Curso en Vimianzo sobre alternativas de xestión ao minifundio forestal - Campo Galego\nInicio / Emprender formación / Curso en Vimianzo sobre alternativas de xestión ao minifundio forestal\nDavid González Iglesias - 25/09/2021\n25/09/2021 9:41 a.m.\nA Consellería do Medio Rural, a través da Axencia Galega da Calidade Alimentaria (Agacal), organiza a semana vindeira na Casa da Cultura de Vimianzo un curso sobre alternativas de xestión ao minifundio forestal. Impartida pola Axencia Galega de Desenvolvemento Rural, a acción ten previsto celebrarse entre o mércores 29 de setembro e o sábado 9 de outubro en horario de mañá, cun total de 44 horas formativas distribuídas en sete xornadas.\nO obxectivo da iniciativa é mostrar as posibilidades que ofrece o asociacionismo como solución ao minifundio, ademais de dar a coñecer cultivos alternativos ás principais especies forestais como poden ser os arandos, as mazás de sidra ou as castañas. Nesa liña, buscarase que os participantes adquiran os coñecementos técnicos e profesionais precisos para establecer algún destes aproveitamentos.\nAsí, o programa inclúe contidos sobre a situación do sector forestal en Galicia e sobre a xestión forestal conxunta, ademais de especificidades sobre os cultivos mencionados. En relación ao castiñeiro, falarase de tratamentos silvícolas e de canles de venda da castaña, ademais de facerse unha análise económica deste tipo de aproveitamento. No que se refire ás maceiras para sidra e aos arandos, tratarase a xestión destas plantacións e tamén os aspectos comerciais de interese. Nesa dirección, a formación concluirá cunha visita a unha produción forestal froiteira, para que os alumnos poidan comprobar en campo os coñecementos adquiridos.\nPara asistir é preciso cubrir a ficha de inscripción, que se pode descargar na web de Medio Rural, e remitila cuberta ao enderezo electrónico ana.suarez.samaniego@xunta.es. Os interesados en obter información adicional poden chamar ao teléfono 881997285.


Un total de 28 empresas preséntanse á licitación para subministrar equipamento electromédico a centros de saúde do Sergas | Noticias Vigo\nUn total de 28 empresas preséntanse á licitación para subministrar equipamento electromédico a centros de saúde do Sergas\nUn total de 28 empresas presentáronse á licitación para á subministración do novo equipamento electromédico destinado a centros de saúde do Sergas. Este equipamento é unha das medidas a curto prazo comprometidas no Plan Galego de Atención Primaria 2019-2021 recentemente aprobado. O Plan foi elaborado coa participación e colaboración de profesionais, cidadanía, outras administracións, así como asociacións de pacientes, sindicatos, sociedades científicas e colexios profesionais.\nO Sergas vai destinar un total de 4.028.695 euros a esta licitación distribuída en tres lotes para este ano 2019. O primeiro dos lotes está destinado á contratación de 475 aparatos de electrocardiografía, o lote 2 está destinado a 261 desfibriladores, e o lote 3 destínase á contratación de 27 ecógrafos.\nCon este investimento, cúmprese o compromiso adquirido no marco de Plan de Atención Primaria de renovación de equipamento e material de diagnóstico obsoleto dos centros de saúde así como a dotación do equipamento necesario. Así, este expediente inclúe a renovación dos equipos de electrocardiografía dotados cun módulo de integración cos sistemas corporativos do Servizo Galego de Saúde, o que permitirá que o especialista poida acceder de forma directa aos datos do electrocardiograma. Este modo de traballo permitirá un diagnóstico máis preciso evitando o desprazamento de pacientes á atención especializada.\nAta o 20 de setembro permanece aberto o prazo de solicitude…\nNovo equipamento para os centros de saúde da área sanitaria…


CAMIÑO LONGO: TALASONIMIA RELACIONADA COA PRAIA DOS AFOGADOS\nTALASONIMIA RELACIONADA COA PRAIA DOS AFOGADOS\nFixemos o roteiro de A praia dos afogados ; percorremos lugares e vimos espazos nos que se desenvolve a acción da novela: Monteferro (podedes ver o vídeo), Punta Lameda, as Illas Estelas, a Praia da Madorra, o Templo votivo de Panxón...Os alumnos fostes por uns minutos Leo Caldas, Xusto Castelo,Valverde ,Estévez , o pai de Leo Caldas...Fixestes de "marcas de mar", Antón remou imaxinariamente con moito acerto ,e aplaudímolo.\nA min interesoume a explicación dos dous guías que tivemos, pero especialmente a de Xosé Lois Vilar, porque era máis descoñecida para min. Conxugou os espazos da novela coa toponimia marítima, coa talasonimia, e falounos da importancia que ten esta para os mariñeiros.\nComo nos regalou un libriño seu , Os nomes do mar de Baiona e Panxón, ó chegar á casa, quixen saber máis. Déixovos o enlace a un artigo de A Nosa Terra e outro de Vieiros. Vale a pena lelos . Ai están moitas das cousas que nos explicou. Se non lembrades como se chama o aparello dos mariñeiros para coñecer a profundidade do mar e a natureza do fondo, podedes descubrilo.\nEsta é unha páxina do libro Os nomes do mar de Baiona e Panxón; di que é para "xente miúda". Os debuxos son de Pepe Carreiro. Podedes ampliala e ler nela algo sobre toponimia.\nEtiquetas: A praia dos afogados., Domingo Villar, Talasonimia


VEIGA DE LOGARES-A FONSAGRADA-LUGO: PARROQUIAS DA FONSAGRADA (XVII):PARADAVELLA\nPoboación: 61 Veciños (2007)\nExtensión: 8,12 Km2\nSur: Freixo e Baleira\nNo ano 1.991, contaba con 108 veciños cúnha densidade media de 13,3 hab/km2. Segúndo o censo de 2.001, a Parroquia contaba con 78. No 2007 contaba con 61 veciños, 32 homes e 29 mulleres\nEtimolóxicamente, o topónimo "Parada vella" ou pousada antiga fai referencia a sua ubicación nunha das duas rutas xacobeas procedentes da antiga capital asturiana.\nCeleiro da Casa de Castañoso.- Celeiro de planta circular de aproximadamente 8.00m de diámetro. duna sola planta, muros de fábrica de pedra da zona, a cuberta era de palla e esta arruinada, e so conserva a estructura de canteados soportados no centro por dous mayores que forman o cúmio sobre os que descansan os demais. Tamén conserva o piso ainada que en moi mal estado. Foi construido aproveitando a pendente para darlle acceso a os dous niveis.\nCasa do Conde (Con escudos)\nHórreo da Casa do Conde.- Construcción de planta cuadrada de 6x 6 m. con corredor aberto , con estructura e cerramento de madeira, cuberta de lousa a catro augas. Os pes son de madeiran sobre muro de pedra. A escaleira tamén e de pedra.


EFF Rosalía-Monteforte: primeiro partido da tempada no Monte da Aira -E.F.F. Rosalia\nHome>>Equipo senior>>EFF Rosalía-Monteforte: primeiro partido da tempada no Monte da Aira\n17 Abril, 2021\tEquipo senior 104 Visualizaciones\nTras gañar no Manuel Anxo Cortizo, as azuis estréanse ante a súa afección (12:00 h; domingo).\nA Escuela de Fútbol Femenino Rosalía disputa mañá o seu primeiro partido da tempada no Monte da Aira. As azuis regresan a casa doce meses logo do seu último encontro oficial para enfrontarse ao Monteforte no primeiro “derbi da N-120”, equipo que viu suspendido o seu partido no minuto 9 da primeira xornada da Liga (12:00 h; domingo).\nO obxectivo das pontinas é lograr ante o seu público outro triunfo e dar así continuidade ao gran debut que protagonizaron en Lalín. Os antecedentes das de Saa no seu debut oficial no seu estadio non son moi positivos: encadenan 2 tempadas na competición sen coñecer a vitoria (1 empate e 1 derrota).\n“Sempre é unha motivación extra poder xogar na túa casa, onde adestras todos os días”, revelou Saa na conferencia de prensa previa ao encontro. Despois do último adestramento, o técnico ten dispoñibles a todas as xogadoras agás as xa coñecidas Silvia e Feijóo, que continuan recuperándose das súas lesións.\nA Asociacion Deportiva e Cultural Monteforte é un clube de recente reaparición, fundado na localidade veciña de Monforte de Lemos despois de cinco anos dende a sua disolución por diversos motivos. Este verán, tres persoas ligadas ao colectivo arbitral decidiron refundar a ADC Monforte, nome co que era coñecido na sua anterior etapa, para pasar a chamarse ADC Monteforte. Mañá, por eses motivos, será o primeiro enfrontamento entre azuis e monfortinas no que denominaremos “o derbi da N-120”, que esperamos se poida desputar durante moitas tempadas en diferentes categorías. Por outra parte, será un partido especial para unha das nosas xogadoras, Isis Sanmartín, que militou unha tempada no rival do domingo “É un partido que me fai ilusión xogar polo rival, ademáis de ver que renace como club, xa que eu estiven no último ano en 2016 que o Monteforte mantiña equipo feminino en 1ª autonómica”, pero máis impaciencia ten a chegada do partido de volta “sobre todo faime máis ilusión cando nos toque ir a Monforte, que seguro que me traerá moitos recordos do meu tempo que estiben no club”, añadiu a defensa.\nDevido aos protocolos de aforo limitado en instalacións deportivas, o club habilita unha dirección web na que todos os interesados en asistir deben apuntarse previamente:\nMiguel Saa convocou a 16 xogadoras para o partido fronte ao Monteforte, correspondente a 2ª xornada de Liga, que se disputará no Monte da Aira:\nDefensas: Sabela, Yadira, Sequeiros, Bea, Isis e Noa Domínguez.\nCentrocampistas: Marta Besada, Ainara, Noa Fírvida, Aida, Aldarita, Lidia y Alba.\nDianteiras: Zaira e Noui.\nNo resto da xornada destaca a posta en marcha da SG Comercial, que estrea a tempada recibindo ao Lalín no Municipal Rodríguez Lago-1. Partido no que os dos equipos buscarán sumar os seus primeiros puntos e no que houbo reparto nun partido con motivos goles.\nOs partidos serán en xornada de sábado e domingo:\n16:00 SG Comercial 3-3 EF Lalín\n12:00 EFF Rosalía – ACD Monteforte\nTags EFFRosalía Monte Forte\nAnterior Saa: “Ata pasada a primeira volta, non se pode avaliar ao 100% en que lugar está cada un”\nSiguiente Saa: “Viuse o equipo con máis soltura”


