Światowy dzień walki z depresją | Zespół Szkół im. Marii Skłodowskiej-Curie w Mińsku Mazowieckim\nJesteś tutaj: Home » Aktualności » Światowy dzień walki z depresją\nCelem dnia jest upowszechnienie wiedzy na temat depresji i innych zaburzeń z nią związanych. Obecnie depresja jest najczęstszą chorobą psychiczną. Zachorowalność roczna wynosi 6-12 proc. wśród osób dorosłych w tzw. sile wieku, a u osób w wieku podeszłym jest wyższa i sięga nawet ponad 15 proc. Szacuje się także, że około 30-50 proc. ludzi cierpiało chociaż raz w swoim życiu na zaburzenia depresyjne.\n„ZNIKAJĄCE DZIECI, NASTOLETNIA DEPRESJA”\nDodano: 22.02.2021, do kategorii Aktualności\nSzanowni Państwo, uprzejmie informuję,\nZarządzenie Dyrektora Zespołu Szkół w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania\n05.01.2020 Dzisiaj obchodzimy Światowy Dzień Wolontariusza. W imieniu Dyrekcji, nauczycieli, pracowników szkoły bardzo dziękujemy uczniom i nauczycielom sprawującym … więcej\n02.01.2020 Nasi uczniowie nigdy nie zawodzą! Na zdjęciach kartki świąteczne wykonane przez uczniów dla dzieci z hospicjum. … więcej\n13.12.2019 Uczennice klasy 2TAL zapraszają do udziału w akcji „Kartka radości”. Akcja polega na przygotowaniu kartek świątecznych … więcej\n03.12.2019 Każdego roku nasza szkoła bierze udział w zbiórkach żywności. Braliśmy udział w akcji „Banki żywności”. Dziękujemy … więcej\nMiło nam poinformować, że uczennica naszej szkoły, Marta Wójcicka z klasy 2AP zakwalifikowała się do finałowego etapu … więcej\nStacjonarna nauka po wakacjach trwała bardzo krótko. Już w październiku zaczęło się nauczanie zdalne. I chociaż czasu … więcej\nUwaga uczniowie klas maturalnych\nUwaga uczniowie klas maturalnych Od 3 do 16 marca br., zgodnie z poniższym harmonogramem, przeprowadzony zostanie próbny egzamin … więcej\nUwaga uczniowie klas maturalnych oraz absolwenci\nUwaga uczniowie klas maturalnych w roku szkolnym 2020/2021 oraz absolwenci, którzy złożyli deklaracje maturalne w naszej szkole! … więcej\nMiło nam poinformować, że uczennica naszej szkoły, Marta Wójcicka z klasy 2AP zakwalifikowała się do finałowego etapu V ogólnopolskiego konkursu „Bliżej pszczół”! Głównym organizatorem konkursu jest Fundacja Rozwoju Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Celem V […]


Kiedy Pacjent wie lepiej – czyli słów kilka o odmowie leczenia (I) – Jak nie utknąć w kanałach przepisów\nKiedy Pacjent wie lepiej – czyli słów kilka o odmowie leczenia (I)\nOstatnio zasypywany jestem zapytaniami lekarzy dentystów o podstawy prawne odmowy bądź zaprzestania leczenia, czyli:\njak powiedzieć Pacjentowi, że nie ma się już przyjemności z jego wizyt i przy okazji nie narazić się na odpowiedzialność dyscyplinarną.\nMoi lekarze najczęściej, jako powody podjęcia decyzji o zaprzestaniu leczenia, podają:\nbrak współpracy z Pacjentem (chodzi o nierealizowanie zaleceń, co uniemożliwia osiągnięcie zamierzonego w planie leczenia efektu);\nbrak kultury osobistej Pacjenta (objawia się to w sposobie odnoszenia się do lekarza, personelu pomocniczego; notorycznym nieodwoływanie wizyt a następnie domaganiem się terminu na „dziś”);\nkwestionowanie kompetencji lekarza;\nsposób traktowania medyka jak dostarczyciela pizzy (ja wiem lepiej, co trzeba zrobić a Pan/Pani tylko mi to zrób);\nstan zdrowia Pacjentów (nosicieli chorób zakaźnych typu: HIV; WZW)\nTego typu sytuacje z gruntu są nieprzyjemne i mogą rodzić nieporozumienia, a co za tym idzie burzyć zaufanie na linii Lekarz-Pacjent bez którego przecież nie sposób udzielać świadczeń i myśleć o celu leczenia . Często do tego dochodzą jeszcze emocje i konflikt gotowy.\nLekarze, aby zaoszczędzić sobie tych nieprzyjemności i zawczasu rozstać się z Pacjentem podejmują decyzje bądź to odmowie leczenia bądź o dalszym jego zaniechaniu.\nNa pewno i Ty byłeś/aś w podobnej sytuacji, mając ochotę powiedzieć Pacjentowi, co myślisz o jego zachowaniu pokazując mu drzwi gabinetu zaś na odchodne żegnając krzyżem przybysza.\nNie ma w tym nic dziwnego. Nic oburzającego. Tylko osoba, która nie ma pojęcia o tej robocie może myśleć inaczej.\nTym wpisem chciałbym Ci podpowiedzieć, jak odesłać Pacjenta bez szkody dla własnego – ogólnie pojętego – interesu.\nPrawo lekarza do odmowy leczenia zostało ustanowione w art. 38 ustawy. W świetle tego lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia pacjenta. Jednakże lekarz ma bezwzględny obowiązek udzielania pomocy w każdym przypadku, gdy:\nzwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz\nZ tego wynika, iż lekarz ma prawo odmówić leczenia bądź nie podjąć leczenia w ogóle.\nNikt tu nie popełnia zbrodni, o tyle, o ile nie zachodzą ww. sytuacje.\nW stomatologii trudno o sytuacje, gdzie odmowa leczenia bądź jego zaniechanie mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.\nDuże częściej zdarzają się przypadki „niecierpiące zwłoki„. W zasadzie przyjmuje się, że termin ten określa wszystkie te sytuacje, gdzie nieudzielenie pomocy mogłoby zaszkodzić zdrowiu Pacjenta, tj. spowodować negatywne skutki dla niego, ale nie na tyle poważne, aby zakwalifikować je jako ciężki rozstrój.\nWydaję się, iż przypadkiem niecierpiącym zwłoki będzie np. tzw. Pacjent bólowy, bądź sytuacja w której brak szybkiej reakcji lekarza spowoduje konieczność np. ekstrakcji zęba lub też wywoła konieczność zmiany planu leczenia na bardziej uciążliwy bądź kosztowny dla Pacjenta.\nAby nie zaszkodzić sobie podjętą decyzją o odstąpieniu od leczenia:\nupewnij się – wedle istniejących okoliczności danego przypadku i własnej wiedzy – że Pacjent nie jest w sytuacji niecierpiącej zwłoki;\nuprzedź Pacjenta o podjętej decyzji możliwie najwcześniej, jak to jest możliwe aby wyeliminować ew. ryzyko związane z brakiem możliwości reakcji (czasu) Pacjenta na taką sytuację i podjęciem leczenia w innym miejscu;\ndokonaj zaopatrzenia Pacjenta – gdy jest to niezbędne, aby wyeliminować możliwe nagatywne skutki odstąpienia, dając Pacjentowi czas na znalezienie innej placówki;\npoucz Pacjenta o placówkach, w których może być mu udzielona pomoc\nodnotuj odstąpienie od leczenia w dokumentacji medycznej;\npodaj uzasadnienie pkt. 4;\nwydaj dokumentację medyczną bez zbędnej zwłoki, gdy Pacjent tego zażąda.\nJeżeli zaś mowa o odmowie podjęcia leczenia, to taka odmowa nie wymaga uzasadnienia i adnotacji w dokumentacji medycznej, gdyż takowa najczęściej w takiej sytuacji nie powstaje.\nJak widzisz, 6 prostych kroków może uchronić Cię od wielu nieprzyjemności w przyszłości.\nOczywiście, to nie jest tak, że postępując zgodnie ze wskazaniami, w ogóle nie narazisz się na postępowania zainicjowana przez Pacjenta przeciwko Tobie. Tego ryzyka nigdy nie da się wyeliminować, niezależnie od zasadności czy bezzasadności podnoszonych twierdzeń.\nJednakże, dobrze prowadzona dokumentacja medyczna, szczegółowy opis zdarzenia i uzasadnienie odstąpienia od leczenia to potężne oręże w argumentacji z Pacjentem przed sądami czy organami administracyjnymi, w tym Izbą Lekarską.\ndobrze jest wrócić do pisania\nWstecz Czy blog działa ?\nDalej Kiedy Pacjent wie lepiej – czyli słów kilka o odmowie leczenia z punktu widzenia KEL\n20 lipca 2016 o 17:26\npytanie po co w ogóle zastanawiać się jak odmówić pacjentowi i jak zrobić to zgodnie z prawem? metoda dużo prostsza i efektywniejsza wymyślić plan leczenia za 80 000 zł, pacjent sam odmawia i problem z głowy, a jedyną złą rzeczą, którą powie o lekarzu to, to że jest drogi, co wg Polaków, jest pozytywem\nZawsze sobie cenie wszystkie komentarze umieszczone pod wpisem – i te trafne, i te nie do końca przemyślane.\nPana tok rozumowania, aby zabić Pacjenta ceną usługi, przez co nie pochylać się nad kwestią odmowy udzielenia świadczenia bądź zaprzestania leczenia, jest z gruntu błędny i w związku z tym:\n1. Czy może Pan odpowiedzieć tym Pana Kolegom i Koleżankom, jak mają przedstawić plan leczenia za 80.000 zł Pacjentowi leczonemu w ramach kontraktu z NFZ? Chętnie sam z ciekawościom posłucham i poczytam. Przypomnę tylko, że Pacjent w ramach świadczeń NFZ nie zawiera z lekarzem/placówką umowy, czego nie można powiedzieć o sytuacji planu leczenia, który jest swoistą ofertą zawarcia umowy i w chwili wyrażenia zgody Pacjenta taka umowa jest zawiera.\n2. Czy może Pan odpowiedzieć tym Pana Kolegom i Koleżankom, którzy zastanawiają się, czy przyjść Pacjenta chorego na HIV czy WZW, jak powinni się zachować aby ich odmowa była ważna, skuteczna i bezpieczna dla nich ?\n3. Czy może Pan odpowiedzieć tym Pana Kolegom i Koleżankom, którzy przedstawili Pacjentowi, zaakceptowany przez Niego, plan leczenia za 80.000 zł, a którzy później jednak z jakiś względów leżących po stronie Pacjenta chcieliby zaprzestać leczenia, jak mają to zrobić ? Przedstawić plan za 180.000 zł ?\n4. Na ostatku zaś, czy mógłby Pan wyjaśnić, jak zaprezentowana przez Pana postawa wobec Pacjenta ma odniesienie do zasad etycznych wykonywania zawodu lekarza ? Mam tu na myśli sumienne wykonywanie obowiązków; brak nadużycia zaufania; poszanowanie drugiego człowieka, nawet jeżeli trudno oczekiwać wzajemności; w końcu zaś elementarna uczciwość w relacjach LEKARZ-PACJENT. Zaprzestanie leczenia czy odmowa jego podjęcia z podaniem uzasadnienia takiego stanu rzeczy świadczy o odwadze cywilnej lekarza w relacjach z pacjentem, przez co jest wyrazem uczciwego stosunku wobec drugiego człowieka. Przedstawienie zaś odstraszającego planu leczenia tylko po to, by Pacjenta się pozbyć jest symbolem fałszu, kłamstwa i obłudy.\nJa nie jestem zwolennikiem takiej postawy.\nPo to właśnie powstał ten wpis.\nlekarz nie ma prawa odmówić pacjentowi wykonania usługi medycznej tylko i wyłącznie dlatego, że pacjent jest HIV+, HCV+ i / lub HBV+ , za takie coś ma Pan na wstępie przegrany proces sądowy\nz całym szacunkiem, ale mam nadzieje, że nie doradził Pan żadnemu lekarzowi, że może w tym momencie odmówić pacjentowi, bo jeśli zajmuje się Pan obsługom podmiotów leczniczych to już mówimy tutaj o legal malpractice\nNFZ? nietrafione, co raz mniej lekarzy prywatnie na NFZ przyjmuje\ntechnika, którą Panu zaprezentowałem jest powszechnie stosowana przez dentystów w USA i jest już nauczana na szkoleniach z komunikacji z pacjentem w Polsce, to jest rzeczywistość\nsytuacja wymuszona przez pacjentów, którzy jak nie mają spełnionych swoich oczekiwań to żądają odszkodowania i zadośćuczynienia, wciągając lekarza w kilkuletni proces sądowy, pewnie dla radcy prawnego przebywanie na sali sądowej jest czymś normalnym, ale dla lekarza jest to koszmar\nteraz nie ma leczenia, pacjent żąda wykonania usługi i tyle, on nie chce być leczony, przykro mi\nbardzo mi się podoba punkt 4, tylko co ma sobie pomyśleć taki dentysta jak pacjent przychodzi usunąć ząb, ząb usunięty, a za 3 tygodnie wezwanie przedsądowe do zapłaty 30000zł, bo pacjent nie wiedział, że po usunięciu zęba nie będzie mieć zęba\nczasami liczenie na to, że wszyscy będą stosować zasady fair play, może być myśleniem życzeniowym, polscy lekarze powinni już dawno nauczyć się postępowania od swoich zachodnich kolegów\nSzanowny Panie Rafale:\n1. lekarz co do zasady ma prawo odmówić świadczenia osobie chorej (HIV WZW etc.) – nie jest prawdą, że w takiej sytuacji grożą mu jakiekolwiek sankcje, tym bardziej procesy sądowe. Na temat tych ostatnich mam chyba ciut większą wiedzę niż Pan – ale mogę się mylić. Piszę, że co do zasady, gdyż nie zawsze taka odmowa będzie dopuszczalna. Pewnie Pan wie, że NFZ odrębnie finansuje w stomatologii świadczenia o podwyższonym ryzyku udzielane Pacjentom chorym na choroby zakaźne, toteż lekarz ma jedynie obowiązek wskazać, gdzie świadczenie będzie mogło być wykonane. Pana zapatrywanie przynajmniej w tym zakresie jest błędne i powinno podlegać weryfikacji.\n2. Nie powiedziałem, że takie praktyki nie są stosowane, ani też, że nie są – czy też nie mogą – być one przedmiotem szkoleń. Przeciwnie, nie mam powodów Panu nie wierzyć, że ktoś z tego szkoli. Powiedziałem jedynie, że nie w każdej sytuacji „spławienie” Pacjenta ceną jest możliwe, dopuszczalne oraz zwyczajnie etyczne.\nKluczową dla procesu leczenia jest kwestia zaufania. W tym mieści się i pojęcie oczekiwań. Jeżeli Pacjent jest zapewniony o tym, że jego oczekiwania będą spełnione, a proces leczenia – który wszak opracował lekarz – ku temu zmierza, to nie widzę powodów, aby tylko przez ten fakt miały powstawać jakieś nieporozumienia. Takie nieporozumienia mogą powstać zawsze, z różnych przyczyn. Jeżeli lekarz wie, że oczekiwań Pacjenta nie spełni, albo że są one obiektywnie nie do spełnienia to dlaczego miałby go odstraszać ceną ? Tego nie rozumiem, przecież wystarczy po prostu odmówić. Co do zasady Pacjent w takiej sytuacji nie umiera i nie grozi mu inne niebezpieczeństwo, stąd odmowa jest dopuszczalna.\n3. Wbrew Pana twierdzeniom, przebywanie na wokandzie nie jest przyjemne, wiąże się z ogromem stresów, nieprzyjemności i ciągłej walki również dla pełnomocnika. Tylko pełnomocnik, który zaangażuje się w sprawę, jest w stanie ją wygrać, zaś zaangażowanie sprawia, że również my „przeżywamy” prowadzone sprawy. Oczywiście ogląd sprawy jest trochę inny – bo musimy zachować dystans, trzeźwą ocenę do której należy przyłożyć wiedzę tak teoretyczną i praktyczną – ale zapewniam Pana, że nasze sprawy nie spływają po nas, jak po kaczce.\n4. Rynek usług medycznych nie aż tak bardzo różni się od rynku w ogólności. Oczywiście jest kilka zasad ograniczających odmowę udzielenia świadczenia (mam tu na myśli głównie stomatologów), ale generalnie tak jak Pacjent może sobie wybierać lekarza, tak lekarz ma prawo wybrać sobie Pacjenta. Jeżeli Pacjent jest roszczeniowy, nieprzyjemny, ma wygórowane oczekiwania, nie stać go na leczenie, nie godzi się na zaproponowany plan leczenia, sam wie lepiej, a lekarz ma być tylko narzędziem w oczekiwaniu Pacjenta – to dlaczego lekarz miałby chcieć udzielać swojej usługi takiemu Pacjentowi. Ta swoboda umów dotyczy nie tylko samej woli zawarcia umowy na konkretną usługę, ale również prawa wyboru swoistego kontrahenta: tak po stronie lekarza, jak i pacjenta. Wiele osób wszak ma swojego ulubionego lekarza np. pierwszego kontaktu, ale również i stomatologa. Mamy swoich fryzjerów, kosmetyczki, ginekologa, mechanika – tutaj zasady są takiej same.\n5. Generalnie zachęcam swoich Klientów, aby stosowali zgody na leczenie. Na leczenie chirurgiczne również. Taka zgoda eliminuje zagrożenie, o którym Pan pisze i stanowi parasol dla Lekarza.\n6. Panie Rafale, ja jestem człowiekiem który wyznaje bardzo prostą regułę kantowską, tzw. imperatyw kategoryczny. Nie przemawia do mnie argument, że skoro wszyscy coś robią, to jest to dozwolone, dopuszczalne, akceptowalne i etycznie uzasadnione. W swojej pracy zawodowej i generalnie życiu zachęcam osoby napotkane, aby stosowały zasady fair play. Oczywiście, nie jest możliwe aby wszyscy postępowali zgodnie z zasadami uczciwości, lojalności czy tzw. dobrych praktyk kupieckich. Ale jeżeli odwrócimy sytuację i powiemy: postępuj wbrew tym zasadom, bo już na zachodzie dawno się przekonali, że tylko frajer robi inaczej – to postawimy wszystko na głowie. Wydaje mi się, że dużo lepiej żyłoby się nam tutaj w Polsce, gdyby każdy był wobec siebie życzliwy i postępował fair. A że czasem można się sparzyć – można pewnie. Jednak nie powinno się schodzić z obranej drogi, bo jak mawiał prof. Bartoszewski: Warto być przyzwoitym.\nPrzyzwoitość nie przychodzi łatwo. Trzeba nad nią pracować. Każdego dnia. Jednak w rezultacie rachunek jest dodatni. Widzę to po swoich pacjentach w gabinecie, po personelu i w reszcie po Klientach w Kancelarii.\nBądźmy przyzwoici !\n16 sierpnia 2016 o 03:04\n;02&#82812s? vede?i cum o s? vin? Apple s? Ã®i dea Ã®n judecat?, or s? zic? c? ei au inventat aparatul foto cu ecran ?i Ã®n fa??â€¦ aaa, stai, Apple nu au aparate foto.”” tare )\n14 sierpnia 2016 o 12:26\nsam się Pan poplątał w swoich wypowiedziach, twierdze, że celowo, bo nie ma Pan racji\npierwsze pisze Pan, że lekarz może odmówić leczenia tylko i wyłącznie ze względu na stan pacjenta, tj. HIV, HCV,HBV ( patrz pana wpis na blogu + pierwszy komentarz)\nnatomiast w drugim komentarzu obraca Pan kota ogonem i przestaje twierdzi, że odmowa może być wykonana tylko ze względu na stan pacjenta na świadczenia gwarantowane przez NFZ\njest duża różnica pomiędzy odmową leczenia ze względu na stan pacjenta a podpisanym kontraktem z NFZ\n1. świadczenia dla pacjentów zakaźnych są przez NFZ inaczej wyceniane i jeśli tu lekarz nie podpisał kontraktu a pacjent jest HIV+ i chce aby lekarz wykonał świadczenie w ramach NFZ, to lekarz może odmówić, bo nie ma podpisanego kontraktu( i to jest powód odmowy) lub zaproponować świadczenia płatne lub skierować do placówki, która ma podpisany kontrakt na świadczenia dla pacjentów zakaźnych\n2. lekarz nie ma prawa powoływać się na tzw klauzule bezpieczeństwa i powiedzieć, pacjentowi HIV+, że nie będzie go leczył bo boi się, że zakazi się HIVem ( życzę powodzenia z zapisem tego z dokumentacji!!!)\nosoby, które wykonują zawód medyczny z odróżnieniu od zwykłych obywateli znają( a raczej powinny) zasady, techniki, środki wykluczające a przynajmniej minimalizujące ryzyko zakażeniem i zatem spoczywa na nich obowiązek udzielenia pacjentowi świadczeń nawet w sytuacji narażenia własnego zdrowia. powołanie się przez lekarza na klauzule bezpieczeństwa jest możliwe jedynie w przypadku gdy zagrożenia zdrowia lub życia nie jest związane ze stanem zdrowia pacjenta a czynnikami zewnętrznymi\njeśli udziela Pan porad prawnych lekarzom to zdecydowanie warto się doszkolić, bo naraża Pan ich na niepotrzebne wypłaty zadośćuczynień pacjentom\nlekarz wybierając studia wiedział na co się decyduje i z jakimi zagrożeniami wiąże się jego zawód, a takie podejście do osób zakażonych jest dziwne, bo 70% nosicieli HIV nie wie, że go ma, a znaczna większość się nie przyznaje, tylko nieliczne osoby się na to decydują, a później rezygnują jak lekarz ich z placówki wygoni; to taki lekarz może się zakazić tylko jak mu pacjent powie? a co z resztą?\n14 sierpnia 2016 o 12:53\nDziękuję Panu za sugestię o mojej głupocie i poradzie, abym jednocześnie się doszkolił. To cenne w dzisiejszym świecie. Życzliwych ludzi, którzy podpowiedzą, poradzą i pomogą jest wszak tak mało.\nJednocześnie zapraszam Pana, jak i wszystkich innych na cykl szkoleń z moim udziałem 30 września i 1 października w Chorzowie, w Hotelu Diament Arsenal Palace (www.mcbkonferencje.pl). Będę mówił o kontroli sanepidu, wojewody oraz o formach wykonywania zawodu lekarza.\nTymczasem, kończąc już naszą pogawędkę przychodzą mi na myśl słowa Stanisława Leca – Nigdy nie dyskutuj z głupcem. Ludzie mogą nie zauważyć różnicy.


