2 Hoe kan ek tyd bespaar met cron??\n3 Hoe kan ek ‘n cron-skrif vanaf my cPanel gebruik??\n4 Hoe laai ek my skriplêer op?\nCron is ‘n Linux / UNIX-demoon wat ontwerp is om ‘n opdrag op ‘n voorafbepaalde tyd uit te voer. Aangesien cron ‘n demoon is, is dit nie nodig om sodra dit uitgevoer is, enige administrasie van die gebruiker te benodig nie. Cron word beheer deur ‘n stel lêers genaamd “cronfiles”, hieronder is ‘n lys van algemene cron-opdragte.\nCrontab lêernaam Installeer lêernaam as u crontab-lêer.\ncrontab -e Bewys u crontab-lêer.\ncrontab -l Wys u crontab-lêer.\ncrontab -r Verwyder u crontab-lêer.\nStuur die afvoer na die gespesifiseerde adres.\nElke inskrywing in die crontab-lêer bestaan uit die volgende ses velde wat deur ‘n spasie geskei is. Die volgorde van die velde en ‘n kort beskrywing van elkeen word hieronder gelys.\nminuut (s) uur (s) dag (s) maand (s) weekdag (s) opdrag (e)\nveld waarde beskrywing\nminuut 0-59 Definieer die presiese oomblik wat die opdrag sal uitvoer.\nUur 0-23 Definieer die uur van die dag waarop die opdrag uitgevoer moet word.\ndag 1-31 Definieer die dag van die maand wat die opdrag sal uitvoer.\nmaand 1-12 Definieer die maand van die jaar wat die opdrag sal uitvoer.\nweekdag 0-6 Definieer die dag van die week wat die opdrag sal uitvoer.\nSondag = 0, Maandag = 1, Dinsdag = 2, Woensdag = 3, Donderdag = 4, Vrydag = 5, Saterdag = 6\nBevel spesiale Die volledige opdrag wat uitgevoer sal word.\nU kan ook ‘n * in plaas van die numeriese karakter van die eerste vyf velde gebruik om alle wetlike waardes aan te dui. Byvoorbeeld, 0 0 * * 1-opdrag, sal elke Maandag ‘n skrip uitvoer.\nDie meeste van hierdie gedeeltes is slegs van toepassing as u skripte vanaf die opdragterminal in Linux / UNIX gebruik, as u ‘n cPanel gebruik, sien asseblief die gedeelte “Hoe kan ek ‘n cron-script vanaf my cPanel uitvoer”.\nHoe kan ek tyd bespaar met cron??\nDaar is baie maniere waarop u Cron kan gebruik om sommige te red, maar vir my is die nuttigste take wat u kan skeduleer, databasis- en webwerf-rugsteunkripte. Albei hierdie take kan maklik met die hand gedoen word, maar dit word gereeld oorweeg. Met cron kan u dit een keer opstel en weet dat dit gedoen sal word.\nHieronder is voorbeeldskripte wat u kan gebruik om hierdie take met cron op te stel.\nOutomatiese rugsteun van webwerwe (Skrip verskaf deur Ubuntu)\n# Rugsteun na NFS-bergskrif.\n# Wat om te rugsteun.\n# Waar om te rugsteun na.\ndest = “/ mnt / Friends”\n# Skep argieflêernaam.\ngasheernaam = $ (gasheernaam -s)\n# Druk beginstatusboodskap.\neggo “Rugsteun van $ backup_files na $ dest / $ archive_file”\n# Rugsteun die lêers met teer.\n# Druk eindstatusboodskap.\neggo “Rugsteun klaar”\n# Lang lys van lêers in $ dest om lêergroottes na te gaan.\nOutomatiese WordPress-databasis-rugsteun (Skrif verskaf deur Tamba2.org.uk)\n# Stel die 4 veranderlikes in\n# Vervang wat NA DIE = is met die inligting in u wp-config.php-lêer\n# Hou die ”rondom u adres\nE-pos = “_ email.com”\neggo ‘Blognaam: Jou mySQL-rugsteun is aangeheg’ | mutt -a $ DBNAME-back-up- $ DATE.sql.gz $ EMAIL -s “MySQL Backup”\nrm $ DBNAME-rugsteun- $ DATE.sql.gz\n* Disclaimer: Ons is nie verantwoordelik as die script nie korrek funksioneer nie, of as u dit verkeerd opstel. As u enige vrae of vrae het oor die draaiboek of hoe om dit op te stel, sal u gasheerverskaffer die beste kontak wees.\nHoe kan ek ‘n cron-skrif vanaf my cPanel gebruik??\n1. Teken in op u cPanlel\n2. Soek die “cron jobs” -ikoon (dit is gewoonlik in die gevorderde afdeling).\n3. Voer u e-posadres in as u wil hê dat ‘n afskrif van die gewasuitset per e-pos aan u gestuur moet word.\n4. Kies wanneer u wil hê dat u cron-skrif moet loop. (As u ‘n item in die keuselys “Algemene instellings” kies, sal u die velde vir u invul.)\n5. Voer die pad in van die skrif wat u wil uitvoer. (Opmerking: u moet u skriplêer op u bediener laai. Vir meer inligting, sien hieronder: “Hoe kan ek my skriflêer oplaai” vir meer inligting.)\n6. Klik op “Add New Cron Job”\n7. Jou cron-baan moet nou gelys word onder “Huidige Cron Jobs”.\nHoe laai ek my skriplêer op?\nKies ‘File File’ in u cPanel.\nKies dan ‘Home Directory’ en klik dan op ‘Go’\nKies nou “Upload”.\nStel u lêertoestemmings op 755\nKlik op “Blaai”\nBlaai na die lêergids met u script en klik daarop, en klik dan op “Open”.\nOpmerking: u cPanel kan anders opgestel word as die hierbo getoon, maar die algemene konsepte moet steeds dieselfde wees.


Die Goeie Herder (2)\n“En die skape luister na sy stem; en hy roep sy eie skape by hulle naam en lei hulle uit. En wanneer hy sy eie skape uitgebring het, loop hy voor hulle uit; en die skape volg hom, omdat hulle sy stem ken.” - Johannes 10:3-4.\nDie Oosterse skaapwagter dryf nie sy skape aan nie, maar stap voor hulle uit en lei hulle. As dit aand word, neem hy hulle na 'n plek van veiligheid. In die oggend lei hy hulle uit om te gaan wei. Dit is die beeld wat Jesus gebruik. Christus sal nooit sy mense dryf nie, maar Hy loop voor hulle uit sodat hulle Hom kan volg.\nSkape moet gelei word. Hulle besit nie 'n natuurlike instink om self hul weg te vind soos ander diere het nie. Skape kan uit die trop afdwaal, dit is waar, maar 'n verdwaalde skaap kan selde sy pad terugvind. Daarom kan Jesaja sê: “Ons almal het gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop” (Jes 53:6). Ons kan nooit self ons weg terugvind as die Goeie Herder ons nie opsoek en teruglei nie.\nChristus lei sy mense sagkens. Hy loop voor sy skape uit. Hy gee om vir die swakkes. “Hy sal sy kudde laat wei soos ‘n herder; Hy sal die lammers in sy arm vergader en aan sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei.” (Jes 40:11). Hy lei nooit sy skape te vinnig nie. Hy neem hulle somtyds oor ruwe en gevaarlike weë, maar Hy verloor nooit een van hulle nie. Geen skaap van Christus het nog ooit verlore geraak nie, selfs nie langs die gevaarlikste paaie nie.\n'n Ou gids het vir 'n toeris in die Alpe, wat bang was om die gids se hand te neem sodat hy hom oor 'n gevaarlik uitstaande rots kon help, gesê: “Hierdie hand het nog nooit 'n man verloor nie.'' So het Christus nog nooit sy mense verloor nie. Hy het miljoene huistoe gelei: “Oor die wat U My gegee het, het Ek gewaak; en nie een van hulle het verlore gegaan nie.” (Joh 17:12).\nChristus lei sy skape na die waters waar rus is. Somtyds lei Hy hulle deur woestyne, langs doringagtige paaie en deur donker klowe, maar Hy is altyd net voor hulle, en waar Hy is, is hulle veilig. Ten laaste lei Hy hulle deur die dal van die skaduwees tot binne-in die hemelse kraal, om dáár vir ewig veilig te wees in sy liefde.\nNet soos 'n herder uittrek met sy skape\nmet sagte hand hul lei langs stille waters -\nin vaste spoor van sy geregtighede.\nPsalm 23:1 (Beryming)


Die verskil tussen 'n blogtitel en 'n blogdomein (URL)\nVoordat u aan ‘n nuwe blog begin werk, sal u dit waarskynlik wil noem. Alhoewel u weke kan spandeer om ‘n idee te ontwikkel en selfs van die eerste konsepte te skets wat die hele blog vorm, is dit nie regtig raadsaam om ‘n blog aanlyn te plaas sonder om ‘n naam daarvoor te hê nie.\nMaar as u besluit dat dit tyd is om u blog ‘n naam te gee, moet u die verskille ken wat baie beginners verwar – ‘n blogtitel en domeinnaam is nie dieselfde dinge nie!\n0.2 Blog-domeinnaam (URL)\n0.2.1 Kan ek ‘n gratis domein hê??\n1 Som dit op\nAs u ‘n idee vir ‘n blog kry, sal u waarskynlik ‘n titel in gedagte hê. Dit kan alles wees wat u wil hê, en u hoef nie op die internet na te gaan of dit beskikbaar is nie. Byvoorbeeld, as u naam John is en u ‘n kosblog begin, kan die titel van u blog iets so eenvoudig wees soos ‘John’s Food Blog’ (ons hoop dat u ‘n beter idee het as wat ons doen).\nBlogtitel kan te eniger tyd verander word. As u besluit om die titel te verander, is u slegs een opsie. Aangesien die instellings afhang van die CMS wat u gebruik, is dit onmoontlik om dit alles deur te gaan in hierdie artikel. Laat ons jou dus wys hoe om blogtitel in te verander WordPress:\nVoer die gewenste titel in die veld “Site Title” in\nGewoonlik is dit al wat nodig is om die titel van u WordPress-blog te verander. Die meeste temas en inproppe gebruik hierdie opsie om die blogtitel waar nodig te vertoon, maar as u meer wil leer, vergeet dan nie om ons WordPress-gidse na te gaan nie..\nVoordat u u blog aan die publiek kan wys, benodig u ‘n wonderlike webhostingonderneming wat u webwerf sal versorg. Dit is die plek waar u lêers geleë sal wees. Ons beveel Bluehost ten sterkste aan vir al u gasheerbehoeftes. Maar u sal ook ‘n domeinnaam moet registreer wat aan u webwerf toegeken sal word.\nStel u ‘n domeinnaam voor as die adres van u blog. Net soos u huis ‘n unieke straatnaam en -nommer het wat dit identifiseer, moet u blog ook ‘n unieke adres hê. Met hierdie adres kan almal op die internet (mense sowel as masjiene) u blog herken volgens die unieke ligging (die domeinnaam).\nAnders as die blogtitel wat te eniger tyd gewysig kan word en die webwerf nie veel sal beïnvloed nie, is die domeinnaam iets wat u vir altyd wil behou. Alles wat u met u blog doen, sal aan die domeinnaam toegewys word, dus as u dit verander, sou dit ‘n nuwe begin beteken. En dit is nie iets wat jy sal wil doen na jare se harde werk aan die blog nie. Byvoorbeeld, as iemand anders na u blog gekoppel het en u die domeinnaam verander het, sal die skakel ophou werk en iemand wat klik om op u webwerf te kom, sal op ‘n leë bladsy beland met ‘n fout.\nDit is dus belangrik om van die begin af ‘n domeinnaam te kies wat u regtig wil en wil hê. Dit is makliker gesê as gedaan. Hoekom? Aangesien die domeinname uniek moet wees, kan u uself voorstel dat soveel van hulle al deur iemand anders geregistreer is. Daar kan byvoorbeeld net een wees www.firstsiteguide.com. Aangesien ons die domein reeds besit, kan niemand anders dit hê nie.\nIn die voorbeeld van “John’s Food Blog” wil John waarskynlik hê dat sy domeinnaam iets soos wil wees www.johnsfoodblog.com. Maar u kan ook verskillende domeinname registreer, soos:\nIn hierdie geval, alhoewel u dalk sou registreer om iets soos www.jfblog.com (omdat die eerste een waarskynlik geneem is), kan jou blogtitel steeds ‘John’s Food Blog’ wees. Almal wat die domeinnaam invoer, kan dus die volledige blogtitel wat u opgestel het in die instellings sien.\nKan ek ‘n gratis domein hê??\nAs u ernstig wil raak met u blog, wil u betaal vir ‘n domeinnaam. Enige van die voorbeelde hierbo sal u geld kos. Maar as u vir ‘n domeinnaam betaal, kan u die adres van u blog kies en dit volgens u smaak verpersoonlik.\nAlhoewel u maklik ‘n gratis domein kan hê, is dit gewoonlik so subdomeinen. Dus, as u byvoorbeeld u gratis blog op WordPress.com aanbied, kan u ook ‘n gratis domeinnaam hê. Maar in daardie geval sal u nie iets unieks kan kies soos die voorbeelde wat ons gewys het nie. In plaas daarvan kan u net die eerste deel van die naam kies. In plaas daarvan om iets unieks te hê johnsfoodblog.com, jy kan net hê johnsfoodblog.wordpress.com (tensy ‘n ander kosliefhebber dit al beweer het).\nAlhoewel beide die blogtitel en domeinnaam belangrik is, is daar duidelik groot verskille. Albei name word gebruik om ‘n blog te identifiseer, maar die blogtitel kan op enige oomblik maklik verander word, terwyl die domeinnaam nie iets is wat u moet verander nie (in seldsame gevalle verander mense hul URL’s, maar dit is nie iets waaroor u moet bekommerd wees nie) punt).\n‘N Blogtitel is net ‘n naam wat gebruik word vir die identifikasie van die blog, en ‘n domeinnaam is die adres van u blog wat deur mense sowel as soekenjins gebruik sal word om u webwerf te herken in die swerm van ander blogs wat aanlyn gevind word..\nDit is nie ‘n maklike taak om ‘n blogtitel en domeinnaam op te stel wat u op die internet sal identifiseer nie. Dit verg tyd en verbeelding om iets interessants en tog uniek te kry. Nadat u u domeinnaam gekies en gekoop het, maak dit seker dat u u blog voorlê gebruik die regte hashtags op sosiale netwerke soos Instagram, sodat jy baie likes kan kry en met jou blog geld kan verdien.\nAs u nog steeds sukkel met die vind van ‘n domeinnaam vir u blog, kyk gerus na hierdie blognaamopwekkers wat u sal help deur idees voor te stel en te kyk of die domeinnaam beskikbaar is.


