Harmonía: febrero 2011\nPor cuestións que non veñen agora ao caso, a mediados de xaneiro veu parar ás miñas mans o texto que a continuación vos achego. A pesar de que non era a primeira vez que o lía, inmediatamente xurdiu certa conexión e pensei en sacar un post que logo decidín aplazar para unha ocasión axeitada…\nA entrada de hoxe vai especialmente adicada para A.\n“Irene, a súa nai, era unha muller delgada e morena, que conservaba unha figura con trazos xuvenís, deportiva e con certo atractivo. O pelo en media melena acariñaba os seus ombreiros como remuíños negros, sen asomo de elementos que puidesen denunciar que estaba ao bordo dos sesenta anos. Tiña unha desas peles que semellan arredar as engurras, e deixan soamente unhas lixeiras liñas na fronte e no rabo dos ollos, que fan que ninguén lle bote a idade que realmente ten. O tempo non fora cruel con ela, e a distancia entre as fotos da voda colocadas enriba do aparador e a imaxe actual non era, nin moito menos, insalvable. Ata hai tres anos traballaba nunha tenda de teas e artigos de mercería, a máis antiga e coñecida da vila.”\nDomingo Tabuyo. Carmín.\nA música que A. escolleu:\nZenet y Miguel Poveda - Soñar contigo\nPublicado por Harmonía en 0:28 10 comentarios:\nA comenzos deste ano co gallo do nomeamento do poeta monfortino Lois Pereiro como homenaxeado nas Letras Galegas 2011, un amigo comentábame:\nHai uns anos que teño na casa a Poesía última de amor e enfermidade, o libro de referencia de Lois Pereiro. Alá a finais do 2009 baixou do estante onde repousaba e empezou a andar detrás de min pola casa adiante. Cobrou vida, vaia. Eran tempos difíciles para min, convulsos e dolorosos, e a palabra de Pereiro parecía que levantaba acta do que me atravesaba por dentro cunha precisión aterradora.\nO libro foi viaxando dun lado ao outro da casa ata que atopou o seu sitio na mesiña da miña sala. Calquera que me visitase durante o 2010 lembrará esa mesa desordenada, chea de discos e papeis, na que nunca faltaba ese libriño gris cheo de marcas.\nA forza de ir lendo poemas ao azar debín ler a obra un cento de veces. Ao primeiro lía só os poemas da páxina da dereita, pero pouco a pouco fun lendo tamén as notas que viñan na páxina da esquerda, porque me fun dando conta de que non eran de ningún xeito elementos secundarios da obra.\nPolo nadal merquei os Poemas 1981-1991, reeditados en novembro, e recentemente a Conversa Ultramarina. A mesa da miña sala xa non está tan desordenada coma no 2010, pero os libros de Lois siguen ciscados pola casa adiante, sempre a punto para un apuro.\nLevo unhas semanas mergullada na lectura dos versos que recolle o libro Poesía última... Comencei abrindo as páxinas ao chou, avanzaba, retrocedía e sempre me paraba tamén nas notas da esquerda porque me convidaban á reflexión... Pouco a pouco fun seleccionando algúns dos poemas que lía e relía unha e outra vez. E canto máis os leo, canto máis afondo neles, curiosa e misteriosamente, sinto que me conducen a unha paz interior difícil de explicar. "Nu", liberado, sen ataduras, con medos pero encarando con valentía a morte e a vida.\n"Penso que a poesía é un xeito de fuxir da barbarie".\nAbríanse dúas portas en direccións opostas\ndebería ser sempre un último ritual\nrecitariamos con fluidez a dor interna\nUnidireccional, irreal e maino,\ncirculando nun único sentido,\no amor que me asaltou sen previo aviso\ncando eu xa non quería defenderme.\nPerverso, inofensivo e altruísta,\nfoi un placebo inocuo\nadministrado a un corpo xa vencido.\nDesprezando o meu tempo en conta atrás,\nábrome e derramo a miña vida\nnese amor feroz, calado e sen destino;\ne o amor de sempre oculto e prohibido,\nselado e transferido\na que xa non podía eternizarse\nintentando evitarme inutilmente\nnin seguir compartindo unha única sombra\n¿E que querías?\nEu tamén podería dicir o mesmo...)\nPublicado por Harmonía en 0:29 5 comentarios:\nSaltos e murmurios\nHai uns días suxerístesme que puxese voz a un poema…\nPolo momento, achégovos a voz (ou o murmurio) do Asneiro.\nEspero que vos guste o recital!\né ese breve ronsel\nque nos xungue e sostén,\no máis forte irmandade.\nSusana Seivane - Polca do Ulla\nNaquel febreiro, recollía as raiolas á beira do Pontiñas.\nDesta vez, traio as raioliñas do Asneiro.\nAnd I'm a row\nPublicado por Harmonía en 10:18 5 comentarios:\nOs erros do pasado\nO pasado apodrece baixo terra\ne o presente non flúe,\né un río morto.\nPero esta vez non haberá resurrección\ne o futuro é por forza alleo a min.\nOs erros na vida cometidos a contrafío\ndefinitivamente e sen pensar\nnon foi a cobardía ou o egoísmo\nasumindo a caída xa pactada\nprecipitándose neses inofensivos erros desexados\n..Lois Pereiro. Poesía última de amor e enfermidade.\n[A casa leva pechada arredor de vinte anos. As imaxes trouxeron á miña memoria o recordo da tía Manuela. Cando xa estaba moi velliña, non paraba de repetir: “A pena máis grande que teño é saber que pronto me vou ir e teño que deixar aquí ao meu fillo Pedro sufrindo, que será del cando eu non estea?”\nA tía Manuela tivera seis fillos e Pedro era o maior. Contan que nos primeiros anos da súa xuventude estivera namorado dunha moza moi fermosa dunha parroquia cercana; a relación durou varios anos pero “como os pais del non lla querían tiveron que deixarse.” Ela marchou para o País Vasco, “alá formou unha familia e seica non lle foi mal…” El, ao cabo dun tempo, casou cunha moza veciña da porta moito máis nova ca el, cunha boa herdanza e, por suposto, “que lle enchía o ollo aos seus pais…” Nunca chegaron a vivir xuntos porque “había que atender os bens de cada familia e ningún dos dous podía deixar aos seus”.\nTamén contan que “Pedro nunca foi feliz, que non foi capaz de esquecer…”. Co paso do tempo caeu enfermo “sen saber polo que…, o pobre afogaba as súas penas como podía”. Case non se alimentaba, falaba pouco e, a pesar de que sempre sorría, sufría. Sufriu en silencio ata que o tempo o foi consumindo.]\nPublicado por Harmonía en 0:20 4 comentarios:\nPublicado por Harmonía en 0:30 3 comentarios:\nPublicado por Harmonía en 0:50 5 comentarios:


Tour de presentacións de Fina Casalderrey e Xosé Cobas - AGPI - Asociación Galega de Profesionais da Ilustración\nAGPI - Asociación Galega de Profesionais da IlustraciónhistoricoTour de presentacións de Fina Casalderrey e Xosé Cobas\nTour de presentacións de Fina Casalderrey e Xosé Cobas\nPosted on 21 Novembro, 2011 by admin\nO libro Un misterio na mochila de Alba, escrito por Fina Casalderrey e ilustrado por Xosé Cobas, será presentado esta semana en diversas localidades galegas. Nas charlas, a escritora e o ilustrador estarán acompañados polo editor, Antonio Ventura.\nOs actos decorrerán entre hoxe e o xoves, sempre ás 18:30, en Ourense, A Coruña, Vigo e Santiago de Compostela. Así, hoxe, 21 de novembro, a charla será no Centro Cultural Deputación de Ourense (rúa do Progreso 30, 32003 Ourense); mañá, martes 22, será na Coruña, na Biblioteca Pública Miguel González Garcés (rúa Miguel González Garcés 1, 15008 A Coruña); o mércores, día 23, en Vigo, no Verbum – Casa das Palabras (avenida de Samil 17, 36212 Vigo); e finalmente o xoves, en Santiago, na Biblioteca Novacaixagalicia (rúa Frei Rosendo Salvado 14-16, 15701 Santiago de Compostela).


posted by Brétemas at 1.2.05\n¿Até cando está? :)\nO Salón abriuse o domingo, 30 de xaneiro, e pecha o vindeiro sábado, 5. O xoves, 3, ás 20:30 hai unha conferencia de Gustavo Martín garzo sobre "A literatura como fascinación". O venres, ás 22:00 hai unha actuación de Quico Cadaval. Ademais hai teatro e títeres todos os días. Pódese enlazar co programa nos enlaces que introducín no texto.\nÉ triste ler o que acontecería en Cataluña ou Italia, pero tan triste como certo.\nGostei de conhecer Miguelanxo Prado.\nTerá algo que ver a falta de apoio da Xunta a este Salón coas noticias recentes sobre a Celulosa? Son estas as coincidencias entre a industria e o mundo da creación cultural?\nMariasun non só é unha escritora extraordinaria senón tamén unha persoa encantadora. Dou fe.\nMartin: certamente que o é. Si é desas persoas que verdadeiramente acollen. Para min é sempre un pracer falar con ela. E, por riba, é simpatíquísima. O que nos rimos non é de contar. Martín: sigo o teu blo con moito interese. Os meus parabéns.\nEu tiven o pracer de conhecela en setembro durante o Festival de Donostia, no que ela era xurado da sección de Novos Realizadores. A súa xornada festivaleira era, polo tanto, igual de intensa que a minha, así que non puidemos falar ao vivo até o último día, minutos despois de que ela lese como voceira os premios do seu xurado e pouco antes de que Vargas Llosa lese como presidente a acta da sección oficial.\nO que non lhe dixen daquela, e tampouco hai uns días en Pontevedra, é canto gosto eu do "Crocodilo" e aínda mais do conto "A morte e a mestra", un dos textos mais brilhantes e fermosos que eu lin nunca.