linia Pobłędzie - Blaskowizna\n» linia Pobłędzie - Blaskowizna\n#1 17.08.2008 00:34:08\nStoję w blaszanej budce zwanej szumnie przystankiem pekaesu, po lewej widać zieloną tablicę z napisem Blaskowizna, po prawej kępę drzew, dolinkę jakiejś bezimiennej rzeczki oraz jakieś ledwo widoczne zabudowania, na wprost inną tablicę zachęcającą do nurkowania w jeziorze Hańcza które mamy za placami, w odległości może 200 metrów.\nDzieciarnia stojąca wraz ze mną milczy, ale w oczach widać zniechęcenie i jeżeli za chwilę nie przestanie padać będę miał festiwal marudzenia, płaczu, wrzasków oraz serii pytań o charakterze egzystencjalnym.\nSiąpi, ale jakby się przejaśniało.\nPóki nie przestanie padać, napiszę ki czort rzucił mnie do tej blaszaka.\nOd wczoraj jestem na Suwlaszczyźnie, po zalogowaniu się w noclegowni okazuje się, że trzeba zaopatrzyć się następnego dnia w gotówkie. Proponuję, że ja z dzieciarnią zaudam się na jakąś wycieczkę a żona pojedzie w miedzyczasie do Suwałk po pieniądze i odbierze nas gdzieś z trasy. Rzeczą oczywistą jest, że nie będzie to zwykła wycieczka tylko wycieczka o charakterze kolejowym.\nLinię Pobłędzie - Blaskowizna wybrałem nieprzypadkowo. To najbliższa linia kolejowa od naszej noclegowni, funcjonująca przez raptem trzy lata, a teraz zapomniana przez Boga i ludzi. Mamy zamiar przejść jej cały dziewięcio i pół kilometrowy przebieg.\nZa opis linii niech posłuży cytat z ksiązki Grzgorza Rąkowskiego "Polska Egzotyczna" Tom I.\nOd rana pada, siąpi, nie pada, siąpi i dalej pada. Pogoda ma najwyraźniej problem z określeniem swojego dzisiejszego charakteru. Gdy wyjeźdzamy z noclegowni przestaje padać i nawet pokazuje się słońce. Nie jest źle.\nGdy przyjeźdzamy jest nawet słoneczna pogoda. Niestety po przejściu 200 metrów zaczyna padać, więc zmuszeni jesteśmy gdzieś się schować. Najbliżej jest ta nieszczęsna budka w której obecnie tkwimy.\nPogoda jest najwyraźniej uwzięła się na nas. Gdy przestaje padać i próbujemy iść wyznaczoną marszrutą zaczypa padać i jak niepyszni chowamy sie do blaszaka.\nPrzestało padać. Idziemy.\nNa początek sprawdzamy czy nie zostały jakieś ślady po moście nad bezimienną rzeczką. Nic nie znajdujemy. Idziemy dalej.\nPo jakichś 200 metrach ślad po starotorzu zaczyna być widoczny. Niestety jest mokro, starotorze zarośnięte jak linia do Gołdapi, więc decyduję iść po szosie. Linię mamy po lewej w odległości 50-100 metrów. Czasami jest prawie niewidoczna.\nJednak przez większą część trasy, szczególnie gdy biegnie po nasypie nie ma żadnych problemów z jej znalezieniem.\nPo około dwóch kilometrach linia przecina szosę i teraz jest utwardzoną wiejską drogą.\nW tej kępie drzew znajdujemy jednyną chyba pozostałość po tej linii czyli przepust na Błędziance.\nW rzeczywistości wygląda on tak. Na moje oko trochę za solidny jak na zwykłą bocznicę do kamieniołomu.\nPonieważ zaczyna znów siąpić decyduję, że w tym miejscu zakończymy naszą deszczową ekskursję.\nRobię jeszcze pamiątkowe zdjęcie (wybaczcie prywatę) ze starotorzem w tle.\nOd lewej: starotorze, Basia, Michał, Ela\nPo drodze do nocelgowni zajeżdzamy zachaczamy jeszcze ruiny dworku w Hańczy.\nKiedyś wyglądał on w ten sposób\nTeraz prezentuje się mniej okazale.\nHistorię dworku można przeczytać na widocznej na zdjęciu tablicy, którą cytuję w całości.\nGdzieś w krzakach znajduję jeszcze ledwo trzymający pion krzyż\nZ trudem można odcyfrować napis.\nZaczyna porządnie padać ....... jedziemy do noclegowni.\nPozdrawiam serdecznie i deszczowo.\n#2 17.08.2008 10:30:31\nRe: linia Pobłędzie - Blaskowizna\nTo się czyta. Aż zatęskniłem za Suwalszczyzną. Te obrazki, historia z dworkiem... Chyba ostatnio byłem tam jakieś szesnaście lat temu


Wiadomość Zewnętrzne Rubieże - ujawniono zawartość płatnego dodatku do Star Wars Battlefront 03.03.2016 - Forum | GRYOnline.pl\nWiadomość Zewnętrzne Rubieże - ujawniono zawartość płatnego dodatku do Star Wars Battlefront\nZewnętrzne Rubieże - ujawniono zawartość płatnego dodatku do Star Wars: Battlefront\nBo od biegania jak paranoik i strzelania do wszystkiego to ja mam Fallouta 4.\nNiestety ale jak wejdę wieczorem, czasami późnym to praktycznie w jednym trybie tylko są ludzie. Szczerze wątpie, żeby na nowych mapach było więcej osób. Ja nie mam zamiaru nic dokupywać skoro już na starych nie ma z kim grać\nCo wy gadacie, o której bym nie grał zawsze mam z kim grać a gram na mapach 40 osobowych.\nPolecam wszystkim. Gram na PS4 "CityMan_pl"\nPS4 to inna bajka tam codziennie jest online po 35-40k ludzi online, na PC jest to raptem 5-6 więc nie ma o czym mówić :)\nGra na PC żyje, ale tylko wieczorami. W ciągu dni nie ma za bardzo co liczyć na znalezienie pełnego serwera.\nDobrze że rozum stał wyżej niż hype i nie kupiłem :)\nNa PS4 gra żyje, bo dodawana jest do większości zestawów z konsolą... Sam mam swoją z takiego zestawu. Od początku grudnia przegrałem tylko 12 godzin. Nie widzę sensu dalszej gry, chyba, że mnie nagle złapie hype na Star Wars, ale nie sądzę, żeby szybko to nadeszło. Możliwe, że na premierę kolejnego filmu, ale wtedy to już będzie pięć innych Star Warsów...\nMyślę że gra będzie miała jeszcze duży wzrost liczby graczy na wszystkich platformach jak wyjdzie kompletna edycja w rozsądnej cenie, ja sam miałem kupić po zagraniu w betę ale czekam na kompletną edycję w dobrej cenie np 150 zł a nie za 350 czy 400 zł\nEA sobie jaja robi z tym dodatkiem, jeszcze reklamuje Greedo i tego drugiego (nawet z nazwy go nie pamietam) jako "iconic heroes".\nSorry ja liczyłem na Chewbacce czy Obi-Wana a nie na jakiegoś podrzędnego łowce nagród.\nSwoją drogą przepustka sezonowa do BF'a to 200 zł. Czyli oddzielnie 4 planowane dodatki będą razem kosztowały z 300 zł, mam podstawkę i gra mi sie podoba, ale jak mam płacić za dodatki więcej niż za samą gre to ja dziękuje.\nOd początku wiedziałem jak Disney i EA sie dorwało do Gwiezdnych Wojen to nic dobrego z tego nie wyjdzie. VII też była do niczego, szkoda tak dobrej sagi\npost wyedytowany przez Juvenille 2016-03-09 16:31:45\nDokładnie, w szczególności że skiny obydwu są w grze od początku tylko w innych strojach,..


