пасля ўкусу.\nБарэліёз ці хвароба Лайма. Гэта бактэрыяльная інфекцыя, сімптаматыка якой бывае прадстаўлена вельмі шырокім спектрам розных праяў. спецыфічным сімптомам, якія дазваляюць дыферэнцыраваць барэліёз ад іншых захворванняў, з'яўляюцца мігруючыя скурныя высыпанні. Іншыя, неспецыфічныя сімптомы барэліёзу ўключаюць праявы агульнай інтаксікацыі, гіпертэрміяй, галаўны боль, стамляльнасць.\nПадчас захворвання адбываецца паражэнне апорна-рухальнай, сардэчна-сасудзістай і нервовай сістэм чалавека.\nНайбольш цяжкія паразы назіраюцца ў тых людзей, у якіх маецца генетычная схільнасць да пашкоджання якой-небудзь з пералічаных «сістэм-мішэняў».\nПадчас захворвання дзівіцца шмат сістэм у арганізме чалавека\nБез ўмяшання лекара на працягу захворвання, яно можа прывесці пацыента да інвалідызацыі.\nгемарагічная ліхаманка, якая падзяляецца на два варыянты «Крым-Конга» і «Омская». Гэта віруснае захворванне, якое характарызуецца сімптомамі агульнай інтаксікацыі; павышэннем тэмпературы; ліхаманкай; кровазліццямі ў парэнхіму ўнутраных органаў, пад скуру і слізістыя абалонкі, у прыватнасці - вока.\nЛіхаманка дзівіць слізістыя абалонкі\nУ лячэнні прымяняюцца супрацьвірусныя прэпараты, кропельніцы з глюкозай і вітамінамі (Да, Р), якія прызначаны для ўмацавання сасудзістай стенки.Прогноз для акрыяння, у цэлым, спрыяльны, але толькі ў тым выпадку, калі пацыент своечасова звяртаецца да спецыяліста.\nПерш за ўсё трэба паспрабаваць абараніць сябе ад магчымага нападу кляшча.\nУ перыяды найбольшай іх актыўнасці паспрабуйце абараніцца пры дапамозе адзення, бо нашы маленькія "сябры" могуць прымацавацца толькі да адкрытага участку цела. Асабліва старанна абараняйце ногі, паклапаціцеся пра шчыльнае прылеганія адзення да цела на шчыкалатках, запясцях, шыі. Гэта неабходна для таго, каб клешч не змог запаўзці да вас пад вопратку.\nПаспрабуйце абраць для прагулкі або паходу вопратку посветлее, каб прасцей было выявіць які паўзе па ёй кляшча.\nНаносіце антиклещевые рэпеленты, надаючы асаблівую ўвагу каўняры, пояса, рукавы і абшэўкі, галаўнога ўбору, шкарпэткам і ніжняй часткі калашын.\nСтаранна і рэгулярна праводзіце само- і взаимоосмотры пасля наведвання лясоў, паркаў, лугоў і іншых упадабаных месцаў пасялення кляшчоў. Вы можаце выявіць кляшча, які паўзе па вопратцы або целе да таго моманту, як ён паспее прымацавацца.\nКалі вы выгульваць хатніх жывёл у месцах патэнцыйнага жыхарства кляшчоў - абавязкова агледзіце іх пасля прагулкі, нават у тым выпадку, калі ваша жывёла апрацавана. Не грэбуйце штомесячнай апрацоўкай жывёльнага адмысловымі сродкамі ад кляшча. Бо ваш чацвераногі сябар можа не толькі прынесці на сабе няпрошанага госця, але і сам стаць яго ахвярай.\nКалі вы ўсё ж знайшлі на целе кляшча, звярніцеся да ўрача-інфекцыяніста для прафілактыкі магчымых наступстваў ўкусу.\nУ якасці прэвентыўных мер ранняй прафілактыкі энцэфаліту ў лячэбных установах праводзіцца імунізацыя, аднак, гэтым пытаннем варта заклапаціцца задоўга да наступлення сезону падвышанай актыўнасці кляшчоў. З гэтай нагоды вас пракансультуюць ў вашым раённым інфекцыйнае аддзяленне.\nСпадабалася гэтая артыкул - “ўкус кляшча – чым ён небяспечны для чалавека і што рабіць?”? Падзяліцеся з сябрамі і ацэніце запіс:\nкапіраванне старонкі 1 у 1 забаронена. Перапісванне поўнасцю або часткова, старонкі “ўкус кляшча – чым ён небяспечны для чалавека і што рабіць?”, - вітаецца, толькі з актыўнай спасылкай на крыніцу © 2022


У Гомелі па вуліцах ходзіць “паэтычны” аўтобус | naviny.by\nАнатоль ГАТОЎЧЫЦ / 03.09.2016 / 22:54 / Культура\nМаршрут аўтобусу № 20, які ходзіць ад мікрараёну Старая Валатава паўз вакзал да Мэдычнага гарадку, ці не самы працяглы ў Гомелі. Каля гадзіны доўжыцца ягоны рэйс толькі ў адзін бок. І аздоблены гэты аўтобус незвычайна.\nНа левым боку — партрэты двух беларускіх песьняроў: Янкі Купалы і Якуба Коласа. На правым — згадкі пра Дзень беларускага пісьменства, які сёлета праводзіцца на Гомельшчыне ў Рагачове. А ў салёне ўгары паміж поручнямі замацаваны акуратныя плякацікі з партрэтамі ды імёнамі беларускіх паэтаў і пісьменьнікаў на фоне каласоў, валошак і рамонкаў: Максім Багдановіч, Якуб Колас, Уладзімер Караткевіч, Ніл Гілевіч, Максім Танк, Анатоль Грачанікаў.\nПаэтычны салён на калёсах\n“Дзьверы зачыняюцца. Наступны прыпынак — “Мельнікаў луг”, — гучыць па-беларуску праз аўтобусныя дынамікі абвестка. І далей мелядычны голас паведамляе: “Паважаныя пасажыры! Прапануем вашай увазе сумесны праект адкрытага акцыянэрнага таварыства “Гомельаблаўтатранс” і Гомельскай абласной унівэрсальнай бібліятэкі “Паэтычны аўтобус”. Янка Сіпакоў:\nА нам сьмеласьці ўсё не стае,\nКаб свой край на свой лёт перамераць”.\nМалады чалавек гадоў трыццаці пяці, які нешта распавядаў сваёй спадарожніцы, стоячы пры яе сядзеньні, падымае галаву, прыслухоўваецца.\n“Малайцы! Файна прыдумалі, — кажа гараджанін. — А то ўжо слова роднага не пачуеш. У мяне хоць і тройка па беларускай мове была і размаўляць я па-беларуску развучыўся, але за душу бярэ. От, як павярнуліся тады, на пачатку дзевяностых гадоў, да роднай мовы, то трэба было не кідацца назад. Цяпер ужо ўся краіна гаварыла б па-беларуску. А то мы, як зломкі якія: ні сказаць на сваёй роднай мове ня можам, ні пастаяць за сябе ня ўмеем”.\nПакуль размаўляем, аўтобус спыняецца на чарговы прыпынку, а пасьля ізноў набірае ход. Гучыць назва новага прыпынку, а за ёй і новы верш. Гэтым разам Максіма Танка пра родную мову.\nЗь легендаў і казак былых пакаленьняў,\nЗ калосься цяжкога жытоў і пшаніц,\nЗ сузор’яў і сонечных цёплых праменьняў,\nЗ грымучага зьзяньня бурлівых крыніц,\nСвятынi народа, бясьсмерця яго, —\nПобач з “дзядзькам Якубам Коласам”\nАўтобус — звычайная гарадзкая “гармошка”, салён яго доўгі, мэтраў на дванаццаць. У сярэдзіне яго, акурат каля выявы Якуба Коласа на шкле, сядзіць маладая маці з дачкою-першаклясьніцай.\n“А давайце адгадаем, што тут на ваконным шкле намяляваны?” — прапаную маці з дачушкаю.\nДзяўчынка паціскае плячыма: “Дядя какой-то”. Мама схіляе галаву то ўлева, то ўправа — прыглядаецца. Раз, другі: “Ой, это же наш пісацель, кажецца, Колас”.\nКандуктар аўтапарку № 6 Людміла Салохіна, якая працуе ў “паэтычным” аўтобусе, апавядае:\n“Заўважыла, што наша беларуская паэзія ўлагоджвае людзей. Хочаце верце, хочаце — не. Бывае, багата народу едзе. Мне ж трэба праціснуцца, абілеціць усіх. Сталі вершы чытаць, дык менш бурклівых трапляецца. Дый як буркаць, калі тут зьверху, з дынамікаў, уздыхаюць: “Ах, Беларусь, мая ты доля, Мая сьляза і пацалунак…” (сьмяецца).\nІ кандуктарка Людміла, і кіроўца Аляксандар Скопічаў сьцьвярджаюць, што ня чулі, каб нехта адмоўна выказваўся пра іхні “паэтычны” аўтобус, хоць іншай гучнай рэклямай у гарадзкім транспарце пасажыры бываюць незадаволеныя.\nДумалася, што папулярызаваць беларускую паэзію праз гарадзкі транспарт прапанавалі аўтапрадпрыемству гомельскія бібліятэкары. Аказалася, наадварот.\n“Прыехаў да нас намесьнік генеральнага дырэктара ААТ “Гомельаблаўтатранс” Алег Цылька і прапанаваў зрабіць такі аўтобус, —распавядае дырэктарка абласной унівэрсальнай бібліятэкі Марына Рафеева. — Задума добрая, і мы, канечне, пагадзіліся. Тым больш, што сёлета й Дзень беларускага пісьменства праводзіцца на гомельскай зямлі. Будзем глядзець, магчыма, пашырым наш экспэрымэнт”.\nПадборам вершаў займаліся трое супрацоўнікаў — бібліятэкары Юрый Рачынскі і Мікалай Скінціян, а таксама інжынэр-праграміст Зоя Куліш. Яны ж і запісалі вершы ў студыі абласнога радыё на дыск.\n“Два дні ў мяне пайшло на пошукі трох вершаў. Калі ў зборніку Эдзі Агняцьвет напаткала верш пра “зямлю з блакітнымі вачамі” і пра тое, што ў Беларусі “называюць Васількамі хлапчукоў”, то адразу заклала старонку. На душу ён кладзецца, як песьня. Радкі Максіма Танка пра родную мову таксама зачаравалі. Усе нашы падборкі абмеркавалі з кіраўніцтвам, і пасьля ўжо запісвалі”, — кажа Зоя Куліш.\nМікалай Скінціян адразу “запаў” на верш Анатоля Грачанікава, ураджэнца Гомельшчыны.\nЗеленакрылы салаўіны кут....\nHe адчуваў нідзе я,\nHe было, як тут.\nЗагадчык аддзелу бібліязнаўства Юры Рачынскі тлумачыць, што выбраць вершы пра радзіму, мову, прыродную адметнасьць краю было ня так і проста. Досыць вялікі пляст. Узялі, канечне, найбольш вядомых творцаў слова. Спэцыяліст наагул лічыць, што варта было б паспрабававаць рабіць тэматычныя агляды і запускаць іх у гарадзкім транспарце, прычым, ня толькі на адным маршруце. Каб людзі пачулі і ўжо ніколі не забываліся.\nКаб пад намі зямля паплыла,\nКаб вятры захадзілі над намі, —\nТрэба верыць у сілу крыла\nІ абняць Беларусь крыламі!\nТэги: поэтический автобус поэзия Персона: Людмила Салохина Александр Скопичев Зоя Кулиш Юрий Рачинский Николай Скинтиан Город: Гомель\n«Сеет враждебность». Блогера судят за видео с критикой больших чиновников 572\nПротесты в России. Путин чешет затылок, Лукашенко потирает руки 5566\nВласти Беларуси вынудили католиков выйти за рамки политического нейтралитета 5761


17:59 16.04.2020 (абноўлена 16:31 16.04.2020)\nТэмпература паветра будзе дасягаць у дзённыя гадзіны максімум +11°С, у розных раёнах краіны пройдзе мокры снег.\nМІНСК, 16 кра - Sputnik. Халаднаватае надвор'е ўсталюецца ў выхадныя ў Беларусі, чакаецца мокры снег, сведчаць дадзеныя рэспубліканскага гідраметцэнтра.\nЗаўтра ў рэспубліцы чакаецца воблачнае з праясненнямі надвор'е, месцамі пройдуць кароткачасовыя ападкі, у многіх раёнах стане дзьмуць моцны парывісты вецер заходняга напрамку. Днём пацяплее да +7..+12°С (і да +14°С па паўднёвым захадзе). Атмасферны ціск будзе расці.\n"18-19 красавіка (у выходныя) надвор'е ў рэспубліцы ў асноўным будуць вызначаць халодныя і няўстойлівыя паветраныя масы, якія перамяшчаюцца з поўначы Еўропы. Чакаецца воблачнае з праясненнямі надвор'е", - паведамілі сіноптыкі.\nУ суботу, 18 красавіка, ноччу месцамі па Віцебскай вобласці, а днём у паўночна-ўсходніх і цэнтральных раёнах пройдзе кароткачасовы мокры снег, зноў чакаецца парывісты вецер. Тэмпература паветра ўначы будзе знаходзіцца ў межах -4..+1°С, днём паветра прагрэецца да +4..+11°С.\nАналагічнае надвор'е захаваецца ў нядзелю, 19 красавіка: на паўночным усходзе і ў цэнтральных раёнах рэспублікі днём зноў чакаецца мокры снег, парывісты вецер днём будзе дзьмуць толькі месцамі і сціхне да пачатку тыдня. Ноччу чакаюцца замаразкі да -5°С, у другой палове дня тэмпература будзе аналагічная суботняй - максімум +4..+11°С.\nПаводле дадзеных доўгатэрміновага прагнозу Gismeteo, другая палова красавіка ў Беларусі будзе прахалоднай: так, паводле інфармацыі на сёння, у апошнія дні другога вясновага месяца ў Мінску будзе каля +7..+10°С, а вышэй за +15°С тэмпература паднімецца толькі 5 мая. Аднак не варта забываць, што доўгатэрміновыя прагнозы нярэдка аказваюцца памылковымі.


