Enlaces web | CEP SEQUELO\nEnviado por xose o Xov, 09/11/2017 - 17:55\nA seguir ofrecemos uns enlaces, clasificados por cursos, de páxinas web con actividades variadas que pode utilizar o alumnado no seu tempo libre, de xeito lúdico , para repasar os coñecementos adquiridos.\nPractica e mellora o teu xadrez en LiChess\nEnviado por xose o Mér, 15/04/2020 - 19:19\nA plataforma de xadrez Lichess é ideal para mellorar o teu xogo de xadrez, poderás:\n- adestrar resolvendo problemas adaptados ao teu nivel\n- xogar con calquera xogador do mundo que estea dispoñible\n- participar en torneos, etc.\nPara poder xogar terás que rexistrarte previamente na web Lichess.org, dando un nome de usuario, o contrasinal que ti queiras e unha dirección de e-mail.\nPor outra parte, a Federación Galega de Xadrez, tamén nos ofrece gratuitamente os libros de iniciación e de perfeccionamento, na súa web.\nEnviado por xose o Mar, 31/03/2020 - 10:53\nO Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) conta cun amplo abano de recursos online para achegarse á ciencia a calquera idade.\nExposicións e museos virtuais, debuxos animados e outros vídeos, blogs, experimentos, xogos, apps ou libros descargables sobre todas as áreas do coñecemento son algunhas destas propostas.\nRecursos de Editorial La Calesa\nEnviado por xose o Mar, 24/03/2020 - 11:36\nPara intentar axudar aos alumnos de Primaria e Secundaria que estos días teñen que permanecer nos seus domicilios, Editorial La Calesa creou una publicación especial gratuita para poder realizar tarefas e deberes en casa.\nOs contidos son documentos en formato PDF, e pódense visualizar directamente online ou ben descargar e gardar en ordenadores e dispositivos. Tamén se poden imprimir nas casas.\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 1º de Primaria\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 2º de Primaria\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 3º de Primaria\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 4º de Primaria\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 5º de Primaria\nTarefas para casa cuarentena Coronavirus - 6º de Primaria\nEnviado por xose o Lun, 23/03/2020 - 23:28\nOfrece moitas propostas para os diversos niveis educativos.\nKhan Academy, aprende matemáticas ao teu ritmo\nEnviado por xose o Xov, 09/05/2019 - 10:39\nO matemático e enxeñeiro estadounidense Salman Khan foi galardonado co Premio Princesa de Asturias de Cooperación Internacional 2019. Khan é o creador da Khan Academy, una web gratuita que permite que nenos e adolescentes de todo o mundo aprendan matemáticas e ciencias ao seu ritmo, con vídeos e exercicios.\nEnlaces web 1º e 2º\nEnlaces web 3º e 4º\nEnlaces web 5º e 6º


Tempo de parrafeo - Manuel Herminio Iglesias\nTempo de parrafeo\nA pesares dos atentados terroristas habidos e das arrepiantes mortes de mulleres vítimas do machismo que acontecen a cotio; a pesares das guerras e das migracións forzadas; a pesares das imaxes duras e sanguentas que vemos día si e outro tamén; a pesares de todos os asuntos que traen tristura e pena, a vida continúa. E neste tempo de Nadal e fin de ano, sempre foi data para lembrar e analizar os doce meses que deixamos atrás; tamén en pensar que nos deparará o novo ano. E a este exercicio na Vila e Couto de Seixalbo, con moita retranca polo medio, chamáronlle hai moitos anos o Parrafeo.\nHerdámolo dos nosos antergos, pois eles o 31 de decembro, con esta verba que anima á mofa e en clave humor, falaban do acontecido e pedíanlle cousas ó ano novo que estaba a piques de comenzar. O parrafeo practicouse tamén durante moitos anos nas familias e tratando asuntos locais publicamente entre os veciños. Claro, sempre aténdose ás limitacións da censura que indicaba o que se podía falar e o que estaba prohibido.\nPero agora que vivimos no mundo da tecnoloxía da comunicación, no tempo no que o individualismo desmedido campa as súas anchas, acontece que xa non hai parrafeos, ou se queren, non se practica a xuntanza para facer balance e pedirlle algo ó futuro. Tampouco hai conversas onde se debatan e contrapoñan ideas. Agora chateamos e temos milleiros de amigos nas redes sociais, pero logo, o velos na rúa, nin os recoñecemos e menos lle falamos. Polo que un pensa que todo isto do chateo e de darlle o gústame é un asunto artificioso e baleiro de contido. Pero está de moda e os rapaces que están a uns metros de distancia fálanse escribindo mensaxes, e non empregando a palabra oralmente. En fin, camiñamos cara un mundo un tanto supeditado e narcotizado pola dependencia do plasma, do virtual; camiñamos cara unha sociedade que non fala en grupo, non analiza nin reflexiona. E paso a paso, camiñamos cara unha sociedade un tanto individualista e deshumanizada, un tanto seducida pola tecnoloxía, ou si se quere, un tanto aparvada.\nNantronte, despois de escoitar un concerto de panxoliñas, estaba a felicitar a varios membros dunha das corais participantes. Gustárame moito a actuación do grupo Capela Madrigalista. E unha persoa dirixiuse a min e díxome “como estás Herminio?” Respondinlle “ben, existo e non me queixo”. Respondeume dunha maneira cartesiana: “pois si existes é porque pensas -e seguiu-, porque hoxe a xente non pensa, vive de presa e non ten tempo para pensar nin reparar no mundo en que vive, e menos na forma en que vive”.\nMatinei no dito e concluín: sempre é positivo ó pechar un ciclo valorar o acontecido; convén pararse a pensar e sobre todo neste tempo de Nadal cando as familias conviven xuntas e comparten recordos e feitos pasados.\nDurante un ano pasan miles de cousas, moitas ruíns e escabrosas, algunhas positivas; pasan milleiros de acontecementos, que moitas veces distraen a nosa atención, e nós como camiñamos tan a presa que nin nos decatamos de si son boas, regulares ou ruíns. Aceptámolas e punto. De si nos manipulan e xogan con nós ou se merecen a pena. Podémoslle chamar como queiramos, pero é necesario facer balance do que fenece e intuír, na medida do posible, o que ven. É necesario parrafear pois sempre é positivo. En fin, esquecíame, pois en Agromadas si haberá parrafeo, será o 30 ás 20.30 horas.\nFeliz Nadal para todos.


Dis ti !: CIAD\nOla chamámonos Alba, Yolanda, Rubén e Feliciano .Somos de 3ºD do I.E.S da Pobra do Caramiñal.\nA nosa organización chámase CIAD (Campaña Internacional Anti Drogas).Queremos reducir ou eliminar o trafico ilegal e as consecuencias das drogas.\nOs nosos obxetivos principais son :\n-Intentar frenar o tráfico das drogas.\n-Organizar actividades que axuden a superar a independencia.\n-Facer constar pola rua que as drogas son malas.\n-Falar coa xuventude para facer saber que drogarse é malo.\nPublicado por 3ºDgrupo3 en 02:24


O cofundador do BBC salientou onte a importancia dun torneo deste nivel para Vilagarcía\n04 sep 2019 . Actualizado a las 21:00 h.\nA practicamente 48 horas do inicio da quinta edición do Torneo EncestaRías, a organización do mesmo vén de dar a coñecer o nome do seu padriño. E ninguén poderá discutir o acerto da elección. Manuel Vázquez Martínez, cofundador do BBC e directivo ata hoxe e durante os 35 anos de historia do club de baloncesto masculino de referencia na capital arousá, foi o elixido por Iván Villar, por Diego Doval e por ese grupo de amantes ao deporte da canastra que hai xa un lustro decidían seguir a ese par de tolos, como os definíu o xornalista César Méndez no acto público organizado en Rey Daviña. Un acto destinado a desvelar o nome do novo padriño, pero tamén para lembrar a inminencia dunha cita deportiva catalogada polo alcalde de Vilagarcía, Alberto Varela, como o mellor torneo de baloncesto de España, Liga ACB e Copa do Rei á marxe.\nQue o Alba Berlín de Aíto García Reneses, en capela para a súa estrea na Euroliga, e o San Pablo Burgos, que este curso xogará a Basketball Champions League, abran o cartel coa súa semifinal de mañá ás 19 horas no parqué do Pavillón Número 1 de Fontecarmoa, dá fe do nivel deportivo. Completan o cartel o Monbus Obradoiro e o recén retornado á ACB Coosur Betis, adversarios na segunda semifinal do torneo, mañá ás 21.15 horas, e futuros rivais do Burgos na Liga ACB, a segunda maior competición de baloncesto do planeta, como se recordou na céntrica rúa da capital arousá.\nManolo Vázquez, que se confesou «un pouquiño nervioso pola responsabilidade de apadriñar un evento deste nivel» ao subir ao estrado tras anunciarse o seu nome, salientou que «contar cun torneo deste calibre significa moitísimo para Vilagarcía». E aproveitou o seu minuto para enxalzar as figuras de Doval e de Villar, animándoos a ambos e a «todos cantos seguen a este par de tolos a seguir traballando» na continuidade do EncestaRías.\nO alcalde, ex xogador do BBC, salientou a relevancia da figura de Vázquez no baloncesto local, ata o punto de afirmar que «non habería suficientes días para darche as grazas pola túa dedicación». Fíxoo diante tamén da deputada provincial Noemí Outeda, e do secretario xeral para o Deporte, José Ramón Lete, presentes no acto.\nO Alba de Aíto xa adestra na véspera\nO primeiro equipo en chegar a Vilagarcía é o Alba Berlín. O conxunto de Aíto García Reneses ten previsto, de feito, facer a súa primeira sesión de adestramentos en Fontecarmoa na tarde do xoves, de 18 a 20 horas.\nArchivado en: Baloncesto Liga ACB Burgos Euroliga BBC


O premio Martín Códax Paco Nogueiras publica o novo libro-disco “Extra!” - Faro de Vigo\nO premio Martín Códax Paco Nogueiras publica o novo libro-disco “Extra!”\nKalandraka ofrece dous encontros con profesores e mediadores en Vigo para coñece-los segredos desta obra para nenos que homenaxea á prensa\nVigo | 11·12·20 | 04:12\nA presentación do libro disco “Extra!” do músico Paco Nogueiras e do artista plástico Marc Taeger fai parada esta tarde en Vigo, na Libraría Libros para Soñar (Triunfo, 1, no Casco Vello). Trátase da nova obra publicada por Kalandraka na que as cancións terán como protagonista á prensa e ós xornais.\nNesta ocasión, non serán os cativos o público, senón docentes, mediadores ou persoal de bibliotecas. As persoas interesadas poden inscribirse no lps@kalandraka.com para poder participar nalgunha das dúas sesións previstas: ás 17.30 e ás 18.30 horas.\nA medida que se vai escoitando o disco, as cancións van levando ós oíntes por novas das distintas seccións dun diario como actualidade nacional, internacional, sucesos, cultura ou deportes, entre outras.\nNogueiras quixo ofrecer temas con “ritmos modernos, pegadizos e bailables”; mentres que Marc plasmou a Paco cos seus característicos lentes nas ilustracións do libro con moita cor e moito dinamismo, destacan dende a editorial Kalandraka sobre este terceiro disco-libro de Paco Nogueiras.\nO autor fora Premio Martín Códax da música na categoría ilnfantil co anterior traballo, “Brinca vai!”. Este seguiu ó primeiro que levara de título “Radio Bulebule”.\nO proxecto global conta tamén cunha dimensión audiovisual a través da arte e creatividade do realizador José Miguel Sagüillo, encargado de elabora-los videoclips das cancións.


