En marcha un proxecto para profesionalizar a producción da faba de Lourenzá (Centro Tecnolóxico da Carne)\nPór en valor a Faba de Lourenzá, desde a sanidade da semente, pasando polo cultivo e a comercialización, é o obxectivo do proxecto de investigación presentado pola cooperativa Terras da Mariña e no que tamén colaboran a Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias (Agaca), o Centro Tecnolóxico da Carne e a Universidade de Santiago de Compostela.\nA Xunta activará ‘unha lonxa’ para que as empresas capten expertos en biotecnoloxía\nA biotecnoloxía é un sector cada vez máis potente e con moitas oportunidades de crecemento. Con todo, as empresas biotech que hai en Galicia atópanse cun problema: non atopan profesionais altamente cualificados. A Xunta decidiu facilitar a captación e incorporación de persoal especializado a estes laboratorios. Para iso organizará unha lonxa de talento. Consistirá en eventos presenciais onde se porá en contacto ás empresas do sector con investigadores e técnicos, pero tamén con comerciais ou directivos con alto grao de especialización.\nAxudas para renovables, un respiro ante a factura eléctrica\nSe o cidadán de a pé treme cada vez que o megawatt hora alcanza un máximo histórico, as empresas ven como esta escalada na factura eléctrica pon en xaque a súa viabilidade. Depender en exceso destas tarifas está a minguar a competitividade de pequenos e medianos empresarios, polo que as renovables convértense nun aliado indispensable.\nA incubadora da industria do automóbil pon a terceira marcha\nA incubadora High Tech Auto de Galicia comeza a apurar a súa velocidade de cruceiro coa recente convocatoria da súa terceira edición. A aceleradora especializada no sector da automoción púxose en marcha para favorecer a transferencia de tecnoloxía ao tecido empresarial do sector da automoción, o das empresas auxiliares de compoñentes e os servizos avanzados para esta industria a través da transferencia de tecnoloxía.\nAs TIC, ferramentas de impulso do emprego para os vindeiros anos\nA demanda de servizos relacionados coas tecnoloxías da información e a comunicación (TIC) segue en aumento nun mercado cada vez máis dixitalizado e que require de traballadores que coñezan o funcionamento das novas ferramentas ofimáticas. Segundo o barómetro mensual “Tic Monitor”, elaborado pola empresa de análise Vass e o centro de predición económica Ceprede, a demanda de talento especializado medra de forma interanual un +5%, marcando o mellor rexistro da serie histórica.\nAs pequenas empresas camiñan cara á dixitalización\nA pandemia deixou patente a importancia de apostar pola innovación e camiñar da man da dixitalización. E é unha máxima que deben aplicarse todos os axentes do mercado que teñan como vocación sobrevivir e seguir sendo competitivos. Non é cousa só dos máis grandes. As pequenas e medianas empresas tamén deben asumir a dixitalización como parte primordial do seu ADN. Demostrárono as restricións que trouxo consigo o coronavirus.\nCiberseguridade, un risco permanente para a empresa\nNun mundo cada vez máis dixital, que se acelerou coa pandemia, os ciberataques ás empresas multiplícanse, co que a ciberseguridade convértese nun risco permanente a xestionar. Así o destaca a sexta edición do informe Risk in Focus 2022: hot topics for internal auditors, realizado por 12 institutos de auditores internos de Europa, incluído o de España. O informe analiza os principais riscos aos que se enfrontan as compañías en Europa e foi elaborado a partir dunha enquisa a 738 directores de auditoría interna e entrevistas en profundidade a 50 deles.


O Concello suspenderá o pagamento da taxa de terrazas durante todo 2020. Novas · Concello de Fene\nO Concello suspenderá o pagamento da taxa de terrazas durante todo 2020\nO Goberno local levará á comisión informativa de finais deste mes a proposta da Concellaría de Facenda de suspender o cobro da taxa pola ocupación de espazos públicos con terrazas. A medida aplicaríase ata finais de 2020 e en todas as zonas reflectidas na ordenanza reguladora, cuxa modificación se levará ao pleno do próximo 4 de xuño. Trátase dunha proposta coa que se pretende axudar na recuperación económica da hostalaría e a restauración como un dos principais sectores afectados pola crise sanitaria.\nA ordenanza reguladora da taxa por ocupación de terreos de uso público por mesas e cadeiras e outros elementos establece uns importes por metro cadrado que varían dependendo da zona en que se encontre a terraza e da elección que se faga na solicitude en canto ao pagamento das cotas, que poden facerse para un mes determinado, para un cuadrimestre ou para todo o ano.\nPor exemplo, a apertura dunha terraza durante catro meses na zona urbana -Fene, Perlío e San Valentín- sitúase nos 5,56€ por metro cadrado, mentres que en Barallobre, Maniños e Limodre a taxa está fixada en 1,36€/m2. Nas parroquias do interior -Magalofes e Sillobre- a taxa cuadrimestral é de 0,44€ por metro cadrado.\nFacendo o cálculo sobre unha cota anual e a superficie máxima que se pode ocupar, desde a Concellaría de Facenda sinálase que o aforro máximo pode alcanzar nalgún caso os 1.668 € e que, ademais, esta vía de colaboración co sector non penalizaría de ningún modo a obtención de axudas directas que poidan convocar tanto o Concello como outras administracións.\nNa actualidade veríanse beneficiados por esta bonificación un total de 10 locais hostaleiros do municipio que teñen concedida autorización para instalar terrazas en espazos públicos, nuns casos con carácter anual e noutros para o cuadrimestre estival, de xuño a setembro.


Montes Comunais Galegos: Tal día coma onte\nTal día coma onte\nNoticia publicada en La Voz de Galicia o 25 de marzo de 2006: Medio Rural reforza o dispositivo para a prevención de incendios\nAínda que a precampaña para loitar contra o lume nos montes comeza oficialmente en abril, a Consellería do Medio Rural, para evitar a onda de incendios que o pasado ano supuxo a destrución de miles de hectáreas de masa arboredo na comarca, contratou xa a 104 profesionais que, desde hai unhas semanas, efectúan traballos de prevención nos distritos cuarto e quinto, os correspondentes aos once municipios da zona. A Xunta reforzou os seus dispositivos ampliando o período de contratación e o número de persoas.\nFontes de Medio Rural manifestaron que o seu obxectivo é aumentar os recursos destinados a evitar o lume, en lugar de verse obrigados a investir grandes sumas de diñeiro en labores de extinción.\nNo marco desta política, a consellería inclúe a ordenación dos usos do bosque na comarca, unha medida que na actualidade afecta a unhas cincocentas hectáreas de terreo. Polo momento, a Administración destinou tres millóns de euros ao cercado do monte para delimitar as áreas reservadas ao gando mostrenco. Representantes de Medio Rural expresaron o seu desexo de que desapareza a conflitividade existente entre gandeiros e comuneiros.\nPero non todos os esforzos van encamiñados a limar asperezas entre dous colectivos tradicionalmente enfrontados. Tamén se pon especial atención en evitar que as chamas, en caso de producirse, teñan facilidade para propagarse ás súas anchas e, sobre todo, poñan en perigo vidas e inmobles.\nUn dos labores esenciais do centenar de profesionais contratados consiste, segundo indicaron desde a Xunta de Galicia, na limpeza de parcelas abandonas que rodean núcleos de poboación e, ao mesmo tempo, limitan coa superficie forestal propiamente dita. Estas leiras deberán estar limpas de maleza nun radio, polo menos, de 25 metros.\nA medida adóptase despois de que o pasado verán houbese na comunidade 51 niveis de alerta un porque o lume ameazaba as casas. Na comarca ese tipo de situacións vivíronse en Ribeira, Carnota e Muros. En ningún dos casos houbo danos persoais, pero si rendeu a alarma entre a poboación.\nAdemais, no distrito cuarto do que forman parte os termos barbanceses, hai tres cuadrillas dedicadas a sinalar os puntos nos que hai madeira queimada, outras dúas teñen a misión de arranxar as pistas forestais e unha sexta encárgase da revisión dos puntos de auga.\nPolo que respecta ao distrito quinto, no que figuran, os municipios de Muros, Carnota e Mazaricos, hai, tres equipos con iguais labores que no caso anterior, outro ocupado en levar a cabo labores de concienciación entre a poboación, especialmente infantil.\nTamén hai traballadores aos que se lles encomendou mellorar a base helitransportada de Lomba, que se atopa en Santa Comba, para que estea en perfectas condicións.\nLamentablemente agosto puxo a cada quen no seu sitio, e tódalas promesas convertéronse en papel mollado e cinzas nunha semana.\nPor si non nos chegaba que o lume nos arrasara co 90% do monte aínda nos agardaba outra sorpresa, Medio Rural decidira negarnos a subvención concedida no seu día para efectuar traballos de prevención coa nosa cuadrilla. Por suposto disto xamais se dou conta aos comuneiros e non hai que ser moi listos, para decatarse o porque dese silencio.\nAs fotos están tomadas na mesma zona. Na primeira vese como estaba o monte antes e como ía quedando despois. É certo que foi un traballo en balde da cuadrilla e da comunidade, pero os comuneiros non podíamos pagalos erros da administración.\nAgardemos que non se volva a repetir nos nosos montes outro nefasto 2006.\npublicado por Arben o 00:29


Carlos Mella: “Castelao foi moi pouco comentado e moi pouco lido” | ::Axenda cultural AELG::\nCarlos Mella: “Castelao foi moi pouco comentado e moi pouco lido”\nEntrevista a Carlos Mella en Nós Diario:\n“(…) – Nós Diario (ND): A 70 anos da morte de Castelao, cal é o legado do seu pensamento que transcendeu até o día de hoxe?\n– Carlos Mella (CM): Castelao foi o único que lle deu a Galiza unha formulación teórica. Até ese momento Galiza era un sentimento. Castelao, ademais de sentimento, foi quen de darlle unha formulación política, era o único que chegou a escribir o que poderiamos chamar unha idea do que debía de ser a Galiza e a España do futuro.\n– ND: Por que se mantén vixente ese legado de Castelao?\n– CL: Dío el: “Se non pensamos na Galiza, en que pensamos? Pensamos co estómago?”. É dicir, se lemos a Castelao, vemos que sabe que Galiza é unha nación, sabe que Galiza é un país de homes libres, mais non gusta nada desas historias fantásticas, desas formulacións máxicas que fan de Galiza algo que non sabemos o que é. El dedícase aos problemas reais da Galiza, e é o único que realmente se centra nese eido e trata de por remedio a esas dificultades.\n– ND: Cales son as tarefas máis inmediatas a acometer pola Fundación Castelao?\n– CL: Na Fundación damos a coñecer e estendemos o pensamento de Castelao, e que máis quixeramos nós que facelo máis. Porque co pensamento de Castelao cada un fixo del o que quixo: hai quen fala dunha Galiza independente apoiada no pensamento de Castelao; hai quen fala de Castelao como un personaxe perigosísimo para a unidade española… o que significa que o pensamento de Castelao foi moi pouco comentado e moi pouco lido, e Sempre en Galiza conviña lelo unha vez polo menos.\n– ND: Cales foron os logros da Fundación Castelao nos últimos anos?\n– CL: Dentro da escaseza terríbel de medios que temos, eu penso que fixemos uns cursos moi importantes para estender o pensamento de Castelao coa universidade de Santiago de Compostela, coa Universidade de Vigo, co Consello da Cultura Galega, co Concello de Rianxo, co de Lalín, coa Semana Ourensá de Análise Política… acho que fixemos unha boa ristra de acontecementos sobre Castelao e a súa filosofía e a súa política.”\nEsta entrada foi publicada en Aniversarios e efemérides, Entrevistas, Sociedade e etiquetada Carlos Mella, Castelao, Fundación Castelao, Nós Diario, Sempre en Galiza por asociacionescritoras-es. Marca a ligazón permanente.