Агляд гульні THE GAME OF LIFE 2 - Game Russ\nКожны дзень распрацоўваецца мноства гульняў для пераносу картачных і настольных гульняў у гульнявых студыях. Але сёння гульня, якую мы хочам прадставіць вам, ужо распрацавана, і гэта яшчэ адна версія гэтай гульні. Цяпер узнікае пытанне, як гульня публікуе іншую версію ўласнай картачнай гульні? Каб знайсці адказ на гэтае пытанне, далучайцеся да каманды агляду Game Russ.\nGAME OF LIFE 2 – адна з гульняў, у першапачатковай версіі распрацоўкі якой мысленне было зусім іншым. Папярэдняя гульня была зроблена цалкам і тварам да твару, падобна да арыгінальнай гульні Манаполія, і была зроблена ў двух вымярэннях на экране картачнай гульні. Нягледзячы на тое, што ён набыў шмат прыхільнікаў у онлайн-свеце, яго каманда распрацоўшчыкаў вырашыла выпусціць новую версію для сваёй аўдыторыі. Але, гледзячы на фатаграфіі гульні, становіцца ясна, што гэтая гульня моцна адрозніваецца ад арыгінальнай гульні, як з пункту гледжання формы і малюнка, так і з пункту гледжання развіцця гульні ў сваім жанры. Цяпер у планах распрацоўшчыкаў было выпусціць новую гульню, увёўшы розныя віды мадэрнізацыі (толькі ў меру сучасных тэхналогій у самой гульні).\nГэтая новая гульня, аднак, мае асаблівасці з малюсенькім геймплэем, які быў распрацаваны ў трохмерным асяроддзі. Гэта асяроддзе дазваляе геймерам перамяшчацца ў трох вымярэннях у свеце манаполіі. Вядома, гісторыя не столькі ў гульні, а ў самім выкліку, у гульню нельга ўводзіць такім чынам, каб вы адарваліся ад шляху гульні манаполіі. Усе часткі і станцыі гульні распрацаваны, і вы павінны рухацца па адных і тых жа рэйках гульні на аснове таго, што вам дае гульня ў косці. У некаторых частках, у залежнасці ад геймплэя гэтай часткі дома, вы можаце выйсці з цягніка і вагона, на якіх вы едзеце, і зайсці ў дамы і цэнтры, убудаваныя ў гульню, каб выканаць крокі або для вашага персанажа. Купіць . Розныя часткі гульні таксама прадугледжаны для персаналізацыі персанажаў. Як толькі косткі перанясуць вас у паўднёвую частку гульні, вы можаце дадаць шмат дэталяў да персанажа, з якім вы гуляеце, выкарыстоўваючы карыстальніцкія крамы, такія як касцюмы і інструменты, і змяняючы твар персанажа.\nАле асноўная механіка гульні, якая была натхнёная своеасаблівай манаполіяй, на гэты раз у гульні была распрацавана гэтак жа, як і першапачатковая версія. Але з той розніцай, што ў GAME OF LIFE 2 чалавек, у якога больш за ўсё грошай, не проста выйграе гульню. Наяўнасць грошай у гульні дапамагае вам падрыхтаваць шмат прадметаў для сябе, але ў прынцыпе вы павінны павысіць узровень шчасця і шчасця, выкарыстоўваючы месцы і час, якія вы праводзіце ў гульнявых установах, каб выйграць у гульні. Разам з гэтай структурай у гульню было дададзена мноства опцый. Адна з іх – размяшчэнне сучасных працоўных месцаў у гульні ў параўнанні з папярэднімі гульнямі, у якіх крытэрыем былі толькі тэхнічныя працы ў гульні. Пасля таго, як вы звярнулі ўвагу на пэўную вобласць у гульнявых універсітэтах і каледжах, былі створаны сучасныя варыянты ў гульні, каб атрымаць працу ў гульні, такія як Blogger, Blogger, Streamer або YouTuber, кожны з сучаснымі і інавацыйнымі метадамі гульні GAME OF LIFE 2 прадстаўлена ў новай версіі. У гульні таксама ёсць магчымасць выйсці замуж і стварыць сям’ю, і вы нават можаце прывесці сабе жывёлу, што з’яўляецца часткай дэталяў, якія прынясе вам абнаўленне гульні GAME OF LIFE 2.\nАле з пункту гледжання гульнявой графікі, варта сказаць, што адсутнасць поўнага кантролю над гульнявой камерай стала прычынай ліквідацыі большасці памылак і памылак, якія маглі існаваць у гульні. У выніку вы можаце гуляць у гульню без праблем. Гульнявое асяроддзе выканана ў трохмерным і мультыплікацыйным выглядзе, а аб’екты, распрацаваныя ў гульні, выкананы ў мастацкай, плоскай і гладкай форме, што паменшыла агульны аб’ём гульні, а таксама палегчыла агульны дызайн гульні.\nGAME OF LIFE 2 прадстаўляе новы свет у параўнанні з папярэдняй версіяй, які з’яўляецца не толькі светам мінулага, і, змясціўшы сучасныя элементы ў гульню, вы можаце зрабіць гэта як заўгодна.\nТэгіreviewTHE GAME OF LIFE 2Агляд гульніАгляд гульні THE GAME OF LIFE 2\nСучаснае планаванне папярэдняй гульні\nДобрая і прымальная графіка\nШмат дэталяў жыцця\nНе гуляць онлайн\nНяма цэнтральнай гісторыі\nMarmalade Game Studio ,\tMarmalade Game Studio Limited\nPuzzles ,\tRPG


ГЭТА ГІСТОРЫЯ з зайздросным пастаянствам паўтараецца не першы год. Каго ні спытай: “Хто лепшы ў гаспадарцы на жніве?” — адказ аднолькавы: “Вядома ж, Царук!” Сёлета на ўборачнай у “Мацеевічах” тры экіпажы пераадолелі запаветную планку ў тысячу тон, а найлепшы, як і ў ранейшыя гады, — Генадзеў.\nУ хлебароба, вядома, рукі залатыя ды напрацаваныя да мазалёў, чорныя ад мазуту: каб паразмаўляць, давялося адарваць рупліўца на колькі хвілін ад механізмаў, што патрабуюць агляду перад чарговым выхадам у поле.\nЗ зямлёй, з вясковай справай Генадзь Царук паяднаўся з юнацтва. Ужо ў 16 кіраваў трактарам. Гэта захапіла і стала добрым пачаткам працоўнай біяграфіі. Першы камбайн — “Бізон”, на якім рупіўся ў сельгастэхніцы.\nЯк уладкаваўся тут, у Мацеевічах, хутка выйшаў у перадавікі. Бо бачаць у гаспадарцы — людзей жа не падманеш! — як сумленна Царук аддае сялу ўсе свае сілы, клопаты, як шчыруе з ранку да пазна — пакуль сонца зямлі не паклоніцца.\n— Але ж бывала ўсялякае, — згадвае камбайнер, — і тэхніка ў полі ламалася. Тады ўсю ноч — рамонт, каб на світанку зноў быць на лініі. Бо, калі ў коласе паспела зерне, не маеш ты такой раскошы — спыніцца на гадзіны…\nСёлетні сезон на жніве ўжо 15-ы для Генадзя Мікалаевіча, і гэты свой працоўны юбілей ён адзначае новай перамогай. Яна вымяраецца ў паўтары тысячы тон залацістага зерня, вырашчанага мацеевіцкімі земляробамі і сабранага экіпажам Царука.\nХоць у ягонага памочніка Сяргея Ефлакова такі значны поспех на ўборачнай у першы раз, але камбайнер цалкам падзяляе з сябрам і калегам віншаванні. Паколькі вельмі важна ва ўсялякай справе мець таварыскае надзейнае плячо.\nСяргей Уладзіміравіч, які таксама з юнацтва моцна ўпадабаў працу на зямлі, не хавае свайго задавальнення. Таму гаворыць з усмешкай ды нават крыху паэтычна:\n— Мне працаваць цікава з агеньчыкам, аддана. Хоць і няпроста на жніве, ды шчыра радуешся ад усёй душы, як ёсць упэўненасць у сілах. І адчуваю, ведаеце, асалоду ад добра выкананай справы, найперш, як бачу, калі зерне залатое струменем сыплецца ў бункер!\nВось і назвалі двух герояў, паяднаных працай. А хто ж той трэці, без якога таксама немагчыма перамога? Калі ёсць экіпаж, дзе ж “машына баявая”?\nКамбайнеры падводзяць да свайго чырвонага “Палесся GS 12”, упрыгожанага знакам гаспадаркі — “ААТ «Мацеевічы»”, у кабіне якога — вымпелы, атрыманыя за паспяховую працу. Менавіта на айчынным збожжаўборачным камбайне, адным з найбольш прадукцыйных не толькі ў Беларусі — ва ўсёй СНД, хлопцы сталі найлепшымі ў родным таварыстве. На мехдвары камбайн чакае, калі зноў апынецца ў сваёй стыхіі. За беражлівасць, клопат і адказнасць магутная машына здольная аддзячыць самым працавітым і вывесці іх у лідары жніва.\nНа здымку: экіпаж тысячнікаў у складзе Сяргея ЕФЛАКОВА і Генадзя ЦАРУКА побач са сваім камбайнам.


Запрашаем на выставу дэкаратыўна-прыкладного мастацтва “Знакі жыцця” з 21 лістапада па 20 снежня – "Заслаўе"\nЗапрашаем на выставу дэкаратыўна-прыкладного мастацтва “Знакі жыцця” з 21 лістапада па 20 снежня\nВыстава дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва “Знакі жыцця”\nУ любыя, нават самыя цяжкія часы, чалавек імкнуўся да творчасці. Яна трымала яго на паверхні, дарыла надзею на лепшае. Таму вясковыя жанчыны штогод на Каляды выразалі новыя выцінанкі на вокны, а на Вялікдзень (якая б не была бяда) мусілі фарбаваць яйка.\nГэтыя творы народнага мастацтва як знакі жыцця, як сімвалы ідэальнага Сусвету суправаджаюць нас па сёння.\nВашай увазе сучасная беларуская выцінанка народнага майстра Беларусі, прафесійнай мастачкі і этнографа-аматара Наталлі Сухой (@natawycinanka). А таксама традыцыйная і сучасная пісанка члена Беларускага саюза майстроў народнай творчасці, аўтаркі шматлікі праектаў у галіне народнай творчасці Вольгі Хачковай (@volhakhachkova).\nНа выставе вы пабачыце яшчэ адну цікавую тэхніку – набіванка ці набойка па тканіне. Дзве нашыя майстрыхі стварылі праект “Майстэрня жаночых рамёстваў “Мальва” (@malvaminsk), дзе ствараюць абсалютова ўжытковыя рэчы з аўтарскім дызайнам.


