Mondoñedo 1916, un ano de hai cen anos (I) | Caderno de campo de Antonio Reigosa\nO auto que realizaba o transporte do correo e de viaxeiros entre Vilalba e Ribadeo sofre un grave accidente o venres, 7 de xaneiro de 1916, nas proximidades da casa dos peóns de camiños de San Vicente. Saíu da estrada e precipitouse 24 metros por unha pendente cun desnivel de 12 metros.\nDas nove persoas que transportaba, oito quedaron feridas de certa gravidade. As primeiras impresións da garda civil de Mondoñedo concluíron que o vehículo non estaba nas mellores condicións (tiña unha balesta rota e os freos non respondían).\nEntre os feridos estaban Jesús Lombardía Gómez e Ramón González Fernández, de Mondoñedo, Juan Rodríguez González e Eduardo Rivas Fernández, de Cangas de Foz. Os máis graves resultaron o chauffer, Antonio Cajoto, o condutor do correo Manuel Ponte, e un parente do xerente da compañía propietaria do automóbil; estes últimos foron conducidos a Vilalba, xunto co correo, nun carro. O único que resultou ileso foi Antonio Rodríguez.\nMondoñedo estrea o ano 1916 coa designación por Real Orde do Ministerio da Gobernación do farmacéutico Alejo Ferreiro Soilán como alcalde, quen xa viña exercendo como tal desde xullo de 1914 tras a repentina morte do seu predecesor, o avogado Francisco Díaz Portas. Ambos eran do partido do deputado nas Cortes en representación do distrito de Mondoñedo, Avelino Montero Ríos y Villegas, fillo de Eugenio Montero Ríos “O cuco de Lourizán”. O sr. Ferreiro, pouco máis había de durar no cargo, era farmacéutico e a farmacia que rexentaba levaba aberta ao público corenta anos. Tras breve enfermidade morre o 18 de marzo, aos 73 anos. Sucédeo no cargo o primeiro tenente de alcalde, un concelleiro con máis de 30 anos na corporación, chamado Ramón Martínez Ínsua.\nAndrés Avelino Montero Ríos y Villegas xa leva entón, a pesar de nacer e vivir en Madrid, quince anos sendo deputado nas Cortes polo distrito de Mondoñedo. Pero en abril as circunstancias mudan. Para a convocatoria electoral o señor Montero Ríos y Villegas, que ademais de deputado é fiscal do Tribunal do Supremo, debe decidir con que cargo se queda pois son incompatibles, e toma a decisión de pedir aos “monteristas” de Mondoñedo que nas eleccións apoien para que ocupe o seu posto como deputado o seu amigo José Martínez de Velasco Escolar, que, por suposto, sae elixido como antes saíra por un distrito de Segovia e máis adiante por outro de Burgos. Don Avelino preséntase e sae senador, cargo que renovou ata a súa morte en 1925.\nOs músicos de Mondoñedo non paran este ano de 1916 nin de actuar, nin de crear. Cando a Sociedade de Obreros Católicos celebra a festa do seu patrón, San Xosé, o domingo 19 de marzo, tras a misa solemne celebrada na parroquia de Santiago, o “Orfeón Veiga” interpreta un “Himno a San José”, composición musical da autoría do reloxeiro mindoniense Gabriel Vivero Díaz.\nEn abril constitúese a Sociedad Coral “Brisas do Masma” e reanuda a súa actividade a comparsa “Os Pacheco”. No mesmo mes o mesmo Orfeón, acompañado de máis músicos, anuncia que para o Corpus estrearán a zarzuela “El Anticuario”, orixinal do sarriao, casado o 13 de decembro de 1909 coa mindoniense Artura Ralero Rego, Román Díaz de Freijo. O último domingo de novembro actúa en Mondoñedo a Compañía cómico-lírica do Casino de Sarria para poñer en escena no teatro do Casino as zarzuelas “La reja de la Dolores” e “Banda Municipal”, esta con letra e música de Román Díaz de Freijo, home que, segundo Lence, viviu en Mondoñedo desde que se xubilou en 1941.\nConflito pola casa-escola de Masma\nA finais de marzo recrudécese un conflito latente en Masma. A maioría dos veciños pide que se busque unha casa máis axeitada e céntrica que se usa para escola, á que acoden poucos nenos por ser “inadecuado y excéntrico local”, sobre todo en inverno. O vello edificio, ao parecer, é propiedade dun concelleiro da corporación municipal, veciño da mesma parroquia. A mestra, Aurelia Vázquez, négase a dar clase e a vivir na vella escola mentres os veciños procuran outra . Un home Pedro Jesús Tapia aproveita a ocasión para impartir clases particulares de pago pero en xuño é requirido pola superioridade para que demostre as condicións legais que o acreditan como ensinante.\nAs augas da Fonte Vella e o tifo de 1916\nNa primavera o tifo tomou Mondoñedo. Entre os meses de maio e xuño un gran número de alumnos do Seminario sofren febres e indisposicións intestinais polo que se adiantan os exames de fin de curso e tamén o regreso forzado ás casas da maioría dos internos.\nA anécdota final é que un individuo que quixo “agazapar” os microbios que contaminaban aquelas augas só foi quen de capturar dúas ou tres anguías; iso si, de dimensións máis ben cativas.\nEscasean os medicamentos e o carbón\nEscasean moitos medicamentos, pois os laboratorios son alemáns, e Alemaña está en guerra. Tamén escasea o carbón en todas partes e o que chega é caro e de mala calidade. En Lugo chega a costar o quintal unha peseta; en Mondoñedo, antes custaba 12 ou 13 reás, e en marzo pasou o quintal a 16 ou 17. A prata tamén sobe de prezo.\nPublicado en “Mondoñedo”, Publicación editada pola Asociación “Amigos da cidade de Mondoñedo”, nº 128, xuño 2016, p. 11.\nVer “Mondoñedo 1916, un ano de hai cen anos (e II)“


No está escrito en mármol: Xavier Queipo, primeiro tradutor ao galego de David Foster Wallace\nXavier Queipo, primeiro tradutor ao galego de David Foster Wallace\nEstaba reclinado na mesa dunha cafetería do Calvario, en Vigo, saboreando un café cortado e lendo Canaima, impresionante novela de Rómulo Gallegos sobre a selva do Orinoco, cando nun descanso da lectura abrín o xornal e velaí a noticia da morte pola propia man de David Foster Wallace. O primeiro que pensei tiña moito que ver coa novela que estaba lendo nese instante: outro rapaz devorado pola selva! Despois de ler o obituario, sentín unha mágoa intensa pensando o que David me fixera gozar coas súas historias Brief Interviews with Hideous Men (Pequenas entrevistas con xente horríbel) e pensei mesmo a sorte parella que levara anos atrás o seu admirado Kurt Cobain (outro rapaz consumido pola selva!).\nCando falo de selva, por suposto, falo dunha selva interior, dunha sensación de baleiro e malestar, de angustia e tristeza, que vai medrando como liana envolvente nas mentes sensíbeis cando se confrontan coa realidade abafante da sociedade que nos ten tocado vivir. Supoño que este cúmulo de sensacións ten moito que ver coa capacidade de adaptación de cadaquén ao nicho ecolóxico onde habitamos, cos ideais que imos deixando polo camiño, coa ditadura da realidade, tan insoportábel para moitos, tan angustiosa para outros, tan laminadora de esperanzas para os máis. Fálase tantas veces de tendencias suicidas, mais eu non sei se existen de verdade ou son simplemente resistencias abortadas, dificultades de adaptación, selección natural dos máis sensíbeis. Quen sabe. A selva é así, inmensa na súa capacidade de absorción de enerxía, caótica no seu equilibrio, omnívora compulsiva, triste no solpor cando a luz foxe e atacan os cínfanos, pegañenta como sambesuga enorme, cruel cos febles e putrefacta no seu chan de follas acamadas e formigas podadoras. Que lles vou contar que non saiban da selva onde vivimos!\nAkela, o lobo solitario, 1895\nNon estou certo que fose o escritor máis significado da súa xeración. Abomino deses cualificativos grandilocuentes e inxustos, pois desprezan a variabilidade inherente ao acontecer artístico, mais do que estou certo é que encheu o meu tempo con ideas luminosas, con fragmentos de prosa magníficos, que me tocaron na cerna do ser. Non son amigo de recomendacións esaxeradas, pois o que a min me causou pracer pode ser vicio nefando para outros, presento pois o que sinto e máis nada. Para min foi imaxe dun innovador na literatura, na temática e na forma, tantas veces relegada ao ámbito académico, pois a literatura negocio case sempre abomina das novidades formais e procura produtos de consumo e lectura fáciles. David Foster Wallace viviu nesa fronteira salvaxe da literatura, cruzando a galope a chaira que antecede á foresta. Xa se sabe o difícil que é subsistir na selva dacabalo dunha besta!\nInnovación, claridade de ideas, voz propia, triste máis non carente por iso de fino humor e de ironía, prosa tentacular, como se ten definido con certeira metáfora, a obra de David Foster Wallace e desas creadas para ficar, pois para algúns, como el titulara un dos seus relatos, Death is not the end.\nPouco máis que dicir pois que seguimos vivindo no vórtice da foresta. Se cadra unha curta, sincera e breve despedida: Deica logo, colega!\nQUEIPO, Xavier. "Goodbye Pale!", en Galicia-Hoxe, 04/09/2009


