O 'Brien III DD- 415 - Geskiedenis Podcasts - 2022\nO 'Brien III DD- 415 - Geskiedenis\n(DD-415: dp. 1,960; 1, 347'10 ", b. 36'1"; dr. 11'5 ", s. 35 k. Cpl. 192; a. 5 5", 4,50 eal. , 8 21 "tt .; cl. Sims)\nDie derde O'Brien (DD-415) is neergelê in Boston Navy Yard, Boston, Mass., 31 Mei 1938; van stapel gestuur op 20 Oktober 1939 geborg deur juffrou Josephine O'Brien Campbell, agter-agterkleindogter van Gideon O'Brien, en in opdrag van 2 Maart 1940, luitenant Comdr. Carl F. Espe, in bevel. Aangesien die skip in droë dok met Walke, Landedale en Madison gebou is, is die ehristenmg -seremonies gekombineer.\nGedurende 1940 en 1941 het die skip langs die oostelike seewater gery. Na droogdok en herstelwerk in die herfs van 1941, vertrek die skip Norfolk op 15 Januarie 1942 met Idaho en Mustin en stoom na die Stille Oseaan. Die trio het op die 20ste deur die Panamakanaal gegaan en op 31 Januarie 1942 in San Francisco aangekom.\nO'Brien het op 4 Februarie met 'n konvooi na die westelike Stille Oseaan gevaar, maar is gedwing om terug te keer toe 'n botsing met die vernietiger Cass haar hawekant beskadig het. Na herstelwerk op Mare Island, vaar die skip 20 Februarie via San Diego na Pearl Harbor. Daar het Commander Destroyer Division 4 sy vlag op 5 Maart na O'Brien verskuif.\nNadat hy uit Pearl Harbor gewerk het en die Franse Fregat Shoals gepatrolleer het, het die skip in die laaste deel van Maart by Midway aangesluit en Curtiss versoek om burgerlike personeel te ontruim. Die twee keer terug na Pearl op 3 April 1942. Na die verhoging en verbetering van haar vliegtuigbatterye, het die skip passasiers na die Naval Air Station in Palmyra geneem en op 18 April met Flusser en Muplord gevaar. Die OD het toe by konvooie van San Diego en San Francisco aangesluit wat hulle na Samoa begelei het, met die aankoms van Pago Pago op 28 April.\nO'Brien is in Pago Pago gehou vir plaaslike begeleiding. Op 26 Mei ondersteun sy die besetting van Wallis Island, wat voorheen deur die Free French oorgeneem is, en sluit sy by Procgon aan op 19 Junie vir die terugreis na Pearl Harbor.\nDie skip, wat vanuit Pearl Harbor werk, het begeleide pligte uitgevoer en as patrollie en vliegtuigwag opgetree. Sy het op 17 Augustus 1942 met TF 17 aan die gang gekom om die South Pacific Force te versterk, met die olieman Guadalupe. Terwyl die vervoer van vervoer na Guadaleanal onderweg is, is gesamentlike TF's 17 en 18 aangeval deur die Japannese duikbote I-16 en I-19 op 15 September 1942. Wesp is gesink; Noord -Carolina en O'Brien is beskadig deur torpedo -aanvalle.\nOm 1452 die middag sien O'Brien rook uit Wasp. As lid van Hornet se ASW -skerm maak sy 'n nood draai na regs. Omstreeks 1454, terwyl sy versnel en regs swaai, sien haar uitkykpunte 'n torpedo twee punte voor die hawe -balk 1000 meter verder. Hierdie torpedo het van agter af gemis, maar terwyl die aandag daarop gevestig was, het 'n ander "vis" die boeg getref.\nDie ontploffing het min plaaslike skade aangerig, maar het ernstige strukturele spanning deur die skip veroorsaak. Die vernietiger kon op eie krag voortgaan op 16 September by Espiritu Santo, waar Curtiss tydelik herstel het. O'Brien vaar op die 21ste na Noumea, Nieu -Caledonië, vir verdere herstelwerk deur Argonne voordat hy op 10 Oktober na San Francisco gaan.\nSy maak Suva op die 13de en vaar weer op die 16de. Die lekkasiesnelheid het steeds toegeneem, en die 18de was dit nodig dat O'Brien na die naaste ankerplek moes gaan. Die gewig aan die bokant is afgetel en voorbereidings is getref om die skip te laat vaar, maar daar word steeds gedink dat die skip ongeskonde na Pago Pago gebring kon word, maar om 0600 op 19 Oktober het die bodem skielik aansienlik oopgegaan en die voorkant en nadat dele van die romp begin het om onafhanklik te werk. Om 0630 het alle hande behalwe 'n reddingspersoneel oor die kant gegaan; en 'n halfuur later is die skip heeltemal verlaat. Net voor 0800 het sy ondergegaan nadat sy byna 3000 kilometer gestoom het sedert sy getorpedeer is. Al die bemanning is gered.\nDD 415 verdien 1 gevegster tydens die Tweede Wêreldoorlog.\nVERENIGDE STATE v. O'BRIEN\n[Voetnoot *] Saam met nr. 233, O'Brien teen die Verenigde State, ook op certiorari by dieselfde hof.\nO'Brien het sy registrasiesertifikaat vir selektiewe dienste voor 'n aansienlike skare verbrand om ander te beïnvloed om sy oortuigings van die oorlog te aanvaar. Hy is aangekla, verhoor en skuldig bevind vir die oortreding van 50 U.S.C. App. 462 (b), 'n deel van die Universele Wet op Militêre Opleiding en Diens, waarvan onderverdeling (3) van toepassing is op enige persoon wat sodanige sertifikaat smee, verander, bewustelik vernietig, bewustelik vermink of op enige manier verander. . ., & quot die woorde wat hierin gekursiveer is, is bygevoeg deur 'n wysiging in 1965. Die distrikshof verwerp O'Brien se argument dat die wysiging ongrondwetlik is omdat dit ingestel is om spraak vry te stel en geen wettige wetgewende doel dien nie. Die appèlhof het die wysiging van 1965 ongrondwetlik ingevolge die eerste wysiging beskou as uitsondering vir persone wat betrokke is by protesoptredes, omdat gedrag ingevolge die 1965 -wysiging reeds strafbaar was, aangesien 'n selektiewe diensstelsel -regulasie vereis dat registrante hul registrasiesertifikate in bewaar hul persoonlike besit te alle tye, & quot; 32 CFR 1617.1, en opsetlike oortreding van regulasies wat kragtens die wet afgekondig is, is deur 50 USC strafbaar gemaak App. 462 (b) (6). Die hof bekragtig egter O'Brien se skuldigbevinding kragtens 462 (b) (6), wat volgens sy mening die oortreding van die besitsregulasie tot 'n mindere oortreding van die misdaad wat deur die 1965 -wysiging omskryf is, insluit. Gehou:\n1. Die 1965 -wysiging van 50 U.S.C. App. 462 (b) (3) is grondwetlik soos toegepas in hierdie geval. Bl. 375, 376-382.\n(a) Die wysiging van 1965 verklein duidelik nie die spraak op sy gesig nie. Bl. 375.\n(b) As 'spraak' en 'nie -spraak' -elemente in dieselfde gang van sake gekombineer word, kan 'n voldoende belangrike regeringsbelang by die regulering van die nie -spraak -element toevallige beperkings op vryhede van die eerste wysiging regverdig. Bl. 376.\n(c) 'n Regeringsregulasie is voldoende geregverdig as dit binne die konstitusionele bevoegdheid van die regering is en 'n belangrike of aansienlike regeringsbelang wat nie verband hou met die onderdrukking van vrye uitdrukking nie, en indien die toevallige beperking op beweerde First Wysigingsvryheid is nie groter as wat noodsaaklik is vir daardie belangstelling nie. Die 1965 -wysiging voldoen aan al hierdie vereistes. Bl. 377.\n(d) Die wysiging van 1965 het binne die kongres se "groot en groot" bevoegdheid gekom om leërs op te rig en te ondersteun en alle wette daarvoor te maak. Bl. 377.\n(e) Die registrasiesertifikaat dien bykomend tot die aanvanklike kennisgewing, bv. g., dit bewys dat die beskrewe individu vir die konsep geregistreer het, die kommunikasie tussen registrante en plaaslike rade vergemaklik, en 'n herinnering daaraan dat die registrant sy plaaslike raad in kennis moet stel van veranderinge in adres of status. Die regulatoriese skema wat die sertifikate behels, bevat duidelik geldige verbod op verandering, vervalsing of soortgelyke misleidende misbruik. Bl. 378-380.\n(f) Die bestaan van die nie-besitregulasie ontken nie die Kongres se duidelike belang om alternatiewe statutêre vervolgingsweë te bied om sy belang by die voorkoming van vernietiging van die Selective Service-sertifikate te verseker nie. Bl. 380.\n(g) Die regeringsbelange wat beskerm word deur die 1965 -wysiging en die nie -besitregulasie, hoewel dit oorvleuel, is nie identies nie. Bl. 380-381.\n(h) Die 1965 -wysiging is 'n eng en presies gemaakte bepaling wat die regering se aansienlike belang in 'n doeltreffende en maklik bestuurde stelsel vir die verhoging van leërs spesifiek beskerm. Bl. 381-382.\n(i) O'Brien is slegs skuldig bevind vir die opsetlike frustrasie van daardie regeringsbelang. Die nie -kommunikatiewe impak van sy optrede waarvoor hy skuldig bevind is, maak sy saak maklik te onderskei van Stromberg v. California, 283 U.S. 359 (1931). Bl. 382.\n2. Die wysiging van 1965 is grondwetlik soos uitgevaardig. Bl. 382-385.\n(a) die doel van die kongres met die uitvaardiging van die wet bied geen grondslag om 'n andersins grondwetlike wet ongeldig te verklaar nie. McCray v. Verenigde State, 195 U.S. 27 (1904). Bl. 383-384.\n(b) Grosjean v. American Press Co., 297 U.S. 233 (1936) en Gomillion v. Lightfoot, 364 U.S. 339 (1960), onderskei. Bl. 384-385.\n376 F.2d 538, ontruimde vonnis en vonnis van die distrikshof heringestel. [391 U.S. 367, 369]\nProkureur -generaal Griswold het die oorsaak van die Verenigde State aangevoer. By hom op die kort was assistent -prokureur -generaal Vinson, Francis X. Beytagh jr., Beatrice Rosenberg en Jerome M. Feit.\nMarvin M. Karpatkin het die rede vir respondent in nr. 232 en versoeker in nr. 233 aangevoer. Saam met hom was Howard S. Whiteside, Melvin L. Wulf en Rhoda H. Karpatkin.\nMNR. HOOFJUSTER WARREN het die hof se mening gelewer.\nOp die oggend van 31 Maart 1966 verbrand David Paul O'Brien en drie metgeselle hul registrasiesertifikate vir selektiewe diens op die trappe van die South Boston Courthouse. 'N Aansienlike skare, waaronder verskeie agente van die Federale Buro vir Ondersoek, was getuie van die gebeurtenis. 1 Onmiddellik na die brand het lede van die skare O'Brien en sy metgeselle begin aanval. 'N FBI -agent het O'Brien na die veiligheid van die hof gebring. Nadat hy in kennis gestel is van sy reg op raad en stilte, het O'Brien aan FBI -agente gesê dat hy sy registrasiesertifikaat verbrand het weens sy oortuigings, wetende dat hy die federale wet oortree. Hy het die verkoolde oorblyfsels van die sertifikaat vervaardig, wat met sy toestemming afgeneem is.\nVir hierdie daad is O'Brien aangekla, verhoor, skuldig bevind en gevonnis in die Amerikaanse distrikshof vir die distrik Massachusetts. 2 Hy het dit nie betwis nie [391 U.S. 367, 370] dat hy die sertifikaat verbrand het. Hy het in 'n argument aan die jurie gesê dat hy die sertifikaat in die openbaar verbrand het om ander te beïnvloed om sy oortuigings in die oorlog te aanvaar, soos hy dit stel, en dat ander mense hul posisies by die selektiewe diens, die gewapende magte sou herwaardeer en hul plek in die kultuur van vandag, om hopelik my standpunt in ag te neem. & quot\nDie beskuldiging waarop hy verhoor is, word daarvan beskuldig dat hy met opset en bewustelik vermink, vernietig en verander het deur te brand. . . [sy] Registrasiesertifikaat (vorm vir selektiewe diensstelsel nr. 2) in stryd met titel 50, app., Amerikaanse kode, artikel 462 (b). & quot Artikel 462 (b) is deel van die Universal Military Training and Service Act of 1948. Artikel 462 (b) (3), een van ses genommerde onderafdelings van 462 (b), is in 1965 deur die Kongres gewysig, 79 Stat. 586 (voeg die onderstaande kursief by), sodat O'Brien op die oomblik dat hy sy sertifikaat verbrand het 'n oortreding begaan het deur enige persoon,\n& quot wat sodanige sertifikaat smee, verander, bewustelik vernietig, bewustelik vermink of op enige manier verander. . . . & quot (kursief verskaf.)\nIn die distrikshof het O'Brien aangevoer dat die wysiging uit 1965 wat die wetende vernietiging of verminking van sertifikate verbied, ongrondwetlik is omdat dit ingestel is om spraak vry te stel en omdat dit geen wettige wetgewende doel dien nie. 3 Die distrikshof verwerp hierdie argumente en meen dat die statuut op sy gesig nie die regte op die eerste wysiging verminder nie, dat die hof nie bevoeg was om die motiewe van die kongres in kennis te stel by die uitvaardiging van die 1965 -wysiging nie, en dat die [391 US 367, 371 ] Wysiging was 'n redelike uitoefening van die mag van die kongres om leërs op te rig.\nIn appèl het die appèlhof vir die eerste kring die wysiging van 1965 ongrondwetlik beskou as 'n wet wat vryheid van spraak beperk. 4 Teen die tyd dat die wysiging ingestel is, het 'n regulasie van die selektiewe diensstelsel vereis dat registrante hul registrasiesertifikate te alle tye in hul persoonlike besit moet hou. & Quot 32 CFR 1617.1 (1962). 