Партыя БНФ » Ільля Дабратвор і Аляксей Янукевіч – пра наступнага лідэра Партыі БНФ\nІльля Дабратвор і Аляксей Янукевіч – пра наступнага лідэра Партыі БНФ\nДададзена 02.02.2017 12:15:08 | 800 праглядаў\nБеларускі партызан паразмаўляў з дзеючым і, магчыма, будучым старышнём Партыі БНФ пра будучы з’езд і лідэрства ў Беларускім народным фронце.\nНягледзячы на тое, што новае кіраўніцтва партыі БНФ будуць выбіраць толькі ўвосень, ужо ёсьць як мінімум два супернікі на крэсла, якое з 2009 года займае Аляксей Янукевіч. Адзін зь іх – індывідуальны прадпрымальнік, бацька пяцёх дзяцей, сябра партыі БНФ Ільля Дабратвор.\n- Так, я сапраўды пляную пазмагацца за пасаду кіраўніка партыі, – падцьвердзіў «Беларускаму партызану» Ільля.\n- Думаю, вы бачылі першую рэакцыю ў «Фэйсбуку» на вашу заяву: «Цырк!»\n- Ну ў «Фэйсбуку» могуць зь любой нагоды сьцябацца. Справа ў тым, што прааналізаваўшы сытуацыю з нагоды маючых адбыцца выбараў кіраўніка партыі, пагаварыўшы з партыйцамі, я зразумеў, што многія ня вельмі задаволеныя тым, што зараз адбываецца. І я вырашыў вылучыць сваю кандыдатуру. Можа быць, гэтым крокам я падштурхну й іншых заявіць пра свае амбіцыі. Калі шчыра, я лічу, што ў нашай партыі дастаткова талковых людзей і таму выбары новага старшыні партыі БНФ павінны прайсьці як мінімум цікава. Я лічу, што мой вынік на нядаўніх парлямэнцкіх выбарах дае мне поўнае права балятавацца.\n- Нагадайце, у вас быў лепшы вынік у партыі ці ўвогуле сярод дэмакратычных кандыдатаў, якія хацелі стаць дэпутатамі?\n- Паводле Цэнтрвыбаркама, ў мяне трэцяе месца. І ў нашых калег з апазыцыі да маіх адсоткаў няма ніякіх пытаньняў. Я сумленна сабраў свае галасы. Мне іх ніхто не дапісваў. І калі ўзяць двух дзеючых дэпутатаў, атрымліваецца, па колькасьці набраных галасоў я іду адразу за імі.\n- А якія прэтэнзіі асабіста ў вас да цяперашняга кіраўніцтва партыі?\n- Вялікіх пытаньняў у мяне няма. Я лічу, што трэба разьвіваць партыю, рухацца наперад. Партыя БНФ за ўсю сваю гісторыю паказала, што лідэры мяняюцца, а прынцыповая пазыцыя застаецца. І хто б ні ўзначаліў партыю, мы таксама будзем адстойваць незалежнасьць, выконваць статут партыі. Адзінае, можа, трэба аказваць больш сур’ёзную падтрымку сваім кандыдатам на выбарах. Можа, не варта гнацца за колькасьцю кандыдатаў, а перш за ўсё рабіць упор на якасьць. Мне падалося, што да мінулых выбараў некаторыя нашы партыйцы былі не зусім гатовыя. Некаторыя наогул не гарэлі жаданьнем весьці кампанію, хоць і вылучыліся ў дэпутаты. Я лічу, што гэта няправільна. Трэба рабіць упор на сур’ёзных кандыдатаў, якія будуць сур’ёзна да гэтага працэсу ставіцца. Адразу неабходна адсякаць тых, хто не падыходзіць па нейкіх параметрах: напрыклад, па даходах і многім іншым.\n- Каго вы ўжо сёньня можаце назваць сваім асноўным супернікам на партыйных выбарах?\n- Я так разумею, што Рыгор Кастусёў зьбіраецца вылучацца. У нас у партыі ёсць некалькі чалавек, якія самавылучаюцца на Зьезьдзе. Гэта такая традыцыя. Я лічу, што гэта не зусім правільна і больш робіцца для галачкі. Таму што калі ты вырашыў стаць старшынём партыі, трэба загадзя працаваць на вынік. Я не лічу, што рана заявіў аб тым, што маю намер балятавацца. Мне здаецца, цяпер самы час аб’явіць аб намерах.\n- Кіраўнік партыі – гэта вялікая адказнасьць. Вы гатовыя да яе?\n- Безумоўна. Але я пляную ісьці на выбары камандай. У мяне ёсьць некаторыя напрацоўкі, пра якія я пакуль не хацеў бы казаць – выбары пройдуць восеньню, у мяне яшчэ ёсьць час. Да таго ж цяпер і немэтазгодна падрабязна раскрываць свой плян, хто ведае, што будзе праз два-тры месяцы? Сваю праграму я агучу бліжэй да Зьезду. Адзінае, пра што магу сказаць ужо сёньня, гэта тое, што я не буду займацца кулуарнымі гульнямі. Усё будзе сумленна і адкрыта. Думаю, мы пакажам, як трэба праводзіць выбары – павінна быць нармальная, здаровая канкурэнцыя. 100 адсоткаў, што я не буду езьдзіць па рэгіёнах і дамаўляцца, каб за мяне прагаласавалі, не буду ўгаворваць, купляць галасы, праводзіць сваіх дэлегатаў. Як гэта было ў некаторых структурах. Проста калі назіраеш такія рэчы, становіцца сорамна за ўсю апазыцыю … Я лічу, што дэмакраты павінны кардынальна адрознівацца ад улады ў гэтым сэнсе: ніякіх фальсіфікацый!\nАляксей Янукевіч: «Манэўраў вакол кандыдатаў у кіраўнікі партыі будзе нямала …»\n- Дата выбараў пакуль не прызначаная, але, хутчэй за ўсё, Зьезд пройдзе ў першыя ці другія выходныя верасьня, – сказаў «Беларускаму партызану» цяперашні кіраўнік партыі БНФ. У нас ужо ёсьць першы самавылучаны кандыдат. Але пакуль гэта, вядома, не асноўны кандыдат. Што тычыцца Рыгора Кастусёва, то яго рашэньне вылучацца будзе зьвязана з рашэннем цяперашняга партыйнага кіраўніцтва, каго прапанаваць сябрам партыі ў якасьці наступнага старшыні партыі. Прозвішча Кастусёва, вядома, там прысутнічае і яго пазыцыя такая: гатовы. Ён камандны гулец і калі партыя скажа, ён падтрымае гэтае рашэньне. Каго я сам бачу сваім пераемнікам? На дадзены момант у мяне пакуль няма канчатковага рашэньня. У нас у партыі ёсьць кола патэнцыйна новых кіраўнікоў, якіх я лічу найбольш эфектыўнымі. Але пакуль, паўтараю, канчатковае рашэньне не прынята. Думаю, да вясны ўжо дакладна вызначымся, і я агучу імя чалавека, якога б хацеў бачыць кіраўніком партыі. Я буду прапаноўваць толькі адну кандыдатуру, але гэта не значыць, што іншых кандыдатаў не будзе. Не выключана, што такія людзі будуць зьяўляцца і да Зьезду, і на самім Зьездзе. Думаю, у гэтым сэнсе манэўраў вакол кандыдатаў у кіраўнікі партыі будзе нямала.\nПаводле Беларускага Партызана


08 верасень 2005, 22:39\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Беларуская прэса за 8 верасьня.\n“Беларуская вёска”, 1925 год. Ліст зь вёскі Гайдукова-Слабада Чэрвеньскага раёну:\n“Беларускае слова”, 1955 год. З Аргентыны:\n“Згодна пастановы 8-га Агульнага Зьезду ЗБуА аб кансалідацыі Беларусаў у Аргентыне, Управа пастанавіла ажыцьцявіць гэтую справу. Таму дня 2-га верасьня склікала Надзвычайнае Паседжаньне Ўправы і Актыву ЗБуА, на якое былі запрошаны прадстаўнікі іншых групаў і арганізацыяў. Паседжаньне адбылося ў духу поўнага разуменьня патрэбы кансалідацыі усіх сілаў для вядзеньня грамадзкай і культурна-асьветнай працы сярод Беларусаў Аргентыны для агульнага дабра нашага Народу і Бацькаўшчыны”.\n“Имя”, 1995 год. Пра фільм “На чорных лядах”:\n“Перад нядаўнім грамадзкім праглядам фільма ў Доме літаратара Васіль Быкаў папярэдзіў прысутных аб тым, што стваральнікі хацелі нагадаць гледачам аб трагічным пэрыядзе гісторыі Беларусі. Для пісьменьніка фільм — гэта магчымасьць дастукацца да сумленьня народу. Але марныя былі б надзеі, што да народу гэты фільм дойдзе. Дый сам Быкаў прызнаўся, што фільм атрымаўся для вузкага кола людзей. Калі пісьменьнік прамаўляў гэтыя словы, ён яшчэ ня ведаў, што кола гледачоў будзе абмежавана да мінімуму. Хутка… дырэктару студыі пазванілі з Галоўнага ўпраўленьня грамадзка-палітычнай інфармацыі і загадалі больш фільм нікому не выдаваць”.