Programa 8: París | Series e programas da TVG | CRTVG\nPrograma 8: París\n19/08/2010 22:23 h\nEsta semana "Galegos no mundo" viaxa ata a cidade da luz, París. Alí o programa percorrerá a capital francesa da man de seis galegos que elixiron esta cidade para establecerse e comezar unha nova etapa nas súas vidas.\nA capital francesa, sempre adiantada aos tempos, sempre revolucionaria, non só foi a primeira en dotar as súas rúas de luz eléctrica senón que tamén iluminou o mundo coa súa modernidade. En París fraguáronse os dereitos do home e os principios de liberdade, igualdade e fraternidade. Isto atraeu artistas e intelectuais de todo o mundo, creando un ambiente fascinante de fluír de ideas.\nO equipo do programa comezará o percorrido con Raquel Arias, unha coruñesa que traballa como axente de seguros no Banco Nacional de París, que nos descobre Le Marais, un dos barrios máis cosmopolitas de Europa. Doutro lado, Ramón Chao, exiliado en Francia en 1956 e pai do músico Manu Chao, levaranos por unha andaina literaria e gastronómica.\nOutros relatos de galegos en París son os de Juan Castro, un mozo coruñés que traballa na delegación da Cámara de Comercio española e que vive no barrio xaponés; Roberto Fernández, enxeñeiro informático, natural de Bande, que leva vivindo 24 anos na cidade da luz ou a parella formada por Ana Domenech, responsable de mercadotecnia nunha axencia de viaxes, e Marco Meijide, consultor nunha empresa norteamericana, que elixiron a capital francesa para compartir a súa vida.


Xapón amosa as súas posibilidades como mercado "atractivo e con futuro" para as empresas galegas - Metropolitano\nXapón amosa as súas posibilidades como mercado "atractivo e con futuro" para as empresas galegas\nXapón é un mercado “atractivo e con futuro” para o tecido empresarial galego, español e europeo e sectores como a agroalimentación, a moda e a saúde, pasando pola automoción e a enerxía son os grandes candidatos para completar con éxito a conquista da terceira economía do mundo en termos de Produto Interior Bruto. A Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais acolleu este mércores unha mesa redonda na que profesionais de diferentes ámbitos puxeron sobre a mesa as principais oportunidades de negocio e investimento que ofrece a día de hoxe un país que, pese aos seus altos índices de envellecemento, segue sendo referencia fundamental da economía asiática.\nParticiparon nesta xornada algunhas das voces máis autorizadas para falar, desde España, de como é o mercado xaponés, que o caracteriza e que requisitos deben cumprirse si se quere introducirse con éxito e acadar acordos a longo prazo. Moderados por Pedro Mouriño, director do Foro de Internacionalización do Círculo de Empresarios de Galicia, a mesa redonda abriuse cun saúdo de benvida do reitor da Universidade de Vigo, Manuel Reigosa, e a lectura dunha carta do embaixador de Xapón en España, Kenji Hiramatsu, loando en ambos casos esta iniciativa posta en marcha desde a Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais.\n“Se algo non gusta ao empresariado xaponés son os pelotazos”\nO primeiro en intervir na mesa redonda foi o catedrático de Economía Aplicada da Universidade de Vigo, Xosé Carlos Arias, que fixo un debuxo da situación macroeconómica xaponesa, unha perspectiva na que amosou unha contorna bastante hostil para o comercio internacional, algo habitual en momentos de crise económica como o actual, nos que o multilateralismo comercial perde peso en favor dos acordos bilaterais. Fronte a esta visión pesimista que se está impondo a nivel global, Arias quixo tamén deixar unha porta aberta á esperanza, lembrando que “tamén no 2008-2009 había estas sensacións e, finalmente, non se cumpriron”, ao que engadiu que, “na actualidade, coa pandemia e o cambio climático, se fixo máis patente que nunca a necesidade de cooperación internacional”.\nA inmersión directa no mercado xaponés chegou da man de Pedro Cordero, coordinador de proxectos de Jetro, a principal organización de comercio exterior de Xapón. Nunha exposición cun carácter moito máis positivo que a do catedrático vigués, Cordero describiu Xapón como un mercado “atractivo con moito futuro” para as empresas españolas, sobre todo para aquelas que queiran establecer unha relación frutífera e a longo prazo “pois se algo non gusta ao empresariado xaponés son os pelotazos”. En canto aos sectores con máis posibilidades de éxito, diferenciou entre os datos que ofrece nesta liña o goberno de Xapón e os que se extraen ao analizar os casos de start-ups xaponesas con maior éxito. Entre os primeiros, os sectores estratéxicos para lograr o cambio verde e dixital serían enerxía (eólica, hidróxeno, atómica...); transporte e manufacturación (automoción, agroalimentación, industria naval, aeronáutica...) e oficinas e vivendas, incluíndo aquí diferentes cuestións relacionadas cos estilos de vida. Polo que respecta ás starts-ups, mencionou eidos como intelixencia artificial, internet das cousas, enerxías renovables, novos materiais, saúde e robótica.\n“Unha sociedade incriblemente especial e respectuosa”\nFroito da experiencia de máis de vinte anos como alto directivo dunha multinacional xaponesa, Tomás Zumárraga, director xeral de Shacho Kai, asociación que engloba ás empresas en España cun mínimo do 10% de capital xaponés, achegou algúns consellos que deben terse en conta á hora de facer negocios con este país. “Antes de nada o que vos recomendaría é visitar este país, ver de preto a súa cultura, monumentos e, sobre todo, as súas persoas, pois ides descubrir unha sociedade incriblemente especial e respectuosa que nada ten que ver coa española, moito máis imbuída desa cultura do pelotazo, antes mencionada, e que eles tanto rexeitan”. A importancia da transparencia para xerar confianza, a capacidade demostrada para xerar melloras, as afirmacións sempre apoiadas en datos e cifras, o gusto pola puntualidade e por cumprir os horarios con rixidez, a necesidade de implicación nun proxecto de todas as partes que o conforman desde que nace ata que se pon en marcha... foron só algúns exemplos postos sobre a mesa por Zumárraga para lograr que as relacións cun empresario xaponés cheguen a bo porto.\nO exemplo da firma galega de moda D-Due\nO exemplo de éxito empresarial na relación España-Xapón chegou da man da empresa de moda galega D-Due, con sede en Rianxo. Rosario Froján e Alfredo Olmedo, socios-directores da firma, expuxeron a súa propia experiencia no trato co empresariado xaponés. “Os nosos clientes neste país son tremendamente respectuosos, moi coidados e cariñosos”, salientou Olmedo, quen, ao igual que Froján, puxo sobre a mesa toda unha serie de eloxios cara o mundo nipón. “Teñen unha sensibilidade moi propia, moita personalidade e moitísimos valores que están moi por encima do diñeiro, independentemente de que sempre estean vixiantes coa evolución do mercado e as últimas innovacións”, recalcaron os empresarios.


As liñas aéreas con Connexion by Boeing ofrecerán televisión en directo e acceso a Yahoo! | Consumer\nAs liñas aéreas con Connexion by Boeing ofrecerán televisión en directo e acceso a Yahoo!\nEste servizo fornece aos pasaxeiros en voo Internet de alta velocidade, conexión de datos e entretemento\nDesde o próximo 23 de xaneiro, e por medio de computadores portátiles, as liñas aéreas que contan co servizo Connexion by Boeing poderán ofrecer aos seus pasaxeiros as canles de televisión en directo BBC World, Euronews, Eurosport News, CNBC e MSNBC. Ademais, a mellora no servizo inclúe tamén a dispoñibilidade de Yahoo! como buscador exclusivo do portal utilizado polos pasaxeiros para acceder a Internet e ao correo electrónico.\nOs prezos de Connexion by Boeing tamén experimentarán cambios desde o 31 de xaneiro. Así, unha hora na Rede custará 8,24 euros; dúas horas, 12,38 euros, e tres horas, 14,87 euros. O acceso ilimitado entre varios voos durante 24 horas desde o primeiro acceso será de 22,32 euros como tarifa única. As novas tarifas baséanse nun estudo realizado a clientes en colaboración coas principais aerolíneas de Europa, Asia e Estados Unidos.\nOs usuarios manifestaron neste estudo a súa preferencia por unhas “tarifas simplificadas, baseadas no tempo real que están conectados e máis opcións de pago”, segundo afirmou o vicepresidente de Mercadotecnia e vendas directas de Connexion by Boeing, David Friedman.\nConnexion by Boieng ofrece, mediante conexión de banda ancha, Internet de alta velocidade, conexión de datos e entretemento aos pasaxeiros en voo. O servizo, galardoado por terceiro ano consecutivo co Premio World Travel, está dispoñible na actualidade en máis de 170 voos diarios de diversas compañías internacionais.


