INNOPHARMA. Unha iniciativa dende Galicia para o descubrimento de fármacos\nPosted on 15 octubre, 2013 at 10:16 am\nINNOPHARMA é a plataforma de Farmacoxenómica da Universidade de Santiago de Compostela (USC) aplicada ao descubrimento de fármacos, que integra as capacidades das Plataformas de Xenotipado e de Cribado de Fármacos da USC, lideradas polos doutores Ángel Carracedo e Mabel Loza respectivamente. Está financiada polo Ministerio de Economía e Competitividade no marco do Programa Operativo de I+D+i de FONDOS TECNOLÓXICOS 2007-2013. INNOPHARMA pretende conectar as capacidades público/privadas do sector biofarmacéutico a través do establecemento de colaboracións estratéxicas nun marco de innovación aberta.\nDurante o mes de outubro, a través da páxina web http://innopharmaplatform.com/, poderanse presentar expresións de interese, procedentes dos grupos do sector público, para participar en INNOPHARMA.\nA convocatoria de expresións de interese (pre-proxecto) diríxese a poñer en valor programas aplicados ao descubrimento de fármacos en colaboración co sector público. O seu obxectivo é cubrir o espazo existente entre a investigación básica en novos mecanismos terapéuticos e a súa aplicación industria.\nPara iso, INNOPHARMA financia a través da súa plataforma de descubrimento de fármacos os estudos requiridos para valorizar os resultados dos grupos públicos e desenvolver conxuntamente proxectos en fases temperás de descubrimento de fármacos.\nAs expresións de interese serán avaliadas por un panel de expertos e se seleccionarán para o seu desenvolvemento mediante a plataforma INNOPHARMA en base o seu nivel de innovación, potencial de transferencia a mercados ou a socios industriais e ao grado de avance do proxecto na cadea de valor.


Caldeira Posta a Punto - Naturgy - Fogar\nÉ hora de poñer a túa caldeira a punto\nDescobre con este vídeo cómo preparar a túa caldeira para a chegada do frío e consegue o maior aforro na túa casa coas nosas instalacións e consellos sobre eficiencia enerxética.\nPreparar a túa caldeira é moi fácil\nComproba que a caldeira está conectada.\nColoca o selector da caldeira en modo calefacción/inverno.\nRevisa que a presión estea entre 1 e 1,5 bares.\nSe está por baixo de 1, acciona a chave de enchido. Unha vez alcanzada a presión adecuada, pecha a chave.\nDescarga este PDF explicativo e ten a man as instruccións de posta a punt da caldeira\nDescarga este PDF explicativo e ten a man as instruccións de posta a punto da caldeira\nPon a punto tamén os teus radiadores\nComproba que a caldeira está acesa e en posición calefacción/inverno.\nXira o parafuso de evacuación do radiador e pon debaixo un recipiente para recoller auga.\nEn sentido contrario, vira o parafuso para que o radiador comece a expulsar unha mestura de auga e aire e péchao cando só salga auga.\nAo terminar o purgado, comproba que a presión da caldeira estea entre 1 e 1,5 bares.\nConsegue a máxima eficiencia e aforro con estes consellos\n• Axusta o termostato desta maneira:\nDurante o dia, entre 19º C e 21º C.\nDurante a noite, entre 15º C e 17º C.\n• Por cada grao que aumentes a temperatura, incrementas un 7% o teu gasto enerxético.\n• Axusta el termostato desta maneira:\nDurante o día, entre 19º C e 21º C.\n• En caso de ter algunha habitación baleira, pecha o radiador e a porta para evitar un gasto innecesario.\n• En ausencias prolongadas, pecha a caldeira.\nAínda tes algunha dúbida? Anticípache ao frío e contáctanos\nChama agora ao teléfono\nde asistencia Servigas\nXestiona as túas solicitudes a través de nosa app\nProtexe a túa caldeira con Servigas\nSabemos que unha caldeira estragada pode estragar o teu mellor momento.\nEvita imprevistos e contrata agora Servigas, o noso servizo de mantemento de gas.


Inicio Noticias Biberóns BIBERÓNS. NUMANCIA - G. MUGARDOS.\nBIBERÓNS. NUMANCIA - G. MUGARDOS.\nA ILUSIÓN E O PROGRESO; O MELLOR RESULTADO\nPartido da sexta xornada do Torneo AFACO biberón de fútbol – 8 disputado na mañá do sábado en Prados Vellos ante numerosos espectadores.\nPrados Vellos 24 de novembro de 2012.\nNUMANCIA: Marcos, Ángel, Iker, Aketx, Dani, Isma, Lucas, Hugo, Raúl, Mario, Sergio e David.\nNas primeiras horas de sábado, a choiva e o vento amenazaban a disputa do derbi biberón entre Numancia e o Mugardos. Pero a maxia dos nenos pode con todo, esa maxia fixo que a choiva cesase, o vento parara de soprar e incluso aparecerá alguna raiola de sol para que afeccionados e xogadores de ambos equipos poideran desfrutar dun precioso partido entre rivais, vecinos e amigos de Ares e Mugardos en versión biberón.\nComezaba o encontro cos mugardeses en plan arrollador. Primeiros 5 minutos de dominio visitante que aproveitaban que os numantinos todavía durmían para marcar algún gol. Pero espertaron os aresáns e pronto visitaban a portería mugardesa para levar perigo. Co paso dos minutos facíase maís forte o dominio numantino e co bo xogo e o empuxe chegaban tamén os premios en forma de gol para os nenos do Numancia. Nos últimos 10 minutos volvían a cambiar ás tornas sendo os do Galicia os que exercían unha forte presión sobre os nenos numantinos e conseguían marcar algúns goles.\nGoles, disputa, ledicia, ilusión, caídas, grandes paradas, regates, moitas conduccións… e por encima de todo moita amizade. Iso é o fútbol biberón. Nenos de 4-5 anos disfrutando seguramente dos 40 minutos mais bonitos e divertidos da semana. A veces non nos damos conta do nivel que amosan ós pequenos futbolistas. Outras veces esixímoslle xogadas e accións propias de nenos moito mais maiores. ¡¡¡Nos teñen moi mal acostumados¡¡¡ Pouco a pouco, co paso do tempo os seus corazóns permitiralles facer mais esforzos, o seu talento seguirá progresando e a sua ilusión debería de seguir intacta. Iso é o mais importante, que ilusión, progreso e diversión camiñen collidos da mán.\nA partires desta semana, non ofreceremos resultados dos partidos de biberón por acordó da directiva da AFACO. Non queremos saltarnos a norma pero neste partido imos a poner un resultado ficticio de Numancia 10 G. Mugardos 10. ¡¡¡Un dez para todos os nenos¡¡¡ Eso si, soamente para ós nenos; os demais xa temos bastante sorte de poder desfrutar con eles.\nSemana de cambios, xa que a primeira fase do Torneo de Fútbol – 8 biberón chega o seu fin. A partires da semana próxima, refuxiarémonos nos pavillóns da comarca. Escaparemos do inverno, do vento e da choiva; ese inverno tan temido polas sufridoras nais (ós nenos non lles afecta). En decembro, xaneiro e febreiro terá lugar o Torneo Fútbol – 6 AFACO de biberóns. Fútbol sala nos distintos pavillóns da comarca, pero coa particulariade de que serán 6 nenos ós que xoguen de inicio por cada equipo. Atentos a esta páxina porque durante á semana informaremos do primeiro partido do Numancia e subiremos o calendario do Torneo.\nDisfrutade das magníficas fotos por obra e graza da fotógrafa oficial do Numancia Biberón; Flor (con permiso do fotógrafo profesional do Numancia) e a seguir disfrutando.


