O día 6 de outubro de 2009 tivo entrada no Consello Galego de Relacións Laborais escrito da Secretaría Xeral da Consellería de Traballo e Benestar, remitindo proxecto de Orde pola que se aproba a convocatoria para a concesión de subvencións públicas destinadas á realización de accións de apoio e de acompañamento á formación, de ámbito autonómico, correspondentes ao exercicio do ano 2009, en aplicación da orde TIN/2805/2008, do 26 de setembro, pola que se desenvolve o Real Decreto 395/2007 do 23 de marzo, polo que se regula o subsistema de formación profesional para o emprego, en materia de accións de apoio e acompañamento á formación e se establecen as bases reguladoras para a concesión de subvencións públicas destinadas a súa financiación, e solicitando, aos efectos de dar cumprimento ao establecido no artigo 3º.2 b) da Lei 5/2008, do 23 de maio, pola que se regula o Consello Galego de Relacións Laborais, o ditame preceptivo sobre o citado proxecto normativo.\nNa exposición de motivos deste proxecto de orde establécese que o obxecto dos proxectos a financiar é o de mellorar a calidade das accións formativas e estender o subsistema de formación profesional para o emprego cara a ámbitos nos que aínda non está plenamente introducido, especialmente ás pequenas e medianas empresas, co fin de facilitar o acceso á formación dos seus traballadores.\nPreténdese con isto facilitar a adaptación e evolución das profesións e os contidos dos postos de traballo, así como conseguir unha mellora nas competencias e cualificacións, indispensables para manter e fortalecer a situación competitiva das empresas e a cualificación das persoas traballadoras ocupadas.\nO Real Decreto 395/2007, do 23 de marzo, polo que se regula o subsistema de formación profesional para o emprego, ten como obxecto ofrecer ás persoas traballadoras tanto ocupadas como desempregadas unha formación axustada ás necesidades do mercado de traballo e que atenda aos requirimentos de produtividade e competitividade das empresas e ás aspiracións de promoción profesional e desenvolvemento persoal das persoas traballadoras, de forma que as capacite para o desempeño cualificado das distintas profesións e para o acceso ao emprego. Entre as iniciativas que recolle o citado real decreto, figuran as accións de apoio e de acompañamento á formación, que se regulan nesta orde.\nSon obxecto de subvención nesta convocatoria as accións de prospección e análise, as accións destinadas á elaboración e experimentación de produtos, técnicas e ferramentas de carácter innovador para a mellora da formación profesional para o emprego, e accións de avaliación da formación profesional para o emprego.\nÁ vista do borrador agora remitido e do texto da mesma orde publicado no DOG o día 12 de novembro de 2008 e tendo en conta o ditame emitido polo Consello (Ditame 42/08) con data 14 de outubro de 2008, obsérvase que foron tidas en conta algunha das consideracións manifestadas polas organizacións sindicais e empresarial.\nO novo proxecto normativo modifica e engade algúns aspectos con respecto á orde publicada que se relacionan a continuación:\nObsérvase que se teñen recibido os anexos, xunto co proxecto normativo, unha das consideracións xerais emitidas por este Comité no ano 2008.\nA principal novidade deste proxecto aparece no artigo 4º sobre as accións financiables. Nesta convocatoria serán tres (na convocatoria do 2008 só eran dúas): accións de prospección e análise (substitúe a accións de estudo e investigación), accións para a elaboración e experimentación de produtos, técnicas e/ou ferramentas de carácter innovador de interese para a mellora da formación profesional para o emprego e accións de avaliación da formación profesional para o emprego (xa presente na orde de 2007).\nNo apartado 1.a) do artigo 7º indícase o tipo de documentación acreditativa que teñen que presentar para demostrar a capacidade legal para asinar a solicitude (escritura notarial de poderes ou calquera outro medio válido en dereito).\nNo punto 2 deste artigo especifícase que a solicitude deberá presentarse subscrita pola persoa titular ou representante legal da entidade coa debida acreditación e dirixirse á persoa titular da Consellería de Traballo e Benestar.\nNo artigo 9º referido á valoración técnica das solicitudes, no Bloque 2, engádese un novo apartado “c) proxectos que supoñan unha continuidade dos realizados en convocatorias anteriores pola entidade solicitante”, o que supón unha redistribución da puntuación outorgada aos outros apartados.\nCon respecto aos custos subvencionables das accións de apoio (A), referidos no artigo 11º, precísase que pódense incluír os custos de transporte, manutención e aloxamento fora do territorio nacional cando sexa necesario para o desenvolvemento de algunha das accións subvencionables e así estea contemplado na correspondente convocatoria. Polo que se refire aos custos asociados das accións de apoio (B), no seu punto primeiro engádese a posibilidade de incluír outros custos non especificados que estean asociados á execución da actividade subvencionada, distintos dos de luz, auga, calefacción, teléfono, mensaxería, correo, limpeza e seguridade.\nNo artigo 13º, increméntase a porcentaxe a percibir en concepto de anticipo, ata o 80%, eliminándose a posibilidade de pagamentos parciais á conta da liquidación definitiva.\nEstablécese no artigo 14º.2 a obriga de incluír nos produtos finais, nas accións de difusión e información do proxecto aprobado e nas publicacións o logotipo do Fondo Social Europeo co eslogan “Inviste no teu futuro”.\nCon respecto da subcontratación establecida no artigo 18º.3, no presente proxecto establécese a obriga das entidades beneficiarias de asumir, en todo caso, a execución do deseño da acción subvencionada, a elaboración final de resultados e informes, así como a coordinación de todas as fases de realización do proxecto.\nO texto do proxecto normativo remitido para ditame denominado “Orde pola que se aproba a convocatoria para a concesión de subvencións públicas destinadas á realización de accións de apoio e de acompañamento á formación, de ámbito autonómico, correspondentes ao exercicio do ano 2009, en aplicación da orde TIN/2805/2008, do 26 de setembro, pola que se desenvolve o Real Decreto 395/2007 do 23 de marzo, polo que se regula o subsistema de formación profesional para o emprego, en materia de accións de apoio e acompañamento á formación e se establecen as bases reguladoras para a concesión de subvencións públicas destinadas a súa financiación” consta de: Exposición de motivos, sete capítulos, vinte e un artigos, seis disposicións adicionais e dúas disposicións finais.\nO día 23 de outubro de 2009 reúnese este Comité e acorda emitir o ditame que se referencia a continuación, que contén cinco consideracións xerais e cinco específicas de carácter unánime sobre a valoración da norma.\nContén asi mesmo, como anexo, catro consideracións específicas, de carácter non unánime, manifestadas pola CEG.\nEn relación coa solicitude de ditame sobre o proxecto de Orde pola que se aproba a convocatoria para a concesión de subvencións públicas destinadas á realización de accións de apoio e de acompañamento á formación, de ámbito autonómico, correspondentes ao exercicio do ano 2009, en aplicación da orde TIN/2805/2008, do 26 de setembro, pola que se desenvolve o Real Decreto 395/2007 do 23 de marzo, polo que se regula o subsistema de formación profesional para o emprego, en materia de accións de apoio e acompañamento á formación e se establecen as bases reguladoras para a concesión de subvencións públicas destinadas a súa financiación, da Consellería de Traballo e Benestar, con data de rexistro de entrada neste Consello o 6 de outubro de 2009, e aos efectos de dar cumprimento ao establecido no artigo 3º.2 b) da Lei 5/2008, do 23 de maio, pola que se regula o Consello Galego de Relacións Laborais, o Comité Delegado polo Pleno do Consello para a emisión de ditames, despois da xuntanza celebrada o día 23 de outubro de 2009, acordou pronunciarse en canto ás seguintes consideracións:\nCONSIDERACIÓNS XERAIS DE CARÁCTER UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA DAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS E DA CONFEDERACIÓN DE EMPRESARIOS DE GALICIA:\nPrimeira.- Obsérvase que no título da Orde se fai referencia a que as subvencións corresponden ao exercicio do ano 2008.\nEste Comité considera que se trata dun erro e que debe dicir que o exercicio é o de 2009.\nSegunda.- Na disposición adicional primeira refírese que os créditos para a realización das accións previstas son os que figuran nos orzamentos xerais da Comunidade Autónoma para o ano 2009 e para o ano 2010.\nEste Comité considera que o período subvencionado é o 2009, polo que non se entende a referencia aos orzamentos de 2010, tendo en conta ademais que aínda non foron aprobados polo Parlamento de Galicia.\nTerceira.- Este Comité ve con preocupación o retraso na remisión para ditame deste proxecto, coa conseguinte diminución de tempo para a execución das accións e para posibles modificacións.\nCuarta.- Malia que se aprecian melloras das normas precedentes, obsérvase que se manteñen erros na utilización da linguaxe en materia de xénero.\nQuinta.- Este Comité considera que non debería esixirse ás entidades solicitantes a documentación que xa obra en poder da Administración.\nCONSIDERACIÓNS ESPECÍFICAS DE CARÁCTER UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA DAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS E DA CONFEDERACIÓN DE EMPRESARIOS DE GALICIA:\nEste Comité considera que no parágrafo 14, despois de: “formación profesional para o emprego” debería de engadirse “especialmente da dirixida ás persoas traballadoras de pequenas e medianas empresas”.\nSegunda.- Artigo 8º. Procedemento.\nTanto no apartado 4 deste artigo, como no apartado 3 do artigo 7º, no apartado 5 do artigo 13º e no apartado 10 do artigo 17º, repítese a esixencia de acreditar que as entidades están ao día no cumprimento de obrigas tributarias e fronte á Seguridade Social. Este Comité considera que chega con que esta esixencia figure unha soa vez antes do libramento de fondos.\nTerceira.- Artigo 11º. Custos subvencionables.\nNo apartado A recóllense os custos directos das accións complementarias.\nEste Comité propón engadir como custos directos subvencionables destas accións os recollidos no artigo 29.7 da Lei 9/2007, isto é: “Os gastos financeiros, os gastos de asesoría xurídica ou financeira, os gastos notariais e rexistrais e os gastos periciais para a realización do proxecto subvencionado e os de administración específicos son subvencionables se están directamente relacionados coa actividade subvencionada e son indispensables para a axeitada preparación ou execución desta, e sempre que así se prevexa nas bases reguladoras. Con carácter excepcional, os gastos de garantía bancaria poderán ser subvencionados cando así o prevexa a normativa reguladora da subvención”.\nNo ítem 5 do apartado A, obsérvase con preocupación que só se subvencionan os gastos de transporte, manutención e aloxamento que se realicen no territorio nacional. Este Comité considera que deberían de subvencionarse tamén os gastos de transporte, manutención e aloxamento que se realicen fóra de Galicia. Neste caso bastaría con que o termo a empregar sexa estatal en lugar de nacional.\nCuarta.- Artigo 13º. Pagamento das subvencións.\nNo apartado 1, letra a), deste artigo establécese que os anticipos serán ata o 80 por 100 do total do orzamento de gastos de cada acción subvencionada.\nEste Comité manifesta que coñece a limitación imposta polo Decreto 287/2000, do 21 de decembro, polo que se desenvolve o réxime de axudas e subvencións públicas da Comunidade Autónoma de Galicia; porén, na orde estatal, os anticipos poden chegar ao 100 por 100, polo que propón que a Xunta de Galicia aprobe un Decreto específico para subvencións no tema da formación que permita os anticipos de ata o 100 por 100.\nPara o caso de non ser aceptada esta proposta, este Comité propón a inclusión expresa neste apartado, como custos asociados á actividade formativa, dos correspondentes custos financeiros orixinados por operacións formalizadas polas entidades beneficiarias con entidades financeiras, no importe que excede do 80% de anticipo máximo.\nQuinta.- Artigo 14º. Condicións para adquirir e conservar o dereito á subvención.\nNo apartado 1 deste artigo figura como ítem a letra j).\nEste Comité considera que deberíase substituír pola seguinte que corresponda, dado que a letra j) é impropia do alfabeto galego.\nCONSIDERACIÓNS ESPECÍFICAS DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADAS POLA CONFEDERACIÓN DE EMPRESARIOS DE GALICIA.\nPrimeira.- A Confederación de Empresarios de Galicia considera que debe incluirse na exposición de motivos a referencia ao Real Decreto 887/2006, do 21 de xullo, polo que se aproba o Regulamento da Lei de subvencións, así como ao Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\nSegunda.- No artigo 5º, apartado 2, a Confederación de Empresarios de Galicia propón que ante determinados proxectos específicos se contemple a posibilidade de realizar unha xornada de difusión propia en lugar de presentar o proxecto nas xornadas de difusión conxunta.\nTerceira.- No artigo 11º, apartado B, punto 3, establécense os custos directos e asociados que se considerarán financiables para os efectos da convocatoria de subvencións reguladas neste proxecto normativo, dispoñéndose que “a suma dos custos asociados non poderá superar o 10% do total dos custos directos das accións complementarias”.\nA Confederación de Empresarios de Galicia propón establecer o límite do 15% en lugar do 10%.\nCuarta.- No artigo 14º, no apartado 1, letra j), cando se refire á posibilidade de subcontratar con outra entidade, proponse engadir: “... por enriba do 50% e ata a totalidade do importe correspondente, tal e como prevé o artigo 27 da Lei 9/2007, de subvencións de Galicia.


