Sistemas de mercadotecnia de contidos e mercadotecnia de contidos Martech Zone\nXestión de contidos, mercadotecnia de contidos e produtos, solucións, ferramentas, servizos, estratexias e prácticas recomendadas para empresas dos autores de experiencia de usuario. Martech Zone.\nQue son datos de cero, de primeiros, de segundos e de terceiros\nMartes, Maio 17, 2022 Wednesday, May 18, 2022 Douglas Karr\nHai un debate en liña saudable entre as necesidades das empresas para mellorar a súa orientación cos datos e os dereitos dos consumidores a protexer os seus datos persoais. A miña humilde opinión é que as empresas abusaron dos datos durante tantos anos que estamos a ver unha reacción xustificada en toda a industria. Aínda que as boas marcas foron moi responsables, as malas contaminaron o grupo de mercadotecnia de datos e quedamos cun reto: como optimizamos e\nXoves, Maio 12, 2022 Xoves, Maio 12, 2022 Douglas Karr\nDo mesmo xeito que unha empresa implementa unha guía de marca para garantir a coherencia en toda a organización, tamén é fundamental desenvolver unha voz e un estilo para que a súa organización sexa coherente na súa mensaxe. A voz da túa marca é vital para comunicar a túa diferenciación de forma eficaz e para falar directamente e conectar emocionalmente coa túa audiencia. Que é unha guía de voz e estilo? Aínda que as guías visuais de marca céntranse en logotipos, fontes, cores e outros estilos visuais, unha voz\nVenres, maio 6, 2022 Venres, maio 6, 2022 Amra Beganovic\nA intelixencia artificial (IA) está a converterse rapidamente nunha das palabras de moda máis populares. E por unha boa razón: a IA pode axudarnos a automatizar tarefas repetitivas, a personalizar os esforzos de mercadotecnia e a tomar mellores decisións máis rápido. Cando se trata de aumentar a visibilidade da marca, a intelixencia artificial pódese usar para unha serie de tarefas diferentes, incluíndo marketing de influencia, creación de contidos, xestión de redes sociais, xeración de leads, SEO, edición de imaxes e moito máis. A continuación, daremos un ollo a algúns dos mellores\nComo manter a data dos dereitos de autor actualizada mediante programación no seu sitio web ou tenda en liña\nEstivemos a traballar duro para desenvolver unha integración de Shopify para un cliente que é bastante robusta e complexa... máis sobre isto cando a publiquemos. Con todo o desenvolvemento que estamos a facer, quedei avergonzado cando estaba a probar o seu sitio para ver que o aviso de copyright no pé de páxina estaba desactualizado... que se mostraba o ano pasado en lugar do presente. Foi un simple descoido xa que tiñamos codificado un campo de entrada de texto para mostrar


CURTOCIRCUÍTO ESTREA 27 FILMES EN ESPAÑA NA SÚA SECCIÓN OFICIAL | Academia Galega do Audiovisual\nCURTOCIRCUÍTO ESTREA 27 FILMES EN ESPAÑA NA SÚA SECCIÓN OFICIAL\nCurtocircuíto Festival Internacional de Curtametraxes, que terá lugar entre o 6 e o 11 de outubro, presentou onte a súa programación completa, a proxectarse no Teatro Principal e na Zona C. Con vontade internacional e a calidade como máxima, a sección oficial acolle 53 traballos, 27 deles estrea en España, 4 deles estrea mundial en Curtocircuíto. Todos pretenden recoller as tendencias actuais do cinema internacional, a través de dous programas que miden o nivel de exploración formal e narrativa da linguaxe cinematográfica: Radar (máis convencional) e Explora (para as propostas máis rompedoras). Estas películas foron elixidas polo equipo de programación logo do visionado dos máis de 3.400 filmes presentados este ano, chegados de 94 países. Isto supón un incremento de ao redor do 45% respecto da edición anterior, e o número máis alto de inscritos na traxectoria de Curtocircuíto. Os xurados internacionais Radar e Explora, con membros da categoría do cineasta canadense Mike Hoolboom ou o reputado crítico australiano Adrian Martin, a participar tamén nas actividades do festival; deberán elixir as cintas gañadoras, con premios valorados en 3.000 euros para cada categoría.\nO criterio de programación conceptual, e non xeográfico, como nas edicións anteriores; aplícase tamén na terceira sección competitiva fóra da oficial. Planeta GZ nace para dar cabida aos traballos galegos máis arriscados do ano, en sintonía coa liña editorial do certame. Nove curtas compiten nesta categoría por un premio de 2.000 euros, amais de optar aos de mellor director galego e mellor guión, galardóns dotados de 500 euros cada un. Estes recoñecementos outórganos CREA (Asociación de Directores e Realizadores de Galicia) e AGAG (Asociación Galega de Guionistas) respectivamente, en colaboración co festival. Deste xeito, Curtocircuíto repartirá, sumando os galardóns do Xurado Novo e o do público, un total de 12.500 euros en premios.\nActividades e sesións para todos os gustos\nComo festival público, Curtocircuíto debe e quere chegar a toda a cidadanía, por iso propón un amplo conxunto de actividades e seccións paralelas variadas, nas que deixa tamén a súa pegada. O cinema non podería existir sen os profesionais que o fan posible. Por iso, proponse un conxunto de actividades paralelas para que o espectador descubra o cinema por dentro.\nClase maxistral de Mike Hoolboom. O enérxico cineasta canadense, ao que o festival dedica a primeira retrospectiva en España, ofrecerá unha clase maxistral baseada na clásica adiviña zen «Por que ao animal non lle pasa a cola?». Nunha mestura de relatorio e proxección, o artista falará do cinema centrado no proceso, da cinematografía como práctica, dos métodos do non-saber e do crucial que resulta a investigación.\nCharla sobre o ensaio audiovisual. O australiano Adrian Martin, autor de obras referenciais como Mutaciones del cine contemporáneo, é unha figura clave para entender a crítica. Cristina Álvarez é coeditora da revista Transit: cine y otros desvíos, unha das que máis contan no ámbito do cinema de autor actualmente na Internet. Xuntos, partindo da súa propia experiencia e servíndose tamén doutros exemplos, ofrecerán unha charla que titulan «Novos camiños para a crítica de cinema: o ensaio audiovisual», xénero de análise fílmica que ofrece infinitas posibilidades, cada vez máis popular entre as novas xeracións de críticos.\nMesa redonda sobre produción de cinema de autor. A crise económica, a democratización da tecnoloxía audiovisual e o desenvolvemento das redes de comunicación son algúns dos factores que levaron a un cambio de paradigma no sector audiovisual. As novas narrativas comportan novos modelos de produción e iso obrigou a redefinir os perfís profesionais; entre eles, a figura do produtor, que agora, alén de ser empresario, desempeña un papel determinante no proceso creativo. Tres referencias no sector, participarán nunha mesa redonda aberta ao público, para discutir sobre modelos de produción no cinema de autor. Elos son Luis Miñarro, responsable de grandes éxitos do cinema internacional coma O Estranho Caso de Angélica (Manoel de Oliveira, 2010) ou Tío Boonme recuerda sus vidas pasadas (Apichatpong Weerasethakul, 2010); o coruñés Felipe Lage, que dende Zeitun Films produciu algúns dos títulos máis relevantes do Novo Cinema Galego (Arraianos ou Costa da Morte); e a catalá Neus Ballús, que obtivo un gran éxito internacional con La plaga, estreada na Berlinale e nomeada aos premios Goya.\nSeminario sobre cinema experimental español. A estas clases maxistrais, charlas e coloquios, súmanse ademais o seminario do historiador Luis E. Parés sobre o cinema experimental español; os encontros profesionais organizados por CREA (Asociación de Directores e Realizadores de Galicia); e presentacións de colectivos como NUMAX, sala de cinema que abrirá as súas portas en marzo en Compostela; o festival de documentais Porto/Post/Doc, a celebrarse por vez primeira este decembro; e a Unión de Cineastas, asociación cultural que nace coa idea de se conformar como un novo dinamizador no eido do cinema español.\nObradoiro Blank Paper. Por último, o obradoiro Blank Paper pretende reflexionar sobre a idea do tempo; por unha banda, dende un punto de vista metalingüístico, é dicir, como representa o cinema o tempo e de que mecanismos se serve a fotografía; e, por outra banda, dende unha perspectiva máis filosófica. Que é realmente o tempo? Pódese representar? Estas son as ideas en torno ás que virará o obradoiro, organizado polo colectivo homónimo e impartido polo fotógrafo Óscar Monzón e o cineasta Lois Patiño.\nTodas estas actividades son de balde, previa inscrición na web do festival. Co espírito de ofrecer prezos asumibles para todos, Curtocircuíto só cobra 2 euros por sesión na sección oficial e na retrospectiva de Mike Hoolboom. O resto das sesións son de balde, previa retirada das entradas na billeteira. Entre estas sesións, inclúese un conxunto variado de seccións paralelas para todos os públicos. As entradas poden adquirirse xa no despacho de billetes do Teatro Principal.


