U.D. Ourense suma tres puntos moi traballados fronte o Ribeiro F.C. – Ourense Deportivo\n2 noviembre, 2017 Ourense DeportivoU.D. Ourense\nPartido complicado ante un rival moi replegado e que tentou frear a labor ofensiva local con interrupcións en forma de falta.\nU.D. Ourense 2 -0 Ribeiro F.C.\nCrónica: U.D. Ourense – Foto: Yedra Seara\nO Ourense supera o Ribeiro nun encontro moi serio e traballado. Codeso abriu a veda na primeira metade e Alfredo de penalti fixo o segundo tralo descanso.\nPrimeiro derbi da tempada en competición ligueira e primeira vitoria do curso ante os conxuntos ourensáns. A UD Ourense soubo manexar os tempos dun partido no que ben é certo que o rival non xerou perigo, pero no que tentar facer un bo fútbol complicouse polo repregue defensivo do Ribeiro e polas continuas faltas que cometeron para cortar o xogo e impedir a verticalidade habitual dos nosos. En 90 minutos, os visitantes non inquedaron a meta de Samuel, boa noticia para a parcela defensiva.\nO partido comezou con dominio do coiro por parte da UD Ourense. O rival repregou as súas líneas e defendeu con uñas e dentes dende o comezo. Custou comezar a chegar a porta rival, pero co paso dos primeiros compases, os de Currás comezaron a trenzar con calma e a xerar as primeiras ocasións.\nA primeira oportunidade para os nosos estivo nas botas de Alfredo. Fran pisou liña de banda e cedeu para Joni, que a deixou para o extremo, que de primeiras pegounas, pero demasiado frouxo e fácil para que o meta se fixera co coiro. Pouco despois sería Hugo o que probaría sorte, pero o seu disparo marchouse a esquerda do meta. Tamén o tentou un remate moi escorado, pero o cancerbeiro tocou ca punta dos dedos desviando.\nOs minutos corrían, o gol non chegaba, pero os vermellos seguiron practicando o seu estilo, namentras que os visitantes comezaron a empregarse con máis dureza para parar as internadas locais. Álex foi un dos máis expeditivos, xogándose o cartón durante varias ocasións, pero o colexiado tardou en amosarlle o primeiro, permitindo algunha que outra entrada moi fea.\nOs locais seguían sen fortuna na definición. Hugo volveu errar dous remates, un deles en prancha moi forzado. Alfredo tentábao dende a banda, buscando rematadores que non chegaban a aparecer. Ata que chegou o gol de Codeso o fío do descanso. Saque de curruncho de Alfredo moi pechado o segundo pau e por alí apareceu o central de Celanova para rematar de cabeza de forma impecable e inaugurar o marcador.\nTralo descanso, os ourensanistas volveron a saír moi motivados o terreo de xogo e buscaron dende o comezo ampliar vantaxes. Joni tentouno cun remate dende a frontal que se marchou arriba. Pouco despois foi Alfredo o que tras un gran eslalon no que marchou de varios rivais, remataba alto.\nOs visitantes seguían sen aparecer en ataque ca presenza dun so punta, ata que o técnico deu entrada a un novo dianteiro, pero acto seguido o colexiado expulsou a Toti por dobre cartón, tras unha protesta. Os amarelos quedaban cun home menos e o partido costa arriba. Alfredo provocaría un claro penalti que el mesmo transformou e aí morreu o partido.\nAmbos técnicos fixeron cambios e os ourensanistas non pasaron apuros, incluso os recen entrados gozaron de ocasións nas botas de Unai e Charly, pero o marcador xa non se movería. Vitoria balsámica para un Ourense que viña de tropezar en Pontellas e que repón forzas para o partido do domingo en Bande. A nota negativa púxoa Luis, mancado nunha perna tras unha entrada dun rival. Haberá que ver a súa evolución. Agora a pensar no Bande.


Inicio/Concellos/Avaría dun tren en Covas (Rubiá) ao caerlle unha pedra de grandes dimensións\nUn tren que cobre a ruta entre Madrid e Ferrol sufría unha avaría ao seu paso pola comarca de Valdeorras. Os feitos sucedían preto do punto quilométrico 275,300 da liña férrea, en Covas (Rubiá), ao fío das 5:35 horas, tal e como informa o 112 Galicia.\nUn golpe cunha pedra de grandes dimensións foi a causa da avaría deste tren, algo que lle impediu continuar a marcha. Segundo se lle indicou ao 112 Galicia, ningunha das persoas que viaxaba no tren resultou ferida. Debido á avaría, a pasaxe esperou no apeadoiro de Covas a chegada doutra locomotora, que remataría o traxecto.\n“Foi o persoal de Renfe quen alertou do ocorrido ao 112 Galicia. Indicaba ademais no seu relato que a causa do impacto, o tren podería estar vertendo aceite nun río próximo ao accidente. Así, desde o CIAE 112 Galicia solicitouse a intervención da Garda Civil e dos Bombeiros e GES de Valdeorras. Finalmente descartouse a súa intervención ao confirmar Adif que non existía risco de filtración no río”, segundo a información do 112 Galicia.\naccidente avaría covas ferroviario Madrid pasaxe pedra rubiá tren


La Xunta invertirá cerca de 1 millón de euros en Expourense para impulsar su actividad deportiva y ferial - Ourense Deportivo\nLa Xunta invertirá cerca de 1 millón de euros en Expourense para impulsar su actividad deportiva y ferial\n31 octubre, 2018 31 octubre, 2018 Ourense DeportivoExpourense, Pista Cubierta Expourense\nA Consellería de Economía, Emprego e Industria colabora coa Fundación de Feiras e Exposicións de Ourense para incrementar o espazo expositivo en 400 m2 e ampliar da pista de atletismo ata as 1500 persoas, o que permitirá desenvolver ao mesmo tempo actuacións deportivas e de caracter feiral.\nRecinto Ferial Expourense – Pista Cubierta\nA Xunta investirá máis de 920.000 euros en Expourense co obxectivo de continuar a impulsar a actividade feiral ao tempo que se favorece a multifuncionalidade do recinto. Así, a achega da Consellería de Economía, Emprego e Industria permitirá ampliar a capacidade da pista de atletismo hidráulica ata as 1500 persoas coa instalación de novas bancadas, o que permitirá acoller competicións de maior prestixio e incrementar o espazo expositivo en 400 m2, de forma que se poidan celebrar de xeito simultáneo no tempo actuacións deportivas e de carácter feiral.\nAs obras, que se prevén executar este ano, realizaranse mediante un convenio de colaboración con Expourense. Este acordo tamén comprende melloras na eficiencia enerxética do edificio, así como a instalación de diverso equipamento de imaxe e proxección. Deste xeito, dáse resposta a unha solicitude realizada por Expourense a través do presidente do seu comité executivo e alcalde de Oruense, Jesús Vázquez.\nExpourense consolídase ano tras ano como unha plataforma que fomenta a competitividade das empresas galegas e impulsa a internacionalización en sectores estratéxicos como o termalismo, a enogastronomía ou a automoción. Así, durante o 2017, Expourense celebrou 11 feiras, dúas delas de carácter internacional, e 29 eventos, que atraeron 89.000 visitas e 940 expositores de 46 países.\nA instalación da nova pista hidráulica de atletismo cuberta, que supuxo un investimento por parte da Secretaría Xeral para o Deporte de máis de 3,5 millóns de euros e que se sitúa entre as mellores de toda España, fai posible que a cidade poida acoller competicións deportivas nacionais e internacionais e garante unha maior ocupación do recinto nos meses de inverno. Desde a súa posta en marcha en decembro de 2017, a pista deportiva acolleu 16 eventos, nos que participaron máis de 10.000 persoas, entre xuíces, deportistas e visitantes.\nCon esta actuación, coa que se sumarán 4,4 millóns de euros na optimización de Expourense en dous anos, dáse resposta ás prioridades formuladas polo Padroado da Fundación, que preside a Xunta de Galicia, po que permite incrementar a competitividade dun recinto clave para o impulso económico, deportivo e social da cidade e da provincia de Ourense.\nRio Ourense Termal lucirá equipación solidaria, inspirada en los Magostos, en la jornada 8ª


Etiqueta: covid-19 | Martech Zone\nComo os pagos Bluetooth están abrindo novas fronteiras\nVenres, Decembro 3, 2021 Xoves, decembro 2, 2021 Sesie Bonsi\nCase todo o mundo teme descargar outra aplicación mentres se senta a cear nun restaurante. Como Covid-19 impulsou a necesidade de realizar pedidos e pagos sen contacto, a fatiga das aplicacións converteuse nun síntoma secundario. A tecnoloxía Bluetooth está configurada para axilizar estas transaccións financeiras ao permitir pagos sen contacto a longos intervalos, aproveitando as aplicacións existentes para facelo. Un estudo recente explicou como a pandemia acelerou significativamente a adopción de tecnoloxías de pago dixitais. 4 de cada 10 consumidores estadounidenses teñen\nMartes, febreiro 16, 2021 Martes, febreiro 16, 2021 Carter Hallett\nUn dos poucos forros de prata da crise COVID-19 para as empresas foi a necesaria aceleración da transformación dixital, experimentada en 2020 polo 65% das empresas segundo Gartner. Avanzou desde que empresas de todo o mundo impulsaron o seu enfoque. Como a pandemia mantivo a moita xente evitando as interaccións cara a cara en tendas e oficinas, organizacións de todo tipo responderon aos clientes con servizos dixitais máis convenientes. Por exemplo, maioristas e empresas B2B\nNecesitas axuda para mercadotecnia para público técnico? Comeza aquí\nDomingo 7 de febreiro de 2021 Domingo 7 de febreiro de 2021 Wendy Covey\nA enxeñaría non é unha profesión tanto como unha forma de ver o mundo. Para os comerciantes, considerar esta perspectiva cando se fala con público técnico moi esixente pode ser a diferenza entre ser tomado en serio e ser ignorado. Os científicos e os enxeñeiros poden ser un público difícil de rachar, que é o catalizador do informe sobre o estado da mercadotecnia aos enxeñeiros. Por cuarto ano consecutivo, TREW Marketing, que se centra exclusivamente na comercialización a técnica\n7 estratexias de cupóns que podes incorporar para que a pandemia produza máis conversións en liña\nMartes, febreiro 2, 2021 Martes, febreiro 2, 2021 Julia Krzak\nOs problemas modernos requiren solucións modernas. Aínda que este sentimento é certo, ás veces as boas e vellas estratexias de mercadotecnia son a arma máis eficaz no arsenal de calquera comerciante dixital. E hai algo máis antigo e máis insensible que un desconto? O comercio experimentou un choque innovador provocado pola pandemia COVID-19. Por primeira vez na historia, observamos como as tendas de venda polo miúdo afrontan unha situación de mercado desafiante. Numerosos bloqueos obrigaron aos clientes a mercar en liña. O número


Os campos marcados con (*) non son obrigatorios.\nOs dereitos sobre o Corpus Documentale Latinum Gallaeciae (CODOLGA) e os programas de xestión, manipulación e consulta asociados pertencen ao Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (CRPIH).\nOs termos desta licenza afectan aos datos contidos no Corpus Documentale Latinum Gallaeciae, así como aos programas e manuais de uso que se facilitan para o acceso aos devanditos datos. O acordo establécese entre dúas partes: o USUARIO, receptor da licenza, e o LICENCIADOR, posuidor dos dereitos, neste caso o CRPIH.\nO acceso aos servizos do CODOLGA farase mediante subscrición electrónica individual a través dos formularios dispostos para iso. O USUARIO comprométese a proporcionar os datos que se lle soliciten e responsabilízase da súa autenticidade. O nome de usuario e a clave de acceso elixidos non se poderán ceder para o seu uso a terceiras persoas.\nAutorízase a utilización do CODOLGA unicamente para fins NON LUCRATIVOS e de investigación. De non ser este o seu caso, deberá poñerse en contacto co CRPIH para coñecer os termos dunha licenza comercial. Ademais, o USUARIO comprométese a facer un uso non fraudulento dos datos obtidos do CORGA, así como a citar adecuadamente a súa procedencia en todas as publicacións e, en xeral, en todo tipo de produtos - informáticos ou non - nos que se faga uso deles.\nO CRPIH facilitaralle ao USUARIO o acceso ao CODOLGA durante o período de tempo que estime oportuno, reservándose o dereito a suspender total ou parcialmente o servizo sen previo aviso.\nO CODOLGA, os programas de consulta e a documentación póñense a disposición do USUARIO sen ningún tipo de garantía. O CRPIH queda, pois, exento de todo tipo de responsabilidade diante de calquera problema ou dano que se puidese derivar da súa utilización.\nA autorización para utilizar o servizo de consulta do CODOLGA está supeditada á aceptación de TODOS os termos deste documento. A inclusión dos seus datos na base de usuarios supón a aceptación implícita dos devanditos termos.\nAcepto: Non Acepto:


Publicada a relación de beneficiarios das axudas para a ordenación dos montes galegos - Terrachaxa.com\n6 horas O Ceip Terra Chá mellorará os seus patios de recreo dentro do Plan Proxecta\n6 horas BFAero escolle estes días os 28 proxectos finalistas do sector aeronáutico\nPublicada a relación de beneficiarios das axudas para a ordenación dos montes galegos\n19 Nov 2018 Actualidade, Agro, Terra Chá Actualidade, Agro, Terra Chá\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) publicou a relación dos beneficiarios das subvencións para a elaboración de instrumentos de ordenación ou xestión forestais, cofinanciadas co Fondo Europeo Agrícola de Desenvolvemento Rural no marco do Plan de desenvolvemento rural de Galicia 2014-2020. Nesta primeira convocatoria son 157 entre comunidades de montes veciñais en man común, propietarios particulares, asociacións, cooperativas e Sociedades de Fomento Forestal (Sofor) que ordenarán case 130.000 hectáreas.\nTrátase da primeira vez que se convocan axudas deste tipo que teñen como obxectivo fomentar os instrumentos de ordenación nos montes. Con elas cúmprense con outra das 30 medidas anunciadas polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, como parte do acordo forestal. En total, a Consellería do Medio Rural investirá nestas subvencións máis de 3,2 millóns de euros.\nEn concreto, estes fondos permitirán subvencionar a redacción dos instrumentos de ordenación tales como proxectos de ordenación, documentación simple de xestión, documentos compartidos de xestión e os documentos de adhesión masiva a modelos silvícolas. Preténdese así facilitar que os propietarios dispoñan dunha ferramenta técnica coa que organizar os seus recursos forestais e que garanta unha xestión sustentable do monte.\nEstes instrumentos serán imprescindibles para a realización de aproveitamentos forestais naqueles montes que poidan ordenarse mediante comunicacións de adhesión a modelos silvícolas (montes de menos de 15 ha) a partir do 31 de decembro de 2020 e para o resto será a partir do 31 de decembro de 2028, unha vez se aprobe a moratoria na Lei de Medidas Fiscais. Polo tanto, existe unha necesidade de impulsar de xeito decidido este tipo de ferramentas que se adaptan ao tipo de territorio e ao seu uso.\nEtiquetas agroMedio RuralMontesXunta de Galicia\nAnterior O Concello de Vilalba proxecta novas obras en xardíns\nSeguinte O PP critica a o alcalde de Xermade por convocar un Pleno “por sorpresa”


Priones, pensos e regulamentación | Consumer\nPriones, pensos e regulamentación\nO investimento necesario para establecer novos estándares en alimentación animal superou os 5.000 millóns de euros, segundo o sector gandeiro\nGandeiros e empresarios da alimentación animal fan o seu propio balance das esixencias de seguridade alimentaria desencadeadas coa crise das vacas tolas. Controlada a alarma social, reivindican unha «maior cordura» nos estamentos políticos europeos. Na súa opinión, o alude normativo desencadeado nestes últimos anos precisase de maiores evidencias científicas.\nXunto ás 161 vítimas humanas contabilizadas e os milleiros de reses sacrificadas, eles son quen pagaron un prezo máis alto pola crise das vacas tolas desencadeada no Reino Unido hai 8 anos coa aparición do primeiro caso de encefalopatía esponxiforme bovina (EEB). Trátase de gandeiros e empresarios da alimentación animal que nos últimos anos tiveron que facer fronte a non poucas restricións que danaron o sector e expoñen, así mesmo, varios desafíos sociosanitarios aínda por canalizar.\nEn representación das empresas fabricantes de pensos, Javier Polo (responsable de I+D de APC Europea) impartiu recentemente en Barcelona unha conferencia no Institut d’Estudis Catalans acerca da «tolemia lexislativa» con que a Comisión Europea encaixou a crise da EEB.\nPolo aclarou que o culpable de todo o asunto non era un prión, senón a súa forma infectiva. «Sabemos pouco acerca dos priones, pero o suficiente para identificar a súa natureza proteica, a súa capacidade para permanecer activos tras radiacións ionizantes e ultravioladas que degradan os ácidos nucleicos e a súa resistencia ás proteasas (encimas)». Engadiu que son sustancias que non provocan resposta inmune, son resistentes ás medidas de esterilización estandarizadas e só poden inactivarse tras un baño de 60 minutos en hipoclorito sódico a temperatura ambiente ou unha combustión a temperaturas por encima de 134 ºC.\nSegundo Polo, «ningunha outra contaminación ou accidente relacionado coa alimentación levantou ata hoxe tanto rebumbio lexislativo». A orixe foi a detección dunha variante da enfermidade de Creutzfeldt-Jakob nunca antes identificada. «Creutzfeldt e Jakob describiron hai 80 anos unha enfermidade moi minoritaria (un caso por millón de habitantes e ano) que tiña unha idade de comezo por encima dos 55 anos e presentaba un prognóstico nefasto; a variante inglesa detectada en 1996 matou a 150 persoas no Reino Unido, sete en Francia e unha en Italia, Irlanda, Canadá e EE.UU., pero na actualidade non hai censado ningún caso máis».\nO especialista en alimentación animal lamentou que epidemias moito máis serias desde o punto de vista da epidemiología zoológica, como a peste equina ou a porcina, nunca suscitaron tanta preocupación. En parte é lóxico. A variante da enfermidade de Creutzfeldt-Jakob detectada en 1996 non deixa de ser unha enfermidade fatal con rango de inicio entre os 15 e os 55 anos e contraída por consumir tecido nervioso de gando vacún infectado.\nA regulación comunitaria prohibe os pensos de proteínas animais en todo o gando con destino á produción de alimentos de consumo humano\nDa alarma mediática, por tratarse dunha enfermidade derivada directamente dun consumo de carne, pasouse a un afán de control no que os nervios gañaron a partida á razón. Polo lembrou as imaxes de centenares de reses sacrificadas pola súa presunta «tolemia». «A medida era inevitable: matar o gando de risco resultaba entón ata 20 veces máis barato que pescudar se estaba ou non infectado».\nAo sacrificio dos incautos consumidores, seguiu o das inocentes vacas e, tras elas, o de gandeiros e industriais dos pensos. «A actitude das autoridades europeas foi tan expeditiva como necesaria para acougar os temores ante unha falta de evidencias científicas». Prohibiuse practicamente todo, pero non por iso detívose o avance da enfermidade nas distintas cabanas da nosa contorna.\nO ano pasado deuse o primeiro caso de EEB en Canadá e hai 2 anos chegou por primeira vez a países como Polonia ou Israel. En España, diagnosticáronse as primeiras vacas tolas en 2000.\n«Para reestablecer a confianza dos consumidores, a UE puxo en marcha distintas iniciativas lexislativas como a edición dun libro branco de seguridade alimentaria, e chegou a crear un corpo de policía para vixiar o cumprimento das normativas veterinarias», lembra Polo. A lema era: seguridade do cortello á mesa.\nDe face aos produtores de pensos, a laxa peor foi a regulación transitoria 2000/766/CE que prohibía os pensos de proteínas animais en todo o gando con destino á produción de alimentos de consumo humano. En opinión de Polo, «a prohibición de alimentos con proteínas animais en gando mantido, engordado ou criado para a produción de alimentos é unha iniciativa desprovista de rigor científico; con excepción dos rumiantes, ningunha fonte científica ha demostrado un perigo de contaxio por EEB en animais de granxa».\nO conferenciante foi máis lonxe e acusou á prohibición de antieconómica. «Os granxeiros do vello continente han perdido 1.500 millóns de euros por ano na alimentación das súas reses, tiveron que remplazar os pensos anteriores por novos produtos cun custo adicional de 700 millóns, e tiveron que pagar 3.000 millóns máis pola eliminación de subproductos animais agora prohibidos». Tamén, desde unha perspectiva ambiental, lamentou que o sacrificio de reses e a eliminación de refugallos supoña abocar anualmente 16 millóns de toneladas de subproductos cárnicos por medio de incineración ou en vertedoiros controlados.\nQue se utiliza, segundo a regulamentación vixente, do despezamento de animais de granxa para o consumo humano? «Do pito utilízase só o 68%, do porco o 62%, do vacún o 54% e do ovino o 52%», responde o experto. Tras as prohibicións, «temos que desfacernos cada ano de 10 millóns de quilos de carne que antes ían destinados ao consumo e agora non».\nO experto subliña que o frenesí regulador da UE levou a que á normativa 2000/766/CE seguísenlle ata catro regulamentos adicionais de modificación. Por exemplo, con anexos sobre clasificación para cada país dun risco de EEB en catro categorías. «A de maior risco circunscríbese a Reino Unido e Portugal, mentres que España e o bloque dos países comunitarios atópanse na categoría de risco inmediata».\nEstudos de infectividad nunha análise exhaustiva de vísceras e secreciones animais, situaron de inmediato o maior risco en cerebro, medula, espiña e ollos. Son de baixa infectividad riles, fígado, pulmóns, nódulos linfáticos, bazo, placenta e intestino, e de infectividad non detectable o tecido adiposo, glándulas adrenais, tecido gingival, músculo cardíaco, nervios periféricos, próstata, musculatura esquelética, testículos, glándulas tiroideas, sangue, mucosa nasal saliva, suor, soro, leite, seme, ouriños e feces.\nEn aplicación deste criterio, desde o 1 de xullo do 2001 está prohibida a alimentación de rumiantes con proteínas de mamíferos, a excepción feita do leite e gelatinas derivadas de peles e coiros hidrolizados, ou proteínas cun peso molecular inferior a 10 Kd.\nEn opinión de Polo «nada xustifica» que ata setembro de leste mesmo ano non se autorizou a alimentación de peixes de piscifactorías con hemoderivados ou fariñas de sangue de non rumiantes, a alimentación de rumiantes con leites, ovoproductos ou gelatinas de non rumiantes, ou mesmo a alimentación de non rumiantes con fariñas de peixe.\nPara desgraza dos empresarios de pensos, admite Polo, o levantamento da prohibición de usar fariñas de peixe coincide cun marcado descenso de capturas en caladoiros de todo o planeta polo fenómeno meteorolóxico de «o Neno» «A fariña de peixe é agora máis cara que nunca, a tecnoloxía do penso obríganos a elaborar comprimidos moito máis quebradizos que os de orixe animal e con moito menos achegue graso; como consecuencia, os gandeiros empezan a experimentar unha redución no crecemento das súas reses, que á súa vez contraen máis infeccións, requiren máis tratamento antibiótico e excretan máis fósforo e metais nos ouriños (maior carga ambiental de xurros)».\nSegundo datos do Ministerio de Agricultura, en España identificáronse desde o 2000 492 casos de EEB na cabana bovina. Galicia e Asturias acaparan o maior número de casos rexistrados. Só no que vai de ano, por exemplo, na provincia de Lugo identificáronse 22 casos novos. A raza máis afectada é, con diferenza, a frisoa, e as autoridades sanitarias de todas as comunidades autónomas puxeron en marcha programas de detección con tests priónicos para non baixar a garda en ningún momento.\n2000/766/ce eeb Enfermidade de Creutzfeldt-Jakob javier polo-gl piensos.-gl priones-gl vacas tolas


mutilar Para todas as acepcións CONFRÓNTESE amputar verbo transitivo1 Cortarlle un membro ou unha parte do corpo a [un ser vivo]. Mutilárono na guerra. CONFRÓNTESE fanar2 figurado Quitar unha parte de [algo] de xeito que quede incompleto ou imperfecto. Mutilaron o libro suprimíndolle capítulos enteiros. CONFRÓNTESE censurar /pc/verbos/mutilar.html\nSubstantivo feminino. Instrumento musical de corda coa caixa de resonancia... Máis