5 Opsetlike oortredings van regulasies wat ingevolge die Universele Wet op Militêre Opleiding en Diens afgekondig is, is volgens die wet strafbaar. 50 V.S.C. App. 462 (b) (6). Die appèlhof was derhalwe van mening dat gedrag wat kragtens die wysiging van 1965 strafbaar was, reeds strafbaar was ingevolge die nie -besitregulasie, en dat die wysiging gevolglik geen geldige doel gedien het nie, dat die wysiging in die lig van die voorafgaande regulasie & quot gerig in die openbaar, onderskei van private vernietiging. Die hof beslis egter dat O'Brien se skuldigbevinding kragtens die statutêre bepaling, 50 U.S.C. App. 462 (b) (6), wat die oortreding van die besitsregulasie na sy mening 'n misdaad gemaak het, omdat dit die oortreding as 'n mindere oortreding beskou het van die misdaad wat deur die 1965 -wysiging omskryf word. 6 [391 U.S. 367, 372]\nDie regering het 'n versoek ingedien vir certiorari in nr. 232 en aangevoer dat die appèlhof 'n fout gemaak het om die statuut ongrondwetlik te hou, en dat sy beslissing in stryd was met die beslissings van die appèlhowe vir die tweede 7 en agtste kringe 8, wat die wysiging van 1965 teen identiese grondwetlike handhaaf. uitdagings. O'Brien het 'n petisie ingedien vir certiorari in nr. 233 en aangevoer dat die appèlhof 'n fout gemaak het om sy skuldigbevinding te handhaaf op grond van 'n misdaad waarvan hy nie aangekla of verhoor is nie. Ons het die regering se versoekskrif toegestaan om die konflik in die kringe op te los, en ons het ook O'Brien se kruisversoek toegestaan. Ons meen dat die wysiging van 1965 grondwetlik is, sowel as uitgevaardig as toegepas. Ons ontruim dus die uitspraak van die appèlhof en herstel die uitspraak en vonnis van die distrikshof sonder om die kwessie wat O'Brien in nr. 233 aan die orde gestel het, te bereik.\nBeide die registrasie- en klassifikasiesertifikate is klein wit kaartjies, ongeveer 2 by 3 duim. Die registrasiesertifikaat spesifiseer die naam van die registrant, die datum van registrasie en die nommer en adres van die plaaslike raad waarmee hy geregistreer is. Die datum en plek van geboorte van die registrant, sy woonplek by registrasie, sy fisiese beskrywing, sy handtekening en sy selektiewe diensnommer word ook daarop aangebring. Die nommer van die selektiewe diens dui self sy toestand van registrasie, sy plaaslike raad, sy geboortejaar en sy chronologiese posisie in die klassifikasierekord van die plaaslike raad aan. 18\nDie klassifikasiesertifikaat toon die naam van die registrant, selektiewe diensnommer, handtekening en kwalifikasieklassifikasie. Dit spesifiseer of hy so geklassifiseer is deur sy plaaslike raad, 'n appèlraad of die president. Dit [391 U.S. 367, 374] bevat die adres van sy plaaslike raad en die datum waarop die sertifikaat gestuur is.\nBeide die registrasie- en klassifikasiesertifikate bevat kennis dat die registrant sy plaaslike raad skriftelik in kennis moet stel van elke verandering in adres, fisiese toestand en beroeps-, huweliks-, gesins-, afhanklikheids- en militêre status, en van enige ander feit wat sy klassifikasie kan verander . Beide bevat ook 'n kennisgewing dat die registrante se selektiewe diensnommer op alle kommunikasie aan sy plaaslike raad moet verskyn.\nDie kongres het sy kommer getoon dat sertifikate wat deur die selektiewe diensstelsel uitgereik is, misbruik kan word voordat die wysiging van 1965 hier betwis word. Die Wet van 1948, 62 Stat. 604, self baie verskillende misbruik met betrekking tot & quotany registrasie sertifikaat, verbied. . . of enige ander sertifikaat uitgereik ingevolge of voorgeskryf deur die bepalings van hierdie titel, of reëls of regulasies wat hieronder afgekondig word. . . . & quot 62 Stat. 622. Kragtens 12 (b) (1)-(5) van die 1948-wet was dit onwettig (1) om 'n sertifikaat oor te dra om 'n persoon te help om vals identifikasie te maak (2) om 'n sertifikaat te besit wat nie behoorlik uitgereik is met die doel nie daarvan om dit vir vals identifikasie (3) te gebruik om 'n sertifikaat of 'n notasie wat geldig daarop aangebring is, te vervals, te verander en te kwoteer (4) om 'n sertifikaat te fotografeer of 'n nabootsing te maak vir vals identifikasie en (5) beskik oor 'n vervalste of gewysigde sertifikaat. 62 Stat. 622. Boonop het regulasies van die selektiewe diensstelsel ook vereis dat registrante te alle tye sowel hul registrasie- as klassifikasiesertifikate in hul persoonlike besit moet hou, soos voorheen genoem. 32 CFR 1617.1 (1962) (Registrasiesertifikate) 19 32 CFR 1623.5 [391 U.S. 367, 375] (1962) (Classification Certificates). 20 En 12 (b) (6) van die Wet, 62 Stat. 622, wetende oortreding van enige bepaling van die wet of reëls en regulasies gemaak wat kragtens 'n misdryf afgekondig is.\nDeur die wysiging van 1965 het die kongres die bepaling wat hier ter sprake is bygevoeg by 12 (b) (3) van die 1948 -wet, onderhewig aan strafregtelike aanspreeklikheid, nie net iemand wat & quotforges, verander, of op enige manier verander nie, maar ook een wat "wetend vernietig, [ of] bewustelik vermink en 'n sertifikaat aanhaal. Ons het aanvanklik opgemerk dat die wysiging van 1965 duidelik nie die spraak op sy gesig verkort nie, en ons verstaan nie dat O'Brien anders kan argumenteer nie. Gewysigde 12 (b) (3) op sy gesig handel oor gedrag wat geen verband het met spraak nie. Dit verbied die wetende vernietiging van sertifikate wat deur die selektiewe diensstelsel uitgereik is, en daar is niks noodwendig ekspressief aan sulke gedrag nie. Die wysiging maak nie 'n onderskeid tussen openbare en private vernietiging nie, en straf nie slegs die vernietiging waarmee menings uitgespreek word nie. Vergelyk Stromberg v. California, 283 U.S. 359 (1931). 21 'n Wet wat die vernietiging van selektiewe dienssertifikate verbied, bevat nie meer vrye spraak op sy gesig as 'n motorwet wat die vernietiging van rybewyse verbied nie, of 'n belastingwet wat die vernietiging van boeke en rekords verbied. [391 U.S. 367, 376]\nO'Brien voer nietemin aan dat die 1965 -wysiging ongrondwetlik is in die toepassing daarvan op hom, en ongrondwetlik is soos dit uitgevaardig is, want wat hy die & quotpose & quot van die kongres noem, was & quotto spraakvryheid onderdruk. & Quot Ons beskou hierdie argumente afsonderlik.\nOns kan nie die standpunt aanvaar dat 'n klaarblyklik onbeperkte verskeidenheid gedrag 'geëtiketteer' kan word as die persoon wat betrokke is by die optrede 'n idee wil gee nie. Selfs met die veronderstelling dat die beweerde kommunikatiewe element in O'Brien se optrede voldoende is om die eerste wysiging in werking te stel, volg dit egter nie noodwendig dat die vernietiging van 'n registrasiesertifikaat grondwetlik beskermde aktiwiteite is nie. Hierdie hof het beslis dat wanneer & quotspeech & quot en & quotnonspeech & quot elemente in dieselfde gang van sake gekombineer word, 'n voldoende belangrike regeringsbelang by die regulering van die non -speech element toevallige beperkings op vryhede van die eerste wysiging kan regverdig.Om die kwaliteit van die regeringsbelang wat moet verskyn te kenmerk, het die Hof 'n verskeidenheid beskrywende terme gebruik: dwingend 22 aansienlike 23 ondergeskikte 24 [391 U.S. 367, 377] uiters belangrike 25 cogent 26 sterk. 27 Wat ook al die onduidelikheid in hierdie terme is, ons dink dit is duidelik dat 'n regeringsregulasie voldoende geregverdig is as dit binne die konstitusionele bevoegdheid van die regering is as dit 'n belangrike of aansienlike regeringsbelang bevorder as die regeringsbelang nie verband hou met die onderdrukking van vrye uitdrukking nie. en indien die toevallige beperking op beweerde vrystellings van die Eerste Wysiging nie groter is as wat noodsaaklik is vir die bevordering van daardie belang nie. Ons vind dat die 1965 -wysiging van 12 (b) (3) van die Universele Wet op Militêre Opleiding en Diens aan al hierdie vereistes voldoen, en dat O'Brien konstitusioneel skuldig bevind kan word vir die oortreding daarvan.\nDie konstitusionele bevoegdheid van die kongres om leërs op te rig en te ondersteun en om alle wette wat daarvoor nodig is en wettig te maak, breed en omvattend. Lichter v. Verenigde State, 334 U.S. 742, 755 -758 (1948) Selective Draft Law Cases, 245 U.S. 366 (1918) sien ook Ex parte Quirin, 317 U.S. 1, 25 -26 (1942). Die mag van die kongres om manskappe vir militêre diens te klassifiseer en in diens te neem, is "onomwonde". Lichter v. United States, supra, at 756 Selective Draft Law Cases, supra. Kragtens hierdie bevoegdheid kan die Kongres 'n registrasiestelsel instel vir individue wat aanspreeklik is vir opleiding en diens, en kan sodanige persone binne redelike rede vereis om saam te werk in die registrasiestelsel. Die uitreiking van sertifikate wat die registrasie en geskiktheidsklassifikasie van individue aandui, is 'n wettige en aansienlike administratiewe hulp in die werking van hierdie stelsel. En wetgewing [391 U.S. 367, 378] om die voortgesette beskikbaarheid van uitgereikte sertifikate te verseker, dien 'n wettige en wesenlike doel in die administrasie van die stelsel.\nO'Brien se teenoorgestelde argument is noodwendig gegrond op sy onrealistiese karakterisering van selektiewe dienssertifikate. Hy aanvaar in wese die standpunt dat sulke sertifikate soveel stukke papier is wat ontwerp is om registrante in kennis te stel van hul registrasie of klassifikasie, wat volgens die gemak of smaak van die registrant in die asblik gehou moet word of in die asblik gegooi moet word. Nadat die registrant 'n kennisgewing ontvang het, is daar volgens hierdie siening geen rede vir hom om die sertifikate te bewaar nie. O'Brien merk op dat die meeste inligting op 'n registrasiesertifikaat glad nie 'n kennisgewing dien nie, en hoegenaamd hoef die registrant nie sy adres en fisiese eienskappe te vertel nie. Ons stem saam dat die registrasiesertifikaat baie inligting bevat waarvan die registrant geen kennisgewing nodig het nie. Hierdie omstandighede lei egter nie tot die gevolgtrekking dat die sertifikaat geen doel dien nie, maar dat dit, net soos die klassifikasiesertifikaat, benewens aanvanklike kennisgewing ook doeleindes dien. Baie van hierdie doeleindes sal verslaan word deur die vernietiging of verminking van die sertifikate. Onder hierdie is:\n1. Die registrasiesertifikaat dien as bewys dat die persoon wat daarop beskryf is, vir die konsep geregistreer het. Die klassifikasiesertifikaat toon die geskiktheidsklassifikasie van 'n benoemde, maar onbeskryfde individu. Om die twee sertifikate vrywillig te vertoon, is 'n maklike en pynlose manier vir 'n jong man om 'n vraag af te skaf of hy sy oortredings in die selektiewe diens kan nalaat. Die beskikbaarheid van die sertifikate vir sodanige vertoning onthef die selektiewe diensstelsel van die administratiewe las wat dit andersins sou hê om die registrasie en klassifikasie van alle vermoedelike misdadigers te verifieer. Aangesien beide sertifikate verder van die aard is van "kwitansies" wat bevestig dat die registrant [391 US 367, 379] gedoen het wat die wet vereis, is dit in die belang van die regverdige en doeltreffende administrasie van die stelsel dat dit voortdurend beskikbaar is, in die gebeurtenis, byvoorbeeld, van 'n vermenging in die lêer van die registrant. Boonop verseker redelike beskikbaarheid vir elke registrant van die twee klein kaartjies in 'n tyd van nasionale krisis 'n vinnige en ongekompliseerde manier om sy geskiktheid vir onmiddellike induksie te bepaal, ongeag hoe ver hy in ons mobiele samelewing is.\n2. Die inligting op die sertifikate vergemaklik kommunikasie tussen registrante en plaaslike rade, vereenvoudig die stelsel en bevoordeel alle betrokkenes. Om mee te begin, bevat elke sertifikaat die adres van die plaaslike raad van die registrant, 'n item wat waarskynlik nie in die geheue gehou sal word nie. Verder bevat elke kaart die registrant se selektiewe diensnommer, en 'n registrant wat sy nommer beskikbaar het, sodat hy dit aan sy plaaslike raad kan kommunikeer wanneer hy inligting verskaf of versoek, kan die taak van die raad makliker maak om sy lêer op te spoor. Laastens is die navraag van 'n registrant, veral deur 'n plaaslike raad anders as sy eie, gereeld beantwoord oor sy kwalifikasie -sertifikaat, terwyl die sertifikaat nie redelikerwys beskikbaar was nie en die registrant onseker was oor sy klassifikasie, die taak om sy vrae te beantwoord, sou aansienlik ingewikkeld wees.