Oom Ampie sit op die bankie op die klein voorstoepie van sy Parow-huisie en sip-sip rustig aan sy koppie soet-kondensmelk-rooibos-tee. Agter hom in die klein koue huisie lê sy verlede en voor hom in die straat kyk hy ywerig uit vir die toekoms wat na hom toe oppad is. Na sestig jaar ken Oom Ampie elke kamer in die klein huisie agter hom intiem; elke hoekie, elke draaitjie, elke gaatjie asof hy dit self gebou het. Die klein huisie se kamertjies is netjies skoongemaak; alles reggepak en weggepak, die deure en gordyne versigtig toegetrek, so asof sy Anthea dit vandag oudergewoonte weer self gedoen het. Maar vandag is die agterdeur ook gesluit en die hekkie langs die huis se knip is ingehaak. Die tuinslang is opgerol en die snoeiskêr terug gehang op sy spyker in die garage. Deur die rosies wat sy so lief gehad het daar waar hulle bloei langs die voorhekkie, waai so ‘n effense briesie. Dit laat die blaartjies net so nou en dan beweeg, so asof sy vir Oom Ampie wil sê, moenie worry nie Ampie, moenie worry nie, ek wag vir jou. Dis nou nie meer lank nie. Sy koppie tee smaak lekker. Die skerp volwarm smaak van die tee blare smelt saam met die ronde soetigheid van die kondensmelk in die holte van sy tong. Waneer die briesie aan die baba-sagte haartjies in Oom Ampie se nek trek, voel dit soos die warmte van haar asem op daardie donker gesteelde aande van so lank, lank gelede; en Oom Ampie glimlag en kyk weer die straat af. En waneer Oom Ampie sy oë toemaak en die soet tee so op sy tong rol, dan sien hy haar groot donker met-liefde-gevulde oë; en hy sien sy hele wêreld in daardie oë.\nDit was 1940. Die Tweede Wereld Oorlog was al amper ‘n jaar aan die gang en Hitler was besig om verderf te saai in Europa. Twee weke voor Ampie se sestiende verjaardag het sy Ma en die Dokter hom by die kaai na Robbeneiland afgesien. Die All Saints Susters wat hom op die kaai kom kry het om hom Robben Eiland toe te neem met die een-skoorsteen diesel ferry, was vriendelik genoeg; maar hul gesigte was stoer en dof soos die gemufte buiteblaaie van baie ou boeke. Hulle wit-gestyfde rompe het tot op hul voete gehang en dit was so swaar, dit het nie eens beweeg in die wind nie. Hul ewe wit en ewe gestyfde boortjies was tot onder hulle kenne toegeknoop soos spierwit knel-bande en hul koppe was toegedraai in kopdoeke van dieselfde stofasie wat langs hul gesigte afgehang het soos dooie lappies-goed. Groot, bloedrooi kruise, van die hospitaal tipe, het op hul borse gepryk wat almal wat naby hul gekom het laat terugdeins het; want hierdie Susters was van die Melaatse kolonie; besmet met ‘n ongeneeslike en hoogs aansteeklike siekte wat almal al sedert 1890 die skrik op die lyf jaag.\nDie trane het vlak gelê in Ampie se melkerige blou oë. Paniekerigheid het soos ‘n growwe stuk steenkool in sy keel vasgesteek. Sy Ma en Dokter Lambrechts het al hoe kleiner geword daar op die Kaapse kaai, maar die dokter het hy nie eens raak gesien nie. Sy oë was vasgepen op die verdwynende figuur van sy Ma. Die langste wat hy nog ooit van sy Ma af weg was, was ‘n skooldag en nog nooit het hy een nag weg van die huis af geslaap nie. Sedert die dag sowat twee weke tevore toe Dokter Lamprechts en sy Ma so saggies en onderlangs met mekaar staan en praat het in die hospitaal gang buite sy kamer deur, toe hy gesien het hoe sy Ma se oë vol trane skiet en toe die Dokter sy hand gerustellend op haar skouer gesit het, van daardie oomblik af het daar so ‘n swaar stuk lood onder in Ampie se maag gaan lê en Ampie het besef sy lewe gaan nooit weer dieselfde wees nie. Want Ampie het al gehoor van melaatsheid en daardie kol op sy enkel waar die vel nie wou gesond word nie, het swaarigheid vorentoe voorspel. Toe Ampie se Ma verdwyn het tot ‘n dowwe strepie tussen die ander mense op die kaai, kon hy dit nie meer keer nie en groot trane het stil oor sy wange geloop. Maar niemand het Ampie getroos nie. Die All Saints Susters se rokke was te styf om na sy kant toe te buig. Ampie het sy Ma nooit weer gesien nie.\nIn 1891 toe Ampie se Ma nog nog nie eens ‘n glinstering in haar Ma se oog was nie, het die Kaapse regering besluit dat melaatsheid ‘n gruwelooslike siekte was wat geen mens kan vertrou nie. Dit was ‘n siekte wat sommer so deur die lug van mens tot mens gespring het en ieder en elk wat net gelyk het of hulle die siekte opgedoen het, moes verwyder word uit die samelewing. Diegene was Robbeneiland toe verban; ‘n grou plat plek met amper nie ‘n enkele boom vir skadu nie en bykans geen rots vir beskutting nie, maar wel mildelik besmet met 250 jaar se skeeps rotte en seemeeu-blertse wat elke stukkie grou klip met wit gevlek het. Man was van vrou geskei, kinders van hul moeders en die eeue-oue kleur-taboe was daar op daardie plat stukkie grou klipplaat ook die geheime-hoof-heerser. Die wat daarheen verban was as gevolg van hul kwansuise kwaal, was ook die bouers van elke gebou, die wassers van elke vloer en die poleerders van elke stukkie blink metaal. Die aangehoudendes se wanhoop, pyn en sielsverlorenheid het ‘n eiesoortige grimmigheid aan die geboutjies van die verskillende melaatse kampe verleen, daardie soort grimmigheid wat ‘n mens net by daardie spesiale instalasies kry waar mense-siele teen hul wil aangehou word vir ongekende en onbeperkte tye. Dis asof wanhopigheid vermeng word in die sement wat die kille stene aanmekaar hou, een bo-op die ander soos dooies in ‘n ou-wêreldse begraafplaas wat deur melennia heen oor en oor gebruik is. Selfs die hek waardeur die All Saints Susters Ampie gelei het daardie eerste dag die Melaatse kamp in, het hy later uitgevind had ‘n spesiale naam; die Poort van Trane; so genoem want min wat daar deur die eiland binne gekom het, het dit ooit weer verlaat.\nSommige dae daar in sy huisie in Bothasig het Oom Ampie gewonder of diegene wat in die vergete grafte op die eiland agter gebly het nie net dalk almeskie die gelukkiges was nie.\nDaardie eerste dag op Robbeneiland was seker die langste dag van Ampie se lewe. Maar eers het die boot geduik en geklim en deur branders geploeg totdat Ampie se maag gevoel het soos ‘n slop emmer in paw-paw tyd en hy seker was sy gesig was groener as ‘n fles ingelegte groen vye. Die semel pap wat sy Ma hom die oggend gegee het vir ontbyt het hy na die eerste twee myl uitgespoeg. Van daar af het sy leë maag sulke wrede sametrekkings gemaak om iets te probeer uitgooi wat daar nie was nie. Die aanhoudende geskree van die see voëls wat die boot gevolg het, het niks gehelp nie en die siek reuk van die diesel rook vermeng met die seewater was ‘n reuk wat Ampie in sy lewe nooit sou vergeet nie. Tot die boot aangeland het by die Melaatse kaai het Ampie soos ‘n bedremmelde nat hondjie op die dek gesit tussen die enkels van twee Susters en vasgeklou aan hul rokke asof hulle sy Ma s’n self was. By die kaai het hulle hom ferm opgetrek en teen die loopplank afgelei. Daar was geen stop totdat hulle die Matrone se kantoor bereik het waar sy naam in die Melaats register opgeskryf was nie en waar hy ‘n nommer uitgereik is nie. Nommer 2316. Leper Number 2316, was sy offisieële naam vir die volgende elf jaar. Die Dokter was ‘n Engelsman, Dokter White. Sy snor en bakkebaard was so groot dat dit bykans sy hele gesig verberg het. Niemand kon ooit seker wees of hy besig was om te glimlag of te frons nie en waneer hy gepraat het, was dit soos ‘n wollerige mol wat op ‘n bed lê en kriewel. Net sy kenne, al drie van hulle, was haarloos en het onder die snore en bakkebaard uitgehang soos ‘n pienk opgeswelde kalkoen lel. Die Dokter het Ampie poedelnakend laat uittrek agter ‘n verrinneweerde ou hout skermpie en hom toe van kop tot tone ge-inspekteer. By die stukkende plek op sy enkel het hy lank vertoef en die vel rondom die seer gevoel en gedruk asof dit ‘n oorryp mango was. Ampie het gewonder wat die Dokter so in sy dik boek geskryf het met sy fancy blink vulpen wat hy kort-kort in ‘n glas inkpot met ‘n silwer dekseltjie in gedoop het. Met Ampie het hy nie ‘n woord gepraat nie. Volgens Dokter White was almal wat nie Engels magtig was nie, ‘n imbesiel en Ampie kon ‘n mens van ver af sien was ‘n arm wit boere seun iewers van ‘n bankrot plaas af. Nadat Ampie weer aangetrek het, het die Susters hom gaan wys waar die badkamers was. Hy’t ‘n botteltjie skerp-ruikende brousel gekry om in die water te gooi en ‘n halfuur om homself goed daarmee te skrop. Die goed wat Ampie in die yskoue water moes gooi het elke skrapie en snytjie op sy lyf in ‘n wilde vuur verander en Ampie moes verskeie kere op sy tande byt om die trane terug te hou. Ampie het nooit kon dink dat hy so baie stukkende plekkies op sy lyf gehad het nie. Hy het elkeen goed bekyk en probeer onthou waar dit vandaan gekom het. Die een agter sy oor was toe hy en Faan ‘n paar dae tevore deur die draad geklim het opsoek na die verdomde bokram wat Ma daarop aangedring het om by die huis kamp aan te hou; die lange op sy linker arm was Faan se kleilat se ywerige punt; die vuurkol onder sy linker voet was waar hy in die lang doring getrap het wat van wie-weet-waar af gekom het en die skraap in sy nek was van toe hy en Faan die bobbejaan wat aan die paal vasgemaak is in die agterplaas geterg het met ‘n piesang en perongeluk te naby aan die gedierte gekom het. Elke brandende merk het hy probeer onthou want hy het geweet dat die plaas is ‘n plek wat hy vir ‘n lang tyd nie weer sal sien nie.\nDaardie aand het hy koud-koud onder ‘n stekelrige kombersie op ‘n klipharde dun matrassie sy trane probeer wegsteek te midde van twee-en-twintig ander jong seuns, elkeen ewe bang vir die dag-van-môre.\nDie volgende oggend het begin met ‘n gemurmer. Gedurende die nag is twee swart mans dood en teen sonop het al die inwoners van al die melaatse kampe op die eiland daarvan geweet. Die siekes was opgedeel eerstens volgens geslag en dan volgens ras. Die kamp opsigters het geen vermenging hoegenaamd onder die inwoners geduld nie. Mans en vrouens was vêr van mekaar geskei in onderskeie dele van die eiland, en dan was Wit, Swart, Kleuring en Indier ook van mekaar gesegregeer in aparte slaapkwartiere. Hierdie reëls het nie vir die verpleeg en ander hulp getel nie en anders as die siekes, kon hulle kom en gaan op die eiland soos hulle wil. Meeste van die staf was in elk geval vroulik en die versorgers was gewoonlik die enigste vroulike kontak wat baie van die manlike inwoners ooit gehad het. Die waentjie met die twee dooies op het van agter uit die kamp gekom, getrek deur twee swart inwoners. Die siekes sleep die dooies, het Ampie gedink toe die waantjie by hom verby gekom het. Sy Ma het altyd iets gesê van die sieke dra die gesonde, maar hier op die eiland was dit anders om.