A roupa colma a paciencia das auxiliares en Vigo\nTeima | Asalto á sanidade pública – Capítulo 2\nCarlos Asensio | Vigo, 14 de xuño. Onte pola tarde houbo concentracións de protesta na Coruña, en Vigo, en Pontevedra, en Compostela, en Ribeira e en Viveiro baixo o lema Acabemos coa corrupción sanitaria do PP. A plataforma SOS Sanidade Pública volveu alertar este luns do traspaso de actividade asistencial cara o sector privado, “a privatización das batas brancas, que Feijóo dixo que nunca faría”, denunciou Manuel Martín, un dos portavoces da plataforma. Outras batas, outras profesionais de estamentos do organigrama sanitario galego, levan tempo sufrindo as consecuencias dese traspaso. O conflito está latente en cada planta de cada hospital e centro de saúde do SERGAS. E de cando en cando estala; as veces por cuestións que parecen mínimas. Está a pasar en Vigo, no Álvaro Cunqueiro. A mecha prendeuna a roupa, desta volta rebentaron as auxiliares de enfermaría.\nO hospital Álvaro Cunqueiro está envolto na polémica desde a súa inauguración no 2015. Os profesionais traballan no centro en medio dun descontento cotiá polas condicións. Os problemas de hoxe veñen de atrás. O malestar das auxiliares de enfermaría que estas semanas andan de protesta en protesta empezaron no momento da apertura. “Non tiñamos nin portasoros para poñer a medicación”, di Maite, auxiliar na área de Psiquiatría. Ao seu carón, Cristina lembra o día do traslado: “Eu empecei a meter todo en caixas no Meixoeiro e unha compañeira díxome que no novo hospital íamos ter de todo e, cando chegamos aquí, non había nada de nada”. “Non tiñamos sequera xiringas, pero xa había pacientes ingresados”, di Pepa. “Tampouco bañeiras para lavar aos bebés”, asegura Lidia, que como Cristina, desempeña labores na área de Hospitalización, “non é que as de agora, portátiles, sexan moi alá”.\nAs auxiliares –a súa denominación administrativa é Técnico de Coidados Auxiliares de Enfermería [TCAE]– andan en protestas contra a xestión da concesionaria do Cunqueiro, a Sociedade Concesionaria Novo Hospital de Vigo, que é a encargada de manexar todo menos o persoal sanitario, nun modelo público-privado, unha laña no SERGAS pola que se está a producir este asalto á sanidade pública en Galiza.\nDesde hai un tempo, as auxiliares, o equipo é maioritariamente feminino, están obrigadas a carrexar coa roupa de cama e demais elementos téxtiles da habitación cara ao depósito de roupa sucia. Non é o maior problema, nin o único. Pero foi o que colmou a súa paciencia, como explica Pepa Freire, do Sindicato de Auxiliares de Enfermería (SAE), que reuniu a tres compañeiras para poñer en contexto as protestas que as levan a concentrárense venres si e venres tamén diante dos despachos de xestión do Cunqueiro. “Por medo ás represalias”, as traballadoras prefiren non facilitar os seus nomes reais. Así están as cousas na sanidade pública.\n“Os xerentes toman á xente por números e nos vemos persoas que é como nos ensinaron a tratar a un paciente”.\n“Antes a roupa metíase nunha bolsa e deixábase na porta da habitación e pasaba unha persoa de mantemento cunha gaiola con rodas a recollela. Nalgunhas plantas deixábanas todas nunha porta e logo carrexábanas todas xuntas”. Pero desde a Xerencia empezaron por dicir que as bolsas debían levarse unha a unha por risco de contaminación ou contaxio “e tamén por estética, porque parece que a concesionaria elevou esa orde”. Gastábase máis tempo que cando esa tarefa estaba encomendada ao persoal de mantemento (unha empresa externa, privada, como na maioría dos centros do sistema público). “Mesmo fixeron medicións e aseguraron que perdiamos catro minutos por bolsa de roupa”.\nServizo de limpeza nun centro do SERGAS. Na imaxen do cabeceiro, un venres de protesta das auxiliares na Xerencia do Cunqueiro.\nAs auxiliares negáranse a desenvolver esta tarefa. A principios de mes chegaron os expedientes sancionadores e as ameazas de perder postos nas listas (a maioría son traballadoras eventuais). A Xerencia contratou outra xente para facer recollida pola noite. As traballadoras empezaron a recibir cartas nas que se lles indicaba que debían atender á recollida, cuestión que non se especifica no seu estatuto profesional. Defendéronse e comezaron a convocar protestas ao mediodía.\nTodas as funcións que ten unha auxiliar nun hospital son funcións cedidas. A determinación das súas funcións queda en mans do centro.\nMentres, recollen roupa da cama e dos enfermos, tamén toallas, pero non trasladan as bolsas aos puntos de recollida. Ao parecer, a empresa subcontratada para a limpeza sostén que no prego de contratación non se inclúe a recollida. Un erro da Xerencia? As auxiliares non entenden as explicacións da Xerencia: “Non sabemos se é porque a persoa de mantemento, ao seres da concesionaria, non pode entrar na planta ou o que pasa”.\nO estatuto das auxiliares de enfermaría data do ano 1973, cando a profesión non estaba regulada e non se esixía o título de FP. “A ciencia e a medicina evolucionan, pero o dereito non”, explica Pepa Freire, “a lo menos non para todas igual, porque a Enfermaría, si que se lle recoñeceron funcións. De feito, todas as funcións que ten unha auxiliar nun hospital son funcións cedidas”. A determinación das súas funcións queda en mans do centro.\nAsí aparece no Artigo 74 do estatuto: “Corresponde ás Auxiliares de Enfermaría exercer, en xeral, os servizos complementarios da asistencia sanitaria en aqueles aspectos que non sexan da competencia do Persoal Auxiliar Sanitario Titulado. […] e, en todo caso, dependerán da Xefatura de Enfermería e da Dirección do centro. Igualmente cumprirán aquelas outras funcións que se sinalen nos Regulamentos de Institucións Sanitarias e as instrucións propias de cada centro, en canto non se opoñan ao establecido no presente Estatuto“.\n“En definitiva, poden asignarnos as funcións que consideren oportunas”, anota Pepa. Elas van seguir celebrando concentracións diante da Xerencia para que non lles sigan aumentando obrigas en función dos problemas de persoal, outra das lañas no SERGAS polas que se está a o asalto.\nQue fai unha auxiliar?\nO traballo organízase en tres quendas: mañá, tarde e noite. De luns a venres, nas de mañá e tarde, hai entre dúas e catro auxiliares por planta. A fin de semana, malia que o traballo non diminúe, o persoal soe quedar reducido á metade de efectivos. Polas noites, hai unha auxiliar, que pode estar para atender até 35 pacientes.\n“A cada usuario, no momento da acollida, temos que explicarlle onde vai a ir; pesalos, se ingresan para probas; falar coa familia e dicirlles como funciona a habitación, se ingresan … Todo para que o paciente se sinta o mellor posíbel”. Despois, unha vez por quenda, tómanlles a temperatura. Fan os baleirados de bolsas, cambios de soros, vías, “e hai sondas que hai que baleirar cada media hora”. Recollen mostras de feces, ouriños, esputos; tamén administran os edemas, “pode ser tres veces ao día, cada seis horas”. Fan o aseo do paciente observando o estado da pel, axudan na ducha, levantan os apósitos das curas… “Arranxo de camas, habitacións, reposición de baños, toallas, xabón, cambiar as pilas do dispensador de xabón, preparar de material e contabilizalo, preparar as habitacións, limpeza de carros de cura, de parada, tensiómetros, ordenar a farmacia, coller vías…”, engade Cristina. “Nalgunhas unidades, tamén temos que pedir as dietas polo ordenador, recibir os carros de comida, facer o reparto de bandexas de comida. Isto último desde que estamos no Cunqueiro”, di Pepa.\nTamén cambian de posición a pacientes para as comidas. “E axúdaslles coa comida, cortas o que precise cada un, dáslle de comer ao que non pode, a medicación oral, preparamos infusións e quentamos vasos de leite de noite”, conta Maite. As auxiliares completan o ciclo do ingreso, son as que recollen a habitación cando hai unha alta hospitalaria e déixana preparada para o seguinte ingreso. Ou cando entran a quirófano… “A veces veñen mareados e vomitan, hai que volver cambialos. Cambios de cueiro, cambios posturais… e despois informar de todo o que estea deteriorado na unidade”. E, agora, ademais, están a carrexar a roupa desde as habitacións até o punto de recollida de roupa sucia.\nHospital Álvaro Cunqueiro en Vigo, o gran ensaio de xestión público-privada da Xunta.\nOs cambios no traballo no novo hospital\nAs condicións do traballo e as relacións entre as traballadoras cambiaron no traslado ao novo hospital. A auxiliar que atende en Psiquiatría quéixase da “marxinación”, un área afastada e con carencias en material. “O que hai son enormes corredores”. Antes, contan, no Meixoeiro ou no Xeral “sabías onde topar a unha compañeira sempre que precisabas axuda. Aquí non, as plantas son tan grandes que nunca sabes onde a tes”. En Psiquiatría, di Maite, “os baños son do tamaño dos dun tren e na ducha, tes que estar premendo de seguido porque o fluxo de auga dura medio minuto. Non están adaptados para xente con mobilidade reducida e rematamos todas enchoupadas”. O problema cos baños é idéntico na área de Hospitalización e en todo o complexo.\nCo traslado, as condicións da atención empeoraron e as auxiliares advertírono desde o principio. Pepa Freire lembra que ao pouco de abrirse o Cunqueiro xa fixeran unha reclamación respecto da ratio auxiliar/paciente, “e mesmo a Valedora do Pobo dixo que non se estaba cumprindo a normativa”. A Xerencia estableceu as ratios en función d das patoloxías dos pacientes, “pero non é o mesmo un enfermo de 30 anos que un de 80”. E Lidia sinala unha tendencia que cada vez se fai máis evidente: “cada vez atendemos a xente máis maior, con patoloxías asociadas á idade”.\nUnha das estatísticas para avaliar o traballo foi o número de cueiros que lles poñían aos pacientes, porque iso diminuía as necesidades de atención personalizada.\nDaquela, unha das estatísticas para avaliar o traballo foi o número de cueiros que lles poñían aos pacientes, porque iso diminuía as necesidades de atención personalizada. “Unha persoa maior non sempre usa cueiro porque vai ao baño normalmente, pero se esa persoa está nun hospital, un sitio estraño, e se desorienta, ás veces tela que acompañar ao baño. Ou pódese mover ao baño, pero con axuda porque non é autónoma cento por cento. O que hai que facer é ter máis persoal, e que non nos poñan a cargar de cueiros a todos os pacientes… a autoestima dunha persoa conta”, indica Lidia. “Deberíase fomentar o autocoidado e a autonomía dunha persoa, explicarlle á familia o que ten que facer cando o paciente chega á casa. Cando alguén entra andando no hospital non ten porque saír encamada. Os xerentes toman á xente por números e nos vemos persoas que é como nos ensinaron a tratar a un paciente”.\nComo laminar á clase médica que se opón aos recortes e ás privatizacións