Separar ambientes cun biombo | Consumer\nSeparar ambientes cun biombo\nUna práctica solución paira crear novos espazos en fogares pequenos\nImaxe: paz trujillo correa\nSen chegar a substituír aos tabiques, os biombos cumpren una función similar á destes: delimitar espazos. Son una solución paira gañar intimidade e discreción, especialmente, en casas pequenas ou con poucas habitacións. Poden illar o lugar de estudo ou de traballo, converter una parte do dormitorio nun novo cambiador ou fixar os límites da zona reservada a comedor. En esencia, os biombos son una maneira económica de establecer novos espazos a partir dos existentes. Permiten cambiar a distribución do fogar paira adaptala ás necesidades de cada momento. Grazas a eles, pódese empregar una mesma estancia paira dúas funcións diferentes.\nNo mundo da decoración, os biombos son un orixinal elemento ao que se recorre paira complementar calquera estilo: étnico, vangardista, clásico… Hai moitos tipos de biombos. Pódense atopar elaborados en madeira, forxa, coiro, tea, ferro, aceiro… Hainos labrados, lisos, pintados a man… Mesmo algúns modelos substitúen as tradicionais follas compactas por fileiras de abelorios, que deixan pasar máis luz.\nPódense atopar elaborados en madeira, forxa, tea, ferro ou con follas de abelorios\nAs follas son un elemento de cambio que varía tanto en número como en anchura e altura. Estes factores dependen do espazo que se quere ocultar ou delimitar. Algúns biombos dispoñen dunha folla, mentres que outros modelos poden sumar até seis. Tamén a anchura e a altura de cada folla pode ser a mesma, paira gardar un estilo homoxéneo, ou variar até conseguir modelos orixinais que rompen coa liña do resto do deseño. As follas de diferentes alturas dan maior visibilidade e iluminación aos espazos escuros.\nOrixe do biombo\nAínda que a evolución dos biombos produciuse, sobre todo, en Xapón, este complemento é orixinario de China. Por iso é polo que os modelos máis antigos conten con motivos orientais. Creáronse paira protexer ás persoas do vento no interior das habitacións e non foi até o século XVII cando chegaron a Europa, xa convertidos en elemento decorativo paira separar espazos.\nCreáronse paira protexer ás persoas do vento no interior das habitacións\nOs biombos clasifícanse segundo as aplicacións, os temas (deseño) e o número de follas. Os primeiros biombos dispuñan dun único panel, mentres que os actuais teñen varias follas unidas por bisagras que lles permiten encartarse. Nelas, estampábanse versos, figuras abstractas ou debuxos que representaban escenas típicas da vida cotiá. Hoxe en día, estes paneis conservan a utilidade -nalgúns casos tamén o deseño- daqueles modelos, aínda que o paso do tempo permitiulles renovarse, tanto en materiais como estampados.\nbiombos espazos hojas-gl modelos-gl solución


January 19, 2011\tpor Raquel Couto Antelo\nCapítulo 34. Vadiar\nVadiar: levar unha vida ociosa, sen traballar. Xa non son unha nena para andar por aí vadiando aínda que se me da moi ben.\nFonte: Diccionario da Real Academia Galega. Editorial Galaxia, S.A., 2000... si, antes da nova normativa... que cartos tirados, dalgún xeito tiña que amortizalos porque non teño mesas que coxeen tanto, nin armarios...\nErguiuse do sillón e buscou no escritorio un papel sobre o que pegar a tarxeta. Sentou de novo, untouno ca cola que lle trouxera a criada e deixou caer os anacos que puido recuperar do lixo. Só botou en falta o anaco dun número, podía ser un cero, un tres, un seis ou un oito. Marcou con calma o número as catro veces que lle requería a falta do anaco. Das catro errou. Volviu o escritorio por outro papel e un bolígrafo, escribiu os dez números nunha carreira.\n¡Tamén pode ser un cinco! – berrou coma se acabase de descubrir a pólvora.\nMarcou co cinco e tampouco respondiu ninguén. Mirou o papel tratando de descubrir onde estaba o erro, se faltaba algún anaco ou se pegara mal os anacos. Parecía que sentaba, parecía que pegara o quebracabezas tal como debía, parecía que o fixera ben.\nPensou que igual tardara moito, quizáis aquelas redes clandestinas só podían estar ó pé do teléfono en determinado momento, non terían liña habitualmente por evitar que os rastrexasen.\nQuen sabe – dixo en voz alta.\nE a derrota tentouno co sono e durmiu apoiado nunha das orellas do sofá. Despertárono as mans pequenas e frías da súa filla, vadiara todo o día sen saber en que se lle foran as horas e só se percatou do tempo que pasara ó ver a noite na fiestra e á nena co pixama posto. Levouna á cama e asegurouse de que pechaba os ollos antes de deixala soa.\nEl non durmiu, volviu para o sofá e chamou de novo ó número co cinco. Non lle respondiu ninguén. Colguou. Tratou de durmir de novo. Tratou de coller azos para retomar a súa vida cotián, para volver ó traballo. Pechou os ollos e non facía máis que vírselle á cabeza a última vez que falou ca súa muller.\nErguiuse e foi á cociña a escuras, non quería despertar a Beda. Cruzando o vestíbulo sentiu algo raro, unha presencia, un alguén a maiores. Ó abrir o frigorífico pareciulle ver unha silueta reflexada no cristal da fiestra, unha silueta que non era a súa. Dou a volta tan axiña como puido pero non viu nada e sentiu que o medo se estaba apoderando unha vez máis del. Prendiu a luz. Pensou que igual era a serventa que esquecera algo, ou que entraba polas noites para sisarlle da neveira. Pensou que igual entraran roubar, non necesariamente a serventa. Pensou en correr cara o salón, ou cara a entrada para chamar por teléfono.\nCon todas as luces encendidas sentiuse ridículo. Non había nada fóra do normal; o silencio era sepulcral pero o terror esfumárase. Descolgou o teléfono para asegurarse de que tiña liña. Tiña. Respirou con alivio e, aínda que un bo pai iría comprobar que a súa filla estaba a salvo, el volviu ó sofá para tratar de durmir. Pensou en volver marcar antes de pechar os ollos, pero apagou a lámpara sen facelo.\nÓ día seguinte a criada entrou no salón e, ó velo aínda no mesmo sitio, pensou que non se movera desde que marchara o día anterior. Foi ver a nena, pensando atopala entre os xoguetes vestida ca mesma roupa, sen cear. Por sorte a nena durmía placidamente, vestida co pixama de lazos rosa e con cara de felicidade. O cuarto estaba ordenado, tal como o deixara ela, subiu a persiana e abriu a fiestra. Recolliu a roupa da nena que estaba tirada ó pé da cama e baixouna ó cuarto da lavadora.\nBeda, érguete, vamos... – díxolle a criada con voz doce.\nA nena erguiuse sen rechistar, colliu da man á criada e foron para o cuarto de baño. O ruído da auga despertou a León. Ó primeiro pensou que chovía e acurrucouse. A dor no xeonllo dunha mala postura fíxolle dar a volta e caiu no chan. Abriu os ollos e viu o sol que se coaba entre as cortinas. Daquela decatouse de que non chovía, era de día e alguén estaba na casa. Erguiuse rapidamente e saiu ó vestíbulo, escoitou o ruído, viña de arriba. Corriu polas escaleiras temendo que algo lle pasara a súa filla. Abriu sen chamar sorprendendo á criada e recibindo un sorriso feliz da nena. Respirou aliviado. Foi ó seu cuarto e, sen ánimo, preparou a roupa do día, duchouse e baixou almorzar.\nNa mesa mirou tranquilo a Beda como comía as galletas sen preocupación, esquecendo que súa nai acababa de morrer; León sentiu unha mezcla de odio e envexa cara a pequena. A nena sentía a morte da súa nai, por suposto. Non o sabía expresar; pero unha persoa cun pouco de axilidade ben o podía ver na tristura dos seus ollos. O seu pai non, estaba obsesionado ca súa propia traxedia e só vía nos demais a felicidade que el perdera.\nNo traballo a xente tivo o detalle de non facer un espectáculo de pésames e sentires, máis que nada porque non o sentían nin lles apetecía darlle o pésame ó encargado. Aquel encargado que lles organizaba turnos imposibles e horas de traballo excesivas. León non os organizaba en realidade, organizábaos a empresa, el transmitíao con tanta enerxía que mesmo parecía que levaba comisión. Tampouco tiña León demasiado interese nas normas da empresa, só quería estar á altura da muller.


Adxudicadas as catro xovencas poxadas en Pedrafita a unha mesma gandería - Campo Galego\nInicio / Carne / Adxudicadas as catro xovencas poxadas en Pedrafita a unha mesma gandería\nCampo Galego - 17/09/2018\nCampo Galego 17/09/2018 11:12 a.m.\nPoxa celebrada este domingo en Pedrafita.\nA poxa organizada pola Asociación de Criadores de Rubia Galega (Acruga) en Pedrafita do Cebreiro concluíu coas catro xovencas adxudicadas polo prezo de saída, 1.800 euros. Os animais, que quedan todos nunha mesma gandería de Pedrafita do Cebreiro, proceden do centro de recría Gayoso Castro, xestionado por Acruga.\nAs xovencas poxadas tiñan entre 18 e 24 meses, cunha preñez de entre 2 e 4 meses. A explotación que se fixo cos animais na subasta abonará 1.800 euros por cada un, tendo unha axuda de 200 euros á compra por parte de Caixa Rural Galega, como é habitual nas subastas organizadas por Acruga. Esta é a segunda subasta da tempada, tras o verán, logo da celebrada a comezos de mes na Fonsagrada.


