Dla początkujących Kosmetyki Recenzje\nWbrew pozorom wybór szamponu i odżywki do włosów wcale nie jest łatwy. W drogeriach dostępne są kosmetyki do włosów suchych, zniszczonych, farbowanych, przetłuszczających się, czy cienkich i delikatnych, a producenci deklarują działanie regenerujące i nawilżające. Nie zawsze to, co zamieszczane jest w hasłach reklamowych ma odzwierciedlenie w składzie produktów. Dlatego dziś zajmiemy się tym jak wybrać kosmetyki nawilżające do włosów. Czym się kierować, kupując nawilżającą odżywkę i szampon? Co powinno znajdować się w składzie?\nNie ulega wątpliwościom fakt, że kosmetyki nawilżające są podstawą pielęgnacji każdych włosów. Bez regularnego nawilżania włosy stają się suche, sztywne i matowe, szybko kruszą się i rozdwajają się. Pamiętajmy, że zdrowe włosy powinny zawierać przynajmniej 10% wody.\nJak wybrać kosmetyki nawilżające do włosów?\nSprawdź skład kosmetyku!\nKosmetyki nawilżające powinny mieć w składzie np.:\nsacharozę – Sucrose.\nCzy tylko te składniki są niezbędne? Nie, świetnie by było, aby odżywki i maseczki nawilżające miały w składzie emolienty, czyli substancje natłuszczające. Mogą to być oleje jak np. olej arganowy, olej z pestek winogron, olej sojowy czy np. alkohol cetylowy (Cetyl Alcohol). Obecność emolientów wzmacnia działanie substancji nawilżających, ponieważ tworzą warstwę okluzyjną, która chroni przed odparowaniem wody.\nDobierz produkt do typu swoich włosów\nWłosy według producentów dzielimy na kilka typów, ale jak pewnie wiecie możemy je również podzielić ze względu na porotowatość.\nW przypadku włosów suchych i zniszczonych (ale i nie tylko!) będziemy szukać szamponu o łagodnym lub średnim składzie. Zatem wykluczymy takie detergenty jak Sodium Laureth Sulfate, Ammonium Lauryl Sulfate czy Sodium Coco Sulfate, które mogą powodować zaburzenia wydzielania łoju, czy przesuszenie skóry i włosów. Są również uważane za rakotwórcze. Podobnie możemy postąpić w przypadku włosów nadmiernie przetłuszczających się. Często odpowiedzialne są za to silne detergenty – które wysuszając skórę, nadmiernie ją stymulują do wydzielania sebum.\nNa włosach wysokoporowatych i zniszczonych powinny sprawdzić się odżywki z dużą zawartością substancji nawilżających (na początku składu) jak i natłuszczających. Warto szukać w składzie olejów takich jak olej z kiełków pszenicy, arganowy, ze słodkich migdałów, pestek winogron, konopny, lniany.\nWłosy średnioporowate również od czasu do czasu potrzebują nawilżenia oraz olejów – arganowego, z pestek śliwki, makadamia, rzepakowego czy oliwy z oliwek.\nSprawdź opinie na blogach, forach, grupach na Facebooku\nJeśli nie mamy wiedzy na temat składów kosmetyków i nie wiemy, w jaki sposób je dobierać, możemy sprawdzić opinie w Internecie. Służą temu blogi, baza recenzji Kosmetyk Wszech Czasów (tzw. KWC), czy grupy na Facebooku. To właśnie z tych miejsc możemy wiele się nauczyć o kosmetykach – poznać zasady analizy składów, czy dowiedzieć się, w jaki sposób i jak często stosować produkty, aby osiągnąć jak najlepszy efekt. Warto zapamiętać, że włosy najlepiej reagują na zrównoważoną pielęgnację, dlatego powinnyśmy sięgać zarówno po maski i odżywki nawilżające, natłuszczające i proteinowe.\nObecnie stosuję nowy duet do nawilżania włosów, który niedawno wprowadziła marka Halier. Jest to szampon do włosów suchych i zniszczonych z linii RE:SCUE oraz odżywka do włosów suchych i zniszczonych z linii RE:SCUE.\nSzampon do włosów suchych i zniszczonych Halier z linii RE:SCUE\nSkład: Aqua, Sodium Lauroyl Sarcosinate, Sodium Lauryl Sulfoacetate, Cocamidopropyl Betaine, Sodium Methyl Cocoyl Taurate, Cetraria Islandica Extract, Rubus Arcticus Fruit Extract, Polyglutamic Acid Synthetic Fluorphlogopite, Panthenol, Phenoxyethanol, Titanium Dioxide, Tin Oxide, Xantan Gum, Parfum, Guar Hydroxypropyltrimonium Chloride, Ethylhexylglycerin, Citric Acid, Buthylphenyl Methylpropional, Limonene, Linalool.\nAnaliza: woda, substancja pianotwórcza łagodząca działanie silnych detergentów, substancja myjąca łagodniejsza od SLS/SLES, łagodna substancja myjąca, substancja myjąca, ekstrakt z płucnicy islandzkiej, ekstrakt z owoców jeżyny arktycznej, kolagen roślinny, mika syntetyczna, pantenol, konserwatnt, dwutlenek tytanu (filtr UV), tlenek cyny (filtr UV), zagęstnik, zapach, antystatyk, humektant o działaniu konserwującym, regulator pH, składnik kompozycji zapachowej, składnik kompozycji zapachowej, składnik kompozycji zapachowej.\nHumektanty (substancje nawilżające) i ekstrakty\nW szamponie znajdują się detergenty łagodne i o średniej sile działania, które łagodzone są przez Sodium Lauroyl Sarcosinate. Oprócz nich mamy substancję nawilżającą Ethylhexylglycerin i pantenol oraz bardzo rzadko spotykane ekstrakty – z płucnicy islandzkiej oraz owoców jeżyny arktycznej.\nEkstrakt z płucnicy islandzkiej ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, wzmacniające, osłaniające.\nEkstrakt z owoców jeżyny arktycznej (malina moroszka, malina nordycka) działa wzmacniająco i ochronnie na naczynia krwionośne, stymuluje krążenie krwi, chroni kolor włosów.\nMamy tutaj także filtry UV oraz mikę syntetyczną, która wygładza.\nbardzo dobrze oczyszcza, jednocześnie nie wysuszając włosów,\ncałkiem nieźle się pieni,\nProdukt znajduje się w bardzo poręcznym opakowaniu. Dzięki pompce w łatwy i szybki sposób można dozować odpowiednią ilość szamponu. Plusem jest także materiał, z jakiego wykonane jest opakowanie produktu – podczas kąpieli nie ma szansy, aby się wyślizgnęło z rąk! Minus? Na opakowaniu brakuje składu, a opis jest w języku angielskim. Oczywiście producent nie zataił informacji o składzie 🙂 każdy szampon i odżywka z linii Halier RE:SCUE wraz z ulotką w języku polskim umieszczone są w kartonikowym pudełku. Minusem jest też fakt, że opakowanie nie jest przezroczyste, a więc nie widać, ile produktu zostało w środku.\nCena: 79 zł/250 ml.\nOdżywka do włosów suchych i zniszczonych Halier z linii RE:SCUE\nSkład: Aqua, Glycerin, Cetearyl Alcohol, Cetrimonium Chloride, Caprylic/Capric/Succinic Trigliceride, PCA Glyceryl Oleate, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Hydroxyethylcellulose, Parfum, Argania Spinosa Kernel Oil, Polyglutamic Acid, Cetraria Islandica Extract, Rubus Arcticus Fruit Extract, Benzyl Salicylate, Limonene.\nAnaliza: Woda, gliceryna, emolient, antystatyk o działaniu konserwującym i emulgującym, emolient o działaniu emulgującym, substancja zmiękczająca, konserwant, konserwant, zagęstnik, zapach, olej arganowy, kolagen roślinny (nawilża do 10 razy bardziej niż kwas hialuronowy), ekstrakt z płucnicy islandzkiej, ekstrakt z owoców jeżyny arktycznej, konserwant, zapach.\nW składzie odżywki znalazły się nawilżająca gliceryna i kolagen roślinny (kwas poliglutaminowy), który nawilża do 10 razy bardziej niż kwas hialuronowy. Ponadto mamy tutaj wyciągi z płucnicy islandzkiej i z owoców jeżyny arktycznej. Są także emolienty i antystatyki.\nOdżywka ma bardzo fajny skład. Powinna sprawdzić się na włosach suchych i zniszczonych. Ale ja poleciłabym ją szczególnie posiadaczkom włosów cienkich, delikatnych i z tendencją do przetłuszczania. Nie ma tutaj substancji, które mogłyby obciążyć włosy. Poza tym produkt jest zgodny z pielęgnacją Curly Girl, więc kręconowłose mogą naprawdę polubić tą odżywkę!\nlekka, nie obciąża,\npodbija skręt włosów 🙂\nMinusem może być gliceryna, która znajduje się wysoko w składzie. Niektóre włosy reagują na nią puchem, ale moje wręcz ją uwielbiają. Nie dla wszystkich jest to produkt uniwersalny, ale w połączeniu np. z odżywką Halier Fortesse może stanowić zgrany duet do codziennej pielęgnacji włosów.\nCena: 89 zł/150 ml.\nPodsumowując, dla mnie kosmetyki nawilżające do włosów marki Halier z linii RE:SCUE stały się kolejnym hitem w mojej pielęgnacji. Z pewnością będę po nie sięgać, żeby uzyskać efekt miękkich, mięsistych i gładkich włosów.\nCzy znacie markę Halier? W jaki sposób nawilżacie suche i zniszczone włosy?\nPatronem artykułu jest marka Halier, która kładzie nacisk na zdrowie i piękno włosów. W jej asortymencie znajdziemy produkty dla mężczyzn i kobiet z linii Fortesse, Fortive, Re:hab, Re:scue, Re:flect oraz Hairvity.


Karty płatnicze - Przelewy24\nKarta płatnicza to jedna z najbardziej powszechnych form płatności na świecie. Platforma Przelewy24, spełniając rygorystyczne wymogi standardu PCI DSS LEVEL 1, gwarantuje szybkie, proste i przede wszystkim bezpieczne transakcje przy użyciu kart płatniczych takich jak: Visa, MasterCard.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom rynku, umożliwiamy realizację transakcji z wykorzystaniem technologii 3DS gwarantującej pełne bezpieczeństwo sprzedawcy. Serwis Przelewy24 posiada w swojej ofercie szereg innowacyjnych rozwiązań gwarantujących szybkie i bezpieczne realizacje transakcji kartami płatniczymi:\nprocesowanie transakcji kartowych na stronie merchanta, możliwość dostosowania formatki kartowej do layoutu serwisu/sklepu,\nOne Click Payment - płatność za pomocą jednego kliknięcia – bez konieczności zakładania konta przez osobę płacącą w systemie operatora płatności,\nobsługa transakcji w 50 walutach z uniknięciem kosztów przewalutowania – wypłata 1 do 1,\nusługa DCC (Dynamic Currency Conversion) – rozwiązanie to umożliwia klientom dokonywanie transakcji w walucie obcej. Posiadacz karty zagranicznej ma możliwość wyboru waluty transakcji, w związku z czym zostaje obciążony kwotą w swojej walucie. Z tytułu tego rodzaju płatności, merchant otrzymuje bonus – zwrot do 1 % wartości transakcji,\nsubskrypcje i płatności cykliczne gwarantujące terminowe dokonywanie płatności sprzedawcom, którzy oferują abonamenty, karnety, itp.,\nusługa płatności kartowych przez telefon – IVR,\nprzejęcie odpowiedzialności za fraudy.\nW serwisie Przelewy24 obsługiwane są karty wystawione zarówno przez polskie, jak i zagraniczne banki.\nUmożliwia zakup produktów, usług lub subskrypcji za pomocą jednego kliknięcia, bez konieczności zakładania konta w systemie operatora i każdorazowego uzupełniania danych karty płatniczej. Usługa znakomicie sprawdza się w sklepach, aplikacjach czy serwisach, w których Klient płaci regularnie.\nDzięki płatnościom rekurencyjnym Klient w pełni automatycznie może wyrazić zgodę na kolejne obciążenia swojej karty/konta bankowego. Usługa pozwala sprzedawcy otrzymywać terminowe i regularne wpłaty z tytułu prowadzonej działalności.\nIstotą usługi jest dokonanie płatności poprzez wpisanie danych karty na urządzeniu mobilnym Klienta, podczas trwania rozmowy telefonicznej z konsultantem lub automatyczną sekretarką. IVR cieszy się dużą popularnością w serwisach posiadających sprzedażowe bądź doradcze call center.


Regulamin - Sklep FPN Nysa - pomoce dydaktyczne\n1. Sklep www.sklep.fpnnysa.com.pl jest prowadzony przez firmę:\nNIP: 753-19-84-866, REGON: 531520493,\nnr wpisu do ewidencji lub KRS: 0000011699,\nKONTO BANKOWE: 22124016751111000026675598\n4. Zawarcie umowy następuje z chwilą złożenia zamówienia przez Klienta.\nRealizacja zamówień w przypadku dostępności towarów w magazynie następuje standardowo do 14 dni roboczych. W szczególnych przypadkach termin ten może ulec nieznacznemu wydłużeniu.\n5. Do każdego zamówienia wystawiana jest faktura VAT w chwili, gdy zamówione przez klienta towary są skompletowane i gotowe do wysyłki.\nZakupiony towar jest wysyłany do Klienta na podany przez niego w formularzu Zamówienia adres dostawy.\n8. W okresie 14 dni od dostarczenia zamówionego towaru, Klient ma prawo do odstąpienia od umowy bez podania przyczyn, według ogólnych zasad wynikających z przepisów dotyczących zawierania umów na odległość.\nZgodnie z ustawą zwrotowi nie podlegają produkty:\na. audialne i wizualne\nb. zapisane na informatycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta ich oryginalnego opakowania,\nc. dostarczane meble oferowane przez nasz sklep - meble są produkowane na indywidualne zamówienie.\nZwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni. Zakupiony towar należy zwrócić na poniższy adres: Fabryka Pomocy Naukowych Sp. z o.o. Słowiańska 7, 48-300 Nysa.\nSprzedający w ciągu pięciu dni od otrzymania zwróconego towaru dokona zwrotu pieniędzy w formie przelewu na konto.\n9. Reklamacje, wynikające z naruszenia praw Klienta gwarantowanych prawnie, lub na podstawie niniejszego Regulaminu, należy kierować na adres fpn@fpnnysa.com.pl. Fabryka Pomocy Naukowych Sp. z o.o. rozpatrzy każdą reklamację w terminie do 14 dni, a gdyby to nie było możliwe, poinformuje w tym okresie Klienta, o ewentualnym przedłużeniu czasu rozpatrywania reklamacji.\n11. Przedstawiona przez Sprzedającego oferta nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, jest jedynie zaproszeniem do rozpoczęcia rokowań (zgodnie z art. 71 k.c.).\n15. Aktualna wersja regulaminu jest zawsze dostępna dla Klienta w zakładce regulamin (http://www.sklep.fpnnysa.com.pl/pl/i/Regulamin/2). W trakcie realizacji zamówienia oraz\n16. Sprzedający zapewnia Klientowi poprawność działania sklepu internetowego w następujących przeglądarkach: IE wersja 7 lub nowsza, FireFox wersja 3 lub nowsza, Opera wersja 9 lub nowsza, Chrome wersja 10 lub nowsza, Safari z zainstalowanymi najnowszymi wersjami JAVA i FLASH, na ekranach o rozdzielczości poziomej powyżej 1024 px. Używanie oprogramowania firm trzecich mających wpływ na funkcjonowanie i funkcjonalność przeglądarek: Internet Explorer, FireFox, Opera, Chrome, Safari może mieć wpływ na poprawne wyświetlanie sklepu, dlatego w celu uzyskania pełnej funkcjonalności sklepu www.sklep.fpnnysa.com.pl, należy je wszystkie wyłączyć.