Budowa domu Sopot | 6406 wykonawców | Najlepsi w lipcu 2021\nBudowa domu w Sopocie\nWykonawcy usługi Budowa domu w Sopocie\nW Sopocie mamy 6406 wykonawców w kategorii Budowa domu, ocenianych średnio na 4.8 (na podstawie 1820 opinii)\nMateusz Killich, Sopot\nP.U.R Okno-flordar, Sopot\nBudowa domu: ostatnie zapytania w Sopocie\nMam tylko drzwi Porta DT-PW/II Klasa C typ I. Nie mam ramy/ośnieżnicy . Aktualnie w ścianie nie ma otworu na drzwi (kiedyś był).\nWymiana drzwi wejsciowych razem z calym osprzetem( oscieznica, klamka, zamek etc). Zakres uslugi: - zdjecie pomiarow tak aby dopasowac nowe drzwi ( jak ja zmierzylam to wyszlo 195x 80 cm) skrzydlo lewe - demontaz starych drzwi - zamontowanie nowych drzwi Nie mam nowych drzwi. Interesuje mnie kupno gotowych drzwi a nie robienie ich na wymiar. Wykonanie uslugi - pomiedzy 18 a 30 czerwca. Cena drzwi - do 700 zl. W ofercie prosilabym o szacunkowa wycene kosztow demontazu/ montazu.\nWymontowanie starych dzwi w piwnicy i zamontowanie nowych dzwi technicznych\nMuszę wymienić drzwi wewnętrzne, problemem jest metalowa ościeżnica oraz niestandardowe wymiary samych drzwi.\npotrzebuję równiez porady, akie drzwi zakupic, bo nie wiem, czy każde będą odpowiednie\nPotrzebuję wykonania i montażu nowych drzwi do zabudowy lodówki z dopasowaniem do istniejącej zabudowy kuchni.\nSzukam osoby do montazu dwoch par drzwi, naprawienia spluczki i wysypania poachu do piaskownicy.\nDzień dobry, Poszukuję fachowca do montażu drzwi. Są to drzwi wewnętrzne, z zamkiem.\nWymiana drzwi w piwnicy z drewnianych na stalowe. Szerokość skrzydła 70cm\nIle kosztują usługi ekipy budowlanej w Sopocie?\nChciałbyś poznać cenę usługi w Sopocie? Dodając zapytanie, poproś ekipę budowlaną o cennik lub podanie wstępnej wyceny. Dzięki temu dowiesz się, jaki jest szacowany koszt realizacji tej usługi. Pamiętaj, że przygotowanie dokładnego kosztorysu najczęściej wymaga bezpośredniego spotkania z ekipą budowlaną.


Language of hope: Wymagania.\nDziś zacznę pytaniami!\nJak mam stosunek do siebie? Szanuję się taką/takim jaką/jakim jestem? Często się na siebie denerwuję? Rozmawiam ze sobą o tym? Czasem warto, tylko Ty jesteś na tym samym poziomie co Ty. :)\nDoszłam ostatnio do pewnego punktu w życiu, gdy znów nie wyszło to co zamierzałam. Tylko tym razem zastanowiłam się nad tym i przedyskutowałam sprawę z Przyjacielem. Cóż, faktycznie, chciałam jedno, ustaliłam zasadę, ale niestety nie udało się. Upadłam.\nWłaściwie to nikt niczego ode mnie nie wymaga. Upadki? Skoro nic nie muszę, to dlaczego one się pojawiają? Po co robię cokolwiek?\nGdyby nie było potknięć, mogłoby oznaczać to, że się nie rozwijam. Upadam, bo sama od siebie wymagam. Ale wstaję na nogi. Dzięki temu idę do przodu, a nie stoję w miejscu. "Kto stoi ten się cofa."\nPo co stawiać sobie wymagania, skoro niepowodzenia tylko mnie demotywują?\nZastanówmy się jakie są moje wymagania. Czy nie stawiam sobie poprzeczki zbyt wysoko? Jestem tylko człowiekiem, nie przeskoczę Kinyeti jednym skokiem. Tym samym traktujmy się jak ludzi, nie jak roboty.\nZ drugiej strony nie zaniżajmy własnych możliwości. Stawianie wymagań, którym bez problemu podołamy jest zaniżaniem własnej wartości. Właściwie nie ma sensu. Jesteśmy aż ludźmi, mamy rozum, duszę, coś co powinniśmy rozwijać.\nUsiądź któregoś dnia wygodnie, albo niewygodnie (;)), przemyśl jak wygląda Twój rozwój intelektualny, moralny, psychiczny i fizyczny.\nWiem, że potrafisz znaleźć prawdziwą granicę swoich możliwości. Nie bój się podjąć ryzyka. Nie bój się upadku, one bolą tylko chwilę, otrzep kolana i idź do przodu. Wierzę w Ciebie!\nDziękuję i pozdrawiam Karola za zdjęcie :)\nAutor: Daria Z o 05:54


Apteczka peceta - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nGdy pecet odmawia posłuszeństwa lub grozi utrata danych, nie obejdziesz się bez specjalistycznych programów. Lecz po co sięgniesz, gdy stan jest "podgorączkowy"? Przetestowaliśmy sposoby usuwania najczęstszych awarii i podpowiadamy, co powinno się znaleźć się w pecetowej apteczce.\nWybraliśmy najczęstsze awarie i podzieliliśmy je na dziesięć kategorii. W każdej z nich prezentujemy dwa rozwiązania.\nProgramy zaznaczone tym symbolem są najlepszymi lub jednymi z najlepszych rozwiązań problemu. Najczęściej są to rozwiązania komercyjne. Produkty w tej rubryce mają doskonale wypełniać powierzone im zadania - niezależnie od ceny.\nOprócz tego przedstawiamy tanie lub bezpłatne programy do rozwiązywania opisywanych problemów. W większości przypadków narzędzia te oferują możliwości zbliżone do oprogramowania komercyjnego. Ikona ze skarbonką oznacza, że w tej rubryce główne kryterium wyboru stanowił stosunek ceny do skuteczności, z jaką programy radziły sobie z awariami. Jeśli określony problem można było usunąć za pomocą narzędzi wchodzących w skład systemu Windows, wskazaliśmy, jak tego dokonać i jakimi narzędziami.\nKażdy omawiany przez nas produkt opatrzyliśmy krótkim opisem możliwości, słabych stron i zalet. Przy niektórych programach nie szczędzimy porad pomagających w efektywnym użytkowaniu. Oprócz narzędzi służących do ratowania danych w przypadku awarii prezentujemy również oprogramowanie prewencyjne, np. archiwizery. Oceniamy ich skuteczność i przydatność na podstawie przeprowadzonych testów.\nZalety i zasady działania Easy Recovery 4.10 Admin Bundle (kiedyś znany jako Tiramisu) potrafi odtworzyć usuniętą lub uszkodzoną partycję. Jest to możliwe nawet wtedy, gdy uszkodzeniu ulegnie sektor MBR (Master Boot Record) lub gdy partycja została usunięta za pomocą programu Fdisk. Pakiet składa się z modułów obsługujących systemy plików FAT16/FAT32 (DOS, Windows 3.1/95/ 98), NTFS (Windows NT) oraz systemy Novella Netware i napędów Iomega (Zip i Jaz). Jak podaje producent, Easy Recovery może ratować dane znajdujące się na dyskach uszkodzonych fizycznie, kopiując je na inny nośnik. Niemniej jednak nie nadaje się do odzyskiwania usuniętych plików. Do tego celu należy użyć innego narzędzia, np. Directory Snoop (patrz dalej).\nProgram instalacyjny tworzy dwie dyskietki startowe DOS, umieszczając na nich narzędzia do ratowania danych. W razie awarii uruchomisz system z dyskietki i przywołasz moduł przeznaczony do systemu plików zainstalowanego na dysku. Easy Recovery nie dokonuje zapisu na dysku, lecz odczytuje dane uszkodzonej partycji i zakłada wirtualną strukturę plików w pamięci operacyjnej. Potem można ją skopiować na inny napęd. Pod adresem www.ontrack.com/re/do/do.asp dostępne są wersje testowe programu do wszystkich wymienionych systemów plików.\nDogłębna analiza trwa od dziesięciu minut do kilku godzin, zależnie od konfiguracji systemu. W środowisku Windows 95 z zainstalowanym FAT16 Easy Recovery nie potrafi odtworzyć długich nazw plików. Ponadto narzędzie jest nadzwyczaj drogie - zarówno pojedyncze moduły, jak też w pakiecie.\nEasy Recovery 4.10 Admin BundleProducent: Ontrack, http://www.ontrack.com\nCena: zależnie od wersji: 49 do 950 USD (zakup na stronie producenta)\n+ skuteczny pakiet do ratowania partycji w różnych systemach plików\n- bardzo drogi####\nOcena ogólna: Easy Recovery daje dużą szansę uratowania usuniętej lub uszkodzonej partycji. Jednak ze względu na wysoką cenę opłaca się tylko administratorom sieci.\nZalety i zasady działania W odróżnieniu od poprzednika Lost & Found odtwarza tylko partycje FAT16 i FAT32. Działa jednak w podobny sposób. Nie zapisuje na dysku żadnych informacji, by nie zniszczyć ratowanych obszarów danych. Kopiuje jedynie pliki i katalogi z uszkodzonego nośnika na inny. Dlatego Lost & Found może być również stosowany do odzyskiwania usuniętych plików.\nNa potrzeby testu usunęliśmy kilkanaście katalogów z partycji FAT32 w Windows 95. Analiza dysku o pojemności 10 GB trwała około godziny. Lost & Found odnalazł wszystkie katalogi i odtworzył pliki. Część danych udało się odzyskać nawet po ponownym założeniu partycji.\nSłabe strony Lost & Found można użytkować tylko na jednym komputerze. W wersji 1.0 warunek ten przeforsowano za pomocą środków technicznych. Po pierwszym użyciu dyskietki odmawiały posłuszeństwa w innych komputerach. Wskutek wielu protestów producent udostępnił łatkę (pod adresem www.powerquest.com/intlupdates/en/index.html , plik: LF100101.ZIP, rozmiar: 705 KB), która aktualizuje Lost & Found do wersji 1.01 i usuwa ograniczenie. Niemniej jednak nie zmienia ustaleń zawartych w umowie licencyjnej oprogramowania.\nLost & Found 1.01Producent: Powerquest, http://www.powerquest.com\nCena: 90 USD (zakup w sklepie internetowym)\n+ ratuje dane z partycji FAT16 i FAT32####\n- może być stosowany wyłącznie na jednym komputerze\nOcena ogólna: Lost & Found wykazał się dużą skutecznością w odzyskiwaniu danych. Wadą są nadzwyczaj rygorystyczne warunki umowy licencyjnej.\t1\nKrzysztof Daszkiewicz, Andreas Perband, Daniel Behrens


Szafki do klubu fitness premium, szafki z mdf, szafki ubraniowe — ATEPAA®\nSzafki do siłowni i klubu fitness wykonane i zainstalowane w Paryżu. Realizacja dla tego klienta była dla nas okazją do zaproponowania materiałów, z których zwykle nie wykonuje się szafek szatniowych. Pomysł okazał się trafiony a szatnia zyskała zupełnie nowy wymiar.\nProjekt dla klubu Belinann to połączenie szafek z frontami 3D oraz szafek z grafiką, które zostały wyposażone w nóżki oraz zamki na kłódkę. Dodatkowo wyposażyliśmy obiekt w szafki depozytowe zainstalowane przed szatniami. Nasza paryska realizacja okazała się również szansą na realizację wielu niestandardowych elementów takich jak plafony podwieszane do sufitu oraz meble na indywidualne zamówienie.


