Adif realiza as probas de carga do tramo Zamora-Sanabria do Ave a Galicia\nEfe 25 febrero 2019 12:07 h.\nPrueba de carga en el viaducto del Tera. EP\nÉ o paso previo para a posta en servizo do tramo\nAdif Alta Velocidade iniciou as probas de carga e inspeccións da estrutura previas á posta en servizo do tramo entre a cidade de Zamora e a comarca zamorana de Sanabria, pertencente á liña de alta velocidade ferroviaria Madrid-Galicia.\nEstes traballos, de 110 quilómetros e acometidos no tramo comprendido entre Zamora e Pedralba de la Pradería (Zamora), consisten na instalación de distintas configuracións de carga sobre estruturas como os viadutos e os pasos inferiores do trazado, informaron este luns fontes de Adif.\nAs probas permitirán verificar que o comportamento da estrutura correspóndese co previsto e certificar así que a construción levouse a cabo de forma satisfactoria. Efectuaranse ensaios en 16 viadutos e 54 pasos inferiores, e para iso utilizaranse locomotoras da serie 319 e tolvas cargadas con balasto. As probas serán tanto estáticas como dinámicas, a distintas velocidades de circulación.\nAs estruturas máis destacadas que se revisarán nesta fase de probas de carga son o viaduto de Ricobayo, de 368 metros, e do Tera, de 645.\nO primeiro deles dispón de catro vans de 70, 93, 155 e 50 metros e o taboleiro está formado por unha viga continua de formigón, segundo as mesmas fontes.\nPola súa banda, o viaduto sobre o río Tera ten dous vans de 60 metros de luz e outros sete vans de 75 metros, e o taboleiro é de sección caixón de formigón pretensado.\nO tramo entre Zamora e Pedralba de la Pradería é de dobre vía de ancho internacional, e está deseñado para velocidades máximas de ata 350 quilómetros hora, con electrificación, sistemas de control de tráfico ERTMS N2 e Asfa e sistema de comunicacións móbiles GSM-R.\nO trazado inclúe, como elementos principais, 16 viadutos, 9 túneles, o Posto de Adiantamento e Estacionamento de Trens (PAET) de Tábara, a nova estación de Sanabria na localidade de Otero de Sanabria e un cambiador de ancho en Pedralba de la Pradería.\nEntre os puntos singulares do trazado destacan os viadutos sobre o río Tera, de 645 metros, e Pobra Este, de 756, así como os túneles de Otero, de 1,1 quilómetros, e Poboa de Sanabria, de 1,5 quilómetros.\nAdif realiza as probas de carga do tramo Zamora-Sanabria do Ave a...\nDez anos do bipartito: dos seus 14 membros, só dous ocupan aínda cargos públicos


Álvaro Villasante, chef e propietario de Paprika: “O do benestar animal tócame cada vez máis a fibra” – Diario Luso-Galaico\nÁlvaro Villasante, en Paprika.\nOs primeiros contactos coa cociña deste “rapaz de aldea” (en Palas de Rei) remóntanse á matanza onde “enredaba” como podía cun coitelo…Era un pequeno que “me encantaba comer, desfrutaba comendo” e comer aquilo que outros cativos ordinariamente non comían, como o fígado, os riles, as tripas…O único que rexeitaba era o peixe branco, “porque non tiña sabor e parecíame aburrido”, lembra.\n“Acabei nunha cociña por casualidade. Aínda que penso que teño vocación de cociñeiro, pero, realmente, cheguei por casualidade. Era mal estudante…Deixei os estudos e, as voltas que dá a vida, fixéronme desembarcar na pía dun Parador de Turismo no val de Arán. Alí empecei a fregar pratos e axiña a facer ensaladas, porque viron que a historia me motivaba…”. Deste xeito tan descarnado expón a súa traxectoria Álvaro Villasante, chef e propietario do Restaurante Paprika, en Lugo.\nÁlvaro é un bule-bule, toda a entrevista movéndose case fóra do cadro. Semella que busca a resposta no seu cambio de posición. As respostas son todas con ese estilo desenfadado e reflexionado sobre a marcha…Pero, tamén achega frases de conceptos moi traballados con anterioridade e que saen a chorros da súa fala.\nPaprika é “acolledor, limpo e ordenado, cunha oferta gastronómica sinxela. Produtos da terra con elaboracións sinxelas que case todo o mundo debería poder facer na súa casa. Nós tratamos de buscar un punto diferenciador. Son receitas sinxelas onde manda a calidade do produto” destaca o seu propietario.\nDesde o 3 de setembro de 2007, Paprika mantivo abertas as súas portas. A un público, na súa maioría dun perfil de entre 30 e 60 anos que “se quere dar un antollo”.\nNon hai prato estrela e Villasante detesta esta etiqueta. “Temos unha carta con 5 entrantes, 3 peixes e 4 carnes agora”, comenta. “Todos moi coidados pero de prato estrela non me gusta falar”.\n“O do benestar animal tócame cada vez máis a fibra”. Por iso, Paprika xa non gusta do cocho e do pito de granxas industriais desde fai tempo. Si, en cambio, do cocho ecolóxico criado en liberdade, da tenreira galega sempre que estea criada fóra…O coello é con certificado de benestar animal e, se houbera ecolóxicos en Galicia, serían potenciais clientes. Álvaro lembra “os bichos” que había na súa aldea. “Co benestar animal o produto final é mellor”.\nA sostibilidade e a reciclaxe son outras paixóns e responsabilidades que marcan o seu facer gastronómico. “Tratamos de converxer nunha liña que non deixe pegada”.\nPosuidor do Q de Calidade e do selo de Galicia Calidade, interpreta como “un recoñecemento máis ao teu labor, aos teus procedementos, aos teus hábitos e ao teu traballo” estes certificados.\nPaprika recibiu unha ‘recomendación’ na Guía Michelin. Pero, para cando unha estrela? “Pois, por exemplo, para nunca! Non sei que tería que pasar…, para ter unha estrela. Penso que estamos, onde temos que estar. Temos unha recomendación de Guía Michelin que é o que nos merecemos e xa ten peso abondo ten para o meu gusto. Que soñamos e fantasiamos con ela? Este ano coa pandemia, o anterior…Eu son consciente do que nos achega e do que nos afasta dunha estrela Michelin. E, se cadra, algo non somos capaces de resolver endexamais por un ‘non quero barra ( /) non podo’”.\nAsí describe o futuro: “Traballar menos e máis a gusto. Sacarlle máis rendemento ao restaurante. Desestacionalizar o traballo…”.\nPertence este cociñeiro ao Grupo 9, agora de 22 reputados chef galegos. El acaba de entrar na directiva. Entre outros, con Javi de Culler de Pau. Non ten máis que gabanzas para este cociñeiro con dúas estrelas Michelin. “E un tendón” xogando coas verbas sinala que ten “un don para entender a cociña e o seu contorno. E penso que está moi por riba dos demais”\nÁlvaro describe a situación actual como “remar a contracorrente. Mirando de continuo as novas das autoridades sanitarias. Mirando lugares que pechan e tratando de manter o tipo”.\nInvita a acudir ao restaurante Paprika argumentando que é “acolledor e caseiro; cun servizo moi distendido e de moita calidade; cunha oferta gastronómica sinxela, ben posta en tempo e forma; de cociña actual con produtos de primeira calidade e informal”.\nEtiquetas: Gastronomía, Grupo Nove, Lugo\nCada día 1.000 casos más de contagios