Chega o momento dos gardamallas en Monforte de Lemos - Futbolinlugo\nO ano pasado tiña lugar en Monforte de Lemos a I Batalla de Porteiros «Iván López», unha iniciativa moi popular nos últimos tempos e que sempre conta cunha gran acollida por parte dos amantes do fútbol. Porén, o sur da provincia non contaba con ningunha versión deste «minixogo», polo que, no 2019, o gardamallas do Club Lemos Iván López organizou este interesante evento.\nTralo éxito desa primeira edición, o porteiro -tamén adestrador na base do CP Calasancio- prepara xa un novo certame baixo o mesmo nome, a II Batalla de Porteiros «Iván López», que terá lugar os vindeiros 26 e 27 de decembro no mesmo escenario que fai un ano, as instalacións deportivas Álex Blanco, na vila do Cabe.\nFalamos co organizador desta divertida competición para que nos conte máis sobre ela!!\nFutbolinlugo: Que son exactamente as batallas de porteiros?\nIván López: Colócanse dúas porterías enfrontadas entre si (con distintas distancias en función da categoría). Son dous minutos a tempo corrido con tiros constantes. Se o balón sale fóra, haberá recollepelotas para dar rápido outro coiro. Se o rexeite vai ao campo do rival, ese rival terá dereito a tirar outra vez, mentres que se o rexeite queda no campo propio, o xogador debe coller o balón e volver á zona de tiro para golpear. Nese caso dispóñese de cinco segundos para tirar, co obxectivo de limitar as perdas de tempo.\nFIL: Como é o formato de competición?\nIL: Primeiro unha fase de grupos. Que máis goles teña marcado ao término dos dous minutos gaña 3 puntos, e non hai empates. No caso de rematar empatados, procedese a unha tanda de penaltis para determinar ao vencedor. Clasificarán dous ou tres participantes en función do número de apuntados. Se se pode haberá octavos-cuartos-semifinal e final.\nFIL: Con cantas categorías conta o torneo?\nIL: Catro de fútbol base e unha sénior. Este ano a novidade é a incorporación da categoría sénior, que o ano pasado non houbo. Moita xente pediu que se engadise, e de feito xa teño 13 inscritos.\nFIL: Hai premios para os vencedores?\nIL: Haberá medallas e unha camiseta do torneo para todo o mundo. Para os ganadores, haberá premios «especiais»: luvas e camisetas de porteiros profesionais e semi-profesionais. Por exemplo, temos luvas e camiseta de Sergio Álvarez, luvas de Roberto Fernández, luvas e camisetas de Varo (gardamallas do Lugo), a camiseta do porteiro do Alcorcón (hai que saber moverse!), camiseta do Depor… ao final estes obsequios son os que fan ilusión aos nenos. Na categoría sénior o premio é monetario.\nFIL: Tamén contades con protocolo Covid.\nIL: Si, os nenos teñen moitas ganas de competir dunha forma ou outra, así que me informei ben, falei co concello, con seguros… e tomando todas as medidas de seguridade necesarias é posible. Teñen que firmar unha declaración xurada, pero non hai problema: máscara posta en todo momento agás para competir -hai distancia de seguridade máis que suficiente-; terán que deixar as súas pertenzas e a máscara nunha caixa ao carón da portería, que despois será desinfectada…\nFIL: Como se pode realizar a inscripción?\nIL: Teñen que contactar co teléfono que aparece no cartel (652 235 624). A ese número enviar: nome completo, categoría (e especificar ano no caso de fútbol base), data de nacimiento, DNI e talla da camiseta. O plazo pecha o día 17 de decembro.\nFIL: Que destacarías da primeira edición?\nIL: Os golazos e paradones, así como todos os pestos de deportividade que houbo. Risas, bo rollo… foi algo que nunca houbo aquí en Monforte e todo saíu moi ben a pesar do frío que fixera!\nFIL: E que esperas desta nova edición?\nIL: Como mínimo, que sexa igual que a anterior. Que se tomen todas as medidas que son necesarias e que os nenos disfruten tanto como o ano pasado, porque ao final ese é o obxectivo, esto está feito por e para os pequenos.\nAgardamos que esta II Batalla de Porteiros teña, cando menos, a mesma repercursión que a primeira edición. Ao mesmo tempo, animamosvos a todos a apuntarvos, porque seguro que pasades un moi bo rato! Achegamos aquí a imaxe do cartel.


HISTORIAS DA MANOLA: Halicia\nSucede que estou a pensar, que hai un veleno compartido que vai dende o meu sexo até o meu cerebro, que fai por escoitar como os demais se defenden nos seus andares particulares e por verte cruza-la estrada co semáforo en vermello, fuxindo da miña mirada senvergonza, da negativa a esperar que te me adiantes cando falo e de esconderse no longo das miñas botas negras.\nPorén as portas as teño pechadas e non escoito desexos alleos nin respondo ás expectativas dos que esperan que Halicia deixe as fiestras abertas con ánimo de fodela. Porque nesta altura as faíscas morren en folerpas de viño e sal e non queda espazo para liortas existenciais aínda que estean mergulladas nas sabas.\nEngulidos os días na nada do que aquí acontece, sigo a decidir si enfermar de ti ou de min mesma. Coido que o sexo compartido ten o seu aquel, pero nos xogos solitarios deféndome ben e non arrisco sabores.\nDisque no resón non se engaden verbas, pero sen embargo as veces aparecen. Igual que no meu espertar de domingo: nun cine cos meus propios subtítulos, aínda que case estou segura, que non escritos por min.


Comprobouse (partindo dunha metodoloxía propia, creada ex profeso) que 8 dos 22 zoos e acuarios non alcanzan o aprobado. Son, en orde crecente de calidade: Parque zoolóxico de Córdoba, Aquarium Terrarium de Madrid, Zoo de Vigo, Río Safari Elxe, Safari Aitana de Alicante, Parque Ornitolóxico Los Molinos (Álava), Safari Madrid e Safari Park Vergel de Alicante. Catro quedan nun mediocre “regular”: Zoo Municipal de Guadalaxara, Marineland de Barcelona, Zoo de Valencia, Zoo Santillana del Mar (Cantabria). Outros cinco (Natura Park de Mallorca, Aquarium Finisterre, Parc de les Aus de Barcelona, L´Aquarium de Barcelona e Zoo Aquarium de Madrid) alcanzan o “suficiente” e un, Marineland de Mallorca, obtén un “ben”. A partir de aquí veñen os catro mellores zoos, os únicos que responden ó que hoxe debe ser un recinto que mantén en catividade animais salvaxes. Cun “moi ben” figuran Xa cun notable figuran o Parque de Cabárceno (Cantabria), o Aquarium de San Sebastián e o Zoo de Barcelona. Só un, o Zoo de Xerez da Fronteira (Cádiz), se fai acredor do “sobresaínte”.\nO máis salvable destes zoos e acuarios é a atención ó cliente e a oferta lúdica e de educación ambiental, que conseguen, non obstante, un estricto aprobado de media. O esencial labor de conservación (programas de cría en catividade, benestar dos animais…), pola súa parte, nin sequera alcanza o suficiente. E en investigación científica, o suspenso é rotundo. Só aproban un de cada tres centros.\nPode concluírse, polo tanto, que a maioría dos zoos españois seguen ancorados no pasado e non cumpren os obxectivos que lles demanda a sociedade do século XXI. Esta situación pode explicarse pola inexistencia dunha lei de ámbito nacional, específica para os recintos que exhiben animais. A máis tardar, en abril de 2002, España debe incorporar á súa lexislación unha Directiva europea (1999/22/CE) que sinala que a finalidade dun zoo é “a educación pública, a investigación científica e a conservación das especies”, e que obriga á realización de inspeccións periódicas destes centros, ademais de establece-la posibilidade de clausura-las instalacións que non cumpren as condicións fixadas na norma.\nUn de cada tres, mal en conservación\nNo que afecta á conservación das especies mediante programas concretos e no traballo destinado a fomentar e preserva-lo benestar animal, suspende o 36% das instalacións. Os máis criticables son o Zoo de Córdoba, o Aquarium Terrarium de Madrid, o Zoo de Vigo e o Río Safari Elxe. O Zoo de Barcelona obtivo unha cualificación inmellorable. Outro sobresaínte recaeu no de Xerez da Fronteira. Non son de recibo, por exemplo, as goridas dos osos de Safari Madrid, que consisten en grandes tubos de formigón. É salientable que só o zoo de Cabárceno (Cantabria) proporciona un trato digno ós réptiles, un benestar menosprezado por case tódolos centros. Onde máis fallan, de tódolos xeitos, é na inexistencia de programas de cría en catividade de especies ameazadas e de programas para reintroducir especies na natureza. Tampouco se presta a atención suficiente á protección dos animais respecto de certas liberdades que se toman os visitantes menos concienciados. A parte máis positiva é o estado físico aparente dos animais que se cualificou, en xeral, de máis ca aceptable.\nA penas se investiga\nMáis da metade dos centros zoolóxicos a penas realizan investigación científica. Entre os peores non podían falta-los tan citados Aquarium Terrarium de Madrid, zoo de Córdoba, Río Safari Elxe e Safari Aitana, ós que se engade o Safari Park Vergel de Alicante, que merecen, os cinco, un cero (non fan nada) en investigación. Pero tamén hai excepcións a este lamentable panorama científico: o de Xerez da Fronteira obtén un dez, polos seus numerosos e prestixiosos traballos de investigación, mentres que o de Cabárceno, en Cantabria e o Aquarium donostiarra conseguen un sobresaínte. As contribucións científicas publicadas en revistas especializadas polos nosos zoos nos últimos cinco anos foron case nulas, mentres que só se alcanza un aprobado raspado de media no que fai referencia á pertenza ou relación con outros centros, asociacións e institucións.\nCómo se fixo (a metodoloxía)\nUn equipo de biólogos especialistas en espacios protexidos e conservación de animais, tras establecer un cuestionario e fixar un sistema de valoración e ponderación, visitou e analizou, en febreiro e marzo de 2000, un total de 22 zoos e acuarios de todo o país.\nOs técnicos percorreron as instalacións de cada centro. Posteriormente, mantiveron unha entrevista co responsable de cada recinto e estudiaron os documentos internos (xestión, relacións con entidades…) do centro.\nAnalizáronse, en cada centro, 47 variables divididas en catro grupos. O primeiro é a atención ó visitante e a calidade lúdica e educativa do centro, e agrupa 25 cuestións, entre elas os accesos ó centro, aseos, hostalería, e as medidas para garanti-la seguridade do público fronte ós animais. Comprobouse a atención médica que dispensa o centro ós visitantes e se conta con plan de emerxencia. Tamén se contabilizou o tempo que permanecen abertos ó público, e se anotou se había sinais para se orientar no interior do recinto. Así mesmo, tivéronse en conta as visitas guiadas que se ofrecen, a atención personalizada e o material divulgativo, ademais das actividades que promove o centro e a facilidade de toma de contacto co zoo (Internet, teléfono, fax e correo electrónico). Comparouse o grao de adaptación das instalacións ás necesidades dos minusvalidos, os puntos de información interactivos, as estructuras dedicadas á interpretación ambiental e as publicacións do centro. Avaliáronse tamén os espacios en que viven os animais, así como a facilidade para a observación das especies, a proximidade física a elas e o número de crías que se poden ver. Por último, a calidade e diversidade de exhibicións e actuacións protagonizadas polos animais.\nO segundo grupo é a educación ambiental. Comprobouse se o centro conta cun programa documentado de educación, a cantidade e calidade da información (carteis, paneis…) á que pode accede-lo público no recinto, o material educativo que ofrece o centro e as actividades e exhibicións educativas que organiza.\nO terceiro apartado, a conservación, comprende os programas de cría en catividade, de reintroducción na natureza de especies concretas, e outros servicios de conservación da fauna. Tamén se avalían os ambientes que habitan os animais, así coma o seu estado físico e anímico e a súa seguridade fronte ás posibles insensateces do público. Tamén se comprobou a existencia de carteis que lembren ós usuarios cál debe se-lo seu comportamento ante os animais, e se indagaron as técnicas de manexo e control (contracepción, eutanasia sen dor, necropsias…) das especies en cada centro.\nO cuarto bloque era o traballo de investigación. Analizáronse os proxectos de investigación en que cada centro traballa na actualidade, as contribucións científicas publicadas nos últimos cinco anos, a pertenza a organizacións e institucións e os programas coordinados con outros centros ou institucións.\nUnha vez recollida toda a información de cada centro, realizouse o informe final. Os criterios de ponderación do valor de cada cuestión dentro de cada apartado (moi distintos: a seguridade do público fronte ós animais merece un valor de ata 5 puntos mentres que a existencia de área recreativa infantil “vale” 0,5 puntos) foron consensuados polos técnicos de CONSUMER e os expertos. En canto ós criterios de ponderación de cada apartado respecto dos outros tres, decidiuse que os catro representaran o mesmo (25% cada un) á hora de obte-la media final de cada centro.


