Outono, outonar, outonía – Homenaje al Seminario de Mondoñedo (1572-2013)\n24 septiembre, 2017 . Mondoñedo 0\nXa publiquei estes pensamentos en varios medios. E como un complementiño aínda que sexa pequeo nunca ben mal, tratei con Barro Bello e chegamos a un acordo. Tamén se vai publicar nesta web, pero neste caso vai a comisión. O asunto saíu un pouco longo, porque xa se sabe, os filósofos cando collemos ó xeito a Atenea, a deusa da Filosofía, que polo visto segue solteira e sen compromiso, engedellámonos con ela de mala maneira. Ramón avisoume:\n-Mira que se te le alguén será de vista cansada. Non te alargues para que non se lles galle (a vista).\nEn vista diso vai en dúas entregas: Si. Dúas: a 1ª e a 2ª. E por unha vez e sen que sirva de precedente, vou empezar pola 1ª.\nFerrol: festa da autonía vital\nChegoume hai poucos días, vía internet, una misiva do amigo e compañeiro Xaquín Campo Freire, un crego argalleiro, xubilado e xubiloso, que non para de fabricar eventos humanitarios. Nela facíame saber que aló polas parroquias de Mandiá e Marmancón do Ferrol van celebrar a outonía vital en comunidade os que están metidos nesta estación da vida e non perderon por iso o gusto por celebrar.\nA autonía é outra primavera\nContra o que lamentan moitos, a primavera de outono nin é murcha nin triste nin decrépita, coma se non houbese máis que agardar o inverno ou a morte.\nVivir en maior intensidade\nDespois de xubilados non é infrecuente escoitar: “A ver cómo mato o tempo”. O tempo non hai que matalo, que, se non se vive, xa morre soíño.\nÓ comezo da outonía aparecen as flores chamadas «sacamerendas», esa especie de lirios cor lila pequerrechos. Cando era pequeno trispábaos con furia, porque tiña que merendar pra medrar, pero agora xa nin me fixo neles, porque agora non teño que repoñer tantas enerxías e ademais debo gardar réxime, non pra comer menos, senón pra comer mellor. Xa se ve, ou mellor dito, xa se verá, o resultado que lles deu a bárcenos, marioscondes, urdangaríns e demais familia estrada polo mundo engulir coma cochos da ceba moito en pouco tempo. E máis con esta xente e a súa parentela nin sei se non se acabará descubrindo que a xustiza sofre amnesia.\nRecordar, non inventar\nTamén é tempo de repasar as memorias, porque xa vai habendo moito que recordar, pero, por favor, non inventemos o que non foi, pra ben ou pra mal, que se corre o perigo de acabarmos crendo a propia mentira inventada e acabar pensando que somos outro distinto do que fomos ata aquí, e os que nos coñecen de vello han dicir que chocheam+`pos.\nE quen teña a sorte de atopar un netiño capaz de desconectar do móbil, que non lle fagamos escoitar corenta veces a mesma cantinela de: «Cando eu era coma ti… facía e acontecía…» Non. Que o escoite a el e verá canto se pode aprender dun neno.\nCando xa no nos escoitan


Euskadi prohibirá que as discotecas fixen distintos prezos segundo o sexo\n09 junio 2017 17:00 h.\nespaña Euskadi discoteca\nO Goberno vasco elaborou un borrador de regulamento que recolle esta e outras medidas\nO Goberno vasco elaborou un borrador de regulamento no que, entre outras medidas, propón prohibir que haxa distintos prezos de entradas por razón de orixe, raza, relixión ou sexo, como ocorre nalgunhas discotecas entre homes e mulleres.\nO viceconselleiro de Seguridade do Goberno Vasco, Josu Zubiaga, presentou este venres nunha rolda de prensa este borrador, que desenvolve a Lei de Espectáculos e Actividades Recreativas aprobada polo Parlamento Vasco en decembro de 2015.\nO borrador foi remitido ao Parlamento Vasco e a partir de agora está aberto á presentación de alegacións.\nO texto aborda de xeito exhaustivo o tema da venda de entradas, especialmente a través de internet, e define claramente o que é venda directa e comisionada, establecendo límites a esta última de forma que teña que facerse con autorización da Dirección de Xogo e Espectáculos.\nO obxectivo é evitar a reventa de entradas cun incremento de prezo, expresamente prohibida na lei.\nNeste ámbito o regulamento establece que pode haber unha venda con recarga pero o incremento de prezo ten que ser autorizado, como máximo dun 20% e estar debidamente especificado na entrada.\nO que non pode darse é a venda con recarga non autorizada e a venda "encuberta" do tipo: vendo un bolígrafo a 300 euros e agasallo entrada para un concerto. "Iso ímolo perseguir", subliñou Uriarte.\nTamén se quere prohibir que se vendan entradas con diferentes prezos en función de sexo, raza, orixe ou relixión, e evitar así os casos de discotecas ou bares que, por exemplo, non cobran ás mozas e si aos mozos.\nOutra novidade é a necesidade de que nos establecementos se diferencie entre o persoal de seguridade e o de admisión (porteiros) que agora para exercer terán que ter unha acreditación que outorgará a Dirección de Xogo e Espectáculos do Goberno Vasco tras pasar unhas probas teóricas, prácticas e psicotécnicas. Ademais o persoal de admisión non poderá facer funcións de seguridade.\nO borrador tamén regula os espazos e horarios nos que poden acceder os menores de idade e establece a diferenciación en función de idades (7 anos, 12, 16 e 18).\nO viceconselleiro explicou que tras a publicación este venres do borrador ábrese un prazo que prevé que finalice en novembro cando se podería ter o texto definitivo para ser aprobado polo Goberno vasco e remitido ao Parlamento. Tamén indicou que a idea é que o regulamento entre en vigor en xaneiro de 2018.\nEuskadi prohibirá que as discotecas fixen distintos prezos segundo...\nCondenan a un pai que losqueou á súa filla por vestir unha camiseta de tirantes


Antía Yáñez, premio Illa Nova pola súa novela «Senlleiras»\nNa súa segunda obra, a escritora burelense serve unha historia de intriga cunhas pingas de historia e feminismo\n15 abr 2018 . Actualizado a las 15:48 h.\nCoa súa novela Senlleiras, a xove escritora Antía Yáñez (Burela, 1991) fíxose onte co premio Illa Nova, na súa segunda edición e que promove o selo Galaxia, que vén de instaurar este galardón en homenaxe á colección do mesmo nome que a editora viguesa puxo a andar en 1957 e na que publicaron autores como Xohana Torres, Xosé Luís Méndez Ferrín ou Carlos Casares. O premio -que se inaugurou o ano pasado coa obra de Vanesa Santiago A vida sinxela de Marcelo Firmamento- busca animar ás novas xeracións da literatura galega, o mesmo efecto que logrou daquela.\nNo caso de Yáñez, ela só tiña publicada unha novela, especialmente dirixida a adolescentes -O misterio de Portomarín-, un debut que se converteu no octavo libro máis vendido de Galaxia. Este éxito a animou a porfiar e foi así como se puxo a traballar en Senlleiras, xa pensando nun público adulto, e como decidiu presentalo a un premio de entidade na busca dunha maior visibilidade.\nYáñez fixo Enxeñaría de Camiños, pero non pasou das prácticas nunha empresa. Non quixo exercer, porque «non podía coas oito horas de oficina» e porque a vocación da escritura bulía dentro de si desde nena. «Cando era pequena xa participaba en certames de carácter local, como os da biblioteca de Burela», lembra. Na parte final da carreira volvera retomar esta afección. O director de Galaxia, Paco Castro, foi un dos que a máis a animou a non se render. Agora ela comeza a recoller os froitos dunha paixón que comezou coas súas lecturas de J.K. Rowling. «Esperaba con devoción cada nova entrega da saga do mago Harry Potter. Era o que eu topaba a nivel de lectura máis entretido. Daquela non había os libros bonitos que hai hoxe para os adolescentes. Tamén lía as aventuras dos Cinco, que me recomendou e regalou miña nai», recorda.\nEstas lecturas forxaron a súa inclinación na escritura polas historias de misterio, o medo, a intriga, o terror... «É que son as historias que me gusta ler», referenda. Niso Senlleiras segue o camiño iniciado con O misterio de Portomarín. «Todo comeza -explica- cando unha influencer sube a unha rede social unha foto na que aparece unha man estraña sobre o seu ombro. Ese é o desencadeante». Pero Yáñez aposta por facer unha novela máis complexa ao incorporar elementos temáticos de historia e de feminismo, polos que agora anda moi interesada nas súas lecturas: Leticia Dolera, Nuria Varela, Caitlin Moran...\nAínda que dá clases na súa academia de Cecebre, porque recoñece que é difícil vivir da escritura, xa anda a traballar nunha nova historia que recupera os personaxes de O misterio de Portomarín.\nArchivado en: Cambre Xosé Luís Méndez Ferrín Literatura Carlos Casares Literatura galega


Ágora: marzo 2021\nA visita á casa dos avós era motivo de ledicia, sobre todo nas tardes dos domingos onde, sentados na horta á sombra dunha nogueira, platicában dos aconteceres familiares tanto dos presentes como dos ausentes. Logo do xantar, ás veces aproveitaba para botarlle unha man á avoa María, coller o xabrón e a roupa branca para lavala no pozo porque ademáis do cotiá ela tamén facía pan.\nDaquelas lembranzas quedou esta fermosa foto na cociña da casa. Coa sella, o vertedeiro e a lareira e así explicarlle aos máis novos o esforzo de poder vivir sen grifo, lavavaixelas e cociña, o mesmo que outras modernidades das que se carecía.\n- Pero a auga...\n-Cunha roldana e un caldeiro sacábase do pozo para a sella, levábase na cabeza ata a cociña e co cazo que ves ahí pendurado enchíase o vaso..\n- E a de lavar os pratos saía polo buraco do vertedeiro e alimentaba as cornetas brancas, tamén as miñocas que logo levaba Severo para ir pescar ao río e de cando en vez traerlle unhas boas troitas ao avó Juan, colgadas polas agallas nunha ramiña de abeneiro.\n-Pero deso debe facer moito, non?\n- Pois é do ano 1953...bota conta.\n- A ver, ensíname máis fotos desas antiguas porque me parece moi interesante...!\nPublicado por José Manuel López Tuñas en 17:30 0 comentarios\n(Foto David Moreno López)\nA Praza de Ferreiro en Negreira situada ao pé do Pazo do Cotón é un dos lugares máis senlleiros desta localidade e o seu nome está estreitamente ligado a unha das persoas máis importantes da Comarca de Barcala durante o século XIX.\nD. Roque Ferreiro y Hermida, Notario de profesión e Administrador do Pazo no que residía, foi membro do Partido Progresista e a súa traxectoria estivo ligada aos vaievén da política española durante todo o século XIX. Promoveu o cambio da capitalidade municipal de Aro ao Cotón, antigo nome da Vila, e aínda que se mudou en repetidas ocasións, quedou definitivamente consolidado o Concello de Negreira e as dependencias na súa vivenda durante moitos anos. Foi un firme defensor do Partido Xudicial radicado neste término.\nO 13 de setembro de 1866 adqueriu por 14.000 escudos o Pazo do Cotón a D. Nicanor Manso de Zúñiga Ezpeleta, VII Conde de Hervías, último propietario membro da Nobleza que o herdara da súa tía en quinto grao Dna. Francisca de Paula de Luaces e Saavedra que non tivo descendencia do seu casamento con D. José Mariño de Lobeira.\nA REVOLUCIÓN DE 1868\nCoa chamada Revolución de 1868 que provocou a renuncia da Raíña Isabel II e foi o primeiro intento de instaurar un réxime democrático, D. Roque Ferreiro presidiu a Xunta Revolucionaria de Negreira para nomear a nova corporación que sustituiu ao goberno conservador, na que ocupou o cargo de Síndico, que tiña como función garantir o funcionamento da institución e defender os dereitos dos administrados. Promoveuse logo a recuperación do Partido Xudicial de Negreira suprimido en 1867 coa indiferencia dos anteriores munícipes, pasando o Concello de Ames a depender do xulgado de Santiago, os de Brión e Negreira a Padrón e o de Santa Comba e A Baña, do de Carballo, e convocouse unha asemblea con representantes dos demáis concellos para solicitar a reposición do mesmo dado o perxuicio que causaba tanto á economía da Comarca como aos dereitos xudiciais dos residentes.\nCoas deficientes vías de comunicación e as dificultades para desprazarse, alegaban, a maioría non tiña medios económicos para levar os testigos aos xuicios nin pagarlle xornal durante os días que levase a viaxe de máis de seis leguas que había aos novos xulgados, creando así unha indefensión nos denunciados, poñendo o exemplo dun veciño de Negreira que fora encarcerado na Prisión da Coruña por unha acusación da que non tivo posibilidade de defenderse.\nEn dita xuntanza procederon ao nomeamento de Xuiz, funcionarios e Secretario do Xulgado aínda que a reposición oficial demorouse catro anos.\nDirixiu a vida política local durante a segunda metade do século XIX e á súa morte en 1888 herdou o Pazo o seu fillo Ramón Ferreiro Varela que casou coa súa curmán Teresa Caamaño Ferreiro quen á morte deste contraiu novo matrimonio co médico local Victoriano Fabeiro García. A filla deste matrimonio, Teresa Fabeiro Caamaño, ten adicada unha rúa na localidade nicrariense.\nA Praza de Ferreiro sufriu diversos cambios ao longo do tempo, en 1951 pavimentouse, pechouse e dotouse da fonte actual e no 1988 foi remodelada de novo e axardinada co aspecto que hoxe presenta. Na vivenda máis anterga aínda se conserva borroso o nome que fai referencia ao insigne Roque Ferreiro y Hermida, Cabaleiro da Orden de Carlos III e propietario do Pazo do Cotón .\nPublicado por José Manuel López Tuñas en 19:30 0 comentarios


