Dzisiaj wpadły nam w ręce bardzo ciekawe wyjaśnienia pochodzące od PKW, a które dotyczą rozumienia art. 383 § 1 pkt. 6 Kodeksu wyborczego odnośnie „krzyżowania” mandatu radnego i wójta. Najciekawszy element dotyczył kwestii związanych z drugą turą… Czytaj więcej →\nŁapie nas policja. Dmuchamy. Wynik okazuje się pozytywny. Sytuacja ta może nie dziwić jeżeli przed wyruszeniem w trasę piliśmy alkohol. Co jednak w przypadku gdy nie tknęliśmy ani kropli, a mimo to alkomat pokazuje promile? Najłatwiej byłoby oczywiście pojechać do szpitala na badania krwi, które zweryfikują wcześniejsze wnioski. Gdy tego nie zrobimy policjant z pewnością zatrzyma nasze prawo jazdy. Czeka nas proces. Niełatwy…A gdy wygramy, co wtedy? Czego będziemy mogli się domagać? Czytaj więcej →\nAutor: Kancelaria Skibiński Data: 2014-07-14 Tagi: ból, cierpienie, dochodzenie roszczeń, kompensacja, kompensata, krzywda, pieniądze, poszkodowany, świadczenie, zadośćuczynienie\nWiele z osób, które zostały poszkodowane w wyniku jakiegoś zdarzenia zastanawia się nad możliwością uzyskania pomocy finansowej. O sytuacjach – czasem dość nietypowych – w jakich poszkodowani mogą ubiegać się o pieniądze pisałem już wielokrotnie w innych wpisach, do których lektury serdecznie zapraszam. W tym artykule chciałbym poruszyć jednak dość niezręczną kwestię, a mianowicie spróbować wyjaśnić – czemu ma służyć przyznanie pieniędzy na rzecz poszkodowanego i dlaczego nie warto wstydzić się żądać pieniędzy.\nProponując poszkodowanym pomoc w walce o zadośćuczynienie często spotykam się z wypowiedziami, iż żądanie pieniędzy za doznaną krzywdę jest niehumanitarne. Zdaniem wielu, takie roszczenie to przeliczanie życie i zdrowia, a często także innych dóbr osobistych na złotówki.\nSytuacja ta jednak mnie nie dziwi. Mówiąc szczerze, gdy nie specjalizowałem się jeszcze w sprawach o zadośćuczynienie pieniężne, usłyszane w mediach doniesienia o przyznaniu pieniędzy z tego tytułu – najczęściej dla polityków – wywoływały u mnie podobne, negatywne emocje.\nTo chyba normalne, bo każdy z Nas wolałby w ogóle nie doświadczyć krzywdy, aniżeli w zamian za utratę zdrowia dostać jakieś tam pieniądze. Można przecież poczuć się wtedy jak rzecz, a wyrok sądu traktować jak wycenę rzeczoznawcy majątkowego.\nCzasu nie da się cofnąć…Co można jednak zrobić?\nObecna możliwość żądania świadczenia pieniężnego za doznaną krzywdę wywodzi się z krwawej zemsty, której dokonywano przez stulecia. Odpłacenie sprawcy zdarzenia miało być bowiem najbardziej skuteczną metodą zniwelowania bólu fizycznego czy psychicznego u poszkodowanego, który na pocieszenie dostawał innego poszkodowanego – sprawcę całego zajścia (w takiej sytuacji powstawało więc najczęściej dwóch poszkodowanych).\nŁatwo chyba więc zauważyć, że sposoby te nie działały i to one były niehumanitarne! Szkoda, że dopiero mniej więcej w XVIII w. dotarło to do większości europejskiego społeczeństwa. Wtedy też zmieniono podejście i wreszcie zaczęto się zastanawiać jak naprawić powstałą krzywdę, a nie wyrządzać kolejną.\nChodzi więc tak naprawdę o próbę naprawienia krzywdy\nOczywiście zdaję sobie sprawę, iż przyznanie świadczenia pieniężnego jest niedoskonałym środkiem ochrony i dlatego nie mówię, że spowoduje ono, że krzywdy nie będzie. Pieniądze z pewnością jednak pomogą zniwelować niekorzystne skutki. Czy ktoś zaprzeczy, że poprzez wykupienie pobytu w sanatorium lub SPA, czy też wylotu do ciepłych krajów, osoba poszkodowana nie poczuje się lepiej? Nie przeczą temu bynajmniej sądy. Na sali rozpraw często usłyszeć można, że przyznanie zadośćuczynienia za uszkodzenie ciała powinno służyć celom zwiększonej konsumpcji poszkodowanego, a więc m.in. wydatkom na wypoczynek w uzdrowiskach poza normalnym urlopem. Odnosi się to także do korzystania z sanatorium już po ukończeniu leczenia. Warto też zwrócić uwagę, że pogląd taki został zaprezentowany już przez Sąd Najwyższy w 1957 r., a potem po prostu był jedynie powtarzany!\nDlaczego jednak pogląd ten nie został rozpowszechniony i należycie wyjaśniony osobom poszkodowanym?\nW okresie komunizmu mieliśmy do czynienia z Państwowym Zakładem Ubezpieczeń. Biorąc pod uwagę zakres obowiązkowych umów ubezpieczeń obowiązkowych, odszkodowania dla poszkodowanych były więc najczęściej płacone z kieszeni państwa. Okoliczność ta doprowadziła w konsekwencji do przyznawania symbolicznych kwot na rzecz poszkodowanych. Ponadto w czasach tych często wpajano – bo tak to trzeba nazwać – pogląd, iż żądanie zadośćuczynienia pieniężnego byłoby niezgodne z moralnością socjalistyczną.\nNa szczęście dla poszkodowanych, czasy się zmieniły i nie trzeba już wstydzić się żądania pieniędzy – do których przecież mamy prawo\nAktualnie występuje co najmniej kilka wielkich podmiotów ubezpieczeniowych. Wszyscy to przedsiębiorcy, którzy utrzymują się ze składek wpłacanych przez potencjalnych sprawców. W dzisiejszych czasach, gdy na polskich drogach mamy ok. 21 mln samochodów, każdy z Nas może przecież wyrządzić krzywdę innej osobie. Najważniejsze jest jednak to, by osoby poszkodowane miały możliwość jak najszybszego powrotu do zdrowia, a ułatwi to z pewnością przyznanie sumy pieniężnej. Moim zdaniem żądanie pieniędzy przez poszkodowanego może ponadto zmienić sytuację na polskich drogach – o czym napiszę w innym artykule.\nJa już zmieniłem swoje zdanie na temat zadośćuczynienia. A Ty?\nZdjęcie pochodzi z serwisu https://secure.flickr.com aut. Kitty Gordon


Kiedy NIE kupować kota | Kot Rosyjski Niebieski\nPrzed zakupieniem kota gorąco polecam jeszcze raz wnikliwie przemyśleć swoją decyzję. Ona będzie niezmienna przez najbliższych nawet 20 lat. Rozważmy w tym momencie wszelkie kwestie nie tylko bieżące, ale uwzględnijmy plany na przyszłość. Tworząc relację z kotem tej rasy, nie będzie drogi odwrotu, one sie wyjątkowo przywiązują do opiekunów.\nJuż teraz przemyślmy czy obawiamy się toxoplazmozy (polecam zapoznanie sie z informacjami na ten temat w zakładce „Toxoplazmoza”) oraz czy wierzymy w powtarzane powszechnie (nieprawdziwe) mity o kotach – że np.:\n– koty wysysają dziecku oddech;\n– koty wysysają dusze dzieci;\n– koty powodują bezpłodność;\n– kot zadusza z zazdrości małe dziecko;\n– grdyka jest podobna do myszy i kotu zdarza się zagryźć człowieka;\nI wiele wiele inych równie „prawdziwych”…\nNigdy w życiu nie spotkałem się z udokumentowanym przypadkiem tego typu zjawisk. („Bo taka pani mówiła że jej kuzynki męża siostra, to ponoć…” – to bzdury z założenia).\nNie zamierzam jednak nikogo przekonywać, poprostu osobom w nie wierzącym, szczerze i gorąco proponuję, by nigdy nie kupować kota. Nie ma sensu serwowanie sobie tak poważnego stresu.\nPosiadanie kota to nie tylko przyjemności i radość wspólnego życia. Są też obowiązki a czasem i problemy.\nKot musi być nie tylko karmiony, ale również jest obowiązek sprzątania kuwety – kot jest bardzo czystym zwierzątkiem, więc kuweta musi być czyszczona najlepiej codziennie a tylko w wyjątkowych okolicznościach co drugi dzień.\nKoty czasem oczyszczają swój układ pokarmowy z kłaczków (kul włosowych) – poprzez zwymiotowanie jej. Niestety czasem przypadnie opiekunowi w udziale posprzątenie tej mało estetycznej pozostałości.\nKoty czasami chorują – więc konieczna sie czasem okaże wizyta u weterynarza. Stres dla obydwu – kota i opiekuna a do tego pewne koszta. Koty chorując, mogą np. znaczyć moczem poza kuwetą.\nWyjeżdżając na wakacje – opieka nad kotem będzie utrudniona – on nie udziela urlopu od karmienia go czy czyszczenia kuwety.\nPodróże, wyjazd zagraniczny – z kotem są znacznie trudniejsze niż bez niego.\nTo tylko kilka przykładów „negatywnych” skutków posiadania kota… Gorąco polecam by wnikliwie rozważyć je, zanim jeszcze zdecydujemy o adopcji lub zakupie kota.


Budownictwo pod presją COVID-19. Jak mocno spowolni rynek? - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 12 sierpnia 2020, 12:10\nNieznaczne spowolnienie na rynku budowlanym w połączeniu z wybuchem pandemii koronaworusa negatywnie wpłynęło na prognozy 2020 r. i podniosły poziomy niepewności w branży na kolejne lata - oceniła firma doradcza Deloitte.\nW środowej informacji dodano, że w 2019 r. przychody stu największych na świecie firm budowlanych wyniosły 1,462 bln dol. i wzrosły rok do roku o 5 pkt proc. w porównaniu z poprzednim zestawieniem.\nChoć globalne zapotrzebowanie na infrastrukturę w najbliższych 30 latach będzie nadal ogromne - jak wynika z najnowszej, trzeciej edycji raportu firmy doradczej „Global Powers of Construction 2019” - to nieznaczne spowolnienie w połączeniu z wybuchem pandemii koronaworusa SARS-CoV-2 negatywnie wpłynęło na prognozy na rok 2020 i podniosły poziomy niepewności w branży na kolejne lata.\n„Najnowszy raport pokazuje oznaki spowolnienia na rynku i wpływu na tę sytuację pandemii COVID-19. W rankingu Top 100 ponad połowa firm odnotowała co prawda wzrost w sprzedaży, ale też aż trzynaście dotknął spadek przychodów i to spory, bo o ponad 10 proc.” - powiedział, cytowany w środowej informacji, Łukasz Michorowski z Deloitte.\nJego zdaniem choć prognozy są bardziej pesymistyczne zarówno globalne, jak i lokalne, to zapotrzebowanie na infrastrukturę nadal jest bardzo duże.\nWedług Deloitte całkowita wartość rynkowa europejskich firm budowlanych wzrosła o 33 proc. Z wyjątkiem Berkeley Groups Holdings (69. miejsce), wszystkie przedsiębiorstwa europejskie odnotowały w 2019 r. wzrost wartości giełdowej. Spółka zwraca uwagę na niemal 50-proc. wzrost hiszpańskiej grupy Ferrovial oraz niewiele mniejszy - osiągnięty przez brytyjską Taylor Wimpey.\nZwrócono uwagę, że choć pojawienie się COVID-19 wpłynęło na globalne perspektywy gospodarcze, to branża budowlana pozostaje odporna na pandemię, ponieważ jest jedną z niewielu, które mogą funkcjonować w ograniczonych przez nią warunkach.\n„Choć oczekuje się, że w tym roku branża wzrośnie o 0,5 proc., nie sposób zauważyć, że europejski sektor budowlany, który generuje około 9 proc. PKB w Unii Europejskiej i zapewnia 18 milionów miejsc pracy, zaczyna słabnąć” - dodano.\nPoinformowano, że w 2019 r. produkcja budowlana w Unii spadła o 2,8 proc., podczas gdy inżynieria lądowa i wodna wzrosła o 0,4 proc. w porównaniu z rokiem 2018. W ocenie Deloitte Polska należy do krajów, gdzie zaobserwowano największy spadek produkcji w budownictwie (5,5 proc. nie należy jednak zapominać o efekcie bardzo wysokiej bazy). Za nami są jedynie Belgia (6,5 proc.) i Hiszpania (6,2 proc.).\n„Z drugiej strony nie można pominąć największych wzrostów. W Rumunii wyniósł on ponad 23 proc., a w Czechach ponad 6 proc.” - ocenił Michorowski.\n„Niemniej szacujemy, że do 2022 r. sektor budowlany będzie musiał stawić czoła niższemu popytowi na usługi budowlane, większy spadek będziemy obserwować w sektorze inwestycji prywatnych co będzie równoważone przez wysoki poziom zamówień publicznych” - dodał.


