Ler foi un pracer!! ~ A quenda do libro\n20:21 A quenda do libro Sin comentarios\nFermosa e produtiva reunión de alumnos e alumnas, pais, nais, profesores e profesoras neste Día do Libro para celebralo como se merecía: comentando un que leramos tod@s.\nFoi unha xuntanza fantástica na que as mediadoras, practicamente, non tivemos que intervir porque os pais, nais, @s profes, o alumnado tomaba a palabra e formulaba cuestións ou respondía con dilixencia.\nComezou esta reunión , na que por certo, había máis homes que mulleres ( é de sinalar porque as mulleres son maioría entre o público lector), coa pregunta de que lles parecera Querido hijo: estás despedido, de Jordi Sierra i Fabra. E rompeu a falar unha das rapazas de bacharelato que cualificou a lectura de "sinxelísima de ler" e á que unha nai preguntou se tamén era doada de entender o que orixinou un interesante diálogo ao repecto.\nHoubo máis cuestións ás que @s asistentes respondían con claridade, alegría e humor.\nPostos en situación, se lles pasara algo similar ao que lle ocorreu a Miguel , o protagonista do libro, el@s pedirían axuda dentro das propias familias. Algún tío, avó... lles daría o seu aopio, partindo da idea de que os familiares serían conscientes e comprenderían tamén a actitude dos pais ( por suposto!!)\nNarráronse falcatruadas que nen@s e adult@s fixemos cando eramos máis pequen@s. Por exemplo "tirarlle unha pita aos porcos". Queredes saber cales foron as consecuencias deste feito? Pois , díxonos o rapaz de 1º de ESO, que non pasara nada porque "a galiña salvouse".\nEl@s sempre contarían a verdade aínda que os feitos foran constitutivos de "delito" , di a grande maioría. Pero, sempre hai un "pero", un dos rapaces di que omitiría algunha información para que o castigo fose menor ou inexistente.\nCastigos sonados que lles poñemos os adultos? O peor para os maiores, de bacharelato, que lles quiten o móbil."A nós non nos importaría en absoluto", dicían os máis pequenos. A outros o castigo que lles poñen é mandalos traballar ( entendemos que é facer traballos de tipo manual pola zona na que estamos). A sorpresa doutr@s queda reflectida na frase:"Só iso!!! Bah!Iso non é nada."\nPódese ou non despedir a un fillo? Que cremos? Algún cre que si - confundindo realidade e ficción- "porque o vello do parque dixo que fora despedido de pequeno, logo se sempre se fixo..." E se tivera razón este rapaz e tivésemos a posibilidade de despedir a alguén, a quen despediría o alumnado? Pois afirman que sería alguén da familia: "o meu irmán que xa ten 24 anos e vai sendo hora de que se emancipe"; "ao meu , que xa ten 18 e xa é hora de que se vaia da casa"...A outro , pola contra, non se lle pasa pola cabeza despedir á súa irmá maior porque lle axuda a estudar e fai por el o que sexa. E @s profesor@s? Non despediriades a algunha?, preguntei sinalándome. Neste punto propuxeron despedirnos a tod@s. Pero era broma!\nEsta historia parece reflectir un plan dos pais de Miguel en colaboración coa policía municipal e @s veciñ@s para que o rapaz aprenda a comportarse. E á nosa rapazada con que mentiras @s ameazaban para que tivesen unha boa conduta? Pois hai de todo. A uns con que os Reis Magos ou Papá Noel non lles levarían regalos se facían barrabasadas. A outr@s co lobo o cuns seres -di o rapaz- imaxinarios chamados "cocóns". Hai quen lle colleu medo ao home do saco ou ás moscas que o comerían, ou a ser metidos nun armario con ratos, ou con "meterme na secreta" engadiu outro neno. Esta última confesión resultounos confusa @s adult@s polo que pedimos explicacións e enterámonos de que era unha habitación escura, sen luz que daba medo, pero que nunca chegou a visitar porque foi moi bo.\nRematou esta agradable reunión coa crenza,para os máis d@s asistentes, de que Miguel non se corrixiu, de que seguro que pronto volveu facer sas súas.\nNós, de momento , gozamos co que el fixo, co que lle fixeron e co pouso que a lectura deixou en todos nós.


San Cibrán celebra o segundo curro da tempada no Val Miñor - ValmiñorTV\nInicioGALEGOSan Cibrán celebra o segundo curro da tempada no Val Miñor\nEste domingo celébrase o segundo curro da tempada no Val Miñor, o de San Cibrán, na parroquia gondomareña de Donas, no lugar das Lagoas de Cereixo, nos montes da Groba. O curro principal é rectangular, semisoterrado no chan e pechado en granito. Encostado ao principal hai dous pequenos recintos, tamén en pedra, un para os poldros e outro para os animais en venda.\nA pesar de ser o máis novo, o desenvolvemento do curro de San Cibrán mantén moitas semellanzas con respecto aos outros curros tradicionais da Serra da Groba. O día do curro, pola mañá cedo, os besteiros proceden a bater o monte para xuntar as greas no lugar da parada. A continuación realízase a baixa coa peculiaridade de que se realiza guiada por un cordón de xentes unidas con paus, que conduce ás burras polos dous quilómetros de baixa camiñando paralelamente a elas.\nEste roteiro é un dos de máis altitude do Val Miñor; comeza no alto de Pedras Miúdas en Pinzás (Tomiño) desde o lugar de Campo Redondo. As burras procedentes dos montes de Baiona, Oia, O Rosal, Tomiño, Gondomar e da Serra da Groba, son conducidas por un cordón formado por xente dacabalo e a pé a través dunha ampla chaira. Xa no curro procédese aos labores tradicionais de separación de poldros, garañóns e eguas preñadas, venda ou marcaxe, rape, desparasitación e solta.


Canariodopenedo: As regasificadoras canarias: dúas bombas de reloxería sobre o Arquipélago\nAs regasificadoras canarias: dúas bombas de reloxería sobre o Arquipélago\nOs accidentes con plantas de gas foron máis numerosos e tan mortais como os das centrais nucleares\nCristóbal García Vera Canarias-semanal Hoy a las 18:36\nMentres escribimos estas liñas, o mundo enteiro continúa en albas pola catástrofe nuclear de Xapón. Unha catástrofe que volveu a pór en evidencia, do xeito máis dramático, a nula credibilidade dos defensores da industria nuclear que insisten en "vendela" como unha fonte de enerxía "limpa e segura". As centrais nucleares non soamente liberan radiación en forma de gases e líquidos ao medioambiente durante o seu funcionamento ata en ausencia de incidentes. Ademais, resulta imposible garantir que non sufrirán accidentes como o xaponés -causados por un tsunami, un terremoto ou outras causas naturais ou humanas- con consecuencias devastadoras para a poboación que se poden prolongar durante décadas ou ata centos de anos. As radiacións liberadas na central nuclear de Fukushima continuarán provocando vítimas moito tempo despois de que a prensa mundial deixe de recordar o sucedido ou comece a fornecer noticias sobre a suposta recuperación da "normalidade" no país asiático.\nA pesar da enorme gravidade deste suceso, todos os precedentes permiten augurar que a maioría dos gobernos dos países que optaron por seguir impulsando a industria nuclear continuarán adiante cos seus plans, axiña que como pase a alarma coa axuda da desinformación oficial sobre o verdadeiro alcance do sinistro. En España, o executivo de José Luís Rodríguez Zapatero -que chegou á Moncloa prometendo pechar as centrais nucleares e terminou por decretar que estas continúen operando máis aló do tempo para o que foron concibidas- xa manifestou que "non se pode debater en quente sobre este tema". Un xeito diplomático de deixar claro que a súa orientación pronuclear non será modificada por ningún accidente. Aínda que non se pode minimizar a influencia que neste tipo de decisións ten un poderoso lobby cuxos tentáculos alcanzan aos gobernos europeos e de EE.UU. "tamén ao español " a causa última deste aparente despropósito é estrutural. O crecemento indefinido que a economía capitalista necesita para non colapsar esixe un achegue de enerxía tamén crecente que resulta imposible soster a longo prazo. Esta pretensión desarrollista é sinxelamente inviable, ata coa suma de achéguelos de todas as fontes non renovables e renovables existentes. Admitir devandita realidade, con todo, non é unha opción que poida considerarse sen cuestionar o propio sistema, o que situou á humanidade ante unha encrucillada na que o factor tempo xa é decisivo.\nPosiblemente a nuclear é a peor das "saídas" achadas polo sistema capitalista para enfrontar a contradición irresoluble entre a súa dinámica esencial de expansión continúa -e depredadora- e a finitud dos recursos do planeta. Non é, con todo, o único tipo de industria que trata de imporse a pesar dos graves riscos que comporta e de que realmente estean lonxe de solucionar o problema enerxético. En Canarias, os executivos central e autonómico están firmemente decididos a introducir o Gas Natural Licuado para, supostamente, "diminuír a vulnerabilidade e dependencia enerxética do Arquipélago". Na súa recente visita ás Illas, o tamén pronuclear ministro de Industria Miguel Sebastián manifestaba publicamente que "a introdución do gas en Canarias é unha dos seus principais apostas". Sebastián coincidía co presidente rexional Paulino Rivero en que "o gas é un elemento estratéxico" e na "necesidade de que chegase xa a Gran Canaria".\nEsta última mención non era gratuíta. Actualmente está prevista a construción de dúas plantas regasificadoras nos municipios de Granadilla, en Tenerife, e Arinaga, en Gran Canaria. A primeira delas conta coa oposición dos ecoloxistas e os movementos sociais da illa picuda. En Gran Canaria, con todo, ao rexeitamento dos ecoloxistas súmase tamén o da Mancomunidade do Sureste. Neste caso dáse o paradoxo de que a oposición institucional atópase encabezada polo alcalde de Agüimes Antonio Morales. O mesmo que fai algúns anos impuxo a construción do porto de Arinaga que hoxe se pretende que albergue a instalación gasística. Aínda que o primeiro edil cuestiona teoricamente a necesidade de introducir esta fonte de enerxía -con datos e argumentos contundentes- a súa negativa fundamental diríxese á intención dos gobernos español e canario de situar en terra plántaa regasificadora, polo indubidable risco que iso leva. E é que, en efecto, estamos falando de instalacións especialmente perigosas que sufriron accidentes con vítimas mortais en todo o mundo. En 1984, o sinistro dunha planta de gas licuado en San Juan de Ixhuatepec (México) provocou 5.000 mortos, 4.200 feridos e máis de mil desaparecidos. Arderon 6.500 toneladas e as llamaradas alcanzaron 300 metros de altura. A radiación térmica foi tal que só foron recoñecidos o 2% dos cadáveres e unhas 20 hectáreas de superficie foron afectadas pola explosión e a radiación. En 2004 outro accidente nunha planta de Alxeria custou 27 mortos e 80 feridos. A lista inclúe plantas accidentadas en Staten Island (New York), Maryland, etc. Estes e outros antecedentes, con todo, non bastaron para que o Goberno "da xente" e o Executivo socialdemócrata de Rodríguez Zapatero expóñanse sequera a opción suxerida polo propio Morales como "mal menor". A construción de plantas "off shore" -mar dentro- afastadas das zonas poboadas e con menor impacto visual. A planta que actualmente está proxectada en Gran Canaria esixiría levantar, entre outras estruturas, dous depósitos para o gas da altura dun edificio de vinte plantas. Non é difícil imaxinar o desastre que provocaría un incendio accidental desas enormes bombas inflamables.\nO "mal menor", sexa como for, resulta tan inadmisible como esta opción temeraria. Como ben apuntan os ecoloxistas de Ben Magec, a aposta polo gas implica profundar nun modelo enerxético baseado no consumo de combustibles fósiles que ten unha cada vez máis próxima data de caducidade. Non diminúe, senón todo o contrario, a dependencia enerxética do Arquipélago e non sería rendible para as illas nin sequera aplicando o máis estreita análise economicista. Para comprender por que, a pesar de todo, empéñanse en introducir o gas os gobernos autonómico e español resulta imprescindible recordar que tamén haberá quen obteñan pingües beneficios co novo negocio. No ano 2005, o Goberno canario privatizaba, a dedo, a Compañía Transportista de Gas de Canarias SA (GASCAN). Para a repartición do pastel creouse ad hoc a entidade Rexional Canaria de Enerxía S.L, integrada por un "selecto" grupo de empresarios das dúas provincias que se fixeron co 40% de GASCAN polo máis que módico prezo de 1,6 millóns de euros. Estes empresarios constituíron sendas Sociedades Anónimas para canalizar o seu produtivo investimento. Unha nas Palmas, denominada Agrupación Enerxética de Canarias, S.A. e formada por Lopesan, Satocan, Astican, Pérez Moreno, Laymos e Pedro Agustín del Castillo. A outra en Tenerife, baixo a denominación de Investimentos Enerxéticos de Tenerife, S.A. Como accionistas desta última figuran as empresas de Pedro Suárez, Antonio Plasencia, José Fernando Rodríguez de Azero e Pedro Luís Cobiella. No negocio do gas participarán tamén cunha presenza destacada a multinacional española ENDESA -accionista de GASCAN- e Enegás "participada polo Estado español", que xa anunciaron un investimento de 200 millóns de euros para a regasificadora de Granadilla.\nNesta ecuación, folga dicilo, para os executivos rexional e español son variables despreciables tanto a imperioso necesidade do Arquipélago de avanzar cara á soberanía enerxética antes de que o cénit dos combustibles fósiles condúzanos a unha crise sen precedentes, como a propia seguridade dos canarios. Os responsables dunha posible catástrofe futura atópanse, xa que logo, suficientemente identificados.\nEtiquetas: Arinaga, Gascan, Granadilla, Regasificadora


