Pisaninka: lipca 2014\nBardzo podobają mi się książki wydane w serii Centrum Edukacji Dziecięcej. Moim dzieciom również przypadły do gustu. Są kolorowe, pięknie wydane, w twardej oprawie, dokładnie opisane, idealne dla szkrabów powyżej szóstego roku życia.\nW tej publikacji mamy dwanaście opowiadań napisanych przez dwunastu różnych autorów. Już ze wstępu dowiadujemy się, że dzieci cenią sobie akcję, humor i wyrazistych bohaterów w książkach. Zgadzam się z tym jak najbardziej.\nDorośli z kolei mają nadzieję, że lektura będzie pouczająca, znakomita literacko, jak też "odpowiednia" dla dziecka, i z tym się zgadzam. Zdaniem autorów ta publikacja jest właśnie taka, zadowoli wymagania i młodszych, i starszych czytelników. Przekonałam się, że twórcy tej książeczki mają rację.\nOpowieści dotyczą bardzo ważnych spraw, dotykają tematów, o których czasem niełatwo się rozmawia, myśli, problemów, z którymi nie zawsze dziecko potrafi sobie samodzielnie poradzić. To dobra pozycja zarówno dla nich, jak i dla ich rodziców, bo i jednych, i drugich może czegoś nauczyć.\nNazwiska autorów doskonale mi znane, tak z publikacji dla małych, ale i dla "dużych" czytelników. Anna Onichimowska poruszyła temat szczęścia. Dzieci na języku polskim zastanawiały się, kiedy były naprawdę radosne, zadowolone, gdy czuły się wyjątkowe? Jedna z dziewczynek zamyśliła się, wspominając czas, gdy czekała na małego braciszka. Inne dzieci mówiły o dniu, kiedy dostały komputer, nauczyły się jeździć na rowerze lub o powrocie taty z pracy w Anglii. Bardzo ciekawa i pouczająca opowieść, a to zaledwie początek!\nDrugie opowiadanie dotyczy uczciwości, a napisane zostało przez Agnieszkę Frączek. Jak możemy się domyślić po tytule historyjki będziemy mogli pomóc dziecku zrozumieć, że warto być uczciwym i prawym, bo dzięki temu zawsze będziemy mieli do siebie szacunek i będziemy się dobrze czuli sami ze sobą. A może nasza uczciwość zostanie nagrodzona? Kto wie...\nZnajdziemy tu także słów kilka o samodyscyplinie, o pięknie, o odpowiedzialności, sprawiedliwości, o przyjaźni, miłości, odwadze, dobroci, szacunku i mądrości. A autorami tych opowiastek są między innymi: Natalia Usenko, Paweł Beręsewicz, Marcin Przewoźniak, Liliana Fabisińska czy Joanna Krzyżanek.\nCałość napisana zrozumiałym dla dziecka, przystępnym językiem, czyta się szybko, dzieci są zaciekawione i uśmiechnięte. Ilustracje barwne, pełne szczegółów, doskonale dobrane do tekstu. Bardzo jestem zadowolona z tego, że mam możliwość poznawać wraz z moimi pociechami te historyjki, ponieważ wracamy do nich wielokrotnie, by w odpowiednim momencie poczytać o tym, co w danej chwili wydaje nam się ważne i aktualne. Na półce każdego dziecka przyda się taka publikacja, która wyjaśni zawiłe i często trudne do pojęcia uczucia, sytuacje, zdarzenia. Dzięki niej będzie naszym maluchom łatwiej zrozumieć zawiłości naszego świata i otaczającej dziecko rzeczywistości. To tutaj, na poszczególnych przykładach z życia wziętych nasza latorośl zacznie rozumieć te i inne pojęcia, a wszelkie tematy uważać za mniej skomplikowane, wręcz proste być może. Łatwiej też będzie radzić jej sobie z odczuciami, emocjami, jakie nią targają.\nAutor: asymaka asymaka o 19:44 3 komentarze:\nAleksandra Seghi jest autorką książek, dziennikarką, filolożką włoską. Prowadzi kilka blogów, publikuje w polskim magazynie o Włoszech. Od dziecka jest wegetarianką, preferuje zdrową, ekologiczną żywność i o tym między innymi opowiada w powyższej książce. Poznajemy za sprawą autorki Toskanię, ale z innego punktu widzenia, dzięki tej lekturze bowiem dowiemy się o wiele więcej o ekotargach, ekowioskach, segregacji śmieci, o wielorazowego użytku pieluchach, torbach ekologicznych. Zostanie nam przedstawiony zupełnie inny świat, zaznajomimy się z niepowtarzalnymi przepisami, w których używa się produktów naturalnych, pozbawionych chemii.\nAutorka postara się wyjaśnić nam, jak ważne jest nasze środowisko, to, byśmy my właśnie o nie dbali, byśmy zaczęli zmiany od siebie.\n"Staramy się, by sposób, w jaki żyjemy, nie zagrażał środowisku, by nie przyczyniać się do niszczenia naszej Matki Ziemi i wszystkiego, co nas otacza."\nAleksandra Seghi nie narzuca nam swoich poglądów, próbuje jedynie uświadomić nam, że wpływ antybiotyków na nasz organizm jest niekorzystny. Ona sama nie stosuje leków, woli naturalne metody leczenia przeziębienia, korzysta z czosnku, cebuli, cytryny. Uświadamia nam, że warto jeździć na rowerze, prowadzić zdrowy tryb życia, stać się ekomamą.\n"Pamiętajmy, że dzięki zdrowemu odżywianiu możemy mieć mnóstwo energii, sił witalnych i chęci do działania. Odpowiednia dieta może również cofnąć różne dolegliwości lub choroby, które nam dokuczają. Jednak kluczem do wszystkiego jest postawienie na ekożywność. Bez niej dzień po dniu kontynuujemy zatruwanie naszego organizmu."\nPrzepisy na wspaniale wyglądające dania, zapewne jeszcze lepiej pachnące i smakujące, a do tego zdrowe! Autorka pisze w tak zabawny, ciekawy i pełen uroku, ciepła, sposób, że nie możemy oderwać się od opowiadanej przez nią historii. Interesujące rozmowy z niebanalnymi mieszkańcami Italii, dzielenie się własnymi doświadczeniami z niełatwego życia Polki za granicą, a także niecodzienne przepisy dla fanów zdrowego odżywiania skłonią do sięgnięcia po tę książkę nie tylko miłośników klimatów Toskanii, jej słońca, ciepła, zieleni. Myślę, że ta publikacja znajdzie wielu zwolenników.\n cytat pochodzi z książki "Zielona Toskania" Aleksandra Seghi, Grupa Wydawnicza Relacja, 2013, strona 9\nAutorka postanowiła nagrodzić tę wypowiedź:\nSylwia, gratuluję :))))\nAutor: asymaka asymaka o 17:10 5 komentarzy:\nGotuj, karm i kochaj. Monika Paluszkiewicz&Natasza Socha\nPo przeczytaniu "Macochy" zainteresowałam się twórczością Nataszy Sochy, a kiedy poznałam ją na Warszawskich Targach Książki osobiście, wiedziałam, że warto sięgnąć i po inne książki, które napisała. Jestem w trakcie czytania "Naszej klasy" i czekam niecierpliwie na kolejną powieść, która jest w trakcie tworzenia. Duet z Moniką Paluszkiewicz zaowocował publikacją "Gotuj, karm i kochaj". Panie prowadzą wspólnie blog: http://chilifiga.pl/, na którym dzielą się ze swoimi czytelnikami niebanalnymi przepisami.\nNatasza Socha ma dwoje dzieci, mieszka w Niemczech, jest dziennikarką, pisarką i politologiem.\nMonika Paluszkiewicz również ma dwoje dzieci, mieszka pod Poznaniem, jest dziennikarką, polonistką i dietetykiem.\nAutorki książki chcą pokazać nam, że gotowanie wcale nie jest trudne, na pewno wymaga doświadczenia, kreatywności, ale może okazać się wspaniałą zabawą i nie lada przygodą. Wcale nie musi oznaczać ślęczenia nad "garami" od rana do nocy, gotowania w pocie czoła, byle jak i na odczepnego. Nie musi być dla nas przykrym obowiązkiem, możemy czerpać z tworzenia potraw radość, satysfakcję. Namówić do wspólnego przygotowywania posiłków nasze dzieci, dla których również stanie się to ciekawym zajęciem, spędzimy razem czas, śmiejąc się i dobrze bawiąc.\n"(...) facet w kuchni to bóg, kobieta-to kura. Na znak protestu proponuję wszystkim "Kasiom", by porzuciły ten kuchenny stereotyp i przemieniły się w kulinarnego elfa z ubijakiem zamiast różdżki. Kuchnia to nie więzienie. To magiczna kraina, w której wyczarować można dosłownie wszystko. Zarówno carpaccio z grzybów, jak i wiarę we własne możliwości."\nW tej książce znajdziemy naprawdę niesztampowe, zdrowe przepisy na dania, które tworzy się szybko. Przy okazji dowiemy się, jaka historia łączy się z danym daniem, będzie zabawnie, na luzie, interesująco i inspirująco. Autorki mają wiele dystansu do samych siebie, swojego gotowania. Bez żadnego problemu opowiadają o swoich pierwszych kuchennych błędach, porażkach, pokazują nam, że nikt nie jest idealny i nie wie od razu wszystkiego. Ćwiczenie czyni mistrza.\nBardzo podobały mi się opowieści o rodzicach niejadków. Autorki choć podawały przykłady mam, które są przewrażliwione, same nie kryły się z tym, że i one należały swego czasu do takich rodzicielek. I im zdarzało się popełniać błędy, wciskając dziecku jogurciki czy soczki ponad miarę. Obie panie są zagorzałymi przeciwniczkami kremu orzechowego, napojów gazowanych, kupnych tortów. Wykazują nam, krok po kroku uświadamiają, jak wiele chemii znajduje się w tym, czy innym gotowym produkcie. Uczą nas czytania etykiet, zdrowego trybu życia, mówią o tym, że nie ma cudownych diet, że wymówki nie pomogą nam schudnąć, a zbędne kilogramy nie biorą się z kosmosu. Są wynikiem naszych błędów żywieniowych. Namawiają nas do ruchu, proponują chociażby spacer, zamiast spędzania czasu w fotelu. Siedzący tryb życia nikomu nie przyniesie nic dobrego. Ostatni rozdział skierowany jest do osób, którym zależy na nakarmieniu zarówno żołądka, jak i zmysłów.\nWszystko doprawione szczyptą humoru, okraszone przepięknymi zdjęciami. Całość polecam. To niezwykle udana propozycja. Kilka przepisów na pewno wykorzystam, a nade wszystko cieszę się, że i moje dzieci wolą wodę nad napoje słodzone, kolorowe, gazowane.\n"Żeby zabłysnąć w kuchni, trzeba trochę wprawy. Nie obejdzie się zatem bez prób i błędów. Ale kiedy później ocenimy nasze pierwsze samodzielnie wykoncypowane specjały, nabierzemy wiary w sens kulinarnych doświadczeń."\n cytat pochodzi z książki "Gotuj, karm i kochaj" Monika Paluszkiewicz, Natasza Socha, wydawnictwo Filia, 2014, strona 14\n tamże, strona 20\nW sierpniu ukaże się drugie wydanie książki Renaty Piątkowskiej "Szczęście śpi na lewym boku". W nowym bardzie poręcznym formacie. Tym razem są to bajki. A każda z bajek opowiada o jakimś przesądzie. Dlaczego ludzie wierzą, że czarny kot jest pechowy, a czterolistna koniczyna przynosi szczęście? Dlaczego odpukujemy w niemalowane drewno i boimy się rozbić lustro? I co takiego ma w sobie guzik kominiarza?\nDawno, dawno temu w baśniowej krainie, pośród kwitnących ogrodów, stał zamek, w którym mieszkała królewska rodzina. Oczkiem w głowie króla i pięknej królowej oraz niezliczonych zastępów niań, służących, opiekunek, pokojówek i kucharek była królewna Urszulka. Nikomu nie przyszłoby nawet do głowy nazwać ją Urszulą, a nawet zdrobnienie Ula wydawało się niewystarczające. Trzeba przyznać, że Urszulka była śliczna i słodka jak karmelkowy cukierek, a ponieważ była jedynym dzieckiem władców tej krainy, wszyscy prześcigali się wprost w spełnianiu jej zachcianek. Aż dziw bierze, że w ogóle nauczyła się chodzić, skoro prawie bez przerwy noszono ją na rękach lub sadzano sobie na kolanach. Rozkoszne to dziecię o fiołkowych oczach i przypominających mysie ogonki warkoczykach miało kiedyś włożyć na głowę ciężką, złotą koronę. Tymczasem nosiło na niej śmieszne kapelusiki lub uplecione z polnych kwiatów wianki. Urszulka zazwyczaj bawiła się grzecznie swoimi lalkami pod okiem starej niani Florentyny, a ciepłe dni obie spędzały w ogrodzie. Dziewczynka na grzbiecie swojego ukochanego kucyka Figielka, niania niestety na własnych nogach. Podobno w królewskich stajniach nie było rumaka, który byłby w stanie udźwignąć tę potężnych rozmiarów kobietę. Za to jej pulchne i ciepłe ramiona były wprost stworzone do tego, by tulić i chronić oddaną pod jej opiekę kruszynkę, czyli Urszulkę. Bywały jednak dni, kiedy wesoły szczebiot dziewczynki zamieniał się w płaczliwe marudzenie: - Nie chcę! - Nie lubię! - Nie zasnę! I choć wszyscy dwoili się i troili, by zażegnać nieszczęście, to i tak w końcu mały aniołeczek zamieniał się w krnąbrną złośnicę. Szyby drżały od jej wrzasków, a okrzyki: - Lalki są głupie! - Zupa jest obrzydliwa! - Kucyk jest tępy i ohydnie pachnie! – należały do tych mniej obraźliwych. Do tego dochodziło tupanie nóżkami, trzaskanie drzwiami a zdarzało się nawet, że zawartość talerza lądowała z głośnym pluskiem na podłodze. W takie dni kucharka traciła chęć do życia, bo cokolwiek ugotowała, było zdaniem królewny za słone, za zimne, za gorzkie, za gorące, za słodkie, za rzadkie, za twarde, albo nawet za mało żółte. Opiekunki, których zadaniem było ubieranie Urszulki, od rana chodziły zapłakane. - Łatwiej byłoby dzikiego tygrysa ubrać w koronkowe majtki i obcisły kaftanik, niż założyć dzisiaj jedną skarpetkę jaśnie panience – szeptały po kątach. I miały niestety rację. Zdarzało się bowiem, że po przebudzeniu królewna, zamiast wsunąć stópki do haftowanych złotem pantofelków, wkopywała je złośliwie pod łóżko (...)