Xoaquín Fernández Leiceaga, Senador (PSOE) e Economista.\nA. Escuredo 13/06/20\nO economista e actual senador do PSOE por designación autonómica, Xoaquín F. Leicega, vén de presentar o ensaio 'O país do porvir'. Un traballo no que defende as achegas do sistema das autonomías á Galiza nas mudanzas destes anos. Compracente no marco global, aposta por mudanzas de cara ao futuro.\nUnha das teses que somete a revisión no seu libro é a do atraso, cales son os eixos da súa argumentación?\nÉ unha cuestión empírica. Somos un dos países que, non só na medición máis convencional que é a do Produto Interior Bruto (PIB) per cápita, senón tamén do índice de desenvolvemento humano da ONU, formariamos parte dos países máis adiantados. Cunha perspectiva dinámica o crecemento económico do progreso que experimentou Galiza nos últimos 40 ou 50 anos desmente a existencia dun bloqueo ao desenvolvemento, froito das forzas combinadas do mercado e da actuación do sector público.\nQue salvaría a día de hoxe do volume O atraso económico da Galiza de Xosé Manuel Beiras?\nRepresentou no seu momento unha visión moi difundida do que pasara na Galiza xusto até finais dos anos 60, nun contexto no que o mercado español se polarizaba de forma moi acusada e onde, ademais, un Estado autoritario como o franquista constituía un elemento retardatario para o progreso, non só do conxunto do Estado español senón tamén especificamente da Galiza. Non recoñecía a súa personalidade colectiva.\nEu creo que era un reflexo dunha época que estaba rematando. O meu libro tenta partir dunha revisión dos postulados básicos dese traballo mais non quere ser unha revisión en profundidade desa tese. O que si constato é que o progreso se produciu. O Estado tivo un poder equilibrador moi importante e en contra das ideas da polarización, a partir dos anos 70 non se produce unha emigración interna considerábel como ocorreu na época anterior e polo tanto hai un crecemento máis equilibrado no conxunto do territorio español.\nO volume volve sobre cuestións nas que tiña traballado nos últimos anos, como a emigración. Que caracteriza este fenómeno nas últimas décadas?\nEu sitúo a emigración no contexto máis amplo da regresión demográfica que ten Galiza. Perdeu o impulso emigratorio tradicional, mesmo pasou por un tempo en que a inmigración foi máis relevante e volve tomar impulso a partir da gran crise de 2008, onde hai unha saída ao exterior, non tanto cuantitativamente senón cualitativamente. Saen mozas e mozos ben formados con bo capital relacional que representan o máis puro da súa xeración.\nN’O país do porvir fai un retrato da Galiza de hoxe que mesmo ás veces parece compracente. Hai entón razóns para o optimismo na Galiza?\nEu diría que é compracente a análise do marco global. O sistema autonómico é unha oportunidade para a Galiza e nos últimos 40 anos aproveitámonos dos seu efectos positivos, así como da construción dun estado do benestar no Estado español aínda incompleta mais si que representou un cambio moi notábel. Sen embargo mirando cara ao futuro eu deixo de ser tan optimista e creo que fai falta mudar de fase. Se até agora a inercia favorecíanos, a partir de agora precisamos ter un proxecto para o país que ten que incidir ademais en aspectos que non nos preocuparon tanto nos últimos 20 ou 30 anos.\nCambiando de terzo, vostede que ten estudado o papel do capital estranxeiro na industrialización da Galiza, como explica o que está acontecendo coa factoría de Alcoa de San Cibrao (Cervo)?\nÉ obvio o que acontece. Hai unha recomposición do mercado mundial do aluminio. A demanda máis importante dese metal está situada nos países asiáticos que medran a taxas moi importantes e industrialízanse. Polo tanto as estratexias das grandes multinacionais que operan nese mercado tamén se redefinen. Nos últimos anos hai un exceso da produción sobre a demanda que leva a grandes empresas como Alcoa a concentrarse naquelas unidades de produción que teñen un acceso á materia prima máis favorábel, que garanten unha provisión de enerxía a baixo custo mellor e que teñen un acceso aos mercados finais tamén máis favorábel. Leva a privilexiar os seus investimentos na península Arábiga fronte zonas máis tradicionais, como era a fábrica de San Cibrao.\nComo analiza o actual momento económico e a resposta das diversas Administracións diante da mesma?\nAgora do que se trata é de impulsar a recuperación económica para situármonos no nivel previo da crise. Poríalle unha nota moi alta á actuación socioeconómica do Goberno estatal e creo que a Xunta da Galiza peca de timidez e de falta de efectividade. Hai moita propaganda e pouca eficacia nas súas accións.\nPSOE Beiras leiceaga\nXoaquín Fernández Leiceaga, Senador (PSOE) e Economista: "Hai moita propaganda e pouca...


Que é a "mobilidade sustentable"? | Consumer\nQue é a “mobilidade sustentable”?\nLeste recente concepto está a implantarse aos poucos nas políticas das administracións públicas e nos hábitos dos cidadáns.\nEn realidade falar de mobilidade “sustentable”é referirse a multitude de accións, tendencias e cambios á vez. Aínda que é certo que os poderes públicos cada vez teñen máis en conta a importancia da sustentabilidade no transporte e os desprazamentos dos cidadáns, a verdade é que queda moito camiño por percorrer.\nA “mobilidade sustentable” englobaría un conxunto de procesos e accións orientados para conseguir como obxectivo final un uso racional dos medios de transporte por parte tanto dos particulares como dos profesionais.\nEste concepto comprende varios enfoques. Do que se trata é de reducir o número de vehículos que circulan polas vías. Pero, doutra banda, desta maneira, tamén se consegue que a contaminación producida polos automóbiles diminúa. Ademais tamén se reduce o ruído que producen. Isto último non é baladí, xa que nas cidades estatisticamente son os vehículos os maiores xeradores de contaminación acústica. Con todo lograríase un aforro enerxético nada despreciable; hai que ter en conta que as reservas fósiles das que se obteñen os combustibles son finitas.\nSófrese dun volume desmedido e evitable de vehículos nas vías públicas. Por iso, os expertos sinalan varios datos que reflicten ata que punto a “mobilidade sustentable” debese ser converterse nunha meta útil para todos. En primeiro lugar, ao redor dun terzo dos desprazamentos en coche que se realizan diariamente son de menos de 2 quilómetros, polo que poderían facerse a pé ou a través doutro medio non contaminante. Os vehículos, como xa comentamos e resulta patente, son a principal fonte de contaminación acústica nas grandes cidades. A ocupación media dos turismos no mundo occidental non chega aos dous pasaxeiros por coche. Ademais, a contaminación relacionada cos medios de transporte segue aumentando cada ano, a pesar das políticas orientadas a reducir as emisións de gases.\nPara fomentar a “mobilidade sustentable” os organismos públicos inclínanse por un política “multienfoque”, que aborda os diversos problemas que o gran número de vehículo carrexa e trata de palialos na medida do posible con diferentes iniciativas expostas en varios ámbitos.\nPor exemplo, a Unión Europea leva varios anos convocando o que se denomina “Semana Europea da Mobilidade”. Este ano celebrouse do 16 ao 22 de setembro e a súa lema, “Rúas seguras para os nenos”, centrouse de feito nas vantaxes para a seguridade dos transeúntes que leva a redución do tráfico e a peonalización de rúas urbanas.\nNo ano 2000 a Comisión Europea trasladou unha comunicación ao Parlamento Europeo, o Consello e o Comité das Rexións. Esta comunicación denominábase “Mobilidade Sustentable: Perspectivas” e nela facíase balance do logrado nesa materia durante o últimos cinco anos, á vez que expuña as cuestións máis importantes que se habían de abordar no cuadrienio seguinte (2000-2004).\nNeste documento avogábase por accións como potenciar a calidade e frecuencia dos transportes públicos, reducir e promover prezos similares en toda a UE, tender cara á intermodalidad dos transportes públicos (establecer estacións onde se integren varios medios de transporte diferentes, para maior comodidade e rapidez dos usuarios), reducir as emisións contaminantes dos transportes, promover que os particulares compartan os seus vehículos sobre todo nos desprazamentos laborais, fomentar os medios de transporte non contaminantes etc.\nmovilidad-gl sustentabilidade transporte


A socialista Seara defende o aborto como «conquista social» – Galicia 24 Horas\nBy Redacción on 4 agosto, 2012 Comentarios desactivados en A socialista Seara defende o aborto como «conquista social»\nA deputada ourensana e responsable do Instituto da Muller durante o goberno de Zapatero, Laura Sara, fixo unha defensa do aborto como «dereito social» sobre o que, ao seu entender, a cidadanía debe evitar a influencia da «ultradereita minoritaria». A socialista criticaba deste xeito o proxecto de modificacion da actual lexislación sobre a interropcion da vida do ser humano concebido.\nTratábase da constitución da chamda «Plataforma en Defensa dos Dereitos Sexuais e Reprodutivo»s, que tivo lugar en Santiago, e que, segundo explicou, consiste nunha agrupación “plural, de partidos políticos e organizacións sanitarias, sociais, feministas ou veciñais” para “dicirlle alto e claro ao goberno que cando se fala de dereitos sociais non se deixen levar pola ultradereita minoritaria”.\nSeara reclamou manter as «conquistas sociais» acadadas durante a historia da democracia, nas que se acadou “mais seguridade xurídica para os profesionais da sanidade e das mulleres, equidade territorial e unha lei de prazos para a interrupción do embarazo sensata, como nos países do noso entorno”.\nA socialista Seara defende o aborto como «conquista social» added by Redacción on 4 agosto, 2012


Sanidade volverá permitir as reunións en domicilios de non conviventes, ata un máximo de 4 persoas\nInicio/En portada/Sanidade volverá permitir as reunións en domicilios de non conviventes, ata un máximo de 4 persoas\nSerá a partir do sábado, tal e como vén de anunciar o conselleiro de Sanidade en rolda de prensa\nO conselleiro de Sanidade, Julio García.\nDende a noite do 9 ao 10 de abril volverán permitirse as reunións de persoas non coviventes en domicilios, pero coa limitación dun máximo de 4 persoas. Así o anunciaba esta mañá o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesañana, na rolda de prensa na que daba conta das decisións tomadas na reunión do martes do Comité Clínico que fai seguemento da pandemia do Covid-19 en Galicia.\n“Volveremos á siuación que tiñamos antes da Semana Santa”, indicaba o conselleiro. Así, poderán manterse reunións de non conviventes en domicilios ata un máximo de catro persoas no interior. No caso dos exteriores, o máximo seguirá sendo de seis persoas por reunión.\nPor outra banda, a partir do sábado tamén se permite compartir vehículo privado con persoas non conviventes.\ncomité clínico conselleiro covid-19 medidas non conviventes restricións sanidade


Turismo de Galicia lanza su campaña de verano centrada en las experiencias del turista\nCo obxectivo de seguir traballando para conseguir o cinco millóns de visitante en Galicia en 2016, Turismo de Galicia lanzou a súa campaña de verán para a promoción de Galicia como destino turístico non só nesta época se non ao longo de todo o ano.Continuando co slogan Quero Galicia, a campaña conta cun orzamento de 4 millóns de euros e no seu anuncio aparecen 150 localizacións diferentes en 800 planos nos que se percorren 5.000 km da xeografía galega.\nBaixo un formato de ‘selfie’, a nova campaña ten como pretensión mostrar Galicia a través da experiencia en primeira persoa do viaxeiro para transmitir sensacións que xeren unha reacción positiva no público obxectivo. A campaña, que conta con financiamento de fondos europeos, ten tres ondas, a primeira foi na primavera e agora é quenda para a segunda, a do verán. A meta é chegar á maior parte da poboación española, principal mercado emisor de turismo para a Comunidade, e que os galegos coñezan máis de preto o seu territorio no ámbito turístico facéndolles partícipes tamén desta campaña.\nA directora de Turismo de Galicia, Nava Castro explicou que para chegar ao contexto internacional, desenvolveranse accións publicitarias en internet en Portugal, Alemaña, Gran Bretaña, Francia, Italia e Estados Unidos.\nIncremento de viaxeiros e pernoitas\nNava Castro explicou que no ano 2015 Galicia recibiu 4,58 millóns de viaxeiros, un 11,9% máis que o ano anterior, que realizaron máis de 9,2 millóns de pasas a noite, un aumento do 8,4% en relación a 2014. Estas cifras supuxeron que a Comunidade liderase o crecemento nacional en número de viaxeiros e que conseguise a cifra máis elevada de pasas a noite do últimos cinco anos.\nA directora de Turismo de Galicia fixo fincapé na continuidade en 2016 desta tendencia positiva xa que no primeiro cuadrimestre xa se rexistraron máis de 920.000 viaxeiros e 1,7 millóns de pasas a noite, o que supón un incremento do 8% en relación ao mesmo período do pasado ano e os niveis máis elevados desde 2008 no caso dos viaxeiros e desde 2010 no relativo a pásalas a noite.