Loubadas excepcións - GALICIAXA\nEstamos contemplando nos últimos meses, ante a nova normativa sobre o eucalipto, como se incrementa a plantación desta especie por parte dos propietarios ante os posibles atrancos que podan existir nun futuro inmediato. Como consecuencia, procédese á corta de carballos e castiñeiros, é dicir, frondosas autóctonas, para seren substituídas por árbores de crecemento rápido, na procura dun beneficio a curto prazo. Non vaia ser que dentro dun ano xa non se podan plantar, así que cómpre non agardar máis. É unha decisión lexítima, por suposto, pero cinguida única e exclusivamente a unha doada rendabilidade económica.\nEra o que faltaba para seguir trastocando o medio ambiente galego. Por riba de mel, filloas. Así, paseniño, observamos como as fragas desaparecen do noso campo, as agras e pasteiros foron convertíndose en piñeirais e eucaliptais, esnaquizando o bosque propio sen que ninguén o repare. Nin siquera se libran lugares emblemáticos, que deberían ser de excepcional protección, como son os entornos de Penas de Rodas, en Gaioso-Outeiro de Rei- ou o Pedregal de Irimia, un dos berces do río principal, o Pai Miño. E que opinar dese proxecto no que se pretende encher de eucaliptos unhas sete centas hectáreas no termo municipal das Pontes, a carón do lago artificial creado na antiga mina. Lamentable.\nUn é testemuña na contorna máis próxima desas ansias totalmente desbocadas e como resulta a ollos da inmensa maioría unha auténtica rara avis quen opta por outras alternativas.\nNon é cuestión de buscar culpables. Os intereses dunha potente industria madereira por unha parte e os dos donos das fincas polo outra, engadido á escasa conciencia ecolóxica, fan que sexa moi difícil variar a tendencia actual. E non falemos doutras variables, como a perda de poboación, o avellentamento e demáis, que tamén inciden nesta realidade.\nPero fronte a esta negatividade, algunhas iniciativas que se levan a cabo merecen un recoñecido aplauso. E un exemplo das mesmas témolo no bosque urbano promovido polo concello de Lugo nas proximidades do polígono empresarial As Gándaras. Son máis de vinte hectáreas nas que se plantaron quince mil árbores, entre as que destacan carballos, castiñeiros, cerdeiras e freixos. Iniciativa esta desenvolvida ó abeiro do proxecto Life Lugo+Biodinámico, na cal participan distintas administracións públicas, ademáis da Universidade. A creación dunha área desas características no entorno dunha cidade, que contribuirá a mellorar o aire que se respira e combater a polución, suporá dispor dun lugar no que a veciñanza poda disfrutar, sentíndose orgullosa de ter un espazo que lle pertence. E tamén, na mente dos promotores albíscase un futuro, non tan próximo como no asunto dos eucaliptos, onde se poderá aproveitar a madeira das aínda moi noviñas árbores.\nSon excepcións, pero polo mesmo cómpre que sexan loubadas e apoiadas, agardando que noutros lugares de Galicia tamén se leven a cabo. Temos outros modelos no País, como o bosque que se plantou nas costas da Cidade da Cultura en Santiago, ou as contornas dos campus universitarios galegos, onde priman as frondosas. Son insuficientes, pero, vendo o panorama …


INFORMÁTICA DE OFICINA – GRUPO EDUCATIVO CASTRO-SAN MIGUEL\nDenominación: Informática de Oficina\n– Familias profesionais: Informática e Comunicacións, e Administración e Xestión.\n– Referente europeo: CINE-3.5.3 (Clasificación Internacional Normalizada da Educación).\n2.1. Competencia xeral do título.\nA competencia xeral do título profesional básico en Informática de Oficina consiste en realizar operacións auxiliares de montaxe e mantemento de sistemas microinformáticos, periféricos e redes de comunicación de datos, e de tratamento, reprodución e arquivamento de documentos, operando coa calidade indicada e en condicións de seguridade e de protección ambiental, con responsabilidade e iniciativa persoal, e comunicándose oralmente e por escrito en linguas galega e castelá, así como nalgunha lingua estranxeira.\n2.2. Competencias do título.\nAs competencias profesionais, persoais e sociais, e as competencias para a aprendizaxe permanente do título profesional básico en Informática de Oficina son as que se relacionan:\na) Preparar equipamentos e aplicacións informáticas para levar a cabo a gravación, o tratamento, a impresión, a reprodución e o arquivamento de datos e textos, asegurando o seu funcionamento.\nb) Elaborar documentos mediante as utilidades básicas das aplicacións informáticas dos procesadores de texto e das follas de cálculo, aplicando procedementos de escritura ao tacto con exactitude e rapidez, e arquivando a información e a documentación, en soporte dixital e convencional, de acordo cos protocolos establecidos.\nc) Reunir os materiais para acometer a montaxe e/ou o mantemento en sistemas microinformáticos e redes de transmisión de datos.\nd) Realizar operacións auxiliares de montaxe de sistemas microinformáticos e dispositivos auxiliares en condicións de calidade.\ne) Realizar operacións auxiliares de mantemento e reparación de sistemas microinformáticos, garantindo o seu funcionamento.\nf) Realizar as operacións para o almacenamento e o transporte de sistemas, periféricos e consumibles, seguindo criterios de seguridade e catalogación.\ng) Realizar comprobacións rutineiras de verificación na montaxe e no mantemento de sistemas e/ou instalacións.\nh) Montar canalizacións para cableamento de datos en condicións de calidade e seguridade.\ni) Tender o cableamento de redes de datos aplicando as técnicas e os procedementos normalizados.\nj) Manexar as ferramentas do contorno usuario proporcionadas polo sistema operativo e os dispositivos de almacenamento de información.\nk) Resolver problemas predicibles relacionados co seu ámbito físico, social, persoal e produtivo, utilizando o razoamento científico e os elementos proporcionados polas ciencias aplicadas e sociais.\nl) Actuar de xeito saudable en contextos cotiáns que favorezan o desenvolvemento persoal e social, analizando influencias e hábitos positivos para a saúde humana.\nm) Valorar actuacións encamiñadas á conservación ambiental diferenciando as consecuencias das actividades cotiás que poida afectar o equilibrio do ambiente.\nn) Obter e comunicar información destinada á autoaprendizaxe e ao seu uso en distintos contextos do seu contorno persoal, social ou profesional mediante recursos ao seu alcance e os propios das tecnoloxías da información e da comunicación.\nñ) Actuar con respecto e sensibilidade cara á diversidade cultural, o patrimonio histórico-artístico e as manifestacións culturais e artísticas, apreciando o seu uso como fonte de enriquecemento persoal e social.\no) Comunicarse con claridade, precisión e fluidez en distintos contextos sociais ou profesionais e por diferentes medios, canles e soportes ao seu alcance, utilizando e adecuando recursos lingüísticos orais e escritos propios das linguas galega e castelá.\np) Comunicarse en situacións habituais de carácter laboral, persoal e social, utilizando recursos lingüísticos básicos en lingua estranxeira.\nq) Realizar explicacións sinxelas sobre acontecementos e fenómenos característicos das sociedades contemporáneas a partir de información histórica e xeográfica ao seu dispor.\nr) Adaptarse ás novas situacións laborais orixinadas por cambios tecnolóxicos e organizativos na súa actividade laboral, utilizando as ofertas formativas ao seu alcance e localizando os recursos mediante as tecnoloxías da información e da comunicación.\ns) Cumprir as tarefas propias do seu nivel con autonomía e responsabilidade, empregando criterios de calidade e eficiencia no traballo asignado e efectuándoo de forma individual ou como membro dun equipo.\nt) Comunicarse eficazmente, respectando a autonomía e a competencia das persoas que interveñen no seu ámbito de traballo, contribuíndo á calidade do traballo realizado.\nu) Asumir e cumprir as medidas de prevención de riscos e seguridade laboral na realización das actividades laborais, evitando danos persoais, laborais e ambientais.\nv) Cumprir as normas de calidade e de accesibilidade e deseño universais que afectan a súa actividade profesional.\nw) Actuar con espírito emprendedor, iniciativa persoal e responsabilidade na elección dos procedementos da súa actividade profesional.\nx) Exercer os dereitos e cumprir as obrigas derivadas da súa actividade profesional, de acordo co establecido na lexislación vixente, participando activamente na vida económica, social e cultural.\n2.3. Relación de cualificacións e unidades de competencia do Catálogo Nacional de Cualificacións Profesionais incluídas no título.\n2.3.1 Cualificacións profesionais completas:\nOperacións auxiliares de montaxe e mantemento de sistemas microinformáticos, IFC361_1 (Real decreto 1701/2007, do 14 de decembro), que abrangue as seguintes unidades de competencia:\n– UC1207_1: realizar operacións auxiliares de montaxe de equipamentos microinformáticos.\n– UC1208_1: realizar operacións auxiliares de mantemento de sistemas microinformáticos.\n– UC1209_1: realizar operacións auxiliares con tecnoloxías da información e da comunicación.\n2.3.2 Cualificacións profesionais incompletas:\nOperacións de gravación e tratamento de datos e documentos, ADG306_1 (Real decreto 107/2008, do 1 de febreiro), que abrangue as seguintes unidades de competencia:\n– UC0974_1: realizar operacións básicas de tratamento de datos e textos, e confección de documentación.\n– UC0971_1: realizar operacións auxiliares de reprodución e arquivamento en soporte convencional ou informático.\n2.4. Contorno profesional.\n2.4.1. Estas persoas exercen a súa actividade por conta allea en empresas dedicadas á comercialización, á montaxe, ao mantemento e á reparación de sistemas microinformáticos e de equipamentos eléctricos ou electrónicos, e en empresas que utilicen sistemas informáticos, para a súa xestión.\n2.4.2. As ocupacións e os postos de traballo máis salientables son os seguintes:\n– Axudante/a de montador/ora de sistemas microinformáticos.\n– Axudante/a de mantemento de sistemas informáticos.\n– Axudante/a de instalador/ora de sistemas informáticos.\n– Axudante/a de instalador/ora de sistemas para transmisión de datos.\n– Gravador/ora verificador/ora de datos.\n2.5. Prospectiva do sector ou dos sectores relacionados co título.\na) O perfil profesional dentro do sector servizos evoluciona cara a persoal técnico moi especializado na solución dos problemas comúns en sistemas microinformáticos e redes locais, en pequenos contornos, onde esta figura pode actuar como axudante.\nb) A evolución tecnolóxica tende a sistemas cada vez máis económicos, o que, unido ao abaratamento do acceso a internet, orixina que os sistemas informáticos sexan considerados como un recurso máis no fogar, e a asistencia técnica tende a realizarse no propio domicilio.\nc) Cada vez adquire máis importancia o uso de aplicacións informáticas de tratamento de textos e datos no traballo asignado a profesionais con este perfil.\nd) A teleoperación, a asistencia técnica remota e en liña e os telecentros configúranse como un elemento imprescindible na resposta á demanda de asistencia técnica.\ne) As tarefas de montaxe e mantemento terán que adaptarse á normativa sobre os tratamentos e a xestión de residuos e axentes contaminantes.\nf) A presenza activa de empresas en internet está a facer que aumente progresivamente o número de transaccións realizadas por este medio, o que fai que este perfil sexa cada vez máis demandado para colaborar na instalación e no mantemento de servizos sobre a rede.\ng) Debido aos rápidos avances e cambios tecnolóxicos do sector, demándanse profesionais con actitudes favorables cara á autoformación.\n3. Ensinanzas do ciclo formativo.\n3.1. Obxectivos xerais do título.\na) Instalar aplicacións informáticas, integrándoas no sistema operativo e na rede da oficina, para o seu uso en rede no tratamento e na impresión de datos, textos e presentacións, e o seu posterior arquivamento.\nb) Utilizar as aplicacións informáticas para tratamento de texto e follas de cálculo aplicando procedementos de escritura ao tacto con exactitude e rapidez, utilizando un sistema de gravación seguro.\nc) Desenvolver actividades de rexistro e encadernación de documentos.\nd) Ensamblar e conectar compoñentes e periféricos utilizando as ferramentas axeitadas, aplicando procedementos e normas, para montar sistemas microinformáticos e redes, interpretando e aplicando as instrucións de catálogos de fabricantes de equipamentos e sistemas.\ne) Substituír e axustar compoñentes físicos e lóxicos para manter sistemas microinformáticos e redes locais, aplicando técnicas de localización de avarías sinxelas nos sistemas e nos equipamentos informáticos, seguindo pautas establecidas, para manter sistemas microinformáticos e redes locais.\nf) Identificar e aplicar técnicas de verificación na montaxe e no mantemento, seguindo pautas establecidas para realizar comprobacións rutineiras.\ng) Situar e fixar canalizacións e demais elementos dunha rede local con cables, sen fíos ou mixta, aplicando procedementos de montaxe e protocolos de calidade e seguridade, para instalar e configurar redes locais.\nh) Aplicar técnicas de preparación, conformación e guía de cables, preparando os espazos e manexando equipamentos e ferramentas, para tender o cableamento en redes de datos.\ni) Recoñecer e manexar as ferramentas do sistema operativo e dos periféricos, para realizar configuracións e resolver problemas de acordo coas instrucións de fábrica.\nj) Elaborar e modificar informes sinxelos e fichas de traballo para manexar aplicacións ofimáticas de procesadores de texto.\nk) Comprender os fenómenos que acontecen no contorno natural mediante o coñecemento científico como un saber integrado, así como coñecer e aplicar os métodos para identificar e resolver problemas básicos nos diversos campos do coñecemento e da experiencia.\nl) Desenvolver habilidades para formular, interpretar e resolver problemas, e aplicar o razoamento de cálculo matemático para se desenvolver na sociedade e no contorno laboral, e para xestionar os seus recursos económicos.\nm) Identificar e comprender os aspectos básicos de funcionamento do corpo humano e pólos en relación coa saúde individual e colectiva, e valorar a hixiene e a saúde para permitir o desenvolvemento e o afianzamento de hábitos saudables de vida, en función do contorno.\nn) Desenvolver hábitos e valores acordes coa conservación e a sustentabilidade do patrimonio natural, comprendendo a interacción entre os seres vivos e o medio natural, para valorar as consecuencias que se derivan da acción humana sobre o equilibrio ambiental.\nñ) Desenvolver as destrezas básicas das fontes de información utilizando con sentido crítico as tecnoloxías da información e da comunicación, para obter e comunicar información no contorno persoal, social ou profesional.\no) Recoñecer características básicas de producións culturais e artísticas, aplicando técnicas de análise básico dos seus elementos, para actuar con respecto e sensibilidade cara á diversidade cultural, o patrimonio histórico-artístico e as manifestacións culturais e artísticas.\np) Desenvolver e afianzar habilidades e destrezas lingüísticas e alcanzar o nivel de precisión, claridade e fluidez requiridas, utilizando os coñecementos sobre as linguas galega e castelá, para se comunicar no seu ámbito social, na súa vida cotiá e na actividade laboral.\nq) Desenvolver habilidades lingüísticas básicas en lingua estranxeira para se comunicar oralmente e por escrito en situacións habituais e predicibles da vida cotiá e profesional.\nr) Recoñecer causas e trazos propios de fenómenos e acontecementos contemporáneos, a súa evolución histórica e a súa distribución xeográfica, para explicar as características propias das sociedades contemporáneas.\ns) Desenvolver valores e hábitos de comportamento baseados en principios democráticos, e aplicalos nas súas relacións sociais habituais e na resolución pacífica dos conflitos.\nt) Comparar e seleccionar recursos e ofertas formativas existentes para a aprendizaxe ao longo da vida, para se adaptar ás novas situacións laborais e persoais.\nu) Desenvolver a iniciativa, a creatividade e o espírito emprendedor, así como a confianza en si mesmo/a, a participación e o espírito crítico, para resolver situacións e incidencias das actividades profesional e persoal.\nv) Desenvolver traballos en equipo asumindo os deberes, cooperando coas demais persoas con tolerancia e respecto, para a realización eficaz das tarefas e como medio de desenvolvemento persoal.\nw) Utilizar as tecnoloxías da información e da comunicación para se informar, se comunicar, aprender e facilitar as tarefas laborais.\nx) Relacionar os riscos laborais e ambientais coa actividade laboral, co propósito de utilizar as medidas preventivas correspondentes para a protección persoal, evitando danos ambientais e ás demais persoas.\ny) Desenvolver as técnicas da súa actividade profesional asegurando a eficacia e a calidade no seu traballo, e propor, se procede, melloras nas actividades de traballo.\nz) Recoñecer os dereitos e os deberes como axente activo na sociedade, tendo en conta o marco legal que regula as condicións sociais e laborais, para participar na cidadanía democrática.\naa) Analizar e valorar a participación, o respecto, a tolerancia e a igualdade de oportunidades, para facer efectivo o principio de igualdade entre mulleres e homes.\nab) Rexeitar calquera discriminación por razón de orientación sexual ou de identidade de xénero.


