Projekt Denko vol. 6 ... Czyli zużycia luty-marzec 2014 - StellaLily Beauty Blog\nProjekt Denko vol. 6 ... Czyli zużycia luty-marzec 2014\nAutor StellaLily - czwartek, 3 kwietnia 2014\nJuż po raz szósty na blogu denko z kolejnych dwóch miesięcy. Tym razem nieco skromniej niż w ostatnich postach ale produkty wg mnie ciekawe tego, by napisać o nich kilka słów.\nO kilku pisałam już na blogu, więc aby się nie powtarzać będę odsyłać do tych informacji pod zdjęciem.\nLubię pisać te posty i chętnie je czytam na innych blogach. Dla mnie są potwierdzeniem tego co tak naprawdę używamy. Nie mam też problemu ze zbieraniem opakowań, po prostu wrzucam je do kartonu w szafce pod umywalką. A po dwóch miesiącach z chęcią przeglądam co tam za skarby się ukrywają. A co mam tym razem? Zapraszam dalej :)\nYves Rocher Tradition de Hammamm olejek pod prysznic - bardzo lubię kosmetyki do mycia ciała od YR, to one dominują u mnie w łazience jeśli chodzi własnie o mycie. Te olejek obłędnie pachnie i myje jak trzeba. Na pewno będę do niego wracać.\nNatura Siberica szampon przeciwłupieżowy - szampony tej firmy królowały u mnie przez ostatnie półtorej roku, jednak ten mnie nieco rozczarował. Mył poprawnie, włosy były czyste ale działania przeciwłupieżowego nie zauważyłam. Niestety co jakiś czas zmagam się z tym problemem i musiałam sięgnąć po sprawdzony szampon, ten się nie sprawdził.\nYves Rocher Beaute des Piedes peeling do stóp - bardzo dobry produkt, żelowa konsystencja z piaskiem pumeksu, działa świetnie. Szkoda, że jest mało wydajny i drogi ale mimo to kupię go ponownie.\nB & L ReNu MultiPlus - płyn do soczekwek, który używam od lat.\nDr.Hauschka Gesichts milch czyli emulsja nawilżająca - powróciłam do dawnej pielęgnacji z Hauschką w lutym. Emulsja w połączeniu z olejkiem regulującym sprawdza się u mnie bardzo dobrze. Zainteresowanych odsyłam do posta TUTAJ.\nDermika Passione Body - perfumowany krem anti - aging do ciała, ten spory tester starczył mi na miesiąc. Co prawda działa przeciwzmarszczkowego nie zauważyłam ale krem pachnie ładnie, delikatnie i wchłania się dość szybko. Przyzwoicie też nawilża.\nThe Body Shop Shea Sugar Body Scrub - to najgorszy peeling jaki miałam okazję używać, okropnie się waży roluje, właściwości złuszczające naprawdę kiepskie. Męczyłam go długo... Więcej o tym rozczarowaniu TUTAJ.\nThe Body Shop Satsuma Body Butter - przyzwoite masło do ciała, zapach podobał się nawet mojej córce :) Mocno pachnie jak dla mnie ale niechemicznie, mimo wszystko używałam go raczej tylko jako krem na wybrane partie ciała, bo byłby dla mnie zbyt męczący.\nBotanical Choice Nose Pore Strips czyli plasterki na nos z Biedronki. Kupiłam pod falą zachwytów 2 opakowania. I chyba to będzie koniec zabawy, bo u mnie totalnie się nie sprawdziły, moja skóra pozostaje obojętna na ich działanie. Zero efektów i tyle.\nL'Oreal Paris Preference - jak za cenę prawie 40 zł to farby była przeciętna. Liczyłam na lepszy efekt, odżywka miała starczyć wg producenta na 6 razy mi starczyła ledwo na 4. Nie wiem czy znów się skuszę...\nGarnier Nutrice odcień 111- kolejna farba do włosów, tu tylko odżywka z opakowania. Kiepska farba, kupiłam dwa opakowania i raczej już nie kupię. Sprawiła, że niektóre pasma wpadają w fioletowo - niebieski odcień czego nie cierpię.\nBioderma Sensibio AR bb krem - bb krem dla cery naczyniowej, bardzo fajny produkt, z przyzwoitym filtrem, jednak odcień zbyt ciemny. Szkoda, bo chętnie kupiłabym pełnowymiarowe opakowanie.\nBioderma Matricium 1/2 opakowania czyli 15 kapsułek - idealnie od czasu do czasu przy terapii z kremem Paula's Choice, o którym nie dawno pisałam. Maricium bardzo lubię, pisałam o nim tutaj i będę do niego okresowo wracać.\nLa Roche - Posay Toleraine Preparat do demakijażu oczu w kapsułkach - świetnie sprawdziły się w szpitalu do odświeżenia - umycia twarzy. Jednak gdy w domu próbowałam zmyć makijaż (tusz niewodoodporny) wypadł kiepsko. Liczyłam na lepsze działanie, zwłaszcza, że producent pisze, że działa bez pocierania. Cóż dobrze, że to było mini opakowanie...\nNa koniec kilka próbek, azjatyckie bb kremy do których ostatnio wracam z sentymentem mimo, że moja cera nadal ma na nie focha. Mimo to efekt jaki dają na skórze mnie zachwyca. Mam stery próbek, które używam okazjonalnie, na co dzień wolę minerały - nie szkodzą :)\nI to tyle, następne denko na początku czerwca. Jestem bardzo ciekawa co wyląduje podczas tej wiosny w moim kartonie, na pewno będzie sporo z pielęgnacji ciała ale na razie cicho sza, więcej nie powiem..... :)\nDorota 3 kwietnia 2014 23:16\nSpore denko i ciekawe jak dla mnie kosmetyki. Bardzo byłam ciekawa masełek i peelingów The Body Shop, teraz mi trochę ta ciekawość zmalała. :)\nStellaLily 3 kwietnia 2014 23:26\nWg mnie nie warte tych pieniędzy, zdecydowanie polecam rodzime firmy za mniejsze pieniądze.\nJuicyBeige 3 kwietnia 2014 23:19\nZainteresowałaś mnie tym olejkiem pod prysznic YR:)\nStellaLily 3 kwietnia 2014 23:27\nBardzo fajny, szkoda, że rzadko jest w promocji...\nPaula 4 kwietnia 2014 00:02\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:45\nPauloszka 4 kwietnia 2014 07:03\n...Bardzo lubie ten olejek z Yv, chociaz wiem ze niektore dziewczyny nie lubia zapachu. Wg mnie jest cudowny;D gratuluje denka!...\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:43\nZapach to kwestia gustu, ja akurat go uwielbiam :)\nUnknown 4 kwietnia 2014 08:03\nA mnie ten peeling do stóp z YR średnio zadowala.\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:38\nA masz jakiś inny swój ulubiony?\nInspirujące reklamy 4 kwietnia 2014 08:04\nmi ten plyn do soczewek srednio przypadl do gustu - tzn mialam lepsze ;)\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:36\nJa wypróbowałam już wszystkie dostępne w polskich optykach i sprowadzałam tez płyny z USA, ten sprawdza się u mnie najlepiej. Poza tym używam soczewek tej firmy :)\nbluegirl.ewa 4 kwietnia 2014 08:38\nNa całe szczęście u mnie plastry Purederm się sprawdzają, bo też zrobiłam zapas. BB Bioredmy dla mnie też ma za ciemny kolor i do tego zbyt pomarańczowy\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:33\nZazdroszczę, chciałabym aby te plastry się u mnie sprawdziły... No trudno.\nScience Woman 4 kwietnia 2014 09:48\ngratuluję zużyć:) Może ta bioderma na lato byłaby dobra? Cera się trochę opali...\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:32\nSama nie wiem, ma strasznie pomarańczowy odcień...\nUnknown 4 kwietnia 2014 11:19\nŚwietne denko. Ja się czaję na BB azjatyckie... ;P\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:31\nMasz jakiś konkretny BBik na oku ?\nrobaszekk 4 kwietnia 2014 13:52\nMuszę się w końcu bliżej przyjrzeć marce Natura Siberica :)\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:30\nKoniecznie, daj znać co Cię zainteresowało :)\nAnia 4 kwietnia 2014 15:31\nMiałam ten scrub TBS i potwierdzam, że jest to bubel jakich mało:( Ampułki z Biodermy pokochałam, właśnie czekam na paczuszkę z nimi by zregenerować skórę po zimie:)\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:29\nW obu kwestach przybijam piątkę :)\nMartaHelloMyMotivation 4 kwietnia 2014 16:33\nA myślałam, że ten scrub z TBS będzie fajny :(\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:26\nTBS niestety mnie rozczarował...\nIwetto 4 kwietnia 2014 16:52\nBardzo lubię zapach serii Tradition de Hammamm z Yves Rocher.\nCoś jeszcze polecasz od Dr.Hauschka?\nStellaLily 4 kwietnia 2014 23:25\nNa pewno olejek regulujący, olejki do kąpieli - jeśli lubisz ziołowe zapachy. Mam ochotę wypróbowac krem do mycia twarzy, bo skład ma podobny jak Angels on Bare Skin Lusha ale na razie mam tyle produktów do mycia, że byłaby bura od moich córek heheh Obiecałam, że nic nowego na razie nie kupię - mama uczy zbierać pieniążki :P\nIwetto 5 kwietnia 2014 09:51\nhehe znam to dobrze ;)\nZiołowe zapachy średnio lubię, chyba że są subtelne.\nCzytałam Twoją opinię o olejku i już jest na liście, tylko też najpierw zużyję to co mam ;D\nStellaLily 6 kwietnia 2014 23:48\nZacznij od mini opakowania 5 ml i zobaczysz czy ci pasuje :)\nUnknown 5 kwietnia 2014 08:42\nGratuluję zużyć :) Peeling Yves Rocher bardzo lubię :)\nStellaLily 5 kwietnia 2014 22:49\ndesire25 5 kwietnia 2014 16:36\nChcę sobie zamówić prawdziwy, azjatycki krem BB, ale... nie potrafię się zdecydować jaki chce konkretnie :P\nStellaLily 5 kwietnia 2014 22:51\nWybór jest ogromny... Jak się zdecydujesz daj znać, jestem ciekawa co to będzie :)\nDominika 5 kwietnia 2014 17:48\nnaprawdę spore denko :) scrub z the body shop strasznie mnie uczulił :/\nCookie 5 kwietnia 2014 21:15\nJest tego trochę :) Znalazłam tylko jedną rzecz, której też używam- płyn do soczewek :D\nStellaLily 5 kwietnia 2014 22:52\nheheh zawsze coś :)\nMaria Mackiewicz 6 kwietnia 2014 19:20\nHaushki jestem ciekawa ogromnie !\nStellaLily 6 kwietnia 2014 20:54\nHauschka ma w ofercie mini produkty więc jeśli jesteś ciekawa polecam kupić kilka i spróbować :)\nsauria80world 6 kwietnia 2014 23:26\nYvwa Rocher ma świetne zapachy, miałam mleczko hamman pod prysznic, mega męski!\nsauria80world 6 kwietnia 2014 23:28\nStellaLily 6 kwietnia 2014 23:49\nMleczka nie miałam a olejek nie pachniał mi męsko, hmmm będę musiała powąchać :)\nUnknown 13 kwietnia 2014 08:27\nMam ten perfumowany krem anty aging do ciala, Dermika seria Passione body to najlepsza seria do pielęgnacji ciała, potrafi nadać młodego wyglądu, potrafi zregenerować i wymodelować ciało pięknie jak żadne inne kosmetyki. Mam żel wyszczuplający i krem antycellulitowy, krem odmładzający i peeling, Te kosmetyki warte sa każdej ceny\nStellaLily 21 kwietnia 2014 16:53\nHmm.. przyjrzę im się baczniej, ale muszę przyznać że sam krem był całkiem przyzwoity :)\nUnknown 16 kwietnia 2014 23:40\nja tez jestem fanka Dermika Passione Body!Krem jest rewelacyjny dobrze nawilza, wygładza no i wspaniale pachnie. Naprawdę fajna regeneracja, dobry do dojrzalej, wymagajacej skory:)\nStellaLily 21 kwietnia 2014 16:54\nMoje makijaże w kwietniu | 6 Make-ups\nCzyścik LUSH Angels On Bare Skin\nZmarszczki, worki pod oczami... La Roche - Posay S...\nProjekt Denko vol. 6 ... Czyli zużycia luty-marzec...\nLUSH Sweetie Pie, galaretka do mycia ciała


Co warto wiedzieć o mące? | Mamotoja.pl\nCzym się różnią poszczególne typy mąki? Jaka jest różnica między mąką pszenną, razową, tortową? Sprawdź, jaki rodzaj mąki jest najlepszy do robienia naleśników, a jaki do pieczywa czy kopytek.\nTyp mąki zależy od tego, jak drobno zmielone i dobrze oczyszczone jest ziarno. Mąki z mniej oczyszczonych ziaren są bogatsze w cenne dla zdrowia składniki, np. błonnik i minerały. Ich zawartość określa typ mąki. Jasna to typ 450, razowa – typ 2000.\nIm niższy jest typ maki pszennej, tym lepsza jest ona do delikatnych wypieków.\nTyp 400, 450 – to mąki tortowe, dobre do ciast biszkoptowych, a także do naleśników.\nTyp 500 – najbardziej uniwersalna mąka, np. krupczatka, poznańska, wrocławska. Można używać jej do ciast kruchych, półkruchych, parzonych, francuskich, półfrancuskich, naleśników i omletów, makaronów i różnego rodzaju klusek, pierogów, kopytek, knedli oraz zagęszczania zup czy też sosów.\nTyp 550 – tzw. mąka luksusowa; można z niej piec, np. ciasta drożdżowe, robić racuchy, pączki, kluski.\nTyp 650 – ta mąka dobra do ciemnych ciast, np. pierników, miodowników, bułek.\nTyp 750 (chlebowa), 1400 (sitkowa), 1850 (graham) – najmniej przetworzone mąki, dobre do wypieku chleba.\nTyp 2000 – mąka razowa, najlepsza do wypieku tradycyjnych chlebów na zakwasie.\nWarto przeczytać: Mama alergika w kuchni, czyli jak gotować bez mleka, jajek czy mąki\nMąka żytnia ma mniej podtypów.\nTyp 580, czyli jasna mąka żytnia, przyda się np. do wyrobu makaronów.\nTyp 650, 720 (pytlowa) – można piec z niej bułki.\nTyp 800, 950, 1400 (sitkowa), 1850 (starogardzka) czy 2000 (razowa) – to przede wszystkim mąki chlebowe.\nZobacz przepisy na dania mączne


Krzyż na godle Polski? "Pracujemy nad zmianą" londynek.net\n20 marca 2017, 11:00 11\n20 marca 2017, 11:13\nLapy precz od narodowego godla PISOWSKA patologio\n20 marca 2017, 13:10\nJa bym zaproponował liść marychy.\n20 marca 2017, 13:53\nKomentarze na poziomie... czytaliscie w ogole tekst czy sam tytul? A moze czytali tylko nie ze zrozumieniem...\nChyba nic i nikt w życiu mnie tak nie wk*rwił tak jak ta wiadomość\nZydolewactwo na Londynku sie uaktywnilo 100% wszyscy ochrzczeni ale zaden nie ma honoru I nie wystapi oficjalnie z KK\nI dlaczego się podniecacie? Przeczytajcie o początku do końca. Co Wam znowu nie pasuje? Zachowujecie sie jak potomkowie komunistów albo chłopcy unikający szkoły i wierzący nadal w wiadomości zapodane przez wrogów Polski, podkreślam WROGÓW Polski.\n20 marca 2017, 19:17\nPolska tak bogata zeby tracic €€€ na rzeczy malo potrzebne ... ja chce zarabiac 2 tys € brutto w PL a nie takie glupoty\n20 marca 2017, 21:41\nTytuł nie jest łatwy, wielu czytelników skupiło się na słowie ZMIANY i nie zrozumiało tekstu. Jeżeli komuś coś nie pasuje to proponuję jeszcze raz przeczytać tekst i starać się myśleć, potem jeszcze raz aż do skutku. Dobrze jest pomyśleć przed napisaniem komentarza, sprawdzić czy na pewno wszystko się zgadza.\n21 marca 2017, 05:26\nTo katolicki kraj a nie śmietnik angielski...\n21 marca 2017, 06:50\nPopieram Drakusa. Czasami przydałby się przymusowy powrót do szkoły w celu nadrobienia zaległości w czytaniu ze zrozumieniem :-)\n21 marca 2017, 11:07\nKrzyż na Koronie jak najbardziej ! Myślicie, wielcy patrioci, że wszystkie te bitwy i wojny Wygraliśmy sami? Czytajcie o mentalności Polaków sprzed 100 lat. Czytajcie o historii z kilku źródeł. Wszyscy wielcy przywódcy wygrywali pod Sztandarami Matki Bożej Królowej Polski. Tacy wszyscy jesteście świadomi, że żal was czytać.