Nota de prensa BNG: O BNG MANTÉN O SEU INTERÉS POLO LAGO – Asociación Informática Amigus\nNota de prensa BNG: O BNG MANTÉN O SEU INTERÉS POLO LAGO\nNova do 27 Febreiro, 2010\nNamentres que o goberno municipal do Psoe anda perdido e distrae á opinión pública coa constitución dun comité de expertos, e o PP na Xunta fai visitas de cortesía para fuxir da súa responsabilidade e obrigada participación, o BNG segue a traballar na opción de desenvolvemento local do lago e da escombreira.\nVan case que dous anos dende que o BNG comezará a súa acción política municipal coa presentación de mocións que pretendían rematar co período de pasividade, descoñecemento, descordinación e incertidume que estaban -e están- a caracterizar o proceso de planificación dos posíbeis usos e aproveitamento dos potenciais recursos, e que estaban -e están- a xerar na poboación local certo escepticismo social e económico diante da falta de información.\nForon rexeitadas polo Psoe e polo PP as que solicitaban a elaboración dun plano de desenvolvemento sostíbel coa participación de tódolos axentes relacionados, directa ou indirectamente, co proxecto ( Administracións -locais, autonómica, estatal e comunitaria-, Endesa, movementos asociativos culturais, deportivos, empresariais, medioambientais, sociais, veciñais, …-, …), ou a creación dunha Comisión de Seguimento do proceso de enchido do lago e da súa estratexia de xestión, constituída por unha/un representante de cada unha das asociacións e/ou organizacións (culturais, deportivas, empresariais, medioambientais, sociais, veciñais, sindicais, políticas, …) do concello das Pontes.\nDespois de seren aprobado, foi incumprido o acordo proposto polo BNG de celebración dun acto público informativo, no auditorio municipal, no mes de outubro, no que o Concello, a Consellaría de Medio Ambiente e Endesa diran conta da marcha do proxecto do lago, e no que responderan ás preguntas e suxestións dos asistentes.\nPorén, os nacionalistas ponteses están a empregarse nunha dupla vía, superando o desleixo municipal.\nO evoluir da calidade das augas do lago na fase de enchido é o motivo dunha primeira pregunta parlamentar, rexistrada a comezos do mes de xaneiro, na que o BNG solicita información sobre dos resultados, grao de cumprimento, imprevistos ou alteracións no seguimento da calidade das augas, e sobre dos motivos da non participación da Xunta nun acto informativo nas Pontes, que íase celebrar no mes de outubro pasado.\nXa a finais de xaneiro, o Grupo Parlamentar do BNG rexistraba outra pregunta relativa aos posíbeis usos do lago, á súa xestión e ao grao de implicación das distintas Administracións (locais municipal e provincial-, autonómica, estatal e europea) en comparación con outros proxectos similares xa acometidos.\nO BNG subliña que no caso francés o investimento do proxecto, construccións, arranque de equipos e infraestruturas supuxo uns 61,4 millóns de euros, dos que o 25% foron financiados por Europa e o 31% polo Estado; pero alguén tivo que solicitalos.\nO furado énchese, neste ano chuvioso, á mesma rapidez que a nosa capacidade de decidir o noso futuro baleirase.\nAs Pontes, 26 de febreiro de 2010\nAsemblea Local do BNG\nKill Bill G lanza su nuevo EP ‘Mulder’\nCD AS PONTES: SUSPENSIÓN DE PARTIDOS NA XORNADA DO SÁBADO 27 DE FEBREIRO\n1,796 Me Gusta\nAs Pontes - 18 Outubro


O VARAL: CEO DE CARNEIROS...CHUVIA A CALDEIROS!!\nCEO DE CARNEIROS...CHUVIA A CALDEIROS!!\nIste domingo no pavillón de Cabanas en Salcedo espectacular Aberto de Billarda coordiando pola referencial franquicia dos Gharabotos que apostan firmemente pola integración billardeira total e radical de tódolos sexos , razas . idades e condicion física e psíquica ...A Billarda é para Tod@s e o feixado de pinchos e tapas que haberá ó final do torneo tamén!!\nUn día antes , iste sábado 16 en San Miguel de Reinante na Conferencia Norleste , a tribo toda da Norleste se reunirá de novo entorno a ise gran referente vital e billardeiro chamado Manolo Flores. A primeira opcion era realizar o xa mítico Aberto no campo de futbol mais as durísimas condicions metereolóxicas fan que de novo se recurra ó pavillón de San Miguel donde tantas máxicas tardes de billarda se levan realizado ...A cita será apartires das 15:30 h. e por mor do tempo tampouco se poderá realizar a ten desexada Ceiba de Pombas do Tandem Condadés mais si que se poderán adquirir boletos da Cesta da Apalpador co que Lotaría da Galiza vai alumear a nosa sorte nista Natal radioactivo e é moi posíbel tamén que os Ex-tension Agraria apresenten a súa espectacular gama de gadañas para os directos realizada polo palanador da Ekipa Bítera Michael Matos.\nE simultaneo ó bruar de billardas no pavillón do San Miguel no campo de festas de Castelo a Conferencia RíasBaixas dará unha vez a callada por resposta....\nChanta os ollos e desfruta co espectacular programa da Festa dos Callos de Castrelo no que está mergullado iste de seguro multitudinario Aberto no que de seguro os palanadores e palanadoras deixarán as tripas na pista para posteriormente inxerilos no prato .. callos , billarda e indixenismo Sempre!!


Os alcaldes socialistas da provincia reclaman á Xunta 250 millóns de euros para os concellos - ValmiñorTV\nInicioGALEGOOs alcaldes socialistas da provincia reclaman á Xunta 250 millóns de euros para os concellos\nO secretario xeral provincial do PSdeG-PSOE, David Regades, lembrou que a Xunta de Galicia ten recibido xa 1.193 millóns de euros extraordinarios do Goberno de España para atender tódalas frontes derivadas da COVID19 e non transferiu nin un só euro aos concellos galegos, a pesar de que estes asumiron subvencións directas ás súas pequenas empresas e autónomos, exencións e bonificacións fiscais e mesmo gastos por competencias impropias como as desinfeccións de colexios e espazos públicos. Máis aínda, viron disparados os gastos das políticas sociosanitarias, entre as que destaca xa o custo do Servizo de Axuda no Fogar, competencia exclusiva da Xunta de Galicia, e no que a Xunta abona menos da metade do custe real do servizo. “Os concellos están afogados, algúns repartiron case o 5% do seu Orzamento en axudas directas, e Feijoo pretende que sexan eles os que sigan pagando case en solitario a factura da pandemia”.\nO secretario xeral provincial demandou unha explicación detallada, “partida a partida” do destino deses 1.193 millóns de euros “que a Xunta meteu non sabemos onde, aínda que sospeitamos que, parcialmente, acabaron nas súas carísimas campañas de publicidade, que, dende logo, non son a prioridade cando tantos sectores, como a hostalería, o lecer nocturno, o turismo e a cultura estano a pasar realmente mal”. A falta de transparencia da Xunta, engadiu Regades, esténdese tamén ao alcance das axudas repartidas entre os colectivos de autónomos. A Xunta divulga cifras carentes, segundo Regades, da menor credibilidade. “Axudas”, engadiu, “embarulladas, con convocatorias redundantes, difíciles de tramitar e moi, moi pouco transparentes”. “As contas da Xunta sobre as axudas repartidas nin as cren os profesionais da hostalería, nin ninguén”, concluíu.\n“Isto non é outra disputa entre Administracións, é un basta xa”, expresaron varios representantes municipais. “Non é posible seguir tolerando as faltas de respecto institucional dunha Xunta de Galicia completamente antimunicipalista”, afirmou David Regades. “Feijoo está afeito ao “estilo Maduro”, a dicirnos autoritariamente o que temos que facer; un tic que se lle descontrolou dende as últimas Eleccións Autonómicas, pero agora vivimos unha situación dramática e calquera cousa que non sexa que as institucións colaboremos é fallarlle á cidadanía”. Por todo elo, o municipalismo socialista da provincia de Pontevedra demanda da Xunta que se apoie nos concellos, financiándoos cunha parte dos cartos que recibe do Estado e converténdoos no Portelo único que reparta axudas reais e realistas aos sectores máis prexudicados.


O arranque tivo lugar este martes co acendido da sede provincial en Vigo ás 18.15 horas, que contou con conta atrás e a actuación do grupo Cherry Sweet. Unha hora despois, ás 19.30 horas, o Pazo Provincial de Pontevedra iluminábase de Nadal e se inaugurará a decoración interior do edificio cunha máxica “fonte dos desexos”, para desfrutar despois dunha chocolatada.\nO Castelo de Soutomaior e a esperada estrea do seu mercadiño este xoves, será o auténtico protagonista. A Deputación anima e invita a toda a cidadanía a achegarse ao mercadiño para poder adquirir produtos da provincia, sostibles e de proximidade, colaborando así coas produtoras e produtores das diferentes comarcas e cumprindo os requisitos do Certificado Observer e do Plan Estratéxico de Turismo. O mercadiño, ideal para os regalos de Nadal, estará aberto os días 2 e 3 de decembro entre as 16:00 e as 20:00 horas, e os días 4, 5, 7 e 8 de 11:00 a 14:00 horas e de 16:00 a 20:00 horas.\nA programación tamén inclúe visitas teatralizadas ao recinto histórico baixo o título “A luz do Nadal” e a cargo de Troula. Estas visitas, protagonizadas por unha raíña, a de corazóns, e dous bufóns da súa corte, oferta un total de 225 prazas distribuídas entre os días 7 e 8 de decembro (ás 11:00 e 17:00 horas), 10, 23 e 30 de decembro (ás 17:00 horas) e 19 e 26 de decembro (ás 12:00 horas).\nHaberá tamén sesións de contacontos e obradoiros baseados na obra “Un conto de Nadal” de Charles Dickens. Serán oito sesións os días 4, 5, 11, 12, 18, 19, 26 de decembro e 2 de xaneiro ás 17:00 horas, con 30 prazas cada unha delas, dirixidas a crianzas de entre 4 e 9 anos.