Die nuwe burgemeester in Los Angeles stel doelwitte vir voedselbeleid - Nuwe resepte\nDie nuwe burgemeester in Los Angeles stel doelwitte vir voedselbeleid\nBurgemeester Eric Garcetti beplan om gesonde eetgewoontes te bevorder\n'N Paar dae voor sy verkiesing het Eric Garcetti, die nuwe burgemeester van Los Angeles, sy plan gedeel om die voedselbeleid te verbeter. In 'n Vraelys oor voedselbeleid in Los Angeles, het hy gesê dat "hoewel Los Angeles die ongelukkige onderskeid het om die episentrum van honger te wees, het ons ook die geleentheid om 'n leier te wees om dit uit te wis."\nGarcetti se planne sluit in om die FamilySource Center stelsel, wat sosiale dienste bied aan lae-inkomste inwoners in die L.A.-gemeenskap. 'N Ander doelwit is om die inskrywing in die CalFresh -program, wat kosseëls verskaf. Hy hoop om gesinne met 'n lae inkomste aan te moedig om deur die program by plaaslike boeremarkte te gaan koop.\nDie burgemeester, wat vandag verkies is, is ook van voorneme om stedelike landbou in ruimtes soos gange en parkweë te ontwikkel, die werksomstandighede en gesondheidsvoordele van voedselwerkers te verbeter en die aantal straatverkopers te verhoog om gesonde eetgewoontes te bevorder.\nDie tyd sal leer hoeveel die voedselbeleid van Garcetti eintlik die voedingsgesondheid van die LA -gemeenskap sal bevorder, maar dit lyk beslis of sy hart op die regte plek is.\nStad bied alles uit vir 'n bod vir demokratiese konvensie\nDie meganisme het hom uiteindelik vergewe, en verteenwoordiger John Burton is ongedeerd vrygelaat.\nMaar die sagte druk in New York het die hele dag aangegaan. Burton en die meeste van die ander lede van die Demokratiese Party se terreinverkiesingskomitee vir die presidensiële byeenkoms van 1976 was in New York besig om die harde koop van die groot demokratiese politici in die stad, hotelbestuurders, restaurateurs en selfs 'n modeontwerper te kry.\nAlhoewel die komiteelede hul kommer uitgespreek het oor die arena -vloeroppervlakte in Madison Square Garden, die voorgestelde byeenkomshoofkwartier, was hulle andersins vol lof vir New York, sy hotelle, sy mense en die glorieryke lentedag.\nRobert S. Strauss, voorsitter van die Demokratiese Nasionale Komitee, het gesê dat die vloeroppervlakte van die tuin hom 'bekommerd' maak en dat verskeie lede van die terreinkeuse -komitee sy kommer weerspieël.\n'Hierdie saal is nouer as wat ek gedink het dit sou wees,' het mnr. Strauss gesê. 'Maar hierdie saal het baie aangrensende ruimte wat ons nie in Los Angeles gevind het nie. Dit is 'n afweging. Dit is alles 'n afweging. Daar is voor- en nadele in albei hierdie stede. ”\nSoos James Appell, die bedryfshoof van die Garden, hulle gelei het oor die rubberbaan wat vir die sprint -wisselslag -wisselslag vir vroue opgerig is, wat die Demokratiese amptenare 'n vinnige uitslag gegee het van die voorgestelde sitplekreëlings. het die komiteelede vir mekaar gemompel soos: "Maar waar gaan hulle die plaasvervangers plaas", of "Dit is regtig baie kleiner as wat ek gedink het dit sou wees."\n'N Klein gedeelte van die tuinvloerruimte in die tuin is opgestel met rye sitplekke, spottende afvaardigingsborde en 'n spreekkamer met 'n groot plakkaat met die opskrif "1976 Demokratiese Konvensie".\nLater, in een van die Garden 's sagte klubs, het mnr. Strauss met 'n komiteelid geskerts dat "dit is waar u die kandidaat kies."\nPatrick J. Cunningham, die staat se Demokratiese voorsitter en die voorsitter van die terreinkeuse -komitee vir die nasionale byeenkoms, wat vir New York werk, hou by die kantlyn en sê nie veel nie.\nMaar toe iemand vir hom sê dat die komitee nie beïndruk lyk met die tuin nie, het hy vinnig gesê:\nVerlede week het die terreinkeuse -komitee deur die nuwe Los Angeles Convention Center getoer, en Strauss het die perseel “die beste fasiliteite wat ek nog ooit gesien het” genoem.\nDie komitee hoop om teen Augustus oor 'n perseel te besluit. Afgesien van New York en Los Angeles, is New Orleans, volgens sommige demokratiese amptenare, 'n 'lang skoot'.\nMaar mnr. Cunningham, beslis optimisties oor New York, het gesê die Los Angeles -vergadersaal het "baie groter gelyk, want dit is net een groot leë ruimte."\nDie belangrikste punt van die komitee is die sitplek van die 3.049 afgevaardigdes en die 1.900 plaasvervangers. En hoewel mnr. Strauss gister gesê het dat die plaasvervangers nie op die hoofbyeenkomsvloer hoef te sit nie, raam hy dat 3 500 sitplekke nodig sal wees vir\nafgevaardigdes op die hoofverdieping plus ruimte vir 750 tot 1 000 verslaggewers, veiligheidsmense en boodskappers.\nDie Garden -personeel het gister 'n plan vertoon vir die sitplek van 3200 mense op die arena -vloer, met reëlings dat alternatiewe afgevaardigdes op die eerste vlak toeskouersitplekke kan sit.\nDie komitee se dag het begin met 'n ontbyt om 8:30 in Gracie Mansion, waar burgemeester Beame gereël het dat 'n vuurboot water in die Oosrivier en die koor van die Junior High School 185 van Flushing laat sing "East Side, West Side" en "Beskou uself tuis."\nGaste by die ontbyt was twee voormalige Demokratiese burgemeesters van New York - John V. Lindsay en Robert F. Wagner - asook James A. Farley, die man wat as president van die Demokratiese Party onder president Franklin D. Roosevelt gedien het.\nBurgemeester Beame, bruin en glimlaggend, het aan sy gaste gesê New York was 16de op die lys van groot stede wat volgens hul misdaadstatistieke gegradeer is.\n'Ons mededinger,' het hy gesê, 'is negende'\nTerwyl 'n bus van die Metropolitan Transit Authority 'n rustige pad na die sentrum van Gracie Mansion geneem het, luister 'n paar afgevaardigdes aandagtig na 'n gids wat praat oor die stad se argitektuur.\nMaar die openbare adresstelsel van die bus het nie gewerk nie, en diegene wat agter in die bus was, het gesels en geskerts oor die ligter oomblikke van hul politieke pligte.\nDoris Davis, die burgemeester van Compton, Kalifornië, het aan 'n medepassasier gesê dat Cunningham in Los Angeles 'oor alles gekla het'.\n'Hy het gesê alles is verskriklik.' het sy met 'n groot stem voortgegaan en die top van die voormalige Bronx -leier van die Demokratiese graafskap sou hoor.\nDie groep is in die McGraw -Hill -gebou aan die Avenue of the Americas neergelê, in die kelderkamer ingebring en tussen giggelende skoolkinders gesit om na 'n multimedia -program genaamd "The New York Experience" te kyk.\nTerwyl skyfies, filmfragmente en wat soos honderd mikrofone gelyk het, 'n verbluffende en soms asemrowende uitsig oor New York vir die gehoor laat opneem, het stemme wat opgeneem is, die geskiedenis van die stad vertel en aangehaal van sommige van die meer bewonderende inwoners van die verlede.\nEn dan is dit middagete aan die begin van die sestigerjare, die restaurant in die gebou met die aggressiewe hysbak.\nBestuurders van die hotel en nywerhede, die mode -ontwerper, Oscar De La Renta, en verskeie lede van die City 's Convention and Visitor 's Bureau, 'n privaat organisasie wat gedeeltelik deur die stad gefinansier word, het by die komiteelede aangesluit.\nDie New Yorkers het probeer om die argumente wat die komitee verlede week in Los Angeles gehoor het, teen te werk, wat ramings bevat dat die gemiddelde besteding deur een persoon in vier en 'n half dae $ 180, maar $ 400 hier sou wees. Die New Yorkers het gesê dat hul besoekers in die stad eenvoudig meer geld spandeer, want hier is meer om te bestee, soos inkopies, teaters en ekstra fieterjasies.\nHulle beklemtoon die oorvloed hotelruimte in Manhattan en die gemak daarvan vir die tuin. Baie van die komiteelede het gesê dat hotelreëlings in New York baie beter was as dié in Los Angeles.\nDie Convention and Visitors Bureau, die Association for a Better New York en verskeie sakemanne wat gevra het dat hul name nie bekend gemaak word nie, betaal die grootste deel van die rekening vir die tweedaagse verkoopspos, wat etes by "21" en "Le Club" insluit en gratis hotelkamers by die Statler Hilton. Die hele ding kos ongeveer $ 10 000.\nAs die konvensie na New York kom, het die Board of Estimate gesê dat dit 'n toekenning van tot $ 1 miljoen aan die Demokratiese party sal goedkeur. Maar voordat enige geld deur die organiseerders van die byeenkoms aanvaar kan word, moet 'n spesiale federale kommissie die riglyne vir sulke geskenke opstel, en hulle sal eers in Julie moet besluit.\nIs $ 1 miljoen baie vir 'n stad in 'n begrotingskrisis?\n'Ons is nie stukkend nie,' het burgemeester Beame gesê. 'En as die byeenkoms hier kom, verhaal ons dit alles. Dit sal die grootste ding vir New York wees. ”\nWat beteken dit vir my om SalviMex te wees?\nOm SalviMex te wees, het my gevorm soos ek vandag is. Ek is 'n Latina wat in Los Angeles gebore en getoë is. My ma is Salvador-Amerikaans en my pa is Mexikaans-Amerikaans. My ma was nog altyd 'n talentvolle huiskok, sy het baie Salvadoraanse resepte in haar vaderland geleer. Toe sy in Los Angeles kom en my pa hier ontmoet, het sy Mexikaanse resepte by sy gesin geleer. Gelukkig was daar altyd heerlike Salvadoraanse en Mexikaanse kos in my huis.\nMy Mexikaanse wortels – My Father\nMy pa verhuis na Los Angeles toe hy nog net 'n tiener was. Hy kom werk toe en spaar geld. My pa het 'n oop gemoed gehad oor die moontlikheid om terug te keer huis toe, maar uiteindelik besef hy dat daar soveel geleenthede hier in LA is dat hy gebly het.