O local do arquivo atópase no semisoto do edificio, con acceso dende as oficinas da ala esquerda, mediante unha ampla escalinata en directamente dende o exterior. Contaba anteriormente cun total aproximado de cen metros cadrados, distribuídos en tres espazos útiles: no centro unha ampla sala distribuidor, con mesa para tráballo e consulta. Á dereita unha pequena sala, depósito de boletíns e fondos bibliográficose na parte esquerda un amplo e saturado depósito documental, con dúas alturas diferentes, separadas por unha arcada.\nA insuficiencia espacial e a mellora das instalacións da casa do concello conlevan a procura de novos espazos polo que se adeican a arquivo dúas novas salas próximas, habilitando unha comunicación directa e que se destinan a deposito documental e sala de consulta respectivamente. Coa mesmo melloranse sensiblemente os equipamentos dos diferentes depósitos mediante a instalación de estantería compactada, con máis de 940 metros lineais de estantes, mobiliario de traballo e consulta e aparatos deshumidificadores para o axeitado control ambiental.


Hai quen pensa que o asunto dos curas que enche a prensa, as redes sociais e moitas conversas dos veciños da Pontenova, está moi politizado. Algúns pensan que dende Ponte Ágora, quen asina, trata de facer "política" deste asunto. Os que así se manifestan tratan de aplicar "política" como adxectivo pexorativo, porén para a maioría, "política" é "substantivo" en moitas das acepcións da RAE.\nXa non participo en política e, por si houbese algunha dúbida, non teño planes de participar a medio prazo, porén non son alleo aos problemas "políticos" do noso Concello e, a estas alturas, non teño problema ningún, só faltaría, en escribir sobre política municipal.\nNa Pontenova nos últimos 60 anos pecharon máis de 300 empresas e as que pretendían ubicarse en terreos deste concello, foron instalarse a outros concellos porque non había solo disponible, porén o Parque empresarial segue sen rematarse.\nTódolos partidos políticos que presentaron candidatura para as eleccións municipais da Pontenova levaron sempre, dende as primeiras eleccións democráticas tralo franquismo, dun xeito ou doutro, o polígono industrial no seu programa, porén no polígono da Pontenova só particulares venden parcelas compradas para voltar a vender.\nXestur vendeu parcelas asinando escrituras nas que inclueu cláusulas co seguinte tenor literal: "Tercera.- La parte adquirente queda obligada a: a).... b) Destinar la parcela a los usos comerciales o industriales,..... c) Edificar la parcela ..... Sexta.- La parte compradora se obliga a solicitar la correspondiente licencia de edificación en el plazo máximo de tres años.......", poren QUINCE ANOS DESPOIS hai varias parcelas sin construir nin usar.\nXestur vendeu no ano 1997 parcelas onde constaba a "Calificación urbanística.- Está urbanizable con prescripción industrial, conforme a las Normas Subsidiarias de Planeameinto.....", porén o Concello da Pontenova certificou que "es suelo urbano".\nSegundo un informe urbanístico do ano 2009 "verbo do Parque Empresarial da Pontenova" elaborado para Xestur Lugo por Monteagudo Avogados "Xestur presentou proxecto de urbanización no Concello e o deber de tramitalo correspondíalle á Corporación", "curiosamente" nunca se tramitou, porén o 26/05/1997 o "Concejal Delegado del Ayuntamiento de A Pontenova" asinou a recepción dunhas obras que oficialmente non existían.\nXestur vendeu parcelas no polígono industrial da Pontenova ás que repercutiu o custo de obras que nunca fixo e asinou convenios modelo "trágala" co Concello da Pontenova para "dar por rematado" o polígono, porén nin o goberno municipal nin Xestur fan amago de cumprir os seus compromisos.\nSegue a demandarse solo industrial a prezos razoables para que as poucas empresas que teñen potencial, posibilidades e intención de medrar poidan facelo sen necesidade de "deslocalizarse", porén queren cobrarlles o metro cadrado de solo industrial a máis de 40 euros.\nOs veciños de Goios libráronse pola vía xudicial da "invasión" das súas terras "agrarias" por unha burbulla de terreo industrial que evidenciaba xa unha desmesura que despois se constatou na liquidación de IPV, porén o seu chan segue agora sendo rústico de protección agropecuaria.\nUnha das vías de solución para o remate do polígono industrial da Pontenova pasa por requerir a Xestur por calquera vía na que resposten, sen descartar ningunha, o cumprimento dos seus compromisos, porén o goberno e a oposición no Concello da Pontenova entregáronse á espera contemplativa, repanchigados nos seus sillóns para que non se vexan as vergoñas que gardan celosamente nas axendas pechadas dos seus partidos nas súas etapas de goberno na Xunta de Galicia.\nOutra vía de solución para o polígono da Pontenova pasa pola aprobación dun PXOM (Plan Xeral de Ordenación Municipal), como ferramenta de definición dos usos do solo, que se veu estirado no tempo ata "romper" por distintas lexislacións autonómicas que serven de coartada, porén gardouse no 2011 na moxega a onde van os trámites e proxectos que nunca se rematan ata que o muiño do tempo os revirta a materia reciclábel.\nXestur sacará a concurso preto de dous millons de metros cadrados de solo empresarial con bonificacións de ata o 50% no prezo de venda , porén A Pontenova non aparece na lista dos polígonos industriais bonificados.\nO "arranxo do campo de fútbol e das pistas de tenis" son as "estrelas" dos orzamentos municipais. Para saber da necesidade do arranxo basta falar cos xogadores do Sporting, porén as prioridades pasan polos que o propio linguaxe político-administrativo chama investimentos produtivos, por exemplo ofertar solo industrial a un prezo razoable.\n"Cara á próxima lexislatura a residencia de anciáns é primordial", porén "facer o edificio non é nada".\nSi sometemos os números a tortura dicen o que queiramos que digan, porén si dividimos 40.000,00 euros entre 14 vainos dar sempre 2.857,14 euros.


Pontes de García Rodríguez As - TAXA POR ENTRADA DE VEHÍCULOS A TRAVÉS DAS BEIRARRÚAS E RESERVAS DE VÍA PÚBLICA PARA APARCAMENTO EXCLUSIVO, PARADA DE VEHÍCULOS, CARGA E DESCARGA DE MERCADORÍAS DE CALQUERA CLASE\n- Artigo 7 .- RESPONSABLES\n- Artigo 8 .- NORMAS DE XESTIÓN\n1. Este Concello conforme ó autorizado polo artigo 106 da Lei 7/85, do 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local, e de acordo co previsto no artigo 20,3,h) da Lei 39/88, do 28 de decembro, reguladora das Facendas Locais, establece a taxa por entrada de vehículos a través das beirarrúas e reservas de vía pública para aparcamento exclusivo, parada de vehículos, carga e descarga de mercadorías de calquera clase, que se regulará pola presente ordenanza, redactada conforme 6 disposto no artigo 16 da Lei 39/88 citada.\n2. Será obxecto deste tributo:\na) A entrada ou paso de vehículos e carruaxes nos edificios e solares.\nb) A reserva de espacios nas vías e terreos de uso público para entrada ou paso de vehículos e carruaxes nos edificios e solares (vao permanente).\nc) A reserva de espacios nas vías e terreos de uso público para aparcamento exclusivo, carga e descarga de mercadorías de calquera clase (reserva especial).\nEstá constituído pola realización sobre a vía ou terreos de uso público de calesquera dos aproveitamentos enumerados no número 2 do artigo 1 desta ordenanza, e a obrigación de contribuír nace dende o momento en que o aproveitamento se inicie.\nO tributo considerarase retribuído ó iniciarse algún dos aproveitamentos obxecto desta ordenanza, e anualmente, o 1 de xaneiro de cada ano, esixíndose previamente óodepósito total do seu importe, agás nos períodos anuais sucesivos á alta inicial.\nb) Os propietarios dos inmobles onde se houberan establecido as entradas ou pasos de carruaxes.\nc) As empresas, entidades ou particulares beneficiarios dos aproveitamentos enumerados nos apartados b) e c) do artigo 1 número 2 desta ordenanza.\nTomarase como base do presente tributo o número de vehículos de turismo, camións e calquera vehículo de motor, así como carros agrícolas e de calquera natureza, que entren ou pasen a local destinado a garaxe ou a espacios de estacionamento de calquera clase; e a reserva de espacio na vía pública para entrada ou paso de vehículos ós devanditos locais ou espacios (vao permanente), aparcamento exclusivo, carga e descarga de mercadorías de calquera clase (reserva especial).\n1. Entradas ou paso de vehículos dende a vía pública a local destinado a garaxe ou espacios de estacionamento de calquera clase, o ano: 1.400 ptas.\n2. Entrada ou paso de máis dun vehículo, a partir do primeiro, dende a vía pública a local destinado a garaxe ou espacios de estacionamento de calquera clase, por vehículo ó ano: 535 ptas.\n3. Reserva de espacio na vía pública para entrada ou paso de vehículos a local destinado a garaxe ou espacios de estacionamento de calquera clase (vao permanente), ó ano: 2.120 ptas.\n4. Reserva de espacio na vía pública para aparcamento exclusivo, carga e descarga de mercadorías de calquera clase (reserva especial) ó ano: 5.300 ptas.\n5. Os titulares das licencias contempladas nas tarifas 3 e 4 deberán proverse de placas regulamentarias, que en todo caso serán facilitadas e instaladas polo Concello previo pagamento da tarifa correspondente, a cal queda fixada en 1.060 ptas.\n6. As cotas esixibles polas tarifas 3 e 4 liquidaranse por cada petición de reserva formulada e faranse efectivas na caixa municipal ó retirar as placas a que se refire o número 5 do presente artigo, sen prexuízo da liquidación complementaria que proceda se a devolución das mesmas tivese lugar con posterioridade ó prazo para o que se houbera solicitado a reserva.\n7. As demais cotas serán de carácter anual e terán dereito a seren percibidos o 1 de xaneiro de cada ano e o período impositivo comprenderá o ano natural, agás nos casos de inicio e cesamento no aproveitamento, onde se prorrateará a cota por trimestres naturais.\n8. A recadación das liquidacións que se practiquen, realizarase polo sistema de ingreso directo, tanto na Tesourería municipal, como en calquera caixa de aforros ou entidade bancaria inscrita no rexistro de bancos, con establecementos abertos dentro do término municipal, agás as cotas anuais que se recaden por recibo.\nArtigo 7 .- RESPONSABLES\n1. Serán responsables solidariamente das obrigas tributarias establecidas nesta ordenanza toda persoa causante ou colaboradora na realización dunha infracción tributaria. Nos supostos de declaración consolidada, tódalas sociedades integrantes do grupo serán responsables solidarios das infraccións cometidas neste réxime de tributación.\n2. Os copartícipes ou cotitulares das herdanzas xacentes, comunidades de bens e demais entidades que, carentes de personalidade xurídica, constitúan unha unidade económica ou un patrimonio separado, susceptible de imposición, responderán solidariamente e en proporción ás súas respectivas participacións das obrigas tributarias de ditas entidades.\n3. Serán responsables subsidiarios das infraccións simples e da totalidade da débeda tributaria en caso de infraccións graves cometidas polas persoas xurídicas, os administradores daquelas que non realicen es actos necesarios da súa incumbencia, para o cumprimento das obrigas tributarias infrinxidas, consentiran no incumprimento por quen dependan deles ou adopten acordos que fixeran posible as infraccións. Así mesmo, tales administradores responderán subsidiariamente das obrigas tributarias que estean pendentes de cumprimentar polas persoas xurídicas que fosen destituídas nas súas actividades.\n4. Serán responsables subsidiarios os síndicos, interventores ou liquidadores de quebras, concursos, sociedades e entidades en xeral, cando por neglixencia ou mala fe non realicen as xestións necesarias para o total cumprimento das obrigas tributarias retribuídas con anterioridade a ditas situacións e que sexan imputables ás respectivos suxeitos pasivos.\nArtigo 8 .- NORMAS DE XESTIÓN\n1. As entidades ou particulares interesados na concesión dos aproveitamentos regulados por esta ordenanza, presentarán no Concello solicitude detallada da extensión e carácter do aproveitamento requirido.\n2. Tamén deberán presentar a oportuna declaración en caso de alteración ou baixa dos aproveitamentos xa concedidos dende que o feito se produza ata o último día do mes natural seguinte o no que tal feito tivo lugar. Quen incumpran tal obriga seguirán obrigados ó pagamento do tributo. Tales declaracións producirán efecto a partir do semestre seguinte a aquel no que se formulen.\n3. Os titulares das licencias, incluso os que estiveran exentos do pagamento de dereitos, deberán proverse de placas regulamentarias para a sinalización do aproveitamento. En tales placas constará o número de rexistro da autorización e dita instalación será realizada en todo caso polos servicios municipais, previo pagamento da tarifa a que se fa¡ mención no artigo 6.5 desta ordenanza.\n4. A falta de instalación das placas, ou o emprego doutras distintas ás regulamentarias, ¡mi ós titulares das licencias o exercicio do seu dereito ó aproveitamento.\nDe conformidade co disposto no artigo 9 da Lei 39/88, do 28 de decembro, non se recoñece beneficio tributario algún, agás os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei.\nEn todo o relativo á cualificación de infraccións tributarias e sancións, ademais do previsto nesta ordenanza, estarase ó disposto nos artigos 77 e seguintes da Lei Xeral Tributaria e da normativa aplicable.\nEsta ordenanza foi aprobada definitivamente polo Concello Pleno en sesión celebrada o día 27 de novembro de 1998.


