Esta orde ten por obxecto o establecemento das bases reguladoras e a convocatoria para o ano 2022 da concesión de subvencións, pola Consellería de Emprego e Igualdade, Dirección Xeral de Relacións Laborais, mediante o réxime de concorrencia competitiva, co fin de levar a cabo accións de formación, sensibilización, asesoramento e fomento da prevención de riscos laborais en Galicia (procedemento TR852A).\n• Liña 1: formación e actividades de asesoramento e sensibilización en materia de prevención de riscos laborais de carácter intersectorial.\n• Liña 2: formación e outras actividades de fomento en materia de prevención de riscos laborais de carácter sectorial.\n• Todas as actividades subvencionadas deberán respectar na súa realización a transmisión dunha imaxe igualitaria, plural e non estereotipada das mulleres e dos homes, así como o emprego dunha linguaxe inclusiva, mediante o uso dunha linguaxe, mensaxes e contidos visuais que contribúan á transformación social, e afastados dos estereotipos sexistas configurados a partir dunha asignación de roles e valores diferenciados en función do sexo.\nAs asociacións sindicais intersectoriais no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia constituídas ao abeiro da Lei orgánica 11/1985, do 2 de agosto, de liberdade sindical, e as asociacións empresariais intersectoriais constituídas ao abeiro da Lei 19/1977, do 1 de abril, sobre regulación do dereito de asociación sindical.\nEsta liña ten un orzamento total de 1.000.000 euros, con cargo á aplicación orzamentaria 11.03.324A.481.1, código de proxecto 2015 00507, que se distribuirá do seguinte xeito: o 50 % para as asociacións empresariais intersectoriais e o 50 % restante para as organizacións sindicais intersectoriais.\na) As asociacións empresariais galegas sectoriais constituídas ao abeiro da Lei 19/1977, do 1 de abril, sobre regulación do dereito de asociación sindical.\nb) As organizacións sindicais con representatividade no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, tanto de carácter sectorial como intersectorial. No caso das organizacións sindicais intersectoriais poderase presentar un máximo de 2 solicitudes por organización.\nEsta liña ten un orzamento de 490.000 euros, con cargo á aplicación orzamentaria 11.03.324A.481.1, código de proxecto 2015 00507, que se distribuirá do seguinte xeito: o 50 % para as asociacións empresariais e o 50 % restante para as organizacións sindicais.\n3. Conforme o disposto no artigo 25.2 do Regulamento da Lei de subvencións de Galicia, a concesión destas subvencións queda condicionada á existencia de crédito adecuado e suficiente no momento da resolución de concesión.\n3. Accións formativas que supoñan o cumprimento de obrigas legais en materia preventiva das persoas integrantes das entidades solicitantes e, en particular, o cumprimento do artigo 19 da Lei 31/1995, do 8 de novembro, de prevención de riscos laborais.\n3. O número máximo de cursos que poden ser realizados con menos de 15 alumnos non poderá ser superior ao 15 % dos cursos que se considerasen subvencionables na resolución de concesión de cada entidade. No suposto de superarse esta porcentaxe, os ditos cursos non percibirán a subvención que lles correspondería.\n4. Durante a execución da actividade non se permitirá a ausencia de cada participante a máis dun 20 % do tempo total de duración desta. No caso de que a acción se desenvolva por módulos, non se permitirán ausencias de máis dun 10 % en ningún dos módulos.\n5. Nas accións formativas impartidas na modalidade de teleformación, a porcentaxe necesaria de realización periódica que debe realizar o alumnado para que se considere que cumpre os requisitos de asistencia é dun 80 % dos controis periódicos de seguimento da súa aprendizaxe, con independencia das horas de conexión.\nOrde do 29 de decembro de 2021 pola que se establecen as bases reguladoras das axudas destinadas a accións de fomento da prevención de riscos laborais e se convocan na Comunidade Autónoma de Galicia no exercicio 2022 (DOG nº 18 do 27 de xaneiro de 2022).\nExtracto da Orde do 29 de decembro de 2021 pola que se establecen as bases reguladoras das axudas destinadas a accións de fomento da prevención de riscos laborais e se convocan na Comunidade Autónoma de Galicia no exercicio 2022 (DOG nº 18 do 27 de xaneiro de 2022).\n1. O prazo para a presentación das solicitudes será dun mes, contado desde o día seguinte ao da publicación desta orde no Diario Oficial de Galicia. Para estes efectos, entenderase como último día do prazo o correspondente ao mesmo ordinal do día de publicación no DOG. Se no mes de vencemento non hai día equivalente ao inicial do cómputo, entenderase que o prazo expira o último día do mes e, se o último día do prazo é inhábil, entenderase prorrogado ao primeiro día hábil seguinte.\nCada entidade solicitante presentará unha única solicitude de axudas. No caso de que se presentase máis dunha solicitude, só será tida en conta aquela que se presentou en primeiro lugar, agás o recollido no artigo 3.2.b) desta orde.\n2. Todos os requisitos exixidos ás entidades solicitantes se entenderán cumpridos na data de finalización do prazo de presentación de solicitudes.\nNo caso de que algún dos documentos que hai que presentar de forma electrónica supere os tamaños máximos establecidos ou teña un formato non admitido pola sede electrónica da Xunta de Galicia, permitirase a presentación deste de forma presencial dentro dos prazos previstos e na forma indicada no parágrafo anterior. A información actualizada sobre o tamaño e os formatos admitidos pode consultarse na sede electrónica da Xunta de Galicia.\nI. Documentación acreditativa da representación legal suficiente para actuar en nome da entidade solicitante.\nII. Designación dunha única persoa responsable e de contacto co órgano instrutor, para o seguimento e control dos aspectos técnicos de todas as accións incluídas na solicitude, que se identificará no anexo I polo seu nome, teléfono e correo electrónico.\nIII. No caso das agrupacións a que se refire o artigo 14, deberase achegar:\ne) Compromiso de responsabilidade solidaria dos seus membros e de non disolución mentres non transcorresen os prazos de prescrición legalmente previstos.\nIV. De conformidade co artigo 28.3 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, non será necesario achegar os documentos que xa foron presentados anteriormente pola persoa interesada ante calquera Administración. Neste caso, a persoa interesada deberá indicar en que momento e ante que órgano administrativo presentou os ditos documentos, que serán recadados electronicamente a través das redes corporativas ou mediante consulta ás plataformas de intermediación de datos ou outros sistemas electrónicos habilitados para o efecto, agás que conste no procedemento a oposición expresa pola persoa interesada.\nDocumentación para as solicitudes de cursos e xornadas e estudos das liñas 1 e 2\n6º. Se se trata dun curso ou xornada deberá indicarse, ademais dos elementos indicados nos puntos anteriores:\n3. Vida laboral da entidade solicitante dos 30 días inmediatamente anteriores á data da solicitude, ou un certificado asinado pola persoa competente de que a entidade non ten persoas traballadoras contratadas\n4. No caso de que as entidades solicitantes leven a cabo a formación obxecto de axuda en modalidade de teleformación ou aula virtual deberán presentar como documentación complementaria unha declaración responsable de que a entidade facilitará a todo o alumnado da acción formativa os suficientes medios técnicos e didácticos, con enumeración de cales son estes medios que, ademais, como mínimo, se deberán referir á habilitación e posta á disposición dun número de teléfono e dun enderezo de correo electrónico que recolla e resolva as dúbidas, as incidencias ou os problemas de uso e manexo. Previamente á realización da actividade formativa, o alumnado achegará declaración sobre que dispón de medios técnicos suficientes para a súa realización, propios ou facilitados pola entidade, para participar adecuadamente na acción formativa.\n6. No caso das entidades que soliciten a utilización de aula virtual para a impartición total ou parcial da acción formativa, tamén deberán presentar:\n7. Se se trata dun estudo deberase xustificar a súa necesidade e o obxectivo que se pretende acadar, así como indicar o seu carácter innovador.\nDocumentación para as solicitudes de actividades de asesoramento e sensibilización dos gabinetes técnicos da liña 1\n2. Vida laboral da empresa dos 30 días inmediatamente anteriores á data da solicitude ou un certificado asinado pola persoa competente de que a entidade non ten persoas traballadoras contratadas.\nb) Unha relación das persoas que van conformar o gabinete e as funcións que vai desenvolver cada unha delas. As persoas integrantes do dito gabinete deberán ter como mínimo, unha titulación técnica de carácter intermedio en prevención de riscos laborais e deberán ter, polo menos, unha persoa con titulación técnica de carácter superior en prevención de riscos laborais.\n1. Na solicitude deberase recoller o conxunto de todas as accións solicitadas individualizado por cada unha delas no anexo II, especificando o seu custo. Indicarase se a entidade colabora no financiamento e, se é o caso, a cantidade que achegue. De colaborar no financiamento do custo total, para o caso de que se concedan importes inferiores, debe manterse, polo menos, a porcentaxe de cofinanciamento inicial.\nTodos os trámites administrativos que as persoas interesadas deban realizar trala presentación da solicitude deberán ser realizados electronicamente accedendo á Carpeta cidadá da persoa interesada dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia.\n– DNI ou NIE da persoa que, en nome e representación da entidade, solicita a concesión da subvención.\n– Certificado de estar ao día nas obrigas coa Tesouraría Xeral da Seguridade Social.\n– Certificado de estar ao día nas obrigas tributarias coa Axencia Tributaria de Galicia.\n2. No caso de que as persoas interesadas se opoñan á consulta, deberán indicalo no recadro habilitado para tal efecto, no formulario correspondente e achegar os documentos. Cando así o exixa a normativa aplicable solicitarase o consentimento expreso da persoa interesada para realizar a consulta.\nAcción solicitada (Anexo II)\nDeclaración complementaria do conxunto de axudas solicitadas para a mesma actividade e xustificación da cantidade que achega a entidade para financiar a acción (Liñas 1 e 2) (Anexo V)\nAcreditación como entidade formativa para a impartición do curso de coordinador/a en materia de seguridade e saúde nas obras de construción.