El Galician Cinema & Food Festival lleva las estrellas de la gastronomía gallega a Nueva York\nHome / Actualidade / El Galician Cinema & Food Festival leva as estrelas da gastronomía galega a Nova York\nEl Galician Cinema & Food Festival leva as estrelas da gastronomía galega a Nova York\n29 Xullo, 2016 · in Actualidade\nA segunda edición do Galician Cinema & Food Festival (GC&FF) congregou a máis de 700 persoas na sede do Instituto Cervantes en Nova York\nEsta cita, celebrada durante catro días, do 20 ao 23 de xuño, busca ser o “maior evento de promoción de Galicia en Estados Unidos en 2016”. Elena Pérez Canal, responsable de Aceites Abril en Estados Unidos, está segura de que “moitos dos distribuidores dirixirán as súas vacacións a Galicia e notaremos crecemento nas exportacións do noso produto”. Ademais, lembra que “o 70% dos restaurantes españois de NY son propiedade de galegos”.\nNo apartado gastronómico, co apoio de Aceites Abril, a estrela foi Álvaro Villasante do Grupo Nove. Esta iniciativa fixo posible desenvolver catas de produto e exposicións para degustar os principais pratos da cociña galega: polbo á feira ou tartar de sepia. Os asistentes ao peche do festival tamén puideron gozar dos viños de Viña Costeira e Bodegas Galegas, que ofreceron os seus produtos en casetas directamente ao público.\nPor outra banda, puidéronse visualizar as películas finalistas e a gañadora dos premios Mestre Mateo da Academia Galega do Audiovisual, onde estivo presente o director desta última, Jorge Coira.\nEntre os asistentes contábanse profesionais do cinema e a restauración, pero tamén científicos, publicistas, deseñadores, empresarios, banqueiros, artistas, políticos… tanto público español como americano.\nFotografías: Irene Varandela\n← Etiqueta Negra mostrara produtos galegos de calidade diferenciada\nA Mesa da Castaña traballará para fomentar e promocionar este produto →


Vostede está aquí: Home + Persoal A MAREA, a física e a química\nCreado o Mércores, 10 Agosto 2016 12:53\nParticipamos en diferentes experiencias, necesarias para mudar a situación de esclerose política do pais, pero pronto comprobamos que os éxitos electorais convértense de inmediato en fracasos políticos senón van acompañados da participación das persoas en pé de igualdade.\nAsí, o 24M [de 2015] unímonos en Mareas Municipalistas, demostramos como se tiña que construír a unidade popular e confirmamos de que era posible gañar, de que non todo esta escrito, de que os poderosos non son tan poderosos como pensabamos, e de que os “escuros” tamén se poden equivocar.\nFixemos un longo camiño entre todas, do que eu estou moi orgulloso e no que partillei alegrías con compañeiros que agora son e serán para sempre grandes amigos. Primeiro na miña Marea Pontevedra, a xente máis honesta politicamente que teño coñecido, despois, desde hai sete meses, con outros activistas mareantes nas Mareas en Común.\nA política, como o amor, ten moito de física e química.\nA química das ideas, das metodoloxías, das complicidades e dos coidados. En sete meses fomos quen de iniciar a nosa propia transición: transformar a triste vella En Marea, coalición de partes; na nova Marea Galega, cooperativa e de xente ilusionada.\nPero a química necesita de física para que coma di o poeta “os berros no ceo, na terra sexan actos”.\nAceptei o convite de compañeiras e compañeiros mareantes para encabezar a lista de MAREAS ABERTAS [En Común] para a candidatura ao parlamento galego pola provincia de Pontevedra nas primarias da MAREA.\nFíxeno por tres motivos fundamentais:\nPara culminar o proceso de renovación e democratización da MAREA. So as xentes que acreditamos desde un primeiro momento nun proxecto cidadá, común e nacional somos os seguros garantes de que ese proceso se asegure.\nXa que tratábase de artellar unha candidatura partillada por activistas de máis de 12 mareas da provincia de Pontevedra, diversas pero coa firme decisión de que o camiño iniciado nas municipais de hai un ano debe ter reflexo nas autonómicas de setembro.\nPorque concibo a política como algo serio e as nosas institucións de autogoberno, aínda que a superar, como un espazo a dignificar. Hai tempo e durante dous anos puiden coordinar un grupo parlamentar, que 15 anos despois, segue lembrandose como un grupo traballador e propositivo.\nGustaríame contar co teu apoio para min e tamén para toda a lista de MAREAS ABERTAS. Somos firmes defensores das primarias e da participación. Así que desexariamos que participases nesta primarias da MAREA porque gañe que gañe, xa gañamos TODAS.\nTemos o rumbo trazado, unha grande marea das galegas e o mellor dos presidenciables imaxinables con Luís Villares.\nA política ten como obxectivo último a procura da beleza, da ética. Nesa procura temos que buscar estratexias que sitúen a felicidade da xente no centro e as complicidades que permitan avanzar cooperativamente e en común.\nNavegamos en mar ABERTO, o noso único compromiso é a xente da nosa nación e toda a humanidade, a nosa única lealdade é coas nosas mareas e coa gran MAREA GALEGA que estamos a construír.\nGrazas e sorte!


Tatuaxes de margaridas: colección de deseños e significados | Tatuaxe\nTatuaxes de margaridas: colección de deseños e significados\nAs tatuaxes de margaridas son unha opción moi interesante para aqueles que queren capturar unha flor no seu corpo. É un tipo de planta moi coñecida a nivel mundial, tanto pola súa forma como pola súa cor.\nPor iso, tendo en conta a súa popularidade, decidimos dedicar un novo artigo en Tatuantes ás tatuaxes de margaridas. Pensas en facerte unha tatuaxe de margarida? O que veremos ao longo das seguintes liñas de texto será do seu interese, así que siga a ler para saber máis.\n1 Significado de tatuaxes de margaridas\n1.1 Lendas e simboloxía da margarida\n1.2 Significado de margaridas segundo a súa cor\n2 Claves e ideas para tatuaxes de margaridas\n2.3 Margarida con outras flores\n2.4 Tatuaxe de margarida no brazo\n2.5 Muller con coroa de margaridas\n2.6 Margarita con caveira\n2.7 Flor sinxela\n2.9 Margarita no ombreiro\n3 Fotos de Daisy Tattoos\nSignificado de tatuaxes de margaridas\nUn dos puntos máis relevantes das tatuaxes de margaridas é o seu profunda carga simbólica e significado. Aínda que falamos diso en outro artigo, é o momento perfecto para volver ao tema do que significan as tatuaxes de margaridas.\nLendas e simboloxía da margarida\nPrimeiro, debemos saber que esta flor está asociada a varias culturas antigas como o nórdico, o celta ou o romano.\nPor exemplo para os nórdicos é a flor sagrada de Freya, a deusa do amor e da fertilidade, por iso esta planta ten unha connotación moi feminina. Por outra banda, para os antigos celtas ten un significado bastante triste, xa que crían que cando morreu un neno os deuses facían brotar margaridas da terra para animar aos pais.\nPara os romanos tiña un significado relacionado coa pureza e a transformación. Unha das súas lendas afirma que Vertumnus, deus da vexetación, namorouse da fermosa ninfa Belides, que se transformou nunha margarida para escapar das garras do pesado Vertumnus. É unha lenda moi similar á de Apolo e Dafne, que tamén se transformaron nunha planta (no seu caso o loureiro) para fuxir do seu perseguidor.\nPor certo a tradición de arrincar os pétalos da margarida para ver se alguén nos gusta ou non ten as súas raíces nas matemáticas, xa que as margaridas seguen o patrón de Fibonacci nos seus pétalos, polo que algunhas teñen un número par e outras teñen un número impar, depende de cal escollamos. É por iso que as margaridas tamén se converteron nun símbolo do amor romántico.\nFinalmente, a flor da margarida representa a inocencia e a pureza para o cristianismo, posiblemente por unha mestura de todas as lendas pagás que acabamos de contarche.\nEn resumo e por todas estas crenzas, As tatuaxes de margaridas xeralmente simbolizan a beleza, o amor, a mocidade, a felicidade e a feminidade.\nSignificado de margaridas segundo a súa cor\nAgora, para coñecer o verdadeiro significado das tatuaxes de margaridas é moi útil preste atención á súa cor, xa que cada un ten asociado un simbolismo diferente:\nMargaridas vermellas: Enerxía e audacia.\nMargaridas amarelas: Alegría e intelixencia.\nMargaridas azuis: Emocións e sensibilidade.\nMargaridas brancas: Inocencia e pureza.\nClaves e ideas para tatuaxes de margaridas\nUnha das claves das tatuaxes de margaridas - como outras tatuaxes tatuaxes de flores- é del diversidade e diferentes posibilidades á hora de crear un deseño. Simplemente podemos tatuar a flor da margarida, unha planta completa ou combinala con algún outro tipo de elemento. Na galería de tatuaxes de margaridas que acompaña este artigo podes obter ideas para a túa próxima tatuaxe e agora tamén che daremos algunhas ideas.\nSen dúbida un dos deseños máis apreciados para as tatuaxes de margaridas é posiblemente unha destas flores en todo o seu esplendor, é dicir, nun estilo realista. Podes escoller unha cor ou un deseño en branco e negro, o importante é que o detalle se pense ao mínimo, por exemplo, con sombras ben feitas que dean profundidade á planta.\nSe che apetece algo máis espiritual e sinxelo podes elixe unha tatuaxe na que combines esta flor cun símbolo relixioso. Se o fas cunha cruz, como a da foto, por exemplo, transmitirás o simbolismo cristián asociado á margarida (inocencia e pureza).\nMargarida con outras flores\nAs margaridas poden traballar soas, pero acompañados tamén quedan moi ben. Ademais de transmitir moitos significados diferentes (segundo cada flor), recoméndase un estilo realista e, se optas pola cor, alguén que saiba manexalos ben ou pode ser un pouco caótico.\nTatuaxe de margarida no brazo\nPola forma desta flor, é ideal un anaco no brazo. Optar por un deseño bastante grande, como o da foto, cheo de detalles e cun toque moi persoal (a margarida está ao revés e é vermella) para que sexa unha tatuaxe diferente e orixinal.\nMuller con coroa de margaridas\nPara os que queiran un deseño máis imaxinativo, as tatuaxes de margaridas pódense combinar con outros elementos, por exemplo, unha muller. O éxito da tatuaxe na foto é que o estilo é moi legal e coherente co tema da tatuaxe, xa que é tradicional e o toque de cor azulada das flores.\nMargarita con caveira\nE seguimos cos deseños combinados, neste caso, acompañado dunha caveira e unha rosa, dous dos elementos máis comúns nas tatuaxes. Cando se combina coa margarita, dálle un toque máis orixinal á peza. Hai outras opcións que parten do mesmo tema, por exemplo, decorar a caveira ao estilo mexicano.\nCon todo, ás veces os clásicos funcionan mellor, e tendo en conta o significado das margaridas, un deseño sinxelo, en branco e negro, pode transmitir humildade e discreción. Ademais, ten un aspecto estupendo en lugares pequenos como o pulso ou o nocello.\nOutra opción moi interesante nas tatuaxes de margaridas é aproveitar a forma estilizada do talo para acompañar á flor con algunhas letras ou unha frase que teña un significado moi especial. O resultado é unha delicada tatuaxe que ten boa pinta en calquera lugar.\nMargarita no ombreiro\nComo se pode imaxinar as tatuaxes de flores no ombreiro son un lugar ideal. A forma da flor é perfecta e o ombreiro daralle máis profundidade, pero tamén se pode combinar con outros elementos (flores, fentos) para construír unha peza máis grande e atractiva.\nFinalmente, unha margarida acompañada dun corazón no centro é outro exemplo do simbolismo romántico desta flor. Elixe unha cor distinta do branco para os pétalos, como na foto, para darlle un toque orixinal ao seu significado.\nAgardamos que lle gustase este artigo sobre simbolismo e ideas de tatuaxe de margaridas. Díganos, tes unha tatuaxe similar? Cres que esquecemos transmitir algún significado? Avísanos nos comentarios.\nFotos de Daisy Tattoos\nCamiño completo ao artigo: Tatuaxe » Tipos de tatuaxes » Tatuaxes de Flores e Plantas » Tatuaxes de margaridas: colección de deseños e significados\nTatuaxes de anxos e demos\nTatuaxes de helecho, sinxelas e elegantes