Nałogi - Strona 9 - Forum SEA\nPost autor: Marie » 23 sie 2009, 23:53\nmam poważne zadatki na pracoholiczkę. Bywa, że w obliczu jakiegoś zadania, z którym muszę się uporać, jestem w stanie nie jeść, nie spać, wyłączać telefon aby ewentualna rozmowa mi nie przeszkadzała ;/ często lubię poświęcać pracy więcej czasu niż jest to wymagane (np praktyki wakacyjne)\nPost autor: nightmare » 24 sie 2009, 11:06\nNie powiedziałabym, że to nałóg, ale wciągnęło mnie posiadanie tatuaży. Lubię myśleć o nowych. Do tego standardowo muzyka, choć potrafię wytrzymać bez moich ulubionych gatunków muzycznych.\nPost autor: Antymidas » 24 sie 2009, 21:24\nHmm był już alkohol papierosy komputer.... Czy pisał już ktoś o uzależnieniu od sexu ?\nPost autor: urtika » 24 sie 2009, 21:41\nByli tacy, którzy pisali o uzależnieniu od masturbacji.\nPost autor: Korppi » 25 sie 2009, 00:50\nPapierosy - nigdy w życiu, narkotyki też... kawa - blee\nInternet? hm... jak już wejdę to trochę posiedzę (właśnie mija 5 godzina:P) ale nie sądzę bym była uzależniona. Gram w kilka gier i lubię wiedzieć co się na świecie dzieje. I tyle:D\nUwielbiam słodkie lenistwo i nicnierobienie. To jest to, co mnie w życiu naprawdę odpręża Nie ma to jak zasiąść wieczorkiem w fotelu (z piwkiem lub bez:P) i pogapić się bezwstydnie na księżyc lub po prostu w okno\nBez muzyki chyba nie mogłabym żyć. A przynajmniej nie wytrzymałabym długo. Jak tylko poczuję, że zalega we mnie jakaś energia (o dziwo czasem tak jest) to lubię sobie zapodać coś mocniejszego w głośniki i powywijać pewnymi częściami ciała oraz powydzierać mordę (pośpiewać ). Często też mam ochotę podumać trochę i porozmyślać... hm... wtedy coś spokojnego i nastrojowego, a nieraz to i płaczliwego mnie zadowala\nA z alkoholem to bardzo sporadycznie i najczęściej okazyjnie. Piwo, wino i to chyba tyle:P\nMiewam za to uzależnienia okresowe Jak już coś mi się bardzo spodoba, zasmakuje, zachwyci to nie mogę bez tego żyć. Jednakże tylko przez pewien okres właśnie, bo potem jakoś mi przechodzi albo samoistnie o tym zapominam :P\nTak więc aktualnie jestem uzależniona od: żurawinki (z płatkami na śniadanko - pycha ), Stratovariusa (zwłaszcza starsze utworki), Vampire Knight (obejrzałam wszystkie odcinki anime, jednak czuję niedosyt i mam zamiar przeczytać też mangę no i ten Zero... ), danonki (wcinam partiami po 2 naraz ) i to narazie chyba wszystko\n"Sinä olet ihminen, muistatko..."\nPost autor: faraon » 25 sie 2009, 20:13\nja jestem uzależniony od miasta, muzyki, wiatru prędkości i ciemności połączonej z letnią bezstresową atmosferą\nPost autor: Libra » 26 sie 2009, 06:50\nZaczęłam walczyć z nałogiem internetowym- siedzę max godzinę dziennie... od 3 dni i czuję się jak asceta W wytrzymaniu i nie rzucaniu tęsknych spojrzeń na komputer pomagają mi książki- co będzie jak skończę czytać, a nie znajdę innej tak wciągającej?\nPostanowiłam też zwęzić(naturalnie- przez kilka dni jedząc jak na mnie mało bardzo- daje efekt na jakiś czas) sobie żołądek aby moje uzależnienie od jedzenia nabrało mniejszego rozmachu.\nPost autor: faraon » 27 sie 2009, 20:34\nInternet to chyba najlepsze z uzeleżnień jeśli chodzi o współczesne media, przynajmniej we własnym zakresie można sobie wybrać co się chce oglądać, słuchać i czytać\nPost autor: Viljar » 27 sie 2009, 20:46\nOstatnio piję za dużo odrdzewiacza zwanego Coca-Colą. Ale tak to jest, jak człowiek ma urlop, szlaja się po Polsce od rana do nocy i śpi po 4 godziny dziennie. Poważnie - jak urlop mi się skończy, to wreszcie się wyśpię\nPost autor: dziwożona » 27 sie 2009, 20:51\nNie pij tyle coli, bo jak Ci się śrubki rozluźnią, to się rozpadniesz.\nPost autor: faraon » 27 sie 2009, 21:13\nteż kiedyś miałem faze na pepsi itp ale kawa zdrowsza a nic nie zastąpi snu\nPost autor: od nowa » 3 wrz 2009, 18:17\nCiężko wyczuć czy to już nałóg czy jeszcze "tylko" zwyczaj- ćwiczę, obhecnie nie tyle co jeszcze jakieś 2 miesiące temu, ale jednak.\nPost autor: Lizzy » 3 wrz 2009, 19:42\nNałogi? - są.\nPost autor: szarysmok » 9 lis 2009, 08:42\nNałogowo się ruszam: sport, wyprawy, wędrówki. Czytam chyba nałogowo... Internet - jestem na tyle uzależniony, że codziennie przy nim siedze, ale jak nie mam dostępu, to nie ciągnie mnie do niego. KAWA? Tak, do niej mnie ciągnie, nawet jak nie mam dostępu\nRejestracja: 23 paź 2009, 23:46\nPost autor: dorqa » 9 lis 2009, 16:49\nSpanie Książki Nikotynka Kofeinka Muzyka Zupy


Graniczny termin 31 maja 2011 r. | Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego\nKasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego uprzejmie przypomina osobom objętym ubezpieczeniem społecznym rolników, które w 2010 r. prowadziły dodatkowo pozarolniczą działalność gospodarczą lub współpracowały przy jej prowadzeniu i zamierzają ją kontynuować w bieżącym roku na warunkach art. 5a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, o obowiązku złożenia w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 maja 2011 r. zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o kwocie należnego podatku dochodowego od przychodów z tytułu tej działalności w roku podatkowym 2010.\nNiezachowanie wskazanego ustawowego terminu będzie skutkowało ustaniem ubezpieczenia społecznego rolników z dniem 31 maja br., do którego należy złożyć w KRUS zaświadczenie.\nOsoba, która przekroczyła roczną kwotę graniczną podatku dochodowego od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, wynoszącą 2 863 zł za rok 2010, ale nie później niż z dniem 31 maja 2011 r. zakończy lub zawiesi prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, nie zostanie wyłączona z ubezpieczenia społecznego rolników. Ponowne objęcie ubezpieczeniem społecznym rolników będzie możliwe po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej lub po jej zawieszeniu, o ile będą spełnione inne warunki ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, w tym w szczególności wskazane w przepisach art. 7 i art. 16.\nZ uwagi na medialne, dowolne interpretacje zasad podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w odniesieniu do osób, które podlegając wymienionemu ubezpieczeniu prowadziły bądź podejmują pozarolniczą działalność gospodarczą, Kasa wyjaśnia, że każde zatrudnienie rolnika/domownika na podstawie umowy o pracę, umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (bez względu na wymiar czasu pracy), skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniom: emerytalnemu i rentowemu (a także zdrowotnemu) w systemie powszechnym - w ZUS, z mocy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm.).\nPrzepisy w tym zakresie nie przewidują wyjątku w odniesieniu do umów zlecenia. A zatem zawarcie takiej umowy przez osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników również skutkuje koniecznością zgłaszania zleceniobiorców do ubezpieczenia w systemie powszechnym.\nW odniesieniu do osób, które - poza działalnością rolniczą - dodatkowo prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą, a zarazem podejmują zatrudnienie w ramach umowy zlecenia, umowa zlecenia będzie nadrzędnym tytułem do opłacania składek w ZUS. Tak stanowi wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011 r. - I UK 229/10, w świetle którego: "Wykonywanie umowy zlecenia przez rolnika, prowadzącego dodatkowo pozarolniczą działalność gospodarczą i uprawnionego do dalszego korzystania z ubezpieczenia społecznego rolników na podstawie art. 5a ustawy z 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym, powoduje wyłączenie go z ubezpieczenia społecznego w sytuacji, gdy wykonywana umowa zlecenia nie jest objęta zakresem przedmiotowym prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej" .\nDodatkowo Kasa informuje, że zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 marca 2011 r. (M.P. Nr 28, poz. 309) roczna kwota graniczna należnego podatku dochodowego za rok 2011 od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 2 929 zł.


FITNESS I ŻYCIE Monica's fitness and life: Strój kąpielowy - jaki wybrać?\nJakie macie stroje kąpielowe? A jak jeszcze nie masz, to kilka rad poniżej.\nZanim pójdziesz na plażę musisz wybrać odpowiedni strój, który pasowałby do Twojej figury. Nie jest to wcale takie trudne. Musisz pamiętać, że tylko niewiele osób ma idealną figurę, jednak każdy z nas może podkreślić swoje najlepsze cechy i ukryć mankamenty.\nNiektóre bardzo piękne i seksowne kobiety zakładają strój jednoczęściowy. Nie chcą one w ten sposób ujawniać wszystkiego i dzięki temu stają się one bardziej interesujące. Niektóre stroje jednoczęściowe pokazują więcej w okolicach pleców i brzucha, inne w okolicach dekoltu i ud. Odkryj swoje najlepsze strony i zakryj te nieco gorsze.\nJeśli zamierzasz pływać, powinnaś założyć strój jednoczęściowy. Znajdź taki, który nie wcina się w ramiona, jest wygodny, wykonany z elastycznego materiału i nie przesuwa się.\nJeśli masz małe piersi poszukaj staników lekko usztywnianych lub wzmocnionych fiszbinami, które sprawią, że twój biust będzie nieco większy i zyska piękny wygląd. Spróbuj znaleźć biustonosz z regulowanymi ramiączkami i zapięciem na plecach, tak aby można było go jak najlepiej dopasować.\nKilka przykładowych strojów kąpielowych, które ujęły mnie kolorystyką i ciekawymi rozwiązaniami :) Osobiście mi się podoba ten powyżej z wycięciami po bokach, bo wykorzystam go też na basen.\nbeachriot.com - PINTEREST\nBETTINIS SWIMWEAR - PINTEREST\nSeafolly – style.com - PINTEREST\nvictoriassecret.com - PINTEREST\nkhongboonswimwear.com – VIA PINTEREST\n.moschino.com – MOSCHINO WOMAN SPRING / SUMMER 2015 - PINTEREST\nCalzedonia SS 2015 – VIA PINTEREST\n1. BIKINI FLUO 2. SWIMSUIY FLAMINGOS 3.SWIMSUIT ARANICIONE 4. SWIMSUIT INTERO NERO VELATO 5. SWIMSUIT ANNI 6. SWIMSUIT POIS


Plac Dworcowy z urzędem celnym i młoda para na zdjęciu z 1952 roku. – Historia Zabrza\nTo Plac Dworcowy w Zabrzu w roku 1952. Na pierwszy rzut oka trudno to rozpoznać, gdyż dominująca w kadrze budowla z prawej strony w tej formie już nie istnieje.\nWybudowano ją w 1926 roku z przeznaczeniem na niemiecki urząd celny (Zollamt) przy granicznym dworcu kolejowym o nazwie wówczas „Hindenburg Hbf” – Hindenburg Hauptbahnhof , czyli dworzec główny.\nHindenburg (Zabrze) był wówczas miastem zaledwie od czterech lat i leżał na ustanowionej przez Radę Ambasadorów Ligi Narodów w październiku 1921 r granicy polsko – niemieckiej.\nUrząd celny był ostatnim, dobudowanym w ciągu kilku budowli, składających się na ten dworzec kolejowy. Po zniknięciu granicy i aż do dzisiaj mieszczą się w nim biura stacyjne.\nWbrew pozorom wiele elementów budynku istnieje do dzisiaj. Wschodnia część ukończonego w 1967 roku nowego dworca /LINK/ stanęła na jego fundamentach. Wykorzystano też część solidnych murów. Więcej o tym w komentarzu do zdjęć nowo ukończonego dworca z 1967 roku.\nJednak najwięcej uwagi zwracają na siebie dwie osoby w środku fotografii.\nSą to Bohdan Malanowicz, absolwent Politechniki Śląskiej i pracownik zabrzańskiej firmy „Biprohut”, oraz Zofia Szlązak, lub już Malanowiczowa, gdyż para pobrała się w tym samym 1952 roku.\nOboje byli w Zabrzu przybyszami.\nZofia, absolwentka Poznańskiej Akademii Medycznej, była lekarzem ortodontą. Na zdjęciu stoi więc przy swoim miejscu pracy (Wydział dentystyczny Śląskiej Akademii Medycznej). Pochodziła z Włocławka, a że korzystała ze stypendium, otrzymała nakaz pracy bez możliwości wyboru miejsca.\nBohdan był z Końskich, po śmierci ojca w 1942 roku i utracie matki (zginęła w Oświęcimiu) tułał się trochę po Polsce, aż znalazł interesujący go wydział na Politechnice w Gliwicach. Ukończył ją i podjął pracę w Biurze Projektów Przemysłu Hutniczego „Biprohut“, które powstało w Zabrzu 1945 roku, a trzy lata później przeniesiono je do Gliwic.\nPan Bohdan siedzi na polskim motocyklu marki SHL.\nTo zdjęcie nadesłała i historię opisała Pani Małgorzata Malanowicz, córka tej przystojnej pary i serdecznie jej za to dziękuję.\nJak rozbudowywał się dworzec od powstania zobaczyć można na pocztówkach .\nInne zdjęcie dworca z 1947 roku jest tu.\nOpracował Andrzej Dutkiewicz. 15.11.2020\n5 stycznia 0201\nZaborze – dwa ratusze gminy na pocztówkach. „Francuska” pocztówka z kopalnią „Guido” w Zabrzu.