ï»¿ Concello do Barco : Cesteando abre os documentais arredor do rural no De Perto\nCesteando abre os documentais arredor do rural no De Perto\nO martes 5 de xullo ás 20h30 na Sala Julián Trincado da Casa Grande de Viloira (entrada polo xardín) terá lugar a proxección de Cesteando, un filme de Plácido Romero que é o primeiro dos tres que, arredor do mundo rural, inclúe o ciclo De Perto na súa programación.\nO documental, que será presentado polo cineasta e xornalista Aser Álvarez, ten como escenarios Lobeira, Medeiros, Nigueiroá, Matusiños, A Merca, A Coruña e Santalla de Oscos e documenta a traxectoria vital de Toño do Val (ou Toño Cesteiro) deseñada por el mesmo, non so como traballador, creador, estudioso e extraordinario coleccionista da cestería, senón cesteando e entrelazando, con perseverancia e valentía, moi diferentes vivencias, loitas, inquietudes e traballos.\nDeste xeito, conformou unha existencia presidida por principios, para el incuestionables, como a rebeldía, a liberdade e o profundo amor pola súa terra. Cesteando e tecendo saberes e reflexións, nun contexto adverso, convertiuse nunha especie de atípico heroe, protexido e amparado pola natureza e único dono do seu propio destino.\nNo acto estarán tamén o protagonista e o director que se pretarán a un coloquio cos asistentes.\nO martes seguinte, 12 de xullo (20h30) presentarase Os días afogados de César Souto e Luis Avilés, premio Mestre Mateo ao Mellor documental. O último dos tres documentais programados é A Seara de Pepe Coira, será o martes 19 de xullo á mesma hora, sempre na Casa Grande de viloira (Sala Julián Trincado) con entrada libre ata completar aforo


II Encontro benéfico de fútbol Bastavales U.D.\n14/03/2017 O Concello de Brión convoca dúas novas rutas de sendeirismo para o mes de abril\nII partido de fútbol benéfico organizado polo Bastavales U.D.\nO solidariedade é un valor que debe estar vixente durante todo o ano, pero que gaña especial sentido nestas datas. É por iso que o Bastavales U.D. organiza o vindeiro sábado 28 de decembro un partido de fútbol benéfico para colaborar coa campaña de recollida de alimentos “Brión Solidario”.\nO encontro de fútbol, arbitrado polo colexiado de 1ª División Enrique Ramos Ferreirós, vai celebrarse no Campo de Fútbol Municipal de Brión e enfrontará ao Bastavales U.D. contra un combinado de xogadores da 3ª División. Antes deste enfrontamento amizoso, haberá un partido exhibición da categoría Benxamín do Bastavales U.D.\nO serán deportivo comezará ás 16:00 h. e non se cobrará entrada. A única condición para acceder ao campo será achegar algún alimento para doar á campaña de recollida “Brión Solidario”. Durante a semana tamén se poderán achegar alimentos nos seguintes lugares:\n- Bar Casa Isorna\n- Restaurante O Padriño\n- Casa Botana\nOs alimentos recollidos durante este partido e ao longo da semana, serán entregados aos Servizos Sociais do Concello de Brión, campaña “Brión Solidario”. Para facilitar a almacenaxe e posterior reparto dos alimentos entre familias con dificultades económicas de Brión, só se recollerán alimentos non perecedoiros e correctamente empaquetados (pastas, aceites, conservas, legumes, cereais, leite, etc...).\nUnha oportunidade única para gozar co bo fútbol e colaborar nunha boa causa este Nadal. De ante man, grazas por participar e felices festas!


Boiro amplía a rede de saneamento a varias vivendas nos núcleos de Coroño e Teaño – O Barbanza\nBoiro amplía a rede de saneamento a varias vivendas nos núcleos de Coroño e Teaño\nO Concello de Boiro realizou unha importante obra de saneamento na\nrede de pluviais nos núcleos de Coroño e Teaño, así como mellora do\npavimento duns tramos para favorece a conexión entre as aldeas da contorna.\nCon esta actuación, que se executa gracias ao financiamento da Deputación\nProvincial da Coruña, con cargo ao POS 2019, dáse resposta a unha demanda mellora de servizos no rural.\nNo núcleo de Coroño ampliouse a rede de saneamento, realizando a\nconexión de sete vivendas xa existentes e deixando proxectado para as 12\nparcelas edificables que existen no núcleo. Deste xeito elimínanse os vertidos puntuais de augas negras das vivendas que, ata o de agora, chegaban ao rio Coroño. Tamén se planifican os servizos para o futuro crecemento do núcleo rural, cun total de 450 metros de canalizacións, 7 pozos de rexistro coas súas correspondentes acometidas domiciliarias e 2.200 metros cadrados de estrada pavimentada.\nEn Teaño levouse a cabo a condución de pluviais ata o colector existente\nde augas limpas, que as canaliza logo ao rio Coroño, eliminando así os\nnumerosos problemas que tiñan os veciños pola entrada de auga de choiva no interior das vivendas. Realizouse unha canalización de 180 metros lineais e 8 arquetas sumidoiros, rematando a actuación co pavimentado con asfalto nuns 1.100 metro cadrados.\nO importe total da actuación ascendeu a 74.628’73 euros e, con ela, mellóranse de xeito significativo as condicións de salubridade dun importante grupo de vivendas nos núcleos de Teaño e Coroño. Elimínanse tamén vertidos puntuais que se producían no río, mellorando a calidade medioambiental do curso do rio ata o estuario e renovase o firme dun tramo duns 700 metros de estrada, co que se favorece a conexión entre os veciños das diversas aldeas da contorna.


Autoaxuda: Un encontro de dez minutos a cotío | Revista | EROSKI CONSUMER\nAutoaxuda: Un encontro de dez minutos a cotío\nUn pequeno respiro ó día beneficia o equilibrio psíquico e permite un maior autocoñecemento\nNo devir cotián hai tantas cousas que facer e tanto ó que atender que o pouco tempo que queda das obrigas se dedica ó descanso. Pero ese lapso que ben serve para reparar as forzas perdidas non desenvoca necesariamente en momentos de lecer, nin procura unha tregua para mimarse a un mesmo. É máis, a dinámica lévanos moitas veces a ceder as horas libres das que dispomos para satisfacer ós demais e cumprir con guións sociais, aparcando desexos e necesidades. Somos capaces de esquecernos das nosas apetencias interiores para que o exterior funcione. Esta actitude, mal chamada altruísta, non respecta ou descoñece os límites en que un se move con satisfacción, o que xera unha negación persoal e acaba provocando anoxo e rabia.\nDe feito, o hábito de deixarnos postergados a un segundo plano tórnanos incapaces de vernos e de atender ás nosas apetencias e gustos. Esta falta de interese propio lévanos a agacharnos, polo que deixamos de amosarnos antes os demais. Encamiñámonos a un espazo onde as nosas aspiracións non caben, xa que lles restamos importancia e deixamos de procuralas. Haberá momentos en que reclamemos atención, máis como unha esixencia ca como unha petición, pois percibimos os demais como debedores, aínda que foramos nós mesmos quen nos mutilásemos. Nós mesmos somos quen esquecemos gardar un tempo para facermos actividades que nos satisfán ou para estarmos con aquelas persoas con quen nos apetece estar. Máis aínda; existe unha parcela esquecida e deixada de lado que nin botamos de menos: a de estar centrado un consigo mesmo durante un tempo, aínda que sexa reducido, a cotío.\nProgramarmos o noso tempo\nDez escasos minutos abondan para recuperar esa parcela. Pór unha cifra e que sexa tan reducida pode parecer ridículo, pero igual que programamos o resto das nosas actividades, por que non programar esta? O tempo concreto que acordemos, e, máis aínda, o feito de facelo, implica:\nTernos en conta.\nDarnos un lugar nas prioridades das nosas accións.\nPensar que somos importantes.\nCoidarnos igual que coidamos dos demais.\nMimar a nosa existencia.\nSe un familiar ou un bo amigo nos solicitase dez minutos diarios, case seguro que non dubidariamos en llos conceder. Daquela, por que non termos a mesma atención e coidado con nós mesmos? Por que nos custa tanto vernos e sentirnos como o que somos: unha persoa importante? Será que non nos valoramos nin queremos?\nAs máis das persoas forxámonos un ideal sobre quen queremos ser e, como acontece con todos os ideais, non conseguimos que se torne realidade. Isto en si non é negativo, pois esa diferenza entre o ideal e a realidade percíbese en moitas ordes da vida. O problema xorde cando a dicotomía desencadea unha frustración e nos leva a anoxarnos con nós mesmos por non darmos acadado aquelo que perseguimos e que, erroneamente, pensamos que nos faría felices. Non vérmonos reflectidos como cremos que nos gustaría ser lévanos a sentirnos frustrados e a perder a confianza en nós mesmos, o que é sinónimo de non aceptar os nosos defectos, nin tampouco as nosas virtudes. Se non nos gustamos, dificilmente quereremos estar a soas con nós, nin dedicarnos tempo, aínda que sexan só 10 minutos. Pero isto non nos pode servir de escusa para non intentalo.\nComo gozar do noso tempo a soas?\nDez minutos con nós mesmos NON son para:\nAgoniarnos con todo o que deberiamos facer ou nos falta por facer.\nLembrar os nosos malestares, tanto físicos coma emocionais.\nDarlle voltas a calquera feito que nos ten preocupados.\nBuscar solucións para problemas que temos pendentes.\nPensar, analizar e facer traballar a mente.\nIllarnos coas nosas preocupacións ou pensamentos recorrentes.\nDez minutos con nós SI son para:\nÁs veces, amorearanse os pensamentos e outras virannos de un en un, ou ningún. Ós pensamentos hai que deixalos pasar, sen pararnos en cada un deles nin concederlles interese.\nÓ primeiro, pode que ese tempo incomode e inquiete, igual cá primeira vez que compartirmos un espazo e un tempo con alguén a quen non coñecemos.\nAfacémonos a escoitarnos para deixar de ser estraños para nós mesmos.\nAtoparemos o gusto e o pracer de gozar da nosa propia compañía e valorala máis.


Noa Presas pide mecanismos de protección contra os abusos e as estafas bancarias - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nNoa Presas no estrado\n22 Mar 2017 ás 13:49\nnoa-presas estafa banco\nPresas: “A Administración non pode ser unha estatua de sala que nin ve, nin actúa en defensa dos consumidores”\nA deputada Noa Presas reclamou do Goberno galego que utilice ao máximo as súas competencias para garantir os dereitos dos usuarios da banca, e evitar estafas como as vividas ao longo destes anos en casos tan coñecidos como o das preferentes ou as cláusulas solo.\nPresas recriminou a pasividade da Xunta ante un tema que afecta a miles de galegos e galegas, ata o punto de manter secuestrada unha lei aprobada por unanimidade do Parlamento en 2014 a favor dos e das preferentistas, pero que o PP mantivo pechada nun caixón polo PP durante dous anos.\nA deputada salienta que os abusos bancarios seguen, como as elevadas comisións, a venda de produtos de dubidosa legalidade que se impoñen ás persoas que solicitan un préstamo.\n“Pregunto que corriximos, porque non vexo maior control desde a Administración para evitar novos abusos do lobbi bancario”, denuncia, e mesmo advirte da “exclusión financeira”, persoas que non interesan aos bancos e ás que aplican comisións abusivas para que se vaia a outra entidade.\n“Todo isto nun marco de baixos xuros que facilita que as entidades financeiras, coloquen produtos a persoas sen coñecementos financeiros, asumindo maiores riscos sen ser conscientes. O mesmo sucede co crédito, as restricións existentes fan que a clientela este disposta a asumir condicións para ter aceso ao mesmo que, en moitos casos, non comprenden”, advertiu no debate no Parlamento.\n“Novos factores, novas incertezas e novos riscos mentres a Administración está paralizada”, resume Presas, incertezas que tamén afectan ás condicións dos e das traballadoras da banca, cada vez máis precarizadas.\n“Non son suficientes os tests de idoneidade ao cliente, sobre todo cando nin iso se aplica, como amosa o feito de que a normativa europea para protexer aos clientes está sen desenvolver no Estado español, argumentou. “A cidadanía está insegura diante do poder bancario e a Administración non pode ser unha estatua de sal que nin quere ver nin quere actuar”, conclúe.\nO Estatuto de autonomía de Galicia, no seu artigo 30.I.4, outorga competencias exclusivas sobre comercio interior e defensa do consumidor e do usuario. “Temos que desenvolver de forma ambiciosa estas competencias e ser vangarda en prevención e defensa do consumidor e que isto reverta no ben dos galegos e galegas e na seguranza económica do país”, concluíu.


