A decisión de volver a casa - Deporte Local - Atlántico Diario\nPIRAGÜISMO AUGAS BRAVAS\nLuis Fernández, tras cinco anos na Seu D'Urgell, prepara en Salceda o ano de augas bravas\nLuis Fernández, de Salceda de Caselas, nunha competición da presente tempada.\njorge castro. vigo 22/03/2019 00:20 h.\nUna paso atrás para tomar forza e volver a navegar con máis forza. O palista de Salceda de Caselas Luis Fernández decidiu esta tempada regresar a casa tras cinco anos de concentración permanente no centro de alto rendemento da Seu D'Urgell porque "estaba un pouco desmotivado". Unha situación que rematou por unha decisión drástica de regresar e comezar de novo pero sen esquecer o seu modo de vida, o piragüismo en augas bravas.\nDeste xeito, o palista de Salceda explica que "o adestrador do pasado ano entendeu a decisión porque comprobou que non estaba no mellor momento", pero este inverno cambiáronlle o técnico da selección española e "agora non me fan moito caso. Eu estou preparándome ben, gañei a primeira Copa de España que se realizou ata agora e teño motivación. A pesar de non ter lugares de augas bravas para adestrar, estou máis implicado que o pasado ano e xa fixen varias concentracións no extranxeiro".\nO día a día de Luis Fernández na actualidade é unha loita contra o calendario e a distancia, algo que tamén se incrementa pola escaseza de choiva do actual inverno. "Por min pode caer auga todo o día. Así os ríos levan máis caudal e podo atopar mellores sitios". O propio río Tea, Pontevedra ou Portugal son os lugares ós que pode acudir para loitar contra os rápidos, pero a base do adestramento trocou ó estar en Galicia e "fundamentalmente teño que adestrar en augas tranquilas e tamén facer un importante traballo de ximnasio. A verdade é que, ata o momento, atópome ben".\nDe feito, Luis Fernández impúxose na categoría absoluta na primeira Copa de España da tempada e nas vindeiras semanas terá dúas novas competicións, unha en Francia e outra a Copa Pirineus de La Seu D'Urgell, nas que poderá preparar o momento chave da tempada: as regatas selectivas para conformar o equipo español de cara os calendarios internacionais. Estas competicións son na localidade catalana (26-28 abril) e na francesa de Pau (2-4 maio). "Nestas competicións faránse un total de seis baixadas, que computarán as catro mellores, tanto para a categoría absoluta como para a sub-23", explica Luis Fernández e engade que "non son excluíntes. Se entro entre os tres mellores tería plaza para as citas internacionais da tempada. O meu principal obxectivo é estar no Campionato do Mundo, que se celebra a finais de setembro na Seu D'Urgell".\nUnha misión que obrigará ó palista de Salceda a sacar a súa mellor versión ós 22 anos e tras replantear a súa traxectoria profesional nun ano no que volveu a casa para recuperar a ilusión, pero no que "estou adestrando máis forte que antes, a pesar de que teño menos tempo porque comecei a estudar".\nEsta semana parte da selección española adestra no canal olímpico de Londres, pero o de Salceda está na casa, algo esquecido polo equipo de seleccionadores, pero no traballo en silencio para volver ó mellor nivel deportivo. Nun mes terá dúas semanas chaves na súa preparación.n\nAgotadas las entradas para el duelo de Leganés en Balaídos


O comité de Xeal exixe investimentos no mantemento dos fornos\nO comité de empresa advirte do mal estado dos fornos 14 e 13 e acusa á empresa de facer "propaganda" coa posta en servizo dunha das unidades.\nVista da factoría de Xeal en Cee (Foto: Nós Diario)\nRedacción 19:23 do 13 de novembro de 2020\nA comezos deste mes de novembro, a dirección de Xeal (antiga Ferroatlántica) anunciaba a posta en marcha dun dos fornos e a saída do ERTE de 20 traballadores, un movemento que desde o comité de empresa vén como parte da súa "campaña de propaganda", que, segundo denuncian, non fala dos "serios problemas" e dos "atrasos" que se están a rexistrar para arrancar a produción a causa do estado de abandono no que se atopa o forno 14 e que evidencian a falla de investimentos nas fábricas, "nin tan sequera para garantir o mantemento adecuado dos fornos en previsión da súa posta en marcha", lamentan.\nA través dun comunicado, os traballadores de Xeal critican tamén "o lamentábel estado da fachada do forno 13", que por risco de desprendemento constitúe un perigo para o persoal da empresa e incluso para as persoas viandantes.\nEn calquera caso, o comité aclara que o arranque deste forno non supón máis que unha produción real de 15%, cando o resto do sector está fabricando por enriba de 75%, incluíndo o único cliente de Xeal, FerroGlobe.\nIsto demostra a condición de "subcontrata" das plantas de Cee e Dumbría, atadas nas súas capacidades produtivas ao que decida FerroGlobe (o grupo que ostentaba antes a propiedade das mesmas), xa que dependen del tanto para a subministración da materia prima como para saír ao mercado, ao que non pode concorrer libremente para colocar os seus produtos.\nPara o comité, a decisión da empresa de reactivar este forno débese á presión dos traballadores e das traballadoras e do conxunto da comarca.\nResponde ademais a un intento de influír na resolución xudicial sobre o recurso interposto contra a decisión de Augas da Galiza de impedir a segregación das fábricas e das centrais hidroeléctricas, que estes días se debate no TSXG.\nNesta liña, critica que a empresa siga sen entregar a documentación que o comité lle pediu en numerosas ocasións sobre os contratos e acordos comerciais, o plan de viabilidade (ao que obrigan as cláusulas das concesións) e os resultados dos últimos exercicios económicos, información que a representación legal do persoal ten dereito a coñecer e que, ante a negativa da empresa, vén de reclamar vía Inspección de Traballo.\nindustria investimentos ferroglobe Xeal\nOrfos pola Covid-19 na India acaban vendidos en internet\nA peste porcina preocupa o sector\nA. Escuredo 07/05/21


Animación por ordenador – tecnoloxia.org\n22 Xuño 2010 18 Febreiro 2009 por María L\nDesde que xorde a idea de crear unha película ata que está en carteleira, hai un longo período de tempo no que traballan un extenso equipo de profesionais. Tamén son moitas horas de traballo as necesarias para crear un xogo de ordenador.\nEntre as tarefas que hai que realizar está a animación 3D, que permite modelar e animar en tres dimensións.\nSe observas ben poderás ver que temos 4 vistas, alzado, planta, perfil, e vista de cámara, e baseándose nestas vistas, os modelos xéranse mediante ferramentas de software.\nNeste vídeo podes ver como se modela un dragón.\nDespois aos modelos ténselles que incluír un “esqueleto” coas mesmas limitacións e capacidades que ten un esqueleto humano. Dese xeito obtéñense movementos naturais.\nBotádelle unha ollada aos curtos de animación do audiovisual galego: Flocos.tv\nNós tamén podemos facer películas de animación mediante aplicacións que nos facilitan a tarefa, sen ter que debuxar. Podes ver aquí uns exemplos:\nXtraNormal: Permítenos crear películas de animación e engadir voz ás personaxes.\n[Xtranormal: Van vir molestar]\nDeixarás que se escapen? Vai por eles e continúa a película.\nTamén podemos facer animacións en 2D cunhas aplicacións en flash coma estas:\nGoAnimate! Elixe as personaxes, escribe o texto que queres que apareza, elixe a música de fondo, e xa tes a túa animación.\nA ver se o robot e o marciano deixan de aburrirse. Anímaos!\nMovieMaker: Esta aplicación é similar á anterior, anque máis sinxela.\nAceptades a súa invitación?\nCategorías Comunicación gráfica, Tecnoloxías da Información Etiquetas animación, comic, Deseño, Tecnoloxías da Información, vídeo Navegación de artigos\nTecnodisfraz para o Entroido\n2 comentarios en “Animación por ordenador”\n21 Febreiro 2009 ás 12:08\nQue chulas están as animacións! Tentaremos crear unha.\n22 Febreiro 2009 ás 19:11\nSon aplicacións moi doadas de usar. Xa verás.\nSe alguén quere ir máis alá, blender é unha aplicación libre para animación 3D que vos podedes descargar.


