Korzewscy w Chinach: stycznia 2009\nPodróż do Chin odbyliśmy jesienią 2005. W tamtych "czasach" nie znaliśmy bloga, a relacje wysyłaliśmy mailem. Po latach postanowiliśmy rozszerzyć naszego bloga o "chińskie" historie\nAutor: Magda Korzewska i Jacek Korzewski o 08:02 Brak komentarzy:\nTo już nasza ostatnia relacja z podróży do Chin\nWłaściwie jesteśmy już w Polsce, ale pomyślałem sobie, że pewnie chcielibyście wiedzieć, co się z nami działo przez ostatni tydzień podróży. Tak jak poprzednio, napiszę krótko (J). No, bo chyba będziemy mieli okazje pokazać wam zdjęcia, a ci najbardziej wytrwali będą mieli szansę oglądnąć film, który nakręciłem. Ostrzegam, że mam 5 godzin materiału. Jeśli szybko nie nabędę umiejętności montażowych, lub też żona nie kupi mi odpowiedniego oprogramowania, to wszyscy będą katowani pełnymi scenami bez montażu.\nPo Chengdu (a propos, czy ktoś w ogóle oglądał mapę Chin i sprawdził, gdzie byliśmy? Jakie pokonywaliśmy odległości? Przypominam nasza trasa to: Pekin, Xi'an, Chengdu, Guillin, Jangshuo, Szanghaj) wylądowaliśmy prawie w raju. Nie tylko, dlatego, że było tu wreszcie ciepło, ale tez widoki były niezwykłe. Po 2 godzinach jazdy wynajętą taksówką, dotarliśmy do najbardziej turystycznej miejscowości w Chinach. Jangshuo. I tu się zaczęło. Co? No prawdziwa turystyka, taka, do której wszyscy przywykliśmy. No, bo, powiedzcie, ile można oglądać starych budynków, zachwycać się jakimś cholernym murem, czy tez pasjonować się Chińczykami kaligrafującymi coś po chińsku – i tak nikt nie miał pewności, co zostało napisane, ale Ci prymitywni amerykanie, to się fascynowali każdym znaczkiem choćby był to popularny napis Water Closet. Wygląda ładnie – sami popatrzcie: 洗手间 , a znaczy po prostu WC. W Jangshuo zachwyciły nas chyba 2 rzeczy, niesamowite krajobrazy, czyli super płaski teren i do tego wapienne góry, i atmosfera zabawy. Tak, więc patrząc na Jangshuo miało się wrażenie, że jest się w jakiś niedawno utworzonym rezerwacie. No, bo jak to może być, że takie górki są i to w dodatku na nizinach. A atmosfera zabawy to niekończące się imprezy w setkach małych, zupełnie właściwie mikroskopijnych pubach i restauracyjkach. Po przyjeździe do Jangshuo, pierwszego dnia, postanowiliśmy „nieco odpocząć”. Udaliśmy się na „tzw. promenadę”, gdzie ku naszemu zdziwieniu znaleźliśmy kilkadziesiąt restauracji. Czy można sobie wyobrazić coś bardziej egzotycznego w Chinach niż restauracje francuskie, włoskie, hiszpańskie w dodatku prowadzone, przez rodowitych Francuzów, Włochów czy Hiszpanów? Okazuje się, że Jangshuo, jest od ponad 7 lat najbardziej ulubionym miejscem osiedlania się obcokrajowców w Chinach. I wcale się temu nie dziwimy. My odkryliśmy francuską knajpę, której byliśmy wierni przez kolejne 3 dni. Po 2 tygodniach jedzenia tylko chińskich potraw zachciało nam się czegoś innego, czyli tart, crepes, croissant-ów itd. Mam także wrażenie, ze moja ukochana żonka lubiła to miejsce ze względu, na właściciela. Wiecznie samotnego, sączącego lokalne piwo (ale siki!!!!). Jakież było jej rozczarowanie, gdy okazało się, że ten właściciel ma „przyjaciela” – kucharza.\nNo, ale w Jangshuo to nie tylko jedliśmy… i „gibaliśmy” się w takt muzyki wylewającej się z licznych pubów. Tam przede wszystkim pozostaliśmy blisko z naturą. W przenośni i dosłownie. Pierwszego dnia wybraliśmy się na wycieczkę ekstremalną. No, przynajmniej dla mnie. Znów o mało, co nie wyzionąłem ducha. Cholera jasna, mam wrażenie, że moja żona „dybie” na mnie, bo serwuje mi przyjemności w postaci jazdy rowerem po terenie – no niby-płaskim, ale w temperaturze +38C. To nawet Lace Armstrong, silny chłopina by nie wytrzymał. Ja też padłem. Ale w drodze powrotnej. Zanim jednak padłem, doznaliśmy błogiego uczucia, jazdy po płaskim terenie, a jednak górzystym. Mijaliśmy kilka wiosek, gdzie wszyscy pozdrawiali nas z okrzykiem nihaah, czyli tzw. halo! Nie wiem czy się dziwili, że jeszcze wtedy dawałem radę – nawet przewodziłem, czy po prostu podobała im się Magdusia, jadąca z zawrotna prędkością z wiankiem na głowie uplecionym ze świeżo zebranych kwiatków polnych. Po godzinie jazdy dotarliśmy na spływ. No, nie był to spływ Dunajcem. Ale zawsze. Spływ rzeką Li. Było cudnie. „Własny” flisak gadający przez telefon komórkowy na rzece Li, w środku Chin – a właściwie na południu. To było coś. No, ale żeby nie było tak miło, pan kilkakrotnie zmusił mnie do intensywnego wysiłku fizycznego polegającego na przeciąganiu tratwy przez nieuregulowaną jeszcze rzekę. W czasie spływu przeżyliśmy też, bitwę. No nie była to wojna opiumowa – no, bo w XXI wieku, ale zawsze. Horda Chińczyków rzuciła się z „sikawkami” na jedyną na rzece reprezentacje Starego Kontynentu. Broniliśmy się przez długą chwilę, ale możecie sobie wyobrazić ich siłę rażenia. Przegraliśmy. Czyli wyszliśmy ze spływu kompletnie spłukani. Na znak protestu nasz flisak nie otrzymał tip’a. Niech tez poczuje gorzki smak porażki – pomyślałem. Cham kompletny, że pozwolił na to!\nWłaściwie później było nam wszystko jedno. To znaczy w kwestii wody, zmoczenia etc. Po kolejnych kilku kilometrach na tych samych zabójczych rowerach, dojechaliśmy do jaskiń. I to było coś. No, bo jak sobie przypominacie z wycieczek szkolnych, to jaskinie zwiedza się w grupie, w kurtce, chodzi się po wyznaczonym szlaku etc. A tu nic z tego. Dali nam kaski budowlane, przewodnika, klapki gumowe – buntowaliśmy się, ale wzięliśmy. I 1 latarkę. No i się zaczęło. Przechodzenie przez wąskie korytarze, wspinanie się po linach (oj Czerwone Wierchy z lat młodości mi się przypomniały!), czołganie się. Było też „Zdrowaś Mario” – w moim wykonaniu w 2 momentach. Ale koniec był super. Czyli „taplanie” się w błocie. Niesamowite uczucie. Właściwie byliśmy już tak brudni po łażeniu po jaskini, że tylko to nas mogło uratować. I uratowało. Dla tych, którzy jeszcze się nie „taplali” w błocie informacja: błoto było przyjemnie i ciepłe. Mamy nadzieję, że było też czyste. No na razie żadnych egzem nie zauważyłem. Ale takie świństwa wychodzą po czasie. Cali umorusani wylądowaliśmy pod wodospadem w tej samej jaskini. I co mogło nas zdziwić, to, to, że woda była ciepła. Byliśmy wykończeni. Po wydostaniu się na powierzchnie i 40 minutowej próbie obmycia się wsiedliśmy na rower. Ja padłem. Żona i dziarska przewodniczka, niestety nie. Spadł tropikalno-monsunowy deszcz (chyba nie do końca to jest możliwe), a my na rowerach. Super! +38C… myślałem, że zejdę. I postanowiłem coś zmienić w swoim życiu. Wagę. (No, ale nie Magdę, która jest spod znaku Wagi!!!).\nKolejne dwa dni, w Jangshuo dominowały w liczne atrakcje. No, bo, jak pamiętacie Magda miała urodziny. Uczciliśmy, uczciliśmy. Oczywiście musieliśmy mieć romantyczna kolacje u Francuz, ale darowałem to żonie, bo i tak facet nie miał szansy. Rankiem jednego dnia (Matko Bosko! Znów o 6:15 przed hotelem zbiórka!) pojechaliśmy na spływ rzeką Li. No, ale my to normalnie nie możemy spływać jakąś tam łódką. Nasze biuro podróży, najpierw załadowało nas do miejskiego autobusy, w którym większość pasażerów, albo siedziała na zydelkach, albo ewentualnie pokładała się na części silnika wewnątrz minibusu. Szukanie klienta wygląda nieco inaczej niż w miejskim autobusie w Warszawie, gdzie generalnie zamyka się drzwi każdemu potencjalnemu pasażerowi, który chciałby się do niego dostać. Tutaj wszystko dla klienta. Pani bileterka – managera (przypominam jest to minibus dla max 18-20 osób) wciągała klientów do bus-u. Upychała tych, którzy już w nim byli. Przestawiała, kogo się dało i z uśmiechem ładowała cargo. No zupełnie czułem się jak w DHL, gdy część tzw. pasażerów siedziała na paczkach. Tak, więc załadowani (było nas ze 34 osoby), z towarem (8 worków ubrań + kilka koszy na jakieś skorupiaki lub ryby) ruszyliśmy do miejsca, gdzie teoretycznie miał się zacząć spływ. I tu się zaczęło. Po dojeździe do rzeczonej miejscowości (mieliśmy ja napisaną na kartce, którą zostawiliśmy w hotelu!) Wyciągnięto nas z autobusu i „wciągnięto” do tuk-tuka, (czyli motor z budką), gdzie spotkaliśmy inną ofiarę naszego biura podróży – uroczą Chinkę – Kanadyjkę. Było by fajnie w tuk-tuku, gdyby nie to, że koleżanka postanowiła pożywić się. No i jadła. Jadąc wertepami z prędkością 60km/h w tuk-tuku. Makaron w woreczku. Całe szczęście, że po zjedzeniu kilku łyżek, – jakich łyżek, ona miała tylko pałeczki. No może po wciągnięciu kilku makaronów zrezygnowała z tego, bo już widziałem na swojej świeżo upranej (acz nieuprasowanej) koszulce fragmenty jej pożywienia. Czyli w skrócie: jakiegoś robaka, rosołek, marchewkę i liczne ostre przyprawy. Udało się.\nDojechaliśmy do miejsca rozpoczęcia wycieczki. No jak było – to zobaczycie sobie na zdjęciach. Słodko. Znów płasko, górki, woda…i jakieś 2 chińskie kretynki, które zasłaniały nam widoki, bo siedziały na zydelku na rufie. Ale to było nic. W pewnym momencie, nasz sternik łódki wpadła w panikę. Nie żeby było niebezpiecznie. Ot tak po prostu, zaczął wydzwaniać do kilku osób i gadać. No właściwie wrzeszczeć. Po chińsku, oczywiście. Magda to zauważyła od razu. Facet był jakiś nerwowy. Po chwili okazało się, dlaczego. Zanim to jednak nastąpiło, jeszcze przed dobiciem do „portu” wysadził na brzegu i zaczął coś gadać po chińsku. Nie wiedzieliśmy, co się stało. Później jednak okazało się, ze nasza łódka była nielegalna. Po prostu pływaliśmy po rzecze Li jak PIRACI…. Za 65 juanów… No nie!!! Grabież w biały dzień!\nPopołudnie było bardzo relaksujące. No, bo spełniło się nasze skryte marzenie, żeby wreszcie udać się do szkoły gotowania. Zaczęło się od obchodzenia marketu. Takie tam zwykłe warzywa, przyprawy, zapachy, ryby etc. No może nie do końca. Pani przewodniczka poinformowała nas, ze i owszem w Chinach „je się psy”, ale lato to czas na jedzenie „kotów”, – bo są lekkostrawne. Trochę nas tak na prawdę zszokowała tylko jedna rzecz. No właściwie dwie. Dwa. Psy wiszące i obdarte ze skóry, przygotowane do sprzedaży. Ze względów religijnych nie zrobiliśmy im zdjęć. Widok był okrutny i okropny. Później zaczęło się gotowanie. I nie z jakimś tam Makłowiczem, czy nawet Pascalem. Ale z koleżanka Xi'an Li. Wydawałoby się, ze sprawa jest prosta. Ale nie do końca. Pokazała nam kilka sztuczek, które zastosujemy w naszej domowej kuchni. A co!!! Więc tak tylko z dziennikarskiego obowiązku napiszę, że ugotowaliśmy – bakłażany w sosie sojowym (najlepsze!!!), kurczaka z orzechami, i na koniec pierożki z nadzieniem marchewkowo wieprzowym. No, ale tez musieliśmy to wszystko zjeść. I jak widzicie (czytacie) żyjemy.\nWieczorem było jeszcze łowienie ryb z kormoranami. Pewnie o tym czytaliście. Miało być romantycznie, ale było trochę jak w zwierzyńcu. Cała sprawa wyglądała tak, że zabrano nas na środek jeziora i tam „wytresowane” kormorany dokonywały połowu ryb. Normalnie kormorany są zmorą rybaków, ale tutaj były tak wyszkolone, że po złapaniu ryby miały zaciskane gardła i nie połykały swojej zdobyczy. Takim sposobem rybak szybko przechwytywał zdobycz. Mnie się to do końca nie podobało. Magdzie chyba też nie. Bo było to mało humanitarne. Ale 2 zdjęcia zrobiliśmy i możemy śmiało powiedzieć, że ryby z kormoranami łowiliśmy.\nNastępnego dnia doznaliśmy „de ja vu” z naszego pobytu w Xi'an w kwestiach związanych z wycieczkami z chińskimi biurami podróży. Pani wprawdzie nie mówiła do nas przez megafon, ale przez 4 godziny (w jedną stronę) gadała, darła się, mamrotała etc… coś na temat słynnych tarasów pól ryżowych. Oczywiście, które powstały w czasie panowania dynastii Mong, ponad 700 lat temu. Nie będę opisywał trasy, no, ale możecie sobie wyobrazić 4,5h w autobusie, jak ktoś wam ryczy nad uchem, od czasu, do czasu próbując coś powiedzieć po angielsku. I tak niczego nie mogliśmy zrozumieć. Widok, który ujrzeliśmy po 4,5h zapierał w piersiach. Fantastycznie utrzymane tarasy, pięknie utrzymana zieleń. Rolnicy zbierający plony. Widok sielski i anielski. Zobaczycie na zdjęciach. Tego nie jestem w stanie opisać. Oczywiście doszło do krótkiej wymiany zdań między przewodniczką a nami. Ale cóż pozostawię to na deser, po oglądnięciu zdjęć.\nPóźniej Szanghaj. Zakupy. Powrót samolotem do Gdańska. I dzisiaj szara rzeczywistość.\nTo tyle z naszej relacji z tej podróży. Było na prawdę niezwykle. I chyba chcielibyśmy tam wrócić. Bo to nie tylko ogromny kraj, inna kultura, sztuka. Ale także inny świat.\nPS. Moich relacji nie miała jeszcze okazji przeczytać moja żonka. Więc jeśli będą jakieś sprostowania, lub suplementy… to proszę nie zdziwcie się\nPS2. Znów mi się nie chciało poprawiać błędów.\nPS3. W drodze z WAW do GDN przeczytałem w Rzeczpospolitej „Portret” o Mistrzu Ryszardzie Kapuścińskim. „W drodze reporter nieodmiennie wyrusza z długopisem, notesem i aparatem fotograficznym:- W ciągu jednego dnia mogę albo pisać, albo fotografować. Nigdy nie łączę obu dyscyplin. Nie robię notatek na bieżąco – to osłabia pamięć. A tak, nawet po latach, mogę przywołać poszczególne sceny. Powracają do mnie ze wszystkimi szczegółami i niekiedy wprowadzam je do książek, nad którymi właśnie pracuję. (…) bez sensu jest pisać o wszystkim. Jeśli miałbym dać rade młodym reporterom (…): opisujcie to, co rzuca światło na rzeczywistość, to, co pozwala poznać oblicze świata.”\nAutor: Magda Korzewska i Jacek Korzewski o 14:33 Brak komentarzy:\nJuz mija prawie drugi tydzień naszego pobytu w Chinach. I musze przyznać, że nadal jest fantastycznie. Nawet powiem, że świetnie. Żyjemy, żyjemy, żyjemy. Jemy, jemy, jemy. Zwiedzamy, zwiedzamy, zwiedzamy. Ale nikt pewnie od nas nie oczekiwał, że już gadamy, gadamy, gadamy...po chińsku. Na razie znamy tylko dwa słowa, ale wydaja się „one” być kluczowe. Te tajemnicze słowa to: „dzień dobry”, czyli , a także: „dziękuję”, czyli . Moja żona jednak twierdzi, że nie jest to tylko . Nie będę się kłócić ostatecznie jesteśmy w Syczuanie, a tutaj wszystko wygląda inaczej.\nTo, co się z nami działo przez te kilka dni? Opuściliśmy Xi'an. I to było wydarzenie. Jak może pamiętacie, nie pokochaliśmy tego miasta i naszego "hostel-u". Na koniec i tak nas "orżnęli" ma taksówce. Ale nic to. Mocno tego pożałują! Znacie mnie ze skłonności do pisania reklamacji. Nawet tutaj w Chinach udało nam się tego dokonać. Po prostu, dostaliśmy zapytanie emailem o tenże przybytek w Xi'an i napisaliśmy kilka krótkich, acz dosadnych zdań. Zapewne nas popamiętają i umieszczą na „czarnej liście”. Kolejnym punktem naszej wyprawy było Chengdu. Do Chengdu, tym razem, dolecieliśmy China Air. I to było fascynujące przeżycie. Ale, nie żebyśmy w jakiś sposób żalili się na samoloty. Bron Boże. Było bezpiecznie. Tylko atmosfera w samolocie była nieco egzotyczna. Nie dość, ze próbowano instrukcje wytłumaczyć nam po angielsku, i tak niczego nie zrozumieliśmy, to także pokazywano film instruktażowy. W Europie zazwyczaj jest to krotka scenka, w której nakładany jest "kapok", no i wszyscy się domyślają, o co chodzi. A tutaj nic takiego. Na filmie, zupełnie jak w horrorze pokazana została akcja ewakuacyjna, połączona z wyskakiwaniem z samoloty. W innej scence babcia zakładała gwałtownymi ruchami wnuczce maskę tlenowa. Czułem się zupełnie jak na PO (przysposobienie obronne, dla młodszych odbiorców). Dawne czasy. A propos Babci. Siedział taka sobie babuleńka kolo mnie i miała przygotowana torebkę. Matko bosko, dobrze, że jej nie użyła, bo cały nas rząd sobie by pofolgowali! Do jedzenia dostaliśmy, a i owszem, jakieś straszne suszone mięsa. Chociaż Magda twierdziła, że była to tutejsza czekolada. Jak już dolecieliśmy do Chengdu, to oczywiście znalazły się chętne osoby do pomocy nam z biura turystycznego, które za 2 razy wyższą cenę, zawiozły nas samochodem "kuzyna' do naszego hotelu. Szczerze mówiąc jechaliśmy tam nieco podenerwowani. No, bo wiecie, korzystamy i ufamy temu Internetowi, ale mimo wszystko zawsze jest to jakiś element niepewności. A tutaj w Chengdu, jakie miłe rozczarowanie! Nasz hotel, tak jak w Internecie, wyglądał bardzo, bardzo dobrze. A ulica, na której mieszkamy, wygląda tak jak wyobrażaliśmy sobie tzw. „typowe” Chińskie dzielnice, zanim przyjechaliśmy do Państwa Środka. Zakrzywione dachy, tysiące lampionów, okna oświetlone itd. Zupełnie jak w bajce. Chińskiej, oczywiście. Strasznie nam się to spodobało, mimo tego, że ulica została zrobiona dla tzw. bogatych chińskich turystów. Dobre, pierwsze wrażenie ( i nie tylko) pozostało przez cały pobyt. Jest tu bardzo czysto i schludnie.\nWiecie, że lubimy eksperymentować. No i popadliśmy w kompletne ekstremum. Po 2 godzinnej kąpieli, ablucjach, masażach etc., udaliśmy się do najbardziej chińskiej z chińskich restauracji na naszej „ekskluzywnej ulicy”. A propos restauracji, to nasza ulica znana jest w mieście z najlepszych restauracji - a i owszem, ale także z ekskluzywnych jubilerów (najdroższe rzeczy są z Polski – bursztyn, co dumnie prezentują na reklamach!!). No, więc, wracając do tej restauracji, wylądowaliśmy w takiej, gdzie było chyba z 300 osób i wszyscy cos warzyli. To znaczy gotowali. Już chcieliśmy się wycofać, – bo nieco się przestraszyliśmy, że nie ma tam turystów, a tu 8 osobowa obsługa, znająca tylko dwa zdania:...nice to meet you..., oraz inne bardziej skomplikowane: You are welcome next time, nas szczapiła. Nie było odwrotu. Byliśmy jedynymi europejczykami, wiec trzeba było bronić honoru Starego Kontynentu. Usiedliśmy i z uśmiechem na ustach poprosiliśmy o menu. No i nam podano. Kartkę w formacie A4 z krzaczkami. Wielkość czcionki 10. Trzeba było coś zamówić. Wzięliśmy za frak (tak frak!) kelnera i wciągnęliśmy go do kuchni, aby coś wybrać. Oj naiwni, naiwni z nas ludzie! W "kuchni" rzesza chińczyków przebierających jakieś skorupiaki wg. rodzajów wielkości i...Obślizgłości! Wyparowaliśmy z tej kuchni dość szybko, bo kurcze, niektóre wyglądały dość obrzydliwie. Znowu chcieliśmy uciec. Ale na posterunku, a właściwie drogę zastąpiła nam ekipa herbaciarzy, którzy z uśmiechem na ustach nalali nam tego zacnego trunku. I się zaczęło. Cala restauracja poszukiwała kogoś mówiącego po angielsku. Na szczęście znalazła się dziewczyna obok nas, która wybrała nam to, co wg mogliśmy sobie w 2 kociołkach ugotować, i nie było to obrzydliwe. Bo właśnie w takich kociołkach, które wyglądają jak 2 miski wstawione jedna w druga, jada się w Syczuanie. Mniejsza miska (kociołek) zawiera super ostry wywar, a większa (Boże dziękuje ci za to, na szczęście!) zawiera wywar warzywny. Potrawę przygotowuje się w ten sposób, że wybrane przez siebie produkty (patrz kartka A4 w krzaczki) wrzuca się i gotuje. Zabawa była przednia. Wszystko smakowało fenomenalnie. Nadal nie wiemy, co jedliśmy. I może dobrze, żałujemy tylko, że nie zabraliśmy ze sobą kamery!