DONCOS: UNS DE MARCHA OUTROS DE MOVIDA\nPublicado por o moreno a las 19:08\nUn veciño afectado dijo...\nCaraaaaallo!!!!! Mira ti por donde cada ano polo santiago a miña cortiña menguaba, pensaba eu que serían imaxinacións miñas, por eso das tomas. Pero o carallo dontroido, era que angúns/as dedicanse a ampliar a masa agraria mentras outros delouzamos nas dequintas. Así se chega a algo na vida, si señor. Os que uns perden outros ganano.\n7 de agosto de 2007, 19:31:00 CEST\nQue non chavales que non, que esta señora ven a ser Alvira de Freixo e esta facendo os arredores en valdefoxos preque logo Sofia non tropece nos marcos.\n8 de agosto de 2007, 8:06:00 CEST\no vixiante do val dijo...\nDonme de conta, que ao personal non se lle escapa unha cara, ¡madialeva! sexa por diante ou por tras, e que conécese ben os arredores de Doncos palmo a palmo, e que co palmo será co que aberá que medir a cortiña do afectado, xa que o perecer non menguaba ca auga, que caeu na primavera.\n8 de agosto de 2007, 18:49:00 CEST\nXa falaremos......... dijo...\nE mentras uns estaban de troula, outros estaban matinando en como facer para que nas proximas elección o Bloque non consiga votos. Trala última reunión de veciños e polos collós de dous e en contra da maioría dos presentes decidiuse subvencionar (ou cando menos intentalo) o amaño como local social dun domicilio particular, cando existe un edifio que é de todos e que se podería amañar para tal fin, con moito máis espacio dispoñible e sen ter que depender de ninguén ó que o día de mañá lle dea por pechar a porta e dicir que ali non se entra.\nÓ Sr. Espín (e ós que o apoian) OLE TUS HUEVOS, si señor, e segue así, xa verás como para as próximas non te tes que preocupar polo que vote Ribadín nin polo que faga o PP. Estamos seguros de que despois desta Coedo caeu da silla coa risa.\n8 de agosto de 2007, 20:19:00 CEST\nA opinión anterior ten a sua lóxica, pero ese local e moi ben acondicionado xa o tivemos e ¿que pasou con el? Pois que si non hai unha persoa encargada, voltaría a desfacerse todo, e volta a empezar. Creo que naide de forma altruista se encargaría de abrilo e atendelo, limpalo etc etc. Si o local ten dono, a cousa cambia, xa que de unha forma ou de outra polo interes o local non se desfará. Que o dono decide un día pechar, pois que se lle vai facer, pero mellor que non ter nada creo que é. O día de hoxe non hai donde facer unha xunta veciñal, donde xuntarse catro amigos a contar un comto ou votar unha brisca. Todo o que sexa ben para o pobo, adiente!!\n11 de agosto de 2007, 12:11:00 CEST\neu tamén digo dijo...\nPois postos a falar eu digo que tamén ofrezo a miña palleira como local social, e Manuela de Román seguro que tamén ofrece o bar, que ten tanta historia como o de Veiga.\nË dicir, que se por coidalo é, tamén se lle pode outorgar unha concesión a alguén que explote o que se fixese na cooperativa e sempre seguiría sendo de todos e estaría coidado. Se poñan como se poñan, a mellor opción (agás para Veiga, claro está) é o local da cooperativa ou, se non, a miña palleira, que tamén a ofrezo desinteresadamente.\n15 de agosto de 2007, 12:46:00 CEST\nNon ten tempo dijo...\nO problema non é que ofrezas a túa palleira.O problema está en saber se tes disposición de atender esa palleira como bar todas as tardes do ano.¿Pensa alguén que é doado abrir un local, atendelo para vender dous botellíns de cervexa diarios -en agosto serán seis- e deixar o teu tempo aí para ue vaiamos a botar unha partida?Falemos claro:Veiga está xubilado agora;ten un local que cede á Asociación de Montes por 5 anos(prorrogables); atenderá o local todo o día;vai facer melloras que pagará él mesmo...¿Quen esta disposto a poñer un local e atendelo todo o día para que ganar o que deixan unhas cervexas?Deixémonos de dar voltas.Esquezamos a Clara e a determinación que adoptou. Ése é o verdadeiro atranco aquí. Sería máis sinxelo arranxar o teleclub e volver a velo caer.Se alguén se compromete a abrilo, atendelo cada día, limpalo, etc. que o manifeste e eu estarei con él.Outra cousa:Se hai subvención para amañar o café de Víctor quizáis ésta sexa de 5 ou 6.000 euros. ¿Amañamos con eses cartos o teleclub?Eu multiplicaría por 3, alomenos,os cartos necesarios para darlle unha volta decente a ese local que deixamos caer entre todos.E postos a defender o público: ¿Estamos dispostos a reclamar no concello a titularidade da escola e o seu amaño como o sr. alcalde fixo con outras escolas que todos ben coñecemos? ¿Iríamos en grupo a solicitar aquelo ao que sempre se negou? Deixemos de dar voltas tralo rabo...A invitación a abrir o teleclub, e mesmo a escola, en condicións aquí esta feita. ¿Quen entrega o seu tempo despois para vender un par de cervexas? Eu non. Téñoo claro. Se hai voluntarios, benvidos sexan!\n19 de agosto de 2007, 18:22:00 CEST\nEzton nun mar de dudaz. Ziempre zería bonito tomar un cervezo donde tan grandez actuacioz deixou bazilio, buque inzignia da múzica de zebraz, e pioneiro na fuzion doz ritmoz da montaña coz do outro lado da ponte da veiga... pero claro! A cueztion non é a múzica nin az endomenaz ezaz daz feztaz. A cueztion é zi ze vai poder fumar na palleira do voluntario ou non, porque tomar un cervezo zin un pito... eche mui duro, coño!\n21 de agosto de 2007, 4:49:00 CEST\nTamén Veiga podería atender no teleclub, se tanto tempo ten para facer obras altruistas.\n22 de agosto de 2007, 19:54:00 CEST\nSupoño que Antonio de Veiga non che está por ganar o Premio Nacional do Traballo en local alleo. ¿E tí, sí?\n22 de agosto de 2007, 23:16:00 CEST


Esta bisbarra abrangue os seguintes concellos:\nConcellos de Catoira, A Estrada, Pontecesures, Silleda, Valga, Vila de Cruces, Boqueixón, Dodro, Padrón, Rianxo, Teo, Touro e Vedra. Ten unha extensión de 1.153 ha.\nDesembocadura, dende Padrón a Catoira. Tramos medios, dende A Ponte Ulla ou Bandeira na N-525. En Bandeira, desvío a Merza pola PO-204. Entre estas dúas localidades, a fervenza do Toxa.\nPor lonxitude, o Ulla é o terceiro río galego despois do Miño e mailo Sil. Até o esteiro na ría de Arousa convértese nun variado corredor natural que recibe as achegas dunha mesta rede fluvial de afluentes como o Sar, cantado por Rosalía de Castro, e o Deza. Precisamente, nun dos tributarios deste último localízase a fervenza do río Toxa.\nUn fermoso traxecto a pé enlaza o cadoiro deste río, no lugar de Pazos, co mosteiro de Carboeiro. A dureza da pedra que aflora neste sitio provoca unha das caídas de auga máis espectaculares de Galicia cunha orballeira decote no ambiente. Entre todo o verde, o musgo non engana. Se a auga é a vida, a fervenza representa no Toxa a alegría de vivir.\nFLORA: Freixos (Fraxinus angustifolia), ameneiros (Alnus glutinosa), salgueiros (Salix atrocinerea), sanguiño (Fragula alnus), sabugueiro (Sambucus nigra) e outras especies de ribeira.\nFAUNA: Na desembocadura, aves raras como a escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus), rascón de auga (Rallus aquaticus) e outros. Peixes como salmón (Salmo salar), escalo (Chondrostoma polylepis)...


Produtores do audiovisual buscan acordos comerciais no pitching “I+P ideas para producir” | Cluster Audiovisual Galego\nInicio » Comunicación » Novas » Produtores do audiovisual buscan acordos comerciais no pitching “I+P ideas para producir”\nProdutores do audiovisual buscan acordos comerciais no pitching “I+P ideas para producir”\nEnviado por clag a Ven, 24/11/2017 - 11:29\nMáis dun cento de profesionais do audiovisual de toda España participaron, os días 22 e 23 de novembro en Santiago, na 11ª edición do pitching “I+P Ideas para producir”, organizada polo Clúster Audiovisual Galego, na busca de financiamento ou distribución para os seus proxectos. O I+P conecta proxectos de cine e ficción en distintas fases de desenvolvemento con canles de televisión, produtoras e distribuidoras de primeiro nivel e ten como obxectivo favorecer acordos comerciais para a produción ou venda de novos proxectos.\nA apertura da undécima edición deste evento correu a cargo do presidente do Clúster Audiovisual Galego, Jorge Algora, e do director da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), Jacobo Sutil, quen salientou a consolidación conseguida polo I+P ao longo destes últimos anos e o seu poder de convocatoria. Nas súas palabras, a colaboración co Clúster Audiovisual é indispensable á hora de impulsar a competitividade e a internacionalización do cine e da televisión feitos en Galicia. Neste sentido, citou diversas accións nas que se pon de manifesto esta colaboración como o propio pitching “I+P Ideas para producir”, o Conecta Fiction, as misión comerciais internacionais ou acción formativas do audiovisual, entre outras.\nPola súa parte, Jorge Algora lembroulles ás canles de televesión presentes no evento a importancia do seu papel como elementos tractores da industria audiovisual e destacou a misión do pitching I+P como nexo entre os creadores e produtoras e estas estas canles.\nOs responsables dos proxectos contaron con 10 minutos para atraer o interese de case unha trintena de executivos do audiovisual que están a participar desde onte no “I+P Ideas para producir”. Entre eles están directivos das principais canles e grupos de televisión nacionais como TVE, Mediaset, Atresmedia, #0 de Movistar+, Euskaltel e as autonómicas CRTVG, TV3, Aragón TV, RTPA e TV Castilla y León. Tamén asisten a este encontro responsables de distribuidoras de primeiro nivel como Filmax, A Contracorriente Films ou DeAPlaneta, e de produtoras de renome como La Competencia, Boomerang TV, Ánima Kitchent, Cliffhanger TV ou Portocabo.\nO secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, foi o encargado de clausurar a sesión de pitching. Durante a súa intervención, subliñou que iniciativas coma o I+P demostran que “son o talento e as ideas as que crean novas oportunidades, marcando o feito diferencial”. Ademais, Anxo Lorenzo reiterou o apoio da Administración galega, a través da Agadic, ao sector audiovisual e fixo unha mención especial á CRTVG como un ente estratéxico no desenvolvemento da industria en Galia.\nUnha oportunidade para establecer acordos comerciais\nO I+P proseguíu pola tarde coa celebración duns 200 encontros bilaterais onde proxectos e empresas poideron compartir os detalles dos traballos presentados pola mañá e iniciar contactos. Entre os 15 proxectos expostos, que resultaron elixidos entre un total de 103 traballos rexistrados nesta edición de 2017, encóntrase longametraxes de ficción, documentais, series e outros formatos para televisión.\nNesta edición o “I+P, Ideas para Producir” contou co apoio do Ministerio de Educación, Cultura y Deporte; da Xunta de Galicia, a través da Axencia Galega das Industrias Culturais (AGADIC) e o Instituto Galego de Promoción Económica (Igape), e do Concello de Santiago de Compostela. E coa colaboración da Santiago de Compostela Film Commission, a plataforma Filmarket Hub, a compañía Music Library & SFX, o festival Mundos Digitales, o Máster en Produción Xornalística e Audiovisual, as asociacións CREA e AGAG, Abanca Obra Social, e Galicia Calidade.\nA narrativa transmedia protagoniza un foro no marco do I+P\nA undécima edición do “I+P Ideas para producir” arrancaba onte en Compostela cun foro sobre “A nova narrativa das series transmedia”, inaugurado por Jorge Algora e Marta Lois, concelleira de Igualdade, Promoción Económica e Turismo de Santiago. Durante a sesión, moderada polo director do festival Mundos Digitales, Manuel Meijide, os panelistas abordaron desde diferentes perspectivas a evolución experimentada nos últimos anos polo transmedia como estratexia ata chegar a converterse nun universo propio.\nUn panel de expertos constituído polo guionista e produtor Javier Olivares, creador, entre outras, das series de éxito “El Ministerio del Tiempo” (TVE 1) e “Si fueras tú” (RTVE); Roberto Pérez, CTO e fundador de Future Lighthouse, estudio madrileño encargado de desenvolver o proxecto de realidade virtual de “El Ministerio del Tiempo”; e Julio Casal, CEO de Ficción Producciones, compañía galega responsable de títulos como “Tutú”, “Hospital Real”, “O Códice”, “Augasquentes” ou “Meñique”.


Seis alcaldes reclaman investimentos inmediatos para o Gran Hospital de Montecelo – NOTICIAS DE BARRO\n19 Xaneiro 2017 Concello de Barro Deixar un comentario\nO presidente da Federación de Veciños Castelao, Juan Manuel Loureiro, indicaba que o orzamento previsto pola Xunta de Galicia para o Gran Montecelo durante este ano só contempla unha partida dun millón de euros, unha cifra que considera insuficiente para afrontar este proxecto e reclama un compromiso firme por parte do Parlamento Galego adiantando os prazos para que o Hospital conte coas melloras canto antes. No mesmo sentido manifestábase o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores que sinalaba que grazas ao movemento social reivindicativo logrouse deter o proxecto de Monte Carrasco e realizou un chamamento para que se axilice o proxecto de Montecelo para colocar a Pontevedra como unha área sanitaria de primeira. Pediu que non se baixe a garda e reúnanse o máximo número de firmas para que a iniciativa leve a cabo canto antes.\nFernández Lores fixo referencia ao xerente do Complexo Hospitalario de Pontevedra, José Manuel González, indicando que xa cambiara de opinión en varias ocasións respecto da ampliación de Montecelo “como carece de personalidade, cambia segundo lle manden”.\nINFORMACIÓN COMPLETA, PREME NO ENLACE:\n← Boletin de emprego PONTEemprego nº 206 de data 18/01/2017\n«¿Frío? Que vou ter eu frío aquí se traballei alá na Antártida» →


2020, o ano da pandemia, foi un ano cheo de moreas de cambios a todos os niveis. Para a Unión Europea supuxo, ademais, unha verdadeira proba de fogo que demostrou como a construción europea avanza nos momentos de maior crise. Malia as súas limitadas competencias en materia sanitaria, puxo todos os medios ao seu alcance para coordinar as respostas nacionais e loitar contra a expansión do virus por Europa tratando ao mesmo tempo de preservar o liberdade de circulación de persoas, mercancías e servizos.\nNa FGE centramos os nosos esforzos en analizar e explicar en Galicia o papel da UE nesta crise, especialmente na resposta económica que comezou a fraguarse en 2020 e que hoxe estamos xa moi preto de vela materializada. Co obxectivo de entender o alcance do novo instrumento temporal de Recuperación Next Generation EU aprobado polos lideres europeos no mes de xullo, organizamos cinco encontros en outono entre o vicepresidente segundo e conselleiro de Economía, Francisco Conde, e diversos altos cargos das institucións comunitarias. Nun plano máis técnico, organizamos tamén 14 encontros virtuais entre a Comisión Europea e a Xunta de Galicia para explicar as políticas europeas que guían esta recuperación. Estas reunións, sumadas á análise da FGE, contribuíron a que a Xunta estivese mellor preparada para poñer en marcha Next Generation Galicia, a canle pola que a Comunidade quere optar aos fondos europeos de recuperación e aproveitar así a oportunidade que supoñen para a transformación económica e social.\nPor outro lado, 2020 foi, tamén, o principio da dixitalización da FGE. Co pulo dado pola pandemia, aumentamos a nosa participación nas redes sociais, comezamos a deseñar un novo portal web e puxemos en marcha un novo boletín dixital informativo. Con este uso reforzado dos medios dixitais, aumentamos, por un lado, a nosa visibilidade, e, por outro, chegamos a máis xente coa nosa información europea.\nConsecuencia desta dixitalización é que por primeira vez abandonamos a Memoria de Actividades en papel e agora presentámola nun formato dixital que mellora a súa difusión e consulta en liña. Presentámola dous formatos:\nMemoria web 2020\nMemoria-Fundacion-Galicia-Europa-2019 GAL_INT (003