Candidata do PSOE de Meis\nCrítica con todas as promesas sen feitos detrás, a socialista está convencida de que o traballo feito dende a oposición fructificará nestas municipais. Para iso, para un eventual goberno do cambio, non dubida en confirmar que negociará co resto de alternativas ao PP, incluido IM.\nA alcaldable amosa o seu valor clave en política | gonzalo salgado\nbeni yáñez meis 4 de mayo de 2019, 10:23\nAvogada, de 42 anos e no seu cuarto intento por acadar a Alcaldía de Meis, Marta Giráldez veu nas Xerais como o PSOE gañaba por primeira na vez na mesa na que ela vota, Paradela. Semella que haberá partido nestas municipais e está convencida de que o cambio é posible.\nVoulle ler o titular da entrevista que faciamos hai catro anos: “O PP xoga coa xente e promete emprego nun parque acuático para o que non hai un céntimo”. Podería ser o titular da súa entrevista de hoxe?\nA verdade, dame moita pena estar falando disto catro anos máis tarde. Pero agora, se cabe, a situación é máis surrealista: Entón non había nin un céntimo, logo estivemos tres anos e medio sen falar deste parque acuático e nestes últimos meses vendeuse que ía estar aberto ao público en xuño. Outra vez se volve xogar coa necesidade dun posto de traballo.\nO goberno popular insiste en que non estará en xuño por culpa das alegacións do PSOE.\nPara nada: Grazas a esas alegacións, construtivas, non estamos facendo unha obra ilegal. O parque está parado, primeiro, porque faltan os informes sectoriais pertinentes, os permisos e o impacto ambiental, o que provocou serias dúbidas entre os técnicos. E, segundo, nalgúns papeis aparece como promotor o Concello e noutros, a empresa, o cal xera inseguridade xurídica. Ademáis, non hai depuradora ou bombeo. Nós estamos a favor deste proxecto, firmemente. O que non pode ser é que sabendo todo isto o Concello se adique a facer de oficina de emprego antes das eleccións.\nA situación deste proxecto, sumaralle votos ao PP ou restarallos?\nCreo que a xente en Meis está moi cansa. Hai catro anos estabamos a falar disto, si; pero hai oito, estabamos a falar dun parque acuático noutra parroquia. E a xente non é parva.\nEn 2015 quedou nunha das mesas clave, A Armenteira, a uns sesenta votos para formar un goberno de esquerda. Agora o seu número dous é o presidente da asociación de veciños e do clube de fútbol da parroquia. Non semella casual.\nArmenteira é unha parroquia difícil, porque é fundamentalmente de voto de dereitas. Pero o panorama nestas eleccións é diferente, porque se presenta ademáis un cuarto partido, os Independentes, con peso específico nesta parroquia. Visto o acontecido nas Xerais, vemos que a esquerda ten serias posibilidades de gobernar en Meis. Pero non só porque na nosa lista vaian persoas de tanta valía e traballo como a que comentas, senón porque levamos catro anos moi centrados en todo o concello e tamén en A Armenteira. Por exemplo, cando foi o conflito dos traballadores do campo de golf, que vían perigar o seu futuro laboral, chamáronme a min porque o alcalde non lles collía o teléfono. E alá fun, unha semana despois de parir, para escoitalos e mobilizar a todo o meu partido para conseguir cambios.\nNo caso de que o PP perda a maioría, pactará co BNG?\nNós falamos con todo o mundo. Xa o fixen co BNG e cos Independentes (IM). O que queremos é cambiar Meis. E se para iso hai que sentarse a negociar, claro que o faremos.\nMeis perdeu poboación e baixou de categoría, co descenso no número de edís. Cre que houbo algo de cálculo electoral neste feito?\nFoi un pouco raro, si. Pero segundo os nosos cálculos o reparto de concelleiros podería ser similar. O problema é que a única xestión do PP para atraer poboación a Meis foi censar a xente na casa do alcalde antes das eleccións. E por culpa desta baixada agora, o Concello perderá ingresos.\nQue lle fai falta a Meis?\nAs nosas prioridades son un centro de saúde acorde coas nosas necesidades e un centro de día, nos terreos sobrantes da Autovía e o macronudo. Tamén é fundamental aumentar un 30 % o gasto social, apoiar ao comercio local, con financiación municipal como fixo A Illa; sacar a parcelaria adiante e a bonificación de impostos para empresas que se instalen en Meis. Porque o anuncio do alcalde sobre o polígono é unha tomadura de pelo: En que cabeza cabe que as empresas van pagar a urbanización dun parque cando ao lado teñen parcelas listas en Barro? Tamén propoñemos unha empresa municipal para a biomasa. E transparencia: Faremos pública a declaración de bens dos concelleiros porque agora queda sempre no caixón do alcalde. Ademais, regularemos as subvencións municipais, con reparto a través de bases e baremos: Non se poden dar subvencións a clubes co criterio de se lle caen ben ao rexedor.\nA única candidata muller en Meis e a secretaria provincial de Igualdade do PSOE tiña claro que esta tiña que ser a súa escolla como valor en política. Primeiro, igualdade “entre homes e mulleres”. Porque segue a ver “machismos” en que áreas de peso como Obras e Urbanismo sigan vetadas para elas. Tamén o ve na configuración da lista do PP. Giráldez está convencida de que “o futuro en política escríbese con nome de muller” e pon como exemplo o xiro electoral das Xerais, atribuíndoo a que elas foron en masa a votar. E segundo: “Neste Concello hai importantes desigualdades entre persoas, en función de onde residen”, polo que a “igualdade vivan onde vivan” será “un eixo da nosa campaña”.\nMañá en O Salnés, entrevista a: José Luis Pérez, candidato do PP á reelección en Meis\npsoe meis MARTA GIRÁLDEZ\nMarta Giráldez: “Do parque acuático falábase hai catro e hai oito anos. A xente non é...


Calvinismo - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA biblia de Xenebra. Unha das primeiras biblias publicada por protestantes, en francés, editada en 1669 en Ámsterdam. A edición recupera a tradución de d'Olivétan de 1535, baseada no texto hebreo e grego.\nO calvinismo (ás veces chamado tradición reformada, a fe reformada ou teoloxía reformada) é un sistema teolóxico protestante e un enfoque da vida cristiá que pon o énfase na autoridade de Deus sobre todas as cousas. Esta vertente do cristianismo protestante é así nomeada en relación ao reformador relixioso francés do século XVI Jean Calvin, quen sistematizou moitas das máis coñecidas doutrinas que forman parte da teoloxía reformada.\nA tradición reformada foi desenvolvida por teólogos como Martin Bucer, Heinrich Bullinger,Pietro Martire Vermigli,Ulrico Zuinglio,Teodoro de Beza e Guillaume Farel e influíu en reformadores británicos como Thomas Cranmer e John Knox. Con todo, debido á grande influencia e ao papel de Jean Calvin nos debates confesionais e eclesiásticos do século XVII, a tradición chegou a coñecerse co nome de calvinismo. Hoxe en día, o termo designa tamén as doutrinas e prácticas das igrexas reformadas.\nNo século XXI, o conxunto das Igrexas de inspiración calvinista reúne a uns 75 millóns de persoas.\nCalvino influíu notablemente no desenvolvemento das doutrinas da Reforma protestante. Aos 25 anos, en 1534, empezou a primeira edición da súa obra Institución da Relixión Cristiá, que se publicou en 1536. Esta obra, que foi revisada en diversas ocasións durante a súa vida, ademais da numerosa colección de cartas pastorais e comentarios bíblicos, constitúen a fonte da repercusión que ha ter sobre todas as denominacións do Protestantismo ao longo da súa historia.\nO crecemento das igrexas reformadas ou calvinistas pertence á segunda fase da Reforma protestante. Trala excomuñón de Martiño Lutero pola Igrexa católica, Calvino refuxiouse en Xenebra. Asinara a confesión de Augsburgo en 1540, pero a súa repercusión foi máis notable na reforma suíza, a cal non era luterana, senón que se baseaba nos ensinos de Ulrico Zuinglio. O ensino e a doutrina protestantes estaban evolucionando de xeito independente a Martín Lutero, baixo a influencia de moitos escritores e reformadores, entre os que destacaba Calvino.\nNo século XVI, o calvinismo estendeuse polos Países Baixos e algunhas rexións limítrofes de Alemaña, por Francia, Inglaterra, Hungría, Lituania e Polonia. A emigración a norteamérica levou o calvinismo a rexión do Atlántico Medio de Estados Unidos e a Nova Inglaterra, onde a maior parte dos colonos foron calvinistas. Incluían aos puritanos ingleses, os hugonotes franceses, os colonos holandeses da Nova Amsterdam e aos escoceses presbiterianos dos montes Apalaches. Os colonos neerlandeses calvinistas foron os primeiros europeos que colonizaron Suráfrica. Foron coñecidos posteriormente como bóeres ou africáners.\nNumerosos teólogos non necesariamente relacionados coas igrexas reformadas contribuíron a desenvolver a cosmovisión calvinista como se coñecen hoxe en día. Entre eles cóntanse o teólogo holandés de orixe flamenga Francisco Gomarus; John Knox, o fundador da igrexa presbiteriana; John Bunyan, un predicador bautista, autor do best-séller cristián The Pilgrim's Progress (O Progreso do Peregrino), e o teólogo norteamericano Jonathan Edwards, un dos principais protagonistas durante o rexurdimento espiritual denominado Primeiro Grande Avivamento nos Estados Unidos a mediados do século XVIII.\n↑ Jean-Daniel Benoit, Calvin, directeur d'âmes: Contribution à l'histoire de la piété réformée, Strasbourg, Oberlin, 1947, p. 68\n↑ Olivier Fatio, Le calvinisme, in Dictionnaire Historique de la Suisse, Berna, Suíza  Arquivado 20 de abril de 2010 en Wayback Machine. Consultado o 12 de xaneiro de 2011.\n↑ (en inglés) John Patrick Donnelly, Calvinism and Scholasticism in Vermigli's doctrine of man and grace, Tomo 18 de Studies in medieval and Reformation thought, Brill Archive, 1976, págs. 1-2, ISBN 978-90-04-04482-1  Consultado el 12 de xaneiro de 2011.\n↑ Ulrich Zwingli, André Gounelle, La foi réformée, Tomo 15 de la Petite bibliothèque protestante, Éditions Olivetan, 2000, págs. 5-6 ISBN 978-2-85304-157-7  Consultado o 12 de xaneiro de 2011.\n↑ (en inglés) Benjamin B. Warfield, Calvinism: The Meaning and Uses of the Term, The Works of Benjamin B. Warfield, MI: Baker Book House, Grand Rapids, 1991, páxs. 353-366, Consultado o 16 de xaneiro de 2016.\n↑ Major Branches of Religions Ranked by Number of Adherents, en Adherents.com, Consultado o 7 de febreiro do 2016.\nPIRENNE, H: Les villes du Moyen Âge, essai d’histoire économique et sociale (As cidades do medioevo, ensaio dunha historia económica e social), Bruselas, Lamertin, 1927.\nBiblioteca desde a que se pode descargar a obra Institución de la religión cristiana de Jean Calvin. (en castelán)\nAsociación Ministerial Reformada de España\nOrthodox Encyclopedia: 1320175\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Calvinismo&oldid=5026201"\nA última edición desta páxina foi o 1 de xaneiro de 2019 ás 18:09.


Chantada e Ribas de Sil, entre os concellos dotados con novas embarcacións de emerxencias – EnComún\n•A Xunta investiu nestes novos equipamentos preto de 165.000 euros\nO vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, na entrega das 14 embarcacións aos responsables municipais, nun acto celebrado en As Pontes o 27 de marzo. GPXG\n• Os concellos de Chantada e Ribas de Sil contan xa cunha nova embarcación para augas interiores, destinadas aos servizos de emerxencias e Protección Civil. Estes municipios do sur lucense recibiron, xunto con outros once concellos de toda Galicia, os equipamentos financiados pola Xunta de Galicia con preto de 165.000 euros.\nOs representantes dos municipios de A Estrada, A Gudiña, As Pontes, Avión, Brión, Chantada, Curtis, O Barco, Padrón, Ribadavia, Ribas de Sil, Tomiño e Vilalba, así como o Grupo de Apoio Loxístico ás Emerxencias (Gali) recibiron as embarcacións o 27 de marzo, nun acto celebrado en As Pontes coa presenza do vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, e o director xeral de Emerxencias e Interior, Luís Menor.\nNa entrega destes equipamentos, Rueda destacou «o apoio e recoñecemento demostrados pola Xunta co traballo dos voluntarios de Protección Civil», e puxo en valor «o seu esforzo, compromiso e labor».•


Melide acude á concentración para que non cese a búsqueda de Emilio Pintor\n13/03/2019. O Concello poñerá un servizo de autobús para que a veciñanza que o desexe poida achegarse ata a Coruña mañá pola tarde para participar na concentración para pedir que non cese a búsqueda do veciño desaparecido. Sairase ás 17.30h\nMELIDE 13 de marzo de 2019.- Mañá xoves está organizada unha concentración na praza de Luis Seoane na Coruña diante de Novos Ministerios para pedir que non cese a búsqueda do veciño de Zas de Rei, Melide, Emilio Pintor Mella, desaparecido o pasado 21 de febreiro.\nO Concello de Melide poñerá un autobús para que todos aqueles veciños e veciñas de Melide que queiran acudir a esta concentración poidan facelo dende a propia vila. O autobús partirá mañá xoves ás 17,30h de diante da Capela de San Roque para acudir a esta concentración na Coruña, onde se pedirán máis medios para localizar ao veciño melidense e que esta desaparición non chegue ao olvido.\nAs persoas interesadas en acudir a esta concentración poden anotarse na secretaría xeral do Concello de Melide ao longo do día de hoxe, mañá e tarde e ata mañá xoves ás 14h do mediodía. Tamén poden facelo por teléfono no 981 50 50 03.\nO sinal do teléfono móbil é a única e a última pista que se ten de Emilio Pintor Mella, que o situaba nun tramo do embalse dos Peares, acotado entre a presa de Belesar e un meandro que forma o río Miño entre os municipios de Chantada e O Saviñao, xa na provincia de Lugo. Nese lugar centrouse nos últimos días a búsqueda deste veciño desaparecido. Os efectivos buscan no cauce do río e nas súas beiras. O home viaxaba nun Citroen AX de cor negro do que tampouco se atopou ningunha pista.\nNas tarefas de búsqueda participaron un helicóptero da Garda Civil, un equipo dos geos da Policía Nacional, Grupos especiales de actividades subacuáticas de Benemérita e drons do 112. Tamén participaron axentes da policía local de Chantada e efectivos de Protección Civil dese municipio cunha lancha de salvamento.