MZ: 512 nowych przypadków COVID-19, liczba zarażonych sięgnęła 44 416 | ISB Zdrowie\nStrona główna Aktualności MZ: 512 nowych przypadków COVID-19, liczba zarażonych sięgnęła 44 416\nMamy 512 nowych przypadków zakażenia koronawirusem, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych. Od początku epidemii zachorowało w Polsce 44 416 osób, poinformowało Ministerstwo Zdrowia (MZ). Łącznie zmarły 1 694 osoby.\n„Mamy 512 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia koronawirusem z województw: śląskiego (183), małopolskiego (102), mazowieckiego (43), łódzkiego (30), pomorskiego (28), podkarpackiego (23), lubelskiego (18), dolnośląskiego (17), wielkopolskiego (14), zachodniopomorskiego (12), kujawsko-pomorskiego (10), lubuskiego (10), podlaskiego (7), opolskiego (5), świętokrzyskiego (5) i warmińsko-mazurskiego (5)” – podał resort na swoim profilu na Twitterze.\n„Z przykrością informujemy o śmierci 12 osób zakażonych koronawirusem (wiek-płeć, miejsce zgonu): 73-M, 56-M Poznań,72-M Radomsko, 33-M Łódź, 69-M, 63-M, 75-M Wrocław, 67-M Łańcut, 76-M Białystok, 76-M Płock, 71-M, 90-M Radom. Większość osób miała choroby współistniejące.” – poinformowano także.\nŁączna liczba chorych, u których potwierdzono zakażenie to 44 416 osób. Pacjenci znajdują się głównie w szpitalach jednoimiennych, które zajmują się wyłącznie pacjentami zarażonymi koronawirusem.\nZ danych MZ wynika, że wg ostatnich dostępnych danych przeprowadzono blisko 2,16 mln testów, w ciągu ostatniej doby ponad 12 tys.\nWedług danych resortu na dzisiaj rano, hospitalizowanych było 1 687 osób, 95 453 było objętych kwarantanną, a 6 222 – nadzorem epidemiologicznym. Dotychczas zmarły 1 694 osoby. Wyzdrowiało 33 190.\nNastępny artykułMinisterstwo Zdrowia rozważa pełną refundację szczepień dla osób 75+


Strona główna » NASIONA PLANT WORLD » Nasiona Drzewa i krzewy » Nasiona Jarząb pospolity Sorbus szt.3 PWxx199\nNasiona Sesbania grandiflora Alba szt.3 PWxx195\nSesbania grandiflora Alba powszechnie znana też jako Koliber warzywny, groszek Zachodnioindyjski, Katuday i Turi...\nNasiona Jarząb kaszmirski sorbus szt.3 PWxx200\nJarząb kaszmirski to nieduże drzewo z szeroką, stożkowatą korona dorastające do 4-5m wysokości...\nNumer katalogowy: PWxx199\nNasiona Jarząb pospolity\nJarząb pospolity to niewysokie drzewko. Osiąga około 15 metrów wysokości, najczęściej jednak znacznie mniej. Drugi człon jego biologicznej nazwy jest nadany nie bez powodu – Sorbus acucuparia to naprawdę bardzo pospolite drzewo. Można oglądać je w ogródkach i w parkach, lecz także w formie dzikiej. W lasach rośnie na terenie całego kraju, nawet na znacznych wysokościach. Roślina uprawiana jest w Polsce dla wysokich walorów estetycznych. Jarząb zwyczajny wytwarza nieparzysto-pierzastosieczne liście, które jesienią przebarwiają się na najpiękniejsze kolory. Złote, czerwone, intensywnie pomarańczowe… w tym okresie pospolity jarząb staje się bardzo oryginalną ozdobą ogrodu. Liście jarzębiny początkowo są ciemnozielone i ozdobnie piłkowane, poznaczone siecią nerwów. Kwiaty są małe i niepozorne. Drobniutkie i białe, układają się w gęste podbaldachy. Najbardziej charakterystyczne są jednak owoce jarzębiny. To niewielkie koraliki, o prawie idealnie kulistym kształcie. Są groniaste, bardzo drobne – mają około 5 mm średnicy. Ich kolor jest zależny od odmiany, jednak najczęściej są karminowo-czerwone, bardzo intensywne. Owoce jarzębiny są jadalne, chociaż mają wyrazisty, cierpki smak.\nJarząb pospolity to nie jest kapryśne drzewo. Skromna jarzębina często rozsiewa się sama, nawet na nieuprawianych glebach, w parkach. Jest jednak bardzo wrażliwa na zanieczyszczenie powietrza, więc w dużych miastach i w pobliżu często uczęszczanych dróg nie zawsze się udaje. Można posadzić ją w zasadzie wszędzie. Dobrze rośnie na każdym rodzaju gleb, do uprawy nie nadają się jednak gleby zbyt mokre, w której długo utrzymuje się woda. Tworzy bardzo głęboki system korzeniowy, więc świetnie dociera do głębiej położonych zasobów wody i próchnicy. Chociaż jest w pełni mrozoodporna, lubi ciepło. Najlepszym stanowiskiem dla jarzębinowego drzewka jest słoneczne miejsce. W cienistym wytwarza przejrzystą koronę i prawie nie owocuje. Bardzo dobrze znosi towarzystwo innych roślin, nawet sporych rozmiarów, jak krzewy ozdobne lub większe krzewiaste byliny.\nOwoce jarzębiny są jadalne, chociaż ich gorzki smak nie zachęca za bardzo do próbowania. Jednak po przemrożeniu i w przetworach są po prostu przepyszne, na dodatek bardzo zdrowe. Jarzębina ma ogromne ilości witaminy C. Dodatkowo obfituje także w witaminę E, K i PP. Ma działanie moczopędne, wpływa na pracę serca i wspiera naczynia krwionośne.\nZ owoców jarzębiny robi się przede wszystkim nalewkę – znany jarzębiak, którego cena na rynku jest ogromna. Jest to trunek o wysokich walorach smakowych i wybitnych właściwościach leczniczych. Do jej produkcji wykorzystuje się także liście jarzębiny, które dodają jej niezwykłego smaku. Po przemrożeniu te czerwone kuleczki wykorzystuje się do robienia musów, konfitur i dżemów. Można je także suszyć – są bardzo smaczne, świetnie nadają się do muesli, twarogów i różnych kwaskowatych deserów.\nOwoce dojrzewają od sierpnia, jednak do zbioru nadają się znacznie później, kiedy wszystkie mają intensywny kolor i są jednolicie wybarwione. Warto jednak pozostawić je na drzewie aż do pierwszego przymrozka. Wtedy stracą swoją charakterystyczną gorycz i uwolnią swój wyjątkowy, wytrawny smak. Jeśli jednak zamierzasz tak zrobić, musisz przygotować się na zaciekłą walkę z ptakami. One uwielbiają owoce jarzębiny i może okazać się, że przeprowadzą „zbiory” przed tobą.\nNasiona Datura versicolor Brugmansia szt.3 PWxx41\nNasiona Daktylowiec klifowy Phoenix rupicola szt.3 PWxx162\nNasiona Gompostigma rózgowata Gompho szt.3 PWxx112


Meksyk nałożył cła na amerykańskie wyroby – to odwet za decyzję Trumpa » Kresy\nMeksyk nałożył cła na amerykańskie wyroby – to odwet za decyzję Trumpa\n5 czerwca 2018 /0 Komentarze/w Ameryka, polityka, Wydarzenia /Przez Krzysztof Janiga\nMeksyk nałożył we wtorek cła importowe na wyroby amerykańskiego rolnictwa oraz produkty stalowe. Jest to odwet za wprowadzone decyzją Donalda Trumpa cła na zagraniczną stal i aluminium.\nNowe regulacje przewidują 20-procentowe cła na wieprzowe łopatki i nogi, ser, szynkę i ziemniaki. Eksport amerykańskiego burbona i świeżego sera do Meksyku będzie obłożony 25-procentowym mytem. Do 25 proc. cła zapłacą importerzy produktów stalowych takich jak płyty, pręty czy stal walcowana. Na liście znajdują się także łodzie motorowe.\nMeksykański minister gospodarki Ildefonso Guajardo powiedział, że nowe taryfy spowodują straty USA rzędu około 3 miliardów dolarów – mniej więcej tyle samo, ile Meksyk straci w wyniku amerykańskich ceł.\nCła na wieprzowinę mogą uderzyć w amerykańskich przedsiębiorców najbardziej, ponieważ 90 proc. wieprzowiny na meksykańskim rynku pochodzi od północnego sąsiada. Według Guajardo Meksyk może teraz kupować wieprzowinę w Europie.\nNiektóre ze stawek obowiązują od dzisiaj, część od czwartku, a niektóre z nich dopiero od przyszłego roku.\nPrzypomnijmy, że w czwartek amerykański sekretarz handlu Wilbur Ross oświadczył, że Stany Zjednoczone nakładają 25-proc. cła na stal i 10-proc. cła na aluminium na Unię Europejską, Kanadę i Meksyk. Kanadyjski rząd już odpowiedział cłami „dolar za dolara”, analogicznie podnosząc cła na szereg amerykańskich towarów, w tym także na stal. Rząd Niemiec oświadczył, że działania USA są bezprawne, zaś władze Francji zapowiedziały adekwatną odpowiedzi na cła. Minister finansów Francji Bruno Le Maire oświadczył w środę podczas konferencji OECD w Paryżu, że UE będzie bronić swoich interesów, jeśli USA nałożą na nią cła importowe.\nTagi: cło, Meksyk, USA\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/08/swinia-wieprzowina-fot-publicdomainpictures-net.jpg 1280 1920 Krzysztof Janiga https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Krzysztof Janiga2018-06-05 22:07:232018-06-05 22:07:23Meksyk nałożył cła na amerykańskie wyroby – to odwet za decyzję Trumpa\nPrezydenci Polski i Niemiec zaniepokojeni wzrostem eurosceptycyzmu... Grupa europosłów PiS krytykuje działania Ambasador RP na Litwie...


wojtek2u - SportoweFakty.pl\nwojtek2u napisał/a komentarz do EBL. Mistrzowie Polski zaczęli treningi, znamy plan sparingów Arged BMSlam Stali\nwojtek2u napisał/a komentarz do Mistrz Polski rośnie w siłę. To kandydat na gwiazdę!\nwojtek2u lubi Komentarz\nwojtek2u napisał/a komentarz do Ekspert ostro o grze reprezentacji i Taylorze. "To jest dywersja!"\nwojtek2u napisał/a komentarz do Wielka przebudowa Enea Zastalu! Co wymyśli Oliver Vidin?\nwojtek2u napisał/a komentarz do VTB. Odrodzenie Richarda nie pomogło, Enea Zastal BC ponownie bez szans\nNiestety stało się tak, jak tu 2 miesiące temu pisałem. Zastal po pięknych fazach zasadniczych w obu ligach przegrał złoto w Polsce i odpadł w pierwszej fazie play-off VTB. Wariant z zarobkiem na sprzedaży najlepszych zawodników i łatanie na szybcika składu skończyło się ... wyeksploatowaniem Grosella i błyśnięciem seniora Koszarka. Zapewne informacje w najbliższych dniach o odejściach zawodników nie będą optymistyczne. Ale najciekawsze informacje dopiero za kilka miesięcy.\nwojtek2u napisał/a komentarz do Marcin Gortat buduje luksusową willę w USA. Są pierwsze zdjęcia. Co za widoki!\nsportowe fakty - koszykarski pudelek\nwojtek2u napisał/a komentarz do Marcin Gortat odwiedził z partnerką restaurację. "Jestem wdzięczny"\nzabłądziłem, chciałem na portal sportowy o koszykówce a przekierowało mnie na pudelka...\nwojtek2u napisał/a komentarz do "Moskwa zdobyta!". Spotkanie z Iffe, przemowa Tabaka. Czas na Arkę i Anwil\nwojtek2u napisał/a komentarz do CSKA chce kupić gwiazdę Zastalu! Olbrzymia kwota wykupu!\n@wiechoo: bzdury, byłą umowa na sezon czy nie?\nwojtek2u napisał/a komentarz do Marcel Ponitka: Trudno było odejść z Zastalu. Rosjanie mnie zaskoczyli [WYWIAD]\nrzeczywiście Marcel to MEGA obrońca, przyjemnie było patrzeć na jego pracę w obronie. Dalszych sukcesów chłopaku :-)\nwojtek2u napisał/a komentarz do EBL. Szok we Wrocławiu. Rekordowy Jabarie Hinds zrobił demolkę Śląskowi\ntaki mecz da się wytłumaczyć tylko ustawką\nwojtek2u napisał/a komentarz do FIBA Europe Cup. Anwil poszedł dobrą drogą! Almeida i Dykes zapewnili triumf z BC Dnipro\nwojtek2u napisał/a komentarz do Zaskakująca absencja Macieja Lampego. Trener tłumaczy, dlaczego nie zagrał w meczu EBL\ntrener już wie że to Lampe decyduje w którym meczu będzie na parkiecie a w któym nie\nwojtek2u napisał/a komentarz do Kolejny wstrząs we Włocławku! Sensacyjna decyzja Ivana Almeidy!\n@HalaLudowa: dwa razy na tak, trzeci nie\nTo już nie kochacie króla Ivana? Król Ivan już nie kocha Anwilu? Zrzutki robili na niego, a on ma wyje.b.a.n.e na Was. Zawsze to on kochał ale wasze pieniązki, ale nigdy Was!! Teraz to wychodzi.\nW Zastalu również były zaległości i to nie raz, ale nigdy nikt tak nie postąpił.\nwojtek2u napisał/a komentarz do EBL. Asseco Arka Gdynia w głębokim kryzysie. Śląsk Wrocław bezlitosny dla rywali\nwojtek2u napisał/a komentarz do Wokół Zastalu gorąco, co na to zespół? Żan Tabak zaapelował o wsparcie\nwojtek2u napisał/a komentarz do Bez pucharu, bez play-off? Tak wygląda czarny scenariusz dla Polskiego Cukru Toruń\ngry słodziaków na trzeźwo nie da się oglądać...\nPrzyszedł czas, żeby Anwil sprawdził się w 1LM. Nauczy go to szacunku dla rywali i gospodarności , a trenerom pozwoli zwiedzić nowe miasta: Pelplin, Łańcut, Kłodzko. Kibice z Włocławka nie zostaną jednak pozbawieni frajdy z gry ze Śląskiem (niech cała Polska będzie w jego cieniu), a Kosynierka na meczu naszych rezerw będzie pełna\nwojtek2u napisał/a komentarz do EBL. Mega sensacja we Włocławku! Polpharma wygrała z Anwilem, wielka "trójka" Surmacza\nWKS, tak się wygrywa z Anwilem!!! uczcie się bo cienko wasza gra wygląda\n@pawka: dzisiaj Polfarma grała jak nie Polfarma, aż dziw że to dopiero 2 zwycięstwo tej drużyny


Nindies Showcase Spring 2019 już dzisiaj, oglądaj transmisję razem z nami!\nJuż dzisiaj odbędzie się kolejna edycja cyklicznego eventu od Nintendo…\nGRIS otrzyma wersje pudełkową. Special Reserve Games wydawcą gry\nJeśli ominęła Cie zeszłoroczna premiera GRIS, a w dodatku jesteś…\nYu-Gi-Oh! Legacy of the Duelist: Link Evolution z pierwszymi zrzutami z gry\nOd pierwszej zapowiedzi Yu-Gi-Oh! Legacy of the Duelist: Link Evolution…\nKill la Kill: IF – Europejska data premiery, nowy zwiastun i dodatkowe postacie\nOficjalna strona Kill la Kill: IF w końcu zaktualizowała Europejską i…\nWiększość promocji o jakich pisaliśmy miały zazwyczaj miejsce w eShopie…\nDragon Ball FighterZ okazał się pozytywnym zaskoczeniem ubiegłego roku. Gra…\nDragon Quest XI S: Echoes of An Elusive Age jest…\nJeśli zastanawiałeś się nad zakupem Splatoon 2, możesz ją wypróbować…\nNintendo w swoim stylu, nieoczekiwanie zapowiedziało kolejną prezentację gier które…\nZa pośrednictwem magazynu V-Jump, Konami opublikowało niewielką ilość informacji o Yu-Gi-Oh!…\nPodczas dzisiejszej prezentacji studia Rebelion, znanego przede wszystkim z serii…