A AGA concede a Xavier Villaverde o premio “Fernando Rey” e a sala Númax o premio “José Sellier” | Academia Galega do Audiovisual\nMarga Pazos e Xosé A. Touriñán serán os presentadores da gala dos premios Mestre Mateo que o vindeiro sábado, 23 de abril, terá lugar no Pazo da Ópera da Coruña para repasar o mellor da produción audiovisual galega do pasado ano. A gala, que estará dirixida por Xaime Fandiño, recordará que hai 100 se estrenou o primeiro filme galego, Miss Ledya, e desde esa conmemoración e con humor contar como é o mundo audiovisual galego na actualidade e reivindicar os seus aspectos propios. Desde este punto de partida, a gala repasará algunhas das circunstancias do sector no país. Marga Pazos e Xosé A. Touriñán combinarán na presentación dous caras do sector audiovisual, a información e o entretemento, coas súas linguaxes respectivas e complementarias desde o punto de vista do espectador. A gala contará con unha banda de música formadas por alumnas da facultade pontevedresa de Comunicación que forman parte da chamada Xeración Xabarín. Ademais, será a primeira vez que profesionais das actividades técnicas do audiovisual participarán na entrega dos premios.\nDurante a Xuntanza dos Nomeados, que se celebrou en Cambre, ademais de dar a coñecer os presentadores e o argumento central da gala dos Mestre Mateo, a Academia Galega do Audiovisual deu a coñecer os dous premios que concede a súa directiva. O premio de honra “Fernando Rey” e o premio especial “José Sellier”. O primeiro dedicado a recoñecer carreiras no sector audiovisual e o segundo a premiar iniciativas salientables no mesmo sector.\nA AGA concedeu o premio “Fernando Rey”, ao director de cine e vídeo, Xavier Villaverde, por ser un dos pioneiros no renacer do cine en Galicia desde os anos oitenta.\nO “José Sellier” foi concedido á Númax, o cinema, librería e laboratorio de produción aberto en Compostela hai pouco máis dun ano, herdeiro dos cines de arte e ensaio. A cooperativa foi avalada economicamente para a súa apertura por cerca de 200 persoas e ten unha programación con cine en versión orixinal subtitulada na que se poden ver estreas recentes de cine de pescuda. Nos trece meses de funcionamento pola sala pasaron máis de 30.000 espectadores”.\nMarga Pazos: “Para os espectadores pode ser sorprendente ver a presentadora dos informativos presentando unha gala, para min tamén é unha sorpresa, pero me explicaron que este é un sector con moitas parceliñas e que hai que ir rebaixando os marcos”.\nXosé A. Touriñán: “Gustaríanos facer unha gala dinámica, rápida e divertida, pero xa sabemos que non vai ser pero a clave está en que os suban a recibir os premios sexan dinámicos, rápidos e divertidos, o resto poñemos decoración”.\nXavier Villaverde: “Se un quere ter unha mirada propia, o primeiro que ten que coñecer e como é o pasado, ten que ver moitas obras dos demais”. “Cando eu comecei había un equipo de xente da Xunta, Manolo González ou Luís Álvarez Pousa, agora boto de menos ese apoio a quen fai cine porque os cineastas non somos como escritores, con escribir non nos chega”.\nRamilo Ledo (Númax): “Temos as previsións iniciais desbordadas porque cando comezamos hai uno ano, no esperabamos ter 30.000 espectadores e 700 abonados”.\nCarlos Ares (presidente da Academia): “Arredor dos premios a Academia quere facer moitas cousas, queremos que a participación das mulleres sexa cada vez maior no audiovisual galego, desde a propia gala dos Mestre Mateo”.


"Capitán Araña" de Rafael Lema, por entregas, no Día das Letras Galegas - Adiante Galicia\nCo gallo do Día das Letras deste ano editamos a versión dixital da primeira novela en galego de Rafael Lema, «Capitán Araña», publicada no ano 2000 e con dúas reedicións no 2003 e 2007, con cerca de 5.000 exemplares vendidos. Unha novela de aventuras mariñas, de piratas, que tería continuidade con «Crónicas corsarias» e «O tesouro da corsaria», ambas en Tambre-Edelvives.\n«Capitán Araña» conta con 11 capítulos que serán publicados neste medio por entregas seguindo a tradición da época dourada do xénero. Este é o primeiro episodio «A Pousada do Corvo».\nA POUSADA DO CORVO\nOnde eu nacín os invernos eran longos coma os fío dos ventos que espeluxan o mar, as noites semellaban una boca de lobo, de rompente. E a chuvia non nos deixaba en todo ano. Aqueles veráns, todo nordés, tan curtos,cando os gaiteiros do lugar da Devesa baixaban polo camiño do Porto da Señora cara á casa do fidalgo, a Pousada do Corvo, acompañados do romeiros en carros, andando ou a cabalo.\nO meu nome é Roi. Nacín no ancoradoiro de Sabadelle, a poucas millas do cabo Vilán. O meu pai era labrego e traballou as terras do fidalgo do lugar, o bo Don Gregorio o Vello, que Deus o teña na gloria pois a el lle debo saber ler e escribir e ao seu abeiro nunca faltou una cunca de caldo de verzas. Arrimado a un porquiño do ano criado, faciamos vida. O meu pai non tiña de seu máis ca un pobre cabanote e unha forte e preciosa voz, coa que xuntaba aos baleeiros biscaíños e a os pescos de Camelle a carón da pousada de Don Gregorio, onde entrei a axudar cando aínda non lle chegaba ca punta do nariz ao mostrador de boa madeira de riga.\nNon era sitio de paso mais non había outra fonda en todo mar de Reira, anaco de costa brava entre Traba e o Vilán. Chamábana a Pousada do Corvo polo paxaro negro que tiña pendurado dun farol na mesma porta de dobre folla verde. Farol e corvo foran un correo da Súa Maxestade esnaquizado preto de alí, nuns cons. E daba o negocio algún real que xuntado a unas terras aforadas a Andrés de Amil, apoderado do conde de Altamira, e a algo de gando facían do amo home de bens naquela costa de pobres mariñeiros.\nO noso pequeno portocelo non era gran cousa,pois os veleiros atracaban na ría, en Camariñas, ou entraban ao interior dela, á vila de Porto, lonxe dos ataques dos enemigos da nación. Aquí malamente se vían máis barcos cos arrastrados polo temporal ou as traíñas dos homes que andaban á balea.\nEra o meu lugar un pobre casal coa súa fonda de postas da antiga calzada da costa, a nosa casa e mais a do muiñeiro Vito que tiña a muller máis mentireira que nunca vin, dous fillos mozos e unha casadeira.\nÁ outra beira do esteiro estaba Camelle, unha ducia de casas da altura dun remo onde vivían mariñeiros. Na pousada do meu lugar de Sabadelle eran fixos Vito, sempre coa pipa de tabaco prendida sentado nun bambán que el fixera, tamen o cabreiro Óscar,medio que non era ben por unas febres, e o valente Amadeo do Tosto,que viña xogar ao truco co seu corno de óso de balea no cinto. Estouno vendo, alto, robusto, ben formado, co aire das xentes loiras daquel brazo de costa. El ensinoume a pescar boas barbadas e sargos. E a muller do muiñeiro díxome como se lía a man e as borras nunha cunca, poque era carteira e visoira á parte de ter un ollo tan enrugado que se lle tiña por falto.\nUn curmán do conde de Altamira chegou un día á vila de Porto, cabeceira do noso concello, a unha legua da niña pequeña aldea da costa. Era oficial do exército, capitán do rexemento do Partido Xudicial de Vimianzo, que dispuña de licenza para dous meses e viña pasalos na vila, nas torres de Cereixo, que eran de seu curmán, o noso señor. E foi na feira de Porto onde o crego Don Basilio, amigo da casa e párroco local, lle presentou o capitán a Don Gregorio, o pousadeiro, e ao meu pai. Desde ese día os catro compartiron partidas de caza e boas caldeiradas na pousada.\nVendo eu aquel oficial, entroume a afección a ser soldado. A Coleta poirenta, as alas de pichón e correaxes brancas cruzadas sobre o peito, a xarreteira dos valentes da provincia de Santiago que El-Rei Carlos admiraba polo seu valor no combate e nunca abandonaren o posto nin contra un cento de fusís.\nO soldado falaba como se lle saísen fíos de prata por entre os dentes. Contaba arremangado sobre a mesa que tendo boa conduta, valor e un pouco de fortuna non había razón para arrancar torroñas nas terras doutros, que un simple fillo de artesán vilego ou aldeán podía chegar a suboficial. Un pouco de resolución e con cinco anos de servizo librando batallas tiña no lombo a xarreteira. Non sendo nobre un galego podía ser capitán e ver o mundo tan grande como era. Acadar os países deses bergantíns que pasaban polo mar adiante cos nomes inflados como velas o vento.\nDaquela eu pouco podía facer entre os homes pois era tan pícaro que non valía para moito. E así as maís das veces aturaba das ovellas do amo xunto as súas fillas, que me tiñan coma un irmán. Outro non coñecían, xa que o fillo varón da pousada andaba na guerra no reino de Napolés, e polo mundo adiante levaba moitos anos. Segundo dicía o señor Gregorio, os seus fillos levaban no peito unha cadea cunha serpe verde, a marca da casa, igual o escudo armeiro que estaba gravado na porta da posta. Seica llo dera un rei a un tataravó que loitara contra o pérfido Drake e fora nas expediccións de Sarmiento os mares do sur. Ou cun tal Hernán de Lema, que entrar con Cortés na capital dos aztecas. Algo díso lle oíra o fidalgo. Unha historia así, tan vella coma o mundo.\nA niña nai non tiña moita saúde xa entón e deixara de ter fillos desde a morte de Luís, que durou uns meses. Pero facendo queixos, tecendo e palillando, quero eu que non había na campá de Porto muller coma ela. Do meu pai pouco podo contar. Embarcou sen nada dicir co capitán e foi combater a América.\nChegou anos despois tísico e con feridas por todo o corpo para morrer e ser soterrado no vello cemiterio da Grixa. Pero uns pesos de prata troxera nunha arca mariñeira que vira moito mundo e aínda conservabamos na casa coma un tesouro, que nos falaba del e das súas aventuras polos campos e mares de terras alleas, unha arca de madeira moi grande que gardaba as súas roupas de soldado; unha arca que tiñamos á man dereita entrando pola porta de dobre folla no que sentaba cando tiña gana de soñar con andar á balea arpoando aqueles colosos que viñan marcados con trapos e arpón ao Porto da Señora, e alí enriba del sentía un forte arrepío de luz, de lume, coma unha chamada na noite cheirando a salitre e argazo, un ouveo de Olga e de barullo de olas na borraxeira do luscofusco. O meu pai coa súa arca de soldado estivo a carón do do xeneral Washington, un xigante de pés grandes e mans coma pés, casaca azul con voltas de pel e unha escarapela negra. Co mariño Paul Jones e co xeneral Wayne.\nTomou parte en moitas batallas integrado nos cuadrilleiros do gobernador Gálvez pola Florida adiante, baténdose en Baton Rouge xunto ao veciño Pardiñas, que era oficial. Este Pardiñas, agora nobre e rico mercador, bo cirurxián, ao volver canso e vello ao lar consegiu patente do corso para o seu fillo Ambrosio, que tornou ás Indias cun barco armado. E outros do Porto e Corcubión tamén se botaron o mar a loitar co inglés e facer botín auspiciados pola Coroa.\nNon despois da súa volta moito non durou o meu pobre pai, mais si o suficiente para abrirme os ollos coma pratos con tantas historias e botarme no peito a febre da navegación. A miña naiciña ficou medio cega da vista dende que me naceron os primeiros pelos baixo a nariz. Foi así que Don Gregorio o Vello me adoptou coma un fillo máis, aínda que según vivindo coa miña nai na casa de sempre, algo afastada da pousada. Esta casa era coma unha atalaia desde onde divisaba os navíos de toda a nación polos carreiros do mar.\nNaqueles días nunca me deixaba, nin a sol nin a sombra, Mariña, a mais nova das fillas do fidalgo. Ao abrente do día ía por ela á tenda, levabamos as ovellas ao paisal e pasábamos a mañá polas campías. Asi da amizade da nenez foi nacendo algo máis, o desexo de estar sempre xuntos, sen despegarnos. Por iso a ela lle daba pena e baixaba os verdes ollos, os cabelos loiros cando eu falaba de servir a El-Rei nunha fragata das que arrimaban á vila e chegar ás illas do Rei Salomón, a Veracruz, Maracaibo, Darién; a tantos sitios cos que soñaba desde que aquel capitán luminoso, tal un santo dos libros, baixara do cabalo na pousada e me dera un real e un cuarteirón de chocolate.\nPero no tempo que comeza a historia que vou contar só tiña quince e ela dous anos menos. Idade de soñar. O mundo andaba revolto, o século rendido e o noso rei, Carlos IV das Españas, loitaba contra os revoltosos de Francia pola defensa da relixión católica e do país.\nNa pousada ocorría que polo tempo do sal viña o señor Suárez da vila con zorras de bois a cargar e naquela semana había trafego de xalleiros, arrieiros das montañas, que gastaban o carto mentres o barco das sacas abalaba no ancoradoiro. O señor Ricardo Suárez, bo cliente da casa do amo, era home de confianza do rico comerciante porteño Mazaeda e daba moitos pesos a ganar nas descargas. Era nestas ocasións cando Don Gregorio me reclamaba para despachar e alí diante dun mostrador fun coñecendo xente boa e mala pero sobre todo aprendín a escoitar.\nUn día o señor Ricardo chamoume a un lado e díxome se quería ir con el á cidade. Nunca tal dixera. Morría por ver mundo. O señor era home calado e cabal, duns trinta e pouco anos, ben alto e corpachudo, gustaba moito da augardente e do molete e falaba algo fungando, coma unha buguina. Sentaba mirando os homes estibando. Con anteollo de bronce tedesco que abría en tres pezas miraba o mar afastado.\nEu sempre fun aberto, aprendera a pescar á bolina e ao liñol cos mariñeiros do mar de Reira, con Serafín de Ríos e Amadeo do Tosto. O mellor gaiteiro da redonda, Xaime da Devesa, inicioume co punteiro. ¡Boas pezas lle teño dado ás ovellas monte arriba! Todos os do lugar ben me querían. E do señor Suárez tamén me fixen querer polo bo servizo que lle prestaba. O amo deixoume ir na viaxe non sen antes darme unha moeda para que mercase algo que me enchese o ollo.\nFun á vil aco señor Ricardo, pasei a noite na súa casa mirando o embarcadoiro, onde o río xa era mar feito. Alí tiña el un bergantín amarrado polo pescozo, preparado para ir ao comercio de Cádiz. Cando veu o día, o señor sacoume das pallas e collemos a dilixencia que os seus amos, os Mazaeda, enviaban sempre cos recados e pasaxe a Santiago. Antes almorzamos leite, queixo e touciño na compaña do crego Basilio e do seu mordomo. Os catro collemos o camiño real por entre as montañas, os dous últimos dentro da carruaxe, eu e o señor Ricardo coas cinchas dos cabalos. Levabamos o encargo dunha nova campá para a parroquia. Xa na tarde vin brillar o sol nas torres da catedral de Compostela.\nNa cidade mentres os demais arranxaban o trato co campaeiro, eu merquei unha boneca de trapo. O señor Ricardo botoume unha buxaina no peto de agasallo. No camiño de volta comezara a pingar, logo maleou o tempo e veu o vento, máis ben un vento húmido.\nAntes de chegar á ría, onde comeza a baixada do camino real, pararon o carro. Xente armada do camino real, pararon o carro. Xente armada. Presentouse o sarxento Bermúdez do Castelo do Soberano, que gardaba a ría, con dous soldados e unha besta. O crego baixou da carruaxe e o oficial achegouse a el envolto nunha capa:\n-Unha traxedia, reverendo. ¡Piratas!\nArtículo anteriorLocalizan falecida a moza desaparecida en Carballo\nArtículo siguienteActualización casos coronavirus Costa da Morte. Martes 17 de mayo de 2022