O PP esixe ao goberno que cumpra o acordo coa CHMS para aprobar o 100% do PXOM - Grupo Municipal Partido Popular de Lugo\nO PP esixe ao goberno que cumpra o acordo coa CHMS para aprobar o 100% do PXOM\nBy ppdelugo9 Setembro, 2015Xaneiro 12th, 2016Urbanismo\nO voceiro popular Jaime Castiñeira critica a “falta de reflexos” da alcaldesa para impulsar asuntos prioritarios como o PXOM, que leva en trámite dende hai máis 16 anos, e que pola falta de xestión e a parálise do goberno socialista segue atascado\nOs populares temen que a aprobación do 5% pendente do PXOM siga acumulando retrasos xa que “se descoñece quen, como e cando se van a elaborar os estudos de zonas inundables que o goberno local compreteuse a realizar, o pasado mes de marzo, para desbloquear o Plan Xeral”. O voceiro do Grupo Popular Jaime Castiñeira refírese ao acordo que se acadou na reunión que promoveu o PP, o pasado 23 de marzo, con distintos Grupos Políticos e representantes da CHMS.\nOs populares indicaron que o propio responsable de urbanismo recoñeceu que o informe, a estas alturas, podería estar listo e nas súas propias palabras que “a tramitación que faltaba era sinxela e que xa tiñan cousas avanzadas” lembrando como “o anterior responsable de urbanismo apuntaba que o traballo se ía acometer de inmediato”.\nJaime Castiñeira invitou á alcaldesa socialista a marcar prioridades para impulsar “temas enquistados dende hai anos polo afán dos socialistas de entrar en litixios constantes e pasar responsabilidades a outras administracións”. “Este é un asunto prioritario polas repercusións económicas e o seu impacto nun sector moi castigado pola crise”, matizou o voceiro popular.\nOs populares trasladan a inquedanza dos cidadáns que “continuan á espera” e sen saber que vai pasar cun tema importante para o desenvolvemento da cidade como é o Plan General “queremos saber si Lara Méndez vai a derivar como os seus predecesores o problema a terceiros ou cambiará de dirección e liderará esta tramitación bloqueada dende hai máis de 16 anos”.\nO voceiro popular avanzou que rexistrará unha batería de preguntas para coñecer se se iniciaron os traballos para delimitar os cauces necesarios para avanzar os trámites do Plan Xeral; se se están facendo con medios propios ou se contratou a algunha empresa externa?; ¿en que prazo estima a alcaldesa que terá a documentación preparada para enviar á Xunta?. “Dá a sensación de que non se fixo absolutamente nada” concluíu Castiñeira.\nJaime Castiñeira indicou que unha das consecuencias de que os socialistas non teñan un proxecto claro da cidade visualízanse nos retrasos constantes á hora de incumprir prazos xa que van “máis de 16 anos de gobernos do PSOE e ainda non se aprobou o 100% do Plan Xeral; tamén cúmprense case catro anos e medio da orde da CMATI que suspendeu o 5% do PXOM como consecuencia de diferentes erros na documentación xa que faltaba incorporar estudos hidrolóxicos e hidráulicos de varios leitos así como grafar o tramo alto do rio Rato; e po último cúmprense dous anos dende que o pleno, a instancias do PP, acordou elaborar antes de rematar o 2013 as correccións necesarias para aprobar o 5% pendente”. (Pleno 7 de outubro de 2013)


Marín fai inventario da riqueza arqueolóxica que garda o Museo Torres - Pontevedra Viva\nBeatriz Rodríguez, concelleira de Cultura do Concello de Marín\nMércores 3 de Febreiro, 2021 ás 18:03 do Mércores 3 de Febreiro, 2021\nO Concello de Marín pon en marcha unha campaña de inventariado e reorganización dos materiais arqueolóxicos existentes no almacén do Museo Manuel Torres.\nA concelleira de Cultura, Beatriz Rodríguez, explica que esta acción servirá para coñecer "o noso patrimonio e a nosa historia". O obxectivo é clasificar con exactitude a procedencia do que se ten depositado no almacén para así ordenalo dun modo organizado para mellorar a súa conservación e facilitar unha eventual consulta por parte de investigadores ou estudosos da materia.\nA empresa Anta da Moura, que será a responsable de levar a cabo este novo inventario, realizou xa unha primeira visita ao almacén "que lles serviu para solicitar datos do que alí temos chegando a identificar preto de 400 pezas", explica Rodríguez. En concreto, este museo garda 280 fragmentos cerámicos, 66 restos líticos, 17 anacos metálicos e alrdedor de 5 pezas orgánicas.\nO seguinte paso será o de trasladar gran parte destas pezas ás instalacións da empresa para poder tratalas, dotalas da súa propia ficha, fotografalas e embalalas. As pezas máis grandes quedarán no almacén da galería marinense pero debidamente ordenadas e clasificadas.


GALICIA, UN PAÍS IMPROBABLE - O CABARET VOLTAIRE de Jaureguizar. Le journal d'un flâneur. Seit januar 2005.\nOs himnos soan aos países que representan. O himno español saíu atropelado e balbordeiro, como eses futbolistas baixiños que precisan facerse notar. A ‘Marcha real’ é unha banda sonora axeitada a tantos séculos nas que o territorio peninsular non se deu organizado con sentido. Portugal, o gran fracaso español, está cerca para lembralo. O himno inglés resulta solemne e imperial, empuxa a imaxinar a Margaret Thatcher bebendo nunha taza de té na ventá de Downing Street tratando de albiscar ao lonxe as Facklands. Galicia soaba solemne coa Marcha do Antigo Reino, pero esqueceu eses sons nese lameiro que foi a súa historia dende a Idade Media, aínda que non lle falte culpa ao bispo asturiano Pelayo que mandou facer a patronaxe e curtar dunha monarquía á medida.\nIgnorada durante centos de anos como entidade política, Galicia volveu sentir no século XX o pálpito de que precisaba unha música que a abrazase. Escolleuse Os pinos o único himno do mundo que non cesa de preguntarse cousas. Ese cuestionamento non o vexo como o exercicio de conocimiento propuesto por Sócrates, senón coma indicativo da pouca confianza que o país ten en si mesmo.\nA letra do noso himno explica tamén o carácter propio. Os foráneos nos sitúan no medio da escaleira e pensan que tratamos de confundilos sobre o sentido ascendente ou descendente da marcha, séntense desconcertados porque lles contestemos con preguntas —non coñecen o himno—, pero sentimos tal necesidade de ser amables, que non sabemos se o noso interlocutor prefire que subamos ou que baixemos, e respostámoslle con preguntas porque ignoramos a resposta menos lesiva.\nOs galegos tratamos de ser agradables cos foráneos porque somos incapaces de ser comprensivos e colaboradores entre nós. O accidente de Angrois, coa súa desmesurada cifra de finados, foi usado para elaborar un desmentido xeral a esa sona de insolidarios que temos. Houbo mesmo quen falou de que o socorro mutuo era unha consecuencia de ser ese lugar compostelán unha comunidade pequena e tradicional. A corrente de empatía e axuda que xerou o atentado das Torres Xemelgas nunha sociedade grande e desligada, orgullosamente individualista, é un exemplo de que calquera persoa ten un fondo humano que salta para evitar o mal alleo. Os que vivimos a infancia en comunidades cativas sabemos que as correntes de simpatías son tan fortes como as de distanciamento. Angrois non é galeguidade, é bondade humana.\nO xornalista Kiko Novoa traballou durante uns anos en Suecia. Os pais, que residían en Cambre, non acreditaban en que tardaban menos en arribar a Estocolmo ca en presentarse na casa materna de Sober. Ese factor xeográfico xustifica bastante esta discapacidade galega para vivir o colectivo.\nOs nosos elementos de cohesión son curiosos. Manuel Gago, gastrófilo, asegura que conduces un galego a un espazo natural deses que temos a esgalla e que, diante de tanta beleza improvisada e abafante, sería propoñer: «Volvemos mañá para facer unha churrascada?»\nCerto que nos encanta formar multitudes para xantar e cear. Quen dixo individualismo? Niso avanzamos con xenerosidade máis aló da panda de amigos; logo montamos unha unión temporal de pandas. Encántamos sentar na cadeira vermella de Coca Cola diante do prato de plástico branco e abeirados por un toldo. Ao igual que os británicos xogan a calcular a puntualidade dos trens, nós gozamos contando os centos de persoas cos que imos rillar no churrasco. De tanto rillar, o churrasco e máis o chimichurri acabaron sendo autóctonos.\nA maiores do churrasco temos outro factor de cohesión nacional: as orquestras. Tampouco hai país na orbe mundial que teña unha Premier League orquestral coma o que temos nós. Dous galegos poden discutir pola calidade dun grupo musical coa mesma fereza que nos países civilizados acaban en comisaria polos equipos de fútbol.\nNon deixarei de recoñecer que os galegos son exquisitamente respectuosos cos demais no que a política se refire. Ninguén se enfada por asuntos que non lle interesan. Podemos mobilizarmos para xantar e/ou para ir de troula, pero non por política. Repasando dunha ollada rápida a nosa historia, destaca a Revolta Irmandiña como protesta colectiva. Pero non se dá analizado dende o punto de vista de país, mesmo tivo trazas premarxistas por enfrontar unha clase con outra. Dende aquela, Galicia non volveu reunirse ata a Marea Negra. Varios séculos máis tarde.\nEntre os poucos que se preocupan, hai unha minoría que percibe Galicia coma entidade que debería ter poder de decicir. Están organizados coma pandas de amigos non máis numerosos ca as que se reúnen para prender unha grella ou asistir a unha verbena: Anova, BNG, Compromiso por Galicia, Frente Popular Galega, Nós-UP, Converxencia XXI,...\nPediría ao lector neste punto que erga a mirada comigo máis alá de Galicia. Iso que ten dediante é España, cincocentos anos de convivencia coas súas ilusións e as súas rifas; os dous ingredentes de toda relación interesante. Na próxima década, esa paisaxe vai transformarse.\nMirando cara ao leste, albiscamos a Cataluña. Poida que a economía asolague o desexo poderoso de Vía Catalana, pero encher a Praza de Cataluña con partidarios da unidade patria non se pode interpretar como unha victoria nin coma unha delegación enviada pola maioría silenciosa.\nSe diriximos a ollada algo máis cerca, tamén ao leste, veremos Euskadi. Nese caso, Iñigo Urkullu tirou para arriba do freo de man ao proceso independentista en espera da mellora económica e dun novo pacto fiscal. Pola súa banda, a esquerda abertzale segue en reserva activa á espera de que Arnaldo Otegi cruce a porta de Martutene en 2016.\nO horizonte europeo apunta tamén a unha mingua de soberanía estatal. En 2023 debería estar asentada con maior firmeza unha estrutura de poder continental pola necesidade de que haxa unha única dirección para asuntos económicos tirando polo proxecto político e social.\nA reacción máis esperable por parte dunha maioría de españois será unha concentración de vontades arredor de Madrid como renovado centro de poder omnívoro e o empuxe para a recuperación de competencias que o Estado foi cedendo.\nEsas dúas forzas centrífugas, a ameaza de cercenamento de dúas partes do territorio español e a resta de capacidade de optar en beneficio de Europa, acabarán deixando a Galicia a volta dunha década nunha situación de periferia minorizada na súa posibilidade de tomar as decisións que lle afectan ou lle poden beneficiar.\nSeguiremos cantando o noso himno de preguntas sen resposta, a letra que fala da entelequia favorita dos galegos: a ‘nazón de Breogán’. A nosa incapacidade para concretar algo, xa non pido concretar unha identidade, ten o seu reflexo nesa nación dun ser mítico e indefinidamente galego.\nJosé Manuel Lara insistía antes do fallo do premio Planeta deste ano, que iso era «cousa do xurado». Eu sempre...\nCreo que podo entender o que senten hoxe moitas persoas en España como consecuencia da sentenza de...\nCommentaires sur GALICIA, UN PAÍS IMPROBABLE\nMoi bo a análise do noso himno que fixera Quico Cadaval...\nPosté par Costadamorte, dimanche 20 octobre 2013 à 11:43 | | Répondre\neu non a coñezo. Podería lembrárnola?\nPosté par Jaureguizar, dimanche 20 octobre 2013 à 16:22 | | Répondre