Kamil Piaskowski dyrektorem hotelu B&B Toruń Aktualności i oferty Hotel B&B Toruń , Toruń - Konferencje.pl\nStrona główna Obiekty konferencyjne Hotel B&B Toruń Aktualności i oferty Kamil Piaskowski dyrektorem hotelu B&B Toruń\nKamil Piaskowski dyrektorem hotelu B&B Toruń\nData aktualności: 16-05-2014\nZ początkiem maja 2014 r. stanowisko dyrektora hotelu B&B Toruń objął Kamil Piaskowski, który wcześniej pełnił funkcję zastępcy dyrektora w warszawskim obiekcie sieci.\nPiaskowski doświadczenie zawodowe zdobywał w działach sprzedaży warszawskich hoteli: andel’s Hotel Łódź, Holiday Inn Warszawa Józefów oraz Radisson Blu Centrum Hotel Warsaw. Z siecią B&B Hotels Polska związany jest od prawie 3 lat. Do zespołu dołączył w październiku 2011 roku, obejmując funkcję zastępcy dyrektora B&B Hotel Warszawa-Okęcie.\n- Od otwarcia odnotowujemy w toruńskim obiekcie stały wzrost liczby rezerwacji, zarówno w segmencie klientów indywidualnych, jak i korporacyjnych – mówi Kamil Piaskowski. - Sukces ten zawdzięczamy przede wszystkim przystępnym cenom, z jednoczesnym zachowaniem wysokich standardów sieci, atrakcyjnej lokalizacji hotelu oraz ciężkiej pracy moich poprzedników. Wierzę, że pomysły, które planuję wdrożyć, przyczynią się do dalszego umacniania pozycji rynkowej obiektu oraz całej B&B Hotels Polska - dodaje.\n- W sieci B&B wierzymy, że praca w hotelarstwie wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia zawodowego, ale przede wszystkim pasji. Doceniając dotychczasowe zaangażowanie Kamila, zdecydowaliśmy się powierzyć mu nową funkcję, która wiąże się z wieloma wyzwaniami, ale również z pewnością dostarczy mu dużo satysfakcji – mówi Beatrice Bouchet, Prezes B&B Hotels Polska.\nW ostatnich miesiącach hotel B&B Toruń rozpoczął współpracę z działającą w jego pobliżu Restauracją Jan Olbracht Browar Staromiejski. Z myślą o osobach poszukujących miejsca do organizacji spotkań biznesowych lub szkoleń, obiekty wspólnie opracowały atrakcyjne pakiety konferencyjne.


Dlaczego opłaca się kupować oryginalne płyty ulubionych kapel?\nUrodziliśmy się w czasach, kiedy to internet – przynajmniej zdaniem wielu ludzi – dość mocno uszkodził cały, szeroko rozumiany przemysł muzyczny. Wprawdzie otworzył on przed artystami sporo zupełnie nowych, niesamowicie wręcz atrakcyjnych możliwości, ale z drugiej strony nie da się zaprzeczyć temu, że samo tylko piractwo internetowe stało się ogromnym wręcz problemem.\nWłaśnie z jego powodu płyty kompaktowe stają się coraz mniej popularne, i już w chwili obecnej ich sprzedaż stoi na niezbyt imponującym poziomie. Ciężko jednak byłoby się temu dziwić, bowiem znaczna część ludzi zwyczajnie woli ściągnąć taką muzykę bez płacenia z internetu, niż wydawać pieniądze na jej kupowanie.\nTrzeba jednak wiedzieć o tym, że kupowanie tego typu płyt wciąż jest dla nas doskonałą propozycją, i to z wielu najróżniejszych powodów. Pomimo dość niskiej sprzedaży rzeczy te nieustannie są bardzo łatwo dostępne, zatem nie ma żadnego znaczenia to, czy interesuje nas akurat winyl muzyka alternatywna czy też którykolwiek inny gatunek – kupienie czegoś odpowiedniego nigdy nie powinno nam sprawić absolutnie żadnych problemów.\nCeny rzeczy takich jak chociażby soul i r&b na cd są dużo niższe niż sądzi wielu ludzi – coś takiego powoduje, że dla większości z nas kupienie od czasu do czasu dowolnej interesującej płyty nie będzie raczej żadnym większych wydatkiem. Jednocześnie zawsze płynie z tego nade wszystko spora satysfakcja, bowiem posiadanie płyt swojego ulubionego artysty niewątpliwie stanowi niemałą radość dla każdego amatora dobrej muzyki. Kupując płyty możemy mieć oprócz tego świadomość tego, że wspieramy w taki sposób cały rynek muzyczny oraz naszych ulubionych artystów, co dla wielu osób też powinno być czymś niezwykle ważnym. Oprócz tego zapewne każdy zgodzi się co do tego, że muzyka odtwarzana z takich płyt odznacza się po prostu o wiele wyższą jakością, więc będziemy się tu mogli cieszyć lepszymi doznaniami.\nOprócz samych płyt kompaktowych warto trochę bliżej zainteresować się produktami takimi jak chociażby blues vinyl (kolekcjonuj płyty w dobrych cenach: albumy blues okładki na winyle), bowiem one również mogą być doskonałą propozycją dla każdego miłośnika dobrej muzyki. Fakt, jest to bardziej kosztowne rozwiązanie niż po prostu bezpłatne ściąganie piosenek z internetu, ale jednocześnie z takich zakupów w każdym przypadku płynie mnóstwo rewelacyjnych korzyści. Jeśli ktoś jest tym zatem zainteresowany, to aktualnie płyty te są bardzo łatwo dostępne – bez problemu kupimy je chociażby przez internet.\nTagi: muzyka, zakupy, płyty, ceny, gatunki, soul


Nie żyje charyzmatyczny frontman Linkin Park - Nowa TV\nNowa TV24 godziny / Nie żyje charyzmatyczny frontman Linkin Park\nChester Bennington pojawił się w świecie muzyki w 1999 roku, gdy dostał się do grupy Xero. Później zespół przekształcił się w Linkin Park. Ze składem, którego był frontmanem, zdobył nagrodę Grammy. Debiutancki krążek grupy „Hybrid Theory” rozszedł się w 10 mln egzemplarzy.\nCzytaj także: Nie żyje Chris Cornell, miał 52 lata\nBenningtona znaleziono w jego posiadłości. Prawdopodobnie popełnił samobójstwo przez powieszenie. Muzyk osierocił sześcioro dzieci z dwóch małżeństw.\nWokalista Linkin Park był przyjacielem zmarłego dwa miesiące temu wokalisty Soundgarden Chrisa Cornella. Muzycy byli przyjaciółmi. Cornell także powiesił się.\ndate_range 21 lipca 2017 schedule 20:04


prasa.wiara.pl » Tygodnik Powszechny » Dzień Babci\nMyślę od paru dni, że nie wypada napisać felietonu o śmierci w rodzinie, a zarazem nie potrafię zająć się innym tematem.\nRano z telewizora włączonego kompulsywnie do śniadania dowiedziałam się o akcji poszukiwania najmłodszej polskiej babci z okazji Święta Babci. Zabolało. Mojej babci woziłam kwiaty nie tylko tego dnia, zawsze dzieliłam się z nią okolicznościowymi bukietami, szczególnie lubiła róże. Dziś nie mam do kogo pojechać, nie mogę stanąć do konkursu na tę najmłodszą, a straciłam tę najstarszą, bliską osobę. W telewizji świętują młodość seniorek, tymczasem ja w ostatnich latach pobierałam lekcję starości, która każdemu się przyda, bo przecież podążamy niepowstrzymanie ku zanikowi sprawności, wymykaniu się mowy, odcinaniu partii mózgu, spowolnieniu, przejściu na drugą stronę.\nPonieważ jest to nadal miejsce na felieton, muszę zarzucić wątek funeralny, chociaż gdzieś powinien znaleźć ujście. Parę dni po śmierci mamy mojego ojca uświadomiłam sobie, że nie pamiętam jej młodej. Przydatny literaturze schemat wyczarowywania przeszłości osób odchodzących, utrwalania ich w momentach najpiękniejszych, wydał mi się nieosiągalny. Owszem, u moich rodziców stoi oprawione w prostą ramkę, zrobione w latach czterdziestych zdjęcie młodej Heleny ubranej w krótkie spodenki, opartej o barierkę drewnianego molo w Międzyzdrojach. Zdjęcie to opisałam w swojej prozie, bo mam je w oczach. Babcia była bardzo ładna i zupełnie niepodobna do swoich kolejnych wcieleń. Dla mnie zawsze była blondynką, a na fotografii ma ciemne włosy. Właściwie nie wiem, który kolor był naturalny, przez ostatnie czterdzieści lat naturalne było tlenienie siwizny. Tamta kobieta spędzająca pracowite lato nad morzem – bo nie dla czystej przyjemności jeździła do Międzyzdrojów, lecz by karmić plażowiczów pierogami i lodami przywożonymi w aluminiowych kankach – jest kimś, po kim chciałabym mieć urodę i zdrowie, nonszalancką pozę i uśmiech, nadzieję na przyszłość i umiejętność zamykania przeszłości. Wolałabym dziedziczyć w prostej linii wiodącej od tamtego momentu nad morzem do mnie samej, bez stycznych z latami starości, chorób, samotności; bez stacji pośrednich.\nNic z tego, dostałam stacje pośrednie. Dzieliłam z babcią pokój do dziewiętnastego roku życia. Te wspólne pokoje z dziadkami to doświadczenie bardzo typowe w moim pokoleniu, dziś nastolatek w dużym mieście czułby się upośledzony z tego powodu. Różnie bywało w tym wspólnym pokoju. O ile pamiętam, babcia nie opowiadała mi bajek. A może jednak? Nie potrzebowałam bajek, wcześnie zaczęłam czytać i układać własne. Doprawdy, nie pamiętam, jaką książkę lubiłam najbardziej, ale opisałam baśń Charlesa Perraulta „Ośla Skórka”, wariant historii Kopciuszka. Babcia mi nie czytała albo po prostu tego nie pamiętam, na wierzch wspomnień wypływa doświadczenie ostatnich lat, etap afazji po zatorze mózgu, brak synchronizacji między ruchami ręki, kształtem liter i wypowiadanym słowem. To zostanie na wierzchu: czytanie babci pism urzędowych i próby wyjaśniania, co znaczą. Jednak Ośla Skórka może mieć związek ze wspólnym pokojem. Stała w nim maszyna do szycia Singer, przy pomocy której babcia szyła mi sukienki i bluzki, całe lekkie krawiectwo odbywało się w domu. Bardzo dokładnie pamiętam swoje stroje z czasów podstawówki, chyba nieco zbyt dorosłe, bo wykonywane według wykrojów z „Burdy”. Miałyśmy wspólną szafę, do której bardzo chętnie wchodziłam, przymierzałam pachnące naftaliną cuda z amerykańskich paczek, bawiłam się w przechodzenie przez baśniowe krainy. Z Oślą Skórką tamte przebitki odzieżowe łączy zapach. Najwięcej bluzek i letnich sukienek szyłyśmy z etaminy. Czymkolwiek była i pewnie jest ta tkanina, jakaś mieszanka sztuczności z bawełną – miała do któregoś prania bardzo charakterystyczny zapach, dziwnie podobny do tego, jaki wydzielała wewnętrzna strona czapki z królika, zalecanej jako obowiązkowe zwieńczenie stroju przez ówczesnych stylistów. Więc uboga dziewczyna, czekająca na wyzwolenie dzięki chrzestnej matce zatrudnionej jako wróżka (w PRL – osoba handlująca towarem z paczek), mogła być moją siostrą z wyboru. Przymierzałam, powstrzymując oddech, spięte szpilkami stroje z etaminy, marząc o ich przemianie w brokaty lub przynajmniej księżycową poświatę, dzięki której zostanę księżniczką. Babcia przy szyciu narzekała, nie było to bardzo przyjemne, lecz rezultaty bywały niezłe.\nKtóregoś razu, mogłam być w szóstej klasie, szkolna dentystka powiedziała mi, że rodzice powinni poszukać prywatnego gabinetu, bo ona tu nie ma materiału na łatanie ukruszonej jedynki, a ja mam na sobie zagraniczną bluzkę, więc... Bluzkę uszyła babcia z polskiego lnu obrusowego, była szorstka, ale faktycznie prezentowała się niezwykle modnie. Czasem coś się babci nie udało, jakiś szew ciągnął, jakaś zakładka wypadała powyżej lub poniżej właściwego wcięcia ciała. Pruła sprawnie, pomagając sobie niewielkimi, krawieckimi nożyczkami, lepiej było w tym czasie udawać niewidzialną. To niewątpliwie odziedziczyłam – nienawidzę poprawiać, raz napisane zostaje takie na zawsze. Nie odziedziczyłam natomiast umiejętności szycia, w ogóle do prac ręcznych nigdy nie miałam smykałki. Może jako jedynaczka mieszkająca w pokoju z babcią nie przykładałam się do robótek, jeszcze miesiąc wcześniej babcia przyszyła mi guzik do kożucha. Mimo okresowej afazji, szyła precyzyjnie. Nie lubiła oberwanych guzików, moich niestarannych fryzur i nonszalanckiego stroju, nieprzystającego do wizerunku kogoś, kim jej zdaniem jestem. Nie lubiła czarnego koloru, dżinsów, szybkiego jedzenia.\nPragnąc choćby jednego powidoku z młodości babci, usilnie wydłubując scenki z przeszłości, dotarłam do pewnego wiosennego dnia. Babcia przyszła do zegarmistrzowskiego salonu Jubilera, gdzie pracował mój ojciec. Prosto od fryzjera, ostrzyżona „na Szwedkę”, ze świeżo położoną platynową farbą i w fioletowym sweterku. Była starsza niż ja dzisiaj, a panowie w salonie ożywili się wyraźnie, wyjęli z oczu lupki, porzucili prostowanie balansów i przecieranie budzikowych wnętrzności szczoteczkami zanurzonymi w benzynie. Nawet ustawiający ciężarki kukułki najmłodszy z panów rzucił się do całowania rąk. Prawdopodobnie nigdy nie byłam taka młoda, a już na pewno nie będę tak przyciągać niczyjej uwagi. Ten obrazek mnie pociesza, chociaż muszę uporać się z innym, z widokiem staruszki machającej mi ostatni raz z balkonu, kiedy szłam do samochodu ubrana w nieodpowiednie ciuchy, z nie taką, jak należy, fryzurą. Szkoda, że mi tego ostatni raz nie powiedziała.\ndodane 10.02.2011 19:05\nTAGI| BABCIA,\tŚWIĘTO BABCI\nTu znajdziesz najnowszy numer Tygodnika Powszechnego | Prababcia | Dziadkowie: Nie tylko do kochania… | Wiara mojej babci | Życie zaczyna się po sześćdziesiątce? | Lepiej z babcią i dziadkiem…