Semalt Expert: Como os enlaces de retroceso afectan a túa campaña de SEO\nEn calquera negocio en liña, a optimización dos buscadores é esencial para a visibilidade en liñaasí como o aumento da credibilidade e conversión. Por estes e moitos máis motivos, o ranking é un debe ter un recurso para calquera comerciante dixitalque desexan explorar o SEO. Segundo os factores anuais de clasificación de Google liberados por Searchmetrics, os factores que usa o algoritmo de GoogleOs sitios de clasificación inclúen a relevancia do contido e a autoridade, os factores técnicos e de deseño web do seu sitio, os sinais de usuario do contido de Googlesensibilización e backlinks autoritarios.\nNon obstante, pode considerarse completamente unha análise detallada dalgúns dos sitios web que se executan hoxe en díaresultados diferentes. Por exemplo, para un determinado conxunto de palabras clave, a calidade e cantidade de ligazóns poden non significar a posición de Googleocupa a túa posición. Por exemplo, os sitios web con ligazóns pobres poden ser máis altos que os que teñen vínculos de retroceso máis fortes.\nSearchmetrics informa que ao longo do tempo, os vínculos de retroceso están en declive como un rankingFactor como algoritmo de Google hoxe en día prefire outros factores. Este cambio provén do aumento do marketing de redes sociais. Os medios sociais teñen moitoscompartindo enlaces que poidan representar mellor o tráfico de calidade. En consecuencia, os vínculos de retroceso non son o principal factor como eraantes. Son só un factor para romper o empate mentres se clasifican os sitios.\nJack Miller, o Senior Customer Succcess Manager de Semalt ,Discute a relevancia do backlink para unha única campaña de SEO.\nContido e intención do usuario\nGoogle afirma que unha das cousas máis importantes a considerar ao facer SEO érelevancia de contido. Este factor é a utilidade do contido que está poñendo no seu sitio para o usuario non só debuxando toneladas de tráfico. OA relevancia do contido depende da busca de palabras clave. Os robots de Google tamén poden detectar posibilidades de que alguén se aproveite desta situación. NegroOs trucos de sombreiro de SEO como o recheo de palabras clave xa non funcionan e Google retrace tales sitios web en cuestión de días.\nA intención do usuario depende de como o usuario interactúa co contido relevante noresultados de busca. As tácticas puras de cebo e cambio para gañar tráfico masivo agora se apoderaron para facer un bo uso do algoritmo de Google,facendo todo o proceso agora baseado en contido. Google aconséllase aos comerciantes de internet a lograr un equilibrio entre a relevancia do contido eo usuariosatisfacción, non só palabras clave.\nA súa arquitectura do sitio non debe ter erros e erros. Debe ser o sitiorápido e sensible para traballar en diferentes dispositivos, sistemas operativos en diferentes navegadores. O algoritmo de Google premia co sitiounha interfaz amigable móbil sensible a través do ranking. Outros factores técnicos como a velocidade do sitio, tamaño do ficheiro, ligazón interna e HTTPSAloxamento entrará en vigor ao vincular tecnicamente con SEO e enlazar.\nNo marketing dixital, o rendemento de SEO forma a espiña dorsal da presenza en liña emarca dixital. Backlinking é unha das estratexias de SEO que vén facendo máxica cando se clasifican sitios web. Con todo, co recentecambios na forma en que funciona o algoritmo de Google, outros factores, como as regras HTTPS, as iniciativas de Mobile friendly, a relevancia do contido e as redes sociaisO marketing de medios entra en xogo. As taxas de clics elevados, palabras clave de recheo e técnicas como bait-and-switch non funcionarán máis e podenO resultado da pena de SEO. En consecuencia, o backlinking tampouco é un factor para poñer moito peso cando quere facer unha campaña exclusiva de SEO.


Un xulgado de Lugo pide ao Supremo que se investigue a Barreiro, presidente do PP na provincia - Galiza - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nRedacción 19 xuño 2013 17:05 h.\ndo galiza PP ao na opinion\nO home forte do PP de Lugo -e unha das apostas de Rajoy a nivel estatal- tampouco se libra da onda de sospeitas e imputacións que ten marcado boa parte da axenda política da provincia nos últimos tempos. Deste xeito, agora é o Tribunal Supremo quen estuda se admite a trámite unha causa por tráfico de influencias contra o presidente do PP de Lugo e portavoz do Grupo Popular no Senado, Xosé Manuel Barreiro, debido a unha petición nese sentido por parte do Xulgado de Instrución número 2 de Lugo orixinada por unhas declaracións do empresario Jorge Dorribo, principal encausado no Caso Campión.\nSegundo diversas informacións, Dorribo acusa o dirixente do PP, que estivo preto de ser o substituto de Manuel Fraga á fronte do PP galego pero finalmente desistiu e dou paso a Feijóo, de facilitar presuntamente a unha empresa dun curmán seu as condicións do concurso de adxudicación do párking do novo hospital de Lugo antes de que fose público.\nO Supremo decidirá agora se a causa se admite a trámite e se procede a nomear un instrutor. “É rotundamente falso que eu fixese ningún tipo de xestión nese senso”, defendeuse Barreiro, que dixo sentise “desamparado pero tranquilo”.


Actualidade de A Mezquita | Entrelinguas\nActualidade de A Mezquita\n"Case tódalas familias do concello teñen castiñeiros e venden castañas"\nO concello ourensán de A Mezquita sitúase entre os municipios galegos con menos habitantes (1.023 en 2019 segundo os datos do Insyituto Nacional de Estatística), a pesar dos seus 104,26 quilómetros cadrados de extensión. Ademais, A Mezquita caracterízase por ser a porta de entrada a Galicia de Portugal e Castela, unha porta que comeza a ser fundamentalmente de saída xa que o concello mesquités perdeu algo máis de 500 veciños desde comezos de século ata a actualidade.\nNota: prema enriba dun ano en concreto se desexa coñecer a poboación de A Mezquita naquel momento.\nO alcalde de A Mezquita, Rafael Pérez, asegura que o concello vese "prexudicado pola centralización de servizos ao estar nun recuncho" e pon algúns exemplos como a Garda Civil, os axentes de Medio Rural ou o Instituto que, debido a dita circunstancia, se desprazan cara outros municipios como A Gudiña. Ademais, Pérez considera que desde o goberno central debería existir "unha discriminación positiva cara ó medio rural" co obxectivo de que non se esvaeza.\nA estas problemáticas engádese outra: o avellentamento. Unha realidade común á maioría de concellos de Galicia e, sobre todo, aos máis despoboados. Segundo o INE, a provincia de Ourense presenta unha idade media de 50,6 anos en 2019, o que a coloca como a segunda provincia máis avellentada de España despois de Zamora. A Mezquita tamén exemplifica claramente esta situación debido a que o 40,47% dos seus habitantes está por riba dos 65 anos.\nTales circunstancias provocan consecuencias no eido económico xa que a falta de capital humano non permite un auxe da economía nin atrae a inversión e a presenza de empresas no concello. A esta situación engádese outra que Pérez aprecia no seu concello: "Hai xente que ten certos prexuízos para traballar en determinados labores no medio rural".\nO pasado xaneiro a Xunta reabriu o paridoiro de Verín debido á presión popular, unha realidade que afecta ao concello de A Mezquita xa que se atopa a pouco máis de 40 quilómetros deste. Neste senso, cando o paridoiro se atopaba pechado, Miguel Ángel Fernández, un veciño mesquités, amosaba a súa preocupación ao respecto: "A min estame tirando para atrás o tema do hospital. Sobre todo, pensando nos fillos".\nFernández, pai dunha cativa, é consciente das circunstancias do concello polo que lle xorden dúbidas á hora de construír unha casa no lugar e enumera algunha das situacións que o fan reflexionar: pouca preocupación polo rural por parte das institucións públicas e privadas (paridoiro e apertura do banco unha vez á semana), pouca inversión no rural ou a posibilidade de ter que pechar un dos seus negocios (venta de penso) por falta de clientes. Ante dita realidade, Fernández que "non lle ve futuro" e que semella que todo o empurra a marcharse.\nAsí e todo, Fernández amosa unha forte convicción por quedarse en A Mezquita e xunto coa súa muller, Yolanda Luis, salientan o bo labor de asociacións do lugar como a de Os Tres Reinos, que organiza unha gran cantidade de actividades que provoca máis unión entre a xente do concello. Neste senso, o alcalde de A Mezquita tamén valora dita "participación activa da asociación na vida do concello" grazas á organización de talleres de memoria, de clases de zumba, de actividades extraescolares para os rapaces, a creación dunha ludoteca e de manter abertos o ximnasio e a biblioteca.\nA castaña: unha axuda para case tódalas familias\n"Case tódalas familias de A Mezquita teñen castiñeiros e venden castañas", asegura Fernández. Para moitos é unha axuda ou complemento na súa economía e para outros é a súa forma de vida xa que algunhas familias chegan a recoller 25.000 quilogramos como sostén Fernández. Neste senso, o veciño mesquités opina que a castaña pode ser "un gran negocio", unha solución para fixar poboación e unha gran saída económica.\nO retorno ás raíces\nComo afirma o veciño mesquités Miguel Ángel Fernández, "moita xente regresou ao concello, de Bilbao por exemplo, unha vez xubilados" co fin de pasar o resto dos seus días de vida no lugar que os viu nacer. Tal é o caso de Manuel González, un veciño mesquités que emigrou a Lucerna (Suíza) con 24 anos, onde botaba de menos a súa fala, e regresou ao final da súa vida laboral. Agora, en A Mezquita, valora "a tranquilidade e a vida máis saudable" e, sobre todo, "poder facer o que un queira por non estar suxeito a unha actividade laboral". Neste senso, existe unha aldea, A Esculqueira, que destaca pola presenza maioritaria de xubilados que optan por pasar o seu tempo libre xuntos.


Unhas festas para vivir a cidade\nOurense ofrecerá un programa que aposta polos grupos galegos e as verbenas\nUnhas festas para gozar da cidade, para que os veciños e visitantes confraternicen, para apostar pola música ourensá -e galega- e para contar con actividades para todas as idades. Así as definiu onte o alcalde, Jesús Vázquez, na presentación das Festas de Ourense. Nove días de citas lúdicas, do 23 de xuño ao 1 de xullo, no que «concertos, atraccións, actividades infantís, teatro de rúa, propostas gastronómicas e un intenso calendario de citas deportivas farán que cada día teñamos unha chea de opcións para escoller», sinalou o alcalde. Tamén se referiu de xeito especial a aposta «pola rúa coma o mellor escenario, a través de verbenas coas mellores orquestras de Galicia, a celebración da Feira Histórica e cunha nova edición da tradicional Batalla de Flores».\nAbre Cristina Pato\nNa presentación das Festas de Ourense o alcalde salientou a presenza de Cristina Pato como pregoeira das mesmas. Unha cita que terá lugar o sábado 23 -ás 22.00 horas na Praza Maior- e para a que se contará «coa gaiteira galega máis internacional».\nEn total serán máis de noventa actividades, ao longo dos nove días de festa, e nas mesmas están programados trinta e nove concertos en escenarios da cidade como a Praza Maior, as prazas de San Martiño e do Ferro, a Alameda do Bispo Cesáreo e o Xardín do Posío.\nUn programa, que foi presentado no Concello de Ourense, que se fará posible cun orzamento de algo máis de 420.000 euros e que incluirá dende os concertos dos grupos de primeira liña a nivel estatal á aposta pola música que se fai en Ourense e Galicia, ademais de proposta xa consolidadas como o Ourense Dance, o teatro de rúa, as actividades para os cativos e as verbenas.\nDe Rosendo a Minimalia\nNesta liña o alcalde de Ourense lembrou onte que do 23 de xuño ao 1 de xullo «haberá nomes de primeira liña, como Sidonie, Indomable ou Rosendo Mercado, pero a nosa aposta máis importante vai ser pola música\n. Ademais porase un especial énfase en reivindicar e dar a coñecer ós artistas galegos a través de varios concertos na Praza Maior, coma o espectáculo Sons da Auria a cargo dos ourensáns Silvia Alonso, Daniel Minimalia e Emilio Rúa (o 27 de xuño); e as actuacións de Xestreu e Treixadura (o 28 de xuño) e de Guadi Galego, o sábado 30 de xuño».\nComo citas xa consolidadas e de gran atractivo houbo referencias, tanto polo alcalde como pola concelleira de Cultura, Belén Iglesias, ao Ourende Dance ou á Feira Histórica da zona monumental -que abrirá as súas portas o 28 de xuño- e incidiuse dunha maneira especial na celebración da tradicional batalla de flores «unha actividade recuperada polo actual grupo de goberno», lembrou Vázquez Abad.\nUn amplo programa deportivo e de propostas culturais complementarán os concertos, propostas gastronómicas, verbenas -serán de novo no Progreso- e actividades de rúa.\nComo novidade inclúese este ano o espectáculo Midnight Paint Party, un «evento que aposta por unha mestura da música de recoñecidos DJ’s con actividades de pintura», segundo apuntou o rexedor municipal.\nO día 30 de xuño celebrase, por primeira vez, un espectáculo de música e pintura\nHaberá unha importante presenza no programa de bandas locais\nArchivado en: Ourense ciudad Fiestas de Ourense Cristina Pato Teatro


