Fred Beardsley - Inligting\nFred Beardsley is in Nottingham gebore. Hy was 'n doelwagter en het vir Nottingham Forest gespeel totdat hy werk by die Royal Arsenal in Woolwich gekry het.\nDavid Danskin, Elijah Watkins, John Humble en Richard Pearce, wat ook by die Royal Arsenal gewerk het, het in 1886 'n sokkerklub gestig. Fred Beardsley was een van die manne wat ingestem het om vir die Woolwich Arsenal te speel.\nDavid Danskin het drie sjielings bygedra om 'n voetbal te koop. Die manne kon egter nie bekostig om 'n voetbalpak te koop nie, en daarom besluit Beardsley om aan sy ou klub te skryf om hulle te vra of hulle kan help. Nottingham Forest het mildelik ingestem om 'n volledige stel rooi hemde te stuur.\nBeardsley het sy debuut op 5 Oktober 1889 teen Lyndhurst gemaak. Die span het voortgegaan om vordering te maak en het die London Charity Cup in 1890 en die London Senior Cup in 1891 gewen. Hy het vir vyf seisoene vir Woolwich Arsenal gespeel en gedurende die tyd in 69 wedstryde gespeel.\nFred Beardsley word later direkteur van Woolwich Arsenal (1906-1910).\nAubrey Vincent Beardsley (21 Augustus 1872 – 16 Maart 1898) was 'n Engelse illustreerder en skrywer. Sy tekeninge in swart ink, beïnvloed deur die styl van Japannese houtsnitte, beklemtoon die groteske, die dekadente en die erotiese. Hy was 'n leidende figuur in die estetiese beweging, wat ook Oscar Wilde en James A. McNeill Whistler insluit. Beardsley se bydrae tot die ontwikkeling van die Art Nouveau- en plakkaatstyle was beduidend, ondanks die kortstondigheid van sy loopbaan voor sy vroeë dood aan tuberkulose.\nBeardsley is gebore in Brighton, Engeland, op 21 Augustus 1872, en gedoop op 24 Oktober 1872. Sy pa, Vincent Paul Beardsley (1839–1909), was die seun van 'n handelaar wat Vincent self nie 'n ambag gehad het nie, en het op 'n privaat inkomste staatgemaak. uit 'n erfenis wat hy van sy oupa aan moederskant op 21-jarige ouderdom ontvang het. Vincent ' s vrou, Ellen Agnus Pitt (1846–1932), was die dogter van chirurg-majoor William Pitt van die Indiese weermag. Die Pitts was 'n gevestigde en gerespekteerde gesin in Brighton, en die ma van Beardsley trou met 'n man met 'n minder sosiale status as wat verwag kon word. Kort na hul troue was Vincent verplig om 'n deel van sy eiendom te verkoop om 'n eis vir sy beloftebreuk van 'n ander vrou af te handel wat beweer het dat hy beloof het om met haar te trou. Ten tyde van sy geboorte het die gesin van Beardsley, wat sy suster Mabel insluit, wat 'n jaar ouer was, in die familiehuis Ellen in Buckinghamweg 12 gewoon. Die huis se nommer in Buckinghamweg was 12, maar die getalle is jare gelede verander, en dit is nou 31.\nIn 1883 vestig sy gesin hom in Londen, en in die daaropvolgende jaar verskyn hy in die openbaar as 'n musikale verskynsel, en speel hy op verskeie konserte saam met sy suster. In Januarie 1885 begin hy by Brighton, Hove en Sussex Grammar School, waar hy die volgende vier jaar sou deurbring. Sy eerste gedigte, tekeninge en tekenprente verskyn in druk in & quotPast and Present & quot, die skool se tydskrif. In 1888 beklee hy 'n pos in 'n argitekskantoor, en daarna in die Guardian Life and Fire Insurance Company. In 1891, onder advies van sir Edward Burne-Jones en Pierre Puvis de Chavannes, neem hy kuns as beroep aan. In 1892 woon hy die klasse by die Westminster School of Art by, destyds onder professor Fred Brown.\nIn 1892 reis Beardsley na Parys, waar hy die plakkaatkuns van Henri de Toulouse-Lautrec en die Paryse mode vir Japannese afdrukke ontdek, wat beide 'n groot invloed op sy eie styl sou hê. Beardsley se eerste opdrag was Le Morte d 'Arthur deur Thomas Malory (1893), wat hy vir die uitgewery J. M. Dent and Company geïllustreer het.\nSy ses jaar van groot kreatiewe uitset kan in verskillende periodes verdeel word, geïdentifiseer deur die vorm van sy handtekening. In die vroeë tydperk is sy werk meestal ongeteken. Gedurende 1891 en 1892 het hy sy voorletters, A.V.B. In die middel van 1892, in die periode Le Morte d 'Arthur en The Bon Mots, gebruik hy 'n Japannese merk wat geleidelik meer grasieus word, soms vergesel van A.B. in blokhoofde. Hy stig saam met die Amerikaanse skrywer Henry Harland The Yellow Book, en vir die eerste vier uitgawes dien hy as kunsredakteur en vervaardig die omslagontwerpe en baie illustrasies vir die tydskrif. Hy was ook ten nouste in ooreenstemming met Estetisme, die Britse eweknie van Dekadensie en Simboliek. Die meeste van sy beelde is met ink gemaak en bevat groot donker gebiede in kontras met groot leë, en oppervlaktes met fyn detail in teenstelling met gebiede met glad nie.\nFoto: Floyd C. Best House, ca. 1941, 116 E. Beardsley Avenue, Beardsley Avenue Historic District, Elkhart, IN. Die Historiese Distrik is in 2003 op die National Register of Historic Places gelys. Gefotografeer deur gebruiker: Nyttend (eie werk), 2012, [cc0-by-1.0 (creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.en], via Wikimedia Commons, verkrygbaar in Augustus 2015.\nDie Beardsley Avenue Historic District is in 2003 op die National Register of Historic Places gelys. Gedeeltes van die inhoud van hierdie webblad is aangepas uit 'n afskrif van die oorspronklike nominasie dokument. [& Dolk]\nDie historiese distrik Beardsley Avenue lê noord van die sentrum van Elkhart en bevat 'n historiese voertuigbrug, 'n eilandpark en 'n wonderlike intakte woonbuurt in die vroeë twintigste eeu wat aan die noordekant van die St. Joseph -rivier gestrek het. Ten weste van die distrik is die huise oor die algemeen meer beskeie en gee hulle binnekort plek vir industriële ontwikkeling, soos in die noorde, en Christiana Creek wat slegs twee blokke noord van die distrik ooswaarts vloei. Direk oos van die distrik en mdashand wat 'n natuurlike grens vorm, en mdashis Pulaski Park, 'n klein parkie wat die afgelope paar jaar aan die St. Joseph -rivier gevestig is. Destyds was die meeste huidige huise nuut, twee spoorweë en 'n aantal industriële geboue was die oostelike punt van die distrik.\n'N Staal voetgangersbrug (buite die distrik) wat in 1984 gebou is, verbind Pulaski Park met Island Park, wat aan die einde van die negentiende eeu ontwikkel is. Nie een van die vroegste parkstrukture op die eiland, wat 'n gazebo en 'n sirkelvormige paviljoen bevat het, het die meeste oorleef in die 1930's deur die Works Progress Administration. 'N Vroeë "pieknieksaal" is egter afgebreek en verskuif van die oorspronklike plek in die middel na die suide van die eiland, waar dit herontwerp is deur WPA -werkers, wat ook 'n bestaande artesiese put herontwerp het in 'n klipdrinkfontein, wat oorleef. Die middel van die eiland bevat 'n historiese bandstand wat vroeër by die CG Conn -musiekinstrumentfabriek gestaan het. Dit is in 1980 na die park verplaas. Island Park sit aan die samevloeiing van die St. Joseph -rivier, op hierdie punt in westelike rigting, en die Elkhart Rivier, wat noordwes uit Goshen vloei. Toe die park eers opgerig is, is dit bereik deur 'n houtbrug vanaf die oostelike punt van Sycamore -straat oor die Elkhartrivier. Hierdie brug is later vervang deur een van die spanne van 'n vroeë ysterbrug wat North Main Street oor die St. Joseph -rivier geneem het. Die span is baie verander, maar het tot onlangs nog oorleef. Dit word vervang.\nDie huidige betonbrug wat Noord -hoofstraat oor die St. Joseph -rivier vervoer, is in 1927 voltooi en is 375 voet lank. Die brug, van drievoudige boogontwerp met gevulde spandrel, spog met twee groot dekoratiewe piere aan elke kant met ligstandaarde en bronskranse wat teen die verkeer aangebring is, asook gedenkplate. Twee kleiner piere bedek met planters langs elke kant van die span. Oorspronklik het die brug oopkolombetonrelings gehad wat sedertdien vervang is met funksionele metale.\nDie meeste bestaande huise in die distrik is tussen 1900 en 1920 gebou. Die Beardsley -meulens, wat deur die jare opgeknap en vergroot is, het tot by die eeuwisseling aan die westelike punt van die distrik langs die rivier gestaan. Die papiermeule is deur 'n brand verwoes. Die meulmeule het begin werk en is uiteindelik in 1904 afgebreek. Die meulren, wat meer as 'n eeu lank ingevul is, is steeds sigbaar net oos van Edwardsburglaan. Nie ver oos van die wedloop is die Havilah Beardsley -gedenkteken, geleë op 'n klein driehoekige erf wat gevorm is waar Riverside Drive eindig by Beardsleylaan, net wes van Main Street. Die tuintjie loop uit by 'n fontein wat oorheers word deur 'n groot bronsbeeld van Elkhart se stigter. Die perseel het eens Beardsley Park genoem, maar die naam dui nou die rivieroewer suid van East Beardsleylaan aan, wat ongeveer twee-en-'n-half blokke ooswaarts van die Mainstraatbrug loop. 'N Groot rots met 'n bronsplaat staan bo -aan die oewer net oos van die brug, waar 'n rit toegang tot die rivier se kant bied. 'N Riprap is langs die steil oewers sigbaar.\nOnmiddellik wes van die Main Street -brug is vier indrukwekkende wonings, naby mekaar bo -op die bluf bo die rivier, die eerste op West Beardsley, terwyl die drie ander die kromme van die rivier langs Riverside Drive volg. Almal is omstreeks 1910 gebou. Die rooi baksteenhuis in 125 West Beardsley meng elemente van Prairie -styl met neoklassieke en Mediterreense. Die horisontale profiel is versier met 'n ingang van 'n klip wat ingedeel is met Doriese kolomme. Die solderverdieping hierbo het 'n wenkbrou-dakkapel met 'n kap en klippe versier die wye dakrand. Langs dit by Riverside Drive 760, meng die pleisterhuis met 'n teëldak die Prairie -styl met verskeie Mediterreense elemente en 'n Palladiaanse ingang. Daarteenoor is die raamhuis op 756 Riverside Drive 'n goeie voorbeeld van die Free Classic -styl, met sy ingang met kappie en syligte en venstervenster hierbo. 750 Riverside is 'n ander huis in Prairie -styl met 'n Mediterreense gevoel. Verder is daar 'n oop groen ruimte waar 'n paar van Beardsley se meulens honderd jaar gelede gestaan het, wat vandag slegs aan die westekant beset is deur 'n neokoloniale woning wat in die 1950's gebou is.\nOp die suidwestelike hoek van Beardsleylaan en Edwardsburglaan is die St. Paul's Methodist Church, gebou 1910-1911 in hoofsaaklik die Gotiese herlewingstyl van bruin baksteen, afgewerk met kalksteen en met pragtige loodglasvensters. Die aangehegte voormalige pastorie, nou 'n klaskamergebou, is van baksteen en pleisterwerk met 'n halfhout-effek. Daar is 'n moderne moderne toevoeging (1961) in die weste, wat genoeg terugsit sodat dit nie afbreuk doen aan die historiese dele van die kerk nie.\nSommige beskeie wonings en klein kommersiële ondernemings aan die noordekant van die 300 -blok West Beardsley is in die vroeë twintigste eeu vervang deur die groter huise wat nou daar staan. Die donker baksteenhuis in West Beardsley, 334, is indrukwekkend, met sy teëldak en wye oorhang wat deur groot hakies ondersteun word. 'N Oordrewe baksteen- en kalksteenboog definieer die ingang. Daar is ander wonings wat deur die Middellandse See beïnvloed word en ook 'n aantal Queen Anne-huise, die meeste met Free Classic-elemente, aan hierdie kant van die straat, soos die een op 801 Christiana, wat 'n Amerikaanse Foursquare-vorm het. Die huis op 130 West Beardsley pas elemente van die Free Classic toe op 'n Foursquare -vorm, en die Foursquare op 114 West Beardsley het Free Classic -elemente daarop aangebring, soos quoining bedek met terracotta -hoofstede en dentils onder die stoeprand, wat ondersteun word met pare Doriese kolomme.