Información da mesa sectorial do calendario escolar - CIG Ensino\n28 Maio 2022 02:43\nA mesa celebrouse o xoves 5 de maio\nOrde pola que se aproba o calendario escolar para o curso 2022-2023 nos centros docentes sostidos con fondos públicos na Comunidade Autónoma de Galicia. Ligazón\nLigazón ao CIG-Informa con todos os varios.\nProfesorado de FP. A CIG-Ensino solicita que a Consellaría requira formalmente a tramitación de urxencia ao Ministerio dos temas pendentes\nO sindicato demanda que o goberno galego urxa a posta en común coas CC.AA. da normativa para a integración do profesorado do corpo de PTFP no corpo de PES.\nTamén demandamos que a Xunta se comprometa a que todo o profesorado que se integre perciba os seus atrasos desde xaneiro de 2021 e a crear un complemento compensador para que non se integre, evitando manter unha situación discriminatoria entre docentes de FP.\nIgualmente, a CIG-Ensino quere saber a posición da secretaría xeral de FP sobre os posíbeis cambios na asignación de módulos a cada especialidade que ten previsto facer o Ministerio.\nPor último, o sindicato quere saber se a Consellaría tivo algún contacto co Ministerio ao respecto dos cambios previstos para regular a titulación de ingreso nas especialidades de FP, factor necesario para a convocatoria do concurso excepcional e o concurso oposición extraordinario deste ano 2022.\nO secretario xeral non se pronuncia sobre o compromiso do pago con carácter retroactivo de quen se integre nin sobre o complemento compensador para o resto do profesorado que lle demandamos. Sobre o resto, descarga toda a responsabilidade no Ministerio.\nSeguimento da FP dual no mes de agosto\nSobre a xestión da PD dual, a CIG-Ensino lémbralle á Consellaría que o mes de agosto é de vacacións e que dea instrucións á Inspección e ás direccións dos CIFP para que se absteñan de indicarlle ao profesorado que teñen que estar pendentes dalgunha posíbel reunión durante este mes, ao se recoller na normativa da FP dual que poderá haber reunións quincenais co alumnado cando está nos centros de traballo.\nOs convenios debería recoller que a periodicidade, se se quer “mínima”, fose mensual e que fose con carácter facultativo, posto que en moitos casos esas reunións e seguimentos son innecesarios.\nO secretario xeral afirma que van estudar modificacións no final das datas da formación en empresas.\nO sindicato reitera as súas críticas ao trato discriminatorio coa oferta educativa no rural\nA CIG-Ensino participou esta semana nunha manifestación de apoio á comunidade educativa dos Ancares, en defensa dunha oferta de Bacharelato que non limite as posibilidades da mocidade da comarca. Foi en Becerreá como puido ter sido noutras moitas outras vilas do país. Xa denunciamos a comezos deste curso as decisión da Consellaría de autorizar a impartición de materias mesmo cando existía profesorado no centro con dispoñibilidade horaria. O temor aumenta agora, ás portas da nova estrutura do Bacharelato. A Consellaría debe aproveitar a reforma dos currículos para fixar uns criterios de alumnado que solicite unha optativa para mellorar a situación.\nA CIG-Ensino denuncia que a Xunta prima a oferta educativa privada na FP cando limita a oferta no ensino público\nA decisión tomada hai xa moitos aos por esta Consellaría, cos mesmo cargos á fronte da FP, de impedir que un centro público poida ofertar máis dun curso por ciclo mentres permite que as empresas privadas oferten todo o que queiran. O último exemplo é Monforte, onde se autoriza aos Escolapios unha oferta que duplica á dos IES do concello, cando, por un lado hai algún ciclo que non dá cuberto a oferta e, noutro, hai solicitudes de autorización de ciclos nos IES que non se autorizan, nunha decisión que vai claramente en contra de potenciar a rede pública.\nO secretario xeral limítase a afirmar que a Lei obriga a autorizar calquera solicitude que se propoña por parte dunha empresa privada se cumpre os requisitos, mais nada di da negativa a incrementar a oferta nos IES.\nEstá claro que o Powerpoint presentado polo conselleiro non fixo máis que crear preocupación e malestar en numeroso profesorado. Demandamos da Consellaría que abandone a toma de decisións sen debatelas previamente. O lóxico é cando nunha etapa se producen cambios de relevancia haxa unha posta en común previa á negociación do anteproxecto de currículo.\nSolicitamos tamén aclaración sobre as previsións de prazos e publicación e, caso de que non estea publicado o Decreto antes do comezo de curso, como vai dar cobertura legal aos cambios que obriga a facer.\nNon haberá ningunha toma de contacto previa á Mesa Sectorial e calculan que poderán mandar de inmediato o anteproxecto da ESO e uns días despois o de Bacharelato. Indican que podería haber Mesa o día 19. A CIG-Ensino demandou que exista, como mínimo, un prazo de 15 días desde a remisión dos documentos á convocatoria da Mesa.\nRecoñecemento dos traballos de coordinación e elaboración de tarefas específicas nos centros\nVolvemos insistir en que a día de hoxe hai compañeiras e compañeiros que están a desempeñar función de coordinación non recollidas expresamente nos ROC mais que son necesarias e autorizadas pola administración e que, aínda así, non se recoñecen nin retributivamente nin coa redución horaria necesaria. O secretario xeral leva desde que chegou ao cargo dicindo que se revisará cando se modifiquen os ROC e desde a CIG-Ensino consideramos isto unha desconsideración a quen fai o traballo. Deben publicar unha orde que, con carácter transitorio, permita eses recoñecementos.\nUnha situación similar prodúcese en casos como a elaboración dos plans de igualdade nos centros ou na adaptación do cambio do sistema MEIGA ao KOHA para a xestión das bibliotecas escolares. O profesorado debe ter unha redución horaria para poder levar adiante estas tarefas.\nNo caso dos plans de igualdade existe toda a carga que implica realizalo mais o seguimento posterior.\nNo caso do cambio do programa de xestión das bibliotecas hai que ter en conta que o cambio afecta agora a un número limitado de centros e docentes que están a facelo con carácter previo á implantación xeralizada en todos os centros, que deberá estar implantado para o curso 23/24. Isto require un traballo extra que debe ser compensado.\nSaúde mental do alumnado e o profesorado\nReiteramos a nosa preocupación e preguntamos se adoptaron medidas concretas desde a denuncia da CIG-Ensino acompañando a preocupación que nos trasladaron diferentes centros pola situación existente neles.\nO secretario xeral limítase a falar de coordinación con Sanidade mais sen apuntar ningunha novidade malia as constantes queixas.\nCobertura das baixas\nLevamos semanas insistindo en que se está negando o dereito ao alumnado a unha escolarización de calidade cando non se cobren as baixas. Aínda que con menor incidencia que en vagas anteriores, todos os especialistas certifican un novo avance dos contaxios, o que provoca máis baixas do habitual. A Consellaría debe rectificar e cubrir todas as baixas.\nAo respecto do comezo do curso 2002/23, tendo en conta que todo o profesorado estará nos centros desde o día 1 de setembro e que as clases comezan antes de cursos anteriores, a CIG-Ensino demanda que as substitucións se cubran xa desde ese primeiro día.\nSupervisión dos libros de textos por parte da Inspección\nAcabamos de ter acceso a un libro de texto, que aparece como “material provisional” de 5º de Primaria da editorial Tambre Edelvives na que figura un mapa con topónimos deturpados. Parece sorprendente que a estas alturas, chegue un libro aos centros educativos sen un control tan básico como este.\nNegativa da inspección a autorizar unha excursión de varios grupos do mesmo nivel\nTemos coñecemento da inspección dun centro que non autoriza unha saída escolar de varios cursos do mesmo nivel conxuntamente. Nunha interpretación incorrecta do protocolo, indícaselle ao profesorado que a saída ten que ser de cada grupo por separado. Demandamos que a subdirección interveña para corrixir o erro e se autorice a saída.\nA Consellaría presenta un documento ausente de toda referencia á incerteza dun comezo de curso escolar para o que non teñen presentado aínda ningunha proposta


Corpos Incómodos | De excursión ao armario - El Salto - Galiza\nA excursión ao armario é unha viaxe que moi poucas persoas trans nos podemos permitir, un privilexio e unha ferramenta para evitar situacións incómodas nunha vida onde abundan. E é que o modo de poñela en práctica constitúeo algo tan sinxelo como non dicir que es trans, a coñecida “cisapariencia”, que é o mesmo que o desfrute de dereitos prestados por un curto período de tempo. Quizá por iso, a cisapariencia, malia ser un privilexio, é tamén unha condena, xa que permite ollar a través do cristal como sería o mundo no caso de non ter nacido trans. Permite asomarse polo rabiño da porta ao trato igualitario, ao cese dos cuestionamentos, ao recoñecemento como cidadás de pleno dereito, escapando de miradas, comentarios e prexuízos. Esa é unha das causas principais de que esta condena incomode tanto, ese cheiro tan doce do caramelo da tranquilidade que che lembra o que por agora, non é. Ese feito intermitente que che fai resoar no cerebro a voz de tantas compañeiras que sofren acoso constante polo simple feito de que se lles note quen son, e que son.\nPara máis inri, esta sorte de lotería anatómica non ten unha base unicamente xenética, senón que ven marcada principalmente por aspectos de clase, dado que non todo o mundo se pode costear unha transición de xénero. Cabe mencionar que non se trata de que as persoas trans baseemos as nosas transicións na busca desta cisapariencia, xa que iso implicaría aceptar que rexeitamos a nosa condición trans tratando de agochala. Trátase, de que as ferramentas e os tratamentos existentes para avanzar na busca do corpo e a imaxe que nos representa —algo que tamén fan as persoas CIS— , non están na súa maioría dispoñibles pola seguridade social, nin son economicamente accesibles.\nA cisapariencia, malia ser un privilexio, é tamén unha condena, xa que permite ollar a través do cristal como sería o mundo no caso de non ter nacido trans. Permite asomarse polo rabiño da porta ao trato igualitario.\nAdemais, e como acontece con case todo, esta lóxica discriminatoria intensifica o seu impacto no caso das mulleres trans, grazas a que se alimenta do patriarcado para tal fin. Nun sistema que premia o masculino, o mero feito de renunciar a ser home está castigado coa perda do privilexio, esa varita máxica que, igual que a cisapariencia, torna máis doada a vida en sociedade para quen a desfruta. Ser muller trans implica, polo tanto, que se che impoña a carga estética que se lle impón a tódalas mulleres. Que o teu corpo estea no centro, que pase as probas, que non se rebele, e unha multitude de lupas que se suman unha tras outra, tamén co propio feito de ser trans.\nEu, persoalmente, decateime de todo isto ao pouco de comezar a transición, cando vin que ir sen camisola polo mundo no verán xa non ía ser tan doado. Deste xeito, dende o momento que me asomei ao mundo como muller, tiven outra vara de medir, conformada por unha serie de patróns sociais, códigos de vestimenta e todo un sistema de expectativas que me reclamaba constantemente pasar polo aro a cambio dunha aparente tranquilidade. Sometinme a todas esas lupas en moitas ocasións porque non me quedaban forzas para revelarme —tamén— contra iso. Pero tamén convivín coas testemuñas de tantas e tantas compañeiras que non superaban os exames, que non podían pagar láseres ou outros tratamentos, ou que, directamente, non tiveron a información para poñerlle nome ao que eran ata que xa foron máis maiores. Compañeiras que eran e son constantemente agredidas, berradas pola rúa, expulsadas de espazos e anuladas na vida en sociedade. Elas, lémbrannos, ás que podemos asomar a cabeza polo cristal da cisapariencia, que o que hai tras el non é a realidade, senón un espello do que debería ser. Sitúannos no mapa como trans, como receptoras da mesma violencia que nos nega e invisibiliza pola comodidade de non cuestionarse os seus prexuízos, e é que, a violencia que lles berra a elas, é exactamente a mesma que me impide ir sen camiseta polo mundo no verán. E estoulles e estareilles eternamente agradecida por todo iso, porque o armario da cisapariencia, ao igual que o resto de armarios, é un sitio estreito e incómodo onde é imposible estar ben.\nO mero feito de renunciar a ser home está castigado coa perda do privilexio, esa varita máxica que, igual que a cisapariencia, torna máis doada a vida en sociedade para quen a desfruta.\nE é que o armario non está exento de violencia, porque a súa existencia só ten sentido se comprendemos a magnitude da transfobia que atravesa todas e cada unha das situacións da nosa cotideaneidade. Isto fai que nas situacións tensas, nas que o armario pode ser un escudo e un refuxio, a seguridade nunca faga acto de presenza, xa que o medo sempre está aí. O medo a unha agresión, a unha acusación ou a un desprezo. A que se desfaga a capa máxica de invisibilidade que supón a cisapariencia, a non superar o exame e ter que enfrontarnos directamente con todo aquelo que queríamos evitar.\nPor todo isto, pódese concluír que a cisapariencia non é máis que un parche mal posto polo que se segue a escapar a violencia, xa que só é posible arranxar este burato no sistema situando o feito trans como unha condición de igualdade. A solución non é que as mulleres trans pasemos desapercibidas adaptándonos a unha realidade patriarcal, senón que pasa por reconstruir esa realidade coa igualdade entre tódalas persoas como piar fundamental. Pasa por que se nos nomee, se nos valore e se nos teña en conta nos procesos sociais como o que somos, que non é máis que un motivo de orgullo. Porque malia as píldoras e as válvulas de escape que proporcione o armario, dentro é imposible atopar a felicidade.