A Xunta prevé gastar outros 27 millóns só en obras no Gaiás ata 2021 - Praza Pública\nInvestimentos previstos ata 2021 na Cidade da Cultura CC-BY-SA Praza Pública\nA promesa de Feijóo de 2013 de paralizar os traballos só afectou aos dous edificios previstos inicialmente que daquela estaban apenas iniciados, pero un deles retomouse como oficinas por 17 millóns e hai outras actuacions xa planificadas no resto do recinto por outros 10 millóns\nA comezos de 2013, con catro dos seis edificios proxectados na Cidade da Cultura xa rematados, e tras unha petición do BNG, o PP apoiaba no Parlamento, ao tempo que o anunciaba o propio Feijóo, que a Xunta non seguise construíndo os dous edificios pendentes. Porén, esa promesa feita propia polo presidente non impediu que o Goberno galego retomase a construción dun deses edificios transformándoo en oficinas para as universidades galegas cun custo doutros 17 millóns de euros. Entre ese denominado Edificio Fontán e outras actuacións pendentes no resto do complexo, a Xunta prevé gastar ata 2021 só en obras no monte Gaiás outros 27 millóns de euros, que se sumarán aos máis de 300 que xa custou ata agora a construción dun proxecto cuxo primeiro paso administrativo, o concurso de ideas para o seu deseño, foi lanzado pola Xunta de Fraga hai agora 20 anos.\nO acordo parlamentario de 2013 para paralizar as obras no monte Gaiás era moi concreto: “O Parlamento de Galicia insta a Xunta de Galicia a iniciar de inmediato os trámites necesarios para proceder á paralización definitiva dos dous edificios pendentes de construír na Cidade da Cultura”. Eses edificios eran un centro internacional de arte, que non pasara da escavación para os seus cimentos, e o teatro, do que xa se levantaran varias estruturas.\nPero nada dicía aquel acordo de continuar con outro tipo de obras no monte Gaiás, así que en maio do pasado ano Feijóo anunciou que aproveitaría as estruturas xa construídas do teatro para levantar alí un novo edificio de oficinas para as universidades galegas por 17 millóns de euros e que xa comezou a ser financiado con cartos previamente destinados a I+D. A cifra é moi inferior aos 82 millóns en que se adxudicara o teatro previo pola Xunta de Fraga gobernando en funcións en 2005 con Feijóo como conselleiro. En todo caso, o actual Goberno galego acabou adxudicando o novo edificio a unha das empresas, Acciona, que ía construír o teatro paralizado.\nPara xustificar a operación Feijóo argumentou que construír ese edificio noutro emprazamento para as universidades e outros organismos de nova creación custaría 30 millóns de euros, o dobre que facelo aproveitando as estruturas do teatro. Igualmente, dixo que derrubar esas estruturas paralizadas custaría 7 millóns, pero a Xunta nunca fixo público ningún documento que avale esas cifras.\n4 millóns en obras de urbanización, 1,8 millóns en plantación de árbores, ou 800.000 euros en actuacións no centro informático son algúns dos investimentos previstos para os próximos anos\nEses 17 millóns do denominado Edificio Fontán non serán o único gasto en obras que seguirá a facer a Xunta nos próximos anos, dúas décadas despois de iniciarse o proxecto do monte Gaiás. Os orzamentos da Fundación Cidade da Cultura para este ano reflicten diversas obras que se estenderán ata 2021 e que requirirán outros 10 millóns de euros, ata un total de 27 millóns: O remate das obras de urbanización exteriores suman 4 millóns de euros; a plantación do denominado Bosque de Galicia nas ladeiras do monte, que recibiu fondos destinados inicialmente a repoboacións forestais, 1,8 millóns; actuacións no centro informático, 800.000 euros; ou unha ponte para comunicar dúas zonas do monte sobre a avenida de acceso, 250.000 euros.\nÁ marxe dos investimentos, o funcionamento ordinario da Cidade da Cultura supón uns 7 millóns de euros entre soldos e contratos externos de servizos\nÁ marxe deses 27 millóns que a Xunta destinará a novas obras na Cidade da Cultura ata 2021, que se suman aos máis de 300 millóns xa gastados previamente, o funcionamento ordinario do complexo supón uns 7 millóns de euros ao ano, repartidos entre un millón en salarios do persoal propio e 6 millóns a través de contratos externos de servizos. Eses gastos ordinarios, así como os investimentos en obras, fináncianse fundamentalmente con achegas da Xunta a través das consellerías de Cultura e Educación.\nXa só quedan uns 10 millóns de euros no fondo con cartos de patrocinadores privados do que se está a tirar un millón ao ano para a programación cultural do Gaiás\nA maiores, a programación cultural principal do complexo (en 2017 acolleu 156 actividades que atraeron a 120.000 persoas, segundo a Xunta) está a realizarse fundamentalmente tirando un millón de euros ao ano dun fondo creado en 2008 a medias pola Xunta e varias empresas privadas patrocinadoras. Daquela o Goberno galego achegou 11,25 millóns e as empresas 11,7 millóns, ata sumar un total de 23 millóns. Nos seus anos iniciais ese fondo foi baixando a un ritmo notable para financiar todo tipo de actividades, pero nos últimos a Xunta optou por inxectar ela directamente cartos á Cidade da Cultura por diversos conceptos reducindo así o uso dese fondo. Na actualidade o fondo conserva uns 10 millóns de euros e nos últimos anos, e así prevé seguir nos próximos, a Fundación Cidade da Cultura está a tirar del unha media dun millón de euros ao ano, polo que nunha década quedaría esgotado.