Montes Comunais Galegos: Salvando as distancias\nSalvando as distancias\nBeirarrúa «verde» en Cáns\nHoxe de novo toca falar dos distintos xeitos que vexo que teñen algunhas Xuntas Reitoras de facelas cousas, mentres unhas aplican as regras democráticas, e gústelles ou non, acatan o que decida a maioría, outras pasan de subterfuxios legais e simplemente aplican a Ditadura pura e dura.\nAsí vemos como no mesmo ano en que dous ou tres directivos e Medio Rural lle chantaron esta pista no medio do agro a meu pai, a comunidade de montes de San Xoán de Laíño pretendía recuperalo atrio da igrexa\nObsérvense as diferenzas de respecto sobre as propiedades privadas duns e outros. Alí antes de nada consultaron como era preceptivo co Arcebispado. Aquí primeiro debían sometela proposta á Xunta Reitora, logo falar cos propietarios e de acadalo pertinente permiso de TODOS, sometelo a votación nunha Asemblea Xeral. Noutra Xunta Reitora aínda máis irrespectuosa que esta, déronse casos de que aprobaron cousas que logo ao sometelas a asemblea, fóronlles rexeitadas. Estes non, fanas e punto e se non nos gustan, temos que achantar e calar.\nTamén vemos que contaban co visto e prace da Dirección Xeral de Patrimonio, o que aquí equivalería a Medio Rural, que o daría ou negaría unha vez examinada a documentación que-lle debía entregar o secretario «eu», como seria a copia da acta e a certificación do acordo. Pero como ben dixen, nin entreguei nada, nin podía porque XAMAIS se tratou o tema e porque fun o último en ter coñecemento desta EXPROPIACIÓN POLAS BRAVAS.\nO máis curioso é que tal e como relata a Xunta Reitora de Laiño, moitos dos que se opoñen á medida nin sequera teñen un título de propiedade da sepultura. Obsérvese de novo a gran diferenza, aínda sabendo que eses veciños non teñen o título respectan a súa decisión, a meu pai que si o ten e por iso cando se nos expropiaron os montes se-lle recoñeceu o enclavado, nin tan sequera lle deron esa oportunidade de decidir por si mesmo e os responsables de Medio Rural, nin tiveron a decencia de pedirlle desculpas.\nCando se fala nalgúns medios de que hai xente que trata de recuperalo que-lle foi expropiado pola Ditadura, ten gracia que unha institución democrática? como é a Xunta de Galicia, usase os mesmo métodos, salvando as distancias, para realizar esta expropiación ilegal a todas luces.\npublicado por Arben o 22:35\netiquetas: Expropiación ilegal, Laiño


Participación cidadá - Feitoría Verde\nNas últimas décadas, o protagonismo adquirido pola Participación, como substantivo (participación social, participación ambiental, etc.), ou como adxectivo (democracia participativa, presupostos participativos, etc.), non deixou de aumentar. Semella que na actualidade, a Participación converteuse nun “lugar común”, non só no marco dos movementos sociais senón tamén en discursos, declaracións de intencións, programas e/ou proxectos sociais de administración, organismos internacionais e incluso en determinados sectores do mundo empresarial.\nClaro está, hai moitas formas de participar, e non é o mesmo participar respondendo unha enquisa a través das redes sociais que implicarse activamente nunha decisión que afecta ao meu barrio ou veciñas e que seguen un longo proceso de xuntanzas, negociacións e aprendizaxes.\nE igual que hai moitos tipos de participación, tamén temos moitos tipos de dinamización e facilitación. Procesos nos que dende Feitoría Verde, como dinamizadoras, cremos na necesidade de habilitar mecanismos de deliberación equitativa e inclusiva, desenvolvendo técnicas que permitan unha implicación activa e satisfactoria das persoas participantes.\nPREVENCION DE CONFLICTOS\nOPORTUNIDADES PARA A APRENDIZAXE\nO Batefogo é un proxecto de intervención social que propón compaxinar de forma eficaz a prevención dos lumes coa dinamización económica e social do medio rural.\nEste proxecto pretende reducir o número e o impacto dos lumes forestais, fomentar os usos sustentábeis do monte e a dinamización económica do medio rural, xerando unha nova cultura forestal que poña en valor os elementos patrimoniais e culturais do territorio e promover unha custodia participativa do territorio.\nTrátase dunha proposta en clave participativa na que se analiza o territorio desde unha perspectiva socioambiental e na que se promove unha diagnose da situación consensuada coa veciñanza a través dun proceso de participación do que se obteñan resultados que melloren a situación dos nosos montes. Ademais quere poñer o acento na participación das mulleres na xestión dos nosos montes, avogando porque a incorporación de ópticas diversas pode contribuír á transformación dos nosos montes e á aparición de usos máis sustentables que diminúan o número e impactos dos lumes.\nLink a https://batefogo.wordpress.com/\nObradoiros para Construír Comunidade e Participación\nAs persoas somos seres sociais e dependentes: dependemos das finitas materias que nos ofrece a natureza para alimentarnos, asearnos… Dependemos dos coidados e afectos das outras persoas que nos rodean. Dependemos e precisamos contacto, conversas, risas, choros e ata discusións, porque todo isto forma parte de ser persoa en comunidade.\nOs lugares onde vivimos axudan a que tezamos eses lazos de comunidade máis ou menos estreitos, pero querer establecer e coidar desas relacións e aprender a participar é a clave para construír comunidade.\nObradoiros para Tempos de lecer, creatividade e arte\nSe algo puxo de manifesto o confinamento pola Covid 19 é a necesidade dos espazo e tempos de lecer e recreación. Dun día para outro, polo ben de todas as persoas, quedamos sen poder desfrutar dun paseo polo monte, xogar á pelota, pasear polas zonas vellas das cidades, andar en bici, xogos de mesa con amigxs, desfrutar da brisa do mar, bañarnos en contornas naturais, sentir un concerto ou ver unha obra de teatro… cousas que pouco teñen que ver con pasar unha tarde nun centro comercial.Dun día para outro, moitas destas cousas que non íamos facer a curto prazo, botámolas de menos. Evidenciouse polo tanto a necesidade de que formen parte da nosa vida, da nosa saúde.\nO lecer, a creatividade e a arte son actividades que desenvolven o crecemento interno das persoas e o benestar.\nProxecto Inventariado e posta en valor do patrimonio da Reserva da Biosfera Transfronteiriza Gerês-Xurés.\nPropoñemos conseguir o obxectivo de preservación e posta en valor do patrimonio inmaterial de calquera lugar a través da posta en marcha dun proceso participativo no que as veciñas e veciños aporten e recoñezan todos eses valores, tanxibles e intanxibles, que se queiran inventariar, protexer ou preservar. Como?\nA idea é seguir a metodoloxía proposta pola Reserva da Biosfera de Montseny que vincula o patrimonio cultural inmaterial co natural de xeito indivisible. As tradicións, costumes, coñecementos, oficios, festas… todo aquelo que a comunidade recoñece, lembra, entende e ten integrado no seu día a día, pode ser motor de arranque de modelos de desenvolvemento rural e local máis xustos e sustentables.\nAsí é como o fixemos, xunto á cooperativa Maos, no Proxecto de Inventariado e Posta en Valor do Patrimonio da Reserva da Biosfera\nTransfronteiriza do Gerês-Xurés. Un proceso no que aprendimos e do que estamos moi orgullosas.\nCo traballo feito coas veciñas e veciños deseñamos tres rutas de sendeirismo e btt, fixemos un proceso educativo nos centros de ensino, unha festa- exposición e algunha ruta guiada.\nPodedes dispoñer do material resultante podedes atopalo nos seguintes enlaces documentais:\nhttps://vimeo.com/152697874 e https://vimeo.com/152699863\nProxecto Rural Activo\nFeitoría Verde e MaOs Innovación Social puxemos en marcha un proceso de diálogo e traballo colectivo coa veciñanza das parroquias de Santa María de Xeve, Santo André de Xeve e Verducido. No Concello de Pontevedra.\nRural Activo segue a ser un proxecto vivo e con posibilidades de reproducirse noutros contextos. Os obxectivos que se teñen están encamiñados a conxugar as potencialidades do patrimonio material e inmaterial do rural co autoemprego.\nO proceso consta de tres fases:\nElaboración dunha diagnose colectiva de recursos potenciais para o autoemprego. Esta diagnose realizase a través dun proceso participativo que se estrutura nunha serie de sesións que denominamos Faladoiros.\nEscola de Coñecementos: a partir das conclusións da fase anterior, deseñamos un proceso formativo coas materias máis demandadas polo grupo.\nFase de asesoramento e seguimento de proxectos: aquelas iniciativas de interese e con posibilidades poden comezar o seu camiño nesta última fase acompañadas polo equipo de traballo de MaOs e Feitoría Verde.\nProxecto de Participación Socioambiental para a Xestión do Territorio\nA xestión participada do territorio é unha fórmula aberta, transparente e democrática de crear modelos de funcionamento territorial inclusivos, sustentables e máis xustos. Ofrecemos a dinamización dun proceso de participación social no que se poida incluír a visión e as necesidades dos colectivos diversos que conforman a nosa sociedade local e adaptar a ordenación e planificación do territorio inmediato a estas realidades, avogando por un medio máis conectado, máis consolidade e unha comunidade máis cohesionada e vinculada co seu entorno.Como exemplo contamos co desenvolvemento dun proceso de participación para mellorar a aplicación das medidas do PXOM en elaboración co Concello de Caldas de Reis.\nProxecto de Itinerarios participados\nFeitoría Verde dinamizou un proceso para construír colectivamente un itinerario pola costa de Rinlo, no concello de Ribadeo, co colectivo de percebeiras e percebeiros.A idea desta iniciativa é conseguir diversificar a actividade económica do sector percebeiro neste caso, para complementalo con outra actividade sustentable a través dun proceso de capacitación como guías – intérpretes.\nO deseño do roteiro realízase a través dos coñecementos e valores que só coñecen os axentes locais dun territorio. O traballo de Feitoría Verde é de facilitación e dinamización, de organización e conclusión.\nNeste caso, ademáis, a idea é diminuír a presión que o turismo exerce sobre a Praia das Catedrais e ofrecerlle unha opción innovadora, interesante e cun valor engadido: o coñecemento e experiencia de quen vive e traballa da costa.\nFeitoria Verde S.c. Galega.\n☎ 698 161 760/ 698 164 249\n🍪Política de Bolachas 📖 Aviso legal ⚖ Política de privacidade\nUsamos cookies no noso sitio web para ofrecerlle unha experiencia máis relevante lembrando as súas preferencias e repetindo visitas. Ao facer clic en "Aceptar", acepta o uso de TODAS as cookies.


