[Monográfico O PAÍS POSIBLE] REVALIDACIÓN DO ECOSISTEMA RURAL - Tempos Dixital\nHomeOutros REVALIDACIÓN DO ECOSISTEMA RURAL\npor Francisco Sineiro García\nProfesor de Economía agraria da USC\nOs cambios económicos e sociais acaecidos nas últimas seis décadas alteraron de modo abrupto a distribución territorial da poboación e a súa ocupación. O crecemento das áreas urbanas e a formación de amplas zonas periurbanas intermedias, nas que hoxe se concentran as tres cuartas partes da poboación, foi a costa dun elevado descenso na poboación rural. No mesmo proceso de urbanización, o incremento das oportunidades de emprego na industria e servizos levaron á redución drástica da ocupación na agricultura ata uns 50 mil, a décima parte dos que había aínda a finais dos anos 1960s, cando a agricultura aínda representaba o 60% do poboación activa. Aínda que a agricultura tivo unha fonda transformación tecnolóxica neste período, estes cambios teñen o seu reflexo na actividade económica, cun descenso acusado da parte xerada pola agricultura, en consonancia coa caída do peso dos alimentos na cesta da compra e do transvase de alimentos básicos a transformados.\nA pesar do alcance destes cambios, sería erróneo que nos levaran a situar o rural nunha posición secundaria na nosa economía e sociedade. O rural ten un papel importante non só pola produción de alimentos e madeira, senón tamén na xestión do territorio con efectos importantes no medio ambiente, o mantemento das infraestruturas de comunicación, o abastecemento de augas ou a xeración e transporte de enerxía.\nOs criterios de delimitación do rural non son uniformes, aínda que hai un acordo amplo en caracterizalo como o territorio asociado a un patrón de poboación formado por entidades de pequena dimensión. Para a súa demarcación seguimos a clasificación dos concellos segundo o grao de urbanización elaborada polo Instituto Galego de Estatística. Nesta clasificación establécense tres tipos de zonas: as densamente poboadas (ZDP), intermedias (ZIP) e pouco poboadas (ZPP), que se poden asimilar respectivamente ás zonas urbanas, intermedias e rurais. Xa dentro das zonas pouco poboadas que identificamos como rurais existen amplas diferenzas na súa situación económica e demográfica que levan a distinguir tres subtipos de alta, intermedia e baixa poboación, sendo este último o que podemos identificar como o rural en situación máis fráxil ou desfavorecida. A súa localización queda recollida na figura adxunta.\nClasificación dos concellos segundo o seu grao de urbanización (IGE 2016)\nComezamos por expoñer a situación actual e a evolución recente do rural, para continuar despois cunhas reflexións sobre algúns puntos que condicionan ou poden condicionar un rural posible para o futuro.\nA situación actual do rural\nTemos dúas dimensións a considerar no rural: a primeira con respecto ás características socioeconómicas da poboación, e a segunda sobre a utilización do territorio e as actividades económicas realizadas no espazo rural.\nO rural concentra un 87% da superficie de Galicia na que vive un 26% da poboación, tendo caído o 1,1 por cento anual na última década, e presenta un elevado nivel de avellentamento. Este retroceso demográfico non é a causa senón a consecuencia das debilidades socioeconómicas existentes no rural: un menor nivel de renda, de oportunidades de emprego e de acceso aos servizos básicos.\nO rural concentra un 87% da superficie de Galicia na que vive un 26% da poboación. Unha primeira característica do rural é o elevado descenso demográfico cunha caída do 1,1% anual da poboación na última década e un elevado nivel de avellentamento, como resultado dos elevados fluxos migratorios rexistrados nas décadas anteriores coa saída de boa parte da poboación máis nova. Este retroceso demográfico non é a causa senón a consecuencia das debilidades socioeconómicas existentes no rural: un menor nivel de renda, de oportunidades de emprego e de acceso aos servizos básicos.\nA renda primaria obtida por habitante no rural, como resultado da súa participación na produción de bens e servizos, é un 28% inferior á media galega (e se amplía ata un 40% no rural máis desfavorecido), aínda que estas diferenzas quedan reducidas nuns 10 puntos porcentuais en termos de renda dispoñible (a capacidade de gasto das familias), debido sobre todo a unhas maiores transferencias sociais por medio das pensións, que cobra unha terceira parte da súa poboación, e en menor medida por ter unhas menores cotizacións laborais e impostos\nO nivel de emprego tamén é menor no rural; só un 36% da poboación está afiliada á Seguridade Social como consecuencia do seu maior grado de envellecemento e dunha menor taxa de ocupación. Os ocupados na agricultura son unha minoría, un 12% da poboación rural, debido ao elevado descenso que tiveron nas décadas anteriores; e este declive nos ocupados agrarios non foi compensado pola creación de emprego noutras actividades. Unha boa parte dos ocupados no resto de sectores teñen o seu posto de traballo nun concello distinto ao da súa residencia, sobre todo nas zonas urbanas ou intermedias máis próximas ou no núcleo de poboación máis importante da súa zona.\nAsí veñen a indicalo os resultados do censos de poboación e vivendas, pois sobre a metade dos habitantes dos pequenos concellos desprázanse habitualmente, a gran maioría deles en vehículo privado pola falta de adecuación do transporte público aos horarios da xornada laboral. Esta maior mobilidade permite seguir mantendo o lugar de residencia na zona rural e desempeñar a actividade laboral nunha zona urbana relativamente distante, unha situación que hai unhas décadas tivera obrigado ao traslado da súa residencia ao lugar de traballo. Estes resultados poñen de manifesto a interdependencia existente entre as distintas zonas territoriais e a influencia crecente do mundo urbano nos modelos de consumo e nas actitudes e comportamentos da poboación rural.\nAdemais destas debilidades na renda e no emprego, a poboación rural ten tamén unhas maiores deficiencias no acceso aos servizos básicos de sanidade, educación, á poboación dependente e ás novas tecnoloxías da información e comunicación, que limitan as súas condicións de vida e a actividade económica.\nEspazo rural e actividades económicas\nDespois de revisar a primeira dimensión do rural coa situación e características socioeconómicas da súa poboación, imos tratar agora a relativa á utilización do espazo e as actividades económicas realizadas no rural.\nHai un uso deficiente do espazo rural, con só un 28% ocupado polos cultivos e pastos. Esta reducida superficie e a fragmentación parcelaria limitan o nivel de rendas da maior parte das explotación e condiciona a súa viabilidade económica futura. Boa parte das terras das explotacións que foron cesando na súa actividade nas últimas décadas non serviron para ampliar a superficie das que permanecían activas, senón que foron quedando abandonadas ou forestadas.\nHai un uso deficiente do espazo rural, con só un 28% ocupado polos cultivos e pastos. Esta reducida superficie e a fragmentación parcelaria limitan o nivel de rendas da maior parte das explotación e condiciona a súa viabilidade económica futura. Boa parte das terras das explotacións que foron cesando na súa actividade nas últimas décadas foron quedando abandonadas ou forestadas.\nNo rural prodúcese un 23% do PIB galego, un valor case catro veces inferior ao seu peso territorial, como resultado dunha menor actividade empresarial. As ramas de actividade cunha participación superior a ese valor medio son as ligadas á produción agraria e ás industrias extractivas, ambas cun 65% do valor xerado en Galicia, seguidas polas de enerxía e madeira cun40%, mentres que as agroalimentarias se manteñen no valor medio. O número de empresas localizadas nas zonas rurais equivalen a un 24% do total, pero redúcense ao 17% das que teñen máis de 50 traballadores, debido a ser a maioría de moi pequeno tamaño.\nO rural posible de futuro\nAs disparidades de rendas e condicións de vida entre o rural e o resto do territorio corren o risco de seguir ampliándose se non hai un cambio de orientación sobre as políticas públicas e a actividade da sociedade civil das últimas décadas. No caso de non facelo proseguirá a regresión demográfica nas dúas variables que aínda son factibles de corrixir: a saída da poboación máis nova e a baixa natalidade, polas menores expectativas de renda e servizos que poden lastrar o futuro dos seus fillos; e tamén seguirá aumentando a brecha social e o abandono do territorio, especialmente notable no rural máis desfavorecido, cos efectos negativos dunha maior vulnerabilidade aos incendios e perda do patrimonio cultural.\nRevísanse algúns dos asuntos que deberían ser obxecto dunha especial atención.\n1. A ordenación do territorio\nA ordenación é un instrumento básico para a toma de decisións concertadas dos factores sociais e económicos para orientar a ocupación e uso sustentable do territorio. Nas últimas décadas foron notables os efectos causados polos retrasos no establecemento de directrices de ordenación territorial, que non foron aprobadas ata 2011 e de aplicación lenta, con dous terzos dos concellos que aínda carecen de plans de ordenación. De modo que a maior parte dos investimentos públicos nas infraestruturas de comunicación, os novos polígonos industriais, así como as concesións dos plans de enerxía eólica foron executados sen o respaldo dun plan que tivera en conta os obxectivos da ordenación e articulación territorial do conxunto do País.\nUn caso de especial relevancia para o rural foi a ausencia dun plan de ordenación de usos das terras e dun marco legal para fomentar a súa mobilidade, co obxectivo de favorecer o aumento da base territorial das explotacións. Só nos dous curtos períodos de gobernos progresistas houbo dúas iniciativas, as leis de montes de veciños en man común e do banco de terras, que facían fronte a este problema, pero a súa aplicación quedou paralizada na práctica polos seguintes gobernos, tendo que agardar a 2021 para ter aprobada unha lei de recuperación da terra agraria.\n2. A organización do espazo rural\nA dispersión da poboación nun elevado número de entidades de poboación, o pequeno tamaño de boa parte dos concellos, e a ampla variabilidade existente entre o rural máis desfavorecido e o que conta con maiores recursos ou ten unha localización máis próxima ás zonas urbanas, son motivos que deberan levar establecer unhas directrices específicas da organización do espazo rural, prestando unha maior atención ás alternativas para a prestación dos servizos públicos e a localización de novas actividades económicas.\nAlgúns servizos públicos deben seguir prestándose pegados á poboación como a sanidade primaria, a atención aos maiores ou a educación na etapa infantil; ademais, estes servizos poden ser mellorados polas novas posibilidades que chega a dixitalización. Outros poderían ser prestados nun espazo máis amplo, mellorando o transporte público e a cooperación voluntaria entre concellos próximos.\nA localización de novas actividades económicas nuns núcleos comarcais poden permitir obter algunhas vantaxes das economías de aglomeración, e establecer servizos especializados de apoio á formación e consolidación de novas empresas.\n3. O acceso as novas tecnoloxías de información e comunicación\nÉ unha prioridade para o futuro, para que as actividades económicas do rural teñan conexións axeitadas cos seus provedores e clientes na cadea de subministros, e para ampliar as posibilidades de traballo online e novos modos de asistencia e prestación de servizos non presencial\n4. O fortalecemento das actividades de produción de alimentos e transformados da madeira.\nPara mellorar o futuro do rural, cómpre tamén superar as debilidades existentes na limitada base territorial das explotacións e nunha industrialización incompleta dos seus produtos. Na organización actual da economía, a agro-industria ten un papel clave polos seus efectos de arrastre sobre a produción agraria e pola súa capacidade de adaptación aos cambios nos gustos e modos de vida dos consumidores.\n5. A participación da sociedade rural.\nA organización da sociedade rural non debera quedar limitada á realización dalgúns traballos de interese común ou a dotarse de representación e defensa dos mesmos. Tamén debería ampliarse á actividade económica, tal como ocorre en Francia coa asociación dos Centros de Economía Rural, da que pode formar parte calquera empresa radicada no rural.