\nHy het selfs gehelp om my Nana hierheen te trek, 'n huis te koop, my ma te ontmoet, 'n gesin te begin, ens. Alhoewel hy nou 'n trotse burger van die Verenigde State is, het hy nostalgie oor sy geboorteland. Hy besoek verskeie kere per jaar. Toe ek 'n kind was, het ons naweke op pad na sy tuisdorp gegaan, terwyl my ma saam met die broers en susters agtergebly het. (Ek is die enigste van ons wat Mexico net so lief het as my pa, en daarom was ek altyd gretig om hom te vergesel!)\nEk het baie geleer oor die balansering van dubbele identiteite by my pa: hy was trots op sy wortels en trots op die geleenthede wat Los Angeles hom gebied het.\nMy Salvadoraanse wortels – My Mama\nMy ma, aan die ander kant, het altyd daarvan gedroom om na die VSA te kom. Op dieselfde manier as iemand uit die middel van die VSA verlang om na The Big Apple te verhuis, het my ma gedroom om 'n Amerikaner te wees. Vir haar, toe sy hier kom, was haar doelwitte om dit te bereik, om suksesvol te wees. Haar logika was dat assimilasie meer deure vir haar sou oopmaak. Sy het haar nuwe identiteit in Los Angeles trots omhels.\nMaar as mamma terug sou huis toe bel, sou ek sien hoe hierdie ander kant uit haar kom. Asof haar wag af is. Toe ons El Salvador saam as 'n gesin sou besoek, was dit ongelooflik om te sien hoe my ma, soos 'n verkleurmannetjie, so gemaklik, so gelukkig in haar wortels leun.\nAs 'n volwassene, as ek nadink oor hierdie herinneringe, verstaan ek nou dat haar assimilasie nie 'n verwerping van haar kultuur was nie. Dit was my ma se manier om te oorleef en uiteindelik te floreer in die Verenigde State. Watter beter manier om jouself te eer as om te floreer? Vir my is my ma een van die suksesvolste Latyns wat ek ken. Ek is so trots op haar daarvoor. By my ma het ek baie dinge geleer: ek het geleer hoe om strategies te wees om te kry wat ek wil hê. Ek het geleer hoe om te kook. Ek het eerstehands van entrepreneurskap by haar geleer. Uiteindelik het ek geleer dat dinge soms nie so eenvoudig is soos dit lyk nie, en dat hierdie kompleksiteite ons kan maak tot wie ons is.\nMy Salvadoraanse wortels – My man\nDeur my verhouding met my Salvador-Amerikaanse man het ek meer kontak met my Salvi-wortels gekry. Ek maak 'n grap dat my man my ma se gunsteling is, want hy is Salvi soos sy. So het hulle 'n spesiale band. Sy kan meer gereeld en gemakliker in haar Salvadoraanse identiteit leun. Dit was baie lekker om te sien hoe dit deur die jare uitkom.\nMy SalviMex -wortels beïnvloed wie ek vandag is\nOm SalviMex te wees, het my gevorm in my vormingsjare, en hierdie unieke identiteit beïnvloed my nog steeds op die beste maniere as 'n volwassene. Byvoorbeeld, toe ek my man ontmoet, was daar natuurlik aanvanklik flirt terwyl ons mekaar leer ken het. Uiteindelik het die onderwerp van ons kulturele agtergronde ter sprake gekom. Ek het hom gevra waar hy vandaan kom. Hy het my vertel dat hy in El Salvador gebore is, as 'n kleuter na die VSA gekom het en 'n burger geword het net voordat hy aan die USC studeer het. Al wat ek gehoor het, is El Salvador en my oë brand. Enige skaamheid (ek noem dit skaamheid, hy noem dit onbeskoftheid). Ek voel dadelik om hom verdwyn: 'Wat ?! Is u Salvador?! Ek ook! Wel, half. ” Dit was 'n keerpunt in ons hofmakery.\nMy man is my maat en beste vriend. Ons het gesprekke oor baie dinge. Een onderwerp wat herhalend is, is identiteit. Wat beteken dit om Latinx in die Verenigde State te wees? Wat beteken dit om 'n Latina -entrepreneur te wees? 'N Latynse professionele persoon? Een ding wat ons gereeld bespreek, is wat dit beteken om Mexikaanse-Amerikaanse en Salvador-Amerikaanse in die Verenigde State te wees. Dit is 'n gesprek wat, soos baie ander, 'n konstante dialoog in ons huishouding is.\nHet Salvadoriane en Mexikane beesvleis?\nMy man sê hy was verlig toe hy uitvind dat ek half en half is. Hy het later in ons verhouding aan my erken dat hy opgewonde was dat ek half Mexikaan was omdat hy van Mexikaanse kos hou (die pad na sy hart was deur sy maag). Hy was ook verlig dat ek half Salvador was, want dit beteken dat ons oor die weg sou kom.\nEk onthou toe hy by my wou vasstel dat hy goed was met Mexikane. Hy sou my vertel dat byna al sy Salvador-Amerikaanse neefs met Mexiko-Amerikaners getroud was. Hy het ook met my gedeel dat sy beste vriend ook SalviMex is. Ek het sy bedoelings verstaan en gedink dat dit soet was. Sy bedoeling was om vir my te wys dat hy geen vleis met Mexikane het nie.\nLaat ons eerlik wees: dit is moeilik om oor 'n SalviMex -identiteit te praat sonder om te praat oor die beesvleis wat sommige Mexikane en Salvadoriane soms met mekaar het. Met wortels in beide kulture, het ek dit alles gehoor - van beide kante. Die mees algemene opmerking is: 'Hoe het u ouers dit laat werk? Aangesien Salvis en Mexikane nie van mekaar hou nie. ” (Vir die rekord, my ouers is gelukkig getroud, lol.)\nSalvadoraanse en Mexikaanse eenheid\nEk gee nie regtig graag krag aan hierdie beesvleis nie en fokus liewer op die positiewe. Vir my is dit belangrik om eenheid in ons kulture te vestig. Daar is baie Meksikane en Salvadoriane in Los Angeles. Ons is meer soortgelyk as anders. Ons kan ons verskille vier en ons band oor ons ooreenkomste vier. As bondgenote kan ons soveel bereik.\nDit is my persoonlike ervaring dat hierdie identiteite bygedra het tot die skoonheid wat die kompleksiteit van Los Angeles is.\nElke keer as ek iemand van Mexikaanse afkoms ontmoet, is dit so lekker om iets gemeen te hê! Ons opvolgvraag is gewoonlik- uit watter deel van Mexiko kom u gesin ?!\nElke keer as ek iemand van Salvadoraanse afkoms ontmoet, is die opwinding byna altyd onmiddellik: "o wat ?! Is jy ook Salvi ?? Glad nie!" Dan kom al die Salvi -slang wat ons ken, na vore en bind ons daaroor.\nHierdie identiteit dra ook by elke keer as ek iemand ontmoet wat Sentraal -Amerikaanse wortels het: 'Jy is ook Sentraal -Amerikaner ?! Hoe koel!!" Om SalviMex te wees, het my gehelp om in kontak te kom met my Latinidad op 'n manier wat vir my so spesiaal is. Ek sou dit nie vir die wêreld verander nie.\n'N Huldeblyk aan my SalviMex -identiteit\nDit is hoekom Herencia kookboek is soveel meer as 'n kookboek. Dit is 'n huldeblyk aan my Salvadoraanse, Mexikaanse, Latina en Los Angeles identiteit aan my erfenis. Dit is 'n viering van wonderlike kulture deur middel van kos. Dit is 'n huldeblyk aan die vroue wat my leer kook het. Dit is my manier om la te eer raza. Om Salvi Mex in Los Angeles te wees, het my soveel vreugde verskaf. Hierdie boek is 'n klein teken van liefde vir my SalviMex -identiteit. Ek nooi u uit om saam met my 'n reis te gaan na identiteitsverkenning deur middel van voedsel in Herencia kookboek. Ek hoop dat hierdie resepte en verhale u net soveel vreugde bring as wat dit vir my en my geliefdes gebring het.\nKyk na ons blog en ons boek vir outentieke Salvi Mex -resepte met 'n moderne (en soms gesonde) draai.\nHerencia -kookboek is tans te koop op Amazon.\nDit is skoonheid, dit is rsquos genade, dit is 'n gesinsverhouding met styl, liefde en geskiedenis op die bord en oral. En die wilde en wonderlike eetkamer is een van die eerste plekke waar ons wil wees wanneer die wêreld weer normaal word.\nHierdie moderne Kambodjaanse deli doen alles: nie net verslap Gamboge knapperige stokbroodjies met geroosterde vleis met sitroengras, romerige p & acirct & eacute en 'n reënboog van ingelegde radyse en wortel vir sy ongelooflike numpang-toebroodjies en mdashit & rsquos wat ook tuis is vir vlekkelose geroosterde hoendervlerkies, veganistiese opsies so bedagsaam soos hul vleisagtige eweknieë, heerlike kante soos mielies met klapper en 'n bier- en natuurlike wynlys om alles af te rond.\nDie man-en-vrou-span Hak Lonh en Jane Oh het 'n toevallige en verwelkomende soort kafee gebou as hul eerste uitstappie in die restaurantbedryf, maar Lonh & rsquos-resepte en liefde vir kos is ernstig, en hulle loop diep, nie net terug na sy Kambodjaanse en Chinese erfenis, maar ook sy ouers en kulinêre reis by hul verhuising na Amerika. Ideaal vir 'n toebroodjie, 'n volmaakte maaltyd en 'n heerlike maaltyd, bestel een van alles en bestel 'n eenvoudige yskoffiestel by die restaurant en die rsquos top-Kambodjaanse snitlys, Gamboge is lewendig, moeiteloos cool en is altyd die moeite werd om te stop.\nChic begin skaars Gigi & rsquos beskryf, 'n Franse bistro in Kalifornië en 'n nuwe buurtrestaurant wat van koper en sjarme drup. Stel jou voor: 'n kroegman kom verby 'n outydse konjakgeur of 'n klassieke martini uit die gloeiende kroeg, en terwyl jy in die sagte groen hutte sak, kom jou filet mignon-steak-tartaar vol mosterdsaad en sousgribiche. Omdat dit 2020 is, droom ons nog steeds daarvan om in die ruimte te eet, maar vertrou ons as ons sê dat steak tartare chic is, selfs al eet u dit net in u motor.\nEen van die wêreld se beroemdste modehuise het saamgewerk met een van die beste sjefs ter wêreld om een van die mees gewaardeerde restaurante in Italië te open, en vroeër vanjaar het dit alles in Los Angeles saamgekom. By die kruising van mode en kos is Gucci Osteria, Florence en restaurant met Michelin-ster onder leiding van sjef Massimo Bottura en mdashand, en nou het ons ons eie vir Bottura & rsquos handtekening tortellino in brodo en couture hamburgers geïnspireer deur Emilia-Romagna.