Galiza Sosego (GzS): Gznación responde a Coz de Galicia\nGznación é de Galiza\nDiante da análise publicada en La Voz de Galicia no día de hoxe, GZnación quere aclarar, antes de máis, que é un medio de comunicación e non a páxina de ningún partido político, tal e como se afirma na dita peza.\nSorprende ver con que facilidade se etiqueta neste país e o gusto que hai por facelo. Sirva este editorial para aclarar que as informacións e opinións publicadas no xornal dixital Gznación non están controladas por ninguén. Certamente, e coma calquera publicación, este medio ten unha liña editorial, se ben, non adscrita a ningún partido político e si próxima ao movemento nacionalista galego e aos colectivos afins a el.\nDeste xeito, en Gznación caben todos os articulistas, desde o mencionado neste artigo -Francisco Rodríguez- até Maurício Castro ou os tantas veces convidados Carlos Aymerich ou Martiño Noriega, entre outros. Ademais, recóllense informacións de moi diversos colectivos e tense entrevistado a responsábeis de moitos partidos políticos, sexan da tendencia que foren.\nSe algo tamén quere lembrar Gznación a respecto desta etiquetaxe como "a páxina da UPG" é que, por exemplo, o medio que recolle a análise referida, La Voz de Galicia, cobra sustanciosas subvencións da Xunta en ningún momento este xornal publicou ningunha información aludindo a que la Voz puidera orbitar arredor do Partido Popular.\nNa dita análise lémbrase como exemplo desa afirmación un artigo asinado por Francisco Rodríguez que, serve, segundo se recolle nese texto, para "discrepar abertamente do defendido por outros militantes no consello nacional" do BNG. Ese "durísimo artigo" que na dita análise se cualifica como "contra Beiras" por oporse á fusión das dúas caixas galegas é un máis dos artigos de opinión que se publican no Gznación coa posibilidade de que calquera persoa poida comentar neles ou que o/a os/as aludidos/as poidan pronunciarse ao respecto.\nGznación é un medio comprometido co país que naceu e traballa para dar conta á cidadanía galega das novas que lle afectan en clave de país. Gznación é, polo tanto, unha das moitas voces de Galiza a nivel informativo. Comprometida e libre.


Unha fuga de monóxido de carbono obriga ao desaloxo dun centro en Oleiros | Noticias Vigo\nUnha fuga de monóxido de carbono obriga ao desaloxo dun centro en Oleiros\nUnha fuga de monóxido de carbono mobilizou a pasada tarde aos servizos de emerxencias tras estourar unha tubaxe na sala de caldeiras dun centro de menores en Oleiros. Non se rexistraron danos persoais iso si os foron evacuados, por precaución, polos propios traballadores.\nO sucesos tivo lugar ás 19:30 horas, momento no que un traballador do centro chamaba ao 112 Galicia para dar conta de que a alarma do centro saltou despois de escoitar unha explosión. Indicaba ademais, dun forte cheiro que, posiblemente, tratábase dalgún tipo gas.\nDe contado, o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias de Galicia poñía en alerta aos Bombeiros de Arteixo e aos axentes da Garda Civil, Policía Nacional e Local e aos profesionais sanitarios, por se fose precisa a súa intervención. Do mesmo xeito, os técnicos da empresa subministradora do gas foi informada.\nAsí mesmo, solicitouse a colaboración dos membros do servizo de emerxencias da localidade que unha vez no lugar confirmaban a presencia do gas –monóxido de carbono-, polo que procederon ao corte do subministro de luz e gas a edificación e ventilación do lugar.\nRematadas as tarefas, os Bombeiros confirmaron ao 112 Galicia que foi a rotura das tubaxes da sala de caldeiras o que provocou a fuga.\nA Consellería de Sanidade alerta sobre o perigo das…


Como organizar o Camiño de Santiago\nO Camiño de Santiago é, a nivel físico, mental e espiritual, unha experiencia incrible que pode cambiarche a vida e que ademais, permite ser gozada a niveis moi distintos, gozando das paraxes das diferentes rutas que conducen á catedral compostelá, coñecendo persoas inesquecibles, empapándote da gastronomía e as tradicións locais e pisando pobos xenuínos sucados de obras de arte.\nCon todo, para que todo salga ao pedir de boca é moi importante preparar adecuadamente a viaxe. Elaboramos unha lista con todos os puntos crave para organizar o Camiño de Santiago.\n5 curiosidades sobre a gastronomía galega\nGalicia é un dos lugares do mundo no que os padais están mellor atendidos, e boa mostra diso é a calidade e a afluencia do turismo gastronómico na nosa terra. A diversidade de rexións e de pratos típicos galegos é enorme, ademais de que as tradicións e a cociña beben de múltiples civilizacións e períodos históricos. Neste artigo queremos revelarche cinco pequenas curiosidades ao redor da cociña galega que talvez non coñecías.\nRecunchos máxicos de Pontevedra para gozar\nAs cidades como Pontevedra non dormen demasiado, xa que polas súas rúas respírase un ambiente cultural e gastronómico envexable e a súa programación de lecer nunca descansa.\nNeste artigo queremos propoñerche algúns lugares da cidade imprescindibles se queres pasar un fin de semana de ilusión no que teña cabida a arte, unhas boas tapas, a natureza ou a delicia de perderse polo seu empedrado centro histórico.\nNon te perdas as festas de magosto 2016 en Galicia\n"Por san Martiño faise o magosto con castañas asadas e viño ou mosto", reza un popular refrán. En Galicia, isto séguese estritamente, constituíndo unha das festividades máis entrañables e destacadas de todo o ano e xunto co Samaín, a máis importante do período outonal.\nSe adoras este período do ano en que as follas caen e tinguen os bosques de cores, estás a desexar sacar as bufandas e éntrache fame con só o aroma das castañas quentes, o magosto é unha gran oportunidade para gozar xunto aos teus amigos.\nCasas rurais: razóns para gozalas no outono\nAi, o outono! Unha estación para moitos melancólica, tempo de plans fogareños e de cinema, de choiva e follas multicolores vertidas polas rúas, de pratos de culler e castañas quentes. Con todo, esta é probablemente a mellor estación para planificar unha viaxe a unha casa rural en compañía dos teus amigos, da túa parella ou da túa familia.\nEn Galicia existe unha rica oferta respecto diso en torno ao turismo de casas rurais, xa que debido á nosa xeografía privilexiada, a diversidade de paisaxes e a alta porcentaxe de zonas verdes, todos os intrépidos afeccionados ao sendeirismo, á fotografía ou a descubrir novos lugares infestados de maxia están de parabén nas nosas paraxes.\nE por que outono é unha época tan especial para visitar unha casa rural durante uns días? Dámosche cinco motivos de peso a continuación.


Quen é Annkang Glove?\nAnnkang Glove é un dos fabricantes e provedores de luvas de seguridade por moitos anos, que ten a capacidade de proporcionar unha gama diversa de mercados xeográficos en toda China eo mundo chinés. Non estamos só dando a máis alta calidade de luva de seguridade para ti, pero tamén ofrecendo o soporte técnico profesional e un servizo competente.\nProdutos e servizos que temos\n1. Nitrilo revestido GUANTES\n2. Látex recubertas GUANTES\n3. luvas de algodón\n4. Luvas de illamento eléctrico\n7. GUANTES revestidas PU\n9. GUANTES PARA COMPRAS\nAs nosas luvas de seguridade son amplamente utilizados na industria automotiva, metal; manipulación de vidro, pequenas pezas afiadas manipular, madeira, saneamento; reciclaxe, almacenamento, manipulación compoñente, resistente á corte, de construción, transporte, operación mecánica e así por diante. A maioría dos produtos están dispoñibles en tamaño e material con EN388, ASTMF-1790, norma ISO13997 e requisitos personalizados dispoñibles.\nmisión principal negocio da Annkang luva depende do seu compromiso coa calidade e servizo e ofrece tipo de luvas de seguridade de alta calidade consistentes en tamaño, cor e material. Calidade e probado en todas as fases do proceso de produción.\nEstamos constantemente mellore as nosas liñas de produtos e servizos por iso, se está na necesidade dun produto que non conste da nosa web, pls non dubide en contactar connosco en calquera momento. A resposta rápida é garantía.


Cee é o centro administrativo e de servizos da Comarca de Fisterra, dentro da zona coñecida como Costa da Morte, e apenas a 1 hora en coche de Santiago de Compostela ou A Coruña.\nA carón do Océano Atlántico, e moi preto da terra dos romanos, atópase a vila de Cee, centro neurálxico de servicios na Costa da Morte. Situada a 94 kilómetros da cidade de A Coruña e a 74 de Santiago de Compostela, Cee é un centro de referencia na zona centro-oeste da provincia coruñesa.\nSomos parte dunha comarca sen realidade administrativa coñecida como A Costa da Morte.\nO territorio do Concello de Cee asómase ao mar por 3 fragmentos de costa: a ría de Lires no Noroeste, a praia de Estorde na enseada fisterrá, e desde o mesmo Cee ata a enseada do Ézaro.\nO municipio ten unha superficie de 54.2 km2 nos que viven algo máis de 7500 habitantes distribuídos en 6 parroquias: A Ameixenda, Brens, Cee, Lires, A Pereiriña e Toba.\nA forma máis cómoda de chegar até Cee é dende Santiago —a capital de Galicia— ou dende A Coruña —capital de provincia—. Ambas cidades contan con aeroporto que as conecta con varias cidades españolas e europeas.


Concello - Concello do Saviñao\nO concello do Saviñao está situado na Ribeira Sacra, dentro da comarca Terra de Lemos, situada no sur da provincia de Lugo, limita cos concellos de: ao norte con Paradela e Taboada, ao sur con Pantón, ao leste con Pantón, Monforte de Lemos e Bóveda e ao oeste con Taboada e Chantada. A altitude media está a 600 metros sobre o nivel do mar, os ríos Miño, Sardiñeira, Saviñao, Pez, Barrantes e Portiño atravesan as súas terras.\nInclúe 29 parroquias, a súa capital, Escairón, con aproximadamente mil habitantes, o segundo núcleo de poboación é Currelos, que en realidade é a cabeceira da zona norte do municipio. A promoción do turismo rural e cultural nesta zona é un impulso para ela. A economía do Concello é fundamentalmente agrícola, tamén ten industrias lácteas, vitivinícolas, da construción, etc. No aspecto comercial destacan as feiras que se celebran mensualmente, en Escairón os días 8 e 19, en Currelos o 26.