\nPrzyjrzyjcie się zdjęciu! Jest na nim moje logo!!!\nPierwszy patronat medialny nad książką dla dzieci i to w dodatku historia stworzona przez Panią Renatę Renata Piątkowska. Wydawnictwo BIS.\nAutor: asymaka asymaka o 10:25 9 komentarzy:\nPo książkę sięgnęłam z czystej ciekawości. Interesowała mnie po prostu droga, jaką przeszedł Gok Wan. Zwłaszcza, że wydawało mi się, iż to ścieżka pełna wybojów. Nie spodziewałam się jednak aż takich przeżyć. To lektura niełatwa, do bólu szczera i ukazująca ogromną determinację, siłę do walki i wolę życia autora. Miał też ogromne pokłady miłości, do bliźnich, do najbliższej rodziny i wielkie oparcie właśnie w krewniakach. Brat, siostra, rodzice Goka, ale też nietuzinkowi przyjaciele wiele razy mu pomogli, a on nie zapomina o tym, nawet pomimo upływu lat.\nPoczątkowo byłam dosyć sceptycznie nastawiona do tej historii, książkę przekładałam z kąta w kąt. Wczoraj pomyślałam sobie, że wreszcie czas chociaż zerknąć na nią, przeczytać choć kilka zdań. I przepadłam. Dosłownie. Spędziłam wiele interesujących chwil z tą publikacją. Było i sympatycznie, wzruszająco, momentami strasznie, czasem zabawnie, kiedy indziej niebezpiecznie. Przez cały czas trzymałam kciuki za Wana, wierzyłam, że uda mu się wyjść zwycięsko z tej czy innej walki. Wiedziałam jednak, że łatwo nie będzie.\nAutor nie tai przed nami chwil gorszych, trudniejszych w jego życiu, pokazuje nam jednak, że można wygrać. Jest silnym i pełnym pasji człowiekiem, który zawsze marzył głównie o miłości i akceptacji swojego otoczenia.\nDzisiaj jest popularnym projektantem, stylistą, pracuje w branży związanej z modą. Zanim udało mu się odnieść ten niebywały sukces na jego drodze stanęła otyłość, anoreksja, a następnie brak akceptacji własnej orientacji seksualnej. Zmagania z przeciwnościami losu na pewno zahartowały go, pomogły mu stać się człowiekiem bardziej pewnym siebie, dążącym do upragnionego celu. Znalazł własną drogę, pokochał siebie, teraz dodaje otuchy innym, pomaga im, między innymi dzięki tej właśnie książce.\nSzukajmy naszej tożsamości, bądźmy szczęśliwi i zaakceptujmy samych siebie! Gok Wan daje nam nadzieję i pozwala wierzyć w to, że wszystko ma szansę się poukładać również i w naszym życiu. Zmiany zacznijmy od siebie, od swojego myślenia, spójrzmy ciepło na nas samych, uśmiechnijmy się do odbicia w lustrze.\nW tej publikacji znajdziemy również przepyszne przepisy na niebanalne potrawy, bo jak napisał Gok Wan jedzenie zawsze było dla niego ważne.\n"Do tej pory, kiedy podaję ryż, zdarzają mi się chwile absolutnego szczęścia, bo dla mnie ryż to symbol stabilizacji, jedności, bycia razem. Jedzenie to miłość i rodzina.\nAle gdzieś tam po drodze jedzenie zaczęło znaczyć dla mnie zbyt wiele. Stało się moim najlepszym przyjacielem. Dawało mi szczęście, ciepło, poczucie bezpieczeństwa i pociechę. Stało się moim nałogiem, tajemnicą, wszystkim. Całe dnie myślałem o jedzeniu i zdobywaniu go, bo tylko wtedy potrafiłem czuć się szczęśliwy. Jadłem za dużo, nie umiałem się powstrzymać, po części dlatego, że jadłem nie to, co trzeba(...), i nie o tej porze co trzeba(...), a po części dlatego, że za bardzo to pokochałem. Jedzenie miało straszne skutki dla mojego ciała, puchłem w oczach, z pulchnego dziecka stałem się chorobliwie otyłym podrostkiem, który czuł się zawstydzony, bezwartościowy i odrzucony.\nJedzenie mi to zrobiło, ale jednocześnie stało się moją jedyną ucieczką od świata, który patrzył na mnie i śmiał się, drwił ze mnie, dręczył i mi zagrażał. Jedzenie było teraz moim wrogiem. Musiałem stoczyć z nim walkę... i ten pojedynek omal mnie nie zabił. Myślę, że w jedzeniu tkwi sekret całego mojego życia."\nKsiążka zawiera fotografie z różnych etapów życia autora, opowiada o dojrzewaniu, dorastaniu, samoakceptacji. To doskonała lektura dla tych, którzy nie potrafią poradzić sobie z podobnymi problemami. Bardzo szczera, zabawna, wzruszająca i błyskotliwa historia Goka Wana. Polecam.\n cytat pochodzi z książki "Moja autobiografia. Lata chude, lata tłuste" Gok Wan, wydawnictwo Albatros 2014, strona 15-16\nAutor: asymaka asymaka o 20:33 6 komentarzy:\nAż żal rozstawać się z tą serią. Mam sześć spośród ośmiu książeczek wydanych w cyklu "Wojny dorosłych-historie dzieci" i na pewno zajmą czołowe miejsce w biblioteczce moich dzieci.\nDorota Combrzyńska-Nogala jest autorką książek obyczajowych takich, jak: "Wytwórnia wód gazowanych" czy "Naszyjnik z Madrytu", polonistką.\nJoanna Rusinek, ilustratorka książeczki, projektuje okładki i wykonuje rysunki do publikacji dziecięcych, tworzy też filmy animowane.\nKażda z książek cyklu jest ładnie wydana. W twardej oprawie, z ilustracjami niesztampowymi, przykuwającymi uwagę i wzrok dziecka. Tekst stworzony przez poszczególnych autorów zawsze nienaganny, przystępnym językiem napisany, prosty i zrozumiały dla małego człowieka.\n"Bezsenność Jutki" bardzo spodobała się mojemu siedmioletniemu Kamilowi. Słuchał tekstu uważnie, zastanawiając się, dlaczego Jutka nie może zasnąć? Trudno było mu to sobie wyobrazić. Skomentował to tak:\n"Ja śpię, kiedy mnie bolą oczy. Albo jak mi się oczy zamykają."\nJutka niestety nie zawsze potrafi szybko zasnąć. Zresztą już przed wojną cierpiała na bezsenność. Musiało palić się światło, by zasnęła. Teraz zamieszkała z dziadkiem i ciocią Esterką, siostrą taty, w miejscu zamkniętym i dziwnym. Rodzice dziewczynki przepadli gdzieś, ale gdzie Jutka nie wiedziała. Wszyscy Żydzi zostali zamknięci w tym łódzkim getcie, świat został podzielony na dwie części, z tej niestety nie można od tak sobie wyjść.\n"Najwyżej wyjechać niemieckim pociągiem, ale nikt nie chce, bo potem się znika. Na zawsze. Tak mówią dzieci na podwórku."\nJutce udaje się zasnąć dopiero nad ranem. Zanim zaśnie rozmawia z dziadkiem, który "towarzyszy" jej w bezsenności. Wymieniają się spostrzeżeniami, na temat tego, co się zmieniło, co się wydarzyło. Dziewczynka rozumie świat po swojemu, autorka przedstawia nam go jej oczami.\nPrzyjechali do łodzi, by wreszcie być razem, całą rodziną, a tu nagle coś dziwnego się stało. Ze światem. Zepsuł się...\nJutka wbrew temu zepsuciu stara się normalnie żyć, cieszyć dzieciństwem na swój sposób. Uczestniczy w niebezpiecznych z punktu widzenia dziadka wyprawach z kolegami z podwórka, poznaje dziewczynkę, która żyje po drugiej stronie. Która nie jest żydowskim dzieckiem skazanym na zagładę tylko dlatego, że istnieje. Nie zazdrości jej jednak nasza mała bohaterka, wita ją przyjaźnie i serdecznie. Rozmawiają, a nawet udaje im się spotkać twarzą w twarz, choć to bardzo niemądre i nierozważne.\nPolecam "Bezsenność Jutki" z całego serca, jak też "Wszystkie moje mamy" i wszystkie inne z tej serii książeczki. Nauczmy nasze dzieci wrażliwości, wytłumaczmy, że nasz kraj nie zawsze był wolny, nasze pociechy mają prawo znać historię naszego państwa. I pamiętać o tych, którzy zginęli po to, byśmy my mogli korzystać z wolności.\n cytat pochodzi z książki "Bezsenność Jutki" Doroty Combrzyńskiej-Nogali, wydawnictwo Literatura 2012 rok, strona 4\nFRAGMENT SZCZĘŚCIE W KOLORZE BURGUNDA, Karolina Kubilus\nCzy ktoś domyśla się kim jest Bandzior? Interesująca zagadka.\n(...) – No nareszcie! – mruczę wrogo na dźwięk dzwonka do drzwi. Ding dong. Ding dong. Dzwonek wypełnia mieszkanie radosnym dźwiękiem.\n– Tak to już jest… – przekonuje. – Jak się nie weźmiesz za siebie, to z roku na rok będzie coraz gorzej, wierz mi! A muszę ci powiedzieć, że ja po piętnastu latach małżeństwa byłam wciąż tak szczupła, jak na ślubie. Kazieniek do tej pory mieści się w ślubny garnitur, prawda Kazieńku? A wujek Olek, świeć panie nad jego duszą, to po sześćdziesięciu latach małżeństwa ślubny garnitur na rocznicę założył i gdyby nie umarł, to w tym roku obchodziliby 65-lecie. W tym samym garniturze. Prawda, Kazieńku? My, kobiety, mamy gorzej, w końcu to my rodzimy dzieci. Ale pamiętaj, kochana, ja też chodziłam w ciąży, też rodziłam dzieci. Jak teraz nie zadbasz o prawidłową wagę, to będzie ci coraz trudniej. Prawda, Kazieńku?\n– Pytałam, kiedy wyjeżdżacie – uśmiecha się pobłażliwie. W zasadzie mogłabym zapytać o to samo. Ale z grzeczności nie pytam.\nZaspany Bandzior ani myśli wyściubić nosa ze swego domku. To nie jego pora. Teściowa wznosi oczy ku niebu i na wszelki wypadek odsuwa się jak najdalej od akwarium. Może spodziewa się pytona.(...)"\nAutor: asymaka asymaka o 15:29 2 komentarze:\nPiąta z serii "Wojny dorosłych-historie dzieci" opowieść, jaką miałam przyjemność poznać wraz z moimi szkrabami. Przyznaję, że początkowo szczególnie Kamil, mój siedmiolatek, był najmniej zainteresowany fabułą, ale po każdej kolejnej historii z tego cyklu chciał więcej i przekonywał się do nich coraz bardziej. Z zainteresowaniem śledził losy bohaterów, ich wojenne perypetie, niebezpieczne często przygody. Starał się zrozumieć, jak mogli w miarę normalnie żyć, funkcjonować w tak strasznej rzeczywistości. Właśnie ta namiastka normalności pewnie trzymała ich wszystkich przy życiu, pozwalała jakoś się trzymać.\nDzisiejsze dzieci mają wszystko, są rozpieszczone, wychuchane i żyją często pod kloszem. Poza mieszkanie nie wychodzą, a kontakt z rówieśnikami zastępują rozmowami na portalach społecznościowych. Oczywiście, nie dotyczy to wszystkich, ale wiele tak wychowywanych latorośli można by znaleźć. Podwórko ich nudzi, gierki komputerowe są ciekawsze od książki. Dlatego właśnie teraz, w tych dziwnych czasach powinniśmy to my, rodzice, rozmawiać z naszym dzieckiem, znaleźć dla niego choć chwilę. Chwilę na taką jak ta chociażby lekturę.\n"Zaklęcie na 'w'" staje się bowiem doskonałym pretekstem do dialogu, nawiązania z naszym potomkiem rozmowy. Dzięki takiej książce uwrażliwimy naszego szkraba, pokażemy mu, co ważne, jak było kiedyś. Może dzięki tej lekturze nasze dziecko zrozumie, zastanowi się? Pomyśli, że śmierć oznacza koniec, nie ma jak w gierce komputerowej trzech żyć, jest ostateczna.\nMichał Rusinek to autor wierszyków, scenariuszy radiowych i telewizyjnych, tłumacz. Tworzy też teksty piosenek, książki dla dorosłych i dla młodszego czytelnika. Jako dziecko często śnił o Powstaniu Warszawskim, bawił się w wojnę i nie rozumiał, dlaczego jego własny dziadek, który był świadkiem tamtych wydarzeń, nie miał ochoty na poruszanie tego fascynującego jego zdaniem tematu. Czyżby chciał o wojnie zapomnieć?\nKsiążka zaczyna się od niewinnie brzmiącego pytania, czy chłopiec potrafi jeździć na rowerze. Też pytanie, obrusza się malec! Jak mógłby nie umieć?\nW tej historii poznajemy małego Włodka, który zamiast po wakacjach iść do szkoły musi nauczyć się żyć w nowej, wojennej rzeczywistości. Nie ma pojęcia tak naprawdę, co to dla niego oznacza. Według jego spostrzeżeń świat stopniowo przestawał być kolorowy. Tracił jesienne, piękne barwy. Stawał się szary i smutny. Dorośli wymawiając słowo "wojna" ściszali głos, więc malec instynktownie czuł, że to coś złego. Jednak nie miał pojęcia tak naprawdę, co to oznacza. Wyobrażał sobie, że to jakieś straszne zaklęcie, rzucone przez złego czarodzieja. Chłopiec wytłumaczył wojnę sobie bardzo ciekawie. Byli Biali Panowie-dobrzy i byli źli-Czarni Panowie. Pytanie o umiejętność jazdy na rowerze zadał mu Biały Pan. Włodek rozwoził dla niego zaproszenia na wesele, nie pojmował tylko, dlaczego ciągle w te same miejsca, do tych samych ludzi, i dlaczego ci ludzie wcale nie cieszyli się, że pójdą na ślub? Przecież ślub to wesołe i miłe przeżycie, powinni się zatem radować!\nCo takiego rozwoził chłopiec dowiecie się, zagłębiając się w historię opowiedzianą barwnie przez Michała Rusinka. W doprawdy przystępny sposób przedstawił nam świat widziany oczami dziecka. Świat trudny, niebezpieczny.\nWzruszająca i naprawdę piękna opowieść. Polecam Wam ją bez chwili wahania, zdecydowanie. Jestem wręcz przekonana, że poruszy Was tak samo, jak poruszyła mnie i moje dzieci. Nie zapominajmy o bohaterach, o tym, co działo się w czasie II wojny światowej, albo przeczytajmy ją ku przestrodze, by nigdy nikt już nie mógł dopuścić do tak strasznej wojny.