Colmeiro no Marco – Libraría Aira das Letras\nColmeiro no Marco\nInicio/DE ESCRITORES GALEGOS/Brétemas/Colmeiro no Marco\nDediquei o artigo da semana en Faro de Vigo á exposición de Colmeiro no Marco comisariada por Carlos L. Bernárdez:\nO pintor Manuel Colmeiro conta nunha entrevista que lle fixo Carlos G. Reigosa que cando chegou a Vigo en xuño de 1926 procedente de Bos Aires quedara moi impresionado: «Carai, Vigo é azul». Unha lembranza perdurable de quen regresa con vinte e cinco anos, despois de ter emigrado aos 12 á capital arxentina para reunirse cos seus pais, e recoñece que quedou impresionado pola primeira cidade do seu país nun día de primavera. Aquel artista que comezara en Bos Aires a súa formación autodidacta como pintor de bodegóns e escenas portuarias, iniciaba con aquela homenaxe ao Vigo que o acolleu unha relación tanto artística como afectiva, xa que despois do seu regreso de París (1986) tivo estudio aberto na rúa Progreso, que compartía coa súa casa de San Fiz de Margaride, en Silleda, onde naceu.\nFoi en Vigo, en 1928, na Sala de Faro de Vigo onde Colmeiro fixo a súa primeira exposición, nun ano decisivo para el, cando recibiu a pensión da Deputación de Pontevedra para ampliar os seus estudos en Barcelona, entón a capital artística. Mostra que repetiu en Vigo nos mesmos salóns do Faro en 1935, nun tempo de entusiasmo político e de renovación da vangarda artística. Vigo ao que regresará cos seus cadros Colmeiro en 1957, que exporá na Sala Velázquez, cando xa comezara a súa estadía parisina de catro décadas. Vigo onde Colmeiro terá a súa primeira antolóxica en Galicia (1978), na Nova Sala de Exposicións da Caixa de Aforros. Antolóxica que se ampliará en 1999, ano do seu pasamento, na mostra «Colmeiro a través da súa obra» instalada entre a Casa das Artes e a Sala de Exposicións do Centro Cultural da Caixa de Aforros. Mostras da obra de Colmeiro que continuarán coa da Galería Montenegro (2011), e coas organizadas pola Pinacoteca Fernández del Riego, a primeira en 2012, e a máis recente en 2018, para presentar o Comodato Colmeiro, legado cedido pola familia á cidade, como quixo o propio artista.\nQuizais o pintor do século XX máis admirado en Vigo, xunto a Laxeiro e Urbano Lugrís, Manuel Colmeiro volve chamar a atención da cidadanía cunha nova antolóxica aberta no primeiro andar do Marco de Príncipe que comisariada por Carlos L. Bernárdez e baixo o título «Espazos e encadramentos» propón unha lectura moi novidosa da obra do pintor e debuxante de Chapa. Unha ollada cronolóxica sobre os espazos onde desenvolveu a súa obra (Bos Aires, Galicia e París) máis tamén transversal sobre os contextos artísticos nos que participou. Velaí a súa achega aos debates arredor da figuración, que se deu tanto en Europa e América nas décadas de 1920 e 1930; como a súa contribución á formación do Movemento Renovador da Arte Galega, que compartía con Maside, Torres, Laxeiro ou Souto, acuñando a súa interpretación da estética do granito fundindo a tradición galega coas linguaxes vangardistas. Colmeiro foi creador non só dun modelo de pintura, tamén dun repertorio iconográfico orixinal, que someteu a revisión, como as súas famosas panadeiras e moletes, aos que somete aos máis diversos riscos cromáticos, ao longo de case cinco décadas.\nNa mostra do Marco descubrimos algunhas pezas do Colmeiro menos coñecido, como os seus debuxos de guerra, realizados no exilio (1937), que lembran a piedades relixiosas, onde denuncia a represión dos paseos fascistas. Coma os seus debuxos e óleos de temática portuaria e a súa representación da dignidade das clases traballadoras (campesiños, xornaleiros, mariñeiros ou mineiros), sen esquecer o achegamento a figura feminina con valor arquetípico, en cadros como «Muller con neno« (1930) ou «Maternidade« (1931). Outro tanto sucede coa súa pintura mural, que concibía como unha lección de humanidade nos espazos públicos ou o seu tratamento da paisaxe que consideraba formaba parte da experiencia vivida e do espazo de querenza, non exenta dunha certa ollada panteísta e dun cromatismo vibrante. Como moi presente está o valor do debuxo que sempre ocupou un lugar importante no traballo de Colmeiro fose vehículo de comunicación coa realidade ou coa súa abstracción.\nCoa magnífica exposición de Colmeiro, completada no mesmo andar con outra excelente de Eduardo Gruber, o equipo do Marco dirixido por Miguel Fernández-Cid dá outro impulso á recuperación do proxecto de Museo de Arte Contemporánea co que naceu o Marco en 2002. Unha magnífica nova para un museo afogado economicamente polos conflitos entre administracións, cuxo orzamento soporta hoxe case na súa totalidade o concello de Vigo. Un centro que con todo merecemento debera contar con achegas económicas do resto das administracións, singularmente da Deputación de Pontevedra e da Xunta de Galicia e mesmo dalgún patrocinador privado, como xa aconteceu no seu día. Parabéns ao comisario e aos responsables do museo. Paga a pena non perder este Colmeiro novidoso.\nbretemas\t2020-02-04T20:00:11+00:00\t04 / 02 / 2020|Brétemas|