Ourense Mellor denuncia un novo caso de incompetencia do goberno local que reducirá á metade as festas de Ourense\nadmin5199 Novas 15/05/2019 | 0\nOurense Mellor esixiu esta mañá o cese inmediato da concelleira de Cultura e instou a Jesús Vázquez a “dar a cara e a explicarlle aos cidadáns de Ourense por que van ter unhas festas de segunda por por mor da súa propia incompetencia”.\nO número tres de Ourense Mellor, Xosé Manuel Pérez Bouza, compareceu esta mañá ante os medios, para denunciar a “descoordinación do goberno local que vai deixar á cidadanía de Ourense cunhas festas reducidas á menos da metade”. Sinalaron que, con este caso “queda de manifesto, unha vez maís, a incompetencia, a nula capacidade de xestión e a desidia do goberno municipal con Jesús Vázquez á cabeza”.\n“Isto demostra, unha vez máis, que temos un goberno que non goberna e que é imprescindible que o vindeiro vinteseis de maio haxa un cambio político que poña a andar a esta cidade”, afirma Pérez Bouza.\nA “descoordinación” denunciada afecta á programación das festas grandes de Ourense, que “van quedar convertidas nunha festa de segunda xa que moitas actividades como a instalación das barracas, o mercado medieval, o Ourense Street Food e o Enofestival Ourense, entre outros non se van poder realizar”. A razón fundamental desta situación, para Ourense Mellor, é que non se fixeron en tempo e forma os trámites administrativos por parte do goberno municipal, para poder contratalas. “Isto demostra, unha vez máis, que temos un goberno que non goberna e que é imprescindible que o vindeiro vinteseis de maio haxa un cambio político que poña a andar a esta cidade”, afirma Pérez Bouza, engadindo que “este goberno non só nos vai deixar unha cidade abandonada e sucia, senon tamén unha cidade triste cunhas festas de segunda”.\nDenuncian a complicidade do alcalde cun espectáculo machista\nO candidato da plataforma cidadá aproveitou, así mesmo, para pedirlle ao alcalde “que deixe de andar facendo política nos palcos das festas dos barrios e das parroquias de Ourense, ademáis sendo cómplice de espectáculos machistas onde se denigra ás mulleres e que se poña a gobernar as dúas semanas que lle quedan ata as eleccións municipais”. Tamén lle esixiron a Jesús Vázquez “que saia de inmediato a dar a cara e a explicarlle aos cidadáns de Ourense por que van ter unhas festas de segunda por unha falta de xestión do goberno e que cese de inmediato á concelleira responsable de cultura”. Para Ourense Mellor, xa son “demasiadas” as actividades culturais que “se levan cargado nos últimos catro anos, como o outono fotográfico, o certame de banda deseñada, a banda de música municipal, case o Ourense Film Festival… e agora, como colofón, practicamente se cargan as festas de Ourense”.\nOurense Mellor esíxelle ao alcalde “que deixe de andar facendo política nos palcos das festas dos barrios e das parroquias de Ourense, ademáis sendo cómplice de espectáculos machistas onde se denigra ás mulleres e que se poña a gobernar as dúas semanas que lle quedan ata as eleccións municipais”\nFronte a iso, Ourense Mellor comprométese en apoiar as festas tradicionais, converténdoas “nun motor de xeración de emprego e de dinamismo económico”. Comprométense, así mesmo, “a estar ao lado das comisións de festas dos barrios para lle axudar na organización desas festas e a estar á beira de todos os creadores e promotores culturais da cidade”. “Precisamos volver ser a Atenas de Galicia e hoxe calquera comisión de festas de barrio é capaz de realizar unhas mellores festas que as que organiza o propio Concello de Ourense”, concluíu Pérez.\nbarracas eleccions enofestival ourense etelvino blanco festas de ourense incompetencia jesus vazquez ourense\nPrevious: Previous post: Ourense Mellor denuncia a vulneración dos dereitos da veciñanza coas obras do AVE e esixe a variante exterior\nNext: Next post: Ourense Mellor propón un “cheque cultural” para que a mocidade poida consumir cultura con liberdade


A UE quere que se reforce a protección dos nenos fronte aos videoxogos violentos | Consumer\nA UE quere que se reforce a protección dos nenos fronte aos videoxogos violentos\nPretende que en dous anos implántese un código de conduta paira a venda destes xogos aos menores\nA Comisión Europea ha pedido á industria que reforce a protección dos menores fronte aos videoxogos violentos, incluídos os que se poden descargar de Internet, e adopte un sistema de clasificación eficaz. Ao seu xuízo, está a crecer a inquietude social “ante a posibilidade de que os videoxogos xeren comportamentos agresivos”.\n“Os pais teñen que saber como son os xogos cos que se distraen os seus fillos”, sinala o Executivo comunitario, que se pregunta nunha nota se existe algunha relación entre os videoxogos máis explicitamente violentos e sucesos como o tiroteo acaecido nun colexio de Finlandia en novembro de 2007. “Algúns países creen que si e prohibiron ou bloqueado a venda de xogos como ‘Manhunt 2′”, afirma a Comisión.\nBruxelas quere que se implante en dous anos un código de conduta paira a venda de videoxogos aos menores, baseado nun sistema de clasificación transparente e eficaz de alcance europeo. O sistema actual de información paneuropea sobre xogos, coñecido como PEGI, é un primeiro paso positivo, segundo dixo a comisaria de Medios de Comunicación, Viviane Reding, quen cre que o aumento das vendas de videoxogos -espérase que este ano xeren uns ingresos de 7.300 millóns de euros na UE- “implica una maior responsabilidade paira a industria”.\nA CE insta á industria a tomar máis medidas paira impedir a venda aos menores de produtos con contido violento\nO sistema PEGI utilízase en 20 países da UE e o obxectivo é que se amplíe aos 27. “A mensaxe clara que queremos transmitir é que a industria e as autoridades nacionais deben facer máis paira asegurarse que todos os pais poidan tomar as decisións adecuadas paira eles mesmos e paira os seus fillos”, apuntou Meglena Kuneva, comisaria de Protección dos Consumidores.\nMaior difusión do PEGI\nNun informe, a Comisión Europea sinala que a industria do videoxogo debe mellorar periodicamente os sistemas PEGI e PEGI Online e darlles maior difusión. Así mesmo, os Estados membros teñen que integrar PEGI nos seus propios sistemas de clasificación e dalo a coñecer aos usuarios.\nImaxe: Iconas de clasificación: violencia, palabrotas, medo, sexo, drogas, discriminación, xogos de azar (PEGI)\nO documento elaborado por Bruxelas indica ademais que é necesario atopar novas formas de verificar a idade dos compradores e adoptar un código de conduta paneuropeo sobre a venda de videoxogos aos menores.\nO sistema PEGI utilízase en 20 países da UE e o obxectivo é que se estenda aos Vinte e sete\nEstas medidas “non admiten demora” e deben facerse extensibles aos videoxogos que se descargan de Internet ou a través do móbil que, segundo as previsións, representarán o 33% das vendas en 2010.\nOs videoxogos son cada vez máis accesibles a través de Internet e dos teléfonos móbiles e, segundo as previsións dela Unión Europea, representarán o 33 % das vendas en 2010. O valor económico do sector equivale xa á metade do mercado europeo da música e supera os ingresos do cine.\n?Non hai en Europa una política común de cualificación de videoxogos nin de actuacións legais respecto diso.\n?23 dos 27 Estados membros da UE aplican sistemas de clasificación por idade como o PEGI.\n?Chipre, Luxemburgo, Rumania e Eslovenia non aplican ningún mecanismo.\n?Só quince países membros adoptaron una lexislación concernente á venda de videoxogos con contido potencialmente perigoso aos menores.\n?O sistema PEGI, adoptado pola industria en Europa en 2003 e que permite informar o grao de violencia ou o recurso a unha linguaxe subida de ton nos videoxogos, non é o suficientemente coñecido polo público, segundo a Comisión Europea.\n?A UE quere que a industria asuma voluntariamente a responsabilidade de mellorar os sistemas actuais de control, que impida a súa venda a menores e aplique controis tamén aos videoxogos por Internet.\n?A pesar de que non se considera probado que os videoxogos teñan relación cos comportamentos violentos, a CE considera o seu control una medida necesaria.\n?Até a data só Alemaña, Irlanda, Italia e Reino Unido prohibiron algúns deses artigos, como ocorreu recentemente co polémico xogo de vídeo “Manhunt 2”.\n?Dentro da UE, só en Finlandia, Austria e Polonia, a lei castiga a venda destes programas a usuarios que non cumpran os requisitos.\nindustria-gl pegi-gl venda videoxogos violentos


Familia nuclear, matrimonio igualitario e ventres de alugueiro: como saímos?\nFamilia nuclear, matrimonio igualitario e ventres de alugueiro: como saímos da encrucillada?\nO movemento LGBT leva anos sufrindo fortes envites por parte de grupos ultraliberais para lograr inserir dentro das axendas sexodiversas a legalización da “xestación subrogada”. Empresas privadas -e todo un conglomerado sociopolítico afín- que atoparon no arco da vella todo un filón mediático para acelerar a materialización dos seus obxectivos. Unha minoría con moito poder está forzando un debate que tenta hexemonizar e bloquear a axenda activista co obxectivo de que só se fale dos ventres de alugueiro. Queren facernos ver que “despois do matrimonio igualitario vén a xestación subrogada”.\nO capitalismo rosa véndenos unha especie de evolución lóxica nisto das reivindicacións LGBT: “primeiro atopas parella, logo casas e, finalmente, endebédaste cun banco para mercar un bebé que leve a túa carga xenética”. Todo isto reducido a unha decisión individual que non debe atopar límite ningún, tampouco por cuestións éticas e ideolóxicas xa que estamos ante un pack ben simplificado e, aparentamente, cargado de boas intencións.\nEntón claro, como te vas opoñer á materialización de tanta felicidade? Velaí a grande vitoria do sector pro-ventres de alugueiro: transformar os desexos en dereitos. En grande parte este posicionamento ultraliberal avanzou debido a dous factores: certo divorcio do movemento LGBT con principios básicos do movemento feminista e un lixeiro abandono do discurso de clase. Esta deriva ideolóxica lévanos a asumir que as mulleres son recipientes e que os úteros son privatizábeis.\nTodo isto trouxo consigo unha etapa de aburguesamento e dereitización nalgunhas cúpulas asociativas LGBT. Mais, a que se debe este fenómeno? Por que no seo do movemento triunfou pasiño a pasiño o relato das empresas privadas pro-ventres de alugueiro? Quen promove esta dereitización que nos afasta do anticapitalismo e do feminismo?\n“Unha minoría con moito poder está forzando un debate que tenta hexemonizar e bloquear a axenda activista co obxectivo de que só se fale dos ventres de alugueiro. Queren facernos ver que ‘despois do matrimonio igualitario ven a xestación subrogada.”\nHai 13 anos que coa aprobación do matrimonio igualitario demos un gran salto no avance da igualdade legal. Mais co acceso á institución do matrimonio non remataba nada, iniciábase todo. Porque para moitas de nós o matrimonio igualitario non era un fin, senón un medio para continuar a loita.\nO capitalismo ofrecíanos un novo statu quo ao que non debemos aclimatarnos porque como activistas LGBT aspiramos a rachar coa lóxica familiarista. Naquela altura moitas de nós -asumindo incoherencias como males menores- xa alertábamos da cara B do matrimonio igualitario: auto-compracencia, abandono das posicións de transformación real, edulcoración das liñas de traballo, simplificación das reivindicacións. Comezouse -queiramos ou non- un punto de non retorno no que a “familia nuclear” non se cuestionaba, mais ben todo o contrario. Incluso non estaba ben visto no movemento LGBT iso de non aspirar a casarse ou non querer “crear unha familia”.\nNeste sentido -queiramos velo ou non- fomos reapropiándonos da institución do matrimonio dun xeito bastante acrítico e asimilacionista. Nesta lóxica integradora caemos na adaptación e na asimilación. No canto de centrarnos en sermos creativas nisto de desbordar as alternativas existentes e de-construír a institución “familia”.\nNesta etapa post-matrimonio igualitario a meirande parte das forzas e debates activistas focalizáronse na “felicidade que supón ter parella” (monogamia), no “triunfo do amor” (amor romántico) e na “construción de familias diversas” (reforzamento da familia nuclear).\nCreo, honestamente, que desde hai anos entramos nun bucle de difícil saída porque nin o matrimonio igualitario puxo en xaque á institución da familia nin no seo do movemento LGBT se freou esta lóxica de “ser nai e pai é un dereito”, “teño dereito a ter fillxs coa miña carga xenética”, “o meu desexo de ser pai non o pode frear ninguén”. O capitalismo rosa xoga cos sentimentos, emocións e vivencias de moitxs LGBT coa finalidade de crear un grande escudo contra todas aquelas persoas que se opoñan á legalización dos ventres de alugueiro.\n“Nin o matrimonio igualitario puxo en xaque á institución da familia nin no seo do movemento LGBT se freou esta lóxica de ‘ser nai e pai é un dereito.”\nO neoliberalismo é moi hábil e oportunista. Consciente das dificultades que a comunidade LGBT atopa para acoller ou adoptar nenxs pois tenta canalizar a angustia de individuos e parellas coa finalidade de ofrecerlles unha saída limpa, rápida, relativamente accesíbel, efectiva e xenética. Financiamento á medida e nenxs á carta, como opoñerse dende unha óptica feminista e anticapitalista a unha “solución milagre”? Velaí o terreo enlamado ao que nos levaron as empresas privadas que só aspiran a mercantilizar úteros e dinamitar pola base o movemento LGBT. Imos tragar con “solucións milagre” para uns poucos ou combateremos a institución da familia nuclear creando alternativas xustas para todxs?\nPereiro (Ourense) | 18 de setembro.\nLicenciado en Socioloxía e coeducador. Activista marica e xestor do blogue Diáspora Cuir. Amante do rural e da soberanía alimentaria. Membro da asociación cultural A Galleira.\nCatro décadas despenalizando a homosexualidade\nA día de hoxe a homosexualidade segue estando ilegalizada en máis de 70 estados. Non fai moito tempo, un 17 de maio de 1990, a Asemblea Xeral da OMS eliminaba a homosexualidade do listado de doenzas mentais. Aínda que no Estado a lei de perigosidade deixou de aplicarse en 1978 nos “casos de homosexualidade” a derrogación virá 20 anos despois da morte de Franco, concretamente un 23 de novembro de 1995. Até esa data pódese dicir que o colectivo LGBT estivo coa espada de Damocles enriba.