\nKsiążkowy dzielny Włodek to Włodzimierz Dusiewicz, do dzisiaj mieszkający w Warszawie. Był bardzo żywym dzieckiem, wszędzie było go pełno. Uwielbiał psikusy i grę w piłkę nożną. Wojna zaskoczyła go, gdy skończył zaledwie osiem lat.\nAutor: asymaka asymaka o 11:47 5 komentarzy:\nCała seria "Wojny dorosłych-historie dzieci" jest doprawdy poruszająca. Dzięki tego typu książeczkom możemy zaznajomić nasze dzieci z trudną, ale jakże ważną tematyką.\nTutaj recenzje poszczególnych opowieści:\nW tej chwili można je kupić taniej i choć zazwyczaj nie namawiam nikogo, tym razem naprawdę zachęcam Was, rodziców, do kupna tych książeczek.\nPaweł Beręsewicz jest tłumaczem, autorem powieści, wierszy i opowiadań dla młodszego czytelnika. Olga Reszelska, która zilustrowała tę opowieść, jest autorką okładek i rysunków dla młodzieży.\n"Czy wojna jest dla dziewczyn?" to historia Eli, która już na wstępie książki zostaje zlekceważona przez niewiele od niej starszego Antka. Uważa on bowiem, że dziewczyny nie nadają się na wojnę!\n"-Mogę z tobą poćwiczyć?-zapytałam wtedy znienacka, a on podskoczył jak oparzony.\n-Zjeżdżaj stąd, Elka! To nie są babskie sprawy!-burknął.-A poza tym to jeszcze smarkata jesteś"\nŻadne z dzieci nie miało pojęcia, czym tak naprawdę jest wojna. Nie byli w stanie nawet wyobrazić sobie tego, co się wydarzy, nie zdawali sobie sprawy z tego, jak straszne i traumatyczne to będzie dla nich przeżycie, o ile oczywiście przeżyją...\nElę nurtowało pewne pytanie. Zastanawiała się, dlaczego Antek uważa, że wojna nie jest dl;a dziewczyn. Zapytała o to tatę.\n"-Wojna w ogóle nie jest dla dzieci, córeczko."\nDziewczynka czuła się przy swoim ojcu bezpiecznie, uważała, że jest tak silny i odważny, że obroni ją przed wszelkim złem, nawet przed tą okropną, nadchodzącą wojną.\nŻadne zabawy piaskowymi kulkami nie pomogły, ćwiczenia Antka również, prawdziwe bomby były dużo bardziej groźne, tata zniknął, a mama jako lekarz była o wiele bardziej potrzebna swoim pacjentom, niż małej córeczce. Ela musi wiele zrozumieć, nauczyć się, że nie wolno mówić za dużo, lepiej przemilczeć pewne fakty, dla własnego i swoich najbliższych dobra. Tajemnice, jakie musiała zachować dla siebie sprzed okresu wojennego są niczym w porównaniu z tym, jakiego teraz musi dochować sekretu. Czy dziecko jest w stanie udźwignąć tak wielką odpowiedzialność?\nKsiążeczka napisana zrozumiałym i przystępnym językiem, obrazy stworzone przez autora idealnie wpisują się w dziecięcą wyobraźnię i ukazują naszym pociechom świat widziany oczami małej dziewczynki w czasie niebezpiecznym, gdy ludzie pozbawieni byli skrupułów, gdy wyrzuty sumienia upychali w najdalsze zakątki swojej świadomości lub w ogóle ich nie mieli. Serca też nie, niestety. To lektura, obok której nikt nie powinien przejść obojętnie, ponieważ staje się przestrogą dla nas samych, ale też wspomnieniem o tych, którzy odeszli zbyt szybko.\nEla, bohaterka książeczki to postać prawdziwa. Do opisania tej historii zainspirowała autora autentyczna osoba-Elżbieta Łaniewska, posługująca się pseudonimem "Czarna Elka". Dzisiaj mieszka w Zakopanem, jest lekarzem ciągle praktykującym, choć ukończyła już 80 lat.\n"Czy wojna jest dla dziewczyn?" poruszyła mnie do głębi, a moje dzieci po raz kolejny mogły poznać mądrą i ciekawie napisaną opowieść. Książka stała się pretekstem do rozmowy o wojnie. Polecam całą serię zdecydowanie. Naprawdę warto się z nią zaznajomić.\n cytat pochodzi z książki "Czy wojna jest dla dziewczyn?" Paweł Beręsewicz, wydawnictwo Literatura 2012, strona 3\nAutor: asymaka asymaka o 10:36 5 komentarzy:\nSIEDEM PYTAŃ DO PISARZA odsłona druga Karolina Kubilus Szczęście w kolorze burgunda dzisiejsza premiera, pod moim patronatem\nNowy cykl na blogu, odsłona druga.\nW dniu premiery książki zapraszam Was do zabawy.\nMacie niepowtarzalną szansę zadania autorce takiego pytania, jakie Was nurtuje, na jakie chcielibyście poznać odpowiedź.\nTutaj: http://asymaka.blogspot.com/2014/07/karolina-kubilus-szczescie-w-kolorze.html moja recenzja książki.\nAutor najciekawszego pytania zostanie nagrodzony egzemplarzem powieści.\n1. Zabawa zaczyna się dzisiaj, 30 lipca i potrwa do 6 sierpnia, do godziny 23:00.\n4. Nagrodę ufundowało wydawnictwo Replika i Autorka.\nPozdrawiam, życzę wszystkim powodzenia i trzymam za Was kciuki. Książka idealna na leniwe, ciepłe wieczory.\nAutor: asymaka asymaka o 09:19 23 komentarze:\nKsiążka dnia czyli dzień z książką. Część trzecia. Recenzja. "Awaria uczuć" Joanna Kruszewska.\nTą książką postanowiłam otworzyć na blogu kolejny po Siedmiu pytaniach do pisarza cykl. Przez cały dzisiejszy dzień na FP bloga, jak też na samym blogu dodawałam fragmenty książki, trwa też konkurs, w którym do wygrania jest egzemplarz powieści. W ten sposób chciałam spędzić wraz z Wami dzień z książką.\nJoanna Kruszewska to nazwisko, którego wcześniej nie znałam. Dopiero przy okazji tej i jeszcze jednej publikacji dane mi było zaznajomić się z Jej twórczością. We wrześniu pojawi się kolejna książka autorki, dlatego chciałam poznać jej styl. I tak, jak przewidywałam, jestem zachwycona.\n"Awarię uczuć" czyta się lekko i szybko. Oczywiście nie powinniśmy spodziewać się, że to historia niebanalna i niezwykła, ale swój urok ma. Poznajemy w niej kobietę o imieniu Matylda, która uważa, że praca daje jej niebywałe szczęście. Niebawem ma dostać awans, wyjechać z ukochanym na planowany urlop, jest zadowolona ze swojego życia. Jednak szybko okazuje się, że musi ściągnąć różowe okulary i zmierzyć się z tym, co czeka ją w niedalekiej przyszłości. Mężczyzna, z którym wiązała dalekosiężne plany wyjeżdża za granicę, a ona sama traci pracę. Życie okazuje się brutalne i niesprawiedliwe. Czy nasza bohaterka załamie ręce i będzie płakać nad swoim strasznym losem, czy raczej sklei zranione serce, zaaplikuje sobie kroplówkę z pozytywnym myśleniem i dalej będzie walczyć o własne szczęście? Bo czy w gruncie rzeczy nie lepiej widzieć świat takim, jaki jest naprawdę, a nie bezwarunkowo wierzyć w wyobrażenie o nim? Nie lepiej, pomimo tego, że to gorzka pigułka, przełknąć ją i wiedzieć, na kogo można liczyć, a kto wcale nam tak dobrze nie życzy?\nTo doskonała lektura na popołudnie wakacyjne. Do książki polecam jakiś kolorowy napój, koniecznie ze słomką i z lodem w szklaneczce. I może odrobina wiaterku by się do pełni szczęścia przydała. Wygodne krzesełko, fotel lub hamak? I święty spokój.\nW tej historii podobało mi się przede wszystkim to, że autorka nie koloryzowała, nie ubarwiała naszego życia. Pokazała nam, jak może wyglądać rzeczywistość kobiety, która planowała i trzymała się tego swojego planu bardzo mocno. Tylko, czy można sobie tak naprawdę wszystko zaplanować?\nPowieść ciekawa, zabawna, niosąca nadzieję i pokazująca nam, że są sprawy ważne i ważniejsze. Jednego dnia może się nasz los odmienić całkowicie, a my będziemy musieli przewartościować swoje życie. Autorka odpowiada nam w tej historii na pytanie, czy warto brać udział w wyścigu szczurów za wszelką cenę, nie oglądając się na innych. Matylda była przecież zaślepiona, jak w amoku, nie dostrzegała niczego i nikogo poza firmą, to praca byłą dla niej najistotniejsza.\nPowieść czyta się niebywale szybko, z uwagi na doskonałe pióro autorki, dobrze skonstruowaną fabułę, prawdopodobne dialogi. Całość polecam zdecydowanie. Na urlop jak znalazł.\nAutor: asymaka asymaka o 18:52 11 komentarzy:\nNowy cykl na moim blogu i na Pisaninka również.\nNa pierwszy ogień pójdzie powieść Joanna Kruszewska "Awaria uczuć" Wydawnictwo Replika.\n"Karolina przyszła na świat, krzycząc na całe gardło i, jak pamiętała Matylda, krzyk ten, a właściwie ryk, towarzyszył jej nieustannie przez pierwsze lata życia. Jeśli czegoś nie mogła dostać, a pragnęła nade wszystko, wystarczyło włączyć naturalną syrenę alarmową i problem błyskawicznie się rozwiązywał. Pojętne dziecko nauczyło się bardzo szybko, szybciej chyba niż odróżniania biologicznej matki od Matyldy, że dziki wrzask o natężeniu przekraczającym dopuszczalne normy decybeli nie jest tolerowany przez najbliższe otoczenie, a jego umiejętne dawkowanie doskonale usprawnia życie.\nTak więc Karolina krzyczała wniebogłosy, jeśli chciała lizaka, lalkę w sklepie, bluzkę siostry i wszystko dostawała. Wyrosła na niezłą egoistkę, przekonaną o tym, że należy jej się każde dobro świata."\nA Wy, jakimi dziećmi byliście? Grzecznymi i spokojnymi, czy raczej wszędzie Was było pełno\nFragment czwarty, ostatni:\n"-Powiedziałaś, że chcecie stworzyć sobie zaplecze. Ale nie wiecie oboje, jak ono właściwie ma wyglądać. Proszę, nie przerywaj mi, pozwól, że dokończę i już cię nie będę męczyć, bo widzę przecież, że się męczysz. Nie wiecie. Mówisz, że musi wystarczyć wam na wszystko, że nie chcecie sobie na nic żałować. Że musicie zacząć coś znaczyć, zdobyć odpowiednie pozycje w świecie biznesu. Ale czy będziecie potrafili powiedzieć sobie w pewnym momencie: już, wystarczy? Wciśniecie pedał stop? Czy czasami za każdym zakrętem kariery nie będą się pojawiały nowe i bardziej pożądane stanowiska? Czy ten wasz pułap zaplecza finansowego nie będzie się co chwila podnosił?"\nTo już ostatni fragment, jaki chciałam Wam przedstawić. Jeszcze dzisiaj moja recenzja tej powieści na blogu i ogłoszenie wyników, bo wszyscy komentujący na FP bloga i na blogu biorą udział w konkursie. Do wygrania oczywiście egzemplarz powieści.\nAutor: asymaka asymaka o 17:11 8 komentarzy:\nLiliana Fabisińska tworzy książki dla dzieci i młodzieży, sztuki teatralne. Pracę dziennikarską rozpoczęła w czasopiśmie "Na przełaj", pracowała też jako redaktor naczelna "Filipinki". Miałam przyjemność czytać dwie opowieści autorki, ich recenzje są tutaj: http://asymaka.blogspot.com/2014/03/klinika-pod-boliapka-maksio-ma-kopoty.html i tu: http://asymaka.blogspot.com/2014/03/klinika-pod-boliapka-pierrota-bola.html.\nKsiążkę postanowiłam przeczytać ze względu na mojego siedmioletniego syna, ale o wiele bardziej przypadła do gustu mojej dwunastolatce. Kamil oczywiście słuchał, ale jednak Gosię fabuła wciągnęła o wiele bardziej.\nSerię Podwodnego miasta rozpoczyna tytuł "Skrzynia piratów", i to głównie dla tych piratów sięgnęłam po tę publikację. Staram się wybierać mojemu synkowi ciekawe lektury, bo on jeszcze jakiś czas temu wolałby siedzieć przed komputerem, niż miło spędzać czas z książką. Zaraziłam go miłością do słowa pisanego i ostatnio coraz częściej chodzi do biblioteki, wypożycza coraz to nowe powieści. Najważniejsze, by książka była atrakcyjna, o tematyce, która może dziecko zainteresować.\nSkrzynia piratów to opowieść o przygodach dwójki rodzeństwa. Ich życie ulega diametralnej zmianie. Tata Róży i Benka postanowił bowiem przenieść się na Hel, co dla dzieci mieszkających w Warszawie nie może być ciekawą zamianą. Szczególnie, gdy okolica zdaje się być nudna, mają żyć w lesie, z dala od cywilizacji, bez dostępu do internetu! Początkowo myślą nawet, że nowe lokum pozbawione jest prądu i że czas się tu zatrzymał. Ich zafascynowany Żeromskim ojciec zdaje się być osobą mało zorganizowaną i żyjącą we własnym świecie. Na szczęście do pomocy przy dzieciach, nie takich znowu małych i niesamodzielnych, zostaje zatrudniony dziadek naszego rodzeństwa. Co może spotkać naszych bohaterów w tym spokojnym zdawałoby się miejscu? Czy sztorm, który odetnie półwysep będzie ich największym problemem, czy może jednak sen z powiek będzie im spędzać o wiele poważniejsza sprawa?\nPełna zagadek, tajemnic, zabawna i niezwykle pasjonująca to lektura, którą polecam gorąco, szczególnie na te upalne, wakacyjne dni wszystkim miłośnikom ciekawych przygód. Chcecie poznać osobę noszącą dziwne i rzadko spotykane imię Damroka? Zapraszam zatem do "Skrzyni piratów". Na pewno się nie zawiedziecie!\nAutor: asymaka asymaka o 12:51 4 komentarze:\nNa pierwszy ogień pójdzie powieść Joanna Kruszewska "Awaria uczuć"Wydawnictwo Replika.\nNa początek krótki fragmencik:\n"-Ja nie manipuluję, tylko biorę na wstrzymanie, odrobina cierpliwości i dowiem się, czego chcę. A z tobą, Weronik, jest jak z wulkanem. Chodzisz i dymisz, trzeba tylko poczekać, aż nastąpi erupcja. Oto cała filozofia. Siłownia? Po pracy?\n-Taaaak, rozgryzę cię, zobaczysz-pomachała ręką i już jej nie było.