\nDo Chengdu przyjechaliśmy w bardzo konkretnym celu ( a czy my gdzieś jedziemy tysiące kilometrów bez celu?). Oglądać Pandy i zobaczyć największy na świecie posag Buddy. Pandę oglądaliśmy juz 2 dnia pobytu tutaj. Jestem dość sceptyczny, jeśli chodzi o zoo, i te sprawy. Ale oglądanie pand o 08:00 było prawdziwa frajdą. Zresztą Chengdu jest właśnie jedynym ośrodkiem badawczym na świecie, który zajmuje się "rozrodczością" pand. Udało im się już utrzymać przy życiu ponad 80. Czapki z głów, za ich osiągnięcia! Pandy były fantastyczne. Widzieliśmy chyba ze 12 sztuk. I większość z nich leniwie pozowała do zdjęć. Jak przypomnę sobie rezerwat orangutanów w Malezji, to tam musieliśmy czatować na nie, a tu proszę po 3 minutach chodzenia po pięknym parku, spotkaliśmy pandy w odległości 2-3 metrów od nas. Trochę śmialiśmy się z Amerykanów (nadal twierdzę, że nie wszyscy są OK.), którzy za możliwość zrobienia sobie zdjęcia z młodym misiem panda musieli płacić po 100 USD. Ale przynajmniej kasa poszła na zacny cel. W południe pojechaliśmy sobie do jednego z licznych tu monastyrów dla buddystów. Cisza i spokój tego miejsca są trudne do opisania. Pięknie, cicho i spokojnie. Chociaż to było tylko kilka metrów od głównej ulicy miasta. Tam zalegliśmy, w przenosi i dosłownie, na,chyba, 2 godzinki. Najpierw skorzystaliśmy z restauracji wegetariańskiej, która znana jest z tego, ze serwuje dania wyglądające tak jak mięsne oryginały. Jedliśmy wiec wołowinę, kiełbaski i coś tam jeszcze z soi i jakichś innych protein. Okazało się to tak okropne, że... oszczędzę szczegółów. Później jednak tylko błogość. Herbaciarnia. Taka zwykła, ale nie do końca. Bo jednak najdłuższa herbaciarnia w Chinach. Byliśmy tam chyba najmłodsi i jedyni biali, wiec znowu stanowiliśmy atrakcje dla tutejszej ludności! W Chinach herbatę pije się oczywiście w inny sposób: po prostu zielona i zalewana 5-8 razy gorącą, ale niewrząca woda. Tego dnia były jeszcze lody w Haagen Dazs (Matko Bosko, są w Chinach, a nie w Polsce!)\nNastępny dzień. Mnie zmogło. Choroba czy coś. No może starszy wiek. Wyspaliśmy się i poszliśmy sobie na masaż. To znaczy, na początku to myśleliśmy, że wciągnięto nas do „Domu Rozpusty”. Tylko, dlaczego dali nam numerki, zdjęli nam buty, nałożyli opaski i zaprowadzili do ciemnego pokoju razem. Byliśmy prawie pewni, że jesteśmy we właściwym miejscu. A jak najpierw pani mnie, a Magdusi pan, zaczęli masować stopy to byliśmy już po prostu „w siódmym niebie”. Po 45 minutach nie chcieliśmy wychodzić. Zarządziliśmy masaż rak i dłoni. Tego nie da się opisać. Nie miałem pojęcia, że mam tyle mięśni! Tego samego dnia odkryliśmy fantastyczną restaurację tybetańską, gdzie oczywiście spróbowaliśmy sobie lokalnych potraw. Trafiliśmy tam na świetnie chlebki z jakiem(?!). I byliśmy tam już ze 3 razy. Dzisiaj nawet udało nam się otrzymać rabat na zakupiony tam towar. Czyli, coś dla moje żonki. A później sudoku, gry towarzyskie, i wizyta w klepach w celu poszukiwania skafanderka dla małej Marysi.\nDzisiaj mija właśnie tzw. dzień turystyczny. Mocno sfilmowany, wiec napiszę dość krótko. Oglądaliśmy posąg Buddy o wysokości 72 metrów (!), ok. 110 km od Chengdu, w Leshan. Było bosko! Niesamowicie zbudowany park, ogromny, wg. zasad Fengshui. Wszystko było zen i feng shui, zen i feng shui... zen i feng shui. Wspinaliśmy się na głowę Buddy. Oglądaliśmy jego ponad 7 metrowe ucho (dość porośnięte krzaczorami). Ale także oglądnęliśmy dokładnie także inną atrakcję, ponad 100 terakotowych mnichów, każdy innych od drugiego. Podroż do Chengdu to inna historia. Tam i z powrotem jechaliśmy autobusem klimatyzowanych (no chyba był w latach 80 J), w którym pasażerowie dawali kierowcy wskazówki jak jechać! Było wesoło, no, ale tylko po chińsku. Inna ciekawostką jest to, że tutaj nie korzysta się zupełnie z kierunkowskazów, jak ktoś jedzie lewym pasem, to musi ostro używać klaksonu, żeby mu nikt inny na niego nie wjechał. W tym autobusie, to albo było słychać panią śpiewającą (karaoke), albo klakson....\nNo to kończę... Jutro rano jedziemy do Jangshuo - zobaczcie w Internecie - najbardziej chińska z chińskich wiosek... Mamy nadzieje, że będzie Internet, to może uda mi się napisać krotka relację. Zobaczcie także nasz hotel Magnolia na www.yangers.com.\nAutor: Magda Korzewska i Jacek Korzewski o 13:37 Brak komentarzy:\nTo myyyyyyyyyyyyy! Tym razem z Xi'an. Może dzisiaj nie będę brzmieć zbyt optymistycznie i długo nie będę w szczegółach opisywać historii, ale losy podróżników bywają różne i w dodatku zmienne. Podróż do Xi'an mieliśmy fantastyczną. Na prawdę. Polski Wars jeszcze musi się dużo nauczyć być świadczyć takie usługi jak tutejsze koleje. Dodam, że państwowe. Pociąg do Xi'an jechał tylko13 godzin a w tym czasie przemierzył (bagatela, tylko 1.100 km). Warunki były komfortowe. Sami zobaczycie na filmie, bo nie mogłem tego nie nagrać: 4 kuszetki w przedziale, DVD, słuchawki, pościel, kapcie, łazienka do mycia, toaleta, restauracje ( nie jedna) pani na każde zawołanie etc. I w dodatku pociąg przyjechał do stacjo docelowej 2 min. przed czasem.\nXi'an przywitało nas FATALNĄ pogodą. Nie ma jak deszcz w czasie urlopu. To lubimy. To wszyscy wiemy. Ale deszcz w Chinach nie pada 1 godzinę, tylko przynajmniej 1 dzień. Bywa, że i dwa. To było przywitanie na dworcu w Xi’an. A już chwilę później myśleliśmy, że dostaniemy zawału serca, jak po zapłaceniu za hostel udaliśmy się do naszego pokoju. „Pokoju” to może za duże słowo. Uciekliśmy na miasto. I tu kolejna niespodzianka. Bliskie Magdy „spotkanie 3 stopnia” ze złodziejem. Moja żonka użyła jednak siły argumentu i facecik uciekł. Ja nawet tego incydentu nie zauważyłem. Później były juz tylko przyjemności. Chodzenie po dzielnicy muzułmańskiej. To niesamowite, że tu, w Chinach, czuliśmy się przez moment jak w Maroku. Meczety. Towarzyszący naszemu zwiedzaniu śpiew Muezina w tle i w dodatku super jedzenie. A propos jedzenia, to także wczoraj odkryliśmy niezwykle miejsce, ogromny bar, gdzie można było zjeść przysmaków kuchni wszystkich kontynentów. Tak, więc zamiast wracać do naszego „hostel-u”, spędziliśmy tam ponad 2 godziny racząc się nie tylko sushi, ale także sukijaki, małżami, krabami, ośmiornicami, i niezliczonymi ilościami innych skorupiaków, mięs, których nie jesteśmy w stanie nazwać. Do Xi'an nie przyjechaliśmy po to żeby tylko jeść i zwiedzać dzielnice muzułmańską lub też zbudowane w XIV wieże dzwonnicze lub bębnowe (kurcze nie wiem, po angielsku to „drum tower”!).\nCelem była Armia Żołnierzy Terakotowych. I udało nam się zobaczyć ten CUD właśnie dzisiaj.\nAle oczywiście nie mogliśmy zachować się jak typowi turyści, więc, aby zobaczyć żołnierzyków udaliśmy się na wycieczkę z grupa chińskich związkowców. Od razu poczuliśmy się też jak członkowie Partii Komunistycznej ( to niby nie to samo, ale prawie). Pani przewodnik, w małym minibusie (niby na 14 pasażerów, ale zmieściło się 18 osób) nie mówiła do nas normalnie, tylko korzystała z megafonu (dokładnie tę scenę można obejrzeć na filmie). Problem był w tym, że nie mówiła bynajmniej do nas po angielsku, ale po chińsku z elementami angielskiego. Elementem zazwyczaj było słowo OK. Powtórzone pewnie 145 razy. Zamiast nas najpierw zawieźć do Armii, związkowcy ciągali nas po jakichś 4 kretyńskich muzeach, pseudo muzeach. Widzieliśmy, i nawet rozmawialiśmy z jednym z 4 panów (dość sędziwych), którzy to w 1976 roku, ot tak, przypadkiem; orząc na polu - natknęli się na Armię; widzieliśmy miejsce gdzie Chang, Hai Shek, nikczemny „karzeł reakcji”, „piesek i sługa armii japońskiej” ukrył się przed Armia Czerwona. Zaliczyliśmy jeszcze dwa cholerne miejsca podobnego autoramentu min. mauzoleum jakiegoś debila, który wymordował wszystkich z dynastii Ming!\nDoszło miedzy nami prawie już do bojki, i wzywania policji, bo Ci kretyni na muzeum „karła reakcji” przeznaczyli 1 godziny, a na zwiedzanie Armii niecałe 2. No, ale my udawaliśmy takich samych kretynów, jak oni. Swoje widzieliśmy, a „oni”, czyli związkowcy, musieli na nas czekać i w dodatku zmusiliśmy „ich” do zapłacenia za taksówkę do centrum miasta!\nArmia sprawia wrażenie jak żywej. Trzy odkrywki są na prawdę olbrzymie. Jedna z nich ma nawet, chyba, 125m x 95m, a ilość tych żołnierzy jest ogromna. Wyglądali jakby zastygli w szyku bojowym. Pierwsze rzędy to łucznicy i kusznicy(?). Kolejne to kawaleria. A następnie w szyku gotowym do walki młodsi i starsi oficerowie. Wyglądali pięknie i dostojnie. Wrażenie niesamowite i niezapomniane.\nBrakowało tylko jednego: broni. Każdemu z nich zabrano broń zrobiona z brązu i wywieziono do innego muzeum. Same odkrywki są świetnie zorganizowane. My wyposażeni w kamerę i dwa aparaty z wypiekami chodziliśmy i robiliśmy zdjęcia. Nie będziemy was zanudzać setkami zdjęć (bez flash-u), pewnie pokażemy tylko kilka charakterystycznych sylwetek. Okazało się jednak, że dla nas, największą atrakcja tego muzeum były rydwany pogrzebowe w skali 1:2 całe wykonane z brązu. Wyeksponowane w kolejnej odkrywce, zapierały dech w piersiach. No, bo jak to możliwe, że istnieją ponad 2 tysiące lat? Nikt o nich niczego nie wiedział? W zapiskach poszczególnych cesarzów nie było na ich temat żadnych wzmianek? A one stoją tak sobie; tak jakby jakiś artysta\nstworzył je zaledwie kilka lat temu. Zdjęcia niestety nie oddadzą tej wspanialej atmosfery i naszego zaciekawienia.\nA co jutro? Jutro jeszcze rano musimy przebiedować w Xi'an, a po południu lecimy do Chengdu. Na południowy zachód od Xi'an. Tam to się będzie dopiero działo, będziemy na obrzeżach Tybetu. Mamy nadzieje, że zakwaterowanie będzie fajne, – bo w Xi’an nas załamało!\nPozdrawiamy was serdecznie i napiszcie do nas kilka slow.\nNo, bo co mamy PiS. Kaczory PRECCCCCCCCCCCCCCCCCCCCCZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ!!!!\nMagda i Jacek z Xi'an\nPs. Sorry za błędy, ale klawiatura jest zupełnie inna. Spell check po angielsku i chińsku wiec cały czas, co mi się zmienia. Robimy blokingi na następne noclegi, więc czas ucieka. Dostałem sygnały, ze relacje ode mnie są w pewien sposób oczekiwane. Nie wiem tylko, w jaki, ale może to wyjaśnimy sobie po powrocie.\nAutor: Magda Korzewska i Jacek Korzewski o 13:34 Brak komentarzy:\nTroszkę więcej wiadomości od nas. Po pierwsze minął juz pierwszy tydzień naszej podroży. Po drugie jeszcze dwa tygodnie przed nami. Tak mógłbym szybko zakończyć ten email.. Ale pozwolicie ze napisze troszkę więcej i upewnię was ze jesteśmy zdrowi i żywi. (Sorry za literówki, ale w naszym hostel-u, przy tym komputerze prawie nic nie widać. Mówię o klawiaturze.) Co w takim razie robiliśmy przez ten tydzień? Po pierwsze, jak niektórzy z was wiedzą, dotarliśmy do Pekinu z niemałymi przygodami. Szlag mnie trafia jak mam kontakt z LOT-em. I tym razem się potwierdziło, że najlepiej to latać każdą inna linia lotnicza, tylko nie Lot-em. Byliśmy o jeden dzień później w Pekinie. Na szczęście mieliśmy w perspektywie 3 tygodnie, i po awanturze na lotnisku (było nas 8 osób), zakwaterowaniu w Marrott-cie w Warszawie, ostatecznie wylądowaliśmy szybo i bezpiecznie w Pekinie. Po drodze spotkaliśmy bardzo sympatyczna Chinkę, która pracuje na Politechnice w Warszawie. My jej pomogliśmy w Warszawie i Frankfurcie, a ona ze swoim kolegą wsadziła nas w taksówkę w PEK i szybko ( w ciągu 45 minut) dotarliśmy do naszego Hostel-u... No może HOTELU. Ale gdzie ostatecznie się znaleźliśmy? Musze powiedzieć, że mieliśmy niezłego nosa. Wylądowaliśmy (?) ok. 15 min. (na nogach) od samego Tienanmem. Plac w rzeczywistości jest znacznie większy niż się wydaje na zdjęciach z masakry w 1989 roku. Tłumy chińczyków wokół mauzoleum Mao. On sam na bramie do zakazanego miasta. Było czadowo!!! Nasz hotel jest w tzw. hutongach, czyli starym mieście. Warunki, które tu panują są spartańskie. Ale jest BARDZO czysto. Są toalety dla mieszkańców i choć dla niektórych, którzy tu w Azji są po raz pierwszy mogłoby się wydawać niebezpiecznie, jest TU bardzo bezpiecznie..\nDrugi dzień stał pod znakiem Zakazanego Miasta (Forbidden City). Ogrom i przesyt tego miejsca jest niezwykły. Wystarczy sobie wyobrazić, że był taki okres ok. 15 wieku, gdzie w Zakazanym Mieście mieszkało ponad 70 tys. eunuchów. Nie wspominając konkubin, Cesarza i Cesarzowej. Troszkę się naraziłem w Zakazanym Mieście, bo filmowałem tron cesarski. A to jest zakazane i policja pilnuje każdego niesfornego turystę. Udawałem jednak "Greka" i mi się kilka razy upiekło. Po południu pojechaliśmy zobaczyć najbardziej znana świątynię tybetańska poza Tybetem. A oprócz tego oczywiście strasznie zniszczoną, ale już odbudowaną świątynię Konfucjusza. Wieczorem zabrałem Magdę na występy akrobatów. Tego to juz w ogóle się nie da opisać. To trzeba po prostu zobaczyć. Matko Boska, co ludzie potrafią zrobić ze swoim ciałem! Mówię o akrobatach, a nie o sobie!\nTrzeci dzień w Pekinie obejmował zwiedzanie wspaniałego Pałacu Letniego! Ale mieliśmy uciechę nie tylko oglądając wspaniale aleje, świątynie, posągi Buddy, czy też 700. korytarzy z drewna, ale także obserwując setki przebywających w parku chińczyków. Całe rodziny jedzące, spacerujące, krzyczące lub bawiące się. Jezioro, wokół, którego powstał Pałac Letni jest jak z typowego, kupowanego w latach 70. chińskiego obrazka. Jeśli możecie sobie wyobrazić: niebieskie jeziorko, w oddali pagodę (na wschodzie), pałac( na zachodzie), dziesiątki lodek pływających po wodzie. Wszędzie kilkusetletnie cyprysy. Czar, magia. Tak to właśnie wyglądało.\nCzwarty dzień stal pod znakiem Muru. Muru Chińskiego oczywiście. Był to dzień, kiedy nie omal, co wyzionąłem tam ducha. Bo oczywiście nie pojechaliśmy z nasza ekipą z hostel-u do najbardziej turystycznej miejscowości, jak pan Bóg przykazał, ale zdecydowaliśmy się pojechać ok. 3h od Pekinu. Tam gdzie chodzą po murze tylko wyczynowcy. Mur był tylko w niewielkim fragmencie odrestaurowany. Większość została zachowana tak jak przed kilkuset laty. Były wiec urwiska, schody, (których właściwie nie było). Zapomniałem dodać o 35 wieżach, przez które przeszliśmy. Magdusia śmigała jak gazela. Ja umierałem. Ale później przyznała, że tez było trudno. Na szczęście wynajęliśmy 2 panie (przygodnie spotkane na murze?), które nas prowadziły. Na szczęście w pewnym momencie przejęły mój plecak. Nie protestowałem! Wieczorem, po 12 godzinnej wycieczce poszliśmy uraczyć nasze stopy fantastycznym masażem wykonywanym przez niewidomych masażystów. Dzięki temu "wkroczyliśmy" w kolejny dzień znacznie pewniejszym krokiem!\nWczoraj, wierzcie nam, nie mieliśmy mimo wszystko siły na kolejne zwiedzanie. Po 2 godzinnej wizycie w kasach rożnych linii lotniczych, gdzie kupiliśmy bilety na kolejne trasy, poszliśmy w miasto. Nie tylko spróbowaliśmy po raz kolejny fantastycznego jedzenia (nie ma nic wspólnego z tym, co jemy w Polsce. Napiszę innym razem o kulinarnych ekscesach), ale oglądaliśmy nowoczesny Pekin. Taki z XXII wieku. I jakie były nasze spostrzeżenia? Jak dom towarowy, to największy na świecie. Jak ulica, to nie mniej niż 10 pasów. Jak promocja, to minimum 60% obniżki. Szał. Szał. Szał. Byliśmy jednak bardzo rozsądni, ale wpadliśmy i tak w spirale promocji. Dlaczego? Bo jak coś kupiliśmy coś w promocji to dostawaliśmy kolejne kupony na następne promocje. Jakoś w Pekinie zasada, że „promocje się nie łączą” nie działała! Wczoraj także mieliśmy czas nieco lepiej zaplanować kolejne etapy naszej podróży.\nJuż za 15 minut wsiadamy w taxi i jedziemy na dworzec (to zupełnie inna historia, jak udało nam się kupić bilet kolejowy, ale nie mam niestety czasu na zbyt długie się rozpisywanie) i jedziemy pociągiem sypialnym 13 godzin do Xi'an zobaczyć to, o czym marzyłem, czyli Armię Terakotowych Żołnierzy. Wiem, że TO będzie COŚ. Później we wtorek jedziemy do Chengdu. To będzie juz blisko Tybetu. Mamy nadzieje nacieszyć się nie tylko pięknymi widokami, ale także kulturą Tybetu. Później 01 października jedziemy do Guillin. Najbardziej znanej miejscowości wypoczynkowej. Później do Youngshou. Tam będzie słodko i będziemy jeździć na rowerach po chińskiej wsi. W Szanghaju wyładujemy 5 października.\nNo to biegnę. Jeszcze tylko łyk zielonej herbaty i wsiadamy do pociągu. Trzymajcie za nas kciuki. Damy znak jak uda nam się umieścić kilka zdjęć na naszych stronach w Internecie!\nProszę przeczytaj ten list Mamie! Dziękujemy za sms-y, i opiekę nad Frankiem! Monika: buziaki dla Marysi! Niech nam rośnie!!!\nPs.2 sorry za wpadki językowe, błędy i literówki etc...\nAutor: Magda Korzewska i Jacek Korzewski o 13:27 Brak komentarzy:


