Medalla Elliott Cresson, Ordem de Mérito da Águia Alemã, Nacional Aviación Hall of Fame, National Inventors Hall of Fame, Medalha Holley, Prêmio Washington e Medalha Internacional James Watt\nSobre 1920, Ford mercou unha vasta extensión de terra en Brasil, Forlândia, onde fabricaba caucho para os pneumáticos dos seus coches. Isto provocou un desastre financeiro e cando o vendeu en 1945, xa perdera unha fortuna.\nEn 1926, o decaemento nas vendas do modelo T convenceu a Henry Ford do que seu fillo Edsel viña suxerindo dende había tempo: era necesario un novo modelo. O maior dos Ford perseguía o proxecto cun acordo cunha grande habilidade técnica no deseño do motor, o chasis e outros requisitos indispensables; mentres que deixou ó seu fillo encargarse do deseño da carrozaría. Edsel tamén conseguiu prevalecer sobre as obxeccións de seu pai á inclusión dunha transmisión de cambio deslizante. O resultado foi o exitoso Ford Modelo A, presentado en decembro de 1927, e producido durante 1931, cunha fabricación total que superaba os catro millóns de de automóbiles. Posteriormente, a compañía adoptou unha política de cambio anual de modelo similar ó que usan os fabricantes hoxe en día.\nHai evidencias de que Henry Ford deu a Adolf Hitler respaldo financeiro cando Hitler estaba introducíndose na política. Isto pode corroborarse en parte polas declaracións de Kurt Ludecke, o representante de Alemaña nos Estados Unidos nos anos 20, foi Winifre Wagner, a nora de Richar Wagner, quen solicitou fondos a Ford para axudar ó Movemento Nacional-Socialista en Alemaña. No entanto, en 1933, unha investigación do congreso sobre o asunto foi incapaz de probar de ningún modo que eses fondos fosen realmente enviados.\nTexto completo de My Life and Work, Project Gutenberg\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Henry_Ford&oldid=5143820"\nA última edición desta páxina foi o 10 de maio de 2019 ás 08:50.


VEIGA DE LOGARES-A FONSAGRADA-LUGO: A Fonsagrada acollerá a finais de mes a primeira Festa do porco celta, co sorteo dun xamón\nA Fonsagrada acollerá a finais de mes a primeira Festa do porco celta, co sorteo dun xamón\nO día 28 deste mes está prevista a celebración dá primeira Festa do porco celta, que terá como escenario ou concello dá Fonsagrada, non que existen varias explotacións e industrias cárnicas dedicadas a este animal autóctono. A festa contará con charlas informativas, degustación e para rematar terá lugar ou sorteo dun xamón de porco celta.\nA feira abrirase ás dez dá mañá e hora e media despois terá lugar unha charla a cargo dá Asociación de criadores de gando porcino celta (Asoporcel). A inauguración oficial será ao mediodía e nela ofrecerase unha degustación do produto, previa ao xantar a base de porco celta, que dará comezo ás dúas dá tarde.\nDado que ou aforamento é limitado, desde a organización fixaron ou 24 de novembro como data límite para facer as reservas, para ou cal pódese chamar ao teléfono dá citada asociación 982 226 252.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:00


A XXXI Cata Concurso Rías Baixas Albariño de Cambados constata a elevada calidade dos viños desta colleita | D.O. Rías Baixas - Descubre el sabor de Galicia\nA XXXI Cata Concurso Rías Baixas Albariño de Cambados constata a elevada calidade dos viños desta colleita\n2 de agosto de 2019.- Integrantes do xurado da XXXI Cata Concurso Rías Baixas Albariño destacaron a elevada calidade dos viños da colleita 2018. Esta mañá avaliaron os trece viños seleccionados para a Cata Derradeira celebrada hoxe, resultado da Cata Prima de onte, á que se presentaran 59 marcas.\nComo integrante do panel de cata externo, Maite Lapresta, directora da revista Sobremesa, constata que este certame “demostra a solidez dos viños da Denominación de Orixe Rías Baixas”. Lapresta sostén que “o albariño confírmase como unha variedade incrible, é a estrela no panorama dos viños brancos de España e coa súa capacidade de garda sitúanos entre os mellores viños brancos do mundo”. “Incriblemente limpos, tremendamente aromáticos e con sensacións en boca marabillosas” son os termos que esta profesional utiliza para comentar os viños catados entre onte e hoxe.\nNo mesmo sentido, Mara Sánchez, catadora e xornalista freelance que tamén formou parte do panel de cata externo, sinala o traballo realizado polas adegas da denominación para presentar viños “nos que atopas notas que ás veces non cabería agardar nun viño do ano”. Sánchez valora a homoxeneidade dos viños da Cata Concurso Rías Baixas Albariño.\nPresentes no mesmo panel, os catadores e xornalistas Ignacio Pérez Lorenz (TVE) e Juan Manuel Ibáñez (Vino Selección) confirmaron que os trece viños da Cata Derradeira están nunha posición moi igualada e de alto nivel, polo que na colleita 2018 da D.O. Rías Baixas non será difícil atopar viños moi bos.\nA Cata Concurso Rías Baixas, que se realiza segundo a normativa da Organización Internacional do Viño (OIV), enmárcase nas actividades da LXVIII Fiesta do Viño Albariño Denominación de Orixe Rías Baixas. Das trece marcas valoradas hoxe sairán as tres marcas premiadas como os mellores Rías Baixas Albariño da Colleita 2018. Os premios serán entregados durante o xantar oficial do Capítulo Serenísimo, que terá lugar o domingo 4 de agosto no Pazo de Torrado.\nO certame está organizado polo Consello Regulador da D.O. Rías Baixas e conta cun xurado integrado por 22 expertos, pertencentes tanto ao panel de cata interno deste Consello como a un externo, disposto para a ocasión e conformado por:\nMaite Lapresta, directora da revista Sobremesa e integrante do comité de cata de Vinoselección e da Unión Española de Catadores, así como xurado de varios concursos como os Premios Baco.\nIgnacio Pérez Lorenz, licenciado en Ciencias da Información, sumiller, experto catador e tamén xornalista especializado en gastronomía e vinos de TVE, traballa no Telediario e escribe o “Gastronomías” en rtve.es.\nRaúl Serrano, prestixioso sumiller e catador, ademais de director de cata da revista 'Vivir el Vino' e do anuario de 'Vivir el Vino-365 vinos al año'.\nMara Sánchez Vicente, catadora e xornalista freelance do sector vinícola e gastronómico, escribe para El Confidencial, a guía de viños Proensa, Planeta Vino, Vozpopuli e Sobremesa.\nManuel Herrera y Coronado, catador e experto en viños, é o artífice da adega Finca Herrera.\nAndrés Sánchez Magro, maxistrado de profesión e crítico de viños no diario La Razón, colaborador en Intereconomía, ademais de ser propietario da enoteca Taberna Averías.\nJaime Bermúdez, director técnico, enólogo e director de compras de Vinoselección.\nJuan Manuel Ibáñez, director de Vinoselección durante 10 anos e socio fundador da UEC, formou parte de importantes comités de cata.\nMikel Ceberio, crítico gastronómico do diario Deia e autor da súa propia guía de viños, fundou a revista Viandar da que foi director durante moitos anos. Colabora con varios medios de comunicación de radio, TV e prensa escrita e é colaborador do Basque Culinary Center.


Máis de 2.000 médicos de familia nun congreso en Santiago que combaterá os bulos\nRedacción | Luns, 13 de Maio de 2019, 17:28\nCoñecer os bulos sobre saúde e como combatelos desde as consultas de Atención Primaria é unha das finalidades de o evento da SEMG, que acollerá talleres prácticos, mesas de debate, conferencias, aulas de simulación e foros de actualización\nO XXVI Congreso Nacional de Medicina Xeral e de Familia reunirá do 16 ao 18 de maio en Santiago de Compostela a uns 2.500 médicos de familia procedentes de todo o territorio nacional.\nSegundo avanzou a Sociedade Española de Médicos Xerais e de Familia (SEMG), trátase da "cifra tope" coa que este ano pechouse a inscrición para que o congreso "poida desenvolverse na cidade coas condicións de calidade que sempre se garanten na cita anual máis importante" da entidade.\n"Santiago é unha cidade centenaria con gran tradición científica e universitaria á que este ano, por segunda vez, volve o congreso nacional da SEMG baixo o lema 'Superamos etapas, compartindo o camiño'", explicaron.\nTres días nos que se celebrarán diferentes modelos de actividades, talleres prácticos, mesas de debate, conferencias, aulas de simulación e foros de actualización, entre outros, cuxo obxectivo final é adaptar a formación do médico de familia ao cambio que se propón en Atención Primaria para "facela máis resolutiva e con profesionais mellor preparados e adaptados".\nNeste encontro científico terán "un importante papel", sinala a SEMG, aqueles aspectos de actualización relacionados coas enfermidades crónicas máis frecuentes nas consultas de Atención Primaria (EPOC, asma, diabetes, osteoporose e outras).\nComo novidade este ano destaca a parte de 'Actualización en habilidades indispensables en Atención Primaria', consistente nun modelo formativo que terá lugar paralelamente en dúas aulas, cun aforo de case 400 persoas cada unha, onde se revisará un gran número de temas de interese para a práctica clínica diaria do médico de familia. Este contido será retransmitido por streaming desde o Palacio de Congresos de Santiago de Compostela a toda España.\nComo é habitual, programáronse numerosos talleres prácticos de desenvolvemento de habilidades (cirurxía, exploración neurolóxica, xinecolóxica, oftalmolóxica, atención ao parto e outros) moi demandados en edicións anteriores e de gran aplicación práctica.\nTamén haberá talleres formativos relacionados coa dermatoscopia, técnica de "moi recente implantación", apuntou a SEMG, que incrementa a precisión diagnóstica do melanoma e reduce as intervencións cirúrxicas sobre lesións benignas.\nCOMBATER OS BULOS\nO congreso anual da SEMG volverá poñer o foco nos bulos sobre saúde e como combatelos desde as consultas de Atención Primaria en colaboración coa iniciativa #SaludSinBulos, a cal levou á elaboración da 'I Guía contra os Bulos en Atención Primaria', que será presentada por primeira vez durante o XXVI Congreso Nacional de Medicina Xeral e de Familia.


IMAXE DE PORTADA: El Norte de Castilla (Henar Sastre)\nFíxose de rogar pero chegou. O PM Friol conseguiu a primeira victoria na súa segunda campaña no Reto Iberdrola. Tiveron que pasar cinco xornadas para desfrutar do doce sabor dos tres puntos, pero -se cadra- agora saben aínda mellor. Repasamos o choque na nosa sección semanal de fútbol feminino.\nFoi no campo do CD Parquesol, que chegaba ao duelo con 4 puntos (mentres que o PM Friol chegaba como pechacancelas, 1 punto). Porén, as rapazas da Abraham Rodríguez asinaron unha gran actuación, que tivo premio. O partido comezou con bastante igualdade, levando algo máis de perigo as castelás, pero as lucenses tamén metían o medo no corpo das súas rivais. A gardamallas do PM Friol, a xapanesa Mío, protagonizou dúas increíbles paradas que permitiron chegar ao minuto 60 co 0-0 inicial.\nFoi nese momento cando chegou a de sempre. Lucía Pardo “LP” colleu o balón unha falta e clavou o coiro na escadra. 0-1. A partires de aí, as friolenses trataron de asegurar a victoria e defender, algo que puido saír moi caro, xa que o Parquesol logrou empatar no minuto 88. Porén, as galegas non estaban dispostas a ceder dous puntos tras telos tan preto, e Agnes (que entrara na segunda metade) conseguiu romper as liñas defensivas para facer o 1-2 definitivo no 92′.\nAsí foi a primeira victoria do PM Friol nesta 20/21, que serve ao clube presidido por Ángel Villar para respirar e afrontar con máis calma a vindeira xornada, na que se medirán ao filial do Madrid na Reigosa. Destacaron a porteira Mío e a dianteira LP!


