Unha tese desenvolve novos modelos matemáticos para abordar a evolución da covid-19, o ébola, a Zika e a encefalite xaponesa | Universidade de Vigo\nFoi realizada por Faïçal Ndaïrou baixo a dirección de Iván Area e Delfim F. M. Torres\nAs simulacións realizadas amosan a idoneidade das propostas\nA tese foi defendida de xeito virtual atendendo ás medidas de loita contra a covid-19\nO matemático camerunés Faïçal Ndaïrou é o autor da tese\nDiagrama de fluxo do modelo compartimental da covid-19 desenvolvido na tese\nDUVI Ourense 21/01/2021\nA covid-19, o ébola, a Zika e a encefalite xaponesa son enfermidades infecciosas que polo seu impacto cuantitativo ou cualitativo na poboación afectada teñen causado un grande impacto na sociedade. Na súa tese de doutoramento, o investigador camerunés Faïçal Ndaïrou propón novos modelos matemáticos para abordar a evolución destas enfermidades e contribuír desde a ciencia á súa mellor xestión.\nA tese, titulada Modelado matemático de certas enfermidades relacionadas coa auga, estivo dirixida por Iván Area (Universidade de Vigo) e Delfim Fernando Marado Torres (Universidade de Aveiro, Portugal) e foi realizada no marco do Programa de Doutoramento Auga, Sustentabilidade e Desenvolvemento do proxecto de especialización do campus de Ourense como Campus Auga. A investigación desenvolvida por Faïçal Ndaïrou está recollida en catro artigos realizados en colaboración cos seus directores de tese e nos que tamén participaron Juan José Nieto (Universidade de Santiago de Compostela) e a doutora Cristiana João da Silva.\nSegundo explica Faïçal Ndaïrou, a tese céntrase no estudo de algunhas dinámicas de enfermidades infecciosas desde un dobre punto de vista matemático: modelización e control. “O noso principal obxectivo é formular novos modelos matemáticos e combinalos cos existentes para analizar a dinámica das enfermidades relacionadas coa auga”, indica o xa doutor pola Universidade de Vigo. Para facelo, engade o matemático, “consideramos modelos compartimentais descritos por ecuacións diferenciais ordinarias e realizamos técnicas cualitativas e cuantitativas rigorosas para adquirir información sobre a dinámica destes modelos”.\nNa tese proponse “un modelo matemático compartimental para a propagación da enfermidade da covid-19 con especial énfase na transmisibilidade dos individuos super-propagadores”. Así, detalla o seu autor, “calculamos o número básico de reprodución, estudamos a estabilidade local do punto de equilibrio libre da enfermidade en termos do número de reprodución básica e investigamos a sensibilidade do modelo con respecto á variación de cada un dos seus parámetros”. As simulacións numéricas realizadas, indica o investigador, amosan a idoneidade do modelo proposto para o brote de covid-19 ocorrido en Wuhan, China.\n“Desde que a Organización Mundial da Saúde comezou a publicar datos sobre a existencia desta enfermidade comezamos a analizalos para tentar dispor dun modelo matemático que permitise explicar o avance da enfermidade”, comenta o investigador, explicando como “nos primeiros días de febreiro de 2020 xa tiñamos o modelo presentado nesta tese de doutoramento”. Con este modelo, lembra o director da tese Iván Area, e cando o 4 de marzo houbo o primeiro caso en Galicia, elaborouse un informe que foi remitido a todos os partidos políticos con representación no Parlamento de Galicia advertindo do avance da pandemia. “Segundo as simulacións realizadas, o maior número de persoas novas infectadas tería lugar o 5 de abril, coincidindo coa data inicialmente prevista para as eleccións galegas. Esta conxectura foi comprobada como certa posteriormente”, indica o profesor da UVigo, que lembra como se cumpre agora un ano desde que comezaron a estudar a evolución da pandemia provocada polo coronavirus.\nOs traballos realizados, recóllese na tese, foron fundamentais para a predición dos números de persoas infectadas, hospitalizadas e nas unidades de coidados intensivos a nivel galego. “Ter predicións cun nivel aceptable de fiabilidade pode permitir pensar en decisións tan complexas como: é necesario un novo hospital? é necesario cancelar as operacións non vitais en toda Galicia? é preciso contar con estudantes de últimos anos para tarefas que deberan ser realizadas por profesionais nos hospitais?”, comenta Faïçal Ndaïrou sobre a relevancia do traballo desenvolvido.\nE outras tres enfermidades infecciosas\nAdemais da covid-19, a tese tamén aborda o caso de outras tres enfermidades. En primeiro lugar, céntrase na provocada polo virus do ébola. Neste caso, o modelo desenvolvido presenta como particularidade que nel introdúcese a vacinación da poboación susceptible co obxectivo de controlar a propagación da enfermidade. “Realizamos unha serie de simulacións numéricas para comparar os modelos coa vacinación e o modelo sen vacinación, que recentemente demostrou que se axusta aos datos reais. Deste xeito pretendeuse anticipar un problema real con cuestións tan complexas como a vacinación e unha enfermidade altamente letal”, recóllese na tese.\nO traballo de Faïçal Ndaïrou tamén propón un novo modelo matemático para a propagación do virus da Zika, prestando especial atención á transmisión da microcefalia. A pesar de apuntar como “desde o punto de vista matemático a modelización de enfermidades transmitidas por mosquitos incrementa a súa dificultade”, no traballo realizáronse distintas simulacións numéricas para amosar a precisión do modelo con respecto ao brote desta enfermidade ocorrido en Brasil. Neste punto, na investigación indícase a relevancia de abordar esta enfermidade tendo en conta como o tipo de mosquito que a transmite “está a propagarse por territorios onde non existiu nos últimos tempos, de xeito que enfermidades ás que non se lles prestaba atención desde determinados grupos humanos comezan agora a preocupar”.\nTamén inclúe a tese a proposta dun modelo matemático para a propagación da encefalite xaponesa, con énfase sobre os efectos ambientais na fase acuática dos mosquitos, cuxas simulacións tamén deron bos resultados. “A diferenza de modelos anteriores, o modelo matemático para explicar a expansión desta enfermidade incorpora efectos ambientais na fase acuática dos mosquitos, como fonte principal de reprodución”, indícase na investigación.\nCientíficos de Galicia e Portugal avalían o equilibrio entre reducir as taxas de contaxio pola covid-19 e a reapertura das economías


Isto non é un cabaré!: Revoar de asas rotas\nNon, señora, non, eu non veño tamén para o preoperatorio de nada. Ou talvez si. Só quero ler en paz estes poemas nos que colle todo o mar dentro mentres non chaman por min. Vaia un momento ao baño e volve. Ou repase a lista das moitas cousas que terá que facer ao longo do día para tantas ansias. A certas alturas a xente aprende a desistir das présas a ningures. Tamén eu, tamén, tería que estar a traballar ou a cazar bolboretas mudas que me adorasen na hora magnánima da liberación, as asas rotas contra a opresión do peito.\nECG en repouso son siglas de deitarse quietiña nun padiola, obedecer cando mandan quitar a parte de arriba (a cabeza tamén?, pregunto e ninguén responde, deberei aprender a falar de alto), estenderse, relaxarse, someterse. Está fresco o líquido que me aplica antes de colocar as ventosas sobre os tornecelos a técnico adormecida e despois por diversos puntos do peito. Pídolle que me coloque un par delas para o cerebro, tampouco non me responde. Será que é outro o departamento que estuda as alteracións sinápticas? Será.\nO que máis me admira é o silencio. Esperaba aquel rasgar de agulla no papel e nada. Tecnoloxías (novas) aplicadas à incógnita duns resultados indescifrables para a ignorancia decúbito supina dos leigos, un miniordenador que rexistra inmutable como o mundo o mal ou bo funcionamento da bomba.\nBarrenou Sun Iou Miou ás 11:46\nDa bomba quere dicir da chola, non?... Non sei\nNon, Condado, a chola non ten remedio. É o músculo ese noxento que anda polo medio do peito, tirando á esquerda, sempre. ;)


I CONGRESO INTERNACIONAL EDUFISALUDABLE | COLEF Galicia\n01outTodo o día02I CONGRESO INTERNACIONAL EDUFISALUDABLE\nA Rede internacional de investigación en Educación Física e Promoción de Hábitos Saudables ten como misión o\nA Rede internacional de investigación en Educación Física e Promoción de Hábitos Saudables ten como misión o desenvolvemento de hábitos saudables en nenos e adolescentes a través do contexto educativo en xeral e da Educación Física en particular.\nNeste sentido, as principais liñas de actuación da Rede son:\n-Examinar a influencia das condutas docentes e dos modelos pedagóxicos na motivación, a aprendizaxe e outras consecuencias en Educación Física.\n-Promover comportamentos saudables desde os centros educativos e, concretamente, desde a Educación Física.\nDATAS CLAVE DO CONGRESO:\n-Data de inicio de envío dos resumos para comunicacións: luns, 12 de xullo de 2021.\n-Data límite para a remisión dos resumos: 12 de setembro de 2021 (non prorrogable).\n-Data límite para enviar o resumo avaliado: 19 de setembro de 2021.\n-Data límite para enviar o resumo modificado: 26 de setembro de 2021.\n-Data límite de inscrición ao congreso: 12 de setembro de 2021.


Oito encapuchados asaltan unha casa e rouban máis de 2.000 euros no Pereiro de Aguiar | Noticias de Galicia | CRTVG\nSorpresa entre os veciños e veciñas da tranquila aldea de Casmartiño, no Pereiro de Aguiar, ao coñecer a noticia de que 8 encapuchados asaltaron esta vivenda.\nNinguén se decatou porque ocorreu pola noite cando a dona da casa, unha muller de 71 anos, que vive co seu fillo, estaba soa. Entraron polo valado da parte de atrás da vivenda. Unha vez dentro, un dos encapuchados intimidouna e retívoa nun dos cuartos mentres os outros buscaban o botín pola casa. Finalmente levaron máis de 2.000 euros que atoparon gardados nunha caixa. As veciñas das casas lindeiras din que se senten máis inseguras.\nA Garda Civil de Ourense xa estivo na casa para recoller mostras, pero os ladróns, ademais de encapuchados, levaban guantes e non deixaron pegadas. Están a investigar o seu paradoiro e por agora descoñécense máis datos sobre o aspecto físico dos asaltantes. Non se desbota que puideran ter a casa vixiada para cometer o roubo cando a muller estivese soa.