\nU kan die gerookte pastrami van blokke daarvandaan ruik, 'n soort tekenprentagtige, onsigbare roete wat u na die groot blou en pienk neonbordjie lei wat alles sê: BURGERS. PASTRAMI. HONDE. Maar die vintage neonteken kom oorspronklik van die langdurige Johnny & rsquos Pastrami en mdashis in die hande van nuwe eienaarskap, en Johnny & rsquos West Adams verbeeld die pitsmoked en geroosterde vleis met nuwe geregte, nuwe tegnieke en 'n nuwe cocktailbar.\nDie nuwe Johnny & rsquos-winkel het spog met Joodse deli-gevoelens, bied 'n mooiste patio en is nie bang om te eksperimenteer nie (ons probeer gerookte vis in ons pastaslaai, dankie). Dik pastrami-blaaie strooi geur en smelt in die Tartine-gemarmerde rog, terwyl die dun-gesnyde pastrami-Franse dip dit selfs vir Philippe & rsquos 'n lus vir sy geld gee. 'N Paar van die beste matzo-sop in die stad kan hier ook gevind word, saam met groot-as-jou-hande-hoenders, friet met pastrami, pastrami-bedekte hamburgers, gebak met pastrami en taco's wat met pastrami gepak is.\nSpeelse en altyd vol verrassings het die gewilde Japannese katsu sando-slinger van Smorgasburg & rsquos vanjaar die conbini-geïnspireerde toebroodjiewinkel oopgemaak wat ons nooit geweet het ons nodig het nie. Die gryp-en-gaan-yskas naby die voordeur bied kreatiewe en tradisionele draai aan goedere wat u by 'n conbini- of Japannese geriefswinkel kan kry, sodat u handgevoude onigiri, gevul met kimchi-ssam van varkvleis, perilla blare en 'n handvou kan gryp bietjie miso plak 'n klassieke miso-karamel poeding en 'n room-gesnyde vrugtesand binne enkele sekondes en mdashplus 'n verkoelde kerriebord vir aandete later.\nNatuurlik is die ware sterre van die vertoning die warm sandos, gehawend en gebak en bedien tussen kussingsskywe deeglik tuisgemaakte melkbrood in die knus kombuis. Die vinnige, goedkoop en heeltemal bevredigende sando -stapels wissel van eenvoudige planke sagte gebraaide hoender tot een van die beste nuwe geregte van die jaar, 'n klassieke bord Chinese heuning okkerneutgarnale wat nou in toebroodjievorm is. Kyk altyd na Instagram vir spesiale aanbiedinge, en bestel altyd 'n bietjie kerriekaas -wafelfries.\nIn 'n snydliefde, peperoni-gonsende stad vol nuwe pizzaplekke wat elke tweede week opduik, het Long Beach & rsquos in New York-styl in 2020 daarin geslaag om uitmekaar te kom. cool, 'n ware atmosfeer van 'n strandagtige pizzeria, maar wat spreek van sy nuwerwetsheid, behalwe die gekleurde handelsware en die natuurlike wynprogram en die prettige teenwoordigheid op sosiale media, is die produk: perfek opvoubare skywe met net genoeg hef, baie kou en die ideale verhouding tussen kors en bolaag laat Angelenos uit die uithoeke van die land ry.\nMede-eienaar en sjef Jack Leahy en & ldquodough-towenaar en rdquo Waldo Stout span saam vir spesiale naweekaanbiedings wat 'n Jean-Claude Van Damme & ndashinspired & ldquo-spiere van Brussel & rdquo-pastei met spruitjies of 'n verkoolde prei & ldquoFREAK-A-LEEK & rdquo-wit pastei kan sien: word ernstige pizza nie te ernstig opgeneem nie. Dit gaan nie net oor die pizza nie, alhoewel vleisagtige subs en massiewe slaaie opgehoop word met volwaardige bestanddele (ons kan waarskynlik van die heerlike croutons in die keiser lewe), terwyl Jonathan Strader, mede-eienaar, wynaanbiedings vars hou en draai om te gis langs u snye en bied elke maaltyd 'n nuwe atmosfeer.\nDie sjef Joshua Gil braai dik skyfies kort ribbetjie, lê dit oor fyngemaakte mielies en bedek dit met wasabi -ertjies wat in handgemaakte tortillas gegooi is. Hy is net so kreatief as dit kom by die gebakte hoender -taco. En die seekat al pastoor. En die hele vis wat in masa jus swem.\nBy M & iacuterame is die moderne-Mexikaanse kos opwindend, die byt onvoorspelbaar. Suurpoppe kan afkomstig wees van 'n swartkalk-gastrique of 'n koejawel-en-tamatiepico de gallo, terwyl Gil & rsquos-skeppings ons op die beste manier op ons tone hou. Hier vind u gewaagde geure wat uniek is vir die Tacos Punta Cabras veearts en grille: oesters met 'n gekruide saffraan-appel-mignonette-gestreepte bas-ceviche onder 'n aguachile granita-ontbyt burrito's wat die hele dag gevul is met lamspek en eend carnitas quesadillas vol kalkoenbarbacoa, 'n dun skede van cotija gestrooi en knapperig langs die oppervlak. Dit is 'n konyngat wat die moeite werd is om te volg, oral waar die kreatiwiteit van Gil & rsquos jou neem.\nOns het 'n gevoel dat ons van Ospi hou en na alles, Venesië en die nuwe pasta -emporium word deur die span agter Jame Enoteca en mdash na ons gebring, maar ons is ook voorbereid op hoe lief ons vir al die ander dinge is. Die sjef en mede-eienaar, Jackson Kalb & rsquos, vars handgemaakte pasta's is natuurlik die moeite werd om op hierdie Italiaanse plek net 'n paar blokke van die strand af te bestel, en die nederige rigatoni in wodka-sous is net so belangrik as die flitsende en meer arbeidsintensiewe raschiatelli, wat kom swem in 'n smelt-in-jou-mond pittige varkvleis-ribbetjie en bedek met crema di pecorino en 'n stort broodkrummels.\nPearl River Deli kan maklik ons restaurant wat die meeste besoek word in 2020, en met goeie rede. Wat eens een van die beste pop-ups van L.A. & rsquos was, het een van die beste permanente restaurante in die stad geword toe die sjef Johnny Lee en die informele Kantonees-leunende konsep besluit het om Far East Plaza huis toe te roep. Nou kan u 'n konstante stroom vind van die mees gelakte char siu, die sappige sojasous van die mose, die syste roereiers wat met garnale besaai is, en alles wat ons kan eet vir elke ete van die dag as Lee & rsquos dit kook, ons wil dit hê .\nDaar is soveel hart en tegniek in elke gereg: unieke aanbiedings soos sous gemaak van silkie-hoenders met ink-velle met goji-bessies en rooi dadels, of die knapperige tyfoon-beskutte garnale, of Lee & rsquos enkelvoudige Hainan-hoender, maak staat op tradisionele metodes, bestanddele en soms ure op ure se voorbereidingstyd, wat elke sluk en happie werklik spesiaal laat voel. Soms, as u gelukkig is, vind u soms die blaar-toegedraaide zhong wat deur Lee & rsquos se eie ma gemaak is: nog 'n liefdesarbeid wat ons almal gelukkig kan proe. Hou die yskas ook dop om kerries en souse wat gereed is om te verhit, te vind, maar maak nie saak wat u hier bestel nie.\nBarbosa slaag saam met die ingenieur en Tiffany Tanaka en mede-eienaar Robert Villanueva van die lekkerste en varsste Filippynse kos in LA, binne 'n posseël van 400 vierkante meter van 'n restaurant (een voorheen die tuiste van 'n ander LA Filipynse kos, RiceBar), en hou ons net so lief vir hul rysbakkies en sissies soos die gebak. Don & rsquot dink selfs daaraan om weg te gaan sonder 'n paar Barbosa & rsquos polvoron koekies.\nSusan Feniger en Mary Sue Milliken het in die laaste dae van 2019 na Santa Monica teruggekeer, en, soos dit blyk, het die opening van 'n kleurryke kantina rondom hul ou Border Grill-stampgrond beteken 'n nuwe reënboog van sitrusagtige, voortvarende, hiper-vars en strandagtige Cal-Mexikaanse geregte en die soort kookkuns wat hul lofwaardige (en destydse baanbrekende) lof vir plaaslike Mexikaanse kos op die kaart geplaas het.\nBy Socalo is dit opgeknap, maar steeds vaartbelyn, 'n toevallige ruimte vir heeldag-taco's, burrito's, ceviches en slaaie wat saamgegooi is met bestanddele wat uit die nabygeleë Santa Monica-boeremark gehaal is. Daar is groente en die invloed van Kalifornië in elke gereg, en soms is dit 'n manier waarop Feniger en Milliken en die uitvoering van (en eerbied vir) Mexikaanse kos nog steeds uniek aan hulle voel.\nDie verskil hier is kwaliteit en gedagte: Yoshimoto & rsquos tegniek is presies, met snitte so koel, verfrissend en skoon dat hulle feitlik van die see sing. Die sorg en presisie geld ook tot afhaalopsies, met 'n paar van die mooiste temaki -stelle wat ons ooit gesien het en mdashor die plesier gehad het om te eet. In 'n donker jaar het Sushi Tama 'n helder en transportiewe lig bewys, al was dit net vir die tyd wat dit neem om 'n 10-delige nigiri-stel te huisves.\nOns raad? Bestel 20 tacos. Bestel drie soorte pozole. Bestel beide tamales en mdashcorn -skil en piesangblare, sowel as 'n paar soetkoekies en mdash, en bestel altyd ekstra om huis toe te neem. Tamales Elena is in 2020 opvallend, maar dit is beslis een wat lank daarna sal bly skyn.\nDaar is baie om van te hou oor Valle, die nuwe Oaxacan -restaurant van die Gjelina Group. It&rsquos a success story&mdasha pop-up so popular it became a permanent restaurant&mdashand it just so happens to serve truly delicious, thoughtful and destination-worthy tacos, tlayudas and Mexico-meets-Venice small plates. But it&rsquos also a clear example of what can happen when leadership lets its largely unsung back-of-house talent take the lead.\nWhile Meghan Markle and Prince Harry are settling into their new Los Angeles home after stepping away from their royal duties earlier this year, Archie&aposs ties to the United Kingdom are actually just beginning. Volgens Us Weekly, the royal couple&aposs son will be named a prince once Prince Charles becomes king, following Queen Elizabeth&aposs reign.\nKyk die video: ZEITGEIST: MOVING FORWARD. OFFICIAL RELEASE. 2011\nDie nuwe burgemeester in Los Angeles stel doelwitte vir voedselbeleid...