A Xunta require ao Concello que paralice a limpeza mecánica e extracción de algas da praia - Radio Redondela 94.9FM\nMedio Ambiente advírtelle, segundo explican dende AER, de que “no caso de non atender este requerimento daráselle traslado ao servizo xurídico co fin de que sexa incoado o expediente sancionador que proceda”. A Agrupación de Electores asegura que o informe lles da a razón logo de que a formación presentara unha denuncia ante Xefatura Territorial da Consellería de Medio Ambiente polos métodos “agresivos” de limpeza das algas que supoñían a “destrución do sistema intermareal”.\nAER mostra o súa satisfacción “xa que o informe avala o método de limpeza de praias empregado pola agrupación durante os dous anos que formou parte do goberno de Redondela”.\nA Agrupación de Electores presentara unha denuncia ante a Dirección de Cambio Climático da Xunta de Galicia por entender que os medios de limpeza empregados polo equipo da alcaldesa en Cesantes e A Punta, unha vez que se lles retirou a competencia nesta área, eran contrarios aos contemplados nestes areais do municipio, pertencentes á Rede Natura 2000. Aseguran que unha vez en mans do PSOE procedeuse a “facer unha retirada total de algas con maquinaria en zonas non permitidas legalmente nunha zona protexida”.\nNeste sentido apuntan que o uso da maquinaria pesada ten que contar cunha “autorización expresa do organismo autónomo competente en materia de Conservación da Natureza” e baixo unhas circusntancias moi precisas como cando a “gran cantidade de argazos acumulados e restos doutros tipos así o aconsellen e cuxa retirada manual sexa especialmente custosa ou gravosa para as administracións” ou “tralo paso dun temporal” e, en todo caso, ““non se autoriza o emprego de pala escavadora, ou similar”. Ante todo isto, o informe conclúe que “neste servizo provincial non consta que o Concello de Redondela teña solicitada autorización para introducir maquinaria pesada nas praias de Cesantes e A Punta, nin para a retirada de algas da zona intermareal”.\nAER lembra que, mentres estiveron no goberno, respectaron escrupulosamente a lexislación e as medidas indicadas no informe da Consellería de Medio Ambiente e que foi o actual goberno redondelán en minoría quen as rompeu durante a época estival.\n“Como agrupación política na oposición, AER denunciará as veces que sexan necesarias prácticas contrarias á norma por parte do goberno de Digna Rivas, e seguirá traballando no seu compromiso por Redondela” conclúe a formación.\nDende o Concello aseguran que as algas sempre se recolleron de xeito manual, tanto antes como despois do traspaso de competencias da Concellería de Medio Ambiente a Medio Mariño e negaron que se tiveran usado escavadoras nas praias. Dende a alcaldía insisten en que “os medios utilizados son exactamente os mesmos, co mesmo método de traballo e a mesma maquinaria que xa entón se utilizaba por parte da Concellería que dirixía Roberto Villar”.\nPrevAnterioresArrancan os traballos de limpeza das beiras dos treitos urbanos dos ríos de Redondela\nSeguintesCurso de xestión de retirada do amiantoNext