Presentación da biblioteca cinexética de Mutuasport | Federación Galega de Caza\nMutuasport organiza, coa colaboración da Federación Galega de Caza, o vindeiro sábado 23 de febreiro, ás 17.30 horas, a presentación do libro titulado “Guía y Cuidados del Perro de Caza” escrito polo Dr. Luis Eusebio Fidalgo, vicepresidente da Área Cinexética da FGC. O evento realizarase nas instalacións da Feira de Madrid da Caza e Pesca, Cinegética, no esceario central. Parque Feiral Juan Carlos I (IFEMA).\nA presentación do terceiro libro da biblioteca cinexética de Mutuasport correrá a cargo do Xerente de Mutuasport D. Javier Vergés, do presidente da Federación Galega D. Javier Nogueira, do presidente da Federación Extremeña de Caza D. José María Gallardo xunto co autor do libro Dr. Luis Eusebio Fidalgo.\n“Cría y cuidados del perro de caza. Actuación en situaciones de urgencia”, nace co fin de aportar información básica, pero de gran axuda, sobre os nosos “colaboradores” máis fieis e eficaces no desenrolo da caza. Non se trata de convertir o dono dun can nun veterinario experto en cans de caza, se non de informar sobre as necesidades básicas que precisa o seu can para manter unhas condicións de vida aceptables e desenrolar todo o seu potencial como animal de compañía e como un auxiliar eficaz nas tarefas cinexéticas. Amigo cazador, recorda: ensínalle, cuidao, edúcao, pero nunca o maltrates nin o abandones; a tua condición de cazador non pode permitir nin o maltrato nin o abandono.\nCazador, Dr. en Veterinaria, Máster en Xestión Medioambiental. Profesor da Universidade de Santiago de Compostela. Prestixioso experto en medicina interna veterinaria e en sanidade e xestión das especies silvestres. Vicepresidente da xunta directiva da Federación Galega de Caza, vicepresidente da xunta directiva da Federación Provincial de Caza de Lugo. Representante da Universidade de Santiago de Compostela na Xunta Consultiva da Reserva Nacional de Ancares (dende 1993). Vocal da Comisión de Homologación de Trofeos de Caza, Xunta de Galicia. Responsable da Comisión do Corzo da Real Federación Española de Caza (dende 2005). Membro nas mesas sectoriais do “Plan de xestión do lobo en Galicia”, Xunta de Galicia, (2006 a 2016). Veterinario “Asistencia técnica veterinaria nos campionatos da Federación Galega de Caza” dende fai máis de 14 anos. Director de varias teses doctorais, tesinas e traballos fin de grao sobre aspectos relacionados con especies cinexéticas, lobo, zorro, xabaril e corzo. Autor de libros e artigos publicados en revistas científicas e en revistas do sector cinexético.\nMUTUASPORT, é unha compañía de seguros deportivos que, dende a súa fundación no ano 1971, dedicou todos os seus esforzos en protexer o benestar dos cazadores e da actividade cinexética.


21 de setembro: Xornadas “Comunicación e Cultura na Europa do século XXI” no CCG – Capítulo 0\nSábado, 5 Setembro 2015.\nO 21 de setembro organizo, canda Xosé López e Xosé Rúas, unha xornada ben interesante no CCG sobre a relación entre comunicación e cultura na Europa actual. Temos un elenco de relatores ben interesante: desde Carlo Sorrentino, profesor de Socioloxía dos Procesos Culturais da Universidade de Florencia; Mary McCarthy, directora da National Sculpture Factory de Cork, que nos vai falar como se mantivo a creación cultural en Irlanda durante a crise económica; Francisco Sampedro, catedrático de Xornalismo que nos falará sobre a rede e o cuarto poder; Blanca Berasategui, a directora da veterana revista española El Cultural, unha das xornalistas con máis traxectoria neste ámbito no Estado, Carles Foguet de Jot Down, Marta Peirano de eldiario.es, etc…\nA inscrición é gratuíta. Aquí tes a páxina con información e o formulario de inscrición. E esta é a sinopse:\nA Ilíada: o espectáculo da Guerra eterna\nCando a paleodieta se atopa coa paleopatoloxía\nGardado enDivulgación científica Obxectos de cultura


PREDIF Galicia - Presentación\nA Confederación PREDIF (Plataforma Representativa Estatal de Personas con Discapacidad Física) é unha entidade sen ánimo de lucro, de ámbito estatal que representa e realiza programas a favor de máis de cen mil persoas con discapacidade gravemente afectadas, de forma directa e indirecta, promovendo accións en beneficio de tódalas persoas con discapacidade física en España. Conta cunha experiencia, a través das súas Federacións membro, de máis de 30 anos.\nPREDIF foi declarada de utilidade pública polo Ministerio do Interior en virtude da Orde de 12 de febreiro do 2003. Creada no ano 1996 coa unión das dúas grandes Federacións de Persoas con Discapacidade Física gravemente afectados de España, fundamentalmente usuarios de cadeiras de rodas: a Federación Nacional de Aspaym (Parapléxicos e Grandes Discapacidades) e a Federación Coamificoa (Coordinadora de Persoas con Discapacidade Física das Comunidades Autónomas). Actualmente, ademáis das entidades mencionadas, tamén forman parte de PREDIF a Confederación ECOM e os sete PREDIF autonómicos: Illas Baleares, Principado de Asturias, Andalucía, Comunidade Valenciana, Rexión de Murcia, Castela e León e Galicia); manteñen o obxectivo común da defensa dos intereses específicos das persoas con grandes discapacidades físicas en España.\nPREDIF Galicia (Plataforma Representativa Estatal de Persoas con Discapacidade Física de Galicia) é unha organización tamén sen ánimo de lucro, delegada en Galicia da Confederación PREDIF Estatal, conformada por tres importantes asociacións do ámbito da discapacidade no territorio de Galicia, que son as seguintes: AUXILIA Lugo, SODINAUTICA e ASPAYM Galicia. Actualmente PREDIF Galicia ten o seu local social na rúa Curtis, nº 10 baixo, 15009 A Coruña.\nPor outra banda, entre as principais liñas de actuación de PREDIF Galicia, podemos destacar as seguintes: mellorar a calidade de vida e a inclusión socio-laboral das persoas con gran discapacidade física; prestar servizos, así como información e asesoramento ás persoas con discapacidade física que o requiran; coordinar as actuacións das asociación membro que leven á consecución dos seus obxectivos; servir de elemento de cohesión entre as asociación para favorecer contactos, intercambios de información e boas prácticas sobre as súas respectivas actividades, programas e proxectos; levar a cabo proxectos programas específicos no ámbito do turismo, ocio e cultura accesible; e sensibilizar en Xeral sobre a problemática e dificultades de inclusión socio-laboral das persas con discapacidade física.


Obtén un 20 % adicional en todos os departamentos en Utunnel VPN - novembro 2021|Utunnel Vpn\nPáxina de inicio > Tendas > Utunnel Vpn\nCupóns e código promocional de Utunnel Vpn novembro 2021\nBuscas formas de aforrar diñeiro mentres compras en Utunnel Vpn? Grazas ao noso persoal, comprobamos manualmente e engadimos moitos descontos todos os días ao noso sitio web. A medida que se aproximen festivos como o Black Friday, Nadal, Halloween, etc., enviarémosche máis información promocional. Do mesmo xeito, farías ben en estar atento ás vendas de liquidación de Utunnel Vpn, o que tamén pode aforrarche moito diñeiro.\nUtunnel Vpn: 60 % de desconto en todos os produtos de liquidación\nOs primeiros 100 clientes reciben un 30% de desconto | En Utunnel VPN\nOfertas e cupóns de Utunnel VPN\nFai clic e aforra máis dun 25% | utunnel.io\nComo consigo o código promocional Utunnel Vpn?\nPara atopar información sobre os descontos de Utunnel Vpn, pode utilizar moitas formas diferentes. Debería preferir o noso sitio web ou a páxina de promoción de Utunnel Vpn. O noso estado de verificación significa que revisamos manualmente esas promocións ou descontos. A gran maioría de o tempo, son xeniais. Cando chegan os principais festivos, como o Black Friday, podes buscar en utunnel.io, onde se mostran os cupóns na parte superior. Sempre hai unha forma de aforrar diñeiro en compras, así que aprovéitao.\nComo usar os cupóns Utunnel Vpn\nFai clic nos botóns da parte dereita da lista para obter o código ou a oferta. Cando fagas clic nela, aparecerá a páxina de pago de Utunnel Vpn e poderás copiar o noso código. O desconto aplicarase unha vez que se realice a verificación. ás veces aplícase automaticamente e non é necesaria ningunha acción.


O Concello instalará novas sinais para acceder ó Mirador do Duque e ó Museo do Ferrocarril de Galicia | web Oficial do Concello de Monforte de Lemos\nO Concello instalará novas sinais para acceder ó Mirador do Duque e ó Museo do Ferrocarril de Galicia\n9 de novembro de 2018. Poñer en valor os recursos turísticos do Concello de Monforte é o obxectivo dun proxecto de mellora de sinalización que deu a coñecer o Alcalde, José Tomé. As novas sinais van permitir que os condutores e os cidadáns poidan chegar con máis facilidade ó Mirador do Duque e ó Museo do Ferrocarril de Galicia.\nO mandatario local fixo especial fincapé no caso do Mirador do Duque, “queremos que dispoña de boa sinalización xa que acometeremos unha actuación para poñer en valor este espazo, unha das zonas máis bonitas da Ribeira Sacra”.\nPor outra parte, o proxecto contempla melloras para poder chegar a outros puntos de interese da cidade, como é o caso do Colexio dos Escolapios, o Museo de Arte Sacro, a estación de RENFE, o Casco Histórico, o Burgo Medieval, a Oficina de Información de Turismo e o Hospital.\n-Panel de dobre cara (3 metros de longo e 2’27 metros de altura)\nUbicación: estrada de Monforte a Castro Caldelas, á altura da pista pola que se accede ó Mirador.\n-Catro sinais direccionais: unha na rotonda por baixo da N-120, outra na confluencia da rúa de Castro Caldelas con Francisco Moure (dirección Gullade) e as outras dúas nos cruces da pista que da acceso ó propio Mirador, na contorna de Palleiros.\n-Dous paneis na rúa Morín (de 1’50 metros por 1’20 metros), concretamente nas proximidades do cruce coa rúa Juan Montes.\nCatro mástiles no casco urbano\n1. Na rúa Chantada, sentido entrada a Monforte na unión coa rúa Manuel María, diante dun establecemento de compra-venda de vehículos. Neste caso, as sinais informarán de: Oficina municipal de Turismo, Museo do Ferrocarril de Galicia, Museo de Arte Sacro das Clarisas e os Escolapios e a súa Pinacoteca.\n2. Na Florida, fronte á casa do garda barreiras: Estación de RENFE, Museo do Ferrocarril de Galicia e Mirador do Duque.\n3. O terceiro poste estará na esquina da confluencia da rúa San Pedro con Doutor Casares, na beirarrúa da estación de autobuses. Desde este punto informarase ós cidadáns da Oficina municipal de Turismo, do Museo do Ferrocarril e do Mirador do Duque.\n4. Finalmente, o cuarto mástil vaise localizar á saída da Praza da Estación. Dende alí a información será: Oficina municipal de Turismo, o Museo do Ferrocarril e o Mirador do Duque.\nO investimento destinado a este proxecto de sinalización ascende a 14.000 euros. Desa cantidade, a Xunta de Galicia aporta o 65%; mentres que as arcas municipais destinan o 35% restante.\nRenovación doutros tres puntos informativos\nO Alcalde anunciou tamén que o Concello vai renovar outros 3 puntos informativos ubicados na Avenida de Galicia, na rúa Cardenal e na rúa Doctor Casares: “neses 3 postes informativos haberá 2 bandexas indicando o Casco Histórico e o Burgo Medieval”, explicou José Tomé.\nO rexedor engadiu que “no caso concreto da que está ubicada na rúa Doctor Casares, ademais das dúas citadas, haberá unha terceira que indique o Hospital comarcal”.\nJosé Tomé apuntou que “con estas actuacións queremos que os cidadáns que nos visitan poidan chegar con facilidade ós puntos máis relevantes da cidade: os Escolapios, o Museo de Arte Sacro, o Museo do Ferrocarril, o Mirador do Duque, a Estación de RENFE, o Casco Histórico, o Burgo Medieval e por suposto, a Oficina de Información de Turismo”.