Jul 31, 2019 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog\nJul 29, 2019 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog\nDERTIG DAE IN WILDEVY 154\nJul 20, 2019 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog\nKameelperd eet kameelperd!\nOp ‘n galop is die eerste maand van ons wintervakansie van 2019 verby. Ons begin al vliegtuigroosters kyk. Wil nou weer Nelspruit ons basis maak. Maar darem eers die Laeveldse winterweer vir nog ‘n maand of wat geniet.\nNatuurlik was die eerste twee weke die lekkerste met Jacob, Thomas en Christopher se flukse bydraes met die hout kap, vuur maak, tafels dek en braai ‘n groot bederf. Sal ek vergeet hoe hulle die eerste dag sy aan sy met Patson gehark, ge-“slash”, gevee en gedoen het. Met so ‘n span kan jy oorlog toe gaan.\nDie seuns se bydrae tot die algemene bonhomie van Sabiepark is geweldig. Geen wonder nie dat die komplimente so bly instroom het. Selfs appèlregter Gustav Hoexter (nou al 96 maar spingslewendig!) het met sy gewone spitsvondigheid ‘n heildronk op hulle ingestel.\nMet die aankoms het die nare ontdekking op ons gewag dat die sonkragstelsel deur weerlig getref is. Kos uiteindelik ‘n ronde R35 000 – gelukkig deur Santam se “geel sambreel” gedek! Danksy Martin Matthee en veral die weetgierige Jacob weet ek nou heelwat meer (maar nog amper niks) van “watts”, “amperes”, “volts” en daardie klas ding.\nAan die dierefront was dit veral die kameelperde se vreemde besoeke wat uitstaan. Die span het die beendere van ‘n voorvader (-moeder?) op 154 ontdek, en gereeld nader gestaan vir ‘n dosis kalsium. Hulle knak behoorlik hul knieë soos by ‘n watergat, tel die bene op en kou dan lustig. Daarna moet Tokkie loop en bene in die motorpad optel.\nOnder die waterdrinkers was die njalabul en sy gevolg – ook blou-apies. Die nagapies het ná ‘n geheimsinnige afwesigheid weer gereeld saans begin opdaag vir hul skyfies piesang. Die bobbejane is minder – en minder lastig. Twee hiënas het gekom en gegaan.\nTokkie se aalwyn by die drinkgat het goudgeel geblom. Die voëllewe was op sy hoogtepunt soos in ‘n voëlpark. Die getjirp was nooit stil nie. Waar was die ornitoloë? Iets nuut was die swerms glansspreeus (weet nie presies watter een van die spulletjie nie) wat soos pers komberse op die bome by die water toegesak het.\nDie tradisionele slanginsident het nie uitgebly nie. ‘n Bruin huisslangetjie het by die skuifdeur van die hoofslaapkamer vir ons geloer, en toe in die skag verdwyn. Thomas (nie ons s’n nie maar die kantoor s’n) en sy span moes die raam – baie “versigtig” – verwyder om by ta te kom.\nBy die piekniekplek was olifante weer eens die sterre. ‘n Yslike trop het een middag uit die bosse wes van Sabiepark gepeul, reg voor die voëlskuiling water gedrink en toe in gelid onder die brug deur koers gevat. Een het hom vir Tokkie se teenwoordigheid op die brug nogal opgeruk. Ore geflap, en trompetter en stof geskop, en toe met ‘n wye draai rivierlangs by haar verby. Wat ‘n vertoning!\nDan loop ons so onder deur die brug.\nDieselfde middag het twee luiperds in die gras oorkant die water vir opwinding gesorg. Fyn kyk geverg om hulle en hul kirpatse waar te neem. Net ‘n dag of wat later is ‘n jong luiperd in die driffie in Apiesdoringlaan gewaar. Ons was nie by die aksie nie.\nMet die besoek van ‘n trop buffels het Sabieparkers van die Krugerbrug af gesien hoe twee krokodille ‘n buffelkalfie beetpak, een aan sy neus en een aan sy boude, vir ‘n vroeë aandete.\nOns was die naweek Ermelo toe vir die Vosfees: die 80ste verjaardag van studentemaat Vos Grey met 200 gaste en ‘n tydsduur wat die stedeling verstom. Teen 10:30 is die eerste tee geskink. Teen 17:00 was almal se middagete nog nie verby nie. Waarskynlik was die Vosfees die grootste fees wat in ons 20 jaar se verbintenis met Sabiepark van hier af bygewoon is (waarskynlik die grootste in my 78 jaar!). Net om die omvang te sien, het al die reis van 750 km (heen en weer) die moeite werd gemaak. Die Greys se gasvryheid en mededeelsaamheid was eweseer ‘n belewenis. Maar mens, dit vat aan ‘n amper 80-jarige om so gees te vang.\nIn elk geval toe ons Sondagmiddag oor die brug kom, het ons die plaat swart buffels in die Sabie mooi gesien. Ek was te moeg om te bodder met foto’s.\nNASKRIF: Die jaarvergadering sal ek om twee uiteenlopende redes onthou. Vereers was dit die eerste keer dat die voorsitter van voor tot agter net Engels praat. Tekens van die tye. Ten tweede was ‘n “noodrit” Nelspruit nodig na my soveelste verstikking – die keer aan pap en wors. By die hospitaal het ‘n wonder lebeur. Weet nie of dit van skrik, ontsteltenis of kwaadgeid was nie, maar die omgesukkelde pasiënt het sommer toej-tjaf vanself reggekom! Ander storie daai.\nEEN AAND 50 JAAR GELEDE …\nJul 19, 2019 | Hennie van Deventer se Blog, Vars Blog


Fiksheid was nog altyd ’n rugbyspeler se grootste vriend | Maroela Media\nFoto ter illustrasie. (AP Photo/Francisco Seco).\nFiksheid was nog altyd een van die pilare waarop rugby, net soos enige ander sportsoort, gebou is.\nAs jy nie fiks is nie, sal jy uitsak, nie die pas kan volhou nie en jou teenstander sal jou opfoeter omdat hy fikser as jy is.\nJy het dit gehaat, in die laaste paar dae van jou seevakansie teen die sandduine uit, van lengtes en lengtes oor die rugbyveld van loop, draf en hardloop, bulte op- en uithardloop, honderde opsitte en opdrukke, van maagoefeninge doen, mekaar te abba, met jou tuisgemaakte gewigte in die garage te oefen, om hout te kap: net om aan die einde van ŉ oefening nog ŉ paar keer om die veld gejaag te word.\nDit het my laat terugdink aan Dave Frederickson, ŉ begaafde haker wat in 1974 uit die Springbokspan gegooi is omdat hy na ŉ martel-skrumoefening nie nog een of twee keer om die veld wou hardloop nie.\nFrederickson moes ses jaar wag voordat hy in 1980 in nog twee toetse teen die Suid-Amerikaners kon speel.\nEn ook aan 1995 se Wêreldbeker-wenspan, wat later so fiks was dat hulle vir die afrigter Kitch Christie kon lag as hy hulle verder wou jaag.\nMaar sy woorde van daardie laaste tien minute in bykomende speeltyd in ŉ WB-eindstryd, het waar geword.\nJy was poegaai, jou longe het gebrand, jy het geswets en geskel, maar die volgende dag was jy terug vir meer.\nDie afrigter, wat donkiejare laas gespeel en ŉ sweetpak gedra het wat ŉ nommer of twee te klein was, het beweer hy weet waarvan hy praat en jou aanhou jaag.\nHier in die tweede/derde week van Januarie was daar altyd ŉ artikel van Jan Ellis in die koerant, hoe hy in die destydse Suidwes-Afrika op sy eie geoefen het, klippe gedra het, in die warm son fiks geraak het.\nAs jy in die weermag of polisie was, was jy gelukkig, want jou basiese diensopleiding het daarvoor gesorg dat alle vetjies afgeskud word terwyl die sersant jou name genoem het waarvan jy nog nooit vantevore gehoor het nie.\nDan die eerste wedstryd: Weer het jou longe gebrand en jy het een of twee foute begaan.\n“Sien,” het die afrigter gesê, “ek het mos gesê dat ons [?] nie fiks genoeg is nie.”\nOor ŉ paar weke gaan dinge hopelik na normaal terugkeer as die Covid-19-pandemie afgeskud gaan word.\nHoe fiks gaan die hedendaagse spelers wees, hoe gou sal hulle hul fiksheid kan herwin?\nEk het in 1990 net voor die rugbyseisoen begin net aerobics doen ,dit was die fikste wat ek ooit was.


Om mure te bou: Boos of uit selfbehoud? | Maroela Media\nMense by die see langs die grensdraad wat Mexiko van die VSA in Tijuana skei. Foto: Wikimedia.org\nDie media en ook talle politici is tans in rep en roer oor die beoogde bou van ŉ grensmuur tussen die VSA en Mexiko, een van pres. Donald Trump se verkiesingsbeloftes. Die burgemeester van Berlyn in Duitsland, Michael Muller, het só ver gegaan om te sinspeel dat hier weer ŉ bose verlede, wat simbolies deur die afbreek van die Berlynse Muur eintlik agtergelaat is, in die vorm van ŉ muur wat mense skei, herleef.\nDie Berlynse Muur is in 1961 deur die kommunistiese regering van Oos-Duitsland, oftewel die “Duitse Demokratiese Republiek”, reg deur deur Berlyn gebou en het ŉ groot stad in twee ideologiese helftes verdeel, vriende en familie van mekaar geskei en natuurlike wisselwerking en beweging onderbreek. Die argument vir die bou van die muur deur die kommunistiese regering was om hulle te beskerm teen ŉ aanval uit die Weste, maar inderwaarheid is die muur gebou om hulle eie mense in te hok en te keer dat hulle na die Weste met sy vryheid en beter lewensomstandighede trek. Toe die muur in 1989 geval het, was almal behalwe stoere kommuniste daaroor bly. Die simboliek van die Berlynse muur is baie sterk, en daarom word dit ook hier deur teenstanders van die Mexikaanse grensmuur gebruik om Trump as iemand daar te stel wat mense wat saamhoort, wil skei en wat ons wil terugdwing na ŉ slegte verlede wat eintlik oorkom is.\nDie vergelyking is egter skeef. Daar is mure wat mense wat bymekaar hoort, op grond van ideologie van mekaar skei, soos, behalwe die Berlynse Muur van weleer, die muur oftewel grens tussen Noord-en Suid-Korea. Net soos met die Berlynse Muur word hier ook mense nie uitgehou nie, maar in ŉ tronk gehou. Verreweg die meeste grensmure in die geskiedenis het egter die doel gehad om mense te beskerm teen aanvallers van buite, nie om mense in te hok of om vreedsame betrekkinge soos handel en reis te verhoed nie. Bekende voorbeelde is die Chinese Muur, wat die barbaarse Mongole (ten minste vir ŉ lang tyd) weerhou het om die gevorderde Chinese beskawing te vernietig. Ook die Romeinse grens, die limes, het relatiewe vrede en voorspoed en ontwikkeling binne die uitgestrekte Romeinse Ryk vir honderde jare verseker. In die Middeleeue, waar staatsgrense grootliks verval het, moes stede stadsmure bou om hulle te beskerm teen aanvalle. Meer onlangs, het die muur tussen Israel en die Palestynse gebiede terroristiese aanvalle aansienlik laat afneem.\nMure is nie ŉ ideale toestand nie, maar ons lewe nie in ŉ ideale wêreld nie. Net iemand wat dink dat alle mense inherent goed en gelyk is, kan beweer dat grense sleg is. Ook die Europeërs, wat nou so veel te sê het oor die Mexikaanse muur, het hoë, bykans ondeurdringbare heinings opgerig waar Europa en Afrika op mekaar tref, in die Spaanse enklaves Ceuta en Melilla in Noord-Afrika. Terloops, as jy ŉ muur moet bou om mense in te hou omdat almal wil vlug, doen jy iets verkeerds in jou land, en as jy een moet bou om hulle uit te hou omdat almal na jou land toe wil kom, doen jy iets reg. Dalk moet Mexiko, eerder as om die bou van die muur te kritiseer, vra hoekom hulle mense nie in hulle eie land wil bly nie.\nBehalwe vir tronkmure word eintlik alle mure gebou om ongewensde elemente uit te hou. Enige huiseienaar in Suid-Afrika omhein sy erf om goeie redes. Daar was tye in die verlede toe mense se erwe oop was, omdat die grense effektief bewaak is, maar in vandag se tyd kan ŉ mens dit nie meer doen nie. Ironies genoeg, hoe meer staatsgrense verval en geen effektiewe grensbeheer meer plaasvind nie, hoe meer is individue gedwing om mure om hulle eie erwe op te rig. Terwyl die groot mure verdwyn, vermenigvuldig die talle mure om erwe, komplekse en woonbuurte. Diegene wat skreeu teen die grensmuur met Mexiko moet hulle afvra of hulle bereid is om hulle eie erf se heining te verwyder en om hulle erf ŉ kuierplek vir boemelaars te maak (om van inbrekers nie te praat nie).\nWaar mure saamgaan met natuurlike grense, soos historiese en etniese grense, skep dit gewoonlik vrede en vreedsame naasbestaan, terwyl daar waar geen grense meer bestaan nie, gedurige konflik heers. Uit ons eie geskiedenis is die voorbeeld van die Oosgrens by die Visrivier goed bekend. Juis omdat daar geen duidelike grens was om te keer nie, het mense heen en weer op mekaar se gebied oortree en was daar gedurig konflik, tot die Voortrekkers geen ander kans meer gesien het as om te trek nie.\nDie Mexikaanse muur, soos enige normale grens, sal nog steeds mense wat wil reis, familie wil besoek, handel wil dryf of wettiglik wil werk, toelaat om dit te doen. Dit sal wel onwettige immigrasie, misdaad en dwelmhandel keer. Net diegene wat laasgenoemde wil doen, het ŉ rede om kwaad te wees oor die muur.\nDonald Trump Mexiko VSA\nen wat gebeur as hull net om die muur swem?\nSelfbehoud, as SA lankal ‘n muur gebou het tussen SA en Zimbabwe en SA en Mosambiek was hier nie XENOFOBIA in SA nie, ook nie uitlanders wat misdade pleeg en die ‘locals’ se werk afneem nie. Ongelukkig is die persone wat uit Zim en Mozambiek hier aangekom het NIE almal wettig nie. SA spandeer miljoene ‘n jaar om aan hierdie mense huisvesting te probeer verskaf, hulle aansoeke aan te hoor of uiteindelik te deporteer, net om te sien hulle is binne ‘n week weer terug. Hoekom het ‘n onwettige emigrant uit ‘n ander land (waar hulle demokratiese regerings INGESTEM het)… Lees meer »\n‘n Muur om my woongebied is goed, want ek bly tussen my eie kultuurmense met dieselde waardes. Ander mense is nie daar welkom nie. Daar is gemeenskaplike areas soos die werk en winkels waar mure nie nodig is nie. Eenvoudige konsep om konflik te vermy.\nEk het geen probleem met ‘n muur nie- dit hou die kwaad uit. Net kwaaddoenners sal oor ‘n muur kla.’n Muur by ons – tussen SA en Mosambiek en Zim sal goed wees want dan sal die stropery afneem en baie sal ‘n werk het deur om die muur te bou en baie sal kan werk deur om die muur instand te hou en nog ‘n lot sal ‘n werk he omdat hulle die muur moet patrolleer. Ook sal ongewenste elemente soos ‘drug- handelaars” dit moeiliker vind om ons land in te kom.Ek stem vir ‘n muur – maak nie… Lees meer »\nEk is nou al redelik moeg vir hierdie debat. Die muur gaan gebou word, kom wat wil.\nWat het geword van nasiestate se soewereiniteit indien daar die heeltyd tot vervelens toe gedebateer word hieroor? Wat ons nou weet, is dat nasies se sowereine reg om hul grense te beskerm nog soos altyd belangrik is asook die reg om absolute beheer uit te oefen oor wie hul land binnekom en klaar, soos daargestel deur die Amerikaners wat President Trump verkies het, welke belowe het hy gaan die muur bou.