Castrolandín puido ser ata tres veces máis extenso do que se pensaba - Pontevedra Viva\nVenres 18 de Xuño, 2021 ás 16:06 do Venres 18 de Xuño, 2021\nCastrolandín puido ser ata tres veces máis extenso do que ata o de agora se pensaba. Esta é a principal conclusión que se desprende dos traballos que a Deputación e o Instituto de Ciencias de Patrimonio (Incipit) levan desenvolvendo ao longo deste ano no xacemento.\nA presidenta Carmela Silva, xunto ao director da escavación en Cuntis, Carlos Otero, e o investigador do Incipit e coordinador do proxecto, César Parcero, deron a coñecer os principais achados dos traballos que abren novas liñas de investigación.\nAs primeiras conclusións sobre a extensión do castro introducen para o equipo de investigación novos interrogantes xa que se ten coñecido que dentro do recinto amurallado principal había espazo libre de construcións mentres que as súas ladeiras, empinadas, de difícil acceso e peor defendidas, estaban habitadas.\nDeste xeito, o director da escavación, Carlos Otero adiantou que se abre unha nova liña centrada en pescudar a intensidade e as razóns da ocupación destas ladeiras, que poderían ter que ver co proceso de abandono do castro ou coas diferenzas sociais dentro da comunidade.\nAs construcións escavadas sitúanse nun segundo recinto habitacional de Castrolandín, nun espazo situado fóra do poboado amurallado do castro, nunha ladeira. Desta escavación, tal e como explicou Otero, extraéronse importantes achados como dúas vivendas das que unha, de seis metros de diámetro cunha lareira monumental no centro considerada a máis grande das documentadas no poboado ata o de agora, foi escavada na súa totalidade.\nTamén se descubriu un uso tardío desta zona e que a metade norte da cabana arrasouse nun evento aínda por esclarecer. Amais acháronse pezas, maioritariamente fragmentos de cerámica moi modesta de uso común, elementos para o traballo de tecido (pesas de tear e unha fusaiola) e o remate dunha fíbula.\nXunto á escavación tamén se desenvolveu un estudo por teledetección do castro e a súa contorna a través de drons, combinando as tecnoloxías LIDAR e a fotografía multiespectral. A revisión preliminar destes datos reforzan tamén a idea de que Castrolandín foi ata tres veces máis extenso.\nO coordinador, César Parcero, subliñou que este feito "despois de 20 anos de traballos no xacemento de Castrolandín, demostra que se pode seguir producindo coñecemento interesante, de que poden aparecer sorpresas e novidades como esta, relevante tamén dende o punto de vista da xestión do sitio arqueolóxico. Agora as persoas visitantes poden recibir unha información diferente da que recibían ata o momento".\nCastrolandín, escenario de tres espectáculos do Festival Atlántica


Camiñar polas estrelas xa é un pouco máis posible. Blog | Do Artesanato\nInicio Blog\tCamiñar polas estrelas xa é un pouco máis posible\nO acto contou coa presenza de José Luis Maestro, Director de Competitividade de Turismo de Galicia, e diferentes personalidades adicaron unhas palabras a un proxecto que, como recoñeceu Maestro, é especial “pola xente e polo territorio do que falamos”. Para detallar a ruta a nivel técnico, estivo presente Fran Calo, da asociación Amigos do Camiño por Muros-Noia. Dela destacou que certos camiños, coma o que une Cee con Muros, nin sequera existían, “houbo que facelos especialmente para a ocasión”. Calo realizou un enorme traballo de localización e documentación en máis de 230 quilómetros de trazado moi flexibles, xa que se poden realizar a pé, a cabalo ou en bicicleta, e que contan “cunha gran beleza e cantidade de patrimonio”, sentenciou.\nO xerente de Do Artesanato, Manuel Lema, non quixo deixar pasar a oportunidade de reivindicar que a Senda das Estrelas é un proxecto que leva gran parte da esencia de Do Artesanato, cunha filosofía impregnada moi parecida á desta entidade. Pola súa parte, Sol Agra, da Asociación de Hostaleiros da ría de Muros e Noia, destacou que “é unha iniciativa que beneficia a todos os empresarios da zona, sexan ou non pertencentes ó proxecto a día de hoxe ”.\nSenda das Estrelas está orientado a facer do senderismo un pracer, unha actividade que repare o corpo e a mente. Tendo a incomparable paisaxe da ruta entre Compostela e Fisterra como vista privilexiada e acompañamento constante, trátase dunha ruta circular, pois non é unha viaxe tan só de ida. Poderás ir ata a fin do mundo e volver, gozando polo camiño da gastronomía, do bo descanso, da relaxación e da plenitude que dá sentirse ben e en harmonía coa natureza.\nNeste proxecto, no que dende Do Artesanato estamos moi involucrados xunto a outros profesionais do sector turístico (como o Hotel Alén do Mar e o Restaurante Ríos, tamén presentes no acto) farás un percorrido polo paralelo 42 seguindo a dirección do Sol ata acabar a viaxe de ida no finisterrae. Regresarás a Santiago polo Camiño Inglés, percorrendo a ría de Muros e Noia, a chamada ría da Estrela, para rematar na cidade das cinco estrelas, que levarás para sempre contigo.