AMTEGA pon en marcha unha nova edición de Tecnólogo por un día - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nAMTEGA pon en marcha unha nova edición de Tecnólogo por un día\nvenres, 25 de outubro do 2019 Redacción\nA Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (AMTEGA) vén de iniciar unha nova edición do programa Tecnólogo por un día, que brinda a estudantes de 12 a 17 a oportunidade de experimentar “en primeira persoa” unha xornada laboral con profesionais de empresas do sector TIC en Galicia. É unha das iniciativas do Plan de Promoción de Talento Dixital de Galicia 2020, DigiTalent.\nSegundo informa AMTEGA esta terceira edición ofrece 74 prazas, “unha cifra récord desde o seu lanzamento”, grazas a colaboración de 12 entidades que, xunto coa axencia autonómica repetirán a experiencia: Altia, Coremain, DXC Technology, Everis, IECISA, Orange, SIVSA, Corporación Televés e os socios do Clúster TIC Galicia Aldaba, Dos espacios, Sixtema e Tecalis.\nNesta nova quenda prestarase especial atención a reducir a fenda de xénero que existe entre mulleres e homes nos estudos nos eidos STEM (polas súas siglas en inglés Ciencia, Tecnoloxía, Enxeñaría e Matemáticas), reservando un terzo das prazas para as nenas.\nAta o 8 de novembro ficará aberto o prazo para que o persoal docente inscriba ao alumnado interesado en participar, cumprimentando o formulario dispoñible no espazo web DigiTalent, onde poderán consultar as prazas ofertadas por cada empresa colaboradora así como a súa localización, indicando as preferencias do alumnado.\nNa mesma web tamén se atopa dispoñíbel documentación de referencia para que docentes, alumnado e profesionais das entidades colaboradoras coñezan todos os detalles da actuación e aclaren calquera dúbida que poidan ter.\nDurante os meses de novembro e decembro as entidades colaboradoras acollerán nas súas instalacións aos participantes co fin de mostrarlles “as dinámicas das profesións TIC, aclarar as súas dúbidas vocacionais e ofrecéndolles a oportunidade de participar directamente en actividades que os profesionais teñan na súa axenda como sesións de traballo, reunións con clientes e socios tecnolóxicos, etc”, engade AMTEGA.\nFacendo un algo de reconto, a axencia lembra que até o de agora o programa espertou o interese de máis de 300 estudantes e contou coa implicación de máis de 70 docentes de máis de 60 centros educativos galegos distintos.\nPor outra banda, os máis de 100 participantes nas edicións anteriores tiveron a oportunidade de mergullarse en proxectos tecnolóxicos de selo galego en sectores e ámbitos como administración, o retail, a industria ou o transporte, entre outros.


Dende este apartado queremos lebrar a todos aqueles equipos que, dunha forma ou doutra, deixaron pegada na sinxela historia dun humilde Club de pobo como é a S.D. Villestro, ben sexa pola súa presenza inicial ou polo acadado no terreo de xogo.\nPrimeiro equipo sénior oficial. Con el comezou a historia do Club\nPrimeiro equipo infantil do Club. Ademáis foi o primeiro en acadar títulos: Campión de Liga; Campión de Copa; Trofeo á Deportividade\nPrimeiro equipo xuvenil da S.D. Villestro\nPrimeiro equipo feminino da S.D. Villestro que competiría na modalidade de fútbol sala\nEquipo alevín que se proclamaría Subcampión de liga de fútbol-7, o que lle deu acceso a disputar a Fase Provincial. Caería eliminado en primeira rolda contra o San Pedro de Ferrol\nEquipo infantil que se proclamou Subcampión de liga e Subcampión de Copa\nEquipo sénior que se proclamaría Campión de Liga da Terceira Rexional e acadaría o Ascenso de categoría á 2ª Rexional\nEquipo xuvenil que se proclamou Subcampión de Liga e Campión de Copa\nEquipo alevín de fútbol-7 que se proclamaría Subcampión de Liga.\nEquipo xuvenil que se proclamou Campión de Liga, que deu pé a disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, eliminando en primeira rolda ó Bergantiños C.F.; e sendo eliminado en segunda rolda polo Montañeros. Tamén se proclamou nesta mesma tempada Campión de Copa\nEquipo infantil que se proclamaría Subcampión de Liga, o que conlevou ó Ascenso á 1ª Autonómica. Neste mesmo ano proclamouse tamén Campión de Copa.\nEquipo cadete que se proclamou Subcampión de Copa.\nEquipo xuvenil que se proclamou Campión de Liga, que deu pé a volver disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, caendo en primeira rolda desta xeira ante o Foz. Tamén se proclamou nesta mesma tempada Campión de Copa\nEquipo infantil que se proclamaría Subcampión de Liga, o que o levou a disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, quedando eliminado en primeira rolda polo Atl. Arteixo.\nEquipo infantil que se proclamaría Subcampión de Liga, o que o levou a disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, quedando eliminado en primeira rolda polo Comercial de Lugo. Nesa mesma tempada proclamarianse Subcampións de Copa.\nEquipo xuvenil que acadou o Trofeo á Deportividade.\nEquipo infantil que se proclamaría de novo Subcampión de Liga, o que o levou a volver a disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, logrando eliminar en primeira rolda ó Narón B.P.; e caendo eliminado na segunda rolda polo Olímpico de Rutis.\nEquipo Cadete que se proclamou Campión de Liga, acadando o Ascenso de categoría á 1ª Autonómica.\nEquipo Xuvenil que se proclamou Campión de Liga, acadando o Ascenso de categoría á 1ª Autonómica. Nesa mesma Tempada acadaría o Trofeo á Deportividade.\nEquipo Cadete que se proclamaría Campión de Liga, o que o disputar a Fase de Ascenso a Liga Galega, logrando eliminar en primeira rolda ó Compañía de María da Coruña; e caendo eliminado na segunda rolda ante o Noia C.F. Este mesma ano tamén recibe o Trofeo á Deportividade.\nEsta mesma tempada o xogador infantil Adrián Conde Miramontes é premiado co Trofeo á Deportividade.\nEquipo Infantil que se proclamou Subcampión de Copa.\nEquipo Sénior que logrou o Título de Liga da 2ª Autonómica, o que o levaou ó Ascenso de categoría á 1ª Autonómica.\nPrimeiro equipo sénior masculino que participou na 1ª Autonómica. Ademáis, nesta tempada proclamariase Campión da Copa do Sar, por primeira vez na súa historia. Tamén recibiría o Trofeo á Deportividade.\nPrimeiro equipo Sénior femenino de fútbol da historia do Club. No ano da súa estrea proclamouse Subcampión de Liga, acadando o Ascenso a 1ª División da Liga Galega. Esta tempada tamén se proclamaron Campioas da Copa da 2ª División Liga Galega\nEquipo Cadete que se proclamaría Campión de Copa.\nEquipo Benxamín de fútbol-7 que se proclamaría Campión de Liga, Campión Zonal, Campión Provincial, Subcampión galego.\nEquipo sénior masculino que se proclamou Subcampión da Copa do Sar.\nPrimeiro equipo Sénior femenino que competíu na 1ª División Liga Galega. Proclamouse Campión de Liga, o que deu pé a disputar a Fase de Ascenso a 2ª División Nacional, quedando Subcampión. Esta mesma tempada proclamouse Campión da Copa 1ª División da Liga Galega.\nEquipo Infantil que se proclamou Campión de Copa.\nEquipo Prebenxamín de fútbol-8 que se proclamaría Subcampión de Liga, Campión Zonal, Campión Provincial, Subcampión galego.\nEquipo alevín que se proclamou Campión de Liga.\nEquipo Sénior femenino que se proclamou Campión da 1ª División Liga Galega, participando na Fase de Ascenso a 2ª División Nacional e quedando Subcampión, o que levou a conseguir o Ascenso a 2ª División de Fútbol Nacional. Esta mesma tempada proclamouse Campión da Copa 1ª División da Liga Galega.\nEquipo Sénior que se proclamou Campión de Liga e logrou o Ascenso de Categoría á Preferente Autonómica.\nPrimeiro equipo Sénior femenino, e primeiro equipo na historia do Club, que compite en unha Liga Nacional. Na 2ª División Feminina de Fútbol Nacional.\nPrimeiro equipo categoría Biberón da historia do Club. Na tempada da estrea proclamouse Campión de Liga.\nPrimeiro equipo Sénior masculino da historia do Club que compite na Preferente Autonómica.\nEquipo xuvenil que se proclamou Campión de Liga da 2ª Autonómica e acadaría o Ascenso a 1ª Autonómica.\nEquipo infantil que se proclamou Subcampión de Liga da 2ª Autonómica, e acadaría o Ascenso a 1ª Autonómica.\nEquipo xuvenil que se proclamou Subcampión de Copa. Nesta mesma tempada disputaría a Fase de Ascenso a Liga Galega.\nEquipo alevín que se proclamou nesta tempada Subcampión de Liga.\nEquipo Benxamín que acadaría o 3º posto na Liga e que o levou a disputar a Fase Galega polo título.\nEquipo biberón que se proclamaría Campión na Fase de Grupos e na disputa polo título remataría como Subcampión de Liga.\nEquipo feminino que se proclamou Subcampión de Liga. Disputaría a Fase de Ascenso a 1ª Galega proclamándose Campión. Ascenso a 1ª División Galega de fútbol Feminino.\nEquipo xuvenil que se proclamou Campión de Copa.\nEquipo cadete que se proclamou Campión de Copa. Este mesmo ano disputaría a Fase de Ascenso a Liga Galega\nEquipo infantil que se proclamou nesta tempada Subcampión de Liga, o que lle valeu o ascenso directo a 1ª Autonómica Infantil.\nEquipo alevín C que se proclamaría Subcampión de Liga.\nEquipo prebenxamín A que se proclamou Campión de Liga, o que o levou a participar na Fase Provincial de Campións acadando o 3º posto.


Pemex deixa Barreras - ECONOMÍA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nPemex deixa Barreras\nRedacción 25 novembro 2019 10:32 h.\nAcadou un principio de acordo coa cadea hoteleira de EUA Ritz-Cartlon para ceder Os dereitos do seu 51% de accións. A paraestatal mexicana di así adeus ao estaleiro 6 anos despois de desembarcar nel.\nSeis anos. Esa é a duración da aposta de Pemex por Barreras, un desembarco bendecido por Feixoo e a Xunta e no que a paraestatal mexicana chegou como a salvadora e garante de futuro da factoría viguesa. Era novembro de 2013 e Pemex era presentada polo Goberno de Feixoo como ‘maná’ para o naval galego.\nNúñez Feixoo optara en 2012 por acaparar todo o protagonismo do acordo con Pemex (en plena precampaña electoral, lembremos) para se postular como salvador do naval galego. “Son o director comercial da Galiza”, chegou a manifestar o presidente galego para se presentar como valedor dos intereses económicos e comerciais do país.\nPromesas que levou o vento\nTempos de anuncios de numerosos contratos para construir buques ‘off shore’, barcos de abastecemento, atuneiros, tempos nos que se vendía un proxecto da petroleira para se instalar na Punta Langosteira, na Coruña. Nada diso callou.\nPemex, en quebra técnica, ten claro que marcha de Barreras. Acadou un principio de acordo coa cadea hosteleira estadounidense Ritz Cartlon para cederlle 51% do seu accionariado.\nA industria auxiliar afectada pola crise do estaleiro vigués Hijos de J. Barreras decidiu de forma unánime a finais de outubro “dar un paso adiante” para desbloquear a situación. A súa intención é constituír unha sociedade conxunta nos próximos días para poder negociar con Pemex, o accionista maioritario, a toma de control do estaleiro. Mais a mexicana optou por Ritz Carlton. A propiedade, que conta con PMI, filial da petroleira mexicana Pemex, como máximo accionista, trasladou ao comité de empresa a mediados deste ems que a súa folla de ruta pasaba precisamente por acadar un acordo para xestionar os sobrecustos, que ascenden a uns 50 millóns de euros, e ao mesmo tempo evitar chegar ao concurso de acredores.