Tomasz Spiegolski | Metalurgia\n29 listopada 2019 • Recenzje\nNecropolo nowym, lepszym disco polo?\nNiewiele ponad tydzień przed publikacją tej recenzji zamieściliśmy na naszym kanale YouTube dyskusję Piotra i Michała o sensie przypisywania zespołom gatunkowej przynależności i tworzeniu nazw gatunków. Pośród wielu argumentów i różnorodności perspektyw w spojrzeniu na ten temat, nie pojawiła się jedna, według mnie niezwykle istotna kwestia. Otóż są zespoły, które tworzą określenia opisujące swoją twórczość tak, by zawrzeć w nich zarówno brzmienie muzyki, wymowę tekstów, jak i – wspomniany już w rzeczonej dyskusji – pomysł na siebie. Spójrzmy na takie Nagrobki. Spójna tematyka tekstów na wszystkich płytach (checked), obranie konkretnego pomysłu na merch (checked) i otoczkę wokół siebie na publikowanych zdjęciach i wrzutach na social media (checked) - jest koherencja. Gatunkowa łatka, jaką przyszyły sobie Nagrobki, to „nekropolo”. Problem w tym, że nie bardzo pasowała dotychczas do muzyki zawartej na płytach. Nawiązanie do stylistyki disco polo, a dokładniej rzecz biorąc do silnego nacechowania tego gatunku wiadomymi elementami, mija się z tym, co usłyszeć można na „Stanie Prac” i „Granicie”. Nagrobki to przecież zespół nagrywający piosenki o umieraniu lub „nieżyciu”, pisane z jednej strony z przymrużeniem oka, a z drugiej — śmiertelnie (hehe) poważnie. Ponadto zawsze zachowujące wysoki poziom tekstów i unikające infantylności jak ognia, co przekłada się również na zupełnie inną warstwę muzyczną. W jednym z wywiadów gitarzysta duetu — Maciej Salamon — stwierdził, że „Właśnie teraz to będzie nekropolo! Jeszcze bardziej nekropolo”. Najnowszy album Nagrobków pokazuje jednak, że termin „nekropolo” wciąż pasuje tu jak pięść do nosa, ale nie przeszkadza to „Pod Ziemią” być jednym z ciekawszych wydawnictw tego roku zarówno muzycznie, jak i lirycznie.\nPo wypracowaniu własnego stylu i ugruntowaniu go na dwóch poprzednich albumach duet Salamon-Witkowski wprowadza do swojej twórczości istotne zmiany. Słychać je przede wszystkim w bardzo wyraźnym brzmieniu klawiszy, na których często osadzony jest trzon kompozycji. Zmiana podejścia pod tym kątem spowodowała, że Nagrobki wciąż ciężko sklasyfikować stylistycznie, ale łatwiej znaleźć tu różnogatunkowe odniesienia. Przez wykorzystanie eightiesowych brzmień, muzyka duetu nabrała głębi i kolorów, ale też czasem ciężaru i mroku. „Mój Dół” z pulsującym z wolna dźwiękiem syntezatora i partią pianina na pierwszym planie jawi się równie niepokojąco, jak choćby „Nie Będzie Już Nic” z „Granitu”, czy „Niedziela” ze „Stanu Prac”. Słuchacz załapuje jednak szybko, że to nie powtarzanie sprawdzonych pomysłów, ale poszukiwanie nowych ścieżek.\n„Spalam Się” i “Spowiedź Umarłego”, w specyficzny sposób łącząc punk i disco, nawiązują do muzycznej estetyki rodem z PRLu. Szczególnie wyróżnia się ta druga kompozycja, zresztą najbardziej przebojowa w historii Nagrobków, w której Lech Janerka z czasów Klausa Mitffocha tańczy z Korą Jackowską. W „Nie Uwierzysz Skąd Dzwonię” dopada nas cold-wave’owa melancholia ozdobiona saksofonem Mikołaja Trzaski, który pojawił się na płycie kilka razy. W pozostałych kompozycjach z klawiszem już nie tak mocno wyeksponowanym, ale wciąż wyraźnie obecnym, spotykamy Nagrobki znane z poprzednich płyt. Ciężar instrumentów dętych i przesterów w „Chciałbym Nie Wierzyć W Nic” ładnie rozładowany jest pykaniem metronomu i kołysankowym śpiewem Maćka. W podobnym konstrukcyjnie i brzmieniowo „Idę Do Ciebie Mój Ojcze” prym wiedzie gitara podbita głębokim wah-wah. „Matka Jedyna Ciąg Dalszy” to z kolei czysty punk rock i piosenka wyróżniająca się najciekawszą na „Pod Ziemią” pracą gitar, a do tego paradoksalnie zupełnie inna od swojej poprzedniczki z „Granitu”. Do „Matki Jedynej” z 2017 bliżej zdecydowanie jest „Nigdy Już Nie Wróci”. Pełen niepokoju początek rozwinięty doskonale przez Mikołaja Trzaskę snuje się mrocznie w pierwszej połowie, by w drugiej rozwinąć skrzydła jaśniejszym brzmieniem i bardziej przestrzennymi partiami instrumentów. A do tego bardzo ładnie podsumowuje krążek ptasim świergotem.\n„Pod Ziemią” odróżnia się od dotychczasowej dyskografii grupy również miksem. Warto przysłuchać się temu, co Adam Witkowski wplótł pomiędzy swoje bębny, gitary Maćka Salamona i dęciaki Mikołaja Trzaski, ale też jak doskonale grają one razem. Klawisze, o których tyle pisałem wcześniej, nie sprawiają wrażenia doczepionych na siłę. Wręcz przeciwnie – gdy wspominam poprzednie płyty Nagrobków bez tak wyraźnego udziału tego typu instrumentów, odnoszę wrażenie, że może ich brakować. Oczywiście charakter „Granitu” oraz „Stanu Prac” – minimalistyczny i znacznie bardziej szorstki – nie pozwala odczuć tego przy ich przesłuchaniu, jednak głębszy i… bardziej pojemny sound sprawdza się na nowym wydawnictwie gdańszczan doskonale. Piosenki, które cofają nas do lat 80. ubiegłego wieku, sprawiają wrażenie nagranych wówczas, ale odświeżonych współcześnie, na co również silny wpływ ma mastering Piotra Pawlaka. Dysonanse poszczególnych części „Idę Do Ciebie…”, dyskotekowość „Spowiedzi…”, brud „Chciałbym Nie Wierzyć…” – to właśnie dzięki innemu nieco podejściu do miksu i masteringu brzmią one tak dobrze. Słychać to doskonale również w otwierającym album “Moim Dole”, w którym, mimo że dzieje się sporo, bo są tu i przenikające się melodie gitar (elektrycznej i akustycznej), dwie różne partie syntezatorów i głos Maćka wybrzmiewający na różnych poziomach – słuchacza nie dopada uczucie przesytu.\nOsobny akapit należy się tekstom — przenikliwym, pełnym pomysłowych porównań i odniesień. Zakończenie otwierającego album numeru słowami „Mój dół to mój dom i dobrze mi tu” intrygująco pointuje jego tekst. „Cieszę się kochanie, że od roku nie żyję — nie ma w trumnie radia, od jedzenia nie tyję” ze „Spowiedzi Umarłego” od razu przywiódł motyw człowieka pogrążonego w depresji, a „Ile Wziąć” z kolei — braku gotowości na śmierć, nieważne, kiedy by ona nie przyszła. No i moje ulubione „...to co masz dziś w nosie, to właśnie ja — byłem H2O, jestem CO2” („Spalam Się") wręcz prosi się o szerowanie w social mediach pod hasztagiem #mood. Nie chcę tu wykopywać wersów ze zwrotek, bo spora ich część jest bardzo kontekstowa. Sęk w tym, że tematyka, jaka przyświeca tekstom Nagrobków, jest niezwykle pojemna, język polski elastyczny w swojej poetyckości i to chyba właśnie tu leży kwintesencja etykiety „nekropolo”. Ja ją kupuję.\nTytuł\t Pod Ziemią\nData premiery\t 11 października 2019\nCzas trwania\t 00:35:57\nWięcej tekstów Tomasz:\nTrupa Trupa – Of The Sun | RECENZJA\n9 listopada 2019 • Recenzje\nCzy "Of The Sun" jest równie doskonałe co "Headache”?\nOpisując dokonania polskich zespołów, które rozpoznawane są poza granicami naszego kraju, coraz częściej mówi się o sukcesie artystycznym. Zacząłem się ostatnio zastanawiać, czym tak właściwie jest ten „sukces artystyczny”? Czy to sam fakt, że polski zespół może grać koncerty za granicą, gdyż zapraszany lub wspomagany jest przez zagranicznych bookerów? Pewnie tak, choć tu bywa różnie — intuicja organizatorów nie zawsze pokrywa się z odbiorem publiczności i z hucznie zapowiadanej trasy po tu wpisz nazwę kraju, okazuje się, że czasem nawet pokazać się nie ma komu. A może wydawanie swojej muzyki w zagranicznych wytwórniach, można już nazwać takim sukcesem? Tak, to już zdecydowanie bardziej pokrywa się z prawdą. Szczególnie przy zachowaniu twórczej wolności, gdy nikt nie narzuca wykonawcy wchodzącemu na obcy rynek, jak i co grać. Co jeszcze? Może pozytywne recenzje poprzednich wydawnictw, po zapoznaniu się z najnowszym, również docenianym? Jak najbardziej! Teraz proszę, zastanówcie się, jak wielu takich artystów z Polski, którzy jednocześnie nie parają się metalem lub elektroniką, a odnieśli sukces artystyczny jesteście w stanie wymienić?\nDoskonałym przykładem takiego artystycznego sukcesu, są osiągnięcia Trupy Trupa. Trasy pozwalają zespołowi znacznie oddalić się od ojczyzny, dzięki czemu zagrał przy konkretnej frekwencji na scenach festiwali takich jak SXSW, Primavera Sound, Iceland Airwaves, Colours of Ostrava, Waves Vienna, Eurosonic, czy Liverpool Sound City. Trójmiejski kwartet wydał swój drugi album we współpracy z brytyjskim Blue Tapes and X-Ray Records. Rok później zmasterowane “Headache” pojawiło się nakładem francuskiego labelu Ici d'ailleurs. Poprzedni longplej "Jolly New Songs" to znów kooperacja grupy ze wspomnianymi wcześniej wydawcami, ale tym razem poszerzona o Moorworks, który w kraju kwitnącej wiśni wypuścił tenże materiał. Nie mniej imponująco jest w przypadku najnowszego krążka grupy. Singlem “Dream About” zajął się legendarny Sub Pop, a nad wypuszczeniem „Of The Sun” na świecie współpracowały Glitterbeat Records (Europa), Lovitt Records (USA), Moorworks (Japonia) i rodzima Anteny Krzyku. Koncertowa promocja płyty odbyła się w obu Amerykach, Azji, Australii no i oczywiście Europie. Imponujące, prawda? A najlepsze, że to nie żaden farcik, ale ciężka praca, poświęcenie i talent, czego dowodem jest również sam „Of The Sun”\nCzwarta płyta Trupy pokazuje przede wszystkim, że mimo licznych sukcesów zespół nie spoczywa na laurach, stawiając na zmiany i poszukiwania nowych ścieżek. Słychać to już od pierwszych dźwięków. Mimo iż do produkcji, miksowania i masteringu zespół ponownie zatrudnił osobę odpowiedzialną za to w przypadku poprzedniej „Jolly New Songs”, nowa płyta brzmi inaczej. Michał Kupicz, bo on nim mowa, może pochwalić się już współpracą z Bad Light District, Coldair, czy Marcinem Maseckim, a więc artystami, których albumy zapadają w pamięć m.in. dzięki brzmieniu. Tu nie jest inaczej, choć „Of The Sun” różni się od dotychczasowych dokonań tak Kupicza, jak i Trupy. Zdecydowanie mniej tu szorstkości z doskonałego „Headache”, ale też kwartet nie pozostał przy dusznym soundzie najbardziej złożonego kompozycyjnie „Jolly…”. Zamiast tego artyści ocieplili brzmienie i gęściej wypełnili dźwiękiem to, co milczało wcześniej między partiami instrumentów. Owszem, sekcja rytmiczna jest tu wciąż silnie zarysowana. Bas często wychodzi na pierwszy plan, budując szkielety utworów, talerze często eksponowanie są równie wysoko, a stopa brzmi ciężej i intensywniej od reszty bębnów (”Longing”, „Glory”). Praca gitar nie niknie jednak w tle — po prostu ich rola nieco się czasem zmienia. Budowanie nimi atmosfery bardziej niż konkretnych riffów, czyni piosenki niezwykle hipnotyzującymi, co słychać również w dwóch wymienionych przed chwilą utworach. Partie instrumentalne Grzegorza Kwiatkowskiego i Rafała Wojczala nie zeszły jednak całkiem na drugi plan. Świetne riffy serwują we wręcz tanecznych „Reminder” i „Long Time Ago”, czy akustycznym „Angle” zafałszowanym jak na Trupę przystało. A skoro jesteśmy przy gitarach, to nie mogę nie wspomnieć o „Mangle” i „Turn”. Te dwie kompozycje, gdyby zastosować w nich ostre przestery, mogłyby spokojnie pojawić się na gigu hc/punkowej ekipy. Ciekawe skojarzenia, bo z czymś, co Primus mógłby zamieścić w swojej kompozycji jako bridge, przynosi również „Long Time Ago”. Nie muszę chyba dodawać, że dzieje się tak głównie za sprawą sekcji rytmicznej? Nie pierwszy raz z resztą piosenki kwartetu przywodzą skojarzenia z cięższą muzyką. Pamiętam, że o “Getting Older” z “Headache” pisałem kiedyś, iż dociążony fuzzami jeszcze bardziej, brzmiałby niczym doom inspirowany starym Electric Wizard... Kto nie wierzy, niech sprawdzi!\nWracając jednak do „Of The Sun” - jest tu jeszcze kilka odjazdów od rdzenia jego brzmienia. Otóż pięknie rozmywa się końcówka w postaci „Satellite”, wieńcząc dzieło zmianą muzyki z delikatnie płynącej na sążnie zdropowaną i przesterowaną. Kompozycja tytułowa natomiast, quasi-jazzowa dzięki zafałszowanej grze pianina, najbardziej oddala się od całości materiału, pokazując, jak ważnym instrumentem stały się w piosenkach Trupy te klawiszowe. Warto również zwrócić uwagę na fakt, iż kompozycje, jak i teksty piosenek z „Of The Sun” znacznie uproszczone są względem poprzedniczki. Dzięki temu dostajemy piosenki szybko trafiające do słuchacza i wciągające go specyficzną liryczno-muzyczną repetycją. Grzegorz Kwiatkowski wie jak wyśpiewać powtarzane frazy i słowa, by zostawiły ślad w słuchaczu za każdym razem, gdy ten do nich wraca. A rezygnacja z rozbudowanych aranżacji, czyli odejście od tego, co zespół zaproponował na poprzednim krążku, tylko pogłębia efekt.\nKwartet Kwiatkowski, Pawluczuk, Juchniewicz, Wojczal ma to szczęście, że gra co chce i jak chce, a do tego może grać i trafiać do ludzi oddalonych setki tysięcy kilometrów od Polski. To szczęście zawdzięcza jednak nie agresywnemu marketingowi i PRowym sztuczkom, ale świetnym płytom, wypełnionym po brzegi doskonałymi kompozycjami. Dzięki temu może też stawiać kroki, w jakim kierunku chce, bo -co równie ważne- obiera je świadomie i wspólnie. „Of The Sun” natomiast jest dowodem na to, że artystyczna wolność przy jednocześnie niezwykle dojrzałej świadomości muzycznego rozwoju jest kluczem do artystycznego sukcesu. Oby więcej takich płyt w najbliższych latach, nie tylko od Trupy Trupa. Chociaż oni pewnie pójdą znów tam, gdzie nikt nie spodziewa się ich spotkać. Czekam!\nArtysta\t Trupa Trupa\nTytuł\t Of The Sun\nWydawca\t Glitterbeat Records\nData premiery\t 13 września 2019\nCzas trwania\t 42 minuty\nTomek nie jest fanem najnowszej EP-ki Minetaur.\nCiśnienie: Jazz przetłumaczony na język post rocka\n19 września 2019 • Wywiady\nJazz czy post rock? A czemu by tak nie oba?\nZespół Ciśnienie wziął mnie z zaskoczenia. Podczas finałowych występów zeszłorocznej edycji katowickiego cyklu muzycznym „Dzielnica Brzmi Dobrze” uszom mym ukazała się muzyka trudna do zdefiniowania, poszukująca, a co najważniejsze wyróżniająca na tle innych, występujących tego dnia zespołów. I nie mam tu na myśli jedynie oryginalnego zestawu instrumentów, jakiego używają członkowie grupy, czy ciężaru, jaki momentami niespodziewanie osiągają ich kompozycje. Zacząłem więc śledzić poczynania Ciśnienia i ku mojemu zaskoczeniu i radości zauważyłem, że z miesiąca na miesiąc coraz więcej ludzi z różnych zakątków Polski zaczęło wspominać o nim na swoich Facebookowych wallach. Jeśli więc chcecie dowiedzieć się więcej o jednej z najciekawszych, katowickich grup, przeczytajcie, co Ciśnieniu na żywo, w studio, ale również nieco o lokalnej scenie muzycznej opowiedzieli mi członkowie grupy — Maciek, Kacper oraz dwóch Michałów.\nJak duży wpływ na zespół Ciśnienie mają Katowice i Śląsk?\nTrójka z nas, czyli Michał, Maciek i Michał są ze Śląska i mieszkają w samych Katowicach albo niedaleko. Kacper przyjechał tu z Prudnika studiować, ale zostanie trochę na dłużej. Miasto i sam Śląsk rozwijają się w dobrą stronę, otwierają się coraz bardziej na kulturę, co bardzo przyciąga takich osobników jak my. Fakt, że taki zespół jak nasz może się tu rozkręcać (?), świadczy o otwartości ludzi na nowe. A co do samego pytania, to wydaje nam się, że my mamy wpływ na osoby chcące coś takiego usłyszeć i one na nas. Jest odbiór tego, co chcemy przekazać. Dobra transakcja wiązana.\nSwoją najnowszą płytę zatytułowaliście „JazzArt Underground". Skąd tak bezpośrednie nawiązanie do najciekawszego jazzowego festiwalu na Śląsku?\nPierwsze trzy utwory z płyty zostały zarejestrowane podczas naszego występu w ramach JazzArt Festivalu właśnie. Był to koncert-niespodzianka w piwnicy budynku Miasta Ogrodów (całość jest do obejrzenia na YouTube!) - stąd underground. Ponadto w JazzArcie najbardziej nam się podoba to, że repertuar nigdy nie jest stricte jazzowy w tradycyjnym rozumieniu. Na każdej edycji występują wykonawcy, którzy normalnie z jazzem nie są kojarzeni, a jednak w podejściu do tworzenia i wykonywania są jazzowi na wskroś. My też się za takich mamy.\nOwszem, Wasza muzyka ma w sobie elementy jazzu, ale też słychać w niej wpływy takich gatunków, jak post rock w swojej pierwotnej, eksperymentalnej formie, drone, czy nawet elementy sludge'u. Słuchacie tych gatunków?\nSłuchamy jak najbardziej. Swans, Mogwai czy Sunn O))) stanowią jedne z naszych najważniejszych, choć często mimowolnych inspiracji. Nie zakładamy nigdy, że „robimy teraz numer jak Swans”, tylko jakoś samo tak wychodzi.\nA jak sami sklasyfikowali byście Swoją muzykę?\nJeśli mielibyśmy włazić do jakichś szuflad, to najbliżej nam do jazzującego post rocka, ale często ciężko to określić — nie znamy się wystarczająco na gatunkach i podgatunkach. Ktoś nas określił jako jazz przetłumaczony na język post rocka, co brzmi całkiem sensownie. Jednak jedyna klasyfikacja, pod jaką się wszyscy możemy podpisać to, że robimy najlepszą muzykę na świecie, bo cholernie nam się podoba!\nOprócz klasycznych instrumentów w składzie — perkusji i gitary basowej/elektrycznej, syntezatorów — istotną rolę ogrywa waltornia, a całość prowadzą skrzypce. Jak wpłynęło to na proces komponowania i aranżacji utworów?\nChyba nie ma to jakiegoś wielkiego wpływu na sam proces kompozycji, najczęściej wychodzi nam to zupełnie naturalnie. Zwykle zaczyna się od jakiegoś małego pomysłu, czy to na rytm, czy na harmonię, czy na podkradnięcie motywu od Arvo Parta, co potem rozrasta się do dwudziestominutowych potworów. Czasem zdarzają się momenty, w którym stwierdzamy coś w stylu „tu byś mógł coś zatrąbić”, ale zwykle jakoś się to wszystko samo rodzi.\nJazzArt Underground by Ciśnienie\nOba Wasze wydawnictwa — nowy album i wcześniejsze „Live Sessions” — nagrane są podczas występu na żywo. Czemu poszliście tą drogą, a nie na przykład rejestracją na 100ke w studio?\nDoszliśmy do wniosku, że nie da się tej muzyki w jej pełnym wymiarze nagrać w studio. Każde wykonanie jest inne, więc i tak musielibyśmy zagrać każdy utwór w całości po kilka razy, żeby móc wybrać najlepsze wykonanie, a problem w tym, że nas ta muzyka strasznie angażuje emocjonalnie. Zagranie takich „Samych Trupów” pięć razy z rzędu i utrzymanie tych samych emocji przy każdym podejściu jest niewykonalne. Za to na koncertach nie ma z tym problemu, mimowolnie dajemy z siebie wszystko i nawet jeśli się pojawiają jakieś niedoskonałości, to jest to wpisane w tę muzykę. Ona na koncertach dopiero zaczyna żyć, więc tak ją też będziemy rejestrować.\nW kompozycji "Fratres" słychać partię wokalną. Czy to zabieg jednorazowy, czy wokal będzie pojawiał się częściej?\nNa razie ponownie się nie pojawił, ale jak tylko gdzieś przypasuje, to się pewnie pojawi znowu. W jednym z nowszych utworów - „Reisefieber”, Kacper sobie czasem krzyknie w pauzie generalnej, ale czasem nie, więc się to chyba nie łapie jako partia wokalna.\nLubicie eksperymentować ze Swoim brzmieniem? Pamiętam koncert w nieistniejącym już Winklu, gdzie w trakcie całego występu towarzyszył Wam jeszcze jeden dęciak...\nLubimy dostawać wiadomości, że ktoś chce z nami zagrać, szczególnie ktoś tego kalibru, jak Morris Kliphuis, z którym mieliśmy przyjemność pograć. Brzmienie wychodzi z potrzeby, jaką nadaje utwór, a czasem zupełnie odwrotnie, budujemy numer na tym konkretnym brzmieniu. To proces, który ciągle się zmienia, dlatego jak najbardziej – lubimy eksperymentować, nie tylko z brzmieniem.\nIstotnym elementem koncertów Ciśnienia są wizualizacje Karoliny Pawelczyk. Jak doszło do tej współpracy?\nZ Karoliną znamy się od dość dawna, a tak się akurat złożyło, że potrafi robić fantastyczne, abstrakcyjne wizuale, więc współpraca wynikła bardzo naturalnie. Jak zresztą wszystko w Ciśnieniu.\nPostawiliście Karolinie konkretne wymagania, czy daliście jej wolną rękę?\nDaliśmy i dajemy jej wolną rękę, przez co często samych nas zaskakuje to, co się na tych wizualach pojawia (ostatnio były na przykład zęby i mecz piłki nożnej).\nTo prawda, są niezwykle oryginalne i przykuwają wzrok! A pojawiają się one również na wyjazdowych koncertach?\nPóki co się nie udało, głównie ze względu na konflikty terminów (wszyscy zarobieni po uszy), ale zawsze próbujemy te dzikie obrazki dołączać do koncertów.\nWidziałem już niejeden Wasz koncert i zawsze zbieracie pod sceną całkiem sporo osób. Czy występy Ciśnienia poza Katowicami przyciągają konkretną publiczność, o konkretnych oczekiwaniach co do muzyki?\nJesteśmy na takim etapie pokazywania się szerszej publiczności, że praktycznie każdy koncert — w Katowicach, czy gdzie indziej, jest dużym zaskoczeniem dla publiczności. Dla nas samych również. Z biegiem czasu może się to zmienić. Może na koncerty będzie przychodziła jednolita grupa odbiorców. A może zupełnie odwrotnie, będziemy łączyć pokolenia i słuchaczy różnych gatunków muzyki.\nOpowiedzcie co nieco o cyklu Dzielnica Brzmi Dobrze. Jesteście z nim również związani, co wyrażone zostało podziękowaniami w notce na najnowszym albumie.\nPo prostu się poznaliśmy dzięki temu projektowi. Lód 9, czyli Maciek i Michał — połowa Ciśnienia — oraz Fuck The People, czyli zespół Kacpra, były laureatami pierwszej edycji, a drugi Michał przy niej pracował. Ktoś nas nazwał Dzikim Dzieckiem projektu Dzielnica Brzmi Dobrze i w sumie się to zgadza. Z kolei sama inicjatywa „Dzielnicy” jest na pewno ewenementem w skali kraju oraz doskonałym przykładem na to, że Katowice mają wiele do zaoferowania, pod kątem wschodzących projektów muzycznych i nie tylko.\nOk, powiedzcie jeszcze gdzie macie zamiar pojawić się z koncertami w tym roku? Wiem, że już niebawem w Katowicach wystąpicie ponownie na jednej scenie z Lonker See, tym razem nie w klubie Sixa, ale w Hipnozie.\nPóki co gramy 19 września w Hipnozie właśnie, a później 4 października we Wrocławiu, razem z Lodem 9 (który lada chwila wypuści nową płytę, polecamy ją jak najbardziej, rzecz jasna). Jeszcze w październiku zagramy kilka koncertów w... Portugalii, ale o tym będziemy informować na bieżąco. Dodatkowo planujemy kolejny występ z orkiestrą dętą, w okolicach Barbórki. Poza tym na tę chwilę nie mamy jednak nic zaplanowanego, ale chcielibyśmy, tak więc Drogie Kluby Muzyczne oraz Drodzy Programerzy i Promotorzy - my bardzo chętnie! A, no i #ciśnienienaoffie!


