O outro drama do Arousa: adeus a 300.000 euros de ingresos fixos\nO descenso aboca o club a reducir en máis da metade o seu orzamento\nA directiva do Arousa reuníase a última hora da tarde de onte para encarar a que, en boca do seu presidente, Manolo Abalo, se presentaba como a súa xuntanza «máis longa da temporada». Sobre a mesa, a análise das razóns que levaron o primeiro equipo a dicir adeus á Segunda RFEF á primeira de cambio como penúltimo clasificado da Liga. Tamén o establecemento das liñas mestras sobre as que a entidade prentede asentar un proxecto que devolva no prazo dun ano o conxunto arlequinado á categoría que, sostén o seu mandatario, lle corresponde.\nXunto ao durísimo golpe deportivo completado o pasado domingo na derradeira xornada da Liga, o Arousa debe comezar a asimilar o drama que acompaña o regreso á Terceira. Un drama cifrado inda en quente e a falta do estudo en detalle de cada partida na perda de 300.000 euros só no tocante ás partidas de ingresos fixos dos que, como equipo de Segunda RFEF, desfrutou o Arousa neste exercicio 2021/22.\nA participación na categoría de nova creación o pasado verán permitiulle percibir ao club vilagarcián 140.000 euros da Real Federación Española de Fútbol, cando a campaña anterior ingresara da mesma fonte 40.000 pola súa militancia na Terceira División. Da Diputación de Pontevedra chegaron este curso 100.000 euros, polos 15.000 do ano anterior, unha variación exponencial que se estendeu á axuda percibida da Xunta de Galicia, 60.000 fronte a 5.000 euros e a TVG, que pasou a pagar 65.000 euros polos dereitos de retransmisión televisiva do Arousa cando na Liga 2020/21 as arcas arlequinadas tan só ingresaran 1.750.\nAs cantidades apuntadas son froito do redondeo feito onte por Manolo Abalo no seu repaso mental ás grandes partidas de ingresos fixos. Cálculos que o levan a asumir a drástica redución que tocará introducir no orzamento do club a vindeira temporada, a que arrincará o 1 de xullo, superior ao 50 %: «Temos que facer cálculos inda e pechar as contas, pero o orzamento desta temporada pode acabar pasando dos 700.000 euros. A última temporada na Terceira movémonos entre 250.000 e 300.000. A idea é que teremos que volver a esas cifras». Isto é, da orde duns 400.000 euros menos, ata a cantidade que, certo é, foi suficiente para acadar o ascenso un ano atrás.\nManolo Abalo salienta neste sentido que construír un equipo gañador «non sempre se fai con diñeiro. Temos que ser intelixentes» á hora de fichar para armar un bloque altamente competitivo maior ca simple suma das súas individualidades. Para conseguilo, o mandatario arlequinado pídelles aos afeccionados e ás empresas de Vilagarcía que volvan apoiar coma esta temporada a un Arousa que, coma marca, «vende máis ca nunca».\nUnha xuntanza para «falar de todo», tamén da figura de Rafa Sáez\nA intención de Manolo Abalo pasa por «comezar a fichar xa». Esta é unha das moitas cuestións que a directiva arlequinada tiña na orde do día da súa xuntanza a última hora da tarde de onte.\nPreguntado por se na reunión tratarían a continuidade de Rafa Sáez na dirección deportiva tras o fracaso na estrea na Segunda RFEF, o presidente contestou: «Vaise falar de todo». Porén, lembrou os 21 puntos feitos polo equipo na primeira volta da Liga, «dentro dos parámetros» para acadar a salvación: «Crimos que nos ía chegar co que tiñamos, porque o estabamos facendo ben. Eu fun directivo noutras épocas nas que se botaron adestradores indo cuartos ou quintos e descender o equipo».\nLas tres razones que han llevado al Arousa de vuelta a la Tercera\nUna de las leyes no escritas del fútbol dice que una competición como la liga acaba cuadrando con razonable precisión la diferencia entre los méritos y deméritos y la posición final de cada equipo en la tabla clasificatoria. Siendo discutible hasta qué punto el Arousa ha sido el peor equipo del Grupo 1 de la Segunda RFEF más allá de un Ceares que apuntaba ya a desahuciado en los primeros compases de la segunda vuelta, lo cierto es que el regreso exprés del conjunto arlequinado a la Tercera obedece a la lógica de las decisiones que se fueron asumiendo desde la dirección deportiva que el pasado verano ocupó Rafa Sáez y, por extensión, de la comisión deportiva arlequinada, órgano colegiado que encabeza el presidente del club, Manolo Abalo. Estas son, si no todas, las tres grandes razones que acabaron por forzar al Arousa a buscar, sin éxito, la heroica en la última jornada del campeonato, sin la capacidad ya siquiera de depender de sí mismo para agenciarse al menos el comodín de la promoción de permanencia.\nArchivado en: Vilagarcía de Arousa RFEF Xunta de Galicia Diputación de Pontevedra CRTVG


A urbanización da finca da ONCE entra na recta final da súa tramitación | Noticias Vigo\nA Comisión de Urbanismo tivo coñecemento hoxe do plan de Urbanización proposto pola ONCE para a parcela da súa propiedade en Campolongo.\nCada vez está máis preto o desenvolvemento urbanístico dos terreos da ONCE en Campolongo. A Comisión de Urbanismo aprobou tivo coñecemento esta mañá do proxecto de urbanización dos terreos (duns 35.000 m2) presentado pola ONCE no que se recolle a apertura dun novo vial que conectará Campolongo coa avenida de Vigo, dando servizo ao actual colexio da ONCE, ao Centro Sur e ao instituto Torrente Ballester, que disporá dunha conexión peonil, segundo explicou esta mañá o concelleiro de Urbanismo, Xaquín Moreda, tras a reunión da Comisión.\nA historia dunha urbanización\nO acordo entre o Concello de Pontevedra e a ONCE data de 2006 para actuar sobre unha finca duns 35.000 metros cadrados cualificada urbanisticamente como equipamento. Prevía a recualificación urbanística de grande parte desta parcela e a segregación de distintas fincas:\nNo momento de impulsar o proxecto, a ONCE topouse en plena crise da construción. Tivo, polo tanto, serias dificultades tanto para levantar o novo edificio como para pór a disposición os terreos edificables. Polo tanto, resultoulle de difícil cumprimento o actual convenio.\nAnte esta situación, a ONCE solicitou un cambio de convenio mantendo as premisas iniciais: seguir abrindo a cidade cara o sur, polo que se manterá a modificación urbanística do Plan neste ámbito, e tamén manter a ONCE na cidade no mesmo espazo no que xa existen outros equipamentos como o Centro Sur ou o ximnasio.\nA primeira é a construción dun vial que permita conectar a zona administrativa de Campolongo co ámbito co IES Torrente Ballester, costeada pola ONCE cun orzamento de 551.287 euros.\nA última é a propia urbanización da parcela, onde o Concello obterá edificabilidade pola diferencia de valor entre a parcela do Colexio e a da U-18.