Representacións históricas de pezas de Alfred Jarry (II) | Palavra comum\nXesús González Gómez\t1 comentário\t11:35, 30.Nov 2015\nTodas as outras recensións da obra que puidemos encontrar apareceron cando esta xa non se representaba: só tiña unha vida de cinco días e, como dixemos, as representacións en París aquel mes de 1937, debido á Exposición Internacional, eran moitas. Ademais, algunhas apareceron en semanarios, polo que é normal que non puidesen publicarse mentres a obra de Ubu estaba a representarse. Con todo, no dereitista Paris-soir apareceu a recensión coincidindo co último dia de representación da obra. Asinábaa Pierre Audiat, novelista, historiador, crítico, etc. quen dicía o seguinte:\nAU THÉÂTRE D’ESSAI DE L’EXPOSITION\n(Comédia des Champs-Elysées)\n“Bec dans l’eau”\nSe Ubu roi é universalmente coñecido, cando menos de nome, Ubu enchaîné só fai as delicias dos devotos de Jarry. Non obstante, con menos truculencia, Ubu enchaîné supera, na miña opinión, en potencia satírica Ubu roi. A crítica filosófica que Alfred Jarry fai aquí da liberdade considerada como unha fórmula política, esta pintura do país dos Homes libres onde se aplican a «desobedecer en conxunto» e en que o supremo trámite consiste en se encerrar nas prisións, o contraste formado polos prisioneiros da Liberdade co pai Ubu, que, anoxado dos tronos de Polonia e Aragón, decidiu ser escravo no país dos Homes libres, a súa ascensión na escravitude que fai del un limpabotas, logo un criado, despois un prisioneiro e logo un galeote, cada vez máis feliz, mais satisfeito –toda esta purrela superior recobre verdades esenciais.\nÉ, ademais, dunha asombrosa actualidade, como para acreditar que Jarry escribiu esta mesma maña Ubu enchaîné: diríase que, corenta anos de antelación, albiscaba o implacábel acuartelamento ao que achan deben someterse os que fan profesión de liberdade. Certamente, a actitude de Jarry é a dun anarquista intelectual, e quen aplaudiu Ubu roi se enfada en Ubu enchaîné. Mais é o privilexio dos espíritos verdadeiramente independentes desagradar a todos os sectarios.\nA compañía «Le Diable écarlate» presentou Ubu enchaîné cun esmero, una intelixencia, unha fantasía propiamente admirábeis. É [palabra ilexíbel] que se gastase tanto gusto e traballo para as catro representacións previstas (esperemos que «sexan prorrogadas»). A posta en escena do Sr. Sylvain Itkine é dunha ductibilidade e e dunha graza que encantan en todo momento, e o cadro do tribunal acada o cumio da poesía grotesca; os decorados de Max Ernst abundan en achados, todos os intérpretes semellan cómodos nun texto nada cómodo. O Sr. Jean Temerson, pai Ubu cínico, innobre, maligno a pedir de boca; a Sra. Gabrielle Fontan (nai Ubu), o trío cegador Roger Blin, Émile Rossen, Guy Decomblé, os Srs. Pierre Asso, Itkine, Marcel Jean, Jean Bouivillers, a señorita Mireille Séverin, e os seus camaradas teñen dereito non só a eloxios senón tamén á gratitude.\nO autor de Bec dans l’eau, o Sr. Etienne Decroux non se ofenderá se dicimos que ao pasar de Ubu enchaîné a Bec dans l’eau se sente un baleiro. A súa farsa, que visa o maquinismo, o capitalismo, os economistas vendidos á patronal, non é certamente indiferente; vale sobre todo por un ritmo e unha extravagancia que me lembraron algunhas cancións de Georgius, mais non ten a lixeireza que conserva Georgius mesmo na esaxeración. O Sr. Etienne Decroux, cos Srs. Julien Verdier, Pierre Buria, Srta. Suzanne Loidieu interpretaron fogosamente esta farsa.\nO espectáculo comezaba cunha caricatura literaria de Alfred Jarry, L’Object aimé. É realizada de maneira agradábel, grazas ao vestiario e aos decorados lunares de Jean Effel, á música de O’Brady, á interpretación dos Srs. Léo Noël, Marcel Jean, Guy Decomblé, da Srta. Marthe Barrault.\nPierre Audiat, Paris-Soir, 29 de setembro de 1937.\nEse mesmo día 29, o semanario Marianne publicaba a crítica de Ubu Roi, asinada por G. S., que non era o titular da crítica teatral, xa que esta a levaba, entre outros, Paul Brach, quen dedicaba as súas recensións aos grandes nomes de éxito, como Sacha Guitry ou Giradoux. Velaí o que escribe G. S.:\nL’object aimé. Ubu enchaîne, pièces d’Alfred Jarry (Comédie des Champs-Elysées)\nDespois dunha deliciosa parodia de ópera que semella foi escrita por Jarry, especialmente para o seu decorador ocasional Jean Effel, e que, ademais, revela en Marthe Barrault un obxecto amado dos máis dignos de selo, Sylvain Itkine presentaba Ubu enchaîné.\nEspérase a sátira, a lóxica absurda coa cal a aventura vai proseguir como un pesadelo, Ubu ganando pouco a pouco os seus graos en escravitude e ganando simultaneamente cada vez máis liberdade ao mesmo tempo que de criado tirano dos seus amos, se converte en galeote, aloxado, alimentado e «engordando o seu bandullo».\nEn verdade, por fina que sexa a idea da sátira, a súa insistencia non deixa de ser pesada, e mesmo fácil: mais que importa? Sylvain Itkine conseguiu encadernar sobre esta peza un marabilloso poema de fantasía, de burlesco, cheo de achados cómicos, como ese académico triste que vai apagar os fanais de gas da rúa, ou esa inenarrábel sesión do tribunal, en que cada un dos monicreques chantou unha silueta extraordinaria de intelixencia, que se chaman en privado. Pierre Asso, Leduq, O’Brady, Roger Blin ou Marcel Jean.\nPolo que respecta a Temerson, mellor servido polo seu físico que pola súa voz, e á admirábel e demasiado pouco coñecida Gabrielle Fontan, quedarán na nosa memoria como a «parella Ubu», unha hipertrofia de parella francés-medio, deseñada cunha xenial mala fe e un espírito de simplificación que nos encantou.\nG. S., Marianne, 29 de setembro de 1896.\nA última recensión da posta en escena de Itkine de Ubu enchaîné apareceu no xornal do Partido comunista, L’Humanité. Asinábaa G.S, é dicir, Georges Sadoul, o futuro historiador do cine, que daquela se dedicaba a mallar en todo surrealista que publicase un libro, xa que como antigo surrealista era a súa función. O espectáculo presentado por «Le Diable écarlate» era un espectáculo apoiado polos surrealistas, que publicaran un folleto sobre tal acontecemento (folleto cuxa tradución daremos en Apéndice I). O espectáculo, ademais, presentábase como un acontecemento digno das máis importantes manifestación surrealistas o que, en verdade, non podía agradar aos responsábeis de cultura de L’Humanité (ademais de Sadoul, Paul Nizan, Aragon e Leon Moussinac, unha besta brava para os surrealistas), e así, nas páxinas sabatinas de letras e espectáculos, o 2 de outubro, cando había case unha semana que xa non se representaba a obra de Ubu, apareceu o comentario de G. S. Eilo:\nPeza d’Alfred Jarry, interprété par la troupe «Le diable écarlate», au théâtre d’Essai de l’Exposition.\nA primeira representación de Ubu roi, no Théâtre de l’Oeuvre, 0 10 de decembro de 1896, foi un éxito e un escándalo como poucas veces coñeceu o teatro:\n«Este polichinela de Jarry, escribiu Rachilde, púxose a camiñar completamente, voou en frases cotiás, en atracción de revista, en noticias a man, en primeiro París no colorete e os perfumes da literatura de alcoba. Entusiasmou a Lorrain e fixo soñar a Mendès. A “palabra” accedeu a todas as partes, colleu alas. Rochefort glorificouno cun artigo político, os debuxantes Forain e Couturière reproducírono con ou sen máscara. O tipo Ubu fíxose lendario».\nCon Ubu roi, con efecto, nacera un tipo, un tipo extraordinariamente prolífico e bulinte. Fálase en adiante de Ubu como de Joseph Prud’homme ou agora de Topaze (5) e o personaxe tomou unha vida que superou ao seu propio autor.\nJarry escribiu Ubu roi cando tiña quince anos e era alumno do liceo de Rennes, e o seu nome era «a deformación en máis eterno do seu accidental prototipo aínda vivo», un tal Ebé, profesor de física. Peza dun estudante de liceo escrita para un teatro de marionetas, puña en acción un tipo que se creara e desenvolvera entre un grupo de rapaces. Ubu roi é nunha importante medida a obra mestra do folclore dos colexios. As súas orixes son os cursos de xeografía, de xeometría, de física, de historia; o pobo de Polonia non é máis que unha transposición dese pobo romano que ensinan algúns profesores de latín, e que se contentaría, para aclamar ao primeiro tirano que chega, «con pan e xogos».\nMais a persoa de Ubu elevouse prodixiosamente por enriba da caricatura dun profesor inxusto. Dun tirano de colexio converteuse, grazas a Jarry, no tirano-tipo, besta, covarde,cruel, cobizoso, posuído por todos os «apetitos interiores»; «non é exactamente o Sr. Thiers, nin o Burgués, nin o groseiro; sería máis ben o anarquista perfecto», dicía Jarry do seu pai Ubu. Mais Ubu era anarquista como Hitler é Nietzscheano e aínda que tivera orixinariamente os trazos do potentado feudal, este tipo converteuse no espírito dos homes no prototipo de ditador preocupado soamente polos seus apetitos, hábil en facer funcionar a máquina de descerebrar, ocupado en encher o seu gran peto coa axuda do seu gancho de finanzas, inventor de suplicios atroces. E cando o micro de Radio-Sevilla vibra baixo o alento borracho do bocalán e covarde Queipo de Llano, os seus auditores non poden impedirse pensar que o ex-rei de Polonia volveu por un tempo a ser rei de Aragón.\nUbu enchaîné, escrito en 1900, doce (sic) anos despois de Ubu roi, non vale a primeira destas pezas. Jarry mesturou coas súas lembranzas do seu servizo militar un certo intelectualismo vagamente hegeliano. Ubu enchaîné quere ser como outra obra de Jarry: «a única demostración práctica polo enxeño mecánico denominado caxato de física, da identidade dos contrarios». E a carga non ten sempre a potencia de Ubu roi. Cansa un pouco das evolucións dos homes libres que son os máis escravos e dos encadeamentos sucesivos do pai Ubu, que supoñen cada vez unha nova proba de poder. A escena do tribunal, transposición grandiosa do Guignol, ten no entanto unha real amplitude.