Do Goberno á empresa: a 'porta xiratoria' das eléctricas - ECONOMÍA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nO.R. 27 decembro 2013 06:39 h.\nA piques de se fixar o custe da luz a partir do mes de xaneiro, revisamos o número de [email protected] e mesmo presidentes do goberno español que integran os consellos de administración ou actúan como a[email protected] das compañías eléctricas.\ndo á goberno porta das opinion\nEsta sexta feira o executivo español anunciará canto se incrementará o custe da luz após paralizar Competencia a poxa eléctrica por "irregularidades" no proceso. Nos últimos cinco anos o recibo incrementouse nun 70% e só en 2013 os petos das familias asumiron catro subas consecutivas entre o 3,2% e o 1,2%.\nO recibo da luz sube de maneira consecutiva desde 2009 e incementouse nos últimos cinco anos nun 70%\nOs interrogantes cérnense para [email protected] nas prácticas empresariais que propician estas decisións e na relación que existe entre o sector eléctrico --privatizado desde a década dos '90-- e os dous grandes partidos, responsábeis do marco regulador que rexe ás eléctricas e que permite uns prezos á alza desde o último quinquenio.\nA coñecida como 'porta xiratoria' reflicte un importante trasvase de responsábeis políticos cara á empresa privada, sendo as máis, as persoas que após asumiren cargos gobernamentais remataron cunha cadeira nalgunha das empresas sobre as que adoptou decisións. Nomeadamente no sector eléctrico. Os nomes máis significativos son os dos ex-presidentes españois Felipe González (PSOE) e José María Aznar (PP).\nGas Natural e Endesa\nFelipe González é asesor de Gas Natural desde 2010, durante a súa presidencia do goberno a compañía fíxose co 91% do accionariado da empresa pública que xestiona o gas no Estado español (Enasa)\nGonzález foi responsábel da privatización de Enagas (Empresa nacional de Gas), encargada de construír e xerir máis de 9.000 km de gaseodutos para a implantación do gas natural por todo o territorio estatal. En 1994 o 91% do seu accionariado foi venido a Gas Natural --entidade que se faría co total de accións en 1998. A partir de 2003 unha mudanza lexislativa impediria que ningún accionista posuíse máis do 5% da empresa pública polo que Gas Natural comezaría, por imperativo legal, a desprenderse das súas accións. En 2010, o ex-presidente socialistas, entraría como asesor externo da entidade --actualmente tamén é accionista. Durante as dúas primeiras semanas --e segundo a memoria económica da propia Gas Natural en 2010-- o ex-líder do PSOE e ex-presidente do goberno, obtivo remuneracións por valor de 11.500 euros (1.000 euros por cada día hábil).\nAliás, sonado foi o caso da autorización concedida polo Ministerio a unha das filiais de Gas Natural (Petroleum Oil & Gas España), da que Felipe González é conselleiro e accionista-- para a construción dun gaseoduto no Parque de Doñana. O proxecto coñecido como El Saladillo visa a produción e almacenado de gas, mesmo nesta reserva da biosfera da que o propio González tomou parte do Consello Reitor do parque, do que demitiu un mes antes de se coñecer a autorización.\nPorén, Felipe González non é o único. Pola súa banda, o ex-presidente popular, José María Aznar, foi contratado como asesor externo por Endesa en xaneiro de 2011. O seu goberno foi responsábel de rematar o proceso de privatización da eléctrica --iniciado unha década atrás polo seu predecesor no cargo. Mais a relación do Partido Popular coa compañía xa viña de lonxe. Neste senso, o que foi número dous nas listas do PP ás eleccións xerais de 2008 presidira Endesa entre 2002 e 2007. Aliás, o ex-conselleiro de Economía é conselleiro de Enel, titular do 92% de Endesa.\nPedro Solbes, Elena Salgado, Ángel Acebes ou Miguel Roca son algúns dos nomes que pasaron do Goberno ás eléctricas\nXunto a eles está a tamén ex-ministra, Elena Salgado (PSOE) e un dos responsábeis da redacción da Constitución de 1978, Miguel Roca, que son conselleira e vogal, respectivamente, no Consello de Administración da empresa eléctrica.\nIberdrola, Red Eléctrica española e HC Energía\nTamén así, Iberdrola conta entre as súas fichaxes con ex-ministros. É o caso de Ángel Acebes, ministro de Xustiza, Interior e Administracións Públicas durante os gobernos de Aznar (1996-2000/2000-2004) e actualmente conselleiro externo e membro da comisión de nomeamentos e retribucións da eléctrica. Ao igual que Miguel Boyer e María Ángeles Armador(PSOE) que integran o consello de administración de Red Electrica Española, ou Luis Martínez Noval (PSOE) que toma parte da compañía HC Energía.


O xoves día 9 tivemos unha actividade sobre o ciclo da auga con Laura na biblioteca. Laura Comesaña é ilustradora e cantante nun grupo musical vigués. Presentounos a varios amigos que nos fixeron boas recomendacións para que non malgastemos a auga. Tivemos varias sorpresas, pois un dos nosos novos amigos mandounos por medio de Laura un mirto pequeniño para que o plantemos e o coidemos no colexio, e outra amiguiña mandounos por Rufina (que polo visto andivo por ahí de farra...) un retrato adicado para que non a esquezamos. Ao final Laura propúxonos para rematar este curso, outra actividade que estivemos a facer estes días. Este é o resultado.\nO martes, día 21 celebraremos na biblioteca a Festa de aniversario dos libros, porque os libros tamén cumpren anos, coma todo o mundo. No ano 2011 celebramos o cumpreanos de Babar, de Balbino, dunha vaca con memorias, dun coello rosa, de Ben e de filo o filósofo, entre outros. Por iso, queremos celebrar unha festa para celebrar na que rufina nos vai invitar a unha torta moi especial. Xa sabedes, o martes durante o recreo na biblioteca.\nRecomendamos especialmente o libro "Moaña. Historia fotográfica" Primeiro tomo dunha colección de extraordinarias fotos de Moaña . O seu visionado axuda a entender a nosa historia e a descubrir rencuchos de Moaña hoxe completamente cambiados.\nA nte a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte: Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou


Rexeitamos o «orzamento en B» do alcalde e pedímoslle ao PP que aclare se lle dá a súa confianza a Jácome ou á cidade de Ourense – PSdeG-PSOE de Ourense\nRexeitamos o «orzamento en B» do alcalde e pedímoslle ao PP que aclare se lle dá a súa confianza a Jácome ou á cidade de Ourense\nO PSDEG-PSOE DE OURENSE REXEITA NO PLENO EXTRAORDINARIO O ORZAMENTO EN B DO ALCALDE: “É O MOMENTO DE QUE O PP DEMOSTRE SE LLE DÁ A SÚA CONFIANZA A JÁCOME OU Á CIDADE”\nLamentan a “falta de altura de miras” do PP, ao que acusan de pretender “darlle un cheque en branco ao alcalde”, despois de que os populares se abstivesen na votación da megamodificación de crédito\nRafa Villarino lamentou que “teremos unha cuestión de confianza sen unha moción de censura alternativa” pola posición de bloqueo do PP e asegura que os populares actúan en clave electoralista\nOurense, 9 de xuño de 2021. O PSdeG-PSOE de Ourense vén de rexeitar, no pleno extraordinario celebrado hoxe, o que cualifican de “orzamento en B” de Jácome, en relación á “macromodificación de crédito” presentada polo alcalde coa que pretendía mobilizar máis de 62 millóns de euros do remanente de tesouraría do Concello de Ourense para “un plan de obras encuberto que non ten en conta as necesidades sociais do Concello”, en palabras do voceiro socialista, Rafa Villarino.\nOs socialistas abstivéronse na votación do expediente de modificación de crédito para dedicar a partida das festas tradicionais da cidade a un contrato de limpeza en centros escolares, actividades en Centros Cívicos e axudas en programas de emerxencia social, aprobada cos votos a favor de PP, DO e Cs; e votaron en contra no relativo á modificación orzamentaria “en lote” de 62.601.389,04 €, que foi rexeitada polo pleno grazas aos votos dos socialistas, do BNG e dos non adscritos, agás Laureano Bermejo.\nNa súa intervención, Rafa Villarino defendeu a tramitación de emendas á modificación de crédito, e expresou a discrepancia do grupo cos informes emitidos polo Concello, que en opinión dos socialistas “vulneran a lei e prívannos do noso dereito a emendar as modificacións, algo impensable noutros Concellos”.\n“Proba de confianza”\nDeste xeito, despois de convocarse un pleno para o vindeiro luns no que o alcalde formulará a cuestión de confianza vencellada á aprobación da modificación orzamentaria –que previsiblemente volverá ser rexeitada–, o voceiro socialista fixo alusión á apertura do prazo dun mes para unha posible moción de censura, lamentando que “teremos unha cuestión de confianza sen unha moción de censura alternativa”, en relación á actitude de bloqueo do PP.\nAsí mesmo, o voceiro socialista asegurou que os populares actúan en clave electoralista: “O PP quixo manter a Deputación en 2019 e quere mantela agora, de cara ao 2023, uns comicios nos cales a chave son os resultados do Concello de Ourense”, abundou, ao tempo que lembrou os “tics antidemocráticos” dos populares cando Villarino renunciou a ser o candidato nunha potencial moción de censura para darlle a Ourense un goberno estable. “O único que fixo o PP nese momento foi pedirme que entregara a acta de concelleiro que supuña abandonar o mundo da política”, apostillou o socialista.\n“É o momento, unha vez máis, de que o PP demostre se lle dá a súa confianza a Jácome ou á cidade. O alcalde sabía que hoxe non sairía adiante a súa modificación orzamentaria; queda un mes máis para pór novamente a proba ao PP”, sinalou Villarino. “Veremos se supera a proba de confianza”, rematou.\nEntrada anterior Esiximos a convocatoria urxente da comisión de seguimento do PXOM\nSiguiente entrada Abellás e Tizón destacan o pulo do Goberno para impulsar a banda ancha en Ourense