Política de privacidade | Alargascencia\nAmigos de la Terra con domicilio na Calle Bustos 2, 28038, Madrid é a Responsable do tratamento dos datos persoais da persoa interesada e infórmalle que estes datos serán tratados de conformidade co disposto nas normativas vixentes en protección de datos persoais, o Regulamento (UE) 2016/679 do 27 de abril de 2016 ( GDPR), a Lei Orgánica (ES) 15/1999 do 13 de decembro (LOPD) e o Real Decreto (ES) 1720/2007 do 21 de decembro (RDLOPD)\nObtivemos os seus datos a través de accións realizadas no pasado con Amigos de la Tierra, ou con motivo das relacións que mantén na actualidade coa nosa entidade, ben pola súa condición de persoa socia, por ser doante, participar nalgunha das nosas campañas, darse de alta como establecemento colaborador ou suxerilo, ser ou ter sido persoa voluntaria, ou ben por solicitar información sobre as nosas actividades, campañas e iniciativas.\nTamén, trataremos aqueles datos adicionais que voluntariamente se faciliten durante as futuras relacións e interaccións mantidas con Amigos de la Tierra, incluídos os achegados mediante unha rede social ou outra aplicación. Estes datos dependen da propia configuración de privacidade cada persoa teña, uso da rede social ou aplicación, así como das políticas de privacidade propias de cada rede social ou aplicación, polo que recomendamos ler as mesmas para coñecer as políticas de cada rede social ou aplicación.\nEnviar información sobre Amigos de la Tierra vía SMS, teléfono, correo postal, e-mail, mesmo cando a nosa relación rematase, salvo que a persoa interesada manifeste o contrario; e dar resposta ás peticións de información solicitadas.\nPromover a colaboración económica con Amigos de la Tierra así como outros tipos de participación activa (asinar campañas, etc).\nFomentar a colaboración en Amigos de la Tierra a través da rede de activistas.\nConvidar a actos ou eventos que organice Amigos de la Tierra.\nA persoa interesada pode opoñerse a recibir este tipo de comunicacións promocionais, agora ou en calquera outro momento, enviando un correo electrónico a sensibilizacion@tierra.org ou dirixindo unha solicitude á dirección postal de Amigos de la Tierra.\nO tratamento de datos persoais relacionado co mantemento da relación con Amigos de la Tierra como persoa socia, doante, voluntaria, colaboradora ou subscritora, está lexitimado ao resultar necesario para dar cumprimento ás obrigacións contractuais derivadas da devandita relación.\nO tratamento dos seus datos persoais para o envío de información promocional sobre actividades, campañas ou iniciativas de Amigos de la Tierra similares ás que se participou con anterioridade, responde a un interese lexítimo da nosa entidade e está autorizado pola normativa vixente.\nA base lexítima para o tratamento dos teus datos é a execución dun contrato con Amigos de la Tierra en relación co alta que nos solicitaches. Así mesmo, a base legal do tratamento dos teus datos persoais pode darse tamén polo consentimento expreso que outorgues para cada finalidade no momento de recollida dos teus datos persoais que nos proporciones a través dunha posible alta presencial na nosa sede ou stands.\nAdministracións Públicas: para o cumprimento das obrigacións legais ás que Amigos de la Tierra está suxeita pola súa actividade.\nPersoas destinatarias de peticións e campañas: Cando se asina unha petición ou se participa con datos nunha acción, a persoa destinataria da campaña recibe de Amigos de la Tierra os datos imprescindibles para cumprir coas obrigacións derivadas destas campañas, que poderán ser: nome, apelidos, DNI, código postal e correo electrónico”. Amigos de la Tierra informará en cada campaña ás persoas destinatarias da mesma.\nProvedores que precisen acceder a datos para a prestación de servizos que Amigos de la Tierra contratase aos devanditos provedores, e cos cales Amigos de la Tierra ten subscritos os contratos de confidencialidade e de tratamento de datos persoais necesarios e esixidos pola normativa para protexer a súa privacidade.\nAquelas cesións a terceiros que sexan necesarias para a organización ou coordinación das campañas, actividades e iniciativas nas que voluntariamente participes. Para tramitar o pago das cotas de afiliación (p.ex. entidades bancarias e/ou financeiras propietarias dos medios de pago utilizados, pasarelas de pago).\nOs datos persoais conservaranse mentres se manteña a relación con Amigos de la Tierra, e mesmo tras a finalización da devandita relación por calquera causa durante os prazos de prescrición legais que sexan de aplicación, se non se comunica o contrario. Neste suposto, trataranse a efectos de acreditar o cumprimento das nosas obrigacións legais e/ou contractuais. Conservaremos información persoal o tempo necesario ou permitido en atención aos fins para os cales se obtivo.\nTes dereito a obter confirmación sobre se en Amigos de la Tierra estamos a tratar datos persoais que te concirnan, ou non. Así mesmo, tes dereito a acceder aos teus datos persoais, así como a solicitar a rectificación dos datos inexactos ou, no seu caso, solicitar a súa supresión cando, entre outros motivos, os datos xa non sexan necesarios para os fins que foron recollidos.\nEn determinadas circunstancias e por motivos relacionados coa túa situación particular, poderás opoñerte ao tratamento dos teus datos. Amigos de la Tierra deixará de tratar os datos, salvo por motivos lexítimos imperiosos, ou o exercicio ou a defensa de posibles reclamacións.\nSe desexas exercer calquera dos teus dereitos podes dirixirte a nós enviando unha comunicación escrita ás nosas oficinas en Calle Bustos, nº2, 28038, Madrid.\nO sitio web amigosdaterra.net, titularidade de Amigos de la Tierra, utiliza cookies propias e de terceiros para mellorar a experiencia dos seus usuarios e usuarias.\nSe tes calquera dúbida ou suxestión podes poñerte en contacto connosco en tierra@tierra.org.


Alimentación e Viño - Hengshui Jrain Frp Co., Ltd.\nO plástico reforzado con fibra de vidro (FRP), empregando resinas homologadas para o contacto con alimentos, é adecuado para o almacenamento, fermentación e reacción de moitos materiais como viño, leite, salsa de soia, vinagre, auga pura, ingrediente alimentario de calidade iónica, ácido clorhídrico de grao de alimentos, sistema de desalinización e almacenamento de auga de mar, sistema de transporte de auga de mar, etc.\nPara que os produtos de fibra de vidro satisfagan as necesidades alimentarias e de viño e auga pura, deberán especificarse con antelación as materias primas dispoñibles, especialmente as resinas. Logo, despois do proceso razoable de fabricación e post-tratamento, pódense usar produtos de fibra de vidro para a industria alimentaria.\nO cerebro usa resinas especialmente seleccionadas para a construción de tanques e silos destinados ao seu uso na industria alimentaria. As resinas están homologadas pola FDA e, polo tanto, son adecuadas para o seu uso nesta industria. Para cumprir os estándares da FDA, as resinas sométense a unha proba de migración de acordo coas normas vixentes tanto para alimentos líquidos como secos.\nPor iso, os tanques de fibra de vidro son extremadamente adecuados para almacenar todo tipo de alimentos, incluídos líquidos como auga, salsa de soia, suspensión de almidón, salmoira, aceites e graxas e sólidos como fariña, sal, azucre, almidón, millo, cacao ou glute. e tamén para a industria da alimentación animal, por exemplo, para o almacenamento de grans, cereais, produtos de soia, trigo, melaza, sal, minerais e moito máis.\nOs nosos provedores de materiais son sempre empresas coñecidas a nivel mundial:\nResina: Ashland, AOC Alyancys, Swancor Showa, etc.\nFibra de vidro: Jushi, Taishan, CIPC, Dongli, Jinniu, etc.\nMaterial auxiliar: Akzonobel, etc.\nPara drenar materiais claramente, o cliente pode seleccionar un fondo ou cónico.\nOs produtos de fibra de vidro da industria alimentaria están sometidos a regulacións das oficinas de hixiene e alimentación. Así que os equipos de deseño, xestión e fabricación deberán traballar en estreita colaboración para resolver todos os problemas.\nA calidade, o servizo e os niveis de prezos rendibles son a base para unha forte posición neste mercado.\nCon base nos nosos moitos anos de experiencia ao servizo deste mercado, Jrain está en condicións de crear deseños de calidade e duradeiros.\nOs produtos FRP teñen moitas vantaxes como as seguintes\nMáquina de enrolamento de fibra de vidro, Máquina de enrolamento FRP, Reixa moldeada, Molde, Máquina de enrolamento GRP, Fibra de vidro moldeada,