Etiquetas: Vento Ferido\nLucía Cabado 20/10/12 15:38\nVento ferido é un fermoso libro que eu alcumaría coma “O libro dos anacos perdidos” posto que ó estar formado por breves relatos permítenos gozar nunha historia ó completo nun período breve de tempo, polo que podemos aproveitar eses anacos doutra maneira mortos.\nEntre eses varios relatos atopamos temáticas moi diversas; dende escenas amorosas ata dramáticas vinganzas, pasando por episodios nos que nos relatan duras miserias ou nos transmiten a tenrura dun avó. Dentro destes algúns dos que máis me chamaron a atención foron:” A rapaza do circo”, no que nos mostra a rabia dun neno namorado ao non o deixaren seus pais irse despedir da rapaza que quería, membra dun circo ambulante que pasaba uns días na súa cidade.Outro relato que tamén me chamou a atención foi “O xogo da guerra”, no que o rapaz protagonista planea a vinganza contra o abusón do seu pobo que lle obrigou a facer cousas aberrantes, causa de que no momento no que se desenvolve a acción estea nun reformatorio.Tamén me gustou “ Agarda longa ao sol”, na que nos transmite a tenrura dun avó ao esperar durante toda unha tarde polo seu neto para que este lle relate historias e lle aprenda novas cousas, ou tamén,” Vou quedar cego”,no que nos ensina a astucia dun neno a piques de quedar cego “enganado” polos seus pais para evitarlle o sufrimento.\nPor outro lado, Carlos Casares, o seu autor, amósanos a España de fai uns 70 anos, doída pola proximidade da Guerra Civil, coas súas consecuentes represións e pobreza vivida durante os seguintes anos. A todo isto, hai que sumarlle outras escenas nas que nos amosa os costumes, divertimentos, medos, maneira de pensar... da época na que foi escrita.\nAdemais da súa temática, este libro tamén te engancha pola súa sinxeleza á hora de escribilo, xa que o seu modesto vocabulario e básica sintaxe, fan que sexa accesible para calquera persoa e de calquera idade.\nComo se pode observar, recoméndolle este libro como medicación a todas aquelas persoas que buscan unha cura para o aburrimento, e tamén a aquelas outras que desexen pasar un feliz e entretido anaco.\nAnónimo 1/6/17 23:53\nNo estoy de acuerdo me parece un libro de lo mas aburrido q perdida de tiempo y todo por un punto en la nota de gallego\nAnónimo 2/1/18 17:00\nyo estoy de acuerdo contigo tio es aburrido y solo por una nota en gallego\nAndrea 31/10/12 15:27\nVento ferido é o primeiro libro de Carlos Casares. Está composto de doce relatos curtos nos que o autor manifesta diversos temas da vida, dunha forma tan expresiva e cunha descrición tan detallada, que relaciona moito os sentimentos dos personaxes co lector. Deste xeito, cando estás lendo este libro, en realidade vives o mesmo que os protagonistas.\nAlgúns dos temas son, por exemplo, recordar un amor pasado, ver como unha persoa pode controlar a outra es as súas consecuencias, o que pensa un señor maior, o que pensamos, en xeral, todos. En particular resalta a violencia, a soidade, o amor ou a dor.\nÉ un libro que mostra a sociedade na que vivimos tal e como é, con total claridade, tanto a parte boa como a mala.\nCarla 24/12/12 13:36\nNesta obra literaria de relatos de Carlos Casares trátanse temas como a soidade("Agarda longa o sol") ou a violencia("O xogo da guerra"). Este libro aporta coñecemento sobre situacións que non son moi lonxanas e que nunca se para un a pensar nelas.\nRelatos que sorprende ó final "A rapaza do circo" ou "Monólogo" que é un home que se queixa por demasiadas cousas. Un libro para ler só e recapacitar sobre o que ocorrería se escolleras actuar de outra maneira.\nMarta López Andón 23/1/13 18:27\nVento ferido, de Carlos Casares pareceume unha fermosa formula para evocar a reflexión no lector; posto que trata temas do máis diversos, e polo tanto faite pensar en moitos dos aspectos da vida diaria nos que normalmente non recaemos, pero sempre están presentes.\nAlgúns destes temas son o amor que aparece en “A rapaza do circo”, que nos conta a historia dun mozo o cal os seus pais non lle permiten saír a despedirse da moza do circo da cal se namorara. Aparece tamén a violencia reflectida en “O xogo da guerra”, no cal un rapaz que se atopa nun reformatorio planea a vinganza para o culpable de que el este alí, por habelo obrigado a cometer aldraxes indebidas; ou a frustración, que podemos ver en “Monólogo” no cal nos enchoupamos dos pensamentos máis íntimos dunha persoa que conversa consigo mesma.\nCoa lectura deste libro de relatos ademais de reflexionar sobre diversos temas cómo xa dixen pasase un rato entretido coas historias que se nos conta. Recomendaría polo tanto a súa lectura a todo o mundo, lectura que será doada pola forma na que esta escrito e entretida polo seu contido.\nAlba 27/1/13 18:05\nVento ferido é un libro de doce relatos escrito por Carlos Casares (1941-2002).\nPara min o título foi a atracción principal deste libro, xa que pareceme unha forma moi orixinal de nomear as desgrazas que ocorren en cada un dos pequenos relatos.\nAínda que comece así o meu comentario ó libro, non cabe dicir que foi moi do meu gusto, non importa que sexan tristes as historias, xa que nos aportan taménn fermosura, neste libro estas palabras non son antónimas. E así é, xa non só porque eu aprecie os libros de relatos, xa que se fan moito máis levadeiros, senón que este en particular apórtanos historias que ocorreron nunha Galicia do pasado e outras que ben nos poden pasar a calquera de nós, coma as historias que falan de desamores.\nPara facer un breve resumo dos pequenos capítulos sinalarei algúns que me chamaron moito a atención; o primeiro, que pese a ser moi duro, nos amosa a crueldade dos nenos e como os xogos se nos poden escapar das mans, e o que é máis importante, a venganza non é un bo camiño, xa que podemos saír moi perxudicados polas nosas accións.\nE outro capítulo que me chamou moito a atención foi “A rapaza do circo”, eu non atopo a tristura neste relato, xa que en ocasións as cousas deben suceder así, están predestinadas, quizais se continuasen estropearíanse e o máis importante como non importa o idioma nin a raza nin o lugar de procedencía, que o amor e a amizade son o máis importante, e estes sentimentos son o mellor recordo que nos pode quedar.\nE moitos outros capitulos como “Aparecerá pola esquina”, e “O outro baile”, pese a que me deixan un regusto amargo, recórdanme máis á actualidade, e espero que eses personaxes aprenderan das historias coma eu o fixen e que coma a rapaza do último episodio que disfrute do seu verán e do resto das memorias que lle esperan por vivir, ó igual que vós, que disfrutedes destas crónicas e que aprendades delas para non olvidar a valía dalgúns sentimentos, e que non os leve o vento ferido, coma as verbas que lle dan título ó libro, que do malo tamén se aprende.\nRaquel Cela Dablanca 25/2/13 22:24\n"Vento ferido" é o primeiro libro de Carlos Casares, o que marca a incorporación deste autor á literatura galega. Este fermoso libro está composto por doce relatos, todos moi diferentes pero ó mesmo tempo moi semellantes porque todos están contados con moito sentimento que te fan sentir coma se estiveses dentro do libro vivindo o que contan e que ata poden chegar a emocionarte.\nEstesrelatos están marcados pola violencia, a soidade e o fatalismo nos que podemos atopar as grandes consecuencias dun simple xogo infantil e no que podemos ver que a vinganza non é a mellor solución, tamén podemos chegar a poñernos na pel dun seños maior que está só e que espera con gran impaciencia a visita diaria do seu neto, mentres ve a vida pasar dende o balcón da súa casa, pero tamén podemos disfrutar con historias fermosas de amor, que aínda que terminasen e o final destas non fose todo o fermoso que nos gustaría, non se pode negar que foron bonitas mentres duraron, e con iso creo que é co que nos temos que quedar da vida, coa parte boa e esquecer a mala que ó final ó único o que nos leva é a non deixarnos disfrutar disfrutar das cousas boas que nos quedan por vivir.\nMarta Varela 17/3/13 9:57\nVento ferido, é un fermoso libro que recolle doce relatos que nos mostran diferentes aspectos da vida, polo que fai que nos metamos afondo na lectura e sintamos os mesmos sentimentos que senten os protagonistas das historias.\nIsto débese á forma en que está escrito o libro, que reflicte perfectamente os sentimentos que ten cada personaxe en cada un dos doce relatos.\nOs temas tratados no libro son tales como o amor, a violencia, a nostalxia… sobre os que fai que relfexionemos ao estar tan próximos as vidas de calquera persoa, ademais disto fanos pasar un bo rato léndoo xa que as historias que conta son entretidas.\nA forma en que esta escrita tamén fai que pase isto xa que o vocabulario e as expresións que utiliza son sinxelas e fai que se dea unha mellor comprensión da lectura.\nFinalmente, recomendo a todo o mundo que o lea xa que me pareceu un libro fermoso e que mostra os aspectos tanto bos como malos que ocorren.\nelba 20/3/13 14:52\nVento ferido foi o primeiro libro de Carlos Casares no que se recollen de forma sintética os valores do autor que iría desenvolvendo co paso dos anos. Ademais dos valores de Casares vemos neste conxunto de 12 relatos temas como a monotonía na vidas das persoas mediante a exemplificación dun ancián, a violencia recorrendo ós nenos ou por exemplo, a soidade ou o afán de superación.\nNo relato onde vemos esa monotonía vital a través dun ancián é “Agarda longa ao sol”. Un avó espera no balcón da súa casa, como tódolos días dos últimos anos a chegada do seu neto a última hora da tarde para manter unha máis das súas conversas. Pero unha tarde o neto cambia unha desas conversas por unha sesión de cine. Vemos reflictido nese momento, na figura do avó, a soidade, ademais da profunda tristura que nos transmite ao lector.\nNo relato “O xogo da guerra” vemos reflictido dun xeito moi inpactante a violencia, e o afán de crear dor nas persoas, xa que quen leva a cabo neste caso a acción da violencia son uns rapaces, cun tráxico final. Por este motivo é un dos textos que máis chamou a miña atención.\nAsí como no relato “A capoeira” onde vemos o desexo de vingar a morte dun animal, un asasinato ocorrido fai anos. Este relato tamén presenta un tráxico final.\nPor outra banda vemos a loita por superar as dificultades físicas no relato “Vou quedar cego” onde un pequeno trata de superar a súa deficiencia a pesar do intento de pintar a realidade dun xeito que non é, por parte dos seus país.\nE como non podía ser doutro xeito, non falta neste conxunto de relatos, o amor. Nos relatos “A rapaza do circo” e “O outro verán” vemos reflictidos dous amores imposibles.\nEn conclusión, a pesar de ser un libro de relatos curtos a par que doados de ler, resultou ser un libro intenso e cargado de emocións.\nMaria Fernanda Correa 21/3/13 15:53\nA min gustoume moito o libro porque reflicte a dura situación dalghunas persoas que senten soidade, dor e falta de amor.\nO libro englóbase dentro da chamada Nova Narrativa Galega e consta de doce relatos moi breves ambientados na sociedade galega do franquismo, moitos relatos están marcados pola violencia. Os relatos comenzan con "Xogo da guerra" onde nos imos atopar cunha cuadrilla de adolescentes que lidera O Rata, este obriga a Rafael, que nos conta a historia en primeira persoa, a case asasinar outro compañeiro(Zalo), será castigado por iso pero tomarase a súa vinganza.\nEn todos estos relatos os protagonistas van ser adolescentes. ¿Por qué un pode converterse en vitima e outro verdugo? De verdugos, violencia... todo dentro dese tempo de represión que din que foi a ditadura franquista. Relatos alegóricos ou simplemente deixarse ir e seguir o fío destas curtas historias, moi pero que moi pesimistas.\nO relato que máis me chamou a atención e o que máis gústoume foi "Agarda longa ao sol" porque reflicte a dura trsitura e a soidade dunha persoa maior que se lle morreu a súa compañeira de toda a vida, o único que se acorda do avó é Milo pero co paso do tempo queda completamente só.\nNa miña opinión, a pesar da dureza dos temas que trata, son cribles e fanche reflexionar e a maiores resulta fermoso.\nNoa G.A 21/3/13 22:38\nVento Ferido” é un libro publicado en 1967. Consta de 12 pequenos relatos, nos que podemos ver reflectidos temas coma a violencia, a soidade a monotonía ou o fatalismo.\nSara 1/4/13 21:18\nNo segundo libro lido esta avaliación como “libro recomendado” polo departamento de galego do I.E.S Leiras Pulpeiro, escollín “Vento Ferido” de Carlos Casares.\nEu penso que Carlos Casares desexaba compartir con nós a súa visión do mundo e do home, cunha clara referencia á realidade. Unha das claves máis significativas destes relatos é a indagación nos sentimentos e comportamentos humanos.\nNestes relatos esta moi presente o mundo da infancia perdida, a crueldade, o desamor, a soidade da vellez, a fatalidade do destino, a violencia da guerra..., o relato que máis me gustou foi “Agarda longa ao sol” é un magnífico exemplo da dependencia dos demais a unha certa idade e do paso do tempo. Neste relato Casares fala das ilusións e desilusións das pequenas cousas da vida cotiá cunha humanidade e un lirismo espectacular.\nPor outra parte, no relato “O xogo da guerra”, Casares trata a impotencia dos débiles fronte aos fortes, o maltrato e a crueldade. Un relato moi actual que reflicte conflitos sociais que ocasiona calquera tipo de maltrato e as súas consecuencias.\nA enfermidade e a morte cobran unha gran relevancia. O relato “Vou quedar cego” mostra un aspecto da vida que calquera podemos sufrir. A chegada inesperada dunha enfermidade ou de circunstancias que impiden o desenvolvemento norma dun rapaz.\nSen dúbida, recomendo ler este libro. Lectura doada e rápida ao mesmo tempo que intenso e conmovedor.\nRomán Paz Rodíguez 17/4/13 19:25\nEsta obra literaria de Carlos Casares gustoume bastante por varios aspectos:\nPrimeiro, porque ó estruturarse a obra en doce relatos existen variedade de historias que aínda que teñen características moi relacionadas entre si, resultan, polo menos para min, unha volta a empezar centrándose nunha situación diferente con personaxes distintos e que me motivan a descubrir o que se esconde tras ese novo relato.\nLogo, pola temática utilizada ó longo da obra. A constante presenza da violencia, a soidade e esa sensación de que todo acaba por rematar nun amargo final, como se o destino fatal viñera xa marcado por adiantado, fan que medren en ti un especial sentimento que non deixa indiferente a ninguén. Eu vivín con tristeza case tódolos relatos, e foron poucas as veces nas que non me sentín coma na pel dalgún dos personaxes que se poden atopar (isto último era potenciado debido a aplicación do monólogo interior utilizado polo autor).\nE para finalizar, pola sinxela expresión literaria dos relatos, a pesar de que houbo algún que tiven que reler máis dunha vez para comprender o que se quería transmitir, que non sempre ten que ser aquilo que vén escrito directamente no papel.\nEn conclusión, gocei moito do libro e para nada foi pesado ou aburrido. De entre os relatos lidos, impresionáronme especialmente “O xogo da guerra”, “Agarda longa ao sol”, “A capoeira” e “A rapaza do circo”. Adicionalmente, gustaríame facer unha mención especial a “Monólogo” por esa maneira tan especial de contar o lle sucede a un home, dende o seu pensamento. Isto foi todo, un gran libro moi recomendable para o lector.\nDiego Obarrio 17/4/13 20:25\nVento ferido é un entretido, triste pero entretido libro de relatos.\nEsta característica principal, o ser un libro de relatos, é o que para min o fai máis atractivo.\nPara min cabe a pena destacar as moitas aparicións da vinganza en relatos como "A capoeira" no que o protagonista asasina a un antigo amigo por causa da vinganza polo seu burro ou o que máis chama a atención a todo o mundo "O xogo da guerra" este é un relato no que me gustaría afondar xa que ese afán de vinganza e ese odio deica o rata, que chegaron despois de que o protagonista matase a Zalo pola súa culpa, levano a acabar coa vida do rata finalmente. Foi unha vinganza moi premeditada durante a estancia no internado.\nOutro dos relatos que mais me gustou foi "A rapaza do circo" , un relato co que canto menos un sintese un pouco identificado, ese amor de vrao que se vive con tanta paixón e que logo desaparece pero queda un fantástico recordo.\nEn xeral foi un libro moi ameno e entretido co que pasei un bo rato e que me aportou bastante\nMartín López Ross 18/4/13 9:21\nVento ferido é o primeiro libro de Carlos Casares.Paréceme un libro moi interesante xa que a obra esta dividida en 12 relatos curtos nos que o autor propón diferentes temas da vida. Na súa maioría os relatos contan historias tristes que se poden relacionar coa historia de Galicia. Algúns dos temas que o autor quere reflectir son a violencia, a soidade, a vinganza...\nPara min hai dous capítulos destacables pero que resultan difíciles de ler en canto ós sentimentos que producen: un deles é o monólogo interior que un profesor mantén (característica da NNG), amosa a súa monotonía e a evasión dos problemas mediante a bebida tras unha longa xornada de traballo.\nPor último destacar outro relato “O xogo da guerra” que transmite a fatalidade e a vinganza a través dunha traxedia.\ndiego abad 18/4/13 16:43\nVento Ferido é unha obra de Carlos Casares publicada no ano 1967 e ca que se deu a coñecer o autor, de lectura fácil e interesante nos seus distintos capítulos.\nO libro englóbase dentro da Nova Narrativa Galega e consta de doce relatos muy breves y mui pesimistas ambientados na sociedade galega do franquismo, todos os relatos están marcados pola violencia. Os relatos comezan con "O Xogo da Guerra" onde nos vamos atopar cunha pandilla de adolescentes que lidera o Rata, este obriga a Rafael, que nos conta a historia en primera persoa, a case asesinar a outro compañeiro chamado Zalo, será castigado por elo pero tomarase a sua venganza.\nEn todos estos relatos os protagonistas son adolescentes.\nNa miña opinión, pese á dureza dos temas que trata, son creibles e fante reflexionar.\niago veiga 16/5/13 17:06\nVento Ferido de Carlos Casares, é un libro de 12 relatos, nos que nos conta diferentes tipos de historias, cos temas da violencia, amor, soidade, etc.\nPareceume interesante xa que nos amosa moita da realidade que pasa nesta vida.Unha vida inxusta, na que se ve a crueldade de moita xente.Para nada é pesado nin aburrido. Parece que todos os relatos van acabar mal o final. É fácil, e está ben escrito. O autor fai que o letor se meta na historia como se nós fosemos algún personaxe.\nClara Coira Suárez, 1º BAC 13/6/13 14:12\nOs relatos deste libro tratan temas moi diversos como a vellez, a guerra, o amor, a soidade...\nOs relatos son curtos pero, a pasar da aparente sinxeleza, contan moitas cousas. Os que máis me gustaron foron "cando cheguen as chuvias" e "A capoeira".\nOs personaxes das historias son xente que ten problemas ou o pasa mal. A maoria dos relatos deixan un final aberto, no que o lector ten que implicarse.\nEn conclusión gustoume o libro e paga a pena lelo.\nAlejandro Sánchez Cela 1 Bac B 8/12/14 19:14\nEste é o primeiro libro que publica casares polo tanto o máis experimental, onde recolle moi brevemente os valores e ideas que ira desenvolvendo ao longo de toda a súa narrativa, el trata a problemática social dos anos 60, como era a sociedade nese tempo e como esta influe nos nenos provocandolles unha infancia dura, que os obriga a madurar antes de tempo para sobrevivir.\nEste é un libro de relatos dividido en 12 fragmentos ou contos cunha clara crítica social recollida nestes, una crítica ácida pero contada dende o lirismo habitual da xeración da nova narrativa galega, o relato que abre o libro é un despregue tan inmenso e sobrecolledor de calidade literaria que mestura unha mensaxe chea de saevia e desgarradora cun modo de narrala que derrocha magnicidade por todos os seus poros, o autor faite sentir tan de preto o que sinte o protagonista que podes entender a perfección porque fai o que fai, que che parecerá estar lendo Crime e castigo de Dostojewski ou mesmo O conde de Montecristo de Dumas.\nEn xeral unha novela curta pero cargada de contido e chea de lirismo que te enganchará dende o primeiro relato ata o último, moi recomendable.\nAna Laura Correa Ribeiro 12/6/15 12:02\nAo longo dos 12 relatos experimentei diferentes sensacións. Algúns dos relatos gustáronme moito, e comprendín correctamente o seu contigo e os temas nos que se centraba. Outros, en cambio, parecéronme aburridos, ou tal vez simplemente non os souben comprender como debía.\nMiña profesora de galego contoume que cando ela lera este libro coa miña idade pasoulle algo parecido, pero ao lelo anos despois, con outros ollos, comprendeuno dunha forma diferente.\nO meu relato favorito foi "O xogo da guerra" e "A rapaza do circo". O primeiro trata temas como a violencia e a vinganza persoal, e o segundo trata sobre o amor.\nAntia Ceide 1ºBAC A 12/6/15 12:19\nEsta obra é un cúmulo de sensacións intensas, cargadas de crueldade e moitas tamén conmovedoras. Persoalmente, un dos relatos que máis me gustou foi "Agarda longa ante o sol", porque é moi conmovedor. O xeito en que Carlos Casares transmite esa profunda tristura que sente o avó e o sentimento de soidade co paso do tempo, foi unha das razóns polas que este relato me conmoveu tanto. Tamén me chamou a atención esa visión da vida na que nós dependemos moito doutras persoas a unha determinada idade.\nEn resumo, un libro cheo de emocións fortes e moi conmovedor que fai que sexa unha lectura agradable e fácil.\nJuan Taboada Carrera 9/2/17 22:26\nJuan Taboada Carrera 9/2/17 22:28\nEsta obra causoume moitas sensacións tanto positivas como negativas. Gustáronme todos os relatos, uns máis e outros menos, pero todos fixéronme reflexionar, marcáronme. O relato que máis me gustou foi “O xogo da guerra”, xa que describe o que pode facer unha persoa polo simple xeito de cumprir unha orde do “líder do grupo”, case matar a un amigo. Foi castigado pero vingouse cando tivo ocasión. Este non é o único relato que aparece a vinganza como un dos temas principais, “A capoeira” describe esta mesma vinganza persoal onde o protagonista entra a un bar cunhas contas pendentes por un burro que tiña no pasado.\nPor outra parte, chamoume a atención “A rapaza do circo”, transmite un amor moi intenso pero curto onde queda un bo recordo para toda a vida. “Agarda longa ao sol” inquietoume bastante, esa soidade, esa tristura que se pode percibir lendo palabra por palabra, frase por frase, fíxome reflexionar, pensar na vida, que é curta, vivila ben, para que cando chegues a esa idade, poidas conformarte co que tes.\nO relato que menos me gustou foi “Cando cheguen as chuvias”, custoume comprendelo, polo tanto non tiven esa sensación que trasnmitiron os demais.\nUxio Capon Lamelas 20/2/17 19:57\nPolo xeral eu non son moi partidario dos libros de relatos, penso que intentan transmitir moitos temas e ó final non me transmiten nada. Mais neste libro aínda que non se asemellen moito os relatos entre sí, conseguen crear unha atmosfera de dor e soidade entre todos eles.\n“O xogo da guerra” é un relato que me impactou moito, nel vense os extremos aos que pode chegar unha persoa para poder ser aceptado nun grupo. É unha historia moi triste, tráxica e con sede de vinganza.\nTamén me gustaría destacar o relato de “A rapaza do circo”. Este amor pasaxeiro consegue entrar na memoria das persoas que o len para facernos recordar. Non é precisamente fácil facer un relato curto e con tanta paixón, por iso, este é o que máis me gustou.\nOutro relato que tamén me chamou a atención é “Agarda longa ao sol”. Esta é a historia dun ancián de oitenta anos que non se vale por sí mesmo. O único que o mantén con ganas de vivir é pasar o tempo que lle queda ao lado da súa familia, pode parecer algo sinxelo, incluso un pouco absurdo mais non o consigue.\n“Vento ferido” acaboume de gustar por estas e outras historias que, aínda que non mencione, tamén son moi boas.\nÉ un libro que recomendaría porque é doado de ler, intenso, cargado de emocións e paixón.\nAnónimo 6/6/17 0:36\neu penso que esto nn vale para nada,nin sequra hai resumo no rincón do vago :v indignante,ademis se nn aprobas o libro suspendes a evaluación,e se o aprobas so che dan un punto,sinceramente...vaia merda\nSupa Hot Fire 7/6/17 12:40\nSupa Hot Fire 7/6/17 12:42\nEste libro escrito por Carlos Casares composto por 12 relatos nos que predomina a soidade e a vinganza.\nAínda que algún conto non o lograra entender por completo, como é o caso de "Monólogo", "Cando cheguen as chuvias" ou "A tronada", foi un libro que me chamou a atención.\nOs contos que máis me gustaron foron: " O xogo da guerra", xa que me impresiona a cantidade de vinganza que expón; "A capoeira", que volve tratar o tema da vinganza, pero este con un grao máis elevado, xa que pasan vinte anos dende que acontece o acto.\nO libro en xeral gustoume bastante xa que me gustan os contos curtos, sinxelos(que non o cumpren todos) e que expresen algún tema que se debería de resolver na sociedade.\n"Vento ferido" recoméndoo a toda persoa que le guste a lectura rápida. A miña nota para este libro é de un 8 sobre 10\nÁngel Núñez Lamas 1º BAC B 7/6/17 13:52\nEste libro de relatos céntrase na temática da soidade, o desamor, a violencia, o sufrimento… Tamén destaca a época na que se ambientan a maioría dos contos (na época franquista).\nO que máis me chamou a atención e co que máis aprendín, foi con “Coma lobos”. Sitúanos en tempos da ditadura de Franco, no que un home esta nunha taberna e quere falar libremente de política, e os seus amigos avísano de que vai acabar en problemas. Cando chegan os gardas, o home quédase sen amigos e lévano nunha camioneta ata o cuartel. Ninguén se opón por medo.\nEsto fainos referencia a vida que levaban os galegos e os oprimidos polo réxime franquista, no cal non podías expresar a túa opinión libremente nin ir en contra dos gobernantes. Vivías con medo.\nOutro relato a salientar é “O Xogo da guerra”, no que vemos outro tema importante, á violencia. Aparece tamén a presión de grupo, que lle obriga a un rapaz a mallar a un amigo case ata matalo. Despois móstrase como prepara a vinganza durante a súa estancia no reformatorio dunha maneira fría e cruel.\nEste libro transmitiume moitos sentimentos e aprendín moito con él. Recoméndoo porque axuda a entender e a ver como reaccionan as persoas ante situación difíciles.\nAna López 1BAC A 6/6/18 9:12\nEste libro é moi interesante de ler xa que nos fala en cada relato dunha situación que en moitas ocasións acaba mal.\nLino moi rápido xa que cada historia que contaba,encántabame.