Frea o descenso de novos casos do coronavirus en Galicia mentres o Sergas agarda polo alivio nas UCI - Praza Pública\nFrea o descenso de novos casos do coronavirus en Galicia mentres o Sergas agarda polo alivio nas UCI\nPreparación de instalacións nun pavillón de Xinzo para a realización dun cribado da COVID-19 CC-BY-SA Foto: Concello de Xinzo de Limia | Montaxe: Praza Pública\nAs vacinas de Pfizer e Moderna contra a COVID, entre a esperanza e a cautela: "falta moita información"\nFeijóo anuncia un "sistema de autodeclaración en internet" de contactos de COVID tras o fracaso do rastrexo desde o Sergas\nA media diaria a sete días de diagnósticos de novos casos do coronavirus mediante PCR rolda os 500 ao día en Galicia. Supón unha cifra notablemente inferior á de finais de outubro, cando este indicador superou os 670. Pero ese notable descenso, como amosa o gráfico baixo estas liñas, comeza a dar sinais de freo e mesmo de estancamento nos últimos días. Faino cando están a piques de cumprirse dúas semanas do paquete de restricións da Xunta máis estrito dende a fin do confinamento total e mentres o propio Goberno galego advirte, a través do conselleiro de Sanidade, de que a mellora "non é dabondo".\nA media diaria de diagnósticos rolda os 500 mentres Sanidade admite que as melloras dos últimos días aínda non teñen "impacto claro" nos hospitais e pide "cumprir" as restricións porque "senón, a curva pode erguerse de novo"\n"Segue habendo contaxios e mortos", evidencia Julio García Comesaña mentres dende o comité clínico que asesora a Consellería de Sanidade, así como dende o propio Sergas, evidencian que "as medidas empezan a funcionar, pero aínda non se ve un impacto claro no último elo da cadea, as unidades de coidados intensivos". Así o expresaba este mércores en rolda de prensa o doutor Pedro Rascado, xefe de UCI do Clínico de Santiago.\n"Se non cumprimos, a curva pode erguerse de novo" mesmo mentres "non acaba de virar" a hospitalización, admitía García Comesaña pouco despois de que o seu departamento sumase 513 novos casos da COVID-19, os computados entre as seis da tarde do luns día 16 e a mesma hora do martes, 501 deles diagnósticos mediante PCR e os restantes, produto doutros test que o Sergas non especifica.\nSanidade agrega tamén este mércores outras seis mortes de persoas que foran diagnosticadas do coronavirus. Unha delas, unha muller de 78 anos, estaba hospitalizada en Vigo, onde chegou procedente da residencia de Salvaterra, que xa supera a vintena de falecementos. O Sergas confirmou tamén as mortes dunha muller de 88 anos e un home de 97 no CHUAC, unha muller de 95 anos hospitalizada en Lugo e outro paciente de 83 ingresado en Vigo. O total de mortes ligadas á pandemia chega así ás 1.092. [A Xunta promete "un novo modelo" de residencias mentres o xeriátrico de Salvaterra suma xa máis de 20 mortes]\nA incidencia acumulada sitúase na contorna dos 292 casos e Sanidade sinala datos "preocupantes" en Vigo e Lugo mentres, non obstante, segue evitando publicar información detallada por concellos\nEste relativo estancamento fai tamén que a incidencia acumulada (casos novos por cada 100.000 habitantes) para o conxunto de Galicia free o seu ritmo de descenso. Cos datos do último día completo (o luns 16) sitúase nos 292 casos, aínda que varias áreas sanitarias se sitúan por riba. É o caso das de Vigo e Lugo, que o Sergas sinala -especialmente, no caso das cidades- por non responder de igual xeito que o resto do país ás restricións.\n"Así como no resto de áreas vemos melloras en todos os parámetros, en Vigo e Lugo temos algún que nos preocupa", mantén Comesaña, quen sobre a capital lucense agrega que, no seo do comité clínico, existe a percepción de que "non se estean a cumprir todas as restricións dun xeito franco", polo que pide "un esforzo adicional". Neste sentido, dende o Sergas advirten que en ambas cidades o número reprodutivo básico (indicador que mide a expansión do contaxio) volve estar por riba de 1, o que indica crecemento e non remisión.\nAínda que os datos públicos da Xunta só chegan ata o nivel da área sanitaria e mentres o Goberno galego continúa negándose a publicar información detallada por concellos, si vén sendo habitual que nas súas comparecencias ante a prensa, os altos cargos de Sanidade acheguen verbalmente algunha información ao respecto. Así, por exemplo, a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán, indicaba que, malia ás cautelas do devandito estancamento, "todas as cidades están mellorando", con casos de melloras "substanciais" como a cidade de Ourense malia seguir por riba de 200 casos por cada 100.000 habitantes a 14 días\nPositividade por baixo do 7%\nO freo no descenso percíbese tamén na positividade media diaria a sete días das probas PCR tras unha xornada (das seis da tarde do luns á mesma hora do martes) na que foron procesadas 7.336. Este indicador rolda agora o 6,66% e semella enlentecer o seu decrecemento nun contexto no que, como coa incidencia acumulada, tamén existen notables diferenzas por áreas sanitarias. Así, por exemplo, a positividade media a sete días na área de Vigo (aínda influída, non obstante, polo forte brote nunha residencia de Mos) rolda o 9% e na área de Pontevedra acumula varios días tamén en ascenso mentres o Sergas admite preocupación pola evolución na contorna do Salnés, onde Sanxenxo se incorpora ao máximo nivel de restricións.\nAs áreas de Ourense e Santiago presentan a menor positividade media e o Sergas admite melloras na súa situación nos últimos días\nMentres, na banda baixa da positividade media seguen as áreas sanitarias de Ourense e Santiago-Barbanza. No caso da área compostelá, á mellora xeral da situación engádese a realización de máis de 3.000 PCR entre o xoves e o domingo da pasada semana nun único concello, o de Ribeira, no marco dun cribado que impulsou o descenso da positividade. Ambos factores contribúen a que chegue a estar por baixo do 5%, limiar que a Organización Mundial da Saúde apunta como referencia para dar por controlada a COVID-19 nun territorio.\nEn todo caso, nun indicador que tampouco é público alén da información verbal, Sanidade asegura detectar unha mellora notable na capital galega, cunha incidencia acumulada duns 196 casos por cada 100.000 habitantes a catorce días, 78 a 7 días e 16,5 a tres días. A mellora en Compostela, asegura o conselleiro, é "notable e obxectiva".\nAgardando polo alivio nos hospitais\nA ocupación das UCI segue en máximos da segunda vaga, por riba do centenar de pacientes con test positivo do coronavirus\nMentres Sanidade admite que o efecto das restricións xeneralizadas nas áreas máis poboadas do país "non acaban" de facer efecto de xeito homoxéneo, as cifras de hospitalización evidencian que aínda resta camiño por percorrer. Segundo Comesaña, "tiñamos claro que iamos tardar quince días en ver a repercusión nas UCI" da redución de novos casos e o certo é que, polo momento, a ocupación destas unidades de coidados intensivos con pacientes diagnosticados da COVID-19 segue en máximos da segunda vaga. Son aínda máis dun cento, malia á lixeira redución das últimas vinte e catro horas, cun total de 578 persoas hospitalizadas con test positivo.\nPor áreas sanitarias, a maior cifra de hospitalizacións oficialmente ligadas á pandemia segue sendo a da Coruña (157, 40 na UCI) seguida da de Vigo (97, 22 na UCI). En termos relativos, segue notablemente presionada a UCI na área de Ferrol (12 das 52 persoas hospitalizadas), que nos últimos días desviou pacientes á de Lugo (59 ingresos, 5 na UCI). Neste sentido, o doutor Rascado subliña que, en última instancia, "a forma de evitar" ingresos na UCI é "evitar a transmisión" do virus fóra dos hospitais e, ao seu xuízo, "as medidas non van ser igual de eficientes se, no noso comportamento individual, non somos conscientes do problema".\nOs posibles levantamentos de restricións, sen horizonte definido (tampouco o do Nadal)\nO conselleiro de Sanidade e demais altos cargos da Consellería, este 18 de outubro en rolda de prensa sobre a COVID CC-BY-SA Xoán Crespo / Xunta\nGUÍA | Para non perderse: guía dos peches pola COVID que a Xunta impón ata decembro\nEste xoves, Sanxenxo incorpórase ao grupo de concellos con maior nivel de restricións\nA escasas horas da entrada en vigor do confinamento perimetral xunto ao Grove, peche da hostalería e outras medidas reforzadas para frear os contaxios do coronavirus no Concello de Sanxenxo, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, evitou sinalar posibles horizontes para o levantamento de restricións nos municipios onde a evolución epidemiolóxica é máis favorable. "Non podemos baixar a garda", repetiu Comesaña en varias ocasións, tamén ao ser cuestionado a respecto de eventuais flexibilizacións para a ponte de decembro ou o Nadal.\n"O Nadal será diferente [ao de 2019] e está nas nosas mans que sexa tamén diferente ao de 2021", considera o titular de Sanidade. Insta ademais a "non pensar que o 4 de decembro remata todo" aínda que esa sexa a data na que o Goberno galego deberá decidir se o groso de medidas impostas para un mes continúan ou non vixentes coa mesma intensidade.\nComesaña: "O Nadal será diferente [ao de 2019] e está nas nosas mans que sexa tamén diferente ao de 2021"\n"Se, chegado o día 4, aparte de ter unha incidencia boa, a situación asistencial" dos hospitais "non permite levantalas, seguiríamolo facendo así", admite Comesaña, quen ve aínda "lonxe" a posibilidade de dar unha resposta sobre, por exemplo, eventuais relaxacións nas prohibicións de encontros sociais, restrinxidas só a persoas conviventes nos municipios con maior grao de restricións.\nPara non perderse: guía dos peches pola COVID que a Xunta impón ata decembro\nOs novos confinamentos perimetrais entran finalmente en vigor ás cero horas do sábado, 7 de novembro, e a referencia para o seu remate é o 4 de decembro. As novas restricións xerais para toda Galicia están vixentes dende o 5 de novembro. Os peches nos 60 concellos con medidas reforzadas atinxen á hostalaría e outras actividades vinculadas ao lecer