Inicio » Listado de noticias » Publicadas as axudas do pro...\nFecha de publicaión 08 de enero de 2021\nHoxe saiu publicado no Diario Oficial de Galicia as bases reguladoras das axudas para novos emprendedores, cofinanciadas polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marca do programa operativo Feder Galicia 2014-2020 - Galicia Emprende, con código de procedemento IG406F.\nO obxecto desta subvención é a de estimular e impulsar a recuperación do tecido empresarial na Comunidade Autónoma, especialmente tras a negativa influencia socioeconómica da crise do coronavirus, cara a fomentar o desenvolvemento equilibrado do territorio galego e favorecer a creación de emprego a través da creación de empresas por parte de novos emprendedores. Con este programa de axudas preténdese favorecer tamén o reemprendemento e a cooperación interempresarial nas cuestións relacionadas coa xestión, distribución e loxística dos produtos e servizos, tanto na oferta como na demanda.\nOs beneficiarios serán persoas autónomoas e as pequenas empresas, que teñan na data da solicitude da axuda, menos de 42 meses de antigüidade de alta na actividade, entendéndose como incluídas as sociedades mercantís, cooperativas, asociacións e outras entidades con personalidade xurídica propia e as sociedades civís, comunidades de bens e outras entidades sen personalidade xurídica propia sempre que conten con NIF e a súa constitución estea documentada e presentada a autoliquidación do imposto de actos xurídicos documentados.\nNo caso de entidades, con ou sen personalidade xurídica, a maioría do capital social ou das participacións ten que ser propiedade de persoas emprendedoras, é dicir, que non tiveran actividade económica previa ou esta sexa inferior a 42 meses na data da solicitude, agás os supostos de reemprendemento. Se a entidade non está aínda constituída, a solicitude de axuda poderá presentarse a nome dunha persoa física.\nSe o caso e unha sucesión de empresa, considerarase actividade emprendedora a realización da actividade empresarial pola persoa ou entidade sucesora inter vivos ou mortis causa sempre que cumpra os requisitos establecidos nestas bases para ser considerada persoa emprendedora. Nestes casos, os 42 meses de antigüidade contaranse dende a asunción efectiva da actividade empresarial pola persoa ou entidade sucesora, o que deberá acreditar documentalmente o/a solicitante.\nPara os proxectos emprendedores de creación ou ampliación de pequenas empresas galegas ou cun centro de traballo en Galicia que na data de presentación da solicitude de axuda non deben ter máis de 42 meses de antigüidade dende a data de inicio da súa actividade.\nEn cambio, para proxectos de reemprendemento, cando as persoas traballadoras autónomas estiveran de baixa continuada de toda actividade económica por conta propia durante un período igual ou superior a 3 anos; nestes casos, os 42 meses contaranse respecto da primeira alta en actividade económica por conta propia inmediatamente posterior á devandita baixa.\nb) Ser proxectos completos, é dicir, a realización dos gastos e investimentos subvencionables debe dar como resultado a posta en marcha da actividade ou a súa ampliación. Non serán subvencionables as fases de proxectos que non sexan completas.\nc) Deben desenvolverse en Galicia\nd) A axuda solicitada debe supoñer un efecto incentivador para o proxecto presentado, polo que tense que presentar antes do comezo do proxecto. Ningún dos custos incluídos na solicitude de axuda poderá estar realizado nin comprometido antes da presentación da solicitude de axuda no Igape. De ser así, o proxecto considerarase non subvencionable na súa totalidade. Para estes efectos, a compra dos terreos e determinados traballos preparatorios, como a obtención de permisos ou a realización de estudos previos de viabilidade, non se consideran inicio dos traballos.\nO orzamento designado para este programa é de 5 millóns de euros, distribuidos plurianualmente en 500.000 euros en 2021 y 4.500.000 euros en 2022. A subvención a fondo perdido será do 80% dos custos subvencionables ata un máximo de 400.000 euros.\nO prazo de presentación de solicitudes para esta subvención en réxime de concorrencia competitiva será de 45 días naturais desde o día seguinte á data de publicación da orde no Diario Oficial de Galicia\nDeberán presentarse obrigatoriamente por medios electrónicos, a través da web http://www.tramita.igape.es, cubrindo previamente un formulario electrónico descritivo das circunstancias do solicitante e do proxecto para o cal solicita a subvención.\n900 81 51 51 / 981 54 11 47


O Sergas inicia un cribado masivo á veciñanza de Outes - Canal Rías Baixas\nO Sergas inicia un cribado masivo á veciñanza de Outes\nOUTES> Sanidade citou vía SMS a un total de 4.300 veciños maiores de quince anos. Neste caso a proba realizada será un test de saliva.\nDende primeiras horas da mañá os arredores do centro de saúde foron ateigándose de xente e tamén de vehículos. Longas ringleiras…que por momentos convertían a zona nun auténtico caos… Foran citados uns 4.300 veciños maiores de 15 anos.\nPolicía Local, Garda Civil, Protección Civil e persoal do propio Sergas encargábanse da coordinación do dispositivo habilitado ó redor de dúas grandes carpas onde se entregaban os botes nos que realizar a mostra.\nA realización do cribado respondía a unha solicitude realizada polo Concello hai un par de semanas debido á preocupación pola alta incidencia de contaxios, por riba de 600, aínda que a sítuación a día de hoxe mellorou considerablemente con 33 casos activos.\nOs resultados das probas coñeceranse en dous ou tres días.\nArtigo anteriorNoia retoma este luns as obras da fachada marítima\nSeguinte artigoFeijóo anuncia que se tomarán medidas máis restritivas nos vindeiros días\nCribado no colexio Cruceiro de Sanxenxo con PCR a 300 persoas\nUnha poxa solidaria deixa preto dos nove mil euros para Cruz...\nElpidio Gómez e Aroa Sío foron os gañadores da cuarta edición...\nA Deputación de Pontevedra busca reactivar o turismo ofrecendo ‘garantías e...


Decreto 65/2005, do 31 de marzo, polo que se aproba o escudo do Concello de Baiona (Pontevedra). - DOGA. Diario Oficial de Galicia (en gallego) - Lexislación - VLEX 41875292\nDecreto 65/2005, do 31 de marzo, polo que se aproba o escudo do Concello de Baiona (Pontevedra).\nO Concello de Baiona considerou conveniente organizar correctamente o seu emblema municipal para perpetualo con simboloxía adecuada e conforme as normas de heráldica. Para iso, e de acordo coas facultades que lle confiren as disposicións legais vixentes, elevou o informe histórico-heráldico, coa correspondente proposta de representación gráfica do escudo, para a súa aprobación definitiva.\nO expediente tramitouse conforme as normas do procedemento establecidas na Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local; Lei 5/1997, do 22 de xullo, de Administración local de Galicia; no Regulamento de organización, funcionamento e réxime xurídico das corporacións locais, aprobado polo Real decreto 2568/1986, do 28 de novembro; e máis no Decreto 369/1998, do 10 de decembro, polo que se regula a composición e funcións da Comisión de Heráldica da Xunta de Galicia.\nNa súa virtude, visto o informe emitido pola Comisión de Heráldica da Xunta de Galicia e por proposta do conselleiro...\nORDEN ECD/571/2003, de 10 de marzo, por la que se establecen las bases reguladoras de las ayudas al teatro y circo del Instituto Nacional de las Artes Escénicas y de la Música para el año 2003.


As cámaras de Coruña vólvense mostrar ineficaces contra o botellón - MpDC\nAs cámaras de Coruña vólvense mostrar ineficaces contra o botellón\nWritten By Virgulino on 8/7/08 | 13:51\nUnha fin de semana más, como vén sendo habitual nos últimos tempos, as cámaras de videovixilancia instaladas nas rúas da Coruña, supostamente para evitar o botellón, demostraron a súa rotunda ineficacia. Os dispositivos da rúa da Franja non lograron evitar que se producirse un novo altercado, neste caso con feridos, entre un grupo de persoas reunidas no lugar e outro de policías locais.\nOs feitos da pasada fin de semana poñen de manifesto que a escusa que empregou o Concello da Coruña para xustificar a colocacións dos dispositivos de control (inhibir ás persoas de xuntarse nas rúas para beber) non se axusta á realidade, pois dende a súa instalación nin nunha soa ocasión cumpriron co seu cometido. Ademais, tampouco están producindo ningún efecto disuasorio sobre as persoas que se reúnen neses lugares polas noites da fin de semana. Non hai máis que lembrar o suceso de hai unhas semanas na Praza do Humor no que un home resultou cun corte por arma branca no pescozo.\nDereitos Civís reitera a súa disconformidade cunha cámaras que se mostran inútiles cada día e que pola contra supoñen un sistema de control altamente intrusivo na vida privada das persoas. A asociación reitera ao Concello que busque medidas alternativas para regular un fenómeno tan complexo como o do “botellón”, posto que as cámaras se mostraron totalmente inútiles e nin as asociacións de veciños nin o MpDC cren que a ordenanza aprobada recentemente sirva para solucionar os problemas derivados desta manifestación social, menos aínda logo de ter ignorado as achegas realizadas por diversos colectivos de afectados e especialistas na cuestión.\nO MpDC pregúntase por que o Concello e a Delegación teiman en manter unhas cámaras de nula eficacia, e que, ademais, supoñen un importante desenvolvemento económico para as arcas municipais, que poderían ser empregados na posta en marcha de medidas máis prácticas e menos custosas.\nEtiquetas: Concello da Coruña, Concello de Ares, Dereito ao honor intimidade e á imaxe, Dereito de reunión e manifestación, Videovixilancia


O embaixador da UE en Cuba chamado a consulta por dicer que o bloqueo e ilegal e inmoral | Terra sen amos\nO embaixador da UE en Cuba chamado a consulta por dicer que o bloqueo e ilegal e inmoral\nMarzo 1, 2021 Terrasenamos\tDeixa o teu comentario.\nAlberto Navarro, embaixador da Unión Europea en Cuba, foi convocado a consulta a Bruxelas por ter respaldado un escrito de máis de 790 asinaturas contra o Bloqueo que puxo de cuñas a bancada da dereita da cámara de Bruxelas, encirrada polo PP español. Respondendo as alporizadas preguntas da información da Hispanidade, o diplomático, que ten máis de 40 anos de experiencia, dixo que o Bloqueo era inmoral e contrario ao dereito internacional, e que el, como diplomático con máis de 40 anos de experiencia, sempre se declarou contra o asedio dos EUA a Cuba. O embaixador acrecenta que a UE non pode dar clases de democracia a ninguén.\nVinte cadeas de hoteis da UE en Cuba están baixo ameaza de sanción por leis extemporáneas aprobadas por Trump no final do seu mandato.\n“Nós partimos da base de que no hai sociedades perfectas e non queremos darlle leccións ao resto do mundo –manifesta Navarro a redación do sitio Cubanet– . Xa abonda de guerras no continente europeo, que nós chamamos guerrras mundiais malia que fosen guerras nosas exportadas ao resto do mundo. A experiencia das relacións internacionais vista desde Europa, invítanos a compartir experiencia con outros paises e ver como podemos mellorar na prática e aprender uns dos outros”.\nO embaixador dí que non lle corresponde a UE interferir no goberno de Cuba porque iso é competéncia do pobo cubano. “Como socios e amigos, temos un Acordo de Diálogo Político e Cooperación asinado hai pouco máis de tres anos e intercambiamos experiencias. Temos acordos deste teor con máis de 60 paises do mundo. Con a China, por exemplo, imos xa polo acordo número 35”.\nÉ a primeira vez que un diplomático da UE pon en dúbida o dereito de Europa a sancionar terceiros pola súa maneira de se gobernaren. “Nós –afirma- non somos xuizes nin damos clases de política porque iso sería impropio dunha organización coma a UE que ten relacións con todos os países dun mundo onde non existe unha sociedade perfecta. Podemos, por exemplo, non estar dacordo coas penas de morte nos Estados Unidos ou noutros paises, mais nós non as mencionamos nos diálogos que mantemos con eles”.\nEntre os asinantes da carta de protesta,coa que se solidariza o embaixador , hai persoas directamente agredidas pola aplicación do Título IV da Lei Helms Burton en todo o mundo, considerado inaplicábel mesmo entre empresarios dos EUA con negocios na illa.\nEntrada anteriorNovos capítulos da permanente guerra cultural contra Cuba (I)Entrada seguinteO deputado Alberto Pazos ofrece axuda do Parlamento Galego ao rapeiro cubano Yotuel, contra o que non se segue causa nin ameaza