Norwegia 2014 – część I – Jeden Plecak\nSiedzę trochę bezczynnie dlatego trzeba ten czas wykorzystać konstruktywnie i napisać relację z ostatniego wyjazdu. Po tytule już wiecie gdzie się odbył. Zatem zapraszam do czytania.\nSam wyjazd był przygotowywany od dłuższego czasu. Kupno biletów lotniczych czy pociągowych wymuszało zakup z wyprzedzeniem, by zdobyć niższe ceny. Jednak w końcu nastąpił dzień wyjazdu. Spakowani, przygotowani, plecaki owinięte stretchem, idziemy do samochodu i mój brat odwozi nas na lotnisko w Modlinie. Stamtąd samolotem lecimy prosto do Norwegii! Lądujemy na lotnisku Oslo Rygge, około 70 km od Oslo na południe. Ponieważ jest już późno i nie chcemy po nocy dojeżdżać do Oslo, idziemy wzdłuż lotniska by znaleźć jakieś krzaki na nocleg. Po 2-3 km udaje się nam jakieś znaleźć, rozkładamy namiot i idziemy spać. Rano wita nas słońce, zapowiedź gorącego dnia. Okazuje się, że obok nas było małe gniazdo os, ale na szczęście nie atakowały nas. Pakujemy się i wracamy na lotnisko w celu znalezienia transportu do Oslo. Po drodze próbujemy złapać stopa, bezskutecznie. Na lotnisku udaje nam się znaleźć polskiego przewoźnika, który ma trochę tańszą cenę niż oficjalne busy. Mając chwilę do odjazdu przyglądamy się zaparkowanym samochodom i spostrzegamy kilka samochodów elektrycznych m.in. Nissan Leaf i BMW i3. Ten drugi ma bardzo kosmiczny design wnętrza. W końcu następuje wyjazd z lotniska i jedziemy do Oslo. Po drodze obserwujemy gospodarstwa i okolice. Już tutaj widać typową zabudowę Norweską, drewniane domki. Kolorem białym pomalowane są budynki mieszkalne, a czerwonym, gospodarcze. Inną cechą dającą się zauważyć jest brak wielkich reklam przy drogach. Później się okaże że w Oslo też jest o wiele mniej reklam niż w Polsce, a jak są to np. na przystankach autobusowych, metra i często są to już ekrany, gdzie reklamy są animowane. W końcu dojeżdżamy do Oslo Bussterminal gdzie wysiadamy. Rzut oka na mapę i kompas i już wiemy gdzie iść. Przechodzimy na tyły dworca i naszym oczom ukazuje się meczet. Hmm, spodziewaliśmy się czego innego. Idziemy trochę dalej, ale nadal nic nie pasuje. Ponowny rzut oka na mapę i okazuje się, że jednak poszliśmy w złą stronę. W końcu dochodzimy do centrum i deptakiem idziemy w stronę informacji turystycznej przy ratuszu. Po drodze mijamy fontannę w której ludzie moczą nóżki a dzieci się kąpią. W informacji turystycznej kupujemy OsloPass’y, karty umożliwiające wejścia do większości muzeów i przejazdy komunikacją miejską. Dowiadujemy się też, że na jednym z pól namiotowych nie ma miejsc, bo są jakieś zawody i pani nam proponuje inne miejsca do biwakowania. Jedno to pole namiotowe na wyspie, inna opcja to pojechanie metrem do ostatniej stacji i tam podobno znajdziemy sobie dobre miejsce. Dostajemy też mapę Oslo i po wszystkim wychodzimy z informacji. Po drugiej stronie jezdni zauważamy samochód dość nietypowy, czyli samochód marki Tesla. Luksusowa elektryczna limuzyna. Jak się później okaże, to całkiem popularny samochód w Norwegii. Postanawiamy zrobić krótki odpoczynek przy fontannie i zjeść kanapeczki. Postanawiamy które muzea dzisiaj zwiedzimy i ruszamy na podbój stolicy.\nPierwsze muzeum w kolejności to Fram Musem. Żeby do niego dotrzeć musimy skorzystać z promu, by przeprawić się na drugą stronę fiordu. Przeprawa promem okazuje się dość szybka i dodatkowo możemy podziwiać nowoczesną dzielnicę na sztucznych wyspach od strony wody. Po zejściu z promu mamy dosłownie kilka metrów do muzeum. Z zewnątrz muzeum nie wygląda spektakularnie. Są to dwa duże trójkątne hangary. Jednak w wewnątrz znajdują się dwie łodzie, które miały duży wpływ na podbój biegunów polarnych. Poza tym w małej Sali kinowej można obejrzeć krótki film o historii tych odkryć geograficznych. Można także zwiedzać od środka łódź Fram. Warto dodać, że obok tego muzeum znajduje się muzeum poświęcone wyprawie Kon Tiki. My jednak udajemy się autobusem do Muzeum Łodzi Wikingów. Po drodze oglądamy zabudowę domków jednorodzinnych w Oslo. Samo muzeum okazuje się także niezbyt duże. W 4 salach znajdują się lepiej lub gorzej zachowane łodzie wikingów, Drakkary. Poza nimi można obejrzeć pięknie zdobione sanie i inne przedmioty odkryte w wykopaliskach.\nOstatnim muzeum do którego idziemy na piechotę jest Folkmuseum. Jest to muzeum wraz ze skansenem. W budynku, który przez lata zmieniał swe funkcje, od prywatnej szkoły po siedziby parlamentu (lub innej administracji), są ukazane różne pokoje, stroje z różnych epok. Ciekawostką jest pokój typowego Norwega z 2000r. gdzie są meble z Ikei i telefon Nokii. Na zewnątrz znajduje się duży kompleks gdzie przetransportowano domki z różnych regionów kraju. Można podziwiać i porównywać mini wioski Norwegów sprzed kilkudziesięciu i więcej lat. Po wyjściu z muzeum udaliśmy się w stronę promu, by powrócić po nasze plecaki. Niestety uświadomiliśmy sobie, że jest już po 19h, co oznaczało zamknięte sklepy sportowe i problem z zakupem gazu do kuchenki turystycznej. Jednak dzięki pomocy pracowników z jednego sklepu udało nam się znaleźć sklep sportowy w galerii handlowej i zakupić gaz w promocji. Tu warto zaznaczyć, że w galerii nie było muzyki. Była cisza i spokój. Po zakupie udaliśmy się do nowoczesnej dzielnicy na sztucznych wyspach, by pospacerować. Tam przechodząc obok restauracji także można było zauważyć, że nie grają muzyki.\nPo spacerze udaliśmy się po plecaki zostawione w przechowalni i metrem pojechaliśmy na ostatnią stację, która okazała się wznosić prawie 500 m n.p.m. Ponadto metro przez większość trasy jechało na powierzchni i dzięki temu mogliśmy podziwiać panoramę Oslo jak i zabudowę domków jednorodzinnych. Po wyjściu z metra prawie od razu weszliśmy w las miłą kamienistą drogą. Tam w krzakach znaleźliśmy miejsce na nocleg. Dzisiaj mogliśmy zjeść ciepłą kolację i z pełnymi brzuszkami poszliśmy spać.\nPo wstaniu i ogarnięciu się znowu wracaliśmy metrem podziwiając Oslo z wysokości.\nPo dojechaniu do dworca głównego okazało się, że jest alarm, bo policja dowiedziała się o potencjalnych planowanych zamachach. Z tego powodu mieliśmy problem z zostawieniem plecaków w przechowalni. Na szczęście udało się je zostawić na tej samej stacji metra co wczoraj. Naszym pierwszym celem było pójście do muzeum Muncha. Kolejny sławny obraz który udało się ujrzeć – „Krzyk”. Samo muzeum nie jest zbyt duże, dlatego też po wyjściu poszliśmy na krótki spacer do parku znajdującego się zaraz przy muzeum. Następnie podjechaliśmy do Carl Berners Plass. Okazało się jednak, że ten plac nie jest placem reprezentatywnym. Jednakże mogliśmy zobaczyć dzielnicę z blokami. Była już bardziej zaniedbana niż centrum (m.in. napisy na ścianach budynków). Przeszliśmy się kawałek w stronę centrum pieszo, po drodze wstępując do supermarketu w celu zakupienia czegoś chłodnego do picia. (Płaciliśmy w monetach – siedział kasjer, ale kazał wrzucać do automatu! Tak w ogóle, to w Norwegii wszyscy za wszystko płacą kartą). Następnie autobusem pojechaliśmy z powrotem do centrum. Tam wykonaliśmy ostatnie zdjęcia, wzięliśmy plecaki i pojechaliśmy metrem do dworca centralnego. Tam wsiedliśmy do pociągu z zamiarem udania się na zachód Norwegii. Ale to już opiszę w następnej relacji. Jeszcze kilka zdjęć i do przeczytania!


Czy nachodźcofobia jest uzasadniona? | Blogpublika.com\nGdyby w Polsce była odpowiedzialna władza, która nie działa ani pod dyktando z zagranicy, ani pod presją zbliżających się wyborów, władza, dla której na każdym szczeblu dobro obywatela jest na pierwszym miejscu, to i milion nachodźców nie musiałby nas przerażać. Wystarczyłoby nie dopuścić do ich koncentracji, wprowadzić dla nich obowiązkowe szkolnictwo wyłącznie w języku polskim, wystarczyłoby stanowcze wydalanie wszystkich, którzy nie zgadzają się na asymilację przynajmniej w sprawach podstawowych. Kiedyś nie było takich problemów – tysiące Ukraińców, kilkanaście tysięcy Greków w latach 50 czy Chilijczyków w latach 70 zasymilowało się bez jednego mrugnięcia okiem i zostali Polakami.\nAle nikt się wtedy nie patyczkował – jak nie znasz polskiego, to nie załatwisz sprawy w urzędzie i już. A sprawy w urzędzie załatwiać trzeba, czy nam się to podoba, czy nie. A jak dziecko jest w polskiej szkole, i nie dopuszczono do koncentracji nachodźców, to z rodzeństwem będzie rozmawiało po polsku, a rodzice choćby po to, żeby wiedzieć co dzieci mówią też nauczą się polskiego. A stąd już krok do asymilacji.\nPrevious story Czy Msza to uczta?\nNext story Prezydencka dystrybucja etykiet


pfr - Wyniki wyszukiwania, strona 11 - WPROST.pl\nKosztowne związki 16 kwi 2000 — Pomysł OPZZ na rozwiązanie problemu bezrobocia przypomina gaszenie ognia benzyną\nSupersam 11 cze 2000 — Zapach z kałamarza S.T. Dupont Signature to linie zapachowe dla kobiet i mężczyzn. Dla pań stworzono subtelną mieszankę aromatów owoców (mandarynka i kiwi) oraz przypraw (gałka muszkatołowa i pieprz). Pozostałe nuty zapachu...\nHamulec rozwoju 28 lut 1999 — Kluczem do szybkiego rozwoju gospodarki i poprawy warunków życia ludzi jest ograniczenie udziału wydatków publicznych w PKB\nAkcja letnia 16 sie 1998 — Zacięty polityczny bój o pieniądze dla "swoich" odbywa się również pod sztandarami akcji letniej dla dzieci i młodzieży. Chociaż dawno już minęły czasy, kiedy z harcerzami i kolonistami spotykał się I sekretarz PZPR i przewodniczący Rady Państwa, zarówno prawica, jak i lewica...


Boski porządek – spóźniony feminizm w Szwajcarii (ocena 5/10)\nEuropejska, słynąca z jednej z najstarszych demokracji, Szwajcaria była krajem który bardzo późno wprowadził prawa wyborcze dla kobiet. W niektórych regionach nawet do końca ubiegłego wieku kobiety nie miały pełni praw wyborczych. Nawet jeżeli ten temat jest mało interesujący, a jest mało interesujący dla co najmniej połowy ludzkości, to i tak fakt że w tym kraju z tym tematem było tak ciężko – ciekawi. I nie było to tylko kwestią decyzją wąskiej grupy sprawujących władzę (czy na przykład kleru, z którym jak wiadomo feministki zawsze maja na pieńku), ale woli ludu, który jeszcze w 1959 zdecydowanie, bo w proporcji 67:31, opowiedział się w referendum (w Szwajcarii co rusz robią referenda, które mają znakomite frekwencje) przeciwko prawu kobiet. Dopiero wzmożone ruchu feministyczne i edukacja kobiet zmieniły nastawienie szwajcarskiego społeczeństwa. Nic więc dziwnego, że o tej walce powstają liczne opracowanie, a także filmy. Jednym z nich jest „Boski porządek”, czyli o tytule potwierdzającym kompleks religijny ruchów kobiet, również widoczny w trakcie naszych rodzimym protestów.\nNora (Marie Leuenberger) jest przykładną małżonką, gospodynią domową. Nawet nie ma pojęcia, że kobieta powinna mieć takie same prawa jak mężczyzna. Powoli jednak to do niej dociera, i sama staje się uczestniczka protestów, a nawet strajków. Reakcja jej męża oraz innych mężczyzna dobitnie pokazuje jaki problem był w Szwajcarii z uznaniem praw kobiet.\nTo słaby film. Przede wszystko reżysersko. Petra Biondina Volpe zbytnio skupiła się na feministycznym przekazie i chyba tylko osoby bardzo zaangażowane w walkę kobiet strawią taką produkcję. Widać tutaj mankamenty kobiecego kina, które bardziej operuje obrazem i dialogi, akcja najczęściej stoi w miejscu. Zwyczajnie to nudzi, a jak jeszcze dla kogoś tematyka jest obojętna, trudno o większe zainteresowanie. Scen bardziej dynamicznych jest jak na lekarstwo, co w przypadku filmu o walce o konkretną sprawę jest trudne do zaakceptowania.\nRealizacyjnie też niczym nie zachwyca. Jest co prawda stylizacja na tamte czasy, ale że Szwajcaria na prowincji się mało zmienia, to akurat nie było zadaniem trudnym. Aktorzy grają trochę jak w telewizyjnym produkcyjniaku i nie przykuwają ani współczucia, ani większej uwagi – najgorzej jest z odtwórczynią głównej roli, której tak ważnej przemiany prawie nie widać. Najgorzej nakręcone są sceny intymne, reżyserka zupełnie nie wykazuje się w nich wyczuciem (przykładem koszmarna scena oglądania własnych wagin). Każda postać jest kliszą: nieświadoma swoich praw kobieta, nie mający pojęcia o potrzebach kobiet – mężczyzna, zdziwiona że seks może także jej sprawiać przyjemność.\nWszystko powierzchownie, jednostronnie. Nie wykorzystano również potencjału ukazania małomiasteczkowości, klimatu zgoła odmiennego od towarzyszącego walce kobiet w większych aglomeracjach. To głównie było kwestią szwajcarskiego opóźnienia, bo kobiety w małych miejscowości zwyczajnie nie widziały powodu aby nabywać prawa wyborcze (są tacy, którzy do dzisiaj nie mogą tego zrozumieć). A szwajcarscy mężczyźni nie tak jak inne nacje nie tracili czas na wojnach i mogli kobiety przykładnie pilnować. Ale tak daleko idących rozważań w tym filmie zabraknie. Może jakby wyreżyserował go mężczyzna …\nJak kogoś tematyka walki o prawa kobiet interesuje to i tak słaby film go zainteresuje, cała reszta popatrzy na t produkcję z pobłażaniem.\nBardzo szkoda, że reżyserka nie wykorzystała potencjału jaki tkwił w wątku drugoplanowym: córki koleżanki zbuntowana nastolatka trafia bowiem najpierw do internatu, a potem do więzienia. Z jej historii można było utkać bardzo ciekawy dramat, na jej przykładzie można było pokazać dążenie kobiet do samostanowienia. Niestety ten wątek jest jedynie naszkicowany i wtykany do filmu wówczas, gdy feministki akurat mają przerwy w protestach.\nObsada: Marie Leuenberger, Maximilian Simonischek, Rachel Braunschweig, Sibylle Brunner, Marta Zoffoli