Góry "Krzyskie" - na trasie wakacyjnych wojaży\nEwela mówi - kiedy pokażesz nam zdjęcia (w tym przypadku z "Gór Krzyskich"). Mówię, że jeszcze to potrwa, ale już, już i będą gotowe, i trawa to i trwa. Blisko po ponad 1,5 miesiąca od wyjazdu pora najwyższa była już je zrobić. Wakacyjne wojaże zaczęliśmy o [...]\nDobrze czasami zwolnić. Bez pośpiechu wstać, zjeść dobre śniadanie i wypić kawę. Tak po prostu, zwolnić aby zadbać o najbliższą osobę. Tak zrobiliśmy. Jeden dzień wyłączyliśmy się z życia w pośpiechu. Cudowne 4 godziny. Jedno życzenie - aby częściej. Ben H [...]\n„O matko!”. Wielkanoc\nMimo, że całkiem niedawno byliśmy na nartach, to pragnienie podróżowania mocno w nas kiełkowało. To Tosia nas do tego motywuje. Choć od zawsze z Ewelą jeździliśmy to teraz nawet gdybyśmy chcieli zaszyć [...]\nVENI VIDI VICI – można by napisać o naszej wizycie w Krakowie. Można, poza ostatnim VICI, bo to nie ja zwyciężyłem a choroba, dokładnie angina. Mimo tego jakże pechowego finiszu to było 5 cudownych dni w Małopolsce. [...]