\nHy en sy kamermaats het in ‘n lang ry buite die hulle slaap kamer gestaan besig om hul tande te borsel en te skeer by die was emmers wat buite teen die lang muur staangemaak was. Die water was yskoud maar die rilling wat teen Ampie se ruggraat afgeloop het was kouer. Die swart man se hand wat onder die vuil kombers uitgesteek het was die eerste dooie mens wat hy nog ooit in sy lewe gesien het. Van die ander seuns het ook groot-oog die waentjie agterna gestaar. Waneer is dit hulle beurt om so yskoud op die naat van hul rûe op daai waentjie te lê? Het hulle groot oë gevra. Maar van die ander het nie eens omgedraai nie; Hulle het net voortgegaan met hul daaglikse roetine. Gesig was, skeer, tande borsel; alles in dieselfde emmer. Dooies was al vir hulle al ‘n gereëlde gesig. Na die derde of vierde ene word mens afgestomp, het van die ouer seuns hom later vermakerig vertel.Maar Ampie kon die vrees in hulle oë sien waar dit van agter die vermakerigheid en die ongeërgdheid uitgeloer het. Nog ander het gegrinnik en mekaar in die ribbes gepomp en met hulle duime na die groot-oog nuwelinge gewys. Ampie het nie die brawade raakgesien wat oor hul gesigte geverf was soos wit-was nie. Hy het nie die smalende mondhoeke raakgesien nie en hy het ook nie die hinnikende laggies agter hul maer hande met die lang vuil vingernaels gehoor nie. Nee, Ampie se oë was vasgenael op sy eerste dooie mens. Die swart man wie se hand styf-styf onder die grou kombers uitgesteek het; die swart man wat die vorige aand nog warm was en asem gehaal het en nou stokstyf, yskoud en leweloos agter op die tjommelende waentjie lê. ‘n Yskoue vet slymerige wurm het stadig teen Ampie se ruggraat afgekriewel. Dit het gevoel of die wurm binne in sy ruggraat was, besig om stadig weg te vreet aan sy murg. Ampie se oë was vasgenael op die waentjie. Hy kon hulle nie afhou van die stywe bondel mense-goed wat al skommelend by hom verby beweeg het nie. Die swart hand, die leweloosheid, die stilte. ‘n Gril het deur Ampie se hele lyf geskiet soos ‘n elektriese skok. Die’ het hom wakker geskud uit sy waas. Skielik het hy besef dat ‘n lighoofdigheid oor hom neer gesag het omdat hy besig was om sy asem op te hou. Met ‘n snik en ‘n ruk het hy ‘n vars asem teug ingesuig, sekondes voordat hy sou omkantel en die grond sou tref. Langs hom het ‘n paar seuns gegrinnik en hul maer, stokkerige vingers in sy rigting gewys. Toe skielik was die karretjie met die dooie mans op by hulle verby, uit by die kamp se hek, en af in die kronkellende kalk pad, oppad na die wit-gekalkte hospitaal geboutjie vir sy afskeid, waar Ampie die vorige dag sy eie ontvangs op Robbeneiland gehad het.\nMet die tyd saam sou Ampie nog baie van daardie bravade in die oë van die dood ervaar. Dood op Robbeneiland het deel geword van Ampie se daaglikse bestaan. Op die eiland was twee hekke. Die een waardeur jy gekom het waneer jy op die eiland aangekom het, die Poort van Trane. Die ander was die ingang na die begrafplaas wat half weggesteek gelê het tussen die bome en sand duine op die noordelike kant van die eiland. Hierdie een se naam was die Poort den Hemele. Vir baie van die inwoners van Robbeneiland was hierdie die enigste uitkoms, die enigste redding, die enigste weg af van die eiland af. Maar een somersdag, 4 jaar na Ampie deur die Poort van Trane gestap het, met ‘n Suster in wit en swart gewaad aan elke sy, het iemand anders daardeur gestap. Haar kordate stappie het aangedui dat sy alles behalwe ‘n pasient was en haar wit-gestyfde uniformpie wat haar fietse petite vyf-voet-vyf lyfie styf omvou het, het haar doel op die eiland weggegee. Sy was ‘n nuwe verpleegster en haar naam, sou Ampie later leer, was Anthea.\nHaar naam was ‘n Griekse afleiding van die woord vir Lente en haar aankoms op die eiland het beslis ‘n verandering in die seisoene aangebring. Tenspyte van die feit dat haar vel die soel kleur van’n Meditireense songodin was en haar hare styf teen haar kopvel getrek was en bedek met ‘n kopdoek, die tradisionele kenmerk van die destyds Kaapse kleurling vrou, het elke man wat haar gesien het se kop onwillekeurig opgeruk en hulle oë het haar met honger kyke agtervolg. Suster Anthea het die wangbene van ‘n loopplank model gehad en ‘n neusie so fyn soos ‘n mossie se snawel; ‘n voorkop soos die van Neffertiti van ouds en vingers, lank en slank soos die van ‘n Wit, bruin, swart, geen man was imuun nie. Die seuns in Ampie se slaapkwartiere se gesigte het geblom van trots en onderdrukte glimlagte wat in hul oë geglinster het, toe hulle daardie selfde dag nog kort na middagete styf op aandag moes staan langs hul katels vir die Matrone en haar gevolg. Die Matrone was ‘n formidabele vrou, rou uit Engeland soos elke ander hooggeplaaste beampte op die eiland. Haar stywe gewaad was spier-spier wit en het haar liggaam van kop tot tone bedek. Die rok se kraag was toegeknoop met klein plat perel knopies tot onder haar ken. Die moue van die rok het styf om haar polse gespan en op elke mansjet was ‘n ry van dieselfde plat perel knopies, soos bliksoldaatjies in ‘n ry. Die klok van haar romp het so laag gehang dat dit op die grond geskuur het, so dat ‘n mens nie eens haar skoene kon sien nie en die romp was so styf dat dit soos een soliede stuk wit-gekalkte konkreet vorentoe beweeg het met elke treë wat sy gegee het. Op haar bors was ‘n allemintige groot bloed rooi kruis, die universele teken van haar professie. Aan die matrone se linkerkant het die Griekse godin met die soel vel geloop. Ruggie neffens so styf soos die van die matrone, rompie ewe hard gestyf, wit skoentjies glimmend genoeg om jou seer oë te gee en wit kopdoek met ‘n gloeiende rooi kruis voor-op laag oor die voorkop getrek. Agter die twee het ‘n gevolg groot genoeg vir ‘n prinses se troue gestap, kompleet met ooreenstemmende wit gewaade en rooi kruise. Die Matrone, so groot soos ‘n Amasone, marsjeer deur die slaapsaal, ‘n netjiese ry katels elk met ‘n jong pasient laan die voetenent op aandag, aan elke kant. Aan die verste punt het sy tot stilstand gekom, ‘n oomblik gehuiwer en toe op haar hak omgedraai. Sy het deur die gevolg susters gedruk met Anthea aan die hand tot sy weer voor aan die bondel gestyfde wit gewaade gestaan het. Haar kille blik het oor die vertrek gevee soos die oë van ‘n luiperd uit die hoogte van ‘n kameeldoring boom. Elke oog in die vertrek was op haar vasgenael.\n“Listen up!” Weergalm haar bulderende stem skielik deur die slaapsaal. “And listen well!” Als in Engels. Sy’t nie rerig nodig gehad om dit te sê nie, en almal hoef nie noodwendig Engels te geverstaan het nie. Enige iemand wat meer as ‘n dag op die eiland spandeer het, het geweet die Matrone praat net een keer met haar mond. Daarna met haar plathand of soms met die rottang in een van haar gevolg se hande. Maar met haar mond, net een keer. “This is Sister Anthea! She is joining us today and I have assigned her to your dormitory. She is to be the replacement of Sister Agnes, may God rest her soul.” Haar slang oë het gedartel oor die seuns voor haar, en elkeen ge-inspekteer vir ‘n sweempie van smalende humor. Maar die seuns se gesigte was stil, strak en uitdrukkingloos. “Give Sister Anthea the same respect as you did Sister Agnes and all will go well for you.” Net so vinnig soos sy daar in gestap het, het sy weer daar uitgestap, Suster Anthea en die gevolg agterna.\nHeelwat later, kort voor aandete het Suster Anthea haar verskyning gemaak. Die suens het net kort voor haar aankoms by hul kamer aangekom. Sommige was besig om nog op te was buite by die emmers koue water. Ander het op hul beddens gelê en rus, terwyl hulle wag vir ‘n opening by ‘n emmer. Ampie se bed was naaste aan die deur en hy het op die voetenend gesit. Die sweet het hom afgeloop en sy hemp was aan sy rug vasgeplak. Die dag se arbeid in die veld waar hulle die omgevalle bome opgesaag het vir vuurmaakhout was mergellend. Sy enkel het gebrand soos vuur waar die oop wond onder die vuil verband sy seer oog uitgesteek het. In die 4 jaar wat Ampie op die eiland was, was die wond op sy enkel al ‘n paar keer amper gesond. Maar net hy opgewonde raak daaroor en dit lyk of die stoere Dokter Green hom gaan huis toe stuur, dan wel die duiwel weer op en die ding verander oornag in ‘n kookpot van geel etter en rooi kwaad. Na ete sou Suster Agnes dit beslis wou was in daai geel goeters wat so verskriklik brand. Ampie se maag het so gegrom aan die gedagte van aandete dat hy skoon vergeet het van Suster Agnes se afstorwe. Maandagaand. Vispastei. Hmmm.... Hier op die eiland was daar baie kere wat hulle mae so gegrom het. Kos was maar skraps en vir ‘n jong man van 19 jaar was dit totaal onvoldoende. Baie van die inwoners wat al jare lank op die eiland gewoon het, het hol wange en groot oë gehad en het vir Ampie gelyk soos fotos van die kindertjies uit die konsentrasie kampe van die Boere oorlog. Maar skielik het Ampie verstar daar waar hy op die punt van die bed gesit het, so asof hy ‘n spook gesien het. Skielik was alle gedagtes van kos uit sy kop. Sy jis het swaar gevoel asof vasgesement aan die bed en sy oë vasgegom aan die Engel voor hom. Sy het soos ‘n skim oor die vloer aangesweef gekom na hom, op teen die trappies en dan in by die deur. Soos ‘n Engel het sy die slaapsaal ingesweef. Haar arms was volgelaai met beddegoed, haar romp het skaars beweeg. Eers toe die Engel voor hom tot stilstand kom en sê, “Toe meneer, gaan jy my nie help nie?” skrik Ampie uit sy waas uit wakker en sien dat die Engel al die tyd Suster Anthea was.\nAmpie het van die bed af gespring, amper asof op aandag en stotter verwilderd, “Skies, skies Suster...” en sy hande uitgesteek om die beddegoed by haar te vat. Die brand in sy enkel was vir ‘n oomblik vergete en hy kon niks anders raaksien as net die skone waasbeeld voor hom nie. Die skone waasbeeld het terstond die hoop lakens in sy arms gegooi. Die hoop was so hoog dat hy haar nie meer kon sien nie.\n“Sit die’ daar op die kassie vir my.” Het Suster Anthea gesê.\n“Ja Suster, reg Suster...” Ampie het stywerig getrippel na die aangeduide kassie toe en die hoop lakens versigtig daarop neergesit.\n“Kom hierso,” het Suster Anthea gesê. Daar was ‘n bekommerde klank in haar stem wat Ampie oor sy skouer maak loer het. Toe sien hy waarna sy kyk. Sy blik het hare gevolg tot by sy enkel. “Kom sit hierso dat ek na daai ding kan kyk.” Het sy weer gesê, haar stem fermer. Ampie het gedwee terug na sy bed gestap. Skeilik was hy weer akuut bewus van die brandpyn in sy enkel. Hy het gaan sit op die bed se rand en sy voet opgelig sodat sy die wond kon inspekteer. Die verband was vuil en het los om sy enkel gesit. Stof en sand het in en om die wond gekoek en ‘n gelerige, septiese afskeiding het ui die wond gesypel. Versigtig het sy die verband los gewikkel en Ampie se skoen uitgetrek. Sy het oor gebuk en die wond goed bekyk. Haar kop was baie naby aan sy gesig. Sy het lekker geruik. “Wat is jou naam?” Het sy skielik gesê sonder om op te kyk.