Bases do concurso · 36 Concurso Escolar ONCE\nAs presentes bases legais foron elaboradas a partir do Oficio- Circular Núm. 38/2019, do 5 de setembro da Dirección Xeral adxunta de Coordinación e Recursos Humanos e Xerais. Rexistro xeral número: 2019/0275682\nO Concurso está dirixido ao alumnado de Educación Primaria (cursos 3º, 4º, 5º e 6º), Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato, Formación Profesional (básica, media e superior) e Educación Especial, do conxunto de todos os centros educativos do Estado. A participación canalizarase exclusivamente a través dos centros educativos recoñecidos polo Ministerio de Educación e Formación Profesional como tal.\nA partir do día 16 de setembro, os directores ou profesores dos centros educativos do Estado poderán participar no Concurso Escolar e acceder aos materiais, a través da web(www.concursoescolaronce.es). Tamén poderán rexistrarse para participar por vía telefónica (900 808 111).\nPara iso, ben sexa a través de dita web ou ben telefonicamente, deberán facilitarse os datos do centro e do profesorado participante.\nO persoal docente que coordine os grupos de estudantes participantes responsabilizarase de cumprimentar de maneira correcta todos os datos solicitados no formulario de rexistro, así como da posterior subida á web do traballo da súa clase.\nA data límite de recepción de traballos é o 31 de xaneiro de 2020. A organización do Concurso Escolar resérvase o dereito de ampliar o prazo de participación se o considerase necesario.\nEn calquera caso, en aras de aumentar a participación, e segundo o seu propio criterio, cada xurado provincial poderá admitir o envío de traballos ata dous días antes da data do fallo.\nPara facilitar o labor do xurado estatal, os traballos gañadores da fase autonómica que fosen realizados nos idiomas cooficiais, éuscaro, catalán e galego, así como en inglés, terán que ser traducidos ao castelán.\nA participación realizarase por clases completas (un traballo-unha clase) dirixidas por un docente. Cada clase participante deberá presentar un só traballo. No caso de que un mesmo traballo sexa presentado por varias clases, só se admitirá a concurso aquel subido á plataforma en primeiro lugar. Non se admitirán a concurso traballos realizados por varias clases.\nA participación no concurso farase mediante un traballo por clase e sempre dentro da categoría correspondente, segundo o curso ao que pertenzan os alumnos. Como excepción, aceptaranse traballos que correspondan a alumnos de varias categorías tal e como ocorre nos centros escolares rurais agrupados ou nas clases de circo itinerantes, clases especiais de apoio, etc.\nNestes casos a clase participará na categoría na que haxa máis alumnos.\nEn caso de empate, a clase participará pola categoría superior.\nO número máximo de participantes por traballo será o número máximo de alumnos por clase que marque a lexislación vixente para cada nivel.\nO traballo co que se participa, baixo o lema " ONCE upon a time… a mirada de tod@s”, consistirá:\na) Os alumnos de Primaria, Secundaria e Educación Especial (Categorías A, B, C e E) terán que facer unha BANDEIRA que reflicta o movemento pola inclusión. O traballo será enviado en liña a través da Zona Privada do profesor en formato jpg cun peso de 2 MB como máximo. A bandeira terá un título e para facilitar a accesibilidade ao traballo incorporará unha audiodescrición cunha duración máxima de 1 minuto. Os participantes poderán gravar dita audiodescrición a través da Zona Privada na súa zona de subida de traballos ou achegar un arquivo en formato . MP3, . MP4, . WAV, . AAC ou .3GP.\nPara a realización da bandeira será necesario descargar un padrón que estará situado na web e deberase manter a proporcionalidade do seu formato: rectangular e en horizontal. Os alumnos poderán seleccionar recortes de revistas e xornais, utilizar imaxes da Internet, facer fotos eles mesmos ou realizar unha mestura das opcións anteriores. Se se utilizasen contidos ou imaxes propiedade de terceiros, o profesorado participante deberá asegurarse de que estean libres de dereitos ou que dispoñen dos correspondentes dereitos de propiedade intelectual coa extensión que resulte necesaria segundo os termos desta convocatoria. A ONCE resérvase o dereito de solicitar ao profesorado participante a documentación acreditativa destas circunstancias.\nNo caso de que o grupo-clase realice unha ilustración ou unha colaxe tradicional, o profesor deberá escanear ou fotografar o traballo para poder subilo á web do concurso, tal e como se indicou anteriormente.\nb) Os alumnos de FP e Bacharelato (Categoría D) terán que presentar un HIMNO que represente o movemento social pola inclusión, dunha duración máxima de 2:30 minutos. Será enviado en liña a través da Zona Privada do profesor en formato MP3, . MP4, . WAV, . AAC ou .3GP cun peso máximo de 100 MB. Desde a web do concurso poñeranse á disposición dos participantes varias bases musicais para elixir unha ou fusionar varias e poñerlle letra. No caso de que os participantes opten por compoñer a súa propia música, esta deberá ser orixinal e non infrinxir dereitos de terceiros.\nO himno deberá acompañarse dun título, que non superará os 140 caracteres, e un texto coa letra para que sexa máis accesible para a avaliación do xurado.\nO profesorado participante debe asegurarse de que dispón dos documentos de cesión de dereitos de imaxe/voz do alumnado que puidese aparecer na bandeira, o himno ou a audiodescrición, coa extensión que resulte necesaria segundo os termos desta convocatoria, debidamente asinados polos alumnos ou os seus representantes legais se son menores de idade.\nNa páxina web do Concurso, poñerase á disposición dos participantes un documento de cesión de dereitos de imaxe/voz. Os profesores que presentasen traballos que resulten gañadores na fase de ámbito autonómico (categorías A, B e C) ou finalistas (categorías D e E) deberán enviar á ONCE devandito documento debidamente asinado polos alumnos cuxa imaxe/voz apareza no traballo ou polos seus representantes legais (se fosen menores de idade). A ONCE solicitaralles este documento na correspondente comunicación. A ONCE non será responsable de ningunha reclamación relacionada cos dereitos de imaxe e voz dos participantes nos himnos, bandeiras ou audiodescripción.\nTodas as categorías participarán en liña.\nEn canto á categoría E (educación especial), dadas as características da mesma e os traballos que se afán a presentar (texturas, volumes, relevos, etc.) teñen a opción, para unha valoración máis exacta por parte do Xurado Nacional, de remitir os traballos orixinais á Dirección de Comunicación e Imaxe de ONCE ( c/A Coruña, 18 28020 Madrid) especificando claramente no sobre "Concurso Escolar".\nI. CREATIVIDADE: o xurado considerará a orixinalidade do traballo para abandeirar este gran movemento internacional pola inclusión.\nII. CALIDADE: alén diso, terase en conta o coidado e a presentación dos traballos e técnicas empregadas.\nIII. MENSAXE: o xurado valorará a capacidade do traballo para transmitir os principios internacionais da inclusión na bandeira/himno do movemento.\nIV. ACCESIBILIDADE: considerando a accesibilidade como un factor imprescindible para a inclusión social e como un exemplo de solidariedade tamén no ámbito educativo, valorarase de maneira específica o esforzo realizado para que os traballos presentados sexan accesibles para as persoas con discapacidade.\nO Concurso consta de tres fases:\nFase de ámbito provincial: participan nela todos os traballos, das categorías A, B e C, presentados polos centros escolares de cada provincia, pasando os gañadores á seguinte fase. No caso de que sexa necesaria unha Mesa Técnica, que estará constituída por profesionais do ámbito da docencia e especializados en inclusión, encargada de facer unha valoración previa de todos os traballos para evitar que en ningunha provincia haxa máis de 100 traballos en cada categoría, para ser valorados por parte do xurado.\nFase de ámbito autonómico: en cada Comunidade Autónoma seleccionarase un traballo por cada categoría (A, B e C), de entre os gañadores da fase anterior. Estes traballos pasarán a competir á fase estatal. As Comunidades Autónomas uniprovinciais e as Cidades Autónomas de Ceuta e Melilla empezarán a concursar nesta fase. De entre os gañadores autonómicos das categorías A, B e C, o xurado elixirá unha bandeira para ser materializada. Ademais elixirán unha segunda bandeira, por se a elixida en primeiro lugar non puidese materializarse por motivos técnicos ou legais. (ver apartado 9º lexislación)\nFase de ámbito estatal: premiarase un traballo por cada categoría (A, B, C, D e E). Alén diso, o xurado seleccionará unha bandeira e un himno que serán os da inclusión. Ademais elixirán unha segunda bandeira e himno, por se os elixidos en primeiro lugar non puidesen materializarse por motivos técnicos ou legais. (ver apartado 9º lexislación)\nOs traballos da categoría D valoraranse previamente por unha Mesa Técnica que estará constituída por profesionais do ámbito da docencia e especializados en inclusión. Esta Mesa seleccionará un máximo de vinte traballos que pasarán a competir á fase estatal, cuxo xurado elixirá cinco finalistas desa listaxe previa, entre os cales escollerán ao que será o gañador estatal.\nOs traballos da categoría E (Educación Especial) serán valorados por un equipo técnico do Ministerio de Educación e Formación Profesional. Realizarán unha selección de cinco traballos finalistas, entre os que elixirán o gañador estatal.\nConstituirase un xurado de ámbito provincial naquelas delegacións territoriais, direccións de zona, direccións de apoio e axencias da ONCE radicadas nas capitais de provincia, ademais dun xurado de ámbito autonómico nas delegacións territoriais.\nOs xurados estarán compostos, polo menos, por seis membros: tres representantes da ONCE (un da área da representación, un da área da xestión e un profesional especializado dos Equipos Específicos de Atención Educativa dese ámbito territorial) e outras tres persoas seleccionadas entre os ámbitos da comunicación, a educación, a música, o deseño gráfico ou a administración pública.\nAos xurados autonómicos incorporarase tamén un representante do CERMI.\nUnha vez seleccionados os traballos gañadores, serán publicados na web do Concurso nas 48 horas seguintes á celebración dos xurados.\nDeclararanse nulos, e por tanto fóra de Concurso, todos os traballos que non se presenten nos formatos apropiados recollidos nestas bases legais, por cuestións de incompatibilidade de soporte ou de dereitos de autor.\nA participación neste concurso implica a aceptación das bases, prevalecendo sempre as decisións e interpretacións dos xurados, que serán inapelables.\nUn dos membros do xurado representante da ONCE actuará como presidente ou presidenta e ostentará o voto de calidade para dirimir, no seu caso, o empate na votación do xurado.\nI. Enviarase, tanto ao alumnado como ao profesorado participante, unha pulseira para promover o movemento pola inclusión.\nII. Os estudantes e persoal docente gañadores na fase de ámbito provincial recibirán unha alxibeira.\nIII. Os grupos gañadores na fase autonómica serán premiados cunha actividade para toda a clase, valorada nun máximo de 400 euros, IVE/IGIC incluído, do mesmo xeito que os grupos dos traballos seleccionados como finalistas das categorías D e E (cinco e cinco respectivamente). Estes premios non se poderán trocar polo seu valor en metálico, asumindo a ONCE o gasto máximo previsto contra factura emitida a nome da axencia The Modern Kids and Family, asignada pola ONCE para a xestión do presente concurso.\nV. Os colexios dos grupos gañadores na fase de ámbito estatal recibirán un diploma acreditativo do premio.\nA ONCE poderá solicitar o envío do material orixinal de calquera traballo presentado, non tendo obrigatoriedade de devolvelo. En canto aos traballos orixinais gañadores da fase autonómica (categorías A, B e C) e os traballos da categoría E, a condición de que se considere que a súa presentación física achega un valor engadido, será necesario remitilos con obxecto de que se leve a cabo unha valoración máis exhaustiva por parte do xurado nacional.\nA ONCE resérvase o dereito de procesar, adaptar e corrixir, no sentido máis amplo que se poida entender, tanto a imaxe como as frases ou títulos dos traballos gañadores.\nA participación no Concurso Escolar ONCE supón a aceptación dos termos da convocatoria, reflectidos nestas bases legais e no extracto do concurso que se atopan na web do mesmo: www.concursoescolaronce.es.\nCon relación aos dereitos da propiedade intelectual, a participación nesta convocatoria implica que o profesorado e alumnado participante nos traballos gañadores na fase de ámbito autonómico (categorías A, B e C) e finalistas (categorías D e E) ceden á ONCE en exclusiva durante un prazo de 50 anos, sen límite territorial, material non xeográfico, e con posibilidade de cesión a terceiros (a totalidade ou unha parte dos dereitos patrimoniais obxecto da cesión), todos os dereitos de reprodución, edición en soporte papel e electrónico, fixación, compilación, comunicación pública, transformación, distribución por calquera medio ou formato (incluída a Internet e as redes sociais) e, en xeral, explotación sobre os traballos elaborados.\nOs datos persoais que sexa necesario solicitar para a participación no Concurso serán tratados conforme ás normas establecidas no Regulamento (UE) 2016/679, do Parlamento Europeo e do Consello, do 27 de abril de 2016, relativo á protección das persoas físicas no que respecta ao tratamento de datos persoais e á libre circulación destes datos (Regulamento Xeral de Protección de Datos). A recollida dos datos só se realizará co consentimento do seu titular para que devanditos datos poidan ser incorporados a ficheiros titularidade da ONCE e procesados exclusivamente para a finalidade que se especifique na lenda adxunta ao formulario de recollida dos datos que estará publicado na web do Concurso. Os datos obtidos a través dos formularios correspondentes, serán os imprescindibles para facer posible a participación no Concurso.