Maio, 2013 Ocio / inspiración\nReciclado das miñas noites solitarias en Guatemala, só agora que estou a piques de saír por alí déixolles algo para divertirte.\nSeino, non enche a obsesión pola tecnoloxía ... pero existe.\nEla era unha nena doce ollos castaños e cabelo lisos ata os ombreiros, os parentes privilexiadas de funcionarios do internado onde fixo estes anos, que vivían no lugar con total liberdade; Podería estar no lugar do tesouro, onde Elisa tesoureiro, tras Nubia casado Elvir e desapareceu do mapa da aldea, tamén podería ser no comedor, tras Doña Gladis entrou, comer como un interno, ir ao tribunal o sábado noite e aínda seguir os loras grupo cando eles foron para chaperonadas cidade pola profesora Nancy.\nBela cella, pequena estatura, apenas vestindo o quinto grao, as súas pezas femininas comezaron como laranxas pequenas, pero os seus ollos coquetearon co firmamento dos que rodeaban o muro.\nSempre pensei ela cando eu fun para lavar pratos para o comedor, quizais propositadamente levou algún comer, calculando o tempo da miña timidez natural non coñecer o grupo de masa interna. En vez de ir a través do taller, ela cruzou a plataforma esperando por ela, sen ollar para arriba podía sentir o uniforme azul e branco con camisa do aniversario se aproximou de nós como os nervios creceu en proporción inversa á que distancia, cando estabamos 3.215 nos metros Miremos os nosos ollos, e cando chegamos a 1.837, sorrirenos de tristeza e temor, entón diríamos o mesmo.\nEntón seguimos camiñando en direccións opostas, ela á prisión da súa tía, á media hora de auga quente e Xedex.\nDende o 11 reunión, decidiu escribir unha cartinha, o texto foi escrito con tinta no amor, e nos tres parágrafos e medio nos pediu ser noivos, eu creo que non sabía que, se dixo que si.\nSó coñecemos a dúas persoas; Daniel, con quen fixera unha boa amizade despois de acompañalo a varrer a escola na miña metade anterior, sabía tamén, aínda que como dixen, preferiría negarme o pracer de coñecelo por ser tan sagrado. E foi por mor da influencia de Daniel que un día despois de plegar a tarxeta por enésima vez, decidín regalala. Era unha noite, había unha película, un estraño hábito de internado, no que os estudantes levaban un sábado á comedor, e a señora Margarita sacou algunhas cintas antigas que virou no proyector, ás veces eran informes sinxelos dun documental obsoleto coñecido. como «visión», as escenas da praia censuráronas co dedo índice da lente. Para un cambio, expuxeron La Cruz e El Puñal e El Progreso del Peregrino por última vez. Non obstante, os estudantes gozaron diso, agás Oliva, que unha vez protestou xunto con Purificación, a escena non se repetiu despois da reactivación do cuarto escuro chamado Manhatan.\nSempre a miña doce nena sentouse de volta, onde estaban os cociñeiros, os últimos estudosos de desprazamento e nos atrevían os foráneos que entraban na sala con escusas reservadas para outra historia. Ela sinalaba algo para beber auga na cociña, entón aproveitábaa, estaba escura, apenas a luz da película, cuxo asunto non recordo sinceramente. Fun detrás dela, eu me achegue cando acendeu a luz da neveira, vin os seus beizos finos preme vidro verde, mirando para min con ollos nerviosos, tomou coraxe e deulle cartinha suado.\n- Agardo a túa resposta- Eu dixen, co heroísmo que me deu o seu sorriso, pero co corazón fixo un esquilo na era do xeo.\nAínda non recordo si dixese que si, podería dicirme que non, tampouco me lembro. Para o resto do ano, seguimos a mesma rutina, reuníndose na mesma plataforma, cos mesmos nervios, coa culpa de ter unha carta almacenada na súa caixa secreta, coa esperanza de que un día reciba unha a cambio.\nChegou final do ano, eo tempo foi desperdiçado mesmo, a mesma sensación que nos produciu a saída de autobuses de aparencia antiga, o consolo de que bequistas quedaría tres semanas, e gastamos os nosos días en foguetes indolente noite se aproximaba.\nUnha tarde, que parecía unha noite, vimos uns a outros, aínda podo ver a súa cara fermosa, os seus ollos vivos, o seu sorriso sombrío. Cabal Podo sentir a súa respiración nerviosa, despois dun só bico moi curto, non había lingua, nin sequera pechamos os ollos. Non foi espectacular, foi suficiente para recordar o sabor húmido e non esquecer o contexto.\nVinte anos máis tarde escribiu o meu nome en Google...\nCando chora a súa palla no café, os seus beizos vense igual, como aquela noite presionando o vaso verde ...\npost anterior«Anterior MundoGEO # Connect anuncia os finalistas do premio 2013\nseguinte Post Noticias 3 do sector geoespacialseguinte »


Paralizada a actividade en Inoxidables de Rábade no primeiro día da folga indefinida - CIG: Confederación Intersindical Galega\nA totalidade do persoal operario de Inoxidables de Rábade (situada no Concello de Outeiro de Rei) está secundando a primeira xornada da folga indefinida para esixir melloras salariais e laborais. As e os traballadores están secundando paros laborais de dúas horas en cada unha das quendas e concentracións diante das portas da fábrica para reclamar a dirección que sente negociar a táboa reivindicativa.\nO responsábel da CIG-Industria de Lugo, Alfonso Losada, explica que a representación social leva máis de ano e medio tentando negociar coa empresa unha serie de melloras económicas e laborais que permitan recuperar dereitos perdidos, pero a dirección "non quixo entrar a valorar en ningún momento as nosas demandas". Entre estas atópase a recuperación do incentivo de 500€ cada tres meses que a empresa retirou de maneira unilateral hai uns anos, revisar as categorías ou acadar a equiparación e igualdade salarial entre postos da mesma categoría tanto dentro da factoría de Rábade como con outras plantas do grupo.\nXunto a isto, o persoal demanda a incorporación dun plus de penosidade, toxicidade e perigosidade polos ritmos frenéticos de traballo e polos produtos químicos que teñen que manipular. Na táboa reivindicativa tamén se contemplan medidas relacionadas co calendario laboral e de vacacións de 2018, o comedor ou para atallar os problemas de ruídos, luminosidade, ventilación e a adaptación térmica da nave. "Pero de todo isto, denuncia Losada, a empresa fixo ouvidos xordos e limitouse a realizar un estudo sobre o exceso de ruído, mais sen adoptar ningunha medida correctora".\nUnha empresa con beneficios\nNeste senso, lembra que hai uns anos a empresa atravesou unha situación económica complicada, que usou para aplicar expedientes de regulación temporais e recortar salarios e condicións do persoal, "pero agora que hai carga de traballo abundante e se dispararon os beneficios, os traballadores/as non teñen ningunha mellora". Segundo o Base de datos Ardán 2018, Inoxidables de Rábade (que fabrica tubo de aceiro inoxidable) atópase no posto 32 de facturación da provincia de Lugo, cun importe superior os 17.000.000€.\nAnte a falta de respostas por parte da dirección, a asemblea de persoal acordou iniciar folga indefinida dende este mércores, con paros laborais de dúas horas por quenda e concentracións diante da fábrica. Porén, adianta o sindicalista, non se descarta intensificar as medidas de presión a partir da próxima semana "se a empresa continúa facendo caso omiso das demandas sociais".


Rádio FilispiM, 93.9 FM: 020 Divertimento Para Pequenos Monstros\n020 Divertimento Para Pequenos Monstros\nHoxe en Divertimento para Pequenos Monstros, recuperamos o primeiro de varios audios no que entrevistamos a Fran del Buey, un dos integrantes da asembleia da por entón Casa Encantada de Compostela, audio que co paso dos anos ten pasado a ser un documento.\nPor entón, Divertimento, emitíase na lexendaria radio municipal Rádio Fene (hoxe Radio Fusión) radio senlleira dentro das municipais da Galiza. De feito Divertimento naceu en Rádio Fene, se ben é certo que tambén pasou polas ondas da ferrolá Radio Kaos, universitaria da que algún día falaremos nun especial que se podería titular "como ser universitario, cargarse unha radio universitaria e non morrer no intento".\nNo vindeiro Divertimento daremos continuidade a este especial aos centros autoxestionados daqueles primeiros noventa no noso país, con novas entrevistas a integrantes da Casa Encantada de Compostela, a membros da lexendaria Casa Okupa da Ría en Oleiros (A Coruña) ou mesmo do Centro Social Mil Luas en A Coruña.\nHoxe en día, todos estes centros sociais autoxestionados non existen, mais forman parte da historia e a experiencia daqueles pionerios e que hoxe queremos compartillar con todos vós.\nPublicado por Rádio Filispim Filispino en 10:25 AM


laia1 substantivo feminino Acción e efecto de laiar ou laiarse (acepcións 1, 3). Escoitaba as súas laias desde o outro extremo da casa. Marcho, non quero oír máis as túas laias. SINÓNIMOS laído, laio, lamentación, lamento1, queixa, queixume CONFRÓNTESE choro, xemido laia2 substantivo feminino Apeiro formado por unha pa de ferro cun mango de pau, que serve para labrar e remover a terra. Abriu o rego cunha laia. CONFRÓNTESE aixada\nSubstantivo feminino. 1 Característica daquilo que é redondo. 2 Parte do c... Máis