\n“A-Ampie, Suster.” Het hy saggies gesê. Haar nabyheid het sy keel toegetrek, soos wat nog baie kere in die toekoms sou gebeur.\nDan kyk sy op. Haar oog het een van die ander seuns gevang wat aan die oorkant van die vertrek op sy bed gelê het. “Jy daar, langeraat!” Die seun het regop gespring. “Bring vir my ‘n kommetjie warm water en ‘n waslap! Gou-gou! Roer jou bene!” Haar stem was ferm, gesaghebbend, dog kalm en vriendelik terselfdertyd. Nietemin het Andries soos ‘n pyl uit ‘n boog uit die slaapsaal uit gevlieg om haar bevele te gehoorsaam, hy’t nie eens gevra waar nie.\nHaar geur het sy neusvleuels geprikkel soos nog niks ooit tevore nie. Onder die reuk van vars gestyfde linne en lyfseep was daar iets anders...iets wat Ampie nie regtig kon plaas nie, iets wat hy nog nooit te vore teë gekom het nie. Dit was amper soos sy Ma, maar tog ook baie anders. Amper soos die bos blomme wat sy tante eendag vir sy Ma met haar verjaardag op die plaas aangebring het, maar ook nie dielfde nie... Toe kyk Suster Anthea op. “Ampie, waneer laas is hierdie wond skoongemaak?” wou sy weet.\n“Vrydag Suster. Maar dit was heel naweek mooi skoon, ons was mos in die bos vandag.” Sy het Ampie vierkant in die oë gekyk. Sy was so naby, hy kon haar asem voel teen sy gesig. Haar oë was twee groot poele donkerbruin. Haar neusvleuels fyn afgewerkte kunswerkies en oor die brug vanhaar neus en oor haar wange kon hy duidelik onder die donkerte van haar vel, fyn sproetjies waarneem. Van so naby af kon Ampie sien dat sy was nie veel ouer as hy self nie. Haar fiere houdinkie het haar jare veel meer gemaak as wat hulle rerig was. In die donkerbruin poele het meerminne verskyn, elkeen so mooi soos Suster Anthea en hulle het vir hom gewink, gewink om in te kom, om te kom verdrink in daardie heerlike koele poele.\n“Ampie?” Het suster Anthea van ver af gesê. “Ampie?” Ampie het stadig weer begin dryf na die oppervlak van die bruin poele toe hy haar stem hoor. “Ampie? Waarna staar jy?” Skielik skrik Ampie sy jis af.\n“Maar Suster het dan sproete, Suster!” Het hy uitgeblaker. Toe bars Suster Anthea uit van die lag. Sy het met haar hand op haar been geslaan en geskater soos sy lag. Die rokke was so styf, Ampie was bang sy breek haar hand. Hy was verstar en verbouereerd in sy verleentheid. Hoe kon hy so iets sê! Sy’s ‘n bruin vrou! Wat moet sy van hom dink! Toe Suster Anthea klaar gelag het buk sy oor na Ampie toe en geheimsinnig in sy oor gefluister:\n“Dis oorlat my Pa wit is”. Terwyl Ampie se oë so groot soos pierings gegroei het, het Suster Anthea doodluiters aangegaan om sy wond skoon te maak. Sy het dit gewas met warm water en seep en dit toe droog gemaak met haar voorskoot. Van iewers uit ‘n sak tussen die stywe voue van haar rokke het sy salf en ‘n nuwe verband uitgehaal en sy enkel netjies verbind. Al die tyd terwyl sy gewerk het, het sy met Ampie gesels. In Afrikaans! Dit was wonderlik vir Ampie om met iemand te kon gesels in Afrikaans; Iemand wat nie ‘n patient was soos hy nie; Iemand wat sopas aangeland het; Iemand wat die buite wêreld so onlangs as daardie oggend nog gesien het!\nMaar van die ander ouens in die kaserne het na hulle kant toe gegluur en onderlangs onder mekaar gemompel. Daar was duidelik diegene wat nie die geselsery wardeer het nie. Nadat die Suster weg was het Gert Slanggraat na Ampie se bed toe geslenter en gesê, “Hey! Wat klap jy so tanne met daai meid? He? Jy moet nie so met hulle soort gesels nie, hulle word gou wit en dan dink hulle hulle’s jou maatjie!”\n“Voetsek Slanggraat! Dit het niks met jou uit te waai nie! Sy’t net my enkel verbind! Sy is ‘n Suster, jy weet!” Ampie het nie die skielike woede verstaan wat in sy bors opgewel het nie. Die skielike dringendheid om die Suster te verdedig het hom deurmekaar gelaat. Op ‘n ander tyd sou hy dalk saam gespot het, of net Gert se komentaar afgeskud het, maar nee, hy was briesend kwaad. Hy kon dit sien in Gert se houding, hoe sy oë verklein het, hoe hy effens, net effens terug gedeins het. Ampie kon slange vang...en waaroor?\nIn die weke wat gevolg het, het Ampie baie van Suster Anthea gesein. Hy het inderdaad agtermiddae opgewonde uitgekyk vir haar wit gewaad wat in die stofpad aankom met die hoop vars gestyfde linne. Nadat sy die beddegoed uitgedeel het, het sy na almal wat haar wou toelaat se wonde gekyk en die wat dit nodig gehad het skoongemaak en verbind. Ampie het altyd ‘n spesiale glimlaggie gekry, soms ‘n ekstra kussing en hy was al een met wie sy rerig gesels het.\nEen Woensdag middag het sy stip na Gerhardus Meyer se wond op sy knie gestaar en haar kop geskud. Die wond was groot en smetterig. Gerhardus was een van die groter lummels in die kaserne. Hy was altyd bakleierig en skoorsoekerig en van die ander het gesê hy was van ‘n weeshuis en sy ma het hom en sy tweeling sussie weggegooi toe hulle nog klein was. Sy tweeling sussie was bruin en hy was wit. Oor haar vel kleur, kon sy nie na dieselfde kinderhuis toe gaan as Gerhardus nie en as gevolg van die rasse segregasie wette het hy haar nooit weer gesien nie. Gerhardus het ‘n ongekende wrok in hom rondgedra en dit uitgehaal op enige iets wat nie wit was nie. Selfs ‘n swart hond moes uit sy pad uit bly.\nSo toe Suster Anthea tsk, tsk met haar tong teen haar tande klap en vir Gerhardus sê, “Gerhardus, jy moet...”\n“Meneer Meyer!” het hy haar in die rede geval. Suster Anthea het ‘n oomblik stilgebly. Sy het nie opgekyk nie.\n“Meneer Meyer, ek stel voor dat jy Dokter White dringend gaan sien more oggend en nie gaan werk nie...”\n“Shaddap meid!” het Gerhardus kliphard geskeeu. “Daar’s niks fout met my knie nie! Wat weet jy! Jy’s g’n Dokter nie!” Die spoeg het wit gesit rondom sy lippe en sy oë het vuur geskiet. Suster Anthea se ruggie het soos ‘n stuk springstaal reggop geskiet. Sy het die ongemanierde Meyer stip in sy oë gekyk.\n“Gerhardus Meyer!” en toe klap hy haar! Sy groot hand het haar hele gesig versteek en sy het soos ‘n sak mielies op die grond neergesak. Ampie het instinktief vorentoe gespring en geskree, “SusterAnthea!” van die ander het verskrik opgeky na wat die konsternasie oor gegaan het. Ander het gegrinnik en nog ander het hardop uitgebars van die lag oor Gerhardus Meyer die meid so mooi op haar plek gesit het. Toe Meyer sy voet agtertoe trek om haar in die maag te skop, tref Ampie se kop hom in die wind en hy het dubbel gevou soos ‘n moeë spons matras en het op sy rug op sy bed beland. Gebalde vuiste het deur die lug geswaai en Meyer se trawante het op Ampie toegesak soos ‘n trop hyenas. Tussend ie vuiste en die skoene wat opAmpie afgereën het, was harde woorde soos “Meide naaier!” en “Kaffer Boetie!”, maar deur die wit flitsende pyn het Ampie die skaars gehoor. Dit het ses groot mans, Dr White en die Superintendent gevat om die boosdoeners van Ampie af te trek. Teen daardie tyd was Ampie uit soos ‘n kers en sy gesig was net een bebloede massa opgekerfde vleis.\nAmpie was vir vier weke in die kamp hospitaal en op ‘n stadium wou Dr White hom Kaapstad toe laat verplaas toe hy gedink het die rib wat deur sy long gesteek het sou die oorsaak van sy dood wees. Maar die Superintendent het sy kop geskud en Dr White het geweet wat dit beteken. Nog een grafsteen meer of minder op die kaal sand vlakte van Robbeneiland sou nie ‘n verskil gemaak het nie. Maar Ampie het deurgetrek. So sterk soos ‘n Agtertangse van Helsdingen, het sy Ma altyd gesê.\nDie eerste dag terug in die kaserne het Ampie gretig gelê en wag vir Suster Anthea se koms, maar sy hoop was beskaam. In haar plek was ‘n wit suster wat nie haar naam gedeel het met die inwoners van Kaserne WJ6 nie. Sy het te vinnig geloop, die beddegoed te haastig neergesit, almal by die punt van hul beddens laat staan en elkeen se wonde kortliks bestudeer; en as sy vir jou ‘n geel slippie papier gegee het, dan het jy geweet om Dr White te gaan sien die volgende oggend. En sy het nooit ‘n woord gepraat nie.\nGerhardus Meyer se been is bo die knie afgesit twee weke na die insident en hy was verskuif na ‘n ander kaserne waar hy blykbaar almal se lewens versuur het met stories van weerwraak teen die regering, teen sy Ma, teen Dr White, teen Ampie en teen die wit meid wat die oorsaak was dat hy sy been verloor het. Maar by weerwraak het Gerhardus nooit uitgekom nie. ‘n Ander (Engelse) booswig met net een arm van die Kaap het hom een Sondag oggend voor kerk met ‘n skerp gemaakte tafel mes dood gesteek oor ‘n koekie seep. Die’ booswig het Ampie net geken as Smiley en vir Smiley het hulle Breekwater toe verplaas na 6 weke in die kamp tronk en ‘n brief van Dr White om te sê hy was skoon. Daar het hy die watermeul getrap totdat hy eendag gegly en sy brandmaer lyf onderstebo in die wiel vasgesteek het, kop onder die water. Toe die bewaarders uiteindelik by hom kon uitkom en sy boeie afhaal, was hy reeds lankal verdrink.\nAmpie het vir Anthea vir amper ‘n jaar nie gesien nie. Telkemale het hy probeer om uit te vind waar sy was en op ‘n tyd het hy geglo sy was nie meer op die eiland nie. Maar hy het haar nooit vergeet nie en saans waneer hy sy oë toegemaak het om die Here te bedank vir die dag wat verby was, was haar gesig die laaste ding wat hy vor sy geestes oog gesien het. So groot was sy verbasing toe sy Engel in haar wit gewaad eendag nonchalant deur sy kaserne se deur gestap kom met ‘n arm vol wit gestyfde linne asof sy nooit weg was nie. Al wat Ampie kon doen was om na haar te staar met sy onderkaak ferm op die grond.\n“Toe Meneer? Gaan jy my nie help nie? Het sy gesê en breed vir hom geglimlag toe hy die hoop linne by haar vat. Behalwe vir Jopie Oberholzer heel onder in die kaserne, was hulle alleen.\n“Jissie! Jirretjie!” Was al wat Ampie kon uitkry vir ‘n wyle. “Waar kom jy vandaan? Ek dag jy is lankal weg van die Eiland af!” Hy was so oorstelpt om haar te sien dat hy moes homself bedwing om haar nie om die hals te val en styf vas te druk nie. “Ek dag jy’s ‘n spook!”Anthea het ‘n kyk van heimwee in haar oë gekry.\n“Ek was weg. Na daardie voorval met Gerhardus kon ek nie meer onder die wittes werk nie. Almal het geweet wie ek is en elke wit skobbejak wat ‘n held in Gerhadus gesien het wou my doodmaak. Ek het in die Kleurling blok gewerk.\n“En nou?” het Ampie gevra.\n“Nou?” Het sy terug gevra terwyl sy oor haar skouer na hom gekyk het, besig met die linne. “Nou is ek terug.” En dit was al. So het Anthea terug gekom in Ampie se lewe, die tweede keer, net so skielik soos die eerste keer en hy was bly. Daardie aand toe hy langs sy bed op sy knieë gegaan het, het hy baie saggies gebid en die Here bedank dat Hy sy Engel terug gestuur het.