Polityka dworska i polityka prawdziwa | Przegląd\nAutor: Robert Walenciak\t| Styczeń 4, 2009\nO hakach, pomnikach, obsuwającym się Kościele i gen. Jaruzelskim…\n– Panie profesorze, chciałbym, jak co roku, porozmawiać z panem o polityce, ale patrząc na informacje, które wypływają z gazet, zastanawiam się, czy one mogą być interesujące? To nie jest polityka, to są dworskie gry, na zasadzie kto co komu powiedział niemiłego…\n– Ja odnoszę wrażenie, że obywatele demokratycznego państwa zachowują się trochę jak kibice. Że ich zainteresowanie jest związane ze szczególną meczową psychologią. Ale być może nie powinienem się mądrzyć na ten temat, bo dawno nie byłem na żadnym meczu…\n– Może dlatego pan tak mówi, że pańskiej drużyny nie ma?\n– Owszem, nie ma takiej drużyny, której bym kibicował.\n– Więc nie chce się panu na te gry patrzeć?\n– A cóż to?… Satysfakcja estetyczna? Owszem, czasem są sprawy, które są dla państwa ważne, wtedy się przyglądam i mam zdanie. Ale patrzeć na tę grę dla samej gry?\nHaki i pomniki\n– A instrumentalizacja przeszłości pana nie razi? Wypominanie, kto cierpiał, a kto sypał?\n– Co pan ma na myśli? Kogo?\n– Jarosława Kaczyńskiego, który wszystkich poucza.\n– Jarek Kaczyński ma taki obyczaj, że poucza. Moim zdaniem, marszałek Komorowski odniósł w tej kłótni, do której pan pije, duży sukces socjotechniczny. Mianowicie, wyprowadził tak bardzo prezesa Kaczyńskiego z równowagi, że prezes się odsłonił. A to nie jest korzystne dla prezesa, że się odsłonił. W tym, co powiedział pod adresem Stefana Niesiołowskiego, była jedna rzecz, na którą komentatorzy się nie rzucili. Słowa: „Żeby kózka nie skakała, to by nóżki nie złamała”.\n– Tak wytłumaczył, dlaczego Niesiołowski został zaatakowany.\n– To ciekawe wyznanie, bo w tym jest zawarta pewna hierarchia wartości. Ono pokazuje, jak się traktuje innych, jak bardzo instrumentalnie traktuje się te wszystkie kombatanckie sztandary, historię. Kózka nie skacze, to się kózki nie rusza. Kózka podskoczy, to wtedy ją można tę moralnością kombatancką przyszpilić. Więc wyznanie, że traktuje się podniosłą historię opozycji demokratycznej jak składowisko haków, służących do tego, żeby utrącić takiego, co podskakuje, jest wyznaniem cennym, bo szczerym. Na szczęście dla Jarosława Kaczyńskiego na to nie zwrócono należytej uwagi… A poza tym, ja nie lubię wieszać psów na braciach Kaczyńskich. Bo wszyscy to robią, to jest niesłychanie pospolite zajęcie…\n– A nie czuje pan czasem pokusy, by tym wszystkim napuszonym patriotom dać prztyczka w nos? To pan przecież siedział w więzieniu osiem lat, był przesłuchiwany, inwigilowany. Nie ma pan ochoty zrugać ich z wysokości pomnika?\n– Pomnika? O pomnikach znam świetny esej Janusza Tazbira. Otóż był taki pomnik w Warszawie, wystawiony przez cara Mikołaja generałom armii Królestwa Kongresowego, którzy zginęli w Noc Listopadową z ręki podchorążych. Podchorążowie, ponieważ nie mieli odpowiedniej szarży, żeby pokierować wojskiem, domagali się, żeby generałowie poczuli się patriotycznie i żeby stanęli na ich czele. Szli więc od jednego do drugiego. A wszyscy generałowie zachowywali się tak samo. Mówili: wy gówniarze, dyscypliny wojskowej nie szanujecie, nieodpowiedzialni jesteście, ojczyznę wystawiacie na ryzyko, z tego będą same straty. I odmawiali. A kto odmówił, tego podchorążowie zabijali. I tak doszli do gen. Sowińskiego, który powiedział im to samo: wy gówniarze, nieodpowiedzialni… Więc już jeden z podchorążych zamachnął się na niego bagnetem. Wtedy któryś z kolegów złapał go za rękę: no co ty, daj spokój, przecież to kaleka. I w ten sposób gen. Sowiński został bohaterem, bo poległ na szańcach Woli parę miesięcy później. To jest właśnie tak – czy się trafi na pomnik, czy nie, często jest kwestią przypadku.\nSprawy dla mnie najważniejsze\n– Debata publiczna w Polsce tonie w kakofonii. Ale postawmy się w roli obywatela, który przegląda gazety, ogląda telewizyjne wiadomości. Jakiej udzieliłby mu pan rady? Jak powinien reagować na to, co widzi? Co jest ważne, a co jest nieważne w życiu publicznym?\n– Pyta mnie pan o hierarchię wartości, bo ocena ważności jest sądem wartościującym. Otóż dla mnie ważne jest to, co jest wysoko uplasowane w mojej hierarchii wartości.\n– Co więc jest dla pana ważne?\n– Dla mnie ważne jest, czy uda nam się wydobyć jedną czwartą, jedną trzecią polskiego społeczeństwa z dołka. Społecznego i materialnego. W warunkach nadchodzącego kryzysu jest to nieprawdopodobne, ale trzeba o tym myśleć. Ważne jest to, czy uda nam się zachować, a właściwie – zbudować, poczucie więzi obywateli z własnym państwem. W związku z tym ważne jest to, czy uda nam się doprowadzić do jakiegoś odrodzenia aktywności obywatelskiej. I to nie drogą manipulacji ani szczucia jednych na drugich. Dla mnie, ze względu na moje przywiązanie do egalitarnych wartości, których niegdyś lewica się trzymała, ważne będą te wybory, których obecne władze będą dokonywać, bo kryzys będzie je do tego pchał.\n– Rząd mamy pragmatyczny, został on przyjęty rok temu z ulgą przez większość Polaków, wybrali oni Platformę świadomie, mając zresztą ograniczony wybór, de facto między PiS a PO. I tak ograniczony wybór przez dłuższy czas, moim zdaniem, jeszcze będzie. Ten rząd okazał pragmatyzm również w sprawach polityki społecznej. Ale jak przyjdzie koza do woza i trzeba będzie dokonywać drastycznych wyborów, to będzie się kierował prawdopodobnie liberalnymi wartościami, które nie są egalitarne z natury rzeczy, a to na pewno nie będzie mi się podobać. Z drugiej strony – nie jest mi łatwo powiedzieć, że, na przykład, opowiadam się za utrzymaniem pomostówek. Ja tego nie mam policzone. Żeby zabierać głos w debacie, trzeba wpierw policzyć. Znać konsekwencje.\n– Wyliczając sprawy najważniejsze, pominął pan sprawy światopoglądowe…\n– A co to są sprawy światopoglądowe?\n– Stosunki państwo-Kościół, sprawa in vitro, wolności kobiet, prawa mniejszości.\n– Jestem oczywiście za wolnością kobiet, chociaż w takim skrócie to brzmi jak poprawnościowa deklaracja. A co do in vitro – to nie mam zdania. I to nie dlatego żeby mi się nie podobało zapładnianie in vitro i że jakieś zarodki giną. To pozostawiam kościelnym specjalistom od ginekologii… Dla mnie pytaniem jest wybór, który też jest wyborem aksjologicznym, w wydawaniu publicznych pieniędzy na ochronę zdrowia. Czy to jest priorytet, czy to nie jest priorytet? Tylko tyle.\nCzy politycy podbiją Kościół?\n– A stosunki państwo -Kościół?\n– Uważam, że byłoby dobrze, aby państwo szeroko rozumiane, to znaczy świat polityki, dał Kościołowi spokój, i przestał się wtrącać w jego wewnętrzne sprawy, za pomocą np. kwitów lustracyjnych. I przestał szukać tam sobie sojuszników czy napuszczać jednych na drugich. Kościół chcieli podporządkować sobie politycznie komuniści w pierwszej połowie lat 50., szczególnie po śmierci Stalina. Wtedy uratowały Kościół dwa zbiegi okoliczności. Pierwszy taki, że prymas okazał się człowiekiem wielkiego hartu ducha i charakteru. I nie ugiął się. Siedział, a nie ugiął się. Drugi taki, że przyszedł Październik i trzeba było pójść do prymasa po pomoc. W ten sposób Kościół zachował pozycję na tyle niezależną od państwa, że mógł występować i w roli azylu dla inaczej myślących, i w roli mediatora.\n– Który kierował się wyczuciem realiów polityki międzynarodowej.\n– Dzisiaj też nam, wierzącym i niewierzącym, Kościół jest w takiej roli potrzebny. Nie mówię, że takiego mediatora jak był w czasach PRL, bo nie jesteśmy w tak złej sytuacji. Ale ja się czuję bezpieczniej, kiedy Kościół zachowuje swoją niezależność, to znaczy kiedy ma mocne przywództwo. Bo hierarchia bez mocnego przywództwa to jest stan groźny. Mocne przywództwo miał Kościół pod rządami prymasa Wyszyńskiego. Prymas Glemp już nie miał takiej mocnej pozycji. Ale był papież i na pewne rzeczy nie pozwalał.\n– A gdy odszedł…\n– Rozgrywanie lustracyjne wewnątrzkościelnych napięć pojawiło się natychmiast po śmierci papieża. To jest charakterystyczne – ledwie Jan Paweł II zamknął powieki, przyszła sprawa ojca Hejmy, potem przyszły następne. Słyszałem, że abp Wielgus był człowiekiem z nurtu raczej przyjaznego Radiu Maryja. Niemniej jednak odstrzelenie go za pomocą papierów lustracyjnych, strzały padały zza węgła, ale ze świata polityki, jest zjawiskiem niebezpiecznym. Bo Kościół pozbawiony takiego autorytetu, jakim był Stefan Wyszyński, a potem Karol Wojtyła, zsuwa się. Uważam, że Kościół jest wystawiony w tej chwili na próbę rozgrywania najbrudniejszymi metodami polityki. I to jest groźne. To jest mój komentarz do sprawy abp Wielgusa. Mój pogląd w tej sprawie gorszy moich przyjaciół z kręgów kościelnych.\n– Gorszy? A nie gorszy ich, gdy władza świecka załatwia Kościół teczkami?\n– Żeby mieć swój Kościół! Bierut też chciał mieć swój Kościół. Jeśli mnie pan zapyta, czy Kościół ma dominację nad państwem, to zapytałbym również, czy jakieś kręgi, ogólnie nazywane państwem, nie próbują sobie urządzić dominacji nad Kościołem? W sprawach takich jak Komisja Majątkowa, w mnóstwie podobnego typu spraw, Kościół ma pozycję ryzykownie wpływową, tak bym powiedział. Ale ma ją nie dlatego, że jest spójną hierarchią, ale przede wszystkim dlatego, że różne siły polityczne w rywalizacji i walce wzajemnej próbują pozyskać sobie poparcie Kościoła za pomocą koncesji, które mu ofiarują.\nDlaczego Polacy przycupnęli?\n– Czy pana nie złości pana postępujący brak przyzwoitości w naszym życiu publicznym?\n– Razi mnie brak przyzwoitości. Ale jej brak w polskim życiu publicznym był zawsze. Proszę nie uważać, że przyzwoicie było w Polsce Ludowej.\n– Dlaczego więc w III RP nic się nie poprawiło?\n– Moim zdaniem, największy na to wpływ ma oddalenie politycznego teatru od obywateli. Co jest przyczyną tego oddalenia? Dużo ostatnio dyskutuje się na temat stanu wojennego. Więc dodam, że stan wojenny bardzo dużo zepsuł, złamał ducha aktywności społecznej. Nie wiem, czy obywatelskiej, bo nie wiem, czy „Solidarność” lat 1980-1981 można traktować w kategoriach społeczeństwa obywatelskiego, mówię więc – społecznej.\n– Skąd to różnicowanie?\n– Społeczeństwo obywatelskie jest pojęciem związanym z filozofią liberalną, z odwołaniem się do jednostki, do jej praw, suwerenności, podczas gdy „Solidarność” była ruchem kolektywistycznym i egalitarnym. Ale to był ruch ogromny, chyba bezprzykładna w 1000-letniej historii Polski eksplozja aktywności społecznej. I ten ruch został złamany strachem. Lufami karabinów, po prostu… To jest takie doświadczenie, które łamie kręgosłup moralny. Z niego wyszliśmy z bardzo niskim poziomem społecznej aktywności. I tak już zostało. Z tego powodu mamy mnóstwo kłopotów z naszym stosunkiem do państwa. A poza tym, ludzie, którzy wywodzą się z obozu „Solidarności” – mówię to z przykrością – zaczęli sobie skakać do oczu. Po części jest to zrozumiałe. Ale przy tym skakaniu zaczęli bardzo instrumentalnie traktować historię. Ustawa lustracyjna, gry teczkami, wszystko po to, żeby znaleźć haki, to na ludzi SLD, to na politycznych przeciwników, jest tego przykładem.\n– Czy nie jest dla pana rozczarowaniem postawa ludzi z obozu po PZPR-owskiego? Którzy przycupnęli, rozpadli się… Nie potrafią też bronić PRL. Bronić swoich dawnych wyborów. Nie potrafią powiedzieć, dlaczego byli w PZPR. Opowiadają, że nie wiedzieli. Adam Ważyk, pytany, dlaczego bronił stalinizmu, mówił, że nie wie, że miał zaćmienie.\n– To był inny czas. Ważyk doświadczył tzw. heglowskiego ukąszenia. Ale warto wiedzieć, że przed wojną był sympatykiem komunistów. I musiał być jakiś powód, dla którego darzył sympatią partię nielegalną, w dodatku pozbawioną szerszych wpływów, a pozbawiła się ich właściwie na własne życzenie, bo przecież to była partia, która się opowiedziała za najeźdźcą, za Rosją bolszewicką w wojnie 1920 r. A po wojnie? Dlaczego ludzie opowiadali się po stronie komunistów, decydowali się wstąpić do partii? Zwłaszcza w ciągu pierwszych dziesięciu latach powojennych, kiedy komunizm miał w Polsce najgorsze oblicze? Nie było to tylko karierowiczostwo i nie był to tylko konformizm. To były także pobudki ideowe. Jak potem porzucili tę ideologię, to mówili, że byli zaczadzeni. Ale to jest kiepskie wytłumaczenie. Może oni nie potrafią zanalizować swoich własnych postaw sprzed własnego rozczarowania? A one są bardzo interesujące…\n– Teraz ci ludzie nie bronią swojej przeszłości…\n– Gen. Jaruzelski broni swojej przeszłości, to jest jego racja bytu.\nO oskarżeniu gen. Jaruzelskiego myślę źle\n– A co pan myśli o oskarżeniu gen. Jaruzelskiego i o procesie autorów stanu wojennego?\n– O oskarżeniu myślę źle. Co z punktu widzenia prawa naprawdę można zarzucić autorom stanu wojennego? Błąd proceduralny. To, że uchwalono dekret regulujący przepisy stanu wojennego w okresie, kiedy trwała sesja Sejmu i kiedy Rada Państwa nie miała prawa wydawania dekretów. To nie był błąd oczywiście, bo oni to zrobili całkowicie świadomie po to, żeby wykorzystać efekt zaskoczenia.\n– Było to więc złamanie prawa.\n– Owszem. Tylko jeśli przyjąć tę konstrukcję, to znaczy, że stan wojenny byłby całkiem w porządku gdyby gen. Jaruzelski poczekał na zakończenie sesji Sejmu i wtedy go ogłosił. Wtedy byłoby wszytko OK! Więc teraz oskarżono generała o udział w związku zbrojnym. Przecież, na miłość boską, tym związkiem zbrojnym były władze Rzeczypospolitej! Jakie były, takie były, ale były. Można też zarzucić gen. Jaruzelskiemu, że naruszył konstytucyjną zasadę kierowniczej roli partii, ponieważ w stanie wojennym uchwalono regulamin, który ubezwłasnowolnił instancje partyjne, przekazując decyzje w ręce wojskowych. Tylko jakoś nie wypada…\n– To byłoby kuriozalne, gdyby IPN oskarżał gen. Jaruzelskiego o to, że odsunął PZPR od władzy… Pozostaje więc oskarżanie go o to, że wyciągnął czołgi przeciwko własnemu narodowi, bo Rosjanie by tu nie weszli.\n– To jest oskarżenie polityczne, a nie prawne. To, że użyto środków przemocy wojennej jako środków zastraszenia społeczeństwa, to jest prawda, nie ma dwóch zdań. Tylko po to, żeby uznać to za przestępstwo kryminalne, trzeba mieć artykuł prawa karnego, który został naruszony. W jednym wypadku można by i należałoby skazać gen. Jaruzelskiego na bardzo surowy wyrok więzienia – gdyby znalazły się dowody, że to on kazał strzelać w Wujku. A przedtem w Manifeście Lipcowym.\n– Te strzały to nie był nieszczęśliwy przypadek?\n– Jeżeli wprowadza się w sytuacji konfrontacyjnej do strajkującej kopalni pluton specjalny, bez tarcz, bez pałek, bez gazu, za to uzbrojony w pistolety maszynowe z ostrą amunicją, to wprowadza się po to, żeby użyto tych pistoletów. Ten pluton najpierw był wprowadzony do kopalni Manifest Lipcowy. Było kilkunastu rannych, w tym niektórzy bardzo ciężko. I po tym doświadczeniu wprowadzono ich do kolejnej kopalni. A to znaczy, że ktoś chciał, żeby padły trupy. Czy po to, żeby zastraszyć tych, którzy jeszcze skłonni byli do oporu strajkowego? Czy też po to, żeby wciągnąć wahające się i zbyt miękkie kierownictwo machiny stanu wojennego w sytuację bardziej konfrontacyjną? Ja w to nie wchodzę. Ale był ktoś, kto wydał celowo taką decyzję, i to był morderca. Czy to był gen Gruba, który był wtedy szefem milicji w Katowicach? Czy to był ktoś postawiony wyżej od niego? Gdyby taki rozkaz wydał albo Jaruzelski, albo Kiszczak, to oni powinni za to zostać osądzeni. Ale skoro nie ma żadnych dowodów, które na to wskazują, to można ich osądzić tylko w kategoriach odpowiedzialności politycznej. A jeżeli osądzamy w tych kategoriach, to wtedy musimy rozważyć, czy oni działali w dobrej wierze, czy oni działali w stanie wyższej konieczności itd.\nCzy stan wojenny był do uniknięcia?\n– Czy Rosjanie by weszli, czy nie…\n– Skąd my to możemy wiedzieć? Takiego pytania nie zadajemy w stosunku do Praskiej Wiosny, bo wiadomo, że weszli. Nie zadajemy w stosunku do rewolucji węgierskiej, bo wiemy, że weszli. Natomiast tutaj wiadomo, że Rosjanie nalegali brutalnie, żeby wprowadzić w Polsce stan wojenny. Wiadomo, że w grudniu roku 1980 byli o krok od wejścia, na polskich granicach stało 18 dywizji, rozwiniętych na zasadach frontowych. To się wtedy udało zatrzymać dzięki gorącej linii Waszyngton-Moskwa. Natomiast nie wiemy, co by było, gdyby Jaruzelski nie zrobił stanu wojennego, dlatego, że on stan wojenny zrobił. I na to, że nie wiemy, nie ma żadnej rady, żadne zeszyty gen. Anoszkina tu nie pomogą.\n– Anoszkin był adiutantem gen. Wiktora Kulikowa, dowódcy wojsk Układu Warszawskiego. W swym zeszycie zapisał, że Jaruzelski prosił 10 grudnia 1981 r. Rosjan, by wysłali swoje wojska do Polski, a oni mu odmówili.\n– Ten zeszyt pojawił się już w roku 1997, w czasie konferencji w Jachrance. Był tam marszałek Kulikow i był również gen. Gribkow, szef sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego w latach 1981-1982. Gen. Gribkow tłumaczył nam, że Związek Radziecki nigdy żadnej krzywdy nie chciał Polsce zrobić i w żadnym wypadku by nam nie zrobił. Że to złe słowa tych z Zachodu, którzy chcą nas teraz wziąć pod swój but, i on nie rozumie, dlaczego my się na to godzimy, bo powinniśmy jako Słowianie przylgnąć do matuszki-Rosiji, która jest naturalną opiekunką wszystkich Słowian. To był taki dyskurs panslawistyczny, tak jakby on wykręcił część zamienną z napisem internacjonalizm, i wkręcił drugą z napisem panslawizm, i wszystko pasowało. Tylko ja nie wiem, czy mam mu wierzyć, że oni nigdy by nam nic złego nie zrobili…\n– Dlaczego Rosjanie idą w pewnych sprawach w zaparte? Najpierw w sprawie Katynia. Teraz opowiadają, że broń Boże, nie zamierzali interweniować. I mówią: zawsze was kochaliśmy, kochał was Stalin, Breżniew, krzywdy nie chcieliśmy wam nigdy zrobić…\n– To nadzwyczajne poczucie imperialnej ciągłości. Generałowie radzieccy są częścią imperialnej machiny, która przetrwała rozpad imperium. Zresztą nie tylko generałowie mają to poczucie ciągłości, tę dbałość o dobre imię ZSRR.\n– A pańskim zdaniem – stan wojenny był do uniknięcia?\n– W roku 1981 uważałem, że jest on do uniknięcia. Moim obowiązkiem było tak sądzić, ponieważ od moich decyzji i słów coś tam mogło zależeć. Ale dzisiaj uważam, że rozpad systemu politycznego, a co za tym idzie rozpad gospodarki, wskutek wprowadzenia wolnego, potężnego ruchu związkowego i znacznego zakresu swobód politycznych, postępował tak szybko, że w ciągu kilku miesięcy należało spodziewać się tak dramatycznego pogorszenia warunków życia codziennego, że właściwie nikt z nas, ani po stronie „Solidarności”, ani po stronie tamtej, nie miałby nad tym kontroli.\nW którą stronę powieje wiatr?\n– Wchodzimy w rok 2009. Czego powinniśmy się obawiać?\n– Kryzysu i następstw kryzysu. One są bardzo trudne do przewidzenia. Nie umiem powiedzieć, czy ewentualne nastroje, bardzo silnie się pogarszające, co w warunkach kryzysu jest rzeczą zrozumiałą, wyniosą ponownie do władzy PiS. Bo nie widać innej formacji, która mogłaby aspirować do tego, by złapać w żagle wiatr lęków, frustracji i niezadowolenia… Nie wydaje mi się więc, żebyśmy mogli uznać obecną sytuację za stabilną.\n– Lewica nic nie uszczknie?\n– Lewica z jednej strony odmawiając zgody na przejęcie mediów publicznych przez ekipę obecnie rządzącą z rąk PiS, dała się ustawić w sytuacji stronnika PiS. To jest zabójcze, jeśli chodzi o poparcie ze strony środowisk inteligenckich. Natomiast jeśli chodzi o środowiska plebejskie, które też popierały lewicę, to one się wykruszały w miarę tego, jak lewica rządziła i okazywała, że rządzi tak samo jak poprzednicy i następcy. Nie bardzo widzę szanse na odbudowę wpływów SLD w społeczeństwie… Ale być może pojawi się inna formacja lewicowa, która SLD wyprze ze sceny.\nProf. Karol Modzelewski – historyk, badacz wieków średnich, wieloletni więzień polityczny PRL; jak sam o sobie mówi, buntownik. W 1964 r. razem z Jackiem Kuroniem napisał list otwarty do członków partii, w którym opisał partyjny aparat jako nową klasę wyzyskiwaczy. Aresztowany, skazany na 3,5 roku więzienia. Ponownie aresztowany w roku 1968. Doradca strajkujących\nw sierpniu 1980 r. stoczniowców. To on wymyślił nazwę „Solidarność”. Rzecznik związku. 13 grudnia 1981 r. internowany. W latach 1989-1991 senator OKP, do 1995 r. honorowy przewodniczący Unii Pracy.\nNie widać końca historii\nNauka demokracji na oślej łączce\nNie każdy jest oszustem