A Xunta pon en marcha a terceira edición do programa 'Medrando Xuntas' para promover o talento feminino na economía social | Noticias Vigo\nA Xunta pon en marcha a terceira edición do programa ‘Medrando Xuntas’ para promover o talento feminino na economía social\nA iniciativa está dirixida a todas as mulleres que ocupan postos de responsabilidade nas empresas e busca difundir as oportunidades que lles brinda este modelo de negocio para o seu desenvolvemento persoal e profesional\nPublicado por Noticias Vigo o día 01/03/2019 na sección de Economía\nA Xunta abre hoxe e ata o próximo 29 de marzo o prazo de inscrición para a terceira edición do programa ‘Medrando Xuntas’ co que se promove o talento feminino na economía social. A iniciativa da Consellería de Economía, Emprego e Industria conta con dous itinerarios, un dirixido a mulleres con responsabilidades de goberno e de xestión nas entidades de economía social e outro cuxas destinatarias son socias e/ou traballadoras.\nO primeiro dos itinerarios ofrece ás participantes unha formación desde a perspectiva de xénero, co fin de potenciar as súas capacidades directivas como factor clave no seu posterior desenvolvemento profesional. O curso contará con 60 horas de duración e terá lugar entre o 5 de abril e o 5 de xullo na sede da Escola Galega de Administración Pública (EGAP), en Santiago de Compostela. As docentes están especializadas nas diferentes áreas temáticas do curso que abarcan cuestións vinculadas á xestión das organizacións de economía social (organización de proxectos, innovación, transformación dixital, responsabilidade social e xestión do xénero e diversidade) e habilidades directivas como o liderado participativo, o desenvolvemento e marca persoal e comunicación e oratoria. Ademais, as alumnas contarán cun acompañamento personalizado durante toda a formación para axudalas a mellorar o seu desenvolvemento profesional.\n‘Medrando Xuntas. Socias e Traballadoras’ ofrece, doutra banda, unha formación específica enfocada ás mulleres pertencentes a organizacións de economía social en contornas urbanas e rurais. O curso terá unha duración de 20 horas e terá lugar no edificio administrativo da Xunta en Pontevedra, entre os meses de maio e xuño de 2019. Esta acción súmase ás xa realizadas noutras edicións en Lugo, A Coruña, Vigo e Ourense.Este programa formativo segue a mesma estrutura que o de directivas, cunha parte centrada en xestión das organizacións de economía social e outra en habilidades directivas.\n‘Medrando Xuntas’, que forma parte da Estratexia galega de economía social 2019-2021, inclúe ademais a organización dun foro participativo aberto a todas as mulleres da economía social. Será un espazo de conversa sobre os retos, desafíos e oportunidades que as mulleres teñen no mundo da economía social e as ferramentas e estratexias que se están a desenvolver para contribuír á construción de modelos de negocio de éxito a través da creación dunha nova economía máis xusta, solidaria e igualitaria.\nToda a información relativa ao programa pode consultarse na web da Rede Eusumo. As prazas para participar no programa formativo son limitadas. A preinscrición pode realizarse a través do formulario que se pode atopar na web de Eusumo. Ademais, para facer consultas e contar con información adicional está dispoñible a dirección de correo eléctronico [email protected]


Santiago Apóstolo 2016\nDe Remol - julio 20, 2016\nFAGAMOS DO SERVIZO A OPCIÓN QUE GUÍE A NOSA VIDA E A CONVERTA EN DISPOÑIBILIDADE QUE NON REXEITA, SENÓN QUE ACHEGA PARA CONSTRUÍR ENCONTRO, PARTICIPACIÓN, DIÁLOGO E ENTENDEMENTO DESDE O AMOR Á NOSA TERRA E A TENRURA DO PROXECTO DE XESÚS\n· ENTRADA: Eu sei de quen me fiei (Nº 9)\n· LECTURAS: Canta o sol (Nº 22)\n· OFERTORIO: Na nosa terra (Nº 36)\n· COMUÑÓN: Grazas, Señor, graciñas (Nº 50)\nBenvid@s á celebración deste día de festa. Festa é sempre sinónimo de alegría, encontro, colaboración e participación. Toda unha serie de actitudes que nos chaman a poñer o mellor de nós ao servizo de todos; que nos invitan a pasar do eu individual ao nós solidario na vivencia dunha mesma fe, concretada desde o amor a unha terra e cultura que compartimos e na que nos diriximos habitualmente a Deus. A celebración desta mañá, día de Santiago Apóstolo e día de Galicia, é unha invitación a non esquecer nunca que a fe temos que vivila en comunidade aprendendo a poñer os pés na terra –nos problemas, nos esforzos, nas dificultades e nas esperanzas das xentes coas que facemos país – e os ollos no ceo, onde atopamos a esperanza dunha plenitude que se fai amor acompañándonos neste camiño de loita e esforzo que facemos cada día xunto aos que comparten con nós o agradecemento a Deus por poder reunirnos e sentírmonos unidos na tarefa de facer a Deus presente nas nosas vidas.\n· Para que a alegría da festa non nos leve a esquecer que necesitamos pedir perdón e aprender a perdoar; SEÑOR, QUE NON FAGAMOS DO CORAZÓN UNHA PEDRA RANCOROSA.\n· Para que non descoidemos nunca o amor aos demais desde o respecto a cantos teñen traballado por facer unha sociedade máis xusta e solidaria; CRISTO, QUE NON FAGAMOS DO CORAZÓN UNHA PEDRA RANCOROSA.\n· Para que aprendamos a pensar o que dicimos e a dicir o que pensamos con respecto a quen nos escoita; pero sen faltar á verdade; SEÑOR, QUE NON FAGAMOS DO CORAZÓN UNHA PEDRA RANCOROSA.\nü Dinos Paulo na primeira lectura que a fe é coma ese tesouro que nos esforzamos en gardar e protexer para que ninguén nolo leve. Facémolo así non por intereses avariciosos, senón porque somos conscientes de que é algo bo; algo que nos axuda e alenta no día a día da nosa vida; algo que paga a pena conservar e compartir, porque nos produce a ledicia que nos fai saber estar ao lado de quen necesita dunha man para poder camiñar por vieiros de felicidade, paz ou respecto e dignidade. Paulo dille aos corintios, e desde eles tamén a nós, que a fe non é algo do pasado ou para ignorantes, como ás veces lle escoitamos aos que queren cuestionar as conviccións ou a nosa falta de coherencia. É verdade que é fráxil senón somos capaces e facela crecer para que dea froitos de todo canto supoña descubrir o rostro de Xesús en canto fagamos para poñer sorriso e ledicia na existencia e no corazón das persoas que non se senten nin contentas nin a gusto coas súas vidas. O tesouro é importante, pero a vasilla onde o levamos -cada un de nós- é fráxil, e se non a coidamos -formándonos, celebrando en comunidade e agradecendo xunt@s a Deus- pode romper... e cando isto ocorre, o que produce é desacougo, tristura e desesperanza. Non deixemos logo que a tenrura de Deus desapareza das nosas vidas, e traballemos para conservar este tesouro que nos anima e alenta ante a dureza das situacións da vida.\nü Porque, conscientes de que moitas veces temos a impresión de que todo nos vai mal e nada se endereita no camiño que percorremos, esta non pode ser a idea que marque o sentido que lle queremos dar ao que somos e facemos. As dificultades, os apuros, os fracasos... non poden ser os que marquen a motivación e o horizonte cara onde queremos dirixirnos. Como ben dicía Paulo: "andamos en apuros mais non desesperados". Ninguén nos vai sacar os problemas e as dificultades, pero si vai estar Alguén ao noso lado para facernos moito máis doado este momento. E ese Alguén non é anónimo nin se dilúe nunha luz que non identificamos, senón que se chama Xesús de Nazaret. El asumiu a nosa mesma condición, e co seu actuar marcounos un camiño que, se queremos seguilo, levaranos á meta onde, a pesares de ter moitas veces sementado con bágoas, acabaremos recollendo o froito entre cantares.\nü E para iso temos que pasar pola vida cunha sincera e verdadeira actitude de servidores. Un servizo que se ha desenvolver cada día e desde onde esteamos. Por iso é tan importante a fidelidade á terra na que vivimos e aos problemas dos homes e mulleres que nela vimos; o amor á lingua e o esforzo por non deixar que morra e desapareza, para que do mesmo xeito que os nosos antepasados a recibiron e a fixeron chegar ata nós, poidamos nós transmitila, con amor e normalidade. Sen imposicións nin decretos, senón porque a sentimos e necesitamos e nos expresarnos a través dela. E iso non pode facerse senón é desde actitudes de servizo e xenerosidade. A violencia, a imposición, o quitarte ti para poñerme eu... nunca serán camiños de xenerosidade nin de expresión de que a terra, a fala, e a cultura non son máis ca medios para que as persoas nos encontremos, nos queiramos e nos axudemos desde o aquí cercano que se abre á fraternidade de quen está lonxe, e de quen non nos desentendemos. Pensar en global e actuar en local, dicimos moitas veces. Ese é o sentido da celebración de hoxe. Pensar que somos cidadáns do mundo, queridos por Deus, e chamados a devolverlle ese amor a través do noso traballo comprometido e solidario cos que temos máis preto. E aquí está o verdadeiro servizo do que nos fala Xesús no Evanxeo.\nRecemos xunt@s presentando ao Señor a oración comunitaria e dicindo:\nQUE ACTUEMOS COA BONDADE E XENEROSIDADE DE QUEN SERVE\nˣ Neste día de Santiago e de Galicia, recemos agradecidos ao Señor por ter unha fala na que poder entendernos e unha cultura desde a que poder expresarnos e rezar a nosa fe, OREMOS.\nˣ Para que saiamos da celebración co corazón alegre, a cabeza fría e as mans dispostas a servir sen prexuízos nin violencia a quen nos pida colaboración e axuda, OREMOS.\nˣ Para que fagamos o esforzo por vivir cos nosos familiares e veciños canto temos escoitado, compartido e agradecido nesta celebración, OREMOS.\nˣ Por todas as xentes de Galicia, para que nos esforcemos en facer da nosa convivencia un medio para escoitarnos, dialogar e avanzar non excluíndo a quen pensa distinto a nós, senón buscando o que temos en común e beneficia a todos, OREMOS.\nGrazas, Señor, por este momento de fe compartida e de oración agradecida, na que nos invitas a poñer o mellor de nós ao servizo do demais. P.X.N.S. Amén.\nNon podemos esquecer que a "misericordia non é só o obrar do Pai, senón que ela convértese no criterio para saber quen son realmente os seus verdadeiros fillos. Así entón, estamos chamados a vivir de misericordia, porque a nós en primeiro lugar aplicóusenos a misericordia". Non é unha proposta romántica ou unha resposta débil ante o amor de Deus, que sempre quere promover ás persoas, xa que "a misericordia é trabe mestra que sostén a vida da Igrexa. Todo na súa acción pastoral debería estar revestido pola tenrura coa que se dirixe aos crentes; nada no seu anuncio e no seu testemuño cara ao mundo pode carecer de misericordia" (Amoris laetitia 310).\nDe Remol - enero 04, 2019\nApostando por unha proposta que supera o relativismo minifundista: EPIFANÍA. Con tod@s e para tod@s Descarga o ficheiro CantosPanxoliñas\nAbrindo os ollos e mirando aos lados O ciclo do Nadal achéganos hoxe a perspectiva dunha fe universal e superadora de fronteiras. E nun mundo onde sobran palabras e faltan feitos, esta festa de hoxe debería levarnos a reflexionar sobre cal é a nosa actitude respecto a esta universalidade que nos trae o nacemento de Xesús. El insiste en que non somos nin europeos nin africanos nin …, senón persoas e irmáns. Iguais en dignidade e plurais en vivencias, comportamentos ou linguas. Como fixeron aqueles magos, prostrémonos tamén ante o Deus que rompe fronteiras para irmandar persoas!\nCorazón misericordiosoGrazas, facernos ver que as fronteiras separan e dispersan. Señor, que nos afastemos de canto nos enfronta.Grazas, por facernos sentir a irmandade que nos iguala como persoas e irmáns. Cristo, que nos afastemos de canto nos enfronta.Grazas, por facernos visibl…\n18 domingo TO C 2016\n17 Domingo TO C 2016\n16 Domingo TO C 2016\n15 Domingo TO C 2016\n14 Domingo TO C 2016