\n‘n Week later het Ampie ‘n klein opgevoude briefie in sy kussingsloop gekry. Die handskrif was fyn en netjies. Dit was van Anthea. Daardie aand na almal in die kaserne aan die slaap was, het hy uitgesluip na die vuurmaak hout stoor aan die anderkant van die parade grond en vir Anthea daar in die donker ontmoet. Daar in die donker het haar lippe soet geproe en haar lyf was sag en gewillig. In die donker was hulle asems ewe warm en in die donker kon ‘n mens nie die verskil in hul velkleur sien nie. In die donker, was hulle een kleur en later daardie aand, in die donker, was hulle een mens.\nVyf jaar later toe maak die Staat vir Robben Eiland toe. Die besluit het skielik gekom. Daar was ‘n nuwe regering aan bewind. ‘n Resessie het gedreig om die wêreld in te sluk en geld vir liefdadigheids institute was skaarser as hoender tande. Skielik was die melaatse epidemie iets van die verlede en Ampie kon huis toe gaan. Maar daar was nie meer ‘n huis nie. Sy Ma was dood sy Pa was ‘n wrak, die droogte het die plaas gevat en sy sussie was klaarblyklik ‘n prostituut in Johannesburg. Ampie het in die Kaap gebly. Deels omdat hy nerens anders kon gaan nie want hy had geen geld nie en deels omdat hy naby Anthea wou wees.\nMaar in die Kaap was daar nie ‘n hout stoor nie. In die Kaap was daar baie, baie oë en wenkbroue wat hoog lig as ‘n wit man en ‘n bruin vrou sou waag om saam te lag en te gesels. Op die Eiland het mense later gewoond geraak aan hulle, alhoewel hulle nooit hulle gevoelens vir mekaar in die openbaar gewys het nie. Maar daar was n vlak van tolleransie wat daar in die Kaap nie was nie. In die Kaap kon ‘n mens maklik in die tronk beland vir lag en gesels met die verkeerde mense en saam bly of trou met ‘n bruin vrou het Ampie baie gou besef is nie iets wat in sy leeftyd sou gebeur nie.\nHy het by die Hoof Poskantoor werk gekry as ‘n karweider en heel dag trollies pos en pakkies rond gestoot van opgaar plek na sorteer plek en dan na aflewerings punte. Van die All Saints Susters het daar niks orgebly nie en Anthea was bruin; en bruin vrouens kon nie susters wees nie. So sy het by ‘n vis en tjips stalletjie op Kerk Plein gewerk. Elke middag ete was hy by haar stalletjie vir ‘n sikspens se vis en tjips. Sommige dae het sy gespot en gesê dalk moet sy ‘n ander stalletjie soek om by te werk voor hy skubbe groei. Maar sommige ander dae kon hulle skaars vir mekaar kyk, te bang die verkeerde mense kry die verkeerde gedagtes. Op daardie dae moes sy maar sê, Ja Baas en Dankie Baas waneer hy sy sikspens oorhandig.\nSaans het hy terug gekeer na die kamertjie wat hy by die Royal gehuur het en sy het die lang pad teen die berg op Distrik Ses se kant toe gestap na die kamertjie wat sy met haar Ma, twee tantes en drie susters gedeel het. Soms het hulle ‘n alleen plekkie op Kerk Plein se ring muur gesoek en so ‘n meter of so van mekaar af gesit met hul rue na mekaar en hul vis en tjips geëet. So kon hulle gesels sonder dat dit lyk of hulle met mekaar gesels. Daar op die ringmuur het hulle gedroom van ‘n beter wêreld waar hulle saam kon loop hand aan hand met hulle voete in die seewater op ‘n Sondag agtermiddag op Blouberg se strand. Daar het hulle gedroom van hul eie huisie iewers met ‘n stukkie agterplaas waar kinders kon speel. Daar het hulle gedroom van ‘n land waar alle mense saam kon lag en gesels, ongeag die kleur van jou vel.\nAmpie het vir ses jaar gespaar voor hy vir “hulle” ‘n huisie kon koop. Dit was klein; piepklein en in 1955 was dit al oud. Maar tenminste was dit ‘n plekkie waar hulle kon saam wees, vir oomblikke kon gesels asof dit net hulle op die planeet was en waar hulle aan mekaar kon vat. Die vattery was aan die begin maar skamerig want baie water het in die see geloop sedert die gesteelde oomblikke in die hout stoor op Robben Eiland. Eers was sy skaam, toe was hy skaam. Toe een middag toe trek sy die gordyne styf toe, sit die ligte af en trek die slaapkamer se deur toe. Hy het selfbewus die deken op die bed met sy hande gestryk en die kussings op gepof. Toe hy omdraai was sy naak, soos die dag toe sy gebore was. En so het Anthea weer die leiding geneem en die vonk terug gesit in hul verhouding; die onwettige verhouding wat beide van hulle in die tronk kon beland.\nAnthea het vir hom gewerk as huis bediende vir 20 jaar. Aan die begin moes sy nog werk by die vis en tjips stalletjie en later by Woolworths as ‘n rak pakker en het op haar af dae ingekom, want Ampie kon nie beskostig om albei van hulle te onderhou nie. Op daardie dae was daar die uur of so vandat Ampie by die huis kom en sy moet huis toe gaan wat hulle saam kon spandeer. Maar in 1960 toe verloor hy sy voet, die einste voet wat Anthea so liefderik versorg het op Robben Eiland in ‘n swaer masjienerie ongeluk by die Ford fabriek waar hy gewerk het in Philippi. Met die uitbetaling kon hy die huisie afbetaal en die ongeskiktheids pensioen daarna was genoeg om hom te onderhou en vir Anthea ‘n voltydse salaris te besorg. Dit was ‘n heugelike dag toe sy haar voorskoot in die Kaapse tak van Woolworths ophang vir altyd en ‘n blink nuwe voorskoot oor haar kop trek in haar ne Ampie se huisie. Dit was so ‘n spier witte met royal blou paisley patrone. Ampie het dit vir haar gekoop by Ackermans, waar al die ryk anties koop, het hy gesê. Maar elke aand, voor die son sak, moes Anthea haar voorskoot ophang aan die hak agter die kombuis deur, haar handsakkie vat en die pad aandurf Parow stasie toe. “Het jy jou ID? Ligloop vir die polisie vannaand,” het Ampie soms gemaan. “Onthou, loop aan die oorkant van die straat en hou jou kop af.” Dit was vreugde jare daardie.\nIn 1966 is Distrik Ses as Wit verklaar en in 1968 is Anthea en haar familie sak en pak verplaas na ‘n Council Flat op die Kaapse Vlakte. Die Vlakte was ‘n troostelose plek. Vuil-wit sand vlaktes besaai met Port Jackson bossies wat se houtjies yl hitte verskaf het teen die bittere koue Suid-ooster. Die grou beton woonstel blokke was niks meer as rye en rye kamers wat bo-op mekaar gestapel was soos leë karton bokse nie; oorvol gestop met verlore siele wat snags in die donker moes lê en luister na die angs gille van diegene wat deur die skollies en tsotsies buite aangerand word. Die Vlakte het ‘n hool geword. Die wat nie gesterf het aan kinkhoes en tering nie, was deur die tien talle bendes afgemaai. Ampie het hom dood bekommer elke aand waneer Anthea moes huis toe gaan en in vrees gelewe totdat sy weer haar verskeining gemaak het die volgende oggend.\nVir Ampie en Anthea het die tyd nie stilgestaan nie en die rou passie in hul verhouding het gewaan soos tyd sy verloop geneem het, maar hul liefde het net sterker geword met elke meulsteun wat die lewe hulle kant toe geslinger het. Soggens kon hulle vir ure lank in die sitkamertjie sit, met die gordyne styf toegtrek en die voor en agterdeure veilig gesluit, elk met ‘n stomende koppie soet rooibos tee soos net Anthea dit kon maak. Dan het hulle gesels oor die vorige aand se gebeurtenisse op die Vlakte. Soms het hulle stories op die radio geluister en soms het hulle nog geglimlag oor kindertjies in die agterplaas, maar hulle het geweet daarvoor was hulle tyd verby. Die land van hulle was nou een maal maar wat dit was en vir hulle was daar geen salf aan te smeer nie. Die agterplaas sou leeg bly. Die gras netjies gesny, maar leeg so Anthea se moederskoot tot die dag van haar dood. Vir 20 jaar het Anthea vir Ampie gewerk as huis hulp en verpleegster tot op daardie winters oggend in 1974 toe Ampie kom kyk hoekom sy so vreeslik hoes en hy die bloed op haar lippe sien daar waar sy oor die kombuis wasbak gebuk het. Sy oë het vol trane geskiet asof hy geweet het wat dit beteken. Hy het die vadoek gevat en haar lippe afgevee. Toe het hy haar in sy arms geneem en sy het met haar kop teen sy skouer geleun. Daardie aand het hy haar nie laat huis toe gaan nie. Hy het die land en sy wette vervloek en haar in hul bed toegemaak met die ekstra gehekelde kombers wat sy 5 jaar tevore vor hom as Kers geskenk gegee het. Vir vier dae het hy haar versorg voor hy die ambulans gebel het om haar te kom haal.\n“Dis tering.” Is al wat die dokter gesê het. Ampie het in die stilte van sy eie huisie hard gepraat. Hard gevloek. Die Regering, die President, vir God. Hy was kwaad vir almal en alles maar meestal vir homself om dat hy haar daar op die Kaapse Vlakte laat bly het in die misrabele siekte-besmette, vreemde, koue hel. Dae het hy omgesit langs haar hospitaal bed. Die laaste ding waaroor hy hom bekommer het was wat ander sou dink van ‘n wit man langs ‘n bruin vrou se bed. Waneer sy by was en hom kon herken, het sy vir hom geglimlag, en hy kon sien in haar oë sy was dankbaar omdat hy haar nie verlaat het in haar uur van nood nie. Op haar laaste dag het sy vir hom gesê, “Ampie, moenie huil nie, ek gaan wag vir jou. Ek gaan vir ons ‘n plekkie maak in God se Koningkryk. Hy sal nie omgee nie.” ‘n Hewige hoesbui het bloed spatsels oor haar ken gelos wat hy saggies afgevee het met ‘n koel lappie. “Ampie, jy sal sien, eendag sal swart en wit, bruin en geel, almal soos een man staan in hierdie mooie land van ons. Eendag sal die Here oorwin en die duiwel sal sy houvas op ons land verloor en daardie dag sal almal soos die kleure van die reënboog skouer aan skouer staan en die nuwe volkslied sing en ‘n nuwe vlag waai! Ampie! Jy sal sien!”\nAmpie het Anthea se as met sy trane gemeng en dit oor die see uitgestrooi op Blouberg Strand. Daarna het hy vir ‘n lang ruk oor die see uitgestaar na die eiland wat hulle bymekaar gebring het en hy het God omverskoning gevra oor hy hom so gevloek het en hy het Hom bedank vi daai seerplek op sy enkel wat hom Robben Eiland toe gevat het en dat hy Anthea oor sy pad gebring het\nNog twintig alleen-jare in daardie huisie in Parow sou verby gaan voor Ampie die Reënboog land waarvan Anthea gepraat het, sou sien; en nog twintig jaar sou verbygaan voor die dag wat Ampie die ou huisie se voordeur vir die laaste keer sou toesluit en op die stoep sou sit en wag met ‘n laaste koppietjie soet rooibos tee en wag vir die bus.\nToe Oom Ampie die bus hoor die draai vat daar onder in sy straat, toe sit hy die koppietjie versigtig neer op die bankie, staan suutjies op en stap by die trappetjies af met sy klein leer koffertjie in sy hand. By die voorhekkie streel hy die rosies saggies en voel die satyn-sagtheid van hul blaartjies onder sy vingers. So sag soos Anthea se vel in die holte van haar rug na ‘n warm bad op ‘n soel somers aand, onthou hy. Hy draai om, om ‘n laaste keer na sy en Anthea se huisie te kyk. Hy verbeel hom hy sien haar in die voordeur staan, daardie pragtige glimlag van haar op haar gesig, en sy waai vir hom, so asof hy werk toe gaan en sy by die huis bly. Oom Ampie waai vir haar terug, dan draai hy om en maak die knippie van die tuin hekkie los en stap deur vir ‘n laaste keer.