CXS UNIVERSE SOLAR S1P ESD - ochronne sandały bezpieczne bez metalu - Glovex\n» Sandały bezpieczne CXS UNIVERSE SOLAR S1P ESD\nCena netto: 173,73 zł\nSandały robocze CXS UNIVERSE SOLAR S1P ESD- do pracy z elektroniką\nBezpieczne obuwie ochronne wykonano ze skóry bydlęcej typu nubuk. Posiadają otwory wentylacyjne oraz oddychającą wyściółkę odprowadzającą nadmiar wilgoci i ciepła na zewnątrz. Zapinane są na linkę z blokadą. Buty z właściwościami ochronnymi posiadają czubek wzmacniany na zewnątrz gumową nakładką, oraz podnosek ochronny z kompozytu i wkładkę antyprzebiciową z Kevlar®. Podeszwa w butach wykonana została z poliuretanu PU/PU. Posiada właściwości antypoślizgowe, antyelektrostatyczne oraz jest odporna na smary oleje i benzyny. W części piętowej absorbowana jest energia, dzięki czemu świetnie spełniają swoją rolę na twardym podłożu. W terminologii branżowej sandały zaliczają się do obuwia bezpiecznego. CXS UNIVERSE SOLAR S1P przeznaczone jest do użytku w okresie letnim, a halach fabrycznych i magazynach przez cały rok. Dzięki właściwościom antyelektrostatycznym, sandały robocze są chętnie wybierane do pracy z elementami elektronicznymi, dla których statyczne ładunki elektryczne stanowią zagrożenie w przemyśle, serwerowniach\nZewnątrz czubka wzmocniony dodatkowym nadlewem z gumy\nRobocze sandały CXS UNIVERSE SOLAR S1P spełniają wymagania normy Bhp: EN-ISO-20345:2011-S1P-SRC-ESD


Fundraising - Michał Szymanderski-Pastryk\nFundraising na cel\nPrzeprowadzam kampanie fundraisingowe na konkretny cel przy pomocy narzędzi internetowych (tj. PayU, DotPay, Zrzutka.pl itp.)\nPrzygotowuję pełną kampanię, tworzę grafiki, nagrywam filmy, obsługuję social media.\nProwadziłem kampanie fundraisingowe zarówno dla największych polskich organizacji pozarządowych, jak i dla małych lokalnych NGO-sów. Dobrze znam sektor pozarządowy i wiem, jakie ma bolączki. Dobieram narzędzia adekwatne do sytuacji i nie generuję zbędnych wydatków.\nKoszt jest zależny od wielkości kampanii. Ze względu na moją i klienta wygodę umawiam się zazwyczaj na niską opłatę stałą + procent od zysku.\nJeżeli Twoja organizacja potrzebuje kogoś, kto “zadba o fundraising”, ale nie chcesz nikogo zatrudniać na stałe, to moja oferta jest skierowana właśnie do Ciebie. Zbuduję od podstaw dział fundraisingu, nauczę Cię jak korzystać z narzędzi fundraisingowych, stworzę grafiki, postawię newsletter itp.\nKluczową kwestią przy budowaniu fundraisingu jest zadbanie o wygodę odbiorcy i przystępność systemu wpłacania darowizn. To właśnie często przez brak dbałości o te elementy organizacje pozarządowe mają problemy finansowe, mimo dużego zainteresowania, jakie budzą.\nZadbam o to, aby Twoi potencjalni darczyńcy nie napotykali zbędnych przeszkód i wiedzieli, dlaczego właśnie Twoją organizację warto wspierać.\nJeżeli moja oferta Cię zainteresowała to czekam na kontakt!


Meble Nano System F - Tanie meble dla Twojego domu MebleSTAR\nSklep > Meble Młodzieżowe > Meble młodzieżowe Nano > Meble Nano System F\nNazwa produktu: Meble Nano System F\nWyposażenie dodatkowe szafy NA1 Bez oświetlenia Z oświetleneim LED (+101.00 zł )\nMeble Nano System F to zestaw składający się z sześciu nowoczesnych mebli młodzieżowych. Cechą charakterystyczną mebli Nano jest oryginalne, dwukolorowe wykończenie, które doskonale koresponduje z jaskrawymi kolorami ścian i dodatków. Oprócz efektownego wyglądu meble oferują dużą funkcjonalność i są dostosowane do potrzeb młodych ludzi.\nOferowany System F zawiera szafę narożną, jednoosobowe łóżko młodzieżowe, biurko, regał, komodę oraz półkę ścienną. Zestaw rekomendujemy do małych, średnich i dużych pokoi młodzieżowych, których wyposażenie ma być jednocześnie funkcjonalne i stylowe.\nMeble Nano System F - poszczególne wymiary zewnętrzne:\n3. Regał Nano NA6:\n4. Komoda Nano NA8:\n5. Biurko Nano NA9:\n6. Półka Nano NA11:\n(środa, 24 maj 2017)\nZestaw kupiony do pokoju syna, sam wybierał więc kwestii wyglądu mebli nie podejmuję. Elementy\nzestawu są dobrze dopracowane i pomysłowe, mają dużą półeczek i schowków. Łóżko nie ma\nmateraca, obsługa sklepu przypominała mi o tym ze dwa razy więc zamówiłam i materac, żeby od razu


TestHub.pl, 3 lata temu Czytano 2 min 646\nDo chwili obecnej wersja Raptor zarezerwowana była jedynie dla Forda F-150. Ogromny pick-up oferowany w Ameryce charakteryzuje się lepszymi osiągami i znacznie zwiększonymi możliwościami jazdy po bezdrożach. Specjalnie dla klientów starego kontynentu Ford opracował mniejszego Rangera w wersji Raptor.\nFascynatom amerykańskiej motoryzacji z pewnością nie trzeba przedstawiać nazwy Raptor. Ogromny pick-up Ford F-150 w takiej wersji to jedno z aut, w którym przeżylibyśmy każdą apokalipsę. Patrząc obiektywnie na dość wąskie drogi Starego Kontynentu jest on jednak zbyt wielki. Na szczęście Ford wie, że także w Europie znajdą się klienci, którzy chcą jeździć mocnym, efektownie wyglądającym pickupem. Kierując się tą myślą powstał Ford Ranger Raptor.\nW całym przedsięwzięciu pomogli specjaliści z Ford Performance. Wzorem był oczywiście F-150 Raptor. Auto wyróżnia się poszerzonymi błotnikami, ogromnym grillem, oponami BF Goodrich A/T(285/70/R17) i system wyboru jednego z 6 trybów pracy układu napędowego. Do wyboru będą tryby takie jak: Normal, Sport, Grass/Gravel, Snow, Mud/Sand, Rock i Baja.\nDla miłośników jazdy terenowej znalazła się dodatkowo wzmocniona rama, adaptacyjne amortyzatory firmy Fox, aluminiowe wahacze dedykowane specjalnie dla tej wersji, znacznie zwiększono także prześwit oraz dodano dodatkowe osłony nadwozia i podwozia. Całe auto prezentuje się niezwykle rasowo.\nZ ciekawostek, nowy Raptor zanim trafi na rynek, zadebiutuje w grze wideo Forza Horizon 4, która do sprzedaży trafi już 4 października. Rynkowy debiut auta nastąpi dopiero w 2019 roku. Wówczas powinniśmy poznać szczegółowe dane dotyczące osiągów i ceny.\n#Ford\t#Ford Polska\t#pick up\t#Pickup\t#ranger\t#raptor