Xosé María Dobarro | sábado, 3 de agosto de 2019, 22:42\nCon ese nome de reminiscencias castelaosiás adoitaba referirse o profesor Alonso Montero a tres alumnos meus que con frecuencia me acompañaban en actos culturais, ou doutro tipo, aló nos anos iniciais do milenio: Diego Bernal, Manuel Dans e Afonso Mendes. Coñecémonos -creo que tamén entre eles- nunha das aulas da Facultade de Filoloxía, no curso 2000-2001. Eles iniciaban a súa carreira e eu ese ano decidira impartir primeiro. Conxeniamos axiña e as breves conversas que mantiñamos no corredor, nos descansos das aulas foron ampliándose a outros espazos, nomeadamente a cafetaría. Tempo despois, coincidimos nunha manifestación diante da Delegación do Goberno. Acabada a manifa convideinos a tomar unhas cuncas na Traída, un céntrico e coñecido bar que eu frecuentaba e eles descoñecían. Alí falamos de mil cousas e comezou a xestarse o “Colectivo a Traída”, que, máis adiante, asinaría algunha publicación. En setembro de 2001, celebrouse en Celanova un importante congreso con motivo do sesquicentenario do nacemento de Curros Enríquez e Alonso Montero, presidente do comité organizador, suxeriume levar os tres de sempre para axudar en tarefas organizativas. E aló fomos gozar coa grandeza de Curros, coa vila, co bo tempo imperante e, como non, co licor café da zona. Nos cursos seguintes seguimos en contacto permanente, igual que cando acabaron a carreira e, mesmo, nos cadrou habitar espazos diferentes, inclusive ben afastados. Nos últimos dous anos andamos a voltas cun libro de conversas, fixemos algún que outro xantar, creamos un grupo de WhatsApp, “Ferrolinho que bonito és”, e viaxamos dúas veces a Braga -de fin de semana para pasear, conversar e comermos pernil-, excursión anual que decidimos institucionalizar.\nAo mediodía do pasado luns a voz alterada e chorosa de Alberto Pombo -un cuarto dos de sempre- comunicábame a inesperada morte de Afonso mentres se bañaba en Grecia. Tremendo pao, do que me vai custar traballo recuperarme.\nE o que son as cousas. Cando estaba acabando de redactar, con infinita tristeza, estas liñas recibin unha mensaxe electrónica de Carlos Martí co excelente poema que creou para honrar a morte do intelectual e poeta cubano Fernández Retamar, ademais de seu profesor na Facultade de Letras. Desfruteino coa mágoa de lle non poder escribir cousa semellante ao grande Afonso.\nPara Afonso Mendes Souto, grande e benquerido amigo, in memoriam


Xa se pode mercar a Samsung Galaxy Note 10.1 2014 Edition no noso País – Mallando no Android\nPor fin está á venda no noso País a última tablet de Samsung, a Galaxy Note 10.1 2014 Edition, un dispositivo que, na liña da Galaxy Note 3 que analizamos hai uns días, ten uns acabados que lembran ao coiro, o cal aporta unha maior sensación de calidade.\nEntre as súas características destacamos, ademais da pantalla de 10,1 polgadas (2560 x 1600 píxeles), o procesador SnapDragon 800 a 2,3 GHz na versión 4G/LTE, un Exynos de 8 núcleos na WiFi. Conta ademais con 3 GB de memoria RAM, 32 GB de memoria interna. A cámara principal é de 8 megapíxeles e porta Android 4.3 Jelly Bean, actualizábel nos próximos meses a KitKat.\nEn canto a prezos, a versión WiFi custa 619 euros, mentres que a WiFi+LTE ten un PVP de 749 €.


A carón da parroquial de San Cibrao, e da reitoral de mal recordo polo asoballamento dos poderes fácticos, que creron que o muro e o portalón estorbaban ás orquestas, sobrevive un cruceiro de ánimas que custodia unha serpe enroscada ao seu varal.\nO cruceiro descríbeo así FERNÁNDEZ DE LA CIGOÑA:\n"Sobre triple escada de forma cuadrangular colocouse un cubo cos cantos rebaixados tanto nas arestas superiores como nas laterais, agás os extremos. Esta base, que sostén unha vara grosa de sección octogonal pola que gabea unha serpe cara arriba, merece ser observada con máis detalle. Así, pola parte dianteira presenta a figura dun cadrado no que se perciben os restos dun antigo epígrafe que non fomos capaces de interpretar debido á forte erosión. Na cara da banda esquerda ten tres ánimas en relevo e por debaixo delas destaca o burato para as esmolas".\nFERNÁNDEZ DE LA CIGOÑA debe referirse á cara que está a dereita cando miramos o cruceiro dende o campo da festa (é a cara que mira á estrada). Continúa a descrición:\n"A cara traseira adobíase por unha caveira sobre tibias cruzadas, mentres que na cara dereita perfílase a figura dun bispo (leva tiara) cun caxato na man no que cremos ver a figura do San Trocado".\nMirando o cruceiro pola parte dianteira, a que mira cara a igrexa, o "bispo" está na cara esquerda da base. Voltaremos sobre este curioso bispo cando remate a descrición de FERNÁNDEZ DE LA CIGOÑA, que segue así:\n"O capitel de catro lados, con astrágalo rectilíneo, vese adobiado por diversas molduras e colar redondo. Soporta unha cruz finiña, de sección romboidal cos extremos rematados en catro bicos con botón central. Carece de figuras. Por diante do cruceiro vese unha mesa de pedra apoiada no terceiro dos chanzos e na parte alta da base. Catro boiardos de pedra de sección octogonal parecen protexer ao conxunto de posibles golpes".\nEn realidade, o que fan os boiardos é delimitar un espazo sacro. Pero, que hai do bispo?\nPois... o bispo vese bastante mal. Nunha fotografía de 1995 podémolo ver con algo máis de detalle. Posúe un gorro que recorda a unha mitra (non tiara) pero, en realidade, tampouco parece unha mitra. Na súa man esquerda, a modo de báculo, leva algo a xeito de vara que parece rematada por unha fouce.\nTamén é curioso que á dereita do bispo haxa un baleiro inusual. O artista ou canteiro que quixera facer un bispo só, faríao, temos que supor, no centro da escea. Ese baleiro á dereita do santo pode obedecer a un "repicado" posterior dalgún elemento considerado precristián ou pagán.\nA mitra, que non é mitra, a posible fouce, o baleiro á dereita... E se fose a representación dunha escena, personaxe ou símbolo precristián?\nAdemais, nunha parroquia con tres santos bispos (San Brais, San Trocado e San Cibrao)... sería necesario que houbese un elemento que identificara plenamente ao bispo do cruceiro. Este elemento identificador non existe. Polo tanto, ningún dos tres candidatos ten, ao meu ver, posibilidades de estar alí representado.\nNon será que os santos bispos que se veneran na parroquia ocuparon o lugar de antigos chamáns, druídas ou personaxes relixiosos, míticos ou fabulosos, presentes nas tradicións e nas crenzas daquelas comunidades precristiáns?\nSe os atributos deses personaxes precristiáns eran similares aos dun bispo... tería sentido que a introdución de cultos a santos mitrados sería máis fácil nestas comunidades pra asentar as novas doutrinas. A proliferación de santos que existe nas parroquias e os poderes taumatúrxicos de cada un deles esconden as antigas prácticas politeístas. Para xustificar un só Deus, houbo que darlle "funcións" aos santiños.\nO canteiro do basamento do cruceiro de San Cibrao das Las labrou na base do cruceiro algo que nos leva a tempos moi pretéritos, seguramente unha escena que debeu mutilarse posteriormente para impedir a súa plena identificación, ao mesmo xeito que se mutilaron as bestas nas basas dos pórticos románicos, como podemos ver no do Paraíso da catedral de Ourense.\nO cristianismo asentouse sobre elementos xa definidos, que houbo que "modelar" para facer coincidir coas novas doutrinas. Pero non se borraron de vez todos os signos daquelas pretéritas relixións, que seguiron manifestando sinais, aínda que foron perdéndose co paso do tempo. No século VI San Gregorio Magno daba instrucións a Agostiño de Canterbury sobre os santuarios pagáns na actual Inglaterra, dicíndolle que non os destruíran.\nO bispo de San Cibrao das Las fálanos de cousas que non entendemos, pero que quedaron alí, a carón de Lámbrica, para sempre, o mesmo que os segredos das figuras da Silla do Rei. A orixinal serpe que rube polo varal cara a cruz tamén parece querer dicirnos algo.\n"Reparade nos cruceiros e descubriredes moitos tesouros"... dicía Castelao.\nFERNÁNDEZ DE LA CIGOÑA, E.: "Cruces, cruceiros e petos do concello de San Amaro" en Ágora do Orcellón 26. Vigo. Decembro de 2013.\nVer cruceiro de ánimas de Piñeiro en San Cibrao das Las\nArtigo publicado o 14-11-2019 19:15\nLámbrica, a citania de San Cibrao das Las, ostenta características de agrupamento de poboación, o que poderiamos chamar unha protocidade, onde as elites dirixentes administrarían os recursos territoriais. Canto maiores sexan eses recursos, maior será a capacidade de crecemento da cidade. Podemos aventurar o control sobre as actividades económicas dos arredores, moi especialmente da minaría (documentada xa por Cuevillas e Chamoso Lamas nas abas do Santrocado) e da agricultura.\nSempre se deixa de lado a manutención dos continxentes de poboación que vivían intramuros no alto dunha citania. É normal supor que os cultivos -especialmente os hortícolas e os de cereais- serían nas terras chairas e baixas, con maior disposición de mananciais para o regadío, maior facilidade para o labor e mellores recursos edáficos. Non é posible que os cultivos se realizasen no alto da citania, onde non habería pouco máis que certas actividades pecuarias con animais de pequeno porte. Calquera que visite un castro pode apreciar que a capacidade da maioría das construcións faría incómodo o coidado de equinos e de bovinos.\nNun PDF publicado polo Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, titulado "Semillas. Castro de Trelle", fálase da agricultura no noroeste, particularmente nalgúns castros ourensáns.\nDestacar que, cara a fin do texto, cítase ao desaparecido castro de Laias como un nos que se teñen documentada a chegada "á fase de acumulación de excedentes, superando a de autoconsumo". Os excedentes son xestionados por grupos sociais privilexiados, contribuíndo a aumentar a diferenciación social.\nContinúa a dicir o texto (cita literal):\n"En Laias aparecen fosas y estructuras complejas de almacenamiento (para Triticum aestivum spelta, Panicum miliaceum y Vicia faba) datadas en el Hierro II (o en la transición a la ocupación romana). Se trata de silos rectangulares de 1-1,5 m, con fondo de madera o corteza y paredes de vegetales trenzados, recubiertos de arcilla. Estas acumulaciones revelan una importante centralización de recursos, con redistribución en el territorio, con una estructura política, dirigida por una élite. Tiene sus paralelos en los poblados fortificados británicos e irlandeses (ej. en el yacimiento de Danebury). El castro fue destruido al realizar el trazado de la autovía A-52 en la década de los 90 del pasado siglo".\n(V. Rodríguez Gracia. Outubro 2018)\nA Segunda Idade do Ferro abarca, aproximadamente, dende o séculos VI ou V ata o III ou II antes de Xesucristo.\nOs silos rectangulares de 1-1,5 metros atopados en Laias, con fondo de madeira ou cortiza e paredes de vexetais trenzados, recubertos de arxila... ben poderían ser os avós dos cabaceiros das nosas aldeas.\nA poboación de Lámbrica, algo máis ao Norte de Laias, ten que obedecer tamén a unha acumulación de recursos e necesita igualmente dun amplo territorio cultivable para atender as demandas alimenticias dos dous milleiros de persoas que puido albergar en certos momentos.\nNon debe descartarse a relación de Lámbrica con Laias, unidas polo monte do Santrocado, onde posiblemente houbo un centro relixioso común.\nPodería ser que, en certa ocasión, fose necesario desplazar o establecemento da protocidade ou urbe, centralizadora e administradora dos recursos do territorio, dende Laias ao monte da Chaira, entre San Cibrao das Las e Ourantes. Podería influír a necesidade de control de territorio cara o Norte (desde Laias non se pode controlar o Norte), onde se atopan os recursos mineiros do Puzo do Lago e dos montes de Lobás, no Carballiño.\nTamén debe terse en conta que as posibilidades defensivas de Lámbrica melloraron ao alonxarse discretamente da beira do río Miño, a mellor canle de comunicación naqueles tempos. Lámbrica está "agochada" das miradas indiscretas de bandidos ou invasores que viaxaran polo Miño, ao que conduce unha vía terrestre.\nO castro de Laias foi destruído en 1997 polas obras da autovía A-52. Dicía Fraga que ían "a todo gas", deixándonos sen un dos xacementos arqueolóxicos máis importantes da provincia e Ourense, que xa fora estudado a principios do século XX por Cuevillas, Xaquín Lourenzo e Chamoso Lamas, é dicir, que xa era coñecido cando se deseñou o trazado da A-52. Os arqueólogos calaron coma petos mentres os políticos e as empresas trituraban o xacemento.\nQuédanos Lámbrica, pero o seu estudo nunca estará completo se non se fai paralelamente co territorio e cos restos arqueolóxicos que a circundan e que, ademais, axudan a explicar a existencia desta gran citania nun recuncho da provincia de Ourense, onde un valado metálico nun monte comunal pecha un lugar de actividades lúdicas pra nenos.\nFotografías de Laias en 1997\nVer artigo: Lámbrica, O Santrocado, A Barca e o Castelo de Laias\n📹 Desaparecido castro de Laias\nArtigo publicado o 06-11-2019 20:45\nQue se vexa o Patrimonio!\nE tamén... o\n💫 Lámbrica na ara de Bandua de Eiras\nArtigo publicado o 21-10-2019 09:34