Camarada Cthulhu: Fotos e apuntamentos sobre: Los Mitos de Cthulhu\nNon adoito ler moita banda deseñada. Pode que sexa porque cando era máis novo e tiña máis tempo para lelos, non tiña cartos para mercar todas os que querería e agora que (podería) ter os cartos para mercalas, non teño tempo para lelas (ou prefiro investir o meu tempo noutras lecturas, ou teño máis cartos para outras lecturas...). Así que agora mesmo as miñas lecturas habituais limítanse a Los Muertos Vivientes e o meu querido Hellblazer. Pero hoxe, grazas a un amigo tráiovos algo distinto, a edición española de Los Mitos de Cthulhu, unha colección de relatos de Lovecraft polo debuxante arxentino de orixe uruguaia Alberto Breccia, un artista coñecido por ser o autor de Mort Cinder e El Eternauta. Non lin ningunha destas obras, polo que non podo comparar Los Mitos con elas. Agora ben, o que vin neste volume deixoume gratamente impresionado.\nLos Mitos recolle nove das historias máis populares de Lovecraft en 124 páxinas. Isto quere dicir que Breccia e Buscaglia (o adaptador de seis destes relatos) teñen feito un incríbel traballo de síntese, porque, aínda que as historias estean abreviadas, non se botan de menos moitas cousas. Este nivel de condensación fai que a bd teña una lectura lenta, con moito texto por páxina, nada que ver cos cómics de superheroes, cousa que por outra banda non debería sorprender a ninguén xa que a meirande parte da acción das historias de Lovecraft ten lugar na mente dos seus personaxes máis que nos diálogos. Outro aspecto co que Breccia é quen de plasmar a obra de Lovecraft neste cómic é cos seus debuxos das criaturas dos Mitos dun ambiente que fai tolear. As historias comezan con imaxes claras e nídas, pero vanse tornando cada vez máis difusas e confusas. As máis das veces, somos quen de intuír máis de ver as aos monstros debuxados. E está ben, xa que, se hai cousas que a humanidade non debería de coñecer, como as imos debuxar?\nVelaquí tedes algúns exemplos do que quero dicir:\nO fillo de Yog-Sothoth, de O horror de Dunwich\nO Gran Cthulhu, de A Chamada de Cthulhu\nE a miña ilustración favorita:\nOs Mi-Go de O que Murmura na Escuridade. Non vos lembra ao Capricho Nº43 de Goya, El Sueño de la Razón Produce Monstruos?\nOs relatos incluídos neste volume son:\nEl Ceremonial (O festival, The Festival) Podedes ler a historia completa aquí.\nLa Cosa en el Umbral (A cousa no limiar, The Thing on the Doorstep)\nLa Sombra sobre Innsmouth (A sombra sobre Innsmouth, The Shadow over Innsmouth)\nLa Ciudad sin Nombre (A cidade sen nome, The Nameless City)\nEl Horror de Dunwich (O horror de Dunwich, The Dunwich Horror)\nEl Llamado de Cthulhu (A chamada de Cthulhu, The Call of Cthulhu)\nEl Color que Cayó del Cielo (A cor que veu do ceo1, The Color Out of Space)\nEl Morardor de las Tinieblas (O que asexa na escuridade, The Haunter of the Dark)\nEl que susurra en las Tinieblas (O que murmura na escuridade, The Whisperer in Darkness)\nEn resumo, unha boa bd incluso para aqueles que non gustan moito do medio, sempre que gusten de Lovecraft. Como Gardián, encantaríame poder ter as imaxes dos monstros nun PDF ou nunhas láminas para poderllas ensinar aos investigadores dicindo “Abrides a porta e...isto é o que atopades!”, pero o libro funciona igual de ben.\n1 Non din atopado este relato en galego, polo que a tradución do título é propia.\n20,90€ (Capa Dura)\nEtiquetas: banda deseñada, foto-apuntamentos, galego


Un concerto de Guadi Galego abrirá os actos das Letras Galegas en Viana\nInicio/Cultura/Un concerto de Guadi Galego abrirá os actos das Letras Galegas en Viana\nO alcalde de Viana e a concelleira de Cultura, na presentación dos actos das Letras Galegas./ Foto cedida.\nMúsica, teatro, lecturas, concursos e ata xogos. O Concello de Viana do Bolo vén de presentar a programación das Letras Galegas neste municipio nun acto que tiña lugar na mañá do 27 de abril coa asistencia do alcalde, Secundino Fernández, e da concelleira de Cultura, Graciela Diéguez.\nO programa encetarase o 5 de maio ás 20:30h. cun concerto (con entrada de balde) de Guadi Galego na Casa da Cultura. Unha semana despois, o 12 de maio ás 18h., nese mesmo lugar os máis pequenos e tamén os adultos poderán gozar co contacontos “O Souto dos Prodixios”. E xa o 17 de maio, Día das Letras Galegas, a praza Maior de Viana será escenario a partir das 17h. dunha lectura pública da obra da autora homenaxeada este ano, María Victoria Moreno. Ademais farase entrega dos premios do concurso de microrrelatos (orientado ao alumnado de primaria) e haberá xogos populares.\nAo día seguinte, 18 de maio, porase en escena a obra teatral “Leonardo e os fontaneiros” ás 12:30h. na Casa da Cultura. Este programa, promovido polo Concello de Viana do Bolo, completarase con música. Para o venres 18 de maio ás 20h. está previsto un Festival das Letras da Asociación Cultural Candea na Casa da Cultura e o sábado 26 de maio actuará, nese mesmo escenario terá lugar o II Concerto das Letras Galegas do Orfeón Vianés. Será ás 20h.\nCarteis de diversas actividades do programa.\nactuación actuacións Candea concerto concurso galego guadi lectura letras galegas María moreno orfeón teatro Viana do Bolo vianés Victoria


CIG-Servizos critica que a UdC "colabore na precarización" do persoal que fai labores de auxiliar - CIG: Confederación Intersindical Galega\n03 Xullo 2022 00:42\nA CIG-Servizos denuncia a situación na que se atopan as traballadoras que prestan servizo como auxiliares nas instalacións que a Universidade da Coruña ten en Ferrol quen, logo de levar anos realizando estas labores quedarán sen traballo a partir do 1 de marzo, porque a nova empresa adxudicataria non quere contar con elas. A central sindical critica a indolencia da Universidade ante esta conxuntura, demostrando que "só ten interese en mellorar o prezo da contrata sen que lle pareza importar a calidade do emprego que xera"\nDende a Federación critican que unha institución como a Universidade da Coruña "colabore na precarización das condicións de traballo" sen importarlle o futuro destas cinco traballadoras que veñen prestando servizo como auxiliares no campus de Ferrol dende hai anos; algunha incluso dende hai máis de unha década.\nPorén, o próximo venres a empresa que realizaba este servizo marcha e a concesión pasa a mans da empresa Pregecsa, que xa comunicou que non vai contar con estas traballadoras. "Diante desta situación a Universidade está calada e semella que o único interese que ten é o de mellorar o prezo da contrata sen que lle pareza importar a calidade do emprego que xera", denuncia o secretario confederal de Emprego, Francisco Cartelle.\nA CIG vai emprender as medidas precisas para que se respecten os dereitos laborais das traballadoras e insta a Universidade "que debera comportarse como un exemplo non só académico, senón de valores sociais, para que trate coa nova empresa a continuidade dos postos de traballo".