Varios equipos do grupo sur a piques de confirmar a súa presenza no Provincial xuvenil – Lider Fútbol\nInicio » Xuvenil » Xuvenil Autonómica » Grupo Sur » Varios equipos do grupo sur a piques de confirmar a súa presenza no Provincial xuvenil\nVarios equipos do grupo sur a piques de confirmar a súa presenza no Provincial xuvenil\nA Resi, preto da Segunda Fase\nRESIDENCIA 6 – SARRIANA 0\nNova vitoria da Residencia, que de conseguir un punto a vindeira fin de semana podería confirmar o seu pase ao Provincial, ante unha Sarriana que pese a comezar ben a tempada nestas últimas xornadas non atopa o seu xogo e esta negada de cara ao gol.\nNa Cheda os de Dani Galán solventaron o partido pola vía rápida, moi enchufados e coa idea de adiantarse xa nos primeiros minutos os branquiazuis cumpriron o plan á perfección. Veloso facía o primeiro no minuto dez e, en tan só cinco minutos, Begonte asinaba o seu doblete que supoñía o 3-0, resultado co que se chegaba ao descanso.\nNa segunda metade viuse a mellor versión da Sarriana, que saíu a presionar a saída de balón da Resi, o que desmantelou aos locais ata o último tramo do encontro no que Artai e Veloso, con dous goles máis, subían ao marcador o definitivo 6-0.\nA vindeira fin de semana os da Cheda buscarán puntuar ante a Mila, segunda clasificada, para selar o seu pase á próxima fase. A Sarriana pola súa banda intentar revertir a mala xeira de resultados na Ribela ante o Becerreá.\nA Mila remonta o gol inicial do Taboada para facerse cos tres puntos tralo descanso\nTABOADA 1 – MILAGROSA 4\nÁ Milagrosa custoulle adaptarse ás dimensións do Castro Seoane nos primeiros minutos do partido ante o Taboada, algo que aproveitaron os locais para adiantarse por medio de Adri. Pouco a pouco os albivermellos fóronse asentando no campo e antes do descanso Marco facía o gol do empate. Xa na segunda metade o Taboada acusou o cansazo á vez que a Mila mostraba a súa mellor versión para sentenciar con goles de David L., Martín e o cadete Buján.\nA vindeira xornada o Taboada vista Quiroga. Os de Joaquín poden confirmar o seu pase ao Provincial de conseguir unha vitoria ante o líder, a Residencia.\nHat-Trick de Xesús para que o Palas poña rumbo fixo cara o Provincial\nPALAS 3 – QUIROGA 0\nTres goles nos primeiros vinte minutos do dianteiro da Ulloa encamiñaron a vitoria dos locais, que saíron con todo de inicio para sentenciar o antes posible. A amplitude do xogo ás bandas foi letal, xa que os tres tantos foron aproveitando centros laterais.\nTralo 3-0 o Quiroga quitouse a presión e disfrutou dos seus mellores minutos sobre o campo, e moi seguros en defensa evitaron que o Palas vira de novo porta.\nA próxima fin de semana os de Luis Mato poden ser xuíces do grupo sur. Enfróntase ao Polvorín, quinto clasificado, e de gañar deixarían practicamente configurados os catro primeiros postos da clasicación.\nO Becerreá acada a súa terceira vitoria\nBECERREÁ 3 – SAN ROQUE 1\nOs de Antón Méndez foron moi superiores durante os noventa minutos a un San Roque que mostrou a súa peor cara no Municipal. Damián e Javi avisaban con dúas ocasións e eles mesmos creaban a xogada do 1-0 co que se chegaba ao descanso. Na segunda metade Jose e de novo Javi facían o segundo e o terceiro antes de que Mauro marcara o gol da honra para o San Roque.\nO Sagrado depende de si mesmo\nMONTERROSO 1 – SAGRADO CORAZÓN 4\nQuinta vitoria da tempada para o Sagrado, que segue na cuarta posición e depende de si mesmo para clasificarse ao Provincial. Os de Brais tiveron que remontar o gol inicial do Monterroso, que na primeira parte mereceu algo máis aínda que ao descanso o resultado era de 1-1. Na segunda parte o Sagrado asentouse no campo e mostrouse moi superior, sentenciando o partido con tres goles máis.