Preto 500 expertos e profesionais da educación reúnense nun congreso virtual | Universidade de Vigo\nA covid-19 impediu ata a data o seu desenvolvemento presencial en Pontevedra\nO noveno International Congress of Educational Sciences and Development desenvólvese entre o 20 e 22 de outubro\nPreto de 500 académicos, profesionais, investigadores e estudantes dos ámbitos da educación, a pedagoxía, a psicoloxía, o traballo social e a socioloxía participan entre este mércores e este venres na novena edición do International Congress of Educational Sciences en Development, que as universidades de Granada, Vigo, Minho e Porto promoven de xeito virtual. Dirixido a compartir e debater coñecementos teóricos e prácticos sobre diferentes áreas vinculadas á educación e á psicoloxía do desenvolvemento, especialistas de mais de 20 países participarán como conferenciantes neste foro que, por mor da covid-19, desenvólvese por segundo ano consecutivo a través dunha plataforma virtual.\nOrganizado polo grupo de investigación CTS-261 da Universidad de Granada, a Vicerreitoría do campus de Pontevedra, o Instituto de Educación da Universidade do Minho e a Facultade de Psicoloxía e Ciencias da Educación da Universidade de Porto, trátase dun evento anual con sede rotatoria, que en abril de 2020 programara a súa oitava edición en Pontevedra. A situación provocada pola pandemia obrigou a adiar e a converter finalmente en virtual a anterior edición deste congreso internacional, que mantén neste 2021 esta mesma modalidade, o que contribúe tamén a que poida acoller a presentación de "preto dun milleiro de traballos, entre simposios, comunicacións e pósters”, como explica a presidenta do comité organizador, a catedrática da Universidad de Granada María de la Paz Bermúdez.\nPontevedra, no horizonte\n“Este congreso vén a encher un oco importante nos ámbitos das ciencias da educación e da psicoloxía do desenvolvemento”, engade o vicerreitor do campus, Jorge Soto, presidente do comité científico dun congreso que, lembra, pon o foco nos tres ámbitos de traballo no ámbito educativo, “que son o familiar, o escolar e o comunitario”. O obxectivo “é poder realizar achegas á sociedade a través da investigación”, engade Soto, que subliña que o obxectivo, inicialmente previsto para este 2021, “de poder reunirnos todos en Pontevedra, segue en pé”.\nPromovido polo grupo CTS-261 xunto con outra serie de institucións, como a universidade que exerce como sede cada ano, o desenvolvemento da próxima edición en Pontevedra é “un proxecto que só está pendente de executar”, subliña Bermúdez. “Un congreso comeza a organizarse con moita antelación e cando comezamos con esta edición aínda era prematuro pensar na modalidade presencial, polo que optamos por ofrecer só a versión virtual”, engade a catedrática de Psicoloxía Evolutiva e da Educación, que avoga por recuperar o carácter presencial deste foro académico, combinándoa coa virtual, que fai posible, lembra, “que investigadores de todo o mundo compartan os seus traballos”. Neste senso, Bermúdez pon de relevo a aposta do vicerreitor do campus porque a cidade sexa a sede da próxima edición. “É un acontecemento moi potente, tanto o campus como para a cidade, e vainos permitir entrar en contacto con entidades, organizacións e grupos de investigación cos que abrir novas vías de colaboración a nivel internacional”, salienta Soto\nTres días de conferencias, simposios e comunicacións\nA través dunha plataforma virtual, iranse presentando ao longo das próximas xornadas un programa de relatorios, simposios e presentacións de traballos. Por unha banda, o programa do congreso abrangue un total de dez conferencias, como a que María Ángeles Carmona, presidenta do Observatorio contra la Violencia Doméstica y de Género, do Consejo General del Poder Judicial, centrará na violencia machista en parellas adolescentes. O desenvolvemento da resiliencia familiar, un relatorio do director da Escuela Nacional de Formación de Aldeas Infantiles en España, José Manuel Morell; e os desafíos da educación a distancia, da man da directora da Organización de Estados Iberoamericanos para la Educación, la Ciencia y la Cultura, Miriam Preckler, serán outras das temáticas a abordar nestas xornadas. Así mesmo, entre as e os conferenciantes figura tamén a ex-conselleira de Educación Carmen Pomar e o propio Jorge Soto, que impartirá un relatorio sobre o desenvolvemento competencias sociais e emocionais.\nXunto a esta serie de conferencias, desenvolveranse diferentes sesións prácticas, que abordan de maneira en temáticas como o xeito de “desenvolver o talento, a resiliencia ou as competencias sociais”, salienta Bermúdez. Por outra banda, o programa complétase cunha serie de simposios e comunicacións que poñen o foco en múltiples aspectos relacionados coas preto de 40 áreas temáticas que comprende o congreso e nos que participarán expertos e expertas de España, Portugal, Francia, Bélxica, Estados Unidos, Brasil, México, Chile, Ecuador, Paraguai e Puerto Rico. Como explica Bermúdez, “a actualidade é a que determina os temas que se tratan de maneira máis ampla”, o que motiva que as consecuencias da covid-19 teñan de novo un papel protagonista neste evento. De feito, se ben en 2020 “presentábanse máis estudos sobre a adaptación á docencia virtual” á que obrigou a pandemia, nesta ocasión diferentes traballos poñen o foco “na adaptación persoal e familiar”. Do mesmo xeito, outra das temáticas que aumenta presenza nesta novena edición edición, sinala, é a relacionada co desenvolvemento sostible e os obxectivos da Axenda 2030.


As publicacións de nicho seguen dirixindo contido moi dirixido a distintos grupos. Aínda que os sistemas de pago por clic, afiliados e anuncios publicitarios seguen dominando o mercado polo seu sinxelo proceso de pedidos e baixo custo por cliente potencial, tamén adoitan obter unha baixa taxa de conversión e clic. Debido a que son baratos, aínda poden obter recompensas incribles e obter un sólido retorno do investimento para os comerciantes.\nPense no seu comportamento de navegación e investigación. Cando miro á caixa de entrada do meu escritorio e correo electrónico, estou inundado de correos electrónicos e anuncios de anunciantes relevantes. Vexo centos, quizais incluso miles, de material de mercadotecnia cada semana. Pero mentres penso nas miñas entregas por correo e nas subscricións de publicacións dixitais, só son un puñado de publicacións ás que subscribo e dedico tempo durante a semana. O comportamento da navegación web coa experiencia de navegar por unha publicación dixital en papel ou nunha tableta é significativamente diferente.\nSpecle anunciou recentemente o papel clave de colaboración para Solución Adobe Digital Publishing, permitindo a produción de atractivos e atractivos anuncios dixitais en aplicacións sen necesidade de código. O sistema de publicidade integrado de Specle permitirá aos equipos creativos e de deseño colocar anuncios en calquera das aplicacións que se estean creando mediante Adobe DPS. O software de Specle facilitará máis que nunca ás axencias creativas e editores a publicación de anuncios dixitais fermosos e interactivos.\nReimaginado dende a base, Adobe DPS ofrecerá aos usuarios máis flexibilidade e mellores oportunidades para involucrar aos seus públicos. Se podes facer un anuncio impreso, agora tamén podes facer un anuncio dixital. Specle agora está integrado coa interface de programación de aplicacións (API) de Adobe para revolucionar as oportunidades de publicidade dixital, especialmente nas aplicacións, e crear poderosas oportunidades de publicidade.\ntags: Solución Adobe Digital Publishingadobe dpsBBHCondé Nastrevista dixitalpublicación dixitalMedios DMGGardiánHearstanuncio da revistapublicidade de revistasMcCann EricksonNovas Reino UnidoespeculaTimeInc Reino UnidoVCCP


O IPC harmonizado da zona euro baixou en febreiro ata o 2,3%, segundo datos de Eurostat | Consumer\nO IPC harmonizado da zona euro baixou en febreiro ata o 2,3%, segundo datos de Eurostat\nEspaña, cun 4,1%, rexistrou a maior inflación interanual\nA oficina de estatística comunitaria, Eurostat, anunciou hoxe que o Índice de Prezos de Consumo (IPC) harmonizado da zona euro baixou unha décima en febreiro en termos interanuais con respecto ao mes anterior, ata o 2,3%. No entanto, este encarecemento acumulado é dúas décimas superior ao marcado no mesmo mes de 2005.\nO país con maior inflación interanual foi España, cun 4,1%. Deste xeito, o diferencial de inflación do noso país coa media da zona euro situouse en 1,8 puntos, o mesmo nivel que en xaneiro. O diferencial situábase en 1,2 puntos un ano antes, mentres que a finais de 2005 xa aumentara ata os 1,5 puntos.\nSe os datos examínanse por mes, os prezos subiron en febreiro un 0,3% con respecto a xaneiro. Os crecementos foron especialmente notables en Bélxica (2,3%), Luxemburgo (1,5%), Países Baixos (0,5%), Alemaña (0,4%) e Francia (0,4%). En España, co 0,1%, o encarecemento foi dúas décimas menor á media europea.\nOs países con maior inflación acumulada nos últimos doce meses foron Letonia (7%), Estonia (4,5%) e Eslovaquia (4,3%), mentres que os países da UE con menores subidas foron Polonia (0,9%), Suecia (1,1%), Países Baixos (1,4%) e Austria (1,5%). Pola contra, no último baixaron os prezos un 1,6% en Grecia e un 0,1% en Chipre e Italia.\nA vivenda foi a que protagonizou o maior encarecemento interanual na zona euro, un 5,6%, seguida dos transportes, cun 4,9%. O alcol e o tabaco encarecéronse un 2,5%, na mesma medida que a educación, os hoteis e os restaurantes. A maior contribución ao dato final de inflación realizárona os combustibles e os transportes, con 0,44 puntos.\neurozona febreiro IPC-gl


Colexio – Casa de la Virgen\n31/03/2022 01/04/2022 por Colegio Cangas\nComo xa sabedes, dende o ano pasado no noso centro lévanse a cabo os exames Cambridge, tanto para os nosos alumnos coma para outros da zona. Este curso vanse a realizar o 1 de xullo e o prazo de matrícula está aberto ata o 9 de maio. Podedes consultar a información na circular.\n31/03/2022 por Colegio Cangas\nEsta semana, coincidindo coa XI Semana da Ciencia no noso colexio, convertemos o vestíbulo nunha sala de exposicións. “AstrónomAs” céntrase na achega das mulleres que dedican e dedicaron a súa vida a esta disciplina científica. A exposición naceu coa vocación de fomentar as vocacións científicas e tecnolóxicas en xeral, e entre as nenas e adolescentes … Read more\n03/02/2022 03/02/2022 por Colegio Cangas\nVen a coñecer o noso colexio. Pide cita chamando o 986392313 ou escribindo a cpr.casadelavirgen@edu.xunta.gal\nRecollida alimentos para a Operación Kilo\n16/12/2021 por Colegio Cangas\nO noso colexio, en colaboración con Cáritas Santiago Apóstolo e o Comedor Social da Asociación da Caridade Santiago Apóstolo de Cangas, organizan a Operación Kilo. Recollemos productos non perecederos os días 20 e 21 de decembro, na entrada principal do colexio.