O investigador Mario Pansera incorporase a ECOBAS mediante unha ERC Starting Grant para demostrar que unha sociedade pode prosperar sen un crecemento económico constante - ECOBAS\nO doutor Pansera levará a cabo a súa investigación sobre modelos económicos alternativos durante cinco anos na Universidade de Vigo.\nMario Pansera comezou a súa carreira licenciándose en Enxeñería Superior de Telecomunicacións pero dende sempre lle fascinou a relación entre a tecnoloxía e a sociedade e isto levouno a diversificar o seu camiño. “O desenvolvemento tecnolóxico, que a primeira vista parece un proceso neutral e apolítico, está fundamentalmente marcado e definido polos valores, as ideoloxías e as visións do mundo das persoas e os grupos de poder que deseñan os sistemas tecnolóxicos. Estes valores, que están incrustados na tecnoloxía, rematan sendo determinantes para definir o tipo de sociedade na cal vivimos. En certo sentido poderíase dicir que non todas as tecnoloxías son compatibles con calquera tipo de sociedade e, viceversa, non todas as sociedades posibles son compatibles con calquera tipo de tecnoloxía. Estes temas ocupan a maior parte do meu traballo como investigador”, indica Pansera.\nNos últimos anos centrouse no concepto de responsabilidade no desenvolvemento e a gobernanza da ciencia e tecnoloxía nas institucións científicas europeas, participando en varios proxectos H2020. Destaca o proxecto “RRI-Practices” (https://www.rri-practice.eu/) onde participou como co-IP na Universidade de Bristol, en Reino Unido. Tamén destaca o seu interese e estudo na Economía Circular, participando activamente na rede Marie Curie ReTrace coordinada pola Universidade de Sheffield (http://www.retrace-itn.eu/).\nPara Pansera conseguir unha ERC representa un cambio incrible na súa carreira de investigación, non soamente pola entidade que concede a axuda, senón tamén polo prestixio que se asocia a un Starting Grant. “En termos concretos, este premio dáche a oportunidade de elixir onde queres traballar sen pasar polos duros e competitivos procesos de selección que caracterizan ás institucións científicas en Europa. En España, ademais, un ERC converteuse nun dos poucos camiños que quedan para conseguir unha posición estable dentro do sistema universitario. O sistema leva anos bloqueado e a precarización dos investigadores converteuse nunha condición normal. A pesar de ter conseguido unha posición consolidada como Serra Hunter na UAB en Cataluña, a ERC dáme a posibilidade de facer un salto inesperado na miña carreira académica. Por outra banda, terei a independencia e liberdade de establecer unha liña de investigación nova que se adapte totalmente aos meus intereses académicos”, comenta o investigador.\nO proxecto co que gañou esta Starting Grant, PROSPERA (Prospering without growth: Science, Technolohy and Innovation in a post-growth era) nace a partir do traballo científico levado a cabo nos últimos anos por Mario Pansera e por outros investigadores e investigadoras dentro do ámbito do decrecemento e a ecoloxía política. En España destaca a actividade do grupo Research & Degrowth (https://degrowth.org/). “A idea fundamental era desenvolver un debate entre a comunidade de Critical Management Studies (CMS), que se ocupa de criticar as formas organizativas que caracterizan a economía capitalista, e as numerosas críticas ao concepto de crecemento económico como panacea aos problemas causados polo mesmo sistema do capitalismo globalizado. O primeiro paso foi a publicación do Working Paper “Innovation Without Growth: Technological Change in a Post-Growth Era” en 2019. De todas formas, os temas tratados en PROSPERA levan anos debaténdose nas comunidades de CMS, Political Ecology e Ecological Economics entre varios fórums académicos. O meu proxecto beneficiouse de moitos debates e de contribucións de moitos amigos e compañeiros”, aclara o investigador.\nQue Mario Pansera escollera a Universidade de Vigo, e en concreto a ECOBAS, como grupo de referencia para desenvolver o seu proxecto é unha noticia estupenda que marcará un fito na Agrupación e a colocará en primeira liña na investigación sobre economías e organizacións alternativas a nivel mundial. Pero a súa elección vai máis alá dos motivos académicos. “A miña relación con Galicia é fundamentalmente sentimental. Parte da miña familia é de aquí e eu síntome xa metade galego. Ademais, ECOBAS ten o potencial de encaixar con moitos dos aspectos que se tratarán no proxecto. Por exemplo, a necesidade de repensar a relación entre economía e medio ambiente. Espero establecer unha relación moi próxima coa Agrupación’, comenta o doutor.\nMario Pansera chegará a Vigo coa ambición de crear un grupo que no só destaque pola calidade do traballo científico, senón tamén pola orixinalidade da súa proposta teórica. Neste sentido, unha universidade relativamente pequena como a UVigo permitiralle desenvolver unha axenda de investigación novidosa e alternativa, destacando fronte aos seus competidores, máis grandes e con moitos máis recursos. “A idea é crear un grupo permanente que se ocupe de imaxinar como podería ser un mundo e unha economía que non estea obsesionada con perseguir un crecemento económico indefinido como obxectivo fundamental da nosa sociedade. Isto require a capacidade de re-imaxinar como organizamos a produción, como valoramos e medimos o éxito dunha organización e como distribuimos a riqueza producida”.\nO investigador afirma que a actual crise do Covid19 é o resultado máis visible, xunto co cambio climático, dos erros do sistema económico actual baseado nun capitalismo financeiro global fóra de control. “Eu creo que como sociedade si estamos preparados para un cambio, pero as elites políticas e empresariais non o están. A receita sempre é a mesma: reactivar o crecemento económico como panacea aos erros do sistema. O problema é que o crecemento económico historicamente nunca se acompañou automaticamente de melloras das condicións de vida. O crecemento económico necesita ser direccionado e gobernado para que os seus beneficios se poidan repartir de forma xusta entre todos os sectores sociais. Sen embargo, hoxe atopámonos na situación de que este crecemento xa non é posible, sexa polos límites evidentes dos ecosistemas que soportan os sistemas económicos, sexa polo enorme custo humano que o “crecemento polo crecemento” causou. Falo da precarización do traballo, a redución dos dereitos e do empeoramento das condicións de vida de millóns de traballadores e traballadoras sacrificados sobre o altar do crecemento. Fai só uns anos estes temas eran tabú na gran maioría dos círculos académicos e no debate público. Sen embargo, nos últimos anos a cousa mudou. Hai cada vez máis xente, incluso nos sectores máis tradicionais da Academia, que empeza a cuestionar a idea de crecemento económico indefinido. O feito de que a UE decidira apostar por un proxecto como o meu é un sinal claro deste cambio de visión. Partindo desta base, PROSPERA vaise preguntar máis concretamente si hai un lugar para a innovación e a creatividade nun modelo de “poscrecemento”, xa que, na miña opinión, desenredar o proceso de cambio tecnolóxico do crecemento é a chave para imaxinar unha era que non se base nunha acumulación insostible de bens materias. En síntese, as preguntas básicas do proxecto van ser : como deberían funcionar as organizacións públicas e privadas nun sistema que no se basea ideoloxicamente nun crecemento sen fin; que niveles de complexidade tecnolóxica podemos alcanzar nunha economía que non está obsesionada en incrementar indicadores monetarios como o PIB; e que políticas, infraestruturas e formas organizativas se necesitan para este novo paradigma de innovación. A innovación e a creatividade nunca van desaparecer nas sociedades humanas, pero si é importante direccionalas e gobernalas de forma responsable”, afirma o profesor.\nMario Pansera coincidirá a próxima semana co coordinador da Agrupación, Carlos Hervés, na “Semana da Investigación, o Desenvolvemento e a Innovación” da Escola de Economía e Negocios (EEyN) da Universidade Nacional de San Martín (Unsam).


Tecnoloxía dos discos ópticos | Consumer\nTecnoloxía dos discos ópticos\nDe que están feitos os CD e DVD, como gardan a información e canto duran\nAgora que o hardware portátil paira gardar e conter datos consolidouse, uno dos debates tecnolóxicos máis acesos é a utilidade práctica do CD e DVD (discos de almacenamento óptico da información). Con todo, poucas persoas coñecen os compoñentes dun disco óptico e a forma en que gardan e transmiten os datos.\nDe que están feitos os discos ópticos?\nOs discos ópticos, independentemente de que sexan CD ou DVD, están fabricados en diversas capas de materiais das que destacan principalmente tres:\nPolicarbonato: É a masa do disco, o que se adoita chamar ‘o plástico’. Trátase dunha pasta feita cun material de carbono moi similar aos polivinilos e outros materiais plásticos que se utilizan na industria dos tubos e conducións. O policarbonato abrándase a elevadas temperaturas (quen deixe un Cd no cadro de mandos dun coche nun día de verán durante varias horas comprobouno) e é ríxido a temperatura ambiente.\nTinguidura fotosensible: O policarbonato, ademais de ofrecer a necesaria rixidez ao disco óptico, soporta no seu seo unha tinguidura fotosensible, que é o segundo compoñente, e o máis importante, do CD e DVD. A mestura do policarbonato e a tinguidura produce una pasta de cor verde azulado. Esta cor, que é o que se ve na cara non impresa de moitos discos ópticos grabables, débese á tinguidura fotosensible.\nAs marcas máis baratas adoitan empregar aluminio no recubrimiento, mentres que os discos de gama media e alta incorporan prata e ouro\nExisten tres tipos de tinguidura fotosensible empregados na fabricación de discos ópticos. O primeiro tipo son os compoñentes Azo, formados por dobres enlaces entre moléculas de nitróxeno que están unidas a moléculas de compostos de carbono coñecidos como ‘ciclos aromáticos derivados do benceno’. Os Azo son compoñentes bastante estables ante a luz, polo que non teñen tendencia a alterar a súa estrutura. A súa cor é azul escuro.\nO segundo grupo son as Cianinas, que tamén son compostos orgánicos nitrogenados. Son menos estables ante a luz, polo que xeralmente úsallas mesturadas con produtos estabilizantes. Dan unha cor azul verdoso.\nO terceiro grupo compono as ftalocianinas, que son una rede de ciclos de moléculas de carbono que poden ter no seu centro un metal retido mediante enlaces iónicos. Teñen una gran estabilidade ante a luz, polo que son moi utilizadas paira aumentar a vida dos discos ópticos. A súa cor pode ser dourado, prateado ou verde luminoso dependendo do metal que haxa no seu centro.\nA función da tinguidura é moi similar á que teñen os sales de prata na fotografía analóxica: reaccionar ante a luz, neste caso ante un raio láser. A capa formada polo policarbonato e a tinguidura mide aproximadamente 1,2 milímetros. Nela se garda toda a información que contén o disco.\nRecubrimiento metálico: Trátase dunha capa de metal de grosor imperceptible que recubre a cara legible do disco. O metal empregado nesta capa é un dos factores que definen a calidade do disco. As marcas máis baratas adoitan empregar aluminio, mentres que os discos de gama media incorporan prata e os de gama alta ouro. Os mellores recubrimientos están feitos cunha aliaxe de ouro e prata. Do tipo de metal empregado depende a durabilidad do disco. Isto é o tempo durante o que o disco gardará e transmitirá correctamente a información que contén. A función do recubrimiento metálico é reflectir o raio láser do lector.\nIr á páxina seguinte: Como garda a información un disco óptico? »


Grandes Mestres no IV Aberto de Xadrez Concello de Carballo - Outros Deportes - Que pasa na costa\nGrandes Mestres no IV Aberto de Xadrez Concello de Carballo\nNa presentación estiveron o Concelleiro de Deportes, Marcos Trigo, Javier Teixeira, presidente de O Toque Xiria; o alcalde Evencio Ferrero; Óscar de Prado e Laureano Falla do Toque; e o Concelleiro de Turismo, Xosé Regueira.\nContinúa o circuito galego de xadrez percorrendo a bisbarra. En xullo estivo por Camariñas e e despois arrincaba o mes de agosto en Carnota. Para setembro tócalle facer parada en Bergantiños, no IV Aberto de Xadrez Clásico Concello de Carballo que se disputa do 1 ao 7 de setembro.\nA proba, valedeira, para ELO internacional e nacional, contará cuns 70 participantes, entre os que destacan Grandes Mestres como o mozo hindú Gukesh D, campión do mundo sub14 e terceiro Gran Mestre máis novo da historia (con 12 anos…). Ofrecerá unha exhibición de partidas simultáneas fronte a 20 opoñentes o sábado día 4 na Praza do Concello.\nPor primeira vez utilizarase o formato suízo a 9 roldas (unha diaria), un sistema ata o de agora inédito en Carballo, reservado a torneos en cidades coma Pontevedra, Ourense e Ferrol e a localidades con gran tradición en torneos de xadrez coma Mondariz, Sanxenxo ou Cambados.\nCon este torneo, o club O Toque Xiria Carballo aspira a consolidarse como un referente do xadrez galego tanto en organización de eventos coma dende o punto de vista deportivo, celebrando o ascenso do club á máxima división galega de xadrez en 2020 e na que competirá en 2021 e 2022.\n71 xogadores disputaron o Torneo de Xadrez de Carnota.