O representante do BNG no Congreso, Néstor Rego, considera que é tempo de convocar un novo encontro da comisión mixta entre o Goberno do Estado español e a Xunta para tratar cuestións como a titularidade da autoestrada AP-9, entre outras.\nphoto_camera O deputado Néstor Rego. (Foto: M. Dylan / Europa Press)\nA transferencia de competencias á Galiza segue a estar na axenda do Bloque Nacionalista Galego, que esta quinta feira reivindicou a necesidade de “reactivar” a comisión mixta formada polo Goberno do Estado e o da Xunta para falar deses traspasos que están á espera, tales como a AP-9.\nO deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, explicou que fican sen rematar acordos en materia de transportes, tráfico e seguridade viaria e pública, entre outras.\nPor esa mesma razón, e co foco posto especialmente no cambio de xestión da autoestrada que conecta o norte e o sur do país, di que os intereses da Galiza chocan “co desinterese das forzas estatais”.\nPor exemplo, no caso da AP-9, “sen dúbida a reclamación máis sentida” por galegos e galegas, mantense no aire. O nacionalista insiste en fixar un encontro para “pór fin á estafa legalizada” que supón o uso desta infraestrutura.\nNeste caso, Rego considera que hai “máis de cinco anos de demora” no cambio solicitado por toda a “cidadanía galega”.\nEn calquera caso, advirte de que o diálogo sobre a autoestrada “non debe obstaculizar” o traballo nese senso ou a prol doutras transferencias.\nDesde o punto de vista do representante do Bloque, “en 12 anos de goberno” de Alberto Núñez Feixoo na Galiza, o seu Executivo non recibiu “nin unha soa competencia”, algo que atribúe a unha política "deliberada" de "minguar a capacidade" da Galiza "para decidir sobre os seus asuntos".\nGaliza BNG Estado español Néstor Rego transferencias


A carreira do Leste. | Los Ojos de Julia\nA carreira do Leste.\nEuropa central e báltica, antes Eslovenia: estas economías, a dez anos exactos da ampliación da U.E rexistran un saldo positivo. Pero creou unha duplicidade: hai quen non saiu ben parado e quen cansa moito.\nPolonia, Hungría, República Checa, Eslovaquia, Eslovenia, Letonia e Lituania.\nPasaron 10 anos despois do ingreso na Unión Europea. O primeiro de maio de 2004 o bloco comunitario alargouse cara o Leste, incluindo 10 novos países (os 8 xa mencionados máis Malta e Chipre), favorecendo a que daquela foi descrita como reunificación do Vello Continente, despois das fisuras políticas, económicas e culturais da guerra fría.\nNon todas as liñas de separación se volveron máis pequenas. As diferencias entre os dous pulmóns da UE son ainda importantes. Pero por outra banda o peso de 40 anos de comunismo e 15 de transición pre-ampliación faise ainda sentir. O camiño que fica por percorrer é ainda longo. Necesariamente longo.\nEn todo caso pode razonarse, despois de 10 anos, sobre algún dato: os referentes á economía. Emerxe claramente o dato de que polo Leste o saldo do decenio é positivo en termos de crecemento. Este resultado atingue a todos, sen excepción. Entre outras cousas, procedendo por comparación, resulta que neste arco temporal o Leste creceu máis que o Oeste e máis que a mesma Alemaña. Mentras países europeus de longa pertenza como Grecia (onde a austeridade incidiu obviamente) e Italia mesmo perderon algúns pontos do PIB. Nunha década o noso país rexistrou unha erosión do PIB de 3,5 pontos.\nPero o impacto da crise tivo importantes repercusións no Leste. Se até 2.008 todos os países medraban, despois da chegada da crise global, comezou unha fase de ralentización ou recesión, segundo os casos. Isto creou unha diverxencia. Algúns países encaixaron mellor o golpe, outros achegáronse aos límites. Entre as economías caracterizadas por menores desequilibrios figuran Polonia e Eslovaquia. A post-crise equivaleu a ralentización. Pero Varsovia e Bratislava permaneceron lonxe do espectro da recesión. Pola contra, Eslovenia e Hungría deron verdadeiros pasos atrás. A crise puxo de relevo as dificultades a longo prazo e relevantes problemas estruturais En Budapest, a débeda pública converteuse nun fardo pesadísimo; en Lubiana viuse que o control difuso do Estado sobre a economía non sempre é un mérito a exhibir.\nOutras nacións encóntranse nunha situación intermedia. Considerando a década no seu conxunto, creceron, pero a crise fixo xurdir serias dificultades. É interesante facer notar como Estonia e Lituania absorveron, cando menos en termos de PIB, o paso atrás do 2008-2009. Tamén Letonia está a poucos centímetros de acadar este obxectivo.\nEn termos xerais, o Leste Europeu ofrece unha cara positiva ao comparalo co resto do mundo, onde unha de cada cinco economías non alcanzou o nivel de ingresos que tiña no 2008. A nivel global, hai 10 países que non o conseguirán nen sequer no 2019 ¡¡ Entre eles Italia.\nCales son os motivos que permitiron que moitos países do Leste marcharan con paso sostido na primeira parte da década e de adquirir vigor despois da crise? En primeiro lugar, non saiu correndocomo fruto dos investimentos estranxeiros e do rol da rexión como base produtiva do Oeste. En segundo lugar: Alemaña, a mellor economía europea, é o principal socio comercial da case totalidade dos países que outrora eran do outro lado do telón. O que lle dá beneficios un pouco a todos.. Finalmente, deben considerarse os progresos derivados da absorción de fondos estruturais europeos (que no periodo 2014-2020 aumentarán).\nEstá finalmente un elemento psicolóxico. As economías do Leste saben adaptarse, absorben un golpe tras doutro. Maís que as da Europa Occidental, cando menos polo demostrado pola curva da crise. Isto é debido quizá pola elasticidade dos mesmos sistemas económicos, quizá polo feito de que o Leste está habituado ás caidas e ás escaladas: é unha adpatación aos altos e baixos ligada á recente transición e as súas oscilacións.\nNon todo loce, en calquer caso. O Leste, en certos aspectos, é tamén unha oportunidade perdida. O que debía converterse nun grande mercado de saída (visto desde o Oeste) non se revelou tal. Os consumos nos paises do lado oriental da U.E. están abondo estancados. O crecemento é aínda soportado polas exportacións realizadas polas grandes empresas occidentais que invisten na rexión. Debe, con todo, indicarse que neste momento está confirmada a tendencia a investir en servizos, máis que en manufactura. O tempo da gran deslocalización selvaxe rematou , se algunha vez alguén o notou.\nO mapa é de Laura Canali.


Concello de Ames. O Concello homenaxea a poeta de Ames, Filomena Fraga, polo Día das Mulleres\nO Concello homenaxea a poeta de Ames, Filomena Fraga, polo Día das Mulleres\n[09-03-2018] O Concello conmemorou o Día Internacional das Mulleres cun acto que se desenvolveu este xoves, 8 de marzo, ás 19:30 horas, no Pazo da Peregrina de Bertamiráns. En dito acto fíxoselle un acto de homenaxe a poeta de Ames, Filomena Fraga, que estivo acompañada de amigos/as e familiares. Interviron o alcalde de Ames, José Miñones, a concelleira de Servizos Sociais e Igualdade, Luísa Feijóo, e mailo escritor, guionista e profesor, Suso de Toro, un dos principais responsables da edición e publicación da obra A Cancela, de Filomena Fraga, publicado por primeira vez en 1995 e reeditado en 2006 polo Concello de Ames.\nFoi un acto emotivo no que a poeta de Ames, Filomena Fraga, estivo acompañada dos seus amigos e amigas, como Máximo Viaño, declarado pola corporación municipal como cronista oficial de Ames, así como familiares da poeta. A propia Filomena Fraga dixo “sentirse moi emocionada” e engadiu “eu sei que este acto mo facedes porque me queredes ben”. Ademais, a poeta de Ames, animou a mocidade a seguir loitando na defensa dos dereitos das mulleres e en prol da igualdade. “A situación da muller cambiou moito dende que eu era nova, mellorouse moito, pero hai que seguir traballando para seguir mellorando outros aspectos que permitan dispor dunha igualdade real”.\nO acto comezou cunha actuación das pandereteiras do programa Amessan. A continuación foi a quenda da concelleira de Servizos Sociais e Igualdade, Luísa Feijóo, que dixo “quixemos facerlle un acto de recoñecemento a unha muller cercana, a unha muller que a pesares das dificultades coas que se atopou si se atreveu a levar adiante os seu soños, unha muller que foi quen de ter a liberdade de escribir, que tivo liberdade para falar, unha muller de principios, ilusionada por aprender, feita a si mesma, en definitiva, unha muller feminista”.\t Filomena, unha muller con coraxe\nDe seguido, interveu o escritor, guionista e profesor, Suso de Toro, que destacou “Filomena foi unha persoa que, por circunstancias da vida, desde sempre non se conformou co rol de ficar na casa e atender eses traballos. Tamén tivo unha vida pública desde hai moitos anos. E naquel mundo, Filomena comportábase cunha grande dignidade e autoridade moral, con toda a seguridade e confianza que lle daba ser ela, saber que tiña dereito ás cousas que lle pertencían. Tiña un profundo sentido do seu orgullo persoal e un sentido democrático da sociedade. Filomena para min sempre foi unha exemplificación da elegancia persoal, do orgullo individual, do sentido da dignidade profundo, dun saber á propia valía e non agochala e, sobre todo, unha muller que é coraxe. Nun tempo no que tiñamos que ser servís e baixar a cabeza, ela non sería rica e poderosa, máis tiña dignidade e levaba a cabeza ben alta”.\nTamén houbo tempo para ver un vídeo sobre a vida e obra de Filomena Fraga e as concelleiras de Servizos Sociais, Luísa Feijóo, e maila concelleira de Participación Veciñal, Isabel González, entregáronlle un ramo de flores a poeta de Ames. Dende a plataforma feminista galega de Ames tamén lle fixeron entrega doutro ramo de flores.\nPor último, o alcalde, José Miñones, incidiu en que “Ames tiña unha débeda pendente con Filomena. Co paso dos anos fomos esquecéndonos do moito que Ames lle debe. Por iso queremos dar outro pequeno paso para solucionar ese erro. E digo pequeno paso porque por moito que fixeramos sería pouco, porque o merece todo. Filomena é desas persoas que se fan querer, desas persoas que cando te sentas a escoitala non pararías durante horas. Un exemplo vivo a seguir, un referente na loita pola iguladade que hoxe está máis presente que nunca”.\t 8M Día Internacional das Mulleres\nEn dito acto, a concelleira de Servizos Sociais e Igualdade, Luísa Feijóo, tamén indicou que “o 8 de marzo non é unha data para conmemorar nin para festexar. É unha data para lembrar a todas e cada unha desas mulleres que, dun xeito ou doutro, foron abrindo camiño para que algunhas, e por desgracia non podemos dicir todas, podamos estar hoxe aquí e falar en igualdade e máis libres. Temos a responsabilidade, o deber e a obriga de ser a voz de tantas mulleres que, por desgracia, non a poden alzar. Cada ano, no noso país, morren moitas mulleres asasinadas, son vítimas das violencias machistas e o seu único delito foi o de ser muller. Outras moitas mulleres sofren a diario o acoso laboral, nas rúas, a precarización dos seus traballos, do desemprego, dos contratos a tempo parcial. E a nosa responsabilidade é maior cando falamos dos nosos mozos e mozas”.\nNeste mesmo eido o rexedor municipal recalcou “aínda non podemos dicir que o 8 de marzo sexa unha data para conmemorar nin para festexar nada. A igualdade real entre homes e mulleres aínda non é un feito polo que temos que seguir reivindicando, concienciando e loitando pola igualdade real, lembrando e homenaxeando a todas esas mulleres que foron abrindo camiño. Hoxe é unha data para facer visible que aínda que se fixeron progresos, falta moito camiño por percorrer. Continúa a feminización do desemprego, dos contratos a tempo parcial, a precarización dos empregos maioritariamente femininos, as diferenzas nos salarios e nos postos de responsabilidade”.\n“As mulleres son as que seguen asumindo os coidados dos fillos, fillas e familiares, coas consecuencias que iso ten para as súas carreiras profesionais e de cara á súa xubilación. As mulleres seguen a ter ese teito de cristal que temos que romper e aínda seguen a ter as pensións máis baixas. Por todo iso e moito máis, hoxe máis que nunca debemos seguir reivindicando a igualdade de xénero e a igualdade real entre homes e mulleres. Unha igualdade pola que se debe traballar día a día, todos os días do ano e en todos os ámbitos”, dixo Miñones.\nEl Correo Gallego: "Ames rindió homenaje a su poeta Fraga"