A Ulloa en fotos: agosto 2010\nDe Palas sáese pola Travesía do peregrino cara a Aldea de Abaixo (foto 1) e non deixa de ser curioso que un núcleo xenuinamente rural (fotos 2 e 3) perdure a tan só un cento de metros da vila.\nO Camiño volve a cruzar a estrada nacional e xa nas últimas casas da Aldea de Abaixo atópase unha escultura homenaxe os peregrinos (foto 4) feita polo escultor palense José Antonio Novo.\nA verdade que neste pequeno tramo do Camiño o que mais me chamou a atención non foron nin os hórreos da Aldea de Abaixo, nin a escultura dos peregrinos senón un pequeno banco (foto 5) que un veciño colocou diante da súa casa e na beira do Camiño. O banco non tería nada de particular de non ser polo letreiro que lle puxeron enriba (foto 6)\nDetalles do camiño entre os km. 65 e 64\nParroquia de Palas de Rei.\nPreto do pavillón de peregrinos dos Chacotes está o marco do km. 66 que anuncia a entrada en Palas de Rei. Como é lóxico, o camiño pasa pola igrexa parroquial de San Tirso que, aínda que data de finais do século XII, da súa orixe románica so conserva a entrada principal (foto 2) que foi respectada a pesares das continuas reformas que sufriu o templo.\nNo exterior da igrexa atopase o cruceiro (foto 3), que ten a peculiaridade de ser un cruceiro-esmoleiro, é dicir, na súa base (foto 4) hai un burato feito na pedra a modo de caixón para as esmolas. É unha mágoa que non conserve o ferro que faría as veces de tapa, pero aínda se poden ver restos dos ancoraxes que a amarraban. Os cruceiros-esmoleiros non deben confundirse cos petos de ánimas. Os dous teñen caixón para as esmolas pero o peto sempre vai acompañado dunha referencia as ánimas (escrita ou en imaxes) e o esmoleiro non. Sobre este tema vale a pena ler o libro de Estanislao Fernández de la Cigoña “Esmoleiros, petos e cruceiros de ánimas de Lugo”, no que ademais faise mención a este cruceiro-esmoleiro de Palas de Rei.\nXusto no centro do pobo de Palas de Rei atopase o albergue municipal, que foi aberto no 1993 (recordo esta data porque eu fixen o camiño en maio dese ano e daquela estaban en obras pero aínda non funcionaba), e moito mais pequeno co dos Chacotes, so ten 60 prazas, pero a avantaxe de estar no centro do pobo.\nDetalles do camiño entre os km. 66 e 65\nDin que o Alto do Rosario (foto 1) ten ese nome porque dende alí comezaba o peregrino a rezar o rosario para preparar a súa entrada en Palas de Rei, lugar no que, segundo o Códice Calixtinus, comezaba a última etapa do Camiño de Santiago. (¡Quen vería os peregrinos de hoxe facer 65 km. nun día e de última etapa!)\nCamiñamos xa entre agros e hortas que falan da proximidade da aldea ata chegar ó albergue de Os Chacotes, un pavillón que foi aberto o ano 2007 e que ten prazas para 112 persoas. O seu carón atopase a oficina de atención o peregrino, na que non puiden entrar porque estaba pechada, e non entendo moi ben porqué, pois o horario é de 10:00h. a 14:00h. e de 17:00 a 20:00 e aínda non eran as sete.\nDetalles do camiño entre os km 67,5 a 66\nPublicado por A Ulloa en fotos en 20:18 0 comentarios\nCando unha chega o marco do km. 69 (foto 1) dalle a risa. En todo o que levamos de camiño non vin un fito con tanto garabato escrito e, quédame ben claro, que o sentido erótico-popular deste número é universal, a proba está nos distintos idiomas que alí se ven.\nDa gusto camiñar vendo como a paisaxe cambia segundo onde te atopes. Preto das aldeas as árbores dan paso os prados e ós campos traballados(foto 2). Chegamos así Á Brea, onde os donos do mesón que hai alí tiveron o detalle de poñer un xeitoso alpendre(foto 3) a modo de terraza que os peregrinos empregan para descansar. Alí aprendín que agora hai moito coreano facendo o Camiño dende que unha moza, coreana, publicou un libro sobre a súa experiencia como peregrina. Quedoume claro que lles gusta deixar pintadas no sitios mais raros (foto 4).\nSeguimos de camiño a Lamelas (fotos 5 e 6).¿Será porque as corredoiras teñen lama?. Sempre baixo a mirada dos carballos.\nDetalles do camiño entre os km. 70 a 67,5\nParroquia de Lestedo. (Palas de Rei)\nA pesares de ser camiño asfaltado, a saída de Eirexe (foto 1) ten o seu aquel: carballos e bídalos flanquean os seus lados.\nA case dous quilómetros de Eirexe, xa dentro do concello de Palas de Rei, atópase Portos (km. 70,8). Neste lugar un cartel informativo (foto 2)explica ós peregrinos a ruta que deben seguir se queren desviarse ata Vilar de Donas. Dende este lugar á igrexa hai 2,2 km. que ben vale a pena andar se o camiñante é amante da arte.\nMedio quilómetro mais adiante de Portos está a aldea de Lestedo. Aquí non hai carteis así que voume quedando co que mais me chama a atención. Varias casas teñen unha fermosas ferraxes nas portas. Quédome unha das manillas das portadas (foto 3) porque curiosamente non ten adorno ningún nin data (cousa que sucede en outras portas da Ulloa) pero nela pódese ler o nome do dono da casa.\nNo medio da aldea hai unha fonte, supoño que a peza de pedra que recolle a auga é un sartego, pero tamén podería ser un bacío.\nÓ saír da aldea, a man esquerda está a igrexa, sen nada que destacar do seu exterior (non vin o interior porque estaba pechada). O que mais me gustou foron as ferraxes da porta que da paso o recinto da igrexa e o camposanto.\nSeguimos camiñando baixo a mirada dos carballos que hai na beira da estrada.\nDetalles do camiño entre os km.72,5 e 70\nParroquia de Ligonde (Monterroso)\nParroquia de Lestedo (Palas de Rei)


Unha das mámoas, convertida en vertedoiro. EP\nPatrimonio dos Ancares di que dous foron danadas con maquinaria e outra serve de vertedoiro\nO colectivo Patrimonio dos Ancares presentou unha denuncia ante Patrimonio da Xunta de Galicia pola destrución de tres mámoas entre os concellos de Navia de Suarna e A Fonsagrada. Todas estaban catalogadas e rexistradas no Inventario de Bens Culturais de Galicia.\nMembros da entidade aseguran que, en dúas delas, os danos foron producidos por maquinaria pesada "para o acondicionamento do terreo e a posterior plantación de eucaliptos", segundo confirma o presidente, Xabier Moure. Ambos os monumentos megalíticos formaban parte da necrópole de Campa das Penas, con máis de 5.000 anos de antigüidade, que estaba formada por máis dunha decena de mámoas. Esta formación está situada o lado da estrada provincial DP-0708 que transcorre de Alto do Restelo a Louxas.\nPróxima a este viario atópase a necrópole de Peredelo, conformada por tres enterramentos, un dos cales tamén foi destruído e convertido en vertedoiro para o depósito de plásticos agrícolas, latas de aceite ou rodas, entre outros desperdicios.\n"GRAVÍSIMOS" ATENTADOS. "Trátase de gravísimos atentados contra bens patrimoniais protexidos", lamenta Moure, quen precisa que puxeron estes feitos en coñecemento das administracións competentes para que "se investiguen e procedan a incoar os expedientes sancionadores aos responsables aos que non deben de ter problema en identificar, pois as mámoas estaban perfectamente catalogadas e co seu número de expediente", engade.\nDesde Patrimonio dos Ancares reclaman ademais información a Patrimonio para determinar se para efectuar os traballos con maquinaria pesada solicitouse permiso previo, obrigatorio cando se vai a actuar nunha área de protección dun ben protexido "pero que nunca poden afectar ao ben en se", indica Moure.\nSANCIÓNS. Desde o colectivo sinalan que os autores destas agresións enfróntanse a infraccións "graves" que poden levar multas que oscilan entre os 6.000 e 150.000 euros. De feito, en setembro de 2017 Patrimonio dos Ancares denunciou a agresión en Friol a dúas mámoas e a destrución doutra, todas catalogadas e incluídas no PXOM do municipio. Eses feitos supuxeron a imposición de sancións aos seus autores, segundo confirman desde a entidade. "Por desgraza, con independencia das sancións, estes importantes bens son irrecuperables", lamenta Moure.