G r u p y o b w o d ó w\nRozmiary realizowane w ramach Indywidualnego Doboru Bielizny oraz "Produktu na zamówienie\nRozmiary występujące w ofercie asortymentowej do sprzedaży\nSamanta oferuje bogatą gamę modeli bielizny dla Pań z większym i mniejszym biustem.\nZmierz się dokładnie pod biustem, a następnie (odejmując kilka centymetrów) zaokrąglij wynik w dół.\nSprawdź rozmiar fig\nObwód w pasie: 58cm\nObwód bioder: 82cm\nStringi - dolna bielizna damska odsłaniająca pośladki. Wśród stringów możemy wyróżnić strinig z pełnymi boczkami oraz na paseczkach tak zwane v-string.\nŚrodek - element konstrukcyjny biustonosza do którego są doszyte miseczki i obwód.\nTanga - konstrukcja dla Pań, które nie lubią zabudowanego tyłu jaki jest w figach i całkiem odkrytego, jaki jest w stringach. Tył tang seksownie odkrywa pośladki od połowy.\nTrójkąt - nazywany także karczek, materiał łączący miseczki, nie łączy się z obwodem, jest osobną częścią biustonosza.\nCzym jest Indywidualny Dobór Bielizny (IDB)?\nSpecjalnie z myślą o naszych klientkach, które oczekują specjalnych usług w ramach dopasowania bielizny uruchomiliśmy od 1 września 2010 r. program Indywidualnego Doboru Bielizny. Dzięki usługom oferowanym w ramach IDB dopasujesz bieliznę do swoich indywidualnych potrzeb. Profesjonalnie wykonane zmiany będą nie do odróżnienia, a Tobie zapewnią najwyższy komfort użytkowania bielizny.\nUsługi oferowane w ramach programu Indywidualnego Doboru Bielizny realizowane są w zakresie:\nSkrócenie obwodu biustonosza – usługa polegająca na indywidualnym dopasowaniu wielkości obwodu do potrzeb Klientki. Skracamy obwody o konkretną ilość cm lub wg standardów z rozmiaru na rozmiar. Po wykonaniu takiej usługi biustonosz nie traci swoich walorów, a wprowadzane zmiany są niewidoczne.\nDoszycie dodatkowej haftki – na specjalne życzenie możliwe jest przedłużenie obwodu o dodatkową haftkę.\nWymiana ramiączek – usługa polega na wypruciu dotychczasowych ramiączek i zastąpieniu ich nowymi, zgodnie z indywidualnymi potrzebami: szerszymi, węższymi, gładkimi, ozdobnymi.\nSkrócenie ramiączek – skracamy długość ramiączek indywidualnie tak, aby dalej pozostała możliwość regulacji.\nUszycie dodatkowych ramiączek – usługa polega na uszyciu dodatkowych ramiączek zgodnie z indywidualnymi potrzebami klienta\nWzmocnienie ramiączek – usługa polega na doszyciu do ramiączek taśmy wzmacniającej zapewniającej ramiączkom większą stabilność\nDoszycie odpinanych ramiączek – usługa polega na wycięciu ramiączek przyszytych na stałe i wszyciu specjalnych zapięć umożliwiających wymianę ramiączek\nWymiana gumki wykończeniowej w biustonoszu – usługa polega na wypruciu zwykłych gumek z boczków biustonosza i zastąpieniu ich specjalnymi gumkami silikonowymi, stosowanymi w biustonoszach typu „bardotka” zapewniającymi biustonoszowi większą stabilność lub w modelach, które posiadają silikonowe gumy możliwa jest ich wymiana, na tradycyjne gumki bez silikonowej taśmy.\nPodszycie misek bawełną – dla Pań o bardzo wrażliwej skórze wprowadziliśmy możliwość podszycia misek biustonoszy w całości lub w części bawełną zapewniającą wysoki komfort użytkowania.\nDoszycie kieszonek na wkładki powiększające – w biustonoszach typu push-up, w których nie ma specjalnej kieszonki istnieje możliwość doszycia kieszonki na powiększające wkładki\nDoszycie taśmy w obwodzie biustonosza – usługa polegająca na doszyciu (w wybranych modelach) taśmy ozdobnej lub wzmacniającej w obwodzie biustonosza (pod miseczkami)\nWymiana haczyków, kółeczek, ozdób, zapięć – wymiana haczyków, kółeczek, ozdób, zapięć na nowe z uwzględnieniem standardów produktu\nWymiana akcesoriów według indywidualnych preferencji Klienta (haczyki, kółeczka, ozdoby, zapięcia) - wymiana haczyków, kółeczek, ozdób, zapięć na indywidualne zapotrzebowanie zgłoszone przez Klienta\nCzas realizacji usługi ustalany jest indywidualnie i wynosi maksymalnie 14 dni.\nJakie produkty podlegają usłudze IDB?\nUsługi IDB realizowane są w zakresie produktów firmy Samanta, zakupionych zarówno w Salonach Firmowych, w Sklepie Internetowym jak i w sieci sklepów partnerskich oferujących bieliznę firmy Samanta.\nW przypadku produktów z oferty promocyjnej i wyprzedaży oraz z oferty limitowanej, dla których realizowana jest usługa IDB istnieje możliwość, iż w trakcie dopasowania go do potrzeb Klienta zostaną zastosowane akcesoria lub materiały inne niż w oryginale.\nKoszty przesyłki produktu do siedziby firmy oraz odesłania go z powrotem pod wskazany adres ponosi Klient zgłaszający usługę IDB.\nJaki jest koszt usługi IDB?\nUsługa IDB jest odpłatna. Cennik oraz dodatkowe informacje dostępne pod adresem e-mail: sklep@samanta.pl\nDodatkowe warunki realizacji usługi IDB\nProdukty dopasowane w ramach programu IDB nie podlegają zwrotowi ani wymianie na inny produkt.\n- zastosuj się do naszych zaleceń konserwacyjnych – znajdziesz je na metkach wszytych od wewnętrznej strony bielizny;\nWybierając fason sukni ślubnej powinnaś skupić się na atutach własnej sylwetki, które chcesz wyeksponować. Nawet prosta kreacja z odpowiednim dekoltem może subtelnie podkreślić naturalne piękno Twoich kształtów. Nie zapomnij jednak o właściwym doborze bielizny.\nJeśli wiesz jakie atuty własnej sylwetki chcesz podkreślić, wybierz rodzaj dekoltu w swojej sukni ślubnej, a następnie dopasuj bieliznę, która zapewni idealny efekt. Skorzystaj z naszych wskazówek, jednak przede wszystkim, przymierzając różne modele sukni, sprawdź czy jesteś zadowolona z efektu końcowego.\nDekolt w kształcie serca, to fason dla kobiet o większym biuście, które chcą podkreślić jego naturalne piękno. Do tego typu sukni polecamy biustonosz z linii Modesta - model A122 – którego miseczki dzięki bocznym wzmocnieniom lekko podnoszą, podtrzymują i zaokrąglają duży biust, jednocześnie zachowując jego naturalny wygląd.\nDekolt w kształcie litery V, to propozycja dla pań z mniejszym biustem, które chcą go zmysłowo wyeksponować. Biustonosz z linii Semi – model A335 – ładnie zbiera, zaokrągla i eksponuje biust w głębokich dekoltach. Uzupełnieniem kompletu bielizny mogą być figi, tanga lub stringi.\nSuknia bez ramiączek, to styl dla pań ze średnim i większym biustem oraz o ładnej linii ramion. Elegancki biustonosz z linii Inti (model A351- bardotka), dzięki odpinanym ramiączkom, pozwala na taki dekolt nawet paniom, które mają małe i mniej jędrne oraz szeroko rozstawione piersi. Inti dobrze trzyma i zmysłowo podnosi biust do dekoltu a wraz ze stringo- pasem do pończoch stanowi idealną bieliznę ślubną.\nNawet jeżeli wiesz już prawie wszystko o dekoltach – który jest najlepszy dla Ciebie, a który nie – podczas wybierania sukni pamiętaj, że czasami to co wygląda pięknie w katalogu nie zawsze sprawdza się w praktyce i na odwrót. Dlatego przymierz możliwie najwięcej sukien, a kiedy już wybierzesz tę najpiękniejszą, wyśnioną, po bieliznę udaj się do Salonów Firmowych oraz Sklepów Partnerskich Samanta.\nPOŚLADKI NIE SZYNKA - NIE DAJ ICH POKROIĆ!\nOwalne, okrągłe. Wklęsłe, wypukłe. Jędrne, wiotkie. Obiekt powłóczystych spojrzeń mężczyzn.\nNierozłączna "para" z biustem. POŚLADKI. Również one będą tematem rozważań i obiektem troski poruszanych zagadnień. Zaniedbywane, zapomniane, spychane na drugi plan zasługują na taką samą antencję jak duma kobiecości, biust.\nPośladki nie szynka. Każdy to wie. Dlaczego zatem często przyprawiamy sobie bezkształtne rolady czy peklowane szynki? Nadszedł czas to zmienić. Pomocnym będą miarka i przymierzalnia. Tak, truizm, niemniej jednak znając obwód swoich bioder oszczędzamy sobie sporej ilości czasu i rozczarowań w walce z gąszczem różnorodnej interpretacji rozmiarów. Przymiarki zaś uchronią nas od niemiłego rozczarowania w domu, zatem mierzmy, wybierajmy, przebierajmy. Zazwyczaj dostępnych jest kilka rodzajów "dołów". Przymierzmy wszystkie! Nie trzymajmy się kurczowo ulubionego fasonu. Może akurat tym razem zakochamy się w jakimś innym. Pamiętajmy również, że biodra u kobiet to nie tylko 7 standardowych rozmiarów odzieżowych, co niech będzie dla nas kolejnym powodem aby mierzyć, mierzyć i jeszcze raz mierzyć.\nNie pozwól majteczkom przecinać pośladków. Poza nieodpowiednio dobranym rozmiarem, najczęściej dobieramy nieodpowiedni fason. Ładnemu nie zawsze we wszystkim ładnie. Piękna pupa w nadmiernie obcisłych spodniach lub przepiłowana figami na pół na pewno nie zasłuży na podziw, nie wspominając o powłóczystych spojrzeniach panów. Opcji ratunkowych jest parę a kreatywnie podchodząc do tematu możemy znaleźć ich więcej. Załóżmy stringi lub tanga, jeżeli te pierwsze są poza granicami naszej percepcji. Z pomocą śpieszy nam również bielizna bezszwowa, której założeniem jest być niewidoczną. Kreatywnie, w poszukiwaniu idealnego kształtu pod obcisłymi spodenkami możemy się pokusić o bieliznę ściągającą. Jej dodatkowym atutem oprócz likwidacji wcinania pośladków jest to, że wygładzi nam tu i ówdzie. Niekonwencjonalnie możemy sięgnąć po figi typu push - up. To nie żart, to tylko spełnienie naszych marzeń. Podniosą, zaokrąglą, wdzięcznie zwiodą. Panowie różnicy nie zobaczą i nie poczują a odkryją dopiero w alkowach naszej sypialni.\nJeżeli udało Ci się wyeliminować efekt krojenia pupy, a spoglądając w lustro nadal nie jesteś zadowolona z efektu - zmień spodnie.\nMarzena Listwan - projektant bielizny.\nBIUSTONOSZ NIE WALEC - NIE DAJ SIĘ ROZPŁASZCZYĆ!\nMały, duży. Blisko rozstawiony, daleko rozstawiony. Jędrny, wiotki. BIUST – nadany z natury. Duma kobiecości. Każda z nas go posiada, lecz niestety już nie każda o niego dba i nie każda traktuje go jako atut. Wyznaję zasadę, że lepiej zapobiegać niż leczyć. W tym wypadku również. Tutaj leczenie to zabieg chirurgiczny, a zapobieganie to dobór odpowiedniego dla Ciebie biustonosza. Słowem wstępu poniższe rady mają na celu oszczędzenie budżetu domowego, siniaków, bólu, rozczarowania oraz podanie Wam informacji, które pozwolą ZAPOBIEC.\nBiustonosz nie walec. Każdy to wie. Dlaczego zatem nie rzadko dajemy rozwalcować swój biust? Z przypadku, z niewiedzy, sama nie wiem. Zanim wybierzesz się na zakup wymarzonej bielizny, dokonaj kilku nieskomplikowanych obliczeń. Ustrzegą cię przed niezaplanowanym efektem „walca”, poprawią nastrój, biust i sylwetkę. Dwa wymiary: przez biust i pod biustem. Różnica z nich określi Ci wielkość miseczki. I już! Zaopatrzona w taki zestaw informacji możesz swobodnie wyruszyć na podbój bieliźnianych butików. Tak wiem, to jeszcze nie rozmiar. Spokojnie zdefiniujesz go w każdym dobrym salonie z bielizną. Nie łudź się jednak, że rozmiar masz tylko jeden. Co kraj to obyczaj, co firma to tradycja. Zaopatrzona w wymiary jesteś kompetentną konsumentką, której nie można już wszystkiego wmówić. Zawsze pamiętaj aby przymierzać, przymierzać, przymierzać, przymierzać aż uśmiech i zadowolenie pojawi się na Twojej twarzy. Nic na siłę. Wszystko dla przyjemności.\nNie daj się biustowi rozpłaszczyć. Najczęstszym nieświadomym grzechem jest źle dobrany fason. Nie bez przyczyny „tęgie głowy” przemysłu bieliźnianego dwoją się i troją nad wymyślaniem nowych fasonów i konstrukcji. Każda z Nas jest wyjątkowa zwłaszcza w kwestii kroju. Przymierzajmy bez obaw fasony, które wydają się nam „nie dla nas”. Strach i przyzwyczajenie to nie wszystkie nasze grzeszki które popełniamy w przestworzach butikowych przymierzalni. Niedopasowany rozmiar miseczki, możemy szybko i sprawnie wyeliminować. Wystarczy poprosić o większy. Równie często zapominamy, że ramiączka nie są tylko elementem, który służy do łączenia tyłu biustonosza z przodem. Odpowiednia ich regulacja wpływa na dopasowanie misek oraz na zlikwidowanie efektu dodatkowej „pary” piersi. Pamiętaj, jednak że to nie ramiączka podnoszą Ci biust. Sekretem jest obwód. Kupując biustonosz zapinaj go na pierwszą z brzegu regulację. Unikniesz niespodzianki związanej z naturalnym i prawidłowym rozciąganiem się obwodu. Poczucia komfortu i swobody nie myl z za luźnym, sięgającym szyi obwodem. Powinien znajdować się on na końcu łopatek delikatnie przylegając do ciała.\nJeżeli wyjdziesz z przymierzalni szczęśliwa i zadowolona w nowo zakupionym biustonoszu, a piersi nadal wyglądają na rozwalcowane, pozostaje zmienić bluzkę.\nMarzena Listwan – projektant bielizny