Abril | 2012 | Ribadeo Muller\n“As silencidas” acada o premio ao mellor documental na gala dos Mestre Mateo 2011.\nPublicado o Abril 30, 2012 | 1 comentario\nComezamos a semán cunha boa nova. O documental ” As silenciadas” recibiu na gala dos Premios Mestre Mateo o premio ao mellor documental 2011. O 15 de marzo, presentábamos en Ribadeo o libro de Aurora Marco ” Mulleres na guerrilla antifranquista galega” e o documental ” As Silenciadas”. Daquela había ben pouco, uns días que coñecían que o documental estaba nominado para os Premios Mestre Mateo.\nPuidemos conversar, reflexionar e sobre todo emocionármonos o día que visionamos o “Silenciadas ” en Ribadeo. Estaban con nós Aurora Marco, que ademais de ser autora do libro mencionado é xunto con Pablo Ces guionista e coproductora do documental, Pablo Ces director e guinoista e Pilo Sierra,o director musical da obra.\nQueremos a través do Ribadeomuller felicitar aos tres, a Aurora Marco, Pablo Ces, Pilo Sierra e a todo o equipo que fixeron posible este traballo. Este premio supón tamén un gran recoñecemento e homenaxe a todas as mulleres represaliadas, a todas as mulleres que por defenderen a liberdade sufriron norte, cárcere, torutra física e psicolóxica…\nEste documental xa recibira o premio no III Festival Internacional de Cine e Dereitos Humáns de Sta Coloma de Gramenet e tamén foi finalista do III Certame de Cine Documental Memoria Rural de Sta Cruz de Moya ( Cuenca).\nParabéns polo premio Mestre Mateo e por todo os premios que veñan!!\nPublicado en galardóns, Uncategorized\nA nova promesa de Angola en Ribadeo, Aline Frazao. Non o perdades!\nPublicado o Abril 27, 2012 | Deixar un comentario\nEste sábado temos en Ribadeo a posibilidade de deleitarmos coa música da angoleña Aline Frazao dentro do Ciclo de Músicas Posibeis organizado pola Concellaría de Cultura e de Mocidade de Ribadeo. Este ciclo conta cun programa exquisito tanto pola calidade musical como polo seu carácter innovador en canto que instaura unha cultura musical diferente, unha cultura que atende ás diversidades musicais.\nContarvos un pouco desta muller,\nAline Frazao naceu e creceu em Luanda (Angola). Actualmente vive en Santiago de Compostela. Pisou o palco con 9 anos e desde ese momento tivo a oportunidade de cantar varios estilos de música como o fado, MPB, Jazz e música tradicional de Angola e Cabo-Verde. Aos 15 anos comezou a escreber as primeiras cancións, tocando a guitarra con influencias do Brasil, e en especial da bossa nova.\nEntre 2006 e 2009 conxuga a súa estadía na universidade en Lisboa con pequenas colaboracións en diversos proxectos de música e teatro. En Barcelona nace o seu proxecto “A minha embala”, o seu único albún que será lanzado dous anos máis tarde, en Xuño de 2011. Máis foi en Madrid, cidade onde morou durante cerca de dous anos, onde comenzou a a facer concertos acústicos en bares e salas, interpretando versións de clásicos da música angolana, cabo-verdiana e brasileira, e tamén temas autorais. Procurando unir dúas paixóns – viaxar e cantar – Aline actuou en diversas cidades como Paris, Dublin, Lisboa, Luanda, Bruxelas, Londres e Buenos Aires.\nDepois de participar na edición de 2010 do Cantos na Maré, festival galego dedicado à lusofonia, a angolana decide mudarse a Santiago de Compostela e adicarse exclusivamente à música. Alí formou a banda que a acompaña actualmente: o contrabaixista cubano Jose Manuel Díaz e o percusionista galego Carlos Freire.\nEm Setembro de 2011, entrou no estudo para gravar o seu primeiro disco. “Clave Bantu” é unha producción independente que reúne unha selección de once temas orixinais compostos pola angolana durante esos últimos catro anos de viaxes.\nAsí que xa sabedes o sábado ás 21.00h no Cine-Teatro. E pola mañán, entre a unha e as dúas da tarde na Escola Municipal de Música e Danza de Ribadeo, Aline Frazão compartirá saber e experiencia con músicos e músicas, artistas locais e xente interesada en participar do encontro. Esta é unha inciativa promovida por Sonda Norte que vén a contribuir ao cumprimento dos obxectivos da plataforma e a dar valor engadido á programación de concertos que se están a desenvolver no marco de Músicas Posíbeis.\nCrea unha tenda online e promociona os teus productos en Internet\nPublicado o Abril 25, 2012 | Deixar un comentario\nNo contexto actual no que estamos inmersas as novas tecnoloxías poden abrirnos portas a novas formas de negocio, diversificación e mellora da competitividade das actividades empresarias.\nO Concello de Ribadeo, a través das áreas de Desenvolvemento local e Igualdade en colaboración co programa Avanza pretende pór en marcha un proxecto – piloto dirixido a mulleres, co obxecto de fomentar novos proxectos empresariais baseados no comercio electrónico.\nO proxecto desenvolvérase en Ribadeo ao longo de 2012 e ten coma fin principal:\n– Formar e capacitar no uso das TICs, en metodoloxías e técnicas en comercio electrónico, en marketing, na área de loxísticas co obxecto de xerar novos proxectos empresariais viables e sostibles.\n– Asesorar e realizar un seguimento, para a posta en marcha de novas formas de negocio baseados na comercialización de productos a tráves das novas tecnoloxías.\nPoderán participar no proxecto mulleres; emprendedoras, desempregadas así coma mulleres en activo que desexen iniciar unha nova actividade ou abrir novos canles de comercialización, baseados no comercio electrónico.\nO prazo para participar no proxecto estará aberto ata o vindeiro xoves 3 de maio, e para obter máis información podedes poñervos en contacto con:\nÁrea de desenvolvemento Local: 982128650 ou adl@ribadeo.org\nCentro de Información das Mulleres: 982120739 ou cim@ribadeo.org\nMedio centenar de persoas asistiron ás V xornadas de violencia de xénero do Concello de Ribadeo\nPublicado o Abril 23, 2012 | Deixar un comentario\nA V xornada formativa de abordaxe integral da violencia de xénero no ámbito local do Concello de Ribadeo este ano tiveron como obxecto central de debate e reflexión a violencia simbólica.\nAquela violencia máis difícil de detectar, pero máis agresiva polo daño que provoca. Como decía Bordieau “ unha violencia que xa non mata corpos pero escraviza mentes ”. A violencia simbólica defínese como as formas de violencia non exercidas directamente mediante a forza física, senón a través da imposición por parte dos suxetos dominantes aos suxetos dominados dunha visión do mundo, dos roles sociais, das categorías cognitivas e das estructuras mentais. Constitúe unha violencia doce, invisible, que ven exercida co consenso e o descoñecemento de quén a padece, e que esconde as relación de forza que están debaixo da relación na que se configura.\nMedio centenar de profesionais participaron esta finde semán nas xornadas. O 37% pertencían ao ámbito sanitario, o 31% ao ámbito educativo, o 16% ao ámbito da psicoloxía, pedagoxia, socioloxía…, ao ámbito xurídico un 10% e un 1% respectivamente ao ámbito dos corpos policiais, dos persoal dos medios de comunicación e do estudantado.\nO alcalde e a concelleira de igualdade na inauguración das xornadas\nNestas xornadas falamos desas violencias invisibles que tamén son violencia de xénero. Francisca, profesora de Dereito do Traballo e da Seguridade Social disertou sobre o acoso sexual e o acoso por razón de xénero como dúas formas de violencia de xénero. Unha violencia multidimensional e a veces difícil de visibilizar e de percibir incluso nas persoas que a sofren. Exemplificaba cómo o mero feito de colar nun local de traballo carteis pornográficos, pode ser un caso de acoso sexual para a traballadora que ten que convivir con ese tipode ilustracións que lle incomodan e que ela non pegou. Falaba cómo existía gran número de casos de acoso sexual non só realizados polo xefe ou superior xerárquico, senón polos propios compañeiros e inclusive polos subordinados. O venres rematamos a xornada con Carlos Lomas, catedrático de lingua e literatura, ensaista e investigador que nos falou das novas masculinidades alternativas ao modelo tradicional e patriarcal e do efecto nocivo da publicidade en canto aos roles e estereotipos utilizados. Unha muller cambiante que logra acceder ao mundo laboral, que pode ter ou non aficcións tradicionalmente masculinas rachando cos roles asinados ás mulleres tradicionalmente fronte a uns homes que non consiguen cambiar e mudar o seu modelo de masculinidade. Nin vítimas nin verdugos outra sociedade é posible, así titulou Lomas a súa ponencia de Carlos Lomas.\nRelatorio de Carlos Lomas\nO sábado comenzamos coa filóloga e profesora na Universidade da Coruña, Goretti Sanmartin. Subliñou na súa exposición cómo existía un símil claro entra a falta de vontade do uso do galego e o uso dunha linguaxe non sexista. Sanmartin tamén recalcou cómo a cuestión tan utilzada nos últimos tempos respecto á liberdade individual no uso dos idiomas non é maís que comodidade por parte das persoas que se negan e resisten a cambiar ou a modificar os seus comportamentos, neste caso empregando un uso correcto da linguaxe, un uso inclusivo, onde as mulleres e os homes aparezan reflexados en igualdade de condicións. Despois, Ianire Estebanez, unha psicológa especilizada na mocidade e ciberactivista comentou os usos que fan os mozos das redes sociais e dos perigos que supoñen, tanto polo risco de sufrir acoso sexual como polo control que exercen as parellas sobre os contidos publicados.\nRelatorio de Ianire Estebanez\nE despois pola tarde, Manuel Lopo falounos dos riscos para a saúde que ten ser muller maltratada.Rosa Cobo por motivos persoais de última hora non puido estar con nós, pero quédanos pendente outra cita con ela para poder escoitar as súas sempre interesantes e lúcidas opinións. Rematamos coa proxección da curta galardoada na III edición de concurso cinematográficos, “ Os tempos cambian, e as persoas tamén”.\nAté as próximas xornadas, grazas a todas as persoas que asistichedes e as relatoras e relatores por compartir con nós as vosas experiencias e coñecementos.\nO número de denuncias por violencia de xénero mántense en 134.000.\nPublicado o Abril 19, 2012 | Deixar un comentario\nO Observatorio da Violencia Doméstica e de Xénero do Consello Xeral do Poder Xudicial presentou os datos estatdísticos do ano 2011.\nO número de denuncias de violencia de xénero rexistradas en 2011 mántense estable en 134.002 casos, ao representar unha variación do -0,1% respecto de 2010. Estas cifras supoñen que o ano pasado se rexistraron unha media superior ás 367 denuncias diarias, según a estadística difundida polo Observatorio contra a Violencia Doméstica e de Xénero do Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPX).\nO estudo está baseado nos datos obtidos dos 106 Xulgados exclusivos de Violencia sobre a Mujer (JVM) existentes en todo o Estado así como nos 355 xulgados con competencias compartidas.\nO 71,48% das denuncias foron presentadas polas propias vítimas, fronte ao 14,65% derivado da intervención directa da Policía e o 11,41% de partes de lesións. Só no 1,15% dos casos os familiares presentaron denuncia, mentras que as denuncias presentadas polo resultado da intervención dos servicios asistenciais foron do 1,31%.\nEn casi seis de cada dez casos (58%) a relación de parella mantiñáse no momento de solicitar as órdes de protección, mentras que nos outros catro casos (42%) a relación afectiva se extinguirá. Esta tendencia tamén se mantén estable respecto ao ano 2010.\nO ano pasado producíronse 15.460 renuncias á continuación do proceso en fase de instrucción (11,54% do total das denuncias presentadas). Esta cifra implica unha disminución do 2,8% respecto ao ano 2010.\nA Presidenta do Observatorio contra a violencia doméstica e de xénero, Inmaculada Montalbán, destaca a tendencia hacia a estabilidade dos datos xudiciais rexistrados en materia de Violencia de xénero. Nos últimos cinco anos (2007-2011), produciuse un incremento medio del 6% de las denuncias.\nEntre 2007 y 2011 interpuxéronse 672.065 denuncias cunha media anual de 134.413. Nestes cinco anos, rexistráronse 77.521 renuncias ao proceso de instrucción por parte das denunciantes (11,5% das denuncias), cunha media anual de 15.504 renuncias.\nDesde o comenzo de 2012 rexistráronse 12 vítimas mortales a mans das súas parellas ou ex parellas, das que ningunha denunciara por algún motivo á súa parelle con anterioridade. “Es importante incrementar los esfuerzos de las instituciones y continuar con las campañas de prevención”, destaca Montalbán quien en rueda de prensa ha alertado del riesgo de ocultar este tipo de delitos.\nSe queredes ver polo miúdo o estudo,\nOs días 20 e 21 de abril terá lugar a V xornada formativa sobre abordaxe integral da violencia de xénero no ámbito local.\nPublicado o Abril 4, 2012 | Deixar un comentario\nViolencias simbólicas, violencias invisibles!!\nChegamos xa as V xornadas formativas de abordaxe integral da violencia de xénero desde o ámbito local. Foi no ano 2008 coa elaboración do Protocolo de prevención, detección e atención ás mulleres vítimas de violencia de xénero, cando comnzamos esta andaina formativa impulsada pola comisión interinstitucional de violencia de xénero. Esta comisión naceu co fin de elaborar dito protocolo para mellorar a coordenación e o traballo en rede as diferentes entidades que no día a día traballamos na atención, detección e na prevención da violencia cara as mulleres.Esta comisión continúa a reunirse cunha periodicidade como mínimo trimestral e desde a mesma definimos e deseñamos os programas das xornadas.\nEste ano imos centrarnos na análise das violencias invisibles, da violencia simbólica. Aquela violencia sutil pero a máis ameazante para o mantemento deste sistema patriarcal sobre o que se estrutura a desigualdade de xénero. Violencia difícil de percibir e promovida no día a día tanto no noso entorno de traballo como no afectivo, co uso da lingua, coa publicidade, co uso das redes sociais, e coa pervivencia dos diferentes estereotipos e roles. Visibilizando esas violencias, detectándoas, desenmascarándoas, denunciándoas podemos abrir portas cara esa igualdade de xénero tan desexada e necesaria. Previr as violencias, previndo un fututo igualitario!!\nDesde hoxe podedes comenzar a inscribirvos. A matrícula é gratuita.\nBotádelle unha ollada ao programa\nEste mes de Abril podemos ler “Amor vermello e escritos sociais e políticos”.\nPublicado o Abril 2, 2012 | Deixar un comentario\nComenzamos o mes de abril e poñémonos a pensar qué lectura podemos ler este mes.\nComo o mes de marzo rematou o 31 de marzo co cento corenta aniversario do nacemento de Alexandra Kollontai, decidimos que unha das súas obras sexa a nosa recomendación literaria para Abril.\nAlexandra Kollontai ( 31 de marzo de 1872- 1952). Foi unha mulleres socialista, revolucionaria e feminista. Participou activamente na Revolución rusa, desempeñando o cargo de Comisaria do Pobo para a Asistencia Pública no Goberno e foi a primeira muller embaixadora da historia. Foi unha de das que máis traballaron para conquerir os dereitos e liberdades das mulleres, modificando aspectos das leis nas que a muller estaba subordinada ao home, negándolle dereito ao voto e facéndolle gañar menos salario e traballar en peores condicións que os homes. Kollontai consegui poñer as bases para Igualdade real entre homes e mulleres, liberalizando as relación familiares e as relaciones sexuais. Aprobouse o divorcio e o dereito ao aborto, e otorgouselle ás mulleres beneficios sociales en forma de salarios de maternidade, garderías e fogares para as crianzas. Asi mesmo, desenvolvéronse campañas de información para dar a coñecer ás mulleres os seus novos dereitos.\nAlexandra Kollontai foi a primeira muller ministra na historia, e tamén a primeira embaixadora.\nAs súas contribucións ao socialismos e á igualdade da muller marcaron decididamente a súa vida. Traballou activamente escribindo artigos sociais e políticos e organizando as mulleres traballadoras rusas. “Amor vermello e escritos sociais e políticos “ da colección “ As Letras das Mulleres” de Sotelo Blanco son sete textos de Alexandra Kollontai publicados en lingua galega mediante os cales poderemos coñecer o un pouco máis a fondo o seu pensamento. Como se sinala na presentación do libro “ ler a Alexandra Kollontai é de tanta actualidade como pensar se é posible a xustiza social entre os pobos e as persoas”.


Contrato de aluguer | Consumer\nAo arrendar unha vivenda realizarase sempre por escrito un contrato de arrendamento que haberán de subscribir tanto o propietario como o inquilino.\nAo alugar unha vivenda as condicións estableceranse sempre por escrito mediante un contrato de arrendamento entre ambas as partes, o arrendador (propietario do inmoble ou quen actúa en calidade de tal), e o arrendatario, a persoa que paga para vivir na vivenda. O contrato recollerá os seguintes apartados:\n1.- Lugar e data na que se le e asina o contrato.\n2.- Reunidos: Aquí aparecen as partes que asinan o contrato, “dunha parte” o arrendador e doutra “” o arrendatario, cos seus datos persoais.(nome, apelidos, dirección, DNI).\n3.- Manifestan: Aquí determínase o “obxecto” do contrato de arrendamento, neste caso a vivenda que se aluga, así como un detalle da mesma, metros ,localización, distribución da mesma. etc.\n4.- Estipulan: A partir de aquí aparecen os detalles aos que as partes se someten , é dicir os acordos e condicións do arrendamento.\n.- Duración: Pódese pactar libremente o número de meses ou anos, sempre que non sexa un acordo contrario a lei. Engadirase cando entra en vigor o presente contrato.\n.- Renda: a que pacten as partes. Neste tipo de alugues non existe IVE. Fíxase a cantidade que se ha de pagar de forma periódica e a forma de pago da renda.\n.- Revisión da renda: a Lei de Arrendamentos Urbanos (LAU) de 4 Novembro de 1994 establece como incremento a variación de IPC anual, pero pódese pactar outro importe.\n.- Destino: Determínase o uso da vivenda.\n.- Conservación: O arrendatario comprometerase a devolver a vivenda no mesmo estado na cal a recibiu. Se se realizaron melloras, e se isto pactouse, tamén é conveniente que se fixar se o inquilino ten dereito a unha indemnización por elas, xa que o piso reformado normalmente aumenta de valor e pola súa natureza as obras non se poden desfacer. Pero isto serve só previo pacto entre ambas as partes no contrato.\n.- Gastos e impostos: Os gastos correspondentes ao pago das cotas de comunidade correrán a cargo do arrendador, así como o pago das taxas de rede de sumidoiros e lixos, e o recibo do Imposto de Bens Inmobles (IBI). Pola contra todos os gastos derivados de mantementos de contadores, luz, auga, etc. corren a cargo do arrendatario.\n.- Reparacións: Os gastos derivados de reparacións polo uso habitual e mantemento das instalacións da casa corren a cargo do arrendatario. Do resto serán a cargo do arrendador.\n.- Fianza: O arrendatario vén obrigado a depositar en poder do arrendador unha cantidade, que corresponde cunha mensualidade de arrendamento, esta cantidade será devolta polo arrendador unha vez se de por concluído o arrendamento.\n.- Demora no pago. Poderase pactar como proceder en caso de falta de pagamento do aluguer.\nEstas son as estipulaciones habituais para o contrato de arrendamento, pero sempre se poderán todos os requisitos que queiran as partes. Por exemplo, respecto da fianza pódense pactar outras garantías do cumprimento das obrigacións do inquilino, ademais do depósito por importe dun mes, que será obrigatorio.\naluguer contrato vivenda