PressReader - Beeld: 2017-05-19 - SA het resep vir sukses – Parnell\nSA het resep vir sukses – Parnell\nSeges in 3 reekse baan weg\nBeeld - 2017-05-19 - Sport - Altus Momberg\nSuid-Afrika se eendagkrieketspan het die nodige balans en selfvertroue om sukses te behaal in Junie se toernooi om die Kampioene-trofee, sê Wayne Parnell, die Proteas se veelsydige speler.\n“Ek glo ons vertonings die afgelope seisoen het gewys dat die span uitstekende balans het,” sê Parnell (27).\n“Die kolwers en die boulers gee die kaptein en die spanbestuur lekker opsies.”\nDie Proteas het Dinsdag na Engeland vertrek waar hulle drie eendagwedstryde teen die Engelse speel voor die toernooi om die Kampioenetrofee, ’n mini-Wêreldbekertoernooi, op 1 Junie begin.\nDie Oos-Kapenaar was onlangs in die nuus toe hy in ’n graafskapswedstryd vir Kent in Engeland die veld met ’n onreëlmatige hartklop moes verlaat.\nHy moes die volgende dag ’n kardioloog gaan spreek, maar het sedertdien die goeie nuus gekry dat hy weer mag speel.\n“Die hele ding is effe uit verband geruk,” het hy vandeesweek gesê.\n“Ek wou dieselfde dag weer gaan speel het, maar die mediese span wou nie met my gesondheid waag nie. Die dokters het my egter die groenlig gegee en ek is reg om my rol in Engeland in die maande wat kom te vervul.”\nDie Proteas het die afgelope seisoen eendagreekse teen Australië, Sri Lanka en NieuSeeland gewen en het teen die Aussies en Sri Lanka 10 seges agtereenvolgens behaal.\nParnell het in 9 van die 15 wedstryde in dié drie reekse gespeel en was een van die suksesvolste boulers met 18 paaltjies teen ’n gemiddelde van 22.94 lopies per slagoffer.\nHy was wel duur in van hierdie wedstryde en hy het steeds die reputasie as ’n wisselvallige speler wat in een kragmeting uitstekend speel, net om weer in die volgende een die pad byster te raak.\nParnell glo die span se onlangse sukses sal hom beslis help in die toernooi.\n“Só ’n reeks oorwinnings help natuurlik met die selfvertroue en ons glo in mekaar.\n“Ek dink die wyse waarop ons die afgelope twee jaar in beslissende wedstryde vertoon het, gaan ons help,” meen Parnell.\nSuid-Afrika het in Oktober 2015 sy eerste eendagreeks ooit in Indië gewen nadat die reeks met 2-2 gelykop was voor die beslissende stryd.\nDie Proteas het dié een in Mumbai gewen.\nSuid-Afrika het toe in Februarie 2016 ’n agterstand van 0-2 in die tuiskitsreeks teen Engeland uitgewis om die reeks met 3-2 te beklink.\nEn in Maart vanjaar, in Nieu-Seeland, het die Proteas weer eens die beslissende wedstryd in Auckland beklink nadat die reeks met 2-2 gelykop was.\nDít van ’n span wat ’n reputasie het dat hy in die groot oomblikke vou. Nou moet die Proteas wys dat hulle dieselfde onder druk kan vermag in ’n veeltallige spantoernooi.\nDit is juis in dié toernooie waar die Proteas hul reputasie as “chokers” gekry het.\nHashim Amla (regs) wens Wayne Parnell geluk met een van sy paaltjies teen Sri Lanka in Februarie.


CyberBingo - Kry 'n gratis bonus van 1500% ⭐⭐\nKry 'n gratis bonus van 1500%\nA 500% bonus tot $ 500 ekstra met jou eerste deposito\nKry $ 25 gratis (Geen deposito benodig nie), en 'n bonus van 500% tot $ 500 met u eerste deposito.\nSpeletjies ontwikkel deur Mobilots, VistaGaming, Rival en meer verskaffers te CyberBingocom. Speel casino speletjies op jou rekenaar, Smartphone of Tablet.\nNuwe spelers kan die gehalte van die speletjies wat aangebied word, toets CyberBingo met 'n bonus van $ 25 gratis - Geen deposito benodig nie. As jy skyfies in die casino wil koop, kry jy 'n enorme bonus van 500% tot $ 500 met jou eerste aankoop.\nNog twee bonusse is ook beskikbaar op beide tweede en derde deposito's at CyberBingo.\nPopularity: Hierdie promosie is vandeesmaand deur 58 besoekers geëis\nsagteware: Mobilots, VistaGaming, Rival, BetSoft, Habanero en Saucify\nCyberBingo | Bonusse en promosies\nKry 'n ongelooflike 1500% gratis bonusse teen CyberBingo\nAs 'n nuwe speler wat u ontvang 'n ruim 500% bonus op jou eerste deposito by CyberBingo plus 'n 600% bonus op jou tweede deposito en 'n 400% Bonus op jou derde deposito.\nCustom bingo kaarte: CyberBingo stel u in staat om u eie Custom Bingo-kaarte te skep en te speel met behulp van enige van u gunsteling nommers.\nSpesiale Befondsing Bonusse! Deposito van $ 25 tot $ 1,000 kry tot 400% GRATIS Match Bonus\nCyberBingo is ten volle reageer, Al die spelers nou speletjies kan speel op die pad nie saak of hulle kan aanteken of registreer 'n rekening van 'n iPhone, tablet, enige Android-toestel of uit hul rekenaar of laptop.\nSluit aan by die CyberBingoChat se moderators en kyk hoe u dit kan kry Gratis Chat Bonusse.\nCyberBingo Welkom Bonus\nCyberBingo - Algemene vrae (FAQ)\nJa, CyberBingo werk onder 'n meester-spellisensie wat op Curaçao uitgereik is\nJa, nuwe spelers registreer by CyberBingo in aanmerking kom om te ontvang 'n bonus van $ 25 gratis by registrasie. * Sommige beperkings geld en gratis bonusse is slegs in uitgesoekte lande beskikbaar. Jy kan vind Meer inligting by cyberbingo. Met\nWatter soort bonusse kon ek ontvang as ek die eerste keer deponeer op? CyberBingo?\nCyberBingo bied jou 'n 500% bonus tot $ 500 ekstra met u eerste deposito\nWaar kan ek 'n kundige oorsig lees? CyberBingo?\n'N kundige oorsig oor CyberBingo kan gevind word op die volgende skakel: CyberBingo Resensie, met 'n gedetailleerde evaluering van bonusse, lisensies, sagteware, spelverskaffers en ander belangrike besonderhede.\nCyberBingo is in die bogenoemde oorsig met 2.5/5 sterre beoordeel\nSpelers van die volgende plekke word toegelaat om by te registreer CyberBingo: Amerikaans-Samoa, Andorra, Angola, Anguilla, Antarktika, Antigua en Barbuda, Argentinië, Aruba, Australië, Oostenryk, Bahamas, Bahrein, Barbados, België, Belize, Benin, Bermuda, Bolivia, Botswana, Bouvet Island, Brasilië, Britse gebied vir die Indiese Oseaan , Brunei Darussalam, Burkina Faso, Burundi, Kameroen, Kanada, Kaap Verde, Kaaimanseilande, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Tsjad, Chili, Kerseiland, Cocos (Keeling) Eilande, Colombia, Komore, Kongo, Cookeilande, Costa Rica, Cote D 'ivoire, Kuba, Denemarke, Djibouti, Dominica, Dominikaanse Republiek, Ecuador, Egipte, El Salvador, Ekwatoriaal-Guinee, Eritrea, Ethiopië, Falkland-eilande (Malvinas), Faroëreilande, Fidji, Finland, Frankryk, Frans-Guyana, Frans-Polinesië, Frans Suidelike gebiede, Gaboen, Gambië, Duitsland, Gibraltar, Griekeland, Groenland, Grenada, Guadeloupe, Guam, Guatemala, Guinee, Guinee-Bissau, Guyana, Haïti, Heard en Mcdonald-eilande, Holy See (Vatikaanstad), Honduras, Ierland , Italië, Jamaika, Japan, Jordanië, Kenia, Kiribati, Koeweit, Lesotho, Liechtenstein, Luxemburg, Macau, Madagaskar, Malawi, Maledive, Mali, Malta, Marshall-eilande, Martinique, Mauritanië, Mauritius, Mayotte, Mexiko, Mikronesië, Monaco, Mongolië, Montserrat, Marokko, Mosambiek, Namibië, Nauru, Nepal , Nederland, Nieu-Kaledonië, Nieu-Seeland, Nicaragua, Niue, Norfolk Island, Noord-Marianeneilande, Noorweë, Oman, Palau, Panama, Papoea-Nieu-Guinee, Paraguay, Peru, Pitcairn, Pole, Portugal, Puerto Rico, Katar, Reunion, Saint Helena, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Saint Pierre en Miquelon, Saint Vincent en die Grenadines, Samoa, San Marino, Sao Tome en Principe, Saoedi-Arabië, Senegal, Seychelle, Sierra Leone, Slowenië, Salomonseilande, Suid-Afrika, Suid Georgia en die Suid-Sandwich-eilande, Sri Lanka, Suriname, Svalbard en Jan Mayen, Swaziland, Swede, Switserland, Tanzanië, Togo, Tokelau, Tonga, Trinidad en Tobago, Tunisië, Turks- en Caicoseilande, Tuvalu, Verenigde Arabiese Emirate, Verenigde State van Amerika, Uruguay, Vanuatu, Vi rgin-eilande, Britse, Maagde-eilande, VS, Wallis en Futuna, Wes-Sahara, Zambië, maar dit is u verantwoordelikheid om te verseker dat u enige wette of regulasies wat van toepassing is op u eie in u eie land of jurisdiksie, verstaan en daaraan voldoen.\nCyberBingo Hersiening deur Casino Bonus Center\nCyberBingo is vir die eerste keer in 2010 deur ons hersien. Hierdie resensie is 'n jaar gelede opgedateer, op 19-Apr-2020.\nAdverteerder openbaarmaking: Hierdie oorsig van CyberBingo is 'n promosie-funksie - hierdie resensie word nie deur 'n onafhanklike verbruiker verskaf nie.\nCyberBingo bied casino games ontwikkel deur Mobilots, VistaGaming, Rival, BetSoft, Habanero en Saucify, gee meer keuses om hul spelers. CyberBingo bied beide casino games online gespeel word sonder 'n aflaai en mobiele speletjies om op slimfone en tablette gespeel te word\nOns span het bewys die belangrikste aspekte wat oorweeg moet word om te speel vir die regte geld by 'n online casino, soos uitbetalings, ondersteuning, geakkrediteerde sagteware, betroubaarheid, gehalte van die speletjies en regulatoriese standaarde, en ons kan bevestig dat CyberBingo voldoen aan die industrie-beste praktyke.\nDie bonus van 500% tot $ 500 aangebied deur CyberBingo op die eerste deposito is 'n groot bonus!\nCyberBingo bring jy die grootste en mees gewilde gratis Bingo geval sal jy ooit gespeel het online. Ons bied aan u Gratis Bingo gespeel, Wat plaasvind elke dag, Maandag tot Sondag, in ons Bingo Free Roll Kamer.\nWen Die werklike kontant terwyl u gratis bingo speel op een van die wêreld se grootste en gewildste bingo-webwerwe. Sluit by ons aan by die Bingo Free Roll Kamer vir opwindende bingo speel elke week dag. Wedstryde begin reeds 4: 00PM ET en duur tot laat. Vir nog meer kanse om te wen, saam met ons oor die naweek wanneer wedstryde begin reeds 12: 00PM ET en gaan tot laat.\nVir die beste gratis Bingo aksie is daar geen plek soos CyberBingose GRATIS rolkamer!\nMoet ook nie die hoofgebeurtenis, die $ 1000 GRATIS Bingo gespeel. Speel gratis elke Vrydagaand in ons Toernooikamer en ervaar die opwinding van 'n high stakes-speletjie sonder om soveel as een dollar te spandeer. Hierdie ongelooflike gebeurtenis begin om 11:00 ET, maak seker dat u nie die kans om groot geld te wen nie misloop nie - GRATIS!