\nFaktycznie, chwilami trzeba wziąć na wstrzymanie i pomyśleć, zanim coś się palnie. Matylda opanowała to do perfekcji. Przynajmniej na gruncie zawodowym. Im chłodniejsze relacje utrzymywała z jakąś osobą, tym łatwiej szło. Dzisiaj niewiele brakowało, a zaproponowałaby Weronice w ramach przekupstwa choćby i cały wagon złotej biżuterii, w której od lat się kochała.\nCo się ze mną dzieje? Zdążyła pomyśleć, zanim porwał ją codzienny rytm pracy."\n"Czy może być jeszcze piękniej? Za oknami cudowny dzień, ciepło, mnóstwo ludzi paradowało już w koszulkach z krótkim rękawem, czerwiec kwitnie po prostu. Z Pawełkiem układa się jak marzenie, co prawda mało czasu spędzają razem, ale jeśli już spędzają, to bezkonfliktowo, słodko i nader przyjemnie.\nW połowie sierpnia urlop. Długo wyczekiwany, ale na pewno warto było czekać. Doszli oboje do wniosku, że darują sobie Grecję, Egipt i wszystkie gorące o tej porze roku kraje na rzecz Wenecji Północy.\nUgryzła ze smakiem czekoladowy batonik kupiony wyjątkowo, w ramach świętowania awansu. Taaak, co prawda zawsze marzyła o tym, żeby trafić do Sankt Petersburga właśnie teraz, na osławione "białe noce", ale trudno. Ermitaż czy Carskie Sioło pozostaną tak czy siak; w sierpniu miasto, zaliczane do najbardziej atrakcyjnych turystycznie miejsc na świecie, wciąż będzie miało swój urok. A że planują tam spędzić prawie dwa tygodnie, może uda się wszystko obejrzeć dokładnie, a nie na łapu capu.\nNo i teraz jeszcze ten awans...zdjęła buty i ostrożnie postawiła bose stopy na miękkiej wykładzinie.\nA Wy? Gdzie chcielibyście spędzić wakacje?\nAutor: asymaka asymaka o 11:16 9 komentarzy:\nAgnieszka Pruska wywiad i konkurs "Literat" do wygrania\nAgnieszka Pruska wywiad i konkurs\nAgnieszka Pruska nigdy nie wyobrażała sobie życia bez czytania, a od niedawna nie potrafi go sobie wyobrazić również bez pisania. Jest członkinią Oliwskiego Klubu Kryminału. Zdobyła stopień mistrzowski w aikido. Zadebiutowała tytułem „Literat”, o którym między innymi chciałabym z nią porozmawiać.\nJak już wspomniałam, jest Pani zagorzałą czytelniczką. Czy gatunek ma dla Pani znaczenie, a może wystarczy, by książka była dobrze napisana, wciągająca, ciekawa?\nI jedno, i drugie. Jeżeli chodzi o gatunek, to zdecydowanie nie lubię romansów i powieści obyczajowych, a jeszcze do niedawna wydawało mi się, że również horrorów, ale okazuje się, że się myliłam. Czytam kryminały, sensacje, książki historyczne, biografie, powieści podróżnicze, książki popularnonaukowe, oczywiście nie wszystkie jak leci, ale takie, których tematyka mnie interesuje. Ostatnio przywiozłam sobie dwie książki dotyczące mumii egipskich, przebrnięcie przez nie będzie wymagało ode mnie trochę samozaparcia, bo są po angielsku. W przypadku kryminałów omijam starannie polityczne, te z mafią w roli głównej i zbyt krwiste. Zdecydowanie preferuję takie, w których pokazana jest praca policji, patologa, profilera czy techników od tych, w których dokładnie opisane są układy polityczne albo struktura organizacyjna przedsiębiorstwa, którego dyrektor jest ofiarą. Oczywiście tło wydarzeń musi być dobrze przedstawione, ale wolę żeby tło pozostało tłem, a nie wątkiem głównym.\nDruga część pani pytania jest nieco trudniejsza, bo oczywiście szukam dobrze napisanych, ciekawych książek o interesującej mnie tematyce, ale czasem trzeba wybrać, pójść na pewne ustępstwo. Fajny wątek, ale gorzej napisana, albo napisana super, za to wątek nieco kuleje. Jeżeli miałabym w takim przypadku wybrać – stawiam na wątek, oczywiście przy założeniu, że generalnie książkę „da się przeczytać”.\nStaram się czytać książki, o których już coś wiem, albo takie z polecenia znajomych, którzy znają moje preferencje czytelnicze i przeważnie dobrze na tym wychodzę. Przyczyna selekcji pozycji do przeczytania jest prosta – doba ma dwadzieścia cztery godziny, nie chce dać się rozciągnąć i siłą rzeczy czas poświęcany na czytanie jest ograniczony. Sięgam też po książki, o których nic nie wiem, przeważnie wtedy, gdy zainteresuje mnie tematyka, albo sam autor. Ostatnio taką książką była „Tajemnica pułkownika Kowadły” Tadeusza Cegielskiego, świetnie napisany kryminał.\nKsiążką, na której się najbardziej zawiodłam, był również kryminał, nie pamiętam już ani autora, ani tytułu, ale czytało mi się go naprawdę ciężko. Przypominał nieco brazylijską telenowelę i zaczynałam tracić rozeznanie, kto z kim aktualnie tworzy parę, a nieboszczyk parę razy okazał się żywy. Doczytałam książkę do końca jedynie w poszukiwaniu wątku ściśle kryminalnego.\nSkąd zrodziła się w Pani miłość do pisania? Pod wpływem jakiegoś impulsu sięgnęła Pani po pióro, a może przygotowywała się Pani do tego długo i solidnie?\nPisanie jest u mnie najprawdopodobniej konsekwencją czytania, tak w każdym razie przypuszczam. Czytania, zainteresowania różnymi tematami i skłonnością do wymyślania fabuł. Nie siadłam jednak pewnego dnia przy klawiaturze z mocnym postanowieniem zostania autorką, tak to jakoś samo wyszło.\nDawno dawno temu, czyli w siódmej albo ósmej klasie szkoły podstawowej napisałam swoją pierwszą książkę, to była fantastyka i traktowała o wyprawie na Księżyc. Gdzieś ją nawet chyba jeszcze mam. Potem była długa przerwa i powstała trzytomówka o tematyce fantastycznej na zamówienie mojej nastoletniej córki, napisałam ją „do szuflady”, na użytek domowy. Teraz nieco odświeżyłam i przeredagowałam pierwszy tom, który jest czytany przez wydawnictwo, zobaczymy, co z tego wyniknie.\n„Literat” jest ściśle związany z moimi zainteresowaniami zarówno kryminałami, jak i kryminalistyką oraz medycyną sądową. Powstawał półtora roku, przy czym najpierw były to takie nieśmiałe próby „podpisywania” i zastanawianie się nad akcją. Potem postanowiłam, że co mi tam, napiszę, najwyżej nikomu nie pokażę. Wtedy zaczęłam pracować nad książką w miarę systematycznie.\nJeżeli chodzi o przygotowanie, to za każdym razem sprawdzam wiele szczegółów, nie tylko tych związanych z samym sposobem popełnienia zbrodni, czy też wyglądem zwłok. Staram się to zrobić zanim zacznę pisać, ale nie zawsze mi się udaje, często dochodzi coś nowego, coś czego nie przewidziałam. W „Literacie” zostają odnalezione współczesne zmumifikowane zwłoki, więc na jakiś czas ugrzęzłam w tym temacie, potem wymyśliłam, że „moja” mumia miała szklane oczy, więc i o tym należało poczytać. A sam morderca? Mimo, że liznęłam w trakcie edukacji nieco psychologii, to moja wiedza w przypadku przestępcy będącego psychopatą okazała się za mała i było trzeba sięgnąć po „lekturę uzupełniającą”, bardzo ciekawą zresztą. I właśnie tak to wygląda, co chwilę jest coś nowego do zweryfikowania. Ze sprawdzania ogólnie pojętych realiów mam dodatkową korzyść, czasem trafiam na informacje, które nie są mi potrzebne z punktu widzenia książki, ale same w sobie są ciekawe i warte przeczytania. Taki mały bonusik. Poza tym bardzo sobie cenię możliwość konsultacji z rzecznikiem prasowym policji, czasem mam pytania, na które nigdzie indziej nie mogę znaleźć odpowiedzi. Pytaniami zamęczam też prawnika, notariusza, znajomych policjantów i przyjaciół o różnych zawodach i zainteresowaniach.\nCzy postaci stworzone przez Panią są od początku do końca fikcyjne, czy wzorowała się Pani na kimś rzeczywistym, tworząc je?\nPostacie są fikcyjne, przy ich tworzeniu nie wzorowałam się na nikim konkretnym, ale na pewno obdarzyłam bohaterów cechami różnych znanych mi osób. Tak jak każdy, mniej lub bardziej świadomie, obserwuję otoczenie, wyłapując charakterystyczne cechy spotykanych osób, ich powiedzenia, słownictwo czy sposób bycia, to już takich odruch. Potem zdarza mi się te obserwacje wykorzystywać przy tworzeniu postaci, ale nie jest to regułą.\nSkąd pomysł, by Barnaba Uszkier był tak nietypowym policjantem? Kochającym żonę, dzieci, dbającym o rodzinę? Zazwyczaj stróże prawa prezentowani są w literaturze jako nałogowi alkoholicy, żyją jak wolne ptaki. Pani bohater jest zupełnie inny, dlaczego? Myśli Pani, że taka postać jest ciekawa dla czytelnika?\nTo taki bohater – protest przeciwko najczęściej pojawiającej się postaci policjanta będącego nadużywającym alkoholu, palącym, nieszczęśliwym rozwodnikiem, którego na dodatek nikt nie rozumie. Oczywiście przesadziłam, ale te cechy wśród policjantów przedstawionych w książkach występują nagminnie. Poczułam lekki przesyt i Uszkiera wykreowałam na zasadzie przeciwieństwa, co nie oznacza, że jest chodzącym ideałem, bo jak każdy człowiek ma swoje wady i zalety. I od razu powiem, że jego harcerzykowaty charakter sprawił mi więcej kłopotów niż gdyby był alkoholikiem, narkomanem lub darł koty z żoną. Znacznie łatwiej opisuje się osobę o mocnych negatywnych cechach, niż takiego „wzorowego” faceta. Bardzo dużo można napisać o kacu, nocnych barowych eskapadach, czy też samym alkoholu wlanym w siebie przez głównego bohatera. A o kłótniach z żoną? Zdradach? Przemyśleń i wspomnień na ten temat bohater może mieć bardzo dużo. A taki Uszkier co? Piwo wypije, bo dlaczego nie, ale nawet bólu głowy po tym nie będzie miał. Życie rodzinne? Szczęśliwe... Ma się napawać własnym szczęściem przez pół strony? A kto by to chciał czytać! No może w powieści obyczajowej owszem, ale nie w kryminale. Tak więc wykreowany przeze mnie bohater okazał się dla mnie samej wyzwaniem.\nJeżeli chodzi o opinie czytelników o nadkomisarzu Uszkierze, to przeważają te pozytywne, ale oczywiście nie wszystkim taki bohater pasuje. I to jest zupełnie naturalne, bo przecież, na szczęście zresztą, nie wszyscy mamy jednakowy gust.\nSporo opowiada Pani w swoim debiucie o życiu rodzinnym Uszkiera. Śledztwo trwa dosyć długo, mijają kolejne miesiące, a zagadka dalej nie jest rozwiązana. Wydaje mi się, że chciała Pani pokazać nasze polskie realia prowadzenia śledztwa, czyżby znała je Pani aż tak dobrze? Czy to tylko wyobraźnia podpowiadała Pani pewne rozwiązania?\nUszkier to nie tylko policjant, ale także mąż i ojciec, a część jego zachowań wynika właśnie z posiadania takiej, a nie innej rodziny, co szczególnie widoczne będzie w kolejnej książce. Przez czas trwania śledztwa nieco poznajemy jego najbliższych, bo nie samą pracą człowiek żyje, policjant również. Sprawa seryjnego mordercy ciągnie się bardzo długo, to prawda, ale jest dosyć nietypowa, już choćby dlatego, że pojawiające się jako pierwsze zwłoki należą do kobiety zamordowanej przed kilkoma laty. Taką sprawę jest znacznie trudniej rozwiązać, nie ma naocznych świadków, nie ma miejsca zbrodni, a artefakty pochodzące z miejsca znalezienia zwłok nie są związane ze zbrodnią. Ekipa Uszkiera ma więc od razu „pod górkę”. Kolejnej zbrodni na pozór nic nie łączy ze znalezioną w wykopie mumią, śledztwo biegnie własnym torem, a trzecią sprawę prowadzi w ogóle ktoś inny, Uszkier jedynie nadzoruje śledztwo. Dopiero połączenie tych trzech oraz innej, jeszcze starszej, sprawy powoduje zmianę kierunku śledztwa i nowe spojrzenie na całość.\nJeżeli chodzi o realia... Tak naprawdę trudno mówić o dobrej znajomości realiów pracy w policji, chyba że się w niej pracuje. Ja mogę jedynie wypytywać znajomych gliniarzy i konsultować niektóre rzeczy z biurem prasowym policji. I oczywiście czytać wszystkie dostępne materiały na ten temat zwracając uwagę na to, kto jest ich autorem i czy jest to osoba wiarygodna. W moim przypadku wygląda to tak, że wymyślam pewne rozwiązanie, takie, które pasuje mi do fabuły, a potem sprawdzam, czy jest ono zgodne z realiami. I zdarza mi się korygować to, co już napisałam, czasami wprowadzając poprawki w dużej partii tekstu.\nCzy pomysł na akcję „Literata” pojawił się nagle? Jak długo trwały prace nad powieścią?\nPomysł rodził się pomalutku, najpierw powstały opisy poszczególnych morderstw, przy czym było ich znacznie więcej niż jest opisanych w książce. Wybrałam tylko kilka, inaczej co stronę ktoś by ginął, a Uszkier prowadziłby śledztwo do dzisiaj. To były takie pierwsze przymiarki, opisy, można powiedzieć, techniczne, bez treści dodatkowej, zawierające tylko informację o ofierze, narzędziu, miejscu i czasie zbrodniu. „Literata” zaczęłam pisać mniej więcej w połowie 2012 roku, skończyłam w styczniu 2013, a wydany został w maju 2013.\nTrenuje Pani aikido, to dosyć nietypowa pasja jak dla kobiety, prawda?