Pasado e presente da terapia electroconvulsiva | Consumer\nPasado e presente da terapia electroconvulsiva\nUsado desde a década dos 30, este tratamento, hoxe seguro para o paciente, séguese utilizando de forma efectiva\nImaxe: Charlie Balch\nQuen non lembra aquelas películas nas que se sometía ao enfermo mental a un electroshock, sen mediar anestesia nin outros coidados médicos -máis como castigo brutal que como terapia-! Fraco favor fíxolle entón o cinema a este procedemento que é considerado, neste momento, seguro e efectivo para pacientes adultos e adolescentes que padecen, entre outros trastornos, depresión maior ou esquizofrenia e que non responden de forma positiva a outros tratamentos.\nA terapia electroconvulsiva (TEC), utilizada desde os anos 30, sobre todo no tratamento da depresión severa, estaba considerada como un procedemento atroz e moi perigoso. Os pacientes, durante e despois do tratamento, sufrían fracturas óseas, arritmias cardíacas e convulsións, entre outras consecuencias provocadas pola falta de sedación e anestesia. Hoxe, sempre baixo anestesia, a TEC é un tratamento altamente efectivo para tratar, ademais da depresión, o trastorno bipolar e outras patoloxías refractarias ao tratamento psicotrópico.\nMediante uns eléctrodos colocados nun ou ambos os lados da cabeza do paciente, a aplicación dunha carga eléctrica durante uns segundos -a dose depende das características de cada paciente- no tecido cerebral provoca, de maneira controlada, unha desestruturación na actividade eléctrica propia do cerebro, provocando unha convulsión xeneralizada, é dicir, unha crise comicial. Iso, á súa vez, altera os efectos dos neurotransmisores no sistema nervioso central, que son as sustancias químicas encargadas da transmisión dos sinais desde unha neurona ata a seguinte a través das sinapsis.\nA terapia electroconvulsiva realízase baixo anestesia e relaxantes musculares para que esta actividade convulsiva non afecte o organismo\nEsta técnica realízase baixo os efectos de anestesia intravenosa e relaxantes musculares para que esta actividade convulsiva terapéutica non afecte o organismo, ademais de analxésicos para aliviar a posible dor mandibular. Así mesmo, e a modo de prevención, o psiquiatra responsable pode decidir interromper ou diminuír as doses de medicamentos que o paciente estea a tomar para minimizar os posibles efectos secundarios. Entre eles atópanse os fármacos antiepilépticos, o litio (utilizado no tratamento da teima e a depresión), a teofilina (antiasmático) e as benzodiazepinas (medicamentos psicotropos).\nAínda que algunhas persoas apuntan a unha leve confusión e dor de cabeza despois da terapia, os efectos secundarios poden producir un déficit de memoria que, aínda que nalgúns casos pode ser prolongado debido a un maior número de sesións, é reversible, e o normal é que teña unha duración de horas, días e, mesmo, meses. Por este motivo, convén avisar ao paciente e a familia que se se lle practica a TEC de forma ambulatoria é imprescindible que vaia acompañado. Os efectos máis persistentes son a euforia e os trastornos no percibir, o actuar e o pensar, aínda que a súa duración non vai máis aló do seis meses.\nNo entanto, os expertos sinalan que a intensidade destes efectos depende en gran parte da susceptibilidade do paciente, do seu estado de saúde previo, da técnica utilizada (se é unilateral ou bilateral), e do número e a frecuencia das sesións aplicadas. En canto a contraindicaciones para este procedemento, non se pode afirmar que sexan absolutas. Con todo, hai situacións de risco relativo, como a presenza de tumores ou hemorraxias cerebrais, os problemas cardiovasculares recentes -como un infarto agudo de miocardio– ou malformacións vasculares, embarazo e algún problema asociado á anestesia xeral.\nA aplicación de TEC considérase efectiva en pacientes con depresión grave, trastorno bipolar ou esquizofrenia cando os síntomas persisten a pesar do tratamento farmacolóxico. Os expertos mesmo están de acordo en que a terapia electroconvulsiva debería considerarse como unha alternativa terapéutica na depresión maior grave do adulto.\nAdemais, apuntan que pode utilizarse como elemento de prevención naqueles pacientes con alto risco de suicidio , con afectación física grave, en inanición voluntaria, cando hai efectos adversos graves fronte á terapia farmacolóxica e por elección informada do paciente. Outra das indicacións é a catatonia. Ao redor do 10% dos pacientes ingresados por trastorno psiquiátrico agudo presenta este cadro, e con maior frecuencia naqueles con esquizofrenia ou, en menor porcentaxe, con psicose . De forma común adopta un patrón de excitación-delirio ou estupor. A pesar de que responde a diversos tratamentos, entre os que se atopan os barbitúricos e as benzodizepinas, A terapia electroconvulsiva é, tamén neste caso, a terapia de elección.\nAnte estes trastornos psiquiátricos, as guías de práctica clínica pon de manifesto que a TEC é probablemente máis efectiva que a farmacoterapia a curto prazo, e que a combinación da terapia electroconvulsiva con farmacoterapia non mostrou ter maior efecto a curto prazo que a TEC aplicada exclusivamente.\nMELLORA A CALIDADE DE VIDA\nEn España, e segundo os últimos datos obtidos dunha análise retrospectiva realizado en todos os hospitais con Unidade de Psiquiatría, os patróns de utilización da terapia electroconvulsiva teñen unha taxa de variabilidade importante nas diferentes comunidades autónomas. Así, segundo conclúen os autores na revista “European Psychiatry”, nun 46,4% das unidades prescribíase e aplicábase este procedemento, nun 28,3% só se prescribían, e no 25,3% restante nin se prescribía nin se aplicaba a TEC. As unidades nas que se formaba aos residentes en psiquiatría e, ademais, tiñan maior número de camas, aplicaban máis a TEC..\nA pesar dos datos anteriores, a evidencia científica apunta que a terapia electroconvulsiva mellora a calidade de vida dos pacientes. Así o sinala un recente estudo publicado na revista “British Journal of Psychiatry”, onde se avalían os efectos sobre a calidade de vida e funcionalidade dos pacientes que foron sometidos a terapia electroconvulsiva. Despois da aplicación de diversas series de TEC, os pacientes aceptan con confianza o tratamento e superan os efectos adversos e declaran sentirse mellor.\nefectos electroconvulsiva pacientes-gl terapia tratamento


CROQUES: Real Academia Parada\nPublicado por Perfecto Conde en 11:55\nNon pertenzo á Academia nin quero defendela máis aló do que é defendible, pero coido que o que se crítica aquí non debe extenderse a todos os académicos. Maís ben parece unha actitude persoal do seu presidente, que debe ser libre de pensar o que quiera a respecto da política do idioma e de todo o que lle dea a gana.\nCónstanme que hai outros académicos que non comparten a súa opinión e que manteñen unha posición suficientemente crítica sobre o que pretende facer o presidente da Xunta. Non é xusto, polo tanto, metelos a todos no mesmo saco.\nPois se non falan un entende que concordan co presidente. Creo que todos eles teñen boca e verbo.\nNon nos enganemos. Sábese que hai un grupo de intereses (económicos) que está a mangonear a cultura galega e as súas institucións. Estes gansters da cultura queren facer negocios e dalles igual quen esté no poder. Onte co BNG, hoxe co PP, mañá con quen sexa. Arredor deste grupo xira moita xente coa esperanza de levarse algo a boca. E ao parecer hai moita fame en Galicia, moitísima.\nO de Ferrín ten coña. Tanta grandielocuencia de esquerda e vai fichar onde os piñeiristas mais abominabeis, que só se miran a carteira.


O mal tempo dá unha tregua e permite o gran desfile de Entroido de Poio - Pontevedra Viva\nGran Desfile de Entroido de Poio 2018\nCreada Domingo 11 de Febreiro, 2018 e actualizada Domingo 11 de Febreiro, 2018 Creada ás 20:51 do Domingo 11 de Febreiro, 2018 e actualizada ás 21:06 do Domingo 11 de Febreiro, 2018\nO mal tempo que se rexistrou en toda a comarca desde a noite deste sábado non foi impedimento para a celebración do gran desfile de Entroido previsto para a tarde deste domingo en Poio.\nA intensa choiva caída durante a mañá si obrigou a suspender o desfile do Galo Bruxo previsto ao mediodía na parroquia de Samieira, pero a auga deu unha tregua pola tarde e os disfraces realizaron o percorrido previsto polo centro do municipio.\nO gran desfile de Entroido comezou cun pouco de retraso, pero realizou o seu percorrido habitual entre a Praza da Granxa de Campelo e a zona da Seca, pasando por zonas de gran intensidade de tráfico como a estrada PO-308, pero o operativo de seguridade posto en marcha polo Concello e a Policía Local de Poio evitou incidentes.\nO xurado do desfile decidiu dar o primeiro premio na categoría de adultos a 'Princesa Canaima' en individuais, ' Xubilados polo mundo' en parellas e 'Comparsa de farsa' en grupos. O segundo premio de adultos foi para 'O Rei do Entroido' en individuais, 'Os xornaleiros van para a viña' en parellas e ' Playmobil Samieira' en grupos. O terceiro premio de adultos foi para 'A leiteira' en individuais', 'A fame e a jana para comer' en parellas e 'Cuadrilla apajalumes os das pistas' en grupos.\nEntre os nenos, o primeiro premio leváronllo 'Belas reliquias' en individuais, 'Os independentes' en parellas e ' Ludovendimia' en grupos. O xurado outorgou o segundo premio infantil a 'Bebé Araña' en individuais', 'Velázquez e a princesa Margarita' en parellas e ' Lokotren' en grupos. O terceiro premio de infantil foi para 'A Colleita' en individuais, ' Frozen Poio' en parellas e 'Os leñadores do futuro' en grupos.\nO premio especial choqueiro foi en individuais para 'Luce mi pueblo', en parellas para 'Obras en Campelo' e en grupos para 'O Lavadoiro do Regueiro'. O premio especial de animación outorgouse a 'A avoa vai de marcha' en individuais, ' Xubilados polo mundo' en parellas e 'Ence, a historia interminable' en grupos.\nNon toda a comarca tivo a mesma sorte que Poio. En Caldas, por exemplo, foi necesario aprazar o desfile previsto para este domingo unha semana e celebrarase o domingo 19. En Moraña a convocatoria mantívose, pero cambiouse a localización da festa para realizala a cuberto no pavillón municipal.\nA intensa choiva caída durante a mañá si obrigou a suspender o desfile do Galo Bruxo previsto ao mediodía na parroquia de Samieira, pero a auga deu unha tregua pola tarde e os disfraces realizaron o percorrido previsto polo centro do municipio


Sinte a camelia 5 experiencias\nel octubre 25, 2016 Publicado por hggtonloine\nTurismo de Galicia pon en marcha o proxecto “Sinte a camelia 5 experiencias” promovido polo Pazo Quinteiro da Cruz e o Eirado da Leña. Este novo produto innovador, que ten a camelia como eixe da experiencia, funde gastronomía, viñedos e esta flor insignia da nosa comunidade potenciando así a marca Galicia.\nNesta nova ruta turística os visitantes poden gozar de todos os sentidos a través da experiencia de sentir a camelia en todas as súas dimensións. O percorrido inclúe unha experiencia gastronómica cun menú degustación formado por un aperitivo, dos entrantes, un planto principal, dunha sobremesa e un té elaborado no Pazo Quinteiro da Cruz. Todos os pratos levan como ingrediente algunha parte da camelia, xa sexa na elaboración do prato principal ou nalgunhas das guarnicións.\nO menú evolucionará segundo a época do ano, ao ritmo da natureza, en función da dispoñibilidade das diferentes variedades de camelia xa que dependendo da especie van florecendo ao longo do ano.\nAsí mesmo, no marco deste novo proxecto, o 25 e 26 de marzo, época de maior floración das camelia, terán lugar no Pazo Quinteiro da Cruz as xornadas “Ven a comer a camelia” que contarán coa participación do cociñeiro Iñaki Bretal.\nTurismo de Galicia traballa na posta en valor deste recurso único, a través tamén da Ruta da Camelia que, constituída na actualidade por unha ducia de xardíns tanto públicos como privados, configura un gran reclamo para os turistas que visitan a nosa comunidade e converteuse xa nun referente internacional.