Temas: INMIGRACIóN RACISMO XENOFOBIA INVESTIGACIóN EUROPA EN PROFUNDIDADE DEREITOS REFUXIADOS\nUn estudo da Universidade de Oxford sitúa Galicia nun nivel intermedio de rexeitamento aos inmigrantes entre todas as rexións europeas. Somos máis racistas e xenófobos que cataláns, vascos, suecos ou alemáns, pero menos que gregos, ingleses, húngaros ou a maior parte de Portugal. Aumenta en Europa o rexeitamento aos inmigrantes de países pobres. Con todo, Galicia é unha das rexións europeas nas que máis descendeu o nivel de oposición á entrada de foráneos.\nPor Alberto Quian | Santiago de Compostela | 02/03/2018 | Actualizada ás 14:02\nOs galegos mostran actitudes máis favorables cara os inmigrantes cos que comparten raza ou etnia que con aqueles de orixes e costumes distintas ou de países máis pobres. Así, a sociedade galega é menos remisa a acoller a un inmigrante vasco, británico ou alemán de raza branca que a un francés de orixe alxerino, un chinés, un sirio, un marroquí ou un liberiano, por exemplo. Entre todas as rexións de Europa, Galicia mostra uns índices intermedios de rexeitamento cara os inmigrantes de distinta raza ou etnia e os de países máis pobres non europeos, e taxas relativamente baixas respecto aos inmigrantes de mesma raza ou etnia. Así o reflicte un estudo do International Migration Institute, da prestixiosa Universidade de Oxford.\nFeijóo saúda a uns inmigrantes subsaharianos en Vilagarcía durante a campaña electoral das xerais\nO estudo, titulado 'The Geography of Anti-Immigrant Attitudes across Europe, 2002- 2014', —publicado agora pola revista científica Journal of Ethnic and Migration Studies—, analiza como evolucionaron os niveis de aceptación e rexeitamento aos inmigrantes en Europa neste período de tempo. Os resultados mostran que "agás por unha modesta tendencia ascendente entre 2006 e 2010, que reflicte presumiblemente o colapso financeiro global subxacente e a subseguinte crise da débeda soberana europea", a porcentaxe de europeos que se opoñen aos inmigrantes da mesma ou diferente raza ou etnia diminuíu case sete puntos porcentuais entre 2002 e 2014. Pola contra, a oposición aos inmigrantes de países máis pobres de fóra de Europa aumentou de maneira moderada pero continua: a porcentaxe de europeos que consideran que algúns ou ningún destes migrantes deberían poder entrar nos seus países aumentou do 48 por cento en 2002 ao 52 por cento en 2014. Esta porcentaxe podería ter aumentado nos últimos anos, xa que o estudo non avaliou os momentos máis críticos da chamada "crise dos refuxiados", que ten contra as cordas a Europa e que deu máis pulo aos populismos de extrema dereita.\nO 47,25 por cento dos españois rexeita a chegada de inmigrantes de raza ou etnicidade distintas e o 48,23, a de persoas de países máis pobres non europeos.\nEn 2015, 34,3 millóns de residentes nalgún dos 28 Estados membros da UE naceron fóra destas fronteiras e 18,5 millóns, noutro país da UE distinto ao actual no que residían. En total, os inmigrantes —tanto de orixe europea como de fóra— representan ao redor do 10 por cento do total da poboación de Europa. Neste contexto, os investigadores do International Migration Institute de Oxford exploraron, usando os datos das distintas ondas da Enquisa Social Europea, como se produce unha sorte de efecto contaxio da hostilidade antiinmigrante en Europa entre rexións próximas.\nA análise do resultados a nivel subestatal indica que rexións fronteirizas amosan, en xeral, sentimentos similares cara os inmigrantes. Un feito que, segundo os autores do estudo, "ten unha influencia significativa para a comprensión do auxe e caída dos movementos populistas en Europa e o cambio do apoio electoral aos partidos xenófobos en todas as rexións europeas ao longo do tempo".\nOs autores do estudo —Mathias Czaika e Armando Di Lillo— analizaron o grao de hostilidade cara os inmigrantes usando as respostas a tres preguntas concretas da Enquisa Social Europea: "Ata que punto cre que se debe permitir vir e vivir aquí a persoas da mesma raza ou grupo étnico que a maioría das persoas do país?"; "e a persoas dunha raza ou grupo étnico diferente da maioría das persoas?"; "e a persoas de países máis pobres de fóra de Europa?". As respostas clasifícanse nun sistema de puntuación de 4 puntos, sendo un para "de acordo que se permita que sexan moitos os que veñan e vivan aquí", dous para "que se permitan algúns", tres para "que se permitan uns poucos" e catro para "que non se permita ningún".\nCASE A METADE DA POBOACIÓN ESPAÑOLA É XENÓFOBA OU RACISTA\nOs resultados do estudo para o conxunto de España sinalan que o 43,64 por cento da poboación rexeita a inmigrantes da mesma raza ou etnia, porcentaxe de rexeitamento que aumenta até o 47,25 por cento para os inmigrantes de raza ou etnicidade distintas e ao 48,23 nos casos dos chegados de países máis pobres non europeos.\nCastela e León é a autonomía máis reaccionaria cos inmigrantes de razas e etnias distintas e cos chegados de países pobres non europeos.\nNeste contexto de rexeitamento racista e xenófobo, Galicia sitúase no grupo que segue a Castela e León no grao de hostilidade contra os inmigrantes de distintas razas e etnias e de países pobres, xunto con A Rioxa, Madrid, Aragón, Estremadura, Andalucía e Murcia. Mentres que Cataluña, Comunidade Valenciana, Illas Baleares, Principado de Asturias , Cantabria e País Vasco mostran menor hostilidade.\nGalicia atópase entre as autonomías con maior rexeitamento aos inmigrantes doutras razas, etnias e de países pobres, pero tamén é unha das rexións en España nas que máis caeu a hostilidade aos de fóra.\nO mapa muda lixeiramente se se mide o grao de hostilidade cara emigrantes da mesma raza ou etnia que a poboación nativa. Aí, o nivel de rexeitamento baixa en Galicia, que se sitúa, en España, entre as autonomías con menos hostilidade, xunto con Asturias, Cantabria, País Vasco, A Rioxa, Navarra, Cataluña, Comunidade Valenciana, Madrid e as illas Baleares e Canarias.\nGalicia, Cantabria, Castela e León, Castela-A Mancha, Madrid, Cataluña e Comunidade Valenciana foron evolucionando cara a actitudes máis positivas cara aos inmigrantes, en xeral, mentres que en Navarra, A Rioxa, Aragón, Andalucía e Murcia aumentou a oposición á inmigración, salientan os investigadores.\n"Neste contexto, xurdiron varios clústers xeográficos, con rexións xeograficamente máis próximas que parecen compartir similitudes máis fortes nas tendencias das actitudes antiinmigrantes que as máis distantes", argúen os investigadores, que poñen o exemplo de Castela e León e Castela-A Mancha, rexións que "mostraron inicialmente actitudes extremadamente hostís cara aos migrantes pero, a partir de 2010, contrariamente ao que suxerirían as crecentes taxas de desemprego e o descenso do PIB per cápita, caracterizáronse por unha maior reptividades, con cotas de opoñentes que diminúen entre 13 e 27 puntos porcentuais". Pola contra, "en Estremadura, Andalucía e Rexión de Murcia a disposición dos seus habitantes a permitir a entrada de inmigrantes nas súas rexións diminuíu drasticamente entre 2002 e 2014", comparan os autores do estudo, que subliñan o caso estremeño, no que "a porcentaxe dos que non están dispostos a aceptar novas entradas de inmigrantes de diferente raza ou etnia amentou en máis de 25 puntos porcentuais, de case o 27 por cento en 2002 até case o 53 por cento en 2014".\nGalicia mantén índices intermedios en Europa de rexeitamento aos inmigrantes de distinta raza e etnia, con maior hostilidade antiinmigrante, por exemplo, que Suecia, boa parte de Francia, Alemaña, Italia ou Suíza. Tamén na actitude cara os inmigrantes de países pobres non europeos.\nNo conxunto de España diminuíu a hostiliade contra os inmigrantes da mesma raza ou etnia pero aumentou o rexeitamento aos de países pobres non europeos.\nCon todo, os galegos rebaixaron notablemente a súa hostilidade cara os inmigrantes, en xeral. De feito, esta caeu un 20 por cento respecto dos da mesma raza e etnia que a poboación nativa; un 23,5 por cento respecto dos inmigrantes de raza ou etnia distintas; e un 22,8 por cento respecto dos chegados de países pobres non europeos. Son as caídas de hostilidade máis importantes en España, xunto coas producidas en Cantabria, Castela e León e Comunidade Valenciana. Son, ademais, das maiores caídas da hostilidade antiinmigrante en Europa.\nNo conxunto de España, a hostilidade contra os inmigrantes da mesma raza ou etnia caeu un -5.6 por cento, mentres que respecto aos de distinta raza ou etnia practicamente non variou. Pola contra, o rexeitamento aos chegados de países non europeos máis pobres aumentou un 1,8 por cento.\nUNHA EUROPA MÁIS REMISA A ACOLLER POBRES\nEn conxunto, Europa mostra un maior rexeitamento aos inmigrantes chegados de países máis pobres non europeos, seguidos polos de distintas razas e etnias. A maior aceptación é para cos inmigrantes da mesma raza ou etnia. Con todo, o nivel de rexeitamento global aos inmigrantes descendeu\n"As actitudes cara os inmigrantes da mesma raza ou etnia que a poboación maioritaria do país anfitrión parecen ser menos negativas que para cos inmigrantes de diferente raza ou etnia", subliñan os investigadores, que observaron que "as actitudes antiinmigrantes parecen agruparse nalgunhas rexións limítrofes europeas, o que suxire que, en termos xerais, as rexións máis próximas exhiben maiores similitudes nas actitudes antiinmigrantes que as rexións máis distantes".\nO mapa global de todas as rexións mostra unha Europa un chisco menos remisa á chegada de inmigrantes. "Co tempo, os europeos volvéronse un pouco máis favorables cara aos migrantes entre 2002 e 2014, contrariamente ao que poderían suxerir o estado actual e pasado da economía, a natureza dalgunhas políticas de migración recentemente adoptadas (restritivas) e o crecente apoio aos partidos políticos de extrema dereita e as representacións dos medios de comunicación", constatan Czaika e Di Lillo.\nA oposición aos inmigrantes de países máis pobres non europeos "aumentou de maneira moderada pero continua"; máis da metade da poboación europea é remisa a aceptalos.\n"Agás por unha modesta tendencia ascendente entre 2006 e 2010, que reflicte presumiblemente o colapso financeiro global subxacente e a subseguinte crise da débeda soberana europea, a porcentaxe de europeos que se opoñen a inmigrantes da mesma ou diferente raza ou etnia que a maioría diminuíu case sete puntos porcentuais entre 2002 e 2014", proseguen os investigadores de Oxford, que contrapoñen esta tendencia coa que se dá cos inmigrantes de países subdesenvolvidos: "Pola contra, a oposición aos inmigrantes de países máis pobres fóra de Europa aumentou de maneira moderada pero continua: a porcentaxe de europeos que consideraba que só un poucos ou ningún destes migrantes deberían poder entrar nos seus países aumentou do 48 por cento en 2002 ao 52 por cento en 2014", detallan.\n"Na maioría dos países europeos, as preferencias sobre os niveis de inmigración parecen depender fortemente do tipo de inmigrantes", engaden os investigadores. Así, poñen como exemplo o que acontece en dous dos países máis racistas e xenófobos de Europa, Chipre e Hungría, nos que as actitudes negativas contra os inmigrantes son aproximadamente 39 e 35 puntos porcentuais, respectivamente, máis baixas cando se refiren a inmigrantes da mesma raza en comparación co posicionamento cara os inmigrantes de diferentes etnias. A diferenza é aínda máis pronunciada cando as opinións se refiren a inmigrantes de países máis pobres de fóra de Europa: aquí, o 92 por cento dos enquisados en Chipre e o 85 por cento en Hungría mostran actitudes negativas cara estas persoas.\nPola contra, "a hostilidade parece ser menos dependente desas categorías de inmigrantes nos casos de Portugal, España ou Suecia", apuntan os autores do estudo. Así, "a proporción media de enquisados en España que se opoñen á entrada de inmigrantes da mesma raza ou etnia é case a mesma que a proporción media que se opón á chegada de inmigrantes de diferentes razas ou etnias ou de países máis pobres fóra de Europa", detallan Czaika e Di Lillo.\nO caso de Suecia é destacable, xa que "aparece como o país máis amigable cos inmigrantes na mostra, con só un 9,41 por cento dos enquisados expresando unha preferencia por niveis máis baixos de inmigrantes da mesma ou diferente raza ou grupo étnico", detállase no estudo.\nTamén son salientables os casos de Irlanda, Reino Unido e República Checa por seren os únicos países, en conxunto, que "se volveron máis negativos cara os inmigrantes da mesma raza ou etnia", destácase no traballo de investigación.\nParticularmente, a porcentaxe de irlandeses contrarios a estes inmigrante aumentou en aproximadamente 14 puntos porcentuais entre 2002 e 2014, mentres que a de checos case se duplicou no mesmo período, alcanzando o 41 por cento en 2014, e a de británicos aumentou en 2,4 puntos porcentuais.\nPortugal mostrou "actitudes cada vez máis hostís cara os migrantes" nos anos máis duros da recesión económica e da crise da débeda soberana.\nSobre os inmigrantes de países máis pobres non europeos, belgas, daneses, holandeses, polacos, eslovenos, españois e suízos son, en xeral, os que expresaron opinións cada vez máis hostís. As variacións foron bastante notables no caso de Suíza, onde a proporción de opositores a este tipo de inmigración aumentou en máis de 15 puntos porcentuais en 2014 respecto de 2002, e bastante moderada en todos os países restantes, onde o aumento da oposición variou entre 3 e 9 puntos porcentuais.\nOs autores tamén remarcan o caso de Portugal, país que se viu gravemente afectado pola crise da débeda soberana, con taxas de desemprego que subiron ao 16 por cento en 2012 e taxas de PIB negativas de menos o 4 por cento, e que mostrou "actitudes cada vez máis hostís cara os migrantes entre 2008 e 2012", nos anos máis duros.\nEspaña, pola contra, é unha "notable excepción" se se compara cos países europeos máis afectados pola crise económica, como Portugal, Grecia ou Irlanda: "Malia o alto desemprego, que aumentou do 11 por cento en 2006 a máis do 24 por cento en 2012, e ao estancamento ou crecemento negativo do PIB entre 2010 e 2012, a porcentaxe de españois que consideraron que ningún ou só a uns poucos inmigrantes se lles debería permitir entrar no país diminuíu considerablemente entre 2008 e 2012, cuestionando así a crenza común de que as condicións económicas son un condutor inequívoco das actitudes cara aos inmigrantes", expoñen os investigadores.\nNeste contexto, alertan Mathias Czaika e Armando Di Lillo, "os partidos populistas de extrema dereita —con accións antiinmigración no centro das súas axendas políticas— aumentaron e ampliaron o apoio electoral en toda Europa", alertan os investigadores da Universidade de Oxford, que repasan varios casos: "Nas eleccións xerais de 2014, Sverigedemokraterna converteuse no terceiro partido máis importante de Suecia, asegurando case o 13 por cento dos votos; o Dansk Folkeparti en Dinamarca gañou o 21,1 por cento dos votos en 2015, case duplicando o seu apoio desde as eleccións xerais previas de 2011, e en 2015, o Schweizerische Volkspartei obtivo un récord do 29,4 por cento dos votos en Suíza. Desde decembro de 2016, o partido Alternativa para Alemaña (AFD) conseguiu representación en dez dos dezaseis parlamentos estatais federais alemáns e obtivo o 7,1 por cento dos votos nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2014. Nas mesmas eleccións, o Partido da Independencia do Reino Unido (UKIP) converteuse no partido británico máis forte, gañando o 26,6 por cento dos votos. O caso máis recente no ascenso europeo dos partidos populistas e de dereita radical son as eleccións presidenciais en Austria, co candidato do Partido da Liberdade de Austria (FPÖ), Norber Hofer, que obtivo o 48 por cento dos votos", describen.\nO Eurobarómetro revelou xa en 2016 que case a metade dos europeos (48 por cento) mencionaron a inmigración como o tema de maior preocupación para eles.\nCzaika e Di Lillo observan un "cambio político, parcialmente reinfigurado pola chamada crise dos refuxiados europeos" que se concretou en que "algúns gobernos europeos comezasen a endurecer algunhas das súas políticas de inmigración, mesmo en países tradicionalmente máis abertos e liberais, como Suecia", o máis "amigable cos inmigrantes", segundo o propio estudo do International Migration Institute.\nO Parlamento sueco, recordan Czaika e Di Lillo, aprobou o 21 de xuño de 2016 cambios lexislativos que endurecen a obtención do permiso de residencia no país e inclúen a introdución de permisos de permanencia temporais así como límites no dereito á reunificación familiar. Unha reacción política que "semella ser impulsada, polo menos en parte, polas crecentes percepcións e crenzas de que os fluxos continuados de inmigrantes establecen unha ameaza para o status quo económico, cultural e social e para as perspectivas futuras", censuran os investigadores da Universidade de Oxford.\nO certo é que xa na primavera de 2016 o Eurobarómetro revelou que case a metade dos europeos (48 por cento) mencionaron a inmigración como o tema de maior preocupación para eles, moi por diante do terrorismo e a economía.\nEste crecente estado de opinión contrario á inmigración podería ter explicación nas hipóteses e resultados do estudo realizado no International Migration Institute: "Cando as persoas forman as súas opinións sobre a inmigración e os inmigrantes, están fortemente influenciadas polas actitudes (anti) inmigratorias das persoas ao seu arredor que viven no mesmo lugar ou en lugares próximos", defenden os seus autores.\nGALICIA, POUCO COMPROMETIDA COS REFUXIADOS\nOs resultados para Galicia deste estudo realizado no International Migration Institute da Universidade de Oxford mostran semellanzas coas achegas feitas desde o Center on Social Movement Studies (COSMOS), un centro punteiro no estudo de movementos sociais e mobilización política, pertencente á Scuola Normale Superiore en Florencia (Italia) e liderado por Donatella della Porta, unha das académicas máis recoñecidas a nivel mundial neste eido.\nCOSMOS vén de publicar un libro colectivo —Solidarity Mobilizations in the ‘Refugee Crisis’— que é parte dunha liña de acción dentro do proxecto 'Mobilizing for Democracy', financiado polo Consello Europeo de Investigación, que xestiona os programas de investigación da Comisión Europea. A obra é unha colección de artigos resultado das investigacións que se desenvolveron neste centro italiano sobre o movemento de solidariedade cos refuxiados en Europa. Nesta achega, o investigador coruñés Martín Portos (A Coruña, 1989), asina como co-autor —canda Javier Alcalde— dous capítulos, un sobre España e outro sobre Calais (Francia) e dinámicas de mobilización transnacionais: 'Refugee Solidarity in a Multilevel Political Opportunity Structure: The Case of Spain' e 'Scale Shift and Transnationalisation Within Refugees’ Solidarity Activism. From Calais to the European Level'.\nPara o caso galego, Martín Portos concluíu, en declaracións a Galicia Confidencial: "É certo que comunidades autónomas e concellos teñen as mans atadas á hora de liderar iniciativas de acollida de refuxiados. Pero tamén é certo que poderían facer moito máis. E claramente, Galicia non está entre as comunidades máis comprometidas neste sentido".\nDe feito, "Galicia nin tan sequera se sumou ao 'Pacto humanitario de la Cooperación Autonómica por las personas refugiadas sirias' que reclamaba unha actitude máis activa ao Goberno central", subliña Portos, quen sinala a Xunta, pero tamén aos concellos, que "tampouco lideraron moitas iniciativas neste senso (con excepcións parciais, como o Concello da Coruña, que si forma parte da iniciativa 'Red de Ciudades Refugio', que lidera Barcelona", destaca o politólogo.\nAplicando criterios técnicos de distribución dos refuxiados chegados a España, por comunidades autónomas, en base aos compromisos adoptados polo Goberno central cos socios comunitarios, Portos apunta que Galicia debería ter acollido a máis de 900 nestes dous anos. "E xa vos digo que non o fixo", engade.\nGalicia apenas acolleu 159 persoas en dous anos, un 8% dos refuxiados que chegaron a España, que tan só recubiu uns 2.000 dos máis de 17.000 que se comprometeu a acoller. Datos que deixan en evidencia as políticas de acollida do Goberno central, pero tamén o compromiso das administracións autonómica e locais, e da sociedade en xeral, para con estas persoas.\nXeografía de actitudes en Europa cara os inmigrantes de países non europeos máis pobres | Fonte: Mathias Czaika and Armando Di Lillo, (2017), IMI Working Paper Series, 138, 1 - 19.\nXeografía de actitudes cara os inmigrantes de distinta raza ou etnicidade nas rexións europeas | Fonte: Mathias Czaika and Armando Di Lillo, (2017), IMI Working Paper Series, 138, 1 - 19.\nXeografía de actitudes cara os inmigrantes da mesma raza ou etnicidade nas rexións europeas | Fonte: Mathias Czaika and Armando Di Lillo, (2017), IMI Working Paper Series, 138, 1 - 19.\nPor se a alguén aínda lle quedan dúbidas... http://cabozo.com/taboext.php?grupo...\nA ver Gamela, respondo neste e cambio o nome porque non se xustifica xa, dado que hai algo no que estaremos claros ...NON SE PODE SEGUIR ASI.... Sinto ter que empezar dicindo que como aproveites isto para facer propaganda anti-BNG ou do teu blogue se acaba a conversa . Valoro moito o tema de fondo como para deixalo en cousa de partidos e lerias varias, porque isto se aplica ao emigrante galego por igual...o problema non e' recibir inmigrantes, pero en non crealos. O que fai Europa e de miserables: tanto en Iugoslavia, como en Libia ou Siria, da igual. O que fixo Espanha en Galiza e de miserables. Punto. Non crear o problema e a mellor forma de solucionalo.\no pasado pasado ... pero o presente merecería algún compromiso ou ? https://youtu.be/bdUOSslBeg0\nSi falas da acollida dos refuxiados, Europa é responsable do que está pasando, pero non ten capacidade de resolver o problema. O mismo fixo en Iugoslavia, bloqueando a entrada de armas, sen protexer aos que estaban desarmados. As tropas de Holanda son responsables dunha masacre feita nun hospital por deixalo sin proteción cando era a súa obriga: Dónde están os responsables? De todas as limpezas étnicas cometidas onde estaban as tropas europeas e da Onu cantas están en xuizo con responsables das forzas de "paz"? Isto foi fonte de moito do que temos hoxe en día diante das portas, porque se repite.\nQué pode facer cada un de nós? Tratar á xente inmigrada con HUMANIDADE, punto primeiro. Iso non significa que teñas que darlles mais prebendas e oportunidades que á xente de aquí; pero exactamente as mesmas, punto segundo. A culpa do "risco de exclusión" que serve para obter axudas oficiais a moitos inmigrantes, de quen é? Non é da sociedade que os recibe? Non son os mesmos nazis e racistas os que provocan esa situación?\nPara finalizar por agora, falar dos galegos emigrados. Por qué emigraron? Por qué por exempro se foron á aventura tantos galegos a Cuba no 1852 (creo lembrar). A resposta estaba nas condicións sociais e no tipo de "Sotomaiores" que agora apoian a GB. Condicións sociais que foron culpa total de España ao non facer nada positivo en Galiza nin deixar que Galiza fixera algo por si mesma. Cres ti que o político Sotomaior que foi o da idea de levar a nosa xentiña do rural a un país escravista como Cuba, descoñecía como eran as cousas nas colonias? Eu NON. Non sei, parece que o pasado ás veces non pasa....volve.\n8 Seguide asi\nAsi que nun pais de emigrantes AGORA andamos tratando mal aos que venhem aqui? Iso indica o perdidos que andan os galegos (e mentras mais influencia espanhola peor) ...Aos espanhois non lles importa maltratar aos inmigrantes, pero aos galegos si, porque tenhem moito mais que perder, coas suas familias espalladas por eses mesmos sitios que son orixe da inmigracion. So un id/ota pode seguir a politica de Espanha sendo galego....Pero, claro, decir outra cousa e ser nacionalista, e por tanto, non ter razon....Galiza da pena pola parv.icie que lle estan metendo no corpo.\nDende o intre que poñen o pé aquí xa teñen más dereitos e privilexios ca nós, e dis que os tratamos mal? Pero ti en qué mundo vives? Os galegos que saíron ao estranxeiro foron traballar; esta xente sabe que vai vivir dos nosos impostos e por iso veñen.\n2 Seguide asi\nNon sei, ao mellor ti estiveches moito tempo emigrado e viches bandas de nazis latinos ou de cor mallando nos galegos. EU, O QUE VIN, non ten nada a ver con iso. Xamais vin a tonteria que tedes moitos espanholazos no corpo cos inmigrantes ...Perseguilos en Ejido en grupo, mantelos escravos en Euskadi, andaluces metidos en Barcelona pedindo espulsion dos musulmanes, patadas na boca en Barcelona sen motivos, asasinatos en Madrid...etc, E logo se vos infla a boca falando de solidariedade. Primeiro atendede aos propios paisanos, e recibide ao emigrante como persoa, non como animal doutra raza, e asi non teredes que darlle prebendas para lavar a cara de nazis que tedes...E ainda me queda mais por dicir, asi que con moito gusto te remato logo.\n3 Seguide asi\nHai algo do que non se fala cando falamos de acollida e de inmigrantes...da culpabilidade europea no estado de miseria no que quedan moitos paises dos arredores . Tampouco se fala dos soldos ridiculos que se dan agora aos traballadores e da relacion ca inmigracion legal e ilegal. Os culpabeis e beneficiados dos soldos de miseria non son mais que os empresarios que se aproveitan da situacion que crean as politicas gubernamentais: Levan toda toda unha vida no goberno tanto PP coma PSOE, e inda non fixeron nada (nin o van facer).\ncomprendemos que PSOE e PP a mesma "merda" é.... Pero lamentablemente non se albisca no horinzonte outra política distinta para acoller refuxiados agás nota de prensa e mocións ao vento... Eu xa penso que todas as políticas sonche da mesma ralea !!! Algunha que cobra 5.032 €uros ao mes... chámase comunista... así non temos moito futuro (penso) ? https://i.gal/gamela05 Sabemos que o Mediterráneo está a ser un cemiterio onde se agochan as vergoñas de todos nós... https://i.gal/gamela13\nPregunta para os chachipirulis do “que veñan todos”. Por qué será que ningún voceiro dos empresarios se pronunciou nunca en contra da inmigración, máis ben todo o contrario? Nunca volo preguntastes? Vouvos dar tres pistas: mercado laboral, salarios, rebentar.\nPrimeiro a minha xente (galegos patriotas inasimilables)e despois os demais ,primeiro o meu pais (galiza)e despois o resto do mundo. Multiculturalismo e querer misturar o humano hasta non poder reconhecer a persona. GALICIAN HERITAGE TRUST.\n5 expaña camara de gas\nnon esta ben, non falan do autentico racismo en expaña o do asasino expañol, con esa tradición de 12 de outubro dia da raza, raza de cans que fixeron autenticos xenocidios en america (raza mesturada de islamismo, mouros, iberos,sefardismo-sioneiro e demais africanidades) decían alguns que risco ou arana eran racistas, pero o autentico racismo e o do asasino criminal expañol, non teñen mais que ver o marijuano e o monoarca o que defenden, a xua xenreira contra catalunña e o pobo ceibe sigue a autentica tradición do ALBIÑANISMO, (miren albiñana) ben de de albiñana, de renovación española, da ceda, e demais miseria dereitista... o racismo de expañol o seu facismo instaurado no poder por obra da constiprostitucion española (hoxe en dia defendia pola mareante de podreiros e demais "gusanada") AQUI ESTA O AUTENTICO PERIGO RACISTA O IMPERIALISMO DE EXPAÑOL, pasen por mandriles e pregunten a xente a chamada "mediocracia" e xa verán o que din de Catalunña e similares...


