[Las Driad]W poszukiwaniu domu - Las Driad - Strona 3 - Granica: forum PBF\nTryb E-Book • Posty: 73 • Strona 3 z 5 • 1, 2, 3, 4, 5\nprzez Paulina » Pn lut 12, 2018 11:51 pm\nMężczyzna czekał cierpliwie w krzakach na ruch swojego potencjalnego przeciwnika, smoczego przeciwnika, z którym nie miał zamiaru przegrywać. Nie był też samobójcą, aby walczyć z dwoma gadami na raz, dlatego musiał obmyślić plan, jak ich rozdzielić, by nie narażać się na porażkę. Jego cierpliwość na szczęście popłaciła, gdy spostrzegł, że łuskowaty pradawny w postaci człowieka wyszedł z jaskini i zmierzał w prost w jego kierunku. Wiedział, że prawdopodobnie został wyczuty, ale to nie zagrażało jego celowi, gdyż nie miał zamiaru atakować z ukrycia, a jedynie stoczyć pojedynek na śmierć i życie, o ile ten jaszczur okazałby się tego warty. Kiedy mężczyzna przechodził niedaleko, ten postanowił się odsłonić, by stać się widocznym dla niego. Kiedy smok go zauważył, ukrywający się wstał powoli i obrócił w jego stronę, przy tym odsłaniając część swojej twarzy, która była pokryta czerwonymi łuskami. Gdy jednooki zapytał o dziewczynę, gotowy do walki przybysz zastanowił się przez chwilę, po czym odpowiedział szczerze:\n- Nie znam takiej dziewczyny, ale w sumie to nie przyszedłem tutaj po nikogo - powiedział spokojnie, po czym ruszył wgłąb lasu, wskazując pradawnemu, by ten ruszył za nim. - W sumie chciałem pana spytać o pewną rzecz. Jestem badaczem, a zauważyłem, że pan niedaleko mieszka, dlatego czekałem na pana, a że nieśmiały jestem, to głupio było mi podejść - kłamał nie wahając się ani chwilę, gdy z jego ust wydobywał się potok słów, tak wiarygodnie wypowiedzianych, że nawet zawodowi detektywi byliby mu skłonni uwierzyć. Starał się, by jego aura nie zadrżała, by nic nie wskazało, że to co wypowiedział, to jedynie pięknie ubrane puste słowa, nie mające nic wspólnego z rzeczywistością.\nNie spodziewał się co prawda, że przekonanie mężczyzny będzie proste, ale jednak mu się udało. Bardzo możliwe, że zrobił to tylko na odczepnego, jednakże nie obchodziło go to. Najważniejszy był efekt. Jedyne czego nie był w stanie teraz opanować, to ekscytacji, która mogła wypływać na jego aurę. Na jego szczęście w tej sytuacji byłoby to odebrane dwojako.\nPaulina obudziła się po niedługim czasie. Znów odczuwała okropny głód, który ostatnio nie opuszczał jej, ale nie miała zamiaru go teraz zaspakajać, zresztą nie była pewna dokładnie jak miałaby to zrobić. Nie zaprzątając sobie tym głowy usiadła powoli, po czym spojrzała w stronę smoczycy.\n- Przepraszam, że namieszałam wam w życiu - powiedziała ze skruchą. - Słyszałam przez sen, jak się kłócicie... - przerwała na chwilę, by nabrać oddechu, było to dla niej nie lada wyzwaniem przez to, że jej ciało było całkowicie wyczerpane i wyraźnie niezdolne do regeneracji. - Jeśli to moja wina, to sobie pójdę. Poradzę sobie jakoś... - przerwała na chwilę, gdy poczuła, że jej płuca zaczynają tracić siłę, a ona powoli się dusi.\nprzez Isambre » N lut 18, 2018 4:00 pm\nNie wiedziała co było dla niej większym bólem: fakt, że widziała Rivera w objęciach innej kobiety, czy to, że otwarcie przed nią kłamał, przekonany o swojej niewinności. Obie te rzeczy sprawiały, że chciała się rozpłakać i zamknąć w sobie, ale wiedziała, że ucieczka w niczym nie pomoże. Musiała stawić temu czoła albo do końca życia będzie się bała komuś zaufać. "Weź się w garść", powtarzała sobie przez cały ten czas, powstrzymując cisnące się do oczu łzy. Była załamana taką koleją rzeczy, nie przypuszczała, że mężczyzna, za którego dałaby się zabić okaże się łajdakiem. A mimo to wciąż go kochała i nie mogła przestać o nim myśleć.\n- Nie, nie Tańczyliśmy - wyjaśniła mu z gniewnym spojrzeniem. - Kiedy ta dziewczyna do nas przyszła, groziłeś jej, a później wyszedłeś. Zostawiłeś mnie tutaj samą. Myślałam, że poszedłeś odreagować, ale gdy wyszłam cię poszukać, zobaczyłam jak toniesz, wciągany pod wodę przez dwie nimfy. Z jedną gotowy byłeś się kochać, oplotła cię szczelniej niż wodorosty. Wskoczyłam tam za tobą i wyciągnęłam na brzeg, a ty i tak miałeś czelność powtarzać te wszystkie kłamstwa.\n- Ale chciałabym - dodała, odgarniając włosy. - Kiedy poprosiłeś mnie do Tańca myślałam, że to już koniec wszelkich niedopowiedzeń między nami. Że powiemy sobie wszystko bez słów, ale ty postanowiłeś to zepsuć.\n- Tak... to wszystko - powiedziała smutno, kiedy ją mijał i odchodził.\nGdy za Riverem wodospad ponownie się zamknął, Isambre powróciła myślami do tego, co teraz. Siedząca nieopodal dziewczyna w końcu odzyskała przytomność. Smoczyca podeszła do niej powoli i usiadła po drugiej stronie ogniska.\n- Nie przepraszaj, to nie twoja wina - pocieszyła ją, uśmiechając się pokrzepiająco, by zakryć smutki. - To nie pierwsza kłótnia i z całą pewnością nie ostatnia. W związkach już tak bywa, nic nie jest idealne. Lepiej powiedz, co u ciebie? Jak się czujesz?\nWyglad: Po nałożeniu na siebie Iluzji, Isambre przyjmuje postać niskiej, czarnowłosej kobiety o smukłej, wątłej sylwetce i łagodnych rysach twarzy. Mierzy około metra siedemdziesięciu i waży jakieś sześćdziesiąt/sześćdziesiąt pięć kilogramów, czego nie widać po niej z powodu długiej, zwiewnej szaty z rozcięciem na boku, w kolorze intensywnej czerni, którą nosi na sobie. Jej brzuch i talię spina szeroki, rzemienny pasek, do którego dziewczyna ma doszyty mieszek, by zapobiec kradzieży. Prawą nogę, tę, którą odsłania luka w ubiorze, opina czarna pończocha w kwieciste motywy, zakończona na drobnej stopie butkami z króliczym futerkiem wokół kostek. Lewa noga swobodnie ukrywa się pod szatą, ciesząc się wolnością. Sięgające ramion, kruczoczarne włosy, Isambre spina w dwa, luźne warkocze lub nosi je rozwiane i zaczesane do tyłu. Można w nich dostrzec prawdziwą sztukę iluzji, bo pojedyncze kosmyki potrafią wypadać jak prawdziwe. Oczy, iluzją zmienione w zielone, są duże, szkliste i roześmiane, przysłonięte rzęsami z przymrużonych powiek. Kształtny nosek i wąskie usta nadają jej wygląd córki bogatego szlachcica i mało kto może dostrzec, że na powierzchni nosa utrzymują się malutkie piegi, będące efektem niedociągnięć w tworzeniu ciała. W końcu nikt nie jest idealny.\nprzez River » N lut 18, 2018 4:42 pm\n- Jakie znów nimfy? Tu nie powinno być nimf! - Jego cierpliwość spadała, a wzrastało rozdrażnienie, z resztą podobnie miała Isambre, której aura przez tę burzę negatywnych emocji nie napawała optymizmem, nie dawała też nadziei na to, że cały problem rozejdzie się po kościach, a oni o tym zapomną i już nigdy nie wspomną. Ciężko mu było uwierzyć w to co mówiła jego kochanka o ratowaniu tonącego, ale nie wyczuwał by kłamała, poza tym potrzebowałaby więcej czasu na wymyślenie takiej historyjki tym bardziej, że była wypowiedziana na jednym oddechu i wydawała się bardzo logiczna. A dokładając do tego fakt, że Isambre nigdy się przed nim nie popisała wiedzą odnośnie względnie niebezpiecznych stworzeń, musiał przyjąć, że to co mówiła nie było wyssanym z palca oskarżeniem. Duma mu jednak nie pozwalała się do tego przyznać, poza tym wciąż nie przypominał sobie czegoś takiego. Nie mając ochoty kontynuować tej kłótni i być bezkarnie oskarżanym postanowił poddać się złości i wyjść, aby ochłonąć. Z drugiej strony nie był pewien czy kolejna awantura nie powstała by przez to, że ten bezczelnie postanowił w nocy nadal spać z nią pod jednym sklepienie.\nKiedy odchodził w las, był wewnętrznie rozdarty na dwoje. Serce kazało mu obmyślać jakiś sposób na udobruchanie dziewczyny, gdyż zwykłe przyznanie się, wyjaśnienie na spokojnie, że niczego nie pamięta i pewnie został przez nie omotany oraz przeproszenie, wydawały się najgorszym sposobem na załagodzenie sporu. Z drugiej strony rozum, a w raz z nim duma nie pozwalały mu na taką uległość ze swojej strony, bo on przecież nic nie zrobił. To smoczyca na niego naskoczyła i to ona powinna się starać o to by naprawić ich relację, nie mówiąc już o namówieniu go do powrotu do domu.\nPojawienie się obcego, który dobrze maskował przed smokiem swoją naturę, również wywoływało w Jednookim podwójne, przeciwstawne sobie uczucia. Cieszył się, że pomocą temu człowieczkowi zyska w oczach ukochanej, jednakże nie bardzo chciał mu ufać, ale im szybciej pozna cel jego przybycia (może jakieś zagrożenie w okolicy) tym szybciej się tego mężczyzny pozbędzie ze swojego terenu.\nRiver patrzył jak ten odchodzi w las i przechylił lekko na bok głowę, starając się pojąć motywy jego działania, po czym za nim podreptał widząc jak bardzo zależy obcemu na tym, by gad mu towarzyszył.\n- W czym tkwi problem i co takiego bada pan w tej okolicy? - zapytał z obojętnością Jednooki, doganiając szybko nowego "gościa" i idąc przy jego boku. Podczas tego spaceru rozglądał się uważnie po okolicy stawiając na jakieś niebezpieczne monstrum, ale widział jedynie zarysy wydzielanego ciepła przez okoliczne zwierzęta, które uciekały nim same dostrzegły nadchodzących. W ogóle nie zakładał możliwości podstępu ze strony tego mężczyzny i przez to odpłynął myślami w kierunku problemu jaki zaistniał między nim i smoczycą, cały czas jednak sunął za, bądź bok w bok z przybyszem.\nprzez Paulina » Pn lut 26, 2018 11:00 pm\nPaulina znów poczuła falę słabości, a za nią uczucie nienaturalnego głodu, który męczył ją od czasu pierwszego zasłabnięcia. Dokładnie wiedziała jak go zaspokoić, ale tak naprawdę bała się to zrobić, w końcu nie wiedziała dokładnie co by mogło się z nią stać pod wpływem rauszu, tak samo jak to było w przypadku mutantów. Nie chciała w żaden sposób skrzywdzić kobiety. Nie miała ku temu powodu, ale za to miała jeden ogromny powód by tego nie robić, a mianowicie smoka, który uratował jej życie.\n- Już czuję się lepiej, ale... - przerwała nagle, po czym zwiesiła głowę.\nSpojrzała się na kobietę. Bała się jej powiedzieć prawdę, nie chciała, by ta odebrała ją jako zagrożenie, którym w rzeczywistości nie była. Nie chciała umierać, jednakże wiedziała, że póki tu jest, to istnieje ryzyko tego, że Isambre dowie się o jej dolegliwości. W tym samym momencie Kieł wyciągnął z jej torby buteleczkę z miksturą. Wilk podejrzewał, że Paulina może być w obecnej chwili bez tego zagrożona, ale nie zdawał sobie sprawy, co może się wydarzyć, gdy ta wypije chociaż łyk. Dziewczyna widząc to szybko pochwyciła buteleczkę, po czym schowała ją do torby.\n- Moje badania? - zadał pytanie mężczyzna. - Nic wielkiego, słyszałem o bandzie zmutowanych istot, które przechodziły ostatnio tędy, a że zajmuję się tego typu zjawiskami... Badam ciała, by poznać źródło tego defektu i wyeliminować je, aby nie dopuścić do rozprzestrzenienia tego. Mogłoby to być bardzo niebezpieczne, ze względu na to, że tego typu mutacje często też niosą ze sobą zwiększone ryzyko mutacji bakterii i wirusów, które z kolei zagroziłyby reszcie, a do tego nie chciałbym dopuścić. To jest mój cel. - Opowiadał z zafascynowaniem tak, aby nie dać po sobie poznać, że tak naprawdę szuka dogodnego miejsca do stoczenia walki.\nKiedy już dotarli do polany, gdzie odbyła się walka na śmierć i życie między Pauliną a mutantami, mężczyzna przyklęknął przy truchle jednego z mutantów.\n- Fascynujące, nie uważa pan? - sprawdził oczy i szczęki mutanta, choć nie miał pojęcia, co w tym momencie tak naprawdę robi. Spojrzał się na jego ofiarę, ale nie zauważył cienia zainteresowania. Spodziewał się tego, co jednak ułatwiało mu sprawę. Smok nie wyglądał na to, by miał zwracać uwagę na fałszywego badacza. Ten szybkim ruchem pochwycił swój miecz, obrócił się podczas wstawania, a w tym samym czasie wykonał cięcie, które jedynie zostawiło delikatny ślad po cięciu na klacie smoka, po czym odskoczył na bezpieczną odległość. Teraz tylko czekał na ruch smoka.\nprzez Isambre » Pt mar 02, 2018 2:47 pm\n- Cieszę się, że już ci lepiej - odpowiedziała smoczyca, siadając po drugiej stronie ogniska i dorzucając do niego kilka patyków, które w wolnym czasie przyniósł Chibi. Stan nieznajomej zdawał się poprawiać, toteż kobieta zaczynała mieć nadzieję na poznanie celu jej wizyty. Bądź co bądź wodospad ten wraz z jeziorkiem mieściły się w środku lasu, do którego nie tak łatwo trafić pozostając niezauważonym, nie mówiąc już o tym, że mało kto zapuszcza się w takie rejony. W dodatku zupełnie sam.\nZmieszanie na twarzy Pauliny nie uszło uwadze Isambre, lecz dobre wychowanie powstrzymało ją przed drążeniem tego tematu, podsyłając myśl, że musi to być coś prywatnego. Coś, czego nie należy poruszać, zwłaszcza gdy znajomość nie trwa nawet czterech godzin. Mimo to Isa czuła potrzebę porozmawiania z kimś, by uśmierzyć ból po odejściu ukochanego, którego stać było w tej chwili jedynie na to.\n- Dokąd podróżujesz? - zapytała, rozsiadłszy się swobodniej, podpierając brodę na kolanach. - Jeśli to nie tajemnica, oczywiście. Widzisz, nie tak dawno przybyłam tu ze smokiem i nie spodziewaliśmy się spotkać tu ludzi. A tu proszę, ledwo minęły dwa dni, zjawiasz się ty, stąd moja ciekawość.\n- Przy okazji chciałam jeszcze raz przeprosić za jego zachowanie. Bądź co bądź weszłaś na terytorium, które przyjęliśmy za dom, dlatego zareagował tak ostro. Na co dzień taki nie jest.\nW to ostatnie Isambre sama chciała uwierzyć, ale coś popchnęło ją, by to wyznać i podkreślić cieplejszym akcentem. Wciąż kochała Rivera, nie mogła od tak go przegnać, bo sama złamałaby sobie serce. Bała się także jego odejścia, zwłaszcza, że właśnie znaleźli odpowiednie miejsce na założenie rodziny. Wyglądało więc na to, że przeznaczenie, które ich związało, miało dla nich jeszcze szereg prób, zanim będą mogli nacieszyć się szczęściem.\n- Jeśli jesteś głodna, częstuj się - dodała przyjaźnie, wskazując na piekące się na rożnie mięso. - Ja nie jestem głodna, a w każdej chwili mogę coś upolować.\nIsambre chciała zająć czymś myśli, by nie dumać o krzywdzie, jaka ją spotkała. Smok, któremu oddała ciało i serce okazał się draniem, w dodatku za wszystko miał czelność obwiniać właśnie ją. Kobietę, która w czasie gdy on całował inną, ona doglądała rannej i nieznajomej, by nie okazało się, że będą ją musieli pod wieczór pochować. Serce bardzo ją bolało, żal ściskał żołądek, a łzy same cisnęły się do oczu. Mimo to czarnołuska zdawała się trzymać kupy i nie histeryzować w obecności gościa.\n- Poszukaj Rivera - poleciła duszkowi, gdy ten przysiadł u jej stóp i zaczął bawić się osmolonym patyczkiem, wciskając i wyciągając go z ognia. Chibi uniósł uszy i popatrzył na Isambre wyniośle, po czym zasalutował i raźno ruszył ku wyjściu, kiedy przypomniał sobie o wilku. Gdyby mu pomógł, zaoszczędziłby sporo czasu. Niewiele więc się zastanawiając biały stworek wskoczył na psi grzbiet i pociągnął go za uszy, mrucząc coś niezrozumiale. Mimo to bestia odczytała sygnał i zdając sobie sprawę, że mały nie odpuści, posłusznie ruszył we wskazanym kierunku.\n- Nie bój się o swojego towarzysza - poleciła smoczyca Paulinie, poklepując ją po dłoni. - Chibi zdążył już zwiedzić część lasu, więc się nie zgubią.\nprzez River » N mar 04, 2018 11:14 pm\nSwoje pytanie na temat celu mężczyzny zadał przez zwykłą grzeczność i w niewielkim stopniu nudę, jaka ciążyłaby im w wędrówce nie wiadomo gdzie gdyby szli w całkowitym milczeniu. Kiedy jednak uczony zaczął wyjaśniać swoje powody, River pożałował, że w ogóle zapytał. Niby miejscami w słyszanym przez niego "bla, bla, bla..." zdało się wychwycić jakieś zrozumiałe słowa, ale i tak było to niewątpliwie bardziej uciążliwe, niż gdyby otaczała ich cisza. Dlatego kiedy mężczyzna skończył w końcu mówić, smok nie pytał o nic więcej, dla własnego spokoju i po prostu szedł przy jego boku pogrążając się w zamyśleniu o wszystkim i o niczym, o Isambre i usłyszanej przed chwilą odpowiedzi, o nowym domu i swojej obecnej, żałosnej sytuacji. "I na co ci była ta duma durniu? Jeszcze nie zauważyłeś, że przy nich chowa się ją i godność głęboko do sakwy?" Westchnął ciężko równie poirytowany co głos w jego głowie i od czasu do czasu kopał plączące się pod nogami kamienie, bądź patyki. Przez cały czas coś mu nie dawało spokoju i zastanowił się głębiej, analizując wszystko co do tej pory się wydarzyło od jego przebudzenia się, chciał w ten sposób znaleźć przyczynę swojego niepokoju. Jak zakładał wyśniony dziś koszmar był jedynie sygnałem od jego podświadomości, że ten dzień nie będzie taki piękny i przyjemny jak z początku zakładał.\nI nagle do niego dotarło!\nPrzekraczając niewidzialną granicę oddzielającą polankę od lasu uderzyła w niego jak grom pewna niejasność, a mianowicie to, że on szukał mutantów, a mutanty goniły z jakiegoś powodu tamtą dziewczynę, jednak uczony nie wiedział nic o żadnej dziewczynie! To był bardzo niepokojący wniosek.\n- Tak, przepięknie... Będę już wracał, skoro jesteś na miejscu. - Mruknął tuszując swoje obawy i zdenerwowanie pod maską znudzenia.\nNiestety wyglądało na to, że się stanowczo z tym wszystkim spóźnił, a dowód na to zaczynał mu ściekać po klacie lepkimi kroplami i spadać na trawę. Smok zgiął się nieznacznie przyciskając dłoń do rany i spojrzał na przeciwnika groźnie z płonącą furią buchającą z jego ognistego oka. Zacisnął zęby i zawarczał cicho, przygarbiając się lekko jakby zaraz miał stanąć na czworaka. Jego ciało zaczęło się powoli rozrastać i pokrywać kamiennymi łuskami.\n- Wybrałeś sobie nie najlepszy dnień, żeby mnie wnerwić - burknął chrapliwym, twardym tonem, ale zaraz się skrzywił i krzyknął krótko z bólem w głosie, pozostając dalej w ludzkiej postaci. Przez targający nim gniew zapomniał, że wraz z przemianą zwiększy się również rana na jego piersi co nie było optymistyczną wizją, oczywiście jeśli w ogóle udałoby mu się teraz zmienić. Oddychał głęboko chcąc zachować spokój, przecież zaraz się zregeneruje i będzie mógł się swobodnie przemienić, wątpił jednak by mężczyzna dał mu na to czas i cierpliwie czekał z pojedynkiem. River w to wątpił, poza tym nie zamierzał czekać przez tę zniewagę.\n- Zapłacisz za to robaku! - warknął rzucając się na niego z zaciśniętą smoczą, prawą ręką, której lawowe szczeliny między łuskami wypełniły się ogniem i ogarnęły całą kończynę zamierzając się na napastnika. Jednooki nie pomyślał jednak, aby przed tym pokryć swoje ciało kamienną zbroją, z drugiej strony to by tylko zmniejszyło jego i tak już ograniczoną energię magiczną, która w ludzkiej postaci była zaledwie ułamkiem tego co mógł zrobić w swojej naturalnej formie.\nNie był jednak mistrzem walki wręcz, tym bardziej, że jeszcze niedawno miał tylko jedną rękę, ale nie mógł tak po prostu zignorować tego śmiecia i uciec jak jakiś tchórz. Kiedy tylko mógł robił niezgrabne uniki, albo osłaniał się smoczą ręką na której miecz nie zostawiał nawet rysy przez jej stwardniałe, przypominające skałę wulkaniczną łuski. Nie zawsze jednak zdołał się ochronić przed mieczem co skończyło się nawet kilkoma poważniejszymi ranami, przez to, że Jednooki cały czas starał się znajdować się z nim na krótkim dystansie coraz bardziej ograniczając przeciwnikowi przestrzeń do wykonywania uników i manewrów. W dużej mierze smok posiłkował się swoją magią, której zasobami starał się rozsądnie dysponować, przez co nie mógł z dużej odległości rzucać w niego kulami ognia, ani wysłać spod ziemi kamiennych kolców tam gdzie oponent akurat stał. W sumie mógłby tak zrobić, ale wtedy miałby jedynie dwie, może trzy próby, które i tak by się nie powiodły na tej niewielkiej otwartej przestrzeni, dlatego River starał się ją drastycznie zmniejszyć zostawiając po sobie nie tylko plamy krwi na ziemi, ale także jakieś palące się granice, albo niewygodne pojedynce stalagmity wyrastające jak mizerne i zniszczone drzewa. Nie krępował się również przed używaniem pazurów ze smoczej łapy i ostatecznie nie tylko jego krew kalała tę dziewiczą polanę, nie zamierzał jednak na tym poprzestać z wielkim okrucieństwem bijącym z płonącego oka. W którymś momencie złapał ludzką ręką ostrze miecza "uczonego", nie przejmując się raniącą jego dłoń klingą i chwycił oponenta za nadgarstek smoczą łapą wykręcając ją i łamiąc bez żadnego wysiłku i wahania. Puścił go kiedy został uderzony przez mężczyznę w twarz i po chwili zaryczał wściekle na cały głos jako rychła obietnica śmierci.\nKiedy niemal całkowicie zdewastował pole ich bitwy i zagonił zmaltretowanego mężczyznę w kozi róg drzew i stalagmitów, na polanę przybyły zwierzaki. Chibi od razu przeraził się sceną jaką zobaczył, a mianowicie przyparty do "muru" człowiek cofający się przed podchodzącym do niego powoli smokiem w ludzkiej skórze, który kiedy był wystarczająco blisko przyłożył smoczą dłoń do ziemi, a w miejscu gdzie stał biedny przeciwnik, wystrzeliły pod niego ogromne kamienne szpikulce, dziurawiące gęsto jego ciało niczym cierniowe korzenie. Jaszczur jednak na tym nie poprzestał, gdyż skały te zaczęły zaraz się palić i trawić nieszczęśnika żywcem, aż biały duszek pisnął z przerażenia. Nie wiedząc co począć i za bardzo się bojąc swojego pana w tym stanie, pognał pędem w stronę wodospadu nie zwracając uwagi na wilka, który go tu przywiózł na swoim grzbiecie. Stworek biegł na czterech łapkach ze łzami w dużych oczach, jakby goniła go sama śmierć.\nPradawny zachwiał się na nogach i postąpił krok dla zachowania równowagi, zgasił płomienie jednym machnięciem swojej ręki i zniszczył kolce, które uniemożliwiały mu własnoręczne rozszarpanie przeciwnika, tego natomiast złapał za gardło i podniósł, gdy padł na ziemię. Patrzył na niego z mieszaniną głodu i zawodu, a burknięcie w pustych kiszkach tylko to potwierdziło.\n- Wierz mi, szczerze żałuję, że cię usmażyłem, bo ludzie są o wiele bardziej smakowici na surowo. - Burknął z nadal nieopadającą furią i zatapiając pazury prawej ręki w ramieniu napastnika, zdarł całkiem pokaźny płat mięśni i zaczął się nim łapczywie zajadać, nie szczędząc sobie przy tym oblizywania smoczej łapy z krwi "uczonego".\nWiedział że musi się najeść póki jeszcze adrenalina była motorem napędowym w jego działaniach, dzięki temu będzie miał więcej siły na szybszą regenerację. Wątpił by udało mu się jeszcze znaleźć jakąś kryjówkę, w której mógłby odpocząć, ale to było z resztą bez znaczenia, dla Isambre było najważniejsze żeby nie było go w zasięgu jej wzroku, więc może odpocząć nawet tutaj, przecież ona i tak nie będzie go szukać.\nDuszek wpadł do groty jak oparzony i rozgorączkowany zaczął piszczeć oraz skamleć skacząc przy tym nerwowo i odgrywając swoją pantomimiczną wersję porozumiewania się z innymi. Przez chwilę udawał Rivera pokazując również na smoczycę, odegrał gniew i wskazał na Paulinę naśladując jakiegoś niewinnego mnicha, albo zakapturzonego uczonego, chwilę po tym znów "zmienił się" w smoka i kotłował się jakby walczył z kimś w obłąkańczym szale, a na koniec był znów ludzkim mężczyzną zaciskając swoje łapki na własnym gardle, choć oczywiście chodziło o to, że to jaszczur zabija człowieka. Później wybuchnął rozhisteryzowanym płaczem, jak małe dziecko zbudzone nocą z najgorszego koszmaru.\nZachwiał się na nogach i upadł na tyłek upuszczając z rąk lekko już poobdzierane z mięsa ciało "uczonego". Nie zdążył do końca przełknąć kawałka, który właśnie żuł i zaczął drżeć na całym ciele, a jego narastające łkanie stopniowo przecinało ciszę na polanie. Nie zważając na umazaną krwią twarz oraz ręce, zakrył ją dłońmi i pogrążył się w rozpaczy. Jego głowę wypełniały myśli o niedawnej kłótni, wciąż nie wiedział czemu Isambre oskarżała go o zdradę, choć z jakiegoś powodu powoli dostrzegał przebłyski w pamięci o jakiś nimfach. Nie musiał długo czekać by ich zaklęcie całkowicie opuściło jego pamięć, a wtedy gad był całkowicie załamany. Chciał wrócić do ukochanej i ją przeprosić za to, wyjaśnić całą sprawę, ale... przez cały czas ją przecież nieświadomie wyjaśniał mówiąc, że nic nie pamięta na ten temat. Nie miałoby to więc najmniejszego sensu... Nie był również w stanie żyć bez Isambre i postanowił się przez to zabić. Wbił pazury w swoją pierś, dusząc przy tym okrzyk bólu i zaorał nieznacznie, ale odniesione rany i zmęczenie zaczęły dawać o sobie znać.\nZamierzał wyrwać sobie serce i jakimś sposobem sprawić by dotarło do smoczycy, do której ono należało, ale nim dokonał swojego dzieła padł nieprzytomny na trawę z pazurami zatopionymi nieco powyżej najważniejszego organu w ciele, każdej żyjącej istoty.\nprzez Paulina » Śr mar 14, 2018 10:24 pm\nMężczyzna spodziewał się tego, że smok przybierze swoją prawdziwą postać, dzięki czemu ten mógłby odsłonić swoje karty, ale niestety starcie potoczyło się nie po jego myśli. Ten zamiast przybrać swoją postać, zaczął używać magii, która wydawała się być bardziej destrukcyjna, niż samo zionięcie. Wiedząc, że w tej chwili nie może walczyć z przeciwnikiem, zaczął unikać każdego jego ataku, a przy tym poznając ich tajniki działania. Analizował każdy ruch i jednocześnie inkantował zaklęcie. Każdy kolejny atak ograniczał mu pole manewrów, co zaczynało niepokoić mężczyznę, gdyż jeszcze nie skończył przygotowywać się do własnego użycia magi, a on sam miał coraz mniej czasu, by je dokończyć.\nKolejny uskok i pole znów zostało zmniejszone, wiedział dokładnie, że powoli zbliża się kres walki, co nie napawało go optymistycznym nastrojem, ale jednak wciąż skupiał się na zaklęciu, które niemal było już skończone. Kiedy to został przyparty do muru, spojrzał smokowi prosto w oczy, po czym powiedział ledwie:\n- To jeszcze nie koniec smoku. Nas jest wielu.\nPo tym zdaniu jego ciało zostało przeszyte przez kamienne kolce, a on sam zamknął oczy i wyzionął ducha. Zmaltretowane ciało opadło bezwładnie, odsłaniając części skóry, które były pokryte nienaruszonymi łuskami. Wyglądały, jakby wcale przed chwilą nie odbyła się walka, która zdewastowała część lasu i polany.\n- Jeśli chodzi o cel mojej podróży... - przerwała na chwilę - jest nie do końca jasny. Poszukuję grupy naukowców, którzy zrujnowali życie mi i wielu innym. W sumie to właśnie przez nich tutaj trafiłam. Uciekałam przed dużą grupą ich "dzieł". - Powiedziała, po czym zwiesiła głowę. Dobrze wiedziała, że sama jest jedną z takich mutantów. Ich tworów, które miały służyć do zabijania, ale ona zwyczajnie stała się nieudanym eksperymentem. Spojrzała na torbę, a następnie chwyciła się za brzuch i zwinęła pod wpływem konwulsji. Miała wrażenie, że bez kolejnej dawki nie przetrwa, ale też nie mogła sobie pozwolić na to, by wypić miksturę przy Isambre, zwłaszcza, że nie miała pojęcia, czy będzie się w stanie kontrolować.\nprzez Isambre » N mar 18, 2018 6:25 pm\nRiver coś długo nie wracał i Isambre zaczynała się o niego martwić. Prawda, jeszcze przed chwilą nie chciała go znać i gdyby do niej podszedł, przegryzłaby mu gardło, ale smoczyca nadal coś do niego czuła. W końcu tyle już razem przeżyli, przeznaczenie związało ich ciała i serca, więc byli na siebie skazani. Na dobre i na złe. Nawet kiedy to zło zadawało największy ból. Zdrada, której dopuścił się wulkaniczny gad była o tyle bolesna, że dopuścił się jej po tylu miłosnych wyznaniach i zapewnieniach o swoich szaleństwie względem czarnołuskiej. Nimfy albo i nie, smoki doskonale wyczuwały magię, więc Isambre ciężko było uwierzyć w złe uroki i zauroczenia, jakie spadły na jej narzeczonego. A mimo wszystko nie czuła w jego głosie nut kłamstw, jakby to co mówił, mówił w przekonaniu, że naprawdę Tańczyli i kochali się pod gwiazdami. Tym trudniej było kobiecie w to wierzyć, im z każdą myślą widziała przed oczami swojego ukochanego, splecionego z nimfą. Gdy minęła kolejna godzina pradawna zaczęła się niepokoić.\nWtem do jaskini niczym piorun wpadł Chibi, skamląc, warcząc i gestykulując na różne sposoby. Ismabre, która nauczyła się już rozmawiać ze stworkiem, momentalnie zrozumiała przekazywaną wiadomość i znacząco zbladła, kiedy jej treść zaczęła dotyczyć wulkanicznej bestii. "To nie mogła być prawda", tłumaczyła sobie, River był porywczy, ale również ostrożny. Nie rzuciłby się na bezbronnego człowieka bez powodu. Jasnym było, że został do tego zmuszony i że znalazł się w wielkim niebezpieczeństwie. Jednocześnie problem postanowił odkryć drugą stronę medalu. Ledwie Isa zerwała się na równe nogi, stan Pauliny znacząco się pogorszył, a sama dziewczyna zdawała się być zupełnie martwa. Na szczęście tylko zapadła w głęboki sen, co było normą u ludzi, którzy zaznali zmęczenia poza granicą własnej wytrzymałości. Słowa, które wypowiedziała dziewczyna zniknęły w tym wszystkim w mroku jaskini, więc oprócz faktu, iż Paulina przed kimś ucieka, Isambre niewiele zapamiętała.\nSmoczyca znalazła się w impasie. Z jednej strony miała nieprzytomną i ranną dziewczynę, która wymagała opieki, z drugiej musiała upewnić się co z Riverem, bo za żadne skarby nie chciałaby go stracić. Była gotowa mu nawet przebaczyć, byleby tylko był w jednym kawałku. Z podjęciem decyzji pomógł jej Chibi. Biały duszek, kończąc swoje przedstawienie kilkoma szybszymi oddechami, podbiegł do wodospadu, zanurzył w nim łapki i doskakując do śpiącej, otarł jej czoło, z którego nie zeszła jeszcze gorączka. Jego zachowanie jakby samo mówiło "zajmę się nią".\n- Zaraz wrócę - powiedziała zatroskana, nie przejmując się kilkoma ominiętymi przez Rivera stalagmitami i zmieniając formę, wyleciała z groty z siłą pocisku balisty. Dzięki zdolności czytania aur bez trudu odnalazła ślad Rivera, ciągnący się bursztynową nitką pomiędzy drzewami. Co jakiś czas przecinały ją wstęgi szarej poświaty, niknącej w miejscach, gdzie żar pierwszej istoty był znacznie wyraźniejszy. River nie był sam. Był tu z nim jakiś człowiek, bądź ktoś kto doskonale maskuje swoją otoczkę.\nNie trwało to długo, jak bursztynowa rzeka doprowadziła ją do zaoranej i częściowo spopielonej polany, na której leżało zakrwawione ciało młodego mężczyzny. Postrzępione włosy, zlepione błotem i krwią opadały na jego oczy, ale z samych rysów ust i brody, Isambre doskonale go poznała. To był River, w dodatku niemal martwy. Z rany na jego piersi, będącej niewątpliwie dziełem miecza, obficie sączyła się krew, a wbite w nią szpony tylko pogarszały sytuację. Bojąc się o życie ukochanego, smoczyca trzęsącymi się łapami owinęła mu ciało resztami jego ubrań i delikatnie pochwyciła je w dłonie.\nprzez River » N mar 18, 2018 8:54 pm\nPo wyjściu Isambre z jaskini, Chibi starał się najlepiej jak tylko potrafił wywiązywać ze swojej nowo objętej roli opiekuna Pauliny i chwilowego gospodarza. Może nie często zdarzało mu się zajmować chorymi, ale pamiętał co robił River, kiedy zwierzak wymagał jego uwagi i troski, choć jego właściciel jeszcze wtedy prowadził awanturniczy tryb życia i często właśnie przez niego duszek potrzebował odpowiedniej opieki. Obecnie jednak stworek starał się o tym nie myśleć i nie pokazywać po sobie, że nie bardzo jest w tych sprawach doświadczony, ale starał się. Co rusz również próbował uspokajać wilka by się nie martwił, a nawet kilka razy poprosił go o pomoc, sądząc, że ten powinien najlepiej wiedzieć co się stało jego właścicielce.\nGdy nowo poznana kobieta skupiła uwagę na swojej torbie, Chibi w mgnieniu oka przysunął jej własność pod dłoń dziewczyny i usiadł przy wilku, by dać jej więcej przestrzeni osobistej, obserwując czujnie jej poczynania, w końcu obiecał Isambre, że się nią zaopiekuje, przy czym od czasu do czasu pozwolił sobie pogłaskać równie kudłatego, czarnego przyjaciela. Czekał na powrót swoich smoczych towarzyszy i reakcje ze strony Pauliny.\nKiedy smoczyca przyleciała na miejsce walki, jej partner był już nieprzytomny, a rany zaczęły się powoli zasklepiać i regenerować przez zjedzone niedawno mięso, które obecnie przemieniało się w jego organizmie w potrzebną energię. Wyjątkiem jedynie było miejsce, gdzie wbijał sobie w pierś własne pazury, ponieważ przez nie, te obrażenia nie były w stanie się zagoić, ale dzięki interwencji czarnołuskiej, powoli poczęły się scalać i zanikać, nawet nie pozostawiając blizn na przyozdobionej już nimi skórze chłopaka. Był wykończony zarówno fizycznie, magicznie, jak i psychicznie, przez walkę jaką właśnie odbył i rozpacz rozdzierającą mu serce przez kłótnię i groźbę utraty ukochanej, z którą miał szczęśliwie zamieszkać i doczekać się potomstwa w nowym, ich wspólnym leżu. Nie miał siły choćby majaczyć w jej objęciach, czy rzucać się niespokojnie podczas lotu, dzięki czemu bez żadnych problemów już po krótkim czasie mogli się znaleźć z powrotem w jaskini skrywanej przez wodospad.\nprzez Paulina » Śr mar 28, 2018 10:43 pm\nSpoglądała przez pewien czas na Isambre zastanawiając się nad wyjawieniem jej prawdy, ale nie była pewna, czy powinna to robić. Ta decyzja była dla niej trudna do podjęcia, w końcu smoczyca mogła różnie zareagować. Mogłaby ją potraktować jak oszustkę, albo zabić od razu na miejscu. W najlepszym przypadku by ją wygnała, ale z innej strony powinna jej powiedzieć o swojej przypadłości. Może czarnołuska mogłaby jej nawet pomóc, coś na to poradzić. Musiała to przemyśleć. Zamknęła oczy i zapadła w sen.\nKiedy tylko się obudziła zobaczyła Isambre i drugiego smoka. Ten, który ją uratował wydawał się być poważnie ranny, o ile nie umierający, a sama smoczyca bardzo zatroskana i zmartwiona. Usiadła powoli, po czym wykrzywiła się w przypływie przenikliwego bólu, który przeszył jej całe ciało. Stęknęła, lecz najwyraźniej nie zwróciło to uwagi kobiety. Walczyła przez pewien czas z samą sobą o to, by zebrać w sobie siły i wstać. Spojrzała w stronę pary, gdy nagle wyczuła pewien osobliwy zapach w powietrzu. Wydawał się być dziwnie znajomy, ale z drugiej strony zupełnie nowy i obcy. Był wręcz pociągający i przypomniał Paulinie o dręczącym ją głodzie. Miała wrażenie, że to jest coś, czego potrzebuje, coś co jest jej niezbędne do życia. Coś jak woda dla każdej żywej istoty., tak ten zapach wydawał się dla niej niczym wybawienie dla odwodnionego wędrowca.\nWstała ostrożnie, po czym zaczęła powoli sunąć w stronę smoków, co najwyraźniej zwróciło uwagę samej Ismabre. Kiedy już dotarła do pary, przykucnęła przy nich i spojrzała na ślady krwi... Krwi wulkanicznego. Na jej szczęście, bądź nieszczęście, krew była zaschnięta, co i tak nie pozwoliłoby jej wypić. Odczuwała jednocześnie ulgę oraz wściekłość i rozczarowanie. Miała ochotę rozerwać klatkę piersiową mężczyzny, byleby tylko dostać się do interesującej ją juchy. Pokręciła głową, po czym przysiadła przy smoczycy.\n- Isambre, chyba muszę ci coś powiedzieć - zaczęła starając się utrzymać pewny ton głosu, co nie było proste. - Ja chyba... - przerwała, po czym ponownie spojrzała na nieprzytomnego smoka. - Nie wiem jak to powiedzieć... - znów się zacięła, lecz tym razem przeniosła wzrok na kobietę. - Nie chcę, byś odebrała to źle, sama jeszcze nie rozumiem tej sytuacji. Nie mam pojęcia co się dzieje, ale wydaje mi się, że... - głos jej się załamał, siedziała przez chwilę w milczeniu, starając się ułożyć to, co ma zamiar powiedzieć. - Ja chyba potrzebuję smoczej krwi... - nastąpiła kolejna pauza. - To nie tak, że po to tu przyszłam. Po wypiciu dziwnej mikstury zaczęłam to odczuwać. Uznałam, że będzie lepiej, jeśli będziesz o tym wiedziała, jeśli jest taka potrzeba, to odejdę i nigdy już tutaj nie przyjdę. - Skończyła, po czym skupiła się na twarz smoczycy wyczekując odpowiedzi.\nprzez Isambre » So mar 31, 2018 9:22 pm\nPo powrocie do jaskini, Isambre udała się wprost do sypialni, gdzie na podeście mającym służyć jej i Riverowi za łoże, położyła delikatnie ciało ukochanego. Przez pierwsze minuty patrzyła na nie ze łzami w oczach, ze strachu nie mogąc poruszyć łapą ani skrzydłem, a co dopiero mówić o udzieleniu mu pomocy. Dopiero kiedy dotarło do niej, że mężczyzna może umrzeć, czarnołuska zebrała się w sobie i z resztek ubrań zaczęła formować opatrunek. Na początku szło jej jednak fatalnie, trzęsące się ręce tylko przeszkadzały jej w zawiązaniu opatrunku, co owocowało jeszcze silniejszym krwawieniem z otwartej rany na jego piersi. Wkrótce od posoki lepiło się już wszystko od podłogi po łapki Chibiego, który naśladując smoczycę próbował pomóc jej w tamowaniu rany. Niestety ostrze, którym wykonano cięcie było na tyle ostre i grube, że swoim czubkiem zaskrobało o mostek, co znaczy, że od utraty serca bądź płuc, Jednookiego uratował jedynie cud. Dodatkowo pazury, które gad sam sobie wbił, nie ułatwiały zadania, a jedynie przyśpieszały utratę krwi. Trzeba je było jak najszybciej wyjąć, a otwory zatkać.\nW tym celu Isambre posłużyła się własnym ogniem, którego strumień skierowała pionowo w górę, ogrzewając do białości długi, gadzi jęzor. Następnie używając go jak igły, dotknęła nim ran na piersi kochanka, momentalnie je zasklepiając. W wyniku tego tors smoka po krótkiej chwili stał się dymiącym, czarnym od krwi korpusem, lecz już bez bezpośredniego zagrożenia dla życia Rivera. Dopiero teraz Isambre mogła odetchnąć i o wiele spokojniejsza, owinęła ciało mężczyzny w czysty materiał, jaki wyciągnęła z sakwy. Trzeźwiej też rozejrzała się po jaskini i ze zdumieniem stwierdziła, że Paulina zmieniła miejsce i jest tuż obok.\nWsłuchana w jej słowa, czarnołuska próbowała przyswoić jak najwięcej, ale szok i adrenalina zrobiły swoje.\n- Jeśli myślisz, że pozwolę go skrzywdzić to trochę się przeliczyłaś - mruknęła rozgniewana, pozostając w ludzkiej postaci, lecz cały czas będąc gotową do działania. - Możesz powtórzyć? Jak to jest ci potrzebna smocza krew? Do czego? I jaka mikstura? To to, co przede mną ukryłaś w torbie? - zapytała, wskazując ruchem głowy na korytarz za wnęką, gdzie było ognisko i rzeczy ich gościa.\nprzez River » N kwi 01, 2018 11:42 pm\nPo przybyciu do jaskini jego rany stopniowo się regenerowały stając się coraz płytsze, ale był to wyjątkowo powolny proces przez osłabienie gada i to, że dopiero po pokonaniu dziwnego uczonego coś zjadł, a konkretniej jego truchło i to nawet nie całe. Przez to spowolnione zasklepianie się tych nowych szram mógłby tego nie przeżyć i zwyczajnie się wykrwawić, gdyby nie prowizoryczna pierwsza pomoc udzielona ze strony smoczycy.\nPodczas gdy ona walczyła by zapanować nad sytuacją i go wyrwać z objęć okrutnej śmierci, on toczył inny pojedynek, taki, z którego dawno temu uszedł z życiem przez łut szczęścia i szybkie przybycie mu z odsieczą innych smoków, a o którym obecnie w ogóle nie pamiętał. Podczas spokojnej podróży przez las natrafił na ubogiego starca i na tym cała historia by się skończyła, gdyby ów starzec nie został napadnięty przez bandę rzezimieszków. Jednooki mając wciąż w pamięci irytujące nagany ze strony swojej elfiej przyjaciółki odnośnie nienawiści, bądź obojętności wobec ludzi i ich cierpienia, dla świętego spokoju postanowił od niechcenia stanąć w jego obronie i w mgnieniu oka przegonił wszystkich zbójów przy pomocy tylko jednej ręki, bez konieczności przybrania swojej naturalnej formy. Nie zwracając po tym uwagi na ocalonego mężczyznę, postanowił jakby nigdy nic odejść w swoją stronę nie zamieniając z nim choćby jednego słowa, lecz jak się zaraz okazało nie był w stanie oderwać stóp od ziemi. Zaskoczony tym zjawiskiem zwrócił wzrok na podłoże wokół niego, gdzie zaczęły przez trawę przebłyskiwać linie z symetrycznymi symbolami i z nakreślonymi runami, a kiedy ich wyrazistość przybrała na sile i rozświetliła nocny mrok, jakaś potężna moc powaliła go i przydusiła do ziemi, tak że nie mógł oderwać choćby głowy by spojrzeć na swojego oprawcę. A tym okazał się uratowany przez niego starzec. Szybko też z lasu wyszli tamci rozbójnicy i z jakiegoś powodu odporni na to zaklęcie zawlekli unieruchomionego Rivera, będącego w ludzkiej postaci, do stojącego nieopodal wozu z dość sporych rozmiarów celą. Zaraz po zamknięciu w niej i ruszeniu pojazdu, chłopak zmienił się w gada i spróbował się uwolnić, ale znów został potraktowany tym samym zaklęciem, niewiele więc był w stanie zrobić.\nJuż wtedy wiedział, że ma do czynienia z wyjątkowo potężnym czarnoksiężnikiem, z którym starał się targować o swoją wolność, a do tego obiecywać oddawanie mu części swoich łupów i zapewnienie ochrony jego wieży, ale starzec zbywał go milczeniem, albo mrożącym krew w żyłach śmiechem. Mężczyzna nie zdradził zamiarów wobec młodego (zaledwie czterystu letniego) smoka, nawet gdy był ciągnięty na zaklętym łańcuchu prosto do ponurych ruin na bagnach, gdzie już po kilku dniach poddawany był bolesnym badaniom prowadzonym przez Szalonego Drasthara. Szprycowany był różnego rodzaju obrzydliwymi miksturami, albo mieszankami wchłanianymi przez skórę, bądź wstrzykiwanymi pod nią, a karmiony był jedynie plączącymi się w tym miejscu ożywieńcami stworzonymi przez maga i wyjątkowo starym już smoczym mięsem. Ledwo miał siły, aby wciąż się nie poddawać i powoli odchodził od zmysłów, lecz wtedy nastał sądny dzień, mający ukrócić jego męki, a czarnoksiężnika uczynić najpotężniejszym na całym świecie, nie tylko czarodziejem, ale również smokiem, w którego miał się zmienić ostatecznie po zjedzeniu gadziego serca, które z taką starannością do tego przystosowywał przez swoje eliksiry i zaklęcia, gdyż po spożyciu niewielkiej ilości krwi Rivera, przeobraził się w smoczo-ludzką kreaturę, ponieważ niektóre z jego ludzkich tkanek nie były w stanie się rozrosnąć do jaszczurzych rozmiarów, przez co albo odpadały od jego ciała, albo pozostawały groteskowo małe w porównaniu do na wpół pokrytych łuskami i zwiększonych części, które miejscami wyglądały jak u prawdziwego smoka.\nRiver szarpnął się i skrzywił z bólem, kiedy Isambre zaczęła przypalać mu rany i widać po nim było, że nie jest to dla niego przyjemne doświadczenia, a do tego zaczął jeszcze lekko drżeć przez paskudne wspomnienie, które obecnie powtórnie przeżywał, a którego przez te wszystkie lata nie był w stanie zapomnieć nawet w jakiejś drobnej części. Bliskim też był moment jego wybudzenia, co było dobrze widoczne przez wyraz jego twarzy. Znajdował się na granicy snu i świadomości kiedy dotarły do niego strzępki rozmowy między kobietami.\n- Mmm... Krew... - mruknął cicho przez sen z zamyślonym grymasem na twarzy, który zaraz przeobraził się w niepokój. - Smo-cza... Krew... Moc... Drasthar...! - krzyknął z wielkim przerażeniem podnosząc się gwałtownie do pół siadu, wybudzony nagle ze swojego snu-wspomnienia, ale zaraz się wykrzywił klnąc jak szewc pod nosem i sycząc wściekle. Złapał się przy tym za piekącą go ranę na piersi i lekko skulił, by jakoś opanować tę nieprzyjemną falę bólu promieniującą na niemal całe jego ciało. Potrzebował chwili by się opanować. Powiódł słabo spojrzeniem płomiennego oka po obu kobietach i położył się z powrotem zamykając swoje jedyne oko.\n- A podobno to ja... - zaczął, starając się mówić bez przerw powodowanych nasilającym się promieniowaniem w klatce piersiowej - jestem tym złym... Co się tu dzieje? - spytał tonem jakby mało go to obchodziło, ale w rzeczywistości był bardzo zmartwiony tym co zobaczył w ich, a zwłaszcza aurze Isambre. - Masz wzburzoną aurę, wydajesz się być zła, a jej jest natomiast zaniepokojona. Jakieś kłopoty za sobą ściągnęła? - zapytał z również wzbierającym gniewem na nieproszonego gościa, a z tych emocji lawowe rzeki między kamiennymi łuskami jego prawej ręki wypełniły się ogniem zajmującym całe jego odrośnięte ramię. Choć nie był w stanie obecnie za wiele zrobić fizycznie, duchowo i mentalnie był gotów do zajadłej walki w obronie swojej ukochanej.\n- Z resztą... Jakie to ma znaczenie skoro jestem tylko durniem nie różniącym się niczym od ludzi i to nawet tych najgorszego rodzaju o ile mnie pamięć nie myli. - Burknął wyprany z jakichkolwiek emocji wspominając słowa smoczycy, które do niego skierowała podczas ich nie tak dawnej kłótni. Otworzył oko, ale już nie spojrzał na żadną z nich "wpatrując" się jedynie ślepo w sklepienie groty. Nie rozumiał, czemu smoczyca go tu przytargała skoro nie chciała go widzieć i jasno mu to uświadomiła. Nie chciał zostawiać Isambre bo kochał ją do szaleństwa, ale w takim wypadku wolał już zdechnąć żałośnie na zniszczonej przez siebie polanie, niż dalej ją nieświadomie krzywdzić swoim zachowaniem, a może nawet samą obecnością. Zacisnął pięści, ale nic się już nie odezwał czekając na ich wyjaśnienia, albo ich brak, było to dla niego bez znaczenia.\nprzez Paulina » Pn kwi 09, 2018 10:05 pm\nPaulina cofnęła się delikatnie, aby tylko zwiększyć dystans między nią, a wyraźnie rozgniewaną Isambre. Prawdopodobnie oskarżała ją o to co stało się z czarnołuskim smokiem, który ją uratował. Nie miała pojęcia, kto mógł to zrobić, wiedziała jednak, że to nikt z jej dawnych towarzyszy, gdyż żaden z nich nie polował na te pradawne jaszczury, stąd ona również tego nie robiła.\nPonownie spojrzała się na twarz smoczycy, po czym przełknęła ślinę i otworzyła lekko usta, lecz nie potrafiła wydobyć z siebie nawet pojedynczej głoski. Chrząknęła, po czym ponownie skierowała swój wzrok na lico Isambre, mówiącą, że nie chce dłużej czekać na odpowiedź z jej strony.\n- No dobrze. Może zacznę od początku. Dawno temu zostałam porwana przez naukowców, którzy chcieli stworzyć z człowieka coś na wzór super żołnierza. Przeprowadzono na mnie wiele eksperymentów, ale na szczęście przed tym ostatecznym uratował mnie mój wilk i przyjaciel, Kieł - po tych słowach pogłaskała go, a ten jedynie zamachał delikatnie ogonem. - Od tego czasu poluję na nich, by w końcu zakończyć ten proceder, aby już nikogo więcej nie skrzywdzili. - Zaczerpnęła powietrza, po czym delikatnie je wypuściła, dając chwilę czasu kobiecie na przyswojenie informacji, które właśnie Paulina jej przekazała. - A jeśli chodzi o fiolkę, o której mówiłam, to zabrałam ją z jednego z laboratoriów. Substancja w niej zawarta dała mi siłę na krótki okres czasu, lecz teraz odczuwam dziwny głód, który nakierowuje moje myśli w stronę smoczej krwi, ale nie mam zamiaru was skrzywdzić. - Przerwała, po czym przełknęła ślinę. - Nigdy nie walczyłam przeciwko smokowi i nie mam zamiaru tego zmieniać, choćbym miała paść trupem, a na pewno nie chcę skrzywdzić was.\nPo skończonym monologu wpatrywała się w oczy smoczycy, próbując wyczytać z nich cokolwiek, lecz nie potrafiła tego zrobić, a zwłaszcza, że nigdy nie była w tym dobra. Odosobnienie odciskało na niej swoje piętno, nie potrafiła odpowiednio zareagować w takich sytuacjach i nie miała pojęcia, co powinna zrobić, dlatego też postanowiła wyznać prawdę. Była gotowa na to, by wynieść się z jaskini smoczej pary, choć nadal nie czuła się w pełni sił.\nprzez Isambre » Wt kwi 17, 2018 10:31 pm\nNa szczęście ciało Rivera współpracowało z Isambre i już po chwili te najgroźniejsze rany zostały zatamowane i zasklepione prowizorycznymi bandażami z resztek koszuli gada. Gdyby nie jej szybka reakcja, mężczyzna zmarłby z powodu zbyt dużej utraty krwi, powoli zatapiając się we własnych snach, biorąc je za kolorową rzeczywistość. Obserwując dymiące jeszcze kratery po szponach i mieczu, smoczyca starała się zapanować nad strachem i gniewem, toczącymi zaciekłą walkę w jej sercu. Z jednej strony kobieta była zła na narzeczonego za wszystko, co ich spotkało, lecz z drugiej nie mogła go przestać kochać. Przeznaczenie nie miało w zwyczaju wypuszczać istot ze swoich objęć bądź spychać ich z wytyczonych ścieżek. Skoro smoki ofiarowały sobie serca, musiały same jakoś pokonać wszelkie trudności na swojej drodze. W takiej chwili Isambre wspominała ojca, starego alchemika z przełęczy, który całe wieki temu poddał się młodej smoczycy, nie mając sił i szans na przeżycie Wojny. Wtedy głos zabrało fatum każąc kobiecie zaopiekować się wojownikiem, a kilka wieków później uczynić go szczęśliwym ojcem. Zanim jednak do tego doszło, para na pewno zmagała się ze światem zewnętrznym i wewnętrznym, nie raz skacząc sobie do gardeł. Isambre wiedziała, że ją i Rivera też to czeka, bowiem nie można przeżyć wieczności bez kłótni. To na nich najlepiej buduje się związek.\nPo zakończonej walce o życie wulkanicznego gada, pomocnik smoczycy padł na pyszczek i skamląc, zaczął układać się do snu, gdyby nie Isambre, która zaczęła go wycierać, aby posoka nie zaschła na jego futerku.\n- Idź się umyj i połóż się obok wilka - poleciła przyjacielowi, a następnie zwróciła się ku Paulinie, taksując ją podejrzliwym wzrokiem.\n- Posłuchaj - zaczęła głosem pełnym wyrozumiałości. - Przykro mi z powodu tego, co cię spotkało, ale to nic między nami nie zmienia. Rozumiem, że cię ścigają, ale nie pozwolę ci narazić tego wszystkiego, co chcę tutaj zbudować z... Riverem - wskazała na wciąż śpiącego smoka, wyrzucając z siebie część negatywnych emocji.\n- Wierzę w twoje dobre intencje i mam nadzieję, że dasz radę się temu przeciwstawić, bo ja też nie chcę cię skrzywdzić. Nie jestem smokiem, który zabija dla przyjemności, jak niektórzy... - spojrzała karcąco na nieprzytomnego "męża", z którym, gdyby nie nimfy i dziwny atak na jego osobę, mogłaby właśnie w tej chwili uprawiać miłość.\nNieoczekiwanie smok sam się przebudził i zaczął coś mruczeć niezrozumiale, co szybko przerodziło się w sylaby i bardziej złożone zdania. W pierwszej chwili Isambre chciała zmusić go do położenia się z powrotem, lecz ten sam opadł i wyraził swoje oburzenie.\n- Nie mam zamiaru cię za to przepraszać - odpowiedziała Riverowi, odsuwając się od niego. - I podtrzymuję swoje stanowisko. Jesteś durniem, ale byłabym okrutna, gdybym pozwoliła ci umrzeć na tej polanie. Zrozum, że mi zależy, a ty zachowujesz się tak, jakbyś chciał wszystko zepsuć.\nNastępnie smoczyca wyminęła gościa i sama poszła się obmyć pod spadającym wodospadem. Wróciła jednak do środka po paru minutach, znacząco rozluźniona i mniej rozgniewana niż przedtem.\n- Zacznijmy może od początku - zaproponowała Paulinie, siadając pod ścianą, w równej odległości między nią, a rannym. - Jak mogłabym ci pomóc? Oczywiście wiesz, że na długo nie możesz tu zostać. Jeśli ścigają cię jakieś demony to musisz odejść. Nie chcę szukać nowego domu, ale nie przepędzę cię bezbronnej.\nprzez River » Śr kwi 18, 2018 10:07 pm\nGad westchnął ciężko, wpatrując się tępo w sklepienie jaskini, dalej nie rozumiejąc czy ich nieproszony gość był dla nich zagrożeniem i dlaczego Isambre była taka wzburzona... Choć z tym drugim mógł się domyślać, że to on był powodem jej gniewu. I tu pojawiała się kolejna zagadka, w której Isambre samej sobie przeczyła. Może i nie miała serca zostawiać go na pastwę losu na tamtej polanie, ale równocześnie przy tym nie krępowała się z okazywaniem wobec niego złości. "Chyba nigdy nie zrozumiem kobiet", pokręcił w duchu głową zastanawiając się dlaczego w ogóle los postawił na jego drodze kobietę, skoro nie nadawał się na partnera i ciągle tylko krzywdził swoich bliskich. Czyżby samotność, bo Chibiego nie można nazwać odpowiednim towarzyszem dla smoka, aż tak dała mu się we znaki, że zamiast rzucić się do gardła napotkanej smoczycy, poddał się jej czarowi? A może rzeczywistość była zupełnie inna, a on myśląc egoistycznie starał się sobie wmówić, że jest na odwrót? Czy to faktycznie z nim jest coś nie tak? Cóż... przynajmniej na to ostatnie pytanie mógł odpowiedzieć. Oczywiście, że w nim tkwił cały problem - co to za smok który woli większość czasu spędzać w słabej, śmiertelnej powłoce, zamiast onieśmielać żałosnych człowieczków swoim majestatem i prawdziwą potęgą. Przecież przez te wszystkie lata jakie spędził w ludzkiej skórze nigdy nie spotkało go nic dobrego (no może prócz spotkania z Isambre, ale w obecnej sytuacji nie był tego do końca pewny), za to zawsze spotykał się jak nie ze współczuciem, to zaraz szyderstwem i upokorzeniem, a przecież był smokiem i to nawet całkiem silnym mimo swoich gabarytów.\nSłowa partnerki zbył jedynie cichym prychnięciem i odwróceniem od niej głowy, przy czym zamknął oko i ignorując rozlewający się po ciele ból postarał się zasnąć. Ciężkie to było do realizacji przez pobrzmiewające echem wspomnienia podsycające nienawiść do ludzkiego gatunku i smród tegoż wypełniający jego - o ile wciąż mógł tak uważać - jaskinię. Nie wspominając już o rozmowie kobiet, na której, mimo silnych chęci zignorowania, się skupiał. Choć jakby się głębiej nad tym zastanowić to najgorsze w tym wszystkim było bezczynne leżenie, co drażniło go chyba jeszcze bardziej niż obecność ludzi bądź czarodziejów. Z tego co pamiętał nigdy nie był najlepszym pacjentem, nawet w dawnych czasach kiedy nawiązał pierwszą silną przyjaźń w swoim życiu z młodą elfką prowadzącą pustelnicze życie.\nUsilnie starał się pozostać w miejscu i przynajmniej na moment się zdrzemnąć, ale nie wytrzymał zbyt długo, okropnie się przy tym wiercąc. W końcu się podniósł do pół siadu, znów skrzywił, ale tym razem wytrzymał, a zaraz po tym postanowił wstać na równe nogi, akurat jak Isambre odeszła w stronę wodnej ściany.\n- Denerwujesz mnie, ale denerwują mnie niemal wszyscy ludzie. Do tego jak się pewnie domyślasz nie mam najlepszego humoru, nie przejmuj się tym, bo póki mnie nie sprowokujesz może dożyjesz następnego wschodu słońca - mruknął do Pauliny przyciszonym tonem i konspiracyjnie zerknął w stronę Isambre, czy aby jeszcze nie wraca. - Jeśli tobie się polepszy, a jej się nic nie stanie i nie będzie o niczym wiedzieć, dam ci... - zacisnął smoczą rękę w pięść i wytrzymał, aby się nie skrzywić przy niej, gdy jego mięśnie się spięły. Widać po nim było, że z trudem przychodziło mu to co mówił, przez przykre wspomnienia, o których nie zamierzał nikomu mówić, choćby własnej partnerce. - Dam ci odrobinę swojej krwi, jeśli dobrze wszystko zrozumiałem. Tylko jak ona zaśnie, jeśli wytrzymasz. - Zamyślił się przestając zwracać uwagę na Paulinę, jakby w ogóle jej tu już nie było. Przeciągnął się, zaciskając zęby i ruszył ostrożnie oraz bez pośpiechu w stronę wyjścia z groty.\n- Prześpię się na zewnątrz - rzucił od niechcenia, nie wiedząc po co się w ogóle smoczycy tłumaczy ze swoich działań, mijając ją w korytarzu.\nNie zniknął jednak od razu po drugiej stronie wodnej ściany, a zatrzymał się centralnie pod nią oddając się kojącej pieszczocie chłodnego wodospadu. Nie trwało to jednak długo, może kilka minut, po czym zniknął. Przeszedł się po najbliższej okolicy, mając zbiornik wciąż w zasięgu wzroku, a następnie wchodząc na wzniesienie kryjące pod sobą ich grotę. Poddał się bezwładnie sile grawitacji, upadając na wznak z rozrzuconymi na boki kończynami i oddając się w objęcia ciepłych słonecznych promieni, niemal ostatnich tego dnia, ponieważ ich właściciel zaczynał zmierzać ku zachodowi, by tam się schować i ułożyć do snu.