Mi rincón: Aventuras de fin de ano\nAventuras de fin de ano\nA verdade que un bo paseo de dúas horas, con alcol no lombo en abundancia, de 9 a 11 da mañá tras unha noite de troula da para barallarlle a gusto, ó punto de que prometín polo camiño facer este texto para deixar constancia do ben co pasamos (salvo en algún momentiño que houbo de debate sobre temas que non veñen a conto).\nTodo comezou na Joakina, sobre as 01:30 pasadas. Alí tomámoslle a primeira, para irlle templando o corpo, coa idea de adaptalo ó frío da noite e ó tute que ía levar a posteriori.\nAs seguintes, coido que 4, foron inxeridas no pub onde traballa a miña irmá. Alí xa comezabamos a entrar en quentura. Puiden saudar a algunhas amizades, como se pode observar no link de maís abaixo, e aproveitamos tamén todos nós para inmortalizar o momentos vividos.\nTamén aproveitei para chamarlle a Barcelona ó meu compañeiro de "celda" en Napoli, co cal botei unhas risas caralludas durante un bo rato, rememorando feitos pasados que fixeron daqueles días en Italia algo inesquecible.\nComo dicía, aproveitando que a miña irmá tiña alí a súa cámara, poidemos retratar as caras de cada un de nós, a cada cal máis perxudicado polo levar da vida naqueles intres. Entre mentres, os papaqueixos, coma quen non quería a cousa, ían amenizando o cotarro cada dous por tres da man do mestre Xoán e un menda, como se pode comprobar nas fotos. Non podería enumerar ás veces que foron citados o Sito Miñanco, se tutti le cornutti, ou a farlopa pa la tropa, mais foron bastantes veces.\nPechando o local, marchamos ó Sete Mares, onde o ambiente non era tan bo coma o ano pasado (pouca xente, e poucos alicientes femininos). De todas formas, alí mandámoslles un par delas máis, chegando á conclusión unánime de que todos iamos polo aire. Disto xa non hai testemuñas fotográficas, pero todos damos fe de que así foi.\nTras debatir cousas para acá e para alá, e botarlle uns bailes máis ben escasos, todo hai q dicilo (quizáis por temor a cairlle de cú), marchamos dalí, e fomos na dirección do Planta baixa, en Lepanto. Entre medias, tamén falei con otra amiga de Napoli, esta dende Palencia, e tamén lle botamos unhas risas. Isto rondaba as 7 de mañá, máis ou menos. Que me corrixan se me trabuco.\nChegamos ó Planta, pero unha entrada de 5 eurotes a aquelas alturas da noite, como que non. Así que marchamos cara Churruca á Caverna, que estaba aberta, pero botamos pouco tempo porque Iria necesitaba aire, María quedara non sabemos onde, e o Xoán e maís o que escrebe tomámoslle a "refinitiva" antes de irlle tamén á rúa.\nA partir de aí apareceron coñecidos e tal e cual, pero a idea, dada a carga que levabamos nas costas era tomarlle un café ou un chocolate e comerlle algo tamén para combatir mellor a lascarda. Iria optou por tirar para casa, e como María quedou de palique cuns colegas, os mozos fomos cara Gª Barbón a ver onde podiamos botar algo na boca. Rematamos no Oh Vigo, onde nos mandamos un café con leite que soubo a gloria, e unha hamburguesa completa que nin sei a que sabía. Alí apareceu ó rato María con dous carecos que non sei onde os atopou, pero eu polo menos non entrei na conversa pq o corpo xa me estaba pedindo cama.\nRondaban as 9 cando dixen que ata eiquí chegaban as miñas forzas, e decidimos marchar, quedando os carecos sós no local. Supoño que María e Xoán optaron pola opción taxi, mais a miña manía a ese colectivo, e a boa experiencia do ano pasado de irlle a pata para baixar a lascarda, fixeron decidirme polos meus pés como medio de transporte.\nNon tiven sorte de que a miña irmá, coma o ano pasado, me recollese de camiño, pois unha chamada súa ás 8 indicaba a súa "pronta" hora de retirada. Armeime de valor, e alá fun, coa cabeza chea de grados, rumbo á camiña querida.\nPolo camiño vin de todo. Dous rapaces, ben intencionados eles, levaban coma podían a unha moza de bo ver en brazos. A pobre non podía co lombo, pero estes mozos, na súa boa fe, colleron á moza de tal forma que a saia que levaba non era suficiente para taparlle os seus encantos, lucindo, para agrado de todos os que iamos por detrás, un tanguita de morrer coas botas postas. Mentiría se non dixese que pola miña cabeza naquel estado pasou a idea de "alzarlle unha man pola patria e deixar alí o meu selo", pero ó final pensei que sería mellor que tan só o imaxinase.\nTamén vin xente nas paradas de autobús durmindo, outros tirados entre os coches e un charco de "sustancia estomacal" adornando o lienzo, mozos que se axudaban entre eles a dar un pasiño máis, en definitiva, toda unha caravana de bébedos na súa peor versión festiva.\nPuiden comprobar que eu ía peor co ano pasado, pq ó chegar ás Travesas aínda me notaba no aire (xa menos, pero o ano pasado lembro que ó chegar alí xa ía como unha rosa). Eran as 10, e uns raios de Sol saudaban dende o ceo.\nEntre mentres, non sei pq, vin cantanto "Semilla negra", de Radio Futura, canción que me acompañou durante a viaxe, e viu substituíndo a mítica dos Papaqueixos tan aclamada durante a noite.\nCheguei a casa ás 11. Cruceime con miña nai na rúa, e ben sabía que ata a noite non a volvería ver. Metinme no sobre, e ata as 18:30 non retornei á vida. Cominlle algo despois dunha merecida ducha, e agora eiquí, subindo fotos, e reescribindo o acontecido, vou finiquitar esta velada de risas e alcol dicindo que a noite mereceu a pena, e que o ano que ven esperemos pasalo canto menos igual ca este.\nObrigado ós que o lestes todo, ten o seu mérito, mais, penso que merecía a pena.\nposted by Paquito at 22:01\nLa ley del fumar


#CamiñoSegura | Universidade de Vigo\n11 de outubro, Día Internacional da Nena\nCampaña da Unidade de Igualdade\nUniversidade / UVigo - Igualdade 11/10/2019\nCamiño Segura é unha campaña da Unidade de Igualdade da Universidade de Vigo que reflexiona sobre a seguridade das mulleres e a súa percepción nos campus de Vigo, Pontevedra e Ourense. Un punto de partida para que os camiños e o trazado urbanístico dos campus sexan pensados con perspectiva de xénero.\nONU Mulleres lanzou no 2016 a iniciativa “Cidades seguras e espazos públicos seguros para mulleres e nenas” para deixar constancia e evidenciar o medo á violencia e ao acoso na vía pública que teñen as mulleres só polo feito de selo. Son moitas as iniciativas feministas que duns anos para acó comezaron a pensar en todo o mundo as cidades con perspectiva de xénero, coa realización de marchas exploratorias, a elaboración dos chamados “mapas do medo” para sinalar os puntos negros que crean inseguridade e incomodidade e diversas propostas para eliminalos.\nA partir da visión de diversas alumnas que estudan nos tres campus da Universidade de Vigo reflexionamos sobre como se moven as mulleres nos campus pola noite. A que teñen medo? Cales son as zonas onde se sinten máis seguras? Que factores contribúen á sensación de medo e como se poderían atallar para que as mulleres poidan camiñar polo campus sentíndose libres e seguras?


Europa Press 09 febrero 2019 13:55 h.\nA asociación animalista lembra que a lei recolle como "infracción moi grave" a participación nesta actividade "baixo os efectos do alcol ou de estupefacientes"\nOs animalistas reclamaron á Xunta de Galicia e ao Consello Superior de Deportes que efectúen controles antidopaxe aos cazadores durante a celebración dos campionatos.\nAsí, sinalaron que o artigo 63 sobre "seguridade nas cazarías" especifica que "se prohibe a caza baixo a influencia de estupefacientes, alcol, sustancias psicotrópicas ou calquera outra droga".\nA normativa recolle que se trata dunha "infracción de carácter moi grave" que se pode sancionar con "ata 30.000 euros" e con "a posibilidade de retirada da licenza de caza por un máximo de dez anos".\nNo entanto, denunciaron que non teñen constancia "de ningún control e proba de detección destes compoñentes" por parte da Xunta ou o consello de deportes "a pesar de considerar a caza como unha actividade deportiva".\nLibera e a fundación puxeron como exemplo os feitos denunciados por activistas durante a celebración do campionato de caza de raposos do 12 de xaneiro, no que, segundo eles, "os participantes bebían dunha bota de viño, o que supón non só esta infracción, senón un perigo para calquera persona".\nLibera esixe que se fagan controis antidopaxe aos cazadores nos...


Charla sobre plantas de especies invasoras en Guitiriz - GALICIAXA\nCharla sobre plantas de especies invasoras en Guitiriz\nO Concello de Guitiriz organiza este venres, 18 de setembro, unha xornada formativa sobre especies invasoras. Será na Casa Habanera, de 20.00 a 21.00 horas.\nFalarán sobre a identificación, a problemática e a xestión destas plantas. O aforo estará limitado e se completará por estrita orde de chegada. A charla estará a cargo da Asociación Galega de Custoria do Territorio.\nCasa Habaneracharlaespecies invasorasGuitirizplantas


Xornadas Ferroviarias na estación de Baños de Molgas\nInicio/Concellos/Xornadas Ferroviarias na estación de Baños de Molgas\nSerán promovidas polo Inorde e celebraranse do 22 ao 24 de outubro co título “El patrimonio ferroviario como tractor de productos turístico-culturales”\nActo de presentación das Xornadas Ferroviarias.\nDo 22 ao 24 de outubro a estación de Baños de Molgas acollerá as Xornadas Ferroviarias El patrimonio ferroviario como tractor de productos turístico-culturales. “Tras o bo resultado do proxecto europeo “Estaciones Vivas”, foi concedido ao Inorde un reforzo financeiro para realizar novas accións como estas xornadas ferroviarias”, aseguraba Rosendo Fernández, presidente do INORDE, no acto de presentación deste foro o 19 de outubro na Sala de Xuntas da Deputación de Ourense e que contaba tamén coa presenza do xerente do Inorde, José Manuel Rodríguez, e do coordinador das xornadas, Francisco Gil. Ademais destacaba que “teñen como obxectivo apostar pola promoción turística das Estacións en base aos usos para os que foron dotadas”, dende auténticos museos itinerantes de tradición e paixón, ata a recreación da historia do ferrocarril, pasando por unha homenaxe a Moncho Borrajo, xunto con outras estacións dedicadas a albergues turísticos.\nEste proxecto, que está cofinanciado polo Programa Operativo de Cooperación Transfronteriza España-Portugal (POCTEP), consistiu na rehabilitación de seis infraestruturas ferroviarias en desuso, na provincia de Ourense e o Funicular de Santa Luzia en Viana do Castelo, coa pretensión “de dotalas de valor e permitir a súa sostibilidade futura”, en palabras de Rosendo Fernández.\nNo decurso destas xornadas abordaranse distintos aspectos relacionados co mundo do ferrocarril “dende o punto de vista etnográfico, histórico, cultural e patrimonial”, segundo adiantaba Francisco Gil, coordinador das xornadas. Entre as actividades do día 22 atópase a inauguración das xornadas, unha proxección comentada polo autor do documental “Carrilanos, los túneles de un tiempo”, así como un debate. Ao día seguinte terá lugar a fabricación de ferrocarrís en miniatura, unha mesa redonda, a visita ás Estacións do Inorde, entre outras actividades que se contemplan no programa. O día 24 os participantes terán a opción de facer un recorrido turístico pola Ribeira Sacra.\nalbergues Baños carrilanos estacións ferrocarril inorde Ourense tren túneles turismo vivas xornadas


Deixamos a mensaxe de Brett Bailey, para o Día Mundial do Teatro 2014, á espera do Manifesto Galego – Editorial\nDeixamos a mensaxe de Brett Bailey, para o Día Mundial do Teatro 2014, á espera do Manifesto Galego\n27 Marzo, 2014 /en Novas /\nÁ espera Manifesto Galego do Día Mundial do Teatro que lerá Camilo Franco durante a cerimonia dos XVIII Premios María Casares no Teatro Rosalía Castro, deixamos amensaxe de Brett Bailey. A Asociación de Actores e Actrices de Galicia escolleu este ano a Camilo Franco polo seu traballo pola visibilidade da escena do país.\nOnde quer que houber sociedade humana, o Espírito irreprimible da Representación maniféstase.\nBaixo as árbores de pequenas aldeas, e sobre os sofisticados escenarios das grandes metrópoles; nas entradas das escolas e en campos e en templos; en suburbios, en prazas públicas, en centros socio-culturais e nos subsolos das cidades, a xente reúnese en comuñón arredor dos efémeros mundos teatrais que creamos para expresar a nosa complexidade humana, a nosa diversidade, a nosa vulnerabilidade, en carne e óso, e alento, e voz.\nReunímonos para chorar e para recordar; para rir e contemplar; para aprender, afirmar e imaxinar. Para marabillarnos ante a maña técnica, e para encarnar deuses. Para deixarnos sen alento ante a nosa capacidade para a beleza, a compaixón e a monstruosidade. Imos para nos encher de enerxía e poder. Para celebrar a riqueza das nosas diferentes culturas, e para facer desaparecer as fronteiras que nos dividen.\nNacido da comunidade, leva postas as máscaras e as vestimentas das nosas distintas tradicións. Utiliza as nosas linguas, ritmos e xestos, e abre un espazo entre nós.\nE nosoutros, os artistas que traballamos con este antigo espírito, sentímonos impulsados a canalizalo a través dos nosos corazóns, das nosas ideas e dos nosos corpos para revelar as nosas realidades en toda a súa mundanidade e o seu refulxente misterio.\nPero, nesta época na que tantos millóns de persoas loitan por sobrevivir, sofren baixo réximes opresivos e o capitalismo depredador, foxen do conflito e das dificultades; na que a nosa vida privada é invadida por servizos secretos e as nosas palabras son censuradas por gobernos intrusivos; na que os bosques están sendo aniquilados, as especies exterminadas e os océanos envelenados: que nos sentimos obrigados a revelar?\nNeste mundo de poder desigual, no que distintas ordes hexemónicas intentan convencernos de que unha nación, unha raza, un xénero, unha preferencia sexual, unha relixión, unha ideoloxía, un marco cultural é superior ao resto, pódese realmente defender a idea de que as artes deberían afastarse das axendas sociais?\nNosoutros, os artistas de escenarios e ágoras, conformámonos coas demandas asépticas do mercado, ou utilizamos o poder que temos: para abrir un espazo nos corazóns e as mentes da sociedade, para reunir xente ao noso redor, para inspirar, marabillar e informar, e crear un mundo de esperanza e colaboracións sinceras?\nTradución de Sandra Romaris e Xocas López para Eme2.\nhttps://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2014/03/cartel-dia-teatro.jpg 803 591 patricia http://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2017/04/logo.gif patricia2014-03-27 09:03:362014-03-27 09:11:22Deixamos a mensaxe de Brett Bailey, para o Día Mundial do Teatro 2014, á espera do Manifesto Galego\nOrganizacións ecoloxistas piden á Xunta que remate coa caza de aves en perigo... ‘Eurozone’, a triunfadora dos Premios María Casares 2014