Kuchnie na wymiar Zduny - Meblowy kramik\nKuchnie na wymiar Zduny\nKuchnia na wymiar to właściwy pomysł na zrobienie gustownej powierzchni do kucharzenia. Jeśli planujesz remont albo właśnie jesteś w trakcie zmiany własnej kuchni – bezwarunkowo poznaj się z kolekcjami zakładów z Zdunach. Na tejże witrynie odszukasz ekspertów zajmujących się realizowaniem, produkowaniem oraz montowaniem kuchennych mebli na konkretny wymiar.\nMeble kuchenne na wymiar w Zdunach\nMocnych stron występujących z posiadania takich mebli w kuchni jest niebywale dużo. Kluczowy z najistotniejszych aspektów stanowi fakt, że pozwolą na totalne zużytkowanie posiadanej powierzchni. Drugi to doskonałe wkomponowanie do potrzeb przyszłych odbiorców z Zdun. Kuchenne meble na wymiar mogą mieć ściśle oszacowaną liczbę gablotek, skrytek, regałów, jak np, jak również różnych funkcjonalności, które mogą być niezbędne konkretnym klientom. Ostatni, jednak równie ważny element dotyczy ich wyglądu i stylu. Tego charakteru rozwiązania są świadczone w różnorodnej skali oklein, tonów, a także dodatkowych rzeczy, dzięki którym każdy może pozostać w pełni wpasowany wprost do wybranych preferencji.\nStolarz z Zdun\nW większości przypadków wytwarzaniem mebli w mieście Zduny, zajmują się wykwalifikowani rzemieślnicy. To ich ogromne kwalifikacje, jak i wielkie doświadczenie sprawiają, że jakikolwiek kuchenny mebel wykonywany na wymiar daje wspaniałą jakość. W swojej produkcji używają wspaniałe materiały i kompetentne urządzenia. To dzięki nim finalne meble są solidne, precyzyjne, a dodatkowo stylowe.\nAkcesoria meblowe dostępne w miejscowości Zduny\nWarto wiedzieć, iż końcowy efekt, jakie dają kuchnie pod wymiar dostępne w Zdunach zależy nie tylko od stolarzy, materiałów, jak i mechaniki. Należy dowiedzieć się, iż wielką kwestię grają dodatkowo odpowiednio przystosowane dodatki, jak i akcesoria do kuchni. Jednym z najaktualniejszych punktów, który decyduje o wyglądzie mebli, są profesjonalnie przystosowane gałki, uchwyty, a dodatkowo klamki do mebli kuchennych. Jeżeli więc jesteś z Zdun, a dodatkowo właśnie znajdujesz się na etapie wyboru mebli na wymiar – bezwzględnie zapoznaj się z tą ofertą. Na tejże witrynie oczekuje na Ciebie bogaty wybór dodatków wprost do kuchni.