Apoio da Xunta á Formación Profesional dual – Galicia 24 Horas\nApoio da Xunta á Formación Profesional dual\nBy Redacción on 24 febrero, 2014 Comentarios desactivados en Apoio da Xunta á Formación Profesional dual\nO conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad, salientou hoxe o a importancia da formación profesional dual durante o acto de presentación do III Salón de Educación e Formación de Galicia (Edugal), que se desenvolverá desde o 26 ao 28 deste mes en Pontevedra.\n“Un acontecemento que será un punto de encontro para o alumnado, os profesionais, os centros de formación e as institucións educativas” dixo o conselleiro en relación a este encontro, ao tempo que destacou a importancia desta iniciativa desenvolvida pola Asociación de Empresarios da Pequena e Mediana Empresa de Pontevedra (AEMPE) e apoiada pola Consellería e sinalou que “un ano máis este encontro ten como obxectivo mostrar as alternativas educativas relativas á formación profesional ou á elección da carreira, entre outras opcións. Nesta ocasión estará especialmente centrado na Formación Dual”.\nDurante a presentación, realizada na Cidade da Cultura, Vázquez Abad estivo acompañado por Eduardo Barro, director de Edugal e por Hermenegildo Novoa e Diana Pastoriza, directivo e xerente de Aempe respectivamente, e o director xeral de Centros e Recursos Humanos, José Manuel Pinal.\nAPOSTA POLA FORMACIÓN DUAL\nEsta terceira edición estará centrada na formación profesional dual, da que o conselleiro destacou que “é unha aposta polo aproveitamento dos recursos a prol do futuro xa que o alumnado completará os seus estudos nun contorno produtivo similar ao laboral, a través das sinerxías entre os centros educativos públicos e as empresas privadas. Trátase dunha vía laboral que aumentará a empregabilidade do alumnado e que ten como referencia o feito en países como Alemaña, Suíza ou Austria que xa teñen unha ampla e consolidada traxectoria neste eido. Debemos recordar que a potenciación da FP dual abriu en Galicia novas vías, achegando a formación ás empresas como mellor xeito de lograr que a formación profesional responda ao que demandan os empregadores; fomentado o emprendemento das persoas e afondando na relación bidireccional centro-empresas”.\nPor outra banda o conselleiro recordou que iniciativas como a de Edugal teñen unha gran importancia para orientar a todos aqueles que se atopan nun momento da súa vida na que teñen que tomar unha decisión no ámbito educativo que condicionará o seu futuro.\nDurante tres días o recinto feiral da cidade do Lérez recibirá a todos aqueles visitantes que desexen informarse de toda a oferta formativa que nestes momentos se está a impartir en Galicia. Un punto de encontro especialmente dirixido a nais e pais, alumnado de 4º de ESO, bacharelato e FP, a orientadores, profesionais do ensino, centros educativos, empresas e formadores para o emprego. Ademais tamén para aqueles que desexen retomar os seus estudos.\nNesta terceira edición de Edugal a Consellería apoia, participa e presenta a oferta educativa non universitaria de Galicia a traves dun stand, a través da Dirección Xeral de Educación, Eduemprende. Este espazo contará este ano cun apartado no que se recrea un dos viveiros de empresas que xa están funcionando en distintos centros integrados de FP, e ademais a Consellería achegará a algúns dos emprendedores que están a desenvolver os seus proxectos nestes viveiros para que conten aos asistentes ao Edugal as súas experiencias. Cómpre recordar que nestes momentos xa están en marcha dez viveiros de empresas e próximamente comezarán a funcionar outros sete, todos eles situados en centros integrados de formación profesional e en institutos.\nAdemais tamén estarán presentes varios centros do sistema educativo galego. En concreto, contan con cadanseu stand os IES Torrente Ballester, Luis Seoane e Chan do Monte; o CIFP A Xunqueira; así como as escolas superiores de Arte Dramática de Galicia e de Ben Culturais e o conservatorio de música, Manuel Quiroga. Ademais no salón participan universidades e outras entidades educativas, tanto galegas como do resto de Estado.\nDurante estes días o recinto feiral albergará un espazo de stands informativos da oferta de FP, universitarios e outros estudos superiores, así como a de ensinanzas para a aprendizaxe de idiomas, de estudos no estranxeiro, e formación militar. Ademais, o salón ofrece información sobre bolsas, webs especializadas e portais de emprego, así como sobre as posibilidades de aplicación das novas tecnoloxías ao ensino e a aprendizaxe.\nA maiores da parte expositiva, o programa de actividades do evento complétase con Formaedugal, relatorios, charlas informativas, obradoiros e debates paralelos á actividade que se desenvolva nos stands. Na xornada inaugural do día 24 o tema abordado serán os cambios en educación, da era industrial á sociedade do coñecemento. Os seguintes días tratarase a orientación educativa e profesional en España e en Galicia, así como a dimensión europea da educación.\nApoio da Xunta á Formación Profesional dual added by Redacción on 24 febrero, 2014


Micotecnosoles II chega a Valdeorras para convertir o solo improductivo en...\nO proxecto Micotecnosoles II chega a Valdeorras disposto a rehabilitar entulleiras de extracción de lousa, motor económico da comarca. O consorcio empresarial que presenta este proxecto está formado por: Hifas da Terra, Centro de Valorización Ambiental del Norte, Edafotec Suelos a la Carta e a Compañía Galega de Silvicultores. Impulsado pola Axencia Galega de Innovación da Xunta de Galicia, esta iniciativa xorde a partir do interese de empresas con gran bagaxe na restauración ambiental no sector forestal e micolóxico de Galicia. O obxectivo principal de Micotecnosoles II é a rehabilitación de entulleiras de extracción da lousa mediante a aplicación de micotecnosoles e plantas micorrizadas que permitan a recuperación da capacidade produtiva do solo.\nA palabra micotecnosol (mico=fungo; tecnosol =solo artificial) é un concepto creado en Galicia, de feito, a primeira normativa de tecnosoles foi creada nesta comunidade autónoma no 2005. A idea reside en crear solos artificiais a partires de residuos agrícolas, gandeiros e provintes da minería, e con eles restaurar entulleiras de lousas e plantar nelas vexetación con fungos, de forma que no futuro se convertan en bosques produtores de cogomelos. Así, zonas con contaminación ambiental e/ou paisaxística que antes eran improdutivas, pasan a ser zonas restauradas que producen emprego.\nEste grupo de empresas xa realizou traballos de restauración na mina de Touro, en A Coruña, e sobre materiais das obras do AVE en A Gudiña, Ourense. Agora, achéganse a Valdeorras para aportar solucións sostibles para o sector galego da lousa. Esteban Sinde, de Hifas da Terra, recoñecía que "aquí é a zona ideal para facelo e xa houbo catro persoas que ofreceron entulleiras".\nO proceso innovador de rehabilitación des entulleiras proposto no proxecto Micotecnosoles II integra plantacións de castiñeiro con variedades de castaña selecta de Galicia e micorrizados con Boletus edulis e viñedos para recuperar non só a paisaxe, senón tamén crear emprego e riqueza na comarca de Valdeorras.\nSinde recoñecía que de momento é complicado calcular a cantidade económica que se necesita por hectárea a restaurar, posto que depende, non só da densidades do solo e das condicións, senón tamén das condicións que se pacten cos empresarios. Polo de agora contan con un presuposto pequeno creado polo consorcio empresarial, aínda que Sinde afirmou que "vanse a facer experimentacións".\nO que buscan é darlle visibilidade ao proxecto. No futuro, para Esteban Sinde este plantexamento debería ser adoptado por todos os concellos de Galicia "crear tecnosoles e usar eses solos artificiais para restaurar todas as zonas que o precisan, que non son solo as zonas de lousa, senón tamén zonas moi afectadas por incendios forestais, en zonas de solo industrial deterioradas hai moitos solos deteriorados que poden empregarse"\nPara facer unha restauración nun solo improdutivo necesitase un ano natural, durante o cal se aporta o substrato. Pero logo, en función do tipo de plantación tardará máis ou menos tempo en reconverterse en zona produtiva. No caso da vexetación herbácea, aos dous anos empezaríamos a ver un campo verde no que antes era unha entulleira; mentres que no caso de que repoboásemos a zona con castiñeiros que producisen castañas e cogomelos, teríamos que esperar uns oito anos ata ver rédito económico de esa restauración.


EEI Plurilingüe Monte da Guía: Vocabulario da horta – Eco Hortas Escolares\nUnha das protagonistas da nosa horta de inverno son as fabas. Na aula de 4 anos aproveitamos a súa presenza, para traballar a familia das leguminosas. Utilizamos imaxes de fabas, garavanzos, lentellas, cacahuetes e ervellas para facer unha actividade de lectoescritura.\nTraballamos o novo vocabulario, construimos palabras, identificamos grafías, contamos letras e tamén escribimos e debuxamos; favorecendo así unha aprendizaxe globalizada e aproveitando ao máximo os nosos recursos da horta.\n← CEIP Josefa Alonso: cociña cos produtos da nosa hortiña\nCEIP San Salvador de Teis: A nosa horta →


📣O Concello abrirá en dúas semanas o aparcamento xunto ao hospital Álvaro Cunqueiro | Noticias Vigo\nSegundo explicou Caballero, o goberno vigués prepara unha ordenanza para aplicar no municipal o mesmo criterio que a Xunta no seu estacionamento no hospital. Cando estea lista a normativa, o Concello abonará aos vigueses o custo do aparcamento a través da PassVigo; mentres se elabora, o aparcamento será de acceso libre.\nPublicado por Noticias Vigo o día 04/09/2018 na sección de Concello de Vigo,Galicia,Vigo\nO alcalde anunciou a apertura do aparcamento municipal do hospital nun prazo máximo de dúas semanas, con 400 prazas que serán de acceso libre e gratuíto mentres o Concello non teña aprobada a ordenanza.\nO goberno vigués traballa nunha ordenanza que permita ao Concello adoptar no seu estacionamento o mesmo criterio que a Xunta aplica no aparcamento do Álvaro Cunqueiro, de tal forma que se o da Xunta é de pago, o municipal tamén o será, mais os vigueses terán unha dedución do 100% coa PassVigo.\nAsí, o Concello establecerá na ordenanza que o aparcamento municipal sexa de pago, e “altamente probable” coas mesmas tarifas vixentes no da Xunta, mais os usuarios coa tarxeta PassVigo o terán gratis. Abel Caballero reiterou que o aparcamento municipal tamén será gratuíto se a Xunta libera o pago no seu.\nO alcalde vigués estimou que a ordenanza estará en vigor nun prazo de dez meses. Mentres continúa a tramitación administrativa, o Concello abrirá o aparcamento -dentro de quince días- con acceso libre.\nA Concelleira de Sanidade do concello de Ponteareas…\nO BNG de Mos presenta una moción para que a Xunta…\nCaballero compara o modelo gratuíto do aparcamento…