Pontón considera as dilixencias ‘uns feitos graves’\nFelipe VI, canda o presidente do Consello Xeral do Poder Xudicial ,Carlos Lesmes na apertura do ano xudicial (Europa Press)\nXacobe Ferreiro 17:52 do 11 de agosto de 2020\nSucédense ás reacción diante da decisión da Fiscalía da Audiencia Nacional de abrir dilixencias previas por un delito de inxurias á coroa contra o vicepresidente da Generalitat de Catalunya, Pere Aragonès, a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón e a líder de Adelante Andalucía, Teresa Rodríguez. Precisamente, esta última valorou a decisión xudicial sinalando que o procedemento legal “a min non me dá ningún medo” e considerando como “inmoral ter o diñeiro en paraísos fiscais, diñeiro de procedencia dubidosa cando menos, mentres este país lle deu toda a esa persoa e a esa familia”.\n“Eu vou seguir criticando á Coroa e a Juan Carlos I pola súa amoralidade e tamén pola incapacidade que ten este país de poder xulgar delitos do monarca como de calquera outro cidadán”, recalcou Rodríguez, que uns días antes en parcería co dirixente de Anticapitalistas, Miguel Urbán asinou un artigo onde sinalou que “a morte do “juancarlismo” representa un autentico proceso de deslexitimación dos piares centrais do réxime español de 78: monarquía, sistema xudicial, marco “nacional-territorial” e crise de representación”.\nAna Pontón expresou, tamén, a súa opinión respecto da apertura das dilixencias por parte da Fiscalía da Audiencia Nacional. Así, nunha entrevista ofrecida ao programa Hora 25 da Cadea Ser amosouse sorprendida coa decisión, sinalando que “con todo o que está pasando, parece moi sorprendente que se nos abran dilixencias previas. Pensei que se ía arquivar sen ningún tipo de trámite”. Neste liña, destacou que “o propio Felipe VI sinalou que a fortuna do rei emérito é ilícita” ao anunciar a súa renuncia á mesma e engadiu que “a inviolabilidade do rei non pode converterse en impunidade”.\n‘Un Estado onde se persigue a liberdade de expresión’\n“Non me podo crer que de toda esta fortuna que conseguiu durante anos, segundo parece, por vías ilícitas, ninguén máis na Casa Real soubera nada. O que hoxe reclama a maioría da cidadanía é que se investigue a corrupción da Casa Real e que se cuestione a propia monarquía, que é unha institución anacrónica e antidemocrática”, afirmou Pontón quen considera que “non se pode permitir a impunidade por moito que te apelides Borbón”. “Preocúpame que vivamos nun Estado onde se persigue a liberdade de expresión”, rematou a portavoz nacional do BNG quen manifestou que “ante uns feitos tan graves ningún demócrata pode permanecer impasíbel”.\nEsquerra Republicana de Catalunya respondeu á a apertura de dilixencias contra o seu coordinador xeral e vicepresidente da Generalitat de Catalunya, Pere Aragonès presentando mocións en todos os concellos, onde solicita a retirada de honras a Juan Carlos I e reprobación da a actuación do Goberno español na fuxida do rei emérito. Segundo puido saber Nós Diario de fontes da formación, “actualmente estamos analizando cos nosos servizos xurídicos o procedemento porén a pelota está no tellado do PSOE pola súa responsabilidades na Fiscalía”.\nA organización nacionalista remitiuse, ao tempo, a un comunicado asinado en 6 de agosto canda o BNG, Mes de Mallorca e Adelante Andalucía onde se valorou a presentación da denuncia. No mesmo, “as catro forzas responden conxuntamente que non se deixaran intimidar por unha denuncia que non ten pes nin cabeza e que é un intento de coartar a liberdade de expresión”. Asemade, consideran que “a monarquía borbónica é unha institución expoliadora e corrupta, e o máximo garante do réxime do 78. Por iso, as catro forzas sempre expresaron o noso compromiso republicano e a nosa denuncia á Casa Real e a todo o que representa”\naudiencia nacional monarquía