O Colexio de Podólogos de Galicia aconsella tomar todas as precaucións ao volver correr para evitar o contaxio e as lesións. | Colegio Oficial de Podólogos de Galicia\nO Colexio de Podólogos de Galicia aconsella tomar todas as precaucións ao volver correr para evitar o contaxio e as lesións.\nOfrece unha serie de recomendacións para quen retome a práctica da carreira despois de case dous meses.\nRecomenda aumentar a distancia entre corredores ou ciclistas e non tentar reiniciar a práctica deportiva no punto no que se deixou.\nO 2 de maio permitirase saír do confinamento, cos límites establecidos polo Goberno, para realizar actividades físicas e dar un paseo coas persoas que conviven xuntas. Hai que actuar con prudencia porque custou moito chegar ata aquí. Será a primeira vez que algúns abandonen os seus fogares tras case 50 días de “corentena”. Todos os corredores deben ter en conta que deben facer deporte de forma individual e nas horas e zonas nas que prevexan menos afluencia de corredores para evitar a proximidade con outros corredores.\nO virus non se transmite polo aire, transmítese nas gotiñas que exhalamos ao respirar, tusir ou esbirrar. Aínda que a distancia social recomendable é de 1-2 metros, segundo os resultados dunha prepublicación dun recente estudo das universidades de Eindhoven (Países Baixos) e Lovaina (Bélxica), por precaución, sería recomendable non situarse a menos de 4-5 metros por detrás (no “ronsel”) dunha persoa que vai camiñando, nin a menos de 10 metros se vai correndo ou paseando en bicicleta. A respiración, cando se fai deporte, é máis intensa, polo que a distancia á que se poden propagar as gotiñas que exhalamos, nas que viaxa o virus, aumenta.\nO Colexio de Podólogos de Galicia entende que, despois de case dous meses sen correr, o inicio desta actividade debe realizarse coa maior precaución posible para evitar lesións. Unha lesión agora ten unha consecuencia dobre: para o que a sofre e para un sistema sanitario con outras prioridades.\nXa nas últimas semanas, os podólogos detectaron un aumento de consultas telemáticas sobre lesións deportivas, como consecuencia da práctica deportiva doméstica.\nÉ importante non retomar a práctica deportiva na rúa sen o asesoramento dun profesional. Non se debe facer de forma brusca ou con calzado inadecuado. Debe producirse unha volta progresiva e individualizada aos adestramentos, sen pretender renovar a carreira no mesmo estado de forma que se alcanzou antes de que decretase, o 14 de marzo, o estado de alarma pola pandemia da COVID-19. É a clave para non atoparse con sorpresas desagradables.\nEspecialmente, as persoas que levaban pouco tempo correndo antes do confinamento, deben ter claro que non deben comezar polo nivel nin a distancia que realizaban antes da corentena. Deben comezar por baixo deses parámetros e ir aumentando progresivamente en función da recuperación do ton muscular. Isto é aplicable, mesmo, se en casa adestrouse con exercicios como sentadas, saltos ou zancadas, por exemplo. Aínda que se estivo facendo adestramento alternativo en casa, as estruturas que se estiveron adestrado son distintas ás que se usan para correr. Hai que concederse un tempo para adaptar os tendóns e músculos para volver correr.\nPúidose perder o estado de forma por falta de adestramento e isto afecta a resistencia, forza e flexibilidade, ademais de aumentar o risco de sufrir unha lesión se non se retoma a actividade física de maneira gradual e controlada.\nNo caso dos profesionais ou daqueles afeccionados de máis nivel, este inicio de actividade, ou pretemporada, deberá ser, polo menos, dun mes, e con non máis de tres días á semana de adestro, intercalados con días de descanso, unha peza fundamental para lles dar tempo aos tecidos a readaptarse ao incremento de solicitación e diminuír o risco de lesión.\nSe se gañou ou perdeu peso durante o confinamento, hai que darse máis tempo. En caso de sobrepeso, sométese ás articulacións e músculos a unha maior carga. No caso de baixar de peso, é probable que se perdeu masa muscular, polo que se debería empezar a correr de maneira suave e ir aumentando progresivamente.\nAdemais, se existe a posibilidade, é mellor realizar os primeiros adestramentos por superficie de terra ou céspede, xa que achega un maior amortecemento.\nAntes de saír a correr\nAntes de saír a correr, hai que revisar o estado das zapatillas, para comprobar que non están deformadas, o axuste da malla superior ou posibles desgastes na sola. O material da sola, e máis en moitas das zapatillas de moda, tende a deformarse cos quilómetros. Unha zapatilla de fai 10 ou 15 anos podía aguantar sen deformarse 1.000 ou 2.000 quilómetros, mentres que as actuais, con solas fabricadas con escumas, poliuretanos ou materiais de maior tecnoloxía, achegan un maior amortecemento e lixeireza e un retorno de enerxía de ata o 55 %, pero resisten un menor número de quilómetros.\nAs zapatillas deben adecuarse á persoa, ao chan polo que se vaia correr e á actividade que se vaia realizar. Deben atarse ben os cordóns para axustalas ao pé e levar sempre calcetíns.\nSe hai que comprar unhas zapatillas terá que ser unha compra en liña, xa que as tendas seguen pechadas. Pero isto non significa comprar sen asesoramento. Ante a enorme oferta do catálogo de zapatillas, o máis recomendable é deixarse guiar por un profesional da podoloxía. En calquera caso, buscar consello experto antes de decidir. Son moitas as variables que interveñen, fundamentalmente o peso do atleta, patoloxías ou lesións previas, ter factores de risco como un exceso ou defecto de pronación ou supinación nalgunha articulación, a necesidade de levar nas zapatillas órteses podolóxicas ou a superficie de adestramento. Canto maior sexa o peso do deportista ou se ten unha pronación de talón aumentada, maior estabilidade deben proporcionar as zapatillas e as soletas.\nUn dos obxectivos deste período inicial será coller o ton apropiado e queimar graxa acumulada pola inactividade. Para os corredores noveis ou os que levaban pouco tempo practicando este deporte, é recomendable que alternen carreiras curtas, segundo a súa capacidade, con camiñar rápido, e ir aumentando progresivamente o tempo que corren segundo a súa condición física llo vaia permitindo.\nOs corredores máis veteranos poden retomar a actividade adestrando con cambios de ritmo. Esta técnica consiste en aumentar o ritmo de carreira durante un minuto e baixalo durante tres minutos, ao comezo. Co tempo realizaranse cambios máis longos: cinco minutos ao 70 % da frecuencia cardíaca máxima cunha recuperación de dous minutos ao 60 % da frecuencia cardíaca máxima, e así durante cinco ou seis veces. Un dos obxectivos destes cambios, á parte de queimar graxa, será fortalecer o sistema cardíaco. Se sente calquera tipo de molestia hai que parar. Continuar o exercicio podería provocar unha lesión.\nÉ importante lembrar que antes de iniciarse nun deporte, ou se se está adestrando con certo grao de intensidade, senón fíxose antes, é recomendable realizar unha proba de esforzo. Serve para determinar cal é o nivel de esforzo físico apropiado para cada persoa, para que o adestramento sexa máis produtivo e conseguir progresos de forma máis rápida e efectiva. Ademais, permite a detección de arritmias ou cardiopatías conxénitas ou reumáticas e evitar riscos non desexados na actividade deportiva. As probas de esforzo pódense facer en centros médicos deportivos. Hai que insistir neste aspecto porque custa moitas vidas ao ano.\nDoutra banda, convén lembrar as boas prácticas que xa se observaban anteriormente: estiramentos antes e despois do adestro, aínda máis importante neste reinicio e con especial atención á musculatura posterior das extremidades inferiores (isquiotibiais e tríceps sural); e unha boa hidratación e alimentación, diminuíndo o consumo de azucres engadidos.\nAo volver á casa\nUnha vez en casa, hai que desposuírse do calzado e a roupa na entrada, desinfectar a sola do calzado cunha solución desinfectante, ducharse lavándose coidadosamente as mans. Se se ten algunha dúbida ou molestia que persiste tras o repouso, hai que contactar cun profesional da podoloxía de confianza. Unha vez reiniciada a práctica de exercicio, hai que mantela para así ter un hábito de vida saudable.


As nosas guerreiras da fin de semana! - Futbolinlugo\nUnha semana máis, Futbolinlugo chega con toda a actualidade das nosas rapazas nos distintos duelos que protagonizaron na fin de semana!Como sempre, Comezamos polo CD Lugo-PM Friol, que perdeu o seu primeiro partido na casa despois dun gran inicio de temporada, nun choque ante o Victoria FC no que nunca se atoparon cómodas, a pesar de teren o dominio do balón non contaron con oportunidades nin profundidade. O encontro estivo condicionado polo tempraneiro gol das visitantes aos 30 segundos de xogo e, aínda que Nati fixo o empate antes do descanso, o Victoria aproveitou os errores locais na segunda metade para levarse os tres puntos en xogo. Destacaron Goretti pola súa seguridade defensiva e a capitá Fanny Varela.\nNa Primeira Galicia, a SCD Milagrosa perdeu por 1-3 ante o Alertanavia, destacando como habitualmente a actuación de Esther, quen asinou o gol local, nun partido no que puideron obter máis botín do conseguido. O outro equipo lucense, a SD Antas de Melendo, perdeu o seu duelo ante o Villestro nun choque moi igualado, pero no que a efectividade local na segunda parte determinou o resultado final, 2-0.\nXa na Segunda Galicia, o Carballedo CF perdeu 1-3 o seu partido ante o Portazgo, partido no que as lucenses erraron un penalti (máis ben, acertou a gardamallas rival cun paradón) e, na contra da xogada, o Portazgo anotou o 0-1. Tras empatar cun gol da capitana María Varela e fallar dous man a man coa porteira, as visitantes volveron anotar e puxeron punto e final ao choque con outro gol de contraataque. Destacaron Lucía Míguez e Verónica Carballo.\nPola súa banda, a Comercial venceu no derbi lucense á unha SD Chantada que non soubo reaccionar aos goles das das Gándaras, 3-1, e o CD Lugo-PM Friol “B” empatou coa Unión Campestre, rival directo polo ascenso.\nPor último, no que atinxe ao Fútbol-8, a SD Burela venceu 2-1 ao Sporting Cambre, rival que o adestrador mariñano -Jesús Rial, definiu como “un dos máis duros ata agora con xogadoras de nivel que me sorprenderon moito, pese a que unha delas rompeu a punta do peroné no transcurso do xogo”. No partido, fóra do meramente futbolístico, destacou a homenaxe recibida por Alexia, unha cativa que padece Síndrome de Fires.


O tratamento informativo da violencia machista: 15 anos da...\nO 16 de outubro de 2004 máis de setenta xornalistas e axentes sociais asinaban a Declaración de Compostela, un documento que recoñecía a responsabilidade dos medios de comunicación na loita contra a violencia machista e que ofrecía unha guía para a práctica informativa diaria. Unha iniciativa impulsada polo CPXG, a través do seu Observatorio de Medios.\nQuince anos despois, o CPXG convida xornalistas de diferentes xeracións a avaliaren os avances conseguidos e os cambios pendentes na abordaxe da violencia de xénero nos medios de comunicación galegos. Durante a xornada o CPXG compartirá nas redes sociais as reflexións de Belén Puñal, unha das impulsoras da Declaración de Compostela; Cláudia Morán, integrante de Xornalistas Galegas; Rita Alonso, profesional de TVE en Galicia e María Xosé Porteiro, xornalista.\nHai coincidencia en valorar moi positivamente os pasos adiante na identificación da violencia machista como un problema social de primeira orde e na sensibilización contra o machismo estrutural que a causa. Tamén se percibe un maior compromiso nas redaccións, especialmente das xornalistas. Con todo, detéctase unha perigosa tendencia á espectacularización e mercantilización destas informacións, en coberturas como a do triplo crime machista de Valga ou a do asasinato de Diana Quer.\nMoito camiño andado e moito camiño aínda por andar. Logo de quince anos, a Declaración de Compostela segue sendo un horizonte non alcanzado na abordaxe informativa da violencia machista: na identificación das diferentes formas de violencia como unha violación dos dereitos humanos, no coidado das fontes, no rexeitamento do morbo e dos estereotipos... Entre os recursos que o CPXG pon a disposición das e dos xornalistas está tamén a Guía para o tratamento informativo da violencia contra a muller Informa_Dor, realizada en colaboración co Colexio de Psicoloxía.