Ana Miranda: “ O Sahara Occidental ten que ser recoñecido”\nAna Miranda, portavoz do BNG en Europa, afirma que se están usurpando recursos que son propios do Sahara Occidental.\nAna Miranda foi eurodiputada do BNG nos períodos 2012-2013 e 2018-2019 e tamén o será na lexislatura actual debido aos acordos da coalición na que se atopa con ERC e Bildu (Ahora Repúblicas) no Parlamento Europeo.\nFalamos ca portavoz do BNG en Europa, sobre diversos temas de actualidade internacional e nacional.\n-A Comisión Europea investiga se existe unha violación da normativa comunitaria polo abuso de contratos temporais no sector sanitario galego tras a denuncia do BNG. Que reclama o persoal de enfermería?\nAs enfermeiras eventuais en loita foron a Bruselas da man do BNG a presentar unha denuncia na Comisión de Peticións do Parlamento Europeo, unha comisión moi importante porque da voz a cidadanía, foron hai un ano e xustamente en abril foi admitida a denuncia. Elas o que denuncian é a precariedade existente, o feito de que haxa contratos de duración determinada. Agora a Comisión Europea abre unha investigación, polo tanto están dúas Comisións do Parlamento Europeo (a de peticións e a de emprego) observando, mentres a Comisión Europea investiga. Isto é un logro moi grande porque as enfermeiras decidiron ir a Bruxelas porque non as escoitaban aquí, vemos así que as institucións europeas moitas veces están ao servizo para facer cumprir unha normativa que xa debería cumprirse porque é dereito interno. Tamén vamos a levar agora a de residencias de maiores, polas problemáticas dos últimos meses, e tamén o de servizo de asistencia socio-sanitaria a domicilio que están nunha situación de precariedade moi grande.\n-Tras vinte nove anos de alto ao fogo, reactivase o conflito do Sahara. Cal é a posición do BNG neste conflito entre o Sahara, Marrocos e España?\nO primeiro é o recoñecemento do Frente Polisario. Estamos ante unha situación de absoluta ilegalidade na que Marrocos non cumpre a normativa de Nacións Unidas de descolonización. Nun territorio no que o Estado Español tivo unha responsabilidade como potencia colonizadora, tal é como o define Nacións Unidas na Comisión 7 de Descolonización, onde tiven o pracer de estar no 2007. Esa Comisión o que di é que debe ser descolonizado todo o territorio e que ademais hai que dar unha solución pola vía dun referendo que non se realizou, para iso está a MINURSO. Por outro lado estase cometendo unha irregularidade na xestión de recursos europeos como foi o caso do tema pesqueiro, onde o propio Tribunal de Xustiza da UE ditaminou que hai unha vulneración e que se están usurpando recursos que son propios do Sahara Occidental. Nós sempre pedimos un acordo de pesca co Sahara xa que reclamamos negociar cos donos dos recursos, o mesmo ocorre co espacio aéreo, minerais, agricultura etc.\nA posición do BNG é que Marrocos nestes anos está facendo unha ocupación ilegal do territorio, vulnerando a normativa de dereitos humanos e por iso hai que denunciar esta ocupación ilegal.\nO Sahara tristemente despois de optar por solucións pacificas durante moitos anos non lles quedou outra que ir á guerra. Marrocos foi quen fixo a provocación no Guerguerat. Nós estamos co pobo saharahui denunciando estas vulneracións tanto no Parlamento Europeo, coma no Estatal e no Galego.\n-Vostede estivo en varios campamentos de refuxiados, qué opina sobre esta situación e o que está acontecendo en Canarias co incremento da chegada de inmigrantes?\nDende hai catro anos que se agravou a crise migratoria tiven a oportunidade de ir ao campo de refuxiados de Calais en Francia, que lle chamaban “a xungla de Calais”, tamén estiven no campamento de Idomeni que estaba na fronteira con Macedonia situado nunha chaira. Vin tantas persoas que fuxían pola súa vida, moitas delas sen esperanza e que viñan de situacións terribles. Agora pouco antes da pandemia estiven no campo de refuxiados de Mytilene na illa de Lesbos, o cal ardeu e estaba nunha situación de inestabilidade total.\nHai que denunciar isto pola inmoralidade tanto dos gobernos, como neste caso de Frontex, a axencia de control de fronteiras, que esta semana pasada viamos como saía a luz un informe no que o director de Frontex dixo que había que ir “a cazar refuxiados no mar” para non prestarlles axuda. Unha organización de fronteiras ten que ofrecer salvamento xa que é unha obriga internacional dentro do dereito do mar, polo tanto non prestar axuda é un delito.\nMoitos destes inmigrantes escapan de conflictos perpetuados pola intervención en xeopolítica de países de Occidente polo que tamén en Europa temos moita responsabilidade, vémolo en Palestina, no Líbano ou en Yemen onde se está botando bombas con armamento europeo.\nEstas persoas sempre buscan as rutas menos perigosas, antes era por Turquía e fixose ese acordo da vergoña entre UE e Turquía. Agora atopase a nova vía por Canarias onde vemos que non hai transparencia sobre a situación nin das persoas que chegan, non hai unha preparación para facer vías legais e seguras que é o que pedimos o BNG sempre. As vías ilegais o que fan é que morra moita máis xente e que poñan en perigo as súas vidas, continúa morrendo moita xente no mar día a día, é un problema que sigue aí.\n-Cal cree que é a solución para estas persoas?\nA solución é buscar que eses países melloren, non tanto con intervención senón con vías de cooperación. Pero os fluxos migratorios sempre existiron e existirán polo que hai que buscar vías legais e seguras tanto no mar como no que nós chamamos “visados humanitarios” para as persoas en situación de perigo para a súa vida. Logo tamén medidas de asilo moito máis potentes, o chamado convenio de Dublín a nivel europeo está sendo reformado pero aínda non está dando unha solución efectiva, temos a obriga de acoller a moitos máis asilados e tamén cun sistema con menos trabas e máis axilidade. O único que fan as vías actuais é favorecer as mafias e poñen en perigo moitas vidas. Ademais Europa ten un problema demográfico moi grande cunha poboación envellecida polo que vai a necesitar máis persoas vivindo no continente.\nE por último e non menos importante, combater os discursos de odio da xenofobia e do racismo que está habendo sobre todo por parte da extrema dereita.\n-Centrándonos agora na política nacional, cal é a postura do BNG para votar “non” aos orzamentos no Congreso?\nO BNG tiña unhas expectativas de acadar certas negociacións e conseguir certos investimentos para Galiza que non foron acadados. O PSOE non se prestou a negociar e vímonos obrigados a votar “non” se Galiza queda excluída e non recibe porcentualmente un avance en respecto aos outros orzamentos nin as distintas partidas sociais, ecoloxistas, de infraestruturas etc.\nNon tivemos outra que tomar esa decisión, que non é unha decisión fácil, a nosa intención inicial era votar a favor porque suponse que é un goberno máis progresista e aberto, pero cando non se acepta ningunha das emendas eu creo que hai que poñer ao país por diante que é o que sempre fixo e fará o BNG. Houbo críticas pero tamén moita xente que veu acertada manter a nosa posición, reforzando a idea de que temos que negociar en Madrid como fan outras organizacións. Nós somos a primeira forza da oposición galega cun incremento de votos moi grande sobre todo da mocidade e esperase de nós que non fallemos ao país. A labor de Néstor Rego foi importante para intentar que iso saíse a diante, pero a negativa non foi do BNG senón do PSOE que se negou a aceptar as emendas.\n-Tras conseguir a devolución do Pazo de Meirás está a debate cal será o próximo uso do pazo, que proxectos presenta o BNG?\nO BNG sacou hoxe precisamente un programa de usos, nós creemos que debe ser un centro de memoria histórica que poña en valor a herencia de Emilia Pardo Bazán e o seu legado. Pero tamén como un centro de referencia de memoria que teña un sentido onde se desterre calquera referencia a ditadura porque foi un pazo de culto fascista. Creemos que se pode facer del un gran proxecto memorialístico, aberto a toda a sociedade pero tamén como un centro de divulgación e de difusión da memoria democrática e da memoria histórica. Tiven a sorte de entrar no Pazo de Meirás, o único grupo institucional (o grupo de Memoria Histórica do Parlamento Europeo) que entrou en democracia e a xente de fora quedaba alucinada, o primeiro que vimos foi un busto xigante de Franco, todo o Pazo era en exaltación a figura do ditador, iso é algo que non pasa nin Alemania, nin en Italia, nin en Portugal xa que eses centros desterráronse. Agora podería ser un centro de referencia a nivel histórico onde divulgar e facer conferencias.\n09 dic 2020 / 23:45