As spanning jou 'n kwaai ma maak - Inligting - 2021\nAs spanning jou 'n kwaai ma maak\nDie dag tot dag van baie moeders word 'n stryd: geduld aan die een kant van die ring, woede aan die ander kant. Ongelukkig word verraderlike spanning dikwels gepaard met woede, en geduld eindig in 'n k.o. brutaal.\nDit, wat soos gebabbel lyk, is niks anders as die daaglikse stryd waarin ons leef om die beste moeders te wees nie. Ons wil die moeder wees wat nie skreeu nie, wat kalm konflik ondervind, rustig is en in elke geval ook die beste oplossing toepas. Nietemin, spanning maak ons dikwels daardie kwaai moeder wat skree en ook te veel opdragte gee.\nNie een van ons wil daardie kwaai en nors ma wees nie. Elke oggend staan ons op en stel die toonbank op 0, haal asem en besluit dat vandag die dag gaan wees waarop alles goed sal word, ons gaan die situasie beheer en baie geduld hê. Wat van daardie selfbeloftes? Hulle gaan by die eerste kleed by die venster uit, net toe een van u kinders die heildronk op die vloer gooi, die ander een nie sy kamer opgetel het nie, u het nog 2 wasmasjiene om in te sit, 'n intense werkdag wag op u en om alles te kroon, het u ook met u maat gestry.\nWaarskynlik is nie elke dag 'n absolute ramp nie, en ons het ook nie elke dag 'n snybontgesiggie wat by ons voete uitkom nie; ons is ook daardie snaakse mammas wat simpel dinge doen om kinders te laat lag, mammas wat hul kinders opwindende dinge leer, wat liefde en geneentheid oordra en wat weet hoe om dit te luister en te verstaan soos niemand anders nie.\nMaar daar is dae, daardie dae ... wanneer woede ons oorheers, sê ons frases vir die kinders dat dit beter sou wees om ons tong te byt en uiteindelik die kind te straf wat nie sy mond oopgemaak het nie, net omdat hy gaan verby. Uiteindelik lei ons tot frustrasie, ons wil groot moeders wees en uiteindelik word ons kwaad moeders.\nMinder frustrasie dat ons reeds 'n skuldige in die kamer het ... spanning! Daardie toestand van geestelike en fisiese uitputting wat oral by ons spook, wat ons soms aan onsself afdwing en soms op ons gooi.\nHoe sal ons die geduld hê om 'n goeie moeder te wees wanneer ons goed bo ons vermoë presteer en dit elke dag doen? Dit is 'n te swaar las. Ek is egter oortuig van twee dinge:\n- Ons is die beste moeders As ons dink dat ons nie die hele tyd daardie kwaai moeder wil wees nie, ontleed ons ons houding teenoor die kinders, probeer ons voortdurend en dit is goud werd.\n- Dit is beter om 'n kwaai moeder te wees wat bekommerd is oor die toekenning van dissipline, reëls opstel, probeer om kinders te laat leer en opgevoed te word as 'n koel moeder wat net lag en pret het, maar nie in staat is om NEE te sê, perke op te stel of haar kinders te ontken nie. Dit sal baie snaaks wees, alles is 'n partytjie met haar, sy is nooit kwaad nie en skel nooit uit nie, maar dit is moeilik vir haar om dissiplineer.\nU kan meer artikels lees soos As spanning jou 'n kwaai ma maak, in die kategorie Verhouding op die terrein.\nVideo: Maak jy n verskil (November 2021).\nCopyright 2021 \_ As spanning jou 'n kwaai ma maak...


Motorsport: Mercedes vra hersiening van botsing tussen Verstappen en Hamilton in Brasilië\nNUUSFLITS NUUSAGENTSKAP 16 November 6 nm\n# Suid-Afrika, Namibië en Zimbabwe bied 2027 se eendag-Wêreldtoernooi saam aan\n# Popcru sê die skietvoorval in Muldersdrift was geregverdig\n# En ‘n kenner sê vanjaar se mango-oes is 15-persent kleiner as verlede jaar\n# Ons begin met krieketnuus: Suid-Afrika, Namibië en Zimbabwe is aangewys as mede-gasheerlande van 2027 se eendag-Wêreldbekertoernooi. Die Internasionale Krieketraad het die gasheerlande vir die volgende agt internasionale toernooie aangekondig. Amerika en die Windies gaan 2024 se T20-Wêreldbekertoernooi aanbied, en Pakistan die Kampioenetrofee die jaar daarna. Indië en Sri Lanka bied 2026 se T20-Wêreldbeker aan, en Australië en Nieu-Seeland die byeenkoms van 2028. Die Kampioenetrofee keer in 2029 terug na Indië. Engeland en Ierland is gashere vir 2030 se T20-Wêreldbekertoernooi, en Indië en Bangladesj bied die byeenkoms die jaar daarna aan.\n# Die polisie- en gevangenisse-vakbond Popcru is bekommerd oor ‘n videogreep op sosiale media waarop Len Cloete ‘n wetstoepassingsbeampte met geweld ontwapen tydens ‘n voorval in Muldersdrift, Gauteng. ‘n Woordvoerder, Richard Mamabolo, sê hulle glo die beamptes het gevoel hulle lewens is in gevaar en het daarvolgens opgetree. Hy sê die voorval by die Misty Hills-gastehuis is ‘n geregverdigde voorbeeld van wat beamptes daagliks in die gesig staar wanneer hulle ‘n ingeligte besluit neem ooreenstemmig die beginsels van die Strafproseswet.\n# ‘n Sewentienjarige student van Seshego in Limpopo sê sy was stomgeslaan toe die polisie onthul het ‘n vermeende reeksverkragter is dieselfde persoon wat sy nie vir drankies wou ontmoet nie. Die polisie het aan die meisie gesê haar foto is op Themba Dube se foon en hulle wil bevestig sy leef nog. ‘n Woordvoerder van die Nasionale Vervolgingsgesag, Mashudu Malabi-Dzangi, sê Dube staan tereg op sewe aanklagte van moord en sewe van ontvoering. Dube het sy borgtogaansoek laat vaar toe hy gister vlugtig in die plaaslike Landdroshof verskyn het.\n# Finansiële aanwysers: Die rand verhandel teen 15-rand-39-sent teen die dollar, 17-rand-47-sent teen die euro en 20-rand-67-sent teen die pond. Bitcoin verhandel teen 61-duisend-165-dollar-1-sent. Die prys van goud is een duisend-863-dollar-82-sent per fynons en die prys van Brent ruolie 81-dollar-74-sent per vat.\n# En die voorsitter van die Suid-Afrikaanse Mango-kwekersvereniging, Pieter Buys, sê vanjaar se kommersiële mango-oes gaan 15-persent kleiner wees as verlede jaar s’n. Hy sê informele mangoboere wat nie besproei nie, se oes kan meer as 20-persent laer wees. Buys sê dit was ‘n vreemde jaar vir mango’s omdat die blomtyd oneweredig en oor ‘n lang tydperk versprei was. Die gevolg is dat daar nie goeie bestuiwing plaasgevind het nie. Verlede jaar is 75-duisend-ton mango’s geoes.


Jy kannie failure wies van ’n failed education system nie | LitNet\nJy kannie failure wies van ’n failed education system nie\nDenver Breda Menings 2018-01-26\nDie ander dag is mos nou die dag vannie matriek results. Daar’s excitement orals, mense praat net van dié se results, en tog jy vra jouself as KhoeSan, het ons tog iets om te celebrate? Want na 23 jaar word daar steeds nie een enkele KhoeSantaal aangebied as addisionele taal nie. Daar bestaan ook nie eens verskonings dat nie een KhoeSantaal aangebied word nie, want ons weet tog dat Khoekhoegowab of die Khoekhoetaal amptelik is in Namibië, dat dié was die taal wat hier gepraat was in die “Cape Colony” en dat die taal nou gedoen kan word tot op doktorale vlak en word ook aangebied op primêre en sekondêre vlak, so die Suid-Afrikaanse Onderwysdepartement het immers nie verskonings nie.\nEn ek word herinner in die land kan jy Duits en Frans doen as addisionele vak tot op matriekvlak. Ons sit steeds wel met kurrikulums wat ons mense vertel dat die eerste mense van die land deur die pokke uitgesterf het of dat ’n paar – nou net so ’n paar – van ons innie Noord-Kaap woon of in Botswana of in Namibië. Ek onthou ook die ander dag in Bonteheuwel toe ons vir ’n groep vra waar kom ons vandaan, toe staan ’n jong seun op, heel confident en sê ons toe heel confident dat ons kom van swart en wit. Ons sê hom toe dat die wit mense het eers hier aangekom in die 1600’s, so beteken dit dan voor dit het ons nie bestaan nie? Hy kyk ons toe so heel verstom aan en sit toe. Wat ons tog verbaas, is hoeveel in ons gemeenskappe, jonk en oud, eintlik daai leuen glo en deel met mekaar.\nHierdie education vertel ons nie dat ons nie net van ons land verloor het maar was ook forseer om ons eie tale te op te gee en ’n vreemde identiteit aan te vat. ’n Identiteit wat ons tot vandag aan klou waar ons onsself “trotse bruin mense” noem.\nNadat ons vroeg in 2017 met die provinsiale Minister van Onderwys vergader het om te praat oor die aanbieding van Khoekhoetaal as addisionele taal, was ons gesê in soveel woorde dat dit behoort nie te moeilik wees, maar agterna, na maande van wag, was dit toe aan ons vertel dat die saak nou by die Departement van Basiese onderwys draai wat nou moet besluit en met soveel “red tape” beteken dit dat dit kan tot vyf jaar vat voor ons een KhoeSantaal by skole het. Ophou sal ons sal beslis nie baklei.\nEk onthou verlede jaar by die onderwysgesprek in Parkwood hoe die professor van opvoeding by een van Suid-Afrika se top universiteite vertel dat die opvoedingsisteem eintlik sê dat beide leerders en opvoeders onbekwaamd is (’n term “pedadogical zero” was genoem) en dat die hele sisteem eintlik ’n “failure” is. Mense vra hom toe nou hoekom nie die sisteem “rethink” as dit clearly die tyd van almal mors, maar ook taxpayers se geld, eintlik miljarde in taxpayers se geld en sekerlike baie meer in verlore inkomste. As ek dan nou ’n bietjie ekonomie kennis gebruik is die spending mos ’n belegging in die toekoms en as eintlik hele sisteem misluk, is dit nie swak “return on investment” nie en hoe lyk ons toekoms dan? Ek vra toe vir die professor wat dan van ons KhoeSan, mense wat vir duisende jare in die natuur geleer was deur ons elders, oor ons eie cultural practices, ons eie heritage, survival techniques, healing practices in ons eie KhoeSantale wat toe forseer was deur koloniale en Christen-missionaries om in klaskamers te sit, weg van die natuur, om te leer in ’n vreemde taal deur vreemde mans wat nie lyk soos ons nie.\nEk kan my dan net indink hoe scary dit was, want ons ken van generational gap, maar dié is ’n epic clash van twee wêrelde, dis soos die noordpool en die Namib-woestyn, en tog moes ons kinders aanpas, maar het ons ooit aangepas? Dié was mos abnormaal, teenstrydig met wie ons natuurlik is.\n’n Kind van die natuur vasgevang in die akademiese tronk. Ek noem dit dan sommer ’n “kakademiese” tronk, want hoe nou vir ons mense? Wat die professor ook vir my bewus gemaak het van was die konsepte van “drop-outs” en “push-outs”. Drop-outs waar leerders net nie terugkom uit vrye keuse en push-outs waar leerders deur die skoolsisteem uitgepush word.\nEk vra hom toe as enigeen nou sal research oor wie hierdie kinders is, wie drop-outs of push-outs is in die area, kan ek guarantee dat die meerderheid is coloureds en KhoeSan.\nWie word dan weer eens gesien as die failures? Ons of die sisteem? Wie moet eintlik change? En dis hoekom ek dan altyd glo ons kinders wat skool los sê eintlik vir ons wie ons werklik is. Dat die sisteem nie vir ons werk en hulle soek alternatief, maar hoekom luister ons dan nie? Hoekom is ons so vasgevang in dit wat nog al die pad vir ons seer maak? Wat ons tog sê dat ons eie inheemse kennis en teaching methods is van geen waarde nie? Hoekom bevry ons nie onsself van die kakademiese tronk of weet ons nie eers die tronk bestaan?\nDaar’s navorsing wat sê toe die koloniale hier aankom en ons dwing in hulle opvoedingsisteme was ons eie onderwysers se selfbeeld vir ewig geknak en ook die vertroue in ons eie kennis wat oor duisende jare opgebou was.