Skup Aut Kasacja | 500`825`060 Autoskup SZROT| Złomowanie Brzeg Dolny\nSkup aut złomowanie Brzeg Dolny\nJesteśmy firmą recyklingową specjalizującą się w starych pojazdach. Masz auto na skup Brzeg Dolny - chętnie wycenimy i odkupimy jeszcze dziś. Nasz cennik to ponad 500 pozycji - ceny ustalamy indywidualnie do wartości rynkowej auta. Samochodu skupujemy za gotówkę. Zadzwoń do nas teraz i dowiedz się ile nasz skup może zaproponować Tobie za kasację pojazdu.\nZłom Brzeg Dolny - Stacja Recyklingowa\nNie ryzykuj, próbując odholować samochód do domu i próbując go sprzedać na stronie z ogłoszeniami drobnymi, w Sin City jest wiele podejrzanych postaci, które tylko czekają, żeby z tobą skorzystać. Kopacze opon, niszczyciele czasu i lowballerzy. Jest więcej klaunów, którzy próbują kupić śmieciowe samochody, niż są na miejscu skup Brzeg Dolny.Kiedy przyjedzie nasz kupiec ze złomowska Brzeg Dolny, obejrzą samochód i upewnią się, że wszystko, co nam powiedzieli, było dokładne. Przekażą płatność w formie gotówki lub czeku, a następnie załadują samochód na ciężarówkę, aby go odholować. Uzyskanie gotówki za śmieciowe auto w Las Vegas jest łatwiejsze niż wyciągnięcie rączki do automatu i trafienie w dziesiątkę!\nCzasami karty po prostu nie są rozdawane na twoją korzyść. Jeśli siedzisz w samochodzie, który jest całkowicie zepsuty i nie do naprawienia, był w wypadku samochodowym, lub jest starszy niż sam Brzeg Dolny, prawdopodobnie masz to, co większość uzna za autozłom.Czasami możemy skupić samochody bez OC Brzeg Dolny, ale nie możemy tego zagwarantować we wszystkich przypadkach. Może to zależeć od wielu różnych czynników, takich jak wiek pojazdu i dokładna lokalizacja. Ostatecznie to zależy od naszych lokalnych kupujących złom. Jeśli możemy zapłacić gotówką za twój samochód śmieciowy bez tytułu, musisz mieć identyfikator ze zdjęciem pasujący do prawidłowego regsitracji, aby udowodnić własność.\nSamochód ma problemy z przegrzaniem i nie może jeździć na długich dystansach. Ma również nowe opony, które mam nadzieję, że zostaną oderwane, aby utrzymać, jeśli jest holowany lub po prostu więcej gotówki na opony.Samochód miał niewielki problem z wydechami, więc przestałem go prowadzić, dopóki nie zdołamy go naprawić. To było trzy lata temu. Brakuje pompy paliwa. Samochód ma niewielkie uszkodzenia ciała, ale nie ma wpływu na prowadzenie pojazdu -sprzdałem w autoskupie Brzeg Dolny.\nWizją naszej firmy jest kompleskowy odbiór samochodów i ich złomowanie z lokalizacji: Brzeg Dolny i okolic 100KM całkowicie bezpłatnie od Klienta, zwracając szczególną uwagę na najlepszą możliwie dla Klienta cenę za auto!\nIle otrzymam gotówki za swoje stare autow skupie Brzeg Dolny?\n© Wszelkie Prawa Zastrzeżone | Auto Skup Złomowanie Brzeg Dolny - Najlepsze ceny skupu aut do Kasacji i na Szrot. Zadzwoń: TELEFON Czynny całodobowo. Zapraszamy


Nowy tusz RIMMEL London - Scandaleyes Lycra® Flex - | Papilot.pl\nNowy tusz RIMMEL London - Scandaleyes Lycra® Flex - Zapewnia niebywałą objętość rzęs!\nMakijaż oka bez grudek i kruszenia się tuszu w ciągu dnia!\nuroda makijaż scandaleyes lycra® flex tusz rimmel\nDzięki nowej maskarze Scandaleyes Lycra® Flex rzęsy mogą być wyjątkowo pogrubione, zachowując jednocześnie swoją elastyczność. To sprawia, że można na zawsze pożegnać się z grudkami na rzęsach i kruszeniem się tuszu.\nMaskara została wzbogacona lekką technologią Lycra®, która sprawia, że rzęsy nie robią się sztywne. Formuła zawiera argininę, która jest odpowiedzialna za nawilżenie i wzmocnienie włosków oraz pantenol (witaminę B5) dzięki czemu dodatkowo nawilża rzęsy i sprawia, że są lśniące i gładkie.\nFormuła współgra z właściwościami szczoteczki Scandaleyes MaxDensity. Gęsto osadzone włókna mascary idealnie rozdzielają włoski wokół oka, szeroka szczoteczka zapewnia ich doskonałe pogrubienie. Elastyczna struktura MaxDensity sprawia, że z jednej strony włókna szczoteczki precyzyjnie rozprowadzają tusz, a z drugiej dodatkowo przeciwdziałają powstawaniu grudek.\nAnonim (Ocena: 5) 07.05.2013 13:18\nA może znacie jakiś tusz godny polecenia dla wrażliwych oczu? Noszę szkła kontaktowe, dużo czasu spędzam przy komputerze, do tego dochodzi delikatna cera i mam problemy z wyborem maskary. Nie stać mnie na drogie tusze, a zależy mi na pogrubieniu rzęs. Jedyny jaki mnie nie podrażnia i się nie kruszy to taki fioletowy z Maybelline z piórkami na opakowaniu (też ma jakąś Lycra-podobną formułę, może dlatego się spisuje), ale niestety skleja rzęsy, a o pogrubieniu mogę zapomnieć\nAnonim (Ocena: 5) 06.05.2013 12:01\nRzęsy faktycznie są miękkie, pogrubione i wysłużone. Nie skleja rzęs, jeśli się go ostrożnie nakłada. zawsze można przeczesać je szczoteczką albo grzebieniem do rzęs. Po 1 nałożeniu nie wyglądają jakoś szczególnie, ale po 2 wyglądają zniewalająco. Szału może nie ma, ale jak na cenę ok. 23 zł w promocji mogę go polecić ;)\nMeg (Ocena: 5) 05.05.2013 19:10\nNajlepszy jest MaxFactor Masterpiece!\nAnna (Ocena: 5) 09.04.2013 21:21\nDziewczyny, a znacie jakiś tusz, który tylko i wyłącznie MALUJE? Nie pogrubia, nie wydłuża, nie skleja itp. Mam ładne rzęsy i chciałabym je tylko i wyłącznie przyciemnić.\nAnonim (Ocena: 5) 07.04.2013 20:09\ngiet de london luk


DZIĘKUJEMY BARDZO KLIENTOM I PRACOWNIKOM NETTO W BRANIEWIE 😘 – OTOZ Animals Inspektorat Braniewo\nDZIĘKUJEMY BARDZO KLIENTOM I PRACOWNIKOM NETTO W BRANIEWIE 😘\nDziękujemy 😘, po raz kolejny Państwu dziękujemy z całego serca ❤\nPo raz kolejny pamiętacie o zwierzakach przebywających pod opieką braniewskiego Inspektoratu OTOZ Animals.\nW piątek 28 sierpnia w sklepie NETTO w Braniewie przekazano nam 86,99 kg karmy dla zwierząt 😃…\nTo karma zakupiona przez klientów sklepu. Dzięki Państwa dobroci brzuszki naszych podopiecznych będą pełne.❤\nWspólnie udało się zebrać 70,5 kg karmy dla psów, w tym: 48 kg karmy suchej i 22,5 kg karmy mokrej.\nDla kotów udało się zebrać 16,49 kg karmy, w tym 14 kg karmy suchej i 2,49 kg karmy mokrej.\nKochani nasi niezawodni przyjaciele, dziękujemy za pamięć, za to, że jesteście z nami ❤\nZ całego serca dziękujemy klientom, pracownikom i dyrekcji sklepu NETTO w Braniewie ❤\nAkcja ciągle trwa 😁\n← Martwe ptaki, zanieczyszczona woda w fontannie braniewskiego Amfiteatru – Polsat Wydarzenia. PRAWOMOCNY WYROK SĄDU REJONOWEGO W BRANIEWIE →


Zestawy akumulatorowe PowerPlus | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Dom i ogród›Narzędzia akumulatorowe›Zestawy akumulatorowe\nZestawy akumulatorowe - PowerPlus\nEinhell 54 Bosch 26 Black+Decker 19 Makita 21 Stanley 15 AL-KO 2 BOSCH Professional 11 Fieldmann 9 Kärcher 34 PowerPlus 6\nWiertarko-wkrętarki… 0 Kosiarki… 3 Akumulatorowe… 2 Elektryczne… 0 Akcesoria do… 0 Młoty udarowe 1 Podkaszarki 0 Szlifierki kątowe 0 Odkurzacze klasyczne 0 Pilarki tarczowe 0 Piły akumulatorowe 0 Wyrzynarki 0 Oświetlenie 0 Pilarki na… 0 Narzędzia 0 Nożyce na wysięgniku 0 Szlifierki… 0 Piły posuwowe 0 Szlifierki… 0 Wkrętarki sieciowe 0 Akcesoria do pił… 0 Akcesoria do… 0 Glebogryzarki 0 Kompresory 0 Piły ukośne 0 Szlifierki… 0 Wertykulatory… 0\nPowerPlus akumulatorowe nożyce do żywopłotu POWDPG7530\n375 zł 348 zł\nNożyce akumulatorowe do przycinania żywopłotów. Dwustronne ostrze o długości 56 cm z podwójnym szlifowaniem. Średnica cięcia wynosi 18 mm. Zabezpieczenia w postaci elektronicznego hamulca i osłony ochronnej. Powerplus nożyce do żywopłotu POWDPG7530 są zasilane baterią Li-Ion Dual Power o mocy 20 lub 40 V, którą można łatwo dokupić.\nPowerPlus akumulatorowe nożyce do żywopłotu POWDPG7535\nNożyce akumulatorowe do przycinania żywopłotów. Obustronne ostrze o długości 56 cm i z laserowo wycinanymi zębami. Średnica cięcia wynosi 18 mm. Zabezpieczenia w postaci elektronicznego hamulca i osłony ochronnej. Powerplus nożyce do żywopłotu POWDPG7535 są zasilane baterią Li-Ion Dual Power o mocy 40 V, którą można łatwo dokupić.\nPowerPlus POWDP1570 kombinowany młot 40V SDS-Plus (bez baterii) w kufrze Dual Power\n1 109 zł 1 025 zł\nPOWDP1570 Młot kombinowany 40V SDS-Plus (bez akumulatora) w obudowie Dual Power\nPowerPlus POWDPG7560 Aku kosiarka 40V Dual Power SET\nKosiarka Aku z silnikiem bezszczotkowym. PowerPlus POWDPG7560 z serii Dual Power oferuje centralną regulację wysokości koszenia 30 – 70 mm, wskaźnik wypełnienia kosza i podwozie z wysokiej jakości tworzywa sztucznego. W komplecie również regulacja wysokości uchwytu i miękki uchwyt. Bateria i ładowarka nie są zawarte w zestawie!\nPowerPlus POWDPG7565 Aku kosiarka 40V Dual Power\nKosiarka Aku z silnikiem bezszczotkowym. PowerPlus POWDPG7565 z serii Dual Power oferuje centralną regulację wysokości koszenia w 7 pozycjach 25 – 75 mm, wskaźnik wypełnienia kosza i podwozie z wysokiej jakości stali. W komplecie również regulacja wysokości uchwytu i miękki uchwyt. Bateria i ładowarka nie są zawarte w zestawie!\nPowerPlus POWDPG7567 Aku kosiarka 40V Dual Power SET\nWygodny zestaw do ogrodu – kosiarka i akumulator z ładowarką. PowerPlus POWDPG7567 Dual Power SET z centralną regulacją wysokości koszenia w zakresie 25–75 mm. Jest też wskaźnik napełnienia kosza, który ma objętość 50 l.


Prezentacje wizualne - Czarodziejski Katalog\nDlaczego wartko korzystać z Prezentacji wizualnych? Możliwości zastosowania są bardzo duże. Urządzenie to przeznaczone jest szczególnie dla właścicieli obiektów (branży turystycznej oraz nieruchomości). Można także zużytkować tę aplikację w celu stworzenia galerii zdjęć ze szkolnych lat lub demonstracji artykułu, a nawet zrobienia gry! Możliwe, że sam wyszukasz więcej zastosowań. Przekonasz się już niedługo. Prezentacja wizualna jest narzędziem, które akceptuje wgrać zdjęcia, w zależności od rodzaju Państwa działalności mogą to stanowić np. zdjęcia towarów lub w przypadku hotelu bądź dewelopera plany piętra czy budynku. Następnie na te zdjęcia można nanieść poboczne dane tekstowe – zaznaczając obręb zdjęcia nadać mu kartkę albo stworzyć link.\nTen wpis odwiedziło 635 osób z czego 6 skorzystało z serwisu. Zainteresowanie tą stroną wynosi 0.94%.\nStrona prezentacjewizualne.pl... ma Pagerank 0.