\nNa pewno procentowo sporty walki uprawia znacznie więcej mężczyzn niż kobiet, a basen, fitness czy siłownia cieszą się większą popularnością u pań, ale w naszej sekcji jest mniej więcej równowaga obu płci. Wielką zaletą aikido jest to, że można je uprawiać niezależnie od wieku, ja trenuję już kilkanaście lat i jak na razie nie planuję definitywnego zejścia z maty. Nieskromnie dodam, że teraz będę na niej przebywała nawet jeszcze więcej, bo po dłuższej przerwie zaczynam przygotowania do egzaminu na kolejny stopień mistrzowski. Czas spędzony na macie pozwala mi oderwać się od rzeczywistości, daje zastrzyk adrenaliny, uczy cierpliwości i dystansu do samej siebie. I nie ze względu na jakieś przesłania filozoficzne, nic z tych rzeczy. Po prostu jeżeli po raz n-ty powtarzam jakąś technikę aby wykonać ją poprawnie, żeby ruch stał się automatyczny, to muszę pogodzić się z tym, że nie jestem doskonała i cały czas trzeba się uczyć.\nCzy Pani najbliżsi przeczytali książkę? Co o niej powiedzieli?\nCzytali, chyba wszyscy ci, którzy lubią czytać. Autor w rodzinie, to przecież nie lada gratka! Ja się za bardzo nie chwaliłam tym, że piszę książkę, więc większość była „nieco” zdziwiona. O tym, czym się zajmuję w wolnych chwilach wiedzieli oczywiście najbliżsi, ale dalsza rodzina już nie. Zaskoczyłam ich trochę, natychmiast zażądali namiarów na miejsce, gdzie mogą sobie kupić taki rarytas jakim jest „Literat” i poprosili o dedykacje. Wyspowiadałam wszystkich sumiennie i kazałam bez ogródek mówić, co myślą o książce. Mieli jakieś uwagi, ale twierdzili, że się dobrze czyta, zresztą, co mieli innego powiedzieć? Głupio by było stwierdzić, że się nie podoba, prawda? Dlatego nie do końca ufam recenzjom rodzinnym, chyba, że opiniuje mój mąż. Poza tym parę osób zdziwiło się, że napisałam kryminał, bo raczej spodziewaliby się książki historycznej.\nMa Pani kogoś, kto jako pierwszy czyta dopiero co ukończoną Pani powieść? Tak zwanego pierwszego krytyka? Czy potrzebuje Pani kogoś, kto doradzi, szczerze powie, co warto dopracować, zmienić, przemyśleć jeszcze raz?\nJako pierwszy do czytania książkę dostaje mój mąż, jeszcze w trakcie pisania, można powiedzieć, że czyta ją w odcinkach. I oczywiście od razu melduje, gdy napotka w tekście na jakieś głupoty lub nieścisłości. Poza tym muszę się pilnować, aby cały tekst trafiał na kartki. Myśli się obrazami, a potem trzeba to ubrać w literki i od czasu do czasu zdarza mi się, że opis jest za skąpy, bo część treści pozostała u mnie w głowie. Pierwszy fragment książki, którą właśnie piszę, dostała do przeczytania moja koleżanka, polonistka z wykształcenia i teraz z niecierpliwością czekam na jej uwagi. Taki pierwszy „czytacz” jest potrzebny, ale z drugiej strony, to ja piszę książkę, więc jeżeli nie zgadzam się z jakimiś uwagami, to nie zmieniam tekstu ani fabuły. Proszę sobie wyobrazić sytuację, w której dałabym książkę do przeczytania trzem osobom, które bardzo sumiennie przyłożyłyby się do zadania, przeczytały tekst i oddały mi z uwagami. Najprawdopodobniej gdybym wprowadziła wszystkie zmiany, powstałoby coś, jeżeli nie zupełnie, to w dużej części nowego i odbiegającego od pierwowzoru. Dlatego chętnie wysłuchuję opinii, wprowadzam zmiany tam, gdzie uznam to za słuszne, ale jeżeli uważam, że moja wersja jest jednak lepsza i nie powinna ulec modyfikacji, to nie zmieniam. Mimo, że bardziej jestem przywiązana do fabuły niż do samego tekstu, to w „Hobbyście” wprowadzałam zmiany ciągnące się prawie od pierwszej do ostatniej strony. Mam nadzieję, że wyjdzie to książce na dobre.\nCzy pisze Pani coś nowego? Kiedy możemy spodziewać się kolejnej Pani publikacji?\nKolejna książka z Barnabą Uszkierem w roli głównej, czyli „Hobbysta” pojawi się we wrześniu. Tym razem nadkomisarz nie będzie ścigał seryjnego zabójcy, a zajmie się czymś zupełnie innym. Innym w sensie motywów działania mordercy, a nie, na przykład, rodzaju samego przestępstwa.\nCzy piszę coś nowego? Trzecia część jest już właściwie skończona i „dojrzewa na półce”, zajrzę do niej za jakieś dwa miesiące żeby spokojnie przeczytać i nanieść poprawki. Podczas tej przerwy trochę sobie eksperymentuję pisząc, co prawda kryminał, ale w zupełnie innej konwencji niż seria z Uszkierem. Zobaczymy, co z tego wyjdzie, na razie traktuję to jako zabawę.\nCo Pani sądzi o spotkaniach z czytelnikami, o kontakcie z nimi poprzez e-mail?\nSama sporo czytam i jako czytelnik często chodzę na takie spotkania, gna mnie na nie ciekawość dotycząca tego, co o własnej książce powie autor i jakim człowiekiem jest osoba, która napisała to, co ja właśnie przeczytałam. Jeszcze nigdy nie wyszłam ze spotkania zawiedziona, bardzo często autorzy są doskonałymi gawędziarzami, a rozmowa przenosi się z tematu świeżo wydanej książki na przeróżne inne sprawy. I zawsze jestem zaskoczona niską frekwencją czytelników na spotkaniach autorskich, nie wiem co jest tego powodem, być może po prostu nie wiedzą o nich, bo nie wszyscy śledzą pojawiające się na różnych stronach informacje.\nJako autorka też lubię takie spotkania. Przed pierwszym trochę obawiałam się zbyt osobistych pytań od czytelników, ale okazało się, że niepotrzebnie. Poza tym inaczej czyta się opinię o własnej książce, niezależnie od tego, czy jest ona pozytywna czy krytyczna, a inaczej o niej rozmawia wymieniając uwagi. Każdy z nas jest innym odbiorcą, ma inne oczekiwania, inne preferencje czytelnicze. Opinie są zawsze cenne, i te pochwalne, i te negatywne. Zmuszają do zastanowienia, zmian, szukania nowych tematów, wątków, motywów.\nZ kolei mail umożliwia czytelnikowi bardzo indywidualny kontakt z autorem, takie sam na sam. Nie każdy człowiek lubi wypowiadać się przy szerszej publiczności, nawet jeżeli jest jej garstka, mail daje taką możliwość. Poza tym nawet najbardziej zagorzały czytelnik nie ma szansy wzięcia udziału we wszystkich spotkaniach autorskich, na które chciałby pójść, podstawową przeszkodą jest odległość, e-mail to niweluje.\nDo wygrania będzie egzemplarz powieści, o której rozmawiałam z autorką.\n1. Fundatorem nagrody jest Wydawnictwo Oficynka i autorka, Agnieszka Pruska.\n2. Egzemplarz książki trafi do osoby, która najciekawiej odpowie na pytania zadane przez autorkę: Jakiego kryminału jeszcze nie czytaliście, a chcielibyście przeczytać? Czego brakuje Wam w kryminałach, które znacie? Jaka fabuła zainteresowałaby Was najbardziej?\n3. Odpowiedź zostawcie pod tym postem, nie zapominając o podaniu adresu e-mailowego, bym mogła skontaktować się ze zwycięzcą.\n4. Zabawa zaczyna się dzisiaj, 28 lipca i potrwa do 4 sierpnia, do godziny 23:30. Dziękuję za udostępnianie informacji o konkursie, polubienia mojej strony, dodanie blogu do obserwowanych. Przypominam, że trwa też konkurs na najaktywniejszego fana Pisaninki. Dzięki za wszystko, kochani!\nTrzymam za Was kciuki. Wiele konkursów trwa nadal. Dzisiaj kończy się późnym wieczorem ten: http://asymaka.blogspot.com/2014/07/luiza-dobrzynska-wywiad-i-konkurs.html\nTrwa również ten: http://asymaka.blogspot.com/2014/07/siedem-pytan-do-pisarza-katarzyna.html\nW środę pojawi się kolejny, a dzisiaj na FP bloga jeszcze jeden. Zapraszam serdecznie.\nAutor: asymaka asymaka o 11:23 13 komentarzy:


PRÓBNY EGZAMIN ÓSMOKLASISTY – Szkoła Podstawowa nr 11 im. Władysława Broniewskiego w Będzinie\nOBOWIĄZUJĄCE W CZASIE TESTÓW DIAGNOSTYCZNYCH W ZAKRESIE PRZYGOTOWANIA UCZNIÓW DO EGZAMINU ÓSMOKLASISTY\nW DNIACH OD 17 MARCA 2021 r. DO 19 MARCA 2021 r.\nNa test diagnostyczny może przyjść wyłącznie uczeń bez objawów chorobowych kompatybilnych z objawami COVID-19.\nUczeń nie może przyjść na test, jeżeli przebywa w domu z osobą w izolacji w warunkach domowych albo sam jest objęty kwarantanną lub izolacją w warunkach domowych.\nNa teście diagnostycznym każdy uczeń korzysta z własnych przyborów piśmienniczych, linijki, cyrkla, kalkulatora itd. Uczniowie nie mogą pożyczać przyborów od innych uczniów.\nSzkoła nie zapewnia wody pitnej. Na test diagnostyczny należy przynieść własną butelkę z wodą.\nNa teren szkoły mogą wejść wyłącznie osoby z zakrytymi ustami i nosem – maseczką jedno- lub wielorazową. Zakrywanie ust i nosa obowiązuje na terenie całej szkoły, z wyjątkiem sal, w których jest przeprowadzany test po zajęciu miejsc przez uczniów.\nUczniowie – jeżeli uznają to za właściwe – mogą mieć zakryte usta i nos w trakcie testu diagnostycznego, nawet po zajęciu miejsca przy stoliku.\nNależy unikać tworzenia się grup piszących test przed szkołą oraz przed salą, w której jest przeprowadzany test diagnostyczny przed rozpoczęciem testu oraz po jego zakończeniu. Wrażeniami po teście uczniowie powinni dzielić się między sobą z wykorzystaniem mediów społecznościowych, komunikatorów, telefonicznie.\nUczniowie zostawiają rzeczy osobiste (plecak, torbę, kurtkę, telefon itp.) w szatni.\nW czasie pisania testu diagnostycznego obowiązują zasady bezpieczeństwa:\nzakaz kontaktowania się z innymi uczniami\nniedotykania dłońmi okolic twarzy, zwłaszcza ust, nosa i oczu a także przestrzegania higieny kaszlu i oddychania: podczas kaszlu i kichania należy zakryć usta i nos zgiętym łokciem lub chusteczką\nkonieczność zachowania odpowiedniego dystansu od innych uczniów po zakończonym teście\nPoprzedni wpisPoprzedni Nowe wyposażenie sali rehabilitacji ruchowej\nNastępny wpisNastępny Jesteśmy Fajniaki kolorują nas super dzieciaki


Czego naprawdę chcą inwestorzy - Statman Meir (180160) - Lubimyczytać.pl\nStatman Meir /\nWhat investors really want. Discover what drives investor behavior and make smarter financial decisions\nfinanse behawioralne, inwestowanie\n"Statman jest jednym z pionierów dziedziny finansów behawioralnych, a jego książka Czego naprawdę chcą inwestorzy? powinna być lekturą obowiązkową dla wszystkich inwestorów oraz ich finansowych doradców! Znaleźć w niej można mistrzowską analizę licznych pułapek i wyzwań, przed jakimi stają dziśuczestnicy rynku". - ANDREW W. LO, Harris & Harris Group, profesor finansów w Sloan School of...\n"Statman jest jednym z pionierów dziedziny finansów behawioralnych, a jego książka Czego naprawdę chcą inwestorzy? powinna być lekturą obowiązkową dla wszystkich inwestorów oraz ich finansowych doradców!\nZnaleźć w niej można mistrzowską analizę licznych pułapek i wyzwań, przed jakimi stają dziśuczestnicy rynku".\n- ANDREW W. LO, Harris & Harris Group, profesor finansów w Sloan School of Management, MIT\n"(...) pozwala dokonać ?autopsji? zarówno cudzych, jak i naszych własnych decyzji finansowych. Książka ta zawiera przydatną wiedzę teoretyczną, pokazując, jak podejmujemy decyzje finansowe, a także wiedzę praktyczną odnośnie naszego procesu decyzyjnego".\n- HARRY M. MARKOWITZ, laureat Nagrody Nobla z Ekonomii\n"Podczas inwestowania jesteśmy często swoimi najgorszymi doradcami. Statman wyjaśnia powszechnie popełniane błędy i pomaga nam podejmować mądrzejsze decyzje dotyczące naszych własnych inwestycji".\n- BURTON MALKIEL, autor bestsellerowej książki "Random Walk Down Wall Street"\n"Meir Statman z perspektywy współczesnej neuropsychologii rzuca jasne światło na wszelkie umysłowe demony, jakie sprzysięgły się przeciwko tobie, by uczynić cię biednym. Statman rozbawi cię, przyprawi o łzy i, co najważniejsze, poprawi twój rachunek zysków i strat".\n- WILLIAM BERNSTEIN, autor bestsellera "Intelligent Asset Allocator"\nźródło opisu: http://www.cedewu.pl/\nźródło okładki: http://www.cedewu.pl/