Boa Vida, Qbitia, Óscar Graña, Marta Pazos e Carmen Salinero, Premios Pontevedreses\nPedro Pérez, María del Carmen Fernández, Antonio de Cora, Antonio Casal, Jorge Soto e Miguel Ángel Rodríguez (de esquerda a dereita), reunidos esta semana en Afundación. RAFA FARIÑA\nO arquitecto César Portela recibe o galardón de honra. Os recoñecementos entregaranse o 17 de outubro no Auditorio de Afundación nun acto presidido por Alberto Núñez Feijóo\nA asociación Boa Vida Inclusión Activa, a empresa de aplicacións informáticas para investir en bolsa Qbitia, o piragüista Óscar Graña, a actriz e dramaturga Marta Pazos e a presidenta da Sociedade Española da Camelia, Carmen Salinero, son os gañadores dos XIII Premios Pontevedreses, os galardóns que entrega anualmente Diario de Pontevedra, co patrocinio de Ence e Abanca, a persoas e entidades da cidade destacadas en distintos ámbitos.\nA gala de entrega de galardóns terá lugar o xoves 17 de outubro no Auditorio de Afundación e estará presidida pola máxima responsable do Grupo O Progreso, Blanca García Montenegro, e o xefe do executivo galego, Alberto Núñez Feijóo.\nO xurado encargado de fallar os premios, reunido esta semana no edificio central de Afundación na capital da provincia, estivo conformado polo conselleiro executivo de Diario de Pontevedra, Antonio de Cora; o director do xornal, Miguel Ángel Rodríguez; o director adxunto, Pedro Pérez; o xefe territorial de Ence, Antonio Casal; a directora territorial de Abanca, María del Carmen Fernández, e o vicerreitor do Campus de Pontevedra, Jorge Soto, que se estreaba nesta función.\nEntre os Premios Pontevedreses deste ano destaca César Portela, que precisamente foi membro do xurado destes recoñecementos desde a súa creación. O seu é oitavo premio honorífico que entrega Diario de Pontevedra tras os de Gonzalo Adrio, Afonso Zulueta, José Luís Torrado, Inmaculada Paz-Andrade, Diego Murillo, Miguel Carballeda e Carlos Vale.\nGalardoado co Premio Nacional de Arquitectura en 1999 polo seu edificio da Estación de Autobuses de Córdoba e co Premio Europeo Philippe Rotthier en 2002 polo Cemiterio de Fisterra, Portela é autor, entre outras cousas, da Facultade de Belas Artes e do Mercado de Abastos de Pontevedra, do Museo do Mar de Vigo, do Observatorio Astronómico de Cerdedo-Cotobade e da ampliación do aeroporto de Peinador en Vigo. O xurado outorgoulle o recoñecemento por aclamación. "Non soamente é unha persoa merecedora deste galardón pola súa ampla e destacada traxectoria, é que é un profesional que abandera Pontevedra alá por onde vai. E vai por medio mundo".\nÁ hora de valorar os distintos galardóns, que foron fallados por unanimidade, o xurado quixo recoñecer no caso de Óscar Graña, premiado na categoría de Deporte, "o seu grandísimo 2018" e a súa experiencia. "Nunha categoría con tantos candidatos a valorar como adoita ser esta, o piragüista destacouse pola súa traxectoria exemplar, ademais de por o seu esforzo e constancia ao longo dos anos".\nO traballo da asociación Boa Vida contra a pobreza e a exclusión social, na categoría de Labor Social, así como a incansable actividade de Carmen Salinero na potenciación da camelia e as súas aplicacións, na categoría de Investigación, tamén foron recoñecidos por un xurado, que quixo valorar tamén a traxectoria da actriz e dramaturga Marta Pazos, na categoría de Cultura, e o éxito de Qbitia, negocio enfocado en aplicacións para investir en bolsa, do empreario Luís Taboada, na categoría de Empresa.\nCreada en xaneiro de 2012 en Pontevedra, a asociación Boa Vida Inclusión Social ten como principal obxectivo loitar contra a pobreza. "A nosa filosofía baséase na solidaridade. Queremos deixar constancia de que todos xuntos podemos facernos máis visibles na sociedade". Segundo os seus responsables, "traballamos para diminuir as desigualdades, fortalecer capacidades e mellorar ou acceso a oportunidades, a través dá formación e do traballo en equipo".\nBoa Vida puxo en marcha distintos cursos e realizou actividades solidarias en Pontevedra, Vilaboa, Poio e Cambados. Ademais conta cunha Oficina de Dereitos e Deberes Sociais. De forma permanente ten aberta unha tenda solidaria (Rúa Santa Clara) na que vende a roupa de segunda man e os accesorios que lle doan.\nDeportista que compite en piragüismo na modalidade de maratón, Óscar Graña (Pontevedra, 1976) ha desarollado unha traxectoria exemplar infestada de éxitos. Foi Campión do Mundo e de Europa de Maratón en 2018, un ano no que o conseguiu todo.\nAo longo da súa traxectoria deportiva ha gañado 13 medallas no Campionato do Mundo entre 2004 e 2018 e outras once no Campionato de Europa entre 2003 e 2018. En 2013 recibiu a Medalla de bronce da Real Orde do Mérito Deportivo como recoñecemento á súa traxectoria deportiva. De profesión Policía Nacional, este ano quedou en sétima posición no Campionato Europeo de Piragüismo de Maratón disputado en Francia ao envorcar e perder un tempo que non foi capaz de recuperar xunto ao seu compañeiro.\nDoutora en Bioloxía Vexetal, Carmen Salinero é técnica da Estación Fitopatolóxica do Areeiro, onde se ocupa da Unidade de Fruticultura e Ornamentais. é presidenta da Sociedade Española da Camelia, ademais de representante española da International Camellia Society.\nCo seu traballo contribúe a pór en valor a camelia e produtos derivados da mesma como o aceite e o té. Ao longo da súa carreira participou e coordinado distintos proxectos de investigación de I.N.I.A, C.D.T.I., Eureka e Xunta de Galicia . Realizou tamén gran cantidade de publicacións, tanto en libros, revistas como monografías, e impartido conferencias, predominantemente de tipo divulgativo.\nStartup fundada en 2011, Qbitia está dirixida polo pontevedrés Luís Taboada. En poucos anos conseguiu facerse un oco no panorama internacional grazas ás súas aplicacións informáticas para investir en bolsa. Desenvolveu a súa actividade desde Galicia e chegou a todos os mercados.\nO seu proxecto estrela é Qcaid (que permite automatizar estratexias de investimento sen saber programar). "Esta é unha startup española do sector Fintech que irrompeu con forza no sector financeiro internacional cunha plataforma de trading algorítmico capaz de deseñar calquera sistema". En 2017, Taboada foi seleccionado entre os cen executivos máis influentes do ano polo Instituto Choiseul, unha listaxe no que aparecía xunto a representantes de Google, Facebook, Amazon ou Microsoft. A empresa recibiu numerosos premios, entre eles, o Technical Analyst Awards.\nDirectora artística, directora de escena, escenógrafa, dramaturga e intérprete, Marta Pazos (Pontevedra, 1976) é fundadora da compañía Voadora (2007). Licenciada en Belas Artes pola Universidade de Barcelona na especialidade de pintura, comezou a dirixir no ano 2000 desenvolvendo o seu traballo (e a súa vida) entre Portugal e Galicia.\nAs súas creacións foron programadas no Centro Dramático Nacional, Centro Dramático Galego ou o Festival de Almagro. Os espectáculos que dirixiu presentáronse internacionalmente en Brasil, Mozambique, República Checa, Francia ou Portugal. No terreo audiovisual ha participado en longametraxes, documentais, curtos e series. Recibiu tres Premios María Casares e o Premio da Crítica Galega, entre outros galardóns.\nDe honra: César Portela\nArquitecto con recoñecemento internacional, César Portela (Pontevedra, 1937) recibiu o Premio Nacional de Arquitectura de España en 1999 polo edificio da Estación de autobuses de Córdoba e o Premio Europeo Philippe Rothier en 2002 polo Cemiterio de Fisterra.\nProfesor invitado en numerosas universidades e institucións de todo o mundo, entre as que caben destacar a Escola Superior de Arquitectura de Pamplona, Nancy, Caracas, Lisboa e Weimar, colaborou igualmente na organización e deseño de diversos seminarios e talleres de arquitectura, algúns tan relevantes como o dirixido en colaboración con Aldo Rossi en Santiago. Entre as súas obras están a Facultade de Belas Artes e o Mercado de Abastos.\nO período de caza en Galicia irá do 18 de outubro ao 6 de xaneiro de 2021\nO Graneiro de Amelia crece en plena crise con dúas novas aperturas en Palma e Madrid\nBoa Vida, Qbitia, Óscar Graña, Marta Pazos e Carmen Salinero,...\nPontevedra lidera a análise do impacto do Brexit na pesca galega


Unha colisión con catro vehículos implicados sáldase cunha persoa trasladada en Viveiro |\nHome Concellos Viveiro Unha colisión con catro vehículos implicados sáldase cunha persoa trasladada en Viveiro\nViveiro, 30 de xullo, 2021. Unha persoa resultou ferida, esta tarde, tras verse implicada nunha colisión múltiple, entre catro vehículos, no concello de Viveiro.\nSegundo trasladaba ao 112 Galicia un particular, o accidente produciuse, ás dúas e media da tarde, na estrada LU-862, ao seu paso pola parroquia de Celeiro. No transcurso desta chamada, o alertante sinalaba que se trataba dunha colisión por alcance, con catro vehículos implicados, e que, nese momento, estaban a entorpecer a circulación.\nRecibida esta información, os xestores do 112 Galicia deron aviso á Garda Civil de Tráfico, aos Bombeiros de Viveiro, á Policía Local e ao Servizo Municipal de Protección Civil do municipio.\nXa no punto, o persoal de emerxencias desprazado ata o lugar comunicou que era necesario persoal sanitario para asistir ao condutor dun dos coches implicados.\nAsí pois, o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias de Galicia puxo os feitos en comunicación dos servizos sanitarios que, finalmente, tiveron que trasladar a unha persoa ferida ao centro hospitalario de referencia.\nA maiores, dende o 112 Galicia tamén se solicitou a intervención do servizo de mantemento de estradas para restablecer e garantir as condicións de seguridade da vía.