Nowenna pompejańska (2 płyty CD AUDIO + aplikacja mobilna). Słuchaj, módl się, porusz niebo. Edycja św. Pawła księgarnia sklep\n» Nowenna pompejańska (2 płyty CD AUDIO + aplikacja mobilna). Słuchaj, módl się, porusz niebo.\nOpakowanie zawiera: 2 płyty z kompletem modlitw na część błagalną i dziękczynną; książeczkę z pomocnymi informacjami; 6 zestawów rozważań tajemnic różańcowych dla każdej z 6 nowenn; (składających się na Nowennę Pompejańską). Kod do bezpłatnego pobrania aplikacji, która umożliwia modlitwę na urządzeniach mobilnych a przy tym rejestruje postępy, przypomina i zachęca do trwania na modlitwie. Aplikacja przypomina Ci o modlitwie, śledzi etapy Twojej Nowenny a postępy zapisuje\ndługość nagrania: 2 x 64 minuty


Jaki sposób żywienia wyniosłam z domu i dlaczego tak ciężko mi uzyskać wymarzoną sylwetkę. - Babatu.pl\nJaki sposób żywienia wyniosłam z domu i dlaczego tak ciężko mi uzyskać wymarzoną sylwetkę.\nby Babatu - września 24, 2014\nSylwetka jest naszą wizytówką, jak i wizerunek, charakter, styl bycia. Wszystko kształtuje nas na szczęśliwych lub nie ludzi. Kiedy byłam dzieckiem przypominałam szczypiorka. Skóra i kości i koścista dupa. Tak mi zawsze mówiono. Wszelki ewentualny nadmiary wyganiałam na w-fie, czy osiedlu bawiąc się w policjantów i złodziei, alli alli alo, masz go, chowanego, spinaniu po płotach, drzewach. W domu byłam gościem na spanie i odrobienie lekcji.\nPamiętam rozmowę w szatni licealnej przed w-f'em, jak to nam bardzo się nie chce iść na zajęcia, pewnie znowu będziemy biegać, gimnastykować się, a najlepiej byłoby pograć w siatkę. O tym jak to w-f mógłby zniknąć i nie istnieć skoro fizycznie jesteśmy bardzo sprawne.\nNo i masz, skończyła się szkoła, zaczęło się dorosłe życie, praca i coraz mniej czasu. Nie było niedoskonałości widać od razu, ale z czasem, zwłaszcza po ciąży tak. Nigdy nie miałam takiego brzucha jak teraz ! Momentalnie pomyślałam, jakby przydał mi się teraz taki w-f i jakie to było wspaniałe w szkole. Nie zwalam tego jak wyglącam na ciąże, ale na swoje lenistwo. Powinnam popracować głównie nad partią brzucha, ud i rąk. Tylko coś mnie w środku blokuje i nie jestem w stanie opisać co.\nW domu rodzinnym nigdy nie jadło się lekko i zdrowo. Dzisiaj ubolewam nad tym, bo jestem nauczona wsuwać makaron, ziemniaki, kotlety, placki i schabowszczaki. Walczę każdego dnia by się odciąć od tych przyzwyczajeń wpajanych latami. Jest mi cholernie wstyd, że dopiero teraz znalazłam przyczynę. Teraz sama jestem sterem w naszej rodzinnej kuchni, mam małą córkę i staram się jak mogę odseparować od tego co tuczy i zabija.\nStaram się gotować lekko, bez ziemniaków, kasze, warzywa, chude mięso. Margaryna do kosza na korzyść masła, oliwa z oliwek. Zmniejszyłam zjadania chleba wszystkim na korzyść sałatek. A jak pieczywo to pełnoziarniste.\nJeszcze walka ze słodkim mnie czeka, bo przyzwyczajenie zmusza by sięgnąć do szuflady po łyżeczkę by posłodzić herbatę, a zaraz później myśl zmiata poprzednią - weź zieloną jest zdrowsza.\nNajgorzej z mobilizacją do ćwiczeń. Wszędzie piszą, że powinnam pokochać pocenie się, wtedy czuć że wysiłek włożony w ćwiczenia był odpowiedni, że pozbywamy się toksyn, dotleniamy organizm. Próbowałam Ewki, Mel B, Dukana. Po ostatnim miałam kolki nerkowe przy których zwijałam się jak przy porodowych i podejrzenie wirusa wątroby. Tej przygody z pogotowiem wolę nie pamiętać. Teraz jak chudnąć to zdrowo, bez uszczerbku na zdrowiu. Tak bym w końcu kondycyjnie wyrabiała przy gonitwie za córką.\nI tak sobie toczę walkę z samą sobą. Niby chcieć, a móc ?\nJednak coś mi nie pozwala iść wymarzonym torem. Nie chcę by takie przyzwyczajenia jakie ja wyniosłam z domu miało moje dziecko. Szukam porządnej motywacji by łatwiej stoczyć walkę z własnymi niedoskonałościami. Gryzą i zaprzątają me myśli codziennie. Nie będę nigdy w pełni szczęśliwa jeśli nie zrobię porządku ze sobą. Z sylwetką. Wtedy stan ducha, osobowość otrzyma eliksir i napędzi tak jak sobie marzę.\nNie bez powodu na metamorfozach widać jak poza zbędnymi kg, człowiek zyskuje na młodości i energii. Szkoda, że nie da się otrzymać jej w paczce świątecznej.\nBędę wdzięczna jeśli któraś z Was, która tkwi w podobnym stanie i zna sposób na lenia i blokadę psychiczną, jeśli zna coś co dało kopa i pomogło... proszę o kontakt.\nNo ja niestety nie pomoge...sama jestem len i chociaz mi te nawyki zywieniowe nie szkodza to mojemu mezowi tak..wiec powinnam zmienic diete a tego nie robie buu..a masa miesniowa? Co to w ogole jest??;)\nJa tez jesten leniuch u pomimo,ze w domu gotuje zdrowo to zdarza mi sie wieczorami wsunac pizze,a potem ubolewac nad wzrostem wagi...ale za bardzo lubie jesc niestety i trudno mi sobie czegos odmowic. Niby gruba nie jesten,ale nie czuje sie dobrzr sama ze soba...codziennie sobie obiecuje walke...o pewnosc siebie i poczucie ze mimo wszystko jesten piekna.\nJa mam jeden sposób na lenia - cotygodniowe ważenie, nie ma zlituj. Jem zdrowo, ale zdarzają się wpadki (pizza, cukierek czy ciasto) - mimo to, przy zachowaniu rozsądku w kuchni spada mi waga o 0,4-0,5 kg na tydzień. To ważenie (i mierzenie gdy mam ochotę) mobilizuje mnie bardzo, bardzo, bardzo :)\nIlona Popławska 9/24/2014\nA co byś powiedziała na matę fittnes? Z muzyczką, można potańczyć, poćwiczyć, step, aerobik,gimnastyka w ciekawej formie. Mam matę ale płyta mi się zacina i nie mam joggingu buu.\nEwa Muszyńska 9/25/2014\nOla, naprawdę warto poradzić się speca. Dietetyka, trenera. Niby każdy może schudnąć sama, ale w praktyce często popełniamy maleńkie błędy, o których nie wiem, a które niestety sprawiają, że nam nie idzie i już. Zajrzyj na blog mojego trenera stylfit.pl tam był w czasie wakacji realizowany fajny projekt, Bratek pisał co jeść i co ćwiczyć w każdym tygodniu, wielu ludzi na tym skorzystało.\nGabrysiowa Mama 9/25/2014\nMi kopa dał ślub. Jak wyobraziłam sobie siebie - grubaskę w sukni ślubnej, zasłaniającą męża i połowę widoków, tak się sprężyłam, że w 3 miesiące schudłam ponad 15 kg.A po ślubie? Po ślubie McDonalds, pizza, wloskie knajpy i grubasie witaj. Teraz mam zamiar podejść do tego mądrze. Nie wyciskać z siebie tyle co wcześniej bo jo-jo to najgorsze co moze być. Już byłaś u celu, ale coś Cię cofnęło…\nMieszkamy z moimi rodzicami. Mama nie dopuszcza mnie do kuchni, a tata nie dopuszcza do kuchni zbyt wiele kasz i ryżu. Tak więc ziemniaki,makaron itd króluje u nas codziennie. Juz nie mogę się doczekać przejśćcia na swoje i pokierowania moją kuchnią tak jak ja chcę…\nnawyki mam podobne również z domu. Co do ćwiczeń, musisz w sobie znaleźć siłę i chęci. Jak ze trzy razu mimo wielkiej niechęci zrobisz parę ćwiczeń w domu to potem pójdzie łatwiej. Mówi to ta, której też się nie chce a raczej szuka chęci dalej. :)


Jesteś tutaj: Home / Blog o Kolei Transsyberyjskiej / Nowości / Strona z informacjami o Kolei Transsyberyjskiej\nMoskau - die größte Stadt Europas\nTranssib Moskau - Irkutsk\nTranssib Irkutsk - Ulan Bator\nTranssib Ulan Bator - Peking\nPeking und Chinesische Mauer\nWitamy serdecznie na stronie poświęconej w całości wyłącznie Kolei Transsyberyjskiej!\nZnajdą Państwo tutaj obszerne informacje dotyczące historii budowy trasy transsyberyjskiej, liczne opisy trasy i cenne rady dotyczące przystanków podczas podróży, rozkład jazdy pociągów transsyberyjskich oraz możliwość zamówienia biletów i pakietów wycieczkowych.\nWielu innych organizatorów turystycznych zasięga informacji w naszym portalu, ponieważ informacje w nim zebrane są co roku aktualizowane i uzupełniane.\nRozkład jazdy pociągów kursujących na trasach transsyberyjskich jest nam znany i śledzimy go na bieżąco od 2003 roku. Dzięki temu mamy orgomne doświadczenie, które pozwala nam ocenić prawdopodobieństwo zmian w rozkładzie i ułożyć z wyprzedzeniem tak plan Państwa wycieczki, aby wszelkie późniejsze zmiany nie były dużym zaskoczeniem i nie stanowiły problemu w realizacji całości programu. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu możemy też udzielić Państwu wielu cennych rad dotyczących wybranej trasy i przystanków oraz miejsc na noclegi i rodzajów pociągów czy wagonów.\nWielu naszych Klientów pyta przede wszystkim o to, gdzie warto się zatrzymać i ile czasu tam spędzić. Tutaj można skorzystać z naszego 15-letniego doświadczenia i zaplanować wycieczkę tak, aby była ona łatwa i przyjemna w realizacji. Podróż Koleją Transsyberyjską może być bowiem wyczerpująca. Tym bardziej warto przed wyruszeniem w podróż zasięgnąć informacji i poradzić się, żeby na miejscu nie marnować czasu na zbędne poszukiwania bądź nie spędzać w jednym miejscu niepotrzebnie dużo czasu, którego z kolei później zabraknie gdzie indziej.\nWycieczka Koleją Transsyberyjską jest bowiem logistycznie stosunkowo trudna do realizacji. Trzeba się ściśle trzymać rozkładu jazdy i adresów wielu miejsc noclegowych, które się zmieniają co 1-3 dni. Chcielibyśmy zatem pomóc Państwu nie tylko w fazie przygotowania, od której tak wiele zależy, ale również odciążyć Państwa logistycznie, tak żeby na koniec wyprawy niczego nie trzeba było żałować, a w kolejnych latach żeby wybierali się Państwo w kolejną podróż także z nami!


Wydminy - Przedstawiciele Gminy Wydminy w delegacji na Ukrainie.\nPrzedstawiciele Gminy Wydminy w delegacji na Ukrainie.\nPrzedstawiciele Gminy Wydminy w ramach współpracy międzynarodowej z gminą Klewań w dniach 08-14.07.2018r. przybyli na Ukrainę. Podczas spotkań doszło do wymiany spostrzeżeń w takich dziedzinach jak: kultura, oświata, turystyka, administracja publiczna, ochrona przeciwpożarowa itp.\nWizyta miała na celu pogłębienie współpracy partnerskiej obu gmin, większe poznanie wzajemnych oczekiwań jak i rozmowy na tematy wiążące się z dalszą współpracą. Wójt Dmytro Żowtiańskyj zapowiedział swoją wizytę w Polsce na dożynki 15 września 2018 roku. W przyszłym roku ma dojść do wymiany młodzieży szkolnej zarówno z gminy Wydminy jak i z gminy Klewań. Przewodniczącym delegacji z ramienia Urzędu Gminy Wydminy był Wójt Radosław Król, natomiast rady gminy – zastępca przewodniczącej Leszek Pałdyna.


„Wpadłem na pomysł, żeby każdy coś miał z mojego starego auta”. Wywiad z twórcą projektu DriveStory – Internetowy portal motoryzacyjny\nJakub Majewski na co dzień pracuje jako architekt, ale ma też kolekcję BMW 2002, którymi zabiera uczestników na weekendowe “gastrowyprawy”. Każda z “beemek” jest w innym kolorze i każda ma inną historię. Jak mówi, stare samochody pomagają mu poznawać ludzi, z którymi będzie chciał się zestarzeć. DriveStory to bowiem nie tylko przepiękne klasyki, ale też (a może zwłaszcza?) ciekawi ludzie.\n← Typowe usterki używanych aut – 25 marek aut dostępnych na naszym rynku\nJaponia chce ograniczyć straty w przesyle energii →


Piłkarskie Typy Bukmacherskie Arminia Bielefeld vs Stuttgart\nStrona główna › Prognozy › Piłka nożna › Niemcy › Bundesliga › Arminia Bielefeld vs Stuttgart\nArminia Bielefeld vs Stuttgart zapowiedź meczu\nMecz Arminia Bielefeld i Stuttgart odbędzie się 2022-04-02. To spotkanie Bundesliga rozpocznie się o 13:30 GMT. Zespół pod wodzą trenera F. Kramer ma na koncie 1 zwycięstwa, zdobyte w ciągu ostatnich 5 meczy. Stuttgart podczas ostatnich 5 spotkań zwyciężyła 2.\nBiorąc pod uwagę ostatnie spotkania obu drużyn, Arminia Bielefeld ma na koncie 1 zwycięstwa na własnym boisku, zaś Stuttgart, grając na wyjeździe, odnotowała 0 wygranych.\nArminia Bielefeld vs Stuttgart Wyniki spotkań bezpośrednich\nW następnej tabeli możesz sprawdzić wyniki 4 ostatnich spotkań Arminia Bielefeld i Stuttgart:\nJeśli chcesz poznać więcej informacji na temat bezpośrednich spotkań obu drużyn oraz ligowe statystyki każdego zespołu, proponujemy odwiedzić Arminia Bielefeld vs Stuttgart – porównanie drużyn.\nArminia Bielefeld vs Stuttgart Typy i Kursy\nTypy Bukmacherskie Arminia Bielefeld vs Stuttgart\nNasze prognozy dotyczące meczu Arminia Bielefeld vs Stuttgart, który zostanie rozegrany 2022-04-02 w ramach 2022-04-02, zostały oparte na najnowszych statystykach, dotyczących danego zespołu, a także poprzez bezpośrednie porównanie statystyk obu drużyn. Kliknij w przycisk Pokaż Prognozę, aby zapoznać się z naszymi typami.\n*Prosimy wziąć pod uwagę, że powyższe kursy były aktualne w momencie publikowania tego artykuły. Od czasu kiedy pojawił się on na stronie do chwili rozpoczęcia meczu Arminia Bielefeld vs Stuttgart, notowania mogą się zmienić. Kliknij w przycisk z bonusem, aby odwiedzić stronę konkretnego bukmachera i sprawdzić aktualne kursy dla meczu Arminia Bielefeld vs Stuttgart.\nJakie są wasze komentarze i prognozy dla meczu Arminia Bielefeld vs Stuttgart?\nNapisano w Bundesliga Tagi: Arminia Bielefeld, Stuttgart