Os pobos do Mazo e San Miguel de Outeiro xa contan cunha destas estructuras que pretende ofrecer un espazo onde falar resguardado das inclemencias do tempo\nReunirse, sentados nun banco, arredor dunha mesa, a falar. Esta idea pode parecer simple, pero hoxe en día é case unha idealización que sen embargo sigue dándose nos pobos. Así o cree Enrique Álvarez Barreiro, alcalde de Vilamartín de Valdeorras, e «porque crieime nun pobo e conservo esa raigame, quero facer por eles todo o posible», conta.\nO proxecto que ten entre mans é sinxelo, «darlle un espazo a vellos e novos no que falar a gusto, iso que buscan facer no seu tempo de lecer e que eu persoalmente me gustaría que se conservase». Unha idea romántica bautizada coma pendellos faladoiros, que sen embargo comeza xa a facerse realidade como pasa no Mazo, «onde fixemos un pequeno pórtico de madeira onde a xente dos pobos poda sentarse a falar». Recorda quizáis ás cubertas de plástico das paradas de autobús que aínda nalgures poden verse, «coma as que existen en San Vicente e que seguen usándose polos maiores». Desta volta, a construcción, según conta, tratará de mimetizarse máis co contexto no onde se construirá.\nPendello faladoiro de O Mazo, en Vilamartín.\nSan Miguel de Outeiro será o seguinte pobo en disfrutar dun pendello faladoiro en breve, pois os traballos xa se atopan ben avanzados.\nTraballos no pendello faladoiro de San Miguel de Oureiro, Vilamartín.\nA conversa ao aire libre forma gran parte da esencia deste proxecto. Tanto é así que «o pendello serviría para protexer os alí sentados do sol, a choiva ou o vento» pero nunca encerralos, porque non se trata dun espazo «como o dun centro social», ten que conservar o principio de disfrutar do ambiente, do exterior, «porque estar nun pobo e estar encerrado, casi é un sacrilexio», asegura o alcalde do municipio.\nFonte no pobo do Mazo usada hasta ahora para falar os días que chove\nO certo é que, apenas dados os primeiros pasos, o proxecto parece ter boa acollida, boa mostra delo é a resposta dos veciños do Mazo, «que xa se ofreceron a coidar as prantas, a mantelo limpo, a facer seu o que o Concello lles ofreza». Ó fin e ó cabo, a idea final sempre é que podan disfrutar de algo que xa é deles.\nBailando baixo a choiva en Manzaneda\nEl presupuesto de A Rúa incluirá 110.000 euros para inversión


Illa de Cortegada - Howling Pixel\nCoordenadas: 42°37′4.8″N 8°47′2.4″O / 42.618000, -8.784000\nIlla de Cortegada.\nSituación e mapa topográfico da Illa Cortegada\n42°37′4.8″N 8°47′2.4″O / 42.618000, -8.784000\nNa Idade Media foi un lugar relacionado coas peregrinacións a Compostela que viñan polo mar. Na illa construíuse unha torre de defensa ante as invasións dos normandos e musulmáns. En 1334 construíuse a ermida da Virxe dos Miragres, reconstruída en 1652 a carón do peirao, na que se celebraba unha romaría. Ao seu carón existía un lazareto para os mariñeiros que chegaban ao porto do Carril. Xunto dela existe un cruceiro. Hai outro cruceiro ao nordeste da illa, na punta Corveiro.\nA comezos do século XX había na illa unha poboación estable dunhas 70 persoas, na beira sueste, a máis abrigada. En 1907 unha comisión de nobres e industriais procurou mercar a illa para lla regalar ao rei Afonso XIII de España, coa idea de que construíse nela unha residencia estival. O 16 de xullo de 1910 rematou o proceso de compras e expropiacións dos terreos, e o 16 de xullo dese ano firmouse a escritura de cesión da illa á casa Real. Porén, por entón xa estaba a construírse o palacio da Magdalena en Santander, polo que a illa quedou como coto de caza. O rei foi visitala nunha ocasión.\nFuches a Vilagarcía,/ fuches e non viches nada,/ non viches beilar o Rei/ na isla de Cortegada .\nCoa chegada da Segunda República Española a illa foi expropiada polo estado, construíndose un cuartel de carabineiros. En 1953 foi devolta a Juan de Borbón y Battenberg, que encargou a plantación forestal de eucaliptos e piñeiros. En 1978 vendeulle a illa a unha inmobiliaria, que tiña a idea de urbanizala e construír un campo de golf. Porén, logrouse paralizar o proxecto, e o 13 de xuño do 2002 foi incluída no parque nacional das Illas Atlánticas para a conservación dos seus valores naturais.\nO 30 de agosto de 2007, cando foi expropiada pola Xunta de Galicia tralo pago dun xustiprezo de 1,8 millóns de euros, a illa volveu ser de dominio público.\nCruceiro fronte á antiga capela de Cortegada, xunto ao litoral da illa\n↑ Bouza Brey engade que se trata dunha adaptación doutra cantiga popular (non viches beilar o sol...) co gallo da visita de Afonso XIII a Cortegada, en 1909. Fermín Bouza-Brey: "Cantigas populares da Arousa", en Arquivos do Seminario de Estudos Galegos III, 1929, 153-204 [en facsímile II], 204. No texto: ô Rei.\n↑ La Voz de Galicia, ed. (29 de agosto de 2007). "A illa de Cortegada volve ser de dominio público". Arquivado dende o orixinal o 29 de abril de 2013. Consultado o 12 de xullo de 2018.\n↑ Galicia Hoxe, ed. (2 de setembro de 2007). "Cortegada xa é dos cidadáns". Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2013. Consultado o 03 de setembro de 2007.\n↑ Otero Ricart, J.A. (28 de outubro de 2012). "Islas de la discordia". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 22 de novembro de 2017.\nDecreto 88/2002, de 7 de marzo, Plan de Ordenación dos Recursos Naturais da Illa de Cortegada. (DOG nº 62 de 01/04/02).\nO topónimo galego Cortegada pode referirse a:\nCortegada, concello da provincia de Ourense;\nCortegada, parroquia de dito concello\nCortegada, lugar de dita parroquia;\nCortegada, parroquia do concello de Sarreaus;\nCortegada, parroquia do concello de Silleda;\nCortegada, lugar da parroquia de Ameixenda, no concello de Ames;\nCortegada, lugar da parroquia de Souto, no concello da Estrada;\nCortegada, lugar da parroquia de Verducido, no concello da Lama;\nCortegada, lugar da parroquia de Trasestrada, no concello de Riós;\nCortegada, lugar da parroquia de Loño, no concello de Vila de Cruces.\nA illa de Cortegada, na ría de Arousa.


Evento: 10 anos, 10 autores, 10 libros: María Solar | Cultura de Galicia\nEvento: 10 anos, 10 autores, 10 libros: María Solar\n10 anos, 10 autores, 10 libros: María Solar\nvenres, 18 xuño, 2021 - 19:00\nAuditorio Neira Vilas\nCiclo 10 anos, 10 autores, 10 libros, que organiza a Biblioteca de Galicia para celebrar o seu décimo aniversario.\nA Biblioteca de Galicia convida a dez dos nosos autores/as máis representativas para que compartan co público asistente as súas experiencias ao redor dunha obra senlleira da literatura galega, dentro da súa programación especial polo décimo aniversario da Biblioteca de Galicia.\nO obxectivo non será que falen da súa propia obra, senón dalgún título da nosa literatura, seleccionado por eles mesmos, que lles marcarana súa traxectoria como lectores e, sobre todo, como creadores de literatura.\nO Auditorio Neira Vilas da Biblioteca de Galicia é o escenario para poder coñecer as influencias literarias dalgúns dos nosos autores/as máis lidas actualmente. Nesta experiencia están acompañados por persoas relevantes da nosa cultura coas que artellarán unha conversa seguro que única e sorprendente.\nMaría Solar (Santiago de Compostela, 1970) formouse como profesora, bióloga e xornalista, pero é a esta última faceta á que dedica a súa vida profesional, sendo hoxe a presentadora dun importante magazine informativo e cultural na Televisión de Galicia. Nesta canle televisiva e na Radio Galega ha desenvolto un intenso labor como presentadora en variedade de programas de todos os xéneros. O seu compromiso coa defensa da Ecoloxía e o Medio Ambiente fixo que iniciase a súa carreira autorial con volumes ben de ensaio divulgativo sobre estas cuestiones ―Ecoloxía na aula (1997) e O libro do noso mar (1999)― ben de ficción pedagóxica sobre as mesmas ―Boa sorte (2008) e O tempo do revés (2008).\nO camiño da ficción infantojuvenil continuou para Solar coa aparición do fillo do Pintamonas (2009), ao que seguiron Vou ter un irmán (2011) ―Premio Frey Martín Sarmiento―, As bruxas da raíña Lupa (2012) e A verdadeira historia da mosca da tele (2012) ―tamén Premio Frey Martín Sarmiento. En datas recentes publicou O meu pesadelo favorito (2015) e Teño uns pés perfectos (2015). Polo primeiro, que foi traducido a varios idiomas, recibiu o Premio Lazarillo de Creación Literaria e foi seleccionado para formar parte da prestixiosa lista internacional White Ravens. Do segundo existe tamén tradución ao español e está a recibir inmellorables críticas e unha acollida excelente por parte do público. Leste mesmo ano publicará a súa primeira novela para adultos, As horas roubadas, que se lanzará conxuntamente en galego e español. A narrativa de Solar desborda imaxinación, que se alía cunha fabulosa capacidade para o humor e unha demostrada sensibilidade para o tratamento dos máis diversos temas. Posuidora dunha prosa moi depurada, as súas obras fascinan ao lectorado, introducíndoo en mundos cativadores repletos de sorpresas e aventuras.\n1 de xuño a 29 de xuño\n#PrimaveraXove: Encontros formativos e networking\nFesta da Palabra\nInsua dos Poetas, A Esgueva, Madarnás


O barquense Víctor Miranda, autor do cartel ganador da XX Feira do Viño de Valdeorras\nInicio/Economía/O barquense Víctor Miranda, autor do cartel ganador da XX Feira do Viño de Valdeorras\nA obra foi seleccionada polo xurado entre un total de 50 propostas presentadas\nAlgúns dos membros do xurado co cartel ganador./ Foto: Carlos G. Hervella.\nO godello é o principal protagonista do cartel promocional da XX Feira do Viño de Valdeorras, que se celebrará na fin de semana do 15 e 16 de xullo na praza de Viloira (O Barco). O xurado do concurso convocado polo Consello Regulador da Denominación de Orixe Valdeorras reuníase na tarde do 15 de xuño e decidía a proposta ganadora, da que é autor o barquense Víctor Miranda, de 39 anos e natural do Barco de Valdeorras.\nNo cartel destaca unha copa medio chea de viño branco entre unha botella silueteada sobre fondo negro. O autor da proposta gañadora, que traballa no ámbito do marketing e da publicidade, recibirá un premio de 600 euros. Un total de 50 traballos diferentes presentáronse ao concurso.\nImaxe do cartel ganador do concurso.\nO xurado do concurso estivo conformado por diferentes profesionais e presidido pola secretaria xerente do Consello Regulador, Alda Pérez. Del tamén formaban parte o profesor petinés Gabino Fariñas, un dos profesionais do equipo do Periódico O Sil, o responsable de comunicación do CRDO Valdeorras, Felipe Vieira e unha representante dos medios locais.\ncartel concurso consello decisión denominación feira gañador gandador miranda orixe premio regulador Valdeorras Víctor viloira viño xurado