\nO grupo de Le Diable Écarlate soubo achar en Jean Temerson un Ubu que é a miúdo de primeira orde. O resto dos actores é moi desigual, as escenas carecen de homoxeneidade, os decorados son dunha investigación un pouco seca; o ritmo do espectáculo deixa que desexar, a posta a punto é case sempre imperfecta. Semellante representación estaba non obstante completamente no seu lugar no teatro de ensaio, no que convén facer figurar todas as investigacións dos xoves directores, sexan as que fosen.\nNon se podería dicir o mesmo de Bec dans l’eau, interpretado pola compañía 1787. Esta peza é unha especie de caricatura do teatro de propaganda antifascista, e a pesar da excelencia das súas intencións, a súa esaxerada mediocridade, que diminúe non soamente a importancia do texto e do decorado, senón a da arte dramática tout court, prexudica máis que non serve a causa que quere defender. Lamentemos este erro que só ten a escusa da súa boa fe.\nG. S., L’Humanité, 2 de outubro de 1937.\nSadoul, en realidade, está a responder, subrepticiamente, o texto que publicara Breton no folleto cuxa tradución integra daremos, como dixemos, en apéndice.\nFinalmente, o mesmo día 2 de outubro, no conservador Le Figaro, nas páxinas literarias do sábado, «Le Figaro littéraire», Fernand Vandérem, autor dramático, crítico e novelista, publicaba na sección «Cousas e xentes de letras», un texto titulado «Un supervivente». Velaí o texto:\nCHOSES ET GENS DE LETTRES\nO éxito conseguido pola posta en escena de Ubu enchaîné non me asombrou, dada a encantadora fantasía que anima a peza e aceptación do seu heroe.\nE non obstante, hai uns quince anos, quen acreditaría nunha tan brillante supervivencia, tan grande semellaba a crise que atravesaban entón Ubu e o seu autor?\nA súa caída iniciárase co libriño dun profesor, revelándonos que a peza non era máis que unha farsa de colexiais, composta no liceo por Jarry con dous camaradas, futuros politécnicos e que non agachaban o seu estupor porque se tomara literariamente en serio esta broma de colexiais.\nLogo, inmediatamente despois, houbo en l’Oeuvre unha reposición de Ubu roi, mal distribuída nos papeis, interpretada sen entusiasmo –un fiasco, seguido dunha prensa execrábel sobre a cal os salóns atesouraban desprezos. Eran as pobrezas que divertían en 1900! Non volvamos a elas.\nQuizais só, comigo, o Sr. André Breton se mostraba menos pesimista sobre os destinos da obra e non dubidaba en escribir: «Ubu fica unha creación admirábel pola que daría todos os Shakespeares e todos os Rabelais». Mais, diante de semellantes desafíos ao bo gusto, os nosos delicados alzaban os ombros.\nE quince anos máis tarde, a pesar das condenas esmagadoras, velaí que Ubu reaparece máis vivo, máis popular que nunca. Nos artigos literarios, nas polémicas políticas, nas conversas familiares, non hai día en que non se fale del. Non hai día en que non se evoque como a encarnación da deshonestidade, da intolerancia, da ignorancia enchida de parvada e de vaidade.\nÉ que, durante este lapso, fíxose sitio na gloriosa falanxe deses tipos representativos que a multitude fai seus –como don Quixote, Tartufo, Tartarín e cuxos nomes propios, convertidos en nomes comúns, fixéronse de necesidade pública. Ora, contra estes tipos sábese que en certo momento nin a crítica, nin os salóns poden xa nada.\nFernand Vandérem, Le Figaro, 2 de outubro de 1937.\nEvidentemente houbo máis recensións e comentarios sobre esta estrea de Ubu enchaîné, mais as revistas e os xornais en que apareceron non están dixitalizados (de momento) pola Biblioteca Nacional francesa, que é de onde tiramos a maioría destes datos. No entanto, Henri Béhar, no seu excelente libro Jarry, le monstre et la marionette (6), do que xa falamos na anterior entrega, reproduce algúns fragmentos de recensións, ou de noticias, desta estrea. Por exemplo, para reconfirmar que esta posta en escena da obra de Jarry era unha manifestación surrealista, Benjamin Crémieux, quen descubrira Pirandello aos franceses, era un excelente critico literario e teatral, colaborador da Nouvelle Revue Française e autor de diversos libros, entre eles unha historia da literatura italiana, udeu de relixión, foi un dos primeiros resistentes aos nazis e morreu no campo de concentración de Buchenwald o 14 de abril de 1944, no semanario Vendredi, escribiu, segundo reproduce Béhar (op. cit., p. 145), entre outras cousas o seguinte:\n«Unha sala ateigada na que surrealistas, ex-surrealistas e parasurrealistas se mesturaban cunha mocidade menos dogmática pero tan virulenta como para protestar a cada caída do pano, sen se que se puidese saber moi claramente se era a presentación do Sr. Itkine, dunha xocosidade e dunha elaboración notábeis, ou ben a obra de Jarry…». No semanario de dereitas Candide, o seu crítico, Lucien Dubech, militante da ultradereitista L’Action Française, afirmaba (sempre seguindo a Béhar): «Ubu enchaîné non está, infelizmente, ben interpretado». Tamén se pregunta se a peza e representábel (xa sabemos que esta opinión é da que sempre botou man a crítica reaccionaria, literariamente: Valle tampouco era representábel). A pesar de todo, Dubech estaba encantado coa representación da peza de Jarry, xa que segundo el: «é unha prefiguración sorprendente da Frente Popular», o que, como afirma Béhar, non esta falto de sabor, cando sabemos, como veremos no apéndice, que Breton e os seus amigos, os maiores propagandistas da representación, ven na peza a encarnación do fascismo. Paul Chaveau, historiador do Pai Ubu, «prefire, afirma Béhar, resituar a obra no seu contexto histórico: “Ubu Enchaîné é algo ocasional, unha xustaposición de sketches surrealizados en que, máis que o permanente, o actual ten a súa parte: o actual entón contemporáneo, o actual 1900. O Sr. Sylvain Itkine, o director e o Sr. Max Ernst, o decorador de Le Diable Écarlate, sábeno ben e actuaron en consecuencia ao facelo non obstante singularmente presente. Porque, no arranxo que acaban de presentar, é, ao superar a obra da que acabamos de dicir todo o que a precede e todo o que ela supón, o verdadeiro, o eterno Pai Ubu” (Nouvelles Littéraires, 2 de outubro de 1937)». No semanario Beaux-Arts afírmase que hai que felicitar o director, Sr. Sylvain Itykine, pola unidade de estilo que soubo facer reinar entre todos os seus colaboradores. Claude Hervin, en Paris-Midi, escribe: «Ademais, o xove animador de Le Diable Écarlate posúe un sentido moi agudo da cousa teatral; admírase a xusteza de ton, a precisión nos detalles da súa posta en escena». Para acabarmos, Béhar reproduce un fragmento da recensión («Primeira representación de Ubu Enchaîne») que André Rolland de Renéville, amigo de Artaud e influído por este, publicou na Nouvelle Revue Française o 1 de novembro de 1937. Rolland de Renéville, segundo Béhar, ve no espectáculo «un triunfo perfecto que condena todo o teatro anterior», e reproduce un fragmento da recensión: «A representación de Ubu Enchaîné na Comédie des Champs-Elysées foi verdadeiro teatro, é dicir, un espectáculo no que o escenario se convertía de repente no ventre dunha idea embarazada, en cuxo interior os personaxes se elaboraban baixo as nosas olladas. Cada un destes personaxes tiña a función de significar o aspecto da idea de que era fillo e por este feito, cada un dos personaxes era unha palabra. É dicir bastante que as súas evolucións concorrían a formar diante do público un poema dunha especie non descoñecida, mais esquecida, onde o xesto, a cor, a palabra se converten nos simples graos da manifestación cuxo acordo era o obxectivo.\n»Ao asistir a Ubu Enchaîné vivíase a idea de que Europa non é máis que un punto capital do continente asiático, tanto a tradición oriental do teatro era dun só golpe recuperada pola graza do xenio de Alfred Jarry e a intelixencia dos actores que se puxeran respectivamente ao seu servizo».\nComo afirma Béhar, o eloxio dos intérpretes é afagador, xa que na súa maioría eran simples afeccionados, como Marcel Jean, surrealista, autor dunha historia da pintura surrealista, dun libro sobre a xénese do pensamento moderno, etc. Outros, pola contra, chegarían lonxe despois de 1945, como Roger Blin, coñecido por montar as obras de Samuel Beckett. E Sylvain Itkine despois deste 1937 montaría obras de Montherlant e unha nova versión de Le coup de Trafalgar, do ex-surrealista Roger Vitrac, traballaría tamén moito no teatro radiofónico, interviría en diversos filmes, etc. En 1940, despois da derrota de Francia fronte aos nazis, Itkine encontraría a Breton e outros membros do grupo surrealista en Marsella, onde colabora con eles en diversas sesións e actos, pasando logo a traballar nunha granxa creada por el e outros militantes trostkistas, como o era o propio Itkine. En 1942, ao non poder fuxir de Francia, volve a París, entra na Resistencia, e en 1944 é denunciado por un axente dobre e torturado pola Xestapo en Lyon (lembremos que esta estaba dirixida nesta cidade polo famoso Klaus Barbie), finalmente foi fusilado o 20 de agosto de 1944, poucos días antes de que Lyon fose liberada.\n(5) Obra teatral de Marcel Pagnol, na que un mestre de escola, honrado, é despedido e, vendo o que acontece ao seu redor, convértese nun negociante deshonesto.\n(6) Henri Béhar, Jarry, le monstre et la marionette, Paris, Librairie Larousse, 1973.\n 19:18, 01.Dez 2015\nCando tiña decesete anos lin unha reseña do Ubu, onde? No suplemento de Informaciones? Noutro lugar? Daquela convencín a uns amigos, un tiña cámara de fotos, para posaren como tal. Aínda deben andar pola casa fotos dun amigo, xa falecido, sentado nunha cadeira nun basureiro coa súa coroa e unha túnica. A idea que me fixen do Ubu.