Un novo iberismo para un novo século\nA Casa de Mateus, en Vila Real, acolle dende hoxe un encontro para promover espazos de diálogo e debate sobre os desafíos conxuntos de España e Portugal\nNélida Piñón pronunciará a conferencia de clausura Xoán A. Soler\nNo ideario iberista, esa corrente que propugna un maior achegamento entre os pobos da Península, Galicia, pola súa posición xeográfica e cultural, pode desempeñar un importante papel. Non é casual que o seminario Repensar Ibéria, que se celebra entre hoxe e o domingo na Casa de Mateus, no municipio luso de Vila Real, sexa unha iniciativa da fundación que xestiona este pazo e mais o Consello da Cultura Galega. O encontro persegue recuperar «espazos de diálogo, desligados de calquera celebración ou conmemoración histórica, para afrontar de modo conxunto un debate sobre os desafíos que os dous estados ibéricos teñen na época presente e no inmediato futuro, quer nas súas relacións mutuas, quer de forma máis extensa, no conxunto da Unión Europea, e mesmo no seo das comunidades iberoamericanas», segundo a exposición dos seus obxectivos.\nRepensar Ibéria enmárcase, xa que logo, nunha longa tradición que tivo momentos de maior e de menor presenza: os cambios de réximes políticos influíron notablemente nesa inercia de «vivir de costas viradas» entre España e Portugal. En moitos casos, o iberismo cinguíase aos ámbitos reducidos da intelectualidade. Pero esta forma de pensar, baseada no respecto, a colaboración e o coñecemento mutuos, son máis necesarios na actualidade, nun contexto transnacional, de debate sobre a construción europea, que se estende ademais a América, coas correntes migratorias galegas e os vínculos lusos co Brasil como dous exemplos acaídos. Superado en parte o contexto de crise económica, preséntase un escenario idóneo para debater sobre como repensar Iberia no seu conxunto e como parte esencial da Europa occidental e do espazo atlántico, neste novo século.\nO seminario será presentado hoxe por Ramón Villares e Teresa Albuquerque, da Fundação da Casa de Mateus. Desta institución tamén intervirá o seu director, Fernando de Albuquerque; a presidenta do Consello da Cultura, Rosario Álvarez; e o administrador da Fundação Calouste Gulbenkian, colaboradora co encontro.\nTemáticas a debate\nO sábado a conferencia inaugural correrá a cargo do profesor e político portugués Jaime Gama. A seguir, Santos Juliá e António Costa Pinto abordarán a transición á democracia nos Estados ibéricos, mentres que Luís Braga da Cruz e Ramón Máiz falarán das políticas de cooperación. Sobre economía e medio ambiente conversarán Elisa Ferreira e Antón Costas. O domingo, a ciencia será o primeiro tema a debate, con Artur Santos Silva, Ángel Font e António M. Cunha, mentres que as culturas ibéricas serán analizadas por Javier Rioyo e Guilherme d’Oliveira Martins.\nA conferencia de clausura titúlase Iberia, entre Europa e América, e será impartida por Nélida Piñon, a escritora brasileira con orixes galegas.


Políticas de redes sociais no lugar de traballo | Martech Zone\nMércores, agosto 10, 2011 Mércores, outubro 26, 2011 Douglas Karr\nEsta é unha interesante infografía sobre as políticas de redes sociais corporativas. É un gráfico bastante interesante pero, como ocorre coa maioría das conversas sobre políticas de redes sociais, só se centra na protección da marca, na promoción da marca ou na liberdade dos empregados. O problema é que hai outra enorme oportunidade entre as que a Infografía toca, pero non entra en detalles suficientes sobre ...\nA capacidade de facer rede con compañeiros, profesionais, vendedores e clientes ofrece ás corporacións a oportunidade de proporcionar e extraer información rapidamente. En vez de sentarse ao teléfono ou intentar ler a documentación e os ficheiros de axuda, os seus empregados poden conectarse e conectarse con outros usuarios, vendedores ou consultores para obter a información que necesitan para facer o traballo.\nTamén se pode empregar para a contratación, investigación competitiva, enquisas, relacións cos clientes ... hai tantas vantaxes no negocio social. E con O 70.7% das empresas bloquean as redes sociais, hai unha incrible oportunidade para que a súa empresa poida saltalos aproveitando o medio.\nO outro factor que hai que ter en conta aquí ... cos teléfonos intelixentes en crecemento de dous díxitos, as compañías están a enganarse pensando que bloquean os sitios de redes sociais. Isto lémbrame aos bos días de Internet, onde só unha parella de empregados nos postos máis clave tiñan acceso a Internet e o resto de nós tiñamos que traballar tranquilamente nunha merda. Intranet. Acabamos de renunciar a todo e xogamos ao Solitario.\nPor que no mundo impedirías aos teus empregados conectarse con outros profesionais? Se os teus empregados están en Facebook e están improdutivo, iso non é un problema de Facebook nin de seguridade, é un problema de rendemento ... ¡despedídeos! Os bos líderes eliminan os obstáculos e non os engaden.\nUnha cita da infografía:\nHoxe en día, as empresas están a implementar políticas de redes sociais de todas as formas e tamaños, e non é de estrañar por que: cada mes escoitamos falar doutro desastre de relacións públicas por mor dun único tweet torcido. Isto levou a moitas empresas a prohibir completamente o uso das redes sociais mentres os empregados traballan. Pero outras empresas están a adoptar o enfoque contrario, crendo que unha xeración de tecnoloxía é máis produtiva cando se permite usala ao seu criterio.