\n3. Beide sertifikate bevat voortdurende herinneringe dat die registrant sy adres moet in kennis stel van enige adresverandering en ander spesifieke veranderinge in sy status. Die funksionele werking van die stelsel vereis dat plaaslike direksies voortdurend bewus moet wees van die status en die plek van registrante, en die vernietiging van sertifikate ontneem die stelsel van 'n potensieel bruikbare kennisgewingtoestel.\n4. Die regulatoriese skema wat selektiewe dienssertifikate behels, bevat duidelik geldige verbod op die wysiging, vervalsing of soortgelyke misleidende misbruik van sertifikate. [391 U.S. 367, 380] Die vernietiging of verminking van sertifikate verhoog natuurlik die moeilikheid om misbruik soos hierdie op te spoor en op te spoor. Verder kan 'n verminkte sertifikaat self vir misleidende doeleindes gebruik word.\nDie vele funksies wat deur sertifikate vir selektiewe diens verrig word, stel ongetwyfeld vas dat die kongres 'n wettige en aansienlike belang het om hul onnodige en onbeperkte vernietiging te voorkom en hul voortgesette beskikbaarheid te verseker deur mense te straf wat hulle wetend en opsetlik vernietig of vermink. En ons is daarvan oortuig dat die voorafbestaan van die nie-besitregulasies hierdie belang op enige manier negeer.\nBy gebrek aan 'n vraag oor meervoudige straf, is daar nooit voorgestel dat daar iets onbehoorliks in die kongres is wat alternatiewe statutêre vervolgingsweë bied om die effektiewe beskerming van een en dieselfde belang te verseker nie. Vergelyk die meerderheid en uiteenlopende menings in Gore v. United States, 357 U.S. 386 (1958). 28 Hier was die reeds bestaande weg van vervolging nie eens statutêr nie. Regulasies kan van tyd tot tyd deur administratiewe diskresie gewysig of herroep word. Die Kongres kan beslis 'n regulasie verander of aanvul.\nNet so belangrik, 'n vergelyking van die regulasies met die 1965 -wysiging dui aan dat dit oorvleuelende maar nie identiese regeringsbelange beskerm nie, en dat dit ietwat verskillende klasse van oortreders bereik. 29 Die erns van die misdryf wat deur die statuut omskryf word, is die doelbewuste lewering van sertifikate vir die verskillende doeleindes wat dit mag dien. Of registrante hul sertifikate te alle tye in hul persoonlike besit [391 US 367, 381] hou, soos deur die regulasies vereis, is geen besorgdheid onder die 1965 -wysiging nie, solank hulle nie die sertifikate vermink of vernietig ten einde maak hulle nie beskikbaar nie. Alhoewel ons hier nie meer oor die besitsregulasies te doen het nie, is dit nie onvanpas om op te let dat die belangrikste elemente van niebesit nie identies is aan die van verminking of vernietiging nie. Ten slotte, die 1965 -wysiging, soos 12 (b) wat dit gewysig het, het betrekking op die misbruik van enige uitgereikte selektiewe dienssertifikate, nie net die registrant se eie sertifikate nie. Die wetende vernietiging of verminking van iemand anders se sertifikate sou dus die statuut oortree, maar nie die nie -besitregulasies nie.\nOns dink dit is duidelik dat die voortdurende beskikbaarheid van elke registrant van sy Selective Service -sertifikate die gladde en behoorlike werking van die stelsel wat die Kongres ingestel het om leërs op te rig, aansienlik bevorder. Ons dink ook dat die Nasie 'n belangrike belang het om 'n stelsel vir die oprig van leërs te hê wat met maksimum doeltreffendheid funksioneer en maklik en vinnig kan reageer op voortdurend veranderende omstandighede. Om hierdie redes het die regering 'n aansienlike belang om die voortgesette beskikbaarheid van uitgereikte selektiewe dienssertifikate te verseker.\nDit is ewe duidelik dat die 1965 -wysiging hierdie aansienlike regeringsbelang spesifiek beskerm. Ons sien geen alternatiewe middele wat die voortgesette beskikbaarheid van uitgereikte selektiewe dienssertifikate meer presies en eng sou verseker as 'n wet wat hul opsetlike verminking of vernietiging verbied nie. Vergelyk Sherbert v. Verner, 374 U.S. 398, 407 -408 (1963), en die gevalle wat daarin aangehaal word. Die wysiging van 1965 verbied sulke gedrag en doen niks meer nie. Met ander woorde, beide die regeringsbelang en die werking van die 1965 -wysiging is beperk tot die nie -kommunikatiewe [391 U.S. 367, 382] aspek van O'Brien se optrede. Die regeringsbelang en die omvang van die 1965 -wysiging is beperk tot die voorkoming van skade aan die gladde en doeltreffende werking van die selektiewe diensstelsel. Toe O'Brien doelbewus sy registrasiesertifikaat nie beskikbaar stel nie, frustreer hy hierdie regeringsbelang moedswillig. Vir hierdie nie -kommunikatiewe impak van sy gedrag, en vir niks anders nie, is hy skuldig bevind.\nDie saak ter sprake is dus anders as een waar die beweerde regeringsbelang in die regulering van gedrag in 'n mate ontstaan omdat die kommunikasie na bewering 'n integrale deel van die gedrag as skadelik beskou word. In Stromberg v. Kalifornië, 283 US 359 (1931), byvoorbeeld, het hierdie hof 'n statutêre frase van die hand gewys wat mense gestraf het wat hul teenwoordigheid teenoor georganiseerde regering uitgespreek het deur 'n vlag, kenteken, vaandel of toestel te vertoon. & Quot Sedert die statuut daar was daarop gemik om kommunikasie te onderdruk, dit kon nie as 'n regulering van nie -kommunikatiewe gedrag onderhou word nie. Sien ook, NLRB v. Fruit & amp Vegetable Packers Union, 377 U.S. 58, 79 (1964) (ooreenstemmende mening).\nTen slotte vind ons dat die gewysigde 462 (b) vanweë die aansienlike belang van die regering om die voortgesette beskikbaarheid van uitgereikte selektiewe dienssertifikate te verseker, 'n redelik eng middel is om hierdie belang te beskerm en slegs die onafhanklike nie -kommunikatiewe impak van gedrag binne sy bereik veroordeel En omdat die nie -kommunikatiewe impak van O'Brien se daad om sy registrasiesertifikaat te verbrand, die regering se belangstelling gefnuik het, is bewys dat 'n voldoende regeringsbelang die O'Brien se skuldigbevinding regverdig.\nDit is 'n bekende staatsregtelike beginsel dat hierdie hof 'n andersins grondwetlike wet nie op grond van 'n beweerde onwettige wetgewende motief sal skrap nie. Soos die Hof lank gelede gesê het:\nDie beslissings van hierdie hof bied van die begin af geen steun aan die aanname dat die regbank die uitoefening van wettige mag kan beperk nie, met die veronderstelling dat 'n onregmatige doel of motief daartoe gelei het dat die mag uitgeoefen is. & quot McCray v. United States, 195 US 27, 56 (1904).\nHierdie fundamentele beginsel van grondwetlike beoordeling is herbevestig en die vele sake is deur mnr. Justice Brandeis versamel vir die hof in Arizona v. California, 283 U.S. 423, 455 (1931).\nNavrae oor kongresmotiewe of -doeleindes is 'n gevaarlike saak. As die kwessie bloot die interpretasie van wetgewing is, sal die Hof na verklarings van wetgewers kyk vir leiding oor die doel van die wetgewer, 30 omdat die voordeel van gesonde besluitneming in [391 US 367, 384] hierdie omstandigheid voldoende geag word die moontlikheid waag om die doel van die kongres verkeerd te lees. Dit is heeltemal 'n ander saak as ons gevra word om 'n statuut wat volgens goed gevestigde kriteria grondwetlik is, te vernietig op grond van wat minder as 'n handjievol kongreslede daaroor gesê het. Wat 'n wetgewer motiveer om 'n toespraak oor 'n statuut te hou, is nie noodwendig die rede waarom talle ander dit motiveer nie, en die inkomste is voldoende hoog om raaiskote te vermy. Ons weier om dit in wese te vernietig op grond van die feit dat die kongres die onbetwiste bevoegdheid het om dit onwettig te maak, en wat in sy presiese vorm weer in werking gestel kan word as dieselfde of 'n ander wetgewer 'n "quotwiser" toespraak daaroor maak.\nO'Brien se standpunt, en tot 'n mate dié van die hof hieronder, berus op 'n misverstand tussen Grosjean v. American Press Co., 297 U.S. 233 (1936) en Gomillion v. Lightfoot, 364 U.S. 339 (1960). Hierdie sake staan nie vir die stelling dat wetgewende motief 'n goeie basis is om 'n statuut ongrondwetlik te verklaar nie, maar dat die onvermydelike uitwerking van 'n statuut op sy gesig dit ongrondwetlik kan maak. Gevolglik het die Hof in Grosjean tot die gevolgtrekking gekom dat die reg van publikasies om vry te wees van sekere soorte belasting 'n persvryheid was wat deur die eerste wysiging beskerm word, 'n statuut opgestel wat op sy gesig niks anders as oplegging [391 VS. 367, 385] net so 'n belasting. Net so het die hof in Gomillion 'n klag ingedien wat, indien waar, vasgestel het dat die & quotinevitable effect, & quot 364 US, op 341, van die herontwerp van munisipale grense was om die versoekers van hul stemreg te ontneem sonder om 'n ander rede as dit hulle was negers. In hierdie gevalle was die doel van die wetgewing irrelevant, omdat die onvermydelike effek - die & quotnodige omvang en werking, & quot McCray v. United States, 195 U.S. 27, 59 (1904) - grondwetlike regte verkort het. Die statuut wat in die onderhawige saak aangeval word, het geen onafwendbare ongrondwetlike effek nie, aangesien die vernietiging van selektiewe dienssertifikate in geen opsig noodwendig of noodwendig ekspressief is nie. Gevolglik is die statuut self grondwetlik.\nOns dink dat dit in die verbygaan nie verkeerd is om kommentaar te lewer op O'Brien se argument vir wetgewing nie. Daar was weinig vloerdebat oor hierdie wetgewing in die een of ander Huis. Slegs senator Thurmond het kommentaar gelewer op die inhoudelike kenmerke daarvan in die senaat. 111 Cong. Rek. 19746, 20433. Na sy kort verklaring, en sonder enige bykomende inhoudelike opmerkings, het die wetsontwerp, H. R. 10306, die Senaat aangeneem. 111 Cong. Rek. 20434. In die huisdebat het slegs twee kongreslede hulle tot die wysiging gerig - Congressmen Rivers en Bray. 111 Cong. Rek. 19871, 19872. Die wetsontwerp is goedgekeur na hul verklarings sonder enige verdere debat met 'n stemming van 393 teen 1. Dit is hoofsaaklik op grond van die verklarings van hierdie drie kongreslede dat O'Brien sy kongres- & quotpurpose & quot-betoog lewer. Ons neem kennis dat as ons die wetgewende doel in die onderhawige saak ondersoek, ons nie net hierdie stellings nie, maar ook die meer gesaghebbende verslae van die senaat- en huisbewapende komitees moet oorweeg. Die gedeeltes van die verslae wat die doel van die wysiging verduidelik, word in die aanhangsel volledig weergegee. Alhoewel beide verslae 'n kommer maak oor die vernietiging van sogenaamde 'ontwerppaarte' en 'aanmoediging' van ander om hul kaarte te vernietig, dui beide verslae ook daarop dat hierdie kommer voortspruit uit 'n vrees dat onbeperkte vernietiging van kaarte sal die funksionering van die selektiewe diensstelsel versteur.\nMNR. JUSTICE MARSHALL het nie aan die oorweging of beslissing van hierdie sake deelgeneem nie.\nBYLAE BY MENING VAN DIE HOF.\nGEDEELTE VAN DIE VERSLAGE VAN DIE KOMITEE OOR GEWAPENDE DIENSTE VAN DIE SENAAT EN HUIS VERDUIDELIK VAN DIE WYSIGING VAN 1965.\nDie "Verduideliking van die wetsontwerp" in die Senaatsverslag is soos volg:\nArtikel 12 (b) (3) van die Universele Militêre Opleidings- en Dienswet van 1951, soos gewysig, bepaal onder meer dat 'n persoon wat 'n konsepregistrasiesertifikaat vervals, verander of verander [391 US 367, 387] onderhewig aan 'n boete van hoogstens $ 10 000 of gevangenisstraf van nie meer as 5 jaar nie, of albei. In hierdie afdeling is daar geen uitdruklike verbod op die wetende vernietiging of verminking van sulke kaarte nie.\nDie komitee het kennis geneem van die uitdagende vernietiging en verminking van konsepkaarte deur dissidente wat die nasionale beleid afkeur. As dit ongemerk toegelaat word om voort te gaan, is dit 'n moontlike bedreiging vir die uitoefening van die mag om leërs op te rig en te ondersteun.\nVir 'n persoon wat 'n boete of gevangenisstraf opgelê word, moet die vernietiging of verminking van die konsepkaart 'bewustelik' gedoen word. Hierdie kwalifikasie is bedoel om persone te beskerm wat toevallige toevallige kaartjies per ongeluk verloor of vermink. & Quot S. Rep. No. 589, 89th Cong., 1st Sess. (1965).