Czy naprawdę możesz zaufać recenzjom VPN?\nOpublikowany W Miscellanea W July 27, 2021 04:21\nWirtualna sieć prywatna (VPN) umożliwia ominięcie cenzury, ograniczeń geologicznych, ukrycie adresu IP i ochronę prywatności podczas przeglądania sieci.\nJeśli chcesz zachować prywatność swojej aktywności w Internecie, prawdopodobnie już korzystasz z VPN lub szukasz idealnej sieci VPN. Chociaż istnieje kilku dostawców usług VPN, większość ludzi polega na recenzjach VPN, aby sprawdzić, co polecają i jaka jest najlepiej wyceniana usługa.\nAle czy możesz zaufać recenzjom VPN, które znajdziesz w Internecie? Czy recenzje VPN są w ogóle pomocne?\nOto dlaczego recenzje VPN są pomocne\nPodobnie jak w przypadku każdej innej recenzji produktu, recenzja VPN zawiera informacje o tym, czego możesz oczekiwać od usługi wraz z jej potencjalnymi zaletami i wadami.\nZwiązane z: Co to jest VPN? Jak tunelowanie chroni prywatność\nOczywiście to, czy recenzja jest użyteczna, czy nie, może być subiektywne. Ale zazwyczaj recenzja zawiera o wiele więcej szczegółów niż to, co można znaleźć na oficjalnej stronie VPN.\nNawet jeśli usługa VPN twierdzi, że jest przejrzysta dla swoich klientów, być może będziesz musiał przez chwilę nawigować po ich oficjalnej stronie internetowej, aby poznać każdy cal ich oferty usług.\nTak więc przegląd może zaoszczędzić czas, aby uzyskać krótkie informacje i pomóc w podjęciu decyzji.\nCo więcej, są pewne rzeczy, których możesz doświadczyć dopiero po zakupie lub korzystaniu z usługi VPN. A dostawca VPN nie ujawni wszystkiego z góry. Szczególnie wszelkie negatywy!\nDlatego sprawdzając recenzję VPN, dowiesz się, czego się spodziewać po obsłudze klienta i wszelkich innych zastrzeżeniach związanych z użytkowaniem.\nMając to na uwadze, recenzja VPN może również wpłynąć na Twoją decyzję w sposób, którego mogłeś nie chcieć.\nAle jak rozpoznajesz ich bezstronne opinie? Czy firmy VPN wpływają na recenzje VPN?\nWitryny z recenzjami VPN należące do firm VPN\nByć może natknąłeś się już na kilka usług VPN, jeśli ich szukałeś.\nAle czy wiesz, że duża ich część należy tylko do kilku firm?\nBiorąc pod uwagę, że każda usługa ma inną zarejestrowaną nazwę, unikalny zestaw funkcji i cenę, zwykle zakładamy, że muszą to być oddzielne jednostki.\nJednak niektóre firmy, które posiadają wiele usług VPN, również tworzą lub nabywają witryny z recenzjami VPN.\nWitryna z recenzjami VPN jest poświęcona ofertom i recenzjom VPN.\nOczywiście, aby budować pozytywny wpływ w sieci, strony z opiniami bardzo im pomagają. Zwłaszcza, gdy ich właścicielem jest ta sama firma. Dużo inwestują, aby recenzje wyglądały obiecująco, jednocześnie preferując własne usługi VPN w porównaniu z innymi opcjami.\nWarto jednak zauważyć, że nie wszystkie firmy VPN są w to zaangażowane.\nNa przykład oto firma zauważona przez PrzywróćPrywatność zaangażowana w taką praktykę: Kape Technologies.\nFirmy te często zmieniają swoje nazwy, ale aby podkreślić kilka, Kape Technologies jest właścicielem CyberGhost, Private Internet Access i ZenMate w momencie pisania. Ponadto są właścicielami witryn z recenzjami, takich jak VPNMentor.com i Wizcase.com, aby promować swoje produkty.\nZwiązane z: Najlepsze bezpłatne usługi VPN chroniące Twoją prywatność\nNie zawsze możesz więc ufać witrynom z recenzjami. A co z publikacjami cyfrowymi i dziennikarzami?\nPublikacje cyfrowe należące do usług VPN\nWiele publikacji cyfrowych może być również własnością tej samej firmy obsługującej usługę VPN.\nNa przykład IGN, Mashable i PCMag to jedne z największych publikacji należących do J2 Global, tej samej firmy stojącej za IPVanish, StrongVPN i kilkoma innymi usługami VPN.\nDlatego są bardziej skłonni do promowania tych usług VPN i mogą okazać się skłaniani do sieci VPN należącej do ich firmy macierzystej.\nA to utrudnia znalezienie prawdziwych recenzji VPN.\nJak więc stronnicza recenzja wpływa na Ciebie i jak możesz zidentyfikować dobrą recenzję, aby temu zapobiec?\nJak stronnicze recenzje VPN wpływają na Ciebie?\nPrawdopodobnie jesteś przyzwyczajony do stronniczych recenzji prawie wszystkiego. Każda osoba może być fanem usługi VPN lub po prostu otrzymuje za nią zapłatę; stąd to promują. To nieuniknione.\nJednak recenzje, na które mają wpływ, mogą sprawić, że wybierzesz niewłaściwą usługę VPN dla siebie, zwłaszcza jeśli jest ona bez zastrzeżenia. A to może być gorsze niż wiara w popularne mity o VPN.\nMożesz skończyć z słabą wydajnością serwerów VPN, złą polityką prywatności i zablokowaniem na kilka lat ze względu na rabaty i nie tylko.\nZamiast korzystać z VPN, aby zachować prywatność swojej aktywności w Internecie, będziesz mieć okropne wrażenia i możesz nawet nie uzyskać szansy na zwrot pieniędzy.\nInnymi słowy, recenzja VPN, która ma wpływ, może Cię kosztować dużo czasu, a nawet Twojej prywatności.\nJak więc rozpoznać recenzje VPN, które mogły zostać zmanipulowane? Na co należy zwrócić uwagę w dobrej recenzji VPN?\nRzeczy do rozważenia Wykrycie potencjalnie przydatnej recenzji VPN\nJest kilka rzeczy, które zdradzają, że recenzja VPN ma wpływ, czy nie. Oto kilka rzeczy, na które powinieneś zwrócić uwagę:\nUżyty język jest prosty i nie prowadzi ciągłego marketingu funkcji/unikalnych punktów sprzedaży.\nPrzegląd VPN powinien zawierać wskaźniki wydajności.\npodświetlona jest polityka prywatności usługi VPN.\nW recenzji wspomniano o obsługiwanych protokołach i różnych platformach.\nDobrym znakiem mogą być uwagi dotyczące planów cenowych i porównania z innymi opcjami.\nJeśli recenzja jest zbyt entuzjastyczna i nie zawiera żadnych negatywów, bądź podejrzliwy.\nZawsze możesz sprawdzić, kto jest właścicielem rozważanej usługi VPN i kto jest właścicielem publikacji, która ją recenzuje.\nZbadaj przed zakupem VPN\nBez względu na to, co mówi recenzja VPN, przed podjęciem ostatecznej decyzji należy zawsze przeprowadzić oddzielne badania w tle lub zdecydować się na jakąkolwiek oferowaną wersję próbną. Jeśli usługa VPN oferuje gwarancję zwrotu pieniędzy, możesz przejrzeć ją samodzielnie i zdecydować się na kontynuację lub uzyskać zwrot pieniędzy. Niektóre firmy będą jednak próbowały się z tego wykręcić, więc bądź ostrożny.\nNiemniej jednak, jeśli polegasz na VPN, aby stale odblokowywać dostęp i ukrywać swój adres IP, dobry przegląd VPN i odpowiednie badania w tle mogą pomóc w uniknięciu wszelkich problemów, które mogą wyniknąć z niewłaściwego wyboru.\nCzy sieci VPN mogą zatrzymać śledzenie Cię przez witryny internetowe?\nSieci VPN są chwalone za ilość prywatności, jaką mogą zaoferować użytkownikom. Ale czy są w stanie powstrzymać witryny przed śledzeniem Cię?\nAnkusz Das (22 opublikowane artykuły)\nAbsolwent informatyki badający przestrzeń cyberbezpieczeństwa, aby pomóc konsumentom zabezpieczyć ich cyfrowe życie w najprostszy możliwy sposób. Od 2016 roku pisze w różnych publikacjach.\nWięcej od Ankusha Das\nJak wyświetlić i zmienić sekwencję rozruchową w terminalu Linux\nMicrosoft Edge pojawia się na Linuksie\nMicrosoft Edge wreszcie pojawia się w systemie Linux


