Abakercja: stycznia 2015\nKosmetyki do kąpieli, a właściwie pod prysznic (bo nie mam wanny) nie muszą spełniać żadnych wygórowanych wymagań. Jak dla mnie wystarczy, żeby myły. I fajnie jeżeli nie będą podrażniać ciała. No i oczywiście ich cena powinna być adekwatna, czyli raczej niska. Nie mają szans niczym specjalnie zabłysnąć, więc z reguły bronią się zapachem. Rzadziej pięknym opakowaniem.\nDzisiaj będzie o kosmetykach, które urzekły mnie właśnie zapachem. Ta cudowna trójka to:\nFarmona, Sweet Secret, Żel pod prysznic Ciemna czekolada i orzech pistacji\nTołpa, Eco Spa, Witalność, Orzeźwiający peeling - maska intensywnie odnawiający ciało\nMoich ulubieńców kąpielowych charakteryzują piękne zapachy. Urzekły mnie. Do tego stopnia, że nawet byłam w stanie przymknąć oko na brak działania ;) Serio. Pielęgnacja pielęgnacją, ale ten czarujący zapach, który odpręża i poprawia nastrój to znacznie więcej.\nWśród moich ulubieńców znajduje się jednak kosmetyk, który poza pięknym zapachem doskonale działa. A na dodatek kosztuje grosze. To peeling do ciała Farmony. Za niecałe 5 zł otrzymujemy 120 ml pięknie pachnącego i bardzo skutecznego peelingu.\nPeeling do ciała Tutti Frutti to jeden z tych mocniejszych kosmetyków. Idealny dla gruboskórnych, u których większość sklepowych peelingów sobie nie radzi. Skóra po użyciu jest gładka i miękka, delikatnie zaróżowiona. Co ważne nie zauważyłam przesuszenia czy podrażnienia. Oczywiście ja mam skórę normalną i raczej nie wrażliwą, ale czasami coś mi ją przesuszy czyt. niżej.\nNajwiększym zawodem jest peeling-maska Tołpy. Według producenta odnawia i wygładza ciało. Spodziewałam się cudów. A jedynym cudem jest zapach. Cytrynowy, ale nie kibelkowy. Orzeźwia, dodaje energii, nawet leczy doła. Jest przepiękny. Niestety na ciało nie działa równie wspaniale, co na duszę.\nMiałam wysokie oczekiwania wobec tego kosmetyku, ponieważ nie należy on do najtańszych. W zależności od miejsca cena waha się od 30 zł do ponad 50 zł za 250 ml. W składzie mamy naturalne naturalne olejki eteryczne i ekologiczny torf Tołpa. Orzeźwiający peeling - maska intensywnie odnawiający ciało nie zawiera konserwantów, sztucznych barwników, silikonów ani parafiny. Niestety jeżeli chodzi o działanie to jest mizernie. Ani to peeling, bo nie peelinguje. Ani maska, bo nie nawilża. Po zastosowaniu skóra jest nawet nieco wysuszona i ściągnięta. Ale tym zapachem to się upajam.\nCzekoladowy żel do mycia ciała Farmony oczarował mnie zapachem. To najpiękniejszy zapach czekolady, z jakim kiedykolwiek się spotkałam. Poezja dla nosa. Intensywny, a przy tym nie przesłodzony. Czasami wchodziłam do łazienki tylko po to, żeby go sobie powąchać.\nChociaż do stosowania na co dzień niekoniecznie się nadaje. Zapach jest tak intensywny, że po pewnym czasie może męczyć. Ale od czasu do czasu, na wyjątkowe okazje jest idealny. Poza świetnym zapachem żel posiada piękny, czekoladowy kolor i bardzo dobrą konsystencję. Świetnie się pieni i jest wydajny. Niestety trochę pozostawia ciemny osad. Ale spokojnie da się go domyć.\nKierowanie się tylko i wyłącznie zapachem przy zakupie kosmetyków może być złudne. Tzn. oczywiście otrzymamy wówczas wspaniały zapach, ale z działaniem może być różnie. Na pewno zapach nie powinien być łownym kryterium ale... czasami warto zrobić wyjątek. Bo piękny zapach potrafi zdziałać bardzo dużo. Przede wszystkim na psychikę, ale to ona jest najważniejsza.\nA wy macie jakieś ulubione zapachy kąpielowe?\nEtykiety: Kosmetyki, Peeling do ciała, Pielęgnacja, Pielęgnacja ciała, Polecam, Recenzje, Uroda\nEtykiety: Lifestyle, Motywacja, Porady, Przemijanie, Przemyślenia, Życiowe\nPrzeczytałam tę książkę już kilka miesięcy temu i powinnam już dawno o niej zapomnieć. A pamiętam. I to chyba świadczy o tym, że ma ona coś w sobie. Chociaż jest naiwnym romansidłem z elementami fantastyki czyli zwyczajną bajką. W podobnym czasie czytałam jeszcze inną książkę (Graham Masterton - "Diabeł Szary") i kompletnie nie pamiętam, o czym była. A "Obiecaj mi" pamiętam. I to dobrze o tej książce świadczy. Pamiętam też uczucia, jakie mi towarzyszyły podczas lektury.\n"Obiecaj mi" to takie naiwne, kobiecie czytadło o miłości. Naiwne, ale wzruszające. Z elementami fantastyki i tajemnicą. Bardzo lubię takie książki, chociaż oczywiście staram się zazwyczaj sięgać po coś ambitniejszego i mniej oderwanego od rzeczywistości. Ale od czasu do czasu lubię zanurzyć się w takiej wzruszające lekturze o wielkiej miłości i uronić kilka łez w tramwaju w drodze do pracy. Richard Paul Evans napisał piękną opowieść. Wzruszającą i chwytającą za serce. A także trzymającą w napięciu. "Obiecaj mi" przeczytałam chyba w dwa dni. Zdecydowanie polecam, bo książka bardzo mi się podobała. Aż do zakończenia, które w ogóle nie przypadło mi do gustu. Można było wymyślić coś innego jakoś inaczej. Ale na szczęście zakończenie to tylko kilka ostatnich stron. A cała reszta powieści jest świetna. Bardzo przyjemnie się czyta, chociaż główną bohaterkę spotykają praktycznie same straszne rzeczy (zdrada męża, śmierć i choroba męża, poważna choroba córki, problemy finansowe i wreszcie miłość, która nie miała prawa zaistnieć). Polecam wszystkim, którzy chcą dosłownie na chwilę oderwać się od rzeczywistości i powzruszać przy miłosnej historyjce, która nigdy w prawdziwym życiu się nie wydarzy.\nEtykiety: Czytanie, Kobiece, Książki, Literatura, Polecam książkę, Recenzje\nStrach i lęk to nie jest do końca to samo, ale pozwolę sobie na takie drobne uproszczenie i wrzucenie tych dwóch zjawisk do jednego worka na potrzeby tego tekstu. Strach nie należy do przyjemnych odczuć, ale jak wszystko - jest po coś. Strach może być pożyteczny. Chroni nas przed narażeniem się na zagrożenie, wzmaga ostrożność, może uratować życie. Nie chodzi o to, żeby się go całkowicie wyzbyć. Raczej żeby mądrze z nim współpracować. Ten sam strach może również nas blokować i zamykać drogę do sukcesu. Na szczęście ze strachem można i trzeba sobie radzić.\nTo już kolejny mój tekst w stylu takiego poradnika psychologicznego. Zainteresowanych odsyłam do poprzednich: Sposoby na doła oraz Jak radzić sobie ze złością. Podobnie jak w przypadku dwóch pozostałych, ten tekst również oparty jest głównie na moich własnych doświadczeniach. Nie należy go traktować jako profesjonalnej porady. Po prostu mam kilka swoich sposobów na radzenie sobie ze strachem i chciałam się nimi podzielić. A nuż komuś pomoże. Mój pierwszy sposób jest dość przewrotny\nWyobraź sobie najgorszy możliwy scenariusz\nWyobraź sobie najgorszy możliwy scenariusz. Taki z klęską żywiołową i atakiem UFO. Im bardziej nieprawdopodobny, tym lepiej. Powinien być tak przejaskrawiony, żeby aż śmieszyła cię jego irracjonalność. Wyśmianie i wykpienie lęków to dobry sposób. Łatwiej też uświadomić sobie wówczas, że zwyczajnie przesadzamy.\nWyobraź sobie najgorszy możliwy scenariusz i zawczasu zastanów się, jak z niego wybrnąć. Jak zminimalizować straty. Obmyśl plan awaryjny. Albo najlepiej kilka. Przezorny zawsze ubezpieczony. Lepiej mieć w zanadrzu broń na UFO. Nawet jeżeli nie zaatakują, to ty będziesz czuć się pewniej i bezpieczniej.\nZastanów się, jak możesz zapobiec najgorszemu scenariuszowi. Wielu wypadkom można zapobiec. Boisz się, że po drodze zepsuje ci się auto? Na przegląd i naprawę chyba już za późno (ale zrób to koniecznie), ale możesz pojechać taksówką. Masz obawy, że obetrą cię buty? Załóż te, których jesteś pewna.\nWyobrażanie sobie najgorszego możliwego scenariusz brzmi dość absurdalnie, ale jeżeli mądrze to rozegramy może przynieść nam więcej pożytku niż szkody. Ja czasami nie jestem w stanie powstrzymać się od czarnowidztwa, dlatego próbuję wykorzystać je w jakiś pozytywny sposób.\nEtykiety: Jak żyć?, Lęk, Lifestyle, Motywacja, Poradnik, Porady, Psychika, Strach, Życiowe\nGarnier Neo to dezodorant antyperspiracyjny w formie suchego (cokolwiek to znaczy) kremu. Producent zachwala, że produkt zawiera 80% składników pielęgnujących, a więc powinien być delikatny i dobrze wpływać na skórę pod pachami. Ja mam wersję bezzapachową, ale podejrzewam, że od innych różni się jedynie zapachem. Tzn. jego brakiem. Dezodorant Garnier Neo zamknięty jest w małej 40 ml tubce, która stawiamy na zakrętce. Kłaść oczywiście również można, ale po co. Jak już wspominałam mam wersję bezzapachową, więc nie pachnie. Krem jest biały. Jeżeli chodzi o ślady to oczywiście jakieś tam zostawia. Za każdym razem jak piszę o dezodorantach zwracam na to uwagę. Osobiście jeszcze nie spotkałam takiego, który by tych śladów nie zostawiał w ogóle. Ale jeżeli nałożymy go i chwilę odczekamy jak najbardziej może obyć się bez białych plam na ubraniu. Opakowanie jest ładne. Prawie praktyczne. Tzn. kiedy ilość kremu zbliża się do końca łatwość aplikacji maleje. Później trzeba już mocno naciskać tubkę, a pod sam koniec mamy do wyboru albo ją rozciąć i aplikować dezodorant placem albo wyrzucić resztki wraz z nienaruszoną tubką. Dezodorant w kremie to fajny pomysł i ciekawa alternatywa dla sztyftów i kulek.\nGarnier Neo, dezodorant antyperspiracyjny w suchym kremie rzeczywiście jest delikatny i nie podrażnia. Nie wiem, czy można, ale ja stosuję go spokojnie po depilacji i nie odczuwam żadnego dyskomfortu. Tak, to prawda, że jest znacznie bardziej delikatny niż większość dezodorantów. Pisząc to mam na myśli, że jest najdelikatniejszym dezodorantem, jaki kiedykolwiek stosowałam. A testowałam ich wiele, chociaż oczywiście nie wszystkie. Ale czy tak delikatny dla skóry dezodorant może jednocześnie być równie skuteczny co jego mniej delikatni bracia? Nie wiem, czy może. Ten nie jest. Nie poleciłabym go osobom, które mają skłonności do zwiększonego pocenia się. Tak samo nie poleciłabym go dla osób aktywnie uprawiających sport. Nie jest to też dezodorant na upalne lato. No niestety. Zawsze jest coś za coś. Garnier Neo, dezodorant antyperspiracyjny w suchym kremie jest wyraźnie delikatniejszy, ale jego działanie antyperspiracyjne jest wyraźnie słabsze. Dobry na co dzień, na chłodne dni, dla ludzi niezbyt aktywnych fizycznie i nie mających problemów z potliwością. Używałam go w zimie z przyjemnością i obyło się bez wpadek, ale na lato wybrałabym coś innego. Na trening też.\nEtykiety: Dezodorant, Kosmetyki, Pielęgnacja, Pielęgnacja ciała, Recenzje, Uroda\n"Gładkie słówka" autorstwa Margaret Millar i "Dopóki cię nie dobędę" autorstwa Samanthy Hayes to dwie książki, które ostatnio przeczytałam. Lektura umilała mi drogę do pracy i z powrotem. "Gładkie słówka" to bardzo kobiecy kryminał, a "Dopóki cię nie dobędę" można nazwać kobiecą stroną thrillera. Przynajmniej takie opisy znajdują się na okładce. I ja się z nimi zgadzam. Intryga, tajemnica czy zabójstwo w przypadku kobiet zawsze są inne. Bardziej skomplikowane i mniej oczywiste. A przynajmniej w książkach i filmach tak jest. W prawdziwym życiu nie mam zbyt wiele wspólnego z kryminalistami ani nawet z policjantami.\nJuż okładki tych książek są bardzo podobne. Ja oczywiście zauważyłam to dopiero, jak położyłam je obok siebie, żeby sfotografować ;) Jest kobieta w ciąży i jakiś facet w oddali. W obydwu książkach historia toczy się wokół motywu ciąży, chociaż w zupełnie inny sposób. Mamy kłamstwa, intrygi, zabójstwa i ludzi, którzy nie są tymi, za których się podają. Ja zagadkę rozwiązałam dopiero pod koniec historii, ale może bardziej przebiegłe umysły wcześniej zorientują się co jest grane.\n"Dopóki cię nie dobędę" Samanthy Hayes i "Gładkie słówka" Margaret Millar to świetne książki akurat do autobusu. Albo do czytania przed snem. Nie są nudne, ale też nie aż tak wciągające, żeby przejechać przystanek czy nie zasnąć przez końcem. Jest to literatura tylko i wyłącznie rozrywkowa, chociaż oczywiście może prowokować do przemyśleń. Jak ktoś lubi myśleć to zawsze znajdzie jakiś punkt wyjścia do rozważań. Ale generalnie to książki raczej lekkie i przyjemne do czytania w autobusie lub do pochłonięcia w jeden zimowy weekend w domu.\nEtykiety: Kobiece, Kryminały, Książki, Literatura, Polecam książkę, Thriller\nAntyperspirant Garnier Mineral 5 Protection, 48h, Floral fresh w sztyfcie zapowiadał się świetnie. Niestety nie jest dla mnie stworzony. Garnier Mineral 5 Protection bardzo silnie mnie uczulił. Co ciekawe, tylko pod pachami. Nie jest więc tak, że jestem uczulona na jakiś jego składnik. Co najwyżej nadwrażliwa i objawia się to akurat na delikatnej skórze pod pachami. Oczywiście to nie jest wina antyperspirantu, że akurat u mnie wywołał podrażnienie. Jednakże uważam, że warto o tym wspomnieć.\nAntyperspirant Garnier Mineral 5 Protection, 48h, Floral fresh zawiera minerał (Mineralite) o właściwościach absorbcyjnych. Ma zapewnić poczucie świeżości i ochronę przed potem do 48 godzin. Podobno pozwala skórze oddychać, a przy okazji nie zostawia białych śladów na ubraniach ani nie powoduje ich żółknięcia. Nie byłam w stanie na tyle długo go używać, żeby sprawdzić z tym żółknięciem, ale białe ślady jak najbardziej zostają. Nie spotkałam się jeszcze z antyperspirantem, który by takowych nie zostawiał. A formuła sztyftu dodatkowo jeszcze temu sprzyja, więc nie wciskajmy bajek.