Investigar en tempos de coronavirus - ECOBAS\nInvestigar en tempos de coronavirus\nO director de ECOBAS, Carlos Hervés, analiza as consecuencias do Covid-19 no ámbito da investigación universitaria dentro da Agrupación.\nCarlos Hervés, catedrático da Universidade de Vigo e coordinador da Agrupación Estratéxica ECOBAS, analiza as consecuencias da crise provocada polo Covid-19 no ámbito da investigación universitaria nas áreas de economía.\nO 90% dos proxectos nos que traballan os membros de ECOBAS non se verán afectados pola crise\nA diferencia do que ocorre noutros campos científicos, o director da Agrupación destaca que a maior parte da investigación levada a cabo en ECOBAS non precisa de grandes infraestructuras ou materiais específicos. En xeral, os investigadores poden realizar o seu traballo dende outro lugar que non sexa a Universidade, xa que a maioría só precisan referencias bibliográficas, medios informáticos e datos económico-empresariais aos que se pode acceder a través da rede, sen necesidade de traballar dende a universidade. Poden existir, non obstante, proxectos illados que centran o seu estudo en temáticas moi concretas coma o consumo que requiren dunha parte empírica (enquisas ou entrevistas), que no caso de non terse realizado antes do confinamento poderían retrasar a investigación. “Esencialmente a pandemia non afectaría á continuidade dos proxectos a non ser que estean pendentes dalgunha fase previa á execución, e incluso nestes casos podería chegar a facerse de forma online”, explica o catedrático.\nA actividade académica de posgrao tampouco se ten visto interrompida\nOs programas de mestrado e doutoramento impulsados por ECOBAS tampouco sufriron cambios drásticos pola pandemia. No caso do Máster en Economía, as clases xa se viñan impartindo online, ao tratarse dun programa interuniversitario que comparten as Universidades de Vigo, Santiago de Compostela e A Coruña. A situación actual unicamente afecta ós exames, que aínda que xa eran telemáticos, contaban coa supervisión dun profesor en cada centro. “Isto non vai poder levarse a cabo neste cuadrimestre, pero cada unha das tres universidades conta con protocolos para realizar as avaliacións online, así que a incidencia do Covid-19 neste sentido é mínima”.\nOs estudantes do Programa de Doutoramento Interuniversitario en Análise Económica e Estratexia Empresarial tamén están a continuar a súa actividade dende o confinamento. “A maior parte do traballo do doutoramento é individual, e só o alumnado subvencionado por contratos predoutorais da Universidade de Vigo, Xunta de Galicia ou do Ministerio tiña a obriga de realizar a súa investigación na facultade. Estes alumnos pasaron a traballar dende a súa casa, pero salvo casos excepcionais, o confinamento non supón ningún cambio esencial.” O programa de doutoramento ofrece tres cursos presenciais dos que os dous primeiros xa se tiñan impartido no primeiro semestre, e no caso do terceiro, que coincidiu coa entrada en vigor do estado de alarma, estase a impartir de forma remota.\nUn aspecto relevante é que os trámites relativos á presentación das teses quedaron aprazados. Algúns alumnos tiñan depositado a súa tese de forma física antes da crise, pero ao declararse o estado de alarma, todos os trámites e prazos quedaron suspendidos. “Cando a situación se normalice poderá completarse o trámite dos dez días de exposición pública e decidirase se as teses se defenden de forma presencial ou telemática”, explica o profesor Hervés, coordinador do programa de doutoramento e director dalgunha das teses en proceso.\nAs estadías no estranxeiro si que se verán afectadas pola pandemia, pero non os contratos predoutorais\nOs alumnos de doutoramento que tiñan planeada unha estadía de investigación no estranxeiro nestes meses, (requisito para que a tese teña mención internacional), non van poder realizala polo momento. A parte positiva é que os prazos administrativos non corren, e os investigadores poden empregar o tempo para progresar coa súa tese e mellorar o seu currículo sen preocuparse polos recursos, xa que os contratos predoutorais se estenderon automaticamente. Cando a situación se normalice e se retomen os prazos administrativos poderán realizar a súa estadía contando coa financiación correspondente.\n“En contra do que se poida pensar, a actividade docente en tempos do Covid esixe moito máis tempo”\nO director da Agrupación destaca que os membros de ECOBAS teñen que compatibilizar a súa actividade investigadora coa docente. O profesor Hervés salienta como punto positivo desta situación que se avanzou anos na dixitalización dos procesos: “Todos melloramos as nosas habilidades de comunicación online e aprendemos a manexar novas ferramentas docentes que van ser moi útiles no futuro.” O catedrático destaca a rápida capacidade de adaptación da Universidade de Vigo e a boa aceptación do alumnado, e recoñece que se trata dun cambio de modelo necesario e que podería tardar anos en instaurarse de non ser pola pandemia.\n“Entre os aspectos negativos da crise destaca a supresión de reunións científicas, seminarios e congresos internacionais”\nO persoal investigador de ECOBAS non verá afectados os seus proxectos e investigacións. Nembargantes, temos que lamentar a supresión das visitas de investigadores, dos seminarios que estaban previstos nestas datas e do aprazamento para o próximo ano de congresos internacionais organizados coa colaboración directa de ECOBAS. En concreto, foron adiados o 9th Atlantic Workshop on Energy and Environmental Economics, previsto para o mes de xuño na Illa de A Toxa, que se celebrará no 2021; o XXV Workshop on Dynamical Macroeconomics previsto para os primeiros días de xullo no Castelo de Soutomaior, que tamén quedou suspendido ata o vindeiro ano; e a 20th Biennial Conference of the International Institute of Fisheries Economics and Trade (IIFET) que tería que celebrarse a finais de xuño e ten sido adiada ata finais de agosto.\nFinalmente, Carlos Hervés subliña que a pandemia do Covid-19 terá algúns puntos positivos para toda a sociedade, xa que está a servir para poñer de relevancia o que é realmente importante. Tamén servirá para facer fronte a problemas sociais latentes dende facía tempo. A partir de agora as cousas van ser diferentes pero non por iso teñen que ser necesariamente peores. Dende a perspectiva universitaria, cando se retomen as clases vivirase unha nova normalidade. “Seguramente se alternen as clases online coas clases presenciais. Neste confinamento aprendemos a manexar ferramentas que permiten instaurar un novo modelo conducente a facilitar unha mellora nas nosas habilidades docentes”.


Mondoñedo en www.mondonedo.net - Finalizan as obras de mellora da estrada LU-124\nFinalizan as obras de mellora da estrada LU-124\n30 / 10 / 2016\t> Actualidade\nFinalizan as obras de mellora da estrada LU-124 ao seu paso polo casco urbano de Mondoñedo.\nAs actuacións foron financiadas pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas cunha subvención de preto de 773.000 euros que permitiu tanto a rehabilitación do tramo urbano, como a adecuación e balizamento dos 7,5 km do vial ata o enlace coa A-8 e a mellora entre Lindín e Cruz da Cancela.\nA alcaldesa, Elena Candia, agradece o compromiso da Xunta de Galicia coa localidade mindoniense e pon en valor a importancia destas obras “que melloran substancialmente o firme da estrada ao seu paso polo municipio, o que permite aos usuarios transitar en condicións moito máis cómodas e seguras”. O reforzo de firme na travesía da estrada LU-124 contou cun orzamento de 154.230 euros do Plan Move.\nMondoñedo, 29 de outubro de 2016.- O Concello de Mondoñedo informa do remate das obras de mellora da estrada LU-124 ao seu paso polo casco urbano do municipio. En concreto, o reforzo de firme na travesía da estrada LU-124 contou cun orzamento de 154.230 euros e enmárcase no Plan Move.\nEsta actuación forma parte do proxecto integral de rehabilitación do tramo urbano da vía e da adecuación e balizamento dos 7,5 km ata o enlace coa A-8, financiada pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas cun importe de preto de 773.000 euros. O investimento permitiu tanto a rehabilitación do tramo urbano, como a adecuación e balizamento dos 7,5 km do vial ata o enlace coa A-8, así como a mellora entre Lindín e Cruz da Cancela.\nA alcaldesa, Elena Candia agradece o compromiso da Xunta de Galicia coa localidade mindoniense e pon en valor a importancia destas obras “que melloran substancialmente o firme da estrada ao seu paso polo municipio, o que permite aos usuarios transitar en condicións moito máis cómodas e seguras”.\nAs actuacións que veñen de rematar leváronse a cabo ao longo dos 1,34 quilómetros, polo que se estende esta estrada no treito urbano de Mondoñedo. E en concreto, procedeuse á rehabilitación do firme mediante o fresado e reposición nos puntos nos que resultou necesario. Así mesmo, tamén se levou a cabo a extensión dunha nova capa de rodadura con aglomerado en quente, o que mellora por completo o firme do vial.\nA alcaldesa subliña a importancia da execución destes traballos e destaca que “grazas a estas obras que veñen de rematar mellórase o firme desta estrada polo casco histórico de Mondoñedo, o que permite o tránsito en condicións cómodas e seguras para os veciños e veciñas da zona e dos que utilizan ese tramo para acceder á autovía do Cantábrico”. Candia salienta tamén que “a través deste tipo de actuacións, a Xunta de Galicia pretende dotar aos concellos galegos dunhas infraestruturas viarias máis seguras e confortables para os usuarios”.\nPor outro lado, o Goberno local tamén completa un ciclo de acometidos na área das instalacións deportivas con obras como a da renovación da pista do pavillón, a da creación dunha pista de padel ou a dos acometidos de mellora na piscina municipal, que reforzan o impulso e o fomento da actividade deportiva na cidade.


Un conductor resultou ferido de consideración despois de envorcar co seu vehículo en Bande | Noticias Vigo\nUn conductor resultou ferido de consideración despois de envorcar co seu vehículo en Bande\nUn home resultou ferido de consideración despois de envorcar co vehículo que conducía á altura do termo municipal ourensá de Bande.\nSegundo informaron os membros do GES de Muíños que acudiron ao lugar nada mais ser alertados polo 112 Galicia, trasladaron ao condutor con prognóstico grave ata o centro hospitalario de referencia.\nFoi unha persoa particular quen, sobre as 20:15 horas da tarde pasada, informaba ao 112 Galicia dun accidente cun coche envorcado na OU-540, á altura da gasolineira Repsol de Bande. Indicaba que o único ocupante do vehículo non estaba atrapado pero si ferido de gravidade.\nCon estes datos, foi a partir dese momento cando o persoal do Centro de Atención ás Emerxencias (CIAE) 112 Galicia puxo en alerta ao 061-Urxencias Sanitarias, á Garda Civil de Tráfico e aos membros do GES de Muíños. Así mesmo, solicitou a colaboración dos efectivos de Protección Civil de Bande que tamén se desprazaron ao punto nada mais ser alertados.\nUnha vez evacuada a persoa, membros do GES indicaron ao CIAE que foi preciso interromper a circulación mentres o turismo sinistrado non foi retirado da vía.\nCondutor ferido en Trabada\nPor outra banda, minutos antes das 21:00 horas deste domingo, persoal sanitario informaba ao CIAE doutro coche envorcado na estrada de Riotorto, xustamente na LU-P5506, á saída da localidade lucense de Trabada e co seu condutor ferido. Tras indicar, o alertante, que a persoa podía estar atrapada no interior do turismo, os Bombeiros de Barreiros desprazáronse ao lugar nada mais ser alertados polo 112 Galicia, aínda que finalmente, non foi preciso o uso do material de excarceración. Familiares da vítima sacárono do interior do vehículo.\nAdemais do persoal sanitario e dos Bombeiros de Barreiros, ata o lugar desprazáronse os axentes de Tráfico e os efectivos de Protección Civil de Trabada.\nResulta ferido despois de envorcar co seu vehículo…\nUn condutor resultou ferido de consideración ao…