Día das Letras e a Galicia exterior. - Novas do Eixo Atlántico\nRoberto Mansilla Blanco 11 Maio, 2022 11 Maio, 2022 0 Comments2 Minutos de lectura\nDebe celebrarse con xustiza a homenaxe a Florencio Delgado Gurriarán no Día das Letras Galegas 2022. Unha homenaxe que, ó mesmo tempo, obriga ao repaso daqueles escritores que, sexa polo exilio da guerra ‘incivil’ de 1936-1939 ou pola emigración posterior, espallaron a lingua galega no exterior nos duros anos da posguerra e do franquismo.\nEste recoñecemento é tamén para eses escritores, poetas, ensaistas, artistas, editores, xornalistas que enriqueceron enormemente a cultura galega e afondaron as bases do que hoxe, oficialmente, a Xunta de Galicia denomina como a “Galicia Exterior”.\nTanto como Delgado Gurriarán, foron nomes como Castelao, Celso Emilio Ferreiro, Luís Seoane, Carlos Vela e tantos outros que acadaron nos seus exilios na Arxentina, México, Cuba, Uruguai, Suíza, Alemaña, Francia, Venezuela non só unha nova patria senón un encomiable esforzo por non perder a riqueza cultural, artística, fonética e gramática da nosa lingua neses escuros anos do franquismo.\n“Porque o galego tamén sobreviviu nos xornais, nos programas de radio, nas pinturas e nos fondos editoriais que ese exilio e esa emigración levaron por Bos Aires, Cidade de México, A Habana, Montevideo ou Caracas”\nPorque o galego tamén sobreviviu nos xornais, nos programas de radio, nas pinturas e nos fondos editoriais que ese exilio e esa emigración levaron por Bos Aires, Cidade de México, A Habana, Montevideo ou Caracas. Esforzos que tamén fixéronse na nosa terra, recompensados con editoriais como Galaxia, creada en 1950. Poesía, ensaio, literatura que forman parte do patrimonio galego, cunha pegada que chega ata os nosos días.\nAgora ben, hai tamén unha segunda e terceira xeración desa emigración galega que ben podería ser atendida, e que incluso reclama o seu papel, como transmisor da nosa lingua e cultura “Lonxe da Terriña”. Son moitos deles nados nesas capitais estranxeiras pero que non perden o vínculo, a raíz, co berce orixinal. E que se ben poden falar en castelán, inglés, francés ou alemá, non desprezan nin desestiman que o galego é tamén a súa lingua mater.\nNestes tempos de recentralización cómpre botar tamén unha ollada a esas expresións literarias que fan vida fóra de Galicia pero non ‘sen Galicia’. E precisar que o Día das Letras Galegas, que aínda ten a moitas e moitos galegos de pro por homenaxear, tamén lembre que esa Galicia Exterior segue aí, con tanta vitalidade, convivindo noutras sociedades que tamén son nosas.\n156 consultas en 1,038 segundos.


Apps para debuxar - BlogR\nApps para debuxar\nSe che gusta debuxar e non tes tempo, aproveita os intres mortos e faino dende o teu móbil con estas apps para debuxar. Tes unha chea de pinceis e ferramentas profesionais para te converter nun artista e ensinarllo aos teus amigos. E se non tes un lapis para móbil, faite cun e terás unha experiencia completa. Andy Warhol non tiña móbil, pero seguro que pasaría o intre xogando con algunha destas aplicacións .\nUtiliza ferramentas profesionais para dar renda solta á túa vea artística. Debuxa con lapis, marcadores, acrílico, cor diluída, etc. e garda ou envía os teus traballo en arquivos multicapa que poderás abrir con Photoshop ou Illustrator.\nEsta galardoada app nos Editor’ s Choice Award de PlayStore permíteche crear ilustracións vectoriais con capas de imaxe e debuxo. Podes traballar e gardalo no teu móbil e abrilo despois coas súas capas e todo no Illustrator ou Photoshop do teu ordenador.\nA firma Autodesk atópase detrás desta app pensada para que profesionais, aprendices e iniciados cren as súas obras de arte dixital. Contas con 170 pinceis que podes personalizar, ademais de ferramentas como trazo preditivo, escaneo de bosquexos ou autoguardado para que non perdas nada. E moi útil, podes abrir e exportar documentos de Photoshop conservando os nomes de capas e os modos de fusión.\nSe che gusta debuxar e queres compartir o proceso da túa obra, esta é a túa app. Sube vídeos de como debuxaches a túa ilustración e compárteo en redes sociais. Tes á túa disposición 142 pinceis, modos de capa como opacidade, rotación, etc., moitas funcións de selección e cor.\nDebuxa e traballa en capas independentes que poderás importar ou exportar, tamén de Photoshop. A app ofréceche máis de 80 pinceis configurables e a opción de crear os teus propios, guías, máscaras de recorte, ferramentas de transformación, etc. Ademais, podes compartir as túas obras coa comunidade de Infinite Painter, PEN.UP ou Instagram.\nAprende a debuxar dende o teu móbil con esta sinxela aplicación gratuíta (algunhas funcións requiren a versión de pago). Para soltar a man, tes máis de 80 pinceis, axuste de cor, selección e selección de máscaras, formas xeométricas, exportar a Photoshop e moito máis.\nFai os teus propios debuxos, colorea outras obras ou debuxa encima dunha imaxe túa. Para iso tes pinceis, regra, borrador, marcos e moito máis.\nApp oficial de Sony para que deas renda solta á túa creatividade. Inspírate nas obras doutros e comparte as túas propias. Poderás crear bosquexos con pinceis e ferramentas, acompañar as túas imaxes de texto, utilizar diferentes capas, facer zoom ou sincronizar varios dispositivos á vez.\nNenos e maiores poden utilizar esta app grazas aos modos Pupitre Nenos, Pupitre Garabatos, Pupitre Bosquexo e Pupitre Foto. Cores brillantes, pinceis, pinceis 3D, adhesivos e selos axudaranche a ser todo un artista.\nDebuxa e pinta como nunca dende o teu móbil, a lapis, rotulador, aerógrafo ou pincel. Traballa en capas, debuxa formas xeométricas, rota o lenzo, insire texto e moito máis.\nFerramentas creativas para ilustradores, debuxantes de cómics e afeccionados. A app ofrece numerosos pinceis, texturas, fondos e tipografías. Crea viñetas, utiliza fontes de cómic, calca fotos para facer os teus debuxos ou fondos, traballa en capas ou debuxa perspectivas de forma sinxela.\nE se ves o de debuxar algo complicado, sempre podes colorear dende o teu móbil para relaxarte e desestresarte. Podes colorear animais, flores, temas de amor ou do mar, motivos orientais, etc.\nEsta app pon á túa disposición máis de 2.000 páxinas para que colorees ao teu gusto. Podes compartir as túas creacións cos teus amigos ou imprimilas.\nNós probamos algunha e engancha o seu . Anímate e divírtete debuxando. Fai sitio no teu móbilR para descargalas ou consulta as nosas tarifas de datos.\nImaxe de Dose Media\n28 28UTC Febreiro 28UTC 2019 ás 03:09 03Thu, 28 Feb 2019 03:09:57 +000057.