\nGarnier Mineral 5 Protection to byłby dobry antyperspirant, gdyby nie fakt, że używanie go zakończyło się u mnie bardzo silnym podrażnieniem skóry pod pachami. Była mocno przesuszona, następnie silnie się zaczerwieniła i pokryła bąblami. Dotyk czy próba posmarowania czymś powodował silny ból. Dawałam temu antyperspirantowi kilka szans i za każdym razem efekt był taki sam. Już jednorazowe użycie na kilka godzi skutkowało silnym przesuszeniem i podrażnieniem skóry. Nie polecam stosować zgodnie z przeznaczeniem. Aczkolwiek całkiem nieźle nadaje się do pielęgnacji stóp.\nEtykiety: Dezodorant, Kosmetyki, Nie polecam, Recenzje\nNie rezygnuj z celu tylko dlatego, że jego osiągnięcie wymaga czasu - czas i tak upłynie. Pierwszy raz spotkałam się z tym cytatem w niezbyt szczęśliwych okolicznościach. Był jednym z wielu takich i nie sądziłam, że za kilka lat wciąż będzie siedział mi tak mocno w głowie. Teraz to jeden z moich ulubionych cytatów motywacyjnych. Jego autorem jest H. Jackson Brown Jr, amerykański pisarz znany z książek motywacyjnych. Napisał m.in. "Mały poradnik życia: 511 rad, spostrzeżeń i przypomnień pomagających przeżyć szczęśliwe i owocne życie".\nGdzieś w głowie pląta mi się też taka anegdotka. Nie odtworzę jej wiernie, ale sens pozostanie. Było sobie pewne małżeństwo z dwudziestoletnim stażem. I pewnego dnia żona postanowiła pójść na studia. Powiedziała mężowi o swoich planach, ale ten nie podzielał jej entuzjazmu. Powiedział, że to bez sensu, bo jak skończy te studia to będzie miała już 50 lat i na co jej wtedy studia. Wówczas żona odpowiedziała mu przytomnie, że za 5 lat i tak będzie miała 50 lat. Bez względu na to, czy pójdzie na studia czy nie.\nNie rezygnuj z celu tylko dlatego, że jego osiągnięcie wymaga czasu - czas i tak upłynie to motywacja dla każdego, kto ma ochotę poddać się przerażony długą drogą, którą musi odbyć aby osiągnąć swój cel. Owszem, świadomość że dopiero za 10 lat wejdę na szczyt może trochę zniechęcać. Ale nie wolno zapominać, że czas płynie bez względu na nas. Możemy przez te 10 lat pracować na sukces i po długich trudach go osiągnąć. Możemy też przez te lata nie robić nic i po upływie dekady uświadomić sobie, że jesteśmy dokładnie w tym samym miejscu, co byliśmy. Że zmarnowaliśmy ten czas. Nic nie osiągnęliśmy. A on i tak upłynął. Gdybyśmy wtedy zamiast zniechęcać się długim terminem, rozpoczęli działanie - dzisiaj już mielibyśmy efekt.\nIlekroć przeraża cię długa droga, pomyśl gdzie będziesz za kilka lat jeżeli podejmiesz wyzwanie i jeżeli go nie podejmiesz. Często ludzie wyrzucają sobie, dlaczego nie zaczęli czegoś te 5 lat temu. Gdybym 5 lat temu zaczął studia, dzisiaj już byłbym magistrem. Zacznij dzisiaj. Bo za kolejne 5 lat pomyślisz sobie dokładnie to samo co teraz. Gdybym 5 lat temu zaczął studia, dzisiaj już byłbym magistrem. Czas i tak upłynie. Bez względu czy my coś zrobimy, czy nie. I zawsze lepiej zacząć jest nawet późno, niż jeszcze później. Mam 25 lat i nie przebiegłam jeszcze ani jednego maratonu. Gdybym zaczęła wcześniej miałabym już kilka na swoim koncie. Ale lepiej chyba zacząć teraz niż w ogóle. Bo za 5 lat, w wieku lat 30 żałowałabym i wyrzucała sobie, że nie zaczęłam teraz.\nEtykiety: Cytaty, Lifestyle, Motywacja, Poradnik, Porady, Przemyślenia, Psychika, Życiowe\nMoja przygoda z bieganiem rozpoczęła się na krakowskich zajęciach Biegam Bo Lubię. Tata przez kilka tygodni mi proponował, aż w końcu poszłam pierwszy raz. A później chodziłam regularnie z przerwami jedynie na zawody albo kontuzje ;) Do akcji Biegam Bo Lubię ma ogromny sentyment i sympatię. Niedawno rozpoczęłam współpracę z BBL i napisałam kilka tekstów o bieganiu. Mogłabym je wkleić na bloga (i początkowo tak zamierzałam zrobić, zakazu nie mam ;)), ale doszłam do wniosku, że nie ma sensu powielać tych samych treści i zaśmiecać internetu dublowanymi artykułami. Dlatego postanowiłam na blogu zamieścić jedynie linki do pełnej treści, która znajduje się na stronie Biegam Bo Lubię.\n"Czy bieganie niszczy włosy?" to mój pierwszy opublikowany na BBL tekst. Połączyłam w nim swoją miłość do biegania z włosomaniactwem. Bo można przecież być zapalonym sportowcem, a jednocześnie mieć zadbane włosy. Wystarczy poświęcić im trochę uwagi, zabezpieczyć i wybrać odpowiednią fryzurę do biegania. Bo bieganie owszem, może niszczyć włosy. Ale nie musi.\n"Pies - wróg czy przyjaciel biegacza?" porusza bardzo ważny temat radzenia sobie z agresywnymi psami podczas treningu. Porusza to dobre słowo. Nie ma tam odpowiedzi na tytułowe pytanie (bo nie da się na nie jednoznacznie odpowiedzieć). Nie ma też rad, które pozwolą biegać wszędzie i zawsze bezpiecznie (bo niestety się nie da). Jest za to garść porad, które mogą okazać się przydatne i dobry punkt wyjścia do rozmyślań i dyskusji nad pytaniem postawionym w tytule.\n"Bieganie - nie ma się czego bać" to mój ulubiony tekst jak do tej pory. I pierwszy, który napisałam. Chcesz zacząć biegać, ale się boisz? A może nawet nie wiesz, czy w ogóle chcesz zaczynać, ale jakoś tak z podziwem zerkasz na biegaczy? Chcesz zacząć biegać, ale myślisz, że to nie dla Ciebie? W takim razie ten tekst jest dla Ciebie! Obalam mity, wyśmiewam wymówki i rozwiewam obawy. A wszystko to na własnym przykładzie.\n"Najbardziej denerwujące rzeczy podczas biegania" temat zawsze na czasie. Lubimy sobie ponarzekać trochę. Ja też lubię. Szczególnie jeżeli tym narzekaniem porusza się istotne sprawy. Albo jeżeli jest po prostu śmiesznie. Taki trochę poważny, a trochę żartobliwy jest ten tekst.\n"Biegam i nie chudnę" to tekst w którym dałam upust moich dietetycznym zainteresowaniom. Kiedyś byłam wielką maniaczkę diet, odżywiania i odchudzania. I coś mi z tego zostało. W tym tekście wymieniam kilka przyczyn dla których wciąż nie chudniesz pomimo biegania. Na pewno warto zerknąć jeżeli biegasz m.in. z myślą o utracie wagi.\nEtykiety: BBL, Biegam bo lubię, Bieganie, Linki, Polecam, Poradnik, Porady, Współpraca\nJeszcze niedawno budziły nas promienie słońca, a poranki były rzeźkie. Teraz za oknem jest ciemno, coraz częściej wszystko spowite jest mgłą, a temperatura oscyluje około zera. Chyba już na dłużej przyszło nam się pożegnać z ciepłymi dniami. Przyszła zima. Czy zimne pory roku to zły czas dla biegaczy? Nie. Wystarczy odpowiednie ubranie i można spokojnie biegać. Większym problemem jest brak motywacji i rozleniwienie, które często atakuje nas w tym czasie. Nie chce się wychodzić biegać, bo zimno i ciemno. Ta pora roku jakoś bardziej sprzyja siedzeniu w domu. Oczywiście nie chcemy całej zimy spędzić na kanapie. Jak się zmotywować do biegania w chłodne dni?\nJesienne biegowe zakupy\nKobiety kochają zakupy, ale posiadanie nowych ubrań sportowych z pewnością zmotywuje również i mężczyzn, żeby wyjść na trening. Zimowe zakupy biegowe to nie jest tylko zachcianka. Dobrze jest zaopatrzyć się w ciepłą, lekką bluzę i kurtkę chroniącą przed zimnem i wilgocią. Na bieganie w chłodne dni warto zakładać bieliznę termoaktywną, która pozwoli zachować odpowiednią temperaturę i chroni przed wychłodzeniem. O wiele łatwiej jest iść pobiegać jeżeli czekają na nas nowe ubrania sportowe. Warto kupić coś tak ładnego, żeby człowiek nie mógł doczekać się treningu. Jak kupiłam sobie śliczną bluzę z różowymi aplikacjami to nie mogłam się doczekać, żeby zrobiło się chłodniej i ochoczo wybiegłam przed siebie pomimo mgły i zera na termometrze.\nLatem sprawa jest prosta. Zakładamy tak mało jak się tylko da. Zimą sprawa nieco się komplikuje. Nie chodzi o to, żeby ubrać się najcieplej jak się da. Chodzi o to, żeby ubrać się odpowiednio. Każdy musi samemu wypróbować jaki strój zapewnia mu największy komfort w zimie. Jednym wystarczą ocieplane legginsy, podkoszulek i bluza z kapturem. Inni potrzebują kilku warstw, bielizny termoaktywnej i bardzo ciepłych rękawiczek. Nieodpowiedni strój potrafi zepsuć trening i zniechęcić do kolejnego. Podczas biegania nie może nam być za zimno. Chłodno może być w momencie kiedy wychodzimy z domu, ale jeżeli przez cały trening marzniesz to znaczy, że trzeba ubrać się cieplej. To normalne, że człowiek podczas biegania się poci, ale nie gotuje. Jeżeli ewidentnie jest ci za gorąco i pot leje się strumieniami warto pomyśleć i zrzuceniu jednej warstwy. Jeżeli już uda nam się dobrać optymalny strój to biegania w zimne dni to połowa sukcesu za nami. Mnie też nie chciałoby się iść biegać gdybym wiedziała, że będę zamarzać albo się gotować.\nPrzygotuj strój do biegania\nJeżeli planujesz biegać rano to wieczorem przygotuj wszystko, co będzie ci potrzebne. Łatwiej jest bez zastanowienia wskoczyć w buty, niż szukać skarpetek do biegania i dobierać kolor koszulki do legginsów. Rano nie ma na to czasu, wtedy łatwo się zniechęcić i zrezygnować. Niech wszystko już będzie gotowe. Najlepiej w widocznym miejscu. W niektórych przypadkach koniecznie należy pościelić łóżko od razu po wstaniu, żeby przypadkiem do niego nie wrócić. Im szybciej wybiegniesz tym większa szansa, że ci się nie odechce. Nie dawaj czasu wymówkom. Wyprzedź swojego lenia. Jak zaczniesz biegnąć już cię nie dogoni. Jeżeli planujesz biegać po pracy również zostaw na wierzchu gotowy strój tak żeby od razu w niego wskoczyć. W ogóle się nie zastanawiaj, czy iść biegać. Zaplanowałeś bieganie i plan wykonaj. Nie pożałujesz. Wręcz przeciwnie. Będziesz z siebie dumny. A uwolnione po wysiłku endorfiny będą dowodem, że czasami lepiej działać bez zbędnego zastanawiania się. Dobrze żeby po powrocie do domu również coś na ciebie czekało. Kubek z herbatą gotowy do zalania gorącą wodą. Posiłek potreningowy gotowy do podgrzania. A w łazience ręcznik i pachnące mydełko.\nJeżeli masz problemy z motywacją warto umówić się z kimś na bieganie. Na konkretną godzinę i w konkretnym miejscu. Nie chcesz przecież zawieść znajomego, prawda? I trochę tak wstyd, że on potrafi wyjść na trening, a tobie się nie chce. Wspólne bieganie to świetna motywacja. Mój pierwszy zimowy bieg też był w towarzystwie.\nMów o swoich planach\nPodziel się z kolegami z pracy swoim planem na popołudniowe bieganie. Głupio będzie ci nazajutrz tłumaczyć się, że jednak zostałeś w domu, kiedy znajomi spytają o trening. W ogóle często mów o treningach. Zainteresowanie i podziw otoczenia są dodatkową motywacją. Nie wstydź się, że wyjdziesz na nudziarza czy wariata. Jeżeli tylko bieganie nie będzie jedynym tematem, który cię interesuje to wszystko w porządku.\nDbaj o siebie i nagradzaj się\nZimą łatwiej o przeziębienia i choroby, więc zadbaj o siebie. Uważnie komponuj dietę, dobrze się ubieraj i nie rezygnuj z aktywności fizycznej. Warto wprowadzić system małych nagród za dobrze wykonany trening. Może to być np. coś pysznego do jedzenia. Po bieganiu bez obaw o sylwetkę możesz spałaszować nawet kaloryczny smakołyk. Chwal siebie za wytrwałość i silną wolę. Nie każdemu chce się wychodzić z domu biegać, kiedy ciemno i zimno. Doceń siebie.\nPonura aura za oknem może nie nastraja zbyt optymistycznie, ale przypomnij sobie ile radości daje bieganie. Przypomnij sobie to uczucie radości i satysfakcji po dobrze wykonanym treningu.\nPamiętaj, że większość ludzi przez zimę tyje i traci formę\nI to nie dlatego, że zimne pory roku w jakiś magiczny sposób tak fatalnie wpływają na nasze ciało. Wszystko dlatego, że przestajemy się ruszać i na dodatek zaczynamy więcej jeść. Nie wpadnij w tę pułapkę. Wystarczy kontynuować treningi i na wiosnę bez obaw pokażesz się na basenie. Chcesz obudzić się na wiosnę z kilkoma zbędnymi kilogramami, sflaczały i bez kondycji? Pomyśl o tych wszystkich zrobionych do tej pory kilometrach. O godzinach poświęconych na trening. O zgrabnym i silnym ciele. Jeżeli zaniechasz aktywności fizycznej szybko to stracisz. A szkoda by było. Dbaj o siebie również kiedy jest zimno i nieprzyjemnie za oknem.\nNie demonizuj zimy\nZima to nie jest żadna klęska żywiołowa, tylko taka pora roku, kiedy zdarzają się mrozy i pada śnieg. Dzieci chodzą do szkoły, dorośli normalnie chodzą do pracy, więc dlaczego ty miałbyś przestać biegać? Bo jest chłodno i ciemno? To się ubierz ciepło i wyposaż w odblaski albo specjalne światełka. Bieganie zimą jest inne niż latem, ale to nie znaczy że gorsze. Mam taką koleżankę, która właśnie uwielbia biegać zimą, bo tylko wtedy nie jest jej za gorąco. I nie może się doczekać tej pory roku, bo latem bieganie jest dla niej bardzo męczące z powodu temperatury. Różni ludzie mają różne preferencje i nigdzie nie jest powiedziane, że zima bieganiu nie sprzyja. Myślę, że warto obalić ten pogląd i nie rezygnować z treningów tylko dlatego, że zrobiło się chłodno. Wystarczy cieplej się ubrać. Nigdy nie jest za zimno na bieganie.\nEtykiety: Bieganie, Bieganie zimą, Filozofia biegowa, Motywacja, Porady, Zdrowie, Zima\nMycie włosów odżywką to alternatywny sposób oczyszczania czupryny. Ma swoje zalety, ale też wady. Dla niektórych mycie włosów odzywką to najlepsze, co mogą zrobić dla swoich loków. Oczywiście ta metoda nie u wszystkich się sprawdzi. Mycie włosów odżywką trochę różni się od mycia szamponem. Ale podobnie jak w przypadku szamponu, warto świadomie wybrać odżywkę do mycia.\nZalety mycie włosów odżywką:\n- Oszczędność czasu. Szybciej jest umyć włosy odżywką, niż szamponem a później jeszcze nakładać odżywkę.\n- Włosy są mniej narażone na zniszczenia. Odżywka jest delikatniejsza niż szampon, nie plącze włosów, nie wysusza - wręcz przeciwnie cały czas je pielęgnuje.\nWady mycia włosów odżywką:\n- Odżywka gorzej oczyszcza. Włosy po myciu odżywką często szybciej się przetłuszczają. W niektórych przypadkach pozostają one trochę niedomyte.