Tybetañski ruch oporu i rola CIA\nW porównaniu z rozwojem innych dziedzin studiów tybetañskich, zaskakuj±co ma³o uwagi po¶wiêca siê wspó³czesnej historii tego kraju, a zw³aszcza kataklizmowi lat piêædziesi±tych i sze¶ædziesi±tych, kiedy to Tybetañczycy, przede wszystkim plemiona ze wschodniego i pó³nocno-wschodniego Tybetu, chwycili za broñ, powstaj±c przeciwko chiñskiej dominacji. Kilka publikacji dotycz±cych tybetañskiego ruchu oporu uznaæ trzeba za bardzo nieprecyzyjne, gdy przychodzi do liczb, nazw miejsc, nazwisk. Ksi±¿ki, takie jak Tibet in Revolt George'a Pattersona, From the Land of Lost Content Noela Barbera, The Cavaliers of Kham Michela Peissela i Secret War in Tibet Lowella Thomasa Jr., dobrze siê czyta, z pewno¶ci± pomog³y te¿ sprawie Tybetu i zapewne, bior±c pod uwagê ówczesne realia oraz brak rzetelnych informacji, nie mog³y byæ lepsze. Niemniej s± one bardzo mgliste. Jednemu z autorów uda³o siê nawet nie wspomnieæ o autentycznych przywódcach czy uczestnikach powstania, gloryfikuj±c jako bohaterów i wodzów ludzi, którzy z pewno¶ci± nimi nie byli.\nRównie¿ tybetañski rz±d emigracyjny nie próbowa³ prowadziæ badañ historycznych na temat partyzantki. Gabinet by³ zawsze wstrzemiê¼liwy wobec powstañców. Masowo¶æ i popularno¶æ ruchu oporu stanowi³a jaskrawy dowód klêski rz±dowej polityki wspó³pracy z chiñskim okupantem. Du¿± rolê odegra³y tu tak¿e tradycyjne uprzedzenia oraz napiêcia miêdzy Khampami a administracj± w Lhasie. Na pocz±tku lat sze¶ædziesi±tych rz±d emigracyjny próbowa³ zbieraæ ¶wiadectwa od jak najwiêkszej liczby uchod¼ców - w tym równie¿ od osób zaanga¿owanych w walkê. Z regu³y by³y one do¶æ powierzchowne i ogólnikowe; opublikowano tylko kilka z nich. Choæ wiele owych dokumentów pó¼niej zagubiono, ostatnio podjêto pewne kroki, aby zebraæ je w jednym miejscu.\nSam ruch oporu nie próbowa³ systematycznie dokumentowaæ swoich akcji; partyzanci byli te¿ podejrzliwi wobec ludzi, którzy usi³owali to robiæ. Po nawi±zaniu kontaktów z CIA zapanowa³a tak skrajna obsesja „tajno¶ci", ¿e przynios³a wiêcej szkód ni¿ po¿ytku. Nie zrobiono w³a¶ciwie nic, ¿eby powiedzieæ ¶wiatu o dzia³alno¶ci partyzantki. Nie informowano o niej nawet spo³eczno¶ci tybetañskiej. Dzia³ania owe utrzymywano w tajemnicy równie¿ po to, by nie stawiaæ w k³opotliwej sytuacji rz±dów Indii i Nepalu - pañstw, na terenie których istnia³y tybetañskie bazy i agencje.\nPo zlikwidowaniu ostatnich baz partyzanckich w Mustangu w 1974 roku organizacja „Cztery Rzeki, Sze¶æ Pasm" próbowa³a w Indiach zbieraæ i rejestrowaæ dokumentacjê poczynañ ka¿dego oddzia³u, czyli dmag-sgaru. Projekt ten napotyka³ na wiele trudno¶ci i nic nie wskazuje, by dokumenty te zosta³y opublikowane w najbli¿szej przysz³o¶ci. Po ¶mierci przywódcy ruchu oporu Gonpo Taszi Andrugcanga wydano w Indiach jego biografiê, by³a ona jednak szkicowa i zosta³a ¼le prze³o¿ona na angielski1\nLhamo Cering, przywódca z Mustangu i asystent Gjalo Thondupa (jednego ze starszych braci Dalajlamy, pe³ni±cego przez kilka lat rolê kogo¶ w rodzaju g³ównodowodz±cego ca³ej partyzantki), równie¿ spisa³ swoje wspomnienia. Ksi±¿ki ta jeszcze siê nie ukaza³a, mo¿e jednak rzuciæ ¶wiat³o na pewne aspekty dzia³alno¶ci ruchu oporu, zw³aszcza w latach sze¶ædziesi±tych i siedemdziesi±tych, kiedy to autor pe³ni³ w nim wysokie funkcje. Inn± osob±, która by³a blisko zwi±zana z powstaniem tybetañskim w drugiej po³owie lat piêædziesi±tych, jest kontrowersyjny Alo Czonze, jeden z przywódców podziemnej lhaskiej organizacji Mimang (Naród), odpowiedzialnej za wiêkszo¶æ antychiñskich wyst±pieñ w stolicy. Publikuje on, w odcinkach, na po³y historyczne, na po³y biograficzne wspomnienia o powstaniu i polityce emigracyjnej. Do tej pory wydano dwa tomy; pierwszy z nich zawiera ciekawe informacje o powstaniu w Lithangu i utworzeniu Mimangu w Lhasie2.\nChoæ wielu przywódców oraz bojowników zginê³o, liczni ¿yj± nadal i mieszkaj± w Nepalu, Indiach czy Szwajcarii. Dzi¶ gotowi s± ju¿ opowiadaæ o przesz³o¶ci. W zrealizowanym niedawno francuskim filmie dokumentalnym3 o tybetañskim ruchu oporu wyst±pi³o wielu Khampów, którzy mówili otwarcie o swoich dzia³aniach, starych powi±zaniach z CIA, a nawet z indyjskim wywiadem i armi±.\nWaszyngton wci±¿ uwa¿a amerykañsk± pomoc dla tybetañskiego ruchu oporu za kwestiê dra¿liw± - wszelkie dokumenty na ten temat pozostaj± utajnione. Kilka artyku³ów prasowych4 i ksi±¿ek o CIA 5 - to wszystko, co wiemy na temat jednej z najd³u¿szych, udanych operacji amerykañskich s³u¿b specjalnych. Wed³ug Fletchera Prouty, pu³kownika si³ powietrznych USA, kieruj±cego tajn± misj± prowadzon± przez genera³a Erskine'a z Biura Operacji Specjalnych, Tybet jest „pogrzebany w trzewiach CIA jako jeden z tych sukcesów, o których siê nie mówi"6.\nÓw brak informacji na temat powstania umo¿liwi³ tybetañskim przywódcom [emigracyjnym] napisanie w³asnej historii, bagatelizuj±cej rolê zbrojnego oporu i upowszechniaj±cej mit o pokojowym charakterze masowych protestów. Choæ wiele osób wspieraj±cych Tybet chce podzielaæ taki pogl±d, jest on ca³kowicie nieprawdziwy. Nie by³o ¿adnej pokojowej kampanii przeciwko Chiñczykom. Nawet w tych kilku demonstracjach, do których dosz³o przed 10 marca 1959 roku, trudno doszukaæ siê manifestacji powszechnego oddania idei niestosowania przemocy. Wprost przeciwnie - stanowi³y one sygna³ dla Chiñczyków, ¿e Tybetañczycy gotowi s± chwyciæ za broñ w obronie swego przywódcy i swojej religii.\nPropaguj±c pokojow± wizjê wspó³czesnej historii Tybetu, nie przyznano w niej znacz±cego miejsca ruchowi oporu. Doprowadzi³o to do pojawienia siê dwóch zupe³nie b³êdnych koncepcji, które omówimy poni¿ej. Wed³ug nich, po pierwsze, powstanie nie mia³o charakteru masowego i, po drugie, ruch oporu by³ wspierany czy wrêcz formowany przez CIA.\nZ opowie¶ci powstañców, którym uda³o siê prze¿yæ, uchod¼ców i uciekinierów wynika jasno, ¿e we wschodnim Tybecie prowadzono walki na ogromn± skalê. Akcje zbrojne, zniszczenia i liczba ofiar przywodz± na my¶l Afganistan po inwazji sowieckiej. Choæ Chiny nie odczu³y skutków tego powstania tak jak Rosjanie wojny afgañskiej - propaganda zadba³a, by Chiñczycy w ogóle siê o nim nie dowiedzieli - pozostaje ono ciemn± plam± na jasnym obrazie, pracowicie malowanym przez w³adze ChRL na u¿ytek ¶wiata. Roderick MacFarquhar uwa¿a, ¿e powstanie by³o „najbardziej dramatycznym niepokojem wewnêtrznym, jaki wstrz±sn±³ [Chiñsk± Republik± Ludow±] przed rewolucj± kulturaln±"7.\nNawet je¶li odrzucimy relacje uchod¼ców, zmiany demograficzne we wschodnim oraz pó³nocno-wschodnim Tybecie, gdzie toczy³y siê najciê¿sze boje, stanowi± wystarczaj±cy dowód na masowy charakter walk, ofiar i zniszczeñ w tych regionach. Wymownym potwierdzeniem statystyk jest obraz, pojawiaj±cy siê nieodmiennie w opowie¶ciach wiêkszo¶ci uciekinierów - kobiet orz±cych pola (nie do pomy¶lenia w przesz³o¶ci) po st³umieniu powstania, gdy¿ w regionie nie by³o ¿adnych mê¿czyzn. Chiñski spis ludno¶ci8 z 1982 roku wykazuje, jeszcze w piêtna¶cie-dwadzie¶cia lat po zakoñczeniu walk, znaczn± przewagê kobiet nad mê¿czyznami we wschodnim i pó³nocno-wschodnim Tybecie. Takich dysproporcji nie odnotowano w innych regionach Tybetu i Chin, choæ i tam zginê³o wiele osób. (Na przyk³ad g³ód z lat 1960-63 by³ prawdopodobnie najwiêksz± klêsk± tego rodzaju w dziejach ludzko¶ci - tu jednak ¶mieræ zabiera³a jednakowo i kobiety, i mê¿czyzn.) Nie zapominajmy przy tym, ¿e wiêksza czê¶æ populacji tybetañskiej ¿y³a w³a¶nie we wschodniej czê¶ci kraju.\nNikt, nawet tybetañski rz±d emigracyjny, nie podj±³ powa¿nej próby oszacowania liczby ofiar we wschodnim Tybecie i w innych regionach kraju, choæby w Lhasie. Liczbê Tybetañczyków zabitych w stolicy podczas powstania i zaraz po nim znamy wy³±cznie z oficjalnych ¼róde³ chiñskich. Dokument, opublikowany przez Tybetañski Okrêg Wojskowy 1 pa¼dziernika 1960 roku i oznaczony jako „tajny", mówi: „Od zesz³ego marca do dzi¶ zlikwidowali¶my [xiaomie] 87 tys. wrogów"9.\nPierwsze wyst±pienia przeciwko Chiñczykom\nDziennikarze i uczeni sympatyzuj±cy z Chinami rozpowszechniali pogl±d, ¿e powstanie by³o spiskiem tybetañskiego kleru, arystokracji i Centralnej Agencji Wywiadowczej; ich zdaniem CIA zorganizowa³a nawet ucieczkê Dalajlamy 10. ¦lady takiego my¶lenia s± ¿ywe i dzi¶. Niemniej ruch oporu we wschodnim i pó³nocno-wschodnim Tybecie zacz±³ formowaæ siê przed jakimkolwiek zaanga¿owaniem Amerykanów. Istniej± dowody na to, ¿e do sporadycznych ataków na chiñskie oddzia³y dochodzi³o ju¿ w 1949 roku. Nie bêdziemy wspominaæ tu o wcze¶niejszych potyczkach Tybetañczyków z komunistami - zw³aszcza w latach 1934-35, podczas „d³ugiego marszu" 11 - gdy¿ nie maj± one zwi±zku z pó¼niejsz± inwazj± i okupacj± Tybetu.\nRozmawia³em z wieloma mieszkañcami Gjalthangu w po³udniowo-wschodnim Tybecie (obecnie czê¶æ prowincji Yunnan), którzy twierdzili, ¿e atakowali oddzia³y Armii Czerwonej, gdy po raz pierwszy wkroczy³y one na ich terytorium w 1949 roku. Relacje te potwierdza Peter Goullart12, „bia³y" Rosjanin w s³u¿bie Guomindangu, który w latach czterdziestych pracowa³ w Nakhi (Naxi), w Lijiangu, w Yunnanie. Goullart utrzymuje, ¿e w 1949 roku, po upadku stolicy prowincji, Kunmingu, i ruszeniu Armii Czerwonej na zachód, Khampowie z granicz±cego z Nakhi Gjalthangu wkroczyli do Lijiangu i z pomoc± lokalnej ludno¶ci odparli pierwsze uderzenie komunistów. Pó¼niej „czerwoni" zastosowali bardziej subteln± taktykê i, pozyskawszy czê¶æ m³odych Nakhijczyków, zdobyli Lijiang. Goullart wspomina równie¿, ¿e mieszkañcy Gjalthangu byli dzielniejsi i bardziej wojowniczy od rdzennych mieszkañców regionu.\nTe zaj¶cia wyja¶niaj±, dlaczego „reformy demokratyczne" zaprowadzono po raz pierwszy w³a¶nie w Gjalthangu - i to ju¿ w 1953 roku. Gonpo Taszi Andrugcang wspomina o tych zaj¶ciach w swojej autobiografii: „Rok pó¼niej  w regionie Gjalthang Athena Kham Chiñczycy podzielili ludno¶æ na piêæ klas; rozpoczêto aresztowania i kampaniê terroru. Osoby nale¿±ce do trzech wy¿szych klas publicznie upokarzano albo stawiano przed plutonem egzekucyjnym" 13.\nBardzo wcze¶nie wyst±piono przeciwko Armii Czerwonej w odleg³ych od Gjalthangu Hormukhce i Nangrze w Amdo, w pó³nocno-wschodnim Tybecie. Tu z komunistami walczy³ od dawna gubernator Guomindangu (a w³a¶ciwie niezale¿ny muzu³mañski wata¿ka) Ma Pufang, który dowodzi³ swoj± kawaleri± Hui, sprzymierzaj±c siê z plemionami Amdo i Mongolii 14. Jednak w 1949 roku, gdy zwyciêstwo komunistów wydawa³o siê tylko kwesti± czasu, zapakowa³ swoje ¿ony i maj±tek do dwóch DC-10 i uciek³. Wed³ug naocznego ¶wiadka, Rinzina, który bra³ pó¼niej udzia³ w walkach, Armia Czerwona wkroczy³a do Nangry i Hormukhi we wrze¶niu 1949 roku 15.\nW grudniu dwóch wodzów z Nangry, Pon £angczen i Pon Czodzie, wyda³o wojnê Chiñczykom. Dosz³o do wielu potyczek; w jednej z nich zgin±³ syn £angczena. Rinzin twierdzi, ¿e pierwsza grupa Chiñczyków sk³ada³a siê z sze¶ciu tysiêcy ¿o³nierzy, których po wybuchu niepokojów wzmocniono dziesiêcioma tysi±cami z Rikongu. Kiedy w lutym 1950 roku do walk w³±czyli siê mieszkañcy Hormukhi, by³o ju¿ za pó¼no, gdy¿ Chiñczycy dostali kolejne posi³ki. Wszystkie g³ówne oddzia³y z Amdo zosta³y rozbite. Podczas jednej z potyczek Pon Czodzie by³ bliski dostania siê do niewoli - uratowa³ siê, udaj±c zabitego. Niemal wszystkich wojowników zmuszono do opuszczenia domów i ucieczki w góry, sk±d zaczêli prowadziæ wojnê podjazdow± z patrolami i atakowaæ chiñskie konwoje. Operacje tego rodzaju okaza³y siê bardziej skuteczne od otwartych bitew, które wcze¶niej wydawano Chiñczykom. Ludzie z Nangry twierdz±, ¿e ich zajad³y opór sprawi³, i¿ po pewnym czasie „czerwoni" zaczêli nazywaæ ten region „ma³ym Tajwanem".\nW 1952 roku lamowie z klasztoru Deczen wynegocjowali zawieszenie broni. Pona £andczena zawieziono do Xiningu, a potem do Pekinu, gdzie jakoby spotka³ siê z Mao Zedongiem. W 1952-53 panowa³ spokój, ale gdy ruszy³a nowa fala oskar¿eñ, potêpieñ, prze¶ladowañ, aresztowañ i egzekucji, w ca³ym regionie ponownie wybuch³y walki. W tym czasie Chiñczycy mieli ju¿ przyt³aczaj±c± przewagê liczebn± i znacznie lepsze uzbrojenie - dla wszystkich by³o wiêc jasne, jak musi zakoñczyæ siê ten konflikt. Tysi±ce mieszkañców Amdo zabito w walce, stracono lub zes³ano do obozów pracy; wielu odebra³o sobie ¿ycie. Inni uciekli do Lhasy. Rinzin mówi, ¿e „zosta³o tylko kilku ¶lepców, kalekich i g³upców. No i garstka dzieci" 16.\nTaki opór przeciwko chiñskim naje¼d¼com nie by³ zjawiskiem typowym we wschodnim i pó³nocno-wschodnim Tybecie pod koniec lat czterdziestych i na pocz±tku piêædziesi±tych. Wojska rz±du tybetañskiego nie otrzyma³y te¿ wsparcia Khampów podczas pa¼dziernikowej ofensywy Chiñczyków. Presti¿ i w³adza lhaskiej administracji systematycznie spada³y tu od 1917 roku, kiedy to - pod rz±dami Kalona Lamy Czampy Tendara, gubernatora Wschodniego Tybetu i g³ównodowodz±cego - by³y zdecydowanie najwiêksze 17. Przed chiñsk± inwazj± w 1950 roku rz±d próbowa³ zmobilizowaæ mieszkañców regionów granicznych do walki z Czerwon± Armi±, niemniej bez wiêkszych rezultatów. Takcer Rinpocze, jeden ze starszych braci Dalajlamy, opat Kumbumu w Amdo, powiedzia³ mi, ¿e na rok przed najazdem jego klasztor otrzyma³ list od szape (zhabs-pad, ministra) Lhalu, gubernatora Wschodniego Tybetu i dowódcy stacjonuj±cych tu oddzia³ów, w którym proszono mnichów o stawienie czo³a chiñskim oddzia³om. Jednak zabiegi Lhalu o lojalno¶æ mieszkañców Khamu i Amdo nie zda³y siê na wiele, poza wyj±tkami takimi jak klasztor w Czamdo 18.\nWalki w Gjalthangu, Nangrze, Hormukhce oraz kilku innych regionach, choæ odosobnione, pozwala³y przewidzieæ skalê i zaciek³o¶æ konfliktu, który mia³ obj±æ ca³y wschodni Tybet. Wkrótce posuniêcia Chiñczyków w Khamie doprowadzi³y do nowego wybuchu wrogo¶ci wobec okupantów. Napiêcie osi±gnê³o zenit zim± 1955-56 roku, kiedy zaczêto zaprowadzaæ „reformy demokratyczne". Chiñczycy nazywaj± to powstanie „rebeli± kangdingsk±" 19 - od chiñskiej nazwy miasta Darcedo, w którym mie¶ci³o siê dowództwo armii chiñskiej we wschodnim Tybecie. Walki rozprzestrzenia³y siê jak po¿ar i ju¿ wkrótce wodzowie ró¿nych plemion zaczêli my¶leæ o wspólnej walce z Chiñczykami. Juru Pon, najwy¿szy wódz koczowników z Lithangu, rozes³a³ pos³añców do wszystkich zak±tków wschodniego Tybetu, wzywaj±c do zaatakowania chiñskich oddzia³ów osiemnastego dnia pierwszego miesi±ca kalendarza tybetañskiego w 1956 roku. Na apel ten odpowiedzia³y klasztory i plemiona Njarongu, Kardze, Batangu, Drango, Linksziby oraz wielu innych regionów. Juru Pon zgin±³ pó¼niej w ruinach zbombardowanego wielkiego klasztoru w Lithangu, zastrzeliwszy z pistoletu dwóch wysokich chiñskich oficerów, którym mia³ siê poddaæ 20.\nDord¿e Judon, m³odsza ¿ona Gjari Nimy, wodza z Njarongu, mówi, ¿e rodzina Gjaricang otrzyma³a list od wodza z Lithangu, który prosi³ ich o przyst±pienie do walki osiemnastego dnia pierwszego miesi±ca w 1956 roku, zaznaczaj±c, ¿e potwierdzi jeszcze tê datê po otrzymaniu wiadomo¶ci od innych przywódców ze wschodniego Tybetu 21. Poniewa¿ w³adze chiñskie wezwa³y Gjari Nimê na konferencjê w Darcedo, Dord¿e Judon stanê³a na czele w³asnego klanu i innych plemion Njarongu. Kiedy zaczê³a zwo³ywaæ spotkania w ró¿nych regionach Njarongu, Chiñczycy zorientowali siê w jej planach i kazali j± zabiæ dwóm kolaborantom, którym pomaga³o dwóch chiñskich ¿o³nierzy.\nZamach siê nie powiód³ - podobnie jak próby aresztowania wuja Dord¿e Judon i innych przywódców powstania w Njarongu. Dord¿e uzna³a, ¿e musi zaatakowaæ o cztery dni przed uzgodnion± dat±. Uderzenie okaza³o siê skuteczne - w pierwszym okresie uda³o siê zniszczyæ kilka ma³ych chiñskich garnizonów; pojmano i zlikwidowano wielu kolaborantów. Niedobitki chiñskich oddzia³ów schroni³y siê w administracyjnej stolicy Njarongu, w Drugmo Dzongu, Zamku Smoczycy. Potê¿ne ¶ciany tej fortecy opar³y siê kolejnym atakom powstañców.\nChiñczycy wys³ali posi³ki z Kardze, na które powstañcy urz±dzili zasadzkê. Pocz±tkowo si³y Dord¿e Judon odnosi³y zwyciêstwa, ale miesi±c pó¼niej chiñskie oddzia³y z Drango i Da³u zdo³a³y przebiæ siê do zamku. Dord¿e Judon pamiêta, ¿e na pierwszy apel Juru Pona odpowiedzia³o dwudziestu trzech wodzów z Khamu. Ów nieformalny sojusz nazwano Tensung Dhanglang Magar - „Ochotnicz± Armi± Obroñców Buddyzmu".\nMimo ogromnych trudno¶ci w koordynowaniu militarnych akcji ró¿nych grup ze wschodniego Tybetu, w 1956 roku powstañcom uda³o siê wyprzeæ Chiñczyków z niemal ca³ej prowincji. Po kilku miesi±cach armia chiñska wróci³a znacznie wzmocniona, nie jest to jednak przedmiotem naszych rozwa¿añ. Warto mo¿e tylko zwróciæ uwagê, ¿e mimo odwiecznych animozji i konfliktów plemiennych, uda³o siê zjednoczyæ Khampów przeciwko Chiñczykom. Grupy, których poczynania usi³owano koordynowaæ, dzia³a³y na górzystym pustkowiu o powierzchni kilkuset tysiêcy kilometrów kwadratowych, bez podstawowych ¶rodków komunikacji, dróg i transportu. Mo¿na siê tylko dziwiæ, ¿e zdo³ano doprowadziæ do powszechnego buntu w ustalonym terminie.\nNazwa, jak± Khampowie nadali swojemu ruchowi, odzwierciedla, ujmijmy to w ten sposób, ideologiczny charakter powstania oraz poparcia, które zyska³o ono we wschodnim, a potem w ¶rodkowym Tybecie. Da³a Norbu stwierdza w artykule po¶wiêconym powstaniu, ¿e jego celem by³a obrona tybetañskich warto¶ci buddyjskich oraz politycznych i religijnych instytucji, zbudowanych na fundamencie owych zasad. „Dopóki Chiñczycy nie wtr±cali siê do zastanego systemu spo³ecznego oraz systemu warto¶ci, uznawanego za ¶wiêty przez cz³onków owego spo³eczeñstwa (tak wygl±da³a sytuacja w Tybecie Zewnêtrznym), nie dochodzi³o do buntów, choæ ju¿ sama obecno¶æ Chiñczyków budzi³a ogromn± niechêæ i niepokój. W chwili, gdy komuni¶ci spróbowali zmieniæ istniej±cy, ¶wiêty system spo³eczny w Tybecie Wewnêtrznym, który de jure uznawali za czê¶æ Chin w³a¶ciwych, wybuch³o powstanie"22.\nTradycyjna ideologia, na której opiera³a siê rewolta, da³a jej poparcie na tyle silne, by przekroczyæ granice wschodniego Tybetu i wznieciæ niepokoje w Tybetañskim Regionie Autonomicznym, gdzie w³adze zostawi³y w spokoju istniej±cy system spo³eczny, zabiegaj±c wrêcz o wzglêdy arystokracji i duchowieñstwa. Powstanie uznano za sprawê narodow±, gdy¿ sz³o w nim o uczucia niemal wszystkich Tybetañczyków23. Niemniej przywódcy i cz³onkowie ruchu oporu - w wiêkszo¶ci mieszkañcy Khamu i Amdo - czêsto nie byli w stanie wyzbyæ siê ciasnych, plemiennych uprzedzeñ czy wiêzów lojalno¶ci, co sprawi³o, ¿e powstanie nie nabra³o w pe³ni powszechnego, dynamicznego charakteru. Tradycyjne animozje miêdzy Lhas± i Khampami, choæ przezwyciê¿ano je wielokrotnie podczas powstania, nigdy nie zosta³y w pe³ni wyja¶nione. Inna nazwa ruchu oporu, „Cztery Rzeki, Sze¶æ Pasm" - oznaczaj±ca wschodni Tybet - podkre¶la³a zawê¿ony charakter i podzia³ ruchu.\nBrutalne represje po st³umieniu rewolty we wschodnim Tybecie oraz masowy nap³yw uchod¼ców do Lhasy sprawi³y, i¿ g³ównym o¶rodkiem oporu sta³ siê Tybet centralny, gdzie pod dowództwem kupca z Lithangu Gonpo Taszi Andrugcanga zreorganizowano lu¼n± konfederacjê grup partyzanckich i 16 czerwca 1958 roku, w po³o¿onym na po³udnie od Lhasy dystrykcie Lhoka, formalnie powo³ano powstañcz± armiê. Potajemnie kupowano w Indiach broñ. Da³a Norbu zwraca uwagê, ¿e wiêkszo¶æ z dwudziestu trzech khampowskich przywódców powstania by³a kupcami, którzy dorobili siê po „wyzwoleniu". Najwa¿niejsze ¼ród³o ich fortun stanowi³y srebrne monety, tak zwane dao-juany, którymi Chiñczycy op³acali tybetañsk± klasê rz±dz±c± i robotników, pracuj±cych przy budowie dróg. Zamiast mno¿yæ maj±tki lub bezpiecznie uciec ze srebrem do Indii, Khampowie wydawali chiñskie pieni±dze na zakup broni oraz amunicji dla powstañców24.\nPrzywódcy ruchu oporu zostali te¿ poinformowani przez sympatyzuj±cych z nimi ministrów i urzêdników administracji tybetañskiej o tajnych, rz±dowych magazynach broni. Zabrali z nich karabiny i amunicjê25, które umo¿liwi³y im odciêcie trzech strategicznych dróg, prowadz±cych z Lhasy na po³udnie, tudzie¿ niemal ca³kowite sparali¿owanie operacji armii chiñskiej w tym rejonie.\nGranice amerykañskiego zaanga¿owania\nTak wiêc wygl±da³o t³o, z którego wyrasta³ tybetañski ruch oporu. Dopiero po tych wydarzeniach i innych sukcesach powstañców, o których dowiedzia³ siê rz±d amerykañski26, Stany Zjednoczone wys³a³y pomoc partyzantom w Tybecie. Faktycznie zaczê³a ona docieraæ do walcz±cych w 1958 roku. Nie ulega w±tpliwo¶ci, ¿e w okresie najwiêkszych sukcesów ruchu oporu we wschodnim Tybecie ¿adna grupa partyzancka nie otrzymywa³a broni i innej pomocy od Amerykanów.\nRelacje o przygotowaniu przez CIA ucieczki Dalajlamy i eskortowaniu go do granicy27 s± chyba wy³±cznie produktem dziennikarskiej wyobra¼ni. Jedyni agenci CIA w Lhasie, którzy próbowali nawi±zaæ jakie¶ kontakty z Dalajlam± i rz±dem Tybetu, to dwaj Lithangczycy, Atha i Lhoce, zrzuceni na spadochronach w pobli¿u Samje przed wybuchem powstania w stolicy. Lhoce zmar³ przed kilku laty, ale Atha ¿yje nadal i mieszka w New Delhi. Powiedzia³ mi, ¿e obaj zdo³ali spotkaæ siê potajemnie z Phal±, marsza³kiem dworu (mgron-gnyer chen-mo) Dalajlamy, który wraz z zhabs-pad Surkhangiem sta³ na czele „narodowej" frakcji w rz±dzie, sympatyzuj±cej z ruchem oporu. Atha przekaza³ Phali wiadomo¶æ od rz±du Stanów Zjednoczonych, który zwróci³ siê do rz±du Tybetu o wystosowanie formalnej pro¶by o amerykañsk± pomoc wojskow±. Phala odpar³, ¿e jest ju¿ na to za pó¼no, gdy¿ nie mo¿na ufaæ ca³emu gabinetowi i Zgromadzeniu. Powierzenie im tak dra¿liwej i potencjalnie kompromituj±cej informacji nie wchodzi³o w grê. Rozmawia³em z Phal± na kilka lat przed jego ¶mierci± - potwierdza³, ¿e dosz³o do takiego spotkania. Phala planowa³ i organizowa³ ucieczkê Dalajlamy, wykorzystuj±c radioodbiornik Athy i Lhoce do informowania Amerykanów o planie ucieczki oraz rozwoju wypadków w trakcie jej trwania.\nPe³ny zasiêg i implikacje tybetañskiego powstania nie by³y nigdy systematycznie badane. Obraz, jaki wy³ania siê z rozmów i wywiadów, które przeprowadzi³em z lud¼mi zaanga¿owanymi w operacje ruchu oporu, utwierdza mnie w przekonaniu, ¿e nasza wiedza o tych wydarzeniach jest zaskakuj±co sk±pa i fragmentaryczna. Pod powierzchni± obojêtno¶ci czy braku zainteresowania p³ynie jednak rzeka historycznej wiedzy i pamiêci - choæ nikt z niej nie czerpie. Mam nadziejê, ¿e postawa tybetañskich dostojników, buddystów, zachodnich sympatyków [sprawy Tybetu] oraz intelektualistów, których fakt istnienia ruchu oporu wprawia dzi¶ w zak³opotanie - czy to dlatego, ¿e k³óci siê z ich ulubionym obrazem mi³uj±cego pokój Tybetu w roli Shangri-li, czy to dlatego, ¿e partyzanci zgrzeszyli, przyjmuj±c broñ od CIA - zmieni siê wreszcie, i ten rozdzia³ naszej historii doczeka siê badaczy z prawdziwego zdarzenia.\nDziamjang Norbu, wspó³za³o¿yciel Amnye Machen Institute i Tybetañskiego Kongresu M³odzie¿y (TYC), jest emigracyjnym historykiem, pisarzem i jednym z najbardziej znanych tybetañskich intelektualistów; odrzuca ideê „prawdziwej autonomii" i opowiada siê za „rangzen": pe³n± niepodleg³o¶ci± Tybetu.\n3 Marie de Louville i Michel de Castelverd: Tibet. L'armée des ombres, w serii: Résistances, program Antenne 2, Pary¿, 2 wrze¶nia 1991.\n4 Jeff Long: Going After Wangdu: The Search for a Tibetan Guerilla Leads to Colorado's Secret CIA Camp w: Rocky Mountains Magazine, lipiec/sierpieñ 1981.\n9 Xizang xingshi wenwu jiaoyu di jiben jiaocai, Lhasa: Wydzia³ Polityczny Tybetañskiego Okrêgu Wojskowego, 1960.\n10 Chris Mullin: The CIA: Tibetan Conspiracy w: Far Eastern Economic Review, 5 wrze¶nia 1975.\n11 Edgar Snow: Red Star Over China, Nowy Jork, 1938; Dziamjang Norbu: Historia Atena i walki Khampów o wolno¶æ Tybetu [w:] Tybet: ¦wiadkowie; Fakty mówi± za siebie, Warszawa 1995.\n23 Phuntsok Wangyal: The Revolt of 1959 w: Tibetan Review, lipiec-sierpieñ, 1974.