Río alzheimer: Restauración da luz - Praza Pública\nRío alzheimer: Restauración da luz\nCarlos Pereira Martínez Dominio Público Praza Pública\nCoñecía o labor do coruñés Carlos Pereira Martínez na súa vertente de ensaísta sobre temas históricos. Moito aprendín lendo volumes seus como A Galicia heterodoxa (2010) ou Xaime Quintanilla. Vida e obra dun socialista e galeguista ao servizo da República (2011). Mais case nada sabía da súa andaina como poeta, apenas o que puidera ler sobre da súa participación en tempos no colectivo herculino Os habitantes do lago e as colaboracións en verso que fixera daquela chegar a revistas como Ó loro, As follas de Sísifo, Olláparo ou Cerne. Por iso sorprendeume gratamente descubrir que se fixera coa XXXVII Edición do Certame Literario do Concello de Vilalba co seu poemario Río alzheimer, o primeiro libro de versos que asina e que ve luz agora grazas aos competentes oficios de Alvarellos Editora, quen o integrou na colección Libros do Sarela a carón doutros textos de Martiño Maseda Lozano (Entre as paredes do silencio), Xosé Otero Canto (Nenias chairegas) e Xoán X. Piñeiro (Quenda da catividade), todos eles publicados tamén este mesmo ano.\nPoema a poema vai deixando sentir os estragos da enfermidade, que devasta a memoria dos feitos e persoas, condenando aos que a padecen á perda da consciencia vital\nRío alzheimer é un poemario breve (menos de medio cento de composicións que en ningún caso superan a plana e, en moitas ocasións, apenas se alcanza a ducia de versos) que, como o seu propio nome indica, se mergulla de cheo no intenso drama que supón a perda de memoria por tan temible patoloxía. Neste caso, amais, a intensidade do canto faise se cabe máis lacerante polo que de vivenciado ten, pois non por acaso o libro vai dedicado á falecida nai do poeta que marchou silandeira e sen acordanzas.\nDividido en tres seccións (“Diario de avisos”, “O dominio da Sombra” e “Ner Tamid”), a obra vai tracexando un camiño lírico de inmersión no territorio da brétema do esquecemento. Poema a poema vai deixando sentir os estragos da enfermidade, que devasta a memoria dos feitos e persoas, condenando aos que a padecen á perda da consciencia vital, arrasada a súa percepción intelectiva por as térmites do descoñecemento que acaba por sumilos na mudez e a total desconexión co circundante.\nOs versos de Pereira Martínez —delicados, dolorosamente conscientes— acaban por se constituír nunha sorte de crónica da ruína do eu, da disolución da personalidade, revelando as miudezas que, día tras día, confirman a traxedia e anuncian a fin.\nOs versos acaban por se constituír nunha sorte de crónica da ruína do eu, da disolución da personalidade, revelando as miudezas que, día tras día, confirman a traxedia e anuncian a fin\nMais entre tan sangrante perda hai tamén sutilezas para o recordo dos instantes luminosos, das raiolas pasaxeiras que balsamizan o corazón. Por descontado, tamén para os que acompañan en tan dura viaxe aos mancados, homenaxe a un amor filial e conxugal que convoca a dignidade para aturar a dureza do transo.\nHai na dicción de Pereira Martínez un discorrer vagaroso, de relanzos serpeantes en encabalgamentos cento, un gubiado da transparencia, revocado con cultismos contados e, tantas veces, con remates en inciso, epítomes poéticos dun sentir tronzado.\nEva Veiga actúa como a maxistral talladora que sabe tirar o máis resplandecente facetado do diamante versal que deita a entraña fértil de Carlos Pereira Martínez\nNon quero rematar sen recomendar con énfase a lectura demorada do excelente prólogo que a tamén poeta Eva Veiga dispón como adro ao libro. “O diálogo inconcluso” que a escritora de eumesa descobre na poética de Pereira Martínez é unha delicia analítica á altura de moi poucos, un ensaio epifánico no que os versos deste Río alzheimer tecen redes de sentido con palabras fulgurantes de Antonio Machado, Emilio Lledó, Vicente Aleixandre, Homero, Gastón Bachelard, Hesíodo, Jeannette L. Clariond, María Zambrano, Gong Bilan, J. C. Wilkings, Maurice Blanchot, Yves Bonefoy ou Eugène Guillevic, entre outr@s. Un limiar no que Veiga actúa como a maxistral talladora que sabe tirar o máis resplandecente facetado do diamante versal que deita a entraña fértil de Carlos Pereira Martínez, para que brille, radiante, a súa “escrita núa” que loita pola restauración da luz.\nCapa de Río Alzheimer Dominio Público Praza Pública


O Goberno local continúa coa reforma dos parques infantís: o do Centro Social e Cultural de Atios, que conta cun investimento de 40.000€, estará rematado o mes que vén - O Porriño\nO Goberno local segue adiante coa reforma e o arranxo dos parques infantís da vila, que en moitos casos, subliña o concelleiro de Parques e Xardíns, Orlando Márquez, “non se repararan en anos, precisaban xa unha remodelación completa ou estaban xa obsoletos”.\nO mes que ven estará en funcionamento o parque do Centro Social e Cultural de Atios, ao que o Concello destina un orzamento de 40.000€ e que contará cunha pista ‘polideportiva’ para a práctica de fútbol, balonmán ou baloncesto; novos bambáns, na zona infantil que “está a ser completamente remodelada” e na que se colocará un moderno chan de caucho para garantir a seguridade das cativas e cativos; e, por primeira vez, un parque de actividade biosaudábel para adultos.\nEsta iniciativa, que terá continuidade nas vindeiras semanas noutros parques da vila, súmase ás realizadas no Parque da Urbanización do Sol, no investíronse preto de 22.000€ para arranxar todos os bambáns, colocar un deles para persoas con diversidade funcional e a instalación dun chan de caucho.\nTamén rematouse hai preto dun ano o do Campo da Feira, que contou cun orzamento de 4.173€; o Parque Lamazares, detrás de Correos, no que se cambiaron os seus elementos investindo 4.655€; o de San Diego, no que ademais colocouse un chan de caucho continuo, logo de facer unha inversión de 1.952€ e o de Torneiros no que, cun investimento de 9.181€, ademais dos distintos xogos, se arranxaron os bancos, as varandas, o valado de madeira e adaptouse para persoas con diversidade funcional.\n17/11/2018 in Alcaldía, Parques e xardíns


Presos da tecnoloxía - Vigo al minuto\nPresos da tecnoloxía\n70 presos dos sete centros penitenciarios galegos participarán nun proxecto de formación en novas tecnoloxías, posto en marcha polo Programa Voluntariado Dixital da Xunta, en colaboración coa Asociación de Usuarios de Software Libre da Terra de Melide (MELISA).\nO programa ‘Tecnoloxía e software libre en centros penitenciarios galegos’, arrancou esta semana na prisión lucense de Monterroso, onde voluntarios imparten talleres a 10 internos, e se irá estendendo polo resto de centros.\nEste proxecto ten como obxectivo promover a inserción laboral dos reclusos á saída do cárcere, de maneira que teñan formación e práctica nas tecnoloxías da información e a comunicación TIC. En concreto, a primeira aplicación práctica consiste na reparación do equipamento informático que pasará a formar parte dunha aula con software libre na prisión de Monterroso.\nOs talleres, de tres días de duración, están estructurados en tres partes baseadas en adquirir os coñecementos básicos para identificar os compoñentes dun ordenador, instalar e configurar un sistema operativo libre.\nArrestado por agredir, presuntamente, a una joven a la salida de una discoteca de Vigo\nSol, con temperaturas cercanas a los 30 grados este lunes