\n- Możliwość nadmiernego obciążenia włosów i skóry głowy. Nakładanie kolejnej odżywki na włosy, które nie zostały uprzednio oczyszczone szamponem może spowodować ich nadmierne obciążenie. Mogą być przyklapnięte. Niedostatecznie oczyszczona skóra głowy może zareagować swędzeniem lub uczuleniem.\n- Konieczność zużywania dość dużych ilości odżywki. Myjąc włosy odżywką musimy użyć jej więcej, niż normalnie. Również więcej, niż gdyby to był szampon.\n- Odżywka się nie pieni, a jeżeli już to słabo. Na takie umycie włosów trzeba zużyć trochę więcej czasu niż w przypadku szamponu.\nMycie włosów odzywką najlepiej sprawdza się w przypadku włosów suchych, puszących się, kręconych, zniszczonych itp. itd. Może nie sprawdzić się w przypadku włosów przetłuszczających się lub bardzo cienkich, skłonnych do obciążania. Tak na prawdę najlepiej jest empirycznie sobie sprawdzić, czy ta metoda nam służy czy niekoniecznie. Do tego dobrze jest przetestować kilka odżywek o odmiennych składach, bo to w tym może tkwić ewentualny problem.\nJaka odżywka do mycia włosów?\nNajlepsza będzie taka z jak najprostszym składem. Fajnie jeżeli nie zawiera silikonów ani parafiny. Lepiej sprawdzą się lekkie odżywki, niż te o bogatym składzie. Tak teoretycznie, bo w praktyce używałam zarówno odżywek z silikonami jak i bez i efekt był podobny. W ogóle używałam rozmaitych odżywek do mycia i w przypadku moich włosów różnica jest nieznaczna. Najlepiej użyć do tego celu odżywki, za którą niespecjalnie przepadamy, a trzeba wykończyć. Albo najtańszej. Jeżeli będzie działać dobrze, po co przepłacać ;)\nOdzywka, którą myjemy włosy powinna zawierać łagodne środki myjące. Szukamy w składzie np.: Behentrimonium chloride, Cetrimonum chloride, Benzalkonium chloride, Quaterinum.\nOdżywki, których używałam do mycia włosów i sprawdziły się dobrze:\nIsana Hair Professional, Oil Care Spülung, Odżywka do włosów łamliwych i rozdwajających się\nIsana Hair, Feuchtigkeits Spulung, Odżywka nawilżająca do włosów suchych i zniszczonych\nForte Sweden, Mrs. Potter`s, Balsam do włosów z aloesem, jedwabiem i białą herbatą\nMycie włosów odżywką znacznie mniej je niszczy i przebiega trochę szybciej, niż tradycyjne mycie przy użyciu szamponu, dlatego postanowiłam wprowadzić ten zabieg do swojej włosowej piramidy pielęgnacji. Myślę, że mycie włosów odżywką raz w tygodniu będzie tak akurat.\nA wy myjecie włosy odżywką, czy nie służy wam ta metoda? Jakich odżywek używacie do mycia włosów? Które polecacie, a które odradzacie?\nJak rzadziej myć włosy?\nOlejowanie włosów, a kremowanie włosów\nEtykiety: Kosmetyki, Pielęgnacja, Pielęgnacja włosów, Porady, Uroda, Włosy\nZadbane stopy są ważne. Nawet jeżeli na co dzień chodzimy w zakrytych butach, kiedyś trzeba zdjąć skarpetki do snu, na basenie czy pod prysznicem. Kiedyś miałam całkiem spore problemy ze zrogowaciałą skórą na piętach. I nie spodziewałam się, że tak szybko i łatwo można temu zaradzić.\nPumeks - zwykły biały i na sucho\nPrzez lata próbowałam za pomocą pumeksu doprowadzić swoje pięty do stanu używalności. I każda taka próba kończyła się fiaskiem. Dopiero kiedy wprowadziłam dwie zmiany, moje stopy odzyskały wręcz dziecięcą miękkość i gładkość. Po pierwsze teraz używam tylko pumeksu białego, takiego najtańszego. Wygląda tak sobie, ale jest najlepszy. Te kolorowe są beznadziejne i zupełnie się nie sprawdzają. Druga zmiana jest taka, że teraz używam pumeksu na sucho. Efekt jest o wiele lepszy. Wcale nie ma potrzeby długotrwałego moczenia nóg w misce. Wystarczy przed kąpielą przez kilka minut delikatnie pocierać pięty pumeksem. Będą gładkie i miłe w dotyku nawet bez użycia kremu.\nPolecam ten z Rossmanna. Innych nie używałam, bo nie mam potrzeby. Pilnik do stóp fusswohl jest świetny. Działa równie dobrze, jak wyżej wspomniany pumeks. Może jest odrobinę delikatniejszy, a przy tym dokładniejszy. Raz w tygodniu, czasami nawet rzadziej, ścieram zrogowaciały naskórek na piętach takim pilnikiem i efekt jest doskonały. Używam go zamiennie z pumeksem.\nDezodorant w sztyfcie do stóp\nDezodorant Garnier, Mineral Protection 5 ,w sztyfcie bardzo podrażnia mi skórę pod pachami. Próbowałam kilka razy i każda taka próba kończyła się źle. Gdzieś przeczytałam, że można dezodoranty w sztyfcie z powodzeniem używać do stóp. Skoro pod pachy się nie nadaje to wykorzystam w ten sposób, bo używanego dezodorantu raczej nikomu nie będę dawać. Szczególnie, że u mnie wywołuje podrażnienia, więc u kogoś też może. Smarowanie stóp antyperspirantem zapobiega ich poceniu i nieprzyjemnemu zapachowi. Dodatkowo pielęgnuje, nawilża i zmiękcza pięty. Mogę polecić ten spoób każdemu kto ma zbędny dezodorant w sztyfcie lub problem z nadmierną potliwością stóp. Ta metoda będzie również świetna latem: zamiast kremu, dezodorant w sztyfcie.\nDzięki tarce i właściwemu używaniu pumeksu właściwie nie muszę już stosować kremu do stóp. Moje pięty z bardzo wymagających nagle zmieniły się w zadowalające się pierwszym lepszym kremem. Ale jeżeli miałabym coś polecić to jest kilka kremów do stóp (albo niekoniecznie do stóp), które zdecydowanie mogę polecić.\nScandia Cosmetics, Krem do stóp 15% masła Shea\nFusswohl, Hirschtalg Creme, Krem do stóp z łoju jelenia\nFusswohl, Intensiv Creme, Intensywny krem do pielęgnacji suchej skóry z gliceryną i woskiem pszczelim\nKolastyna, Krem do stóp z pękającą skórą pięt\nEtykiety: Akcesoria kosmetyczne, Kosmetyki, Pielęgnacja, Pielęgnacja stóp, Poradnik, Porady, Stopy, Uroda\nCzekolada to świetny sposób na poprawę humoru, odpędzenie jesiennej depresji i dodanie sobie energii. Ale jest coś lepszego, niż czekolada - bieganie. Również poprawia humor, a przy tym nie ma skutków ubocznych. A jak się przyjrzeć dokładniej, to bieganie ma jeszcze więcej zalet niż czekolada.\n1. Bieganie nie tuczy. Wręcz przeciwnie. Odchudza i modeluje sylwetkę, jest więc też lepsze od diety odchudzającej.\n2. Bieganie nic nie kosztuje, a za każdą tabliczkę czekolady za każdym razem musisz płacić.\n3. Biegać możesz o każdej porze dnia i nocy. A czekoladę kupisz tylko w godzinach otwarcia sklepu.\n4. Bieganie się nie kończy ani nie zużywa, a czekolada owszem.\n5. Bieganie nie niszczy zębów. W ogóle jest zdrowe. W przeciwieństwie do czekolady, która niestety jest pełna cukru i tłuszczu.\nPrzekonałam? Jeżeli jednak wciąż nie jesteście w stanie zrezygnować z czekolady to... nie musicie. Bieganie i czekolada absolutnie się nie wykluczają. Jeżeli lubisz jeść czekoladę w biegu zapisz się na maraton. Co kilka kilometrów czekają na ciebie punkty odżywcze, gdzie serwowana jest m.in. czekolada. Nie jesteś zwolennikiem jedzenie podczas biegania? Nic nie szkodzi. Czekoladę możesz zjeść zarówno przed biegiem, jak i po. Biegacze mogą. Biegacze nie tyją.\nEtykiety: Bieganie, Czekolada, Dieta, Filozofia biegowa, Lifestyle, Motywacja, Śmieszne, Wyliczanki, Zdrowie\nW dzieciństwie nie znosiłam czapek. Szczególnie tych zimowych. Ściągałam ją z głowy za pierwszym zakrętem, kiedy mama nie była już w stanie dojrzeć mnie z okna. W podstawówce, a także przez całe gimnazjum i przynajmniej część liceum czapka była symbolem obciachu i bycia pierdołą. Oczywiście nikt wprost nie wyśmiewał czapek. To były o wiele subtelniejsze hejty. Znaczące spojrzenia, niby neutralne komentarze i oczywiście szeptanie za plecami i wytykanie palcami. Co ciekawe, kaptur nie powodował praktycznie żadnych negatywnych reakcji. Ale czapka to byłą jedna z najgorszych rzeczy, jaka mogła się przytrafić dziecku w zimie.\nNie pamiętam, kiedy przeprosiłam się z czapkami, ale jakoś niedawno. I muszę stwierdzić, że noszenie czapki ma więcej zalet niż wad. I zdecydowanie warto nosić czapkę, kiedy temperatura za oknem oscyluje w okolicach zera albo spada jeszcze niżej. Teraz nie wyobrażam sobie wyjść zimą na dłużej bez nakrycia głowy. Czapa musi być!\n1. Czapka chroni włosy i skórę głowy przed mrozem i wiatrem. Każda szanująca się włosomaniaczka nosi czapki. Chodzenie w zimie bez czapki bardzo niszczy włosy i szkodzi cebulkom.\n2. Czapka dba o zdrowie, zmniejsza ryzyko przeziębień i poważniejszych chorób z wychłodzenia oraz zapobiega przemarznięciu uszu.\n3. Czapka nie niszczy fryzury, ona ją chroni. Na bank włosy będą wyglądać o wiele gorzej po półgodzinnym spacerze na śniegu i deszczu niż po półgodzinnym spacerze w tych samych warunkach pod czapką. Po zdjęciu czapki trzeba je co prawda jeszcze raz przeczesać, trochę roztrzepać albo przygładzić. Ale po powrocie z zawieruchy to nadają się ona właściwie do układania od nowa.\n4. Odpowiednio dobrana czapka pełni rolę ozdobnego dodatku, może nadać naszej stylizacji wybrany charakter, ożywić ją. W sklepach mamy tak duży wybór czapek, że bez problemy wybierzemy coś, w czym będzie nam do twarzy.\n5. Żeby nie było zimno w głowę :)\nEtykiety: Czapka, Lifestyle, Ubrania, Włosy, Wyliczanki, Zdrowie, Zima, Życiowe\nKrakowski Bieg Antysmogowy to bieg wyjątkowy. Dla ważnej idei. Na dodatek bez opłat. Dla każdego. Niedawno z inicjatywy moich znajomych z BBL Kraków zrodził się pewien pomysł. Wiemy dobrze, że powietrze w Krakowie pozostawia wiele do życzenia. Na smog narażeni jesteśmy wszyscy, nie tylko biegacze. Oczywiście biegając przez kilka godzin nawdychamy się go więcej, niż ktoś kto spędza na powietrzu tylko kilkanaście bez wysiłkowych minut w drodze do samochodu. Ale problem dotyczy nas wszystkich. Oddychamy wszyscy i fajnie byłoby mieć czym. Stąd też Krakowski Bieg Antysmogowy.\nI Krakowski Bieg Antysmogowy to inicjatywa, do której może przyłączyć się każdy. Nie musisz być biegaczem. Nie musisz nic płacić. Nie ma limitu czasu. Po prostu przyjdź 15 lutego o godzinie 10 na Plac a Groblach 10. Do pokonania 4,5 km przez Stare Miasto. Każdy z uczestników otrzyma oczywiście maseczkę przeciwpyłową. Więcej informacji oraz aktualizacje na bieżąco można znaleźć na fanpage'u Krakowskiego Biegu Antysmogowego oraz na stronie wydarzenia Krakowski Bieg Antysmogowy. Zapraszam do udziału oraz do rozpowszechniania tej informacji wśród znajomych.\nEtykiety: Bieganie, Krakowski Bieg Antysmogowy, Kraków, Smog, Zanieczyszczenia, Zdrowie, Zdrowie biegacza\nW tę sobotę pogoda była piękna. Za oknem słoneczko. Nie mam termometru, ale jak wychodziłam z pieskiem miałam wrażenie, że jest całkiem ciepło. I było. Nie zmarzłam. No chociaż podczas biegania ciężko jest zmarznąć.\nZłośliwe endomondo postanowiło mi się wyłączać za każdym razem, jak próbowałam robić zdjęcia. Dlatego też trening mam podzielony, a zdjęć mniej niż chciałam. Ale i tak te poranne 10 kilometrów w pięknych okolicznościach przyrody mocno poprawiło mi nastrój i pozwoliło podładować baterie.\nNie biegłam na czas, nie miałam żadnych konkretnych założeń. Styczeń jest moim miesiącem powrotu do formy i staram się po prostu biegać. Biegłam powoli. Mocno powyżej 6 min/km. Chciałam jedynie pokonać 10 km. Tak sobie ustaliłam, że jeżeli chcę wystartować w maratonie czy nawet półmaratonie to muszę teraz biegać przynajmniej 10 km dystanse.\nEtykiety: 10 km, Bieganie, Sobota, Treningi\nJak radzić sobie ze złością? Złość ma bardzo negatywny wydźwięk. Brzmi prawie jak zło. Ale sama w sobie nie jest zła. Nie musi. Zła może być jedynie nasza reakcja na to uczucie. Brak reakcji to też reakcja i również moim zdaniem jest błędna. Trzeba reagować. Ze złością trzeba sobie radzić. I można to robić. Jasne, nie zawsze się uda. Ale jeżeli uda się chociaż w kilku przypadkach, to już ogromny sukces. A z czasem i praktyką będzie tylko lepiej :) Głowa do góry. Poradzimy sobie ze złością.\nJestem spokojnym człowiekiem, ale czasami się irytuję. Zazwyczaj drobnostkami, bo nie spadają na mnie codziennie tragedie. Zresztą chyba na nikogo nie spadają codziennie. A jeżeli jednak, to chyba pora zmienić miejsce, bo to w którym się znajduje zdaje się być jakieś pechowe. Pisałam o swojej złości w tekście o 9 najbardziej irytujących rzeczach. A za kilka miesięcy powstała nowa lista problemów pierwszego świata. I myślę, że jeszcze kilka powstanie. Nie ma co ukrywać, że czasami człowiek wpada w złość. Nie ma się czego wstydzić. Ale jakoś ze złością trzeba sobie radzić. Tak, żeby nie krzywdzić siebie ani innych. A najlepiej to tak, żeby jeszcze coś pozytywnego z tych negatywnych uczuć wyszło. Tylko jak to zrobić? Jak poradzić sobie ze złością? Co ciekawe zauważyłam, że większość sposobów na doła równie dobrze sprawdza się w walce ze złością. A poradnik, czego nie robić, kiedy masz doła jest również pomocny, kiedy dopadnie cię nieposkromiona złość. Jednak złość a smutek i tzw. dół to dwie różne rzeczy i pomimo kilku podobieństw zdecydowałam się napisać osobny tekst na temat radzenia sobie ze złością.