O BNG amosa o seu apoio ás reivindicacións dos salóns de peiteado e barberías para a rebaixa do IVE - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoPonteareasO BNG amosa o seu apoio ás reivindicacións dos salóns de peiteado...\nO BNG amosa o seu apoio ás reivindicacións dos salóns de peiteado e barberías para a rebaixa do IVE\nO Bloque ten presentado iniciativas no Congreso solicitando a rebaixa ao 10 %\nGrupo Municipal do BNG de Ponteareas\nO BNG vén de amosar en Ponteareas o seu apoio ás reivindicacións do sector dos salóns de peiteado e barberías, que teñen convocadas mobilizacións para este mércores nas que reclaman que se rebaixe o IVE até o 10 %, tal e como leva reclamado o Bloque nos últimos anos.\nA través do seu deputado no Congreso, Néstor Rego, o BNG xa presentou unha emenda ao proxecto de Orzamentos Xerais do Estado 2021 na que reclamaba que se devolva o sector de beleza, barbería e a estética ao IVE reducido de 10% ao seren un servizo de primeira necesidade.\n“En 2012 o Goberno do Partido Popular, presidido por Mariano Rajoy, decidiu incrementar o IVE, provocando que os salóns de peiteado que pagaban 8 % de IVE por seren considerados servizos esenciais, pasaran a pagar 21 %. O mesmo aconteceu coa estética, que pasou de 16 % a pagar 21 % de IVE”, lembran dende o Bloque.\nNeste sentido, o BNG afirma que “esta suba até 21 % no ano 2012 debía ser temporal, polo que a maioría dos profesionais asumírona sen que iso repercutise no prezo final para as e os clientes. Neste contexto actual de pandemia, no ano 2020 os salóns de peiteado tiveron unha caída na facturación que na maioría dos casos supera 50 % en comparación co ano pasado”\n“A actual situación fai que moitos pequenos negocios se vexan afectados pola crise causada pola COVID19 e está a provocar que a capacidade de supervivencia de moitos salóns de peiteado se encontren en perigo”, indica o BNG. “Coa rebaixa do IVE, facilitaríase que estes locais continuaran abertos e puidesen seguir pagando impostos, evitando desta forma que aumentase a economía somerxida no sector. Ademais, serviría como medida de fomento do consumo e permitiría unha suba na recadación” subliñou a formación nacionalista.\nAcompañando a petición da rebaixa do IVE, o BNG presentou tamén outra emenda aos Orzamentos Xerais do Estado en que se reclamaba a creación dun plan de axudas específico para o rescate de pequenos negocios e autónomos, do cal este sector podería verse beneficiado.\nO Bloque afirmou que seguirá traballando “para que poidan saír adiante todas estas medidas que dende o BNG impulsamos e que PSOE e Podemos non quixeron incorporar aos orzamentos do Estado”.


A pesar de que estamos máis familiarizados con este tipo de dispositivos de control remoto, é completamente normal non estar ao día de todas as normativas vixentes.\nEn que casos si podes voar un dron no Camiño de Santiago\nQue normativas e limitacións existen á hora de usar un dron de menos de 250 g\nCalquera que se aventurou a facer o Camiño de Santiago pódeo confirmar: o conxunto de roteiros de peregrinación contan cunhas panorámicas imposibles de esquecer. Independentemente do punto de partida, as vías que conducen á cidade compostelá están cheas de maxia, lendas, monumentos, ríos, océanos, carreiros, amplos campos e unha gran variedade de escenas que deixan a máis dun peregrino sen fala.\nA fotografía é un medio que nos permite inmortalizar moitas das grandes experiencias que deixa o Camiño de Santiago. Con todo, e grazas aos avances tecnolóxicos e as novas tendencias audiovisuais, existen outras posibilidades que van máis aló das cámaras profesionais ou a aplicación do noso teléfono móbil. Os drons convertéronse nas últimas ferramentas máis populares para capturar a verdadeira esencia dalgunhas marabillosas paisaxes.\nPero, é posible voar un dron mentres se percorre o Camiño de Santiago? A pesar de que cada vez estamos máis familiarizados con este tipo de aeronaves de control remoto, é completamente normal non estar ao día de todas as normativas vixentes. A resposta dependerá principalmente do peso do propio dron, así como das zonas onde se voa.\nO organismo encargado de regular o uso de drons non é outro que a Axencia Nacional de Seguridade Aérea ( AESA). De acordo coa nova Normativa de drons en España, en 2021 a licenza oficial de piloto de drons continuará aplicándose exclusivamente para as Forzas e Corpos de Seguridade. Para o resto de casos, civís e afeccionados, para drons de máis de 250 gramos necesitarás un certificado que acredite uns coñecementos mínimos para poder usalos libremente.\nIsto significa que para voar drons desta categoría será obrigatorio aprobar un exame en AESA de Nivel 1 ou Nivel 2 (en caso de ser unha categoría máis específica, habería que superar o exame de AESA de Nivel 3). Con todo, os drons recreativos de menos de 250 gramos non requiren unha licenza oficial para utilizalos, polo que esta excepción fai posible voar un dron libremente mentres se percorre o Camiño de Santiago. Iso si, a condición de que se axuste á nova normativa de construción C0; un marcador CE que debe ir claramente visible cando se compra o aparello.\nA pesar de que as normativas son moito máis permisivas nos drons de 250 gramos, hai que ter en conta as distintas limitacións xerais para o seu voo. Estas van desde a altura máxima ata ter especial coidado coas zonas por onde se utiliza, por exemplo de uso restrinxido, uso militar ou de protección do medio ambiente.\nO dron debe estar sempre ao alcance visual do piloto.\nNon exceder os 120 metros de altura nin os 50 metros de distancia horizontal.\nNon voar nun mínimo de 8 quilómetros de calquera aeródromo, aeroporto ou espazo aéreo controlado.\nNon voar en Parques Nacionais, zonas de protección do medio ambiente, reservas ou demais espazos naturais protexidos.\nEspecial coidado coa Lei de Protección de Datos, xa que se debe protexer o dereito á intimidade dos individuos que poden aparecer nas imaxes captadas.


Constituído o Goberno provincial tras selar un acordo PSOE e BNG - GALICIAXA\nConstituído o Goberno provincial tras selar un acordo PSOE e BNG\nPor Redacción XA19 Xullo, 2019Xaneiro 27th, 2021Sin comentarios\nO alcalde de Monforte de Lemos e exparlamentario autonómico José Tomé convertiuse no terceiro presidente socialista na historia da Deputación lucense, tras selar un pacto de goberno de coalición co BNG. A vicepresidenta do organismo provincial será a nacionalista Maite Ferreiro, que asumirá ademais a área de cultura.\nO acordo asinouse o día anterior ao pleno de constitución da Deputación e lles permiten aos grupos de esquerdar goberar en coalición sumando as 10 actas do PSOE e as 3 do BNG, fronte ás 12 do PP.\nDeste xeito, a última corporación provincial de Galicia bota a andar tras as demoras que provocaron os litixios nos concellos de Monterroso e Burela. Este último aínda está pendente de constituírse porque se teñen que repetir os comicios nunha mesa electoral.\nO pacto de goberno contempla o compromiso de ambas as dúas formacións políticas de traballar “na procura do adelgazamento dás deputacións”, polo que emprazarán á Xunta de Galicia para que estableza negociacións co fin de traspasar “infraestruturas, equipamentos, centros e servizos”. Precisan que esas transferencias da administración provincial á autonómica levarán a cabo “respectando en todo momento vos dereitos laborais dous traballadores dous centros e servizos que resultasen afectados”.\nOutra das medidas que pretenden levar a cabo figura disolver “coa máxima celeridade” Suplusa, que segue presidindo o alcalde de Becerreá, Manuel Martínez ata que se nomeen aos novos conselleiros. Esta sociedade pública de xestión urbanística encárgase, entre outras funcións, das residencias de maiores.\nO acordo recolle que a xunta de goberno compoñerana sete deputados provinciais do PSdeG e dous do BNG. Reunirase semanalmente os venres, ás once da mañá. Os plenos ordinarios celebraranse cada último martes de mes. Tamén fixa as competencias que terá cada socio de goberno. Os socialistas asumirán promoción económica e social; innovación e TIC; participación cidadá e transparencia; educación; economía do coñecemento; igualdade; xestión territorial, con vías e obras e parque móbil; goberno interior; asuntos xerais e formación; economía; recadación; facenda e especial de contas; promoción do territorio e turismo; cooperación e asistencia aos concellos e medio ambiente, incluíndo a Granjacentro de recría Gayoso Castro e a leira de Tor.\nA fronte nacionalista encargarase de deportes; cultura; patrimonio histórico e artístico —incluída a Rede Museística Provincial—; artesanía e deseño, co Centrade como alicerce; normalización lingüística; medio rural e do mar, e mocidade. Os socialistas asumen agora cooperación e asistencia aos concellos, a cambio de que os nacionalistas leven medio rural, iso si sen a Granxa-centro de recría Gayoso Castro, nin a monfortina leira de Tor, que non teñen asignacións aínda. Excepto no caso de Maite Ferreiro, que xestionará a área de cultura, aínda non transcendeu que competencia terá cada deputado do PSdeG-PSOE e do Bloque. Iso darase a coñecer non pleno de organización, que se prevé que se celebrará a principios do próximo mes.\nA Mariñaacordo plenariDeputación ProvincialEleccións 2019Goberno