Revisión como estaba o 11 de decembro de 2009 ás 13:17\nbot Modificado: sh:Henry VIII od Engleske; cambios estética\nRevisión como estaba o 5 de decembro de 2009 ás 00:21 (editar)\nm (bot Modificado: zh-min-nan:Henry 8-sè (Eng-tē))\nRevisión como estaba o 11 de decembro de 2009 ás 13:17 (editar) (desfacer)\nm (bot Modificado: sh:Henry VIII od Engleske; cambios estética)\n[[Ficheiro:Hans Holbein d. J. 049.jpg|thumb|'''Henrique VIII'''
Rei de Inglaterra e Irlanda
por [[Hans Holbein o Xove]]]]'''Henrique VIII Tudor''' ([[28 de xuño]] de [] - [[28 de xaneiro]] de []) foi Rei de [[Inglaterra]] a partir de ''21 de Abril'' (coroado a [[24 de xuño]]) de [[ 1509]], até a súa morte. Foille concedido o título de rei de Irlanda polo Parlamento Irlandés en [], tendo obtido anteriormente o título de Lord da Irlanda.\nHenrique naceu no Palacio Real en Greenwich, Londres, como segundo fillo do rei [[Henrique VII de Inglaterra|Henrique VII]] e [[Isabel de York]], sendolle concedido o título [[Duque de York]]. Tornouse [[Príncipe de Gales]] e herdeiro do trono despois da morte do seu irmán máis vello [[Artur Tudor|Artur]] en 1502.\n* (1536) [[Xoana Seymour]] (1509- 1537) ''morre de parto''\n** [[Eduardo VI de Inglaterra |Eduardo VI]], rei de Inglaterra (1537- 1553)\n* (1540; xaneiro- xuño) [[Ana de Cleves]] (1515- 1557)\n[[scn:Arricu VIII di Inghilterra]]\n[[sh:HenrikHenry VIII, kraljod Engleske]]\n[[simple:Henry VIII of England]]\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/1365400"


Marítimo Portela Rodríguez\nFotografía de Marítimo Portela Rodríguez en xullo 1981 no lugar de Cachiños. Detrás da bandeira vermella está a casa de Marítimo, hoxe desaparecida, no seu lugar está o edificio Atlántico. A fotografía é da autoría de José A. Uris, feita catro anos antes do falecemento de Marítimo, en setembro de 1984. Na fotografía da esquerda podemos ver ó fondo a casa de Marítimo. Na dereita ó fondo o monte Terroso.\nMarítimo Portela Rodríguez nacera en 1899, a bordo dun barco de pasaxe en ruta Brasil-España. Foi un personaxe popular e estimado na Guarda, de pequeno sufrira un ataque de meninxite quedando con uns pequenos defectos físicos faciais e psicolóxicos, aínda que desenrolando outros aspectos persoais. Casado con Antonia Portela Portela, falecida en xullo de 1986, matrimonio do que naceu Juan Portela Portela “Juanito”.\nTiña unha verdadeira obsesión cas bandeiras, aproveitando calquera trapo de cores para poñelo nun pao como ir con el cómo si fose un símbolo de distinción.\nOcupábase gratuítamente de apaga-lo alumeado público das rúas principais da Vila [de aquela nun había cédulas fotoeléctricas que apagasen - como hoxe en día- o alumeado das rúas].\nTodo elo no mandato do Alcalde José Luís García Pérez. Polo serán acendía, de unha en unha, os farois públicos é as 8,30 da maña baixaba as chaves de conexión, tamén de unha en unha, verán é inverno, chovera ou escampara, sen cobrar un solo céntimo.\nVivían no lugar de Cachiños axudados pola familia de Antonia e polo que enviabo seu fillo Juanito dende Madrid, onde traballaba con Domiro Riego Portela, o seu primo. Os rapaces, aló polas festas da Virxe da Guía, íamos coller uvas na parra que tiña na quinta e, na época dos figos, tamén entrabamos a collelos...... outros rapaces se metían con Marítimo de palabra, chamándolle cousas ... que non veñen hoxe o conto.\nEn fin, este era outro bo home guardés... ¡descanse en paz!.


Marisé Muñiz: Unha vida bailando ao son da gaita\nDende fai 26 anos, a boirense imparte clases de danza no centro social de Escarabote\nO folclore galego é quizais o elemento máis importante da cultura autóctona. O son da gaita, o bater da pandeireta ou as populares muiñeiras amenizan todas e cada unha das grandes celebracións que teñen lugar na comunidade. Hai máis de 30 anos, froito desta forte tradición, a ANPA do CEIP Escarabote quixo que os seus fillos coñecesen de primeira man a súa paixón e naceu o que na actualidade é a Asociación Cultural Pedra da Aroña. Dende entón, infinidade de rapaces convertéronse en verdadeiros profesionais do baile da man de Marisé Muñiz, mestra da escola dende hai 26 anos.\nAfincado no peirao de Escarabote, o grupo realizou uns primeiros pasos repletos de repercusión nun pobo que os acolleu cos brazos abertos. Aquela zona de ensaio inicialmente pensada para os pequenos da comarca non tardou en encherse de persoas de todas as idades dispostas a seguir as directrices de Muñiz: «Sempre nos sentimos moi queridos. Xente de todas as idades empezou a interesarse polo folclore e decidimos desligarnos da ANPA, pois o groso do alumnado xa non formaba parte do colexio. Convertémonos na Asociación Cultural Pedra da Aroña».\nDespois das primeiras leccións, pouco tardaron en chegar as gañas de demostrar á veciñanza todo o practicado. Así, a modo de demostración, creouse o Festival de Música e Baile Tradicional Aroña, que o pasado 11 de agosto celebrou a súa edición número 30. Xestado cun carácter local nos 80, actualmente goza dun alcance nacional e incluso chega a Portugal: «Este ano veu o grupo folclórico Nuestra Señora de los Dolores, de Murcia. Tamén contamos en edicións anteriores con grupos de Alicante, Mallorca, varias escolas do país veciño. Imos dando pasos, cousa que debemos agradecer á xente de Escarabote e ao Concello de Boiro, sen eles sería imposible».\nA súa paixón\nQue Muñiz leve tanto tempo ligada á Asociación Cultural Pedra da Aroña non é casualidade. Xa dende ben pequena, con 8 anos, foi anotada por seus pais na escola de baile que por entón rexentaba Eduardo Alves da Costa. Baixo as indicacións do agora director do grupo de Ballet Folclórico Galego, coñeceu un mundo que non tardaría en converterse na súa paixón: «Eduardo foi o que verdadeiramente trouxo o folclore a Boiro. Inculcóunolo a todos os que participamos alí».\nCon soamente 19 anos, mentres estudaba na universidade, recibiu a proposta da ANPA para impartir clases na súa escola de baile no ano 1992. A pesar das dúbidas iniciais sobre a súa capacidade para a docencia, Muñiz aceptou e dou o primeiro paso de cara a formar algo que a día de hoxe considera «unha familia».\nA partir de aí, o crecemento da escola non deu tregua. Aquel pequeno grupo ao que a boirense deu as súas primeiras leccións comezou a multiplicarse: «É onde máis se nota a evolución da escola. Chegou un momento no que xa tivemos que formar un grupo para os maiores, outro para os pequenos, fixemos cursos de pandeireta e gaita. Sen a axuda de todos os que colaboran, isto non sería posible. Hai moita tradición. Faime sentir moi orgullosa ver nenas que empezaron con 4 ou 5 anos, que agora teñen 30 e seguen bailando. Que lles gusta o baile tanto como me gusta a min».\nDurante todos estes anos, a paixón de Marisé Muñiz polo baile non minguou un ápice. Para ela segue sendo o que máis a fai gozar e algo que os galegos «levamos dentro»: «Cando imos fóra de Galicia, valoramos realmente a importancia que ten o que facemos. Estamos tan acostumados que non nos damos conta do que significa para nós. Temos actuado en outros puntos de España e ver xente galega que chegou a chorar con simplemente escoitar o son da gaita».\nFestival de Nadal. Entre Noiteboa e Noitevella, Pedra da Aroña realiza unha exhibición no pavillón do colexio de Escarabote.\nFoliada tradicional. A finais de outubro, a asociación celebra unha xornada festiva na que todos os interesados no folclore se reúnen no centro social da localidade.\nRafa Nadal Arte Festivales de Música Música Anpas