Dziecko i jego prawa na świecie\nŁamanie praw dziecka na całym świecie jest zjawiskiem niestety zakrojonym na szeroką skalę. Maluchy niekiedy zmuszane są do niewolniczej niemal pracy, aby zaspokoić aspiracje wielkich korporacji, a przy tym, żeby dzieci mogły zarobić na własne utrzymanie..\nNależy zaznaczyć, że Konwencja Praw Dziecka, została uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w 1989 roku.\nPrawa dziecka są chronione właściwie na całym świecie, choć właściwie codziennie możemy usłyszeć o złym traktowaniu bardzo małych dzieci, a nawet niemowląt, co jest druzgocące dla każdego normalnego człowieka.\nDokument uznaje za dziecko osobę do 18 roku życia. Już na samym wstępie mówi się o tym, że żadne dziecko nie może podlegać torturowaniu bądź okrutnemu, nieludzkiemu traktowaniu, poniżającemu karaniu. Państwo takie jak Kenia stosuje bardzo dotkliwe kary za spóźnienie się na zajęcia w szkole. Niekiedy pobicia te skutkują śmiercią.\nONZ przewiduje, ze nauczanie podstawowe jest obowiązkowe dla wszystkich dzieci, a każde ma równy dostęp do edukacji na wyższych szczeblach. W wielu afrykańskich krajach obowiązek ten nie jest spełniany ze względu na biedę ? państwo nie przeznacza środków na budowanie i utrzymywanie szkół.\nPaństwa zrzeszone w ONZ zobowiązały się do egzekwowania zasady, że to rodzice w pełni decydują o wychowaniu dziecka.\nW Chinach natomiast dokonuje się na oczach dzieci, w ramach ich zajęć szkolnych egzekucji skazańców... Ponadto państwa zrzeszone w ONZ uznają prawo do najwyższego poziomu zdrowia i udogodnień w zakresie leczenia.\nDziecko ma niezbywalne prawo do życia, natomiast matka powinna posiadać dostęp do specjalistycznej opieki medycznej w trakcie ciąży i po niej. Każde dziecko ma prawo do ochrony przed wyzyskiem ekonomicznym, przed pracą, która może w jakikolwiek sposób szkodzić dziecku fizycznie bądź psychicznie.