\n1. Nie dopuszczaj do sytuacji, które wywołują złość\nZawsze lepiej zapobiegać, niż leczyć. A profilaktyka to nieoceniona sprawa. Oczywiście najpierw musimy kilka razy wpaść w złość, żeby zorientować się, co nas złości i w jakich sytuacjach tracimy nad sobą panowanie. Ale kiedy już to wiemy, możemy zapobiegać trudnym sytuacjom. Wiadomo, że nie wszystkim, ale przynajmniej pewnej części. Jeżeli złości cię zlew pełen naczyń po powrocie z pracy, to umyj je przed wyjściem albo wieczorem poprzedniego dnia. Jeżeli wkurzają cię nasze krzywe chodniki może warto zrezygnować ze szpilek na rzecz wygodniejszego obuwia. Chodników nie zmienisz, ale buty możesz ;)\n2.Poinformuj ludzi, co cię wkurza\nWarto porozmawiać z bliskimi, co nas irytuje. Oni bogatsi o tę wiedzę w końcu przestaną nas bezwiednie irytować. Mogą też pomóc zapobiegać sytuacjom, które mogłyby nas zdenerwować. I wbrew pozorom w większości przypadków nie wymaga to od nikogo jakiegoś specjalnego nakładu pracy. Wielu trudnych sytuacji można wyeliminować, tylko trzeba ze sobą porozmawiać i dojść do jakiegoś kompromisu. Jeżeli irytuje cię, że chłopak zostawia kubek po kawie w pokoju to mu o tym powiedz. Czasami trzeba kilka razy, ale w końcu powinno poskutkować. A jak nie, zawsze możesz sobie zrobić peeling kawowy ;)\n3. Nie tłum w sobie złości\nWyrzucaj z siebie złość w sposób nieszkodliwy. Czasami wystarczy opowiedzieć o tym, co nas zezłościło np. Tak mnie wkurza ta torebka, co się ciągle zsuwa z ramienia! No nie wytrzymam! Idę i co kilka kroków muszę ją poprawiać albo w ogóle jeszcze podtrzymywać ręką! Strasznie mnie to denerwuje. Niekiedy dobrze jest wyżyć się fizycznie np. uprawiając sport (polecam bieganie ;)), ale odkurzanie też dobrze się sprawdza (szczególnie odkurzanie dywanu). Jeżeli sprawa jest poważniejsza, niż zsuwająca się torebka może pomóc napisanie o tym. Przelanie myśli na papier w pewnym sensie nas od nich uwalnia. A papier przyjmie wszystko, więc można sobie pozwolić na wiele (nawet na spalenie go lub podarcia po zapisaniu). Całkiem skutecznie w rozładowaniu napięcia sprawdza się też płacz. Nie wiem, czy wiecie, ale wiele osób kiedy się zdenerwuje zamiast krzyczeć czy rzucać czymś właśnie płacze. I nie jest to płacz ze smutku, a ze złości. Oczywiście nie w każdej sytuacji możemy i powinniśmy zalewać się łzami, ale w samotności albo w towarzystwie najbliższej przyjaciółki jak najbardziej można.\n4. Odwróć uwagę od negatywnych uczuć\nW poprzednim punkcie proponowałam wyrzuć z siebie złość, ale można też w drugą stronę. Są ludzie, u których poprzedni sposób nie działa. Tzn. działa, ale nie tak jak trzeba i powoduje tylko nakręcanie spirali złości. W takim przypadku o wiele lepiej jest odwrócić uwagę od negatywnych uczuć. Zająć się czymś, co zaabsorbuje naszą uwagę. Zmienić temat, jeżeli w powietrzu wisi kłótnia. Zadzwonić do znajomego i zapytać jak mu leci. Pomalować paznokcie. Zabrać się za zaległą pracę.\n5. Spróbuj się uspokoić\nGłęboko oddychaj. Weź kilka długich i głębokich wdechów. Zamknij oczy. Osiądź albo połóż się. Stań prosto, wyciągnij ręce do góry. Albo maksymalnie się rozluźnij. Możesz spróbować też naparu z ziół uspokajających takich jak np. melisa czy rumianek.\n6. Zastanów się, co wywołuje złość\nI nie chodzi tutaj o ten punkt zapalny jak np. brudne naczynia w zlewie. Zastanów się, dlaczego te naczynia tak potwornie cię irytują. To musi być coś ważnego, skoro kupa talerzy jest w stanie zepsuć twój nastrój. Nie chcę zgadywać, bo tak na prawdę może chodzić o wszystko i każdy sam musi do tego dojść. Ale warto. Jeżeli złość jest duża lub częsta i wciąż nie wiesz, co ją wywołuje można skonsultować się ze specjalistą, bo szkoda tak przez całe życie się wkurzać.\nNie jestem psychologiem ani z zawodu, ani nawet z zamiłowania. Wszystkie te sposoby pochodzą z mojego własnego doświadczenia i całkiem nieźle się sprawdzają, dlatego zdecydowałam się z wami nimi podzielić. Nie sądzę, żeby były drastyczne czy niebezpieczne, aczkolwiek oczywiście wszystko robicie na własną odpowiedzialność ;)\nEtykiety: Emocje, Irytacja, Jak żyć?, Lifestyle, Poradnik, Porady, Psychika, Wyliczanki, Złość, Życiowe\nChcesz wiedzieć, jak przebiec maraton? No cóż, ja też. Do 14. Cracovia Maraton zostało już tylko 100 dni. A nie sorry. Już tylko 93 dni (ale ten czas leci).\nMoja sytuacja wygląda dość niepokojąco. Nigdy w życiu nie przebiegłam dystansu maratońskiego. Nigdy w życiu nie przebiegłam nawet 30 km. Na swoim koncie mam do tej pory jedynie dwa półmaratony z czasem oscylującym koło dwóch godzin. Mam też dwumiesięczną przerwę od jakiejkolwiek aktywności spowodowaną kontuzją kolana. Nie do końca zresztą chyba opanowaną. Przebiegnięcie kilku kilometrów w tempie konwersacyjnym (3-5 km) jest dla mnie sporym wysiłkiem. Jak żyć? Jak przebiec maraton? Przed Cracovia Maraton ma jeszcze Półmaraton Marzanny, który będzie takim sprawdzianem mojej formy. Ale wtedy to już i tak będzie za późno i za wiele już nie zrobię.\nNie ukrywam, że ten wpis to przejaw mojej paniki i próba poradzenia sobie z nią. Od zera do bohatera w trzy miesiące? A wiecie czemu zapisałam się na maraton? Z wielu powodów. M.in. dlatego, że kocham biegać. Albo że chciałam spróbować. Żeby mieć pretekst kupić nowe, nieprzyzwoicie drogie buty (bo na maraton to już musi być porządne i bardzo kolorowe obuwie). Tata mnie namawiał. Bo pragnę zdobyć medal i koszulką Cracovia Maraton. Ale głównie to się ze skąpstwa zapisałam, bo miałam okazję za 50 zł.\nNa chwilę obecną nie mam pojęcia, w jakim czasie byłabym w stanie pokonać 42 km. Myślę, że coś pomiędzy 5 a 6 godzinami. Nie jest to wynik powalający. Powalające są poniżej 3 godzin. 42 km w 5-6 godzin to jest taki próg dla tych, którzy chcą po prostu przebiec. Zmierzyć się z tym dystansem i go pokonać. I już sam fakt przebiegnięcia 42 km będzie wyczynem i powodem do dumy. A i tak wszyscy wiemy, że część dystansu po prostu sobie przejdę. Bylebym tylko się nie zatrzymywała, żeby sobie usiąść, bo bez przesady. Na pierwszym maratonie nawet nie bardzo jest do czego porównywać. Bo dwa razy czas półmaratonu plus jakieś pół godziny może się kompletnie nie sprawdzić. Mój plan na maraton? Przetrwać ;) W dalszym ciągu tylko nie wiem, jak.\nPlanuję od lutego zacząć więcej i szybciej biegać (o ile zdrowie pozwoli). Teraz, w styczniu jeszcze ustanowiłam sobie taki okres ochronny i powoli wracam do formy. Rozważam też powrót na zajęcia core stability. Nowy członek rodziny trochę utrudnia, a właściwie uniemożliwia, ćwiczenie czegokolwiek w domu. A w łazience przecież pieska zamykać nie będę. Na korytarzu tym bardziej, bo mi buty zje. Chciałabym przetestować jakieś żele na maraton, ale te w decathlonie miały takie niezachęcające smaki, że jakoś mnie odrzucają. No i wolałabym coś, czego koniecznie nie trzeba popijać dużą ilością wody. Może ktoś coś polecić? No i oczywiście butki muszę nowe kupić. A w decathlonie taka dyskryminacja. Miliardy męskich butków poukładane wg dystansów, a na kobiecej półce bieda aż piszczy. Kupię chyba męskie. O ile znajdę takie w rozmiarze 37.\nEtykiety: 42 km, Bieganie, Cracovia Maraton, Filozofia biegowa, Maraton, Plany biegowe\nEtykiety: Ciekawostki, Książki, Polecam książkę, Pytania, Rozrywka\nJestem mistrzem niedotrzymanych postanowień noworocznych. I wszystkich innych też ;) Po latach praktyki wiem już, jakie błędy popełniałam, że nigdy nie udało mi się dotrzymać żadnego postanowienia. Teraz wydaje mi się to banalnie proste. Niektórych postanowień po prostu nie da się dotrzymać. I nie chodzi tutaj o naszą słabą wolę, brak chęci, lenistwo czy cokolwiek innego. W ogóle nie z nami jest problem, a z niektórymi postanowieniami. Pechowo wielu ludzi wybiera sobie właśnie te nierealne. A później jest tylko smutek i żal, że znowu się nie udało. I zastanawianie się, co ze mną jest nie tak. A to nie z tobą było nie tak, tylko z postanowieniami. Postanowienia (noworoczne i nie tylko) powinny spełniać kilka cech.\nNajważniejsze w postanowieniach jest, żeby były realne i możliwe do wykonania. Nie ma sensu postanawiać sobie czegoś, czego nie da się zrobić. To budzi jedynie frustrację i sprzyja nic nie robieniu albo walce z wiatrakami. I sama już nie wiem, co gorsze. Stawiaj sobie realne cele. A jeżeli marzysz o czymś nierealnym? Jest taki trick: nierealny cel rozbijasz na kilka mniejszych. One już są realne. Osiągając każdy z nich coś zmieniasz w swojej sytuacji. I jak dobrze pójdzie, to pozmieniasz na tyle, że coś co było nierealne nagle stanie się tylko trudne lub czasochłonne, ale jak najbardziej możliwe.\nKonkretne wraz z czasem do realizacji i w miarę dokładnym planem\nPostanowienia (noworoczne, wiosenne, zimowe czy jakiekolwiek inne) powinny być konkretne. Zamiast mówić "schudnę" powiedz "schudnę 5 kilogramów w dwa miesiące" a zaraz potem dopowiedz sobie w jaki sposób zamierzasz to zrobić (np. dwa razy w tygodniu będę biegać przez pół godziny, raz w tygodniu będę pływać przez 45 minut, codziennie będę spacerować minimum przez 20 minut, śmietanę zastąpię chudym jogurtem, zamiast smażyć będę dusić i gotować, zrezygnuję z ciasteczek do kawy itp.). Musisz mieć plan. Od samego postanowienia i chcenia czasami nie dzieje się zupełnie nic.\nNie ma sensu tracić czasu i energii na coś, co nie jest do niczego potrzebne. Myślałam, że to oczywiste, ale jednak nie do końca. Zanim coś postanowisz zastanów się, po co chcesz to osiągnąć. Czy jest ci to do czegoś potrzebne. Po co chcesz chudnąć te 3 kg, których ani nie widać ani w żaden inny sposób ci nie szkodzą? Nie ma sensu się upierać przy wymarzonych cyferkach na wadze. Po co chcesz przeczytać 100 książek w ciągu roku? Jeżeli ci się uda to istnieje ryzyko, że będą to książki niskiej jakości, niewiele wnoszące, przeczytasz je nieuważnie (bo mało czasu i się spieszysz), a w tym czasie mógłbyś zrobić coś lepszego. Zobacz też dlaczego ja nie przeczytam 52 książek w 2015. Zanim coś sobie postanowisz zastanów się, czy rzeczywiście jest ci to do czegokolwiek potrzebne.\nCzasami wydaje nam się, że czegoś chcemy, a tak naprawdę to chcemy przez to osiągnąć coś zupełnie innego. I to nasze postanowienie jest tylko sposobem na realizację innego celu. A może można go zrealizować jakoś lepiej i prościej. Czy rzeczywiście chcesz mieć najnowszy model iphona czy może bardziej chodzi ci o wzbudzenie podziwu wśród znajomych? I w jaki jeszcze sposób możesz osiągnąć ten podziw? Czy chcesz znaleźć chłopaka/dziewczynę czy po prostu brakuje ci w życiu celu i życzliwych osób? Często bywa tak, że po spełnieniu takiego postanowienia wcale nie otrzymujemy tego, na czym nam zależało. Warto przeanalizować dokładnie swoje plany i cele, czy nie ma w nich takich zakamuflowanych marzeń.\nOczywiście należy również być cierpliwym, wytrwałym, nie poddawać się. Trzeba mieć świadomość, że realizacja każdego marzenia wymaga jakiegoś poświęcenia i wkładu własnego. Czasami jest to czas, kiedy indziej pieniądze. A może musisz z czegoś zrezygnować, żeby osiągnąć swój cel. Realizacja marzeń niesie również ze sobą zmiany, które trzeba będzie zaakceptować. Warto się na to wszystko wcześniej przygotować.\nEtykiety: Lifestyle, Motywacja, Nowy Rok, Plany, Porady, Postanowienia, Przemyślenia, Życiowe\n3. Bieg Wielkich Serc to mój pierwszy bieg w tym roku. Na dobry początek sezonu biegowego. Co ważne, całość opłaty startowej zostaje przekazana na rzecz Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. 3. Bieg Wielkich Serc to 5 km Bulwarami Wiślanymi. Start nastąpił w samo południe koło Galerii Kazimierz. Pogoda była bardzo ładna. Może jeszcze nie wiosenna, bo było dość chłodno i momentami wiało. Na szczęście ciepło się ubrałam.\n5 km przebiegłam poniżej pół godziny, czyli bardzo wstydzić się nie muszę. Chwalić za bardzo też nie mam czym. 27 minut i 56 sekund wg organizatora. I 49. miejsce w swojej kategorii. O zgrozo zorientowałam się, że od 2015 należę już do kategorii K30, a nie ja do tej pory K25. I przyznam szczere trochę mi przykro i staro z tego powodu :( Dlatego poniżej wrzucam zdjęcia z 3. Biegu Wielkich Serc, na których wyglądam jak nastolatka. Bo wyglądam, prawda?\nWynikiem nie jestem załamana ani zdziwiona. W końcu zimno, długa przerwa i kolano. Naiwnością było spodziewać się życiówki. Bardziej niż smutek czuje odrobinę irytacji, że muszę po raz drugi wykonywać tę samą robotę i starać się dogonić siebie sprzed kilku miesięcy, a zamiast piąć się coraz wyżej. No cóż, bywa.\nJak widać na statystykach z endomondo biegłam średnio w tempie 5:32 min/km, czyli całkiem przyzwoicie... ale jak na dłuższy bieg. Jak na 5 km to przydałoby się szybciej. Będzie szybciej. Jeszcze nie wiem, kiedy, ale niebawem.\nJestem mega szczęśliwa z powodu medalu, który otrzymałam na mecie 3. Biegu Wielkich Serc. Ten medal jest przepiękny. Najpiękniejszy ( w tym roku). W kształcie serduszka. Wreszcie jest mój! Taki piękny. Pierwszy medal w tym roku.\nEtykiety: 5 km, Bieg charytatywny, Bieg Wielkich Serc, Bieganie, Kraków, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, WOŚP


surowszą oceną Polski. Najpierw pod koniec lat 90. czekał na ustawę reprywatyzacyjną. Załamała się ona na etapie weta prezydenckiego. A drugi raz czekał jesienią 2002 r. na wyrok naszego Trybunału Konstytucyjnego, cytowany zresztą w wyroku Broniowski przeciw Polsce. Teraz czeka raz trzeci na załatwienie sprawy, ale ostrzegam - cierpliwość się wyczerpie. Lepiej, żeby Polska sprawy swoje załatwiła sama przygotowując coś przez owe dane pół roku.\n- Miecz nad Polską jeszcze wisi - mówi znany prawnik międzynarodowy. Jeśli za pół roku okaże się, że w Polsce nie dzieje się nic albo że jest ustawa, ale nic z niej nie wynika - Trybunał sam określi, co w przypadku\nsurowszą oceną Polski. Najpierw pod koniec lat 90. czekał na ustawę reprywatyzacyjną. Załamała się ona na etapie weta prezydenckiego. A drugi raz czekał jesienią 2002 r. na wyrok naszego Trybunału Konstytucyjnego, cytowany zresztą w wyroku Broniowski przeciw Polsce. Teraz czeka raz trzeci na załatwienie sprawy, ale ostrzegam - cierpliwość się wyczerpie. Lepiej, żeby Polska sprawy swoje załatwiła sama przygotowując coś przez owe dane pół roku.