31/01/2022: Información xeral sobre oposicións 2022\nDesde o 1 de febreiro ata o 21 de febreiro de 2022 estará aberto o prazo de inscrición no proceso selectivo para o ingreso nos diferentes corpos docentes que se convocan pola Orde do 28 de xaneiro de 2022 (Diario Oficial de Galicia núm. 20, do 31 de xaneiro de 2022).\nAs persoas solicitantes deben acceder á páxina web oposicións (www.edu.xunta.gal/oposicions) onde deberán crear unha solicitude. É ademais obrigatorio que a solicitude se presente electronicamente a través da Sede Electrónica da Xunta de Galicia dentro do prazo de presentación de solicitudes indicado anteriormente.\nPara acceder á información relacionada co procedemento selectivo: Prema aquí\nComo crear unha solicitude?\n-Identificarse no sistema. Premer no botón de cor verde que hai na esquina superior dereita. Acceder á pantalla de autenticación na que debe escoller no despregable o tipo de usuario que empregará para identificarse: usuario da Consellería de Educación (se dispón del), Chave365 ou ben acceder co certificado dixital.\n-Acceder ao menu "As Miñas instancias"\n-Seleccionar a convocatoria correspondente e premer no botón "Crear nova instancia"\n-Rematada a solicitude, e corrixidos os erros, se é o caso, premer (GARDAR E SEGUINTE).\n-Unha vez na nova pantalla, se quere volver atrás, observará que existen campos que non poderá cambiar (corpo, titulación…). Para realizar cambios deberá comezar unha nova solicitude.\n-Se non rematou de cubrir o total da solicitude, pode pechar a aplicación sen pechar a solicitude as veces que desexe.\nIMPORTANTE: Se pechou a solicitude, non poderá volver a modificala. Porén, é posible crear unha nova solicitude aproveitando a información e os datos cubertos previamente.\n-Unha vez rematada a introdución dos datos, peche a solicitude.\n-Logo de pechar a solicitude deberá realizar os seguintes dous pasos:\nPaso 1: Pago de taxas\nPode saltarse este paso se vostede está exento do pago das taxas (ver apartado “resumo de documentación”).\nAo premer no botón "Pagar taxa", crearase unha taxa na Oficina Virtual da Axencia Tributaria de Galicia cos seus datos e co importe que debe pagar.\nA continuación prema na ligazón que se lle amosará; será redirixido/a á web da Oficina Virtual da Axencia Tributaria de Galicia, na que deberá realizar o pagamento con tarxeta (de calquera entidade a través de ABANCA ou tarxeta de Caixa Rural Galega, Caixabank, Caja Rural de Zamora, Evo Banco a través da correspondente entidade).\nImportante: finalizado o proceso de pago, comprobe que na pantalla aparece “pagado”\nPara máis información sobre os requisitos técnicos para o pagamento ou resolver calquera dúbida relacionada con este debe dirixirse á Axencia Tributaria de Galicia a través do enderezo:\nhttp://www.cixtec.es/atendemos ou https://ovt.atriga.gal/\nPaso 2: Presentación electrónica da solicitude\nPrema no botón "Enviar a Sede Electrónica para presentación" para enviar o borrador da súa solicitude á Sede Electrónica da Xunta de Galicia. Amosaráselle unha ligazón que o/a dirixirá á Sede Electrónica para presentar a súa solicitude electronicamente.\nPara acceder á Sede Electrónica e presentar a súa solicitude debe posuír un certificado electrónico válido ou Chave365.\nAo presentar electronicamente a solicitude daráselle a opción de achegar a documentación en formato electrónico (ver apartado “resumo de documentación”).\nRecorde que pode xerar tantos borradores como solicitudes peche, pero só será válida a última que presente na Sede Electrónica da Xunta de Galicia.\nIMPORTANTE: A única forma válida de presentación de solicitudes é a través da Sede Electrónica da Xunta de Galicia.Non se admitirán solicitudes presentadas en papel.\nQue documentación debo presentar?\nResumo de documentación:\n1. No caso de non dispor do título, certificación académica oficial que acredite que se realizaron todos os estudos para a obtención deste xunto co recibo acreditativo conforme se efectuou o pagamento correspondente dos dereitos de expedición. No caso de titulacións obtidas no estranxeiro, deberá presentarse a credencial da súa homologación ou ben a credencial de recoñecemento da titulación para exercer a profesión de profesor de educación secundaria obrigatoria e bacharelato, formación profesional e ensinanza de idiomas, mestre en educación primaria ou en educación infantil.\n2. De ser o caso, documentación acreditativa de posuír a formación pedagóxica e didáctica.\n3. Documentación acreditativa do coñecemento da lingua galega.\n4. Documentación acreditativa da titulación de español, no caso de persoas que non posúan a nacionalidade española e non teñan como idioma oficial o español.\n5. Documentación xustificativa da exención ou bonificación das taxas\n6. Documentación acreditativa da discapacidade que xustifique a necesidade da adaptación, para o persoal aspirante que solicite a adaptación de tempo e medios.\n7. Documentación identificativa para o persoal aspirante que non teña a nacionalidade española.\nNon é necesario achegar nin a titulación alegada, nin a documentación acreditativa de posuír a formación pedagóxica e didáctica ou o coñecemento do galego ou castelán, no caso daquelas persoas que xa o fixeran nos procedementos selectivos convocados pola Consellería de Cultura, Educación e Universidade desde a Orde do 17 de marzo de 2014.\nOs seguintes datos consultaranse automaticamente e, polo tanto, non será necesario que achegue a documentación acreditativa, sempre que a persoa interesada non se opoña a súa consulta:\n• Identidade da persoa solicitante ou representante.\n• Títulos oficiais universitarios, sen prexuízo do disposto no punto 1 deste apartado.\n•Títulos oficiais non universitarios que dean acceso á función docente e que consten no Rexistro Central do Ministerio de Educación e Formación Profesional.\n• Consulta da inexistencia de antecedentes penais por delitos sexuais.\n• Acreditación da condición de familia numerosa, no caso de estar recoñecida pola Comunidade Autónoma de Galicia (só no caso de que sexa alegada esta circunstancia).\n• Acreditación da condición de discapacidade, no caso de estar recoñecida pola Comunidade Autónoma de Galicia (só no caso de que sexa alegada esta circunstancia).\n• Inscrición como demandante de emprego 6 meses antes da convocatoria, sen estar percibindo prestación ou subsidio de desemprego (só no caso de que sexa alegada esta circunstancia).\n- Secundaria: 981-545406, 981-545255, 981-545409, 981-545494\n- Primaria: 981-545495, 881-995887, 981-544487\n- Secundaria: persoal.secundaria@edu.xunta.gal\n- Primaria: persoal.primaria@edu.xunta.gal\nPreguntas máis frecuentes da inscrición en liña


Santiago Centro imparte un novo ciclo de sesións en liña centradas en ferramentas dixitais para o comercio\nOs obradoiros, de carácter práctico, permiten mellorar as habilidades e a integración dixital do comercio polo miúdo\nSantiago Centro imparte a terceira edición do ciclo de sesións en liña centrado na actualización de coñecementos de ferramentas dixitais para o comercio local. A iniciativa pon a disposición dos comerciantes o coñecemento de varias utilidades de venda online, composición gráfica, programación e métricas para redes sociais, afondando na mellora das habilidades dixitais e na integración do sector retallista na realidade do comercio en liña.\nOs cursos, que comezaron o pasado luns e se prolongarán ata mediados de maio, intégranse na programación de comercio innovador de Santiago Centro. A imposibilidade de realizar reunións presenciais moveu á Fundación a trasladar parte do seu programa ao mundo virtual. De feito, a pandemia acelerou a necesidade de que o comercio polo miúdo se dote de ferramentas dixitais que lle permitan chegar mellor aos seus clientes e conseguir outros máis alá da propia contorna.\nNeste sentido, Santiago Centro lanzou hai xa dous anos un Plan Estratéxico que incide especialmente nesta prioridade, coa visión de que o comercio local deben aproveitar ao máximo as oportunidades que ofrecen a tecnoloxía e as redes. O dano que provoca a competencia das grandes compañías de comercio electrónico é evidente, polo que resulta urxente a adaptación dos negocios tradicionais a un novo xeito de vender e de relacionarse cos clientes.\nOs contidos do ciclo céntranse en utilidades de fácil uso e gran impacto en imaxe e vendas.\nDespois dun taller inicial sobre a utilidade de deseño Canva, a seguinte sesión impartiraa o 3 de maio o especialista en marketing dixital Javier Fernández, e tratará sobre as Posibilidades de Facebook Business. O potente xestor de anuncios e ecommerce da rede social ofrece moitas alternativas para o pequeno comercio, e este será un achegamento ás súas potencialidades. Para o 10 de maio programouse a sesión Metricool: programa o teu impacto en redes. Metricool é unha ferramenta de publicación e métricas que permite planificar as campañas nas principais redes sociais e medir o seu impacto cun custe asumible. A experta en comunicación e innovación comercial Elena Goyanes será a encargada da charla. Por último, o mércores 19 de maio será de novo Javier Fernández quen falará de Como utilizar Instagram Shopping, a ferramenta de venda online da popular rede social.\nA inscrición para estes tres obradoiros segue aberta a través do correo electrónico info@santiagocentro.gal. As sesións, ás que se pode asistir unicamente con inscrición e teñen prazas limitadas, lévanse a cabo a través de videoconferencias en Zoom. A iniciativa, enmarcada no esforzo de dixitalización e innovación que afrontan os comercios de Santiago Centro, conta co apoio da Xunta de Galicia, a Deputación Provincial da Coruña e o Concello de Santiago.