Categoría: Profesor, investigador e divulgador científico\nData de Nacemento: 30 de outubro de 1968\nLugar de Nacemento: Baio (A Coruña)\nLicenciado en Física pola Universidade de Santiago de Compostela (1991), doutor europeo en Física (1995).\nActualmente é Catedrático de Electromagnetismo na Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela.\nA súa actividade investigadora versa, por unha banda, sobre propiedades magnéticas e eléctricas de materiais e nanotecnoloxía, un eido no que ten publicado máis dun cento de artigos de investigación en revistas internacionais, 3 deles en colaboración co Premio Nobel John B. Goodenough.\nPor outra, investiga na modelización matemática de sistemas sociais (dinámicas lingüísticas, epidemioloxía,…) e tamén ten abordado eidos como a mellora de técnicas de imaxe médica con baixa radiación, cuestións de certas áreas de matemáticas, a enxeñaría química para o tratamento de augas, a didáctica da teoría da relatividade, a xeografía ou a optometría.\nColaborador da Secretaría General de Política Científica y Tecnológica - Ministerio de Educación y Ciencia, para a creación e posta en marcha do Laboratorio Internacional Ibérico de Nanotecnoloxía (INL) de Braga, Portugal (2006-2007).\nEn 2016 foi elixido Académico Correspondente da Real Academia Galega.\nEn 2018 foi nomeado membro da comisión de expertos do Goberno de España para a reforma da hora oficial.\nEn 2020 foi membro do equipo de 4 investigadores encargados da predición da evolución da pandemia COVID19 para o Goberno de Galicia.\nAdemais do seu labor científico e académico, dende finais dos anos 90 é un activo divulgador científico.\nEn televisión, colaborador científico nos programas «Que serán?» (TVE-Galicia) (1999), «Arrampla con todo» (2004), «Ciencianosa» (2006-2008) e «Luar» (2010-2011), estes tres últimos na Televisión de Galicia. Nesta misma canle foi, ademais, o experto en cifras do programa «Cifras e letras» durante 7 anos (2006-2012), e experto en ciencias dos programas «Verbas van» durante 4 (2013-2016) e «Coma un allo» (2017-2021).\nEn radio, seccións científicas na Radio autonómica de Galicia (2000-2007 e 2014-actualidade), en Onda Regional Murcia (2012-2013) e en Radio Clásica - RNE (2016-2020).\nColaborador do diario «La Voz de Galicia» desde finais dos años 90, onde tamén é columnista científico.\nCreador en 2005 do Programa ConCiencia, unha acción de divulgación científica artellada en torno a visitas a Galicia de Premios Nobel (ou o seu equivalente en matemática e ciencias da computación), que dirixe desde entón. No marco deste programa, en 2008 puxo en marcha o «Premio Fonseca de comunicación da ciencia», de carácter internacional.\nCreador e responsable do primeiro nodo español da rede internacional Nerd Nite - nerdnite.com (sesións de microcharlas científicas en locais de ocio nocturno) (2012-).\nComisario da exposición "Un mar de xenios na fin da Terra" (a máis vista en Galicia en 2013).\nDirector da colección de divulgación científica da editorial da Universidade de Santiago de Compostela dende 2012.\nTradutor ao galego de "Unha breve historia do tempo" de Stephen Hawking e coordinador e revisor da tradución do principal libro de Albert Einstein sobre a teoría da relatividade.\nÉ autor de 2 libros de divulgación científica: "A ciencia no punto de mira" (2010) (3 edicións en galego y 1 en castelán) e "¿A que altura está o ceo?" (2016) (3 edicións en galego y 1 en castelán) e coordinador doutras obras colectivas.\nFinalista do Premio 'Investigador Novel', da Real Sociedad Española de Física (1999).\nPremio de Investigación en Ciencia e Tecnoloxía da Deputación de Pontevedra (2001).\nPremio da Real Academia Galega de Ciencias (2002).\nPremio especial del jurado, como titor, do VIII Certamen Universitario Arquímedes de Introducción a la Investigación Científica, da Dirección General de Política Universitaria do Ministerio de Educación (2009).\nPremio do Colegio Oficial de Físicos de España (2010).\nXXXIV Premio da crítica Galicia - modalidade de investigación (2011).\nMención de Honor - Premio de investigación da Real Academia Galega de Ciencias (2011).\nPremio da Real Academia Galega de Ciencias ao proxecto "Predico" (proxecto que liderou sobre a predición de expansión do coronavirus) (2020).\nPremio 'Física en Acción', da Real Sociedad Española de Física (2000).\nMención de Honor do Premio 'Ciutat de les arts i de les ciencies de Valencia' (2001).\nPremio Nacional 'Ciencia en Acción', do MEC e o EIROForum (2005).\nPremio "José María Savirón" de divulgación científica, da RSEF, RSEQ, RSME, COQ, CGE, COFIS, FZCC, RACZ, UZ, CSIC (2011).\nPremio da Real Sociedad Española de Física - modalidad de enseñanza y divulgación de la física (2012).\nMención de Honor do Premio Nacional "Ciencia en Acción" - modalidade de divulgación científica (2017).\nPremio Nacional «Ciencia en Acción» - modalidade de materiais didácticos de ciencia (2017).\nPrisma especial do xurado - XXX Prismas "Casa das Ciencias" á divulgación - Concello de A Coruña (2017).\nXL Premio da Crítica Galicia - modalidade de iniciativas culturais e científicas (2017).\nXXII Premio Nacional de Edición Universitaria - Modalidad de edición digital y multimedia (2019).\nI Premio de divulgación - Real Academia Galega de Ciencias e Xunta de Galicia (2020).\nXXII Premio nacional "Ciencia en Acción" - Modalidade de divulgación científica (2021).\nDestacado na portada do número conmemorativo do décimo aniversario da sección "Next Wave" da revista Science, pola combinación da actividade de profesor universitario e divulgador científico (2005).\n"Galego do ano" do Padroado Fogar de Bergantiños (2008).\nPremio "Labor universitaria do ano", outorgado polo xornal Santiago Siete (2009).\nPremio da Asociación de Profesionais do Turismo da Costa da Morte (2010).\nPremio "Gallego del año" do Grupo de Comunicación Correo Gallego (2010).\nElixido "Personaje del año" polo diario La Voz de Galicia -delegación Carballo / Costa da Morte- (2010).\nPremio "Lois Peña Novo" (2014).\nPremio Exxpopress - categoría autonómica (2016).\nPremio "Rosa dos Ventos" do Instituto Argentino Gallego Santiago Apóstol de Bos Aires (2017).\nI Premio "Turismo Fisterra", da Asociación Turismo Fisterra (2018).\nI Premio "Embaixador do percebe de Muxía" (2021).\nDirector do Departamento de Física Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela (2006-2014).\nMembro do consello editorial da Revista Española de Física (2012-2018).\nMembro do consello de redacción da revista Grial (2016-).\nMembro do grupo de "Socioloxía da lingua: demografía e evolución" da Real Academia Galega (2014-).\nMembro do Patronato da Fundación Hipocrática do Colexio Oficial de Médicos de A Coruña (2017-)\nMembro do Consello da Cultura Galega, sección de ciencia, natureza e sociedade (2016-).\nVoceiro e responsable da "Comisión Labarta Pose para o Día das Letras Galegas", supervisor de tests de ingreso da asociación "Mensa" en Galicia. Foi membro da Asamblea da Federación Gallega de Ajedrez e directivo da agrupación deportiva "Su a Agra".\nNo eido deportivo foi campión galego de natación en categoría de veteráns, campión galego de baile de salón e obtivo títulos en competicións de taekwondo, esgrima e carreiras pedestres. Tamén competiu case 2 décadas na Liga Galega de Xadrez (8 tempadas en Primera División).


O Partido Popular de Soutomaior nega ocultación de información e falta de transparencia no PXOM\nPolítica • 25/01/2017\nO goberno local rexeita as críticas do BNG e asegura que seguirá adiante coa aprobación do documentos urbanístico. Aseguran que a información que falta no PXOM débese a un erro do equipo redactor e que en canto se subsane será levado a pleno. O obxectivo é "aprobalo nos próximos días".\nNon existe falta de transparencia nin mala fe, a única información que falta é unha relación explícita dalgunhas modificación de alegacións que a Xunta ordenou cambiar e que por erro non foi incorporada polo equipo redactor, aseguran dende o PP.\nO goberno local engade que van traballar "para aprobar ese documento e non queremos que quede a máis mínima dúbida, por iso xa foi reenviado aos grupos políticos para que poida ser aprobado nos próximos días".\nLembran que o PXOM foi exposto 3 meses "cando a normativa marca 2, e en período de información pública estiveron dous técnicos municipais no Concello e no multiusos de Arcade dando as explicacións pertinentes e proba diso foron as máis de 500 alegacións presentadas, o cal demostra a transparencia e legalidade do proceso".


Anulación da matrícula universitaria | Consumer\nAnulación da matrícula universitaria\nEste procedemento non sempre leva a devolución das taxas académicas abonadas polo estudante\nData de publicación: Domingo, 31deAgostode2008\nImaxe: Silke Gerstenkorn\nXa sexa por petición do estudante ou a instancias da propia universidade, unha vez comezado o curso académico é posible proceder á anulación da matrícula universitaria previamente formalizada polo alumno. Unha das causas principais pola que o solicitan os alumnos é a súa admisión noutros estudos ou outro centro universitario no período posterior á matriculación.\nUnha vez admitido nunha universidade e antes de que de comezo o curso académico, o primeiro paso que debe realizar o estudante é formalizar a matrícula nos prazos establecidos polo centro no que vai iniciar os seus estudos universitarios; este proceso de matriculación, que leva obrigatoriamente o abono previo dos prezos públicos de matrícula correspondente á titulación que cursará, converte ao estudante en alumno oficial do centro. Con todo, por diversas circunstancias, antes de comezar o curso académico ou posteriormente, pode suceder que se proceda á anulación da matrícula; este procedemento, que pode ser levado a instancias da propia universidade ou do alumno matriculado, sempre de acordo á normativa interna de cada centro universitario, supón a perda de todos os efectos académicos.\nAnulación de matrícula pola propia universidade\nÉ importante consultar a normativa propia de cada universidade nos procedementos de anulación\nAs universidades poden proceder directamente a anular a matrícula dun estudante fundamentalmente en dous casos. En primeiro lugar, se unha vez formalizada a matrícula, a universidade comproba que o alumno non cumpre todos os requisitos necesarios para cursar os estudos nos que se matriculou e, por tanto, é imposible que continúe a súa formación no centro. Nesta circunstancia, xeralmente o estudante ten dereito á devolución íntegra das taxas abonadas en concepto de matriculación, no entanto, é importante consultar a normativa da universidade para comprobar este suposto.\nPor outra banda, as universidades poden anular así mesmo a matrícula dun alumno en caso de falta de pagamento dos prezos públicos e taxas correspondentes por parte do estudante. Nestes casos, a universidade, unha vez finalizados os prazos establecidos para o abono do importe da matrícula, envía ao estudante que non efectuase o ingreso un preaviso de anulación da matrícula e se non realiza o abono no prazo determinado en leste preaviso, a universidade procederá á anulación directamente, quedando interrompida a prestación do servizo ofrecido pola universidade ao estudante, que non poderá continuar os estudos nin presentarse a exames, nin ser cualificado. Cando a anulación se produce por esta circunstancia, se o alumno abonou previamente parte das taxas (ao optar polo pago fraccionado) normalmente este importe non lle é devolto.\nAnulación de matrícula polo propio alumno\nA causa principal é a admisión noutra universidade ou noutros estudos despois de formalizar a matrícula\nA causa principal da solicitude de anulación de matrícula por parte dos estudantes é a admisión noutra universidade ou noutros estudos no período posterior á formalización da matrícula. Isto adóitalles suceder fundamentalmente a aqueles alumnos que, ao non ser admitidos no primeiro prazo de inscrición na universidade ou na titulación elixida en primeira opción, optan por matricularse noutros estudos, xa sexa realizando unha matrícula provisional ou unha matrícula ordinaria. Os estudantes que desexen anular a matrícula por esta razón deben solicitalo formalmente na universidade na que xa están matriculados, xustificando documentalmente a súa admisión noutro centro. Xeralmente, se esta solicitude realízase antes do inicio do curso académico ou ata o 31 de outubro do ano en curso, a universidade procede á devolución do importe das taxas académicas (nunca dos gastos de secretaría) ao alumno; con todo, se a solicitude realízase nun período posterior (sempre dentro do primeiro trimestre), aínda que depende da normativa de cada centro, é moi difícil que se lle devolvan as taxas xa abonadas.\nCausas de devolución do importe da matrícula\nUnha vez abonados os importes correspondentes ás taxas académicas requiridas no momento de formalizar a matrícula universitaria existen algúns supostos nos que os estudantes teñen dereito a reclamar a devolución das mesmas:\nCando por algún erro material ou aritmético no pago da matrícula efectuouse un abono superior aos prezos públicos en vigor.\nCando se obtivo, con posterioridade ao abono da matrícula, unha bolsa ou axuda ao estudo que leve a gratuidade da mesma.\nSe un alumno certifica despois de abonar o importe de matriculación que en momento de realizar a matrícula achábase nalgunha das circunstancias administrativas ou legais que permiten a exención ou redución do pago das taxas.\nCando, por causas non imputables ao estudante, non se presten os servizos académicos aos que dá dereito a matrícula universitaria.\nCando a titulación presentada polo estudante non lle conceda acceso a cursar estudos universitarios.\nNo caso de que se conceda polo órgano competente da universidade a anulación total da matrícula, sempre que se solicitou nos prazos establecidos.\nanulación estudante matrícula-gl universidade universitaria