Fiscalía ve prescritos os delitos pola venda fraudulenta de Empresas Álvarez\n| Luns, 26 de Xuño de 2017, 18:36\nARCHIVADO EN | Grupo de Empresas Álvarez GEA venta fraudulenta grupo Cerámico quiebra alzamiento de bienes\nO Ministerio Fiscal ha mantido que os delitos de alzamento de bens dos que acusaba a catro membros da directiva do Grupo de Empresas Álvarez (GEA) -que chegou a ser o primeiro grupo cerámico de España- prescribiron tras transcorrer uns 20 anos desde os feitos, polo que retirou a imputación respecto deles.\nO xuízo por estes feitos, que desde xaneiro de 2016 foi aprazado en varias ocasións por diversos motivos, arrincou na mañá deste luns na Sección Quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede en Vigo, onde se está previsto que se prolongue ata este venres.\nA pesar da petición do fiscal, á que se adheriron as defensas, o Tribunal desestimou a prescrición e continuou a vista contra José Orozco R.M., os irmáns Mariano e Francisco J.A., e Vicente M., aos que a acusación particular, exercida por extrabajadores de GEA, acusa de estafa, alzamento de bens, apropiación indebida e contra os dereitos dos traballadores. Pola súa banda, un quinto acusado, Enrique Fidel T.H., segue en paradoiro descoñecido.\nNeste marco, a acusación particular, que sostén que os acusados lograron "a total descapitalización" de GEA, recoñeceu que o procedemento é "excesivamente longo", pero apuntou que "nunca estivo paralizado" o tempo suficiente para que os feitos considérense prescritos.\nPola súa banda, os avogados das defensas --dos acusados (os irmáns representábanse mutuamente) e de dúas sociedades--, pediron tamén a prescrición e a anulación das actuacións e cuestionaron a lexitimidade da acusación particular exercida polos traballadores agrupados no Grupo de Opinión GEA, aínda que o Tribunal desestimou todas estas peticións.\nOs feitos remóntanse a principios dos anos 90, cando o Instituto Nacional de Industria (INI) vendeu GEA á sociedade valenciana Estudesa, cuxos responsables, segundo o anterior escrito de Fiscalía, "concibiron a idea de obter un beneficio patrimonial ilícito" transferindo patrimonio de GEA a Estudesa e a outra sociedade da que era accionista.\nPara iso, fundaron Vanosa en 1993, unha firma cuxo capital era a leira do grupo na parroquia viguesa de Cabral. Usando esa leira como garantía hipotecaria, solicitaron un crédito de 450 millóns das antigas pesetas ao Banco Exterior --2,7 millóns de euros-- que logo non devolveron, polo que a entidade financeira quedou cos terreos.\nUn dos acusados, José Orozco R.M., asegurou que non participou "en ningún momento" na negociación da compra de GEA, e negou ser o que deu a orde de facer uns cheques pactados para a operación de compra-venda. Ademais, dixo descoñecer por que non se pagou o préstamo que derivou na perda dos terreos utilizados como aval.\nPola súa banda, Mariano J., administrador de Estudesa no momento dos feitos, recoñeceu que interveu nas negociacións co INI para a compra de GEA, e indicou que a situación deste grupo de empresas era "horrible, estaba francamente mal e necesitaba dun saneamento importante", polo que se chegou a un acordo co INI polo que este tiña que "deixar a empresa en condicións de viabilidade".\nCon todo, recriminou que non cumpriu o seu compromiso e, como o principal provedor financeiro de Estudesa instou a concentrar o risco nunha única empresa para poder recibir un préstamo, acordouse pedir a hipoteca sobre os terreos de GEA, aínda que non a chegaron a pagar porque, indicou, "o INI e a Xunta non cumpriron co prometido".\nFrancisco J. comentou, en relación a este último asunto, que non pagaron o préstamo porque o acusado que permanece desaparecido asumira o control sobre as finanzas de GEA para ese entón, despois de que en 1996 comprase o grupo e chegasen a un acordo con el para que non houbese reclamacións mutuas de débeda entre Estudesa e GEA.\nO cuarto home, Vicente M. --que comparece como acusado pola acusación particular e como testemuña pola Fiscalía-- explicou que a compra-venda de GEA ascendía a 100 millóns de pesetas segundo a escritura, pero "logo había uns flocos que había que cancelar". En todo caso, mantivo que o INI mantiña o control e tiña "sempre toda a información". "Non fixemos cousas irregulares", selou.\nA Fiscalía considera aos catro acusados autores dun suposto delito de alzamento de bens, que entende prescrito; mentres que a acusación particular pide que sexan condenados a seis anos de prisión por cada un dos delitos de apropiación indebida, estafa e contra os traballadores, e a catro anos por alzamento de bens.\nDO ÉXITO Á QUEBRA\nO grupo GEA , creado nos anos 20 por un ourensán retornado de Cuba, chegou a ter máis de 5.000 empregados, cinco plantas de produción e máis de 30 puntos de venda en toda España, especializados en louza, porcelana, vidro e cerámica.\nEmpresas Álvarez entrou en crises a mediados dos anos 70, debido á acumulación de débedas, a mala xestión e a competencia doutras empresas.\nEn 1976 pasou a mans do INI e, nos 20 anos seguintes, foi cambiando de donos sen que o seu situación económica mellorase, senón todo o contrario.\nAs débedas con Facenda e coa Seguridade Social, a incerteza sobre o seu futuro e as protestas dos traballadores, moitos dos cales foron despedidos, desembocaron no inevitable: GEA entrou en suspensión de pagos en 1997.\nA produción mantívose, con todo, ata outubro de 2001, pero esta industria nunca recuperou os seus niveis de produción, facturación e emprego.\nOs exempleados de GEA reuníronse en varios grupos e lograron facerse cos terreos da empresa en poxa xudicial. Posteriormente, cada un dos tres grupos constituídos vendeu a parte do patrimonio que lle correspondía a unha promotora inmobiliaria distinta.\nO pago por esas leiras tamén estivo rodeado de polémica e inmerso en procesos xudiciais, xa que os terreos abonáronse como chan industrial, e o Plan Xeral de 2008 (anulado polo Tribunal Supremo) os recalificó para uso residencial. Os traballadores reclaman que se lles pague a diferenza de valor.


Cabodano do funeral de Murguía | Real Academia Galega\nCabodano do funeral de Murguía\nO catro de febreiro de 1923 tiña lugar na Coruña o funeral polo primeiro presidente da Real Academia Galega: Manuel Martínez Murguía.\nA capela ardente fora situada no pazo municipal de María Pita\nO primeiro xornal en informar da morte de Murguía foi o coruñés La Voz de Galicia, que na súa edición do 2 de febreiro de 1923 levaba en portada a nova da morte do intelectual galeguista, así como un extenso panexírico no que salientaba as súas achegas á historiografía galega, ao artellamento político do rexionalismo e, por suposto, o seu matrimonio con Rosalía de Castro.\nO cortexo fúnebre trasnsportando os restos de Murguía\nComo era de agardar, a noticia acerca do pasamento de Manuel Murguía ocupou un lugar destacado nas páxinas da prensa galega, tanto nas cabeceiras publicadas dentro do país como naquelas editadas polas comunidades galegas emigradas en América. En xeral, a prensa non se limitou soamente a dar conta das honras fúnebres que se lle dedicaran na Coruña ao primeiro presidente da Real Academia Galega, senón que ademais foron habituais as gabanzas da súa obra e da súa persoa, salientando a ampla obra escrita de Murguía e o seu labor incansable a prol do país.\nA loanza deste último aspecto é especialmente visible na prensa de orientación galeguista, onde Murguía foi caracterizado como o Precursor do galeguismo contemporáneo. Así, no N. 179 d'A Nosa Terra do 15 de febreiro, que se abría cunha fotografía do insigne erudito, o autor anónimo da noticia necrolóxica chegaba a cualificalo de "Patriarca celta" e de apóstolo do nacionalismo galego, gloria e guieiro das xentes do seu tempo. En termos semellantes expresábase a noticia do pasamento recollida no N. 16 de Nós (1 febreiro): Murguía era o Patriarca "case lexendario" do Pobo Galego, e o Mestre que inicialmente inculcara o amor pola Terra nas novas xeracións de galeguistas.\nVista panorámica do paso do cortexo fúnebre\nOs eloxios non foron menores na prensa da emigración. O Nº. 185 do Eco de Galicia de La Habana (18 de febreiro), que tamén colocaba na súa portada un retrato do autor, abríase cun artigo anónimo titulado "Alma de Gigante" no cal se afirmaba que Murguía era un dos persoeiros máis ilustres de Galicia, dado que a el se lle debía o recoñecemento da personalidade propia do país. E noutra achega incluída dentro do mesmo número facíase unha enumeración (certamente incompleta) da súa produción intelectual. Desde Buenos Aires El Eco de Galicia contribuía a resaltar a trascendencia histórica do Patriarca publicando un número -o 1136 do 10 de febreiro- que estaba case por enteiro consagrado a el, con noticias sobre as cerimonias fúnebres, datos biográficos e incluso algúns fragmentos dos seus escritos.\nA bandeira das Irmandades da Fala acompaña o paso do cadeleito cuberto coa bandeira galega\nLoxicamente a Real Academia Galega manifestou con especial pesar o falecemento do seu primeiro presidente, ao mesmo tempo que destacou a importancia da figura de Manuel Murguía. Nun número monográfico -o N. 150, con data do 1 de marzo- a institución expresaba a súa aflición pola perda, e ademais ofrecía informacións moi detalladas sobre o enterro e sobre as honras fúnebres, indicando tamén os testemuños de dó e as numerosas mostras de respecto recibidas pola morte do seu presidente e fundador.\nNeste enlace pódese consultar o N. 150 do Boletín da Real Academia Galega.


Son dous exemplares adultos e un xuvenil identificados como Aquelado, Capitán e Grumete\nphoto_camera O arroaz Capitán. CEMMA\nA Cemma, a Dirección Xeral de Patrimonio Natural e o Concello do Grove preparan un operativo de rescate para os tres arroaces Tursiops truncatus que permanecen baixo a ponte da Toxa dende a madrugada do pasado mércores. Están identificados pola Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (Cemma) como Aquelado, Capitán e Grumete. Os dous primeiros son exemplares adultos coñecidos desde o 2003 e 2014 e o terceiro é un exemplar xuvenil que foi rexistrado por primeir ves este ano.\nSegundo informa a Cemma, xa forona avistados os tres xuntos durante as campañas de embarques participativos da ONG desenvolta no mes de agos na ría de Arousa.\n"Non resulta estraño que os arroaces naveguen entre Cambados e a Illa da Toxa aínda que non adoitan introducirse cara á parte interior da illa e cara ao Grove, a causa de que identifican que os baixos e lombos de area poden ser perigosos e quedar varados na baixa mar", indican desde a Cemma.\n"Hai uns meses uns golfiños comúns, Delphinus delphis, tiveron que ser rescatados desta zona ao quedar varados, mais no caso desta especie, que descoñece o funcionamento das mareas na zona, esta situación era previsible. Para os arroaces a situación é diferente a causa de que coñecen os fondos e as mareas, polo que resulta raro que entren cara esa zona ou queden varados alí", matizan.\nA zona rexistra periodicamente confinamento de cetáceos que rematan, en ocasións, varando no Vao cando pretenden sair cara ao mar maior atravesando o istmo da Lanzada, explican desde a Cemma. "En todas as ocasións os cetáceos tiveron que ser rescatados, dende os anos 2000 polo menos catorce cetáceos introducíronse na zona sós ou en grupo. Na maior parte dos casos marcharon unha vez rescatados", engaden.\nDada a complexidade do operativo, a Cemma, xunto coa Dirección Xeral de Patrimonio Natural, Emerxencias e o Concello do Grove, están a preparar os medios para poder abordar a recollida dos exemplares e a súa liberación na ría.\nA complexidade ven dada polo tamaño dos exemplares e polo número, ata o momento nunca se abordou un rescate de arroaces tan numeroso. Os casos acontecidos na zona sempre foros dun ou dous exemplares.\nA Toxa cetáceos Cemma


2020 | Concurso Internacional de Piano "Cidade de Vigo"\nVI CONCURSO INTERNACIONAL DE PIANO "CIDADE DE VIGO - GALICIA"\nDo 15 ao 16 de Octubre de 2022\nVenda de entradas aquí\nXurado de Preseleción\nNelson Freire, presidente do xurado\nO pianista clásico Nelson Freire naceu en Brasil. Comezou a tocar o piano cando tiña tres anos, sorprendendo ao seu redor cada vez que tocaba de memoria as pezas que escoitaba tocar a súa irmá maior. Os seus profesores en Brasil foron Nise Obino e Lucia Branco, que estudiaran cunha pupila de Listz. Fixo a súa primeira aparición pública con cinco anos tocando a Sonata de Mozart en La mayor, K. 331.\nLer máis sobre Nelson Freire, presidente do xurado\nMartha Argerich naceu en Bos Aires. Desde os cinco anos, tomou clases de piano con Vicenzo Scaramuzza. En 1955 foi a Europa coa súa familia e recibiu clases de Friedrich Gulda en Viena. Os seus profesores tamén incluíron a Nikita Magaloff e Stefan Askenase. Seguindo os seus primeiros premios nas competicións de piano de Bolzano e Xenebra en 1957, emprendeu un intenso programa de concertos.\nLer máis sobre Martha Argerich\nPablo Galdo é considerado un dos pianistas máis prometedores do ámbito español e da súa xeración. Algúns dos grandes pianistas e mestres do mundo foron unánimes en destacar o seu talento e musicalidade. O mestre Tamás Vásáry escribe del o seguinte: “Despois de escoitar as gravacións de Pablo Galdo, inmediatamente inviteino a tocar conmigo nun recital a 4 mans. Creo que iso di moito do que penso del como musico e pianista completo”.\nLer máis sobre Pablo Galdo\nSergio Tiempo está entre os máis consagrados pianistas suramericanos da súa xeración. Aínda que é menos coñecido nos Estados Unidos, obtivo gran fama en Xapón e na maior parte de Europa. O seu repertorio é bastante amplo, pero sobre todo na corrente romántica e post-romántica, con Mendelssohn, Schumann, Chopin, Liszt, Mussorgsky e Ravel moi representados.\nLer máis sobre Sergio Tiempo\nTamás Vásáry naceu en Debrecen, Hungría. Foi un neno prodixio, que debuta aos 8 anos coa actuación do concerto en Re maior de Mozart, K. 107. Estudou brevemente con Ernö Dohnányi, e despois, aos 14, obtivo o primeiro premio do Concurso Internacional Franz Liszt. Vásáry estudou na Academia Franz Liszt de Budapest con József Gat. Máis tarde na Academia Liszt, Vásáry foi asistente de Zoltán Kodály, quen foi mentor do pianista.\nLer máis sobre Tamás Vásáry