dziecko zameldowane u dziadków? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nZanim dodzwonie sie lub dotre do UM moze ktos na forum mi odpowie – czy są jakies prawne przeciwwskazania do zameldowania kilkuletniego dziecka u dziadków? Zadne z rodziców nie bedzie tam zameldowane. Noworodka chyba nadal z automatu meldują tam gdzie matka, tak? A co dalej? Są na to jakies przepisy czy “wolnoć Tomku…”?\n33 odpowiedzi na pytanie: dziecko zameldowane u dziadków?\nDalej nie było problemów\nWyprowadziłam się na wieś i nie chciałam, żeby dziecko “wypadło z gminy” bo dostanie się do miejskiego przedszkola graniczyłoby z cudem 😉\nW związku z tym, chciałam się przemeldować, a Ją zostawić zameldowaną u dziadków.\nNiestety. Panie w UM nie pozwoliły na to Powiedziały, że to jest zbyt malutkie dziecko, żeby zostać bez mamy\nA ja na to, że mi tylko o obowiązek szkolny chodzi, to te wyjechały, że kombinuję i mi na to nie pozwolą.\nW efekcie jestem z nią zameldowana u dziadków, mieszkamy gdzie indziej na tymczasowe zameldowanie 🙂\nMoja mama meldowała moje córki u siebie w domu.\nMy byliśmy za granicą, więc ja niby nie miałam w tym udziału, ale ja jestem też tam zameldowana, więc nie wiem czy to miało jakiś wpływ.\nŻadnej zgody na to nie wyrażałam.\nDziadki poszli do urzędu z aktem urodzenia i zameldowali. Ponoć jak są właścicielami to mogą zameldować kogo chcą, ale czy malucha bez udziału rodziców to nie wiem.\nNo to pewnie wcale nie pomogłam 😉\nTrzeba było powiedzieć, ze miejsce zamieszkania mamy i pociechy będzie to samo.\nWrrr…co za biurokracja niczemu nie służąca\nposzukałam jak to wygląda w świetle prawa - czeka mnie podobny myk w nowym mieście\nMiejscem zamieszkania małoletniego dziecka, za którego obowiązek meldunkowy wykonują rodzice (art. 9a ustawy o ewidencji ludności), jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej (art. 26 § 1 Kodeksu cywilnego).\npomoglas o tyle, ze zakwitla nadzieja, ze panie w naszym UM nei będą wnikać 😉\nNo i wlasnie caly pic polega na tym, ze gdzie sie mieszka mają najwyrazniej u nas w nosie, a o zamieszkaniu jak widze piszą w tej ustawie. Mi chodzi wyłącznie o zameldowanie – to ze mloda bedzie meiszkac z nami jest dla mnie jakby naturalne 😉 Chodzi mi o to, czy sa jakies prawne przeciwwskazania do ZAMELDOWANIA kilkuletniego dziecka gdzie indziej niz rodzice.\nPismo ze szkoly dostalismy z rejonu zameldowania (to mnie nie dziwi), mieszkamy w zupelnie innym rejonie, a mloda chodzi do przedszkola z rejonu babci. W planach szkola rowniez z rejonu babci i z tego co zdazylam sie zorientowac rejonizacji niby nie ma, ale…. Niedlugo przedszkola zapyta mnie o wybór szkoly, by przeslac dokumenty. Mam 3 wyjscia.\n1. Zaktualizowac dane w przedszkolu i podac jako miejsce ZAMIESZKANIA adres mojej mamy i twardo obstawac, ze tam teraz mieszkamy. W koncu niby co kogo obchodzi kto mieszka w czyim mieszkaniu, tak? 😉\n2. Przemeldowac młodą do babci, zaktualizowac dane w przedszkolu i wtedy mldoa jest formalnie w rejonie – to mi sie marzy 😉\n3. Nie robic nic, podac jako wybór szkoly tą, o ktorej mysle i albo liczyc na to, ze młodą przyjmą, albo “dopomóc szczęściu”. Tego ostatniego nei robie nigdy, nie potrafie sie zachowac, odnalezc sie w roli osoby zamieszanej bądź co bądź w łapówke – po prostu. Ale oczywiscie takie wlasnie rozwiązanie kilka osob mi doradzalo…\nKtos cos wie jak z tymi prawnymi kwestiami MELDUNKOWYMI? Help, nie chce pojsc “zielona” do UM.\nNess, u nas o ile wiem tez były “afery” z meldowaniem dzieci rodzicow zameldowanych poza miastem. U nas ten problem odpada – wszystko dzieje sie w obrebie miasta, wiec i tak muszą nas przyjąc do szkoly samorządowej 😉\n…. Chodzi mi o to, czy sa jakies prawne przeciwwskazania do ZAMELDOWANIA kilkuletniego dziecka gdzie indziej niz rodzice.\nSą. Ja miałam z tym problemy.\nJeśli będą robiły Ci problemy, to proponuję zameldować się z dzieckiem u dziadków.\nMoże to zależy od urzędników i/albo interpretacji przepisów\nKiedy w ub. roku szkolnym chodziłam na zebrania do szkół w mojej dzielnicy\nrozmawiałam kilkakrotnie z matkami,\nktóre mówiły mi, że przemeldowały dzieci (tylko dzieci) do rodziny (najczęściej do dziadków), żeby dzieci do lepszych szkół posłać (rejonizacja).\nAle ja tych matek nie znałam wcześniej i nie mam z nimi kontaktu,\nwięc nie jestem w stanie zweryfikowac tych informacji\nJakiś czas temu w radio mówili o jakimś gimnazjum w W-wie, że nagle im dzieci w rejonie przybyło – bo te z rejonu mają pierwszeństwo…\nPodobno ludzie nawet u znajomych potrafią zameldować…\nNajwyraźniej to modny obyczaj ostatnio 😉\nmój starszy syn zameldowany czasowo u dziadków ze względu na przedszkole. nie było żadnych problemów ani z zameldowaniem ani z przedłużeniem na kolejny rok.\nJesli ktos jeszcze moglby cos dodac, to bardzo prosze o Wasze opinie i doswiadczenia. Na razie trwamy przy punkcie 3 wersja bez pomagania szczęściu 😉 Pogadalam z panią ze szkoly, o ktorej myslimy i nie owijalam w bawelne. Powiedzialam o co chodzi, poradziala czego dopilnowac w przedszkolu, a dopiero w razie problemow z iloscią miejsc zeby przemeldowac młodą do babci.\nI zle to zabrzmi, ale pani stwierdzila, ze “co roku mają takie telefony od lekarzy i nauczycieli i nigdy nie bylo problemów” (szkola obastwiona wrecz uczelniami wyzszymi w okolicy)… Czyzby nadal byli rowni i rowniejsi?\nz pewnoscią tak wlasnie uczynie w razie problemów\no prosze, co post to inne doswiadczenie 🙂\n3. Nie robic nic, podac jako wybór szkoly tą, o ktorej mysle i albo liczyc na to, ze młodą przyjmą, albo “dopomóc szczęściu”.\nJeśli bardzo Wam zależy na danej szkole odradzam punkt trzeci\nNam się nie udało, syn nie dostał się do przedszkola które by nam wiele ułatwiło, żałowałam, ze nie “dopomogłam szczęściu” i nie zameldowałam syna u dziadka.\nMamy jeszcze troche czasu, ale dzieki za ostrzezenie.\nUla-ja się nie znam na prawach meldunkowych-mam tylko pytanie-do jakiej szkoły chcesz posłać Emilkę????\nDo 18 roku zycia dziecki musi byc zameldowane tam gdzie rodzice- prawny opiekun dziecka.\nZnasz odpowiedź na pytanie: dziecko zameldowane u dziadków?