Todo o que podes facer no Culturgal 2018 - Metropolitano\nTodo o que podes facer no Culturgal 2018\nmetropolitano el 28/11/2018\nCulturgal é o lugar para presumir da cultura galega. É unha feira na que un pode atopar música, literatura, arte, actividades para a cativada e un amplo programa de máis de 120 propostas que en Metropolitano.gal queremos resumir segundo o que máis desexes.\nA feira cultural galega por excelencia terá lugar do 30 de novembro ao 2 de decembro no Pazo da Cultura de Pontevedra. Ademais das actividades, os asistentes poderán coñecer de primeira man as propostas de 80 empresas e entidades no seus stands.\nPor outra banda, antes de detallar cada unha das partes do Cultural, queremos lembrar que unha das novidades desta edición é achegarse en autobús dende Ourense, Lugo, Ferrol, A Coruña e Santiago de Compostela ou o cambio de modelo gastronómico na Feira con máis variedade, local e ecolóxica.\nCarpa chea de música\nA banda sonora de Culturgal 2018 recolle estilos moi diferentes e, o que é moi relevante para a Feira, varias presentacións de traballos discográficos. Entre os lanzamentos máis destacados estarán os de Barahúnda, Pablo Castaño Quartet, Mielitza, NAO, Factoría de Subsistencia, Pablo Sanmamed, Vudú ou Brais Morán, que presentarán os seus novos traballos en formato showcase.\nHaberá moita calidade nas propostas musicais do Culturgal 2018 e, sobre todo, moi diverso. Canción de autor, jazz, folk, rock-metal, tradición, poesía musical e até os novísimos valores do concurso “Quero cantar”, promovido pola Deputación da Coruña, encherán a carpa dos sons da Feira.\nUn encontro coa nosa literatura\nO libro é protagonista en Culturgal e nesta décimo primeira edición a Feira encherase de escritoras, escritores, premios, sinaturas, conversas, editores, librarías ou libros artísticos. As propostas ofrecen ao pública unha ampla visión do libro feito en Galicia e permiten un contacto directo con autoras e autores.\nManuel Rivas, Ledicia Costas, Pedro Feijoo, Eli Ríos, María Reimóndez, Xose Duncan, Francisco Castro, Yolanda Castaño, Manuel Esteban ou Iolanda Zúñiga pasarán por Culturgal para presentarlle ao público as súas últimas obras. Serán días de lanzamento dos premios do ano: os Xerais con Emma Pedreira, Héctor Cajaraville e Carlos Negro, o Repsol con Antón Lopo e o García Barros con Ana Cabaleiro, os premios Torrente Ballester e Raiña Lupa promovidos pola Deputación da Coruña, os premios Fina Casalderrey de literatura infantil pola igualdade e Meiga Moira, con Baia Edicións ou o I Premio María Victoria Moreno de literatura xuvenil promovido por Urco.\nDa man da Asociación Galega de Profesionais da Tradución e Interpretación, os procesos de tradución terán eco no Culturgal e ademais, con entrega do Premio Xela Arias a María Alonso Seisdedos. Kalandraka, pola súa parte, proporá un coloquio con tradutores ao redor da súa colección Narrativa K, e Urco Editora, ao redor da tradución de “A cámara do sangue” de Ángela Carter. A dramaturxia impresa tamén ten espazo no programa do libro coas presentacións dos premios Álvaro Cunqueiro e Manuel María, por parte da Agadic.\nA Feira tampouco esquece a produción en arte contemporánea, onde este ano destaca a presentación do magnífico Lugares de Vari Caramés (Fabulatorio) nin da poesía coa acción poética de Lucía Aldao e Apiario ou a presentación da colección de Tulipa Editorial nin dos traballos ensaísticos, como os que presentarán o venres 30 ao redor de políticas e xestión cultural en Galicia, a posta en marcha da Biblioteca Feminista de Galaxia ou da colección de pensamento Alicerces de Através Editora.\nDesde fóra de Galicia, Culturgal contará coa presentación dos poemas galegos de Luis García Montero o sábado 1, así como co autor portugués Helder Gomes Cancela, vencedor do Grande Prémio de Romance e Novela da Associaçao Portuguesa de Escritores/Direçao-Geral do Livro, Arquivos e Bibliotecas con As Pessoas do Drama. Así mesmo, o Premio Nortear volverá a dar protagonismo aos novos escritores de ambas beiras do Miño coa Dirección Xeral de Políticas Culturais da Xunta.\nOs eventos especiais do Culturgal 2018\nCarlos Núñez será o protagonista da noite do sábado 1 de decembro na Feira. Na véspera, o venres 30 de novembro será a velada de artes escénicas con Inversa Teatro e a obra “Sofía e as Postsocráticas” e para o domingo 2 de decembro hai dúas propostas seleccionadas para público familiar: OVIRAVAI (12:00) e Xoán Curiel (18:00). O escenario será o Auditorio do Pazo da Cultura de Pontevedra e cunha entrada aparte da xeral da Feira. Estas localidades están dispoñibles na plataforma de Ticketea.\nUnha cita para os máis pequenos\nA rapazada é público protagonista na Feira, asistiendo a estreas e gozando das novidades. O programa reservar grandes sorpresas para eles. Haberá moita música, teatro, adanza, libros, arte e tamén ciencia, co programa que o CSIC-Galicia ten preparado para as mañás do venres 30 de novembro e sábado 1 de decembro. Ademais, espazo gastro para almorzar ou merendar, co mesmo horario da Feira e visitas teatralizadas con Barafunda Animación o venres 30 pola mañá. Os centros escolares interesados poden solicitalas escribindo ao mail info@culturgal.com. As prazas son limitadas.


Máis de 1.500 persoas acudirán á xornada de convivencia de XantaCaldelas - Pontevedra Viva\nEdición anterior de XantaCaldelas\nXoves 8 de Agosto, 2019 ás 11:20 do Xoves 8 de Agosto, 2019\nA terceira edición da xornada de convivencia entre a veciñanza e a emigración XantaCaldelas baterá totalmente os rexistros das dúas anteriores. Se o primeiro ano xuntou 600 persoas e o segundo logrou reunir 1.000, nesta terceira cita terá 1.568 asistentes.\nA xornada de convivencia está prevista para o próximo domingo 11 de agosto ás 14.00 horas na Alameda de Ponte Caldelas e, con esta cifra de inscritos, supón un "éxito de participación".\nAsí o destacou o alcalde de Ponte Caldelas, Andrés Díaz, que ten claro que este éxito logrouse "grazas a veciñanza activa e participativa" do municipio. Están realizando moitas inscricións por grupos, algúns deles familiares e outros por lugares de procedencia.\nO xantar, que terá un prezo de 10 euros por persoa, terá un menú a base de empanada e embutidos ibéricos, polbo á galega, carne ao caldeiro e tarta de chocolate, con bebidas e café incluídos.\nA empresa de catering encargada de servir a comida preparará 850 quilos de polbo, 700 quilos de carne ao caldeiro, 25 sacos de patacas, 180 empanadas e 400 quilos de pan.\nO evento busca facilitar que os emigrantes que retornan para o seu descanso en Ponte Caldelas atopen con facilidade aos veciños ou amigos da terra. Ponte Caldelas é un municipio con fortes vínculos cos países tradicionais da emigración galega, e moi especialmente con Brasil ou México, pero tamén con nacións europeas como Suíza.\nO XantaCaldelas, a comida de confraternidade entre caldeláns e emigrantes, superará o milleiro de comensais\nVeciños e emigrantes compartirán un xantar de convivencia en Ponte Caldelas


Búscanse neo e paleofalantes galegoamantes\n22:15 Sabado, 15 de Decembro de 2018\nHai que reivindicar o galego como a inalienábel heranza de todas as galegas, incluídas aquelas a quen foi arrebatado mesmo antes de saíren ao mundo\nLonxe de ser unha lingua como calquer outra que se pode aprender, o galego sería unha anomalía lingüística que seica hai que mamar desde o berce porque –como teño escoitado– “el gallego de verdá lo hay que mamar”.\nEste retrouso que se ouve amiúdo forma parte da mitoloxía que se erixe ao redor da figura da ‘falante nativa’, un ser mítico que tivo a boa sorte de zugar a ambrosía lingüística directamente da teta de súa mai, dando todo o seu significado ao termo ‘lingua materna’. Máis adiante, poderá cuspilo e renegar del, pasando a falar sempre a lingua do imperio que nos coloniza, por obriga directa ou por coerción, pois ninguén abandona a súa lingua por vontade propria na súa terra. Mais, sexa como for, sempre será unha ‘paleofalante’, á diferenza desta subespecie inferior que o tivo que aprender nos libros, a denominada ‘neofalante’.\nAntes de máis, convén lembrar que, debido ao proceso de substitución lingüística que deriva da doma e castración do País, non todas as persoas que viven na Galiza tiveron a sorte de nasceren e seren criadas nun ambiente galegofalante. Certamente, ten o seu mérito a falante nativa que mantén a súa lingua nun ambiente lingüisticamente hostil, empapado de español na escola, nos medios... Mais non menos mérito ten aquela persoa que, veña de onde viñer, chega a unha tomada de consciencia lingüística que a empurra a aprender e a utilizar o galego como lingua, adoptando unha práctica monolingüe nun entorno onde apenas se ouve falar galego, sobretodo entre a mocidade.\nPois, encanto que a adquisición espontánea se pode vivir sen cuestionala ou mesmo valorala, podéndose aceitar ou rexeitar como calquer dádiva, a tomada de consciencia que implica para un neofalante pasar a ser galegofalante na práctica diaria estriba nun compromiso que tende a levar habitualmente a un activismo lingüísticos, o que non significa que non haxa tamén moitos e moitas falantes nativas activistas.\nInfelizmente, acontece que nos núcleos máis urbanos, xa en 1998, varias investigadoras alertaron que “a situación do galego no ámbito urbano ou semiurbano é case agónica, encanto que no ámbito rural perde posicións cunha rapidez alarmante”. Os datos máis recentes que recolle o Mapa Sociolingüístico de Galicia (2004) non só confirma esta tendencia, mais indica que se exacerba de xeito alarmante.\nO quid do problema radica en que hoxe por hoxe, sen renegarmos do rural, cumpre recoñecer que a populación se vai concentrando nas urbes. Apoiándose en La lengua materna en los espacios urbanos gallegos (M.A. Fernández, 1993), as mesmas investigadoras indican que “87 % do crescimento demográfico no século actual corresponde às cabeceiras urbanas. A populación radicada nas sete áreas urbanas galegas representa máis de 40 % do total, encanto que en 1900 representaba só 9,8 %. Portanto, [...] o facto de que nos ámbitos rurais existan aínda altas percentaxes de galegófonos habituais non supón unha grande esperanza a respeito do futuro mantemento da lingua.”\nSen unha recuperación do galego nas cidades, pois, o fado do galego fica claro. E quen alza a bandeira do galego nos centros urbanos son, na maioría, neofalantes.\nPor esta razón, calquer mostra de neofalantofobía divide as falantes e non fai máis do que facer o xogo à penetración do español, debilitando a xa de por si precaria presenza do galego, axudando a facelo desaparecer, en vez de reforzalo para se voltar a tornar a lingua nacional da Galiza inteira: de todas e todos. As únicas persoas que merecen ser obxecto de censura e burla son aquel@s profisonais –entendido como quen cobra polo seu traballo, independentemente da súa capacitación ou capacidade...– que viven do galego ou que teñen o deber de o dignificar e promover, ante todo determinad@s persoeiros do CRTVG (que non tod@s) ou determinados cargos políticos, a comezar polo proprio Presidente da Xunta, que non son quen de colocar un pronome onde corresponde ou que se dedican a espallar unha imaxe deturpada dun galego maltratado como algo aceitábel e mesmo loábel: máis xenuíno...\nÉ verdade que unha falante nativa e unha neofalante tenden a non dispor das mesmas destrezas e recursos lingüísticos, mais o galego pode aprenderse como calquer outra lingua, cunha dedicación e empeño a aprenderse ben e procurar mellorar sempre, embora é moi fácil caír nos estereótipos, ao caricaturizar tanto as unhas como as outras. Por un lado, o tópico do paradoxo da ‘falante nativa’ como depositaria dun galego verdadeiro dun tempo dourado, mais que recorre a españolismos como abuelo, calle ou ghuevos como mostras de autenticidade, dun ghallegho auténtico. Polo outro, a neofalante incapaz de pronunciar o ene velar característico do galego, nen de distinguir máis que as cinco vogais do español.\nA realidade é máis complexa e rica. Non todas as falantes nativas castrapean e son moitas as que aman, coidan e cultivan a lingua, sen por iso renegaren do ‘seu’ galego de orixe (nen falta que fai!). Mesmo hai reintegracionistas no bastión rural do galego ‘enxebre’... Do mesmo xeito, tamén hai neofalantes competentes que gostan de mellorar e de aprender de quen fala mellor.\nO futuro do galego – se futuro ha de haber – pasará ineludibelmente polo encontro das diferentes falantes e as súas diferentes variantes, evitando sempre que se dilúa no mare magnum do español até o ponto de acabar sendo engulido. Talvez (ou mesmo moi probabelmente) o galego do futuro non será unha cousa pura e incorrupta, como nunca o son as linguas à medida que evolúen ao longo do tempo mediante o inevitábel contacto coas outras linguas do entorno, quéirase ou non. Ora, o que si cabe preservar é unha lingua viva e dinámica, fiel a si mesma, non unha peza de museu que se contempla mais non se toca.\nTemos moito a aprender as unhas das outras. A unión fai a forza e, e en vez de nos dividirmos segundo a sorte de onde nos tocou nascer, xuntas venceremos. Hai que reivindicar o galego como a inalienábel heranza de todas as galegas, incluídas aquelas a quen foi arrebatado mesmo antes de saíren ao mundo.\nChegou o momento de superarmos a división entre neofalantes e paleofalantes para falarmos de galegoamantes. Porque non sobra ninguén na defensa do País e da súa lingua.\n1 comentarios | 3576 lecturas\n[29-10-2017 16:29] Fazul comentou:\nBem falado. Concordo 100% com o seu discurso.\nO regime internacional que emerge