Vieiros: Galiza Hoxe - Rafael Pillado - Ferrol 1972\nHai 21 anos, Xulio Aneiros, Manolo Amor, José María Riobó (a quen quero lembrar hoxe, xunto con Amador e Daniel), máis eu, asinabamos un artigo para reivindicar a data do 10 de marzo de 1972. Diciamos así: “O dez de marzo cúmprese o dezaseis aniversario da máis importante mobilización dos traballadores galegos na súa historia recente. En marzo do 72, os traballadores da Bazán, núcleo máis organizado da Clase Obreira Galega, coa solidariedade da comarca, Galicia e outros lugares de España, enfrontábase resoltamente contra a Empresa e Institucións políticas do franquismo, que negaban dignas condicións de vida e de traballo, e as liberdades políticas, sindicais e nacionais, ao conxunto da sociedade. Impoñían así a súa maioría de idade e rexeitaban unha ditadura que xa duraba décadas, e cuxa razón de ser era asoballar os traballadores”.\nCerto, o 10 de marzo de 1972 os traballadores da Bazán e con eles os da comarca, e a cidadanía de Ferrol, agredidos polas forzas represivas do franquismo paralizaron a cidade. Así o relata o noso amigo infelizmente falecido, Ramiro Fonte en “Os leopardos dá lúa. 1993”... A cidade negábase a espertar. O ambiguo silencio do albor prolongábase cara o medio día, coma se todo estivese encamiñado a borrar aquela data do conxunto do tempo. As badaladas das horas soaban mal, desconcertadas e, no canto de alelar o aire, aínda o magoaba máis creando unha forma de silencio maior. Non se ouvían as cornetas dos cambios de garda nas principais dependencias marítimas, nin os monótonos muxidos das sirenas do estaleiro. As portas dos comercios das rúas principais estaban pechadas. Os coches non circulaban. A cidade estaba morta, coma se ás súas portas viñesen petar, novamente, os espectros dunha afastada guerra ...”\nEfectivamente, a morte de Amador e Daniel, a posibilidade de que Xulio Aneiros morrese tamén, e a morea de feridos polo ataque policial provocaron unha resposta fulminante e unánime dos ferroláns e ferrolás, un rexeitamento a aquelas accións fora de toda medida. O réxime pretendía producir unha grande conmoción a sangue e lume que xustificase despedimentos e cadeas para desfacer a organización opositora dos traballadores. O réxime daba por perdido o seu control sobre esta comarca, como recoñecía o xefe do servizo secreto, Coronel San Martín, e quería reprimilo custase o que custase. E iso sen que por parte dos traballadores se recurrise a ningunha forma de violencia. Exercitábanse, iso si, o que hoxe son practica legal, a manifestación e a folga.\nPero hoxe, 37 anos despois daqueles feitos, cómpre ter presente aquela experiencia. Non xurdiron por casualidade aquelas loitas. Eran o resultado de anos de traballo, de sufrimentos, de sacrificio por dotar aos traballadores de instrumentos axeitados de defensa. As ensinanzas de marzo dinnos que en calquera circunstancia, a unidade dos traballadores é fundamental. Unidade para a acción, non para a pasividade. Como é fundamental a solidariedade de clase. Unha solidariedade que no 72 supuxo que o problema que afectaba a un grupo de traballadores, por pequeno que fose, era de todos. Do mesmo xeito que onde había un persoal desorganizado, era tarefa de todos axudalos a organizarse. E esa tarefa correspondeu fundamentalmente aos compañeiros de Bazán e Astano, onde se concentraba a principal forza laboral.\nSolidariedade de clase que rachaba calquera diferenza entre traballadores fixos e subcontratados. Proba diso é que anos despois, moitas das subcontratas incorporáronse as empresas principais. Por que agora non?\nNon deberamos perder de vista que estamos diante dunha grave crise do sistema económico. Que vai afectar, xa o está facendo, a tódolos sectores da sociedade e fundamentalmente ás forzas do traballo e da cultura, sobre todo afectar pola precariedade laboral. Sen perder de vista que tamén sacode xa a importantes sectores da pequena e mediana empresa.\nNinguén sabe até onde chegará esta situación, a pesar de que os gobernos se poñen a disposición daqueles que veñen xenerando o fundamental da crise. E sería moi bo, que os sindicatos tomasen nota. Pola profundidade dos problemas, a situación esixe ter ben engraxadas as ferramentas de defensa dos traballadores. E quen non respondan nesta época ás necesidades do mundo do traballo, poden quedar arrinconados pola historia.


Adoptar un embrión para ser pais | Consumer\nAdoptar un embrión para ser pais\nA adopción de embrións conxelados é unha opción máis económica que a fecundación in vitro, cando existen problemas de fertilidade\nPor Marta Vázquez-Reina 16 de Decembro de 2013\nQue facer cando se desexa ser pai ou nai e os problemas de fertilidade impídeno? Nestes casos, a adopción de embrións conxelados pode resultar unha alternativa á fecundación in vitro, e ademais, máis económica, aseguran os expertos. Neste artigo explícanse todos os detalles deste método e dan seis craves para converterse en pais grazas á adopción de embrións conxelados dos tratamentos de reprodución.\nInfertilidade: adoptar embrións conxelados para ser pais\nOs problemas de fertilidade afectan a entre o 15% e o 25% das parellas en España. De feito, segundo o rexistro da Sociedade Española de Fertilidade (SEF), cada ano realízanse máis de 54.000 ciclos para tratar estes problemas de fertilidade.\nMoitas destas parellas recorren á fecundación in vitro (FIV), unha técnica que consiste en implantar o embrión xa fecundado no útero. Para incrementar as posibilidades de éxito, nos ciclos de FIV xéranse varios embrións (entre catro e oito), e os que non son utilizados conxélanse.\nJavier Nadal, membro da SEF e autor de ‘Doazón de embrións’ (Momento Médico, 2013), estima que en España hai preto de 263.000 embrións conxelados. Tan só en Cataluña, a única comunidade na que se rexistra de forma oficial este dato a través do Sistema de Información sobre Reprodución Asistida de Cataluña, existen uns 85.300 embrións criopreservados.\nA adopción de embrións conxelados é unha alternativa máis económica para ser pais que a reprodución asistida in vitro\nA Lei 14/2006, de 26 de maio, sobre técnicas de reprodución humana asistida, establece que, ademais de empregarse para outro futuro tratamento (alternativa que se elixe no 37% dos casos), os embrións conxelados pódense doar a investigación (10%), destruírse (6%) ou cederse a outras parellas con problemas de fertilidade (8%). E que ocorre co 39% dos embrións restantes? Nestes casos, segundo a lei, no prazo de catro anos quedan a disposición dos centros nos que se atopen crioperservados, que poderán destinalos, segundo o seu criterio, a calquera dos fins establecidos.\nDo mesmo xeito que os que se doan, estes embrións orfos teñen outra oportunidade para converterse en bebés. De feito, o Institut Marqués de Barcelona creou en 2004 o Programa de Adopción de Embrións, unha iniciativa pioneira a nivel internacional cuxa finalidade “é ofrecer os embrións a outras parellas que desexen adoptalos para lograr un embarazo”, explica Marisa López-Teijón, responsable deste programa.\nAdoptar un embrión, máis barato que a in vitro\nA adopción de embrións doados ou orfos é unha opción para persoas con problemas de fertilidade, parellas homosexuais ou mulleres soas que ben elijen, ou ben non teñen posibilidade de ter fillos xeneticamente propios.\nAdemais, o custo de todo o proceso rolda os 3.000 euros, mentres que o dun tratamento tradicional de fecundación in vitro pode oscilar entre 4.000 e 8.000 euros, en función do centro.\nOutro dos seus atractivos é que o procedemento é máis sinxelo. Mentres que a muller que se somete a unha FIV debe pasar por un tratamento farmacolóxico de estimulación ovárica e unha punción para extraer os ovocitos, a adopción só require da preparación do útero para recibir aos embrións. O método consiste en aplicar uns parches na pel e uns comprimidos vaginales. “Nuns días, o útero está preparado e procédese á transferencia”, apunta López-Teijón.\nSeis craves da adopción de embrións\n1. Os embrións adoptados proveñen das doazóns directas doutras parellas que se someteron xa a tratamento ou do banco de embrións que queda a disposición dos centros.\n2. A SEF estima que a probabilidade de xestación por ciclo coa recepción de embrións doados ou adoptado é de entre 20-40%.\n3. Tan só pódense doar os embrións xerados por mulleres sas, menores de 35 anos, que xa realizaron con éxito un tratamento de reprodución asistida.\n4. Procúrase transferir os embrións doados ou orfos con maior similitude fenotípica posible coa muller receptora.\n5. Non existe un límite de tempo de conxelación dos embrións para ser doados. Existen casos de embrións transferidos tras 13 anos de permanecer conxelados.\n6. A adopción de embrións non require ningún trámite oficial. En caso de doazón, basta o consentimento da parella que doa. E no caso de embrións orfos, tan só é necesaria a aceptación por parte dos receptores do procedemento que se iniciará..\nadoptar Embriones Congelados familias infertilidad-gl investigación científica-gl maternidad-gl métodos para quedarse embarazada-gl ministerio de sanidad-gl noticias-gl paternidad-gl reprodución reprodución asistida sanidade pública sanidade privada


Un cometa chamado Marta Pazos - Faro de Vigo\nMarta Pazos, da compañía Voadora. Santiago Cuquejo\nMarta Pazos é un deses cometas das artes escénicas que viaxa polos teatros e salas entre Galicia e, especialmente, Madrid onde o Centro Dramático Nacional amosa unha especial querencia polas súas propostas coa compañía Voadora.\nA artista confesa que adica a súa "vida enteira ás artes escénicas", aínda que non cunha militancia de sufrimento. "Si, ten algo de resistencia porque é un modo de vida. Para min, é unha actitude vital, como unha carreira de fondo na que as colleitas se fan anos despois porque é un traballo de longo percorrido. Ademais, a cultura neste país non ten a importancia que debera ter para o impacto social que ten", expresa.\nAclara que, para esta militancia cultural, non tivo que "renunciar a nada". "Lancei o barro á parede. Véxoo como un privilexio porque adico a miña vida ó que máis me gusta facer no mundo e permíteme facer moitas aventuras e tamén ter familia", sinala a creadora.\nUnha desas aventuras que está a ser moldeada é a súa próxima obra shakesperiana, "Othello" . Se na súa adaptación de "Sueño de una noche de verano" puxeran sobre as táboas a cuestión transxénero, desta volta, os ciumes, a violencia de xénero e a postverdade serán os vehículos para a transgresión.\n"Estivemos -explica Pazos- traballando durante o confinamento para o asentamento da base teórica que fundamenta o espectáculo. Agora imos empezando a experimentar a través de obradoiros o material que estamos pensando para abrilo a outras persoas mesmo doutros ámbitos".\nDe feito, na MIT de Ribadavia, presentan o obradoiro "Celos: nivel usuario avanzado" no que a reflexión está delimitada fisicamente, por primeria vez, por máscaras, pantallas e medidas de hixiene contra o coronavirus. "Son cousas insólitas pero seguro que atopamos a maneira de integralo", engade con divertimento.\nA segunda aventura pola que se lle pregunta a Marta Pazos é "Siglo mío, bestia mía". "Está para entrar en sala. A nós, o estado de alarma pillounos nos ensaios desta peza que leva dous anos de andaina. Está toda a escenografía, os actores traballaron o texto... só queda chegar ó teatro, ensamblalo e estrealo", detalla.\nRecoñece que xa saben datas e lugar de estrea pero que inda non o poden revelar. "Estrearase na tempada do Centro Dramático Nacional en outono en Madrid pero o CDN inda non a presentou polo que non podemos anuncialo oficialmente", detalla. Na web da institución, adiantan que será no Teatro Valle Inclán entre novembro e decembro.\nEsta obra ten varias pegadas da Covid porque varios integrantes do elenco tiveron a doenza. "Hai temas do propio texto -explica a directora e dramaturga- que están relacionados con cousas que pasaron despois no Covid. O texto de Lola Blasco fala moito de afogamento, da anguria, de non poder respirar. A coreógrafa Amaya Galeote aproveitou a experiencia co Covid para desenvolver o traballo do movemento a partir de aí, desta experiencia. Dun xeito ou outro si que está reflectido ese periodo".\nPazos, que se define como unha persoa "calma" mesmo ante circunstancias adversas, tamén aproveitou o confinamento para crear dende cero. "Soy una humana" foi esa estrana filla. "Foi un encargo do Centro Dramático Nacional para que se seguise creando nas condicións que había. Propúxonos falar dese momento que viviamos. Foron xusto os primeiros días nos que se podía saír á rúa durante unha hora. Aproveitamos iso como a necesidade de fundirse coa paisaxe, tamén a adaptabilidade das cousas. É dicir, non podo ir contra isto, o que podo facer é unirme á paisaxe. Naquela altura pasaban cousas marabillosas como que os golfiños cheganam case ó centro de Pontevedra polo Lérez ou había cervos no medio das cidades. Queriamos falar un pouco desa necesidade de relacionarnos co entorno e a paisaxe de maneira respetuosa, meténdonos nós nela", detalla.\n"Gustaríame que houbera máis respeto pola cultura, educación e sanidades públicas"\nNun tempo de manifestos do sector cultural para que o Goberno teña máis cariño pola cultura nestes tempos raros, Marta Pazos ten claro que lle pediría a Aladino se se lle aparecera tras fregar a lámpada: "Gustaríame que houbera máis consideración e respeto polo público, pola sanidade, educación, cultura públicas. Esas tres cousas na etapa do Covid son fundamentais para que unha sociedade evolúe. Fai falla máis respeto e investimento e máis memoria", conclúe.