Un proxecto de voluntariado ambiental de ADEGA quere pór en valor estes pequenos ecosistemas | culturagalega\nVontade de ollar para as charcas\nUn proxecto de voluntariado ambiental de ADEGA quere pór en valor estes pequenos ecosistemas\nSaída do proxecto Sarga. Fonte: ADEGA\nPolo xeral, as charcas, esas pequenas extensións de auga que podemos atopar en moitos recantos, non son consideradas como un espazo a protexer. No entanto, teñen a súa importancia para a biodiversidade e achegan grandes posibilidades de cara á educación ambiental. Cando fan dez anos do seu Proxecto Ríos, a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA) lanza a iniciativa Charcas con Vida, que pretende mudar a nosa visión sobre estes espazos.\nO Pazo da Cultura de Pontevedra acolle este 2 de febreiro, a coincidir co Día Mundial dos Humidais, a xornada de presentación de Charcas con vida. A campaña que presenta a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia propón artellar unha rede de voluntarios que documente e coide estes espazos húmidos. No entanto, queda a dúbida de qué é exactamente unha charca. Segundo explica Lucía Parente, responsable deste programa, hai unha grande variedade de definicións, pero pódese considerar charca calquera extensión de auga que teña entre un metro cadrado de superficie e unha hectárea. A partir dese tamaño xa se considera humidal. Precisamente esta diferenza de tamaño determina tamén a desprotección que existe sobre estes recunchos. Para os humidais hai convenios como o Ramsar ou a directiva Hábitat que as protexen. Pero no caso das charcas non existen figuras legais de protección, e desécanse ou cóbrense de terra sen que pase nada.\nMalia ao seu relativamente pequeno tamaño, estes espazos teñen unha especial importancia, xa que albergan especies que dificilmente atopan noutros hábitats lugares para se desenvolver. O sapo parteiro, por exemplo, é unha especie que está en perigo e que se atopa aquí. Logo os tritóns cada vez atopan menos estes nichos. Hai libélulas que dependen exclusivamente dos charcos para criar, que non o fan en ríos. Hai mamíferos que os empregan como bebedeiros, aves que paran neles e especies de plantas particulares, lembra Parente. Ademais, as charcas cumpren un papel de importancia como corredores ecolóxicos, é dicir, conectado como áreas de paso zonas de reprodución ou particularmente axeitadas para a supervivencia. Isto permite ademais que as poboacións das diferentes especies manteñan contacto e favorecendo a súa diversidade interna. Por se fose pouco, captan dióxido de carbono e funcionan como reservorios de humidade en épocas de seca, entre outras funcións.\nA visión social sobre as charcas non adoita consideralas como de especial importancia. Realmente non é moi común atopar charcas en zonas destacadas das nosas vilas ou cidades, e polo xeral a súa existencia fica reducida a zonas marxinais onde non se desenvolveu a urbanización do terreo. Ruínas, entulleiras, zonas achegadas a ríos e a humidais son algúns dos espazos máis habituais. Xa desde o franquismo a tendencia, tanto nas charcas como nos humidais, foi a desecar. En xeral a poboación considéraos como espazos degradados ou non importantes, lembra Parente.\nUnha das peculiaridades que teñen estes hábitats é que son, en moitos casos, construídos. Moitas das que hoxe existen proveñen de antigas explotacións mineiras e albergan poboacións moi importantes. Outras mesmo se empregan como vertedoiros, lembra Parente. Canda a estes, na nosa sociedade tradicional tamén había espazos que cumprían a función das charcas no ecosistema e que van desaparecendo co abandono do rural. Antes as pozas empregábanse como bebedeiros para o gando ou como balsas para o rego. Entón en Charcas con Vida hai tamén unha parte de recuperación do patrimonio cultural, restaurando estes elementos que en moitos lugares están tupidos. Este carácter artificial permite tamén que se poidan construír novas charcas coas que contribuír á conservación da biodiversidade. Resulta un traballo moi sinxelo e moi agradecido. Trátase unicamente de facer un burato, impermeabilizalo e preparalo para que o colonicen as especies correspondentes, explica. Deste xeito, por exemplo, un colexio pode montar no seu patio a súa propia poza para a coñecer e a custodiar. Supón un recurso estupendo de cara á educación ambiental, lembra Parente, en moitos lugares empréganse e agardamos que en Galicia tamén as escolas vaian facendo as súas propias charcas\nA proposta que agora fai ADEGA, e para a que conseguiu apoio da Fundación Biodiversidade do Ministerio de Medio Ambiente, funciona de xeito semellante ao Proxecto Ríos, que xa está en marcha no noso país. É dicir, grupos de voluntarios encárganse de vixiar e custodiar un espazo concreto. Fanse dúas campañas cada ano, visitando a charca, e verificando as especies que a habitan, tanto animais como vexetais. Logo hai tamén unha parte divulgativa con xornadas, visitas formativas ou cursiños que queren achegar a sociedade a estes espazos, explica a responsable. A partir do traballo desta rede de voluntarios desenvolverase un inventario co que se pretende coñecer polo miúdo a situación destes hábitats no noso país. Cando o proxecto estea máis avanzado queremos desenvolver unha parte de custodia, animando a xente a que faga charcas na súa propiedade privada ou a que conserve as que teña nela, dándolles apoio e axudas.\nAínda que no noso país a proposta de ADEGA resulta moi orixinal, desde o colectivo salientan que non estamos a inventar nada, e lembran que ao noso carón, en Portugal, a proposta Charcos con vida desenvolve desde hai anos actividades arredor destes elementos. E a que a nivel continental a European Pond Conservation Network integra iniciativas semellantes. Hai moitas entidades que están a promover cambios na lexislación e na protección e propostas de voluntariado coas pozas\nMalia a que a relativa marxinalidade das charcas na nosa sociedade dá para pensar na dificultade de mobilizar voluntarios con esta causa, desde o colectivo ecoloxista consideran que hai bastante xente que coñece a importancia destes elementos. Por exemplo o proxecto Sarga (Seguimento de Anfibios e Réptiles de Galicia), vencellado ao Proxecto Ríos, conta coa participación de diferentes voluntarios. Hai unha parte da sociedade, dos que nos gusta saír o monte, que coñecen este valor. Contamos xa cunha experiencia en redes de voluntariado ambiental, e pensamos que tanto colexios como entidades que colaboran con nós noutros proxectos poden sumarse a esta iniciativa.\nA iniciativa encádrase entre as diferentes iniciativas de custodia e de voluntariado, polo que axentes sociais e privados enfrontan tarefas de conservación e coidado de espazos naturais. Van aparecendo iniciativas diferentes, é un fenómeno que está a medrar, pero as entidades privadas e os propietarios non poden substituír as accións que debe desenvolver a administración, explica. Ademais, salienta que desde a administración galega case non hai iniciativas de apoio ao voluntariado ambiental. Están o Proxecto Ríos e o traballo da Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños, pero tamén se notan os recortes. Como tarefas pendentes neste campo, desde ADEGA salientan que cómpre algo de conservación mariña. Hai iniciativas como o da Reserva de Miñarzos que está sen apoio e tivo que reducir a súa vixilancia. E logo tamén cómpre apoiar todo o traballo da Cemma de Custodia de Costas e observación de animais mariños, conclúe.\nCharcas con vida no web de ADEGA Programa da presentación de Charcas con vida A iniciativa portuguesa Charcos com vida A nosa reportaxe sobre custodia do territorio Reportaxe sobre o Proxecto Ríos\nA nosa reportaxe sobre custodia do territorio\nReportaxe sobre o Proxecto Ríos


Brais (C.S.D. Arzúa): "Xogar en Riazor contra o Deportivo foi moi especial, sempre o recordarei" - Futbolinlugo\nBrais (C.S.D. Arzúa): “Xogar en Riazor contra o Deportivo foi moi especial, sempre o recordarei”\nA pasada campaña a piques estivo de facer a súa estrea en Terceira nas filas do Racing Vilalbés logo dunha pretemporada ás ordes de Simón Lamas, pero seguiu medrando no Ribadeo en Preferente Autonómica. Agora Brais Preito Cobas (Frexulfe – O Valadouro, 05/06/1999) non deixou pasar o tren. O Arzúa, equipo revelación da Terceira na última temporada, fixouse no mariñán, que con só 21 anos ten un prometedor futuro por diante.\nXunto aos tamén lucenses Álex Vázquez e Pedro Delgado, tentará facer un bo papel nunha atípica temporada. Falamos con él logo de xogar un encontro moi especial: ante o Deportivo en Riazor.\nO pasado mércores en Riazor coa camisola do Arzúa\nFUTBOLINLUGO: Aínda que fose nestas circunstancias, que tal a experiencia de xogar nun estadio como Riazor?\nBRAIS: Foi algo incrible e que sempre soñara. Nunca imaxinei que xogaría contra o Deportivo da Coruña nun estadio polo que teñen pasado os grandes equipos de Europa. Malia que fora un amigable, no que non puido haber público e contra un Dépor recén descendido segue a ser un dos grandes equipos do fútbol español e de seguro que axiña voltará a atoparse na categoría que lle corresponde. Foi un partido moi especial pra min, do que disfrutei moito e sempre o recordarei.\n“A esixencia desta pretemporada axudaranos ao longo da liga”\nFIL: Como te atopas nestes primeiros econtros co teu novo clube?\nB: No campo atópome ben. De tódolos xeitos é verdade que dousrivais contra os que nos enfrontamos eran dous bos clubes da Segunda B como son o Coruxo e o Deportivo. Foron os dominadores de gran parte dos encontros, pero creo que a esixencia á que nos estamos enfrontando nos partidos desta pretemporada axudaranos ao longo da liga. Ademáis tamén tivemos a oportunidade de medirnos a un rival da nosa categoría como é a UD Ourense co cal empatamos nun encontro moi disputado. Estou contento co estado de forma no que cheguei, pero aínda teño que seguir acostumándome ao ritmo e ás disputas da Terceira, que esixen unha concentración maior en todo momento.\nFIL: Cales son as expectativas do equipo para esta atípica temporada?\nB: É unha temporada diferente, máis curta do normal, polo que cremos que é importante comezar ben para non desengancharse dos primeiros postos e poder pelexar por estar o máis arriba posible. Contamos cun excelente grupo de persoas, todos mo xoves pero moi bos xogadores. Se remamos xuntos na mesma dirección, estou convencido que lograremos alcanzar os nosos obxectivos.\n“Deséxolle o mellor aos tres equipos lucenses de Terceira e aos moitos amigos que teño neles“\nFIL: Debutades diante do Racing Vilalbés, onde o ano pasado fixeche a pretemporada. Que rival agardas para o comezo ligueiro?\nB: Estiven pouco tempo en Vilalba, pero chegoume para darme conta das grandes persoas que forman parte do plantel. Agardo un equipo intenso, duro nas disputas e loitador. Seguro que nos porá as cousas difíciles.\nFIL: Nesta Terceira con dous grupos, o Arzúa queda tamén encadrado cos outros dous equipos lucenses da Terceira. O C.D. Lugo B e o Viveiro. Que papel cres que farán na categoría?\nB: Sempre é algo impredecible, pero a priori o Lugo B como filial, sempre posúe xogadores capaces de loitar por todo. O Viveiro tamén ten moitos xogadores que xa teñen experiencia na categoría que serán capaces de controlar os partidos, e seguro que lles dan moitos puntos. Deséxolles o mellor a cada un dos tres equipos lucenses e aos moitos amigos que teño neles.\n“A competición na División de Honra Xuvenil era preciosa, xogamos en campos incribles“\nFIL: Logo de dúas temporadas no Ribadeo emprendes esta nova aventura. Como foi a experiencia no conxunto mariñán?\nB: En Ribadeo atopeime cun grupo dos que costa despedirse. Ademáis de aprender moito ao longo destes dous anos que pasei alí, lévome un gran número de bos recordos e amigos para toda a vida, e iso non o cambiaría por nada. Deséxolles o mellor, porque son unhas persoas fantásticas.\nBrais, nun encontro na Ribela ante a Sarriana, na súa primeira temporada no Ribadeo\nFIL: Anteriormente puideche xogar na División de Honra Xuvenil nas filas do C.D. Lugo. Que recordos gardas daquela etapa?\nB: Foi unha das mellores. Adestrábamos moito e a un nivel altísimo, rodeados de grandes xogadores que nos facían mellores a todos. Ademáis a competición era preciosa, con desprazamentos a campos incribles e contra xuvenís de equipos de élite. Ademáis, formar parte da base dun equipo profesional sempre ofrece maiores comodidades que outros clubes non poden ofrecer. O poder disfrutar desto foi un privilexio.\nFIL: Non nos esquecemos do Foz, co que debutache no fútbol senior. Como viviche aqueles anos sendo aínda un rapaz?\nB: Xogar no primeiro equipo do Foz sempre foi a miña ilusión desde pequeniño e facelo debutando da forma que o fixen metendo o gol da vitoria no desconto foi moi especial. Aprendín moito e abreume a porta a poder chegar a onde estou agora. Sempre lle estarei agradecido ás persoas que o fixeron posible e aos compañeiros que me aaxudaron a logralo.