Paweł Walecki. Zaufałem młodym – najlepsza rzecz, jaką zrobiłem - ludziesektora.ngo.pl\nngo.pl ludziesektora Paweł Walecki. Zaufałem młodym – najlepsza rzecz, jaką zrobiłem\nPaweł Walecki od 2014 roku jest asystentem programu „Równać Szanse”, realizowanego przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży\nDoskonale rozumie uczestników programu „Równać Szanse”, bo jeszcze 10 lat temu był jednym z nich – nastolatkiem z niewielkiej miejscowości. Dziś jest po drugiej stronie. Współkoordynuje realizację programu, dzięki któremu rozwinął skrzydła i poznał żonę.\nPo raz pierwszy z programem „Równać Szanse” zetknął się w ostatniej klasie liceum. Miejski Ośrodek Kultury w Stoczku Łukowskim realizował projekt pod intrygującą nazwą: „Ze Stoczka na Broadway”. Koordynatorem był starszy kolega, który zachęcił go do udziału w projekcie. Uczestnikami była grupa nastolatków. Ich zadaniem było przygotowanie musicalu o mieście.\nStoczek Łukowski, niewielki miasto w województwie lubelskim, znane jest głównie z bitwy pod Stoczkiem – pierwszej zwycięskiej potyczki w powstaniu listopadowym. 14 lutego 1831 roku polska kawaleria pod dowództwem generała Józefa Dwernickiego właśnie tam pokonała Rosjan. Dziś w Stoczku Dwernicki jest legendą. Doczekał się swojej ulicy, szkoły i dwóch pomników.\nKogut z Alcatraz\nMusical opowiadał o kogucie (został zasięgnięty z herbu Stoczka) uwięzionym w Alcatraz, który dostaje wiadomość od generała Dwernickiego, że w jego mieście źle się dzieje. Ludzie u władzy robią przekręty, a nauczyciele wystawiają oceny za nazwiska. Kogut ucieka z więzienia, wraca do Stoczka i razem z młodzieżą rozpoczyna rewolucję. Paweł Walecki wcielił się w rolę jednego z uczniów biorących udział w koguciej rewolcie.\nMusical okazał się wielkim sukcesem. Na jego bazie powstawały następne projekty, realizowane w kolejnych edycjach programu „Równać Szanse”. Młodzi kręcili filmy reklamowe o mieście, organizowali terenową grę miejską. Działo się. Paweł Walecki, który w kolejnym roku był już koordynatorem projektu, najlepiej wspomina jednak tamten musical. Być może dlatego, że to właśnie wtedy poznał Karolinę. Od dwóch lat są małżeństwem.\nWzorowy uczeń, pracownik fabryki, radny\nUczył się w odległym o 30 kilometrów Garwolinie. Został przewodniczącym samorządu szkolnego, organizował spotkania z olimpijczykami, targi szkół wyższych i turniej piłkarski, w którym wystartowały wszystkie szkoły z powiatu. W ostatniej klasie dostał od szkoły złotą odznakę zasługi. Był pierwszym uczniem, który zapracował sobie na takie wyróżnienie. Poprzedni dostawali srebrne.\nW wakacje dorabiał w fabryce półgotowych dań i dżemów Stoczek Natura. To największy zakład pracy w mieście. Posyłali go tam, gdzie chwilowo brakowało rąk do pracy. Raz pracował przy produkcji konserwowych ogórków, innym razem mroził truskawki.\nPróbował sił również jako radny. Po raz pierwszy w wyborach samorządowych wystartował już jako 18-latek. Wtedy się nie udało, ale przy kolejnych wyborach odniósł sukces. Został najmłodszym radnym w mieście. Miał wielkie ambicje: chciał poszerzyć zakres współpracy miasta z organizacjami pozarządowymi oraz rozwijać turystykę. Okazało się jednak, że niewiele może zdziałać w pojedynkę. Po trzech latach zrezygnował z mandatu.\nZ ministerstwa do fundacji\nStudiował politologię na Akademii Podlaskiej w Siedlcach (obecnie Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny). Zdobył licencjat i przeniósł się do stolicy. Magisterkę zrobił na Wydziale Prawa i Administracji UKSW w Warszawie. Po studiach zaczepił się w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji. Najpierw odbył staż, później dostał pracę w wydziale zamówień publicznych. Ale to nie była do końca jego bajka. – Formalna atmosfera, stres, presja czasu – opowiada. Kiedy dowiedział się, że w Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży szukają pracownika do programu „Równać Szanse”, postanowił, że spróbuje.\n– Pracowałem z wieloma osobami i żałuję, że nie trafiłem na kogoś takiego znacznie wcześniej – mówi Artur Łęga, koordynator programu „Równać Szanse”. – Paweł zna program od podszewki. Też był młodym człowiekiem z małej miejscowości, który miał swoje aspiracje – opowiada.\nOd stycznia 2014 roku Paweł Walecki pełni funkcję asystenta programu „Równać Szanse”. Odpowiada za stronę internetową, media społecznościowe, szkolenia i udział w monitoringach. Razem z Arturem Łęgą odwiedzają rocznie około 80 – 90 miejscowości. – Przedstawiam Pawła lokalnym koordynatorom i mówię, że przez kilka lat robił to, co oni. A później żartuję: Uważajcie, on zna wszystkie wasze sztuczki! – śmieje się Artur Łęga.\nSprawdzają, jak przebiega realizacja projektu. Jeśli jest taka potrzeba, służą radą i pomagają. Podział obowiązków jest następujący: Artur Łęga robi wywiad z koordynatorem projektu, Paweł Walecki rozmawia z młodymi. Później siadają przy jednym stole, wymieniają się informacjami i ustalają, co dalej.\n– Młodzież z mniejszych miejscowości jest bardziej nieśmiała, ma problemy z nawiązywaniem kontaktów i niższe poczucie wartości – diagnozuje Paweł Walecki. Opowiada, jak wyglądają takie spotkania: – Zbliżam się do sali, słyszę gwar, śmiech, krzyki. Wchodzę do środka i zapada głucha cisza. Ja zadaję pytania, oni kiwają głowami. Jeśli odpowiadają, to zdawkowo, najczęściej pojedynczymi słowami. Czasami spotkania trwają zaledwie kilka minut. – Pytam, skąd dowiedzieli się o projekcie. Odpowiadają: „Pani powiedziała”. Dopytuję: „Na czym polega wasze zadanie?” Mówią: „Mamy zrobić broszurę”. Ja: „Jak chcielibyście to zrobić?”. Oni wzruszają ramionami – relacjonuje.\nAle w trakcie realizacji projektu młodzież zwykle się ośmiela. Kiedy po jakimś czasie Paweł Walecki wraca w to samo miejsce, czasami wydaje mu się, że spotyka się z zupełnie innymi ludźmi. – Są rozgadani. Opowiadają, że znaleźli osobę, która poprowadziła dla nich warsztaty z grafiki; że zaprojektowali broszurę; że poprosili trzy firmy o wycenę; i że w jednej udało im się wynegocjować duży rabat. Opowiadają o najdrobniejszych szczegółach, bo czują, że to ich sukces i chcą się nim pochwalić – mówi.\nMocno w pamięć zapadło mu spotkanie z młodzieżą w maleńkiej miejscowości pod Szczecinkiem. Zapytał ich, jaki odnieśli sukces. Jedna z dziewczyn wstała i powiedziała, że udało jej się zamówić autokar na szkolną wycieczkę. – Tak to ubrała w słowa: „Zamówiłem autokar jak dziewczyna z Warszawy” – relacjonuje Paweł Walecki. – Zabrzmiało to tak, jakby nastolatki ze stolicy co drugi dzień zamawiały autokar – uśmiecha się. Tamta sytuacja uświadomiła mu, jakie wyobrażenie o rówieśnikach z dużych miast mają ich koledzy z mniejszych miejscowości.\nZasada nr 1: Dać młodym wolną rękę\nGłówna idea programu „Równać Szanse” jest taka, że to młodzież bierze sprawy w swoje ręce. A najczęstszym błędem koordynatorów jest to, że zbyt fasadowo traktują ich podmiotowość. – Młodzi mają kupić kamerę do projektu, koordynator pozwala im wybrać odpowiednią. Później okazuje się jednak, że ta, którą wybrali na drodze rozmów i negocjacji, wcale nie jest najlepsza. Koordynator mówi: „Zobaczcie, tamta bardziej nam się przyda”. I kupuje tę, którą od samego początku miał na oku – opowiada Paweł Walecki.\nO tym, że młodzi potrzebują wolnej ręki, przekonał się jeszcze na studiach, kiedy koordynował jeden z projektów. Musiał wyjechać na kilka dni poza miasto. Zostawił licealistom klucze do pustego domu po nieżyjących dziadkach. Młodzi mieli miejsce, w którym mogli się spotkać i popracować nad projektem. – Poczuli odpowiedzialność, zmobilizowali się i ruszyli z kopyta. To była najlepsza rzecz, jaką wtedy zrobiłem – wspomina. Po zakończeniu projektu sami opowiadali, że jeszcze nikt im tak nie zaufał.\nCzasami projekty realizowane przez uczniów przerastają najśmielsze oczekiwania dorosłych. Tak było w Złotoryi, gdzie licealiści nakręcili półtoragodzinny film na podstawie lokalnej powieści: historii wypędzenia Niemców i przesiedlenia Polaków.\nZorganizowali casting, produkcję, montaż i promocję filmu. Mieli co prawda poważne opóźnienia w harmonogramie, ale projekt zakończył się spektakularnym sukcesem. – Premiera odbyła się w miejskim kinie. Był czerwony dywan i ścianka medialna dla aktorów. Atmosfera jak na rozdaniu Oscarów – wspomina Paweł Walecki. Ostatnio przeczytał w internecie, że w Złotoryi odbył się festiwal filmowy i że uczestnicy tamtego projektu dostali nagrodę specjalną. Poczuł radość i satysfakcję.\nPaweł Walecki – ukończył politologię na Akademii Podlaskiej w Siedlcach (licencjat) oraz administrację na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (studia magisterskie). Po studiach pracował w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji. Od 2014 roku jest asystentem programu „Równać Szanse”, realizowanego przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży.\nDo 25 października można składać wnioski o granty w kolejnej edycji programu „Równać Szanse”. Więcej informacji na stronie Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży (www.pcyf.org.pl, www.rownacszanse.pl).


Starotestamentalne i judaistyczne tło fragmentu Ewangelii wg św. Mateusza o ustanowieniu Eucharystii (część 2)\nIstotną częścią domowych przygotowań do Paschy było właśnie szukanie i usuwanie kwasu z całej posiadłości na okres siedmiu dni. Zabronione było spożywanie chleba kwaszonego, gdyż chamec - kwas jest symbolem pychy i najmniejszy ślad fermentacji sprawiał, że ciasto nie mogło być ofiarowane Panu.\nNa stół należało dać najlepszą zastawę, gdyż Pascha była nocą świętowania. Ojciec, jako głowa rodziny, ubierał na wieczór sederowy, czyli paschalny, biały strój. W tę noc pełnił bowiem w domu rolę arcykapłana. Przypominano sobie w ten sposób, że w Egipcie każdy dom żydowski stawał się w chwili ofiary paschalnej małym sanktuarium, a odrzwia domu, podobnie jak ściany ołtarza, nosiły ślady krwi baranka.\nPoczątkowo wieczerzę paschalną spożywano na dziedzińcu świątynnym. Z czasem, ze względu na dużą ilość pielgrzymów przybywających do Jerozolimy, został wprowadzony zwyczaj spożywania Paschy w domu, w otoczeniu najbliższej rodziny.\nJezus spełnia w gronie Apostołów jakby rolę ojca. To Jego w pierwszy dzień Przaśników pytają się uczniowie o miejsce spożywania Paschy. Pomieszczenie, w którym spożyli Paschę znajdowało się w mieście, gdyż wieczerzę należało spożyć w obrębie murów Jerozolimy.\nPo południu czternastego dnia miesiąca Nisan uroczystości odbywały się w Świątyni. Ofiarowanie baranka odbywało się w trzech kolejnych grupach pielgrzymów. W czasie ofiary lewici śpiewali hymn dziękczynny Hallel, składający się z Psalmów 113-118. Każdą recytację zapowiadali dmąc w trąbę zwaną szofar. Kapłani stojący w szeregach zbierali krew baranków do kielichów, po czym podawali kielich ostatniemu kapłanowi stojącemu na końcu szeregu, który zebraną krew wylewał przed ołtarzem, skąd spływała kanałami do Cedronu. Baranki zawieszano za tylne nogi na hakach, zdejmowano z nich skórę i wnętrzności, które to wraz z tłuszczem spalano.2 Następnie ofiarodawca zabierał baranka na rytualny posiłek – seder, który znajdował się w górnej izbie domu.\nPrzebieg wieczerzy paschalnej\nPrzebieg wieczerzy paschalnej był szczegółowo określony. Krwią ofiarowanego baranka skrapiano za pomocą gałązki hizopu odrzwia i nadproże domu. Następnie spożywano mięso baranka z przaśnym chlebem i gorzkimi ziołami.\nBaranek paschalny, uprzednio ofiarowany w świątyni, musiał być upieczony w obrębie murów Jerozolimy. Baranka należało piec, nie gotować, a żadna jego kość nie mogła zostać złamana. Po upieczeniu baranka maczano przaśny chleb w czerwonym sosie zwanym charoset i wychylano pierwszy kielich wina wymawiając błogosławieństwo. Następnie odmawiano Psalm 114, opowiadający o wyjściu Narodu Wybranego z Egiptu, po czym wypijano parę kropel słonej wody na pamiątkę łez wylanych przez przodków. W czasie wieczerzy sederowej ojciec rodziny opowiadał dzieciom historię wyjścia z Egiptu-hagadę. Spożywano baranka wraz z gorzkimi ziołami i spełniano dwa kielichy przechodzące z rąk do rąk. Trzeci, uroczysty kielich, zwany był „kielichem błogosławieństwa”. Następnie zaczynano śpiewać Hallel. Gdy śpiewano wers „Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie”, podawano sobie czwarty kielich, który powinien być ostatnim.\nGest zanurzania ręki w misie, podczas którego Jezus wskazuje na Judasza jako na swojego zdrajcę, dotyczy zanurzania gorzkiego ziela w specjalnie przygotowanej na wieczerzę paschalną przyprawie.\nTekst Ewangelii nie podaje wszystkich szczegółów ostatniej wieczerzy paschalnej Jezusa, jedynie opis spożywania chleba i picia wina. Po odmówieniu specjalnej modlitwy uwielbienia nad chlebem, Jezus zaczął łamać chleb i rozdawać uczniom do jedzenia, oświadczając przy tym, że jest to Jego własne Ciało. Podając kielich mówił, że jest to Jego własna Krew przelana na odpuszczenie grzechów i równocześnie Krew Nowego Przymierza.\nGesty te stają się zrozumiałe uwzględniając starotestamentalny ryt zawierania przymierza, którego istotnym elementem było zabicie zwierzęcia ofiarnego i pokropienie jego krwią ołtarza oraz zebranego ludu. Krew była więc przypieczętowaniem przymierza. W momencie spożywania Ostatniej Wieczerzy powstaje więc nowe przymierze zawarte z całą ludzkością, przymierze zapowiadane przez starotestamentalnych proroków. Celem przelania Krwi Jezusa i celem Nowego Przymierza było odpuszczenie grzechów wszystkim ludziom.6 Została zatem odprawiona nowa Pascha – miejsce baranka zajął sam Jezus, zamiast kielicha wina wychylono kielich Krwi Jezusa. Zgodnie z tradycją Jezus wraz z uczniami na zakończenie wieczerzy odśpiewali Hallel. Następnie wyszli w stronę Góry Oliwnej.\nBrat Efraim, Jezus Żyd praktykujący, tłum. J. Ferynchowa, Kraków 1994\nDaniel-Rops H., Życie codzienne w Palestynie w czasach Chrystusa, tłum. J. Lasocka, Warszawa 1964\nJankowski A., Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu, Poznań-Warszawa 1975\nSłownik teologii biblijnej, red. X. Leon-Dufour, tłum. K. Romaniuk, Poznań 1990\nPrzygotowanie i przebieg wieczerzy paschalnej (1574)\nTradycja obchodzenia święta Paschy (763)\nNie jestem lepsza (614)\nInspiracje w stronę Biblii (976)