Już jest iOS 8.0.2. Przed nim ważne zadanie – musi ugasić wszystkie pożary, które od tygodni nękają Apple\nJuż jest iOS 8.0.2. Przed nim ważne zadanie - musi ugasić wszystkie pożary, które od tygodni nękają Apple\nOstatnie tygodnie nie były dla Apple najprzyjemniejsze. Liczba wpadek wizerunkowych i potknięć przekroczyła wszystkie możliwe normy.\nZaczęło się od aferki z iCloudem i wyciekiem nagich zdjęć znanych i nieznanych gwiazdeczek z Hollywood. Mimo, że Apple wyparło się (a jakże!) związku z włamaniami na konta aktorek, piosenkarek i sportsmenek, to niesmak pozostał. Po aferze "Fappening" mieliśmy jeszcze fatalny stream podczas prezentacji nowych iPhone'ów, przez który internauci nie zostawili na Apple suchej nitki.\nPóźniej okazało się, że nowe iPhone'y cieszą się niesamowitą wręcz popularnością, pobiły rekordy sprzedaży, a pod salonami Apple dochodziło do drastycznych scen. Przepychanki, bójki, napady. My, blogerzy Spider's Web, pojechaliśmy na zakupy do Drezna. Mieszkanka tego miasta, która rezyduje w pobliżu Apple Store, powiedziała, że jeszcze nigdy nie było tak dramatycznych sytuacji pod tym sklepem, a liczba funkcjonariuszy policji była w tym roku największa w historii iphone'owych premier. W wielu miejscach Apple nie zadbało o porządek pod sklepami i pozostawiło klientów samych sobie. Jak to w stadzie bywa, wygrali najsilniejsi i najbardziej agresywni.\nTo jeszcze nie koniec. W Sieci wybuchł kolejny pożar, czyli Bendgate - afera z wyginającymi się smartfonami. Choć Apple przyznaje, że do tej pory taki problem zgłosiło tylko 9 osób, to czuję coś w kościach, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Reszta posiadaczy krzywych iPhone'ów nie mogła jeszcze zgłosić tego faktu działowi wsparcia technicznego, gdyż zainstalowały aktualizację iOS 8.0.1, po której wysiadło połączenie z siecią i Touch ID.\nBez połączenia z siecią nie da się zadzwonić do Apple, ani wysłać maila, aby poinformować o tym, że iPhone 6 się wygiął.\nNajwyższa pora ugasić pożary\nAferka z iCloudem w tle przygasa. O fatalnym streamie już mało kto pamięta. Na topie pozostały dwa tematy: iPhone'y, które udają iPody oraz iPhone'y, które udają banany.\nTen pierwszy prawdopodobnie przejdzie zaraz do przeszłości. Apple wypuściło aktualizację iOS oznaczoną numerem 8.0.2, która wprowadza szereg zmian i poprawek.\nNa pierwszym miejscu Apple wymienia naprawienie błędów spowodowanych przez iOS 8.0.1, czyli brak dostępu do sieci oraz przywrócenie do żywych Touch ID.\nReszta poprawek dotyczy HealtKita, klawiatur ekranowych od firm trzecich oraz innych, mniej ważnych usprawnień. Pełna lista poniżej.\nTeraz pozostaje już tylko zaciskanie kciuków, aby aktualizacja ta rzeczywiście rozwiązywała wszystkie wymienione wyżej problemy i nie powodowała przy tym kolejnych.\nTagi: aktualizacja ios 8.0.2Appleiosios 8ios 8.0.1ios 8.0.1 problemyios 8.0.2iphone