Racismo e planificación urbana na Galiza post-covid19\nVivimos tempos convulsos en canto a conflitividade social. A quen máis e a quen menos se lle fai un nó na gorxa vendo o vídeo do policía enriba de George Floyd, así que tal vez sexa un bo momento para reflexionar sobre o racismo en todas as súas manifestacións. Neste artigo abordo aquelas que teñen que ver con como a configuración das nosas cidades acaba por perpetuar determinadas inxustizas. Parafraseando a Bryan Lee Jr. –ver recente artigo en CityLab– para cada inxustiza no mundo, hai unha arquitectura que foi planificada e deseñada para perpetuala. Así que para reflexionar sobre como se manifesta o racismo na Galiza hoxe, cumpre preguntarse como foi e está a ser planificado o espazo das nosas cidades.\nHai uns días, La Vanguardia publicaba un artigo no que afirmaba que l’Hospitalet de Llobregat, entre Collblanc e a Torrassa, viven 53.119 persoas por quilómetro cadrado, e que era a zona máis densamente poboada da Unión Europea. Porén, ese mesmo ratio indícanos que no distrito 6 do municipio da Coruña (Calle Barcelona, Peruleiro, Agrado Orzán e As Conchiñas), residen 58.871,11 por quilómetro cadrado, unha cifra notablemente superior. Estamos a falar, ademais, da zona onde se asentou a poboación procedente das zonas rurais de Galicia nos anos sesenta e setenta (ver Mantiñán 2005), para irse gradualmente estendendo cara barrios adxacentes como Os Mallos (distrito 4). Falamos de persoas que se desprazaban como man de obra ás cidades para traballar no sector servizos, construción, carpinteiros, pintores, limpadores domésticos. Hoxe, eses mesmos barrios seguen a desempeñar a función de recepción de novos fluxos migratorios, desta volta procedentes do estranxeiro (africanos, sudamericanos), (ver Pérez-Sindín López 2019), sendo o barrio coas peores condicións de habitabilidade.\nNa outra cara da moeda estarían barrios como a Zapateira, exemplo do que Mario Gabiria –pioneiro da socioloxía urbana en España e discípulo do gran Henri Levefre– acuñou como “little plot and garden houses” ou “ideoloxía clorofila”, é dicir, modelo de insaciable consumo de solo destinado a urbanizacións de vivendas unifamiliares –con campo de golf anexo– nunha zona de natural expansión da cidade.\nA causa da reprodución destas dinámicas residenciais encontrámola, por unha banda, na estrutura urbana que nace en tantas cidades españolas despois da guerra civil. Durante as dúas primeiras décadas posteriores á guerra civil, Franco tentou gobernar o país como se dunha entidade económica independente se tratase, é dicir, fechado ao comercio.\nColas na farmacia e na panadaría na rúa Barcelona (Agra do Orzán) durante os primeiros días do confinamento. Na imaxe da cabeceira: identificación policial de dous mozos durante o confinamento nunha rúa do barrio. @adiante.gal\nTerrazas de bares e veciñas paseando na mesma área da rúa Barcelona a semana pasada, durante a Fase 2 da desescalada. @adiante.gal\n“Por anecdótico que poda parecer, non é de estrañar que España sexa, con diferenza, o país do mundo con máis ascensores, alén de ser un dos países con máis propietarios.”\nAo suposto interese por reconstruír a economía, como de facto aconteceu noutros países europeos, habería que engadir o apuntado por historiadores como Mendoza (2002) quen viron nesa etapa a culminación dun proxecto autárquico de base ideolóxica que, ademais, se mantería máis alá da posguerra. Nun sistema destas características e dominado absolutamente polo goberno central, o uso da terra agrícola era de suma importancia. Na práctica, o crecemento das cidades no Estado español foi dalgunha maneira cercado por parte dos planificadores urbanos co fin de preservar o uso agrícola das terras situadas na proximidade das cidades. En consecuencia, tal e como argumenta Módenes, profesor de xeografía humana da Universidade Autónoma de Barcelona, nunha entrevista en Quartz, en España favoreceuse unha urbanización compacta e densa. Densidade que algúns apuntan como factor de espallamento da covid.\nA iso habería que engadir as políticas franquistas que incentivaron os investimentos masivos en nova construción que serían vendidas como pisos ou apartamentos individuais e que levaron aos novos residentes procedentes do rural a traer os seus aforros para investilos en “ladrillo” (ver Anna Cabré y Juan Antonio Módenes) Como chegou dicir o ministro de vivenda de Franco no ano 1957: “queremos un país de propietarios, no de proletarios” (fonte). Por anecdótico que poda parecer, non é de estrañar que España sexa, con diferenza, o país do mundo con máis ascensores, alén de ser un dos países con máis propietarios.\nEn décadas posteriores, a cidade vai absorber os novos fluxos migratorios a través de políticas neoliberais de sucesivos gobernos e municipalidades, o que faría que a estrutura urbana se mantivese practicamente intacta. Como diría o xeógrafo David Harvey, a estrutura da cidade reflexa diferenzas sociais de máis fondo calado. Barrios como a Agra do Orzán confirman ademais a proliferación de enclaves étnicos detectada por autores como Frutos e García (2016) en tantas outras cidades do Estado como resultado do bom migratorio sucedido desde o 2002 e, especialmente, durante os tempos da burbulla inmobiliaria. É dicir, barrios que, sumada toda a súa poboación no conxunto do Estado, poden representar un millón de persoas vulnerables debido á súa vulnerabilidade e status de estranxeiro ou de minoría étnica.\nRetomando a pregunta inicial, como se manifesta o racismo na Galiza na era post-covid? Non fai falla ser urbanista para dármonos conta do difícil que tivo que ser o confinamento nos distritos 6 e 4 da Coruña, en comparación coa zona de, por exemplo, a Zapateira. A criminalización feita por programas de medios nacionais como o de Ana Rosa Quintana a propósito do incumprimento do estado de alarma na Agra do Orzán é, sen dúbida, un claro exemplo de racismo. Tamén as actuacións policiais desproporcionadas que non teñen en consideración as diferenzas nas condicións de habitabilidade dos diferentes barrios. Tamén os policías de balcón que, insultando aos seus propios veciños representan un claro exemplo de insolidariedade e protofascismo.\nCopenhague, 8 de xuño de 2020.\nAs Pontes, 1979. Doutor en Socioloxía pola Universidade da Coruña. Traballou como profesor na Universidade Tecnolóxica de Gdansk, Polonia, entre o 2012 e o 2016. Actualmente realiza as súas investigacións na Universidade de Copenhague, Dinamarca. Entre as súas publicacións máis recentes: Segregación de la población de origen extranjero en una ciudad media del noroeste peninsular: El caso de A Coruña, en Ería: Revista cuatrimestral de geografía 39 (1) (2019) e, xunto a M.L. Blanchette, Understanding Public Perceptions of a New Pit Lake in As Pontes, Spain, en Mine, Water and the Environment, 1-10 (2020).\nCIEs baleiros, un espellismo?\nUnha alianza letal para o dereito á vivenda\n“Cando un partido pon o foco na inmigración, acaba arrastrando ao resto”\nInditex e os fondos voitre\nInditex e os merlos brancos\n“O dereito a teito estase conculcando”\nMeter a cidade (á xente) no porto\n“As cousas aquí son moito máis difíciles do que eu pensaba”


Os Amigos do Camiño de Lugo percorreron a etapa dende o Cebreiro ata Triacastela - SARRIAXA\nOs Amigos do Camiño de Lugo percorreron a etapa dende o Cebreiro ata Triacastela\nPor galiciaxa10 Febreiro, 2022Febreiro 11th, 2022Sin comentarios\nA Asociación de Amigos do Camiño de Santiago da Provincia de Lugo percorreu o pasado domingo a etapa do Camiño Francés que vai dende O Cebreiro ata Triacastela.\nEsta é unha asociación sen ánimo de lucro fundada en 1987 que persegue traballar na defensa, conservación e revitalización dos distintos roteiros xacobeos na provincia de Lugo; desenvolver e promover todo tipo de actividades relacionadas co Camiño xa sexan conferencias, reunións, viaxes, peregrinacións ou camiñadas.\nEste grupo encárgase de investigar a historia e a cultura relacionada co movemento xacobeo, colabora con organizacións e institucións relacionadas co Camiño de Santiago que actúan dentro ou fóra do ámbito territorial da Asociación.\nEsta Asociación leva a cabo, ao longo de todo o ano, actividades moi diversas como a celebración de marchas os domingos, nas que se percorren etapas dos distintos Camiños a Santiago: Francés, Primitivo ou de Oviedo, Norte e Sur ou de Inverno, asi como outros moitos roteiros na Comunidade galega e nas comunidades contiguas. Tamén realizan outras viaxes culturais relacionadas co Camiño.\nNesta ocasión, o grupo decidiu realizar unha das etapas do Camiño Francés entre o Cebreiro e Triacastela\nOs camiñantes tiveron unha dura subida ao alto de San Roque, onde se localiza a emblemática figura do peregrino en loita contra o vento e, sobre todo, ao Poio, teito do roteiro por Galicia cos seus 1.335 metros de altura. Estas dúas pendentes compensáronse co posterior descenso ata Triacastela, localidade de gran beleza.\nAo longo de todo o camiño alternáronse as belas panorámicas das serras dos Ancares e o Courel e, xa na baixada, do monte Oribio, nun itinerario zigzagueante que atravesou bonitos enclaves rurais, recunchos sorprendentes que permitiron a asociación admirar un castiñeiro centenario.\nPedrafita busca un condutor de motobomba\nO Estado reducirá o tempo de paso pola antiga nacional de Pedrafita


Nova lei de patrimonio natural: protección discrecional e submisión da natureza aos intereses económicos – Federación Ecoloxista Galega\nCal é o motivo para que a Xunta estableza un umbral mínimo de superficie de xeito arbitrario? Con tais requisitos, arestora na Galiza teriamos un só parque, o da Baixa Limia-Serra do Xurés. Nin Corrubedo, nin Fragas do Eume, nin Enciña da Lastra…\nNo que atinxe á xestión das especies exóticas invasoras, a norma non contempla o establecemento dun Catálogo Galego de Especies Exóticas Invasoras, quedando a xestión destas especies e a gravísima problemática que están a provocar na Galiza (as últimas, a couza da pataca, vespa velutina…) ao abeiro da que determine o Estado e a UE.\nDeste xeito, pérdese a perspectiva galega e atráncanse as necesarias actuacións temperás con obxectivos de prevención, tan necesarios para a eficacia na loita contra as EEI.\nAgardando ao recoñecemento como tal dunha especie exótica invasora no respectivo catálogo español, no que mesmo a especie pode non acadar a categoría de invasora malia a selo na Galiza, estase coartando non só a capacidade normativa propia do noso país senón tamén reducindo as posibilidades de éxito e mitigación das consecuencias dunha invasión biolóxica.\nArtigo anterior Os recadeiros de ENCE\nArtigo seguinte O Movemento Ecoloxista esixe a aprobación dun P.R.U.X. á altura dun Parque Nacional para Illas Atlánticas


Aberta a comunicación da Barosa entre Valdeorras e O Bierzo - Blog de Celso Delgado\nHome Estradas Aberta a comunicación da Barosa entre Valdeorras e O Bierzo\nAberta a comunicación da Barosa entre Valdeorras e O Bierzo\nEsta mañá recibimos a excelente noticia de que o Ministerio de Fomento reabriu hoxe ao tráfico a estrada N-120 na Barosa, unha vez finalizadas as actuacións principais das obras de urxencia para a reparación da pérgola de entrada ao túnel.\nRecordemos que Fomento declarou a finais do mes de setembro como obras de urxencia as actuacións que estábanse levando a cabo na N-120, no p.k. 436,5 á entrada do túnel da Barosa, na provincia de León ás portas de Galicia. Unha comunicación imprescindible para as comarcas de Valdeorras e o Bierzo.\nNos labores de reparación participaron dous equipos a efecto de minimizar o tempo do desvío. Así, unha vez finalizados os traballos de recalce da cimentación da estrutura e a reconstrución dos arcos danados da boquilla do túnel, foi posible restaurar hoxe a circulación de vehículos a través do túnel da Barosa.\nAs actuacións realizadas permitirán que non se volvan a producir movementos na cimentación e devolver a estrutura ao seu estado orixinal.\nOs traballos, cuxo orzamento rolda o millón de euros, continuarán previsiblemente ata o inicio do Nadal, con actuacións menores na estrutura, así como de labores de limpeza e terminación que non interromperán a circulación.\nÉ o momento tamén de recordar a visita que a Ministra de Fomento, efectuou ao Barco de Valdeorras o 9 de outubro.\nAlí mantivo unha reunión co Comité Executivo Local do Partido Popular e outra coa Asociación de Empresarios de Valdeorras (AEVA).\nRespecto das obras do túnel, comprometeu que se acelerarían ao máximo e o resultado de hoxe acredita que o Ministerio foi moi dilixente.\nAna Pastor comprometeuse naquela visita a que nos próximos días adxudicaríase a redacción do Proxecto da conexión entre a N-120 e a N-536 e tal comrpomiso cumpriuse o 19 de outubro.\nE finalmente comprometeu á mellora do firme da N-120, con cargo ás partidas de mantemento e conservación de estradas. E estás obras, no termo municipal de Rubía e en lonxitude de 3 Km executáronse esta semana, aínda que queden máis quilómetros por reparar.\nCelebro moito estas actuacións en materia de infraestruturas, que tanto demanda a comarca de Valdeorras e que evidencian o compromiso do Partido Popular.\nAberta a comunicación da Barosa entre Valdeorras e O Bierzo Reviewed by Celso Delgado on miércoles, diciembre 05, 2012 Rating: 5