Xustiza para o galego, xustiza poética - Susana Méndez - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nAs reaccións á sentenza que o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza ven de emitir, anulando unha parte central do Decreto chamado “do plurilingüismo”, non se fixeron agardar, nin por unha banda, nin pola outra. Unha sentenza que non fai senón dar a razón a quen defendemos, sinxelamente, a normalidade para a nosa lingua, a normalidade de poder empregala onde for sen resultarmos [email protected], a normalidade de que as crianzas galegas poidan coñecela e falala sen que se lles impida, dun xeito ilexítimo e sibilino, o acceso á súa aprendizaxe, ou, mellor dito, o acceso á súa adquisición como lingua propia que é.\nTamén eu vou reaccionar. Non sei se resulta de xustiza poética o ditame do TSX, mais dáme que a algún galegófobo conselleiro (ou debería dicir ex-conselleiro?), e mesmo a algún presidente en funcións non lle había sentar moi ben a tal resolución. Porque, teñámolo claro, este decretazo contra o galego non foi froito da casualidade, nin do interese desmedido do PP por fomentar outras linguas, nomeadamente o inglés, nin dunha lexislación previa que estivera a resultar conflitiva. Se esta norma imposta contra a opinión da grande maioría social e de practicamente toda a comunidade educativa deste país chegou a ver a luz da vixencia legal foi porque axudaba a cumprir un obxectivo que estaba (e está) na mente de Anxo Lorenzo, de Jesús Vázquez Abad, de Alberto Núñez Feijóo, na mente colectiva dun goberno antigalego como nunca outro houbo. E ese obxectivo, teñámolo claro tamén, era aniquilar, eliminar a presenza do galego na escola, pois ben se coñece que é na primeira infancia cando se asentan as bases sobre as que se cimentará o futuro, e é na escola onde esa infancia recolle, “absorbe”, coñecementos mais tamén conciencia e hábitos de comunicación. Se o fin último do goberno do PP é extirpar canto de galego hai en Galiza (españolizar, que diría o señor Wert) tiñan que empezar polo lugar onde se forman e educan @s [email protected] habitantes desta terra. E así o fixeron.\ngalego xustiza potica


As prestacións son xa a fonte principal de ingresos no 42% dos fogares galegos\n'Fóra pobreza e explotación, non fundades a nosa nación'\nX.M.P. 11:52 do 12 de decembro de 2013\nSon a Galiza que ou non sae nos telexornais ou sae en forma de simple cifra aséptica e impersoal. Mais tamén os números saben falar, e así o fan o 4, o 7, o 3, e tamén o 1. Son o 447.313. É o número de fogares que na Galiza tiña nas prestacións sociais (desemprego, pensións,...) a súa principal fonte de ingresos. O 42% das familias galegas.\nOs fogares onde o salario era a principal fonte de ingresos pasou do 62% a menos do 56% en menos de catro anos\nOs datos oficiais indican que entre 2007 e 2011 houbo unha verdadeira guerra económica que deixou como vítimas as familias galegas. O Instituto Galego de Estatística (IGE) na súa serie histórica da 'Enquisa das condicións de vida das familias' cifra en 371.602 os fogares que a inicios de 2008, nos comezos da crise, estaban nesa situación. Eran, daquela, o 37,05% das familias do país. Unha porcentaxe que a finais de 2011 era do 42 por cento.\nNeses catro anos as prestacións sociais convertéronse na trabe principal dos fogares de 78.000 fogares máis, até os mencionados 447.313.\nIngresos por traballo e rendas\nEn paralelo, e como vasos comunicantes, houbo unha forte queda dos ingresos por traballo como fonte principal nas familias galegas. A principios de 2008 case o 62% dos fogares do noso país tiñan nos salarios e soldos os ingresos máis importantes. Catro anos despois esa cifra non chega o 56 por cento (é do 55,8%).\nNas estatíticas do IGE tamén se fala daquelas familias que teñen a principalfonte en ingresos 'doutro tipo'. Son, por exemplo, as rendas. Aquí están o 1,9% dos fogares de Galiza, uns 20.000.\ngalegos economía xa no son prestacións


A calidade das augas das praias Poio conseguen os mellores resultados do último lustro - Pontevedra Viva\nOito areais de Poio forman parte da rede Praias sen Fume do Sergas\nVenres 11 de Xuño, 2021 ás 14:45 do Venres 11 de Xuño, 2021\nAs praias de Poio inician a temporada estival nuns niveis máximos de excelencia no que á calidade das augas se refire. Así consta nun informe técnico do que dispón a Concellería de Medio Ambiente que constata que se obtivo a máxima puntuación en 14 dos 15 areais existentes no municipio que están habilitados para o baño.\nEste documento elabórase tendo en conta as análises realizadas unha vez finalizado o exercicio anterior. No mesmo, os exames realizados polos especialistas constatan un aumento de mellora da calidade da auga na praia de Raxó, que vén de acadar, por primeira vez desde hai máis de cinco anos, o nivel de excelente.\nCómpre lembrar que estas análises distinguen catro niveis diferentes: excelente, boa, suficiente e non apta para o baño. Lembra o concelleiro Xose Lois Martínez que no 2016 as probas realizadas determinaron que, de xeito temporal, o areal de Raxó non fose recomendable para o baño. “Desde entón, as actuacións impulsadas polo Concello serviron para que a evolución da calidade da auga nesta praia, unha das máis coñecidas do municipio, fose moi positiva”, sinala o titular de Medio Ambiente.\nOutra praia que tamén experimenta unha mellora no que á calidade do baño se refire é a do Laño, na parroquia de Samieira. Así, por primeira vez desde hai varios anos, a auga pasa ser definida como boa. “En tempadas anteriores, O Laño era apta para o baño, pero agora conseguimos dar un paso máis alá”, celebra Martínez, que incide en que os resultados son “os mellores do último lustro”.\nAs praias con nivel de excelente na calidade da súas augas son Xiorto, Raxó, Sinás, Fontemaior, O Laño, Covelo, Area da Barca, Ouriceira, Chancelas, Chancelas Pequena, A Canteira, O Padrón, Campelo, Lourido e Cabeceira. Esta última lucirá un ano máis a bandeira azul outorgada pola Asociación da Educación Ambiental e do Consumidor (Adeac).\nTanto Cabeceira como Xiorto disporán de socorristas. Actualmente o Concello ultima o proceso de contratación dos seis profesionais que, durante tres meses, velarán pola seguridade dos e das bañistas destes areais.\nPor outra banda,o Concello de Poio participa por cuarto verán consecutivo no programa Praias sen Fume impulsado polo Servizo Galego de Saúde, co obxectivo de promover unha vida sen tabaco. Nesta ocasión, son oito os areais incluídos nesta iniciativa: Xiorto, O Laño, Cabeceira, Covelo, Lourido, Raxó, Area da Barca e Sinás.