As imaxes do torneo Lagoa de Valverde (1ª entrega) - Futbolinlugo\nA pasada fin de semana o campo da Fonte de Cospeito acolleu a primeira edición do Torneo xuvenil Lagoa de Valverde. O Polvorín foi o campión despois de vencer na final ao Racing Vilalbés (1-0). O cadro da capital de Lugo eliminara ao Burela nas semifinais, mentras que os chairegos derrotaron nas semis 3-0 ao cadro local, o Cospeito. Na fase de grupos do torneo tamén participaron o Guitirz e o Castro. Futbolinlugo foi colaborador do torneo, contouno a través de twitter e aquí vos deixamos algunhas das imaxes da competición.


con domicilio social no carrer dels Marges, 14 planta baixa, 08172 SANT CUGAT DEL VALLÈS (BCN). En xeral, as relacións entre o Instituto Lean Management, en diante ILM, e os seus clientes derivados da contratación dos produtos e servizos contidos neste sitio web están suxeitas á lexislación e á xurisdición españolas. Este sitio web foi creado por ILM con fins informativos e de uso persoal.\nO feito de acceder a este sitio web implica o coñecemento e aceptación dos seguintes termos e condicións.\nOs contidos, actividades comerciais, produtos e servizos incluídos neste sitio web non están destinados nin están destinados a aqueles que residan en xurisdicións onde os seus contidos non están autorizados.\nSó as páxinas incluídas no índice están incluídas neste sitio web e están servidas por www.institutolean.org\nO acceso a este sitio web é responsabilidade exclusiva dos usuarios.\nO acceso a este sitio web non implica ningún tipo de relación comercial entre ILM e o usuario.\nO acceso e navegación neste sitio web implica aceptar e coñece-las advertencias legais, condicións e condicións de uso contidas nel.\nActualización e Modificación da información\nA información que aparece neste sitio web está actualizada na data da súa última actualización. ILM resérvase o dereito a actualizar, modificar ou elimina-la información deste sitio web e pode limitar ou denega-lo acceso a este sitio web.\nEste sitio web non pode ser modificado, modificado, nin adaptado. Non obstante, ILM resérvase o dereito de realizar, en calquera momento, tantas modificacións e modificacións que considere oportunas, e poderá usar este dereito en calquera momento e sen previo aviso.\nILM fai tódolos esforzos para evitar calquera erro no contido que poida aparecer neste sitio web. O ILM non garante nin se responsabiliza das consecuencias que poidan derivar de erros no contido que poidan aparecer neste sitio web, proporcionados por terceiros.\nILM non asume ningunha responsabilidade polas discrepancias que poidan existir entre os documentos impresos e a versión electrónica publicada neste sitio web. En caso de discrepancia entre a versión impresa e a publicada no sitio web, prevalecerá a versión impresa.\nILM non se fai responsable de ningún xeito dos contidos, actividades comerciais, produtos e servizos incluídos que poidan ser vistos a través de enlaces electrónicos, directa ou indirectamente, a través deste sitio web. A presenza de ligazóns no sitio web do ILM, salvo que se indique expresamente o contrario, só ten carácter informativo e en ningún caso implica unha suxestión, invitación ou recomendación sobre eles. Estas ligazóns non representan ningún tipo de relación entre ILM e os individuos ou empresas titulares dos sitios web ós que se pode acceder a través destes enlaces. ILM resérvase o dereito de eliminar unilateralmente as ligazóns que aparecen no seu sitio web en calquera momento.\nILM non asume a responsabilidade polo contido de ningún foro ou debate en ciberespazo (chat), boletíns ou calquera tipo de transmisións, que estean ligadas a este sitio web e cooperarán, se o requiren por orde xudicial ou polas autoridades pertinentes, na identificación das persoas responsables destes contidos que infrinxen a lei.\nILM exclúe toda responsabilidade que se poida derivar da transmisión de información entre usuarios. A responsabilidade das manifestacións difundidas neste sitio web é exclusiva de quen as leva a cabo. Calquera tipo de transmisión de datos que os usuarios poidan facer a ela ou a través deste sitio web ou outro acceso controlado por ILM, que infrinxan os dereitos de propiedade de terceiros e do cal o contido sexa ameazante, difamatorio, obsceno, pornográfico ou está prohibida a transmisión de calquera outro material que constitúa ou incite a condutas que poidan ser consideradas infraccións.\nILM resérvase o dereito a impedir ou prohibir o acceso a calquera usuario de Internet que ingrese a este sitio web con calquera contido contrario á normativa legal ou inmoral, reservándose o dereito a exerce-las medidas legais que considere oportunas para evitar este tipo de condutas.\nO acceso e navegación neste sitio web implica aceptar e coñece-las advertencias legais, condicións e termos de uso contidos nel. ILM fai tódolos esforzos para que a navegación se realice nas mellores condicións e para evitar danos de calquera tipo que se poidan producir durante a mesma.\nEste sitio web foi deseñado para soporta-los navegadores Netscape Navigator e Internet Explorer. ILM non se fai responsable de ningún dano, de ningún tipo, que poida ser causado ós usuarios polo uso doutros navegadores ou diferentes versións dos navegadores para os que foron deseñados o sitio web.\nO acceso a servizos transaccionais e aqueles que inclúen a captura de datos persoais faise nun ambiente seguro mediante o protocolo SSL (Secure Socker Layer) con cifrado de 128 bits de alta seguridade. O servidor seguro establece unha conexión para que a información se transmita cifrada. Isto garante que o contido transmitido só é intelixible para o cliente e servidor ILM. O usuario pode comprobar que se atopa nun ambiente seguro se aparece un candado pechado na barra de estado do seu navegador. A garantía de seguridade dos nosos servidores está avalada por un certificado emitido pola empresa Verisign. Este certificado garante que o cliente comunica os seus datos a un servidor ILM e non a un terceiro que intenta suplantalo.\nO ILM non se fai responsable nin garante que o acceso a este sitio web sexa ininterrompido ou libre de erros. Tampouco se responsabiliza nin garante que o contido ou software ó que se pode acceder a través deste sitio web, estea libre de erros ou cause danos. En ningún caso o ILM será responsable de perdas, danos ou perdas de calquera tipo derivadas do acceso e uso do sitio web, incluíndo pero sen limitarse ás causadas en sistemas informáticos ou ás causadas pola introdución de virus. ILM non se fai responsable dos danos que poidan causar ós usuarios por un uso inadecuado deste sitio web. En particular, non se responsabiliza de ningún xeito das caídas, interrupcións, falta ou defecto das telecomunicacións que poidan producirse en operacións de carácter financeiro.\nOs servizos ofrecidos neste sitio web só se poden utilizar correctamente se se cumpren as especificacións técnicas para as que foi deseñado.\nEste sitio web e os contidos que alberga están protexidos polas leis de Propiedade Intelectual. Non poderán ser obxecto de explotación, reprodución, distribución, modificación, comunicación pública, cesión ou transformación. O acceso a este sitio web non proporciona ós usuarios o dereito nin ningunha propiedade sobre os dereitos de propiedade intelectual dos contidos que alberga este sitio web.\nO contido deste sitio web pódese descargar no terminal do usuario (descargar), sempre que sexa para o seu uso privado e sen ningún propósito comercial; polo tanto, non pode explotar, reproducir, distribuír, modificar, comunicar publicamente, asignar, transformar ou usa-lo contido deste sitio web con fins públicos ou comerciais.\nILM non transfire ós usuarios a propiedade do seu software. O usuario é o propietario do medio no que se grava o software. ILM conserva tódolos dereitos de propiedade industrial e intelectual incluído software. Se o usuario transfire o software deste sitio web ó seu terminal, non poderá diseccionalo para estudalo ou descompilarlo, traduci-la versión do código do obxecto orixinal ou o seu idioma a outro código ou idioma.\nO nome comercial, marcas, logotipo, produtos e servizos que contén este sitio web están protexidos pola lei.\nO ILM resérvase a posibilidade de exerce-las accións legais correspondentes contra usuarios que violen ou vulneren dereitos de propiedade intelectual e industrial.\nA visita a este sitio web non implica que o usuario estea obrigado a proporcionar información sobre si mesmo. No caso de que o usuario proporcione información persoal de carácter persoal, os datos recollidos neste sitio web utilizaranse para o propósito, da forma e coas limitacións e dereitos previstos na Lei orgánica 15/1999, de protección de datos de carácter persoal no marco da lexislación española. Os datos facilitados polos usuarios serán incorporados ós ficheiros persoais dos que ILM é responsable, onde os ILM os manterán confidencialmente no territorio español.\nO ILM poderá mante-los seus datos despois do final da relación co usuario para cumpri-las obrigas legais.\nO ILM está autorizado polo usuario para facer uso dos datos persoais que posúe e para realizar con eles o tratamento informático necesario para a prestación de cada servizo solicitado, reservándose o dereito a dar de baixa tódolos datos pertencentes a usuarios que non cumpran os criterios de "actividade" que poden ser esixidos nas Condicións Adicionais de cada servizo prestado.\nNo caso de que os datos recollidos fosen empregados con outro propósito para o que foran recollidos ou recollidos, requirirase o consentimento previo dos interesados.\nO ILM adoptou as medidas técnicas e organizativas necesarias para garantir a seguridade e integridade dos datos, así como para evitar a súa alteración, perda, tratamento ou acceso non autorizado.\nOs usuarios que proporcionan os seus datos persoais dan o seu consentimento expreso para que poidan ser comunicados para o seu uso ás Empresas do Grupo ILM para a correcta prestación do servizo solicitado. Do mesmo xeito, dan o seu consentimento para que os devanditos datos poidan ser transferidos internacionalmente ás distintas sedes do ILM ou representantes do ILM de todo o mundo. Os usuarios que fornecen datos persoais son informados de que tal comunicación (a empresas do grupo ILM) prodúcese ó mesmo tempo que proporcionan os datos a ILM. Ademais, o propietario acepta expresamente que os datos a que se refire este punto poderán ser transferidos a un terceiro que preste servizos de tratamento de datos en nome de ILM e a calquera persoa xurídica afiliada ou afiliada a ILM, para o seu uso exclusivo. finalidade da correcta prestación de cada servizo solicitado polo propietario.\nOs usuarios dos que os datos sexan procesados poderán exercer libremente os seus dereitos de oposición, acceso, rectificación e cancelación dos seus datos e revogación da súa autorización sen efecto retroactivo nos termos especificados na Lei orgánica 15/1999, de protección de datos. Carácter persoal, segundo o procedemento legalmente establecido. Estes dereitos poderanse exercer mediante escrito á Consellería responsable do ficheiro automatizado: ILM c / Marges, 14, baixo, Sant Cugat del Vallés.\nPara exercer o seu dereito de cancelación, pode enviar por correo o seguinte documento completado xunto coa documentación xustificativa\nPara calquera aclaración ou dúbida, pode contactar por correo electrónico no enderezo info@institutolean.org\nNo momento de proceder á recollida de datos indicarase o carácter voluntario ou obrigatorio dos datos a recoller. A negativa a proporciona-los datos clasificados como obrigatorios suporá a non prestación ou a imposibilidade de acceder ao servizo para o que foron solicitados. Así mesmo, pódense proporcionar datos de xeito voluntario para que os servizos ofrecidos poidan prestarse da forma máis óptima.\nNo caso de que os usuarios deste sitio web proporcionen o seu enderezo de correo electrónico para acceder a algúns dos servizos ofrecidos, poderán indicar que non desexan recibir ningún tipo de comunicación que o ILM poida enviar. ILM poñerá a disposición dos usuarios que se subscribiron a algún tipo de lista de correo dentro deste sitio web os mecanismos axeitados para darse de baixa.\nO acceso a este sitio web pode implica-lo uso de cookies. As cookies son pequenas cantidades de información que se almacenan no navegador usado por cada usuario para que o servidor recorde certa información que despois só lerá o servidor que a implementou. As cookies xeralmente teñen unha duración limitada. Ningunha cookie permite contactar co número de teléfono, enderezo de correo electrónico ou calquera outro medio de contacto do usuario. Ningunha cookie pode extraer información do disco duro do usuario nin roubar información persoal. Aqueles usuarios que non desexen recibir cookies ou queiran ser informados da súa configuración poden configurar o seu navegador para este propósito.\nProceso de compra: Dentro do proceso de compra, solicitarase ó usuario que acepte os termos e condicións correspondentes ó sitio / país de navegación no que está a realizar a compra. As condicións de cada sitio / país poden ser diferentes.\nUnha vez RECIBIDO o produto adquirido a través deste sitio web, o comprador dispón de 15 DÍAS para solicita-la devolución do produto e a devolución do importe pagado.


11:56 do 28 de maio de 2021\nO 23 de febreiro de 1981 un grupo de gardas civís armados con metralletas, baixo as ordes to tenente coronel Antonio Tejero entraron a tiros no Congreso dos Deputados, secuestrando os poderes executivo e lexislativo. Sendo a irrupción no congreso a parte máis coñecida do golpe de estado, non foi a única: Jaime Milans del Bosch sublevouse en Valencia, sacando á rúa carros de combate; Torres Rojas intentou –sen conseguilo– tomar o mando da División Acorazada Brunete, para ocupar as sedes da radio e televisión. Lémbroo ben, até comprobarmos que o golpe fracasara, fomos á casa dunha amiga, pois sospeitabamos, con razón, que os nosos nomes estaban na lista negra (“dirixente comunista radical”). Tejero, condenado a trinta anos por rebelión militar, gozou de réxime aberto desde 1993, saíndo en liberdade condicional en 1996.\nEn 1993 o Tribunal Supremo emitiu un informe favorábel á concesión do indulto a Tejero, malia non existir arrepentimento. El non foi indultado, mais si Alfonso Armada, un dos autores do golpe. Talvez a miña memoria, transcorridos corenta anos, non reproduza con exactitude o ocorrido, e Tejero fose un benfeitor, un heroe da paz, un defensor da legalidade democrática.\nOu pode ser que o indulto a Tejero fose un indulto pequeniño, con i minúsculo, mentres que o que se prepara para os presos do procés será un Indulto desmesurado, con I maiúsculo, ao que o Tribunal Supremo non ten outra que se opoñer. Os criterios para decidir se estamos ante un “indulto“ ou un “Indulto” son arcanos, só coñecidos polos integrantes do tribunal.\nCon i minúsculo deberon ser tamén os indultos parciais, por parte do goberno de Aznar, a Barrionuevo e Vera, parte da cúpula de interior, considerados responsábeis dos GAL. Este grupo parapolicial cometeu 27 asasinatos, sendo o primeiro o de Joxean Lasa e Joxi Zabala. E o i dos indultos a empresarios e políticos corruptos xa nin sequera debe ser minúsculo, senón un subíndice, pois estes son os máis numerosos: o caso Filesa de financiación ilegal do PSOE, o caso Sogecable, ou o de Jesús Gil, condenado por estafa. Jesús Gil talvez fose o máis veterano en cuestións de indultos, pois xa Franco o indultara logo do afundimento dun restaurante da súa propiedade onde morreron 58 persoas.\nMais seica nada teñen que ver estes indultiños cos dos presos do procés que pretenden encarreirar na política unha cuestión que debe ser resolta pola política e non polos tribunais.