Ensino público: 3 millóns para Opus Dei | Esquerda unida\n10 Setembro, 2013 victor Movementos e Dereitos Sociais\nSantiago de Compostela, 10 de setembro de 2013.- Alternativa Galega de Esquerda (AGE), a través dos deputados Ramón Vázquez e Xabier Ron, veñen de denunciar as innúmeras pedras que o Partido Popular está a colocar no camiños do acceso a unha educación pública e de calidade de todas as galegas e galegos. “Este curso as familias terán aínda máis dificultades para exerceren o seu dereito á educación”, expoñen Vázquez e Ron, “debido aos insoportábeis recortes que o PP aplica ao ensino público”. O curso 2013-2014, que comeza mañá para os escolares de Infantil e Primaria, será, lembran, o de maior número de alumnos matriculados na escola pública.\nMais a esa circunstancia –o aumento de matrícula- é preciso engadirlle que a Xunta do señor Núñez pechou 15 centros e eliminou 57 aulas dos sistema público. “Ao mesmo tempo”, sinalan os parlamentarios de AGE, “concertan 40 novas unidades e 18 novos ciclos formativos en colexios privados”. No sistema público, segundo datos do Ministerio de Educación, a máis alumnado correspóndenlle 403 mestres ,menos que no pasado curso. No ensino concertado, a rebaixa é de 63 profesores. Velaquí os números:\nAs familias non sufrirán unicamente a redución de mestres. Para este anos, un 43% delas deberán pagar o comedor escolar dos fillos, nun contexto en que o gasto medio por alumno no inicio de curso é de 723 euros. A renda familiar media atópase en niveis de 2007. “Os recortes abafan o ensino público mentres a Xunta dedica tres millóns de euros a manter concertos con colexios que segregan por sexo e que responden á ideoloxía ultrarreaccionaria do Opus Dei”, critican, “ademais de incumprir a sentenza ao respecto do Tribunal Superior”. Que o señor Núñez beneficia aos seus amiguiños é claro, polo tanto, tamén no ámbito educativo. Fan diminuír as bolsas universitarias, endurecen os requisitos para acadalas, 7.000 persoas agardan praza na Formación Profesional, 5.000 cativos quedarán sen lugar nas escolas infantís públicas e, mentres, medran os cartos para o ensino privado. “Á dereita interésalle destruír o ensino público e niso se empeña con esforzo”, conclúen Vázquez e Ron, “e só a mobilización social permanente conseguirá detelos”.\nDecálogo contra o ensino público


A fin da veda da centola dispara o furtivismo na ría de Pontevedra - Pontevedra Viva\nCentola e mexillóns intervidos polos Gardacostas de Galicia\nA fin da veda da centola dispara o furtivismo na ría de Pontevedra\nMartes 17 de Novembro, 2020 ás 11:44 do Martes 17 de Novembro, 2020\nApenas unha semana, desde o pasado 9 de novembro, leva aberta a campaña extractiva da centola. Por iso, non é de estrañar que os furtivos puxesen os seus ollos neste crustáceo e, a pesar dos esforzos das autoridades, extráiano de maneira ilegal.\nAsí o demostran os operativos que, ao longo dos últimos días, desenvolveu o servizo de Gardacostas de Galicia na ría de Pontevedra.\nEn total, requisáronse máis de 240 quilos de peixe e marisco, dos cales 160 era centola. Ademais, interviñéronse 92 nasas e un salabardo.\nO dispositivo máis importante desenvolveuse entre San Vicente e Sanxenxo, co comiso de máis de 70 quilos de centola, 34 quilos de mexillóns, 18 quilos de nécora, catro quilos de ameixa xapónica, catro quilos de ostra, dous quilos de camaróns e un quilo de lumbrigante.\nA este operativo sumouse un control por estrada, en colaboración coa Garda Civil, que se saldou con preto de 90 quilos de centola requisados a dous vehículos. O marisco carecía dos documentos que avalasen o seu trazabilidad.\nNa ría de Arousa, pola súa banda, desenvolvéronse diferentes operativos que no seu conxunto lograron intervir máis de 70 quilos de distintas especies de peixe e marisco, así como a incautación de 300 metros de artes de enmalle e un volantín ilegal.\nPontevedra Bueu Marín Sanxenxo\nOs gardacostas comisan 270 nasas e retornan ao mar un cento de quilos de centola, lumbrigante e camarón\nBueu O Salnés\nO luns abre unha campaña extractiva da centola e do boi chea de incertezas\nPor Oskar Viéitez | Domingo 8 de Novembro, 2020


A Garda Civil de Tráfico de Verín auxilia a unha muller atrapada baixo unha árbore\nInicio/Ourense/A Garda Civil de Tráfico de Verín auxilia a unha muller atrapada baixo unha árbore\nDurante a realización dun servizo, a Garda Civil do Destacamento de Tráfico de Verín observaba o 24 de abril como na estrada N-532 a seu paso pola localidade de Mourazos (Verín), un vehículo ocupaba parte da calzada en circunstancias máis ben propias dunha parada de emerxencia.\nAnte esta situación, achegábanse á vivenda máis próxima ao citado vehículo, momento no cal foron abordados por un veciño que pedía auxilio porque unha muller, de 62 anos de idade, estaba atrapada debaixo da árbore que fora talada por un familiar no xardín da súa vivenda. Os axentes colaboraron activamente no rescate e deron aviso inmediato aos servizos sanitarios, tal e como vén de informar a Comandancia da Garda Civil de Ourense.\nUnha vez rescatada, a muller foi evacuada en estado grave ao Complexo Hospitalario de Ourense (CHUO), onde foi ingresada na Unidade de Cuidados Intensivos e permanece en estado estable.\nárbore atrapada auxilio chuo estrada familiar garda civil hospital mourazos muller Ourense tala tráfico Verín xardín


Carta Xeométrica: QVG revitaliza a túa lingua\nSimpática promoción realizada polo alumnado de 6º de primaria do CEIP Ramón Cabanillas (Santiago) nun obradoiro de videocreación impartido por Illa Bufarda. Esta formación foi un agasallo que o Departamento de Normalización Lingüística do Concello de Santiago de Compostela lles outorgou a catro centros de ensino por participaren no Concurso de vídeocreación para centros de ensino.\nO ENDL do centro ten unha páxina churrusqueira feita co sites do google.\nUnha mágoa que aos rapaces non lle aprenderan que a letra "q" non se chama "cu", que é un nome moi feo para unha letra.\nEtiquetas: Equipos Normalización, Normalización, Santiago de Compostela, SNL, vídeo


Cambados controla cun radar que se cumpra a zona 30 no casco urbano - Canal Rías Baixas\nCambados controla cun radar que se cumpra a zona 30 no casco urbano\nCAMBADOS> Cambados controlará que se cumpran os novos límites de velocidade no centro da vila. Un vehículo radar da Dirección Xeral de Tráfico percorrerá algúns dos puntos nos que se reduciu esta velocidade ata os 30 quilómetros por hora para vixiar que os coches se axustan a ela.\nA comezos do mes de xullo Cambados fixaba os 30 quilómetros por hora como a velocidade máxima para o seu centro urbano. Dous meses despois, queren vixiar que os vehículos condutores con esta limitación.\nDende o concello valoran positivamente o comportamento dos condutores, pero con esta ferramenta queren disuadir aos que aínda non o fan.\nEste radar móbil da Dirección Xeral de Tráfico percorrerá os puntos claves do tráfico no centro urbano. Os condutores que incumpran o límite recibirán a sanción que vén recollida na normativa da DXT.\nDende a Policía Local fan un chamamento á tranquilidade, máis aínda tendo en conta que a partires do xoves comeza o curso escolar. Unha época estresante que este ano o será máis debido á situación actual de alerta sanitaria.\nArtigo anteriorO Rosalía de Castro mantén o pulso e reclama as dúas aulas en terceiro\nSeguinte artigoA mostra fotográfica ‘Fillos do Mar’ chega a Boiro\nCambados entregará o 18º premio Ramón Cabanillas ao catedrático Xose María...


A Marea Atlántica vota en contra da vía irregular pola que o Concello da Coruña tenta tramitar o seu plan de limpeza, a través da Deputación - Marea Atlántica\nA Marea Atlántica vota en contra da vía irregular pola que o Concello da Coruña tenta tramitar o seu plan de limpeza, a través da Deputación\n“Se o PSOE quere cumprir o seu programa electoral, que o faga sen atallos, non pode empregar un convenio para duplicar un contrato público”, asegurou Alberto Lema\nNun momento de emerxencia social e económica hai outras áreas para investir máis de 600.000 euros, paliando situacións vitais dramáticas\nO voceiro provincial da Marea Atlántica, Alberto Lema, vota hoxe en contra da proposta de convenio interadministrativo con Tragsa para o reforzo da limpeza viaria na cidade da Coruña, trasladado hoxe á Comisión de Contratación, Patrimonio e Equipamento da Deputación Provincial, polo importe de 623.317 euros financiados polas arcas municipais. Como sinala Lema: “Trátase dunha irregularidade administrativa, que pretende empregar un convenio directo para o que debera resolverse cun contrato outorgado por concurso público”. Tamén solicitaremos acceso ao expediente desta actuación a través do rexistro municipal.\nSolápase, ademais, co contrato de limpeza viaria do Concello da Coruña, renovado en febreiro e dotado con 14 millóns de euros ao ano, creando unha duplicidade contraria a toda lóxica administrativa. Este novo contrato xa inclúe un reforzo do servizo de limpeza viaria, polo que non se entende a necesidade de duplicalo a través dun convenio con Tragsa.\nPor estes motivos, Lema anunciou o voto contrario da Marea Atlántica e convidou ao goberno municipal a respectar a legalidade e non empregar a Deputación para tomar atallos. “Se o PSOE quere cumprir co seu programa electoral, que o faga dentro da normativa, que non busque atallos”, engadiu.\nInformes contrarios da secretaría e a intervención\nOs informes da intervención e a secretaría son moi contundentes, e sinalan que este procedemento administrativo non se corresponde coa Lei de Contratación Pública. Entre outras cousas, lembran que Tragsa é unha empresa pública limitada ás intervencións no medio rural e actuacións medioambientais, non en entorno urbano. E critican a falta de acreditación da urxencia coa que se pretende xustificar este atallo administrativo.\nFinalmente, e en palabras de Alberto Lema, “nestes momentos de emerxencia social e económica, eses máis de 600.000 euros poderían empregarse mellor en medidas sociais ou, por dar un exemplo, en abrir unha liña de axudas para autónomos como xa fixeron outros concellos da comarca. Temos que actuar para paliar situacións vitais dramáticas”.\nMarea Atlántica - Comunicación2020-04-22T18:48:27+01:0022 Abril, 2020|Concello, Deputación|Sin comentarios


Nin caprichosos nin egoístas... só fillos únicos [Páx. 1 de 4] | Revista | EROSKI CONSUMER\nA condición de fillo único non é nin unha vantaxe nin un inconveniente en si mesma, todo depende do tipo de educación, de valores e de actitudes que os pais fomenten neles\nPouco ou nada queda xa daquelas fecundas familias que recibían premios en concursos de natalidade envolvidos xa en brumas de alcanfor. Co cambio de século, o fillo único erixiuse en protagonista de máis do 30% dos fogares españois. As estatísticas non enganan: segundo datos do Instituto de Política Familiar (IPF), os fogares españois teñen cada vez menos membros, 2'9, e as familias con cinco ou máis membros pasaron de representaren o 29% en 1980 a non superaren o 7% no 2007, cunha caída do 75% en algo menos de tres décadas. Na sociedade actual, un de cada cinco fogares compóñeno parellas sen fillos, seguido das familias formadas por unha parella e mais un fillo. Pola contra, as parellas que teñen tres fillos case non chegan ao 4%. As causas desta mingua familiar e da supremacía do fillo único hai que buscalas nun ritmo de vida que apenas deixa tempo para compatibilizar familia e traballo, nunha tardía maternidade, nos matrimonios que rompen cada vez máis axiña e nos gastos que implica ter un fillo. Todo iso contribuíu a que en España os fillos únicos deixasen de ser unha rareza dende o punto de vista sociolóxico. Son máis, polo tanto, os pais e nais que se enfrontan acotío á ardua tarefa de educar uns nenos catalogados tradicionalmente como egoístas, malcriados e caprichosos.\nCando hai 30 anos se lle preguntaba a unha parella cantos fillos quería ter, as respostas máis habituais eran: "os que Deus queira" ou "os que veñan". Tres décadas despois, os máis dos futuros pais considera que "con un abonda", aínda que tamén hai quen se atreve a ir pola "parella". Segundo a macroenquisa "Fecundidade e Valores na España do século XXI" do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) de marzo do 2007, o núcleo familiar ideal dos españois é o formado por un matrimonio e dous fillos, aínda que son cada vez máis os condicionantes e obstáculos para acadar tal obxectivo, e os estudos demostran que na práctica se impón a tendencia ao fillo único. Os últimos datos que manexa o Instituto Nacional de Estatística (INE) indican que un 57% das mulleres que xa foron nais rexeita a posibilidade de ter máis descendencia.\nO atraso na idade da maternidade -as españolas (30'9 anos) son, a carón das italianas (30'8) e das holandesas (30'6), as mulleres da UE que máis tarde teñen o seu primeiro fillo-, os problemas económicos, as dificultades para conciliar vida persoal e laboral, os matrimonios que cada vez duran menos, o individualismo e o aumento das familias monoparentais conseguiron en España o que en China custou 30 anos de medidas drásticas de control da natalidade. Segundo se desprende do Informe Evolución da Familia en Europa 2008, do Instituto de Política Familiar (IPF), a baixa natalidade en España, 1'39 fillos por muller (2007), é un dos índices máis baixos da Unión Europea, cun 1'5 de media, e está moi por baixo do nivel de substitución xeracional (2,1 fillos por muller).\nIr á seguinte páxina: Como son os fillos únicos e como educalos >>\nPDF: Fai clic aquí para Descargar esta información en PDF (400 Kb)\n[Páx. 1] Nin caprichosos nin egoístas... só fillos únicos\n[Páx. 2] Como son os fillos únicos e como educalos\n[Páx. 3] Vantaxes e inconvenientes de ser fillo único\n[Páx. 4] Entrevista co psicólogo Albert Soldevilla, do Instituto Mensalus de Barcelona