Historia | Escoliña de Vilar\nO concello de Negueira de Muñiz sitúase no Val do río Navia, illado xeográficamente por mor da súa ubicación no mapa e da ausencia de vías de comunicación.\nConfórmano 17 vilas que se atopan a ámbalas dúas ourelas do encoro de Salime, que anegou parte das vilas nos anos 50, e deixou a ourela oriental sen as canles de comunicación que posuia de vello. A súa altitude vai dende os 250m ata os 1300m do pico máis alto do concello, o Busbeirón.\nAs riquezas propias deste val eran e son moitas, nun entorno natural privilexiado, cunha gran riqueza patrimonial entorno á alimentación (horreos, cortíns, curripas…) e á ordenación do territorio (muros de separación entre leiras, brañas…). O clima permite a este val situado na alta montaña lucense gozar de amplia tradición de horta, froita, viño, castaña… a súa altitude e a floración escalonada convírteno nun paraíso melífero.\nNa actualidade é o concello de Galicia con menos habitantes, no último censo 214, ainda que nos anos 50 superara os 1000.\nAdemáis da emigración a América e a posterior guerra civil, o illamento que supuxo a construcción do encoro fixo inviables as economías das aldeas, e @s veciñ@s víronse na obriga de deixar as súas casas, moit@s del@s foran agora ás colonias do Arneiro e o Pumar na Terra Chá lucense.\nTralas décadas de despoboamento, a finais dos 70, gracias a unha persoa que participou do maqui durante a posguerra, un grupo de rapac@s de ideas libertarias viñeron a asentarse neste val para vivir en comunidade; isto supuxo a recuperación das vilas e o comezo dunha presenza que perdura hoxe en día.\nDende aquela ata agora xa pasaron 40 anos, e a vida nesta ourela do Navia, como no resto, tivo unha evolución e transformación de seu. Houbo intres nos que a poboación aumentou ata o punto que chegou a existir unha escola e outros nos que prácticamente ficaron valeiras. Por sorte agora asistimos a un crecemento na poboación, traendo consigo a motivación de participares de proxectos comunitarios e de medrar na natureza.\nO concello de Negueira de Muñiz, que existe como tal dende o 1929, leva o seu nome en referencia a Jose Antonio Muñiz Alvarez, un retornado das migracións a América, onde cultivou unha conciencia de pobo galego e a necesidade da cultura e a lingua como bases para o desenvolvemento do seu concello.\nPromoveu a autonomía e a xestión xunto @s súas veciñ@s na construcción da escola de Vilar de Ernes, escola que, aínda que se chegou a construir, nunca se puxo en funcionamento.\nRecuperando as inquedanzas de Muñiz e as nosas propias, propoñémonos hoxe a rehabilitación deste edificio. A intención é procurar un espacio educativo e social.


Aumenta a demanda de vacinas da gripe\nNon hai problemas de abastecemento para esta campaña\n23 de Outubro, 2020 - 02:15 h. | Publicada por Radio Fene\nEste é un ano de demanda especial da vacina da gripe, algo xustificado por teren insistido as autoridades sanitarias na necesidade extraordinaria de facelo a causa da coincidencia coa Covid19. Con respecto ao ano pasado, aumentou a demanda dos usuarios nun 6%.\nA campaña da vacina da gripe botou a andar hai uns dias en Galicia e pechará o 31 de decembro. O Xefe do servizo de control de enfermidades transmisibles da Consellería de Sanidade, Xosé Antonio Taboada, recomenda calma á hora de pedir cita para a administración da vacina para así dar prioridade aos colectivos de maior risco. A demanda está a ser moito maior que a do ano pasado, daí que as listas de agarda nas diferentes áreas sanitarias vaian aumentando e se sitúen xa nalgúns casos no mes de espera. Este ano a demanda supera en seis puntos a do ano pasado nestas mesmas datas. Xa se administrou tamén a mais de 5000 sanitarios.\nA presa por vacinarse explícase pola situación sanitaria que estamos a vivir, xa que se intúe que a coincidencia da gripe coa Covid19, podería agravar os síntomas. En palabras de Taboada, dispoñemos xa de datos do hemisferio sur, que falan de que esa casuística pode duplicar a mortalidade. “É lóxico que nesta coincidencia a sintomatoloxía sexa máis virulenta”. Asegura Taboada que non hai problema de desabastecemento de vacinas porque a Xunta ten doses suficientes en stok. Outra cousa é que puntualmente podan acabarse as existencias en calquera dos 900 puntos de vacinación, pero serían repostas sen problema.\nAdminístranse este ano dous tipos de vacina, obedecendo ao nivel de risco dos distintos grupos. Para os maiores de 65 anos dispénsase unha de maior protección, por tratarse de persoas co sistema inmunitario mais feble. O pico da gripe agárdase para primeiros de xaneiro, segundo as autoridades sanitarias. Non está de mais lembrar que é preciso pedir cita previa en internet ou telefonicamente co centro de saúde correspondente, para así axustar mellor os horarios e evitar aglomeracións nas consultas de enfermería.\n(Na imaxe recente, entrada ao centro de saúde de Fene)


Foro Social de Ferrol Terra 2011: Merche Díaz López\nMerche Díaz López\nMerche Díaz López, San Xurxo – Ferrol 1958, traballadora do SERGAS, sindicalista, membra da Plataforma pola Defensa da Sanidade Pública.\nFoi presidenta da Xunta de Persoal (comité de empresa) da Área Sanitaria de Ferrol entre o anos 1987-1991 polo Sindicato Galego da Sanidade SGS, e volta ser presidenta da Xunta de Persoal da Área Sanitaria de Ferrol, pola CIG, nos últimos anos, desde o 2007 até este 2011 que deixa de se-lo.\nParticipa no movemento político nacionalista galego durante varias décadas.\nContinua a desenvolver o seu traballo no hospital A. Marcide e segue sendo delegada sindical da CIG.\nLoitadora incansábel polos dereitos das traballadoras e traballadores da sanidade e na defensa dunha sanidade pública de calidade. Agora é membro e participa na Plataforma pola Defensa da Sanidade Pública de Ferrol é en SOS Sanidade Pública.\nParticipa dende fai máis de 30 anos en diversos colectivos na defensa dos dereitos da muller, pola igualdade entre mulleres e homes e no eido social a favor dos máis necesitados. Alí onde teña lugar unha mobilización ou unha loita xusta na defensa da clase traballadora, ou na defensa do medio ambiente ou do patrimonio, esta a súa presenza.


Vieiros: Galiza Hoxe - Excelente debut de Óscar Pereiro no Tour de Francia\nRemata 21º, a 37 segundos do primeiro\nO ciclista suízo Fabian Cancellara gaña a etapa prólogo da rolda francesa. O galego, malia non contar para moitos, superou á maioría dos "favoritos".\nRedacción - 11:30 08/07/2007\nTags: Óscar Pereiro prólogo Tour de Francia\nÓscar Pereiro, no prólogo deste sábado en Londres\nO corredor suízo do equipo danés CSC, de 26 anos, Fabian Cancellara gañou este sábado a etapa prólogo do Tour de Francia, disputada polas rúas de Londres, marcando un tempo de 8:50 minutos. É a segunda vez que Cancellara consegue o triunfo nesta xeira, logo de facelo hai tres anos en Liexa.\nO até o de agora vixente campión do Tour, o galego Óscar Pereiro reivindicou o seu papel de favorito -que lle negan os medios de fóra de Galiza, e mesmo algúns do país-, realizando unha extraordinaria etapa.\nPereiro rematou o percorrido a tan só 37 segundos de Cancellara -campión mundial de contrarreloxo- e conseguiu situarse na posición 21ª da clasificación. Ademais, o galego sacoulles aos españois Alejandro Valverde e Carlos Sastre unha vantaxe de 6 e 19 segundos, respectivamente.\nPereiro, mellor que a maioría de "favoritos"\nEstes dous últimos, xunto co kazako Alexandre Vinokourov -que rematou sétimo a medio minuto de Canceralla, e sete segundos antes que Pereiro- son os que segundo a maioría dos medios de comunicación teñen máis posibilidades de subir ao máis alto do podio nos Campos Elíseos.\nEste domingo dispútase a primeira etapa entre Londres e Canterbury, no condado de Kent, que conta cunha extensión de 203 quilómetros.\nMáis información na páxina oficial do Tour de Francia.\nPercorrido do prólogo deste sábado polas rúas de Londres\nPercorrido da xeira deste domingo