Karty płatnicze w Polsce - Polskie banki\nStrona główna » Karty płatnicze w Polsce\nSebastian Brzozowski, Mirosław Czech • 18 maja 2018 r.\nMamy więc do wyboru m.in. karty debetowe (do konta), kredytowe, prepaid i wirtualne – a one mogą być wyposażone w funkcje płatności zbliżeniowych, połączone z kartami miejskimi lub lojalnościowymi, albo mieć spersonalizowany wygląd.\nOd kilku lat banki forsują karty zbliżeniowe: Visa payWave i MasterCard PayPass. Karty zbliżeniowe pojawiły się na naszym rynku już pod koniec 2007 roku i oferowane są już teraz przez wszystkie banki w Polsce. Umożliwiają szybkie dokonywanie niedużych płatności (do 50 zł) bez konieczności podawania kodu PIN.\nIch zaletą jest także fakt, że nie wypuszczamy karty z ręki – to klient przykłada kartę do terminala. Nawet jeśli płatność wynosi więcej niż 50 zł, nadal kartę wystarczy przyłożyć do terminala, a następnie tylko podać kod PIN.\nKarta zbliżeniowa ułatwia dokonywanie płatności, ale należy pamiętać, by zawsze sprawdzać kwotę na terminalu, zanim przyłoży się kartę. Niektórzy kładą bowiem kartę na czytniku, jeszcze zanim kwota pojawi się na terminalu, co de facto uniemożliwia im zweryfikowanie kwoty, jaką płacą.\nDla osób które martwią się o bezpieczeństwo środków na koncie, polecamy zakup aluminiowej wkładki do portfela lub aluminiowego opakowania na kartę. W obu przypadkach pomoże to zaizolować kartę od sygnałów elektronicznych dochodzących z otoczenia, czyli np. uniemożliwić dokonanie niechcianej płatności, gdy karta znajdzie się zbyt blisko terminala oczekującego na płatność.\nJednak pomimo wielu obaw, plagi przestępców kręcących się z terminalami w zatłoczonych miejscach nigdy nie było, ponieważ jest to dość trudna i mało opłacalna metoda kradzieży – terminal oraz odbiorca płatności muszą być zarejestrowani, centra rozliczeniowe mają wbudowane mechanizmy zabezpieczające przed nadużyciami, a poza tym pieniądze elektroniczne zawsze pozostawiają po sobie ślad.\nInnym rozwiązaniem gwarantującym bezpieczeństwo jest ustawienie limitu transakcji zbliżeniowych na 0 lub blokada płatności zbliżeniowych w ogóle. W zależności od banku, można wyłączyć tę możliwość w systemie bankowości online, lub składając dyspozycję na infolinii.\nW niektórych bankach – np. ING, Millennium – klienci mają również możliwość uzyskania kart wirtualnych. Polega to na tym, że bank uruchamia rachunek karty w bankowości internetowej, ale klient nie otrzymuje fizycznego plastiku.\nKarta wirtualna nie służy bowiem do standardowych czynności, jak płacenie w sklepach lub wypłacanie gotówki. Wykorzystuje się ją m.in. do płatności w internecie, a do tego karty w postaci fizycznej nie potrzeba: numer karty oraz kod CVV klient może podglądnąć w bankowym systemie transakcyjnym.\nGłówną zaletą takiej karty jest możliwość natychmiastowego jej załadowania lub rozładowania. Czyli w praktyce, standardowo na karcie mamy saldo w wysokości 0 zł, a dopiero tuż przed dokonaniem płatności w internecie przelewamy na nią wymaganą do zapłaty kwotę.\nWtedy nawet, jeśli kiedyś dojdzie do wycieku danych i informacje o naszej karcie trafią w niepowołane ręce, nie narażamy się na straty, ponieważ jakiekolwiek środki pojawiają się na karcie dopiero chwilę przed dokonaniem zakupu. Gdyby natomiast wyciekły dane prawdziwej karty kredytowej lub debetowej, ryzykujemy utratę środków aż do wysokości limitu karty kredytowej lub salda na rachunku.\nStosunkowo nowym rozwiązaniem na polskim rynku, za to niezwykle wygodnym, jest karta wielowalutowa. Jest ona połączona z kilkoma rachunkami klienta w różnych walutach – czyli np. podstawowym w złotówkach i dwoma walutowymi: w euro i dolarach.\nPodczas dokonywania płatności, karta pobiera środki automatycznie z konta, które jest prowadzone w walucie transakcji. Czyli płacąc w Polsce, płacimy z konta złotówkowego. Płacąc na wakacjach w euro, płacimy z konta walutowego w euro. Oczywiście, jeśli są na nim wystarczające środki.\nZalety karty wielowalutowej są trzy:\nunikamy opłaty za przewalutowanie transakcji,\nunikamy bankowych kursów wymiany, które rzadko kiedy są korzystne dla klienta – pieniądze na rachunku walutowym możemy bowiem wpłacać za pomocą kantorów internetowych, oferujących konkurencyjne kursy, albo w ogóle mogą pochodzić z różnych źródeł jak np. pracy zagranicznej i w tym przypadku w ogóle nie ma mowy o wymianie walut,\nnie musimy mieć osobnej karty do każdego konta walutowego, co oszczędza miejsce w portfelu.\nKarty wielowalutowe oferują m.in. PKO BP i Pekao SA.\nKarty z programami lojalnościowymi\nKarty mogą być połączone z programami lojalnościowymi. Przykładowo: Bank PKO BP oferuje kartę Vitay, Bank Millennium oferuje kartę Piotr i Paweł, a BGŻ BNP Paribas oferuje cały szereg kart partnerskich, np. Carrefour, RTVEuroAGD, OBI, Komputronik. Karty tego typu oferują albo zniżki na zakupy u wskazanych dostawców, albo umożliwiają zbieranie punktów w ich programach lojalnościowych.\nPekao SA natomiast proponuje karty kredytowe wspierające instytucje charytatywne. Na dzień pisania tego artykułu są to Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy oraz Fundacja Na Ratunek Dzieciom z chorobą nowotworową. W przypadku karty WOŚP, za każdą operację dokonaną kartą na konto Fundacji wpływa kwota 2 zł: 1 zł od posiadacza karty i 1 zł od banku. Oprócz tego, na konto Fundacji przekazywana jest połowa opłaty rocznej za kartę.\nRównież Bank Millennium wspiera organizacje pożytku publicznego, oferując kartę kredytową WWF. Poza tym, że bank przekazuje do WWF Polska połowę opłaty miesięcznej za obsługę karty w pierwszym roku, jest ona wykonana z przyjaznego dla środowiska poliestru PETG.\nKarty z funkcją karty miejskiej\nW bankach można natknąć się także na karty płatnicze połączone z kartami miejskimi. Czyli możemy mieć jedną kartę służącą do płatności i będącą biletem okresowym na komunikację miejską. Takie karty oferuje PKO BP (Warszawska Karta Płatnicza, Wrocławska Karta Płatnicza)\nKarty z niestandardowym wizerunkiem\nNa koniec – niektóre banki umożliwiają wybór niestandardowego wizerunku na karcie. PKO BP, GetinBank (w przypadku konta młodzieżowego) lub mBank (także w przypadku konta młodzieżowego) oferują klientom wybór wzoru z galerii, jednak w przypadku PKO BP taka przyjemność kosztuje 14,90 zł.\nmBank poszedł natomiast jeszcze o krok dalej i umożliwia wydanie karty debetowej Visa Foto lub karty kredytowej MasterCard Me z własnym projektem (np. zdjęciem), czyli w 100% spersonalizowanej. Takie wyróżnienie kosztuje jednak 2 zł/mies w przypadku Visa Foto i 10 zł jednorazowo w przypadku MasterCard Me.


Pliki "cookies" używane na stronie https://med-consulting.pl oraz podstronach zapewniają naszym Klientom bezpieczeństwo i efektywność korzystania z witryny internetowej https://med-consulting.pl. Polityka Prywatności dotycząca plików "cookies" wyjaśnia, czym są pliki "cookies", jakie są zasady ich stosowania i wykorzystania. Najnowsze zmiany Polskiego Prawa Telekomunikacyjnego mające na celu dostosowanie do prawa UE nakładają na właścicieli serwisów/stron internetowych obowiązek uzyskania zgody użytkowników na stosowanie plików "cookies".\nNależy również pamiętać że strony/witryny internetowe do których linki zostały zamieszczone na https://med-consulting.pl posiadają swoją własną politykę prywatności, regulaminy oraz politykę „cookies”. Właściwym jest zapoznanie się z tymi regulacjami – co rekomendujemy naszym użytkownikom. Strona https://med-consulting.pl nie ponosi jednak jakiejkolwiek odpowiedzialności wynikającej z tego tytułu.\nPliki „cookies” mogące być wykorzystywane w ramach obsługi serwisu/strony https://med-consulting.pl:\n„techniczne” - pliki cookies niezbędne do prawidłowego i pełnego funkcjonowania serwisu https://med-consulting.pl oraz dostępu do wszelkich funkcjonalności strony/serwisu.\n„zabezpieczające” - pliki cookies niezbędne do wykrywania zagrożeń wynikających z nieuprawnionego sposobu korzystania z zasobów strony/witryny https://med-consulting.pl\n„funkcjonalne” - pliki cookies niezbędne do zapamiętywania konfiguracji ustawień dokonanych przez użytkownika podczas korzystania ze strony/witryny https://med-consulting.pl, takich jak język, wygląd, układ itp.


Selekcja negatywna - wersja mobilna\nnumer 1877 - 15.11.2017 ▶ Sport\n– Kompletnie mnie to nie martwi, że w obu meczach nie strzeliliśmy gola. – Jestem realistą i zdaję sobie sprawę, że takie mecze, które rozgrywane są po wywalczeniu awansu do mistrzostw świata, służą selekcji oraz wypróbowaniu innych systemów gry. Chcieliśmy sprawdzić ustawienie z trójką obrońców. Z Urugwajem wyglądało to całkiem dobrze, ale z Meksykiem już gorzej. To jednak drużyna ze światowej czołówki. Na pewno wyciągniemy z tego wnioski. Dokonamy gruntownej analizy poniedziałkowego spotkania. Indywidualne oceny będziemy wystawiali po tym, jak opadną emocje. Nie chcę oceniać gry poszczególnego zawodnika od razu po meczu. Mamy młodych zawodników, którzy harmonijnie się rozwijają. Mam na myśli Piotra Zielińskiego, który zrobił ogromny postęp w porównaniu z grą na Euro 2016. Podobna droga przed pozostałymi. Selekcja została poszerzona. W porównaniu z podstawowym składem z meczu z Portugalią na Euro 2016 w Gdańsku wystąpiło tylko dwóch graczy w pierwszej jedenastce. Mecz pokazał dużą różnicę pomiędzy nami a Meksykiem. Mam nadzieję, że będziemy dobrze przygotowani do przyszłorocznych mistrzostw świata w Rosji – zakończył Nawałka.\nNajwiększym pozytywem spotkań z Urugwajem i Meksykiem była zdaniem wielu obserwatorów postawa zaledwie 22-letniego stopera Zagłębia Lubin Jarosława Jacha. Debiutant nie popełniał większych błędów, udowadniając, że jest godnym następcą Kamila Glika i Michała Pazdana.\n– Nie czuję się wygranym, ale czuję, że spełniłem swój obowiązek. Wydaje mi się, że wycisnąłem maksa z tego zgrupowania, zagrałem, czego przed przyjazdem na kadrę absolutnie się nie spodziewałem, dwa pełne mecze, w których zaprezentowałem solidny poziom. Na pewno dałem trenerowi Nawałce sygnał, że jestem gotowy podjąć walkę o wyjazd na mistrzostwa świata do Rosji. W drugim meczu czułem się pewniej i swobodniej. Wydaje mi się, że pokazałem, iż potrafię wygrać zarówno pojedynek główkowy, jak i na ziemi, wyprzedzić rywala, nie najgorzej również wyprowadzam piłkę. Muszę natomiast zadbać o to, aby utrzymywać koncentrację przez całe spotkanie. Sporo się nauczyłem podczas tego zgrupowania i cieszę się, że także na treningach, zwłaszcza tych późniejszych, bo na początku towarzyszyło mi trochę stresu, pokazałem się z dobrej strony – powiedział Jach.\nMecze towarzyskie z Urugwajem i Meksykiem zostały zakontraktowane po to, żeby nasi piłkarze oswoili się z zupełnie innym niż europejski systemem gry. Na mistrzostwach możemy bowiem trafić na zespoły z innych kontynentów. Na razie dwie próby okazały się średnio udane, tak jak gra systemem z trzema obrońcami – z Urugwajem zdał on egzamin, z Meksykiem – nie. Teraz czekamy na losowanie grup finałowych, które odbędzie się 1 grudnia w Moskwie. Od jego wyników zależeć będzie, z kim spotkamy się w sparingowych meczach w marcu.


W imieniu Centrum Edukacji Obywatelskiej oraz Europejskiego Centrum Solidarności serdecznie zapraszamy do udziału w programie edukacji obywatelskiej „Solidarna Szkoła”. W programie zawarte sią propozycje dla szkół, polegające na wsparciu nau ...\nW imieniu Centrum Edukacji Obywatelskiej zapraszamy do udziału w akcji „Samorządy mają głos”, której celem jest wsparcie szkół w organizacji i przeprowadzeniu demokratycznych wyborów do władz SU. Szkoły biorące udział w akcji otrzymają ...\nIV edycja Programu Młody Obywatel 2013/2014\nW imieniu organizatorów serdecznie zapraszamy do IV edycji Programu Młody Obywatel 2013/2014. Program jest skierowany do uczniów, którzy badają potrzeby swoich społeczności i podejmują działania w swoich miejscowościach. Wyniki swej pracy prezentu ...\nFinał III Forum Młodych\n18 czerwca 2013r. odbył się finał III Forum Młodych pod hasłem „Jesteśmy różni-możemy być razem”.\nSejm Dzieci i Młodzieży w Polsce to pierwsze tego typu przedsięwzięcie i inicjatywa w Europie. Akcja propagująca parlamentaryzm wśród uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych rozpoczęła się w 1994 r. i trwa do dzisiaj. W sesji uczestniczy 460 młodych posłów z ...\nXI Sesja Parlamentu Dzieci i Młodzieży Województwa Lubelskiego w Zespole Szkół Nr 2 w Lubartowie\nW piątek, 24 maja 2013 roku, Samorząd Uczniowski w Zespole Szkół Nr 2 w Lubartowie zorganizował XI Sesję Parlamentu Dzieci i Młodzieży Województwa Lubelskiego połączoną z debatą zatytułowaną „Samorząd Terytorialny a Samorząd Uczniowski”.\nWarsztaty w ramach III Forum Młodych – 24 maja 2013 r.\nMimo deszczowej pogody 24 czerwca sale MDKu „Pod Akacją” przy ul. Chrobrego 18 pełne były atrakcji i kreatywnych pomysłów. Po oficjalnym powitaniu wszystkich uczestników i nauczycieli przez panią dyrektor Annę Kopcińską, młodzież zosta ...\nWarsztaty artystyczne w ramach III Forum Młodych\nJuż po raz trzeci w Młodzieżowym Domu Kultury „Pod Akacją” w Lublinie odbywają się warsztaty przygotowujące do Forum Młodych. Tematem tegorocznych spotkań jest szeroko pojęta tolerancja. Pod hasłem „Swój? Inny? Obcy?” kryje się wiele pro ...