O detido por picar rodas no acto de Vox: 'Non podo quedarme quieto ante xente supremacista e fascista' - Pontevedra Viva\nZona de estacionamento da Finca Batacos de Salcedo\nO detido por picar rodas no acto de Vox: "Non podo quedarme quieto ante xente supremacista e fascista"\nVenres 15 de Febreiro, 2019 ás 15:00 do Venres 15 de Febreiro, 2019\nPunzón desaparafusador utilizado polo sospeitoso\n"Non podo quedarme quieto ante xente supremacista e fascista, teño que pasar a acción". Esta foi a razón esgrimida por un mozo de 27 anos para provocar danos en vehículos estacionados na Finca Batacos de Salcedo durante a presentación oficial de Vox en Pontevedra.\nO mozo, veciño de Pontevedra, con antecedentes policiais e unha recoñecida ideoloxía antifascista, foi detido pola Policía Nacional como sospeitoso de picar rodas e raiar a carrocería de 28 vehículos. Na súa declaración na Comisaría Provincial, recoñeceu a autoría dos feitos e explicou que actuou movido por cuestións ideolóxicas, polo seu rexeitamento ás políticas que defende o partido que lidera Santiago Abascal a nivel nacional.\nOs feitos ocorreron o pasado sábado 9 de febreiro con motivo dun acto protagonizado polo secretario xeral de Vox España, Javier Ortega Smith. O detido supostamente danou os coches situados na zona de estacionamento mentres no interior da carpa da Finca Batacos estaba a producirse o acto, isto é, nalgún momento entre as 20.00 e as 22.00 horas.\nA Comisaría da Policía Nacional recibiu desde a pasada fin de semana un total de 28 denuncias de persoas afectadas polos danos. Nalgúns casos, ao chegar aos seus coches atoparse cunha ou as catro rodas picadas e, noutros, tamén tiveron danos na carrocería, que apareceu raiada. Para realizar estas desfeitas utilizou presuntamente un punzón que lle foi intervido.\nA Policía Nacional atribúelle un delito de danos que estaba a cometer cando foi sorprendido por unha patrulla policial. Os axentes que se atopaban levando a cabo labores de prevención da seguridade cidadá na contorna detectárono merodeando entre os vehículos estacionados de forma sospeitosa.\nNese momento, os axentes xa o identificaron e interviñéronlle un desaparafusador oculto entre as súas roupas, pero non lograron detelo. Cando o interpelaban sobre o alí ocorrido, saíu fuxindo á carreira sen que puidesen darlle alcance.\nTras efectuar unha inspección ocular na zona detectaron varios vehículos afectados coas rodas picadas e rayazos nalgún deles e os axentes policiais estableceron un dispositivo de procura do presunto autor dos danos, pero esa noite xa non logrou ser localizado. A pesar de que coñecían a súa identidade, non puideron detelo ata o mércores 13, pois non volveu ao seu domicilio. Finalmente, foi arrestado catro días despois sobre as 22.00 horas da noite nas proximidades do seu domicilio.\nO mozo manifestou aos axentes tanto no momento de ser identificado como no momento da súa detención consignas de tipo político. Tras o arresto e a súa confesión, foi posto a disposición do Xulgado de Garda, que decretou a súa posta en liberdade en calidade de investigado.\nNove denuncias por rodas picadas e coches raiados durante o acto de Vox en Salcedo


A Eurocidade Cerveira-Tomiño mellora a xestión compartida de servizos\nOs dous concellos veciños pretenden lanzar a Tarxeta Eurocidade, e organizan as Xornadas de Turismo Cerveira-Tomiño, o próximo día 31.\nDinámico e ambicioso, así se presenta o Plan de Actividades da Eurocidade Cerveira-Tomiño para 2019, aprobado nestes días polo Comité de Xestión Estratéxica. Alén de dar continuidade a algunhas accións-chave e consolidar eventos, os dous concellos veciños pretenden lanzar a Tarxeta Eurocidade, así como aplicar unha plataforma tecnolóxica para xestión de servizos públicos partillados. O obxectivo é axilizar rutinas diarias comúns ás dúas poboacións.\nO conxunto ampliado de actividades propostas para execución no corrente ano no territorio común de Cerveira-Tomiño, encóntrase distribuído en dous grupos: un referente ao proxecto Axenda Estratéxica de Cooperación Transfronteiriza, financiado polo Interreg V-A, e un segundo relacionado con iniciativas promovidas polos dous gobernos locais.\nEn ambos os casos, a liña de actuación incidirá no reforzo da participación pública e da xestión compartida de servizos públicos. Neste ámbito, hai dous mecanismos novos e interactivos para aplicación en 2019. Trátase do lanzamento da devandita Tarxeta da Eurocidade Cerveira-Tomiño, que permitirá a identificación dos cidadáns nos diversos servizos municipais, con posíbeis vantaxes; e a implementación dunha plataforma tecnolóxica para a xestión de servizos públicos coma a Piscina Municipal de Vila Nova.\nNo ámbito da economía, foron identificados dous sectores-chave, Turismo e Plantas Ornamentais, para os cales xa foron dinamizados grupos de traballo de forma a afondar o coñecemento e definir unha promoción conxunta. Unha das accións xa delineadas é a organización das Xornadas de Turismo Cerveira-Tomiño, o próximo día 31 de xaneiro.\nAsemade continuarán prestándose, durante o ano de 2019 servizos coma os que prestan as provedoras/valedoras da cidadanía; a 3ª edición do programa “Deporte para Todos” con actividades gratuítas para nenos, usuarios dos IPSS e maiores de 55 anos de idade; e o proceso de Orzamento Participativo Transfronteirizo (OPT), nomeadamente a realización dos dous proxectos electos na 3ª edición do OPT para realización de actividades para ocupación dos tempos libres para nenos e mozos, e o lanzamento da 4ª edición en setembro.\nAlén destas accións integradas no proxecto da Axenda Estratéxica Transfronteiriza Cerveira-Tomiño -con prazo de conclusión en decembro de 2019 e unha participación, até ao momento de máis de 7000 persoas-, Cerveira e Tomiño tamén promoven eventos culturais, con organización e financiamento conxunto. Está prevista unha edición máis de “EDUCARTE” Mostra de Arte Infantil e Xuvenil que presenta, en maio, decenas de traballos artísticos elaborados polos alumnos das varias escolas de Cerveira e Tomiño; o Eurocidade Cerveira-Tomiño Kids Festival, dirixido á poboación moza dos dous concellos; e a promoción dun premio de pintura integrado no certame “Pintor António Fernandez”.\nTras a sinatura da Carta da Amizade Cerveira-Tomiño (11 de xuño de 2014), a cooperación entre os municipios foi consolidada con accións que reforzaron positivamente as relacións institucionais e sociais, tendo como prioridade a participación pública e activa da cidadanía. Dando máis un paso de afirmación na cooperación transfronteiriza, os dous gobernos autónomos avanzaron coa constitución da Eurocidade Cerveira-Tomiño (4 de outubro de 2018). O obxectivo é continuar a traballar en prol da aproximación das comunidades fronteirizas, da supresión das dificultades subxacentes ás fronteiras, e da promoción do desenvolvemento económico, social e cultural.