Binance Coin (BNB): o token nativo do maior intercambio criptográfico do mundo: Cazoo\nBinance Coin (BNB): o token nativo do maior intercambio de criptografía do mundo\ncasa » casa » Binance Coin (BNB): o token nativo do maior intercambio de criptografía do mundo\nTag: BEP, Binance, moeda de binancia, Binance DEX, Proposta de Binance Evolution, Binance Launchpad, cadea bloque, BNB, BNB Coin Burn, DEX, Launchpad, Fiat de Stablecoin\nTempo de lectura: 10 minutos\nBinance está liderando o camiño en moitas frontes. Ademais da súa expansión no mercado, tamén expandiron o desenvolvemento do protocolo coa introdución da súa moeda Binance, BNB Binance Coin, no agora tecnoloxicamente afastado 2017.\nQue é Binance Coin?\nBinance Coin (BNB) son moitas cousas. Un token de utilidade que se usa para intercambiar criptoconcias, un protocolo de desenvolvemento para crear dApps e emitir tokens, unha moeda de "recompensa" que incentiva tanto a HODL (mantendo a criptografía sen vendela) nin incluso vendéndoa. A adopción en BNB está crecendo ao mesmo ritmo que a propia Bolsa.\n¿Hai algunha posibilidade de que este crecemento diminúa e BNB se converta nunha ficha con pouco uso? Neste artigo de revisión de moedas de Binance intentarei educalo sobre iso. Tamén veremos o potencial de prezos e perspectivas de crecemento a longo prazo de BNB.\nQue é Binance?\nQue é Binance Coin (BNB)?\nA cadea de bloques Binance\nComo funciona BNB?\nHistorial de prezos de BNB\nNegociación e conservación (conservación) de BNB\nDesenvolvemento da cadea Binance\nPlans futuros para a moeda Binance\nAntes de que poidamos facernos unha idea de que é a moeda Binance, botemos unha ollada rápida á Bolsa desde a que foi emitida. Binance é actualmente o maior intercambio de criptomonedas do planeta, cun volume de negociación de case 1 millóns de dólares cada día. Se pensamos que naceu só a mediados de 2017 .. o 14 de xullo de 2017 para ser precisos. Rexístrate en Binance de balde e podes facelo desde esta ligazón para conseguir o Descuento 20% en comisións, para sempre.\nAs moedas Binance (Binance Coin) son fichas empregadas na plataforma Binance, polo que, aínda que se negocian no mercado e o seu valor varía, son tradicionalmente o que se podería pensar como calquera moeda, como o Euro ou Bitcoin. O seu uso é moi flexible, non é casual que o seu prezo siga aumentando.\nFonte: Blog de Binance\nBinance Coin é unha das moitas o Altcom, e cando se creou baseouse no estándar ERC-20, usando o Rede Ethereum e a súa cadea de bloques. Cómpre lembralo, porque significa que a moeda tamén segue as regras establecidas pola comunidade para regular a cadea de bloques Ethereum. Máis importante, con todo, permite que Binance Coin poida beneficiarse do estabilidade e seguridade que a cadea de bloques e a rede Ethereum crearon co paso do tempo. Non terás que preocuparte de que as túas moedas sexan roubadas nalgún ataque porque están protexidas e construídas en Ethereum.\nTodo cambiou en abril de 2019, cando Binance moveu a BNB ao seu rede principal. Nese momento, tamén queimaron 5 millóns de fichas BNC ERC-20 e asignaron unha cantidade correspondente de fichas BNB nativas BEP-2 ás súas carteiras.\nDaquela Binance animou aos seus usuarios a converter os seus tokens BNB ERC-20 en tokens nativos BEP-2, pero polo de agora Binance aínda admite tokens ERC-20 e os usuarios aínda poden convertelos en tokens BEP- 2, aínda que non é xa é posible retirar fichas ERC-20.\nBlockchain de Binance tamén é moi flexible: crea novos tokens para dixitalizar os activos existentes, enviar, recibir, acuñar ou gravar, conxelar ou desbloquear tokens.\nTamén podes ver o mercado DEX para confirmar o prezo e a actividade de mercado de certos activos, explorar o historial de transaccións e os bloques na cadea de bloques, a través de Binance Chain Explorer.\nSen mencionar que tamén pode extraer outros datos de Binance Chain a través de API de nodo completo, desenvolver ferramentas e aplicacións para axudar aos usuarios a usar Binance Chain e Binance DEX e, por suposto, enviar e recibir tokens BNB.\nA cadea Binance usa unha versión modificada do consenso Tendermint BFT. Tendermint creouse para o seu uso no Rede cosmos e usa unha arquitectura modular para alcanzar varios obxectivos, incluíndo a subministración de redes e niveis de consenso dunha cadea de bloques, coma se fose unha plataforma onde se poden construír diferentes aplicacións descentralizadas.\nOs principais obxectivos para o deseño da cadea Binance son:\nSen custodia de fondos: os comerciantes conservan o control das súas claves privadas e dos seus fondos.\nAlto rendemento: baixa latencia, alto rendemento (o ancho de banda medido real) para unha gran base de usuarios e negociación de alta liquidez. Apunta a tempos de 1 segundo por bloque, con 1 confirmación de finalidade (a garantía de que non se alterarán as transaccións).\nBaixo coste: tanto en comisións como no custo da liquidez.\nExperiencia de usuario sinxela: tan amigable como Binance.com.\nComercio Xusto: minimiza a execución frontal tanto como sexa posible.\nEvolutivo: capaz de desenvolver unha mellora continua das tecnoloxías, arquitecturas e ideas.\nNon está mal preguntar para que serve Binance Coin, xa que non é unha moeda. Como token usado na plataforma Binance, ten un propósito moi valioso. Lembre que Binance cobra unha comisión de negociación por cada transacción que realice.\nQue tal deixar de pagar as taxas de transacción? Coa Binance Coin podes, xa que para iso se usa, para pagar comisións na bolsa Binance.\nEn vez de pagar unha taxa de $ 1 por cada $ 1.000 que intercambie (que realmente pode sumarse e converterse nunha suma nada desprezable para os comerciantes activos), pode simplemente usar moedas Binance para cubrir as taxas. Isto fai que as moedas de Binance sexan extremadamente útiles e valiosas para os comerciantes da bolsa de Binance.\nAquí está exactamente como funciona: Binance reducirá as taxas de negociación para aqueles que desexen usar a moeda de Binance durante a negociación durante os primeiros cinco anos. E hai un sistema de comisións escala deslizante, polo que no primeiro ano pode obter un desconto do 50% nas súas comisións usando Binance Coin.\nDesconto nas taxas de negociación para os titulares de BNB. Fonte: Binance\nO desconto redúcese á metade cada ano, polo que no segundo ano o desconto é do 25%, no terceiro ano é do 12,5%, no cuarto ano é do 6,75% e no quinto e último ano elimínase o desconto.\nEste desconto calcúlase e dedúcese automaticamente se ten moedas Binance na carteira de cambio. Se non queres usar as túas moedas Binance para cubrir as taxas, tamén podes desactivar facilmente esta función.\nPero ... pero se o desconto segue diminuíndo, a ficha non terá valor ao final?\nA medida que máis e máis xente está atraída polo intercambio Binance, aportarán cada vez máis valor á moeda, pero os fundadores de Binance tamén atoparon outra solución para evitar que o valor do token diminúa.\nCada trimestre toman o 20% dos seus beneficios das comisións e úsano para mercar moedas e "queimalos" ou destruílos.\nEsta queimadura xa se produciu 14 veces, coa última queimada o 19 de xaneiro de 2021 e foi a máis alta rexistrada, onde se destruíron 3,6 millóns de tokens BNB. O segundo maior foi o 15 de abril de 2018, cando Binance queimou 2.220.314 BNB.\nAo sacar moedas da circulación, Binance fai que as moedas sobrantes sexan moito máis valiosas. Isto seguirá ocorrendo ata que se destrúa a metade do subministro de moedas, ou 100 millóns de BNB.\nAo analizar o gráfico BNB verás que o prezo da moeda aumenta cada vez que se produce unha queimada (a excepción da primeira vez, porque non se sabía que chegaría).\nBinance celebra a oitava queimada. Fonte: Blog de Binance\nO Launchpad é outra proposta interesante lanzada por Binance non hai moito. Esta é unha plataforma de emisión de tokens que é a alternativa de Binance ao Etheruem ICO. Permitirá a novos proxectos emitir os seus tokens directamente no Launchpad.\nIsto tamén é moi importante para Binance Coin (BNB) xa que se usará como token nativo no número. Así como os ICO aumentaron a ETH nas vendas apoiadas en Ethereum, BNB cambiarase polo token emitido polo proxecto de captación de fondos.\nEsta técnica xa se usou con bastante eficacia co BitTorrent Token (BTT). A demanda foi tan forte que a venda completa completouse en menos de 20 minutos. Tamén houbo un recente aumento do prezo do BNB cando se soubo que outro proxecto empregaría Launchpad para emitir os seus tokens: o proxecto Fetch.ai. Esta é unha confirmación adicional de que a actividade en torno ao Launchpad pode aumentar a demanda da moeda BNB: como cada vez son máis os usuarios que queren botar man de BNB para investir en Fetch.ai, seguiron comprando BNB para facelo.\nAínda que Binance é un gran intercambio centralizado, aceptaron e cumpriron a petición dos comerciantes dun intercambio descentralizado. Neste sentido, lanzaron os seus Binance DEX.\nSe aínda non o sabes, un intercambio descentralizado (DEX) é un intercambio de criptocurrency que permite a negociación entre pares entre participantes. Non é necesario enviar cripto-moedas a unha carteira nun intercambio e realizar pedidos.\nVantaxes de usar Binance DEX. Fonte: Binance.org\nBinance DEX é a resposta de Binance a esta pregunta.\nFoi construído encima da cadea Binance e o activo nativo que impulsa o intercambio é obviamente o seu token BNB. Algunhas das outras características de Binance DEX inclúen a capacidade de:\nemite novas fichas\nenviar fichas a outros usuarios directamente no DEX\nqueima fichas segundo sexa necesario\nconxelar algunhas fichas e desconxelalas despois\npropoñer novos pares comerciais\nCOMPRAR BNB EN DEX BINANCE\nA partir de hoxe, marzo de 2021, BNB é a terceira moeda criptográfica maior por capitalización de mercado cunha capitalización de mercado de 41,53 millóns de dólares. O mínimo histórico de 0,096109 dólares da moeda produciuse non moito despois do seu lanzamento o 1 de agosto de 2017. O máximo histórico foi moito máis recente, con BNB que acadou os 333 dólares o 20 de febreiro. Non está mal para os que creron no diñeiro.\nRendemento do prezo de BNB. Contar: coinmarketcap\nTamén é importante ter en conta que a dinámica dos prezos de BNB é bastante diferente de moitos outros o Altcom con capitalizacións de mercado similares. Primeiro de todo hai que considerar que a queima continua de diñeiro (queima, destrución) está a diminuír a oferta (no sentido de dispoñibilidade) de BNB no mercado. E así o aumento da demanda ..\nEstes dous factores son o motivo polo cal BNB foi menos volátil ao longo dos anos que outras moedas. Ademais, sempre interesou a Binance ter unha moeda nativa relativamente estable para usar como par de negociación. Dito isto, lanzaron recentemente as súas propias versións de stablecoins fiat - falemos das estabilidades de Binance USD e Binance GBP.\nVímolo en coinmarketcap: o volume e a liquidez da moeda Binance (BNB) son bastante elevados. Do mesmo xeito, a maior parte deste volume ten lugar en Binance a través dos pares Tether (USDT) e Bitcoin. Non obstante, BNB tamén aparece noutras bolsas que proporcionan máis liquidez e mellores prezos, como P2PB2B, Coinsbit, MXC, etc.\nOs BNB almacénanse nunha carteira (unha carteira) como calquera outra moeda criptográfica. Anteriormente podían almacenarse en calquera carteira compatible con ERC-20, pero desde o cambio de abril de 2019 a tokens mainnet e BEP-2, é necesaria unha carteira compatible con BEP-2.\nAfortunadamente, hai moitas carteiras que admiten BNB. Se desexa a máxima seguridade, pode escoller unha carteira de hardware como Ledger ou Trezor. Se prefires unha carteira móbil, podes usar Coinomi, BRD, Trust Wallet ou Atomic Wallet. Jaxx Liberty tamén admite BNB, como tamén un puñado de carteiras.\nMERCAR MONEDA BINANCIA (BNB)\nDado que Binance Chain é un proxecto de código aberto, podemos mirar directamente nos seus repositorios de código para ter unha boa idea dos protocolos e desenvolvementos que están tendo lugar.\nAs confirmacións de código (os rexistros de actualización de código) son un gran barómetro para determinar exactamente canto traballo a nivel de protocolo se está a facer. Estes son os compromisos activos en Binance Chain en GitHub nos últimos 3 anos.\nCode Commit binance-chain / docs-site. Fonte GitHub\nParece un ecosistema bastante activo.\nOutra cousa importante que hai que ter en conta é o activo que está a reposición de Proposta de evolución Binance (BEP) que se mostra a continuación.\nI BEP son o equivalente de Binance Chain ás Propostas de mellora de Bitcoin e son algunhas das cousas que á comunidade lle gustaría ver implementadas.\nHai unha infinidade de BEP no horizonte que esperar. Por suposto, o ecosistema BNB máis amplo tamén ten unha folla de ruta bastante robusta de iniciativas. Vexamos algúns deles.\nBinance Coin era pouco máis que un símbolo estritamente usado para pagar as taxas de negociación cando entrou en vigor, aínda que algúns argumentan que a especulación sobre os mercados abertos da moeda convérteo nunha moeda dixital por si mesma.\nNon obstante, non sempre será así, xa que o equipo de Binance planea ampliar moito o alcance de uso da moeda BNB. Tamén nos gusta moito tendo en conta que a medida que o prezo de BNB segue a aumentar e porque a crecente base de usuarios de Binance quere usar a moeda para aforrar en taxas de negociación.\nA moeda Binance xa se pode usar para investir en ICO aloxados na plataforma Binance Launchpad, que ofrece aos titulares de BNB un xeito de obter un retorno das súas moedas. Estes ICO incluíron Bread, BitTorrent, Elrond, WINk, Kava e outros proxectos de cadea de bloques. Os investimentos BNB de Binance Launchpad tiveron bastante éxito ata o de agora, o que lle dá ao token BNB unha vantaxe adicional.\nProxectos que utilizan Binance Coin\nSegundo esta lóxica, a medida que os mercados cada vez máis descentralizados aceptan negociar novas moedas, probablemente verá un aumento na demanda de BNB para alimentalas.\nNeste momento outros usos para BNB para pagar gastos de viaxe con comerciantes seleccionados en Australia, pagar a factura da tarxeta de crédito Crypto.com, mercar agasallos virtuais na plataforma Mithril, pagar calquera cousa das tendas que usan. O sistema XPOS PundiX e moitos outros usos. Certo, a maioría destes están ligados a plataformas individuais, pero a medida que aumenta o uso, o ecosistema BNB tamén seguirá crecendo.\nA medida que Binance segue crecendo e engadindo novas funcións, é case seguro que o número de cousas que se poden facer coas moedas de Binance aumentará.\nNon hai que esquecer que xa é posible negociar con BNB como especulador, intentando entrar a un prezo baixo e despois vender o token a un prezo máis alto, como xa están facendo moitos. Calquera que comezou hai un tempo seguramente viu moitos cartos. Ten moito coidado de entrar agora que a peza é tan alta.\nNon se pode negar que o destino da moeda Binance está intimamente relacionado co rendemento de Binance na súa forma de cambio. Aínda que Binance elimina gradualmente o desconto na taxa de negociación mediante o uso da moeda Binance, tamén está a atopar outras formas de facer a moeda aínda máis valiosa.\nComo queimar, queimar, destruír o subministro de moedas e crear un intercambio descentralizado que use a moeda Binance como moeda nativa. Os usos futuros dos BNB farano cada vez máis útil e impulsarán a demanda da moeda.\nPor suposto, o potencial de aumento de valor da moeda Binance depende do éxito de Binance como Exchange. Binance non está a acadar o éxito, está a consolidalo.\nArtigo anteriorComo se fai o comercio de marxes (con LEVA) en Binance?\nSeguinte artigoDesconto nas taxas de Binance\nCal é a mellor aplicación para mercar cripto-moedas?\n.... COMEZA PRONTO....\nÁrbores de Merkle Puntuación global Binance Binance en África Referencia de Binance ID de referencia de Binance Cadea intelixente Binance bitcoin cadea bloque Boca Juniors Código de referencia de Binance Goteos defi DEX et ethereum Máquina Virtual Ethereum (EVM) perda impermanente Launchpad Metamask Minería de Bitcoin NFT nuncio Fichas non funxibles Cambio de panquecas perda impermanente Piscina de liquidez Proba de traballo Rareza Código de Referencia Rede de cadea intelixente Binance Rede Ethereum sistemas centralizados sistemas descentralizados Contratos intelixentes Sorare Tarxetas de recompensa Sorare tarxetas raras Sorare Super Rare Cards Tarxetas únicas de Sorare Stablecoin uniswap Vitalik Buterin Bolsa Rendemento


Os tempos do clima\nHai anos sorprendeume ler -por obvio- o primeiro punto do informe do panel de expertos da ONU sobre cambio climático: dicía que o quecemento do planeta é debido á actividade humana nun grao «extremadamente probable». Pero co tempo entendín que era necesario dicilo, e lembrar de paso que, para que un panel tan numeroso dunha institución tan grande acadase consenso na redacción dese punto, tivo que haber unha contundente evidencia experimental.\nDígoo porque as posturas negacionistas seguen aí, de forma velada. Escúdanse no feito de que a Terra estivo e estará sempre sometida a cambios climáticos, ou que o nivel do mar ten oscilado centos de metros, o cal é certo. Estes novos negacionistas non negan que haxa cambio climático, senón que negan que sexa de orixe humana (o cal vai en contra da evidencia científica), ou ben din que «non é tan grave». Pero esquecen que o grave non é o cambio en si, senón a velocidade á que este se produce. Para a escala de tempo do clima, a subida de 1 grao na temperatura do planeta en só decenas de anos é case un cataclismo. Ademais, a física indica que o que para algúns son pequenos cambios pode ter consecuencias desproporcionadas (por non falar do que sería a subida de 1-2 metros do nivel do mar nun século). Por certo, acaba de comprobarse que as predicións feitas hai 50 anos polos primeiros modelos físicos do clima (simples e con ordenadores pouco potentes) acertaron bastante ben. Se isto foi así, imaxínense o nivel que teñen as predicións feitas na actualidade, con ordenadores moito máis capaces.