Perdemos un dos mellores referencias que poderiamos atopar, José Luís Barcelona, primeiro orador da Televisión Española, en Cataluña. Un home que tiña unha capacidade inigualable para facilitar o máis difícil. No seu tempo, na que houbo telepronter, ou auriculares, todo tiña que basea-lo nun fondo cultural, unha memoria excepcional e traballo de preparación.\nJose Luis Barcelona podería pedir ningún tipo de programa, quiz, a discusión, a revista, informativo ou tratar do mesmo programa. Este é o caso pasou na Televisión Española e TV3 co exitoso "Tot i més" onde eu tiven unha vez a oportunidade de traballar con el.\nDeixa a 84. Desde o último cea que tivemos na Asociación de informantes de Radio e Televisión Española (RTVE) non falara con el. E onte coñecín a través de correo Carles González, director de TVE en Cataluña, a triste noticia. José Luís Barcelona era un home de marca permanente esquerda. Moi culta, primorosamente simpáticos, educados e extrema xenerosidade.\nEu o coñecín en os mediados dos anos setenta, cando comece nos medios e era unha gran estrela de TV. Desde o primeiro momento, me sentín acollido, recoñecido e estragada por este gran home, non porque era o meu, pero eu sei que iso pode significar calquera que tivo a honra de coñecer e traballar con el.\nGrazas á súa enorme bagaxe cultural e moita improvisación sabía o máis difícil transformar algo de éxito fácil e absoluta.\nEste aragonés que entraron TVE en 1959 e foi o primeiro TVE emisora en Cataluña, dende o historial sorprendido Radio da Xuventude desde o primeiro momento en que non había ningunha experiencia anterior e aínda en si todo tipo de problemas asociados coa iniciar un medio como a televisión española.\nSuperou todas as dificultades a través de programas de todo tipo: "A roda xira", o musical "14-30", "Raíña por un día", "Songs of a Lifetime" ou "Tot i més", entre outros moitos. Estes son só unha mostra de moitos outros programas deste auténtico mestre que nunca na súa carreira prefaciado lamentou unha única fallo en calquera dos seus programas.\nEstudar, programación, el escolleu, viviu todos os detalles, sen perder as formas, ou respectar a xente que formaron os seus equipos. Por que a súa presenza era unha garantía de éxito. Era un líder que dominou o concepto emocional como eu non vin en ningún outro lugar.\nDeixe-me dicir que eu teño unha gran foto del. El pintou un mar de verdadeira marabilla. Eu telo colgado na miña casa nun lugar visible e por iso todos os días eu teño a memoria deste gran persoa. Tradución mellor, pero sempre que eu teño na miña mente permanentemente. Dende que foi un dos meus mellores referencias. Coa súa imaxe de persoa extraordinaria e profesional.


19 de outubro de 2010 La Voz de Galicia\nManu: 'Os minutos fanme mellor xogador'\nO Burela volveu da pista do Cáceres tratando de desfacer a mestura de sensacións que lle produciron os acontecementos alí vividos: resentimento polo resultado (3-3) e o final inxusto que lle tocou sufrir, pero tamén satisfacción polo seu comportamento e o feito de engordar a cuadrícula de puntos. “Sabe mal que che empaten un partido a falta de 50 segundos e máis sendo superior e na cancha do vicepechacancelas, pero o empate non é malo. Nunha competición tan esixente pode darse por bo todo o que non sexa perder fóra de casa”, apunta Manuel Jiménez.\nManu, o benxamín do cadro, viu un Burela superior e merecedor da vitoria. “Levamos máis a iniciativa e tiramos moito máis a porta, e non hai que esquecer que despois do 3-3 dispuxemos de varios ataques con superioridade pola expulsión dun xogador deles”, conta o futbolista, que con só 18 anos xa é un máis no equipo que dirixe Suso Rey. O paso do tempo e a confianza que nel ten depositada o técnico axúdanlle na súa progresión. “Os minutos fanme mellor xogador e tanto o equipo coma min medramos en cada partido. Agora xa saio á pista sen nervios e con decisión”, asegura.


O Concello de Ourense ofrece un formulario online para que a cidadanía poida comunicar suxestións e queixas por tardanzas, desatencións, retrasos ou calquera outra anomalía no funcionamento dos servizos municipais.\nAs suxestións ou queixas enviadas nesta sección, non terán en ningún caso, a cualificación de recurso administrativo, nin paralizará os prazos establecidos na normativa vixente para interpoñer un recurso.\nAs persoas interesadas, con independencia destas peticións, poderán presentar as reclamacións e recursos previstos nas Normas reguladoras do procedemento administrativo que estimen convenientes.\nPara indicar unha suxestión ou reclamación debe seleccionar o botón "TRAMITAR" que aparece nesta páxina. Con isto abandonará a Sede eléctronica e accederá ao formulario online.\nO Concello de Ourense ofrece a través de internet outras canles de comunicación para que a cidadanía poida comunicar suxestións e queixas por tardanzas, desatencións, retrasos ou calquera outra anomalía no funcionamento dos servizos municipais:\nAplicación para móbil "Ourense Colabor\nAdemáis a cidadanía pode establecer contacto directo co alcalde dende o Formulario "O alcalde responde"\nOutros medios para contactar co Concello:\nOficina de Atención ao Cidadán Praza Maior nº 1, Baixo. cp 32005 988 392 909 de 9.00h a 14.00h\nOficina de Atención ao Cidadán Praza Maior nº 1, Baixo. cp 32005 988 392 909\nOficina de Atención ao Cidadán de 9.00h a 14.00h\nRegulamento Orgánico de Goberno e Organización do Pleno e da Comisión Especial de Suxestións e Reclamacións\nAo navegar ou utilizar os nosos servizos acepta o uso que facemos das 'cookies'. Máis información


Lava - Wikipedia, a enciclopedia libre\nEscoada Aa avanzando sobre lava pahoehoe, no volcán Kīlauea no Hawai.\nA lava é rocha en fusión que un volcán expulsa durante unha erupción. Mentres aínda baixo a superficie da terra, a rocha en fusión é denominada magma. A lava solidificada é coñecida como rocha ígnea, aínda que o termo escoada lávica se refira á formación rochosa endurecida. Debido á a súa elevada temperatura, normalmente entre os 600 °C e os 1.250 °C, o magma pode ser bastante fluído. Cando é expulsado da cheminea volcánica solidifica debido á diminución da súa temperatura, tórnase unha rocha magmática. Mentres, a lava pode fluír por moitos quilómetros antes de se solidificar formando unha escoada lávica. Unha escoada lávica activa refírese a unha escoada lávica que posúe aínda rocha fundida.\nA palabra 'Lava' deriva do italiano, e consecuentemente deriva da palabra latina labes, que significa caída, declive, ou penetrar. O termo foi por primeira vez utilizado referíndose á expulsión de magma por Francesco Serao nunha pequena nota sobre unha erupción do Vesuvio que ocorreu entre o 14 de maio e 4 de xuño de 1737.\n1 Tipos de Escoadas lávicas\n1.3 'Pillow lava'\n2 Tipos de formacións lávicas\n2.1 Fervenzas de lava\n3 Cidades total ou parcialmente destruídas pola lava\nTipos de Escoadas lávicas[editar | editar a fonte]\nAs tres principais formas que os fluxos de lava poden tomar son: aa ou escoriácea, pahoehoe ou encordoada, e pillow lava ou lavas en almofada.\n'A'a'[editar | editar a fonte]\nAa (do Hawaiano a'á, que significa "pedregosa" ou tamén "queimar" ) ou ‘‘‘escoriácea’‘‘ é un dos tres tipos básicos de escoadas lávicas. As lavas Aa están caracterizadas pola súa superficie irregular, resultante da perda rápida de gases. Está composta por bloques de lava fragmentados designados de clinker. É un tipo de lava basáltica que ten unha superficie de bloques ásperos e desiguais, e rugosidades. As coladas de lava aa avanzan lentamente a unha velocidade de 5 a 50 metros por hora. A súa superficie fría é fragmentada pola saída de gases que producen numerosos ocos.\nA superficie dunha escoada lávica Aa é solta, fragmentada e rugosa e con forma de serra, o que torna difícil camiñar sobre ela. A superficie de clinker cobre un núcleo macizo da escoada que foi a zona máis activa desta durante o movemento da escoada. A medida que a lava viscosa do núcleo se move pola costa, o clinker é arrastrado á superficie da escoada. Na fronte das escoadas do tipo Aa os fragmentos arrefecidos caen en dirección á base e son cubertos pola escoada que avanza. Isto leva á formación de dúas capas de fragmentos arrefecidos: unha na base e outra no cumio da escoada lávica. As lavas do tipo Aa son xeralmente máis viscosas do que as do tipo pahoehoe e estas últimas poden formar escoadas Aa se o fluxo de lava se tornar turbulento debido á presenza de obstáculos no terreo.\n'Pahoehoe'[editar | editar a fonte]\nEscoada lávica pahoehoe avanzando por unha estrada en Kalapana.\nPahoehoe (do Havaiano pahoehoe, que significa "macío") ou encordoada son xeralmente escoadas de lavas basálticas. Como o seu nome indica, ten unha superficie ondulada a lisa. Ten unhas rugosidades semellantes a cordas. A súa superficie é macía e encordoada. As escoadas deste tipo avanzan como unha serie de pequenos lóbulos e dedos que rompen continuamente a superficie arrefecida. A textura da superficie das escoadas lávicas do tipo pahoehoe é moi variábel presentando varias formas referidas por veces como esculturas de lava.\n'Pillow lava'[editar | editar a fonte]\nPillow lava (do inglés, que significa "lava en almofada") é lava basáltica solidificada nun ambiente subacuático. Ten unha aparencia que asemella un conxunto de almofadas apiladas. Esta denominación débese á a súa sección aproximadamente esférica, semellante a almofadas. As lavas en almofada fórmanse non só en mar profundo, mais tamén cando as lavas subaéreas corren polas vertentes entrando en contacto co mar, ríos ou lagos. As superficies vítreas destas lavas non son lisas, presentan gretas, pregamentos e estrías lineares, moitas das cales se intersectan en ángulos rectos. As lavas en almofada poden encontrarse nunha enorme variedade de formas incluíndo bolbosas, esféricas, achatadas, alongadas e tubulares, e varían en diámetro de varias decenas de centímetros a varias decenas de metros, con todo, o seu tamaño típico varía entre 0,5 e 1 metro. O interior das lavas en almofada arrefece máis lentamente que a cobertura exterior vítrea e consecuentemente é máis cristalino. A cristalización a taxas de arrefriamento progresivamente máis lentas en dirección ao interior produce unha considerábel variedade de texturas nas rochas.\nTipos de formacións lávicas[editar | editar a fonte]\nLingua de lava na illa de Hawaii.\nA lava, sendo un material bastante máis viscoso do que é a auga, non flúe tan rapidamente e facilmente como esta. Cando o declive do terreo en que se despraza é moi acentuado, a lava pode fluír a velocidades considerábeis. Mesmo cando a lava se encontra ás temperaturas máis altas que pode atinxir (preto de 1250 °C), esta continúa a ter un grao de viscosidade elevado que diminúe coa diminución da temperatura á que se encontra. En zonas planas e a unha distancia considerábel da súa fonte, os "ríos" de lava avanzan lentamente, o que torna o arrefriamento superficial moi rápido formándose unha codia sólida cunha espesura tal que permite que unha persoa poida camiñar sobre ela, funcionando como unha ponte sobre a lava que aínda continúa a fluír no interior da escoada.\nExisten poucas cousas que poden resistir ao avance dunha escoada lávica. As árbores incéndianse axiña coa calor emitida da lava a altas temperaturas e ao seren atinxidas por ela mergullan no seu interior desaparecendo rapidamente. Mesmo o mar non se consegue opor ao fluxo dunha corrente de lava e recúa coa súa chegada. Promontorios que se estenden a distancias considerábeis da costa son formados desta forma.\nFervenzas de lava[editar | editar a fonte]\nAs erupcións volcánicas van por veces acompañadas por fenómenos que aumentan a súa magnitude. Por veces acontece que a escoada lávica se encontra cun precipicio de altura significativa producindo unha fervenza con chamas.\nCidades total ou parcialmente destruídas pola lava[editar | editar a fonte]\nKaimu, Hawai (abandonada)\nKalapana, Hawai (abandonada)\nKapoho, Hawai (abandonada)\nKeawaiki, Hawai (anbandonada)\nKoa'e, Hawai (abandonada)\nSan Sebastiano al Vesuvio, Italia (reconstruída)\nCatania, Italia (reconstruída)\nGoma, República Democrática do Congo\nHeimaey, Islandia (reconstruída)\nRoyal Gardens, Hawai (abandonada)\nPáxina de vulcanoloxía da Facultade de Ciencias da Universidadde de Lisboa\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lava&oldid=5881448»\nA última edición desta páxina foi o 30 de setembro de 2021 ás 10:13.