OURENSE DIXITAL .com __Presentado este martes na Deputación de Ourense o número 25 do Anuario da Gaita\nPresentado este martes na Deputación de Ourense o número 25 do Anuario da Gaita\nFoi presentada este martes unha nova edición do Anuario da Gaita, que chega este ano á súa edición número 26 e abrangue nos seus diferentes apartados temas relativos ás actividades divulgativas, investigacións e estudos sobre este instrumento. Ademais de colaboracións de expertos e traballos de ámbito histórico e etnográfico.\n26 de SETEMBRO de 2012: OURENSE DIXITAL\nO vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández, e o director da Escola Provincial de Gaitas e da Real Banda de Gaitas, Xosé Lois Foxo, presentaron este martes unha nova edición do Anuario da Gaita, publicación editada pola institución provincial e que constitúe unha referencia no eido da investigación e na difusión deste instrumento musical tradicional. O Anuario da Gaita chega este ano á súa edición número 26 e abrangue nos seus diferentes apartados temas relativos ás actividades divulgativas, investigacións e estudos sobre este instrumento, ademais de colaboracións de expertos e traballos de ámbito histórico e etnográfico.\nRosendo Fernández dixo que o Anuario da Gaita "recolle cada ano parte da tradición de Ourense e Galicia vencellada a un instrumento galego como é a gaita, traballo que non sería posible sen a dedicación e esforzo de Xosé Lois Foxo e o seu equipo". Rosendo Fernández engadiu que Ourense mantivo dende vellos tempos "unha importante tradición musical, levando a dianteira en moitos sensos en relación ao desenvolvemento da cultura galega, algo polo que é considerada a Atenas de Galicia, e que se corrobora co traballo de difusión e investigación que dende a Deputación de Ourense e a Escola de Gaitas se fai por este instrumento".\nLaura Seara y Miguel Fidalgo encabezan al Congreso y al Senado por el PSOE en Ourense para el 20-N\nMiles de personas bajo un sol de justicia en la tradicional Batalla de Moros y Cristianos de A Sainza\nLos inmobialiarios ourensanos advierten de que es buen momento para invertir en vivienda en Ourense\nJosep Puxeu dará por iniciados este lunes los trabajos del nuevo abastecimiento de agua a la ciudad


Un novo incendio afecta o reactor número catro da central nuclear xaponesa de Fukushima | Consumer\nUn novo incendio afecta o reactor número catro da central nuclear xaponesa de Fukushima\nA CE alerta da situación "apocalíptica" que se vive nestas instalacións\nUn novo incendio declarouse no edificio do reactor número catro da central nuclear de Fukushima, no nordés de Xapón, onde outro tres reactores rexistran problemas tras o terremoto ocorrido o pasado venres, segundo informa a propia empresa operadora. Ante esta situación, a Comisión Europea (CE) alertou da situación “apocalíptica” que se vive na central.\nO lume orixinouse outra vez pola combustión de hidróxeno e detectouno un traballador ás 5:45 hora local (20:45 GMT), aínda que á media hora xa non se vían chamas no recinto, segundo a televisión NHK. Ademais, inicialmente sinalouse que os bombeiros trataban de extinguir o lume, pero a compañía, Tokyo Electric Power (TEPCO), asegurou que nestes momentos o nivel de radioactividade é demasiado alto como para enviar alí aos seus traballadores.\nAs chamas afectaron á barreira exterior da estrutura que protexe ao reactor, explicou o portavoz de TEPCO, Hajimi Motujuku. Aos técnicos preocúpalles o aumento da temperatura preto do núcleo e exponse arroxar desde helicópteros auga salgada para arrefrialo se o incendio destrúe as instalacións, o que evitaría así o temido proceso de fusión por sobrecalentamiento. NHK subliñou que a radioactividade agora é “moi alta” e hai unha “necesidade urxente” de que se inxecte suficiente líquido refrigerante na piscina na que están almacenadas as barras de combustible atómico do reactor número catro.\nMotujuku sinalou que o incendio comezou por unha combustión de hidróxeno proveniente das varillas, que quedaron expostas cando baixou o nivel da auga. A temperatura na piscina chegou aos 84 graos centígrados, moi por encima da ideal para manter estables as barras, o 70% das cales quedaron danadas, segundo a axencia Kyodo. Leste mesmo reactor -que estaba apagado- sufriu hai case 24 horas outro lume en case o mesmo lugar, apagado en poucas horas pero que provocou que a radioactividade superase ata 100 veces o límite permitido, aínda que segundo as autoridades non houbo fuga.\nO comisario europeo de Enerxía, Günther Oettinger, indicou onte que as autoridades xaponesas han perdido practicamente o control en Fukushima. “Falouse de apocalipse e eu creo que esta palabra está particularmente ben elixida”, resaltou tras a reunión de alto nivel sobre enerxía e seguridade nuclear dos Vinte e sete na que se acordou someter a probas de resistencia voluntarias ás centrais nucleares europeas. “Espero que non ocorra o peor, pero non podemos excluír que ocorra o peor nas próximas horas e días”, advertiu o comisario de Enerxía.\nEn canto ao número de vítimas do terremoto e posterior tsunami, a policía xaponesa ha informado que polo menos 3.676 persoas morreron e 7.558 están desaparecidas. Ademais, as autoridades situaron en 25.000 os rescatados, mentres que cada vez son maiores os problemas de abastecemento para os sobreviventes.\nA UE examinará os seus centrais\nA Unión Europea (UE) levará a cabo probas de resistencia voluntarias aos seus centrais nucleares, segundo anunciou o comisario Gunther Oettinger. O obxectivo destas probas é avaliar a resposta das centrais nucleares europeas fronte aos problemas que rexistraron as de Xapón nos últimos días.\nO comisario explicou que as probas son voluntarias porque a UE non pode obrigar legalmente a realizalas, pero mostrou a súa confianza en que participen todos os países comunitarios con plantas atómicas, xa hai consenso xeral en levalas a cabo. O test efectuaranse axiña que como na UE acórdense os requirimentos e criterios técnicos, e para iso os responsables comunitarios volverán reunirse nas próximas semanas.\ncentrais combustible atómico hidrógeno-gl radioactividade terremoto


Medidas de prevención dos contaxios | Coronavirus\nComo se reproducen os virus?\nMedidas de prevención dos contaxios\nAntes que nada observa este vídeo\nOs porques destas restriccións.\nPor qué non damos a man nen bicos?\nO coronavirus pode permanecer activo durante algunhas horas fóra do corpo, dependendo das características da superficie.\nNa nosa vida cotián tocamos toda clase de superficies onde pode que estea o virus, que puido chegar a elas polo espirro dalgún enfermo.\nSe temos o virus na man aínda non estamos infectados, porque a pel nos protexe. O virus aínda está fóra do noso corpo.\nPero coas mans adoitamos tocàrmonos o naris, a boca, os ollos... e por elas o coronavirus si que pode entrar no noso corpo... e ademáis se os temos na nosa pel podémosllo pasar a outras persoas ao darlles un bico ou a man.\n(Fonte Principia Marsupia)\nPor que lavar as mans?\nEiquí entra a maxia do xabrón.\nAs moléculas do xabróns están formadas por unha cabeza que atrae á auga, e unha cola raxa.\nAsí, a cola das moléculas do xabrón engánchanse á envoltura de graxa do virus e desfai a súa estrutura.\nPor que a distancia social de un metro e o confinamento na casa?\nA distancia social é unha ferramenta que os encargados da saúde pública recomendar para diminuír a multiplicación dunha enfermidade que se transmite de persoa a persoa. Hai que se manter lonxe dabondo doutras persoas para que o coronavirus non se transmita.\nA distancia social non evita o 100% dos contaxios, pero axuda enormemente a súa redución.\nSe o facemos correctamente e a grande escala, a distancia social racha ou diminúe a cadea de transmisión. Pensade que as persoas poden transmitir o coronavirus dende, cando menos, cinco días antes de amosar síntomas.\nA distancia social limita o número de persoas cos que un infectado ten contacto e aos que pode contaxiar, aínda antes de se decatar de que ten o virus.\n(Fonte: Thomas Perls en Publico.esl)\nConvírtete nun divulgador da prevención\nRealiza un mural onde expoñas as medidas que temos que tomar para evitar a propagación do Coronavirus.\nFaille unha foto e difúndeo polas redes sociais.