Lingua e sociedade by Sofia Rama - Issuu\nNormalización lingúística historia e socioloxía da educación\nLingua, sociedade e cultura\n1/ A natureza social da fala: a lingua como necesidade e instrumento social A lingua ten, en primeiro lugar, un aspecto puramente utilitario: é o principal instrumento do que os humanos nos servimos para comunicarnos, co que transmitimos información e grazas ao cal constituímos organizacións as cales constitúen, á súa vez, a base da nosa estrutura socio-económica. “A linguaxe é o instrumento decisivo de comunicación e de interacción humana. Toda reunión de individuos precisou até hoxe dunha linguaxe para convivir, traballar e manter relacións sólidas. Calquera actividade en común impón ou presupón unha unidade de linguaxe. O que signiﬁca que todos os grupos humanos posúen, en degraus diversos, unha individualidade lingüística.” (Rafael L. Ninyoles, Idioma e poder social, Laiovento, p. 21, 2005)\nAdemais, a lingua ten natureza simbólica e referencial. Como produto social é un froito da cosmovisión dos seus propios falantes, que transmite e contén os valores, a idiosincrasia, e, en suma, a cultura da comunidade lingüística. É por isto, logo, que a lingua remata convertíndose en símbolo desta comunidade da que falamos, tanto para ela propia como para os foráneos, e polo que, tamén, funciona como referente, neste caso máis vista desde o exterior. <<as linguas non teñen como función única ou máis importante transmitir conceptos que estarían na mente dos falantes representando cousas do mundo exterior (o que poderiamos denominar “comunicación referencial”),\nAula Virtual da CIG-Ensino\nsenón que ó mesmo tempo, cumpren as funcións expresiva e fática, polo que serven como elementos fundamentais para a conformación de identidades persoais e colectivas (a distintos niveis) e para a constitución de comunidades humanas>>. (Monteagudo, Henrique. Historia Social da Lingua Galega: Idioma, Sociedade e Cultura a través do tempo. Vigo, Galaxia, 1999. páx. 25)\n2/ A capacidade identificadora e diacrítica das linguas: Comunidade lingüística, lingua propia e ecolingüística Hai varios miles de linguas no mundo e pouquísimas delas se corresponden cun estado. Na maioría dos casos nun mesmo estado hai varias linguas e noutros moitos hai linguas que teñen aos seus falantes repartidos en diferentes estados. Nestas situacións a lingua, máis que a raza, grupo étnico, folklore,..., convértese no elemento con maior capacidade identiﬁcadora tanto desde a perspectiva dos propios falantes (que atopan na lingua común o vínculo principal cos seus conxéneres) como desde fóra da comunidade que a emprega para determinar a propia adscrición a esa comunidade.\n<<o certo é que a xente concibe o mundo dividido en grupos étnicos e linguas discretas. Esta crenza estéase en estereotipos que atopan a súa expresión no emprego de determinadas denominacións, termos que funcionan como símbolos e como instrumentos de identiﬁcación. Debo recoñecer, pois, que existe un elevado grao de convencionalismo na delimitación dos obxectos históricos “Galicia” e “idioma galego”. Asemade, estou convencido de que isto non lle resta un ápice de realidade. Xa se dixo antes que, ﬁnalmente, o relevante non é unha visión pretendidamente “obxectiva” e “externa” das cousas, senón a percepción intrasubxectiva que teñen delas os propios actores>>. (Monteagudo, Henrique. Cit, p. 47)\nEstes grupos discretos de falantes, estabelecidos ben obxectiva ben convencionalmente, constitúen o que denominamos “comunidade lingüística”: <<Un concepto que nos parece nuclear para a Sociolingüística é o de Comunidade Lingüística. Dado que esta non é unha noción pacíﬁca, digamos rapidamente que concibimos unha comunidade lingüística como un agrupamento social que recoñece como propios un agrupamento de formas, unhas pautas de uso e unha cultura lingüística basicamente comúns e dalgún xeito especíﬁcas e minimamente estructuradas [...]. Falamos de grupo social: unha comunidade lingüística constitúe unha das múltiples e non necesariamente excluíntes modalidades de agrupamento humano, a sociedade é un sistema de agrupamentos de diverso carácter e distinto nivel, de maneira que cada un dos seus membros se inclúe en varios agrupamentos sociais de distinto tipo, un dos cales resulta ser a comunidade lingüística”>>. (Monteagudo, Henrique. Cit, páx. 23)\nAsí, o “agrupamento” do que fala Monteagudo e que signiﬁca ser usuario dunha lingua non é absoluto indiferente ou “neutral”, é un agrupamento que responde a un medio social, e na perspectiva ecolingüística, tamén un medio físico ou natural. A lingua é tamén unha resposta adaptativa ó medio físico, unha forma única e orixinal de aprehendelo, de facelo propio mediante o seu nomeamento e descrición cos recursos que esa lingua concreta forneza.\nA lingua funciona, por todo o que levamos vendo, como risco diacrítico das sociedades e culturas: non só é que determinadas fronteiras administrativas coincidan con isoglosas determinadoras de límites idiomáticos. A lingua é un risco cultural diacrítico porque os seus usuarios senten a fala como adscrición a un determinado grupo social (que pode coincidir con étnico, pero non ten porque selo) e sobre todo a unha cultura. Lingua e cultura convértense así, en moitos casos, en termos intercambiábeis. Hoxe falamos de ecolingüística para estudar a correlación non só entre as linguas se non tamén entre elas e o seu medio ambiente, quer dicir, a sociedade na que se empregan. Estamos, pois, ante unha nova aproximación teórica aos estudos sociolingüísticos que xorde nos anos 90 do século XX e que un dos seus defensores, Alwin Fill, deﬁniu como “a ciencia das interaccións entre a lingua e o mundo”.\n3/ Cultura, nación e lingua no caso galego. Alwin Fill A identiﬁcación entre lingua e a comunidade que a fala (a “comunidade lingüística”) convértese en determinadas ocasións en máis estreita: a comunidade cultural é tamén unha nación. Nestas circunstancias a lingua é o elemento máis claramente delimitador e diferenciador desa cultura-nación. No caso galego é desde a criación das Irmandades da Fala (1916) cando se determina claramente esta relación. Vemos, de feito, que no seu propio ideario a lingua ﬁgura no primeiro lugar das súas ﬁnalidades: “A Irmandade dos Amigos da Fala tivo feitura na Cruña o día 18 do mes Maio de 1916. Hoxe haina costituida tamén no Ferrol, Santiago, Betanzos, Villalba, Lugo, Monforte, Estrada y-Ourense. Están federadas co’elas a Xuventú de Defensa de Vilagarcía, as Xuventudes Nacionalistas de Santiago e de Vigo, e moitas Socieda-dades Agrarias. Poden ingresar n-elas todol-os galegos, homes e mulleres, y-os que nono sendo de nacimento o sexan de curazón. As Irmandades teñen por fís: 1º Porpagal-o emprego da língoa galega. 2° Conquerir unha amplia autonomía pra Galicia. 3º Traballar pr’a solución de todol-os probremas coleitivos e permanentes da térra galega. 4º Traballar pol-a difusión da cultura centíﬁca, literaria y-ar-tísteca. 5º Intervir na políteca pra qu’esta se faga en porveito do pobo. Cada Irmandade ten catro seiciós: Seición de Cultura e Fala, Seición d’Economía y estudios sociaes, Seición Agraria e Seición Políteca.”(Risco, Vicente, Teoria do nazonalismo galego, 1920)\nOs irmáns Vilar Ponte e o xa citado Vicente Risco, por exemplo, teñen textos que evidencian que se estaba a iniciar esta toma de conciencia de sermos unha nación precisamente (entre outras cuestións) por termos lingua propia: “Está recoñecido por cantos s’ocupan d’estas cousas, que, de todol-os vínculos sociaes, é a fala a que mais sopara e carauteriza ós pobos, porqu’é o mais espirtual de todos, é o que conforma o pensamento e fai a maneira de ser das xentes. O troque de língoa determina, na maor parte dos casos, a dexeneración espirtual d’un pobo. A cuestión é deferente pr’ós individos do que pr’as nacionalidades. A proba é qu’a imposición da língoa foi sempre unha violencia que non descoidou ningún imperialismo:\nfoi empregada por Austria c’os checas e c’os húngaros, por Prusia e Rusia c’os polacos, por Francia c’os vascos y-os provenzaes, por Castela c’os cátalas e co nosco. Mais a pesar da rabia conqu’o presiguen, o galego vive, falase pol-as catro quintas partes da poboación, y-achas’hoxe n-unha das suas épocas de maor frolecemento literario, convertíndos’en istru-mento d’espresión cientíﬁca e de produción ﬁlosóﬁca. Agora, o galego y-o portugués son duas formas dialeutaes do mesmo idioma: esto indica que nos temos un maor parentesco con Í ‘ortugal do que con Castela. Tres falas, tres civilizados; nos per-encemos á civilización da banda oucidental, e culturalmente, pois u’esí é ﬁlolóxicamente, nada temos que ver co’as outras duas. Queiramos ou non, esto trábanos fortemente, estreitamente con Portugal e co’a civilización portuguesa” (Risco, Vicente, cit.) “Este direito das nacionalidades á propia vida—garantía necesaria pra qu’elas podan desenvolvel-a sua civilización e contribuir á civilización do Estado ó qu’están xunguidas e mais á civilización do mundo—está xa recoñecido no direito moderno. Efeutivamente, na Conferencia da Paz suscitouse o probrema dos direitos das minorías nacionaes. Enténdese por minorías nacio-naes «os grupos de súditos d’un Estado que son de raza e de língoa deferente das da maoría do Estado». Estes grupos, nin poden formar Estados independentes, nin poden ser axudicados ó Estado nacional ó que deberán corresponder; teñen pois, que ﬁcar dentro d’un Estado que non é a sua nación propia. As potencias aliadas creeron que cumpría garantizar ás minorías nacionaes, un mínimum de direitos, y-o prencipal d’eles é o enseño no idioma propio. As minorías nacionaes deberán estar baixo a proteición da Liga das Naciós.” (Risco, Vicente, cit.)\nA situación actual da lingua no noso país, analizada desde a perspectiva sociolingüística, incide no feito de ser esta un elemento social polo que non é posíbel estudalo isoladamente: “Imos recordar, en primeiro lugar, uns principios epistemolóxicos previos que xulgamos da maior importancia para comprendermos a cuestión da lingua galega: 1°. A lingua é a estrutura cultural que precisan todas as demais estruturas da cultura, sen que aconteza a in-\nO 31 de maio de 2007 a secretaria xeral de Política Lingüística, Marisol López, anunciou no Parlamento de Galicia que o vindeiro mes de decembro quedará constituído formalmente o Consorcio de Planificación Lingüística. Nunha resposta oral, ante a Comisión Primeira da Cámara galega, a responsable de Política Lingüística apuntou á figura do Consorcio como o ente máis axeitado para conseguir que o galego sexa a lingua habitual nas relacións internas da Administración, na comunicación interadministrativa e na relación entre Administración e cidadáns. “Os concellos e as deputacións están obrigados por lei a facer en galego todos os actos que se poidan derivar da súa actuación administrativa, xa que o uso do galego na Administración local ten carácter imperativo”, explicou Marisol López. Con todo, apuntou que “existen organismos que aínda non o cumpren” e dixo que “desde Política Lingüística se están a poñer unhas bases sólidas para que a lexislación de aplicación nas entidades locais sexa cumprida, dunha vez por todas e nun prazo de tempo bastante próximo”. Ao fin frutrouse xa daquela este organismo semellante aos de Cataluña e Euzkadi consecuencia das correlacións de forzas na Galiza e o conflito existente.\nversa. Non é, portanto, analisábel en termos de “riqueza” ou de peza do patrimonio cultural, porque, sendo estrutura basilar de que todo acto humano depende, non é homologábel con calquera “colección” de asuntos artísticos, estéticos ou culturais. 2°. A entidade lingua requere, sempre, unanimidade social. Non é urna criación individual. De aí que falarmos en dereitos lingüísticos implica, antes de mais, falarmos en dereitos colectivos, en dereitos sociais, en deﬁnitivo, en dereitos humanos. 3°. As regras que explican a situación dunha lingua son regras sociolóxicas, non regras ﬁlolóxicas. Alias, a lingua vive sempre nun tempo e nun contexto concretos, non nunha “estratosfera” fora das continxencias históricas. É así como, na sociolingüística, o primeiro lexema ven a ser epíteto do segundo. 4°. A determinación (determinación, non inﬂuencia) da sociedade galega, portanto, na existencia da súa lingua explica que todas as vicisitudes por que atravesou aquela incidisen directamente na fortuna, consideración social, calidade e independencia do código en si”. (García Negro, De fala a lingua. Un proceso inacabado, p. 71, Laiovento, 2009)\nO discurso máis recente, grazas ás achegas teóricas da sociolingüística e máis da clariﬁcación política, é máis complexo que o dos históricos nacionalistas na análise da nosa situación posto que se evidencia como fundamental a posición minorizada da nosa lingua a respecto do castelán nun contexto de conﬂito e nun marco social, económico e político determinado: “ O uso de dúas linguas nunha sociedade implica un conﬂito que só pode ser enunciado e resolvido afrontando os problemas sociais, económicos e políticos que implican a súa estrutura. Calquera estudo dirixido neste senso terá que explicar o papel que exercen as clases superiores na evolución sociolingüística e, nun plano\nxeral, a serie de presións sociais e institucionais baixo as que o desenvolvemento do idioma dominado estivo parcialmente comprometido. A análise deste mecanismo constitúe, sen dúbida, a condición previa a calquera tentativa de normalización cultural.” (Rafael L. Ninyoles, Idioma e poder social, Laiovento, p. 27, 2005)\nTense posto de relevancia, como xa levamos vendo, que no caso galego o cerne do noso conﬂito lingüístico non é inherente á lingua e/ou a nós mesmos como sociedade, senón que se insire nun marco socio-político sobre o que debe recaer o foco da análise: “Forma parte dos topica admitidos hoxe sen controversia conceder lugar central á preocupación pola lingua nos históricos do nacionalismo galego. Fóra de bastas confusións (tamén endémicas) entre lingua e gramática, entre lingua e ﬁloloxía, entre, en fín, o código e o seu estudo, é común resaltar aquel axioma, en termos de sentimento, moral de aproximación ao povo, estima colectiva e cultivo estético nunha literatura que se pretendía completa e multixenérica. Tense insistido menos, coidamos, noutros aspectos que xulgamos de igual importancia. En primeiro lugar, reparan na lingua porque ela é o ben social, alén de imprescindíbel, máis democrático e gratuíto. En segundo lugar, non é sectorial, nen é facultativo nen é superestrutural. Non depende, nos seus usos primarios, da vontade ou da restauración impulsábel por institucións que existían e operaban mesmamente para desprezala e ignorala. En terceiro lugar, é o instrumento que mellor evidencia a falsía de se tratar, o galego, dun conﬂito endóxeno ou conxénito, mais, iso si, internalizado como tal polos proprios galegos e, por aquí, criador de falsas e artiﬁciais divisións sociais.” (García Negro, De fala a lingua. Un proceso inacabado, p. 32-33, Laiovento, 2009)\nTEXTOS ASOCIADOS: 1.- “El Cadiceño”, de Rosalía de Castro (1866) 2.- O feito lingüístico galego. Ramón Vilar Ponte.\nmaterial elaborado pola CI-ensino