Будзьма беларусамі! » Віктар Данілаў: «Трэба, каб служыць у войску было крута!»\n21.10.2017 | Асоба\n“Наша войска мае багата хібаў, шмат што трэба змяняць, але мне не падабаецца, калі ўсіх вайскоўцаў агулам мажуць чорнай фарбай — гэта шлях у нікуды. Пасля гэтага называць сябе патрыётамі і незалежнікамі… несур’ёзна. Войску як паветра патрэбныя рэформы, але варта захаваць лепшае… ”\nУ «кінашэдэўры» ад БТ «Белы легіён чорных душаў» адна з галоўных роляў была адведзеная Віктару Данілаву, які апынуўся сярод фігурантаў «справы патрыётаў». Высокі, кароткастрыжаны хлопец з развітай мускулатурай, відаць, падаўся аўтарам «ідэальным баевіком»… Хто ж насамрэч Віктар Данілаў?\nПрацягваючы серыю размоваў з фігурантамі «Справы патрыётаў», мы звяртаемся найперш да асабістых гісторыяў і светапогляду, мінаючы палітыку ды абставіны справы. Сённяшні суразмоўца Віктар Данілаў дзеліцца поглядамі на педагогіку, тэатр, падарожжы, а таксама разважае пра варыянты аптымізацыі беларускага войска.\n«Як мяне вылавілі скаўцкім гальштукам…»\nДваццаць гадоў таму Віктар далучыўся да скаўцкага руху, дзе дух ды інтэлект павінны абавязкова спалучацца са здаровым целам — гэта тыя прынцыпы, якія Данілаў нясе праз усё жыццё.\n— Як ты далучыўся да скаўцкага руху?\n— Я трапіў у скаўцкую суполку ў 1997-м, маючы гадоў дзесяць.\n— Як трапіў? Проста злавілі на вуліцы?..\n— Ага, вылавілі скаўцкім гальштукам (смяецца). Дарэчы, у адрозненне ад піянерскага, скаўцкі гальштук можна выкарыстоўваць у побытавых мэтах — прыціснуць рану, наматаць на руку ды ўзяць кацялок і г.д. Піянерскім гальштукам такога рабіць нельга, бо «прыйдзе ў сне Ілліч ды накруціць вушы» (смяецца). Скажу, што не ўсё зразумеў адразу: методыку, мэты скаўтынгу… Для мяне гэта было наўпрост крута! Гойсаць па лесе ў тым узросце, калі па ТБ круцілі фільмы пра Рэмба — гэта неймаверна!\nПрацэс завязвання зялёнага скаўцкага гальштуку\n— Дык а што такое для цябе скаўтынг?\n— Скаўтынг — натуральны шлях развіцця гарманічнай асобы з мэтай выхавання грамадзяніна. Дзякуючы часу, які чалавек праводзіць у камандзе, ён узрастае як асоба, удасканальваецца, атрымлівае карысныя веды і проста цікава бавіць час. Не хочацца паўтараць банальных фразаў пра альтэрнатыву «бадзянню па падваротнях, наркаманіі» — гэта і так зразумела. Наўпрост, скаўтынг — гэта прыгода, а для любога мужчыны прыгода — гэта важна, асабліва ў такім узросце (кар’ера хлопчыка ў скаўтынгу пачынаецца ад 6 гадоў, калі ён можа стаць «ваўчком», дзяўчынка — «вавёркай». — рэд.).\n— Гарманічная асоба — што гэта значыць?\n— Па-першае, гэта дух: перамога над страхамі і комплексамі. Па-другое, фізічнае развіццё, якое патрэбна для паўсядзённага жыцця. Праз фізічныя выпрабаванні — вандроўкі і летнікі — чалавек разумее, што такое палявое жыццё. Мы вырываемся з гораду, дзе добра, калі за дзень зробіш 5 000 крокаў, і занураемся ў лес, дзе нас атачае вялікая, часам, непрыязная прастора, выжываем. Акрамя гэтага ёсць выхаванне асобы праз дапамогу іншым і сумесную працу.\nЗ чаго пачынаецца скаўцкі звяз (3–5 чалавек. — рэд.)? Дзеці збіраюцца і вырашаюць: ім патрэбен вымпел, сцяжок звязу. Яны не могуць узяць на яго грошы ў бацькоў, так не павінна быць, трэба зрабіць самастойна альбо зарабіць грошай і папрасіць зрабіць таго, хто можа. Як? Здаць макулатуру, палоць агароды, мыць машыны, усё, што заўгодна, — але самі. Сэнс у тым, каб дзеці прызвычайваліся да самастойнасці.\nСімвалы скаўтынгу — метадычкі, скаўцкі гальштук, карабін і швейцарскі нож\n— То бок, гэта элемент сацыялізацыі і квіток у дарослае жыццё?\n— Менавіта. Я бачыў, як дзейнічалі шасцігадовыя хлопцы, якім патрэбен быў сцяжок. На гэта ёсць дзень, што рабіць? Яны ўчацвярых цягалі бабулям у вёсцы 10-літровыя вёдры з вадой. Пілавалі трэскі, якія я паламаў бы рукой, але ім па 6 гадоў — пілуюць, стараюцца!\nПасля, атрымаўшы ад бабуляў капейчыну, яны куплялі ніткі і тканіну, самі шылі, усё атрымлівалася крыва-коса, але — ад душы, па-сапраўднаму! Я бачыў, напрыклад, вельмі прыгожа вышытыя скаўцкія хусткі — гэта творы мастацтва, бо дзеці ўкладаюцца ў гэта. Менавіта таму скаўтынг — гэта шлях да сацыялізацыі і разумення: «Мы можам самі, самастойна, але — разам!»\n«Скаўтынг — гэта стан душы»\n— Зараз псіхолагі канстатуюць, што хлопцы да 25–30 гадоў часцяком застаюцца інфантыльнымі. Магчыма, так ёсць акурат праз недахоп у педагогіцы тых элементаў, на якія робіць упор скаўтынг?\n— Згодны, бо галоўная мэта скаўтынгу — зрабіць з чалавека трывалую асобу, развітую духоўна, разумова і фізічна. Ёсць шмат накірункаў — скаўты-вандроўнікі, скаўты хрысціянскага накірунку, скаўты-карацісты і нават скаўты-самотнікі, не завязаныя з канкрэтнымі арганізацыямі. Кожны можа выбраць. Цікавая рэлігія? Развівайся гэтым шляхам. Цікавыя вандроўкі, прыгоды, скачкі з парашутам — іншы адпаведны накірунак і г.д. Выбар ёсць — было б жаданне. Гэта вельмі цікава, але складана.\n— У чым складанасць?\n— Вельмі цяжка прымусіць сябе ўстаць суботнім ранкам пасля працоўнага ці навучальнага тыдня, узяць заплечнік і пайсці з сябрамі ў складаную вандроўку. Калі ты ведаеш, што ты пройдзеш не 2 кіламетры, каб пасля сесці на крэсла, піць піва і глядзець на возера, а 20 альбо 40 кіламетраў, стомішся, прамокнеш, але ты гэта зробіш. Гэта тое выпрабаванне, якое варта прайсці, каб стаць лепшым.\n— Я так разумею, што скаўтынг прывівае яшчэ і патрыятызм: падчас вандровак ты спазнаеш свой край — не па кніжках, а ў жывую…\n— Безумоўна. Калі пачынаеш вандраваць па Беларусі, ты разумееш, колькі ў нас усяго цікавага! Палацы, замкі, цэрквы-крэпасці, пушчы, азёры, фантастычныя краявіды… Скаўт заўсёды з’яўляецца патрыётам, пры гэтым усе скаўты браты.\n— Нават з розных звязаў і арганізацыяў?\n— Нават з розных краінаў. Я ведаю, што калі прыеду да сваіх сяброў-скаўтаў у Польшчу, то мяне пусцяць пераночыць, накормяць. Адпаведна, калі яны прыедуць, я іх сустрэну. У нас адзін шлях, вектар на сяброўства, без градацыі па колеру скуры, нацыянальнасці і г.д. — важныя толькі твае ўнутраныя якасці.\n— Да якога ўзросту ты займаўся скаўтынгам?\n— Скаўтынг — гэта стан душы, скаўтам можна быць на працягу ўсяго жыцця. Апошнія 10 гадоў я па магчымасці дапамагаў маладым людзям зразумець сэнс і накірунак скаўтынгу, раіў, да каго звярнуцца, каб з карысцю бавіць час, бо, як я казаў, гэта цудоўнае хобі і адпачынак.\n«Выбіраеш маршрут паскладаней і ідзеш…»\n— Са скаўтынгам выдатна спалучаецца тваё захапленне турызмам?\n— Так, з той агаворкай, што ад сур’ёзных вандровак пакуль давялося адмовіцца, бо ўвесь рыштунак канфіскавалі ў рамках справы… Спадзяюся, гэта часова, усё вернуць. Для мяне турызм — гэта адпачынак, хоць і цяжкі адпачынак: часам, цяжэйшы за працу (смяецца). Выбіраеш маршрут паскладаней і ідзеш. Пасля такога адпачынку вяртаешся, а ў цябе ногі ў мазалях. Пры гэтым, унутрана ты адпачыў.\n— Вандраваць лепш аднаму альбо ў добрай кампаніі?\n— Заўжды можна знайсці такіх жа апантаных людзей ды ісці разам. Шмат з кім, хто праходзіць зараз па «Справе патрыётаў», я пасябраваў акурат на глебе турызму. Разам хадзілі ў падарожжы, сплаўляліся па рэчках, падымаліся ў горы, займаліся дайвінгам і г.д. Калі казаць пра дайвінг, то для мяне было сапраўдным адкрыццём дыханне ў апараце — аказваецца, так можна!\nВіктар Данілаў разам з Андрэем Дундуковым падчас паходу ў горы\nЁсць шмат клубаў, дзе ўсё пакажуць, навучаць, і гэта будзе значна цікавей, чым сядзець дома і клацаць па клавіятуры кампутара. Такіх уражанняў няма ў інтэрнэце: можна тысячы разоў праглядаць фільмы альбо запісы з камераў GoPro, як нехта караскаецца на скалу, але пакуль сам не паспрабуеш, то і не адчуеш. Калі вісіш на скале, а пад табой 15 метраў, а ўнізе вострыя ўломкі той самай скалы — гэта ваў! Ты залез, ты гэта здолеў.\nНа сцэне быў Гарацыё ды… далакопам\n— Сярод тваіх захапленняў яшчэ і тэатр: як так сталася?\n— Тэатр палюбіў дзякуючы Таццяне Алегаўне Шылавай, выкладчыцы нашай гімназіі, якая стварыла яшчэ ў 1990 годзе тэатр-студыю «Клас А!», дзе я выконваў некаторыя ролі: не скажу, што паспяхова — мне проста было цікава… Калі кажуць, галоўным з мастацтваў для нас з’яўляецца кіно — гэта хлусня. Тэатр!\n— Чаму тэатр?\n— Бо ў тэатры няма другога дублю. Ёсць канкрэтны момант — і вы яго пражываеце. Усё адбываецца тут і зараз ды не паўторыцца з дакладнасцю ніколі зноў: кожная пастанова — гэта асобная гісторыя, асобнае перажыванне.\n— Якія ролі ты выконваў, у якіх пастановах граў?\n— Мая ўлюбёная п’еса — «Гамлет на чвэрць гадзіны», твор Тома Стопарда. Справа ў тым, што Шэкспір вельмі шматслойны, яго можна інтэрпрэтаваць безліч разоў. Але сучаснаму чалавеку вельмі цяжка глядзець «Гамлета», які доўжыцца 4–6 гадзін — традыцыйную пастаноўку. Трэба быць моцна падкаваным у гісторыі і культуры. А Стопард вырашыў, што можна выкінуць усё другаснае і пакінуць асноўны «мэсэдж». І мы з Таццянай Алегаўнай паставілі гэты твор.\nТам у мяне было некалькі другасных роляў, галоўныя ніколі не давяралі (смяецца). Роля капітана карабля, на якім Гамлета вывозяць, там словаў не было. Роля далакопа: «Хто будуе крапчэй за муляра ці плотніка? Далакоп, бо ягоныя дамы прастаяць да другога прышэсця!» Таксама роля Гарацыё і… яшчэ нешта. Усім раю пачытаць гэтую п’есу.\n— А зараз ходзіш у тэатр?\n— Канешне. Для мяне ў мінулым годзе было адкрыццём, калі паехаў у Вільню, убачыць «Ганну Карэніну» ў пастаноўцы Літоўскага драматычнага тэатру ад рэжысёра Анжэлікі Холінай. Гэта пластычны спектакль. У Беларусі ёсць агромністая колькасць таленавітых актораў і рэжысёраў, але пасля «Карэнінай» я зразумеў, што ў нас так пакуль не могуць. У Холінай ёсць некалькі цудоўных пастановаў. Усім раю, бо гэта космас! Я не ведаю, як апісаць.\nЗ беларускіх, канешне, наш цудоўны Купалаўскі тэатр. З захапленнем стаўлюся да Віктара Сяргеевіча Манаева — найталенавіцейшы актор: няма пастаноўкі за апошнія 35 гадоў у Купалаўскім, дзе б ён ні выконвай ролі («Пінская шляхта», «Гаральд і Мод», «Жаўнеры» Дударава, «Касцюмер» і інш.). Ёсць шэраг маладых цудоўных актораў: Харланчук і Падаляка, спадарыня Хітрык.\n«Веды скаўта мае не кожны дэсантнік»\n— Пакінем культуру трошку ўбаку. Ты адслужыў у войску тэрміновую службу?\n— Не, я рэзервіст. Ёсць такая форма ва Узброеных Сілах, калі пасля атрымання вышэйшай адукацыі праходзіш абавязковыя вайсковыя зборы, цягам якіх авалодаеш вайсковай спецыяльнасцю. Звычайна — паўгода прыкладна.\n— Пасля жыццёвай школы скаўтынгу было прасцей?\n— Падаецца, што так. Скаўтынг вучыць, што мы ўсе, нягледзячы на характары і асабістыя хібы, аб’яднаныя адной мэтай. Таму, калі я трапіў у войска, то зразумеў, што мы жывем у калектыве, трэба паважаць адзін аднаго, пазбягаць канфліктаў і г.д. Бо калі пад адным дахам спяць 120 чалавек — натуральна, канфлікты будуць. Але трэба неяк суіснаваць з мэтай выканаць свае абавязкі — навучыцца быць вайскоўцам.\nКалі вы трапіце ў войска пасля скаўтынгу, будзе адназначна прасцей. Тым больш, калі трапіце не ва ўмоўныя мотастралкі, але апыняцеся ў сілах спецыяльных аперацый або выведвальным падраздзяленні. Бо тыя веды, якія атрымаў сярэднестатыстычны скаўт, маюць, на жаль, не ўсе жаўнеры, што служылі ў дэсанце. А скаўт спакойна пратрымаецца 10 дзён у любым лесе.\n— Чуў, што з войска ты маеш нейкія граматы, падзякі…\n— На жаль, я не здолеў трымацца ў войску падалей ад начальства, і мяне прызначылі намеснікам камандзіра звязу. Так, атрымаў там нейкія падзякі за нясенне службы… Тут няма нічога звышнатуральнага: трэба наўпрост якасна рабіць сваю працу на любой пасадзе — усё. Я лічу, што гэтыя граматы былі цалкам лішнімі, гэта нават смешна. Якая можа быць грамата чалавеку, які праслужыў паўгода? За што?..\nЧасам на вуліцы насустрач ідуць сувораўцы — з медалямі. І для мяне гэта ненатуральна. Гэта паніжэнне вартасці медаля як такога, таксама і з граматамі. Жаўнер павінен рабіць сваю справу, не чакаючы на падзякі. Калі ён, рызыкуючы жыццём, залез на дах і выратаваў котку — яму можна даць грамату, калі чалавека — медаль. Я ж не рабіў гэтага.\nПадчас горнага паходу\n«Войска патрэбнае, нават калі краіна не ваюе»\n— Ты даслужыўся да прапаршчыка, дык чаму вырашыў не рабіць вайсковай кар’еры, калі такога кшталту рэчы цікавыя і блізкія?\n— У мяне вельмі спецыфічная вайсковая спецыяльнасць: начальнік склада, а зусім не камандзір выведвальнай групы (смяецца). З такой спецыяльнасцю ўсё жыццё прасядзець на складзе — не цікава. Я ўяўляю сабе службу крыху па-іншаму. З пэўных прычынаў мяне не ўзялі ў ПДВ, таму…\nЯ лічу, што ў беларускім войску трэба служыць, яго трэба развіваць, але і само войска павінна развівацца. Мы ж дагэтуль стаім на месцы: шмат кансерватыўных момантаў, якія псуюць агульнае ўражанне. Разумею, што найперш гэта звязана з матэрыяльна-тэхнічным забеспячэннем арміі — на жаль, пакуль, так.\nАле войска незалежнай Беларусі павінна быць моцным і баяздольным, каб пры любой нагодзе абараніць краіну. Таму жаўнеры і павінны займацца падвышэннем сваёй баяздольнасці, увесь час развівацца, а не ўкладаць снег кубікамі. Лепш гэты час прысвяціць тым рэчам, на якіх спецыялізуецца падраздзяленне.\n— У Беларусі ёсць два палярныя меркаванні пра войска. Першае: войска ў нас цудоўнае, усе нас баяцца і г.д. Другое: войска нам не патрэбнае, яно русіфікаванае — давайце яго распусцім… Што думаеш?\n— Прывяду гістарычны прыклад. Швейцарскае войска падчас дзвюх сусветных войнаў выратавала краіну ад акупацыі, хоць у баявых дзеяннях не ўдзельнічала. Падчас Першай сусветнай вайны дарадцы пераканалі кайзера Вільгельма не лезці ў Швейцарыю, падчас Другой сусветнай — аналагічная сітуацыя была з Гітлерам: вайна і акупацыя маглі адцягнуць занадта шмат сілаў. Гэта таго б не каштавала.\nПры гэтым, падчас Другой сусветнай вайны швейцарскія самалёты-знішчальнікі саджалі нямецкія самалёты, якія перасякалі паветраную мяжу, маўляў, хлопцы, вы заляцелі не туды, сядаем. Швейцарцы бралі ў палон і інтэрнавалі ўсіх, каго лавілі на тэрыторыі краіны: немцаў, амерыканцаў, брытанцаў — усе яны траплялі ў лагеры для інтэрнаваных і сядзелі там да канца вайны.\nТаму, войска патрэбнае, нават калі краіна не ваюе. Калі вы не хочаце вайны, трэба быць да яе падрыхтаванымі: само гэта можа спрацаваць як стрымліваючы фактар. Для мяне гэта цалкам натуральна.\nЧаму ад жаўнера хаваюць аўтамат?..\n— Дык а што наконт беларускага войска: кажуць жа, што там багата непатрэбшчыны…\n— Фармальна, усё пабудавана вельмі слушна, іншая справа — як гэта выконваецца. Што, не трэба ПХД (паркава-гаспадарчы дзень. — рэд.)? Трэба. Абслугоўванне тэхнікі не трэба? Трэба. Шыхтавая падрыхтоўка не трэба? Канешне, трэба, бо яна вучыць не столькі прыгожа хадзіць шыхтом, колькі выконваць загады — любыя, гэта псіхалагічны момант. Пры гэтым, вельмі часта, на жаль, у вайскоўцаў няма матывацыі служыць, і служыць якасна.\n— А якая можа быць матывацыя?\n— Трэба зрабіць так, каб служыць у войску было крута, прабачце за пафас. Напрыклад, прыходзіць чалавек у Цахаль (войска Ізраіля. — рэд.), яму даюць форму і аўтамат. А ў нас што? У нас ад жаўнера аўтамат хаваюць у аружэйцы: «Ці мала што? А раптам згубіць?..» Трэба даваць разуменне, каб чалавек ведаў, што ідзе ў войска, каб вучыцца чамусьці новаму. Прыйшоў ён на пасаду стралка СПГ-9 — ён павінен навучыцца і ведаць, што гэта, пры гэтым быць накормлены і добра выглядаць.\nДобра, што пайшлі хоць мінімальныя зрухі ў плане знешняга выгляду. Бо раней, уявіце, вы апранаеце бушлат, які на вас вісіць мехам. Кім сябе адчувае жаўнер? Правільна, няўдачнікам, якому не ўдалося «адкасіць»… Але калі я бачу спецпадраздзяленні, то там ужо зусім іншае: яны нават апранутыя крута! Працуюць таксама стэрэатыпы, напрыклад, пра дзедаўшчыну. Так, у войску б’юць. Але, каб цябе пабілі, трэба ці не мыцца месяц ці напіцца — тады да цябе ўначы прыйдуць саслужыўцы і параяць больш так не рабіць.\nКаб у свае 18 гадоў я ведаў, што калі пайду ў войска, то буду там страляць з-пад рукі, навучуся кіраваць БТР і БМД, падкачаюся, буду хадзіць у крутой прыгожай форме, скакаць з парашутам, я б не пайшоў ва ўніверсітэт — пайшоў бы адразу ў войска. А так у нас думаюць пасля школьных экзаменаў, як бы толькі не «загрэблі» на паўтара гады — моладзь баіцца гэтага амаль як турмы.\n«Войска жыве на маршы»\n— А што наконт тэрміну службы?\n— Каб вы ведалі, тэрмін КМБ (Курс маладога байца. — рэд.) у войску Швейцарыі — 21 тыдзень, а далей штогадовы прызыў на зборы. Калі правільна паставіць навучальны працэс, умоўнага Рэмба можна зрабіць за паўгода, але трэба працаваць, а не бардзюры фарбаваць. Жыць на палігонах, вучыцца — і будзе баец! Пасля яшчэ прызываць некалькі разоў за жыццё, каб абнавіць веды, у «партызанку», як кажуць у народзе.\nАле зараз тая ж «партызанка» выглядае не вельмі ўцямна: людзі туды ідуць, каб 45 дзён піць… Я разумею чаму. Чалавек, напрыклад, механік-вадзіцель БТР па вайсковай спецыяльнасці, але яму кажуць: «Сядзі, не лезь нікуды!» Таму і п’е. Трэба да тэхнікі падпускаць, займаць нечым карысным, бо жаўнер не пры справе — гэта патэнцыйны злачынца (смяецца). Войска, як вядома, жыве на маршы.\n— Што б ты сказаў людзям, якія крытычна ставяцца да ўзброеных сілаў?\n— Так, наша войска мае багата хібаў, шмат што трэба змяняць, але мне не падабаецца, калі ўсіх вайскоўцаў агулам мажуць чорнай фарбай — гэта шлях у нікуды. Пасля гэтага называць сябе патрыётамі і незалежнікамі… несур’ёзна. Войску як паветра патрэбныя рэформы, але варта захаваць лепшае, у тым ліку, пакінуць прафесійныя кадры, якія маюць досвед, незалежна ад мовы, на якой яны гавораць у штодзённым жыцці, ці прозвішча.\nМне падаецца, гэта і ёсць патрыятычны падыход — не раскідвацца людзьмі і магчымасцямі, але збіраць і пакідаць лепшае: што ў войску, што ў любой іншай сферы. Не будзе моцнага войска — не будзе незалежнасці, не будзе Беларусі — пра гэта заўжды варта памятаць.\nФота аўтара і з асабістага архіву Віктара Данілава