Efe 21 diciembre 2019 00:57 h.\nhospital Reino unido\nO duque de Edimburgo. EFE\nO príncipe Felipe de Mountbatten é o consorte máis lonxevo na historia da monarquía británica\nO duque de Edimburgo foi ingresado este venres no Hospital King Edward VII de Londres para tratarse dunha afección que xa sufría, polo que se trata dunha admisión planificada, informou o Palacio de Buckingham.\nA residencia da raíña Isabel II e o seu marido precisou, nun comunicado, que o duque pasará uns días no centro hospitalario por prevención, segundo aconsellaron os médicos.\n"O duque de Edimburgo viaxou esta mañá desde Norfolk ao Hospital King Edward VII de Londres para observación e tratamento en relación cunha afección preexistente. O ingreso é unha medida de precaución, por consello do doutor", sinalou a nota, e engadiu que o traslado non se produciu en ambulancia.\nO anuncio produciuse despois de que a monarca chegase á leira de Sandringham no condado de Norfolk (este de Inglaterra), tras presidir a apertura do Parlamento británico este xoves.\nContraeu matrimonio o 20 de novembro de 1947 coa raíña de Inglaterra\nAntes do ingreso, o duque Felipe, de 98 anos, atopábase nesta residencia da campiña inglesa, onde pasa gran parte do seu tempo desde que se retirou da vida pública en agosto de 2017.\nAínda que segue sendo patrón, presidente ou membro de máis de 780 organizacións, coas cales continúa estando "asociado", xa non desempeña un papel activo.\nDesde a súa retirada, apareceu en público xunto á soberana e outros membros da familia real en eventos e servizos relixiosos, o último o pasado maio, cando asistiu á voda de Gabriella Windsor, filla dos príncipes de Kent.\nFelipe de Mountbatten, duque de Edimburgo, conde de Merioneth e barón de Greenwich, é o consorte máis lonxevo na historia da monarquía británica.\nContraeu matrimonio o 20 de novembro de 1947 coa raíña de Inglaterra, que cinco anos despois accedeu ao trono e converteuse en soberana británica e xefa de Estado de 17 países da Commonwealth.\nTodo preparado para o Sorteo da Lotería de Nadal


As tendas dos poemas. Poesías nos escaparates – InnovArte Educación Infantil\nAs tendas dos poemas. Poesías nos escaparates\ninnovarteinfantil 19/03/2015 19/03/2015 AlfabetizArte, CativArte\nVelaquí a nosa iniciativa deste ano para celebrar o Día Mundial da Poesía. Un curso máis tratamos de poñer as poesías ao alcance de toda a veciñanza. Sabemos que temos ao noso favor que todo o realizado polos pequenos/as conta, cando menos, cunha boa acollida. Así, desta vez, puxémonos en contacto coa Asociación de comerciantes de O Milladoiro e solicitamos a súa colaboración para cedernos un recuncho dos seus escaparates para expoñer poemas seleccionados, escritos e ilustrados polos nenos e nenas de cinco anos para deleitar aos seus veciños.\nPoesía á rúa\nPreparamos unha carpeta con 3 ou 4 poemas por neno/a acompañados dunha folla informativa para as familias nas que se lle explica a iniciativa (tamén se fixo a través dos blogs de aula). Os pais e nais terán que acompañar aos seus fillos/as ás tendas e negocios locais (amigos, habituais ou de cercanía) para deixar alí os seus poemas.\nNa cartolina na que van escritos os poemas, indícase tamén a que se debe esta iniciativa, así como un enderezo electrónico de contacto, para que quen guste da lectura da poesía en lugares non habituais, como agradecemento que nos envíe unha fotografía. Estamos á espera do que nos envíen.\nPara nós, a máis do que podemos lograr canto ao noso alumnado, estamos logrando abrir a escola á comunidade; posibilitando que se coñeza o que fan os pequenos nas aulas.\nC. cultural e artística,C. social e cidadá,poesía\nAnterior Aceite III: degustación de aceite e plantación de oliveiras bravas\nSeguinte O muro dos poemas. Poesías á rúa


Ladrón de bicicletas - Viaxes O Lóstregho\nCahill (ou a A soga da forca)\nA viúva valenciana\nDuelo na alta serra\nO home de Laramie\nA amnesia de Clío\nO día de mañá\nO outro día botaban na 2 "Ladrón de bicicletas", de Vittorio de Sica. Lembro que oín falar da película hai moito tempo porque, nalgunha desas estrañas e inexplicables listas de mellores películas de todos os tempos, esta lideraba a clasificación. E claro, chamoume a atención e quedeime co título.\nCreo que xa a vira antes, hai moito tempo, pero non lembraba apenas nada (iso xa debe ser indicio de algo). O tema xeral si, claro, entre outras cousas, porque é bastante simple. Alguén consegue un traballo, precisa a bicicleta, a des-empeña, róubanlla o primeiro día de traballo, e despois pasa días buscándoa, a ela e ao ladrón. Non consegue dar con ela e ao final de todo, intenta roubar el unha e é pillado (toma "spoiler"). Pero non lembraba nin os actores e actrices, nin nada concreto.\nA película non está mal, pero non me parece para tanto. Certo é que é un magnífico exemplo de neorrealismo italiano, que é un xénero moi interesante, aínda que se cadra algo sobrevalorado (o xénero, e esta película pode que tamén algo).\nA principal sensación que me deixa é a dunha tremenda amargura e tristeza (iso non ten por que ser malo). O país (que ten as súas cousiñas, en xeral), a época (posguerra mundial), a pobreza xeralizada, a moralina da película, a mala leche e crítica social. A verdade é que moito optimismo non transmite, non.\nComo curiosidade, diremos que o franquismo permitiu proxectala, pero cambiou o título ao singular, porque o orixinal era "LadrónS de bicicletas". Non o entendo demasiado ben. Ao mellor non querían difundir a idea de que no seu querido aliado Italia (cuna do fascismo, que eles tanto admiraban), o de roubar bicicletas era un vicio moi extendido. Ao mellor pretendían transmitir a idea de que era a historia de algo puntual, que alí non pasaba nunca. Non sei, digo eu, nunca estiven na cabeza dun censor....\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-05-2019 15:32


Noia: capital internacional do circo co Retruke 2013 - Canal Rías Baixas\nNOIA> Os espectáculos acrobáticos e as actividades circense desenvolveranse polas rúas da vila os días 3, 4 e 5 de maio.\nMáis dun cento de artistas e malabaristas de distintas procedencias daranse cita esta vindeira fin de semana en Noia para participar no terceiro Encontro Internacional de Malabares, Retruke 2013. A iniciativa que se desenvolve na vila noiesa por segundo ano consecutivo está organizada pola concellería de Cultura e a asociación Novo Circo Galicia.\nÓ longo de tres días: venres, sábado e domingo, en horarios de mañá, tarde e noite, celebraranse actuacións de rúa, galas de circo, concertos, pasarrúas e obradoiros. Na cita xa confirmaron a súa asistencia artistas circenses como Loco Brusca, a compañía Dando Tumbos, os Hermanos Inconfundibles ou Vueltos de Rosca.\nDende a concellería de Cultura confían en que a iniciativa, que xa está asentada no calendario de actividades do concello, sexa un éxito, polo que convidan a achegarse a Noia esta fin de semana. O espectáculo está garantido.\nArtigo anteriorA oposición intensifica ás criticas contra Fole tralo pleno de onte\nSeguinte artigoO Julia Becerra Malvar disporá de dúas novas aulas


Finou o xeógrafo e escritor Francisco Xavier Río Barja\nO pasado 5 de xaneiro finou en Canarias mentres se atopaba de vacacións coa súa familia o xeógrafo, investigador e escritor Francisco Xavier Río Barja.\nFrancisco Xavier Río Barja naceu en Lugo no ano 1919 e estuda Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licencia en 1942 e, posteriormente, en 1953, doutorase en Ciencias Históricas, en Madrid. O seu labor docente desenvolveuse na Facultade de Xeografía, da que foi profesor adxunto durante varios anos e onde foi discípulo e colaborador de Ramón Otero Pedrayo, que naquelas datas era Catedrático de Xeografía.\nForma parte da Real Academia Galega como membro correspondente desde 1962 e como membro numerario desde o 25 de xuño de 1983, data en que leu o discurso de ingreso Interpretación xeográfica da paisaxe compostelana, que foi contestado en nome da institución por Antonio Fraguas Fraguas. Pertence ao Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do que foi director, ao Consello da Cultura Galega, á Academia das Ciencias de Galicia, e ao Instituto Galaico-Miñoto, entre outros.