Iniciadas as obras que conectarán a AP-9 co Gaiás - Nós Televisión\nEste novo acceso á cidade permitirá aliviar o tráfico en Santiago Norte\nSe as previsións se cumpren, dentro de dez meses haberá catro vías de acceso a Santiago de Compostela dende a AP-9. A Xunta e o Ministerio de Fomento deron comezo este mércores ás obras que conectarán a devandita autoestrada coa Cidade da Cultura. O ministro Íñigo de la Serna asegurou que este proxecto amosa o “firme compromiso” do Estado con Galicia e Compostela.\nPara Feijóo, as obras marcarán un “antes e un despois” para a Cidade da Cultura\nEsta obra conta cun orzamento de 3’3 millóns de euros, e permitirá aliviar o tráfico nos barrios de San Lázaro e Fontiñas. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, amosou a súa “satisfacción” polo que el considera “xenerosidade” de Fomento no tocante as contías destinadas a Galicia, malia as múltiples críticas vertidas dende BNG, PSdeG e En Marea lamentando que o nivel de execución destes orzamentos roldase o 50%.\nFeijóo: “Hai que aprobar os Orzamentos do Estado para poder executar obras coma esta”\nAsí e todo, Feijóo reservou unhas verbas para os partidos da oposición no Congreso e instou a tódolos grupos a aprobar os Orzamentos Xerais do Estado para “non paralizar proxectos coma este” e “deixar gobernar” á executiva de Mariano Rajoy.\nArtigo anteriorA cabra, protagonista no Banquete de Conxo\nSeguinte artigoFerreiro molesto porque a Xunta está a “deseñar A Coruña sen contar coa Coruña”


Revolta Irmandinha: Despois do primeiro aniversario do 15-m: un mundo por diante\nDespois do primeiro aniversario do 15-m: un mundo por diante\nDaniel Raventós. Artigo tirado de SinPermiso (aquí) e traducido por Revolta Irmandiña para o galego.\nCadro de Van Gogh: "Exterior de café"\nEuropa está a vivir unha situación que soamente algún descoidado pode chegar a pensar que non chegará a polarizarse social e politicamente cada vez máis. Cando se lembra a situación que se vivía fai menos dun lustro, aqueles anos anteriores a 2008 parecen doutro mundo, doutra época. Neste período curto de tempo a situación da grande maioría da poboación europea deteriorouse dunha forma tan acelerada e as perspectivas son tan desastrosas, que non se necesita ter unha imaxinación demasiado refinada para enxergar grandes convulsións sociais.\nOs resultados das recentes eleccións gregas, que deberán repetirse o próximo 17 de xuño; as eleccións francesas que cambiaron a un presidente moi dereitista por outro que lanzou unha mensaxe (debilísimo, sen dúbida) contra as consecuencias das medidas postas en pé para combater (sic) a crise; e a irrupción nas rúas en distintas cidades do Reino de España por parte do movemento xa universalmente coñecido por 15-M, son tres acontecementos moi diferentes e de lugares ben distintos politicamente, mais que son expresión do descontento heteroxéneo das poboacións que están a sufrir as consecuencias máis descarnadas dunhas políticas económicas e sociais depredadoras da maioría non opulenta.\nA situación económica no Reino de España é a máis inestábel que se viviu nos últimos anos. A semana termina coa prima de risco a 490 puntos, o máximo desde o ano 1995, aínda que por uns instantes o martes superouse o fatídico nivel dos 500; o IBEX 35, o principal índice de referencia da bolsa española, fechou a semana a niveis de hai 9 anos; o Instituto Nacional de Estatística confirmou o pasado 17 de maio que o PIB caeu un 0,3% no primeiro trimestre respecto ao mesmo período do ano anterior; o paro está próximo aos 6 millóns de desempregados oficiais, perdéndose 655.200 postos de traballo a tempo completo nun ano; o paro xuvenil supera o 50%; a porcentaxe de persoas por baixo do limiar da pobreza achégase ao 25% da poboación. O goberno español, ante esta catastrófica situación, anuncia e aplica maiores medidas de austeridade. Un dos últimos anuncios do goberno español do PP foi cuantificar no 35% o peso que os servizos públicos deberán ter no PIB, agora é do 45%. Con esta linguaxe falsaria e clerical segundo o cal esta nova (contra)reforma será "complicada e dolorosa" (para a maioría si, non para todos), anuncian un novo ataque contra a poboación non rica. Sexa dito de pasada: o venres 19 de maio tamén anunciou o goberno do PP que daba vía libre ao anteproxecto da lei de transparencia, mais a casa dos Borbóns queda exenta unha vez máis do resto da cidadanía.\nÉ neste escenario que tan só fai uns poucos anos houbese parecido imposíbel que puidese ocorrer (lémbrese que hai momentos históricos en que os acontecementos se aceleran, algo que custa moito de entender porque afai encaixar dificilmente con todas as inercias e tranquilidades intelectuais de tantos escribidores xornalísticos, verbosos tertulianos e académicos torpes), reaparece o 15-M nas rúas.\nCos acontecementos aínda moi recentes, varios son os aspectos a destacar.\n1. Non sentou ben. Se xa no nacemento do 15-M, como escribía Antoni Domènech, "moitos analistas e comentaristas que buscaron denodadamente ao comezo ningunear con estudada displicencia ao movemento, cando non -como os recrecidos medios de comunicación da extrema dereita neofranquista madrileña- difamalo groseiramente", agora estes analistas volveron con redobrada violencia porque xa non puideron ser desconcertados polo factor sorpresa. E por encima de todo, estes medios alardeaban da "falta de alternativa" (sic) do 15-M á situación actual. Son moitos os artigos que antes, durante e despois das mobilizacións protagonizadas desde o 12 de maio até ben avanzada a semana, e algunhas aínda non terminaron, miraron por encima do ombreiro a este novo movemento e lanzaron gorentosos (ou esa era a pretensión dos seus autores) artigos acerca da inoperancia, falta de eficacia, aletargamento, populismo (si, iso nunca pode faltar), perda de apoio popular, utopismo (claro), irrealismo (como non), lentitude na toma de decisións... Estes artigos non soamente poden achacarse ao descoñecemento do que estaba a proclamar o 15-M, tamén se trata de animadversión. Nalgúns casos declarada, noutros larvada.\n2. A represión a este movemento é cada vez maior. Se o ano anterior, co nacemento do 15-M, o Conseller Puig erixiuse en campión da represión contra os acampados na praza Catalunya de Barcelona, este ano foron os concentrados na Porta do Sol madrileña os que se levaron a maior parte da represión. O Ministro do Interior Fernández e a Delegada do Goberno Cifuentes vocearan repetida e machaconamente desde calquera medio posíbel que non consentirían unha repetición da ocupación democrática da Porta do Sol do 12 ao 15 de maio. Unha constante verifícase: a medida que se ataca e se vai desposuíndo ao Estado das conquistas sociais duramente gañadas ao longo de moitos anos polas clases traballadoras, este mesmo Estado necesita aumentar a represión legal e policial ante as protestas que estes ataques motivan. A detención de varios sindicalistas e estudantes, durante e despois da folga xeral do 29 de marzo, foi un serio aviso. A privación de liberdade máis longa correspondeu a tres estudantes detidos o mesmo día da folga xeral e até o 4 de maio; a dirixente do sindicato CXT, Laura Gómez, estivo detida desde o 25 de abril até o 17 de maio, día en que o xulgado de instrución número 28 de Barcelona puxo en liberdade a esta sindicalista cunha fianza de 6.000 euros. Ante as crecentes protestas sociais polas agresións ás condicións de vida e de traballo da grande maioría da poboación, a represión tenderá a aumentar. Trátase dun maior desprezo polas liberdades de manifestación e expresión, mais tamén expresan un medo á crecente protesta popular. Despois da folga xeral do 29 de marzo e con anterioridade ás ocupacións rueiras recentes do 15-M, Jaume Asens e Gerardo Pisarello escribían: "Os exasperados ataques gobernamentais, mediáticos e xudiciais contra os grevistas do pasado 29-M e o anuncio de medidas criminalizadoras da protesta reflicten unha indubitábel deriva autoritaria destes sectores. Porén tamén evidencian a súa inquedanza perante a crecente resistencia social e popular á eliminación duns dereitos e liberdades gañados a legón á cultura política e xurídica franquista." A nova irrupción do 15-M agudizou esta dupla tendencia.\n3. O 15-M volveu a refrescar de forma ben práctica esta sinxela, mais moi frecuentemente esquecida verdade: se as ideas non se enraízan en poderosos movementos que chegan a amplas capas da cidadanía, as ideas por boas (supostamente) que sexan, non teñen moito futuro. Tomemos o caso dunha do cinco grandes proclamas defendidas estes días polo 15-M, a renda básica de cidadanía. Estende máis esta proposta un movemento como o 15-M, que 1.000 seminarios, conferencias, libros e artigos. Interprétese na súa xusta medida: artigos, libros, conferencias, seminarios... son necesarios, moi necesarios. Defender ben, argumentar con boas análises, fundamentar empíricamente na medida do posíbel, debater con posicións contrarias, organizar congresos son actividades necesarias e moi importantes. Pero unha idea por excelsa (supostamente) que poida chegar a ser, se non toma contacto e apoio con amplísimos sectores sociais, pode correr a mesma sorte que moitas boas (supostamente) ideas: a esterilidade máis absoluta. Grazas ao 15-M, a proposta da renda básica universal é máis coñecida hoxe no Reino de España que antes do primeiro aniversario deste movemento. Non hai dúbida que o traballo previo, moito antes da existencia deste movemento, en favor da renda básica foi decisivo para que puidese callar no 15-M. Pero na actual situación, cando desde o inicio da crise económica a renda básica ha ir afastándose dos parlamentos, foi grazas ao 15-M (e no caso da Comunidade Autónoma Vasca, grazas a Bildu) que volveu a ter unha revitalización indiscutíbel.\n4. Unha mensaxe deste movemento destaca por encima de calquera outra consideración. O 15-M quere que se faga xustiza, quere oporse ás barbaridades que en nome da crise e da austeridade están a imporse á poboación: desafiuzamentos, paro, recortes dos salarios, ataques á sanidade e educación públicas, peores condicións laborais... Víctor Sampedro expresábao con estas palabras: "O 15-M non quere axustizar a ninguén, senón que se faga xustiza, de aí os tribunais cidadáns sobre a crise que lanzou. Todo un exemplo de dignidade fronte ao boicot do PP a unha comisión de investigación parlamentar sobre os responsábeis deste desastre." Dentro do movemento hai diferentes opinións, diferentes formas de entender como enfrontarse á barbarie, pero non hai dúbida sobre quen é o inimigo a resistir. Non fai moito, o economista Michael Hudson escribía algo que algúns a recado deberon considerar panfletario, alarmista ou, no mellor dos casos, esaxerado. E cuán premonitorio foi! Escribiuno hai exactamente dous anos: "para que poida gobernar o capital financeiro primeiro deben saquearse a fondo as economías." E de maneira moi racional avanzaba: "Pero non cabe dúbida de que a batalla non terminou. Esta situación persistirá durante toda a presente década, posto que o actual proceso consiste basicamente nunha involución das loitas dos séculos XIX e XX por substituir o poder omnímodo da propiedade privada oligopólica e os intereses financeiros por principios de fiscalidade progresiva e empresa pública." A batalla non terminou, nin moito menos. O 15-M sabe que loita contra a barbarie imposta polo capital financeiro, as grandes multinacionais da propiedade privada oligopólica e os gobernos e institucións ao seu servizo que maquinan, de tomar por certas as súas intencións, para "dar confianza aos mercados".\n5. Unha das virtudes comunicativas do 15-M foi a súa grande capacidade para crear consignas, lemas ou simples frases moi ocurrentes e algunhas dun humor cru para expresar partes das súas denuncias. Lembremos algunhas delas. Directamente políticas: "Gústasme, democracia, pero estás como ausente" ou "Apolíticos? Superpolíticos!", "Democracia real, xa!", "O teu voto vale moito, non o regales". A maioría contra as medidas de austeridade e de recortes: "Non podemos apertarnos o cinto e baixarnos os pantalóns ao mesmo tempo"; "Non é unha crise: é que xa non nos queremos", "O teu Botín, a miña crise". Outras de denuncia aos beneficiarios da crise: "Non somos mercadoría en mans de políticos e banqueiros!", "Non hai pan para tantos chourizos". De rebeldía: "Se non nos deixan soñar, non imos deixarlles durmir", "Erro do sistema. Reiniciar!", "Non somos antisistema; o sistema é antinosotros". Non fai falta lembrar que todo gran movemento de resistencia popular sempre saíu moi beneficiado se foi capaz de transmitir de forma clara e desenfadada parte das súas aspiracións e denuncias. E o 15-M foi especialmente imaxinativo neste punto. Como tamén o foi na utilización das redes sociais e das distintas posibilidades ofrecidas por Internet para estender as súas informacións.\n6. As realidades social e electoral discorren a miúdo con tempos moi diferentes. Se deixamos de lado as nacións históricas ou parte delas, é dicir, Catalunya, a Comunidade Autónoma Vasca e Galicia, non hai alternativa electoral a curto prazo no Reino de España ao PP e ao PSOE. A diverxencia entre estas dúas realidades, a social e a electoral, ponse en evidencia en momentos de conflito como na folga xeral do 29 de marzo pasado ou nas mobilizacións do 15-M. E máis que porase en evidencia nos meses que temos por diante. Esta realidade fixo que algúns activistas se expuxesen a conveniencia de ir estudando a posibilidade de dar unha expresión electoral ao 15-M. Trátase dun dos problemas máis difíciles e, por suposto, que levantan máis desconfianzas. Se se parte da convicción de que a mobilización social a miúdo non ten unha expresión electoral inmediata, a idea de tentar forzar os debates no 15-M sobre unha posibilidade de presentarse ás urnas directa ou indirectamente, é unha idea... mala. A forza do 15-M está na capacidade que teña para mobilizar, organizar ao maior número de persoas, estender a súa influencia a organizacións e movementos que non participan directamente nas súas actividades habituais- non en ningunha perspectiva electoral. Neste momento pouca dúbida pode caber respecto diso, o que poida ofrecer o mañá máis inmediato é algo que deberá analizarse con sumo coidado.\n7. De forma máis xeral, moitos son xa os escritos que circulan por Internet acerca do que o movemento debe facer a partir de agora. Os temas son: a representación, a axilidade na toma de decisións, a diversificación de actividades, a utilización dos medios de comunicación, a planificación das mobilizacións, as coordinacións internacionais... E é bo que se discutan estas e máis tarefas que o 15-M ten por diante. Benvidos sexan as dificultades, os problemas e os erros que se poidan cometer. Sinal inequívoco de todo movemento que está vivo. Diciamos recentemente que "gocemos do ar fresco que representou e está a representar este grande movemento social que ocupa algunhas prazas de moitas cidades. Algo é seguro: o 15-M veu para ficar e estao conseguindo." Os motivos de loita e protesta que inspiraron ao 15-M non soamente continuarán senón que se incrementarán aceleradamente. A situación social e política está a extremarse, e máis que extremarase no interesante e polarizado momento histórico que nos tocou vivir. E o reto quizá maior do movemento será estender lazos con toda resistencia que se levante ante as renovadas agresións. Porque, sexan pequenas ou sexan grandes as diferenzas que poida haber con outros movementos, organizacións políticas, sindicatos... ocasións para golpear xuntos, aínda que se camiñe por separado, hainas e seguiraas habendo no futuro máis inmediato. O 15-M está fac ut vivas. Quen está feito para perdurar debe ter moita responsabilidade, intelixencia, imaxinación e, sobre todo, capacidade de traballo. E a tarefa é moi atractiva porque hai un mundo por diante.\nEtiquetas: Bildu, Daniel Raventós, democracia, estado penal, Galiza, II Restauraçom, indignación, Internet, mocidade, Sen Permiso