\t24 POKARMY, KTÓRE POBUDZĄ TWÓJ APETYT SEKSUALNY - URODZONY W TEN SPOSÓB\n24 pokarmy, które pobudzą Twój apetyt seksualny\nAby się tego dowiedzieć, rozmawialiśmy z lekarzami, dietetykami, szefami kuchni i prostytutkami.\nKażdy, kto żył w 2004 roku, pamięta tę scenę białe pisklęta gdzie Terry Crews rażąco siorbi talerz pełen ostryg, bo myśli, że to podnieci jego randkę. (Przez lata odmawiałem jedzenia ostryg, ponieważ byłem tak zaniepokojony). Już sama ta chwila pozostawiła niezatarte wrażenie na ostrygach i ich reputacji najbardziej niesławnego afrodyzjaku we wszechświecie. Chociaż jest to technicznie fakt, a nie fikcja, ponieważ aminokwasy aktywują produkcję hormonów płciowych, działa to tylko wtedy, gdy jesteś mężczyzną z testosteronem krążącym w twoich żyłach.\nPAPIER Niedawno rozmawiałem z różnymi lekarzami, dietetykami, szefami kuchni i prostytutkami, aby dowiedzieć się, jakie pokarmy i składniki powinni spożywać ludzie, aby urozmaicić swoje życie seksualne. Jak zawsze, upewnij się, że masz zgodę partnera, zanim podasz mu cokolwiek z tego menu. Bez zbędnych ceregieli przewiń w dół i podniecaj swojego kochanka po jednym kęsie na raz. Jedzenie to droga do serca, czy coś w tym rodzaju ...\nAudrey kitching i Hanna Beth walczą\n„Kwiat banana ma wspaniały falliczny kształt i jest częściowo odpowiedzialny za popularność banana jako afrodyzjaku. Islamski mit opowiada, że po tym, jak Adam i Ewa ulegli „Jabłku”, zaczęli zakrywać swoją „nagość” raczej liśćmi bananowca niż figą. Z bardziej praktycznego punktu widzenia banany są bogate w potas i witaminy z grupy B, niezbędne do produkcji hormonów płciowych ”. - dr Gabrielle Francis, lekarz medycyny naturalnej, kręgarz, akupunkturzysta i masażysta\n„Szparagi są bogate w witaminę E, która z punktu widzenia regularnego odżywiania jest dobra dla utrzymania wilgoci w skórze, jest również zdrowym tłuszczem, korzystnym dla zdrowia mózgu. Z punktu widzenia afrodyzjaku zwiększa poziom hormonów, takich jak testosteron u mężczyzn i estrogen / progesteron u kobiet. Z kolei zwiększa stymulację i naturalne nawilżenie ”. - Melissa Eboli, szef kuchni ds. Żywienia\n`` Ta roślina o pieprznym smaku została udokumentowana jako afrodyzjak od pierwszego wieku naszej ery.Kąs aromatycznego liścia może wprawić cię w dobry nastrój. Udowodniono również, że minerały i przeciwutleniacze znajdujące się w ciemnolistnych warzywach, takich jak rukola, blokują zanieczyszczenia środowiskowe, które mogą negatywnie wpływać na libido ”. - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\n'Bogate w energetyzujący cynk i kwasy tłuszczowe, które są powiązane ze zdrowym popędem seksualnym, orzeszki piniowe są również uważane za afrodyzjaki ze względu na wysiłek wymagany do pozyskania tych tłustych klejnotów z szyszek.' - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\n„Pestki dyni są bogate w magnez, który pomaga w rozluźnieniu i skurczach mięśni. Z perspektywy afrodyzjaku pomaga to podnieść poziom testosteronu, upewniając się, że jego więcej dostanie się do krwiobiegu ”. - Melissa Eboli, szef kuchni ds. Żywienia\n„Ta orzeźwiająca przyprawa ma egzotyczną reputację i jaskrawoczerwony kolor, dlatego może być uważana za naturalny afrodyzjak i symbol miłości. Ale jest też wsparcie naukowe. Papryczki chili stymulują endorfiny (chemikalia, które mózg dobrze czuje), przyspieszają tętno i powodują pocenie się, co naśladuje to, jak się czujesz, kiedy jesteś napalony ”. - Silvia Baldini, szef kuchni\n'Jest bogaty w witaminę C, która, jak stwierdzono, pomaga w krążeniu krwi i zwiększa kobiece libido.' - Caitlin Hoff, badacz ds. Zdrowia i bezpieczeństwa w ConsumerSafety.org\n„Awokado ma nie tylko niesamowity smak i konsystencję, ale uważa się również, że pomaga ono w dość skutecznym stymulowaniu dolnych regionów. Mówią, że kluczem do sukcesu awokado, jeśli chodzi o bycie afrodyzjakiem, jest jego kształt, który ma przypominać zarówno męskie genitalia, jak i ciało kobiety. Ponadto, ze względu na ich bogatą i kremową konsystencję, zjedzenie surowego awokado lub włączenie go do posiłku (np. Sałatki lub pizzy) może sprawić, że poczujesz się ponownie podekscytowany w mgnieniu oka ”. - Caleb Backe, ekspert ds. Zdrowia i dobrego samopoczucia w firmie Maple Holistics\n„Pełen magnezu, który pomaga zmniejszyć stan zapalny naczyń krwionośnych, zwiększając tym samym przepływ krwi do narządów”. - Caitlin Hoff, badacz ds. Zdrowia i bezpieczeństwa w ConsumerSafety.org\n'Oliwa z oliwek jest dobrym źródłem tłuszczów jednonienasyconych i wielonienasyconych, które są niezbędne dla zdrowego serca, płynnego przepływu krwi i stabilnej produkcji hormonów, a wszystko to potrzebne do utrzymania mózgu, prostaty i penisa w dobrej kondycji!' - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\nMówi się, że „ciepło” czosnku pobudza pragnienia seksualne. Upewnij się, że Ty i Twój partner dzielicie się tym razem. Czosnek był używany od wieków do leczenia wszystkiego, od przeziębienia po dolegliwości serca ”. - Dr Gabrielle Francis\n„Zwiększenie libido i metabolizmu polega na zwiększeniu ciepła w diecie. Imbir i gałka muszkatołowa to zioła rozgrzewające, które zwiększają przepływ krwi w okolicy brzucha i miednicy. Mówi się, że pobudzają apetyt zarówno na jedzenie, jak i na seks. Można je łatwo dodać do wielu przepisów, zwłaszcza do zup, gorących napojów, takich jak herbata. Pompujące krew działanie tych pysznych przypraw zwiększa nawilżenie pochwy i intensyfikuje przyjemność seksualną ”. - Silvia Baldini, szef kuchni\n„Sproszkowana maca powstaje z warzyw korzeniowych pochodzących z wyżyn peruwiańskich. Podobnie jak wiele innych produktów pochodzących z Peru, proszek z maca jest dość egzotyczny i przez długi czas był stosowany zarówno jako środek pobudzający libido, jak i przeciwdepresyjny. Ponieważ proszek tak łatwo dodaje się do posiłków, można go dodawać do wszystkiego, od koktajli po pieczywo ”. - Caleb Backe, ekspert ds. Zdrowia i dobrego samopoczucia w firmie Maple Holistics\n`` Wiele kobiet może odnieść się do tego, że stres jest głównym zabójcą libido. Oprócz równoważenia hormonów stresu wykazano również, że Maca zwiększa poziom testosteronu, zwiększając w ten sposób popęd seksualny. Maca to korzeń, który jest zwykle mielony na proszek, dzięki czemu można go łatwo dodać do koktajli, płatków owsianych lub wypieków ”. - Dina Garcia, dietetyk-dietetyk i właścicielka firmy Vida Nutrition\n„Czekolada od dawna okrzyknięta jest jednym z najpotężniejszych afrodyzjaków natury i jest bogata w serotoninę i dopaminę - hormony, które są bezpośrednio związane z naszym uczuciem przyjemności lub szczęścia. Czekolada jest również bogata w substancję chemiczną znaną jako fenyloetyloamina, hormon, który jest bezpośrednio związany z naszymi uczuciami miłości lub pożądania. Jeśli więc próbujesz wprawić partnera w dobry nastrój, podaj mu przed snem filiżankę gorącego kakao lub włóż czekoladę do deseru lub po prostu daj mu ją w prezencie. Możesz także używać jadalnej czekolady do ciała podczas uprawiania miłości - co może być bardziej erotyczne niż fizyczne zjedzenie ze sobą deseru? Jeśli ten pomysł jeszcze cię nie podniecił, z pewnością tak będzie. - Caleb Backe, ekspert ds. Zdrowia i dobrego samopoczucia w firmie Maple Holistics\n„Fenyloalanina / PEA to neuroprzekaźnik będący naturalną amfetaminą i stymulantem. Zalewają obszary mózgu zaangażowane w podniecenie seksualne. Jest to substancja chemiczna, którą kojarzymy z uczuciem „zakochania się” w kimś. Fenyloalanina pomaga w produkcji endorfin, które są naszymi naturalnymi środkami przeciwbólowymi. Ciemna czekolada jest bogata w PEA i dlatego tak często jest podawana kochankom, aby dostać ją w m. In mnóstwo miłości. - dr Gabrielle Francis, lekarz medycyny naturalnej, kręgarz, akupunkturzysta i masażysta\n'Uważa się, że otwarta figa naśladuje żeńskie narządy płciowe i tradycyjnie jest uważana za stymulant seksualny.' - Dr Gabrielle Francis\n„Uważa się, że stymuluje gruczoły płciowe i zwiększa pożądanie”. - dr Gabrielle Francis, lekarz medycyny naturalnej, kręgarz, akupunkturzysta i masażysta\n„Fitoskładniki zawarte w arbuzie tworzą u mężczyzn„ efekt Viagry ”, zwiększając wydajność i przyjemność podczas seksu”. - Caitlin Hoff, badacz ds. Zdrowia i bezpieczeństwa w ConsumerSafety.org\n„Miód powstaje w wyniku zapylania i wydzielania wielu płodnych pszczół oddających cześć swojej królowej, tego właśnie pragnie każda kobieta i symbolizuje szczyt prokreacyjny natury. Ptaki i pszczoły dzwonią? W rzeczywistości słowo „miesiąc miodowy” wzięło swoją nazwę od miodu pitnego, napoju alkoholowego sporządzonego z miodu, podawanego jako libidynowy eliksir szczęśliwej i napalonej młodej parze młodej. Skropienie niektórych części ciała też może być zabawne… Zawiera wiele witamin, a także bor, który pomaga regulować poziom estrogenu i testosteronu, a słodka i soczysta słodycz zapewnia naturalny zastrzyk energii ”. - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\n`` Dla tych, którzy lubią ostrzejszą stronę gry sensacyjnej, obrany imbir używany jako korek analny (figowanie) może być naprawdę gorący (dosłownie iw przenośni) - jest szczególnie silny, gdy jest używany podczas iskrzenia i uderzenia, ponieważ każde zaciskanie zwiększa intensywność doznania. W podobnym duchu otrzymałem prośby od masochistów o zabawki pokryte sosem pieprzowym i zatyczki do użytku w intymnych okolicach. - Louisa Knight, prywatna towarzyszka\n`` Te jasne klejnoty zamknięte w grubej różowej łusce są wypełnione pikantnymi słodkimi przeciwutleniaczami, które wspomagają przepływ krwi i pomagają w jasnych myślach. Jedno z badań przeprowadzonych przez The Male Clinic w Kalifornii wykazało, że sok z granatów miał pozytywny wpływ na zaburzenia erekcji ”. - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\n„Czerwone wino lub wino ogólnie cię odpręża i poprawia samopoczucie podczas picia. Czerwone wino zawiera resweratrol, przeciwutleniacz, który poprawia przepływ krwi i poprawia krążenie, dzięki czemu działa afrodyzjak ”. - Melissa Eboli, szef kuchni ds. Żywienia\n„Kofeina zawarta w kawie jest środkiem pobudzającym, który przyspiesza bicie serca i poprawia przepływ krwi. Jedno badanie przeprowadzone na samicach szczurów i opublikowane w czasopiśmie naukowym sugeruje, że kawa może wprawiać kobiety w nastrój do seksu. Jego zapach ma również delikatny i zmysłowy aromat ”. - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\n„Odpuść sobie kawę po obiedzie i sięgnij po filiżankę indyjskiej herbaty chai. Typowe przyprawy w tym naparze to imbir, goździki i cynamon, wszystkie pochodzą z egzotycznych miejsc iz pewnością zapewnią przepływ krwi i prawie nie zawierają kofeiny, więc efekt pobudzający jest mniejszy niż kawa, więc nadal będziesz mógł dryfować idź spać ze swoim kochankiem po tym, jak się kochałeś! - Dr Christopher Calapai, lekarz osteopata\nZdjęcia za pośrednictwem Getty\ndzieciak Cudi ochrzczony w ogniu słuchaj\nmam na imię Jeffrey młody bandyta\npęcherz na słońcu przez gwałtowne kobiety\npiekielna maska do oczyszczania porów