Porretas - Wikipedia, a enciclopedia libre\nPorretas actuando no seu barrio, Hortaleza, no 2005\nRober (voz e guitarra)\n"Pajarillo" (baixo e voz)\nPorretas é un grupo roqueiro con toques punks do barrio de Hortaleza en Madrid (España). As súas cancións tratan temas moi diversos, aínda que están relacionadas co seu mundo urbanita que os arrodea, con bares, cervexa, porros, fútbol... Fan un rock moi directo e sinxelo, en xeral sen tratar temas intimistas.\nDous amigos, Rober e "Pajarillo", comezaron a tocar no ano 1985, aínda que non foron recoñecidos até principios dos 1990, tras gañar un certame cun recompilatorio de grupos do seu barrio. Foi daquelas cando se axuntaron ao grupo "El Bode" e Luis.\nAdquiriron formas e estilos dos seus grupos favoritos da época de España como Barón Rojo, Leño ou La Polla Records. Tras ser abreconcertos en varios concertos, estreáronse, en 1991, publicando Que se vayan hacer puñetas, disco que non vendeu moito, pero que deixaba entrever un estilo propio. Neste traballo, como en Si nos dejáis, é onde está máis latente o arrecendo punk que, posteriormente, irán deixando.\nEn 1993, para a gravación do seu terceiro disco, fichan por RCA, o cal os coloca nun posto privilexiado dentro dos novos grupos de rock estatal. Con puntos de vista diverxentes entre compañía e grupo sacan, en 1995, No tenemos solución, disco producido por Rosendo, que chega a vender 10.000 copias sen case ningunha promoción.\nTras a ruptura coa multinacional, pasarán dous anos até que volvan gravar, e será cun selo discográfico (Edel) sen tantas pretensións. De aquí sae o disco máis maduro da banda, Baladas pa un sordo, onde se inclúe "Marihuana", tema polo que serán coñecidos en toda a xeografía estatal e será, probablemente, o seu maior éxito. Deste xeito, comezan as súas andainas polos festivais da península e conseguen unhas vendas de 20.000 exemplares. Despois destes bos tempos, en 1998, sacan o seu sexto disco Rocanrol.\nNo 2000 publican Clásicos, un disco de versións dos seus grupos favoritos dos 1980, unha homenaxe a grupos como Obús, Leño ou Los Suaves, grupos polos que se viron influídos.\nO seu oitavo disco, Hortaleza, foi publicado no 2001, e o seu título é unha chiscadela ao barrio madrileño do que proceden. Cabe destacar o tema "Y Aún Arde Madrid", que é un tributo aos Burning.\nCoincidindo co vixésimo aniversario da banda, no 2005 publican Porretas, décimo traballo onde se osixena, dalgún xeito, o proceso creativo dunha banda histórica do rock estatal. Dous anos antes publicaran o seu dobre CD-DVD El directo, un punto e seguido onde repasan os seus éxitos gravados ao vivo, concretamente durante unha actuación na sala madrileña Divino Aqualung, o 1 de marzo de 2003.\nDurante 2007 embarcáronse na xira Ni Un Paso Atrás, na que compartiron cartel cos grupos Reincidentes, Boikot e Sonora, que os leva a actuar en varias cidades de España. En abril de 2008 finaliza a gravacións do seu undécimo disco, titulado Once, nos estudios Sonoland de Coslada (Madrid), producido por Haritz Harreguy e publicado en setembro pola plataforma Realidad Musical, tras desligarse da súa anterior compañía discográfica. En decembro dese mesmo ano edítase o disco Ni un paso atrás (en directo), onde se inclúen catro cancións do grupo gravadas durante a súa actuación o 21 de setembro de 2007 nas Festas do PCE en Madrid, no derradeiro día da xira homónima.\nEn maio de 2009, o cantante e guitarrista Rober abandona temporalmente a formación por problemas de saúde, sendo substituído por Manolo Benítez, antigo guitarrista de Los Enemigos.\nEn novembro de 2010 regresan ao estudio de gravación para dar forma ao disco 20 y serenos, co que celebrarán o seu vixésimo aniversario, e no que varios cantantes interpretarán clásicos do repertorio do grupo de Hortaleza. O disco púxose á venda o 3 de maio de 2011.\nO 22 de xullo de 2011 falecía Rober, vocalista da banda, debido a un cancro de colon.\nRober: voz e guitarra (falecido o 22 de xullo de 2011)\nJosé Cobela "El Bode": guitarra\n"Pajarillo": baixo e voz\nManolo Benítez: guitarra\nNi un paso atrás (en directo) con Reincidentes, Boikot e Sonora (2008)\n12 botellines y 5 tercios (non oficial) (2003)\n↑ "Porretas publicará su nuevo disco el 11 de septiembre", publicado en Hortaleza en Red, setembro de 2008\n↑ Vídeo en Youtube con imaxes do concerto da xira "Ni Un Paso Atrás" en Madrid o 21 de setembro de 2007\n↑ "Porretas desde el estudio: fotos y lista de canciones del disco por el 20 aniversario", publicado en Manerasdevivir.com, novembro de 2010\n↑ "Videoclip de Marihuana dos Porretas con Pulpul (Ska-P) á voz", publicado en Manerasdevivir.com, abril de 2011\n↑ Malas noticias: ha fallecido Rober de Porretas Maneras de vivir, 22 de xullo de 2011\nPáxina Oficial de Porretas\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Porretas&oldid=5157920"\nA última edición desta páxina foi o 24 de maio de 2019 ás 07:47.


Festa do Pescador humilde de Ons-1952\nHai uns meses escribín un artigo para a revista Aunios nº 21 co título “Apuntamentos da illa de Ons e a Falanxe” onde facía unha recolleita de datos, dende 1938 a 1950, que puña, entre outras cousas, de manifesto a utilización das penurias dos habitantes de Ons por parte de institucións de Beneficencia ou mesmo gobernativas.\nRemataba o artigo dicindo: “Uns anos despois, 1949-1950, Ons vai caendo no esquecemento para as institución de Beneficencia e Axuda. Así pódese constatar que nas relacións de Familias Pobres do concello de Bueu ás que se lle adxudican vales de Nadal para artigos de alimentación non aparecen ningunha da illa de Ons.”\nPolo visto esquecín algún “acto” a partir desas datas como o que está reflectido que transcribo a continuación: “Con motivo da festa do pescador humilde que se celebraría o próximo domingo día 3 [de agosto] na illa de Ons, o Excmo. señor gobernador civil da provincia Dr. Palao Martialay, fixo entrega ao Gremio de Mareantes encargado da organización daquela simpática festa, de tres canistreis de roupa confeccionada pola Sección Feminina de Falanxe Española con destino a outras tantas familias de mareantes humildes.\nO Gremio de Mareantes expresa a súa gratitude sinxela á primeira autoridade civil da provincia por este risco de xenerosidade co pobre home do mar.”\n Enlace ao artigo Aunios 21: https://db.tt/7xdbF73e\n Aínda que non houbera moitos.\n Do xornal La Noche do 30 de xullo de 1952 páx.1\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 22:42 No hay comentarios:\nEtiquetas: 1952, festa, Illa de Ons, Ons\nCastelao e Bueu - 2\nRelido o artigo Castelao en Beluso escrito por Miguel García García no seu blog Aernobriga volvo a quedar de novo impresionado pola claridade, precisión ou ‘rigor histórico’ é polo aire de frescura que reflicte nos seus escritos. E co ánimo de aportar algo máis da figura de Castelao e Bueu, que desexo se siga a incrementar no futuro, e polo que engado o apunte seguinte:\nO 20 de xullo de 1935 o alcalde de Bueu, Ramón Domínguez Ferradás, recibe un telegrama do Gobernador Civil no que lle da conta da solicitude do Presidente do Partido Galeguista en Pontevedra, Víctor Casas, para celebrar un mitin no domingo 21 ás catro da tarde no que tomarían parte, o solicitante, Gerardo Álvarez Gallego, Alejandro Bóveda, Alfonso R. Castelao e Manuel Gómez Román. Para isto doulle autorización coas seguintes condicións: Que o mitin tivera lugar nun local pechado e que a alcaldía designara un Delegado “que asista ao acto e adoptar as medidas convenientes orde” e que lle deran conta ao gobernador.\nO día 22 de xullo o alcalde remítelle un telegrama ao Goberno Civil co seguinte texto. “En cumprimento comentado por Vd. en telegrama do día 20, debo participarlle que non se celebrou no día de onte mitin algún de propaganda galeguista, e só tivo lugar un xantar na carballeira de Sanamedio a onde concorreron un pequeno grupo de afeccionados a dito partido ou simpatizantes co mesmo.”\nO por que non se celebrou o mitin con esas persoas relevantes do Partido Galeguista descoñecémolo pero o que si se pode aportar é que Castelao nesas datas non podía vir a Bueu xa que seguía confinado en Badaxoz (estivo ata o 6 de setembro que puido saír grazas ás xestións do, daquela ministro de Gobernación, Manuel Portela Valladares).\nComo podedes ver no artigo de Aernobriga o 6 de outubro dese ano de 1935 tamén convocouse un novo mitin que non puido celebrarse por desautorización do Gobernador Civil.\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 20:57 2 comentarios:\nEtiquetas: 1935, Castelao, mitin\nA música en Bueu: NEMETON\nNemeton / Arquivo Agulla\nEsta fin de semana coa organización, entre outros, de dous festivais de música tradicional e folclórica (Festival Recordos, o venres; e o sábado do Festival Alborada), festivais no Aturuxo, da actuación de Carlos Núñez e o seu grupo e, o vindeiro fin de semana, coa volta do SonRías Baixas fan que Bueu rezoume música por todos os recunchos.\nIsto, e que acabo de chegar dunha máxica actuación na Igrexa, fanme cambiar a Entrada do blog prevista e elixir outra que nin pensaba...\nNeste caso dar a coñecer un pouco máis a un Grupo folk Nemeton fundado en Bueu por tres mozos desta vila aló polo ano 1976 (actuaron ata o 1978):\nEmilio Rodríguez Miranda (Voz, guitarra acústica e española, frauta doce)\nMiguel Agustín Pouseu Loira ‘Tinso’ (Zanfona, guitarra acústica e española)\nIsidro Cortizo del Río (Voz, guitarra acústica e española e pandeiro)\ne algunha vez acompañounos Fito (Adolfo ‘O Chino’)\n“O nome do grupo fai referencia a un recinto sagrado nun claro da fraga onde ofrecíanse sacrificios aos deuses. Neste caso, ao deus celta NETON”\nActuaron nunha chea de lugares e escenarios: foron teloneiros de Fuxan os Ventos nas festas da Banda do Río, así como en Cela e no Paraninfo do Instituto Sánchez Cantón en Pontevedra; tamén con Amancio Prada no cine Veiga de Moaña, na Carballeira de Bronlle; tamén de Suso Vaamonde, etc. Actuaron na Casa do Mar en Bueu, acompañados por Antonio Cerviño Loira (hoxe profesor de piano no conservatorio da Estrada), na que tocaron e cantaron unha Cantiga de Alfonso X o Sabio; actuaron da man da Asociación Cultural Liboreiro, etc.\nGrupo Nemeton por Agustín Pouseu\n“Sempre acompañábanos Pepe, o irmán de Tinso que, por certo, como bo carpinteiro (coma seu pai) fixo esa zanfona que aparece na foto cuspidiña a unha que figura no museo Provincial de Pontevedra.\n “Tales of Monkeys e The Dragon Wave (xoves 28) e “El Gueto con Botas” (domingo 31)\n Está xa incluído, dende hai uns días, na edición dixital da Revista o Candíl nº 18 “A música en Bueu no correr dos tempos” que está nas miñas webs. Que tamén podedes baixar (páx. 36) neste enderezo: https://db.tt/QtOmcddR\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 11:29 No hay comentarios:\nEtiquetas: 1976, música, Nemeton


Redondela celebra o día do Medio Ambiente | RedondelaTV\nNeste 5 de xuño, Día Mundial do Medio Ambiente, a Concellería que preside Miguel Angel Alvarez organiza unha serie de actividades que se van desenvolver durante toda a xornada e que inclúen charlas, agasallos, obradoiros, música e un Mannequin Challenge que terá lugar a partir das 19:00 horas na Alameda de Redondela. O obxectivo é congregar a unha trescentas persoas para que se “conxelen” e celebren o lema deste ano: conectando á xente coa natureza. Unha charla na Casa da Cultura “Ecoloxía, por que?” ás 20:30 pechará o programa de hoxe.\nIniciativas coma esta serven para concienciar e sensibilizar á cidadanía, pero dende a Concellería non queren esquecer que as accións responsables serven tamén para aforrar cartos. Neste sentido o concelleiro apunta que cada ano “tiramos ao lixo en torno aos 1.100.000 euros”. De feito, no pasado exercicio o servizo foi deficitario en 1,2 millóns, xa que o custe total da recollida de lixo e o tratamento en Sogama ascendeu a 1.993.569€ e o pagado polos veciños en concepto de taxa ascendeu a 735.936 euros.\nUnhas cifras que lonxe de diminuír incluso están a incrementarse nos últimos anos. Os motivos habería que buscalos no cambio de tendencia na situación económica. “Así como nos recuperamos da crise máis é o lixo que producimos, de feito no último exercicio as cifras así o amosan, con 30 toneladas máis”.\nA cara positiva hai que buscala no compromiso veciñal coa reciclaxe. Como exemplo os 7.550 litros de aceite doméstico que os veciños reciclaron o ano pasado, case o dobre que no exercicio anterior. O edil con todo non se amosa satisfeito “máis de 40.000 litros de aceite cada ano acaban na depuradora. É imprescindible reducir esa cifra”.\nA conta pendentes estaría na reciclaxe de vidro “o que máis se recicla é o plástico, o papel e cartón tamén está en cifras aceptables mentres que o vidro está estancado”.\n12 diciembre, 2016 Chapela acendeu a árbore de Nadal\n14 agosto, 2013 Jessica fai o camiño de Santiago como promesa ao ser o seu caso aceptado en EUA