Artículos | Entroido en Galicia | Carnaval en Galicia\nO Antroido en...\nAlgunhas reflexións sobre o Antroido\npor Xosé Manuel Carballo\nPasou o día de Carnaval, pero non pasou o tempo de Carnaval por varias razóns: Unha, porque aínda seguen os festexos, concursos de disfraces e mascaradas nalgunhas localidades ata o domingo...\nANTROIDO VAL DE FRANCOS 2014 - SERMÓN 2014\npor EDELMIRO GARCÍA (Labrego de máis de 80 anos) E OUTROS.\nCRISANTO Boas tardes forasteiros, e veciños deste Val, aquí estamos encantados por volver ó Carnaval. Quérovos felicitar, amigos, fágoo de todo corazón, porque se ve que a crisis non vos matou...\nO Antroido non iguala; xa desiguala\nANTROIDO DO VAL DE FRANCOS O ANTROIDO NON IGUALA. XA DESIGUALA Unha das opinión máis xeneralizadas sobre o Antroido, Entroido, Entruido ou Carnaval adoita asociar estas celebracións coa...\nO Antroido: Algunhas reflexións\nEstase achegando o Antroido, ou mellor dito, o máis Antroido aínda, ou o Antroido propiamente dito. Digo iso porque agora co Arde Lucus, as Feiras Medievais, Cabalgatas e regalos de Reis, capirotes...\npor Jesús Fernández López\nA orixe do entroido pérdese no tempo. Houbo épocas nas que ningunha aldea deixaba de vivir as súas entroidadas, sinxelas e liberadoras. Festas colectivas e populares, nas que todos tomaban parte....\nO Carnaval é celebración desenvolvida polo pobo. Tradición moi antiga, deuse xa na época de Babilonia. A festa consiste na exaltacion das carnes, críticas aos gobernantes,políticos,e outros...\nA “CARAUTA” COMO ESTRATEXIA\npor MERCEDES CACHAZA PLATAS\nNestas datas do Entroido, os escaparates móstrannos variedade de carautas de papel, de cartón, de plástico, de tea e doutros moitos materiais. Igualmente de diferentes personaxes, etc, etc. Todas...\nROMANCE DO ANTROIDO DE LUGO, 1985\npor Darío Xohán Cabana\nROMANCE DO ANTROIDO DE LUGO, 1985 (Para cantar coa música de A RIANXEIRA) Darío Xohán Cabana O Santo Antroido de Lugo cando pola rúa pasa, todos imos ó seu rabo, ninguén se queda...\nO entroido como indicador social (2)\npor Manuel Regueiro Tenreiro\nO entroido como indicador social (2): PROPOSTA para ESTUDIO. Algún visitante / lector desta páxina wb. -en concreto do artigo anterior- ten solicitado unha exemplificación práctica da teoría...\nAdiviñas, Coplas e Refráns\npor Alumnos do colexio Veleiro Docampo de Castro Ribeiras de Lea\nAdiviñas Cómese no Entroido A pesar da cachola, As orellas e os cachelos. ¿qué é? (As filloas) ¿Qué será que cando chega cunha ledicia sen par, a xente tápase a carga e logo ponse a...\nO Sermón e os versos do Entroido\npor Vicente Risco\nO Sermón e os versos do Entroido O Sermón do Entroido é parte principalísima nos ritos do Carnaval galego. Noutro tempo non faltou en ningures, sendo unha das millores ocasións para poñer en xogo a...\nVen, Entroido, Señor do transformismo e a impostura. Chega co teu ritual de cartón pedra e plástico. Achégate, efémero de bengalas, ulindo a pólvora e a cinsa. Instálate, bandullán, tras o lume, e...\nSermón e Xuizo do Antroido 1992 no Val de Francos\npor Edelmiro de Valente\nSERMÓN 1.- Sermoneiro Boas tardes ós maiores, ós pequeniños tamén, ás rapaces e ós rapaces, non quero deixar ninguén. Desexo que todos xuntos, unidos en irmandade pasemos...\nBrevísima farsa do Antroido de Outeiro de rei da Terra Chá\nA escea desenrólase na Praciña do Concello da Vila, que é triangular. A Comparsa sale do café “O Pozo”. Aparecen dous heraldos vestidos de moitas cores tocando unhos cornos enormísimos. Seguidamente...\nAntroideiros, Pregón do Antroido en Lugo 1995\nPregón do Antroido en Lugo 24-febreiro-1995 Veño falar do Antroido. Tamén dos meus antroidos, porque aínda que sexa impropio falar dun mesmo, o certo é que cada un coñece o que viviu. E...\nO ANTROIDO LUCENSE EN VERSO\nPregón do Antroido de Lugo, 14-2-1988 DOMINGO DE ANTROIDO, e festividade de san Valentín. PREGÓN EN VERZOS (1) CORTESES PRÓ ANTROIDO DOS LUGUESES (1).- Como o seu nome indica, Verzo é o home...\nO Antroido galego na BBC\npor Xose Ramón e Fernández Oxea (Ben Cho Shey\nAntroido é o nome co que, en toda Galicia, se coñecen as festas de Carnaval, que aló non se reducen aos tres consabidos dias nos que se adoita celebralo en outras partes senón que abranguen...\nCantigas do Antroido\nPolo tempo do antroido, as nosas xentes, ademais de disfrazarse, divírtense cantando coplas propias diste tempo ou cántigas e recitativos coma iste de Vilanova de Oscos: Antroido godoiro, Martín...\n"TEMPO DE MÁSCARAS"\npor Carlos Casares Mouriño\nRecordo que eran dous homes vestidos dunha maneira estrafalaria. Non sei se ían disfrazados de mulleres, de sotas de bastos ou de algo polo estilo. Foi hai bastantes anos, cando eu era neno, e...\nO entroido como indicador social (1)\nSon moitas as perspectivas desde as que podemos observar o entroido (unha boa mostra é a iniciativa deste portal ao abrir esta páxina. ¡FELICITACIÓNS pola iniciativa), unha desas “visións” é...\nO ENTROIDO DE SALCEDO, PREGÓN DO ANO 2009.\npor Baldomero Iglesias Dobarrio,( Mero)\nQeridas Madamas e Danzantes, queridos sirvientes, galáns, criados e amos do noso entrañable Oso de Salcedo, grazas por escusar hoxe as tantas penas e inxustizas, as guerras e os abusos. Hoxe ten que...\npor Por Suso Fernández – Cronista Oficial e Fillo Predilecto de Foz\nDos festexos e celebracións anuais do noso pobo é, sen dúbida o Carnaval o que rexistra unha maior participación popular, e no que os focegos poñen a proba o enxeño, o sentido do humor e o...\nTEMPO DO ENTROIDO\nO Carnaval é celebración que, a diferenza doutros costumes de carácter relixioso, foi desenvolvido polo pobo. Tradición moi antiga, a festa consiste na exaltación das carnes, críticas ós gobernantes...\nAntroido de Val de Francos: Sentencia\nVelaquí o XUIZO E SENTENCIA (teatralizado) so ANTROIDO DO VAL DE FRANCOS no CONCELLO DE CASTRO DE REI (LUGO), 2014. A representación corre a cargo do GRUPO DE TEATRO OS BALUROS. ...\nMARTES DE ANTROIDO A LOITA ENTRE DON CARNAL E DONA CUARESMA\npor Domingo Goás Chao\nA estas alturas del s. XXI se hace difícil creer que haya aún alguien que ignore que el Domingo de Carnaval es indefectiblemente el Domingo de Quincuagésima y al que se le agregan el lunes y martes...\nA data do nacemento do entroido ( tamén entrudio, carnaval ou carnestolendas) non quedou rexistrada na historia; a súa orixe rural pérdese nas tebras da prehistoria. Houbo un tempo no que ningunha...\nUn ano máis, paseniño, vaise acercando o Antroido. Tempo de festa, enchentas, larpeiradas... para despois, dende o Mércores de Cinza ou, se quere millor, Terza Feira Gorda como aínda din algúns,...\nO Antroido de finais do XIX e comezos do XX\npor Nicolás Tenorio\nPolo Antroido, todos se divirten na aldea, mozos e vellos, cada un á súa maneira. Comezan as festas o Xoves de Compadres, dous antes da Dominica de Quincuaxésima, e rematan o martes desta semana á...\nA evolución do Carnaval fai do de Foz , acaso, o mais brillante da Mariña. As vellas roupas, anacrónicas e grotescas, esquecidas fora dos arnarios , “os entroidos”, son sustituídos polas...\nOs días do Entroido\nDomingo fareleiro O tempo de Entroido comeza no Domingo Fareleiro – septuaxésima- mais ás veces xa antes se nota unha sorte de impaciencia, de formigueo ou de ganas de troula, precursores do Entroido...\nDúas semanas e media de festa\nA pesar dos esforzos dalgunhas asociacións culturais ou mesmo de grupos de amigos, cada vez o Entroido ou Antroido vaise cinguindo máis a catro ou cinco días: sábado, domingo, luns e martes. Despois...\nO nome é moi variado de uns lugares a outros. Antroido, Entroido, Entrudo, Intrudo, todos veñen dicir o mesmo, é un fin, un remate de algo, e un comenzo, que niste caso é – ou...\nOs nomes da troula previa ao tempo litúrxico, penitencial, que dispón para a Pascua, aluden ao escomenzo (“entroido”), ou á abstinencia da carne (“carnaval”). Anque se houbera chamado “febreira”,...\nO Entroido, por Taboada Chivite\npor Xesús Taboada Chivite\nEntroido, Antroido e aínda outras variantes, ven do latin “introitus” e é festa con raigañas antergas. O Entroido (e tal verba usarase e non as outras, porque parece ser a que xurde literariamente...\nAs características do Entroido\nAs características do Entroido, tal como poden ser observadas na nosa terra, veñen ser as seguintes: Carácter ritual O Entroido é unha festa ritual, cunha chea de ceremonias. É un rito o...\nEntrar no tempo do Antroido\npor Felipe-Senén López Gómez\nTempo de Antroido. No almanaque desta festa popular están os dazasete días repartidos entre o Domingo Fareleiro e o Xoves de Compadres, o Domingo Corredoiro, o Xoves de Comadres, o Domingo, o Luns, o...\nO carnaval é unha celebración festeira que, a diferenza doutros costumes cristiáns de carácter relixioso, foi desenvolvido polo pobo. É unha tradicion moi antiga: deuse xa na época de Babilonia, e...\nO ETERNO ENTROIDO\nA data do nacemento do entroido non quedou rexistrada: a súa orixe pérdese nas tebras da prehistoria. Ó longo dos tempos foron os historiadores, etnógrafos, antropólogos e demais estudiosos quen se...\nDe apoteósica pode calificarse a xornada carnavaleira do pasado sábado en Foz, atendendo na primeira ollada á cantidade de público que a presenciou, sen dúbida a mais numerosa da súa historia, e...\nO Antroido en Viveiro\npor Ricardo Timiraos Castro\nLevo moitos anos lonxe de Viveiro e iso supúxome perder case sempre as festas do antroido, que con moito fogaxe vivín na miña xuventude.Cando volvo hoxe vai máis de media vida e xa son vello con...\nO ENTROIDO CHANTADÉS\nNon imaxino a xerminación e o despregue do Entroido de antano na RibeiraSacra. En toda a súa evolución e diversificación, como a que se manifestanas dúas parroquias ribeirás de Chantada, Santiago...\nChegas históricas ao entroido na Ribeira de Chantada\npor José Manuel Blanco Prado\n1. O CICLO DO ENTROIDO NA PROVINCIA DE LUGO. O entroido é unha expresión latina, que siñifica no ámbito cristián “ adeus á carne”, xa que se refire aos derradeiros días nos que se podía comer carne...\nO Entroido na parroquia de Salcedo\nO Entroido -segundo Marcial Gondar- reflicte o triunfo do público sobre o privado, vivido dunha maneira igualitaria. Trátase dun tempo no que se vive nun continuo exceso de comida, de bebida, e de...\nANTROIDO NO VAL DE FRANCOS\nVal de Francos é un val sen un gran río que lle dea nome, enmarcado na Terra Chá de Castro de Rei. Non ten ríos á vista, pero tenos soterranos, que non por iso son menos fertilizantes, e ten o Castro...\nO Entroido en Loentia\npor Secundino Fernández Castro\nAntigamente tivo unha longa tradición o Antroido en Loentia. Ese dia polamañá viña aun home disfrazado e moi elegante por toda a parroquia, que sechamaba O FARALEIRO, dábanselle chourizos ou...\nO “Enterro da Sardiña” en Lugo\nMedio século estivo esquecido o “Enterro da sardiña” na capital lucense. Hasta que José Barreiro Varela conseguíu rescatalo, continuando na actualidade. José Barreiro, que foi nomeado “Lucense do ano...


Revolta Irmandinha: O problema é maior que 1%. É 10%\nO problema é maior que 1%. É 10%\nVicenç Navarro. Artigo tirado de aquí e publicado orixinalmente en Público. Traducido por Revolta Irmandiña.\nUnha consecuencia das políticas ultraliberais levadas a cabo na maioría de países da OCDE desde a época do Presidente Reagan en EEUU e de Margaret Thatcher en Grande Bretaña, foi a enorme concentración das rendas naqueles países, alcanzando niveis descoñecidos desde a época que precedeu á Grande Depresión a principios do século XX. Un caso claro é EEUU. No ano 1929, o 1% de renda superior da poboación tiña o 24% de toda a renda do país. As reformas New Deal introducidas polo Presidente Franklin Roosevelt (que é aínda hoxe o Presidente máis popular que tivo EEUU), que consistiron no estabelecemento de políticas redistributivas, na introdución de políticas sociais universais (como a Seguridade Social), en facilitar a sindicalización -que causou un grande aumento dos salarios-, así como no aumento do gasto público en investimentos na infraestrutura do país, -creando grande cantidade de emprego- determinaron unha redución moi notábel de tal concentración das rendas e riquezas. As políticas redistributivas mantivéronse durante o período 1934 a 1978. Mesmo durante a administración Republicana do Presidente Eisenhower, o 1% superior da poboación (os súper ricos) pagaron en impostos polos seus ingresos case un 80% da súa renda.\nTales políticas cambiaron desde o estabelecemento do ultraliberalismo, a partir do Presidente Reagan, introducíndose medidas opostas ás realizadas na época anterior. A progresividade fiscal diluíuse, os programas de carácter universal reducíronse e os sindicatos foron debilitados como consecuencia de intervencións públicas (tales como a desregulación dos mercados laborais) que determinaron, de novo, unha enorme concentración das rendas, alcanzando o seu máximo de novo no ano 2008, cando posuíron de novo o 28% da renda nacional. Esta enorme concentración das rendas creou un problema económico maior. Esta concentración conseguiuse a base da redución das rendas do traballo, creando con iso un problema de demanda de maiores proporcións. Como ocorrera nos anos vinte do século XX, a polarización das rendas naquel momento causou a Gran Depresión, dunha maneira semellante que agora esta concentración orixinou a Grande Recesión.\nEste 1% da poboación é o que consegue os seus ingresos predominantemente das rendas do capital e ten un enorme poder financeiro, empresarial, mediático e político, pois controlan os medios de financiamento, de produción, de información e difusión, coa complicidade do Estado, cuxas políticas facilitaron tal concentración. Por iso é polo que o movemento Occupy Wall Street en EEUU os asinala, con razón, como os responsábeis da crise financeira e económica. (É interesante subliñar que é un indicador da enorme influencia mediática e política dos súper ricos que a concentración das rendas e das riquezas como causa da Grande Recesión apenas aparece nos medios).\nAgora ben, hai que concienciarse de que por moito poder que teña este 1% (e teno, e moito), o seu poder apóiase nunha parte da sociedade (outro 9%) cuxas rendas dependen da existencia deste 1%. É dicir, o 1% é parte do 10% de renda superior que consegue amplos beneficios desta concentración da renda. Este 10% controla hoxe o 52% de toda a renda de EEUU, seguindo unha evolución semellante que a do 1% descrito anteriormente. En 1928 tiña o 52% da renda. Baixou até o 32% en 1978, para subir de novo ao 52% no 2008.\nO problema, pois, non se limita ao 1%, senón ao tope 10%, que inclúe aos profesionais ao servizo do sistema financeiro, económico e mediático do país e de cuxos servizos obteñen enormes beneficios. Entre este 10% están todos os que dirixen as institucións reprodutoras do sistema financeiro, económico e mediático, e cuxo poder de reprodución de valores e promoción de imaxes (como é a promoción da postura de que non hai alternativas ás que o establishment propón) é vital para a permanencia do sistema. Hoxe tales institucións teñen un dominio sobre o Estado e unha hexemonía sobre os aparellos culturais e ideolóxicos que facilitan tal control. Por iso é polo que, aínda cando os que "mandan" na sociedade son só un 1% da poboación, este mando non pode ocorrer sen este outro 9%, sumando un 10% que non vai ser fácil de cambiar.\nAgora ben, hai que ser tamén conscientes de que a grande maioría da poboación hoxe sabe quen son os responsábeis e a súa mobilización pode forzar este cambio. Segundo os últimos inquéritos realizados nos EEUU, a maioría da cidadanía (que varía segundo a enquisa de 68% a 76%) non cre que a economía funcione para o ben de todos, e unha maioría semellante non cre que o Congreso de EEUU represente os seus intereses. Un tanto parecido ocorre na grande maioría de países da OCDE. Concretamente, en España, a maioría da poboación non cre que a economía estea a funcionar para o ben de todos ou que a clase política responda os seus intereses. A causa desta alienación política é fácil de ver, aínda cando sexa difícil lelo ou ouvilo nos maiores medios de información: a enorme concentración das rendas e das riquezas nun sector minoritario da poboación (non máis dun 10%) e a súa excesiva influencia política e mediática nas nosas sociedades. E a poboación é consciente diso. De aí o enorme temor e represión do sistema cara a estes movementos sociais, como o movemento 15-M en España ou o movemento Occupy Wall Street en EEUU que, continuadores de movementos contestatarios como os sindicatos e outros movementos sociais, critican ao sistema, subliñando a falta de coherencia entre discurso e narrativa oficial prol democrática do establishment político e mediático do país por unha banda, e a realidade profundamente antidemocrática que aparece nas súas prácticas cotiás e nas súas políticas públicas, todas elas levadas a cabo sen ningún apoio ou mandato popular.\nEtiquetas: economia política, EUA, II Restauraçom, indignación, mídia, sindicalismo, socialdemocracia, ultraliberalismo, Vicenç Navarro