Continúan a bo ritmo as obras de rehabilitación do Pazo de Goiáns en Boiro – O Barbanza\nContinúan a bo ritmo as obras de rehabilitación do Pazo de Goiáns en Boiro\nAs obras de rehabilitación do Pazo de Goiáns de Boiro, unha das grandes xoias arquitectónicas galegas da arquitectura civil, avanzan a bo ritmo, reducíndose os prazos inicialmente previstos pola empresa adxudicataria. Segundo informou o Concello a través do alcalde, José Ramón Romero, o bo ritmo é extensíbel a todos os traballos que se están a realizar, dende as tarefas de limpeza até a estabilización e recuperación das fachadas do inmóbel, que “xa se realizaron nun terzo do pazo”, indicou o rexedor, quen visitou este xoves a finca de Goiáns xunto co arquitecto municipal, Emilio Piña, e o arqueólogo municipal, Víctor Barbeito, para ver a evolución das obras.\nSegundo fixeron saber, o obxectivo é que, “para cando comece a vindeira tempada de choivas”, o edificio estea protexido para poder realizar os acabados interiores, as instalacións ou a carpintería.\nO Concello engadiu que se rematou tamén a división da zona técnica, un espazo duns 25 metros cadrados onde se van situar os aseos e o control das instalacións do inmóbel, como electricidade, climatización e calefacción. Respecto dos materiais usados, o teito deste espazo vai “formigonado”, xa que debe cumprir uns requisitos específicos de seguridade no caso de lume ou emerxencia. Polo que atinxe ao resto dos teitos e chans, vanse realizar en madeira, tratada especificamente para mellorar o seu comportamento ao lume.\nAs actuacións roldan o millón de euros e o prazo de execución da obra está previsto para que estea rematada no vindeiro verán. O obxectivo é converter o pazo e a súa contorna exterior nun “espazo amplo, diáfano e versátil e que se poidan acoller nel diversas actividades como exposicións ou eventos”.


Héitor Picallo ilustrará a portada do poemario Breizh | crebas.gal\n← A narrativa mariña, de Gonzalo López Abente (edición de Suso Sambade) no programa «Zigzag Diario» da tvG2\nAberta a suscrición popular ou "crowdfunding" para a antoloxía poética Monte Pindo Parque Natural →\nEsta entrada foi publicada en Arte, Banda deseñada, Poesía. Garda a ligazón permanente.\n1 resposta a Héitor Picallo ilustrará a portada do poemario Breizh\n19 Outubro, 2012 ás 03:04\nAlégrame que che guste a portada, e que che guste que a faga eu, tanto coma a min tercha feito. Por certo representa a bandeira de Breizh e un disco con un entrelazado celta típico desa tamén Fisterra. Velaí a ancestralidade, a terra, a nación,… velaí o enlace coa nosa tamén Fisterra.\nGraciñas irmán, pola amizade e pola aperta sincera na palabra que non ten cancelas


ASOCIACIÓN GALEGA DE AMIZADE CON ISRAEL: Mito e conspiración\nAlgo despois de que se perpetraran os Protocolos, Houston Stewart Chamberlain escribía "Os Fundamentos do Século XIX", no que xa falaba da supremacía xermánica e da necesidade de “facer algo” cos xudeus. E en 1890 o infausto Theodor Fritsch chegaba a deputado no Reichstag polo Partido Antisemita. Tanto os Protocolos como os Fundamentos ou os escritos de Fritsch introducían unha novidade respecto do tradicional antisemitismo europeo: falaban dos xudeus como perigosos conspiradores, arribistas e contaminadores da pureza racial. Ata entón, as críticas ían máis encamiñadas a imaxinarios sacrificios rituais de nenos cristianos ou ao sempiterno deicidio de Cristo.\n* xornalista e socio de AGAI\nPublicado por AGAI ás 17:20


Xoán Antón Pérez-Lema | domingo, 14 de abril de 2019, 22:28\nA axenda galega está desaparecida da campaña, cando o que precisamos é poñela de diante, como van facer os vascos do PNV ou os valencianos de Compromís cos intereses de cadanseus países. Galicia non ten nin tivo nunca Gobernos amigos. Galicia ten intereses. Cómpre, pois, defendelos aos partidos soberanos galegos. Porque tanto o tripartito da Santa Alianza como PSOE e Unidas Podemos atenden outros intereses, nunca os dun país que só representa pouco máis do 5% dos votos e do PIB estatal.\nNon quero ser equidistante entre o moi malo e o ruín. O PP de Casado e os seus dous socios do tripartito de extrema dereita queren botar fóra a lingua galega da vida pública e ameazan o noso autogoberno cunha agresiva recentralización. Unha recentralización que só nos empobrecerá, porque Galicia ten alicerces económicos que para o Estado son prescindíbeis. Ten intereses propios e determinados que só dende un alto grao de autogoberno e de capacidade de condicionar as decisións do Estado poden ser defendidos. Xa me contarán o que nos interesan neste país os debates da tauromaquia, da caza maior ou do muro de Ceuta.


Vieiros: Galiza Hoxe - As obras do Salgueirón deixan nun fío o goberno cangués\nDesacordo no tripartito\nAs obras do Salgueirón deixan nun fío o goberno cangués\nA alcaldesa insiste en que a responsabilidade é da presidenta da Autoridade Portuaria, Corina Porro. O concelleiro de Urbanismo ve marxe de manobra no Concello.\nTags: Cangas Clara Millán Mariano Abalo Salgueirón\nDous dos tres pés do tripartito cangués cruzaron declaracións este venres a primeira hora nos micrófonos da Radio Galega. A alcaldesa, Clara Millán (BNG) foi a primeira en intervir, afirmando ao respecto das acusacións do concelleiro de Urbanismo, Mariano Abalo (ACE) sobre a presunta "estafa política" ao pacto de goberno, que ao edil "sempre lle gustaron as frases grosas".\n"Pero aquí o que hai é que poñerse a traballar, Cangas o que necesita é tranquilidade e non que un grupo minoritario teña o Concello en estado de excepción", dixo Millán. A rexedora reprochoulle á Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE) que "teimen en agarrarse a unha causa que non ten nada que ver coa alcaldesa nin co BNG, porque a única institución que pode facer algo ao respecto da construción do porto deportivo no Salgueirón é a Autoridade Portuaria, coa súa presidenta Corina Porro á cabeza".\nAsegurou Clara Millán que na situación actual, o tripartito cangués, avalado por BNG, PSOE e ACE, corre risco de rachar en breve. "O concelleiro de Urbanismo adícase a vivir no Salgueirón mentres no despacho se lle acumulan os expedientes e os veciños chegan á alcaldía enfadados porque non lles resolven", acusou a alcaldesa. Millán recordou o prazo de cinco días outorgado a Abalo para a elaboración e entrega dos informes xurídicos que, supostamente, avalarían a capacidade do Concello para frear as obras. "Xuntareime hoxe ou mañá con el, pero non teño demasiada esperanza, porque un día día unha cousa e ao seguinte fai outra", comentou a rexedora.\n"Pode resolverse en 24 horas", defende Abalo\nNunha entrevista posterior, tamén na radio pública, o concelleiro de Urbanismo laiouse de que os cinco días son pouco tempo para a elaboración do informe pero asegurou que o seu departamento cumpriría "en forma e con rigor os prazos" que, segundo Abalo, rematan este sábado, "e non o venres" como subliñara anteriormente a alcaldesa.\nInsistiu o edil de Urbanismo en que o Concello non só ten posibilidades de frear as obras senón que "ten a obriga", e lembrou a inexistencia de licenza municipal e a ausencia de plan de usos e plan especial portuario no proxecto de porto deportivo do Salgueirón. "Con vontade política e legal o problema resolveríase inmediatamente", asegurou. Ao respecto das acusacións de lentitude na súa concellaría retrucou que a alcaldía "boicoteou urbanismo cun goberno paralelo" e reclamou que así e todo "o meu departamento funciona mellor que outras áreas que dependen do BNG".\n"Pretenden arrasar o litoral, habendo un informe da Consellaría de Pesca en contra do proxecto, para favorecer un grupo económico", arrebolou Mariano Abalo. "Ou se está cos mariñeiros ou se está coa empresa", sentenciou, defendendo que o seu grupo "non vai traizoar o acordo de goberno".