Pobra Socialista: 2010\nNOS GENES DO PP DA POBRA ESTÁ INCRUSTADA A CRISPACIÓN E A CALUMNIA\n“Si murmurar a verdade aínda pode ser a xustiza dos débiles, a calumnia no pode ser outra cousa que a vinganza dos covardes”. (JACINTO BENAVENTE).\nPor elo é preciso saír o paso das falsidades, inxurias e calumnias vertidas hacia a miña persoa polo Concelleiro de festexos Andrés Millán. Podo demostrar mediante catastro, que está a disposición deste concelleiro nas dependencias municipais, que non son propietaria de ningunha finca que estea afectada polo ámbito de expropiación do polígono da Tomada.\nEstas declaracións reflicten o esgotamento deste goberno, recorrendo o insulto persoal por non ter argumentos nin proxecto de pobo. Non todo vale, exercer as inxurias como método, fala da falta de capacidade para ofrecer alternativas os veciños. Están nerviosos, teñen medo a perder o sillón cos beneficios que ten de poder e de cartos.\nA este individuo estámoslle pagando todos os veciños da Pobra 32.755,38 euros anuais máis dietas. Estes case 33.000 euros pódense incrementar por asistencia a comisión de seguimento da xestión municipal pola que cobra 450 euros de cada asistencia. Que nos explique o Sr. Alcalde con que periodicidade asiste este concelleiro ou outros, a dita comisión. Parece que a este suxeito lle treme a silla, leva 12 anos vivindo dos veciños da Pobra, e pagámoslle para servir, non para servirse.\nSi este persoeiro non é capaz de ofrecer alternativas aos veciños, e non cumpre co seu cometido que dimita ou ó cese o Alcalde.\nRecordemos que en Pleno Aberto o Sr. Isaac dicía que xa tiñan comprados todos os terreos da ampliación da Tomada, que mostre cando me comprou a min algo Sepes, que ensine os documentos e que non diga que o seu estilo non é faltar a oposición. Non, as falsidades e as calumnias prefire que as faga outro da camarilla.\nXa é hora dun cambio, de acabar ca falta de respecto e ca mentira. Repito, calquera cidadán pode investigar no rexistro de Noia ou no Concello, si son propietaria de algunha finca as que fixo mención o concelleiro de festexos.\nAs inxurias non fan mellor xestor a ninguén, simplemente lle da un minuto de gloria a esa persoa resentida, perversa, maliciosa e malintencionada.\nAs capacidades humanas múchanse baixo a critica, ¡constrúan, non deterioren a convivencia!\nCalumniade, calumniade que algo quedará, dicía Voltaire.\nMª Teresa García Guillán (Secretaria Xeral dos Socialistas da Pobra)\nPublicado por psdegapobra en 11:59\nEtiquetas: Intolerancia do PP, Maceiras e amigos., PP\nCOLABORANDO COA FORMACIÓN UNIVERSITARIA\nA Secretaria Xeral, Mª Teresa García Guillán, en representación da Agrupación Municipal do PSdeG- PSOE da Pobra do Caramiñal firmou o pasado mes de xullo un convenio de colaboración ca Universidade de Santiago de Compostela. A duración do convenio é por dous anos prorrogables.\nDito convenio ten como finalidade facilitar unha formación práctica aos alumnos e que lle permita ter unha alternancia coa formación teórica, e a súa vez, lograr a súa mellor cualificación e futura adaptación a realidade social.\nEsta Agrupación contou ca inestimable axuda dunha alumna de último ano de Ciencias Políticas o que lle permitiu combinar a teoría que se imparte na Universidade ca realidade social e política da Pobra.\nTeresa García como titora da alumna en prácticas, tratou de facilitar a integración da estudante nun mundo novo, a través da observación, da apropiación de condutas e actitudes propias da política municipal.\nColaborar para que alumnos realicen unha experiencia política dentro do noso grupo político permitiunos aumentar e mellorar a nosa acción política.Estamos moi satisfeitos e agradecidos co traballo desenrolado por Jessica e esperamos que esta experiencia formativa lle sexa recoñecida e enriquecedora para o seu futuro.\nNo Barbanza, os Socialistas da Pobra somos os pioneiros nesta iniciativa, non temos datos de que outros Grupos políticos se ocuparan e preocuparan de formar e informar a estudantes universitarios. Quede constancia da nosa inquietude a favor da educación e cultura.\nTeresa García, séntese tremendamente orgullosa de que Jessica nos elixira. Con esta iniciativa demostramos que os Socialistas da Pobra temos as portas abertas e sen fisuras para as persoas que queiran acercarse a nós. Con este tipo de colaboracións enriquecémonos todos e podemos demostrar que con moito esforzo, traballo, dedicación, honradez e vocación de servicio público pódense alcanzar as mais altas cotas.\nPublicado por psdegapobra en 23:00\nEtiquetas: Amigos, Educación, Pobra, PSdeG, Universidade\nA EDUCACIÓN DA POBRA DEBATERASE NO PARLAMENTO DE GALICIA.\nO Viceportavoz do Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia, José Manuel Lage Tuñas presentou unha proposición non de lei no Parlamento de Galicia co obxecto de que o goberno galego atende as reivindicacións da comunidade educativa de A Pobra do Caramiñal\nO goberno galego está deteriorando a educación pública no Barbanza, ao recortar profesorado e non atender as demandas das nais e pais que piden mellloras nas aulas dos centros educativos.\nFeijóo decidiu que o Gaiás era unha prioridade e a educación non, porque en época de crise as obras da cidade da cultura siguen adiante pero no ensino público o único que vemos son recortes, menos profesorado, menos infraestruturas, menos axudas, menos persoal de apoio. Feijóo privilexia ao ensino privado ao mesmo tempo que fai recortes no ensino público e á vista están os recortes, xa que só fai falta botar un ollo aos centros educativos da comarca para ver as dificutades que atravesan.\nNo noso concello o goberno de Feijóo eliminou unha praza dun mestre de Audición e Linguaxe, sustituíndo este servizo por un profesor a media xornada e en horario de tarde, xusto cando menos horas de clase hai e cando máis alumnado o precisa. Ou sexa ¡¡todo un avance!!\nOs socialistas da Pobra queremos denunciar que o PP está a deixar de atender a unha parte importante de nen@s con necesidades especiais e que deberían contar co apoio e soporte dun especialista de Audición e Linguaxe. Isto non é importante para o PP.\nO grupo parlamentario do PSdeG-PSOE tramitou onte unha proposta no parlamento “para que o goberno escoite as demandas da comunidade educativa de A Pobra do Caramiñal e quite a venda dos ollos”. Asó o recolle o texto registrado por Lage Tuñas.\nAdemais do recorte do profesorado, temos que recordar o incumprimento do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, así como o fracaso do programa Abalar, a existencia de graves deficiencias nas infraestruturas dos centros educativos ou a máis que discutible planificación dos centros plurilingües, o que deixa ver a verdadeira cara do Partido Popular no goberno de Galicia”.\nPero iso sí, para a visita do Sumo Pontífice, para eso hai millóns!!!\nEsta é a política de prioridades do Sr. Feijóo: ¡¡¡Gaiás e Papa!!!\n(Imaxes da TV do Salnés-Barbanza)\nPublicado por psdegapobra en 1:18\nEtiquetas: Educación, Feijoo, Pobra, PPdeG, PSdeG, Xunta\nPROPOSTA SOCIALISTA DE ALEGACIÓN CONXUNTA NA POBRA\nO goberno da Pobra está esgotado, sen iniciativa nin reflexos e no caso do POL quedou demostrado que tivo que ser o PSdeG-PSOE quen defendera os intereses dos veciños da Pobra porque o alcalde estivo ausente.\nFomos os socialistas os que disipamos todas as dúbidas e demos respostas xa que o Alcalde está adormecido e nada fixo polos veciños. Foi a remolque e copiando as nosas iniciativas.\nIsaac Maceiras nin sequera aproveitou a visita do máximo responsable do POL a Pobra para defender o crecemento do noso pobo, simplemente faise fotos para que os veciños pensen que fai algo por eles.\nCa suposta reunión de traballo co director de sostenibilidade e paisaxe, debería ter convocado a tódolos grupos políticos da corporación porque toda a península do Maño, dende Caíños, Campiño ata Cabio, é dicir, todo o territorio que abarca desde o marxe esquerdo da AC-305 (dirección Ribeira), ata a praia da Lombiña, pasando pola Ribeiriña, a Mercé toda esa superficie ten hipotecado o futuro crecemento e desenrolo da zona pola calificación do chan como mellora ambiental e paisaxística.\nÉ dicir, os propietarios das zonas anteriormente citadas, que na actualidade non poden construír porque o Plan Xeral non llo permite, dificilmente van a poder facelo no futuro a non ser que cambie o POL. Por iso advertimos das consecuencias económicas que van a derivarlle a estes propietarios, debido á aprobación deste POL, e que o Alcalde permanece impasible sen defender os interese dos seus veciños e dando palmas á actuación da Xunta só por ser da súa cor política.\nA nosa proposta é que a Corporación Municipal do Concello da Pobra faga unha alegación conxunta para rebaixar a área de mellora ambiental e paisaxística.\nPublicado por psdegapobra en 23:13\nEtiquetas: Maceiras, Pobra, POL, PSdeG\nINICIATIVA NO PARLAMENTO SOBRE O CENTRO DE SAÚDE NOVO\nO deputado do PSdeG, Xosé Manuel Lage, presentou no Parlamento varias preguntas en relación ó futuro centro de saúde da Pobra.\nOs socialistas da Pobra queremos coñecer cando está previsto iniciar esta actuación e en canto está presupostado o seu orzamento.Por elo pedímoslle a Lage que presentara unha iniciativa.\nUnha das cuestións que máis preocúpanos aos socialistas é se o emprazamento escollido, a carón do cemiterio do Caramiñal, cumpre todos os requisitos legais establecidos.\nLage Tuñas entende que esta localización suscita dúbidas razoables, dado a existencia dun Decreto do ano 1998 da propia Consellería de Sanidade no que se esixe unha zona de protección de cincuenta metros nas construcións situadas a carón dun camposanto.\nOs socialistas afirmamos que os accesos ó novo centro son deficientes e que na parcela non se contemplan a dotación de aparcadoiros.\nCon todo, os socialistas consideramos que unha decisión como a de buscar unha localización para o novo centro de saúde era preciso consensuala, alomenos, cas formacións políticas da corporación local. En troques diso, sinalou Teresa García, o alcalde recorre á descalificación persoal como recurso para poñer en dúbida a xestión que está a realizar como integrante da oposición.\nPublicado por psdegapobra en 10:03\nEtiquetas: Iniciativas Parlamentarias, Pobra, PSdeG TV, Sanidade\nNOS GENES DO PP DA POBRA ESTÁ INCRUSTADA A CRISPAC...\nA EDUCACIÓN DA POBRA DEBATERASE NO PARLAMENTO DE G...\nPROPOSTA SOCIALISTA DE ALEGACIÓN CONXUNTA NA POBRA...\nINICIATIVA NO PARLAMENTO SOBRE O CENTRO DE SAÚDE N...


Só 10% dos convenios de Medio Rural son para concellos non gobernados polo PP - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nSó 10% dos convenios de colaboración de Medio Rural son para concellos non gobernados polo PP\nRedacción 20 xuño 2019 14:01 h.\nÁngeles Vázquez, conselleira Medio Rural. Foto: Xunta\nPARLAMENTO PSDEG MEDIO RURAL\nA Consellería do Medio Rural repartiu entre concellos gobernados polo PP 9 de cada 10 convenios de colaboración que asinou no ultimo cuadrimestre de 2018. Son dados que a Begoña Rodríguez, portavoz de Facenda e de Política Local do Grupo Socialista, expuxo no Parlamento da Galiza para denunciar “o reparto a dedo” das axudas” por parte desta Consellaría.\nA listaxe do reparto de convenios de colaboración correspondente ao III cuadrimestre de 2018 inclúe actuacións para mellora de camiños, asfaltado, adquisición de maquinaria agrícola, reparación de camiños, accesos, seguridade viaria, pavimentación ou abastecemento de augas. En total foron 50 convenios e 2,5 millóns de euros, dos que 45 beneficiaron a concellos do PP, que recibiron 2,3 millóns de euros, e os outros 5 para os concellos gobernados por formacións políticas, segundo a socialista.\nAfirmou, ademais que durante o pasado ano 2018 foron asinados un total de 119 convenios, dos que 89 recaeron en gobernos do PP, que recibiron 4 dos 5,2 millóns de euros dispoñíbeis.


"Saio á fiestra ás oito para aplaudir aos que traballan e para coñecer aos veciños"\nEL CONFINAMIENTO DE... FERNANDO BLANCO\nRedacción 20 abril 2020 12:35 h.\nentrevista Fernando Blanco Confinamiento\nFernando Blanco. EP\nOnde está a pasar o confinamento?\nEn Lugo, no meu piso, botando todos os días de menos un balcón ou unha terraza, e esperando que chegue o día de saír do confinamento despois de máis dun mes aquí.\nComo o soporta, que cousas fai día a día?\nLevantámonos cedo, fago os traballos de casa, infórmome a través dos diarios dixitais e da prensa de papel, miro algo no ordenador, vexo algunhas series, fago un redescubrimento dalgúns xogos de mesa, fago algunhas clamadas por teléfono e tamén respondo e envío mensaxes por Whatsapp. Saio á fiestra ás oito para aplaudir aos que están traballando para facernos a vida mellor e tamén para coñecer aos veciños do barrio, que agora tamén nos vemos nas ventás e forma parte xa dunha rutina diaria.\nQue será o primeiro que fará cando saia?\nSinceiramente non o sei, estou no momento de esperar a que chegue ese día e non teño nada claro o que farei.\nQue lección saca de todo isto, positiva e negativa?\nA lección positiva. A de ver a esas personas, que coa súa solidariedades e traballo están contribuíndo a facernos un confinamento máis levadeiro e unha sociedade mellor. E o negativo, eses outros que buscan culpables antes que solucións nun dos momentos máis difíciles da nosa historia e nos que o que se necesita é cooperación, esforzo e intelixencia.\nLas muertes por covid-19 bajan en España a 399 y se reducen los contagios\n"Las clases online no son igualitarias"\nDúas décadas do Instituto de Estudos Chairegos, o faro cultural da comarca\n"Saio á fiestra ás oito para aplaudir aos que traballan e para...\nLos distribuidores de hostelería piden ayudas al cerrar la mayoría de clientes\nDetenida una mujer en Lugo por malos tratos a su madre y a su padrastro