\nDie huise aan die suidekant van West Beardsley is meestal die oudste in die distrik en is effens meer beskeie as dié aan die noordekant van die straat. Die meeste is óf Amerikaanse vierkante, óf vereenvoudigde afgeleides van die Queen Anne -styl ('n vorm wat soms 'prinses Anne' genoem word).\nDie Havilah Beardsley -huis, 'n baksteen -Italiaanse huis in 102 West Beardsley, is in 1848 gebou en is natuurlik dekades ouer as enigiets anders in die distrik. Beardsleylaan se kroonjuweel is Ruthmere, 'n pragtige Beaux Arts -herehuis op 302 East Beardsley. Albei hierdie geboue is reeds afsonderlik in die nasionale register gelys.\nOorkant die hoofstraat, oos van die Havilah Beardsley -huis, was daar eens 'n herenhuis van die Tweede Ryk, 'n bekende vertoonplek aan die einde van die negentiende eeu. 1941. Die massiewe huis op 116 East Beardsley is, net soos sy voorganger, ver van die straat af geleë op 'n perseel wat die hele 100 blok aan die noordekant beslaan.\nDaar was eens 'n klein ry vermoedelik beskeie negentiende -eeuse wonings aan die suidekant van East Beardsley, bo -op die oewer bo wat nou Beardsley Park is, maar hulle het verdwyn voor 1920. Teenoor hulle in die noorde is meer aansienlike wonings gebou rondom die eeuwisseling, maar dit is in die laat vyftigerjare afgebreek om plek te maak vir die bou van die Eerste Presbiteriaanse Kerk.\nDie ry huise aan die ander kant van Ruthmere in die 300 en 400 blokke is egter ongeskonde, bestaande uit meestal middelklaswonings met kunsvlyt of Mediterreense invloede. Die huise word meer beskeie en is nader aan mekaar in die 400 -blok, wat amper die westelike deel van die distrik in die suide weerspieël, behalwe dat hierdie huise hoofsaaklik in die 1920's en 'n paar in die 1930's gebou is. Die vorige is meestal Amerikaanse Foursquare, en daar is verskeie voorbeelde wat Nederlandse koloniale invloed toon.\nDie huise aan die suidekant van East Beardsley kyk uit oor die St. Joseph -rivier onder die blaas waarop hulle sit. Hulle het feitlik geen voortuine nie, en die land val vinnig af na die rivier agter hulle. Waarskynlik die indrukwekkendste hiervan is die uitgestrekte huis op 401 East Beardsley wat Queen Anne kombineer met elemente van die Shingle -styl.\nDie Beardsley Avenue Historic District bevat verskeie huise van Elkhart se voorste argitek E. Hill Turnock.\nDie distrik bevat die middel van die negentiende eeu se tuiste van dr. Havilah Beardsley, die stigter van Elkhart, en inderdaad was die hele distrik eens Beardsley se grond, sy meel- en papierfabrieke het eens die westelike deel beset, waar die meulras nog steeds sigbaar is. In die omgewing het sy neef Albert R. Beardsley in 1913 'n gedenkteken vir Havilah Beardsley opgerig, 'n aangelegde fontein met 'n heldhaftige standbeeld. Albert Beardsley, 'n prominente sakeman van Elkhart, woon self in die distrik Ruthmere, gebou 1908-1910, drie blokke oos van sy oom se huis. Ander bestaande huise in die distrik het Beardsley -verbindings Havilah se seun James Rufus Beardsley het die huis in 316 West Beardsley ongeveer 1903 gebou (waarskynlik as 'n huur en mdashhe het self in die Beardsley "herehuis" gewoon). Enkele dekades later woon kleinseun Charles S. Beardsley, wat president van Miles Laboratories geword het, op 120 West Beardsley. Beide parke in die distrik is aan die stad geskenk deur die Beardsley-familie, Island Park in 1887 en Beardsley Park in 1922. Die twee belangrikste Beardsley-verwante huise in die distrik word individueel in die nasionale register gelys. Dr. Havilah Beardsley se Italiaanse huis op 102 West Beardsley is 'n afwyking, gebou in 1848, dekades voor die ander wonings in die distrik. Die bekendste huis is ongetwyfeld Ruthmere (302 East Beardsley), gebou deur die neef van Havilah, Albert, wat as 'n seuntjie van 17 na Elkhart gekom het en van winkelklerk na 'n organiseerder en besturende beampte van Miles Laboratories, Inc. .\nDie stad Elkhart het sy oorsprong in 'n onbewoonde nedersetting genaamd Pulaski wat net voor 1830 aan die noordekant van die St. Joseph-rivier verskyn het by die samevloeiing met die Elkhartrivier, in wese die plek van die huidige distrik. Suid van die St. Joseph koop dr. Havilah Beardsley grond van die hoof van Potawatomi, Pierre Moran, en plaas in 1832 'n stad wat hy Elkhart genoem het, na die name van die rivier en die provinsie, wat in 1830 gestig is. Vroeë wonings en kommersiële ontwikkeling draai om die rivieraansluiting, en Beardsley vestig meulens op die noordoewer van die St. Joseph-rivier by die monding van Christiana Creek, asook langs 'n wedloop wat hy net 'n paar blokke wes van die huidige Hoofstraat gegrawe het. Hy het sy houthuis naby die ooste gebou en dit in 1848 vervang met 'n fyn baksteenhuis met twee verdiepings, die eerste in Elkhart, wat vandag nog die oudste woning van die stad is. Elkhart se ligging langs die riviere, bronne van beide vervoer en krag, het 'n goeie resultaat vir sy toekoms. Pulaski is gou vergeet. Die dorpie Elkhart het geleidelik suidwaarts gegroei, met die spoorweg (die Michigan Southern en Northern Indiana, later die Lake Shore en Michigan Southern Railway) wat in 1851 aangekom het. rigting, en die bevolking het voldoende toegeneem sodat Elkhart in 1858 as 'n stad kon opgeneem word. Beardsley het 'n groot rol gespeel om die spoorlyn na Elkhart te bring, wat die voortgesette groei daarvan verseker het.\nHavilah Beardsley is in 1856 oorlede, maar sy seuns het voortgegaan met die bestuur van die familieondernemings, net soos sy skoonseun, Benjamin L. Davenport, wie se vertoonplek Second Empire-huis net oos van die Beardsley-huis gestaan het. In die negentiende eeu moes daar 'n soort Beardsley -familieverbinding noord van die St. Joseph -rivier gewees het, aan weerskante langs die familiebedrywe langs die rivier aan die voet van Edwardsburglaan en by die monding van Christiana Creek, sowel as die besighede van ander wat saamgedrom het. Maar teen die vroeë twintigste eeu was die meulens weg en die gesin het die grond geleidelik onderverdeel en lotte verkoop aan sommige van Elkhart se bekendste nyweraars, wat 'n modieuse woonbuurt langs die noordelike oewer van die rivier geskep het. Die tramlyn wat wes van Mainstraat in Beardsleylaan loop, was veral gerieflik vir verskeie van hierdie inwoners, waarvan baie fabrieke langs Beardsleylaan minder as 'n kilometer na die weste gestaan het. George B. Pratt verhuis na die voormalige Davenport -huis op die noordoostelike hoek van Main en Beardsley. Hy was 'n beampte in die firma wat sy vader gestig het, die Elkhart Buggy, later die Elkhart Carriage and Harness Company, geleë op die noordwestelike hoek van West Beardsley en Michigan. Toe die motor op die toneel kom, het die onderneming uitgebrei om dit ook in te sluit en word dit die Pratt-Elkhart Company. Onder die ander nabygeleë nywerhede was die Chicago Telephone Supply Company in die 1100 -blok van West Beardsley, wat later uitgebrei het om radio- en televisiedele te vervaardig. As verkoopsbestuurder vir die onderneming het Floyd C. Best in 438 East Beardsley gewoon. In die 1920's verhuis hy na die voormalige huis van die Pratt en vervang dit later met die huidige woning op 116 East Beardsley. Uiteindelik het hy die president van die onderneming geword.\nDie Crow Motor Car Company was nog 'n plaaslike motorvervaardiger. Sy hoofkwartier het amper 'n half kilometer noord van die rivier in Mainstraat gestaan, miskien het Martin E. Crow, die president, af en toe na sy kantoor gestap vanuit sy goeie huis wat hy in 425 East Beardsley gebou het. Oorkant die straat op 422 het een van sy superintendente, Robert Schell, 'n tyd lank gewoon. Die indrukwekkende huis wat deur die Middellandse See beïnvloed is, met elemente van die neoklassieke wat op die blaas bo die rivier op 125 West Beardsley geleë is, is omstreeks 1910 gebou vir AC Collins, 'n uitvoerende hoof van die Davis Acetylene Company, nie ver wes van die distrik op Prospect nie.\nDie Beardsley -familie is onlosmaaklik verbind met die ontwikkeling van Dr. Miles Medical Company, begin in 1880 deur dr Franklin Miles, wat met die hulp van Albert R. Beardsley Doctor Miles Industries geword het en uiteindelik Miles Laboratories, Inc.In 1892 het 'n massiewe gebou is in West Franklinstraat gebou. A.R. Beardsley, ongetwyfeld aangehelp deur inkomste uit sy suksesvolle bestuur van die onderneming, bou Ruthmere in die 300 -blok East Beardsley in 1910. Sy neef A. Hubble Beardsley was ook betrokke by die bestuur van Miles en woon net wes van sy oom .\nOntwikkelaar in die middestad, Herbert Bucklen, wat aan die einde van die negentiende eeu die Bucklen -hotel en die Bucklen -operahuis gebou het, het ingetrek by die huis op 114 West Beardsley, wat omstreeks 1906 deur Livy Chamberlain, 'n versekeringsbestuurder, gebou is. Hy het dit later vir 'n tekenbedrag aan sy seun oorgedra. Verskeie suksesvolle handelaars in die middestad het hul huise in Beardsleylaan gevestig, waaronder William F. Stanton, wat in die groot huis in East Beardsley 401 ingetrek het, en Edward D. Ziesel, wat die winkel Ziesel Brothers Dry Goods in dieselfde blok van South Main Street besit het. waar Stanton se klerewinkel geleë was.\nIn 1887, lank voordat die uitgebreide Beardsley -gesin hul grond aan die noordkant van die rivier begin onderverdeel het, het die oorlewende seuns van Havilah Beardsley die eiland by die samevloeiing van die Elkhart- en St. Joseph -riviere aan die stad geskenk vir 'n openbare park. In sommige van die vroegste geskrewe rekords van die gebied het Franse handelaars opgemerk dat die eiland na bewering die hart van 'n eland sou wees, en dit was vermoedelik die oorsprong van die naam van die rivier wat daar geëindig het, die Elkhart, en dus uiteindelik die naam van die graafskap en die stad. Waar slegs 'n paar dekades tevore kaaie en dokke voor die kom van die spoor gestaan het, het hulle 'n ou voetgangerbrug opgerig na Island Park, wat gou 'n gewilde plesierplek geword het met skaduryke bosse en 'n piekniekhal, 'n groot sirkel paviljoen, 'n gazebo en 'n artesiese put. Teen die dertigerjare het die raamgeboue verval en werkers onder die vaandel van die Works Progress Administration (WPA) het verskeie projekte aangepak om die park te herstel. Hulle het die ou raamhuis en paviljoen afgebreek en die pieknieksaal afgebreek en dit van die middel van die eiland na die suide verskuif en 'n toevoeging daaraan gebou wat dit in 'n T-vorm herkonfigureer het. Die WPA het ook 'n klipdrinkfontein rondom die artesiese put gebou. Die bandstand in die middel van die eiland is waarskynlik omstreeks 1905 gebou, maar nie in die park nie. Dit het oorspronklik gestaan by die C. G. Conn -bandinstrumentfabriek in East Beardsley, byna 'n kilometer oos van die distrik. Dit is afgebreek en in 1980 na die huidige webwerf verskuif.\nIn 1922 is Beardsley Park aan die stad geskenk deur Andrew Hubble Beardsley en Albert R. Beardsley, onderskeidelik kleinseun en neef, van die stigter Havilah Beardsley. Aangesien daar 'n paar beskeie wonings was wat gesloop is, waarskynlik huureiendomme, aan die suidekant van East Beardsley oorkant die Beardsley -huise, het die gawe van die grond die voordeel dat dit die donateurs 'n onbelemmerde uitsig op die rivier verseker. Die park, onderhewig aan oorstromings onder die bluf, het blykbaar nooit geboue gehad nie, maar het van die begin af as 'n aangename groen ruimte en kuierarea gedien, en 'n manier om openbare toegang tot die water te bied vir kano's en roeibote.