- VI Torneo Internacional de Xadrez Concello de Rianxo - concelloderianxo - rianxo\n- VI Torneo Internacional de Xadrez Concello de Rianxo - concelloderianxo\nO Pavillón de Rianxo acollerá o 30 de agosto o VI Trofeo Internacional Concello de Rianxo, valedeiro para ELO FIDE, para o IX Circuíto Galego de Promoción e para o Circuíto Galicia Norte. O torneo está organizado polo Club Xadrez Rianxo, conta co patrocinio do Concello de Rianxo e da Deputación da Coruña, ademais da colaboración da Xunta de Galicia, Deporte Galego, Federación Galega de Xadrez, Viajes Barraña, S.L. e Conservera de Rianxo, S.A.\nO Torneo, dirixido a participantes de todas as idades, acolle tres competicións: a absoluta, na que está previsto que participen algúns grandes mestres internacionais, a de promoción, para categorías sub-14 e a afeccionada, aberta a calquera xogador non federado. Repartiranse 2.000 € en premios na categoría absoluta, ademais de trofeos e agasallos na sub-14 e na afeccionada.\nA inscrición terá un coste de seis euros, agás para os xogadores titulados, os menores de 14 anos que non xoguen na absoluta, os xogadores afeccionados e os xogadores de Club Xadrez Rianxo. Poderá formalizarse en escolaxadrezrianxo@gmail.com ou en Xadrez Rianxo, sendo o prazo límite o vindeiro xoves, 28 de agosto ás 12 h.\nO Club Xadrez Rianxo, a pesar de ser relativamente xove, conta con pouco mais de 6 anos, aposta forte pola organización de actividades de promoción e competición do xadrez, tendo xa unha considerable experiencia neste tipo de eventos, entre os que que destacan este Torneo e o Campionato Galego de Xadrez Activo entre outros.\nAs partidas darán comezo ás 11 da mañá e desenvolveranse durante toda a xornada do sábado, estando previsto a clausura e entrega de premios para as 19:30 h.


Rafael González Villar - Wikipedia, a enciclopedia libre\nMedalla da Exposición Nacional de Bellas Artes\nMención honorífica ó seu deseño da sede do Chicago Tribune\nRafael González Villar, nado na Coruña o 6 de outubro de 1887 e finado o 11 de marzo de 1941 tamén na cidade herculina, foi un arquitecto modernista galego.\nParticipou activamente na vida social e cultural da súa época. No 1914 foi nomeado presidente da Asociación de Arquitectos de Galicia, predecesor do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (COAG), a partir de 1927 presidiu a Academia Provincial de Bellas Artes e no 1940 foi elixido membro de número da Real Academia Galega, falecendo uns días antes de ser investido, considérase igualmente académico numerario.\nRealizou os estudos de arquitectura na Escola Superior de Madrid, onde recibiu unha formación de tipo historicista e ecléctica, concluíndo os estudos en 1911 como número un da súa promoción.\nRadicou a súa actividade profesional na cidade da Coruña onde desenvolveu a maior parte da súa obra. A súa primeira creación de relevancia foi o Kiosco Alfonso no 1912, cun estilo modernista moi persoal, situado nos xardíns de Méndez Núñez da Coruña. Ese mesmo ano realizou o Chalé Rialeda e tamén a Casa Limiñón. A primeira obra é unha casa de campo, de estilo inspirado na Secesión vienesa; a segunda obra é unha casa tipo "cottage" de aparencia máis pintoresca. Do 1916 é tamén obra súa o Chalé Carnicero, que se pode contemplar na vila de Oleiros.\nNo 1915 proxectou a Casa Molina e o monumento a Concepción Arenal na cidade da Coruña. Constitúen tódalas obras anteriormente descritas unha arquitectura estreitamente vinculada ó academicismo que avanza paulatinamente cara un tipo de arquitectura máis rexionalista.\nEncargóuselle a construción dunha escola en Betanzos no ano 1917 e un ano despois encomendóuselle a Casa do Pobo, ámbalas dúas obras legado de Jesús García Naveira á cidade brigantina. Realizou amais outras obras, entre as que se poden destacar a Casa Núñez e as reformas do Liceo e do Teatro Alfonsetti na vila betanceira ou a Casa Companioni na Cidade Xardín da Coruña, compaxinando a súa actividade profesional co cargo de arquitecto municipal da cidade herculina a partir de 1925. Atribúeselle tamén a creación dos Cines Capitol en Betanzos.\nNo 1922 foi proxectado polo arquitecto coruñés o Edificio Castromil, de estilo ecléctico expresionista próximo ó modernismo, situado en Santiago de Compostela. Tamén se constrúe en Compostela un edificio de vivendas proxectado polo arquitecto galego na rúa do Hórreo, facendo esquina coa actual Praza de Galicia en 1927.\nRafael González Villar realizou o proxecto do Sanatorio de tuberculosos de Oza-Cesuras entre os anos 1922 e 1924, aínda que nunca se chegou a concluír a súa construción por mor do inicio da Guerra Civil Española.\nO arquitecto proxectou en 1935 o que sería coñecido como Cine Avenida, inaugurado no ano 1941 na cidade da Coruña. O novo edificio incluía un bloque de vivendas na fachada, situándose a sala do cinema no patio. Actualmente aínda existe mais o seu futuro parece incerto.\nKiosco Alfonso na Coruña (1912).\nChalé Rialeda en Oleiros (1912).\nCasa Molina na Coruña (1915).\nMonumento a Concepción Arenal na Coruña (1915).\nSanatorio de tuberculosos de Oza-Cesuras (1922).\nEdificio Castromil en Santiago de Compostela (1922).\nCasa de Núñez en Betanzos (1923).\nCasa de Núñez en Betanzos.\nPalco da Música de Betanzos (1927).\nVilla Molina, na Cidade Xardín da Coruña (1928).\nTumba de González Villar no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.\n↑ 1,0 1,1 1,2 europa press (2-10-2006) "Los profesionales de A Coruña rinden homenaje a Rafael González Villar en el Día Mundial de la Arquitectura". "El autor cosmopolita" (en castelán).\n↑ Real Academia Galega; "Membros de número da Academia" Arquivado 25 de xullo de 2014 en Wayback Machine..\n↑ La Voz de Galicia (29-9-2010) "Una casa protegida agoniza en Perillo". "Se trata de una vivienda que el arquitecto Rafael González Villar (...) diseñó para el industrial coruñés Enrique Carnicero Ríos" (en castelán).\n↑ Cabano Vázquez, Ignacio; "La Arquitectura de Rafael González Villar en Betanzos" pdf (en castelán).\n↑ "Otras obras destruidas. Edificio Castromil" pdf (en castelán).\n↑ La Voz de Galicia (3-10-2010) "Decenas de casas históricas agonizan en el área sin ningún tipo de protección". "Una joya olvidada; el conocido como Sanatorio de los Incurables de Cesuras del arquitecto Rafael González Villar" (en castelán).\n↑ "A Coruña: arquitectura desaparecida" pdf (en castelán).\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Rafael González Villar\nA recuperación do parque forestal do sanatorio de Cesuras, no programa Labranza da TVG (14-9-2014).\nISNI: 0000 0000 5936 4280\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rafael_González_Villar&oldid=5956100"\nA última edición desta páxina foi o 7 de xaneiro de 2022 ás 16:23.


Concello de Mos » Mos inaugura un blog deportivo que traslada os pavillóns municipais aos fogares dos mosenses\nInicioActualidadeMos inaugura un blog deportivo que traslada os pavillóns municipais aos fogares dos mosenses\nMos inaugura un blog deportivo que traslada os pavillóns municipais aos fogares dos mosenses\nCinco monitores do Óscar Pereiro acompañarán diariamente á veciñanza mentres fai deporte na súa casa\nDesde hoxe mesmo atópase en activo a nova iniciativa da concellería mosense de Deportes que dirixe a edil Begoña Toucedo: un blog deportivo baixo o título ‘Mos co Deporte’ elaborado por 5 monitores municipais do Pavillón Óscar Pereiro: Juan Rodríguez, Lorena Lago, Nacho Carballido, Paco Villanueva e Salva Sío, que publicarán contidos diarios no mesmo.\nEste novo blog, recén inaugurado, pode ser visitado na ligazón https://moscodeporte.blogspot.com/?m=1 e vai dirixido en xeral a toda a veciñanza interesada en practicar actividade física nos seus fogares, pero está tamén pensado especialmente para os/as xa usuarios/as de programas deportivos municipais que viron interrompida a súa actividade por mor da actual crise sanitaria do COVID-19.\nO obxectivo é motivar á cidadanía mosense para que continúe a manter unha vida activa a pesar das semanas de confinamento. Para elo os monitores deportivos municipais do Concello de Mos irán publicando diariamente contidos que lles sirvan aos veciños e veciñas de guía á hora de realizar actividade física nas súas casas.\nPreténdese tamén facer máis soportable o confinamento mediante o deporte aos nenos e nenas, pero tamén aos adultos/as e maiores. Trátase dun blog dirixido a públicos con todo tipo de perfís, con alternativas adaptadas a diferentes idades e niveis de forma física.\nOs exercizos propostos son adaptables tamén dependendo do espazo que teña na súa respectiva casa cada un dos/as lectores/as e en función de cantas persoas vivan no domicilio, ou cantas sexan as que queiran realizar a actividade conxuntamente.\nPonse especial fincapé nas persoas maiores de 65 anos do municipio, un colectivo moi habitual e numeroso nos programas deportivos municipais dirixidos a esta franxa de idade, e que desde o Concello de Mos considérase moi importante que non abandoen completamente a actividade física por mor do confinamento. Xa que a propia Organización Mundial da Saúde recomenda, para as persoas maiores de 65 anos, alomenos 150 minutos semanais de actividade física moderada.\nDeste xeito o Concello de Mos continúa a apostar polo Deporte a pesar desta situación excepcional derivada do estado de alarma. E, tras por en marcha o programa ‘O Deporte non Para en Mos’ con vídeos de actividade deportiva monitorizada todos os martes e xoves nas redes sociais municipais, emprende agora esta nova andaina a través deste innovador e pioneiro blog titulado ‘Mos co Deporte’.