scrapki mbabki: Przeróżne kartki\nZrobiłam kilka kartek z okazji różnych uroczystości. Mam kłopot z dostaniem odpowiednich kopert a do robienia samodzielnego jeszcze 'nie dojrzałam'. Tak więc format mało ciekawy a kartki... oto i one.\nTe na zamówienie:\ni taka jeszcze - ćwiczeniowa... do szuflady:\nAutor: mbabka o piątek, maja 07, 2010\nEtykiety: chrzest św., jubileusz, komunia\nHandMania poniedziałek, 10 maja, 2010\nŚliczne. Fajny wózeczek. Moje są na razie wszystkie do szuflady... Miałam propozycję sprzedania za 2,60zł... za tyle to mi szkoda..


Co się stało z Janosikiem | | matkanaszczycie.pl\nCzerwcowe łapanie ostrości\nNa początku muszę się Wam do czegoś przyznać. Wstyd mi, ale nieładnie się zachowywałam. Byłam trochę zła. Zła głównie przez upiorny upał, który naprawdę mocno dawał mi się we znaki. Nie jestem odporna na takie temperatury.\nNa Blogoland – Blogerski weekend w Rabce przybyliśmy, jak to my, na ostatnią chwilę, choć mieliśmy ze wszystkich najbliżej… No, tak to już jest z Rodziną na Szczycie.\nLedwie zostawiliśmy rzeczy w pokoju, już musieliśmy pędzić, by nie spóźnić się na pierwsze atrakcje. Nie zdążyłam nawet przywitać się z dziewczynami. Skwar mnie roztapiał, a Syn na Szczycie marudził, bo zobaczył przed Pensjonatem Prezydent trampolinę, na którą oczywiście natychmiast chciał iść.\nSami rozumiecie, byłam zła. I dlatego wcale nie byłam entuzjastycznie nastawiona do zwiedzania Muzeum Górali i Zbójników w Rabce. Myślałam sobie – a co to, JA górala nie widziałam?! 😉\nI z takim właśnie nastawieniem przybyłam na miejsce, gdzie szybko zmieniłam zdanie. Folklor, folklor i jeszcze więcej folkloru, czyli coś, obok czego Matka na Szczycie nie może przejść obojętnie. I gdyby nie ten upał, który mnie zabijał, byłaby pełnia zachwytu.\nW tym miejscu – ogromny szacun dla pracowników muzeum, którzy przy tej temperaturze paradowali w strojach regionalnych! Podziwiam!\nMy na pewno do tego muzeum, jak i do wszystkich innych odwiedzonych podczas wyjazdu atrakcji, jeszcze się wybierzemy, tylko w bardziej sprzyjających warunkach atmosferycznych 🙂 I wszystkim, którzy będą w Rabce Zdrój polecam to samo, bo ta miejscowość i jej okolice obfituje w naprawdę wiele ciekawych miejsc. Więcej o atrakcjach uzdrowiska będzie oczywiście we wpisie z pełną relacją z wyjazdu, teraz natomiast kilka słów o samym muzeum.\nZnajduje się w uroczym ogrodzie, gdzie Syna na Szczycie zachwyciły “tajne przejścia”, a Matkę liczne ludowe kapliczki. Dla miłośników folkloru, kultury i tradycji góralskiej prawdziwa gratka. A do tego miejsce nie jest tylko standardową wystawą. To interaktywne muzeum, w którym odbywają się warsztaty, przedstawienia, pokazy, itd.\nW Domu pod Trzema Madonnami zachwycić się można wieloma przykładami góralskiego zdobnictwa, ubioru, rękodzieła. Znalazł się nawet akcent wprost z okolic Szczytu, czyli góralska spinka z Bukowiny Tatrzańskiej 🙂\nW jaskini zbójników dzieci zachwyciła interaktywna podłoga, a starszych możliwość ubrania zbójnickiego stroju.\nA patrząc od strony bardziej praktycznej – plus dla muzeum za łatwy dostęp do toalety (co jest zawsze ważne dla rodziców z małymi dziećmi) i miejsca odpoczynku, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.\nNa pożegnanie otrzymaliśmy prezenty, wśród których znalazła się rewelacyjna, pięknie ilustrowana książeczka o Janosiku (Wydawnictwo Siedmioróg). Dla kogo, jak kogo, ale dla Syna na Szczycie – małego górala i niezłego baciara, taka książeczka to po prostu must have 😀\nNa koniec wracając do tytułu tego wpisu – w Muzeum Górali i Zbójników można znaleźć niestandardową wskazówkę odnośnie tego, co się stało z Janosikiem 🙂\nPosted in 04. FOLK & RĘKODZIEŁO, 06. TURYSTYKA & WYDARZENIA, 07. INSPIRACJE & POLECAJKITagged folklor, górale, gwara, Janosik, Muzeum Górali i Zbójników, Podhale, Rabka Zdrój, strój góralski, sztuka ludowa, Uzdrowisko Rabka, warsztaty


Botoks w kremie – neuropeptydy, komórki macierzyste, vitasource, nano kwas hialuronowy e-naturalne.pl\n» Botoks w kremie – neuropeptydy, komórki macierzyste, vitasource, nano kwas hialuronowy\nKod produktu: GZ-00330050\nOlej (macerat) z jagód goji posiadają szczególne właściwości regenerujące i przeciwstarzeniowe. Redukują drobne zmarszczki wzmacniają strukturę twarzy i poprawiają jej jędrność i napięcie. Olej z jagód Goji jest idealnym produktem do pielęgnacji włosów suchych i zniszczonych. Doskonale je odżywia i regeneruje.\nBaza kremowa A– 40 g\nOlej (macerat) z jagód goji - 1g\nKompleks z kwasem hialuronowym niskocząsteczkowym – 0,5 g\nSyn®-Ake -neuropeptyd - 1 g\nEkstrakt z centella asiatica – 1 g\nRoślinne komórki macierzyste 1g\nWoda destylowana - 4,5 g\nNastępnie całość dokładnie wymieszać i przełożyć do opakowania typu airless.\n- składniki: plastikowe butelki farmaceutyczne, eppendorfy, opakowanie typu airless


KUFER z artystycznym rękodziełem : Artyzm tekstylny\nSue Hotchkis na jedną wielobarwną materię naszyła inną poszarpaną, podartą wręcz i zrobiła haft.\nA tu dwóch panów Svenkst Tenn i Josef Frank zaprojektowało kwiatowa materię. Na głębokiej czerni są ponaszywane delikatne, w starannie dobranych kolorach, powycinane kawałeczki materiałów, podmalowane i dohaftowane malutkimi koralikami.\nGordana Brelih natomiast nałożyła na siebie kilka różnych tkanin, osobiście farbowanych z haftem na wierzchniej warstwie na poszarpanym materiale i dodała patyczki - nie wiem po co?, bo całość bardzo ciekawa, ale te drewienka nieco mnie irytują i ta plama chmurka ... za duża?, kolor nie ten? - no drażni mnie też.\nPiękne prace. Szczególnie ta pierwsza!\nCo do patyczków i chmórki na ostatnim zdjęciu, też mnie denerwują. Bez nich praca byłaby ładniejsza. Zastanawia mnie ta praca, może przez te patyczki miała na myśli jakieś przesłanie:)\nGabriela Wolters 03:56\nMoze i ma to jakieś przesłanie, ale ja wole bez przesłania. Mnie tez najbardziej ta pierwsza praca kreci. Ściskam.


elektronizacja zamówień publicznych | Blog Prawo zamówień publicznych - Part 2\nPodpis elektroniczny to pewien zbiór danych, które potwierdzają tożsamość konkretnego użytkownika. Ma więc on umożliwiać między innymi takie działania, jak: elektroniczna wymiana i podpisywanie dokumentów, zawieranie umów przez internet, podpisywanie ofert na aukcjach czy znakowanie dokumentów elektronicznych przesyłanych do urzędów, banków, instytucji, klientów i kontrahentów. Obecnie funkcjonują dwa typy podpisu elektronicznego – jeden z nich […]\nNadszedł długo wyczekiwany przez wszystkich związanych z zamówieniami publicznymi dzień – 18 października 2018 r – elektronizacja zamówień publicznych. Od dziś zamawiający i wykonawcy zamówienia publicznego będą kontaktować się ze sobą drogą elektroniczną. Elektronizacja zamówień publicznych Elektronizacja Prawa zamówień publicznych uchwalona 20 lipca 2018 r. mimo, iż dla niektórych będzie obowiązywała dopiero od 1 stycznia […]\nPodpisywanie JEDZ-a w 6 krokach – sprawdź, czy robisz to dobrze!\nW postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych od dnia 18 kwietnia 2018 r. wprowadzono obowiązek składania przez wykonawców Jednolitego Europejskiego Dokumentu Zamówienia (dalej zwanego: „JEDZ”) w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Uwzględniając konieczność załączenia do oferty/wniosku JEDZ, poniżej przedstawiamy sposoby składania tego dokumentu. Należy jednak pamiętać, że jednym z dopuszczalnych środków komunikacji elektronicznej służących […]


Z pamiętnika psychoanalityka: Lęk ateistów przed krzyżem. Inne spojrzenie\nLęk ateistów przed krzyżem. Inne spojrzenie\nSkąd bierze się u ateistów potrzeba wyeliminowania krzyży z życia? Potrzeba usunięcia z życia krzyża to potrzeba usunięcia ze świadomości cierpienia, jakiego doznało się w młodości ze strony ojca. To nie tylko próba symbolicznego "wykastrowania" i zniszczenia ojca, ale próba całkowitego odcięcia się od cierpienia i agresji żywionej do rodzica płci męskiej. Widok krzyża, uruchamia u ateistów wyparte do podświadomości przykre uczucia, związane z traumatycznymi/urazogennymi przeżyciami z dzieciństwa i wczesnej młodości. Z czasów, gdy dziecko potrzebowało kontaktu, miłości i wsparcia od ojca.\nPod fasadową agresją na widok krzyża, kryje się lęk przed nieustannym uaktywnianiem engramów, związanych z brakiem prawidłowych relacji z ojcem.\nPosted by Venissa o środa, listopada 18, 2009\nVenisso. Zapraszam na Nieznudzonych Polską\n3 grudnia 2009 17:57\nDziękuję Marku za zaproszenie; z całą pewnością odwiedzę Twoją stronę.\n3 grudnia 2009 20:02\nZapraszam Ciebie wraz z blogiem do agregacji :)\n4 grudnia 2009 11:13\nAha,o to chodziło:) ok, a więc zgłaszam swój udział i już piszę do Cię.\n4 grudnia 2009 23:22


Kolejna prowokacja? Rzecznik prezydenta Ukrainy: Rosjanie próbowali zorganizować fałszywą rozmowę z Andrzejem Dudą - Dziennik.pl\n29 marca 2017, 21:41 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\n-Rosyjskie służby specjalne próbowały zorganizować w imieniu Ukrainy wieczorem rozmowę telefoniczną z Andrzejem Dudą. Tak zwani pranksterzy nie wiedzieli, że rozmowa już się odbyła, a kancelaria prezydenta Polski jest w stałym kontakcie z administracją prezydenta Ukrainy – wyjaśnił na swoim Facebooku.\n- Jest to jeszcze jeden dowód na rosyjski ślad w ataku na konsulat Polski w Łucku – napisał Cehołko.\nPolska prowokacja Rosja rozmowa fałszywa Duda poroszonko Ukraina\nTakie bzdury to cos na poziomie przedszkola. Chyba nas maja za idiotow?\nNic dziwnego że sie nie dodzwonili do naszego ukochanego PISs-denta, był zajety sprawami najwyższej wagi, czyli był w tym czasie na ...nartach !\nPoroszenko jest skonczony.\nRosja szuka pretekstu do ataku, a Antek robi wszystko aby jej się udało.\nCzysta prowokacja Moskwy! Każdy o tym wie, ze to Wania z Moskwy strzelał i łaził po cmentarzach. NIc z tego bolszewio!! Obojetne co złego zrobicie nikt nie da sie nabrać. Wszystko idzie na wasze konto - nawet to jak złapią Ukrańca i sie przyzna!!\npatroszenko na wylocie więc produkuje różne fajerwerki żeby ochronić swój stołek\nProsze się o nic nie obawiac, nic nam nie grozi, jesteśmy niegotowi, rozbrojeni i samotni... nie oddamy nawet gózika...\nWaltzman ksywa wypatroszenko polecił wzmocnienie ochrony placówek dyplomatycznych ? Wzmocnienie ? Przecież do tej pory w ogóle nie były chronione.\nWojna to i wóda. Strzał z granatnika mógł być przypadkowy. Nie jest to co nam się wydaje lub co myślimy. Jest to co było naprawdę. Nie wiemy, kto strzelał z granatnika i kto organizował rozmowę. Ukraińcy chętnie wykorzystają fobie polskie przed Moskwą i Berlinem, na swoją korzyść. My robimy to samo. Takie niesprawdzone głupoty to się opowiada pod kioskiem z piwem. PiS łącznie z KC EPiSkopatem często bajdurzy o nieistniejących wrogach. Dlatego opanowali media w RP aby ich bajdurzenie było prawdą.