ESF Galicia - Honduras: enero 2009\nLa Majada é unha pequena comunidade dunhas 43 vivendas na que ESf está a traballar. Agora que estamos a traballar na formulación pode sernos útil ver unhas fotografías do lugar para que nos situemos.\nA aldea está separada en tres anacos, unha zona na ladeira dun cerro ( outeiro), outra parte na zona baixa, e por ultimo unha pequena máis apartada nas proximidades dunha quebrada ( regato) que se chama el Zapote.\nCasa na parte baixa da aldea.\nVistas da zona desde o cerro onde se via situar o depósito ó fondo\nvese parte da zona da aldea que se sitúa na parte chan.\nNesta fotografía podese ver a ladeira onde se encontran asentadas\na maior parte das vivendas que conforman La Majada.\nVista desde onde se asenta o depósito.\nCasa tradicional no Zapote, unhas das 3 partes nas que se divide a\nVivenda nova, na parte baixa xunto á Pulpería ( ultramarinos)\nForno dunha das casas.\nIgrexa da comunidade\nInterior da pulpería , a xente vendo a novela.\nMuller cargando a auga\nPublicado por xas en 17:59 2 comentarios: Enlaces a esta entrada\nNesta imaxe vese un pouco de como é a paisaxe típica en Marcovia\nzonas planas, con plantacións de cana de azucar e vexetación de\nsabana. Rodeado de montañas ó fondo. Hai que dicir que ese verdor\nque se ve na foto só é porque foi sacada na estación húmida.\nPraza de Marcovia ca Alcaldía ó fondo.\nMarcovia, é a capital da municipalidade do mesmo nome. Hai\nvarias partes dentro do mesmo casco urbano, unha parte tradicional,\npodemos dicir como o " casco vello" e as ampliacións que se diron\ntras o furacán Mitch chamada Renacer, onde con cartos procedentes\nde diversos paises financiadores intentouse reinstalar ós evacuados.\nIgrexa de Marcovia\nDepósito na entrada a Renacer\nUn dos depósitos de auga potable , e campo de fútbol en Renacer\nRenacer, é unha parte de Marcovia, da zona urbana\ndo concello onde se asenta a alcaldía. Foi unha ampliación feita\ndespois do Mitch, o furacán que hai 10 anos asolou todo o Caribe,\nespecialmente en Honduras. A fotografía de abaixo mostra un Kinder\n( centro de educación infantil, feito por ONGs alemanas, en Renacer.\nA seguinte é o proxecto de biblioteca, construido pero que nunca se\nusou e o mercadao que por problemas da organización xestora\ntampouco nunca se chegou a estrenar, o que me fai preguntar se realmente\nfoi un proxecto realmente ben resolto polas ONGs .\nIstodebe ser algo do queaprendamos, para non cometer erros coma estes.\nKinder en Renacer Marcovia.\nMercado en Renacer Marcovia.\nBiblioteca en Renacer Marcovia.\nUnha das "rúas" de Renacer na localidade de Marcovia, hai que\ndicir que estas zonas foron feitas por ONGs en época de emerxencia,\npero deberíamos pensar todos e reflexionar se eses proxectos foron\nadecuadamente resoltos, é dicir unha ONG debe dar vivendas dignas\npara a vida e levar un seguemento sobre o proxecto ,e no meu caso\npareceume que aquí houbo un pouco de desentendemento cousa\nque me da moita lástima, por que casas feitas por eles mesmos teñen\nmáis dignidade que as casas feitas por ONGs cando eu entendo que,\nestas deberían ser un exemplo. Non me refiro con isto a que sexan\ncasas de ricos, soamente digo dignas.\nPonte sobre o río Choluteca o pasares moi preto de Marcovia\n( centro urbano), en dirección a MOnjarás, outra das poboacións\ndo concello e o núcleo máis desenrolado e poboado.\nMonjarás, a aldea máis poboada de toda Centroamérica, moito\nmáis grande é millor equipada que Marcovia ( capital municipal),\nten grande cantidade de comercios, e é unha poboación tranquila\ne prospera, a diferencia de Marcovia. Está asentada na carretera\nque une Choluteca co mar.\nPublicado por xas en 17:01 2 comentarios: Enlaces a esta entrada\nPublicado por Carmen en 14:19 2 comentarios: Enlaces a esta entrada


Ojos azules de Toni Morrison, o segundo libro do Club de Lectura Semanal – O Ensanche\nOjos azules de Toni Morrison, o segundo libro do Club de Lectura Semanal\nOjos azules. Información da obra\nToni Morrison (Ohio, 1931), escritora, editora e profesora estadounidense, naceu no seo dunha familia de raza negra moi pobre. Apesar das dificultades financeiras da familia, que sofría as consecuencias da Gran Depresión, Morrison era unha lectora ávida. Algúns dos seus autores favoritos eran Austen e Tolstoi.\nEn 1949 comezou os seus estudos na Universidade de Howard (Washington DC), onde se graduou en Inglés en 1953. Completou os seus estudos na Universidade Cornell, onde presentou unha tese sobre o suicidio nos trabalhos de Faulkner e Virginia Woolf. Entre 1955 e 1957, ensinou inglés na Universidade do Sur de Texas en Houston. Despois, retornou á Universidade Howard, onde ocupou un cargo de profesora. En 1958 casou co arquitecto xamaicano Harold Morrison, que tamén daba aulas na mesma universidade. O matrimonio tivo dous filhos e divorciouse en 1964.\nTras a separación, Toni Morrison mudouse para Siracusa, no estado americano de Nova York, onde se tornou editora. Un ano e medio despois, foi contratada pola Random House.\nParalelamente á carreira de editora, Morrison deu aulas de inglés na Universidade Estatal de Nova York e no campus de Brunswick da Universidade Rutgers. En 1984, foi nomeada cun cargo honorario na Universidade de Albany. Tamén foi profesora en Yale e na Bard College. De 1989 até a súa xubilación en 2006, a autora ocupou a cadeira Robert F. Goheen en Humanidades na Universidade de Princeton.\nEn xuño de 2005 foi agraciada cun diploma honorário de Doutora en Letras pola Universidade de Oxford. En 2011, a Universidade Rutgers tamén ofreceu á autora o título honorario de Doutora en Letras. En marzo de 2012, estableceu a súa residencia no Oberlin College.\nToni Morrison comezou a se dedicar á ficción na época en que facía parte dun grupo de poetas e escritores que se encontraban na Universidade Howard para departir sobre literatura. Nun dos encontros, a autora presentou un conto sobre unha rapaza negra que soñava con ter ollos azuis. O conto serviu de base para a súa primeira novela, The bluest eye (“O ollo máis azul”), publicado en 1970. O libro foi escrito mentres Morrison daba aulas na universidade e criaba os dous fillos pequenos.\nO seu segundo libro Sula publícase en 1973 e en 1977 Song of Salomon (“A canción de Salomón”), un relato sobre a reunion do materialismo e o poder do amor que se converteu rapidamente nun éxito popular e que lle valeu o Premio da Crítica (National Book Critics Award) dese ano.\nEn 1981 saíu á luz Tar Baby, e seis anos despois, en 1987 aparece Beloved, un libro que relata a historia dunha escrava que encontra a liberdade, pero que mata á súa filla en idade infantil para salvala da escravitude. Este libro supuxo a súa consagración definitiva e valeulle a obtención do Premio Pulitzer. A continuación apareceron Jazz (1992) e Playing in the dark (“Xogando na escuridade”), que foron grandes éxitos de vendas.\nEn 1993, aínda que as súas obras completas non comprendían máis que seis títulos, estes bastáronlle para que lle fose outorgado o Premio Nobel de Literatura e así converterse na primeira muller negra en recibir esta distinción.\nA súa obra, só traducida ao castelán, é a seguinte:\nSula (Ed. Debolsillo)\nAmor (Ed. Debolsillo)\nUna bendición (Ed. Debolsillo)\nLa isla de los caballeros (Ed. Debolsillo)\nParaíso (Ed. Debolsillo)\nBeloved (Ed. Debolsillo)\nLa canción de Salomón (Ed. Debolsillo)\nJazz (Ed. B)\nVolver (Ed. Debolsillo)\nLa noche de los niños (Lumen, proximamente)\nA obra. Ojos azules (1970)\nPecola é unha rapaciña que vive cos seus pais e ten unha curmá que se chama Claudia. Gústanlle as bonecas e as caléndulas, que non lle gustan a ninguén excepto a ela.\nPecola é negra e cre que é fea porque non se parece a Shirley Temple. E ten un truco para desaparecer cando os seus pais se pelexan ou o seu pai a molesta polas noites: pensa en que ten uns preciosos ollos azuis e que todo o mundo admira a súa beleza e que as outras nenas a envexan. Pero ese soño nunca se converterá en realidade e Pecola seguirá atrapada na triste vida que lle tocou en suerte.\nNesta novela pártese da realidade dunha rapaciña desgraciada para tratar temas moi diversos, como o concepto de beleza imposto, a voz feminina ou a infancia truncada, e conségueo cunha historia dura e deliciosa ao mesmo tempo.\nPrevious CHARLAS PARA MAIORES\nSeguinte En novembro no Club de lectura mensual estamos a ler: La espuma de los dias