Interpretación policial e penitenciaria | Linkterpreting\nConceptos clave do eido policial\nConsonte a Lei orgánica 2/1986, as Forzas e Corpos de Seguridade do Estado encárganse do mantemento da seguridade pública. As persoas que as integran deben cooperar entre si e rexerse por unha serie de principios básicos, recollidos no artigo 5 da devandita lei:\nAdecuación ao ordenamento xurídico: entre outras cosas, deben respectar toda a lexislación española e actuar con imparcialidade e integridade.\nRelacións coa comunidade: deberán tratar correctamente e protexer á cidadanía, entre outras funcións.\nTratamento das persoas detidas: deben «identificalas debidamente», respectalas e protexelas.\nDedicación profesional: deben intervir cando sexa preciso, aínda que non se atopen de servizo.\nSegredo profesional: por norma xeral, deberán manter a confidencialidade.\nResponsabilidade: deben responsabilizarse dos seus actos.\nConsonte a citada lei, as Forzas e Corpos de Seguridade do Estado teñen diversas funcións, entre as que se inclúen a de «velar por el cumplimiento de las Leyes y disposiciones generales», a de «auxiliar y proteger a las personas» e a de «prevenir la comisión de actos delictivos». Así mesmo, dentro deles inclúense dous corpos que presentan funcións específicas: o Corpo Nacional de Policía e a Garda Civil.\nO Corpo Nacional de Policía formouse a partir da fusión do Corpo Superior de Policía e a Policía Nacional. Entre as súas funcións, consonte a lei, están a «expedición del Documento Nacional de Identidad», «el control de entrada y salida del territorio nacional de españoles y extranjeros» e «la investigación y persecución de los delitos relacionados con la droga», entre outras. Este corpo conta cunha serie de brigadas, entre as que cabe mencionar a Brigada BEDEX (Brigada de Expulsiones de Delincuentes Extranjeros), que se formou en 2009 para repatriar a aquelas persoas estranxeiras que delincan de xeito reincidente ou comentan delitos de especial gravidade. A expulsión implica que estas non poderán entrar en ningún país membro do Acordo de Schengen nun período de dez anos.\nEn canto á Garda Civil, trátase dun corpo militar vinculado a varios ministerios que data de mediados do século XIX e as súas funcións inclúen «el resguardo fiscal del Estado» e «la vigilancia del tráfico», entre outras.\nO sistema penitenciario\nNo artigo 1 da Lei xeral penitenciaria establécese que dous dos obxectivos principais do sistema penitenciario son «la reeducación y la reinserción social» e «la retención y custodia». En España hai actualmente cerca de 160 centros penitenciarios e a presenza de persoas estranxeiras nestes centros experimentou un aumento nos últimos anos; consonte o INE, en 2010, aproximadamente o 27,9% das persoas que foron condenadas non eran de nacionalidade española. Moitas destas coñecen soamente a súa lingua nativa, polo que a presenza de intérpretes neste eido é indispensable.\nAdemais dos cárceres, existen en España os Centros de Internamento de Estranxeiros (CIE), non penitenciarios, nos que se reteñen a aquelas persoas estranxeiras que se atopen en trámites de ser expulsadas do país. Esta retención deberá ser o máis breve posible e no poderá exceder os 60 días de duración.\nUn dos principais problemas que presentan os CIE na actualidade é a retención conxunta do colectivo estranxeiro que delinquiu con aquel que non o fixo, unha situación que suscitou grandes polémicas. Aínda que agora mesmo están a cargo do Ministerio do Interior, está previsto que estes centros pasen a ser xestionados polas ONG.\nConsonte a Lei 12/2009, este dereito é unha protección que se ofrece a quen ostente a condición de persoa refuxiada, concedida a «toda persona que, debido a fundados temores de ser perseguida […], se encuentra fuera del país de su nacionalidad y no puede o, a causa de dichos temores, no quiere acogerse a la protección de tal país». Así mesmo, pódese outorgar un dereito chamado «protección subsidiaria» a aquelas persoas que se enfronten a determinadas circunstancias no seu país de orixe, entre as que se inclúen a condena a morte e as ameazas graves. A concesión do dereito de asilo implica a autorización dunha permanencia provisional en España e tamén certos dereitos, entre os que se atopa o dereito a interpretación.\nA interpretación no eido policial\nA continuación recóllense algunhas das principais leis que regulan o labor interpretativo no eido policial, clasificadas en función da súa proveniencia e do seu conseguinte eido de aplicación. Cabe salientar, non obstante, que moitas destas leis se adscriben máis ben ao eido da interpretación xudicial e non tanto á interpretación policial. A maioría das referencias tomáronse da obra de Ortega Herráez (2011).\nLexislación procedente da Organización das Nacións Unidas:\nDeclaración universal de dereitos humanos: data de 1948, consta de 30 artigos e nela recóllense os principios fundamentais nos que se deben basear todas as demais leis. Nos seus artigos 8 e 10 conteñen referencias ao «dereito a un recurso efectivo» e ao «dereito a ser ouvida publicamente e con xustiza», o que implica en determinados casos a presenza de alguén que interprete.\nPacto internacional de dereitos civís e políticos: recolle o dereito que ten calquera persoa «a ser asistida gratuitamente por un/ha interprete, se non comprende ou non fala o idioma empregado no tribunal» no seu artigo 14.\nLexislación procedente da Unión Europea:\nConvenio europeo de dereitos humanos: o seu artigo 6 establece algo moi similar ao indicado no Pacto internacional de dereitos civís e políticos.\nLibro verde sobre garantías procesais para persoas sospeitosas e inculpadas en procesos penais na Unión Europea: no seu apartado 5 exponse unha serie de reflexións acerca da necesidade de contar coa presenza dun/ha intérprete. Distínguese claramente entre tradución e interpretación e faise fincapé na importancia tanto da gratuidade do servizo para as persoas inculpadas coma da formación para intérpretes.\nDirectiva 2010/64/EU do Parlamento Europeo e do Consello do 20 de outubro de 2010: xurdiu a raíz das propostas do Libro verde e o seu eido de aplicación comeza no momento en que unha persoa é considerada sospeitosa, polo que é pertinente para a interpretación no eido policial. Nela menciónase o dereito a dispor do servizo dun/ha intérprete, mais salientan especialmente dúas referencias que se fan ao control da calidade nos procesos de tradución e interpretación, e respecto á confidencialidade por parte dos e das profesionais. Tamén menciona o importante que é que o persoal que traballa no eido xudicial se familiarice coas circunstancias inherentes ao traballo con intérpretes. Con todo, neste apartado non se inclúen as forzas e corpos de seguridade.\nLexislación de España:\nConstitución española: o seu artigo 17.3 establece «[t]oda persona detenida debe ser informada de forma inmediata, y de modo que le sea comprensible, de sus derechos y de las razones de su detención», do que se desprende que a presenza de alguén que interprete pode ser indispensable en certos casos.\nLei orgánica 4/2000 (Lei de estranxeiría): no seu artigo 20 estipúlase que, ante determinados «procesos administrativos o judiciales», as persoas estranxeiras «tendrán derecho a la presencia de un intérprete si no comprenden o hablan la lengua oficial que se utilice».\nLei de axuizamento criminal (LACrim): esta lei data de finais do século XIX e o artigo 441, adicado ás/aos intérpretes, está totalmente desfasado, xa que estipula que, en ausencia dun «intérprete titulado», poderá exercer este labor calquera persoa que domine a lingua pertinente.\nLexislación de Reino Unido:\nPolice and Criminal Evidence Act 1984 (PACE): nela establécese a creación dunha serie de códigos de prácticas de entre os cales salienta o Code C: Code of Practice for the Detention, Treatment and Questioning of Persons by Police Officers. A sección 13 deste código está adicada a quen se encarga de interpretar e estipula unha serie de normas que cómpre sinalar: a necesidade da presenza dun/ha intérprete se as circunstancias o requiren ou ben se o solicita a persoa interrogada; a obriga que ten quen interpreta de transcribir a conversa se esta non está a ser gravada; a realización de traducións xuradas de todas as declaracións, que se transcribirán na lingua orixinal, e a gratuidade do servizo para o acusado ou a acusada, entre outras disposicións. Este código aplícase tamén a quen interpreta lingua de signos.\nLexislación dos Estados Unidos:\nConstitución dos Estados Unidos: Dueñas González et ál. (2001: 100-101) fala da necesidade de contar con intérpretes que se desprende dalgunhas das emendas desta Constitución. É o caso da Quinta emenda, que afirma que “«n]o person shall be compelled in any criminal case to be a witness against himself», ou a Sexta emenda, na que se estipula que o acusado ou a acusada ten dereito «to be informed of the nature and cause of the accusation». Como sosteñen as autoras, estas disposicións non se poderán cumprir se a persoa acusada non ten un dominio mínimo da lingua inglesa.\nLexislación de Australia:\nCrimes Act 1914: nesta lei fanse varias referencias directas ao labor interpretativo. Así, por exemplo, na sección 23J establécese a necesidade de crear unha lista de persoas interesadas en desempeñar esta actividade; na 23N, alúdese ao dereito a contar coa asistencia dun/ha intérprete cando cumpra, e na 23YDA estipúlanse as situacións nas que se realizará este servizo.\nCriminal Code Act 1995: de novo, establécese o dereito a contar cun/ha intérprete e especifícanse determinadas situacións nas que é necesaria a súa presenza. Tamén se fan referencia a cuestións de vital importancia como son a confidencialidade e a fidelidade.\nA situación das e dos intérpretes en España e outros países\nNa actualidade, a Dirección Xeral da Policía conta cun servizo de Tradución e Interpretación con persoal funcionario. Non obstante, existen outras vías para traballar como intérprete policial en España:\nA Policía conta cun sistema de licitacións públicas. Este sistema recibiu numerosas críticas, tanto pola mala calidade dalgúns dos servizos coma polas baixas tarifas pagadas ás e aos intérpretes.\nTanto a Policía coma a Garda Civil contan con concursos-oposición a persoal laboral.\nRealízanse tamén contratacións de persoal interino a prazas vacantes.\nNa Garda Civil existe, así mesmo, a posibilidade de traballar como intérprete free lance.\nEn canto ás Institucións Penitenciarias, todo o seu corpo de intérpretes é persoal laboral interino.\nEn canto a Reino Unido, este país conta cun rexistro de intérpretes denominado National Register for Public Service Interpreters (NRPSI), no que se inscribiron máis de 2000 profesionais. Así mesmo, a todas aquelas persoas que o integren e queiran acadar a categoría full status dentro deste rexistro esíxeselles que posúan algún tipo de credencial válida, como pode ser o Diploma in Public Service Interpreting. Polo que respecta a quen interpreta no eido policial, existe unha Association of Police and Court Interpreters e tamén unha categoría denominada Police & Court Interpreter Member dentro do Institute of Translation and Interpreting.\nNos Estados Unidos, existe a asociación NAJIT (National Association of Judiciary Interpreters & Translators) que, na súa páxina web, aclara que o concepto de judiciary interpreter abrangue tanto a quen desempeña o seu labor no eido xudicial coma a quen o fai noutros contextos, entre os que se inclúen as comisarías de policía. Esta asociación concede o certificado chamado National Judiciary Interpreter and Translator Association. Non existe neste país un rexistro de intérpretes, agás no caso de intérpretes de lingua de signos.\nFinalmente, en Australia está o Industry Reference Group, formado por:\nAUSIT (Australian Institute of Interpreters and Translators): asociación independente fundada en 1987 que conta co seu propio código deontolóxico.\nSalienta tamén NAATI (National Accreditation Authority for Translators and Interpreters), que depende do goberno de Australia mais colabora tamén con AUSIT. Consonte a súa páxina web, a credencial que ofrece, á que se pode acceder por diferentes vías, é a única aceptada oficialmente no país. Esta credencial concédese a diferentes niveis.\nCaracterísticas da interpretación no eido policial e penitenciario\nNa actualidade, pódese dicir que a interpretación nos servizos públicos, no seu conxunto, está a vivir un momento de auxe en canto aos seus niveis de recoñecemento e de consolidación como profesión, grazas, en gran medida, ao crecente número de investigacións realizadas neste eido nos últimos anos. Non obstante, cabe salientar que moitos destes estudos acusan certas deficiencias, entre as que salienta o seu carácter eminentemente descritivo. Así mesmo, cabe sinalar que a tradicional posición de desprestixio na que se adoita encontrar esta modalidade (fronte a outras como a interpretación de conferencias) é aínda máis flagrante no caso concreto da interpretación no eido policial e penitenciario, a pesar do seu carácter indispensable nos distintos contextos nos que ten lugar.\nE cales son estes contextos nos que se adoita desenvolver a interpretación? Combinando as propostas de Hale (2007) e Olalla (2006), pódense chegar á seguinte clasificación:\nInterrogatorios: as partes implicadas son a/o policía, a persoa interrogada e a encargada da interpretación. Entre as dúas primeiras adoita ser inevitable que haxa un certo antagonismo, a causa da propia posición de quen interroga, ben que todo se desenvolva nun contexto non excesivamente formal.\nToma de declaracións: as partes implicadas son a/o policía, a testemuña e quen interpreta, e neste caso as dúas primeiras adoitan manter unha relación neutral. O grao de formalidade é similar ao dos interrogatorios.\nEntrevistas con avogados/as: as partes implicadas son a/o avogada/o, a/o cliente e a/o intérprete e, neste caso, a tensión que puidese haber nos anteriores escenarios adoita diminuír considerablemente.\nPescudas policiais: dentro deste apartado, Olalla (2006, 241-242) destaca tres posibles actividades:\nTradución de documentación: que implica uns coñecementos da linguaxe xudicial e policial. Poderá estar suxeita a revisións.\nEntrevistas con persoas físicas: como as mencionadas anteriormente.\nObservacións telefónicas: que se levan a cabo «dentro dun marco legal» e sempre con autorización xudicial.\nE cales son as principais dificultades que entraña o labor da interpretación policial?\nTraballo con diferentes profesionais: a cooperación con persoas que poden non estar familiarizadas cos procesos inherentes á interpretación pode presentar certos problemas, como recolle o estudo de Perez e Wilson (2007).\nEscenarios laborais: o labor de interpretación do eido policial e penitenciario pódese desenvolver en multitude de contextos, o que pode provocar unha sensación de incerteza. Así mesmo, estes ambientes caracterízanse por ser menos acolledores que os que se pode atopar un/ha intérprete de conferencias, o que supón unha dificultade engadida.\nTerminoloxía específica: a terminoloxía específica é unha constante nos distintos eidos da interpretación, mais no caso do eido policial e penitenciario resulta especialmente complexa, xa que o léxico case xudicial empregado polas forzas de seguridade contrasta coa «terminoloxía delitiva», unha especie de xerga empregada por algunhas persoas que delinquen. Este argot caracterízase por:\nUn rexistro coloquial, co uso dunha gramática simple.\nFalta de univocidade, xa que a polisemia permite dotar a linguaxe dunha maior opacidade a ouvidos de interlocutores/as alleos/as.\nUtilización de códigos ad hoc que cómpre desencriptar.\nAsí mesmo, convén sinalar que estas linguaxes evolucionan a gran velocidade, polo que é importante que a persoa adicada á interpretación renove os seus coñecementos constantemente para poder garantir a comprensión da mensaxe.\nEstrés: o estrés pode afectar a calquera persoa que exerza unha actividade interpretativa e, no caso da interpretación nos servizos públicos (e, por extensión, no eido policial) non fai senón aumentar. Según Valero (2006), existen distintas variables (persoais, situacionais e contextuais) que poden influír no nivel de estrés, e unha das súas consecuencias máis destacables é o denominado «trauma del vicario» (2006: 145), derivado da empatía que pode sentir quen interpreta cara as historias narradas por quen emite a mensaxe.\nTécnicas e modalidades\nNa interpretación nos eidos policial e penitenciario conviven diversas técnicas, ás que se recorre en función das circunstancias de cada caso:\nInterpretación de enlace: é a máis habitual por mor do carácter conversacional da maioría dos procesos comunicativos nestes eidos. Pode darse, como xa se mencionou, en interrogatorios, tomas de declaracións, etc.\nInterpretación consecutiva: produciríase cando as intervencións dunha interpretación de enlace se volveran moi extensas e a toma de notas se volvera case indispensable.\nInterpretación simultánea: emprégase de xeito illado, principalmente nas xa mencionadas observacións telefónicas. A falta de información non verbal pode supor unha dificultade engadida nestes casos.\nChuchotage: trátase dunha técnica usada con pouca frecuencia, mais poden darse algunhas situacións nas que sexa necesaria.\nTradución á vista: a tradución oral de textos escritos pode ser necesaria para a comprensión de certos documentos relevantes, cuxa terminoloxía debe coñecer quen interpreta.\nEn canto ás modalidades de interpretación, pódense identificar dous grandes grupos:\nInterpretación presencial: intérprete e interlocutores/as atópanse no mesmo espazo comunicativo.\nInterpretación non presencial: inclúe as submodalidades de interpretación telefónica e interpretación por videoconferencia, que presentan a desvantaxe de implicaren certa perda de información verbal.\nPerfil da persoa que interpreta\nO carácter multidisciplinar do labor da persoa que interpreta nos eidos policial e penitenciario fai que as súas distintas competencias e características conformen un mosaico ecléctico e de difícil categorización. Fowler (2003: 207) establece un listado de tarefas e habilidades que calquera intérprete policial debe cumprir, entre as que destacan o coñecemento das distintas técnicas de interpretación, o dominio da toma de notas, competencias en materia de tradución escrita e a capacidade de procesar varias tarefas ao mesmo tempo.