Sociedade A Nosa Galiza 9a, rue de Vermont CH-1202 Xenebra Suíza TLF:+41 22 734 00 39 anosagaliza@bluewin.ch\nExposición itinerante sobre o Asociacionismo Galego\nEsta exposición estará nos locais (G) de A Nosa Galiza\nata finais de setembro 2012. A exposición esta aberta a todo o público durante as horas de apertura da Sociedade. gracias por visitarnos.\nA Nosa Galiza, agradece ao Consello da Cultura Galega\npor facer posible a presencia desta exposición nos nosos locais\ne a visita do seu presidente D. Ramón Villares para a inauguración de Nós mesmos\nna XXV festa do San Xoán, coincidindo coas actividades do XLV Aniversario desta Sociedade.\nVisita da exposición, Ramón Villares e Emilia García a dereita - Suso Baamonde e Xosé Constenla a izquerda\nEntrega a Ramón Villares, do gravado de Isaac Pérez Vicente "marca de auga" do XXX Aniversario, pola vicesecretaria xeral, maria Xosé Ferreiro o secratario xeral Manuel Vilariño e a bibliotacaria María García.\nPublicado por A Nosa Galiza a las 11:53 11 comentarios:\nXLV Aniversario Da Sociedade\nESTA ACTUACION DE “LUCIA“ NA FESTA DO EMIGRANTE EN -TORDOIA- FOI ANULADA POR FALTA DE\nPRE SU POS TO !. Corren tristes tempos. xc\nPublicado por A Nosa Galiza a las 01:13 No hay comentarios:\nIII Encontro Folclórico 2010 Sala Communale de Carouge\nDebido a un problema de último minuto aquí encontraredes os detalles correctos do próximo Encontro\ndo Folclóre Galego en Xenebra.\nO programa previsto é o siguiente:\n18h15 -18h45 : ACD Tordoya\n19h15 - 19h45 : Irmandade Galega Xenebra\n19h45 - 20h30 : A Nosa Galiza Xenebra\n21h00 - 22h30: Cena\n22h30 - 02h00: MAGHÚA (Gaiteirada "libre" nos intermedios)\nEn caso de cualquera problema,\nnon dudedes en poñervos en contacto con nos.\nCada grupo poderá cear gratuitamente ás 21h.\nOs acompañantes poderán\ntamén cear pagando o precio de CHF 45.- bebidas incluídas.\nGrazas por confirmarnos o número de compoñentes do grupo e\nde acompañantes que cearán antes do 10 de outubro a anosagaliza@bluewin.ch\nPara esa noite tamén alquilamos un "bunker" de 21 plazas por se\nalgúns de vos quixeran dormir en Xenebra esa noite.\nNa etiqueta Xuventude, encontraredes información sobre os outros anos, podedes deixar un comentario, gracias por facer con nosco que estes actos sexan posibles\nPublicado por A Nosa Galiza a las 12:52 No hay comentarios:\nEtiquetas: Encontros Folclóricos\nEsta revista foi editada en 1012 con motivo do 45 Aniversario, no contido intentase transmitir en pequenas pinceladas, un reflexo das edicións anteriores dende 1972. Desta revista fixeronse 53 exemplares, o fondo da portada é unha imaxe dun bloque de xeo da colleita dese inverno.\nEditouse unha revista coa relación das actividades do ano 2009, con unha pequena historia de cada actividade que se fai na nosa Sociedade. Por primeira vez fixose un exemplar para os Socios a corrente de pago, si xa pagastes a vosa cuota podedes pasar ó comité para recoller a revista si non o fixestes podedes facelo e o mesmo tempo entregarasevos o voso exemplar, só hai un exemplar por ficha.\nEsperamos que vos guste e desexamosvos boa lectura. no apartado Comité deste Blog, encontraredes os estatutos, non olvidedes o Artigo 9. (Cuotas)\nPublicado por A Nosa Galiza a las 19:11 308 comentarios:\nPublicado por A Nosa Galiza a las 17:59 No hay comentarios:\nHistorico Comisión Delegada do Consello das Comunidades Galegas\nA Nosa Galiza de Xenebra, representa os centros galegos, casas de galicia e sociedades galegas asentadas en Suíza coa Lei da Galeguidade concedida, no Consello das Comunidades Galegas\nNeste apartado intentaremos presentar un traballo sobre este Organismo consultivo e pouco comprendido ou coñecido, pero que desenvolve un papel moi importante na Emigración Galega.\nEmporiso trataremos de raiz este tema para elo utilizaremos toda a documentación no noso poder e tamén as fontes que nos poidan aportar tódala información precisa para dar un resumo completo para que este Organismo poida ser comprendido por todos e todas.\n(Por tratarse dun traballo as correcións iranse facendo segun se avance no tema poren pedimos compreensión da vosa parte, grazas. )\nComision delegaga do Consello das Comunidades Galegas no Esterior\nNos anos sesenta do século XX creouse a Asociación de Centros Galegos no Mundo.\nA presidencia de esa asociación levouna a cargo o Centro Galego de Bos-Aires (Arxentina) que é un dos máis antergos hoxe (2010) en actividade e que con máis de 90'000 membros é unha das primeiras asociacións mundial, sin desmerecer o Centro Galego de Montevideo ou a Irmandade Galega en Caracas, sendo esta última a máis activa.\nA Nosa Galiza de Xenebra foi a sede da vicepresidencia da asociación mundial dos centros galegos no mundo (casi 300 entidades ao través do mundo), esa asociación mundial parou a suas actividades cando o governo autónomo galego ( da Xunta de Galicia), se constitueu en 1981 ca chegada da autonomía.\nA partir dos anos 80 scXX, comezase a traballar co goberno autonomo de Galicia sendo présidente. Xerardo Fernández Albor (Alianza Popular) (1981-1987) *\nPresidentes de Galicia dende 1977\nAntonio Rosón Pérez (Unión de Centro Democrático) (1977-1979)\nXosé Quiroga Suárez (Unión de Centro Democrático) (1979-1981)\nXerardo Fernández Albor (Alianza Popular) (1981-1987)\nFernando Ignacio González Laxe (Partido Socialista Obrero Español) (1987-1990)\nManuel Fraga Iribarne (Partido Popular) (1990-2005)\nEmilio Pérez Touriño (Partido dos Socialistas de Galicia) (2005-2009)\nAlberte Núñez Feijoo (Partido Popular de Galicia) (2009-actualidade)\nPara esta andadura créa o novo goberno a primeira Secretaria Xeral de Emigración e con elo formasse o I Consello de Emigración que se celebrou en Santiago de Compostela, deste consello sae a primeira Comisión Delegada do Consello das Comunidades Galegas no esterior.\nO consello esta formado polos Centros Galegos Sociedades e Casas de Galicia que estan acollidos pola Lei da Galeguidade, e á Comisión Delegada é elexida por votación na réunion do Consello que se célébra cada tres anos.\nPresentanse os centros para ser elexidos e saen 4 centros por zona. 4 en Europa, 4 nas Islas e peninsula e 4 por America e Oceania, tamén hai membros natos que son permanentes por ter máis de 50'000 Socios.\nO Consello organizase da forma que seguinte. Presidente da Xunta, Secretario Xeral de Emigración, représentante das Universidades Galegas, Consello da Cultura Galega, Real Academia galéga, Membros natos Comisión Delegada, resto de centros coa Galeguidade recoñecida.\nNo IX Consello 2009. O Pleno renovou a súa Comisión Delegada para o próximo trienio 2010-2012 coa elección dos diferentes delegados.\nOs catro representantes de América serán a Hermandade Gallega de Venezuela, con 64 votos; o Centro Gallego de Montevideo, con 58; o Centro Galicia de Buenos Aires, con 53 e a Sociedad Vivero e Comarca de Cuba, con 45.\nPor parte de Europa saliron elexidos, A Nosa Galiza de Xenebra, con 12 votos; o Centro Gallego de Hannover, con 12 votos; o Centro Gallego de Londres, con 11; e o Lar Gallego de Rótterdam, con 9 votos.\nPor España, estarán a Agrupación Cultural Galega Saudade de Barcelona, con 30 votos; a Casa Galicia de Valladolid, con 23; e a Casa de Galicia de Elgoibar, con 21 no cuarto posto foi para o Lar Gallego de Sevilla.\nUnha vez chegados a este estado temos que coñecer a Lei da Galeguidade e as formas de funcionamento interno da Comisión Delegada.\nO Consello da galicia Exterior reunese cada 3 anos o último Consello reuniuse en :\n10- .........2012 X Consello,\n9- Montevideo Urugüai en decembro do 2009 o cal sería o IX Consello ( Xosé Constenla) delegado\n8- Santiago sería o VIII Consello 2006 (Xosé Constenla 2004,1° RLG)delegado\n7- Axentina acollia o VII en 2003 ( Suso Baamonde)delegado\n6- Santiago de compostela no ano 2000 facía o VI Consello.\n5- Ourense no ano 1997 acollería o V pleno do Consello.\n4- Lugo ten a honra de acoller o IV Consello en 1994\n3- Toxa faciao no ano 1991 para as xornadas do III C. da Galicia\n2- Baiona desta vez o II Consello no 1988\n1- Santiago ten o previlexio de acoller o I Consello no ano 1985.\nA Comisión Delegada reunese cada ano, e tamén o ano que coincide co Consello, no 1983 aprobase a Lei da Galeguidade.\nNo ano 2010 tivo lugar esta reunión da CD en Santiago de Compostela a cal faría a 30 reunión + ou - .\nNORMAS DE FUNCIONAMENTO INTERNO DA COMISIÓN DELEGADA DO CONSELLO DE COMUNIDADES GALEGAS. BORRADOR\nNo artigo 13.2 da Lei 4/1983, do 15 de xuño, de Recoñecemento da Galeguidade, e no artigo 3 do Decreto 7/1987, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento de organización e funcionamento do Consello de Comunidades Galegas, contémplase a constitución dunha comisión delegada no seo do Consello de Comunidades Galegas.\nO Consello de Comunidades Galegas, será o órgano competente para elixir e renovar en forma regulamentaria, á comisión delegada.\nA comisión estará composta por:\nO presidente da Xunta de Galicia.\nO secretario Xeral de Emigración.\nCatro vogais representantes dos centros de España inscritos no Rexistro de Comunidades Galegas.\nCatro vogais representantes dos centros do resto de Europa inscritos no Rexistro de Comunidades Galegas.\nCatro vogais representantes dos Centros de América inscritos no Rexistro de Comunidades Galegas.\nSerán membros permanentes da comisión delegada do Consello de Comunidades Galegas, as institucións que, tendo recoñecida a súa galeguidade, teñan máis de 50.000 asociados.\nActuará como presidente da comisión, o presidente da Xunta de Galicia ou, se é o caso, o secretario Xeral de Emigración, e como secretario, con voz pero sen voto, un funcionario nomeado polo citado secretario xeral.\nO Pleno do Consello de Comunidades Galegas, elixirá e nomeará os vogais representantes das áreas xeográficas na comisión delegada, designando dous suplentes por área.\nSon competencias da comisión delegada do Consello de Comunidades Galegas:\nPreparar as sesións do Pleno, tanto ordinarias como extraordinarias, fixando as ponencias que se deben estudar e discutir nel.\nSometer á aprobación do presidente aqueles asuntos que os membros da comisión consideren que deben ser incluídos na orde do día, tanto do Pleno, como da comisión delegada.\nElaborar a memoria anual que preceptúa o artigo 14 da Lei 4/1983.\nExecutar as competencias que delegue nela o Pleno ou que lle sexan atribuídas por lei.\nDurante o período que dure o seu mandato, a comisión delegada reunirase con carácter ordinario, cando menos, unha vez ao ano e, en todo caso, con carácter extraordinario cando o solicite o seu presidente ou a petición da maioría simple dos seus membros.\nAs reunións dá Comisión Delegada so poderán asistir os membros da mesma agás que se dispoña pola mesma a designación de expertos para que en calidade de asesores especialistas se incorporen as sesións de traballo, actuando en todo caso con voz pero sen voto.\nPara a válida constitución da Comisión Delegada, a efectos da celebración de sesións, deliberacións e toma de acordos, requirirase a presenza do Presidente e Secretario ou no seu caso, de quen os substitúan, e a da metade polo menos, dos vocais.\nSe na primeira convocatoria non existira o quórum necesario segundo o disposto no apartado anterior, entenderase convocada a sesión en segunda convocatoria ao día seguinte na mesma hora, coa presenza do Presidente e Secretario e cando menos un terzo dos vocais que forman parte da Comisión.\n3. CONVOCATORIA E ORDE DO DÍA\nA orde do día e a convocatoria da comisión delegada será fixada, logo da conformidade do presidente da Xunta de Galicia, polo secretario xeral de emigración mediante resolución publicada no Diario Oficial de Galicia.\nÁ convocatoria das sesións acompañarase a orde do día comprensivo dos asuntos a tratar e o resto da información complementaria sobre os temas que figuren no mesmo.\nNon poderá ser obxecto de deliberación ou acordo ningún asunto que non figure incluído na orde do día, salvo que estean presentes todos os vocais da Comisión Delegada e sexa declarada a urxencia do asunto polo voto favorable da maioría\nEntre a convocatoria e a celebración das sesións non poderán transcorrer menos de 15 días agás no suposto de reunións extraordinarias de carácter urxente.\nNa orde do día das sesións incluirase sempre o punto de rogos e preguntas.\nAs sesións comezarán coa aprobación da acta da sesión anterior.\nEn ningún caso poderá modificarse o fondo dos acordos adoptados e só caberá emendar os meros erros materiais ou de feito.\nAo apuntar, en cada acta, a lectura e aprobación da anterior consignaranse as observacións e rectificacións practicadas.\nOs asuntos debateranse e votaranse pola orde en que estivesen relacionados na orde do día, salvo acordo en contrario adoptado polos membros da Comisión.\nAs intervencións serán ordenadas polo Presidente da Comisión e só poderá facerse uso da palabra previa autorización do mesmo.\nOs vocais da Comisión poderán en calquera momento do debate pedir a palabra para expor unha cuestión que consideren de interese.\nOs acordos adoptados pola Comisión Delegada, serano por maioría simple dos seus membros presentes. Existe maioría simple cando os votos afirmativos son máis que os negativos.\nO voto pode emitirse en sentido afirmativo ou negativo, podendo os membros da Comisión absterse de votar.\nNo caso de votacións con resultado de empate efectuarase unha nova votación, e se persistise o empate, decidirá o voto de calidade do Presidente.\nAs votacións poderán ser ordinarias ou secretas.\nSon ordinarias as que se manifestan por signos convencionais de asentimento, disentimento ou abstención.\nA votación secreta tan só poderá utilizarse para temas que fagan referencia a algunha persoa en concreto.\nO vogal que disinta da maioría poderá pedir que conste na acta o seu voto negativo.\nCando a comisión delegada faga uso das súas facultades de informe e asesoramento, os votos particulares razoados incorporaranse ao texto do acordo adoptado, e unirase á documentación que se remita ao órgano destinatario.\nOs acordos da comisión delegada serán certificados polo secretario e levarán o visto e prace do presidente.\n6. AS ACTAS.\nDe cada sesión que celebre a comisión delegada levantarase acta polo Secretario, que especificará necesariamente os asistentes, a orde do día da reunión, as circunstancias do lugar e tempo en que se celebrou, os puntos principais das deliberacións, así como o contido dos acordos adoptados.\nNo acta figurará, a solicitude dos respectivos membros do órgano, o voto contrario ao acordo adoptado, a súa abstención e os motivos que a xustifiquen ou o sentido do seu voto favorable. Así mesmo, calquera membro ten dereito a solicitar a transcrición íntegra da súa intervención ou proposta, sempre que a achegue no acto, ou no prazo que sinale o Presidente, o texto que se corresponda fielmente coa súa intervención, facéndose así constar no acta ou uníndose copia á mesma.\nOs membros que discrepen do acordo maioritario poderán formular voto particular por escrito no prazo de corenta e oito horas, que se incorporará ao texto aprobado.\nCando os membros do órgano voten en contra ou se absteñan, quedarán exentos da responsabilidade que, no seu caso, poida derivarse dos acordos.\nAs actas aprobaranse na mesma ou na seguinte sesión, podendo mentres tanto emitir o Secretario certificación sobre os acordos específicos que se adoptaron, sen prexuízo da ulterior aprobación do acta.\nNas certificacións de acordos adoptados emitidas con anterioridade á aprobación da acta farase constar expresamente tal circunstancia.\nOs vocais membros poderán asumir a representatividade daquelas Comunidades Autónomas ou países que non estean directamente representadas na Comisión mediante acordo expreso validamente adoptado pola mesma.\nO funcionamento desta comisión quedará suxeito, en todo o non previsto neste regulamento, ás disposicións legais sobre procedemento administrativo en canto lle sexan de aplicación.\nA comunidade galega está presente non só na súa terra, senón tamén na Galicia da emigración.\nO espírito asociativo dos galegos lévanos a constituir fóra de Galicia auténticas comunidades que serven de vínculo de unión e comunión coa terra galega.\nDesenvolvendo o artigo 7° do Estatuto de Galicia, a presente lei recoñece ás devanditas comunidades a súa galeguidade, o que posibilita a súa inserción na vida social e cultural do pobo galego, sen que iso implique a concesión de dereitos políticos.\nCoa mesma finalidade, procura o impulso da actividade exterior do Estado en orde á articulación de tratados e convenios polos que se tenda a favorece-los fins destas comunidades e as aspiracións dos seus membros.\nPolas devanditas razóns, o Parlamento de Galicia aprobou e eu, de conforme co artigo 13°, 2 do Estatuto de Galicia e co artigo 24 da Lei 1/1983, do 23 de Febreiro, reguladora da Xunta e do seu presidente, veño en promulgar, en nome de El-Rei, a Lei de recoñecemento da galeguidade.\nTÍTULO I DA GALEGUIDADE DAS COMUNIDADES ASENTADAS FÓRA DE GALICIA.\nEnténdese por galeguidade, ós efectos da presente Lei, o dereito das comunidades galegas asentadas fóra de Galicia a colaborar e comparti-la vida social e cultural do pobo galego.\nSon comunidades galegas as entidades asociativas sen ánimo de lucro, validamente constituídas e con personalidade xurídica no territorio en que se atopen asentadas, que teñan por obxecto principal nos seus estatutos o mantemento de lazos culturais ou sociais con Galicia, as súas xentes, a súa historia, a súa língua e cultura, e ás que lles fose recoñecida a súa galeguidade de acordo coa presente lei.\nA Comunidade Autónoma galega promove e coordina, respectando as súa autonomía, a participación das comunidades galegas na vida social e cultural do pobo galego, e a tal fin:\nCrearánse canles de recíproca comunicación e apoio entre a Comunidade Autónoma e as comunidades galegas asentadas fóra de Galicia, para facer real e efectiva a súa colaboración na vida social e cultural de Galicia.\nNun contexto de colaboración xeral impulsaráse a actividade do Estado español en orde á elaboración e celebración de tratados ou convenios con estados onde existen comunidades galegas de acordo co apartado 2 do artigo 7° do Estatuto de Autonomía de Galicia e sen prexuízo do previsto en materia de relacións culturais no apartado 3 do artigo 34 do mesmo.\nPromoveránse acordos ou convenios nos termos do artigo 35, apartados 1 e 2 do propio Estatuto de Autonomía de Galicia.\nO recoñecemento da galeguidade produciráse, previa solicitude, por acordo da Xunta de Galicia e dará lugar á inscrición da comunidade no Rexistro das Comunidades Galegas asentadas fóra de Galicia.\nTÍTULO II DO ALCANCE E CONTIDO DO RECOÑECEMENTO DA GALEGUIDADE\nCAPÍTULO I NA ORDE SOCIAL E CULTURAL\nO recoñecemento da galeguidade das comunidades ás que se refire o artigo 2 desta lei, alcanza, na orde social:\na) O dereito á información de cantas disposicións e resolucións se adopten polos poderes da Comunidade Autónoma galega.\nb) O dereito a compartiren a vida social galega e colaborar na súa difusión, dentro do territorio de Galicia e no ámbito da propia comunidade que obtivese o recoñecemento.\nO recoñecemento da galeguidade das comunidades galegas implica na orde cultural, na forma que regularmente se determine:\na) O dereito a disfrutaren das bibliotecas, recursos e arquivos dependentes da Comunidade Autónoma.\nb) O dereito a colaboraren no marco das competencias atribuidas á Comunidade Autónoma nos medios de comunicación social e emisións de televisión dirixidos ós galegos de dentro e fóra de Galicia.\nc) O dereito a colaboraren no impulso das actividades culturais e espectáculos orientados a preservar e formenta-lo goce da língua, cultura e tradicións galegas.\nA Comunidade Autónoma organizará, a través das comunidades galegas, e coa colaboración de institucións especializadas, servicios didácticos e audiovisuais que faciliten o coñecemento da lingua, cultura e tradicións de Galicia.\nFacilitarase ás comunidades galegas a organización de cursos de lingua e cultura galegas.\nA Comunidade Autónoma fomentará a creación de prensa e revistas para uso escolar, con especial atención ós fillos dos galegos residentes fóra de Galicia. As comunidades galegas, serán canle para a difusión de tales publicacións.\nNo marco da cooperación social e cultural coas comunidades galegas, a Comunidade Autónoma fomentará, dentro das súas competencias, a producción, distribución e intercambio de programas de radio e televisión.\nA Comunidade Autónoma garantiza a adquisición con destino ás comunidades galegas dun fondo editorial tendente a facilita-lo coñecemento da historia, a arte, a lingua e a realidade social de Galicia.\nO Consello de Comunidades Galegas propoñerá á Xunta de Galicia os criterios para a composición e distribubición entre estas do citado fondo.\nNo marco das competencias da Comunidade Autónoma, a Xunta de Galicia, promoverá, en cooperación coas comunidades galegas, cursos ou ciclos especiais sobre lingua, historia e cultura galegas, tanto na Universidade e institucións docentes e culturais de Galicia, coma nas dos países de asentamento destas comunidades.\nA Comunidade Autónoma de Galicia canalizará o exercicio dos dereitos recoñecidos nos artigos anteriores e a colaboración na vida social e cultural de Galicia das comunidades galegas inscritas ó amparo desta lei, garantindo a presencia de representantes das mesmas nos consellos ou institutos da Comunidade Autónoma relacionados coa súa actividade.\nCAPÍTULO II DO EXERCICIO DA GALEGUIDADE\nPara o cumprimento dos fins establecidos na presente lei, créase o Consello de Comunidades Galegas con carácter deliberante, de funcións consultivas e de asesoramento das institucións da Comunidade Autónoma, na forma que regulamentariamente se determine. Son membros natos do consello:\na) O Presidente da Xunta de Galicia, que o presidirá.\nb) Os Conselleiros de Traballo, Seguridade Social e Emigración, o de Cultura e o de Turismo e Deportes.\nc) Un representante do Consello de Cultura Galega.\nd) Un representante da Real Academia Galega.\ne) Un representante da Universidade de Galicia.\nf) Un representante por cada unha das comunidades inscritas ó amparo desta lei. No seo do consello consituirase unha comisión delegada que será elixida e renovada por aquel en forma regulamentaria.\nO Consello de Comunidades Galegas elaborará anualmente unha memoria na que se dará conta da aplicación efectiva da presente lei e suxerirá á Xunta de Galicia as medidas convenientes para o mellor cumprimento dos seus fins.\nComo servicio dependente da Xunta de Galicia crearase o Rexistro de Comunidades Galegas asentadas fóra de Galicia, que será público e terá por obxecto a inscrición, e no seu caso, aanotación do nome, estatutos e ós órganos rectores daquelas, así como das modificacións que se produzan.\nPara o cumprimento dos fins da presente lei, estableceráse unha partida específica nos Presupostos Xerais da Comunidade Autónoma.\nAutorízase á Xunta de Galicia para dicta-las normas de desenvolvemento regulamentario da presente lei.\nSantiago de Compostela, 15 de Xuño de 1983.\nPublicado por A Nosa Galiza a las 16:30 No hay comentarios:\nEtiquetas: Comisión Delegada do C.C.G.\nCentro Galego establecido en Xenebra dende 1967. Centro cultural galego con todo tipo de actividades como : baile tradicional galego, música tradiconal galega, cantareiras, bolillos, teatro, ciclismo, exposicións de diversos artistas (galegos ou non) conferencias, cine, biblioteca a disposición para os socios, etc.\nA Nosa Galiza (antiga páxina web)\nA Xunta de Galiza\nCompañia de Radio Televisión de Galicia\nFederación de Enidades Culturaís Galgas de Catalunya\nCine Club (7)\nComisión Delegada do C.C.G. (1)\nEncontros Folclóricos (1)\nGrupo folclórico de baile tradicional galego (14)\nGrupo folclórico de música tradicional galega (16)\nHistórico da sociedade (2)\nXuventude ANG - 1967-2009 - 2010 - (1)