Belén Puime: "Tiña medo a quedar mal ou que parecera que non falaba o idioma" - Neofalantes\nBelén Puime: “Tiña medo a quedar mal ou que parecera que non falaba o idioma”\n23 Abril, 2022 25 Abril, 2022 Carlota Álvarez\t0 comentarios\tidioma, lingua, neofalante, Pringadas, Santiago de Compostela, Universidade\nFoi no 2020 cando a coruñesa Belén Puime, que vén de estrear a súa webserie Pringadas, comezou a mudar o castelán polo galego, non sen telo intentado antes.\nPuime medrou nun ambiente no que predominaba o castelán: familia, amizades e escola, sendo o galego pouco habitual. A súa infancia recórdaa en castelán, mais foi a etapa universitaria a que lle fixo comezar a cuestionar o idioma que falaba. Santiago converteuse no lugar no que intentar mudar a súa lingua, unha cidade na que lle resultaba máis doado falala e onde se rodeaba de máis galegofalantes. on respecto á súa cidade natal, A Coruña, di que a pesar de estar en Galicia “sentía que era a única que estaba a falar galego e era raro, tiña a presión a cambiar. En Santiago non me pasa”.\nAínda así, foi fóra de Galicia onde se decatou da importancia do galego. “Cando saes da casa é cando te das conta do que tes”, explica Puime. No seu caso, foi a súa etapa en Barcelona o que lle fixo cambiar definitivamente. O círculo que creou nesta cidade falaba na súa meirande parte catalán, o que a impulsou a aprender esta lingua, pero tamén decatarse da importancia de ter unha propia.\nAs amizades tamén foron un gran apoio, pois que a súa mellor amiga tamén cambiase ao galego foi un exemplo e impulso para facelo ela e converterse xuntas en galegofalantes.\nAgora, Belén Puime estrea unha webserie ambientada en Compostela, unha obra que ela só podía concibir en galego e que, dalgunha maneira, “é un guiño ao lugar co que conectei co galego”, como explica. “Parecíame absurdo non usar o galego, sobre todo á hora de publicitala”, engade.\nPorén, admite que as inseguridades e o medo a quedar mal ou a non falar ben o idioma sempre estiveron presentes. “Tiña medo a quedar mal ou que parecera que non falaba o idioma. Fun criticada polo tema dos pronomes, pero é un proceso, tes erros como cando empezas a falar calquera lingua”. A través da súa experiencia, anima ás persoas que queiran dar o paso a consumir cultura en galego, pero, sobre todo, a non ter medo a cometer erros.\n← Queres recibir as notificacións de Facenda en galego?\nO éxito do Wordle en galego: “Por que non vai haber unha versión en galego?” →\n28 Xaneiro, 2022 31 Xaneiro, 2022 Redacción\t0\n11 Xaneiro, 2022 11 Xaneiro, 2022 Redacción\t0


Barquisimeto - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 10°03′49″N 69°20′05″O / 10.06361, -69.33472\n995 700 hab. (2011)\nBarquisimeto é unha cidade da rexión centro-occidental de Venezuela, e a capital do estado Lara, que foi fundada en 1552 polo explorador Juan de Villegas co nome de Nueva Segovia. A súa área metropolitana inclúe os concellos veciños de Iribarren, Palavecino, Crespo, Jiménez e Peña, e ten 1,272 848 habitantes (2012), o que fai dela a cuarta do país segundo a súa poboación, tralas áreas metropolitanas de Caracas, Maracaibo e Valencia.\nObelisco de Barquisimeto, construído en 1952 na zona oeste da cidade por mor do 400º aniversario da súa fundación. Trátase dunha torre de base rectangular e 75 metros de altura, cun reloxo na parte superior e un ascensor no interior que leva a un miradoiro.\nCatedral de Barquisimeto, é un templo católico moderno rematado en 1968, que foi construído no lugar que ocupaba o antigo templo, moi danado por diversos terremotos. A forma do actual templo semella unha flor boca abaixo. O teito está feito con paneis de material acrílico sostidos por cables de aceiro tensado.\nTeatro Juares, inaugurado en 1905 como Teatro Municipal, conta cun salón principal no que collen 708 persoas sentadas.\nFlor de Venezuela, foi o pavillón de Venezuela na Expo 2000 celebrada en Hannover. A súa bóveda de 39 metros de diámetro está composta por 16 pétalos que se abren e se pechan sobre un talo hidráulico de 19 metros de altura.\nBasílica de Santa Rosa, é unha igrexa que acolle a imaxe da Divina Pastora, a icona relixiosa máis importante de Venezuela. Cada ano, o 14 de xaneiro, a imaxe sae dende esta basílica ata a catedral nunha procesión de 7'5 quilómetros considerada a máis multitudinaria do continente.\nA cidade acolle un salientable número de institucións académicas como universidades e centros de educación superior, entre as que sobresaen a Universidade Centroccidental Lisandro Alvarado (UCLA) e a Universidade Nacional Experimental Politécnica (UNEXPO).\nClub Deportivo Lara, equipo profesional de fútbol fundado en 2007 que compite na Primeira División de Venezuela, onde saíu campión de liga na tempada 2011/12. Xoga os seus encontros como local no Estadio Metropolitano de Lara, un recinto cunha capacidade de 40 000 espectadores que foi construído para acoller 3 encontros da Copa América 2007.\nCardenales de Lara, equipo profesional de béisbol fundado en 1969 que compite na Liga Venezolana de Béisbol Profesional, na que acadou 4 títulos de campión nas tempadas 1990/91, 1997/98, 1998/99 e 2000/01, e 8 subcampionatos. Xoga os seus encontros como local no Estadio Antonio Herrera Gutiérrez, no que collen 20 784 seareiros.\nGuaros de Lara, equipo de baloncesto fundado en 1982 que compite na Liga Profesional de Baloncesto de Venezuela. As súas mellores actuacións foron o campionato de liga en 1990 e os subcampionatos dos anos 1988, 2001, 2005 e 2006. O equipo xoga como local no Domo Bolivariano, un recinto cunha capacidade de 10 000 persoas.\nFlor de Venezuela.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Barquisimeto&oldid=5490488»\nA última edición desta páxina foi o 15 de xuño de 2020 ás 06:56.


A Tribo Radio | scqLab. | Documentación & Cultura\nBy\tscqlab\tin Reviews\ton\t14 Maio, 2020\nA Tribo, un novo proxecto de radio en liña, comeza a ecoar no ermo panorama dos medios de comunicación galegos.\nA radio minte\n“Attention la radio ment“. Esta foi unha das consignas situacionistas que acompañaron o levantamento parisino de maio de 1968. Xa era un vello coñecido daquela o poder de manipulación da radio. Nos anos 1930, Orson Welles puxera nas ondas ‘A guerra dos mundos‘ e o capital -en crise- botara a andar -desde a radio- aquela outra guerra que comezou coa demolición de España e rematou coa de Berlín, hai xusto 75 anos.\nClaro que o control e a manipulación son moi anteriores a Marconi. ¿Acaso non foron as listas de libros prohibidos quen modelaron as industrias da letra impresa dando forma á cultura moderna? Mais hai que recoñecer que o transistor chegou onde nunca chegara a letra impresa, preparando o terreo para o audiovisual de pago onde se ilustran hoxe as clases populares.\nAínda levou ben tempo acabar coa idea de que algo é “así” porque así nolo contaron na radio ou na folla parroquial. Así e todo, algúns aínda se preguntan como é que fan os da Central Lechera Asturiana para que as vacas bailen nos anuncios.\nPolo ben de todas, cómpre insistir en que as aplicacións de software que usamos todos os días seguen a cumprir esa mesma función manipuladora. Que aí seguen os vellos cartos enchendoo todo de bots fachas, trolas e neuromarketing da piolla. E que ademáis estes novos, caros, adictivos e contaminates cacharros, son cada vez máis indispensábeis para a pandemia diaria de consumo. O xornal, neste aspecto, cando menos servía para facer máscaras para o entroido, improvisados envoltorios e para limpar o cu.\nDurante as horas que durou o golpe de estado de 1981 as emisoras de radio emitiron marchas militares. O actual estado de alarma sería impensábel sen Internet: a máis poderosa ferramenta de control e trazabilidade cidadá, da cal cada vez menos estados queren prescindir.\nNunha situación excepcional como a que estamos a vivir, a única radio libre, -analóxica ou dixital, con ou sen fíos-, o único medio libre é o que construímos, controlamos e mantemos de xeito comunitario.\nPodcast e/ou barbarie\nCando veñen peor dadas é cando máis botamos en falla o cariño dos recursos comunitarios, sexan estes sociais, sanitarios, educativos ou informativos.\nNo eido informativo, a realidade dos medios públicos galegos é a que se reflicte na loita das traballadoras da TVG e a Radio Galega desde hai máis de 100 semanas, protestando contra a manipulación informativa e o control político por parte do goberno autonómico. @DefendeAGalega\nO estado dos medios privados pódese rastrexar nas distintas partidas orzamentarias coas que o goberno ditamina cales son os medios que poden subsistir, cales enriquecerse e cales deben desaparecer. De xeito tan infame, a imprenta e as ondas teñen sido sometidas ao control gobernamental.\nA situación dos medios libres comunitarios vén marcada por décadas de penuria e persecución. O ano pasado CUAC FM gañou nos xuzgados o seu dereito a emitir en frecuencia modulada trala prohibición dunha Xunta que leva décadas dopando os proxectos da ultradereita.\nAs profesionais que sobreviven no país, teñen dúas formas para transitar a ferida desta crise que vén de alargar o COVID: a loita aberta polo dereito de todas a vivir dignamente ou seguir estabuladas e amordazadas polo clientelismo político. A primeira escolla sempre foi arriscada (ostracismo, precariedade, podcast…), a segunda é absolutamente suicida.\nEn plena corentena veñen de presentar un novo proxecto de radio en liña en lingua galega. E isto, loxicamente, é un motivo de alegría para nós.\nA Tribo é un programa de radio deseñado específicamente para Internet que pretende dar voz ás organizacións sociais, medios de comunicación, entidades e persoas que aspiran a unha sociedade crítica, sensíbel ás necesidades de todas, á mudanza social, ao medio natural, á ciencia e á cultura. Unha nova radio en liña, coa información e tratamentos que non atopamos nas radios convencionais.\nVeñan máis radios e medios libres! Vamos precisar deles para afrontarmos esa ‘normalidade dos de sempre’ trufada de censura, precariedade e emigración.\nMai-Juin 1968 (2 juin, le retour à -l’ordre-)\nTagged: Contidos, Galiza, nonLab, Radio


O grupo socialista reclama a apertura dun expediente a Eulen polo servizo de axuda no fogar e advirte que, de non ser así, pedirá a reprobación de Concha Fernández no pleno de decembro\nA denuncia sobre a prestación dun servizo público foi, de novo, o principal asunto abordado esta mañá en rolda de prensa por parte do voceiro socialista, Paco Reyes. E, nesta ocasión, a atención domiciliaria a persoas dependentes centrou as críticas deste grupo político, despois, como explicou o edil, dunha reunión cun grupo de traballadoras da empresa Eulen celebrada esta semana. Para o concelleiro, que lembrou que a súa formación xa alertou de numerosos problemas durante a xestión de Valoriza, a situación actual é de tal gravidade que, se o grupo de goberno non abre expediente a Eulen, os socialistas pedirán a reprobación da responsable desta área, Concha Fernández, no pleno de decembro.\nPara Reyes, a situación do servizo de axuda no fogar non só non ten mellorado coa contratación de Eulen sobre a xestión realizada pola empresa anterior, Valoriza, senón que empeorou sustancialmente. No marco dunha reunión celebrada esta semana con representantes das traballadoras, denunciáronse dous incumprimentos. Por unha banda, o do propio convenio colectivo para Galicia, cunha vulneración, como afirmaron, dos artigos 7, 14, 37, 38 e 49 (que fan referencia a aspectos vencellados co descanso semanal ou as vacacións), e por outra, dos pregos de contratación. A este respecto, Reyes citou asuntos tales como atencións complementarias que terían que prestar e que teñen lista de agarda ou servizos como o de terapia ocupacional que non se están desenvolvendo.\nAdemais, o voceiro socialista puxo como exemplo as obrigas sobre o número de auxiliares por usuario, que tendo un máximo e tres, chegaron a pasar ata 14 persoas diferentes; ou a obriga de contar con guindastre con arnés e camas articuladas, pero que "sabemos que a unha persoa lle respostaron ao solicitar unha cama articulada que a pediran á Cruz Vermella".\nAnte todas estas denuncias e queixas, o grupo socialista reclama, en primeiro lugar, os informes mensuais e bimensuais que a empresa ten que facer sobre a prestación do servizo, así como a valoración realizada ao respecto por parte dos Servizos Sociais. Así mesmo, reclama de Compostela Aberta a apertura dun expediente para avaliar os presuntos incumprimentos tanto dos pregos como do convenio colectivo. "Nos plenos nos que presentamos diversas iniciativas denunciando a xestión deste servizo, a concelleira sempre pedía que as traballadoras deran un paso adiante e denunciaran a súa situación ante Inspección de Traballo, e agora pensamos que xa non hai excusas posto que sabemos que esa denuncia xa está interposta", asegurou Reyes, que anunciou que de non facelo, pedirán a reprobación da concelleira Concha Fernández no pleno de decembro.\nFinalmente, lembrou que precisamente a atención a domicilio foi un dos asuntos prioritarios no acordo do grupo socialista con Compostela Aberta para os orzamentos tanto de 2017 como de 2018.\nPor outra banda, o concelleiro respostou ás declaracións do alcalde, Martiño Noriega, sobre a cantidade que reclama, presuntamente o ADIF ao Concello polo viaducto de Cornes. Paco Reyes, que adiantou que ten solicitado o acceso ao convenio, lembrou, en primeiro lugar, que "ata donde sabemos, no convenio, que foi asinado por Xerardo Estévez, participou moi activamente, tanto na redacción como nas negociacións, o que é director de área de Urbanismo do alcalde Noriega".\nAdemais, para o edil socialista resulta "sorprendente" que Adif reclame sete millóns ao Concello, cando "presuntamente, unhas parcelas que se subastaron son de Adif e foi Adif o que gañou diñeiro". De feito, destacou que unha foi subastada por 2,5 millóns de euros, parcela que se subastou con este goberno municipal e que os socialistas cuestionaron porque optaban pola construcción dun aparcadoiro en superficie.\n"Polo tanto, non entendo que en 2018, vinte anos máis tarde, queiran recuperar eses cartos", dixo o voceiro, que instou a CA a poñer enriba da mesa o que gañou Adif na subasta desenvolvida neste mandato.\nAdemais, e "entendendo que o alcalde está en precampaña, por moito que diga", considerou "irresponsable" que poña en cuestión a estabilidade económica do Concello por esta presunta débeda con Adif. Así, Paco Reyes destacou a nefasta xestión económica do actual grupo de goberno, con niveis de execución similares aos do PP - o que se traduce en seis e sete millóns de euros sen gastar, en 2016 e 2017, respectivamente-, ou a imposibilidade que investir os remanentes en investimento por incumprir as súas obrigas de pago a proveedores -cunha débeda de 21 millóns e máis de 23 en caixa-. "E imos ver como acaban os xuízos que teñen pendentes, como o da ORA e o guindastre ou a Escola Municipal de Música", subliñou.