Woda pokarmowa - Blog Medyczny\nkabina prysznicowa z hydromasażem 100x80\nkabina prysznicowa z hydromasażem 100x80 szambo betonowe\nWoda w ustroju stale krąży korytem naczyniowym, a wyciekając przez naczynia włosowate obmywa wszystkie komórki i warunkuje ich prawidłową czynność. Najbardziej istotnym momentem w tym krążeniu jest wymiana wody między krwią a tkankami. W odcinku tętniczym naczyń włosowatych woda wraz z krystaloidami w niej zawartymi przedostaje się z naczyń do tkanek, a w odcinku żylnym włośniczek z tkanek do naczyń. Część tego płynu tkankowego nie wraca jednak do koryta naczyniowego, tylko ścieka do naczyń chłonnych, tworząc chłonkę.\nSiłami, które decydują o ruchu i krążeniu wody, są siły fizyczne i fizykochemiczne, jak ciśnienie hydrodynamiczne i hydrostatyczne krwi oraz ciśnienie onkotyczne białek osocza. Ciśnienie osmotyczne w warunkach fizjologicznych nie odgrywa takiej roli, gdyż sole mineralne swobodnie przenikają przez ścianki włośniczek i łatwo dochodzi do wyrównania różnicy ciśnień. W odcinku tętniczym włośniczek ciśnienie hydrodynamiczne i hydrostatyczne krwi jest większe niż ciśnienie onkostatyczne i dzięki temu bezbiałkowe osocze zostaje wyciśnięte do tkanek. W odcinku żylnym włośniczek ciśnienie hydrodynamiczne i hydrostatyczne krwi jest mniejsze niż ciśnienie onkotyczne, dzięki czemu płyn tkankowy jest wchłonięty z powrotem do naczyń.


7,05 (1911 ocen\ti\t269 opinii) Zobacz oceny\nBlanka | 2017-03-06\nprzyznam szczerze, nigdy bym nie pomyślała, że poezja może mnie tak zafascynować i oczarować.\njestem zachwycona wydaniem, okładka to prawdziwe cudo. posiadam wersję dwujęzyczną, i to była dobra decyzja, gdyż czasami wiersze brzmią lepiej po angielsku niż po polsku.\nniektóre wiersze były moim zdaniem zbyt... intymne i osobiste (ja na przykład nie podzieliłabym się ze światem takimi rzeczami), ale zdecydowana większość podbiła moje serce, czasami czułam się tak, jakby autorka stworzyła je z myślą o mnie.\nmimo tego, że tomik został wydany z myślą o kobietach, uważam, że niektórzy panowie powinni wziąć pod uwagę przeczytanie tego cudeńka.