\nDie St. Joseph -rivier is eers met veerbote deurkruis, maar vroeg is 'n houtbrug stroomaf van die huidige Hoofstraatbrug gebou. Die eerste ysterbrug wat die rivier in North Main Street oorsteek, is twintig jaar later in 1871 gebou, dit is as onveilig beskou en deur 'n ander vervang. Een span van die ou ysterbrug is weer aan die einde van Sycamore-straat opgerig om parkbesoekers na die eiland te vervoer en 'n hout voetbrug te vervang wat daar aangebring is toe die eiland 'n stadspark geword het. (Hierdie brug bly in gebruik tot 2003, toe dit vervang is.) In 1927 het die vooraanstaande brugingenieur William S. Moore van South Bend die huidige drieledige betonboogbrug ontwerp, wat die daaropvolgende jaar toegewy is aan die herdenking van die soldate wat in die wêreld geveg het Oorlog I. Die Main Street Memorial Bridge is een van 'n paar pragtige spanne wat in die twintiger- en dertigerjare deur Moore in die noorde van Indiana ontwerp is, waaronder die Angela -laan en Twyckenham -brûe in South Bend en die County Line -brug tussen die distrikte St. Joseph en Elkhart, wat almal die St. Joseph -rivier oorsteek.\nDie distrik bevat verskeie voorbeelde van die werk van Enoch Hill Turnock (1857-1926), die voorste argitek van Elkhart, wie se werk dikwels invloede van die Prairie-styl toon met 'n paar klassieke wendinge. Die groot baksteen-en-klipstapel van Ruthmere is sy bekendste werk.\nNadat sy Beaux Arts -herehuis in 1910 voltooi is, het Albert R. Beardsley Turnock die opdrag gegee om 'n gedenkteken te ontwerp vir sy oom, die stigter van Elkhart, wat in 1913 opgerig is. Gerestoureer in 1998, die aangelegde fontein by die kruising van Riverside Drive en West Beardsleylaan het 'n bronsbeeld van Havilah Beardsley deur die Italiaanse beeldhouer Pietro Bazzanti. Nooit ontbreek werk nie, in 1910 ontwerp Turnock die St. Paul's Methodist Episcopal Church op die suidwestelike hoek van Beardsleylaan en Edwardsburglaan. Die gebou van die Gotiese herlewing, met bykomende elemente van die Romaanse styl en spog met wonderlike loodglasvensters, is die volgende jaar toegewy. Dit is die enigste van drie kerke wat deur Turnock ontwerp is wat nog staan.\nFrank Beardsley, wie se groot, gemengde familie 'Yours, Mine and Ons' geïnspireer het, sterf op 97\nFrank Beardsley, 'n wewenaar wie se gelukkige, as geharde huislike lewe 'n boek en twee flieks geïnspireer het nadat hy en sy tweede vrou elk hul gesamentlike 18 kinders aangeneem het en daarna nog twee saam gehad het, is op 11 Desember oorlede in 'n hospitaal in Santa Rosa, Kalifornië. Hy was 97. (met vergunning van Carmel Pine Cone)\nFrank Beardsley, 'n wewenaar wie se gelukkige, as geharde, huishoudelike lewe 'n boek en twee flieks geïnspireer het nadat hy en sy tweede vrou mekaar se kinders aangeneem het - daar was altesaam 18 - en daarna nog twee saam gehad het, is op 11 Desember in Santa Rosa oorlede , Kalifornië. Hy was 97.\nSy seun Michael Beardsley het die dood bevestig, maar die familie het nie die oorsaak daarvan bekend gemaak nie.\nBeardsley, 'n vloothoofbevelvoerder met 'n gesin van 10, verloor sy eerste vrou aan ongediagnoseerde diabetes in 1960. Die volgende jaar trou hy met Helen North, 'n ma van agt wie se man in 'n vlootongeluk van 'n vloot dood is. Hulle het mekaar se kinders verwelkom, wat tussen 6 maande en 15 jaar oud was, voordat hulle die telling tot 20. In totaal was daar 12 meisies en agt seuns.\nDestyds het die militêre koerant Stars and Stripes berig dat die Beardsleys die 'onbetwiste grootste militêre gesin in die geskiedenis van die land' het. Helen Beardsley se boeklengte oor hul huislike lewe, "Who Gets the Drumstick?" (1965), is in twee films gemaak met die titel "Yours, Mine and Ours."\nHollywood het die vryheid geneem met die Beardsleys se hofmakery en huwelik. Beide komedies-'n weergawe uit 1968 met Henry Fonda en Lucille Ball in die hoofrol en 'n 2005-weergawe met Dennis Quaid en Rene Russo-het die kinders se sitkom-waardige pogings aangewend om die potensiële huwelik te saboteer.\nIn die Ball-film meng die voornemende stiefkinders van die ma haar 'n skemerkelkie wat so sterk is dat dit die fisiese komedie van die "I Love Lucy" televisie-episode herinner wanneer Ball dronk word van 'n medisyne met 'n alkohol, Vitameatavegamin.\nHelen Beardsley se "Who Gets the Drumstick?", Daarenteen, was 'n warmhartige verhaal van menslike belang wat die eerste keer in die tydskrif Good Housekeeping verskyn is. Dit beskryf die kinders wat hul nuwe ouers van die begin af omhels en verduidelik hoe die gesin daarin geslaag het om te funksioneer. Hulle werksfilosofie het neergekom op die leuse van die "Three Musketeers" - "All for one, one for all" - maar aangepas vir 'n groter groep.\nBeardsley het die boek eens beskryf as 'n liefdesverhaal, maar ook as 'n 'Navy -verhaal'. Die gesin, wat in 'n spesiaal opgeknapte huis in Carmel, Kalifornië, gewoon het, wat na agt slaapkamers en vyf badkamers versprei het, het staatgemaak op 'n militêre organisasie om by die werk te bly. Daar was spoorsny spanne om skottelgoed te was en skool etes te maak.\nDogter Susie Pope het aan die Santa Rosa -koerant gesê dat haar pa grootmaat kinderskoene gekoop het toe hulle in die Navy -winkels verkoop is. Vir elke kind was daar een paar vir die Katolieke skool, 'n ander paar vir die kerk en atletiekskoene vir die naweek.\nFrank Beardsley was onakkuraat by die keuse van skoengroottes, maar dit het nie saak gemaak nie. 'Uiteindelik sal iemand daarin groei,' het sy gesê.\nDie gesin verskyn in advertensies vir 'n plaaslike bakkery, wat op sy beurt 'n jaar se brood voorsien het. Volgens die boek van Helen Beardsley het die vloot die Beardsley -huis as 'n restaurant gelys, sodat hulle kos kon koop teen groothandelpryse by 'n nabygeleë militêre kommissaris.\nFrancis Louis Beardsley is gebore op 11 September 1915 in San Francisco en was die negende van 12 kinders. Hy dien in die vloot van 1936 tot 1968, en werk uiteindelik by die Naval Postgraduate School in Monterey, Kalifornië.\nSy eerste vrou was die voormalige Frances Albrecht. Helen Beardsley is in 2000 oorlede.\nBeardsley trou later met Dorothy Cushman, wat oorleef, saam met 20 kinders en tientalle kleinkinders en agterkleinkinders.\nSeun Greg Beardsley het een keer aan die Monterey Herald gesê dat sy ouers nederigheid beklemtoon nadat die aanvanklike filmpublisiteit hul gesin aan miljoene kykers bekend gemaak het.\n'My ouers', het hy gesê, 'het ons altyd daaraan herinner:' U is slegs 5 persent van die vergelyking, so 5 persent van 'n beroemdheid is nie te veel om oor te spog nie. '\nFred Beardsley - Geskiedenis\nMei 2021: 0,06 (+ meer)\nOpgedateer: 1 Junie 2021\nNie seisoenaal aangepas nie\nEenhede: Persentasie, nie seisoenaal aangepas nie\nGemiddeldes van daaglikse syfers.\nRaadpleeg die Daily Federal Funds Rate van 1928-1954 vir meer historiese koersdata van die federale fondse.\nFrank Beardsley sterf op 97 -aartsvader van 'n gemengde gesin van 20\nToe die afleweringsvragmotor aan die voet van hul steil oprit kom, weet die Beardsley -kinders wat hulle moet doen.\nDie bemanning, geklee in handgemaakte klere, het uit hul huis in Carmel met agt slaapkamers gestroom en teen die heuwel af. Hulle het gehelp om 50 pond sakke meel en groot bakke konfyt af te laai. Kruideniersware vir 22 was in plaas daarvan pandemonium, 'n restaurantvoorsieningsonderneming het die kos vir hulle gebring.\n“’ N Kruik grondboontjiebotter? Gosh, dit sou een maaltyd duur. Miskien, ”sê Susie Pope, 'n middelkind in 'n groot, gemengde gesin wat 'n Lucille Ball -fliek geïnspireer het.\nFrank Beardsley, die familie se aartsvader, wat sy huis bestuur het met 'n militêr opgeleide oog vir akkuraatheid, is op 11 Desember dood aan komplikasies van ouderdom in 'n hospitaal in Santa Rosa. Hy was 97.\nHy was 'n breë skouer met Ierse wortels en 'n diep Katolieke geloof, gebore in San Francisco op 11 September 1915. Die veteraan van die vloot, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog aan boord van die slagskip Iowa gedien het, het uiteindelik administrasie- en personeelposisies by die Naval Nagraadse Skool in Monterey.\nRecord Type: Werf\nDiscovery Method: Onbekend\nKyk die video: Waymaker. IYC18. Live


Swangerskap - Health and Wellness - SAAustralia Forums\nJanuary 6, 2010 in Health and Wellness\nOns het so paar weke terug uit gevind ons is Swanger met ons eerste baba. Deur al die opgewondenheid is ons ook maar bietjie skrikerig want ons in n nuwe land en weet nie regtig hoe dinge hier werk nie en vra groot asseblief enige raad sal waardeur word\nHoe werk swangerskappe hier?\nOns was by Ocean Reef Medical Centre se GP heel eerste om net seker te maak as ek swanger is\nToe stuur die GP ons na Perth Radiological Clinic om uit te vind hoeveel weke ons is\nDaarna moes ons terug gaan na die GP nou doen ons vir eers n paar bloed toetse om seker te maak ons baba is gesond\nDan moet ons terug gaan na die toetse\nWanneer gaan dit stop, wanneer word ons na n ginekoloog toe verwys of hoe werk dit hier? Want om tussen 2 dokters die heeltyd te gaan kos n plaas se prys en glo ook nie dit sal soveel wees as ons direk na n ginekoloog toe gaan maar weet ons moet eers verwys word.\nOns het n mediese fonds maar moet dokter afsprake self betaal en dan ingee by die mediese fonds dan betaal hulle dit terug\nDie kraam is gelukkig anders ons moet na n privaat hospitaal toe gaan (weet enige iemand van n goeie privaat hospitaal wat al geboorte daar gegee het) en dan as ons die rekening kry gee ons dit net in by die mediese fonds hoef gelukkig dit nie uit ons sak uit te betaal nie en dit maak die bekommernis darm bietjie beter.\nSo as enige iemand enige raad het vir ons dit sal baie waardeur word.\nPut a drip in your arm when you visit the Gynie,


Versoen met ons slawe-verlede | Afrikaanse Taalmuseum en -monument\nVersoen met ons slawe-verlede\nDie bekende skrywer en geskiedkundige dr Dan Sleigh is die gasspreker by die Afrikaanse Taalmuseum en -monument (ATM) in die Paarl se slawevrystelling-viering op Saterdag 3 Desember 2016. Die tema van die geleentheid is “Versoen met ons slawe-verlede”.\nDr Sleigh is ‘n kenner van VOC-geskiedenis en bekroon vir sy bydrae tot bewaring en letterkunde. Hy het ‘n D.Phil. in Geskiedenis van Stellenbosch Universiteit en ‘n ridderskap van die Nederlandse koningshuis. Hy het sy nasionale diensplig in die Suid-Afrikaanse Vloot gedoen.\n“Ons vier in Desember ook Versoeningsdag en wil hiermee ‘n beroep op alle Suid-Afrikaners doen om te versoen met ons land se verlede, insluitend ons slawe-erfenis. Sowat 63 000 slawe is tussen 1658 en 1808 uit verskillende wêrelddele hierheen ingevoer. Hul herkoms uit sowel die Ooste as uit ander dele van Afrika het ’n unieke en diverse slawebevolking tot stand gebring wat ‘n groot bydrae tot taal- en kultuurontwikkeling aan die Kaap gelewer het. Kom leer gerus meer oor hierdie erfenis tydens ons viering,” sê Jonas.\n“’n Belangrike hedendaagse kwessie is dat alhoewel slawerny amptelik onwettig verklaar is in alle lande, daar vandag meer slawe as ooit bestaan. Tydens die vier eeue van slawerny is daar ongeveer 13 miljoen mense vanaf Afrika uitgevoer. Vandag is daar ongeveer 27 miljoen slawe – mense wat geforseer word om te werk vir geen geld, opgesluit word en deur geweld beheer word. “\nDie program sluit musiekoptredes in deur die plaaslike kunstenaars Marissa van Mollendorf en Drakenstein Youth Development. Die geleentheid begin om 09:30 in die Historium Konferensiesentrum langs die Afrikaanse Taalmuseum in Pastorielaan. Bywoning is gratis, maar plek is beperk. Bespreek by Carlo Joshua by 021 872 3441 of erf.assist@taalmuseum.co.za.