Os colectivos da comarca teñen á súa disposición unha ferramenta para denunciar problemas de accesibilidade – O Barbanza\nOs colectivos da comarca teñen á súa disposición unha ferramenta para denunciar problemas de accesibilidade\nProba de campo realizada nas rúas de Silleda os días pasados\nEstes días estase a estender pola nosa terra unha aplicación de participación cidadá directamente encamiñada a facilitar a accesibilidade nos espazos urbanos: permítenos xeolocalizar atrancos para o tránsito de persoas con mobilidade reducida, compartilos, ingresalos nunha base de datos e, polo tanto, contribuír ao seu arranxo. A ferramenta #AccesibilidadAPP, está a ser empregada polas usuarias e usuarios da confederación COGAMI, en primeira instancia a través de obradoiros formativos e, tamén, mediante traballos prácticos de campo (por exemplo o que se levou a cabo estes días en Silleda, vila onde se recolleron e visualizaron, grazas á ferramenta, até 30 incidencias de accesibilidade). Segundo foi doado comprobar, trátase dun recurso moi acaido para ser extrapolado aos nosos concellos e pór de relevo o seu nivel de accesibilidade.\nVolvendo ás xeiras de traballo de COGAMI, están destinadas a familiarizar á súa comunidade cos usos e vantaxes da aplicación, co fin de recoller e rexistrar os atrancos que poidan existir en rúas, edificios, infraestruturas e transporte.\nComo dixemos, os días pasados levouse a cabo unha sesión práctica en Silleda co fin de familiarizar aos usuarios coas potencialidades da app. Na dita xeira de traballo as persoas usuarias do centro de recursos que COGAMI ten en Medelo estiveron percorrendo as rúas do concello pontevedrés para comprobar o funcionamento de #AccesibilidadAPP. No tempo en que se activou a ferramenta, aproximadamente unha hora, recolléronse máis de 30 puntos inaccesíbeis para as persoas con mobilidade reducida (rebaixes mal feitos, carencia de ramplas, beirarrúas en mal estado, etc), unhas incidencias que se subiron á app para deixar constancia das mesmas.


Ecosistemas: Polo Norte\nPolo norte from biblioteca escolar milladoiro malpica\nPublicado por Carla Varela en 11:09 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nEcosistemas: Sabana from biblioteca escolar milladoiro malpica\nPublicado por raul reigia en 15:19 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nO pasado xoves 20 de marzo visitounos Fina Casalderrey, a escritora do libro que estivemos lendo na clase este trimestre " A lagoa das nenas mudas ". Fina, a parte de escribir moitos libros, foi mestra pero agora está xubilada.\nNós esperabamos que nos viñera visitar unha señora moito máis maior e aburrida que só nos respondera as preguntas preparadas. Resultou ser moi distinto: chegounos a visitar unha señora moi simpática e agradable.\nEn cada frase que dicía extendíase moito, e sempre cun toque de humor e simpatía. Tamén nos dixo cousas como que os libros son marabillosos e non se tiran. E dixonos cousas moi bonitas: que para escibir sobre un país non fai falla viaxar a el só é preciso ler moito sobre el.\nAo final non nos deu tempo a facerlle tódalas preguntas pero asinounos os libros máis o libro de visitas da biblioteca.\n-A que anos escribiches o teu primeiro libro?\nE ela respondeunos:\n-Aos catro anos, e case me matan!\nComo veu as nosas caras de estrañeza, explicounos que fora unha Biblia que mercaran os seus pais habia pouco e ela emborranchouna toda cun boli.\nTódalas fotos AQUÍ\nPublicado por pedro mosqueira en 11:59 1 comentarios Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: fina casalderrey, visitas\nOnte celebramos o aniversario de Carla Villar.\nPublicado por olga en 9:01 0 comentarios Enlaces a esta entrada


Os autónomos pecharán o ano con perdas de 60.000 millóns de euros | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 30/11/2020 15:14\nO ano que remata deixa cifras dramáticas para os autónomos. O barómero de novembro que realiza a Federación ATA conclúe que o 85 por cento vai facturar menos, e case un millón deles declara que as súas perdas son superiores a 30.000 euros.\nAs últimas restricións empeoraron a situación do sector: dende o un de outubro solicitaron o cesamento de actividade uns 500.000 autónomos. "Eventos, hostalería e ocio son os os sectores con máis caída de facturación", di Lorenzo Amor, presidente de ATA.\nCo 20 por cento dos negocios pechados, o efecto no emprego é significativo. Catro de cada dez autónomos con traballadores solicitaron ou van solicitar ERTE. Por iso o sector pide que se prolonguen estas axudas ata o 31 de maio, e critica a suba de cotas que se fai efectiva dende hoxe. "O Goberno respóndenos cunha suba de impostos e cotizacións, non parece a mellor sensibilidade", lamenta Amor.\nO aumento estaba pactado dende 2008, pero ATA pide que se suspenda temporalmente dada a situación do sector.


Barac, Déborah e Iael. Un novo líder e dúas mulleres valentes | Leccións da Biblia para nenos\nUn novo líder e dúas mulleres valentes\nDespois de guiar o pobo de Xehová durante moito tempo, Xosué morreu ós 110 anos. Mentres viviu, os israelitas adoraron a Xehová, pero despois de morrer empezaron a adorar ídolos, igual que facían os cananeos. Xa que os israelitas deixaran de adoralo, Xehová permitiu que un rei cananeo chamado Iabín lles causase moitos problemas. Entón, o pobo suplicoulle a Xehová que os axudase. Así que Xehová fixo que tivesen un novo líder, Barac, quen lles axudaría a volver adorar a Xehová.\nUnha profetisa chamada Déborah mandou buscar a Barac para darlle esta mensaxe de Xehová: “Colle 10.000 homes e vai ó encontro do exército de Iabín no torrente de Quixón. Alí derrotarás a Sísera, o xefe do exército de Iabín”. Barac díxolle a Déborah: “Irei, pero só se vés comigo”. Ela respondeulle: “Irei contigo, pero que saibas que non serás ti quen mate a Sísera. Xehová dixo que será unha muller quen o faga”.\nDéborah foi xunto con Barac e o seu exército ó monte Tabor para prepararse para a batalla. Tan pronto como o soubo, Sísera reuniu os seus carros de guerra e as tropas no val preto da montaña. Déborah díxolle a Barac: “Xehová fará que hoxe gañes a batalla”. Barac e os seus 10.000 homes baixaron da montaña para enfrontarse ó poderoso exército de Sísera.\nNese momento, Xehová fixo que o torrente de Quixón se inundase. Os carros de guerra de Sísera quedaron atascados na lama. Sísera baixou do seu carro e botou a correr. Barac e os seus soldados derrotaron o exército inimigo, pero Sísera escapou! Foise esconder na tenda dunha muller chamada Iael. Ela deulle un pouco leite, tapouno cunha manta e, como estaba moi cansado, quedou durmido. Logo, Iael achegouse a el ás caladiñas e chantoulle unha estaca na cabeza, así que morreu.\nDespois Barac chegou buscando a Sísera. Entón Iael saíu da tenda e díxolle: “Entra e amosareiche o home que andas a buscar”. Barac entrou na tenda e viu a Sísera morto no chan. Barac e Déborah cantaron a Xehová para darlle grazas pola vitoria dos israelitas sobre os seus inimigos. Durante os seguintes corenta anos houbo paz en Israel.\n“Os vosos fillos e mailas vosas fillas converteranse en profetas” (Xoel 3:1 [2:28, NM])\nPreguntas. Que fixo Déborah para axudar os israelitas? Como demostrou Iael que era valente?