Ania Stan | Ela Benducka Company PODRÓŻE, NURKOWANIE, ZDROWIE\nOd kiedy pamiętam zakochana jestem w sporcie, w ruchu, bez podróżowania nie wyobrażam sobie życia i fascynuje mnie człowiek- nasze ciało, psyche i to, w jaki sposób stanowią jedność. Po latach wykonywania różnych zawodów i również latach uprawiania przeróżnych sportów, zostałam zapalonym podróżnikiem, wykwalifikowanym trenerem personalnym, masażystą i instruktorem pływania, mam uprawnienia polskie, australijskie i międzynarodowe. Lata treningów, eksperymentów na samej sobie, udziału w doświadczeniach ludzi poznanych po drodze, dziesiątki wypraw, lata kursów, szkoleń, studiów, setki poznanych ludzi z różnych społeczeństw i całej gamy innych doświadczeń zaowocowały nowym przedsięwzięciem – w 2012 założyłam AnnaGreenUp. Bodywork in motion.\nOd 2009 mieszkam w Australii, ale przyjeżdżam do Polski często.\nWierzę w to, że aktywność fizyczna i dbałość o swoje ciało, o jego odżywianie zdrową, czystą, czyli nie przetworzoną żywnością są jedną z podstaw dobrego życia. Łatwiej wtedy o jasność myśli i wierzę, że na takim fundamencie można łatwiej budować rzeczywistość wokół siebie i żyć szczęśliwie.\nWierzę również w to, że zmiana niesie ze sobą rozwój, bo jak inaczej człowiek może rozwijać się, jeśli nie wychodząc ze strefy komfortu? Każda podróż to zmiana, czyli każda podróż to nauka i rozwój! I warto o tym pamiętać podejmując decyzję gdzie i w jaki sposób chcemy spędzić urlop!


25 LAT GMINY GOCZAŁKOWICE-ZDRÓJ Wywiad z Wójtem Gminy drugiej kadencji w latach 1994-1998 oraz wieloletnim z-cą Wójta – Janem Puchałą - Aktualności - UG Goczałkowice-Zdrój\n25 LAT GMINY GOCZAŁKOWICE-ZDRÓJ Wywiad z Wójtem Gminy drugiej kadencji w latach 1994-1998 oraz wieloletnim z-cą Wójta – Janem Puchałą\n02.03.2017 Tomasz Kloc Tomasz Kloc\n1. W tym roku mija 25 lat odkąd Goczałkowice-Zdrój po wielu latach stały się niezależnym samorządem. Jak wspomina Pan tamten okres?\nGłównym argumentem odłączenia się Goczałkowic od miasta i gminy Pszczyna był fakt, że byliśmy miejscowością uzdrowiskową i zarazem peryferyjnym sołectwem Pszczyny na które nikt nie zwracał większej uwagi.\nW związku z powyższym grupa radnych z Goczałkowic: Kazimierz Ingram, Henryk Suchy i Augustyn Waliczek postanowiła wyjść z inicjatywą odłączenia się od Pszczyny i stworzenia samodzielnej gminy. Po zawiązaniu grupy chętnych osób chcących działać w tym kierunku, postanowiono utworzyć stowarzyszenie pod nazwą Komitet Obywatelski Mieszkańców Goczałkowic-Zdroju. Stowarzyszenie powstało i zostało zrejestrowane w 1990 roku.\nW wyniku działań stowarzyszenia i załatwieniu szeregu formalności, rozporządzeniem Rady Ministrów została powołana w grudniu 1991 roku Gmina Goczałkowice-Zdrój. Należy wspomnieć, że Komitet Obywatelski Mieszkańców Goczałkowic-Zdroju działa do dzisiaj i w dotychczasowych wyborach samorządowych to jego kandydat był wybierany na Wójta Gminy\n2. W jakiej kondycji, komunalnej, gospodarczej, jako sołectwo Pszczyny znajdowały się Goczałkowice?\nNa początku stan infrastruktury technicznej gminy był bardzo mizerny. Największym problemem był stan dróg, sieci wodociągowej, brak kanalizacji sanitarnej i deszczowej, zła jakość powietrza. Fakty powyższe mogły doprowadzić do utraty statusu miejscowości uzdrowiskowej.\nW szybkim tempie przystąpiono do realizacji inwestycji związanych z infrastrukturą techniczną i zarazem złożono wnioski o środki finansowe pomocowe akcesyjne z Unii Europejskiej , WFOŚiGW, NFOOŚiGW i z innych instytucji. Udało się pozyskać wiele środków dzięki którym zrealizowano zaplanowane inwestycje.\n3. Co lub kto wpłynął na Pana decyzję, aby startować w wyborach na Wójta Gminy?\nDo pracy na Stanowisku Sekretarza w Urzędzie Gminy przystąpiłem 1 października 1993 r. pod namową Wójta Gminy Kazimierza Ingrama, Augustyna Waliczka i Zbigniewa Moli, ówczesnych członków zarządu gminy. W 1994 r. odbyły się wybory samorządowe na drugą kadencję. Z uwagi, że urzędujący Wójt zrezygnował z kandydowania Rada Gminy wybrała moją skromną osobę na to stanowisko. Kolejnym Wójtem w 1998 r. został Krzysztof Kanik, a ja objąłem stanowisko jego zastępcy. Wypracowaliśmy najlepszy dla wszystkich kompromis.\n4. Sięgając do Pana doświadczenia zawodowego, jako Wójta Gminy oraz wieloletniego z-cy Wójta, czy może Pan stwierdzić czym ówczesna praca urzędu/ urzędników różniła się od dzisiejszej?\nPrzede wszystkim mieliśmy o wiele trudniejsze warunki lokalowe. Praca urzędników nie była jeszcze skomputeryzowana , wszystko wykonywano odręcznie. Borykaliśmy się z różnymi problemami. Głównym była budowa kanalizacji sanitarnej. Nie było wtedy jeszcze ustawy o zamówieniach publicznych. Wykonawcę wybierała w formie przetargu cała Rada Gminy, została nim Hydrobudowa Śląska z Katowic oddział w Bielsku-Białej.\nW pierwotnych planach inwestycyjnych, najpierw miała być budowana oczyszczalnia ścieków, jednak Hydrobudowa złożyła drugą propozycję – przystąpienie od razu do budowy kanalizacji i podłączenie się do oczyszczalni ścieków w Czechowicach.\nTakie rozwiązanie generowało znacznie mniejsze nakłady finansowe. Dokładnie 1/3 kosztów budowy całej oczyszczalni. Ostatecznie wybrano to rozwiązanie i Wójt K. Ingram podpisał umowę. Ja przejmując jego stanowisko przystąpiłem do realizacji budowy.\n5. Wspomniał Pan o rozpoczętym procesie budowy kanalizacji w Goczałkowicach. A jakie inne wydarzenie, inwestycja z okresu drugiej kadencji wspomina Pan jako równie istotne?\nWażnym przedsięwzięciem była również budowa Urzędu Gminy wraz z adaptacją starego budynku. Inwestycja ta był realizowana wraz z kanalizacją sanitarną.\nWspomnieć należy również o budowie mieszkań dla poszkodowanych w powodzi w 1997 roku oraz rewitalizacji gminnych dróg, w tym ul. Letniej, Lipowej i Polnej.\n6. Czego życzyłby Pan sobie jako były samorządowiec, żeby zostało zrealizowane w naszej Gminie?\nNa ten moment najważniejsze jest, aby udało się rozwiązać kwestię regulacji Potoku Goczałkowickiego wraz z odprowadzeniem wód deszczowych z rejonu ul. Głównej i Zimowej.\nInną kwestią jest wybudowanie nowego wiaduktu pod torami kolejowymi, zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, a obecny wiadukt przeznaczyć tylko dla ruchu pieszego i rowerowego.\n7. Czego życzy Pan naszej gminie z okazji 25 –lecia?\nŻyczę, aby gmina w dalszym ciągu rozwijała się i była coraz piękniejsza.


Na tropie | Pracownie Orange\nEwelina Tomechna / Kotórz Wielki\nDzięki wyzwaniu oraz warsztatom na ostatnim Zjeździe Liderów Pracowni Orange (szczególnie grywalizacja i geocaching) postanowiliśmy stworzyć zabawę. Zabawa polega na poszukiwaniu czekoladowych jajeczek (mogą też być inne nagrody), które ukryte są na terenie gminy Turawa. Słodka niespodzianka ukryta jest w miejscu, w którym stała osoba robiąca zdjęcie. Trzeba znaleźć miejsce, z którego wykonywane było zdjęcie, dlatego należy zwrócić uwagę na wszystkie szczegóły. Zdjęcia umieszczamy na naszym facebooku, tak by jak największa liczba osób mogła wziąć udział w zabawie.\nCelem zabawy jest znalezienie jajeczka, a forma ma zachęcić do większej aktywności fizycznej na świeżym powietrzu oraz przyczynić się do baczniejszej obserwacji najbliższego otoczenia.\nDzisiaj przeprowadziliśmy pierwszy test zabawy. Nie tylko najmłodsi zaangażowali się w poszukiwania, a zainteresowanie przerosło nasze oczekwania. Po zakończonych poszukiwaniach dzieci zapytały: kiedy znów bedziemy szukać?\nWiększa aktywność na świeżym powietrzu oraz większe zainteresowanie najbliższym otoczeniem\nMałe niespodzianki (np. czekoladowe jajeczka)


PrawdziwiON - Projekt ustawy likwidujący próg dochodowy przy 500 zł dla niesamodzielnych\nDo kancelarii Sejmu wpłynął projekt nowelizacji ustawy o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, który zakłada likwidację progu dochodowego przy ubieganiu się o dodatek uzupełniający. Proponowane przepisy są jednak dyskryminujące, bo dzielą niesamodzielnych na lepszych i gorszych, tak jak to kilka lat temu zrobiono z opiekunami niepełnosprawnych.\nProjekt nowelizacji ustawy (druk nr 609) zakłada likwidację progu dochodowego przy ubieganiu się o dodatek 500 zł dla osób niesamodzielnych wprowadzony ustawą z 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. 2019 poz 1662). Obecnie ten próg wynosi 1700 zł, a w 2019 roku 1600 zł.\nPróg dochodowy powoduje to, że jeśli ktoś pobiera już inne świadczenia finansowane ze środków publicznych (np. emerytura czy stypendium socjalne na uczelni) i ich kwota wynosi np. 1500 zł, to taka osoba nie otrzyma 500 zł dodatku, a jedynie 200 zł, tak aby suma świadczenia plus dodatku nie przekraczała obecnie kwoty 1700 zł. Zdarzają się sytuacje, gdzie uprawnieni do dodatku 500 zł otrzymują tylko 20 zł, a przecież nie to obiecywano osobom niesamodzielnym.\nTeraz pojawił się projekt ustawy, który chce zlikwidować tę nierówność … i wprowadzić kolejną.\nJak czytamy w projekcie ustawy\n„Zniesienie kryterium dochodowego, obowiązującego obecnie przy świadczeniu uzupełniającym w wysokości 500 zł dla osób z niepełnosprawnościami, jest koniecznością wynikającą z szeroko rozumianej sprawiedliwości społecznej. Biorąc pod uwagę fakt przyznawania świadczenia 500 + wszystkim dzieciom do 18 -tego roku życia bez względu na dochody ich rodziców, głęboko niesprawiedliwym jest nakładanie kryterium dochodowego na osoby wymagające leczenia i stałego usprawniania, co wiąże się z wysokimi kosztami przewyższającymi wysokość renty socjalnej (obecnie 935 zł netto). Pierwszym krokiem w stronę pomocy osobom z niepełnosprawnościami winno być zlikwidowanie kryterium, a finalnie dołączenie 500 zł do renty socjalnej i wyrównanie tej kwoty do wysokości najniższej krajowej …\nAktualnie świadczenie uzupełniające w wysokości 500 zł przysługuje jedynie tym osobom niezdolnym do samodzielnej egzystencji, które nie posiadają prawa do świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych albo suma tych świadczeń o charakterze innym niż jednorazowe, wraz z kwotą wypłacaną przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno-rentowych, zasiłku pielęgnacyjnego oraz innych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz z tymi świadczeniami na podstawie odrębnych przepisów przed dokonaniem odliczeń, potrąceń i zmniejszeń, nie przekracza kwoty 1700 zł miesięcznie.\nProponowane zmiany mające na celu zniesienie kryterium dochodowego, jako warunku do przyznania świadczenia uzupełniającego w wysokości 500 zł poprawią warunki bytowe osób z niepełnosprawnościami i zwiększą m. in. dostępność dla tych osób wysoce kosztowych zabiegów i terapii. Wprowadzenie w życie przepisów zawartych w projekcie odniesie pozytywne skutki społeczne poprawiając los osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.”\nNależy zaznaczyć, że w projekt nowelizacji ustawy o dodatku uzupełniającym nie zawiera przepisów, które powodują, że 500 zł będzie wliczane tylko do renty socjalnej, która miałaby być z kolei podniesiona do wysokości najniższej krajowej (czyt. Płacy).\nProjekt nowelizacji ustawy trafi teraz do sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.\nCo z usługami opiekuńczymi i DPS? To dyskryminacja\nNiestety projekt nowelizacji ustawy nie rozwiązuje problemów osób korzystających z usług opiekuńczych czy DPS. Co z tego, że projekt ustawy likwiduje próg dochodowy, skoro dla tych osób ciągle owe 500 zł będzie wliczane do dochodu, co oznacza, że albo opieka społeczna zabierze im do 70% tego świadczenia (w przypadku mieszkańca DPS-u) albo nawet 1000 zł i więcej (w przypadku osób korzystających z usług opiekuńczych). - [500 zł dla niesamodzielnych … nie dla niesamodzielnych – winne usługi opiekuńcze, nie-pelnosprawni.pl z 22 września 2019]\nTo jawna dyskryminacja – osoby niesamodzielne zostaną podzielone na 2 grupy – ci którzy dostaną całe świadczenie i na tych, którzy już teraz dostają niewiele lub nawet muszą oddać dwa razy tyle.\nCzy takie dzielenie czegoś nie przypomina? Oczywiście, że TAK. W taki właśnie sposób zostali podzieleni opiekunowie niepełnosprawnych w zależności od wieku, kiedy powstała niepełnosprawność podopiecznego. Jaki był tego skutek wszyscy wiemy – TOTALNY BAJZEL i rozgoryczenie opiekunów mimo pozytywnego wyroku Trybunału Konstytucyjnego nakazującego zrównanie świadczenia pielęgnacyjnego. To teraz mamy powtórkę.