SIGAN Ó DIÑEIRO\nOconfidente dos xornalistas que investigaron o Watergate sempre lles dicía que seguisen a pista do diñeiro. Nos casos de corrupción ou financiamento ilegal dos partidos encontrar o rastro dos euros ou divisas que se moven non parece complicado, pero, á vista dos resultados, semella que é o máis complicado. Recordemos que até hai ben pouco iso da informática e o mundo global non existía e a contabilidade levábase a man e papel e sempre quedaban rastros, duplicados ou papeis de calcar. Filesa, Roldán, Mario Conde ou Naseiro non quedan tan lonxe e os cartos aínda non apareceron.\nO ladrón do códice Calixtino tardou case un ano en ser descuberto porque o individuo non buscou diñeiro a cambio do secular pergameo e gardaba o diñeiro que furtaba da catedral na casa, como debe ser. Calquera sabe que os bancos non son de fiar e ademais cobran comisións. O Bárcenas ese moveu 22 millóns de euros e ninguén se deu conta. A única explicación é que fose cliente preferente de calquera entidade, desas que regalan televisores de plasma polo Nadal.\nCando a corrupción está tan implantada na sociedade, xa se toma como normal. Pero chama a atención que estean pinchados todos os teléfonos dos concelleiros galegos e que o de Bárcenas estivese liberado e estivese o home dando ordes vía banca electrónica sen que de momento se saiba nada das súas operacións. A fin de contas, os galaicos non entendemos que un edil vaia ao xulgado por atender a un veciño que busca unha recomendación para un fillo, como tampouco somos capaces de comprender para que quere un individuo 22 millóns de euros. Se tempo a gastalos hai de sobra, pero en cousas sen sentido.\nTodo apunta a que a corrupción vai camiño de converterse nunha enfermidade e non nun delito. Poñamos por caso a Urdangarín. O duque entrou nunha espiral de vicio que comezou por unha mordida aquí, outra alá e así até xa ser unha doenza, unha adicción ao diñeiro baseado en apañar cartos de onde se podía. O mesmo que no caso de Roldán.\nA corrupción acábase destapando pola cobiza. Sempre salta cando un dos socios dos asaltantes de caixas públicas pide algo máis de diñeiro, pero non llo dan. Todos os casos son sacados á luz por un ex, que non se considera recompensado e que se bota en mans da vinganza. O diñeiro sempre deixa pistas e rastros. Os capos galegos da droga non entendían moito de contabilidade e andaban sempre co diñeiro no peto e aínda así acabaron caendo. Hoxe en día inventouse iso da contabilidade creativa, pero sempre hai hermeneutas dos números que acaban chegando á orixe do euro corrupto.


Aguazul, de trío a orquestra, Festa a Festa en Faro de Vigo\nAguazul, de trío a orquestra\nO trío Aguazul pasa a orquestra en 2011\nXa ten mérito que en tempos de crise sigan saíndo proxectos novos no mundo das orquestras. Esta vez temos que informar do nacemento dunha nova orquestra en Ferrolterra. As formacións musicais da zona, entre as que destacan XENTE NOVA, LOS PLAYER'S, PANAMÁ ou a naronesa MONTES, teñen outra competidora para amenizar as festas populares ferrolás e de toda Galicia.\nA orquestra AGUAZUL nace esta temporada para ofrecer o mellor da música de baile. Aínda que é un proxecto novo, a orquestra é realmente unha ampliación do popular trío AGUAZUL que amenizou moitas festas a pasada temporada 2010. Agora, os responsables do trío lánzanse á aventura de poñer en marcha unha agrupación de máis envergadura e desde a oficina de Alfa3 Producciones ofrecerán como os seus servizos como unha orquestra máis.\nOs seus compoñentes para 2011 son os seguintes:


O Grupo Lemaco supera ao Luceros en Cangas - Escolas Balonmán Xiria\nO Grupo Lemaco supera ao Luceros en Cangas\n2 octubre, 2017 Toni García\nBalonmán Luceros 25 – Grupo Lemaco Xiria 28 (12-12)\nO Xiria Cadete Masculino da División de Honra resolveu a difícil sempre saída a Cangas, o pavillón de O Gatañal sempre se converte nun calvario, polo ambiente en contra e polos arbitraxes que sofren os equipos carballeses. Non foi excepción a deste domingo, cun arbitraxe que conseguiu sacar do encontro varias veces aos xogadores e adestrador do Xiria, chegando incluso a restar goles do vagase do Grupo Lemaco , dun 12-13 no descanso pasouse a un 12-12 por obra e graza do colexiado.\nSabíase que o partido ía a ser duro, e as baixas de Iker Martínez e Brais Vila, dúas das bazas por excelencia na defensa carballesa restaban as posibilidades do equipo. A fluidez en ataque es as primeiras accións ofensivas do Xiria colocaban ao equipo con vantaxe, pero a dureza do rival en defensa non estaba a ser atallada dende o arbitraxe polo que o Luceros incrementouna podendo dese xeito parar os ataques do rival, quen si era sancionado con distinto criterio era o Xiria, que vía como as exclusións caian polo seu lado, avantaxando aos cangueses e permitindo meterse no choque. Si a esto engadimos que che restan goles do marcador, o Luceros foise ao vestiario cun horizonte de esperanza.\nPero o Grupo Lemaco soubo ler as circunstancias do encontro, saíndo a facer o que mellor sabe, xogar ao balonmán, e non deixarse influenciar pola situación, tomou deferencias no marcador de ata 5 e 6 goles, despregando maior mobilidade ante a presión da defensa rival e acertando a combinación con un soberbio Aaron no pivote. A vez as acción dos do Morrazo eran atalladas polos porteiros Diego Lema e Julio Ferreiro que daban respiro a un Xiria onde os xogadores acabaron esgotados pola dureza nas acción do rival.\nVitoria importante ante un rival directo en espera de recibir a semana que ven a outro, o Balonmán Lalín.\nBalonmán Luceros 25 (12): Ivan Malvido e José Cerqueiras (porteiro) , Marcos Villar 1, Ismael Alonso, Xian Prieto 3, Iker Piñeiro, Alexandro Darín 2, Eric Bermúdez 4, Aaron Bon, Javier Figuira 3, Pedro Cerqueira 8, Diego Martínez 4, David Fonseca e Pablo Giraldez.\nGrupo Lemaco Xiria 28 (12): Diego Lema e Julio Ferreiro (porteiros) Alex Gómez 11, Mario Cancela 3, Dani Mallo 4, Franco Rial, Adrián Mesejo, Juan Pereira, Mario Rincón 2, Diego Rodríguez , Diego Antelo 1, Carlos Varela, Aaron Rodríguez 7, Iago Rincón e Fernando Mallo.\nArbitrou: Erik Fernández, desastroso, permitiu o xogo duro e prexudicou en exceso ao Xiria\nEntrada anteriorO Hierros Varela Urbieta Xiria debuta na Liga con vitoria en ArteixoEntrada siguienteO Laber Xiria cede por unha mala primeira metade ante o Luceros


Mos, O Porriño e Salceda renovan as súas infraestruturas deportivas - Porriño Digital\nO secretario xeral para o Deporte, José Ramón Lete Lasa, visitou na mañá de hoxe tres concellos da comarca de Vigo onde a Xunta de Galicia levou a cabo obras de renovación das súas infraestruturas deportivas a tenor dos convenios de colaboración asinados cos gobernos locais. Neste sentido, as obras levadas a cabo nos concellos de Mos, Porriño e Salceda de Caselas acadaron un presuposto total de máis de 90.000 €.\nEn primeiro lugar, o mandatario galego visitou, da man da alcaldesa Nidia Arévalo, o concello de Mos, onde a pista polideportiva de San Rafael foi obxecto de obras por importe de 20.000 € (19.986,58 €), sendo achegados o 88% pola Xunta (17.755,96 €) e o restante 12% polo concello (2.230,62 €). A pista multideporte multifunción para práctica de varios deportes ten unhas dimensións de 22 x 44 m e está preparada para o xogo ao aire libre para a práctica de fútbol, baloncesto, voleibol e balonmán. Conta con portarías antivandálicas e taboleiros de baloncesto antivandálicos con aros.\nAdemais, no Concello de Mos, a Xunta de Galicia tamén asinou outro convenio de cooperación para a adquisición de equipamento para diferentes instalacións municipais por importe doutros 20.000 € (19.474,66 €). Do total deste importe, a Xunta achegou o 88% (17.244,04 €) e o concello o restante 12% (2.230,62 €). Grazas á sinatura deste convenio, creáronse dúas salas de ximnasio novas no Campo de Fútbol das Baloutas e no Campo de Fútbol Coto Torrón e, ademais, aumentouse o número das máquinas de exercicio existentes no Ximnasio do Pavillón Óscar Pereiro, así como a mellora e adquisición de novos elementos para a piscina.\nAcompañado polo alcalde do Porriño Alejandro Alonso, Lete Lasa visitou a continuación o Pavillón polideportivo municipal, onde Xunta e Concello instalaron unha pantalla led deportiva cun orzamento de 25.000 €, sendo achegados o 80% pola Secretaría Xeral (20.000 €) e o restante 20% polo concello (5.000 €). Lete Lasa destacou a importancia deste vídeo marcador para as principais entidades que utilizan o pavillón como Balonmán Porriño, Baloncesto Base Porriño, Patín Porriño, Ximnasia Rítmica Porriño, Kung Fu Porriño así como as Escolas deportivas municipais que suman, en total, preto de 1.300 deportistas (1.298). Do mesmo xeito, secretario xeral e alcalde visitaron outras instalacións deportivas do concello na procura de novas vías de colaboración.\nNo Concello de Salceda de Caselas -onde visitou o pavillón municipal da man da alcaldesa, Verónica Tourón, e demáis compoñentes da corporación local- o vídeo marcador instalado tivo un custo de 26.335,65 € achegados no seu 76% (20.000 €) pola Xunta e o 24% restante polo concello (6.335,65 €). No pavillón municipal de Salceda é utilizado semanalmente por máis de medio milleiro de deportistas (515) das Escolas Deportivas Municipais de Salceda, o CB Caselas ou o BM Caselas entre outros.\nNeste exercicio 2022, a Secretaría Xeral para o Deporte conta cun orzamento inicial de 32.489.463 € que sobe lixeiramente sobre o inicial de 2021 (32.474.216 €). Deste total, a contía destinada para obras de construción e reforma de infraestrutura deportiva acada os 11,3 millóns de €, un 24% máis que o destinado en 2021 (9,15 millóns) e que xa ascendera un 118% con respecto a 2020.