O Eurogrupo acorda unha rede de seguridade tripla por valor de medio billón de euros\nEntre os días 7 e 9 de abril, o Eurogrupo –na súa composición ampliada ós 27 Estados membros- reuniuse mediante videoconferencia para ofrecer unha resposta económica coordinada á actual crise sanitaria así como ós retos asociados ó período posterior.\nBruxelas, 10 de abril de 2020- As propostas do Eurogrupo, que responden ó chamamento realizado polos xefes de Estado e de Goberno europeos o pasado 26 de marzo, únense ás medidas xa adoptadas a nivel nacional e da UE, como o gasto fiscal inmediato dirixido á contención e o tratamento da enfermidade ou a maior flexibilidade das normas europeas de axudas de estado.\nMEDIDAS DE RESPOSTA Á CRISE\n1) Medidas inmediatas\nO Eurogrupo acordou unha rede de seguridade tripla dirixida ós EEMM, ás empresas e ós traballadores por valor de medio billón de euros:\nProtección dos orzamentos nacionais con liñas de crédito do MEDE\nO Eurogrupo propón establecer un Apoio de Crise Pandémica (Pandemic Crisis Support) baseado nunha liña xa existente do Mecanismo Europeo de Estabilidade (MEDE) coñecida como ECCL (Enhaced Conditions Credit Line) Esta medida podería estar operativa previsiblemente en dúas semana e activaría ata 240 000 millóns de euros.\nAdemais, estaría dispoñible para todos os Estados membros da zona euro ata que remate a crise da COVID-19, con termos estandarizados previamente acordados polos órganos reitores do MEDE sobre a base de avaliacións iniciais das institucións europeas. O único requisito para acceder á liña de crédito será que os EEMM que a soliciten se comprometan a empregala para apoiar o financiamento nacional dos custos relacionados coa atención médica, a cura e a prevención directa e indirecta da crise sanitaria. Isto non poderá representar máis do 2% do PIB a finais de 2019 do Estado menbro correspondente.\nProtección das empresas co apoio do BEI\nO Eurogrupo acolle con satisfacción a creación dun fondo de garantía de 25 000 millóns de euros que permitirá ó Banco Europeo de Investimento (BEI) intensificar o seu apoio ás empresas europeas (especialmente ás pemes) nos 27 EEMM con unha dotación de ata 200 000 millóns de euros. Este fondo de garantía serviría de escudo protector para as empresas europeas que se enfrontan á escaseza de liquidez e podería crearse con contribucións dos Estados membros. Tanto o BEI como o Fondo Europeo de Investimento (FEI) serían os encargados da súa posta en marcha en estreita colaboración cos bancos de fomento nacionais, a Comisión Europea e outros socios financeiros.\nProtección dos traballadores mediante un instrumento temporal chamado SURE\nO Eurogrupo celebra a creación do instrumento temporal de apoio denominado SURE (Support to mitigate Unemployment Risks in an Emergency) que facilitará ata 100 000 millóns de euros en préstamos ós EEMM que o precisen para sufragar os custos directamente relacionados coa creación ou a ampliación dos réximes nacionais de redución do tempo de traballo. A súa duración e o seu alcance estarán limitados ó preciso para facer fronte ás consecuencias derivadas do brote de COVID-19.\nEsta medida, presentada mediante unha proposta da Comisión Europea de Regulamento do Consello, será aprobada polo Consello o antes posible. Dado que se require a contribución dos 27 EEMM para activar o Instrumento, será precisa a unanimidade para que a proposta sexa adoptada.\n2) Próximas medidas\nO Eurogrupo acordou traballar nun fondo “temporal, específico e acorde cos custos extraordinarios da crise” e vinculado ó orzamento da UE, que apoiará a recuperación económica dos EEMM na súa saída da crise. Mentres que unha parte dos Estados membros considera que isto debe lograrse mediante a emisión de débeda pública europea, outros sinalan que é preciso establecer outras alternativas, polo que os aspectos prácticos do Fondo, como a súa conexión co MFP, terán que ser dirimidos baixo as orientacións dos dirixentes europeos no próximo Consello Europeo.\nMarco Financeiro Plurianual 2021-2027\nO Eurogrupo concorda coa intención da Comisión Europea de adaptar a súa proposta de MFP para reflexar a actual situación de crise, xa que consideran que desempeñará un papel central na recuperación económica, “reflexando o impacto da crise e establecendo as prioridades concretas”\nFolla de ruta e Plan de Acción para a recuperación\nTanto a presidenta da Comisión Europea como o presidente do Consello Europeo, en consulta co Banco Central Europeo (BCE) e co apoio do Eurogrupo, xa comezaron a traballar nunha Folla de Ruta e nun Plan de Acción que marque os pasos de saída da crise, os cales apoiarán a recuperación da economía europea “mediante a creación de emprego e reformas para fortalecer a competitividade, en liña con unha estratexia de crecemento sostible”\nTodas as propostas realizadas polo Eurogrupo serán remitidas ó Consello Europeo, que se reunirá o próximo xoves 23 de abril, para que sexan apoiadas polos xefes de Estado e de Goberno europeos e se promovan, no seu caso, as propostas lexislativas pertinentes. Ademais, os mandatarios europeos darán orientacións sobre o Fondo de Recuperación e o futuro Marco Financeiro.\nInforme sobre a resposta económica integral á pandemia de COVID-19


ACE-EU propón o cambio da vidrieira co escudo franquista no I.E.S. Lucus Augusti por outra de Díaz Pardo, por vulnerar a “Lei de Memoria Histórica” - Xornal de Lugo " />\nACE-EU propón o cambio da vidrieira co escudo franquista no I.E.S. Lucus Augusti por outra de Díaz Pardo, por vulnerar a “Lei de Memoria Histórica”\nAGEACE-EUIES Lucus AugustiMemoria Historica\nO Deputado de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) no Parlamento Galego, Ramón Vázquez, e o voceiro do grupo municipal Alternativa Cidadá de Esquerdas-Esquerda Unida, Carlos Portomeñe, presentaron esta mañá en rolda a prensa a proposta de retirada dos símbolos franquistas que permanecen a día de hoxe no I.E.S. Lucus Augusti, que xunto a outros que seguen sen ser eliminados doutros edificios públicos da cidade de Lugo, vulneran a coñecida como “Lei de Memoria Histórica”, en vigor dende hai case unha década. Segundo os representantes de ACE “evidencian o mínimo interese amosado por PP e PSOE en cumprir cunha normativa xa de por si escasa e timorata e súa carencia de conviccións democráticas, ao conservar os emblemas da ditadura e a represión franquista 38 años despois de aprobada a actual Constitución”.\nPrecisamente, o grupo parlamentar de AGE vén de rexistrar unha proposición para que a Xunta de Galicia proceda dunha vez por todas a liberar este centro de ensino público de referencia en toda a provincia de Lugo, coñecido ata 1985 como Instituto Masculino. “Da vergoña de ser presidido dende a entrada ao edificio por dous chamativos símbolos fascistas: un escudo de pedra situado na fachada, xusto enriba da porta principal, e outro no vestíbulo, formando parte dunha vidriera de grandes dimensións”, declararon.\nCada ano estudan neste centro público centos de rapaces e rapazas recibindo unha formación que, ademais de contidos e saberes científicos, “debe incluír valores e actitudes propios dunha sociedade democrática, o que resulta absolutamente contraditorio coa presenza de símbolos fascistas”. O incumprimento e a falla de respecto polas normas das que se dota a sociedade como a Lei de Memoria Histórica, así como o mantemento de emblemas antidemocráticos, son feitos incompatibles cunha práctica educativa minimamente exemplarizante”, salientou o deputado de AGE.\nA retirada do escudo daría a oportunidade de homenaxear a figura de Isaac Díaz Pardo, que foi nomeado en 2012 fillo adoptivo da provincia a iniciativa da Deputación. “A mencionada cristaleira, situada no vestíbulo do centro educativo, está composta por 169 pezas cuadriculares de cristal, das que o escudo fascista ocupa unicamente doce. Polo tanto, o cumprimento da Lei tan só require retirar unha ducia de cristais para substituílas por outras novas.\nOs representantes de ACE-EU declararon estar dispostos a facer unha colecta popular para sufragar os gastos da obra, no caso de non se impliquen as institucións .