O Concello pon en valor as múltiples alternativas que ofrece a vila de Lalín coa publicación dun tríptico turístico | Lalín, un interior único\nLalín aberto a ti. É o título que encabeza o novo tríptico turístico que vén de publicar o Concello de Lalín para promocionar e poñer en valor ás múltiples alternativas que a vila de Lalín ofrece aos visitantes que se acheguen a coñecer un espazo urbano “agradable, atractivo e cheo de posibilidades”. Esta nova publicación, que se suma ás xa impresas sobre a rede museística, os espazos naturais, o Pazo de Liñares, os Camiños de Santiago e a apicultura, encádrase -tal e como sinalou o concelleiro de Turismo, Francisco Vilariño- dentro da campaña “Lalín un interior único” e persegue, nas súas palabras, “facerlle saber ao visitante que vén de fóra que na vila se pode pasar un día ou unha fin de semana atractiva gozando dun entorno urbano aberto, vivo e dinámico”.\nComezar o día tomando un café nas nosas prazas e terrazas, dar un paseo polas rúas peonís , realizar unha ruta escultórica polo centro, así como coñecer o Museo e o Pontiñas son algunhas das posibilidades que Lalín ofrece ao visitante e que veñen referenciadas nesta nova publicación da que se realizará unha tirada de 10.000 exemplares. Pero as alternativas de lecer non quedan aí, xa que a través deste documento tamén se fai un “chisco” ao comercio, á hostalería e aos produtos de primeira calidade, animando a mercar no comercio local, na praza, no mercado tradicional dos sábados e a saborear a nosa recoñecida gastronomía nos diferentes restaurantes. “Todo isto”, como sinala o edil, “está moi próximo e vén aderezado, ademais, polo trato cercano, profesional, agradable e acolledor que caracteriza aos lalinenses”.\n“A filosofía que persegue esta nova publicación” -prosegue Francisco Vilariño- “é a de mesturar o interior único de Lalín cos atractivos que ofrece unha vila aberta e accesible pensada para o desfrute de todas e todos onde a calidade humana é un acicate”. “Queremos que as persoas que nos visiten queden contentas e recorden a súa estancia de xeito agradable para que repitan”. O concelleiro agradeceu o esforzo e o excelente traballo realizado polos técnicos de Turismo, José González Sixto, e Lola García, para sacar adiante este novo material promocional.\nO tríptico segue a estrutura e o deseño dos xa publicados dentro da campaña “Lalín, un interior único”, e ten un carácter moi visual, onde prima a fotografía. Tamén integra un mapa onde reasaltan os principais recursos turísticos do municipio e outros puntos de interese para o turista. Así mesmo, trátase dun recurso moi manexable debido ao seu tamaño. O documento será distribuído de maneira ampla por diferentes edificios municipais. Tamén pode ser descargado de internet con facilidade e de modo totalmente gratuíto mediante o escaneado do seu código QR. Ademais, estará á disposición de todos os establecementos de Lalín que desexen contar con el ou expoñelo. Para facerse cunha serie, os interesados non teñen máis que solicitalos no concello.


Máis tempo de Educación Física nos coles?\nA Xunta de Galicia, como están a facer outros Gobernos autonómicos, estuda a posibilidade de ampliar o horario de Educación Física, no caso de que a Administración do Estado non o faga no proxecto anunciado de reforma educativa. Coincide esta proposta coa recomendación feita hai anos polo Parlamento Europeo, de que en primaria e secundaria deben impartirse polo menos tres horas semanais desta materia, que no currículo español so conta con dúas. Preténdese que os alumnos fagan máis exercicio, tendo en conta que Galicia segue a rexistrar unha das taxas máis altas de sobrepeso e obesidade, tanto de España como de Europa. Un de cada tres rapaces, de 5 a 16 anos, padece estes excesos.\nA Xunta ten previsto ademais reforzar os hábitos saudables nos centros docentes, incluso coa creación duna nova materia de libre configuración. Son medidas importantes, pero como dixo Torsten Husén: a reforma da educación non pode substituír á reforma da sociedade. Unha vez máis a Administración pública ten que tratar de sacarlle as castañas do forno ás familias, pois a orixe da carencia destes hábitos está no fogar. Son tres as causas. A primeira, porque non se fomenta unha alimentación racional desde o berce e o neno acostúmase a comer o que quere, con abuso de azucres e graxas. O desequilibrio entre inxestión e gasto calórico é cada vez maior, ata que chega a un punto de moi difícil solución.\nA segunda, porque se permite aos rapaces pasar horas e horas absortos e inmóbiles diante das pantallas, o que consolida uns hábitos sedentarios moi prexudiciais para a saúde e mesmo para éxito escolar. O exercicio físico potencia o rendemento intelectual, pois aporta máis osíxeno ao cerebro e incrementa as endorfinas. A terceira razón é que o xogo que practican os nenos non contribúe a paliar esta situación, pois está centrado tamén nas novas tecnoloxías.\nAínda así, sexa benvido o incremento de horas dedicadas á actividade física nos centros docentes, pois será a única que realicen máis da metade dos alumnos. O problema vai estar na decisión de que materia ou materias terán que reducir o seu horario para permitir o aumento da Educación Física. Non parece probable que se amplíe o tempo total de docencia, porque o noso país atópase nos primeiros lugares en canto a carga horaria. Polo que se refire aos períodos de recreo, debería fomentarse que os rapaces practiquen xogos que esixan importante desgaste físico, pero sempre en liberdade, dada a importancia deste tempo de ocio e de socialización.


Preguntan ao alcalde de Ribadeo se os usuarios da residencia van acompañados ao hospital por persoal especializado | A Mariña Xa!\nPreguntan ao alcalde de Ribadeo se os usuarios da residencia van acompañados ao hospital por persoal especializado\n18 Xul 2019 Actualidade, Ribadeo Actualidade, Ribadeo\nO voceiro do Grupo Municipal do PP de Ribadeo, Daniel Vega, cre que é “lamentable” a forma na que está a funcionar a residencia de maiores da localidade sendo de titularidade pública municipal. Despois de coñecer a falta de servizo de gas, secadora e plancha; o popular pregúntalle a Fernando Suárez “se os usuarios e usuarias son acompañadas ás súas visitas ao hospital por persoas coa debida capacitación para desenvolver ese labor”.\nVega sinala que “dende o Grupo do PP apreciamos varias accións cuestionables que nos fan dubidar da correcta xestión da residencia de maiores de Ribadeo”.\nOs populares esixen, polo tanto, explicacións ao equipo de Goberno local do BNG “tan preocupado por abrir as instalacións da residencia antes da celebración das pasadas eleccións municipais e tan pouco preocupado porque a residencia de maiores garantise uns servizos básicos aos seus usuarios e usuarias”. Concretamente, Vega recorda que ante a falta da certificación do gas, “a comida é servida por un servizo de cátering sobre o que o señor Suárez tampouco explicou o procedemento de contratación”. Igualmente, “non funciona a secadora nin a plancha do servizo de lavandería e tamén descoñecemos quen está a realizar ese traballo”, engade.\nO Grupo Municipal do PP de Ribadeo pide formalmente a Fernando Suárez, a través do rexistro da solicitude de convocatoria da xunta de portavoces, que atenda de forma urxente á súa petición co obxectivo de que “o Goberno local nos aclare a situación do funcionamento dos distintos servizos da residencia da terceira idade do municipio”.\nEtiquetas Daniel VegaPPResidencia de maioresRibadeo\nAnterior Queixas en Ribadeo polo cheiro dos contedores do lixo\nSeguinte A Garda Civil detivo a tres homes como supostos autores de roubos en coches e de substraer unha autocaravana