Información Mozilla M14\nInformación sobre o Mozilla\nO Mozilla é o proxecto internacional capitaneado por Netscape, para construír unha aplicación de Navegación por Internet totalmente de balde e con filosofía de código aberto, totalmente configurábel e modificábel por todo aquel que o desexe.\nO Xis 6 será a versión definitiva do Mozilla, do que xa se editou a primeira revisión do Netscape 6. Nós estamos traballando arreo para que despois de que se anuncie a versión definitiva internacional, os galegos teñamos unha versión no noso idioma.\n¿Que ten de novo?\nO Mozilla foi escrito de novo, incorporando técnicas avanzadas de programación orientada a obxectos. Este novo produto incorpora total compatibilidade cos estandares HTML4, CSS, XML, RDF, etc. Non cabe dúbida de que será unha autentica revolución no campo dos navegadores, xa que xunto a esta nova tecnoloxía, e á incorporación de todos os estandares máis avanzados, ten como característica a total personalización de todos os seus elementos.\nPremer na imaxe para ver unha mostra.\nDebes baixalo premendo aquí.\nPara instalar só tes que executar o arquivo que acabas de baixar. Este lanzará un proceso de descompresión, e proporá crear un novo subdirectorio chamado 'c:\_MozGal'. Se se quere pódese escoller outro directorio. En todo caso para lanzar o programa deberemos ir onde fose instalado e executar o programa 'mozilla.exe'.\nEn breve teremos unha versión para Linux


“Ao Estado interesáballe protexer a marca Alta Velocidade e non as vítimas" - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nJESÚS DOMÍNGUEZ, PLATAFORMA VÍTIMAS ALVIA 04155\n“Ao Estado interesáballe protexer a marca Alta Velocidade e non as vítimas"\nX.M.P. 24 xullo 2019 09:40 h.\nJesús Domínguez é o presidente da plataforma de vítimas Alvia 04155, o tren que descarrilou o 24 de xullo de 2013 na Curva da Grandeira, en Angrois (Compostela), provocando a morte de 81 persoas e máis de 140 feridas. El, que daquela tiña 41 anos, ía nun dos vagóns coa súa familia e resultou con importantes feridas nunha perna. Mais considérase dos afortunados porque “grazas a Deus, non perdín ninguén”. Conversamos con el cando se produce o sexto aniversario do fatal sinistro.\nalvia ANGROIS PLATAFORMA VÍSTIMAS ALVIA JESUS DOMINGUEZ\nÁs 11:00 parte da estación de tren de Compostela para rematar na Praza do Obradoiro a marcha anual que convoca a Plataforma de Vítimas do Alvia para demandar "verdade e xustiza". Ás 19:00 concentraranse na Curva da Grandeira, onde tivo lugar o descarrilamento,\n24 de xullo, unha data cun significado moi especial\nPara vítimas e familiares, para quen perdeu alí un familiar, un amigo, para quen sobreviviu mais segue con secuelas... iso xa che acompaña para sempre, toda a vida.\nUn sinistro que ten, como denuncian ao longo destes anos, responsabilidades técnicas, políticas e penais.\nA nosa reivindicación este ano é que ten que haber unha investigación técnica independente, como exixe a normativa europea. E isto é clave, non só polas responsabilidades técnicas e para aprender dos erros e que algo así non volva acontecer, senón ademais porque ese informe sería o que debería de estar no xulgado, porque o que está alí é o informe da CIAF (Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios), que é totalmente parcial. Limitouse a facer caso ao que din Renfe e Adif sen ir máis alá.\nQue despois de 6 anos desde o accidente non se fixese un informe técnico, e que o teña que pedir Europa reiteradamente, di moi pouco das nosas institucións e da nosa democracia. Esa investigación técnica, que tería as súas derivadas para as responsabilidades penais e políticas, é algo básico.\nResponsabilidades políticas? A comisión no Congreso fechou en falso, sen conclusións. É máis, nós pedimos poder comparecer no último lugar e PP e PSOE vetábannos, querían que fósemos a porta fechada. É inaudito. Hai medo á voz das vítimas e a contradicir a versión oficial e iso non é normal nun país democrático.\nQue despois de 6 anos desde o accidente non se fixese un informe técnico, e que o teña que pedir Europa reiteradamente, di moi pouco das nosas institucións e da nosa democracia\nEsa versión oficial á que se refire nunca lles convenceu.\nO Estado español fíxoo moi ben: rapidamente filtrou un vídeo do maquinista no que este dicía que tiña que entrar naquela curva a 80 e fíxoo a 180. Mais ese audio estaba convenientemente cortado porque nel o maquinista tamén dicía que xa advertira os de Seguridade que a curva era moi perigosa. E non foi só o do audio, ocultouse o do ERTMS, o de que se publicitara esta liña como Alta Velocidade... A loita das vítimas e dalgúns medios foi sacando á luz estas cousas.\nO Estado negaba que fose un accidente de Alta Velocidade porque había unha serie de contratos no Brasil e noutros sitios, e o que interesaba non eran as vítimas nin a verdade, senón que a marca da Alta Velocidade non saíse danada. Ese é o obxectivo principal e mantivérono: non se entregou información no xulgado por parte de Renfe e Adif, Fomento ocultou o informe da UE até despois das eleccións... O Estado actuou de maneira vil coas vítimas.\nHai medo á voz das vítimas e a contradicir a versión oficial. Iso non é normal nun país democrático\nDe confirmar a Audiencia Provincial o feche da instrución tal e como está, como valorarían as vítimas a decisión?\nDepende de quen impute. Entendemos que serán imputados o maquinista e o director de Seguridade de Adif. Nós cremos que ten que haber alguén máis, que hai máis responsábeis, por exemplo en Renfe. Se o despiste do maquinista ten relevancia penal, como non o vai ter que haxa un aviso por escrito da perigosidade da curva que chega a 10 altos cargos e non se tomen medidas? Que se diga que nun mes se vai arranxar o do sistema de seguridade ERTMS e non se faga? Isto non ten relevancia penal? Nós cremos que si.\nAdemais de denunciar estes anos a actitude de PP e PSOE tamén teñen posto en valor o traballo feito por políticos como Ana Miranda.\nTivemos un grande apoio en Ana Miranda, que nos abriu a porta e nos acompañou en todo momento. Estamos moi agradecidos, grazas a iso saíu o demoledor informe da UE.


MDMME + Ángel Faraldo + Hugo Morales : Vertixe Sonora\nVenres 4 Outubro / 21:00H\nNeste triplo concerto mesturaranse propostas que, dun modo ou outro, parten da música electrónica analóxica: A serie MX4OSC de MDMME, consiste nunha serie de pezas improvisadas a partir de ondas electrónicas puras e perturbacións xeradas por 4 osciladores, de xeito que as dificultades de control no proceso de manipulación sonora e a incerteza dos resultados alteran e alimentan o discurso musical. De modo similar, Ángel Faraldo utiliza unha mesa de mesturas para xerar toda sorte de sons coa retroalimentación electrónica da propia mesa. Por último, o rango de ferramentas que Hugo Morales utiliza nos seus concertos van dende os instrumentos tradicionais alterados física e/ou electronicamente ao traballo con obxectos rudimentarios amplificados. Será unha sorpresa ver con que nos sorprende nesta cita no laboratorio Alg-A.\nMDMME Compaxina a sua actividade performática (concertos de electronica en tempo real e piano) con varias liñas de investigación relacionadas có son, o espazo público e o inconsciente. Activo instigador da escena experimental sonora galega, forma parte da comunidade de arte e acción libre ALG-A, da Orquestra de Música Espontánea OMEGA ou o proxecto pedagóxico ORQUESTA EXPLORATORIA.\n+ info: http://mdmme.weebly.com/\nÁngel Faraldo (Ferrol, 1980) é un músico experimental interesado na exploración sistemática de procesos que exploran recursos mínimos, como se materialza no seu ciclo Feedback Study Series (que abrange pezas para instrumentos e electrónica, obras con danza e instalacións), o seu sintetizador dixital MISS ou o seu achegamento á no-input mixer.\n+ info: www.angelfaraldo.info\n+ info: www.hugomorales.org\nA comunidade de artistas Alg-a (2003), púxose en marcha en 2008 a partir da cesión por parte dun particular dunha leira de 3000m2 na parroquia Valadares (Vigo) na que se atopa, e á contribución do arquitecto-activista Santiago Cirugeda con 2 colectores-vivenda que forman parte do complexo, pertencentes ao seu proxecto Receitas Urbanas, xerme da actual rede internacional Arquitecturas


Imprescindible para coñecer a situación das linguas minoritarias e minorizadas no Estado español, «O valego», de Xosé Henrique Costas. Crítica de Manuel Rodríguez Alonso | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Críticas , Crónica , Lingua coas etiquetas bouvard_e_pécuchet , galego_exterior , manuel_rodríguez_alonso , o_valego , o_valego_as_falas_de_orixe_galega_do_val_de_ellas_cáceres_extremadura , xosé_henrique_costas\nImprescindible para coñecer a situación das linguas minoritarias e minorizadas no Estado español, «O valego», de Xosé Henrique Costas. Crítica de Manuel Rodríguez Alonso\nManuel Rodríguez Alonso publicou no seu blog, Bouvard e Pécuchet, unha recensión crítica sobre O valego. As falas de orixe galega do Val do Ellas (Cáceres-Estremadura), de Xosé Henrique Costas.\nMoito máis ca un estudo dialectal\nQuen non sexa lingüista ou filólogo profesional, ao ver o título deste libro, coidará que está perante un estudo máis dunha fala local ou dunha rareza lingüística que só pode interesar ao círculo sempre reducido dos eruditos. Este libro é, evidentemente, un estudo sobre unha fala ou dialecto, realizada por un dialectólogo profesional, mais resulta tamén un libro imprescindible, entre outras cousas, para comprender dunha vez por todas cal é a situación lingüística real que se vive no Estado español. Deste xeito, o seu primeiro capítulo, Contexto lexislativo e político das linguas minorizadas, debía de ser de estudo obrigado en todas as facultades de filoloxía de España e considerado como guía en todos os textos escolares, desde Primaria a Segundo de Bacharelato, que tratan o tema da realidade lingüística de España.\nComo xa digo, o primeiro capítulo do libro analiza o contexto legal e político das linguas minoritarias e minorizadas en España. Este capítulo é do mellor que se ten escrito sobre o tema e, como digo, debía ser guía para a explicación deste asunto en todos os programas de Primaria, ESO e Bacharelato, xa non só de Galicia, senón de España. Tamén debería ser asumido polos libros de texto destes niveis ao trataren este tema. Xa que logo, este capítulo é para min de lectura e estudo obrigados para todo o profesorado. E non digo máis, para non destripar o que expón Costas.\nO capítulo II analiza polo miúdo a lexislación da UE sobre as linguas minoritarias e minorizadas. Pode resultar tedioso o tránsito por tanta disposición legal, mais tamén resulta esclarecedor para entender a consideración que á UE lle merecen as linguas minoritarias e minorizadas e as políticas que propón en relación con elas. Así mesmo é imprescindible para ver como o Estado español incumpre moitas das disposicións neste sentido da UE.\nNa parte máis estritamente dialectal, formada polos capítulos dedicados ao estudio das falas de orixe galega do Val do Ellas en Estremadura, o autor amósase como o filólogo e dialectólogo competente que é. Esta parte é a que, en principio, lle pode resultar máis prescindible ao lector ou mesmo ao profesor. Mais as atinadas informacións que nos dá sobre a historia medieval de Galicia e do galego ou os cadros en que compara características lingüísticas dos diferentes romances do contorno do galego, así como as nocións xerais que manexa sobre sociolingüística ou lingüística en sentido estrito fana máis que útil, especialmente para o profesorado de lingua e literatura.\nUn apartado que me gustou moito foi o da incidencia do castelanismo nestas falas galegas de Estremadura. Cita o profesor Costas na fala dos máis novos a pronominalización verbal á castelá de moitísimos verbos (morrerse, quérse, montarse, subirse…)… e as estrañas contraccións de pronomes a que iso dá lugar: non me comí a sopa… (páx. 198). Nós, aquí neste blog, sinalamos o mesmo castelanismo en moitas das obras literarias que comentamos. Xa ven, o que parece que nos queda tan lonxe, unha fala galega en Estremadura, que próxima está a nós, sobre todo no que se refire á presión abafante do castelán.\nEn fin, libro que, xa digo, ten que ser de consulta e estudo indispensable non só para o profesorado de galego, senón tamén de español, sobre todo, como afirmei enriba, para tratar da situación das distintas linguas faladas en España. Cumpriría que estes capítulos os lesen os membros da chamada Escola Lingüística Española, os académicos da RAE e todo o profesorado de Lingua e literatura castelá do Estado español, así como os autores e autoras de libros de texto. Así non seguirían a propagar as deformacións que sobre o asunto transmiten estes textos. Non lles viría mal tamén a súa lecturiña aos Pedro J., Cebrián, Savater e demais progres que pontifican sobre eses inventos da lingua común, imposición lingüística… Non cito o tuzarismo político e cultural galego, porque eses son irrecuperables. Eu só digo que estou a redactar nestes momentos uns libros de texto para Lingua e literatura galega e seguirei ao pé da letra o que di Costas nestes dous primeiros capítulos do libro, como xa fixen hai anos cun pequeno gran libro deste profesor, Guía das linguas de Europa (edicións Positivas).\nPara rematar, e para que vexan que o profesor Costas non esaxera cando ao longo deste libro fala da tremenda influencia e poder abafante do castelán sobre o galego e as outras linguas de España, nin el mesmo, tan afouto batallador contra o castelanismo e mais o españolismo, se libra de caer no devandito castelanismo. Así na páx. 14 usa o castelanismo profundización no canto dos estándar afondamento, profundamento. Ná páxina 52 incorre no castelanismo ortográfico con extendidas. Mesmo se lle coa un xerundio de BOE no canto da oración de relativo ou especificativa en este autor escríbelle unha carta ao conselleiro estremeño de Educación denunciando o proxecto…\nVolvendo ao rego, non se deixen enganar polo título. Non estamos perante unha monografía erudita, senón perante un libro de lingüística imprescindible para o profesorado ou para calquera persoa que queira coñecer de verdade a situación das linguas minoritarias e minorizadas no Estado español, pasando dos tópicos oficiais e do que adoita lerse nos medios, mesmo nos galegos do tipo La Voz de Galicia ou Faro de Vigo.