Liñas Directrices da Actividade Internacional | Senado de España\nA. Viaxes oficiais\n1. Autorización da Mesa da Cámara\n2. Composición das delegacións\n2.1. Viaxes do Presidente do Senado a conferencias e reunións internacionais\n2.2. Viaxes de delegacións do Senado encabezadas polo seu Presidente\n2.3. Viaxes de carácter institucional da Mesa do Senado\n2.4. Viaxes de Comisións\n3.Duración da viaxe oficial\n3.1. Desprazamentos de menos de tres horas de duración\n3.2. Desprazamentos de tres ou máis de tres horas de duración\n4.Cobertura de gastos\n4.1. Xestión do transporte da delegación\n4.2. Xestión do aloxamento\n4.3. Dietas de viaxe\n4.7. Acompañamento ás delegacións\nB. Visitas oficiais\n1. Visitas de Presidentes de Parlamentos ou xefes de delegación de análoga relevancia\n2. Visitas doutras delegacións parlamentarias\nC. Grupos de Amizade\nD. Organización polo Senado de reunións internacionais\n1. Autorización da Mesa da Cámara.\nTodo desprazamento, nacional ou internacional, dunha delegación oficial do Senado, requirirá o acordo de autorización da Mesa da Cámara. O acordo deberá precisar, polo menos, os seguintes detalles: o lugar do desprazamento, a composición da delegación, a duración da viaxe oficial e a cobertura de gastos, de acordo cos criterios establecidos a continuación.\nCalquera solicitude de autorización dirixida á Mesa acompañarase dunha xustificación da viaxe que se propón e dun orzamento estimativo dos gastos que suporá o desprazamento.\nAo finalizar a viaxe realizarase un informe da actividade desenvolta.\n2. Composición das delegacións.\nO acordo da Mesa concretará a composición das delegacións oficiais do Senado.\n2.1 Viaxes do Presidente a conferencias e reunións internacionais.\nA asistencia do Presidente ou membro da Mesa en quen delegue a conferencias e reunións internacionais ás que sexa invitado a participar enténdese autorizada a partir do presente acordo.\nTamén se entenderán autorizados os desprazamentos internacionais do Presidente, cando se trate dunha viaxe institucional por invitación dun Parlamento estranxeiro, no marco das relacións bilaterais con ese país, ou cando o faga en representación do Estado español, por instancia da Presidencia do Goberno ou do Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación.\n2.2 Viaxes de delegacións do Senado encabezadas polo seu Presidente.\nA delegación oficial estará composta polo Presidente do Senado e polos Voceiros da Cámara que se determinen. O réxime económico estará baseado no principio de reciprocidade, agás que a situación económica do país visitado faga inviable a súa aplicabilidade.\nAdemais, poderá presidir delegacións integradas por Senadores pertencentes a distintas Comisións que, por razón da materia, asistan a Foros Parlamentarios de cooperación bilateral con países de atención preferente.\n2.3 Viaxes de carácter institucional da Mesa do Senado.\nA delegación estará formada polos membros da Mesa da Cámara que se determinen.\n2.4 Viaxes de Comisións.\nViaxes a reunións da Presidencia de quenda da Unión Europea: A delegación oficial axustarase, na medida do posible, aos criterios establecidos pola invitación oficial. Se non se especifica, aplicarase o criterio xeral das viaxes de Comisións.\nCon ocasión de cada Presidencia semestral, elevarase á Mesa con carácter previo unha proposta de autorización para o conxunto da actividade internacional prevista durante o semestre, achegando o calendario de viaxes remitido polo Parlamento anfitrión e un orzamento estimativo de gastos en función do número de parlamentarios que no seu caso poidan asistir ás reunións, independentemente do acordo específico para cada unha delas.\nOutras viaxes de Comisión: A Mesa da Cámara valorará en cada suposto a súa conveniencia. Como criterio xeral, a delegación oficial estará composta polo Presidente e tres membros da Comisión, sendo dous destes representantes dos dous Grupos parlamentarios maioritarios e o terceiro un representante dalgún dos demais Grupos parlamentarios na devandita Comisión, por un sistema de rotación para sucesivos desprazamentos. Excepcionalmente, caberá a posibilidade de que a delegación oficial estea formada polo Presidente da Comisión e catro dos seus membros, sobre a base do devandito criterio.\nAgás que o acordo da Mesa estableza outro criterio, en ningún caso poderán formar parte da delegación Senadores que non pertenzan á Comisión.\n3. Duración da viaxe oficial.\nPara determinar a duración da viaxe oficial terase en conta a hora de comezo da primeira reunión ou evento que forme parte do programa oficial, así como o lugar onde se celebre a mesma.\n3.1 Desprazamentos de menos de tres horas de duración.\nComo liña directriz, naquelas viaxes nas que os voos non superen as tres horas de duración (concretamente, nos voos europeos como Bruxelas, Roma ou París), se a reunión comeza a partir das 15 horas e hai oferta de voos pola mañá que permitan chegar á reunión cunha marxe de tempo razoable, o desprazamento oficial realizarase o mesmo día da reunión. O desprazamento de regreso realizarase unha vez concluída a reunión, se hai oferta de voos razoable que permitan regresar no mesmo día a Madrid.\n3.2 Desprazamentos de tres ou máis de tres horas de duración.\nNaqueles desprazamentos nos que o voo teña unha duración de tres ou máis de tres horas de duración, o desprazamento poderase realizar o día anterior á reunión. Os desprazamentos de regreso poderanse realizar o día seguinte á finalización do programa oficial.\nEstes criterios poderán ser adaptados cando as combinacións de voo así o permitan ou esixan, correspondendo á Secretaría Xeral realizar esa valoración.\nEn todo caso, entenderase como punto de partida e retorno a cidade de Madrid, agás que exista unha combinación de voos ou de tren razoable, que non supoña un incremento de gastos notable, dende ou cara á cidade preferida polo Senador.\nO adianto ou posposición do inicio ou regreso da viaxe en datas distintas das establecidas por vontade do Senador efectuarase sen gastos para a Cámara.\nNa autorización da viaxe oficial entenderanse incluídos os seguintes conceptos: os gastos de transporte (billete aéreo, de tren, etc.); os gastos de hotel (en réxime de aloxamento e almorzo); as dietas por desprazamento (que teñen por finalidade cubrir gastos distintos dos anteriores como os de traslado a e dende o aeroporto, xantares e ceas durante a viaxe oficial); a interpretación, cando sexa necesaria; os obsequios protocolarios; e, no seu caso, os gastos derivados do uso da Sala de Autoridades nos aeroportos. Outro tipo de gastos extraordinarios que se consideren necesarios deberán autorizarse especificamente. Con ocasión de cada viaxe, contratarase así mesmo unha póliza de seguro de asistencia sanitaria en viaxes. En todo caso, atenderase a unha racionalización e contención do gasto nos desprazamentos.\n4.1 Xestión do transporte da delegación.\nComo criterio xeral, as reservas de voos realízanse en clase preferente, agás que a compañía aérea non dispoña desta clase; e as reservas de tren en clase Club ou semellante. Os voos realizaranse preferentemente coa compañía Iberia, en atención ao Convenio subscrito polas Cortes Xerais, e evitando as escalas alí onde sexa posible.\nAs reservas de voos ou tren serán efectuadas en tarifas que permitan a cancelación ou modificación dos billetes co menor custo posible. Daráselle prioridade a que o desprazamento de ida e o de volta se realicen coa mesma compañía aérea na medida do posible, agás que iso implique un maior custo. E, en caso de ter que facer escalas, daráselle prioridade a que os diversos tramos se encontren enlazados para evitar as perdas derivadas da cancelación ou demora dalgún dos traxectos contratados. Así mesmo, optarase pola duración da escala máis razoable, no caso de existiren diversas posibilidades a un custo similar. Cando algún membro da delegación necesite modificar a duración da viaxe ou cambiar a compañía por motivos particulares, entregarase o billete reservado para o resto da delegación, de forma que todos os gastos que se poidan producir sexan a cargo de quen realice os cambios, así como a xestión da reserva doutros voos.\nOs traslados da delegación do aeroporto ao hotel na cidade de destino e viceversa serán prestados pola Embaixada de España no país de destino na medida na que os recursos da mesma así o posibiliten. Só se contratará transporte a cargo do Senado en casos excepcionais, cando o anfitrión non o proporcione ou a Embaixada non o poida facilitar e existan motivos de seguridade que o fagan indispensable. En caso contrario, o custo dos traslados interiores na cidade de destino será a cargo dos membros da delegación e entenderase incluído nas dietas por desprazamento.\n4.2 Xestión do aloxamento.\nA autorización da viaxe oficial cubrirá exclusivamente os gastos de aloxamento e almorzo. Cando así o requiran os establecementos, cada membro da delegación terá que facilitar a súa tarxeta persoal de crédito para garantir calquera outro gasto extra que poida xerar.\nComo criterio xeral, as habitacións que se reservan serán de categoría “standard”, dobres para uso individual e con almorzo incluído, agás que as condicións especiais do país de destino aconsellen outro réxime de aloxamento.\n4.3 Dietas de viaxe.\nAs dietas de viaxe calcularanse tomando sempre como referencia a hora de saída dos voos dende o aeroporto de Madrid e a hora de chegada dos mesmos ao aeroporto Madrid, con independencia da hora á que se requira a presenza no aeroporto. O mesmo criterio aplicarase nos desprazamentos a través doutros medios de transporte.\nO adianto ou posposición do inicio ou regreso da viaxe en datas distintas das establecidas por vontade do Senador en ningún caso dará lugar a un incremento das dietas.\nComo criterio xeral, a autorización da viaxe oficial cubrirá a interpretación que sexa necesaria contratar durante o desenvolvemento das reunións no país de destino. Corresponderá á Secretaría Xeral a valoración en cada caso do tipo de interpretación requirida, atendendo a un criterio de racionalización e contención no gasto.\nA Dirección de Relacións Internacionais do Senado establecerá o criterio para a entrega de obsequios protocolarios nos desprazamentos oficiais da Cámara, tendo en conta o programa oficial e as autoridades coas que se vaian celebrar encontros e atendendo aos usos e costumes establecidos.\nA Dirección de Relacións Internacionais do Senado solicitará o uso das Salas de Autoridades nas viaxes de delegacións oficiais que estean encabezados polo Presidente do Senado, por algún dos membros da Mesa do Senado ou polos Presidentes das Comisións do Senado, conforme á Circular 3/2015-1 de Presidencia do Goberno que regula o acceso ás Salas de Autoridades dos aeroportos españois.\n4.7 Acompañamento ás delegacións.\nAs delegacións oficiais irán acompañadas polos funcionarios da Secretaría Xeral do Senado que en cada caso se determine, atendendo ás necesidades específicas da viaxe.\nB. VISITAS OFICIAIS.\nAs visitas oficiais ao Senado que supoñan un gasto para a Cámara, esixirán un acordo específico da Mesa.\n1. Visitas de Presidentes de Parlamentos ou xefes de delegación de análoga relevancia.\nEstablécese como principio un máximo de dous ao ano, unha por semestre, agás que, a instancias do Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación e atendendo aos intereses españois, a Mesa acorde excepcionalmente acoller algunha máis.\nIndependentemente, da aplicabilidade preferente do principio de reciprocidade, o réxime de gastos autorizados incluirá un máximo de oito persoas e comprenderá o aloxamento, o transporte dentro de España, a interpretación e os gastos derivados da organización do programa, incluíndo os protocolarios e de cortesía. En todo caso, a proposta que a Secretaría Xeral formule á Mesa deberá ir acompañada dun orzamento estimativo da Dirección de Relacións Internacionais do Senado.\n2. Visitas doutras delegacións parlamentarias.\nO réxime de gastos autorizados incluirá os protocolarios e de cortesía, derivados da organización do programa.\nC. GRUPOS DE AMIZADE.\nA Mesa do Senado acordará a creación e composición dos Grupos de Amizade.\nTanto as viaxes como as visitas requirirán o correspondente acordo da Mesa, sendo alternativas unhas e outras e en todo caso non superarán dúas ao ano.\nComo criterio xeral, unicamente se poderán desprazar os membros do Grupo de Amizade correspondente sen que poidan ser substituídos no mesmo.\nO réxime de gastos atenderá ao principio de reciprocidade e, no seu defecto, ao criterio xeral establecido para as visitas de Presidentes de Parlamentos.\nD. ORGANIZACIÓN POLO SENADO DE REUNIÓNS INTERNACIONAIS.\nO Senado asumirá a organización de Conferencias ou Foros internacionais dos que España forme parte cando a previsión da celebración alternativa de reunións nun e outro país entre os participantes así o requira, cando a presidencia rotatoria dunha organización internacional así o esixa, ou cando os compromisos derivados da actividade internacional do Senado o recomenden, dentro dos principios de austeridade e eficiencia na xestión dos recursos.\nEn todo caso, será imprescindible obter a autorización previa da Mesa da Cámara, na que se valorará a súa conveniencia, conforme ao réxime de gastos previsto no Orzamento estimativo presentado pola Dirección de Relacións Internacionais do Senado.\nPalacio do Senado, a 27 de xullo de 2016.