Medio Ambiente recolle a singularidade dos núcleos históricos de Muros e Noia nunha publicación – O Barbanza\nMedio Ambiente recolle a singularidade dos núcleos históricos de Muros e Noia nunha publicación\nXaneiro 19, 2021 P.P.\nO libro A paisaxe do tempo, que foi presentado pola conselleira de Medio Ambiente, Ángeles Vázquez, expón a singularidade de trinta núcleos menores de Galicia, cos que se pon en valor a súa riqueza paisaxística, entre os que se atopan os de Muros e Noia.\nA publicación trátase dun traballo de investigación, análise, estudo e divulgación sobre a evolución urbanística, territorial, paisaxística e a vivenda deste núcleos que foron pezas importantes da rede urbana, a pesares de non rexistrar o desenvolvemento dunha cidade.\nO libro permite coñecer as diferentes tipoloxías de cascos históricos, como por exemplo as vilas itinerarias (agregación das edificacións, vinculadas a un itinerario de paso ou a un camiño previamente existente), ou como pode ser o caso de Muros, unha vila mariñeira, moi ligada ao sector pesqueiro, cun casco antigo fermoso que mantén vivendas tradicionais dos mariñeiros\ncompostas por baixos con arcos apuntados, onde se apeaban as caixas do peixe que as mulleres preparaban mentres os homes arranxaban os aparellos de pesca.\nA paisaxe do tempo é, pois, unha investigación histórica sobre o pasado das vilas e a problemática dos tecidos residencias e o valor cultural destes núcleos históricos. A conselleira de Medio Ambiente afirma que a sociedade galega está cada vez máis sensibilizada e un maior uso sostible do territorio que foi mellorando co paso dos anos.


Blog de Celso Delgado: Coñecendo a nova sede do Arquivo Histórico Provincial de Ourense: un piar cultural esencial\nCoñecendo a nova sede do Arquivo Histórico Provincial de Ourense: un piar cultural esencial\nVisitei hoxe a nova sede do Arquivo Histórico Provincial de Ourense situada no antigo Convento-Cuartel de San Francisco.\nO director deste Arquivo- creado en 1943- Pablo Sánchez Ferro, explicoume amablemente as características deste inmoble de gran valor patrimonial e cuxas orixes se remontan á primeira metade do século XIV.\nPuiden contemplar a transformación arquitectónica á que se someteu o inmoble, así como as características funcionais e espazos asociados ao arquivo, como son as salas de investigación, o gabinete pedagóxico, o taller de restauración, as zonas administrativas, as salas expositivas, o salón de actos e os depósitos, entre outros. Fixen estas fotos.\nLembrar que o AHPOu – un centro de titularidade estatal e xestionado pola Xunta - reúne máis de 200 fondos, dos que arredor de 150 son de orixe privada. O documento máis antigo data do século XI, polo que pode afirmarse que mil anos de historia está contida en aproximadamente tres millóns de documentos, que ocupan máis de 5.500 metros linéais de andéis.\nO traslado dos fondos está a realizarse nestes días de xeito ordenado, e baixo a dirección e supervisión do persoal técnico do arquivo e atendendo, en especial, ás condicións de manipulación daqueles fondos singulares pola súa antigüidade, formato ou estado de conservación.\nFaise desde o emprazamento actual do arquivo, no Pazo Episcopal, ata a nova sede de San Francisco. Os traballos implicarán mover unhas 54.000 caixas de documentación, libros, pergamiños, cartafoles e outros fondos bibliográficos, ademais de mobiliario e enseres, e está previsto que rematen no mes de setembro.\nEntre os documentos con estas características inclúense fragmentos de códices, impresos incunables, máis de 1.700 libros procedentes de institucións relixiosas, do Catastro de Ensenada ou do fondo antigo bibiliográfico, así como outros documentos anteriores a 1960, edicións facsímiles ou obras en formato especial como fotografías, planos mapas ou diapositivas, entre outros.\nO traslado dos fondos permitirá conformar un novo espazo cultural de referencia na cidade de Ourense, ao sumar unha nova dotación cultural a esta zona na que tamén se ubica a Biblioteca Pública do Estado, xestionada polo Goberno galego.\nPola súa banda, o espazo da vella sede do arquivo, no antigo Pazo Episcopal, quedará dispoñible para a ampliación do Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, cuxa sede actual se atopa noutra zona deste mesmo inmoble.\nLevo unha magnífica impresión da arquitectura, funcionalidade, e equipamento destas novas instalacións que abren un horizonte cultural moi importante para Ourense e Galicia.\nAs miñas felicitacións aos arquitectos José Luis Martínez Raído e Xosé Manuel Casabella, á constructora ourensá COPASA e por suposto ao excelente director Pablo Sánchez Ferro que nunha recente entrevista calificaba ao Arquivo como un "Piar Cultural Esencial e que coa nova sede será unha referencia". Estou totalmente dacordo.\nLembrar que é neto do fundador do Arquivo, Don Xesús Ferro Couselo, unha persoa honesta e xenerosa e un intelectual rigoroso con gran capacidade de traballo e ademáis Fillo Adoptivo da cidade de Ourense.\nPara este deputado é unha enorme satisfacción ver como este proxecto que levo seguindo e impulsando parlamentariamente desde o ano 2000 e que sufriu toda clase de vicisitudes e problemas, poida ser inaugurado en datas moi próximas.


Final feliz, 5 - Aldebarán - #Final #Feliz #Relato #Conto\n“Unha vez coñecín unha moza. Ela tiña un vello 306 negro…” e outra vez o mesmo final. E volvín comezar e o mesmo final, e o mesmo, unha e outra vez, e outra, e outra…\n“O final desta historia remátase cunha frase. Nunca máis volvín falar con ela.”\nHai tempo que perdín a conta das versións que levo feito. Descoñezo cantos folios se acumulan por todo o cuarto, sobre a mesa, pola chan, nas cadeiras. E descoñezo canto tempo levo escribíndoas. Poderían ser días, semanas, meses ou se cadra anos. Quedei atrapado no regueiro de bágoas como nun carrusel que nunca vai parar de dar voltas. Seino porque mesmo mentres penso isto a miña man está deixando palabras escritas no papel.\nTampouco sei nin que como ou bebo. Ao mellor aliméntome unicamente das follas escritas.\nHai días, que entre as palabras, enrédase unha idea aterradora. Se cadra é que eu tamén son a historia de alguén. Se cadra eu volvinme a personaxe do meu propio relato. Pero realmente, a quen lle importa? Podería cambiar iso algo?\nSobre a mesa hai un montón de papel branco. A un lado o bolígrafo. Un bolígrafo azul dos bic de toda a vida, dos de punta grosa. Cólloo na man. Sinto o peso ridículo do tubo de plástico transparente. No medio ten un burato. Seica é para que non se faga o baleiro dentro e que poda saír a tinta. Máis, como vou ser eu parte dunha outra historia se claramente o bolígrafo é tan real como pode ser un bolígrafo?\nLogo achego a punta ao papel e comezo a escribir. Teño que seguir, teño que volver a intentalo. Sei que algún día darei escrito a historia tal como tiña que ser, sinto dentro de min esa certeza. E se cadra esta é a boa…\n“Unha vez coñecín unha moza. Ela tiña un vello 306 negro…”\n← Final feliz, 4\nMelancolía en catro movementos – Mov. 1 →


Os traballadores de Ence Pontevedra recadan preto de 230 kgs de alimentos para facer fronte á crise pola Covid-19 - Ence\nOs traballadores de Ence Pontevedra recadan preto de 230 kgs de alimentos para facer fronte á crise pola Covid-19\n29 de Xullo de 2020 15 de Xaneiro de 2021 Sen categorizar\nEnce, comprometida coa súa contorna, busca seguir axudando á sociedade tras a crise sanitaria orixinada polo COVID-19. Por esta razón, os traballadores da biofábrica lograron recadar máis de 200 quilogramos de alimentos, que foron entregados ao Banco de alimentos O Mirador Monterporreiro que se encargará de distribuír entre os pontevedreses que máis o necesiten.\nEsta iniciativa, posta en marcha durante o mes de xuño, foi desenvolta polos traballadores da planta co obxectivo de mellorar a situación de persoas en risco de exclusión social da contorna da biofábrica.\nPara Ence, o compromiso coa contorna é unha prioridade. Así o evidencia a continua colaboración da compañía coas comunidades das contornas nos que opera. Por iso, esta iniciativa solidaria súmase a outras realizadas pola compañía durante a pandemia, como a doazón de 24 toneladas de material sanitario e de 2000 metros de tea TNT para a confección de máscaras, poñendo en valor a súa empatía coa sociedade nos momentos máis difíciles.