11 лістапад 2014, 14:30\nАляксандар Лукашэнка заявіў, што ніколі не гуляў у таямніцы з народам як пры вырашэньні эканамічных праблемаў, так і пры прыняцьці кадравых рашэньняў, піша БЕЛТА.\n«Ведаю, што напярэдадні гэтай нарады і ў сродках масавай інфармацыі, і ў нашым грамадзтве, зразумела, кімсьці спэцыяльна падымаюцца асобныя пытаньні, каб пачуць з маіх вуснаў адказы на іх. Некаторыя пытаньні аб’ектыўна існуюць, таямніц ніякіх няма. Я іх ніколі не рабіў, і мне няма неабходнасьці гуляць у нейкія таямніцы з народам: ад вырашэньня эканамічных праблемаў да кадравых», — сказаў ён, прымаючы справаздачу ўраду, Нацыянальнага банку аб працы эканомікі за 2014 і прагнозе на 2015 год.\nЛукашэнка адзначыў, што кадравае пытаньне хвалюе ўсіх. «Я заўсёды загадзя ўсіх папярэджваў: усё будзе залежаць ад таго, як той ці іншы чалец ураду, губэрнатар, памочнік напружваюцца, працуюць і якія вынікі даюць, — сказаў прэзыдэнт — Будуць вынікі — будзе праца. Ня будзе вынікаў — вы таксама ведаеце, што магчыма».\n«Некаторыя ў нас міністры дапрацаваліся да таго, што іх дзеці пастаянна жывуць у Злучаных Штатах Амэрыкі і навучаюцца там, а яны рэфармуюць нашу сыстэму адукацыі. Зразумела, што будзе ад гэтых рэформаў», — адзначыў прэзыдэнт.\nЛукашэнка: Я праціўнік рэвалюцый, але 7 лістапада няхай застаецца


В Минске завтра стартует чемпионат Европы по фехтованию среди молодежи до 23 лет\nГалоўная>>Навiны>>Спорт>>У Мінску заўтра стартуе чэмпіянат Еўропы па фехтаванні сярод моладзі да 23 гадоў\n20 Красавіка 2017 19:15\nУ Мінску заўтра стартуе чэмпіянат Еўропы па фехтаванні сярод моладзі да 23 гадоў\n333 спартсмены з 32 краін. Чэмпіянат Еўропы па фехтаванні сярод моладзі да 23 гадоў заўтра стартуе ў сталічным Палацы спорту. За Беларусь выступіць 24 атлеты. Па 4 прадстаўлены ў рапіры, шаблі і шпазе як у мужчын, так і ў жанчын.\nУ першыя тры дні пройдуць індывідуальныя спаборніцтвы, 24 і 25 красавіка - камандныя. Спаборніцтвы стартуюць заўтра ў 9 раніцы.


ВЛОДЭК ПАЎЛІК „GRAND PIANO” Канцэрт джазавай музыкі ... - Польскі інстытут\nВЛОДЭК ПАЎЛІК „GRAND PIANO”\nКанцэрт джазавай музыкі\n25 кастрычнiка 2013Музыка\nМесца: Мінск, Вялікая зала Беларускай дзяржаўнай філармоніі, пр. Незалежнасці, 50\nПра альбом „Grand Piano”:\n...Я не памятаю альбома Влодэка Паўліка, які пакінуў бы мяне абыякавым. Але калі б мяне папрасілі парэкамендаваць адзін альбом, я запрапанаваў бы музыку для фартэпіяна без суправаджэння. Напрыклад, „Grand Piano”. Яго шчырасць заварожвае, гэта менавіта той узровень інтымнасці, на які могуць быць здольныя толькі артысты вялікага фармату. Паўлік шукае прыгажосці ў прастаце і ведае, што цішыня можа часам гучаць больш поўна, чым гукі, якія яна падзяляе...\nОлаф Шэўчык, DZIENNIK\n... альбом ”Grand Piano” проста ВЯЛІКІ. Гэта проста адзін шэраг сольных імправізацый, паток свядомасці, запісы вандровак, без назвы, без напрамкаў. Проста чыстая, прыгожая музыка.... Ужывую яна ўспрымаецца яшчэ лепш... Паўлік грае, як быццам дыхае... У яго ігры можна пачуць цені і Шыманоўскага, і дэ Фаллі, і Пракоф’ева, і блюс, і танга...і таксама Шапэна... Ці гэта яшчэ джаз, ці класічная музыа ці нешта іншае... выказаць немагчыма.\nДарота Шварцман, часопіс “Polityka”\n... Кожная кампазіцыя распавядае іншую гісторыю, адрозніваецца дынамікай, экспрэсіяй, тэмпам. Гэта разнастайныя абліччы Влодэка Паўліка: то ён радасны, то ўсхваляваны і летуценны, то задзірлівы. Ён палемізуе сам з сабой, а яго думкі перадае фартэпіяна. Гэты аповед, лагічны і трансцэндэнтны адначасова, заклікае падключыцца да размовы. Якім чынам? Уласнымі думкамі.\nМарэк Душа, HI-FI МУЗЫКА\nВлодэк Паўлік - музыкант-віртуоз, таленавіты кампазітар, выдатны саліст. Ён атрымаў бліскучую музычную адукацыю ў Варшаўскай музычнай акадэміі і Вышэйшай Школе музыкі\nў Гамбургу. Неаднаразова атрымліваў тытул “джазавы музыкант года”, які прысуджае легендарны джаз-клуб “Акварыум” у Варшаве. Лаўрэат шматлікіх нацыянальных і міжнародных конкурсаў: Гран-пры на Міжнародным джазавым конкурсе ў г. Дзюнкерк (Францыя) і ІІ прэміі на Міжнародным джазавым конкурсе ў Манака. Удзельнічаў у найбольш прэстыжных джазавых фестывалях: Warsaw Summer Jazz Days, Jazz Jamboree, North Sea Jazz Festival (Гаага), Еўрапейскі фестываль джаза (Афіны); фестывалях, прысвечаных класічнай музыцы – “Wratislavia Cantans” (Вроцлаў) і сучаснай музыцы – “Варшаўская Восень”.\nЭрык фон Гроневот так пракаментаваў для часопіса “Who is who” выступленне В. Паўліка на фестывалі North Sea Jazz Festiwal у Гаазе: “Влодэк Паўлік - гэта Уладзімір Гаровіц джаза. Гэта з'ява сама ў сабе. Кожны павінен яго паслухаць".\nГазета “The Age” абвясціла тур музыканта па Аўстраліі ў 2002 годзе найбуйнейшай музычнай падзеяй года, а амерыканскі джазавы часопіс "Down Beat" назваў альбом “Turtles” ("Чарапахі") – “дасканалым”.\nВ. Паўлік запісаў звыш 20 аўтарскіх альбомаў - ён піша музыку джазавую і класічную, а таксама музыку для кіно, тэатра, балета, арыгінальным чынам спалучаючы элементы розных жанраў. У 2008 годзе кампазітар запісаў сумесна з легендарным трубачом Рэндзі Брэкерам (лаўрэатам прэміі Грэмі 2009) джазавую сюіту "Тыкоцін", якую абвясцілі “Джазавым альбомам года". Важным у кар'еры кампазітара з’яўляецца альбом "Misterium Stabat Mater" (узнагарода “Fryderyk” 2005 г., альбом быў прадстаўлены практычна ва ўсіх буйных саборах у Польшчы і за мяжой, між іншым у Рыме ў Базіліцы Santa Maria in Trastevere і ў Мінску ў Кафедральным касцёле імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў 2011 г.), а таксама альбомы “Anhelli” (“Музычная падзея 2006 г. паводле TVP Kultura, альбом быў прадстаўлены ў Мінску ў 2008 г.) і “Grand Piano” (унікальныя фартэпіянныя імправізацыі, запісаныя на двух дысках, альбом з захапленнем быў успрыняты джазавым асяроддзем і музычнымі крытыкамі).\nУ 2012 годзе быў выдадзены альбом „Randy Brecker plays Wlodek's Pawlik "NIGHT IN CALISIA”, які атрымаў выдатныя водгукі, а таксама першую пазіцыю ў рэйтынгу газеты "Rzeczpospolita”. 2013 год – гэта прэм'ера мюзікла "Вечар" з музыкай В. Паўліка да паэзіі Ю. Чэховіча па замове Старога тэатра ў Любліне, а таксама намінацыя на прэстыжную польскую ўзнагароду "Фрыдэрык 2013” у намінацыі “Джазавы музыкант года".\nВ. Паўлік быў членам журы V Амерыканскага конкурсу джазавых піяністаў у Індыянапалісе, выкладаў у Eastman School of Music і Western Michigan University, а таксама Каралеўскай кансерваторыі ў Бруселі.