máquina de embalar a barra de azucre - IAPACK\nAs máquinas de envasado de azucre son cada vez máis populares nas industrias farmacéuticas e nutracéuticas e IAPACK ten máquinas de envasado de vara e recheos para produtos a granel, líquidos e en po. Desde o nivel de entrada, dúas máquinas de liña ata a alta velocidade, dez empaquetadores de palas de liña, IAPACK fabrica os mellores equipos do paquete de palés do mundo. Poñemos os nosos clientes en primeiro lugar e entendemos que non se producen problemas imprevistos durante o horario comercial normal.\naplicacións de máquina de envasado de vara de azucre:\nEsta é unha máquina de embalaxe sachet totalmente embalada para embalaxe e selado. É aplicable para embalar en po e materiais granulares como azucre, sal, leite en po, po de café, po de chocolate, po de gran, po de té verde, po medicinal, po de nutrición, etc. nas industrias da farmacia, alimentos e produtos químicos agrícolas. .\nMáquina de envasado de fluído para azucre de caramelos para o mercado de EE. UU\nA máquina é traxe para embalar A máquina é traxe para embalar Candy, gránulos, pasta, tableta, líquido, pasta, tableta, peza pequena. A embalaxe automática pode realizarse sen funcionamento manual. O tamaño do saco pódese axustar á vontade e ...\nDetalles rápidos Tipo: Máquina de empaquetado multifunción Condición: nova función: estampación, recheo, etiquetado, laminación, selado, corte, envoltura, outra aplicación: química, mercadoría, alimentos, maquinaria e hardware, médica, outro tipo de embalaxe: película, bolsa , Stand-up Pouch, outro material de embalaxe: plástico, outro grao automático: automático ...\nCando necesites empacar, a máquina de envasado chega ao noso mundo. Trae moito beneficio. Aforrar diñeiro e tempo. A tecnoloxía mellora a vida. O noso obxectivo é traer sorriso á túa vida. Detalles rápidos Tipo: máquina de recheo, máquina de envasado multi-función, ...


Nun día vendidos a metade dos bonos para a “Mostra de Teatro de Riveira” – O Barbanza\nNun día vendidos a metade dos bonos para a “Mostra de Teatro de Riveira”\n20190806.- Máis da metade do aforo do Auditorio ribeirense xa está ocupado para a Mostra de Teatro. O éxito amosa o alto interese da veciñanza en acudir a esta programación de arte dramática. Nestes momentos xa foron reservadas 137 cadeiras do total de 270 de que consta a instalación municipal. Cómpre lembrar que cada bono ten un custe de 25€ e dá dereito a reservar unha butaca para as once representacións de que consta a mostra. O prazo para a compra de bonos remata o 6 de setembro e os interesados poden adquirir as suas entradas mediante tarxeta bancaria na Oficina da Atención Cidadá situada no andar baixo do Consistorio.\nProgramación da mostra: o 27 de setembro.- Sarabela Teatro: “Normas para saber vivirna sociedade actual”. o 4 de outubro.- Redrum Producións: “Idiota”.o 11 de outubro.- Malasombra: “Bernarda”.o 18 de outubro.- Ibuprofeno Teatro: “Casa O’ Rei”.o 25 de outubro.- Dinamo Producións: “Eu queríame casare”.o 1 de novembro.- Redrum Producións: “Invisibles”.o 8 de novembro.- Producións Teatrais Talía: “Vida de cans”.o 15 de novembro.- Contraproducións: “A compañeira de piso”.o 22 de novembro.- Producións Excéntricas: “Carpe diem”.o 29 de novembro.- A Panadaría: “Elisa e Marcela”.o 5 de decembro.- De Ste Xeito: “Running”. Todas as funcións comezan ás 21.30 horas.


InicioArtigos de opiniónTransición\n27/12/2021 Ángel Pérez Artigos de opinión Comentarios desactivados en Transición\nTras ver o documental Trans train tiven unha difícil conversa. Centrámonos na Lei trans española. Na realidade de que cada vez máis persoas, normalmente persoas novas, acoden a un servizo médico vencidos polo sufrimento que lles produce non posuír o corpo co que se identifican. E deciden iniciar unha transición. Someterse a un tratamento que lles dará a identidade que no momento de nacer, polo azar que fose, non se lles asignou. Trátase daquela dun asunto médico. Pero non dunha patoloxía.\nÉ un asunto médico porque son os médicos os autorizados a usar hormonas e as técnicas cirúrxicas precisas para facer a reasignación de xénero e así acabar coa dor dese cidadá. Pero non é unha patoloxía, do mesmo xeito que non consideraríamos patolóxico acudir a un ximnasio para mellorar a nosa figura ou a unha clínica especializada para poñer fin a unha lacerante alopecia, mesmo se é da clase das andróxinas. Non é patolóxico, di a lei, porque non é unha enfermidade e non precisa dun diagnóstico médico.\nCon todo, a distinción non está clara. Non o está porque non está fóra de toda dúbida que a demanda dun determinado aspecto físico non sexa unha patoloxía nin que non o sexa a dunha identidade sexual. Debido a que tocante ao sexo a distinción entre normal e patolóxico é difusa. Non é binaria, dise agora. É unha distinción condicionada como di o discurso feminista ao discurso de cada época sobre o sexo. Na actualidade xa non hai solteironas nin bruxas. Nin ser muller require ser nai, nin home levar cartos a casa. Nese sentido a realidade do sexo é un efecto do discurso, das normas, dos prexuízos e dos valores de cada momento. Un gran logro do pensamento feminista é o de ter demolido o pertinaz clixé de que a saúde mental pasa polo goce fálico entre un home e unha muller. Do que o propio inventor da Psicanálise se beneficiou.\nPero, se a diferencia entre o normal e o patolóxico, no que ten que ver co sexo, non é asunto de natureza, entón ningunha intervención médica sobre o corpo biolóxico, o corpo natural, pode asegurar que un sufrimento baseado no efecto do discurso, de certas palabras ou imaxes, sobre o corpo dese persoa, cese. Daquela, o que apenas podo comprender, comentaba co miña amiga médica, é que as persoas que se senten nun corpo equivocado acudan a un establecemento médico que, esta vez si por natureza, non pode tratar aquilo que está na base do problema, a saber, os efectos do discurso no corpo e do goce no encontro azaroso entre dous corpos. Nin que o persoal médico pareza non ter nada que dicir e non sufran a queimadura da dúbida, “estrés ético” di un médico no documental, de se son eles quen poidan responder á demanda deses cidadás. De se non están negando aquel principio da acción médica de primun non nocere: o primeiro é non facer dano. Nin tampouco que alguén crea que o cambio de nome na anotación rexistral acabe con eses problemas.\nNese momento a conversación quedou interrompida. A miña amiga estaba de garda. Despediuse cun “seguiremos”.


Cambio de tendencias no sector alimentario | Consumer\nCambio de tendencias no sector alimentario\nA incorporación da muller ao traballo obriga a produtores a variar as súas estratexias de promoción\nA progresiva incorporación das mulleres ao mundo laboral ha acabado por revolucionar a sociedade, e tamén os criterios cos que se deseñan comidas de negocios, tapas ou servizos de catering. Postos a sentar modas e gustos, algúns consideran que agora son elas as que cortan o bacallau.\nNon se trata só dunha adaptación social. Expertos no sector da restauración auguran que para o 2009 o sector experimentará un crecemento do 69% grazas á diversificación que as mulleres introduciron á hora de idear tentempiés, comidas rápidas e bebidas saudables. Unha reportaxe levada a cabo por MarketResearch.com puxo de relevo que o gasto en bebidas e alimentación de consumo propio que levaron a cabo as mulleres de Estados Unidos no 2004 ascendeu a 4.600 millóns de dólares, un 11% máis que a mesma partida no ano anterior.\nMáis aínda, xa que do 2000 ao 2004 este sector específico de consumo creceu un 80,3%. Pero o verdadeiramente asombroso é que os criterios baixo os que as mulleres consomen alimentos e bebidas van estendéndose tamén ao terreo dos homes, empezando nos ambientes universitarios, nos que as ensaladas ou as bebidas lixeiro empezan a desprazar case por completo a cervexas e hamburguesas.\nPor tanto, os produtores empezan a variar as súas estratexias e deseños de propaganda. O consumidor arquetipo cambia o traxe e a gravata por unha blusa e unha mini-saia. Os anuncios se feminizan e brindan eslógans do tipo «ao gusto da muller de hoxe».\nConscientes de que as mulleres consomen máis artigos de comida e de bebida que os homes, e conscientes tamén de que esta tendencia seguirá aumentando linealmente polo menos no próximos cinco anos, a industria alimentaria non pon pega algunha á hora de presentar á sociedade unha muller nova e activa, tamén moito máis preocupada que o home pola saúde.\nEsgrime que as mulleres miran moito máis polo contido nutricional de canto comen e o valor dietético. O seu consumo é máis equilibrado, polo que, de xeneralizarse, os homes teñen máis a gañar que a perder, e non precisamente peso.\nAs mulleres empezan a preocuparse pola súa alimentación a partir dos 25 anos, segundo un estudo\nA única nota negativa desta irrupción progresiva da muller no mercado dos gustos, modas e costumes alimenticios é a idade tardía en que se produce. As estatísticas subliñan que as mulleres só empezan a preocuparse polo que comen ou beben a partir dos 25 anos, deixando ao descuberto toda a etapa correspondente ao seu desenvolvemento físico na puberdade. O reto dos analistas do mercado é levar a súa mensaxe do lugar de traballo ao pupitre da escola, tentar que rompan moldes moito antes.\nÉ certo que o consumo en bares, restaurantes ou empresas de catering non se afianza ata a idade en que un se vale por se mesmo e dispón dunha certa renda por traballo, pero as empresas tentan baixar o listón ás escolas, casas de colonias, e tamén servizos estándar en compañías de transporte aéreo, marítimo ou ferroviario. Comer ao gusto das mulleres acabará, así, impóndose en todas partes.\nOs autores da reportaxe centran as súas miras na xeración denominada baby-boom: os nados entre o final da segunda guerra mundial e unha década máis tarde, próximos a unha quinta década de vida e cuxa dieta ten unha orientación claramente feminina. Cereais e bebidas de refresco levan a palma como segmentos máis favorecidos en semellante moda.\nOutro segmento en alza é o cacao. «As mulleres consomen máis chocolate porque alimenta o seu benestar físico e emocional, polo que a maior parte de estratexias publicitarias de marcas de chocolate utilizan xa á muller como icona principal», subliñan os autores da reportaxe.\nA muller de hoxe busca alimentos sans, saborosos, fáciles de preparar e de dixestión ben sinxela. Con todo, trátase, insiste a reportaxe, dunha muller que se asoma ao seu futuro con preocupación. A ameaza dunha osteoporose ou unha sarcopenia, a progresiva diminución da súa velocidade metabólica reclámanlle por igual unha inxestión vixiante de proteínas, calcio e complexo vitamínico B, á vez que unha práctica regular de exercicio físico.\nNinguén mellor que as mulleres (salvando médicos e dietistas) para apreciar o valor dun delgado bistec de tenreira, que coas súas 10 g escasos proporciona 10 veces a cantidade de nutrientes tan específicos como proteínas, ferro, zinc, selenio e vitaminas B6 e B12 necesarias para un día. Tamén as mulleres son campioas á hora de tomar partido por traballos domésticos que comportan un certo exercicio físico, substituír o ascensor polas escaleiras e entreterse en paseos máis longos e máis saudables.\nEn Estados Unidos, ademais, as mulleres dispoñen dun Council for Women’s Nutrition Solutions (CWNS), algo así como un consello de sabias en nutrición e saúde, composto por nove doutoras en medicamento que asesoran nas distintas estratexias para combater a fatiga, perder peso, velar pola alimentación sa dos fillos e as receitas mellor atesouradas da arte culinario.\nDIETA Á CARTA\nA bioloxía tamén conta á hora de separar os gustos de homes e mulleres á hora para comer ou beber. Non fai falta dicir que o corpo da muller é distinto ao do home, e os seus requirimentos nutricionais tamén poden variar. Polo común, o que se entende por unha dieta ben equilibrada proporciona tanto a homes como mulleres todos os nutrientes necesarios para un metabolismo óptimo. Con todo, as mulleres deben prestar unha atención especial a dous minerais: calcio e ferro.\nAínda cando homes e mulleres manteñen un requirimento igual de calcio ou ferro nas primeiras etapas de crecemento, unha diferenciación hormonal, as menstruaciones ou o risco maior de osteoporose por parte da muller fan a esta candidata para un maior achegue de ambos os minerais.\nA recomendación dietética de calcio para unha muller entre 19 e 24 anos é de 1.200 mg/día. A partir dos 25 a recomendación descende a 800 mg, pero é preciso non interromper nunca ese achegue continuo de calcio ao organismo. Ademais do leite e os seus derivados, o calcio abunda en alimentos como o salmón, o tofu, brócoli, guisantes, legumes e froito secos.\nEn canto ao ferro, as recomendacións plasman para as mulleres 15 mg/día (mentres que para o home bastan 10), aínda que se especifica a necesidade de aumentar devandito achegue a 20 mg durante as menstruaciones. Os expertos advirten que detrás de moitas fatigas e hemicrania típica en pacientes femininas subxace un déficit de ferro. Alimentos ricos en ferro son as carnes. Patacas, espinacas e legumes tamén son ricos en ferro, pero trátanse dun ferro que non se absorbe nunca tan ben como o da carne. É por esta razón que as mulleres vexetarianas deben velar porque o achegue de firo obtido por alimentos vexetais correspóndase cos requirimentos do organismo e non deriven a unha anemia.\nalimentación Dieta mujeres-gl sector alimentario tendencia