A Pobra celebra o 8-M cun programa centrado na educación na igualdade – O Barbanza\nA Pobra celebra o 8-M cun programa centrado na educación na igualdade\nO Concello da Pobra presentou este xoves o seu programa de actividades para celebrar o Día Internacional da Muller (8 de marzo), unha xornada que o Goberno local conmemorará poñendo o foco na importancia de fomentar a igualdade de nde idades temperás. De feito, o epígrafe que cingue todas as accións previstas (o lema unificador) é A igualdade comeza pola educación. Isto explica o feito de que boa parte das accións previstas levaranse a cabo nos centros de ensino da Pobra. A axenda foi presentada polo alcalde, Xosé Lois Piñeiro (Nós Pobra), e a concelleira da Igualdade, Charo Varela (Nós Pobra).\nA edil incidiu na importancia desta data, pois “é moi importante visibilizar un movemento tan importante, que está medrando cada ano e que nos está apoderando”. Segundo explicou, para o alumnado de secundaria no instituto pobrense configuráronse os obradoiros Novas masculinidades, dirixida aos rapaces, e Apoderamento feminino, destinado ás rapazas. Serán un total de 28 sesións que se impartirán durante os meses de marzo e abril.\nNo que respecta ao alumnado da primaria no Salustiano Rey Eiras e no Pilar Maestú Sierra, na próxima semana comezará un xogo virtual e interactivo que consta de 30 preguntas sobre a igualdade.\nE, para as e os escolares da educación infantil, Troskita ofrecerá contacontos pola igualdade.\nPor outra banda, convídase toda a veciñanza a participar nunha manifestación virtual mediante a colocación na fiestra ou no balcón dunha pancarta ou mandil, publicar as fotos nas redes sociais e etiquetar a Concellería Igualdade A Pobra e cinco amizades coa finalidade de que a mensaxe sexa difundida.\nAsí mesmo, para o propio 8 de marzo está prevista unha caravana feminista. O circuíto iniciarase ás 20.00 horas no paseo dos Areos para continuar pola rúa da Ponte, rúa Gasset, rúa da Paz, rúa Díaz de Rábago e rúa Anxo Rey Ballesteros. Concluirá no aparcadoiro do recheo, onde se levará a cabo a lectura do manifesto. A concelleira e o alcalde explicaron que as persoas asistentes deberán ficar no interior dos seus vehículos co obxectivo de respectara medidas establecidas por mor da COVID-19. Contarase coa colaboración da Policía local e das persoas voluntarias da Protección Civil.\nTamén fixeron saber que as accións para o eido educativo se atopan financiadas polo Pacto de Estado contra a Violencia de Xénero e polo Ministerio da Igualdade. Ademais, a Administración local está adherida á campaña OitoM, Moito por cambiar, da Deputación da Coruña, a cal promove unha serie de espazos en liña (online) e apoia a mocidade no seu papel como axente de cambio.


A estética literaria de Vicente Risco confórmase pola síntese de tres tendencias aparentemente dispares:\nA influencia dos movementos simbolistas e postsimbolistas interseculares (decadentismo, modernismo, saudosismo, etc.)\nA relación contraditoria que mantén coa vangarda artística e a nova narrativa das primeiras décadas do século XX.\nA actualización da tradición oral galega, á que se achega desde a súa condición de etnógrafo.\nConsonte a súa visión do mundo se nutre no irracionalismo, a súa formación literaria ten como base a reacción antinaturalista de fins do XIX. Tanto o "Preludio a toda estética futura" (1917) como "Nós, os inadaptados" (1933) proporciónannos unha nómina exhaustiva de preferencias: Baudelaire, Rimbaud, Huysmanns, Maeterlink, Tagore, Rimbaud, Laforgue... Á luz do seu exemplo, o primeiro Risco avoga por unha escrita evasionista, oposta a toda inxerencia social, concibida como expresión privativa da individualidade do artista. "El arte de creación no se propone otra cosa que el olvido del mundo. Busca los paraísos artificiales. Se quiere dejar atrás el mundo real, la vida diaria, el acontecimiento cotidiano, tomar la escoba y volar al Sábado". Esta arte subxectivista renuncia a copiar a natureza porque a súa fin é traducir a espiritualidade e, a través da emoción, ilusionar. Libre de calquera utilidade externa, tampouco se somete a xuízos morais e sitúase á marxe de categorías como verdade ou mentira: "Y si la mentira emociona tanto o más que la verdad, el artista debe mentir a sabiendas", a condición de que o público acepte a mentira como verdadeira. Así, destaca o valor literario do maravilloso ,como elemento primordial dunha arte destinada a suplir as carencias da vida.\nDebuxo do propio Risco recollendo o interior da súa casa en Castro Caldelas.\nEn xeral, o "Preludio..." introduce no noso país toda a tópica dos movementos estéticos finiseculares. Porén, froito do seu tempo, non están ausentes os ecos da primeira vangarda europea, en especial do futurismo. Ante ela Risco mantivo sempre unha posición ambigua, reflexo por unha parte da atracción que sentía por toda novidade artística e por outra do rechazo que lle producía considerala proxección dos trazos máis odiosos da modernidade. Ao tempo que imita a iconoclastia verbal dun Marinetti para fustigar o clasicismo —"Ahora he de bendecir al explosivo que partió en dos el Parthenon"—, ataca a doutrina futurista como unha forma de actualismo por render culto á maquina e ao progreso. Este rechazo faise extensivo ao cubismo e andando os anos a outras formas de vangarda, librándose unicamente o surrealismo por canto ten de revolta espiritualista.\nDáse así o paradoxo de que o mellor coñecedor dos ismos en Galiza sexa tamén o seu máis despiedado crítico. A famosa carta a Manuel Antonio datada en 1920 é mostra sucinta da súa erudición e do desprezo con que valora todo ese revoltallo de nomes e escolas. En ocasións, a alternativa que ofrece ao rianxeiro ten sido malinterpretada como unha petición de embiguismo estético. En realidade, a carta remata resaltando a necesidade de renovar a nosa literatura abríndoa ao mundo e prestar atención a todas as experiencias pero —máxima tamén vangardista que Manuel Antonio interioriza— conservando a individualidade sen aferrarse a escola ningunha. Como contrapeso aos ventos europeos, proponlle o estudio do folclore, do saudosismo portugués, dos haikai ,da Arte Negra e as literaturas nórdicas, isto é, un programa de vangarda de baixa intensidade, non moi dispar nalgún dos seus modelos ao que foi o Modernism anglo-americano (Pound, Eliot).\nInsinúase habitualmente que a distancia de Risco coa vangarda vén motivada polo galeguismo, que o empuxa a reafirmar a tradición frente ao cosmopolitismo. O "Preludio" proba cómo a crítica á vangarda é anterior á decantación política e ten causas máis profundas. Cando Risco se encontra con Galiza elabora unha interpretación da cultura nacional desde o prisma dunha ideoloxía previa. A predilección pola etnografía está xa prefigurada no seu culturalismo e na atracción que sobre el exerce o pensamento mítico. A través da etnografía aproxímase ao maravilloso popular, un dos ingredientes principais da arte nova segundo teorizaba en 1917. Ora ben, é indiscutíbel que unha vez asumida a práctica política, algunhas das conviccións do "Preludio" son ao pouco desbotadas. Achamos así o segundo paradoxo risquiano: o defensor da arte evasionista convértese en autor dunha obra intensamente didáctica e ideolóxica. Risco non renega con todo das súas orixes decadentistas desde o momento en que persiste na tendencia a difuminar as fronteiras do real, explora situacións estrañas, esvae a temporalidade ou multiplica as imaxes sensoriais. A isto aínda se une a súa dilección polo símbolo e o mito ,aos que dota dunha dimensión política.\nA Coutada foi editada pola revista Lar.\nMais, con paradoxos e ambigüidades, non debemos subestimar os trazos renovadores da obra risquiana, nin no pobre contexto da tradición literaria galega, nin no máis amplo da modernización da literatura europea da época. Aínda que os seus escasos versos non superen a anécdota máis ou menos lúdica —por moitos anos tivo a intención de publicar uns descoñecidos Poemas arcaicos ,pero arredor de 1923 abandona toda ambición poética—, na súa prosa podemos percibir con claridade as liñas de ruptura coa escrita decimonónica e algúns dos camiños que ía tomando a novela moderna coas experiencias de Proust, Joyce, V. Woolf, etc. Relatos como o pouco coñecido "Meixelas de rosa" (1929) móstrannos un novo concepto de narrador-demiúrgo, do texto como universo aberto e do lector como reconfigurador do mundo narrativo. "A Coutada" (1925) e "Dedalus en Compostela" (1929) difuminan as lindes do xénero e sitúanse a cabalo entre o relato, o ensaio e o diálogo dramático. Por último, O porco de pé ,a pesar da influencia da tradición satírica occidental, só é comprensíbel previa asimilación das técnicas expresionistas.