5G: a clave para desbloquear o futuro das plataformas dixitais: EU Reporter\n5G: a clave para desbloquear o futuro das plataformas dixitais\nEn vez de simplemente proporcionar banda ancha móbil máis rápida, o 5G é unha evolución da arquitectura de rede. Suporá un novo xeito de construír redes móbiles e os compoñentes desta arquitectura poden ofrecer diferentes beneficios empresariais. A través de funcións 5G como virtualización de rede E2E, corte de rede, comunicacións masivas de tipo máquina, latencia ultra baixa e computación de punta móbil, unha rede 5G pode ofrecer unha plataforma tecnolóxica que permite beneficios empresariais como aforro de custos, experiencia mellorada do cliente, seguridade mellorada , e novos fluxos de ingresos, escribe Analista Senior de GlobalData Malcolm Rogers.\nO potencial de 5G\nA nivel mundial, os lanzamentos de rede 5G están acelerándose en todas as rexións. Os vendedores de dispositivos continúan lanzando novos teléfonos intelixentes preparados para o 5G e os consumidores comezaron a experimentar velocidades de descarga móbiles moi superiores aos 100 Mbps. De feito, o 5G pode proporcionar conexións de alta capacidade, aumentando a transmisión de vídeo e desconxestionando o almacenamento intermedio das horas punta. Non obstante, o 5G non é só unha experiencia de banda ancha móbil mellorada para o consumidor cotián, tamén transformará a arquitectura de rede empresarial. O 5G ofrecerá un ancho de banda de ata 10 Gbps, o que só é posible hoxe en día cunha conexión de fibra dedicada. Pero ademais dos enlaces de alta capacidade, o 5G impulsará a transformación da rede de operadores. Un compoñente clave das redes 5G é a virtualización E2E (desde RAN ata o núcleo), que permite que as funcións de rede sexan nativas na nube e que se integre a intelixencia artificial (AI) e impulse a automatización.\nA pesar do bombo sobre a tecnoloxía e o seu potencial para aplicacións empresariais, ata o 60 por cento dos líderes de TI din que non son completamente conscientes dos beneficios do 5G, segundo a investigación de GlobalData.\nMáis alá de mellorar as velocidades de banda ancha móbil, o 5G será intrínseco na entrega da próxima xeración de solucións IoT para empresas e goberno. Actualmente, as redes IoT 4G / LTE poden soportar conexións de sensores por miles nunha única cela. Estes sensores, dispositivos, pasarelas e outras cousas conectadas recollen datos, comunícanse entre eles e coa rede e recollen e analizan datos comerciais. Esta clase de solución emprega a capacidade mellorada de 5G para conectarse a un sitio e chámase comunicacións masivas de tipo máquina (mMTC). As solucións mMTC serán a tecnoloxía subxacente que ofrece servizos públicos intelixentes, fabricación intelixente e conceptos de cidade intelixente como o control dinámico do tráfico e utilizaranse amplamente no mantemento predictivo.\nPara as empresas, mMTC traballa para reducir o tempo de inactividade, aumentar a utilización de activos e mellorar a seguridade dos traballadores, reducindo finalmente o custo unitario de produción. Estas tecnoloxías serán fundamentais para a obtención de resultados para os proxectos da industria 4.0 e das cidades intelixentes que se están a producir en todo o mundo.\nToma unha porción\n5G fará máis que conectar máquinas e sensores no chan da fábrica. 5G tamén ten o potencial de transformar a arquitectura de rede corporativa tradicional. Historicamente, as redes móbiles nunca se viron como un medio de acceso principal para unha rede de área de empresa (WAN). Non obstante, a medida que prolifera o 5G e engádense máis estándares e funcións ás redes de operadores, as empresas comezarán a considerar o 5G como un compoñente lexítimo e crítico para unha solución de rede de área ampla (WAN) de próxima xeración.\nA medida que as redes 5G maduren, engadiranse novas capacidades. Unha das funcións, que está previsto que se estandarice nos próximos anos, é o corte de rede ou a separación lóxica de diferentes redes virtuais que se executan na mesma infraestrutura física subxacente. O corte en rede, cando se integra nunha WAN corporativa, permitirá aos xestores de TI crear segmentos de rede separados que se adhiran ás políticas en torno ao ancho de banda, calidade do servizo e moito máis, todo por aplicación. Tamén permite particionar redes. Tendo en conta o compoñente mMTC do 5G, onde tamén se apoiará a tecnoloxía operativa xunto cos sistemas de TI, o corte tamén será fundamental para a seguridade e o cumprimento.\nCando non pode agardar\nOutro compoñente crítico da evolución do 5G é a introdución de servizos móbiles de latencia ultra baixa. Actualmente, as redes 4G / LTE poden ofrecer unha latencia de rede de ata 50 ms e, aínda que isto sexa suficiente para moitas tarefas comerciais, pode ofrecer solucións de última xeración como vehículos autónomos, análises de vídeo en tempo real e cirurxía remota. 5G ten unha latencia mínima obxectivo de 1 ms, con moitos operadores e os seus socios de vendedores que xa alcanzan unha latencia inferior a 30 ms en contornos de rede reais, que é 10 veces máis rápida que as velocidades de reacción humana. Isto abre unha serie de novas posibilidades para a industria, a sanidade e incluso os consumidores.\nUn habilitador crítico das aplicacións de latencia ultra baixa que se executan en redes 5G será o 5G mobile edge compute (MEC). MEC é unha plataforma tecnolóxica que achega as funcións de cálculo e almacenamento dos centros de datos e a nube tradicionais e os achega fisicamente ao bordo dunha rede, onde os dispositivos recollen e transmiten datos. As plataformas MEC diferirán doutras formas de cálculo de bordos integrándose de forma nativa na rede 5G, que é un factor clave que axudará a ofrecer aplicacións de latencia ultra baixa. MEC permitirá ás empresas executar cargas de traballo rapidamente, sen necesidade de manter os servidores no lugar, pero tamén sen necesidade de enviar datos a unha nube ou centro de datos para o seu procesamento. Isto impulsará o uso da IA para a automatización e outros casos de uso, coa capacidade de executar modelos de IA de forma máis rápida e eficaz.\nMEC tamén pode mellorar a seguridade. Ao colocar recursos de cálculo nunha estación base 5G no lugar ou nas proximidades, os datos sensibles non teñen que viaxar lonxe para procesalos. Isto será de suma importancia en industrias moi reguladas como a banca, a sanidade, a aviación e o goberno.\nA nivel mundial, as empresas xa están adoptando servizos de nube híbrida, que ve unha combinación de nube pública, nube privada e contornos de cálculo empregados pola mesma compañía. 5G axudará a impulsar a adopción de vantaxes neste paradigma, xa que a tecnoloxía permite aínda máis granularidade na optimización de onde se executan as aplicacións.\nPoñer todo isto en conxunto\nO verdadeiro potencial do 5G non provén individualmente de banda ancha móbil mellorada, comunicacións masivas de tipo máquina, virtualización e corte de redes, latencia ultra baixa ou computación de bordo móbil. Pola contra, o verdadeiro potencial desbloquéase mediante unha combinación de dous ou máis ou todos estes elementos xuntos. As solucións 5G e os casos de uso máis impactantes baséanse en varios compoñentes. Algúns destes inclúen vehículos autónomos; realidade aumentada / virtual e realidade mixta para traballadores do campo; monitorización de densos sensores para o seguimento de activos e o mantemento preventivo; e o uso de dispositivos portátiles para mellorar aplicacións como seguridade e saúde no traballo, análises de vídeo en tempo real, contornos de rede multi-inquilinos e Internet táctil.\nNeste momento moitos operadores están enfocados ao máis pragmático: ofrecen velocidades de descarga melloradas e desconxestionan as redes nas horas punta. Por exemplo, o acceso inalámbrico fixo (FWA) para empresas e fogares é un caso de uso precoz proposto por operadores como Verizon en Estados Unidos e Optus en Australia. Non obstante, hai probas tecnolóxicas en todo o mundo que están a axudar á industria a avanzar cara á todo o potencial do 5G. A nivel mundial, os operadores de telefonía móbil están apresurados a visualizar o seu núcleo de rede, transporte e RAN para prepararse para o futuro 5G. Os operadores máis prospectivos están a traballar con socios para probar servizos 5G máis avanzados, por exemplo, SK Telecom en Corea do Sur ofrece unha solución de automatización de fábrica baseada no 5G MEC. A idea destes operadores é usar o 5G para transformar as redes móbiles desde a conectividade ata converterse nunha plataforma dixital que admita solucións empresariais.\nCaso de uso 5G: porto intelixente 5G de ZPMC, China Mobile e Huawei\nZPMC, un dos maiores fabricantes de estruturas de grúas e aceiro do mundo, asociouse con Huawei e China Mobile para deseñar unha solución para operadores portuarios que permita unha maior automatización das operacións portuarias, unha maior seguridade dos traballadores e un procesamento máis rápido de mercadorías a través dos portos.\nA solución baséase en varios compoñentes críticos do 5G, incluído o rendemento de banda ancha móbil mellorado, a compartimentación da rede, a latencia ultra baixa e o cálculo de bordo móbil.\nA solución Smart Port 5G consta das dúas partes seguintes:\n1. Rede de campus 5G + MEC: Os portos intelixentes 5G implementados por China Mobile, ZPMC e Huawei están construídos a través da rede de campus 5G-MEC. Unha estación base 5G, situada no campus do porto, admite servizos públicos e servizos privados do campus. China Mobile define sub-PLMN independentes (Public-Land-Mobile-Networks) e ofrece tarxetas SIM separadas para portos. Os usuarios de rede pública e privada acceden a diferentes celas sub-PLMN e establecen rutas respectivamente coa rede principal 5G pública e o 5G-MEC (UPF) local do porto.\n2. Aplicacións do porto 5G:\na. Grúas de control remoto: as cámaras das grúas do porto transmiten varias imaxes de vídeo 1080p a un centro de control a través da rede 5G. O condutor da grúa realiza operacións remotamente baseadas en imaxes de vídeo do sitio. Dependendo do tamaño da grúa, o número de cámaras oscila entre 6 e 27. A rede 5G proporciona 30 Mbps - 120 Mbps de ancho de banda de enlace ascendente e 30 ms de latencia baixa.\nb. IGV (Intelligent-Guide-Vehicle): os portos dependen da condución manual de camións portacontenedores. Algúns portos automatizados usan AGV baseados en 4G (vehículos guiados automatizados). Non obstante, os AGV non poden avaliar as condicións da estrada circundante. Os IGV instalan cámaras e sensores arredor do vehículo e transmiten as condicións detalladas da estrada á plataforma MEC a través de 5G. Un único IGV precisa 8 canles de imaxes de vídeo 1080p, que ocupan uns 40 Mbps de ancho de banda de enlace ascendente e require unha latencia de 20 ms. A velocidade dun IGV pode alcanzar os 40 km / h, o dobre que un AGV. A eficiencia do transporte horizontal de extremo a extremo pódese aumentar a 2.5 veces máis que un AGV. Tamén se realizarán camións portacontenedores autoconducibles que poden reducir os custos laborais coas mesmas tecnoloxías.\nc. Nos portos intelixentes, máis aplicacións como IVS (Vixilancia Intelixente de Vídeo) e mantemento remoto AR están a usar a capacidade de conectividade e computación proporcionada por 5G e MEC.\nCaso de uso 5G: aeroporto intelixente 5G de China Eastern Airlines, China Unicom e Huawei\nChina Eastern é unha das maiores compañías aéreas do mundo e, con China Unicom e Huawei, desenvolveu unha solución de viaxe intelixente 5G para o aeroporto de Daxing en Pequín. A solución deseñouse para mellorar a experiencia do cliente, impulsar a automatización das tarefas de terra, mellorar as porcentaxes puntuais das compañías aéreas, reducir a conxestión de Wi-Fi nos aeroportos, permitir aplicacións baseadas en IA de baixa latencia e o entorno de rede a proba de futuro.\nA solución baséase en varios compoñentes críticos do 5G, incluíndo un rendemento de banda ancha móbil mellorado, unha latencia ultra baixa e un cálculo de bordo móbil.\nEn colaboración con China Eastern, China Unicom e Huawei despregaron unha rede 5G no recentemente construído aeroporto de Beijing Daxing, o aeroporto 5G máis grande do mundo e o primeiro onde as compañías aéreas integraron o 5G no fluxo de negocios da aviación civil.\nA rede de China Unicom abrangue todo o aeroporto de Beijing Daxing con máis de 3,000 LampSites 5G e máis de 80 unidades de antena activa 5G ao aire libre (AAU).\nA rede ofrece unha gran cantidade de transmisión de datos, que China Eastern Airlines necesita para desbloquear servizos verdadeiramente personalizados para os seus clientes. A capacidade da rede no aeroporto de Daxing está deseñada para cumprir 10 TB / día e pode soportar a expansión da capacidade flexible. As velocidades de rede poden superar os 1.2 Gbps e ofrecer unha experiencia 5G superior aos pasaxeiros.\nTen capacidade e cobertura suficientes para atender tanto á rede de aviación como ao acceso de pasaxeiros na rede pública. A maioría dos escenarios baséanse en redes interiores 5G, mentres que a rede tamén aproveita a infraestrutura 3G e 4G. Compartir infraestrutura mellora a eficiencia do funcionamento da rede e reduce os custos eliminando a necesidade de dúas redes co-situadas.\nChina Eastern Airlines utiliza a rede 5G para xestionar tres aspectos do seu negocio:\nServizos de pasaxeiros como check-in automatizado e comprobacións de identificación de recoñecemento facial mediante unha aplicación de IA que funciona de punta.\nSeguimento e xestión de equipaxes tanto por pasaxeiros como por persoal do CEA.\nComunicacións personalizadas cos pasaxeiros.\nO servizo de viaxes intelixentes 5G comercializouse en setembro de 2019 e ten como obxectivo lograr:\nUn máximo de 20 minutos desde o check-in ata o embarque. Os pasaxeiros xa non necesitan mostrar identificación nin escanear códigos QR. Poden completar todas as transaccións de viaxe, desde a compra de billetes ata o check-in, os controis de seguridade e o embarque só coa análise da cara. Os auxiliares de voo poden guialos ata os seus asentos usando o sistema de recoñecemento facial. O persoal de China Eastern Airlines levará lentes de realidade aumentada (AR) 5G con recoñecemento facial para identificar e axudar rapidamente aos pasaxeiros.\nConveniente servizo de equipaxe sen papel e transporte de equipaxe visible de extremo a extremo. Usando o primeiro distintivo de equipaxe permanente RFID do mundo, os socios desenvolveron unha solución de seguimento de equipaxe 5G que permite aos pasaxeiros rastrexar o estado da súa equipaxe facturada nunha aplicación. Grazas á maior capacidade de enlace ascendente 5G, o aeroporto de Daxing empregará vídeo en HD para controlar a equipaxe e avisar ao persoal cando se maltrate. Isto permite unha mellor xestión da equipaxe, garantindo o correcto encamiñamento da equipaxe e evitando atrasos nos voos.\nServizos personalizados para mellorar a experiencia dos pasaxeiros durante toda a viaxe, incluídos recordatorios previos ao voo, facturación, embarque, cambios nas portas de embarque, reclamacións de equipaxe e traslados. Estes servizos pódense adaptar ás localizacións dos pasaxeiros, aos niveis de afiliación e aos requirimentos de tempo. Por exemplo, os pasaxeiros poden ver información sobre os seus próximos voos na pantalla intelixente cando camiñan polo aeroporto. Recoñecerase a súa identificación facial e a información amosarase de forma anónima para protexer a privacidade. Os pasaxeiros VIP do salón poden utilizar servizos de conferencias e nube HD.\nTemas relacionados:5GChinaeuHuaweiSindicar a todosus\nTurquía - A UE decide frear as sancións e arrincar a diplomacia