Faino co argumento de que non é razoábel que o líder da forza política menor do goberno de coalición estea no Consello de Ministros. Quen se expresou nestes termos é a vicepresidenta en funcións, Carmen Calvo. Ignora que no executivo italiano Matteo Salvini, líder da Liga Norte, si está no goberno e como vicepresidente. No bipartito galego (2005-2009) o PSdeG non puxo obxeccións á presenza de Anxo Quintana, na altura portavoz nacional do BNG.\nCarmen Calvo, nun mitin do PSOE\nX.M. 14:55 do 18 de xullo de 2019\nSi ao goberno de coalición, non á presenza nel de Pablo Iglesias. Este é o novo episodio do culebrón político do verán. Nunha entrevista na TVE, Carmen Calvo reiterou o criterio expresado por Pedro Sánchez: si hai disposición a que fagan parte do goberno "membros cualificados" de Podemos. Mais non tan cualificados como o seu secretario xeral, a quen se veta por vez primeira de forma explícita.\nE que acontecería se Iglesias aceptase esa exclusión? Formaríase o primeiro bipartito da historia do actual réxime político? Calvo preferiu non contestar directamente esa pergunta. "Cando se puxo na mesa [esa proposta] o señor Iglesias foise facer a consulta ao seu partido", afirmou.\nO argumento oferecido por Calvo para rexeitar a presenza de Iglesias no executivo —que nel non poden cohabitar os máximos dirixentes das formacións coligadas— non resiste a análise comparada ou histórica. Alén de que na UE a norma son os gobernos de coalición, existen abondos exemplos de convivio de líderes neses gabinetes compostos. Por exemplo, o de Joschka Fischer como vice-chanceler alemán nun goberno presidido polo socialdemócrata Gerhard Schröder ou o actual caso de Matteo Salvini, xefe da ultradereita italiana, como número dous do executivo. Na Galiza o naquela altura secretario xeral do PSdeG, Emilio Pérez Touriño, e o portavoz nacional do BNG, Anxo Quintana, cogobernaron o país desde 2005 a 2009.\nEn todo caso, e segundo puido saber Sermos, sectores de Unidas Podemos verían con bos ollos que finalmente Iglesias optase por facilitar a formación do goberno. O problema é a escenificación do xesto, que este non pareza unha imposición de Sánchez, senón un movimento do líder morado para mostrar que é capaz de pór os intereses xerais por riba das súas ambicións persoais.\nCarmen Calvo Investidura Sánchez\nJosé Tomé, presidente da Deputación de Lugo e Maite Ferreiro vicepresidenta após o acordo PSOE-BNG


Máis de 12.000 persoas pasaron polo Salón do Libro nos seus primeiros 10 días - Pontevedra Viva\nSegunda fin de semana do Salón do Libro 2018\nLuns 16 de Abril, 2018 ás 08:35 do Luns 16 de Abril, 2018\nO Salón do libro 'Mulleres de conto' finaliza a segunda fin de semana cunha valoración máis que positiva e destacando o éxito das actividades programadas para profesionais da docencia, a ilustración e o público adolescente.\nDurante os primeiros 10 días de celebración do Salón foron xa máis de 12.000 persoas as que pasaron polo Pazo da Cultura.\nAs I Xornadas de Ilustración, celebradas o primeiro sábado, achegaron numeroso público profesional nunha gran oportunidade de intercambiar coñecementos e oportunidades con axentes destacados do mundo do libro como os ilustradores Kiko da Silva, Víctor Rivas, as mexicanas Cecilia Rébora e Amanda Mijangos, Sergio Covelo da AGPI, a editora Malores Villanueva de Galaxia, unha representación de Urco Editora, libreiros da cidade e a editora Ixchel Delgado (México). O mesmo sucedeu nos encontros con Valeria Gallo e Gabriel Pacheco durante o primeiro e segundo sábado respectivamente.\nDe luns a venres e durante cinco sesións, o público maioritariamente do mundo da docencia, falou en profundidade sobre a mediación, a poesía, os libros para coñecer e cambiar o mundo ou o feminismo. Ademais escolares dos centros colaboradores de educación primaria e secundaria, gozaron de obradoiros e contacontos da man da delegación mexicana, Anxo Fariña, Raquel Queizás, Migallas, Pavís Pavós, Eli Ríos ou Susana Suniaga.\nPola súa banda o público de carácter familiar participou en espectáculos como 'Catrina e Dona Francisca' da Orquestra Filharmónica Cidade de Pontevedra, nos talleres e contacontos da man de Bea Campos, Anxo Moure, Alondra Angélica Ramírez, María Guiexhooba, Paula Carballeira ou Rocío Kuri ou durante as fins de semana dos espectáculos musicais de Odaiko e Fantoches Baj, a 'Radio Bule Bule' de Paco Nogueiras ou os destinados a bebés, 'Bath Time' e 'Moraima', de Marcelo Dobode.\nA figura de María Victoria Moreno, homenaxeada na Letras Galegas 2018, ocupa tamén un lugar destacado no Salón do Libro, con varios espazos ao redor da súa figura e a súa obra, ademais de espectáculos inspirados nela.\nNeste aspecto o próximo terá lugar o domingo día 22 de abril ás 12:30 horas (entrada libre) con 'Pan con chocolate'. Un contacontos baseado na obra homónima de María Victoria no que Saleta Fernández transfórmase en Eva, a protagonista que recolle unha chea de historias máxicas.\nDurante os primeiros 10 días de celebración do Salón foron xa máis de 12.000 persoas as que pasaron polo Pazo da Cultura\nRADIO.- A Playlist de... Raquel Queizás: Bravo pola titiriteira!\nPor Marisa Ciordia | Sábado 5 de Maio, 2018


O Consello da Avogacía Galega e a Xunta de Galicia renovan o seu compromiso coas persoas afectadas polos desafiuzamentos – Consello da Avogacía Galega\nO Consello da Avogacía Galega e a Xunta de Galicia renovan o seu compromiso coas persoas afectadas polos desafiuzamentos\n28 marzo, 2017 24 julio, 2017 admin Uncategorized\nO máximo organismo representante dos avogados galegos e a Consellería de Infraestruturas e Vivenda da Xunta asinaron esta mañá un novo convenio para asesorar ás persoas en situación de desamparo que perdan a súa vivenda.\nA través do convenio do ano pasado ofrecéronse máis de 1.100 horas de consultas gratuítas por parte de 164 avogadas e avogados galegos.\nVer información sobre o servizo ofrecido desde os Colexios de Avogados de Galicia.\nA Coruña, 28 de marzo de 2017. O Consello da Avogacía Galega e a Consellería de Infraestruturas e Vivenda da Xunta de Galicia asinaron na mañá de hoxe un novo convenio de colaboración para continuar asesorando a persoas afectadas polos desafiuzamentos nun acto no que participaron a Conselleira de Infraestruturas e Vivenda, Ethel Vázquez, e o Presidente do Consello da Avogacía Galega, Evaristo Nogueira Pol, na sede do Colexio de Avogados de Santiago de Compostela\nEste convenio de colaboración renova o asinado o ano pasado nesta mesma liña que permitiu que as persoas carentes de recursos económicos recibisen asesoramento gratuíto a través dos sete colexios de avogados de Galicia. En total participaron neste convenio 164 avogadas e avogados quen deron un servizo superior ás 1.100 horas de consulta.\nO asesoramento legal ofrecerase mediante o servizo de orientación xurídica específico creado o ano pasado ao que poden acudir os afectados. Segundo Evaristo Nogueira Pol, Presidente do Consello da Avogacía Galega, “como institución non podemos ser alleos á situación social dalgúns colectivos. Levamos un ano colaborando coa Consellería de Infraestruturas e Vivenda e mostramos un elevado compromiso que quero agradecer tanto aos sete Colexios de Avogados como a todos os letrados que decidiron participar en ofrecer este asesoramento legal da máxima calidade. Consideramos que é a nosa responsabilidade continuar con este convenio de colaboración“.\nPola súa banda, Ethel Vázquez, Conselleira de Infraestruturas e Vivenda da Xunta de Galicia subliñou que a Xunta continuará prestando asistencia e apoio técnico aos colexios de avogados para o desenvolvemento correcto das súas funcións, destinando máis de 50.000 euros a este convenio.\nFuncionamento do convenio\nA través deste convenio regúlase a colaboración entre o Instituto Galego de Vivenda e Solo e o Consello da Avogacía Galega, creando as canles de información necesarios para evitar que persoas en situación de desamparo perdan a súa vivenda ou, no seu caso, consigan, ao amparo dos programas de axuda existentes, un inmediato reacollo en vivendas da Xunta de Galicia ou o acceso ás axudas para o aluguer de vivendas.\nO Consello da Avogacía Galega poñerá a disposición dos letrados toda a información sobre as medidas do Goberno galego para apoiar ás familias en risco de perder o seu fogar. O asesoramento e orientación comprenderá todos aqueles aspectos referidos a trámites de carácter administrativo ou xudicial no ámbito relacionado cos dereitos e obrigacións das persoas en risco de perder a súa vivenda como consecuencia dun procedemento de execución hipotecaria. Ademais asesorará sobre todos os programas de axudas aprobados polo Instituto Galego de Vivenda e Solo que teñen por obxectivo evitar a perda da vivenda daquelas persoas que estean en situación de desamparo.