08 люты 2013, 08:07\nУ Менскім абласным судзе заканчваецца працэс над былым першым намесьнікам старшыні Менгарвыканкаму Ігарам Васільевым, якога абвінавачваюць у хабарніцтве.\n8 лютага ў працэсе прагучыць апошняе слова абвінавачанага і суд пойдзе на вынясеньне прысуду. Працэс над Ігарам Васільевым, які пачаўся ў канцы сьнежня, з 4 студзеня зрабілі закрытым. Нават судовыя спрэчкі прайшлі за зачыненымі дзьвярыма, таму невядома, ці зьмяніў сваю пазыцыю абвінавачаны Ігар Васільеў, які раней вінаватым сябе не прызнаваў. Вядома толькі, што пракурор папрасіў для Васільева 15 гадоў зьняволеньня. Такім чынам, абвінаваўчы бок лічыць, што віна высокапастаўленага чыноўніка была ў судзе цалкам даказаная.\nЗ той часткі працэсу, якая была адкрытай, вынікала, што Васільеву нібыта перадалі 250 тысяч даляраў у выглядзе хабару і столькі ж зьбіраліся перадаць пазьней.\nТаксама стала вядома, што сьведка Ананьеў напярэдадні перадачы хабару быў арыштаваны КДБ зусім па іншай справе.\nНазіральнікі не выключаюць, што прысуд Ігару Васільеву будзе абвешчаны на будучым тыдні. Ужо вядома, што абвяшчэньне прысуду будзе адкрытым.


Як выбраць мужчынскі халат па табліцы памераў, фасоне і якасці? | Мужчынская Берлога\nПры дапамозе хатняга халата мужчына можа цалкам расслабіцца, атрымліваючы асалоду ад хатняй утульнасцю і камфортам пасля цяжкага працоўнага дня. Для гэтага трэба проста знайсці аптымальны варыянт халата, які прыйдзецца па душы і памеру мужчыну. Што цікава, мала хто з мужчын ведае, як вызначыць памер мужчынскага халата, хоць у кожнай краіне вытворцы мяркуецца свая табліца памераў мужчынскіх халатаў.\nВыбіраючы халат, вельмі важна ведаць краіну вытворцы, а таксама брэнд халата, каб разумець, па якіх стандартах і якіх адзінках вымярэння праводзіць замеры, а таксама які табліцай з памерамі трэба скарыстацца. Многія брэнды прапануюць свае індывідуальныя табліцы і размерные сеткі, але ўсё ж найбольш запатрабаванымі з'яўляюцца агульнапрынятыя стандартныя табліцы.\nПерш чым мужчына будзе вызначаць памеры халатаў і патрэбны фасон, яму трэба звярнуць увагу на краіну вытворцы, матэрыялы вытворчасці, фасон і крой халата. Справа ў тым, што кожная тканіна валодае сваімі ўласцівасцямі расцягвацца, трывала трымаць форму ці "садзіцца" пасля мыцця. Таму хібнасці ў вызначэнні памераў могуць стаць крытычнымі.\nАсаблівасці па падборы тканіны\nКаб ведаць напэўна, як выбраць памер халата, мужчыне трэба даведацца ў пастаўшчыка, з якой тканіны ён пашытыя. Стылісты раяць звяртаць увагу на якасныя натуральныя тканіны, але і невялікі адсотак сінтэтычных дадаткаў не будзе лішнім. Самы распаўсюджаны варыянт - гэта халат з мохеровый тканіны, то ёсць сумесі бавоўны, лёну і бамбука. Такая тканіна прыемная да цела, яна захоўвае сваю форму, пры гэтым гнуткая і эластычная.\nАкрамя мохеровый тканіны стылісты рэкамендуюць халаты з шоўку, такі халат будзе дарэчны ў цёплы час года, дадаючы вобразу мужчыны элегантнасць і раскоша. Але, як правіла, шоўк з'яўляецца трывалым і нягнуткімі матэрыялам, а значыць, пры выбары памеру лепш браць халат на памер больш, каб атрымаць прасторны халат вольнага крою. Якасны і дарагі варыянт - халат з егіпецкага бавоўны, у гэтым выпадку таксама важна правесці верныя замеры, так як тканіна трывалая і ня цягнецца.\nВажна пра фасон\nФасон гуляе важную ролю ў вызначэнні памеру, таму мужчыне трэба звярнуць увагу на гэты крытэр таксама. Ёсць халаты з мяккіх тканін прыталеныя фасону з пахам і адкідным каўняром, які фіксуе пахам і поясам. У такім выпадку лепш браць халат памер у памер.Ёсць мадэлі вольнага крою на замку, гузіках, з поясам рознай даўжыні, тут больш падыдуць мадэлі на памер больш, чым прапануе памерная сетка.\nАсноўная інфармацыя аб памерах халатаў ўяўляецца пастаўшчыкамі ў выглядзе табліцы, дзе мужчына можа супаставіць свае параметры цела і фігуры з агульнапрынятай маркіроўкай памераў. Як правіла, мужчыне трэба будзе вымераць тры паказчыкі - свой поўны рост, абхапілі ў вобласці грудной клеткі і станы. Для гэтага спатрэбіцца простая вымяральная стужка, пасля чаго тры параметру супастаўляюць з наступнага размерной сеткай:\nДля вылічэнні сваіх параметраў мужчыну трэба сачыць за тым, каб у ходзе вымярэння ён трымаў спіну роўна, знаходзячыся ў паслабленым стане. Можна ўзяць стары халат, які насіўся раней і прыходзіўся мужчыну па памеры, пасля чаго па ім вымераць параметры.\nКупляем халат на падарунак, як не памыліцца ў памеры\nЯк выбраць памер халата, калі магчымасці зняцця мерак з мужчыны няма? Для гэтага спецыялісты раяць скарыстацца некалькімі радамі. Самы дакладны варыянт - зняць меркі з таго халата, які да гэтага насіў мужчына.Для гэтага трэба расправіць яго на роўнай паверхні, пасля чаго пры дапамозе вымяральнай стужкі вылічыць некалькі параметраў, а менавіта:\nшырыня ў вобласці грудзей;\nшырыня ў вобласці стану;\nдаўжыня ўсяго халата.\nКалі ў распараджэнні не апынецца халата, можна скарыстацца курткай ці паліто, гэтыя рэчы таксама маюць на ўвазе свабоднае облегание, як і хатні халат. Пры вылічэнні параметраў цела важна ўлічваць, што халат павінен сядзець вольна, не сцясняючы рухаў, таму да абхапілі грудзей трэба дадаць 2-3 см. Напрыклад, калі полуобхват курткі ці паліто складае 50 см, то для пакупкі халата лепш нагледзець мадэль з шырынёй у гэтай вобласці 51-52 см.\nДаўжыня халата і зручнасць\nНезалежна ад таго махровый халат гэта будзе ці Баваўняны, мужчыну важна вызначыць сваю максімальна камфортную даўжыні. Стылісты раяць асноватворным на два крытэрыі - асабістыя перавагі, а таксама сезон года.\nДля халоднай пары года больш падыходзяць доўгія мадэлі, максімальна якія зачыняюць мужчыну ад холаду. Для цёплай пары можна нагледзець халат сярэдняй даўжыні прыкладна да каленяў, каб забяспечыць цыркуляцыю паветра.\nСавет! Асаблівая ўвага пры выбары даўжыні халата трэба надаць росту мужчыны. Невысокі рост візуальна будзе глядзецца камічна ў халаце да пят або кароткай мадэлі вышэй каленяў. Высокім мужчынам проціпаказаныя кароткія халаты вышэй каленяў, так як яны візуальна сапсуюць прапарцыянальнасць цела. Самы аптымальны варыянт - халат да каленяў ці крыху ніжэй.\nАдрозненне лазневага халата ад хатняга?\nПры выбары халата мужчыну трэба вызначыцца з тым, які фасон і мадэль яму патрэбны - хатні або лазневы халат. Многія памыляюцца, мяркуючы, што гэта два аднолькавых варыянту. На самай справе розніца паміж імі складаецца ў некалькіх паказчыках:\nЗадача лазневага халата - убіранне вільгаці і захаванне цяпла скуры пасля водных працэдур, задача хатняга халата - камфорт і зручнасць.\nУ лазневага халата прадугледжаны больш шырокі крой, шчыльная і высокая махра, наяўнасць капюшона.\nХатні халат звычайна прадугледжвае да таліі і больш абліпальны крой, да яго часта дадаюць дэкаратыўныя мадэлі і нашыўкі.\nСамая папулярная мадэль хатняга халата - гэта кімано без каўняра з пахам і поясам, у халат для лазні абавязкова мяркуе наяўнасць капюшона.Таксама адрозніваецца цана хатняга халата і таго, колькі каштуе мужчынскі лазневы халат. Лазневы халат будзе каштаваць некалькі танней, хоць многае залежыць ад якасці і матэрыялаў пашыву.\nВызначыцца з выбарам халата для мужчыны на самай справе не так проста з прычыны вялікага разнастайнасці мадэляў і фасонаў. Спадзявацца трэба ў першую чаргу на тое, для якіх мэтаў ён будзе выкарыстоўвацца - для лазні, сауны, дома. Першыя два варыянт павінны добра ўбіраць вільгаць, хатні халат дарыць адчуванне камфорту і расслабленасці, гэта абавязкова трэба ўлічваць падчас пакупкі.\nСезон года таксама гуляе важную ролю, для летняга сезону лепш нагледзець кароткія мадэлі з лёгкіх дыхаюць тканін. Для халоднай пары падыдуць халаты максімальнай даўжыні з цёплых і прыемных целе тканін. Тканіна вырашае многае, танныя халаты шыюць з сінтэтычных тканін, дарагія і якасныя - з натуральных матэрый. А лепшыя характарыстыкі мае камбінаваная тканіна, у якой сінтэтыкі не больш 10-30%.\nПры выбары халата мужчына павінен улічваць адразу пералік параметраў і крытэрыяў, каб стаць уладальнікам якаснага і камфортнага халата.Каб не памыліцца з памерам, трэба звярнуць увагу на матэрыял і крой халата, а таксама правільна вымераць параметры целаскладу, супаставіўшы іх з размерной сеткай. Далей трэба звярнуць увагу на тое, для якіх мэтаў патрэбен будзе такі халат. А дызайн і каляровае рашэнне - гэта асабліва асабістая справа кожнага мужчыны.\nЯк глядзяцца разам барада і тату: фотоподборка →


Мысленне. Ад філасофскага здумлення да практычнай катэгарычнасці | Лятучы Універсітэт\nМысленне. Ад філасофскага здумлення да практычнай катэгарычнасці\nСупольнае вырашэнне практычных пытанняў спараджае супярэчнасці паміж людзьмі. Разбіраючыся з супярэчнасцямі, людзі звяртаюцца да абагульненняў, шукаючы ў іх падставы да паразумення. Абагульняючы свае разыходжанні ў поглядах, людзі ўздымаюцца спачатку да тэорыі таго, чым займаюцца, потым вышэй, і калі-некалі даходзяць да светапоглядных праблемаў, высвятляючы, што розныя падыходы і бачанне свету замінае супольнай працы.\nСутыкнуўшыся з носьбітамі іншага светапогляду, людзі часцей за ўсё прыпыняюць з імі кантакты і шукаюць так званых аднадумцаў, бо так прасцей. Часам гэта пазначаецца словамі: “Гэта ўжо філасофія, тут няма пра што спрачацца і гаварыць!” А менавіта філасофія і прызначаная для таго, каб здымаць самыя вялікія і прынцыповыя супярэчанні.\nКурс прызначаны не для таго, каб распавесці пра “сапраўдную філасофію” ці тое, як уладкаваны гэты свет, а для таго, каб навучыцца карыстацца філасофіяй для дасягнення паразумення паміж рознымі людзьмі, нават з супрацьлеглымі светапоглядамі. Для чаго? Для супольнай працы, для дасягнення практычных мэтаў у маштабах малых і вялікіх супольнасцяў.\nКурс разлічаны на 10 заняткаў.\nМайстэрня Свамовы: Мысьліць па-беларуску (М.Баярын)\nПраца з мінулым. Шлях гістарыяграфіі (Г.Сагановіч)\nD4: Вобраз і стыль (М.Анемпадыстаў)\nГісторыя беларускай думкі ў кантэксце еўрапейскага мыслення (І.Бабкоў)\nШкола Бібліі (І.Дубянецкая)\nТэхнікі сімбалічнай інтэрпрэтацыі (П.Баркоўскі)\nГлабальныя праблемы паўсядзённасці. Актуальныя дыскусіі ў еўрапейскай супольнасці (В.Бабровіч)