\nEk sê hom ook dat internasionaal orals waar inheemse gemeenskappe is, word daar eintlik navorsing gedoen oor die spesifieke leerbehoeftes van inheemse gemeenskappe soos die KhoeSan maar hier in Suid-Afrika is dit nêrens te vind innie literatuur. Ek vra hom hoekom nie en wat dink hy wat kan gedoen word. Hy was eerlik genoeg om te dat ongelukkig is sy denke meestal “structural” en dat wat ek hom nou vra is iets wat hy nog nooit aan gedink het.\n’n Hartseer maar eerlike antwoord van die akademikus self vasgevang in die koloniale onderwyssisteem. In daai oomblik besef ek ook hoe die sisteem geen behoefte het om ons KhoeSan, eintlik dié wie se opvoedingsisteme vertrap was, te restoureer, want kawakawas soos in die Khoekhoetaal of restourasie begin by acknowledging dat dit ’n probleem is en hier in Suid-Afrika is daar niks van dit.\nDan dink ek ook aan ’n ander akademikus wat eendag by ’n sessie gesê het dat daar geen wetenskaplike bewyse bestaan dat 12 jaar van skool enigsins iets positiefs is, asook die sewe ure dag van skool en die sewe vakke wat ons kinders doen en hy verstaan self nie dat die sisteem nie verander.\nHet ons dan nie hierdie sisteem by die ou bedeling geërf en na 1994 moes dit nie verander? Tog is dit nie deel van ’n multimiljardrand Ponzi scheme, soos ek dit noem waar ons mense, veral die armes, gebukkend gaan onder ’n kapitalistiese opvoedingsisteem en gedwing word om dure uniforms, skoolskoene, sakke, skoolboeke, stationery te koop, besides die skoolfooie en alewige fondsinsamelings. Bestaan die sisteem dan nie om ’n paar in die onderwysdepartement, dié wie ’n miljoen rand per jaar verdien wat kurrikulums ontwerp wat so irrelevant is vir ons kinders en eintlik van baie min waarde sal wees te bevoordeel en ook die retailers wat ons mense se laaste bietjie geld melk?\nDan wonder ons hoeveel veral van ons KhoeSankinders keer nie terug na skool, word dan uitgepush weens die sisteem. Ek weet baie sal dan se daar’s Sassa grants, maar R380 is bitter min om te cope in die vraatsugtige sisteem.\nDan word ek herinner aan wat ’n KhoeSanvrou-aktivis eendag by ’n vergadering gesê het van hoe die oppressive system dit regkry om die las van wie verantwoordelik is vir die oppression maklik te verskuif na die oppressed en hoe meer relevant as in die opvoedingsisteem waar jong leerders wat nie die tools het om te cope, “fail” dan omdat hulle nie kan cope met die shame of “failure” en voel die familie en community sit hulle innie oë, hulleself vergooi in dwelms en alkohol, en hierdie einste kinders dra dan die shame saam hulle in hulle adult lewe en vandag sit ons met communities van mense, defeated wat hulself sien as failures.\nTog nooit het iemand vir hulle tog gesê dat jy kannie ’n system fail wat alreeds ’n failure is en dat opvoeding was nie hierheen gebring. Ons mense was reeds vir duisende jare kundiges oor alles en dat sonder ons KhoeSankennis, ons intellektuele eiendom, sal baie industrieë in Suid-Afrika nooit bestaan het nie. En in die tyd van gevaarlike kakapusa of amnesia in die Khoekhoetaal van wie eerste hier was, word dié weggehaal. Dan lees ek ook van ’n groep dekane van universiteite van Kanada wat bymekaargekom het om te bespreek hoe hulle die “eerste nasies” van Kanada, die Native Indians, die Inuïete ens, se opvoedingsisteme en kennis wil verbeter, waar hulle hulself verbind tot die bevordering van ’n inklusiewe deelnemende proses van leer wat inheemse gemeenskappe involve met prosesse en beklemtoon die uniqueness van die groepe. Ek word ook herinner dat in Venezuela word inheemse gemeenskappe se opvoeding gelyke dele van die tradisionele asook die inheemse kennis en hier in Suid-Afrika word ons nie eens consult nie.\nTog na die sessie in Parkwood besluit ons toe nou om ’n “Rethinking Indigenous KhoeSan education” workshop te hou. Ongelukkig was dit toe nou die einde van die jaar en bywoning was bietjie nie na wense, maar die gesprek het begin. Ons beplan dan om vroeg dié jaar weer een te hou, maar vir nou weet ons iets moet gedoen word. Daar’s die mooi sêding wat tog beklemtoon dat as hulle nie jou kan reg behandel nie, hoekom dink ons hulle gaan ons reg opvoed, en dié vat ons op ons pad vorentoe.\n2018-01-27 at 17:49\nWaar het jy toe van al die Engelse woorde geleer? Die Khoisan was nogal van Engels verstoke! Mantel na die wind?\n2018-01-27 at 20:13\nGeagte mnr Breda, baie dankie vir hierdie gedagtes wat u met die lesers deel.\nMarthinus van Bart se publikasie Kaap van Slawe en Robert Hughes se werk The Fatal Shore - The epic of Australia's founding het my weereens tot ernstige nadenke oor die mensdom gestem: die wisselwerking tussen staat, godsdiens en mag. En tog omhels menige mense vandag die Engelse taal. Ek verstaan dit eenvoudig nie, inaggenome die geskiedenis soos gepen in hierdie twee boeke.\n2018-01-27 at 23:04\nIs hierdie 'Kaaps'?\nBreda: "Ons mense was reeds vir duisende jare kundiges oor alles en dat sonder ons KhoeSankennis, ons intellektuele eiendom, sal baie industrieë in Suid-Afrika nooit bestaan het nie."\nEk wens die KhoeSan wil spoedig 'n perfekte model Moeder van alle Grondwette vir Suid-Afrika publiseer, gebaseer op die duisende jare KhoiSan-kundigheid. En ook 'n KhoiSan-skoolleerplan gebaseer op die duisende jare KhoiSan-kundigheid. Moet nie nog tyd mors en wag dat die nie-KhoiSan die werk moet doen nie. "Just do it." Die harde realiteite wag vir resultate.\n2018-01-29 at 08:38\nLyk my na Vrystaatse Afrikaans. Dit kan ook Transvaalse Afrikaans wees. Dis beslis nie Natalse Afrikaans nie. Namibiese Afrikaans miskien?\nGoeie probeerslag Angus maar dis nie Vrystaats of Transvaals nie. Kan ook nie Kaaps wees nie want Dirk Rigter het op 'n kol vir my gesê dit lyk vir hom of ek dink Kaaps is Afrikaans met Engelse woorde. Wat Dirk dus sê Kaaps is nie Afrikaans met Engelse woorde nie. So wat is dit, bloot baie swak Afrikaans omdat dit so met Engels vermeng is? 'Gruwelik lelik' soos jy al gesê het.\nNatuurlik is dit swak Afrikaans. Toe Oudengels Franse woorde begin opneem het, was dit swak Oudengels en het dit Engels geword. Toe Nederlands hier by ons onder invloed van Maleis Portugees, Engels en inheemse tale begin verander het, was dit swak Nederlands en het dit Afrikaans geword. So het elke taal maar sy geskiedenis. Latyn het Frans, Spaans, Italiaans, Portugees geword; almal swak Latyn.\nSnaaks, hulle sê mos as jy van die duiwel skinder dan moet jy oppas, jy trap dalk op sy stert. Amper so iets het met my gebeur. Ek is saam met 'n vriend vanmiddag hier na die plaaslike sportklub toe. Daar ontmoet ek 'n man en 'n vrou wat vir so 'n paar dae kom vakansie hou hier in Durban. Die vrou vertel my toe hulle is van Bloemfontein, en hulle twee seuns het albei hulle grade gepass. Die een in graad tien het amper gefail, maar was lucky met die een vak waarin hy maar swak is. Die ander seun het matriek gepass en gaan nou varsity toe. Hulle het altyd gekla oor die schoolfees wat so hoog is, maar nou suffer hulle eers met die varsityfees. Hulle geniet darem hulle holliedei hier in Durbs, veral die weer is vir hulle naais.\nDit het my dadelik laat dink aan Jan Rap wat beweer dat bogenoemde brief nie Vrystaats kan wees nie.


"Mooi kleure en skerp foto met die druppels as bonus."\nPieter Steyn commented on Huey Geringer's photo\n"Goed raakgesien mooi een Huey"\n"Pragtige skakerings van oranje wat mooi teen die boomstam kontrasteer, mooi gebruik gemaak van reel van derdes. Die skaduwee gee mooi definisie aan die foto."\n"Dis pragtig! Baie mooi skerp met uitstekende kleure en 'n goeie komposisie. Baie mooi!"\nBaie dankie aan elkeen wat by my vorige foto vertoef het. Dis tans maar redelik droog by Lake Eland en die veld/gras is vaal of geel. By die hangbrug het ons die mooi rak swam gekry. Ek het die Powershot se zoem so ver as moontlik gedruk ags die…\n"'n Skitterende foto met 'n perfekte agtergrond."\n"Mooi voëltjie en foto."\n"Pragtig en mooi fyntjies. Ek kry die indruk jy het die agtergrond geblur, omdat die geel van die voëltjie bietjie oorvloei in die agtergrond in rondom die voëltjie. Dis 'n swakheid van Photoshop. Om dit te vermy, moet mens as volg te…"\nTersia Weitsz commented on Huey Geringer's photo\n"Baie, baie mooi Huey"\n"Topklas en uiters suksesvol Huey."\n"Pragtige foto Huey"\nHuey Geringer posted photos\nLake Eland se Trots\n"Pragtig in sy natuurlike omgewing. 'n Foto om op trots te wees van 'n trotse dier."\n"Baie goed gedoen Huey. 'n Indrukwekkende dier."\nRiaan commented on Huey Geringer's photo\nZini se Pienk Hibiskus\n"wow Huey, veral Johan se opmerking van die lekkerkyk foto is beslis hoe ek voel. wil net weer en weer kyk"\n"Pragtige foto Huey - ditto op Johan se kommentaar."


Eagle's Nest Luxury | Tariewe\n- Die woonstelle het trappe wat na die ingange lei en word nie vir kinders, gaste met gestremdhede of bejaarde gaste aanbeveel nie.\n- Die swembad en braai-area kan op versoek gereël word as die middelste woonstel nie gaste in het nie.\n- Die wag en sy vrou woon op die middelste vlak van die gebou in 'n ander woonstel.\n'n Terugbetaalbare breekskadedeposito van R3500 moet betaal word.\n- Aanwysings en instruksies sal apart voorsien word vir die inklok- en uitklokprosedure. Indien gaste na 18:00 of voor 08:00 arriveer, sal 'n ekstra R350 in kontant gehef word as 'n laat-inklokfooi.\n- As CapeHolidays bewus raak daarvan dat enige ongemagtigde gaste op die perseel bly, hou hy hom die reg voor om te eis dat hierdie stand van sake onmiddellik stopgesit word en/of om die bespreking te kanselleer en/of om die gaste te vra om die perseel te verlaat. Onder hierdie omstandighede mag CapeHolidays ook 'n ekstra fooi hef vir die ongematigde gaste/funksie. Hierdie fooi sal op redelike wyse bereken word en is onderhewig aan die diskressie van CapeHolidays en die aard van die funksie. As moontlik sal die bedrag van die sekuriteitsdeposito verhaal word.\n- Gaste mag slegs op die beddens wat voorsien is slaap, alhoewel slaapbanke waar van toepassing deur kinders onder 16 jaar gebruik word indien dit vooraf gereël word. CapeHolidays mag gaste vra om die perseel te verlaat indien die voorwaardes wat in hierdie reëls uiteengesit is oortree word. Boonop mag die instansie ook 'n pro-rata-tarief hef in die geval dat gaste buiten dié op die besprekingsvorm op die perseel bly of slaap. Hierdie regte sal toegepas en/of afgedwing word op die instansie se diskressie.\n- Geen raserige partytjies van enige aard mag by enige van ons huise gehou word nie. Geen geraas (of musiek van enige aard wat deur die bure gehoor kan word) word toegelaat tussen 22:00 en 08:00 in die week en tussen 09:00 en 23:00 gedurende naweke nie. Geen getoet of geskree in die straat word enige tyd (dag of nag) toegelaat nie.\n- Indien gaste nie by hierdie reëls hou nie, sal die volgende gebeur: 'n R500-boete vir elke keer wat ons uitgeroep word na die huis om jou stil te maak of as ons 'n klagte van die bure kry dat daar uitermatige geraas is. Sou dit onder ons aandag gebring word dat daar 'n raserige partytjie gehou word, hou ons die reg voor om gaste onmiddellik uit te sit sonder terugbetaling van die gelde wat reeds ontvang is, insluitend die breekskadedeposito. Sou ons nie gaste onmiddellik kan uitsit nie, sal die eienaar of bestuurder die reg hê om privaat sekuriteitswagte te kry om te verseker dat die geraasvlak laag bly en dat daar aan ons reëls voldoen word. - Die koste hiervoor sal op gaste se rekening gesit word. - Uitsetting sal dan teen die volgende dag plaasvind.