Feijóo: "Retómase a competición federada autonómica o mércores 17"\nO presidente da Xunta anuncia que desde o mércores 17 de febreiro se poderán volver celebrar competicións deportivas en Galicia de ámbito autonómico\nAlberto Núñez Feijóo, presidente da Xunta de Galicia / TVG\nO presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, anunciou na súa comparecencia pública tras reunirse co comité de expertos, que desde o mércores 17 de febreiro de 2021, Galicia poderá retomar a competición autonómica federada. A situación da pandemia de COVID-19 en Galicia mellora pero non abondo como para levantar todas as restricións.\nO máximo dirixente autonómico tamén anunciou a reapertura de instalacións deportivas ao aire libre para a práctica do deporte individual. Outras instalacións, como ximnasios, terán que esperar aínda para a súa reapertura.\nAlberto Núñez Feijóo confirma que se manteñen os peches perimetrais de municipios.\nSegundo o presidente autonómico galego a situación sanitaria mellora, as medidas funcionan, pero aínda non o suficiente como para levantar todas as restricións, algo que se irá facendo aos poucos, polo que o resto de límites impostos ao deporte galego semanas atrás, seguirán vixentes.\nLevantamento de restricións non deportivas\nMáis aló do deporte, informouse de que, tamén a partir do mércores 17 de febreiro, o comercio poderá retomar o seu horario e abrir cun límite do 50% aforo. Mantense a prohibición de abrir os centros comerciais nas fines de semana.\nAbriranse tamén resstaurantes de estacións de servizo para dar servizo, por exemplo, a persoas profesionais do transporte.\nNo caso da cultura, cines, teatros, bibliotecas, museos, salas de exposicións poderán retomar a súa actividade cun límite para o seu aforo dun 30%.


A Calzada prepárase para o verán coa adxudicación do kiosko e o acondicionamento integral da contorna - Concello de Ponte Caldelas\nA praia fluvial, única con bandeira azul de toda España, loce tamén en perfectas condicións, xunto co novo paseo e o Sendeiro Azul\nAínda non rematou o mes de maio e a contorna da praia fluvial da Calzada, en Ponte Caldelas, está xa lista para acoller aos primeiros bañistas. O Concello está a piques de rematar un traballo coordinado entre o terreo e os despachos administrativos.\nA Xunta de Goberno Local declarou como oferta máis vantaxosa para a explotación do kiosko da Calzada, á presentada pola sociedade “PXSOL Spain S.L.” O período de explotación será de dous anos. A adxudicación definitiva está só pendente de que a empresa presente a documentación requirida e a fianza durante o prazo regulamentario.\nEsta oferta foi a mellor de entre as 9 que chegaron ao Concello no procedemento competitivo. O prego establecía a adxudicación para a firma que achegara un maior investimento, tanto en obra material como en actividades de dinamización do espazo. A proposta elixida provisoriamente ascende a 6.700 euros máis IVE anuais. Ao remate de cada ano deberá presentar as facturas xustificativas das actividades de dinamización gastronómica e cultural previstas durante toda a temporada.\nO resto das ofertas recibidas, procedentes tanto de empresas como de persoas físicas, presentaron un investimento moi inferior, polo que, se a firma inicialmente elixida presenta a documentación, será formalmente a adxudicataria durante os próximos dous anos, con posibilidade de prórroga por outros dous. A empresa deberá tamén achegar ao Concello un canon mensual de 60 euros en concepto de alugueiro das instalacións e correr cos gastos de luz e mantemento das instalacións.\nPor outra banda, o Concello rematou estes días o acondicionamento de todo o espazo da praia fluvial, para o que esparexeu area, recuperando así a que levaron as riadas do inverno. Retiráronse tamén todas as árbores que sufriron danos durante os últimos temporais. Nos próximos días repararanse todos os bancos para que estean en perfecto estado, así como unha pasarela deteriorada pola caída dunha gran pola.\nO alcalde, Andrés Díaz, afirma que deste xeito A Calzada queda preparada para o verán, despois de rexistrar cifras récord de afluencia durante o ano pasado. Nas próximas semanas iniciaranse os trámites para a contratación dos socorristas, unha vez que a concesión da bandeira azul foi renovada hai poucos días pola asociación “Adeac”, así como a distinción do Sendeiro Azul, o roteiro circular de 8 Km que transcorre polas beiras do río Verdugo e dá a volta polos pasos da Fraga. Ao acto de izado da bandeira azul acoderán, nas próximas semanas os concelleiros do Goberno local tripartito, formado por PSdeG-PSOE, AVP e BNG.\nO alcalde lamenta que outras árbores, caídas en diversos treitos do río Verdugo estean aínda pendentes de ser retiradas polos operarios de Augas de Galicia e a Consellería de Medio Ambiente. Trátase dunha competencia exclusiva deste órgano, polo que o Concello non pode facer máis que reiterar a súa queixa, xa expresada en media ducia de ocasións dende o pasado mes de febreiro.\nFinalmente, o Goberno caldelán destaca que este ano, o paseo de acceso á praia loce tamén un aspecto impecable despois das obras de reforma integral efectuadas nos últimos meses cun investimento moi próximo aos 100.000 euros. As obras executadas permitiron tamén encaixar un carril-bici que está xa a ser moi utilizado pola veciñanza de Ponte Caldelas.


Conclusións das Xornadas sobre aproveitamento multifuncional dos montes veciñais en Vincios. – IEM\nConclusións das Xornadas sobre aproveitamento multifuncional dos montes veciñais en Vincios.\nData 31 Outubro 2011\nUn cento de persoas déronse cita esta fin de semana na serra do Galiñeiro para debater sobre o aproveitamento multifuncional do monte en xeral e desta serra en particular. Foron unha xornadas de tres días nas que houbo percorridos polos montes comunais de dúas parroquias da serra e varias conferencias seguidas dunha mesa redonda onde se debateu sobre distintos aspectos da produción do monte.\nA primeira conferencia impartiuna o profesor e investigador da Universidade de Vigo Xabier Simón. Este economista está dedicado á economía ecolóxica e en particular ao desenvolvemento do mundo rural. A súa conferencia versou sobre as EXPERIENCIAS PRODUTIVAS INNOVADORAS NOS MONTES COMUNAIS, o que el chama EPIs. Son explotacións multifuncionais do monte onde o elemento clave son as persoas desa comunidade, sendo así experiencias cooperativas e especificamente locais, e por suposto atenden a unha explotación sustentable do medio. Explicou o caso de tres EPIs en distintos concellos do país, diferentes entre si pero que se poden sintetizar en que todas elas fan aproveitamento silvícola variado de coníferas e frondosas, aproveitamento pastoril ben de vacas ou porcos de razas autóctonas, ben de ovellas ou cabras. Teñen explotacións de mel e cogomelos e aproveitamento turístico, ben con roteiros ou con instalacións de hospedaxe. Todas elas atenden a unha infraestrutura global contra o lume diversificando os usos do monte e potenciando o emprego local para implicar á comunidade de veciños.\nA conferencia do secretario da Comunidade de Montes de Mouriscados (Mondaríz) foi realmente sorprendente polas múltiples e variadas explotacións que fan. Ademais dos beneficios que lle sacan ao monte expostos anteriormente eles atenden á integración social colaborando cunha asociación de discapacitados da zona. É de destacar tamén a atención que prestan ao cabalo galego do monte. Ao usaren como desbrozador natural aforran diñeiro, manteñen a tradición, conservan a especie e benefician ao veciños librándoos dos estragos que este animal facía nos cultivos dos arredores.\nA conferencia de Xesús Asorey, presidente da Asociación Galega de Apicultores versou sobre o interese social e económico das abellas, ao seren estas as polinizadoras que fan posible a existencia, non so do 80% das plantas do planeta, senón tamén do 75% das plantas que utilizamos na agricultura. Alertou sobre os problemas actuais do mundo das abellas, os do propio insecto causados pola contaminación, e os do apicultor provocados por unha lexislación que non contempla as características do apicultor galego. Chegou a dicir que as lei europeas son moito máis axeitadas á nosa realidade que ás propias da Comunidade Autónoma. Considera o relator que a paisaxe e a gastronomía de Galicia teñen moito, pero moito que ver coas abellas.\nO público asistente participou con moito interese na mesa redonda onde o presidente da organización galega de comunidades de montes en man común, Xosé Alfredo Pereira deu a alerta sobre o borrador da futura Lei de Montes. Intereses urbanísticos ou empresas (de viñas, de biomasa forestal para produción de enerxía etc) mediante as “sociedades de fomento” poden non só quitarlle a soberanía ás Comunidades de Montes senón quitarlle a protección ambiental de que gozan os montes comunais na actualidade.\nDende esta plataforma consideramos que a dirección que tivo nos últimos decenios a explotación do monte, dedicado unicamente á obtención de madeiras de rápido crecemento, causou un empobrecemento dos solos e unha perda alarmante DIVERSIDADE BIOLÓXICA ademais de facilitar e propiciar os incendios.\nO venres pola tarde e o domingo pola mañá houbo VISITAS GUIADAS polos montes comunais das parroquias da serra do Galiñeiro. In situ amosáronse diversos traballos que no sentido exposto nas conferencias se están a desenvolver no Galiñeiro: silvicultura mesturando coníferas e frondosas, micorrización de árbores con cogomelos, explotación de cabras, vacas e ovellas. Tivemos oportunidade, unha vez máis, de atender ás explicación de expertos sobre os diferentes elementos arqueolóxicos que atesoura a serra: as mámoas, os petróglifos e os castros. E non deixamos de visitar as espectaculares covas graníticas que se sitúan na base da serra a uns 300 ¬400 metros de altitude.