O BNG convida á veciñanza do Baixo Miño a participar no Día da Patria este 25 de xullo en Compostela baixo o lema "Sumando por Galiza" - Campañas - BNG do Baixo Miño - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n“É un día de celebración e reivindicación para unir a todas as persoas que teñen Galiza na cabeza e no corazón e confían no potencial deste país”, salientou o responsábel comarcal.\nbngbaixominho 19 xul. 2018 - 12:16\ncomarca nacionalismo 25X\nO BNG fai un chamamento á veciñanza da comarca a participar masivamente na celebración do Día da Patria, que o BNG conmemora este ano baixo o lema Sumar por Galiza, precisamente como referencia expresa a unir a todas as persoas que confían no potencial do País para construír un futuro mellor.\n“Desde O BNG facemos un chamamento a participar nunha convocatoria aberta para sumar polo país, aberta a todos os galegos e as galegas que levan Galiza na cabeza e no corazón e que, igual que o BNG, queren construír un futuro mellor, onde a nosa lingua e cultura podan desenvolverse con normalidade, con emprego digno, salarios e pensións decentes. En definitiva, construír a Galiza coa que soñamos”, salientan dende a organización nacionalista.\nOs actos que se celebrarán con motivo do Día da Patria Galega en Compostela darán comezo xa o día 24, coa celebración do FESTIGAL, unha cita xa consolidada no panorama cultural e musical galego.\nO propio día 25 de xullo terá lugar a xa tradicional manifestación do Día da Patria, que este ano cumpre o cincuenta aniversario desde que en 1968 o nacionalismo retomase a súa celebración. Partirá da Alameda de Compostela ás 12h para percorrer as rúas de Santiago até a Praza da Quintana, na que intervirá a Portavoz Nacional do BNG Ana Ponton.\nPara facilitar a asistencia a este acto sairán autobuses o 25 de xullo desde o Baixo Miño con paradas na Guarda, O Rosal, Tomiño e Tui, cómpre reservar praza no 616090632/[email protected]


PLANETA IGUALDADE: WANGARI MAATHAI E OS ÁRBOLES\nBenvidas e benvidos ao novo curso.\nEste curso imos investigar sobre algunhas mulleres importantes na historia da humanidade, e así poder ter un coñecemento máis amplo e axustado da nosa vida e dos nosos referentes históricos e culturais.\nComezaremos coñecendo a Wangari Maathai, unha muller keniana que ante a situación de desforestación do seu país comezou plantando unhas árbores no patio da súa casa, iniciando así o Movemento do Cinto Verde, chegando a ser responsable da plantación de máis de 45 millóns de árbores en todo o país e tamén co fin de mellorar a calidade de vida das mulleres.\nWangari Maathai creouse moitos inimigos na súa loita, pois se enfrontou a proxectos inmobiliarios que necesitaban a destrución de bosques, denunciando a corrupción no seu país no que os intereses particulares primaron sobre a preservación dos recursos naturais. !En cantos lugares sucede o mesmo!istoria de superación e loita por salvar a terra.\nCando fundou o movento "Cinturón Verde" nons anos 70, foi maltratada pola policía, pero moi comprometida co seu proxecto declarou: O Estado cre que ameazándome e golpeándome pode reducirme ao silencio, pero teño unha pel de elefante e fai falta que alguén fale alto e claro.\nActivista política e ecoloxista é un exemplo para todos os seres humanos.\nA Wangari, coñecida como a Muller árbore, concedéronlle o premio Nobel da Paz no ano 2004 pola súa contribución á paz mundial a través do Movemento do Cinto Verde. No seu discurso dixo: "debemos axudar á Terra a curarse das súas feridas e, durante o proceso, curar tamén as nosas, para recibir cos brazos abertos toda a creación con toda a súa diversidad, beleza e marabillas".\nDe nena destacou na escola e concedéronlle unha beca para estudar en Estados Unidos, alí obtivo a licenciatura e o máster en Ciencias Biolóxicas. Vitalista e segura de sí mesma, regresou a Kenia e realizou o doctorado na Universidade de Nairobi, sendo a primeira muller de África Oriental en conseguilo. Centrou o seu traballo no medio ambiente e así foi implicándose na loita contra a pobreza e o fame e por mellórar a situación das mulleres. Foi catedrática nesta universidade e membro do Parlamento de Kenia como viceministra de medio ambiente. Morreu no 2011.\n"Comecei traballando como científica aplicada á investigación dos problemas alimentarios, emprendín estudos sobre o ciclo da vida do parásito que se transmitía a través das garrapatas e mentres recollía mostras fixeime en que os ríos ían cheos de limo. Aquilo non sucedía cando era pequena. Polo tanto había pouca herba e non contiña os nutrientes necesarios. O chan non cumpría as súas funcións. Aquelas mulleres non dispoñían de leña para facer lume nin para levantar cercas, non tiñan penso para o gando, auga para beber ou cociñar, nin suficiente comida para elas e as súas familias. Entón fíxolleme evidente que a maior ameaza era a degradación do medio ambiente. De súpeto todo cobrou sentido?, reflexionaba Wangari ao pouco tempo de chegar á súa terra".\n"Si vas ao campo en África verás que son as mulleres quen cultivan a terra, van buscar auga, coidan aos fillos, aos maiores. Por iso era para min natural traballar con elas", opina Wangari. "A miña idea inicial era plantar árbores que proporcionasen ás mulleres leña, froitos e materiais de construción para as súas casas. Pero o que ocorreu?, segue explicando, é que as necesidades descritas polas mulleres eran en realidade síntomas doutros problemas como a deforestación ou a propia situación das mulleres e desta forma fomos profundando en temas como a degradación do medio ambiente, a malnutrición, as enfermidades. Deime conta de que, aínda que parecen problemas distintos, están conectados".\nLe o conto "El sueño de Wangari" aquí.\nPremio Nobel da Paz no ano 2014. Le sobre ela aquí\nPodes ler máis sobre ela aquí.\nPublicado por Proxecto Interdisciplinar CPI Viaño Pequeno ás 11:18


Balsa de lodos vermellos de ALCOA en San Cibrao: unha herdanza envelenada | Noticias Vigo\nDiante da desfeita que ALCOA quere deixar en Galicia, SGHN ven de solicitar á Xunta de Galicia os informes dos seus técnicos e inspectores ambientais sobre a balsa de lodos vermellos que, de rachar, podería afectar a núcleos habitados, explotacións acuícolas e a todo o ecosistema mariño. SGHN pídeu tamén información sobre as fianzas e avais depositados por ALCOA para un hipotético derrumbe da balsa, e solicitou que se adopten todas as medidas legais para bloquear os bens e activos de ALCOA a fin de garantir a descontaminación integral das súas instalacións e a estabilización da balsa de lodos coas mellores técnicas dispoñibles a nivel mundial.\nPublicado por Noticias Vigo o día 04/06/2020 na sección de Medio Ambiente,Social,Sociedade Galega de Historia Natural\nDiante da desfeita que ALCOA quere deixar en Galicia, Sociedade Galega de Historia Natural ven de solicitar á Xunta de Galicia os informes dos seus técnicos e inspectores ambientais sobre a balsa de lodos vermellos que, de rachar, podería afectar a núcleos habitados, explotacións acuícolas e a todo o ecosistema mariño. Sociedade Galega de Historia Natural pídeu tamén información sobre as fianzas e avais depositados por ALCOA para un hipotético derrumbe da balsa, e solicitou que se adopten todas as medidas legais para bloquear os bens e activos de ALCOA a fin de garantir a descontaminación integral das súas instalacións e a estabilización da balsa de lodos coas mellores técnicas dispoñibles a nivel mundial.\nA Xunta solicitará ao Goberno reactivar a mesa de traballo e…\nA CIG esixe unha solución xa para manter os empregos en…


VISITA ÁS TERRAS DO GROVE E TRAVESÍA EN BARCO – San Francisco Xabier\nPor sanfranciscoxavier 22 agosto, 2016\nO pasado día 18 deste mes de agosto, mais de 150 persoas das parroquias de San Francisco Javier, Nosa Señora do Pilar e San José, estiveron disfrutando das paisaxes e das grandes especialidades gastronómicas das terras e mares do Grove e a Lanzada.\nTan pronto chegaron ao Grove, a bordo de dous barcos, fixeron unha travesía polas augas da fermosa Ría de Aurosa. Durante a travesía deron boa conta dos magníficos mexilons e langostinos desta Ría, acompñados dos afamado viño albariño das terras do Salnes.\nPosteriormente, na capela da Nosa Señora da Lanzada, participaron na Eucaristía concelebrada polos dous párrocos. Cando rematou a Misa, nun restaurante de Noalla, xantaron e compartiron tertulia e baile ata última hora da tarde, onde o tempo meteorolóxico acompañou a estos viaxeiros que ano tras ano disfrutan desta viaxe, esperando repetir o ano que ven.\nAlgunhas fotos mais, tomadas polo noso colaborador Paco Pardo, poden verse “pinchando” a fotografía superior.


As Estantigas: Biblioteca con xardín\nSeguindo a recomendación de Cicerón -“se tes unha biblioteca con xardín, telo todo”-, o Club de Lectura do IES Xoán Montes decidiu o martes 24 visitar Mondoñedo e Foz á procura de libros, arte e botánica.\nNa primeira parada coñeceron a biblioteca do Seminario de Mondoñedo, cunha colección de incunables que para si a quixeran moitos arquivos urbanos. Despois Catedral e Cemiterio Vello, onde se rendeu cumprido homenaxe con versos e memoria aos ilustres xenios mindonienses que alí repousan.\nPola tarde Castro de Fazouro, pena de tempo, porque o espectáculo é dos que non se esquecen: xa se sabe, non hai praias como as da Mariña lucense.\nA seguir, unha inmersión nun verxel de natureza e arte. O Espazo Caritel, a catro quilómetros de Foz, é moito máis que o taller e a sala de exposición das obras de Caxigueiro. Sen merma de categoría, o seu vasto xardín de centos de especies catalogadas revélase como un lugar de aprendizaxe e solaz, e como un bazar –polo exótico- onde o creador atopa inspiración e materiais para as súas obras.\nPara finalizar, unha visita á catedral máis antiga da Península Ibérica, San Martiño de Mondoñedo, coas súas pinturas románicas, a súa historia e as figuras escatolóxicas que fixeron as delicias do alumnado. Non se pode pedir máis.