Debería mercar o AirPods Max? Todo o que precisa saber. - Outro\natopar o meu teléfono iniciar sesión\ncomo cambiar o correo electrónico de Apple no iPhone\nnon se pode conectar á tenda de aplicacións de Apple\nDebería mercar o AirPods Max? Todo o que precisa saber.\nDeber Comprar Los Airpods Max\nApple chegou aos titulares o martes ao anunciar un novo par de auriculares: os AirPods Max. Internet está entusiasmado co deseño e o prezo elevado do último produto de Apple. Neste artigo, Axudarémosche a decidir se compras o AirPods Max .\nCaracterísticas AirPods Max\nOs AirPods Max veñen con varias características incribles. Por exemplo, pode saltar facilmente entre escoitar música no seu iPhone, iPad ou Mac grazas a interruptor automático . Con Compartir de audio , pode conectar varios pares de AirPods ou AirPods Max a un único dispositivo.\nAirPods Max tamén personaliza a experiencia de escoita con EQ adaptativo. Adaptive EQ axusta especificamente os niveis de frecuencia baixa e media dos auriculares en función do sinal de audio enviado ao oínte. Combinado co seu sistema de cancelación de ruído de catro micrófonos, AirPods Max ofrece unha experiencia de escoita pura.\nAirPods Max tamén interactúa co seu contorno doutros xeitos. Modo ambiente permítelle escoitar o seu contorno con claridade, incluso mentres transmite audio. Cun acelerómetro e xiroscopio incorporados, AirPods Max Audio espacial axusta onde e como se transmite o son en función do teu movemento durante o uso. Descubrimos que esta función mellora especialmente a visualización de vídeo.\nFinalmente, AirPods Max funciona perfectamente con Siri. Estas funcións inclúen chamadas totalmente mans libres, mensaxes, reprodución de música e control de aplicacións de navegación.\nAirPods Max ten dous botóns: un botón de cancelación de ruído e unha coroa dixital. Dixital Crown permítelle axustar o volume, reproducir e pausar cancións, saltar entre pistas e activar Siri.\nNon se pode facer unha copia de seguridade do iPhone a iCloud\nAirPods Max ten unha cuncha interesante , pero non estamos seguros de canta protección proporcionará. A diadema, que usas para levar estes auriculares mentres estean na funda, está totalmente exposta. Ademais, a parte inferior da funda tamén deixa parcialmente expostos os auriculares e o porto Lightning.\nDado que os auriculares non se contraen ou dobran, tamén ocuparán moito espazo cando viaxas. Parece que sería doado que as partes expostas destes auriculares se danasen se se colocan nunha mochila ou maleta.\npor que non gañei o meu mini cargo para iPad\nUnha funda intelixente de prata\nAínda que non somos grandes fanáticos do deseño ao estilo dos suxeitadores, si que ofrece unha boa funcionalidade. Os seus AirPods Max entran nun estado de enerxía moi baixo cando se colocan no Smart Case, o que lles axuda a preservar a duración actual da batería.\nAínda que non estea a usar o seu AirPods Max, deixalo en calquera lugar pode custarlle moito tempo de batería se non ten coidado. O único xeito de evitar a descarga da batería é colocar o AirPods Max no seu estoxo.\nCando están fixados no seu caso, os AirPods Max entran nun modo de baixa potencia que aumenta significativamente a duración da batería. A pesar do seu deseño débil e defectuoso, os usuarios non quererán levar os seus AirPods Max a ningún sitio sen o seu estoxo. Especialmente porque estes auriculares nin sequera veñen cun cargador incluído.\nEscoitar con AirPods Max\nA pesar do seu prezo elevado e a súa carcasa pouco práctica, AirPods Max ofrece unha agradable experiencia de escoita. A súa calidade de son está optimizada para unha gran variedade de oíntes e medios.\nEstes auriculares están ben construídos. A súa diadema séntese sólida e cómoda, pero o seu peso non é abafador. Os auriculares extraíbles tamén se senten moi ben no oído e podes mercar substitutos se se gastan. O deseño de auriculares de malla actúa como un híbrido fiable entre a maior calidade de son dos auriculares abertos e a experiencia máis equilibrada dos auriculares pechados.\nO deseño de eliminación de ruído dos AirPods Max é complexo, pero iso non significa que sexa excepcional. En verdade, pensamos que podes atopar unha cancelación de ruído superior nos auriculares que custan centos de dólares menos.\npantalla do iphone negra con liñas\nNon recomendaríamos AirPods Max a ningún profesional do audio, pero vemos o beneficio que poderían ofrecer aos oíntes ocasionais.\nPor que seguimos usando conectores Lightning?\nOutra característica decepcionante do AirPods Max é o seu conector Lightning. Moitos predicen que Lightning será substituído por USB-C nun futuro próximo. Entón, por que Apple segue a construír novos produtos de alta gama con conectores Lightning se a tecnoloxía quedará obsoleta en breve?\nIncluír un porto Lightning tamén fai que estes auriculares sexan innecesariamente fráxiles. Se incluso unha soa gota de auga entra neste porto, podería destruír completamente AirPods Max.\nEntón, debes mercar o AirPods Max?\nEstamos tendo dificultades para xustificar o prezo de 550 $ destes auriculares. Por algo tan caro, gustaríanos que tivesen menos defectos flagrantes. Tamén debería paga 35 dólares adicionais polo cable de audio o que lle permite conectar o seu AirPods Max a unha toma de auriculares.\nVas mercar o AirPods Max? Avísanos na sección de comentarios.\nO meu iPhone non atopa a miña impresora. Aquí está a solución definitiva.\nPor que se chama o meu iPhone? Coidado: é unha estafa.\nComo escoitar YouTube no fondo do teu iPhone: a solución rápida.\nO meu lapis de mazá non se emparellará co meu iPad. Aquí tes a solución.\nPor que o meu iPhone é tan lento? Aquí está The Fix! (¡Para o iPad tamén!)\nChamada 'Spam potencial' no iPhone? Aquí tes o que realmente significa.\nQue usa os datos no iPhone? Usando demasiado? A solución!\nO meu iPad non xirará! Aquí tes o verdadeiro arranxo.\nGoogle Maps Audio atrasado ou non funciona no iPhone? Aquí tes o por que!\nQue Mac debo mercar? Comparando as novas Macs.\nGravar unha pantalla de iPhone: non se require unha aplicación, Mac nin ordenador Windows.\nActualizar a configuración de ID de Apple no iPhone? Aquí explicamos o que significa e que facer.\nComo copiar e pegar nun iPhone: todo o que necesitas saber.\nAs actualizacións automáticas do iPhone non funcionan? Aquí tes o verdadeiro arranxo!\nO meu altofalante do iPhone soa mal! Aquí está a solución!\nNovo conector para auriculares para iPhone: o deseño que non viches.


A Xunta trasládalle ao Concello de Ames unha proposta alternativa para optimizar os servizos de autobús entre Ortoño e Bugallido con Santiago | Concello de Ames\nEsta aqui: Inicio » Actualidad » A Xunta trasládalle ao Concello de Ames unha proposta alternativa para optimizar os servizos de autobús entre Ortoño e Bugallido con Santiago\nA Dirección Xeral de Mobilidade remitiulle onte ao Concello de Ames a avaliación sobre a proposta que a Administración local achegou na xuntanza mantida a finais de decembro, na que conclúe que é posible atender as necesidades de mobilidade destes núcleos cunha maior eficacia, achegando para iso unha solución alternativa.\nNa análise técnica realizada pola Xunta revisouse a dotación de vehículos e os recursos humanos necesarios para o incremento de servizos que recolle a formulación do Concello de Ames, así como o custo que suporía para a Administración local a activación dos servizos de interese municipal (SIMU), entre a rúa Alcalde Lorenzo e a estación intermodal de Santiago, como complemento da actual concesión de autobús interurbano.\nA posta en marcha dun servizo de interese municipal, como neste caso, implica a formalización dun convenio de colaboración entre as dúas administracións, unha posibilidade prevista no Plan de Transporte Público de Galicia. Tras a análise realizada, a Xunta conclúe que é posible atender as necesidades manifestadas polo Concello cunha menor disposición de recursos adicionais que a proposta polo municipio, distribuíndo de forma máis eficiente os servizos entre as distintas liñas de autobús.\nA alternativa presentada pola Dirección Xeral de Mobilidade asume, por unha banda, un incremento de frecuencias na liña que actualmente conecta as parroquias de Ortoño e Bugallido con Santiago de Compostela, no marco da concesión de autobús interurbano da Xunta vixente. Concretamente, de luns a venres incrementaríase unha frecuencia de ida sentido Santiago e dúas frecuencias de volta. Os sábados habería dous novos servizos, tanto á ida como á volta, ao igual que os días festivos. Os domingos incrementaríase un servizo de ida cara a Santiago e outro de volta cara ás parroquias de Ames.\nO alcalde de Ames, Blas García, explica que “seguramente esta solución non é a que todas e todos buscamos, pero é unha mellora importante ao servizo que agora mesmo se estaba prestando, xa que se incrementan en 12 as frecuencias, ademais de mellorar a comunicación de Ortoño, Bugallido e Biduído con Bertamiráns. Desgraciadamente a antiga liña P2 desapareceu fai un ano, e calquera intención de comparar o servizo actual co antigo é un erro”.\nNova liña do servizo de interese municipal\nPor outra banda, a proposta da Xunta optimiza o número de servizos que formarían parte da nova liña do servizo de interese municipal, entre a rúa Alcalde Lorenzo e a estación intermodal de Santiago, que debe poñer en marcha o Concello de Ames e que viría complementar a oferta de servizos conforme ás peticións comunicadas polo propia Administración local.\nConcretamente, a proposta da Xunta prevé que o servizo de interese municipal do Concello realice 5 frecuencias de ida e 3 de volta todos os días da semana, con horarios que non se solapen coas frecuencias da liña interurbana de Extramundi de Arriba a Santiago. Os sábados propóñense 4 servizos de ida cara a Santiago e 4 de volta; e os domingos e festivos, 3 servizos desde a rúa Alcalde Lorenzo de Ames e 2 de volta desde a estación intermodal de Santiago.\nEsta nova opción trasladada pola Xunta mellora o servizo e reduce o custo económico para o Concello, de 114.700 euros recollidos na proposta da administración local a tan só 75.300 euros, xa que se precisaría dun único vehículo para realizar o servizo en lugar de dous.\nO rexedor municipal engade que “o Concello de Ames vai a facer un importante desembolso económico para mellorar a comunicación de Ortoño, Bugallido e Biduído con Santiago, co que poñemos de manifesto a aposta pola mobilidade mediante o transporte urbano no rural. E esta aposta verase incrementada nos vindeiros anos, grazas aos fondos europeos da EDUSI Impulsa Ames, coa posta en marcha dun transporte municipal interior e un transporte baixo demanda que permitirá a vertebración do noso concello”.\nPor último, Blas García quixo “destacar o entendemento existente coa conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, xa que despois da última xuntanza mantida no mes de decembro por este asunto fomos capaces de chegar a un acordo e atopar unha solución que vai a beneficiar aos veciños e veciñas de Ortoño, Biduído e Bugallido. Ademais, actualmente estamos traballando para solucionar, tamén, o problema que seguen a ter os e as usuarias de A Moniña e Fraíz, que esperamos resolver canto antes coa axuda do Concello de Santiago”.\nLa Voz de Galicia: "Xunta y Concello reforzarán el transporte del rural de Ames"\nEl Correo Gallego: "Tantean líneas con Bugallido y Ortoño hacia la capital gallega"\nCompostela 24 Horas: "Proposta da Xunta para optimizar os servizos de autobús entre Ortoño e Bugallido con Santiago"\nAMSGO!: "A Xunta trasládalle ao Concello unha proposta para o bus entre Ortoño, Bugallido e Santiago"\nEnfoques.gal: "Ames consigue que la Xunta acepte incrementar las frecuencias de autobús con Santiago"\nLindeiros: "Propostas da Xunta para resolver o problema do autobus de Bugallido e Ortoño en Ames"\nProposta alternativa para optimizar os servizos de autobús entre Ortoño e Bugallido con Santiago


O marisqueo abre a campaña con bo prezo e boas capturas - Radio Redondela 94.9FM\nO marisqueo abre a campaña con bo prezo e boas capturas\nArrancou a campaña de verán do marisqueo a flote e fíxoo con boas previsión tanto no prezo como no colleitado polos 120 barcos que desenvolven este arte. Unha campaña que arranca coa apertura do polémico banco do Cabalo de Arcade que estivo pechado dende o pasado mes de outubro ata onte, malia as protestas dos mariscadores de Arcade quen demandaban semanas atrás que se lles permitise traballar nesa zona ante a falta de ameixa noutros bancos.\nFinalmente e atendendo ao Plan de Explotación que rexe na ría de Vigo, o banco abríase onte logo de oito meses pechado. Un descanso e un traballo de semente previo que daba os seus froitos cunha boa cantidade de marisco e con ameixa de moi bo tamaño.\nEn canto aos prezos en xeral houbo boas cotización para a ameixa fina e babosa e regular na xapónica. Con todo os peores presos foron os do berberecho. No caso de Redondela, o patrón Maior, Clemente Bastos amosábase satisfeito polos prezos que acadou a xapónica, de 10,40 a 6,5; a fina foi de 26,8 a 34; a babosa, 14; e o berberecho, de 1,4 a 2,8.\nPrevAnterioresA Pedagoxía Montessori chega ao Campo da Petanca co obradoiro “Axúdame a expresarme!”\nSeguintesEn Marea levará ao Parlamento a mellora da N-550 ao seu paso por CesantesNext


Na procura da capela que deu orixe ao misticismo do Santuario do Corpiño - Historia de Galicia\nArqueoloxía / O patrimonio nos medios / Relixión\ncampaña de traballo Traballos no Monte Carrio, na parroquia lalinense de Bermés, na procura dunha antiga capela / E.Cuiña-La Voz\nNa procura da capela que deu orixe ao misticismo do Santuario do Corpiño\nAlumnas e profesores da Escola Superior de Conservación e Restauracións de Bens Culturais de Galicia están a traballar nunha nova campaña de traballo no Monte Carrio, na parroquia lalinense de Bermés. Nesta ocasión o fan coa colaboración da cooperativa Árbore Arqueoloxía e Restauración e coa da Comunidade de Montes de Bermés, ao abeiro dun convenio de colaboración asinado polas tres institucións participantes.\nCristóbal Fernández, presidente da xunta reitora da comunidade de montes de Bermés, afirma que os veciños da zona, por tradición oral, sabían que alí había unha capela que a tradición oral di que a antecesora da Virxe do Corpiño, o que non sabían era onde estaba ubicada. «Agora que xa sabemos onde está queda a segunda parte, redescubrila», explica en declaracións a La Voz.\nElena Taboada é arqueóloga da cooperativa Árbore e Arqueoloxía e principal responsable da escavación destaca que os restos atopados pertencen a unha capela e que podería ser do século XV aproximadamente, aínda que «temos que estudar ben os restos pero movémonos un pouco nesa cronoloxía», destaca. Toda a información en LVG.\nTemas: BermésCorpiñoEscola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de GaliciaMonte Carrio\nO petróglifo do barco que proba a relación entre Galicia e o Mediterráneo fai 4.000 anos terá réplica\nSeguinte Atopada outra gran mina romana na Raia a carón do impoñente castro da Boullosa\nAnterior Coñeces o famoso “casco celta” atopado en Tui?