Sobre os cabalos do monte, as rapas, o lobo e o beneficio mutuo - Biodiversidade do Deza\nSobre os cabalos do monte, as rapas, o lobo e o beneficio mutuo\nSobre os cabalos do monte, as rapas, o lobo e o beneficio mutuo.\nHoxe (15/03/2018), recolle un titular do Faro de Vigo, edición Deza-Tabeirós a seguinte información: “O mal estado do monte e os lobos malogran as bestas da Rapa, que urxe axuda ao Concello e Xunta”.\nNos tempos que corren e coa sensibilización crecente que existe cara a protección e conservación do patrimonio natural, sería un erro gravísimo poñer na picota ao lobo e botarlle en riba unha parte dos problemas polo que pasan as bestas do monte (camiño da residualidade pola burocracia imposta). Analizando e facendo unha reflexión sobre todo o que implica esta singular maneira de ter cabalos, e do que son as Rapas, así como do que debe ser o presente e futuro na protección do lobo, a mellor maneira de preservar e darlle pulo á singularidade na que viven estas eguas, certamente o fan nun estado “case salvaxe e de liberdade”, é entender a figura do lobo coma un elemento aliado, esencial, que “aproxima” o máximo posible a estes cabalos a unhas condicións semellantes ás propias que terían lugar nunha situación natural inalterada, a propia das relacións de coexistencia entre depredador-presa do mundo animal, e que isto suceda no continente europeo só pode ser entendido coma algo fascinante.\n(Bestas no Testeiro, Xullo de 1993. Foto: Martiño Nercellas)\nDe seguro que asumir con normalidade que os lobos están aí dende fai miles de anos, así coma contar coa posibilidade de seguir mantendo cabalos coma fai séculos e poder aproveitar dita sinerxía, pasa por ser un grande revulsivo e un auténtico reforzo de tan singular expresión de tradición popular e cultural, única en Europa, situando as Rapas tamén coma un evento popular de extraordinario interese cultural beneficioso para o mantemento e enriquecemento do patrimonio natural e cultural do continente.\nO foco do problema ten unha orixe ben diferente e moito máis preocupante. O lobo non debe ser empregado coma habitual chibo expiatorio. As bestas, as súas históricas greas, pasan probablemente polo peor dos seus momentos, e de continuar as causas negativas que lles afectan, nun escenario de poucos anos (nun horizonte dunha década), van camiño da súa desaparición. A burocracia dende os despachos deixa sen opcións a posibilidade de facer viable a presenza dos besteiros e das bestas. A aplicación inadecuada dunha norma Europea para identificar a estes animais, fixo que na práctica, a súa xestión resulte ilóxica e chea de trabas administrativas, onde as autoridades non souberon ser quen de entender e/ou explicar a excepcionalidade do que son os cabalos do monte e como se manexan dende a mínima e moi puntual intervención humana. Ben puideron incluír a este tipo de gandería -(pode que esa denominación incluso nin resulte a máis adecuada, cando un comprende o que son estas greas)- dentro das excepcionalidades previstas na norma e, así, adoitar solucións alternativas de identificación. Sinxelamente semella que non lles deu a gana de formular outras opcións a pesar das múltiples denuncias e voces en contra. Esta contrariedade continuou sendo alimentada, nos sucesivos anos e ata hoxe, por unha manifesta desatención da administración á hora de fomentar e apoiar fórmulas para que non acaben desaparecendo.\n(Egua e potro no Testeiro. Ano 1993. Foto: Martiño Nercellas)\nCabe defender que este tipo de animais que vagan en liberdade por moitos planos altos e valgadas das serras galegas, aportan uns "servizos ambientais/verdes" de incuestionable valor. Precisamente a PAC (Política Agraria Comunitaria) permite abrir liñas prioritarias de axudas por "pagos verdes" destinadas a preservar actividades no campo que aportan unha contribución especial á riqueza natural europea, da que besteiros e greas ben poden beneficiarse. ¿Por que non se activan xa medidas e liñas neste sentido?. As administracións deben fixarse en coidar esta continuidade das greas no monte e as súas Rapas, pois o retorno en beneficios ambientais múltiples que aportan, superan con moito os investimentos necesarios para facelo.\nTodas e todos debemos ter presente que o lobo é unha parte "inseparable" da natureza dos nosos montes, e non deben desaparecer ou ser perseguidos, para tratar de manter actividades que teñen as súas doenzas noutras problemáticas. Mal iríamos de necesitar desnaturalizar o noso territorio, baleiralo da nosa riqueza natural, para fomentar unha tradición que pretende precisamente conxugarse cunha maneira de ter os animais nas condicións “máis naturais posibles nos nosos montes", que para ben ou para mal foron ou son substitutos de herbívoros salvaxes, pero que forman parte dunha tradición na que o tempo demostra que lobos e cabalos levan convivindo xuntos moitos séculos.\n(Lobo nunha serra galega. Ano 2015. Foto: Martiño Nercellas)\nO orgullo da Rapa das Bestas debe alimentarse tamén coa satisfacción de que eses pequenos e rudos cabalos, curtidos nos altos das serras galegas, adaptados a defenderse organizados na unión que supón a organización da grea, coexisten días e noites no contacto cos lobos: e esta singularidade hai que ensinarlla tamén ao Mundo, tratándose dun feito que fai destes cabalos un elemento patrimonial aínda máis universal e con "denominación de orixe galega”.\nAínda que pareza incoherente, hoxe o lobo pode ser o principal aliado para defender/reclamar que as bestas dos nosos montes e a súa tradición, sexan "recuperadas" por unha administración que se esqueceu fai tempo delas.\nArtigo e fotografías: Martiño Nercellas Méndez (Biólogo)\nOs campionatos de caza de raposo