Uncategorized – lardeunta\nXORNADAS IRMANDIÑAS 2022 : XOAN BRANCO\nXORNADAS IRMANDIÑAS : XOAN BRANCO\nComo preludio da Feira Medieval, a Asociación ven de organizar unhas xornadas previas ao inicio da Feira poñendo en relevancia unha figura senlleira da época medieval da vila, para afondar no coñecemento del por parte de toda a cidadanía. neste ano a figura homenaxeada é a de Xoan Branco.\nUn completo calendario para poñer en valor a figura deste Irmandiño que foi figura determinante nas revoltas que condicionaron o Betanzos medieval.\n26/06/22 domingo 12:00h. Palco Música Andaina guiada polo Betanzos Medieval\n27/06/22 luns 20:00h. Salón Azul conferencia “O espiritu revolucionário de Antolin Faraldo” por Dani Seixo\n28/06/22 martes 20:00h. Biblos presentación do libro coa obra teatral de Maria Xosé Lamas “Un corvo en Caldaloba”\n29/06/22 mércores 20:00h. Salón Azul recital poético de vári@s poetas: “Recital poético Irmandinho”\n30/06/22 xoves 20:00h. Biblos conferencia de Fran ZABALETA, autor do libro “Xoán Branco e a grande revolta Irmandinha”\nSketch teatral na Feira Medieval adicado á figura de Xoan Branco\nBranco é citado polos documentos da época como deputado, representante ante o rei, capitán xeneral e, fundamentalmente, home honesto e cabal, amigo dos pobres e preocupado polos abusos dos señores. Aparece na memoria colectiva derrubando fortalezas, ordenando o axustizamento de malfeitores e acudindo ante o rei Henrique IV en representación dos irmandiños. Foi quen de agrupar a labregos, burgueses, artesáns, mercadores e cregos na defensa da paz e o bo goberno. A súa morte, tras a derrota da Irmandade, está rodeada de misterio. As fontes afirman que «o mataron», aínda que sen especificar quen nin en que circunstancias. A súa memoria perdurou no imaxinario popular como exemplo de home xusto e defensor dos humildes.\nA gran revolta irmandiña\nA gran revolta irmandiña segue a ser a gran descoñecida da nosa historia como país. Xeralmente, coñécense de forma superficial os feitos, mais permanece no esquecemento o seu alcance e a súa trascendencia. Pois a revolta supuxo a fin da cabaleiría medieval en Galiza e abríu as portas á idade moderna. A revolta dos irmandiños, coa súa capacidade para erguer a todo un pobo contra das inxustizas e arbitrariedades da nobreza, é un acontecemento que expresa como poucos a forza da unidade nuns viláns sometidos a un sistema social tan brutal como inxusto. Por méritos propios, forma parte dese reducido conxunto de xestas das que a humanidade enteira debe sentirse, con razón, orgullosa. Pois, ao cabo, a gran revolta irmandiña non é sino un chanzo máis na procura da liberdade e a dignidade humanas.\nA presente obra só ten unha pretensión: achegar, a través da figura dun dos impulsores deste movemento, aqueles trascendentais feitos dos que os nosos antergos foron protagonistas. Porque neles, nos sucesos deses anos, alenta o mellor de nós como país.\nAutor lardeuntaPublicado o Xuño 25, 2022 Xuño 25, 2022 Categorias Uncategorized\nLumeiradas 2022 no Lar de Unta\nDIA 23/06/2022 LUMEIRADAS – 20:00 horas.\nVolvemos retomar as Lumeiradas tradicionais do Lar de Unta.\nEsta ano celebrarémola o 23 de xuño de 2022, sendo como é festivo galego o día seguinte.\nPreparación do lume por parte dos socios que se apunten. Os socios que estean dispostos a colaborar na preparación poden poñerse en contacto coa directiva.\nSardiñada aberta a socios e invitados (haberá pan, churrasco e sardiñas así como viño e auga). Outro tipo de bebidas (cervexa e refrescos será de pago).\nCusto de 5€ para socios\n(10 € para non socios)\nSOCIOS PODEN APUNTARSE ANTES DO 15 DE XUÑO AS 23:00 horas\n(18 de xuño para non socios sempre que haxa prazas libres -informarase o 15/06-).\nVémonos o día 23.\nAutor lardeuntaPublicado o Xuño 5, 2022 Categorias Uncategorized\nXosé Ramón Pena presenta o seu libro “En tempo de desconto en Betanzos”\nhora: 18:30 h. Visita ao Lar de Unta. Local da Asociación.\nhora: 19:30 h. Presentación Oficial en Betanzos do libro “En tempo de desconto”. Libraría Biblos.\nO vindeiro martes día 07 de xuño de 2022, a Asociación Lar de Unta, ten a ben organizar a visita do escritor betanceiro Xosé Ramón Pena quen presentará o seu novo libro “En tempo de desconto”.\nO acto comezará cunha visita á nosa Asociación ás 18:30 horas, á cal estarán convidados todos as socias que queiran asistir. O escritor procederá á entrega e sinatura da súa nova obra adicada ao Lar de Unta, cunha breve presentación.\nPosteriormente ás 19:30 horas, no local da libraría Biblos, procederase á presentación oficinal na nosa vila da obra “En tempo de desconto”, presentando o acto a nosa socia Chus Ansede, contando co propio autor así como coa directora comercial de editorial Galaxia, Tati Mancebo.\nEste libro de relatos é un mollo de historias que poderían ser en si mesmas partes dunha novela que as transita e atravesa e onde os personaxes, atrapados na vida, atropelados por ela, gobernan como mellor poden o seu destino. Coma as vías dun tren que nos leva, pero que non se sabe cara a onde, os que viven nestas historias veranse guiados por horizontes sorprendentes e inesperados que lles farán aceptar derrotas, gañar batallas e, en definitiva, vivir. Xosé Ramón Pena fainos viaxar, ademais, por un pasado posible, non por ficcionado menos verdadeiro. Un libro perfecto nos seus tempos, no soño ao que nos convida e polo xogo que, palabra a palabra, maxia da linguaxe, nos propón e nos reta. Un libro magnífico.\nAutor lardeuntaPublicado o Maio 31, 2022 Xuño 5, 2022 Categorias Uncategorized\nEntroido 2022 no Lar de Unta\nComo primeiro ano tras a pandemia, no Lar de Unta celebraremos o Entroido.\nO luns día 28/02/2022 ás 18.00 horas celebraremos un obradoiro de orellas e filloas.\nA partires das 20.00 horas invitamos a todas as socias e socios a participar na degustación das mesmas sendo indispensable presentarse disfrazados.\nAutor lardeuntaPublicado o Febreiro 16, 2022 Febreiro 23, 2022 Categorias Uncategorized