Skandal z wadliwymi szczepionkami: komu wyjdzie na zdrowie? - Zdrowie Radio ZET\nKomu wyjdzie na zdrowie skandal z wadliwymi szczepionkami?\nNa szokujące doniesienia „Dziennika Gazety Prawnej” na temat zaszczepienia kilkuset Polaków preparatami nadającymi się do utylizacji zareagowało Ministerstwo Zdrowia, Główny Inspektor Sanitarny, Naczelna Rada Lekarska i Prokuratura Krajowa. Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro kazał wszcząć w tej sprawie śledztwo. Osobom, które dopuściły się zaniedbań, mają grozić zwolnienia dyscyplinarne. Sęk w tym, że głównym winowajcą w tej sprawie jest... orkan, który spowodował, że przestały działać lodówki ze szczepionkami. Znalezienie innych sprawców tego zdarzenia może być jak szukanie wiatru w polu. Kto na tym skorzysta?\nGdyby w naszym kraju obowiązywał taki system prawny jak w Stanach Zjednoczonych, ubezpieczeni pacjenci, którym podano szczepionki nadające się do utylizacji, mogliby pewnie liczyć na spore odszkodowania. Oczywiście, o ile udałoby się im udowodnić winę personelu medycznego. W polskiej rzeczywistości z pewnością nie byłoby to takie proste. Wcale nie chodzi o to, że środowisko lekarskie nie jest skore do tego, by potwierdzać zaniedbania, których dopuszczają się ich przedstawiciele. Dużo bardziej skomplikowane byłoby wykazanie, że polscy lekarze działali w tym przypadku na szkodę pacjentów, a ich działanie mogło doprowadzić do zagrożenia ich zdrowia i życia.\nMinisterstwo Zdrowia zapewnia, że pewien margines przekroczenia wytycznych dotyczących przechowywania szczepionek jest dopuszczalny. Złamanie tych zaleceń nie jest groźne dla pacjentów. Obowiązujące w Polsce zasady w tej kwestii zakładają, że preparaty te powinny być przechowywane w odpowiedniej temperaturze (najczęściej od +2 do +8 stopni Celsjusza) w ramach tzw. zimnego łańcucha.\nPodczas konferencji prasowej po kontrowersyjnej publikacji „Dziennika Gazety Prawnej” wiceminister zdrowia Marcin Czech stwierdził, że:\nSzczepionki, nawet przechowywane w niewłaściwych warunkach, są całkowicie bezpieczne.\nNasza procedura to dmuchanie na zimne. Będziemy przyglądać się temu, dlaczego nie mieliśmy informacji o tym, że łańcuch został przerwany i wyciągniemy odpowiednie konsekwencje. "\nDowód na to ma stanowić raport Światowej Organizacji Zdrowia z 2006 roku. Jak wyjaśnia dr Paweł Grzesiowski, sekretarz Pediatrycznego Zespołu Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych, według WHO „składniki szczepionek użytych m.in. w woj. lubuskim nie są wrażliwe na temperaturę pokojową, nawet gdy przez tydzień znajdują się poza lodówką”.\nPodobne stanowisko zajął szef resortu zdrowia Łukasz Szumowski. Choć potwierdził, że preparaty przeznaczone do utylizacji były podawane pacjentom, to jednak nie doszło do zagrożenia ich zdrowia i życia:\nTo było związane z huraganem. Czasowo nie było dostępu do prądu. Część lodówek nie działała w tym okresie. Przez pewien czas część szczepionek nie była chłodzona. "\nKto odpowiada za lodówki, w których przechowuje się szczepionki?\nfot. jaytaix/pixaby.com/CC0 Public Domain\nZdaniem wiceministra Czecha resort zdrowia „nie jest w stanie pilnować każdej lodówki znajdującej się w polskich przychodniach”. Wszystkie służby odpowiedzialne za leki, w przypadku których mogło dojść do nieprawidłowości dotyczących ich przechowywania, miały jednak zareagować wedle obowiązujących procedur. Główny Inspektorat Farmaceutyczny oraz GIS wydały kilkadziesiąt decyzji o konieczności utylizacji preparatów.\nGłówny Inspektor Sanitarny Marek Posobkiewicz wyjaśnił, że problemy w dostawach prądu zdarzają się w różnych miejscach w kraju. Jeśli sanepid dostanie informację o możliwym przerwaniu tzw. chłodnego łańcucha, wysyła na miejsce kontrolę:\nW przypadku braku ciągu chłodniczego preparaty są wstrzymane. Tutaj mamy do czynienia z podaniem części preparatów, gdzie wystąpił okresowy brak prądu. Nie ma to wpływu na działanie szczepionek. Dane na temat liczby takich szczepionek dopiero zostaną zebrane. "\nPrzychodniom nie opłaca się utylizować szczepionek?\nfot. sutulo/pixaby.com/CC0 Public Domain\nNieco inne zdanie w tej sprawie ma jednak Marek Tomków, wiceprezes Naczelnej Rady Aptekarskiej. W rozmowie z „Dziennikiem Gazetą Prawną” wyjaśnia, że:\nOkreślone zasady przechowywania leków muszą być przestrzegane przez wszystkich. Nie można ich naginać. "\nPodanie pacjentom szczepionek, które nadają się do utylizacji, może grozić m.in. tym, że będą one nieskuteczne. Rodzice zaszczepionych nimi dzieci mogą sądzić, że ich potomstwo jest odporne na niektóre groźne choroby, choć w rzeczywistości może być zupełnie inaczej.\nNaczelna Rada Aptekarska w związku z kontrowersyjną publikacją „Dziennika Gazety Prawnej” wydała oświadczenie, w którym zapewnia, że wadliwe szczepionki nie pochodziły z aptek. W środowisku farmaceutów od dawna miało mówić się o tym, że z powodu obowiązujących od czerwca 2014 roku przepisów może dochodzić do nieprawidłowości dotyczących sposobu ich przechowywania.\nZgodnie z prawem kosztem utylizacji zakupionych przez państwo szczepionek, które są niewłaściwie przechowywane, obciążane są same przychodnie. Łatwiej jest zaszczepić dostępnymi preparatami wszystkich pacjentów, którzy zgłoszą się na szczepienia. Zdaniem farmaceutów utylizowanie preparatów, które np. z powodu przegrzania mogą nadawać się do wyrzucenia, niektórym placówkom może się „nie opłacać”.\nCzy Twoim zdaniem warto zmienić przepisy, które obciążają przychodnie kosztem utylizacji wadliwych szczepionek?\nSprawą wadliwych szczepionek ma się zająć Prokuratura Regionalna w Szczecinie. Problem ten ma też być poruszany na posiedzeniu sejmowej Komisji Zdrowia, która będzie miała miejsce w najbliższy czwartek.\nTrudno zaprzeczyć, że na zamieszaniu dotyczącym szczepionek najbardziej skorzystali ci, którzy od dawna ostrzegają przed profilaktycznymi szczepieniami. Dotychczas bezpodstawne argumenty ruchów antyszczepionkowych przestrzegających o nieskuteczności preparatów, którymi szczepi się m.in. w Polsce, mogą zyskać na sile.\nSkala zachorowań na poważne choroby zakaźne nie tylko w naszym kraju, ale i w całej Europie jest coraz wyższa. Konieczność szczepień profilaktycznych ma dużo większe znaczenie dla całej populacji niż jeszcze kilka lat temu, kiedy odsetek zaszczepionych przeciwko najbardziej niebezpiecznym chorobom był wyższy niż obecnie.\nDowiedz się więcej Bill Gates: Wirus ospy może zabić więcej ludzi niż wybuch nuklearny\nKto sieje wiatr, ten zbiera burzę...\nNiestety skandale dotyczące szczepionek z pewnością nikomu nie wyjdą na zdrowie. Ważne, by przy okazji huraganu, który przyczynił się do skandalu ze szczepionkami, nie wylać dziecka z kąpielą i paradoksalnie nie doprowadzić do tego, że zmniejszy się zaufanie do szczepień przeciwko poważnym dolegliwościom, które mogą nam zagrażać w coraz większym stopniu. Jeśli do tego dopuścimy, będziemy mogli już tylko szukać wiatru w polu.\nDowiedz się więcej Wiara czy medycyna: skąd się wzięła nieufność do służby zdrowia?


MODLITWA O POKÓJ NA UKRAINIE | Salezjanie Księdza Bosko w Polsce\nRano dotarły do nas tragiczne informacje o rozpoczęciu działań militarnych na Ukrainie. Atakowane są jednostki i patrole graniczne, punkty kontrolne. W wielu miastach dochodzi do ataków rakietowych. W tym trudnym czasie okażmy wsparcie! Prośmy Boga o pokój na Ukrainie i na całym świecie!


KRAJ - Region - Liderzy zrównoważonego rozwoju na rzecz ekosystemu ESG\n2021-11-25 13:22:25 Artykuł czytany 24 razy\nWyzwania klimatyczne i związane z nimi oczekiwania wobec przedsiębiorców powodują, że niezbędne jest powołanie platformy dialogu na rzecz ekosystemu ESG. Pierwszym okrągłym stołem poświęconym kwestiom zrównoważonego rozwoju dla wszystkich zainteresowanych grup – od administracji rządowej, biznesu, organizacji pozarządowych po środowisko naukowe i medialne – będzie „I Kongres ESG - Liderzy zrównoważonego rozwoju na rzecz ekosystemu ESG”, który odbędzie się w styczniu 2022 r. w Warszawie.\nRealizacja idei ESG jest odpowiedzią na najważniejsze globalne wyzwania przed którymi stoi ludzkość. Jest także opłacalna biznesowo i zapewnia udział w cywilizacyjnym rozwoju. Niekiedy jednak może być kosztowna, rodzić konflikty interesów, a nade wszystko wymagać zmian w sposobie myślenia. Istnieje więc potrzeba stworzenia forum dialogu dla wszystkich organizacji i środowisk zainteresowanych ideą ESG.\n- Chcemy postawić na praktykę – dyskusja jest ważna, ale kluczowe, by ostatecznie mieć praktyczne wskazówki dla przedsiębiorców. Do udziału w inicjatywie Liderów zrównoważonego rozwoju na rzecz ekosystemu ESG zapraszamy przedstawicieli wszystkich grup, zarówno rozwijających się w sposób zrównoważony, jak i pragnących dołączyć do tego grona. Zależy nam, by w naszym gronie znaleźli się przedstawiciele wszystkich kluczowych grup od przedstawicieli administracji rządowej, biznesu, po ekspertów, społeczników i naukowców. Tylko pracując wspólnie możemy wypracować praktyczne rozwiązania dla przedsiębiorców – bo to do nich skierowane są standardy zrównoważonego rozwoju, które ostatecznie wpłyną na nasze środowisko i wszystkie grupy społeczne – podkreśla Damian Kuraś, dyrektor Instytutu ESG, organizator Kongresu