Entrevista a Carlos Ares - Palavra Comum\n– Palavra Comum: Que é para ti o humor?\n– Carlos Ares: Esta é unha pregunta que me fan sempre. Unha das preguntas máis difíciles, complicadas, e ao mesmo tempo, bonitas de contestar.\nSempre digo, non sei se o inventei eu ou o copiei por aí, e non lembro as fontes (son un guionista e copio, ás veces mesmo sen querer): “se rimos, os malos perden”. A risa, saber rir, é unha das cousas máis sas e boas que un pode facer.\nFacer rir é algo moi bonito, complicado, pero bonito. Facer chorar é ben doado: hai quen chora cos anuncios de turróns polo Nadal, eses de “vuelve a casa por navidad”, pero facer rir é difícil. Sempre conto a anécdota dun vello actor británico shakesperiano que estaba morrendo e outro amigo actor, especialista en dramas, preguntoulle: “É difícil morrer, eh?“, e o vello actor respostoulle: “non ho!, o realmente difícil é facer rir, saber morrer é ben doado”.\nHai que rir, e o máis importante, rir de ti mesmo. Rir é ser libre. É moi doado rir dos demais, pero o que realmente ten valor, o valente, o bonito, o propio de persoas libres é saber rir dun mesmo.\n– Palavra Comum: Como entendes o processo de criação cultural no teu caso?\n– Carlos Ares: Para min é un traballo, un traballo bonito, polo que me sinto moi afortunado de adicarme a isto. Co tempo aprendes “trucos”, que che van axudando a desenvolvelo.\nSon feliz escribindo, inventando historias. E sobre todo que fagan rir á xente. Non hai nada máis gratificante e bonito que alguén che diga que riu con algo que ti escribiches.\nÁs veces tes un mal día, como todos, e facer humor non é o que máis che apetece. Pero quédache iso, de que vas facer rir a xente, que a vida da xente é máis divertida e mellor, grazas ao teu traballo.\n– Palavra Comum: Qual consideras que é a relação -ou qual se deveria procurar- entre o audiovisual e outras artes?\n– Carlos Ares: Non sei se a televisión pode considerarse unha arte. Vaia, para min hai series que si, que son obras de arte. De feito din que hoxe en día hai moita maior creatividade, calidade, nas series que no cinema. Eu creo que hai de todo, tamén hai grandes películas no cinema da actualidade, pero na televisión os creadores de series poden atopar unha maior liberdade creativa.\nSempre houbo unha relación do audiovisual coas outras artes. Desde logo a principal coa narrativa. Tamén diferenzas, claro.\nNon imaxino como sería a experiencia de ler un libro antes da aparición do cinema. Eu creo que agora imaxinas un personaxe cando les, influenciado polas películas, polas series, “ves” aos personaxes que che contan a historia.\nConta o mestre Jean-Claude Carriere, o grande guionista francés, e tamén escritor, que “o novelista escribe e o guionista trama, narra e describe”. Son linguaxes moi diferentes.\n– Carlos Ares: Admiro a moitos guionistas da actualidade. Hai grandísimos guionistas de TV, creadores de grandes series. Vou citar uns cantos: Aaron Sorkin (“The West Wing”, “Studio 60”, “The Newsroom”), David Simon (“The Wire”, “”Treme”) David Chase (“The Sopranos”), Mathew Weiner (Mad Men), Terence Winter (Boardwalk Empire), Tina Fey (30 Rock, Saturday Night live”). Matt Groening (The Simpsons” “Futurama”) Admíroos moito a todos eles e son un exemplo, son os que teñen o control absoluto sobre as súas series.\nE hai dúas personaxes da historia do cinema que me pareen fundamentais, non xa na historia do cinema, nin da arte, senón mesmo como figuras indispensables do século XX: Charles Chaplin e John Ford.\nE na historia da literatura foron moitos os autores dos que disfrutei, dos que disfruto, que me fixeron chorar, rir, pensar, ser libre, feliz. Quero pensar que me axudaron a ser guionista, a contar historias para os demais: Shakespeare (vaia guions teria feito hoxe en día), R. L. Stevenson, Jack London, Emilio Salgari, Borges, Conrad, García Márquez, Cunqueiro e moitos máis. Grazas a eles non é que sexa guionista; pero todos eles fixéronme e fanme feliz coa súa obra.\n– Palavra Comum: Que autor@s audiovisuais e guionistas reivindicarias por não serem suficientemente conhecidos (ainda)?\n– Carlos Ares: Os guionistas non somos coñecidos polo público. Repito a frase do grande Ernest Lehman cando lle deron o Oscar en recoñecemento a toda a súa carreira, por certo o único guionista ata agora en ter ese premio: “amigos, compañeiros, no noso traballo non hai profesións máis importantes que outras, o noso é un traballo de equipo. Pero lembrade, amigos, compañeiros, que todo comeza e todo remata cun guion. Antes din unha morea de nomes, de guionistas que admiro. Pero reivindico a figura do guionista como creador, como figura fundamental e imprescindible das obras audiovisuais.\n– Palavra Comum: Que caminhos deveríamos transitar prioritariamente no audiovisual na Galiza? Que possibilidades achas para conectar mais e melhor com a lusofonia e sistemas culturais afins?\n– Carlos Ares: Esa é unha asignatura pendente do noso audiovisual: un maior achegamento ao mundo da lusofonía.\nQuero un audiovisual galego e en galego que chegue ao maior público posible. En Galicia só temos unha canle en galego, debemos coidar a nosa televisión, debemos facer que teña unha pretensión maioritaria, isto é, que chegue ao maior número de espectadores que sexa posible. Temos unha televisión pública que debe xerar contidos, de calidade e do gusto do noso público, e que ten como deber fundamental a normalización das nosa lingua.\n– Palavra Comum: Que é o que consideras que deveríamos saber o público em geral sobre o trabalho dos guionistas que permanece oculto para a maioria?\n– Carlos Ares: Que detrás de cada película, de cada serie, de cada programa de TV, de cada documental, hai un guionista, que é unha figura fundamental, imprescindible. A máis importante, creo eu, desa obra.\n– Carlos Ares: Agora estamos gravando a novena tempada de Era Visto!, e agardamos que a esta lle sigan varias máis. Ao mesmo tempo estamos desenvolvendo outros proxectos. Sempre estamos pensando en novas cousas, en novas series e programas.\n– Carlos Ares: Gosto moito da vosa revista. Seguide así. Son un fiel lector.\nCapítulo de Air Galicia\nDa serie Era Visto!


Mercadiño de libros ~ Biblioquendas\nA biblioteca do I.E.S. Lama das Quendas, en colaboración co club de lectura "A Quenda do libro", promove un Mercadiño de libros que servirá para conmemorar o Día Internacional das Bibliotecas Escolares e , ao tempo, favorecerá a convivencia e a solidariedade entre as diferentes persoas que conforman a comunidade escolar e o gusto polos libros.\nA actividade que terá lugar na semana do 21 ao 25 de outubro ,consiste no seguinte: ata o día 21 de outubro, tanto o alumnado como o profesorado ou calquera outra persoa relacionada con este centro educativo irá achegando libros que xa non utilicen (en galego , castelán, inglés, francés ou portugués),preferentemente que sexan dos prescritos nas diferentes materias impartidas no Instituto. Precisamos, ademais, que estean en bo estado.\nOs libros poden doarse ou emprestarse. No caso de facer un préstamo o libro volverá ao seu dono ao remate do curso escolar.\nO alumnado recibirá un vale por cada obra entregada. Poderá utilizar o seu vale para mercar ou levar en préstamo tantas obras coma vales teña.\nNo caso dos adultos, as doazóns serán totalmente desinteresadas.\nO Mercadiño celebrarase , durante os días sinalados, na hora do recreo no que alumnado do Club de Lectura atenderá o lugar de venda/troco/préstamo de libros, acompañados por un profesor/a.\nO prezo dos libros en venda é simbólico e será o mesmo para todos, dous euros ou un vale de compra, no caso dos estudantes que doaron libros.\nO diñeiro recadado axudará a financiar as actividades do propio club de Lectura e da Biblioteca.\nDende a Biblioteca do Lama das Quendas á que pertence o noso Club de Lectura, animámosvos a participar neste mercado, tanto doando libros como mercándoos ou emprestándoos.\nbiblio pecalama 18/10/14 23:09\nUnha idea moi interesante e moi ben organizada,


Versos e Aloumiños: CATAVENTO DE POEMAS INFANTÍS (XIX) Xoán Neira\nXOÁN NEIRA (Lugo, 1953)\nNo corazón do verán\na calor rompe a tarde\ne descarga a treboada\nno xardín onde arde o aire.\nE cando o ceo escampa\nna luz da raiola branca\nvolve o paxaro que canta\nencher o papo de auga.\nDaquela todo revive\ne ten recendo a frescura\ne así toda a bichería\nacalma a súa secura.\nA herba esmorecida\ne a última flor do estío\nresiste outro amencer.\nUnha noite no xardín\npaseando ás escuras\nun carreiriño de luz\nchamou a miña atención.\nVexo catro vagalumes\nque os meus pasos aluman,\nachégome con sixilo\ncontendo a respiración.\nQue non se apague o prodixio!\nUn carreiriño de luces,\ntan só catro vagalumes,\ncatro estreliñas no chan\na un palmo da miña man.\nROSA DE LUME\nUnha rosa de lume\nnaceu no meu xardín,\ncal chama acesa do sol,\nque rube ao corazón.\nLapa de cacharela\nvermella e amarela\nvertida no solpor\npara incendiarme as pupilas\ne facerme soñador.\n(Do libro Un niño no xardín, editado por Edicións Xerais, 2012)\nPublicado por Antonio Garcia Teijeiro en 16:49\nEtiquetas: catavento de poemas infantís, literatura, poesía, xoán neira.