\nSlegs spelers van die volgende plekke word toegelaat om te registreer by CyberBingo:\nAmerikaans-Samoa, Andorra, Angola, Anguilla, Antarktika, Antigua en Barbuda, Argentinië, Aruba, Australië, Oostenryk, Bahamas, Bahrein, Barbados, België, Belize, Benin, Bermuda, Bolivia, Botswana, Bouvet Island, Brasilië, Britse gebied vir die Indiese Oseaan , Brunei Darussalam, Burkina Faso, Burundi, Kameroen, Kanada, Kaap Verde, Kaaimanseilande, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Tsjad, Chili, Kerseiland, Cocos (Keeling) Eilande, Colombia, Komore, Kongo, Cookeilande, Costa Rica, Cote D 'ivoire, Kuba, Denemarke, Djibouti, Dominica, Dominikaanse Republiek, Ecuador, Egipte, El Salvador, Ekwatoriaal-Guinee, Eritrea, Ethiopië, Falkland-eilande (Malvinas), Faroëreilande, Fidji, Finland, Frankryk, Frans-Guyana, Frans-Polinesië, Frans Suidelike gebiede, Gaboen, Gambië, Duitsland, Gibraltar, Griekeland, Groenland, Grenada, Guadeloupe, Guam, Guatemala, Guinee, Guinee-Bissau, Guyana, Haïti, Heard en Mcdonald-eilande, Holy See (Vatikaanstad), Honduras, Ierland , Italië, Jamaika, Japan, Jordanië, Kenia, Kiribati, Koeweit, Lesotho, Liechtenstein, Luxemburg, Macau, Madagaskar, Malawi, Maledive, Mali, Malta, Marshall-eilande, Martinique, Mauritanië, Mauritius, Mayotte, Mexiko, Mikronesië, Monaco, Mongolië, Montserrat, Marokko, Mosambiek, Namibië, Nauru, Nepal , Nederland, Nieu-Kaledonië, Nieu-Seeland, Nicaragua, Niue, Norfolk Island, Noord-Marianeneilande, Noorweë, Oman, Palau, Panama, Papoea-Nieu-Guinee, Paraguay, Peru, Pitcairn, Pole, Portugal, Puerto Rico, Katar, Reunion, Saint Helena, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Saint Pierre en Miquelon, Saint Vincent en die Grenadines, Samoa, San Marino, Sao Tome en Principe, Saoedi-Arabië, Senegal, Seychelle, Sierra Leone, Slowenië, Salomonseilande, Suid-Afrika, Suid Georgia en die Suid-Sandwich-eilande, Sri Lanka, Suriname, Svalbard en Jan Mayen, Swaziland, Swede, Switserland, Tanzanië, Togo, Tokelau, Tonga, Trinidad en Tobago, Tunisië, Turks- en Caicoseilande, Tuvalu, Verenigde Arabiese Emirate, Verenigde State van Amerika, Uruguay, Vanuatu, Vi rgin-eilande, Britse, Maagde-eilande, VS, Wallis en Futuna, Wes-Sahara, Zambië\nCyberBingo ontleed deur Casino Bonus Center


Wise Money Transfer Review - bankwesenone\nHoof bankwese Wise Money Transfer Review\nGebruikers gradeer Wise se iOS- en Android-mobiele toepassings bo 4 uit 5 sterre.\nOpstelling en aanmelding is maklik; jy kan vir Wise registreer deur 'n e-posadres te gebruik, of jou Apple-, Google- of Facebook-rekening te sinkroniseer, wat nie tipies is vir 'n oordragverskaffer nie.\nHierdie oorsig van Wise is vir U.S.-gebaseerde gehore wat geld uit die V.S.S. slegs na ander lande in die buiteland.\n» Wil jy meer opsies hê om geld na die buiteland te stuur? Kyk na die beste maniere om geld aanlyn internasionaal te stuur\nMense wat lae koste en 'n stewige webervaring wil hê wanneer hulle geld internasionaal stuur.\nAflewering binne minute. Vinnige aflewering is moontlik vir oorplasings met 'n debiet- of kredietkaart.\nLae fooie. Die vaste koste vir baie lande is 'n kombinasie van 'n vaste bedrag rondom $1 en 'n persentasie effens minder as 1% van die oordragbedrag. Kredietkaartfooie is hoër. Die gebruik van 'n ACH-oordrag vanaf jou bankrekening of 'n debietkaart is geneig om goedkoper te wees. As jy met 'n bankoorplasing na Wise betaal, sal jou fooi soortgelyk wees aan oordrag via ACH, maar jou bank sal jou waarskynlik hef (vir meer besonderhede, sien bankoorplasingsfooie by meer as 40 banke).\nGeen koersopmerkings nie. Anders as banke en ander verskaffers, hef Wise nie 'n wisselkoersopslag op sy oordragte nie. Dit mik op die middelmarkkoers, wat van minuut tot minuut wissel.\nWag, wat is die middelmarkkoers en wat is 'n koersopslag?\nDie middelmarkkoers, ook genoem die interbankkoers, is die wisselkoers wat groot banke gebruik om geldeenhede onder mekaar te ruil. Die meeste verskaffers gee kliënte 'n wisselkoers wat die middelmarkkoers is plus 'n bykomende persentasie, of opmaak, om wins te maak met die oordrag.\nVoorbeeld: As die middelmarkkoers vir U.S. dollars vir Mexikaanse pesos is 20 pesos per dollar, dan beteken 'n 2%-opslag dat die verskaffer vir jou 19 gee.6 pesos per dollar. Vir 'n oordrag van $500 is dit die verskil tussen 10 000 pesos vanaf die eerste koers en 9 800 pesos vanaf die tweede. En hoe hoër die winsopslag, hoe minder kry jou ontvanger in hul geldeenheid.\nStadiger afleweringstye vir bankoorplasings as ander verskaffers. Oordragte wat met bankrekeninge befonds word, kan meer as 'n week neem, aangesien elke stap dae kan neem: Dit is verstandig om u geld in die buiteland te ontvang, om te skakel en af te lewer. Maar vir die vier lande wat ons ontleed het (Indië, Mexiko, Duitsland en die Verenigde Koninkryk), is die gemiddelde totale tyd tot drie werksdae.\nU.S. telefoonondersteuning is beperk tot gewone werksure. Jy kan kliëntediens slegs telefonies bereik vanaf 9 vm.m. tot 5 p.m. ET op weeksdae.\nLaer fooie, beter tariewe Vind uit hoeveel jy kan verdien met die beste aanlyn spaarrekeninge. Wys my\nWyse oordragmetodes en opsies\nWise bied 'n paar maniere om geld oor te dra. Hier is 'n uiteensetting van die opsies:\nStuur kanale: Wise se webwerf en mobiele toepassing.\nBetaalopsies: Bankrekening (ACH, SWIFT of bankoorplasing), debietkaart, kredietkaart, Apple Pay of Google Pay.\nAfleweringsopsies: Slegs bankrekening. Sommige verskaffers het kontantophaalplekke in die buiteland wat dit makliker maak vir ontvangers wat nie bankrekeninge het nie.\nOordraglimiete: Minimums wissel na gelang van bestemming, maar kan so min as $0 wees.93; maksimum vir die meeste Amerikaners is $15 000 per dag met ACH en $1 miljoen per oordrag wanneer dit met 'n bankoorplasing befonds word.\n» Gereed om die volgende stap te neem? Wise se aanlyn- en mobiele dienste maak dit gewoonlik maklik en goedkoop om geld na die buiteland te stuur. Vergelyk dit met ander maniere om geld internasionaal te stuur, veral as spoed vir bankoorplasings belangrik is.\nHoe om nou gereed te maak vir die volgende resessie


Duyker Eiland Akkommodasie - LekkeSlaap.co.za\nResensies van Duyker Eiland\nLees regte resensies van Duyker Eiland van 3 geverifieerde gaste.\nIndien jy Duyker Eiland besoek en jy benodig akkommodasie, is jy op die regte plek. LekkeSlaap het wonderlike opsies vir akkommodasie in Duyker Eiland.\nOns bied 'n wye verskeidenheid van Duyker Eiland akkommodasie om van te kies en te keur! Ons waarborg net die laagste pryse, so onthou om jou oë oop te hou vir ons spesiale aanbiedings!\nSo kies en kliek, loer en gaan toer, en volgende keer as jy op die internet rondsnuffel na akkommodasie, kan jy dit selfs as Duyker Eiland Accommodation soek, en jy sal steeds lekke maklik en lekke vinnig deur LekkeSlaap kan bespreek.\nDuyker Eiland Akkommodasie\nAkkommodasie binne 10 km vanaf Duyker Eiland\nCrystal Waters is in die Britannia Reef in die kusdorpie Britanniabaai geleë. Die kothuis is 400 m vanaf die Golden Mile-strand waar gaste verskeie watersport kan geniet. Dié vakansiekothuis beskik oor 3 slaapkam...\nCozy Getaway is in St. Helenabaai, 'n bekoorlike kusdorp aan die Kaapse Weskus. Die huis is naby die gewilde Golden Mile-strand, Shelly Point en die hawe. Dis ook net 300 m van die strand af. Die huis bied slaappl...\nThe WildCard is 'n lieflike strandhuis met 'n see-uitsig net 70 m vanaf die ongerepte Goue Myl-strand in Britanniabaai. Die Shelly Point Gholfbaan is sowat 5 km vanaf die strandhuis. Dié huis het slaapplek vir 6 ...\nSlow M'Ocean bied selfsorgverblyf in 'n lieflike, smaakvol gemeubileerde strandfronthuis op die Goue Myl-strand in Britanniabaai. Gaste kan lieflike see-uitsigte vanaf die huis geniet wat direkte toegang tot die str...\nGastehuis in Golden Mile, Britanniabaai\nButtercup is 'n selfsorghuis en is in St. Helenabaai geleë. Hierdie vakansiehuis het slaapplek vir 6 gaste en is ideaal geleë, net 150 m vanaf 'n pragtige strand wat 4 km lank is. Die vakansiehuis het 3 slaapkame...\n46 Golden Mile Boulevard is 'n lieflike strandhuis wat net 70 m vanaf die ongerepte Goue Myl-strand in St Helenabaai geleë is. Dit is tussen Shelley Point en Brittaniabaai, en bied onbelemmerde see-uitsigte vanuit ...\nSeabird Point is 'n bekoorlike selfsorghuis geleë in 'n privaat natuurreservaat op die strand, sowat 5 km vanaf Britanniabaai aan die Weskus. Dié perseel spog met ongelooflike uitsigte oor die see vanaf die meest...\nCayden's Place is 'n dubbelverdieping-selfsorghuis in die veilige en goed gevestigde woonbuurt, On Golden Mile in St. Helenabaai, net 'n kort ent se stap van 'n lang strand af. Die huis het 3 slaapkamers en is ges...\nFynbos Rus is 'n selfsorgvakansiehuis wat op die Goue Myl in St Helenabaai geleë is. Dié huis is ideaal vir 'n gesin wat op soek is na 'n rustige wegbreek naby die strand en weg van die stadsgedruis. Die huis is...\nFynbos Beach Haven bied gerieflike selfsorgverblyf in 'n smaakvol ingerigte vakansiehuis met 3 slaapkamers. Dis in die Golden Mile-ontwikkeling geleë, net 'n entjie se stap vanaf die Golden Mile-strand in Britannia...


ONTLEDIG | World Challenge\nJesus het die hart van ‘n dienaar gehad en Hy roep ons tot diensbaarheid. “Want hierdie gesindheid moet in julle wees wat ook in Christus Jesus was. Hy, wat in die gesalte van God was, het dit geen roof geag om aan God gelyk te wees nie, maar het Homself ontledig deur die gestalte van ‘n dienskneg aan te neem en aan die mense gelyk geword; en in gedaante gevind as ‘n mens, het Hy Homself verneder deur gehoorsaam te word tot die dood toe, ja, die dood van die kruis” (Filippense 2:5-8).\nEk wil vir jou ses dinge noem wat Jesus vir ons vandag sou sê oor diensbaarheid:\n’n Dienaar gee nie om oor sy reputasie nie.\nAs ‘n dienaar, is ons meer begaan oor wat God van ons dink as wat ander dink.\n’n Dienaar raak nie verstrengel in selftwyfel of oormatige introspeksie nie.\n’n Dienaar dien volgens God se planne en doelwitte, deur die Heilige Gees se inspirasie.\n’n Dienaar voer sy dienste uit sonder ‘n greintjie hoogmoed.\n’n Ware dienaar dien soos Jesus – en die wêreld sien ‘n verskil.\nWare dienaarskap is onbaatsugtig, nederig, en soek die voordeel van ander – en ag ander hoër as wat ons onsself ag. Ons voel nie altyd na dien nie, natuurlik nie. Ons mag dalk goed dien terwyl dinge glad verloop, maar ongunstige omstandighede is geneig om ons energie te tap om na ander uit te reik.\nIn ooreenstemming met die eerste punt hierbo, het Jesus Homself “ontledig.” Ons gesindheid behoort Jesus s’n te weerspieël, wat dinge nie uit selfsugtige ambisie of ‘n behoefte vir erkenning gedoen het nie. Hy het sy eie status en gemak opsy geskuif tot voordeel van diegene rondom Hom.\nMaak jou lewe ‘n verskil wat die wêreld raaksien? Belonings, openbare erkenning of dankbaarheid moenie ons motivering te wees om ware dienaarskap uit te lewe soos Jesus het nie. Maar watter blydskap bring dit vir ons Saligmaker wanneer ons in sy voestappe volg – en dit is ons ware beloning.