Seria o komisarzu Williamie Wistingu. Zła wola - Jorn Lier Horst - ebook - Legimi online\nSeria o komisarzu Williamie Wistingu. Zła wola ebook\n4,5 (271 ocen)\nSeria o komisarzu Williamie Wistngu Tom 13\nPrzekład z języka norweskiego:\nCopyright © 2019 Jørn Lier Horst\nThis translation has been published with the financial support of NORLA, Norwegian Literature Abroad.\nZdjęcia wykorzystane na okładce: © istockphoto.com/alexali111\nDruk: Drukarnia Abedik\nKod Kathariny. Tom 11\nUkryty pokój. Tom 12\nLine uniosła głowę, przeniosła wzrok na drzwi i spojrzała przez szybę ze szkła zbrojonego. Dostrzegła go na końcu korytarza. Tom Kerr. Zmierzał w jej kierunku prowadzony przez strażników więziennych.\nCztery lata temu, po aresztowaniu i procesie sądowym, jego wizerunek był we wszystkich mediach. Gładko ogolona twarz, ciemne oczy i gęste, krótko przystrzyżone włosy. Dbał o swój wygląd, ponieważ zależało mu na zrobieniu dobrego wrażenia. Teraz bardziej przypominał człowieka, którym tak naprawdę był. Człowieka zdolnego do popełnienia czynu, za który został skazany. Miał szersze barki i wysuniętą klatkę piersiową. Włosy spadały mu na czoło. Twarz miał bladą i kostropatą. Patrzył przed siebie ponurym wzrokiem, żując gumę z otwartymi ustami. W kąciku ust zebrała się spieniona ślina.\nDoszedł do drzwi oddzielających go od policjantów, którzy na niego czekali. Zabrzęczały klucze. Tom Kerr poruszył głową na boki, uniósł ramiona i zatoczył nimi koła, jakby chciał rozluźnić zesztywniałe mięśnie.\nLine zerknęła na Adriana Stillera, który skinął głową. Wtedy uniosła kamerę i przygotowała się, robiąc krok do tyłu.\nGdy strażnik więzienny otworzył drzwi, do pokoju wleciało zimne powietrze. Kerr wykrzywił usta w uśmiechu, jakby właśnie usłyszał coś, co sprawiło mu radość. Potem przestąpił próg. Line uchwyciła go w obiektywie i rozpoczęła nagrywanie. Miał na sobie niebieskie dżinsy, szary T-shirt i ciemną sportową bluzę.\nStiller zrobił krok do przodu i znalazł się w kadrze. Był o pół głowy niższy od stojącego przed nim mężczyzny. W jednej ręce trzymał aktówkę, a w drugiej nadajnik radiowy, tak aby nie móc uścisnąć mu dłoni.\n– Panie Kerr – powiedział Stiller spokojnym, formalnym tonem. – Zgłosił pan gotowość udziału w wizji lokalnej.\nWskazał głową kamerę.\n– Wszystko, co pan powie, zostanie nagrane i stanie się częścią pańskich oficjalnych wyjaśnień. Ma pan prawo konsultować się ze swoim obrońcą. Wasze rozmowy nie będą rejestrowane.\nLine pomniejszyła obraz, tak aby Claes Thancke również znalazł się w kadrze. Adwokat był w ciemnym garniturze i czarnych eleganckich butach, które nie nadawały się do przeprowadzenia wizji lokalnej.\nThancke miał na koncie wiele kontrowersyjnych spraw. Jego klienci należeli do najgorszych z najgorszych. Do tych, przed którymi należało chronić społeczeństwo. Uchodził za wyjątkowo skutecznego obrońcę, ale Line nie podobało się to, że wypowiadając się w mediach, bagatelizował drastyczność spraw, które prowadził.\n– Ja poprowadzę wizję – mówił dalej Stiller. – Obaj będziemy wyposażeni w mikrofon i nadajnik, żeby rejestrować składane przez pana wyjaśnienia.\nPoruszył dłonią, w której trzymał nadajnik.\n– Przymocuję go do pańskiego ubrania.\nKerr odpowiedział skinieniem głowy. Stiller wręczył mu mały mikrofon. Chciał, żeby mężczyzna sam wpiął go sobie pod T-shirtem i przytwierdził do taśmy przy szyi. Potem obszedł go i nie spiesząc się, przyczepił nadajnik do jego paska na plecach.\n– Czy może pan coś powiedzieć, żebyśmy wiedzieli, że nadajnik działa?\n– Próba mikrofonu – powiedział osadzony. Jego głos był chropowaty jak żwir.\nLine sprawdziła poziom wejściowy audio i skinęła głową na Stillera. Kamera mogła nagrywać do dwunastu godzin, ale Line nie załatwiła opiekunki do dziecka na tak długo.\n– Ma pan coś przy sobie? – spytał Stiller.\n– Czy ma pan coś w kieszeniach?\nStiller wyjął z tylnej kieszeni spodni parę lateksowych rękawiczek.\n– Muszę to sprawdzić.\nKerr uniósł ręce w wyuczonym geście. Stiller przeszukał kieszenie jego dżinsów.\n– Proszę otworzyć usta!\nWięzień wysunął język i dotknął nim podniebienia, żeby pokazać, że nie schował niczego w jamie ustnej.\n– Proszę zdjąć buty – ciągnął Stiller.\nKerr czubkiem sportowego buta zsunął szybko ze stopy drugi but.\n– Siedzę od czterech lat – rzekł, ściągając obuwie. – Myśli pan, że w pudle znalazłem coś, co chciałbym przemycić na zewnątrz?\nStiller bez słowa podniósł buty z ziemi i zaczął je dokładnie sprawdzać, zwrócony bokiem do kamery.\nLine podniosła wzrok znad kamery i przyglądała się jego plecom i silnym mięśniom, na których opinała się cienka koszula.\n– W porządku – powiedział w końcu i postawił buty przed więźniem. – Poza kierowcą i kamerzystką będzie nas w samochodzie sześciu, nie licząc pana.\nZdjął rękawiczki i rozejrzał się za koszem na śmieci, ale go nie znalazł.\n– Inspektor Gram będzie odpowiedzialny za bezpieczeństwo podczas wizji lokalnej – powiedział, wskazując policjanta w kombinezonie.\nLine najechała na niego kamerą.\nGram przygotował kajdanki transportowe na ręce i nogi. Podszedł do więźnia i dał mu znak, żeby wyciągnął ręce przed siebie.\nKerr zwrócił twarz w stronę Stillera.\n– Muszę mieć skute nogi? – spytał z rezygnacją w głosie.\n– On decyduje – odparł Stiller, wskazując głową Grama.\nMożna było odnieść wrażenie, że zastosowali sprawdzony podział ról: umundurowany policjant wziął na siebie konfrontację z więźniem.\n– Według oceny biegłych istnieje wysokie ryzyko, że będziesz próbował uciec – stwierdził szorstko.\nAdwokat zamachał rękami.\n– W samochodzie będzie was ośmioro przeciwko jednemu – zaprotestował. – A na miejscu jeszcze więcej. Czy to naprawdę konieczne?\n– Ta kwestia nie podlega dyskusji – stwierdził Gram. – Wysłałeś odwołanie do Komendy Głównej Policji i uzyskałeś zgodę na to, aby policjanci biorący udział w wizji lokalnej byli nieuzbrojeni.\n– Doskonale wiecie, dlaczego to zrobiłem – rzekł adwokat. – Podczas zatrzymania mojego klienta dwóch funkcjonariuszy oddało strzał, chociaż nic tego nie uzasadniało. Tylko zbieg okoliczności sprawił, że go nie zastrzelono.\nGram zignorował go i spojrzał Kerrowi prosto w oczy.\n– Odepnij pasek – poprosił. Kerr wykonał polecenie. Line trzymała kamerę nieruchomo, dokumentując to, jak Gram przeciąga przez nogawkę spodni Kerra łańcuch łączący kajdanki na rękach z kajdankami na nogach, a następnie zamyka stalowe obejmy na jego nadgarstkach i kostkach u nóg.\nIstniało realne niebezpieczeństwo, że Tom Kerr spróbuje zbiec. Został skazany na dwadzieścia jeden lat pozbawienia wolności z możliwością warunkowego zwolnienia po piętnastu latach. To oznaczało, że po upływie tego czasu karę można było przedłużyć o kolejnych pięć lat, jeśli sąd uzna, że ryzyko popełnienia przez Kerra nowego czynu zabronionego nadal jest wysokie. W rzeczywistości zasądzona kara więzienia mogła oznaczać dożywocie. Kerr nie miał nic do stracenia. Uciekając, niczym nie ryzykował.\n– Jesteśmy gotowi? – spytał Stiller.\nGram skinął głową i przekazał wiadomość przez radio. Jeden z oczekujących strażników więziennych otworzył kolejne drzwi, żeby wyprowadzić ich do podstawionego mikrobusu.\nLine trzymała się na dystans. Do Toma Kerra zbliżała się wyłącznie za pomocą obiektywu. Teraz szedł w jej stronę, skuty kajdankami transportowymi. Stawiał krótkie kroki i powłóczył nogami. Kiedy ją mijał, odwrócił głowę i spojrzał prosto do kamery. Był tak blisko, że czuła jego zapach. Stęchły i nieprzyjemny jak zapach domu, który długo stał pusty.\n– Tam – powiedział Hammer, machnąwszy ręką.\nBoczną żwirową drogę blokował oznakowany radiowóz policyjny. William Wisting zwolnił, włączył kierunkowskaz i zjechał na pobocze.\nRadiowóz wycofał się, żeby go przepuścić. Szyba w oknie zjechała w dół i młoda policjantka wystawiła głowę na zewnątrz. Była jednym z nowo zatrudnionych funkcjonariuszy w sekcji patrolowej, ale Wisting nie mógł przypomnieć sobie jej nazwiska.\nPodjechał bliżej, zatrzymał się na wysokości radiowozu i opuścił szybę. Miała na imię Marlene. Marlene Koht.\n– Jeszcze nie przyjechali – oznajmiła.\n– Jesteśmy przed czasem – rzekł. – Jakiś ruch na drodze?\nKoht zaprzeczyła ruchem głowy.\n– Stoimy tu od trzech godzin – odparła i podniosła z kolan podkładkę do pisania. Do podkładki przypięta była metalowym zaciskiem kartka z krótką listą osób, które wjeżdżały lub wyjeżdżały.\n– Sami mieszkańcy – wyjaśniła.\nSiedzący w fotelu pasażera Hammer przechylił się i spojrzał na nią.\n– Żadnych dziennikarzy? – upewnił się.\n– Żadnych – potwierdziła.\nWisting podziękował skinieniem głowy. Gdy ruszył, kilka drobnych kamyków uderzyło o nadkola. Pojechał dalej.\nPo obu stronach ciągnęły się czarne pola uprawne. Nierówna droga w końcu doprowadziła ich do gęstego lasu liściastego. Była połowa września. Część drzew już zaczęła gubić żółte liście.\nDroga biegła wzdłuż niskiego kamiennego ogrodzenia. Tu i ówdzie stały małe drogowskazy informujące o zjazdach do okolicznych domków letniskowych. Po kilku minutach dojechali do otwartej polany, gdzie wciąż znajdowały się pozostałości starego tartaku.\nWisting zawrócił i zaparkował tak, aby nie tarasować drogi innym pojazdom.\nByła dziesiąta pięćdziesiąt.\nPchnął drzwi auta, chwycił odrzwia obiema rękami i podciągnął się w górę i na zewnątrz. Dzień był przyjemny i słoneczny. Przez krótką chwilę komisarz stał nieruchomo, słuchając śpiewu ptaków, po czym zatrzasnął drzwi, obszedł auto i oparł się o maskę.\nHammer stanął obok niego i schował ręce do kieszeni spodni.\n– Co sądzisz? – spytał.\n– To jest możliwe – odparł Wisting i mrużąc oczy, spojrzał na niewielki zagajnik po drugiej stronie łąki.\nOn i Hammer byli tutaj przed czterema dniami i przeszli większość okolicznych ścieżek wzdłuż i wszerz. Znali ten teren. Eftanglandet1. Półwysep z niemal pięciuset hektarami pagórkowatych la-sów i gruntów rolnych. Jego wschodnią część stanowiły bagniste tereny z naturalną granicą na rzece Ulaveien. We wszystkich innych kierunkach krajobraz kończył się linią brzegową z charakterystycznymi nagimi skałami lub piaszczystymi płytkimi zatokami.\nMogła gdzieś tam leżeć.\nMiała dziewiętnaście lat, gdy zaginęła, wracając do domu z imprezy w Bekkelaget, na której była z kilkoma koleżankami z klasy. Miała do przejścia niecałe sześćset metrów, przez dobrze sobie znaną okolicę. Akcja poszukiwawcza ruszyła następnego dnia około godziny drugiej. Znaleziono jedynie jej telefon i jeden but.\nNic nie łączyło Toma Kerra z tym zaginięciem, ale dwa miesiące wcześniej w dzielnicy mieszkaniowej w Stovner w taki sam sposób zaginęła Thea Polden. Niektórzy od początku wskazywali na pewne podobieństwa, ale głośno zaczęto o tym spekulować dopiero wtedy, gdy zniknęła bez śladu Salwa Haddad. Wracała od swojego chłopaka na Hellerud. Trzy dziewczęta w tym samym wieku zaginęły w takich samych okolicznościach. Ciała Thei Polden i Salwy Haddad odnaleziono w pobliżu jeziora Nøklevann. Przed śmiercią obie zostały brutalnie zgwałcone. Taran Norum zaginęła jako druga, ale w trakcie śledztwa i późniejszych procesów sądowych nazywano ją trzecią ofiarą. Tą, której nigdy nie odnaleziono.\n– Psy powinny chyba coś zwęszyć? – zastanawiał się na głos Wisting.\nHammer wyciągnął spod górnej wargi snus i rzucił go na stos szarych trocin.\n– To było niecałe pięć lat temu – zauważył. – Nie wiem, jak dobre są w tym, co robią. Poza tym nie jest powiedziane, że gdzieś tutaj leżą całe zwłoki. Pozostałe ciała były przecież rozkawałkowane.\nWisting w zamyśleniu czubkiem buta wiercił dziurę w ziemi. Pięć dni temu zostali poinformowani, że zwłoki trzeciej ofiary Toma Kerra być może zostały ukryte na terenie ich okręgu policyjnego. Współwięzień skontaktował się z naczelnikiem zakładu karnego i przekazał wiadomość, jakoby Kerr przyznał się przed nim do zabójstwa Taran Norum. Kerr, skonfrontowany z oskarżeniami, dość nieoczekiwanie przyznał się śledczym z sekcji cold cases w Kripos2 do zamordowania nastolatki i wyraził chęć pokazania, gdzie zakopał jej ciało.\n– Nie wiem, co Kerr kombinuje – ciągnął Hammer. – Ale jakoś nie chce mi się wierzyć, że postanowił pójść na współpracę.\n– Strategiczne działanie – skomentował Wisting.\nW zamian za przyznanie się do winy Kerr zażądał przeniesienia do zakładu karnego o złagodzonym rygorze w Halden. Dzięki temu nie musiałby przebywać z więźniami chorymi psychicznie i miał większą szansę na zdobycie wykształcenia. Bezwarunkowe przyznanie się do winy zostałoby odczytane jako chęć rozliczenia się z przeszłością oraz zmiana zachowania i postawy życiowej, niezbędna do tego, by później sąd zechciał rozpatrzyć wniosek o przedterminowe zwolnienie.\nWisting nie wierzył w to, że w dłuższej perspektywie taki manewr pomoże Kerrowi wydostać się z więzienia. Czyny, których się dopuścił, były tak brutalne i do gruntu złe, że samo przyznanie się do winy nie mogło wystarczyć, by Kerr dostał szansę powrotu do społeczeństwa.\nW negocjacje z Kerrem zaangażowali się zarówno prokurator generalny, jak i Komenda Główna Policji. Rozmowy trwały wiele tygodni. Wisting nigdy wcześniej nie miał z nim do czynienia. Śledztwa w sprawie zabójstw prowadziła stołeczna policja. Kerra nic nie łączyło z Vestfold, a mimo to wskazał Refsholtsaga jako miejsce zbiórki, w którym miał ujawnić, gdzie ukrył zwłoki trzeciej ofiary.\nKerr na pewno kiedyś tu był. Bardzo szczegółowo opisał łąkę, dawny tartak i pozostałości po maszynach do obróbki drewna, ale nie wyjaśnił, dlaczego wybrał właśnie to miejsce.\nZatrzeszczała krótkofalówka, którą Hammer miał przypiętą do paska. Transport z Kerrem zameldował, że wjechał na główną drogę.\nGdy Kerr wyznaczył miejsce spotkania, teren wokół nieczynnego tartaku został przeszukany z wykorzystaniem psów zwłokowych w nadziei, że uda się go ubiec. Jednak akcja nie przyniosła żadnych rezultatów. Stała się jedynie wodą na młyn tych wszystkich, którzy uważali, że cała sytuacja została zaaranżowana wyłącznie po to, by umożliwić więźniowi ucieczkę. W godzinach porannych przy drodze zorganizowano punkt kontrolny, a wzdłuż pobliskich dróg ustawiono pojazdy zwiadowcze. Podjęto wszelkie możliwe środki ostrożności.\n1 Eftang lub Eftanglandet – półwysep w Larviku, w okręgu Vestfold, położony między zewnętrzną częścią Viksfjorden a Skagerrakiem. (Wszystkie przypisy pochodzą od tłumaczki).\n2 Kripos (Den nasjonale enhet for bekjempelse av organisert og annen alvorlig kriminalitet) – do 1.01.2005 Centrala Policji Kryminalnej, obecnie Centralna Jednostka ds. Przestępczości Zorganizowanej i Przestępstw o Wysokiej Szkodliwości Społecznej.\nCzarnemu mikrobusowi towarzyszyły dwa oznakowane radiowozy. Za nimi jechał adwokat w mercedesie z przyciemnianymi szybami.\nKiedy samochody się zatrzymały, pies policyjny umieszczony w klatce z tyłu jednego z radiowozów zaczął szczekać.\nPierwszy wysiadł Stiller. Od czterech lat nie prowadzono żadnych aktywnych działań związanych z zaginięciem Taran Norum. Policjanci poruszyli niebo i ziemię, zajrzeli pod każdy kamień. Ślady ostygły i sprawę rutynowo przekazano sekcji cold cases w Kripos. Z tego powodu odpowiedzialność za nowe dochodzenie przejął Stiller.\nWisting uścisnął mu dłoń. To samo zrobił Hammer.\n– Śmigłowiec? – spytał Stiller, podnosząc wzrok na bezchmurne jesienne niebo.\n– Nowy śmigłowiec został skierowany do akcji poszukiwawczej w okolicach Kongsvinger – wyjaśnił Hammer. – Zaginął dziewięciolatek. Mogą tu być w ciągu trzydziestu pięciu minut. Stary jest w remoncie. Gram został poinformowany.\nHammer skinął głową na policjanta, który stał w drzwiach mikrobusu i rozmawiał przez telefon. Kittil Gram uczestniczył w zebraniach przygotowawczych, na których przydzielono zadania. Wisting i Hammer od razu zaznaczyli, że chcą być jedynie obserwatorami.\n– Chciałbym, żeby przelecieli się nad zaznaczonym terenem z kamerą termowizyjną i sprawdzili, czy nie ma tam jakichś ludzi – powiedział Stiller.\nPodszedł do Grama i odbył z nim krótką konsultację. Gram wydał kilka rozkazów. Wyprowadzono psa patrolowego i mikrobus powoli się opróżniał. Najpierw wysiadło dwóch policjantów i jedna policjantka. Stiller przywitał ją krótkim skinieniem głowy. Maren Dokken. Odbywała staż w wydziale dochodzeniowo-śledczym i dała się poznać jako osoba obdarzona zmysłem analitycznym, który był niezbędny do tego, by móc wyodrębnić ważne szczegóły. Zapowiadała się na doskonałego śledczego, ale chwilowo pracowała w sekcji patrolowej.\nLine wysiadła z kamerą w dłoniach. Wisting skrzyżował ręce na piersiach. Nie podobało mu się to, że zaangażowała się w sprawę. Nie podobało mu się to, że Stiller ją zaangażował.\nIch ścieżki zawodowe wielokrotnie się krzyżowały. Jej jako dziennikarki i jego jako śledczego. Ich role były jasno określone i oboje dbali o zachowanie swojej niezależności, ale nie życzył sobie, żeby jego córka przebywała w pobliżu takiego człowieka jak Tom Kerr, wcielenie zła.\nLine myślała dalej i szerzej. Zapewniła sobie prawo pierwszeństwa do późniejszego wykorzystania nagrań w filmie dokumentalnym i była w stałym kontakcie z producentami, którzy zainteresowali się jej pomysłem. Nietrudno było to zrozumieć. To, czego dopuścił się Tom Kerr, było czystym bestialstwem, a jego proces nie przyniósł odpowiedzi na wszystkie pytania. Wręcz przeciwnie. Kerr miał nieznanego pomocnika. Kogoś, kogo media nazywały „Tym drugim”.\nWisting protestował, wskazując na mieszanie się ról i możliwy konflikt interesów. Line nie mogła pracować nad filmem dokumentalnym i jednocześnie realizować zlecenia dla policji. Wiedziała, że musi formalnie zakończyć współpracę z Kripos, zanim zaangażuje się w produkcję filmu, ale uważała, że udział w wizji lokalnej pomoże jej stworzyć unikalną technikę narracyjną. Tym bardziej, że do filmu było jeszcze daleko. Najpierw trzeba było rozwiązać sprawę zabójstwa Taran Norum, a Tom Kerr musiał zostać skazany prawomocnym wyrokiem. To mogło ciągnąć się latami, ale Line zamierzała śledzić ten proces.\nWisting cofnął się do pozostałych, którzy stali w półokręgu przed mikrobusem. Kerr pojawił się w drzwiach. Kiedy zrobił ostatni krok i zszedł na ziemię, zabrzęczał łańcuch spinający kajdanki na nogach.\nPrzez chwilę stał nieruchomo. Potem podniósł głowę i spojrzał na niebo, a następnie rozejrzał się po twarzach wszystkich osób, które zebrały się tam z jego powodu. W końcu jego wzrok zatrzymał się na adwokacie.\nClaes Thancke zrobił krok do przodu i spojrzał na Stillera.\n– Gdzie mogę spokojnie porozmawiać z klientem? – spytał.\n– Możecie wrócić do środka – zaproponował Stiller, wskazując głową mikrobus.\nAdwokat nie krył sceptycyzmu. Najwyraźniej obawiał się, że będą podsłuchiwani.\n– Nie możemy tego zrobić w moim samochodzie? – spytał.\nStiller zerknął na Grama.\n– Jeśli odda mi pan kluczyki – rzekł tamten.\nThancke wyjął kluczyki z kieszeni i rzucił je policjantowi w kombinezonie.\n– Wyłączcie dźwięk – poprosił Tom Kerr.\nStiller podszedł do niego, wyciągnął przewód mikrofonu i wziął nadajnik, podczas gdy Gram sprawdził wnętrze mercedesa.\n– Usiądźcie na tylnej kanapie – powiedział i przytrzymał drzwi.\nAdwokat i jego klient wsiedli do samochodu. Umundurowani policjanci zajęli pozycje wokół pojazdu.\nClaes Thancke reprezentował trzecie pokolenie obrońców i był jednym z najbardziej kontrowersyjnych adwokatów w kraju. Wisting spotykał go już wcześniej w związku z kilkoma sprawami i miał dla niego szacunek. O Thanckem dyskutowano i krytykowano go, ponieważ lubił prowokować. Poparł między innymi legalizację narkotyków, aktywnej eutanazji i prostytucji, chciał także zniesienia wieku uprawniającego do współżycia seksualnego. Jego kontrowersyjne poglądy rozgniewały wiele osób. Nazywano go seksistą i mizoginem, chociaż Wisting uważał go za strażnika praw mniejszości i rządów prawa. Był znanym i nieustraszonym profesjonalistą, stawał w obronie najsłabszych i wyrzuconych na margines społeczeństwa, podejmował się prowadzenia spraw, które nie przynosiły mu popularności. Nie był do nikogo uprzedzony i dbał o swoich klientów. Dużą ich część stanowili ludzie, którymi gardzono. Pedofile, gwałciciele, zabójcy, rasiści i damscy bokserzy.\nJedną z takich osób był czterdziestotrzyletni Tom Kerr. Po raz pierwszy Thancke bronił go dwadzieścia pięć lat temu. Wówczas Kerra skazano między innymi za siedem przypadków podglądactwa i uśmiercenie zwierząt domowych wielu osób ze swojego sąsiedztwa. Wisting czytał akta spraw. W sądzie Kerr tłumaczył, że dręcząc i zabijając zwierzęta, dawał upust złości.\nWisting dostrzegał kontury obu mężczyzn za przyciemnianymi szybami. Czasem rejestrował ruch, jakby jeden z nich coś pokazywał albo wyjaśniał.\n– O czym oni rozmawiają? – spytał Hammer z rezygnacją w głosie. – Przecież przed wyjazdem dostali godzinę na rozmowę w zakładzie karnym.\nWisting zastanawiał się właśnie, czy podejść do Line, ale wtem otworzyły się drzwi mercedesa. Thancke poprawił marynarkę. Kerr przyjął postawę wyczekującą. Chwilę później podszedł do niego Stiller i ponownie podłączył mikrofon do nadajnika. Line nałożyła słuchawki.\n– Gotowy? – spytał Stiller.\nKerr skinął głową i splunął na ziemię. Potem podniósł dłonie tak wysoko, jak pozwalały na to kajdanki, i wskazał ścieżkę po drugiej stronie łąki.\n– Pójdziemy tamtędy – oznajmił.\nŚcieżka była mało uczęszczana. Line szła piąta, tuż za Stillerem, i musiała ciągle odgarniać smagające ją po twarzy gałęzie gęsto rosnących drzew.\nZnała Stillera z dwóch spraw. Pierwszy raz zetknęła się z nim, gdy pracowała w „VG”. Przygotowywała wówczas podkast o niewyjaśnionej sprawie zaginięcia, do którego doszło jeszcze w latach osiemdziesiątych. Po raz drugi pracowali przy sprawie w ubiegłym roku. Line została włączona do ekipy dochodzeniowej, która miała wyjaśnić pochodzenie sporej sumy pieniędzy znalezionych w letniej posiadłości znanego polityka. Line przyczyniła się do rozwiązania obu tych spraw.\nStiller był dobrym śledczym, ale we wszystkim, co robił, zawsze miał ukryty jakiś cel.\nTo było trzecie zlecenie, które wykonywała dla niego i sekcji cold cases. W pierwszym chodziło o dostarczenie dokumentacji zdjęciowej do wewnętrznej publikacji. W drugim o udokumentowanie tego, jak pewien mężczyzna przyznaje się do zbrodni popełnionej niemal dwanaście lat wcześniej.\nGdy tydzień temu zadzwonił, w pierwszej chwili miała wrażenie, że chce ją zaprosić na randkę. Czuła to. I była gotowa uprzejmie mu odmówić. Wprawdzie był atrakcyjnym mężczyzną, a różnica wieku między nimi – był od niej sześć lat starszy – nie stanowiła dla niej problemu. Ale chciała, żeby ich relacje miały charakter czysto zawodowy.\nDługi konwój poruszał się ścieżką w całkowitym milczeniu.\nLine nie wiedziała, co Tom Kerr powiedział śledczym o zabójstwie Taran Norum, ale znała szczegóły dwóch pozostałych zbrodni.\nKerr okazał się prawdziwym zwyrodnialcem. Obie dziewczyny były więzione przez kilka dni. Zostały poddane torturom i zadręczone na śmierć. Wielokrotnie gwałcone, również przy użyciu różnych narzędzi. Niektóre były podgrzewane, zanim Kerr wepchnął im je do pochwy. Ofiary miały liczne obrażenia wewnętrzne, między innymi rozerwane jelita i drogi moczowe. Sekcja zwłok wykazała, że ich sutki zostały wyrwane obcęgami, kiedy dziewczyny jeszcze żyły. Po dokonaniu zabójstw Kerr rozkawałkował ich ciała. Głowa, ręce i nogi zostały odcięte od tułowia, zapewne po to, by łatwiej było pozbyć się zwłok.\nOdwróciła się, nie obracając kamery, i zobaczyła, że ojciec szedł prawie na samym końcu. Wydał jej się stary i ociężały. Gdyby nie to, że Kerr miał założone kajdanki transportowe, ojciec zostałby pewnie daleko w tyle.\nNa ścieżce leżało zwalone drzewo. Konwojenci musieli pomóc więźniowi pokonać przeszkodę.\nTo był głos ojca.\n– Możemy zamienić dwa słowa, zanim pójdziemy dalej?\nStiller poprosił konwojentów o krótką przerwę. Wisting podszedł do niego. Line słyszała ich cichą rozmowę w słuchawkach przez mikrofon Stillera.\n– Nie podoba mi się to – powiedział ojciec. – Przeszliśmy tą ścieżką już ponad sto metrów. To nielogiczne.\n– Co masz na myśli? – spytał Stiller.\n– Pozostałe dwa groby znajdowały się w odległości mniejszej niż dwadzieścia metrów od miejsca, w którym zaparkował samochód. Po co miałby nieść zwłoki ponad pięć razy dalej?\nStiller odwrócił się i spojrzał w głąb ścieżki.\n– Daleko jeszcze? – spytał.\nLine zrobiła zbliżenie twarzy Kerra i usłyszała przez słuchawki, jak mężczyzna zebrał ślinę i znowu splunął.\nKerr wzruszył ramionami, milczał przez chwilę, po czym rzekł:\n– Jakieś dwieście metrów. Po prawej stronie będzie stare ogrodzenie dla owiec. Jest w nim otwór. Wtedy będziemy już prawie na miejscu.\nStiller zrobił kilka kroków w jego stronę.\n– Dlaczego zawlokłeś ciało tak daleko od drogi? – spytał.\n– Żeby nikt go nie znalazł – odparł Kerr. – I opłaciło się, co nie?\n– Wiem, o które ogrodzenie mu chodzi. – Line usłyszała komentarz ojca. – To co najmniej trzysta metrów stąd.\nPo chwili podszedł do nich Gram.\nStiller nie zdążył odpowiedzieć, bo do rozmowy wtrącił się Claes Thancke:\n– Przepraszam, że musicie iść tak daleko, ale zdaje się, że mój klient miał wskazać rzeczywiste miejsce ukrycia zwłok, a nie takie, które najbardziej wam pasuje – stwierdził ironicznie.\n– To powinno być z nim wcześniej ustalone – skwitował Gram.\n– Nie chciał nam podać dokładnej lokalizacji – tłumaczył się Stiller. – Ani w którym kierunku będziemy szli, ani jak długo.\nNagle zabrzęczał łańcuch od kajdanek na nogach więźnia. Żeby podrapać się w czoło, Kerr musiał opuścić głowę.\n– Idziemy dalej – zdecydował Stiller.\nKittil Gram wysłał naprzód przewodnika z psem, wydając mu rozkaz jak najszybszego dotarcia do ogrodzenia dla owiec. Pozostali poruszali się w tempie Kerra. Zaledwie kilka metrów dalej więzień potknął się o wystający korzeń. Przewrócił się do przodu i chociaż próbował zamortyzować upadek, uniemożliwiły mu to kajdanki na nogach. Mimo to udało mu się obrócić i upaść na prawe ramię zamiast na twarz.\nDwóch policjantów musiało pomóc mu wstać.\n– Wszystko w porządku? – spytał Stiller.\nKerr nie odpowiedział. Zamiast tego zaczął ruszać ciałem, próbując strząsnąć z siebie ściółkę leśną.\n– Kajdanki transportowe nie nadają się do chodzenia po lesie – zaprotestował Claes. – Niepotrzebnie narażamy mojego klienta na niebezpieczeństwo. Przecież współpracuje z policją.\n– I to jest część tej współpracy – skomentował Gram i sprawdził, czy kajdanki na rękach nie obluzowały się. – Idziemy dalej.\nRuszyli przed siebie. Kerr nadal narzucał tempo. Pod ich stopami chrzęściły zeszłoroczne liście. Line przełożyła kamerę do drugiej ręki i niosła ją na wysokości biodra. Kamera nie ważyła więcej niż kilka kilogramów, a mimo to ciężko jej było trzymać ją przez cały czas w górze.\nŚcieżka poszerzyła się i skręciła lekko na północ. Las zmienił charakter. Gęste drzewa liściaste ustąpiły miejsca większym drzewom o krzywych, chropowatych pniach i powykręcanych gałęziach.\nKerr spojrzał za siebie. Line słyszała jego oddech w słuchawkach. Krótki i przerywany.\nKiedy znowu się odwrócił, stracił równowagę. Policjant idący najbliżej próbował go złapać, ale Kerr i tak upadł.\nLine zrobiła zbliżenie. Kiedy go podnieśli, miał małą krwawiącą ranę na policzku.\n– Zadrapałeś się – powiedział do niego Thancke. – Mamy coś z tym zrobić czy idziemy dalej?\nClaes Thancke znowu zaprotestował przeciwko zastosowaniu kajdanek transportowych, ale nikt nie zwrócił na niego uwagi.\n– Idziemy dalej – odparł Kerr.\nPo dwóch minutach marszu po prawej stronie zobaczyli stare ogrodzenie z siatki. Dawne pastwisko dla owiec było zarośnięte. Część słupków zbutwiała, a fragmenty zerwanego ogrodzenia leżały w wysokiej trawie.\nPolicjant z psem czekał już na nich przy pozostałościach furtki. Stamtąd, aż do strumienia, rozciągało się trawiaste zbocze.\nKonwój zatrzymał się.\n– Musimy tam zejść – powiedział Kerr, wykonując ruch głową.\n– To jeszcze bardziej nierówny teren niż ścieżka, którą szliśmy – stwierdził Thancke. – Schodzenie po zboczu w kajdankach na nogach jest absolutnie niewskazane. Ryzykujecie, że mój klient dozna poważnych obrażeń.\nGram i Stiller podeszli do Wistinga. Line poprawiła słuchawki. Skóra pod nimi stała się wilgotna, ale nie zdjęła ich, ponieważ chciała słyszeć, co mówią mężczyźni.\n– Ma rację – powiedział ojciec.\nOjciec rzucił okiem na więźnia i przeniósł wzrok z powrotem na Grama.\n– Co ty na to, żeby zdjąć mu kajdanki z nóg?\nGram skinął głową.\n– Zgadzam się, o ile zostanie w kajdankach na rękach.\n– Okej, jak chcecie – powiedział Stiller.\nKerr dostał polecenie, by rozpiąć pasek. Gram otworzył kluczem obręcze zaciśnięte wokół jego kostek i wyciągnął łańcuch górą przez jedną z nogawek. Następnie odłączył kajdanki na nogi od tych na ręce i podał je policjantowi, który niósł plecak.\nKerr podniósł ręce na wysokość twarzy i potarł dłonią po zadrapaniu na policzku. Na dwóch palcach zebrała się krew. Przez chwilę przyglądał się jej, po czym włożył palce do ust i oblizał je do czysta.\nPies policyjny zaszczekał niecierpliwie. Gram wydał rozkaz, by kontynuować marsz.\nKerr ruszał się swobodniej, ale nie przyspieszył. Schodził po dawnym pastwisku w kierunku strumienia wypływającego z lasu. Zdawało się, że na dole w ogrodzeniu rzeczywiście jest otwór, a po drugiej stronie biegnie polna droga.\nUmundurowani policjanci szli za nim, ale w pewnej odległości, w rozproszonym szyku liniowym, jakby żaden z nich nie chciał znaleźć się zbyt blisko więźnia. Line rozejrzała się, szukając wzrokiem ojca. On i Hammer uformowali tylną straż. Adwokat w butach na śliskiej podeszwie również został daleko w tyle.\nNagle Kerr zaczął poruszać się inaczej. Ugiął kolana i przechylił tułów do przodu. Line usłyszała, że wziął głęboki oddech. A potem… rzucił się biegiem naprzód.\nWistinga zaalarmowały krzyki. Szedł na samym końcu czternastoosobowego konwoju i myślami był już przy kolejnej fazie operacji. Gdyby Kerr rzeczywiście wskazał miejsce ukrycia zwłok Taran Norum, to on, Wisting, byłby odpowiedzialny za wydobycie szczątków i przeprowadzenie badań kryminalistycznych. Będą musieli odpowiednio przygotować ścieżkę, by mógł nią przejechać quad z niezbędnym sprzętem.\nGdy usłyszał krzyki, zorientował się, że Kerr biegnie w kierunku polnej drogi, która znikała w głębi lasu po drugiej stronie pola. W niewytłumaczalny sposób udało mu się zdjąć kajdanki z jednego nadgarstka. Kiedy przebiegał przez otwór w ogrodzeniu, miał już niemal dziesięciometrową przewagę nad konwojentami.\nWtem rozległ się potężny huk. Wisting, oślepiony intensywnym błyskiem światła, upadł na ziemię. Przed oczami wirowały mu bezsensowne kolorowe wzory. Powietrze wypełniły wrzaski i przeciągłe krzyki. Ziemia i piasek wyrzucone w górę rozsypały się wokół niego.\nDzwoniło mu w uszach. Z trudem oddychał. Musiał tłoczyć powietrze do płuc.\nPodniósł się na łokciach. Uklęknął na czworakach, żeby wziąć się w garść. Próbował zorientować się w sytuacji. Po zboczu czołgał się w panice młody policjant, wydając z siebie niezrozumiałe dźwięki. Podniósł się, potknął o własne nogi, upadł i czołgał się dalej. Inny szedł chwiejnym krokiem, rozstawiając sztywno ręce na boki. Jego ubranie było w strzępach, a pokrytą kurzem twarz zalewała krew. Był nie do rozpoznania. Podniósł głowę, spojrzał w górę, po czym upadł na kolana i wybuchnął płaczem.\nWisting wstał i otworzył szeroko usta, żeby odetkać przewody słuchowe. Ktoś krzyczał. Przeraźliwie. Odwrócił się tam, skąd dobiegał dźwięk. Maren Dokken już biegła do swojego kolegi równolatka, który leżał na ziemi i zwijał się z bólu. Jej mundur był cały w strzępach. Krwawiła z wielu ran ciętych na twarzy, a jej lewe ramię, z którego ściekała krew, zwisało sztywno wzdłuż ciała.\nZrobił kilka kroków, rozejrzał się i zobaczył Line. Leżała na ziemi. Rzucił się w jej stronę, ale ona już szukała ręką kamery i próbowała się podnieść.\n– Zostań tutaj! – powiedział, kładąc jej dłoń na ramieniu. – Nigdzie się stąd nie ruszaj!\nStał tak, z dłonią na ramieniu córki, i starał się ocenić sytuację. Wszystkie mięśnie miał napięte. Adrenalina krążyła po całym ciele. Dudniło mu w skroniach. Zapach materiałów wybuchowych kręcił w nosie.\nPrzy wejściu do lasu powstał krater, a pozostałości po ogrodzeniu dla owiec zostały wysadzone w powietrze. Dwaj policjanci leżeli na ziemi. Krzyczeli i zwijali się z bólu i przerażenia.\n– Zostań tu! – powtórzył.\nPrzewodnik wydał psu komendę i puścił owczarka niemieckiego w pogoń za Tomem Kerrem, a potem sam pobiegł za nim. Gram usiłował ich zawrócić.\n– Ścieżka może być zaminowana! – ostrzegał.\nW tej samej chwili usłyszeli dwa szybkie wystrzały z pistoletu i ujadanie psa ucichło.\nWisting skupił się na rannych policjantach. Jeden z nich zdołał usiąść. Kaszlał, wypluwając przy tym sporą ilość krwi. Drugi wyglądał tak, jakby oderwało mu stopę. Już nie krzyczał. Leżał blady i nieprzytomny w wysokiej trawie. Hammer podbiegł do niego i sprawdził mu oddech i puls. Komisarz uniósł nogę policjanta z uszkodzoną stopą, żeby zatamować krwotok. Poluzował but. Z otwartej rany zwisały zerwane ścięgna i mięśnie.\nHammer zdjął kurtkę, a potem jednym ruchem ściągnął też koszulę. Podarł ją na paski i podał Wistingowi, który przycisnął kilka z nich do rany, a pozostałymi skrawkami materiału mocno obwiązał nogę.\n– Potrzebuję natychmiastowej pomocy medycznej – usłyszeli głos Grama zgłaszającego zdarzenie przez radio. – Wybuchł granat. Trzech policjantów jest poważnie rannych, a co najmniej czterech ma lżejsze obrażenia.\nW centrali wiedziano, jaką operacją dowodzi Gram. Oficer łącznikowy potwierdził przyjęcie zgłoszenia, nie zadając zbędnych pytań.\nWielu konwojentów miało drobne rany cięte twarzy i krwawiło z nosa i uszu. Gram rozkazał dwóm z nich wrócić do samochodu i przynieść apteczkę i broń. Jeden z policjantów zajął miejsce Wistinga.\nOdezwała się radiostacja. Inny, bardziej władczy głos poprosił Grama o złożenie raportu.\nGram spojrzał w stronę polnej drogi, którą uciekł Kerr, po czym zameldował:\n– Nie kontrolujemy obiektu. Jest uzbrojony i porusza się pieszo w kierunku południowo-wschodnim.\n– Trzeba zarządzić blokadę dróg – powiedział Wisting. – I niech przyślą śmigłowiec.\nGram ponownie sięgnął po nadajnik radiowy. Dobrze znał teren, więc poprosił o rozmieszczenie punktów kontrolnych na skrzyżowaniach i w innych strategicznych miejscach.\n– Proszę również o wsparcie Heli 3-0 i skompletowanie załogi Uniform 3-0 – mówił dalej.\nUniform 3-0 to była łódź policyjna. O tej porze roku zwykle cumowała przy nabrzeżu.\n– Przyjąłem – padła odpowiedź.\nStiller rozmawiał przez telefon. Zakończył rozmowę i podszedł do nich. Twarz miał brudną od ziemi i piasku.\n– Mam do dyspozycji cywilny zespół rozpoznawczy, który kontroluje okoliczne drogi – wyjaśnił. – Cztery jednostki.\n– Śmigłowiec LPR jest już w drodze – zameldował oficer łącznikowy. – Centrum Powiadamiania Ratunkowego wysłało pięć karetek, w tym jedną specjalistyczną.\nGram potwierdził odbiór wiadomości.\nBez przerwy przychodziły nowe zgłoszenia. Jednostki, które były w drodze, zgłaszały swoją pozycję i przewidywany czas przybycia na miejsce. Gram odpowiadał na zgłoszenia i kierował załogami.\nSytuacja wokół nich powoli zaczęła się klarować. Ranni otrzymali pierwszą pomoc przedmedyczną. Chwilowo niewiele więcej można było dla nich zrobić.\nWisting spojrzał na nieprzytomnego dwudziestokilkuletniego policjanta. Prowizoryczny opatrunek wokół jego kostki przesiąkł, ale wyglądało na to, że krwawienie zostało zatamowane. Twarz również miał zakrwawioną, a mundur cały w strzępach.\n– Wszystko będzie dobrze – zapewnił go Hammer. – Nie ma żadnych poważnych obrażeń zewnętrznych poza tą stopą.\n– Najbardziej martwię się o to, że ciśnienie mogło spowodować uraz wewnętrzny – powiedział Stiller i rzucił okiem na policjanta, który kaszlał i pluł krwią. – Że mogą mieć uszkodzone płuca.\nHammer podniósł z ziemi kurtkę, włożył ją.\n– Co się właściwie stało? – spytał, rozglądając się dookoła.\nWisting obszedł krater, przyjrzał się ziemi i już po chwili znalazł to, czego szukał. W trawie leżała żyłka wędkarska.\n– Zaczepił o nią nogą – stwierdził Hammer.\nChwycił żyłkę i przyciągnął ją do siebie. Na jej końcu wisiała zawleczka granatu ręcznego.\n– Przebiegając przez otwór w ogrodzeniu, spowodował wybuch granatu – skomentował.\nKomisarz spojrzał w głąb polnej drogi, którą uciekł Kerr. W ich kierunku szedł przewodnik psa. Dłonie i mundur miał poplamione krwią owczarka, który leżał gdzieś w lesie.\nZ oddali dobiegało wycie syren.\nPrzewodnik psa ściszył dźwięk w krótkofalówce, którą miał przyczepioną do kieszeni na piersi, i rozejrzał się dookoła zagniewany. Jego wzrok zatrzymał się na adwokacie Kerra, jakby wszystko, co się stało, to była jego wina.\n– Kurwa, miał pistolet! – zawołał. – Ktoś mu go dostarczył.\nPolicjanci, których Gram wysłał do samochodu po broń i apteczkę, byli już z powrotem. Jeden z nich niósł też mapę. Kiedy ją rozłożył, natychmiast otoczyli go inni funkcjonariusze. Wisting stanął nieco z tyłu, a mimo to zdołał zorientować się w sytuacji. Dostrzegł strumień i zaznaczoną przerywaną linią polną drogę, którą uciekł Tom Kerr. Ścieżka łączyła się z prywatną drogą prowadzącą do osiedla domków letniskowych, położonych w pobliżu wybrzeża szkierowego.\n– W porządku – powiedział Gram i wyprostował się. – Potrzebuję trzech ludzi.\nWyznaczył przewodnika psa i dwóch najstarszych i najbardziej doświadczonych policjantów, którzy byli w stanie pracować.\n– Chcę, żebyście przeszukali tę drogę, aż do samego strumienia.\nPolicjanci uzbroili się w pistolety maszynowe. Dowódcą zespołu został przewodnik psa.\nGram chciał jeszcze coś dodać, ale dostał wezwanie z centrali operacyjnej:\n– Komendant zwołał sztab – poinformował go oficer. – Wydał następujący rozkaz wstępny: Tom Kerr nie może opuścić tego obszaru. Należy go zatrzymać za pomocą wszelkich dostępnych środków.\n– Przyjąłem – odparł Gram, po czym rozejrzał się wokół siebie, żeby mieć pewność, że wszyscy usłyszeli komunikat.\nClaes Thancke, który przez cały czas milczał i trzymał się z tyłu, teraz zabrał głos:\n– Za pomocą wszelkich dostępnych środków? – powtórzył. Jego głos był cieńszy niż zwykle. – Co to dokładnie oznacza?\nMetal uderzył o metal, gdy przewodnik psa przeładował broń. Dwaj pozostali funkcjonariusze zrobili to samo. I ruszyli przed siebie.