podstawki - Wyszukiwarka informacji o firmach - BiznesFinder.pl\nZnaleziono 17 wyników dla frazy podstawki\nGrabarczyk Przemysław. Podstawki do zniczy, formy wtryskowe, formy rozdmuchowe\nBlachownia , Zielona 8a\n514 943 ...\nPlexico. Wyroby z pleksi, displaye, podstawki. Zalewski T.\nSulejówek , Okuniewska 35a\nMaromex Sp. z o.o. Donice, podstawki pod donice, wyroby z drewna\nKrzyżanowice , Tworkowska 27


Sekrety Silnej Erekcji Cz. 3 – Wirtuoz Seksu\nHome › Afrodyzjaki › Sekrety Silnej Erekcji Cz. 3\nSekrety Silnej Erekcji Cz. 3\nALEKS Opublikowany w 13 grudnia, 2016 Opublikowany w Afrodyzjaki, Gra Wstępna, jak doprowadzić kobietę do orgazmu, jak zwiększyć potencję, problemy z erekcją, przedwczesny wytrysk, sztuka kochania, uwodzenie\t5 komentarzy\tTagged with co na erekcję, co na libido, co na przedwczesny wytrysk, najlepszy afrodyzjak\nTa dziwna dieta może nieźle wzmocnić Twoją potencję oraz erekcję. Gwarantuję Ci, że jej nie znasz.\nKiedyś wspomniałem o tym kilka słów, ale chciałbym rozwinąć ten temat o nowe podpowiedzi.\nDieta, którą mam na myśli polega na ograniczeniu oglądania telewizji oraz pornografii do zera.\nJeśli myślisz, że nie jest to główna przyczyna Twoich problemów z erekcją, to więcej sposobów na odzyskanie erekcji znajdziesz w moim materiale na temat osiągania stalowej erekcji, który możesz pobrać z mojego sklepu.\nKlikając tutaj możesz przejść do sklepu.\nO ile ograniczenie oglądania filmów XXX wydaje się być dosyć oczywiste, to ta druga kwestia – czyli ograniczenie telewizji, już tak oczywista nie jest.\nDzieje się tak, ponieważ programowanie Twojego penisa na niemoc poprzez telewizję odbywa się pod Twoim radarem.\nA więc jak to się dzieje.\nW przypadku pornografii schemat jest oczywisty. Oglądając filmy programujesz swój umysł i uzależniasz go od nierealnych bodźców.\nJeśli jesteś świadomym kochankiem, to pornografia nie będzie dla Ciebie żadnym problemem, ale większość facetów nie jest świadomymi kochankami.\nPodczas oglądania filmów dla dorosłych, stymulujesz swoją psychikę sztucznymi obrazami, między innymi.\nI kiedy jesteś w łóżku z realną kobietą, to nie możesz stanąć na wysokości zadania, ponieważ nauczyłeś swój mózg, że lepiej działa na niego niegrzeczny film i własna dłoń, niż gorąca kobieta w łóżku.\nAby się z tego od-warunkować możesz spróbować ograniczyć wpływ nierealnych bodźców do zera i skupić się w 100% na całkowicie naturalnym budowaniu pożądania.\nAle to i tak tylko jedna z metod.\nNa jak długo? Już po około 3 tygodniach zauważywszy efekty, a po 6 tygodniach zauważysz duże efekty.\nOczywiście to bardzo uogólnione wartości i pokazują jakąś tendencję. U Ciebie może to wyglądać inaczej.\nW dużym skrócie to jest mniej więcej tak.\nJeśli oglądasz telewizję to cały czas jesteś pod wpływem reklam.\nNajczęściej są to reklamy firm farmaceutycznych, które programują Twój umysł w pewien specyficzny sposób.\n1. Wykorzystują w reklamach głos lub wizerunek lekarza jako autorytetu.\n2. Wkładają Ci poprzez reklamy do głowy pewien program, że jeśli masz jakiś problem, to potrzebujesz jakiegoś leku.\nI jeśli słyszysz to 1000 razy to po prostu staje się to prawdą.\nNa nerwicę? Nerwo-sol…\nNa grypę? Grypo-sol…\nNa erekcję? Erekcjo-sol….\nProblemy z szybkim wytryskiem? Wytrysko-sol…\nBrak orgazmów? Orgazmo-sol…\nNa wszystko jest coś. Musisz kupować leki i tabletki, bo nie poradzisz sobie z problemem sam, korzystając z własnej mocy, inteligencji i analizy doświadczeń.\nMożesz myśleć, że na Ciebie to nie działa, ale Twój umysł i tak zostaje zaprogramowany podświadomie.\nTo bardzo skuteczne i bardzo podstępne.\nW efekcie przestajesz wierzyć, że możesz sam rozwiązać problem stosując kilkanaście prostych wskazówek, które możesz poznać w kursie wchodząc w ten link\nZamiast tego idziesz do lekarza, lub ulegasz reklamom i kupujesz jakieś cholernie szkodliwe substancje i niekiedy również cholernie drogie.\nI nie wiem czy wiesz, ale lekarze, moim zdaniem, to główne źródło marketingowego sukcesu firm, które produkują na przykład leki na zaburzenia erekcji lub problemy z wytryskiem.\nW stanach zjednoczonych 12.000 dolarów kosztuje średnio opłacenie lekarza, który wprowadzi produkt na rynek, polecając go swoim pacjentom.\nTemat rzeka, można by napisać o tym niejedną książkę. I niejedną już napisano w tematach nie związanych z seksem.\nAle seks to temat tabu i w przypadku problemów seksualnych prawda jeszcze długo nie wyjdzie na jaw.\nSprawdź czy Twój telewizor jest jak gołąb, czyli jak go wywieziesz na złom, to czy niczym gołąb wróci do Ciebie.\nSilniejsza i niezawodna erekcja jest procesem fizjologicznym tak jak oddychanie i jest w zasięgu każdego.\nCzy potrzebujesz coś specjalnego, aby oddychać? Po prostu weź sprawy w swoje ręce i bądź kowalem swoich sukcesów w łóżku.\nPS. Więcej na temat silnej erekcji znajdziesz w moim materiale na temat odzyskiwania seksualnej mocy >>>Tutaj >>\nPrevious Post is ‹ Techniki Doprowadzania Kobiety Do Orgazmu\nNext Post is 7 Gorących Tekstów Do Łóżka ›\n5 Comments on “Sekrety Silnej Erekcji Cz. 3”\nMożna też mniej radykalnie: ja mam awersje na reklamy, gdy się zaczynają, pilot jest aż gorący, do czsu, az znajdę cos, gdzie nie ma akurat syfu…\n13 grudnia, 2016 o 9:38 pm\nPorno nie oglądam w ogóle. TV też- nie mam na to czasu.\nŚwieżego powietrza mam aż nad to.\nSól ograniczam do zera.\nDużo pracuję- pocę się bardzo.\nA problem jak był, tak jest dalej…\n14 grudnia, 2016 o 10:08 am\nA reszta czynników o których mówię w kursie? Też je stosujesz?\n13 grudnia, 2016 o 6:39 pm\nDzięki Alex, właśnie wyrzuciłem 60 calowy telewizor przez okno! Też nie umiał latać i co teraz 🙁\n14 grudnia, 2016 o 10:09 am\nZnajdż sobie gorącą kobietę i będzie dobrze;)