O organismo autónomo, dependente da Concellería de Medioambiente que dirixe a socialista Chus Lago, aporta un financiamento de 3.000 euros. Procúrase coa iniciativa potenciar proxectos de conservación ben desenvolvendo programas de cría "in situ" ou achegando fondos a programas específicos.\nmércores, 6 abr 2011\nO organismo autónomo VigoZoo ven de asinar un convenio de colaboración coa ONG Coopera, adicada a desenvolver distintos proxectos de conservación nos que se atopa a xestión do Santuario de Primates de Lwiro, na República Democrática do Congo.\nA participación de Vigozoo en proxectos de conservación é unha das prioridades da entidade, ben desenvolvendo programas de cría "in situ" ou ben achegando fondos para desenvolver proxectos similares aos levados a cabo na República Democrática do Congo. De feito o director executivo da ONG, David Chimeno, estivo en Vigo onde valorou a importancia do traballo que están a levar a cabo para a protección da biodiversidade do país.\nO Santuario está dirixido pola prestixiosa veterinaria española Carmen Vidal e a súa misión é brindar a mellor atención posible aos primates orfos da zona de Kivi Sur traballando na protección destas especies e da súa biodiversidade. A ferramenta principal é a educación e o seu obxectivo é reintroducir o meirande número de individuos posibles no Parque Nacional Kahuzi-Biega, ao leste da República Democrática do Congo.\nGrazas a esta colaboración coa ONG Coopera o pasado mes de xaneiro a primatóloga Carmen Vidal ofreceu unha charla no Auditorio do Areal para dar a coñecer os retos diarios aos que se enfrontan no refuxio de conservación. Na conferencia, Vidal abordou tamén as melloras experimentadas polos residentes grazas a adicación dun equipo integrado por máis de 30 traballadores.\nPara a concelleira de Medioambiente, Chus Lago, esta é unha demostración máis da "aposta do zoolóxico vigués pola conservación das especies". Neste senso, a edil destacou a colaboración que se está a levar a cabo con outras organizacións así como "o desenvolvemento de programas de cría en cautividade in situ -coma sucede co voitre Vigo, co orix, a tartaruga autóctona, a salamandra...- ou a colaboración con ONGs adicadas a conservación ex situ", indicou.


Un relato para explicar o conflito dos medicos e medicas de Atención Primaria de Vigo | Noticias Vigo\nUn relato para explicar o conflito dos medicos e medicas de Atención Primaria de Vigo\nOs Pediatras de Atención Primaria estamos especializados en contar contos, relatos de realidades complexas (enfermidade , dor…) para transformalos en historias que sexan comprensibles polos nenos e as súas familias.\nTentaremos explicar unha realidade complexa, o Conflito dos Médicos de Atención Primaria, cun relato comprensible.\nDesde Vigo a narración loxicamente vai de barcos e de mar.\nA SANIDADE PUBLICA E O TITANIC\nImaxinemos que a Sanidade Publica (Sergas) é un transatlántico inmenso e carísimo, que nos custou moitísimo a todos o construílo e mantelo; imos denominar o Titanic.\nEste inmenso Titanic navega no mar da sociedade, atendendo os seus problemas. Durante anos o transatlántico foise agrandando, a sociedade investía en función das demandas da mesma, os seus Capitáns (Políticos/Xestores) tomaban decisións acertadas para manter o seu funcionamento e investían no mesmo en función das demandas da Sociedade. A poboación accedía ao mesmo polas súas ramplas de acceso de maneira ordenada. Nunca foi un transatlántico de luxo pero funcionaba ben.\nHai anos, os Capitáns, coincidindo coa Crise e nunha tormenta social perfecta e de maneira cínicamente consciente, decidiron cambiar o rumbo do barco e dirixilo lentamente contra un inmenso Iceberg, o cal foi xerando danos estruturais na quilla e as cuadernas, provocando gretas cada vez maiores as cales deixan sen mantemento e non reparan(falta de investimentos en novas cuadernas, malos tratos profesionais dos médicos novos os cales abandonan o barco ,non reposición dos médicos que se xubilan…).\nA través das gretas do Titanic, comezou a entrar o mar inmenso de problemas xerados pola crise, ademais dos que xa tenia a sociedade , asolagando as estruturas básicas do barco cunha demanda incontrolable. O persoal máis cualificado e con máis responsabilidades do barco, os Médicos de Atención Primaria, tentamos durante anos achicar e resolver este mar de demanda asistencial. Cun cinismo total, os nosos capitáns tentaban facernos crer que a culpa era nosa: non xestionabamos ben esa demanda.\nOs Médicos e o resto da tripulación, comezamos a protestar xa que nos estabamos afogando nós e os nosos pacientes.\nAnte as nosas protestas os Capitáns ían creando diferentes Orquestras; chamáronlles , Grupos de traballo , Comisións técnicas…. E dixéronlles aos mesmos que tocasen a súa música cada vez con mais forza .Os compoñentes desas orquestras eran como os camiñantes brancos, xa lles tocaba o xeo do iceberg e estaban contaminados pola neo-realidade do mesmo.\nOutra das decisións tomadas polos nosos Capitáns foi mandar pechar as comportas das cubertas superiores, a Atención Hospitalaria. É a cuberta que eles máis consenten e sérvelles de escaparate ante a sociedade para mostrar o ben que navega o barco. Péchana para que o mar de demanda non lles chegue incontrolado: Listas de espera, Telemedicinas, caixas de correos virtuais (pacientes en espera de cita)… A tripulación das cubertas superiores ve o que esta sucedendo, míranos con simpatía, pero non parece consciente de que o Titanic é un barco e que se a obra viva da Atención Primaria asolágase, o barco, con eles incluídos, afúndese.\nPor que o conflito agravouse na área de Vigo: a Atención Primaria esta en primeira liña, ocupa a Proa do barco e é a primeira en recibir o impacto do Iceberg (Hospital semiprivado Álvaro Cunqueiro e os recortes que este supuxo para a AP)\nCanto mais protestabamos, o Sergas máis orquestras creaba e máis nos acusaban de radicais, mentireiros… por non tocar nas súas orquestras. Somos culpables de non afogarnos cos nosos pacientes en silencio.\nO iceberg leva nas súas interior ideoloxías que atraen cara a el ao Titanic, repiten mantras como que a accesibilidade non se toca, enchendo máis o barco pero sen tapar os buracos por onde entra a auga, así o público non é eficiente e vannos transmitindo disimuladamente que o eficiente é o privado. Levan anos facendo unha xestión que aos poucos foi afundindo o noso barco, os sistemas de saúde públicos. Non cren no estado de benestar e menos no seu buque insignia que é a Sanidade Publica. Queremos un cambio de rumbo neste barco. Non nos moverán ata que o consigamos. Defendemos o noso barco.\nCOMITÉ DE FOLGA DE MÉDICOS DE ATENCIÓN PRIMARIA ÁREA DE VIGO\nUna respuesta para "Un relato para explicar o conflito dos medicos e medicas de Atención Primaria de Vigo"\nO BNG de Vigo alerta de importantes demoras nas…


Relación | Maio 2022\nPrincipal / Relación\n10 obxectivos de relación realistas que cada parella debería acadar\nAs relacións pódense considerar saudables só se cumpren estes 10 obxectivos de relación realistas comúns.\n12 tipos de relacións que podes atopar\nHai diferentes tipos de relacións que podes atopar no mundo das citas. Este artigo enumera os 12 tipos de relacións máis típicos.\n3 signos dunha relación rota e como recoñecelos\nSe realmente se preocupa por unha relación a longo prazo, coidado con estes tres signos que invariablemente capturan ás parellas sen sabelo. Isto non é todo. Proba a responder a catro preguntas sinxelas para diagnosticar problemas fundamentais na túa relación.\n5 xeitos de aderezar unha relación de longa distancia\nAs relacións de longa distancia son difíciles. Estas cinco ideas de relacións de longa distancia que cambiarán a vida axudaranche a manter vivo o teu amor.\n5 razóns para non casar co amor universitario\nA vida universitaria é un momento da vida no que as cousas parecen emocionantes e emocionantes, pero tomar decisións sobre a vida durante ese tempo pode ser prexudicial para a súa relación.\n6 conversas que cada parella debería ter\nA longa parella a miúdo sábeno todo cando se trata de relacións. Este artigo enumera 6 conversas que cada parella debería manter.\n6 asina que o teu matrimonio durará toda a vida\nEste artigo enumera 6 signos que indican que o teu matrimonio seguirá forte e durará toda a vida.\n6 Citas de Warren Buffett que explican excelentemente as relacións\nQuen sabe máis sobre investimentos que Warren Buffett? Sorprendentemente as súas filosofías tamén se aplican ás relacións, así é como.\nConsellos importantes para parellas comprometidas\nO período entre o compromiso dunha parella e o matrimonio é moi importante. Aquí tes algúns consellos de relación útiles para parellas recén comprometidas.\nPor que a adopción dun gato pode ser bo para o seu matrimonio\nVelaí por que ter un gatiño é a guinda da vida conxugal. Se o teu vínculo é sólido ou fráxil, unha mascota cariñosa pode fortalecer a túa conexión.\nMatrimonio exitoso: analoxía entre GPS e matrimonio\nO artigo traza unha interesante analoxía entre GPS e matrimonio. O GPS leva a mellor ruta de sempre evitando os obstáculos na viaxe. A analoxía pode usarse para dar unha descrición vívida de como os nosos matrimonios están pensados para funcionar.\nAniversarios: por que son tan importantes?\nA importancia dos aniversarios non se limita a iso, son moito máis especiais e importantes para a túa relación do que pensas. Este artigo explica por que os aniversarios son tan importantes.\n8 consellos para solicitar ao seu compañeiro unha relación poliamorosa\n¿Anhelas unha relación poliamorosa? Aquí tes algúns consellos útiles para axudarche a navegar polas turbias augas de pedirlle á túa parella que pense no poliamor.\n5 beneficios do tacto na súa relación\nSempre hai algo especial en compartir unha conexión física coa túa parella, pero sabías que o tacto físico ten beneficios propios para a saúde?\nAs loitas sen fin e os dramas das parellas narcisistas fronteirizas\nO artigo trae as interminables loitas e dramas de parellas narcisistas límite. Siga a ler para comprender o narcisismo límite e os altibaixos das súas relacións.\nMatrimonio aburrido e sen amor: hai esperanza?\nNon é raro que os casados sintan que sacrifican a esperanza de ter unha vida amorosa. Este artigo achega luz sobre esta situación.\n8 xeitos de crear confianza en si mesmo despois dunha mala ruptura\nRecuperarse dunha ruptura é difícil. Aquí tes algúns xeitos de crear confianza en ti mesmo despois dunha ruptura e recuperar o control da túa vida.\n15 Preguntas e respostas 'Debe saber' para xerar confianza despois de facer trampas mentres intenta superar a infidelidade\nComo reparar a túa relación despois de que alguén engane ás estatísticas facendo algunhas preguntas cruciais, cuxas respostas poden axudarche a comprender o funcionamento interno dun asunto e comezar a reconstruír a confianza despois dun asunto.\nPor que as mulleres deben respectar a privacidade do teléfono móbil na relación\nA relación consiste en respectarnos e non participar en hábitos como espiar por teléfono. Comprobe por que a privacidade do teléfono móbil nunha relación é importante.\nDor crónica no matrimonio: como xestionala xuntos\nSe a túa parella sofre dor crónica, xestionala xunta pode aliviar gran parte desta carga e incluso achegarte máis ca antes. Aquí tes o que debes saber para prosperar xuntos a pesar da dor crónica.\ntriángulo amoroso consello casado\npor que as relacións son tan difíciles?