Prefeitura de Ubá: Comunicado Oficial 115 - COVID/19 - Jornal Leopoldinense\n07/07/2020 às 15h49min - Atualizada em 07/07/2020 às 15h49min\nPrefeitura de Ubá: Comunicado Oficial 115 - COVID/19\nComunicação Social - Prefeitura Municipal de Ubá\n- Total de casos confirmados: 171\n- Casos confirmados em acompanhamento: 40\n- Casos recuperados: 125\n- Casos Notificados: 1240\n- Casos em monitoramento por síndrome gripal: 697\n162º caso: paciente do sexo masculino, faixa etária de 35 a 40 anos de idade.\n163º caso: paciente do sexo feminino, faixa etária de 60 a 65 anos de idade.\n164º caso: paciente do sexo masculino, faixa etária de 35 a 40 anos de idade.\n165º caso: paciente do sexo masculino, faixa etária de 55 a 60 anos de idade.\n166º caso: paciente do sexo feminino, faixa etária de 60 a 65 anos de idade.\n167º caso: paciente do sexo feminino, faixa etária de 25 a 30 anos de idade.\n168º caso: paciente do sexo masculino, faixa etária de 35 a 40 anos de idade.\n169º caso: paciente do sexo feminino, faixa etária de 25 a 30 anos de idade.\n170º caso: paciente do sexo feminino, faixa etária de 35 a 40 anos de idade.\n171º caso: paciente do sexo masculino, faixa etária de 90 a 95 anos de idade.


Orde do DOG nº 151 do 2013/8/8 - Xunta de Galicia\nDOG Núm. 151 Xoves, 8 de agosto de 2013 Páx. 32039\nA Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación, establece entre os seus principios o de proporcionar unha educación de calidade para todo o alumnado independentemente das súas condicións e circunstancias, xunto coa equidade na súa repartición. Así mesmo, determina que o sistema educativo se orientará, entre outros fins, á consecución dunha educación baseada na responsabilidade individual, no mérito e no esforzo persoal e no desenvolvemento da capacidade do alumnado para regular a súa propia aprendizaxe, confiar nas súas aptitudes e coñecementos así como para desenvolver a creatividade, a iniciativa persoal e o espírito emprendedor.\n1. Cursar durante o curso 2012/13 cuarto curso de educación secundaria obrigatoria no réxime ordinario en calquera dos centros da Comunidade Autónoma de Galicia.\n5. O solicitante debe cumprir os requisitos para obter a condición de beneficiario de acordo co artigo 10 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, de estar ao día no cumprimento das obrigas tributarias ou fronte á Seguridade Social e de non ter pendente de pagamento ningunha débeda coa Administración pública da Comunidade Autónoma segundo o indica o artigo 11 do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007.\n6. O solicitante autoriza a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, de conformidade co artigo 2 do Decreto 255/2008, do 23 de outubro, e coa Orde da Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza do 7 de xullo de 2009 que o desenvolve, para a consulta dos seus datos de identidade no sistema de verificación de datos de identidade do Ministerio de Facenda e Administracións Públicas.\nO prazo de presentación de solicitudes remata o día 20 de setembro de 2013 e non será inferior a un mes contado desde o seguinte ao da publicación desta orde no Diario Oficial de Galicia.\nNo suposto de que a persoa solicitante presente a solicitude en formato papel deberá cubrir o formulario da solicitude, correspondente co modelo normalizado ED311E que se publica como anexo I a esta orde, dispoñible na guía de procedementos e servizos da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es, ou na aplicación informática que xestiona os ditos premios https://www.edu.xunta.es/premioseso. Neste caso o/a solicitante pode escoller entre presentar a solicitude presencialmente ou entregala na secretaría do centro educativo no que se atope o seu expediente académico para que o centro a tramite. Para estes efectos os rexistros dos centros educativos non se consideran incluídos dentro das dependencias enumeradas no dito artigo 38.4 da Lei 30/1992.\nb) Segundo o establecido nas disposicións adicionais do Decreto 133/2007, polo que se regulan as ensinanzas da educación secundaria obrigatoria, para a obtención da nota media non se terá en conta a área de relixión.\nOs centros educativos proporcionarán á Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, ou ao alumnado que opte por presentar presencialmente toda a documentación requirida, os documentos que a seguir se relacionan:\n2. Se o alumnado opta pola opción de presentar a solicitude no centro educativo onde está o seu expediente académico serán os centros os que remitirán toda a documentación do alumnado durante o prazo de presentación das solicitudes, ou máximo nos tres días posteriores, ao Servizo de Avaliación e Calidade do Sistema Educativo da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, Edificio Administrativo San Caetano s/n, bloque 2, 1º andar, 15781 Santiago de Compostela.\nA relación provisional de admitidos e excluídos farase pública nos dez días posteriores á finalización do prazo de presentación de solicitudes no portal educativo da Xunta de Galicia https://www.edu.xunta.es e na aplicación informática que xestiona os ditos premios https://www.edu.xunta.es/premioseso.\nDe acordo co establecido no artigo 71 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, modificada pola Lei 4/1999, do 13 de xaneiro, unha vez publicadas as listaxes provisionais de admitidos e excluídos os interesados disporán, dun prazo de 10 días para a reclamación ou emenda das carencias ou deficiencias detectadas na documentación achegada. De non facelo, considerarase como desistido da súa petición, arquivándose esta logo de resolución que deberá ditarse nos termos do artigo 42 da citada Lei 30/1992.\n1. Nos centros educativos constituirase unha comisión formada pola dirección do centro, a xefatura de estudos, a xefatura do departamento de orientación e o/a titor/a do/da candidato/a durante o curso 2012/13 ou na ausencia deste, un/unha profesor/a, preferentemente do/da alumno/a, nomeado/a pola dirección do centro educativo.\n2. Esta comisión será a encargada de informar do perfil do alumnado que solicita participar neste premio, tendo en conta o esforzo persoal realizado e as súas dificultades persoais, educativas e/ou do contorno familiar e sociocultural. O informe realizarase sobre a base a que se refire o artigo 9.\n1. A descrición exhaustiva e razoada das dificultades persoais, educativas ou do contorno sociofamiliar da persoa candidata que a xuízo do equipo docente dificultaron o seu desenvolvemento educativo.\n1. Co fin de supervisar e valorar os méritos dos participantes constituirase unha comisión formada por:\n3. A valoración final expresarase con dous decimais, redondeada á centésima máis próxima e en caso de equidistancia á superior, e será o resultado de sumar as valoracións acadadas no punto 2 deste artigo.\n4. Para poder aspirar ao premio deberase obter como mínimo unha puntuación de cinco puntos na valoración final á que se refire o apartado 2 deste artigo.\n7. A comisión de selección poderá declarar deserto algún dos premios.\n2. Contra esta poderase presentar reclamación, no prazo de dez días a partir do seguinte ao da súa publicación, mediante instancia dirixida á presidenta ou presidente da Comisión, presentándoa no Rexistro Xeral da Xunta de Galicia, edificio administrativo San Caetano de Santiago de Compostela ou en calquera das dependencias ás que fai referencia o artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. Para estes efectos, os rexistros dos centros educativos non se consideran incluídos dentro das dependencias enumeradas no dito artigo. No caso de que se opte por presentar a reclamación ante unha oficina de correos, farase en sobre aberto, para que esta sexa datada e selada polo persoal de Correos antes de ser certificada e remitida ao Servizo de Avaliación e Calidade do Sistema Educativo, Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, edificio administrativo, San Caetano, s/n, bloque 2, 1º andar, 15781 Santiago de Compostela. Poderase adiantar o envío ao fax nº 981 54 65 50 ou por correo electrónico ao enderezo sacse@edu.xunta.es.\n1. Unha vez resoltas as reclamacións, a comisión elaborará a acta coa proposta definitiva de adxudicación dos premios. A acta quedará arquivada na Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa. As reclamacións entenderanse resoltas e notificadas coa publicación das cualificacións definitivas.\n3. O prazo máximo para notificar a resolución deste procedemento será de cinco meses desde o día seguinte ao do remate do prazo de presentación de solicitudes, tendo efectos desestimatorios a falta de resolución expresa nese período.\n4. A devandita orde de adxudicación dos premios poderá ser impugnada mediante recurso potestativo de reposición ante o conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, no prazo dun mes, a partir do día seguinte ao da data de publicación no Diario Oficial de Galicia, segundo o disposto nos artigos 116 e 117 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, ou ben directamente mediante recurso contencioso-administrativo perante a Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses, segundo prevé o artigo 46 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa.\n4. Para os efectos do artigo 31.7 da Lei 9/2007 utilizarase a declaración responsable recollida no artigo 3.5 desta orde. De transcorrer máis de 6 meses desde a presentación da declaración incluída no anexo I desta orde, o beneficiario ten a obriga de achegar unha nova declaración responsable de estar ao día no cumprimento das obrigas tributarias ou fronte á Seguridade Social e de non ter pendente de pagamento ningunha outra débeda coa Administración pública da Comunidade Autónoma.\nArtigo 16. Transparencia das prácticas da Administración\nEsta orde poderá ser impugnada mediante recurso potestativo de reposición ante o conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria no prazo dun mes, a partir do día seguinte ao da data de publicación no Diario Oficial de Galicia, segundo o disposto nos artigos 116 e 117 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, ou ben directamente na vía xurisdicional ante a Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses desde tal publicación, de conformidade coa Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa.\nSantiago de Compostela, 22 de xullo de 2013