Drogie wakacje w Świnoujściu | Głos Szczeciński\nDrogie wakacje w…\nDrogie wakacje w Świnoujściu\nHanna Nowak-Lachowska 07.07.2009\nŚwinoujska plaża należy do najpiękniejszych nad polskim morzem. Dodatkową atrakcją jest fakt, że w każdej chwili, bez zbędnych ceregieli można pojechać na niemiecka część wyspy czy jeszcze dalej. Fot. Sławek Ryfczyński\nNajtańsze miejsce noclegowe kosztuje w tym roku 30 złotych. Ale za te pieniądze o luksusach można zapomnieć. Daleko od plaży i bez łazienki.\nDobra wiadomość to taka, że wolnych miejsc jest jeszcze sporo. Ceny poszły jednak w górę. Jeszcze rok temu takie najtańsze lokum można było znaleźć za 20 złotych. Dziś jest to tylko marzeniem. Za miejsce noclegowe trzeba dziś nad morzem zapłacić minimum 30 zł. Najdroższe kwatery prywatne sięgają nawet 60 złotych za osobę. To te blisko morza z osobną łazienką.\n- Tanie kwatery mają jedną łazienkę na piętrze na kilka pokoi - mówi Zdzisław Bartoszewicz z biura wynajmu kwater w Świnoujściu.\nZ reguły w pokoju jest tylko łóżko, stół, szafa, ewentualnie jeszcze mała szafka. Miejsca też nie ma za wiele. Wiele kwater znajduje się w domkach jednorodzinnych niedaleko granicy. Do najbliższego wejścia na plażę jest stamtąd kilometr, może trochę więcej.\nNiektóre hotele, pensjonaty czy kwatery prywatne są zajęte nawet do połowy września. Ale i tak wolnych miejsc nie brakuje. I to różnej kategorii.\nNajdroższe są nowe hotele tuż przy samej promenadzie lub plaży. Tam pokój o wysokim standardzie kosztuje nawet 360 złotych za dobę. W cenie jest śniadanie i korzystanie z zabiegów SPA.\nWielu turystów chętnie wynajmuje całe mieszkania. Cena też jednak zależy od tego, jak daleko jest do plaży. Dwupokojowe można znaleźć już za 130 złotych za dobę (choć są i po 160). Właściciele zwykle zaznaczają, że przyjmą 4-5 osób.\nPrzy czterech osobach wychodzi 35-40 złotych za dobę. Ale na miejscu jest zwykle wszystko - łazienka, telewizor i kuchnia.\nSporym powodzeniem cieszą się apartamenty, szczególnie te przy samej promenadzie. Za 29- metrowy pokój z łazienką, aneksem kuchennym, ale wyposażonym niemal we wszystko, także w małą zmywarkę, trzeba zapłacić za dobę ponad 200 zł.\n- W tej cenie jest też miejsce postojowe w podziemiach budynku - zaznacza Barbara P., która ma parę apartamentów w Świnoujściu.\nZobacz co się dzieje w Stargardzie. Kliknij na mmstargard.pl\nPrzemek 16.07.2019 12:17:56\nJestem że Śląska i bardzo lubię Świnoujście tułam się 9 godzin pociągiem ale warto a że drogo gdzie jest tanio wszystko zależy od tego czego się oczekuje. Ja przyjeżdżam dla widoków. Pozdrawiam\nturysta 07.07.2009 14:29:22\nWszędzie nad morzem drogo, ale ja i tak wolę nasz Bałtyk, niż jakieś ciepłe kraje. Tu przynajmniej człowiek jest u siebie. A Świnoujście jest naprawdę piekne!!!!!!!!!!!!\nGość 07.07.2009 13:38:07\ni prawidłowo! jak ktoś chce wypoczywać w takim miejscu jak Świnoujście to musi się liczyć z kosztami. Świnoujście nie jest dla wszystkich...\nPaulina 07.07.2009 11:13:47\nA niby w innych miejscowościach jest taniej? dlaczego nie napiszecie jak w innych zdzierają\nW Szczecinie już także można wynająć mieszkanie na kwarantannę. Ile to kosztuje?\nOkoło 140 zł za dobę kosztuje wynajem małego apartamentu "na kwarantannę". Z kolei za miejsce do spania w dużym mieszkaniu trzeba zapłacić minimum 25 zł za dobę. To zupełnie nowa usługa na rynku nieruchomości.\nmieszkania na kwarantannę\nStare, wysłużone parkometry znikną z ulic Szczecina. Będzie przetarg na nowe\nPonad 300 nowych parkometrów stanie wkrótce w Szczecinie, aby obsługiwać rozszerzoną strefę płatnego parkowania.\nstrefa płatnego parkowania szczecin\nW Świnoujściu kolejne ścieżki i stojaki. Rowerowe miasto jeszcze przystępniejsze dla dwóch kółek\nW Świnoujściu rowerzyści mają do dyspozycji 40 km ścieżek rowerowych. Wkrótce rozpocznie się budowa kolejnych dróg dla bicykli, a w mieście stawiane są dodatkowe stojaki na rowery.\ndrogi rowerowe świnoujście\nW tym roku na świnoujskiej plaży więcej polskich turystów. Szczyt sezonu był udany\nTegoroczny sezon turystyczny należał do wyjątkowych. Nowością było nie tylko to, że symbolem wakacji 2020 stała się maseczka. Do nadmorskich kurortów po raz pierwszy od lat, tak licznie przyjechali Polacy z centralnej i południowo-wschodniej części kraju.\nPLUS W tym roku biura nieruchomości nad morzem mają więcej pracy. To efekt na koronawirusa\nMieszkania, apartamenty i działki nad morzem cieszą się ostatnio sporym zainteresowaniem kupujących. - Zawsze po sezonie letnim mieliśmy wzrost zainteresowania nieruchomościami – mówi Karolina Worzechowska z biura nieruchomości w Świnoujściu. – Ale w tym roku zauważamy większe niż zazwyczaj.\nOstatni dzień wakacji nad morzem. Międzyzdroje się wyludniają\nTak było ostatniego dnia wakacji w Międzyzdrojach. Na plaży już pustki, sprzątanie dmuchanych zamków i innych atrakcji.