Bosnia, unha nación multicultural - De viaxe\n25, 26 E 27 DE XULLO DE 2019\nA historia de Bosnia e Hercegovina sempre estivo e estará ligada á dos seus veciños balcánicos cos que comparte a orixe eslava. Pero Bosnia adquire unha identidade propia a partir do século X, cando se constitúe como un reino independente baixo á influencia do reino de Hungría. As fronteiras deste reino medieval de Bosnia eran semellantes ás fronteiras do estado actual.\nNecrópolis medieval de Radimlja\nA partir do século XV é conquistada polo Imperio Otomano - que chegará a estenderse desde o Golfo Pérsico ata as portas de Viena - e durante o seu longo declive posterior conservará Bosnia prácticamente ata a súa desintegración. Nos catro séculos que os otomanos gobernaron en Bosnia introduciron a relixión e a cultura musulmana, transformaron a economía e a sociedade, fundaron cidades e levantaron edificios e infraestructuras que en moitos casos se mantiveron ata a guerra dos 90. Como esta culturización se fixo de forma relativamente tolerante, Bosnia convertiuse nun espazo multiétnico onde os musulmáns conviviron con cristiáns (católicos e ortodoxos) e xudeus.\nTekke de Blagaj, mosteiro musulmán fundado no século XVII\nDurante o século XIX as tensións sociais e nacionais debilitan enormemente o poder dos otomanos en Bosnia, o que é aproveitado polo Imperio Austro-húngaro para estender o dominio que xa exercía sobre as veciñas Croacia e Eslovenia. Cos austro-húngaros chega a revolución industrial e a modernidade, relaxando en parte estas tensións sociais pero que non apaciguarán as demandas de Serbia para incorporar Bosnia a unha gran nación eslava.\nE chegamos ao terrible século XX - relatarémolo no próximo post - que comeza aquí en 1914 co asasinato do herdeiro do Imperio Austro-húngaro en Saraxevo a mans dun comando serbio, dando inicio á I Guerra Mundial, e remata en 1995 co acordo de paz de Dayton, do que nace o actual estado de Bosnia e Hercegovina.\nEntramos no país desde Croacia por estrada, pasando ese trámite case esquecido de facer cola e ensinar os pasaportes.\nDetivémonos na pequena vila de Jajce, antiga capital do reino medieval de Bosnia, que ten unha bonita fortaleza na cima e unha gran fervenza no perímetro urbano.\nA crónica da última guerra en Jajce é un dos exemplos de como sucederon os enfrontamentos en todo o pais: en 1992 os serbo-bosnios (de relixión cristiana ortodoxa) asediaron a cidade e bombardearona con artillería, obrigando aos 40000 habitantes bosnio-croatas (católicos) e bosníacos (musulmáns) a fuxir baixo as bombas. Os atacantes posteriormente destruiron case todas mezquitas e igrexas católicas e ocuparon a cidade ata 1995, cando o exército bosnio-croata recuperou o poder. Unha turba de bosnio-croatas impediu o regreso dos musulmáns durante semanas, ata que as presións internacionais tiveron efecto.\nConducindo cara Mostar paramos en Jablanica, para ver a curiosa estampa dunha ponte ferroviaria destruida na II Guerra Mundial durante a ofensiva do Rio Neretva.\nE tamén nos achegamos aos muiños do río Pliva, que tiñan un funcionamento semellante aos muiños que se poden ver na nosa terra, aínda que estes están construídos totalmente en madeira.\nA diferencia de Jajce, Mostar adquire relevancia coa chegada dos otomanos, que constrúen a famosa ponte en 1566. Durante a II Guerra Mundial tivo lugar unha gran deportación e posterior xenocidio de poboación xudea e serbia por parte dos ustachis, un rexime fascista de croatas aliados cos nazis.\nNa recente guerra a historia cambia: tras a victoria croata sobre os serbios a cidade queda moi danada, con todas as pontes da cidade demolidas excepto a otomana. Posteriormente os croatas asedian con artillería aos bosnios durante meses, e destruirán a ponte como parte da súa estratexia. A guerra en Mostar custoulle a vida a unhas 2000 persoas.\nA maioría das infraestruturas e construcións do pais foron reparadas e case non quedan á vista as feridas da guerra. Os monumentos como a ponte de Mostar ou moitas das mezquitas e igrexas foron reconstruídos na medida do posible, pero perdeuse moito do patrimonio cultural do país, sendo evidente que isto foi unha estratexia intencionada de serbios e croatas para borrar a historia e cultura que non veían como propia. Hoxe a cidade antiga está en mans do turismo de souvenirs e terrazas, e a vella ponte está sempre abarrotada.\nUn edifício danado durante a guerra que aínda non foi reparado\nTanto en Mostar como nos arredores puidemos visitar diferentes enclaves. Na cidade entramos nunha mezquita e subimos ao seu minarete, xa que a rama do Islam que seguen en Bosnia non impede que os infieis entren nos seus templos. Tamén vimos unha antiga casa dunha poderosa familia otomana, moi ben conservada.\nETIQUETAS: Balcáns Bosnia\n25, 26 E 27 DE XULLO DE 2019 A historia de Bosnia e Hercegovina sempre estivo e estará ligada á dos seus veciños balcánicos cos...


Proposta de contratación no proceso para cubrir dous postos de xardinería con contrato temporal. Bases PEL.\nResultado proceso xardins PEL20.pdf598.57 KB\nLista definitiva xardíns PEL20.pdf533.73 KB\nBases xardins PEL 20 asdas.pdf138.96 KB\ninstancia xardíns.pdf20.16 KB\nLista provisional taboleiro xardins pel20.pdf604.56 KB\nReunido o tribunal para a contratación laboral-temporal de dúas persoas como xardineiras para o Concello de Teo, dacordo coa subvención concedida ao efecto pola Deputación da Coruña, e realizadas as valoracións dos méritos presentados, publícase o resultado da baremación.\nConsulta aquí o resultado da baremación e a proposta de contratación de dúas xardineiras\nNo caso de renuncia á contratación pola súa parte, ou no caso de que non poida acreditar os requisitos necesarios, a proposta de contratación será a favor da seguinte aspirante con maior puntuación e así sucesivamente.\nPublicado en teo.gal o 16 de xullo de 2020.\nPublícase a lista definitiva de persoas admitidas e excluídas no proceso selectivo par aocupar dous postos de xardineiros/as (PEL Concellos) para o Concello de Teo.\nRevisadas as solicitudes de participación nos procesos selectivos, así como a documentación presentada polos aspirantes no prazo establecido coa publicación da lista provisional de persoas admitidas e excluídas neste proceso, publícase a relación definitiva de aspirantes admitidos/as e excluídos/as.\nConsulta aquí a listaxe completa\nConvócase ao tribunal para o xoves 16 de xullo ás 10:30 horas co obxecto de proceder á baremación dos méritos achegados polas persoas aspirantes.\nPublicado en teo.gal o 13 de xullo de 2020.\nPublícase a lista provisional de persoas admitidas e excluídas no proceso selectivo para ocupar dous postos de xardinería para o Concello de Teo (PEL Concellos).\nConsulta aquí a listaxe provisional de admitidos/as e excluídos/as no proceso.\nAs persoas aspirantes e excluídas, así como, no seu caso, as omitidas na relación de admitidas e excluídas, disporán dun prazo de tres (3) días, contados a partir do seguinte ao da publicación da resolución no taboleiro de anuncios do Concello para reclamacións ou subsanación de defectos. Os/as aspirantes que dentro do prazo sinalado non subsanasen a exclusión ou non alegasen a omisión, xustificando o seu dereito a seren incluídos na relación de admitidos/as, serán definitivamente excluídos/as do proceso selectivo.\nDe non presentarse reclamacións ou subsanación dentro deste prazo, a lista provisional de persoas admitidas e excluídas elevarase a definitiva.\nPublicado en teo.gal o 7 de xullo de 2020.\nPublícanse as bases que rexerán a convocatoria para a provisión, polo sistema de concurso, de dúas persoas para ocupar os postos de xardineiros/as (grupo 8) para o Concello de Teo.\nConsulta aquí as bases completas da convocatoria\nObxecto da Convocatoria. O obxecto da presente convocatoria é a contratación laboral temporal, mediante o sistema de concurso, de dúas persoas para levar a cabo os traballos de xardinería contemplados no proxecto “Cuadrilla de servizos básicos. Obras, parques e xardíns”, traballos que figuran descritos na memoria que acompaña á solicitude de subvención presentada ó abeiro da Resolución da Deputación da Coruña pola que se aproban as bases do Programa de integración laboral mediante a execución de obras e servizos mínimos municipais dos concellos da provincia de menos de 20.000 habitantes, anualidade 2020 (BOP nº 29, de 12/02/2020).\nA contratación farase a tempo completo, terá unha duración de cinco meses e está subvencionada pola Deputación da Coruña, que concedeu unha axuda ao Concello de Teo para financiar parte dos custos da contratación.\nAs persoas seleccionadas incorporaranse no departamento de servizos básicos municipais.\nA modalidade contractual será a dun contrato temporal de traballos de interese social/fomento do emprego agrario.\nPrazo de presentación de instancias:\nAs e os aspirantes interesados no posto de traballo terán que presentar unha instancia (Anexo II), dirixida ao Sr. alcalde, dentro do prazo de dez días naturais (a contar dende o seguinte ao da publicación do anuncio de convocatoria na web www.teo.gal), no Rexistro Xeral do Concello de Teo, en horario de atención ao público de 9:00 a 14:00 horas ou por calquera das formas previstas no artigo 16.4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das Administracións Públicas. Neste caso, os/as aspirantes deberán comunicarlle ao Concello a remisión da solicitude mediante fax (981809401) ou mail (alcaldia@teo.gal), durante o mesmo prazo que o de presentación de instancias.\nNeste proceso o prazo de presentación de instancias irá do 18 ao 29 de xuño (ambos incluídos). Os dez días rematan o sábado 27 pero ao coincidir en fin de semana amplíase ata o luns 29.\nNa instancia farase constar que reúnen todos e cada un dos requisitos esixidos nestas bases e a acompañará da seguinte documentación:\nDocumento de identidade (DNI, NIE, Pasaporte).\nDocumentación esixida na base segunda.\nDeclaración xurada, acreditativa de non padecer enfermidade ou discapacidade que impida exerce-la función propia a desenvolver (Anexo III).\nMéritos: En ningún caso serán valorados aqueles méritos que non fosen alegados no momento de finalizar o prazo de presentación de instancias, nin aqueles documentos que non conteñan os datos que segundo as presentes bases sexan necesarios para valorar os méritos a que se refiren.\nPara consultar os requisitos que deben ter os/as aspirantes e o resto das bases completas preme aquí\nDescarga aquí a instancia para participar no proceso selectivo\nPublicado en teo.gal o 17 de xuño de 2020.