O Concello planifica a organización das feiras de Betanzos os días 1 e 16 de cada mes - Novas Betanzos\nInicio Sociedade O Concello planifica a organización das feiras de Betanzos os días 1...\nO Concello planifica a organización das feiras de Betanzos os días 1 e 16 de cada mes\nA falta de concretar as medidas polas que se rexerá a súa realización e cando se poderán levar a cabo este tipo de feiras, o goberno local estuda as opcións para o seu desenvolvemento seguindo unhas pautas de seguridade e distancias mínimas entre os postos. A alcaldesa, María Barral, mantivo unha reunión coa responsable de Feiras, Mónica Carneiro, e o persoal técnico municipal para avanzar sobre distintos aspectos de organización que se irán concretando a medida que se vaian coñecendo as condicións que se esixirán para a realización destas. Esta semana mesmo a alcaldesa ten previsto reunirse con representantes do sector de ambulantes para falar sobre este asunto.\nComo xa fixo no seu momento cos mercados tradicionais de produtos locais que teñen lugar os martes, xoves e sábados, programando unha serie de actuacións que permitiron que Betanzos fose unha das primeiras cidades de Galicia nas que se puido reiniciar a actividade, agora, o Concello pretende planificar a organización da feira xa que a súa posta en marcha, no momento que se poida facer, “deberá realizarse dentro duns parámetros de seguridade, especialmente pola distancia social, que é necesario deseñar con tempo porque suporá unha serie de actuacións que afectan a varios departamentos municipais e que incluirán, seguramente, cambios organizativos e, por tanto, na ordenación de tráfico, con relación a como viña realizando as feiras ata antes do Coronavirus”.\nA alcaldesa avanzou que a idea do Concello é non reducir o número de postos de venda senón ampliar a zona de superficie de venda. Nestes momentos a feira conta cuns 140 postos e a idea é non ter que reducir este número senón ampliar o ámbito de venda. Ata agora a feira concentrábase na praza dos Irmáns García Naveira e continuaba pola rúa do Castro, no centro histórico, con algúns postos na zona de Bellavista.\nA formulación de reorganización do Concello pasaría por prolongar a localización dos postos cara a máis rúas do centro histórico, que permitisen gardar esas distancias de seguridade tanto entre postos de venda como entre estes e os posibles clientes. Ademais da praza dos Irmáns García Naveira, na que tamén se colocarían postos, a feira continuaría pola avenida de Castela, a antiga N-VI, en ambas as marxes desta vía. Desta forma manteríase a distancia entre os postos e cos vendedores e vendedoras.\nDesta forma conseguiríase centrar os postos nunha zona ampla e continuada, en lugar de estar esparexidos en distintas zonas do municipio que sería a outra alternativa en caso de non poder realizalo nesta, xa que para iso, o corte de tráfico na N-VI tería que estar aprobado polo Ministerio de Fomento, a quen o Concello lle remitirá unha petición oficial.\nA idea de ampliar reorganizar a feira desta forma levará aparellada tamén unha segmentación desta por produtos de venda, e reunirá os de alimentación nunha zona determinada, os de téxtil noutra, calzado noutra ou outros produtos que sexan similares noutra.\nArtigo anteriorBetanzos concederalle ata 700 euros de axuda aos autónomos e ás microempresas que pecharon pola Covid\nSeguinte artigoO Concello, a través da Concellaría de Infraestruturas, continúa os traballos de roza das vías municipais


As contas da memoria – Alex Ghalpon\nAs contas da memoria\nUnha ducia de ovos gástase axiña, unha ducia de rosas non tarda en murchar, unha ducia de pasos ándase de contado, pero unha ducia de anos non pasa tan rápido coma se di, e dá tempo a vivir moito, a gozar cousas e estrañar outras.\nOnte reparei en que hoxe levamos doce anos sen ti. Son doados de contar, como se contan os sete que estivemos xuntos.\nO que non sabería contar son as veces que me rin contigo, as veces que nos trouxemos flores, as veces que choramos, as veces que fomos ó cine, as veces que soñei, esperta ou non, con futuros e presentes, as veces que dixen o teu nome e escoitei que dicías o meu, ou as pecas que tiñas na cara…\nSensacións e feitos incontables que están nos aneis do meu tronco, que forman parte de min, que están na cerna do ser eu.\nE cando pecho os ollos e miro ben, inda sinto como era o tacto da túa pel, aquel arco do teu dedo mainiño, o mol das túas meixelas, e o olor fondo daquel hospital que non foi quen de evitar que levemos doce anos sen ti.\nNovembro 18, 2011 by alexghalpon\tAmor,memoria\n4 thoughts on “As contas da memoria”\nNovembro 19, 2011 ás 00:14\nTamén son doados de contar os 19 anos que fai que entraches na miña familia, pero non é tan doado contar as sensacións que me produce ler esta entrada, tan clara e aberta.\nUn bico prima, porque para min seguiralo sendo sempre. Cóidate, que agora é o principal.\nNovembro 21, 2011 ás 14:14\nPois a min iso de ler 19 anos resultoume fácil, pero deume algo de vertixe… Sodes a miña familia de Castroverde, pra todo e pra sempre, son as cousas que gañamos na vida. Moitos bicos, Lauriña\nNovembro 25, 2011 ás 01:33\nEu tamen te encontrei hai doce anos. Cando él marchou… Facía só dous meses que tamen Carlos partira sen despedirse. Sempre eras unha nena triste… Como habías de ser!!!, pero esa melancolía foise incorporando a tí ou tí a ela, configurando a persoa que eres.\nÉ bonito o que dis e eriza a pel, porque o dis desde dentro, e o feito de que o fagas así publicamente é positivo… Pero amiga, penso que esa ferida está sin cicatrizar e tamen penso en que ti non queres que cicatrice… Un bico, gorda.\nNovembro 25, 2011 ás 10:41\nSi, eses 12 anos contan pra moitas cousas, tamén marchou Carlos e apareceron outros novos amigos, coma ti. Xa teño falado algunha vez do problema de manter o equilibrio entre recordar o que gusta e esquecer o que doe, ás veces todo está tan mesturado que é difícil. A ausencia de Fran, e como marchou, é algo que teño superado en xeral (non algúns detalles), pero tamén é verdade que ás veces reparo na cicatriz (creo que non tanto na ferida), e acaríñoa e bótolle o aceite curativo das palabras e as conversas. Moitos bicos de outono, Carmen, do fermoso outono de Romeán e de Bascuas.


O Concello reclama a mellora sobre a estrada LU-861 na saída da vila cara a Vilalba - Vive As Pontes\nInicio Destacadas O Concello reclama a mellora sobre a estrada LU-861 na saída da...\nO Concello reclama a mellora sobre a estrada LU-861 na saída da vila cara a Vilalba\nAs Pontes, 22 de decembro| O Concello de As Pontes ven de reclamar unha vez máis unha actuación de mellora sobre a estrada LU-861 na saída da vila cara a Vilalba.\nLogo do amaño na coñecida como rotonda dos patos é preciso intervir sobre esta vía, que vai ser aínda máis empregada co cambio viario que vai supoñer o novo acceso á localidade motivado polas obras que está a acometer Endesa.\nEste mesmo mediodía, a Tenente de alcalde, Montserrat García, aproveitaba a visita da\nConselleira de Infraestructuras e vivenda Ethel Vázquez, para reiterarlle esta demanda.\n” Coa construción da rotonda dos patos temos un acceso máis fluído á vila que non se corresponde co estado da estrada nesa zona.\nSon moitos os vehículos que entran ó casco urbán por este treito entre a C-641 e a LU-861, ou que por aí acceden cara á Cruz das Cabezas, e tan só se lle fixo un pequeño traballo de rebacheo.\nPrecísase unha intervención que mellore o firme e actuar sobre o asfalto porque as previsións son dun incremento do tráfico. En pouco tempo teremos o novo acceso logo da adecuación na central e queremos contar cunha estrada en condicións óptimas.\nDe aí que sigamos transmitindo esta demanda á Xunta por que é unha vía de titularidade autonómica”.\nEthel Váquez estivo hoxe en As Pontes para visitar o Centro de conservación e explotación de Goente.\nA tenente de alcalde Montserrat García exercía de anfitriona nun breve paso polas instalacións desta base na que se garda a maquinaria e os fundentes, asi como a sinalización precisa para garantir a correcta circulación nas estradas da zona.\nO centro pontés é un dos 26 que temos en toda a Comunidade, e conta con dúas máquinas quitaneves e unha esparexadora de sal e salmuera.\nA Conselleira salientaba hoxe, na visita á nosa vila, que xa está en marcha o Plan de viabilidade invernal, que se extenderá ata abril.\nMontserrat García salientou tamén a importancia de contar con este servizo en As Pontes, un dos dous que hai na zona norde da provincia, e que serve para dar servizo a unha zona cunha climatoloxía adversa e dende un emprazamento estratéxico entre comarcas, para poder aplicar as medidas paliativas diante das xeadas e nevadas.\nArtigo anteriorO Concello rematará canto antes os traballos de reposición da sinalética\nSeguinte artigoCampaña de Esquí 2018


Dálle un coliño: Proxecto trimestral: OCÉANO\nXa temos rematado o proxecto trimestral adicado ó océano e ó medio mariño en xeral, fixemos un fermoso mural que baixamos de Learning Page, así como as figuras que nel nadan.\nFixemos un montón de fichas co tema de fondo marítimo: de matemáticas, de lecto-escritura, de grafomotricidade,... gustaríame partillar todas e cada unha delas pero como as fun collendo de distintos sitios en distintos días, fáiseme imposível!\nTamén fixemos un lapbook, este é o video:\nE aqui tedes algunhas fotos porque no video ve-se tan pequeniño que non se aprecia.\nOs elementos do lapbook son na súa meirande parte feitos por min, aínda que as ilustracións saqueinas da rede, claro :)\nO mini pop-up do golfiño (non rías Marvan que te vexo) nadando diante do barco e embaixo unha carpetiña con estrelas cos números do 1 ó 10.\nAdemáis polo pop-up hai diseminadas un montón de estrelas de mar de distintas cores e pódese facer con elas o exercicio de contalas na súa totalidade ou por cores.\nUns libriños cos medios de transporte marítimos e á esquerda temos outro libriño feito con dous cancións e un poema: "My bonnie lies over the ocean", "un barquito chiquitito que no sabía navegar" e a "Canción del pirata" de Espronceda.\nDebaixo está unha fotografía dos pequenos na praia. E na roda aparecen debuxos dunha Orca, dunhas Ostras, do Océano, e dunha Onda (obra de Katsushika Hokusai, que coñecían grazas os fantásticos debuxos de Litle Einstein -premendo enriba podedes ver algúns deles-)\nDespois podemos navegar polo fondo do mar nun submarino (por suposto amarelo) .\nDebaixo unha roda cos debuxos e os nomes dos océanos do mundo (se non erra a miña memoria foron sacados da wiki).\nEtiquetas: 4 anos, ciencias, escola na casa, lapbooks, proxecto trimestral


Curso de iniciación á apicultura en Mondoñedo\n27 / 04 / 2015\t> Actualidad\nA Asociación Galega de Apicultura organiza un curso de iniciación os días 1, 2 e 3 de maio no Centro Comarcal A Mariña Central, dentro do programa de formación que AGA Asociación Galega de Apicultura está levando a cabo durante esta primavera por toda Galicia.\nO contido do curso inclúe unha parte teórica e unha práctica. Os participantes adquirirán os coñecementos básicos sobre as abellas, o seu comportamento, a instalación e manexo das colmeas e a obtención dos variados produtos das abellas: o mel, o pole, o própole e a cera.\nNo programa está incluída a participación nun día de campo con prácticas en colmeas, que faremos no mes de xullo en Covas, no concello de Taboada en Lugo. Alí visitaremos unha explotación apícola incluída nun proxecto de recuperación do rural que están levando a cabo uns socios de AGA. Esta actividade ten tamén como obxecto ofrecer exemplos de posibles alternativas para a xente que está pensando comezar algún proxecto no rural.\nO programa completo do curso en www.apiculturagalega.es