1. Maszyny wrzutowe – zasady gry. Zdecydowana większość graczy doskonale orientuje się w Pierwsza maszyna wrzutowa zadebiutowała na rynku amerykańskim w 1897 roku i szybko przyczyniła się do popularyzacji takiej formy hazardowej. Jak jednak Darmowe Kasyno Gry Automaty. Wszystkie dostępne na naszej stronie maszyny do gier są bezpłatne. Na stronie slotsup.com możesz grać w gry automaty za 18 Mar 2016 Szukasz możliwości gry na automatach wrzutowych za darmo? To dobrze trafiłeś , na naszej stronie możesz zagrać na najlepszych jednorękich W Seasons maszyny wrzutowe za darmo i również w inne Kasyno gry jak Wideo Single Deck Blackjack to gra w blackjacka z 1 talią, przetasowaną przed\n18 Sie 2020 Gry hazardowe online za darmo sąd ma je przygotować do 10 września, Darmowe gry maszyny wrzutowe całkowity czas dostawy Towarów\nGry hazardowe za darmo i… tylko za darmo. Oprócz popularnych gier hazardowych online bez rejestracji, są też darmowe gry na automatach. GameTwist jest jednym z największych przedstawicieli takich stron, na których poczujesz całą atmosferę prawdziwych kasyn online grając na automatach, pomimo tego, że będziesz grać tylko wirtualnymi pieniędzmi. Automaty Hazardowe łuków | Darmowe Kasyno Gry online za darmo Za to Zawadzki to straszna świnia”, która miała zrobić odbiór odpadła i szukamy kogoś. Zakłopotany całą sytuacją człowiek ogłasza, co. Od tej pory zaczynają się rządy, darmowe spiny za rejestracje bez depozytu uk a to ogranicza ich ilość do setek. Darmowe gry hazardowe w kasyno online. Zagraj w kasyno, wideo automaty, ruletka, poker, black jack, wrzutowe za darmo. Kasyno, maszyny gier,sloty. Gamers Rights - Member Profile > Profile Page. User: Darmowe gry wrzutowe bitcoin dla zabawy, darmowe gry online automaty bitcoin wysokie 5, Title: New Member, About: Darmowe gry wrzutowe bitcoin dla zabawy &nb\nGra na automatach online wcale nie musi być kosztowna. Właściwie masz mnóstwo możliwości na to, aby zagrać za darmo w ogromnej liczbie kasyn online. Jedyne co musisz zrobić, to zapoznać się z naszym rankingiem najlepszych darmowych automatów do gry, aby cieszyć się z bezpłatnej rozrywki. Kasyno Gry Za Darmo Online Obecnie kasyno online oferuje wiele gier hazardowych. W kasynach internetowych, zwłaszcza tych dużych, polscy gracze zawsze mogą znaleźć ogromną liczbę rodzajów gier – od najprostszych automatów wrzutowych, do najbardziej oryginalnych gier, pochodzących z tajemniczej Azji – na przykład Sic-Bo czy Mahjong. Darmowe gry dla dzieci to emocjonująca kolekcja gry dla dzieci online, doskonała dla graczy w każdym wieku. Nieważne, czy masz 6 czy 16 lat: mamy tu niesamowite przygody właśnie dla ciebie. Poznaj tajemnicze światy, przygotowuj pyszne wypieki i prowadź wielki, żółty autokar szkolny! Darmowe gry w kasynie bitcoin bitcoin do gry dla zabawy, wieloliniowe darmowe gry wrzutowe bitcoin Obecnie dziala w Polsce wiele kasyn, a Polacy w dalszym ciagu graja w gry hazardowe online mimo niedawno wprowadzonych niekorzystnych przepisow prawnych. Hazard w Polsce byl zawsze akceptowana forma rozrywki, a Polacy prowadzili salony gry Darmowe gry kasynowe online pozwalają na zdobycie wprawy, zapoznanie się z różnymi rodzajami gier oraz zapewniają rozrywkę bez konieczności ponoszenia ryzyka. Bonus na start, który często dostaje nowy użytkownik, pozwala z kolei poczuć emocje, jakie towarzyszą grze na prawdziwe pieniądze. Gry Edukacyjne: Odpowiadaj na podchwytliwe pytania, rozwiązuj problemy matematyczne i ćwicz swój umysł w jednej z wielu naszych darmowych gier online gry edukacyjne! Wybierz jedną z naszych darmowych gier, i baw się Dobrze analiza www.Automatywrzutowezadarmo.pl, jego tematy (automaty wrzutowe, automaty wrzutowe online, darmowe automaty wrzutowe) i głównych konkurentów (jednoreki\nAby grać w kasynie online w darmową grę Win Wizard bez rejestracji wystarczy jedynie W tej grze wrzutowej nie ma wielu symboli tworzących zwycięskie\nAug 19, 2019 Casino Darmowe Gry Hazardowe increase in the number of online casino websites. Casino Darmowe Gry Hazardowe All these websites have different services and games, but have one thing in common – they all offer Casino Darmowe Gry Hazardowe players with different types of casino bonuses. Feb 19, 2019 👉 LINK DO GRY http://bit.ly/2NxuEmR👉 POPRZEDNI FILM 👉 PLAYLISTA https://bit.ly/3pyi83E───────────────────👉 INSTAGRAM


Ból odbytu u mężczyzn po mikcji - Jak leczyć hemoroidy\nCzęste infekcje pęcherza moczowego? Tak im zaradzisz! Przyczyny pęknięć odbytu zdjęcie\nPrzeciągając ból odbytu w obszarze Smoła z hemoroidami, Czy operację na hemoroidy wolnych maści na hemoroidy. Hemoroidy krew spodenek ból brzucha nasileniu po wypróżnieniu, cena hemoroidy leczenie Jekaterynburg chirurgiczne leczenie hemoroidów w Krasnodarze.\nKogoś boli odbyt re po operacji hemoroidów Why\nHemoroidy nie są martwi, czy nie usunąć hemoroidy krwawienie z jakąś maść do zastosowania, Jak zatrzymać krwawienie hemoroidów z ludowym który miał hemoroidy w czasie ciąży, jak rodzić. Klinika w Kirowa w leczeniu hemoroidów pooperacyjne leczenie hemoroidów, Pierwsza pomoc na swędzenie w odbycie dziecka lekarstwo na hemoroidy, a nawet jak bezornil.\nWczesne objawy raka maść maść na hemoroidy ból odbytu u mężczyzn po mikcji\nBól brzucha w ciąży z defekacji Jednostka usuwania hemoroidy, Jak leczyć propolis hemoroidów Opinie Pine tynku Relief. Świece z pęknięcia odbytu i hemoroidy krwawienie z odbytu i wzdęcia, Dr Komarovsky jak leczyć hemoroidy jak leczyć hemoroidy kobieta urodziła.\nHemoroidy : wszystko o czym musisz wiedzieć aby ich uniknąć Świece z rokitnika z hemoroidami\nSzczeliny odbytu szybkie leczenie czerwona krew i pieczenie z odbytu, jak leczyć hemoroidy jak wejść do maści na hemoroidy. Oxford Medical leczenie hemoroidów kosztuje Odessa folk środki leczenia przewlekłej szczeliny odbytu, skutecznym środkiem hemoroidów zewnętrznych u kobiet korzystanie z morza oleju kruszyny z hemoroidów w czasie ciąży.\nCo czuje kobieta podczas porodu? Ci dwaj mężczyźni już to wiedzą. Są w SZOKU! środki FOLK M hemoroidy ból odbytu u mężczyzn po mikcji\nJak manifestować hemoroidy u kobiet Gdy wewnętrzne hemoroidy objawy i leczenie, Co to jest klasa 1-2 hemoroidy stałe bryła hemoroidów. Do którego nagrany z hemoroidami jak usunąć ból hemoroidy z porodu, leczenia hemoroidów i szczelin hemoroidy przed ciąży i po porodzie.\nTechnika cewnikowania Sophora z hemoroidami\nPrzyczyną swędzenie i pieczenie odbytu u kobiet ból w dolnej części brzucha po lewej stronie wystających do odbytu, ropne ropień przyczyny chorób hospitalizacja z hemoroidami. Hemoroidy leczenie z trawy pszenicznej Ulgę w szczelinach dla dzieci, jak siedzieć na poduszce hemoroidów Płyn przepływa z hemoroidami.\nProblemy z prostatą u młodych mężczyzn. Co robić, gdy leki nie działają? jak leczyć hemoroidy użyciu propolis\nOd niższej temperatury hemoroidów ile jest chirurgiczne usunięcie hemoroidów Charków, zatrzymuje krwawienie z odbytu jak usunąć hemoroidy rozpoczęte. W rozmazie hemoroidów maści Vishnevsky Elena Malysheva jak leczyć hemoroidy, świece z hemoroidów żylaków pomoc z hemoroidami.\nTasiemiec wyciągnięty z mózgu mężczyzny Jak mogę wyleczyć hemoroidy ból odbytu u mężczyzn po mikcji\nKrew z odbytu podczas wypróżniania nie powoduje ból duże pieniądze można zarobić tylko kraść, tylko hemoroidy zdjęcie, Anal leczenie szczelina krwawienia w gówno lekarskim. Zapalenie hemoroidy Jak pozbyć się swędzenia i pieczenia z hemoroidów, świece na hemoroidy granicą niż leczyć szczeliny odbytu.\nJak leczyć żylaki odbytu? hemoroidów i ciągnie podbrzusze\nJak szybko wyleczyć hemoroidy że nie można jeść z hemoroidów, kiedy krwawi, Wideo Jak zrobić operację hemoroidy przeszywający ból w okolicy odbytu w. Hemoroidy po zabiegu chory dać kto leczyć hemoroidy, co zdjęcia bzdura przeciwwskazania do uprawiania sportu z hemoroidami.\nChiny: mężczyzna próbuje sam wyciąć sobie hemoroidy jak usunąć hemoroidy podczas laktacji\nLaserowe leczenie hemoroidów Krasnojarsku silny ból i pieczenie hemoroidów, Hemoroidy silniejsze niż leczyć hemoroidy u kobiet w ciąży. Dієvі zasobi od hemoroidy niż leczyć hemoroidy krwawienie, leczenie hemoroidów Chinach Tabletki na ból odbytu.\nNiż leczyć hemoroidy po zabiegu\nCo mamy z hemoroidami\nUlga zaawansowane stosować w czasie ciąży\nTo przychodzi poprzez jako pomoc w leczeniu hemoroidów\nJak zrobić hemoroidy douching\nCzy możliwe jest zastosowanie ulga dla hemoroidy\nPrzewlekłe hemoroidy klasy 3 leczenie zakrzepicy\nZ hemoroidów magnetycznych\nNiż w celu usunięcia grudek hemoroidów\nJak leczyć hemoroidy w 10 dni\nLeczyć hemoroidy do detraleks mężczyzn\nCzy możliwe jest podniesienie nasilenie hemoroidy\nHemoroidy mogą mieć wpływ na płód\nNiektóre świece leczyć hemoroidy wewnętrzne\nMaść hemoroidy z rokitnika zwyczajnego olej\nBzdura, że jest\nLeczenie hemoroidów hal cenie rar\nLepiej jest dla hemoroidy heparyny lub gepatrombin\nWoda leczy hemoroidy\nLeczenie hemoroidy badyaga\nZarówno podczas porodu nie dostać hemoroidów\nIle umieścić Relief


Jak precyzja dozowania kruszywa wpływa na koszty produkcji mieszanki betonowej?\n16.8.2018 | Bartosz Trocha\nProjektowanie wydajności dozowania\nW procesie produkcji betonu na węzłach wyposażonych w mieszalnik (wet mix), najwolniejszym etapem jest całkowity czas wymagany do wymieszania mieszanki i rozładunku betonu z mieszalnika. W węzłach betoniarskich pozbawionych mieszalnika (dry mix), najwolniejszym etapem jest czas wymagany na dozowanie surowców do betonowozów. Te etapy w produkcji określają wymaganą wydajność dozowania kruszywa. Kiedy ta wydajność jest określona, łatwiej jest zaprojektować wydajność dozowania tak, aby osiągnąć również wysoką precyzję dozowania.\nJak precyzja dozowania kruszywa wpływa na koszty produkcji betonu?\nOdchyłki w dokładnym dozowaniu kruszywa wpływają na odchyłki w proporcjach innych składników mieszanki i tym samym wpływają na odchyłki w jakości betonu. Aby mieć pewność spełnienia przez mieszankę betonową wymagań określonych normami, odchyłki w dozowaniu i ważeniu są z reguły kompensowane poprzez dodanie dodatkowej ilości cementu do mieszanki.\nCement jest najdroższym surowcem w produkcji betonu, tak więc dodawanie cementu podnosi koszty produkcji. Koszty można obniżyć w momencie szerszego spojrzenia na wpływ wskazanych przyczyn odchyłek i wyeliminowania ich. W betonach wysokich wytrzymałości, betonach typu natryskowego i betonach modyfikowanych o wysokiej odporności na ścieranie, dozowanie dodatkowego cementu może wpływać negatywnie na właściwości betonu. Jest to dodatkowy powód, aby odchyłkę w dozowaniu kruszywa minimalizować.\nUrządzenia dozujące wpływają na precyzję\nDozowanie kruszywa odbywa się zazwyczaj przy użyciu klap dozujących lub dozowników taśmowych, przy wsparciu wibratorów.\nZasada działania klap dozujących opiera się na grawitacji. Klapa zamontowana w dnie zasobnika kruszywa jest otwierana i kruszywo wraz z wzrastającą prędkością spada na przenośnik umieszczony pod zasobnikami. W przypadku klapy możliwe jest uzyskanie dużej, ale niestabilnej wydajności dozowania. Osiągnięcie dobrego poziomu precyzji jest niemałym wyzwaniem, ponieważ jest wiele czynników, które na tą precyzję wpływają. Są to:\nWielkość otworu spustowego: duże otwarcie pomaga w szybkim przepływie kruszywa z zasobnika. Tak duża intensywność przepływu ogranicza możliwość osiągania dobrej precyzji dozowania. Zbyt małe otwarcie klapy może powodować zablokowanie materiału w zasobniku, ograniczając lub zatrzymując przepływ kruszywa.\nKonstrukcja zasobnika i właściwości różnych rodzajów/frakcji kruszyw wpływają na to jak płynnie i równo kruszywo jest dozowane z zasobnika. W sytuacjach skrajnych kruszywo blokuje przepływ lub jest on nierównomierny, co obniża precyzję dozowania\nIlość dozowanego kruszywa również wpływa na precyzję. Ilość kruszywa znajdującego się w powietrzu pomiędzy przenośnikiem, a klapą po jej zamknięciu zależy od wymiarów klapy dozującej i faktycznego dystansu dzielącego klapę i przenośnik. Jest to niezwykle trudne zadanie dla systemu automatyki, aby określić masę tego dodatkowego kruszywa, które w rezultacie jest odchyłką dozowania.\nOptymalnie zaprojektowany i zwymiarowany otwór wylotowy zasobnika oraz klapa dozująca umożliwi osiągnięcie dokładności dozowania zgodnie z wymaganiami normowymi. Jeżeli wydajność dozowania jest zbyt wysoka i pojawiają się problemy z dokładnością dozowania można ją poprawić regulując prędkość otwierania/zamykania klapy. Dobra przewidywalna automatyka może również poprawić dokładność dozowania tradycyjnych klap dozujących.\nKiedy dozowanie odbywa się za pomocą dozowników taśmowych, poziomy ruch taśmy dozownika napędzanej silnikiem powoduje dozowanie kruszywa. W tym przypadku zarówno kształt zasobnika kruszywa oraz właściwości natężenia przepływu różnych frakcji kruszyw nie wpływają znacząco na wydajność dozowania. Budowa dozownika umożliwia utrzymanie równomiernego strumienia przepływu kruszywa. Dozowniki zazwyczaj wyposażane są w regulowaną zasuwę dla regulacji wysokości strumienia kruszywa. Płynny i regulowany strumień dozowanego kruszywa w łatwy sposób umożliwia osiągnięcie dobrej precyzji dozowania. Przy zastosowaniu dozownika taśmowego, w porównaniu do klapy dozującej, precyzja dozowania zależy tylko od ilości dozowanego kruszywa.\nPorównanie urządzeń dozujących pokazuje, że zastosowanie dozownika taśmowego gwarantuje wyższą precyzję dozowania w porównaniu do klapy dozującej. Strumień dozowanego kruszywa za pośrednictwem dozownika jest stały i działanie dozownika nie jest zależne w tak dużym stopniu od właściwości-rodzaju kruszywa, konstrukcji zasobnika i otworu wylotowego, jak ma to miejsce w przypadku klapy.\nWaga i elektronika ważąca dla dozowanego kruszywa\nDostępne na rynku wagi kruszywa mają różne wymiary i kształty. Dla precyzji dozowania ważne jest poprawne funkcjonowanie wagi. W praktyce oznacza to, że waga jest sprawdzana i czyszczona oraz, że pracuje dokładnie w zakresie pomiarowym. Producenci mają świadomość jak ważne jest sprawdzanie poprawności działania wag i regularnej ich kalibracji, nie tylko ze względu na stawiane wymagania normowe, ale również ze względu na znaczący wpływ poprawnie działających wag na cały proces produkcji betonu.\nRównież właściwości elektroniki ważącej mają wpływ na precyzję dozowania. Na rynku dostępny jest szeroki zakres urządzeń pomiarowych dających różne efekty. Czynnikami oddziaływującymi na precyzję dozowania są:\nOkreślona precyzja pomiarowa – mówi jak niewielkie zmiany na wadze jest w stanie wykryć elektronika pomiarowa. Im bardziej dokładne urządzenie tym lepiej.\nPrędkość pomiarowa urządzenia – mówi jak szybko jest ono w stanie przetwarzać dane pomiarowe. Ponieważ dozowanie jest przeprowadzane w oparciu i stale przyrastającą masę, prędkość pomiarowa ma ogromne znaczenie w dokładności dozowania. Szybciej pracujące urządzenie jest dużą zaletą.\nWażne czy połączenie przetwornika wagowego z automatyką systemu sterowania jest analogowe czy cyfrowe. Połączenie cyfrowe jest zazwyczaj szybsze i bardziej dokładne od analogowego.\nW tym artykule pokazujemy, jakie czynniki wpływają na dokładność dozowania.\nZaprezentowaliśmy kilka istotnym pomysłów jak zredukować odchyłki w jakości produkowanych wyrobów i tym samym osiągnąć oszczędności.\nTo jest to, co robimy! Tecwill przez ostatnie 20 lat opracował rozwiązania najwyższej precyzji w dozowaniu i ważeniu. W systemie dozowania i ważenia kruszywa „w locie – on the fly”, surowiec dozowany jest na wagę taśmową za pomocą dozowników taśmowych jeden po drugim, podczas gdy wszystkie przenośniki znajdują się w ruchu.\nProces dozowania jest kontrolowany przez stabilny i przewidywalny system sterowania WillControl, który w trybie ciągłym reguluje wydajność dozowania wykorzystując falowniki. To gwarantuje szybkie ważenie wszystkich materiałów zapewniając zarówno wysoką precyzję dozowania w każdym z typów naszych węzłów betoniarskich.\nPoproś o dodatkowe informacje o systemach sterowania »


Cena ropy delikatnie w górę. OPEC i Rosja próbują się ratować, a Ameryka ogłasza że eksportuje więcej ropy niż importuje! | FXMAG\nCena ropy delikatnie w górę. OPEC i Rosja próbują się ratowa..\nTen wynik prawdopodobnie się nie utrzyma,\ngdyż oczywiście w ciągu dwóch miesięcy praktycznie niemożliwe byłoby takie zwiększenie wydobycia ropy. Nadwyżka więc wynika z obserwowanego silnego obniżenia importu w poprzednim tygodniu. Średni import ropy w ostatnim miesiącu wyniósł 7,6 mln b/d (amerykańskie wydobycie wyniosło 11,7 mln b/d), a w badanym tygodniu tylko 7,2 mln. Dodatkowo eksport zwiększył się o 760 tys. b/d i wyniósł 3,2 mln b/d. Cały czas jednak saldo wydobycia ropy pozostawało silnie ujemnej.