A NASA GRAVA UN OVNI CERCA DA ISS | vgomez\nA NASA GRAVA UN OVNI CERCA DA ISS\nPublicado: 13/08/2015 07:05 por vgomez en CURIOSIDADES\nEsta gravación difundida pola NASA hai xa algúns meses podería ser digna de horas de debate na mesa de Cuarto Milenio. As imaxes falan por si soas: un estraño obxecto voador non identificado foi captado polas cámaras da Estación Espacial Internacional nun vídeo publicado pola administración estadounidense. Pero nesta ocasión, á organización resultaralle un pouco máis complicado facer crer que se trata de lixo espacial.\nO usuario de Youtube Streetcap1, experto en temas conspiratorios e avistamentos de ovnis, volveu a cargar contra a NASA, recollendo na súa canle un novo vídeo no que se avista un destes estraños obxectos espaciais: “Durante un período no que a cámara se move uns dous minutos, a NASA captou un obxecto distante en cor ouro e rosa... necesitamos, para empezar, que as cámaras da Estación Espacial Internacional empezan a investigar o exterior e a NASA deixe de tratar á humanidade como a nenos”.\nAs polémicas imaxes incendiaron a rede e moitas páxinas expertas no fenómeno ovni non dubidaron á hora de afirmar que se trata dun novo avistamento real que supón un novo contacto con vida extraterrestre, tal e como informa o xornal británico Daily Express. Algúns tamén acusaron a Streetcap1 de intentar enganar á xente con material falso, pero el sostén que a súa gravación provén directamente da emisión realizada pola axencia estadounidense.\nO editor da revista UFO e buscador de vida extraterrestre decidiu seguir cargando contra a NASA, afirmando en ton irónico que lle encanta como a cámara da ISS vira casualmente á dereita, enfoca ao OVNI e despois continúa o seu camiño coma se nada. Dubida que os tripulantes da Estación Espacial Internacional e os seus responsables descoñezan a existencia doutro tipo de vida máis aló da terreal. “Eles están no espazo profundo e aprecian continuamente a terra e todo o que a rodea, como poderían non ter visto o obxecto luminoso? Claro que o fixeron, simplemente non queren que a xente os vexa”.\nO vídeo xa superou as 50.000 visitas e moitos usuarios non puideron resistirse a expresar as súas opinións sobre o posible avistamento.


Coroándonos de medo - La Opinión A Coruña\nCoroándonos de medo\nxosé manuel pereiro 14.02.2020 | 23:32\nAntigamente, a noticia de que se expandías as enfermidades traíanas os viaxeiros (o mesmo que as propias enfermidades, por outro lado). Primeiro eran ruxe-ruxes e logo referencias de primeira man. Supoño que naqueles tempos, escoitar falar de que se aveciñaba unha peste debía producir un pavor inmenso na xente, ignorante do que consistía, de que terían feito para merecela (que pecado concreto ou xenérico), canto tempo estaría con eles, se sería mala ou moi mala, e que exorcismos ou ritos eran bos para espantar a doenza ou non contraela. O curioso é que agora, que sabemos das cousas no que se chama tempo real, que nos mostran a fotografía do becho, sexa virus, bacilo, bacteria ou prión, e nos contan os seus usos e costumes e de quen vén sendo, estamos un pouco nas mesmas que nos tempos da peste negra.\nA peste negra, posiblemente a peor pandemia que sufriu a humanidade, foi unha cousa realmente seria. Comezou en 1320 no deserto do Gobi, tardou 10 anos chegar a China, pero cando desapareceu, pouco máis de trinta anos despois de emerxer, matara entre un 30 e o 40% da poboación europea e case un cento de millóns de persoas entre ese continente, Asia e o norte de África. O coronavirus non parece que vaia ser así, desde logo, pero algunhas instancias, non soamente mediáticas, están producindo un rebumbio como se o fose. Imaxino que a paranoia que había nas cidades naquel século XIV era considerable, ademais de xustificada, pero o que hai agora non é pequena. Nas farmacias da Coruña, a varios miles de kilómetros de calquera caso positivo, non queda unha soa mascarilla, o que non quita que non se vexa unha posta pola rúa. Debe ser un porsiascaso. E a cidadanía asiática está a sufrir un verdadeiro acoso, ou máis exactamente, repudio. Nunha rede social vin un letreiro na porta dunha casa que o di todo: Somos coreanos. No hemos viajado a China nunca.\nO malo do coronavirus, agora bautizado como COVID-2019, que parece máis serio, é que é unha enfermidade da que non se coñece moito. Con todo, polo de agora ten un índice de mortaldade do 2,3% no lugar de orixe e en xente vulnerable, mentres a gripe, en España, leva este ano entre un 4 e o 6% de exceso de mortalidade e o pasado matou 6.300 persoas, mentres en China van 1.371 falecidos polo Covid. Que calquera se fía do Goberno da China? Eu en cuestións de transparencia de catástrofes, fíome nada de calquera. E ata chegar aos 700.000 mortos anuais no mundo por gripe, queda moito que contaxiar. Ou sexa que, de momento, non é para tanto. Contra o que poida parecer, a OMS non recomendou nin que se restrinxan as viaxes, nin as concentracións de xente. Non sei por que se desconvoca o Mobile ese de Barcelona e non o final da Copa (quitado que a guerra comercial EUA-China lle afecta ao Mobile e non á Copa, que se saiba). Ou o Carnaval de Río, un lugar onde as infraestruturas sanitarias, o control da poboación en xeral e dos asistentes ao evento en particular son de moito máis risco que o Mobile, e non parece que vaian desconvocar nada. Quizais, como me dixo un amigo meu o outro día porque, de contaxiarse, mellor bailando samba que inspeccionando un móbil.


Betanzos Libertario: Dionisio Pereira: Xuizo á Memoria.\nDionisio Pereira: Xuizo á Memoria.\nTal e como ameazaron no seu día, o xulgado de 1ª Instancia de A Estrada acaba de admitir a trámite a demanda interposta contra min pola familia do ex-alcalde falanxista e xefe local de Falange de Cerdedo nun par de ocasións, Manuel Gutiérrez Torres. Na demanda, rebáixanse as esixencias que contiña a inicial demanda de conciliación, posto que renuncian á indemnización, se eliminan algúns nomes e tamén as referencias ao libro publicado no ano 2006 pola Asociación "Verbo Xido". Manteñen, non obstante, a esixencia de retirada da frase que fai referencia á "presunta" participación na represión de Manuel Gutiérrez Torres e do falanxista cerdedense Francisco Nieto, contida nas actas do Congreso da Memoria celebrado en Narón e organizado pola Asociación Memoria Histórica Democrática.\nMalia que a masiva resposta solidaria acontecida hai tres meses semella que dou os seus froitos, considero que a presentación da demanda continúa a ser unha agresión contra a liberdade de expresión e de creación científica, na que se enmarca a actividade dos historiadores, que en ningún caso debera ser xudicializada. Tamén pretenden, na miña opinión, perpetuar a impunidade dos "presuntos" protagonistas da represión, intimidando aos historiador@s e,\nsobre todo, aos nosos informantes.\nEn consecuencia, este non é tan só un problema individual a engadir aos que xa tiveron lugar en Galiza (caso da páxina web censurada a Fabien Garrido polo Xulgado de Cambados) e noutras zonas do Estado español (Asturias, Andalucía....), senón algo que pode afectar a tod@as as persoas amantes da liberdade e conscientes da necesidade imperiosa de recuperar a memoria da\nrepresión franquista. Máis unha vez, sen desbotar outro tipo de alternativas que podemos debater en torno ás asociacións debruzadas na recuperación da memoria caso da recén nada Iniciativa Galega pola Memoria, solicítovos a vosa solidariedade que xa demostrou ser efectiva meses atrás. Polo momento, podedes enviar os vosos apoios e opinións á páxina web www.sinhorafranio.com , sitio onde se poderán seguir as novidades e iniciativas que nos vindeiros días entre todos e todas tomaremos.\nSaúde e memoria\nDesde O Nucleo Confederal da CNT de Betanzos solicitamos a todos os afiliados e simpatizantes envien o seu apoio a Dionisio Pereira entrando na paxina web anterior.


O Concello de Miño presenta un completo programa de actividades culturais e deportivas para este inverno | Concello de Miño\nO Concello de Miño presenta un completo programa de actividades culturais e deportivas para este inverno\nMiño, 21 de setembro de 2018-. O Concello de Miño presenta un completo programa de actividades culturais e deportivas para este inverno. O obxectivo principal desta iniciativa é ofertar una ano máis unha ampla gama de posibilidades que teña en conta todas as sensibilidades. Dentro da oferta deseñada polo Concello programouse pra todas as idades. Deste xeito os eventos organízanse en diferentes seccións nas que se inclúe o apartado de obradoiros, onde os veciños e veciñas poderán inscribirse en iniciativas como encaixe de palillos, introdución a danza, teatro infantil, así como baile moderno ou latino entre outros.\nDentro da oferta deportiva destaca as clases de natación a escola de fútbol sala, pilates, patinaxe ou ximnasia rítmica. Para a biblioteca prográmase varias actividades onde se prestará especial atención ao fomento da lectura entre os máis pequenos con sesións de conta contos, a poesía como xénero literario, e de forma a particular a literatura galega.\nNo apartado de activades destinadas a terceira idade inclúese un taller de memoria, ximnasia saudable, e unha oferta de turismo cultural moi completa. De forma complementaria a estas actividades, no programa inclúese toda a información necesaria para participar na ampla oferta presentada polo tecido asociativo a través das asociacións locais e a AMPA. Podes consultar toda información a través do seguinte ligazón:\nMIÑO Desplegable Inverno 18-19


O Centro de Interpretación do Caldoval alberga unha anforeta da Idade Media atopada por dous pescadores mugardeses na ría de Ferrol. - Concello de Mugardos\nOs irmáns Juan Santiago e Luis Alonso Cudilleiro, pescadores mugardeses a bordo do Novo Genoveva, atoparon esta semana unha anforeta de Indias na ría de Ferrol. Estas anforetas empezaron a usarse na Idade Media, cun comercio moi intenso nos séculos XVII e XVIII.\nOs pescadores trasladaron este obxeto ó Concello. Unha vez recibido, o Alcalde de Mugardos, Domingo Deus, púxose en contacto coa Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia. Tras falar co xefe do servicio de Arqueoloxía da Xunta de Galicia, o Concello enviou a peza ó Centro de Interpretación de Caldoval, onde está a recibir un tratamento con auga doce, á espera da súa catalogación.\nDende o Concello de Mugardos se solicitou á Xunta que a anforeta se mantenga no Museo de Caldoval, para que tódolos veciños poidan disfrutar desta interesante peza da nosa historia.