O mosteiro de Irache é un dos conxuntos monumentais máis importantes de Navarra. Isto é grazas aos distintos usos que tivo ao longo da historia, que o converteron nun complexo arquitectónico relevante. Foi dende un hospital de peregrinos, unha universidade, un hospital de guerra ata unha facultade de relixión.\nA orixe do mosteiro data da segunda metade do século XI, xa que foi construído sobre outro do século VIII. Desde 1985 estivo deshabitada, xa que a falta de vocacións fixo que os frades abandonasen. Está situado na ruta Camiño de Santiago, concretamente ao seu paso por Navarra. A súa situación en Estella-Lizarra fai que cada ano moitos peregrinos visiten esta construción.\nMosteiro de Irache: o primeiro hospital de peregrinos en Navarra\nO mosteiro de Irache está deshabitado desde 1985. Non obstante, realizando un percorrido pola igrexa románica do século XII, o claustro plateresco, a torre Herreriana e outras dependencias do século XVI. Foi construído como unha dedicatoria a Santa María a Real, e estivo sempre habitada polo que se mantivo en moi boas condicións.\nO edificio preséntase ao visitante como un conxunto de edificios medievais, renacentistas e barrocos. Foi o primeiro hospital de peregrinos de Navarra, xa que o hospital de Orreaga / Roncesvalles non se construíu ata un século despois. Pódese acceder ao interior do templo a través das dúas fachadas románicas, a de San Pedro e a fachada principal, que conteñen motivos históricos. Tamén é interesante a porta Preciosa, que conecta o claustro plateresco coa igrexa que ten as imaxes do Salvador e María.\nO tempo en Irache


Biblioteca | CEP Plurilingüe Pedro Caselles Beltrán\n23 de setembro, día de Rosalía\nEnviado por laura o Xov, 24/02/2022 - 00:31\nHoxe, polo aniversario do seu nacemento, celebramos o día de Rosalía de Castro. Por este motivo, creamos entre todos “O xardín de Rosalía”, un recuncho para homenaxeala cheo de pensamentos (a súa flor preferida). O noso alumnado transplantou e coidou durante toda a semana as plantas, decorando os seus tarros, e escribindo neles os seus mellores pensamentos.\nEsta mañá, clase por clase, colocaron as flores no xardín de Rosalía e leron os fermosos pensamentos que escribiron. Alí estaba Rosalía, coa que os nenos charlaron e á que puideron facer preguntas.\nGrazas por facelo tan fermoso!\n“Eu son libre. Nada pode parar os meus pensamentos, eles son os que dirixen o meu destino”. Rosalía de Castro\nII Concurso da Biblioteca do Caselles\nEnviado por laura o Lun, 31/01/2022 - 22:37\nCon motivo da semana da ilustración, dende a biblioteca do Caselles convocamos o segundo concurso deste ano escolar. Desta vez, retámosvos a escoller un libro da biblioteca e deseñar unha ilustración sobre el.\nAmpliamos o prazo ao día 11 de febreiro para presentar as vosas creacións, as cales serán posteriormente expostas no mercado de Tomiño.\nSaca o teu lado mais creativo e… anímate a participar!\nO Día da Ilustración celébrase cada ano o 30 de xaneiro, coincidindo día de nacemento de Castelao. Ademais de recordar e reivindicar o papel dos profesionais da ilustración na industria cultural, cada ano é homenaxeado un ilustrador histórico galego. Neste 2022 é Reimundo Patiño (A Coruña 1936-1985).\nEntrega de premios do concurso "Unha mente que invente"\nEnviado por laura o Lun, 31/01/2022 - 14:57\nHoxe fixemos entrega dos premios aos gañadores do concurso da biblioteca “Unha mente que invente”, no que o noso alumnado converteuse en científicos e científicas realizando uns inventos marabillosos.\nOs gañadores do primeiro concurso da Biblioteca para este ano escolar foron:\nHugo G., no 1º nivel.\nDaniela, no 2º nivel.\nIzan e Xoel, no 3º nivel.\nNerea C., no 4º nivel.\nAnair e Lucía, no 5º nivel.\nZaira e Sabela, no 6º nivel.\nParabéns a todos e moitas grazas por participar!\nUnha mente que invente\nEnviado por laura o Mér, 10/11/2021 - 10:40\nBos días peregrinos!\nHoxe remata o prazo para recoller, na biblioteca, o sobre co que podedes participar no concurso “Unha mente que invente”. Estes días, fostes moitos os que se achegaron a recollelo, polo que debemos agradecer a vosa participación e… se es dos que aínda están dubidando, date presa!\nNa entrada da biblioteca tedes inspiración para a realización dos vosos inventos que, de seguro, serán sorprendentes! Estamos desexando velos!\nConcurso: "Unha mente que invente"\nEnviado por laura o Ven, 05/11/2021 - 18:52\nAtrévete a por a proba o teu inxenio e participa no concurso da biblioteca "Unha mente que invente". Pasa pola biblioteca, recolle un dos "sobres sorpresa" e... A inventar!\nEnviado por laura o Mar, 02/11/2021 - 14:00\nNa entrada da biblioteca tedes unha selección de libros terroríficos para que gocedes da lectura. Atrevédesvos?\nInauguración da biblioteca para o curso 2021-2022.\nEnviado por laura o Mar, 26/10/2021 - 13:42\nO pasado domingo, 24 de outubro, foi o Día das Bibliotecas Escolares. Por este motivo, onte celebramos a inauguración da biblioteca para este curso escolar coa estrea da película “Uncas, a historia do planeta que vive no Caselles”. Nesta produción os protagonistas son o alumnado voluntario de 6º de Primaria xunto coa nosa mascota, Uncas.\nAquí deixamos un vídeo resumo desta xornada:\nQueres coñecer esta historia ti tamén? A continuación podes visualizar a película:\nA biblioteca escolar ten a palabra.\nEnviado por laura o Lun, 20/09/2021 - 13:41\nEnviado por Visitante o Lun, 28/06/2021 - 14:05\nAquí voso amigo Uncas, escribíndovos para desexarvos un moi bo feliz verán! Moi merecido por certo.\nEste curso, como todas e todos sabemos, foi algo "duro de pelar" pero ao fin o rematamos saíndo victoriosas e victoriosos. Espero que o pasarades ben nas diferentes actividades, no recreo, nos traballos cos compañeiros e compañeiras...Seguro as vades e os vades a botar moito en falta, pero algúns e algunhas vos veredes nestes meses. No caso de non ser así, en setembro boltaredes a vervos .\nQuixera despedirme dicindo que as vosas cartas foron incribles e os vosos debuxos aínda máis! que artistas! Algúns e algunhas este verán queredes pasalo en Maiorca, outros/as en Cabárceno... Tamén me escribíchedes moitos/as que vos gustaria ir a Paris e inclusive ata Australia! Pero, o que máis que gustou foi coñecer os vosos mundos ideais para pasar o verán, totalmente imaxinarios. Mundos cheos de tirolinas, unicornios, coches voadores, xeaderías e sobre todo...Piscinas!\nUnha aperta enorme e ata o vindeiro cursos campioas e campións!\nEnviado por Visitante o Lun, 21/06/2021 - 10:23\nPara despedir este curso 2020/2021 Uncas, a nosa mascota, escribiu unha carta a cada unha das clases. Na mesma, desexaba unhas felices vacacións de verán e tamén formulaba a seguinte pregunta: como serían as vacacións ideais para ti? A través da caixa do correo da biblio os rapaces e rapazas do CEP puideron facerlle chegar as súas respostas.\nhai 6 semanas 6 días


Que programas instalar despois de formatear Windows - Galego\nMartes, Agosto 10, 2010 20:01\nPublicado en la categoría Descargas, Multimedia, Tutoriais, Utilidades, Windows,\nCada vez que formateamos o noso equipo temos que reinstalar unha serie de aplicacións e programas básicos para todos os usuarios. Hoxe tráiovos unha lista persoal de aplicacións imprescindibles a instalar nun PC recien formateado e configurado con Windows 7. Intentei meter todas as aplicacións e utilidades que poden facer falta nun PC doméstico destinado a calquera tipo de uso.\nDrivers para a tarxeta gráfica. Na maioría de computadores teremos dúas grandes divisións en canto a tarxetas gráficas: Ati e Nvidia. Debemos ir á web de drivers do noso cartón e descargar e instalar a última versión.\nDrivers de placa base/outros compoñentes:\nSe o Sistema operativo non recoñece certos elementos do noso sistema, teremos que instalar os seus drivers correspondentes. Tamén é recomendable ir á web de fabricante da nosa placa base e instalar os drivers para o noso chipset.\nNOTA: Para saber a marca e modelo da placa base ou da vosa tarxeta gráfica, baixade ata o punto Información do Sistema desta guía.\nPodemos usar Internet Explorer, pero recoméndovos que instaledes calquera outro. Por orde de gusto persoal déixovos:\nO WMP a min non me gusta nada, uso un reprodutor para vídeo e outro para audio, e como non, Spotify.\nReprodutor de vídeo: VLC Media Player\nReprodutor de Audio: Winamp\nA non ser que queiras explicitamente Microsoft Office por algunha razón, recoméndoche que uses Open Office. Para saír do paso Google Docs é unha moi boa alternativa Online.\nLector de PDF: Eu adoito instalar o Foxit Reader, máis seguro e estable que o Adobe Reader. Probade ambos e elixide o que máis vos guste.\nUn bo antivirus é moi necesario en Windows. A mellor alternativa gratis é Avast Free, un dos mellores antivirus do mercado.\nCompresores/descompresor de arquivos:\nAquí voume ao fácil e sempre instalo Winrar. Seguro que hai moitos outros con mil opcións pero para un uso corrente vai que chuta.\nInformación do sistema:\nEverest é unha gran opción, pero é de pago. Para ter a información básica e detallada de todos os compoñentes de Hardware e parte do software do teu computador, Speccy é unha gran utilidade e totalmente gratis.\nDo mesmo xeito que Seccy temos Hardware Monitor, máis orientado á lectura de sensores de ventiladores, voltaxes, temperaturas, etc.\nInformación do Procesador e Memoria: Se necesitas unha descrición detallada do teu procesador e memoria Ram, CPUz é a mellor opción. Mostra a frecuencia instantánea, modelo, stepping, revisión, multiplicador, voltaxe, frecuencia do bus, etc.\nControl de temperatura: O que máis me gusta é CoreTemp. Está dispoñible en versión portable e instalable, ten un plugin para mostrar información na pantalla do G15, máximos e mínimos, arrincar con Windows, apagar o PC ou lanzar un programa concreto no caso de que se exceda certa temperatura…\nSeguro que se me esquece algo, irei engadindo máis segundo me vaia acordando. Calquera suxestión será ben recibida.\nDescargas, gratis, guía, instalar, programas, windows 7,\n« Recuperar arquivos borrados\nOpinión da película Orixe Inception »\nExtender a barra de tarefas a duas pantallas ou escritorios en Windows Extender la barra de tareas a dos pantallas o escritorios en Windows Se tes unha...