Blog | Nijhof-Wassink\nRenault Maxity. Samochód dystrybucyjny idealny do miasta\nCo sprawia, że Renault Maxity jest samochodem dystrybucyjnym sprawdzającym się w mieście? Przede wszystkim można nim jeździć po……\nW pierwszym półroczu 2018 roku Renault Master okazał się najchętniej wybieranym wśród modeli samochodów dostawczych w Polsce. I nic w……\nDlaczego warto serwisować samochody ciężarowe w ASO?\nWszystkie firmy transportowe borykają się z awariami swoich ciężarówek. Te, którym rzeczywiście zależy, aby samochód jak najszybciej wrócił na trasę…\nMówi się, że w dzisiejszym świecie pewne są tylko dwie rzeczy, tj. śmierć i podatki. My uważamy, że pewny jest……\nHistoria Volvo Trucks\nSamochody ciężarowe Volvo są dziś jednymi z najczęściej widywanych na drogach nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie.\nPakiety serwisowe. Czym są?\nOsoby prywatne, którym nagle popsuj się auto, często zastanawiają się, jak z usuwaniem usterek radzą sobie duże firmy transportowe. Zepsuty……\nKażdy zawodowy kierowca wie, jak ważną kwestią jest posiadanie wygodnego i komfortowego samochodu. Niezależnie od tego, czy chodzi o transport……\nMonitoring GPS pozwala na zarządzanie flotą pojazdów w czasie rzeczywistym. Dane z pojazdy wyposażonego w nadajnik są na bieżąco przekazywane……\nKażdy kierowca – zwłaszcza zawodowy – powinien przyzwyczaić się do regularnych wizyt w warsztacie samochodowym. Niezależnie od tego, czy konieczne……\nCiężarówki Renault – doskonała jakość w atrakcyjnej cenie\nNie od dzisiaj wiadomo, że gromadzenie floty samochodowej jest dla przedsiębiorcy ogromnym wydatkiem. Mając to na uwadze, warto inwestować w……\nKontrakty serwisowe dla używanych pojazdów ciężarowych – obniż koszty eksploatacji\nW miarę upływu czasu eksploatacji i rosnącego przebiegu samochody ciężarowe zaczynają wymagać większej uwagi. Poza standardowymi przeglądami pojawiają się potrzeby…\nVolvo FMX uważane jest obecnie za jeden z najlepszych i najbardziej skutecznych samochodów ciężarowych, wykorzystywanych do szeroko rozumianego transportu budowlanego.\nVolvo FH to niekwestionowany król samochodów ciężarowych. Śmiałe i wyraziste linie oraz wyjątkowo opływowe kształty nadają jego konstrukcji charakterystycznej i…\nPoznaj zalety Volvo FM!\nDzięki wykorzystaniu najnowocześniejszych technologii samochód ciężarowy Volvo FM może być wykorzystywany zarówno do transportu długodystansowego, regionalnego, jak również dystrybucyjnego. Ich……\nBlog firmy Nijhof Wassink\nWitamy na naszym blogu. Został on stworzony w celu przybliżenia naszej oferty. Będziemy na nim publikować wpisy, w których umieścimy…


Jak uczyć się języków obcych? Ja to robię tak (cz.1) -\nJak uczyć się języków obcych? Ja to robię tak (cz.1)\nwrz 17, 2018 MariuszDla ucznia, szybsza naukaszybsza nauka\nWielu młodych ludzi zadaje sobie pytanie ‘jak mogę szybko nauczyć się języka obcego?’. Inni mówią ‘nie, ja się do tego nie nadaję’. Jeszcze inni każdego dnia powtarzają ‘zacznę od jutra’.\nJęzyki obce są jednym z popularniejszych tematów o czym świadczą ogromne ilości wyświetleń na kanałach YouTube oraz blogach językowych. Problem w tym, że każdy próbuje przekonać nas, że jego metoda jest najlepsza. Jednak czy faktycznie tak jest? Spróbujmy wejść nieco głębiej.\nWróćmy do początku-po co nam w ogóle język obcy?\nAby w ogóle czego się nauczyć, warto zadać sobie pytanie ‘po co mi to’. Czy będę wiązał z tym swoją przyszłość zawodową, czy jest to moją pasą i chcę być w tym po prostu świetny, czy może chcę po prostu zaliczyć kolejny sprawdzian lub egzamin? Dlaczego to pytanie jest tak ważne, dowiemy się już w następnym odcinku.\nDziś skupmy się na podstawach. Co mogą dać nam języki obce? Z pewnością otwierają się przed nami możliwości podróżowania, czyli coś, do czego wielu wzdycha, ale czeka na odpowiedni moment, który nigdy nie nastąpi. Jest to też świetna możliwość aby załapać się do pracy w korporacji. Sam jestem członkiem takiej organizacji i dla mnie nie istnieje nic lepszego (no, może tylko własny biznes). Jednak tutaj bez dobrej znajomości przynajmniej angielskiego nie ma szans. Mało tego, wiele stanowisk wymaga znajomości języków niszowych, takich ja słowacki, szwedzki czy niderlandzki choć oczywiście nie zawsze. Języki obce poszerzają też nasz zakres myślenia. Wielu językoznawców twierdzi, że z każdym nowym językiem stajemy się innym człowiekiem, bowiem zmienia się nasze spojrzenie na rzeczywistość.\nGdzie więc możemy nauczyć się języka obcego? Są dwie możliwości. Albo zostawimy to zadanie szkole i wówczas raczej nie ma co liczyć na dobre rezultaty, albo…sami zaczniemy walczyć o swoje. Właśnie do tego chciałbym was dziś zachęcić.\nMój pierwszy kontakt z językami zaczął się w szkole podstawowej. Byłem ostatnim rocznikiem który uczył się języka rosyjskiego. Ja jednak miałem to szczęście że mój nauczyciel był naprawdę z górnej półki i wiedział co trzeba wiedzieć a czym sobie głowy nie zaśmiecać (uwaga: punkt pierwszy: dywersyfikacja Nie uczmy się wszystkiego – tylko to co nam może się przydać. Jeśli po polsku nie użyłeś prawie nigdy danego słowa to jestem niemal pewien ze nie przyda ci się ono w języku obcym).\nW liceum rozpocząłem naukę angielskiego. Tu jednak muszę podzielić się z wami pewnym spostrzeżeniem. Każdy myśli że szkoła jest od tego aby nauczyć angielskiego, niemieckiego czy francuskiego. Otóż nie!. Gdy ma się 25 uczniów i 45 minut czasu to nie ma szans aby nawet liznąć temat. Dlatego tu najważniejsza jest systematyczna praca w domu, a szkoła to tylko dodatek (chyba dlatego miałem ciągle czwórkę, bo szkolne tematy z angielskiego były po prostu nieciekawe, a ja uczyłem się tego co mi się podobało). Reasumując, obu języków uczyłem się po kilkanaście lat zdobywając wiedze, która można by posiąść w 1-2 lata. W jak sposób? Zapraszam do części drugiej TUTAJ-)


Nowe prawo dla pracy za granicą a poruszanie się między krajami - Jobspol\nObecnie funkcjonujący rynek pracownika ulega bardzo dynamicznemu rozwojowi. Pracownicy tymczasowi np. pracownicy z Ukrainy mają coraz to większe wymagania i oczekiwania wobec swoich pracodawców. Wiążą się z tym również pewne zmiany wynikające z prawa dotyczącego bezpośrednio warunków zatrudnienia w krajach członkowskich Unii Europejskiej. W bieżącym roku 2019 pojawiła się nowa możliwość dla cudzoziemców. Dotyczy ona bezpośrednio warunków pracy za granicą.\nWspółpraca z certyfiowanymi agencjami\nAgencje zatrudnienia coraz częściej oferują swoim pracownikom możliwość pracy za granicą. Jednakże jeszcze stosunkowo niewielka ich liczba umożliwa pracę w kilku krajach zagranicznych podczas jednorazowago przyjazdu z kraju ojczystego. Dotyczy to stricte poruszania się między konkretnymi krajami Unii Europejskiej. Warto więc zwrócić uwagę na warunki umowy łączącą pracownika z agencją pracy, a także sposobność realizacji podczas tej współpracy udogodnień wynikających z nowego prawa.\nUłatwienie pracy między krajami\nCudzoziemcy, którzy są zatrudnieni w naszej firmie mogą legalnie wykonywać pracę na zasadzie delegowania pod warunkiem spełnienia określonych w prawie warunków. Ponadto na chwilę obecną przysługuje naszym zaufanym pracownikom możliwość elastycznej zmiany kraju. Obecnie oferujemy ciekawą, w pełni legalną i dobrze płatną pracę głównie w Niemczech Czechach oraz na Malcie.\nŚwiadomość przywilejów się opłaca\nPraca za granicą kojarzy się bardzo często ze wzrostem zarobków. Jest to oczywiście prawda, a my jako agencja pracy tymczasowej jesteśmy obecni na wielu rynkach. Dlatego jesteśmy świadomi różnic płac w wielu lokalizacjach na terenie Unii Europejskiej. Wychodzimy więc na przeciw oczekiwaniom pracowników oraz kandydatów. Poza możliwością pracy za granicą oferujemy przemieszczanie się wskazanymi krajami.


Home Aktualności Wydarzenia 2017/2018 Konkurs historyczny "Drogi do niepodległości"\nW dniu 21.02.2018 r. odbył się konkurs historyczny pt.: „Drogi do niepodległości 1795-1918”. Patronat honorowy nad konkursem objęli: Starosta Sierpecki, Pracownia Dokumentacji Dziejów Miasta Sierpc, Wydział Politologii i Studiów Międzynarodowych UMK w Toruniu, Wydawnictwo Adam Marszałek. Celem przedsięwzięcia było rozbudzenie zainteresowań historycznych uczniów, a także upamiętnienie setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.\nW konkursie wzięło udział 62 uczniów ze szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z terenu powiatu sierpeckiego.\nUczniowie udzielali odpowiedzi na pytania testowe dotyczące przede wszystkim powstań narodowych oraz innych form walki o niepodległość np.: praca organiczna, dyplomatyczna, dywersyjna.\nPo zakończeniu testu, uczestnicy konkursu i ich opiekunowie wysłuchali prelekcji pana Michała Webera – dyrektora Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Sierpc dotyczącej historii miasta w okresie I wojny światowej.\nNa zakończenie zwycięzcy otrzymali nagrody ufundowane przez Starostę Sierpeckiego – pana Jana Laskowskiego. I miejsce w kategorii szkół gimnazjalnych i podstawowych otrzymał Michał Olszewski z Gimnazjum Miejskiego im. Mikołaja Kopernika w Sierpcu, a w kategorii szkół ponadgimnazjalnych Cezary Drozd z Liceum Ogólnokształcącego im. mjra Henryka Sucharskiego.\nW wydarzeniu wzięli udział: Starosta Sierpecki – pan Jan Laskowski, dyrektor LO – pani Ewa Jancewicz i przedstawiciele lokalnych mediów.


Tablety Xiaomi i akcesoria do tabletów - AZE Electronics\nTablety i akcesoria (3)\nSzkło hartowane do tabletu Xiaomi MiPad 2\nSzkło hartowane do tabletu Xiaomi MiPad 2 - zamiennik\nEtui Flip Case zamszowe do Xiaomi MiPad 2 - zamiennik\nPogromcy prędkości kuszący wyglądem\nPod maską tabletów od Xiaomi możemy napotkać najpopularniejsze układy, które swoją prędkością zaskakują nawet najbardziej wymagających. W połączeniu z odpowiednią ilością pamięci tworzą wspaniale współpracującą ze sobą grupę. Dopasowane do oczekiwań, swoim przeznaczeniem sprawiają, iż każdy klient w ofercie Xiaomi może napotkać tablet idealny – oglądanie filmów, czytanie książek, przechodzenie kolejnych poziomów fascynującej i wciągającej gry, słuchanie krystalicznie czystego dźwięku płynącej muzyki – to właśnie dzięki nim w jednym miejscu mogą spotkać się kinomaniacy, mole książkowe czy zaawansowani użytkownicy.\nXiaomi nie byłby również sobą, gdyby nie zainwestował w wygląd tabletów. Wspaniałe odczucia wizualne zapewniane dzięki bardzo dobrej rozdzielczości wyświetlaczy, czy zastosowanie innowacyjnych nowinek sprawia, iż Xiaomi wkracza w nowy wymiar rzeczywistości, kreowany przez samego siebie. Dodanie nowoczesnych rozwiązań, dzięki którym tablet Xiaomi okazuje się urządzeniem wielofunkcyjnym, skłania kolejnych fanów do ich zakupu.\nZatroszcz się o swój tablet!\nTablety to urządzenia z przeznaczeniem długoterminowym, dlatego też warto o nie odpowiednio zadbać. Akcesoria do tabletów, jak szkło hartowane, modne zamszowe etui czy uniwersalny case, zatroszczy się o wygląd urządzenia, przedłużając jego „nieśmiertelność”.