Ізраільская армія інтэнсыфікавала антыпартызанскія апэрацыі, а верталёты нанесьлі учора ўвечары ракетныя ўдары па офісах самога Арафата, трох сядзібах Аль Фатах на заходнім беразе Ярдану і ў сэктары Газа. Што гэта азначае для мірнага працэсу на Блізкім Ўсходзе?\nІзраільскія ўдары былі яўнай перасьцярогай на адрас палестынцаў. “Паколькі палестынцы спрабуюць пачаць, альбо ўжо пачалі, нешта накшталт партызанскай вайны, учорашняя атака была сыгналам, як мы адкажам на яе”,—заявіў у тэлеінтэрвію намесьнік міністра абароны Ізраілю Эфрэм Снэх. Верталёты ўдарылі па трох штабкватэрах арганізацыі Ясіра Арафата Аль Фатах. Ізраіль лічыць, што аб магчымасьці атакі на канкрэтныя аб’екты Ізраіль папярэдзіў палестынцаў, каб тыя маглі загадзя эвакуавацца. Дзякуючы гэтаму ніхто не пацярпеў.\nАкцыя ізраільскіх верталётаў на офісы адміністрацыі самога Арафата яўна сьведчыць аб тым, што крызіс паглыбляецца і робіцца ўсё больш крывавым. Учора ўпершыню ва ўсходнім Ерузаліме загінулі два ізраільскія вайскоўцы. У пятніцу ў Рамала ў аўтамабілі згарэў раней застрэлены іншы ізраільцянін. Учора палестынцы абстрэльвалі ізраільскія пастарункі ў Рамала, Наблусе, Тулкарм і Ерыхоне.\nЗ важнай дэклярацыяй выступіў учора прэмер Ізраілю Барак. Раней ён ня здолеў дамовіцца з правай партыяй Лікуд аб стварэньні новага ўраду, аднак заручыўся падтрымкай рэлігійнай партыі Шас. Мабыць таму ў ягонай прамове прагучэлі і ваяўнічыя акцэнты, якіх чакалі ад яго многія дэпутаты, як і некаторая гатоўнасьць да кампрамісу, якіх чакалі палестынцы.\nНа адкрыцьці восеньскай сэсіі Кнэсэту ён заявіў, што яшчэ верыць у магчымасьць міру з палестынцамі, але адзначыў, што шанцаў на мір усё менш, паколькі няма партнэра для дыялёгу. Паводле Барака, “перамовы трэба весьці за сталом, а не на вуліцах з дапамогай каменьняў і страляніны. Ня будзе ніякай узнагароды за гвалт. Адмаўляючыся ад дагавору з Кэмп Дэйвіду, палестынцы страцілі магчымасьць зьдзейсьніць прынамсі частку сваіх мараў, і пры гэтым высокую цану плаціць Ізраіль. У такой сытуацыі Ізраіль ня пойдзе на ніякія саступкі пад пагрозай гвалту і атакаў з боку палестынцаў,” – адзначыў прэм’ер Эхуд Барак. Аднак цалкам ён ня выключыў магчымасьці вярнуцца за стол перамоваў.\nЗ тым, што ў зрыве мірнага працэсу і эскаляцыі гвалту вінаваты толькі палестынскі бок, не пагадзіліся ня толькі кіраўнікі палестынскай аўтаноміі, але і арабскія дэпутаты Кнэсэту. Яны ўзьнялі партрэты 13-ці палестынскіх грамадзянаў Ізраілю, забітых цягам апошняга месяца. “Гэта ты зьнішчыў мір!”—крычаў палестынскі дэпутат Ісам Магул. На Барака накінуліся таксама свае, хаця цалкам з адваротнай прычыны. Лідэр загаданай правай партыі Лікуд Шарон заявіў, што наагул мірныя пагадненьні з Кэмп Дэйвіду былі саступкай Арафату. “Ізраіль паказаў сябе тыды слабым пры ўсёй сваёй сіле,”—сказаў Шарон, якога абвінавачваюць у тым, што ён непасрэдна справакаваў крывавыя сутычкі.\nУ такой складанай палітычнай сытуацыі армія схільная пераняць ініцыятыву. Начальнік штабу ўзброеных сілаў Ізраілю генэрал Мафаз заявіў, што “заміж адказу на непасрэдныя атакі, армія можа перайсьці да наступу”. Кіраўнік палестынскай разьведкі Ціраві адрэагаваў ня менш ваяўніча: ”Калі Мафаз думае, што ён будзе атакаваць сядзібы Аль Фатах, а мы яму ўзамен падаруем кветкі, дык ён моцна памыляецца”. Камандзір міліцыі Танзім у Рамала – Баргуці – адзначыў, што за апошнія дзеяньні, высокую цану заплацяць ня толькі палестынцы, але і Ізраіль.