Aquí encontrarás todo o necesario para coñecernos\nSomos un equipo multidisciplinar de estudantes universitarios dedicados ao deseño, fabricación e operación de pequenos satélites e misións espaciais dentro do ámbito educacional. Os nosos integrantes son estudantes de diferentes enxeñarías dos tres Campus da Universidade de Vigo\nEste proxecto permítenos poñer en práctica os coñecementos e capacidades obtidos ao longo dos estudos universitarios, obtendo experiencia no campo aeroespacial.\nTemos o apoio dos nosos asesores Arno Formella, Fermín Navarro Medina e Fernando Aguado Agelet, que posúen amplia experiencia liderando e participando en múltiples proxectos espaciais coordinados pola Axencia Espacial Europea (ESA) e a NASA.\nAdemais, varios dos estudantes que forman o equipo teñen xa experiencia real no sector, participando en varios eventos da ESA, proxectos espaciais e traballando en empresas do sector.\nQueremos colaborar na formación e capacitación profesional en Galicia para que as empresas poidan dispoñer dun persoal calificado cun forte desenvolvemento dos seus coñecementos de enxeñaría.\nCrear unha infraestrutura de desenvolvemento de proxectos educacionais que se integren con liñas de investigación actuais dentro da Universidade e inclusive abrir a posibilidade de liñas de investigación novas coa propia ou empresas.\nPropoñíase o acceso libre por parte de interesados á lista de obxectivos do satélite. Calqueira persoa desde calqueira lugar do mundo podería así propoñer un obxectivo para OLLO e ingresar na súa lista de espera. Tras a observación, o material reunido faríase público para o gozo de todos os apaixonados do espacio.\nOLLO foi seleccionado pola ESA e catro dos nosos integrantes foron seleccionados para visitar as instalacións da Axencia en Bélxica.


Facilitar a vida e o paseo: Papeleiras e bancos en Eirís e Xuxán\nmonicaeiris • 04/10/2021 • Distrito 8 •\nCódigo proposta de investimento: 3613\nConsideramos importante ese espazo sexa humanizado, xa que xa é o acceso para moitas vivendas novas, e para moitas preexistentes que conviven cos novos espazos, ademáis dun colexio, sen esquencer que é seguirá sendo zona de paseo.\nDende que se abreu o paso para peóns por parte da zona colindante entre Xuxán e Eirís de Arriba, entre a Estrada de Eirís ata a zona de Montemero, O Foxo e Elviña, é unha zona habitual para moita xente que busca zonas tranquilas para pasear.\nPero ademáis cada día son máis as persoas que viven alí.\nEntre toda esa xente, moitas son persoas maiores, que agradecerían ter bancos nos que poder sentarse. Nomeadamente nas máis de 100 escaleiras que comunican Eirís de Abaixo con Eirís de Arriba, onde ata hai pouco estaba o Camiño Real, e o Camiño de Santiago.\nPolo mesmo motivo, nun paseo bastante grande, non hai ningún sitio no que tirar o lixo, e tanto a xente que ven pasear como a veciñanza quixeramos que estivese limpo.\nProposta en nome de: Asociación Vecoñal de Eirís "Uío Carré"\nComunicámosche que a túa proposta foi declarada inviable segundo o seguinte informe do equipo técnico municipal: "A actuación proposta é inviable por estar xa incluida nas obras do Parque Ofimático, recentemente adxudicadas para a súa próxima execución." Agradecemos a túa participación nos Orzamentos Participativos e esperamos volver contar coas túas propostas na seguinte edición do programa o ano que vén.


Bloqueo da reforma da Lei de Memoria Histórica polo PP e C's | PSdeG-PSOE\nConcepción Burgo, Portavoz de Cultura do Grupo Socialista, denunciou hoxe en pleno o “bloqueo” de C’s e PP da modificación da Lei de Memoria Histórica dende a Mesa do Congreso. No debate dunha proposición de Lei sobre Memoria Histórica de Galicia, promovida polo BNG, lembrou que a modificación no Congreso “suporía grandes avances en memoria histórica en relación ós crimes de lesa humanidade do franquismo e a non prescrición dos mesmos”.\nA deputada defendeu a necesidade da reforma da Lei “para ilegalizar a Fundación Francisco Franco” que, advertiu, “non deixan de facer unha apoloxía tras outra sen que o PP faga absolutamente nada”. Sinalou a importancia da modificación para “opoñerse ás teorías negacionistas da represión franquista” no ámbito da educación “por moi incómodo que isto sexa para algúns”, dixo Burgo facendo referencia ó PP e ó seu pasado.\nA deputada socialista explicou que a modificación da lei 52/2007 defendida polo PSOE suporía “garantir a verdade e a xustiza” facendo referencia á disposición de 2004 da ONU que condenaba a falta de memoria histórica en España. Polo tanto, modificar esta lei serviría para “solucionar déficits da lei” que posibilitaría o “recoñecer os crimes do franquismo como crimes de lesa humanidade sen posibilidade de absolución nin de prescrición”.\nBurgo tamén contestou perante a defensa do PP que “imos seguir falando de foxas, de mortos, de recuperación e de reparación mentres que sigan existindo posicións de burla e esquecemento”. Tamén chamou a atender a “importancia democrática” de solucionar a memoria histórica en Galicia.\nApoio dos socialistas á tramitación do proxecto de lei do BNG\nPor outra banda, a deputada socialista tamén transmitiu o apoio á tramitación do proxecto de lei sobre memoria histórica presentada hoxe polo BNG e que foi rexeitada polo PP. Lembrou que “só existen tres comunidades autónomas sen lei de memoria histórica, unha delas, Galicia”, polo que defendeu que Galicia necesita e “dereito a unha lei de memoria histórica”.\nA responsable socialista ofreceu o apoio ao texto condicionado ás emendas no trámite parlamentario xa que “se ben estamos de acordo na necesidade da lei, non podemos estar de acordo con todo o seu contido”. Sinalou que as disposicións previstas no texto “resólvense coa modificación da Lei de Memoria Histórica”.\nPor outra banda, a deputada socialista explicou que “tan só Madrid, La Rioja e Galicia son comunidades sen leis de memoria histórica”. Destacou este feito porque “vemos como nas Comunidades Autónomas nas que non hai unha lei autonómica de memoria histórica incúmprese de xeito sistemático a lei de memoria histórica”.


Cambios no nacionalismo galego ante as vindeiras eleccións xeráis\nSuso Veiga | 03 de julio de 2015\nAvea Veira, concelleira do BNG na Coruña. / Xurxo Lobato\nEn moitas ocasións, cando se pretende acumular forzas en favor dunha transformación política substancial, ocorre un paradoxo coñecido: é moi doado destruír e resulta moi complicado construír.\nUnha primeira lectura superficial dos resultados electorais do 24-M na Galiza pode levar á conclusión de que os cambios rexistrados no panorama político foron menos relevantes que os elementos de continuidade constatados no cadro global. A consolidación do PP, PSdeG - PSOE e BNG como aquelas organizacións que dispoñen do maior número de votos, concellerías e alcaldías no conxunto do País –a pesar do evidente descenso ou estancamento padecido polas tres formacións- alimenta, sen dúbida, esa idea de conservación do existente a partir de 2011.\nPoren, se realizamos un estudo mais desagregado das cifras, observaremos con maior precisión o alcance dos cambios operados. No universo conformado polas sete cidades mais poboadas da Galiza, múdanse substantivamente as posicións relativas existentes no mapa municipal global. Velaquí algunhas circunstancias reveladoras: o PP só conseguiu ser a lista mais votada en catro cidades (e para iso, no caso da Coruña, por menos de 50 votos) e unicamente acada –sen maioría absoluta- a alcaldía de Ourense. O PSdeG - PSOE ficou desprazado á terceira posición no Ferrol, A Coruña, Santiago e Pontevedra, mantendo dúas das tres alcaldías que ostentaba dende 2011 e unha delas –a de Vigo- mediante un caudillo localista que non aceita mais disciplina partidaria que a emanada do seu obsceno cesarismo. O BNG conservou a hexemonía en Pontevedra pero foi superado en todas as demais cidades por plataformas unitarias creadas nesta ocasión e ficou fora das corporacións de Vigo e Ourense.\nA organización nacionalista confirmou, nas urnas de maio, a tendencia marcada polas eleccións galegas do outono de 2012 e polas europeas do ano pasado. A credibilidade e o atractivo da sigla creada en 1982 diminuíu en tal dimensión que resulta totalmente verosímil pensar na perda da representación no Congreso dos Deputados se o BNG concorre como tal ás vindeiras eleccións xerais. Calquera que coñeza minimamente os comportamentos do corpo social sabe que moitos votantes que apoiaron ás candidaturas encabezadas polos actuais alcaldes ou alcaldesas nacionalistas non farían o mesmo se os comicios tiveran por obxecto elixir representantes no Parlamento do Estado ou na Cámara do Hórreo. O Bloque foi penalizado por moitos dos votantes que fixeron posíbel o seu grande éxito de 1999 (lembremos: alcaldías de Vigo, Ferrol e Pontevedra ademais da presenza nos gobernos de Santiago e Lugo) e que agora non entenderon a negativa a participar nos procesos de converxencia que deron lugar a diversas candidaturas unitarias. O argumento exhibido para xustificar tal decisión –a necesidade de ofrecer unha nidia alternativa nacionalista para todo o País- non foi asumida por milleiros de persoas que desexaban rematar co dominio do PP e querían primar ás alternativas que apostaban polos denominadores comúns no canto de afirmar os perfís partidarios.\nA recente decisión adoptada polo Consello Nacional do BNG resulta congruente coa envergadura do problema electoral certificado o 24-M. Estamos ante unha posición inédita: por primeira vez na súa historia a organización nacionalista renuncia a concorrer coa súa sigla e postula a creación dunha candidatura galega unitaria e aberta sen exclusións previas por razóns de pertenza a grupos de ámbito estatal. Trátase dunha rectificación relevante e necesaria que merece ser xestionada coa máxima xenerosidade para facilitar a viabilidade da súa materialización. As dificultades son obvias. Hai moitas feridas abertas dende a Asemblea de Amio e son diferentes as ópticas e as sensibilidades que deberán aparecer no sumatorio final deste proxecto. Utilizar calquera diverxencia ou botar man das vellas teimas de cada quen, pode atrancar e mesmo arruinar este complexo proceso. En moitas ocasións, cando se pretende acumular forzas en favor dunha transformación política substancial, ocorre un paradoxo coñecido: é moi doado destruír e resulta moi complicado construír.\nPuede ver este artículo en la siguitente dirección /articulo/politica/cambios-no-nacionalismo-galego-vindeiras-eleccions-xerais/20150703125852031404.html


ENTREGA DE PREMIOS DA CAMPAÑA DE PROMOCIÓN DO COMERCIO LOCAL DE NARON\nParticiparon un total de 159 establecementos comerciais do municipio\nNarón, 29 de xaneiro de 2009.- A Concelleira de Promoción Económica, Angeles Díaz, entregou hoxe os premios correspondentes á Campaña de promoción do comercio local “Comprar en Narón, ten premio” organizada polo Concello en colaboración coa empresa Eventi Narón. Durante o acto de entrega de premios, a Edil felicitou ós gañadores e apostou por fomentar o pequeno comercio “xa que articula e contribúe a crear cidade”, dixo.\nAngeles Díaz lembrou que esta é a segunda campaña de promoción do comercio local promovida dende o Concello, xa que no Nadal do 2007 lanzouse a primeira, baixo o slogan “Narón, comercio de ilusión”. A concelleira votou a vista atrás e asegurou que ambas tiveron unha grande aceptación por parte dos comerciantes e tamén dos consumidores.\nNa campaña “Comprar en Narón, ten premio” participaron un total de 159 establecementos comerciais do municipio, de todo tipo (comercio textil, zapaterías, ultramarinos, ópticas, perfumerías e droguerías, xogueterías, moblerías, etc…). A duración da mesma foi de 1 mes -dende o 15 de decembro ata o 15 de xaneiro- e a dinámica do concurso consistíu na entrega de vales de participación por cada compra superior ós 20 euros, que os consumidores depositaron en urnas coas que se fixeron os sorteos.\nA Concelleira de Promoción Económica entregou hoxe tres vales para tres viaxes (para 2 persoas cada un deles), e outros tres vales de compra de 1.000 euros cada un, para gastar en comercios de Narón entre o venres e o sábado.\nAngeles Díaz aproveitou o acto para anunciar novas actividades que contribúan a dinamizar este sector “ e se pode ser en colaboración coa Asociación de Comerciantes de Narón, aínda mellor”. A este respecto, a Edil destacou a orixinalidade dunha campaña que está a levar a cabo actualmente esta asociación, que permite mercar utilizando as antigas pesetas.