O novo Coronavirus: resolvemos dúbidas\nProxecto de salvavidas\tblog\t Febreiro 10 2020\t Visitas: 6106\nOs coronavirus son un tipo de familia de virus que adoita afectar aos animais. En determinadas ocasións pode haber transmisión con humanos. Hai moitos tipos de coronavirus e todos eles cando afectan a unha persoa, estudará cunha clínica de frío.\nActualmente no 2020 a alerta epidemiolóxica está activada por unha detección dun coronavirus na cidade chinesa de Wuhan en decembro de 2019. Iniciouse pola detección de 27 casos de pneumonía de causas descoñecidas, comezando a sintomatoloxía clínica a partir do 8 de decembro de 2019 O enlace común foi a exposición nun mercado onde se comerciaban mariscos, peixes e animais vivos desta mesma cidade. O 7 de xaneiro de 2020, científicos chineses identifican o tipo de virus e clasifícano como "novo coronavirus", 2019nCoV. Actualmente hai varios países con persoas afectadas por coronavirus ademais de China como Tailandia, Xapón ou Corea do Sur.\nSeguro que o método real de transmisión deste tipo de virus e a súa gravidade son realmente descoñecidos. Estímase que ten unha taxa de letalidade próxima ao 3%, concretamente ao 2,9%. En relación a outros coronavirus, estímase que este tipo de transmisión débese a caídas respiratorias de máis de 5 micras e por contacto con secrecións infectadas. Respecto ao tema da incubación da enfermidade, pénsase que vai ao redor de 2 a 12 días, aínda que algunhas evidencias indican que podería chegar ata as 2 semanas.\nComo aínda hai moitos datos a saber, crese que a orixe inicial foi un foco animal que o transmitiu a un ser humano. Moitos coronavirus teñen a capacidade de estenderse aos humanos.\nA clínica típica dunha infección co novo coronavirus 2019-nCoV, son síntomas catarrales típicos como tose, dor de garganta, febre ou dispnea. Se o paciente ten antecedentes como inmunosupresión ou afectacións cardíacas ou pulmonares, pode levar a condicións máis graves como pneumonía, insuficiencia respiratoria grave, insuficiencia renal e no peor dos casos.\nRespecto ao modo de transmisión de coronavirus, en relación a outros virus da mesma familia parece que está con contacto directo con animais ou persoas infectadas a través das pingas de saliva que saen ao toser ou falar cun tamaño de máis de 5 micras. ou por contacto con estas secrecións con membranas mucosas como a boca, o nariz ou os ollos.\nAínda que a enfermidade se está a transmitir por contacto persoa a persoa, nun primeiro momento os datos indican que non teñen un compoñente elevado, como xa se dixo, é necesario un contacto estreito coas secrecións da persoa infectada e é así. Esta transmisión é pouco probable que se produza a través do aire a distancias superiores a un ou dous metros, xa que o peso da gota infectada polo novo coronavirus 2019-nCoV non entraría en contacto directo con outra persoa.\nInicialmente como na maioría das infeccións virais, o tratamento é sintomático, isto significa aliviar os signos e síntomas. Non se indica o uso de antibióticos contra infeccións virais xa que deste xeito provocamos un aumento da resistencia farmacolóxica dalgunhas bacterias.\nO 5 de febreiro de 2020 non atopamos ningún caso positivo dun novo coronavirus 2019-nCoV, pero é certo que os procedentes desta cidade poden provocar importación de casos. Medidas de precaución extremas nas que proceden desta cidade e presentan unha clínica de infección respiratoria.\nAs medidas universais de protección individual contra as infeccións das vías respiratorias inclúen unha hixiene frecuente das mans con xabón e auga ou solución de alcol, con especial énfase tras o contacto directo con persoas enfermas ou o seu entorno. Se sospeitamos que hai signos de afectación respiratoria como tose ou estornudos, evite o contacto estreito coa persoa afectada. Cando tose ou estornuda é importante cubrir a boca e o nariz cun tecido e despois proceder ao lavado das mans.\nPolo momento no noso país non son necesarias precaucións especiais máis alá das habituais con alimentos ou animais. O Ministerio de Sanidade mantén informada a rede de alertas con actualizacións periódicas que tamén son accesibles ao público (https://www.mscbs.gob.es/profesionales/saludPublica/ccayes/alertasActual/alertActu.htm) e tamén se desenvolveu un protocolo de acción antes da aparición de posibles casos sospeitosos.\nMinisterio de Sanidade, Dirección Xeral de Saúde Pública, Calidade e innovación.


Trasdeza - Wikipedia, a enciclopedia libre\nTrasdeza foi unha das antigas xurisdicións máis orientais da outrora provincia de Santiago. Correspóndese practicamente co actual concello de Silleda e todas as súas freguesías pertencían ao arciprestado de Trasdeza (hoxe arciprestado de Deza-Trasdeza). Tamén se coñece con este nome o propio territorio de Silleda, coincidente coas terras bañadas polo río Toxa.\nAsentada no que é agora o concello de Silleda, limitaba ao norte co río Deza e o coto de Carboeiro, ao sur coa xurisdición de Montes, leste co río Deza de novo, e ao oeste, coa xurisdición de Tabeirós. Por ela transcorrían os ríos Toxa, Escuadro, Refoxos e do Candán, así como o propio Deza, que a bordeaba.\nEsta xurisdición contaba con 23 freguesías, ademais de diversos cotos como os de Refoxos, Bazar, Rosende, San Nicolás, Outeiro e Vilariño.\nTrasdeza pertenceu durante todo o século XVIII e parte do XIX á antiga provincia de Santiago. No relixioso, pertencía na súa totalidade á diocese de Lugo, pero era do señorío xurisdicional do arcebispo de Santiago. Aínda que case todas as freguesías eran de señorío abadengo, quedando excluídas as seguintes:\nAbades, de señorío abadengo e eclesiástico (o Cabido de Santiago)\nNegreiros, de señorío abadengo e eclesiástico (o arcediago de Deza)\nManduas, de señorío abadengo e secular (D. Juan de Neira, D. José Caamaño e o Marqués de Santa Cruz)\nPonte, de señorío abadengo e militar (Encomenda de Beade, á súa vez dependente da Orde de San Xoán, e Orde de San Xoán).\n↑ O señorío abadengo fai referencia á xurisdición ordinaria do arcebispo de Compostela\nRodríguez Ferreiro, Hilario (1973). La tierra de Trasdeza: Una economía rural antigua. Santiago de Compostela.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Trasdeza&oldid=4811314"\nA última edición desta páxina foi o 18 de xullo de 2018 ás 16:49.


A clase das tartarugas: febrero 2014\nSon só ideas, cada quen pode facelo como máis lle guste: máis sinxelo, máis complicado ou non pintar a cara.\nEstes somos nós onte, tras ler que o esqueleto Manolo nos dixo de traer uns pantalóns curtos!!\nAsí de guapos estamos hoxe:\nE mañán...qué será, qué será??\nPrimeiro mandadiño de Manolo\nO venres fomos ver cal era a mensaxe que Manolo tiña para nós. E dixo que tiñamos que traer...unha camiseta de verán!! Así que hoxe estabamos todos moi guapos. Cal será o segundo mandadiño?\nO material segue chegando a clase, e os rapaces seguen estando moi motivados. Estas son as aportacións dos últimos días.\nALIMENTOS2 - presentacion imagenes\nEste inverno o clima non nos da tregua, así que este ano tivemos que celebrar o Día da Paz de maneira interna. Foi unha pena, pero aquí podedes ver as fotos e un vídeo, así vos facedes unha idea do baile adicado a Mandela, a preciosa canción a frauta que tocaron os rapaces de sexto e a tradicional solta de pombas.\nDía da Paz 2014 - diapositivas\nO novo proxecto de alimentación saudable vai vento en popa. Percibo que lles está gustando e xa van chegando os primeiros materiais. Mirade, mirade:\nProxecto alimentos - presentacion imagenes\nPublicado por MARÍA en 16:30 3 comentarios:


O uso de internet entre as mulleres galegas supera por primeira vez ao dos homes, eliminando a fenda xénero dixital | OSIMGA\nInicio > Ficha > O uso de internet entre as mulleres galegas supera por primeira vez ao dos homes, eliminando a fenda xénero dixital\nO uso de internet entre as mulleres galegas supera por primeira vez ao dos homes, eliminando a fenda xénero dixital\nO uso da de internet entre as mulleres galegas supera, tamén a media da Unión Europea\nA proporción de mulleres que compran a través da rede tamén creceu en 6,2 puntos porcentuais no último ano, ata acadar o 57,1%\nSantiago de Compostela, 15 de xaneiro de 2022. Por primeira vez en 2020 non se observan diferenzas de xénero no uso de internet en Galicia. Neste ano, Galicia rexistrou un 87,8% usuarias de internet nos últimos tres meses fronte ao 87,5% dos homes. Ademais, o uso da Rede entre as mulleres galegas supera nun punto porcentual a media da Unión Europea.\nEn termos evolutivos, a fenda de xénero no uso de Internet nos tres últimos meses era de 3 puntos porcentuais en 2016 e foi reducíndose paulatinamente ata anularse por primeira vez en 2020. Atendendo á idade, o uso de Internet entre as mulleres supera ou iguala á porcentaxe de homes no tramo de idade de 35 a 65 anos.\nEste informe analiza comparativamente os principais indicadores que definen as diferenzas de xénero no uso das tecnoloxías en Galicia, a partir de datos obtidos no marco do convenio asinado co Instituto Galego de Estatística (IGE).\nNa actualidade, en Galicia non se rexistra fenda de xénero algunha no uso de dispositivos electrónicos (teléfono móbil con capacidade de acceso a Internet, ordenador de sobremesa, portátil, tablet…). O 91,4% das mulleres galegas fronte ao 91,2% dos homes utilizaron estes dispositivos nos últimos tres meses. Os resultados amosan que o uso deste tipo de dispositivos é igual ou superior entre as mulleres galegas de máis de 34 anos de idade.\nUso de internet, comercio electrónico e eAdministración\nA proporción de mulleres que compran a través da rede tamén creceu en 6,2 puntos porcentuais no último ano, ata acadar o 57,1%. Compran máis as mulleres por internet ata os 45 anos, e invértese a tendencia nas idades máis elevadas. Non obstante, en termos globais, a porcentaxe de homes que compran a través da Rede en Galicia é superior en 2,9 puntos á que se rexistra entre as mulleres\nPoden consultarse os datos deste informe na seguinte ligazón: Informe da Sociedade da Información en Galicia desde unha perspectiva de xénero.