Dez alimentos curiosos | Consumer\nDez alimentos curiosos\nConteñen sustancias que lles confiren propiedades únicas e fanos diferentes fronte ao resto\nAutor: Por montsearboix\nData de publicación: Luns, 16deMarzode2009\nResulta curioso saber que os alimentos, ademais dos recoñecidos nutrientes, conteñen certos compoñentes que lles confiren propiedades únicas e que os fan diferentes fronte ao resto, aínda que sexan do mesmo grupo. Sabía que os orejones que se venden poden provocar alerxias polo conservante que levan? Sabía que da remolacha, ademais de azucre, extráese un colorante de uso habitual na industria alimentaria?\nAméndoas amargas. Esta variedade de améndoas, cun característico sabor amargo, non procede do mesma árbore que as améndoas doces. Conteñen acedo cianhídrico tóxico, polo que só deben empregarse en doses mínimas. Con todo, ata 30 g de améndoas amargas son inofensivas, e resultan de sabor e aroma agradable para engadilas ralladas a produtos de repostaría. A mesma precaución hase de ter co aceite de améndoas amargas.\nOrejones. O consumo dos pexegos ou albaricoques deshuesados e deshidratados pode provocar reaccións alérxicas en persoas sensibles. Na elaboración industrial, estas froitas colléitanse na súa época, no verán, lávanse, cortan, deshuesan e colócanse en bandexas. Un dos métodos de desecación utilizado consiste en espolvorear as bandexas con sulfitos e cubrilas cun plástico durante horas. Posteriormente, exponse ao sol varios días e almacénanse en cámaras de sulfatación, despois se ventilan e se envasan. Neste caso, ao levar engadidos sulfitos como aditivos conservantes, informouse de que poden provocar reaccións alérxicas en persoas sensibles.\nPipas de cabaza. As sementes ou pipas da cabaza pódense consumir crúas ou un pouco tostadas. Ás súas propiedades nutritivas (vitamina A, acedo linoleico, cinc e ferro), sumar o seu contido en cucurbitacina ou cucurbitina, un principio activo de tipo alcaloideo con propiedades vermífugas. As pipas de cabaza paralizan aos vermes que viven como parásitos o intestino, como a tenia ou solitaria, e os áscaris. Unha vez inmobilizados e soltos da parede intestinal á que se adhiren, resulta fácil expulsalos tomando un laxante.\nA acción bactericida cientificamente probada da cebola confírelle a propiedade de combater arrefriados e bronquite\nCebola. Esta hortaliza é moi rica en compostos volátiles azufrados, compoñentes do aceite esencial que lle confire o sabor picante característico que é responsable dos efectos beneficiosos na saúde. A acción directa deste aceite esencial sobre as vías respiratorias facilita a expectoración, é dicir, a acción de arrincar e arroxar pola boca as flemas e secreciones que se depositan na faringe, a laringe, a traquea ou os bronquios. Esta acción bactericida está cientificamente probada, por iso, recoñéceselle á cebola a propiedade de combater diversas infeccións como os arrefriados e a bronquite, e resulta moi útil á hora de eliminar as mucosidades.\nCongro. O sangue do congro contén toxinas, do mesmo xeito que o sangue da anguía ou a morena. No entanto, dita sustancia é termolábil, é dicir, que se destrúe coa aplicación de calor. En concreto, é suficiente con temperaturas superiores aos 60º C, polo que non presenta ningún tipo de risco para a saúde, xa que o congro consómese ben cociñado.\nO ollomol. É un peixe mariño consumido desde tempos remotos; atopáronse restos de ollomol en escavacións efectuadas en Escocia que confirman que era un alimento máis do home no Neolítico. Este peixe goza dunha gran popularidade en todas as rexións españolas, tanto é así que, deu nome a un utensilio de cociña, a besuguera, un recipiente empregado para cociñar calquera peixe.\nArroz salvaxe. En realidade non se trata dun arroz, senón da semente dunha planta acuática chamada “avena de auga” ou “arroz indio ou Manomin“, que crece silvestre nos chans pantanosos de América do Norte e que pode chegar a alcanzar ata tres metros de altura. O gran que produce considérase exquisito; de sabor avellanado e textura crujiente, máis fino que o arroz de gran longo e de cor escura. Tras a cocción mantense enteiro, e o seu interese radica máis no seu efecto decorativo que nas súas cualidades gastronómicas. Adoita presentarse no mercado envasado en caixas de cartón e mesturado con arroz branco do seu mesma forma.\nAceite de salvado de arroz. Empezou sendo un simple subproducto do arroz e estase convertendo nunha alternativa válida aos aceites tradicionais. Na India, segundo país produtor mundial de arroz, para aproveitar as enormes cantidades de salvado ou cascarilla que se obteñen no proceso de refinado, a industria arrocera empezou a extraer o aceite dese salvado. Na actualidade úsase cada vez máis e o seu consumo xa se está estendendo a outros países. O aceite de salvado de arroz ten unha composición similar ao de cacahuete. É moi rico en fitosteroles e en tocoferol ou vitamina E, e segundo as investigacións realizadas, este aceite pode chegar a ser considerado útil para o tratamento das hiperlipemias, ao reducir o nivel de colesterol sanguíneo.\nA copra. Trátase da carne seca e deshidratada do coco desmenuzada ou moída. É o produto máis importante do coco desde o punto de vista económico e obtense secando a carne ao sol ou nun forno. A partir da copra pódese obter o aceite de coco, aínda que industrialmente aplíquense outros métodos.\nDa raíz da remolacha extráese un colorante moi utilizado pola industria alimentaria. O pigmento en cuestión, a betacianina, confírelle a cor vermella característico. Utilízase como colorante industrial e denomínase vermello de remolacha ou E162 ou Betania. Adóitase empregar para dar cor a numerosos produtos como sopas, licores ou xeados, entre outros.\nOutra curiosidade desta hortaliza é que este pigmento se metaboliza no intestino, pero hai quen carecen da encima que o metaboliza e pasa a través do tubo dixestivo sen experimentar ningún cambio, sendo excretado tal cal. É por iso, que tras o consumo de remolacha, os ouriños e as feces adquiren unha cor avermellada.\nAZUCRE DE REMOLACHA\nDa planta da remolacha que na antigüidade empregábase como ornamento, agora extráense millóns de toneladas de azucre branco. As primeiras referencias á planta da remolacha atópanse na literatura grega ao redor do 420 a.C. Ao longo do tempo, estendeuse o seu cultivo en Francia e España, a miúdo en mosteiros, pero tamén entre os campesiños. No século XV, este cultivo atopábase disperso en toda Europa.\nAo principio, a planta da remolacha cultivábase polas súas follas, que se consumían de igual forma que as espinacas ou as acelgas. Máis adiante, a raíz gañou popularidade, en especial a da variedade vermella. En 1600, o agrónomo francés Olivier de Serres relataba que “cando se cociña este manxar dá un mollo almibarado”. Nesa época ninguén se preguntou de onde proviña o sabor doce da raíz. O descubrimento do azucre de remolacha europeo marcouno un científico alemán, Andreas Marggraf, en 1747. Este científico demostrou que os cristais de sabor doce obtidos do mollo da remolacha eran iguais aos da cana de azucre.\nEn 1801, construíuse a primeira fábrica de azucre en Cunern (Alemaña). A pesar do seu descubrimento, a principios do século XIX a cana de azucre seguía sendo a principal fonte de azucre. O impulso no comercio da remolacha azucreira non tivo lugar ata o bloqueo das liñas comerciais francesas durante as guerras napoleónicas. En 1806, a cana de azucre case desaparecera das tendas europeas e, en 1811, Napoleón contribuíu ao establecemento e crecemento das empresas dedicadas á obtención de azucre de remolacha. En poucos anos xa había máis de corenta fábricas, en especial no norte de Francia, pero tamén en Alemaña, Austria, Rusia e Dinamarca.\nCando se levantou o bloqueo dos portos do continente e reapareceu a cana de azucre moitos países deixaron de producir azucre de remolacha. Con todo, o Goberno francés apoiou a selección e explotación das variedades con maior contido de azucre e os avances nas técnicas de extracción. Esta política fixo posible que a remolacha se convertese nunha opción viable. Case o 90% do azucre que se consome hoxe día en Europa procede da remolacha.\naceite arroz azucre remolacha sabor\nNutri-Score, as críticas teñen fundamento?\nClaves paira entender a obesidade infantil en España\nComo elixir a mellor salchicha do mercado\nDieta recomendada paira as persoas contaxiadas de covid-19


Conclusións da xornada “Sustentabilidade, patrimonio e experiencias: piares dun destino competitivo"\nA sostibilidade, o patrimonio e as experiencias como piares fundamentais para a transformación do turismo centraron hoxe a xornada organizada polo Clúster Turismo de Galicia en colaboración coa Deputación e que reuniu no auditorio de Cambados a persoas expertas e representantes de primeiro nivel para afondar en cuestións como os plans de recuperación e de sustentabilidade. Na apertura do evento, a presidenta provincial Carmela Silva reivindicou a creación dunha mesa galega de participación pública e privada para “definir que turismo queremos e cales son as iniciativas que hai que poñer enriba da mesa para chegar a el e presentar proxectos conxuntos sen ter que competir”. “Non é o momento de competir –dixo- senón de xuntar forzas, sumar, de escoitarnos e construír xuntas e xuntos”. Lembrou que “hai moitos recursos que veñen de Europa e do Goberno do Estado, onde van participar as comunidades e o mundo local, e temos que poñer enriba da mesa un proxecto turístico potente para Galicia, porque temos unha potencialidade que se pode comparar con calquera do mundo. E temos que facelo da man”.\nNa súa intervención, Carmela Silva subliñou a ineludible aposta pola sostibilidade –“porque a Covid estanos demostrando que non hai futuro da humanidade sen sostibilidade”-, así como pola recuperación do patrimonio, por engadir valor ao destino a través do turismo de experiencias e pola transformación dixital para facer plans turísticos e avanzar na transformación do sector, destacando a este respecto que na provincia “xa se está a facer un turismo sostible que dá beneficios; xente que está a apostar por produtos sostibles e vinculados ao territorio, á esencia propia do que somos”. Pero insistiu en que neste momento “estamos nunha encrucillada que vai definir como seremos nun futuro a corto, medio e largo prazo e hai que ter responsabilidade e altura de miras para facelo”. A presidenta tamén se solidarizou co actual momento de incerteza do sector trala nova onda da Covid “e espero que todas as administracións saibamos remar xuntas e xuntos para tomar decisións que non danen a un sector tan importante como este”.