"En Portugal hai un monocultivo do eucalipto no monte e un monocultivo turístico nos centros históricos" - Praza Pública\n"En Portugal hai un monocultivo do eucalipto no monte e un monocultivo turístico nos centros históricos"\nvenres 25, agosto 2017\nNos últimos anos Lisboa converteuse nun destino turístico de moda para toda Europa CC-BY-NC-ND Matthijs\nA cidade xa non é un medio de produción, senón un produto en si mesma. Os centros históricos das cidades -de forma moi importante no sur de Europa, de Lisboa a Atenas pasando por Barcelona- levan ando sufrindo procesos de xentrificación (que segue sen ser un nome de señora) e, máis recentemente, de turistificación ou xentrificación por turismo. Unha forte presión que eleva o prezo dos alugueiros, muda o seu tecido comercial para adaptalo aos seus novos poboadores -permanentes ou de paso- e acaba expulsando os poboadores previos ou impedindo que novos habitantes poidan chegar aos barrios históricos. Esta turistificación e a proliferación de apartamentos para os visitantes acaba por producir consecuencias mesmo máis negativas que a xentrificación tradicional, convertendo rúas e barrios enteiros en parques temáticos ou fermosos decorados para o viaxeiro, mais cada vez con menos poboación.\nNos últimos meses falouse moito da situación que sofre o centro de Barcelona. Porén, Lisboa (con características distintas nalgúns casos) está a vivir un proceso semellante. O arquitecto e investigador lucense Iago Lestegás sabe moito do tema. En xuño defendeu en Italia a súa tese de doutoramento, centrada na análise do proceso de mercantilización do espazo no centro histórico de Lisboa no contexto da crise económica e das políticas de austeridade (Urban commodification in the periphery of the Eurozone: the case of Lisbon's Historic Center). Agora vén de ser galardoado co premio ao Mellor Mozo Investigador na Reunión Anual da Comisión de Xeografía Urbana, un congreso desenvolvido do 6 ao 11 de agosto en Salvador de Baía (Brasil) no que presentou unha comunicación centrada no mesmo asunto titulada Lisbon's historic center: a real estate enclave in the periphery of the Eurozone.\nLestegás vén de regresar a Compostela, despois de completar tres anos de estadías de investigación nos Estados Unidos, Italia e na propia Lisboa. Falamos con el sobre o proceso que se está a dar na capital portuguesa, pero tamén sobre a situación que se forma incipiente se comeza a albiscar na zona vella de Santiago e sobre as medidas que nun e noutro caso se poderían adoptar.\nEstase falando moito de Barcelona e da presión provocada polo turismo masivo e o fenómeno airbnb, pero cal é en termos xerais a situación en Lisboa? É igual de grave? Ten as mesmas características?\nEn Lisboa o fenómeno da turistificación -ou da xentrificación por turismo- é moi importante porque se deron varios factores que coinciden no espazo e no tempo. Por unha banda a crise iniciada no 2008 e o proceso de austeridade que veu despois (a partir do 2011 cando o Goberno portugués asinou o Memorando de Entendemento coa troika) asfixiaron o mercado interno portugués, reduciron os ingresos e o poder adquisitivo da poboación, ao tempo que se limitaba o crédito para a clase media. En paralelo, produciuse un boom turístico en Lisboa: sobre todo a partir de 2013, a cidade púxose de moda. Todo isto provocou que aumentase a demanda de pisos no centro de Lisboa, tanto de apartamentos turísticos, como de vivenda como investimento, como da propia vivenda para habitar. Pero os promotores, xa que os portugueses non teñen poder adquisitivo, enfocan a súa oferta cara ao mercado estranxeiro.\n"Os alugueiros estaban protexidos e os prezos estaban conxelados, pero en 2012 a troika impuxo a desregulación desta cuestión, mesmo sen ter nada que ver coas finanzas públicas"\nO problema, polo tanto, non só non foi freado polos distintos gobernos portugueses, senón que as súas medidas mesmo o favoreceron?\nHai un marco legal e fiscal, implementado tanto polo goberno de Sócrates coma polo de Passos Coelho, moi favorable ao investimento, buscando atraer capital á economía portuguesa durante a crise. Isto o que fixo foi alentar o fluxo de capital inmobiliario internacional cara a Lisboa. Ao igual que en España ou Grecia, puxéronse en marcha os Golden Visa, permisos de residencia permanentes a investidores non europeos que merquen unha vivenda por 500 mil euros -350 mil se é unha vivenda para rehabilitar-. Tamén foi importante o réxime fiscal de residentes non habituais, que implica que os traballadores cualificados europeos que fixen a súa residencia habitual en Portugal, pagan só un 20% de impostos sobre o salario, unha tarifa plana. E os xubilados europeos que merquen un piso en Lisboa non pagan nada sobre a súa pensión. E, finalmente, levouse a cabo a liberalización do mercado de alugueiro; os alugueiros estaban protexidos, os prezos estaban conxelados e en 2012 a troika -como condición para conceder o rescate- impuxo a desregulación desta cuestión, mesmo sen ter nada que ver coas finanzas públicas.\n"Agora mesmo en Portugal hai un monocultivo forestal do eucalipto no monte e un monocultivo turístico nos centros históricos"\nNeste proceso os centros das cidades pasan a converterse nunha mercadoría, nunha materia prima máis que se explota para obter un beneficio?\nNesta comunicación que vén de ser premiada, eu falo de Lisboa como un enclave inmobiliario, comparándoa con estas industrias de enclave, como a United Fruit Company en Centroamérica, países convertidos en monocultivos económicos totalmente orientados ao mercado externo. Agora mesmo en Portugal hai un monocultivo forestal do eucalipto no monte e un monocultivo turístico nos centros históricos. Iso está pasando sobre todo en países como Portugal ou España que non teñen outra materia prima que meter no mercado global, e polo tanto o que fan é vender as súas grandes cidades.\nA que zonas de Lisboa está a afectar máis?\nAfecta moi especialmente á Alfama, tamén á Bica (freguesia da Misericórdia) e á zona do Miradouro de Santa Catarina e á zona de Graça. E está comezando en Santos, un barrio máis afastado, que non é nin sequera centro histórico oficialmente. Pero a medida que van subindo os alugueres no centro, o proceso vaise desprazando a outros lugares. No Bairro Alto, en cambio, o proceso foi un pouco anterior e é diferente, foi convertido hai tempo nunha zona de copas. Mentres, na Mouraria está comezando; o que pasa é que a Mouraria tiña moi mala reputación e o proceso está tardando un pouco máis, pero o proceso sempre é o mesmo: comeza nunha praza ou nunha rúa que se recuperan, que se pacifican como dirían en Brasil, e despois vaise estendendo. Na Mouraria está pasando na zona do Largo do Intendente; comezaron a abrir bares e tendas moi guais, cun rollo alternativo, como sempre empeza isto, e a partir de aí vaise estendendo.\n"Afecta moi especialmente á Alfama, tamén á Bica (freguesia da Misericórdia) e á zona do Miradouro de Santa Catarina e á zona de Graça. E está comezando en Santos"\nQue diferenzas hai entre este proceso de turistificación que describes en Lisboa e os procesos de xentrificación en determinados barrios de cidades que coñeciamos ata agora?\nSon procesos diferentes que teñen tamén resultados finais diferentes. A xentrificación que comezou a ser estudada nos anos 60 en Londres ou Nova York implicaba a substitución dunha poboación de baixos recursos por unha poboación de maiores recursos nun barrio -normalmente no centro da cidade- previamente degradado e esquecido polo investimento público e privado e posteriormente rehabilitado. En realidade, a turistificación ten efectos máis negativos, porque ti estás substituíndo unha poboación por outra cousa que non é unha poboación, senón unha masa flotante de turistas que están aí 2, 3, 4 días e que despois marcha. Ti o que estás facendo é desertificar unha zona, non é que veñan ricos vivir aí, é que non vén ninguén vivir no barrio.\nHai un factor diferencial. En Lisboa dáse a circunstancia de que o centro estaba moi abandonado. En 2011 -último censo nacional- entre o 20% e o 32% dos pisos estaban baleiros. Na Alfama chegaba ao 32,4%, o barrio estaba moi despoboado. E esa despoboación continúa, porque aínda que se está rehabilitando moito, non é para residencia. Pero o proceso que se está dando, polo tanto, non é o dunha expulsión da poboación, senón o da imposibilidade para moita xente que lle gustaría ir vivir ao centro histórico e que non poden. Evítase a repoboación.\nDigamos que ao final si que se se está levando a cabo un proceso de rehabilitación de vivendas e espazos, que era moi necesario, pero non se fai para que esas casas sexa habitadas de forma permanentes?\nNon é para habitar, non. Implica entender a vivenda non como residencia, senón como patrimonio inmobiliario, como activo inmobiliario. Hai un conflito entre o valor de uso da vivenda e o valor de cambio.\n"O proceso que se está dando non é o dunha expulsión da poboación, senón o da imposibilidade para moita xente que lle gustaría ir vivir ao centro histórico e que non poden. Evítase a repoboación"\nO tema xera debate na rúa, na política? Existe preocupación na sociedade e nos propios barrios afectados?\nEn outubro hai eleccións municipais, as Autárquicas, e este é un tema central na campaña electoral en Lisboa, con moita proxección nos medios. E partidos como Bloco de Esquerda e PCP estanlle dando moita importancia ao asunto. O PS algo menos, xa que está no Goberno, tanto a nivel nacional como en Lisboa, e o alcalde non quere facer nada que prexudique o turismo. A nivel social o debate hai uns meses era aínda moi minoritario: había grupos de persoas moi sensibilizadas e con moita información, que organizaban debates..., pero o movemento non era masivo. En xaneiro publicouse unha carta aberta, titulada Morar em Lisboa, que tivo moi boa acollida.\nQue solucións se debaten? Que medidas se poderían adoptar dende as administración e dende a legalidade para minorar as consecuencias negativas deste proceso?\nUn dos temas máis debatidos é a cuestión da taxa turística, que xa se paga na actualidade en Lisboa. En Santiago comezouse a falar do tema, pero xerou moitísima oposición por parte dos hostaleiros. En Lisboa pídese que eses cartos da taxa turística non se utilicen para traer máis turistas, senón que se empreguen para dar servizos aos residentes, como unha forma de reverter na poboación os beneficios que xera o turismo cando utiliza a cidade como materia prima. O debate pon a énfase na cuestión fiscal e legal, sobre todo centrado nos golden visa e no réxime fiscal especial que reciben os residentes non habituais. Pídese que se eliminen os privilexios que reciben os investidores estranxeiros e os fondos inmobiliarios.\n"A Cámara Municipal ten moitas vivendas que podería poñer en alugueiro social. Tamén se pide que se limite o número de pisos turísticos que pode haber nun edificio ou nunha zona determinada"\nA vivenda pública ou un mercado social de alugueiros poderían ser a solución?\nA Cámara municipal de Lisboa é propietaria dun importante parque habitacional no centro da cidade, o que pasa é que está en moi malas condicións e, de feito, agora estano vendendo. Como din que non o poden manter nin rehabilitar, véndeno. Esa é a gran diferenza con España, por exemplo. A Cámara si ten moitas vivendas que podería poñer en alugueiro social e esta é unha das grandes reivindicacións que fan moitos grupos. Tamén se pide que se limite o número de pisos turísticos que pode haber nun edificio ou nunha zona determinada. Este tema aínda non é claro en termos legais, porque houbo dous ditames xudiciais sobre se unha comunidade de veciños pode vetar que se abra un apartamento turístico, un nun sentido e outro no contrario. Ás institucións públicas correspóndelles defender o uso residencial da vivenda e non o seu uso como activo inmobiliario especulativo. E moitas veces temos leis que promoven precisamente isto.\n"Ás institucións públicas correspóndelles defender o uso residencial da vivenda e non o seu uso como activo inmobiliario especulativo. E moitas veces temos leis que promoven precisamente isto"\nResulta curioso como unha boa parte do turismo que chega á Alfama, por exemplo, faino buscando unha certa autenticidade, un carácter popular e orixinal que o propio turismo pode acabar por matar. Non si?\nAo final a turistificación o que fai é homoxeneizar os territorios e destrúe esa autenticidade, entre aspas, porque o propio concepto ten moitas arestas. Pero si, destrúe a esencia do lugar, que é un atractivo turístico importante. Pero a xente segue indo igual, quéixase de que hai moita xente, pero segue indo, porque ao final a xente vai onde vai todo o mundo. Non sei se a xente o percibe, porque tamén hai unha especie de atmosfera construída. Teño visto tendas antigas en Lisboa que imitaban tendas antigas, pero eran modernas. Hai unha certa cousa kitsch en todo isto: destrúese a esencia da cidade para reconstruíla despois.\nAcabas de regresar a Compostela, despois de tres anos no estranxeiro. Como é o futuro para un mozo investigador en Galicia?\nEstou mirando varias cousas, interésame tanto o aspecto máis teórico, da investigación académica, coma o traballo práctico, de consultoría e de elaboración de políticas públicas. Claro, ademais vivo en Santiago, na zona vella, e vexo todos os días este tema, que me interesa moito.\n"Hai que axilizar o mercado de alugueiro, incrementar os impostos á vivenda baleira para incentivar que a xente a poña no mercado, e favorecer o alugueiro residencial sobre o turístico"\nComo valoras a situación que se dá neste momento en Santiago?\nEste é o momento de tomar accións e de regular para que haxa un equilibrio. Santiago está nun momento no que hai que regular o turismo, nun momento no que pasa de ser unha beizón a ser non sei se unha maldición, pero si outra cousa distinta. O turismo trae cartos, pero tamén xera os empregos máis precarios da economía, iso hai que telo en conta. Cando o único emprego que se xera é no sector turístico, a economía queda máis empobrecida. O turismo en Compostela xera moitos ingresos pero tamén xera algúns impactos negativos que hai que regular. En Santiago a moratoria de dous anos que se aprobou para a apertura de novos establecementos hoteleiros é unha moi boa medida. Pero haberá que pensar que facer despois deses dous anos.\n"Unha cidade é moito máis que unha sucesión de fachadas, ten que haber alguén vivindo e traballando detrás delas"\nCres que esta presión turística xa se nota no mercado inmobiliario no centro histórico, no prezo dos alugueiros? Dende logo si está a crear dende hai tempo un monocultivo comercial moi claro na zona vella...\nSi, pero ese monocultivo comercial é xa un problema para vivir aquí, a partir do momento en que para facer a compra tes que ir ao Toural ou a Basquiños ou aos Concheiros, iso fai a vida máis difícil na zona vella. Agora, co decreto da Xunta, é obrigatorio rexistrar os pisos turísticos, o que xunto coa moratoria está conseguindo limitar o problema. O que hai que facer é axilizar o mercado de alugueiro, incrementar os impostos á vivenda baleira para incentivar que a xente a poña no mercado, e favorecer o alugueiro residencial sobre o turístico, que hoxe en día é moito máis lucrativo para os propietarios. Todo buscando que veña máis xente vivir ao centro de Compostela, para que a zona vella sexa unha zona vivida e non un parque temático nin unha realidade ficticia. Unha cidade é moito máis que unha sucesión de fachadas, ten que haber alguén vivindo e traballando detrás delas.\nIago Lestegás Dominio Público Praza Pública\nA presión inmobiliaria e a chegada masiva de visitantes está provocando cambios no centro da cidade CC-BY-NC-ND rubinjoni\nNos últimos tempos crece o debate sobre os efectos da turistificación no centro de Lisboa CC-BY-SA Squid Ink\nTuristas en Lisboa CC-BY Pedro Ribeiro Simões\nLisboa, dende o aire CC-BY Marco Verch\nDatos Que turismo?\nAs zonas turísticas galegas resistiron mellor que o resto do Estado a crise do coronavirus, especialmente a Costa da Morte\nA Costa da Morte recibiu o mes pasado máis visitantes do resto do Estado que no mesmo mes de 2019 e na Mariña, despois dun mal mes de xullo, o número de pernoctacións baixou tan só un 20% en agosto. Galicia foi o quinto territorio no que menos descendeu o turismo ese mes.\nXacobeo vs. Ano Santo: Feijóo quere estender a 2022 o evento turístico e a Igrexa garda silencio no relixioso\nO presidente bota sobre as autoridades relixiosas a responsabilidade dun evento que ao seu ver vai "máis alá dunha celebración, debe ser unha ferramenta económica na que debemos tentar apoiarnos". O arcebispado compostelán limítase a evidenciar que a celebración relixiosa comezará cando estaba previsto mentres o número de peregrinos experimenta unha histórica caída