GvSIG - Páxina 3 - Geofumadas\nXa tivemos unha ollada a outras ferramentas de código aberto na área de SIG, incluíndo Qgis e gvSIG, ademais de programas non libres que probamos antes. Neste caso, o faremos con GIS Internet de escritorio amigable (uDig), un dos que veñen en PortableGIS. Onde uDig provén é unha construción ...\nComo GRASS complementa o GIS Quantum, SEXTANTE o fai con gvSIG, mantendo a especialidade. Son os mellores esforzos de colaboración entre alternativas de código aberto no ámbito geoespacial, a fin de evitar a duplicación. O esforzo de gvSIG para permanecer na xestión de vectores con moitas capacidades de CAD ...\nferramentas CAD 21: gvSIG\nUnha debilidade frecuente nos programas cunha especialidade de SIG é a súa limitación para construír datos coa facilidade ofrecida por ferramentas orientadas a CAD. Aos poucos a brecha é reducida, aínda que é cuestionable se foi o SIG que mellorou as súas capacidades de construción ou o CAD que implementou variantes ...\nAplicar as cores transparentes nas imaxes\nMoitas imaxes foron cortadas de polígonos, pero ao facelo, unha cor transparente non se estableceu en segundo plano e aparece un negro molesto. Ou noutros casos, desexamos que unha variedade de cores non estean visibles; Vexamos como facelo: con gvSIG. Estou usando a versión estable de 1.9, que finalmente a tolemia de ...\nXa se anunciou unha versión preliminar do que podería ser no quinto xornada gvSIG que se desenvolverá no centro de eventos de Valencia, desde o 2 ata o 4 de decembro de 2009. Moitas das obras que se presentan son de España, aínda que existen algunhas experiencias de Alemaña, Italia e alí. Tamén chaman a ...\nDesde o primeiro trimestre de 2010, o Centro de Formación Universitaria Florida estará a servir a través de cursos de gvSIG, que ata o momento se impartiron como complemento ao Diplomado de Especialista en Turismo Interior. A duración das xornadas 20 durante dúas semanas está dirixida a profesionais, técnicos e funcionarios que desexen entrar no ...\nA versión 2 de GIS portátil foi lanzada, unha aplicación simplemente marabillosa para executar desde un disco externo, unha memoria USB e ata unha cámara dixital os programas necesarios para a xestión da información espacial a nivel de escritorio e web. Canto custa? O ficheiro do instalador pesa 467 MB, pero é obrigatorio cando ...\nSinfogeo: cursos de GIS distancia\nPouco rara vez vimos unha oferta na área de SIG como a que ofrece Sinfogeo. A oportunidade non é só para a aprendizaxe, senón para persoas especializadas, que poden seguir estudantes en liña e crear manuals de formación. Porque están en liña, poden ser eliminados de calquera parte do mundo, aínda que tamén están dispoñibles ...\nArcGIS-ESRI, AutoCAD-Autodesk, Ensinar CAD / GIS, gvSIG, Microstation-Bentley\nAgora estás listo para descargar gvSIG 1.9 RC1, a primeira versión para candidatos de lanzamento (Release Candidate) do 1243 Build 313 de agosto. A descarga Tardou un pouco, como era inicialmente servizo gvsig.org fóra, de onde constrúe, a continuación, a versión dispoñible para o descomprimir e executar apareceu Ficheiro corrupto. ...\nA maneira en que madureu as ferramentas gratuítas é interesante, fai uns anos, falando de SIX libre, soaba como UNIX, na voz de Geek e nun nivel de desconfianza por medo ao descoñecido. Todo iso cambiou moito coa diversidade de solucións que maduraron non só na construción de ...\nDurante máis de dous anos escribín sobre temas tolos sobre tecnoloxías, xeralmente sobre software e as súas aplicacións. Hoxe quero aproveitar a oportunidade para analizar o que significa falar de software, coa esperanza de formar unha opinión, destacando as virtudes e como responden aos ingresos económicos e as palabras que xeran tráfico en ...\nMigración integral ao software libre\nFoi liberado baixo a licenza Creative Commons en español e inglés versión sistematización da experiencia do Departamento de Infraestructura e Transporte de Valencia na migración de software comercial para software libre. O proxecto chamouse gvPONTIS, e máis que ter a reconstrución da experiencia, ten un gran traballo de revisión ...\nSoftware SIX - descrito en palabras 1000\nNo último mes de maio publicouse a versión 1.2 deste breve pero admirable documento que con ese nome parece imitar a complexidade do Software para a xestión de datos espaciais. Está escrito por Stefan Steiniger e Robert Weibel da Universidade de Calgary en California e da Universidade de Zurich respectivamente. ...\nAutodesk Sistemas Bentley ESRI Google Earth gvSIG OS SIX colector mapserver\nPor que agradecer a Neogeógrafos como Google\nEste é o nome da entrevista que Eric Van Rees realizada cos principais homes de tres empresas de destaque en tecnoloxías Geoinformatics: Jack Dangermond, presidente de ESRI Richard Zambuni, director de liña xeoespaciais da Bentley Ton de Vries, executivo de Bentley en Cadastre e liña de desenvolvemento da terra Halsey Wise, o presidente ...\nAutodesk Sistemas Bentley ESRI gvSIG OS Revistas


Liberdade ou dependencia? | Revista\nLiberdade ou dependencia?\nRelacións virtuais : Liberdade ou dependencia?\nAs mensaxes de móbiles, o envío de correos electrónicos ou as conversas nun chat non lles provocan relacións anómalas nin nocivas ós seus protagonistas, pero pódense volver un problema se se converten no único instrumento de relación\nA menopausa, fin da vida sexual?\nO amargo pan de cada día\n¿Cando marcharán da casa?\nAnte o fracaso, convén que nos preguntémo-lo "porqué" no canto do "quén"\nPublicado na edición impresa de Outubro 2005\nver a edición impresa de Outubro 2005\nSócrates afirmou: “Vou falar coa cabeza tapada, para que, galopando polas palabras, chegue axiña ata o final, e non me free, de vergoña, ó ollarte”. Escoitado isto, o seu discípulo Platón, nun dos seus diálogos escritos, demostrou que é máis doado establecer unha relación cunha persoa á que non ves, á que nunca viches e á que probablemente nunca verás, ca cunha persoa á que ves, sobre todo cando o que se quere transmitir son afectos e sentimentos amorosos. Aínda que estes filósofos da Antiga Grecia non coñecían as novas tecnoloxías da comunicación do século XXI, as súas palabras axúdannos a entender o fenómeno que se está producindo na nosa era: as relacións persoais remotas que se valen da palabra escrita para comunicarse.\nBo ou malo, segundo o uso\nA posibilidade de establecer relacións a través dun chat, por medio de SMS ou con correos electrónicos é máis doado ca facelo en persoa. Faise sen os impedimentos físicos que impón a importancia que os factores estéticos teñen na actualidade e serve tamén para eludir condicionantes económicos e sociais do medio habitual. Agora ben, a ausencia destas características pode facer, tamén, que o que se diga non sexa tan verdadeiro como se pensa. A razón é que se agachan facetas que cando se fala cara a cara non gusta que queden en evidencia. A vergonza, a timidez e o medo ó ridículo quedan superados nun medio virtual porque falamos coa “cabeza tapada”. E, aínda que a linguaxe escrita é inferior en matices, ten a vantaxe de eludir as barreiras que deveñen dos roles que cada cal desenvolve na sociedade.\nIsto, como todo, ofrece vantaxes e aspectos negativos. Grazas ás novas tecnoloxías establécense relacións interesantes entre persoas con gustos e inquietudes semellantes, e mesmo poden librar a unha persoa do illamento, pero tamén a poden sumir nunha realidade de mentiras e confusións que pode xerar graves e perigosas frustracións.\nNova vía para relacionarse\n/imgs/20051001/relaciones.jpg Que se busca nas relacións por Internet? Preténdese substituír as relacións persoais cara a cara polas relacións ciber por consideralas máis gratificantes? Búscase en Internet un xeito de ampliar o círculo de relacións habituais que mantemos no noso contorno físico máis próximo?\nAs máis das veces, a rede convértese en vía de contacto con persoas e grupos que doutro xeito permanecerían inaccesibles. Grazas a esta ferramenta supéranse distancias físicas e sáciase a curiosidade de coñecer máis xente, con quen, polo xeral, se comparten afeccións e intereses. Ata aquí, todo é positivo. O problema xorde cando esas relacións substitúen as mantidas por contacto e proximidade. Así e todo, non por iso se debe matar o mensaxeiro e converter Internet nunha ferramenta maligna. Non se debe facer pola sinxela razón de que as patoloxías que evidencia son preexistentes. É dicir, Internet non é a causa de relacións anómalas, senón a oportunidade de que persoas con problemas emocionais fagan uso desta rede para superalos e, sen querelo, queden atrapados nela ata o punto de que se transforme no seu único modo de comunicación.\nO seu atractivo: a sensación de liberdade\nAs persoas que se relacionan a través de Internet experimentan unha sensación de liberdade que non obteñen nas relacións ordinarias. Aínda que se deben seguir unhas regras e unhas normas propias do medio, as charlas prodúcense de tal xeito que permiten actuar desde o convencemento de que se eludirán posibles consecuencias non buscadas. O internauta cre controlar a situación e busca fórmulas de expresión impensables noutros contornos. Ademais, a escrita descubre interioridades que na vida cotiá permanecen ocultas e esta actividade posibilítalle practicar unha vella afección da humanidade: o simulacro, a posibilidade de xogar a sermos outras persoas, de vivirmos outras vidas, aínda que sexa de maneira pasaxeira. Pero, sobre todo, quen comparte con outras persoas o seu tempo e espazo grazas a Internet sente que pode romper o compromiso cos seus interlocutores de xeito unilateral sen máis explicacións.\nTodo o sinalado, salvo a incapacidade de non asumir compromisos, non é nin bo nin malo. Xogarmos a ser outro é unha práctica unida ó home e á muller. De feito, hai persoas que fan diso a súa profesión (velaí están os actores). Descubrir matices de un mesmo grazas á plasmalo por escrito pode ser positivo; sentirse libre e seguro co que se fai, tamén. Daquela, por que xorden as dúbidas?, por que se temen consecuencias negativas a esta práctica?\nAs persoas que atopan en Internet unha fórmula máis que sumar ó seu xeito de se relacionar co mundo farán da rede un lugar onde se expresen felices e sociables; onde poden aprender, conversar e compartir sentimentos, ideas e coñecementos. Serviranse desta nova ferramenta para facela un instrumento máis no seu desenvolvemento persoal e social.\nPola contra, Internet pódese converter nun refuxio e espertar patoloxías ocultas ou alimentalas. É unha ferramenta que ofrece a oportunidade de vivir unha irrealidade sen conexións coherentes, algo moi atraente para quen non se sente feliz consigo mesmo. Tamén é un medio que posibilita facer dano e que expón a sufrilo. A alerta dispárase cando esta ferramenta, que dá liberdade, ou que polo menos ofrece a sensación de dala, se converte nun novo xeito de escravitude do que a vítima, ademais, non é consciente.\nComo detectar que hai demasiada dependencia\nAs horas libres dedícanse de xeito exclusivo a relacionarse con outras persoas a través de Internet.\nDescóidanse os lazos anteriores de amizade, ou ata se rompen.\nA persoa afectada nega a súa dependencia porque non lle gusta escoitar que se está ‘enganchando’ ó chat, ó SMS ou ós foros.\nAmósase agresivo e irritable se non dá establecido conexión.\nOculta información sobre os amigos ‘virtuais’. Se nalgunha ocasión falou deles, deixa de facelo.\nDedícalle moitas máis horas a unha conversa virtual do que é capaz de dedicarllo a unha relación persoal, mesmo roubando horas de sono, de traballo ou doutras obrigas.\nA elemental pregunta de se todo isto das relacións por Internet é bo ou malo non ten máis resposta cá da percepción dos resultados da experiencia: se navegar fai a persoa máis persoa, máis equilibrada, máis feliz, máis sociable, máis culta, haberá que considerar que Internet é un instrumento inaprezable de desenvolvemento persoal e social. Se, pola contra, é o refuxio de patoloxías ocultas, a oportunidade para vivir a irrealidade que mantén ó individuo sen conexións coherentes ou a posibilidade máis doada de facer dano ou de sufrilo, haberá que pensar que a persoa que navega pola rede quedou ‘enredada’ nela e o que en principio podía ser unha oportunidade de liberdade se converteu nunha modalidade máis sofisticada de escravitude.\nReciclaxe e solidariedade, da man\nA dieta pode influír no estado de ánimo\nA transición doce