\nMatizou que “a relación público-privada é a única que pode permitir que da palabra pasemos aos feitos”, de xeito que na mesa que propón a nivel galego, subliña que deben estar a Xunta, as deputacións e a Fegamp para representar ao mundo local, xunto ao sector: “Iríamos moito mellor –apuntou- se tiveramos definido un proxecto conxunto para Galicia, onde cada territorio poida ter recursos para desenvolver o seu sector. Están chegando do Estado á comunidade a través dos Next Generation ducias de millóns para modernizar o sector do turismo e temos que ter claro cales son os proxectos que queremos desenvolver. Non cremos todas e todos que os recursos teñen que servir para transformar e non só para gastar?”.\nA presidenta provincial animou ao sector a presentarse ás distintas convocatorias de fondos para plans de sostibilidade que van saír ata mediados de xaneiro e indicou que a Deputación xa acadou financiamento para dúas iniciativas que apostan por potenciar o turismo de interior nas comarcas de Deza-Tabeirós e Condado-Paradanta. Amais, lembrou que tamén haberá recursos para recuperar o patrimonio e os Bens de Interese Cultural (BICS) que xestionarán as comunidades autónomas, “e fago un chamamento a que definamos que BIC imos recuperar, porque o fin ten que ser que actuar neles signifique que acaden capacidade de atraer turismo”, así como tamén haberá achegas para destinos turísticos intelixentes, onde a institución prevé seguir avanzando no proxecto Tourist Inside para a dixitalización do sector na provincia. ”Moitas destas iniciativas as vai ter que presentar o sector privado –engadiu- pero a Deputación vai estar do voso lado para apoiarvos e dedicar recursos se é necesario”.\nNa súa intervención, o presidente do Clúster Turismo de Galicia, Cesáreo Pardal, incidiu en que os fondos Next Generation “van acelerar a transformación do sector e debemos adaptar esa transformación cunha visión aberta e transversal”. Pardal subliñou que a de Pontevedra é a única Deputación de Galicia “que leva aos empresarios e empresarias a outros territorios a vender a provincia de Pontevedra, como sucedeu en Valencia e Madrid. Fíxose un traballo excelente pola institución e polos e polas profesionais, porque fixeron negocio e iso é do que se trata”. Subliñou o papel que xoga o turismo no desenvolvemento sostible desde o punto de vista ambiental, social e económico: “Temos unha responsabilidade coa natureza e coas comunidades nas que actuamos e cos territorios”. Pola súa banda, a alcaldesa de Cambados, Fátima Abal, incidiu nos bos resultados do sector no concello durante este ano e compartiu as premisas para o turismo do presente e do futuro: “Pola xente estamos a facer un turismo de calidade coidando a sostibilidade”.\nA xornada abordou diversos temas relacionados coa de recuperación e transformación do sector, con especial atención á sostibilidade en destino, os clubs de produto como oportunidade de negocio e a posta en valor do patrimonio. Na primeira das mesas abordáronse os “Plans de sustentabilidade: unha nova ferramenta de planificación turística” e participaron a deputada Ana Laura Iglesias xunto a Gumersindo Guinarte, concelleiro de Turismo do Concello de Santiago, e Alexandra Seara, xerente do Consorcio Turismo Ribeira Sacra.\nTamén se abordaron os “Clubs de produto como elemento xerador de negocio”, coa participación de Rafael Llamas, alcalde de Montilla e presidente da Ruta do Viño Montilla-Moriles; Antonia Varela, directora da Fundación Starlight e Ángel Barbero, director de estratexia e innovación de Nateevo. Xa na mesa sobre a “Valorización do patrimonio para uso turístico” interviñeron Antonio Baeta, de Turismo de Portugal e Gonzalo Arroita, consultor de Nacións Unidas en Patrimonio Cultural e Turismo.\nA NOTICIAS HGT PATRIMONIO sostenibilidad TURISMO


Ribadeando: November 2013\nO resume sería o título: Onte ás catro da tarde foi a nova, que xa está hoxe nos medios (por exemplo, aquí e aquí)e onte pola tarde saltou ás redes sociais a partires da publicación da nota de prensa na páxina web do concello. A partires de aí, o comentario.\nVai para dous anos que xurdiu a iniciativa de xeito organizado, constituíndose a comisión veciñal integrada polas dúas persoas que se puxero en contacto con José María Rodríguez, que quedou presidente do grupo, José Ángel Salvatierra, como representante da AVV de Vilaosende, e eu, como representante de O Tesón, a encargada de xuntar de xeito inicial ás asociacións para poñer en marcha o tema. Dende entón, unha multitudinaria manifestación, a constitución dun grupo no concello, o apoio e traballo do alcalde, a unión de Ribadeo sen distinción de partido, os atrasos provintes da Xunta e a visión da Deputación, ... foron sumando fitos ata chegar á actualidade. Unha actualidade que supera as previsións de prazos dun xeito satisfactorio.\nE a actualidade é que a Deputación asumirá hoxe nominalmente todo o gasto necesario para chegar ó orzamento total da residencia: dos 2,3M€ previstos, e tras o apunte da Xunta de que chegaba (e paraba) en 0,5M€, a Deputación poñerá 1,8M€ en catro anualidades, co que o concello terá que asumir só os flecos que vaian quedando.\nA lectura é que a Deputación lle meteu un gol á Xunta na portería de Ribadeo, gol que a bon seguro será aproveitado pola forza política dominante no concello, habida conta de que cara ás próximas eleccións a construción debera estar abondo adiantada.\nPero non se trata deso, senón de observar que a unión fai a forza, e aínda cos seus máis e os seus menos, José María Rodríguez liderou un movemento no que a unidade foi esencial e no que a forza veciñal se ten manifestado de xeito contundente. De agora en diante, a comisión veciñal, sen poder executivo, irá deixando paso ás institucións para o desenvolvemento e dirección que deban de tomar as obras ou a xestión. Coido que así debe ser, tendo unha visión de coidado dende un segundo plano despois dun longo e fructífero camiño.\nDe seguro voltaremos a escoitar da residencia, pero o fito está xa: Ribadeo terá unha nova residencia de anciáns.\nPublicado por Agremon ás 11/29/2013 08:06:00 a.m. 0 comentarios\nPouco a pouco van trascendendo nomes propostos para o case recén creado IES de Ribadeo. Abriuse o proceso hai un par de semanas, e ata o 30 estará aberta a posibilidade de facer propostas, que votará o Consello Escolar para logo propoñerllo á Xunta, que será quen llo poña efectivamente (e que podería dar a sorpresa de poñerlle outro diferente do porposto polo Consello)\nAta agora, van trascendendo algúns nomes propostos para a votación:\nIES ría de Ribadeo\nIES Dionisio Gamallo Fierros\nIES Sonia Castedo\nNomes que poderían aumentar e posiblemente a estas horas teñan aumentado.\nParticularmente, gustaríame que quedara IES de Ribadeo, ó fin, o nome actual, pero como non creo que pase por vez, propuxen IES ría de Ribadeo, un topónimo que estimo que necesita axuda e daría persoalidade ó centro educativo.\nEn canto a IES Dionisio Gamallo Fierros, xa comentei en 'Curioso' do apoio institucional do concello a un nome que xa houbo e que podería confundir dous centros diferentes.\nEn canto a IES de Ribadeo Dionisio Gamallo, tenta conxugar un apoio político coa realidade actual diferenciando así o centro do anterior e extinto que foi o Carlos María Rodríguez de Valcárcel a maioría de tempo da súa existencia.\nIES Sonia Castedo, argumentado ou non (as propostas deben ir argumentadas) paréceme unha mofa do proceso de poñerlle un nome de persoa, aínda que, tal como están os tempos ...\nComo agora só podería poñer os argumentos que empreguei eu, deixarei rematar o prazo para expoñelos, polo que, en breves datas, haberá outro artigo sobre o tema.\nE ti, que opinas? Que nome te gostaría que tivera? Consideras que o nome ten trascendencia ou és dos que opina que os demáis poden tomar o control das palabras, ó estilo do 'que inventen ellos'?\nPublicado por Agremon ás 11/27/2013 07:55:00 a.m. 2 comentarios\nUnha foto de onte e dúas de hoxe, todas de primeira hora da mañá, co Sol saíndo polo leste como corresponde, e tinguindo as nubes que o reflicten.\nPublicado por Agremon ás 11/26/2013 12:06:00 p.m. 0 comentarios\nUnha semana. Iso é o que dista o artigo anterior. O tema, non tanto: en parte é o mesmo, as vidrieiras da capela do cemiterio.\nO caso é que da entrada anterior a ista apareceu a nova nos xornais: as vidrieiras da capela do cemiterio estarían próximas a ser dispostas de novo no seu lugar, segundo o alcalde.\nBen, e digo eu, por que non aproveitar que aínda non o están para organizar unha exposición na que se podan apreciar máis de preto, valorar as súas características, e con elo un anaco da historia de Ribadeo? Expoñéndoas poderá polo menos sacarse algo positivo da historia do seu aniquilamento anterior. Unha historia, polo que parece, sen culpables, algo que soa xa a ista época na que vivimos.\nNon se expoñen os cargos electos ó facer unha exposición da vidrieiras. Aí está o espazo do antigo Alginatos para 'poñer en valor' as vidrieiras e 'poñerse en valor' el mesmo con elas. Resaltaría o contraste do seu oco no cemiterio, e ademáis, sería algo de aplaudir a boa xestión do concello nesa parte do tema (sobre culpabilidade, xa é outra cousa) se están restauradas 'como Deus manda'. Evidentemente, se non o están, sinxelamente, non deberan de colocarse no seu sitio ata que non o esteñan.\nPublicado por Agremon ás 11/26/2013 07:51:00 a.m. 0 comentarios\nPouco a pouco van chegándome máis informacións sobre o pleno do pasado día 15. Unha, aclaraba que houbo unha cuestión de urxencia para -de novo- ordear que se puxera o nome de Dionisio Gamallo ó novo centro. Cabe lembrar a este respecto, que mentras a corporación non se preocupou demasiado do parto do novo centro de medias, o IES de Ribadeo, xa hai un ano que apremio a que se lle puxera o nome que xa usaba a última época un dos IES anteriores, o que, ó meu ver, non fará máis que crear confusión. Aposto por deixarlle o nome que xa ten na actualidade: IES de Ribadeo, ou, en caso de que 'iso' pareza que non é nome, que quede como 'IES ría de Ribadeo', como xa o fixen saber. En fin, case seguro que o do nome volve aparecer por algures no blog antes da votación definitiva (que conste que o nome propónse polo Consello Escolar, pero quen o pon é a Xunta, o que podería dar lugar a sorpresas)\nOutra, daba fe de que as preguntas de O Tesón si foron tratadas.\nPolo que parece, o canón segue sen saberse onde está, tres anos despois de que O Tesón preguntara por el e que o alcalde quedara en enterarse. Entre alusións ó seu pouco valor, parece que podería estar mesmo nalgún almacén do concello ...\nEn canto ás vidrieiras, polo que parece estánse a reparar. Polo momento, non sei máis datos sobre o tema, dubidando sobre unha reparación tan axustada de prezo como resultaría do pago do seguro.\nComo en ambos casos a información me chega de xeito oral, continuará ...\nPublicado por Agremon ás 11/19/2013 03:51:00 p.m. 0 comentarios\nSó unhas verbas para amosar un retorno ó pasado anterior ó pleno do venres 15:\nAínda que sexa testimonial, dicir que se pode agrandar premendo co rato sobre a imaxe, para ler...\nA sinatura está con 12 de novembro. Ese mesmo día pasei polo concello despois de media mañá e non estaba colgado á hora que pasei, pois mirei de xeito específico para a súa procura. O pleno foi o 15. Por poñer un exemplo, as preguntas que se fan ó pleno por parte das asociacións necesitan estar 48 horas antes dos plenos coa entrada do concello ...