W dobie elektronicznego obiegu informacji, bardzo istotną rolę odgrywa System zarządzania dokumentami. Wielkie przedsiębiorstwa muszą dbać o poufność informacji. Zapewnienie bezpieczeństwa dokumentom wymaga stworzenia szeregu procedur, które dadzą gwarancję, że informacje oznaczone, jako tajne, lub poufne, nie trafią do nieodpowiedniej osoby. Nie jest to zadanie łatwe, zwłaszcza, przy tak dużej ilości informacji i dokumentów. Rozwiązaniem tego problemu może być skorzystanie z gotowego systemu zarządzania dokumentami, który zapewni nam kontrolę nad przepływem danych w przedsiębiorstwie. Wdrożenie odpowiednich procedur może być kosztowne i czasochłonne, lecz niejednokrotnie waga przesyłanych informacji jest znacznie wyższa, niż koszty. Z punktu widzenia konsumenta ważną kwestią jest korzystanie z usług przedsiębiorcy, który może legitymować takim systemem, gdyż świadczy to o tym, że korzystamy z usług podmiotu w pełni profesjonalnego i dbającego o potrzeby swoich klientów. Zważywszy, że informacje mają największą wartość w obecnych czasach, powinniśmy to doskonale rozumieć.\n27 lipca 2017Wypożyczalnia samochodów Warszawa