Favx + Las Cruzes « Liceo Mutante\nVenres 31 de maio ás 20.30: Favx + Las cruzes\nPechamos o mes de maio con bo tempo e dous bolos para bailar ben!!\nNados na década dos 90, FAVX misturan un pouco de post-punk con post-hardcore, sacando un sonido enérxico que entra polas orellas, rebota no tímpano que, á vez transmite as vibracións aos osos do oído e acaba traducíndose mediante as neuronas ciliadas en distorsión, atmósferas e melodías contundentes nas áreas corticais encargadas de saborear a música. Batería, baixo, guitarra e voces que fan que as catecolaminas e endorfinas flúan polo cerebro facendo de case necesidade biolóxica mover o corpo e abrazar ao que teñas ao lado.\nCon eles veñen Las Cruzes, dúo que traballa a electrónica, o punk e o jazz, acompañando sintetizadores e baterías con voces. Sons que bailan entre o videoxogo e o jazz, ritmos e cambios que mandan activación e inhibición ás neuronas hipotalámicas e unha sensación xeral de facer traballar ás sinapses.\nAchégate a descansar de exames e traballos o venres 31 de maio na R/ Rosalía de Castro 100, por un donativo para as bandas de entre 5€ e 10€.


O blogue seropositivo PrEP intermitente é máis probable que sexan eficaces no sexo anal que no sexo vaxinal\nAntiretrovirais Destacados Enfermidades infecciosas Estudo ADAPT Ipergay Xullo de 2015 Mulleres e SIDA PREP TARV Truvada vida Vida con VIH Vida saudable\nPor Claudio Souza 30 / 11 / 2019 30 / 11 / 2019 04319\nOs estudos farmacodinámicos demostraron que as concentracións do fármaco en PrEP non só se alcanzan no recto e non na vaxina, pero tamén son máis altas.\nOs resultados dun estudo que analizou a farmacodinámica do tenofovir e a emtricitabina (os dous fármacos que integran Truvada®, o único medicamento aprobado como profilaxis antes de [PrEP]) permiten determinar a eficacia do PrEP intermitente pode ser superior a do que se pensaba inicialmente, polo menos en termos de sexo anal. Non obstante, a medida que as concentracións de drogas na vaxina e no útero evolucionan, esta estratexia pode non ser tan segura para as relacións vaxinais, polo menos con estas drogas. Estes datos foron presentados na Oitava Conferencia Internacional SIDA Sociedade sobre patóxenos, tratamento e prevención VIH/ SIDA (IAS 2015), que se celebra esta semana na cidade canadense de Vancouver.\nUn dos estudos que recibiu grande atención foi o chamado ADAPT, entre as principais conclusións foi que as persoas participantes adheriron máis facilmente a un patrón Diario Prepara que un máis espaçado ou con base na anticipación das relacións sexuais. A pesar de todo isto, o estudo Ipergay (na cal é evidenciada por un réxime de prepara intermitente) mostrou unha eficiencia de 86%, a eficacia idéntica á de estudo Proud, que é evidenciado por unha administración diaria (ver La informa do día 30 / 10 / 2014.E e 22 / 10 / 2014.). Os bos resultados do estudo sobre a PrEP intermitente suscitan a pregunta de ata qué punto poden espaciarse as doses para garantir que sigan sendo efectivas. A este respecto, diversos estudos examinado os tipos de absorción e eliminación dos medicamentos incluídos no Truvada® así como as súas concentracións no recto e vaxina.\nNun sub-estudo do Ipergay, os voluntarios recibiron unha dose dobre de Truvada® e verificáronse os niveis de drogas no sangue antes da 1ª dose, e posteriormente: 0,5 e 1; 2; 4; 8 e 24 horas despois da súa administración, tendo tamén mostras de secrecións e biopsia rectal nestes momentos. Verificouse que 30 minutos despois da administración da dose dobre xa estaban dispoñibles niveis protectores de emtricitabina retal en secrecións, considerando que tardou 24 horas para detectar niveis axeitados de tenofovir. Isto pode significar que, cando comezar a prepara a primeira protección contra o VIH provén só de emtricitabina.\nO aumento da concentración, na biopsia rectal, foi alcanzado por dose dobre foi de só 40%, o que, en opinión dos autores do estudo reflicte que, se tomar o Prepara intermitente, é moi necesaria para tomar as doses posteriores despois das relacións sexuais.\nA conferencia tamén presentou outro estudo sobre a Farmacodinámica do tenofovir e emtricitabina en 19 voluntarios (homes e mulleres) sen infección polo VIH. Os datos mostraron que os niveis pico de tenofovir no tecido do colo (cervical) eran moito máis baixos que os detectados no tecido retal (uns 10% no mellor dos casos). Ademais, o tempo en que alcanzou os niveis máis elevados foi moito maior no colo uterino (10 a 12 días) que no recto (uns 5 días).\nNo presente estudo, estimouse que a protección dun sexo anal tras unha única dose de tenofovir foi de 77%. Aínda que os resultados neste sexan moito maiores do que os 38% observados anteriormente nun estudo con mostras de tecido retal, hai que lembrar que o Intervalo de confianza no recente estudo é moi amplo e, de feito, o límite inferior é de 40% , un valor que é máis semellante ao anteriormente mencionados.\nA protección sería estimada en 89% tras dúas doses e 98% tras tres doses. De feito, nun subestudo do iPrEX (un dos ensaios, que era unha investigación feita a base de Truvada® como profilaxe antes de EEUU), concluíran que a toma de catro doses por semana podería ser suficiente para obter unha protección de case 100% (ver La informa do día 21 / 03 / 2012).\nEn relación á interrupción do PREP tras usalo nunha base diaria por 30 días, a protección contra o VIH no coito anal sería 97%, para 24 horas, a 96% en 3 días, 93% en cinco días ou ata mesmo a 90% nunha semana sen tomar a medicación.\nCon todo, non se sabe con exactitude como é que vai desenvolver este nivel de protección co inicio eo fin da Prepara en caso de exposición ao VIH por vía vaxinal. Isto significa que non hai datos suficientes para determinar a medida que o prepara intermitente tamén podería ser unha opción no caso do sexo vaginal, porque hoxe aínda se recomenda que a estratexia, nese caso, sexa a dose diaria.\nOs resultados presentados suxiren que, no caso do sexo anal, a Prepara (cando tomado consistente durante un tempo) ofrece unha protección que se estende ata unha semana despois da interrupción, e que hai que tomar Truvada® novo dentro deste período de tempo; Hai un aumento nos niveis de protección de emtricitabina en cuestión de horas. Con todo, existe a necesidade de aclarar a Prepara aínda é efectiva se se toma antes da relación sexual xa transcorrido o período de tempo, e tamén é moi importante saber se é necesario tomar as dúas doses posteriores ás relacións sexuais.\nA pesar destes resultados, a Organización Mundial da Saúde probablemente recomendará a dose diaria de PREP como a mellor opción nas súas próximas orientacións, esperando ter máis datos ao respecto. En todo caso, aínda que non afecte as orientacións, é moi importante determinar os límites de seguridade da toma intermitente de PREP, xa que é moi probable que moitas persoas non fan o mantemento de unha perfecta adherencia cotidianamente.\nTraducido do español no orixinal en NIC 2015: La Prepara intermitente tiene más probabilidad de ser eficaz en el sexo anal que en el vaxinal por Claudio Souza. Revisado por Mara Macedo\nOrixe: Aidsmap/ elaboración propia (GTT-VIH)


John Balan - Wikipedia, a enciclopedia libre\n14 de xaneiro de 1934\nManuel Outeda Villanueva, chamado artisticamente John Balan, nado en Seixo (Marín) o 14 de xaneiro de 1934 e finado en Pontevedra o 19 de marzo de 2008, foi un artista galego.\nActor afeccionado, comezou a súa carreira a principios dos anos sesenta, cantando polos bares de Pontevedra e actuando ocasionalmente con orquestras. Coñeceu a fama logo de aparecer nos anos setenta en diversos programas de televisión, da man do presentador José María Íñigo. Nas súas actuacións era capaz de imitar numerosos acentos e sons distintos, polo que era coñecido como home orquestra, e aparecía comunmente disfrazado de vaqueiro, falando un falso inglés. Esa é a orixe do seu pseudónimo[Cómpre referencia]. Tamén improvisaba guións de filmes en base a esquemas xenéricos, entre os que figuraba a miúdo o western. Era moi común ver as súas actuacións no trolebús que unía Marín con Pontevedra.\nUnha das súas facetas artísticas consistía en empregar unha porta ás costas, onde cunha man facía os baixos e coa outra a percusión, á vez que pola boca emitía sons de instrumentos de vento ou cantaba. Tamén por isto foi coñecido como "O home da porta".\nPraza de John Balan en Seixo.\nNa recta final da súa carreira profesional realizou diversas colaboracións para a Televisión de Galicia, tendo un espazo fixo no programa Adiviña quen vén esta noite (1990), anuncios publicitarios e traballou como animador para orquestras populares.\nCunha hemiplexía dereita causada por unha trombose, pasou os seus últimos anos na residencia de anciáns Virxe do Camiño de Pontevedra.\nRecibiu unha homenaxe na cidade de Pontevedra o 14 de xullo de 2006, nun Teatro Principal ateigado de xente e co recoñecemento e participación de xentes da televisión como Xabier Fortes, Farruco, Xosé Ramón Gayoso, José María Íñigo, Jesús Quintero ou Javier Santos Penas. Tamén estiveron presentes escritores como Manuel Rivas, Alfredo Conde e Rafael Pintos. As actuacións musicais foron realizadas por diferentes grupos, entre eles os Chichisos.\nUnha praza do concello de Marín leva o seu nome.\n↑ "John Balan, 'showman' gallego", necrolóxica en El País, 24 de marzo de 2008 (en castelán).\n↑ Manuel Outeda Villanueva, 'John Balan', será enterrado hoy en Marín (Pontevedra)(en castelán)\nDragossán, Wladimir (2012). Teófilo Edicións, ed. John Balan. Un yanqui en la corte de Breogán. Santiago de Compostela. ISBN 978-84-940333-0-8.\nJohn Balan en Norteamérica (vídeo)\nUn dos números máis coñecidos de John Balan (vídeo)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Balan&oldid=5400184"\nActores de Marín\nWikipedia:Artigos que requiren referencias desde abril de 2010\nA última edición desta páxina foi o 12 de marzo de 2020 ás 10:27.


Fondos de pantalla de música e cantantes para o teu Android | Androide\n¿Queres personalizar a pantalla do teu teléfono Android co teu cantante ou grupo favorito? Agora é posible con esta selección de fondos de pantalla, protagonizados polos cantantes e grupos que máis che gustan. Non só levarás a túa música contigo en todo momento, tamén podes ter as mellores fotos no teu teléfono.\nDescubre nesta galería as mellores fotos dos teus grupos ou cantantes favoritos, coa mellor calidade, e elixe como fondo de pantalla a que mellor se adapte ao teu teléfono. Non perdas ningún destes fondos.\nRecopilación cos mellores fondos de pantalla de música e cantantes para o teu Android. ¿Quere personalizar o seu Android co seu cantante ou grupo favorito? Ben, aquí ofrecémosche algunhas opcións.\nSe non estás convencido, aquí tes máis fondos de pantalla para Android gratis.