APEM leva o primeiro premio do Certame de Murais de Azulexo de Lar - Costa da Morte - Que pasa na costa\nAPEM leva o primeiro premio do Certame de Murais de Azulexo de Lar\nCultura concurso azulexo ensino apem ies\nA familia de APEM co seu premio\nChegou ao seu remate a 9ª edición do Concurso de Murais de Azulexo de Lar. A fermosa e emotiva gala de entrega de premios desenvolveuse esta mañá de venres 10 de xuño no aparcamento da empresa, en presenza dos centros participantes, e envolta nun ambiente de creatividade e confraternización.\nEste ano, este proxecto transversal afondou no nos naufraxios, dando conta da importancia do noso patrimonio arqueolóxico subacuático. Uns fondos mariños cheos de historias nos que o alumnado dos centros de ensino e dos centros de capacidades especiais tiveron que mergullarse para facer as súas creacións, os seus murais.\nO xurado (Antón Castro, Covadonga Carrasco, Begoña Fdez. e Félix Quinteiro) escolleron os mellores murais, e o gañador do primeiro premio foi a familioa de APEM, coa súa historia sobre o naufraxio do Bayonnaisse.\nO IES Parga Pondal\nEn 2ª posición quedou o IES Parga Pondal de Carballo, cuio mural lembra o afundimento do Ambaca.\nO 3º premio queda en Cee, para o mural sobre o Serpent do IES Fernando Blanco. E tamén o CPR Manuela Rial leva un accesit pola recuperación da historia de San Jerónimo.\nO IES Fernando Blanco\nA festa tivo momentos emotivos como o o protagonizado usuario de APEM Marcos Traba, que puxo o toque musical co seu piano, poñendo o broque final a esta nova edición do singular certame.\nEstes foron os proxectos de todos os centros participantes nesta edición\nCentros participantes Naufraxio Nacionalidade Lugar de afundimento Ano\nCPR Manuela Rial Mouzo San Jerónimo Español Faro C (Corcubión) 1956\nIES Ramón Caamaño, Muxía City of Agra Inglés Arou (Camariñas) 1897\nIES Praia Barraña, Boiro Mont Parnes Griego Carrumeiro Chico (Corcubión) 1935\nIES Fernando Blanco, Cee Serpent Ingles Trece (Camariñas) 1980\nIES Isidro Parga Pondal, Carballo Ambaca Portugués Touriñán (Muxía) 1917\nCPR Andaina, Coruña Brigneti Italiano Vilán (Camariñas) 1893\nAsoc Apem, Cee Bayonnaise Francés Fisterra 1803\nAsoc Aspaber, Carballo Mina Sorriego Español Muxía 1954\nNovas do Concurso de Murais\nXuño 22: Os murais de Lar exportan os Faros da Costa da Morte á Marina da Coruña.\nMaio 22: Os centros de ensino mergúllanse no patrimonio subacuático gracias ao transversal Concurso de Murais de Azulexo.\nOutubro 21: O Concurso de Murais de Lar volve ás aulas e ás asociacións en clave de naufraxios.\nXaneiro 2020: Os escolares sumérxense no patrimonio subacuático cos Carrilo e Pepe de Oleghario.\n2020: O novo Concurso de Murais de Azulexo de Lar mergúllase no patrimonio subacuático.\nO grupo costeiro Galiza Celta de Delémont inaugurou o 12 Slow Up en Jura\nAlejandra Plaza 02/07/22


PONTEVEDRA Teresa Casal propón a cesión da Residencia da ONCE para reforzar o campus universitario\nInicio >> Noticias Pontevedra >> Teresa Casal propón a cesión da Residencia da ONCE para reforzar o campus universitario\nTeresa Casal propón a cesión da Residencia da ONCE para reforzar o campus universitario\nA proposta baséase no clausulado do convenio asinado en 2006 entre o Concello e a ONCE, texto polo que o Concello obtivo a posibilidade de pasar a ser titular deste inmoble dende o momento da aprobación provisional da modificación puntual para recualificar os terreos da finca de Campolongo. Este trámite xa está realizado dende o pasado 30 de xaneiro.\nTeresa Casal entende que o Concello ofrece unha posibilidade factible e realista para aliviar as carencias de espazo no campus. Ao mesmo tempo, indicou que abre novas perspectivas de futuro, unha vez que a ONCE remate o seu novo Centro de Recursos Educativos na parcela que lle cede o Concello na Unidade de Actuación 18, o polígono que se está a executar con fronte á rúa 12 de novembro. Chegado ese momento, o Concello xa será titular do edificio do colexio da Organización Nacional de Cegos en Campolongo, que tamén podería destinarse a reforzar o campus pontevedrés.\nA tenente de alcalde explicou que o protocolo que o Concello tiña asinado coa Xunta para ceder estes dous inmobles á Administración autonómica cun fin sociosanitario nunca foi elevado a convenio e tampouco se manifestou interese por aquela previsión. Engadiu Teresa Casal que, en todo caso, a Xunta dispón en pleno centro da cidade dun magnífico edificio accesible e axardinado como é a antiga delegación da Consellería de Sanidade, que responde perfectamente a este fin.


Latino Rodríguez xubílase tras 39 anos entregando as cartas aos veciños de Borreiros - ValmiñorTV\nInicioGALEGOLatino Rodríguez xubílase tras 39 anos entregando as cartas aos veciños de Borreiros\nA Asociación de Veciños San Martiño de Borreiros homenaxeou este sábado a Latino Rodríguez Areal, o que foi o carteiro da parroquia durante 39 anos, con motivo da súa xubilación. Os veciños agradeceron o seu traballo e dedicación, nun acto no que Latino demostrou que coñece as direccións, os nomes e ata o DNI de moitos deles. Despois de participar nun particular “Pasapalabra” e da proxección dun vídeo no que os veciños e veciñas desexáronlle moita sorte e felicidade nesta nova etapa, Latino recibiu un detalle de parte da Asociación de Veciños, un carballo de Sargadelos coa inscrición “Carteiro arraigado como as raíces do carballo”. Non faltou outro agasallo de parte de Correos e dos seus compañeiros. Antes de finalizar o acto, Latino “inaugurou” a caixa de correos do centro cultural, xa que ata o de agora o edificio non contaba con ningún, xa que el encargábase persoalmente de levalas á oficina.\n“Síntome alagado de que esteades aquí todos vós. Como vós sabedes eu son veciño de Borreiros e seguirei estando aquí para o que faga falta. Levo dentro a parroquia, nacín, vivo e sempre desfrutei dela e gústame que sexa unha parroquia con orgullo e con presenza. Creo que fixen o meu labor o mellor que puiden facela, e estou orgulloso. A parte era un traballo que me gustaba, permitiume vivir dese traballo. Ao ser nativo de aquí é distinto, non é o mesmo que cando vén alguén de fóra, non ten tanta relación co pobo como podo ter eu. Agora vén unha nova etapa e estou contento. Grazas a todos por estar aquí acompañándome e que estivésedes contentos co labor que fixen durante tantos anos en Borreiros”, destacou Latino na súa intervención visiblemente emocionado.\nLatino naceu en Borreiros en 1957. Fillo de Stilita e Manuel é o terceiro de catro irmáns. O seu pai foi carteiro na parroquia eventualmente. Durante as súas épocas mozas non perdeu tempo e estudou administrativo por nocturno. Comezou a traballar en Correos no ano 1983 con 27 anos. Ademais forma parte como vogal da Asociación de Veciños desde o ano 1978. Desde maio de 1985 é presidente da Comunidade de Montes de Borreiros de forma moi activa. Casou en 1991 con María Rita, veciña da parroquia, e en 1995 tiveron unha filla. Tamén é actor recoñecido da compañía de Teatro A Xesta Vermella de Borreiros.