07-01-11) «Практыка адсячэння» - Шлях да яснай свядомасці Раздзел 07 "На шляху да бесперапынных АзУ" Глава 07-1:...\n07-01-11) «Практыка адсячэння» заключаецца ў тым, што калі я зведваю відавочна механічнае жаданне, або жаданне, у якім відавочна ёсць прыкметная доля механічных састаўляючых, я пачынаю спрабаваць «уставіць» гэтае жаданне ў якое-небудзь месца ў паціне, ці здзяйсняю хуткае пераключэнне ўвагі з паціны на гэтае жаданне. У выніку ўзнікае эфект «адштурхвання» механічнай састаўляючай - яна з яркай відавочнасцю перажываецца як чужая, нецікавая, узнікае жаданне адкінуць яе, узнікае слабая стомленасць ад спроб уставіць гэтае жаданне ў паціну, і яно ў выніку намнога хутчэй губляе сваю сілу, чым пры вычэрпванні. Гэта трэці від спынення ўлады мж (першы – вычэрпванне, другі – устараненне) – самы эфектыўны, на мой погляд, ён патрабуе мінімум намаганняў.\nКрышталі маюць такую інтэнсіўнасць, што з непрывычкі можна адысці «у запой» - настолькі прывабна ўпівацца гадзіну за гадзінай, дзень за днём рэалізацыяй моцнага радаснага жадання, зведваючы столькі рэзанансаў, выбухаў АзУ, што ў нейкі момант адбываецца адрыў крышталя ад паціны, ты проста настолькі захапляешся ім, што забываеш ажыццяўляць інтэграцыйныя дзеянні, перастаеш «асвяжаць валентныя сувязі», у выніку гэтае рж нібы зрываецца з арбіты, хутка абрастае механічнымі састаўляючымі. Але па меры назапашвання вопыту такія зрывы атрымліваецца без цяжкасці прадухіляць шляхам сталага асвяжэння валентных сувязей.\n07-01-12) Вялікае значэнне для наступнага развіцця жадання намеру мае трэніроўка азоранай распазнавальнай свядомасці. Звычайна, калі маецца некалькі магчымых сцэнарыяў развіцця падзей, чалавек зведвае хваравітую перавагу, г.зн. разлічвае на некаторы зыход, лічачы, што ў гэтым выпадку яго жыццё стане хоць трохі больш шчаслівым, а пры думцы аб магчымасці іншых зыходаў зведвае НЭ, страх будучых НЭ. Напрыклад, седзячы ў аэрапарце, чакаючы адкладзены рэйс, гэты чалавек будзе зведваць мноства НЭ і НФА – нуду, раздражненне, стомленасць, і яго НЭ будуць узмацняцца пры думцы аб тым, што рэйс адкладуць зноў. Іншы чалавек можа разумець тое, што, па-першае, ніякі зыход не дае яму гарантыі поўнасці жыцця – нуду і шэрасць і іншыя НЭ можна зведваць пры любых абставінах, што лёгка бачыць, назіраючы за людзьмі, якія апынуліся ў абставінах, да якіх доўга імкнуліся і лічылі іх залогам наступлення шчасця ці хаця б задаволенасці. Па-другое, поўнасць жыцця можна зведваць пры любых абставінах, у тым ліку і седзячы суткі або двое або трое ў зале чакання аэрапорта – калі пры гэтым ты займаешся даследаваннямі, якія цябе захапляюць, рэалізуеш радасныя жаданні.\nАснова для трэніроўкі АРС складаецца з дзвюх платформ:\n1) правесці аналіз сітуацыі і стварыць здагадкі аб тым – якія магчымы зыходы, якая верагоднасць іх наступлення;\n2) выканаць наступныя 4-ы умовы:\n*) зведваць поўнасць жыцця непасрэдна цяпер - рэалізоўваць радасныя жаданні, займацца даследаваннямі, якія захапляюць, цікавай практыкай\n*) пры аналізе магчымых развіццяў сітуацыі разумець тое, што як азмрочванні, так і АзУ можна зведваць у любой сітуацыі, пры любым зыходзе.\n*) уяўляць сябе тым, хто зведвае асалоду ад жыцця, займаецца сваімі даследаваннямі, здзяйсняе адкрыцці, у кожнай з альтэрнатыў развіцця сітуацыі, якія ты разглядаеш.\n*) праводзіць эмацыйную паліроўку, устараняючы ўзнікаючыя НЭ, калі яны аўтаматычна ўзнікаюць пры думцы аб нейкім зыходзе, які прынята лічыць «дрэнным».\nПры гэтым я задаю сабе пытанне: ці ёсць упэўненасць у тым, як будзе развівацца сітуацыя, у дачыненні да любога аспекту? Або пытанне можа быць пастаўленае пэўна: будзе затрыманы рэйс ці не? Пры гэтым неабходна дбайна адрозніваць здагадкі і ўпэўненасць, бо думкі і ўпэўненасць – гэта зусім розныя тыпы ўспрыманняў, і вельмі верагодна, што можа здарыцца так, што ёсць падставы меркаваць, што нейкі зыход адбудзецца амаль са 100% верагоднасцю, а ўпэўненасць з'яўляецца ў іншым зыходзе.\nДалей я працягваю здзяйсняць дзеянні, мэтазгодныя з пункта гледжання наяўных здагадак, і гляджу – што атрымліваецца ў выніку – наколькі ўпэўненасць, якая ўзнікла, адпавядае зыходу. Упэўненасць можа змяняцца, а можа і не змяняцца ў залежнасці ад развіцця падзей, ад новай інфармацыі і фарміравання новых здагадак.\nВыкарыстоўваючы практыку цыклічнай змены ўпэўненасці, і дасягнуўшы ў ёй дастатковага рэзультату, можна адкрыць новы кірунак у даследаваннях – зафіксаваўшы некаторую ўпэўненасць, затым памяняць яе, пасля чаго паглядзець – які будзе выніковы зыход. Такія вопыты дазволяць прасунуцца ў адказе на пытанне – у якой меры ўпэўненасць вызначае будучы ход падзей, ці няма спосабу, такім чынам, фарміраваць гэты ход падзей у адпаведнасці са сваімі радаснымі жаданнямі, іншымі словамі, дамагчыся мастацтва авалодання намерам.\nПаколькі вопыт праявы ўпэўненасці ва ўмовах, апісаных вышэй, зусім адсутнічае ў людзей (усе іх перавагі выключна хваравітыя, г.зн. суправаджаюцца масай НЭ, і чым мацнейшае жаданне пэўнага зыходу, тым мацнейшыя НЭ і НФ), то будзе неабходнай значная колькасць вопытаў, каб «заяц вылез з нары», іншымі словамі, каб упэўненасць пачала праяўляцца на поле, чыстым ад азмрочванняў.\n07-01-13) Працэсам, якія апісаныя вышэй, спадарожнічае праява новых азораных [фізічных] адчуванняў (АФА). Асабліва ярка гэта праяўляецца тады, калі фон асалоды пачынае быць амаль сталым спадарожнікам праявы паціны, працы па яе развіццю: пашырэнню складу, умацаванню крышталёў, якія ўваходзяць у яе, іх рэалізацыі. Напрыклад - АФА «гуллівае кураня» ўяўляецца як з'ява, пры якой па целе, асабліва верхняй яго частцы – рукі, грудзі, горла, нібы адзін за адным пракатваюцца, носяцца гуллівыя жоўтыя пухнатыя шарыкі, што іскрацца асалодай – дзе пракаціўся шарык, застаецца вір іскрыстай, часам нязноснай асалоды.\nУпершыню так ярка, выразна і доўга пачынае праяўляцца асалода, якая прыводзіць да трансфармацыі цела.\n07-01-14) Склад крышталёў, якія ўтвараюць паціну, вар'іруецца, зразумела, ад чалавека да чалавека, і тым не менш ёсць друзы, якія з высокай верагоднасцю будуць інтэграваныя ў паціну многіх практыкуючых, як толькі яны самі адкрыюць іх у сабе або прачытаюць у гэтай кнізе і занясуць спачатку ў спіс стразаў. Таму я хачу апісаць працэсы, якія спадарожнічаюць вываду некаторых крышталёў на луг.\n«Жаданне жыць не менш за 500 гадоў» («ж-500») непасрэдна прымыкае да аднаго з двух цыклонаў – «зведваць эАзУ» і «садзейнічаць практыкуючым», і, адпаведна, утварае валентную сувязь з другім. Лагічная сувязь тут цалкам зразумелая – доўгае жыццё дае магчымасць\nа) здзейсніць велізарную колькасць даследаванняў, адкрыццяў, змяніцца неймаверным на дадзены момант чынам; б) садзейнічаць практыцы велізарнай колькасці мордаў. Колькасць 500 абраная не толькі таму, што такая працягласць жыцця моцна рэзаніруе з прадчуваннем, але яшчэ і таму, што яна загадзя, намнога перавышае ўсе самыя аптымістычныя здагадкі аб тым – наколькі працяглым можа быць жыццё чалавека. Людзі, якія жывуць па 120-130 гадоў, ужо не рэдкасць, і дзесьці ў паданнях ёсць сумніўныя сведчанні аб тым, што ў некаторых атрымлівалася пражыць 200 ці нават 220 гадоў, але 500 – загадзя фантастычны, немагчымы ўзрост для чалавека паводле наяўных сведчанняў, канцэпцый і здагадак.\nПры трэніроўцы вываду ж-500 на луг узнікае вельмі яркае прадчуванне – аж да экстатычнага, прычым яно вельмі ўстойлівае – праяўляецца ўвесь той час, калі ж-500 пасецца на лузе.\nГэта, у сваю чаргу, прыводзіць да яснасці аб тым, што я ўсё ж падрыхтаваўся памерці ў 60-70-80 гадоў. Можна многа разважаць аб тым, што працягласць жыцця моцна залежыць ад успрыманняў чалавека, можна нават быць упэўненым у тым, што ты ўпэўнены, што пражывеш колькі захочаш – і ўсё гэта не адмяняе таго факту, што ў складзе тваіх успрыманняў ёсць жалезабетонная ўпэўненасць у тым, што ты памрэш, як і ўсе, ва ўзросце, які, магчыма, толькі ненамнога перавышае сярэднестатыстычны. І толькі прамое спараджэнне ўпэўненасці ў тым, што я пражыву не менш за 500 гадоў, устараняе гэтую механічную ўпэўненасць, і тут жа прыводзіць да ўстойлівага экстатычнага прадчування і праявы рэзаніруючых з ім іншых АзУ.\nЧым мацнейшыя азмрочванні зведвае чалавек, тым мацнейшае у ім механічнае жаданне, каб жыццё хутчэй скончылася, каб скончыліся і гэтыя пакуты. Я памятаю, што яшчэ ў раннім дзяцінстве паўстала такое жаданне, калі ўпершыню з'явілася турма ў выглядзе дзіцячага сада, потым школы, інстытута, неабходнасці працаваць, «няшчасных» закаханасцей, «шчаслівых» закаханасцей (калі сталым фонам быў адчай-10 ад таго, што не магу праводзіць з каханай дзяўчынкай увесь свой час, не магу зрабіць нас шчаслівымі, няма дзе і няма за што жыць і да т.п.), страху лячэння зубоў, страху хвароб і г.д. Я думаў аб тым, што рана ці позна я памру і мае пакуты скончацца, і зведваў палягчэнне ад гэтай думкі. Так – крок за крокам, нават не разумеючы, я ўмацоўваў жаданне, каб жыццё доўжылася не доўга, умацоўваючы тым самым і ўпэўненасць у тым, што так яно і будзе, тым больш, што гэта здаецца непарушнай ісцінай пры разгляданні жыцця іншых звычайных людзей.\nПры вывадзе ж-500 на луг узмацняецца адхіленасць - жыццё людзей з яго незлічонымі азмрочваннямі, нікчэмнымі запаламі, мітуснёй, шэрасцю, нудой і спробамі забіць усё гэта ўражаннямі – усё гэта нібы выпадае з майго свету, пралятае міма, не закранаючы.\nПры вывадзе ж-500 на луг робіцца намнога лягчэй спараджаць адкрытасць і нават адданасць да мордаў Зямлі – скал, рэк, дрэў і г.д. Раней яны былі нібы з іншага свету – бо яны жывуць амаль што вечна ў параўнанні з некалькімі дзесяткамі гадоў майго жыцця, да іх часта была праяўленая адхіленасць, і хоць пачуццё прыгажосці і дае рэзананс з адкрытасцю, але інтэнсіўнасць яе не ідзе ні ў якое параўнанне з той, якую пачынаеш зведваць, выводзячы ж-500 на луг. І вядома ж, гэтая адкрытасць і адданасць пачынае лягчэй зведвацца і да істот, якія імкнуцца.\nЖаданне, выведзенае на луг, буду адзначаць літарай «л», напрыклад «ж-500-л».\nПамылковай аказваецца здагадка, што калі быць упэўненым у тым, што пражывеш такую велізарную колькасць гадоў, то ўзмацніцца лянота, я стану менш хацець прыкладаць намаганні, менш зведваць АзУ, жыццё стане больш размазаным, млявым. Усе мы памятаем фразу Дона Хуана аб тым, як жывуць звычайныя людзі – «нібы яны будуць жыць вечна, і ў іх дастаткова часу на ўсё». Вопыт вываду ж-500 на луг неабвержна і ярка даказвае, што толькі тыя людзі, якія маюць механічную ўпэўненасць у тым, што пражывуць нядоўга, і жывуць так, «нібы будуць жыць вечна» - размазаны і млявы. Калі ёсць ж-500-л, успыхвае экстатычнае прадчуванне, захапленне, імкненне, адданасць, ярка ўспыхваюць крышталі і нават асобныя кластары жаданняў (г.зн. сукупнасць радасных жаданняў, кожнае з якіх звязана валентнай сувяззю хаця б з адным іншым элементам гэтай сукупнасці, але не прымацаваных да паціны) і нават разрозненыя радасныя жаданні.\nЖ-500-л прыводзіць да з'яўлення такой пазіцыі РС, пры якой ёсць адрозніванне бягучых падзей як такіх, якія адыдуць у далёкае мінулае. Тое, што цяпер здаецца сучасным і дасканалым, стане безнадзейна устарэлым, і нават смешным. Такую пазіцыю РС назаву «зрушэннем наперад».\nЗрушэнне наперад рэзаніруе з адхіленасцю.\nЖ-500-л прыводзіць да яркай праявы пачуцця вечнай вясны і імкнення.\nАдным з крытэраў таго, што ты на самой справе зведваеш ж-500-л, з'яўляецца жаданне планаваць і/ці прагназіраваць сваё жыццё, жыццё чалавецтва праз 200-300-500 гадоў, узнікненне цікавасці да даследавання тэндэнцый развіцця чалавецтва, бо пры ж-500-л тое, што будзе праз 500 гадоў, датычыцца цябе таксама непасрэдна, як і тое, што будзе праз 20 гадоў.\nЭта-ма: «Калі ж-500 выперлася на луг, узнікае наступнае:\n*) з'явіўся стан, які хачу назваць «паляванне на рж» - АФ(1-4) і рж (5+) шукаць новыя і новыя рж. Яно рэзаніруе са словамі «захлёбваючыся», «немагчыма спыніцца». Хаатычных адцягненняў няма, узнікае сур'ёзнасць, прадчуванне і захапленне толькі ад думкі «хачу шукаць рж».\n*) узнікае адкрытасць, а таксама ўспрыманне, якое рэзаніруе з вобразам: «я стаяла за варотамі і часам падскоквала, каб зірнуць – што там за імі, але заўсёды вярталася на месца - за вароты, я заўсёды была ўпэўненая, што у мяне атрымаецца толькі так падскокваць - больш я нічога не змагу. Цяпер я адкрыла гэтыя вароты і ўбачыла велізарнае поле, за полем лясок, за лесам нешта яшчэ і яшчэ, і ўсё гэта я магу ісці і глядзець, лапаць, мацаць і рабіць усё што захачу».\n*) з'явілася яснасць, што раней я зведвала сталую фонавую заклапочанасць тым, што не паспею рэалізаваць усе свае рж, так навошта іх шукаць? Так я апраўдвала тое, што не шукала рж, а калі і знаходзіла, то спрацоўваў скептык: «калі ты там рэалізуеш гэтае жаданне? Можа ніколі і не атрымаецца яго рэалізаваць» - гэта ўзмацняла АУУ, і я нават не прыкладала намаганняў, каб устараніць гэтага скептыка, бо нават не ўстараняла самага першага скептыка «гэта не рж», «гэта нязначнае». А цяпер толькі ад адной упэўненасці, што буду жыць 500 гадоў, з'яўляецца захапленне і яснасць, што ў мяне вельмі многа рж!\nЗ'яўляюцца думкі, рэзаніруючыя з адхіленасцю: «у мяне свая практыка, у мяне сваё жыццё, я раблю тое, што хачу.\nУзмацняецца пяшчота, калі гляджу на розныя морды Зямлі - яна набывае глыбіню, моцна рэзаніруе з адкрытасцю, знікае турбота - я магу колькі захачу стаяць каля гэтай морды-дрэва і зведваць да яе пяшчоту, пакуль не паўстане рж рабіць нешта іншае. З'явілася яснасць, што я ўвесь час кудысьці спяшаюся, нават калі няма куды спазняцца і не трэба бегчы і штосці рабіць. Я ніколі не раблю нешта доўгі час з-за канцэпцыі «трэба ўвесь час нешта рабіць», «нельга доўга стаяць, глядзець, думаць, ляжаць».»\nАдным з дзеянняў, якія моцна рэзаніруюць з ж-500 і палягчаюць фарміраванне ўпэўненасці-500, з'яўляецца складанне (і наступная карэкцыя, папаўненне) плану на 500 гадоў (або на большы перыяд часу). Нават калі план будзе вельмі схематычны, усё роўна ён будзе аказваць пэўны ўплыў. Напрыклад можна прыкладна раскідаць па стагоддзях графік вывучэння замежных моў або навук і г.д.\n07-01-15) Раней ці пазней, сярод кіпцюроў з'яўляецца жаданне скласці спіс даследаванняў, цікавасць да якіх вельмі вялікая, ці такіх даследаванняў, жаданне праводзіць якое з'яўляецца кіпцюром або крышталём. Сукупнасць такіх даследаванняў пазначу як «экспедыцыя». Пасля таго, як такі спіс складзены, аказваецца, што да інтэнсіўнага прадчування, якое ўзнікае ад паціны, дадаецца не меней інтэнсіўнае пачуцце таямніцы, што ўзнікае ад экспедыцыі. Скразны рэзананс ахапляе зараз не толькі паціну, але і экспедыцыю.\nДаследаванні, якія ўваходзяць у склад экспедыцыі, пазначу як «лайкі». Лайкі могуць утвараць або не ўтвараць паміж сабой валентныя сувязі, але абавязкова ўтвораць валентную сувязь хаця б з адным крышталем або кіпцюром.\nЗведванне рэзаніруючых паміж сабой інтэнсіўнага прадчування і інтэнсіўнага пачуцця таямніцы надае зусім новае адценне таму і другому. Такую пару АзУ назаву «буравеснік».\n07-01-16) «Прынцып дастатковасці намаганняў» заключаецца ў тым, што калі прыкладаць намаганні ў практыцы вызвалення ад азмрочванняў і дасягнення АзУ, то ўсё неабходнае для пасоўвання наперад будзе адчыняцца па меры таго, як яго актуальнасць для гэтага пасоўвання вырастае. Напрыклад, калі ў мяне ёсць канцэпцыя аб тым, што цялесная асалода – нешта несур'ёзнае, на што не трэба звяртаць увагу, то асалода душыцца. Узнікае перакос. Аднак у выніку развіцця іншых АзУ, з-за рэзанансу з імі асалода будзе ўсё часцей і часцей узнікаць, пакуль, нарэшце, я не выяўлю, што ёсць такая канцэпцыя, устараню яе, пасля чаго даследаванне і культываванне асалоды пойдзе наперад хуткімі тэмпамі, і перакос у практыцы будзе ўхілены, што скажацца і на іншых кірунках у практыцы. Такім чынам, дастаткова хаця б у некаторых сферах жыццядзейнасці зведваць высокую ступень шчырасці, прыкладаць упартыя і рашучыя намаганні, каб перакос у астатніх сферах пачаў паступова выпраўляцца.\nДасягненне яснасці ў існаванні прынцыпу дастатковасці намаганняў устараняе заклапочанасць нешта прапусціць, чагосьці не заўважыць, у выніку чаго здаецца, што з'яўляюцца розныя непераадольныя перашкоды. У даследаваннях усталёўваецца больш спакойная, творчая, радасная атмасфера, пазбаўленая спазматычнай турботы, узмацняецца прадчуванне і пачуццё таямніцы, а разам з імі ўзмацняецца выразнасць, устойлівасць, рэзанансныя ўласцівасці паціны і экспедыцыі.