MDK | Młodzież z MDK nagrodzona przez Starostę.\nWystawy rysunku i malarstwa zatytułowana „Prezentacje”.\n3 września 2019, mdk\nAutorami prac są: Agnieszka Cieślak, Magda Czop, Angelo Dziwura, Jakub Furmanek, Emilia Kapka, Martyna Kniaziowska, Ewa Król, Wiktoria Kurzyńska, Dominika Leńczuk, Bartosz Łubiarz, Liwia Paluch, Anna Pędziwiatr, Alicja Portka Patrycja Różańska, Natalia Rusinek, Patrycja Różańska i Gabriela Turczyniak.\nSkładając wizytę w MDK można zapoznać się z niewielkim fragmentem pracy twórczej najstarszych wychowanków Anny Świcy. Obrazy i rysunki powstały w poprzednim roku szkolnym. Tematyka prac to postaci ludzkie, pejzaże i martwe natury, a uzupełnione zostały pięknymi obrazami ukazującymi motyle.\nOprócz prac na papierze na uwagę zasługują obrazy malowane na płótnie. Autorki tych obrazów zainspirowały się twórczością znanych artystów, pięknem krajobrazów, architektury… Wnętrza kościołów, pejzaże, portrety dały wspaniałą możliwość stworzenia obrazów na płótnie w technice farb akrylowych.\nDzięki tym pracom młode artystki pokazały swoje możliwości twórcze, swoje talenty - wrażliwość na kolor i światło, precyzję rysunku, opanowanie techniki malarskiej. Dla dwóch podopiecznych Anny Świcy to swoiste pożegnanie z pracownią, gdyż Dominika zdała maturę, a Alicja rozpocznie naukę w liceum plastycznym.\nWszystkim uczestnikom zajęć plastycznych życzymy satysfakcji i sukcesów artystycznych w nowym roku szkolnym!\nFotorelacja (18 zdjęcia)


Inwentaryzacja - strata czasu, czy konieczność? - Blog GoPOS\nHome / Blog / Inwentaryzacja – strata czasu, czy konieczność?\nInwentaryzacja to najmniej lubiany proces w każdym lokalu gastronomicznym. Wielu właścicieli bagatelizuje go, postrzegając, jako działanie żmudne i pozbawione większego sensu. W rzeczywistości jednak jest nieodłącznym elementem cyklu życia dobrze funkcjonującej gastronomii. Jak podkreśla Łukasz Zapaśnik – dyrektor do spraw wdrożeń projektów i sprzedaży firmy GoPOS – “inwentaryzacja to nie tylko sprawdzenie braków wynikających z kradzieży, ale również weryfikacja poprawności przygotowanych receptur przez szefów kuchni, czy baru. Często zdarza się, że receptury są nieadekwatne do tego, co ląduje na talerzu lub w koktajlu. Dzięki inwentaryzacji możemy wyliczyć dokładniejszy foodcost czy beverage cost naszego menu. Straty lub nadwyżki na inwentaryzacji pokażą również niedbałość lub nieznajomość karty przez personel restauracji. Inwentaryzacja powinna być wykonywana przynajmniej raz w tygodniu dla baru oraz raz w miesiącu dla kuchni. W międzyczasie można prowadzić wyrywkowy spis dla wybranych surowców w celu sprawdzenia, czy nowe receptury lub nowi pracownicy prawidłowo je zużywają”.\nJakie korzyści wnosi inwentaryzacja?\nInwentaryzacja jest nie tylko koniecznością, ale często i nieocenionym ratunkiem dla prawidłowego funkcjonowania lokalu gastronomicznego. Sprawdź jakie korzyści może wnieść jej regularne przeprowadzanie.\nW niektórych restauracjach 10% żywności jest marnowana przed trafieniem na talerz – co oznacza, że 10% przychodów nie jest realizowana przez obecny system inwentaryzacji. Jak nie dopuścić, by to działo się także i w Twoim lokalu? Przeprowadzanie regularnej inwentaryzacji pozwoli przede wszystkim na zminimalizowanie ilości marnowanego jedzenia. Wyrzucanie przeterminowanych produktów często wynika z nieefektywnego przeliczania towarów. Jeśli nie kontrolujesz regularnie swoich stanów magazynowych, listy zakupowe i dostawy mogą być nieadekwatne do ilości wykorzystanych składników i zapotrzebowania lokalu.\nPrzeprowadzaj co jakiś czas nieplanowane inwentaryzacje, by kontrolować zużycie produktów. W niektórych lokalach dochodzi do kradzieży. Wówczas zdarza się, że przez jeden otwarty rachunek może przejść nawet kilka zamówień, gdyż pracownicy nie zamykają stolików po obsłużeniu danego klienta. Czy można temu zaradzić? W walce z takimi podejrzanymi i nieuczciwymi działaniami może pomóc inwentaryzacja z zaskoczenia, o której nie poinformujesz wcześniej swojego zespołu.\nAktualne dane zebrane dzięki regularnym inwentaryzacjom sprawią, że nie będziesz musiał kontrolować magazynu i sprawdzać, jakie produkty są potrzebne przed kolejnymi zakupami. To duża oszczędność czasu i pewność, że żadne składniki nie zostaną pominięte. „W gastronomi utarło się, że inwentaryzację robimy po to, żeby wykazać kradzieże surowca, w mojej ocenie inwentaryzacja pozwala lepiej zarządzać surowcem oraz kosztem w gastronomii. Nie ważne czy restauracja, czy food truck, czy biznes prowadzimy sami, czy zatrudniamy pracowników, powinniśmy wykonywać inwentaryzację kontrolne w celu oszacowania kosztów i lepszego zarządzania surowcami” – zaznacza Łukasz Zapaśnik.\nJak usprawnić proces inwentaryzacji?\nInwentaryzacja nie musi być już dłużej koszmarem i przykrą koniecznością. Wykorzystując rozwiązania systemu GoStock, przeprowadzisz ją szybko, bezbłędnie i w bardzo łatwy sposób. Aplikacja ta pozwala m.in. na przechowywanie wszystkich faktur i dokumentów dostaw w jednym miejscu. W rezultacie nie pogubisz się już w stosie papierów, utrzymasz porządek, a także będziesz mieć do nich dostęp z dowolnego miejsca. Przechowywanie wszystkich dokumentów w systemie to również ograniczenie niepotrzebnego papieru oraz ogromna pomoc dla środowiska i świata, który i tak wystarczająco tonie już w śmieciach.\nCo więcej, ręczne zapisywanie często generuje niepotrzebne pomyłki. Używając tradycyjnego ołówka i kartki łatwo wpaść w rutynę i omyłkowo źle wpisać konkretne dane. Z systemem GoStock inwentaryzację będziesz mógł przeprowadzić z użyciem telefonu komórkowego, wagi oraz kodów kreskowych. Co takie rozwiązanie daje w praktyce? Przede wszystkim sprawne i szybkie przeprowadzenie całego procesu. Korzystając z takich narzędzi, nie musisz ręcznie przeliczać produktów, wystarczy tylko, że zeskanujesz ich kod kreskowych, a następnie zważysz je. Takie rozwiązanie jest szczególnie pożądane przez bary i restauracje serwujące alkohol. Dotychczasowe metody przeprowadzania inwentaryzacji ograniczały się tam do użycia pasków miarowych lub miarek barmańskich. Ten nieprecyzyjny sposób może jednak zastąpić inwentaryzacja przy użyciu wagi, która automatycznie przeliczy butelki na pojemność w litrach.\nPozostaje jeszcze pytanie, jak często przeprowadzać inwentaryzację? Aby proces ten przynosił najlepsze efekty, warto zachować cykliczność i przeprowadzać ją przynajmniej raz w miesiącu. Tylko regularna kontrola stanów magazynowych może pozwolić na bieżące analizowanie funkcjonowania i monitorowania magazynu.\nInwentaryzacja to ciągły proces, który przeprowadzony przy użyciu odpowiednich narzędzi może przynieść nieocenione wartości dla lokalu. Z systemem GoStock może stać się jeszcze łatwiejszy i bezbłędny. Wykorzystaj dostępne rozwiązania, by zminimalizować straty i zwiększyć zyski w swojej gastronomii.\nPoprzedni wpis Poprzedni wpis: Jak usprawnić sprzedaż w smażalni ryb?\nNastępny wpis Następny wpis: Wiosenne nowości w GoPOS


10 września, 2018 Jemy w Łodzi Food Fest, Wydarzenia Brak komentarzy\n8 czerwca, 2018 Festiwal Dobrego Smaku, Wydarzenia Brak komentarzy\nKlimatyczna restauracja znajdująca się na terenie loftów przy ulicy Tymienieckiego 25a serwuje iście Czeską kuchnie ale nie tylko dlatego warto się tam udać. To urokliwe miejsce sprzyja odpoczynkowi, pozwala się wyrwać od zgiełku miasta, a otaczająca nas architektura Ksieżego Młynu cieszy oko. Co więcej Cesky Film nie jest tylko restauracją w której zjemy doskonałe knedliki …\n6 czerwca, 2018 Festiwal Dobrego Smaku, Wydarzenia Brak komentarzy\nLavash jest zdecydowanie jedną z tych restauracji, której nie mogłoby zabraknąć podczas Festiwalu Dobrego Smaku. Dwukrotni zdobywcy pierwszego miejsca w kategorii ocena publiczności (2015 oraz 2016 rok). W poprzednich latach zasłynęli z takich dań jak Kufta Babci z baraniny, czyli nic innego jak pulpeciki z figa w orzechowym sosie na ostro oraz Kaczka po Sjunicku …


Blue-eyed love: 31. Tajemnicze zniknięcia\nAutor: cieszy fejs o 16:08\nOhh proszę cię , proszę żeby Amy była jednak z Jamesem . Pliis ! Z tym Zaynem jest jakoś dziwnie. Czytam tego bloga od samego początku i zawsze komentuję ..Bardzo ciekawi mnie co robi Niall ;D\ncieszy fejs 12 lipca 2012 17:49\nteż wolałabym Jamesa, ale tak wybrały, ale szczerze? to coś pokombinuję :* powiem ci, że na to CHYBA mało kto by wpadł no ale więcej nic nie zdradzę ;))\nHope 12 lipca 2012 18:48\nNo kurde co Niall kombinuję ?\nAnonimowy 12 lipca 2012 18:49\nnie no coś Ty nie kończ tego, moim zdaniem ono coraz bardziej się rozkręca i rozdziały nie są nudniejsze tylko oni po prostu stają się dorosłymi ludźmi. Czekam na następny i mam nadzieje że w nim wyjaśnisz co on tak robi tymi nocami.:D\nAnonimowy 12 lipca 2012 19:30\nEj nie kończ tego ! Jest super.;P Rozwija sie ^^\nA teraz ciekawi mnie najbardziej wątek z Niallem. ;)\nDodaj jak najszybciej, chociażby dzisiaj :)\nZa niedługo też będe miala swojego bloga i mam nadzieję że nie pozostaniesz mi dłużna.:))\ncieszy fejs 12 lipca 2012 19:33\nkażdy blog jest dla mnie inspiracją i kolejną świetną przygodą więc na pewno zajrzę! :D\n.KamCiaaa ! ;*** 12 lipca 2012 20:30\nZwariowałaś!? Notki są Genialne ! Uwielbiam czytać twoje bloga! Jest taki inny ;D To mnie w nim kręci ! ;))\nWiec a ni mi się waż go kończyć, bo Cię znajdę i nakopie ci do tego twojego Sexi tyłka! ;D\nNie kończ !!!!!!Ciekawe co niall kombinuje ;** kocham<3 Marii\nMagda Kiszka 12 lipca 2012 22:36\nKocham twojego bloga jednak myślę ,że Ginny nie powinna być pod opieką Vicky i Nialla.\nMam nadzieję ,że Sus wyzdrowieje i nasze gołąbeczki znów będą mogili bezstrosko bawić się życiem.\nNo ale cóż , ty jesteś autroką i do ciebie należy decyzja.A i już nie mogę się doczekać co ukrywa Niall.\nMyślę,że będą to zaręczyny ale proszęę nie rób tego wolę ich życie jako szalonych nastolatków! ;))\nRozdziały są coraz lepsze , a nie coraz gorsze ; ) ~A\nTeż. Wolała bym Jamesa. Zgadzam sie z magadą kiszzka bo to dziecko tylko bd przynudzało ich życie,. To już nie bedzie to samo życie nastolatków.! I pod żadnym pozorem niekończ .! Dla tego bloga codzziennie wstaje.! Zawsze patrze czy niema nowych opowiadań.!. On jest taaaki inny,. Jest fabua a nie jak u innych że sie spotkali pocałowali i srele morele... ty pokazujesz prawdziwe życie nie zawsze słodkie i cukierkowe.!. /wiki\nAnonimowy 13 lipca 2012 17:58\nUwielbiam, uwielbiam, uwielbiam! Nie waż sie kończyć!\nJulia Warlikowska 14 lipca 2012 17:09\nZgadzam się z wiki. Twoje opowiadanie jest takie pozytywnie inne. Chciałabym mieć taki talent i wyobraźnię jak ty. :*