Carlos Cazón: «Imos optar por proxectos que melloren as competencias dixitais e en idiomas»\nLugo: Carlos Cazón: «Imos optar por proxectos que melloren as competencias dixitais e en idiomas»\nO novo director do instituto Lucus Augusti di que quere manter os valores históricos do centro, que xa celebrou o seu 175 aniversario, e potencialos\nlugo / la voz 15/07/2018 21:52 h\nAínda moi recente a celebración do seu 175 aniversario, o instituto Lucus Augusti estrea director. Carlos Cazón Rivas (Vilalba, 1969) acaba de tomar posesión do cargo, no que substitúe a Juan Carlos Fernández Naveiro. Co resto do equipo directivo, prepara proxectos para o próximo curso, estuda as necesidades de mellora no histórico edificio do que foi instituto provincial e programa, ata onde é posible a estas alturas do ano, o próximo curso. Cazón ten tamén no seu currículo unha etapa de experiencia sindical. Entre ás súas pretensións como responsable do instituto sinala a de impulsar proxectos educativos que melloren as competencias dixitais dos alumnos.\n-Vostede foi estudante no instituto Basanta Silva e o seu anterior destino como profesor foi no Fonmiñá, na Pastoriza...\n-Si. Eu son de Vilalba e estudei no instituto Basanta Silva desa vila. Despois fixen Enxeñería Agrónoma, en Lugo. No ensino levo vinte anos; son profesor de Tecnoloxía. E empecei como profesor neste instituto, no Lucus Augusti; por iso é algo moi especial para min asumir agora a dirección deste centro.\n-¿Que o levou a optar á dirección?\n-Pareceume unha oportunidade tanto no persoal como no profesional. Por un lado, como xa dixen, porque foi onde empecei a traballar; por outro, por formar parte dun instituto con tanta historia como este, que ten 175 anos e singularidades como unha biblioteca histórica, un arquivo histórico e un museo. Iso é algo que no teñen a maioría dos institutos.\n-A grandes rasgos, que obxectivos se marca, que proxectos ten para este centro?\n-A miña idea é manter os valores históricos deste centro e potencialos. Noutra liña de traballo, imos optar por proxectos educativos que supoñan melloras nas competencias dixitais e de idiomas.\n-A que proxectos se refire?\n-Xa temos presentada a solicitude para conseguir E-Dixgal, que ven substituír ao anterior Abalar. De conseguilo, suporía dotar aos rapaces de primeiro e de segundo de ESO de ordenadores que poderán levar para a súa casa e usar o libro dixital. Por outro lado, queremos conseguir o STEMbach, que é un bacharelato de excelencia para potenciar as ciencias e a tecnoloxía. Neste caso, estamos tramitando a correspondente solicitude.\n-Este instituto participa en proxectos Erasmus...\n-Si, a través dos dous ciclos que temos: un de operacións de laboratorio e outro de análise e control de calidade. A participación en Erasmus é algo que se vai manter e impulsar na medida do posible. En canto a actividades extraescolares, imos seguir cos intercambios con Dinamarca e Alemania, e intentaremos algún máis.\n-Dispoñen do material que necesitan?\n-Pódese dicir que si. Tamén por ter os dous ciclos dos que falei antes temos bastante material. Con respecto aos ciclos quero dicir que os rapaces que os superan teñen unha porcentaxe moi alta de integración no mundo laboral.\n-Teñen tamén Bacharelato de adultos...\n-O Lucus Augusti é o único centro de Lugo que ten Bacharelato de adultos presencial. Sen ser presencial, tamén o hai en Albeiros.\n«Empecei como profesor neste instituto; por iso é algo especial asumir a súa dirección\n«A participación en Erasmus é algo que se vai manter e impulsar na medida do posible»\n«A integración laboral dos rapaces dos ciclos é porcentualmente moi alta»»\nVilalba Lugo ciudad Erasmus Alemania


Alfredo Alcalá viu recoñecida a súa carreira profesional na gala da pasada fin de semana en Ferrol | culturagalega\nOs XVIII premios do Colexio de Arquitectos recoñecen unha urbanización compostelá\nAlfredo Alcalá viu recoñecida a súa carreira profesional na gala da pasada fin de semana en Ferrol\nCooperativa de Vivendas 13 Rosas en Compostela. Premio COAG na categoría de Vivenda\nO Teatro Jofre de Ferrol acolleu o pasado venres 29 de marzo o fallo e a entrega dos XVIII Premios do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, que recoñecen os mellores traballos do último bienio. O colectivo profesional deste campo no país seleccionou o traballo de Carbajo e Barros Arquitectos Asociados na Cooperativa 13 Rosas Residencial en Compostela como o mellor proxecto de vivenda, mentres a Vivenda Modular Automonta de Manuel Jorreto en Cenlle levou o galardón na categoría de Arquitecturas Efémeras e de Baixo Custo.\nO traballo na Igrexa de Tirán de Antonio Pernas Varela foi considerada a mellor rehabilitación e a escola infantil da Veigadaña (Mos) de Estefanía Grandal, Juan Ignacio Prieto e Faustino Patiño obtivo o recoñecemento como mellor equipamento. No campo de Deseño Urbano, Planeamento e Paisaxe foi o labor de Dosesmás Arquitectos co proxecto As portas do Mar no malecón de Noia o que obtivo o galardón.\nA categoría de Obras de Reforma e Interiorismo valorou o traballo de Fernando Martínez, Miguel Carballido, Inés Gardia e Susana Vázquez na reforma de local para a libraría Lectocosmos de Lugo, mentres Manuel Bouzas Barcala foi considerado autor do mellor proxecto Fin de Carreira co seu deseño Un buen suceso para o Monte do Pardo en Madrid. Finalmente, o galardón de Divulgación, Investigación e Deseño foi para a exposición Éxodo, dirixida e comisariada por Patricia Muñiz Núñez.\nNa gala, o COAG entregou tamén o premio especial á traxectoria profesional a Alfredo Alcalá, que desenvolve desde hai 50 anos a súa carreira en Ferrol e que é considerado como un referente polo colectivo. Para alén de obras destacadas como a Igrexa da Magdalena de Cabana, a Facultade de Humanidades do Campus de Ferrol ou a Rehabilitación do Hospital de San Roque en Compostela, destacan tamén o seu labor docente na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña e a súa importante actividade cultural na Cidade Departamental.\nGalardoados nos XVIII premios no web do COAG La Voz de Galicia recolle o palmarés dos Premios COAG Diario de Ferrol recolle o galardón do COAG a Alfredo Alcalá


Cascada do Xallas, as augas do Olimpo Un dos elementos característicos de la xeografía dó Ezaro é a sua Cascada .\nO río Xallas chega ó mar tras percorrer 64 kilómetros desde o seu nacemento en Monte Castelo a 440 mtrs. de altitude (e pasa polos concellos de Coristanco, Santa Comba, A Baña, Zas, Mazaricos e Dumbría). No último tramo alcanza un 11% de pendente, encaixonado no mítico monte Pindo e finalmente desemboca nunha gran caída de máis de 30 mtrs. Este espectáculo natural e incomparable sempre acaparou a atención dos que a comtemplan.\nA Cascada do Ezaro é un regalo para os sentidos. Impresionantes formas nas rochas atraen a miles de curiosos.\n* Así, nun documento do 1724 léese que “a Cascada orixinaba tanta escuma que formaba densísimas nubes útiles ós navegantes, que a distancia de moitas leguas recoñecíanas, para non dubidar da costa na que se atopaban”.\n* Sorprendeu a Murguía co seu “bronco rumor da corrente que se despeña desde a altura, un dos máis fermosos espectáculos que poidan presenciarse en Galicia.” Tal e como el mismo o describíu.\n* Fai máis de medio século, Otero Pedrayo escribiu na sua Guía de Galicia que “a desembocadura do río Xallas ó pé do Monte Pindo, forma unha das paisaxes de maior emoción de Galicia".\n* Padre Sarmiento no seu libro “ Viaxe a Galicia” do 1745 describe a impresión que lle causou a desembocadura do río Xallas no Ézaro en forma de Cascada e refierese ó “pozo de inmensa profundidade que forman as auguas, levantando como un monte de escuma”.\nEse pozo recibe hoxe o nome de Coadoiro, e alcanza os 16 metros de profundidade , repleto de lexendarias historias; desamores de princesas, poderes sobrenaturais, encantamentos, ritos e embruxos.\nA historia recente da Cascada do río Xallas no Ézaro é a crónica dun extraordinario fenómeno natural o que lle deron morte e logo resucitou. A beleza da caída que traza o Xallas no momento da sua desembocadura no Atlántico foi probablemente única en todo o Vello Continente. A construcción de un embalse auguas arriba en 1986 foi durante anos unha barreira que impedíu ver a Cascada de forma natural. En Agosto do ano 2000, tra-las movilizacións de colectivos da Costa da Morte (principalmente a Asociación Neria), a Xunta de Galicia e a central hidroeléctrica Ferroatlántica chegan a un acordo para abri-la presa durante determinadas horas da semana e permitir así retornar a Cascada nun estado "artificial" para disfrutar deste exclusivo espectáculo: A augua fluvial caía libre polas rochas graníticas hasta dar có océano, un feito que algúns colectivos non dubidaron en califica-lo como "esperpéntico" por tratarse de unha Cascada de "quita e pon".\nO Tempo no Ezaro O Tempo\nO Tempo no �zaro\nACTUALIDADE DA CASCADA DO XALLAS\nO 12 de Abril do ano 2011 (25 anos despois de que a presa hidroeléctrica sepultara o Xallas no seu último tramo), e baixo a presión dos grupos ecoloxistas nos pasados anos, sobre todo de "RIOS CON VIDA" devólveselle a Cascada a vida natural da que non gozou nas últimas décadas.\nAtrás quedaron as aperturas artificiais programadas de Festivos e fins de semana. A Cascada pódese disfrutar agora todo o ano a calquera hora do día. Este caudal ecolóxico de 2,23 metros cúbicos por segundo, o 10% do caudal medio do río, son suficientes para ver o auga desplomarse no "Coadoiro", (como así é coñecida a poza onde cae o Xallas), calquera día do ano; pero non para escoitar o atronador sonido que produce cando o líquido mana en grandes cantidades. Para iso recomendamos visita-lo Ezaro nos meses de máis choivas na zona (Outono e principalmente Inverno).\nAo pasar polo Ezaro,\nfun ver baixar o Xallas,\npasei por algun bote,\ne catro ou cinco chalanas. Canto máis me achegaba,\ncamiñando a cascada,\nsentíase un ruido\ncomo si a terra falara:\nde todos lugares do mundo,\na verme caer en picado\npor este valle profundo"\n"non deixedes que me calen,\nnon quero morrer sen fala,\nfacede que solten auga\npra voltar ser alabada."\nDisfrutar da cascada no seu estado máis natural en épocas de choiva:\nSempre que chove en abundancia na Costa da Morte existe a posibilidade de ve-la Cascada de Ézaro en todo o seu esplendor, mellor incluso que as aperturas programadas de dúas horas durante o verano e certos días especiales do ano. Cando o último embalse do río Xallas, o de Santa Uxía, rebosa, a compañía propietaria, Ferroatlántica, abre as comportas e o augua flue voraz cara á fervenza do Ézaro , con un ruido bronco de fondo, como o que describen algúns escritores que se achegaron ata alí noutra época.\nO marxen de ser aperturas aleatorias, son aperturas moi difíciles de predecir.\nA Cascada do Ezaro é un regalo para os sentidos. As impresionantes formas das rochas atraen a miles de curiosos. Ante esta paisaxe, foi imprescindible conseguir que a iluminación conservara e incluso realzara o ambiente máxico na oscuridade da noite.


O Concello restaura os fornos do municipio para poñelos en funcionamento e dar a coñecer o seu valor etnográfico\nO paso do tempo causou estragos nalgúns dos fornos de Xinzo de Limia, cun gran valor patrimonial e que o Concello, a través da concellería de Medio Rural que dirixe Amador Díaz, intenta salvagardar. Tanto é así que puxo en marcha un plan que xa está dando os seus froitos. A intención e poñer en condicións de ser utilizados todos os fornos do municipio, dándolle así unha nova segunda vida despois de anos de abandono, ademais de preservar o seu valor etnográfico.\nAínda así, o estado de deterioro non é o mesmo en todos os fornos, pois mentres que algúns so precisan pequenas intervencións, noutros casos é preciso actuar de xeito integral.\nUn bo exemplo desta última situación é a actuación que se levou a cabo no forno de Faramontaos, que levaba trinta anos sen cuberta. Unha vez resolto este problema e rehabilitada a construción na que se atopa o forno, agora resta o acondicionamento interior e a consolidación do forno propiamente dito. Será entón cando este inmoble en ruínas fai apenas unhas semana se transforme nun lugar de encontro entre o propia veciñanza e coa tradición, aquela segundo a cal os veciños, por quendas, cocían durante a fin de semana o pan para toda a semana, segundo lembraba Amador Díaz durante a visita que realizou xunto a alcaldesa, Elvira Lama, a algúns dos fornos que están sendo recuperados: Pibre, Piñeira Seca, Fiestras, Guintimil ou o xa citado de Faramontaos.\nPara Elvira Lama este tipo de actuación é fundamental, “pois son lugares con un alto valor etnográfico, pero tamén sentimental para os veciños e veciñas dos pobos, que levan moito tempo reclamando a súa recuperación”.\nPrecisamente que a riqueza patrimonial de Xinzo de Limia non caia no esquecemento é o obxectivo do Concello con este tipo de plans. As obras tratan de protexer o gran valor dos fornos, pois están a sufrir un deterioro acentuado pola falta de mantemento. Antes de comezar as obras realizouse a inspección destes elementos patrimoniais e detectouse que moitos presentaban humidades de cuberta e incluso pequenos afundimentos.\nAs actuacións contempladas son a limpeza de muros, a substitución de tellas en mal estado, recuperación de portas e fiestras e da pavimentación, entre outros arranxos, sempre co obxectivo de que podan ser usados de novo para o fin co que foron construídos.\nXinzo arranxará fontes e lavadoiros nos pobos