CADERNO DE BITACORA (HISTORIAS COÑECERMOS VIGO 9) — Librería Abrente\nInicio CADERNO DE BITACORA (HISTORIAS COÑECERMOS VIGO 9)\nCADERNO DE BITACORA (HISTORIAS COÑECERMOS VIGO 9)\nOia foi unha das últimas parroquias da urbe viguesa en abandonar a vida rural agraria e mariñeira.\nAs fértiles terras e os abundantes recursos pesqueiros fixeron de Oia, xunto a Navia e Labadores, o celeiro que abastecía as tendas e mercados de abastos vigueses ata ben entrada a sociedade de consumo.\nO novo estilo de vida afastou o gozo do tempo de lecer fóra do centro das cidades, de tal xeito que os areais de Canido, Fuchiños e tamén os da veciña Saiáns, convértense nos preferidos de moitas familias viguesas.\nOs novos costumes provocaron a ocupación masiva da parroquia por parte da burguesia industrial e profesional trocando a morfoloxía da parroquia e as relacións de confianza entre a veciñanza, que van declinando, fronte ás urbanizacións pechadas vixiadas por cámaras de seguridade.\nCaderno de bitácora é a historia dunha moza adolescente na que conviven as contradicións entre o mundo rural e urbano e mesmo a diferenza entre o mundo dos adultos, o da protagonista e o do seus amigos.\nA cuadrilla vai madurando a través do respecto á natureza e á paisaxe, grazas a súas vivencias nos barrios e praias da parroquia de Oia.


Diario dun Mercado. Episodio 261 - Futbolinlugo\nA ponte que fixeron os conxuntos da Primeira Galicia deixounos baleiro o martes, que xa está asentado como o día dos Máxicos. Esta semana, porén, enchemos ese oco cun Diario dun Mercado, o número 261 da nosa web.\nA realidade é que temos varias novas atrasadas. Por exemplo, todos os movementos que se produciron en Cantarrana. Ao Viveiro chegaron os dianteiros Do Carmo, un rapaz moi novo chamado a despuntar na categoría, e Julián Nieto, ata agora no As Pontes. Ao mesmo tempo, non continuarán como celestes Sidibé, novo xogador do Lemos -onde xa debutou e anotou o seu primeiro gol- e Brais Prieto, nova fichaxe da Sarriana.\nAlén destas fichaxes, a Preferente chega tamén con movementos, en particular nos banquiños. Bebo deixou o Foz e o seu posto será ocupado por un Gayol que volve á que xa foi a súa casa. Máis ao sur, o Atlético Escairón destituiu a Julio Corral e asinou a Juan Torrado como novo preparador.\nNo tocante aos futbolistas, ao Lemos voltou Adrián Castañer logo do seu breve paso polo Chantada Atlético, mentres que o Ribadeo fichou a Xoel López, ex da SD Pol. Precisamente a SD Pol aspira a chegar á Preferente, e para iso incorporou ao seu cadro de xogadores a Yago Fernández, atacante de curta idade que buscará minutos tras deixar a Sarriana.


Dinamiza en galego: 06/2013\nTOD@S AO TEATRO\nO último día de clase fumos todos os nenos e nenas ao teatro, pero no colexio.\nRepresentamos as obras que ensaiamos durante o curso, recitamos poemas, tivemos títeres, bailamos e cantamos e ata fixemos unha película. Esta era a derradeira actividade sobre o teatro que traballamos este ano.\nEn infantil os nenos e nenas de 3 anos representaron a obra de Roberto Vidal Bolaño "Touporroutou da lúa e do sol".\nNa clase de 4 anos cantaron "Compañeiro sei tocare".\nEn 5 anos puxeron en escena "A gaita e o pandeiro de Roberto Vidal Bolaño".\nOs nenos e nenas de 1º de primaria fixeron unha película sobre unha obra de teatro "Todo é un conto".\nNa clase de 2º de primaria recitaron poemas.\nOs nenos e nenas de 3º de primaria fixeron teatro de títeres coa obra "Rata feroz".\nEn 4º de primaria representaron a obra "O sol, a lúa e o vento".\nOs nenos e nenas de 5º de primaria fixeron a obra "The farm" en inglés.\nEn 6º de primaria a obra elexida foi "O casamento do piollo e a pulga".\nTod@s ao teatro - presentacion imagenes\nTod@s ao teatro 2 - presentacion imagenes\nPublicado por Equipo ás 11:44 Ningún comentario:\nBO VERÁN DENDE A CGENDL\nO curso 2012-2013 chega á súa fin e, durante un ano máis, desde a CGENDL tratamos de seguir traballando para facer máis doado e eficaz o labor dos Equipos de Normalización Lingüística. Tentamos ofrecervos actividades en común como o Día da Ciencia en Galego ou #recitandocelsoemilio, que espallaron polo país adiante, co alento de milleiros de rapaces e rapazas, a crenza firme na utilidade do idioma e un berro colectivo de autoestima arredor do galego. Tamén botamos a andar as revistas Ollos de aula e A letra miúda para levar contidos de interese e reflexións útiles para o noso traballo ás familias e aos docentes. Voltamos compilar máis recursos para as aulas e tentamos facer oír a nosa voz ante a sociedade e a administración. Neste labor todos/as somos necesarios/as e a CGENDL, como proxecto colectivo que é, anímavos a colaborar e xuntar forzas para que os Equipos sigamos a demostrar, dende a profesionalidade, o compromiso asumido coa lingua e a formación do noso alumnado.\nAproveitamos a despedida para mandarvos un par de agasallos. O primeiro, unha proposta lectora conxunta da rapazada dos EDLG dos IES Pintor Colmeiro de Silleda e Chano Piñeiro de Forcarei, un tren de ida e volta que combina con orxinalidade o formato audiovisual cun abano literario para refrescármonos no verán coas lecturas.\nE o segundo é un agasallo musical, outra peza do incansable mestre Paco Nogueiras Nodar. Porque vén o verán é un “cantaroke” para, como di o autor, darlle a benvida ao verán, despedir o curso con “curtas despedidas e optimismo, gañas de pisar festas e viaxar”.\nSaúdos normalizadores e recibide os nosos mellores desexos para este verán.\nPara descargar a revista Ollos de aula (todos os números):\nPáxina da CGENDL\nPublicado por Equipo ás 19:30 Ningún comentario:\nII DÍA DA ARTE GALEGA NA ESCOLA\nEsta é a exposición coa que celebramos o Día da Arte Galega na Escola. Temos pezas de cerámica de Sargadelos, Buño, Gundivós, Otero Regal... Podemos admirar as obras de artistas como Caxigueiro,José María Prieto, Otero Regal, Abraham Corujo, Hortensio, Paco e sobre todo as creacións dos nosos nenos e nenas do colexio.\nGracias a tod@s os que colaboraron nesta exposición.\nPublicado por Equipo ás 19:06 Ningún comentario:\nEtiquetas: II dia arte galega 2013\nO martes día 4 celebramos no centro o II Día da Arte Galega na Escola homenaxeando a Luis Seoane. Esta edición está adicada á escultura e os nenos e nenas do colexio, coa axuda de dúas estudiantes de Bellas Artes e exercendo de monitores os alumnos/as de 6º de primaria, fixeron esculturas con grandes doses de creatividade e orixinalidade. Tamén temos unha exposición de obras escultóricas de artistas da zona: Otero Regal, Hortensio, Abraham Corujo... e de obxectos de cerámica de Sargadelos, Buño, Gundivós, Burelarte e Otero Regal. O mércores día 5 visitou o colexio o artista Otero Regal para dar unha charla sobre o seu traballo.\nPublicado por Equipo ás 12:00 Ningún comentario:\nEtiquetas: Día da arte galega na escola 2013\nEste é o Kamishibai feito polos nenos e nenas de 6º. Adaptaron o conto de Ed Young e fixeron os debuxos. Agora toca lelo polas clases.\nPublicado por Equipo ás 11:01 Ningún comentario:\nEtiquetas: kamishibai, sete ratos cegos


Grande-Marlaska inaugura a nova Comisaría da Policía Nacional en Ribeira – O Barbanza\nGrande-Marlaska inaugura a nova Comisaría da Policía Nacional en Ribeira\nEste venres 22 de abril ao mediodía celebrouse a inauguración oficial da nova Comisaría da Policía Nacional de Ribeira, no barrio de Fontán (avenida das Airós). Asistiron representantes das Administracións central, autonómica e local, como por exemplo Fernando Grande-Marlaska, ministro do Interior, José Miñones, delegado do Goberno en Galicia, Fabiola García, conselleira de Política Social, María Rivas, subdelegada do Goberno na Coruña, Francisco Pardo, director xeral da Policía e Manuel Ruíz, alcalde de Ribeira.\nO acto, no que tamén participou o director xeral de Emerxencias e Interior da Xunta, Santiago Villanueva, púidose seguir por streaming a través da canle da Policía Nacional en Yotube.\nO ministro do Interior, Fernando Grande-Marlaska, na súa intervención, lembrou que a construción da nosa sede policial veu cun investimento de máis de 3,1 millóns de euros. “Investir en infraestruturas de seguridade é garantir o benestar de todos. Non é un gasto, é un investimento en dereitos e liberdades”, sinalou durante o acto de inauguración. “Un dos meus compromisos ao comezo da lexislatura foi fortalecer os medios nos que se prestan os servizos públicos do departamento e ocasións como esta demostran que os esforzos están a merecer a pena”, engadiu o ministro, que mencionou na súa intervención as obras de Policía Nacional e Garda Civil previstas para Galicia dentro do Plan de Infraestruturas da Seguridade do Estado.\nPola súa banda, a ribeirense Fabiola García salientou que con “este cambio de localización, as oficinas da nova sede da Policía Nacional en Ribeira serán máis amplas e luminosas e facilitarase o traballo dos profesionais adscritos ao cadro de persoal ribeirense”. Tamén destacou a importancia de contar cun corpo de seguridade do Estado que vixíe e controle a seguridade e benestar dos cidadáns.