Edicións Laiovento - CRISE E RADICALIZACION NEOLIBERAL\nEste libro recolle reflexións sobre a actual crise do capitalismo neoliberal desde as súas orixes até o momento actual, ás portas de 2012. Desde os diagnósticos iniciais até a valoración dos feitos máis importantes que foron acontecendo ao longo destes anos, así como as medidas de política económica que foron adoptando as autoridades económicas no G-20, FMI, bancos centrais, Unión Europea, Goberno central e Xunta de Galicia. Este percorrido mostra a consistencia do diagnóstico inicial e a interpretación dos sucesivos chanzos e os pasos dados polos gobernos, o que á súa vez axuda a entender con clareza a situación actual.\nSon fundamentalmente artigos de reflexión destinados á intervención no debate público, coa pretensión de colaborar a amolecer a criptonita neoliberal e a neocentralista, as dúas grandes ameazas da igualdade e da diversidade. De aí ese estilo directo, compacto e con linguaxe clara para o público non especialista, sen por iso perder rigor nos razoamentos económicos que están detrás dos argumentos expostos.\nAo longo destas páxinas combínase o diagnóstico dos acontecementos e a crítica das medidas adoptadas polos diferentes niveis de goberno coa formulación de propostas alternativas. Porque o autor é dos que pensa que si hai alternativa e que máis cedo que tarde cumprirá abrirlle as portas.\nGuiado por un certo optimismo histórico considera que a sociedade non poderá aturar a destrución de todas as conquistas civilizadoras e a completa submisión da vida privada e pública á extrema volatilidade dos mercados e acabará sentando unhas novas bases para o progreso social e a preservación da diversidade.\nTítulo: CRISE E RADICALIZACION NEOLIBERAL\nCatálogo Xeral, 288


A Festa da Raia incluirá unha gran 'cantada popular' - Pontevedra Viva\nMércores 25 de Abril, 2018 ás 16:20 do Mércores 25 de Abril, 2018\nEsta fin de semana terá lugar en Portonovo a XXIII edición da Festa da Raia e o goberno local quere que os asistentes sexan os verdadeiros protagonistas.\nPor iso, ademais da degustación do propio produto e de actividades como os showcooking, os obradoiros e os xogos populares, está preparada unha gran "cantada popular" en masa, que percorrerá as rúas e prazas de Portonovo e estará na lonxa.\nHaberá pasarrúas, clase de canto interactivo, quedadas espontáneas e a "macro cantada" na lonxa.\n"+ Cantos" é unha proposta destinada a desfrutar da nosa música popular e tradicional da man da "Charanga O Equipo B", o acordeonista David Álvarez e diferentes aulas de canto de Marín, Pontevedra e Poio. Todos baixo a batuta de Nelson Quinteiro.\nÁs 13.00 horas será o pasarrúas, ás 19.00 horas a clase de canto aberta, as 20.00 horas as cantadas espontáneas polas rúas e ás 21.00 horas a gran cantada popular na lonxa.\nMÁIS DE 700 TAPAS VENDIDAS NA "RUTA DO PINCHO E RAIA"\nAta o momento foron un total de 712 tapas vendidas na "ruta do Pincho e Raia". Os locais participantes son: A Fonte da Vella, A taberna do Varadoiro, Bar El Puente, Bodega Viña Pedreira, Cervecería Azor, Cova de Ons, La Portonovesa, Mar do Pintor, Mesón Fontán, Pepa a Loba, Restaurante Xerfa e a Taberna A Batea.\nEn todos eles ata o próximo día 29 poderase seguir desfrutando destes pinchos que teñen un prezo común de 2 euros.\nA ruta leva consigo un sorteo de un televisor de 40 pulgadas para todos aqueles que degusten os suculentos e atractivos pinchos que ofertan os hostaleiros de Portonovo.\nA Festa da Raia celebrarase a última fin de semana de abril\nPortonovo ultima os preparativos para a XXIII edición da Festa da Raia


A escola tamén prepara o Xacobeo 2021\nXa hai moitos centros educativos que traballan co Camiño de Santiago, algúns deles co Pasaporte Solidario\nEscolares colaborando en traballos de mantemento ao pé do Camiño de Santiago\n19/02/2020 05:00 h\nCando estas liñas estean impresas en La Voz de la Escuela, faltarán exactamente 316 días para que comece o ano santo, e con el o Xacobeo 2021. Que son dúas cousas distintas: o primeiro declárao a Igrexa católica cando o día do apóstolo Santiago, o 25 de xullo, cae en domingo, cousa que sucede cada 6, 5, 6 e 11 anos. Así pois, o último ano santo, por agora, foi o 2010, e o seguinte será o 2027. E o segundo é un programa cultural e socioeconómico que desenvolve a Xunta de Galicia dende 1993.\nA historia é longa, e comeza no século I, cando, segundo a tradición, nunha barca de pedra chega a Galicia o corpo sen vida do Apóstolo para ser enterrado. No século IX comezan as peregrinacións e, cun forte descenso entre o XVI e o XX, continúan ata hoxe. E nestes tempos actuais os Camiños de Santiago cobran unha vitalidade coma xamais tiveron: case 90.000 quilómetros de rutas xacobeas están sinalizadas polo mundo enteiro, e non hai nwada semellante que se lle poida comparar.\nAsí, cada peregrino saía da súa casa, ía a un lugar emblemático -polo xeral a igrexa máis próxima-, buscaba un grupo ou raramente decidía ir só e marchaba procurando determinadas localidades onde xuntarse. Por exemplo, os nórdicos e bálticos, en xeral, ou ben ían costeando ou ben cruzaban a Inglaterra, á abadía de Finchale. Os do leste de Europa dirixían os seus pasos a Colonia e a París, os do centro a Vezelay o Arles (ambas en Francia), e a maioría de eles procuraban Roncesvales...\nE pouco a pouco formáronse os Camiños de Santiago. Cantos? Infinidade deles, con independencia de que agora teñan un recoñecemento oficial ou non. E por aí continúan chegando. Por Galicia pasan oito, e os seus nomes son Primitivo, Norte, Inglés, Portugués (coa súa variante turística de Portugués pola Costa), Camiño do Sueste (mal chamado Vía da Prata), de Inverno e, por suposto, o moi coñecido Francés. Todos eles por terra, pero cómpre sumarlles un marítimo: a Ruta do Mar de Arousa e Río Ulla, é dicir, as augas que sucou a lendaria barca de pedra que traía o corpo do Apóstolo.\nATA A FIN DO MUNDO\nUn caso á parte é a prolongación da peregrinación, algo que se fai dende moitos séculos atrás, non faltando quen afirme que é unha peregrinación precristiá. De calquera xeito, a Igrexa católica non a recoñece porque no remata na catedral de Santiago, senón no cabo Fisterra e máis en Muxía, enclaves sen dúbida de gran valor paisaxístico, pero escaso dende o punto de vista relixioso, coa salvidade de que en Muxía abre as súas portas o coñecido santuario de Nosa Señora da Barca, que non ten moito que ver co fenómeno xacobeo.\nSÓ UN NA CORUÑA\nDescontando a Prolongación a Fisterra e Muxía, e en contra do que poida parecer, só hai un Camiño que discorra integramente pola provincia coruñesa: o Inglés. E bicéfalo, xa que arranca tanto dende A Coruña como dende Ferrol. Chámase así porque a esas cidades, sobre todo á primeira, chegaban milleiros de peregrinos en barco dende Inglaterra, aínda que non todos eran británicos xa que había moitos procedentes dos pobos escandinavos. O punto de encontro no norte daquel país era a abadía de Finchale, marchaban por terra ao sur e alí embarcaban de novo en calquera dos portos que existen aínda hoxe en día. Tamén hai constancia da primeira muller -que se saiba, claro está- que percorreu ese itinerario dende Bristol: chamábase Margery Kempe e deixou escrito un libro. En Oroso lémbraa unha placa .\nA quen camiña cen quilómetros ou dá pedais nunha bicicleta durante douscentos a Igrexa católica dálle un certificado de ter feita a peregrinación. É o certificado de viaxe máis antigo do mundo, xa que, aínda que non se sabe dende cando se expide, si é medieval. Para obtelo hai que ter unha credencial de peregrino (acádase en moitas parroquias, oficinas de turismo e algunhas igrexas) e cada día ten que haber dous cuños nel -de restaurantes, templos, concellos ou o que sexa- que certifiquen que o seu propietario pasou por alí. Cando se chega a Santiago, cómpre ir á Oficina de Atención ao Peregrino, moi preto da catedral e por detrás do hostal dos Reis Católicos, esperar a longa cola en Semana Santa e verán e amosar esa credencial. Obter a compostela é gratis.\nAS RUTAS NOS CENTROS\nSerán moitísimos máis o curso que vén, pero xa hai centros educativos que traballan co Camiño de Santiago, algúns deles co Pasaporte Solidario (unha iniciativa oficial que ten unha versión referida ao mundo xacobeo); outros por libre, como o CEIP da Fonsagrada, que está en pleno Camiño Primitivo,; outros máis co respaldo da Consellería de Cultura e Turismo, que convocou ás poucas semanas de comezar as clases a 5.000 alumnos no I Festival Escolar do Camiño Inglés, un proxecto da Federación de ANPA de Ferrol e Comarca. Ou o CEIP Barouta, de Ames, que organizou a Semana Escolar do Camiño o pasado novembro. E, por suposto, deixando constancia das actividades constantes do CEIP do Camiño Inglés, en Oroso, tamén ao pé da ruta e que polo seu labor foi premiado pola Xunta como o centro que no curso pasado máis se distinguiu por promocionar e traballar cos seus alumnos co fenómeno das peregrinacións a Compostela. Un suma e segue constante.\nOs peregrinos chegan a Santiago procedentes de todo o mundo. Duns países máis, doutros menos. Claro é que o principal é a propia España. En efecto, de España, e con Andalucía á cabeza, viñeron -sempre segundo datos do 2019- 146.350 peregrinos, o cal quere dicir un 42,11 %, posto que o número total dos que obtiveron a compostela foi de 347.578, 177.801 dos cales eran mulleres. E despois figuran por esta orde Italia, Alemaña, Estados Unidos, Portugal, Francia e Reino Unido. O seguinte posto na lista é unha auténtica sorpresa: un país tan lonxano xeográfica e culturalmente como é Corea do Sul. Claro que máis lonxe está Australia, de onde viñeron nada menos que 5.301, e figura só tres postos máis abaixo O lugar preferido para botar a andar foi Sarria, unha localidade de Lugo dende a que a distancia á praza do Obradoiro é de pouco máis dun cento de quilómetros. Por certo, e como apunte final, 85 peregrinos chegaron en cadeira de rodas, o cal ten dobre mérito.\nUNHAS DATAS PARA NON ESQUECER\nAno 44. Santiago o Maior, un dos doce discípulos de Xesús Cristo, é decapitado en Terra Santa. O seu corpo é enterrado en Galicia.\n822. Aínda que o ano non é seguro, o corpo do Apóstolo é descuberto no bosque Libredón, onde hoxe se ergue a catedral compostelá.\n1065. Ten lugar a primeira peregrinación multitudinaria, que parte dende Bélxica.\n1489. Ante a ameaza de que o británico Francis Drake chegase a Santiago cunha gran tropa expedicionaria e arrasase a catedral, o corpo do Apóstolo é agochado, e perderase a memoria de onde. Drake é rexeitado na Coruña por María Pita.\n1879. Antonio López Ferreiro, historiador e cóengo, redescubre o corpo no trasaltar.\n1971. Recuperación da peregrinación a pé polo Camiño Francés.\n1982. Visita do papa Xoán Paulo II a Santiago.\n«Hai que implicar aos mozos e aos colexios no Xacobeo 2021»\nENTREVISTA | CRISTINA PICHEL, Directora de Xuventude e Voluntariado\nCristina Pichel é a directora xeral da Xunta que ten competencias en xuventude e voluntariado. Sabe que ten traballo por diante co obxectivo de espertar a inquedanza da xente nova e, xa que logo, dos centros educativos polo Xacobeo 2021. «Hai que implicar aos mozos e aos colexios», afirma.\n—Ten algo previsto para o 2021?\n—Claro, xa estamos ultimando un plan xeral de voluntariado para o Xacobeo 2021, un plan que busca implicar a toda a sociedade nesa cita, que é transcendental para Galicia.\n—A quen vai dirixido?\n—A dous grupos en especial: aos mozos e mozas que van vivir o seu primeiro xacobeo e debemos incentivar o seu sentimento de pertenza a este fito, e ás persoas maiores, que teñen grandes coñecementos da vida que hai que aproveitar.\n—Incluír aos maiores non é unha idea nova.\n—Pero debemos insistir nela, porque quero que desempeñen un papel central, como auténticos coñecedores da historia da zona pola que pasa o Camiño.\n—A contorna dos Camiños é mellorable, e a súa limpeza tamén.\n—Sempre. Por iso promocionaremos o voluntariado ambiental co fin de xerar unha conciencia de sostibilidade e coidado da contorna nas nosas diferentes rutas xacobeas.\n—Pero quen se move é o peregrino.\n—Certo, e por iso intentaremos implicalo no mantemento.\n—Europa estará mirándonos.\n—Si, Europa estará mirándonos. E tamén boa parte do resto do mundo. Galicia e o seu voluntariado saberán responder ao reto. Por iso unha das cousas que quero facer é campos de voluntariado internacionais no verán, e xa no 2019 levamos a cabo a primeira destas experiencias en Vedra e Boqueixón, o Camiño do Sueste.\n—Continuará con esa idea?\n—Si, claro, é o que digo, xa este ano estou planificando máis campos centrados no Camiño que axuden a proxectar a imaxe de Galicia no exterior cara ao 2021.\n—O peregrino necesita axuda a estas alturas?\n—Pode necesitala, e para iso eu quero promover de cara ao 2021, e xa comezando este ano, o voluntariado social, que sempre teño moi presente e que é aquel que agrupa ás persoas que axudan ao peregrino, e mesmo apoiando ás entidades especializadas no acompañamento ao longo da ruta de persoas con discapacidade.\nInternet está cheo de referencias aos Camiños de Santiago. Trigo e palla por todas partes, e cómpre facer unha escolma. Así, o único xornal dixital referido en exclusiva a esas rutas é este: www.periodicodelcamino.com. Blogs hai infinidade, posto que son centos ou quizais milleiros os que contan neles as súas experiencias no andar.\nUn centrado tan só en monumentos e moi fiable é hitosdelcamino.blogspot.com.\nA información oficial do Camiño en Galicia está en www.caminodesantiago.gal, completísima e en varios idiomas.\nA Federación de Asociaciones de Amigos del Camino ten unha interesante web, www.caminosantiago.org.\nSe se quere ver o deseño dun Camiño noutro país, por exemplo nesta web santiagopilgrimme.dk cómpre facer clic en Find rute para ver nun mapa por onde discorre en Dinamarca (Google ofrécese a facer a tradución do texto). Bótalles unha ollada a todas elas.\nPodes identificar os Camiños de Santiago en España (https://is.gd/cDhFCC) e máis concretamente en Galicia.\nEn Google Earth busca Finchale Priory e mais Sarria, dous lugares emblemáticos dos Camiños de Santiago.\nPor que non participar na enquisa de www.periodicodelcamino.com (á dereita, abaixo)?\nQueres máis información sobre Margery Kempe? Tela en es.wikipedia.org.\nPor suposto, se tes preto do centro un Camiño de Santiago, sería case imperdoable non pisalo. Se ademais se pode organizar unha saída completa para toda unha clase, moito mellor.\nCamino de Santiago Catedral de Santiago Xacobeo Santiago ciudad Consellería de Cultura