Krappe | Troeteldiere Huishouding\nVanweë die Decapoda-orde, word krappe geklassifiseer in 16 verskillende families. Hul liggaamsvorm is meer saamgepers, platgeslaan, en / of ovaal as hul niggies, die garnale. Gevind in byna alle mariene omgewings, kan Crabs wissel van minder as 'n duim tot meer as 12 duim in deursnee. Die bekendste genus, die Hermitkrappe van die Diogenidae-familie, sal hul maag in die leë dop van 'n slak inpak. Die Porseleinkreeftjies van die Porcellanidae-familie word gewoonlik geassosieer met Anemone, terwyl die Bokskrabbes van die Xanthidae-familie Anemone op hul kloue dra. Horseshoe Crabs is nie regtig krappe nie, maar is nouer verwant aan spinnekoppe en myte.\nDie buik van krappe is aangepas om onder hul lyf te krul om te beskerm. Alle skaaldiere molt of gooi hul buitenste dop om verlore aanhangsels te groei en te herstel. Hul nuwe dop sal binne 'n paar dae verhard word.\nKrabbs is strooiers van enige tipe eetbare materiaal wat hulle vind, of dit dier of plantmateriaal is. Sommige benodig 'n diep substraat om gedurende die dag in te gaan, terwyl ander altyd aan die beweeg is. Hulle is oor die algemeen onverdraagsaam vir swak watergehalte. Sorg moet gedra word om tenkmaats te vermy wat die krappe kan eet, en andersom. Krabbe kan 'n waardevolle "skoonmaker" -funksie lewer, wat beide ongewenste alge en detritus verbruik, en die sand meng. Oor die algemeen aktief, dit is 'n interessante toevoeging tot die akwarium.\nKyk die video: Krabbs Vang. Mud Crab Hunting. Hoe om krappe te vang\n← Wat jy nodig het om jou troeteldiere tydens die vakansie te voed\nOmgee vir jou Senior Konyn →\nHonde en kinders - Hoe om veilig met 'n hond te speel\n9 algemene maniere om hondsdysplasia te behandel en te bestuur\nOm 'n tweede hond te kry\nTop 10 Dog Vrae Beantwoord\nVegan Dog Food - Is Vleisvrye 'n Goeie Opsie vir Honde?\nHerp Habitat Veiligheidsbekommernisse: Grootte, Substraat, Temperatuur, Beligting, Toerustingversaking en Meer


Kredietkaartskuld: Jy Is Nie Alleen Nie! - Joy! Digital\nKredietkaartskuld: Jy Is Nie Alleen Nie!\nDeur: Casper le Grange\nIn Suid-Afrika beloop die gemiddelde kredietkaartlimiet ongeveer R35 000. Die gemiddelde uitstaande balans op sewe miljoen kredietkaarte wat tans deur Suid-Afrikaners gebruik word, het met bykans 1% gedurende 2020 toegeneem tot ongeveer R18 800 gemiddeld per kredietkaart.\nMoenie skuld ignoreer nie\nKredietkaartskuld kan ’n struikelblok wees om te oorkom, veral in hierdie uitdagende finansiële tye, maar die volgende aanhaling van Aldous Huxley, ’n Britse outeur en filosoof, is so waar: “Facts do not cease to exist because they are ignored.” Dit is belangrik om jou finansiële situasie te bepaal en as daar probleme is, so spoedig moontlik reg te stel.\nWaarop het jy jou geld spandeer?\nDie eerste stap is om ten minste die laaste drie maande se kredietkaartstate na te gaan. Waarop het jy jou geld spandeer? Wat is noodsaaklik en wat is luukses? Is daar goedere wat dalk beter is om kontant aan te koop? Gebruik jou kredietkaart vir noodsaaklikhede. Moenie “verskonings” uitdink vir sekere uitgawes nie. Wees eerlik met jouself, want sodra jy jou gedrag erken, kan jy die situasie regstel.\nVoorstelle wat jou kan help:\n• Stel ’n lys op en identifiseer wat “toelaatbaar” is om te koop volgens jou behoefte.\n• Bepaal ook watter aankope jy met jou kredietkaart gaan doen. Hou daardie lys byderhand om jou te herinner en om onnodige uitgawes te vermy.\n• Bepaal wat jou snellers (triggers) is en skryf dit neer. Dalk is dit spesifieke winkels of dalk spandeer jy maklik geld op sekere familie of vriende.\n• Indien jy maklik aanlyn aankope doen, haal die toep van jou foon af.\n• Dalk is afslagprodukte (specials) jou swakpunt, vermy sulke uitverkopings.\nWil jy regtig jou kredietkaartskuld beter bestuur?\nVerder stel ek voor dat jy meer as die minimum maandeliks vereiste bedrag terugbetaal. Dit sal help om die rente wat terugbetaalbaar is te beperk. Kontak ook jou bank en doen navraag of daar nie pakkette beskikbaar is wat meer voordelig is nie, soos byvoorbeeld ’n 60 dae rentevrye kredietkaartfasiliteit of ten minste verlaagde rente-koerse. Verantwoordelike verbruikers behoort gereeld navraag te doen oor beter pakkette en nie net te aanvaar wat aangebied word nie.\nMaak kredietkaart-paaiemente ’n prioriteit\nTransUnion het in hulle Q3-verslag van 2020 bevind dat verbruikers by voorkeur poog om nie kredietkaartpaaiemente oor te slaan nie. “Dit is belangrik dat verbruikers kredietkaartbetalings ’n prioriteit maak, aangesien kredietkaartfasiliteite die voordeel van beide likiditeit en vinnige toegang tot krediet bied, veral tydens hierdie uitdagende COVID-19-tye.”\nKlop gerus aan vir professionele hulp\nSodra ’n verbruiker nie meer sy skuld en/of huishoudelike finansies kan bestuur nie, is dit tyd om aan te klop vir professionele hulp. Jy is welkom om\nons by 086 100 1047 te skakel, of kontak ons per e-pos by help@dcgsa.co.za. Ons assesserings is 100% vertroulik en verpligtingvry.\nCASPER LE GRANGE is ’n geregistreerde skuldberader by die nasionale kredietreguleerder. NCRDC 1560.


'N Gids vir die Domesday Book - Kenmerke - 2022\n'N Gids vir die Domesday Book, een van die mees fassinerende rekords uit die Middeleeue.\nIn die jaar 1085 het koning Willem I, wat ná sy oorwinning in die Slag van Hastings byna twintig jaar in Engeland regeer het, 'n vergadering gehou met sy amptenare en die biskoppe. Volgens die woorde van die Anglo-Saxon Chronicle 'het die koning baie gedink en 'n baie diep gesprek met sy raad gehad oor hierdie land; hoe dit besig was, of waarmee mans. Toe stuur hy sy manskappe oor die hele Engeland in elke leër; wat hulle opdrag gegee het om uit te vind “Hoeveel honderde huide in die skuur was, watter land die koning self gehad het en watter vee op die land; of watter bedrag hy per jaar vanaf die kassie moet hê. ” Hy het hulle ook opdrag gegee om skriftelik op te teken: Hoeveel grond het sy aartsbiskoppe gehad, en sy biskoppe en sy abte en sy grawe; en alhoewel ek te lank sê: 'Hoeveel of hoeveel het elke man gehad, wat 'n besetter van grond in Engeland was, hetsy in grond of in vee, en hoeveel geld dit werd was.' Hy het dit so baie nou laat ondersoek dat daar nie 'n enkele vel was nie, en ook nie 'n erf, nie eens 'n bees nie, nie een koei nie, en nog geen vark oor was nie, wat nie in sy rekord neergelê is nie. '\nDie rekord waarvan die kroniek gepraat het, is die Domesday Book, 'n groot opname wat deur die amptenare van die Normandiese koning uitgevoer is, wat hom in staat stel om te verstaan watter grond en bronne hy besit, en wat hom deur ander grondeienaars en mense verskuldig is. Daar is twee volumes vervaardig wat meer as 832 bladsye inligting verskaf wat vir sy tyd verstommend omvattend is.\nIn dele daarvan leer u wel van die grondeienaars en die lande in Engeland, waar hulle verduidelik watter eiendom aangehou is, tot die aantal osse en varke wat u gehad het. U leer ook meer as dertien duisend plekke, insluitend kastele, markte, kloosters en dorpe. Sommige dele van die werk is meer gedetailleerd as ander, en sommige plekke, soos Londen en dele van Noord-Engeland, is nie in die rekords opgeneem nie.\nVir enige historikus van die Middeleeuse Engeland is die Domesday-boek tog 'n waardevolle hulpbron wat gebruik kan word om die ekonomie en sosiale geskiedenis van die tydperk te bestudeer, hoe die koninklike regering funksioneer en om te verstaan hoe verskillende edelmanne hul fortuin opgebou het. Vir baie plekke in Engeland is die Domesday Book die eerste vermelding van hul bestaan, 'n beginpunt vir hul geskiedenis.\nPASE Domesday-projekwebwerf - aanlyn databasis van die Domesday Book, wat in 2010 bekendgestel is\nDomesday: Brittanje se beste skat - vanaf die webwerf van die Nasionale Argief\nDavid Roffe - webwerf van een van die voorste historici op die Domesday Book. Sluit 'n groot hoeveelheid aanlyn materiaal in.\nBibliografie oor die Domesday Book\nDomesday-databasis aanlyn bekendgestel\nDomesday Book onthul die opkoms van 'n Norman Abramovich na 1066\nDomesday Book: Die belangrikste dokument in die Engelse geskiedenis? - deur Robert Bartlett\nThe Purpose of Domesday Book: a Quandary - deur William Kapelle\nDie Domesday Economy van Engeland, 1086 - deur John Mcdonald\nDomesday Book and the Malets: erfgoed en die private geskiedenis van openbare lewens - deur K.S.B Keats-Rohan\nDie afdeling Gloucestershire van Domesday Book: geografiese probleme van die teks - deur J.S. Moore\nDie Domesday Book-kasteel LVVRE - deur Keith Briggs\nNasionale inkomste in Domesday Engeland - deur James T. Walker\nDie Domesday Book - deur Victoria King, History Magazine\n'N Vergelyking van die landbouproduksie op die landgoed van King, Church and Laity in 1086 - deur John McDonald\nDomesday Book as 'n voorbeeld van embryonale Weberiaanse administrasie in 'n vaderland - deur Michael Jones\nDie gebruik van William the Conqueror se boekhoudkundige rekord om die doeltreffendheid van die herehuis te beoordeel: 'n kritiese beoordeling deur Keith Hopper\nBevolkingsverandering in Middeleeuse Warwickshire: Domesday Book to the Hundred Rolls van 1279–1280 - deur Trevor John\nDeddington Castle, Oxfordshire, en die Engelse eerbewys van Odo van Bayeux - deur R.J. Ivens\nHier is 'n paar onlangse boeke oor die Domesday Book, saam met skakels na hul bladsye op Amazon.com\nDomesday Book: 'n volledige vertaling - Domesday Book is beskryf as 'die waardevolste stuk oudheid wat enige nasie besit.' Maar 'n volledige vertaling was nog nooit tevore teen 'n bekostigbare prys beskikbaar nie. Penguin se uitgawe sal dit verander. Domesday, wat in opdrag van William the Conqueror in 'n paar maande in 1086 saamgestel is, het homself vinnig gevestig as 'n dokument van groot regsbelang. Dit is laas in 1982 geraadpleeg vir regsvoorkeur. Dit is ook die merkwaardigste portret van Engeland in die elfde eeu. Historici verwag reeds om die publikasie van 'n volledige vertaling van Great and Little Domesday.