O investimento do Estado en Galicia volve baixar en 2019 polo remate das principais obras do AVE - Praza Pública\nA ministra de Facenda e integrantes do seu equipo, no Congreso para presentar os Orzamentos do Estado de 2019 © Congreso dos Deputados\nA Xunta ve os orzamentos de Sánchez “discriminatorios” con Galicia na súa valoración máis veloz dos últimos anos\nA proximidade de remate do AVE fai que os investimentos previstos para Galicia volvan caer, pasando de 936 millóns en 2018 aos 757 de 2019\nDous meses e medio antes que nos dous últimos anos, nos que o Goberno de Mariano Rajoy non entregou ata abril os seus Orzamentos Xerais do Estado ao Congreso para a súa tramitación, pero con similar incerteza sobre a súa posterior aprobación definitiva pola falta de apoios parlamentarios, este luns o executivo de Pedro Sánchez presentou na Cámara baixa as súas contas para este 2019. Como nesas ocasións anteriores, e á espera de que o PSOE concrete os apoios que precisa de Unidos Podemos e as súas confluencias e mais dos grupos cataláns e vascos, o principal investimento que nos últimos anos atraeu o groso da atención política en Galicia, o AVE, está garantido non só porque xa está a piques de rematarse senón pola marxe de manobra independente dos orzamentos que ten Adif para as obras xa iniciadas.\nA alta velocidade non depende dos apoios que o PSOE capte para as contas; o resto de proxectos, si\nEsa proximidade de remate do AVE fai, por cuarto ano consecutivo, que os investimentos territorializados totais para Galicia volvan caer por baixo dos 1.000 millóns, pasando dos 936 millóns das contas de 2018 aos 757 millóns agora previstos para 2019, un 19% menos que no ano previo e unha terceira parte dos 2.100 millóns que se chegaron a orzamentar hai unha década, en 2009, dos que máis da metade ían destinados á alta velocidade. Canto ao resto de actuacións, como a aposta de Fomento polo mantemento e a seguridade ou o incremento notable das partidas de medio ambiente, si estarán condicionadas a que o PSOE obteña os apoios que precisa para aprobar estas contas.\nMalia que o groso do AVE entre Galicia e a Meseta xa está na súa fase final, coa expectativa de que entre en servizo en 2020, as actuacións ferroviarias seguen a ser o destino principal dos investimentos do Estado en territorio galego. Canalízanse a través de Adif, que sen os orzamentos aprobados non pode iniciar obras novas ou modificar as xa iniciadas, pero que pode seguir obtendo financiamento para os traballos que xa estean en marcha, como se encargou de salientar hai un ano, cando as contas que estaban en dúbida eran as do PP.\nAlén do AVE destaca o incremento para os accesos ferroviarios ao porto exterior de Ferrol e o paso de 2 a 10 millóns para a antiga FEVE de Ferrol a Ribadeo\nAdif prevé destinar este 2019 uns 246 millóns na provincia de Ourense e 167 millóns na de Zamora, onde outra empresa pública de Fomento (Seittsa) tamén contempla outros 54 millóns. Ademais, Adif tamén prevé xa para este 2019 destinar 18 dos máis de 600 millóns en que cuantifica o treito final entre Taboadela e Ourense, no que aínda non se moveu unha pedra e no que de xeito provisional os trens AVE seguirán a empregar inicialmente a vía actual adaptada.\nComo proba de que o groso da liña de alta velocidade á meseta está case rematada, para un ano máis tarde, 2020, o investimento na provincia de Ourense caerá dos anteditos 246 a uns 20 millóns, contía similar aos 27 millóns que seguen estando consignados para o Eixo Atlántico entre A Coruña e Vigo, rematado hai máis de tres anos pero onde aínda están pendentes diversas melloras técnicas.\nEn materia ferroviaria outros investimentos significativos van destinados ao acceso ao porto exterior de Ferrol, cuxa partida pasa dos 11 millóns de 2018 aos 27 previstos para 2019. Ou o incremento aínda maior que supón pasar dos 2 millóns consignados o ano pasado para melloras na antiga liña de Feve entre Ferrol e Ribadeo aos 10,7 millóns contemplados nas novas contas.\nÁ marxe do tren Fomento prioriza obras de mantemento e seguridade; o investimento en obra nova concéntrase en treitos de autovía xa en marcha, como a de Santiago a Lugo\nÁ marxe do tren, o Ministerio de Fomento reduce o seu investimento total en Galicia de 187 a 141 millóns e prima nel actuacións de mantemento e mellora da seguridade viaria, que se multiplican, concentrando o investimento en novas obras só nos treitos de autovía xa en marcha. Así, consigna 27 millóns para rematar os treitos entre Lavacolla e Melide da autovía A-54 entre Santiago e Lugo, mentres que entre Melide e Palas, cos traballos máis atrasados, só prevé 3 millóns e demora outros 65 pendentes para anos posteriores. Tampouco arrancarán novos treitos máis alá dos poucos que xa están en obras nas autovías A-57 de circunvalación de Pontevedra ou A-56 Lugo-Ourense. E seguirán en planificación ou en fase de redacción de proxectos moitos outros treitos de autovía por toda Galicia, desde a A-74 entre Barreiros e San Cibrao ata a A-76 de Ponferrada a Monforte.\nEn materia de seguridade viaria e mantemento aparecen nos orzamentos multitude de actuacións de todo tipo, en liña co xa anunciado por Fomento, que admite que nos anos de crise esas actuacións se resentiron. Nesa liña, unha das principais partidas serán os 5 millóns que se contemplan para avanzar na busca de solucións á néboa na A-8 ao seu paso por Mondoñedo.\nO investimento nas cinco autoridades portuarias pasa de 53 a 95 millóns mentres que nos tres aeroportos cae de 18 a 9 millóns\nNoutros ámbitos de investimento, o porto exterior da Coruña recibirá outros 29 millóns de euros directamente do Ministerio de Fomento, mentres que Puertos del Estado investirá a través das cinco autoridades portuarias existentes en Galicia outros 95 millóns de euros, fronte aos 53,7 de 2018. Nesa contía destacan como actuacións principais tanto os accesos aos portos exteriores da Coruña e Ferrol como a plataforma loxística (Plisan) do porto de Vigo. Pola súa banda, os tres aeroportos galegos sumarán un investimento total de 9 millóns de euros, a metade dos 18 consignados para o ano pasado\nFronte á caída de Fomento aumentan notablemente as partidas de Transición Ecolóxica, no que irrompen con forza os fondos para a rexeneración da ría do Burgo\nFronte á caída de Fomento, o ministerio que aumenta notablemente as súas partidas é o de Transición Ecolóxica, que pasa de 24 a 37 millóns. Nese departamento irrompe con forza unha partida para a rexeneración ambiental da ría do Burgo, que en 2018 só prevía un millón de euros e que agora contempla para 2019 uns 8 millóns.\nAs contas públicas tamén contemplan diversas partidas a través da Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (Sepi) para a construción das novas fragatas en Navantia Ferrol. Igualmente, na contorna de Vigo a Zona Franca aumenta notablemente as súas partidas para investimento, que pasan de 6 a 41 millóns de euros.\nO investimento galego pesa tres puntos menos\nO remate das grandes partidas do AVE condiciona tamén a perda de peso do investimento galego sobre o total estatal, cunha caída de tres puntos\nO remate das grandes partidas para o AVE condiciona tamén a perda de peso do investimento previsto para Galicia sobre o total do Orzamento. Os 937 millóns de euros de 2018 supuñan que os fondos proxectados pra Galicia supuñan un 9,2% do total do investimento territorializable -actuacións que atinxen a un territorio en concreto e non á estrutura estatal en xeral-. Mentres, en 2019, a proporción do investimento galego cae ata o 6,2 do total estatal.\nA ausencia de proxectos novos coa mesma magnitude económica que o AVE fai que no proxecto entregado pola ministra María Jesús Montero ao Congreso o investimento galego pase a ser o sexto maior do Estado, mentres que en 2017 era o quinto. A diminución é do devandito 19,2%, unha caída só superior á de La Rioja (-39%). Os maiores incrementos porcentuais no proxecto de 2019 con relación a 2018 son os de Navarra (+92%), a Comunidade Valenciana (+61%) e Catalunya (+52%).\nO presidente do Goberno de España e o líder de Podemos pactan un documento con medidas como a suba do salario mínimo aos 900 euros ou o incremento do IRPF para rendas altas, pero tamén con accións sociais ou de igualdade alén do estritamente económico. O acordo vai ao Congreso sen garantías de aprobación\nANÁLISE | Entre as obsoletas liñas ferroviarias existentes previamente en Galicia e o AVE hai un amplo abano de luces e sombras que non sempre as declaracións políticas e os informes supostamente técnicos son quen de abranguer\nO Goberno de España certifica a caída en picado do seu investimento real en Galicia\nGRÁFICOS INTERACTIVOS A causa fundamental do devalo de ata un 60% nos investimentos reais do Estado en Galicia é a fin das grandes partidas do AVE. No intenso período electoral aberto en 2014 as cantidades orzamentadas aumentaron mentres o investimento non deixou de caer\nHEMEROTECA | O investimento do Estado en Galicia cae un 32% ao chegar á fin das grandes partidas do AVE


O Concello de Ferrol desexa agradecer aos escolares de Ferrol os preto de 8.000 barcos de papel biodegradable elaborados nas aulas ao longo do último mes como apoio á candidatura da cidade a Patrimonio Mundial, que leva por título ‘Cidade de Ferrol: Porto da Ilustración’. Trátase do proxecto ‘Contamos contigo?’ impulsado recentemente polo Concello para involucrar á cidadanía en xeral a través da elaboración de ao menos 30.000 barcos como símbolo de apoio cidadán á candidatura. Unha vez reunidos formarán parte dunha exposición e posteriormente, no mes de outubro, botados ao mar desde un lugar incluído na relación de bens da candidatura.\nPolo momento a iniciativa xa conta cos 8.000 desenvolvidos nas aulas de todos os centros escolares, tanto públicos como concertados, aos que se irán sumando nas próximas semanas os que se elaboren en centros sociais, asociación de veciños e na rúa, onde periodicamente instalarase un posto informativo co material para facelo. Hai dúas semanas celebrouse a primeira convocatoria, no Cantón de Molíns.\nA concelleira de Patrimonio Histórico, Eva Martínez Montero, visitou na mañá de onte, último día do curso escolar, o colexio Cristo Rey con motivo da súa participación no proxecto ‘Contamos contigo?’. A edil puido comprobar os barcos elaborados polos alumnos do centro, a quen agradeceu a súa “colaboración e ilusión no proxecto”. O Concello desexa contribuír a que “os nosos veciños máis novos coñezan os bens patrimoniais da cidade na que estudan e se sintan orgullosos deles”, apuntou Martínez Montero.\nPolo momento, máis de 5.050 adhesións\nO proxecto ‘Contamos contigo?’ é unha das iniciativas postas en marcha polo Concello para dar a coñecer a candidatura, os bens que a integran e involucrar á cidadanía, que pode mostrar o seu apoio na web https://ferrolpatrimoniomundial.gal/es/home/, no apartado de Adhesións. Polo momento rexistráronse máis de 5.050.\nA proposta ferrolá “precisa do respaldo social e da complicidade cidadá en todos os sentidos, polo que estamos a traballar para conseguir o apoio real e efectivo da sociedade para reforzar, enriquecer e xerar valor á candidatura”, apuntou Martínez Montero.


Nace a 'Plataforma Stop Vespa velutina', integrada por 24 asociacións e impulsada polo Sindicato Labrego Galego - Vigo al minuto\nNace a ‘Plataforma Stop Vespa velutina’, integrada por 24 asociacións e impulsada polo Sindicato Labrego Galego\nAproveitando esta reivindación, presentarase este sábado a ‘Plataforma Stop Vespa velutina’ que ten como obxectivo presionar á administración na asunción de competencias sobre esta problemática medioambiental que afecta a toda a sociedade.\nO obxectivo da Plataforma é esixir a asunción de competencias sobre a problemática do tártago asiático por parte da Consellería de Medio Ambiente no ámbito de Galicia, e máis do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente no ámbito Estatal, nas seguintes cuestións: impulsar a investigación, a importancia da loita preventiva, a necesidade dun organismo único e a labor de divulgación social. Estas peticións foron recollidas nun documento de mínimos e entregadas na Consellería de Medio Ambiente e no Ministerio de Agricultura esta semana.\nA plataforma nace á iniciativa da Asociación Galega de Apicultura e o Sindicato Labrego Galego e está integrada actualmente por 24 organizacións de diferentes sectores, apícola, ecoloxista, sindical e universitario.\n“Dende esta plataforma consideramos que a problemática da Vespa velutina non é competencia exclusiva da Consellería de Medio Rural, como ata agora se leva atribuindo por vía administrativa, se non que tamén e especialmente de Medio Ambiente”, sinalan dende a nova asociación.\nAo seu xizo, a lexislación existente sobre as Especies Exóticas Invasoras (EEI) regula as mesmas considerándoas un problema medio ambiental polos desequilibrios que provocan nos ecosistemas autóctonos.\nNestes documentos reflictense os importantes danos causados por estas especies invasoras en Europa -12,5 millones de euros/ano, ademais dos importantes danos medioambientais– e regúlanse tamén as obrigas das Administracións con competencia medio ambiental na xestión da problemática.\n“A invasión da Vespa velutina é un problema de toda a sociedade, aínda que o sector apícola sexa o perxudicado máis directo, e como tal queremos enfocar esta loita”.\nUn policía local de Carballo muere atropellado por un sujeto que ha dado positivo en el test de alcoholemia\nEl centro de Vigo en jaque