Vieiros: Galiza Hoxe - A estratexia diante da crise e o desafío das caixas, na axenda para o Parlamento\nDebate sobre o Estado da Nación\nA estratexia diante da crise e o desafío das caixas, na axenda para o Parlamento\nA actual conxuntura económica, a proposta de iniciativas e a posibilidade de pactos, abrollarán ao discurso do presidente da Xunta e dos tres grupos parlamentarios.\nTags: Carlos Aymerich Manuel Vázquez Núñez Feijoo Parlamento\nOs deputados cítanse este martes no Parlamento para unha nova edición do chamado Debate sobre o Estado da Autonomía, evento político que nesta ocasión estará fundamentalmente protagonizado pola actual conxuntura de crise económica e as diversas posicións e estratexias que as formacións políticas e o propio Goberno propoñen diante deste escenario.\nNa súa primeira intervención neste debate como presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo fará especial repaso das iniciativas a curto e medio prazo que o seu equipo proxecta nesta situación e, aseguran desde o seu contorno, tamén deixará propostas concretas de pacto á oposición. Anuncian desde o gabinete que se tratará dun discurso "realista" e próximo ás necesidades concretas e "preocupacións" dos cidadáns. De xeito especial, Núñez Feijoo reparará no conflito das caixas de aforro e a necesidade dunha posición común dos tres grupos parlamentarios a este respecto.\nMalia as protestas de socialistas e nacionalistas, o líder do PP evitara o pasado mes de outubro a convocatoria deste Debate, argumentando que transcorrera moi pouco tempo desde a toma de posesión no Goberno e, un ano despois da vitoria das urnas, consideraría agora que é momento "axeitado" para facer balance da axenda estratéxica. Así, anuncian tamén desde a presidencia que Feijoo insistirá en subliñar a "austeridade" da acción do executivo e que salientará ao referirse á "transparencia" as políticas en materia eólica ou lingüística.\nA oposición prepara os dardos\nLogo do discurso do presidente da Xunta, a sesión seguirá durante a tarde deste martes coas intervencións dos voceiros dos tres grupos parlamentarios. A este respecto, desde o PSdeG intervirá o secretario xeral dos socialistas galegos, Manuel Vázquez, quen fará especial fincapé tamén no eido económico, criticando o Goberno pola súa "inacción" e de xeito especial reprochándolle os recortes exercidos no ámbito das políticas sociais. Os socialistas avanzan tamén a súa intención de propoñerlle a Feijoo a posibilidade de estabelecer acordos nas áreas de emprego, agro e infraestruturas.\nDoutra banda, o voceiro do grupo do BNG, Carlos Aymerich, repasará os incumprimentos do actual Goberno e salientará o que en opinión dos nacionalistas foi o seu labor de oposición "construtiva". Nese sentido, Aymerich destacará de xeito especial a posición do Bloque coa lei de caixas. O BNG tamén se mostrará moi crítico co que consideran que é o fracaso da prometida austeridade, as supresións en materia social e a ausencia de medidas no ámbito económico.


CAMIÓNS QUE CONDUCEN SÓS MESTRES O SEU CONDUTOR DESCANSA | vgomez\nCAMIÓNS QUE CONDUCEN SÓS MESTRES O SEU CONDUTOR DESCANSA\nPublicado: 02/01/2017 08:33 por vgomez en CURIOSIDADES\nTodo o que necesitaba Loquillo para ser feliz a comezos dos anos oitenta (ademais de tatuarse o peito, mascar tabaco, meter man á súa moza e cuspir á autoridade) era un camión. Supoñemos que, con tanta ansia motorizada expresada a ritmo de rock and roll, o cantante barcelonés sentiriase na auténtica gloria se puidese subirse a un dos prototipos autónomos de Mercedes. Porque, grazas á tecnoloxía, podería descansar da condución e tería maiores posibilidades para dedicarse a esas outras cousas (o de meter man, por exemplo) elevadas a acenos de identidade dun verdadeiro camioneiro.\nOs tempos cambiaron desde que Loquillo irrompese na escena musical española, pero o traballo de camioneiro continúa sendo tan duro como entón, a pesar da mellora das vías e dos vehículos. Moitas horas ao volante, días fóra de casa e os sentidos sempre alerta para evitar os perigos da estrada, son unha constante na rutina diaria dos condutores profesionais. Por iso é polo que avances tecnolóxicos como os que anuncia Wolfgang Bernhard, máximo responsable da división de autobuses e camións da compañía Daimler, resultarán dunha gran axuda para aliviar as dificultades desta profesión. O Mercedes Future Truck 2025, que xa circulou en Estados Unidos e Alemaña, incorpora cámaras, sensores de movemento e un computador central que recolle todos os datos do propio vehículo e o resto de obxectos que lle rodean para tomar as decisións máis adecuadas en cada momento. Neste caso o condutor non desaparece, senón que o obxectivo é permitir que, grazas a un sistema de navegación autónomo, poida realizar outra tarefas ou descansar un tempo. Durante as probas realizadas cos prototipos mediuse a fatiga dos condutores e púidose apreciar que esta diminuía nun 25%, o que axuda a que despois, unha vez recuperado o mando do vehículo, sexan máis seguros nas súas manobras.\nPara os máis escépticos, aqueles que non confían na tecnoloxía e senten temor ante a posibilidade de cruzarse no seu camiño cun camión autónomo, poderiamos recomendarlles ver "O diaño como unha seda", o primeiro guión que dirixiu de Steven Spielberg. Porque detrás daquel volante había un camioneiro psicópata; e en casos como aquel, por inusuais que resulten, mellor atoparse cun sistema intelixente.


Juan García Durán “O Fugas” – O anarquista de Vilaxoán no 30 cabodano do seu pasamento | COMOCHOCONTO\nJuan García Durán “O Fugas” – O anarquista de Vilaxoán no 30 cabodano do seu pasamento\nRecolho do Sermos este artigo autoria de Xesús Manuel Piñeiro e que deito tal qual foi escrito:\nVilaxoán de Arousa, a principios do século XX. Imaxe: Touporroutou\nEra carpinteiro de ribeira arousán e García Durán, como era coñecido, non era o seu verdadeiro nome. Cúmprense neste 2016 os 30 anos do seu pasamento en Alicante. Afiliado á CNT desde ben novo, foi condenado a morte 2 veces. Logrou fugarse das prisións franquistas e fuxir ao estranxeiro grazas aos seus amigos abertzales, portando o seu exilio por varios países.\n“Tres cousas ten Vilaxoán que non as ten calquera: a Coral, o San Martín e o campión Pantera”. Orgullosa de si propia como só saben estalo as vilas de tradición mariñeira, Vilaxoán ten ben claras as súas bandeiras: o bo cantar, o seu equipo de fútbol e Pantera Rodríguez, o boxeador local que entre outras fazañas, non sempre no ring, proclamouse en 1978 campión europeo dos pesos pesados. Podería ondear Vilaxoán máis bandeiras, como a de ser a vila onde tivo lugar a primeira reunión de dirixentes da guerrilla galega. Foi en 1942, na casa de Armando Cotarelo Valledor e 11 mandos acudiron á cita desde diferentes partes de Galiza, segundo deixou escrito Gonzalo Bouza Brey.\nEntre esas bandeiras que agardan ser izadas en Vilaxoán está a de Juan García Durán. En realidade, nen sequer se chamaba así senón Luis Costa García. Cambiou de nome a raíz dun enfrontamento con esquirois no porto de Vilagarcía. Carpinteiro de ribeira, anarquista, mestre en fugas, exiliado, historiador e bibliotecario. Non hai moitos no Estado español que poidan presumir de ser nomeados asesor histórico da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América. El si.\nEste ano cúmprese o 30 aniversario do seu falecemento, en Alicante, onde foi dar após décadas dun exilio que lle obrigou a percorrer diferentes países. Mais, como descobreu o propio Castelao o día que fixo chorar en West Virginia (EUA) a un mineiro libertario de Celanova , os anarquistas tamén teñen unha Terra. As cinzas de García Durán foron aventadas no mar de Arousa.\nCon apenas 15 anos afiliouse ás Xuventudes Libertarias e á CNT de Vilagarcía. Palabras maiores. O sindicato anarquista tiña neste concello arousán 3.500 militantes, sendo este municipio o principal bastión libertario de Galiza en militancia tras os da Coruña e Vigo. Xa en 1890 hai constancia de presenza anarquista nesta vila arousán. O anarcosindicalismo foi en aumento desde comezos do XX e consolidándose a medida que a combatitividade do sector do mar ía a máis e se estendía polas rías do país a federación da industria pesqueira. A CNT era un músculo sen parangón no país: máis de 40.000 afiliados en 1936, boa parte deles nos portos mariñeiros.\nÉ nese “tempo de entusiasmo”, como o cualificou o rianxeiro Rafael Dieste, no que actúa García Durán. En 1935 ten que marchar da Ría de Arousa destino A Coruña. Historiadores como Jesús García apontan que a mudanza veu motivada por un tiroteo cun esquirol durante unha greve. A distancia non afasta o vilaxoanés da comarca arousá, á que sigue ligado estreitamente: en 1936 estivo no histórico Congreso da CNT de Zaragoza representando os sindicatos vilagarciáns.\nAo pouco de retornar do cónclave de Zaragoza, alzamento fascista. Organiza Durán a fuxida por mar de numerosas persoas en barcos cara a Francia ou cara aos portos que permaneceran leais á república, según Bouza Brey. Detido, xulgado e nun primeiro momento condenado a morte, ingresa en prisión, onde permanece até o 1943, ano no que sae en liberdade. Sen perder tempo volve A Coruña, onde se mergulla de inmediato na loita clandestina e na reorganización da CNT. Pasa ser o secretario xeral da Confederación rexional de Galiza (CRG) da CNT e é nomeado delegado do sindicato anarquista na ANFD (Alianza nacional de forzas democráticas).\nEn 1946 volve ser detido, desta volta na Gran Vía de Madrid. Durante o arresto é ferido nunha perna polos disparos da policía, polo que é ingresado nun hospital. Aproveita a ocasión para se fugar mais axiña volve ser detido delatado por un confidente, e encarcerado. Nese mesmo operativo policial caen os irmáns Saco e Ramón Piñeiro, membros do Partido Galeguista. O cárcere non puido reter o vilaxoanés moito tempo: en 1949 fúgase da prisión de Yeserías. Coa axuda das redes abertzales [trabara amizade con nacionalistas vascos na AFND] pasa nun pesqueiro de Euskadi a Francia.\nEn Francia non parou moito tempo. Colleu maleta e marchou para Australia, onde casou cunha cónsul francesa e mantivo contactos con exiliados galegos e españois. O seu periplo non remataba nas latitudes de Oceanía e a finais dos 50 García Durán xa andaba por Detroit (EUA), onde estudou biblioteconomía e colaborou con diversos medios de esquerdas. A súa seguinte parada foi en Uruguai, alí impartiu un curso de literatura e idioma galego na universidade, en 1964. Mais a finais desa década xa estaba de volta en EUA, desta vez en Houston (Texas).\nFoi nomeado asesor histórico da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos e foi bibliotecario en varias universidades texanas. Un recoñecemento que gañou grazas aos seus coñecementos, estudos e libros sobre a guerra civil. Traballos como ‘Por la libertad. Como se lucha en España’ (1956, traducida ao galego posteriormente como ‘Pola liberdade. A loita anti-franquista de Luis Costa e editada por A Nosa Terra). Os historiadores Dionisio Pereira e Eliseo Fernández destacan a “apaixonada defensa” que o vilaxoanés fixo nesta e noutras obras da “lingua e personalidade de Galiza”, algo que nunca veu contraditorio co seu anarquismo. Na loita clandestina contra o franquismo mantivo contacto e relación con nacionalistas galegos.\nDoutorouse na Sorbona, París, en 1975 cunha tese sobre a intervención estranxeira na guerra civil española. Verdadeiro especialista no tema, deu conferencias en Estados Unidos, Canadá, Francia… Tocoulle a lotaría e destinou os cartos a crear un premio para promover obras que tratasen sobre ese conflito.\nCúmprense neste 2016 os 30 anos do seu pasamento en Alicante, a 1.072 quilómetros de Vilaxoán, vila orgullosa de si propia como só saben estalo as vilas mariñeiras.\nEste post foi publicado em anarquismo, História, Mar em luita em 08/07/2016 por ogajeironagavea.\n← Quando Europa abre suas fronteiras a África O que o santo nom ve, ou como questionar os Sanfermins sem deixar ser um bo pamplonês x Paco Roda →