COVID-19 stel voorgestelde maatreëls vir die onderdrukking/verwydering van data voor, wat waarskynlik meer skadelik as nuttig sal wees, vind die PERC-verslag\nTuis » Nuutste nuus » Klik hier as dit jou persverklaring is! » COVID-19 stel voorgestelde maatreëls vir die onderdrukking/verwydering van data voor, wat waarskynlik meer skadelik as nuttig sal wees, vind die PERC-verslag\n'N Nuwe verslag wat deur die Policy & Economic Research Council (PERC) uitgereik is, het bevind dat voorgestelde maatreëls om data te onderdruk/te skrap om die ekonomiese uitval van COVID-19 die hoof te bied, die toegang tot krediet dramaties sal verminder indien dit geïmplementeer word. Die verslag, getiteld 'Impak van stelselonderbreking van afbrekende data in kredietverslagdoening', simuleer die gevolge van grootskaalse onderdrukking en die verwydering van negatiewe kredietinligting.\nBeleidmakers in die VSA en wêreldwyd het die afgelope 18 maande gesukkel met die ingewikkelde kwessie van markstop as gevolg van die nodige maatreëls vir gesondheidsorg. Binne die binneland lyk die relatiewe eng en doelgerigte reaksie op kredietverslagdoening deur die CARES -wet grootliks suksesvol. Sommige lede van die kongres het egter 'n oproep tot 'n regstreekse verbod op kredietverslaggewing oor nadelige inligting, wat alle verbruikers dek gedurende (en 'n tydperk daarna) van die COVID-19-krisis, 'n beleid genoem "onderdrukking en verwydering" . ”\nTerwyl die pandemie in die regte rigting in die VSA op pad is, is die land geensins uit die bos nie. Met 22% van die Amerikaanse bevolking wat nie ingeënt is nie en wêreldwyd baie laer inentingsyfers, is daar 'n groot geleentheid vir die gesondheidsorgkrisis om sywaarts te gaan. As dit gebeur, kan wetgewers in die versoeking kom om maatreëls vir onderdrukking/skrapping in te stel om verbruikers te beskerm. Boonop is daar in die kongres onlangs nouer toepassings van hierdie benadering ingestel as wysigings aan die National Defense Authorization Act (NDAA). Alhoewel dit goed bedoel is, soos met die breër maatreël, is smaller aansoeke waarskynlik meer skadelik vir leners as nuttig-in hierdie geval aktiewe militêre personeel.\nDie PERC-verslag het bevind dat met 'n breër beleid vir onderdrukking/skraping die gemiddelde kredietwaardes styg-maar nie genoeg om die gelyktydige styging in die afsnytelling wat deur leners gebruik word, te besluit om te besluit watter leners hulle moet verwerp en watter om te aanvaar nie. Byvoorbeeld, na slegs ses maande van onderdrukking/verwydering, styg die afsnytelling tot 699 terwyl die gemiddelde kredietgradering net tot 693 styg. Die gaping tussen die twee vergroot oor tyd, wat beteken dat hoe langer 'n beleid van onderdrukking geld, hoe meer mense toegang tot bekostigbare hoofstroomkrediet geweier sal word.\nDie bewyse uit die nuwe studie toon ook aan dat jonger leners, laerinkomste leners en leners uit minderheidsgemeenskappe die grootste negatiewe gevolge sal ondervind. In een voorbeeld, terwyl kredietaanvaarding vir die hele bevolking met 18% afgeneem het, het dit vir die jongste leners met 46% gedaal. In 'n ander scenario, insluitend die impak van morele gevare as gevolg van 'n beleid van onderdrukking/verwydering, is toegang tot krediet vir 18- tot 24-jariges met 'n verstommende 90%verminder. So 'n wydverspreide impak op een ouderdomsgroep sal waarskynlik 'n blywende uitwerking hê op hul vermoë om welvaart te genereer en bates op te bou-veral omdat Millennials op dieselfde ouderdom gesukkel het ten opsigte van Gen-Xers en Boomers op dieselfde ouderdom. Volgens inkomste het dit met 19% gedaal vir die laagste inkomstegroep, maar 15% vir die hoogste - 'n verskil van 27%. Vir lede van huishoudings in wit, nie-Spaanse meerderheidsgebiede, het dit met 17%gedaal, maar in swart meerderheidsgebiede het dit met 23%gedaal, en in gebiede met 'n meerderheid Spaans met 25%.\nPERC se byna twee dekades se navorsing het gefokus op die verantwoordelike gebruik van data om finansiële insluiting uit te brei. Hierdie studie was 'n voortsetting van 'n vorige witskrif met die titel "Toevoeging is beter as aftrekking: die risiko's van dataonderdrukking en die voordele van die toevoeging van meer positiewe data in kredietverslaggewing." Dit het vorige navorsing oor die verwydering van data hersien en konsekwente bevindings gelewer dat data -uitvee skadelik is vir leners. In teenstelling met onderdrukking/verwydering, het PERC-navorsing bevind dat die toevoeging van nie-finansiële betalingsdata tot verbruikerskredietverslae die toegang tot krediet dramaties verhoog vir onsigbare krediete (hoofsaaklik persone met 'n laer inkomste, jonger en bejaarde Amerikaners, minderheidsgemeenskappe en immigrante).\nIn die verslag word aanbeveel dat positiewe (betyds) betaaldata van telekommunikasie-, kabel- en satelliet-TV en breëbandondernemings by die kredietverslagstelsel gevoeg word, eerder as om negatiewe (laat) betaaldata uit te vee. Die insluiting van voorspellende data via kanale wat deur verbruikers toegelaat is, kan ook help om die agteruitgang van tradisionele kredietlêerdata as gevolg van die pandemie te vergoed.\nMichael Turner, president en uitvoerende hoof van PERC, het gesê: 'Amerikaanse beleidmakers het 'n delikate balans bereik met die bepalings van die CARES Act - wat gewerk het. Maar ons studie toon dat hulle versigtig moet trap. ” Dr Turner het gewys op die waarskynlikheid dat mense wat uitgesluit is as gevolg van onderdrukking/skrapping, na hoëkoste-leners (pandjieswinkels, betaaldagleners, titelleners) sou gaan om aan hul werklike kredietbehoeftes te voldoen. "Ons dink dit is die tyd dat die kongres optree om die insluiting van alternatiewe data in verbruikerskredietverslae te bevorder," het Turner bygevoeg.\nDie stigter en president van die Society for Financial Education & Professional Development (SFE & PD), Ted Daniels, het bygevoeg: 'Die verslag van PERC oor kredietverslagdoening bevat uiters nuttige inligting omdat dit uiteensit hoe voorgestelde COVID-19-data-onderdrukking/skrapingsmaatreëls die toegang tot krediet vir verbruikers in die besonder verminder, veral minderheidsbevolkings. Boonop toon die PERC -verslag dat alle kredietdata - soos positiewe betaaldata van telekommunikasie-, kabel- en satelliet -TV en breëband - in kredietverslae billik en akkuraat bekendgemaak moet word. ”


[Video] Liedjie vir Joost raak talle harte | Maroela Media\n[Video] Liedjie vir Joost raak talle harte\nŉ Hartroerende liedjie getiteld “Mr. No 9” wat aan Joost van der Westhuizen opgedra is, raak talle harte en word wyd versprei op sosiale media.\nDié liedjie is deur Sumari Botha (19), dogter van Joost van der Westhuizen se niggie, geskryf en is reeds 56 300 keer op YouTube gekyk.\nSumari, ook bekend as Sumi, het die liedjie al in 2012 vir Joost geskryf, maar het eers in 2014 die geleentheid gekry om dit vir Joost te sing toe hy vir Sumi en haar ouers uit Australië laat kom het om die musiekvideo te laat opneem.\nDie video wys hoe Joost saam met sy kinders in ŉ swembad speel en ook foto’s van ŉ jonger en gesonder Joost. Sumi sal haar liedjie tydens Joost se gedenkdiens Vrydag uitvoer.\n“Vir die wêreld was jy ŉ rugbylegende. Vir my was jy die man wat my leer krieket speel het, vir my, my eerste vloekwoorde geleer het en die enigste een wat op al die waterglybane in Sun City saam met my gery het. Jy was altyd die sonskyn in ons familie. Jy het altyd geglimlag toe ons nie meer kon nie. Jy het jou Spel van Glorie tot die einde gespeel. RIP Oom Joost,” só skryf Sumi op haar Facebook-blad.\nKyk na die video hier onder:\nHof sê oor Madonna wat nog kinders wil aanneem\nBenito Odendal · 2 jaar gelede\nSjoe …….soooooo eina en sooooo mooi !!!!\nCrystelle Ackermann · 2 jaar gelede\nDit is hoendervleis mooi. Hoe maklik kan dit nie een van ons se laaste dag op aarde wees nie. In elke onderhoud, voor of na sy siekte, by elke funksie wat hy teenwoordig moes wees en op elke foto van Joost kan jy sien dat hy sy lewe vol uit geniet het en dat daar vrede in sy hart is. Hy het verseker in sy laaste game soveel mense se harte aan geraak en ek dink hy was so gereed om ons Koning te ontmoet. Baie seën en vrede vir elkeen van sy geliefdes. Dit is verseker nie ‘n maklike pad nie.\nAg jinne Sumi! Ons almal se harte is sooo seer, dankie dankie dankie! Dis amazing! Ek is seker Oom Joost het dit gelove! Nou huil ek soos n babatjie!\npottie · 2 jaar gelede\nRus sag jou yster net1 van jo soort\ngouwsie · 2 jaar gelede\nJoost jy was n ware ambassedeur vir ons land,dankie vir wat jy was. Deur jou siekte was daar altyd n vriendelik gesig. Het ook aan dieselfde hoerskool as jy skool gegaan en jy het baie vir die skool beteken en Odies se naam hoog gehou.Rus in vrede,gaan jou mis.Sterkte aan jou gesin en familie.\nSjoe dit is pragtig, ek is seker dat Joost afkyk en glimlag want sy laaste paar jare in die pylvlak het hy soveel mense geinspireer deur sy dankbaarheid en blymoedigheid ten spyte van sy siekte.\nOns kan soveel daaruit leer.


The Vibe Mill Street | LekkeSlaap\nThe Vibe Mill Street bied moderne B&B-verblyf en is in Stellenbosch naby verskeie restaurante, winkels, kunsgallerye en museums geleë.\nThe Vibe bied verblyf in smaakvol versierde ateljee's in 'n historiese gebou in Stellenbosch. Elke ateljee het 'n en suite-stort en alle nodige geriewe vir gerieflike verblyf.\nKamergeriewe sluit 'n koffiemasjien, komplimentêre warm sjokolade en koffie kampsules, 'n digitale kluis, ingeboude klerekas, satelliet-TV, yskassie en WiFi. Daar is parkeerplek in die straat voor die gebou teen 'n ekstra koste beskikbaar.\nAlle handdoeke en linne word voorsien en daar is 'n daaglikse skoonmaakdiens. Ontbyt word by die koffiewinkel langsaan bedien en is by die kamertarief ingesluit.\n3.7 uit 5van 2 resensies vir The Vibe Mill Street\nMillstraat 10A, Stellenbosch, 7600, Wes-Kaap\nGaste dink The Vibe Mill Street het ’n baie goeie ligging


WAT OM VOOR OGGEND TE OEFEN (10 EENVOUDIGE ONTBYTIDEES) - DIEET EN VOEDING\nWat om voor oggend te oefen (10 eenvoudige ontbytidees)\nVroegoggend oefensessies is die norm vir baie mense. Vir sommige is dit die enigste keer wat hulle het; ander voel dalk beter om soggens die eerste keer uit te werk.\nDie oggend kan 'n dolle gejaag wees. Dit kan moeilik wees om uit te vind wat u moet eet voor u die oggend oefen. Miskien raak jy nie soggens honger nie of voel jy die tyd het om te eet. Daar is egter 'n goeie rede waarom u moet sorg wat u moet eet voor 'n oggend-oefensessie.\nWat is die regte saak om te eet voordat u oefen?\nHoe eet u oefening kan verander\nDit gaan nie net oor die kos nie!\nWaarom u keuse van ontbyt saak maak?\nOntbytidees - moets en moenies\nOntbyt wat jou traag sal maak\nMeer gesonde ontbytidees\nSommige mense vloek deur op 'n leë maag te oefen. Ander glo dat u 'n volledige maaltyd moet eet voordat u iets doen. Maar wat sê die wetenskap oor eet voordat u oefen?\nStudies stem meestal saam dat u voor enige oefening moet eet.\nU wil egter nie onmiddellik na die gimnasium gaan na u eet nie. U wil u liggaam ten minste 'n uur gee om te verteer.\nU wil dalk ook 'n stewige ontbyt oorslaan. Swaar voedsel lei tot opgeblase gevoel, of u kan selfs siek word tydens 'n oefensessie. Ligte ontbyte of sportdrankies word eerder aanbeveel. Groot maaltye word aanbeveel om ongeveer drie uur voor die oefensessie te eet en klein maaltye of versnaperinge ongeveer een uur tevore. Dit verseker dat u nie traag voel nie en u die nodige energie gee om u oefensessie te voltooi.Advertensies\nSommige mense is nou vasgevang vir tyd en kan nie ontbyt en oefensessies maak nie. Baie hou nie van ontbyt nie of voel honger. Elke persoon is anders en dit is waar dat u goed kan oefen sonder om iets soggens te eet. Om elke oggend ontbyt te eet, is egter nie net ideaal vir oefening nie, maar ook vir gesonde gewigsbeheer en breinfunksie.\nwat om oor naweke te doen\nDit beteken nie dat daar van u verwag word om ontbyt te eet nie. Trouens, daar is voordele daaraan verbonde om nie te eet voordat u oefen nie. Studies toon dat oefensessies wat op 'n leë maag gedoen word, meer vet verbrand omdat u liggaam nie op koolhidrate staatmaak vir brandstof nie.Daar moet op gelet word dat daar beperkte studies bestaan oor die vraag of u meer vet verbrand tydens gevaste oefensessies as gevoed.\nDie navorsing noem nie net die ontbyt eet nie. Daar is studies wat aandui dat die eet voor en na die oefening die liggaam aanvuur en spierherstel help.As u koolhidrate drink of eet voordat u oefen, verbeter u algehele prestasie. Dit kan u in staat stel om met 'n hoër intensiteit en langer te oefen.\nAs u nie eet nie, kan u traag of lighoofdig wees. Dit hang af van wanneer u natuurlik geslaap en geëet het. U kan byvoorbeeld iemand wees wat laat gaan slaap, maar vroeg opstaan, of u kan 'n volledige maaltyd voor die bed eet en nie honger wees as u wakker word nie.\nDie studies oor wat u moet eet voor 'n oggend oefensessie dui daarop dat u by u oggendontbytroetine wil hou. As u 'n koffiedrinker is, kan u dit drink en waarskynlik geen nadelige gevolge ervaar nie.Advertensies\nDieselfde geld as u normaalweg 'n spesifieke voedsel- of voedselgroep vir ontbyt eet. As u van u normale voedsel afwyk, kan dit maag veroorsaak as u liggaam daaraan gewoond raak.\nSnacks voor, en soms tydens 'n oefensessie, kan u help om u doelwitte te bereik. Daar is egter 'n tydlyn vir peuselhappies. As u oefensessie langer as 'n uur duur, is dit die moeite werd om 'n koolhidraatryke kos of drank te eet.\nAan die ander kant sal die eet van 'n snack voor 'n kort oefensessie van minder as 30 minute waarskynlik nie veel help om u energie te verhoog nie.\nNa-oefensessie is etes of versnaperinge noodsaaklik. Na al die spanning wat u u liggaam en spiere deuroefen, wil u help om te herstel. Oefening put die liggaam van glikogeen uit. Glikogeen is nodig vir spierherstel, herstel en die funksionering van u liggaam.\nDit word aanbeveel dat u binne twee uur na u laaste oefensessie 'n volledige maaltyd eet wat ryk is aan koolhidrate en proteïene. Dit help om glikogeenstore (koolhidrate) te vervang en spiere te herstel (proteïene).Advertensies\nDikwels word voedsel as die belangrikste deel van die handhawing van 'n gesonde gewig beskou. Hidrasie is egter ook baie belangrik. Vloeistofverbruik voor, tydens en na 'n oefensessie is die sleutel tot die voorkoming van dehidrasie. Hoe meer u oefen, hoe meer benodig u.