Macron e Melénchon loitan pola vitoria nas lexislativas deste domingo.\nphoto_camera A participación contra as 17 horas era de 39,4%. (Foto: Nós Diario)\nA cidadanía francesa está chamada ás urnas este domingo para renovar os membros da Asemblea Nacional após cinco anos de mandato. Segundo indicou o Ministerio do Interior francés, a participación contra as 17 horas era de 39,4%, isto é, 1,3 puntos menos que nos comicios de 2017.\nAliás, a empresa realizadora de enquisas Ipson vén de estimar unha abstención ao remate desta primeira quenda de votación —haberá unha segunda volta na meirande parte dos distritos o vindeiro domingo— de 52,8%, o dato de participación máis baixo da historia da V República francesa.\nXa en 2017 a abstención fóra especialmente elevada (51,3%), e o seguinte dato máis alto de persoas que non acudiron ás urnas rexistrouse nos comicios precedentes, en 2012 (42,8%).\nO destas eleccións podería ser o maior dato de abstención da V República\nAs enquisas deixaron todas as opcións abertas nestas eleccións lexislativas, pois todo semella indicar que o partido de Emmanuel Macron, La Repúblique En Marche (LREM), non obterá maioría absoluta.\nDiante esta a Nova Unión Popular Ecoloxista e Social (Nupes), liderada polo esquerdista Jean-Luc Mélenchon e que constitúe unha ampla fronte de esquerdas, desde os Verdes até a Francia Insubmisa, pasando polo Partido Comunista Francés e mais o Partido Socialista.\nO traballo demoscópico máis recente correu a cargo de Ifop-Fiducial, que revelou esta sexta feita un empate técnico en intención de voto entre a Nupes de Mélenchon (26,5%) e a alianza do presidente (26%).\nTrasladado a escanos, a enquisa estima que NUPES obterá entre 180 e 210 mentres que Xuntos alcanzará de 270 a 305, cando a maioría absoluta está marcada en 289. Pola súa parte, a agrupación conservadora liderada polos Republicanos faríase con entre 40 e 55 asentos, na extrema dereita, o Reagrupamento Nacional de Marine Le Pen ficaría con 15-35, e Reconquista de Éric Zemmour con 0-2.\nPugna entre Macron e Mélenchon na primeira volta das lexislativas francesas\nAdemais, o resto de candidaturas gañaría de 8 a 14 asentos. Entre elas, están as das forzas das nacións sen Estado. En Iparralde, o Partido Nacionalista Vasco non presenta candidatura por primeira vez en dúas décadas, si participa a coalición EH Bai (Abertzaleen Batasuna, Sortu e Eusko Alkartasuna).\nAo tempo, na Catalunya Nord, Agissons e Oui au Pays Catalan uníronse baixo o paraugas de El País Català ets tu!, con candidatura nos catro distritos.\nEn Córsega, os nacionalistas tratarán de manter os tres escanos das anteriores eleccións, mais nesta ocasión irán por separado. No caso de Bretaña, hai en liza candidaturas da Unión Democrática Bretoa e o Partido Bretón.


Lorena Pita | “O noso portal busca ofrecer recursos máis divertidos para aprender”\nLorenta Pita é mestra en Infantil e directora do CEIP Plurilingüe Os Casais, de Fene\nNon pretenden, nin moito menos, substituír as indicacións educativas do profesorado ao seu alumnado na actual crise sanitaria do coronavirus. O obxectivo do portal educativo Aulas Galegas, nacido a raíz da obrigada situación de illamento da poboación, é outro: axudar ao alumnado, ás familias e ao resto dos docentes a atopar recursos e materiais educativos en galego.\nRealizado por profesionais da docencia de toda a comunidade galega, a coordinación da sección dedicada á etapa Infantil recae en dúas mestras da comarca de Ferrolterra. Lorena Pita, directora do CEIP Plurilingüe Os Casais de Fene, e Cristina Rodríguez Alejos, que ata o inicio desta crise desenvolvía o seu labor na Escola Infantil Municipal das Lagoas, en Mugardos, traballan desde os seus fogares –as dúas viven en Narón– para achegar o seu gran de area a esta importante fonte de recursos que, sen dúbica, suma, e moito, ao panorama educativo galego.\nComo xurde esta iniciativa?\nXurde dun grupo de mestres galegos que vemos a necesidade de crear unha plataforma con recursos en galego para dar ideas tanto ás familias como a outros mestres e ao alumnado neste momento de crise, sobre todo porque vemos que hai moitos contidos en castelán pero en en galego non tantos como desexamos.\nQue podemos atopar nesta plataforma?\nPódese atopar de todo, desde recursos de Infantil, Primaria e Secundaria, xogos, enredos, propostas de animación de lectura ou tamén recursos para os nosos maiores. Digamos que quixemos artellar e achegar a case todos os niveis da familia. A dos maiores é tamén unha parte moi importante porque hai moita xente que non os pode levar a residencias de anciáns. Quixemos pois tocar un pouco de todo. Cada día vai medrando un pouco máis todo isto, cada día hai máis colaboradores e tamén intentamos cada día incluír seccións novas.\nCanta xente está implicada no proxecto?\nUn montón. Coordinando estamos entre 20 e 30 persoas pero logo colaborando por detrás e creando materiais moitas máis. Só na sección de Infantil, que coordinamos eu e outra compañeira, debemos estar unhas trinta persoas colaborando, e así nas diferentes seccións da páxina. Somos moitos profes os que estamos contribuíndo ao proxecto.\nComo está a responder a xente á iniciativa?\nPois a verdade é que moi ben, estamos sorprendidísimos porque tivo unha resposta estupenda, ou polo menos así o estamos a ver nas redes sociais, onde nos dan as grazas e a noraboa polo traballo que estamos a desenvolver. Pensamos que está a ter moi boa acollida tanto para as familias como para o resto do profesorado.\nDesde a súa posición de mestra como cre que debemos encarar a situación actual desde o pundo de vista académico?\nEu penso que hai que encarala con tranquilidade. Nos estamos volvendo un pouco tolos con isto de facer tarefas e da docencia online. Penso que este é un momento excepcional, no que non temos que agobiarnos e donde non debemos facer que a ensinanza online faga que os nenos estean cinco horas diante do ordenador facendo tarefas, senón todo o contrario. Nesta plataforma damos cousas para escoller, non se trata de estar sentados facendo fichas todo o tempo, que estou segura que todo o mundo o fai con toda a mellor vontade, porque esta é unha situación que non quixeramos estar vivindo, que a todos nos sobrepasa, e que cada un responde como sabe e como pode. Entón nós buscamos outra visión, buscamos ofrecer recursos máis divertidos, máis de movemento, de ir aprendendo a través das tecnoloxías, pero doutro xeito. Hai familias que non teñen os recursos para acceder a estas plataformas online, porque non chegamos a todos por moito que queiramos, non estabamos preparados para esta situación. Temos moitas ferramentas, pero non depende xa só de nós, senón de que as propias familias non dispoñen dos recursos para acceder; entón nese aspecto é un pouco complicado.\nQue mensaxe achegaría ás familias?\nPois que este é un momento excepcional do que temos que aprender moito, que é necesario facer tribo, conectar cos nosos fillos, coa nosa familia, e coñecernos. Aproveitar todo este tempo que cando traballabamos non tiñamos para estar cos nenos, xogar con eles, crear vínculos e aproveitar estes momentos para coñecernos un pouco máis. l


Guia docente 2012_13 Facultade de Belas Artes\nLocalización e contacto Equipo decanal Calendario Escolar Secretaría de alumnado Biblioteca Laboratorios e obradoiros\nMáster Universitario en Arte Contemporánea. Creación e Investigación Máster Universitario en Libro Ilustrado e Animación Audiovisual\nHorario durante o curso académico: De luns a venres de 9:00 a 21:00 h.\nTécnicos especialistas responsables:\nEduardo Calzado Díaz.\nEstes talleres están a cargo de técnicos especialistas que supervisan e apoian o traballo de investigadores e estudiantes, proporcionando o asesoramento técnico necesario. Os talleres están dotados de ferramenta de man e maquinaria específicas.\nTaller de Outros Materiales\nA Aula Informática está asistida por un bolseiro da UVI. Nela os estudiantes dispoñen de equipamentos informáticos para a realización de traballos e de acceso a Internet para consultas relacionadas cos seus estudios.\nLaboratorio de audiovisuais\nO laboratorio de Audiovisuais está destinado á investigación e á docencia. Dispón de quince postos dotados con equipamentos de edición dixital.\nO laboratorio de Informática está destinado á investigación e á docencia. Dispón de vinte postos dotados con equipamentos informáticos para edición de imaxe dixital, 3D, deseño de páxinas Web e tratamento fotográfico dixital.\nTécnico especialista responsable:\nJosé Angel Zabala Maté.\nO laboratorio de Técnicas gráficas está destinado á docencia e investigación. Dispón de instalacións para gravado calcográfico, serigrafía, etc..\nAndrés Pinal Rodriguez


Vieiros: Galiza Hoxe - O alcalde de Salceda continuará coas súas actividades inmobiliarias\nO 'popular' vese "avalado" polo seu partido\nO alcalde de Salceda continuará coas súas actividades inmobiliarias\nA promotora da que é accionista puido verse beneficiada por este na concesión de licenzas municipais.\nRedacción - 20:15 10/04/2007\nTags: irregularidades municipais07 Salceda de Caselas urbanismo\nA Casa do Concello de Salceda de Caselas\nO alcalde de Salceda de Caselas (Vigo), Xosé Manuel Fernández, do PP, advertiu esta terza feira de que non deixará as súas actividades inmobiliarias, malia as denuncias interpostas contra a promotora da que é accionista, Viviendas Caselas SL, por supostas actuacións urbanísticas irregulares.\nFernández explicou que a Xunta de Goberno municipal que preside actuou en función dos informes técnicos e xurídicos do concello, ao concederlle a licenza de construción dun edificio de 32 vivendas na rúa Rosalía de Castro.\nAdemais, sinalou que tras a presentación dunha denuncia por parte dun particular -na que se alegaba exceso de altura e ocupación de espazo público-, el mesmo deu orde de precintar a obra.\n"Detrás das acusacións está o BNG"\nO alcalde de Salceda de Caselas negou ter concedido licenzas con informes desfavorábeis á empresa Viviendas Caselas, ou ter beneficiado dende o seu cargo institucional á construtora na que participa. "Detrás das acusacións está o BNG, porque estamos en época preelectoral", manifestou.\nFernández insistiu en que "non ten por que" abandonar a súa actividade nesta empresa, da que, insistiu, é "só un accionista máis", salvo que así llo pida o Partido Popular, e decida impoñer aos seus alcaldes esta condición. "Até o de agora síntome totalmente avalado polo meu partido", engadiu.\nWeb do Concello de Salceda de Caselas\nVinte e un alcaldes amarrados ao cargo desde hai case trinta anos aspiran a recuncar


Galicia, quinta comunidade que máis turistas recibiu en xuño\nGalicia foi a quinta Comunidade que máis turistas recibiu durante o pasado mes de xuño, superando a destinos como Canarias ou Baleares, según se desprende dos datos de ocupación hoteleira publicados polo Instituto Nacional de Estatística (INE).\nEn concreto, os establecementos hoteleiros galego recibiron un total de 56.875 turistas que fixeron 115.952 pernoitas. A Comunidade sitúase así como a quinta con mellores rexistros, por diante da súa posición habitual. Na comparativa interanual, a demanda en Galicia baixou un 86,7%, oito puntos menos que a media española, que caeu un 95%.\nDesde o pasado mes de maio, coincidindo co progresivo levantamento das limitacións de mobilidade, a actividade turística en Galicia está a dar os seus primeiros síntomas de reactivación. Ademais das cifras de turistas, tamén o demostra o feito de que cada vez son máis os negocios hoteleiros que abren as súas portas. En maio reanudaron a súa actividade 225 establecementos hoteleiros, fronte aos 630 que o fixeron en xuño.