Os regulamentos de acceso na rexión de Molise son os seguintes.\nAtopar esquema na rexión de Molise por mapa\nÁ dereita deste texto hai un mapa de todos os esquemas. Debaixo deste texto hai un mapa de todos os esquemas. Fai clic para ver un mapa máis grande. Todas as cidades da rexión Molise con esquemas están listadas a continuación por tipo de esquema principal. Desprácese ata atopar todas as cidades. Fai clic para atopar información completa sobre os esquemas desa páxina.\nBuscar esquema na rexión de Molise por lista


Facenda asegura que Galicia está blindada fronte ao rescate ao que acoden outras comunidades. – Galicia 24 Horas\nFacenda asegura que Galicia está blindada fronte ao rescate ao que acoden outras comunidades.\nBy Redacción on 13 enero, 2013 Comentarios desactivados en Facenda asegura que Galicia está blindada fronte ao rescate ao que acoden outras comunidades.\nA conselleira de Facenda, Elena Muñoz Fonteriz, resaltou hoxe que Galicia “está neste momento blindada fronte ao rescate que están pedindo outras comunidades”, polo que garantiu que os cidadáns galegos non terán que facer “os esforzos extraordinarios” que esixe acudir á axuda financeira do Estado.\nNunha entrevista na Cadena SER, Muñoz Fonteriz lembrou que “Galicia non tivo que acudir a ningún dos mecanismos de financiamento que puxo o Estado a disposición das autonomías” que, ademais, “esixían esforzo extraordinarios”, polo que os cidadáns galegos non tiveron que sufrir os seus efectos.\nCONFIANZA DOS INVESTIDORES\nEMPREGADOS PÚBLICOS: ACTITUDE EXEMPLAR\nA conselleira agradeceu “a actitude exemplar” que están tendo os empregados públicos e valorou o seu esforzo para que as administración públicas manteñan a prestación dos servizos públicos aos cidadáns e reiterou que os empregados públicos galegos “terán que facer un esforzo menor en 2013 que en 2012 e que a Xunta non lle pedirá novos esforzos”.\nFacenda asegura que Galicia está blindada fronte ao rescate ao que acoden outras comunidades. added by Redacción on 13 enero, 2013


O escritor Valentín Alvite (Vimianzo, 1959) coa novela "Antía e Daren e os pequenos detectives" é o gañador da XII edición do Premio Raína Lupa de Literatura Infantil e Xuvenil da Deputación da Coruña. O xurado decidiu declarar finalista a novela "A noite da deusa" da autoría de María López Sandez.\nO gañador Valentín Alvite Gándara (Cures-Cereixo-Vimianzo, 1959) é Licenciado en Filoloxía galego-portuguesa. O humor preside a súa traxectoria literaria na que, con anterioridade gañou en 2005 gañou o “III Certame de Microrrelatos ‘Lonxa Literaria’” (Moaña) con “Batea” e no 2009 o “VIII Certame Relato de Aventuras ‘Antón Avilés de Taramancos’” (Noia) polo relato “O hotel”. No 2011 foi finalista do premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia. A súa primeira obra publicada foi Don Nuno e outros relatos humorísticos, con prólogo de Xosé Luís Méndez Ferrín e no 2017 saiu do prelo o libro Relatos para sorrir, as dúas publicadas en autoedición.


O Centro de Interpretación do viño e a lamprea de Arbo, 'Arabo', recibe un ano máis o distintivo SICTED - Comarcas na Rede\nHomeA ParadantaArboO Centro de Interpretación do viño e a lamprea de Arbo, 'Arabo',...\nO sistintivo foi recollido polo alcalde do Concello, Horacio Gil e o responsable do Museo Arabo, Guillermo Gayoso. O Museo leva dende o 2006, recibindo este distintivo de calidade.\nO Pasado 26 de abril de 2021, celebrouse a I Gala de Calidade Turística no destino SICTED Condado-Paradanta, evento no que se entregou, un ano máis, o distintivo SICTED –que premia a excelencia e profesionalidade de empresas e servizos turísticos– ao Centro de Interpretación do Viño e a Lamprea ‘Arabo’. O responsable do Museo Arabo, Guillermo Gayoso, recibiu o distintivo SICTED da man do alcalde de Arbo, Horacio Gil.\nO centro de Interpretación do viño e a Lamprea Arabo, leva recibindo este distintivo de calidade dende o ano 2006. O distintivo “é o soporte que acredita o cumprimento dos requisitos establecidos na metedoloxía e recoñece o esforzo e compromiso de calidade e a mellora continua, a vez que distingue o establecemento frente a competencia”, destacou o alcalde Horacio Gil.\nO Centro de Interpretación do viño e da Lamprea Arabo, e unha fiestra que permite que os visitantes descubran o que o Concello de Arbo pode ofrecer, ademais de transmitir a través dos paneis e os vídeos a verdadeira realidade e a historia do municipio.\nNo ano 2020 mellorouse o deseño, promoción e execución da actualización e mellora da exposición permanente do Centro de Interpretación da lamprea e do viño do Condado coa dotación de sistemas multimedia para o visionario de contidos de vídeo e interactivo: pantallas táctiles, monitores de vídeo e proxectores con novos videos, fotografía, grafismos, vídeo e contidos interactivos e redacción de novos textos.\nO Museo Arbo, alberga un espazo cunha exposición permanente sobre a Festa da Lamprea, celebración que se remonta ao 16 de abril de 1961, data na que se celebra a primeira edición organizada por un grupo de veciños, funcionarios e restauradores do Concello a cargo da Comisión ‘Pro Homenaxe á Lamprea’. Nesta exposición permanente amósase o traballo realizado e a importancia desta xornada festiva e é tamén o recoñecemento a unha riqueza antiga e inmemorial que Arbo proporciona.\nSegún afirma o rexedor, Horacio Gil, o municipio de Arbo “permite aos visitantes gozar dunha excelente enogastronomía, e a súa vez ofrece cultura, patrimonio e magníficos paisaxes. Arbo, cada vez, é un destino máis demandado polo público en xeral”.


Xogos novo de fuga libre - Páxina 5\nXogos novo de fuga\nO último dinosauro vida está nas súas mans. Axude a escapar da explosión mortal dun volcán. Execute o antes posible e evitar os obstáculos que aparecen ao longo do camiño.\nA goma osos aparentemente doce secuestraron un bisonte para realizar unha loita ilegal. Colabora bisonte chegar tan lonxe como puido, levando todo leva adiante.\nVostede foi pego en un centro de investigación e ten que escapar rapidamente ou vai morrer intoxicados. Recoller todos os obxectos necesarios e ollar nos códigos que pode axudar a desbloquear as portas.\nEste manequim é un pouco canso de tantas experiencias para facer con el. Axude a escapar evitando todo feixes de láser. A estrada está aberta só ir ao seguinte nivel.\nFuga do manequim\nPerdeu na selva e ten que saír de alí vivo. Buscar claves e outros elementos para axudar a escapar. Probe lembrar-se ben as estradas ou non acadar os seus obxectivos.\nO flash labirinto\nFoi secuestrado por terroristas e ter que burlar a seguridade para saír vivo. Asegúrese de que vostede non ver ou ser morto.\nEstá nun concerto xogo onde a súa recompensa é saír vivo. Cambiar-se no escenario e eliminar todos aqueles que queren matalo. Recoller as caixas que han axudar a permanecer vivo por máis tempo.\nVostede é un asasino e un fracaso na súa última misión está no cárcere. Olle para todos os obxectos que ten nas súas mans e tomar todas as medidas necesarias para saír de alí.\nAlice está morta 2\nVai ter que ser rápido para facer avanzar os niveis. Cazar monstros que piden en cada nivel, se non, perde e ten que comezar de novo.\nIncorporarse os freaks\nO famoso pallaso da saga Saw raptou Lady Gaga e está bloqueado para unha gran mansión cos viláns máis sanguinarios de todos os tempos para facer o seu xogo macabro. Axudala a saír de alí vivo.\nLady tatexos viu partido\nO avión deste navegador caeu nunha illa deserta. Colabora-lo de alí a usar todos os obxectos que ten de todo.\nCo fin de escapar dos piratas implacables ten que atopar 30 de ouro, para conseguir interactuar na pantalla e con bo aspecto.\nPrisioneiro do pirata\nVai ter que ser rápido se quere quedar sen peixe no peixe. Sacar a gatos boca de peixe o máis rápido posible.\nHoubo unha avalancha de neve e move-se detrás das costas. Execute o máis rápido que poida e faga o seu camiño para o xeo cun lanza-chamas. Recollida todos os extras que pode.\nValentões da escola crearon trampas para matar Dixie. Axude a superar todo e deixar a escola con seguridade.\nDixie o nerd\nEste neno ten un pequeno dinosauro como un animal de compañía, pero quero ser óptimo para alén. Axudalos a fuxir, para obtelo sempre ten que ir xunto.\nEu e meu dinosauro\nColabora o pavo para fuxir da facenda onde está bloqueado ou se converteu no gran cea o día de Nadal.\nTurquía Farm Fuga\nOrixinal xogo onde tes que ir para escapar dunha onda grande que vai pegar ti. É un pouco complicado, pero vai ser adicto.\nO corredor de inundación\nCorrer, correr e correr tan rápido como pode mentres fuxindo de monstros que apareceron na noite Halloweeen.\nCorredor do Día das meiga\nXogo onde os gráficos deixan moito que desexar, pero é moi divertido. Vai ter que ser rápido se quere saír vivo da prisión.\nEscapando Xogos: Se che gusta de aventura que vai ter un gran momento con este gran variedade de xogos para escapar que nos reunimos para ti. Ten varios tipos de modalidades, para que nunca se cansar, como axudar un pequeno e indefenso hamster escapar a nena mala que quere torturar ou entrar no corpo pequeno dun pequeno paxaro en perigo e voar e voar escapar dos cazadores que queren matalo. Tamén ten que axudar a unha babá que está preso nun volcán e ten que saír de alí antes de que sexa demasiado tarde. Non importa o partido que escoller, terá que buscar os trucos para escapar dos perigos que afrontan cada personaxe. Sen nunca desistir, se non na primeira, ténteo de novo, con certeza que a próxima vez que vostede máis sorte.\n4. Rescate UFO\n5. Box cabeza\n7. Máquina de Hunter\n9. Levar sakura\n10. Tanque Panzer