Así funciona o primeiro centro de alimentación para vacún de leite creado en Galicia - Campo Galego\nInicio / Leite / Así funciona o primeiro centro de alimentación para vacún de leite creado en Galicia\nA cooperativa Aira dispón desde o ano 2002 dunha planta en Sarria na que elabora racións secas e húmidas para unhas 2.000 cabezas de gando pertencentes a 36 explotacións da comarca\nCamilo Friol 14/10/2021 10:56 a.m.\nJosé Manuel López Pardo é o técnico responsable da planta\nNo lugar de San Xulián da Veiga, en Sarria, atópase a planta de mesturas para alimentación de vacún de leite da cooperativa Aira. Foi o primeiro centro deste tipo que comezou a funcionar en Galicia. Estes días apuran o traballo para encher os silos de millo que se empregarán ao longo do ano para a elaboración das racións para o gando. Visitamos as instalacións e coñecemos como traballan da man de José Manuel López Pardo, o técnico responsable da planta.\nA campaña deste ano está a realizarse cunha colleitadora propia do parque de maquinaria da cooperativa Aira\n“Comezamos a mediados de setembro para recoller o millo que seca antes en fincas máis lixeiras pero o gordo da campaña vén nas dúas primeiras semanas de outubro”, explica José Manuel.\nEste ano a recollida está a facerse con colleitadora propia do parque de maquinaria da cooperativa Aira. En anos anteriores realizábase a través de empresas de servizos da zona. Os silos máis grandes, que teñen 5 metros de alto, teñen capacidade para 2.800 toneladas de millo.\nAnalízase toda a forraxe que entra. Sácanse mostras de todas as viaxes e segundo sae a analítica así se paga ao provedor\nO transporte realízase en camións ou remolques tirados por tractores que, ao chegar, pasan todos pola báscula da planta antes de descargar nos silos. Nese momento realízase tamén unha toma de mostras para a súa análise. “Cóllense varias mostras de cada viaxe. Unha é para o laboratorio, ás veces mesmo enviamos a dous laboratorios distintos para contrastar, e outra mostra conxelámola. Segundo sae a analítica, así se paga ao provedor. Págase por tonelada de materia seca e calidade, no caso da herba en función das fibras e da proteína e no caso do millo dos amidóns e da fibra neutro-deterxente”, detalla José Manuel.\n15.000 toneladas de silo de millo e 7.000 de silo de herba\nOs silos máis grandes utilízanse para o millo e os máis baixos para a herba, para deste xeito avanzar máis rápido nos frentes, dado que empregan nas racións o dobre de silo de millo que de herba. “A proporción acostuma rondar máis ou menos os 20 quilos de silo de millo e os 10 de silo de herba. Móvense en total unhas 15.000 toneladas de silo de millo e entre 6.000 e 7.000 toneladas de silo de herba ao ano”, detalla.\nAs racións levan dúas partes de silo de millo e unha de silo de herba\nContan para este ano con 380 hectáreas labradas a millo, cun rendemento medio de entre 40 e 42 toneladas por hectárea. “Está a ser unha boa campaña, a do ano pasado tamén o fora pero esta quizáis sexa un pouco mellor incluso”, afirma José Manuel.\nA forraxe págase segundo calidade, para o que se toman mostras para analíticas a todas as descargas\nNo caso do silo de herba recollen normalmente un único corte nunhas 300 hectáreas de superficie. “Depende moito do manexo de cada socio, pero normalmente os segundos cortes utilízanos nas explotacións para facer algo de silo para a recría ou as vacas secas ou fan antes un corte de limpeza, pero o que vén para nós é normalmente o corte principal”, indica.\nNa planta de San Xulián da Veiga elabóranse diariamente entre 75 e 80 toneladas de mestura húmida e entre 5 e 6 de mestura seca\nIsto permítelles traballar con forraxes de alta calidade. “Na herba, sempre que o tempo o permite, tratamos de traballar con porcentaxes de materia seca por enriba do 30%, para non transportar auga e reducir os lixiviados nos silos. O mesmo que no millo, onde procuramos traballar co 35% de materia seca”, salienta o responsable da planta.\nA xestión das terras é por conta dos donos das fincas\nPicado do millo, realizado este ano con colleitadora e remolques do parque de maquinaria da cooperativa Aira\nA diferencia de instalacións similares, como o Centro de Alimentación de Vacún de Irmandiños, a planta de Aira en Sarria non realiza a xestión das terras dos socios. “Nós non xestionamos as fincas, trabállanas os propietarios e nós mercámoslles a colleita”, explica José Manuel. Con todo, saben dun ano para outro con que hectáreas contan e fanlles as recomendacións de cultivo, ademais de decidir a época de recollida, pero os gastos de sementeira ou os tratamentos son por conta dos donos das parcelas.\nTraballan con porcentaxes de materia seca do 30% no caso da herba e do 35% no caso do millo\nOs provedores non teñen por que ser socios consumidores da mestura, é dicir, ganderías ás que se lles serven racións de alimentación, aínda que se prioriza a entrada de forraxe procedente destas explotacións. “No caso da herba, chéganos coa dos socios que consumen a mezcla húmida, pero o millo non nos chega o dos clientes aos que servimos a ración e mercamos no entorno de Sarria, en Meira e en Pol, onde hai xente que se adica a plantar millo para vender”, explica José Manuel.\nServizo diario ás explotacións\nCargando un dos camións que se encargan do reparto da mestura húmida ás explotacións\nCando máis traballo hai na planta é nas épocas de facer os ensilados tanto de herba como de millo e o resto do ano mantense un plantel fixo para elaborar as racións e servilas ás granxas. Un traballador é o encargado de desensilar, outro de fabricar as racións e dous máis do transporte.\nA planta traballa os 365 días do ano e a actividade na nave onde se realizan as mesturas comeza cedo. Antes das 7 da mañá comezan a saír as primeiras racións húmidas que os dous camións de reparto levan ás ganderías. Son dous vehículos compactos con báscula que descargan directamente en comedeiro e que levan unhas 10 toneladas de comida en cada viaxe.\nA partir das seis e media da mañá comezan a elaborarse na planta as racións húmidas que os dous camións de reparto levarán ás ganderías\nUnha vez se acaban de facer as racións húmidas límpase o carro e fanse as mesturas secas, que cambian o silo de millo e o silo de herba por alfalfa, palla e feno de avena como forraxes principais.\nCoa mestura húmida o radio de acción no que se sirve ás ganderías é de 10-12 quilómetros arredor da planta. Trátase dun servizo diario e a media por explotación está arredor das 2-3 toneladas, en función do tamaño e número de cabezas a alimentar. Co reparto da mestura seca chegan a lugares máis distantes, como Becerreá ou Chantada e mesmo teñen servido tamén á Granxa Gayoso Castro.\nRacións secas e húmidas\nZona de elaboración das mesturas dentro da planta\n“Facemos racións secas e racións húmidas. Nas racións húmidas hai dúas, unha para ganderías con muxido automatizado, na que temos en conta na formulación o punteo de concentrado que fai o robot, e outra estándar para explotacións que moxen en sala”, detallan.\nFan unha ración específica para seis explotacións que dispoñen de robot de muxido\nEn canto a mesturas secas, a variedade é maior, xa que ademais de racións para vacas de leite, tanto para robot como convencional, fan tamén preparados para novillas, para vacas secas e para preparto.\n“A mestura seca a vantaxe que ten é de transporte e almacenamento, xa que podes levar o camión enteiro, dado que ten días de caducidade similares aos dun penso, polo que as racións secas de lactación usámolas para levar a ganderías que están máis lonxe”, explica José Manuel.\nEncarecemento das materias primas\nTraballan en base a ensilados propios para reducir a dependencia da compra de insumos externos\nA base principal das racións húmidas é o silo de millo e de herba que empregan como forraxes. Antes empregaban tamén alfalfa, pero desde hai un par de anos deixaron de usala polo seu alto custo e substituírona por máis silo de herba e de millo de colleita propia.\n“Miramos bastante o prezo dos insumos. Ás veces un produto entra ou non na ración por tema de custos. Traballamos en base aos nosos propios ensilados e acabamos de equilibrar as racións co resto de materias primas”, explica José Manuel.\nAs fariñas cos correctores veñen da fábrica de pensos de Taboada e o resto de insumos mércanse desde a central de Aira para obter mellores prezos\nA fábrica de Aira en Taboada sírvelles as fariñas para o concentrado, xa que a planta de Sarria non conta con muíño, e o resto de produtos, como son a cascarilla, a soia, a colza e a melaza, son mercados tamén en conxunto pola central de compras da cooperativa pero almacenados e dosificados para as racións xa en San Xulián da Veiga.\nAo longo do ano o prezo da ración que se serve ás ganderías non é uniforme, senón que se axusta en función do custo das materias primas necesarias para elaborala e da porcentaxe de materia seca que leve en cada momento, sobre todo tendo en conta a humidade dos silos.\nAo longo do ano o prezo da ración non é uniforme, senón que se axusta en función do custo das materias primas ou a porcentaxe de materia seca que leve\nA suba das materias primas para alimentación animal que se está a producir neste ano está a afectar de maneira importante ao custo das racións que se elaboran en Sarria, que tiveron que axustarse desde principios de ano xa dúas veces ante a escalada de prezos dos cereais e da soia e a colza.\n“A suba inflúe a todos, tanto ás ganderías que mercan a ración unifeed feita como ás que compran o penso e a elaboran despois eles. No caso da mestura húmida o golpe non é tan grande, xa que se traballa con porcentaxes de materia seca totais do 50%, e a suba pode ser de 5€/tonelada cando un penso pode subir 10 ou 15€ de golpe”, evidencia José Manuel.\n“As explotacións con alimentación deficiente viron aumentada a súa produción”\nA planta de San Xulián da Veiga está a piques de cumprir 20 anos. Foi impulsada no seu día pola cooperativa Cogasar, fusionada no 2018 con Agris, Icos, Coelplan e Aira para consitituír o que hoxe é Aira.\n“A idea xurdiu a raíz dunha viaxe á Seu d’Urgell, en Lleida, onde a Cooperativa Pirenaica tiña implantado este servizo para vacas de leite nun sitio de montaña e con explotacións pequenas”, explica José Manuel, que formara parte desa expedición e foi o encargado de replicar o sistema, adaptándoo ás condicións galegas.\nDaquela nós aquí non tiñamos o servizo de carro e estabamos barallando se poñer carros comuneiros ou optar por este sistema\n“Daquela nós non tiñamos servizo de carro mesturador aos socios e estabamos pensando en implantalo, pero a este sistema viámoslle vantaxes, como a redución de man de obra nas explotacións e tamén de investimentos, xa que co carro tes que ensilar igual na casa e precisas espazo para os silos e almacéns, mentres que deste xeito non se precisan esas instalacións nas ganderías e logras unha redución deses gastos fixos”, indica.\nNestas dúas décadas as explotacións foron a menos, moitas pecharon e outras unificáronse, pero hoxe alimentamos unas 2.000 cabezas de gando\nPero a gran vantaxe é a calidade das racións. “A calidade da alimentación era moito máis dispar dependendo da gandería da que se tratara. Con este sistema buscabamos maior uniformidade. As explotacións máis pequenas, nas que a alimentación era máis deficiente, viron aumentada a súa produción moitísimo”, destaca José Manuel.\nUnha planta pioneira\nVista xeral da planta ubicada en San Xulián da Viega, no concello de Sarria\nAquela mellora animou a moitas explotacións da comarca a pasarse ao sistema de cátering para alimentar o seu gando. “Houbo un boom inicial, supoño que polo efecto novidade tamén, e chegamos a servir a 85 ganderías. Hoxe estamos nunhas 36 e hai un grupo de explotacións que están desde os comezos, aínda que unha ducia daquelas explotacións iniciais fusionáronse para constituír Prolesa e a propia evolución do sector nestes anos fixo tamén que houbese máis baixas que altas”, explica. Con todo, o número de animais alimentados desde a planta de San Xulián da Veiga achégase ás 2.000 cabezas.\nSeguindo o exemplo da planta de Cogasar en Sarria, noutras comarcas leiteiras de Galicia tamén se crearon centros similares, como o CAVI de Irmandiños en Barreiros ou as instalacións de Ganxabar en Mazaricos, que seguen a ser a día de hoxe os tres centros de xestión de forraxes en conxunto existentes na comunidade.