- Miecz nad Polską jeszcze wisi - mówi znany prawnik międzynarodowy. Jeśli za pół roku okaże się, że w Polsce nie dzieje się nic albo że jest ustawa, ale nic z niej nie wynika - Trybunał sam określi, co w przypadku


Tenisówki G-STAR RAW - Rackam Tendric D15221-B330-723 Combat - Zielone półbuty na co dzień męskie z gumy, klasyczne. W wyprzedaży za 279.00 zł. - Półbuty na co dzień męskie - Półbuty męskie - Obuwie męskie - Dla mężczyzn - Chillizet.pl\nTenisówki G-STAR RAW – Rackam Tendric D15221-B330-723 Combat\nKlasyczna propozycja marki G-Star RAW. W cholewce dominuje Materiał – Materiał, Tworzywo – Wysokogatunkowe tworzywo. Wewnętrzna wyściółka to materiał. Komfort noszenia podnosi wkładka: materiał. Podeszwa to guma. Te buty to miejski styl w dobrym wydaniu.\npółbuty na co dzień męskie ze sklepu eobuwie.pl zielone trampki męskie trampki męskie ze sklepu eobuwie.pl dla mężczyzn eobuwie.pl zielone półbuty na co dzień męskie


Biegnący Wilk | Biegnący Wilk\nPierwsza 100% polska wyprawa na najbardziej północny, 1000 -kilometrowy wyścig psich zaprzęgów - Finnmarksløpet.\nTermin wyprawy: 6-25 marca 2016 r.\nPatronat nad wyprawą objął: Jacek Pałkiewicz.\nPo raz pierwszy w historii wyrusza 100% polska wyprawa za koło podbiegunowe. Wyprawa Polaków, przygotowana przez Polaków, wyposażona w polski sprzęt, polski ekwipunek i zapasy. Jako Polacy udowadniamy, że nie ma przed nami przeszkód, których nie jesteśmy w stanie pokonać. Nawet w dziedzinach, które nie są naszą specjalnością - dajemy sobie doskonale radę. To nasza niezwykła narodowa cecha i wizytówka – Polacy to naród, który da sobie radę w każdej sytuacji.\nPolski maszer, polskie psy wytrenowane w Polsce, polski sprzęt, polskie ubranie i polskie jedzenie - 100% nasze i DOSKONAŁEJ JAKOŚCI! - Taki stawiamy sobie cel wyprawy! Oczywiście łatwiej jest skorzystać ze sprawdzonych rozwiązań i technologii zagranicznych (i tak się zazwyczaj robi) ale czy nie jest ważne, aby promować to co polskie? Rozwijać i pobudzać polską przedsiębiorczość zamiast liczyć na „gotowca z zagranicy”. Nie idziemy na łatwiznę!\nEkologia - naturalna siła - bez wyczynu (natural force - no feat)\nAbsolutnie nie jest naszym celem osiąganie czegokolwiek za wszelką cenę. Nie gwarantujemy, że wygramy, czy nawet ukończymy bieg – bo wiemy, że dojechać do końca jest tam niezwykle ciężko i jeszcze do tej pory żadnemu Polakowi to się nie udało (jesteśmy jedynymi, którzy próbowali). Osiągnięcie naturalnej siły, w zdrowy sposób, stosując tylko trening oparty na naturze – to ważny cel wyprawy. Chcemy obalić mit funkcjonujący w sportach związanych ze zwierzętami, że osiągnięcie sukcesu sportowego jest oparte na stosowaniu farmakologii, specjalnego żywienia, trzymaniu zwierząt w małych klatkach i stosowaniu drakońskiego treningu. Promujemy też pełną aktywność zwierząt żyjących wspólnie z człowiekiem. Dla psa i wszystkich przedstawicieli rodziny psowatych bieganie jest najważniejsze w ich życiu. Im więcej go tym lepiej. My i zwierzęta bawimy się wyprawą, przeżywamy wspólną przygodę, zdobywamy kondycję i siłę - w naturalny sposób.\nDariusz Morsztyn - Biegnący Wilk wraz z ekipą, podejmuje wyzwanie startu na 1000-kilometrowej trasie najbardziej północnego i jednego z najtrudniejszych wyścigów psich zaprzęgów na świecie – Finnmarksløpet.\nCzym jest Finnmarksløpet?\nSpośród trzech najtrudniejszych, długodystansowych wyścigów psich zaprzęgów świata (Iditarod i Yukon Quest – Alaska, Yukon; Finnmarksløpet – Norwegia) to właśnie Finnmarksløpet jest tym, którego trasa sięga najgłębiej w rejony subarktyczne. To największe wydarzenie sportowe północnej Norwegii, odpowiednik amerykańskiego „super bowl”. O popularności biegu może świadczyć oglądalność serwisu internetowego wyścigu (www.finnmarkslopet.no) - średnio notuje on około 100 milionów wejść podczas trwania imprezy. Bieg organizowany jest od 1981 roku i rozgrywany jest na obszarze wielkości Polski! Najdłuższa trasa liczy 1000 kilometrów! Uczestniczą w nim głównie Norwegowie - elita sportu psich zaprzęgów i podboju północnych rejonów świata. W wyścigu startują nieliczni obcokrajowcy w dużej części na stałe mieszkający w Skandynawii. Trasa wyścigu biegnie przez lapońską tundrę zamieszkałą tylko przez renifery.\nNa starcie stawia się średnio ponad 100 zawodników, ale tylko części z nich udaje się wyścig ukończyć (w ostatnich latach taki sukces osiąga tylko kilkunastu maszerów). Uczestniczenie w tym wyścigu jest czymś więcej niż rywalizacją. Jest to stan umysłu, sposób na życie. Dojechanie do mety jest wielką nobilitacją w świecie maszerskim oraz podróżniczym. Przedsmakiem wyzwania Finnmarksløpet będzie start w równie ekstremalnym - 600-kilometrowym wyścigu Femundløpet (luty 2016) – w nim nie wystartował nigdy wcześniej Polak.\nPolak na Finnmarksløpet\nDariusz Morsztyn-Biegnący Wilk jest pierwszym Polakiem, który ukończył 500-kilometrową trasę Finnmarksløpet w 2009 roku. Na temat wyprawy w 2009 roku powstał film dokumentalny pt. „Dojechać do końca”.\nDariusz Morsztyn-Biegnący Wilk to prowadzący znane programy telewizyjne m.in.: „Łowcy Przygód” (TVP 1 - 2007), „Mazury Nieodkryte” (TVP 1 – 2011)„Załoga EKO”(TVP - 2012). Bohater kilku filmów dokumentalnych, wielu reportaży i audycji.\n50 lat, żona Justyna, synowie: Rafał, Jasiu, Oleś i Franek. Wykształcenie – AWF. Harcerz (twórca i Wódz Naczelny Harcerskiego Ruchu Ochrony Środowiska im. Św. Franciszka z Asyżu), działacz społeczny, propagator zdrowego stylu życia, wegetarianin, rolnik ekologiczny, pszczelarz, biegacz długodystansowy, mors (od 1987), indianista, twórca położonej w najdzikszym rejonie Mazur „Republiki Ściborskiej” (Najlepszy Produkt Turystyczny Warmii i Mazur w 2011 r), w której znajduje się m.in. jedyne stałe muzeum północnych ludów tubylczych (muzeum „eskimoskie”).\nOd 25 lat zajmuje się psami zaprzęgowymi, których posiada aktualnie ponad 40 sztuk. Jeździ dużymi zaprzęgami (14-20 psów). W przeszłości organizator zawodów psich zaprzęgów (m.in. organizator w 2000 r. najdłuższego - 600 km, wyścigu psich zaprzęgów w Polsce).\nUczestnik wyścigów Finnmarksløpet:\nw roku 2008 - na dystansie 500 km (nieukończony)\nw roku 2009 - na dystansie 500 km - z powodzeniem\nw roku 2012 - na dystansie 1000 km - bez powodzenia, pokonał 503 km\nPatronat nad wyprawą objął Jacek Pałkiewicz – dziennikarz, jeden z najbardziej aktywnych podróżników-eksploratorów naszych czasów. Niestrudzony organizator wypraw na wszystkich szerokościach geograficznych globu. Członek rzeczywisty brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego.\nMaszer, Dariusz Morsztyn - Biegnący Wilk\nPiotr Bagiński – fotografik, mecenas kultury, właściciel galerii i restaurator z Suwałk, wielokrotny uczestnik wyścigów psich zaprzęgów.\nDarek Karp – uznany fotografik i traper znad Biebrzy. Autor zdjęć dla wielu agencji fotografii oraz wydawnictw przyrodniczych m.in. National Geographic. Współpracował przy kręceniu filmów dla kanałów telewizyjnych BBC i Animals, które wykorzystują też jego zdjęcia.\nZespół 16 długodystansowych Alaskan Husky o eskimoskich imionach.\nPublikacje na temat uczestnictwa Dariusza Morsztyna w Finnmarksløpet zamieściły na swoich łamach między innymi „National Geographics Traveler”, „The Times”, „Extremium”, „Dziennik”, „Obieżyświat”, „Off-Road Pl 4x4” , „Gazeta Wyborcza”, „Readers Digest”, „Zew Północy”, „Polityka” i kilkadziesiąt innych wydawnictw. Dodatkowo, wyprawy były na bieżąco relacjonowane przez patronów medialnych oraz przez bardzo liczne portale internetowe (na hasło „biegnący wilk finnmaksløpet” nadal otwiera się kilka tysięcy wyników wyszukiwania). Trudna jest do oszacowania ilość przeglądanych informacji z wyprawy.\nZ wyprawy w 2009 roku powstał godzinny film dokumentalny (TVP) w reżyserii Beaty Hyży-Czołpińskiej pt. „Dojechać do końca” - http://bialystok.tvp.pl/3717408/dojechac-do-konca2009\nReportaż z wyprawy w 2012 roku: http://olsztyn.tvp.pl/22592068/morsztyn\nWyścig ma tak dużą popularność, że w czasie jego trwania serwis internetowy imprezy www.finnmarkslopet.no odnotowuje około 100 milionów wejść!\nUwaga: Telewizja polska zgłosiła chęć emitowania kolejnego filmu dokumentalnego z wyprawy w 2016 roku. istnieje możliwość sponsorowania produkcji filmu – co jest niezwykle atrakcyjną i efektywną formą długoterminowej reklamy. W pakiecie zrealizujemy także specjalny materiał reklamowy dla sponsora.\nJesteśmy świadomi, że potrzeby każdego potencjalnego Partnera naszej wyprawy są inne – dlatego podajemy tylko przykładowe możliwości. Z każdym Partnerem stworzymy dostosowany do jego potrzeb, indywidualny zakres współpracy.\n1. Wyłączny sponsor Wyprawy\nPełna możliwość promocji na zasadach wyłączności. Czas trwania promocji 2 lata.\n2. Oficjalny sponsor Wyprawy\nMożliwość promowania się w najlepszych miejscach: strój maszerski (czapka, kurtka). Czas trwania promocji - 1 rok.\n3. Sponsor Wyprawy\nPrezentacja w miejscach oprócz wyżej wymienionych. Czas trwania promocji - 1 rok.\nNa przykład: sponsoring startu w wyścigu jednego psa.\n5. Pakiet specjalny\nWYŁĄCZNY SPONSOR WYPRAWY i produkcji 1-godzinnego filmu dokumentalnego z wyprawy. Czas trwania promocji – 2 lata.\nOferty specjalne dla sponosrów Wyprawy\nPrzygotowanie materiału wideo na potrzeby reklam Partnera. Nakręcenie profesjonalnego materiału w Skandynawii do produkcji reklamy telewizyjnej (tzw. surówki) według wskazań Partnera. (W 2009 roku Dariusz Morsztyn nakręcił w ramach sponsoringu materiał do reklamy Majonezu Kętrzyńskiego).\nZdjęcia reklamowe dla Partnera. Wykonanie profesjonalnych zdjęć w Skandynawii według wskazań Partnera np. do produkcji reklam i materiałów promocyjnych.