Integracja z Comarch Optima - EasyUploader - program do obsługi Allegro oraz Sklepów\nEasyUploader - program do obsługi Allegro oraz Sklepów\nForum dla użytkowników aplikacji EasyUploader\nRejestracja: 14 mar 2014, 11:24\nPost autor: goldwell-prof » 14 mar 2014, 12:43\nEwentualnie czy w przyszłości można liczyć na taki dodatek?\nRejestracja: 24 sty 2013, 11:28\nRe: Integracja z Comarch Optima\nPost autor: awa1227 » 22 mar 2014, 21:55\nz Fakturą Small Business megatech`a też bym był zainteresowany\nRejestracja: 15 kwie 2013, 10:35\nPost autor: sikorss19 » 29 lis 2015, 12:10\nChciał bym zakupić integrację Easyuploadera z Comarchem ale w taki sposób że funkcjonalność EU zostaje bez zmian (wystawia paragony, listy przewozowe i zajmuje się obsługa sklepu i allegro) a w Comarchu jedynie rejestrowane są paragony i rozchodowany towar z magazynu.\nCzy jest możliwe napisanie takiego “modułu” lub czy ktoś wie może gdzie coś takiego można kupić?\nRejestracja: 02 lut 2017, 10:29\nPost autor: xaxa » 16 lut 2017, 08:18\nPodpinam sie pod pytanie poprzednika, czy istnieje możliwość spięcia optimy z ES?\nRejestracja: 23 kwie 2019, 12:57\nPost autor: ComarchPartner » 23 kwie 2019, 12:59\nPosiadamy rozwiązanie importujące dane z EU do Comarch ERP Optima. Jeżeli są Państwo zainteresowani proszę o wiadomość na priv.\nWróć do „Zlecenia wykonania integracji”