Neon Innesa [60 l] - Strona 3 - Aqua Forum Akwarystyczne\nNeon Innesa [60 l]\nPostautor: Hunter » 14 listopada 17, 17:53\nProblem w tym, ze parametry wody kranowej zmieniają się (czasami dość radykalnie), a badania przeprowadzane przez wodociągi robione są "na dzień" najczęściej kwartalnie, czasami półrocznie. Zatem są to dane raczej archiwalne.\nNiemniej jednak jakąś tam tendencje można zauważyć. Woda jest bardzo miękka. Uwierz mi, że pewnie jakieś 90% krajowych akwarystów chciałoby mieć taką wodę\nNajlepiej byłoby zaopatrzyć się w testy kropelkowe. JBL z zakresu 6-7,4, JBL KH oraz GH, choć proponuję raczej test Zoolek Ca/Mg, z którego w łatwy sposób można obliczyć też GH, a Ca i Mg przyda się przy okazji dla roślin.\nJeśli testy kropelkowe potwierdzą wyniki wodociągów to najprawdopodobniej aby dogodzić roślinom będziesz musiała uzdatniać wodę w Ca i Mg, lub tylko Ca lub tylko Mg (wyjdzie na testach). NO3, PO4 i Fe już (chyba) podajesz. Uwaga na K, w miękkiej wodzie, pozbawionej Mg bardzo łatwo go przedawkować.\nPostautor: cane » 14 listopada 17, 18:32\nOk, czyli już wiem jakie testy muszę jeszcze dokupić . Czyli po za kontrolowaniem wody nic specjalnie z nią robić nie muszę? Cieszy mnie to niezmiernie .\nPrzy okazji odpowiedziałeś mi na zapomniane pytanie - w jakie nawozy się zaopatrzyć, bo *uwno, a nie podaję . Stałam dzisiaj przed tym regałem jak osioł i próbowałam sobie przypomnieć wiedzę z dawnych lat... bezskutecznie . Słowo honoru, ja kiedyś miałam z tym do czynienia, z powodzeniem. Problem z tym, że po latach mam czarną dziurę w głowie i moja pamięć ogranicza się do "niebieskiego było jedno psiknięcie, czarnego trzy, a zielone dawałam co drugi dzień" .\nSwoją drogą jak rozwiązać CO2 w maluchu? Nastawić się raczej na nawóz czy może są jakieś małe, sensowne sposoby na podłączanie butli do kałuży?\nPostautor: Hunter » 14 listopada 17, 19:18\n60L to nie taka kałuża Butla i zaworek precyzyjny Camozzi załatwia sprawę. Pytanie czy jest sens i potrzeba nawożenia? Chcesz akwarium roślinne czy ogólno-rybne a jakieś tam chwasty niech sobie powoli rosną o z góry trudnej do ocenienia kondycji na nawozie naturalnym pochodzenia ryb?\nNo i najważniejsze - co dzieje się teraz z roślinami? Zazwyczaj z nawozami sztucznymi zaczyna się zabawę dopiero wtedy jak rośliny się ich domagają\nPostautor: cane » 14 listopada 17, 21:18\nNa razie nic złego się z nimi nie dzieje, no najwyżej lekki glonik (zniknie, jak znajdę czas i pojadę po automatyczny włącznik )... ale za jakiś czas chciałabym móc wymienić obsadę i nie przejmować się delikatnością poszczególnych gatunków.\nI rosnąć mają bujnie, przepięknie i wspaniale, ale bowiem pielenie uwielbiam .\nPostautor: Hunter » 14 listopada 17, 22:59\nOK, więc wstaw foty i daj trochę aktualnych danych na temat baniaka.\n1.Wymiary, litraż i wiek akwarium.\n- rodzaj źródła światła (np. świetlówki T5, T8, kompaktowe, HQI, LED itp.)\n- typ, barwa światła i moc (np. T5 2x39W Aquarelle i 865)\n- czas oświetlania akwa oraz czy jest wystawione na działanie słońca\n3. Rodzaj zastosowanego podłoża , grubość jego warstw i frakcja.\n4. Obsada zwierzęca (ilość i wielkość ryb oraz inny żyjątek) - obsada aktualna - ewentualnie planowana.\n5. Filtracja (marka i typ filtra oraz zastosowane w nim media filtracyjne)\nPierwsze co to należy określić co faktycznie leci z kranu. Patrz wyżej jakie testy wody. Jak już wspominałem zakup testu Ca/Mg Zoolek to nie głupi pomysł Podstawowe makroelementy możesz dostarczyć roślinom w postaci nawozów naturalnych pochodzenia zwierzęcego, natomiast Ca i Mg musisz już ustawić nawozami sztucznymi i od tego miejsca bym zaczął korektę parametrów wody. Rośliny jak twierdzisz mają się względnie OK, to zapewne za sprawą miękkiej wody. Rośliny kochają miękką wodę jeśli uda Ci się ją lekko "podrasować" odpowiednimi nawozami to gwarantuję, że będzie bujnie\nPostautor: kodzaj11 » 15 listopada 17, 00:09\nJuż widzę samego siebie, rybki i niewymagające roślinki aby tylko rosły i już się zaczyna z LT zmieni się w HT\nPostautor: cane » 15 listopada 17, 00:14\n1. 60x30x25, co daje 45 l brutto. Się zdziwiłam - 5 cm "rąbnięcia" jak syn mierzył, a 15 litrów z kałuży mi zwiało . Przynajmniej szersze to niż wyższe...\nWiek - trochę ponad miesiąc, tydzień temu wpuszczałam pierwsze rybki.\nZe wstydem przyznam, nie mam bladego pojęcia. Mąż radośnie i z uśmiechem przywiózł lampkę z obudową i zamontował. Bez odkręcenia śrubek nie da się obejrzeć świetlówek . Daje dość jasne światło. Lampa jest włączona od 7 do 20 (w porywach 22). Właśnie dlatego pilnie muszę zamontować automat, nie ma mnie za dużo w domu. Światło słoneczne nie dochodzi w najmniejszym stopniu.\n3. Podłoże to zwykły żwirek akwarystyczny, warstwa ok. 2 cm. W weekend chcę je trochę poprawić - dorzucić kulki gliniane pod rośliny, a od góry zasypać jasnym piaskiem na podobną grubość. Taki nagły remont nie zaszkodzi obecnym już zwierzakom?\n4. Obsada obecna: 9 neonków (2-2,5 cm), 1 samica gupika, 1 samica bojownika, krewetki (kupowałam 10, widziałam na raz max 3 - nie wiem czy się tak skutecznie chowają,czy może bojownik część zeżarł).\nA. borelli 1+1-3 (do końca miesiąca dotrze do mnie 6 maluchów, 2+4, w zależności od ich zachowania wydam 1 samca i do max. 3 samic), neonki Innesa (jest 9, zastanawiam się nad zwiększeniem do 20) i krewetki. Planowane zakończenie zwiększania obsady dopiero w połowie grudnia.\nGupik i bojownik wylatują jak tylko dom im znajdę.\n5. Filtracja - filtr wewnętrzny Vita Tech z gąbką. Nie mam pojęcia jaki model, znalazłam tylko informację o przepływie - 5 l/min. Faktycznego przepływu nie potwierdzę, ale jest raczej średnio silny niż słaby. Zastanawiam się nad wymianą go na kasadę, ale to dopiero luźne myśli. W sumie to zastanawiam się nad sklejeniem większej kałuży (metrówka by mi tam ładnie wlazła... taaaaak...), ale o tym jeszcze mąż nie wie .\nNiestety, nie ukrywam - akwarium było założone "na szybko", bez naprawdę porządnego przygotowania. Pewnej cudownej niedzieli otworzyłam oczy i zobaczyłam ZALANĄ kałużę, z głupikiem i bojownikiem w tle. Po potężnej kłótni (w życiu nie widziałam tak zestresowanego bojownika) wieczorem znalazło się tam również całkiem sporo roślin. Miesiąc bez kolejnych rybek to jeden z moich największych sukcesów dyplomacji małżeńskiej.\nObecnie staram się jak mogę powstrzymywać "genialne" pomysły Jaśnie Pana, powolutku i systematycznie doprowadzać kałużę do ładu (mn. kupować testy, PORZĄDNE jedzenie itp.) oraz rozwijać w zaplanowanym kierunku. Albo ja się tym zajmę albo biedny los przyszłych płetwiastych (w trakcie "poakwariowej" awantury Luby domagał się mn. skalarów czy glonojadów). Tyle dobrego, że rybki lubię i odstawione wiele lat temu hobby mi się przypomniało .\nA, właśnie, przy okazji roślin. Mam problem z mchem gatunku mech. Posiadam go z 2 źródeł (1- od znajomego, 2- dodatek do krewetek). Jedna kępa mi zbrązowiała paskudnie, druga trzyma piękną zieleń. Czy możliwe, że brązowa kępa zareagowała tak na zmianę pH? I czy da się jej jakoś przywrócić urodę, czy może lepiej wywalić?\nPostautor: cane » 15 listopada 17, 00:18\nPostautor: kodzaj11 » 15 listopada 17, 00:51\nWidziałaś cały mój temat? Czy tylko ostatnie zdjęcia?\nWcześniej też miałem gąszcz i totalnie wywalone na cokolwiek, robiłem tylko podmiany co tydzień...\nPóźniej kolejny restart, z Rafałem ustawialiśmy parametry - już było wszystko ustawione gdy.... sąsiad z góry mnie zalał i musiałem z akwa zwiewać w inne miejsce co się przeciągnęło przez tydzień i teraz znowu od początku walczę z ustawieniem parametrów i roślinność mi odbiła - oczywiście niektóra, większość musiałem wyrzucić po leżakowaniu w 25l akwarium na przechowaniu... ale już powoli idę w dobrym kierunku i niedługo to wróci tylko o wiele ładniej\nPostautor: Hunter » 15 listopada 17, 13:31\nNo akurat światło przy roślinach jest bardzo istotne. Co to za lampa? Taka co się wiesza pod sufitem? Na pewno to jest na świetlówkach? Wpisz producenta i model w wyszukiwarkę to powinno znaleźć komplet danych bez rozkręcania bebechów. Gdzieś powinna być jakaś naklejka czy blaszka.\nWstaw zdjęcie tej lampy.\ncane pisze: 3. Podłoże to zwykły żwirek akwarystyczny, warstwa ok. 2 cm. W weekend chcę je trochę poprawić - dorzucić kulki gliniane pod rośliny, a od góry zasypać jasnym piaskiem na podobną grubość. Taki nagły remont nie zaszkodzi obecnym już zwierzakom?\nNie powinno zaszkodzić o ile piasek nie będzie zabrudzony.\nZe tak zapytam... Wyszłaś za mąż za dziecko?\nUżyj swojego kobiecego uroku osobistego i wyjaśnij mężowi, żeby akwarium nie dotykał. Może go wyłącznie podziwiać z bezpiecznej odległości Poproś, błagaj zagroź mu wstrzemięźliwością czegoś tam Wyjaśnij, żeby zrozumiał.\nPoczekam na kolejne dane, zdjęcia i pomiary wody. Wtedy odniosę się do całości i zaproponuje jakieś rozwiązanie.\nPostautor: cane » 16 listopada 17, 20:32\nJak będę miała chwilkę to poszukam jakiejkolwiek nazwy na lampie.\nJeśli zaś chodzi o to z kim ja ślub bałam to... cóż... przynajmniej serce ma szczerozłote . I rozsądną babę, która jakoś daje radę jego pomysły ogarniać .\nNa szczęście wczoraj wypatrzyliśmy samiczkę krewetki z jajkami - Jaśnie Pan drży o maleństwa i boi się cokolwiek robić .\nPostautor: wespazjan » 17 listopada 17, 07:58\nBo mąż pewnie biedak ma znajomych z klasycznym, sklepowym akwarium. Takim, jak moje z dzieciństwa. Mają 40l z upchanymi 20 gatunkami rybek i śmieją się z biedaka, że mu żona wydziwia i chce "profesjonalne" akwarium założyć a przecież wystarczyłoby mu "amatorskie". I chłop nie wie, co robic.\nKilka miesięcy po zalaniu i wpuszczeniu obsady do naszej kałuży z gupikami, bojownikiem, brzanką rekinią, skalarami, glonojadem, neonkami, brzankami których nazw nie pamiętam, Danio i gurami kupiliśmy książkę "akwarium, moje hobby". Tam były podane wymagane przez rybki parametry. Jak zobaczyliśmy, że piszą tam "nawet o pH!" to uznaliśmy, że jest to książka dla jakichś maksymalnych profesjonalistów. Nam się serio wydawało, że dbamy o te rybki i zapewniamy im dobry dom. Ja to się nawet cieszyłam, że je wytresowałam. Bo jak włączałam filtr to wszystkie podpływały do tafli, wiedząc, że zaraz sypnę żarcie. Dziś jestem przerażona jak to wspominam.\nZmierzam do tego, że 80% akwariów tak wygląda. Jak ktoś się nie interesuje tematem to ciężko wyprzeć z niego "powszechną wiedzę akwarystyczną" kształtowaną przez lata "widziałem u kogoś" i wsadzić w to miejsce wiedzę, która kiedyś nazywałam "profesjonalną" a która jest tak naprawdę podstawami.\nTakże nie wyzywać męża za mocno tylko właśnie kombinować, jak zrobić, żeby nie dotykał już tam nic :p\nPostautor: Mattija2 » 17 listopada 17, 08:40\nA moim zdaniem powinien się uczyć. To żywe stworzenia. I nie ma żadnych usprawiedliwień czy mąż ciapa, czy nie ciapa.\nTo tak samo jak z dzieckiem - też ma go nie wychowywać?\nAkwarium to nie tylko dekoracja, ono też powinno uczyć empatii.\nPostautor: cane » 17 listopada 17, 10:14\nWespazjan o to to! Przepięknie ujęłaś to, co dzieje się w wielu, wielu polskich akwariach! I to nawet nie wynika ze złej woli, a z braku wiedzy (również w sklepach!). Jaśnie Pan nie jest człowiekiem złym czy głupim - przeciwnie, to bardzo inteligentny i troskliwy człowiek! Jednak jeśli przez prawie 40 lat uczono go "amatorskiego" podejścia to trudno mu teraz w sekundę zaskoczyć na wyższy poziom .\nMattija a teraz nie wiem do czego pijesz? Czy rybki mają u mnie złe warunki? Śmiem bezczelnie twierdzić, że nie. Mają zróżnicowaną karmę, dużo mrożonek, dopasowane do całej obsady warunki (głupiczki już nie ma, co lekko ułatwiło zadanie). Na szczęście mam całkiem sympatyczną kranovitę, więc nie muszę bawić się z RO, a jedynie kontrolować parametry. Jedyne co można nam zarzucić to nieznajomość jakie światło mamy (tak, wiem.. w końcu to sprawdzę ) i świecenie zbyt długo. Po za tym Jaśnie Pan każdego dnia uczy się jak zapewnić rybkom dobre warunki (już nie przekarmia ).\nPostautor: Mattija2 » 17 listopada 17, 12:54\nCane, do niczego nie piję. I nie oskarżam - po prostu zawsze warto przypomnieć, że to nie zabawka, a żywe stworzenia.\nA i nie ma głupików - tylko gupiki