\nSponsorowanie filmu dokumentalnego z wyprawy i relacji w TVP. Gwarantowane liczne emisje w dobrym czasie antenowym.\nMożliwość oficjalnego sponsoringu oraz specjalnej prezentacji logotypów oraz product placement w filmie i relacjach reporterskich. Posiadanie praw do filmu. Liczne emisje w TVP oraz na festiwalach filmów dokumentalnych i podróżniczych. Emisja w TVP reportaży z wyprawy.\nProdukcja filmowa – znana na rynku medialnym firma producencka.\nProgram eventowy dla partnera. (w pakiecie ze sponsoringiem) W ramach współpracy firma „Biegnący Wilk” realizuje akcje eventowe z rabatem do 50%! . M.in. programy indiańskie, eskimoskie i inne. Miejsce organizacji – pikniki i festyny Partnera. Szczegóły na stronie – www.biegnacy-wilk.pl\nPromocja w Skandynawii. Kampania promocyjna Partnera (lub jego produktów) w Norwegii w ramach wyścigu Finnmarksløpet i Femundløpet – głównie obszar Finnmarku (szczegóły ustalone indywidualnie).\nPromocja sponsora skandynawskiego w Polsce. Możliwość promowania Partnera (lub jego produktów) ze Skandynawii w Polsce. (Dariusz Morsztyn był pierwszym ambasadorem w Polsce szwedzkiej marki odzieżowej Fjall Raven).\nMożliwości promocji wizualnej\nLogotypy na stroju i sprzęcie. Niżej podane są przybliżone wielkości powierzchni reklamowych.\nBanery reklamowe Partnera. Dotyczy tylko oficjalnych sponsorów. Rozwieszane w kluczowych, dobrze eksponowanych miejscach wyprawy.\nRoll-upy promocyjne wyprawy. Powierzchnia: 1.7 m2. Ilość i ekspozycja do ustalenia.\nUżywanie sprzętu partnera. Wymienienie w opisach wyprawy, prezentacja na zdjęciach oraz możliwość testowania.\nWystawa fotograficzna (logo przy każdym ze zdjęć). 35 ram zdjęciowych. Wielokrotna ekspozycja.\nPrezentacja Partnera w książce po wyprawie. Po ukończeniu trasy 1000 km wyścigu Dariusz Morsztyn wyda książkę – album na temat swoich startów w tym wyścigu.\nInformacje i logotypy w serwisach internetowych. Przedsięwzięcie będzie współpracowało z kilkudziesięcioma stronami internetowymi (oprócz stron należących do organizatora wyprawy).\nTesty produktów. Możliwość testowania produktów i sprzętu podczas wyprawy (np. w 2012 roku Dariusz Morsztyn testował w Norwegii jeden z namiotów firmy Marabut, a także wyroby firmy odzieżowej z Nowej Zelandii).\nOrientacyjne ceny umieszczenia reklam sponsorów na sprzęcie i stroju\nCzapka Biegnącego Wilka ok. 200 cm2 Dotyczy automatycznie czapek zamiennych.\nKurtka Biegnącego Wilka ok. 800 cm2 Dotyczy automatycznie kurtek zamiennych i ubrań wewnętrznych.\nSanie ok. 1 m2 Dotyczy automatycznie sań rezerwowych.\nNakrycia na psy (14 sztuk) 14 x 700 cm2 Sponsoring udziału psa/psów w wyścigu\nPrzyczepa na psy 2-4 m2 Naklejki.\nSamochód 3-4 m2 Banery magnesowane.\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą (plik pdf do pobrania):


IKEA Industry sprzedała fabrykę mebli w Skoczowie - DREWNO.PL\nIKEA Industry sprzedała fabrykę mebli w Skoczowie\nIKEA Industry zakończyła proces sprzedaży zakładu produkcyjnego w Skoczowie. 1. lutego 2019 roku fabrykę przejmie szwedzki holding Båanta AB. Zakład będzie działał pod nazwą Bampton sp. z o.o.\nIKEA Industry sprzedała fabrykę mebli w SkoczowieFot. IKEA Industry\n20. grudnia 2018r. zarząd zakładu w Skoczowie poinformował pracowników o zakończeniu procesu poszukiwania nowego właściciela. Fabrykę przejmie szwedzki holding Båanta AB, który 1,5 roku temu przejął od IKEA Industry fabrykę Hedlunda Industri AB na północy Szwecji. -Cieszymy się, że nasz zakład produkcyjny w Skoczowie trafi do sprawdzonego partnera biznesowego, który wykorzysta jego potencjał i poszerzy zakres działalności. Naszym priorytetem było zagwarantowanie ciągłości zatrudnienia dla wszystkich pracowników - powiedział Henrik Andersson, manager dywizji Solid Wood w IKEA Industry.\nFabryka w Skoczowie nadal pozostanie dostawcą IKEA i będzie kontynuować produkcję mebli sosnowych. Nowy właściciel planuje wprowadzenie kolejnych produktów, co będzie istotnym czynnikiem sukcesu dla tego zakładu. Kontynuację zatrudnienia zapewniono wszystkim pracownikom z liczącej 300 osób załogi.\nIKEA Industry poinformowała o rozpoczęciu poszukiwań nowego właściciela zakładu w Skoczowie w październiku 2017r. Jak poinformowano, powodem decyzji o sprzedaży fabryki była "chęć zapewnienia długoterminowej rentownej działalności gospodarczej". IKEA Industry wytwarza meble wyłącznie na potrzeby IKEA, co nie pozwalało na rozwój portfolio produktów i pozyskanie większej liczby klientów.\n-Zakład w Skoczowie będzie odgrywać istotną rolę w realizacji naszej długoterminowej strategii biznesowej oraz pozwoli uzupełnić dotychczasowe portfolio produktów. Fabryka ma ustabilizowane procesy produkcyjne i wartościowy park maszynowy. -Jestem przekonany, że dobra kondycja zakładu to zasługa pracowników - ich umiejętności i zaangażowania - komentuje Jerry Johansson, prezes Hedlunda Industri AB. -Dostęp do surowca, sprawny transport i stabilna sytuacja gospodarcza sprawiają, że Skoczów to doskonałe miejsce do rozwoju naszego biznesu - dodaje.\nZakład w Skoczowie był częścią IKEA Industry od 1998r. Zajmuje się produkują mebli i elementy z drewna litego. Fabryka zatrudnia 300 pracowników w systemie trzyzmianowym. W Polsce IKEA Industry zatrudnia 10.000 osób w 15 zakładach produkcyjnych w 12 lokalizacjach.


św. Jan Paweł II – DMAK\nŁukasz Kucz | 22 października 2019 |\nJan Paweł II, czyli Karol Wojtyła, przyszedł na świat 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Nikt w tedy nie mógłby sobie wyobrazić, że to dziecko, które właśnie przyszło na świat będzie w przyszłości papieżem i świętym.\nRodzina żyła skromnie. Jedynym żywicielem rodziny był ojciec. Młody Karol chodził do gimnazjum. Później podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wojna zastała go więc w Krakowie. Do tego zmarł ojciec. Podjął więc pracę fizyczną w kamieniołomie, zakładach chemicznych i oczyszczalni sody. Podejmował też wysiłki artystyczne, takie jak udział w podziemnym Teatrze Rapsodycznym oraz tworzenie poezji. Rzecz jasna myślał wtedy też o posłudze kapłańskiej, dlatego wstąpił w 1942 roku do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie. W ślad za tym podjął konspiracyjne studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Rok 1946 oznaczał dla Wojtyły profesję subdiakona. Tuż potem przyjął święcenia kapłańskie. Po wojnie natomiast podjął studia w Rzymie na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum. Studia ukończył. Doktoryzował się zostając wkrótce doktorem teologii. Był już wtedy w parafii św. Floriana w Krakowie. Od 1956 wykładał etykę na KUL. W 1957 roku zdobył habilitację. W roku 1958 został mianowany biskupem pomocniczym Krakowa oraz biskupem tytularnym Umbrii. Niestrudzenie pracował w dziedzinie teologii, publikując swoją „Miłość i odpowiedzialność” z roku 1960 oraz pozycję pt. „Osoba i czyn”. W roku 1963 Karol Wojtyła został arcybiskupem metropolitą krakowskim.\n16 października 1978 roku został papieżem. Szczególną uwagę Jan Paweł II poświęcił młodzieży, a to jako papież, który w momencie wyboru na urząd miał zaledwie 58 lat – będąc najmłodszym papieżem w historii Kościoła. Zdążył mianować 232 kardynałów oraz ogłosić 1318 błogosławionych i 478 świętych. Oprócz 43 listów apostolskich, napisał 11 konstytucji, 14 adhortacji i aż 14 encyklik. Przeżył zamach terrorystyczny na swe życie. 2 kwietnia 2005 roku Jan Paweł II zmarł. Jego kanonizacja odbyła się w niedzielę Bożego Miłosierdzia, 27 kwietnia 2014 r. w Rzymie.


Pszenica jara SCIROCCO - danutatop.pl\n2012 51,90 19,04 42,5 236,21 79,50\nScirocco to połączenie doskonałej jakości z bardzo wysokim plonowaniem. Jest aktualnie jedną z najbardziej produktywnych odmian pszenicy. Scirocco potencjałem plonowania przewyższa bardzo wiele odmian z niższych grup jakościowych.\nŹródłem rewelacyjnych plonów Scirocco jest genetyczny potencjał tworzenia bardzo grubych nasion. To właśnie MTZ ma największy wpływ na plon tej odmiany. Jak na pszenicę jarą kłos Scirocco jest dość słabo za ziarniony. Mniejszą ilość ziaren w kłosie w pełni jednak rekompensuje ich masa. Spośród wszystkich odmian pszenicy jarej zarejestrowanych w Niemczech to właśnie Scirocco ma najwyższą MTZ. Jako jedyna odmiana pod względem tego parametru uzyskała najlepszą z możliwych ocenę 9 pkt. W Polsce regularnie uzyskuje MTZ ponad 50 g przy bardzo wysokiej gęstości- powyżej 79 kg/m3 .\nJak na pszenicę jarą Scirocco cechuje się wyższym, niż większość od mian krzewieniem. Mimo to nie zaleca się radykalnego obniżania normy wysiewu. W przypadku wczesnego terminu siewu zalecana norma rozpoczynać powinna się od 450 ziaren/m1. W terminie optymalnym najlepsza ilość nasion przypadająca na m1 to 500 ziaren. Obniżenie zalecanych norm wysiewu ma uzasadnienie wyłącznie w przypadku gleb bardzo żyznych i dobrze uwilgotnionych tworzących idealne warunki rozwoju siewkom i młodym roślinom.\nScirocco odznacza się bardzo wczesnym terminem kłoszenia. Najszybciej osiąga również dojrzałość techniczną do zbioru, lecz co bardzo istotne nie ma tendencji do porastania w kłosie. Nawet w przypadku przedłużających się zbiorów Scirocco bardzo długo "trzyma" dobre parametry jakościowe. Mimo nieco dłuższego źdźbła nie ma tendencji do wylegania. W przypadku uprawy bardzo intensywnej zwrócić należy jednak większą uwagę na kontrolę wysokości łanu.\nScirocco cechuje się dobrą odpornością na większość chorób. Zdecydowanie wyróżnia się pod względem odporności na mączn1aka oraz fuzariozę kłosów. Nieźle przedstawia się również kwestia odporności na rdzę brunatną. Średnią odpornością Scirocco wykazuje się w przypadku septoriozy liści.\nProponujemy opcję dodatkowego zaprawiania pszenicy Scirocco komponentem zaprawowym TAKE OFF.