Ana Miranda impulsa unha resolución na Eurocámara para ilegalizar a Fundación Franco - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nAna Miranda impulsa unha resolución na Eurocámara para ilegalizar a Fundación Franco\nrolda resolución neofascismo\nAdemais do documento conxunto votarase unha batería de emendas de casos europeos entre os que figuran a denuncia contra os 19 de Meirás\n24 out. 2018 - 18:49\nFranquismo ParlamentoEuropeo Franco\nA eurodeputada do BNG en representación do grupo Verdes-ALE, Ana Miranda, co-relatora Resolución sobre o avance do neofascismo en Europa”, salientou en rolda de prensa que a ilegalización da fundación Francisco Franco é unha das consecuencias fundamentais que se extraen do documento que se vota mañá no Parlamento Europeo. Miranda ofreceu comparecencia conxunta xunto as outras dúas eurodeputadas relatoras da resolución, italiana Eleonora Forenza (GUE) e a sueca Soraya Post (S&D).\n“O artigo 20 da resolución urxe que os Estados Membros prohiban as asociacións e organización que fan apoloxía do fascismo e do nazismo. É dicir, desde o Parlamento Europeo pedimos ao Estado español que prohiba a Fundación Francisco Franco”, explica a eurodeputada nacionalista, quen comezou a súa intervención sinalando que a de hoxe é unha convocatoria “especial e emblemática” porque por un lado tres mulleres “conseguimos propoñer e negociar unha resolución conxunta de tres grupos parlamentarios, pero por outro polo contido da mesma”.\nAna Miranda salientou que desde un “foro democrático e de defensa das liberdades” como é o Parlamento Europeo “temos que poñer en marcha medidas, de forma urxente, para frear a violencia, tanto física como institucional, que se produce en Europa por parte de grupos neofascistas. Neste sentido expresou a súa solidariedade coa eurodeputada Eleonora Forenza e o seu asesor, que o pasado 21 de setembro sufriron un terrible ataque por parte dun grupo neofascista, feito que orixinou a resolución.\nA eurodeputada do BNG fixo referencia asemade á denuncia presentada pola familia Franco en contra do grupo de 19 activistas pacíficos que ocuparon simbolicamente o pazo de Meirás para defender a devolución deste inmoble así como a petición de ilegalización do BNG. Precisamente o grupo de memoria histórica do Parlamento Europeo puido comprobar nunha visita ao pazo como alí a fundación fai apoloxía da figura do ditador e dos corenta anos de ditadura.\n“Isto non sucede en ningún outro Estado de Europa. Nin en Alemania existe unha fundación Hitler, nin en Italia unha fundación Mussolini, nin en Portugal unha fundación Salazar”, apuntou a eurodeputada do Bloque, para quen esta situación supón a existencia dunha anomalía democrática no Estado español que debe ser corrixida con urxencia.\nAs emendas á resolución tamén contemplan a retirada dos restos do ditador do Val dos Caídos e a retirada de toda a simboloxía franquista. “Non podemos permitir que un ditador siga tendo un mausoleo no que se lle poidan render honores e ”, defende Ana Miranda. Asemade deféndese o desenvolvemento dun traballo de contextualización e reinterpretación para que os símbolos que non sexan suprimidos contribúan á sensibilización do público e a recuperación da memoria histórica. Os 309 casos de violencia xenófoba que recolleu SOS Racismo no seu informe de 2016 e o ataque ao Centro Cultural Blanquerna forman parte asemade das emendas presentadas.


Será que todos os crocodilos, serpes, moscas, arañas, leóns, tigres, elefantes, tiburóns e peixes para o ceo? | Apg29\nNosa mente lóxica comprende mal rapidamente que iso non pode estar seguro.\nNon, non é un neno pequeno que morreu. É un animal de compañía que ten este fermoso tumba para miles. O túmulo está situado nun cemiterio de animais para pequenos animais en Axamo fóra Jönköping.\nXa que é importante lembrar que hai persoas que se levantasen e reinar con Xesús por mil anos. Así, non hai cans e gatos que han xurdir e reinar con Xesús. Ve o que máis nos aclarar iso, máis ilóxico se fai. En realidade, é un insulto ao propio Xesús Cristo.\nmove o foco\nEn realidade, é estraño que hai os que están indignados sobre os animais van ao ceo ou non. Eu creo que realmente move o foco de algo que é moi importante para algo que non é tan importante.\nÉ dicir, desprazando o foco da súa propia necesidade de salvación e están preocupados cos animais. É como culpa de si mesmos, de algunha maneira, a fin de evitar a auto-regra para o seu propio benestar espiritual.\nXa penso sobre o que serían as consecuencias se todos os animais se para o ceo? Entón todos os crocodilos, serpes, moscas, arañas, leóns, tigres, elefantes, tiburóns, peixes e así por diante ... e así por diante, para ir ao ceo. Nosa mente lóxica comprende mal rapidamente que iso non pode estar seguro.\nXesús se fixo home\nXesús se fixo home para morrer para o pobo, non era un can ou gato. Ademais, é a xente coa súa confesión Munnar pode aceptar Xesús e serán gardados. Cans e gatos non poden recibir Xesús coa súa confesión Munnar.\nTemos o permiso do Señor Xesús Cristo para comer animais. Isto nunca sería capaz de obter os animais eran como nos seres humanos.\nO home é un alma viva, os animais son ningunha alma viva. Deus soprou o vento da vida no home, pero Deus non golpe o alento da vida no nariz do animal. Crer que os animais van para o ceo é unha mentira vida e para poñer a Biblia fóra de xogo.\nDebemos predicar a salvación en Xesús Cristo para a xente e bautizala los no Señor Xesús Cristo. Debemos ser ocupado e non ter ningún tagarelice relixiosa e supersticións dos nosos animais.\nAs persoas que non poden ter sons hop enterrar os seus animais en djurkykogårdar. Eu mesmo visitei como un "cemiterio" para pequenos animais en Axamo fóra Jönköping. Algúns animais tiveron sepulturas finos con lápidas de miles. Moi triste.\nEstes animais "descansando" nos túmulos non ocorrerá. Súas carcasas de pequenos animais vai descompoñer e non son máis. Pero nós somos persoas que cren no Señor Xesús Cristo xurdirá como o Señor Xesús Cristo. Esta é a nosa esperanza eterna!\nV 08, söndag 28 februari 2021 kl 13:53


TVG:Karina, coas suas cancións de sempre, esta noite no «Luar» – Galicia 24 Horas\nTVG:Karina, coas suas cancións de sempre, esta noite no «Luar»\nBy Redacción on 28 septiembre, 2017 Comentarios desactivados en TVG:\nKarina, coas suas cancións de sempre, esta noite no «Luar»\nA atmosfera festiva dos bailes dos anos 60 trasladarase esta noite aos fogares galegos, grazas ás actuacións musicais que ofrecerá Karina en “Luar”. A coñecida cantante eurovisiva sorprenderá os espectadores interpretando algunhas das súas cancións máis coñecidas con outros artistas desta edición.\nXosé Ramón Gayoso e María Mera darán este venres a benvida a Isabel Vinardell e Isabelle Luadenbach, que presentarán o seu disco “A solas”, un precioso encontro de música e poesía, que contén na súa maioría versións adaptadas ás súas voces e guitarra.\nRespecto ás actuacións da terra, o escenario do programa encherase de música coa Xove Banda de Narón, co grupo de baile e música tradicional Tahúme, con Acordeóns de Celanova, coa orquestra Fania Blanco Show e co arousán Cristian Silva, que achegará temas do seu disco “Ego”. O humor do ourensán Moncho Borrajo estará presente ao longo de todo o programa.\nTras a intervención de O Pérez, semifinalista na anterior convocatoria de Recantos, os seguidores de “Luar” coñecerán outras dúas concursantes desta nova temporada a través das súas voces, Verónica Fernández, de terras de Compostela, e Cristina Cimadevila, de Pontevedra.\nAmais, desenvolverase o concurso telefónico e outras seccións do espazo, como Sabor a Gloria, con Gloria Mascuñana, e Trucos de Barrio, con Rocío Barrio.\nHoxe, os reporteiros do programa “A Revista” da Televisión de Galicia amosaranlle aos espectadores o fin do Concurso de Tapas Picadillo da Coruña. Un certame gastronómico que lle debe o seu nome ao ex-alcalde coruñés D. Manuel María Puga e Parga, máis coñecido como Picadillo. Ao longo do evento participaron 69 establecementos, cun total de 93 propostas establecidas en diferentes categorías: tapa tradicional, creativa e en maridaxe. Ademais, o equipo do programa acompañará un grupo de Feafes, Federación de Asociacións de Familiares e Persoas con Enfermidade Mental de Galicia, no Camiño de Santiago, unha actividade que están a realizar co fin de darlles visibilidade ás persoas con enfermidades mentais.\nPor outra banda, Sevi Martínez conversará con Ana Isabel Vázquez Reboredo, directora xerente da Fundación Cidade da Cultura de Galicia, que falará das actividades que se están a desenvolver no recinto. Tamén entrevistará o presentador do programa de divulgación científica “Efervesciencia”, Manuel Vicente, que este sábado celebra o seu décimo aniversario en antena cunha gala especial no Teatro Principal de Santiago de Compostela.\nO programa “Zigzag” ofrecerá hoxe unha entrevista no estudio de gravación con Fina Calleja e Fernando Dacosta, de Sarabela Teatro, para falar da súa última montaxe, “O Rei morre”, unha versión libre do texto original “Le Roi se meurt”, do escritor romanés Eugène Ionesco, unha aguda metáfora sobre o tirano que se aferra ao poder. A historia leva a reflexionar sobre a vida humana mediante a interpretación da vida do rei Berenguer I.\nEn tempo de estreas teatrais, o espazo da tvG2 falará tamén da forza da montaxe “Mapa”, un espectáculo de danza para espazos non convencionais, da bailarina galega Esther Latorre e o portugués Hugo Pereira. Eles forman a compañía Glovo, con sede en Valencia e con representacións por todo o mundo. “Zigzag” falará con eles dos seus proxectos máis inmediatos no festival Herdanza.\nAdemais, coma cada venres, o programa presentado por Pilar G. Rego, fará un repaso polas estreas cinematográficas que se poderán ver en carteleira esta fin de semana.\nMINUTADO do 29/09/2017 da TELEVISIÓN DE GALICIA\nA COCIÑA DE ANDRÉ : «Costelar de porco»\nO FARO Cap. 266\nSerie. Ánxela drogou a Ricardo, convencida de que os “poderes” de Susana as axudarán a atopar a Diego. A Lucía indígnalle que a súa nai lle fixera iso ao pai do seu fillo, só por facer caso á que considera unha estafadora. Pero Ánxela convéncea para que comprobe por si mesma se as visións de Susana son verdadeiras ou non. Para iso precisará da axuda de Lidia, a irmá de Ricardo.\nGALEGOS NO MUNDO: «Río de Xaneiro»\nAs vivendas máis fascinantes, singulares e orixinais de Galicia pasarán pola pantalla da TVG con este programa. A busca das vivendas máis espectaculares levará hoxe o programa a visitar Oleiros, Santiago, Verín e O Porriño.\nMusical presentado por Xosé Ramón Gayoso. Ofrece humor, concursos e as actuacións máis destacadas da música galega e nacional. Hoxe Karina fará bailar á audiencia coas súas cancións para o recordo. O humorista Moncho Borrajo e un elenco variado de artistas animarán tamén a velada.\nCASAMOS!: «A historia de amor de Sonia e Diego»\nAs vodas máis románticas, divertidas, curiosas e entrañables asomaranse co programa “Casamos!». En cada unha das entregas, os espectadores verán a ilusión de parellas de noivos que deciden celebrar o seu enlace, as particularidades de cada noivado. Hai historias de amor marcadas polo destino, e a de Sonia e Diego, protagonistas hoxe de Casamos!, é unha delas. As celestinas desta parella foron dous bos amigos seus, que os coñecían ben e sabían que estaban destinados a coñecerse. Malia as dúbidas iniciais, abofé que acertaron.\nGALEGOS NO MUNDO: «Río de Xaneiro» (Rep.)\nKarina, coas suas cancións de sempre, esta noite no «Luar» added by Redacción on 28 septiembre, 2017