\nVolgens die American College of Sports Medicine moet die vloeistofaanbevelings vir die oefensessie ongeveer twee tot drie koppies wees en & frac12; koppie tot een koppie per elke 15 tot 20 minute tydens u oefensessie.U verbruiksriglyne na die oefensessie is twee tot drie koppies na u oefensessie vir elke kilogram gewig wat u tydens 'n oefensessie verloor.\nDrinkwater is gewoonlik die beste oplossing vir vloeistofaanvulling. As u egter intensiewer of langer as een uur oefen, word dit aanbeveel om 'n sportdrankie te gebruik. Sportdrankies bevat koolhidrate wat u energie gee en verlore elektroliete vervang.\nhoe om 'n goeie ppt-aanbieding te maak\nAs u besluit wat u moet eet voordat u die oggend oefen, is daar 'n paar faktore wat u moet oorweeg: die tipe kos, die spysvertering en die tyd.\n'N Vinnige sportdrankie of graankos gee die liggaam vinnige energie-uitbarstings, maar dit duur dalk nie lank tydens 'n langer oefensessie nie. Kombineer eenvoudige koolhidrate met 'n klein hoeveelheid vet en proteïene om te verseker dat u die volgehoue energie benodig vir die meer intensiewe oefensessies.Advertensies\nDie grootte van u maaltyd het baie te doen met u langdurige oefensessie. Hoe langer u oefensessie duur, hoe meer energiedigte maaltyd sal u wil hê. Dieselfde geld vir korter oefensessies. Die potensiële nadeel is u spysverteringstyd.\nGroot, energiedigte maaltye neem ongeveer vier uur om te verteer, wat nie presies ooreenstem met 'n vinnige oggendoefening nie. Streef na kleiner maaltye as u ongeveer twee uur oor het. As u nie twee uur het nie, wat die meeste mense nie het nie, is 'n vinnige maar gesonde opsie gemengde maaltye of 'n snack van 200 kalorieë. Gemengde maaltye soos smoothies of kalorie-peuselhappies neem net ongeveer 'n uur om te verteer, maar lewer steeds voldoende energie.\nHet u glad nie tyd om etes te maak nie? Dalk kan jy nie ontbyt maag nie? Probeer 'n piesang of 'n sny roosterbrood. Met die verloop van tyd, voeg hierdie klein hapje by totdat u liggaam 'n klein maaltyd kan verdra.\nOntbyt-idees - moets en moenies\nKom ons kyk na die eenvoudige ontbytidees wat u voor u oggendoefening kan hê:\nOntbyt-opsies is onbeperk. U wil egter begin met die regte kos, nie voedsel wat net lekker smaak nie. Ek het 'n lys saamgestel met lekker, maar tog gesonde ontbytopsies wat energie bied vir u oefensessies en wat u nie sal weeg nie:Advertensies\nVrugte - Vrugte is maklik verteerbaar, voorsien brandstof en is ideaal vir diegene wat gewoonlik nie ontbyteters is nie.\nSmoothies - Smoothies is veelsydig. U kan vrugte en groente, jogurt, proteïenpoeier, neutbotter of sade soos chia kombineer.\nEnergiebakke - Energiebakke het 'n soortgelyke konsep as 'n smoothie, behalwe as jy gaan sit om dit te eet. Dit kan neute, sade en gemengde vrugte of groente insluit.\nGriekse of gewone jogurt - Yoghurt, veral Griekse of gewone jogurt, bevat baie proteïene, probiotika en kalsium.\nHawermout - Hawermout is 'n klassieke stapelvoedsel. Dit is vol koolhidrate en vesel. Albei gee 'n groot hupstoot aan energie. U kan selfs vrugte, neute of melk byvoeg vir nog meer energie.\nEiers - Eiers se moontlikhede is onbeperk. U kan dit as losstaande hê, kaas byvoeg, of groente soos rissies om voeding by te voeg. Koppel eiers met roosterbrood of 'n Engelse muffin vir 'n vinnige toebroodjie.\nEnergiebyte - Energiebyte is vol vesel, proteïene en vette om u langer tevrede te hou. U kan dit met grondboontjiebotter, okkerneute, lijnzaad, kasjoeneute of amandels maak.\nTuisgemaakte muffins - Muffins lyk na 'n ongesonde, lekker snack, maar dit is eintlik ideaal vir lang oefensessies. Hulle het vesel en bevat baie koolhidrate. U kan selfs vrugte of neute daarby voeg vir 'n energiebonus.\nTuisgemaakte pannekoeke - Tuisgemaakte pannekoeke is 'n uitstekende bron van korrels en koolhidrate om u oefensessie aan te vul. U kan vrugte- of neutbotter byvoeg vir ekstra hupstoot. Maak seker dat u nie oorboord gaan met u porsiegrootte nie, want dit kan 'n bietjie aan die swaar kant wees.\nRoosterbrood - Roosterbrood lyk miskien vervelig of basies, maar dit is baie veelsydig. Toast is maklik op die maag, vinnig en jy kan heelwat opsies soos avokado, patat of konfyt byvoeg.\nKitskos - Kitskos het nie veel verduideliking nodig nie, aangesien dit ongesond genoeg is. dit is vol vet, vet, en kan selfs jou maag ontstel.\nVersoete nie-vet yoghurt - Hierdie jogurtjies is vol suiker, wat u 'n hoë dosis kan laat, maar dan later kan neerstort. Die gebrek aan vet hou jou nie so lank vol nie.\nEnergiedrankies / vrugtesap - Alhoewel lemoensap of 'n Red Bull 'n wonderlike idee vir 'n hupstootjie energie kan lyk, kom dit baie suiker en die ongeluk.\nPittige kosse - Pittige kos is bevredigend, maar dit is nie ideaal vir oefensessies nie. Pittige kosse kan lei tot slegte spysvertering, sooibrand of selfs maagkrampe.\nSuikergrane Graan soos Cheerios of Raisin Bran is 'n gesonde opsie, maar graan soos Frosted Flakes of Fruit Loops is 'n ontbytkos voor die oefening. Hulle is vol vet en suikers. Die bygevoegde melk kan ook maagprobleme veroorsaak.\nOm te besluit wat om voor die oggend te oefen, hoef nie ingewikkeld te wees nie. U hoef ook nie u tyd op te offer nie. Alhoewel u miskien nie honger het as u wakker word nie, is dit 'n goeie idee om ten minste 'n klein maaltyd te eet voordat u oefen.\n20 gesonde ontbytkeuses wat u tyd sal bespaar\n20 maklike en gesonde ontbytresepte vir stormoggende\nVoorgestelde fotokrediet: Margarita Zueva via unsplash.com\n ^ Heart.org: Kos as brandstof voor, tydens en na oefensessies\n ^ Adv Nutr: Die effekte van ontbyt en ontbytsamestelling op kognisie by volwassenes\n ^ PubMed: Effekte van aërobiese oefeninge uitgevoer in 'n vaste toestand\n ^ J Int Soc Sport Nutr: Voedingstydsberekening hersien\n ^ Amerikaanse Kollege vir Sportgeneeskunde: Oefening en vloeistofvervanging\ndie beste boeke om te lees\nek weet nie wat my passie is nie\nwaarom is belasting belangrik?\nvisie en missie van tien maatskappye\nSelfstandige Werk 2 Probiotika Oefen Fiksheid 2 Persoonlike Ontwikkeling Ambivert


Só kies jy n goeie finansiële adviseur - Ginsburg Financial Services\nby Ginsburg | Nov 26, 2015 | Budgets, Retirement Planning, Risk Planning | 0 comments\nDeur David van Rooyen\nVolgens die Vereniging vir Finansiële Tussengangers (FIA) behoort die eerste oorweging te wees dat die persoon lid is van n professionele organisasie, soos die Instituut van Finansiële Beplanners (FPI, fpi.co.za). Makelaars wat lede is van sulke organisasies verbind hulle tot ‘n streng gedragskode, wat spesifiek daarop gemik is om die verbruiker se belange te beskerm.\nFPI-lede moet n strawwe toelatingseksamen skryf, wat verseker dat sulke makelaars oor hoë vlakke van kundigheid beskik.\nDit is ook noodsaaklik om seker te maak ‘n makelaar is by die Raad op Finansiële Dienste (RFD) gerigestreer en glisensieer. Dit is baie maklik om dit sommer self na te gaan op fsb.co.za.\nAlle makelaars word ingevolge die Wet op Finansiële Advies- en Tussengangerdienste (Fais) verplig om by die RFD te registreer en moet ook n toelatinngseksamen skryf. Die eksamen toets die kandidaat se kennis oor die regulatoriese omgewing (dus wat hy mag en nie mag doen nie) en ook sy kennis oor die produkte wat hy glisensieer is om te mag verkoop. ‘n Makelaar mag kliënte nie oor produkte adviseer of dit verkoop as hy nie gelisensieer is om dit te doen nie.\nDie RFD kan optree teen adviseurs – deur byvoorbeeld hul registrasie op te skort of hulle na die ombudsman te verwys – as hulle strydig met die wet optree of kliënte te na kom. Gaan dus eers n makelaar se dissiplinêre rekord na voordat hy of sy aangestel word.\nAlle tussengangers is verplig om hul volledige werkgeskiedenis en kwalifikasies aan voornemende kliënte beskikbaar te stel.\nDie finansiële adviseur moet onder meer verklaar oor watter kwalifikasies hy beskik, waar hy al gewerk het, hoe lank hy al in die bedryf is en watter produkte hy mag verkoop.\nDit is ook n goeie idee om by ‘n paar van die makelaar se huidige kliënte oor sy vermoëns en etiek navraag te doen. As hy of sy nie gemaklik is daarmee nie, is dit n aanduiding om eerder weg te bly.\nIn die lig van nuwe ontwikkelinge in die finansiëledienstebedryf is dit ook noodsaaklik om te weet hoe die makelaar sy geld verdien. Word hy vir sy advies betaal of verdien hy ‘n inkomste uit die kommissie op die produkte wat hy verkoop? Daar is ‘n gevoel dat daar moontlik n botsing van belange kan ontstaan as ‘n tussenganger die grootste deel van sy inkomste uit kommissie op produkte verdien.\nDit kan daartoe lei dat hy eerder produkte verkoop waarop hy baie kommissie verdien as produkte wat in die kliënt se beste belang is. Die rede waarom makelaars die afgelope paar jaar so besig was om twyfelagtige beleggingskemas onder die publiek te bemark, is juis omdat die skemas sulke hoë kommissies betaal het.\nAdviseurs wat eerder ‘n professionele tarief vra, sal produkte kies wat in hul kliënte se beste belang is, ongeag die kommissie wat hulle daarop kan verdien.\nDaar word juis nou voorstelle oorweeg wat sal verhinder dat makelaars kommissie op enige beleggingsprodukte mag ontvang, wat hulle sal dwing om eerder geld vir hul advies te vra.\nKontak Ginsburg Financial Services vir meer inligting.


10 Modereëls vir die sewentigs styl - stylvol.co.za\nOns sê ja vir tekstuur, natuurlike skakerings en ’n sensuele luukse gevoel as dit by die sewentigs styl kom. Juis omdat die TV-reeks Dinge van ’n Kind ook gedurende die 70’s afspeel, het drie van die aktrises; Jana Kruger, Melissa Myburgh en Mienke Ehlers vir ons model gespeel. Deur Suzanne Kotzé en Justine Kroes\nFotograaf: Kristina Stojiljkovic, hare en grimering: Cheryl Parker en Amori Birch\n1. ’n Moderne interpretasie is belangrik\nAs dit by enige mode ‘trend’ kom wat geïnspireer is deur ’n vorige dekade, is dit belangrik om nie die ‘trend’ presies aan te trek soos wat dit in daardie dekade gedra is nie. Jy wil nie lyk asof jy byvoorbeeld in die sewentigs vasgehaak het nie. So jou skoene, broek, hemp, hoed en handsak hoef nie almal ’n sewentigs gevoel te hê nie.\n2. Kies tekstuur, tekstuur en nog tekstuur\nDie Dinge van ‘n Kind aktrises: Mienke Ehlers (links) vertolk die rol van Dalene. Melissa Myburgh (middel) vertolk die rol van Mart. Jana Strydom (regs) vertolk die rol van Mart se ma.\nDink aan kunspels, satyn, geweefde materiaal, ferweel en leer.\nMienke dra: Rok van Foschini (R299); Baadjie van Woolworths (R1 299); Enkelstewels van Woolworths (R899).\nMelissa dra: Rok van Forever New (R1 799); Oor die knie kousstewels van Luella by Foschini (R1 200); Baret van Me & B (R460).\nJana dra: Bloes van Forever New (R899); Romp van Scotch & Soda (R2 899); Wit Stewels van Luella by Foschini (R1 299).\n3. Dra monokroom in room\nJana dra: Bloes van Witchery (R1 199); Onderbaadjie trui van Witchery (R1 799) en broek van Country Road (R999) Skoene van Woolworths (R499).\nMienke dra: Bypasssende stel van Foschini broek (R350) toppie (R199); Jas van Forever New (R2 199) en bonkige loafers van Foschini (R450)\nVerskillende teksture in room hou ’n uitrusting interessant en skep ’n luukse gevoel.\n4. Sê ja vir bypassende stelle\nBypassende broeke en bo-stukke is steeds groot nuus en dit kom so reg uit die jare sewentig. ’n Bypassende stel in een kleur is die maklikste manier om dit te dra, maar voel jy braaf kan jy ook ’n bypassende stel in sewentigs patrone dra.\n5. Kies oorgroot sonbrille\nJana se brille The Bailey (R750) Ozbob\nOorgroot, hoekige sonbrille maak beslis ’n sewentigs stelling. Jy hoef nie ’n fortuin aan mode-sonbrille te spandeer as jy van plan is om dit net ’n seisoen of twee te dra nie.\n6. ’n Maksirok is ’n moet\nJana, Melissa en Mienke dra die Marvellous Maxi Winter Wrap Dress van ontwerper Isabel de Villiers (R1 660 beskikbaar in Forest green, roes en swart).\nJou maksirok moet minstens by jou enkels hang. Om dit nog meer sewentigs te maak kan jy altyd ’n polonek bostuk onder jou rok dra.\n7. Gaan vir geometriese patrone\nPsigedeliese patrone was ’n groot kenmerk van die sewentigs. Ons verkies die patrone in aardse skakerings, vir ’n meer stylvolle en luukse voorkoms.\nMienke dra: Patroonhemp van Me & B (R599); Midi-romp van Woolworths (R999); Wit Stewels van Luella by Foschini (R1 299).\n’n Midi-lengte ferweel rompie saam met ’n patroonhemp is twee sewentigs elemente wat goed saamwerk.\nHoewel hemelhoë platformstewels in die 70’s groot nuus was, is dit wel belangrik om steeds te kan loop in jou skoene! Soek dalk eerder wit of room skakerings as platform hoogtes nie vir jou is nie.\nWenk: As die res van jou uitrusting reeds 70’s skree, hou jou skoenkeuses meer modern.\nOor-die-kniestewels of kousstewels is tans ’n groot trend en sal die regte balans tussen sewentigs mode en nou bring.\nMelissa dra: Rok van Me & B (R699); Oor die knie kous-stewels van Luella by Foschini (R1 200)\n9. Jou hoë middellyfbroek moet uitklok\n’n Hoë middellyfbroek wat uitklok bly ’n vleiende styl vir vele vroue! Die langer lengte laat ook jou bene langer en slanker lyk.\nMelissa dra ’n hemp van Foschini (R120); Uitklokdenims van Foschini (R499); Baadjie (vintage); Enkelstewels van Woolworths (R899)\n10. Hou jou kleurpalet in natuurlike skakerings\nDie sewentigs is natuurlik ook gekenmerk deur helderder kleure, maar ons verkies, bruine, kameelkleur, skakerings van roes en bruin. Dit is makliker om te dra en lyk meer luuks en stylvol.\nMienke dra: Halternek katpak van Mr Price (R100 tans op uitverkoping); Jas van Scotch & Soda (R7 899).\nDie katpak (jumpsuit) was ’n ware sewentigs staatmaker. Die patroonjas hierby in neutrale skakerings skep diepte en hou die uitrusting modieus.\nJana dra: Satyn midi-oorvou rok van Foschini (R599)\nDie satynmateriaal skep ’n meer luukse, amper sensuele gevoel (so sewentigs!).\nHierdie, groen, goud, amper bruin skakering is ’n gunsteling in die sewentigs kleurpalet.\nDie reeks is gegrond op Die dinge van ‘n kind, Marita van der Vyver se boek.\nIn dié reeks van tien episodes ontmoet kykers vir Mart Vermaak (vertolk deur onderskeidelik Melissa Myburg, Cintaine Schutte en Susanne Beyers). Die ontnugtering van haar grootwordjare vind plaas teen die politieke agtergrond van die onstuimige laat 1970’s, terwyl ’n ouer Mart haarself in ’n ontnugtering van ’n ander aard bevind.\nDinge van ’n kind word Dinsdae om 20:00 op kykNET (DStv-kanaal 144) uitgesaai. Dit is ook op DStv Catch Up beskikbaar.