A USC traballa na mellora dos tempos de ventilación das aulas - Lindeiros\nA USC traballa na mellora dos tempos de ventilación das aulas\nBy Lindeiros on\t 7 Xaneiro, 2021 Compostela\nCompostela, 7 de xaneiro do 2021 – Un equipo da Facultade de Física da USC, en colaboración coa Xunta de Galicia, desenvolveu unha aplicación que axuda no cálculo dos tempos de ventilacións das aulas.\nO espazo web ventilacion.usc.es, ofrece este software froito dun traballo de investigación académica que agora, coincidindo co inicio do segundo trimestre, se pon a disposición dos centros escolares de maneira voluntaria.\nA finalidade desta ferramenta será seguir mellorando o confort térmico nas aulas a través de pautas de ventilación adecuadas que optimizan o tempo necesario de renovación do aire. Os detalles da aplicación presentáronas o vicerreitor de Investigación e Innovación Vicente Pérez Muñuzuri, e o conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, xunto co catedrático Jorge Mira, e con Alberto Pérez Muñuzuri, profesor da Facultade de Física da USC que desenvolve este proxecto. Por parte de Meteogalicia, estivo presente Mari Luz Macho, subdirectora xeral de Meteoroloxía e Cambio Climático.\nO obxectivo é optimizar o tempo de ventilación nas aulas, necesario para renovar o aire interior, en función das características propias dos centros escolares, tendo en conta a súa contorna e localización e as condicións climatolóxicas facilitadas por Meteogalicia. Desa maneira, mellorarase o confort térmico nas aulas durante os meses de inverno. Para iso, o equipo investigador establece estratexias de ventilación baseadas nas instrucións aprobadas o pasado mes de outubro polo Comité Educativo co aval do Comité Clínico. Estas indicacións, en liña coas existentes no resto de España, sinalan a ventilación periódica como un elemento imprescindible na prevención fronte á COVID-19.


Cova de Gorham - Howling Pixel\nDescubrimento e nome\nClive Finlayson, MBE (nado en 15 xaneiro de 1955) é un zoólogo e paleontólogo de Xibraltar. É o actual director do Museo de Xibraltar. Unha autoridade en neandertais, o profesor Finlayson publicou varias obras, sobre todo con base en súa busca incluíndo escavacións en curso na cova de Gorham, en Xibraltar, o último sitio coñecido dos neandertais.\nO H. sapiens alcanzou o Oriente Próximo arredor de hai 70.000 anos. Desde alí, as poboacións humanas estendéronse até Asia sudoriental hai uns 50.000 anos, e despois pasaron a Australia hai uns 40.000 anos (un territorio ao que nunca chegara o Homo erectus). O Homo sapiens alcanzou Europa así mesmo hai uns 40.000 anos. A Asia oriental chegou hai 30.000 anos.A data do paso a América é controvertida; puido suceder hai 30.000 anos ou, quizais, moito máis cedo, hai 14.000 anos.


Axudas da PAC: A Xunta pagará neste abril uns 14 millóns de euros\nA Consellería do Medio Rural, a través do Fondo Galego de Garantía Agraria (Fogga), ten previsto facer efectivo ao longo deste mes de abril o pago de algo máis de 14 millóns de euros correspondentes á Política Agrícola Común (PAC), máis concretamente ao exercicio de 2016. Estes pagamentos beneficiarán, en conxunto, a case 12.000 agricultores e gandeiros galegos.\nA maior parte destes fondos refírense aos chamados pago básico e pago verde (en total suman 9,2 millóns de euros). O primeiro deles ten que ver coa asignación de dereitos que teñen os agricultores e gandeiros e co número de hectáreas declaradas. O pago verde prima o mantemento de pastos, a diversificación de cultivos e as superficies de interese ecolóxico. Cada un dos beneficiarios destes pagos recibirá unha media de 1.400 euros (no caso do pago básico) e de arredor de 690 euros (no que atinxe ao pago verde).\nPor provincias, como ven sendo habitual polo seu peso agrogandeiro, a maioría destes fondos son para Lugo (arredor da metade dos 14 millóns de euros). A continuación séguenlle A Coruña, Ourense e Pontevedra.\nO abonamento destas cantidades forma parte da programación do Fondo Galego de Garantía Agraria para o conxunto do periodo 2016-17, que abarca ata o vindeiro mes de xuño.\nVisto 857 veces Modificado por última vez en 17 Abril 2017\nXORNADAS INFORMATIVAS : AXUDAS AO INVESTIMENTO EN EXPLOTACIÓNS AGRÍCOLAS "PLANS MELLORAS"\nSeguros fronte a seca, a nova recomendación para o agro e os gandeiros dende a Xunta de Galicia.


Galicia é pioneira na utilización da compra pública innovadora como ferramenta de competitividade - Blog de Celso Delgado\nHome Innovación Medio Ambiente Galicia é pioneira na utilización da compra pública innovadora como ferramenta de competitividade\nGalicia é pioneira na utilización da compra pública innovadora como ferramenta de competitividade\nOnte tivo lugar a primeira edición do Foro sobre Compra Pública Innovadora no sector da auga, celebrada na sede da Axencia Galega de Innovación (Gain) en Santiago.\nNeste acto o conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde, destacaba que as administracións deben servir de “panca de cambio” para encontrar solucións innovadoras no tecido industrial nos principais sectores, entre os que citou o ciclo integral da auga. Neste senso, indicou que Galicia aposta pola utilización da compra pública innovadora para “mellorar a competitividade” das industrias da comunidade.\nA compra pública innovadora (CPI) é unha actuación administrativa de fomento da innovación orientada a potenciar o desenvolvemento de novos mercados innovadores desde o lado da demanda, a través do instrumento da contratación pública. Persegue os seguintes obxectivos:\n- A mellora dos servizos públicos mediante a incorporación de bens ou servizos innovadores\n- O fomento da innovación empresarial\n- O impulso á internacionalización da innovación empregando o mercado público local como cliente de lanzamento ou referencia.\nA compra pública permite ás administracións acadar os fondos necesarios que serven de garantía para a consecución das solucións innovadoras que se propoñen; pero tamén supón unha vantaxe para as empresas, xa que se estimula o investimento desde o propio mercado. O conselleiro afirmou que Galicia xoga un papel pioneiro neste eido, converténdose nun referente para o Ministerio de Economía e Competitividade, con 112 millóns mobilizados en Galicia en 5 proxectos en eidos como o sector sanitario, a universidade ou as novas tecnoloxías.\nA Xunta segue adiante nesta aposta pola compra pública innovadora e, nesta segunda fase, ata finais da década, xa ten posto en marcha o programa Código 100, centrado no eido sanitario e do benestar, cun orzamento de 14 millóns de euros; e está traballando en novos convenios en materia aeronáutica, de mobilidade sostible e desenvolvemento de fármacos.\nO proxecto "Código 100" forma parte do programa FID SAÚDE (Fomento da Innovación desde a demanda en saúde) no que colabora o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e igualdade como coordinador e evaluador, e que involucra á totalidade dos servizos públicos sociosanitarios co obxectivo de mellorar os servizos públicos a través do emprego da Compra Pública Innovadora cofinanciada pola Secretaría de Estado de I+D+i do Ministerio de Economía e Competitividade.\nSector da agua:\nConde aproveitou a súa participación neste Foro para avogar polo traballo en equipo para buscar melloras no ciclo integral da agua. Así, subliñou a importancia de centrarse en tres eidos de cara o futuro: eficiencia enerxética e consumo das depuradoras; impacto nos sectores produtivos, como o agroalimentario e o primario, tendo en conta a valorización dos residuos; e aportar solucións innovadoras para que o ciclo integral da auga sexa “máis eficiente”.\nUnha das grandes iniciativas que se están a levar a cabo neste senso é a Unidade Mixta CITAG, constituida pola empresa Viaqua e o organismo de investigación Cetaqua e no que colabora a Axencia Galega de Innovación (Gain). Cunha inversión de 2,3 millóns de euros, este proxecto busca a redución da contaminación das augas galegas ao tempo que protexe e explota de maneira sostible os recursos hídricos da comunidade.\nNas dúas primeiras edicións, entre 2014 e 2015, puxéronse en marcha 19 unidades mixtas de investigación en sectores estratéxicos para o tecido industrial galego, como a automoción, o naval ou a enerxía; xeráronse investimentos por valor de 70 millóns; e creáronse 270 postos de traballo.\nO éxito das Unidades Mixtas levou á Xunta a aprobar a convocatoria da terceira edición, para as que este ano conta cun orzamento público de 5 millóns de euros, o que permitirá xerar investimentos por valor de 17 millóns e 90 novos empregos cualificados. Deste xeito, segundo destacou o conselleiro, a Xunta espera acadar as 25 Unidades Mixtas, cun investimento final público-privado de 87 millóns e a creación de 360 empregos cualificados.\nGalicia é pioneira na utilización da compra pública innovadora como ferramenta de competitividade Reviewed by Celso Delgado on miércoles, julio 06, 2016 Rating: 5\nEtiquetas : Innovación Medio Ambiente


Mortes novelescas | Galicia Digital\nTamén francos de morte aglaiante serían Stendhal, que morreu dun ataque de apoplexía na esquina do paseo e a rúa dos Capuchinos de París, mais tendo escrito pouco antes unha sentenza que resultou ben irónica: Coido que non é ridículo morrer na rúa cando non se fai expresamente. E irónica amais de envelenada foi tamén a morte de Zola, sobrevida pola inhalación de monóxido de carbono da estufa coa que se quentaba no despacho.\nComo ben se ve, a morte é por veces pouco seria. Talvez por iso houbo quen preferiu tomala con humor. E senón que llo digan ao poeta ruso Relieff, quen cando estaba sendo executado veu como rompía a corda da que colgaba e acabou caendo ao patíbulo ensanguentado e cheo de mazaduras, dende onde se ergueu laiándose con estas palabras: En Rusia non sabe facerse nada, nin sequera trenzar ben unha corda. Chegou aquilo a oídos do tsar Nicolás II, espectador do axustizamento, quen ordenou fría e definitivamente: Que se lle demostre o contrario.\nEn fin, con humor non exento de ferrete recibiron tamén algúns a nova da súa falsa morte. Aí o está o caso de Twain, quen, vendo que un diario de Nova York o daba por morto, telegrafou sarcástico ao director do xornal: Rumores da miña morte, moi esaxerados. Ou Kipling, quen tamén descubriu nun periódico do que era seareiro a súa necrolóxica e enviou unha breve nota ao director que dicía: Acabo de ler que estou morto. Non esqueza borrarme da lista de subscritores.\nNa literatura galega a morte de tinturas máis novelescas é a que nos levou o poeta romántico Aurelio Aguirre. No verán de 1858, o santiagués pasaba uns días na Coruña, pois preto daquela estaba a súa namorada, Felisa Taboada. O 29 de xullo, contra o serán, marchou ata a praia de Santo Amaro e lanzouse á auga para se bañar, con tan mala sorte que a cabeza lle foi dar nunha rocha oculta baixo as augas, producíndolle unha fulminante conxestión cerebral. Marchaba, así, con apenas vinte e cinco anos, unha das voces máis prometedoras da Galicia do seu tempo. Os seus restos repousan hoxe en Boisaca, á beiriña mesmo de Ramón María del Valle-Inclán, Antón Fraguas e Isaac Díaz Pardo, inmellorable compaña.