Debuxando sorrisos en Palestina - Tempos Dixital\nHome Activismo e Sociedade Debuxando sorrisos en Palestina\nActivismo e SociedadeCultura\nDebuxando sorrisos en Palestina\nSetembro de 2011 poderá pasar á historia de Palestina por ser un mes no que moitos eventos sucederon ou tentaron ser por primeira vez na vida. Se ben o recoñecemento internacional ao estado palestino é un argumento que leva anos de dando voltas polo mundo, a xira do Festiclown conseguiu, nos quince días de estadía en Palestina, unir diferentes xeitos de rir e facer rir, sen necesidade de argumentos previamente concibidos e asinados, agás o de gozar.\nAbandeirados por Iván Prado, Leo Bassi e Patch Adams, que lograron izar bandeiras e mesmo cravar estandartes nos pasos fronteirizos que se erguen en Cisxordania; preto de cincuenta peregrinos da risa ocuparon os Territorios Palestinos durante a primeira metade do mes de setembro. “Guerrilleiros do amor e okupas do corazón”, como deu en definir o seu particular exército Iván Prado, director do Festiclown, estes pallasos lograron burlar o cotián, e así, “onde o exército israelí pon bombas, nós puxemos tortas de nata; onde o goberno israelí construíu muros, nós levantamos murallas de risas.”\nAcrobacias, ilusións, maxia e ata provocacións desprazáronse dentro da carpa invisible dun festival que centrou as súas actividades en Nablus, Ramallah e Xerusalén. Foi en Nablus, no Norte, onde empezou a posta en escena. Xusto despois do Ramadán, durante as festas, o Festiclown aterrou no teatro ao aire libre do parque central da cidade. Calcúlase que durante os dous días da gala, dez mil persoas acudiron a sorprenderse coas coordinadas pallasadas de Tres puntos y aparte, as piruetas de La Poet Compagnie, a música cómica dos Irmaos Esferovite ou os malabares de Javi Javichy.\nDespois da concentración no Norte, a carpa móbil e invisible trasladouse ao Teatro Nacional, en Xerusalén, onde a acollida foi tal que algúns dos artistas tiveron que saír ás portas da sala para compartir parte do espectáculo cos que quedaron sen asento. Como en Nablus primeiro e no Palacio de Cultura de Ramallah, despois, o escenario encheuse de improvisadas personaxes que se abrazaron e bailaron xuntos ao ritmo de berros pola liberdade. Co ritmo marcado por Leo Bassi, que pediu a axuda dos nenos e das nenas de Palestina para que as súas voces se escoitasen máis alá dos muros que rodeaban o Festiclown, os números non deixaron de darse paso entre eles. E así foi tamén na última gala, na Universidade An-Najah, en Nablus, onde se encheron as gradas do teatro aberto, que serviu de colofón do Primeiro Festival Internacional de Clown en Palestina.\n[quote style=”boxed” float=”left”] Non faltaron o teatro de rúa nin as visitas a centros culturais, colexios e hospitais [/quote]A festa non só estivo no escenario, senón tamén entre o público, e é que non faltaron o teatro de rúa nin as visitas a centros culturais, colexios e hospitais. Os vinte grupos que formaban parte desta armada de narices vermellos foron rotando nos diferentes actos, cedendo e intercambiando postos de combate segundo a ocasión. Deste xeito, Silwan, unha das zonas máis conflitivas de Xerusalén, apoderouse dos globos riseiros de Peter Punk ou da maxia do Mago Teto, que non só agasallou con trucos fascinantes, senón tamén cun xornal en galego e cun billete que aumentou en valor. Con todo, pola altura do médico da risa, Patch Adams, grande en fama e tamaño, foi inevitable que ese home de dous metros, vestido con todas as combinacións de cores posibles e cunha galiña de peluche na cabeza, concentrase toda a atención.\nNos catro días que Patch Adams pasou en Palestina tivo tempo de debuxar sorrisos en cativos e adultos, tanto nas súas charlas como nas aulas que impartiu ou nos paseos que compartiu. En An-Najah, por exemplo, explicou os motivos que o levaron a crear un hospital gratuíto, baseado na amizade e a felicidade. Fillo dun soldado americano; a morte do pai e a idiosincrasia dunha sociedade que non era quen de comprender, levaron ao médico da risa a varios intentos de suicidio. Foi daquela, como paciente, que entendeu a medicina como un vehículo para o cambio social e, como el mesmo comenta, ao non ser guapo pero si bastante excéntrico, as rapazas non lle facían caso, polo que tiña tempo dabondo para tratar de achar xeitos de ser feliz.\nPatch Adams leva corenta anos tentando abrir o seu propio hospital, cuxa principal forma de curación consiste na risoterapia, unha terapia da que non se considera o creador; en todo caso, o impulsor dunha técnica de relaxación que se achega á vida. Por iso, tras tantos anos de traballo constante, non oculta a súa total satisfacción ao recoñecer que o hospital xa ten forma e pronto existirá como tal, seguindo os pasos do Instituto Gesundheit que dirixe, e onde reside. E é que a súa idea da medicina é moi particular, tendo en conta os parámetros que a rexen hoxe en día, explica: non se trata de que a xente sinta que debe algo, senón de que pertence a algo. Así, a atención é fundamental nas citas con este médico risoterapeuta, que trata de gañarse a confianza da persoa que busca os seus remedios e adoita pasar máis de catro horas nun primeiro encontro.\nA necesidade de integrarse na vida é a que levou a Patch Adams a pasar os seus primeiros seis anos de matrimonio compartindo leito, todas as noites, con máis dunha persoa. Confesa que a falta de intimidade nunca deteriorou a súa vida sentimental, xa que saber repartir e recibir felicidade só fai gañar vitalidade. De feito, o hospital no que traballa é unha especie de comuna na que a medicina vai acompañada de traballos de agricultura, educación, arte, recreación e saúde, facendo que toda a xente estea motivada, formando parte dun proxecto común.\nO breve repaso á historia da risoterapia tivo a súa parte práctica da man do propio Patch Adams e de Ester Marín. O primeiro visitou o hospital de Saint George, no Monte das Oliveiras, en Xerusalén, e repartiu o tempo entre nenos enfermos de cancro, coidadores e familiares. Entre os adultos, sorprendidos polas carantoñas do pallaso, houbo quen afirmou que o día fora aínda mellor para eles que para os pequenos. Tanto uns como outros gozaron da historia do peixe de plástico que xa hai anos se fixo amigo do doutor Adams e dos seus pasos lentos e graciosos polos corredores do sanatorio. E co seu andar vagaroso, por mor dos zapatóns e dos saúdos inesperados que chegaban de todos lados, o humor mudo do risoterapeuta encheu as calellas da cidade vella de Xerusalén, uníndose así ao resto do grupo, disposto en flancos estratexicamente desordenados.\nApoio á celebración de Xerusalén como capital cultural do mundo árabe\nO Festiclown cumpriu os obxectivos que tiña marcados dende un comezo: entrar e actuar en Palestina, paliar as consecuencias psicolóxicas do conflito, fomentar as artes circenses como alternativa social e económica, capacitar e incentivar á xente local implicada en tarefas deste tipo, ampliar a relación entre todas as partes participantes e máis apoiar a celebración de Xerusalén como capital cultural do mundo árabe. Os intercambios fornecéronse e o público esqueceu, cando menos por uns momentos, os problemas, desinhibíndose e deixando escapar calquera tipo de presión. Aí xogaron un papel primordial os talleres, que conseguiron proxectar o festival máis alá das datas manexadas nos cartaces.\nAs aulas de acrobacia, de malabares e de pallaso, nos circos de Ramallah e de Nablus, axudaron a levantar a estima dos aprendices e a confirmar as súas habilidades. Amais destes cursos, a risoterapia conquistou a espontaneidade de moitos palestinos e, nalgún caso, flexibilizou a sensibilidade, facendo que no canto de sorrisos aparecesen bágoas. Ester Marín, risoterapeuta, afirmou que é normal que a xente acabe un curso chorando, porque a risoterapia fai que afloren e se compartan sentimentos, porque a risa non deixa de ser unha arma liberadora; unha arma que aniquila “esa serpe que temos todos na cabeza e que nos roe o cerebro impedindo que riamos con liberade,” declarou.\nO festival deu forma a ideas e proxectos non pensados nun primeiro momento, como o que xurdiu da imaxe do verme que aniña nas nosas cabezas. Ante a sorpresa dalgunhas persoas, que creron certo iso do becho na testa, Ester Marín decidiu escribir un cómic coas historias xurdidas durante os talleres impartidos en Palestina. Human Supporters, unhas das ONG’s locais implicadas no Festiclown, mostrou o seu apoio enseguida e dará así pé a unha nova peza que amose a realidade palestina dende un punto de vista orixinal e pouco común.\nDa man dos tres artistas con máis peso: Iván Prado, Leo Bassi e Patch Adams, tamén naceu, no eido do Festiclown, un novo proxecto. A ilusión de darlle continuidade corroborouse nestes días e ao mesmo tempo déuselle vida ao grupo reivindicativo “Artists Against the Wall” (“Artistas contra o muro”). A súa primeira acción, improvisada durante unha rolda de prensa, foi a de acudir ao muro de separación e fotografarse xunto á imaxe dunha nena con globos, dando vida á metáfora dese vo imposible.\n[quote style=”boxed” float=”left”]Leo Bassi explicou as súas orixes como bufón en Israel, onde coñeceu a Ariel Sharon [/quote]Foi tamén nunha rolda de prensa onde Leo Bassi explicou as súas orixes como bufón e como chegou entusiasmado, hai preto de corenta anos e por primeira vez, a Israel. Nunha función, nunha base militar do deserto do Néguev, pediu colaboración a un comandante, pois os altos rangos sempre facilitan a risa dos outros. O mozo que se prestou á función era un tal Arik que deixou abraiado ao bufón ao comentarlle que “el era a espada do seu pobo e que podía ferir, matar ou mentir para defender esa terra, porque Deus llo pedira.” Cos anos, soubo que aquel rapaz louro e valente era Ariel Sharón e que aquela anécdota válelle de apoio á súa denuncia do trato cordial entre Israel, Estados Unidos e Europa.\nMalia non ser o seu primeiro cometido, como “artivistas” natos tentaron mudar conceptos por uns días e foron políticos, como apuntou Iván Prado, citando a Leo Bassi: “se os políticos fan o pallaso, daquela será a quenda dos pallasos para entrar na palestra a faceren política.” Así, cunha liña de ruta especialmente trazada para a ocasión, o Festiclown atacou Palestina coma unha “arma de diversión masiva”, hipnotizando ao pobo palestino con humor e esperanza.\nEste artigo foi publicado no número 173 de TN, de Outubro de 2011.\nPOR FIM, AS LETRAS PARA CARVALHO CALERO\nCando chega a notícia tanto tempo esperada de que se dedicará o Dia das Letras Galegas de 2020 a Carvalho Calero, quero escrever um texto que o celebre e difunda, com a mesma ortografia que partilhamos há quarenta anos com o homem a quem se faz homenagem, rogando à imprensa que respeite este repto. Ninguém com un mínimo de obxectividade pode negarlle a Carvalho ser merecente do Dia das Letras.\nDESDE A RIBEIRA DO SAR\nRosalía de Castro é a autora que recibiu máis atención crítica de entre todos os clásicos da literatura galega e unha das causas desa proliferación de estudos sobre a súa obra reside, sen dúbida, no interese que esperta, especialmente a súa obra poética, tanto nos campo literario galego como no do hispanismo. O seu último libro de poemas escrito en castelán é o responsable dese estratéxico asalto ao canon da cultura hexemónica que exerceu durante décadas un efecto de imán eficacísimo na atracción de lectores para o conxunto da súa obra.\nTEMPOS NOVOS · AGOSTO 2019\nO DURO E AS CINCO PESETAS\nActivismo e Sociedade28\n© 2019 Tempos Novos & Tempos Dixital son marcas registradas. Diseño: Charrúa


Galicia mostrou en Madrid todo o seu pontencial para acoller eventos | Noticias Vigo\nGalicia mostrou en Madrid todo o seu pontencial para acoller eventos\nOrganizadores profesionais, palacios de congresos e hoteis uníronse nun acto no que personalidades como Darío Villanueva, Sergio Pazos, Nerea Barros, Alfonso Armada e Luís Piedrahita recomendaron apostar por esta Comunidade\nPublicado por Noticias Vigo o día 04/10/2018 na sección de Turismo\nO sector MICE galego reuniu onte a representantes de empresas e institucións do sector de eventos e congresos, tanto galegos como de a capital española, para mostrar todos os atractivos da Comunidade para a organización deste tipo de actos. Organizadores profesionais, palacios de congresos e establecementos hostaleiros uníronse nunha iniciativa promovida OPC Galicia (Organizadores Profesionais de Congresos), a Asociación de Palacios de Congresos de Galicia, HOSPECO (Asociación Empresarial de Hospedaxe da Coruña) e ASEHOPO (Asociación de Empresarios de Hospedaxe da provincia de Pontevedra), co apoio do Clúster Turismo de Galicia, a Axencia Turismo de Galicia e os concellos das principais cidades.\nO actor e humorista Javier Veiga foi o condutor do evento, no que, como mostra da potencia turística que é Galicia, puidéronse degustar as creacións gastronómicas de Iván Domínguez, cociñeiro do innovador Grupo Nove e distinguido cunha Estrela Michelín. Como reforzo da mensaxe, proxectáronse vídeos nos que varias personalidades explicaron por que a Comunidade é o lugar ideal para un evento. O presidente da Real Academia Española, Darío Villanueva; os actores Sergio Pazos, Nerea Barros e Luís Piedrahita; e o xornalista e escritor Alfonso Armada destacaron os principais atractivos da súa terra.\nNa presentación interviñeron a directora xeral de Turismo de Galicia, Nava Castro, que apuntou que a Comunidade ten infraestruturas “ideais para reunións, viaxes de incentivos e congresos, e é capaz de ofrecer diferentes experiencias que só se poden vivir nesta terra, algo que está a buscar este mercado”.\nO presidente do Clúster de Turismo, Cesáreo Pardal fixo fincapé na necesidade de seguir traballando en proxectos como este en o que a cooperación entre empresas é un valor engadido, xerando sinerxias entre empresas de a mesma cadea de valor. “O Clúster de Turismo de Galicia”, dixo, “seguirá apoiando a iniciativa Galicia MICE. Sen dúbida este segmento consolidouse nos últimos anos en Galicia demostrando o enorme potencial do noso territorio e a gran calidade dos nosos profesionais”.\nO sector MICE galego conta cunha ferramenta básica e permanentemente actualizada para aqueles que desexen organizar eventos en a Comunidade. A guía Galicia MICE é a culminación de unha iniciativa conxunta do sector. Publicada en soporte web (www.galiciamice.com) e dixital, organiza por cidades e actividades a oferta galega de OPCs, palacios de congresos, hoteis, restaurantes, tradutores, iniciativas de turismo de incentivo, transporte, deseño e servizos gráficos ou azafatas. A intención é facilitar a localización destes recursos a promotores e organizadores de reunións, viaxes de incentivos, convencións, feiras ou exposicións. Cunha herdanza cultural recoñecida, unha gastronomía excelente e o atractivo da súa paisaxe, Galicia é o lugar perfecto para levar a cabo eventos de todo tipo.\nA Comunidade conta con equipamentos de última xeración e establecementos hostaleiros capaces de acoller con éxito calquera evento, ademais de profesionais e empresas experimentados, que ofrecen as máximas garantías. As súas cidades, de tamaño medio e cheas de atractivos turísticos e culturais, son ideais para este tipo de turismo.