Klub Twórczych Mam: października 2015\n10 zabaw podczas podróży samochodem\nKażda z nas matek wie jak wyczerpująca i nudna może być podróż samochodem dla dziecka. Trzeba siedzieć w jednym miejscu, w foteliku z zapiętymi pasami. Nie idzie się położyć, a drzemka mimo, że wiele dzieci sobie ją ucina, nie jest tak komfortowa jak spanie we własnym łóżku. W związku ze zbliżającym się świętem 1 listopada, licznymi wyjazdami na groby bliskich i korkami na drodze chciałabym Wam pokazać jakie pomysły na zabawy mają mamy z Klubu Twórczych Mam.\n1.Podajemy głoskę np. A, a dzieci mają za zadanie podać słowo zaczynające się na nią. Tą zabawę można też odwrócić, tzn. podać literę, a dzieci mają wymyśleć słowo, które się nią kończy.\n2. Podajemy wyraz np. MAMA. Kolejna osoba podaje wyraz na literę kończąca poprzedni, czyli w tym wypadku na A np. agrafka itd.\nPrzykładowy ciąg wyrazów: Mama, agrafka, astronom, mleko, oset, traktor, rak.\n3. Tworzymy wymyśloną historię. Każda osoba jadąca samochodem podaje jedno słowo, kolejna powtarza to słowo, dodaje kolejne i tak tworzymy historyjkę.\nNp. Mama jedzie do pracy, a tam.....\n4. Szukanie za oknem słów na daną literę.\n5. Dla starszych dzieci można przygotować karty z zagadkami dotyczącymi przyrody, prostymi działaniami matematycznymi, historii. Dzieci losują pytanie, czytają i próbują odpowiedzieć.\n6. Szukanie np. pana w okularach, krowy, czerwonego samochodu itd. Tu pole do popisu dla Was, przecież tak wiele można po drodze znaleźć ;-)\n7. Zabawa: Widzę to, czego Ty nie widzisz i to jest.... I w tym miejscu podajemy jakąś cechę np. Widzę to, czego ty nie widzisz i to jest białe.\n8. Oglądanie mijanych domków i wymyślanie kto i dlaczego może w nich mieszkać\n9. Zabawa z mapą. Dziecko ma za zadanie mówić kierowcy, gdzie jesteście i gdzie skręcać. Można też zaznaczać mazakiem przejechaną trasę.\n10. Dla małych dzieci idealna będzie zabawa w dźwięki- szczekamy, miauczemy, kwaczemy, a dzieci zgadują jakie to zwierzęta.\nŻyczę miłego weekendu i szczęśliwych podróży.\nMammaMai o 15:25 1 komentarz:\nMotyw - LOKOMOTYWA\nLokomotywa, ciuchcia, pociąg :) może to być fajny motyw przewodni jakiejś imprezy urodzinowej.\nU nas "ciuchcia" gościła z okazji pierwszych urodzin synka...\nZrobiłam na tą okazję 2 wersje torcika lokomotywy...jeden malusi dla naszej czwórki a drugi większy ;) kiedy zjechała się rodzinka...\nByło też zaproszenie na roczek:\nI były prezenty ciuchciowe (od AsiB)\nOd Cioci Paulinki, ręcznie malowana drewniana zabawka w kształcie lokomotywy:\nMój mąż wyciął z drzewa taką lokomotywę z wagonikami, pomalowałam je w kolorowe listeczki a z drugiej strony są wymalowane cyfry (w zamierzeniu nauka liczenia i nazywania kolorów :) )\nInspiracje, pomysły na elementy przyjęcia z motywem ciuchci z sieci (Pinterest)\ntynka o 15:01 1 komentarz:\nKurs rysunku - rysujemy motylka\nDziś będziemy rysowali z dzieciakami motylka.\nZaczynamy od narysowania koperty:\nPotem rysujemy tułów motylka w środku koperty:\nNastępnie dolne i górne skrzydła:\nCzułki, oczy i buźkę:\nWycieramy linie pomocnicze:\ni można już motylka pomalować:\nKurs wraz ze zdjęcieciami wykonany przez mojego synka (lat 8)\nI jeszcze szybki portret autora ;)\n*kurs na podst. książki "Zeichenschule für kleine Kinder" Alex Bernfels.\nkarto_flana o 21:32 Brak komentarzy:\nGotuj po domowemu- w październiku\nRozpoczynamy cykl, który będzie opierał się na kulinarnym wykorzystaniu produktów z naszych sadów, łąk, lasu, produktów które możemy kupić na targu albo od miejscowych rolników, które są SEZONOWE. Wiele warzyw, ziół, owoców część z Was sadzi sama w przydomowych ogródkach albo ma znajomych, którzy takie ogródki posiadają.\nPaździernik to najlepszy czas na takie produkty jak : bakłażan, brokuły, buraki, cukinia, dynia, fenkuł, jarmuż, kalarepa, kukurydza, seler (korzeń i liście), pietruszka, marchewka, szpinak i ziemniaki, gruszki, jabłka, pigwa, śliwki oraz winogrona.\nPRZEPIS na placki ziemniaczane "inaczej" z sosem grzybowym\nmąka ziemniaczana /dodajemy do 1/4 poduszonych ziemniaków/\ngrzybki zebrane w lesie w tym przypadku były to maślaczki i borowiki\nZiemniaki obieramy ze skórki, gotujemy a potem dusimy. Jak przestygną dodajemy do nich jajo, makę ziemniaczaną czosnek niedźwiedzi, sól i pieprz i wszystko razem mieszamy. Formujemy wałeczki z ziemniaków i delikatnie spłaszczamy (jak na zdjęciu) i smażymy na niewielkiej ilości tłuszczu aż do zrumienienia.\nSos: grzyby czyścimy, obieramy ze skórki / tej na główce / kroimy na drobniutkie kawałeczki i dusimy z kostką rosołową, jak już uznamy ze są dobre dodajemy śmietankę i mieszamy.\nTynka z październikowych sezonowych warzyw proponuje:\nJarmuż a'la szpinak\nskładniki: jarmuż, masło, czosnek, śmietana, sól\nJarmuż, płuczemy, odrywamy liście od grubej łykowatej łodygi, obgotowujemy w wodzie, w zależności jak bardzo miękkie warzywa lubimy krócej lub dłużej...odcedzamy z wody, dodajemy łyżkę masła, przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku, doprawiamy solą, ewentualnie można zabielić odrobiną kwaśnej śmietany.\nTopinambur z domowymi suszonymi pomidorami:\nskładniki: topinambur, suszone pomidory w oleju, sól, szczypiorek\nTopinambur czyścimy, gotujemy kilka minut w mundurku. Podgotowany lekko topinambur kroimy ma mniejsze części, smażymy na oleju z suszonych pomidorów, doprawiamy solą...\nPosypujemy szczypiorkiem/natką pietruszki...czym lubimy.\nMoże to być osobne danie, może także stanowić dodatek\nSałatka z pieczonych buraków z pomidorami i ziarnami słonecznika:\nskładniki: buraki, pomidory, cebula, szczypiorek, natka pietruszki, olej, ocet balsamiczny, sól\nUgotowane w skórce buraki obieramy, kroimy w plastry, razem z pokrojonymi w plastry pomidorami układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, skrapiamy warzywa oliwą...wstawiamy do piekarnika 180st.C na jakieś 15 minut ...układamy warstwami:buraki, pomidory, pokrojoną drobno cebulę, skrapiamy dressingiem (olej, ocet balsamiczny, sól) i układamy tak do skończenia produktów. Po wierzchu posypujemy uprażonymi na suchej patelni ziarnami słonecznika i natką pietruszki/szczypiorku.\nskładniki: 1 średnia dynia, u mnie Hokkaido (po obraniu, wypestkowaniu i starciu na grubych oczkach jakieś 3 szklanki - startej na grubych oczkach tarki - dyni), 5 jajek (białka ubić na sztywną pianę, żółtka utrzeć z cukrem jak kogel-mogel), 4 płaskie łyżki drobnego cukru, cynamon, cukier waniliowy do smaku\n4-5 łyżek mąki, olej i masło do smażenia\nPo każdym zesmażeniu porcji racuszków, patelnię wycierałam papierowym ręcznikiem, bo masło szybko się przypala. Posypałam cukrem pudrem i podałam z sosem (zwykła kwaśna śmietana lub jogurt naturalny z cukrem pudrem i cynamonem)\nmała sztuka o 11:54 Brak komentarzy:\nWyzwanie Gościnnej Projektantki - "Styl skandynawski"\nDziś mamy niewątpliwą przyjemność wrócić do wyzwań naszych Gościnnych Projektantek.\nPrzedstawiam Wam Sarę, która prowadzi bloga Magic is everywhere.\nA oto co pisze o sobie Sara:\nWitam serdecznie jest mi niezmiernie miło gościć w Klubie Twórczych Mam.\nMam na imię Sara i jak to się mówi, jestem żoną mojego Męża i matką mojego Syna :)\nRękodziełem zajmuję się chyba od zawsze. Już w dzieciństwie tworzyłam ręcznie robione prezenty dla rodziny ,wtedy bardzo pomocna była mi fantastyczna książka ' Każde dziecko to potrafi' [jeżeli jest jeszcze w sprzedaży to zachęcam do kupna , świetna książka pełna pomysłów, idealna dla twórczych dzieci :)] aktualnie inspiracje czerpię z internetu.\nMoimi największymi jak dotąd pasjami są Haft krzyżykowy, Decoupage i Scrapbooking, nie lubię nudy, dlatego ciągle szukam nowych technik. Swoich sił próbowałam już w filcowaniu, szyciu, Quillingu ,origami i wielu innych :)\nOto kilka moich prac, a po więcej zapraszam na mojego boga 'Magic is everywhere'\nWyzwanie jakie dla Was przygotowałam to 'SKANDYNAWIA'\nOto banerek wyzwania:\nStyl skandynawski uwielbiam za prostotę i bliskość natury.\nKolory dominujące to przede wszystkim biel, szarość i grafit a wykorzystywane materiały są bliskie natury takie jak drewno, len, juta, wełna, wiklina.\nInterpretacja tematu dowolna, możecie zainspirować się kolorem, materiałami, wzorami. Przygotowałam dla Was tablicę z inspiracją, wisior oraz decoupagowe pudełko z jeleniem.\nKochani, zobaczcie jaką piękną nagrodę Sara przeznaczyła dla zwycięskiej pracy!\nPrawda, że piękna? Oj, ten uroczy reniferek, co ja mowię? Dwa! ;)\nNa dołączenie do zabawy i zgłoszenie prac macie 3 tygodnie.\nDo bliższego zapoznania się z zasadami naszych wyzwań zapraszamy tutaj: Zasady wyzwań.\nŻyczymy udanego tworzenia :)\nGościnna Projektantka Sara oraz zespół\nkarto_flana o 19:39 2 komentarze:\nKsiążki, książki...od maleńkości\nDzieci lubią z nich nawet wieże budować.\nNajważniejsze, że w książkach każdy z nas znajduje coś dla siebie.\nNiektóre z książek pamiętają dzieciństwo moje i mojego męża.\nInne były "zanadto" kochane przez dzieciaki w stadium niemowlęcym...co widać, po nadgryzionych okładkach np. Ale mimo to pozwalaliśmy dzieciakom na przygodę z książką od początku :)\nBo u nas książka jest w użyciu, a nie stoi jedynie na półce "zdobiąc" ...oczywiście uczulamy maluchy, że książki należy szanować/nie niszczyć, ale osobiście wychodzę z założenia, że każdy wiek ma swoje prawa.\nDzisiaj moja 3,5 latka pyta się "kto zepsuł książkę?" Więc tłumaczę jej, że ONA jak była malutka.\nDzieciaki mają już nawet swoje "ulubione" książeczki :)\nnawet w drodze :)\nTo np zdjęcie z początku roku:\nA to z wakacji:\nSukcesywnie będziemy Wam prezentować pozycje, które my bardzo lubimy :)\nA gusta się zmieniają z tygodnia na tydzień :)\nA u Was? Ile dzieciaki mają lat? Po jaką "literaturę" najczęściej sięgają/po jaką Wy dla nich sięgacie?\nPrzypominamy Wam także o trwających wyzwaniach, do których Was serdecznie zapraszamy:\nWyzwanie "Zrobione z mamą - DARY JESIENI" (klik)\nWyzwanie kolorystyczne #11 (klik)\ntynka o 17:07 7 komentarzy:


Jak zacząć? - Przy Stole - Gry Planszowe\n28 lipca 2017 Kamil 'Sanex' Cieśla\nDlaczego czytasz ten tekst?\nNo dobrze… Pozwolę sobie założyć, że czytasz ten tekst, ponieważ chciałbyś zagrać w jakąś grę, ale nie bardzo wiesz, od czego zacząć i potrzebujesz przewodnika. Jeśli faktycznie tak jest, to ten tekst napisałem właśnie dla ciebie. Nasz serwis skoncentrowany jest przede wszystkim na tak zwanych grach ameri, czyli tworzonych w stylu amerykańskim. Na razie nie musisz zaprzątać sobie głowy terminologią, gdyż omówię ją później. Tymczasem wyjaśnijmy sobie kilka ogólnych kwestii.\nPo pierwsze – znajomi\nPonieważ gry planszowe zyskują w naszym kraju coraz większą popularność (jesteśmy trzecim rynkiem w Europie!), istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że któryś z twoich znajomych już dysponuje jakąś grą, którą mógłby ci pokazać. Nie bój się zapytać! Doświadczeni gracze są bardzo szczęśliwi, mogąc szerzyć planszówkowe szaleństwo, a do tego z pewnością wytłumaczą ci zasady. Takie rozwiązanie ma jeszcze jedną zaletę – w ten sposób masz szansę od razu dołączyć do jakiejś grupy graczy, która poprowadzi cię dalej. A co, jeżeli nie masz znajomych, którzy posiadają własne tytuły i wciąż chciałbyś w coś zagrać, ale bez wydawania pieniędzy? Nic straconego…\nKolejną opcją są odbywające się cyklicznie konwenty, takie jak: Gratislavia, Planszówki na Narodowym albo Pionek\nPrzyciągają one zawsze sporą rzeszę osób spragnionych gry, wystawców i wolontariuszy, którzy chętnie poświęcą swój czas, abyś zrozumiał zasady i mógł dobrze się bawić. Jeśli akurat żaden konwent nie odbywa się w najbliższych dniach w twojej okolicy, zawsze możesz skorzystać ze zbiorów specjalistycznych pubów czy kawiarni planszówkowych (na przykład Hex) albo po prostu wypożyczalni. Musisz jednak wiedzieć, że jeśli się wciągniesz, to możesz być pewien, że wkrótce gry planszowe w twoim domu będą walczyły o miejsce z łóżkiem i szybko zapomnisz, na jaki kolor pomalowałeś ściany (a przynajmniej nieobce ci będą nazwy Kallax czy Billy).\nOstatnia sprawa – gry planszowe to zabawa nie tylko dla dzieci\nPamiętasz, co mówiłem o tym, ile jest różnych tytułów, i że gry planszowe coraz bardziej się rozpowszechniają? Dodajmy dwa do dwóch – gry dla dzieci to tylko jedna z gałęzi rynku, gdyż grają wszyscy – dzieci, studenci, dorośli, a nawet całe rodziny. Każdy znajdzie coś dla siebie.\nRasa – Gracz Ameri\nWytrwałeś aż do tego miejsca, więc należą ci się wyjaśnienia. PrzyStole to platforma skupiająca się głównie na grach tworzonych w stylu amerykańskim, a to znaczy… mniej więcej… ociekających klimatem. Wszędzie, gdzie pisze się o grach planszowych, spotkasz się z podziałem na tzw. ameri i euro gry, chociaż w ostatnich latach podział ten nieco się zaciera. Nie będę ci teraz zabierał czasu niepotrzebnymi wyjaśnieniami czy historią takiego stanu rzeczy, ale chciałbym uzmysłowić ci w dwóch zdaniach różnice, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać, przeglądając inne części tego portalu.\nGry euro opierają swoją siłę na bardzo dobrze przemyślanych (i policzonych) mechanizmach, posiadają jedynie szczątkowe tło fabularne (albo w ogóle go nie posiadają), a granie w nie przypomina rozwiązywanie łamigłówki. Z tego powodu zawierają niewiele (albo wcale nie zawierają) elementów losowych, a ich wykonanie – choć solidne – charakteryzuje się estetyką skłaniającą się raczej ku praktyczności niż wizualnym fajerwerkom.\nAmeri to takie tytuły, które dostarczają mnóstwa emocji, pozwalają się wczuć w przedstawione wydarzenia i odejść od stołu z wypiekami na twarzy, jeszcze długo przeżywając to, co stało się na planszy parę godzin wcześniej. Z tego powodu nie stronią od przynajmniej odrobiny losowości i są pięknie wykonane. Grafiki przemawiają do wyobraźni, świat przedstawiony posiada własne tło fabularne, a w pudełko często znajdziemy figurki poszczególnych postaci. Granie w takie gry przypomina uczestniczenie w interaktywnej opowieści, a więc jest trochę jak czytanie książki czy oglądanie filmu, w którym to gracze są głównymi bohaterami. Jeśli to jest właśnie to, czego szukasz – jesteś w dobrych rękach.\nWybierz swoją klasę postaci\nJak widzisz – do tej pory nasza podróż przebiega całkiem nieźle, ale pora powoli zdecydować się na coś konkretnego, dlatego wskażę ci kilka tytułów, od których naszym zdaniem warto zacząć. Na początek chciałbym jednak dowiedzieć się czegoś o tobie.\nByć może za młodu grywałeś (lub nadal grywasz!) w komputerowe gry strategiczne, takie jak chociażby The Settlers. Wśród gier planszowych znajdziesz wiele wspaniałych tytułów, które skupiają się na rozwoju swojej bazy i zajęciu terytorium przeciwnika. Mogę wśród nich wymienić chociażby: RuneWars, Wojnę o Pierścień czy Twilight Imperium. Takie gry mają jednak to do siebie, że ich zasady są raczej rozbudowane, a co za tym idzie – jeśli nie masz kogoś, kto mógłby ci je w przystępny sposób wytłumaczyć, proponuję zacząć od czegoś lżejszego. Dość prostą grą strategiczną dającą wiele możliwości jest Blood Rage, którego mogę z czystym sumieniem polecić również bardziej zaawansowanym graczom. Jeśli natomiast szukasz tytułu osadzonego w baśniowych klimatach, który posiada zaledwie kilka prostych, łatwych do zrozumienia mechanik, a zarazem nie jest grą prostacką – polecam Small World.\nOd podboju terytoriów i dowodzenia całymi armiami wolisz przygody skupione na zaledwie garstce bohaterów? Wypróbuj gry przygodowe, które zazwyczaj mają bardzo proste zasady, a ich siła bierze się z opisów i przedstawionego świata. Prosty jest Relic, który swoje korzenie bierze z Magii i Miecza, ale dostarcza więcej ciekawych rozwiązań i „nie ciągnie się” jak pierwowzór. A jeżeli wolisz klimaty zombie, wypróbuj którąś grę z serii Zombicide. Idąc dalej… Jeżeli dobrze znasz angielski, polecam sięgnąć po serię DnD Adventure System albo Masmorrę. Bardziej złożonym tytułem, choć także godnym polecenia, jest Runebound (a dokładniej jego trzecia edycja).\nZdarza ci się sięgać po konsolę lub komputer w poszukiwaniu bardzo szybkiej akcji, strzelanin czy bijatyk? Tutaj sprawa jest nieco trudniejsza, ze względu na samo medium. Może cię zainteresować Adrenalina, która ma w sobie jednak wiele z gry euro, czy Gears of War z mocno wyczuwalnym klimatem, wymagające taktycznego myślenia. Musisz jednak mieć świadomość, że nawet te gry znacząco różnią się w odczuciach od swoich komputerowych inspiracji.\nNie grywasz w gry elektroniczne, nie masz doświadczenia z planszówkami, nie wiesz jeszcze dokładnie, czego tak naprawdę szukasz? W porządku… Polecam wypróbować kilka mniejszych, prostszych tytułów i z większą świadomością kierować się w krainę pionków, figurek i rzutów kośćmi. No właśnie… Rzuty kośćmi… Jeśli chcesz zobaczyć, jak bardzo zakręcone potrafią być dzisiejsze gry planszowe, wypróbuj Wojowników Podziemi. Jest to gra, w której przemierzamy lochy i walczymy z potworami, rzucając kośćmi… do celu, jakim jest plansza! Całość okraszono groteską i podano w lekkiej formie. Wspomniany wcześniej Small World również jest grą humorystyczną, ale zdecydowanie bardziej nastawioną na taktykę i kontrolowanie terytoriów w świecie, który jest zwyczajnie za mały dla wszystkich. Dokonać tego możemy dziwacznymi rasami, takimi jak latające szkielety czy handlujący orkowie. A może wolisz klimaty Cthulhu? Polecam bardzo ładnie wykonaną (i tanią) Pandemię: Cthulhu, w której to gracze muszą się wspólnie zmierzyć z mającymi się przebudzić i zniszczyć świat monstrami, zwanymi Przedwiecznymi. Zombie? Wspomniany wcześniej Zombicide powinien być do udźwignięcia nawet dla niedoświadczonych graczy. Swoich zagorzałych zwolenników ma także Talizman: Magia i Miecz (4. edycja), jednak jeśli nie darzysz jej sentymentem z młodości – może się okazać dla ciebie zbyt prosta i losowa.\nTutaj nasze drogi się rozchodzą – przynajmniej na razie. Recenzje większości wymienionych gier znajdziesz w naszym serwisie, ale ostateczną decyzję musisz podjąć sam. Niezależnie od tego, którą ścieżkę wybierzesz, wierzę głęboko, że kiedy raz weźmiesz do ręki kości, wykonasz pierwszy rzut i spojrzysz na wynik – będzie on pokazywał pełne zauroczenie. A kiedy, za jakiś czas, wrócisz spragniony nowych przygód – będziemy na ciebie czekali, prowadząc cię po nowych, niezbadanych ścieżkach gier przesiąkniętych klimatem.