Tarkovski - Cine y Filosofía\nSen dúbida Tarkovski é un dos cineastas clave do século XX. Polo modo que ten de saírse, fugarse dunha sorte de hexemonía rusa do filme. Contacta pola contra co cinema europeo, cun cinema euripeo ben peculiar: o cinema de Bergman, Bresson, ou Kurosawa por outra banda. En Tarkovski esta esta loita: en Andrei Rublev, por conquistar unha espiritualidade que non é dócil co poder constituido, por darlle alento ao alma e ao seu tempo. Efectivamente, Tarkovski, como poeta do cinema, introduce, ao seu modo, a imaxe-tempo. Quizais o sorprendente é que o fai un pouco ao marxe das teses deleuzianas sobre a imaxe-tempo e a súa aparición e emancipación. En Tarkovski a imaxe non precisa tanto de sonsignos nin opsignos para emanciparse da acción e do movemento. Ao aludir ao espiritual, ao cargar as imaxes e as tramas doutro desenvolvemento que non é propiamente a acción nin a súa causa-efecto... Tarkovski introdúcese nos abeiros do filme, crea novas estancias e territorios habitábeis, bebe dunha extraordinaria pobreza de paraxes que nos deixa atónitos. Tarkovski cuestiona a modernidade e a contemporaneidade industrial, política, cultural, ética do ser humano, cunha atemporalidade das actitudes, das vidas, dos motivos... que nos falan directamente. A imaxe-tempo a crea Tarkovski mediante a poesía e a enorme carga espiritual das súas tramas.\nSolaris para moitos a resposta soviética ao filme de Kubrick 2001, odisea no espacio. Mais Tarkovski afirma que é o seu menos logrado filme, que cae preso ainda das premisas da ciencia ficción, que non evoca esa atemporalidade do espírito que busca nos seus outros filmes. Certamente, Solaris non deixa de ser unha evocación da forza vital, onírica, desexante, case ao estilo de Buñuel a quen tamén admira Tarkovski. O filme ten connotacións psicoanalíticas quizais xustamente onde delatan o estructuralismo do que ainda bebe este filme. O mar aparece como materialidade primixenia do desexo e da súa potencia de realización.\nEl sacrificio: esta espiritualidade non é moderna. A tensión dun día, a recuperación da temporalidade arsitotélica cunha atemporalidade onírica. Distorisión da causa-efecto e desenlace desexante, maníaco tamén, delirante, esquizofrénico.\nObtenido de «http://cinema.herm3tica.tv/index.php?title=Tarkovski&oldid=58»\nEsta página se editó por última vez el 16 abr 2019 a las 03:42.


UNHA NOVA PROMOCIÓN QUE SE DESPIDE DO COLEXIO\nNumerosos familiares e profesores acompañaron ás alumnas e ós alumnos de 4º de ESO no acto da súa despedida.\nAlexandra Romero foi a encargada de abrir o acto cantando unha fermosa canción que conseguiu poñer as emocións de tódolos asistentes a flor de pel. Logo, foi Pablo Giráldez quen, en nome do alumnado de 4º, fixo un repaso polas mellores lembranzas destes 13 anos no centro.\nAntes de proceder á entrega de diplomas foi a nosa Xefa de Estudos Clara I. Piñeiro quen se dirixiu ao alumnado facendo unha invitación a vivir todo o que teñen por diante de forma intensa. Tamén tivo palabras para agradecerlle aos pais e nais a confianza depositada no Colexio Compañía de María de Cangas traendo aos seus fillos a este centro.\nLogo do vídeo de despedida elaborado por Alexandra Romero, Raúl Estévez e Javier Llópiz baixaron todos ao comedor no que puideron degustar unha pequena merenda e beber algo co que aliviar a calor dunha tarde sofocante no termómetro e no emocional.


Os dous tripulantes dunha embarcación piden axuda a través do 112 Galicia ao quedar sen motor e ser arrastrados pola corrente | Noticias Vigo\nOs dous tripulantes dunha embarcación piden axuda a través do 112 Galicia ao quedar sen motor e ser arrastrados pola corrente\nPublicado por Noticias Vigo o día 13/12/2020 na sección de Cangas,Galicia,Sucesos\nDúas persoas que pescaban a bordo dunha embarcación pneumática en Cangas pediron asistencia a través do 112 Galicia ao quedar sen motor e ser arrastrados pola corrente.\nA súa chamada chegou á central minutos despois da unha desta tarde, cando se activou o operativo para o seu rescate.\nAsí, o persoal do Centro Integrado de Atención ás Emerxencias de Galicia avisou a Salvamento Marítimo para o envío de recursos materiais e humanos á ría de Aldán, onde permanecía os dous tripulantes sen goberno na embarcación. Deste xeito, acudiu un equipo a bordo da Salvamar Mirach para remolcar a embarcación sen motor e levar á súa tripulación a terra.\nAs persoas atopábanse en bo estado de saúde.\nMobilización de recursos en Bergondo por dúas mozas en apuros\nAdemais, o 112 Galicia recibiu unha chamada de alerta desde a Praia da Xurela, en Bergondo, por mor de dúas mozas que practicaban surf e estaban en apuros. Así o explicou a persoa que chamou ao número único de emerxencias pasadas as seis desta tarde para dar conta de dúas rapazas con dificultades para saír da auga.\nCon estes datos, os xestores do 112 Galicia puxeron en marcha a comunicación con Salvamento Marítimo para a mobilización de recursos aéreos e marítimos. Cando o Helimer estaba en camiño, os voluntarios de Protección Civil de Bergondo, que saíron para colaborar no operativo, aseguraron que as mozas estaban xa fóra da auga e en bo estado de saúde. Deste modo, Salvamento Marítimo desactivou todos os recursos en alerta e desde o 112 Galicia anulouse a solicitude de participación dos equipos de Protección Civil dos arredores.\nPide axuda a través do 112 tras quedar atrapado…\nUn home chama ao 112 Galicia tras quedar atrapado…


Trienio maldito de Feijóo | Esquerda unida\n31 Agosto, 2012 victor Economía e emprego\nEsquerda Unida cualifica de fracasada a xestión económica e social de Núñez Feijóo, pasando a ser o peor presidente da Xunta de Galicia. En calquera apartado que se analice o resultado é nefasto o emprego, os servizos públicos, a protección social, a salvagarda do territorio ou a promoción da nosa lingua e cultura.\n“Semella que remata o trienio maldito protagonizado polo señor dos recortes”, manifesta Yolanda Díaz, coordinadora nacional e candidata á Xunta de Galicia. É complexo ver como é posible que a torrentería de tantos recortes sobre tantísimos colectivos e persoas ten como resultado un acelerado crecemento da débeda pública ao punto de multiplicar por dous esta débeda non tres anos de mandato. Recortes, endebedamento e caciquismo marcarán unha presidencia fracasada por se ter posto ao servizo dos intereses do capital e contra o seu propio pobo.\nA executiva nacional de Esquerda Unida, responsabiliza a Feijóo do deterioro en dereitos fundamentais como a sanidade e a educación. Escravo dos dogmas neoliberais, Feijóo maltratou a educación, a sanidade e a dependencia sacrificadas non altar sanguinario do déficit público e as privatizacións, deixando facer no eido económico un destrutivo laissez-faire… que aparellou unha brutal destrución de emprego co seu correlato de pobreza e exclusión social. Todo elo desfacendo coa súa parálise aos sectores produtivos clave, dende o sector agrario ate o das enerxías renovables


Audasa instalará medidas correctoras contra o ruído no tramo da AP-9 ante o IES de Chapela\nPolítica • 16/06/2016\nO concelleiro de Interior, Arturo González asegura que existe un compromiso "por escrito" no que a empresa garante que se instalarán barreiras, asfalto fonoabsorvente ou aquelas medidas que se consideren axeitadas para minimizar o ruído do tráfico que circula pola AP-9. O edil asegura que no caso de que se "expropie" algún terreo do recinto do instituto "sería unha franxa de dous metros que actualmente non é utilizable polo alumando" e que polo tanto non afectaría ao funcionamento do centro. Anuncia que o alcalde manterá unha reunión nos vindeiros días cos responsables educativos "para aclarar todas estas cuestións que xa lle foron comunicadas ao director hai un mes, polo que non entendemos as súas críticas sobre a falta de información".\nO edil de interior sae ao paso das críticas emitidas dende a comunidade educativa sobre a falta de información por parte do Concello "non só non se lles negou información en ningún momento senón que fomos dilixentes á hora de trasladarlle todos os acordos existentes con Audasa". Neste sentido asegura que hai un mes mantiveron unha reunión co director do Instituto para comunicarlle os compromisos por parte da empresa e que se concretan en "empregar un asfalto específico para diminuír o ruído así como acometer as medidas correctoras que sexan necesarias para minimizar a contaminación acústica procedente da circulación da AP-9". Uns ruídos que no futuro e unha vez ampliada a autoestrada serán maiores ao aproximarse esa vía cinco metros máis as instalacións do instituto.\nArturo González asegura tamén que "non se vai facer ningún muro" en referencia ao temores do profesorado que alertaban da posible construción dun muro entre a Avenida de Redondela e o edificio que restaría luz as aulas situadas nos andares inferiores.\nSobre a "expropiación de terreos do centro para a creación de prazas de aparcamento no Camiño do Torreiro explica o concelleiro que "non hai nada en firme sobre esa obra e, no caso de que finamente se chegue a facer e haxa que empregar terreos do Instituto, afectaría a unha franxa de 2/3 metros que actualmente non é utilizable por atoparse en pendente".\nNega que non se informase ao centro educativo\nExiste un compromiso de Audasa para corrixir as emisión de ruído\nExpropiación de terreos\nÉ un proxecto que de levarse a cabo afectaría a un tramo de terreo que non se usa