"As tres Rosalías", un texto de Pepe Barro - Fundación Rosalía de Castro\nInicio / Que facemos / Actualidade / “As tres Rosalías”, un texto de Pepe Barro\nPepe Barro é deseñador, foi comisario da exposición ‘No principio foi o verso: Rosalía de Castro’ e é o autor do proxecto de renovación museográfica da Casa-Museo Rosalía de Castro.\nMoito atrevemento é sen dúbida que un deseñador gráfico veña falar de imaxes á Casa de Rosalía, á casa que no noso país vén a ser o templo da palabra. Moito atrevemento é, digo, porque nunha cultura especialmente logocéntrica, que ten a palabra como signo e símbolo do país que somos, a imaxe carece de interese intelectual para a inmensa maioría da minoría culta e os que nos dedicamos a construir ou alindar imaxes somos considerados en xeral coma seres irreflexivos, quizais intuitivos e, no mellor dos casos, adornados por algunha calidade irracional que en ocasións nos fai acreedores ao apelativo de artistas.\nMesmo así, como deseñador gráfico e colaborador desta Casa, quixen vir hoxe aquí para salientar que o maior acontecemento rosaliano deste ano 2014 é sen dúbida o protagonizado por unha imaxe. Desde hai algúns meses, no cuarto caracterizado como sala de estar desta Casa de Rosalía recíbenos o retrato dela pintado por Modesto Brocos nas Torres de Hermida de Lestrobe. Sen dúbida podemos afirmar que Rosalía voltou ás Terras de Iria.\nPor tanto, como vostedes están a supoñer, non vou falar de tres estampas vans senón de tres retratos de fonda pegada. Porque os retratos non só están aí para representar un personaxe, todo retrato, e aínda máis o dunha figura pública, constrúe un sentido e comunica un discurso, ás veces tan potente ou máis que os discursos edificados con palabras. Máis aínda, no caso de Rosalía, as tres imaxes das que lles quero falar encarnan e proxectan tres discursos, tres sentidos distintos: A Rosalía de Sellier, a de Portela e a Rosalía de Brocos. Hai máis fotos, máis retratos dela, pero éstas son as tres Rosalías que hai.\nTese: A Rosalía de Sellier\nVelaquí o único retrato fotográfico da madurez, cando menos o único que conservamos. Pois velaquí tamén a foto oficial, non só por ser a que o propio Murguía chanta nas obras completas da escritora, editadas en Madrid a partir de 1909, senón porque é unha fotografía que a propia Rosalía agasalla a amigos e admiradores. No arquivo desta Casa consérvanse varias copias, unha asinada e dedicada en galego por Rosalía e outra cun apuntamento que di que foi “regalo que su esposo hizo a [un nome ilexíble] el 2 del 5 de 1892”. Nin é Rosalía un personaxe con poucas fotos, se temos en conta que naceu tres anos antes da aparición do invento, nin é moi críble a súa aversión a difundir os seus retratos. Ésta é máis ben unha teima de Murguía que xa viúvo, como administrador único da gloria de Rosalía, controlou ao extremo a publicación da súa obra e do seu retrato, cultivando a idea dunha muller modesta, humilde, toda dozura e amabilidade. Esta é sen dúbida a Rosalía que aniña no retrato tirado por Luis Sellier, unha imaxe estandarizada que, coma todo retrato, contou co consentimento da retratada para compoñer unha pose que transmite esa idea da muller perfecta para a sociedade patriarcal do século XIX.\nRosalía e a súa familia non querían asustar máis do necesario, querían escribir e vender a súa obra. E así, aquela muller de pensamento e obra realmente revolucionaria, adopta a pose de muller convencional do seu tempo. Non deixa de ser tamén outra captatio benevolentiae, un recurso para predispoñer ao público no seu favor, que a escritora utiliza nos limiares de Cantares gallegos e Follas novas, como ten sinalado o profesor Angueira.\nA nosa escritora aparece na fotografía de Sellier co sorriso amplo, tentando mostrarse como unha persoa amable; o vestido escuro indica discreción e como toque feminino un pequeno e grácil toucado sobre o cabelo. A modelo olla directamente ao observador nunha imaxe tomada de fronte, que amortece as sombras e esvaece as faccións, unha fisionomía que só coñeceremos a partir da difusión do retrato de Brocos e da nova fotografía aparecida o ano pasado.\nPero a clave do retrato de Sellier é a cabeza ladeada. Cando redactaba estas liñas lembrei unha chiscadela que facíamos en Pontedeume cando rapaces. Ladeábamos a cabeza e preguntábamos: Quen son? Don Pedro, dicían todos de contado. Don Pedro Casteleiro era o severo crego da parroquia que en misas e procesións compoñía sempre unha estampa de impostada humildade.\nÉ Darwin, no seu libro As emocións no home e nos animais, publicado en 1872, o primeiro en relacionar o aceno de baixar a cabeza para indicar afirmación co feito de parecer máis baixo, é dicir non ameazante e, por tanto, mostrarse sumiso ante os demáis.\nO aceno de ladear a cabeza estaba xa codificado na tradición pictórica ocidental do retrato. Un grupo de tres profesores italianos publicou un estudo no que analiza retratos entre o século XIII e o XIX, concluíndo que onde máis cabezas ladeadas aparecen é nos retratos dos relixiosos e nos das mulleres (Costa, Menzani, Ricci Bithi, Head canting in paintings: an historial study, Journal of Noverbal Behavior, 2001)\nPara rematar este asunto, é moi ilustrativo acudir a un blog popular de autoaxuda e ler os comentarios sobre a linguaxe corporal: “Ladear a cabeza é nunha muller o signo máis inequívoco de rendición, de afecto sincero, de interese, de querer interesar”.\nA difusión deste retrato de Rosalía condicionou a recepción da obra da escritora. “En el gesto, en la inclinación de la cabeza”, Azorín viu “un sentimiento suave, de resignación y conformidad con el espectáculo del mundo…” (Azorín, Rosalía de Castro, ABC, 18-1-1914) Velaí a lectura máis común que moitos outros autores comparten. Velaí a terra na que xermola a Rosalía da “melancolía”, a da “chorona”, a da “nai agarimosa” e mesmo tamén a da “santiña” que Xosé Mosquera ten que venerar para poder construir este santuario que é a Casa-Museo, a só once anos da Guerra Civil.\nFoi quizais nun día de 1872, cando Rosalía bota a andar desde a súa casa da rúa do Príncipe da Coruña e nalgún lugar da Pescaría entra na Fotografía de París. Luis Sellier indícalle a pose que cre máis axeitada, ela debe manter o aceno uns segundos, e mentres o fotógrafo descobre o obxectivo da cámara para a toma, a muller lembra aquela carta que escribira ao seu marido (16-12-1861):\n“Si yo fuese hombre, saldría en este momento y me dirigiría\na un monte, pues el día está soberbio; tengo, sin embargo\nque permanecer en mi gran salón, sea!”.\nPara rematar coa Rosalía de Sellier, quero convidar a vostedes a realizar un pequeno experimento nas súas casas. Prendan o seu computador, busquen na rede esta imaxe, lévena ao Photoshop ou a un programa semellante e reencadren a foto tentando endereitar a cabeza. Verán vostedes aparecer outra persoa, é a mesma Rosalía, pero totalmente distinta, tal como figura na pequena viñeta que preside a cabeceira da páxina web desta Fundación Rosalía de Castro.\nAntítese: A Rosalía de Portela\nPero este retrato de Sellier axiña tivo unha réplica. Aqueles galegos que non debían nin querían chamarse españois, concebiron outra Rosalía. É o poeta Alberto García Ferreiro quen desde as páxinas de La Patria gallega anuncia xa outra muller, nuns versos publicados no mesmo número especial sobre a súa traslación a Bonaval, en 1891. Velaí a “Cantora que altiva / coa branca bandeira / da nosa Galicia / risoña e trunfante / na vanguardea iba”. Once anos despois, en 1902, xurde a Rosalía de Antonio Portela (1865-19279), como ben descubriu Lois Rodríguez. Recoméndolles a lectura do seu traballo, publicado nesta mesma web. Pois ben, resultou que non era unha fotografía, como moitos supoñían, senón unha idealización moi ben trabada por un fotógrafo e debuxante, discípulo de Sellier e formado tamén por Isidoro Brocos, o irmán máis vello de Modesto, na Escola de Artes da Coruña.\nPortela constrúe deliberadamente un autentico ideograma. Mantén os rasgos fundamentais do retrato tirado por Sellier pero realiza nas faccións da escritora unha verdadeira operación de ciruxía estética, logrando unha face máis atractiva. Pero ademáis, Portela retíralle a Rosalía o vestido e o toucado femininos e vístea con gabán masculino. Imaxinamos á Rosalía de Sellier sentada, a de Portela está de pé. Velaí unha Rosalía erguida, “risoña e trunfante” como quería García Ferreiro. Na imaxe aparece ladeada, pero non é a cabeza que se abaixa, non hai sumisión, é todo o corpo o que se inclina para reforzar o parecido coa fotografía tirada por Sellier. O acabado esvaído polas beiras imita tamén aos acabados fotográficos. É probablemente un debuxo ao carbón, pero non se sabe, a peza orixinal, realizada para o Centro Galego de Madrid, perdeuse. Coñecida só por reproduccións en branco e negro de mala calidade, creouse a confusión e chegou a considerarse un auténtico retrato fotográfico, mesmo a vera icona da nosa ecritora. A convincción forma parte da expresión e desde logo Antonio Portela é un convencido “rexionalista”. A súa Rosalía encarna a líder dun pobo.\nCando en 1917 se erixa o monumento a Rosalía en Santiago, a vestimenta da escritora será a de Portela, tampouco hai xa toucado, pero a cabeza ladeada, agora apoiada nunha man, a ollada perdida, e o corpo esfondado nunha cadeira de brazos volven recrear a “melancolía” da Rosalía de Sellier. Cabanillas canoniza esa figura e o Orfeón Valverde canta o seu poema “Nosa Virxe do Consolo” na inauguración do monumento; a “santiña” ten xa unha advocación asignada. A Rosalía de Portela deberá agardar a súa petrificación a 1957, cando o discípulo de Asorey, Xosé María Mateos, realiza o monumento de Padrón. Agora si, Rosalía aparece “en pé, serea” como tamén quería Cabanillas que cantáramos “o dereito á libre nova vida”.\nSíntese: A Rosalía de Brocos\nVelaí o cadro que se pode ver desde febreiro de 2014 no sobrado desta Casa-Museo, cedido pola Deputación da Coruña. Velaí unha obra que tardou en coñecerse e mesmo hoxe en día é aínda case descoñecida.\nModesto volve a Santiago cunha formación plástica realizada en medio mundo, tamén en Madrid e París, unha formación que logo completará en Roma. O artista ten xa a habelencia, a experiencia e o coñecemento e, para retratar á escritora, elixe unha pose case idéntica á que el mesmo elixirá anos despois para pintar os seus catro autorretratos, un aínda novo, dous na madurez e outro xa con moitos anos. Brocos non pinta a unha muller convencional, pinta a unha igual.\nNo encadre en tres cuartos, o artista recolle toda a fisionomía da modelo, non quere edulcorar as súas faccións, Modesto practica o realismo. (Quero facer aquí un paréntese para indicar que por este cadro sabemos agora que os ollos dela non son profundamente negros, nin siquera escuros, senón dun verde lixeiramente acastañado. É éste un pormenor que dou moito que discutir a antigos biógrafos, pero concordarán vostedes comigo en que hoxe non ten trascendencia ningúnha, agás para min, porque é a mesma cor dos ollos da miña muller). Volvendo ao asunto, no cadro a escritora olla directamente ao observador, pero a diferenza dos autorretratos do autor, que sempre mostran un aquel de certa inquedanza, Rosalía aparece serea e segura de si, recha pero non arisca. Coma todo retrato, xa o dixemos, a modelo dá o consentimento á pose elixida, pero probablemente ela non veu rematada a obra. A morte da escritora colle ao pintor en Italia e cando éste manda o pésame a Murguía, avisa: que ninguén toque o cadro, cando el volte quere rematalo (Modesto Brocos, carta a Murguía, Venecia 29 de setembro de 1885).\nSe algunha vez podemos realizar o proxecto museolóxico e museográfico aprobado para renovar esta Casa-Museo, o óleo de Brocos presidirá o cuarto titulado “Quen é Rosalía?” Pero na Casa estarán tamén as Rosalías de Sellier e de Portela, porque, tal coma o falcón aquel do Falcón maltés, todas as tres Rosalías son da materia da que están feitos os soños.\n(Texto lido na Casa de Rosalía o 15 de xullo de 2014)


Código ético da investigación da UDC [UDC Ethical Code of Research]\n(versión aprobada polo CEID-UDC o 15/11/2018 e polo Consello de Goberno da UDC o 27/02/2019)\nA investigación é o intento de descubrir e coñecer a realidade mediante a explicación e a comprensión dos fenómenos naturais e sociais. Investigar é, ademais, unha actividade cooperativa establecida socialmente para perseguir o coñecemento, que é o ben que lle dá sentido e lexitimidade, e que está acompañado por outros bens específicos en cada rama ou área de investigación: saúde, xustiza, eficiencia.\nXunto a este ben primario, o persoal investigador pode e adoita perseguir lexitimamente outros bens externos ou secundarios, que son consecuencia da procura ou obtención do coñecemento: ingresos dignos, recoñecemento, prestixio e progreso profesional.\nInvestigar é un trazo distintivo da tarefa universitaria, que forma parte das funcións básicas da UDC: crear, desenvolver, transmitir e avaliar criticamente a ciencia, a técnica e a cultura; preparar para o exercicio de actividades profesionais que esixan a aplicación de coñecementos e métodos científicos; ou difundir e transferir coñecemento ao servizo da cultura, a calidade de vida e o desenvolvemento económico.\nEn consecuencia, a UDC debe promover a investigación, establecer as condicións persoais, materiais e institucionais que aseguren a súa calidade e contribuír a consolidar unha cultura ética en todos os aspectos da actividade investigadora.\nA integridade científica podería ser o valor, o principio ou a virtude que sintetice o comportamento dun/unha investigador/a responsable. Non obstante, convén desenvolver o seu significado a través dunha serie de valores e principios que integran o Código ético da investigación da UDC.\nDescarga o Código ético da investigación da UDC [UDC Research Code of Ethics]


O derbi afasta o play-off do Deportivo e achega a permanencia para o Lugo | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 20/05/2019 20:09\nO derbi da extrema necesidade rehabilitou o Lugo e deixou moi tocado o Deportivo. O equipo de Eloy Jiménez volveu acabar coa portería a cero.\n"Estamos nun momento alto de confianza, sobre todo defensivamente. Estamos facendo as cousas ben e a xente está moi implicada no que ten que facer defensivamente. Recuperámonos pronto, xuntando liñas, a xente moi involucrada e coas ideas moi claras. O adestrador insiste moito nesa situación en defensa", dixo Carlos Pita, xogador do equipo lugués.\nO Deportivo segue fóra dos postos de promoción. Dos equipos que loitan por eles é o que menos fortalezas exhibe no momento decisivo da temporada.\n"Este grupo xa estivo en situación crítica cando perdemos os partidos de Estremadura, de Majadahonda na casa. Estabamos a cinco ou seis puntos da promoción. Está claro que non é a situación que nos gustaría. Imos pasar unha semana longa e dura ata o luns, que xogamos con Mallorca", confesou o deportivista Álex Bergantiños.\nTres partidos quedan ata o final. O Deportivo, a dous puntos da promoción, recibe dentro dunha semana o Mallorca, rival directo. O Lugo tamén ten partido o vindeiro domingo contra un equipo da súa zona: o Estremadura.\n"Temos que pensar en nós, sen centrarse nos demais. Facer os deberes e, se logo chegan os resultados dos demais equipos, moito mellor. Eu quero conseguilo o antes posible. Isto ata finais de temporada pode darnos algo a algún", declarou Eloy Jiménez, técnico do Lugo.\n"Se gañamos ao Mallorca, todo estará moitísimo máis preto. O obxectivo debe ser ese: tentar gañar os tres partidos que quedan", asegurou o adestrador do Deportivo, José Luis Martí.\nA semana que vén é decisiva para o Deportivo, que elixirá o martes os membros do próximo Consello de Administración.


mayo 2009 – matarpormatarnon\n31-05-2009 – Unha vez mais o provincianismo e os intereses persoais, están a se impor no anuncio de un suposto grande proxecto para a comarca da Limia. A cacarexada fábrica de avións non tripulados.\nNon sabemos si os previstos 7.000 postos de traballo serán para técnicos de fora ou para labregos da Limia reconvertidos en fabricantes de avións. Continue Reading\n08-06-2009 – Votos en branco e nulos no Carballiño: 97.\n28-05-2009 – Co gallo das elección europeas queremos lembrar á xente honrada da nosa comarca que, na canceira da Medela, seguen estando moitos animais, bos e leais, que viven nun auténtico campo de concentración.\nEnlace Maside Carballiño – outra desfeita\n23-05-2009 – Non é a primeira vez que denunciamos as abusivas desfeitas que ocasionan as empresas que están construíndo autovías e autopistas en Galicia.\nNon basten os danos propios que estas infraestructuras causan no medio ambiente, a paisaxe e contra a fauna, senón que estes danos vénse incrementados pola cobiza destas empresas que solo pensan no lucro e non dubidan en multiplicar o impacto da obra e a destrucción do territorio para aforrar cartos e asíContinue Reading\nComsión de in…ación\n20-05-2009 – Tralos portentosos dribles que o grupo de goberno está dando a formación da comisión de investigación sobre a canceira e a morte mais que sospeitosa de mais de cen animais, e trala posibilidade de que o fracaso de unha moción de confianza teña levado ao Sr. Alcalde do Carballiño a se desdicir das súas ameazas de presentala, e tralas probas de que unha comisión de investigación sexa mais que legal a pesar das “pegas” esgrimidas para impedila, agora os grupos da oposición presentan as suas preguntas sobre o asunto.\n19-05-2009 – Na parroquia de San Estevo, en Punxín, foi cortada unha carballeira enteira que pertence ás propiedades do bispado.\nO que sí parece unha contradicción é que, para cortar unha sola carballa, calquera veciño precisa Continue Reading\n18-05-2009 – Alí cando hai un animal en perigo ou se chama ós servicios municipais con ese fin, sexan estes policía, bombeiros ou recollida de animais, aparecen pronto e prestan a mellor axuda posible. Responden ás expectativas que deles teñen os veciños.