\nEn die Huisverslag verduidelik:\nArtikel 12 (b) (3) van die Universele Wet op Militêre Opleiding en Diens van 1951, soos gewysig, bepaal dat 'n persoon wat sy konsepregistrasiekaart vervals, verander of op enige manier verander, of 'n notasie wat behoorlik en geldig daarop aangebring is, 'n boete van $ 10 000 of gevangenisstraf van hoogstens 5 jaar opgelê word. H. R. 10306 sou hierdie bepaling wysig sodat dit ook van toepassing is op persone wat 'n konsep registrasiekaart bewustelik vernietig of bewustelik vermink.\nDie Huiskomitee oor Gewapende Dienste is ten volle bewus van en deel die diepe kommer wat deur die hele land uitgespreek word oor die toenemende voorkoms waarin individue en groot groepe individue openlik uitdaag en aanmoedig om die gesag van hul regering te trotseer deur die vernietiging of verminking hul konsepkaarte.\nTerwyl die huidige bepalings van die Strafwetgewing ten opsigte van die vernietiging van staatseiendom [391 US 367, 388] breed genoeg kan voorkom om alle handelinge wat verband hou met die mishandeling van konsepkaarte in die besit van individue te dek, voel die komitee dat in die huidige kritieke situasie van die land is die vernietiging of verminking van hierdie kaarte oortredings wat so 'n ernstige bedreiging vir die veiligheid van die nasie inhou, dat daar geen twyfel hoef te bly oor die bedoeling van die kongres dat so 'n onwillige en onverantwoordelike dade gestraf moet word.\n"Hiertoe maak HR 10306 spesifiek dat 'n konsepkaart bewustelik vermink of bewustelik vernietig word 'n oortreding van die Universele Wet op Militêre Opleiding en Diens is en daarvolgens strafbaar is en dat 'n persoon wat 'n konsepkaart vernietig of vermink, onderhewig is aan 'n boete van hoogstens $ 10 000 of gevangenisstraf van hoogstens 5 jaar. & quot HR Rep.\n[Voetnota 2] Hy is gevonnis ingevolge die Youth Corrections Act, 18 U.S.C. 5010 (b), onder toesig en behandeling vir 'n maksimum tydperk van ses jaar onder toesig van die prokureur -generaal.\n[Voetnoot 3] Die kwessie van die grondwetlikheid van die 1965 -wysiging is aan die orde gestel deur die advokaat wat O'Brien verteenwoordig in 'n voorverhoor -mosie om die beskuldiging af te wys. By verhoor en by vonnisoplegging het O'Brien gekies om homself te verteenwoordig. Hy is deur advokaat verteenwoordig in sy appèl na die appèlhof.\n[Voetnota 4] O'Brien teen die Verenigde State, 376 F.2d 538 (C. A. 1st Cir. 1967).\n[Voetnota 5] Die gedeelte van 32 CFR wat relevant is vir die onderhawige saak, is hersien vanaf 1 Januarie 1967. Aanhalings in hierdie mening is na die uitgawe van 1962 wat van krag was toe O'Brien die misdaad gepleeg het en toe die kongres in 1965 in werking tree. Wysiging.\n[Voetnota 6] Die appèlhof het die saak nietemin na die distrikshof teruggebring om die vonnis en die wrok van O'Brien te ontruim. Volgens [391 U.S. 367, 372] kan die distriksregter die oortreding van die 1965 -wysiging as 'n verswarende omstandigheid in die oplegging van vonnis beskou het. Die appèlhof het O'Brien se versoek om herhoor geweier, waarin hy aangevoer het dat hy nie aangekla, verhoor of skuldig bevind is nie, en dat niebesit nie 'n minderwaardige oortreding van verminking of vernietiging is nie. O'Brien v. Verenigde State, 376 F.2d 538, 542 (C. A. 1st Cir. 1967).\n[Voetnota 7] Verenigde State v. Miller, 367 F.2d 72 (C. A. 2d Cir. 1966), sert. ontken, 386 U.S. 911 (1967).\n[Voetnota 8] Smith v. Verenigde State, 368 F.2d 529 (C. A. 8th Cir. 1966).\nVirtuele skeuringstegniek: geskiedenis, benadering en toepassings\n'N Oorsig van die tegniek vir die sluit van virtuele krake word aangebied. Die benadering wat gebruik word, word bespreek, die geskiedenis opgesom en insig in die toepassings daarvan word verskaf. Vergelykings vir tweedimensionele vierhoekige eindige elemente met lineêre en kwadratiese vormfunksies word gegee. Formules vir die toepassing van die tegniek saam met driedimensionele soliede elemente sowel as plaat-/dopelemente word ook verskaf. Noodsaaklike wysigings vir die gebruik van die metode met geometries nie -lineêre eindige elementanalise en korreksies wat nodig is vir elemente by die skeurpunt met verskillende lengtes en breedtes word bespreek. Die probleme wat verband hou met krake of delaminasies wat tussen verskillende materiale voortplant, word kortliks genoem, asook 'n strategie om hierdie probleme te verminder. As gevolg van 'n toenemende belangstelling in die gebruik van 'n breukmeganika -gebaseerde benadering om die skadeverdraagsaamheid van saamgestelde strukture tydens die ontwerpfase en tydens sertifisering te bepaal, fokus die ingenieursprobleme as voorbeelde en as verwysings op die toepassing van die tegniek op komponente van saamgestelde materiale.\nKyk my aanbieding by GGI2016 Dublin - Oktober 2016.\nHierdie webwerf word aangebied deur JustHost - aanbeveel. Klik op die onderstaande skakel om meer uit te vind.\nOpenbaarmaking:- Ons is 'n webwerf wat vergoeding benodig om te werk soos enige ander webwerf op die internet. Ons kan oorweging ontvang vir ons aanbevelings.\n'Ons is slegs die huidige bewaarders van ons voorvadersgenes.'\nHierdie webwerf word die beste gesien met Microsoft Internet Explorer ver 6 En bo. Dit word voorgestel dat u opgradeer na ver 7 of 8. Klik hier om u blaaier op te gradeer:- Microsoft Internet Explorer 8\nSommige gebruik hierdie tegniek om verbande met ander met dieselfde van te ondersoek en maak op hierdie manier vir die eerste keer kontak met 4de, 5de en 6de neefs. As dit u doel is, Ek beveel sterk aan dat u by u vanprojek aansluit aangesien administrateurs daar konsentreer op die groepering van soortgelyke resultate en die vind van onlangse verbindings.\nAnder is geïnteresseerd in die ou oorsprong van hul groep en hierdie webwerf kyk na die oorsprong en ouderdom van die R1b -groep wat genoem word "Ierse tipe III", vermoedelik die van die D ál gCais -sept wat in die omgewing van Ierland, Thomond, gewoon het.\nAs jy ek het toevallig op hierdie webwerf afgekom, dink u is 'Ierse tipe III' en het my nog nie gekontak nie, ek het moontlik probeer om u te kontak. Gaan na die verlore lede -bladsy. As u naam daar verskyn, kontak my asseblief.\nVir diegene wat nuut is in Genetic Genealogy, soos die gebruik van DNA in genealogie genoem word, en meen dat hulle hierdie bespreking 'n bietjie afskrikwekkend sal vind, stel ek voor dat dit die moeite werd kan wees om 'n bietjie tyd deur te bring met basiese leeswerk:-\nIs die antwoord in u gene? - Debbie Kennett - 'n bondige inleiding oor DNA -toetsing\nISOGG Wiki - 'n Uitgebreide Wiki met alles wat u moet weet oor genetiese genealogie.\nBlair DNA 101 - 'n Reeks van drie bladsye, DNA101, DNA102, DNA103 om DNA te verduidelik in "Layman's Terms".\nR1b is die algemeenste haplogroep in Wes -Europa met 'n besonder hoë voorkoms in Spanje, Portugal, Wes -Frankryk en Ierland. Die modale (of algemeenste haplotipe) vir hierdie R1b van Wes -Europa word die Atlantic Modal Haplotype (AMH) genoem. Sien die skakelsbladsy vir meer inligting oor AMH.\nWant van die groot aantal mans wat in hierdie haplogroep val, is gepoog om trosse te vind wat verskille toon in die kort tandemherhaling, (STR), van hul allele van die AMH deur na soortgelyke variasies in die haplotipes te soek.\nAan watter Haploggroep behoort ek?\nJou Die toetsonderneming het waarskynlik reeds die breë groepgroep waaraan u behoort, voorgestel, en as u hierdie bladsy lees, weet u waarskynlik reeds dat u deel is van die R1b -bevolking. As u nie seker is van u haplogroep nie, probeer die Haplogroup Predictor -program van Jim Cullen. R1b-IrishIII is een van die moontlike voorspellings van Jim se program, en as u merkers hierdie subklade met meer as 95%voorspel, is u waarskynlik Iers tipe III.\nDefinieer Haploggroepe - SNP -toetsing\nTerwyl Die isolering van groepe haplotipes met soortgelyke allelvariasies gee 'n redelike waarskynlikheid dat die haplogroep, 'n enkele nukleotied polymorfisme of (SNP) mutasie dit formeel onderskei, en slegs na SNP -toetsing kan u seker wees dat u lid is van die haplogroep . Vir meer inligting oor SNP's, sien: - SNPMedia of Genetics 101 - Wat is SNP's?\nR1b1a2 - R -M269 'Clusters'\nDie Ierse Tipe III -groep\nIn April 2006, het navorser dr Ken Nordtvedt 'n ander klein groepie geïdentifiseer waar die voorvaderlike geografiese gebied hoofsaaklik Iers blyk te wees, maar die haplogroep was heelwat anders as NWIrish en South Irish. Aangesien die derde STR Ierse groepering gedefinieer het, het dit die naam gekry 'Ierse tipe III' en die kenmerkende merkers waar dit van AMH verskil:\nSommige afwyking van hierdie waardes kan en wel voorkom, maar twee wat byna altyd die modale waardes het, is DYS459 = 8,9 en DYS463 = 25.\nToets van DYS463 vorm deel van DNA-Heritage en Relative Genetics 43 merktoets en die nou gestaakte Ancestry 30 STR merktoets en is beskikbaar by FTDNA in die uitgebreide 111 STR merktoets. Daar word vroeër aanbeveel dat hierdie merker getoets word om die lidmaatskap van die Ierse tipe III -groep te bevestig. Die toets van die SNP L226 is egter nou goedkoop en is geredelik beskikbaar as 'n uitstekende bevestigende toets. Soektogte is uitgevoer in die Ysearch ('n openbare databasis wat nou opgehou is) en ander STR -databasisse, en daar is nou 1,390 haplotipes gevind wat verband hou met hierdie groepering van 1,293 binne 'n genetiese afstand, GD, van 8 met die model op 37 merkers, tesame met 'n verder 98 ´Outliers ´ (dié wat 'n deel van die groep is, maar 'n entjie van die modal af is). Hierdie sigblad toon alle 983 Ierse tipe III -haplotipes wat tans uit FTDNA -projekte geïdentifiseer is. Sommige is geïnteresseerd in die verspreiding van allele op elke merker, en dit kan op hierdie sigblad gesien word.\nWaar kom 'Ierse tipe III' vandaan?\nKyk in die voorvaderlike geografiese gebied vir hierdie groepering, van diegene wat nie 'VSA' of 'Onbekend' noem nie, gee 85,6% deelnemers 'Ierland' aan. Tans is dit 446 van die 1.225 haplotipes, maar baie vanne met 'Onbekend' of 'n Amerikaanse staat is duidelik Iers van oorsprong, O ´Brien, Casey, Hogan ens. . Die provinsies wat vermeld word, rekord:-\nAan sien 'n kaart van hierdie lande Klik hier\nVan die ander wat 'n voorvaderlike oorsprong noem, gee 5,0% ´Skotland ´, 7,3% gee ´Engeland ´ en 3 haplotipes gee ´Wales ´, 'n agt haplotipes uit Europa, moontlik "Wilde ganse", die naam na Ierse ballinge na die vasteland in die 17de en 18de eeu. 'N Dalcassian (D ál gCais) handtekening? Daar is nou aangetoon dat hierdie klade die is van die Dalcassian -stamme van Clare, Limerick en Tipperary, waarvan die belangrikste familie die O ´Briens is. Die hoof van die O ´ Brien -stam, wat 'n onberispelike stamboom het deur die baronne van Inchiquin en van Thomond terug na Brian Boru en dus na Cormac Cas, is 'n lid van ons groep, wat 'n goeie bewys is dat die Ierse tipe III inderdaad Dalcassian is. Baie Ierse tipe III -vanne het verbindings met die O ´Briens, soos Bryant, Kennedy, MacNamara, O ´Donnell, Butler, Casey, Hogan en McGrath. Dus, Cormac Cas ´ voorouers, kan baie goed die stamvaders van hierdie groep wees.\nek het het 'n referaat in die Journal of Genetic Genealogy. 'N Stel kenmerkende merkerwaardes definieer 'n Y-STR-handtekening vir Gaeliese Dalcassian-gesinne wat my navorsing uiteensit. www.jogg.info/51/files/Wright.pdf\nIn in die afdeling Links is daar 'n skakel na 'n out-of-print boek Historical Memoirs of the O ´Briens deur John O'Donoghue, 1860. Dit kan aanlyn gelees word of afgelaai word as 'n pdf-aflaai van 21 MB. Dit gee waardevolle inligting oor die verbindings met die O ´Brien -clan.\nVir 'n lys van vanne met Ierse tipe III -verbindings, klik hier. Dit moet beklemtoon word dat dit nie noodwendig beteken dat u so 'n van het dat u van hierdie Ierse tipe III -groep is nie.\nSNP -toetsing en die soeke na 'ons' SNP\nMeer as 300 Ierse tipe III -deelnemers het 'n diepgaande SNP -toetsing.\nLoop deur die Y. In 2009 het 10 lede van die groep $ 75 elk geskenk om te verseker dat een kandidaat uit ons groep aan hierdie belangrike projek kan deelneem. Thomas Krahn van FTDNA het 100Kb van die Y -chromosoom van 'n lid gesoek uit verskeie L21+ -groepe op soek na SNP's wat hierdie groepe kan skei. Die chromate van ons Ierse tipe III -kandidaat onthul 'n SNP -mutasie wat nou L226 genoem word.