\nQue cada quen saque as súas conclusións.\nPublicado por Agremon ás 11/19/2013 07:46:00 a.m. 0 comentarios\nCando vin os carteis o primeiro que pensei: mágoa, non vou poder asistir!\nV FESTIVAL HABITARTE de CINE SOStible\nTeatro de Ribadeo - 22 e 23 de Novembro do 2013\nOrganizan LA CASA AZUL – O FORMIGUEIRO – AMARANTE\nColabora CONCELLO DE RIBADEO\nLa Casa Azul, O Formigueiro e Amarante son organizacións sen ánimo de\nlucro que desenvolven a súa actividade entre o Noroccidente de Asturies\ne A Mariña lucense, na defensa dun mundo rural sustentable e dun\ndesenvolvemento máis xusto e humán.\nCoa intención de reforzar a cooperación, unen as súas enerxías neste V\nfestival HABITARTE de cine SOStible que a Casa Azul vén celebrando hai\ncinco anos en Asturies.\nNesta edición, o lema que vincula as obras a proxectar é o de “Creando\nresistencias”. Animamos sen reparo á crítica construtiva, á creación de\npropostas e desenvolvemento de experiencias alternativas que superen a\ncrise actual de valores, ecolóxica, sociocultural, política e económica.\nValla como botón de mostra este encontro de cine que une a tres\ncolectivos amigos dispostos a traballar xuntos.\nQueremos facer visíbeis, máis unha vez, as distintas miradas e\nrealidades sobre esta paisaxe e hábitat no que vivir, convivir e\nsobrevivir. Miradas sensíbeis feitas cine por creadoras e creadores\nlocais, rexionais e internacionais. Unha aposta na defensa dun\npatrimonio rural e natural, cultural e social, económico ou artístico,\nque consideramos imprescindível compartir, conservar e mellorar.\nCrear resistencias non é unha utopía senón a demostración real de que\noutros mundos son, sen dúbida, posíbeis, aquí perto, en territorios\nirmáns e entre comunidades máis lonxanas. Esta é a nosa modesta\naportación a unha loita chea de esperanzas e oportunidades.\nDeixemos o pesimismo para tempos mellores. Cando as cousas se poñen\ndifíciles, o optimismo convértese case nun deber moral. É a intelixencia\ndecidida a determinar o futuro. Non é só un sentimento, senón unha\nmaneira de mirar e de actuar ante a vida.\nEsta é, por tanto, unha iniciativa aberta a todos os públicos, para oir\ntodas as voces, recoller todas as propostas e unir todos os esforzos na\ndefensa do noso mundo e a nosa cultura. Desde aquí, animámosvos a\nparticipar e colaborar polo éxito deste fascinante encontro.\nAgradecémosvos de antemán que lle deades toda a difusión posível.\nSentídevos na vosa casa azul neste V Festival HABITARTE.\n* ACHEGAMOS O PROGRAMA DO FESTIVAL E O CARTAZ\nVENRES, 22 de Novembro\n“BUT I'M A NICE GUY” (Pero se son un bo rapaz) (40”). Scott Benson\n“LIBRE” (4’ 23”). Joaquin Oristrell\n“A LA DERIVA, POR LOS CIRCUITOS DE LA PRECARIEDAD FEMENINA” (Á deriva, polos circuitos da precariedade feminina) (50’). Precarias a la Deriva\n“EL ATAQUE DE LOS ROBOTS DE NEBULOSA 5” (O ataque dos robots de\nnebulosa 5)(6’ 30”). Chema García Iglesias\n“HOME” (Lar, doce lar) (98'). Ursula Meier\n“CONTUBERNIOS LÍRICOS: X EDICIÓNS REXISTIENDO” (Contubernios líricos: X edicións resistindo (10’). J.K. Álvarez\n“2 ANOS MADREÑEANDO EN OVIEDO” (2 años madreñeando en Oviedo) (10’).\nC.S.O.A. La Madreña.\n“LOS COLORES DEL VIENTO” (As cores do vento) (40’). Iván Menéndez\nColoquio coas/cos realizadoras/es\n“THE TREE” (A árbore, o poder da actitude) (2' 32”). Lead India\n“SEMILLAS DE TRANSICIÓN, LA VOZ DEL VIENTO” (Sementes de transición, a voz do vento) (92'). Carlos Pons\nPublicado por Agremon ás 11/19/2013 07:29:00 a.m. 0 comentarios\nRemato de ver polo corpo dunha nova de propaganda (blog do concello) que o venres debeu haber pleno [nota: de propaganda, pois foi usada para dar bombo a que se vai cobrar máis ós bancos, cando si, se vai cobrar máis, pero evidentemente, a cantidade non vai solucionar problemas de tesourería do concello].\nNun xornal da semana pasada, en papel e na web, referido á mesma nova, o pleno era situado hoxe luns. Nos xornais, esta fin de semana, novas sobre Ribadeo, pero aparentemente, non sobre un pleno. A mesma semana pasada falaba precisamente da participación cidadá, das posibilidades en Ribadeo, da información dispoñible ... O salteado dos plenos, despois de ser fixos en luns dende había tempo, introduce aínda máis volatilidade na participación da xente, curiosamente despois de varios chamamentos dende a mesma alcaldía á participación de público para apoiar algún tema concreto.\nO Tesón tiña 'para o próximo pleno' algunhas preguntas:\n1. Tendo pasado xa longo tempo dende a concesión xudicial dunha cantidade ó Concello con motivo do esnaquizamento das vidrieiras da capela do cemiterio, e continuando a nosa pregunta do pleno de 21 de maio, solicitamos coñecer que se fixo con ditos cartos e que se está a facer para repoñer as vidrieiras ó seu estado inicial.\n2. Tendo xa pasado longo tempo dende o 20 de setembro de 2010 no que a asociación realizou unha pregunta sobre a devolución a Ribadeo do canón lanzacabos doado pola armada norteamericana, á que se nos respostou que se procuraría información para no seu caso facer as xestións para a súa restitución, solicitamos coñecer as xestións realizadas nestes tres anos e os seus resultados.\nSe se fixo venres, haberá que facer a petición por escrito de novo para tentar lograr respostas: seguindo outra tradición, non creo que foran respondidas 'por non haber ninguén'. Haberá que enterarse. Se non se fixo, ...\nMentras, as vidrieiras seguen sen estar, e o canón, de viaxe.\nPublicado por Agremon ás 11/18/2013 07:53:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: O Tesón, plenos\nPublicado por Agremon ás 11/16/2013 10:20:00 a.m. 0 comentarios\nFernando Pessoa non era un calquera. Sabía o que escribía. E entre outras cousas, ten unha obriña que recomendo, máis aínda, nestes días: O banqueiro anarquista.\nTranqui, é curta. Tranqui, non é pesada.\nDespois dos avisos, unha pequena pregunta: hai alguén que faga máis por chegar á anarquía nestes tempos que vivimos que xente como os banqueiros? (a lista de posibles adláteres é longa, inclúanse a políticos, por exemplo)\nCon todo, atópolle unha pequena falta. Quizáis nesta bonita obra de Pessoa faltaría hoxe un pequeno apartado sobre por que as accións desta xente non produce a explosión social.\nPublicado por Agremon ás 11/15/2013 08:00:00 a.m. 0 comentarios\nHai desprestixios inmediatos e hai outros ganados a pulso, durante tempo. Pertencen a categorías diferentes. Os ganados a pulso son a suma de accións que van aumentando o desprestixio, algo así como un desprestixio composto. Algo que se consolida no tempo e sobre o que logo é moi difícil que cambien as ideas, porque se constrúe toda unha estrutura de valores, causas e efectos arredor.\nDese tipo de desprestixio profundo é do que imos sentindo que vai tecendo a xudicatura en España, acompañando a outros poderes que se manifestan en rede en troques de facelo de xeito independente uns dos outros.\nDende hai tempo as películas norteamericanas presentan unha imaxe do poder xudicial nos EEUU independente pero submetido ós recursos dos que pode facer uso cada parte litigante. Si, é ficción, pero en toda ficción hai un poso de realidade.\nAquí, tampouco se trata de que a xudicatura (alomenos en conxunto) sexa impropia para a labor que desenvolve. Trátase, cada vez máis, do sometemento a traverso de normas, recursos dispoñibles, uso instrumental da fiscalía, nomeamentos con criterios partidarios, desenvolvemento legal, dificultade de uso da legalidade para quen ten menos recursos, ... cousas que alonxan a xudicatura da xente mentras a achegan a centros de poder. Cousas que se veñen incrementando e que fan que se escriba en pedra cada vez de xeito máis profundo que se te collen apañando un euro tes un problema, pero se te collen apañando dez millóns o problema téñeno os demáis. Mentras que hai unha longa cola xa de políticos exentos xudicialmente de pagar pola súa culpa (serán culpables, pero é 'peccata minuta', ou as probas serían determinantes noutro caso, pero non nise, ou estaba tan enriba que había outra xente no medio para culpar, ou os xestores políticos están exentos legalmente diso, ou ...) e estamos a vivir outra serie de casos que se vai vendo máis claramente que seguen camiño parello, dende políticos de a pé de diversos partidos ata xente relacionada coa casa real, onte sóubose o resultado da sentenza sobre o caso Prestige. E é doado de resumir: Todo o desastre ecolóxico derivado do estado do Prestige e da xestión da crise ata o afondemento e aínda despois, non ten autor que o asine. Así, todo o traballo de descontaminación vai ben pagado coa satisfacción do feito. Así, os 'hilillos de plastilina' non foron de plastilina, nin fíos, pero como se o foran. É dicir, o resultado é algo así como tranquilos, que quen non o fixo, non o pode repetir nunca máis.\nAntes, xa tiñamos claro que leis sempre houbo, e que tiveron lugar modificacións legais sobre as características dos buques ou o alonxamento de terra en Finisterre, e, ó fin, como poñía hai poucos días un xornal, non hai problema, pois a crise diminuíu o tráfico en case vinte barcos diarios do corredor de Fisterra (esqueceu botar as contas o xornal de que aína queda o paso de máis de cen buques diarios ...)\nE chegamos a hoxe, ó día despois. E que?\nPublicado por Agremon ás 11/14/2013 08:13:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: economía, historia, Medio, sociedade, ue\nPublicado por Agremon ás 11/13/2013 07:57:00 a.m. 0 comentarios\nUnha aduana reducida a edificio: a aduana de Ribadeo\nCopio os dous 'plumazos' cos que se despacha a aduana ribadense en dito BOE, sen previo aviso:\n"Resolución de 5 de septiembre de 2013, de la Presidencia de la Agencia Estatal de Administración Tributaria, por la que se modifican la de 28 de julio de 1998, por la que se estructuran los Servicios de Aduanas e Impuestos Especiales dependientes de las Delegaciones Especiales y Delegaciones de la Agencia Estatal de Administración Tributaria, y la de 21 de septiembre de 2004, por la que se establece la estructura y organización territorial de la Agencia Estatal de Administración Tributaria.\nQuedan suprimidas las Administraciones de Aduanas e Impuestos Especiales de Barcelona-Marítima y de Barcelona-Carretera, de la Delegación Especial de Cataluña; del Aeropuerto de Palma de Mallorca, de la Delegación Especial de Illes Balears; de Palamós, de la Delegación de Girona; de San Carles de la Rápita, de la Delegación de Tarragona; de Ribadeo, de la Delegación de Lugo; de Pasaia, de la Delegación de Guipuzkoa y de Gandía, de la Delegación Especial de Valencia. "\nFinalidade? A resposta está clara, como non podería ser doutro xeito... Copio de novo:\n"(...) la búsqueda de la mayor eficacia y eficiencia posible, junto con la optimización y racionalización de los recursos disponibles, "\n"(...) suprimiendo las doce Delegaciones de la Agencia Tributaria existentes en las provincias donde tienen su sede las correspondientes Delegaciones Especiales, en las cuales pasa a quedar integrada la estructura orgánica\nÉ dicir, as súas funcións pasan á 'Delegación especial'. Ribadeo non debía ser especial, a parte de non ter tal título.