O BNG presenta unha moción esixindo melloras nos servizos da antiga FEVE - Novas - BNG de Ferrol - Bloque Nacionalista Galego\n30 out. 2014 - 10:53\nbng da melloras presenta moción nos\nFerrol 27 de outubro de 2014. O Bloque Nacionalista Galego de Ferrol ven de presentar unha moción, que será debatida no pleno de fin de mes, no que piden melloras para os usuarios e traballadores do servizo de ferrocarril de vía estreita, a antiga FEVE, e na que esixen do Goberno do Estado, de ADIF e Renfe das actuacións inmediatas para acabar cos continuos atrasos que se veñen producindo nos servizos de Feve na Galiza, con grave prexuízo para os viaxeiros,.\nAsí mesmo demandan que se acometan traballos urxentes de conservación e mellora da infraestrutura, en especial consolidación de trincheiras, limpeza de vexetación e renovación de travesas, vías e balastro e se proceda a revisión e mantemento adecuados do material rodante dispoñíbel, así como a oportuna renovación.\nO BNG salienta na súa moción que a situación que atravesan os servizos ferroviarios de vía estreita, antiga FEVE, que comunican a nosa cidade coa comarca do Ortegal e A Mariña esta sendo moi deficiente en canto a calidade do servizo, con continuos retrasos o que demostra que a dirección de RENFE RAM non ten ningún interese na potenciación e mellora desta liña ferroviaria.\nAdemais o BNG indica que podemos atoparnos con unidades de viaxeiros (ferrocarrís) que levan avariados desde hai anos, o que unido à falla de mantemento das infraestruturas provoca que a prática totalidade das expedicións cheguen ao seu destino con retraso. Así pois este verán, por poñer só un exemplo, en 92 días só unha expedición chegou à súa hora.\nEstes retrasos veñen motivados por un aumento das precaucións nas trincheiras debido a falla de conservación das mesmas desde fai máis de 10 anos, non se corta a maleza, producindo a aparición de túneles vexetais unido as deficiencias pola falla de conservación das propias vías.\nMoitas das viaxes os ferrocarrís circulan sen interventores, provocando que teñan que facer parada en todas as estacións, cando coa presencia deste persoal as viaxes gañarían axilidade xa que so pararían naquelas estacións para as que hai solicitudes de paradas.\nÉ por isto que desde o BNG se reclama unha adecuación dos servizos ás necesidades sociais, colaborando a unha verdadeira relación intermodal, tanto nas comarcas de Ortegal e Ferrolterra como na Mariña. En particular, solucionar as deficiencias observadas no funcionamento de Feve en relación co Plano de Transporte Metropolitano, e garantir conexións de algúns servizos procedentes de A Mariña e Ortegal cos respectivos de Renfe, especialmente en dirección a Coruña.\nTamén piden que se dote a FEVE na Galiza do persoal e dos medios adecuados para garantir unha atención correcta das necesidades do servizo, incluído o control real do número de viaxeiros e a a correcta atención ao público.


Redacción | Martes, 14 de Marzo de 2017, 11:25\nARCHIVADO EN | peregrina asesinato Denise Prikka Thiem\nA defensa do presunto autor do asasinato de peregrina americana Denise Prikka Thiem en 2015, Miguel Ángel Muñoz Blas, asegurou durante a súa alegación inicial realizada ante o xurado popular da causa na Audiencia Provincial de León que o seu defendido "inventou a reconstrución dos feitos".\nAsí mesmo, explicou que foi unha reconstrución dos feitos "ficticia" que se produce ante un problema psíquico que fai sentir ao acusado a necesidade de saír da situación na que estaba inmerso, "aínda sabendo que vai ir ao cárcere".\nAdemais, a primeira localización do cadáver non se realizou, segundo a defensa, a propósito de onde estaba o cadáver, senón que Miguel Ángel Muñoz lembrou que facía un mes cheirara a descomposición mentres camiñaba polo campo, polo que levou ata alí aos policías, pero "sen saber onde estaba o cadáver" e "obrigado pola policía co invento das declaracións espontáneas".\nA defensa do acusado compartiu coa acusación particular "o terrible do feito", pero discrepou en que "non se pode dar por feito que o cometera Miguel Ángel Muñoz".\nPor iso, con certa ironía, puxo en dúbida a maior parte das probas incriminatorias sinaladas nas alegacións do Ministerio Fiscal e a acusación particular, como a existencia dun certificado sobre a coincidencia dos dólares cambiados polo acusado cos portados pola peregrina e asegurou que "gran parte do que se está dicindo é mentira".\nASASINATO "MISERABLE E VIL"\nA acusación particular que representa á familia da peregrina Denise Prikka asegurou durante a súa alegación que o acusado "é o asasino confeso" e que "acabou dunha maneira absolutamente miserable e vil coa súa vida".\nO letrado da acusación particular mostrouse convencido de que dita afirmación quedará probada ao longo das diversas xornadas do xuízo, onde se presentarán ante a Audiencia Provincial de León máis de 100 probas testificais, periciais e documentais.\nCon todo, a principal proba incriminatoria contra Muñoz Blas é, segundo afirmou a acusación particular, a súa propia confesión do crime, para o que achegou unha serie de detalles que "soamente pode saber quen a matou" e que, ademais, "non estaban incorporados na causa".\nUnha confesión que o letrado, que solicita unha condena de 20 anos por asasinato, considera que partiu do seu "remorso interior", que lle leva a "colaborar coa Xustiza achegando o seu relato de maneira espontánea e sen presión".\nAsí mesmo, o letrado da familia da peregrina tamén entende probada a comisión dun delito de roubo con violencia, polo que solicita catro anos de cárcere, xa que "os dólares que Muñoz Blas cambiou coinciden co número de serie dos que traía consigo Denise ao chegar a España".\nEn definitiva, trátase de "un cúmulo de probas que acreditará a culpabilidade de Miguel Ángel Muñoz Blas" e que fará que "ningún membro do xurado teña a máis mínima dúbida á hora de emitir o seu veredicto".\n"MATOUNA QUERENDO FACELO"\nA fiscal encargada de exercer a acusación pública na causa do asasinato da paregrina Denise Prikka Thiem sostivo que o presunto responsable, Miguel Ángel Muñoz, "matouna querendo facelo, hai xente que mata porque é mala".\nA acusadora asegurou que hai probas para que se condene a Muñoz Blas como "culpable de asasinar e roubar a Denise" cunha aleivosía demostrada polos informes forenses que recollen "un ataque sorpresivo e brutal" que lle incrimina e fai merecedor dunha condena de 20 anos de prisión.\nDespois de matala, o acusado, supostamente espiuna para desfacerse de todas as probas incriminatorias, pero quedou "con máis de 1.000 dólares de Denise", o que o converte tamén en culpable dun delito de roubo con violencia polo que solicita cinco anos de prisión.\nPara o Ministerio Fiscal, non existen probas que determinen enfermidade mental ou psíquica do acusado, en contra da tese da defensa de Miguel Ángel Muñoz Blas, que alega que "ou ben non o fixo ou que se o fixo non o puido evitar". Para a fiscal, "está claro que sabía que o estaba facendo e queríao facer, hai xente que mata simplemente porque é mala".\nA certeza da súa culpabilidade baséaa igualmente a acusación pública na propia confesión do procesado e a posterior reconstrución dos feitos durante a cal Muñoz Blas percorreu o lugar onde atacou e matou a Denise Prikka e achegou todo tipo de datos sobre como levou a cabo o plan.


GeoInquietos de Valencia organiza a Geocamp | Mancomún\nO grupo de afeccionados á xeomática libre GeoInquietos de Valencia organiza a Geocamp España deste ano. O evento terá lugar o sábado 15 de xuño no Museu de L’Horta Sud en Valencia.\nA Geocamp é un evento de tipo “barcamp” ou “desconferencia“, neste tipo de eventos non existe unha axenda con relatores e charlas fixados de antemán, senón que se trata dun evento aberto a todo o mundo para contar e aprender en conxunto entre todas as persoas asistentes, que serán as mesmas que defina o contido do propio evento.\nO ámbito da Geocamp é español e comezou a celebrarse no ano 2013 en Vigo por parte de Ghandalf e Xeoinquedos. A principal temática das actividades é a xeomática libre.\nA maiores das charlas e obradoiros da “desconferencia” tamén ten lugar sempre un evento social. Neste ano o evento será o domingo 16 e consistirá nunha “Geopaella” para a cal se hai que inscribir nesta ligazón.\nAs prazas no evento son limitadas é por iso que se recomenda realizar a inscrición o antes posible. Sobre a inscrición no evento e outra información de interese sobre a Geocamp, pódese visitar a páxina web da mesma e tamén se pode seguir a conta en twitter.


DEPUTACIÓN CALIFICA DE “SUMAMENTE POSITIVA” A RESPOSTA DOS CONCELLOS PARA INSTALAR COMPOSTEIROS COMUNITARIOS - morrazo tribuna\nHome » Provincia » DEPUTACIÓN CALIFICA DE “SUMAMENTE POSITIVA” A RESPOSTA DOS CONCELLOS PARA INSTALAR COMPOSTEIROS COMUNITARIOS\nDEPUTACIÓN CALIFICA DE “SUMAMENTE POSITIVA” A RESPOSTA DOS CONCELLOS PARA INSTALAR COMPOSTEIROS COMUNITARIOS\nO vicepresidente provincial, César Mosquera, calificou de “sumamente positiva” a ampla resposta dos concellos da provincia para instalar os composteiros comunitarios que a Deputación de Pontevedra ofreceu dentro do seu Plan Compost Revitaliza. Finalmente, e a falta de que cheguen os últimos proxectos entregados en portelos doutras administracións ou por correo, son vinte os gobernos locais que apostan por iniciarse na compostaxe. “A proposta da Deputación tivo unha ampla acollida que da pé a poñerse a traballar nesta dirección”, dixo.\nMosquera subliñou que a participación no Plan Compost é moi positiva porque demostra que hai preocupación por “un asunto de xestión” nos concellos como é a mellora dos sistemas de recollida e tratamento de lixo, que nestes momentos é un dos grandes problemas para as arcas locais dos municipios da provincia de Pontevedra. Lembrou que a compostaxe servirá para tratar de xeito ambientalmente sostible o 40% dos residuos que xera cada fogar, é dicir, a parte orgánica (restos de comida e vexetais), cun aforro importante nos custos do servizo. O vicepresidente incidiu en que a instalación de puntos de compostaxe comunitaria nos concellos permitirá que o lixo orgánico non entre no circuíto, é dicir, que se trate no mesmo punto que se xera evitando así os custes de recollida e do transporte a calquera planta de tratamento.\nPor outra banda, Mosquera tamén reflexionou pola variedade de gobernos que optaron por sumarse ao Plan Compost e destacou que “non depende de cores políticas, xa que decidiron sumarse tanto concellos do PP, do PSOE, do BNG, independentes, en coalición… e esa é unha cuestión sumamente positiva”. De feito, fixeron a súa solicitude de centros de compostaxe comunitaria os concellos de Baiona, Barro, Bueu, Caldas de Reis, Cambados,Cangas, Gondomar, Illa de Arousa, Moaña, Nigrán, O Grove, Pontevedra, Redondela, Ribadumia, Salceda de Caselas, Soutomaior, Tomiño, Tui, Vilaboa e Vilagarcía.\nEste listado de concellos, segundo fixo ver o vicepresidente, é “practicamente cravado ao que tiñamos en previsión”. De feito, coincide case que na súa totalidade cos concellos que estiveron presentes na viaxe a Navarra organizada dende a Deputación para coñecer in situ os plans de compostaxe da comunidade foral e do País Vasco. De alí, tal e como agora se pon de referencia, tanto os políticos como os técnicos participantes chegaron plenamente convencidos de que a compostaxe é un sistema perfectamente viable para as vilas e núcleos pontevedreses, tanto por ser economicamente máis asequible como por non presentar ningún tipo de problema nin esforzo para os veciños. “En relación aos concellos que foron a Navarra hai uns catro ou cinco que xa nos anunciaron que prefiren optar pola compostaxe individual pola dispersión da súa poboación e outros non optaron simplemente pola súa situación de cambio de goberno; outros sumáronse porque entendían a viabilidade do proxecto”, subliñou Mosquera.\nCubriranse todas as solicitudes\nUnha vez se analice toda a documentación presentada polos concellos e se constate que as solicitudes están en orde, procederase á adxudicación dos composteiros comunitarios (segundo os módulos requeridos por cada municipio). Segundo asegurou Mosquera, a Deputación fará fronte a todas as solicitudes que cumpran cos requisitos.\nAnunciou, así mesmo, que dado que houbo concellos que pediron máis tempo para acadar os compromisos dos veciños (requisito indispensable para obter os centros de compostaxe comunitaria –CCC-), así como para presentar toda a documentación dos seus proxectos e non chegaron en prazo para esta primeira fase, estase valorando a posibilidade de abrir unha nova quenda de presentación. Non se descarta, en calquera caso, que o próximo reparto dos CCC sexa para aqueles concellos que puxeran as primeiras instalacións en marcha de xeito eficaz e queiran unha segunda partida.\nNestes momentos a Deputación mantén aberto o concurso para o subministro dos módulos de compostaxe, que se prevé estean disponibles para primeiros do mes de marzo. Tamén se está avanzando na formación dos mestres e mestras composteiros que se farán cargo do mantemento dos CCC nos concellos da provincia.