Transformación dixital do sector turístico canario – Crónica de Galicia. Noticias de Galicia. Xornal dixital e Noticias de Galicia\nTransformación dixital do sector turístico canario\nTransformación dixital do sector turístico canario, segundo Frontur Canarias\nO sector turístico canario sitúase de novo á alza. Segundo datos de Frontur Canarias, o ano 2017 pechouse con 15.975.507 visitantes totais, 6.5 puntos máis que no ano 2016. Neste efervescente mercado turístico xurdiron empresas como LasCasasCanarias que souberon elevar de forma intelixente o sector á contorna dixital.\nO sector turístico nas Illas Canarias dá emprego actualmente a un 35% da poboación canaria e supón ata un terzo do PIB da comunidade. A comunidade canaria é a segunda rexión de España que máis turistas estranxeiros recibe despois de Cataluña.\nSegundo datos de AENA, a illa máis visitada sería Tenerife cun 37% da torta, seguida pola illa de Gran Canaria cun 31% e por Lanzarote e Forteventura cun 17% e un 14% respectivamente. O resto de illas, como A Palma, sitúanse en torno ao 1% de visitantes estranxeiros. Centrándose nos prezos do aluguer de coches en Canarias, os destinos máis baratos para alugar coches en 2017 foron Lanzarote (11,08 euros de media ao día) e Las Palmas de Gran Canaria (12,83 euros). Cabe destacar que unha das mellores empresas de aluguer de coches en Canarias chámase TopCar e leva operando nas Illas Canarias dentro do Sector do aluguer de coches desde hai bastante tempo.\nDoutra banda, o mercado canario veu contando tradicionalmente con grandes investimentos directos de capital nacional e estranxeiro, principalmente de grandes cadeas hoteleiras, o que propiciou unha gran competencia polo turista estranxeiro. Ademais, grazas ao mercado europeo e a situación ultraperiférica do arquipélago canario, os investimentos comunitarios nas illas recibiron certas vantaxes fiscais que empuxaron á economía canaria.\nA gran competencia forzou a moitas empresas canarias a modernizarse e dar o salto ao mundo dixital por pura necesidade de supervivencia.\nUn caso de éxito nesta transformación dixital no sector turístico é LasCasasCanarias, un portal de aluguer vacacional en Canarias que ofrece casas de vacacións e vilas no sete illas do arquipélago.\nLasCasasCanarias foi dunha das primeiras empresas canarias en apostar pola estratexia dixital alá polo ano 2002 e situouse como unha das empresas líderes en aluguer vacacional a nivel local.\nO portal ademais serviu como trampolín para os pequenos propietarios turísticos. Grazas a LasCasasCanarias calquera persoa que posúa unha vila ou apartamento que cumpra cuns estándares de calidade pode aproveitar o auxe do aluguer vacacional en Gran Canaria, unha das illas con maior crecemento, e publicar a súa propiedade no directorio e deixar que a empresa canaria encárguese do resto.\nDesta maneira os pequenos propietarios poden competir moi dignamente contra os grandes aglomerados turísticos que operan nas illas. É así grazas a que a empresa canaria pon a disposición do propietario un equipo de especialistas no sector turístico local e con gran experiencia na recepción de turistas estranxeiros.\nEste é só un dos casos de éxito de moitas empresas que souberon subirse á onda da omnipresente transformación dixital e que souberon implementar unha estratexia dixital rendible e á vez sustentable co medio ambiente.\nPrevious Post Previous post: A moda de Gran Canaria dá o salto á Península de man de Libélula Shop\nNext Post Next post: Brasil é declarado libre da febre aftosa con vacinación


O blog de Miguel Caamaño: 24 horas\nPasaban menos de 24 horas desde o meu regreso, e China volvía conseguilo...\nDespois de 4 meses vivindo aquí, un cre que xa está preparado para deixar de sorprenderse. As cousas seguirán sendo estrañas, pero que máis dá que na autopista entre o aeroporto e a túa casa un camión vaia arrastrando a carga pola estrada, ti xa viches cousas peores.\nQue importa que un amigo che amose un taser que comprou para levar no coche por se hai problemas. "Ils sont fous ces Romains", pensas. Pero no fondo sabes que aquí véndese de todo e a eles gústalles ter todo, nada novo a estas alturas.\nIncluso despois, outro chino amósache a copia do que sería a versión do DNI de Obama en chino. A verdade que isto si que che arranca unha gran gargallada, pero é máis ben porque antes de ensinarche a tarxeta advírteche que aquilo é o seu novo carné de identidade, e claro, ver de súpeto a foto de Obama ten a súa graza. Aínda que sendo xustos, isto non sorprende, tan só é unha broma.\nAgora ben, cando hoxe a mediodía encurvaba o meu corpo para proceder á inxestión do meu terceiro prato de noodles en menos de 24 horas, o que menos podía esperar era que a 12 de marzo, polo fío musical do restaurante empezase a soar unha versión china da panxoliña Jingle Bells co refrán en inglés e o resto en mandarín.\nAsí que mentres me esforzaba en evitar que aqueles longos fideos me saísen polo nariz debido ao ataque de risa, non puiden senón admitir a derrota, e concederlle a China, que pase o tempo que pase, sempre haberá ocasións para que me sorprenda.\nPublicado por Miguel ás 10:08\nEtiquetas: Anécdotas en China, China, Dongguan, Songshan Lake, Tráfico


Ligamats - IMATXINA - XII Edición\nLigamats\tSede Vigo\nCategoría A: Martes, 7 de marzo de 16:00 a 19:00.\nCategoría B: Mércores, 8 de marzo de 16:00 a 19:00.\nCategoría C: Xoves, 9 de marzo de 16:00 a 19:00.\nClasificaranse para a Fase Final os catro equipos con maior puntuación en cada categoría. A fase final será o martes, día 14 de marzo, de 16:00 a 19:00 horas para as tres categorías. A Fase Final Galega (Vigo – A Coruña) celebrarase o venres 17 de marzo de 17:00 a 20:00h.\nO transporte ata a sede Fundación Barrié correrá a cargo de cada un dos centros participantes. Os participantes han estar 10 minutos antes da hora do comezo da proba.\nObterán diploma de participación todos os membros dos equipos, e terán premio todos os integrantes dos equipos que pasen á Fase Final Galega. Así mesmo tamén terán premio os Centros clasificados en primeiro e segundo lugar de cada categoría na Fase Final Galega. A entrega realizarase no acto de clausura do día 24 de Marzo a partires das 19:30 horas.\nA inscrición terá como data límite o día 3 de febreiro 2017 Cada Centro poderá inscribir un equipo por categoría. Así mesmo poderá presentar un segundo equipo quedando supeditada a súa participación o número total de inscritos. A confirmación de equipos admitidos e o horario será comunicado aos centros entre o 13 e o 17 de febreiro.\nDescargar Boletín Inscrición Ligamats\nCategoría A: Luns, 13 de febreiro de 16:00 a 19:00.\nCategoría B: Martes, 14 de febreiro de 16:00 a 19:00.\nCategoría C: Mércores, 15 de febreiro de 16:00 a 19:00.\nClasificaranse para a Fase Final os catro equipos con maior puntuación en cada categoría. A fase final será o venres, día 17 de febreiro, de 16:00 a 19:00 horas para as tres categorías.\nA Fase Final Galega (Vigo – A Coruña) celebrarase o venres 13 de marzo en Vigo, de 17:00 a 20:00.\nO transporte ata a sede Fundación Barrié correrá a cargo de cada un dos centros participantes. Os visitantes han estar 10 minutos antes da hora do comezo da proba.\nA inscrición terá como data límite o día 27 de xaneiro do 2017. Cada Centro poderá inscribir un equipo por categoría. Así mesmo poderá presentar un segundo equipo quedando supeditada a súa participación o número total de inscritos. A confirmación de equipos admitidos e o horario será comunicado aos centros entre o 1 e o 3 de febreiro.