Novidades - Como cortar e suxeitar a cuberta composta\nComo cortar e suxeitar a cuberta composta\nComo se mostra na imaxe de cabeza, quizais a túa área sexa igual a esta, é irregular e queres deseñala cun estilo distintivo. Pero a fábrica de tarima WPC sempre che dixo que só producirían un ou dous produtos de tamaño e lonxitude. Cando esteas escoitando Estes poden pensar que o seu deseño non se pode realizar. Non te preocupes, a cuberta WPC composta pódese cortar para adaptarse a accesorios de diferentes especificacións, o composto tamén se pode afeitar, cravar, perforar. Por favor, comproba os consellos a continuación. faino só.\nPodes facer cortes cruzados sinxelos tarima compostado mesmo xeito que cortarías calquera piñeiro brando: unha serra circular poderosa funcionará ben. Unha serra de inglete pode proporcionar cortes rectos moi precisos e unha serra de mesa con extensións de soporte pode facilitar todo tipo de cortes. Recoméndanse láminas de punta de carburo: cantos menos dentes mellor para cortes suaves. Non permitas que as láminas queden demasiado quentes ao cortar, xa que isto pode provocar deformacións ou ondulacións.\nSe se instala a cuberta arredor dunha estrutura existente, pódese usar un enrutador sinxelo para facer cortes curvados. Un corte limpo non debe deixar ningún residuo, pero se precisa limpar un bordo, suxire que non use a lixadora. Sanders marcará o acabado e, en moitos casos, anulará a garantía. Unha serra para afrontar a man funcionará ben para suavizar os bordos rematados se é necesario. Podes cortar a tarima exterior como a túa mente, só tes que ter coidado.\nO espazamento adicional tamén é importante entre os extremos das táboas e onde as táboas se atopan cunha parede cando a cuberta corre perpendicularmente á parede. Entre táboas de extremo a extremo, permite un espazo de 3/16 polgadas. Cando os extremos do taboleiro atópanse cunha parede, deixe un oco saudable de 1/2 polgada para garantir que o material poida expandirse e contraerse sen entrar en contacto coa parede. Isto aumentará a lonxevidade da cuberta e tamén evitará inclinarse durante a parte máis quente do día.\nOs taboleiros de tarima WPC pódense fixar a viguetas de madeira tratada con parafusos ou con fixadores ocultos. O uso de parafusos de cuberta composta é fundamental porque están deseñados especialmente para axudar a manter o material no seu lugar.\nAínda que o taboleiro composto é máis estable que o piñeiro normal, aínda se pode romper cando se suxetan preto dos bordos. Os buratos piloto previos á perforación poden evitar que isto ocorra e facer que a instalación sexa moito máis rápida e suave. En lugar de buratos piloto, algúns fabricantes suxiren perforar un burato de arranque de 1/8 de polgada de profundidade no material. Seleccione un tamaño de broca que teña o mesmo diámetro que o núcleo interno do parafuso e ten coidado de non afondar demasiado no material.\nAfundir os parafusos pero non máis profundos que a cabeza do parafuso. Ademais de crear un acabado máis áspero, o afundimento profundo pode reducir a eficacia da fixación e anular a garantía. Tamén é importante que todos os parafusos estean suxeitos nun ángulo de 90 graos ás placas. A suxeición lateral pode provocar coviñas na superficie composta e deteriorar o acabado.\ntarima composta de madeira e plástico, Pavimento de WPC, Piso de cuberta WPC, Tarima exterior WPC, Cubertas compostas de WPC, Cubertas WPC ao aire libre,


2 Reyes 15 - English: Good News Bible vs English: King James Versión | Marbrerie\n2 Reyes 15 – English: Good News Bible vs English: King James Versión\n1. No século XXI e sétimo de Jeroboam rei de Israel comezou a Azariah Fillo de Amaziah King de Judah a reinar.\n2. Dez de dezaseis anos foi cando comezou a reinar, e reinou dous e cincuenta anos en Xerusalén. E o nome da súa nai era Jecholiah de Xerusalén.\n3. E fixo o que tiña razón á vista do Señor, segundo todo o que o seu pai Amaziah fixera;\n4. Garda que os lugares altos non foron eliminados: a xente sacrificada e incenso queimada aínda nos lugares altos.\n5. E o Señor Smote o Rei, para que fose un lepro ao día da súa morte e habitaba nunha casa varias. E Jotham o fillo do rei estaba sobre a casa, xulgando a xente da terra.\n6. E o resto dos actos de Azariah, e todo o que fixo, non están escritos no libro das crónicas dos reis de Judá?\n7. Entón Azariah durmiu cos seus pais; E enterrárono cos seus pais na cidade de David: e Jotham o seu fillo reinou no seu lugar.\n8. Nos trinta e oitavo ano de Azariah rei de Xudáh fixo Zachariah o fillo de Jeroboam reinado sobre Israel en Samaria seis meses.\n9. E fixo o que era malvado á vista do Señor, xa que os seus pais fixera: el partiu non dos pecados de Jeroboam o fillo de Nebat, que fixo que Israel pecaba.\n10. E o fillo do fillo de Jabesh conspiroulle contra el e golpeouno ante a xente, e matalo e reinou no seu lugar.\n11. E o resto dos actos de Zachariah, velaquí, están escritos no libro das crónicas dos reis de Israel.\n12. Esta foi a palabra do Señor que falou a Jehu, dicindo que os teus fillos sentiranse no trono de Israel á cuarta xeración. E así sucedeu.\n13. O fillo de Jabesh comezou a reinar nos nove e trinta anos de Uzziah King of Judah; e reinou un mes completo en Samaria.\n14. Para Menahem o fillo de Gadi subiu de Tirzah, e chegou a Samaria, e golpeou o fillo de Jabesh en Samaria, e o matou e reinou no seu lugar.\n15. E o resto dos actos de palla, ea súa conspiración que fixo, velaquí, están escritos no libro das crónicas dos reis de Israel.\n16. Entón Menahem Smote Tiphsah, e todo o que estaban nel, e as costas delas de Tirzah: porque non lle abriron, polo tanto, o golpeou; E todas as mulleres nel estaban con fillo que rasgou.\n17. Nos nove e trinta anos de Azariah rei de Xudá comezou a Menahem o fillo de Gadi a reinar sobre Israel, e reinou dez anos en Samaria.\n18. E fixo o que era malvado á vista do Señor: partiu non todos os seus días a partir dos pecados de Jeroboam o fillo de Nebat, que fixo que Israel pecará.\n19. E Pul o rei de Asiria veu contra a terra: e Menahem deu a Pul mil talentos de prata, que a súa man podería estar con el para confirmar o reino na man.\n20. E Menahem esixiu o diñeiro de Israel, incluso de todos os poderosos homes de riqueza, de cada home cincuenta shekels de prata, para dar ao rei de Asiria. Así que o rei de Asiria volveuse e quedou alí na terra.\n21. E o resto dos actos de Menahem, e todo o que fixo, non están escritos no libro das crónicas dos reis de Israel?\n22. E Menahem durmiu cos seus pais; e Pekahiah o seu fillo reinou no seu lugar.\n23. No cincuenta ano de Azariah rei de Judá PEKAHIAH o fillo de Menahem comezou a reinar sobre Israel en Samaria e reinou dous anos.\n24. E fixo o que era malvado á vista do Señor: non partiu dos pecados de Jeroboam o fillo de Nebat, que fixo que Israel pecará.\n25. Pero Pekah o fillo de Remaliah, un capitán do seu, conspiroulle contra el, e disparouno en Samaria, no palacio da casa do rei, con Argob e Arieh, e con el cincuenta homes dos gileaditas: e o matou e reinou na súa habitación.\n26. E o resto dos actos de Pekahías, e todo o que fixo, velaquí, están escritos no libro das crónicas dos reis de Israel.\n27. Nos dous e cincuenta anos de Azariah rei de Judáh Pekah o fillo de Remalia comezou a reinar sobre Israel en Samaria e reinou vinte anos.\n28. E fixo o que era malvado á vista do Señor: non partiu dos pecados de Jeroboam o fillo de Nebat, que fixo que Israel pecará.\n29. En tempos de Pekah King de Israel veu Tiglathpileser rei de Asiria, e levou a Ijon, e Abelbethaachah e Janoah e Kedesh e Hazor, e Gilead e Galilea, toda a terra de Naphtali e leváronos cativa a Asiria.\n30. E Hoshea o fillo de Elah fixo unha conspiración contra Pekah o fillo de Remaliah, e disparouno, e matalo e reinou no seu lugar, no vixésimo ano de Jotham o fillo de Uzziah.\n31.E o resto dos actos de Pekah, e todo o que fixo, velaquí, están escritos no libro das crónicas dos reis de Israel.\n32. No segundo ano de peza, fillo de Remalias, rei de Israel, comezou a reinar Jotão, fillo de Uzias, rei de Xudá.\n33. Cinco e vinte anos de idade foi cando comezou a reinar, e reinou dezaseis anos en Xerusalén. E o nome da súa nai era Jerusha, a filla de Zadok.\n34. E fixo o que tiña razón á vista do Señor: fixo segundo todo o que o seu pai Uzziah fixera.\n35. Non obstante, os lugares altos non foron eliminados: a xente sacrificada e incenso queimada aínda nos lugares altos. Construíu a porta máis alta da casa do Señor.\n36. Agora o resto dos actos de Jotham, e todo o que fixo, non están escritos no libro das crónicas dos reis de Judá?\n37. Naqueles días o Señor comezou a enviar contra a Judá Rezin o rei de Siria, e Pekah o fillo de Remaliah.\n38. E Jotham durmiu cos seus pais, e foi enterrado cos seus pais na cidade de David o seu pai: e Ahaz o seu fillo reinou no seu lugar.