\nHierdie merker, L226, het positief getoon in die 300 wat tot dusver getoets het, en veral negatief in die honderde nie-Ierse tipe III wat getoets het. Sien die Walk The Y -bladsy.\nSo Aangesien L226 positief is vir ons groep, word ons R-L226 genoem. L226 is die bepalende SNP vir ons groepering en verskyn dus op die ISOGG 2017 R-Tree met die nomenklatuur as R1b1a1a2a1a2c1a4b2a. Aangesien hierdie 'lang' haplogroepname voortdurend verander, is dit beter om hierdie klade as R-L226 te noem. Met 'n definiërende SNP beteken Ierse tipe III nie meer 'n 'groep' nie. dit is 'n Haploggroep!\nDaar is 'n projek opgerig by Family Tree DNA vir ons R-L226 Haploggroep. Alle Ierse tipe III word versoek om die L226 SNP -toets, of verkieslik die R1b - L226 SNP -pakkets, te bestel en om by hierdie projek aan te sluit.\nGee asseblief u Kit -nommer en sê dat u L226 of die SNP -pakket getoets het in u versoek om aan te sluit.\nAansienlik Daar is bevind dat M222 negatief is, wat hierdie groep duidelik onderskei van NW Iers wat positief op hierdie merker gevind is.\nHoe oud is hierdie groep\nGebruik Die metodes van die genetikus Anatole Klyosov, 'n rit met 336 haplotipes van 67 merkers, is in September 2014 uitgevoer en gee 'n syfer van 1450 en#177 150 jaar aan die MRCA. Ons gemeenskaplike voorouer het tussen 350 nC en 650 nC geleef. Dit is 'n bietjie vroeër as wat voorheen bereken is, maar weerspieël 'n groter aantal haplotipes in die berekening.\nHierdie gee TMRCA ongeveer tyd - sogenaamde 'bottelneck' -gebeurtenisse, (waar 'n vorige kolonie van verskeie/baie mense 'n situasie bereik waarin slegs een mannetjie 'n manlike nageslag oorleef en alle toekomstige lede van die kolonie van hom afstam), kan beteken dat die stamvader van die haplogroep baie vroeër geleef het en dat die haplogroep eeue ouer kon wees.\nWat meer kan ons doen?\nAs u is op soek na verhoudings met ander in hierdie haplogroep, hetsy met u van of 'n ander, en dit kan die moeite werd wees om u toets tot 67 merkers uit te brei. Tans het 539 lede tot 67 merkers uitgebrei, en onlangs het FTDNA bykomende merkers bygevoeg, wat die totaal tot 111 merkers geneem het, en ongeveer 138 het tot op hierdie vlak getoets. As u alreeds tot 67 merkers getoets het, is dit beter om SNP -toetse te doen eerder as om tot 111 merkers uit te brei.\nAs As u 'n genetiese afstand (GD) van 8 of meer van die NT4BZ -modal is, stel ek voor dat u die SNP L226 toets as 'n finale bewys van lidmaatskap van die groep eerder as om DYS463 of DYS716 te toets.\nMaar die mees uitgebreide SNP-toetsing wat nou beskikbaar is, is die Big-Y-toets, sien die Big-Y-toetsbladsy, wat nie net bekende vertakkings toets nie, maar ook u 'privaat' SNP's ontdek, en 'n 'ontdekking'-toets, eerder as net 'n vergelyking toets.\nSoos Die tyd gaan aan, meer sal ontdek word oor die Ierse tipe III -groepering, maar wees bly in die wete dat die DNA van u voorouers u van die Emerald Isle af bel.\n'N Amerikaanse weduwee & rsquos rekening van haar reise in Ierland in 1844 en ndash45 aan die vooraand van die Groot Hongersnood:\nSy het van New York af gekom om die toestand van die Ierse armes te bepaal en te ontdek waarom so baie na haar vaderland emigreer.\nMevrou Nicholson en rsquos herinner nog aan haar toer onder die boere onthullend en aangrypend vandag.\nDie skrywer keer in 1847 terug na Ierland en ndash49 om te help hongersnoodverligting en het die ervarings in die eerder opgeteken aangrypend:\nAnnals of the Hongersnood in Ierland is Asenath Nicholson se opvolg van Ireland's Welcome to the Stranger. Die onverskrokke Amerikaanse weduwee keer terug na Ierland te midde van die Groot hongersnood en het gehelp om verligting vir behoeftiges en honger mense te reël. Haar rekening is nie 'n geskiedenis van die hongersnood, maar persoonlike ooggetuie getuienis oor die lyding wat dit veroorsaak het. Om hierdie rede dra dit die werklikheid van die ramp op 'n baie meer veelseggende manier oor. Die boek is ook beskikbaar in Kindle.\nThe Ocean Plague: of, 'n Reis na Quebec in 'n Ierse emigrantvaartuig is gebaseer op die dagboek van Robert Whyte, wat in 1847 die Atlantiese Oseaan van Dublin na Quebec oorgesteek het in 'n Ierse emigrantskip. Sy weergawe van die reis lewer van onskatbare getuienisgetuienis aan die trauma en tragedie wat baie emigrante moes ondervind op pad na hul nuwe lewens Kanada en Amerika. Die boek is ook in Kindle beskikbaar.\nDie Skots-Iere in Amerika vertel die verhaal van hoe die geharde ras van mans en vroue, wat in Amerika bekend gestaan het as die & lsquoScotch-Iers & rsquo, is gedurende die sewentiende eeu in die noorde van Ierland gesmee. Dit hou verband met die omstandighede waaronder die groot uittog aan die Nuwe Wêreld begin het, het die beproewinge en verdrukkinge waarmee hulle te kampe gehad het, begin taai Amerikaanse pioniers en die blywende invloed wat hulle op die politiek, opvoeding en godsdiens van die land uitgeoefen het.\n10 mense wat jy waarskynlik nie geweet het nie, was swart\nWat beteken dit om swart te wees? Word dit bepaal deur die kleur van u vel, deur u erfenis of deur die etniese groep met wie u die meeste identifiseer? En hoe vind die & quotone-drop reël & quot-die idee dat selfs 'n bietjie swart afkoms jou swart maak-in hierdie scenario?\nIn die Amerikaanse Suide, tydens die era van segregasie, het wette in baie state bepaal dat 'n persoon wat ten minste 'n sestiende swart was (dws 'n oupagrootjie of 'n grootouer gehad het) of 'n ander klein hoeveelheid swart bloed is as swart beskou en was dus onderhewig aan die diskriminerende wette wat blankes nie was nie. Dit was informeel bekend as die & quotone drop & quot -reël [bron: Davis]. Ligte Afro-Amerikaners in die verlede sou moontlik vasgestel het of dit meer 'kwetsend' sou wees om hul swart erfenis, Jim Crow-wette en al te omhels, of om vir wit ekonomiese pogings 'wit' te probeer probeer, maar ten koste van hulself van familie en kultuur.\nVandag, met die afskaf van die segregasiewette, is die keuses meer genuanseerd. Waar 'n persoon grootgemaak word, of wie haar grootgemaak het, kan bepaal met watter etniese groep sy identifiseer. Of sy voel miskien dat sy nie die een groep bo die ander hoef te kies nie.\nAlhoewel dit nie altyd in die mode was om al die takke van die stamboom op te eis nie, word 'n multikulturele verlede steeds meer algemeen. Neem byvoorbeeld Hollywood. Die dae is verby dat rolprentsterre verouderde persepsies ontkom deur hul etnisiteit te ontken. Baie van die bekende persone van vandag is dubbelsinnig, van Mariah Carey tot Dwayne "The Rock" Johnson. Vandag deel ons die verhale van 10 mense (verlede en hede) wat u moontlik nie geweet het dat hulle swart was nie. Kom ons begin met 'n beroemde Franse gesin.\nNapoleon Bonaparte was 'n bekende figuur wat tydens die Franse Rewolusie aan bewind gekom het. Maar Bonaparte was nie sy enigste held nie. Ontmoet genl. Alexandre Dumas.\nDumas is gebore in die huidige Haïti aan 'n blanke vader wat lid was van die aristokrasie en 'n swart moeder wat 'n slaaf was. Alhoewel Dumas sy ma se familienaam behou het, het sy pa hom in Frankryk grootgemaak, wat geleenthede vir mense van gemengde ras verseker het. Daar het Dumas sy opleiding voltooi en die weermag aangegaan, waar hy 'n meester in strategie en swaard geword het. Dumas het tot die rang van generaal gestyg, meer as 50 000 soldate gelei en 'n reputasie vir optrede gekry. Na wat verneem word, het hy 13 soldate op sy eie gevange geneem, in vyandelike gebied gery om nog 16 gevangenisse te sit en sy manne in die donker op ysige kranse gelei om opponerende magte te verras [bron: Taylor].\nAlhoewel Dumas sy militêre loopbaan voortgesit het in die daaropvolgende Franse veldtog om Egipte te verower, het hy die woede van sy hoofmededinger, die opkomende Bonaparte, aangetrokke. Of Bonaparte jaloers was op Dumas se groter hoogte (hy was meer as 6 voet van Bonaparte se 5 '7 & quot), charisma of infanterievaardighede, is onmoontlik om te sê. Een ding is egter seker: Die kompetisie (al was dit net in Napoleon se eie gedagtes) sou Dumas se ongedaanmaking wees.\nAan die einde van die 1790's, toe Dumas hom weens 'n onrusbarend lekkende vaartuig aan die Italiaanse kus was, gooi Napoleon se volgelinge Dumas in 'n kerker. Daar kwyn hy vir twee jaar omdat hy die gevangenisdokter vermoed het dat hy hom vergiftig het. Alhoewel Dumas uiteindelik vrygelaat is, was sy militêre loopbaan verby. Verhale oor sy uitbuiting het die graaf van Monte Cristo egter geïnspireer, 'n roman geskryf deur sy seun Alexandre, wat ook 'The Three Musketeers' geskryf het [bron: Damrosch].\nAnatole Broyard is in 1920 in New Orleans gebore vir swartvroue met 'n ligte vel, het 'n groot deel van sy kinderjare in 'n oorwegend Swart Brooklyn-woonbuurt deurgebring en daarna 'n sorgvuldig saamgestelde beeld gemaak sonder sy etniese erfenis.\nDie ligte vel van Broyard het hom toegelaat om as 'n wit man by die gesegregeerde weermag aan te sluit, waar hy 'n bataljon swart soldate gelei het. Nadat hy uit die weermag ontslaan is, het hy 'n boekwinkel in die Greenwich Village in New York geopen, hom in die literêre landskap gevestig en uiteindelik 'n kopieskrywer by 'n reklamebedryf geword. Alhoewel hy 'n paar kortverhale geskryf het wat met groot lof erken is, het Broyard aanvanklik gesukkel om 'n volledige werk te voltooi. Die aandag het hom egter gehelp om in die vroeë sewentigerjare 'n pos as boekresensent by die New York Times te kry, 'n pos wat hy meer as 'n dekade beklee het.\nGedurende hierdie tyd het hy een van die invloedrykste literêre kritici in die VSA geword, en ondanks gerugte oor die teendeel, het hy as 'n witman voortgegaan. Broyard se vrou en kinders het nie geweet dat hy Swart gebore is nie, en ook nie sy kollegas of vriende nie.\nBroyard, wat in 1990 aan prostaatkanker gesterf het, het nooit die redes vir sy misdaad onthul nie. Die beperkte geleenthede vir Swartes in die veertigerjare het waarskynlik iets te doen gehad met sy oorspronklike besluit. Maar baie wat hom geken het, het ook geglo dat Broyard as 'n witman wou lewe omdat hy aan die verwagtinge van ras wou ontsnap. Hy wou bekend word, nie omdat hy 'n swart skrywer was nie, maar 'n skrywer. Selfs sy memoires, "Kafka Was The Rage", het sy ras nie onthul nie [bron: Gates].\n'' 'n Mens kan toegee dat die afsterwe van Anatole Broyard oneerlikheid behels, maar is dit so duidelik dat die oneerlikheid meestal Broyard s'n was? 'het die geleerde Henry Louis Gates geskryf. & quot Om te slaag is om te sondig teen egtheid, en 'egtheid' is een van die grondliggende leuens van die moderne tyd. & quot\nIn 2007 publiseer sy dogter Bliss 'n boek oor haar pa met die titel "One Drop: My Father's Hidden Life - A Story of Race and Family Secrets."\nMalcolm Gladwell, versierde personeelskrywer by The New Yorker en skrywer van verskeie topverkoperboeke-"The Tipping Point", "Link", "Outliers" en "What the Dog Saw"-het in 1999 'n National Magazine-toekenning gewen en is aangewys as Time Magazine se "100 invloedrykste mense" in 2005. Hy is in 1963 gebore as 'n Jamaikaanse moeder en 'n Britse vader, en het gevind dat sy gemengde erfenis genoeg voer vir skryfwerk bied.\nIn Black like them, gepubliseer in 'n April 1996 -uitgawe van The New Yorker, ondersoek Gladwell die verskille tussen Amerikaanse swartes en Wes -Indiërs, asook waarnemings oor sy kinderjare en familie. Hy beskryf die diskriminasie onder sy donker en ligte voorouers. Byvoorbeeld, 'n weduwee aan sy moederskant het twee dogters met 'n donker vel, maar het eenkeer gemaak asof sy hulle nie ken nie, terwyl sy 'n gesprek met 'n lighondige vryer voer.