IG622A - Axudas para a execución de accións de promoción exterior das empresas galegas (Galicia Exporta Empresas), cofinanciadas polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, no marco do programa operativo Feder Galicia 2014-2020. - Sede Electrónica - Xunta de Galicia\nIG622A - Axudas para a execución de accións de promoción exterior das empresas galegas (Galicia Exporta Empresas), cofinanciadas polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, no marco do programa operativo Feder Galicia 2014-2020.\nConvocatoria 2022 En prazo: 18/03/2022 - 24/05/2022\nO obxectivo destas bases é facilitar a internacionalización da empresa galega non exportadora ou con escasa internacionalización e apoiar empresas internacionalizadas para que non só non perdan a súa presenza nos mercados exteriores senón que a incrementen, poñendo ao seu alcance axudas financeiras que apoien a súa presenza exterior, ampliando o número de países e a diversificación dos sectores internacionalizados. Así mesmo, considérase adecuado o apoio ás pemes galegas que –operando en Galicia– pretendan a captación de clientes estranxeiros, incluíndo, polo tanto, as empresas inmersas en procesos de internacionalización inversa como posibles beneficiarias.\nEsta liña de axuda compleméntase coas liñas de axuda Galicia Exporta Organismos Intermedios e Foexga, cofinanciadas con Feder, e cos servizos do Igape á internacionalización.\nAs axudas reguladas nestas bases outorgaranse en réxime de concorrencia competitiva ao abeiro do disposto no artigo 19.1 da Lei 9/2007.\na.1) Campañas de publicidade en prensa, revistas, televisión ou outros medios, incluídos os dixitais, sempre que a súa difusión se realice no estranxeiro.\na.2) Elaboración de material promocional para a súa difusión en mercados estranxeiros.\nInclúense tamén aqueles eventos deste tipo que se celebren organizados por terceiros en España e estean incluídos no calendario de feiras comerciais internacionais publicado pola Secretaría de Estado de Comercio de España para o ano 2022 ou 2023 no Boletín Oficial del Estado (en edicións que se celebren dentro do prazo de execución destas bases). Inclúense tamén a participación en feiras virtuais, así como a participación noutros eventos expositivos virtuais dirixidos ao público internacional.\nb.2) Visitas á sede da empresa en Galicia de clientes, importadores, distribuidores, medios de comunicación ou outro tipo de prescritores, todas realizadas desde o estranxeiro, co obxecto de dar a coñecer ao exterior as posibilidades da empresa e os seus produtos e/ou para sondar posibles fórmulas de cooperación internacional. Inclúese tamén a organización de eventos virtuais organizados pola propia empresa dirixidos ao público internacional (catas, seminarios, xornadas de formación a prescritores, etc.).\nc.1) Axendas de reunións, incluídas as axendas virtuais.\nc.2) Desenvolvemento de clientes e análise de competencia no estranxeiro: metodoloxía enfocada a descubrir mercados para a empresa e os seus produtos, apostando tanto por descubrir e aprender dos propios clientes, ofrecendo un produto que realmente necesiten, como dos competidores, mediante a identificación de boas prácticas, e o benchmarking funcional.\nc.3) Seguimento de contactos iniciais ou clientes anteriores no estranxeiro para a consolidación do negocio e a implantación promocional en destino.\nd) Accións de operatividade da internacionalización:\nd.1) Xestión de acordos comerciais internacionais, certificacións, homologacións e rexistros de marcas e patentes de produtos e servizos para o estranxeiro (inclúense os códigos fonte/códigos obxecto).\nd.2) Seguros de crédito á exportación.\n2. Só se poderá presentar e aprobar unha solicitude por beneficiario, na cal se poderán incluír varias accións das mencionadas nas letras a) a d) deste artigo. No caso de presentar máis dunha solicitude atenderase a primeira presentada, no caso de non mediar desistencia ou renuncia da anterior.\na) Que cumpran coa definición de peme segundo o anexo I do Regulamento nº 651/2014 da Comisión.\nb) Que teñan algún centro de traballo radicado na Comunidade Autónoma de Galicia, e que teñan no devandito centro, antes da solicitude de axuda, polo menos tres traballadores por conta allea.\nc) Que estean dadas de alta en programas avanzados do Igape de apoio á internacionalización con informe positivo emitido a partir do 1 de xaneiro de 2013. A solicitude de alta en programas avanzados do Igape de apoio á internacionalización, deberá facerse antes do final do prazo de presentación de solicitudes de axuda, a través do procedemento do Igape IG192.\ne) Que teñan capacidade administrativa, financeira e operativa para cumprir as condicións da axuda.\nb) As empresas en que concorra algunha das circunstancias previstas no artigo 10.2 e 3 da Lei 9/2007, ou incumpran as obrigas do artigo 11 da citada lei.\nResolución do 16 de marzo de 2022 pola que se dá publicidade do Acordo do Consello de Dirección que aproba as bases reguladoras das axudas para a execución de accións de promoción exterior das empresas galegas (Galicia Exporta Empresas 2022), cofinanciadas polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marco do programa operativo Feder Galicia 2014-2020, e se procede á súa convocatoria en réxime de concorrencia competitiva (DOG nº 53 do 17 de marzo de 2022).\nExtracto da Resolución do 16 de marzo de 2022 pola que se dá publicidade do Acordo do Consello de Dirección que aproba as bases reguladoras das axudas para a execución de accións de promoción exterior das empresas galegas (Galicia Exporta Empresas 2022), cofinanciadas polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marco do programa operativo Feder Galicia 2014-2020, e se procede á súa convocatoria en réxime de concorrencia competitiva (DOG nº 53 do 17 de marzo de 2022).\nO prazo de presentación de solicitudes será de 45 días hábiles contado desde o día seguinte ao da publicación desta resolución no Diario Oficial de Galicia.\n1. Dentro do prazo establecido na convocatoria para presentar a solicitude de axuda, os interesados deberán cubrir previamente un formulario electrónico descritivo das circunstancias do solicitante e das accións para as cales solicita a subvención, a través da aplicación establecida no enderezo da internet http://www.tramita.igape.es\nNo formulario electrónico o solicitante deberá cubrir unha memoria xustificativa das accións para as cales solicita subvención que incluirá: os mercados obxecto das accións e, para cada acción, detalle de tipo, título, descrición, datas estimadas de inicio e fin, orzamento e lugar de celebración (se procede).\nNo devandito formulario a entidade solicitante realizará as seguintes declaracións:\na) Que asumirá a aplicación de medidas antifraude eficaces e proporcionadas no seu ámbito de xestión, así como o deber de comunicar ao órgano xestor os casos de sospeita de fraude.\nc) Que ten capacidade administrativa, financeira e operativa para cumprir os obxectivos do proxecto para o cal solicita a axuda.\nd) Que cumpre os criterios da definición de peme establecidos pola Comisión Europea no Regulamento (UE) nº 651/2014.\nA inexactitude, falsidade ou omisión, de carácter esencial, de calquera dato ou información que se incorpore a esta declaración de peme, ou na documentación que fose requirida para acreditala, dará lugar á perda do dereito á cobranza e, se é o caso, ao reintegro da subvención percibida. Isto constitúe unha infracción moi grave, tal e como establece o artigo 56.a) da Lei 9/2007, de subvencións de Galicia, e pódense impoñer as seguintes sancións:\n2. Cando o importe do prexuízo económico correspondente á infracción exceda os 30.000 euros, concorrendo algunha das circunstancias previstas nas letras b) e c) do número 1 do artigo 58 da Lei 9/2007, de subvencións de Galicia, os infractores poderán ser sancionados, ademais:\nii) Coa prohibición durante un prazo de ata cinco anos para subscribir contratos coa Administración ou outros entes públicos.\nf) Que conservará os libros contables, rexistros dilixenciados e demais documentos debidamente auditados nos termos exixidos pola lexislación mercantil e sectorial aplicable ao beneficiario en cada caso, así como a documentación xustificativa da realización e aboamento dos gastos subvencionables durante un período de tres anos a partir do 31 de decembro seguinte ao da presentación das contas en que estean incluídos os gastos da operación (artigos 125.4.d) e 140.1 do Regulamento (UE) nº 1303/2013).\ng) Se é o caso, declaración de que implantou un plan de igualdade.\nh) Para as entidades suxeitas a inscrición no Rexistro Mercantil (persoas xurídicas): que cumpriron coa obrigación de depósito no Rexistro Mercantil das contas anuais correspondentes ao último exercicio coa obrigación de depósito, segundo os artigos 366 e 368 do Regulamento do Rexistro Mercantil (RD 1784/1996, do 19 de xullo) e o artigo 279.1 do texto refundido de Lei de sociedades de capital.\ni) Declaración sobre calquera outra axuda pública ou privada recibida e/ou solicitada para o mesmo proxecto e/ou para os mesmos conceptos para os cales se solicita esta subvención.\nj) Declaración sobre calquera outra axuda de minimis recibida e/ou solicitada durante os dous exercicios fiscais anteriores e durante o exercicio fiscal en curso.\n2. A solicitude presentarase obrigatoriamente polos medios electrónicos a través do formulario normalizado (anexo I) que se obterá de xeito obrigatorio na aplicación informática http://www.tramita.igape.es, desde as 8.00 horas da data de inicio do prazo de presentación de solicitudes ata as 14.00 horas da data de finalización, accesible desde a sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.gal\nSerá obrigatoria a inclusión dos 40 caracteres alfanuméricos do IDE obtido no paso anterior. As solicitudes que carezan do IDE ou en que este sexa erróneo (sexa porque ten un formato erróneo ou porque non o xerou a aplicación informática) non serán tramitadas, e concederáselles aos solicitantes un prazo de 10 días hábiles para a súa emenda, transcorrido este teranse por desistidos da súa petición, logo de resolución de arquivamento.\nDe conformidade co artigo 68.4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, se algunha das persoas interesadas presenta a súa solicitude presencialmente, será requirida para que a emende a través da presentación electrónica. Para estes efectos, considerarase como data de presentación da solicitude aquela en que se realizou a emenda.\na) Será necesario que o asinante da solicitude teña a representación legal da empresa ou entidade solicitante. Esta representación deberá ser individual ou solidaria, de maneira que coa súa sinatura sexa suficiente para acreditar a vontade do solicitante.\nb) A oficina virtual do Igape acepta todos os certificados validados pola plataforma\n@firma da Administración xeral do Estado, que son os que figuran nesta relación:\n1. As persoas interesadas deberán achegar, xunto coa solicitude, a seguinte documentación:\nb) Informe de riscos actualizado expedido pola Central de Información de Riscos do Banco de España con data posterior á da publicación da orde, asinado electronicamente ou debidamente asinado e selado.\nc) As tres ofertas que, se é o caso, en aplicación do artigo 29.3 da Lei de subvencións de Galicia, deban ter solicitado, de acordo co establecido no artigo 5.5 destas bases reguladoras.\nd) Informe de traballadores en alta (ITA) emitido pola Tesouraría da Seguridade Social na data de solicitude da axuda.\nDe conformidade co artigo 28.3 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, non será necesario achegar os documentos que xa foron presentados anteriormente pola persoa interesada ante calquera Administración. Neste caso, a persoa interesada deberá indicar en que momento e ante que órgano administrativo presentou os devanditos documentos, que serán recadados electronicamente a través das redes corporativas ou mediante consulta ás plataformas de intermediación de datos ou outros sistemas electrónicos habilitados para o efecto, excepto que conste no procedemento a oposición expresa da persoa interesada.\nDe forma excepcional, se non se poden obter os citados documentos, poderá solicitarse novamente á persoa interesada a súa presentación.\nSe algunha das persoas interesadas presenta a documentación complementaria presencialmente, será requirida para que a emende a través da presentación electrónica. Para estes efectos, considerarase como data de presentación aquela en que se realizou a emenda.\nComprobación dos datos .\n1. Para a tramitación deste procedemento consultaranse automaticamente os datos incluídos nos seguintes documentos en poder da Administración actuante ou elaborados polas administracións públicas, excepto que a persoa interesada se opoña á súa consulta:\ne) Certificado da AEAT da alta no imposto de actividades económicas (IAE) da entidade solicitante.\ng) Certificado de estar ao día nos pagamentos coa Seguridade Social.\nh) Certificado de estar ao día nos pagamentos coa Consellería de Facenda e Administración Pública.\nj) Informe de Galicia Calidade, S.A.U., en relación coa letra f) do artigo 6 destas bases.\nk) Documentación depositada no Rexistro Mercantil segundo o artigo 8.1 destas bases.\nn) Consulta de concesións de subvencións e axudas.\nñ) Certificado da renda da persoa solicitante (IRPF), do último exercicio económico pechado para o cal se cumpriu o prazo de presentación legalmente establecido.\no) Contas anuais depositadas no Rexistro Mercantil do último exercicio económico pechado para o cal se cumpriu o prazo de depósito legalmente establecido, que inclúa informe de auditoría, se é ocaso.\n2. No caso de que as persoas interesadas se opoñan a esta consulta, deberano indicar no cadro correspondente habilitado no formulario de solicitude (anexo I) e presentar os documentos.