Polos vieiros da arte : O GRAVADO\nO gravado é unha técnica de impresión consistente en debuxar unha imaxe sobre unha superficie ríxida (madeira, metal), deixando nela unhas marcas sobre as que irá a tinta e que logo permitirá pasar o debuxo desa matriz a outra superficie (tela, papel), pudendo reproducila as veces que se desexe.\nHai distintas clasificiacións do gravado, seguimos a que o clasifica en función da técnica empregada, independentemente do soporte (madeira, pedra, metal, linóleo)\n-- gravados en relevo, baleirase o fondo da composición quedando en relevo a parte a tintar. É o que vemos nos tampóns que se empregan nos selos de documentos.\nA xilo grafía (gravado en madeira, como a matriz da esquerda tomada de banebishara.blogspot) e o linogravado (gravado sobre linoleo: abaixo plancha e linogravado de Matisse, tomada da web taller de grabador) son gravados en relevo.\n-- gravados en oco, baleirase á inversa pois son os ocos os que van recibir a tinta. A matriz ou plancha pode ser deseñada directamente mediante buril para facer os ocos (talla dulce) ou servíndose de ácidos (augaforte e augatinta).\n- Augaforte. Sobre a plancha de metal, habitualmente de cobre, recuberta de verniz, debuxase cunha punta metálica (roma ou case sen afiar) sen chegar a facer surcos na superficie metálica, o que fai posible as correccións. A continuación sumérxese a placa nunha cubeta de ácido mordente r ebaixado con augaforte que ataca o metal disolvéndoo nas zonas nas que non hai verniz (a profundiade conséguese sometendo a placa maior tempo ó proceso de corrosión). Pasado o tempo preciso, retirase a placa, límpase o verniz restante cun pano mollado en alcohol, e xa está a matriz lista para ser estampada.\nA técnica da augaforte empregase desde o s. XV, se ben en principio se combinada có emprego do buril. Xa no XVII e seguindo a estela de Rembrandt impúxose a fórmula clásica\nUnha boa explicación da técnia podes vela nesta páxina do MOMA. Entra nela e elixe a opción segunda, Etching, aínda en inglés podes entender ben o proceso.\nIgualmente a Casa Museo de Rembrant explica con contidos multimedia o proceso da augaforte (elixe Collection, logo Cess-pit findings e Graphical Work, no lado dereito ó final pica en animation).\nTres exemplos ben distintos de augafortes: arriba Picasso (Minotauro deitado con muller), á esquerda Durero (Lebre) e á dereita Lucian Freud (Home espido no sofá).\nUnha animación con grabados dos cárceres de Piranesi.\n- Augatinta. Sobre a placa de metal exténdese unha capa de polvo de resina, logo quécese a placa polo reverso ata que se dilúa a resina e se volva brillante. Sobre esta resina non vai actuar o ácido. Recóbrense con verniz as partes, non só liñas como na augaforte, que van conservar a resina, e sométese a placa ó ácido que actuará con maior ou menor forza segundo o grosor das resinas, por iso permite máis matices que a augaforte, aínda que a miúdo empréganse as dúas técnicas combinadas.\nArriba unha augatinta de Braque (Paxaro) e á dereita unha obra de Otto Dix (Avance das tropas baixo o gas), na que emprega augaforte e augatinta.\n- Grabada a buril ou talla doce. Trabállase sobre distintos metais: aceiro, cinc ou cobre. Vanse facendo sucos de maior ou menor profundidade ata lograr o deseño que se desexa. Esixe moita precisión.\nÁ esquerda unha obra de Durero, Melancolía, un gravado en talla doce.\nNeste fragmento da película Os fantasmas de Goya, vemos todo o proceso de realización dos gravados, desde a preparación da plancha ata a impresión. Mestura as técnicas de augaforte e augatinta, pois esta permite crear áreas contrastadas de grises e negros, ou o que ven ser o mesmo de zonas iluminadas e escuras.\nEtiquetas: O GRAVADO


Un lugar de Kansas City | Century\nUn lugar de Kansas City\nmirando cara a Un lugar de Kansas City desde a rúa principal.\nUn lugar de Kansas City foi construído como a primeira parte dun proxecto moito máis grande chamado Kansas City Place, que nunca se completou. O proxecto debería incluír vivendas, torres de oficina e torres residenciais / hotel. O proxecto Kansas City Place foi proposto orixinalmente durante o boom inmobiliario da década de 1980. O plan foi desenvolvido por Frank Morgan eo seu tío Sherman Dreiseszun, que anteriormente construíu Pavilion Town que se completou en 1986.\no Propúxose a torre para a área do Sur Loop (SO-LO) ao sur do distrito comercial central do centro. O proxecto incluíu unha infinidade de rañaceos con usos que van desde oficinas ata hoteis e edificios residenciais. As declaracións fundadoras argumentan que unha das principais causas do fracaso do proxecto alcanzar a súa estatura total foron as queixas dos residentes, que afirman que arruinaría o horizonte da cidade de Kansas, que permanecera prácticamente inalterado por 30 anos.\nUn lugar de Kansas City ía ser o terceiro máis alto de varias torres construídas, aínda que é o máis alto que foi realmente construído. Hoxe en día, é un dos edificios máis recoñecibles do panorama urbanodo Kansas City.\nMorgan e Dreiseszun (operando como MD Management) vería que algúns dos seus bancos en bancarrota como resultado do proxecto no aforro Crise e préstamos. Serían acusados de cargos de manipulación de licitación federal para obter contratos gobernamentais. Morgan morrería en 1993 e Dreiseszun declararía culpable dun crime menor e pagaría unha multa de 375.000 dólares.


O rexedor reiterou hoxe mércores a petición do Concello ao Ministerio de Fomento de que lle transfira a Avenida de Madrid con partida orzamentaria, tal e como determina a norma. En todo caso, e se a resposta fora negativa, o alcalde insta á ministra Ana Pastor, a través dunha carta, que como titular do vial adecente esta importante entrada a Vigo.\nO alcalde envioulle outra carta a ministra de Fomento reclamándolle a transferencia da Avenida de Madrid coa correspondente partida orzamentaria, tal e como determina a norma. Na súa opinión, Vigo non vai tolerar un trato "negativo" xa que o Ministerio de Fomento ten obriga de transferir os viais cunha compensación económica que ven determinada polo número de metros cadrados cedidos.\nEn todo caso e baixo a previsión de que o Ministerio se nege a achegar esa contraprestación económica, o rexedor solicita a Ana Pastor que adecente esta transitada entrada á cidade, tendo en conta que o Concello iniciará en breve a remodelación dos dous viais exteriores, de competencia municipal. En concreto, detallou, solicítase que se eliminen as vallas de ferro, que se sustitúan os separadores de cemento por medianeiras con zona verde e, a lo menos, unha redonda na confluencia coa rúa Do Loureiro (onde está a Escola de Negocios).


Novas relacionadas\t01/07/2010\nAs tres universidades galegas apoian xa a iniciativa de .gal\nA Universidade de Vigo e o Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia presentaron a súa carta de adhesión ao proxecto a favor dun dominio en Internet para a comunidade cultural e lingüística galega, o .gal.\t06/10/2009\nPuntoGAL acada as 100 entidades adheridas\nA iniciativa a prol dun dominio en Internet para a cultura e lingua galega, promovida pola Asociación PuntoGal, conta xa co respaldo de 100 entidades de diversa índole.\t07/04/2009\nPuntoGal consegue máis de 500 apoios no Xuventude Galiza Net '09\nPuntoGal acadou arredor de 600 sinaturas a prol do dominio galego na exitosa campaña que levou a cabo na décima edición do Xuventude Galiza Net. Deste xeito superáronse xa os 10.600 apoios individuais\nPuntoGal supera as 10.000 adhesións individuais\nA campaña de recollida de sinaturas individuais para respaldar a iniciativa da Asociación PuntoGal segue medrando. Desde que se iniciou a campaña de procura de apoios individuais para PuntoGal, en xaneiro de 2007, son xa máis de 10.000 as persoas que coa súa sinatura apoian a reivindicación dun dominio propio para a lingua e a cultura galegas. 27/01/2009\nQueres ser o asinante número 10.000?\nA Asociación PuntoGal está a piques de conseguir os dez milleiros de apoios individuais á iniciativa a prol dun dominio en Internet para a lingua e cultura galegas, o .gal. 11/12/2008\nPuntoGal consegue máis de 500 apoios no Cultur.gal '08\nPuntoGal consegue máis de 700 apoios no Xuventude Galiza Net


Con que competencias dixitais contamos?\nPor Marta García hace 655 días\nFacendo referencia a clase interactiva desta semana decir que como as anteriores foi moi dinámica debido a interación de todos ao responder a cada pregunta proposta pola profesora. Estas preguntas eran propostas a través de "Kahoot", facendo referencia ao tema de competencias dixitais; a través delas aprendin cousa a empregar que non coñecía e trucos para facer búsquedas máis precisas. Tras responder todos as preguntas cada un expresaba a súa idea conforme a resposta dada.\nA partir de esta actividade, destacar a importancia que ten ter coidado a hora de publicar ou empregar cousas na rede. Tamén coñecin o termo de "nativos dixitais" que son aquelas personas que naceron na época de internet e non presentan medos para enfrontarse aos aparellos dixitais.\nPor outra parte, surxiu a pregunta: Somos solo consumidores ou tamén participamos no mundo das novas tecnoloxías? A esto a miña resposta é que de unha maneira ou outra somos participes do mundo das novas tecnoloxías; esto débese a que a través das redes sociais compartimos información xa sexa persoal ou compartidos noticias, videos, imaxes, etc...de temas que nos gustan ou nos resultan interesantes e lle poden interesas a aquelas persoas que temos como "amigos". Está claro que tamén somos consumidores xa que en moitas ocasión empregammos información ou recursos que se atopan na rede.\nSobrevivir a sociedade da información non é fácil, é por isto polo que debemos saber como buscar, filtrar, agrupar e compartir a información; é dicir, xestionar a información e non caer na tentación. Algúns dos criterios para a selección de información son: leer, reflexionar e compartir.\nPor último, falar da curación de contido que a súa ética dinos que non debemos abusar da mesma fonte, é importante retitular e añadirlle valor o contido e hai que facer visible as fontes de orixe. Existen ferramente respecto a este tema chamadas "ferramentas de curación" que sirven para agrupar información sobre unha temática determinada, Scoop.it fois a que nos dou a coñecer a profesora na clase.


El Túnel, el blog de Marcos Sanluis: Reflexións na hora perdida\nReflexións na hora perdida\nCerta preguiza e falta de tempo teñen paralizado a activididade neste blog. Non é que as ideas non sigan bulindo. Así que resumo en preguntas algunhas das cuestións que quixera ter desenvolvido en comentarios que xa nunca existirán.\n-Por que a blogaliza non enlaza con blogs bilingües (castelán/galego) coma este e si a outros que empregan o portugués? (Que conste que se por mi fose se aprendería portugués nas escolas galegas)\n-Por que un partido político que teimou en introducir a liberdade no lema dunha manifestación á que finalmente non foi tenta agora de coartar a liberdade de expresión?\n-Por que facemos normas para impedir a construcción de chalés a menos de 500 metros da costa e permitimos que Unión Fenosa amplíe as súas instalacións en Sabón, a poucos metros dunha praia con dunas que se quere incluír na Rede Natura?\n-Por que non se nos compensa os que madrugamos con parte de todos eses cartos que supostamente aforramos co cambio horario?\n-Pregunta de Rabudo: Por que non pode decidir (nas eleccións) unha inmigrante colombiana que traballa no servizo doméstico de Galicia desde hai dez anos e si pode facelo alguén que non pisou este país na súa vida? (Perdémonos en debates estériles e non entramos no fondo do asunto).\nPublicado por Marcos Sanluis en lunes, marzo 26, 2007\nAndreia 6:42 p. m.\nTodas esas preguntas poderíanse resumir nunha soa, moi recurrida: ¿por que a vida é tan inxusta e hai xente tan perra? Eu teño as miñas teorías polas cales prefiro ser un mono a un ser humano.\nMrs.Doyle 11:53 p. m.\nO bilingüismo non existe...


Internacional Sindical Vermella - Wikipedia, a enciclopedia libre\nInternacional Sindical Vermella\nA Internacional Sindical Vermella (ISR), tamén coñecida polo seu acrónimo en ruso Profintern (Профинтерн, contracción de Красный интернационал профсоюзов), foi unha federación sindical internacional que funcionou entre 1921 e 1937. Os seus propósitos eran coordinar e organizar o labor sindical do movemento comunista internacional expresado a través do Comintern. Ademais de contrarrestar a influencia da socialdemócrata Federación Sindical Internacional.\nA iniciativa da súa creación xurdiu dunha Comisión nomeada para tal efecto polo III Congreso da Internacional Comunista. Creando o primeiro Congreso Constituínte o 3 de xullo de 1921 en Moscova. O seu Secretariado conformárono o español Andreu Nin e os rusos Mikhail Tomsky e Alexei Losovsky.\nInicialmente buscouse a hexemonía das organizacións sindicais fronte aos socialdemócratas ou no seu defecto crear organizacións paralelas en alianza brevemente cós movementos anarcosindicalistas. Estes últimos posteriormente desvinculáronse da Profintern. Con iso transformouse no aparato sindical do Comintern. O seu funcionamento tamén se estendeu fóra de Europa, sobre todo a América e Asia, formándose por exemplo a Confederación Sindical Latinoamericana.\nDisolta en 1937 por decisión do Comintern como parte da súa política de frontes populares e unha forma de eliminar un obstáculo á acción conxunta cós sindicatos de simpatía socialdemócrata.\nRealizáronse os seguintes Congresos\nI Congreso xullo de 1921, Moscova\nII Congreso novembro de 1922, Moscova\nIII Congreso xullo de 1923, Moscova\nIV Congreso marzo de 1928, Moscova\nV Congreso 1930, Moscova\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Internacional_Sindical_Vermella&oldid=4799750"