Identificado o mecanismo analxésico da acupuntura | Consumer\nIdentificado o mecanismo analxésico da acupuntura\nOs niveis de adenosina, unha sustancia analgésica do organismo, aumentan nos tecidos próximos onde se colocan as agullas de acupuntura, segundo varios estudos\nPor Teresa Romanillos 6 de Maio de 2013\nO misterio da acupuntura está moi preto de ser resolto. Esta milenaria práctica medicinal chinesa esténdese en todo o mundo como terapia alternativa ou complementaria, pero a escasa información sobre o seu mecanismo biolóxico xera desconfianza e escepticismo entre moitas persoas. Agora, dous novos traballos achegan unha visión científica da acupuntura, ao descubrir que o organismo produce un analxésico natural na zona onde se insere a agulla. Este artigo explica o importante achado.\nA acupuntura funciona? E, se é así, por que? Desde a visión científica occidental necesítanse coñecer os mecanismos polos que actúa unha terapia para depositar a confianza nela.\nPara pór remedio a esta cuestión, investigadores da Universidade de Rochester, Nova York (EE.UU.), realizaron en primeiro lugar un estudo no que levaron a cabo unha sesión de acupuntura de 30 minutos a ratos aos que antes se lles provocou un malestar nunha pata. Mediante medicións de sensibilidade nerviosa, constataron que lograba reducir a dor en máis dun 60%.\nDoutra banda, tamén mediron a concentración de adenosina nos tecidos próximos ás agullas e observaron que, durante e inmediatamente despois do tratamento de acupuntura, o nivel deste analxésico natural era 24 veces máis alto que antes da sesión. Á súa vez, ao utilizar un fármaco que alonga a acción da adenosina, lograron prolongar os beneficios da técnica. Por último, repetiron o experimento con ratos modificados de forma xenética que non posuían o receptor de adenosina A1 e viron que, neste caso, a acupuntura non tivo efecto algún.\nA acupuntura serve para aliviar síntomas da sinusitis e a hernia de hiato e, mesmo, para diminuír os efectos adversos da quimioterapia\nMaiken Nedergaard, coordinadora do traballo que foi recollido na revista ‘Nature Neuroscience’, publicou hai pouco outro estudo co mesmo tipo de análise, pero neste caso en humanos. E os resultados concordan, xa que en ambas as investigacións demóstrase que a acupuntura provoca unha redución da dor así como un aumento significativo da concentración extracelular de adenosina na zona da inserción da agulla.\nOs autores insisten en que deben realizarse novos estudos para terminar de comprender o mecanismo biolóxico, pero, sen dúbida, os resultados obtidos ata a data axudarán a entender mellor esta antiga práctica medicinal chinesa.\nA acupuntura non só serve para acougar a dor\nA acupuntura é unha técnica milenaria de curación do medicamento tradicional chinesa, cuxo obxectivo é sanar ao organismo mediante a inserción subcutánea de longas e finas agullas metálicas nos denominados puntos de acupuntura. Segundo a tradición chinesa, estes puntos son unhas localizacións concretas debaixo da pel que están conectadas entre si e cos órganos internos do organismo. Na actualidade, se ha ido estendendo por todo o mundo como terapia complementaria ou alternativa, cada vez máis avalada pola comunidade científica.\nO efecto analxésico é o máis coñecido, polo que o seu uso máis estendido é o de acougar a dor de numerosas patoloxías. A pesar de ser a súa indicación máis popular, e a diferenza do que se cre, non só utilízase para mitigar a dor. Tamén se ha visto que pode ser de gran axuda para aliviar outros síntomas: expectorar a mucosidad se se padece sinusitis, diminuír o reflujo gástrico en situacións de hernia de hiato, mellorar secuelas de accidentes cerebrovasculares (ictus) e, mesmo, diminuír os efectos secundarios da quimioterapia, como náuseas e vómitos.\nSegundo a sección de médicos acupuntores do Colexio oficial de Médicos de Barcelona, esta técnica pode indicarse nun amplo rango de situacións: afeccións do tracto respiratorio, enfermidades gastrointestinales, problemas do sistema nervioso e reumatoloxía.\nRecomendacións para a acupuntura\nUnha visita co médico acupuntor non é tan distinta á cita cun médico occidental. Ao comezo da consulta, o especialista examina e explora ao paciente. Tamén se interesa pola súa historia clínica e familiar e realiza preguntas sobre o tipo de dieta, os patróns do soño, o estado emocional e o estilo de vida.\nDurante a terapia, cando a agulla se introduce na pel, é posible sentir unha pequena cambra ou hormigueo na zona da picada. A agulla pode retirarse ou deixarse por un período de 20 minutos, facerse virar ou mesmo aplicar un pequeno impulso eléctrico. Todo dependerá do efecto que se queira obter.\nDentro deste tratamento, hai outras opcións, como a moxibustión, que consiste en aplicar calor nos puntos de acupuntura. Do mesmo xeito, as ventosas son unha elección similar: mediante vasos de vidro, bambú ou madeira, realízase o baleiro en determinadas rexións do organismo para mellorar a súa circulación. Por último, a masaxe nos puntos de acupuntura é unha técnica moi usada para reducir a dor nunha determinada zona.\nEfectos do uso da acupuntura\nO emprego da acupuntura en occidente empezou a popularizarse a partir dos anos 70. Nesa época xa comezaron a revelarse algúns dos seus segredos ao demostrarse que podía reducir a dor grazas á liberación de endorfinas, un analxésico natural sintetizado polo propio organismo.\nMáis tarde, descubriuse que ao introducir a agulla debaixo da pel, desencadéase un proceso inflamatorio que estimula as terminacións nerviosas locais, que modula así os circuítos de dor na medula espinal.\nPor outra banda, nestes últimos anos e grazas á resonancia magnética funcional, observouse como a estimulación dos puntos de acupuntura modula a actividade en diferentes rexións no cerebro.\nNo entanto, aínda hai baleiros que xeran escepticismo entre moitas persoas. Os novos descubrimentos acerca da adenosina serán clave para expor o seu uso como terapia para a dor.\ndor puntos acupuntura terapias


Gabriela Mistral. 2 poemas no aniversario da súa morte | Literatura actual\nGabriela Mistral. 2 poemas no aniversario da súa morte\nGabriela Mistral, o poeta chileno e máis recoñecido Premio Nobel de Literatura en 1945, morreu un día coma hoxe de 1957 En Nova York. Comprometida non só co seu traballo, senón co seu traballo social difusión da cultura e para os seus loitar pola xustiza social e os dereitos humanos. Na súa memoria lembro dous dos seus poemas, Bicos y A muller forte.\n2 2 poemas\n2.1 A muller forte\nSu nome real foi Lucila de María do Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga, pero era coñecida polo seu pseudónimo, que inspirou o traballo de Gabriel D'Annunzio e Fréderic Mistral.\nFoi mestre rural e colabora en publicacións literarias e as súas primeiros escritos apareceron a principios do século XX en publicacións locais. Tamén escribiu para a revista Elegancia, quen dirixiu Rubén Darío. É entón tamén cando o Premio Nacional de Poesía de Chile.\nMistral viaxou por moitos países como México, Estados Unidos, Suíza, Italia ou España, onde foi cónsul de Chile en Madrid a principios dos anos 30. Ese período como embaixadora levaraa a Portugal, Francia ou Brasil, entre outros lugares. A súa obra tradúcese en máis de 20 idiomas. Algúns títulos son desolación, Lectura para mulleres, Tenrura, Os sonetos da morte e outros poemas elexíacos, Tala o Adega.\nA muller forte\nLembro a túa cara que quedou fixa nos meus días,\nmuller cunha saia azul e a testa tostada,\nque na miña infancia e na miña terra de ambrosia\nVin abrir o surco negro nun abril ardente.\nLevantou na taberna, profundo, a copa impura\no que uniu un fillo ao peito dun lirio,\ne baixo ese recordo, que foi unha queimada para ti,\na semente caeu da túa man, serena.\nColleita Vin o trigo do teu fillo en xaneiro,\ne sen entendelo tiña os ollos fixos en ti,\nampliado ao par, de marabilla e choro.\nE a lama dos teus pés aínda bicará\nporque entre cen mundanos non atopei a túa cara\nE aínda te sigo nos surcos a sombra coa miña canción!\nHai bicos que pronuncian por si mesmos\na sentenza condenatoria de amor,\nhai bicos que se dan coa mirada\nhai bicos que se dan con memoria.\nHai bicos silenciosos, nobres bicos\nhai bicos enigmáticos, sinceros\nhai bicos que só as almas se dan\nhai bicos prohibidos, certo.\nHai bicos que arden e doen,\nhai bicos que quitan os sentidos,\nhai misteriosos bicos que quedaron\nmil soños errantes e perdidos.\nHai bicos problemáticos que inclúen\nunha clave que ninguén descifrou,\nhai bicos que xeran traxedia\ncantas rosas de broche defoliaron.\nHai bicos perfumados, bicos quentes\nque latexan nas saudades íntimas,\nhai bicos que deixan pegadas nos beizos\ncoma un campo de sol entre dous xeo.\nHai bicos que semellan lirios\npara sublimes, inxenuos e puros,\nhai bicos traidores e covardes,\nhai bicos malditos e perjurados.\nXudas bica a Xesús e deixa estampado\nno seu rostro de Deus, o delito grave,\nmentres a Magdalena cos seus bicos\nfortemente piadamente fortalece a súa agonía.\nDende entón nos bicos latexa\namor, traizón e dor,\nnas vodas humanas parécense\ná brisa que xoga coas flores.\nHai bicos que producen delirios\nde ardente e tola paixón amorosa,\nos coñeces ben, son os meus bicos\ninventado por min, para a túa boca.\nBicos de chama que en rastro impreso\nlevan os surcos dun amor prohibido,\nbicos de tormenta, bicos salvaxes\nque só probaron os nosos beizos.\n¿Recordas o primeiro ...? Indefinible;\ncubriu o rostro con rubores lívidos\ne en espasmos de emoción terrible,\nos teus ollos enchéronse de bágoas.\n¿Lembras aquela tarde cun exceso tolo\nVinche celoso imaxinando queixas,\nSuspendeiche nos meus brazos ... vibrou un bico,\ne que viches despois ...? Sangue nos beizos.\nEnsineiche a bicar: bicos fríos\nson do corazón impasible do rock,\nEnsineiche a bicar cos meus bicos\nCamiño completo ao artigo: Literatura actual » Literatura » escritores » Gabriela Mistral. 2 poemas no aniversario da súa morte\nLer menos as novas xeracións?\nVida e obra de Miguel Hernández


O 34º Trofeo Miguelito, un ano máis, unha festa do judo galego\nA cita congregou no Coliseum da Coruña a máis de 2.200 judokas de toda a comunidade e a 15.000 persoas no público\nTrofeo Miguelito de judo / CONCELLO DA CORUÑA\nVan xa 34 edicións dunha cita festiva que ten gañado a pulso o seu espacio destacado no calendario deportivo coruñés. Falamos do Trofeo Miguelito. Unha reunión de judokas chegados de toda Galicia que non buscan gañar, se non gozar xuntas e xuntos do seu deporte. A alcaldesa da cidade da Coruña, Inés Rey, destacou o labor da organización e a grande asistencia presente nesta 34 edición dun referente do deporte coruñés.\n📢 🥋 34° TROFEO MIGUELITO.\n📌 Incrible mañá de Judo no COLISEUM COLISEUM📆DOMINGO 29 maio.\n🗣 grazas polo voso apoio ao noso evento infantil estrela. @inesreygarcia @mmartinez____@coruna_deportes @ConcelloCoruna pic.twitter.com/ryxFTjahnk\n— GALICIAJUDO (@galiciajudo) May 29, 2022\nA alcaldesa da Coruña, Inés Rey, asistiu á celebración da edición número 34 do trofeo Miguelito de judo. A popular competición recuperou o seu formato sen limitacións pola pandemia e reuniu no Coliseum a máis de 2.200 participantes das diferentes modalidades e chegados de clubs e escolas de toda Galicia.\nMáis de 15.000 persoas presenciaron o Trofeo Miguelito\nO trofeo é xa un dos referentes do deporte coruñés e amosouno durante esta intensa mañá. Máis de 15.000 persoas asistiron como público á competición nas diferentes quendas organizadas. As persoas participantes dividíronse en tres quendas. En cada unha delas hai 20 tatamis, con vinte parellas en cada un, sendo aproximadamente 800 judokas en cada sesión.\n🥋 A 34º edición do trofeo Miguelito de #judo reuniu no Coliseum a máis de 2.200 judokas de toda Galicia.\n🔹 A alcaldesa do @ConcelloCoruna, @inesreygarcia, e a concelleira de Deportes, @mmartinez____, asistiron á celebración do encontro.\nℹ https://t.co/tzFoyINvtG pic.twitter.com/gA91v8TH2E\n— A Coruña Deportes (@coruna_deportes) May 29, 2022\nInés Rey, que estivo acompañada pola concelleira de Deportes do Concello da Coruña, Mónica Martínez, destacou o papel deste trofeo a nivel local, pero tamén a nivel autonómico e nacional. “O Miguelito leva moitos anos mobilizando a mocidade e fomentando un ambiente san e deportivo entre ela. Incluso durante o ano da pandemia organizouse un Miguelito virtual que tivo miles de participantes”, sinalou a alcaldesa.\n🥋 A alcaldesa, @inesreygarcia, asistiu hoxe ao acto de peche da 34ª edición do #TrofeoMiguelito, un referente do deporte coruñés que reuniu no Coliseum a judokas de toda Galicia.\n🗣 “É un día para gozar das competicións e tamén de atoparse con compañeiros e compañeiras”. pic.twitter.com/2Tq500AAyL\n— Concello da Coruña (@ConcelloCoruna) May 29, 2022\nCo regreso do Trofeo Miguelito na súa versión previa á pandemia, a cidade recupera un referente do deporte base. A competición goza dunha gran repercusión e respecto internacional. A organización recibiu nos últimos anos visitas de técnicos de judo de Portugal, Francia, Perú, Italia ou República Checa, co obxectivo de implantar un modelo similar nas súas federacións.\nEste trofeo escolar organízase cada ano por parte da Federación Galega de Judo en colaboración co Concello da Coruña.\n🥋 O judo foi o protagonista da mañá no Coliseum da Coruña, onde tivo lugar a 🏆 XXXIV edición do Trofeo Miguelito!\n👥 Máis de 2.000 participantes subíronse aos tatamis durante a cita deportiva.\n🎥👇 Aquí vos deixamos un vídeo da exhibición previa á clausura do evento. pic.twitter.com/AcpNsBXsXz\nEtiquetas A CoruñaColiseumInés ReyjudoTrofeo Miguelito