Os virus que están a exintiguir poboacións enteiras de anfibios xa están ás portas das turbeiras do Val Miñor.\nEstás en Canais Ciencia e tecnoloxía Ciencia Os virus que están a exintiguir poboacións enteiras de anfibios xa están ás portas das turbeiras do Val Miñor.\nSábado, 18 Outubro 2014 01:33 Redaccion @valminorinfo\nDous virus detectados no norte de España están a causar a morte masiva de varias especies de anfibios, algúns deles catalogados como ameazados e a piques da extinción.\nO problema detectado no ano 2005 no Parque Nacional de Picos de Europa acaba de ser localizado por un grupo de investigadores españois e británicos no Encoro de Pontillón de Castro, en Pontevedra, segundo da conta este venres o portal científico Materia.\nEstes patóxenos coñecidos como “ranavirus” causan a morte de milleiros de exemplares ao ano e chega a producir a extincións de poboacións enteiras nos ecosistemas afectados. A súa localización a menos de 50 quilómetros do Val Miñor esperta gran preocupación pois o patóxeno amosa estar en expansión.\nOs investigadores identifican aos culpables destas “mortes en masa” como dous "ranavirus" da mesma familia. Trátase de patóxenos emerxentes que infectan a peixes, réptiles e anfibios e que nestes últimos causan unha enfermidade letal, da que xa se fala como o “ébola dos anfibios”. Trala súa aparición nos Picos de Europa e recente detección no Encoro de Pontillón, a máis de 200 quilómetros de distancia, os especialistas creen que a explicación máis axeitada para a propagación do virus é a intervención humana. Estes ranavirus “sobreviven na auga , pero tamén son moi resistentes a ambientes secos e temperaturas altas, poden adherirse ás patas dun animal, ás botas dun montañeiro ou a unha piragua, sobrevivir semanas e así saltar de zona, incluso de país” explica Jaime Bosch, do Museo Nacional de Ciencias Naturales (MNCN) e membro do equipo que elaborou o informe.\nO Val Miñor: Os “fungos malditos” e agora o “ranavirus” unha ameaza para as turbeiras.\nA pesar da recente aparición do patóxeno en Galicia, a ameaza aos ecosistemas do Val Miñor non é noticia para os especialistas da zona. Dende hai anos unha serie de “fungos malditos” colonizaron varias turbeiras e pozas da bisbarra provocando morte e declive na poboación de anfibios locais. En especial o fungo Batrachochytrium dendrobatidis sobre o cal se están facendo grandes esforzos por estudar e combater en todo o continente europeo dende 2012.\nXilberte Manso (IEM), sinala que dende hai anos existe preocupación pola detección dos “ranavirus” en parques naturais e amplas zonas de América. A chegada era cuestión de tempo. Nese senso sinalou a importancia de tomar as maiores precaucións e facer un seguimento de verdadeiros paraísos naturais poboados de anfibios na bisbarra.\nO técnico ambiental, Afonso Rodríguez González, sinala as turbeiras da Chan do Cereixo en Gondomar, as de A Valga, así como as pozas estacionais localizadas nos cumes das serras da Groba e o Galiñeiro. Todas elas poboadas por diversas especies de anfibios algúns case únicos en Galicia como o sapo de esporóns, verdadeira xoia da fauna galega redescuberta recentemente na Groba.\nEngade outras especies ameazadas como a rabilonga e outras píntegas, o sapiño comadrón, a ra das veigas, o sapo corriqueiro, a ra estroza (catalogada como vulnerable), a patilonga e a verde común, todas especies da fauna galega presentes nestas zonas do val. Todas elas de gran importancia no ecosistema como consumidoras de lemas, insectos e outras pragas, á vez que alimento doutros depredadores como as serpes acuáticas (cobras de auga). Esta última aparentemente tamén afectada de xeito mortal polo patóxeno segundo o atopado no encoro pontevedrés.\nRodríguez González sinala que existe un declive anfibio a escala planetaria por mor de diversas causas, entre as que se atopa as intervencións irrespectuosas do home, os fungos e agora este patóxeno viral. Explica que os anfibios pola particularidade da súa pel carente de proteccións como pelo ou escamas os fai particularmente febles e desprotexidos. De feito son utilizados como bioindicadores, a súa presenza ou desaparición alerta aos investigadores sobre as condicións dun medioambiente determinado.\nContaxio: Un virus que salta entre especies\nO equipo anglo-español resalta a importancia de estudar estes virus capaces de saltar entre especies, unha capacidade que os asemella a outros patóxenos como o ébola ou o VIH. Sinalan que os ravirus tamén se transmiten por contacto entre animais infectados e causan fortes hemorraxias e danos en varios órganos internos, uns síntomas “similares aos do ébola”, di Bosch. Os ravirus solo afectan a animais de sangre fría e neste caso tamén hai portadores que non amosan síntomas: os peixes. De feito a reintrodución de troitas ou salmóns tamén supoñen un risco xa que basta que o virus estea na auga para poder contaxiar a anfibios”, apunta Bosch .\nA Xunta foi alertada.\nTanto as autoridades do Parque Nacional de Picos de Europa como da Xunta de Galicia están advertidas do problema, asegura o investigador do MNCN. No Parque Nacional incluso barallaron a posibilidade de valar os lagos onde hai brotes para evitar a diseminación do virus, aínda que até o de agora non se tomaron medidas concretas. Bosch recoñece que conter un virus como estes é “complexísimo” pero si sinala que hai unha mensaxe clara para a xente que visita estas zonas de montaña: “é importante non coller animais e levalos para soltalos noutro lugar”.\nOs espertos miñoranos tamén salientan a importancia da implicación das administracións públicas, que dende hai varios anos non teñen a conservación da natureza entre as prioridades políticas. Engaden que a captura de anfibios está especialmente prohibida en Galicia. Salientan que é preciso reaccionar con urxencia, especialmente na posta en marcha dos plans de conservación, rescate e censos aos que están obrigados por lei e que ultimamente están esquecidos ou demorados pola Xunta de Galicia.\n2014-11-04 - Entrevista a César Ayres, o científico galego que investiga o “ébola dos anfibios”


Entrevista de Lourdes Varela con Xaime Toxo: «Concibo a memoria como algo que está presente e vivo» | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Autores , Entrevistas , Narrativa coas etiquetas faro_da_cultura , faro_de_vigo , lourdes_varela , xaime_toxo\nEntrevista de Lourdes Varela con Xaime Toxo: «Concibo a memoria como algo que está presente e vivo»\nO suplemento Faro da Cultura, de Faro de Vigo, inclúe unha entrevista de Lourdes Varela con Xaime Toxo a raíz da publicación do seu libro As palabras que move o mar. Reproducímola integramente:\n«Concibo a memoria como algo que está presente e vivo»\nGañador de varios certames literarios, non foi ata este ano que XaimeToxo (Bueu, 1955) se decidiu a publicar un libro en solitario. O resultado é As palabras que move o mar (Xerais), un volume constituído porcatro relatos longos e xunguidos pordous fíos condutores: o mare mais a memoria.\n–En As palabras que move o mar, as lembranzas persoais mistúranse cunha paisaxe marítima. De que xeito interactúa o mar na súa escrita?\n–O mar é a primeira paisaxe deste libro. As vidas dos nenos que, coma mín, vivimos nas vilas mariñeiras, estaban loxicamente moi vencelladas ao mar. A miña foi unha infancia de praia, de pés mollados, de gamelas, de dornas, de chalanas… de maneira que, consciente e inconscientemente, resultou unha necesidade que omar estivese moi presente neste libro como o fio de unión dos relatos.\n–Tamén o mar como “motivo de inspiración”?\n–Nesa liña de que o mar deixa moitas pegadas na nosa vida, si, igual que tamén o son as casas mariñeiras, que conforman outra das paisaxes deste libro: unhas casas tocadas pola area das praias mentres nós iamos medrando, influenciados polo ventomareiro…\n–No libro está o mar e, parellamente, está tamén a memoria…\n–Si, a memoria é outro dos fios do libro, pero como un transcorrer do tempo, non como unha fixación ou como un tempo detido. Eu tentei extraer o emocional da memoria, e iso é algo presente. Quería que as pegadas que aparecen neste libro fosen esas que nos acompañan nesa viaxe que é a vida, de maneira que eu xogo coa memoria, si, pero cunha memoria presente e actual.O que aconteceu segue vivo no día a día dos protagonistas.\n–Coida que a literatura galega ten algunha débeda co mar? Quero dicir, non lle parece que se bota a faltar a “novela maior” do mar” dentro da historia das nosas letras?\n–Non; coido que non. Hai grandísimos escritores galegos relacionados co mar, dende Manuel- Antonio a Manuel Rivas, pasando por Ramón Cabanillas; ata o propio Castelao tocou o tema do mar. Penso que a relación mar/home está ben literaturalizada. Ao mellor, si quedaría un oco a hora de escribir unha obra do mar do alén; moitos galegos pasan a vidas en mareas eternas, de meses, en mares lonxanos, e quizais ese tema é o que está por tocar: unha novela das sagas dos mariñeiros de altura, das súas expedicións a África do Sur, os caladeiros de Irlanda, o Gran Sol… Iso si que aínda se bota a faltar na literatura galega.\n–Por que agardou tanto para publicar o seu primeiro libro en solitario?\n–Non teño unha resposta concreta para iso, o que si sei é que levo escribindo desde sempre. O que pasa é que, claro, hai que enfrontarse a unha vida, a un traballo, e escribir esixe dunha disciplina rigorosa. Polo que a min respecta, ata que non atopei que os relatos tiñan a feitura que eu lles procuraba,non quixen dálos ao prelo da publicación. Son circunstancias da vida, non penso que haxa outra explicación.\n–O caso é que as críticas que foi recibindo con este libro non puideron ser mellores. Vano animar, a curto ou medio prazo, a “atreverse” cunha novela?\n–Como xa dixen antes, eu teño un concepto da escrita que necesita de moito traballo, de moitísima dedicación, de pasar moitas horas en soidade, e iso require unhas circunstancias persoais e vitais que non sempre se atopan. Hai que conxugar o factor tempo, esixencia e calidade da escrita, e que iso se dea a un tempo, non é doado. Se me vou meter nunha novela? Non o sei,o que si sei é que sigo escribindo, e que vou seguir escribindo.\n–Vostede ten gañado varios certames literarios. Coida que tanta proliferación deles é necesaria para a literatura galega? Non pensa que aquí premiamos con exceso?\n–É que eu coido que non hai moitos premios literarios en Galicia. A literatura galega está comprometida cunha lingua en condicións difíciles e cun sistema literario en condicións complexas. Dende este punto de vista, xa que logo, os premios son un recoñecemento e dan un pulo e animan a que a xente nova mande o que escribe. E, ao mesmo tempo, estes certames actúan como unha peneira do que se está a facer. Dende a miña óptica, son moi necesarios e non podemos prescindir deles.\n–Súmase Vostede a un grupo, máis ou menos xeracional, que forman varios narradores, poetas e xornalistas de Bueu. Aos que non somos de alí, chámanos poderosamente a atención esta especie de “República da Letras”. Que ten Bueu, que mesmo Torrente Ballester, no escaso tempo que viviu alí, foi quen de escribir una triloxia, Los gozos y las sombras, con Bueu (Pueblanueva) e a súa xente como paisaxe humana e literaria?\n–Das vilas do Morrazo, Bueu foi, e aínda o é, a que quedou máis illada. Sempre foi unha extremeira, e esa calidade conferiulle certa peculariedade social de vila que gardou máis tempo algunhas das súas esencias e identidades que se reflectiron despois na necesidade de contalas. Por outra banda, Johán Carballeira, o xornalista, poeta e alcalde republicano fusilado que hoxe dá nome aos premios literarios do concello, foi un facho que fixo de imán para atraer a Bueu a xentes que devecían pola poesía, pola narrativa,polo descubrimento e polo renacemento cultural republicano e galeguista.\n–Na súa obra aparecen dous Abril moi significativos: o Abril do poema “A terra erma” de Elliot e o Abril da Revolução dos Cravos. Á marxe do mes, resulta cando menos unha relación difícil de entender…\n–Pouco antes do 25 de Abril portugués, eu, que xa estaba daquela en Compostela, estiven nun concerto do Zeca Afonso no que cantamos “Grándola Vila Morena”, e unha das frases que xorden no libro, e con isto estou desvelando aspectos autobiográficos que aparecen nos meus relatos, é casi literal do que dixo o Zeca naquel concerto “En Portugal estan mudando os tempos”. Eu intento recoller no libro todo o que foi o movemento estudiantil en Santiago nos últimos anos do franquismo, case tan sanguiñentos como os primeiros. A Revolução portuguesa, para nós, para todos aqueles estudiantes, foi unha festa e representou unha esperanza. A viaxe en tren que aparece no libro aconteceu de verdade porque cando nos enteiramos de que nas radios portuguesas, aquel día, estaban emitindo “Grándola Vila Morena” tentamos chegar ata Porto e, ao pasar pola estación de Viana do Castelo, ollámola cuberta por unha pintura cun tren debuxado na nube de vapor no que se lía: “A todo vapor polo socialismo”. E todo isto que eu estaba a vivir contraviña o verso de Eliot (“Abril é omés mais cruel do ano”) que a min tanto me gustaba porque aquel Abril concretamente foi o mes máis fermoso do ano e incluso de toda unha década das nosas vidas.\n–Ten Vostede tamén unha salientable traxectoria de activismo cultural. Agora mesmo, por exemplo, preside o Ateneo de Pontevedra. Corren bos tempos para a cultura “de base”?\n–É un momento complexo, non cabe dúbida. Entre as novas tecnoloxías, os cambios sociais,os cambios políticos…O activismo cultural de base é fillo da sua época. Galicia está vivindo unha mudanza forte nas súas estruturas urbanas e sociais, e os mozos e mozas que veñen son os que deben decidir o papel que queren desempeñar na Galicia do presente noso. Eu son optimista sobre o futuro da cultura entre nós e sobre a potencialidade da xente nova; son optimista porque necesito ser optimista, vaia.