Conclusións da II Xornada sobre a Mugardos Romana |\nPublicado o 29/10/2018\nConclusións da II Xornada sobre a Mugardos Romana\nEste sábado 27 de outubro celebrouse no Centro de Interpretación de Caldoval, a “II Xornada sobre a Mugardos Romana” cunha excelente acollida por parte do público asistente. Máis de 50 persoas acudiron ao centro para escoitar as intervencións de David Fernández Abella, xerente da empresa de arqueoloxía Argos, Fermín Pérez Losada, profesor titular de arqueoloxía na Universidade de Vigo, Ramón Pena Puentes, xefe do Servizo de Arqueoloxía da Xunta de Galicia e particiar no obradoiro de Fernando Lillo Redonet, Doutor en Filoloxía Clásica.\nO evento organizado polo Concello de Mugardos iniciouse coa intervención da alcaldesa da vila Pilar Díaz, quen deu a benvida aos participantes e poñentes e fixo un repaso pola breve historia do Centro de Interpretación de Caldoval, que no seu primeiro ano de vida acadou máis de 7.000 visitantes.\nA primeira charla co título “Tras as orixes da Igrexa de Meá” correu a cargo do arqueólogo David Fernández Abella. Nela falou dos traballos de investigación levados a cabo durante a semana santa do ano 2012 pola asociación Asseconia na contorna da igrexa de San Vicente de Meá. Os labores arqueolóxicos, autofinanciados pola propia asociación, incluíron diferentes intervencións como unha prospección xeofísica do terreo, unha prospección visual, visitas a xacementos próximos e un estudo documental. As conclusións extraídas destes estudos non puideron ser máis interesantes pois mostran unha intensa ocupación desta marxe costeira da ría de Ferrol en época romana que se pode seguir de maneira case continuada desde a vila de Noville, seguindo polo xacemento de Caldoval, castro de Meá e xacemento de Santa Lucía ata o xacemento de San Vicente. Este último ademais prolonga a súa ocupación durante a alta Idade Media.\nO seguinte protagonista foi Fermín Pérez Losada cunha intervención titulada “A villa de Noville: 30 anos despois”. Grazas ao profesor Fermín soubemos que esta era a primeira charla monográfica que o director daba sobre o emblemático xacemento en 30 anos. Durante a exposición deu conta dos distintos elementos que caracterizan á vila de Noville e quedou patente o carácter pioneiro que tivo nos anos 1988 e 1989 a súa escavación. De feito foi a primeira vez que se realizou en Galicia unha prospección xeofísica e ademais con resultados moi satisfactorios pois permitiu optimizar a posterior estratexia de traballo. Deste xeito con moi pouca superficie escavada, a día de hoxe podemos coñecer case perfectamente a planta e as diferentes estancias do edificio.\nDespois dun breve descanso para un café e repoñer forzas chegou o momento de Roberto Pena Puentes quen falou da “Posta en valor do patrimonio arqueolóxico galego: o papel das administracións”. Na súa intervención fixo un repaso sobre a historia e evolución da xefatura de servizo de arqueoloxía da Xunta de Galicia, que foi unha das primeiras en crearse no estado español. A continuación deu conta de todos os proxectos e frontes de traballo que están neste momento abertos no servizo entre eles diferentes traballos de difusión e posta en valor. Tamén anunciou que proximamente se colocarán en liña as fichas dos máis de 19.000 xacementos arqueolóxicos censados en Galicia, para que poidan ser consultados de maneira rápida por todo o público e do mesmo xeito xa se está a proceder a colgar en Galiciana: biblioteca dixital de Galicia (biblioteca.galiciana.gal) as memorias das diferentes intervencións arqueolóxicas realizadas ata o momento presente.\nRematada a última intervención pechouse a xornada cunha mesa redonda moderada por Susana Ricart Guillot, directora das escavacións do xacemento arqueolóxico de Caldoval, na que os poñentes da xornada foron respondendo as diferentes preguntas formuladas polos asistentes. Cuestións como os criterios de actuación do Servizo de Arqueoloxía na posta en valor dos xacementos ou o problema da conservación do patrimonio arqueolóxico costeiro foron algúns dos temas que saíron a debate.\nDespois da comida a II xornada sobre a Mugardos Romana tivo un excelente epílogo co obradoiro do profesor Fernando Lillo Redonet, doutor en Filoloxía Clásica e especialista en xogos romanos. Baixo o título “Schola Romana. Escribindo como xs antigxs romanxs”, a actividade conseguiu enganchar tanto a nenxs como adultxs que puideron escribir os seus nomes e frases célebres latinas en papiro exipcio usando o cálamo. Tamén tiveron a oportunidade de practicar co stilus para escribir sobre taboíñas de cera e sobre todo de pasar un rato moi divertido coas anécdotas e o enxeño de Fernando Lillo.


Carta Xeométrica: Rosalía de Castro, os negros, Marta Rivera de la Cruz e Lennon\nRosalía de Castro, os negros, Marta Rivera de la Cruz e Lennon\nO disparate de traer a Marta Rivera de la Cruz para a celebración da homenaxe a Rosalía de Castro no Día Internacional da Muller Traballadora é de tal magnitude, e algo tan obvio que non se tiña que ter feito (non lin nin unha soa liña en ningún xornal loubando a idea), que non vou nin a pararme medio segundo e dicir o que xa expresei dende o primeiro momento dende os meus perfís nas redes sociais. Deste asunto paso.\nMais non podo calar diante das afirmacións da escritora convidada de que, dalgunha maneira, Rosalía de Castro estaría con ela e non cos atábicos nacionalistas excluíntes galeguistas da estrela vermella do benegá e non sei que, ou sexa, nós, todos os demais, os Raros en Galicia, os Estranxeiros na nosa Patria. Porque Rosalía de Castro, de erguer a cabeza e saber de semellante desleixo, había montala ben montada.\nE reparade no título deste artigo, por favor, porque é fundamental para entender todo o que quero dicir aquí. Porque para min, eses catro elementos que están aí, teñen moito que ver entre si e serven perfectamente para explicar o que nos pasa.\nEstes días estaba eu pola casa adiante escoitando Rapoemas, o libro-disco de Aid, a rapeira viguesa, que editamos hai pouco en Galaxia. Á miña filla de catro anos gústalle moito. E daquela témolo moitas veces de fondo, mentres fago calquera cousa pola casa adiante.\nNon sei por que (igual Marta Rivera de la Cruz pensa que estou adoutrinando), a que máis lle mola á miña pequecha é esa de Rosalía de Castro que di iso de"Castellanos de Castilla,tratade ben ós galegos;cando van, van como rosas;cando vén, vén como negros".\nEscoitamos iso e bailamos. E somos felices.\nMais, carafio, estes días que andaba eu moi amolado co asunto aldraxante de ver como a Secretaría Xeral de Igualdade nos insultaba a todas coa contratación de Rivera de la Cruz, decateime de que si, de que somos coma os negros maltratados pola historia. E que dende Castela (e Rivera de la Cruz, aínda que naceu en Lugo segundo me di a wikipedia, non é galega...non, cando menos, no senso en que Rosalía o entendería; e escribir isto que eu escribo non é nada escandaloso: podes nacer, un supoñer, por dicir calquera cousa, en Sanxenxo -aínda que un que eu me sei diría Sanjenjo- e iso non che convirte necesariamente en galego). dende Castela, dicía, onde a escritora se sitúa, non se nos entende. E pensan que somos coma negros.\nE por iso digo Lennon. Porque unha das súas máis polémicas cancións, no seu tempo (e probablemente agora), é unha que titulou "Woman is the nigger of the world", ou sexa, "A muller é a negra do mundo", mais aquí a verba "niggger" é negra-escrava.\nE por iso toda esa asociación do título desas liñas. Porque a Marta Rivera de la Cruz trouxérona no Día Internacional da Muller Traballadora, un día que debería de ser para homenaxear ás mulleres galegas (o acto estaba organizado pola Xunta), e non, como foi, para insultalas.\nOs galegos e as galegas somos os negros do mundo. E comezamos a estar un chisco fartas de tanto insulto institucional.\nEtiquetas: Francisco Castro, muller, Opinión, Praza Pública, Rosalía de Castro, zunantes


confrarias | Federación Galega\nA Federación Galega de Confrarías é unha corporación de dereito público constituída no ano 2004 que aglutina ás 3 federacións provinciais e a 63 confrarías de pescadores de A Coruña, Lugo e Pontevedra. Foi creada mediante o Decreto 254/2004, por acordo do Consello da Xunta de Galicia do 21 de outubro de 2004, e está inscrita no rexistro de confrarías e as súas federacións no folio 4 do libro de federacións.\nA Federación Galega ten como obxectivo, entre outros, a coordinación, xestión e representación dos intereses económicos e sociais comúns das Federacións Provinciais e as Confrarías que a integran. Entre as súas funcións principais destacan, entre outras:\na) actuar como órgano de consulta e colaboración coa Administración na defensa e promoción do sector, e en materia de xestión e ordenación pesqueira.\nb) representa-las federacións e confrarías de pescadores que a integran, naquelas materias obxecto do seu ámbito de actuación.\nc) xestionar e coordina-los intereses comúns das confrarías.\nd) ostenta-la representación dos intereses pesqueiro e marisqueiro comúns das confrarías e federacións\nÓ igual que nas confrarías, nos seus órganos de goberno existirá sempre paridade entre o colectivo de empresarios e o de traballadores. Na actualidade as confrarías galegas teñen 12.734 afiliados, dos que 4.312 son empresarios e 8.422 traballadores. Os datos máis relevantes son:\n- Das 4.312 empresas, o 86,69% son persoas físicas (3.738), o 5,29% xurídicas e o 8,02% son CB ou cooperativas.\n- Por colectivos destaca o 41,05% de marisqueo a flote, o 33,09% de artes menores, o 7,24% de recursos específicos e o 12,62% de outros (bateas, parques cultivos, ...)\n- Das 3.738 empresas persoas físicas, o 88,58% son homes e o 11,42% son mulleres\n- Dos 8.422 traballadores, destacan os 3.212 mariscadores a pé (38,14%)\n- Dos traballadores, 4.851 (57,60%) son homes e 3.571 mulleres (42,20%)