Mieszkanie z rynku wtórnego na wynajem Kraków Krowodrza Kijowska - Mieszkanie 2 pokojowe 2 pokoje, Małopolskie\nKraków, Krowodrza, Kijowska (Małopolskie)\nDodatkowo: domofon, dwie windy; Rozkład: korzystny układ, słoneczne, ustawne, wolna przestrzeń; Do wynajęcia apartament 2-pokojowy z aneksem kuchennym w strzeżonym apartamentowcu ,w bardzo dobrej lokalizacji. Mieszkanie w pełni umeblowane. Nieruchomość zlokalizowana na XII piętrze z XVII-pięter w budynku. Kuchnia ( w formie aneksu) w pełni wyposażona w sprzęt AGD - lodówka, kuchenka i piekarnik elektryczny. Łazienka - kabina prysznicowa, pralka, umywalka, toaleta. W salonhie oraz sypialni parkiet, natomiast w łazience i aneksie kuchennym oraz korytarzu - płytki). Okna drewniane - malowane na biało. Budynek strzeżony z dwoma cichobieżnymi windami. Ogrzewanie miejskie. Do Rynku 4 przystanki tramwajem, 15 minut pieszo. W bezpośredniej bliskości sklepy, restauracje, banki, centra handlowe, komunikacja miejska. Koszt miesięczny najmu - 1800 zł + 250 zł opłaty administracyjnej +200 zł olicznikowane media - ciepła, zimna woda, prąd, ogrzewanie( ryczałt do rozliczenia wg. wskazań liczników). Zapraszamy na prezentacje!\ninfolinia - poniedziałek-piątek od 9 do 19, w soboty od 10 do 15 - XXXXXXXX-57, XXXXXXX756;\nNumer oferty w agencji: 44989 - 44989\nNumer ogłoszenia w szybko.pl: 12565905\nLiczba pięter: 12 Piętro: 12\nMałopolskie, Kraków, Krowodrza, Kijowska\nProszę o kontakt telefoniczny w sprawie oferty https://nieruchomosci-do-wynajecia.pl/12565905. Jestem nią zainteresowany.\nKraków, Podgórze, Stanisława Mitery\nKraków, Nowa Huta, Mariana Markowskiego\nPrzejdź do listy 1 573 podobnych ofert\nMieszkanie z rynku wtórnego na wynajem Kraków Krowodrza Kijowska\nnieruchomosci-do-wynajecia.pl / 12565905


Redakcyjny przegląd odcinków świątecznych - Gallifrey.pl - wszystko o serialu Doctor Who\n19 grudnia 2017 13 stycznia 2018 Głos Gallifrey\nW oczekiwaniu na Twice Upon a Time i wspólnymi siłami publicystów i redaktorów Gallifrey przypominamy wam wszystkie poprzednie odcinki New Who emitowane w święta. Pod linkami w tytułach znajdziecie również rozszerzone recenzje odcinków z naszych archiwów. Macie jeszcze czas, aby powtórzyć swoje ulubione i przygotować się na nadchodzący odcinek świąteczny…\nŚwiąteczna inwazja („The Christmas Invasion”)\nSherlockistka: To bardzo niedydaktyczne, co powiem, ale czasem warto być tym nieporządnym początkującym fanem, który nikogo się nie poradzi i ogląda wszystko nie do końca tak, jak trzeba. Kiedy pierwszy raz wsiąkałam w Doktora, w ogóle nie wiedziałam o istnieniu odcinków świątecznych i Świąteczną inwazję po prostu przegapiłam – a obejrzałam ją dopiero już jako ten trzęsący się z żalu wrak człowieka, który świeżo stracił swojego ukochanego Doktora i nagle dowiedział się, że dzięki jakimś niepojętym wibbly-wobbly timey-wimey cudom może spędzić z nim jeszcze jedną godzinę. I to nie z tym przeżartym żalem, samotnością, gniewem i szaleństwem nieszczęśnikiem, którego chciało się już żegnać, bo nie dało się patrzeć dłużej, jak strasznie go męczą, a z tym uroczym, młodym, zakochanym, ciekawym samego siebie i całego świata szczęściarzem, któremu w razie kłopotów odrasta dodatkowa ręka. Wtedy, gdy tak patrzyłam załzawionymi oczami na mojego Doktora w czasach, gdy jeszcze się nie znaliśmy, żadne z nas nie miało złamanego serca i jednym z ważnych problemów odcinka był wybór nowego wdzianka na świąteczną kolację, to może przyszło mi do głowy, że widziałam w życiu jakieś wspanialsze kawałki telewizji, ale nie umiałabym jakoś żadnego przywołać tak od razu. I do dziś zdarza mi się, że nie umiem i wtedy właśnie włączam sobie ten film, żeby poczuwać nad Dziesiątym w piżamce i przypomnieć sobie, że czasem wystarczy trochę herbaty z mlekiem, żeby jakoś wrócić do życia i żeby wszystko było w miarę dobrze, dopóki oczywiście nie wtrącą się ludzie.\nClever Boy: Kocham Donnę, więc uwielbiam wracać do tego odcinka. Gra aktorska Catherine Tate i Davida Tennanta jest przewspaniała, mają razem cudowną chemię i jest to bardzo zabawny odcinek. Donna jest ostrą odmianą po Rose, ruda towarzyszka jest głośna, zadziorna i sarkastyczna (uwielbiam takie postacie), ale możemy dostrzec również, że jest wrażliwa i czuła. Donna przypomina nam, że Doktor jest obcym – oraz musi czasem mieć kogoś, kto przypilnuje go, by w gniewie nie zrobił czegoś, czego później pożałuje. Odcinek, nie licząc wątków humorystycznych (Donna była na początek tworzona jako postać komediowa), potrafi również wzruszać i zaskakiwać.\nRejs potępieńców („Voyage of the Damned”)\nGinny: Właściwie patrząc na te odcinki świąteczne po czasie, chyba do żadnego jakoś mocno nie wracam już po Przesileniu Zimowym. Ale też nie wspominam ich jakoś bardzo źle. Rejs potępieńców na pewno ma kilka bardzo dobrych elementów, nawet jeśli mógłby być krótszy. Ciekawie jest zawsze widzieć przez chwilę Doktora pomiędzy towarzyszami – by przypomnieć sobie, jak bardzo ich potrzebuje. Tutaj też mamy po raz pierwszy w serialu Bernarda Cribbinsa w malutkiej rólce, którą później rozwinięto w pełniejszą postać Wilfreda Motta. A jeśli nie uwielbiacie Wilfreda, to naprawdę nie wiem, kim jesteście… Pojawia się też Alonso Frame – i ponownie, kto nie lubi tej postaci? Sam kosmiczny Titanic z pewnością był świetnym zwrotem fabularnym na końcu miniodcinka z Piątym i Dziesiątym, ale później? Mam dziwne wrażenie, że proces myślowy stojący za nim wyglądał tak: Wyobraźcie sobie: Titanic. Ale jako statek kosmiczny. [Mem z kosmicznym mózgiem.] Niemniej sam plan właściciela kompanii i satyra na klasę wyższą to zawsze dobra rzecz w Doctor Who i tu też bardzo zgrabnie wyszła. I tylko żal, że przeżywa największy dupek całej ekipy, a tyle miłych postaci ginie – w tym obie bohaterki. I owszem, rozumiem, że Tennant jest przystojny, ale to całowanie go przez każdą towarzyszkę lub prawie towarzyszkę jest nudne. Ogólnie jednak powiem, że to całkiem niezły odcinek, choć gdyby wyciąć mu tak z piętnaście-dwadzieścia minut dłużyzn i bzdurek, byłby lepszy.\nDrugi Doktor („The Next Doctor”)\nK.atarzyna: To ostatni odcinek Dziesiątego, jaki obejrzałam, już po nadgonieniu do końca siódmej serii – nie pamiętam już nawet, czy go przegapiłam, czy specjalnie odłożyłam na później. Dość, że wiedziałam dobrze, że David Morissey nie będzie kolejnym Doktorem, że Dziesiąty zaraz odejdzie, ale zdąży przed odejściem jeszcze pożegnać wszystkich towarzyszy, wreszcie że może i Doktor sobie teraz smęci, ale wszystko się w końcu ułoży, regeneracja i do przodu. A równocześnie tak bardzo bałam się, że ten odłożony na później, ostatni odcinek z moim ukochanym Dziesiątym mnie rozczaruje. Ale jednak nie – mimo wszelkich fabularnych głupotek, mimo wyjątkowo nieszczęsnych Cybermenów, mimo problemów, jakie po czasie mam z pewnymi wątkami, ten odcinek miał w sobie wszystkie te emocje, za które kocham erę Russella T Daviesa. I jak chyba żaden inny stara się nam przypomnieć, że nawet jeśli w te święta kogoś z nami nie ma, to wcale nie musimy ich spędzać sami.\nDo końca wszechświata („The End of Time”)\nArtur: Ten pełen ekscesów podwójny odcinek idealnie pasuje do wypełnionego prezentami, objadaniem się i imprezami czasu między Świętami a Nowym Rokiem. Można tu znaleźć dawkę typowego Daviesowskiego szaleństwa („MASTER race”!), a ukochany przez wielu Wilfred Mott wreszcie staje się pełnoprawnym towarzyszem. Pojawienie się Władców Czasu (pod wodzą wspaniałego Timothy’ego Daltona) może natomiast dać impuls do natychmiastowego sięgnięcia po Dzień Doktora („The Day of the Doctor”) i Z piekła rodem („Hell Bent”) – co nigdy nie jest złym pomysłem.\nHaru: Kiedy myślę o odcinkach świątecznych, jest to pierwszy odcinek, który przychodzi mi do głowy. Przeplatanie się radości i świątecznego klimatu ze smutkiem jest wprost genialne. Bo kto w świątecznym odcinku spodziewa się widma śmierci? Ujęcia są cudne, gra aktorska naprawdę jest na dobrym poziomie i wszystko inne genialnie ze sobą współgra. Nie można nie wspomnieć o cudnej piosence Abigail, która jest tak smutna, że płaczę za każdym razem, gdy ją słyszę. Ten odcinek w jakiś sposób pomaga poradzić sobie ze stratą kogoś bliskiego, co w okresie świątecznym zawsze jest trudniejsze, pokazuje, że nawet jeśli nie chcemy kogoś stracić, to się kiedyś stanie, że to zawsze mogą być ostatnie święta z kimś, kogo kochamy.\nLierre: Nie udało się raczej temu odcinkowi wbić na listę ponadczasowych klasyków, a szkoda – ja mam do niego ogromny sentyment. To chyba kulminacja doktorowo-moffatowskiego pokazywania Bożego Narodzenia jako bardzo mistycznego, tajemniczego czasu, kiedy świat przez moment działa zupełnie inaczej niż na co dzień. Jeśli kiedyś może stać się niemożliwe, to właśnie wtedy – jeśli będziesz w to wierzyć wystarczająco mocno, jeśli z całych sił nie będziesz się zgadzać na stratę, jeśli wbrew wszelkim znakom pozostawisz wolne miejsce przy stole. Zderzają się skrajne emocje, radość i ogromny smutek, nadzieja i żałoba, zachwyt i poczucie, że świat na zawsze poszarzał. To bardzo mocno pisany odcinek, pełen wielkich słów i myśli, odważny aż po przerysowanie, tak zupełnie niedzisiejszy, a zarazem tak niesamowicie piękny.\nClever Boy: Uwielbiam ten odcinek. Bardzo długo na niego wyczekiwałem, głównie ze względu na pojawienie się nowej, tajemniczej towarzyszki. Clara Oswin Oswald od razu skradła moje serce. Szkoda, że Steven Moffat nie zdecydował się zostawić nam takiej Clary, możliwe, że byłaby ona o wiele ciekawsza od Clary Oswald z siódmej serii. Jej zadziorność, inteligencja i niezwykła chemia z Jedenastym Doktorem przypomina mi trochę relację Donny i Dziesiątego Doktora, ale przez resztę serii to jakoś zanikło. Obsada odcinka jest cudowna, uwielbiam gang Paternoster, a Wielka Inteligencja w postaci Richarda E. Granta to coś obłędnego. Scena, w której Clara wchodzi po schodach do TARDIS na chmurach jest przepiękna. Uwielbiam też scenę, w której Doktor prezentuje nową TARDIS. No i oglądanie serialu można zacząć od tego odcinka, jest lekki, zabawny, ale posiada w sobie także odrobinę smutku. Czyli wszystko, czego nam trzeba na święta.\nTaiteilija: Doktor, który nigdy nie chciał prowadzić linearnej egzystencji, ten, który w strachu przed nią wciąż uciekał, nie potrafiąc się zatrzymać, został do niej zmuszony przez wyższą konieczność – musiał bronić szczeliny czasoprzestrzennej oddzielającej Gallifrey od reszty wszechświata. To, według mnie, była najmocniejsza strona tego odcinka, bo obrazująca poświęcenie Doktora, a raczej poświęcenie niecodzienne, zmuszające go do trwania i starzenia się dzień po dniu (nie licząc okazjonalnych interwałów w postaci ataków, walk, miniaturowych oblężeń). Szczególnie poruszająca była dla mnie myśl, że to też nie po prostu Doktor, jakikolwiek Doktor, ale Jedenasty Doktor, który był (mam na myśli wizerunek) najbardziej infantylny, dziecinny, beztroski ze wszystkich (o co oskarżam zarówno jego potrzebę „zaczęcia na nowo”, jak i pierwszą twarz, jaką ujrzał, czyli twarz dziecka – małej Amy). Ten wesoły gamoń z muszką został zmuszony do starzenia się, niekończących się rozmów (pół-monologów) z Rączką (pamiętacie jeszcze tę głowę Cybermena?), mieszkania w małym miasteczku, zabaw z dziećmi – bezkresnej rutyny. Aż w końcu stał się starszym, miłym panem w bujanym fotelu, z tysiącami zmarszczek od codziennych trosk, walk, lat… Być może dlatego właśnie nie zregenerował się w postać młodzieńca? Życie dzień po dniu dodało mu nie tylko lat w wymiarze fizycznym czy po prostu w kwestii samej ich liczby, ale przede wszystkim w wymiarze mentalnym. Doktor na Trenzelore, co prawda, nie umarł, ale jego pielęgnowany starannie młodzieńczy urok został tam połowicznie zabity.\nOstatnia gwiazdka („Last Christmas”)\nPegaz: Odcinek ten stanowi kolejny rozdział historii Dwunastego Doktora i Clary. Czego tam nie ma, jeśli chodzi o tę dwójkę – emocjonalne dialogi, brutalne wyjaśnienie kilku niedopowiedzeń, ale i wzruszające zakończenie… Ostatnia gwiazdka to także nieprzesłodzona rozrywka z Bożym Narodzeniem w tle. Fabuła lubi – co za radość! – zaskakiwać. Odcinek dostaje ode mnie dodatkowe punkty za obsadę. Pojawiły się w nim m.in. postaci grane przez Nicka Frosta i Michaela Troughtona (syna odtwórcy roli Drugiego Doktora, Patricka Troughtona).\nMężowie River Song („The Husbands of River Song”)\nEwelinkja: Zawsze, gdy mam podły humor, włączam ten odcinek. Jestem w nim po prostu zakochana. Chemia między Dwunastym a River aż iskrzy w powietrzu. To jest prawdziwie wybuchowa, zabawna historia. Całe galaktyki śmiesznych tekstów, świetna gra aktorska i lekka, jak przystało na odcinek świąteczny, fabuła. Zakończenie historii Doktora i River naprawdę mnie wzruszyło. Wreszcie zobaczyłam, że oni się kochają – w dziwny, pokręcony sposób, bo tych dwoje nie umiałoby inaczej – ale jest między nimi coś niezwykłego. Poza tym to pierwszy odcinek z Nardole’em, a ja po prostu uwielbiam Matta Lucasa i sympatycznego kosmitę, którego wykreował. River jest tak bardzo River, a Dwunasty Dwunastym, że uśmiech nie znika mi z twarzy, nawet kiedy na zakończenie spada kilka łez…\nPowrót Doktora Mysterio („The Return of Doctor Mysterio”)\nScot: Dwunasty Doktor doczekał się według mnie najlepszych świątecznych odcinków, a do Powrotu… wracam najczęściej. Mroczny Nowy York niczym Gotham z komiksów o Batmanie, lekcja o odpowiedzialności wręcz słowo w słowo nawiązująca do Spider-Mana, szukanie swojej prawdziwej tożsamości… bez wątpienia Moffat miał dużo zabawy we wkładaniu do scenariusza jak największej liczby superbohaterskich motywów. Już sam tytuł brzmi jak rodem z komiksów. Doktor faktycznie powraca, by swoją doktorowością porwać widzów, pokazać swoją kolejną warstwę, wciskać kolorowe przyciski i nauczyć pewnego superbohatera paru lekcji, a to wszystko w przepysznej dawce humoru. Historia może i niezbyt ambitna, lecz za to lekka, ładnie nakręcona, z paroma typowymi dla gatunku morałami oraz niezwykle trafnym i przy okazji świetnie opisującym serial cytatem: Everything ends and it’s always sad. But everything begins again too… And that’s always happy. A koniec tuż, tuż.\nKto jeszcze nie może się doczekać na Twice Upon a Time? Do którego odcinka wrócicie, by wprowadzić się w świąteczny nastrój?\nodcinek świąteczny Russell T. Davies Steven Moffat Święta\nMoffat dla Radio Times (2): Whittaker, era Chibnalla i powrót do bycia fanem\n3 thoughts on “Redakcyjny przegląd odcinków świątecznych”\nWhaaaaat?! Nie wiedziałam o istnieniu dwóch odcinków świątecznych (“The Doctor, the Widow and the Wardrobe”, „Last Christmas”). Jak to możliwe że mi umknęły? ._.\nCiekawa sprawa :D Jak przy pierwszym nic się w sumie nie traci, to jednak Last Christmas kontynuuje wątki finału 8 serii i jednoczy Doktora i Clarę – stąd pojawiła się ona w 9 serii :)\n24 grudnia 2017 o 13:47