Deterxentes para lavadora líquidos e en po: En po lavan mellor, pero contaminan máis [Páx. 3 de 3] | Revista | EROSKI CONSUMER\nDeterxentes para lavadora líquidos e en po: En po lavan mellor, pero contaminan máis\nTódolos deterxentes fallan ante tódolos tipos de mancha, pero en medida ben distinta\nUn por un, oito deterxentes para lavadora\nDeterxente en po. 0,23 euros/lavado, o "en po" máis barato.\nA mellor relación calidade-prezo dos oito deterxentes estudiados. Unha das etiquetaxes máis completa. Un dos contidos máis baixos (4,1%) de ceolitas (contaminantes). Sen fosfatos (moi contaminantes). En eficacia de lavado, moi ben: salienta polo seu elevado poder de deterxencia e eficacia de branqueo. Proporciona un bo grao de brancura. Non é especialmente agresivo coas cores da roupa. Sen ningún punto feble.\nCalidade global do lavado: Ben.\nDeterxente en po. 0,25 euros/lavado.\nO contido máis baixo (1,5%) de ceolitas (contaminantes). Sen fosfatos (moi contaminantes). En eficacia de lavado, moi ben: salienta polo seu elevado poder de deterxencia e eficacia de branqueo. Proporciona un moi bo grao de brancura. Non é especialmente agresivo coas cores da roupa. Sen ningún punto feble.\nCalidade global do lavado: Moi ben.\nDeterxente en po. 0,27 euros/lavado, o máis caro dos 8 estudiados.\nUnha das etiquetaxes máis completas. O de maior contido (17,9%) de ceolitas (contaminantes). Sen fosfatos (moi contaminantes). En eficacia de lavado obtén un "ben": salienta polo seu elevado poder de deterxencia. Non é especialmente agresivo coas cores da roupa. Sen ningún punto feble.\nO máis contaminante dos oito: o único con fosfatos, e en gran cantidade (24,4%) e do tipo máis contaminante (tripolifosfatos). En eficacia de lavado, ben: salienta polo seu poder de deterxencia. Proporciona un moi bo grao de brancura. Non é especialmente agresivo coas cores da roupa. Sen ningún punto feble.\nDeterxente líquido (xel). 0,20 euros/lavado, o máis barato dos oito.\nA mellor relación calidade-prezo dos líquidos. Ó igual cós outros líquidos, sen ceolitas nin fosfatos (substancias contaminantes). Eficacia de lavado insuficiente. Salienta negativamente en eficacia de branqueo ("moi insatisfactorio"). Proporciona un bo grao de brancura. Dos que máis protexen a cor das prendas. Cómpre mellorar nalgúns puntos.\nCalidade global do lavado: Aceptable.\nDeterxente líquido (xel) 0,21 euros/lavado.\nÓ igual cós outros líquidos, sen ceolitas nin fosfatos (substancias contaminantes). Eficacia de lavado insuficiente. Salienta negativamente en eficacia de branqueo ("moi insatisfactorio"). Proporciónalles un bo grao de brancura ás prendas. Dos que máis protexen a cor das prendas. Cómpre mellorar nalgúns puntos.\nDeterxente líquido. 0,25 euros/lavado, o máis caro dos líquidos.\nDas etiquetaxes máis completas. Ó igual cós outros líquidos, sen ceolitas nin fosfatos (substancias contaminantes). Eficacia de lavado aceptable. Salienta positivamente pola súa elevada actividade encimática, pero negativamente na eficacia de branqueo. O único que soamente lles proporciona ás prendas un grao de brancura discreto. A menor transferencia de cor, pero perda de cor elevada logo de 20 lavados. Cómpre mellorar nalgúns puntos.\nCalidade global de lavado: Aceptable.\nDeterxente líquido. 0,20 euros/lavado, o máis barato dos oito.\nÓ igual cós outros líquidos, sen ceolitas nin fosfatos (substancias contaminantes). Eficacia de lavado "insuficiente". Salienta negativamente en actividade encimática e eficacia de branqueo. Elevado grao de brancura ás prendas ("moi ben"). É o máis agresivo coas cores. Cómpre mellorar en varios puntos.\nCalidade global de lavado: A peor, insuficiente.\nPDF: Fai clic aquí para Descargar esta información en PDF (227 Kb)\n[Páx. 1] En po lavan mellor, pero contaminan máis


The Smile escapan da sombra de Radiohead en ‘A Light for Attracting Attention’ – Balea\nMauro Borrazás· 22 Maio, 2022 ·0\nDende o momento en que foi anunciado, quedou claro que The Smile non sería un proxecto paralelo máis de Radiohead. Contar coa presenza de Thom Yorke e Jonny Greenwood sería como se John Lennon e Paul McCartney formaran unha nova banda ao marxe do resto dos Beatles. Durante as súas tres décadas de carreira xuntos, Ed O’Brien, Colin Greenwood e Phil Selway xa amosaron en numerosas ocasións as súas aportacións á banda, pero tampouco cabe dúbida de que Thom e Jonny son o corazón do grupo.\nO primeiro disco de The Smile, a banda que formaron xunto ao batería Tom Skinner soa, efectivamente parecido a Radiohead, pero ao mesmo tempo conta cunha identidade propia que xustifica a súa razón de ser. Unha das principais características de Radiohead é coidado absoluto de todos os detalles en cada unha das súas cancións. Nada queda ao azar e cada vez o lanzamento dos álbumes leva máis anos. Pola contra, en ‘A Light for Attracting Attention’ todo semella máis espontáneo e as suas referencias son máis evidentes.\nO disco comeza con ‘The Same’, unha canción na que Thom canta sobre como “todos somos iguais” polo que “non temos que loitar”, unhas letras que soarían demasiado tópicas se non fora pola música que as acompaña, tremendamente claustrofóbica e chea de tensión, que recontextualiza estas palabras como unha petición desesperada mentres a xente pola rúa continúa a camiñar ignorando esta petición de Thom e mirándoo como se fose un bicho raro.\n‘The Opposite’ é tal e como cabería esperar polo título unha canción completamente diferente. Desta volta xa a aparece a batería de Skinner e a guitarra de Jonny Greenwood, xogado co pedal de delay para dar forma a un riff tan rítmico como melódico. Unha cara máis rockeira da banda que se acentúa aínda máis en ‘You Will Never Work In Television Again’, unha peza cunha actitude case punk que lembra por momentos á música do Thom Yorke do ‘Pablo Honey’ pero desta volta cunha complexidade rítmica engadida, mentres que en ‘Thin Thing’ a vabda achégase ao math rock.\nO post punk tamén está moi presente en ‘We Don’t Know What Tomorrow Brings’ mentres que ‘A Hairdryer’ bebe directamente do krautrock. En The Smile tamén teñen cabida os arranxos orquestrais de Jonny Greenwood en cancións como ‘Pana-Vision’, ‘Speech Bubbles’ ou ‘Free In The Knowledge’, máis cinemáticos ca nunca. Por outra banda, os ventos que aparecen en pezas como ‘The Smoke’ aportan unha influencia do jazz que encaixa á perfección coa batería de Skinner, que xa se move con soltura neste xénero.\n‘A Light for Attracting Attention’ tamén conta con novas versións de cancións que xa foran interpretadas en directo por Radiohead. Trátase de ‘Open the Floodgates’, unha peza especialmente atmosférica na que os sintetizadores e a guitarra de Jonny Greenwood envolven con suavidade a voz de Thom, e de ‘Skrting on the Surface’, un dos momentos máis fermosos do traballo que ao mesmo tempo se encarga de pechar o disco.\nThe Smile soan parecisos a Radiohead, pero ao mesmo tempo diferentes. ‘A Light for Attracting Attention’ é un disco menos cohesionado, con cancións moi diferentes entre si, en ocasións menos elaboradas que as que acostumaban a firmar Thom e Jonny, e ao mesmo tempo cunhas influencias da psicodelia e o kraut rock dos anos ’70 máis presentes do que se permitiría nunca Radiohead. Se ben non acadará o status de clásico, este disco aporta frescura e novo material á espera do seguinte traballo do quinteto británico. Tal e como escribía un usuario na web Rate Your Music, Radiohead-lite seguen sendo mellores que a maioría de bandas.


U.D. Ourense golea a Castrelo de Miño en Os Remedios - Ourense Deportivo\n16 noviembre, 2014 17 noviembre, 2014 Ourense DeportivoFutbol 11, UD Ourense\nA Unión Deportiva Ourense non se resintiu do parón ligueiro, sumando a novena vitoria coa maior goleada da tempada ante o Castrelo de Miño. Un 12-0 que divirtiu a unha afección que segue enchendo os Remedios calquera día a calquera hora. Tamén foi unha tarde-noite reivindicativa. A volta ao campo do Couto é unha aspiración lexítima dun clube que ten máis de 1.000 socios e abonados e que necesitan dispor dunhas instalacións que os acollan de forma cómoda e segura.\nAs continuas desculpas e a dilación dunha solución que xa é urxente están crispando a unha afección que se sinte ninguneada e discriminada polas institucións que teñen que resolver este tema dunha vez por todas.\nEn canto ao partido destacar o debut de tres xogadores na competición liguiera. Fabio (que xa xogara uns minutos no partido de Copa ante o Santa Teresita), Santi e Roberto Dacosta (nova fichaxe) xogaron na segunda metade, entrando tamén na historia do clube. Incluso Santi, mítico goleador vermello dos anos 90, conseguiu anotar o seu primeiro gol coa Unión Deportiva Ourense, demostrando que non perdeu o olfato de gol.\nO resto do encontro resúmese nunha choiva de goles que aínda puido ser maior se os postes e algunha que outra ocasión incriblemente fallada polos locais non o evitan. Ao cuarto de hora Julio Salgado xa anotara un hattrick. Antes do descanso Xaco, Roberto Almeida e Lucas Nieto en dúas ocasións elevaron a conta a sete goles.\nNa segunda metade Julio Salgado (anotou un póker de goles) e Xaco fixeron enseguida outros dous. Despois dun respiro chegou na recta final do partido outros tres goles en apenas tres minutos. Do 80 ao 82 anotaron Xaco (outro hattrick), Santi e Alberto, estes dous últimos estreándose como goleadores da Unión Deportiva Ourense.\nAgora só queda esperar que o próximo partido na casa, será ante o Sporting Carballiño, sexa no Couto.\nPolo Ourense xogaron: Héctor; Julio Álvarez, Alberto, Xurxo (Cristian Fernández, 50´), Lucas Nieto (Fabio, 46´); Valderas, Víctor Arias; Xaco, Roberto Almeida (Roberto Dacosta, 46´), Adolfo e Julio Salgado (Santi, 50´).\nGOLES: 1-0 (7´): Julio Salgado 2-0 (9´): Julio Salgado 3-0 (14´): Julio Salgado 4-0 (21´): Xaco 5-0 (33´): Lucas Nieto 6-0 (37´): Lucas Nieto 7-0 (39´): Roberto Almeida 8-0 (49´): Julio Salgado 9-0 (56´): Xaco 10-0 (80´): Xaco 11-0 (81´): Santi 12-0 (82´): Alberto


Comunidade autónoma de España situada no levante, na costa do Mediterráneo.\nA Rexión de Murcia goza dun clima mediterráneo de tipo semiárido, cuns invernos suaves (11 °C de media en decembro e xaneiro) e uns veráns calorosos (con máximas de 40 °C). A temperatura anual media é de 18 °C.\nÁ importante presenza da cultura ibera na zona, dominada polos bastetanos e os mastienos, hai que engadir a poderosa influencia fenicia a través das intensas redes comerciais e de asentamentos costeiros como a Punta dos Gavilanes en Mazarrón.\nA crise finisecular española do século XVI non chegaría ao Reino de Murcia ata ben entrado o século XVII, tras a expulsión dos mouriscos murcianos en 1613, o afundimento do importante sector sericícola en 1630, as posteriores epidemias de 1648 e as inundacións de 1651.\nA Rexión foi tradicionalmente agrícola debido ao seu bo clima e as súas terras fértiles. Con todo, tras as secas dos anos 1990, a construción e o turismo convertéronse nunha das bases da economía murciana (xa iniciados nos anos 60 coa construción de La Manga del Mar Menor) con empresas actuais como Polaris World, sendo un sector fortemente impulsado polo Goberno Rexional como co polémico megaproxecto de Marina de Cope, situado en parte do Parque Natural de Cabo Cope y Puntas de Calnegre.\nAínda así, a agricultura segue sendo un motor importante de desenvolvemento na Rexión, a cal é considerada a Horta de Europa. O sector primario murciano caracterízase pola súa produción intensiva e industrial, adicada en gran medida á exportación.\nO clima e as praias da Rexión de Murcia, fana propensa ao turismo denominado de sol e praia. A costa murciana, chamada Costa Cálida, ten unha lonxitude de 170 km, onde se alternan grandes praias de area branca con outras máis pequenas e calas con cantís. Ademais, conta co Mar Menor, unha lagoa litoral con múltiples posibilidades turísticas. Como separación entre este lago salgado e o Mar Mediterráneo, álzase La Manga del Mar Menor.\nA paisaxe murciana é máis variado do que poida parecer, e ofrece unha alta gama de actividades deportivas e de aventura como sendeirismo, espeleoloxía, voos térmicos (á delta, parapente), escalada, cicloturismo, paseos dacabalo, descensos fluviais (rafting, piraguas, kaiaks), caza e pesca. A meirande concéntranse en Serra Espuña, Valle de Ricote e o nordeste da Rexión. O turismo rural tamén se atopa en auxe, principalmente nos arredores de Caravaca de la Cruz, Totana, Moratalla e Cehegín.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rexión_de_Murcia&oldid=6003702»\nÚltima edición o 28 de febreiro de 2022 ás 17:48\nA última edición desta páxina foi o 28 de febreiro de 2022 ás 17:48.