A socióloga Capitolina Díaz preside a Asociación de Mulleres Científicas e Tecnólogas, que estrea delegación en Galicia | culturagalega\n"A ciencia é androcéntrica desde que empezou, o seu modelo é masculino"\nA socióloga Capitolina Díaz preside a Asociación de Mulleres Científicas e Tecnólogas, que estrea delegación en Galicia\nA Asociación de Mujeres Científicas y Tecnólogas (AMIT) celebrou o pasado día 15 de decembro a asemblea constituínte da súa delegación en Galicia, encontro que lle puxo o ramo á Xornada Mulleres na Ciencia organizada pola Unidade de Igualdade de Xénero da Universidade de Santiago. Setestrelo aproveitou a ocasión para charlar sobre as múltiples formas de desigualdades que perduran no mundo da ciencia e no conxunto da sociedade coa súa presidenta, a socióloga Capitolina Díaz, que impartiu nesta cita unha conferencia sobre a perspectiva de xénero no programa da UE Horizonte 2020.\nA xornada da USC xuntou tamén nunha mesa redonda a informática Nieves Brisaboa, da Universidade da Coruña (UDC); a bióloga, experta en didáctica das ciencias da USC e coordinadora de Setestrelo, Marilar Aleixandre; e a economista Coral del Río, da Universidade de Vigo, para debateren sobre os teitos de cristal e as capas de invisibilidade no eido científico. Moderouna Ana Jesús López, profesora do departamento de Enxeñaría Industrial da UDC, elixida presidenta da delegación galega de AMIT. Ademais de ampliar bases, a asociación prepara un novo proxecto: unha listaxe de mulleres científicas que sirva de referencia aos medios de comunicación e institucións na procura de voces expertas para que saiban que hai mulleres moi solventes e que poden contar con elas, salienta Díaz, na actualidade profesora da Universitat de Valencia. Capitolina Díaz, natural do Bierzo, responde as preguntas no galego que mamou durante os verán da súa infancia na aldea natal do seu pai, no concello ourensán de Quiroga.\nCon que obxectivos naceu en 2001 AMIT? Por que é precisa unha asociación deste tipo?\nAMIT constituíuse porque é moi clara a diferenza de xénero no mundo académico e do coñecemento. Durante moito tempo o principal obxectivo foi incrementar a presenza de mulleres en todos os ámbitos de coñecemento e nas posicións de poder e de toma de decisións, poñendo de manifesto que non estaban a ocupar os lugares que polo seu coñecemento e as súas cualificación e experiencia lles correspondería. Desde que empecei como presidenta hai dous anos estou ademais insistindo na inclusión da perspectiva de xénero tamén como contido da investigación.\nCómpre daquela chamar tamén a atención arredor da mirada, ou ausencia de mirada, da ciencia ás mulleres?\nSi, coido que as dúas cousas son moi importantes. Se ben é certo que hai que visibilizar as mulleres de ciencia para que acaden o lugar que lles corresponde polos seus méritos, e non só por unha cuestión de xustiza social, tamén é importante a clase de ciencia que facemos. E é importante por moitas razóns.\nHai campos científicos, como poden ser a medicina ou a investigación farmacolóxica, nos que non ter en conta as potenciais diferenzas entre homes e mulleres pode conlevar consecuencias fatais, mesmo causar a morte. Aínda que en niveis menos importantes que as cuestións de vida ou morte, tamén lles pasa o mesmo a outras ciencias. A ciencia, desde que empezou, é androcéntrica. O seu modelo, o seu patrón, é masculino. Cando pensas en ciencia, pensas nun usuario e nun destinatario varón e non se mide o impacto dos resultados científicos nas mulleres. Eu penso que todo iso debe ser cambiado.\n"O problema das mulleres no contido da ciencia é dobre. Non están e cando están, fanno hipersexualizadas"\nNo extremo contrario, semella que aínda hai certa práctica científica obsesionada con atopar diferenzas entre mulleres e homes como xeito de xustificar a desigualdade.\nO problema das mulleres no contido da ciencia é dobre. Non están e cando están, fanno hipersexualizadas. A ciencia só se fixa naquilo no que supostamente son diferentes. Así, cando a medicina estuda as mulleres, céntrase no aparato reprodutivo pero esquece se ás mulleres lles dan os infartos de miocardio ou os ictus da mesma maneira ou non cós homes, se os síntomas son os mesmos e se as medicacións hánselles de dar doutro xeito. No tocante aos estudos que se realizan sobre as diferenzas neurocognitiva, moitas veces están feitos con mostras pequenas de máis ou ben pouco seleccionadas, moi homoxéneas e das que non se pode inferir de maneira universal que as mulleres sexan entre si tan parecidas e, por outra banda, tan diferentes dos homes. Ata onde chega a ciencia solvente podes atopar máis diferenzas entre dúas mulleres ou dous homes que entre unha muller e un home. En moitos casos, cousas que se toman como diferenzas biolóxicas, como xenéticas, en realidade son resultado da aprendizaxe. Dise, por exemplo, que as mulleres temos máis habilidades lingüísticas ou máis capacidade para distinguir matices nas cores, pero ninguén pode dicir canto diso é porque xeneticamente viñeramos de fábrica preparadas para iso e canto hai de aprendizaxe (...). A maior parte desas investigacións en realidade non son solventes, como tampouco o son as que analizan os cerebros dos homosexuais. Hai traballos de metaanálise de sucesivas investigacións dese tipo e demostraron que non eran solventes desde o punto de vista científico.\nSon investigacións que malia esas eivas chegan a publicárense en revistas científicas, pero de prestixio?\nDe prestixio, si.\nTamén atopan ese tipo de estudos en ocasións máis difusión nos medios de comunicación que as investigacións que desmontan estereotipos de xénero.\nSi, así é. Hai que ter en conta ademais que ás veces a maneira en que se formulan as preguntas é confusa. Hai pouco publicouse unha enquisa da FECYT sobre a cultura científica dos españois e das españolas. Entre outras cousas, separaba a medicina da ciencia, o que é un erro de concepto. O resultado indicaba que había moitas mulleres interesadas en cuestións de saúde pero moitas menos interesadas na ciencia [entendida dese xeito limitado]. Este tipo de erros están en moitos sitios, e o que fan é devolver unha imaxe da sociedade que non é real. Os medios de comunicación difundiron a idea de que a ciencia en España non interesa e que ás mulleres lles interesa moito menos. O problema dalgunhas ciencias e dos medios de comunicación é que lle devolven á sociedade unha imaxe de si mesma, e a sociedade atópase coñecendo menos ciencia do que en realidade coñece e encontrando que é natural que as mulleres coñezan aínda menos.\n"Penso que non hai un rearme de estereotipos de xénero na infancia porque nunca houbo modelos de abondo nos que os roles de mulleres e homes fosen intercambiables"\nO resultado desa enquisa reflicte en calquera caso a segregación horizontal que existe na escolla de carreiras: hai moitas mulleres no eido biosanitario pero apenas nas enxeñarías ou na física. Nestas eleccións e renuncias operan os estereotipos de xénero dende a primeira infancia. Hai un rearme do clixé da nena princesa e do neno heroe?\nPenso que non hai rearme. Cando descobren que no mundo hai mulleres e homes, as nenas e os nenos identifican se pertencen a un grupo ou a outro e imitan o seu. Se as mulleres que as nenas teñen cerca manifestan só roles estereotipadamente femininos, as pequenas asúmenos, e o mesmo acontece entre os nenos e os homes do seu contorno. Pero non só inflúen as persoas que teñen cerca, tamén o fan a televisión, os xogos... Penso que non hai rearme porque nunca houbo modelos de abondo na vida real, nos xogos, nos contos, etc. nos que os roles de mulleres e homes fosen intercambiables.\nOu sexa, que mais ben seguimos igual.\nNon, penso que estamos mellorando, que os nenos e as nenas teñen hoxe un chisco máis de posibilidades de teren outros modelos. Non son pesimista, mais penso que imos a modo. Nestes momentos hai unha enorme alarma polos casos de violencia de xénero, que se visibilizou como un problema social. Iso demostra unha maior sensibilización colectiva, pero tampouco hai que esquecer os efectos do machismo de menor intensidade, mesmo dos micromachismos. Boa parte dos micromachismos son o caldo de cultivo no que se crecen os violentos. Esa tolerancia aos micromachismos de cada día permítelle aos violentos darse conta de que un grao de ataque ás mulleres é perfectamente aceptable. Así que eses micromachismos son moi perigosos, porque sosteñen moitas discriminacións de xénero. Por exemplo, non prestamos atención e non lle afeamos a conduta a eses homes que son pais pero que non se corresponsabilizan das tarefas que lles corresponden. Segundo como se interpretase, iso tamém podería considerarse violencia, violencia simbólica (...). A falta de corresponsabilidade dos homes no coidado e nas tarefas domésticas é probablemente a causa principal de todas as desigualdades de xénero.\n"Boa parte dos micromachismos son o caldo de cultivo no que se crecen os violentos"\nVostede vén de estudar precisamente esa fenda dos coidados nun proxecto de investigación sobre a fenda salarial de xénero.\nSi, o estudo rematámolo en outubro e estamos preparando un libro que sairá en maio. Cando o empezamos, dentro dunha convocatoria para a análise da fenda salarial, pensei que non podiamos estudar esta fenda sen estudar tamén a dos coidados. E cando empezamos a investigar entendemos que a nai de todas as fendas é a fenda dos coidados, a orixe de todas as formas de discriminación (...). Se os homes cargasen coa súa responsabilidade nos coidados, para empezar os fillos e fillas entenderían como modelo que estas tarefas son cousas de mulleres e homes. As mulleres quedarían ademais liberadas para participar na vida pública, asumir, por exemplo, un traballo científico intensivo e disporían de máis tempo propio. E se eles asumisen esa responsabilidade compartida, tampouco habería discriminación á hora de contratar e promocionar mulleres. Impulsaríase ademais un cambio dos horarios e dos calendarios que temos neste país, que son inasumibles.\nPoderiamos concluír que a boa ciencia require ter incorporada a perspectiva de xénero, tanto na propia investigación como na organización.\nÉ preciso, si, e non é unha idea miña. O propio programa europeo de ciencia e tecnoloxía, o Horizonte 2020, insiste en que a perspectiva de xénero debe formar parte dos contidos da investigación.\n"Cando empezamos a estudar a fenda salarial entendimos que a nai de todas as fendas era a dos coidados"\nÉ receptiva a comunidade científica á introdución desta perspectiva?\nHai de todo. Hai homes e mulleres que a comprenden moi ben e outros que non. Cando se introduciron por primeira vez medidas de acción positiva houbo reacción bastante negativas. Unha medida moi contestada foi a que lle deu un ano (extra para optar a convocatorias) ás mulleres que tiveran unha crianza, pero a medida tamén se lles aplicaba aos homes e o obxectivo era a protección do menor, así como non penalizar a quen despois de acabar os estudos teñen fillas ou fillos, dado que moitas bolsas establecen prazos moi curtos. Tamén ves reaccións negativas porque sobre todo os homes cren que na academia todo é mérito e capacidade. Mais no mundo académico tamén hai nepotismo e endogamia, malas artes que fan que o mérito e a capacidade non sexan o que vai primeiro. As amizades, a coincidencia ideolóxica, son parte do que en socioloxía se chama o colexio invisible. En cada disciplina hai un colexio invisible que non é nomeado por ninguén, pero que e o que di que é a ciencia nesa disciplina e nun momento determinado. E ese colexio invisible non inclúe as mulleres. Todo o contrario, rexéitaas.\nEsa exclusión, adoita ser consciente ou inconsciente?\nÉ inconsciente pero, cando lles preguntas, os científicos recoñecen que eses mecanismos funcionan na súa disciplina, pero non contra as mulleres. Son quen de ver que eses mecanismos fan que sexan máis estimados porque se dedican xusto ao tipo de física, por exemplo, que lle gusta ao director da revista máis importante dese campo, e que por iso, publican máis facilmente os seus artigos, ou porque os avaliadores van na súa mesma liña, etc. Son capaces de darse conta de todos eses nesgos, pero pola contra, cando lles falas dos nesgos que lles afectan ás mulleres hai a quen lle custa moito velos. Porén, hai outra xente que o ve de xeito moi claro.\nAMIT realizou un estudo sobre os premios científicos con perspectiva de xénero. Cales foron os resultados? Van nesa mesa dirección?\nComprobamos o que imaxinabamos, que hai moi poucas premiadas, que nos xurados hai tamén poucas mulleres e que se presentan menos cós homes aos premios. Nisto inflúen dous factores: un é que as mulleres non teñen autoestima suficiente para crer que poden recibir premios, e o outro é que as persoas do seu contorna non lles din ti vales, preséntate. Cos homes sucede xusto o contrario (...). Outra cousa que atopamos é que canto máis grande é o premio, menos mulleres premiadas hai. Porén, nos premios de xente nova, como os de fin de carreira ou ás mellores comunicacións, adoitan ganar as mulleres. Son premios nos que non hai cartos, ou poucos, e aos que non hai que presentarse. Pero cando o criterio é quen se presenta ou non, hai menos mozas, menos mulleres no xurado e poucas premiadas.\nSerie: Ciencia e xénero


O Maniños, a seguir pelexando\nO Cultural Maniños debe continuar mellorando, despois de ceder no campo do Pote un empate fronte ao As Pontes B. “Foi un partido tolo, sen control, e non soubemos aproveitar que cando iamos gañando 1-0 expulsaron a un xogador do conxunto visitante” afirmou o directivo do Maniños Alfredo Fernández.\nPartido de reinauguración do pavillón O Ramo\nAberto o prazo para utilizar os pavillóns deportivos de Fene\nO Concello de Fene abre o prazo de solicitude a particulares para adestrar nos pavillóns polideportivos da Xunqueira en San Valentín e do Ramo en Barallobre durante toda a tempada 2011 / 2012, que comezará o día 1 de outubro. Este prazo de solicitude estará aberto do 19 ao 28 de setembro. Os particulares que o desexen poderán solicitar as horas non ocupadas polos equipos federados do Concello de Fene de calquera dos dous pavillóns.\nImaxe de pesca de costa\nRio Xubia organiza o 3º Campionato de pesca en costa\nO 24 de setembro celébrase o 3º Campionato de pesca en costa por equipos, organizado pola Sociedade de pesca deportiva Río Xubia. Antes das 2 da tarde deben ter retornado os equipos inscritos, non máis de 14 e de 4 participantes por equipo. Nas bases prohíbese expresamente a pesca dende embarcación, tendo que comunicar o lugar de pesca para facilitar o control da mesma.\nUn escaso resultado\nO Perlío trouxo 1 punto da súa visita a Padrón. Xogou onte domingo contra o Flavia na terceira xornada da Primeira Autonómica de fútbol.