Skuteczne odzyskiwanie plików - Wolność słowa\nNośniki danych to obecnie rzeczy, które każdy z nas posiada w swoim domu. Wiele osób oprócz posiadania dysków twardych w komputerach posiada dodatkowo najróżniejsze pendrive czy karty pamięci. Od czasu do czasu zdarza się jednak tak, że dane z nośników przepadają. Powodów tych zniknięć może być wiele. Najczęściej jednak chodzi o utratę danych na skutek omyłkowego usunięcia. W takich momentach przywracanie danych jest najłatwiejsze. Niekiedy jednak zdarza się tak, że chcemy przywrócić dane z dysku, który uległ awarii.\nZ utratą danych miewamy do czynienia dość często. Wiele osób robiąc porządki na dysku swojego komputera traci dane poprzez ich usunięcie. Z czasem jednak może się okazać, że usunęliśmy niewłaściwy plik i zachodzi konieczność jego odzyskania. W ostatnim czasie bardzo dużą popularnością cieszy się tematyka związana z data recovery – odzyskiwanie danych z nośników. Osoby, które chociaż w pewnym stopniu radzą sobie z obsługą komputera mogą samodzielnie przystąpić do procesu przywracania danych. W tym celu potrzebować będziemy oczywiście nośnik, z którego dane zniknęły. Dodatkowo musimy posiadać komputer oraz oprogramowanie służące do przywracania plików. Na dzień dzisiejszy możemy znaleźć nawet darmowe wersje takich programów. Znajdziemy je w Internecie na popularnych portalach z programami do pobrania. Niekiedy dołączane są one również do magazynów dotyczących komputerów i informatyki. Wystarczy w takim momencie zainstalować oprogramowanie oraz postępować według poradników jakie również możemy znaleźć w sieci. Najczęściej poradniki te opisują dokładnie krok po kroku co należy zrobić by takie dane na dysk przywrócić. Wbrew pozorom czynnośc ta jest dziecinnie prosta. Zależy to jednak od tego co było powodem zniknięcia danych. Jeśli chodzi o błędy logiczne pamięci na naszym nośniku czy też samodzielne usunięcie plików to odzyskanie może być proste. W przypadku gdy dane znikną z powodu mechanicznego uszkodzenia to konieczne jest oddanie dysku w ręce specjalistów.\nOgólnie rzecz biorąc przywracanie danych na dysk jest możliwe nawet w domowych warunkach. Jednak jeśli mamy podejrzenie, że nasz dysk uszkodził się w skutek upadek czy przepięcia to nie należy go nawet uruchamiać. Wewnątrz takiego dysku znajdują się talerze, które obracają się z dużą prędkością i ich wyjęcie może być dla nas niebezpieczne. W takim momencie przywracanie danych na dysk będzie możliwe tylko wtedy jeśli czynnością tą zajmą się specjaliści.


Senat za przyjęciem noweli ustawy o bezpieczeństwie morskim\n03.08.2019 18:07 Źródło: PAP\nStrona główna Prawo Morskie, Polityka Morska, Ekonomia Morska Senat za przyjęciem noweli ustawy o bezpieczeństwie morskim\nSenatorowie zagłosowali w piątek za przyjęciem bez poprawek noweli ustawy o bezpieczeństwie morskim. Nowe przepisy mają pozwolić m.in. na sprawniejsze przekazywanie służbom ratowniczym informacji o liczbie pasażerów na statku w razie wypadku.\nZa przyjęciem ustawy głosowało 86 senatorów.\n"Ustawa wdraża do porządku polskiego prawa przepisy tzw. dyrektyw pasażerskich" – wyjaśnił podczas posiedzenia Senatu senator sprawozdawca Grzegorz Peczkis. Zaznaczył, że w komisji infrastruktury nie było dyskusji na temat ustawy, komisja zarekomendowała przyjęcie noweli bez poprawek.\nUstawa – według jej twórców - ma na celu zapewnienie jednolitych zasad przeprowadzania inspekcji na statkach pasażerskich typu ro-ro (statków pasażerski przystosowanych do wtaczania i wytaczania pojazdów drogowych lub szynowych) oraz na szybkich statkach pasażerskich (przewożących powyżej 12 pasażerów) w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej. Celem nowych przepisów jest także włączenie inspekcji przeprowadzanych na tego typu statkach w system inspekcji przeprowadzanych przez państwo bandery i państwo portu.\nChodzi m.in. o zapewnienie morskim służbom ratowniczym natychmiastowego dostępu do danych osób, podróżujących na statkach pasażerskich. Armatorzy będą przekazywać dane osobowe pasażerów bezpośrednio do Krajowego Pojedynczego Punktu Kontaktowego, co ma przyczynić się do zwiększenia ich dostępności dla służb ratowniczych i zwiększenia efektywności działań ratowniczych.


Rośliny na działce. Własne rośliny ogrodowe i cebulowe. - Strona 5 z 16\nFasoia szparagowa żółtostrąko- wa odmiany Mamut ta wymaga gleby zasobnej w próchnicę, uprawiamy ją w drugim, a nawet trzecim roku po oborniku lub po kompoście. Fasola współżyje z bakteriami wiążącymi azot z powietrza, dlatego zapotrzebowanie na azot jest małe, natomiast potrzebuje dużo fosforu i potasu, które dajemy w ilości na 10 m2: 0,3-0,4 kg superfosfatu i 0,2-0,3 kg soli potasowej 40-procentowej. Natomiast jako nawóz azotowy dajemy tylko pogłównie 0,1-0,2 kg saletry amonowej.\nPrzygotowaną w inspekcie rozsadę selerów naciowych sadzimy do gruntu w drugiej połowie maja. Stosujemy następujące dawki nawozów mineralnych na 10 m2: 0,3-0,35 kg siarczanu amonowego i po 0,4 kg superfosfatu i soli potasowej 40-procentowej. W okresie wegetacji nawozimy rośliny dodatkowo saletrą amonową. Rozsadę sadzimy w rozstawie 40-60×30 cm w większej rozstawie sadzimy, jeżeli przewidujemy bielenie roślin.\nW czerwcu odchwaszczamy glebę\nPrzed owocowaniem i w czasie owocowania truskawek i poziomek należy w razie suszy obficie podlewać zagony. Podlewanie dobrze jest powtarzać po każdym zbiorze owoców.\nW czerwcu odchwaszczamy glebą wokół drzew i krzewów owocowych motyką i ręcznie. W czerwcu intensywnie rozwija się winorośl i wydaje dużo pędów. Aby zapobiec nadmiernemu zagęszczeniu, wyłamujemy u nasady pędy wybijające z pnia i ramion nieowocujące, gdy osiągną długość 10-15 cm.


Uspaskich: Albo Polacy, Albo Ruch Liberałów - DELFI PL\nUspaskich: Albo Polacy, Albo Ruch Liberałów\nczwartek, 25 października 2012 г. 16:41\nEuroposeł i lider Partii Pracy Wiktor Uspaskich w II turze wyborów do Sejmu poprze nie tylko kandydatów socjaldemokratów oraz „Porządku i Sprawiedliwości” („Tvarka ir teisingumas”), ale również kandydatów Ruchu Liberałów („Liberalų sąjūdis”).\nPartia Pracy będzie popierała socjaldemokratów i „paksistów” w tych okręgach wyborczych, w których są kandydaci wymienionych partii. „W okręgach, w których kokurują z kandydatami z innych partii, jednoznacznie będziemy ich popierali” – oznajmił Uspaskich. W innych okręgach Partia Pracy ma wspierać kandydatów Ruchu Liberałów. „Nie wiem czy możemy mówić, czy nie, ale osobiście popieram Ruch Liberałów” – wytłumaczył europoseł.\nZdaniem Uspaskicha w skład przyszłej koalicji, oprócz socjaldemokratów i „paksistów”, mogą wejść zarówno AWPL jak i liberałowie. „Mogą być albo Polacy, albo Ruch Liberałów, innych możliwości nie ma” – podkreślił Uspaskich.\nLider Partii Pracy nie wyobraża raczej koalicji z „Drogą Odwagi” („Drąsos kelias"). „Oni między sobą nie mogą domówić się. Wczoraj z nimi rozmawiałem. Venckienė mówi jedno, szef sztabu coś innego. Każdy z nich traktuje inaczej swoje postulaty wyborcze. Na razie nie wiem z kim mam rozmawiać. Sądzę, że oni wpierw sami muszą zharmonizować się” – powiedział Wiktor Uspaskich.


Odrobina Finezji w Kuchni - Babeczki z kremem karmelowym i konfiturą różaną\nBabeczki z kremem karmelowym i konfiturą różaną\nwtorek, 16 kwiecień 2013 22:56\nKruchutkie babeczki z konfiturą różaną i delikatnym kremem karmelowym na bazie mascarpone i kremówki. Do tego orzechy włoskie i czekolada. Wbrew pozorom są dosyć lekkie, masa wcale nie jest taka ciężka, na jaką wygląda:)\nNa babeczki (np. na te):\ncukier waniliowy do smaku (opcjonalnie, kajmak u mnie wystarczył)\nkonfitura różana (lub inna ulubiona) – mały słoiczek\norzechy i starta czekolada do dekoracji\nPrzygotowujemy babeczki: Mąkę mieszamy z migdałami i cukrem pudrem. Dodajemy zimne masło i siekamy je nożem razem z mąką. Dodajemy żółtka i szybko wyrabiamy gładkie ciasto. Do ciasta możemy dodać kilka kropel aromatu migdałowego. Jeśli będzie zbyt suche możemy dodać do niego łyżkę zimnej wody bądź śmietany. Ciasto formujemy w kulę i wkładamy do lodówki na pół godziny.\nMożna też oczywiście korzystać z gotowych babeczek, jeśli nie mamy czasu na pieczenie, a chcemy przygotować szybko smaczny i efektowny deser. Wówczas przygotowujemy tylko krem i babeczki mamy dużo szybciej:)\nWykonanie kremu: Śmietankę kremówkę ubijamy do sztywności. W drugim naczyniu miksujemy serek mascarpone z masą kajmakową. Dodajemy ubitą śmietankę i delikatnie mieszamy. Jeżeli masa wydaje się mało słodka można dodać cukru waniliowego lub cukru pudru. U mnie nie było to konieczne.\nMożemy dekorować babeczki. Do każdej nakładamy łyżeczkę konfitury. Krem nakładamy do szprycy i dekorujemy babeczki. Posypujemy posiekanymi orzechami i startą czekoladą. Smacznego:)\nŹródło: Ciasto na babeczki stąd, reszta to moja inwencja twórcza:)\nWięcej w tej kategorii: « Czekoladowe muffinki z borówkami, amaretto i chrupiącymi drażami Muffinki z budyniem i malinami »\nLink do komentarza\t piątek, 26 kwiecień 2013 23:15 napisane przez\tMagdalena\nTeż robiłam z samym karmelem, ale w połączeniu ze śmietanką czy serkiem krem jest delikatniejszy:) A dla kontrastu konfitura, może być i truskawkowa:)Cieszę się, że smakowały:)\nLink do komentarza\t piątek, 26 kwiecień 2013 12:42 napisane przez\tAlka\nCiekawy pomysł, wcześniej robiłam babeczki z samym karmelem. Wypróbowałam, ale trochę też zmodyfikowałam, masę zrobiłam tylko z dwóch składników - karmelu i serka mascarpone i też wyszła pyszna. Miałam jeszcze domowy dżem truskawkowy, więc finalna kompozycja wyszła smakowicie:)