ANEDIA: A Cooperativa Carballal Tenda Comercial dao o 10% dos seus beneficios a ANEDIA\nA Cooperativa Carballal Tenda Comercial dao o 10% dos seus beneficios a ANEDIA\nOs alumnos e alumnas de 6º de primaria do CEIP Carballal de Marín ao longo deste curso puxeron en marcha dúas cooperativas (co seu correspondente rexistro) e completaron todos os pasos precisos para a súa constitución e posta en marcha.\nEsta actividade levárona acabo no marco do programa “EME Cooperanova – Emprender na miña escola” que promove a Deputación de Pontevedra coa colaboración daConsellería de Educación.\nEste programa pretende desenvolver hábitos e comportamentos emprendedores entre o alumnado, facilitando a súa integración social de xeito mais eficaz e satisfactoria. Como culminación deste fantástico traballo os alumnos e alumnas despois de vender os seus produtos realizaron as contas e repartiron os beneficios tal e como recollían os seus estatutos.\nA cooperativa Carballal tenda comercial, decidíu doar o 10% á asociación de nenos e nenas con diabete de Galicia, ANEDIA. Unha das alumnas do centro ten esta patoloxía e eles quixeron que os beneficios redundaran na mellora da atención a escolares que como Alba medran coa diabete na mochila.\nOs nosos parabéns a estes alumnos e alumnas polo seu traballo e por axudar co seu xesto a que tomemos conciencia de que a diabete infantil e xuvenil é unha realidade que precisa a\nPublicado por AnediaGalicia ás 09:00\nPai e fillo corren o Santiaguiño en Pontevedra\nSesión de fotos para ANEDIA\nDiego Castro na XXXV edición do Gran Premio Cidade...\nA Cooperativa Carballal Tenda Comercial dao o 10% ...


Senda Litoral Arousa Norte por RIVEIRAsenda_admin2018-01-02T12:43:59+00:00\nSenda Litoral Arousa Norte por RIVEIRA\nTempo estimado 8 horas\nTempo estimado 6,5 horas\nTempo estimado 5 horas\nA Ría de Arousa é a máis extensa das rías galegas. As súas augas fértiles e tranquilas son berce de nacemento dalgúns dos mellores mariscos e peixes de Europa, sendo o porto de Riveira, o maior de baixura de Europa. Na beira da Ría atopamos magníficas praias e fermosas vilas mariñeiras, así como as desembocaduras dos ríos Ulla e Umia, que converten as súas costas en lugares privilexiados para o nacemento da famosa uva albariño.\nA SENDA LITORAL AROUSA NORTE é un itinerario da Mancomunidade Arousa Norte que nos invita a percorrer a pé o territorio dos concellos de A Pobra do Caramiñal, Boiro, Rianxo e Riveira algúns dos máis importantes de toda a Ría, cheos do encanto da arquitectura mariñeira alén das belas paisaxes que os conforman. A situación da senda xunto ao mar permite a quen a transita percorrer coa vista máis de 100 km de costa e gozar de espazos de grande valor natural e patrimonial.\nPara os interesados na historia e na formación do Camiño de Santiago, a Senda Litoral Arousa Norte convértese nun tránsito imprescindible, xa que acompaña por terra o percorrido da Ruta Traslatio que conmemora a chegada a Galicia do corpo do Apóstolo Santiago o Maior despois do seu martirio en Xerusalén. Segundo a historia mítica, o corpo do Apóstolo Santiago fixo a súa entrada en terra galega dende a Ría de Arousa, remontando o río Ulla nunha barca de pedra.\nA Senda Litoral Arousa Norte é ideal tanto para os amantes das rutas e as camiñadas como para familias e afeccionados ao paseo que prefiran percorrela en pequenos tramos. A súa configuración permite realizala en distintas etapas, sendo unha ruta a non perder para todos aqueles que queiran gozar no seu percorrido do incomparable marco da costa norte da Ría de Arousa, coas súas paraxes singulares, coñecendo o seu patrimonio cultural e natural, a súa rica gastronomía e as súas marabillosas xentes.\nGuía Senda Litoral Arousa Norte\nFolleto Senda Litoral Arousa Norte


O Rosal acolle este sábado o XXIII Trofeo Montes das Eiras de Ciclocross - Comarcas na Rede\nHomeBaixo MiñoO RosalO Rosal acolle este sábado o XXIII Trofeo Montes das Eiras de...\nO Club Ciclista O Rosal coa colaboración do Concello organiza esta proba que forma parte da Copa Galicia\nA alcaldesa, Ánxela Fernández, quere “dar os parabéns ao Club polos seus 40 anos de traxectoria e agradecer o seu esforzo por volver traer o ciclocross ás Eiras”. A rexedora destacou ademais a labor das persoas detrás do Club para “promover o deporte no Rosal, inculcando a nenas e a nenos o valor do esforzo, da paixón, da superación”.\nÁnxela Fernández tamén quere mencionar a Comunidade de Montes das Eiras pola cesión do seu espazo para o trofeo e a súa dinamización da contorna da parroquia. Na proba participarán 250 deportistas de varias categorías. Ás 14.00 horas será a quenda dos cadetes, a continuación da elite, júnior e elite sub 23, logo os máster 50/60 e 30, e rematarán o trofeo os máster 40. Os gañadores das categorías elite recibirán ata 490 euros en premios.\nNo acto de presentación, ademais da alcaldesa do Rosal e o concelleiro de Deportes, Germán Ferndández, estiveron presentes o delegado de Deportes da Xunta, Daniel Benavides, o presidente do Club Ciclista O Rosal, Gerardo Álvarez, xunto aos membros da directiva, Eva Lomba e Ramón Villa, e o seleccionador galego de ciclocross e técnico da Federación Galega de Ciclismo, Alberto del Río.


A barraca de Barriga Verde participa en Mondoñedo na animación de As San Lucas |\nHome Actualidade A barraca de Barriga Verde participa en Mondoñedo na animación de As San Lucas\nANTONIO VEIGA VISITOU A BARRACA DE BARRIGA VERDE NAS SAN LUCAS DE MONDOÑEDO\nA reprodución de Tintimán Audiovisual e Viravolta Tïteres do mítico monicreque creado por Xosé Silvent xa amenizou o San Froilán e atópase en Mondoñedo dende o principio das San Lucas\nMONDOÑEDO, 17 de outubro de 2010. O delegado de Cultura da Deputación de Lugo, Antonio Veiga, visitou esta mañá a reproducción da caseta de Barriga Verde. Na visita tamén estivo presente Comba Campoy, directora de produción do documental que se gravará nas vindeiras semanas coa barraca de protagonista: “Os Mundos de Barriga Verde”.\nTras permanecer na praza da Soidade lucense o pasado San Froiláan, a barraca está instalada na praza da Catedral de Mondoñedo ata o 20 de outubro, e realiza funcións tódolos días a partires das 12 da mañá. Grazas este proxecto apoiado pola Área de Cultura da Deputación esta barraca trouxo ás rúas de Lugo e Mondoñedo unha figura que os cidadáns e cidadás lucenses maiores de 40 anos aínda lembran, e que tiña reservado todos os anos un oco nas festas do San Froilán, ademais das San Lucas mindonienses ou o San Roque de Ribadeo.\nA Área de Cultura da Deputación de Lugo colabora con este proxecto, tanto de xeito económico mediante a achega de 15000 euros, como dando apoio loxístico e de difusión do proxecto. A iniciativa inclúe a gravación dun documental: “Os Mundos de Barriga Verde”, que recollerá de xeito audiovisual a xira que a barraca está a realizar por municipios lucenses. O documental que realizará Tintimán audiovisual gravará estes espectáculos mailas testemuñas de familiares de Xosé Silvent, e de varios galegos e galegas que aínda gardan na súa memoria as lembranzas da orixinal. O documental rematarase na primavera do vindeiro ano. Deste xeito, o proxecto, titulado “Nos Mundos de Barriga Verde”, contribuirá a reforzar a labor de divulgación deste personaxe senlleiro da cultura galega. Viravolta Títeres son os encargados de dar vida aos personaxes do espectáculo: Barrigaverde, o Demo ou o Cura.\nDurante a permanencia da Barraca no San Froilán lucense, recibiu a visita de Alfonso e Juan Silvent, e este último tamén se atopaba hoxe en Mondoñedo. Son fillos de Xosé Silvent, a quen se lle denomina como o pai fundador do teatro galego de bonecos. A saga dos Silvent continua viva nas festas populares. Xosé Silvent (Badaxoz, 1890) dotou de vida ao neno de madeira que ficaría durante décadas nas memorias das xentes das distintas comarcas lucenses. Dende a etapa republicana e ata ben entrados os sesenta, o nome de Barriga Verde era celebrado en todos os recantos de Galiza e a chegada á aldea de “Xosé dos Bonecos” era, para moitos galegos e galegas, unha poderosa razón para mudar as adversidades diarias polo festexo. Xosé Silvent marchou aos 15 anos dende Badaxoz a Portugal para probar sorte. Alí entrou en contacto co teatro dos fantocheiros, cuxo personaxe estrela era un boneco de porra chamado Dom Roberto: este monicreque foi a razón da xénese de Barriga Verde.\nPouco despois, Silvent instálase na vila pontevedresa de Lérez, onde funda unha familia que viviu por e para a farándula. Dende entón e ata que o corpo llo permitiu, recorreu Galiza de aldea en aldea, levando por onde ía o seu espectáculo. O home, máis coñecido como Barriga Verde ou Xosé dos Bonecos, retirouse do mundo da farándula en 1964 e faleceu en 1970: converteríase no único caso de bonecos en Galiza ata 1979.\nTags: as san lucasbarriga verdeMondoñedo\nO Burela FS deixou tres puntos no último minuto fronte ao Extremadura Cáceres\nAs parroquias de Cervo celebraron o décimo aniversarios de ordenación do cura párroco Jesús Suárez


SEGUNDAMANO ahora es vibbo: anuncios de otros segunda mano Orense - Ourense . Anuncios otros Ocasión Orense - Ourense\nAnuncios segunda mano de otros en Orense - Ourense . Las mejores ofertas en otros de segunda mano y de ocasión en Orense - Ourense solo en vibbo.com\nAnuncios de otros de segunda mano Orense - Ourense . Compra venta otros Ocasión en Orense - Ourense\nvibbo Ourense otros\nhumidor colton !!\nBillete de tren Gudiña - Madrid


A Xunta e o Concello de Ribadavia avalían a posibilidade de implantar un polígono agroforestal | AGADER\nA Xunta e o Concello de Ribadavia avalían a posibilidade de implantar un polígono agroforestal\nO conselleiro do Medio Rural e a directora xeral da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural mantiveron un encontro coa rexedora desta localidade ourensá. Na reunión, tratáronse as vantaxes de impulsar unha ampla superficie de terreo destinada a viñedo, co fin de ampliar a produción da Denominación de Orixe Ribeiro\nO conselleiro do Medio Rural, José González, mantivo hoxe unha xuntanza de traballo coa alcaldesa de Ribadavia, Noelia Rodríguez, para coñecer de primeira man as necesidades e demandas dos habitantes deste concello ourensán relacionadas co agro. Así, ambos acordaron estudar a posibilidade de implantar un polígono agroforestal para dedicalo a viñedo, co fin de ampliar así a produción da denominación de orixe Ribeiro. Na reunión tamén participou a directora xeral da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural, Inés Santé.\nEn concreto, na reunión tratáronse as vantaxes de impulsar unha ampla superficie de terreo para reforzar a actividade económica no municipio. Neste senso, o conselleiro sinalou que a posta en marcha deste instrumento que contempla a Lei de recuperación da terra agraria de Galicia contribuirá á xeración de riqueza e á fixación de poboación, ademais de supoñer un avance na anticipación aos incendios forestais, ao exercer estes cultivos de devasa natural fronte ao lume.\nAsí, o titular de Medio Rural lembrou que os polígonos agroforestais constitúen unha das principais ferramentas contempladas na nova norma e explicou que esta figura voluntaria ten por obxecto a volta á produción de grandes áreas de terra con boa capacidade produtiva que alcanzaron, co paso do tempo, estados de abandono ou infrautilización. Nesta liña, ambos dirixentes acordaron estudar posibles zonas de actuación, co obxectivo de analizar as posibilidades orográficas e produtivas do terreo e poñer en marcha este instrumento, sempre co acordo dos veciños beneficiarios.\nNoutra orde de cousas, o conselleiro e a alcaldesa estudaron a situación actual das principais infraestruturas rurais, co fin de poder levar a cabo melloras nos viarios e acadar unha mellor calidade de vida para os veciños en xeral e para os agricultores e gandeiros que fagan uso deses camiños en particular.