PILNE! Praca: Znajomością języków, Ostróda, Warmińsko-Mazurskie - Styczeń 2022 - 932 oferty pracy - JOOBLE.pl\nPraca Znajomością języków Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nKoordynator ze znajomością jezyka niemieckiego\n...terenie całej UE, a w szczególności w Niemczech. Do działu handlowego poszukujemy Kandydatów na stanowisko: Koordynator ze znajomością języka niemieckiego Zakres obowiązków: - kontakty z niemieckimi kontrahentami (kontakt zarówno telefoniczny, jak i mailowy), -...\nKontroler ds. finansów z językiem angielskim - praca zdalna\n...skoncentrowana na mechanizmach P&L, Bilansu oraz MSSF Zaawansowana znajomość obsługi aplikacji Microsoft Office Doświadczenie w pracy z... ...Proponowanie rozwiązań Znajomość biznesowego języka angielskiego Nasz klient oferuje: umowę o pracę na cały czas...\nKierowca kat. C+E - 2800-3000 euro netto, bez znajomości języka, bezpłatne zakwaterowanie\n...Trasy: głównie po Niemczech Karta kierowcy oraz prawo jazdy kategorii CE Doświadczenie na zestawie BDF - z osią skrętną Znajomość języka NIE jest wymagana Dobre zarobki na rękę: 2800-3000 eur netto, bez systemu Zaliczki Umowę o pracę niemiecką, na czas...\n...Wykształcenie: średnie ogólnokształcące Pozostałe wymagania Inne wymagania: Doświadczenie na podobnym stanowisku, mile widziana znajomość języka rosyjskiego Pracodawca Nazwa: "PREMAR" SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ Adres: Towarowa 15, 10-416 Olsztyn,...\n...kontakt telefoniczny i mailowy z zagranicznymi klientami firmy w języku francuskim i angielskim ścisła współpraca z zespołem... ...innymi działami firmy raportowanie działań Wymagania znajomość j. angielskiego na poziomie min. B2 znajomość j. francuskiego...\ntłumaczenie tekstów zwykłych i tekstów z terminologią specjalistyczną z języka polskiego na język rosyjski, z języka rosyjskiego na język... ...ukończone studia wyższe filologiczne lub inne biegła znajomość języka rosyjskiego wydajność tłumaczenia co najmniej na poziomie...\n...doświadczenie w pracy w administracji publicznej - 1 rok wykształcenie: brak umiejętność obsługi programów kosztorysowych; znajomość przepisów dotyczących: zamówień publicznych, rachunkowości, finansów publicznych; BHP i p.poż; umiejętność: stosowania prawa w...\n...obcym), - tworzenie okresowych raportów i sprawozdań, - codzienna pomoc w pracy innych działów. Oczekiwania: - bardzo dobra znajomość języka czeskiego (min. B2), - dobra znajomość języka angielskiego (min. B1), - otwartość, komunikatywność, zaangażowanie, -...\nDyrektor Szkoły Podstawowej nr 10 w Olsztynie ogłasza nabór na stanowisko specjalisty ds. płac szczegóły konkursu pod adresem: Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 10 w Olsztynie ogłasza nabór na stanowisko specjalisty ds. kadr szczegóły konkursu pod adresem:\nKierowca kat. B - przewóz osób po PL\nNajwiększa firma przewozowa w Polsce oferuje stabilizację, dobrze zorganizowaną prace i najnowocześniejszą flotę. Dołącz do nas i zostań kierowcą GTV BUS!  Kierowca kat. B - przewóz osób po PL Naszym pracownikom oferujemy: umowę współpracy B2B stawka...\n...stresem, a problem jest dla Ciebie wyzwaniem, jesteś samodzielny w działaniu i posiadasz umiejętność podejmowania szybkich decyzji pod wpływem presji czasu, wyróżniasz się inicjatywą i odpowiedzialnością, znasz język angielski na poziomie min. komunikatywnym (B1)...\nZatrudnimy sumienne i rzetelne osoby na stanowisko Weryfikatora Zaproszeń. Praca polega na kontakcie z klientem celem ustalenia jego obecności na spotkaniu dotyczącym zdrowych nawyków żywieniowych. Praca odbywa się przy komputerze w klimatyzowanym biurze w centrum Olsztyna...\n...Właściciel szkoły języka angielskiego Miejsce pracy: Bartoszyce, Działdowo, Giżycko, Gołdap, Kętrzyn, Lidzbark Warmiński, Lubawa, Mikołajki, Morąg, Mrągowo, Nidzica, Olecko, Ostróda, Szczytno, Węgorzewo, Biskupiec Twój zakres obowiązków Jesteś anglistą,...\n(Młodszy) Specjalista ze znajomością j. węgierskiego - praca zdalna\n...obcym), - tworzenie okresowych raportów i sprawozdań, - codzienna pomoc w pracy innych działów. Oczekiwania: - bardzo dobra znajomość języka węgierskiego (min. B2), - dobra znajomość języka angielskiego (min. B1), - otwartość, komunikatywność, zaangażowanie, -...\nZakres obowiązków: Wykonywanie zabieg�w z zakresu fizjoterapii na zlecenie lekarskie, prowadzenie grupowych i indywidualnych ?wicze? og�lnousprawniaj?cych. Usprawnianie po urazach. Prowadzenie dokumentacji. Wsp�?praca z piel?gniarkami, pracownikami socjalnymi. Godziny...\nWymagania: ~wykształcenia kierunkowego (co oczywiste;)), ~empatia ~umiejętności komunikacyjne Warunki pracy: ~umowa o pracę lub B2B (jak wygodniej fizjoterapeucie), ~praca w Ostródzie, ~dla osób spoza miasta możliwość zamieszkania w hotelu dwugwiazdkowym...\nProponujemy pracę w kółkach wyjazd i powrót na bazę . atrakcyjny system wynagrodzeń i premii .Proces doszkalania i przyjemna praca z uczciwym wynagrodzeniem .\nZnajomością języków Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nPolice, Zachodniopomorskie znajomością języków\nMyślenice, Małopolskie znajomością języków\nBrzesko, Małopolskie znajomością języków\nJarocin, Wielkopolskie znajomością języków\nPrudnik, Opolskie znajomością języków\nSulejówek, Mazowieckie znajomością języków\nZielonka, Mazowieckie znajomością języków\nNadarzyn, gm. Nadarzyn, Mazowieckie znajomością języków\nPiekary śląskie, Śląskie znajomością języków\nznajomoscia Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nstolarz język Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nmonter znajomościa Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\njęzyka angielskiego etatu Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nstrony języki Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nkierowca transportowy Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nmonter stanowisko Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nosób stanowiska Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\nenerga obsługa sprzedaż Ostróda, Warmińsko-Mazurskie\npracownika auto Ostróda, Warmińsko-Mazurskie


Piasta koła 23mm z wolnobieżką GENEA do ciągnika jednoosiowego! - Ogłoszenia | Darmowe ogłoszenia 24 - Polski serwis ogłoszeniowy Bazarek.net.pl\nPiasta koła 23mm z wolnobieżką marki GENEA została wykonana z najwyższej jakości materiałów oraz surowców użytych do jej produkcji. Pasuje ona ciągników jednoosiowych, wyposażonych w półosie o grubości 23 mm. Piasty koła wykorzystuje się do prac polowych celem łatwiejszego obrócenia ciągnika jednoosiowego w miejscu. Piasty współpracują z kołami metalowymi oraz pompowanymi dostępnymi w naszej ofercie. Montuje się je na 6 kątne półosie napędowe ciągnika.\nWymiary (dł. x szer. x wys.): 20 cm x 10 cm x 10 cm


777 100 100\nPolska, rodzinna firma o ugruntowanej pozycji na rynku motoryzacyjnym. Od 26 lat posiada autoryzację na sprzedaż i serwis samochodów marki Mercedes-Benz, a od 2010 r. również marki Mazda.\nBędąc firmą z dużym bagażem doświadczeń, działamy z odpowiedzialnością - uważnie obserwujemy rynek i dopasowujemy się do rzeczywistości. I nie zwalniamy. Taka postawa przyniosła nam dzisiejszą pozycję i awansowała Grupę Wróbel z niewielkiego biznesu na ogólnopolską arenę.\nSieć salonów i serwisów firmy to obecnie 9 oddziałów Mercedes-Benz (Wrocław, Opole, Jelenia Góra, Pietrzykowice, Lubin, Zielona Góra, Częstochowa i Straszyn k. Gdańska), trzy oddziały Mazdy (Opole, Lubin i podwrocławska Długołęka) oraz Centrum Blacharsko-Lakiernicze w Pietrzykowicach k. Wrocławia.\nProwadząc dwie, tak różne marki Grupa Wróbel dopasowuje podstawy zarządzania do każdej z nich, jednak zawsze bazują one nie tylko na trendach rynkowych, ale także na wartościach, które są spójne dla obu przedsiębiorstw - rozwój, odwaga, etyka i odpowiedzialność. Zarząd firmy przyjmuje ze spokojem korekty w sprzedaży, uwarunkowaniach prawnych czy świecie IT. Odpowiedzialnie i elastycznie stara się im sprostać, powiększając zakres kompetencji kadry oraz wykorzystując zaawansowane narzędzia zarządcze dostępne na rynku.\nGrupa Wróbel to nie tylko dwóch prężnie działających, jednobrandowych dealerów samochodowych. To także niezwykle ceniona marka, utytułowana w wielu prestiżowych konkursach, zaangażowana w inicjatywy społeczne, edukacyjne, będąca stałym partnerem logistycznym wielu wydarzeń kulturalnych. Grupa Wróbel to także mecenas sportu, który wspiera Maję Włoszczowską, Falubaz Zielona Góra, Włókniarz Częstochowa i drużynę siatkarska #VolleyWrocław.\nWiosną 2018 roku drugie pokolenie właścicieli podpisało Konstytucję Firmy Rodzinnej Wróbel. Tym samym spółka dołączyła do niezwykle elitarnego grona rodzinnych firm w Polsce, podejmując działania, które w efekcie mają zapewnić przedsiębiorstwu długowieczność i w jasny sposób uregulować proces podejmowania decyzji w przyszłości.Choć niezmiennie, od 5 lat Grupa Wróbel notuje rok w rok 30% wzrost przychodów, to apetyt na kolejne, nowe wyzwania jest wciąż duży. Każdego dnia firma rozwija się i zmienia, by w coraz doskonalszy sposób pomagać w zakupie i eksploatacji samochodów i jak najlepiej dopasować się do oczekiwań rynkowych.\n• Diament Forbesa 2019;\n• Konstytucja Firmy Rodzinnej Wróbel\n• Dolnośląski Gryf „Sukcesja z sukcesem”• TOP 50 największych dealerów w Polsce• Od 2013 roku stały progres w zestawieniu Lista 2000 Rzeczpospolitej• Certyfikat Wiarygodności Biznesowej


Zespół Network Rail zajmujący się przepustowością stacji, który mierzy ruch pasażerów na stacjach kolejowych i zarządza nim, stanął przed trudnym wyzwaniem, kiedy otrzymał warte 800 milionów funtów zadanie przeprojektowania londyńskiej stacji Waterloo. Każdego roku przez stację przemieszcza się ponad 100 milionów ludzi — tylko w porannych szczytach 125 000 dziennie — co stanowi 3 procent wszystkich użytkowników kolei w kraju. Przed rozpoczęciem projektu firma Network Rail musiała wiedzieć, ile osób będzie przemieszczać się przez stację w okresach szczytu, aby określić, jak zmniejszyć zatłoczenie i zapewnić bezpieczne i wydajne poruszanie się systemu kolejowego. Ponadto firm musiała zminimalizować zakłócenia w ruchu pasażerskim w sześciotygodniowym okresie budowy.\nFirma Network Rail utworzyła model całej stacji i przeprowadziła symulację ruchu tłumów w godzinach porannego i wieczornego szczytu. Zespół manipulował modelem, aby określić, w jaki sposób każdy proponowany projekt, w tym zmiany toru i platform, wpłynie na ruch tłumu. Model pomógł projektantom przewidzieć, gdzie będą gromadzić się ludzie i jak będą się poruszać po stacji — nawet osoby, które nie zwracają uwagi na znaki kierunkowe, co maksymalizowałoby bezpieczeństwo. Firma Network Rail przewidziała również warunki ruchu pieszego podczas budowy oraz określiła ważne elementy stacji, które powinny pozostać otwarte.\nW wyniku symulacji ruchu pieszego przy użyciu szeregu scenariuszy, firma Network Rail skróciła proces projektowania i zoptymalizowała ostateczny projekt, aby umożliwić stabilny ruch pasażerów. Ponadto symulację pasażerów wykorzystano do uzasadnienia określonych modernizacji, takich jak szersze klatki schodowe, w reakcji na zmianę przeznaczenia terenu poza stacją oraz w celu uniknięcia kosztownych korekt w przyszłości. Podczas budowy zespół operacyjny stacji był odpowiednio poinformowany, czego się spodziewać, a symulacja pomogła ustalić, że drugorzędny środek dostępu do londyńskiego metra nie jest konieczny. Budowa zakończyła się sukcesem bez żadnych problemów spowodowanych nadmiernymi tłumami.\nCałość symulacji ruchu pasażerów Network Rail została przeprowadzona w narzędziu LEGION Simulator. Organizacja zbudowała model istniejącej stacji, a także zaproponowała zmiany w aplikacji w celu określenia wpływu na ruch pieszy oraz opracowania filmów, map cieplnych i wykresów pokazujących implikacje decyzji projektowych. Testy przeprowadzone w OpenBuildings Station Designer i LEGION Simulator dały Network Rail pewność, że stacja może nadal bezpiecznie działać podczas budowy. Pod koniec projektu firma Network Rail wykorzystała oprogramowanie do utworzenia jednego z największych i najbardziej złożonych modeli ruchu ludzi.\nNarzędzia używane w projekcie: LEGION\nFirma Network Rail musiała przewidzieć ruch pasażerów i zapewnić, że projekt przeprojektowania londyńskiej stacji Waterloo o wartości 800 milionów funtów będzie tak wydajny i bezpieczny, jak to tylko możliwe, także podczas budowy.\nModel ruchu pieszego firmy utworzony w OpenBuildings Station Designer, który pokazał, jak rocznie przez stację przemieszcza się ponad 100 milionów ludzi, był jedną z największych i najbardziej złożonych symulacji opracowanych za pomocą aplikacji.\nSymulacja pasażerów w LEGION Simulator uwzględniła również przyszłe zagospodarowanie terenu poza stacją i uzasadniła określone elementy, które pomogłyby w opracowaniu projektu z myślą o przyszłości.\nFirma Network Rail skróciła proces projektowania i zoptymalizowała ostateczny projekt stacji oraz wyeliminowała potrzebę dodatkowego dostępu do stacji podczas budowy.\n„Przy dużych zmianach infrastruktury łatwo pogubić się w złożoności realizacji. Narzędzie LEGION zapewniło, że nasz zespół był w stanie nadać priorytet pasażerom na stacji podczas budowy i dopilnowało, aby ostateczny projekt dostarczył coś, czego byliśmy pewni i co było gotowe na przyszłość”.\nKyle Rosemary Adams Kierownik ds. przepustowości stacji Sieć kolejowa