ADIF comeza a traballar na eliminación do paso a nivel de O Porriño\nEuropa Press 31 agosto 2018 20:04 h.\nO Porriño Adif Eva García de la Torre paso a nivel\nPaso a nivel no Porriño. ADP\nA rexedora porriñesa mostrouse "moi satisfeita" despois da reunión e expresou a súa seguridade de que "a eliminación do paso do tren en superficie está máis cerca que nunca"\nA alcaldesa do Porriño, Eva García da Torre, mantivo este venres unha reunión en Madrid coa presidenta de ADIF, Isabel Pardo da Beira, para retomar o proxecto de eliminación do paso a nivel que atravesa o centro desta localidade pontevedresa.\nA alcaldesa trasladoulle a Pardo da Beira a postura de toda a Corporación porriñesa que considera inaceptable e inviable a construción dun paso soterrado ou elevado para peóns. Ambas as dirixentes xa se puxeron a traballar no proxecto que elimine o paso do tren en superficie polo centro da cidade.\nUn problema que ten O Porriño desde 1948 tal e como recorda nun comunicado o Concello.\nO seguinte paso será manter unha reunión de traballo co secretario de Estado de Infraestruturas do Ministerio de Fomento para fixar que os orzamentos do próximo ano contemplen este proxecto.\nGarcía de la Torre, que se mostrou "moi satisfeita" logo da reunión, manterá un encontro cos distintos grupos municipais para trasladarlles o tratado coa presidenta de Adif. Ademais, expresou a súa seguridade de que "a eliminación do paso a nivel está máis cerca que nunca".\nOs veciños do Porriño levan 70 anos demandando a eliminación dese paso a nivel, en pleno centro da localidade, por onde o tren pasa a gran velocidade, e por onde tamén cruzan peóns. As demandas intensificáronse a raíz do descarrilamento dun tren a poucos metros dese paso, en setembro de 2016, que ocasionou a morte a catro persoas e feridas a medio centenar.\nVigo estuda implantar un novo modelo de taxi compartido para usuarios do rural\nUn camareiro resulta ferido tras derrubarse o falso teito dunha cafetería de Vigo\nInvestigan unha posible agresión sexual en Vigo a unha muller achada desorientada na rúa\nPillado en un control en Vilaboa con una réplica de una pistola manipulada\nAs grandes praias de Vigo terán camiños por cores pola distancia social\nEuropa Press 23/05/20


Producións | Productora Faro S.A.\nComezo / Producións\nProductora Faro é pioneira en España na transmisión de contidos audiovisuais a través de tecnoloxía 3G/4G combinada con conexión por satélite en banda Ka. Con esta tecnoloxía se diminúen costos de transmisión.\nAs súas unidades móbiles poden transmitir desde calquera lugar de Europa posicionandose alí onde fai falta transmitir vídeo/audio/telefonía. Estamos onde la noticia nos esixe.\nProductora Faro produce e xenera contidos e proxectos para a industria cinematográfica, tratando de impulsar aos profesionais e ós proxectos da comunidade galega e española a nivel nacional e internacional.\nA Productora Faro aposta polo talento e a xuventude, axudando a manter ó talento propio desenvolvendo proxectos na industria cinematográfica.\nFacemos spots e todo tipo de vídeos corporativos, naming, branding, campañas de publicidade, imaxe institucional, educacional etc..para axudar ás empresas a mellorar e transmitir a súa imaxe e divulgación.\nEmpresas como Coren, Ence, Indugasa, Rodman Polyships, Citröen e entidades como a Xunta de Galicia e diversos Concellos, confían en nos para realizar este traballo.\nProduccións de televisión\nBilete de volta\nQuero falar coa...\nO clan dos...\n¿Queres ser o...\nA Arañeira, Galicia...\nProducións de Empresas


Inicio Noticias Xuvenís XUVENIS. PLAN COMPETICIONAL FERROL 2015-16\nXUVENIS. PLAN COMPETICIONAL FERROL 2015-16\nEUME, MUGARDOS E MANIÑOS, RIVAIS DO NUMANCIA XUVENIL NA PRIMEIRA FASE.\nO 13 de setembro comezará a primeira fase xuvenil con dous grupos de 12 equipos.\nAres, 1 de agosto de 2015.\nPablo Prieto, representante da Federación Galega, Manolo Mesa, delegado ferrolán e Abraham Yáñez, presidiron a reunión celebrada onte en Ferrol e á que asistiron boa parte dos directivos dos clubs ferroláns. O tema central desta reunión era a presentación e aprobación do plan competicional do fútbol 11.\nTomou a palabra o delegado Manolo Mesa para realizar unha proposta conxunta para as categorías de F-11, consistente en organizar os grupos da primeira fase, tendo en conta a clasificación da temporada anterior en cada categoría, de modo que os equipos situados en posición par vaian para un grupo, e os situados en posición impar vaian para outro. Esta proposta foi aprobada polos clubs asistentes e será o método que se utilice nas vindeiras temporadas, substituíndo ao sorteo que se viña efectuando.\nA continuación, o propio delegado presentou varias opcións para as primeiras fases de xuvenís, cadetes e infantís, onde se valoraron desde as datas de inicio ata a división en 2 ou 3 grupos. Unha vez máis os clubs votaron as propostas e o resultado final foi o seguinte:\n1.\tFórmanse dous grupos de 12 equipos cada un para a primeira fase, que comezará o 13 de setembro e rematará o 22 de novembro, xogándose a unha soa volta.\n1º: G. CARANZA "B", AS PONTES, ENSANCHE, PERLÍO, MEIRÁS, O VAL B, CEDEIRA, ÁNIMAS, PORTUARIOS "B", R.S. PEDRO ,DEPORTIVO NARÓN e O FREIXO.\n2º: PORTUARIOS, NUMANCIA, EUME, MIÑO, SAN SADURNIÑO, CARIÑO, R. DE NEDA, G. MUGARDOS, MANIÑOS, AMISTADE MEIRÁS, DEPORTIVO NARÓN "B" e ORTIGUEIRA.\n3.\tNa segunda fase formaranse os grupos A e B con 12 equipos cada un. Ao grupo A irán os 6 primeiros de cada grupo da primeira fase e disputarán o título de liga do grupo, así como as dúas prazas da fase de ascenso á liga galega.\n5.\tPara o grupo B (Torneo Delegación) clasificaranse o seis últimos clasificados de cada grupo.\n7.\tOs horarios dos partidos serán os sábados pola tarde e os domingos pola mañá.\n8.\tCOPA: Clasificaranse os dous primeiros de cada grupo da primeira fase, xogándose as semifinais a un partido o 15 de maio, nunha sé a escoller. 2º clasificado grupo 1 – campión grupo 2º


Mais dun mes de conflicto pola imposición da xerencia as TCAES do Hospital Álvaro Cunqueiro | Noticias Vigo\nMais dun mes de conflicto pola imposición da xerencia as TCAES do Hospital Álvaro Cunqueiro\nPublicado por Noticias Vigo o día 05/06/2018 na sección de Galicia,Sanidad,Vigo\nDespois de mais dun mes de conflicto pola imposición da xerencia as TCAES do Hospital Álvaro Cunqueiro, a COMISIÓN DE CENTRO do CHUVI considera positivos os avances nas negociación entre xerencia e comisión de centro. Avances positivos, pero aínda insuficientes.\nPositivo é a retirada as sancións as compañeiras do PULL (con contratos de días) e positivo e que xerencia e Acciona activen conversación entre eles e co comité de empresa da limpeza por unha banda e coa comisión de centro por outra.\nMentres tanto a comisión de centro considera necesario que esta semana haxa un acordo consistente en que o persoal de limpeza asuma a tarefa da recollida da roupa, contratando PERSOAL ESPECÍFICO e que sexa sustituido nas vacacións, días de permiso, I.T. o calquer outra situación por PERSOAL DO PARO. Que en ningún caso, poda ser detraíodo da actual plantilla de limpeza.\nTamén a comisión de centro esixe deixar sin consecuencias os escritos as 32 TCAES enviados o inicio do conflicto.\nE por último manifiestan que un acordo na semana actual, permitiría desconvocar as mobilizacións do mes de xuño: CONCENTRACIÓN o día 12 e 14 FOLGA E CONCENTRACIÓNS os días 18, 21, 25 e 28.\nA federación de sanidade da comarca de Vigo de CCOO…\nO BNG leva ao parlamento o conflicto do servizo de…


COPA ATLÁNTICA 2021 en Bueu e FESTIVAL DE PARDIÑAS 2021 en Guitiriz – Billarda\nNo alto de Chans, os equinos trotaban coa inocencia atrevida do reino animal, sen preocuparse pola presenza humana. Pouco sospeitaban que a tribo da billarda ía ocupar durante unhas horas o estadio olímpico cabalar de Chans, Cela, Bueu. O ceo estaba decorado en azul transparente e a temperatura coincidía co que os termómetros medían ou algo parecido.\nA disputa da Copa Atlántica de Billarda 2021 congregou a 37 participantes pertencentes a 4 equipos Rías Baixas e 1 equipo Noroeste. Despois de 5 carreiras de grupo, houbo cruces eliminatorios que deixaron estes resultados.\nOs podios foron ocupados por palanadores e palanadoras de recoñecido historial deportivo. Na Absoluta, Ricar de Corredoiras Bueu ganou, por diante de Juanchi e de Martín, os dous de Lúa de Forza Sanxenxo. En Feminina, foi primeira Bego de Corredoiras, segunda Mónica de Gharaboto Marín e terceira Elena do mesmo equipo. En Infantil, Raio Verde Xián de Lúa de Forza ganou, segundo foi Hugo de Gharaboto e terceiro Mauro de Lúa de Forza.\nBen, preguntarédesvos como foi a actuación dos integrantes do equipo do Noroeste, Cochiqueiros Cerceda, dos catro integrantes clasificáronse para a fase eliminatoria de cruces, Marco e Berdi. Casualmente tiveron que competir nun trío formado por eles dous e máis Charri. Por suposto, Charri deixounos fóra de toda posibilidade de avanzar. O mexicano de Corredoiras non tivo misericordia e despachou pola vía rápida a Berdi e tivo que ir ao desempate a un golpe con Marco. Este deu un golpe moi curto e Charri, apenas con cantarlle unha rancheira á billarda logrou desprazala por diante da de Marco.\nTamén, puidemos ver o uniforme arbitral da vindeira temporada. Sempre buscando a eficiencia do labor dos xuíces de campo, pois, optouse por elixir unhas cores e complementos que transmitan autoridade entre xogadoras e xogadores de billarda.\nMáis palabras son innecesarias para este caso no cal as imaxes falan por si mesmas e incluso chegan a confirmar a veracidade de todo o narrado, sen que sirva de precedente.\nNo norte xeográfico do país, en Guitiriz, Lugo, celebrouse un dos Abertos históricos do mundo da billarda. BI.GAL enviou a unha persoa para narrar o alí visto, oído e apalpado. “ No marco do Festival de Pardiñas 2021 unha corentena de xogadoras e xogadores de billarda deron espectáculo do bo sobre un terreo de xogo en perfectas condicións. Tarde solleira, ambiente festivo e bar con café e licores espirituosos a todas horas a carón do río Parga que decoraba o espazo de lecer, onde se disputou a xornada deportiva billardeira. As empanadas de polbo substituíron ás empanadas de nécoras“. Ganou Juancar de Campo da Feira Paiosaco, segundo foi Abel Ponte e terceiro Xulio Ponte, todos do mesmo equipo.\nHoubo presenza de palanadoras e palanadores de varios equipos do Norleste e do Noroeste (Campo da Feira Paiosaco e APB A Laracha), ademais de xogadoras e xogadores debutantes. O demais queda reflectido nestas imaxes fantásticas.\n← COPA ATLÁNTICA en Bueu e LIGA RIBEIRA SACRA en Ourense\nA LIGA RIBEIRA SACRA botou a andar, nun primeiro momento, e despois púxose a correr en MANZANEDA →\n13 Xaneiro, 2020 Admin 0\n5 Novembro, 2019 Admin 0