Geena Davis i Disney będą sprawdzać scenariusze pod kątem równości płci - naEKRANIE.pl\nGeena Davis i Disney będą sprawdzać scenariusze pod kątem równości płci\nPortal Hollywood Reporter donosi, że aktorka Geena Davis wspólnie z Disneyem, rozpoczną program, którego celem będzie sprawdzanie skryptów pod kątem równego traktowania płci.\nMichał Kujawiński 7 października 2019 o 14:58\nTagi: Geena Davis\nPodczas Power of Inclusion w Nowej Zelandii, aktorka Geena Davis przy okazji swojego przemówienia ogłosiła, że razem ze studiem Disney, rozpoczną program nazwany Spellcheck. Program zapobiegnie utrwalaniu przez film i telewizję niedostatecznej reprezentacji kobiet oraz powielania stereotypów.\nGeena Davis zdobyła Oscara za rolę drugoplanową w filmie Przypadkowy turysta, a także znana jest z ról w filmach Sok z żuka, Thelma i Louise czy Mucha. Od wielu lat zajmuje się także aktywnym działaniem na rzecz kobiet. W tym celu otworzyła firmę Geena Davis Institute on Gender in Media. Teraz razem z Walt Disney Studios, pracować będą przy pomocy programu nazwanego GD-IQ: Spellcheck for Bias. Wspierany przez sztuczną inteligencję, będzie wyłapywał w scenariuszach filmowych i telewizyjnych treści pod kątem uprzedzeń ze względu na płeć, ale nie tylko.\nShe-Ra i księżniczki mocy - zwiastun 4. sezonu serialu Netflixa\nRick i Morty - kiedy 4. sezon? Zobacz nowy zwiastun serialu animowanego\nProgram wykorzystuje opatentowaną technologię opracowaną przez Uniwersytet w Kalifornii, w celu szybkiej analizy tekstu, ustalenia liczby znaków poświęconych kobietom i mężczyznom oraz tego, czy przedstawione treści są reprezentatywne. Technologia ma sprawdzić także, ile scenariusz zawiera osób o różnym kolorze skóry lub orientacji seksualnej. Sprawdzi też ile jest osób niepełnosprawnych lub należących do innych grup, które są rzadziej reprezentowane w kinie i telewizji.\nOprócz obliczania liczby osób o konkretnej płci lub pochodzenia etnicznego, Spellcheck for Bias może ocenić liczbę tekstów wypowiedzianych przez daną grupę, poziom wyrafinowania słownictwa, a także uwzględnić status społeczny lub pozycję danej postaci. Aktorka podczas przemówienia zapewniła, że nie chodzi o "zawstydzanie i obwinianie" twórców filmów i seriali, ale raczej uświadamianie, że uprzedzenia często obecne są nawet, jeśli scenarzysta ma dobre intencje. Dysponując danymi z programu, można uniknąć powielania szkodliwych treści i unikania stereotypizacji.\nŹródło: hollywoodreporter.com/zdjecie główne: materiały prasowe\nMały Zgon - nowy zwiastun serialu Juliusza Machulskiego w klimacie czarnej komedii


Słodkie wino musujące, charakteryzujące się niewielką zawartością alkoholu oraz intensywnym aromatem i przyjemnym smakiem truskawek. Jest to propozycja szczególnie dla miłośników niewielkiej mocy - jako alternatywa dla piwa i koktajli.\nVeuve Clicquot La Grande Dame Brut 2006\nVeuve Clicquot La Grande Dame Brut rocznik 2006, to wytrawny szampan, tworzony z 3 winogron takich jak: Pinot Noir, Chardonnay, Pinot Meniuer, pochodzące z około 60 najlepszych winnic. Jest do szampana o wino złoto żółtym kolorze z wyczuwalnym aromatem białych owoców, cytrusów, rodzynek i subtelną nutą wanilii. Historia Veuve Cilicquot ceny swoich produktów w 1772 roku, gdzie od wieków firma rating tylko oferują swoje produkty. Butelka zapakowana jest w bardzo ekskluzywne i eleganckie pudełko.Podstawa na której stoi butelka obraca się podczas wyjmowania szampana z opakowania.\nCasa Defra Raboso Frizzante\nFantastyczne wino musujące o aromacie świeżych owoców.\nMumm Rose Brut\nG.H. Mumm Rose to pełen uwodzicielskiej mocy wytrawny, różowy szampan. To kompozycja 3 szczepów (Pinot Noir, Chardonnay i Pinot Meunier) z dodatkiem wysokiej klasy wina czerwonego z Bouzy. Doskonały jako aperitif, świetnie komponuje się także z owocami i deserami. Podawać w temperaturze 7-10 °C.\nWino musujące o urzekającym smaku poziomek. Kolor przejrzysty z refleksami czerwieni. Bukiet wina bardzo przyjemny, poziomkowy. W smaku wino słodkie, trwałe\nEpsilon Pink Extra Dry


Chrome: większa kontrola nad mediami - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościChrome: większa kontrola nad mediami\nChrome: większa kontrola nad mediami\nGoogle zamierza dać użytkownikom nową funkcję do zarządzania odtwarzaniem muzyki i filmów.\nW jednym z kolejnych wydań przeglądarki Chrome ma zostać domyślnie włączona funkcja Global Media Controls.\nUżytkownicy browsera od dawna skarżyli się na problem pojawiający się w trakcie pracy z wieloma kartami otwartymi równocześnie. Jeżeli na którejkolwiek z nich znalazł się odtwarzany automatycznie materiał audio albo wideo, to jedynym sposobem zatrzymania go było przełączanie się między kolejnymi kartami w celu odnalezienia tej z filmem lub muzyką.\nNiebawem ma się to zmienić dzięki włączonej domyślnie funkcji Global Media Control. Po prawej stronie paska adresu Chrome'a pojawi się przycisk pozwalający zatrzymać klip (lub klipy) z poziomu dowolnej karty, bez konieczności wyszukiwania tej z multimediami.\nDotychczas z funkcji Global Media Controls można było skorzystać w eksperymentalnej wersji przeglądarki Chrome. Obecnie da się ją włączyć także w oficjalnym wydaniu browsera. W tym celu należy wpisać w pasku adresu frazę chrome://flags, wyszukać klucz global-media-controls, ustawić jego wartość na Enabled i zrestartować aplikację.


Stalowa Wola stawia na nowoczesność | Sztafeta.pl\nStalowa Wola stawia na nowoczesność\nSamorządowcy, przedsiębiorcy, przedstawiciele szkół wyższych, osoby wspierające biznes konsultowali w Stalowej Woli projekt nowej regionalnej polityki wspierania gospodarki i innowacyjności – Regionalnej Strategii Innowacji Województwa Podkarpackiego na lata 2021 -2030. Spotkanie poprowadziła wicemarszałek województwa Ewa Draus.\nRegionalna Strategia Innowacji powstawała w czasie pandemii. Jest to dokument nowej generacji, który zakłada partnerski system wspierania podmiotów gospodarczych, przedsiębiorczości, start-upów, a także podnoszenie kompetencji zawodowych oraz promocję idei innowacyjności.\n– Jest to plan na najbliższe 10 lat. Przedstawia instrumenty jakimi chcielibyśmy wspierać rozwój przedsiębiorczości, ale też rozwój istniejących firm. W jaki sposób stawić czoła wyzwaniom europejskim, światowym, dotyczących cyfryzacji, przemysłu 4.0, sztucznej inteligencji, ale jednocześnie tym wyzwaniom środowiskowym związanym z europejskim zielonym ładem. Jest to niezwykle ważny dokument, ale też ważny moment kiedy prezentujemy to w Stalowej Woli, w sercu dawnego Centralnego Okręgu Przemysłowego. To jest bardzo istotne, ponieważ mówimy w jaki sposób będziemy rozwijać naszą gospodarkę a przede wszystkim nasz przemysł innowacyjny, konkurencyjny na poziomie krajowym, europejskim, który z drugiej strony ma być przyjazny środowisku i ludziom – mówi Ewa Draus.\nStalowa Wola na mapie Podkarpacia pretenduje do miana jednego z najbardziej innowacyjnych miejsc. Nic więc dziwnego, że decyzją Zarządu Województwa Podkarpackiego spotkanie konsultacyjne musiało odbyć się również i w naszym mieście.\n– Stalowa Wola chce być ośrodkiem specjalistycznym, który wpisuje się w strategię krajową oraz wojewódzką, dlatego że te narzędzia, które są wskazane w strategii innowacji, to są narzędzia, które mogą się przełożyć na bezpośrednie finansowanie z ośrodków europejskich i rządowych. Dzięki temu przedsiębiorcy, inwestorzy, którzy będą dalej rozwijać swoje zakłady pracy w Stalowej Woli, będą mogli skorzystać właśnie z tych narzędzi. Dlatego ta strategia jest tak istotna i dobrze aby przedsiębiorcy, inwestorzy od początku brali w niej udział wskazując swoje obszary, w których widzieliby szanse na rozwój – mówi Lucjusz Nadbereżny, prezydent Stalowej Woli.\nDokument „Regionalnej Strategii Innowacji Województwa Podkarpackiego na lata 2021-2030” dostępny jest na stronie internetowej www.rsi.podkarpackie.pl. Na niej też zamieszczone są informacje dotyczące dalszego przebiegu konsultacji, w tym terminów i miejsc realizacji pozostałych spotkań, które potrwają do 20 września 2021 roku.\nKonsultacje Regionalnej Strategii Innowacji Województwa Podkarpackiego w Stalowej Woli\nTagi: Lucjusz NadbereżnyMiejska Biblioteka PublicznaStalowa Wola


Lusterko Blog: lipca 2014\nWiosna to zdecydowanie moja ulubiona pora roku. Zawsze mam wtedy lepszy humor i nastrój do pozytywnych zmian. Dobrze się złożyło, bo po powrocie z Włoch jakoś nie potrafiłam wrócić do codziennego trybu i bardzo ciężko szło mi poranne wstawanie. Postanowiłam jednak z tym powalczyć, kupiłam w Empiku motywacyjny plakat, który postawiłam w łazience koło lustra i - wierzcie lub nie - podziałało. Do tego pyszne śniadanie, herbata w ulubionym kubku i mogłam już uznać dzień za dobrze rozpoczęty. Sukces!\nEtykiety: kraków, lifestyle, om nom nom nom, zdjęcia


Stało się | przystajnik\nPublished date 3 sierpnia, 2006\nNo i tak oto po wielu miesiącach wczytywania się w opisy, testy, przykładowe zdjęcia, niezliczone godziny rozmów na ten temat, stałem się posiadaczem cyfrowej lustrzanki.\nZanim wyjawię co kupiłem i narażę się na srogi gniew użytkowników innych marek, opowiem, co kierowało moim wyborem.\nPrzede wszystkim – jako laik muszę od czegoś zacząć. A nie ukrywam, że w dziedzinie fotografii jestem cieniutki.\nZa moim laictwem postępuje czynnik ostrożności – wolałem nie przeinwestować, aby potem nie okazało się, że wywaliłem pieniądze na sprzęt, z którego ani nie mam radości, lub nie potrafię wycisnąć przynajmniej 50% możliwości.\nŚwiadom pozostałem faktu, że body to 10 – 20 % sukcesu przy robieniu zdjęć – reszta dzieli się na talent i dobry obiektyw.\nZatem wybrałem – body takie, żeby nie było wstydu, z w miarę dobrą elektroniką i możliwościami. Obiektyw – niestety, górna półka obiektywów za 2 – 4 tysiące to jeszcze nie dla mnie, więc pozostaje jakiś kompromis – pomiędzy jakością a ceną.\nWybrałem Olympusa E-500 z dwoma szkłami ( Zuiko 14-45 ( kitowy ) i 40 – 150 ) + kartę CF 1 GB .\nGłównie rozchodziło się o szkła – te dwa dają mi na POCZĄTEK w miarę uniwersalne możliwości. Z czasem, jak wykrystalizuje się moja własna koncepcja fotografii, będę wiedział, jaki sobie obiektyw dokupić, tak, aby dopełnić całości.\nDlaczego E-500 a nie E-1 lub E-330 ? E-330 – za drogi jeszcze, E-1 – praktycznie nie do dostania, poza tym – jednak 5 megapikseli. Dlaczego w ogóle Olympus, a nie bijący rekordy popularności Canon 350D ? Niestety, Canon swój kitowy obiektyw ma o wiele słabszy od tego co daje Olympus, a lepszy obiektyw do Canona znacznie przekraczał środki jakie planowałem wydać na sprzęt. Nikon ? Za wysokie progi. Póki co.\nNa razie oswajam bestię – w planach zakup statywu i filtru polaryzacyjnego. Kto wie jeszcze czego. W zasadzie, dobry fotograf cudów nie potrzebuje, żeby dobre zdjęcia robić. Ale zanim dojdę do tego stadium, pozwólcie, że wesprę się paroma technicznymi dopalaczami. Zdjęciami na pewno jakimiś się kiedyś pochwalę.