\nGladwell het grootgeword op die platteland van Ontario en beweer dat daar 'n nie -uitgawe is. Swart het geweet wat ek was. Hulle kon die wenk van Afrika onder my ligte vel onderskei, 'het hy in sy opstel geskryf. Maar dit was 'n soort geheim - iets waaroor hulle my rustig sou uitvra as niemand anders daar was nie. Maar blankes het nooit geraai nie, en selfs nadat ek hulle ingelig het, het dit nooit 'n verskil gemaak nie. Waarom sou dit? In 'n dorp wat nege-en-negentig persent wit is, is 'n beskeie beweerde spatsel kleur amper geen bedreiging nie. & Quot\nDit het verander toe hy universiteit toe na Toronto gaan en die reputasie ontdek van Jamaikane wat na bewering die dwelmhandel van Kanada aan die stuur was. Nadat ek na die Verenigde State verhuis het, wonder ek oor hierdie oënskynlike teenstrydigheid - hoe Wes -Indiane in New York gevier het vir hul bedryf en dryfkrag, net vyfhonderd myl noordwes, misdaad en verdwyning kan verteenwoordig. In Amerika is daar iemand anders om te verag. In Kanada is daar nie & quot [bron: Gladwell].\nCarol Channing, gebore in 1921, was reeds 'n Broadway -ster wat bekend was vir haar optredes in "Gentleman Prefer Blondes" en "Hello Dolly" toe sy iets verrassends oor haar erfenis leer. Haar pa, George Channing, was 'n swart swart man.\nEn alhoewel Channing 'n bekende gay-regte-aktivis geword het, was dit 'n gemengde ras wat sy net kortliks in haar memoires verwys het, "Just Lucky I Guess," wat op 81-jarige ouderdom gepubliseer is. Daarin vertel sy haar vader sing gospelmusiek saam met haar en blaai van een spraakpatroon in die oorwegend wit gemeenskap na 'n duidelik ander spraakpatroon in hul huis.\nByna 'n dekade later het Channing, 'n driemalige Tony-wenner, blykbaar weer van plan verander. In 'n 2010 -episode van The Wendy Williams Show, het Channing gesê dat haar ouers baie meningsverskille het, en voordat sy skool toe gegaan het, het haar ma gedink dat sy met my sou regkom en haar gewaarsku dat as sy 'n baba kry, dit moontlik swart sou wees. . Channing, wat in Januarie 2019 op 97 -jarige ouderdom oorlede is, het erken dat sy nie geweet het of die verhaal dat haar pa Black was, waar is nie, maar sy het gehoop dit was [bronne: Parker, Williams].\nPete Wentz het 'n kenmerkende voorkoms gehad tydens die jare wat hy as lid van die Fall Out Boy -rockband deurgebring het: uitsonderlik reguit hare. As baskitaarspeler en hoofliriekskrywer, het Wentz trefferliedjies neergeskryf, insluitend 'Infinity on High', voordat die lang tydperk van die groep in 2009 begin [bron: Hasty]. Toe doen hy iets anders. En ons bedoel nie dat hy sy egskeiding van die popsanger Ashlee Simpson moet afhandel of die band Black Cards saam met die medemusikant Spencer Peterson in 2010 sal vorm nie [bron: Gomez].\nIn 2011 begin Wentz afstand doen van sy strategies reguit lokke vir 'n meer natuurlike voorkoms: krulle. Hy het geen geheim gemaak van die moeite wat nodig was om sy hare te styl nie, of die feit dat hy gedink het dit was 'n belangrike deel van sy voorkoms [bron: Lucey]. Die stywe krulle het ook bespiegelings veroorsaak dat Wentz swart voorouers het, en inderdaad.\nIn 'n onderhoud met Alternative Press sê Wentz: "My ma, my familie, kom uit Jamaika." Sy enigste spyt? Dat toe hy as kind in Jamaika deurgebring het, hy nie die musikale invloede van Bob Marley of die Wailers [bron: Alternative Press] ten volle waardeer het nie. Gelukkig het Wentz se voorliefde vir die begin van rockorkes goed geword ondanks hierdie tekortkoming. Boonop het hy twee boeke geskryf, 'n kroeg oopgemaak en bestuur hy Clandestine Industries, 'n boek- en klereverspreider [bron: All Music].\nToe Soledad O'Brien as gasheer van die dokumentêre reeks "Black in America" van CNN debuteer, het sy baie vrae - veral uit die swart gemeenskap - gevra waarom sy die uitgangspunt moet wees.\nDit blyk dat O'Brien ook swart is. Sy is die dogter van 'n Black Latina -ma en 'n wit Australiese pa, wat grootgeword het in 'n hoofsaaklik blanke woonbuurt met ouers wat daarop aangedring het dat sy haar as Black erken. As 'n gemengde ras, eerste generasie Amerikaner, het O'Brien 'n uitsaaijoernalis geword en haarself beywer vir gelyke dekking vir mense van kleur [bron: O'Brien].\nBy die vertonings vir 'Black in America' het ek mense hoor sê: 'Wel, jy weet ek het nooit gedink jy is swart nie, totdat jy Katrina [stukke] op die orkaan gedoen het en toe het ek gedink jy is swart.' En ek sou sê: 'Dit is so fassinerend. Wat het jou laat dink ek is swart? '', Het O'Brien in 'n onderhoud gesê om 'Wie is swart in Amerika' te bevorder, haar laaste aflewering in die dokumentêre reeks.\nEn dan sou iemand anders sê: 'Ja, maar sy is getroud met 'n blanke.' En ek is soos 'OK, so maak dit my minder swart en hoe dink jy dat wiskunde werk?' & Quot\nUiteindelik het O'Brien (wat ook dokumentêre programme vir CNN vervaardig het oor Latino in Amerika) staatgemaak op 'n les wat sy in haar kinderjare geleer het: & quotMy ouers het my baie vroeg geleer dat hoe ander mense my waarneem, nie my probleem of my verantwoordelikheid was nie. Dit was baie meer gebaseer op hoe ek my waargeneem het [bron: O'Brien].\n4: Koningin Charlotte van Engeland\nIn die 18de eeu het 'n skildery van koningin Charlotte - die vrou van die Britse koning George III - 'n vlaag debat veroorsaak omdat haar gelaatstrekke meer pas by iemand van Afrika -erfenis. En met goeie rede: dit lyk asof koningin Charlotte afstam van 'n tak van 'n Portugese koninklike familie wat hul afkoms herlei het na 'n heerser uit die 13de eeu met die naam Alfonso III en sy geliefde Madragana, wat Moor & quot was ('n ou term vir iemand uit Afrika of Arabiese afkoms) [bron: Jeffries].\nSommige historici twyfel oor hierdie teorie, maar die geleerde Mario de Valdes y Cocom merk op dat die persoonlike dokter van die koningin gesê het dat sy 'n 'quattrue mulatto' gesig het. kroning in 1953, in samewerking met haar pos as hoof van die Statebond [bron: Cocom].\nAs dit reg is, sou die koninklike skakel na die Swart erfenis beteken dat koningin Charlotte se kleindogter, koningin Victoria, van gemengde ras was. Dieselfde geld vir haar nog lewende afstammelinge, koningin Elizabeth II, prins Charles, prins William en toekomstige erfgename.\nBeskou as die vader van Rusland se Goue Eeu van letterkunde, Alexander Pushkin, is in die somer van 1799 in adel gebore. Hy was die agterkleinseun van 'n Ethiopiese prins met die naam Ibrahim Gannibal, wat na Rusland verhuis en 'n generaal in die leër van Petrus die Grote [bron: PBS].\nPushkin het lid geword van 'n revolusionêre groep wat toegewy is aan sosiale hervorming en het gedigte geskryf wat sy siening weerspieël. Sy werk, wat 'Freedom' en 'The Village' insluit, is onder die loep geneem deur die Russiese owerhede en het gelei tot sy ballingskap in 1820 na sy moeder se boedel [bron: Shaw].\nSes jaar later is hy deur tsaar Nicholas I begenadig en vry om te reis, trou hy in 1831 en daag later een van sy vrou se bewonderaars uit in 'n tweestryd in 1837. Hy sterf twee dae later aan beserings wat hy in die geveg opgedoen het. Pushkin se bekendste werke sluit in die gedig "The Bronze Horseman", die versroman "Eugene Onegin" en die toneelstuk "Boris Gudunov" [bron: Shaw]. Hy het ook 'n onvoltooide roman oor sy Ethiopiese oupagrootjie agtergelaat.\nAs u 'n liefhebber van aksiefilms is, is die kans goed dat u Michael Fosberg sal herken vir die rolle waarin hy 'Hard to Kill' en 'The Presidio' beland het. ' die rolle. Hy het immers wit geword in 'n hoër klas, sy ma was 'n donkerkop en sy pa was 'n blonde blonde.\nToe Fosberg 32 was, het sy ouers egter geskei en 'n familiegeheim gemors wat die loop van sy lewe sou verander. Die man wat Fosberg nog altyd geken het as sy pa, was eintlik sy stiefpa. Sy biologiese pa en sy ma was eers kort ná sy onverwagte bevrugting getroud, en Fosberg het die man gaan soek. Toe hy dit doen, was hy verstom toe hy ontdek dat sy pa swart was.\nDie emosionele herontmoeting het Fosberg se persepsie verander, nie net oor homself nie, maar ook oor die wêreld om hom. Dit is 'n reis wat hy in 'n gedenkboek beskryf het: "Incognito: An American Odyssey of Race and Self-Discovery." Va., En 'n oupagrootjie wat 'n sterre werper vir die Negro Leagues was [bron: Ihejirika].\nSedert 2000 het hy 'n toer deur die land uitgevoer met 'n eenmanspel wat gebaseer is op sy lewensverhaal. "Dit is belangrik om almal te omhels wie jy is," het Fosberg gesê in 'n onderhoud met die Chicago Sun-Times.\n'N Ondersoek na die Italiaanse Renaissance sou nie voltooi wees sonder om te praat oor die magtige bank- en politieke familie, die Medicis. En Alessandro de Medici, die eerste hertog van Florence, ondersteun sommige van die voorste kunstenaars uit die era. Hy is eintlik een van slegs twee Medici -prinse wat begrawe is in 'n graf wat deur Michelangelo ontwerp is.\nU kan sê Medici was die eerste swart heerser in Italië, eintlik die eerste swart staatshoof in die Westerse wêreld, hoewel daar selde oor sy Afrika -erfenis gepraat is. Hy is in 1510 gebore as 'n swart bediende en 'n wit 17-jarige Giulio de Medici, wat later pous Clemens VII sou word. By sy verkiesing tot pous moes Clement VII afstand doen van sy pos as hertog van Florence en stel sy seun in plaas daarvan aan.\nMaar die tiener Medici staar 'n veranderende politieke klimaat in die gesig. Keiser Karel V het Rome in 1527 ontslaan, en Florentyne het voordeel getrek uit die onrus om 'n meer demokratiese regeringsvorm te vestig. Medici het uit sy tuisdorp gevlug. Hy het teruggekeer toe die spanning twee jaar later verslap het en is weer aangestel deur die keiser Karel V, wat sy eie dogter - ook buite die huwelik - as die vrou van Medici aangebied het. Ondanks die familiebande, is Medici vermoor deur 'n neef kort nadat hy in 1537 getroud is [bron: African American Registry].\nOorspronklik gepubliseer: 4 Februarie 2013\nSkrywer se nota: 10 mense wat u waarskynlik nie geweet het nie, was swart\nDit was 'n fassinerende artikel om na te vors, veral omdat ek in persoonlike geskiedenis kon ingaan. Ek vind die ervarings van Anatole Broyard en Michael Fosberg besonder aangrypend: Broyard vanweë sy vermoë en begeerte om die kwessie om swart gebore te word, en Fosberg om die lewe as 'n swart man te omhels nadat hy grootgeword het, wit. En dan is daar die een-druppel-reël. Wat beteken dit om swart te wees? Of, in my geval, Indiane? Ek het Cherokee -bloed in my are (en waarskynlik ander etnisiteite waarvan ek nie eers weet nie), maar is aangeneem deur 'n fantastiese gesin toe ek net sewe dae oud was. Natuurlik het ek grootgeword met my familie. Die idee van biologie versus omgewing is interessant. Met soveel faktore om ons persoonlikhede en persepsies te bepaal, wie wil sê of ons deur ervaring of etnisiteit gevorm word?\nIn tye van ongekende krisis, soos die waarin ons leef, is daar geleenthede vir ware leiers om die geleentheid te geniet.\nDit was een van my belangrikste take uit 'n gesprek vroeër vandag met Soledad O & rsquoBrien, die bekroonde joernalis wat in haar loopbaan meer as haar redelike deel van seismiese wêreldgebeure beskryf het.\nElke ramp het ek die tsoenami, orkaan Katrina, aardbewing in Haïti bedek en dit is geleenthede waar ek leiers sien opkom het, en sy het my vertel. "In 'n krisis en hellip, hoe ondersteun u diegene wat gestres is en hellip, en hoe gee u mense 'n kans om te lei?"\nVanoggend is 'n gesprek met Soledad deel van ons inhoudsinisiatief Leading Through Change, met die doel om te inspireer en te help tydens hierdie tyd van onsekerheid. Ek glo dat dit vir die inhoudbemarkingsgemeenskap belangrik is om nou hipersensitief te wees vir wat mense deurmaak. As u nie iets relevant en nuttig het om te sê nie, oorweeg dit om 'n stap terug te neem.\nDit gesê, die reëls vir inhoudskeppers verander radikaal in hierdie nuwe tuisgebaseerde ekonomie. As uitvoerende hoof van Soledad O & rsquoBrien Productions, sien sy die geleentheid vir haar 11-persoon om kreatief te wees, met video-onderhoude op afstand aan die voorpunt.\n& ldquo Hoe dink ons daaraan om dinge te skiet wat nie vereis dat u langs iemand moet wees nie? & rdquo het sy gesê. & ldquoMense kan hulself nou skiet en die kwaliteit van die video is uitstekend, en dit bied baie nuwe paaie.\nDie idee en kreatiwiteit uit noodsaaklikheid en mdash was ook iets wat ek vandag bespreek het met Sheryl Crow, die nege keer Grammy-wenner wat by haar tuisstudio aangesluit het.\nToe hierdie hele ding begin gebeur het, en hellip, het ons drie lyste gemaak. Ons het 'n lys gemaak van dinge wat ek moet doen, dinge wat ek wil doen en soos ek dit nog nooit gedoen het nie en hoe om terug te gee, en Sheryl het gesê. "Ek het altyd geglo verveling is die grootste voorstander van kreatiwiteit. Nou gebruik [my kinders] letterlik verveling om maniere te vind om wêrelde rondom hulle te skep."