XXII CONFERENCIA NACIONAL DE DECANATOS DE LETRAS. DECLARACIÓN DA XXII CONFERENCIA NACIONAL DE DECANATOS DE LETRAS - - USC\nXXII CONFERENCIA NACIONAL DE DECANATOS DE LETRAS. DECLARACIÓN DA XXII CONFERENCIA NACIONAL DE DECANATOS DE LETRAS\nAs decanas e os decanos de Letras das universidades públicas españolas,\nreunidos na XXII Conferencia de Decanatos de Letras celebrada en Granada o pasado 16 de maio, temos a obriga de transmitir á opinión pública as serias dificultades que afrontan os estudos de Humanidades no noso país. Indispensables nunha universidade que queira responder ás necesidades dunha sociedade democrática, corren o perigo de verse postergados, e máis en tempos de crise, como luxo cultural prescindible.\nTan cega e instrumentalista visión das Humanidades é a que ás veces se encarna na lexislación educativa e financiamento público, polo cal toca reivindicar o seu valor como saberes acerca das nosas realidades humanas e dos documentos de cultura que constitúen o legado que nos foi transmitido.\nTales saberes nutren o tecido cultural indispensable para que a nosa sociedade non estea falla de referencias de sentido ao articular a súa convivencia democrática e soster valores sobre os que asentar as institucións da vida en común.\nAo defender as Humanidades dende os Decanatos de Letras reivindicamos á vez a autonomía universitaria, tan acosada dende diferentes poderes, os cales só ven na universidade unha fábrica de coñecementos para o rendemento inmediato ou un gran centro de estudantes encamiñados a un mercado de traballo ávido de man de obra barata, aínda que cualificada. A universidade ten que contar coa realidade do mercado, pero transcendendo inmediatas aspiracións de beneficio económico e tendo presente que o seu servizo á sociedade vai máis aló, como corresponde a unha sociedade de cidadáns libres, capaces de xuízo crítico e de participación democrática.\nDende a atalaia das nosas Facultades non podemos deixar de sinalar os riscos de privatización do público que pesan sobre as institucións universitarias, especialmente pola introdución paulatina dunha privatización da xestión segundo criterios importados do ámbito da empresa, que supoñen unha distorsión dos mesmos obxectivos formativos e investigadores das universidades como institucións públicas. Este risco agrávase nalgunhas Comunidades Autónomas, onde os exponenciais aumentos na subida de taxas, vinculadas aos sucesivos recortes na achega nominativa, constitúen de feito un cambio de modelo, que apunta á paulatina semiprivatización das universidades públicas.\nQuen estamos á fronte dos Decanatos de Letras das universidades españolas tamén nos sentimos chamados a facer chegar á opinión pública, dende a realidade das nosas Facultades, a nosa preocupación pola situación en que se atopa a universidade como institución de formación superior e de investigación científica. Como tamén denunciaron os reitores, o estudo, a docencia e a investigación pasan por difíciles momentos por mor dos fortes recortes orzamentarios no medio da profunda crise na que estamos.\nAs medidas de control do déficit que se aplican dende o goberno de España están provocando danos ás nosas universidades que poden ser irreversibles. A gravidade desas consecuencias non se limita á vida académica, senón que incidindo sobre o acceso da xuventude aos estudos universitarios, sobre a calidade da docencia e sobre o desenvolvemento da investigación, afectan de cheo á sociedade á que as universidades se deben, quedando mermadas as posibilidades de contribuír dende o coñecemento a un desenvolvemento que axude a remontar a crise.\nOs decanos e decanas das Facultades de Letras, á vista do que nelas ocorre, vémonos obrigados a denunciar a creba da igualdade de oportunidades que supón o maior custo do acceso ao ensino superior dada a concurrencia, á vez, dunha política de bolsas máis restritiva e dun forte incremento das taxas académicas. As dificultades que se acumulan sobre a mobilidade de estudantes, por recortes que afectan ás dotacións para o Programa Erasmus, como os que practicamente acaban con outros programas, como Séneca, son indicio ademais dunha situación que en xeral se afasta dos obxectivos que se pretenderon en torno ao Espazo Europeo de Educación Superior. O coñecido como "Plan Bolonia" está baixo mínimos en canto ás súas posibilidades de realización efectiva. Ante as dificultades que acompañaron á implantación dos novos plans de estudo, dende os Decanatos de Letras compartimos a necesidade dunha maior coordinación en canto a criterios docentes, como reclama de xeito especial a novidade dos Traballos de Fin de Grado nas titulacións que se imparten.\nIgualmente, decanas e decanos de Letras estamos de acordo en denunciar a\nprecariedade laboral dunha alta porcentaxe do profesorado universitario, a pesar da súa máis alta cualificación, así como o bloqueo que se produce sobre lexítimas aspiracións de promoción do profesorado.\nTodo iso por mor da aplicación dunha taxa de reposición de emprego público do 10 %, que no caso das universidades chega a unha irracionalidade absolutamente indefendible. A regresión que iso supón para as nosas universidades implica un futuro tan seriamente ameazado que é deber inexcusable dos responsables académicos facer todo o posible para que as ameazas non se cumpran como destino.\nSuscitamos, por iso, ás Administracións públicas competentes a necesidade de modificar canto antes tan nefasta situación. Iso supón acometer a estabilización do profesorado en situación de inestabilidade ou de clamorosa precariedade, así como contemplar á súa vez que as prazas que se saquen a concurso para promoción do profesorado xa en situación de funcionariado público non computen a efectos de taxa de reposición como prazas de nova creación.\nDende os Decanatos de Letras manifestamos a nosa preocupación polo xeito como é avaliada a investigación que se produce no campo das Humanidades por parte das instancias correspondentes, xa estatais, xa autonómicas. Reiteramos a necesidade de que, en xustiza, se teñan en conta criterios axeitados para o campo de que se trata, e non meramente importados doutros ámbitos de coñecemento. Unha comisión da XXII Conferencia de Decanatos de Letras manterá reunións coas axencias avaliadoras e os organismos implicados para lograr acordos en torno aos criterios de avaliación da docencia e investigación apropiados para o campo das Humanidades.\nManifestamos tamén a nosa disconformidade cos usos aos que viñeron a parar os chamados "sexenios ou tramos de investigación", os cales, de concibirse na súa orixe como medios para o estímulo da investigación aos que o persoal docente e investigador podería acollerse voluntariamente, acabaron sendo na actualidade instrumentos de xerarquización académica e de discriminación laboral, dadas as perversas utilizacións que se lles están dando para distribuír cargas docentes ou acceder ao desempeño de determinadas funcións académicas.\nEstamos convencidos de que ao sinalar os puntos expostos e facelo en defensa das Humanidades o facemos tamén en defensa da universidade pública e da formación superior e a investigación científica, tan necesarias para saír da crise que sofre España.\nGranada, xuño de 2014


Capítulo # 1 – O lavadoiro e a lavandeira – Radio Liverdade\nNun radiante día de abril, mentres os raios do sol primaveral alumeaban a cidade de Ourense, un grupo de artistas mergullábase no lavadoiro das Burgas. Sorprendidos por un espectáculo de luces, no que os luminosos raios solares reflectían o movemento da auga contra as paredes, aproveitaron a tremenda acústica do lugar para impregnalo dos seus cantos e dos sons das pandeiretas.\nAsí comezou a xornada do 7 de abril 2017, organizada por varios colectivos ourensáns, co obxectivo de descubrir o patrimonio cultural e histórico da zona das Burgas, permitindo así coñecer a zona en todas súas dimensións. Ata as máis descoñecidas. Un equipo de Radio Liverdade os acompañaba, para inmortalizar o evento e dar conta dos sucesos do día.\nNeste primeiro capítulo, presenciaredes unha conversa entre o equipo de Radio Liverdade e María, unha lavandeira, no formidábel lavadoiro da praza de abastos. Este espazo, tén unha importancia histórica e cultural manifesta. É aínda o lugar onde moitas mulleres no só se reúnen para lavar a roupa, senón tamén para compartir, falar, e afastarse das súas preocupacións da vida cotiá e… dos homes.\nÉ preciso avisar ao oínte de que a nosa presenza alterou a atmosfera do lugar e a tranquilidade que proporciona ás súas usuarias. Ao entrar no lavadoiro, invadimos, sen pretendelo, a intimidade das mulleres. Esa da que adoitan desfrutar en compañía e sen intromisións.\nNeste senso queremos agradecer a María pola súa confianza e evidenciar o feito de que a desaparición do lavadoiro, non só é unha perda dunha parte do patrimonio cultural ourensán, senón tamén a aniquilación dun dos derradeiros lugares públicos onde se preserva a autoridade e intimidade das mulleres, veteranas ou non.\nRadio Liverdade 26 Maio, 2017 10 Xuño, 2017\nAnterior Previous post: Poesía Mapuche\nSeguinte Next post: Galiza máxica


A Ánima Soila, a alma que vaga polo Convento dos Ancares - Historia de Galicia\nRetablo con ánimas no purgatoiro\npor Xabier Moure · 30 Mai, 2017\nXa temos falado en HdG, do mosteiro de Santa María de Penamaior, un cenobio fundado no século X e con moita tradición na zona dos Ancares. De feito garda interesantes lendas e tradicións, tamén vinculadas con distintas capelas da zona, que falan de ánimas e tesouros ocultos.\nAsí, no antigo camiño que comunicaba O Cereixal co Convento érguese unha pequena ermida posta baixo a protección do San Lourenzo (a igrexa mosteiral de Penamaior está posta baixo o padroado de Santa María e San Lourenzo). Cóntase que tres homes andaban a cavar nos montes de Penamaior para botar o pan cando, de súpeto, o ceo encomezou a anubrar, ameazando con treboadas polo que decidiron voltar para a casa. Mais, como empezou a chover, dicidiron buscar acubillo na entrada da capela. Un deles, ao pousar a aixada por riba dunha lousa que había xunto a entrada, escoitou como aquilo soaba a oco, polo que lle dixo aos outros: “Así Deus me salve que eiquí hai un tesouro. Imos cavar”. “Que dis! Estás tolo, non ves que é un lugar sagrado?”, respondeu un dos compañeiros.\nCapela de San Lourenzo en Becerreá / Xabier Moure\nDespois dunha forte discusión, decidiron non facelo. Rematou de chover e continuaron o camiño para a casa. Baixando polo Cereixal viron a un home moi ben vestido montado nun cabalo de cor branca que ao chegar xunto deles, preguntoulles en castelán: “Buenos días, señores, ¿ustedes no sabrán por donde queda la capilla de San Lourenzo?”. Eles non dubidaron en facerlle as indicacións oportunas. Cando chegaron á Lagúa, un dos homes dixo: “Xa veredes como vai polo tesouro”. Os outros dixéronlle: “Estate calado que aínda van pensar que estás tolo”. Ao día seguinte voltaron para Penamaior e, ao pasar por diante da ermida, viron como a lousa estaba removida e ao seu carón as táboas dun pequeno baúl.\nA tiro de pedra da ermida do San Lourenzo está a Pena da Cruz. Se houbo unha cruz, descoñecémolo, na actualidade non quedan pegadas materiais. Asegúrase que aquí maniféstase a Ánima Soila, quen noite si e noite tamén deambula desde o cemiterio de Penamaior ao cemiterio do Cereixal. En Galicia perdura a crenza de que para cada persoa existe unha alma illada ou soa, que esperta oportunamente ao que durme e ten que cumprir cedo algunha obriga ou emprender algunha viaxe, e basta para isto con rezarlle un Painoso a véspera. Non falla, non obstante, quen diga que non debe rezarse á Ánima Soila porque é o mesmo demo.\nTemas: AncaresánimaapaecidomortoPena da CruzSan LourenzoSanta María de Penamaior\nSeguinte Queres saber como foi e como é un Arquivo Histórico?\nAnterior Nace a Rede polo Patrimonio Cultural, unha entidade para defender os bens patrimoniais do pais


Sanidade promove a elaboración dunha guía clínica de prevención do suicidio - Vigo al minuto\nVai dirixida a guía son todos aqueles profesionais sanitarios implicados no manexo da conduta suicida, ademais dos propios pacientes que teñan estas condutas e os seus familiares e achegados.\nO Grupo elaborador da Guía de práctica clínica de prevención e tratamento da conduta suicida vén de celebrar, en Santiago, a súa primeira reunión. A Guía abordará diferentes aspectos da conduta suicida e as súas recomendacións axudarán á toma de decisións sobre a súa prevención e tratamento, así como a diminuír a variabilidade na práctica clínica e, en consecuencia, a mellorar a saúde e a calidade de vida da poboación.\nOs principais usuarios aos que vai dirixida a guía son todos aqueles profesionais sanitarios implicados no manexo da conduta suicida, ademais dos propios pacientes que teñan estas condutas e os seus familiares e achegados.\nCon esta Guía, a Administración sanitaria galega pretende mellorar a atención sanitaria prestada a estes enfermos, ademais de ofrecer recomendacións aos profesionais sanitarios para a atención a estas persoas. Asemade, grazas a esta publicación, desenvolveranse indicadores que van permitir avaliar a calidade asistencial.\nSegundo a Organización Mundial da Saúde, o suicidio provoca ao redor de 15 mortes por 100.000 habitantes e ano en todo o mundo. Se ben España se sitúa entre os países coas taxas de suicidio máis baixas de Europa.