Sól Do Kąpieli SiSALT Sport 1500 g (1,5 kg) Odkwaszająca Invex Remedies - sklep internetowy Enaturalnie.pl\n> Kosmetyki Naturalne>Kosmetyki do kąpieli>Sól Do Kąpieli SiSALT Sport 1500 g (1,5 kg) Odkwaszająca Invex Remedies\nSól Do Kąpieli SiSALT Sport 1500 g (1,5 kg) Odkwaszająca Invex Remedies\nKod produktu: ir-025\nSÓL DO KĄPIELI SISALT SPORT 1500 g (1,5 kg) ODKWASZAJĄCO-REGENERUJĄCA INVEX REMEDIES\nPozwala na uzyskanie alkalicznego odczynu kąpieli, analogicznego do wód płodowych, w których znajduje się płód przez cały okres ciąży.\nJej skład oparty jest na soli kopalnianej, pozostałej po morzach istniejących 230 mln lat dlatego jest wolna od metali ciężkich i toksyn, które zanieczyszczają dzisiejsze morza i oceany.\nOdtruwa i oczyszcza organizm,\nPrzywraca sprawne funkcjonowanie układu immunologicznego,\nDziała relaksująco i rozluźniająco redukuje napięcie mięśni,\nUsprawnia przepływ krwi przez naczynia,\nSprawdza się w rehabilitacji i rekonwalescencji pourazowej,\nDziała łagodząco przy bólach mięśniowych i reumatycznych.\nPolecana jest przy dolegliwościach stawowych, kontuzjach i stłuczeniach,\nDziała zmiękczająco na skórę, łagodzi objawy trądziku i usuwa jego przyczynę, pomocny w przypadku łuszczycy,\nMa działanie antyseptyczne, dlatego wspomaga leczenie chorób skóry,\nZalecana w zaburzeniach ukrwienia kończyn (zimne stopy i dłonie).\nSól doskonale sprawdzi się w salonach kosmetycznych, a także do użytku domowego przed zabiegami kosmetycznymi stóp i dłoni.\nSól SiSalt Invex Remedies można stosować na kilka sposobów, m. in. jako roztwór hipotoniczny, o niższym stężeniu niż płyny ustrojowe organizmu ludzkiego (stężenie soli < 0,9%).\nUżywany w celu oczyszczenia organizmu z toksyn i zbędnych produktów przemiany materii.\nZastosowanie roztworu hipotonicznego soli:\n200 g soli na 100 l wody, do moczenia stóp i dłoni zaleca się 20 g soli na 10 l wody.\nJako roztwór hipertoniczny to roztwór o wyższym stężeniu niż płyny ustrojowe organizmu ludzkiego (stężenie soli > 0.9%). Pozwala na intensywne wchłanianie minerałów zawartych w kąpieli na zasadzie osmozy.\nTworzy zasadowy roztwór o pH wód płodowych (pH 8,5) umożliwiających przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.\nTaki roztwór otrzymamy stosując 1 kg soli na 100 l wody.\n1000 g soli na 100 l wody, Optymalny czas kąpieli wynosi 30-50 minut w temperaturze 32-38°C.\nCzęstotliwość kąpieli 1 x w tygodniu, przez miesiąc, najlepiej wieczorem.\nPłyn do kąpieli z kwiatem arniki (Mydlnica...\nPłyn do kąpieli z kwiatem lipy (Mydlnica...


Arent gładko rozprawił się z reprezentantem gospodarzy Dawidem Siekiem 3:0. W pojedynku Bigus vs Szymanowski sędziowie nie byli jednogłośni jeden z sędziów orzekł zwycięstwo Kartuzianina natomiast dwoje pozostałych zwycięstwo zawodnika z Piły. Najwięcej emocji dostarczyła walka Joachima Żołnowskiego i Dawida Nitka. Licznie zgromadzona widownia często nagradzała brawami zawodników walki wieczoru w której Joachim przegrywa w 2 rundzie przez RSC. Zawodnicy z Kartuz pokazali dobry kickboxing. Zebraliśmy cenne doświadczenie w walkach zawodowych. Wracamy z jedną wygrana i dwoma przegranymi. Wyciągamy wnioski z naszych walk aby wrócić jeszcze bardziej zmotywowani i głodni zwycięstwa.\nW tym samym czasie w Kaliszu odbywały się Mistrzostwa Polski Młodzieżowców Full-contact czyli zawodników w przydziale wiekowym 18-23. Na Mistrzostwach Rebelię reprezentował Rafał Jaszczuk, który przywozi na Kaszuby medal srebrny i tytuł wicemistrza Polski Full-contact wagi superciężkiej.\nJuż w piątek kolejne zmagania z udziałem zawodników na co dzień trenujących w Kaszubskim Centrum Sportów Walki w Kartuzach, Mistrzostwa Świata Seniorów w Kickboxingu które odbędą się na Węgrzech. W składzie kadry narodowej zobaczymy Mikołaja Krause 84 kg oraz Kamila Mateja 69 kg.\nPragniemy podziękować wszystkim kibicom którzy dopingowali nas w Pile oraz przed ekranami Tv. Dziękujemy z miłe słowa oraz wspaniały doping podczas gali.


Teatr Miniatura - Chimery Afanasjewa\nscenariusz, reżyseria i opracowanie muzyczne: Tomasz Kaczorowski\nSpektakl jest prezentowany w Teatrze na Plaży w Sopocie, al. Mamuszki 2.\nSpektakl w reżyserii Tomasza Kaczorowskiego inspirowany jest opowiadaniami Jerzego Afanasjewa „Gnom na śmietniku świata”, „Każdy człowiek ma swój cień” i „Cień czasu” – najbardziej reprezentatywnych dla literackiego zjawiska „afanasjewów”. Dla reżysera to kolejne spotkanie z twórczością zapomnianego sopockiego artysty po pracy naukowej nad działalnością Cyrku Rodziny Afanasjeff na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, warsztatach z pensjonariuszami Domu Pomocy Społecznej w Sopocie, których efektem był spektakl „Biurowiec Afanasjewa” oraz po przygotowaniu autorskiego słuchowiska „Poczta Afanasjewa” w ramach stypendium artystycznego Miasta Sopotu.\nJerzy Afanasjew urodził się w 1932 roku w Nowej Wilejce we wschodniej części Wilna. Pochodził z wielokulturowej rodziny. Pierwotnie został ochrzczony w obrządku prawosławnym, ale kilka lat później po katolicku. Rok przed wybuchem wojny wyjechał z matką do rodziny, do Łomży. Od tego czasu często żyli na granicy nędzy. W 1940 r. nadeszła wieść o śmierci jego ojca. U matki natomiast wykryto raka. Została bestialsko zamordowana przez własowców w jednym z warszawskich szpitali. Afanasjew błąkał się w tym czasie, pomieszkując u krewnych w różnych regionach Polski. Po wojnie najpierw uczył się w płockim gimnazjum, a potem w białostockim technikum. W 1953 r. rozpoczął studia na Politechnice Gdańskiej, na kierunku budownictwo lądowe. Zaczął publikować w popularnych czasopismach – w "Po prostu" i "Polityce". W maju 1955 r. w Gdańsku przedstawieniem "Ahaa!" zainaugurował swoją działalność z inicjatywy studentów PWSSP Wowo Bielickiego i Jacka Fedorowicza oraz aktorów Zbyszka Cybulskiego i Bogumiła Kobieli legendarny teatr studencki Bim-Bom. Do nich dołączył – na zaproszenie – jako student Politechniki Jerzy Afanasjew. W 1963 r. rozpoczął studia reżyserskie w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej. Zajmował się reżyserią spektakli telewizyjnych w wielu ośrodkach w Polsce, a w 1972 r. na 10 lat został głównym reżyserem gdańskiego oddziału Teatru Telewizji. Etat w telewizji stracił po tym, jak na prośbę delegacji stoczniowców w 1981 r. wyreżyserował obchody poświęcenia pomnika Ofiar Grudnia 1970 roku. Po ogłoszeniu stanu wojennego, oddał wraz z żoną Aliną, scenografką telewizyjną i teatralną, legitymację PZPR. Zmarł w 1991 r.\nProjekty kostiumów i lalek do spektaklu autorstwa Agnieszki Wielewskiej.


Obraz – grafitowa mapa – Najpiękniejsze dekoracje do mieszkania\nChcesz odmienić wygląd swojego mieszkania? Czy wchodząc do swojego domu czujesz. że nadszedł czas na zmianę? A może potrzebujesz świetnego prezentu?Wysokiej jakości obraz „Grafitowa mapa” to wynik pracy utalentowanego zespołu projektantów – młodych artyst\nObraz – platynowa mapa\nChcesz odmienić wygląd swojego mieszkania? Czy wchodząc do swojego domu czujesz. że nadszedł czas na zmianę? A może potrzebujesz świetnego prezentu?Wysokiej jakości obraz „Platynowa mapa” to wynik pracy utalentowanego zespołu projektantów – młodych artyst\nWesco – kosz na śmieci kickmaster 33 l – niebieski\nSagaform – club – korkociąg automatyczny. czarny\nElegancki korkociąg automatyczny z serii Club. wykonany ze stali nierdzewnej oraz gumy jest bardzo odporny na uszkodzenia. Aby wyjąć korek z butelki wystarczą tylko dwa ruchy dźwignią – jeden do umieszczenia spirali w korku. drugi do jego wyjęcia.\nkosz termiczny, barett, tygrys tapeta, dywan shaggy szary, fototapety na sciane, małpa szkarłatna, forma serce, stojak na ubrania biały, kwiat szkic, modigliani obrazy, czym przykleić listwy drewniane do ściany, miasto grzechu, niesamowite obrazy malowane akwarelami, dom jest tam gdzie mama, szeroki usmiech, prezent na walentynki dla mężczyzny, madonna z dzieciątkiem i aniołami, nawadniacze do doniczek…\nOtagowany: fototapeta kwiaty, fototapeta salon, fototapety na wymiar, mapa świata, obrazy do salonu, tapeta na sciane\nnajładniejsze męskie imiona


Maj 2016 - LubelskiBiegacz.pl Archive | LubelskiBiegacz.pl\nPodcasty do biegania\nPaweł Wysocki niedziela, Maj 29, 2016 1 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nCzasem dostaje od Was pytania, co robię w trakcie treningów. Wiadomo, że biegi długodystansowe wymagają czasu, który poświęcamy na budowanie wytrzymałości. Nie ma w tym wielkiej filozofii. Powiem szczerze, że realizując urozmaicony plan treningowy, nie ma czasu na nudę. Jednak są takie sesje treningowe, na które biorę iPoda, zakładam słuchawki na uszy i biegnę. Kiedyś słuchałem muzyki. ...\nAplikacja Sweat – zobacz jak trenują najlepsi\nPaweł Wysocki czwartek, Maj 26, 2016 3 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nŻyjemy w XXI. Korzystając z dobrodziejstw technologii, możemy prowadzić wygodne życie. Mamy ogromne możliwości, jakich wcześniej nie było. Dam przykład zdobywania wiedzy przez trenerów. Kiedyś trzeba było się urodzić w odpowiednim miejscu i czasie, aby mieć możliwość rozwoju swojego warsztatu. Trenerzy w większości mieli przeszłość zawodniczą, ale nie było to regułą. Nie było Internetu, więc żeby ...\nTrenuj ze mną w NB – podsumowanie\nPaweł Wysocki poniedziałek, Maj 23, 2016 0 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nPamiętam jak dziś. Prawie siedem miesięcy temu ogłaszałem wyniki konkursu „Trenuj ze mną w NB”. Dostałem równo czterdzieści aplikacji. Wygrała jedna osoba - Magda, której układam trening do dzisiaj. Ten konkurs powstał po to, aby zaprezentować Wam, jak działa spersonalizowany plan treningowy. Dodatkowo marka New Balance zafundowała dowolną parę butów biegowych. Nie wiem, co było bardziej atrakcyjne? Para ...\nBieg Rzeźnika w tarapatach\nPaweł Wysocki piątek, Maj 20, 2016 2 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nNie jestem miłośnikiem biegów ultra. Być może jeszcze do tego nie dojrzałem. Rzadko zdarza mi się trenować w górach. Jednak jestem biegaczem, którego interesuje wszystko, co jest związane z tym sportem. Bieg Rzeźnika to ikona polskich biegów ultra. Impreza jest na tyle rozpoznawalna, że wiedzą o niej ludzie, którzy nie są w żaden sposób związani ...\nMaraton – ciężki trening nic nie gwarantuje…\nPaweł Wysocki środa, Maj 18, 2016 3 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nPrzygotowania do biegu maratońskiego są długie i wymagające. Trenując do królewskiego dystansu, liczy się tylko start docelowy. Każdy udział w zawodach jest traktowany jako element treningu. Na dodatek maratończyk nie dostaje kilku szans na wyeksponowanie swojej formy. Z reguły wszystko zależy od jednego startu. Jednego dnia musisz trafić z formą, dyspozycją dnia oraz właściwą pogodą. W ...\nMaratońska ściana – przygoda na zamówienie\nPaweł Wysocki poniedziałek, Maj 16, 2016 11 Poradnik Biegacza No tags\tPermalink 0\nMaraton nie wybacza błędów. W ubiegłą niedzielę obserwowałem Maraton Lubelski jako rowerzysta. Pierwszy raz miałem okazję zobaczyć, jak zmienia się sytuacja biegaczy na dystansie. Pojawiłem się w okolicach półmaratonu i już wtedy widziałem, że dla niektórych to będzie ciężka przeprawa. Byłem świadkiem wielu sportowych dramatów. Ktoś siedział na krawężniku, ktoś inny szedł zrezygnowany, a jeszcze ...\nPaweł Wysocki wtorek, Maj 10, 2016 6 Z dystansem No tags\tPermalink 0\nW końcu publikuję kolejny wpis. To chyba najdłuższa przerwa w historii bloga. Ostatnie dni były bardzo intensywne. Najistotniejsza kwestia - zrobiłem kurs instruktora lekkiej atletyki! :) Przedwczoraj obserwowałem Maraton Lubelski. Jednak nie o tym będzie ten wpis. Wielu z Was identyfikuje mnie ze sklepem biegowym Perfect Runner. I bardzo dobrze, bo pracowałem tam ponad dwa lata. ...