Środki do prania | Pranie | HIPPER.pl Dom & Ogród\nStrona główna Dom Pranie Środki do prania\nŚrodki do prania to detergenty, których nie może zabraknąć w żadnym domu. Olbrzymi wybór preparatów tego typu sprawia, że możesz przebierać wśród różnych rodzajów produktów piorących – zależnie od Twoich preferencji i wygody użytkowania. W naszej ofercie znajdziesz proszki, płyny i żele do prania. Produkty te są dostępne w wersji zarówno do białych, jak i do kolorowych ubrań oraz jako uniwersalne środki do prania do każdego rodzaju i koloru tkanin. Szeroki wachlarz zapachów spełni wymagania nawet najbardziej wymagających, pozostawiając na ubraniach długotrwały i przyjemny zapach. Sprawdź doceniane przez klientów produkty Persil, Ariel, Gama, Dash, Kuschelweich, Sunil oraz Felce Azzurra i spraw, by Twoje pranie było zawsze czyste, świeże i pachnące!\nWaschkonig proszek do prania 5kg Kolor\nWaschkonig proszek do prania kolor 375G\nWaschkonig proszek do firan Gardien\nWaschkonig Proszek do prania Kolor 7,5kg\nGama proszek do prania 3,25 kg - 45+5 prań\nWaschkonig kapsułki do prania DUOCAPS A30 Color\nWaschkonig kapsułki do prania DUOCAPS A30 Univers\nWaschkonig żel do prania 3,305L Sensitive\nWaschkonig C.G. żel do prania 5,01L-167WL Uniwersa\nWaschkonig C.G. żel do prania 5,01L-167WL Color\nKuschelweich proszek do prania Sommerwind 1,216kg 19 prań\nKuschelweich płyn do prania Sommerwind 1,32l 20 prań\nKuschelweich płyn do prania Sanft&Mild 1,32l 20 prań\nKuschelweich płyn do prania Glucksmoment 1,32l 20 prań\nSunil proszek do prania 1,215kg Universal 19 prań\nSunil proszek do prania 1,215kg 2w1 19 prań\nDobry środek do prania – czyli jaki?\nJakie właściwości powinien posiadać dobry środek do prania? Przede wszystkim powinien skutecznie dopierać każdy rodzaj zabrudzeń – zarówno te delikatne, codzienne, jak i mocniejsze, jak plamy po soku czy kawie. Dobry detergent powinien także być łagodny dla skóry. Ma to znaczenie nie tylko dla alergików czy osób ze skłonnościami do alergii i wykwitów skórnych po kontakcie z chemią gospodarczą, ale dla wszystkich osób dorosłych i przede wszystkim – dzieci. Najlepszy środek piorący powinien też chronić tkaniny przed wypłukiwaniem koloru, a więc ich płowieniem i blaknięciem oraz pozostawić na ubraniach piękny, długotrwały zapach.\nProszek, płyn, żel do prania, a może kapsułki? Co wybrać?\nOgromny wybór detergentów do prania nie ułatwia nam zadania – bo jak wybrać najlepsze rozwiązanie, kiedy do wyboru masz tyle możliwości? Przyjrzyjmy się dostępnym w naszym sklepie środkom piorącym, co może ułatwić Ci podjęcie decyzji.\nTo jeden z ugruntowanych na rynku preparatów, który ze względu na stosunkowo niską cenę i dużą wydajność od wielu lat chętnie wybierany jest przez klientów. To ty decydujesz, ile proszku do prania zużyjesz i tę ilość możesz dostosować do stopnia zabrudzenia ubrań. Proszek do prania białego czy proszek do kolorów – niezależnie od wybranego rozwiązania, proszki dobrze radzą sobie nawet z trudnymi zabrudzeniami.\nŻel do prania to ciekawa alternatywa dla proszku do prania i innych środków piorących. Wykazuje się podobną skutecznością czyszczenia i może być stosowany do prania praktycznie wszystkich elementów garderoby. To co wyróżnia żele na tle chociażby proszków do prania, to duży wybór produktów do różnych zadań. Na rynku dostępne są żele do delikatnych tkanin lub do czarnego prania, które chronią tekstylia przed zniszczeniem oraz chronią przed płowieniem i utrzymują głęboką czerń ubrań. Większość produktów tego typu posiada nakrętkę dozującą, dzięki której łatwo odmierzyć potrzebną ilość detergentu. Żel możesz aplikować bezpośrednio do bębna pralki lub do specjalnej szufladki, z której pralka pobierze detergent i wypłucze jego resztki wodą.\nPłyny do prania działają na podobnej zasadzie jak żele do prania, wykazując jedynie większą płynność. Równie skutecznie dopierają nieczystości, są łatwe do zaaplikowania do pralki i nie pozostawiają na ubraniach ani w pralce osadu, który może zdarzać się w przypadku proszku do prania. Podobnie jak w przypadku żelu, zaletą płynu jest bardzo duży wybór produktów przygotowanych z myślą o zróżnicowanych tkaninach i kolorach.\nKapsułki do prania to innowacja wśród środków piorących. W małej kapsułce zawiera się wszystko to, co niezbędne do przeprowadzenia skutecznego prania: środek czyszący, odplamiający oraz płyn do płukania. Jedna mała kapsułka zastępuje kilka detergentów, dzięki czemu zaoszczędzisz pieniądze, które możesz przeznaczyć na przyjemności. Zyskasz też więcej miejsca do przechowywania w łazience, dzięki ograniczeniu liczby pojemników ze środkami do prania.\nAby znaleźć idealny środek do prania, który spełni wszystkie Twoje oczekiwania – eksperymentuj. Sprawdź, jak na Twoje pranie działają detergenty różnego typu, wypróbuj różne zapachy. W tym przypadku nie ma oczywistej odpowiedzi – wybór najlepszego środka do prania to indywidualna kwestia każdego z nas.


Pies faraona - charakter, wychowanie, pielęgnacja | Pies.pl\nPies.pl » Spis ras » Grupa 5 FCI » Pies faraona\nPies faraona jest rzadką rasą pochodzącą z Malty, a hodowaną głównie w Wielkiej Brytanii. Dostojny, elegancki i inteligentny będzie doskonałym towarzyszem dla aktywnych, doświadczonych opiekunów. Świetnie sprawdzi się w psich sportach lub jako pies myśliwski. Dowiedz się więcej o psie faraona!\nPies faraona – podstawowe informacje\nPies faraona – szczypta historii\nPies faraona – wygląd\nPies faraona – charakter\nPies faraona – dla kogo?\nPies faraona – cena\nPies faraona – pielęgnacja\nPies faraona – żywienie\nPies faraona – zdrowie\nPies faraona – ciekawostki\nPies faraona – przykładowe imiona\nFCI grupa 5 (szpice i psy w typie pierwotnym), sekcja 6 (psy ras pierwotnych), nr wzorca 248\nDługość życia 11–13 lat\nCharakter czujny, inteligentny, wrażliwy, niezależny, przyjacielski, łowca\npsy: masa ciała – 23–25 kg, wielkość – 56–63,5 cm\nsuki: masa ciała – 20–23 kg, wielkość – 53–61 cm\nSierść bardzo krótka, przylegająca, lśniąca, jedwabista lub lekko szorstka, bez podszerstka\nKraj pochodzenia Malta\nPies faraona to jedna z najwcześniej udomowionych ras. Przyjmuje się, że towarzyszyły ludziom już 3000 lat p.n.e. Liczne wizerunki psów w typie “faraona” odnajdujemy na malowidłach zdobiących zabytki Egiptu, m.in. wizerunek boga śmierci Anubisa, przedstawianego jako pies lub człowiek o psiej głowie. Historia tego starożytnego państwa jest znakomicie udokumentowana, więc zbadanie przeszłości czworonogów nie jest trudne. Najwcześniejsze przedstawienia psów myśliwskich do złudzenia przypominających współczesne “faraony” pochodzą z okresu XIX dynastii (XIII wiek p.n.e.).\nJedna z teorii głosi, że pies faraona został przewieziony na Maltę, Baleary i Sycylię z Egiptu przez kupców fenickich. Mówi się, że wspólnymi przodkami podobnych ras wyspiarskich, m.in. cirneco dell’Etna, podenco canario i podenco z Ibizy, były właśnie psy faraona dawnego typu. Według drugiej teorii rasa, jaka jest nam znana dzisiaj, powstała na Malcie w XVII wieku.\nIzolacja “faraonów” na Malcie, a także fakt, że rasa była w niewielkim stopniu manipulowana przez ludzi, przyczyniły się do utrzymania jej czystości. W 1979 roku chart maltański został uznany za narodowego psa wyspy. Nazwa rasy w języku maltańskim kelb tal-fenek oznacza „pies królika” i nawiązuje do techniki łowieckiej praktykowanej w polowaniu na króliki na Malcie.\nPierwszy wzorzec rasy został uznany w 1963 roku przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI), lecz był tak szeroki, że obejmował wszystkie psy w typie charta. W latach 60. XX wieku Wielka Brytania stworzyła własny wzorzec rasy, dzięki któremu standard rasy FCI ponownie zarejestrowała w 1977 roku.\nChart faraona jest rzadką rasą psów hodowaną głównie w Wielkiej Brytanii.\nChart maltański to pies o średniej wielkości i masie ciała od 20 do 25 kg. Jest czworonogiem o szlachetnej postawie i kształtnej sylwetce. Swoją długą, muskularną szyją i czujnym wzrokiem sprawia wrażenie silnego i eleganckiego. Jego ruchy są płynne, ale szybkie.\nGłowa: kufa nieco dłuższa niż czaszka, cała głowa, widziana z boku i z góry, ma kształt tępego klina; stop nieznaczny, nos cielisty, zgryz nożycowy.\nOczy: owalne, głęboko osadzone, barwy bursztynowej.\nUszy: szerokie u nasady, delikatne, duże, osadzone średnio wysoko, stojące, ruchliwe.\nTułów: smukły grzbiet, długość nieznacznie przekracza wysokość w kłębie, grzbiet prosty, klatka piersiowa głęboka, żebra dobrze wysklepione, brzuch umiarkowanie podciągnięty, zad opadający, kończyny równoległe i proste.\nOgon: długi, niezbyt nisko osadzony, w ruchu noszony wysoko i zakrzywiony.\nSierść: włos krótki, cienki i lśniący; tekstura jedwabista lub lekko szorstka.\nUmaszczenie: różne odcienie rudego z białymi znaczeniami na łapach i końcu ogona.\nPies faraona jest z natury wesoły, oddany opiekunom i skory do zabawy. Potrzebuje częstego kontaktu z człowiekiem – potrafi wyczuwać nawet jego nastrój – i źle znosi samotność, dlatego bardzo łatwo u niego o lęk separacyjny.\nJest nieufny wobec obcych ludzi, ale nie agresywny. Lubi towarzystwo innych psów, ale nie toleruje mniejszych zwierząt, które postrzega jako zdobycze.\nCechuje go wyjątkowa inteligencja i ciekawość. Pomimo tego, że ma tendencję do przyciągania uwagi, jest bardzo niezależny i uparty. Psa faraona dosyć trudno nauczyć posłuszeństwa, dlatego szkolenie należy rozpocząć jak najwcześniej. Najlepiej przy treningu sprawdzi się metoda pozytywnych wzmocnień. Sesje treningowe muszą być krótkie i urozmaicone.\nPodczas socjalizacji psa ważne jest, żeby oswoić go z różnymi dźwiękami, ludźmi i zwierzętami. Może być wrażliwy na zmiany – nie będzie dobrze radził sobie w stresującym środowisku. Relaksująca i spokojna atmosfera jest niezbędna do dobrego samopoczucia oraz rozwoju czworonoga.\nZe względu na charakter łowiecki charta maltańskiego najlepiej trzymać go na smyczy podczas spacerów – łatwo o ucieczkę w pogoni za wiewiórką. Na spacerze należy również uważać, ponieważ pies faraona ma tendencję do zjadania swoich odchodów.\nJest bardzo aktywnym i wysportowanym psem, dlatego należy zapewnić mu odpowiednią ilość aktywności fizycznej – zwłaszcza zaspokoić potrzebę biegania. Doskonale sprawdzi się w psich sportach typu coursing. Brak zajęcia to dla niego prawdziwa tortura – znudzony może przekopywać cały ogród lub niszczyć meble czy ubrania. Po długim spacerze będzie w domu spokojny.\nJest psem raczej hałaśliwym, będzie szczekał, gdy coś wyda mu się podejrzane, przy powitaniu opiekuna lub po prostu z nudy.\nPies faraona jest czujny i aktywny. Tak bardzo lubi spędzać czas ze swoją rodziną, że nie znosi zostawać sam w domu.\nDobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, jeśli są tego samego rozmiaru lub większe. Ze względu na jego łowiecki charakter może postrzegać mniejsze zwierzęta (koty, szynszyle czy papugi) jako zdobycze.\nNie jest polecany dla rodzin z małymi dziećmi ze względu na swój wrażliwy charakter. Nie będzie miał problemu ze starszymi pociechami, jeśli te będą odnosiły się do niego z szacunkiem i szanowały jego niezależność.\nZe względu na doskonały zmysł węchu i wzroku pies faraona świetnie sprawdzi się jako towarzysz przy polowaniach na ptaki czy jelenie. Podczas polowania jest entuzjastyczny, zdeterminowany, uważny i czujny. Wie, jak wykorzystać swoje zmysły, by zlokalizować zwierzynę.\nPolecany jest dla aktywnych opiekunów. Będzie idealnym towarzyszem podczas jazdy na rowerze czy joggingu. Najlepiej będzie czuł się w domu z ogrodzeniem, które powinno mieć co najmniej 2 metry (psy faraona potrafią skakać bardzo wysoko). Może mieszkać w mieszkaniu, jednak wówczas należy mu zapewnić przynajmniej godzinny spacer każdego dnia.\nW Polsce rasa chartów maltańskich nie jest popularna. Cena za szczenię z dobrej hodowli zagranicznej wynosi od 1700 do 2200 euro (7500–10 000 zł). Wysoka cena zawiera koszty opieki nad matką szczeniąt przez całe jej życie, nad szczeniętami po urodzeniu, żywienie, leczenie i opiekę weterynaryjną. Ceny psów z profesjonalnych hodowli są wysokie, ponieważ opieka nad nimi wymaga nakładów pracy i ogromnego zaangażowania hodowców.\nPsy faraona są bardzo łatwe w pielęgnacji. Ich sierść należy szczotkować co najmniej raz w tygodniu, by utrzymać jej połysk. Linienie u chartów jest minimalne, ponieważ nie posiadają podszerstka. Dobrze znoszą upały, ale ich krótka i cienka sierść sprawia, że są bardzo wrażliwe na zimno. Należy o tym pamiętać, wychodząc z psem zimowymi wieczorami. Konieczne jest regularne sprawdzanie uszu, oczu, skóry, przycinanie pazurów, higiena jamy ustnej i wizyty u lekarza weterynarii. Częste kąpiele nie są konieczne, a wręcz warto je ograniczyć do kilku razy w roku, ze względu na skłonność do podrażnień i innych problemów skórnych tej rasy.\nPsy faraona nie mają żadnych specjalnych wymagań żywieniowych. Dobrze sprawdzi się wysokiej jakości pokarm pełnoporcjowy, który najlepiej podzielić na 2-3 dzienne dawki. Należy go dobrać stosownie do wieku i aktywności fizycznej psa. “Faraony” to z natury wyjątkowo smukłe czworonogi, dlatego trzeba uważać, by ich nie przekarmić. Nadwaga może wywołać poważne problemy zdrowotne. Należy także pamiętać o zapewnieniu zwierzęciu stałego dostępu do świeżej i czystej wody.\nPsy faraona są zdrową rasą. Średnia długość życia wynosi od 11 do 13 lat.\nCharty maltańskie mają predyspozycje do chorób, takich jak:\n– dysplazja stawów biodrowych lub łokciowych,\n– choroba von Willebranda (skłonność do krwawień samoistnych),\n– niedorozwój nerwu wzrokowego,\n– choroba Addisona (pierwotna niedoczynność kory nadnerczy).\nPonadto psy faraona są bardzo wrażliwe na znieczulenie. Standardowa dawka może być dla nich szkodliwa, a wręcz śmiertelna.\n– Pies faraona jest jedynym psem, który się rumieni. Kiedy jest podekscytowany, jego uszy i nos nabierają intensywnego, różowego koloru.\n– Charty maltańskie potrafią się „uśmiechać”. Gdy są szczęśliwe, charakterystycznie unoszą wargi i odsłaniają zęby, co może być odebrane jako akt agresji.\n– Wizerunek psa faraona widnieje na jednej z maltańskich monet.\nPrzykładowe imiona dla psa faraona: Anubis, Fenek, Sprinter, Max, Horus, Sfinks, Seth, Ikarus, Eliot, Leo, Niko.\nPrzykładowe imiona dla suki faraona: Kleopatra, Fiona, Nefretete, Madonna, Diana, Furia, Iskra, Nesi.