22 mulleres matemáticas by carxibai 1333 views\nPresentación sobre María Wonenburger\n1. Denise Varela\n2. María Josefa Wonenburger Planells é coñecida porser unha granmatemática e alxebristagalega, que érecoñecidadefai décadas a nivelinternacional.\n3. Naceu o 19 de xullo de 1927 en Oleiros, A Coruña. Pero moita xente pensa que é de fóra por ese apelido tan pouco galego.Xa que ese apelidoprovén de seu avó que era alemán.\n4. • Esta matemática xa sabía con tan só catro anos que o que a ela lle gustaba de verdade eran as matemáticas, xa que sentía moita curiosidade por elas.\n5. María fixo os seusestudios en A Coruña ata rematar o bacharelato, e logomarchou a Madrid a facer a carreira de matemáticas, aínda que daquelas era moi raro ver a unha muller como matemática.\n6. Un día María desprazouse ataXibraltar para coller o barco que alevaría ata Estados Unidos, e alidoutorouse na universidade deYale.María foi traballando comoprofesor en grandesuniversidades de E.E.U.U. eCanadá, pero na que máis tempoestivo foi na de Indiana, 15 anos.\n7. En 1983 Maríaretirouse. Recibiu variosgalardóns na súa vida.Despois de 25 anosretirada María levaunha vida tranquila nacidade que a viu nacer.\n22 mulleres matemáticas


orientacióncondesa: PAUTAS PARA CREAR DOCUMENTOS DE LECTURA FÁCIL\nPAUTAS PARA CREAR DOCUMENTOS DE LECTURA FÁCIL\nInformación para todos é unha guía froito do proxecto europeo Pathways, traducida ao español pola FEAPS, que pretende difundir as pautas para crear escritos de lectura fácil.\nA lectura fácil é un método de adaptación e e redacción de textos que pretende facer accesible a información ás persoas con dificultades de comprensión.\nPolo tanto, o obxectivo final desta guía é conseguir redactar textos que poidan ser facilmente lidos e comprendidos por todos. Aínda que está pensada para persoas con dificultades intelectuais, tamén pode ser útil para outros colectivos: alumnado con dificultades de lectoescritura, persoas que non falan español, etc\nFacer información fácil de ler e comprender debería ser un reto para todas as persoas que nos dedicamos ao ensino, para as administracións e para os creadores de contidos. Adoptar as pautas que nos indican en canto á forma, estilo e uso de imaxes, facilitará a comprensión do futuro lector, independentemente das súas características.\nA continuación, déixovos o enlace á guía, que se pode descargar desde a páxina da FEAPS, así como o interesante artigo ao respecto, que é fonte desta entrada, Lectura fácil: escribir para todos, escrito por Miguel Ángel Pereira Baz no blog do CEDEC.\nOutra guía interesante sobre o tema é Cómo elaborar textos de fácil lectura do Centro estatal de autonomía personal y ayudas técnicas.\nPublicado por natalia_longo en 12:26\nEtiquetas: inclusion, lectura facil\naltas capacidades (19)


Fotografías :: Arredor de Lámbrica\nPresentación - Coto do Santrocado - Fotografías\nAlgún recuncho conserva a vexetación autóctona O cumio do Santrocado desde Lámbrica\nMuralla do castro do Santrocado. Ladeira meridional Muralla derrubada ao sur do castro do Santrocado\nMuralla derrubada na ladeira suroeste do castro do Santrocado\nAs repoboacións tamén axudan a derrubar os muros\nObras para construír un depósito de auga\nAs vistas dende o alto, cara o suroeste\nElementos: 1 - 14 de 62\nAliñamento arqueoastronómico na capela do Santrocado nos solsticios de inverno\nTres elementos sinalan unha liña solsticial nos meses de inverno no cumio do monte do Santrocado, moi cerca da citania de Lámbrica.\nNada máis entrar no recinto da capela, na que se venera a San Trocado pero tamén a San Sidre ou Isidro, vemos a rentes do chan unha pequena rocha cunha pía bastante profunda, susceptible de poder conter algún tipo de poste ou elemento sinalador.\nOutro punto primordial que queremos destacar está na base da capela, na súa fachada meridional, onde se atopa o altar, o lugar máis sacro do pequeno edificio. Por fóra non contén ningún tipo de sinalización especial.\nO terceiro punto estaría noutra pía, situada a rentes da fachada oriental da ermida, xusto onde se atopa o bidueiro moribundo. Nesa rocha existen marcas de límites territoriais.\nUnha liña imaxinaria que unise estas dúas pías das que acabo de falar pasaría exactamente pola base do altar da capela. Xa temos tres puntos que obrigatoriamente forman unha liña recta definida que, prolongada ata o horizonte, sinalaranos o punto onde se oculta o Sol no tempo do solsticio de inverno, nos derradeiros días de cada ano, a partir da primeira semana de decembro.\nA liña imaxinaria que trazamos entre as dúas pías e o solpor solsticial de inverno vese interrumpida pola capela, polo que hoxe non é posible ver as postas de Sol desde a peneda da pía da fachada oriental, a que está a rentes do bidueiro.\nÉ decir, que os construtores da capela situárona de xeito que quedara interrumpida esta visión solsticial, na que unha liña visual dende ese punto pasaría por outro elemento -que descoñecemos- seguramente de carácter sacro ou ritual, que estaría xusto onde hoxe se sitúa o altar.\nEsta circunstancia xa foi observada hai algún tempo, e pode ser conectada con outras teorizacións arqueoastronómicas que enchen de misterio moitos dos lugares arqueolóxicos que inundan o noso país.


| Os modernos esquemas ITNRN poden ser efectivos con só o 85% de afiliación\nAlgúns modernos esquemas de tratamento VIH poden acadar supresión viral con agarre con taxas tan baixas canto 85%, publicaron os investigadores dos EUA nun estudo de cohorte con veteranos sobre envellecemento, nun informe na edición en liña do diario da Síndrome da inmunodeficiencia adquirida. Os autores seguiron as tendencias de adherencia e supresión viral entre os anos 2001 e 2010. Tanto as taxas de adhesión e supresión viral melloraron ao longo do estudo. [Nota do editor: Ao parecer, polo menos nestes aspectos, os esforzos de médicos, enfermeiros, profesionais de farmacia hospitalaria ten florece positivamente, traendo un nivel de conciencia aos enfermos de SIDA ou aqueles que viven a infección por VIH, a etapa na que eles parecen estar comprendendo mellor a necesidade de manter unha disciplina espartana - eu diría draconiana - no que respecta á adherencia ea puntualidade no seguimento da prescrición médica. Aquí, ou en calquera outro lugar que é mérito de profesionais sanitarios dedicados e non de calquera instancia gobernamental ou non gobernamental).\nPor outra banda, aumentos significativos nas taxas de supresión viral foron observados entre as persoas con menos que a "perfecta adherencia", especialmente cando os individuos estaban tomando terapia baseada inhibidores da transcriptasa inversa non análogos de Nucleosídeos (NNRTI).\n"Os nosos datos suxiren que unha adhesión en niveis inferiores a 95% pode ser suficiente para a supresión viral en poboacións coas novas formulacións ITRNN," escriben os autores, "85-89% adhesión en réximes baseados con novas formulacións de ITRNN poden ser suficientes para supresión viral ".\nO obxectivo da terapia con VIH é unha carga viral indetectável. A proporción de persoas a acadar supresión viral (definido no presente estudo como carga viral por baixo de 400 copias / ml (nota do editor: Este número é especificación americana, posto que no Brasil as probas de carga viral son moito máis sensibles e só é indetectável unha carga viral menores de 40 copias de ARN viral por mililitro de sangue, o que me pon en dúbida canto á validez deste artigo que só publico para dar aos médicos Brasileiros a posibilidade de analizaren o caso, dentro das súas normas éticas que reputo excelentes) aumentou dramaticamente nos últimos anos.\nIsto é, en parte, debido a melloras nos antirretrovirais modernos, que teñen un bo perfil de seguridade, cun potente e duradeiro compoñente antirretroviral. Ademais, a maioría ten dosagens simple e as horas eo número de doses fixas, así como a combinación de máis de dúas ou tres drogas en cada pílula están agora dispoñibles e fornecen un tratamento eficaz, ás veces, nunha única pílula diaria.\nA investigación que inclúen as persoas suxire que combinacións con máis antirretrovirais en combinacións que se precisaba, como mínimo, da toma de 95% das doses no momento e de maneira correcta para ter as mellores posibilidades de acadar unha carga viral indetectável. Pero aínda non está claro se as combinacións modernas requiren un alto nivel de adherencia.\nPara responder a esta pregunta, investigadores monitor os tipos de adhesión e supresión viral entre 22.000 pacientes VIH-positivos ao longo dun período de dez anos. Os autores querían, especialmente, observar se os niveis de adherencia necesaria para acadar unha carga viral indetectável difeririam entre esquemas terapéuticos baseados en ITRNN, os inhibidores de proteases e axentes máis novos, como inhibidores da integrase. Agarre foi valorada mediante o reabastecemento das farmacias hospitalarias. Os investigadores recoñeceron que este aspecto non é a forma máis adecuada de avaliación sobre adherencia e, con todo, creo que sexa máis fiable que a memoria dun paciente, afirmou un dos autores.\nOs participantes tiveron unha franxa de poboación media de 46 anos e contribuíron con aproximadamente 82.000 persoas / anos de seguimento médico (datos estatísticos).\nA proporción de persoas tomando un complicado, réxime multidrogas con inhibidores de proteases ou réximes baseados en ITRNN en declive durante o período de seguimento de 65% para 43%, e de 33% para 16%, respectivamente.\nEn 2006, só 1% dos pacientes estaban tomando unha terapia baseada nunha única pílula ITRNN (emtricitabina e tenofovir / efavirenz), pero este réxime tivo un aumento de 29% en 2010. A terapia que conteña un inhibidor de integrasa foi utilizada por 11% dos pacientes en 2010.\nA proporción de persoas con 95% ou maior adherencia aumentou de 37% en 2001 para 42% en 2010. Os autores describiron este incremento como "marxinal". (Nota do traductor: Algo me fixo pensar en simboloxía da conveniencia).\nAs persoas que vivían baixo réximes baseados en ITRNN eran máis propensas a ter unha adhesión case perfecta, que os que usaban terapias con combinados conteñen un inhibidor de proteases. Os usuarios dunha terapia dunha única pílula tiveron unha mellor adherencia que persoas tendo esquemas terapéuticos multipílula. (Isto non trata do ITRNN en si. Calquera sistemas terapeuticos en que sexa aplicado unha unica dose diaria, dun só comprimido terá, por simplicidade, maior facilidade de adherencia)\nAnálise das persoas coa adhesión baixo de 95%, amosa a porcentaxe con supresión viral aumentou de 38% en 2001 para 94% en 2010. O aumento dos tipos de supresión viral foi observado ata entre persoas cunha adhesión tan baixa como 70 - 75%.\nA proporción de persoas con supresión viral sostida aumentou de 78% en 2001 para 92% en 2010.\nEn xeral, as posibilidades de conseguir supresión viral foron os mesmos para as persoas cunha adhesión de entre 90-94% e persoas con adhesión riba de 95%. (nota do editor: o criterio de indetectabilidade é este de 400 copias de ARN viral por mililitro de sangue, penso que todo isto é moi cuestionable)\nComparación dos pacientes segundo esquema tipo mostraron que, en todos os niveis de adherencia, os tipos de supresión viral foron maiores entre os individuos en terapia ITRNN.\nPara a xente tomando un inhibidor de proteases, a adhesión riba de 95% foi asociada coas taxas máis elevadas de supresión viral, e os peores desenlaces observáronse mesmo cando os pacientes estaban tomando entre 90-94% das súas doses.\nCon todo, para as persoas que toman ITRNN terapia baseada nivel, unha adhesión de 85% foi asociada con só como alta probabilidade de acadar unha carga viral indetectável como taxas de adhesión de 95% ou superior.\n"Os provedores non deben deixar que preocupacións relacionadas cos obstáculos á adhesión impidan a prescrición de novos esquemas HAART (terapia anti-retroviral altamente activa en tradución libre) En etapas iniciais da enfermidade ", suxiren os autores. "Deben ser feitos esforzos para dar a receita ea utilización dunha única pílula esquemas terapéuticos. Futuros traballos deben enfocar a utilización de outras combinacións multidrogas / pílula con réximes terapéuticos e medicamentos máis recentes, agora incluídos como esquemas recomendados nas últimas orientacións, ea súa utilización en poboacións con dificultade de acceso aea mantemento de coidados. "\nPublicado en: 12 maio de 2015 en Modern NNRTI réximes crear be Effective with 85% adherence Traducido por Claudio Souza e Revisado por Mara Macedo en 10 de xullo de 2015\nViswanathan et al. ARN do VIH adhesión e supresión na actual era da terapia anti-retroviral altamente activa (HAART). J adquiriu inmune Defic Syndr, edición en liña. DOI: 10 / 1097 / QAI.0000000000000643, a 2015.