Gradicela: 05/01/2014 - 06/01/2014\nInma López Silva hai pouco foi nai, igual cás tres Marías que coñezo aquí. Destas, só de dúas seguín máis de preto o embarazo e, visto desde fóra, teño para min que o talante de cada muller converte ese tempo en algo diferente por completo por moito que se diga que a experiencia é igual ou semellante. Da terceira María só podo dicir que levou os nove meses con moita calma; das outras dúas, unha viviunos con bastante angustia, e a outra cunha ilusión e optimismo desbordantes, informándose nas fontes que precisaba e aténdose acotío á normalidade do proceso. Desta última foi de quen máis aprendín, se cadra porque a confianza conduce a comentar sensacións ás que, doutro xeito, non tería acceso. Teo, Juan Carlos e Lucas xa están neste mundo, ao igual ca Sofía, e supoño que os catro son bebés sans e normais que fan a ledicia dos pais, dos avós e de canto parente postizo se acople. Inma foi a única que escribiu un libro delicioso para os que o tema nos interesa ou, tan só, para os que nos interesa saber de todo. Tenro, irónico, sen estridencias, divertido, emotivo, fluído e, si, tamén alegre, malia a nai ser hipocondríaca e aprehensiva; se cadra porque o mellor que lle pode pasar a unha é saber rirse de si mesma e non dramatizar. Prosa da boa, sen estridencias.\nEncallouno Peke ás 9:06:00 p.m. 3 comentarios :\nEtiquetas: diario , literatura , vida\nUnha das cousas que máis me chaman a atención desde que vivo aquí é a variedade de bechos que hai. Por exemplo, escaravellos e outros voadores e xa non digamos caracois; inclúo neles os da foto porque teñen a cuncha en espiral, pero descoñezo por completo o nome exacto. Atopeinos hai uns días no camiño da entrada e movíanse moi amodo; antes vira só as cunchas baleiras, e esta foi a primeira vez que puiden contemplalos vivos.\nMoitos chegan traídos polo vento e, tras un bo temporal, os vidros das fiestras aparecen salferidos de minúsculas cunchas con todo o aspecto de vir do mar. Ás veces trazan camiños curiosos coa súa baba e sabes que están aí -aínda que non se vexan- polo rastro que deixan e outras, ti mesma podes observar o seu lento avance que semella custarlles un mundo.\nÉ o mellor que ten a vida: a posibilidade de ver acotío novidades, de aprender e descubrir cousas descoñecidas. No campo esa posibilidade multiplícase por mil.\nEncallouno Peke ás 2:04:00 p.m. 3 comentarios :\nEtiquetas: animais , horta , vida\nFibromialxia en primeira persoa\nCando falamos de fibromialxia en xeral referímonos a uns síntomas bastante variados, coa dor xeneralizada entre os que máis destacan. As teorías sobre a orixe desta enfermidade son abundantes, aínda que, por fortuna, parece claro para os médicos españois –por fin!- que non estamos ante unha enfermidade psíquica, senón física e ben física. A desconfianza destes cando apareceron os primeiros doentes sospeito que se debe á picaresca tan típica do país: como nas análises non sae nada tanxible, calquera podería finxir os síntomas e aproveitarse do sistema, de aí que se amosasen tan reacios a considerala unha doenza real e seria. Triste pero probable.\nEsta actitude demorou aínda máis a diagnose e moitos enfermos desesperábanse porque debían ir de médico en médico, realizar innumerables probas e tardar anos en comprender o que lles ocorría. Iso, con algo de sorte.\nA fibromialxia resulta incapacitante en gran medida porque limita o enfermo; este non pode levar a cabo multitude de accións porque o corpo non lle responde. Coller unha pota con auga, por poñer un exemplo básico, pode supoñer un esforzo tan grande que lesione un brazo ou un ombreiro; retorcer unha baeta pode agarrotar os músculos das mans e dos antebrazos ao tempo que provoca unha dor súbita; os xestos máis cotiáns (coller un vaso para beber, por exemplo) ás veces producen molestias imprevistas nas mans que obrigan a soltar o obxecto decontado; as aglomeracións de xente causan pavor e procuran evitarse porque calquera pode tropezar contigo e mancarte; o costume tan masculino de agarrarche un brazo polo cóbado resulta un suplicio se tes epicondilite, e non digamos ese costume tan feminino de reafirmar o que se di cun toque no antebrazo para crear complicidade. En fin. A lista de limitacións é bastante longa.\nDos dezaoito puntos de dor, abondan once para falar da doenza. Eu, en concreto, teño os dezaoito. Que implica iso? Implica que tanto me poden fallar as pernas coma os brazos, os ombreiros ou o lombo, as cachas ou a zona lumbar... Polo momento nunca me doeu todo ao mesmo tempo, agás cando hai unha crise, que se traduce nunha canseira infinita e unha ausencia total de forzas, amais da sensación de que unha ducia de malvados mallaron nunha a pracer.\nComo en todos estes casos, en realidade, máis que doenza, hai doentes e cada unha experimenta o proceso segundo as súas características e os seus puntos máis febles; non hai dous enfermos de fibromialxia iguais.\nXamais tomei calmantes fortes para as dores, pois outra medicación que debo inxerir coadxuva a paliar algo os síntomas, pero hai ocasións en que unha se pregunta cousas que non teñen resposta. En termos xerais, niso consiste a fibromialxia no meu caso, aínda que non menciono ningún dos outros síntomas que se asocian á doenza. Tampouco poño enlaces, por que para que? Se alguén ten curiosidade, que busque, porque a min só me saen enlaces repetidos que non me conducen a ningures. Ollo, non me queixo. Cadaquén padece o que lle toca ou o que merece. Tan só quería compartir.\nEncallouno Peke ás 9:21:00 p.m. 3 comentarios :


Carme de Xinzal, Isaac Díaz Pardo e a lingua materna\nCadeira de Isaac Díaz Pardo\nDesta volta e con razón, pois resulta ser un día máis ca axeitado, dámoslle voz dende o Alento Esbravexo á nosa amiga da Senra (Compostela) Carme de Xinzal. Para quen non a coñezades indicarémosvos que é unha recoñecida traballadora social que desenvolve un importante labor nun concello das inmediacións de Santiago. Alén diso, colabora con diversas ONG de axuda humanitaria e, de cando en vez, lanza na prensa unhas columnas que gustou en titular Prosas.\nCon ela temos coincidido nas manifestacións convocadas por Prolingua e Queremos Galego, como gran defensora que é do idioma do país. Disque actualmente está a recompilar varios dos seus escritos en prensa para publicar a súa primeira obra literaria. Así e todo, baixo o noso punto de vista, augurámoslle un gran futuro nas letras. Para mostra, un botón: velaquí deixamos na súa integridade a manda que nos fixo chegar.\nSaúde e beizóns por este relato tan necesario!\nProsas: Isaac no Día Internacional da Lingua Materna\nÍa ser noite e o frío xa se notaba nas xanelas do piso da Senra. As novas con respecto á lingua galega non son moi alentadoras, pois dende hai tempo a administración lexisla en contra dela e, por este motivo, a sensibilidade pégase nas crianzas coma o bafo no cristal. Ese fora o tema de conversa que tiveramos os meus fillos e mais eu, pois Xohán, pai deles e home meu, aínda non regresara do seu traballo nunha plataforma petrolífera no norte de Escocia, concretamente en Cromarty Firth. O domingo fixérase moi longo coas conversas dos cativos, xa adolescentes, que cuestionaban absolutamente todo o que ían escoitando no telexornal.\n–E por que o rei...? E por que esta crispación...? E a que é debido que o galego...?\nQue conste que a min ese tipo de tardes gústame moito, aínda que de certo me esgoten de vez. Por iso, como recompensa –aínda que tamén para airear un pouco as cabeciñas– decidín levalos a cear. Emocionados, escolleron “pizza, pizza, pizza...”, malia que saben que eu gusto dos petiscos e a empanada de choco.\n–Unha catro estacións –suxire Xenxo.\n–Mellor unha tropical –indica Aldara– pois leva ananás e atún.\nAcaban de soar as oito nas campás da catedral, polo que aceptamos ir andando; mais no canto de baixar a Senra, introducímonos pola alameda, rodeamos coma nun lazo o monumento a Rosalía e pouco a pouco as conversas foron aproximándonos ao destino.\n–Ola, son Martiño, o voso camareiro. Está ben esta mesa?, indicáronnos nada máis entrar.\nA verdade é que nos daba igual, porén houbo certo malestar entre os cativos por non elaboraren alí os menús que eles suxeriran. Así e todo, como persoas aventureiras que somos, aceptamos abrir os ollos a unha nova carta e aceptar sabores quizais diferentes para os nosos padais. A cativa, tan acelerada como sempre –filla de nai– quixo unha de lagostinos con queixo afumado; Xenxo a de gambas con allo... E eu aceptei a suxestión do servizo: unha de polbo con queixo da Arzúa. Todo tiña que ver coa terra (e co mar, ese que arrolaba todos os días a Xohán e que, lamentabelmente, tamén o separaba de nós).\nSen dúbida quedamos cheos como centolos, en todos os aspectos, porque un batallón de preguntas circulara por entre os pratos coas respostas estarricándose tanto coma o queixo fundido.\n–Pois de maior serei, serei... voceira dun grupo político que defenda o noso idioma –afirmaba Aldara mentres erguía a voz coma se se tratase do seu primeiro discurso. E prometo que non vou facer promesas que non poida cumprir. Ademais defenderei o idioma como defendo a casa do avó (calcara de feito unha frase que o domingo anterior ouvira á súa tía Pilar, a da rúa de San Pedro).\nXenxo, que era menos vehemente ca vinculeira, quería seguir cos seus debuxos.\n–E logo de estudar en Pontevedra, coñecer o seu Museo, ver as coleccións de Castelao... farei algún curso de Cerámica que recolla a tradición dos nosos antepasados, coma a de Castrolandín, ou a de Sargadelos, a da época dese señor dos cacharriños, dese que fala tanto papá! –comentou o cativo.\nLogo tocoume a min, e eu díxenlles que quería seguir facendo o mesmo o resto da miña vida, traballar en asuntos sociais, intentar conseguir oportunidades para esas persoas en risco de exclusión, eses seres feridos que viven entre cartóns, no ceo das pontes e dos caixeiros automáticos, xusto debaixo das gadoupas de quen os desprezan e limpan os seus fuciños con papel moeda.\nMartiño, o camareiro, trouxo a conta, mais ao lado do recibo había un sobre. Aldara –cuspidiña tamén á súa tía Eva– non puido aguantar a emoción e nun “tris-tras-tres” rompeu o sobre e xa se apresurou a ler en voz alta:\n“Vale por outro xantar para tres persoas. Esta mesa, ao azar, acaba de ser escollida no concurso que, anualmente, celebrabamos no Día Internacional da Lingua Materna. Compostela - 21 de febreiro de 2020”.\nOs rapaces deron un chimpo nas súas cadeiras e David, o xerente, indicounos que nos erguésemos para tirar unha foto. Rosalía (pois ese era o nome que poñía a camiseta da camareira) fixo de retratista e prometeu mandarnos axiña unha copia da mesma, polo que lle facilitamos un correo electrónico:\nA verdade é que fomos ben felices, pasámolo en grande, rimos a esgalla pero a noite aínda deparaba unha sorpresa máis.\n–Mamá, mamá, bule... veña, bule!! Abre o correo electrónico e mira se xa nos mandaron a foto! Teño ganas de enviarlla a Maka. Aldara quería que a súa mellor amiga, a do Ensanche, tivese unha copia dese día que -para ela e para todos- fora ten especial.\nE así foi. Aí estaba a mensaxe. Rosalía cumprira a promesa. Descargamos o arquivo, abrímolo e alí ficábamos retratados os tres... Mellor dito, os seis: Aldara detrás da cadeira de Castelao, eu ao carón da de Concepción Arenal, e Xenxo xunto a de Isaac –si, o señor dos cacharriños, dese que tanto fala o seu pai!\n...Algo ocorrera esa noite que non dabamos explicado... Nós quedaramos pampos.\nCarme de Xinzal