\nDekodering Domesday - Die Domesday Book is een van ons belangrikste bronne vir 'n belangrike tydperk van die Engelse geskiedenis; tog bly dit moeilik om te interpreteer. Hierdie uitdagende nuwe boek stel 'n volledige herbeoordeling voor, met diepgaande implikasies vir ons begrip van die samelewing en ekonomie van die Middeleeuse Engeland. In die besonder keer dit die algemene aanname dat die Domesday-ondersoek 'n omvattende oorsig van here en hul lande was, om en vertel ons dus van die ekonomiese onderbou van mag in die laat elfde eeu; dit stel eerder voor dat daar in 1086 aangeleenthede rakende belasting en diens ter sprake was en dat data versamel is om dit te bekommer. Wat hieruit blyk, is dat Domesday Book ons minder vertel van 'n werklike ekonomie en diegene wat dit onderhou het as 'n sytak, met 'n groot deel van die rykdom van Engeland wat weggelaat is. Die bron is dus nie die deursigtige gegewe wat sosiale en ekonomiese historici graag wil hê nie. In ruil daarvoor bied die boek egter 'n beter begrip van Engeland in die laat elfde eeu in sy eie terme; en verhelder baie jare lange raaisels van die Domesday Book self.\nThe Survey of the Whole of England: Studies van die dokumentasie wat voortspruit uit die opname wat in 1086 gedoen is - Die manuskrip wat uiteindelik 'Domesday Book' genoem is, is 'n produk van die onderneming wat oorspronklik die 'Descriptio totius Angliae' genoem is, die opname wat in 1086, twintig jaar na die Normandiese verowering, in opdrag van koning Willem I uitgevoer is. Hierdie manuskrip staan nie alleen nie. Dit is die jongste weergawe van vier opeenvolgende weergawes van die opname. Intrinsiek die minste waardevolle, het dit mettertyd in waarde toegeneem, aangesien die vroeëre weergawes verval het. Maar hulle het nie heeltemal verdwyn nie. 'N Deel van die onmiddellik voorafgaande weergawe bestaan as die begeleidingsbundel van "Domesday Book"; deel van die weergawe wat voorafgegaan het, om een of ander onbekende rede in die biblioteek van Exeter Cathedral oorleef, alhoewel dit sonder enige twyfel in die skatkis van die koning in Winchester geskryf is. Die vroegste weergawe van almal - die enigste weergawe waarin die data kadastraal aangeteken is, graafskap vir graafskap, honderd vir honderd, dorp vir dorp, herehuis vir herehuis - het in die oorspronklike geheel verlore gegaan; nogtans oorleef 'n eksemplaar vir die grootste deel van een land, in 'n laat-twaalfde-eeuse manuskrip van Ely. Hierdie boek begin met 'n reeks hoofstukke wat sommige aspekte van die manuskripgetuienis vanuit 'n nuwe hoek, of van nader detail as voorheen, ontleed en agteruit werk vanaf die nuutste weergawe na die vroegste. Die laaste twee hoofstukke sit die bewyse weer bymekaar om 'n nuwe beeld te skep van die uitvoering van die opname, sowel in die veldwerk as in die fase van die veldwerk.\nDie verhaal van Domesday Book - Domesday Book, die eerste keer gepubliseer in 1086, het veral sedert die negende eeufeesviering en die publikasie van nuwe uitgawes en moderne vertalings deur beide Alecto Historical Editions en Phillimore, 'n intense ondersoek getoon. Faksimilees, vertalings, kaarte en apparate is nou op CD-ROM beskikbaar. Dit was nog nooit tevore moontlik om die ingewikkeldhede van hierdie oneindig gedetailleerde teks so diep te ondersoek nie en ook nie so 'n magdom inligting oor die Middeleeuse Engeland daaruit te haal nie. Die verhaal van Domesday Book is 'n baie lonende versameling spesiale studies wat verband hou met Domesday Book deur uitstekende Domesday-geleerdes van ons tyd. The Story of Domesday Book werp nuwe lig op die donker hoeke van hierdie buitengewone opname, en is 'n onontbeerlike hulpmiddel om die belangrikste openbare rekord van Engeland verder te begryp.\nDomesday: The Enquest and the Book - Domesday Book is die oudste en kosbaarste van die openbare verslae, maar historici stem nog steeds nie saam oor die doel daarvan nie. Deur te argumenteer dat die skryf van Domesday Book geen deel van die Domesday-opname was nie, het hierdie boek 'n oplossing voorgestel vir 'n raaisel wat ons persepsie van die Norman Conquest en Norman King sal verander.\nDomesday People: 'n Prosopografie van persone wat in Engelse dokumente voorkom 1066-1166 I: Domesday Book - Dit is die eerste van twee bundels wat vir die eerste keer 'n gesaghebbende en volledige prosopografie bied van Engeland na die verowering, 1066-1166. Op grond van uitgebreide en omvattende navorsing bevat die twee bundels meer as agt duisend inskrywings oor persone wat in die vernaamste Engelse administratiewe bronne vir die periode ná die verowering voorkom - Domesday Book, the Pipe Rolls en Cartae Baronum. Kontinentale oorsprong is 'n belangrike fokuspunt van die inskrywings, asook die bespreking van familie en die afkoms van fooie wat die hele werk kenmerk; genealogiese tabelle is ingesluit. 'N Inleiding bespreek Domesday prosopografie; 'n bylaag gee die Latynse tekste van die Northamptonshire- en Lindsey-opnames.\nKyk die video: Your Daily Penguin: Domesday Book! (Julie 2022).\nCopyright 2022 \_ 'N Gids vir die Domesday Book...


Curry's Post Bed and Breakfast | LekkeSlaap\nCurry's Post Bed and Breakfast bied gereiflike verblyf in 'n smaakvol versierde gastehuis in Curry's Post, 30 minute se ry vanaf die Karkloof Natuurreservaat. Doendinge by die natuurreservaat sluit in voetslaanpaaie, fietsry, perdry in die berg en Zip-line by Karkloof Canopy Toere. Die ligging is ideaal om die Midlands Meander en alles wat dit bied te verken.\nVerblyf is beskikbaar in 6 gastekamers elk met 'n badkamer met 'n instapstort, privaat stoep en sitarea. Elke kamer is toegerus met 'n koninggrootte-bed, elektriese kombers, hipo-allergiese kussings, badhanddoeke, 'n haardroër, klerekas, lugversorging, verwarmer, 'n TV met sekere DStv-kanale, gratis WiFi, tee- en koffiemaakgeriewe en komplimentêre gebottelde water. 'n Daaglikse skoonmaakdiens is beskikbaar en 'n wasgoeddiens kan gereël word teen ekstra koste. 'n Volledige Engelse ontbyt met 'n vegetariese opsie word daagliks tussen 07:30 en 10:00 bedien. Wegneemspek-en -eierrolletjies is op versoek beskikbaar 12 ure voor ontbyt.\nDie gastehuis het heelwat parkeerplek, privaat inklok en 'n sekuriteitsdepositoboks. Die terras het buitelugmeubels en braaigeriewe en is omring met rustige tuine, prentjiemooi berg-uisigte en 'n oorvloed voëllewe. Curry's Post is 'n skilderagtige omgewing in die hartjie van die Midland Meander tussen Mooirivier en Howick. Gaste kan die Nelson Mandela Capture Site besoek wat 18,3 km vanaf die gastehuis is.\nCurry's Post-weg, Curry's Post, 4001, KwaZulu-Natal\nGaste dink Curry's Post Bed and Breakfast het ’n uitstekende ligging


Hoe lemmetjiesap en sitrus Fytophotodermatitis sonbrand kan veroorsaak - aktiewe spelLees Meer\nHoof aktiewe spelHoe lemmetjiesap en sitrus Fytophotodermatitis sonbrand kan veroorsaak\nDeur Robin McClure Opgedateer op 24 April 2019\nMedelydende oogstigting / Alejandra Aguirre / Digital Vision / Getty Images\nWonder u kind waarom u kind 'n sonbrand in pleisters of selfs as 'n handafdruk ontwikkel het?\nLees die stappe wat u kan neem om u en u kinders te beskerm. Die maklikste oplossing is om velkontak te voorkom deur hande en die hele gesig te was nadat sitrusvrugte, seldery of kontak met wilde plante verteer is.\nWat is fitofotodermatitis?\nSitrusvrugte en seldery kan 'n son-geïnduseerde velgevoeligheidstoestand, fytofhotodermatitis, veroorsaak. Die toestand kom voor wanneer sap van vrugte soos lemmetjies, suurlemoene, lemoene, pomelo's, seldery, wortel, vye, pietersielie, pastinaak, varkwortel, of rue met die vel in aanraking kom. Ander plante kan by sommige individue dieselfde effek lewer, dus moet u 'n mediese dokter raadpleeg as u bang is dat u in gevaar is.\nDit is 'n vorm van kontakdermatitis, maar dit reageer slegs na blootstelling aan die son en word nie deur 'n immunologiese reaksie geproduseer nie.\nDie meeste sonverwante veltoestande, soos sonbrand, beïnvloed alle dele van die vel wat aan sonlig blootgestel word. Fitofotodermatitis verskil egter omdat die reaksie daarvan spesifiek veroorsaak word deur chemikalieë op die vel, sodat slegs die vel wat deur die gifstowwe geraak word, reageer as dit aan die lig blootgestel word. Die reaksie kan voorkom in ongewone patrone van strepe, druppels of as vingerafdrukke of handafdrukke. Die vorming van die handafdruk kom algemeen voor by kinders, want as 'n volwassene die chemikalieë op hul hande het en sonskerm op hul kind toepas of aan hul vel raak, sal die reaksie slegs in die omgewing verskyn.\nSimptome ontwikkel gewoonlik binne 24 tot 48 uur na blootstelling aan sonlig. Pasiënte kan aanvanklik brandende eriteem (rooi vel) hê, gevolg deur blase. Fitofhotodermatitis kan sterk reaksies veroorsaak, wat lei tot sonbrand, uitslag, korwe en blase. Ander kan nie deur die toestand beïnvloed word nie, selfs al raak sap van die aanstootlike vrugte hul vel. Diegene wat kwesbaar is vir sonbrand, moet egter voorsorg tref.\nDie vel sal na een tot twee weke in die area van die letsels verduister word en sal maande lank donkerder bly voordat dit verdwyn.\nBehandeling vir fitofotodermatitis kan tipies tuis gedoen word sonder mediese ingryping. Was die gebied met sagte seep en water, of week dit in 'n koel hawermeelbad om u vel te kalmeer. Maak dan 'n waslap met koel water nat en sit dit op u uitslag. Doen dit verskeie kere per dag. Dit sal help om jeuk, pyn en swelling te verminder.\nU mag anti-jeukroom of hidrokortisoonroom gebruik om inflammasie te verminder, maar gebruik dit nie op gebreekte vel nie. Ernstige gevalle kan mondelinge antihistamiene of selfs 'n steroïedskoot of pil benodig. As u aanhoudend pynlik is in die gebied, of as blase ernstig is, moet u dit met u dokter spreek.\nDra altyd sonskerm, veral omdat u vel sensitief is vir die son nadat u fitofhotodermatitis gekry het.\nOuers en verskaffers van kindersorg moet sorg dat kinders hul hande en gesigte versigtig was (of selfs arms en bene as hulle veral slordig eet) voordat hulle na buite gaan. As u weg is van die huis of buite eet, oorweeg dit om nat doekies of klam waslappe in 'n plastieksak saam te neem om dit maklik af te was.\nVerduidelik die risiko vir kinders as hulle nie meer opwas nie nadat hulle sitrusvrugte en ander plante wat fitofododermatitis veroorsaak, verteer het. As die kind nie wil saamwerk nie, moet u hom dalk binne hou of sitrusvrugte ontken as hy buite warm is.\nAs u die simptome opdoen ná kontak met plante eerder as met kos, soos na voetslaan of in 'n veld gespeel het, moet u seker maak dat u kind langbroeke en langmoue dra in die wilde gebiede. Was gebiede wat blootgestel is.\nCopyright aktiewe spel: Hoe lemmetjiesap en sitrus Fytophotodermatitis sonbrand kan veroorsaak - aktiewe spelLees Meer