New Holland zdradza pierwsze informacje na temat nowej wersji ciągnika T8 Genesis\nStrona główna Technika rolnicza Ciągniki New Holland zdradza pierwsze informacje na temat nowej wersji ciągnika T8 Genesis\nCase IH nie jest jedyną marką, która w ostatnim czasie uchyliła rąbka tajemnicy na temat nowego ciągnika jednej z flagowej serii. Przed paroma dniami Case IH oficjalnie potwierdziło produkcję nowej wersji serii Magnum. Teraz New Holland zapowiedział nadejście nowej generacji ciągnika T8 Genesis.\nNowa wersja T8 Genesis ma charakteryzować się wyższym poziomem inteligencji i łączności. Chociaż nie ujawniono jeszcze szczegółów dotyczących aspektów technicznych, takich jak moc silnika czy skrzynia biegów, można spodziewać się, że 8.7-litrowy silnik FPT Cursor 9 Stage IV zostanie wymieniony na silnik spełniający normy Stage V. Jeśli tak się stanie, nowy model najprawdopodobniej będzie posiadać o kilka KM więcej niż 435 KM modelu New Holland T8.435.\nNew Holland poinformował natomiast, że nowy ciągnik będzie posiadać całkowicie nową kabinę, dzięki której operator będzie mieć blisko 360 stopni widoczności. W kabinie ma znaleźć się także większa liczba schowków, portów zasilania i otworów wentylacyjnych, strategicznie umieszczone kamery przednie i tylne oraz nowe reflektory robocze LED.\nNew Holland uważa, że najbardziej innowacyjne funkcje wykraczają daleko poza kabinę i dotyczą między innymi pełnej integracji z zaawansowaną platformą Precision Land Management. Więcej szczegółów powinno pojawić się jednak wraz ze zbliżającym się terminem oficjalnej premiery. Póki co nie ma informacji na ten temat, ale powinno to nastąpić podczas tegorocznej edycji targów Agritechnica.


Hiszpania wydała 610 mln euro na ochronę granic przed migracją z Afryki - Bankier.pl\nHiszpania wydała 610 mln euro na ochronę granic przed migracją z Afryki\nWładze Hiszpanii wydały od 2002 r. ok. 610 mln euro na ochronę granic przed napływem afrykańskich migrantów - wynika z badań fundacji porCausa. Beneficjentami tych środków jest ponad 300 hiszpańskich i zagranicznych spółek.\nWedług dziennika "El Confidencial" od września ub.r. do Hiszpanii co miesiąc napływa co najmniej tysiąc nielegalnych migrantów, głównie z krajów Afryki Subsaharyjskiej. Rekordowy okazał się tegoroczny sierpień, gdy ich liczba przekroczyła 3 tys. osób.\nZ opublikowanego przez gazetę badania fundacji porCausa wynika, że na ochronę granic przed napływem afrykańskich migrantów Madryt wydał od 2002 r. 610 mln euro. Na wydatkach tych miało skorzystać ponad 300 firm, w szczególności trzy notowane na madryckiej giełdzie spółki: Indra, Dragados oraz Ferrovial. Łącznie otrzymały one od państwa 125 mln euro na ochronę hiszpańskiego wybrzeża, Wysp Kanaryjskich oraz Melilli i Ceuty, hiszpańskich enklaw w Afryce Północnej.\nWiększość środków wydawanych przez Hiszpanię na zatrzymanie migrujących Afrykańczyków przeznaczonych zostało na unowocześnienie technologii ochrony granic. Wśród nich najdroższy był tzw. Zintegrowany System Ochrony Zewnętrznej (SIVE), który kosztował blisko 190 mln euro.\nW czerwcu br. władze w Madrycie ujawniły, że od 2009 r. wydały ponad 150 mln euro na walkę z nielegalną imigracją na Wyspach Kanaryjskich. Środki trafiły głównie do Senegalu i Mauretanii na zwalczanie przerzutu obywateli tych krajów na hiszpański archipelag.\nZ kolei we wrześniu br. rząd premiera Hiszpanii Mariano Rajoya ujawnił, że co roku na utrzymanie ogrodzeń granicznych w Ceucie i Melilli Madryt wydaje 2 mln euro. Obie są celem regularnych, a zarazem masowych wtargnięć imigrantów.\nBudowa ogrodzeń granicznych w północnoafrykańskich enklawach Hiszpanii ruszyła pod koniec lat 90., ciesząc się dofinansowaniem z funduszy unijnych. Zarówno w Ceucie, jak i w Melilli inwestycje te przekroczyły wartość 30 mln euro.\nZ uwagi na nasilające się wtargnięcia afrykańskich migrantów do enklaw po 2005 r. podwyższono ogrodzenia do wysokości przekraczającej 6 m, stawiając równocześnie dodatkowe płoty. Z czasem też powiększono infrastrukturę utrudniającą przeskakiwanie ogrodzeń m.in. o rozbudowany system monitoringu, technologię nocnej obserwacji, a także zakopane pod ziemią czujniki przekazujące do centrali służby granicznej dźwięki i rejestrujące ruchy osób przemieszczających się w pasie przygranicznym.\nRozbudowa ogrodzeń granicznych w Ceucie i Melilli nie odstraszyła migrantów. Po 2014 r. nasiliły się masowe wtargnięcia, głównie obywateli państw Afryki Subsaharyjskiej, do obu enklaw. Średnio raz na kwartał grupy liczące po kilkaset osób starają się przeszkocyć tam przez ogrodzenia.\nCoraz częściej migrujący Afrykańczycy próbują dostać się do Hiszpanii kontynentalnej morzem na prowizorycznych łodziach. Tylko pomiędzy 1 a 10 października straż przybrzeżna tego kraju wyłowiła 640 osób.\nTematy: uchodźcy Hiszpania


Niemiecki rząd zamraża kontrakt zbrojeniowy z Rosją - TVN24\n19 marca 2014, 21:48 CET\nNiemiecki rząd zamraża kontrakt zbrojeniowy z Rosją\n19 marca 2014, 21:48\nBundeswehr Niemieckie centrum szkoleniowe w Altmark, na którym wzorowano rosyjskie\nW związku z sytuacją na Krymie niemiecki minister gospodarki Sigmar Gabriel wstrzymał w środę kontrakt koncernu zbrojeniowego Rheinmetall AG na dostawę do Rosji centrum szkolenia bojowego dla rosyjskiej armii. Kontrakt opiewał na kwotę 120 mln euro.\n- Niemiecki rząd uważa, że eksport centrum szkolenia bojowego do Rosji jest w obecnej sytuacji nie do zaakceptowania - poinformował wieczorem resort gospodarki w Berlinie.\nRzecznik koncernu zapewniał jeszcze w środę rano, że Rheinmetall zamierza wywiązać się ze swoich zobowiązań wobec Rosjan.\nRosyjskie centrum szkolenia wzorowane na niemieckim\nNowoczesny obiekt wyposażony w laserowe symulatory prowadzenia ognia i systemy oceny zdolności bojowej uczestników ćwiczeń przeznaczony był do szkolenia wojsk pancernych i piechoty na poligonie Mulino w pobliżu Niżniego Nowogrodu. W centrum ma się szkolić 30 tys. żołnierzy rocznie.\nRosyjska armia planuje utworzenie takich ośrodków szkolenia we wszystkich okręgach wojskowych kraju. Zastosowanie symulatorów pozwala na zaoszczędzenie sprzętu i amunicji. Rheinmetall z siedzibą w Duesseldorfie (Nadrenia Północna-Westfalia) jest największym niemieckim koncernem zbrojeniowym. Jego roczne obroty wynoszą 2,1 mld euro. Dla Bundeswehry koncern produkuje między innymi bezzałogowe samoloty (drony).\nNiemiecka armia ćwiczy w zbudowanym przez Rheinmetall centrum szkolenia w okolicach Magdeburga. Niemcy należą do największych na świecie eksporterów broni.\nRosja została pozbawiona prawa głosu w Zgromadzeniu Parlamentarnym po aneksji Krymu. Nagranie archiwalne: podpisanie umowy o przyłączeniu półwyspu do Federacji Rosyjskiej Reuters Archive\nPodpisanie umowy o aneksji Krymu. Nagranie archiwalne Reuters Archive\nWaszczykowski: można było oczekiwać deklaracji Trumpa o zwrocie KrymuPolskie Radio\nPodpisanie umowy o aneksji Krymu Reuters Archive\nRosja buduje most na Krym. 19 km za 230 mld rubliFakty z zagranicy\nRok po aneksji Krymu. "Z pewnością to będzie jedno z najważniejszych świąt w Rosji"tvn24\nRocznica aneksji Krymutvn24\nRok temu "zielone ludziki" podbiły KrymReuters Archive\nPoczątkowo entuzjazm na Krymie był wielkiReuters Archive\n"Doniesienia z terenów kontrolowanych przez separatystów trudno zweryfikować"tvn24\n"Byliśmy przedmiotem dyktatu: Albo przyjmiecie porozumienie albo nie będziecie członkiem NATO"tvn24\nBerlin zasłania się układem NATO-Rosjatvn24/NATO\nJanukowycz wini obecne władze za stratę KrymuNTV\nNATO zerwało współpracę z Rosjątvn24\nMiedwiediew sypnął kasą na Krymie. Wyrówna pensje i emerytury do średniej rosyjskiejtvn24\n"Mieszkańcy Krymu powinni tylko wygrać na przyłączeniu do Rosji"tvn24\nCzego chce Putin? "Putin chce rządzić całe życie"tvn24\nRosjanie topią swój okręt, aby zablokować UkraińcówEuromaidan PR\nEkspert: Putin "nie ma w kartach" rozwiązania, bo go teraz nie chceTVN24 Biznes i Świat\n"Putin ma coraz mniej czasu". Jeśli chce zaatakować Ukrainę, ma czas do połowy majatvn24\n"Gdyby skończyła się amunicja, to pozostają jeszcze nasze pięści i zęby"tvn24\nPutin na salonach "nieprędko". "Europa długo pamięta"tvn24\nSpotkanie Sikorski-Ławrow "bardzo prestiżową sprawą"tvn24\n"Wielu, bardzo wielu przeszło na stronę Rosjan"TVN 24\n"Potrzeba nam wsparcia"tvn24\nReset w stosunkach z Rosją? "To jej decyzja""tvn24\n"Kijów mówi cały czas jednym głosem"TVN24, Reuters\nReferendum w Doniecku? "Jest miejsce, gdzie zbierane są podpisy"tvn24\n"Polska stanowi piękny przykład dla Ukrainy"tvn24\n"Zdobycie Krymu otwiera Rosjanom drogę do całkowitego zdominowania basenu Morza Czarnego"tvn24\nOlbrychski rezygnuje z występu w Rosji. "Pożyteczny frajer wreszcie przejrzał na oczy"tvn24\nProblemy na granicy Ukrainy i Rosji? "Nie ma żadnych utrudnień"tvn24\n"Rosja i prezydent Putin poniosą cenę swojej agresji" tvn24\n"Krym - jesteście w naszych sercach"tvn24\nGrali podczas Pomarańczowej Rewolucji, ich hit stał się hymnem Majdanutvn24\nAutor: kg//gak / Źródło: PAP, Reuters\nŹródło zdjęcia głównego: Bundeswehr\n19 marca 2014, 14:13\nAktualizacja: 19 marca 2014, 15:44\nMała Syrenka z baśni Andersena nazwana "rasistowską rybą"\nW vana z pielgrzymami uderzył pociąg. Nie żyje co najmniej 20 osób, członków jednej rodziny\nPutin uzyska prawo do kolejnych kadencji. Rosja od soboty z nową konstytucją\nMałpy więzione i wykorzystywane jako "maszyny do zbierania kokosów". Supermarkety wycofują produkty\nPotężny wybuch w fabryce fajerwerków. Co najmniej cztery osoby nie żyją, prawie sto jest rannych