Vigo – Xeira\nCategory : Vigo\nHospital Álvaro Cunqueiro: a nosa saúde non é un negocio!\nA semana pasada comezaba a funcionar en Vigo o novo hospital Álvaro Cunqueiro cos primeiros ingresos de doentes procedentes do hospital Meixoeiro. Nos primeiros días, as traballadoras comezaron a notar numerosas deficiencias no complexo hospitalario: desprendementos no teito, falta da medicación necesaria, quirófanos sen lavabos para a hixiene do persoal sanitario, ausencia de sala de […]\nPalestra: movemento estudantil alternativo e popular\nO próximo xoves 21 de agosto ás 19:00 na A.c. Bou Eva (Rúa Tercio de Afora, 11) estades tod@s convidad@s a unha palestra que organizamos dende XEIRA-Vigo para dar a coñecer o movemento estudantil de carácter popular e alternativo a sindicatos que coas súas prácticas antidemocráticas dan as costas ao estudantado. Así mesmo, teremos […]LER MÁIS


Entrevista a Fran Alonso no Atlántico: «En ‘Ninguén’ reflexiono sobre a vecindade cunha mirada indiscreta»\nPublicado o 14 Outubro, 2011 nas categorías Autores, Entrevistas, Narrativa\nO Atlántico Diario publicou unha entrevista de Ana Baena con Fran Alonso con motivo da publicación de Ninguén, o seu último libro de narrativa. «Tento dar conta do que sucede ao meu arredor» Fran Alonso (Vigo, 1963) é escritor, xornalista e editor.\n«Ninguén», de Fran Alonso, unha das novidades de Narrativa do mes de outubro\nPublicado o 11 Outubro, 2011 nas categorías Narrativa, Novidades\nNinguén, de Fran Alonso, é unha das novidades de Narrativa do mes de outubro. Sara, unha muller que está farta dos ruídos da cidade, decide cambiar de estilo de vida. Un mozo vive obsesionado polas voces dos seus veciños, que lle impiden levar unha vida normal. Outra muller cítase nunha cafetería cun home ao que coñeceu a través de Internet. S.\nCrítica de Ramón Nicolás sobre «Poetízate», de Fran Alonso\nPublicado o 15 Xullo, 2011 nas categorías Blogs, Críticas, Fóra de Xogo, Poesía, Xuvenil\nRamón Nicolás publica no seu blog unha recensión crítica sobre Poetízate, de Fran Alonso.\nFran Alonso, entrevista sobre os Premios Xerais: «”Extramunde” posúe unha pulsión narrativa enorme»\nMercedes Cerdeiras recomenta «O meu gato é un poeta», de Fran Alonso, na páxina infantil da CRTVG\nPublicado o 8 Xuño, 2011 nas categorías Críticas, Infantil, Sopa de Libros\nMercedes Cerdeiras, responsable da Biblioteca Infantil e Xuvenil da Coruña, recomenda na sección infantil da páxina web da CRTVG, auspiciada por GALIX, o libro O meu gato é un poeta, de Fran Alonso. Reproducimos a súa recomendación: O gato de Fran Alonso é poeta, un poeta 2.\n«O meu gato é un poeta», de Fran Alonso: xogar coas palabras ensina que a poesía é un globo\nPublicado o 18 Maio, 2011 nas categorías Animación á lectura, Críticas, Infantil, Sopa de Libros\nA pasada fin de semana, Agatha de Santos publicou no Faro de Vigo unha crónica sobre O meu gato é un poeta, a raíz do espectáculo poético-musical que están realizando Fran Alonso e Xurxo Souto sobre o libro.\nEspectáculo poético-musical «O meu gato é un poeta» na Coruña este venres 20, con Fran Alonso e Xurxo Souto\nPublicado o 18 Maio, 2011 nas categorías Animación á lectura, Infantil, Presentacións, Sopa de Libros\nEste venres 20 de maio, ás 18,30 h da tarde, na Biblioteca da Asociación de Veciños de Monte Alto (Campo de Marte s/n) da Coruña terá lugar o espectáculo poético-musical O meu gato é un poeta dirixido a nenos e nenas de 4 anos en diante e tamén a adultos, no que participarán o escritor Fran Alonso e o músico Xurxo Souto. O acto está organizado por Xerais e pola Librería Sisargas da Coruña.\nEspectáculo poético-musical «O meu gato é un poeta» en Vigo este venres, con Fran Alonso e Xurxo Souto\nPublicado o 11 Maio, 2011 nas categorías Animación á lectura, Infantil, Presentacións, Sopa de Libros\nEste venres 13 de maio, ás 18,30 h da tarde, a librería Libros para Soñar (Rúa Triunfo 1, Casco Vello) de Vigo acollerá o espectáculo poético-musical O meu gato é un poeta dirixido a nenos e nenas de 4 anos en diante e tamén a adultos, no que participarán o escritor Fran Alonso e o músico Xurxo Souto. Durante a sesión, a poesía convertirase en máxia, convertirase en música, convertirase en xogo e soará o acordeón.\nPublicado o 10 Maio, 2011 nas categorías Críticas, Infantil, Poesía, Sopa de Libros\nTrafegando Ronseis publica unha recensión sobre O meu gato é un poeta, de Fran Alonso, e o seu xeito de achegar a poesía ao público infantil. Reproducímola integramente: Se eu fose o gato de Fran Alonso tamén sería poeta. Se eu fose calquera becho achegado a Fran Alonso sería poeta. Porque ten unha variña máxica capaz de converter a palabra en poesía, máis se esta está dirixida aos nenos e nenas máis pequen@s.


ctBarbanza: “A dixitalización axudará ás empresas e aos traballadores no caso de que se dea unha nova crise sanitaria” – O Barbanza\nctBarbanza: “A dixitalización axudará ás empresas e aos traballadores no caso de que se dea unha nova crise sanitaria”\nDaniel de La Concepción, Tania Rodriguez, Fernando Ferro e Jorge Parada, os integrantes de ctBarbanza\nMoitas cousas van cambiar para sempre logo da crise da COVID-19, e tamén a nosa forma de traballar, de comunicarnos e de formarnos. Boa parte destas transformacións xa as levan adoptando dende hai anos os profesionais do mundo da informática, é o caso das e dos integrantes do Centro Tecnolóxico do Barbanza S. Coop. Galega (ctBarbanza), a comunidade de traballo colaborativo e innovador con sede principal en Ribeira, que nos conta na seguinte entrevista como están a afrontar a crise sanitaria e a desescalada e transmítenos a súa opinión sobre as consecuencias da pandemia para o sector económico. Segundo fan saber, teñen claro que a dixitalización das empresas, e do noso día a día en xeral, será unha arma eficaz de loita contra as consecuencias de que se dea, oxalá que non, unha nova crise sanitaria. O equipo de ctBarbanza (Jorge Parada, Daniel de la Concepción, Fernando Ferro e Tania Rodríguez Cadillo) tamén nos achega a súa opinión sobre a fenda dixital, agravada pola pandemia e o confinamento, e os xeitos de plantarlle cara.\n-Como afectou a crise sanitaria e a obriga de teletraballar a xente coma vós, os profesionais da informática, que xa leva aplicando esta fórmula de traballar a distancia dende hai unha chea de anos? Poderiamos dicir que de entre todos os sectores profesionais, vós estades entre os que menos se van ver obrigados a mudar radicalmente hábitos laborais?\n-Dende que decidimos formar Centro Tecnolóxico do Barbanza tiñamos claro que o teletraballo ía ser parte do noso funcionamento, xa que, parte dos nosos empregados e colaboradores non se atopan vivindo preto da nosa contorna. E o mesmo sucede cos nosos clientes, os cales proceden de diferentes partes da xeografía nacional e internacional. O teletraballo facilítanos manter o contacto coas persoas cas que estamos traballando, podendo deste xeito levar a bo porto os proxectos.\nNós entre todos os sectores se cadra sexamos dos que menos teñamos que mudar de hábitos. Iso si, no que máis notamos o cambio foi na forma de planificar os proxectos novos, xa que entre os que estabamos na oficina viña sendo costume reunirnos e escribir sobre un encerado como o íamos resolver.\n-Considerades dende ctBarbanza que, dalgún xeito, o Estado de Alarma non fixo máis que acelerar o proceso de adopción xeral do teletraballo, un proceso que, por outra banda, era máis que inevitábel?\n-Este proceso de dixitalización era inevitábel e ademais un proceso positivo para todos. Cremos que o confinamento veu ben para que as empresas comezasen a facer o cambio cara ao dixital e poñerse ao día no teletraballo. Ademais, isto favorece e da pé a que nun futuro, no caso doutro imprevisto destas características, non nos colla desprovistos e tanto ás empresas coma aos traballadores lles resulte máis fácil continuar coa súa actividade normal. De feito as empresas que están sufrindo menos danos coa COVID-19 son as que viron a dixitalización como un investimento no lugar dun gasto ou dun inimigo.\n-Cales son, en resumidas contas, as vantaxes de desenvolver o noso día a día laboral, sempre que sexa posíbel, dende calquera punto onde teñamos conexión a Internet e un equipo informático con ferramentas para traballar e xestionar?\n-Existen moitas vantaxes, tanto para as empresas coma para os traballadores.\nPor unha banda, as empresas poden encontrar novos traballadores que non se atopen na súa redonda e aumentar o perfil que se esixe para os postos. Ademais, poden levar máis lonxe a súa marca, chegando a clientes de lugares máis afastados do seu epicentro.\nPola outra, os traballadores poden ter máis facilidades para a conciliación familiar e a xestión e o aproveitamento do tempo, que implican a redución do estrés e a fatiga laboral.\nEn términos xerais, o teletraballo tamén é beneficioso para a sociedade, xa que a pegada medioambiental vese reducida ao diminuír os desprazamentos ao centro de traballo, facendo que o tráfico sexa menor e se reduza tanto a polución coma a posibilidade de accidentes de tráfico.\n-Falemos agora de fenda dixital. Moita xente estes días de confinamento viuse obrigada a usar as ferramentas tecnolóxicas para o seu día a día laboral, para facer trámites coas administracións ou para dar continuidade á docencia dos máis pequenos. Isto non achegou grandes problemas para quen xa estaba conectado e tiña hábitos informáticos, pero creou un gran problema (unha gran fenda dixital) para quen non tiña Internet na casa, nin dispositivos nin o coñecemento axeitado. Estades de acordo en que isto é un grave problema de discriminación social? Que solución lle dariades vós?\n–É certo, hai xente que non o vía necesario ou non tiña posibilidade de acceder aos coñecementos ou medios para o mundo dixital. Moita xente só vía en Internet unha ferramenta de ocio, un pasatempo, máis que un aliado de utilidade para resolver o día a día, xa sexa laboral, administrativo ou educativo.\nPara poder dar solución a isto é necesario comezar cunha formación da poboación, para que comprendan que as ferramentas dixitais poden facilitar e axilizar os seus quefaceres, tendo en conta que cada vez é máis necesario. Outra solución é facilitar medios por parte das administracións e dos centros, tanto de traballo como educativos.\nAsí mesmo, hai que ter en conta que as ferramentas teñen que ser intuitivas para todos os públicos, cousa que non sempre pasa.\nPor outra banda, cremos que o acceso a unha conexión á Rede nos lugares rurais debe ser mellorada, xa que moitas veces a única solución é empregar sistemas moi rudimentarios e insuficientes, e se cadra nalgúns dos casos só nos queda esperar a que as novas tecnoloxías, como pode ser o 5G, avancen e cheguen a todos.