Międzynarodowy Miesiąc Bibliotek Szkolnych – Szkoła Podstawowa w Głogowie Małopolskim\nOd 17 lat na całym świecie październik obchodzony jest jako Międzynarodowy Miesiąc Bibliotek Szkolnych. Celem akcji jest zwrócenie uwagi na ogromną rolę bibliotek w życiu szkoły i samych uczniów. W tym roku hasłem przewodnim były słowa: „Z książką Ci do twarzy”. Nasza biblioteka również włączyła się w to święto. Uczniowie klas pierwszych uczestniczyli w uroczystości pasowania na czytelnika. Klasy szóste zostały zaproszone do udziału w konkursie plastyczno- literackim.\nIch zadanie polegało na wykonaniu ilustracji do lektury „Hobbit, czyli tam i z powrotem” J. R. R. Tolkiena. Do pracy musiał być dołączony opis – literackie wyjaśnienie plastycznej interpretacji. Jury przyznało nagrody następującym osobom: I miejsce Wiktor Łabudzki z kl. VIa, II miejsce Julia Pastuła z kl. VI a i Damian Bajek z kl. VI g oraz III miejsce Jagoda Krzyśko z kl.VI a.\n„Warto czytać książki! Napisz list do przyjaciela, w którym uzasadnisz to stwierdzenie” to temat konkursu przeznaczonego dla chętnych uczniów klas siódmych. Nagrody tym razem przypadły: Karolinie Gorzynik z 7c i Gabrieli Bróździe z 7a.\nWszystkim uczestnikom serdecznie gratuluję i zapraszam do udziału w kolejnych akcjach czytelniczych.


Archiwa: transfery - Piłkarski Świat.com\n44 minuty temu Kamil Gieroba\nOficjalnie: Yves Bissouma w Tottenhamie\nTottenham wita w swoich szeregach nowego zawodnika. Jest nim pochodzący z Mali 25-letni Yves Bissouma. (więcej…)\nKajrat Ałmaty potwierdził w czwartek w mediach społecznościowych, że Jacek Góralski nie będzie już ich piłkarzem. (więcej…)\nFC Bayern Monachium pozyskał Ryana Gravenbercha z Ajaxu Amsterdam. 20-letni reprezentant Holandii podpisał kontrakt do 2027 roku. Mistrzowie Eredivisie otrzymali...\nWszystkie formalności zostały dopięte i pierwszy letni transfer mistrzów Polski stał się faktem. W czwartkowy wieczór Artur Rudko podpisał roczny...\nPrzemysław Tytoń został nowym zawodnikiem czwartej drużyny obecnego sezonu Eredivisie – FC Twente. 35-letni bramkarz podpisał z holenderskim klubem dwuletni...\n1 2 3 4 … 110 Dalej


Oprawki męskie plastikowe Sunoptic CP150 - Polski Optyk\n» Sunoptic CP150\nOprawa korekcyjna Sunoptic zaprojektowana dla mężczyzn ceniących sobie klasyczny styl i elegancję. Wykonana została z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym. W zauszniki subtelnie wkomponowano metalowe zdobienia. Zastosowane sprężynowe zawiasy typu FLEX zwiększają komfort użytkowania oprawy - eliminują ucisk na skroniach i sprawiają, że zauszniki dopasowują się do kształtu głowy.\nSunoptic CP150 D\nOprawa korekcyjna Sunoptic zaprojektowana dla mężczyzn ceniących sobie klasyczny styl i elegancję. Wykonana została z tworzywa sztucznego w kolorze granatowym. W zauszniki subtelnie wkomponowano metalowe zdobienia. Zastosowane sprężynowe zawiasy typu FLEX zwiększają komfort użytkowania oprawy - eliminują ucisk na skroniach i sprawiają, że zauszniki dopasowują się do kształtu głowy. W zestawie z oprawką występuje etui oraz ściereczka, dodatkowo przy wyborze opcji "Opcjonalne soczewki GRATIS" otrzymują państwo soczewki okularowe Jai Kudo HMAR w cenie okularów. Produkt posiada 24-miesięczną gwarancję.


Koncert Papua Merdeka 9.08.2014 | Papua Zachodnia – Polska * 50 lat okupacji * ponad 100 tysięcy ofiar *\nRELACJA PRZEMYSŁAWA SIERADZANA\nNa wstępie chciałbym podziękować Wam, że swoją obecnością tutaj potwierdziliście, że los mieszkańców Papui Zachodniej nie jest wam obojętny!\nBardzo się cieszę ,że zgromadziliśmy się na Ziemi Garwolińskiej w tym pięknym miejscu, żeby wyrazić naszą solidarność, nasze poparcie, wyrazić to, że los ludzi, którzy zamieszkują Papuę Zachodnią, którzy marzą o niepodległości, marzą o tym, żeby wywalczyć sobie prawo do samostanowienia, marzą o tym by żyć w taki sposób jak żyli ich przodkowie, że te dążenia nie są dla nas obojętne, że stanowi to dla nas bardzo istotny cel .\nChciałbym Wam powiedzieć w kilku słowach o tej wyspie, o tym miejscu, któremu poświęcony jest dzisiejszy koncert.\nZanim zaprosimy na scenę zespoły, chciałbym żebyśmy wszyscy pomyśleli o tej odległej wyspie nazywanej mianem Nowej Gwinei natomiast tradycyjnie zwanej Papuą. Papuasi-przodkowie dzisiejszych mieszkańców Nowej Gwinei zamieszkiwali już te terytoria w głębokiej starożytności, już w epoce kamiennej. Pierwsze ślady na ich temat można już odnaleźć w kronikach, kronikach imperiów, które istniały na Sumatrze, na Jawie, pochodziły z VII i XII wieku naszej ery. Na tej podstawie możemy odtworzyć sposób w jaki żyli Papuasi przed epoką kolonizacji. Był to zupełnie inny model społeczny i cywilizacyjny. Model całkowicie odmienny od cywilizacji kapitalistycznej, od cywilizacji przemysłowej zorientowanej na zysk. Istotnie, dawni Papuasi nie wytworzyli państwa, nie wytworzyli hierarchicznego społeczeństwa, nie wytworzyli organów ucisku, służb specjalnych, aparatu ucisku, policji, regularnej armii, poborców podatkowych, wszelkiego rodzaju struktur, które ograniczają wolność, natomiast ich kultura była wspaniała! Właśnie, co wynika z kronik, z zapisków podróżników stworzyli alternatywny model relacji międzyludzkich oparty na wspólnej własności, dobrowolnej współpracy, oparty na harmonijnej koegzystencji, na wzajemnym szacunku, na wolności, równości i braterstwie; braterstwie, które obejmowało nie tylko rodzaj ludzki, ale braterstwie, które było odczuwane względem innych istot żywych, zwierząt i roślin.\nProszę Państwa! Kultura Papui jest kulturą postrzegającą przyrodę jako pewien system holistyczny, gdzie wszystkie elementy są wzajemnie powiązane. Tradycyjna religia Papui jest także religią szacunku i czci oddawanej siłom natury!\nNiestety proszę Państwa ta wspaniała cywilizacja znalazła się w niebezpieczeństwie! Już w XVII wieku około roku 1660 gdy cywilizacja białego człowieka, tak często opiewana w podręcznikach historii, rozmaitych źródłach historiograficznych jako rzekomo najwyższe osiągnięcie ludzkości w rzeczywistości okazała się siła destrukcyjną, okazała się siłą, która przyniosła śmierć, spustoszenie, zniszczenie, unicestwienie tradycyjnej, harmonijnej i pokojowej kulturze Papui Zachodniej. W XVII wieku przybyli tam Holendrzy. Zjednoczone Prowincje Niderlandów, wtedy potężne mocarstwo rodzącej się cywilizacji kapitalistycznej. W 18tym wieku dołączyli do krwawego dzieła zniszczenia Anglicy, a w XIX wieku – Niemcy. Właśnie te trzy mocarstwa podzieliły miedzy siebie Papuę! Kolonializm pozostaje największą zbrodnią w historii ludzkości, największą nierozliczoną zbrodnią w historii ludzkości! W imię pogoni za za zyskiem, pogoni za surowcami, w pogoni za rynkami zbytu, za tanią siłą roboczą cywilizacja europejska unicestwiła wiele unikalnych systemów społecznych, wiele unikalnych kultur, zabroniła ludziom życia w zgodzie z naturą ,w harmonii z przyrodą w zgodzie z pradawnymi tradycjami przodków. Kolonizacja zebrała krwawe żniwo! Ludzi zmuszano do pracy, Holendrzy jeszcze w XX wieku mieli plany żeby przekształcić wspaniałą, piękną wyspę Papuę w jeden wielki kurort dla holenderskich wycieczkowiczów, traktując Papuasów, rdzenną ludność tego miejsca jako niepotrzebne obciążenie, jako niepotrzebny nikomu balast.\nII wojna światowa była wielką konfrontacją światowych imperializmów! Początkowo uciskane narody Afryki, Azji, Melanezji, postrzegały Japończyków jako potencjalnych wyzwolicieli z jarzma kolonialnego. Jednak okazało się, że te nadzieje były płonne i przyniosły rozczarowanie. Okazało się, że Japończycy nie przynieśli wyzwolenia a stali się kolejną siła kolonialną ,kolejną siłą, która przyniosła ucisk i niewolnictwo. Zatem nadzieje pokładane w japońskim wojsku okazały się nadziejami płonnymi. W 1945 roku po bezwarunkowej kapitulacji wojsk japońskich na Papuę wkroczyli alianci! Czy to oznacza iż Papua zachodnia odzyskała niepodległość?\nTa dawna holenderska kolonia wróciła pod władanie dawnej metropolii. Po raz kolejny była zarządzana z Amsterdamu. Holendrzy stanowili 1 % mieszkańców tego regionu i jedynie oni dysponowali pełnymi prawami obywatelskimi. Wskutek nacisku społeczności międzynarodowej i powołanej do życia ONZ Holendrzy nie tyle z przyczyn humanitarnych, a bardziej dlatego iż nie było ich na to stać, rozważali rezygnację z posiadłości kolonialnych z całego obszaru Indonezji, lecz nadzieje na niepodległość papuaską po raz kolejny legły w gruzach. Okazało się bowiem, że mieszkańcy Indonezji, konkretnie Jawajczycy, którzy również podobnie jak Papuasi, byli ludem uciskanym przez Holendrów, okazali się nowym opresorem, nowym agresorem.\nPrzywódcą ruchu niepodległościowego w Indonezji był Ahmed Sukarno, wkrótce pod fałszywymi sztandarami wyzwolenia narodów Trzeciego Świata spod jarzma kolonialnego przyniósł Papui nowy ucisk. Ucisk neokolonialny, co stanowi pewną paradoksalna groteskę, realizowany był pod hasłami antykolonialnymi. Rok 1961 był rokiem kiedy zebrał się Papuaski Kongres Narodowy – została przyjęta flaga Gwiazdy Zarannej, którą możemy tu podziwiać jako symbol, sztandar Papui Zachodniej. Został wtedy przyjęty również hymn państwowy. Została również przyjęta decyzja o utworzeniu państwa papuaskiego. Jednak już miesiąc później w styczniu 1962 roku pod kłamliwymi, fałszywymi hasłami niesienia wolności Papuasom, na wyspę wkroczył desant indonezyjski pod wodzą zbrodniarza Suharto i krwawo stłumiono papuaskie dążenia niepodległościowe!\nSuharto już wkrótce nie zadowolił się jedynie stanowiskiem wodza naczelnego inwazyjnych wojsk i wkrótce obalił Ahmeda Sukarno i przejął władzę ustanawiając krwawy reżim w Indonezji. W swoim pierwszym przemówieniu powiedział iż ludy walczące o niepodległość-lud Aceh na Sumatrze, lud Moluków Południowych i lud Papui Zachodniej nie są pełnoprawnymi narodami i nie mają prawa do niepodległości! Został wprowadzony stan wojenny i przy użyciu sil zbrojnych wprowadzono krwawy porządek militarny.\nW 1964 roku powstaje Organizacja Papuańskiego Oporu OPM.W odpowiedzi represje jedynie nasilają się! Właśnie rok 1966 to rok kiedy do władzy dochodzi Suharto. Suharto otoczył się neoliberalnymi działaczami wykształconymi na amerykańskich uniwersytetach. Przy wsparciu Niderlandów, USA, UK a także Australii, Papua Zachodnia, której wcześniej obiecano niepodległość za co miała ręczyć ONZ, została w ordynarny sposób sprzedana Indonezyjczykom w zamian za bogate złoża surowców mineralnych – jedne z największych złóż złota, niklu, miedzi. Okazało się ,ze dla rzekomo miłujących pokój, nieustannie głoszących frazesy o prawie narodów do samostanowienia polityków świata zachodniego takich jak J.F. Kennedy, R. Kennedy, w późniejszych czasach Lyndon Johnson, Richard Nixon, jego doradca do spraw bezpieczeństwa narodowego Henry Kissinger; bogactwa Papui Zachodniej były ważniejsze niż prawo Papuasów do niepodległości.\nNa tajnym spotkaniu sprzedano Indonezyjczykom Papuę zachodnią, której obiecano niepodległość w zamian za prawo do eksploatacji tamtejszych złóż mineralnych. Reżim Suharto trwał od 1966 do 1998 roku. Od 1966 roku w planowy sposób realizowana była kolonizacja przez ludność z Jawy i Sumatry. Nieustannie dochodziło do czystek etnicznych, do pacyfikacji, masakr, masowych gwałtów, do krwawych aktów pacyfikacji aspiracji niepodległościowych Papuasów.\nTa sytuacja odbywała się przy milczeniu wspólnoty międzynarodowej, przy milczeniu świata zachodniego, który nieustannie wszystkich pouczając na temat praw człowieka jednocześnie zyski megakorporacji, interesy koncernów surowcowych przedkładał nad prawo Papuasów do samostanowienia..\n1998 rok po zamachach i zamieszkach upada reżim Suharto! Czy oznacza to poprawę sytuacji na Papui Zachodniej?\nOkazało się, że następcy Suharto którzy odcinali się werbalnie od prowadzonej przez niego polityki w rzeczywistości ją kontynuowali! Polityka przymusowego nawracania na islam, tępienia animistycznej kultury papuaskiej była realizowana w sposób planowy. Ta polityka nakierowana na wynarodowienie jest połączona ekstremalnym ludobójstwem jest cały czas kontynuowana! Trudno ocenić skalę bestialskiej, morderczej polityki realizowanej przez Dżakartę, stolicę Indonezji, nie tylko w stosunku do Papui Zachodniej, ale wobec Sumatry, Wysp Korzennych! Ta polityka cały czas trwa! Mieszkańcy Papui Zachodniej zrzeszeni w różnych organizacjach takich jak OPM czy Free West Papua Campaign na całym świecie próbują uwrażliwić opinię publiczną na los rdzennych mieszkańców Papui Zachodniej, którzy walczą o zachowanie własnej tożsamości i walczą po prostu o przetrwanie!\nTo, że się tu zebraliśmy świadczy iż ich los nie jest dla nas obojętny! Niech zatem zanim oddamy, przekażemy głos zespołom, głównym gwiazdom tego wystąpienia spoglądajmy ku fladze Morning Star i pamiętajmy, ze spotykamy się dzisiaj nie tylko w celach czysto rozrywkowych, że spotykamy się po to by wesprzeć i twórczością artystyczną, wesprzeć moralnie, duchowo bojowników o wolność Papui Zachodniej i lud Papui Zachodniej, który walczy o to by przetrwać w obliczu straszliwych praktyk eksterminacyjnych!\nDziękuję Wam bardzo! Bardzo Wam dziękuję!