Unha presada de ollomaos: 02/2010\nO poder do ATÚN\nPublicado por ollomao ás 21:07 Ningún comentario:\nPublicado por ollomao ás 10:15 Ningún comentario:\n"E o venres disfrazados, este entroido rematamos"\nPublicado por ollomao ás 22:04 Ningún comentario:\nVaia festa! E veña a repartir abrazos; non quedou ninguén sen el! Primeiro no noso cole e despois no dos maiores. A festa dos abrazos!\nPublicado por ollomao ás 20:51 1 comentario:\nPublicado por ollomao ás 20:44 Ningún comentario:\n"Como te levantas da cama, ven o xoves co pixama"\n"Se o mércores te queres divertir, cun mandil terás que vir"\nPublicado por ollomao ás 21:59 Ningún comentario:\n"O martes, día de gozo, trae algo no pescozo"\nPublicado por ollomao ás 17:06 Ningún comentario:\nEmpeza a semana do Entroido e claro, non poden faltar as "entroidadas". A primeira, para o luns:\n"Teremos un luns animado, se traes o pelo pintado".\nXa sabedes, a cabeza de cores!\nPublicado por ollomao ás 17:00 Ningún comentario:\nE os taboleiros eran para... pintar! Pois si, para pintalos; pero... seguirán así? Ou, seguirán medrando as obras unhas enriba doutras? Poderemos sentarnos enriba deles? Ou, poderemos bailar e saltar? Xa veremos, polo momento temos "dúas obras de arte". Efímero???\nPublicado por ollomao ás 22:44 Ningún comentario:


O primeiro hotel con forma de guitarra do mundo abre ao grande en EE UU\nO edificio, de 35 plantas, está situado en Hollywood\nphoto_camera O Seminole Hard Rock Hotel, en Hollywood. CRISTOBAL HERRERA (EFE)\nO hotel Seminole Hard Rock, aloxado nun impresionante edificio en forma de guitarra que segundo os seus creadores é único no mundo, inaugurouse oficialmente este xoves cunha festa ao grande, como todo neste complexo situado en Hollywood, preto de Fort Lauderdale (sueste de Florida).\nDe feito, a festa no edificio de 35 plantas, máis de 137 metros de altura, durará practicamente todo a fin de semana e inclúe un concerto da banda angelina de pop rock Maroon 5 este venres e celebridades por todas as partes.\nO hotel de 638 habitacións, que presenta un 100% de ocupación nestes primeiros días, é a insignia dun proxecto de renovación do complexo Seminole Hard Rock Hotel & Casino cun custo de 1500 millóns de dólares (uns 1350 millóns de euros) que se iniciou en 2017.\nNunhas declaracións a Efe cando a construción estaba a chegar ao seu fin en xullo pasado, Drew Schlesinger, vicepresidente de operacións do complexo, cuxa propietaria é a tribo indíxena dos seminolas, preguntábase: "¿Quen constrúe algo así? Todo isto é ao grande e querémolo".\nAs suites máis exclusivas teñen unha superficie que supera os 370 metros cadrados, con dúas salas de estar, tres habitacións, jacuzzi, unha cociña en dous niveis e algunhas ata contan con piscina privada.\n"No piso 33 estamos a crear un espazo súper privado que será o noso casino, ao que se poderá acceder unicamente por invitación. Tamén haberán 21 restaurantes e bares que abarcarán toda a gastronomía do mundo", agregou Schlesinger.\nTampouco faltan as tendas, os spas e outras fontes de relax e entretemento.\nExemplos do estilo grandioso do lugar son unha piscina cun tamaño superior a tres campos de fútbol e cabanas ao redor e un auditorio con capacidade para máis de 6500 espectadores no que Maroon 5 ofrecerá este venres.\nOs propietarios resérvanse algunhas sorpresas para a festa inaugural, pero medios locais adiantaron que unha delas é un ascensor virtual no que cando se abren as portas vese un holograma da guitarra de John Lennon.


Breves!! As últimas novas do mundo do rocanrol!! (11/12/2011) | RockIsomE\nPublicado: 12/12/2011 en Novas\n-Comezamos cunha moi boa nova. A partires do 17 de decembro estará dispoñible o novo traballo dos composteláns Samesugas, en formato Cd por 10€, e en Vinilo+CD+póster por 12 €. O disco chamarase “They are out there” e contén 13 novos temas que a xulgar polo escoitado tanto na súa web, onde teñen colgado “Exploding heart” para a súa escoita e descarga libre, coma na súa presentación con Sex Museum hai uns meses en Compostela, está vez suman ao seu potente son un sentido melódico que lle senta de marabilla. A gravación realizouse nos estudios Bonhan de A Coruña, e no último programa de Plástico elástico adiantaron tres temas do mesmo; podes escoitar o programa aquí.. O disco presentarase o 17 de decembro no Liceo Mutante de Pontevedra, xunto cos cataláns Secret Army e os don ramirenses Nobody’s fool. Para escoitar o tema de adianto e máis info aquí.\n-O vindeiro 18 de decembro podedes ver ao vivo ao grupo estradense Os John Deeres e máis a Hysteria no TNT de Compostela, a partires das 20:00 h. e con entrada a 4 €. Como eles mesmos dín: “Unha noite de Rock & Roll neste tandem xa mítico e que regresa con máis forza que nunca. Con novas formacións e moita festa.” Asistencia obrigatoria se vos mola o bo rock duro e presentación, senón me trabuco, do novo vocalista de Os John Deeres.\n-A histórica banda navarra Barricada, perde a un membro fundamental coma é o mítico Enrique Villareal “Drogas”, o seu baixista e un dos seus cantantes, quizais o máis identificativo da banda. Versións moi diferentes sobre a súa saída, aquí o comunicado da banda ao respecto. Aquí o do Drogas. Triste que rematen así.\n-A crise arrasa con todo(aínda que din que é debido a baixa asistencia na anterior edición), esta vez tócalle ao Sonar, que dí adeus a súa edición galega no 2012.\n-A banda norteamericana Metallica celebrou os seus 30 anos coma grupo, con 4 especialísimos concertos no lexendario Fillmore de San Francisco. Cada día con diferentes invitados, ex-membros da banda coma Jason Newsted, Ron Mcgovney ou, e isto si que é incrible, Dave Mustaine, ou lendas e influenzas básicas para eles coma Geezer Butler e Ozzy de Black Sabbath, ou Rob Haldford de Judas Priest(a lista completa de invitados e moi longa, e eu son moi vago). Os set-list incluen temas de todas as súas épocas, versións, e incluso temas gravados para o seu ultimo disco, “Death magnetic”, que quedaron fora do mesmo. Se buscades por aí, poderedes atopar un E.P., “Beyond magnetic”, que inclúe eses descartes do seu ultimo traballo(4), e que a verdade están bastante ben.\n-A banda que puxo no mapa a Greg Dulli, Afghan Whigs, volve aos escenarios. Despois de 13 anos separados retoman a actividade e a primeira cita será o vindeiro mes de maio do 2012 no festival I’ll Be Your Mirror de New Jersey.\nKilling Joke: reedición vinílica de parte da súa discografía


Volve a estabilidade ao número de casos covid na provincia de Lugo - Xornal de Lugo " />\nHULALugovacinaprovinciasuspensiónconcelloshospitaisHospital de MonforteHospital da MariñaAltasAvanceCoronavirusCOVIDCovid19mascaraContaxiospandemiaInfecciónspresión asistencialTrombosEfectos SecundariosSARS-COV-2 AstraZeneca\nLugo continúa estable malia as previsións de suba de casos. Logo a suba rexistrada na xornada do mércores, onte volvía de novo o descenso de infeccións activas e todo, grazas as altas porque o número de contaxios continúa a superar a decena diaria.\nAsí o revela o último informe do SERGAS con datos recompilados ata as 6 da tarde de onte e no que se cifra en 175 os casos activos, 2 menos que na xornada anterior pero os mesmos que o martes.\nEn canto ao ritmo de contaxios, malia que se frea lixeiramente, o certo é que continúan a detectarse numerosos positivos, fronte aos 7 que se detectaban a principios da semana, nas últimas horas o SERGAS confirmaba 14 persoas infectadas por coronavirus, eso sí, aínda que se trata dunha cifra alta en comparanza coas dos últimos días, o certo é que baixou en tres puntos con respecto á xornada do mércores.\nEstabilidade, eso si, no HULA que continúa con 3 persoas ingresadas, 2 delas en planta de hospitalización e a outra na UCI. O resto de hospitais da provincia continúan unha xornada máis libres de covid.\nE dende o inicio da pandemia, Lugo rexistrou 12.685 altas médicas de persoas diagnosticadas con covid, 15 delas nas últimas horas.\nE precisamente esta baixada de casos na provincia, que se vén dando nas últimas semanas, propiciaron que o Comité Clínico alivie o nivel de restriccións en Viveiro e Xove, últimos concellos da provincia que permanecían en nivel medio e que, a partir de mañá, pasarán a formar parte da lista dos concellos en nivel baixo de limitacións, no que xa se atopa o resto da provincia.\nE con respecto á vacinación, Galicia pecha a semana con preto do 44% da poboación de entre 40 e 49 anos de idade con a lo menos unha dose recibida. En total, no conxunto da comunidade, o 61,87% da poboación conta xa cunha dose da vacina, mentres que o 41,04 por cento dos galegos xa teñen a pauta completa.\nBoas novas, hoxe que ademáis, contan cunha medida de alivio importante no conxunto do Estado. E é que hai escasos minutos o Presidente do Goberno, Pedro Sanchez confirmaba o principio do fin das máscaras. O dirixente estatal anunciou que no Consello de Ministros extraordinario da vindeira semana se decidirá deixar sen efecto a obrigatoriedade do uso da máscara en espazos ao aire libre sempre se que se manteñan as distancias de seguridade dende o vindeiro sábado, 26 de xuño.