Sen vacina para o coronavirus - NH Diario\nInicio Internacional Sen vacina para o coronavirus\nSen vacina para o coronavirus\nO microbiólogo Gary Kobinger sinala que «ninguén está a desenvolver eses produtos porque non hai ningún incentivo, economicamente falando»\nOs investigadores chineses seguen estudando que levou ao coronavirus a saltar dos animais aos humanos, en concreto desde un morcego. Segundo o portal de noticias Euronews, o elo perdido trataríase do pangolín, unha animal en perigo de extinción e que actualmente é un dos mamíferos cos que máis se trafica na China.\nGary Kobinger, microbiólogo da Universidade de Laval, en Canadá, é pouco optimista respecto á investigación para buscar unha vacina: “Ninguén está a desenvolver eses produtos porque non hai ningún incentivo, economicamente falando», explicou a Euronews.\nO coronoavirus matou xa a máis de 700 persoas e infectou a preto de 35.000.\nArtigo anteriorCiudadanos cesa o seu edil en Pontevedra por apoiar os orzamentos\nArtigo seguinteDenunciado un condutor de ambulancias en Ribeira por dar positivo en cocaína


OS PATEXEIROS: 3º Día de Cursiño\n3º Día de Cursiño\nNeste 3º día moita animación, moitas ganas de traballar, de facer cousas. Empezamos a arranxar o Arrecarallo, que como vedes, atópase nun estado lamentable.\nDe feito o consello do carpinteiro era de non arranxalo xa que casi sairía como un novo. Pero a efectos de facer prácticas con él metémoslle man para ir poñendo en práctica o que se vai aprendendo.\nEmpezamos por desfacer parte da regala, e mentras uns a desfacían, outros cepillaban, outros axudaban a Pepe no corte das pezas, incluso algún se atreveu coa serra, outros preparábamos unhas unións tipo cola de milano-raio de xúpiter, e ademáis o amigo Juanjo de Ares atrevéuse a facer unha das cornamusas.\nO tempo pasóunos voando, e a xente tiña ganas de máis, de facer máis cousas.\nXa todos estamos desexando que chegue o vindeiro día.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" ás 00:20\nXocas 09:03 do 11 de maio de 2010\nPara un día que falto a cousa ponse ainda máis interesante!\nAnónimo 23:23 do 11 de maio de 2010\nO mesmo digo, agora que nos metemos en fariña, e eu tamén sen poder ir. A verdade e que foi pena de non termos comenzado este cursiño antes.\nEspero que esta experiencia do curso se poda repetir (¿por qué non?) unha vez pasada a epoca estival. Porque o final, estamos nesta afición para navegar ¿non si?. Agora que chega o veran, haino que disfrutar un pouco.\nPor certo, que nunha das fotos, me parece ver xa a Balbina, despois de varios anos coa sua cor orixinal. Bo presaxio. A un barco non convén cambiarlle de nome. Nin penso que de cor.\nPalmeirán 18:36 do 13 de maio de 2010\nSi compañeiros, pasámolo moi ben no cursiño este sábado. Alí todos currando, e xas vás vendo que podes facer cousas útiles no teu barco, ou no teu futuro barco. A Balbina xa casi está lista (bueno, é un decir) Xa está pintadiña e mañán pola tarde botarase ó mar para volver ó seu porto de Sada.\nHOOGARS: CONTACTOS CON HOLANDA\nTarde de botaduras\nA Balbina xa está casi lista


Contigo Silleda solicita a paralización da segunda fase da rede de calor\nContigo Silleda solicita a paralización da segunda fase da rede de calor. O presidente de Contigo Silleda, Julio Ramos, alerta ao executivo local "de que os traballos de colocación e instalación da tubaxe ríxida da rede de calor na rúa Rúa do Morón, non ofrecen garantías, non se está realizando adecuadamente o que pode influír no bo rendemento e funcionamento do sistema". "Os tubos están a colocarse sobre o perfilado de fondo de gabia”, incide Ramos.\nConsidera que "o material de extracción da escavación da gabia contén unha considerable mestura voluminosa de pedra, polo que estaría fóra dos parámetros de material seleccionado que esixe a normativa para a colocación e recrecido das tubaxes e podería mesmo danar o sistema de protección e de detección de fugas, se algunha das pedras entrase en contacto cos tubos, ao realizar o recheo e o compactado con medios mecánicos. Ademais, soportasen o tráfico rodado de gran tonelaxe".\nRecalca que as tubaxes deberán "ir asentadas e enmantadas sobre unha tongada de area de “vinte” centímetros compactada con medios mecánicos e coa colocación da cinta de advertencia, para o posterior recrecido de gabia. A separación entre os tubos debe ser non inferior a vinte” centímetros", incide. Ademais, cre que "suprimir a base de area implica diminuír e recortar calidade e durabilidade dos traballos e un aforro considerable en m/3 en escavación e materiais”. E recalca que "os tramos de execución non deberían superar os “cincuenta” metros". Ramos, lembra que o proceso de execución da primeira fase foi unha “chapuza en toda regra”.\nPolo tanto, Contigo Silleda insta ao goberno local "a deixar de “mirar a outro lado”. Dubidamos de que as obras cumpran as garantías dos pregos. Non hai cartel de obra, sinalización, seguridade e caseta de obra. Cal é o plan do goberno local?", pregúntase.


Parroquia do arciprestado de Narla e da diocese de Lugo. Linda coas parroquias de Santiago de Gaioso (N e NO), Caboi (E), Martul (SE), Aspai (S e SO), e Candai (O) e co concello de Begonte (NE); presenta unha extensión de 8,5 km2 e dista 6,5 km da capital do municipio.\nConta con 3 barrios:\nBañada polo río Ladra e os regos de Denlle, do Porto Pres, de Province, do Batán e da Ribeira. Entre os seus principais accidentes xeográficos está o Castelo do Ferreiro (502 m).\nSobre a súa antigüidade, xa no concilio lucense da época sueva, aparece mencionada a “villa de Francos” ao establecer os límites do condado de Sobrada; vila que sen dúbida se corresponde coa actual parroquia.\nIgrexia Parroquial de Francos\nDo seu patrimonio histórico-artístico destacar a súa igrexa parroquial, de orixe románica (aínda que desta primitiva construción só se conserva a ábsida), e un cruceiro sito en Reboreda (do ano 1838 ou 1858, a data non está clara). No barrio de Reboreda existe un monumento que se fixo hai máis de 50 anos sobre roca granítica na honra ao Sagrado Corazón. Por último, o Camiño francés atravesa esta parroquia.\nFesta na honra a San Bieito a finais de setembro.


Xa son seis os mozos detidos pola violación grupal dunha adolescente en Palma\nAgencias 08 enero 2020 18:40 h.\nSucesos violación Agresión sexual Palma\nProtesta contra a violencia sexual cometida contra as mulleres. ARQUIVO\nNon todos os mozos participaron na violación pero si a consentiron\nA Policía Nacional detivo este mércores a catro novos máis, un deles de 19 anos, acusados de participar na presunta violación grupal a unha menor de 13 anos en Palma durante a pasada Noiteboa. Segundo informou o corpo policial, o maior de idade foi detido este mércores ao mediodía, e os outros tres menores durante a tarde.\nOs presuntos implicados súmanse aos dous mozos que se detiveron este martes, polo que, en total, son xa seis os acusados. Fontes próximas ao caso consultadas por Europa Press explicaron que os mozos mantiveron un primeiro contacto no barrio de Son Gotleu e que, desde aí, trasladáronse ao barrio do Camp Redó (Corea), onde tería lugar a agresión sexual.\nTal como relatou a vítima, non todos os mozos participaron na violación pero si a consentiron. Cabe destacar que os dous menores detidos este mércores xa foron postos en liberdade con cargos, segundo confirmaron ditas fontes próximas. Un deles reside nun centro de menores ao que volverá tras a súa posta en liberdade, pero, con todo, non foi internado no mesmo por estes feitos.\nAdemais, os axentes responsables do caso tratan de determinar a participación que puido ter unha menor de idade que ao parecer coñecía aos mozos con quen as dúas mozas tomaron unhas copas en Noiteboa.\nA adolescente que denunciou a violación ten 13 anos e os mozos detidos teñen 17, fóra dun que cumpriría 19.\nXa son seis os mozos detidos pola violación grupal dunha...\nTorra recorre a decisión da JEC ao Supremo e pide a súa suspensión cautelar


MONTSE FAJARDO PRESENTOU O SEU LIBRO, INVISIBLES, EN PONTE CALDELAS - Concello de Ponte Caldelas\nMONTSE FAJARDO PRESENTOU O SEU LIBRO, INVISIBLES, EN PONTE CALDELAS\nA escritora e xornalista Montse Fajardo presentou en Ponte Caldelas o seu último libro, Invisibles, un traballo no que recolle as testemuñas de sete mulleres vítimas de maltrato. O acto, organizado polo Concello, contou coa presenza do alcalde, Andrés Díaz e da responsable da Unidade contra a Violencia de Xénero da Subdelegación do Goberno, Manela Vilaboy.\nMontse Fajardo, que foi presentada pola concelleira Leticia Rocha, fixo un repaso polos casos recollidos no seu libro e participou nun intenso debate co público presente que se prolongou durante máis dunha hora.\nNa súa intervención asegurou que só a mala sorte de ter dado cun maltratador explica que unha muller sufra violencia de xénero e rexeitou calquera intento de culpar ás mulleres que, non debemos esquecer nunca, sempre son vítimas nesta situación.\nPor outra banda, Ponte Caldelas acolle mañá, sábado, a adaptación teatral desta obra coa presencia da compañía Redrum Teatro. Será a partir das 21.30 horas no salón do colexio Cordo Boullosa en sesión gratuíta. A obra está patrocinada polo Pacto de Estado contra a Violencia de Xénero.


O vixiante artista: Félix Fernández Quiroga – Blog da Biblioteca Pública de Ourense\nO vixiante artista: Félix Fernández Quiroga\nData: 27 Decembro, 2016Autor: bibliotecaourense 0 Comentarios\nCo obxectivo de amosar a Biblioteca Pública de Ourense a través da ollada dun vixiante, xurdiu a idea de entrevistar a Félix Fernández Quiroga. Cal non sería a sorpresa, ao descubrir o grande talento artístico que hai detrás do home encargado de poñer orde na nosa biblioteca.\nA dicir verdade, xa sabiamos un pouco da súa afección a aproveitar os momentos de tranquilidade para facer uns debuxiños, pero quedámonos pampos ao descubrir tamén outra das súas grandes afeccións: a talla de madeira. Coa intención de descubrir máis acerca deste interesante persoaxe, procedamos a preguntarlle algunhas cousiñas.\nFélix, cantos anos levas traballando como vixiante?\nF.F.Q.: Creo que sobre vinte anos. Comecei no 95 ou por ahí. Aquí na biblioteca levo desde o 96. Comecei en xuño, xullo.\nEn que máis sitios estás?\nF.F.Q.: Aparte da biblioteca, no museo arqueolóxico.\nCales son as túas tarefas?\nF.F.Q.: Vixiar que está todo tranquilo, que se cumpran as normas da directora coma por exemplo non pasar comida nin bebida ás salas, que a xente esté en silencio, que non se monte moito balbordo, que a xente non se leve o que non debe.\nQue é o que máis che gusta da túa profesión?\nF.F.Q.: Axudar á xente. Por exemplo, cando te piden información de algo.\nF.F.Q.: Chamarlles a atención, pero ás veces é inevitable. Sobre todo os mozos, porque fan ruido, pasan comida: patacas fritas, Redbull, café…\nCal é a anécdota máis graciosa que tes vivido na BPOU?\nF.F.Q.: Fai moitos anos, había un rapaz durmindo nos baños de cabaleiros. Eu vin que tiña coma un anorak debaixo da porta, e entón chamei porque pensaba que se atoparía mal. Niso saíu un rapaz un pouco bébedo, e díxome estiven nos Viños e como non puiden ir para casa, vin aquí. Eu díxenlle que mellor que saíse a que lle dira un pouco o aire, para que se despexara.\nCales son, dende a túa perspectiva, os cambios máis notorios que viviu a biblioteca nestes últimos vinte anos?\nF.F.Q.: O cambio máis drástico foi o tema da informática. Cando entrei todo era manual, todavía había os ficheiros. Introducir os ordenadores foi un cambio radical. Dende o meu punto de vista, foi o que máis. Os ficheiros tiñan o seu encanto pero era un tostón e a xente pasaba alí un montón de tempo.\nSabemos que che gusta debuxar, e que se che da moi ben. Poderías dedicarnos algún debuxo?\narteartistas ourensánsBibliotecaentrevistaspersoal da biblioteca\nAnterior Artigo anterior: Se acodes á biblioteca…\nSeguinte Artigo Seguinte: Os petos de ánimas