Apertura prazo de presentación Axudas DGAN 2020 - Federación Galega de Atletismo\nApertura prazo de presentación Axudas DGAN 2020\n5 Outubro 2020 12:18\nA Fundación Deporte Galego ven de publicar hoxe, 5 de outubro, no Diario Oficial de Galicia o anuncio da Convocatoria de Axudas a Deportistas Galegos de Alto Nivel 2020, baixo a denominación “Convocatoria de AXUDAS DGAN 2020”, e que se enmarca no plan de axudas á preparación dos/as deportistas galegos/as de alto nivel.\nEsta convocatoria conta nesta ocasión con seis tipos de axudas: Axuda DGAN 1, Axuda DGAN 2, Axuda DGAN 3, Axuda DGAN 4, Axuda DGAN 5 e Axuda DGAN 6, que serán asignadas segundo os resultados deportivos que tiveras acadados durante o ano 2019 (non se valorarán resultados acadados en anos anteriores ou posteriores) e que a túa Federación Galega poida acreditarnos posteriormente á túa solicitude.\nAs devanditas bases desta convocatoria están á vosa disposición na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.gal e na web http://deporte.xunta.gal\nO prazo de presentación de solicitudes comeza mañá martes 6 de outubro e rematará o vindeiro martes 20 de outubro de 2020.\nComo novidade da presente edición:\nDe cara a potenciar unha vez máis a colaboración con deportistas DGAN que compiten en modalidades/especialidades deportivas paralímpicas e de deporte adaptado, podemos destacar a instauración por primeira vez dunha nova liña de axudas a deportistas de apoio/deportistas guía (D.A.), naquelas modalidades/especialidades paralímpicas e deporte adaptado onde é necesaria a participación do deportista guía/apoio na propia competición.\nAdemais, recordámosvos que, do mesmo xeito que na anterior edición, poderedes:\nSolicitar axuda todos/as aqueles/as deportistas que esteades ou estiverades recoñecidos pola Secretaría Xeral para o Deporte coma Deportistas de Alto Nivel nalgún momento dos anos 2019 e/ou 2020 (aínda que a día de hoxe non estea vixente o recoñecemento).\nCursar a solicitude de axuda de forma telemática, ademais de manter a liña tradicional de presentación presencial en formato papel. Teredes á vosa disposición os formularios normalizados (anexos I e II) na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.gal. Poderedes utilizar calquera dos mecanismos de identificación e sinatura admitidos pola sede electrónica da propia Xunta de Galicia, incluído o sistema de usuario e clave Chave365 (https://sede.xunta.gal/chave365), habilitándose un enlace na Guía de procedementos e servizos co código PR961A (que estará dispoñible a partir de mañá, día martes 6 de outubro).\nPresentar a solicitude en formato papel en calquera rexistro oficial polo que se poida achegar documentación ás Administración Públicas, tal e como se indica no apartado 5 das bases. No caso de efectuar a presentación da solicitude nun rexistro oficial diferente ao propio da Fundación Deporte Galego, as persoas deportistas solicitantes veranse obrigadas a comunicalo no mesmo día por correo electrónico ao enderezo da Fundación (fundaciondeportegalego.pr@xunta.gal), remitindo anexa a propia solicitude e a xustificación de presentación ou imposición, no que deberá figurar a correspondente data. O incumprimento do disposto no presente parágrafo implicará que, para todos os efectos, a Fundación considerará presentada a solicitude na data en que sexa efectivamente recibida no Rexistro da Fundación Deporte Galega.\nRemitirnos unicamente cuberto o anexo I de Solicitude e, se fora o caso, o anexo II de Autorización de representación (menores de idade ou outros casos de representación legal).\nEvitar acudir á túa Federación Deportiva Galega correspondente para que che cubran o certificado de resultados, pois o mesmo seralles solicitado directamente por parte da Fundación Deporte Galego.