Vivenda cooperativa: pódese herdar? | Consumer\nVivenda cooperativa: pódese herdar?\nOs fillos poden herdala e, ademais, é transmisible mediante a venda ou o aluguer a terceiros non socios\nImaxe: Enrique Arruti\nAcceder a unha vivenda cooperativa implica -ademais dun aforro de diñeiro na compra, que pode alcanzar o 40%, e un maior poder de decisión na administración conxunta dos complexos habitacionales-, cambiar a concepción que se ten da propiedade. Coa última aprobación da Lei de Economía Social a mediados de marzo, a lexislación española permite aos propietarios transmitir ou vender só o 50% das vivendas dunha cooperativa. Desta maneira, a posibilidade de herdanza por parte dos fillos implica, ademais do acceso a un teito polo dereito de uso, a propiedade dun ben, que engloba a posibilidade de enajenarlo. No entanto, outros modelos restrinxen a herdanza aos familiares de primeiro grao -pais, fillos e irmáns- como unha cesión de uso.\nA vivenda, mellor en propiedade\nOs españois inclínanse por acceder á súa propia vivenda: o 83% dos inmobles españois está en réxime de propiedade, mentres que apenas o 63% das vivendas francesas atopa a firma do seu habitante nunha escritura de propiedade individual. España figura entre os países europeos con máis casas neste réxime e lidera o ranking cando a medición se fai entre os países da antiga Unión Europea dos 15.\nA mesma preferencia polo réxime de propiedade maniféstase ante a disxuntiva de comprar unha vivenda ou alugala. En todo caso, incluso quen non poden, teñen como obxectivo comprar casa propia e nin sequera a crise inmobiliaria ou as políticas de promoción do aluguer desenvolvidas nos últimos 10 anos cambiaron esta tradición.\nPódese disolver a cooperativa e que a vivenda pase a ser propiedade de cada integrante\nPor este motivo, ata as opcións máis económicas para acceder á casa propia, como as cooperativas de vivenda, expoñen dúbidas: Que valor terá a miña casa no futuro? Que poder de decisión terei sobre a miña vivenda? Que independencia terán os meus fillos para decidir sobre a propiedade cando eu non estea?\nNon sempre que se accede a unha vivenda a través dunha cooperativa enténdese que esta quedará en réxime cooperativo. Este tipo de organizacións tamén poden ter como fin común a promoción inmobiliaria: conseguir a disposición de chan para desenvolver un plan habitacional baixo normas cooperativas de asociación entre os interesados. Unha vez cumprido, o plan pode culminar coa disolución da cooperativa e que a vivenda pase a ser propiedade individual de cada integrante.\nNo réxime cooperativo de propiedade, a vivenda pertence á cooperativa e os fillos poden herdala, pero ademais é transmisible a terceiros non socios mediante a venda ou o aluguer. Isto foi posible a partir da recente aprobación da Lei de Economía Social. A nova normativa ha introducido cambios para o réxime de vivendas cooperativas, que buscan darlles máis flexibilidade. Ata agora, podíanse enajenar ou arrendar a non socios os locais comerciais e as instalacións e edificacións complementarias da súa propiedade, pero non a vivenda en si mesma, o cal limitaba o poder de decisión dos donos e dos herdeiros. Esta posibilidade esténdese agora ás vivendas, nunhas condicións que deben acordarse de modo previo pola asemblea xeral de cada cooperativa.\nNon sempre os herdeiros teñen a posibilidade de trocar o inmoble por diñeiro\nÉ unha medida de suposto carácter transitorio e limitada ás cooperativas conformadas antes da aprobación da citada Lei de Economía Social. Pero agora os propietarios, mesmo mentres se constrúe a vivenda, poden vender a xente externa á cooperativa, a terceiros non socios, se o máximo das vendas non afecta a máis do 50% das propiedades. Segundo os impulsores desta medida, como consecuencia da crise económica, as cooperativas de vivendas teñen un excedente debido á baixa de socios, afectados o desemprego. Con esta normativa, pódese axudar a liquidar as dificultades que atravesan algunhas cooperativas de vivendas para a adxudicación.\nÉ recente a aplicación en España do modelo baseado na “cesión de uso”. Con gran éxito en Dinamarca (onde un terzo dos habitantes accede á vivenda desta maneira) e Canadá, baixo esta modalidade, o cooperativista pode residir na vivenda de forma indefinida, pero non a pode vender nin alugar, aínda que si transmitila a familiares de primeiro grao, que terán os mesmos dereitos. A propiedade do inmoble, sexa de nova construción ou rehabilitado, é sempre da cooperativa.\nEn todo caso, a posibilidade de herdar a vivenda é segura en todos os modelos cooperativistas, só varía a posibilidade dos herdeiros de trocar logo o inmoble por diñeiro para repartilo entre eles, entre outros motivos. No réxime cooperativista, os pais transmitirán en herdanza iguais ou diferentes porcentaxes de dereitos de uso.\nOs impulsores da “cesión de uso” en España sinalan que o actual modelo de vivenda baseado na propiedade estrangulou a economía española, ao provocar que as familias destinen gran parte dos seus ingresos a pagar o piso, o cal impide o aforro ou un consumo para outros usos. A aplicación no noso país do citado modelo é parte do impulso que tomaron as cooperativas de vivenda tras a crise para paliar o problema do sobreendeudamiento das familias españolas e a consecuente falta de acceso ao crédito.\nSegundo datos da patronal de cooperativas, a crise do ladrillo ha reimpulsado o modelo para a adquisición de vivenda. Unha mostra diso é que cando o prezo do chan abaratouse entre un 20% e un 40%, viviuse un repunte interanual das vivendas cooperativas do 24%, cunhas 30.000 vivendas construídas nun ano. Aínda que a súa propiedade poida limitar as decisións de venda e aluguer, para moitos é unha forma económica e segura de acceder a un ben e garantirse a propiedade dun teito.\nbancos casa comprar cooperativa vivenda


Os veciños de Pazos de Borbén estrearán o renovado Centro de Saúde en setembro\nInstitucional • 23/08/2019\nO Sergas inviste preto de 150.000 euros na ampliación do centro, que incrementará nun 70% a súa superficie útil. A reforma, que rematará en setembro, ten por obxecto dotar ao edificio sanitario dos espazos necesarios para prestar unha asistencia de calidade.\nO conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, visitou onte o centro de saúde de Pazos de Borbén, para comprobar o estado das obras de ampliación que se están executando no mesmo. No transcurso da súa visita, o conselleiro expresou a súa satisfacción con esta reforma, que rematará no próximo mes de setembro e dixo que "esta obra dotará aos veciños e veciñas de Pazos de Borbén dun centro sanitario debidamente acondicionado para prestar unha atención de calidade e adaptada ás necesidades da poboación". O conselleiro estivo acompañado polo alcalde, Andrés Iglesias, e polo xerente da área sanitaria de Vigo, Julio García Comesaña. Almuiña destacou tamén o esforzo realizado polo seu departamento para minimizar o impacto asistencial destas obras na poboación. Así, decidiuse emprazar un Punto de Atención Móbil ao carón do centro sanitario, para que, durante o período que duren as obras, os usuarios non tiveran que desprazarse a recibir asistencia sanitaria a outra localidade. Este dispositivo sanitario, composto por dúas unidades móbiles, dispón de todo o equipamento necesario para prestar asistencia.\nO Sergas realiza un investimento total de 148.650 euros na reforma e ampliación do centro de saúde de Pazos de Borbén, incrementando un 70% a súa superficie útil, pasando de 112 metros cadrados a preto de 190. O obxecto desta reforma é dotar ao centro dos espazos necesarios para o seu correcto funcionamento tendo en conta as súas necesidade reais, tales como unha sala polivalente, unha nova sala de espera para pacientes pediátricos, a adaptación dos espazos e consultas existentes á normativa vixente de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Unha vez concluídos os traballos previstos, o edificio contará con consulta de medicina xeral, sala de enfermería, sala polivalente, consulta de pediatría-matrona, sala de espera pediátrica, almacén, vestiario e aseos, así como unha rampa accesible dende o exterior ata a zona de entrada da edificación.


Seminario Menor de la Asunción | Adaptación Criterios Avaliación Física 2º BACH\nAdaptación Criterios Avaliación Física 2º BACH\nModificacións da Programación anual Materia Física 2º Bacharelato.\nCon motivo da excepcional situación provocada pola crise sanitaria do COVI-19 e o estado de alarma declarado desde o 13 de marzo, o Departamento de CIENCIAS NATURAIS acorda levar a cabo unha serie de modificacións no desenvolvemento da súa programación anual para adaptarse á nova situación. As modificacións referidas teñen como obxectivo axudar neste momento de incertidume aos nosos alumnos e familias a afrontar con máis seguridade e certeza este último tramo do curso. Atendemos, ademais, ás instrucións do 27 de abril de 2020, da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa para o desenvolvemento do terceiro trimestre do curso académico 2019/20, nos centros docentes da Comunidade Autónoma de Galicia. As modificacións teñen que ver fundamentalmente cos criterios de avaliación e resúmense nos seguintes puntos:\n1º.- O alumnado que teña superadas as dúas primeiras avaliacións terá a materia aprobada coa media obtida dos resultados acadados no 1o e 2o trimestre atendendo aos criterios estabelecidos pola programación vixente.\nA 3a avaliación terase en conta só en positivo. O alumnado coas dúas primeiras avaliacións aprobadas deberá seguir facendo aquelas tarefas que a profesora lle encomende ata final de curso se quere subir a súa cualificación final. Esta subida poderá ser, como máximo, de dous puntos.\n2º.- O alumnado que teña suspensa algunha das dúas avaliacións anteriores poderá recuperalas realizando as tarefas que se lle indiquen. Aqueles que recuperen as avaliacións suspensas terán como cualificación final un 5.\n3º.- A través da plataforma Educamos e do correo electrónico, a profesora da materia indicará as diferentes tarefas que o alumnado deberá facer, segundo a súa situación:\n-Recuperar as avaliacións suspensas. -Seguir realizando tarefas para mellorar a calificación final.\n4º.- Nota final: Para o alumnado que xa aprobou as dúas primeiras avaliacións, a nota final será a media das dúas primeiras avaliacións e terase en conta, ademais, o traballo realizado a partir\ndo 13 de marzo, que poderá supoñer, como máximo, dous puntos máis (como dixemos no punto 1º).\n5º.- Alumnado coa materia pendente de cursos anteriores. Tal e como se recolle na Programación anual do Departamento, o alumnado que supere a materia no curso no que está actualmente, terá tamén aprobada a materia pendente. Para o resto do alumnado coa materia pendente, terase en conta o traballo realizado neste terceiro trimestre a través das tarefas que se lle encomenden a tal efecto.\nTraballando na comprensión lectora - https://t.co/acigmip0zk https://t.co/FLEPZUH6xI about 9 hours ago


Descrición xeral Esta materia pretende o desenvolvemento de competencias que permitan ao alumnado comprender e aplicar os coñecementos relacionados coa Psiquiatría no adulto. Descriptores: Coñecementos de Psicopatología aplicables ao ser humano en todos os momentos do ciclo vital (adulto) que capaciten para avaliar, sintetizar e aplicar tratamentos de Terapia Ocupacional. Coñecementos Psiquiátricos aplicables ao ser humano en todos os momentos do ciclo vital (adulto) que capaciten para avaliar, sintetizar e aplicar tratamentos de Terapia Ocupacional.\nPlan de continxencia 1. Modificacións nos contidos: non se realizarán cambios. Toda a información trasladarase mediante a Plataforma Teams. 2. Metodoloxías *Metodoloxías docentes que se manteñen: estudo de casos e obradoiros. A sesión maxistral será a través de Teams. *Metodoloxías docentes que se modifican: eventos científicos e/ou divulgativos. Engadirase a metodoloxía de traballo tutelado. 3. Mecanismos de atención personalizada ao alumnado: Correo electrónico, Teams e Moodle. 4. Modificacións na avaliación: Realizarase un proba mixta e traballos tutelado. *Observacións de avaliación: Proba mixta test, traballo e exposición. 5. Modificacións da bibliografía ou webgrafía: no se farán modificacións.


Galicia Confidencial (GC) - Información sobre Abel losada\nO PSdeG renóvase nas cidades: onde haberá enfrontamento e onde acordo?\nVigo e Lugo camiñan cara candidaturas de consenso mentres que na Coruña e Ourense libraranse dúas batallas paralelas entre as distintas familias e afinidades do partido.\nO candidato socialista á Xunta proclama que, "se hai mobilización masiva o 5 de abril", o cambio será "imparable"\nGonzalo Caballero: "Entrarei na Cámara para confrontar co PP e con Feijóo e "abrir un ciclo"\nConfirma que entará no Parlamento galego tras a marcha de Abel Losada. Non aclara o futuro de Leiceaga.\nGonzalo Caballero entrará na Cámara galega en substitución de Abel Losada que volve ao Concello de Vigo\nNas listas de Abel Caballero tamén estará a ex ministra de Zapatero Elena Espinosa.\nLeiceaga anuncia novos cambios no PSdeG tras a entrada de Gonzalo Caballero na Cámara\nPaula Prado destaca que o PPdeG estará "encantado" de que o líder do PSdeG desembarque na Cámara "se alguén lle deixa a cadeira".\nO PSOE acusa ao PP de utilizar "fotos trucadas" para aparentar máis asistencia no acto de Casado en Vigo\nAsegura que foi un "auténtico fracaso" e que só asistiron "453 persoas".\nPP e PSdeG rexeitan dotar a Galicia "dunha nova relación enerxética" co Estado\n"A electricidade que se xera aquí ten que servir para desenvolver a economía do país, para crear emprego de calidade", sostén Ana Pontón.\nAbel Losada: “Hai unha estratexia clara por parte do PP e dalgún medio de conxelar a campaña”\nO candidato do PSdeG por Pontevedra amósase convencido nesta entrevista que o 25S haberá un cambio na Xunta liderado por Leiceaga. Admite que os problemas internos no seu partido non axudan, pero lembra que iso pasou tamén na época de González e que acabou gañando os comicios. Critica duramente as políticas privatizadoras de Feijóo e lembra que Vigo deulle claramente as costas nos pasados comicios.\nCaballero apadriña a lista do PSOE en Pontevedra\nO alcalde de Vigo arroupa aos candidatos socialistas para o 20D na provincia e anuncia que os socialistas “queren poñer fin a catro anos de tristeza política”.