\nPublicado por Agremon ás 11/12/2013 08:08:00 a.m. 0 comentarios\nPouco sei da catástrofe natural que deixou en Filipinas máis de dez mil mortos. só escribo unhas verbas por dúas cousas que, quizáis ante a magnitude do número, os medios non destacaron.\nA primeira, que co cambio climático ventos desa magnitude serán máis probables, e polo tanto, as posibilidades de catástrofe aumentarán ano tras ano. Un efecto máis do cambio que nos negamos, como humanidade, a tentar parar sabendo que ten unha compoñente de intervención humana (a fundamental, segundo a opinión xeraliada dos expertos, pero aínda que así non fora).\nA segunda, que está amosado que unha preparación para as catástrofes diminúe o número de mortos, e isa preparación depende dos medios adicados, e polo tanto, das políticas empregadas. Sí, as políticas matan, como o estamos a ver en España cando nos din que o ano pasado a esperanza de vida diminuiu por primeira vez dende a guerra. Si, as políticas poden mesmo enmendar a plana á natureza e corrixila e dicirlle algo así como 'non, non te vas levar dez mil, confórmate con dez' ... pero para iso son necesarios recursos: telos e aplicalos. O de telos, depende non só da posibilidade de xeración, senón da aplicación desa posibilidade: a todos nos gusta pagar menos impostos, pero debemos ter en conta que menos impostos implican menos recursos. E aplicalos, depende das decisións da xestión: ó mellor preferimos empregalos en conseguir un edificio monstro sen uso, a semellanza dun panteón para loa de quen o comezou ... e é só un exemplo.\nPublicado por Agremon ás 11/11/2013 07:59:00 a.m. 0 comentarios\nPásame un amigo unha nova dun boletín de CXG, pero con orixe nos xulgados. Collo os dous parágrafos que considero de máis peso:\n"A semana pasada tivo lugar no Hotel Méndez Nuñez de Lugo unha rolda de prensa de Compromiso por Galicia, na que participaron o Secretario Nacional de Política Municipal da organización galeguista, Iván Marrube, e o Secretario Xeral da formación, Xoán Bascuas, onde se deu a coñecer a sentenza do Tribunal Constitucional do 26 de setembro de 2013, publicada no BOE antonte mesmo, no que recoñece o dereito de todo cidadán e de toda cidadá a acudir ás Xuntas de Goberno Local, excluídas as grandes cidades. De igual modo anunciouse a presentación de mocións en varios concellos neste sentido.\nSegundo Iván Marrube, a citada sentenza “supón a maior medida de transparencia nos concellos dende fai moitos anos, e coñecendo como funcionan a maioría de alcaldes, dubido que acepten cumprir a lei”. A senteza permite o acceso público ás Xunta de Goberno Local, “a todas aquelas nas que se traten asuntos delegados polo Pleno”, de igual modo que se esixe que se publiciten “datas, horarios e contidos das mesmas”. O tamén Secretario de Política Municipal apunta que Compromiso presentará unha moción nos concellos para que os equipos de goberno “asuman de forma inmediata a sentenza do Tribunal Constitucional de 26 de setembro de 2013, e que se publicite do debido xeito por parte do Concello as datas e horarios, así como as ordes do día para posibilitar o cumprimento da mesma”, e que así a sociedade poida exercer o dereito cidadán que ten de presenzar as Xuntas de Goberno."\nCollamos agora o caso Ribadeo, en tres partes.\nDende o 2004 hai unha norma aprobada en pleno a raíz dunha petición da avv O Tesón para a aplicación da lei correspondente. A máis de ir ós plenos, que xa se podía 'dende sempre', pódese preguntar, sendo respondidos 'fóra do pleno' con certas limitacións. Isto da lugar a que as respostas non se recollan en acta, non se poda replicar, que como non é no pleno se teñan levantado concelleiros antes da resposta ou que quedaran sen responder durante varios plenos, entre outras casuísticas e a máis de que parece que a duración media dos plenos alongouse dende a aprobación da norma.\nAínda que foi pedido repetidamente que os plenos foran debidamente anunciados, segue sendo algo complicado enterarse da data e do contidos dos mesmos e a súa importancia para a xente, o que propicia -xunto coa duración e opacidade nos mesmo plenos- que a asistencia sexa moi baixa, afondando o desapego da xente á política que nos afecta a todos pero que queda reducida a un coto pequeno. Isto leva a outras cousas, como a que determinados políticos teñan sido mestres de ocultación ou a que se confunda acción política no sentido de partido con acción de concienciación e activación da xente, pretendendo igualar no negativo (responsabilidades, 'vida pública', ...) xente con poder de decisión e remuneración con voluntarios sen poder institucional, entre outras moitas cousas. Mesmo a publicación das actas faise dun xeito totalmente irregular no tempo, a máis de farragoso e en puntos, incomprensible se non se teñen outras referenzas para a súa letura. Agora, vista a sentencia, é natural que me entre a dúbida do seu cumprimento efectivo, varios pasos máis aló do que se da en Ribadeo.\nDende hai máis de un quinquenio hai pedida a realización dun regulamento de participación cidadá. Teño xa falado moitas veces del (mesmo fixen unha serie semanal na Comarca e no blog-ou aquí-), e participado en varias propostas: dunha asociación, dun conxunto, corrixindo unha proposta do concello ... ata agora non o hai, tendo en conta ademáis que tódalas propostas se quedan abondo curtas en relación ó que podería ser desenvolto, que o concello non contestou unha soa -aínda que por parte veciñal si contestou a súa-, que non atendeu a ningunha das suxerencias veciñais cando as pediu ou que a única votación realizada fora sobre un texto que ninguneaba á xente (non ás empresas)\nTendo en conta que noutros lugares (certo que en poucos) a transparencia e participación parece exemplar, agora toca levar a resolución á práctica. Dende fóra do concello, como persoa 'non pública', non se me ocorren grandes dificultades...\nPublicado por Agremon ás 11/10/2013 11:39:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: O Tesón, participación, plenos, política, sociedade\nA estas alturas, falar do mercado case presupón falar de transaccións a nivel internacional ou case. Neste caso, non. É do mercado de Ribadeo.\nHai xa algúns días saíu nos medios que o concello ía poñer máis duras as condicións para os xubilados que vendían nel. Onte saiu no xornal a última nova sobre o tema\nO caso non é tanto a nova de que os xubilados van ter que ter os seus papeis en regla para poñer postos, que é algo normal (outra cousa é que poidera facerse unha norma diferente, para permitir unha entrada extra de cartos nas casas deste colectivo). O caso é que estamos ante o enfrontamento dun colectivo de traballadores do concello e o alcalde. Non é a primeira vez que sucede, habendo enfrontamentos xa antes do encargo da Relación de Postos de Traballo do concello. Tampouco é novo que un enfrontamento xere declaracións con certas contradicións.\nNeste caso, polo que parece, o alcalde emitiu unha orde que nunha situación normal entendo que non faría falta: vixiar a ilegalidade. E a orde estase a cumprir ata un punto que ó alcalde parécelle que hai un exceso de celo.\nÓ final, resulta que o alcalde reclama igual celo para o conxunto de actuacións do colectivo (e ontes vin tomar nota de coches aparcados nun sitio indebido no que non vía tal dende hai tempo) mentras aclara 'é unha orde que non din, pero a policía está cumprindo o seu deber'. É dicir, actuando como político e non como técnico, o que lle corresponde á policía. Do mesmo actúa cando di que non lle quedará máis remedio que tramitar as denuncias que lle eleva a policía local polo tema, algo que leva facendo mes e medio e que pode que esteña no seu poder, pero que introduce unha graciabilidade política que fai que tamén se lle poidera aplicar ó alcalde o de igual celo para tódalas cousas. En caso contrario, entrariamos (estariamos) nunha discriminación política debida a ... e o 'debido a' pode ser calquera cousa, a convir, e entrar nunha situación desas que están facendo que a confianza nos políticos esteña en mínimos.\nA discrecionalidade política ... coido que é preferible que a discrecionalidade se empregue en facer normas para todos (un pouco máis para acó ou para aló, pero para todos) en troques de interpretacións de normas á medida (a parte do 'un pouco máis acó ou aló', agora si, agora non), que poderán ser avaladas polos xuíces pero que en calquera caso poden arrastrar un déficit de ética e unha discriminación por comparación.\nE a eficiencia funcionarial... algo do que se leva escrito tinta e tinta dende antes de Larra e que, como en calquera outro corpo laboral ou social, depende das persoas concretas, aínda que haxa corpos máis contaminados e outros máis sanos. E atacalo en conxunto ás veces supón esquecerse dese detalle: o corpo social está composto de persoas, de humanos, que actuamos de xeito individual.\nAsí pois, en ámbolos casos, humanos, pero que sexan cousas humanas non quere dicir que non haxa que actuar para tentar corrixilas, poñendo cada un a súa parte. Segundo entendo, neste caso, o do mercado e os cartos extra son só a puntiña do problema.\nPublicado por Agremon ás 11/08/2013 08:01:00 a.m. 0 comentarios\nRemato de coller os datos de temperaturas e chuvia da Pedro Murias, correspondentes a onte mesmo, e de incorporalos ás gráficas.\nResulta que nas chuvias de outono, pequenas variacións en días fan grandes variacións en cantidade caída. O ano actual segue sendo o máis chuvioso do século se contamos só os días pasados. Pero choivas torrenciais caidas noutros dous anos, 2006 e 2008,entre outubro e comezos de novembro, estiveron a piques de facelo recuar á segunda posición secular. Ben, polo momento, segue en primeira, e a piques de converterse, a falta de case 1/6 de ano, no terceiro ano máis chuvioso do século. De calquera xetio, aí queda a gráfica para amosar que outubro foi seco nun ano que se tiña destacado fortemente ata entón pola sú pluviosidade, e iso dende mediados de xaneiro ...\nEn canto ás temperaturas, a media do que se levaba de ano sempre foi baixa, pero dende comezos da primavera, foi a máis baixa do século, destacando mesmo a comezos de verán pola súa diferenza á baixa con outros anos. Pois ben, as calores deste último par de meses elevaron a media, de tal xeito que ten xa outros dous anos a menos de 5 centésimas de grao de diferenza ... o que quere dicir, coas previsións de hoxe mesmo, que seguramente antes de que remate a semana pasará ó terceiro posto. segue a ser frío de media, pero calquera o diría coas temperaturas de outubro!\nÉ dicir ... encamiñámonos á homologación das cifras xerais do ano coas doutros anos anteriores, pero facémolo grazas á anormalidade de temperaturas e choivas máis ben escasas no outono.