banda deseñada / cómic | etiquenvessendo\nArquivo para a categoría ‘banda deseñada / cómic’\nPublicado: Novembro 28, 2011 en banda deseñada / cómic, orientación sexual, sexualidade(s)\n“Eros / Psique” narra en primeira persoa o primeiro ano da estanza dunha adolescente, Sara, no internado feminino da Rosa. A historia céntrase na súa relación cunha das súas compañeiras, Silje, unha alumna moi especial coa que establece unha relación de amizade primeiro que acaba transformándose en amor. Unha relación prohibida polas estritas normas do internado, un lugar onde as residentes levan a cabo unha sestranas tarefas en grupo e rituais, unha institución de cuxo misterioso funcionamento se nos vai revelando información pouco a pouco ao longo da historia, como un misterio que acompaña á historia principal e que converte ao internado nun auténtico “terceiro protagonista” da historia.\nO título do cómic está tomado do mito grego de Eros e Psique, que Silje lle explica a Sara durante a historia.\nO cómic publicouse orixinalmente en Francia por Emmanuel Proust Editions en febreiro de 2011, co título Eros/Psyché. A obra incluíuse dentro da súa colección Atmosphéres.\nA edición een español de Norma busca asemellarse máis a un tomo de manga, reducíndoa ao tamaño das edicións kanzenban que se veñen publicando durante os últimos anos. A disminuación de tamaño non se nota a simple vista se se descoñece a edición orixinal, e a cambio conséguese reducir o prezo significativamente.\nA autora: María Llovet (Barcelona, 1982) estudou un ano e medio na Escola de Cómic Joso antes de empezar a traballar profesionalmente para o mercado francés. O seu primeiro traballo foi como colorista xunto a Jesús Orellana para a serie Messiah Complex (Humanoïdes Associés) debuxada por Eduardo Ocaña. O seu seguinte traballo, xa como debuxante sobre guión alleo, foi o debuxo da serie Linked, para a liña Shogun da mesma Humanoïdes, primeiro serializado (o primeiro capítulo publicouse na revista Shogun Life en 2007) e posteriormente recompilado nun volume en xaneiro de 2010). O seu seguinte traballo, xa como autora completa, é este Eros / Psique.\nO seu blog, en inglés, AQUÍ\nTomo 144 pgs b/n, tamaño 14,8×21 cm, tapa blanda con solapas.\nRoss Campbell – Wet Moon\nPublicado: Novembro 16, 2011 en banda deseñada / cómic, identidade(s), orientación sexual, sexualidade(s)\nRoss Campbell, o autor desta serie de cinco cómics (ata o de agora), foi nominado ao recoñecemento especial dos Premios Eisner 2007. O seu primeiro traballo publicado foi para os libros de rol Exalted, para quen segue facendo ilustracións. O seu debut nos cómics foi facendo os “flashbacks” en Too Much Hopeless Savages e despois ilustrou Spooked (escrito por Antony Johnston). A obra que seguiu a Wet Moon foi The Abandoned.\nA protagonista principal de Wet Moon é Cleo, unha rapaza que é, sobre todo, insegura… Como soe dicirse: angustia adolescente en estado puro…\nA serie de cómics comeza con dúbidas sobre a orientación sexual que se van despexando a medida que avanzan os números. En relación con isto podemos dicir que a homosexualidade trátase con naturalidade.\nAdemais, Wet Moon está cheo de referencias a música, a literatura, a filmes e series, a videoxogos e a outros cómics.\nWeb de Ross Campbell: http://www.greenoblivion.com/\nA súa galería en devianART: http://mooncalfe.deviantart.com/\n Marilyn Manson, Slipknot, Tool, Danzig, Tragic Black, coptic raiN, Graveworm, Cradle of Filth, Bella Morte, Cadaveria, Avenged Sevenfold, TSOL, Specimen, Cannibal Corpse, Mayhem, Misfits, Nightwish, NIN, The Specials, Dimmu Borgir, My Dying Bride, They Might Be Giants, Bella Morte, Thismeansyou, Hocico, Combichrist, David Bowie, DyNAbyte, Kittie, Lauren Hoffman, The Protomen, L7, Bikini Kill, Otep, CocoRosie, The 69 Eyes, In Flames, My Chemical Romance, Nick Cave, Tom Waits, HIM, Synthetic Division, The Cure, Pet Shop Boys, Paramore, Flatlinerz, Skunk Anansie, Azure Ray, India Arie, Ultravox, Kate Bush, The Order Of The Fly, Devo…\n “Frankenstein” e “El último hombre”, de Mary Shelley; “Portrait of the psycopath as a young women”, de Edward Lee e Elizabeth Steffen, Harry Potter…\n Ginger Snaps, Evil Dead, Goonies, Godzilla, Batman Beyond, The Crow, Mad Max, Darkman, El Padrino, Star Trek, Tarón y el caldero mágico, Indiana Jones, She-Ra: Princess of Power, From Beyond, Hellraiser, Bruiser, Gremlins, King Kong, Night of the Living Dead…\n Superman, Underwolrd, Lemmings, Street Fighter, Darkstalkers, Halo, Spiderman, Teen Titans…\n Hulk, Swamp Thing, Fantastic Four, X-Men, Scott Pilgrim, Sleepwalker, East Coast Rising, Spawn…\nJulie Maroh – “El azul es un color cálido”\nPublicado: Outubro 5, 2011 en banda deseñada / cómic, identidade(s), orientación sexual\nJulie Maroh naceu no norte de Francia. Asina o seu primeiro álbum despois de rematar as clases no Instituto Saint-Luc en Bruselas, onde reside hoxe en día. A comunidade belga apoia o seu traballo no cómic, ou como ilustradora, recompensándoa cunha bolsa, unha exposición e un premio polos seus primeiros pasos de autora. Despois da autoedición de tres recompilacións de relatos intimistas, aborda nesta obra unha historia sobre a homosexualidade feminina e a súa aceptación na sociedade actual.\nClementine é unha adolescente sen problemas. Chega do campo para integrarse nun instituto no que se sinte a gusto. Un día crúzase na rúa cunha parella de mozas. Unha leva o pelo tinguido de azul, e lle sorrí, mentres Clementine baixa a vista. A partir deste preciso momento todo vai cambiar para ela: a súa relación coas súas novas amizades, o seu sitio na familia, as súas prioridades… e sobre todo a súa sexualidade. É difícil saber que aspecto ten o amor.\nEstamos diante dunha obra que describe con moita delicadeza o cotián dunha muller nova mediante aa lectura dos seus diarios. A ilustración de Julie Maroh permite identificarse coas súas protagonistas sen apenas darnos conta. O trazo da autora propón unhas perspectivas, unhas posturas tan inesperadas como a vida mesma. Clementine e Emma intentan amarse a pesar das dificultades que supón a visión da homosexualidade por parte da sociedade actual e os propios prexuízos de Clementine. Mais descubrimos unha historia de amor que, a pesar de ser tráxica, podería ser a de calquera, e sen diluír a súa intensidade nunha profusión de reivindicacións sociais. Aprender, crecer, amar. Iso é o que nos ensina este emotivo e absorbente slice-of-life, adentrándonos no máis persoal e o máis intimo de dúas mozas valentes.\nEl azul es un color cálido recibiu o Premio outorgado polo Público no Festival de Angoulême, en 2001, así como o Premio Autor Novel no Salón de Cómic e das Artes gráficas de Roubaix (Francia) e o Premio do Consello Rexional do Festival de Blois (Francia), polo seu contido cidadán no ano 2010.\nPublicado: Setembro 16, 2011 en banda deseñada / cómic, identidade(s), orientación sexual\nPoderíamos dicir que Unas bollos de cuidado de Alison Bechdel, publicado por primeira vez en 1983, é un clásico. A autora ten sido a cronista por antonomasia da historia do lesbianismo en Norteamérica ao longo das últimas décadas.\nRecollemos parte do que nos parece unha boa reseña sobre este libro publicada aquí:\n“Hai que destacar que (…) non é o feminismo, nin a tendencia sobre a sexualidade homosexual dalgunhas das protagonistas, o que máis marca a historia, nin moito menos. (…) hai que destacar que se trata dunha lectura sempre divertida e amena, coma se dunha comedia de situación se tratase, mais sobre todo trata sobre a humanidade que envolve ás persoas, esa necesidade por sentirse ben con unha mesma ou con un mesmo e co contorno que nos rodea. E aínda que o aborda desde un aspecto moi crítico cara a sociedade (…) non é menos certo que son historias que tratan temas que moitos e moitas de nós abordamos en moitos momentos das nosas vidas, onde nos indignamos ante todo e, no mellor dos casos, facemos algo ao respecto e, no peor, as maiores veces, non facemos nada e só conseguimos sentirnos mal (…).”\nEn palabras da autora: “Sempre me mantiven inflexible na miña crenza de que as miñas historias de lesbianas son historias humanas que abordan cuestións xerais. O racismo, o sexismo, o militarismo, o clasismo, o imperialismo e a homofobia están á orde do día. Agora sei que non é preciso ser lesbiana para querer facer algo ao respecto. Só tes que ser humana. Ou como pouco, un xeito de vida singular.”\nPublicado: Setembro 3, 2011 en banda deseñada / cómic, identidade(s), orientación sexual\nKate Kane, o alter ego de Batwoman, apareceu por primeira vez como personaxe de cómic nas páxinas de Detective Cómics, no ano 1956. Para desmentir a suposta homosexualidade de Batman, insinuouse entre eles un romance. Morre en 1979, vítima dun atentado. A súa resurrección coincide coa suposta morte de Batman e, nesta nova época, Batwoman é lesbiana.\nPlaneta de Agostini publicou un tomo en tapa dura titulado “Batwoman” que recompila tres historias desta nova superheroína de Gotham City. Na primeira, Elegía, aparece La Biblia del Crimen. Elegía, é a excusa para poñer en funcionamento a personaxe, así como para crearlle a súa primeira inimiga: Alicia, nova señora e raíña de quenes seguen as pasaxes da mencionada biblia. Na segunda, Rucka, vemos a orixe da personaxe. Por último, en Cuchilla, as dotes detectivescas de Batwoman póñense a proba.\nPublicado: Agosto 31, 2011 en banda deseñada / cómic, identidade(s), orientación sexual\nSalidas de Emergencia reflexa, en clave de humor, a vida dun grupo de lesbianas partindo da normalización, rompendo estereotipos e mostrando unha fiestra a un mundo moi discriminado. Non ten ningunha intención combativa e mostra este universo en clave de humor. Ademais, dáse unha situación socio-política e mediática que favorece todo isto: legalización dos matrimonios entre homosexuais, a Lei de identidade de xénero, o estreo da serie americana «Lword», e a repercusión que estes cambios tiveron nos medios e que favoreceron a normalización e a visibilidade.\nA publicación dunhas tiras cómicas desta temática supón unha axuda en prol da visibilidade das lesbianas. O mundo gai si se deu a coñecer, si se mostra nos medios, existen filmes, series e un gran mercado editorial. Sen embargo, no caso das lesbianas vaise aínda a medio gas.\nAs cinco personaxes principais, Leo, Paula, Guille, Luna e Troni comparten ademais de amizade, unha mesma orientación sexual e un contorno social e espacio-temporal no que se irán desenvolvendo as historias. As personaxes nada teñen que ver unhas coas outras, cada unha ten a súa personalidade, as súas filias, as súas fobias etc. e esa variedade aporta unha gama máis ampla de matices.\nNena pija, consentida e caprichosa sen unha idea clara de que quere ser. É frívola, promiscua e amante das sustancias ilegais. Moi urbanita, antinatureza, antivexetariana e anti calquera tipo de estereotipo lésbico, sendo ela un estereotipo en si mesma. Ten gran éxito entre as mulleres. Gústalle “o moderno”, as novas tendencias, saír de noite, as drogas, o alcohol, durmir moito, traballar pouco, a comida conxelada e ter cartos para gastar. Non lle gustan os gatos, as relacións serias e os compromisos, seu pai e súa nai e todo aquilo que non sexa cool. As principais tramas que protagoniza son en relación ás súas amantes, ex-amantes…\nDe carácter intelectualoide, snob e cultureta. Politicamente correcta. Gústalle a nouvelle vague, o neorrealismo italiano, o cine dogma, @s teóric@s postmodern@s, o cine sueco con subtítulos, a arte, a comida xaponesa, o jazz, a ópera e deixar entrever de vez en cando o seu carácter de crápula que rompe con todo iso. As súas expectativas para o futuro son acadar ser profesora da facultade, conseguir conquistar á súa directora de tese e cos anos construír un feliz fogar bollo. As principais tramas que protagoniza son en relación aos problemas de convivencia co seu irmán e a súa curmá Troni, o seu carácter snob que lle fai ser moi selectiva nas súas conquistas, o seu namoramento dunha muller maior…\nA máis nova do grupo. Non ten a personalidade moi marcada, é insegura, indecisa e influenciable. Aínda non saíu do armario na súa casa. Gústanlle todas as tías sen distinción de idade, etnia, estilo… As súas expectativas de futuro non están claras, pero a farmacia é algo seguro. As principais tramas que protagoniza son en relación á saída do armario, a autoafirmación como lesbiana, problemas de convivencia co seu pai e súa nai, …\nA mística do grupo, de carácter intelectual e amante de todo tipo de terapias alternativas. Moi amiga das súas amigas, sempre disposta a botar un cable e comprometida con calquera causa xusta. Traballa na casa realizando reikis, masaxes, aromaterapia, grupos de ioga… Gústalle o biolóxico, os animais, especialmente os gatos, as terapias alternativas, a relixión budista, a cor lila, a música folk, os incensos e todo o hindú en xeral. As súas expectativas de futuro baséanse na espiritualidade. As principais tramas que protagoniza son en relación ás súas crenzas místicas e as contradicións que xeran no seu contorno, o comezo dunha relación seria e os conflitos que iso supón…\nÉ inocente e boa persoa. Chegada dun pobo pequeno instálase temporalmente en casa da súa curmá Paula. Fascínalle a vida na cidade. Non ten unha profesión estable. Gústalle a música techno, os tecidos sintéticos, os «zapatroncos», as motos, os filmes de acción, as tías do calendario Pirelli… As principais tramas que protagoniza son en relación aos seus problemas de adaptación na cidade, a convivencia coa súa curmá e as notables diferenzas entre ambas, a busca dun traballo apropiado…\nRosa Navarro é ilustradora. O seu currículo artístico atópase engrosado por traballos para as editoriais McGrawHill ou Santillana, entre outras publicacións. Ademais realizou exposicións en diversas salas de Barcelona, tanto individuais como colectivas. Pódese ver una mostra dos seus traballos en: www.capuccinocommotion.com\nGema Arquero é guionista. De formación tan variada como documentalista e economista, leva vinculada ao mundo gráfico e internet desde fai 10 anos, e desenvolveu a súa carreira en diversos temas relacionados coa comunicación audiovisual, a realización de pezas publicitarias e documentais ou o desenvolvemento de páxinas web. Traballou en diversos estudos e axencias de publicidade, e é socia fundadora de Matilda, agencia interactiva en Barcelona.\n* Texto recortado do elaborado por “Noe”, que se pode consultar na web Salidas de Emergencia\nFacebook do cómic: Salidas de Emergencia\nEntrevista ás autoras na televisión pública de Barcelona:


Esta vez, a Residencia puido coa súa besta negra cadete – Lider Fútbol\nInicio » Cadete » Esta vez, a Residencia puido coa súa besta negra cadete\nEsta vez, a Residencia puido coa súa besta negra cadete\nManoel sentenciou á Sarriana con dous goles. Os da Ribela eran un dos poucos equipos que lle restaba puntos os da Cheda nas últimas tempadas\nA Residencia é nas últimas tempada o eterno aspirante ao ascenso á Liga Galega cadete. Os da Cheda son os grandes dominadores provinciais nos últimos cursos nos que a Sarriana era un dos poucos equipos capaces de restarlles puntos e ata de arrebatarlles o título zonal como a pasada campaña.\nOs blanquizuis empezaron a cambiar o guión esta tempada o pasado venres tras impoñerse na Ribela por cero a dous con dous goles de Manoel na segunda parte para sumar os tres primeiros puntos nun Grupo Centro no que hai ata cinco equipos empatados no primeiro posto, todos eles con tres puntos, Sarriana e Piringalla con dous encontros disputados e Residencia, Monterroso e Becerreá con un.\nBurela e Ribadeo toman o mando da competición con dúas vitorias noutros tantos encontros disputados. Tan só o Foz, que aprazou o seu encontro en Lourenzá, podería igualar este rexistro. O Ribadeo segue sen encaixar goles e xa suma 18 a favor tralo seu paso por Vilalba, onde gañou por cero a oito.\nA próxima xornada depara un Ribadeo – Burela no Pepe Barrera nun duelo de alturas polo primeiro posto.\nXornada marcada polo debut do Polvorín A, un aspirante ao título Provincial que tivo que suar para impoñerse a Casás por un gol a dous. Igual de axustada foi a vitoria do Sagrado Corazón ante o Abuín, por un solitario gol de David, mentres que o Castro impúxose na Ribela por un gol a tres e a Residencia B conseguiu a vitoria máis folgada tralo 11-0 que asinou ante a Ferroviaria no Municipal Rodríguez Lago das Gándaras.


Meteorito - Wikipedia, a enciclopedia libre\nUn meteorito é un corpo celeste relativamente pequeno que acada a superficie terrestre. Cando un meteorito está composto esencialmente de silicatos, sen minerais, denomínase aerólito.\nNo espazo, estes corpos reciben o nome de meteoroides ("pequenos" asteroides, aproximadamente do tamaño dun canto rolado o de menor tamaño, que xeralmente son o resultado da colisión de dous ou máis asteroides). Ó entrar en contacto coa atmosfera, a fricción co aire causa que o corpo se quente, emitindo luz e formando un meteoro, bóla de lume ou estrela fugaz.\nForon unha fonte primaria de ferro ao comezo da Idade de Ferro, chegando a ser obxecto de culto na relixión faraónica. Na actualidade destacan os estudos sobor dos efectos dos impactos de meteoritos no planeta Terra, en especial polo estudo do evento K-T (Cretáceo-Terciario).\nExobioloxía[editar | editar a fonte]\nSon obxectos de especial interese no campo da exobioloxía, en especial os meteoritos atopados na Antártida.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Meteorito\nMeteorite.fr - All about Meteorites (en francés)\nMeteoritical Society (en inglés)\nThe Natural History Museum's Meteorite Catalogue Database (en inglés)\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Meteorito&oldid=5590938»\nA última edición desta páxina foi o 27 de setembro de 2020 ás 20:32.


Glosopeda - Wikipedia, a enciclopedia libre\nenfermidade vírica altamente contaxiosa que afecta o gando doméstico\n(Redirixido desde "Febre aftosa")\nEsta enfermidade tamén se coñece como febre aftosa pero é diferente da Febre aftosa humana que afecta sobre todo ós meniños.\nA glosopeda ou febre aftosa é unha enfermidade vírica altamente contaxiosa, que afecta o gando doméstico, especialmente bóvidos, óvidos e porcos, e algúns animais salvaxes como elefantes e mesmo os ratos. Outras especies, como o cabalo, can, gato ou as aves non sofren síntomas pero poden actuar como reservorios e vectores.[Cómpre referencia]\nLesións da glosopeda na boca dunha vaca\nLesións nas patas dun porco\nTamén o home pode resultar contaxiado polo virus, por contacto con animais enfermos ou consumo de carne ou leite procedente de animais enfermos, pero non é habitual e, cando contrae a enfermidade, cursa cun cadro clínico leve.[Cómpre referencia]\nO virus da febre aftosa foi o primeiro en ser descuberto, en 1897. A última grande epidemia de glosopeda ocorreu no Reino Unido no ano 2001, as autoridades víronse obrigadas a sacrificar entre 6,5 e 10 millóns de cabezas de gando vacún, ovino, caprino e porcino.\nNo gando susceptible trátase dunha enfermidade aguda, febril, que se manifesta pola aparición de vesículas ou aftas nas mucosas da boca, suco interdixital do pezuño e zonas cutáneas non recubertas de pelo. Nos animais adultos non reviste gravidade pero nos becerros pode resultar mortal, ó complicarse cunha miocardite secundaria.[Cómpre referencia]\nRecibe tamén as denominacións populares de gripo ou mal da boca e dos pezuños.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Glosopeda\nOficina Internacional de Epizootias: Foot and Mouth Disease\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Glosopeda&oldid=5403072"\nÚltima edición o 16 de marzo de 2020 ás 11:55\nA última edición desta páxina foi o 16 de marzo de 2020 ás 11:55.


SOSgroba: SEN BOSQUE NON HAI VIDA\nSEN BOSQUE NON HAI VIDA\nSouto de Santa Eufemia, no Courel, un dos poucos redutos de bosque autóctono, afectado polas louseiras\nA idílica imaxe da Galicia verde é en realidade un monocultivo continuo onde a biodiversidade non ten cabida. Pese a que a superficie forestal representa o 70% do país, do bosque atlántico galego apenas queda o 1% do total -localizado en fragas moi fragmentadas e nas ribeiras dos ríos-, mentres especies foráneas campan ás súas anchas por mor dunha expansión sen freo nin ordenamento. A metade da superficie de eucaliptal presente no Estado localízase en Galicia, onde ocupa máis de 400.000 hectáreas, mentres que o monte público -que a lei asigna un obxectivo de conservación- apenas representa un 2%. Proliferación incontrolada de exóticas invasoras, incendios forestais, curtas incontroladas, pragas e urbanismo desmedido contribúen, ademais de a destruír un dos símbolos da nosa identidade, a acabar cun patrimonio natural autóctono e as especies asociadas ó seu hábitat.\nAnte esta situación e con motivo do Día Mundial da Biodiversidade, que se celebra mañá baixo o lema Biodiversidade Forestal, o tesouro vivinte da Terra, ecoloxistas e expertos lanzan un chamamento para recuperar e preservar estes fráxiles reductos de vida. "Unha plantación de piñeiros ou eucaliptos non é un bosque, só un conxunto de árbores. Un bosque é un ecosistema complexo e imprescindible para a vida, ó constituír o hábitat de dous terzos das especies do planeta", explica Adolfo Cordero, profesor da Escola Universitaria de Enxeñería Técnica Forestal da Universidade de Vigo. Ademais, regulan a auga, conservan o solo e a atmosfera e absorben o dióxido de carbono causante do efecto invernadoiro. A pesar da súa importancia, ó redor de 14 millóns de bosque desaparecen ó ano en Europa, segundo os datos achegados onte pola Fundación Félix Rodríguez de la Fuente.\nPublicado por sosgroba ás 16:33