Fragmento de "Todo canto fomos" de Xosé Monteagudo\nPortada > Artículos > Literatura > Fragmento de "Todo canto fomos" de Xosé Monteagudo Iniciar sesión\nFuente: Palabras y Mundos.\n2 del 3 de 2018\n"- Xa saberá vostede que agora non teño tampouco familia libre que poida arranxar no meu lugar asuntos desa clase.\n- Seino. Pero non se preocupe. Se hai vontade pola súa parte os dedios aparecerán. Pénseo. Dentro duns días volverei chamalo para que me dea a súa resposta.\nAo día seguinte Amaro deulle conta a Miguel Aboi de toda a conversa co director do cárcere. Tras escoitalo, Aboi quedou cavilosos. Logo pronunciou nun murmurio unhas palabras que a Amaro lle custou entender:\n- Así que é verdade.\n- Que é o que é verdade?- preguntou Amaro.\n- Un rumor que oín. O caso é que ata o de agora non lle dei creto. Pero despois disto...\n- Despois disto, que?\nAo parecer, contoulle Miguel, quince días antes un preso da illa chamado Avelino, un comerciante vigués que tamén Amaro coñecía das súas camiñadas por aqul lugar, gora trasladado a terra. O que se cotifara na primeira era que o director lle ofrecera a liberdade a cambio de diñeiro, e que en cumprimento do trato trasladárano a Vigo unha noite e deixárano na casa, libre de calquera acusación. Tal fora a noticia que propagaran en círculos reducidos algúns dos presos durante os días posteriores á desaparición de Avelino. Pero a última nova que chegara sobre el dicía que había uns días fora buscalo á casa unha cuadrilla de gardas cívicos e que o mataran pouco despois.\n- E ti que pensas?\n- Que as dúas cousas poden ser verdade, visto o que vostede me acaba de contar- dixo Miguel Aboi.\n. É posible que primeiro lle sacasen os cartos coa promesa da liberdade e que despois o asasinasen para evitar testemuñas indesexables da manobra.\n- De verdade o cres?\n- Ten sentido. O que carece de lóxica é que a vostede lle ofrezan poñelo en liberdade por diñeiro. Ese só pode ser un trato que o director está facendo de costas ás altas instancias.\n- Noutro caso non sería el quen llo ofrecese. E se o fai en segredo, o que menos lle vai interesar é que vostede quede libre para poder dar conta do asunto aos seus superiores.\n- Eu non teño ningún interese en revelárllelo aos seus superiores, pola conta que me trae.\n- Agora, non. Pero se o deteñen de novo máis tarde polo mesmo asunto e pretenden condenalo, que ocorrerá? Vostede seguirá calando nese caso? E se ten vostede algún amigo ou coñecido entre as xerarquías dos sublevados a que llo poida contar máis tarde ou máis cedo? non, a Contado, o director, non lle convén nada que haxa testemuñas deses negocios.\nAmaro necesitou varios minutos para encontrar unha fenda na lóxica do razoamento. A pesar do tempo que levaba convivindo cos presos, oíndo os detalles das súas historias, seguía custándolle traballo anticiparse ás consecuencias da dinámica carceraria. Naquel caso, a obxección ao que Miguel acababa de lle contar achegoulla tamén a súa mentalidade previa de home libre e sen contacto co pensamento dos reclusos\n- Pero se se sabe que a un o liberan dese xeito para matalo despois, ninguén vai acceder a pagar o prezo -dixo.\n- A posibilidade da liberación aquí é moi gorentosa -contestoulle Aboi-, Diante dela, calquera perde a noción das trampas que pode conter a oferta. E o feito de que posteriormente vaian buscalo e o maten, en apariencia non ten conexión coa liberación anterior. Tal como están as cousas fóra, sempre se pode escusar que un feito está desvinculado do outro. Unha cuestión de mala sorte que o que recibe unha oferta dese tipo non está disposto a admitir que poida afectarlle."


A Rosalía de Andrés Pociña e Aurora López\nA Rosalía de Andrés Pociña e Aurora López 14.04.2009\nOs profesores de Filoloxía Clásica da Universidade de Granada, o matrimonio composto por Andrés Pociña (Lugo, 1947) e Aurora López (Sarria, 1948), son os autores do libro, Rosalía de Castro (Estudios sobre su vida y su obra) de Edicións Laiovento. Este estudo convértese nunha severa implicación na obra rosaliana, desde moitos aspectos e diversas incursións, que nos levan a unha extensa descuberta de aspectos inéditos que ficaban nas entretelas do silencio.\nUnha douta obra para uns tempos en que pouco priman as investigacións. Mais Rosalía non deixa de ser noticia; non envellecen os seus versos nin fica na caixa do esquecemento. Rosalía continúa sendo noticia, primicia e descuberta segura. Na súa obra non hai lindes que fagan parar de súpeto a quen a procura. Aurora López e Andrés Pociña internáronse noutra dimensión, noutro tránsito dos que moitos non souberon entrar e desmiuzar os seus versos. Uns versos xurdidos do diálogo coas cousas, desde moitísimos ámbitos. No metafísico, atopamos unha Rosalía non revelada por moitos dos seus investigadores. Aínda fican moitas claves encubertas das que cómpre indagar.\nA investigación que se concreta neste libro de Pociña/López fundaméntase nunha dimensión orixinal que comeza por unha ampliación biográfica que abarca, cronoloxicamente, aspectos non transcendidos até o de agora, na obra de Rosalía. Un paralelismo necesario para entender o panorama literario, socio-económico e social de Galiza e do resto do Estado español. Un bo destaque de feitos para unha reflexión desde o lado rosaliano e a valoración do seu cotián.\nNun segundo apartado, sobresae unha sobranceira investigación sobre certas edicións sobre Rosalía, que mereceron recoñecemento pola súa laboriosa precisión. Andrés Pociña e Aurora López abondan en sobresaltar en dous capítulos. Un deles trata sobre Eduardo Blanco-Amor entre Rosalía e García Lorca. Unha boa ocasión para entender outro lado do escenario rosaliano. Un compendio necesario no que se articula, desde o lado crítico, que estes dous autores mostran a grandeza dese desafío permanente que a obra de Rosalía nos ofrece. Outro capítulo deste apartado achega referencias sobre unha edición de Cantares gallegos.\nNun terceiro apartado é onde Pociña/López penetran na obra de Rosalía tomando como referencia outros autores clásicos do noso Rexurdimento, como Curros e Pondal. Formulación necesaria para entrarmos no lado máis serodio da obra de Rosalía, no que toca a unha investigación inacabada por parte de certos críticos e especialistas da nosa autora. Neste apartado hai elementos estudados por estes dous catedráticos da Universidade granadina, que abordan a problemática da muller en Cantares gallegos. Temas tan singulares como a auga na obra de Rosalía, unha presenza inaudita non demasiado estudada que nos mostra o lado profundo e revelador de varias temáticas sobre o universo acuático rosaliano. Sobresae, tamén, a contextualización entre Rosalía e Virginia Woolf.\nDo tema histórico rosaliano procésanse varias direccións e algúns deles desde o lado andaluz, como o apartado que se ocupa de revelar a Rosalía cantada en gallego por poetas andaluces, A Rosalía de Federico García Lorca, de Gerald Brenan, de Ricardo Carballo Calero, de Camilo José Cela e de Luz Pozo Garza, que postulan, neste cuarto apartado, unha das investigacións máis nítidas e singulares que encarnan un novo ritmo e unha nova orde ao trazar obxectividades dun formulamento innovador.\nO quinto apartado está dedicado a notas bibliográficas, nas que se salienta unha nova singradura nos aconteceres dos cento vinte anos da bibliografía rosaliana. Toda unha verdadeira revelación que nos anticipa que Rosalía de Castro é actual e intemporal.


A Xunta de Galicia, en colaboración coa Cámara de Comercio de Santiago de Compostela e a Fundación Incyde promoveu a capacitación profesional de 50 mozas e mozos menores de 30 anos, profesionais no ámbito das industrias culturais, que participaron en dous programas formativos sobre e transformación dixital, xestión empresarial e emprendemento no eido cultural e sobre emprendemento na industria dos videoxogos e a creatividade dixital.\nNo acto de clausura de ambos programas, celebrado hoxe na Cidade da Cultura, o secretario xeral de Cultura, Anxo M. Lorenzo remarcou a importancia de promover este tipo de iniciativas formativas tanto por “centrarse en áreas das industrias culturais e creativas de especial potencial e crecemento, como son os videoxogos e a creatividade dixital, como por mellorar as competencias profesionais e emprendedoras dos nosos mozos e mozas”. No acto, participaron tamén a vogal do Comité Executivo da Cámara de Comercio de Santiago, María Pais; a directora do departamento de Desenvolvemento da Fundación Incyde, María Torres; e a directora xerente da Cidade da Cultura, Ana Isabel Vázquez Reboredo.\nEstes dous programas de capacitación, con inscrición de balde e desenvolvidos ao longo dos pasados meses de abril, maio e xuño, dirixíronse a mozos e mozas inscritas no Sistema Nacional de Garantía Xuvenil, ofrecéndolles novas oportunidades de crecemento profesional co obxectivo de impulsar o seu éxito empresarial e apoiar o nacemento e consolidación de novos proxectos de negocio.\n“O programa proponse apoiar e mellorar a competitividade do sector nun momento especialmente delicado pola crise da covid-19”, explicou o secretario xeral de Cultura, que destacou que no que vai de ano “230 profesionais participaron xa nas diferentes actividades formativas ofrecidas que incluíron desde capacitación e información sobre axudas para a aplicación das TIC ás empresas culturais, acceso a programas europeos de intercambio e apoio aos profesionais culturais ou diferentes programas e axudas para a internacionalización e a apertura de novos mercados”.\nAdemais, o servizo ofrece –tanto en liña como desde a súa oficina na Cidade da Cultura– asesoramento sobre temas como plan de negocio, exportación de produtos ou servizos e acceso a financiamento, resolvendo tamén dúbidas de carácter laboral, fiscal e mercantil relacionadas coas medidas postas en marcha para paliar as consecuencias económicas da covid-19.


A Amtega participa na “XXVIII Feira do Moble de Galicia” | Mancomún\nA Amtega participa na “XXVIII Feira do Moble de Galicia”\nRealizará dúas presentacións sobre solucións tecnolóxicas baseadas en Software Libre orientadas ao sector\nContará cun stand propio onde os asistentes poderán recibir información e material sobre diferentes servizos e produtos TIC.\nA Amtega contará cun stand propio na XXVIII Feira do Moble de Galicia, que se celebra entre os días 20 e 28 de setembro nas instalacións da Fundación de Exposicións e Congresos da Estrada. Neste stand, os asistentes á Feira do Moble atoparán información e material sobre diferentes solucións, en materia TIC, que poden ser interesantes para este sector.\nAdemais o día 24 de setembro, celebraranse dúas presentacións, de 45 minutos de duración cada unha, que amosarán algunhas solucións tecnolóxicas do eido do Software Libre, para a mellora dos procesos produtivos, marketing e vendas, orientadas ao sector do moble:\nSistema de xestión empresarial ERP Eneboo. Mellora a xestión dos teus procesos produtivos da man do Software Libre.\nAchégate aos novos clientes da man de Internet. Deseña unha boa estratexia de venda e marketing e abre a túa tenda en liña.\nA primeira das presentacións leva por título: "Sistema de xestión empresarial ERP Eneboo. Mellora a xestión dos teus procesos produtivos da man do Software Libre" e está orientada a dar a coñecer a ferramenta de Software Libre Eneboo, unha solución para a xestión empresarial que conta con módulos adaptables a diferentes sectores empresariais. Esta presentación correrá a cargo de Asier Epelde de Ítaca Software Libre, e de José Aller de Siagal, partners galegos do Software ERP Eneboo.\nA segunda presentación, “Achégate aos novos clientes da man de Internet. Deseña unha boa estratexia de venda e marketing e abre a túa tenda en liña”, está orientada ao achegamento das novas técnicas de venda aproveitando as tecnoloxías de comercio electrónico. Correrá a cargo de Asier Epelde e Antón Insúa do proxecto intercooperativo O Tendal, que pretende achegar a empresas e cooperativas unha axuda íntegra para o posicionamento no mercado a través das ferramentas que internet pon á nosa disposición.\nAchegamento das TIC ao sector do moble\nA presenza da Amtega na XXVII da Feira do Moble forma parte da súa estratexia de achegamento das Tecnoloxías da Información e Comunicacións aos diferentes sectores empresariais galegos.\nA participación neste tipo de eventos complementa os servizos permanentes que a Axencia pon a disposición do tecido empresarial galego a través do Centro Demostrador TIC, a Oficina de Coordinación de Software Libre e o recentemente inaugurado Servizo de Consultas TIC, a través do cal se da resposta as consultas que tanto particulares como empresas poidan ter e que estean vinculadas coas Tecnoloxías da Información e a Comunicación (TIC).\nXXVIII Feira do Moble de Galicia\nA XXVIII edición da Feira estradense conta coa participación de máis de 1000 firmas diferentes do sector que se repartirán ao longo dos máis de 26.000 metros cadrados de exposición, divididos entre 6 pavillóns diferentes, das cales o 15% son firmas internacionais, e o 40% de fóra de Galicia. Todo isto acompañado ademais de diferentes actividades paralelas que terán lugar durante os 9 días de duración do evento.