Como todos os anos, os nosos pequenos do primeiro ciclo de ESO participaron cos seus traballos na celebración do Samaín. Os seus traballos coas cabazas e os epitafios burlentos encheron de humor a entrada do instituto. Aí vos van algunhas mostras gráficas:\nCOÑECENDO A TERRA GUIADOS POLO ARRAIANO MAIOR\nUn grupo de 40 alumnos e alumnas de 2 de Bac do Ies Monte Castelo de Burela visitaron o día 2 de outubro a cidade de Ourense e diversas localidades do sur da provincia, entre elas Vilanova dos Infantes, Celanova e Bande. Baixo a coordenación da historiadora HERMINIA PERNAS OROZA e das profesoras ISABEL MOJARDÍN E CARME COCIÑA, a expedición saíu de Burela a primeira hora da mañá para visitar o centro de recursos Zooxenéticos do Pazo de Fontefiz e, despois de reunirse co Arraiano Maior, o lexicógrafo Isaac Alonso Estraviz, que lles fixo un roteiro didáctico pola zona momumental da cidade das Burgas. a expedición chegou ás 5 da tarde a Celanova para visitar o Mosteiro e a casa dos Poetas ( con lectura escenificada dun fragmento da Virxe do Cristal). Seguidamente dirixíronse a Bande para coñecer os restos do campamento romano e a igrexa visigótica de santa Comba.\nCoas últimas luces de día emprenderon a viaxe de regreso a Burela a onde chegron á 1 da madrugada.\nLETRAS E MÚSICAS EN FEMININO\nTeresa Bermúdez, María Caamaño e Pilar Romero, alumnas de 4 de Eso e do Club de Lectura do Ies Monte Castelo participaron no acto que o Obervatorio da Mariña pola Igualdade organizou en Ribadeo, lendo poemas das autoras mariñás LUZ POZO, MARICA CAMPO E OLALLA COCIÑA.\nO concerto de Guadi Galego puxo o broche de ouro a unha xornada magnífica de músicas e letras en feminino\nVisita a Casa dos Poetas en Celanova\nAlumnos do IES Monte Castelo visitaron a Casa dos Poetas en Celanova\nOutubro 2015- O IES Monte Castelo empezou o curso cunha viaxe á provincia de Ourense. Un dos lugares que visitaron os alumnos de 2º de bacharelato foi a Casa dos Poetas de Celanova, donde participaron nuna homenaxe escolar que a Fundación Curros Enríquez ten en marcha para reivindicar a restitución da imaxe roubada da Virxe do Cristal, popularizada nun poema do insigne escritor. Un dos principias obxectivos da Fundación Curros Enríquez é achegar a todos os estudantes de Galicia as figuras dos grandes poetas nacidos na vila de Celanova, como son Manuel Curros Enríquez e Celso Emilio Ferreiro.\nO acto consistiu na lectura de un dos 66 fragmentos en que foi dividido o extenso poema publicado en "Aires da Miña Terra" e que ten como protagonista a figura da Virxe do Cristal, roubada o pasado 10 de marzo.\nOs escolares do noso centro visitaron tamén o Mosteiro de San Salvador en Celanova e realizaron un percorrido polo casco histórico de Ourense que os levou ata As Burgas, Praza do Concello, Catedral, Praza do Ferro o Rúa da Paz.\nTamén visitaron Santa Comba de Bande, coñeceron o Pazo de Fontefiz, donde de atopa o Museo da Historia da Gandería en Galicia e o Centro de Recursos Zooxenéticos.\nEstiveron acompañados polas profesoras Carme Cociña, Herminia Pernas e Isabel Mojardín.\nA actividade estivo organizada polo Departamento de Dinamización Lingüística e o de Xeografía e Historia.\nROTEIRO LEIRAS PULPEIRO\nO venres, día 6 de marzo, os alumnos de 1º de ESO estiveron en Mondoñedo naXornada de Lembranza sobre Leiras Pulpeiro. Estes mozos e mozas do Modelo de Nación do Século XXI participaron no acto de inauguración do Roteiro Literario dedicado a Manuel Leiras Pulpeiro.\nNa campa do cemiterio civil tivemos o privilexio de escoitar o discurso didáctico de Antonio Reigosa (Cronista Oficial de Mondoñedo). O emblemático poema "Roseiras de rosas roxas" desta vez foi magnificamente recitado por nenos e nenas do IES Monte Castelo de Burela.\nO Cronista oficial de Mondoñedo escribe en facebook o seguinte:\n"Hoxe, varias ducias de rapaces e rapazas de Burela e Mondoñedo seguísmolle as pegadas a M. Manuel Leiras Pulpeiro por Mondoñedo. Falamos, recitamos, camiñamos, rimos ...sudamos!\nDesde o IES San Rosendo ata o castro da Recadieira hai varios quilómetros de memoria que xa van camiñar canda nós de por vida. Na compaña de mozas e mozos dos IES Perdouro de Burela, do CEIP Álvaro Cunqueiro de Mondoñedo, do IES Monte Castelo de Burela e do IES San Rosendo de Mondoñedo, coa colaboración do Casino de Mondoñedo, ACIA Mondoñedo, Asociación Abrindo Camiño, As. Amigos de Mondoñedo, Concello de Mondoñedo e Deputación de Lugo, coa impagable colaboración dun día luminoso."\nO 24 de febreiro, como xa vimos facendo desde hai varios anos, un grupo de alumnos do IES MONTE CASTELO renderon unha homenaxe á nosa poeta máis universal.\nNesta ocasión foi o COLECTIVO CULTURAL BURIL o que organizou unha xornada de recitado con textos da ilustre padronesa.\nForon @s rapac@s de 1º e 3º de ESO os encargados de poñer a voz aos poemas rosalianos. Resultou ademais unha magnífica oportunidade de convivencia co@s alumn@s de 3º de ESO do IES PERDOURO. Distintas nacionalidades, razas e culturas unidas pola lingua e os poemas de Cantares Gallegos e Follas Novas. Un luxo para regalía da vista e dos ouvidos.\nPROXECTO NEO Nº 123\nCon motivo do DÍA DO LIBRO e en colaboración co CLUB DE LECTURA do noso centro, onte fomos a Radio Burela para comentar a nosa última lectura: A miña planta de laranxa lima do escritor brasileiro José Mauro de Vasconcelos.\nUnha obra recomendada para adolescentes, pequenos e adultos, unha das mellores obras de literatura infantil e xuvenil do século XX. Unha historia sobre o descubrimento do mundo, da amistade, da familia e da dor de medrar que chega ao corazón de todos os lectores.\nPROXECCIÓN DE A ESMORGA\nOs alumnos de 2º de BAC do IES MONTE CASTELO asistiron o pasado 19 de febreiro á proxección de A Esmorga na casa da cultura de Burela. Aí van algunhas das súas opinións:\n" Trátase dunha película crítica e realista que mostra a cara máis dura da vida, cos seus segredos e o que leva a facer o desamor e a desesperanza..."\n" penso que a película debería vela calquera persoa. Pódea ver, se non fala galego, con subtítulos, porque merece a pena..."\n" É a historia de tres amigos que acaba en traxedia"\n" Na miña opinión, a película representa perfectamente o libro, as paisaxes onde xorde a historia están mooi logradas e exprésase moi ben a tristeza da novela"\n"...Esperaba máis da caracterización dalgún personaxe como é o caso de Socorrito"\n" O meu personaxe favorito é o Milhomes xa que o actor fai moi ben o papel. Tamén me gustou moito o papel do castizo, pero penso que ao Bocas faltáballe algo máis de "vida" na película..."\n"Gustoume máis o libro pero a película tamén está moi ben"\n"Paréceme unha historia interesante pero moi triste, onde se reflicten moi ben os sentumentos dos personaxes, o que provoca que a película nos introduza en situacións realmente conmovedoras"\n" Pareceume unha película moi boa que non lle ten nada que envexar a ningunha outra do cine español, cunha música que dá clafríos do bonita que é, e unha fotografía con tons fríos fermosa. En especial namorei de certas escenas, por exemplo onde os tres protagonistas xogan cuns espellos"\n" A película ten un argumento entretido pero, ao relatar unha historia que transcorre en 24 horas, é moi lenta e bastante monótona a pesar da cantidade de feitos que viven..."\n" A película foi un pouco forte pero retrata moi ben a vida pobre do pobo galego na posguerra"\n" É unha boa historia para lela, pero non para traspasala á gran pantalla"\n" O enfoque dos planos, a paisaxe e a música gustoume, pero o filme é moi duro en si..."\n"...A min gustoume polos toque de humor sinxelo e o drama da vida da xente no pasado máis recente"\n" O tema da homosexualidade está moi ben reflectido, sobre todo nesa época na que a xente non se atrevía a dicilo. O final tráxico pero esperado polo mundo que os rodea"\nO CLUBE DE LECTURA DO IES MONTE CASTELO NO PROXECTO NEO


Salvador Illa gaña cada vez máis pulso en Cataluña - NH Diario\nInicio España Salvador Illa gaña cada vez máis pulso en Cataluña\nSalvador Illa interveu este sábado no Comité Federal que se celebra en Barcelona, a só uns días de que comece a campaña das eleccións catalás do 14 de febreiro, o vindeiro venres. Illa non concretou cando deixará de ser ministro e só sinalou que “en poucos días farei de candidato do PSC e envorcareime nesa tarefa”. Dáse por seguro que abandona Sanidade antes do venres para dedicarse á campaña, segundo confirman fontes do Goberno. Prometeu esmero e unha dedicación ao “101%” e fixouse como meta ser o candidato non só dos militantes socialistas, senón de todos aqueles que queren unha “Catalunya sen desquites” e que queren “pasar páxina e queren avanzar” despois destes últimos dez anos de procés. Salvador Illa anunciou que presentará en breve unha lista de profesionais dos ámbitos económico, sanitario e social.\nArtigo anteriorCarballo | Unha vistosa casa prefabricada adorna a Avenida de Bértoa\nArtigo seguinteDetencións masivas en Rusia polas protestas a favor da liberación de Alexéi Navalni\nLidia T. - 29 Maio 2020


Este libro ofrécenos un repertorio de 104 pratos elaborados con cogomelos de todo tipo. Un abano de sabores e aromas de bosques outonais e prados de primavera. Atoparemos desde pastas, arroces, ensaladas, cocas, pasteis salgados até ovos, carne e mesmo peixes e mariscos. Como todas as propostas de Mariona que xa coñecemos, receitas fáciles de facermos na casa, con base clásica e toques de actualidade.\nO libro foi prologado polo escritor e presidente da Asociación Micolóxica Viriato, Xosé Manuel Fernández Costas, quen aproveita para facer, desde a súa particular vivencia, un percorrido histórico da micoloxía e da situación actual en Galicia, así como unha serie de propostas de aproveitamento gastronómico dos cogomelos dos nosos bosques e prados.