Hiperkinetiese gedragstoornis by kinders - Waardes - 2021\nOns is mal daaroor om kinders te etiketteer. Baie kinders is egter onoplettend of ontroerd en dit beteken nie dat hulle 'n hiperkinetiese gedragstoornis het nie.\nHet u al gehoor van hierdie siekte? U is miskien bekend met ADHD en het nog nie gehoor van hiperkinetiese gedragstoornis by kinders nie. Weet wat dit is en wat die simptome daarvan in die kinderjare is.\nOns het miskien nie soveel oor hiperkinetiese versteuring gehoor nie, maar in plaas daarvan weet ons almal waaroor ons praat as ons die term ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) gebruik. Dit is verskillende terme, maar albei verwys na dieselfde ding.\nProfessionele persone wat verantwoordelik is vir die evaluering, diagnose en uitvoering van sielkundige versus psigiatriese behandeling vir kinders wat sukkel om te konsentreer en / of oormatig beweeg, gebruik die terme "Attention Deficit", "Attention Deficit Disorder and Hyperactivity", "Hyperkinetic Disorder" en "Hyperactivity" onduidelik. .\nDie terme Attention Deficit Disorder (ADD) of Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) word in die Verenigde State gebruik. Nietemin, in Europa word die term hiperkinetiese versteuring ook gebruik. Dit lei ongetwyfeld dikwels tot verwarring omdat ons dink dat ons oor verskillende probleme praat as dit nie so is nie.\nDie aanvang daarvan is gewoonlik vroeg. Spesifiek, hierdie tipe gedrag word waargeneem vanaf die eerste vyf lewensjare. Ongelukkig duur probleme voort gedurende skoolopleiding en selfs in die volwasse lewe. Maar by baie van diegene wat geraak word, is daar oor die jare 'n geleidelike verbetering in hiperaktiwiteit, impulsiwiteit en aandagstekort.\nKinders wat voldoen aan diagnostiese kriteria wat verenigbaar is met 'n hiperkinetiese afwyking word gekenmerk deur:\n- Hulle is rustelose kinders.\n- Hulle beweeg buitensporig, dit is moeilik vir hulle om onderbreek te word.\n- Hulle praat ononderbroke en onderbreek ander mense. Hulle kan nie hul beurt afwag nie.\n- Hulle tree ongeremd en roekeloos op in sosiale situasies.\n- Hulle kan maklik afgelei word.\n- Die take wat hulle verrig, word selde voltooi. En hul gedrag is ongeorganiseerd, swak gereguleer en buitensporig. Hulle het die neiging om van een aktiwiteit na 'n ander oor te skakel sonder om iets te voltooi.\n- Hulle tree impulsief op sonder om na te dink oor die gevolge van hul optrede.\n- Hulle vind dit moeilik om hul beurt in 'n wedstryd, in 'n tou, ens. Te respekteer.\n- Leerprobleme kom gereeld voor.\n- Geneig tot ongelukke (stampe, val, ens.).\n- Probleme om die norme wat daaraan opgelê word, te aanvaar. Hulle daag hul versorgers doelbewus uit.\nJA! Tans is gesondheidswerkers (pediaters, neuroloë, psigiaters, sielkundiges, ens.) Hoogs gekwalifiseerd om hierdie soort probleme aan te spreek en oplossings aan die kind te bied sodat sy ongemaklikheid verminder en normaal in sy dag tot dag funksioneer sonder dat hiperkinetiese versteuring inmeng. met jou.\nDaarom moet ons nie wag nie en by die eerste waarskuwingstekens is dit die beste om die kind se kinderarts te laat weet sodat hy ons kan help en ons kan lei oor die pad vorentoe.\nU kan meer artikels lees soortgelyk aan Hiperkinetiese gedragstoornis by kinders, in die kategorie van gedrag op die terrein.\nVideo: met ANDERE woorden - Autisme (Desember 2021).\nCopyright 2021 \_ Hiperkinetiese gedragstoornis by kinders...


Minstens 40 kinders beseer in botsing | Maroela Media\nRussel Meiring, woordvoerder van ER24, het gesê die ongeluk het in Landsdownweg gebeur. Met paramedici se aankoms op die toneel het die bus op sy sy in die middel van die pad gelê met die taxi ŉ paar meter verder.\n“Van die kinders wat in die bus was, het reeds begin uitklim,” het Meiring gesê. “Minstens 40 kinders het beserings opgedoen, maar gelukkig is niemand ernstig beseer nie.”\nParamedici het die kinders behandel terwyl die polisie die pad afgesper het. Die kinders is na verskillende hospitale geneem. “Die oorsaak van die ongeluk is nog nie bekend nie en sal ondersoek word,” het Meiring gesê.\nAs Mnr Meiring nog nie die oorsaak van die ongeluk ken (weet) teen hierdie tyd nie, is hy in die verkeerde beroep.


Wesp - Wikipedia\nWespe is 'n diverse groep insekte wat tot die orde Hymenoptera (vliesvlerkiges) behoort. Die woord wespe word gebruik om feitlik alle vliesvlerkiges te beskryf wat nie miere of bye is nie. Die bekendste wespe behoort tot die familie Vespidae en hulle word ook perdebye genoem. Die sosiale organisasie van die diere kan baie uiteenlopend wees en wissel van alleenlewende diere, of sommige wat in klein groepies sonder enige arbeidsverdeling leef, tot spesies wat 'n ingewikkelde sosiale stelsel het en met die van bye vergelyk kan word.\nAl die bye (superfamilie Apoidea) en miere (familie Formicidae) behoort tot die orde Hymenoptera (vliesvlerkige insekte), terwyl die oorblywende vliesvlerkiges wespe of perdebye genoem word. Die woord wespe is 'n arbitrêre naam vir ’n uiteenlopende groep insekte wat in twee subordes ingedeel kan word. Die suborde Symphyta omvat al die bladwespe en houtwespe en die insekte word daaraan gekenmerk dat daar geen vernouing tussen hul torakse en abdomens is nie.\nAl die diere is plantetend, met uitsondering van familie, wat parasities is. Die tweede suborde (Apocrita) word deur 'n vernouing tussen die abdomen en die toraks gekenmerk. Die oorblywende wespe, die miere en die bye, behoort tot die suborde. Die meerderheid volwasse wespe is plantetend, terwyl hul larwes parasities op die larwes en/of volwassenes van ander insekte en spinnekoppe leef. Die suborde word verder in twaalf superfamilies ingedeel.\nAl die wyfies van die suborde Apocrita het 'n deurdringende lêboor, maar die meerderheid van die insekte kan 'n mens nie steek nie. Die wyfies van die superfamilies Scolioidea, Vespoidea, Sphecoidea en die Apoidea (die bye) het lêbore wat tot angels ontwikkel het en die bye en perdebye kan 'n mens wel ’n pynlike steek toedien. Die bekendste wespe behoort tot die superfamilie Vespoidea en die familie Vespidae. Die perdebye het 'n goed ontwikkelde sosiale lewenswyse wat in die egte wespe (subfamilie Vespinae) die verste gevorder is.\n1 Sosiale ontwikkeling\n2 Egte wespe\n4 Plae en skade\nSosiale ontwikkeling[wysig | wysig bron]\nDie mate van sosiale organisasie kan baie in die familie Vespidae wissel en perdebye met min sosiale ontwikkeling word as primitief beskou, terwyl die insekte met 'n hoogs ontwikkelde stelsel as gevorderd beskou word. 'n Verskeidenheid van organisasievlakke word ook tussen in aangetref. Swartmesselperdebye versorg hulle kleintjies alleen. Hulle bou of vind 'n nes waarin hulle dan 'n verlamde prooi plaas.\n'n Eier word gelê en die nes word dan verseel met die embrio, wat sy ontwikkeling verder onversorg voltooi. Sommige spesies versorg wel hul ontwikkelde larwes, maar dit vind op 'n individuele grondslag plaas en daar bestaan nog geen arbeidsverdeling onder die volwassenes nie. Arbeidsverdeling kom eers onder die sosiale wespe voor (veral die subfamilie Vespinae). In die geval stig ’n koningin 'n kolonie, wat bestaan uit die koningin, haarwerkers en die mannetjies.\nEgte wespe[wysig | wysig bron]\nAfgesien van 'n paar koekoekwespe, wat van ander wespe se neste gebruik maak, bou alle egte wespe (subfamilie Vespinae) 'n nes, waarin 'n koningin en die mannetjies vir die voortplanting sorg en die werksters die huishoudelike werk doen. Die plek en vorm van die nes is kenmerkend vir die spesie. Die Saksiese wesp (Dolichovespula saxonica) en die middelwesp (Dolichovespula media) maak in boomtoppe, in vensterbanke en onder oorspringende dakke nes.\nDaarenteen maak die baie algemene Duitse wesp (Vespula germanica) sy nes op die grond. Laasgenoemde wesp kom ook in Suid-Afrika voor. Die nesbou begin in die lente wanneer 'n bevrugte koningin uit haar winterskuilplek te voorskyn kom en 'n geskikte plek uitsoek. Hout, wat eers fyngekou en met speeksel vermeng word, word as boumateriaal gebruik. Dit is meestal van pale en planke afkomstig, maar die reuseperdeby knaag aan lewende bome.\nNadat daar ’n sentrale stut gemaak is, word die eerste selle van die koek daaraan vasgeheg. Byna onmiddellik daarna word 'n omhullende skede om die koek aangebring, met 'n vliegopening onderaan. Die selle wat eerste klaar is, word onmiddellik deur die koningin van 'n eier voorsien. Die tweede en daaropvolgende koeke word weer met 'n steel aan die voorafgaande koeke opgehang. Omdat die selle van 'n koek met hul opening na onder gerig is, word die eiers deur die koningin aan die wand vasgeplak.\nNadat die larwe uitgekom het, kleef dit nog vir die volgende twee stadia met die punt van sy liggaam aan die selmuur vas. Eers in die laaste stadium is die larwe so groot dat hy sonder kleefmiddel in die sel kan bly hang. Teen die einde van hierdie stadium spin die larwe die selopening toe, sodat 'n kokon ontstaan waarin die larwe in 'n papie verander. Aanvanklik kruip daar net werksters uit die papiedop. Die mannetjies en jong koninginne kom eers teen die einde van die somer of aan die begin van die herfs uit spesiale groot selle te voorskyn.\nHulle paar dikwels onmiddellik- met nesgenote of met genote uit 'n ander nes. Die bevrugte koninginne verlaat daarna die nes en soek in ’n boomholte, onder 'n blarehoop of op 'n solder 'n skuilplek waar hulle die winter kan deurbring. Die stigters van die kolonie sterf almal voor die winter verby is.\nDie voedsel van die sosiale wesp bestaan uit koolhidrate (suikers) en proteïene. Die suikers word deur die volwasse wesp in opgeloste vorm uit blomnektar, boomsap, vrugte asook koek, lekkers, koeldrank en bier opgeneem. Die proteïenvoeding is veral vir die larwes belangrik.\nIn baie gevalle bestaan dit uit vlieë en ander insekte asook stukkies vleis van dooie diere. Die larwes word in hul selle deur werksters gevoed. Hulle kry sowel vloeibare voedsel (uit die krop van die werkster) as vaste voedselpakkies. Die larwe kan terselftertyd ook stowwe teruggee (trofalakse).\nHulle kan tydens die voeding 'n vloeistofdruppel na buite uitskei wat graag deur die werkers ingeneem word. Dit is bekend dat die vloeistof vanweë die groot voedingswaarde daarvan van groot belang vir die werksters is, veral wanneer die weer sleg is. Die voedsel wat deur die werksters voorsien word, is nie net vir die larwes bestem nie, maar ook vir die koningin, die mannetjies en die jong werksters.\nPlae en skade[wysig | wysig bron]\n'n Wesp steek ’n mens gewoonlik net wanneer hy in klere beland of op 'n ander manier bedreig word. Omdat die angel uit ’n lêboor ontstaan het, kan net die wyfies (koninginne en werksters) steek. Wanneer 'n wesp 'n mens steek, kan die gesteekte plek vanweë die gif opswel. Mense wat allergies is vir die gif, kan flou word, nie asem kry nie en blase op hul liggame kry. Wespe kan skade aan vrugteboorde aanrig omdat hulle graag aan druiwe, pere, pruime en ander vrugte knaag.\nAs wespeneste in of om die huis verwyder moet word, moet die vliegopening met 'n poeiervormige insektedoder bestrooi word. Hierdie behandeling is die beste in die aand of nag, wanneer die wespe in hul nes is. Die wespe dra die poeier die volgende dag na binne en vernietig hul kolonie so binne 'n kort tydjie.\nWêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-70-2, volume 29, bl. 120–122\n(en) Ross, Kenneth G. (1991). The Social Biology of Wasps. Cornell Press. ISBN 978-0-8014-9906-7.\nWikispecies het meer inligting verwant aan Wesp\nOntsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Wesp&oldid=2145168"\nDie bladsy is laas op 28 Februarie 2020 om 23:43 bygewerk.