A Xunta levanta a prohibición de plantar pataca en Neda\nOs veciños e veciñas de Neda xa poden volver a plantar patacas no municipio. A Xunta publicaba hoxe no Diario Oficial de Galicia a resolución pola que se levanta a prohibición en nove concellos da Coruña e Lugo, entre eles o noso, afectados pola couza guatemalteca. A medida anunciárase previamente na comisión de seguimento desta doenza e faise agora efectiva.\nPara realizar a plantación é preciso unha comunicación á Xunta e, dada a situación actual, coas restricións á mobilidade impostas pola covid-19 e a imposibilidade de desprazarse ao edificio administrativo en Ferrol, o Concello de Neda encargarase da tramitación. Así, adicará un traballador a asesorar á veciñanza á hora de cubrir os impresos necesarios. Para isto, é preciso solicitar cita previa no 981 38 00 39 ou no móbil 679 423 884.\nAo non terse rexistrado ningunha captura nos dous últimos anos, Neda deixa así de ser considerada zona infestada pola couza e pasa a englobarse na demarcada como zona tampón.\nDeste xeito, permítese plantar pataca pero farase un seguimento exhaustivo das plantacións por parte da Consellería do Medio Rural, que manterá as demais medidas de control e vixilancia previstas na lexislación co obxectivo último de controlar a expansión da couza. Os agricultores de todas as zonas tampón declaradas en Galicia deberán comunicar inmediatamente despois da sementeira e, en todo caso, antes do 1 de abril, todas as parcelas cultivadas con pataca.


Vieiros: Galiza Hoxe - "Cando fallan os argumentos xorden as ameazas"\nCampionato estatal de caza do raposo, o sábado\n"Cando fallan os argumentos xorden as ameazas"\nO colectivo 'Matar por Matar, Non' retrúcalle á Federación Galega de Caza, que este martes ameazou con acudir ao tribunais de continuar o boicot.\nRedacción - 10:00 28/01/2010\nTags: campionatos caza denuncia FGC Matar por Matar Non raposo\nCampionato de 2009, en Portomarín\n"Perdido o debate dos argumentos e o da opinión pública, a Federación Galega de Caza agora ameaza con accións xudiciais, nun van intento de silenciar as críticas contra os inmorais campionatos de caza do raposo. Recursos económicos parece que lle deberían sobrar".\nDeste xeito comeza o comunicado da plataforma 'Matar por Matar, Non', realizado en resposta ás ameazas recibidas por parte da Federación Galega de Caza ao respecto do que esta última considera a continua "conculcación do dereito dos cazadores ao exercicio da súa actividade exercida no marco da legalidade vixente".\nDesde 'Matar por Matar, Non' afirman seren conscientes de que "a actual lei lles permite realizar estes campionatos". Tamén, din, son legais "as corridas de touros ou a mesma caza, malia que ditas actividades repugnan á maioría da poboación que rexeita a tortura do touro, ou que certos individuos se divirtan matando animais".\nAdemais, critican que desde a Federación "intentan convencernos de que a fauna é un patrimonio que só eles teñen o dereito de gozar pegándolles tiros ou competindo para ver quen mata máis", que se reflicte ademais na "ausencia total de fauna nos montes" e "nas continuas queixas dos propios cazadores porque non hai nada que cazar".\nPregúntanse, neste senso, por que este tipo de campionatos só se realizan en determinados lugares ano tras ano -como o estatal, en Portomarín- "se tan claros teñen os seus argumentos sobre o 'control' que exercen sobre a poboación do raposo". Como se resolve o suposto problema, xa que logo, no resto do país?, cuestiónanse.\n"Fano onde llelo permiten, fano para xustificar as avultadas subvencións de Medio Rural, de Deporte e doutros patrocinadores de artigos de caza e fano" -din- "e fano en Galiza porque aquí non pagan por cazar. Porque aquí, ao contrario que no resto do Estado, a caza non representa beneficio algún para o habitantes do rural".\nBoicot ao campionato de caza do raposo, este sábado\n'Matar por Matar, Non' asegura que seguirán indo ao monte e a se manifestaren "sen infrinxir ningunha lei", "porque é o noso dereito", aínda que recorran aos tribunais obrigándoos a un "esforzo económico inxente".\n"Nós non recibimos subvencións de ningunha consellaría", afirman, "nin contamos cos apoios de políticos como cos que vostede (polo presidente da FGC, José María Gómez Cortón) se loce nas fotos de prensa".\nEste sábado, conservacionistas e defensores dos animais de todo o Estado achegaranse até Portomarín (A Ulloa), para "exixir que se acabe con ente inhumano e brutal acontecemento que repugna a calquera persoa minimamente sensíbel". "Iremos defender aos que non teñen voz propia para facelo", engaden.\n"Vixiaremos que se cumpra a lei de caza, ocupando as zonas de seguridade e utilizando o noso dereito a pasear polo campo, para que non se dispare en devanditas zonas, nos camiños, nas pistas, a menos de 50 metros destes lugares e a menos de 100 metros das casas. Sabemos que cumprindo a lei, a matanza seralles moito máis difícil", argumentan.


A Guarda acollerá os Obradoiros de Investigación Arqueolóxica "Telearqueoloxía 2016" - Concello da Guarda\nA Guarda acollerá os Obradoiros de Investigación Arqueolóxica “Telearqueoloxía 2016”\nDate 2 Xuño, 2016\nO MASAT, Museo Arqueolóxico de Santa Trega da Guarda, acollerá os vindeiros xoves e venres, días 9 e 10 de xuño, dous obradoiros de investigación Arqueolóxica dentro do proxecto “Telearqueoloxía 2016”.\nTrátase dunha iniciativa cofinanciada pola FCYT (Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía) e a Deputación de Pontevedra, cuxo obxectivo principal consiste en poñer en valor un conxunto de traballos de investigación en formato audiovisual sobre o patrimonio arqueolóxico da provincia de Pontevedra. Baséase no concepto de arqueoloxía en comunidade onde a participación dun público diverso cobra un gran protagonismo.\nA primeira das actividades, que ten lugar o xoves día 9 de xuño ás 19.00 h., é un obradoiro formativo no que o público asistente aprenderá a realizar unha investigación e a comunicala mediante o formato audiovisual. Na xornada explicaranse os aspectos máis salientables á hora de realizar unha investigación, tanto a nivel xeral, como específico, con exemplos prácticos aplicados ao patrimonio arqueolóxico.\nNa segunda xornada de “Telearqueoloxía 2016”, o venres 10 a partir das 16.00h., desenvolveraseun obradoiro de videoinvestigación no que se pretende formar aos participantes na creación de vídeos con dispositivos de gravación a nivel usuario (móbiles, tabletas, cámaras ), así como na edición de vídeo.\nTodos os interesados en asistir poden inscribirse mediante un correo electrónico dirixido a telearqueoloxia@depo.es. Para máis información sobre o proxecto (categorías, premios, prazos de presentación…) poden visitar a páxina web http://telearqueoloxia.museo.depo.es ou chamar ao teléfono do MASAT 690017038.\nA Policía Local da Guarda únese a campaña especial sobre o Cinturón de Seguridade e Sistemas de Retención Infantil impulsada pola Dirección Xeral de Tráfico\n2 Xuño, 2016\nSuspensión da tramitación do procedemento de licitación en curso para a contratación do suministro dunha varredora para o Concello da Guarda


Programación cultural en Marzo - Pazo de Mos\nNeste mes cultura chega da man de grandes autores e expertos, mostra da nosa identidade e universalidade.\nExposición de pintura do 28 de febreiro ao 30 de marzo\nSentimentos e cores de Alicia Sarmiento\nA miña pintura meu permite exteriorizar o interior do meu alma e plasmar en cada lenzo en branco meus sentimentos. Eles son os que manexan meus pinceis. Usando o arco iris da paleta do meu estado de ánimo permitenme crear, en cada unha dos meus obras, unha persoal explosión de color e vida.\nEsta exposición enmarcámola no Ciclo En Feminino das tres mulleres que pasaran coa súa obra este ano.\nAndaina polo sendeiro do Louro o 24 de marzo ás 11.00h.\nGuiada polo Biólogo Pablo González Porto\nÉ xornada de divulgación da ruta portuguesa do Camiño de Santiago ao seu paso por Mos. Consta dun pequeno percorrido pola beira do rio Louro. Explicarase que é un ecosistema fluvial, achegándonos as diferentes especies de fauna e flora que o compoñen e o seu funcionamento e servizos que brinda, non só aos peregrinos senón á cidadanía en xeral. Por último falarase das ameazas que poñen en perigo a súa conservación, dalgunhas medidas que poden axudar a súa recuperación e mantemento nun estado de conservación saudable, no beneficio de todos.\nObra teatral o 24 de marzo ás 19.00h.\nTroyanas: Unha historia de amor e libertad feminina\nAdaptación de José Mejuto de la obra de Eurípides\nO grupo de teatro aficionado “Smile Teatro” representa Troyanas. UnHa obra escrita no s.V antes de Cristo por Eurípides. Adaptase o texto de tal maneira que, en claves de humor, todas as persoaxes e a historia transcurre por cauces paralelos á historia original. O drama da guerra non queda diluido en ningún momento pero sí adquire un color distinto a actitude das mulleres protagonistas. Transformanse, grazas a súa Reina Hécuba, e pasan de víctimas a ter o control das súas vidas. Con varias referencias á sociedad actual situase a obra no barrio de Coia, dando un carácter actual aos conflictos que se reflexan na obra escrita hai case dos mil quinientos anos.