Tags cousas - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nEscrebo estas liñas a escasos metros dun pedregal onde nace un río. Cabo dunha aldea chamada Irímia Alta, ao pé da Cruz de Meira e do pico do Forno, a case 800m de altitude. Aquí nace o noso Miño. Graña Nova, Seixos...\nVOCES DE CAMPAÑA/CARME ADÁN\nA cabeza de lista de Nós por Pontevedra defende unha campaña a pé de rúa e reivindica como espello o papel feito polo nacionalismo galego no Congreso.\nAs cousas máis claras\nA Conferencia nacional de ANOVA foi abondo clara, para quen o queira ver. Ao ter que escoller entre unha candidatura nacional galega na que estea o BNG, e outra coa “esquerda rupturista” (estatal), prefiren esta última opción.\nCousas que son Low Cost\nO 24 de Marzo de 2015 pasará á historia como a data na que se produciu unha das grandes traxedias aéreas en Europa. Perto do nadal, veremos repetidas unha e mil veces as imaxes nos resumos das novas do ano, e xa en marzal do ano próximo a inauguración con toda pompa de placas conmemorativas nos aeroportos de Barcelona e Düsseldorf.\nJavi Camino impartirá o obradoiro gratuito sobre webseries que terá lugar en Carballo en marzo, creando ambiente para o Carballo Interplay Festival que se desenvolverá en abril.\nUn director xeral sobre os contratos da Xunta con Dorado: ''as cousas, ás veces, non se atopan"\nFoi a explicación que Gonzalo Ordóñez, director xeral de Relacións Institucionais, deu a AGE cando preguntou por que La Voz de Galicia publicou os dados de contratos asinados co narcotraficante Marcial Dorado que non foron facilitados no Parlamento.\nCom este título a minha intenção é a mesma que a da Susana Méndez, companheira de ativismo linguístico que recentemente publicou um artigo neste meio e que, intitulado com um berrante “o sinto”, tencionava provocar um calafrio no leitor. Eu, de certeza, não vou conseguir mas deixaremos sementes.\nDorado, sobre as súas viaxes con Feijóo: "Unhas cousas pagábaas el e outras, eu"\nO narcotraficante racha co seu silenzo e fai pública unha conversa co seu letrado desde a cadea. Marcial Dorado nega ter participado no financiamento ilegal do PP e ter sido adxudicatario de contratos de Sanidade cando Núñez Feijóo era o número dous da Consellaría. "Nin Feijóo, nin Cruz nin ningúen me pediu un peso", subliña\nVoceiro de EU en Arteixo recoñece que votou a Rajoy “porque con Zapatero as cousas estaban moi mal”\nAntonio López, cun amplo pasado en CCOO, recoñece que votou polo Partido Popular. Excedémonos dando a maioría absoluta a Mariano”, recoñece. Portavoz de Esquerda Unida en Arteixo, destaca desta formación “a idea de que outra política é posíbel”.\nJoan Herrera: "O meu voto sobre a independencia dependerá de como vaian as cousas"\nO secretario xeral de ICV-EUIA, Joan Herrera, asegura nunha entrevista ao xornal Naiz que farán un proceso de consulta interna para decidir.\n"Cando se filtran as cousas é que hai deslealdades e entón entramos no terreo das cloacas", di Ferrín\nA tensión non decrece na RAG. Ante o aparecimento na imprensa da orde do día do Pleno que a institución vai realizar esta cuarta feira. Ferrín díxolle hoxe á imprensa: "Cando se filtran as cousas é que hai deslealdades e entón entramos no terreo das cloacas".\nApós a imaxe [email protected] [email protected] de Industria e Traballo da Galiza [email protected] de home de negocios ela e de traballadora da limpeza el para figurar un pouco afortunado troco de roles, o Goberno madrileño enceta o Día internacional das mulleres pondo o acento nos estereotipos\nTonhito de Poi: “A selva é a gran mestra para moitas cousas”\nO último proxecto musical de Tonhito de Poi sorprenderá. Dunha experiencia persoal e mística na reserva nacional do Purús, na Amazônia, o de Ribeira presenta un traballo con tres formatos complementarios. O primeiro é a edición dun CD co título de “O Soro da Verdade”, unha colección de cánticos medicinais. O segundo, un documental que acompaña a este traballo discográfico coas imaxes desa viaxe. O terceiro o “Diario da viaxe cósmica á Amazônia”. A presentación en directo será o vindeiro 18 de decembro no Teatro Colón (A Coruña).\nCousas que compre non esquecer... nunca máis\nFrancisco Iglesias, patrón maior da Confraría do Grove: “Non quería ser unha comparsa a bendicir que as cousas se fixeran ben”\nPatrón Maior da Confraría de pescadores do Grove cando a catástrofe, e aínda hoxe, foi dos primeiros en ver como a marea negra do Prestige podía entrar na ría e participou na limpeza desde o primeiro momento. Protestou cunha folga de fame contra a “pasividade” dos gobernos de Galiza e Estado español. Dez anos despois lembra con rabia aqueles días.\nReestruturación bancaria: Salvarás Bankia sobre todas as cousas\nUn medio de comunicación filtrou o texto do novo decreto do FROB que o goberno podería aprobar o venres 24. A liquidación de entidades inviables, agás Bankia, a transformación da débeda privada en pública e unha quita para os posuidores de débeda subordinada son os efectos inminentes.\nNon podes ser neutral se buscas mudar as cousas\nHai uns días no medio dun pequeno debate electrónico cunha persoa apareceu a palabra neutral referida a si eu era ou non neutral nunha determinada cuestión, e desde ese día non me sae da cabeza a tan manida palabra.


Bueu tiña o único médico que había no Morrazo\nÁs 6 da tarde do día 23 de novembro de 1912, fai 100 anos, que morreu en Bueu Manuel Perez Lapido o que fora o único médico de todo O Morrazo “…así tanto visitaba un enfermo de Aldán, Hío ou Coiro como ía a Ardán ou Cela, non tendo un momento de repouso…”.\nA súa familia era da Comarca de Santiago de Compostela, do concello de Ames. Chegou a Bueu da man do seu irmán, Andrés Pérez Lapido, que estaba de cura párroco de San Martiño de Bueu dende 1824 (ata 1846).\nCasou con Carmen Agulla Solabarrieta, filla dos salgadeiros Miguel Agulla Juncal e Josefa Solabarriesta Travieso, que tiñan residencia en Marín e Bueu. Os restos dunha da súas salgadeiras foron destruídos hai uns meses para construír un edificio (fronte a onde estaba a Capela Vella).\nChegou á idade moi avanzada, 86 anos, e ainda había poucos que deixara de ser o titular médico da praza. Segundo o xornal El Adelanto, agora de retirado víase “sempre de paseo, ergueito coma unha árbore robusta, desafiando ao tempo cunha saude a toda proba”.\nSe longa foi a súa carreira coma médico tamén o foi a súa dedicación á política, sendo longo tempo xefe político da localidade, arbitro en todas as cuestións relevantes, gran amigo de Montero Ríos, era moi coñecido e respectado en todo o distrito.\nNo seu pasamento levaban as cintas que pendían do féretro os señores D. Juan Tapias, D. Salvador Massó, D. Luis Prieto e D. Miguel Nogueira.\nOutra notas de Manuel Pérez lapido:\n- 1855… Aparece tomando parte na lista de electores encargada da elección dun diputado ás Cortes Constituíntes.\n- 1870 e 1872… Poder de Manuel Perez Lapido a súa muller, Carmen Agulla Solabarrieta, para que aclare, coa súa nai e irmáns, a liquidación da herdanza pola morte do seu pai.\n- 1874…José Agulla merca a Juan Franco Fraguas unha veiga na “Lagoa dos Lombeiros” para o seu cuñado Manuel Pérez Lapido.\n- 1875… Venda de Pérez Lapido a Salvador Massó dunha finca na “Lagoa dos Lombeiros”.\n- 1880… Venda de Salvador Massó a Pérez Lapido dunha finca na “Lagoa de Lombeiros”, lugar da Praia” por 2000 reais\n- 1890… Nos baixos da súa casa había unha farmacia (a da dereita do actual Museo Massó).\n- 1891… A partires deste ano participaba nas tertulias que había na rebotica da farmacia que Luís Prieto Mesía tiña ca rúa do Príncipe.\n- 1903… Toma posesión coma “Médico municipal” de Bueu\n- 1904… Con outras persoas relevantes, visitan a Montero Ríos para xestionar a estrada a Cangas por Aldán. Nese mesmo ano pagou a Función do Perpetuo Socorro onde houbo tamén procesión.\n- 1912.... O 23 de novembro falece en Bueu\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 13:27 No hay comentarios:\nAtentado con explosivos na praia de Beluso\nO día 19 de novembro 1933 nos xornais de Madrid, El Sol (pá. 2) e “La Libertad” (páx.7) sae unha noticia, do mesmo redactor en Galicia que titula: “Lanzan un explosivo contra o auto dun candidato”\nVigo 18.- Cando saía de tomar parte dun mitin electoral no pobo de Beluso o candidato das dereitas D. Víctor Lis Quibén, un grupo oculto na oscuridade lanzou un explosivo contra o coche. O Sr. Lis resultou ileso e ignórase quenes poidan selos autores.\nVíctor Lis Quibén (Bós Aires 1894/Pontevedra +1963) estaba de campaña no noso concello porque aquí había agrupacións masculinas e femininas da CEDA de Gil Robles coalición na que estaba integrada a Unión Regional de Dereitas (UDR) da que Lis Quibén era membro destacado.\nNestas eleccións o Sr. Lis acadou o escano no parlamento español con máis de 67.000 votos.\nA noticia é espida, pero significativa das tensións entre as esquerdas e as dereitas máis radicais.\n* Destacada actuación coma dirixente da Garda Cívica de Pontevedra que o relacionan con acontecementos luctuosos non só na contorna de Pontevedra senón noutros puntos da provincia.\n* A outra cara de Víctor Lis Quibén, capitán médico de Sanidade Militar, publicista, investigador da etnografía e do folklore, escritor de libros como “La medicina popular en Galicia” prologado por Fermín Bouza Brey.\nEtiquetas: 1933, atentado, Beluso, Lis Quibén, mítin\nTraxedia de Xibraltar 2\nNa noite de onte houbo a presentación do libro “Soltando amarras” de Pedro Castilla Madriñán… serviu tamén como un acto no que se fixo memoria, puxo en valor, sacou do esquecemento e manifestaron reivindicacións históricas e familiares dos mariñeiros do San Fausto e O Con que por mor do malos fados morreron nun combate de estratexias na que a rolda dos ventos os confinou nun momento e lugar que eles non decidiran. Tamén presentouse como unha homenaxe aos mariñeiros en xeral, e aos que tiveron que partir para outros mares (especialmente na Andalucía e máis concretamente na provincia de Cádiz de onde é natural o autor e onde residen os morracenses protagonistas da mesma: Gaspar Santos, Vicente Otero e Antonio Otero).\nO historiador José Regueira Ramos presentou de forma maxistral, didáctica e con ampla documentación, os tráxicos feitos ocorridos, na madrugada do 27 de agosto do 1938, aos 24 mariñeiros galegos.\nLogo veu un acto moi emotivo de recoñecemento ás vítimas do esquecemento e aos seus familiares. E, por se a emoción fora pouca, encheuse coa presenza e testemuña de sor Manuela como filla do falecido patrón da “pareja” San Fausto e O Con, o bueuense Enrique Pereira Castro e Mª de los Ángeles Pereira coma neta do mesmo.\nComo autor de “Soltando amarras”, Pedro Castilla Madriñán, deu as claves do seu libro onde a mestura de ficción e historia poñíanos frote ás vivencias personais de amigos alí presentes e coa reivindicación da verdade dos feitos ocorridos a veciños destas terras.\nRemataron as ponencias coas palabras do Sr. Alcalde de Bueu dando o respaldo institucional a actos culturais e sociais coma este e posicionandose contra calquera tipo de barbarie e pedindo a toma de partido por parte da sociedade contra calquera tipo de violencia incluída as accións bélicas do estados.\nComo resposta positiva ao homenaxe do pasado 9 de novembro, Sor Manuela, en nome do seu pai de Enrique Pereira Castro patrón do san Fausto, envioulle ao seu sobriño Gaspar un belo poema de agradecemento por todos os traballos de recollida de material, posta en valor dos mesmos, perscudas feitas, libro, homenaxes…:\n* Para ver a entrada explicativa da Traxedia de Xibraltar aparecida neste blog en agosto premer aquí.\n* Vídeo no que se pode ver a Mª Ángeles Pereira lendo o poema "Homenaje, 74 años después". Gravado e posto en youtube e no seu blog por Emilio Rodríguez Miranda.\nÚnicos sons que puiden "recuperar" do día da presentación, en Bueu, do libro "Soltando amarras":\n* Pedro Castilla (autor do libro)\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 15:04 No hay comentarios:\nEtiquetas: 1938, Cádiz, Guerra Civil, José Regueira, mariñeiro, O Con, Pedro castilla, San Fausto, Traxedia Xibraltar\nSociedade "Unidos de Bueu"\nUn 11 de novembro de 1923, un puñado de veciños de Bueu na Arxentina constitúen unha Sociedade que os representara socialmente como colectividade numerosa que eran.\nOs inicios foron entusiastas e parecía que ían competir en relevancia a outras similares que comezaran a proliferar na emigración por esas datas. Máis “cousas imprevistas malograron ese esforzo ata que quedou en nada”. Pasarían un poucos anos ata que non se retomara a idea da reorganización e no novembro do 1932 comezouse co mesmo entusiamo que nove anos antes pero, como o directivo José Paz recoñece, “tamén cos mesmos defectos, coa diferenza de que puido sobrevivir” máis tempo grazas á “obra serena e metódica dunhas boas comisións directivas”. Durou máis de 36 anos.\nUnha das actividades máis relevantes ao longo do ano era o “Gran Xantar e Baile” que nas datas do San Martiño se facía para celebrar a festa do patrono de Bueu. Todavía no ano 1968 celebrábase ese xantar como pode apreciarse na invitación seguinte\nPublicado por Un de Loira: Arturo S. Cidrás en 17:32 No hay comentarios:\nEtiquetas: 1923, 1932, San Martiño, Sociedade, Unidos de Bueu