O Concello de Lalín e Sarela mantiveron unha reunión presidida pola concelleira de política social e tenente de alcalde Paz Pérez, e na que participaron técnicos municipais e profesionais de Sarela. No encontro Sarela presentou o seu Servizo de Orientación Laboral e acordouse manter unha coordinación entre este e o Servizo de Orientación Laboral do Concello de Lalín de cara á atención e derivación de persoas con DCA que buscan emprego despois da lesión.\nNeste sentido as profesionais de Sarela explicaron as dificultades que teñen as persoas con DCA para volver traballar e acceder a este servizo especializado, principalmente por non existir a categoría diagnóstica de Dano Cerebral á saída do hospital. Esta carencia implica maiores obstáculos, pois descoñécese en que consiste este discapacidade e as limitacións cognitivas que poden ter estas persoas, o que se coñece como “secuelas invisibles”.\nEn relación ao Punto de Información Especializado, que funciona o último mércores de mes entre 10:30 e 13:30 no Lalín Arena) fíxose unha avaliación do seu funcionamento nestes primeiros meses e trasladouse a proposta de realizar charlas informativas sobre o Dano Cerebral Adquirido, así como a creación dun grupo de familias de persoas con DCA. Os grupos de familias son un espazo de encontro, dirixido por unha psicóloga de Sarela, onde compartir experiencias entre persoas que están nunha situación similar.\nNa xuntanza participaron, ademais da concelleira Paz Pérez, Chus Dablanca (traballadora social do Concello), Cristina Cuñarro (asesora xurídica municipal), Laura Fernández (orientadora laboral do Concello), Noelia Parente (orientadora Laboral de Sarela e educadora social) e Laura Segade (traballadora social de Sarela).\nCategorías: Servizo de Orientación Laboral


Museo Provincial do Mar: Programa de actividades para o Nadal 2018 / Rede Museística provincial de LUGO\nÁs 12:00 horas e ás 17:00 horas (agás os luns e os domingos pola tarde).\n>> Obradoiro: As árbores do solsticio\nAs árbores foron dende a noite dos tempos símbolos de fertilidade e de rexeneración para múltiples culturas. Os nosos devanceiros vían nelas a representación dos seus e súas deuses e deusas que nas datas do solsticio de inverno, poñíanlle fin ó período de escuridade e frío, dándolle paso ao de luz e fertilidade, e para honralxs, moitos pobos, coma os celtas, decoraban as árbores con froitas e candeas.\nHai moitas e moi fermosas lendas que explican o por que das árbores de Nadal, e nos trataremos de mergullarnos nalgunhas delas ó tempo que facemos a nosa.\n>> Obradoiro: Camiños de estrelas\nAs constelacións son agrupacións de estrelas que debuxan caprichosas formas nas que a maxín da humanidade de todas as épocas e latitudes víu fantásticos seres ós que dotou de non menos fantásticas historias. Esas historias mitolóxicas de touros, osos, cazadores, leóns, xemelgos, …, foron unha magnífica regra mnemotécnica para que os mariños, igual que os navegantes do deserto, se ubicasen na escuridade da noite observando a iluminada cúpula celeste.\nCoñecer as máis importantes constelacións para a navegación marítima, e as máis brillantes estrelas de cada unha delas, será o noso obxectivo.\nData: 4 de xaneiro de 2019.\n>> Obradoiro: Contos ao revés\n>> Obradoiro: O noso é puro teatro\nRepresentamos un personaxe do museo: xogamos coa improvisación, coa imitación, co movemento no espazo, coa desinhibición e coa expresión corporal. Interpretamos unha parte de “La casa de Bernarda Alba” de Lorca e reflexionamos acerca do papel das mulleres na obra e das diferencias ao respecto de hoxe en día.\nData: 3 de xaneiro de 2019\nMuseo Provincial do Mar, San Cibrao, Cervo. Tfno.: 982 59 45 72 / museodomar@museolugo.org.\nPrograma MPMar (PDF)\nFormulario inscricións MPMar_Nadal 2018


** Posta de sol na Lanzada, Noalla\n** Os venres negros dos traballadores/as da Radio ...\n** Sempre depende...\n** A TVG con publicidade en castelán\nNavegando por internet atopei este artigo adicado ao lapis. Escribino hai moitos anos. ¿Onde estaba? Pois colgado dentro do espazo Abalar, da Consellería de Educación. Alí hai actividades que permiten apoiar ou reforzar as tarefas do alumnado. No seu día, alguén me pediu o meu permiso para empregar o artigo para fins educativos, pero que estivese tranquilo porque figuraría de onde se quitou e quen o escribiu. Por suposto, dinlle o permiso. Con todo, non voltara saber se se empregara finalmente ou non. Hai uns días saín de dúbidas. Alí estaba publicado no espazo Abalar.\nAlédome que os textos de A Lareira Máxica poidan ser empregados en labores educativas. Tamén me aledou comprobar que ao pé do texto ía a súa autoría. E non porque se trataran do artigo dun servidor, senón porque se nomeaba a fonte de onde se quitou e a autoría do texto. Estaría igual de contento se isto mesmo se fixera co artigo de calquera outra persoa. A ética e as normas legais esixen que así se faga, mais moitas veces isto non acontece. Por este motivo, e aínda que xa fose a súa obriga, quero darlle as grazas a esta persoa por cumprir e ter un bo comportamento ético. E tamén darlle os parabéns a esas persoas que buscan e confecciona as actividades de Abalar. É un labor sufrido e que esixe moitas horas de adicación.\n--> Oda ao lapis (publicado o 24-08-2011 en A Lareira Máxica)\n--> Texto publicado en Abalar, Consellería de Educación da Xunta de Galicia\nCATEGORÍAS a lareira máxica , Educación Cultura e Tradicións , Internet e novas tecnoloxías , opinión\nO sol báñase na praia da Lanzada, pouco antes de deitarse. A beleza da paraxe reláxao e a visita é obrigada. A mar está en calma. Esa mar tan complicada. Nas súas augas perderon a súa vida moitas persoas ao longo da historia. Os mariñeiros sábeno moi ben. O sol resístese a marchar. Gústalle Noalla e quédalle por visitar a ermida de A Lanzada, en Sanxenxo. Dáse o último chapuzón. No entanto, tingue de laranxa o ceo e a area e termina por derreterse no azul da auga. Todo un pracer para os sentidos.\nCATEGORÍAS fotos , opinión , saúde e natureza\n** Os venres negros dos traballadores/as da Radio e da Televisión de Galicia\nSeguro que moita xente non o sabe. Na RTVG existe algo que se chaman os “Venres Negros”, que o propio medio oculta nos informativos. Un grupo importante de profesionais que traballan na RTVG maniféstanse todos os venres vestidos con roupa negra. Isto acontece desde o 25 de maio de 2018. Denuncian a manipulación informativa da que é obxecto a RTVG. Ademais, reclaman o cumprimento da Lei de Medios aprobada en 2011 e incumprida dende seis meses despois da súa entrada en vigor.\nAs principais cuestións que solicitan son a elección da dirección xeral por maioría reforzada do Parlamento de Galicia e a creación do Consello de Informativos. A función deste último sería promover a obxectividade das novas e que non sexa partidista na elección e tratamento das novas. En RTVE xa existe.\nEn definitiva, os profesionais piden, basicamente, a independencia profesional do goberno de turno. ¿Por qué, entón, non se lles fará caso? ¿Por que non existe unha verdadeira independencia da RTVG, o único medio de comunicación público galego?\nPau Donés, compositor, cantante e líder de Jarabe de Palo morreu hoxe víctima dun cancro. Tiña só 53 años e levaba loitando coa enfermidade desde o 2015. D.E.P. Pau Donés. Entres os moitos éxitos de Jarabe de Palo, caben destacar: "La flaca" (curiosamente forma parte do primeiro disco en 1996, pero foi unha das cancións do verán de 1997), Depende (que tamén soou moito no de 1998) e Bonito (2003). Con todo, o grupo sacou ao mercado musical moitos discos entre 1996 e 2020.\nEn 2017, xa durante a súa enfermidade, e entre outras, publicou o seu single "Humo". Serviu de sintonía da serie "Estoy vivo" (protagonizada por Javier Gutiérrez, Alejo Sauras e Anna Castillo en TVE). As súas letras, un canto á vida. Non hai máis que escoitalo. O seu último disco estaba estaba previsto lanzarse en setembro deste ano. De feito, o 26 de maio saíra á luz o primeiro single: "Eso que tú me das". Nel dálle as grazas ás persoas que o axudaron na súa loita contra o cancro.\nA canción que máis me gusta de Pau Donés e Jarabe de Palo é, sen dúbida, "Depende". Será porque era moi pegadiza e tamén por aquilo de ser galego. Depende. O que está claro é que os temas que el compuxo permanecerán connosco para sempre.


Kit de Lume Real Racing Cores (120ml x 7ud) - Racing Colors S.L.\nPintura Aerografia Lume Real\nKit de Lume Real Racing Cores (120ml x 7ud)\nKit de pintura para facer un lume real aerógrafo (7ud x 120ml). Real efecto Verdadeiro Lume, pintura con bolas de disolvente.\nOrde antes 19 horas e 57 minutos e recibe-lo entre Mar 2 e Xov 4 con UPS - America\nKit de pintura para facer un lume real aerógrafo, de Carreiras de Cores. Real efecto Verdadeiro Lume, pintura con bolas de disolvente.\nNel vai atopar todas as pinturas necesarios para realizar este efecto. O kit está composto por 7 botellas de 125 ml:\n- 125 ml Opaco Amarelo\n- 125 ml Vermello Opaco\n- 125 ml Branco Opaco\n- 125 ml Transparente Amarelo\n- 125 ml Transparente Vermello\n- 125 ml de Laranxa Transparente


O BNG insta á Xunta a solucionar as inundacións que sofren @s veciñ@s de Trabanca Sardiñeira - Novas - Bloque Nacionalista Galego do Salnés - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nO BNG insta á Xunta a solucionar as inundacións que sofren @s veciñ@s de Trabanca Sardiñeira\nBNG do Salnés 04 mar. 2015 - 12:33\nbng á insta xunta inundacións veciñ\nA deputada do BNG, Montse Prado logo de reunirse cos veciños e veciñas de Trabanca Sardiñeira en Vilagarcía de Arousa ven de presentar no Parlamento unha serie de iniciativas para que o Goberno Galego de solucións ás constantes inundacións que sofren nesta parroquia tras a construcción da variante norte.\nDesde a construción da chamada variante norte de Vilagarcía que une a PO-548 á altura da Carril coa rotonda de Baión e Godos onde conflúen a estrada PO-531, Vilagarcía-Pontevedra co enlace do porto de Vilagarcía e a N-640, a zona de Trabanca Sardiñeira no concello de Vilagarcía de Arousa leva sufrindo inundacións por mor dos cambios tanto na orografía como do desvío de augas consecuencia da construción da mesma.\nA deputada do BNG critica a falta de interese da Xunta de Galiza por non atender as demandas d@s veciñ@s de Trabanca Sardiñeira en xeral e moi especialmente da Asociación de Veciños Santiago de Afora que levan anos denunciando inundacións nas súas propiedades e vivendas, que deterioran os pasos viais, fincas, hortas, servizos varios, sen que ata o de agora se tivera feito ningunha actuación.\nA parlamentar do BNG insta ao Goberno galego a atender as demandas d@s veciñ@s de Trabanca Sardiñeira, en especial do lugar de Loureiro, e realizar de inmediato todas as actuacións precisas para solucionar as inundacións sistemáticas que padecen nas súas propiedades, producidas a partir da construción da chamada variante norte de Vilagarcía.\nPara o BNG as novas condicións de Sogama e a suba do canon supoñen un abuso para os veciños e unha h


Medios en Galego reclaman no Parlamento ‘’transparencia’’ no reparto de...\nMedios en Galego reclaman no Parlamento ‘’transparencia’’ no reparto de axudas públicas e publicidade aos medios de comunicación\nAmega, apoiada por BNG e AGE, presentou unha proposta de lei para clarificar o reparto deste tipo de fondos nos medios de comunicación.\na 20:28 do 24 de setembro de 2014\nUnha representación de Amega (Asociación de Medios en galego) presentou nesta cuarta feira no Parlamento a súa proposta de Lei de Publicidade Institucional de Galiza. A asociación afirma que quere “protexer, cultivar, difundir e socializar o idioma galego. E facelo resaltando os valores positivos da utilización da nosa lingua. Para iso reclamamos transparencia no reparto das axudas públicas e da publicidade aos medios de comunicación”\nAmega considera que “Aacidadanía reclama e comprende o valor do pluralismo para unha maior calidade da democracia. Proclamámonos medios defensores dos servizos públicos, da sanidade, educación, servizos sociais como elementos de cohesión e avance da sociedade”. Na presentación a delegación de Amega estivoa compada por Francisco Jorquera (BNG) e Yolanda Díaz (AGE).\nA Asociación de Medios en Galego está formada por A Nova Peneira, A Voz de Vilalba, Crónica 3, Praza Pública, Que pasa na costa, Sermos Galiza, Tempos Novos, Terra Cha Xa, Valmiñor.info e as máis de vinte e cinco emisoras de radio locais integrada na rede de Emisoras Municipais Galegas.\nMedios en Galego reclaman no Parlamento ‘’transparencia’’ no reparto de axudas públicas...