Kontrowersje kolejki - odc.8 - Nocna Liga Halowa\nKontrowersje kolejki - odc.8\n12 lutego 2020, 12:43 | Kategoria: Video | Źródło: inf.własna | dodał: roberto | komentarze:\nŻeby nieco zmącić spokój spowodowany brakiem meczów ligowych, dajemy Wam do rozstrzygnięcia kolejne kontrowersje. A w niektórych sytuacjach naprawdę trudno podjąć właściwą decyzję.\nPoniżej znajdziecie materiał video, gdzie przedstawiliśmy łącznie pięć, w naszej ocenie mniej lub bardziej kontrowersyjne sytuacje. Pamiętajcie, że oglądając magazyn na YT, możecie sobie konkretny moment dodatkowo zwolnić, najeżdżając na kołowrotek i wybierając odpowiednią wartość z menu "Szybkość".\n1 sytuacja: AutoSzyby - Las Vegas: czy kontakt zasługiwał na rzut karny?\nW tej sytuacji sędzia podyktował rzut karny za faul Michała Szukiela. Ale czy na pewno tutaj było przewinienie? Widać na powtórce, że zawodnikowi Las Vegas udaje się jako pierwszemu "włożyć" nogę przed piłkę i to on ją zagrywa i nie ma tutaj żadnego kontaktu ze stopą przeciwnika (chyba że w końcowej fazie, ale to jest bez wpływu na losy akcji, bo obaj zawodnicy i tak leżą na parkiecie). Widzimy też reakcję gracza teoretycznie poszkodowanego, który wcale nie domaga się odgwizdania faulu, co czasami (choć nie zawsze) podpowiada jaki był przebieg całego zdarzenia. Reasumując - my się tutaj żadnego przewinienia nie dopatrujemy i należało po prostu puścić grę.\n2 sytuacja: Adrenalina - Retro: czy Marek Chechłowski faulował Łukasza Kowalskiego?\nOkoliczności tego faulu są na hali bardzo popularne. Czasami arbitrzy podejmują decyzję bardziej na nos, bo wiadomo że gdyby każdy tego typu kontakt gwizdać, to co chwilę trzeba byłoby ustawiać piłkę na punkcie karnym. Oczywiście tutaj można się dopatrzyć, że gracz Adrenaliny trochę ściąga przeciwnika, ale czy aż tak, żeby wskazać na "wapno"? W pewnym momencie widać zresztą, że reprezentant Retro staje lewą stopą na stopę Marka Chechłowskiego i naszym zdaniem właśnie to powoduje, że nie jest w stanie zrobić odpowiedniego zamachu i trafić w piłkę. Dlatego my co do decyzji o faulu jesteśmy bardzo sceptyczni, oczywiście obrońca mógłby trzymać ręce w górze i wtedy nie dałby żadnego argumentu, ale tak naprawdę to tutaj z każdej decyzji sędzia się wybroni. Gdyby nie zagwizdał, to też by się nic nie stało.\n3 sytuacja: Marcova - Vaveosport: czy zdarzenie zasługiwało na rzut karny?\nO tym już pisaliśmy wiele razy. Wślizgi to kwestia interpretacji i nie do końca wiadomo, jak traktować pojęcie "wślizgu w zasięgu gry". Sędziowie podjęli decyzję, że odległość była bardzo mała i zdecydowali się użyć gwizdka, jakkolwiek naszym zdaniem tutaj należało grać dalej. Po pierwsze - z racji wyrównanego spotkania, takie rzeczy nie powinny decydować o bramkach. Poza tym kara za blokowanie strzału była niewspółmierna do przewinienia - wydaje nam się, że źle to wygląda, jeśli za coś takiego dyktuje się rzut karny. To wszystko powoduje, że ten przepis o wślizgu na pewno się zmieni, bo tak jak napisaliśmy - w takim meczu, za coś takiego, nie może być gwizdka, nawet jeżeli jakiś przepis tej decyzji broni. I to z kolei powoduje, że nie sędzia jest tutaj (ewentualnie) winny, ale właśnie wspomniany przepis.\n4 sytuacja: Ostropol - KroosDe Team: czy Mikołaj Tokaj był faulowany?\nStykowa sytuacja, z dwóch powodów. Po pierwsze - praktycznie na granicy pola karnego, a po drugie - sam kontakt jest bardzo delikatny. Ale jest! Widać wyraźnie, że Rafał Radomski stempluje stopę Mikołaja Tokaja i powstaje pytanie, czy gracz Ostropolu bardziej próbował to wykorzystać, czy też faktycznie stopa została na tyle zblokowana, że nie mógł biec dalej? Chyba kolejna sytuacja z gatunku - bez względu na podjętą decyzję, sędzia się wybroni. Gdyby jednak zagwizdał, to gracz KroosDe Team pretensje mógłby mieć tylko do siebie.\n5 sytuacja: Ostropol - KroosDe Team: czy sędziowie pokazali faul w dobrą stronę?\nJeszcze jeden urywek z powyższego meczu. Daniel Matwiejczyk składa się do strzału, ale Michał Czuba wydaje się być szybciej przy piłce, co powoduje że napastnik trafia go w nogę. Takich sytuacji widzimy bardzo wiele i właśnie powtórki często obnażają błąd sędziów, którzy na pierwszy rzut oka nie mają wątpliwości że jest faul, a później się okazuje, że równie dobrze przewinienie mogli odgwizdać w drugą stronę. I tutaj też tak to wygląda, aczkolwiek być może jest jakiś przepis chroniący zawodnika zbierającego się do uderzenia. Nie chcemy się tutaj mądrzyć, dlatego podpytaliśmy o to sędziego z Ekstraklasy. Jego wskazanie to - nie ma karnego!\nChętnie poznamy Wasze zdanie. Możecie korzystać z modułu komentarzy, jak również opisać co myślicie na naszym FB, gdzie materiał video również został zamieszczony - TUTAJ.\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 1\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 2\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 3\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 4\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 5\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 6\n» Kontrowersje kolejki - odcinek 7


Amatorsko, ale z pasją: I jak tu się im nie oprzeć?\nCytrynka2 marca 2012 18:17faktycznie - nie można im się oprzeć. Ruskie pierogi były pierwszymi, jakie w ogóle robiłam :)OdpowiedzUsuńSue2 marca 2012 18:18Ostatnio jadłam. Klasyka!OdpowiedzUsuńDusia2 marca 2012 23:18ruskich jeszcze nie robiłam, a wieki nie jadłam.OdpowiedzUsuńPanna Malwinna3 marca 2012 07:22To zawsze były moje ulubione pierogi;)OdpowiedzUsuńEmma3 marca 2012 11:21mmm, uwielbiam. strasznie dawno ich nie jadłam!ps. zaprosiłam Cię do tagu na moim blogu śniadaniowym :)OdpowiedzUsuńKaś3 marca 2012 16:33nie oparłabym się, nie ma takiej siły :) tym bardziej, że ruskich nie jadłam... i tylko szukam okazji coby mnie ktoś poczęstował :)OdpowiedzUsuńAlicyjaa4 marca 2012 15:18mmm tak jak mówisz działają bardzo zbawiennie na kubki smakowe ;p a ja polecam żeby spróbować robienie ciasta bez jajka, bo wtedy pierogi są jeszcze delikatniejsze(tajemnica pysznych pierogów mojej babci):)OdpowiedzUsuńpees4 marca 2012 16:49moje ulubione <3OdpowiedzUsuńAurora5 marca 2012 14:43Nie da się nie skusić, z pierogami w piątek tak jak z czekolada co dzień ;P Zapraszam do włączenia się w czekoladowy projekt, szczegóły u mnie na blogu :))OdpowiedzUsuńkachna5 marca 2012 18:07jej chyba muszę znowu zrobić :)))OdpowiedzUsuńKucharzyTrzech6 marca 2012 11:36dokładnie tak, nic dodać nic ując. Uwielbiam pierogi!!OdpowiedzUsuńkibi0078 marca 2012 20:33ulubione pierogi mojego męża, a ja wolę odsmażane z chrupiącą skórką :DOdpowiedzUsuńburczymiwbrzuchu8 marca 2012 22:08Zdecydowanie nie da im się oprzeć :)OdpowiedzUsuńAleksandra Rybińska17 marca 2012 01:47Masz rację, że nie można się im oprzeć :) Uwielbiam ruskie pierożki :) Pozdrowienia!OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


HECHT 902550 SIEKIERA ROZŁUPUJĄCA DO DREWNA 2550g 80cm NYLON + FIBERGLASS - OFICJALNY DYSTRYBUTOR - AUTORYZOWANY DEALER HECHT - EWIMAX | 159,00 zł | Ewimax.pl\nHECHT 902550 SIEKIERA ROZŁUPUJĄCA DO DREWNA 2550g 80cm NYLON + FIBERGLASS - OFICJALNY DYSTRYBUTOR - AUTORYZOWANY DEALER HECHT - EWIMAX\nSolidna siekiera rozłupująca Hecht 902550 o długości 80 cm zapewnia bardzo komfortowe rozłupywanie drewna. Przyda się do trudniejszych prac w każdym ogrodzie, na działce i w lesie. Posiada wysokiej jakości ostrze pokryte teflonem.\nKod produktu: HECHT 902550 SIEKIERA ROZŁUPUJĄCA DO DREWNA\n/ 1szt. Oszczędzasz 45% (129,00 zł).\n129,27 zł / netto\nSIEKIERA ROZŁUPUJĄCA DO DREWNA HECHT 902550 2550g / 80 cm\nSiekiera Rozłupująca Hecht 902550 to Bardzo mocna i poręczna rozłupująca siekiera czeskiej firmy HECHT.Do prac w ogrodzie, na działce czy w lesie świetna będzie prezentowana siekiera rozłupująca 902550 marki Hecht. Siekiera ma długość 80 cm, dzięki czemu umożliwia wygodne i bezpieczne rozłupywanie większych polan. Producent zadbał o jej solidne wykonanie z wysokiej jakości materiałów, dzięki czemu będzie to zakup na lata. Przy tym wszystkim jest stosunkowo niedroga, doskonale wyważona i estetycznie wykończona.\nUchwyt siekiery 902550 wykonano z materiału FIBERGLASS wzmocnionego włóknem szklanym i nylonem. Uchwyt jest bardzo wygodny dla dłoni, zapewnia mocny chwyt. Ostrze siekiery waży 2550 g i pokryte jest teflonem. Materiał ten wykazuje znakomite właściwości – teflon jest odporny na skrajnie niską i wysoką temperaturę, a także działanie chemikaliów. Dzięki temu mamy pewność, że będzie długo nam służyć i sprawdzi się w trudnych warunkach roboczych. Dodatkowo teflon zapewnia dobry poślizg, dzięki czemu rąbanie drewno jest komfortowe i nie męczy za bardzo rąk. W ofercie posiadamy także inne siekiery Hecht z serii z rękojeścią wykonaną z FIBERGLASS oraz siekiery z nylonu, a także inne modele z ostrzami z teflonową powierzchnią. Sprawdź naszą bogatą ofertę siekier Hecht.\nSiekiera o długości 80 cm,\nAutor: Piotr, Marynino\nSprzęt jak najbardziej polecam.