\nDit is slegs 'n paar van die vele onderwerpe wat ons vandag bespreek het: van die bestuur van vandag en die stortvloed nuus tot die ondersteuning van die klein ondernemings wat ons die nodigste het, tot 'n voorspelling van waar Soledad dink dat dinge sal beland sodra hierdie pandemie verby is. Ek moedig u aan om na die video's te kyk as iets hiervan aanklank vind. (Bederf: Sheryl praat oor die baba -kuikens wat haar seuns aangeneem het, sodat hulle eiers kan weggee te midde van 'n eiertekort.)\nKyk na die volledige onderhoud met Soledad O & rsquoBrien en spesiale optrede deur Sheryl Crow:\nIn hierdie krisistyd dink baie van ons daaroor hoe om diegene wat dit die nodigste het, op te hef. Daarom het ons ook diegene wat gelukkig is, gevra om Jose Andres en World Central Kitchen te ondersteun, wie se missie is om plaaslike sjefs en gemeenskappe te mobiliseer om noodhulp in die vorm van warm, voedsame maaltye te bied. As u kan, maak 'n donasie en ondersteun hul pogings.\nOns Lei deur verandering reeks bied gedagtesleierskap, wenke en hulpbronne om sakeleiers te help om deur 'n krisis te bestuur. Kyk na 'n paar van ons mees onlangse artikels:\nHier is vyf maniere waarop ons ons werknemers nou kan help om deur die werk te navigeer\nKyk hoe ons 'n regstreekse geleentheid tot 'n aanlyn -ervaring verander het\nU moet 'n krisisplan hê\nOpdatering: 17 April 2020: Hierdie plasing is opgedateer om aanhalings van Soledad O & rsquoBrien beter te kontekstualiseer.\nMarsh & amp McLennan Agency en sy kollegas speel 'n aktiewe rol in ons plaaslike gemeenskappe - wat 'n verskil maak in die oomblikke wat vir lede van die gemeenskap van belang is.\nSluit aan by ons span!\nDit is ons missie as organisasie om altyd te doen wat reg is vir ons kliënte, kollegas en die gemeenskap.\nOns verskaf hierdie inligting aan u in ons hoedanigheid as konsultante met kennis en ervaring in die versekeringsbedryf en nie as regs- of belastingadvies nie. Die aangeleenthede wat aangespreek word, kan vir u regs- of belastingimplikasies inhou, en ons beveel aan dat u met u regsadviseur en/of belastingadviseur praat voordat u 'n aksie kies op grond van die inligting hierin.\nVeranderinge aan die feitelike omstandighede of aan enige reëls of ander leidrade waarop gesteun kan word, kan die akkuraatheid van die gegewe inligting beïnvloed. Marsh & McLennan Agency LLC is nie verplig om opdaterings te verskaf oor die inligting hierin nie\nSekuriteits- en beleggingsadviesdienste word aangebied deur MMA Securities LLC (MMA Securities), lid FINRA/SIPC, en 'n federale geregistreerde beleggingsadviseur. Hoofkantoor: 1166 Avenue of the Americas, New York, NY 10036. Telefoon: (212) 345-5000. Veranderlike versekeringsprodukte versprei deur MMA Securities LLC, CA OK 81142. Marsh & amp McLennan Insurance Agency LLC en MMA Securities LLC is filiale wat besit word deur Marsh & amp McLennan Companies. Beleggingsadviesdienste vir MMA Prosper Wise SM word slegs as 'n geregistreerde beleggingsadviseur deur MMA Securities aangebied. Sommige van ons beleggingsadviseur -verteenwoordigers is geregistreerde verteenwoordigers van MMA Securities. 'N Afskrif van ons skriftelike openbaarmakingsverklaring waarin ons adviesdienste en fooie bespreek word, is op versoek beskikbaar vir u hersiening. Raadpleeg 'n belastingpersoon vir spesifieke belastingnavrae en aanbevelings.\nMediese terapie en die bereiking van risikofaktordoelwitte\nDie tipes medikasie en die bereiking van risikofaktordoelwitte was soortgelyk in die twee groepe (tabel S5). Die gemiddelde vlak van lae-digtheid lipoproteïen cholesterol was 83 mg per deciliter (2,1 mmol per liter) by die basislyn en 70 mg per deciliter (1,8 mmol per liter) tydens die laaste besoek. Die mediaan sistoliese bloeddruk was 135 mm Hg by die basislyn en 130 mm Hg tydens die laaste besoek. Daar was meer gebruik van antianginale medisyne in die konserwatiewe-strategie-groep en meer gebruik van dubbele bloedplaatjie-terapie in die indringerstrategiegroep (Fig. S3).\n"Encounter at Farpoint" (Seisoen 1)\n"Eensaam onder ons"\n"Die kind" (Seisoen 2)\n"Waar stilte verhuur"\n"Luid soos 'n gefluister"\n"'N Saak van eer"\n"Die maat van 'n man"\n"Tyd in kwartaal"\n"Die Icarus -faktor"\n"Op die lang ladder"\n" Skakerings van grys "\n"The Ensigns of Command" (Seisoen 3)\n" Die vyand "\n"The Price" (slegs stem)\n"'N saak van perspektief"\n"Die meeste speelgoed"\n"Die beste van albei wêrelde"\n"Die beste van albei wêrelde, deel II" (Seisoen 4)\n" Onthou my "\n" Nalatenskap "\n"Data se dag"\n"Die verstand se oog"\n" In teorie "\n"Redemption II" (Seisoen 5)\n" Ramp "\n" Die spel "\n" Kragspel "\n"Realm of Fear" (Seisoen 6)\n"All Good Things." (Seisoen 7 anti-tyd weergawe)\nMiles O'Brien verskyn in alle episodes van DS9 behalwe:\n" Die passasier "\n"Gaan huis toe"\n"Deur die kykglas" (spieël eweknie verskyn)\n"Laat Hy wat sonder sonde is."\n"Ver verby die sterre" (Colm Meaney vertolk Albert Macklin)\n"In die bleek maanlig"\n"Die keiser se nuwe mantel" (spieël eweknie verskyn)\nMiles O'Brien is in alle optredes deur Colm Meaney gespeel. Op 'n vraag oor wat hy dink O'Brien na die program gebring het, het Meaney tydens 'n onderhoud in November 2009 geantwoord: 'Ek weet nie. Ek dink jy weet, as gevolg van die wêreld waarin ons gewoon het, met al hierdie buitengewone karakters wat buitengewone dinge kon doen, was daar 'n geweldige soort menslikheid in O'Brien … en dit is natuurlik te danke aan die skryfwerk, maar dit is ook in elke opsig, in die sin dat hy menslik was! Maar ek dink hy het daardie soort hedendaagse gevoeligheid na 'n buitengewone wêreld gebring, en dit is lekker om dit te kan sê. En natuurlik het ons die storielyne gehad met Rosalind Chao, wat my vrou, Keiko, gespeel het, wat wonderlik was, net om die storielyne van huishoudelike spanning of die probleme waarmee 'n kind in die omgewing te kampe het, te kan speel." \nVoordat Ronald D. Moore en die ander skrywers sy voornaam "Miles" in die vierde seisoen -episode "Family" onthul het, het Ronald D. Moore en die ander skrywers 'Aloysius' as 'n voornaam vir O'Brien beskou. ("Naamlik O'Brien", The Official Star Trek: The Next Generation Magazine uitgawe 14, p. 㺞) Opgemerk Rick Berman, "Ek het hom vernoem na my neef, wie se naam Miles O'Brien is." (Die vyftigjarige sending: die volgende 25 jaar, bl. 442)\nToe hy Meaney en dus O'Brien na DS9 bring, het Michael Piller gesê: "Ons het nog altyd gedink dat hy 'n uitstekende kunstenaar was, en nou gee ons hom iets interessanter as 'n hoofrol in die nuwe program. Hy trek hare van die een minuut na die ander, want alles breek af. Hy kan die replikators nie 'n goeie koppie koffie maak nie, maar sy vrou, Keiko, is baie ongelukkig oor die verwydering daarvan. Onderneming en oor na hierdie vreeslike stasie. Hy bevind hom dus in 'n ongemaklike posisie." (Trek: Deep Space Nine: The Onauthorized Story, bl. 11) In teenstelling met die voorstelling van O'Brien in TNG met hoe die karakter in DS9 uitgebeeld word, het Meaney self gesê: "Hy is in wese dieselfde karakter [….] Ek het nie regtig my benadering tot die rol van die karakter verander nie. Hy is presies dieselfde man wat baie meer probleme wil hanteer." (Die Official Star Trek: Deep Space Nine Magazine uitgawe 1, bl. 22 en amp 23)\nVolgens uitvoerende vervaardiger/skrywer van DS9, Ira Steven Behr, "O'Brien is elke man. In 'n program oor mense en vreemdelinge, is hy so menslik soos jy kan.'Op dieselfde manier sê Behr se skryfvennoot vir die eerste vier seisoene van die program, Robert Hewitt Wolfe,'Hy is net 'n gewone man, 'n man wat sy werk doen. Hy is net die mees onwaarskynlike van alle helde, want hy is 'n gesinsman met 'n dogter en uiteindelik 'n seun en 'n vrou en hulle het argumente en 'n werklike verhouding, en hy is net 'n werkersklas, ek bedoel duidelik dat hy 'n baie helder ou is en baie goed in wat hy gedoen het, maar basies 'n werkersklas wat net deur sy dag probeer kom." (Bemanningsdossier: Miles O'Brien, DS9 Seisoen 5 DVD, spesiale funksies)\nDie DS9 -skryfpersoneel het 'n lopende grap gehad waarin die karakter in ten minste een episode per seisoen aansienlike trauma sou opdoen. Onder hulle was "Whispers", "Tribunal", "Visionary", "Hard Time" en "The Assignment". (Star Trek: Deep Space Nine Companion (pp. 328 & amp 𧊅)) Volgens Ira Behr, "Elke jaar probeer ons in een of twee vertonings sy lewe ellendig maak, omdat u empatie met hom het."Robert Hewitt Wolfe verduidelik verder,"As O'Brien deur iets martelends en aakliks gegaan het, sou die gehoor dit voel, op 'n manier sou hulle dit nie met enige van die ander karakters voel nie. Omdat al die ander karakters soortgelyk was, sou ek nie sê dat dit groter is as die lewe nie, maar edeler as die lewe, maar O'Brien was net 'n man wat probeer om sy lewe te leef, en as jy hom gemartel het, was dit 'n storie." (Bemanningsdossier: Miles O'Brien, DS9 Seisoen 5 DVD, spesiale funksies)\nDie verhouding opgebou op DS9 tussen O'Brien en Bashir was baie belangrik vir al die skrywers, sowel as vir beide akteurs. Volgens Ronald D. Moore, na die toneel waar hulle die Britse patriotiese gesang "Jerusalem" saam sing in DS9: "Explorers", wou al die personeelskrywers tonele skryf wat hul vriendskap betref. Alexander Siddig sê, "selfs deur die vervaardigers is gesê dat O'Brien en Bashir die enigste is werklike vriendskap wat ooit gebeur het Star Trek. Hierdie twee regtig is vriende. Dit is nie soos 'n vreemde paartjie nie, soos Spock en Kirk. Dit is 'n werklike vriendskap. Hierdie mense praat oor kranksinnige dinge, en ek dink dit was regtig verfrissend."Robert Hewitt Wolfe brei uit,"Dit was net wonderlik. Daar was net 'n groot chemie tussen die twee akteurs, 'n goeie chemie tussen die twee karakters. Dit was briljant van Michael en Rick om hierdie twee karakters as foils vir mekaar te skep. En om dan te sien hoe hierdie verhouding oor die jare ontwikkel totdat hulle die beste vriende is, totdat Miles sommige dae eintlik van Bashir hou, amper beter as sy vrou, wat baie werklik is. wees 'n paar dae bevriend met 'n vriend as met jou vrou." (Bemanningsdossier: Miles O'Brien, DS9 Seisoen 5 DVD, spesiale funksies) Ira Behr gaan nog verder en noem dit sy gunsteling verhouding in al die Star Trek "Die verhouding tussen Bashir en O'Brien is die beste verhouding, die beste vriendskap, in die geskiedenis van die franchise. Spock en Kirk was nog steeds oor die kaptein en sy nommer een. Dit is 'n vriendskap met twee gelykes, twee ouens. Dit is wonderlik om te sien hoe hierdie verhouding gegroei het." (Bemanningsdossier: Julian Bashir, DS9 Seisoen 6 DVD, spesiale funksies)\nO'Brien is een van twee aangewese karakters in Star Trek 'n beduidende karakterontwikkeling ontvang het, die ander is Yeoman Janice Rand.\nO'Brien is een van die vyf karakters wat in twee reekspremiere verskyn (TNG: "Encounter at Farpoint" en DS9: "Emissary"), die ander is Jean-Luc Picard (dieselfde episodes as O'Brien), Quark, Morn, en Broik (in beide DS9: "Emissary" en VOY: "Caretaker").\nO'Brien is een van die vier karakters wat in twee reeksfinales (TNG: "All Good Things." En DS9: "What You Leave Behind") verskyn, terwyl die ander Worf is (dieselfde episodes as O'Brien), William T. Riker en Deanna Troi (albei in TNG: "All Good Things." En ENT: "This Are the Voyages.").\nO'Brien is die enigste karakter wat in twee reekspremiere verskyn het en twee reeksfinales, (TNG: "Encounter at Farpoint" en DS9: "Emissary"), en (TNG: "All Good Things." en DS9: "What You Leave Behind").\nDie karakter van Miles O'Brien en die presiese rang waarin hy beklee het Star Trek, het 'n eie geskiedenis wat strek oor die lengte van die karakter se bestaan.\nIn dertien jaar nadat die karakter verskyn het, is sy rang eers in die laaste vier aangewys as vermoedelik senior onderoffisier (hoewel hierdie term nooit direk op die skerm gebruik is nie). Deur verskeie ander stadiums van die ontwikkeling van die karakter, word daar na O'Brien verwys as 'n bemanningslid, 'n luitenant, en verskillende skrifnotas dui aan dat hy 'n 'lasbriefoffisier' is. Die romanisering van Afsender het aangedui dat O'Brien 'n rang beklee wat bekend staan as 'vaandrig junior graad'.