Vieiros: Galiza Hoxe - Ideas de autogoberno no camiño das urnas\nO Día de Galiza relanza a carreira electoral\nR.Noguerol - 09:00 26/07/2008\nTags: Día de Galiza precampaña electoral\nXosé Cuíña, Xerardo Fernández Albor e Manuel Fraga foron, por esa orde, os tres persoeiros elixidos por Alberto Núñez Feijoo este venres para reivindicar o "galeguismo" do PPdeG, referíndose a eles como "adalides" do galeguismo. "Sei ben que hoxe estaría aquí celebrando este día connosco, pero estea onde estea seguro que tamén celebra a festa da súa terra, nai e señora", afirmou Núñez Feijoo, con esa última referencia a unha coñecida frase utilizada polo finado Xosé Cuíña. A continuación cualificou a Fernández Albor de "pai da Galiza moderna" e a Manuel Fraga "pai da modernidade de Galiza". Foi en Poio, onde os populares celebraron a súa festa neste Día de Galicia.\nMentres, na súa intervención durante a ofrenda floral no monumento a Castelao, o líder dos socialistas galegos, Emilio Pérez Touriño, convidou a militantes e simpatizantes do PsdeG-PSOE a traballaren en favor do autogoberno sen mirar o Estado español "de lonxe" senón para ser "cada día leais, comprometidos e compartindo esa España da solidariedade". Foi así como defendeu "a diversidade que recolle a Constitución" no contexto das garantías de "equidade, xustiza e igualdade para todos os cidadáns". Pérez Touriño afirmou que Galiza debe apostar por mellorar o seu autogoberno, ao tempo que combina o "amor a España" co "compromiso pleno coa comunidade". O secretario xeral do PSdeG e presidente da Xunta falou así durante o acto de celebración do Día de Galicia que o seu partido celebrou en Rianxo.\nPor outra banda, en Compostela, o voceiro nacional do BNG, Anxo Quintana, definía como "a mellor carta de presentación de Galiza como nación no mundo" á visión dunha Praza da Quintana ateigada de militancia e simpatizantes da formación, nunha das mobilizacións máis numerosas dos últimos anos por esta data. "Nacemos para liderar o país", expresou Quintana, rexeitando que o Bloque sexa "complemento" ou "bisagra" de calquera outra formación, e instando a abrir a porta que conduce á "liberdade soberana de Galiza". O voceiro nacional do BNG prognosticou maior capacidade de decisión e xeración de recursos "canto maior sexa a representación" que a formación consiga no Parlamento á volta das próximas eleccións. Foi deste xeito que insistiu en lanzar a que definiu como "a maior campaña de convencemento, sedución e ilusión". "Un Goberno liderado polo BNG é un mellor goberno para o país", subliñou.\nAnterior: No Día de Galiza: inventario de galeguismos preelectorais


O BNG demanda que se amplíe o programa de axudas europeas para recuperar o emprego no sector téxtil - Novas do Eixo Atlántico\nAna Miranda denuncia o retraso no cobro das indemnizacións ás traballadoras despedidas\nRemitido 27 Febreiro, 2018 21 Marzo, 2020 3 Minutos de lectura\nXuntanza do textil en Ordes.\nBruxelas/BNG | A portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, defende a ampliación do programa para o mantemento do emprego no sector do téxtil na comarca de Ordes que o Parlamento Europeo votará a vindeira semana en Bruxelas. Segundo Miranda, o feito de que o desemprego aumentara un 40% no sector da confección nesta zona, afectando especialmente a mulleres de idade comprendida entre os 30 e 54 anos, demostra que é imprescindible un plan dirixido especificamente a este colectivo que busque a súa recuperación e que se axilicen as indemnizacións polos despedimentos.\n“Non é de recibo que o goberno do PP primeiro deslocalice as empresa e que logo destine recursos tan limitados do Fondo Europeo de Adaptación a la Globalización”, subliña Ana Miranda, para quen “é difícil facer fronte a perda de 500 postos de traballo nos últimos catro anos cos 720.000 euros que contempla o proxecto da Comisión”.\nNeste sentido, considera que a proposta tampouco vai ao fondo dos problemas reais das empresas de confección, en especial as do grupo Deus, que non confeccionan marca propia, senón que eran subcontratas de marcas téxtiles que actualmente continúan coa súa actividade.\nAsí, lembra que acometeron os despedimentos colectivos e posteriormente entraron en concurso de acredores para proceder ao seu peche definitivo pola súa incapacidade de facerlle fronte a débeda salarial que superaba os 8 millóns de euros debido aos sucesivos impagos de cotas de seguridade social.\nPor outro lado, a portavoz do Bloque en Bruxelas lamenta que o proxecto da Comisión Europea non atenda á situación das traballadoras despedidas. Ao respecto apunta que as 40 persoas despedidas mediante un ERE en xullo do 2015 pola mercantil Viriato aínda teñen procesos de reclamación no xulgado do social de A Coruña porque a mercantil incumpriu a súa obriga de pagar o convenio especial coa seguridade social das persoas incluídas no ERE con máis de 55 anos.\n“Esta situación prexudica considerablemente a futura xubilación das persoas afectadas”, denuncia Miranda, quen sinala que o persoal despedido de Viriato en xaneiro do 2017 cobrou o importe de indemnización por despido a través do FOGASA, toda vez que a empresa tampouco cumpriu coa obriga de pago.\n162 consultas en 1,338 segundos.


Unha oportunidade para a comarca - Cobre San Rafael\nDatos principais do Proxecto Touro\nAproveitamento dunha contorna mineira alterada, ademais dunha recuperación e mellora ambiental en paralelo con explotación\nCreación de máis de 400 postos de traballo directos\nEmprego inducido a maiores de 1.000 postos de traballo\nInvestimento inicial superior aos 200 millóns de euros e 100 millóns de euros anuais durante 14 anos como gastos operativos\nO Proxecto Touro supón unha oportunidade no plano social e ambiental, coa creación dunha contorna empresarial que ten un importante valor engadido, xa que é intensivo en investimento, en xeración de emprego e, desenvolve infraestruturas perdurables, incluíndo accesos, abastecemento de augas e liña eléctrica.\nTodo iso farao en perfecta compatibilidade co resto de sectores produtivos da súa contorna, sen comprometer a súa capacidade para subsistir, e mesmo mellorando as súas perspectivas. Demostrouse noutros casos similares que un proxecto deste tipo permite fixar poboación en pequenas explotacións do sector agrícola e gandeiro coas que non compite polo uso do terreo e dos recursos.\nO proxecto ocupará ao longo da súa vida unha superficie dunhas 600 hectáreas das que gran parte xa son unha explotación mineira histórica. O resto de superficie son na súa maioría plantacións intensivas de eucaliptos.\nA potencia desta nova industria vai permitir, en paralelo coa explotación mineira e, cando a mina peche, unha restauración completa da contorna, conforme ás mellores prácticas do sector, que non só restituirán as superficies alteradas á súa contorna natural, senón que representa unha oportunidade para desenvolvementos alternativos ao liberar gran cantidade de espazo con valores paisaxísticos e produtivos. Iso en condicións de seguridade e respecto ambiental.\nO Catedrático de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela, Aureliano García, defendeu no seu Estudo Socio-Económico da contorna da Mina de Touro, de decembro de 2015, que “A mina é unha oportunidade que ten a comarca de reverter o seu ritmo de declive”, “a zona vai beneficiar do emprego de mellores tecnoloxías para explotar ao mineral dunha maneira respectuosa co medio ambiente e sustentable” (Aureliano García).


Temas: MUNICIPAIS ELECCIóNS OURENSE PP JESúS VáZQUEZ\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 12/06/2019 | Actualizada ás 17:17\nO alcalde de Ourense en funcións, Jesús Vázquez, asegurou que aínda descoñece a dirección na que votará o seu grupo o día da investidura porque "aínda están todas as opcións abertas". A pesar diso, preguntado por se estaría disposto a apoiar a Gonzalo Pérez Jácome (Democracia Ourensana.) como alcalde no caso de que a dirección do PP llo pedise, afirmou rotundamente que é "tremendamente unha persoa de partido".\nSobre isto, o presidente do PPdeG e da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, vén insistinto na posibilidade de renunciar á Alcaldía de Ourense a cambio de que o PP reciba apoio suficiente para gobernar a Deputación, renovando Manuel Baltar o cargo de presidente provincial.\n"Fronte a outras situacións que se viviron hai catro meses nas que a xente se vendeu ao mellor ofertante, o meu partido é o Partido Popular", sostivo Vázquez este mércores, lembrando que esta formación "está a levar a cabo unhas negociacións para buscar o mellor para Ourense".\n"Jesús Vázquez pode ser alcalde, pode ser co-goberno ou pode estar na oposición e para iso hai que ver as circunstancias e as condicións de cada unha das alternativas", manifestou.\nMalia isto, o actual alcalde en funcións sostivo que non ten previsto renunciar. "Non o vou a facer neste momento. Eu teño un compromiso, repito que estou a disposición do partido, pero hoxe a miña intención é, desde logo, continuar", declarou, sabedor das imposicións de Feijóo.\nAnte a cuestión de se o PP podería priorizar manter a Deputación sobre o Concello, lembrou que "son os outros partidos os que están a pór condicións" e "mesmo pretextos para tratar de chegar a acordos" que poidan facer que os 'populares', gañando ", non goberne".\nJesús Vázquez insiste en que "a cidade necesita un goberno de maioría" e que as urnas "dixeron que a maioría non é dun único partido". "Por tanto, ao meu entender, o ideal sería un co-goberno de maioría para evitar problemas como continuar cuns orzamentos prorrogados", ha concluído.\nTamén se referiu á renuncia de Santiago Rodríguez, que ía como número dous na lista e que declarou aos medios que non comunicara a súa decisión ao actual alcalde en funcións porque non lle recoñecía "autoridade moral algunha".\n"Non era un home da miña confianza, nin sequera era unha persoa do partido, non teño máis que dicir", manifestou Vázquez, que se limitou a dicir que "cando alguén está ferido é moi perigoso".\n"As súas propias declaracións deixan claro todo o que pasou desde o principio ata o final por tanto é lóxico que en certa maneira non teña lealdade coa miña persoa", engadiu.\nPor iso, non prevé entre os seus ningunha renuncia máis porque son "persoas da súa confianza". "O grupo está cohesionado e creo que xa todos entregaron todas as credenciais para tomar posesión da súa acta como concelleiras", dixo.\n4 JICOMECITY antes ourense\nHoxe foi o ultimo pleno da pior corporación local do concello de Ourense, a paralise foi total, moito foi responsabel o elemento da patoloxia dual jicome... penosos todos o pe$oume a demodesgraza o pepeiro e a farsa da marea "Ourense en comunecio" apoiada polo xuiz expañol villano... FOI TAN LAMENTABLE QUE SIN XUSTIFICACION NINGUNHA O PLENO NON FOI GRABADO!!!- algún xa dixo que pactaría co demo co Baltasar... agora xa chega o 666 o apocalipsis dos tempos!!!!\nE non será que o que pasa é que o Presidentiño ten medo a que Baltar se revolva e non o apoie o ano que ven?\nEste pobre home da magoa\nObediencia perruna. Ao que ten medo jesusito é a volver dar clases na universidade.


Como axudamos durante a pandemia Covid-19 - Living Water Adopt-a-Child\nAbril 2, 2020|In Albania, Guatemala, Novas internacionais, Novas Xerais, Pandemia do coronavirus|Minutos 2\nComo estamos Axudando Durante a Pandemia Covid-19\nAgradecemos informar de que ningún dos nosos fillos patrocinados, membros da igrexa ou persoal non foi diagnosticado con COVID-19. Neste momento, hai 47 casos activos en Guatemala e 277 en Albania. Ambos os países aínda aplicaron rigoros libros de queda, só se lles permite operar neste momento a empresas esenciais e están prohibidas asembleas de calquera forma.\nComo estamos axudando\nAínda que neste momento non podemos levar a cabo os nosos programas de alimentación, igrexas e clínicas médicas e dentais, estamos achegando o máximo posible ás familias dos nosos fillos patrocinados para proporcionar comida, auga, asistencia financeira de emerxencia e outros materiais esenciais. .\nPor favor, siga rezando polos servidos polos nosos ministry. Moitas das nosas familias que xa vivían en situación de pobreza non poden traballar agora mesmo debido ás restricións gobernamentais existentes como consecuencia desta pandemia. O seu apoio financeiro é inestimable para axudarnos a seguir coidando aos que máis nos necesitan nestes momentos tan difíciles. Pedímosche que ores facendo unha contribución especial para axudar cos nosos esforzos de socorro en Guatemala e Albania. Tamén podes contribuír aos nosos esforzos seleccionando Living Water Adopt-a-Child da lista de organizacións benéficas de Amazon Smile ao facer compras en liña en Amazon.\nGrazas por asociarse con nós para proporcionar esperanza aos miles de nenos aos que atendemos que tan desesperadamente o precisan nestes tempos históricos. Apreciase máis a túa compaixón e corazón para facer un impacto do Reino do que xamais saberás.