Alexandro mostra a realidade das paisaxes asoladas polos incendios, no centro cultural "Marcos Valcárcel" - Deputación Provincial de Ourense\nAlexandro mostra a realidade das paisaxes asoladas polos incendios, no centro cultural "Marcos Valcárcel"\nA exposición "Lume!", que será inaugurada hoxe ás 20.00 horas, poderá visitarse ata o día 21 de abril.\nOurense, 21 de febreiro de 2019.- O artista ourensán Alexandro inaugura unha nova mostra no centro cultural "Marcos Valcárcel" da Deputación de Ourense que baixo o título de "Lume!" recrea a realidade das paisaxes asoladas pola vaga de lumes. A presentación desta exposición tivo lugar hoxe, acto no que participou o vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández; o director do centro cultural, Francisco González; e o propio artista.\n"Lume!", a terceira mostra que o artista ourensán expón nas instalacións do centro cultural, ten unha "clara referencia ao medio ambiente e á problemática dos incendios que nos asolan en Galicia, pero tamén no resto do mundo",dixo Francisco González. A mostra, comisariada por Xosé Antón Castro, foi a primeira que, "nos 20 anos que levamos abertos, non está dirixida polo responsable de montaxe que, por cuestións familiares non estará de volta ao centro cultural ata a vindeira semana, así que queremos que esta exposición sexa unha homenaxe a el que non nos puido acompañar", explicou o director do centro cultural.\nPola súa parte, o vicepresidente da Deputación de Ourense destacou o papel do artista como "referente no mundo da pintura" e agradeceu que volvese unha vez máis a nosa provincia "para que os ourensáns poidan gozar da súa obra".\nA exposición está composta por máis de 30 obras distribuídas por toda a planta baixa do centro cultural, ocupando a sala de exposicións, pero tamén a sala cero e o hall. "Trátase dunha mostra que estiven a pintar desde o ano 2017 ata agora, e que non ten vocación de ser denuncia, senón de recrear esa parte artística que non ten nada que ver co desastre", explicou Alexandro. A mostra, que será inaugurada hoxe ás 20.00 horas, poderá visitarse ata o día 21 de abril.


O Concello logra o sobresaliente no informe anual de Transparencia Internacional - Noticias. Concello de Santiago de Compostela\nO Concello logra o sobresaliente no informe anual de Transparencia Internacional\n08/07/2017 Transparencia Internacional vén de facer público o Índice de Transparencia en Concellos relativo a 2017, e Santiago logra recuperar posicións ata acadar unha nota de 91,9 sobre 100. Hai só tres anos, en 2014, esa nota fora de tan só 66,3.\nSantiago é a segunda cidade galega no ranking de Transparencia Internacional, só por detrás de Vigo, que conseguiu unha nota de 98,8. Por detrás de Compostela están, por esta orde, Ferrol, A Coruña, Pontevedra, Lugo e Ourense, que conseguiu unha nota de 71,9, xusto vinte puntos menos que a capital galega. No conxunto do Estado, Santiago ocupa o posto 66 nunha lista de 110 concellos.\nGrandes esforzos nos últimos anos\nNos dous últimos anos, o Goberno compostelán vén realizando grandes esforzos para mellorar a situación na que se atopaba o Concello no relativo á transparencia. Así, aprobouse a Ordenanza de transparencia, acceso á información pública e reutilización de datos da administración do Concello de Santiago. O texto está baseado nunha ordenanza tipo redactada pola FEMP, pero vai máis alá nalgúns aspectos e é máis esixente no que ten que ver coas entidades que están obrigadas a publicar a información, incluíndo ás concesionarias de contratos administrativos. Tamén amplía a lista de datos que o Goberno e os grupos municipais teñen que facer públicos, a información de cargos eventuais e a relación de gastos anuais dos grupos municipais. Por último, obriga ao Concello a realizar un inventario de activos municipais.\nO Índice de Transparencia dos Concellos é unha ferramenta para medir o nivel de transparencia dos municipios españois ante a cidadanía. Nesta edición, a sexta, avaliouse a transparencia de 110 concellos, a través dun conxunto integrado de 80 indicadores.\nAs seis áreas de transparencia avaliadas son: transparencia activa e información sobre a corporación municipal; páxina web e participación cidadá; transparencia económico-financeira; transparencia nas contratacións, convenios, subvencións e custos dos servizos; transparencia en materia de urbanismo, obras públifas e medio ambiente; e dereito de acceso á información. Nalgúns indicadores, como a información económica, o Concello de Santiago logra a maior nota posible, 100.


A Marea Atlántica pon en marcha a súa Marea Viva\nNeste proceso, que remata o 4 de xuño, actualizaranse os obxectivos políticos, o método para elaborar o programa participativo e a convocatoria de primarias\nRedacción 28 abr. 2022 marea-atlantica Marea Viva elecciones municipales\nRolda Marea Viva. Rodrigo Gil e María García\nPoden participar, con voz e voto, todas as persoas que asinaron o manifesto da Marea antes do 26 de abril. Só teñen que inscribirse en mareaviva2022.mareatlantica.org\nA voceira municipal da Marea Atlántica, María García, e o portavoz da Coordinadora da organización, Rodri Gil, presentaron hoxe en rolda de prensa a Marea Viva 2022, o máximo órgano de toma de decisións da plataforma municipalista, que ten como obxectivo prepararse para as eleccións de 2023. No marco deste proceso de debate, deliberación e toma de decisións, fixaranse os obxectivos políticos inmediatos da Marea e renovaranse as normas para escoller unha candidatura e deseñar o programa electoral de xeito participativo.\nNa Marea Viva teñen voz e voto todas as persoas que asinaran o manifesto da Marea Atlántica ata esta semana, máis de 800. Para participar nos debates e votacións, só teñen que inscribirse na web mareaviva2022.mareatlantica.org antes do 26 de maio.\nComo sinalou María García, “a Marea Viva é o momento no que definimos onde está a Marea Atlántica e cara onde se dirixe, desde a intelixencia colectiva e o debate, procurando sumar todas as sensibilidades. É o primeiro paso cara a vindeira convocatoria electoral. O seguinte, será a convocatoria de primarias para ter unha candidatura lista en outono”.\nDa súa banda, Rodri Gil salientou que son tres os documentos que máis se renovarán nesta Marea Viva: o Documento Político, que fixa os obxectivos da Marea Atlántica para o próximo ciclo. “Desde a Coordinadora lanzamos tres propostas, que se estudarán e modificarán durante o proceso. Apostamos por un proceso de primarias aberto, pola elaboración colectiva do programa electoral, e por reforzar os principios aos que somos fieis desde os comezos: xustiza social, feminismo, coidado ambiental e loita contra o cambio climático, igualdade e radicalidade democrática”.\nTamén están abertos a debate a Estrutura da organización, Código Ético e Forma de Goberno, aínda que a proposta da Coordinadora é mantelos sen cambios substanciais. Apostan por manter sinais de identidade da Marea Atlántica como a limitación salarial, un máximo de 40.000 euros anuais, doando o resto para financiar iniciativas como a Oficina dos Dereitos ou a Xanela de Proxectos. E tamén o máximo de dous mandatos para os cargos públicos.\n“O domingo coñeceuse que as persoas que formamos o actual Grupo Municipal non seguiremos como representantes públicas, por motivos persoais e en cumprimento dos nosos compromisos éticos. Apostamos por unha renovación radical, unha saudable entrada de novos aires, que non e un final, senón un capitulo que comeza con esta Marea Viva 2022”, resumiu María García.\nDebate sobre as propostas da Coordinadora. Comeza hoxe, xoves 28 de abril, coa presentación da Marea Viva ante a Rede, a a nosa asemblea. Daranse a coñecer os documentos redactados pola Coordinadora, como punto de partida para o debate. Deixarase tempo para estudalos e comentalos, e o sábado 21 de maio haberá un debate presencial sobre eles.\nPresentación de emendas. A Coordinadora revisará os documentos coas propostas recollidas na primeira fase, e presentará as novas versións o 26 de maio. A partir do día seguinte, 27 de maio, poderanse presentar achegas e emendas..\nVotación final das propostas. O venres 3 de xuño votaranse as emendas que non foran xa transaccionadas e incorporadas aos documentos finais. Finalmente, o sábado 4 de xuño votaranse as propostas definitivas e celebrarase o acto de peche da Marea Viva.\nO Novo Normal: Testimonios de una ciudad