Sawczenko zatrzymana w sali posiedzeń Rady - Sputnik Polska\n13:38 22.03.2018 (zaktualizowano 16:32 22.03.2018) Krótki link\nDeputowana do Rady Najwyższej Nadieżda Sawczenko usłyszała zarzuty i została zatrzymana w budynku parlamentu - podaje korespondent Sputnika.\nWcześniej na wniosek Prokuratury Generalnej ukraiński parlament pozbawił nietykalności pozafrakcyjną deputowaną Sawczenko, zgodziwszy się na pociągnięcie jej do odpowiedzialności karnej, zatrzymanie i areszt. Prokuratura Generalna Ukrainy podejrzewa Sawczenko o przygotowywanie zamachu w budynku parlamentu.\n„Na podstawie decyzji Rady Najwyższej z dnia 22 marca 2018 roku o pozbawieniu deputowanej Nadieżdy Sawczenko nietykalności, wydaniu pozwolenia na pociągnięcie jej do odpowiedzialności, zatrzymaniu i wybraniu środka zapobiegawczego… Jest Pani zatrzymana pod zarzutem popełnienia przestępstwa" — powiedział, zwracając się do Sawczenko, śledczy Służby Bezpieczeństwa Ukrainy Tomusiak Aleksander.\nSawczenko usłyszała też zarzuty.\nUkraina ostatecznie „zerwie" z Rosją?\nzatrzymanie, Prokuratura Generalna, Rada Najwyższa, Nadieżda Sawczenko, Ukraina


Jak usunąć Newsstep.club | Jak usunąć\nPublished on Kwiecień 17, 2019 by Anthony Devis; Review rating: 5/5 ; Newsstep.club\nNewsstep.club jest program adware, który wyświetla różne reklamy, podczas przeglądania internetu. Interesuje Się Technologii Internetowych Ltd. Jeśli twoje Internet Explorer, Мозилла Firefox lub Google Chrome zostały dotknięte Newsstep.club popup upewnij się, że można go usunąć jak najszybciej. Zazwyczaj przenika do komputerów bez zgody użytkowników i generuje wiele reklam, które zakłócają twój pasienie się przeżycie. Wręcz przeciwnie – aplikacja może nawet narazić użytkownika na niebezpieczne witryny internetowe. mają oznaczenie frazy „przyniósł ci Newsstep.club” lub „reklamy Newsstep.club” jak widać na zdjęciu poniżej. Proszę, czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.\nPrzede wszystkim, jest to bardzo irytujące otrzymywać mnóstwo wiadomości za każdym razem, gdy surfujesz w Internecie. Zaleca się trzymać z dala od tej wiadomości, a co najważniejsze, usunąć plugin, który za to odpowiada. Ponadto jest kompatybilny z Internet Explorer, Мозилла Firefox, i Google Chrome przeglądarek internetowych. Zazwyczaj adware, takie jak powszechne jest jako wtyczek przeglądarki, dodatki, rozszerzenia i paski narzędzi, które można uniknąć, usuwając zaznaczenia, że zgadzasz się z ich zainstalowaniem. Jeśli nie będziesz kontrolować swoje ustawienia i niedbale kliknij przycisk „Dalej”, możesz nie zauważyć oferta zainstalować dodatkowe aplikacje.\nJak Newsstep.club.nie porwać mój komputer?\nNewsstep.club może wkraść się do samochodu za pomocą innych programów shareware oraz freeware. W skrócie, reklamy, gdzie oferują zakupić różne przedmioty i usługi, i starają się skierować na domeny z reklam i treści gry. Dlatego jest możliwe, że wylądujesz na innych zainfekowanych, nielegalnych lub szkodliwych witryn. Newsstep.club nakłada poważne wirtualne zagrożenia, które mogą mieć katastrofalne wyniki, jeśli to jest inwazyjna adware aplikacja nie zostanie usunięty w odpowiednim czasie. Te reklamy mają ukryte linki, które powodują Newsstep.club przekierowania na te strony.\nMądry zabudowy jest jednym z kluczowych czynników, które mogą wnieść znaczący wkład w zdrowie twojego komputera. Na szczęście, ten program może być łatwo usunięte przez Panel sterowania; Newsstep.club adware należy do rodziny, która bardziej niż dobrze przygotowane, aby kontrolować każde działanie w internecie. program pop-up, jak anty malware narzędzie, Hitman, lub innym uzasadnionym narzędziem. Do tego zalecamy anty-malware narzędzie. Ale nie zniechęcaj się, dokładnie to, co musisz zrobić, to znaleźć w dziale dodatki instaluje się i po prostu usuwamy przedstawili wyboru obok tych dodatkowych programów. Dlatego, jak tylko wybrać zaawansowane/opcje użytkownika, kliknij, aby wyczyścić wszystkie sugestie dotyczące instalacji dodatkowego oprogramowania.\nJeśli zdecydujesz, że ta aplikacja nie jest tak przydatne, jak się wydawało na pierwszy rzut oka, można go usunąć ręcznie, korzystając z instrukcji, które podzieliliśmy się z wami. działa jako dodatek do przeglądarki, który może być dodawany do wszystkich najpopularniejszych przeglądarek internetowych, w tym Mozilla Firefox, Internet Explorer, Google Chrome lub nawet safari. Programy te mogą być dostępne na stronach takich jak cnet.com, softonic.com, soft32.com, filewin.com itp. jest To, jak to się mówi, jeśli o ‚ haver Newsstep.club , które są zainstalowane na komputerze, cyber-przestępcy mogą dotrzeć do Ciebie prawo w przeglądarce internetowej na co dzień. Jeśli jakieś ślady są obecne, natychmiast je usunąć.\nNewsstep.club dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nTypowe zachowanie Newsstep.club i kilka innych tekst emplaining som informacji dotyczących zachowania\nNewsstep.club zawiera komercyjnych ogłoszeń\nIntegruje się z przeglądarki internetowej poprzez rozszerzenie przeglądarki Newsstep.club\nNewsstep.club łączy się z Internetem bez Twojej zgody\nNewsstep.club dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w Newsstep.club.\nUsuń Newsstep.club z Windows\nUsuń Newsstep.club z Windows XP:\nUsuń Newsstep.club z Windows Vista lub Windows 7:\nUsuń Newsstep.club z Windows 8:\nUsunąć Newsstep.club z Twojej przeglądarki\nUsuń Newsstep.club z Internet Explorer\nUsuń Newsstep.club z Mozilla Firefox\nPoruszać się po liście rozszerzenia i Dodatki, usuwanie elementów mających coś wspólnego z Newsstep.club (lub tych, które mogą znaleźć nieznane). Jeśli rozszerzenie nie jest przewidziane przez Mozilla, Google, Microsoft, Oracle lub Adobe, powinny być niemal pewien, że trzeba go usunąć.\nWypowiedzenia Newsstep.club z Chrome\nSpójrz pod warunkiem rozszerzenia i dbać o te, które można znaleźć niepotrzebne (związanymi ze Newsstep.club) przez usunięcie go. Jeśli nie wiesz, czy jeden lub innego musi być usunięty raz na zawsze, wyłączyć niektóre z nich czasowo.\n« Jak usunąć AdvancedPassword Manager


Izolacja z włókien celulozowych Thermocel/Climatizer Plus Izolacje termiczne i akustyczne\nIzolacja z włókien celulozowych Thermocel/Climatizer Plus\nFirma w katalogu: EcoService\nDo produkcji izolacji z włókien celulozowych Thermocel/Climatizer Plus wykorzystuje się specjalnie przesortowaną makulaturę.\nOtrzymywane włókna zabezpieczane są środkiem impregnującym, dzięki czemu stają się odporne na szkodliwe działanie ognia i grzybów. Ich dobre właściwości dyfuzyjne oraz wyeliminowanie paroizolacji zapewniają swobodny przepływ pary wodnej przez przegrody.\nDzięki dobrej izolacyjności termicznej i akustycznej izolacja z włókien celulozowych Thermocel/Climatizer Plus stosowana jest przy ocieplaniu dachów połaciowych, stropów i stropodachów wentylowanych, ścian nośnych i działowych, sufitów podwieszanych, stropów piwnic i garaży podziemnych, a także w obiektach o rozbudowanej architekturze lub trudnodostępnych przestrzeniach, np. w chłodniach, halach przemysłowych, obiektach sakralnych.\nIzolację z włókien celulozowych Thermocel/Climatizer Plus można aplikować poprzez wdmuchiwanie do pustych zamkniętych przegród, np. w dachach, ścianach i stropach lub nadmuchiwanie bezpośrednio na nieużytkową powierzchnię stropodachów, strychów w budynkach jedno- lub wielorodzinnych, użyteczności publicznej i przemysłowych oraz nakrapianie (natrysk włókien ze spoiwem wodnym do grubości warstwy około 20 cm).\nZobacz pozostałe produkty firmy EcoService


Dodano: 25 marca 2010, 21:08 0\nBiałoruski sąd w Wołożynie ukarał szefa Zjednoczonej Partii Obywatelskiej Anatola Labiedźkę grzywną wysokości ok. 1000 zł za udział 15 lutego w wiecu poparcia dla Związku Polaków Białorusi, kierowanego przez Andżelikę Borys. Sąd uniewinnił go z oskarżeń z artykułu o drobne chuligaństwo, ale uznał za winnego niewykonania poleceń funkcjonariusza milicji.\n- Nie żałuję, że pojechałem do Wołożyna, by podtrzymać członków ZPB, co spowodowało 9-godzinny pobyt w areszcie i ten niesprawiedliwy wyrok - powiedział Labiedźka w wywiadzie dla portalu swojej partii - ucpb.org. - Gdyby przyszło mi dziś wybierać, znów udałbym się bez namysłu pomóc tym ludziom - dodał.\nPodczas powrotu do Mińska samochód Labiedźki był dwukrotnie zatrzymywany przez milicję drogową. Skrupulatnej kontroli poddano dokumenty wozu oraz wszystkich osób, które się nim poruszały. Sprawdzano także autentyczność prawa jazdy opozycyjnego polityka. Podczas drugiego zatrzymania do kontroli samochodem kierował syn Labiedźki, Arciom, w związku z czym dokładnej kontroli poddano także jego dokumenty. Samochód zatrzymano na długi czas i Anatol Labiedźka zmuszony był wrócić do Mińska komunikacją publiczną. Po przybyciu do miasta powiedział dziennikarzom, że całą drogę od Wołożyna jechał za nimi nieoznakowany samochód, przypuszczalnie z funkcjonariuszami KGB.\nLabiedźka niejednokrotnie protestował wcześniej w sprawie prześladowań mniejszości polskiej przez władze. 15 lutego udał się do Wołożyna, by wesprzeć protestujących przed lokalnym sądem Polaków, którym tydzień wcześniej milicja przy wsparciu służb specjalnych zabrała Dom Polski w Iwieńcu, nieopodal Wołożyna, w obwodzie mińskim. Budynek wyrokiem sądu został przekazany prołukaszenkowskiemu odłamowi ZPB.\nRozłam w Związku Polaków na Białorusi dokonał się w 2005 roku. Od tego czasu, choć formalnie jest jeden Związek Polaków na Białorusi, de facto istnieją dwie równoległe struktury. Jedna to popierany przez władze Białorusi i oficjalnie zarejestrowany w Ministerstwie Sprawiedliwości związek na czele ze Stanisławem Siemaszką, a druga - to uznawany przez Warszawę za prawowity ZPB na czele z Andżeliką Borys, który przez Mińsk traktowany jest jako nielegalny.


Lepik na zimno - niezastąpiony towarzysz każdej budowy-Projekty Domów Bliźniaczych\nLepik na zimno - niezastąpiony towarzysz każdej budowy?>\nWspółczesne budownictwo opiera się na nowoczesnej chemii budowlanej. Globalne koncerny i niewielkie specjalistyczne zakłady prześcigają się w tworzeniu nowych lub udoskonalaniu znanych od lat produktów.\nJedną z grup takich produktów są masy bitumiczne (asfaltowo-żywiczne), które odpowiednio zmodyfikowane przez dodanie odpowiednich związków chemicznych uzyskują nowe właściwości.\nIch ogólną zaletą jest oczywiście uzyskiwanie elastycznej powłoki, odpornej na czynniki atmosferyczne głównie wilgoć i niskie temperatury, które nie mogą być przyczyną utraty plastyczności i dobrego związania z podłożem.\nKluczową cechą masy bitumicznej musi być łatwość transportu i przechowywania oraz wygoda stosowania, dlatego taką popularnością cieszy się lepik na zimno. Dawniej kojarzony z przyklejaniem pap asfaltowych do różnych podłoży zwykle betonowych, przy obecnych jego właściwości z powodzeniem stosuje się go wszelkiej hydroizolacji bezspoinowej, oczywiście w warunkach zewnętrznych. Zastosujemy go na beton, beton komórkowy, tynki cementowe i cementowo-wapienne, cegłę, blachę, a nawet drewno.\nSilne związanie z powierzchniami sprawia że powłoka jest odporna nie tylko na działanie wilgoci, ale również na działanie kwasów i zasad (oczywiście do pewnego stopnia stężenia, zwykle są to słabe kwasy i słabe zasady), a przede wszystkim odporna na działanie... czasu.\nWspółczesny lepik na zimno dobrej jakości wytrzyma dziesięciolecia, nawet zastosowany w gruncie, który nierzadko zawiera agresywne związki.\nPowyższe cechy lepiku, stałe jego udoskonalanie oraz stosunkowo niska cena wróżą mu dalszą, wieloletnią karierę w branży budowlanej, mimo jej błyskawicznego rozwoju.


Strażackie tradycje w Gminie i Mieście Stawiszyn – Gmina i Miasto Stawiszyn\nGmina i Miasto Stawiszyn - Strażackie tradycje w Gminie i Mieście Stawiszyn\nStrażackie tradycje w Gminie i Mieście Stawiszyn\nKonkurs „Nasza wieś, naszą wspólną sprawą” pn. „Strażackie tradycje w Gminie i Mieście Stawiszyn”\nProjekt pn. „Strażackie tradycje w Gminie i Mieście Stawiszyn” realizowany przez Ochotniczą Straż Pożarna w Piątku Małym – dofinasowanie w ramach konkursu „Nasza wieś, naszą wspólną sprawą” przez Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego.\n11 865,96 wartość całkowita\n8 786,00 kwota dofinasowania\n2 399,96 wkład własny OSP\nPodpisanie umowyCel projektuGaleria\nUmowa na realizację zadania została podpisana w dniu 11.08.2020 r. przez Krzysztofa Grabowskiego Wicemarszałka Województwa Wielkopolskiego oraz Pawła Migdała Prezesa OSP Piątek Mały i Wojciecha Gulskiego Skarbnika OSP Piątek Mały.\nProjekt odpowiada na potrzeby powrotu do tradycji pożarnictwa na terenie gminy i miasta poprzez organizację zawodów strażackich z wykorzystaniem tradycyjnego umundurowania, wyposażenia a przede wszystkich wyremontowanego dzięki dofinansowaniu wozu strażackiego. Wiele pokoleń mieszkańców gminy i miasta Stawiszyn brało czynny udział w działalności Ochotniczych Straży Pożarnych gdzie w swoich zasobach zarówno rodzinnych jak i OSP posiadaj pamiątki w tym umundurowania, fotografie, wspomnienia, które stanowią potencjał do tego, aby powrócić do kultywowania tradycji. Zabytkowy wóz strażacki jest najstarszym eksponatem związanym z tradycją pożarnictwa na terenie gminy i miasta Stawiszyn.