Hortensia's vir koue klimaat - Groeiende hortensia's in sone 4-tuine - Diverse\nByna almal is bekend met die hortensia-plant. Hierdie outydse bloeier is 'n stapelvoedsel in volwasse landskappe en het die verbeelding van baie tradisionele en moderne tuiniers aangegryp. Botaniese eksperimentering het variëteite van hortensia's vir koue klimaatstelsels ontwikkel, sowel as monsters wat ooreenstem met die groottevoorkeur, blomvorm en weerstand teen sekere siektes. Dit beteken dat daar selfs hortensia's vir sone 4 is, dus hoef tuine in die noorde nie van hierdie opvallende bosse af te sien nie.\nKoue geharde hortensia's\nGroeiende hortensia's in sone 4 was eens 'n nee-nee weens hul ryp- en sneeusagtheid. Vandag is ons gelukkig genoeg om plantliefhebbers te hê wat voortdurend nuwe spesies en kultivars ontwikkel wat die uiterste temperatuur kan weerstaan. Daar is nou talle koue geharde hortensia's om van te kies, met die voorste geharde kultivars wat voortspruit H. paniculata en H. arborescens. Eersgenoemde is 'n struikvormende bos, terwyl laasgenoemde in die gladde blaarkategorie val. Albei blom van nuwe hout af, sodat hul ogies nie in die winter doodgemaak word nie.\nHortensia's word geklassifiseer volgens hul blomme en blare. Alhoewel die groot Franse hortensia's met hul dwergkruidblomme die bekendste is, is daar ook variëteite en ruitvormende variëteite. Franse hortensia's is net betroubaar tot ongeveer USDA-sone 5. Net so kan die variëteite van die lemkappe ook net die temperatuur tot sone 5 weerstaan.\nDie variëteite van die pluimvee is spesies wat tot in sone 3 gehard is, en selfs 'skouer' geharde monsters kan oorleef in mikroklimate of beskermingsareas in die landskap. Een van die oudste van hierdie groep is 'Grandiflora', wat in 1867 ontstaan het. Dit het 'n vrugbare blomgewoonte, maar die stamme is floppy en die koppe knik in lugagtige onverskilligheid. Meer kompakte en netjiese kultivars is beskikbaar wat steeds van Junie tot September blomme sal lewer.\nPanicle vorming sone 4 hortensia variëteite\nDie keuse van hortensia's vir koue klimaat hang af van u visie en die USDA-benaming vir sone. Sommige plante ontwikkel boogstingels, terwyl ander goed gevormde bosse is. Blom- en blaarverskille is ook oorwegings vir hortensia-variëteite in sone 4. As een van die moeilikste spesies hortensia's vir sone 4, H. paniculata produseer lang, koniese trosse klein blommetjies. Aangesien hulle van nuwe hout afbloei, is daar geen verlies aan bot in die winter nie, en u kan hulle in die lente nogal hard snoei en nog steeds blomme in die seisoen verwag.\nPanikeltipes kom oorspronklik uit Japan en China en vorm bosse van 2 tot 3 meter hoog met 'n soortgelyke verspreiding. Dit is van die beste hortensia's vir koue klimaat. Sommige vorms om te probeer sluit in:\nGrandiflora - Romerige wit blomme, dikwels Pee Gee genoem\nKalklig - Opvallende lemmetjiegroen blomme\nCompacta - ideaal vir kleiner ruimtes of houers, 1 meter lank\nPink Diamond - Antieke bloeisels\nTardiva - Laat bloeiende verskeidenheid\nPinky Winky - Pragtige rose pienk blomme\nVinnige vuur - Begin wit en word rooi pienk\nWit mot - Blomkoppe kan 35,5 cm breed wees\nHortensia arborescens Variëteite\nDie spesie Hortensia arborescens is kleiner as die rasse van die pluimvee. Hulle ontwikkel in bosse van slegs 1 tot 1,5 meter lank en het langdurige, hoofsaaklik groen rypwording tot wit blomme. Hierdie kompakte struike het die tipiese balvormige blomkoppe en groot blare.\nPlante verdra 'n wye verskeidenheid pH-vlakke in die grond en kan blom in gedeeltelike skaduwee. Hulle blom ook van die lentehout, wat die knoppies van vries hou. Een van die mees algemene is 'Annabelle', 'n sneeubalvorm met groot romerige blomme tot 20,5 cm. Stingels is stewig en hang nie af nie, selfs nie as die blomme vol reën is nie. Hierdie uitstekende kunstenaar is die ouer van verskeie kultivars.\nGrandiflora - Soms heuwels van sneeu genoem as gevolg van sy vrugbare, maar klein wit blomklusters\nWitkoepel - Dik ronde trosse ivoorblomme en kragtige groeier\nIncrediball - Soos die naam aandui, het dit een van die meer uitstaande groot, wit blomkoppe\nIncrediball Blush - Dieselfde as hierbo net in 'n soet ligte pienk kleur\nHaas 'Halo - Unieke prieel met wit blomme van die vetkant\nGroei en versorg pragtige hortensia-blomme\nAs u op soek is na 'n tuinblom met pragtige aantrekkingskrag, is hortensia-blomme regtig pragtig. Groot blomblomme bedek hierdie struik in die somer en lente. Alhoewel hulle voorkoms baie onderhoudvol lyk, is die hortensia met die regte toestande en versorging redelik maklik om te groei. Gryp dus u tuinhandskoene, want ons groeiende hortensia-gids sal u binnekort gereed maak om te plant.\nKalklig hortensia-bome groei in 'n afgeronde vorm met diep, donkergroen blare. In die somer blom hul liggroen blomme van 10 sentimeter van nuwe houtgroei. Hierdie enorme bloeisels verander deur die seisoen van kleur, en verskuif na room, wit en selfs pienk herfs voordat die blare in die winter val.\nAfgeronde vorm met donkergroen blare en liggroen blomme van 10 duim in die somer wat deur die herfs tot room, wit of pienk word. Verloor blare in die winter\nHoogte 6-8 voet\nGehardheidsones Sones 3-4\nTipe boom Sagte\nSonligvereistes Volle son tot halfskadu\nGrondsamestelling Baie aanpasbaar, verkies neutraal bo suur en benodig goed dreinerende grond\nIs hierdie prima donna hortensia's vir u?\nDie slotsom is, jy kan laat hierdie babas groei tot ten minste USDA Sone 4 - maar jy moet regtig wil. Dit is nie struikgewasse met lae instandhouding in ons klimaat nie, maar hulle moet vertroetel word. As u, soos ek, u aan die ouma se tuin herinner, of as u dink dat hulle dood pragtig is, sal u die werk insit en dankbaar wees dat u nou 'n struik vir 'n warmer klimaat kan kweek.\nAs jy lus is vir iets moeiliker, probeer:\nDit is maar enkele van die meer bekende kultivars. Hierdie artikel oor Northscaping noem nog meer, en bevat addisionele advies vir plantkuns vir tuiniers met koue klimaat.\nDit is 'n eksperiment vir ons almal. Laat weet my in die kommentaar watter hortensia's vir u werk.\nKathy Purdy is 'n colchicum-evangelis wat niksvermoedende tuiniers in colchicophiles omskep. Sy is verheug om met u groep oor colchicums of ander tuinonderwerpe te praat. Kathy skryf sedert 4de klas, tuinmaak sedert hoërskool en blog sedert 2002.\nDie grawe en verdeel van meerjarige plante, die algemene skoonmaak van die herfs en die plant van lentebolle is alles 'n daad van geloof. 'N Mens gaan voort voor die altaar van vertraagde bevrediging, totdat die grond vries en jy nie meer kan doen as om die voëlvoerder weer vol te maak en deur die venster te kyk en op die sneeu te wag nie. . . . Intussen help dit om aan jouself te dink as 'n peerboom of 'n tulp. U sal in die lente skouspelagtig blom, maar eers na die vereiste koeltydperk.\nKommentaar op hierdie inskrywing is gesluit.\nEk dink gebruikers van warm klimaat moet op hierdie webwerf verbied word. Ek het in hierdie blog gesoek na plante wat ook hier (Lahore-Pakistan) in sone 10 groei, maar nie kon kry nie. : 0 (\nToe ek 'n paar jaar gelede begin tuinmaak het, was ek baie geïnteresseerd in hortensia's, viburnums, lelie van die vallei, Magnolias, dogwoods, ens. Toe ek uitvind dat hierdie dinge nie in my sone sou groei nie, het ek baie hartseer geword, maar ek het nie ' Ek het baie plante probeer en het daarin geslaag om clematis, adeniums, daglelies (honderde daarvan), vigna caracalla, mucuna sempervirens, aristolochia gigantea, ferraria crispa, paulownia, kiwi-wingerdstokke, akebia longracemosa, ens. land voorheen. Ek is nou tevrede met my sone, maar sal altyd spyt wees dat ek nie kon groei wat u mense kan groei nie. Dit is natuurlik alles.\nHierdie ongelooflike hortensia is ongelooflik! Ek dink ek sal elders 'n stuk grond moet koop om sulke dinge te kweek. Ons het al die sones in Pakistan wat wissel van gletsers tot woestyne.\nWaar kan ek die Annabelle-hortensia in die Albany, NY, vind? Dankie…\nOmdat ek in Kanada woon, vermoed ek dat ek nie in aanmerking kom om beproefde wenner-toetsaanlegte te ontvang nie. Ek het myne hier van die gemagtigde verspreider gekoop en ek is so teleurgesteld oor Incrediball en Invincible Spirit. Hulle lyk skrikkerig en sieklik en het my en my kliënte baie hartseer gegee. U sukses daarmee, moedig my aan om hulle nog 'n seisoen te gee voordat ek hulle uit al die tuine wat ek hierdie jaar geplant het, uithaal. Op grond van my somber ervaring, vermoed ek dat die plante wat u gestuur het, aangepas is om beter te presteer as kommersiële voorraad, sodat u 'n gloeiende resensie sou kon skryf. Vergewe my as dit sinies klink. Nog nooit het ek my tuinontwerponderneming vererger nie. Dit het begin toe ek beproefde Wnner-plante begin gebruik het.\nHallo Allan. Dankie dat u 'n draai kom maak en u ervaring gedeel het. Wat PW-struikmonsters betref, is dit gewoonlik gewortelde steggies, soms potgebonde, maar in elk geval nie groot plante nie, en dit lyk gewoonlik slegter vir die dra nadat dit in 'n boks gestuur is. Dit wil sê, hulle lyk nie asof hulle 'aangepas' is nie.\nEk het daardie twee hortensia's aan die noordekant van my huis geplant, in kleigrond wat drie agtereenvolgende blare daarop gelos het voordat hulle daar geplant is. Dus, suur kleigrond aangepas met blaarvorm. Ek weet dat bewese wenners die groei van buite-verskaffers kontrakteer, en ek vermoed dit is waar die probleem lê.\nDie PW-eenjariges kom by my van 'n heel ander verskaffer en dit lyk beslis aangepas - gekweek in 'n kweekhuis, bevrug tot binne 'n sentimeter van hul kort lewensduur en in volle blom. Hulle kom ook in 'n pot en gewoonlik vroeër as wat ek dit durf waag om dit hier in die grond te plaas. U sinisme is nie ongegrond nie, maar strook nie heeltemal met my ervaring nie.\nDie FTC vereis dat ek alles moet noem - soos om gratis plante te kry - wat my oorsig kan beïnvloed. Natuurlik wil PW gloeiende resensies hê, maar as hulle nie daarin slaag om goed of sleg te praat nie. Ek noem oor die algemeen nie wanneer plante sleg presteer nie, want daar is soveel faktore wat die mislukking van 'n plant, die klimaat en die gebruikersfout, die belangrikste is. Maar ek weet wel waarom die plante aan my gegee word, daarom noem ek die plante wat besonder goed vaar. Die twee hortensia's, anders as die baie H. macrophyllas wat na my kant toe gestuur is met die belofte dat dit goed gaan met my in koue klimaat, het vir my gedy, en hulle het in kwartpotjies, of miskien kleiner, aangekom.\nHyrandra-trofee ... Ek het dit hier in NZ ... en hortensia-pantoffel ...\nEk kan nie sê dat ek veel aan hortensia gedink het totdat ek na Japan verhuis het nie. Hulle is hier inheems, en dus sien ek hulle nou oral. Tot my groot verbasing groei hulle in die berge in Hokkaido (Japan se noordelikste eiland) waar bitter koue en swaar sneeu in die winter die norm is. Is dit dan 'n kwessie van verskeidenheid? En ek het gesien hoe hulle gelukkig groei in ander bergagtige gebiede wat ons gestap en besoek het. Ons het hulle ook hier in Tokio waar dit nou warmer is as die pikkewyne, en daardie arme hortensia verwelk soos ek.\nJoan, daar is baie hortensia-spesies en ek het net op Wikipedia gekyk of dit inheems in Japan was. Een van die spesies waarvan ons praat, is H. macrophylla, dit is die een wat blou of pienk blomme het en waarmee baie tuiniers met koue klimaat probleme ondervind. Daardie een is inheems aan Japan. H. arborescens en H. paniculata is albei inheems aan Noord-Amerika en groei goed in ons koue klimaat. Wat groei in bitter koue betref, vind ek dat 'bitter koue' 'n relatiewe term is. Baie mense sal 0F (-18c) as bitter koud beskou, maar ons sal dit 'n sagte winter noem as dit die koudste is wat dit ooit gekry het. Sommige hortensia-spesies is harder as ander, en dit is dus diegene wat in Hokkaido groei, nie dieselfde is as die wat in Tokio groei nie. En dit is ook moontlik dat die wat in Hokkaido groei, nie so koud gehard is soos hul Noord-Amerikaanse neefs nie.\nHet net die tweet gesien wat Bewese Wenners oor u hortensia's gestuur het. Hulle het dit ook na my toe gestuur. My Invincibelle Spirit vaar nie heeltemal so goed soos joune nie (miskien omdat die takbokke dit aanhoudend knaag) en ook nie so pienk nie, maar dit is steeds 'n lieflike plant. En soos u, vind ek dat Incrediball beter is, aangesien dit nie so groot is nie!