Die gevolge van stres weens die Covid-19-pandemie - S-Leer\nDie gevolge van stres weens die Covid-19-pandemie\nDeur Paulize Mahon\nEk sit op 21 Maart 2020 op Uvongo se strand vir ŉ kort wegbreek saam met my peetkinders. Die koronavirus is vir ons nog ŉ onbekende en onwerklike faktor. Nog net ŉ handjievol mense in Suid-Afrika het dit, maar ons word reeds vertel dat ons nie op die strande mag wees of mag swem nie, want korona is hier. Dis ŉ vreemde konsep en jy probeer vir ŉ amper 6-jarige en 8-jarige op ŉ seevakansie verduidelik dat ons nou nie meer op die strand mag wees nie omdat ons kan siek raak van ŉ siekte wat nuut is en waarvan ons nie veel weet nie. Nietemin het ons die beste van ŉ baie vreemde ervaring gemaak en dit geniet. Ons maak grappies oor maskers dra en dit is ŉ vreemde konsep elke keer as ons by Spar kom en ons hande met handreiniger moet was voor ons in die winkel mag ingaan.\nMaandagoggend 23 Maart ry ons vroeg terug Pretoria toe om in ons eie huis na die president se aankondiging te kan luister. Ons bespiegel oor wat gaan gebeur en wat die president gaan sê. In dié tyd het ons al baie gehoor van lande wat inperkings instel en dat ons fisieke afstand tussen mekaar moet handhaaf, maar dis nogal ŉ vreemde konsep as ŉ mens grootgeword het met die gewoonte om jou familie te druk en te soen – min wetend wat in die volgende paar maande op ons wag.\nOns almal is vasgenael voor die TV en almal snak na hulle asem toe ons hoor ons moet “lockdown”. Ons almal het dit verwag, maar tog gehoop dis nie in daardie stadium nodig nie, want ons het bly dink dit is nie so erg nie. Vinnig begin grappies op sosiale media rondgaan – mense is ingenome om by die huis te bly en hulle deel te doen.\nVinnig moet ons reëlings tref, want drie weke kan lank raak as jou werk staan, so almal maak spoedig planne om van die huis af te werk en seker te maak jy is nou gereed om vir drie weke by die huis te bly en glad nie uit te gaan nie, tensy dit vir dringende behoeftes is soos kos in die huis. Ons is mos egter baie veerkragtig … so raak drie weke van by die huis bly net effens langer met nog aankondigings. Mense begin bekommerd raak oor die ekonomie en dat die inperking nou effens te lank raak. Die reëls maak vir die meeste mense geen sin nie; trouens, dit maak hulle eintlik net vies … en so raak dit al hoe moeiliker en al hoe langer. Mense begin video’s maak oor hoe hulle iemand sal klap vir ŉ goeie pakkie sigarette; mense begin agterkom hoe lekker dit was om net gou in jou kar te kon klim en haarkapper toe te gaan of net gou sommer winkels toe gaan en ŉ geskenk te gaan soek vir iemand wat verjaar.\nDan kom die nuus dat net sekere ekonomiese aktiwiteite mag oopmaak. Almal wonder hoe die nuwe normaal gaan werk, en almal wonder nou ewe skielik onder watter vlakke hulle val en wanneer hulle weer kan begin ingaan werk toe. Jy begin ook wonder oor die woord “essential workers” of noodsaaklike werkers, en mense word versoek om sover moontlik van die huis af te werk. Intussen werk jy baie hard van die huis af en wonder hoe ander mense al die verandering hanteer. As ŉ mens sê verandering is so goed soos ŉ vakansie, is dit nie juis die tipe verandering wat ons in gedagte gehad het nie.\nKort daarna ontvang jy ŉ oproep van ŉ vriendin. Sy kry daardie maand geen salaris nie aangesien haar werk van so ŉ aard is dat hulle net by die werk hulle werk kan doen, en ŉ mens het ook nie ŉ idee wanneer dinge na normaal gaan terugkeer nie.\nŉ Mens wonder of jy nou vir die volgende week of die volgende maand moet stres, en of jy jou moet begin regmaak vir meer maande? Vinnig begin jy aan moontlike oplossings vir die probleem dink en jy begin kyk waar jy kan uithelp met ’n paar basiese goed. So hoor jy van nog ŉ vriend met wie se familie dit nie goed gaan nie … en ŉ mens begin die woorde “too close to home” gebruik, want sulke goed gebeur mos net met ander mense – met iemand se oupa se broer se sussie kind. Jy is nie eens seker wat die persoon se naam is nie, maar jy ken sy storie want almal ken mos altyd iemand verlangs. Maar nou begin jy die mense wat deur ŉ baie moeilike tyd gaan, persoonlik ken.\nSo begin dit met een vriendin, wat dan oorspoel na nog een toe. Jy begin agterkom hierdie gebeure raak nie meer net ander mense van wie jy altyd net hoor nie; dit is nou iemand met wie jy onlangs, in Januarie, gesels het en aan wie jy heel dapper jou drome vir 2020 vertel het, en julle het vir mekaar vertel hoe mooi die jaar 2020 ons almal gaan behandel en dit gaan net positief en lekker wees.\nDie oproepe raak meer; die nood en druk raak groter. Die volgende oproep wat jy kry, is van iemand wat afgelê is by die werk, want daar is nie meer geld om salarisse te betaal of die besigheid se deure oop te hou nie. Jou eerste gedagte is, maar dit kan mos nie wees nie? ŉ Mens probeer moed inpraat en raad gee, en ek besef self dat ek nie ŉ idee het wat my regte tydens afleggings is nie. Wat moet gedoen word, wat is die komplikasies, waar begin jy? Waar baklei jy en wanneer is jy dankbaar vir wat jy kry … Hoe moet ek dit nou weet? Dit gebeur mos net met ander mense, nooit met jouself of iemand wat jy persoonlik ken nie.\nPlotseling besef jy dat hierdie realiteit erger is as waarvoor jy ooit gedink het jy in jou leeftyd sal moet voorberei. ŉ Mens lees altyd van pandemies in die geskiedenis en kyk dokumentêre programme en gesels daaroor met jou vriende en hoe erg dit moes gewees het, en hier sit jy en jy besef dat jy nou deel van die geskiedenis raak. Gaan jy eendag as jy oud is vir jou kleinkinders hiervan kan vertel soos ons oumas en oupas vir ons van die Boereoorlog vertel het? Vir die eerste keer begin ŉ mens besef hoe belangrik veerkragtigheid in ŉ mens se lewe is, en hoe dit jou help om veerkragtig te wees en wat dit eintlik vir jou beteken om jou geloof te hê. En ŉ mens wonder wat jy kan doen om ŉ verskil in jou eie lewe te maak. Indien jy ook voel dat jy ŉ leek op soveel gebiede is, wil ek vandag vir jou sê jy is nie alleen nie, maar daar is wel ŉ oplossing.\nS-leer het fantastiese programme wat jou deur hierdie onsekere tye kan help. Dit sal jou tot voordeel strek om in hierdie tyd op persoonlike ontwikkeling te fokus. Kyk die gratis webinare oor veerkragtigheid, verlieshantering, stresbestuur, en vele meer. Daar is selfs ŉ volledige e-leerkursus wat handel oor die hele Covid-19-situasie, van hoe om ŉ pasiënt wat positief getoets het, by die huis te versorg, tot wat jy in ŉ afleggingsproses moet en kan verwag, of selfs net hoe om die huidige stresvolle situasie te hanteer. Hoor van kenners op die gebied, van sielkundiges tot arbeidspesialiste.\nBemagtig jouself sodat jy, indien jy in ŉ bootjie beland waar jy dringend werk moet soek, in jou onderhoud kan bewys dat jy jou deel gedoen het om jouself deur voortgesette leer en te bevorder.\nBesoek www.s-leer.co.za en volg enige kursus om ŉ nuwe vaardigheid te leer.


January 25, 2005 October 1, 2007 kwevoel\nTHABAZIMBI -Saterdag 22 Januarie se spel was Bonus Syferbal (Bogey). Daar is weer goeie gholf gespeel en Toppie Olivier eindig met +5. Die ander pryswenners was Nico van der Westhuizen (junior) met +1 en Garry Graham op 0.\nVerlede Woensdag se Pick ‘n Pay Sundowner was gewen deur Jaco Prinsloo met 22 punte, en Derek Torlage het die skaapboud lootjie getrek. ‘n Vierbal Alliansie word Saterdag, 29 Januarie gespeel en spelers maak hulle eie vierballe op. Die eerste Borgdag word vir Saterdag, 26 Februarie beplan. Meer inligting sal binnekort deurgegee word.\nDit gaan tans goed met die gholfklub. Die baan is in ‘n goeie toestand maar daar kan gerus meer gereelde spelers gekry word. Daar is ook tans gras inplantings op setperke 1/10, 2/11 en 3/13 gedoen. Nommer 1/10 het ook tans ‘n tydelike setperk waar ‘n twee-set reël geld.\nSpelers moet hul spanne vir die Interaksie gholf ook gereed kry. Daar is ‘n lys by die klub op waar die spanne kan inskryf. Die kompetisie was aanvanklik begin om die ou Yskor se verskillende afdelings teen mekaar te laat meeding. Die gedagte is nogsteeds dieselfde met die verskil dat ander groepe buite die myn ook spanne kan inskryf. Daardeur hoop die klub om meer spelers te betrek en die klub se gees verder te bou.\nDie eerste been van die Elektiek kompetisie begin Saterdag, 5 Februarie. Dit gaan hopenlik vanjaar weer ‘n mededingende kompetisie wees en dames kan ook deelneem.\nOp bladsy 20 van die nuwe reëlboekie staan daar: “Players should always show consideration for other players on the course and should not disturb their play by moving, talking or making unnecessary noise. Players should ensure that any electronic device taken onto the course does not distract other players.”\n← Rugbykoors loop reeds sterk\nATKV Herfsskool vir skrywers →


Theuns Botha van Boshof, Internasionaal bekende beoordelaar en kleinvee kursusinstrukteur, gaan in April hierdie jaar die Australiese Nasionale Sydney Royal Boerbokskou beoordeel.\nTheuns is weer op die paneel van SA Boerbok Beoor-delaarseksamineerders gekies en gaan gedurende Mei 'n aantal Beoordelingskursusse in Australië aanbied en hul huidige Vlak 2 en 3 beoordelaars evalueer. Hy gaan ook 'n maand afstaan vir trop-evaluering en diere seleksie in die state Nieu-Suid-Wallis, Queensland en Victoria.\nTheuns word beskou as die mees ervare kleinvee beoordelaar en selekteerder in die wêreld omdat hy beoordelaar en selekteerder van sewe rasse is. Hy het, en beoordeel gereeld in Suid Afrika, Amerika, Australie, Nieu Zeeland, Namibië, Botswana en Zimbabwe. Hy beoordeel, klas en evalueer elke jaar omtrent 13 000 stuks kleinvee.\nIn Augustus verlede jaar was Theuns in Australië om die Aus-traliese Nasionale Dorperskou in Dubbo te beoordeel, waarna hy 'n intensiewe toer deur Australië en New Zealand onderneem en 27 plase besoek het. Gedurende hierdie toer het hy 2447 Dorpers and Boerbokke geëvalueer en 457 Dorpers gekeur. Paula was saam op hierdie uitmergelende toer van ses weke, maar sy sê sy het dit nogtans geniet en gaan hom nou weer vergesel.