So queda unha praza libre para matricularse nas Escolas Infantís Municipais Actualización\n27/07/18 Trátase dunha praza para a aula de 0-1 anos na EIM Os Cativos.\nO programa Colexio Aberto ao Barrio ampliase a máis centros durante o verán Actualización\n26/07/18 Os patios dos centros de Educación Infantil e Primaria Raquel Camacho, Juan Fernández Latorre, Alborada, Sanjurjo de Carricarte e Manuel Murguía permanecerán abertos a partir do sábado 14 de xullo, de luns a domingo, en horario de 18:00h a 21:00h.\nAs escolas infantís municipais Arela, Monte Alto e Os Cativos participan nun mercadillo para recaudar fondos para unha escola de Mozambique\n19/07/18 Co gallo do Día da Patria, o evento solidario celébrase o sábado 21, ás 19.00 horas, na praza de Esther Pita, en Santa Cruz (Oleiros).\n11/07/18 Nesta xornada daranse cita pensadoras, investigadores e especialistas de recoñecido prestixio nacional e internacional.\nIdiomas do Mundo 2018: Publicados novos datos sobre o programa adxudicado á empresa New Link Education\n05/07/18 Xa se coñecen os destinos, as datas de saída e regreso, as escolas e os teléfonos de contacto. Poderase acceder á plataforma MYNLK ou zona persoal a partir do venres 6 de xullo.\nConvocadas bolsas para a mocidade do exterior para cursar estudos de formación profesional de grao superior\n17/08/18 O aspirante debe iniciarse no curso académico 2018/19 nun centro con ensinanzas sostidas con fondos públicos de Galicia. Solicitudes: ata o 7 de setembro.\nHistorietas do cómic. 1917 - 1977\n14/08/18 A mostra reúne publicacións e debuxos orixinais de personaxes tan míticos como Capitán Trueno, Zipi e Zape, a Familia Ulises ou Mortadelo e Filemón. Ata o 14 de outubro no Museo de Arte Contemporáneo Gas Natural Fenosa da Coruña.\nEducación convoca 140 axudas para a mobilidade de universitarios a países extracomunitarios\n13/08/18 Co obxectivo de favorecer o intercambio internacional dos estudantes. Dotación económica máxima: 1700 €. Prazo de solicitude: ata o 5 de setembro.\nMostra bibliográfica: Xabier P. Docampo\n08/08/18 A biblioteca pública da Coruña Miguel González Garcés quere renderlle unha pequena homenaxe ao escritor cunha mostra bibliográfica que estará dispoñible na Sala Infantil ata o 31 de agosto.\nPremios de ESO á superación persoal\n07/08/18 A finalidade destes premios é dar recoñecemento público ao esforzo e dedicación do alumnado desta etapa educativa. O prazo de presentación de solicitudes comezará o 22 de agosto e rematará o 21 de setembro.\nBrinca Vai! De aquí a acolá\n01/08/18 Espectáculo no que se combinan cancións, animacións e interpretacións cos ritmos e rexistros máis divertidos. Local cultural de Vilasantar, venres 3 de agosto ás 14:00h.\n01/08/18 Este espectáculo forma parte da programación Ler conta moito, da Rede de Bibliotecas de Galicia. Axencia de lectura municipal de Carnota, mércores 1 de agosto, ás 12:00h.\n31/07/18 A animación, o clown e a música toman as rúas con Trío Refugallo, unha nova proposta da man de grandes músicos e actores cunha gran bagaxe que avala a súa experiencia. Alameda de Ordes, Mércores 1 de agosto, ás 20:00h.\nTic Tac Toc Canta conmigo\n30/07/18 Dirixida ao público infantil e familiar, Tic Tac Toc Canta comigo usa a música para tratar temas que fomenten o cariño á lectura e aos libros. A partir de 4 anos. Biblioteca municipal de Zas, martes 31, ás 12:00h.\n27/07/18 Divertido e dinámico espectáculo musical con cancións, danzas, elementos teatrais ou de clown e, sobre todo, moita participación do público asistente. Domingo 29, ás 20:30 horas, na Praza do Convento de Melide.


SlideMe, outro Market alternativo – Mallando no Android\nSlideMe, outro Market alternativo\nHai xa algún tempo falamos de Appoke, un mercado de aplicacións alternativo (ou máis ben complementario) ao Android Market. Hoxe, seguindo esa liña, queremos falarvos de SlideMe, que vén a ser outro mercado de aplicacións Android.\nEntre as vantaxes sobre o Android Market oficial destaca a posibilidade de descargar aplicacións sen verse limitados polas limitacións xeográficas (isto é o que aconteceu por exemplo con Google Music, que dende o Market só se podía descargar en USA) e, non menos importante, que nos dá a posibilidade de pagar de moitos métodos diferentes, dende Paypal a tarxetas de débito/crédito de diferentes tipos, incluíndo as máis habituais Visa/Visa Electrón e Mastercard.\nSlideMe resulta tamén interesante para os desarrolladores que teñen aplicacións de pago, xa que recibirán integramente o que pidan pola aplicación (no Android Market Google quédase cunha parte).\nPodemos facer buscas de aplicación e ver a súa descrición, fotos e mesmo vídeos dende a páxina web. Para instalar as aplicacións daranos unha ligazón ao ficheiro *.apk executábel e un código QR, para que escollamos a opción que máis nos conveña.\nPodedes botarlle un ollo en slideme.org\nA puntuación dos usuarios é un factor relevante para moitos …


Concurso Internacional de Cortometrajes FKM 2018 – 2ª Sesión - FKM\nConcurso Internacional de Cortometrajes FKM 2018 – 2ª Sesión\n19 octubre 2018,20:30 - 22:00\n« Concurso internacional de cortametrajes FKM 2018 – 1ª Sesión\nMouras (Olga Osorio, 2018) »\nAurore (Mael Le Mée, 2018) 18’ Francia\nAurore, unha adolescente de dezaséis anos, descubre o seu corpo cos seus amigos … cun dedo sobrenatural.\nNukkemestari (Puppet Master) (Hanna Bergholm, 2018) 15’ Finlandia\nUnha muller solitaria, desexando ser acariñada, permítelle a un home transformala nunha marioneta.\nFish Hole (Simon Beaupré, 2017) 8’ Canadá, Noruega\nCando aparece un buraco xigante no bordo do Ártico, os peixes enfróntanse a unha decisión difícil. Loita contra o descoñecido ou mergúllache nunha nova vida.\nCorky (Ty Primosch, 2017) 6’ USA\nUn sacacorchos cun tornillo solto loita contra unha botella de vidro xigante para descorchar sete insectos máxicos atrapados no interior.\nCatcalls (Kate Dolan, 2018) 9’ Irlanda\nEn plena noite, Paul crúzase cun par de mozas, das que intenta aproveitarse. De volta a casa, todo viraráselle en contra, cando descubra que as dúas mozas plantáronse no seu portal.\nHelsinki Mansplaining Massacre (Ilja Rautsi, 2018) 15’ Finlandia\nUnha comedia de terror sobre a loita desesperada dunha muller para sobrevivir a unha horda de homes que queren explicarlle todo.\nReunión (Raquel Pérez, 2018) 20’ España\nVictor deixa a cidade e chega a un pobo onde atopou traballo. Unha antiga casa do extrarradio vaise converter no seu novo fogar de aluguer onde lle espera Cándida, a dona. Algo estraño e desasosegador incita a Victor a descubrir que dentro da casa non vive só.\nBlack Eyed Child (Tony Morales, 2018) 9’ España\nDende 1998, as aparicións da BEC foron constantes, e as consecuencias de mirar directamente aos ollos foron irreversibles. Unha muller cunha enfermidade terminal recibirá unha visita dun BEC, que non virá só nunha noite de tormenta, que estará acompañado por unha entidade maligna.


Manuel Mirás en Fairway: “se o gasto medio dun peregrino no Camiño é de 50€/día, nol Camiño Inglés está entre 51 e máis de 75€/día” - Camino Inglés\n“Se o gasto medio dun peregrino no Camiño está nos 50 euros por día, no Camiño Inglés o gasto medio está entre 51 e máis de 75 euros por día. O que demostra que non esaxero cando digo que estamos ante un diamante en bruto que pasa por diante das nosas casas”. Son palabras de Manuel Mirás, presidente da Asociación de Concellos do Camiño Inglés, na mesa de debate “Reactivando o Camiño de Santiago”, que tivo lugar esta mañá no Pazo de Congresos de Santiago no marco da cuarta edición de Fairway.\nPreviamente, o coordinador do grupo de investigación GAME-IDEGA, Melchor Fernández, indicara que o gasto medio dun peregrino no conxunto de Camiños Xacobeos está nos 50 euros por día. “Hai unha dispersión no gasto pola diversidade de peregrinos que hai no Camiño. Hai peregrinos de 200 euros e outros que non pasan dos 30. Todos teñen que estar no Camiño e hai que defendelos a todos”, sinalou.\nPerfil do peregrino do Camiño Inglés\nPola súa banda, Manuel Mirás adiantou os datos dun estudo demoscópico realizado en setembro de 2021 entre os peregrinos que chegaban a Sigüeiro a través do Camiño Inglés. Así, explicou que “o perfil de peregrino sae nun 80% de Ferrol, ten unha idade entre 45 e 75 anos e o 65% emplea seis días en percorrer esta ruta Xacobea. O 65% é de orixe nacional, sobre todo de Madrid, Valencia e Andalucía; mentres co peregrino foráneo procede sobre todo de Portugal, Italia, Alemaña e Estados Unidos”.\nEn canto ao gasto medio por persoa e día, un 45% gasta entre 51 e máis de 75 euros. De feito, é especialmente significativo que ata un 24% dos enquisados asegurou que estaría disposto a prolongar a súa estancia e gastar máis de 75 euros por día, “o que representa un segmento moi atractivo para o noso territorio”, sinalou Manuel Mirás, que mira con optimismo ao futuro ano Xacobeo 2022.\nOptimismo cara 2022\nTamén é optimista, Ildefonso de la Campa, director da SA de Xestión do Xacobeo, que destacou que ata onte domingo se concederan 169.861 compostelas en 2021, o que supón unha estimación de 242.265 peregrinos. O Camiño Francés segue sendo a principal entrada, cun 56%, seguido do Camiño Portugués (23%), o Inglés, o Primitivo e o Norte (6%), alertando do perigo de desaparición do mozárabe (2%). Porén, indicou que “estamos preparados para a mellora dos escenarios en 2022, cunha presenza maior de peregrinos estranxeiros. Se todo está ben, pola Covid, será magnífico”.\nPola súa banda, Olga Iglesias, alcaldesa de Triacastela e representante da AMCS Francés, apuntou que “case o 30% do PIB de Triacastela depende das peregrinacións” e pediu que se respecte o aspecto espiritual do Camiño, “que non teñen nada que ver cun destino turístico ao uso, pero que se lle gusta, voltará”.\nEivas que mellorar\nO estudo demoscópico realizado en Sigüeiro (Oroso) tamén permitiu detectar algunhas eivas cos peregrinos atopan no Camiño Inglés: falla de infraestruturas de aloxamento, ausencia dunha oferta cultural aberta e sinalizada, así como dunha proposta de actividades ao longo da ruta. Por iso, aa Asociación de Concellos do Camiño Inglés acaba de poñer en marcha este verán a “Red Stelar”, trinta establecementos turísticos que apostan pola excelencia e a calidade na atención ao peregrino.\nFinalmente, a directora xerente de Turismo de Santiago, Flavia Ramil, adiantou que xa se dirixiron ás autoridades eclesiásticas para que as igrexas do Camiño volvan abrir as súas portas aos peregrinos, ben para orar, ben para visitar culturalmente.\nCamiño Inglés, Deputación da Coruña, Fairway, Manuel Mirás, Reactivando el Camino, Ruta Xacobea, Santiago, Xacobeo\nAnterior O Liceo de Betanzos acollerá ata o 20 de novembro a exposición do I Concurso de Fotografía do Camiño Inglés Seguinte O Camiño Inglés recolle en FITUR o premio como o terceiro “Destino + Top 2021”