\nKarla Dalley ('n mede-GWA-er)\nDankie dat u hier kom inloer en kommentaar lewer, Karla. Miskien sal ek jou in Dallas sien?\nEk wonder of Invincibelle Spirit jaar na jaar sal aanhou optree, of dat dit mettertyd sal uitbrand. ‘Pink Delight’ het vir my wit geblom. Hulle het waarskynlik die verkeerde plante gestuur?\nEk is nie bekend met 'Pink Delight' nie, maar ek neem aan dat as dit wit geblom het, die verkeerde plant aan u gestuur is.\nDit is fyn struike om u koue klimaat en die warmte wat Dee en ek deel, te kan verdra. Annabelle en PeeGee is taai soos naels, betroubare bloeiers en kry nooit ekstra water nie. Kunsmis is nie vir droogtes nie. Een van ons PG's het die grootste blomme wat ek nog ooit gesien het. Wie weet wat die wortel ondergronds aangewend het, maar ongetwyfeld iets interessants. Elke paar jaar sal die makro's 'n goeie vertoning hê voordat dit tot 'n bros gebraai word. Dit was een van daardie jare. Lady In Red was uitsonderlik, dieselfde met die Oakleafs.\nEk is een van die mense wat afgestoot is deur die freakly groot blomkoppe van Incrediball. As hulle die grootte van u bly, sal ek dit oorweeg om een te kry. Natuurlik sal die blomme sigbaar moet wees, so ek sal wag om te sien hoe die uwe verval.\nEk het 'n Invincibelle Spirit in 'n klein houertjie. (Die plek in die tuin word tans bewoon deur 'n Forsythia waarvan die dae getel is.) Die arme plantjie het geblom, ondanks ongereelde besproeiings en hoë temperature. Ek dink dit is 'n wenner. Ek hou van hoe jy dit met die Actacea gekombineer het.\nInvincibelle Spirit is 'n bewaarder, maar die Incredibelle Spirit het regtig my belang. Ek het nie hierdie jaar geluk met al my hortensia's nie.\nKathy, ek is ook lief vir die panikultas en prieel. Ek dink ek het ook een wat 'n anomala is, maar dit het nog nie geblom nie. Wat regtig interessant is, is dat die eerste twee soorte ook goed groei in die warm en sonnige Oklahoma. Hulle blom en blom met baie min sorg. Ons kan die mopheads kweek, maar hulle moet in volle skadu gekweek word en net nie baie goed vaar nie. Ek het een in 'n houer in die skaduwee, en dit maak my mal. Dit is wit, maar 'Annabelle' is ook 'n boomgaard in die geslag van die eerste twee plante, en sy is baie tegemoetkomend. My Incredibelle-geeste is jonk, so hulle begin net hul ding doen. Hulle blom wel, en ek hou baie van die kleur. Dankie dat u dit vir ander mense aan die lig gebring het.\nBeide u en Les het opgemerk hoe goed die H. arborescens hortensia's verdra hitte. H. macrophyllaa kom in 'n wyer kleurreeks en ek dink dit is die beste wat daarvoor gesê kan word. Ek wonder hoe groot die gebied is waar dit regtig maklik en goed kan groei, want dit word beslis baie bemark.\nAlbei hierdie spesies is ook goed vir mense wat in 'n warmer klimaat woon. Ek is verbaas oor die veelsydigheid van H. paniculata, want dit lyk asof dit oral groei. By die tuinsentrum het ons albei hierdie nuwe inleidings begin dra. Ek het gevind dat Invincible Spirit baie swak was, maar miskien was dit weens 'n gejaag om hulle na die mark te bring. Uiteindelik moes ek die hele rug sny om sterker stingels aan te moedig.\nLes, die stingels is ook vir my slap, maar ek dink dit is tipies van baie van die ouer hortensia-variëteite en pas goed in my ouer huis en deurmekaar huisie. Vir my het dit die plant nie afbreuk gedoen nie, so ek het dit nie genoem nie. Ek is bly dat jy dit uitgewys het.\nHallo Kathy - hulle het soveel gedoen om hortensia's vir ons kouer klimaat te verbeter, dankie dat u die woorde wat op ons arms geskryf moet word, uitgespel het! Die eindelose somer is regtig 'n eindelose flop hier, en waarom die moeite doen as die wonderlike eikeblare en paniculatas maklik beskikbaar is?\nAs Amazon-medewerker verdien ek uit kwalifiserende aankope.\nHortensia's vir seisoenlange kleur\nDit was vroeër dat die pragtige blou- en pienkblom-grootblaarhortensia (Hortensia macrophylla) een keer per jaar sou blom, gewoonlik in Junie. Maar planttelers was hard aan die werk, en hul pogings het vrugte afgewerp in 'n nuwe soort hortensia: rebloomers. Reeks soos Endless Summer en Let's Dance bied elke paar weke in die somer en herfs 'n groot, kleurvolle mophead- of lacap-tipe blom. Baie van hierdie variëteite bied ook pragtige herfsblare en is gehard in gebiede 5-9.\nOpkomende hortensia's verkies 'n plek wat oggendson en middagskadu kry. Hulle is nie baie droogtetolerant nie, en dit sal die beste in klam, maar goed gedreineerde grond doen. U moet hulle ook ekstra water gee tydens droë periodes. Andersins, sal die vervaag van blomme die plant aanmoedig om nog meer blomme te produseer.\nToets Tuinwenk: Die suurheid in die grond beïnvloed die blomkleur van blou en pienk variëteite. Hoe suurder die grond is, hoe blouer die blomme hoe minder suur, hoe pienker sal die blomme wees. Voeg grondswawel of aluminiumsulfaat by vir blouer blomme en voeg dolomitiese kalk by vir pienker blomme.\n"Watter tipe hortensia het ek?" Dit is 'n algemene tuinvraag, want daar is baie soorte, kleure en vorms van hortensia's. Hier is 'n oorsig van die gewildste hortensia-variëteite — met pragtige prente! Identifiseer u hortensia of kies een wat die beste is vir u tuin!\nHortensia's is 'n veilige weddenskap vir byna elke tuinier, hulle is lewenskragtig, hou lank, werk in houers of in die grond, verdra wind en sout, is plaagbestand en maak 'n pragtige snyblom. Sien ons gratis hortensiaegroeigids vir plantwenke.\nAs u 'n soort hortensia kies, moet u oorweeg hoe groot dit uiteindelik sal word, sy groeiwyse (wingerdstok teen struik), sy gehardheid en natuurlik sy blomme.\nGrootblaar hortensia's (H. macrophylla)\nDie mees algemene tuinhortensia-struik staan bekend as "grootblaar-hortensia's" Hortensia macrophylla, ook Franse hortensia's genoem. Hierdie opvallende en gewilde spesies kan gekategoriseer word op grond van blomvorms: óf mopheads (Hortensias) óf lacecaps.\nMopheads is gehard teen Zone 6 en dra groot, digte, pomponagtige blomklusters wat hoofsaaklik uit steriele blomme bestaan. Hierdie groep het die vermoë om blomkleur te verander op grond van die pH van die grond.\nBeeld: Mophead Hortensia. Krediet: Ellen McKnight / Shutterstock.\nLacecaps vorm plat, ronde blomkoppe wat bestaan uit 'n ingewikkelde kombinasie van klein, stywe, vrugbare knoppies omring deur 'n armband pronkende steriele. Die resultaat is 'n lugagtige, elegante voorkoms. Lacecaps is geskik vir sones 5 tot 9.\nBeeld: Lacecap hortensia. Krediet: Pixabay\nMopheads: Sones 6–9\nLacecaps: Sones 5–9\n'All Summer Beauty' (Mophead) het oorvloedige, donkerblou blomme - dit word meer pienk in gronde met byna neutrale pH. As die ogies in die winter doodgemaak word, sal die plant in die lente nuwes vorm en steeds blom.\n'Nikko Blue' (Mophead) is sterk, met groot, afgeronde, blou blomme.\n'Blue Wave' (Lacecap) lewer ryk blou tot pers of lila-blou tot pienk blomme.\n'Color Fantasy' (Mophead) het rooierige of diep pers blomme en blink, donkergroen blare. Dit word ongeveer 3 voet lank.\nDie paniek hortensia (Hydrangea paniculata) het gewild geword - met goeie rede. Dit is een van die maklikste hortensia om te groei. Dit is 'n goeie keuse vir 'n beginner: plant dit eenvoudig in volle son, stap terug en kyk hoe dit floreer. Dit groei feitlik oral, van sone 3 tot 9. Geen ander hortensia kan ooreenstem met die verdraagsaamheid teen hitte, koue en droogte nie.\nHierdie groot, sierlike, kronkelende struik is vernoem na vet, keëlvormige blomkoppe en het blomme van 12 tot 18 duim lank oop wit en verouder dan pragtig tot verskillende skakerings van warm Victoriaanse roos.\nAnders as Franse hortensia's en hortensia's van die eikeblare (H. quercifolia), blom hortensia met nuwe groei. U sal dus nie 'n jaar se blomme verloor aan koue winters of snoei op die verkeerde tyd nie. U snoei eenvoudig in die laat winter, aangesien u baie struike en bome doen.\nGehard: Sones 3–8\nTradisioneel is die H. paniculata ‘Grandiflora’, oftewel P. G. (“PeeGee”), was die algemeenste hortensia van die pluim. 'Grandiflora' is 'n groot, outydse, floppy variëteit. Dit kan as 'n struik van 10 tot 15 voet gekweek word of in 'n klein boom opgelei word. Afgeronde trosse wit blomme word stadig tot pienk.\n'Limelight' het vantevore die gewildste tuiniers se keuse geword. Dit is 'n pragtige struik wat koelgroen blomme produseer en tot 8 tot 10 voet groei. 'N Kompakte weergawe,' Little Lime ', word 3 tot 5 voet lank en breed.\n'Limelight' panicle hortensia. Foto deur Ingehogenbijl / Shutterstock\nProbeer Vanilla Strawberry (ook bekend as "Vanille Fraise") wat vanielje begin en 'n aarbeiskadu bereik! Hierdie geharde, sononderhoudende plant met min onderhoud kan maklik 6 tot 7 voet hoog word. 'N Kleiner aarbei-gekleurde hortensia is Strawberry Sundae (Hydrangea paniculata 'Rensun') wat hoogtes van 4 tot 5 voet bereik.\nKrediet: Vanilla Strawberry (ook bekend as “Vanille Fraise”). Peter Turner Fotografie / Shutterstock\n'Tardiva', 'White Moth' en 'Pee Wee' pas by die skaal van klein tuine.\nGladde hortensia's (H. arborescens)\nDie oorspronklike 'sneeubal' ('n verwysing na sy blomme) is inheems aan die Verenigde State en een van die beste hortensia's vir koue klimaatse, en betroubaar tot in die noorde van Sone 3. Die blomme van hierdie spesie lyk soos groot wit pomponse. Alhoewel die plant 'n groot skou hou, kan 'n reënbui veroorsaak dat dit onder die gewig van sy bloeisels flop.\n'Grandiflora' en 'Annabelle' produseer baie groot (tot 14 sentimeter dwars), strakke, simmetriese blomme in die laat somer.\nSneeubal hortensia. Krediet: AylaYildiz / Shutterstock\nOakleaf Hortensia's (H. quercifolia)\nHierdie sierlike plant is 'n moeilike inheemse, en is 'n uitstekende toevoeging tot enige landskap. Alhoewel dit inheems in die suidooste is, vertoon dit 'n ongelooflike knophardheid en floreer dit tot Sone 5. Soos die naam aandui, het dit groot, growwe blare, gevorm soos die van 'n eikeboom, wat bekend is vir hul skouspelagtige herfskleure wat wissel van rooi tot brons en pers bordeaux. Die blomkoppe is keëlvormig en oop wit, vervaag tot subtiele skakerings van roospienk, en word uiteindelik 'n ryk bruin kleur wat die hele winter duur.\nGehard: Sones 5–9\nVerwag buitengewone valkleur van 'Snow Queen', 'Snow Flake' en 'Alice'.\nOakleaf hortensia (Hydrangea quercifolia). Krediet: Gerry Bishop / Shutterstock\nBerghortensia's (H. serrata)\nSommige plantkundiges beskou dit as 'n verskeidenheid H. macrophylla en deur ander 'n duidelike spesie, is hierdie tipe geneig om 'n klein fyn stamplant te wees, hoofsaaklik 'n lemkap, met blare wat 'n saagagtige rand het.\n'Bluebird' en 'Diadem' is twee pragtige voorbeelde van hortensia's in die berge.\nIn suur grond produseer 'Preziosa' bloeisels van 'n buitengewone mengsel van ligte skakerings van blou, pers, violet en groen.\nBeeld: 'Bluebird' Mountain Hortensia. Foto deur Doreen Wynja / Monrovia.com.\nKlim hortensia's (H. anomala ssp. Petiolaris)\nDaar is min plante wat soveel opwinding skep as 'n klim hortensia in volle blom. Dit is 'n sterk bladwisselende wingerdstok, dit blom van einde Junie tot vroeg in Julie en vertoon plat, romerige, wit wit blomme van 6 tot 10 sentimeter breed, wat lyk soos fyn antieke kant teen sy dik blink blare. Die bloeisels word rooibruin wanneer dit vervaag.\nGehard: Sones 4–7\n'Firefly' is 'n nuut gepatenteerde variëteit wat bont blare vertoon.\nKlim hortensia. Foto deur Doreen Wynja / Monrovia.com.\nWatter hortensia-variëteit is jou gunsteling? Laat weet ons in die kommentaar!\nOns kan nie oor hortensia-variëteite skryf sonder om snoei aan te raak nie. As u hortensia op die verkeerde tyd snoei, sal dit nie blom nie. Om sake te bemoeilik, word verskillende hortensia op verskillende tye gesnoei. Naamlik:\nPanicle (H. paniculata) en glad (H. arborescens) hortensia's gesnoei VOORAF blomknoppe word gevorm (laat winter). Hierdie variëteite blom op die stingels van die huidige seisoen ("nuwe hout").\nBigleaf (H. macrophylla), asook Oakleaf (H. quercifolia), word reg gesnoei NA die blomme verdof in die somer. Hierdie variëteite blom op die stamme van die vorige seisoen ("ou hout").\nEn hier is ons gratis en omvattende kweekgids vir hortensia.\nKoue geharde hortensia's: die keuse van hortensia's vir sone 4...