\nPublicado por Agremon ás 11/06/2013 08:05:00 a.m. 0 comentarios\nReferenza a un acto de Amarante sobre o MST en Ribadeo e Santiago\nCorto e pego dende o blog de O Tesón e a web de Amarante:\nDiversos colectivos galegos e partidos políticos reúnense coa compañeira da Dirección Nacional do Movemento dos Sem Terra\nAMARANTE Setem coordinou a pasada semana a visita na Galicia da compañeira Kelli Mafort, da Dirección Nacional do MST e coordinadora nacional do Sector de Xénero.\nEsta visita enmárcase nunha xira europea para reunirse con outros comités de apoio ao MST, así como con colectivos sociais, partidos políticos e sindicatos. O obxectivo é informar sobre a situación do MST, o estado da reforma agraria popular e a preparación do VI Congreso Nacional que se celebrará en Brasilia en febreiro de 2014. Ademais, o MST pretende tamén identificar loitas e resistencias presentes en Europa, coñecelas e establecer alianzas.\nEntre os encontros, a compañeira mantivo reunións con membros de AGE e o BNG no Parlamento para tratar distintos temas, entre eles, a loita contra os agrotóxicos. Co Sindicato Labrego Galego, membro tamén da Vía Campesina, a conversa xirou en torno a reforma agraria popular e as relacións entre campo e cidade.\nAdemais, Mafort traballou con Amarante no vindeiro encontro de comités europeos, que terá lugar en outubro de 2014 en Galicia, coordinado tamén por Amarante.\nDurante a súa visita, Mafort relatou como continúa a loita do MST contra o neoliberalismo no Brasil, expresado nunha economía baseada na exportación de commodities agrícolas, que imposibilita o desenvolvemento do campo como produtor de alimentos. Nesta loita pola soberanía alimentar, o MST ten claro que son esenciais as relacións campo-urbano, pois nun país só cun 14% de poboación rural, é preciso que sexan as persoas que residen en cidades as que teñan que implicarse tamén na defensa da terra fronte ao agronegocio.\nNeste sentido, é interesante saber que no interior do Brasil, numerosas persoas que participaron nas protestas de xuño contra a copa confederacións, están achegándose ao MST para continuar a resistencia agora en proxectos máis concretos, neste momento en que a onda de manifestacións se encontra nunha fase de menor intensidade.\nKelli tamén nos falou da importancia do sector de xénero no MST, grazas ao que se conseguiu paridade total na formación e nos espazos de decisión. Sen embargo, a loita continúa por conseguir que as condicións de participación sexan realmente equitativas. As compañeiras continúan dando relevancia a dúas datas significativas a nivel mundial, o 25 de novembro e o 8 de marzo, data esta última que, desde o 2006, é dedicada á loita das mulleres co foco nas grandes transnacionais cuxas políticas e accións repercuten fortemente sobre as mulleres.\nOs encontros con colectivos resultaron en interesantes debates sobre todas estas cuestións.\nEn Compostela, estiveron presentes organizacións como o SLG, Contraminacción, Verdegaia e a Plataforma pola Auditoría Cidadá da Débeda (PACD-Gz) para tratar diversos temas, con especial protagonismo da defensa da terra fronte ás grandes multinacionais, sexa o agronegocio no Brasil ou empresas mineiras aquí. Así mesmo, debateuse sobre as relacións rural-urbano e o xurdimento de movementos como o 15M ou as protestas de xuño no Brasil.\nEn Ribadeo, a reunión con colectivos xirou en torno ao despoboamento do rural, cuestión común a ambas realidades, mesmo que a distribución da terra sexa tan diferente. Como contrarrestar isto desde unha resistencia colectiva dominou o debate que tivo lugar entre Mafort e membros da asociación O Tesón, iniciativas como Estruga ou O Amodiño, o proxecto de cooperación social O Formigueiro, o grupo de consumo As Grelas, labregas da zona, o Observatorio da Mariña pola Igualdade e a Casa Azul de Occidente.\nDesde AMARANTE Setem continuaremos traballando co MST en estratexias de apoio mutuo, ás que esperamos queiran sumarse outros colectivos.\nPublicado por Agremon ás 11/05/2013 05:43:00 p.m. 0 comentarios\nPolo momento, parece que o vento calmou. Non estaba calmo antes da fin de semana, cando tomei algunha fotos na punta da Cruz ás ondas, a escume, ó faro da illa Pancha sobrepasado polas ondas. E tamén, pouco despois, en terreos do antigo complexo de Benquerencia, o arco da vella.\nPublicado por Agremon ás 11/05/2013 07:55:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: fotos, Fotos ría de Ribadeo\nEntre chuzos que xa sitúan o ano actual entre os cinco máis chuviosos do século e están a piques de convertilo no cuarto (aínda que a piques de ser alcanzado polo 2006), escribo unha entrada sobre algo ben diferente: normas.\nAs normas, como outra lexislación, son humanas, e como tal admiten unha certa discrecionalidade. Hai normas como as impostas hai pouco en Madrid que prohiben durmir na rúa baixo multa de 750 € que levan a razoamentos do tipo 'pero, se tiveran 750 €, estarían durmindo na rúa?' que fan pensar que ou ben son un sinxelo erro ou ben o que procuran é criminalizar ós infractores vía o incumprimento non só da norma, senón do castigo da norma, a máis de non dar solución ó problema. Hainas como as da época nazi que puxeron un rodillo administrativo a funcionar para a eliminación inhumana de xente, e que deberan ser incumpridas por humanidade, pero que parece que rara vez o foron polo castigo que levaba a falta de aplicación. E outras moitas casuísticas.\nE así chegamos a Ribadeo, Praza de Xosé María López (como se ve nas fotos e no mapa de open street maps), unha noite como a de onte. Os contedores, abondo vacíos ... excepto un. A razón, clara. Ábrense cara a unha beira ocupada polos coches, que impiden achegarse a eles. Por certo, nun sitio de teórica circulación restinxida e aparcamento ... prohibido? Un pouco máis enriba, na mesma rúa Ubaldo Pasarón y Lastra, e por enésima volta, dunha ringleira de mogotes foi borrada do mapa (boeno, a falta dun, a día de hoxe, e algún outro co saínte abondo para que alguén se esnafre) con que 'xa se pode aparcar'.\nCoido que máis que normas 'boas' e 'malas', ás veces o que hai son normas 'que se cumpren' e 'que non se cumpren', ou 'que se fan cumprir' e 'que non se fan cumprir'. E en Ribadeo a tradición é algo parello a que 'as normas son para quen as traballa', e polo tanto, os demais non se ven afectados...\nPublicado por Agremon ás 11/04/2013 01:23:00 p.m. 0 comentarios\nOnte houbo unha xuntanza no lavadoiro da rúa dos Fornos. O local previsto polo concello de Ribadeo para asociacións foi sitio dunha xuntanza ronda onde xente relacionada con alternativas sociais e económicas se atopou con Kelli, da que só sabíamos que era traída por Amarante para entendemento por parte dos asistentes do movemento MST e (menos, por ser máis xenérico e variopinto) para a aproximación de Kelli á realidade socieconómica da nosa terra, na parte que poidera ter máis interese para ela.\nA cousa presentouse e pasouse logo á propia presentación dos asistentes. Ben, mellor, das asistentes, entre outras cousas, porque eran maioría (3/5 dos que asistimos) Cada quen, nesa presentación, dixo máis ou menos cales eran os seus intereses, a razón de por que estaba interesado na xuntanza. E así, despois, sen ter unha liña prefixada, Kelli puido expor liñas xerais sobre as que a xente congregada estabamos interesados. Foi despois ela quen puido atender a diferentes visións de problemas 'de aquí' relacionados cos problemas que trata de xeito preferente o MST.\nUnha charla diferente nun suave portugués brasileiro para abrir os ollos fronte a unha realidade que é do mesmo mundo que habitamos.\nHoubo quen tomou unha ampla nota do tratado, pero non fun eu. Se me fago cos apuntes ...\nPublicado por Agremon ás 11/02/2013 11:13:00 a.m. 0 comentarios


Clio: O apocalipse cada vez máis cerca\nO apocalipse cada vez máis cerca\nO reloxo do apocalipse ou tamén chamado o reloxo do xuízo final é unha esfera co mapamundi gravado e dúas agullas que non corren.\nUnha, a das horas, está permanentemente fixada nas doce; a outra, a dos minutos, foi desprazada en 19 ocasións durante a última metade do século.\nConsérvase dende 1947 nun edificio do campus universitario de Chicago, onde un grupo de investigadores traballaban nun proxecto cuxa misión era alertar ao mundo sobre os perigos da enerxía nuclear e a destrucción masiva.\nDespois de barallar varias ideas, decidiron usa-lo reloxo como símbolo de urxencia ante o perigo do apocalipse. Como pretendían que a imaxe do reloxo transmitise un sentimento de perigo inminente, posicionaron a agulla a 7 minutos da media noite. Posteriormente ocurreúselles a idea de mover o minuteiro para dramatizar acontecementos mundiais.\nTemos estado a 2 minutos para a media noite en 1953 tralas probas nucleares levadas a cabo por EEUU e a URSS e, no outro extremo, estivemos a 17 minutos en 1991, trala firma dos tratados de reducción de armamento entre as mesmas potencias.\nA última vez que se modificou a hora foi en xaneiro do 2007, cando o minuteiro se desprazou ata os 5 minutos para a media noite.\nElena V. S.\nBeatriz L. S.\nPublicado por Clio en 10:56\nEtiquetas: apocalipse, desastre nuclear, fin do mundo, reloxo\nGuerra do opio\nTortura no Antigo Réxime


O Consello Galego de Pesca analiza dous informes nos que baseará o pedimento de compensacións polo 'brexit' | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 20/02/2021 19:49\nNo pleno telemático do Consello Galego da Pesca presentáronse dous informes sobre os efectos do brexit. Un deles analiza o seu impacto en toda a actividade pesqueira e o outro avalía o papel do Tribunal de Xustiza da Unión Europea no seguimento do acordo comercial co Reino Unido.\nA partir deses textos, un grupo de traballo deseñará decontado a estratexia que se vai seguir.\n"Unha vez que teñamos perfilada esa estratexia de camiño, de futuro do sector pesqueiro galego, será abordada nas reunións tanto coa directora xeral como co presidente da Comisión de Pesca do Parlamento Europeo", sinalaba a conselleira do Mar, Rosa Quintana.\nO impacto do brexit no sector pesqueiro galego está cuantificado na perda duns 50 millóns de euros anuais e de 4.000 toneladas de capturas. Ademais, o Reino Unido non terá que someterse á Política Pesqueira Común da Unión Europea e iso significa que pode contar con máis cota para capturas e, en consecuencia, aumentar a súa frota. Ou sexa, máis competencia para o sector.\nO camiño das indemnizacións compensatorias é unha das alternativas: "As relacións co Arco Atlántico e coas rexións da Unión Europea están xa en marcha. De feito, xa hai un grupo de traballo constituído con Gran Bretaña para facer unha análise das indemnizacións que pode recibir o sector pesqueiro como onsecuencia dos danos que se van producir pola separación do Reino Unido", explicaba a conselleira Rosa Quintana.\nNa xuntanza deste sábado volveuse constatar que tanto a Xunta coma o sector consideran moi negativo a curto e longo prazo o acordo do brexit certificado pola Unión Europea.