Actualidade Archives - Museo Medico Rural Maceda\nCategoría: Actualidade Page 1 of 4\nOn Maio 8, 2021\nCrease a “Asociación Museo Do Médico Rural de Maceda” como organización de natureza asociativa e sen ánimo de lucro.\nAsociacion Museo Medico Rural Maceda\nA Asociación crease cos seguintes fins:\nDifusión da figura do médico rural.\nDar a coñecer a súa historia\nPromover a saúde do medio rural\nRealizar estudios sobre os nosos médicos rurais\nPara levar a cabo os seus fins, a asociación poderá organizar as seguintes actividades:\nDifusión das actividades a través da páxina web.\nCharlas divulgativas de saúde en centros sociais e educativos (colexios, institutos, etc…)\nCreación dun premio sobre estudios relacionados coa medicina rural.\nO Museo Etnográfico “Casa do Patrón” situado en Doade, Lalín (Pontevera) é un espazo para preservar, dar a coñecer e difundir aqueles signos que axudan a comprender e valorar a propia tradición.\nUn museo para visitar e gozar da cultura e gastronomía tradicional galega.\nO 28 de abril de 2021 visitamos este museo etnográfico, o máis grande de Galicia.\nA nosa colaboración consistirá en recrear un consultorio médico rural.\nOurense, 14 de abril 2021.- O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, reuniuse hoxe no Pazo Provincial co responsable do “Museo do Médico Rural”, José Manuel Lage, e co alcalde de Maceda, Rubén Quintas, a quen confirmou o apoio por parte da institución provincial “para seguir potenciando este singular espazo expositivo, único no ámbito galego e nacional, cuxo éxito reflicte a homenaxe da sociedade ao papel do médico rural, profesionais fondamente vencellados ao territorio e á súa veciñanza”, salientou Baltar.\nA través do Museo do Doutor Rural tiven a oportunidade de dar a coñecer a figura do médico rural e manter un estreito contacto con dita institución. Antigamente o significado de escola era o que pagaba a pena facer durante o tempo libre e sodes verdadeiros mestres na difusión de algo tan esencial nas nosas vidas, como a saúde e os coidados que hai que seguir para preservala ou paliar os seus efectos cando por diversos motivos perdémolo. Durante esta pandemia, decatámonos do valor de estar sans e cumprirnos como persoas, e que ter fortuna e poder ten un papel secundario e efémero. Esforzas moito en resaltar o que significa vivir nas zonas rurais e que a xente se decate de que son lugares únicos baixo o sol que nos axudan a atopar a paz interior, a liberdade e a tranquilidade que tanto necesita o mundo actual. Esta combinación de escola, saúde e rural é perfecta e soubo bordalo, así que quero que reciba o meu sincero recoñecemento e parabéns polo 10o aniversario. A miña man sempre está para axudarche en todo o que necesites e podes contar co meu sincero apoio a esta nobre iniciativa, que non é outra que promover a saúde.\nOn Xaneiro 1, 2021\nMédico Rural en “Escolma Imposible”\nQueremos agradecer ao doutor Armando González, por dedicarlle tres poemas ao Museo Médico Rural no seu libro “Escolma Imposible (e incorrecto)”\nUn disco, o libro que inclúe 38 poemas, está adxunto a dous CD de melodías interpretadas por María do Ceo. Na segunda parte do volume inclúe outras letras de cancións, entre as que se atopa unha sección con dez textos dedicados ao Couto Mixto, e tamén a autores que influíron na súa carreira con dedicacións moi persoais.\nArte Compostelano presente no Museo do Médico Rural Galego.


Nos próximos anos 2 foi sometido a quimioterapia, radioterapia, cirurxía e sobreviviu. Con todo, posteriormente, foi diagnosticado con algo máis permanente - autismo.\nO neno nos seus anos 3 non foi capaz de falar.\n"Cando Kalel estaba no hospital, entendemos que non está falando en todo e que o seu comportamento cambiou. Estaba estrañamente tamborilando seus brazos e camiñando na punta dos pés ", Dixo o pai Abiel Gómez Santiago para o Yahoo News.\n"Comezamos a tratar con el cando estaba 3 anos de idade, cando foi curado de cancro."\nAbidel ea súa esposa Gladys - pais de 2 fillos adultos (18 e 20) - visitaron varios seminarios e teñen -Se educado sobre o autismo. Eles intentaron varias terapias e enfoques, incluíndo a terapia de surf, con todo, tropeçaram do petróleo CBD.\nKalel xa comezou a tomar doses 2 de petróleo CBD un día e despois de 2 días empezou a falar.\n"El nos sorprendeu, cando, de súpeto, empezou a deletrear as vogal - aeiou - eran os seus primeiros sons de sempre. Podes imaxinar as nosas emocións - por primeira vez na nosa vida WE escoitou a súa voz! Un profesor na escola gravou el e eu e miña esposa unha marca enviado. O onky que fixemos foi CBD. "\nLogo despois, empezou a usar consoantes. El dixo: "amo mi mana" (nai, eu te amo).\nKalel 's historia é outra peza do enorme pila de probas, como terapéutica de cánabo potencial eo aceite CBD ten.


Artelixo escolar polo Día dos Océanos - Carnota - Que pasa na costa\nArtelixo escolar polo Día dos Océanos\nO próximo sábado 8 de xuño é o Día Mundial dos Océanos e o vindeiro 3 de xullo toca celebrar o Día Internacional Libre de Bolsas de Plástico. E se varias entidades da zona xa se teñen adherido á Limpeza simultánea de Praias de Adega para o vindeiro sábado, por Carnota, os escolares terán unha semana enteira adicada ao coidado do noso mar.\nDa man da xente de O Canto da Balea, os alumnos e alumnas de 5º e 6º curso do CEIP de Carnota disfrutarán de numerosas actividades, nun programa que funde estas dúas problemáticas mundiais e locais nunha xornada de reflexión e creatividade sobre o noso papel como consumidores e a repercusión que teñen os nosos hábitos de vida e de consumo sobre o medio ambiente.\n"Nun concello como Carnota que vive principalmente dos recursos pesqueiros e posúe unha profunda tradición mariñeira, paga a pena defender e conservar o medio mariño", recoñece a súa organizadora Rita Pesqueira.\nAsí, durante a semana do 3 ao 8 de xuño realizaranse diferentes actividades como proxección de documentais, limpeza de praia e un concurso de “artelixo” no que os escolares serán os artistas que transformen o lixo en obras de arte, para concienciar á poboación sobre esta problemática, e reincidir na importancia da reciclaxe.\nXa o sábado día 8 ás 11h expoñeranse as obras “artelixo” no porto de Lira e ás 12h entregarase o premio.\nO V Encontro Monte Pindo faranos disfrutar do sendeirismo, historia e gastronomía


O Galaxy S8 incluiría uns auriculares con cancelación de ruído – Mallando no Android\nAutor Álvaro M. Souto O día 6 Febreiro, 2017 Non hai comentarios\nSe sodes das que este ano tedes pensado actualizar o voso móbil, pero estades agardando a ver que se presenta nas próximas semanas e entre os candidatos tedes o novo Samsung Galaxy S8, interésavos isto. E é que, ao tempo, poderemos mercar uns novos auriculares sen fíos con cancelación de ruído.\nSegundo informa a propia Samsung, este novo accesorio será quen de reducir o ruído ambiente até os 20 dB, acadando así un son máis envolvente. Porén, isto non nos obrigará a ter que renunciar a atender ao que pasa ao noso arredor grazas á tecnloxoía “Talk in mode”, que permite escoitar o que acontece cando alguén nos chama polo noso nome.\nO prezo destes auriculares rondará os 130 euros, e poderémolos mercar en catro cores: vermello, verde, prata ou negro.\nSamsung presenta a Galaxy Note Pro 12.2 e as novas Galaxy Tab Pro de 8.4, 10.1 e 12.2 polgadas\nSamsung comeza o 2014 presentando no CES de Las Vegas …