\nDie presiese geskiedenis van O'Brien se geledere is soos volg:\n1987: Verskyn in "Encounter at Farpoint" en word na verwys as "Conn" (nie as 'n naam nie, maar toon aan dat hy die bewegings van die skip uitgevoer het). In hierdie episode dra O'Brien die enkele pyp van 'n vaandel van die Starfleet (1) en 'n rooi kommando -uniform. In 'Lonely Among Us' verskyn hy weer, sonder skynbare tekens, gekrediteer as die eerste veiligheidswag en in die ooreenstemmende geel operasie -afdeling.\n1988: Verskyn in "The Child", gekrediteer as vervoerderhoof. Hy dra die twee pitte van 'n Starfleet -luitenant (2). In 'Where Silence Has Lease' verskyn hy met dieselfde uniform en kentekens as 'The Child' en word direk deur kommandant Riker as 'luitenant' aangespreek, wat blykbaar aandui dat O'Brien 'n offisier is.\n1989: O'Brien se van word vir die eerste keer in 'Unnatural Selection' genoem. Hy dra weer die twee pitte van 'n Starfleet -luitenant en word as hoof aangespreek.\n1989: Verskyn in "The Emissary", weer met twee pitte. Teen die einde van die episode gee die luitenant junior graad Worf hom vervoerkappe. Nadat hy by hulle ingekom het, sê Worf "Ek verlig jou", waarop O'Brien antwoord,"Wel, ek, luitenant", wat die regte manier is om iemand van minderwaardige rang formeel aan te spreek (as Worf sy meerdere was, sou dit waarskynlik" meneer "gewees het). in bevel van 'n skip gelaat, selfs al is 'n hoër offisier aan diens in die ingenieurswese.\n1990: Verskyn in 'Familie' en word aangespreek as 'nog 'n klein onderoffisier' deur Sergey Rozhenko, al word hy gewys met pitte van luitenant, en 'n eerste (en middel) naam word gegee, drie jaar na sy eerste verskyning. Vanaf hierdie punt word O'Brien se karakter ontwikkel as 'n senior aangewese lid van die Onderneming bemanning, hoewel hy die luitenant se kentekens aangehou het.\nkommentaar gelewer, "O'Brien was oorspronklik net 'n dagspeler op TNG en baie min, indien enige, gedagtes het vir 'n geruime tyd in sy rang of agtergrond beland. Hy het amptelik 'n onderoffisier geword in 'Family' toe ek wou hê dat hy en Worf se aanneempa albei nie-coms sou wees in teenstelling met Worf. Om hom 'n aangewese man te maak, het ons skynbaar 'n ander kleur in die vertoning gegee en 'n ander venster oopgemaak na Starfleet wat ons nog nie ondersoek het nie." (AOL chat,1998)\n1991: Verskyn in "Data's Day" met sy gewone uniform en kentekens. Aan die einde van die episode dra O'Brien ook 'n rokuniform met die twee kentekens van 'n luitenant. Later in 'Clues' noem hy vlag Locklin as 'een van sy tegnici', wat nog 'n keer dui op 'n hoër rang in ooreenstemming met sy twee rangpitte.\n1992: Verskyn in 'Realm of Fear', waar O'Brien regstreekse bevele van Reginald Barclay ('n junior luitenant) gegee word, wat die idee versterk dat O'Brien 'n noncom is, in teenstelling met 'n kommissaris. Hierdie episode is die eerste keer dat O'Brien die enkele hol pyp dra met sy gewone uniform (3). (Die Star Trek ensiklopedie (2de uitgawe, bl. 211) definieer dit as die kentekens van 'n 'hoofbevelvoerder', hoewel die term nooit op die skerm gebruik word nie.)\n1993: Verskyn in 'Emissary', waar hy na Deep Space 9 oorgaan om 'n nuwe pos te neem as die 'bedryfshoof'. In 'A Man Alone' word hierdie oordrag beskryf as 'n 'promosie'. Vir die volgende drie jaar dra O'Brien 'n enkele hol kenteken met sy rang weer baie ter sprake. Skrifnotas van verskeie Deep Space Nine episodes dui aan dat hy 'n 'lasbriefbeampte' is, terwyl die roman van die vlieënier lui dat O'Brien 'n 'vaandel junior graad' is (3).\n1994: Verskyn in 'Paradise', waar hy kortliks die geskiedenis beskryf van hoe hy taktiese offisier geword het en 'sy [goud] pak' op die USS gekry het Rutledge. In die volgende episode, "Shadowplay", word sy titel as senior hoofspesialis verklaar. Hy verskyn ook in die vorige segment van "All Good Things." Met die enkele pyp van 'n Starfleet -vaandel, wat ooreenstem met wat tydens 'Encounter at Farpoint' gedra is (1). Die Star Trek: The Next Generation Companion (2de uitgawe, p. 301) berig verkeerdelik dat O'Brien tydens die episode 'n enkele hol pyp dra.\nIn 'Tribunal' het O'Brien aan Raymond Boone gesê dat hy hoofman was Ingenieur van Deep Space 9, eerder as Hoof van Operasies.\nIn "Facets", nadat Nog die toelatingseksamen vir Starfleet Academy geslaag het, noem O'Brien aan Bashir dat as Nog afgestudeer het, hy [O'Brien] vir Nog as "meneer" moet aanspreek. Ten spyte hiervan het Nog (nadat hy 'n vaandel geword het) steeds na die hoofman verwys as 'meneer'.\n1995: In "Verlede tyd, deel I", wanneer die ander offisiere kla dat hulle 'n formele Starfleet -funksie moet bywoon, word O'Brien gevra of hy dit wil bywoon. Hy skerts half, "Vol uniform, fyn tafellinne, 'n ander vurk vir elke kursus? Nee dankie, daarom het ek 'n aangewese man gebly. Hulle verwag nie dat ek opdaag vir hierdie formele etes nie."\n1995: Teen die tyd van "Hippocratic Eed", het O'Brien 'n nuwe kenteken begin dra wat herinner aan die chevron-rang wat die hedendaagse hoofhoof-kleinoffisiere in die Amerikaanse vloot gebruik het (4). In hierdie episode identifiseer 'n Jem'Hadar wat vertroud is met Starfleet -kentekens dit as 'n hoof -klein -offisier -kenteken. Vermoedelik was dit eintlik senior onderoffisier, aangesien die woord senior in "Shadowplay" gebruik is, sodat die Jem'Hadar vermoedelik die onderskeid uitgelaat het. Sy rokuniform in "Crossfire" vertoon geen rangtekens nie, maar in "Rules of Engagement" het dit die enkele hol punt.\nMoontlike verklarings vir O'Brien se verskillende titels en kentekens sluit in:\nTydens 'n paar punte van Die volgende generasie, O'Brien het moontlik 'n veldkommissie as 'n offisier gehad, wat sou verklaar waarom Riker hom eens 'n luitenant genoem het. Sy voortdurende dra van twee pitte (wat die standaard -kentekens van 'n luitenant is) kan 'n soort "ere -insignes" wees, alhoewel daar later duidelik na hom verwys is as 'n klein onderoffisier.\nStarfleet-onderoffisier-kentekens kan identies wees aan offisier-kentekens, met die aantal pitte wat deur 'n nie-mededinger gedra word, wat dui op senioriteitsvlak as 'n onderoffisier. Onder hierdie stelsel sou een pip gelyk wees aan 'n onderoffisier, twee 'n senior hoof en drie 'n hoofhoof. Met O'Brien wat deurgaans twee pitte dra Die volgende generasie, sou dit gelykstaande wees aan sy laaste rang van senior onderoffisier in Deep Space Nine.\nRye vir sterbasispersoneel kan eenvoudig van naam verskil van personeel wat op sterre skepe dien.\nDie oorspronklike bedoeling vir lasbriefbeamptes (senior ingeroep personeel) in die ou Britse stelsel wat die meeste Westerse militêre mense hul tradisies ontneem, was dat hulle 'n 'lasbrief' gehad het wat hulle geregtig het op dieselfde gesag van 'n opdragbeampte, maar binne die nou veld waarin hulle is 'n kenner.'N Vervoerder "hoof" kan dus, met betrekking tot die werking en instandhouding van vervoerders, 'n lasbrief hou wat dieselfde gesag as 'n luitenant verleen, en daarom kan hy die rangteken dra wat hom as sodanig aandui. Dit kan die geringe huiwering verduidelik wat hy in die episode "The Emmisary" in 1989 vertoon het, waar Worf, 'n luitenant JG, hom verlig. Normaalweg kan sy gesag in die diens van 'n vervoerder die Worf s'n vervang, maar as opdragbeampte het Worf moontlik 'n meer algemene gesag gehad en het hy dit uitgeoefen. Sy reaksie op Worf is die korrekte formele reaksie van 'n hoër rang op 'n junior wat hom uit sy posisie of gesag verlig.\nEnkele probleme met die veronderstelling dat O'Brien 'n onderoffisier van Starfleet is, sluit in:\nDie hele agtergrond wat in "The Wounded" verskyn, toon aan dat O'Brien eens 'n senior hoof van die departement was onder bevel van kaptein Benjamin Maxwell. Met O'Brien as 'n onderoffisier aan boord van die Onderneming, dit is redelik dat hy óf 'n baie jong CPO was, of miskien selfs 'n gewone onderoffisier onder Maxwell. Met die pligte wat O'Brien gesê het (taktiese beampte), het dit 'n probleem veroorsaak, want nêrens anders nie Star Trek is gesien hoe 'n aangewese persoon so 'n hoë pos beklee? Dit is belangrik om daarop te let dat O'Brien se diens onder Maxwell plaasgevind het tydens die Federasie-Kardassiese Grensoorlog. Onder oorlogstoestande is amptenare met 'n laer posisie en miskien selfs onder-bemanningslede moontlik in diens geneem op plekke waar hulle andersins nie die geleentheid sou kry om in vredestyd te dien nie.\nOp 'n stadium blyk dit dat O'Brien beamptes by hom gehad het. Dit was die geval in 'Clues', waarin O'Brien verklaar dat 'n vaandel 'een van sy tegnici' was. Dit kan verklaar word deur O'Brien met 'n soort 'posisionele gesag' wat hom gesag sou verleen aan beamptes vanweë sy pos as vervoerder, al was hy militêr jonger. Dit het tot in sy ampstermyn op Deep Space 9 voortgeduur, met 'n vaandel in 'Emissary' wat hom as 'meneer' aanspreek. vaandrig. In die hele DS9 -reeks word daar egter voortdurend gesê dat O'Brien hoofingenieur van die stasie is, en soos hierbo genoem, oortref hierdie posisie dikwels die rang wat iemand beklee. het in 'Trials and Tribble-ations' eenkeer opgemerk dat O'Brien die Starfleet Academy bygewoon het, 'n opleidingskool vir onderoffisiere en nie nie-gemeentes. Ronald D. Moore het opgemerk, "Dit is 'n fout, eenvoudig en eenvoudig. As u dit wil rasionaliseer, neem ek aan dat die aangewese opleidingsprogram ook by die Akademie plaasvind." (AOL chat,1998) Die idee van Starfleet Academy -opleiding van aangewese personeel is ook ondersteun deur verklarings van Simon Tarses in "The Drumhead".\nUiteindelik mag dit niks ingewikkelder wees as dat die skrifte in die vroeë dae van TNG net meer as 'n gewone ekstra was dat hy 'n offisier was nie, omdat daar nooit werklike personeel op die skerm was nie. Sy latere spesifikasie in die rang van 'hoof' sou dus niks anders wees nie as die feit dat sy pos in die pos by TNG as vervoerderhoof dit maklik gemaak het om hom later 'n werklike hoof te noem en hom in die rol te vervul. van 'n aangewese persoon. Daarom is dit moontlik dat dit nie moontlik is om kanon-redes aan die karakterbesluite toe te skryf nie (om die rolverdeling van DS9 uit te leef met mense wat aan TNG-kykers bekend is), en dit kan dus een van die dinge wees waar dit is beter om net te aanvaar dat daar onvolmaakthede in die kanonrekeninge is.\nIn romans na die finale verhuis O'Brien van die aarde na Cardassia in die jaar nadat DS9 geëindig het. (Eenheid, Worlds of Star Trek: Deep Space Nine, Volume One)\nIn die Star Trek: Typhon Pact boek Raise the Dawn, Word O'Brien heraangestel as hoofingenieur na die vernietiging van Deep Space 9 in 2383 van beide die grondgebaseerde fasiliteit wat dit vervang het en toesig gehou het oor die Starfleet Corps of Engineers tydens die bou van die nuwe vervangingsstasie.\nIn die Star Trek: The Fall boek Openbaring en stof, Neem O'Brien oor as hoofingenieur van die nuwe Deep Space 9 nadat die bou daarvan voltooi is.\nMiles O'Brien van die alternatiewe werklikheid\nDie alternatiewe werklikheidsweergawe van Miles O'Brien verskyn in die Star Trek: Lopend storie boog Die Q Gambit waarin hy lid is van die Free Federation Resistance met die rang van luitenant en eerste offisier van die USS is Uitdagend, met sy vrou Keiko as kaptein van die Uitdagend. Hy red Sisko, Odo, James T. Kirk, Montgomery Scott en Nyota Uhura uit Changelings nadat hulle kanselier Worf vermoor het met 'n pendeltuig en as hulle terugkeer na die Uitdagend, Word O'Brien bygestaan deur Scott om die skeepsdraai van die skip reg te stel waartydens hulle twee oor hul wedersydse liefde vir ingenieurswese bespreek en verbind.\nAlternatiewe Stem Plus\nWat was die eerste groot historiese gebeurtenis wat afgeneem is?\nDie Joodse mans het gedwing om Auschwitz te help bestuur\nSlag van die Somme begin\nSlag van Horseshoe Bend\nWat bedoel ons as ons sê dat geskiedenis 'n wetenskap is?\nHoe het die nuus van die werklikheid Nazi -konsentrasiekampe die hoofstroom van die Verenigde State bereik? Wat was die golwe van bewustheid en wanneer? [dupliseer]\nCopyright 2022 \_ O 'Brien III DD- 415 - Geskiedenis...