» Crónica » “Eido Dourado” recibiu mil visitas no mes de xullo e consolídase como espazo culturalCronica3.com A Mariña - costa de Lugo - información da Mariña lucense\nBARREIROS (FNC) .- O Eido Dourado recibiu 1.000 visitas durante o pasado mes de xullo, segundo relataba na xornada de hoxe o seu autor, Celso Dourado, que considera que se está a consolidar coma un espazo cultural nun entorno rural.\nO artista barreirense destaca “a variedade da procedencia das persoas que pasaron polo Eido. Superamos os mil visitantes entre os que houbo holandeses, alemáns e xente de toda a península ibérica, incluído Portugal. Mantivemos, máis ou menos, as mesmas cifras do ano pasado a pesares de que en xullo pensamos que houbo menos xente pola zona”.\nCelso Dourado asegura que “hai pouco, a finais de xullo, recibín unha grata noticia a través dun holandés, que me dixo que o Eido Dourado está incluído nunha guía de viaxes en Holanda coma un punto referencial e a destacar, de aí a presencia de bastantes holandeses. Tamén está figurando en diferentes guías de viaxes vinculadas ao turismo rural, nas que aparece como un punto destacado a visitar. Para min eso supón unha verdadeira alegría”.\nDourado considera que “o Eido estase consolidando como un espazo cultural nun entorno rural. Dalgunha maneira era o que buscaba: unha oferta cultural nun espazo non habitual. Eso supón un grande triunfo pola creación dun espacio novo alternativo, o cal a min persoalmente éncheme de ledicia. Espero aguantar porque a consolidación deste espazo vai levar tempo, pero por agora realmente estou contento”.


Febreiro | 2009 | Pontedeume, retrato dunha vila\nPublicado o 17,Febreiro, 2009 por teterella\nPOLO AO CONCELLEIRO Ingredientes: – Un polo – Un despacho – Un par de chourizos Preparación: – Cóllese o polo. – Colócase nun despacho. – Rodéase de chourizos. – Déixase ao seu antollo. – El só vaise facendo rico, rico, … Seguir lendo →\nProbablemente Deus non existe\nPublicado o 4,Febreiro, 2009 por teterella\nA pesares diso existe a humanidade. Así que deixa de preocuparte pola vida eterna e traballa polo presente. Deixa de preocuparte polos pecados e disfruta da existencia. Non esperes que os desalmados reciban o seu castigo. Axúdalles a encontralo. Non … Seguir lendo →\nO botellón súbeselle á cabeza ao Concello\nPublicado o 1,Febreiro, 2009 por teterella\nHai unha preocupación seria polo fenómeno do chamado botellón. Digamos que unha dobre preocupación. Por unha banda o consumo de alcol é prexudicial para os máis xoves (e tamén para os adultos, claro). Por outra, o mobiliario urbano e os … Seguir lendo →


Quen Somos - CO.SA.GA.\nA Cooperativa Sanitaria de Galicia, CO.SA.GA., nace en 1985 como resultado da convicción dun grupo de profesionais vinculados á sanidade de que a mellor maneira de prestar un servizo de calidade aos seus pacientes é traballar en equipo.\nNon só curamos, tamén coidamos\nA Cooperativa Sanitaria de Galicia quere converterse no hospital de referencia na cidade de Ourense e a súa provincia grazas ao seu compromiso co paciente, os seus familiares e acompañantes, eixo principal de toda a súa actividade sanitaria, e coa sociedade que lle rodea.\nA túa tranquilidade, a nosa razón de ser\nO noso obxectivo é a asistencia sanitaria integral de urxencia, ambulatoria e de hospitalización. Os nosos profesionais ofrecen unha atención especializada, personalizada, segura, eficiente, áxil e cun elevado grao de autoesixencia para acadar a satisfacción e tranquilidade do paciente.\nCremos nunha medicina que non cura enfermidades, senón que cura persoas enfermas\nSe algo nos caracteriza é o noso espírito de servizo cara á comunidade da que formamos parte. Tratamos con persoas que se atopan nun momento complicado, polo que non só nos preocupamos pola súa saúde, senón que tamén o facemos polo seu benestar.\nÚltimas tecnoloxías para unha medicina eficaz\nA satisfacción do paciente, os seus familiares e acompañantes está garantida en CO.SA.GA. grazas ao amplo equipo de profesionais da cooperativa que conta, ademais, coas últimas tecnoloxías para unha medicina máis eficaz e con plenas garantías.\nO compromiso de CO.SA.GA. é co paciente, co traballo en equipo e coa mellora continua no camiño emprendido de liderado e cara á excelencia, circunstancias que converteron á Cooperativa Sanitaria de Galicia no primeiro hospital de Galicia en obter o Selo de Excelencia EFQM, o máis prestixioso de cantos concédense a nivel europeo.