2º volta da Copa da Raíña para o Guardés e o Conservas Orbe Porriño\nSegunda volta da Copa da Raíña para o Guardés e o Conservas Orbe Porriño\nIsma Martínez (Porriño): "Queremos volver a senda do bo xogo" | Jose I. Prades (Guardés): "Temos que quitarnos o mal sabor de boca de Granollers e regresar a fase final da Copa da Raíña"\nO Porriño perdeu no partido ante o Liberbank / BALONMANO PORRIÑO\nA Liga Guerrera Iberdrola de balonmán sofre un pequeno parón este fin de semana. Pero o Guardés e o Conservas Orbe Porriño teñen unha cita importante: acadar o pase da Copa da Raíña e estar Alhaurín de la Torre. As da Guardia xogan ante o Balonmano Salud Tenerife e unha semana máis, pero esta vez noutro torneo, o Conserva Orbe Porriño viaxa a Xixón para enfrontarse ao Liberbank Gijón.\nIsma Martínez (Porriño): “Queremos volver a senda do bo xogo”\nO Conserva Orbe Porriño volve a xogar unha semana máis ante o Liberbank Gijón, esta vez na Copa da Raíña o sábado —15 de febreiro, ás 17.00 horas—. No último partido da Guerreras as porriñense perderon na casa por un electrónico de 23 a 30 no que as asturianas foron moi superiores.\n“Aproveitamos para meter un pouco de volume porque o partido de volta vai a ir moi marcado polo resultado da ida”, comentaba o adestrador do Porriño, Isma Martínez, para As Nosas. Lembremos que na pintura galega, as xixonesas gañaron cunha vantaxe de dez goles: 20 a 30. “É un electrónico moi desfavorable e preséntase complicado levarse a vitoria por máis de dez goles. Pero non é imposible, a verdade que o intentaremos pero non é o noso obxectivo primordial”.\nMartínez contará para esta volta do torneo con Sarai. A xogadora entrará sobre todo na defensa posto que quere que “teña minutos e protagonismo porque é a nosa capitá“. Ademais apunta que o “seu plantel non van a facer locuras pero se lles presenta un partido no que as de Asturias se poñan nerviosas tantearán o resultado”. El mesmo recalca que “queren volver ao bo xogo e competir ben.\nDÍA E HORA: 15 de febreiro, ás 17.00 horas.\nCAMPO: Pavillón de La Arena – Xixón (Asturias)\nÁRBITROS: Manuel Mohedano Fernández e Vicente Peris Orts.\nINCIDENCIAS: Partido correspondente á volta da segunda fase da Copa da Raíña no que enfrontará ao BMC Liberbank Gijón e o Conserva Orbe Porirño no Pavillón de La Arena.\nJose I. Prades (Guardés): “Temos que quitarnos o mal sabor de boca de Granollers e regresar a fase final da Copa da Raíña”\nO Mecalia Atlético Guardés recibe o sábado (15 de febreiro, ás 18.00 horas) en A Sangriña ao Balonmano Salud Tenerife. O adestrador das guardesas apunta que a eliminatorio “redúcese a un partido” posto que tras gañar na ida tan só por un gol, cun 26 a 27, a segunda volta “comeza desde cero”. A Sangriña será o último tren con destino a Alhaurín de la Torre —24 e 26 de abril— en na mente de o Guardés non se contempla outra opción que non sexa “regresar a fase final”.\nO Guardés xoga a segunda fase da Copa da Raíña ante o Balonmano Salud Tenerife / BALONMANO ATLÉTICO GUARDÉS\nO Mecalia quere estar entre os oito clasificados para a fase final da Copa da Raíña. Ese é o obxectivo máis inmediato. Esta idea remárca de varias maneiras José Ignacio Prades, quen convida a “pasar de rolda e cambiar o chip para afrontar, nunha proba de madurez, tres partidos contra a aula” e “quitarnos o mal sabor de boca da derrota en Granollers e regresar a unha fase final de Copa”.\nO club tamén é consciente de que o apoio da afección é moi necesario. Tan só pagarán entrada os non socios adultos e Sub 20, xa que todos os abonados e resto de categorías gozarán do partido gratis. “Xogar en casa tennos que axudar, esperamos sentirnos arroupados pola nosa xente”, desexa Prades.\nO persoal, ao completo e coa boa noticia de que a pivote Sarah Valero podería contar ante Tenerife con minutos, regresou ao traballo o luns pola tarde tras catro días de descanso. “A estas alturas da tempada necesítanse recargar pilas” e Prades tamén ve necesario recompensar o esforzo das últimas semanas: “A preparación física está a ser moi boa, as mozas están a responder e hai que recoñecer o traballo”, afirma. A pesar de que Valero entrou nas últimas convocatorias —partido de volta contra o Zalgiris e en Granollers—, aínda non se produciu o seu regreso ao xogo.\nPola súa banda, o Balonmán Salud Tenerife despraza á Guarda a catorce xogadoras: Judith Vizuete, Lara Coello, Ángela Cioca, Lea Kofler, Chelaru, Eva Márquez, Irena Sánchez, Alicia Robles, Bojicic, Aina Fernández, Danae Miranda, Magda Cazanga, Inés Rein e Agostiña Xaén. Esta semana foi intervida Arabia Pena.\nDurante toda a semana o Mecalia traballou en “detectar onde podemos mellorar e facer as cousas diferentes ao partido de ida” sempre coa intención de poder afrontar o partido “coa máxima ambición”.\nDÍA E HORA: 15 de febreiro, ás 18.00 horas.\nÁRBITROS: Alejandro Hoz e Axel Ribola (Cantabria).\nINCIDENCIAS: Partido correspondente á volta da segunda fase da Copa da Raíña no que enfrontará ao Mecalia Atlético Guardés e o Balonmano Salud Tenerife no Pavillón de A Sangriña.\nEtiquetas #porriñobalonmánCopa da Raiñaguardéssegunda volta


Carta de un arquitecto cabreado | Stepienybarno\nLogo da “carta dun estudante de arquitectura” que publicamos hai pouco; animámosvos a botar un ollo a esta nova “carta dun arquitecto encabuxado”.\nO meu nome e apelidos, non importan. Neste caso só importa que son arquitecto e creo que falo en nome de moitos outros arquitectos coas palabras que veñen a continuación. Aviso de antemán que escribo encabuxado, así que o mesmo digo algo que non debese, pero como veñan as palabras, así sairán.\nVaia por diante que, son o primeiro que recoñece que a sociedade non nos entendeu nin valorado, en gran parte, por nosa propia culpa. Uns cantos arquitectos vendéronse ao mellor postor, políticos e inmobiliarios, e construíron a maioría dos metros cadrados da burbulla. Arquitectos que non facían arquitectura, senón que levantaban ladrillos uno detrás doutro.\nOutros compañeiros, explotaron a novos arquitectos, facendo que as palabras “falso autónomo” soasen con normalidad. Así, moita man de obra barata facía competitivos a determinados estudos de arquitectura, con todo o que iso supón. Á súa vez, profesores de máis dunha escola tiraron de alumnos en prácticas para os seus estudos, non para que aprendesen o que era ser arquitecto, senón para ter aínda máis barata (cero euros) man de obra, e así presentarse a infinidade de concursos. Isto fai que detrás de moita boa arquitectura hai moi pouca ética profesional.\nConsecuencia de todo iso: moitos “Chairegos solitarios” e pequenos estudos non puidemos competir en igualdade de condicións. Supoñíase que os concursos de arquitectura, eran o mellor e máis xusto xeito de repartir o traballo. ¡¡Pero non se dicía entre quen!!\nTamén estou cabreado cos colexios de arquitectos; non con todos, pero si con moitos. Máis dun, pequenos reinos de taifas, con señores que non escoitan, defendendo os seus intereses a capa e espada. Un visado, de dubidosa valía foi durante anos fonte de financiamento e estandarte destes.\nA defensa da arquitectura, brillou pola súa ausencia e a dos propios arquitectos, en demasiadas ocasións, tamén. Respecto ao consello, mellor nin falo. Só co gol que nos meteron co CORRENTE, necesitábase dimisión en pleno. Moita máis responsabilidade e traballo para o noso colectivo, a cambio de nada ou case nada.\n¡¡Ah!!¡¡A responsabilidade!! Isto é de tolos. Os arquitectos asumimos unhas regras totalmente inxustas. Endosáronnos un sistema no que estamos en “liberdade condicional” a partir da nosa primeira firma como autores do proxecto. Por moi ben que estea o proxecto, nunca se poderán definir todos os elementos deste, pero como teñas un problema na obra e o perito vexa que non está debuxado xusto ese detalle construtivo, estás fodido.\nRespecto á obra, moito peor. En que cabeza cabe que se pode controlar todo o que acontece nesta, nin aínda que vaias todo os días. Algo sempre se escapa e ese“algo”, seguramente, será o que co tempo poida dar problemas. Como sexas coordinador de seguridade e saúde, que Deus che pille confesado.\nPero iso si, se sucede calquera dano, novamente, estas frito. O xuíz non terá piedade, mesmo se non ve o tema moi claro. En caso de dúbida: responsabilidade solidaria. Os nosos seguros que, normalmente, son os máis altos, fanlle decidirse a súa señoría por que a nosa cabeza rode, si ou si.\nSeguros que agora, cunha crise de cabalo e sen que seguramente volva asinar un proxecto en anos, terei que seguir pagando relixiosamente, porque sempre haberá algún avogado aburrido que encontre algo onde resgar nunha das miñas obras.\nPero ben, non nos imos preocupar agora do diñeiro, ¿non? se os arquitectos estamos forrados e ¡¡gañamos o que non está nos escritos!! Pois non, non señor. A sociedade pensará que é así, pero nada máis lonxe da realidade. Como dixen ao principio, miles de compañeiros conformáronse, durante anos, con pouco máis de 1000 euros, sen contrato, sen vacacións, sen seguro e cun “ata nunca” en canto as cousas se puxeron complicadas. Á maioría dos arquitectos, cobrando uns honorarios dignos por proxecto, deunos para vivir con normalidade, pero nada máis. Bo… os macizadores e as “estrelas” da arquitectura si que se forraron, pero ¿cantos eran estes?\nNon podo desaproveitar estas liñas para dicir a miña opinión sobre as Escolas de arquitectura. Se os colexios de arquitectos son dinosauros, estas son polo menos elefantes. Sistemas oxidados e lentos, ancorados nos anos oitenta, que se manteñen en pé pola ilusión e entusiasmo de novos e estupendos profesores que ven como a sola de moitos catedráticos se dirixe cara a eles cando se lles ve demasiado.\nPor último, quixera agradecer o Ministerio de Economía que nos queira poñer a puntilla. ¡O que hai que ver! ¡¡Por favor, que xa estamos moribundos sen que nos aperten máis!! Deus aperta pero non afoga, ou polo menos iso din. ¡¡Non sexan vostedes máis desapiadados ca el!!\nSe os enxeñeiros non estudaron arquitectura, pois poden facer arquitectura. Cae polo seu propio peso. Se isto sae adiante será algo tremendo, tan malo coma se ao meu, por saber proxectar as instalacións dunha casa, me poñen ao mando da NASA. Mal, ¿non? pois aquí pasa o mesmo, pero ao revés #NoalaLSP.\nPero ben, non hai que alterarse, nin preocupar; isto din os nosos dirixentes, ¡¡que eles nos despachos saberán sacarnos desta!! Seguramente, igual que libráronnos do maldito CTEE.\nAta aquí chegamos. Eu non dou máis do meu; amo a arquitectura con todas as miñas forzas, gocei como ninguén cos meus clientes, entendo a miña profesión como un servizo á sociedade, mesmo, a pesar de todo, recordo os meus anos da Universidade con gran cariño, pero xa non teño forzas.\nSeguramente, non é o momento de chorar, senón de propoñer; pero hoxe, a xeito de desafogo, quería expresar o meu cabreo. Mañá prometo ser máis positivo, pero antes de avanzar, ás veces, convén ver como está o patio, para ver canto tempo se necesita para varrelo.\nEstella, enero 2013\nTags: Agnieszka Stepien, arquitecto, crisis, España, Lorenzo Barnó, lsp, modelo profesional, profesión, reflexión, stepienybarno