#EmbaixadoresDeFerrol – Turismo de Galicia\nInauguramos a nosa sección de Embaixadores. Lembrade que cada semana emprenderemos unha viaxe a algunha localidade de Galicia da man dos mellores embaixadores: os seus habitantes. Se queredes convertervos en embaixadores da vosa terra de orixe, estade atentos ás nosas redes sociais: cada luns anunciaremos a localidade elixida. Se é a vosa, enviádenos vosas fotos para darnos a coñecer o mellor do voso concello, e publicarémolas a semana seguinte no blog.\nHoxe tócalle a quenda a Ferrol. Percorreremos a cidade e a súa contorna a través das fotos que vós, os embaixadores, fixéstesnos chegar durante a semana pasada. Ferrol é unha preciosa cidade situada no norte de Galicia, na Ría do mesmo nome, en plena Costa Ártabra. O seu elegante deseño aínda conserva restos do seu antigo esplendor, e a cidade está chea de fermosos recunchos.\nFerrol é coñecida sobre todo polo seu pasado militar, proba diso é o Arsenal Militar, Baluarte de San Xoán ou o Castelo de San Felipe, e tamén o naval: os estaleiros, o Museo Naval ou o Museo da Construción Naval. Pero Ferrol é moito máis que iso: chama a atención o importante patrimonio do Ferrol da Ilustración, o Ferrol Modernista ou un Ferrol máis moderno, que ten o seu expoñente máis coñecido na arte urbana do barrio de Canido.\nO barrio da Magdalena, construído seguindo o racionalismo da Ilustración e con grandes exemplos de arquitectura modernista, é o centro social da cidade. Nel atópanse algúns dos edificios máis emblemáticos da cidade: Teatro Jofre, Concatedral de San Xulián, edificio da Peixaría ou Mercado da Magdalena, o Concello ou o antigo Goberno Militar, hoxe sede Afundación.\nO peirao de Curuxeiras, co seu trazado de mediados do século XVIII, é un punto turístico imprescindible na cidade. Ao porto de Ferrol chegaban peregrinos escandinavos, centroeuropeos e das Illas Británicas na Idade Media e hoxe é o inicio dunha dos roteiros oficiais do Camiño de Santiago: o Camiño Inglés. Unha dos roteiros que máis creceu nos últimos anos e de gran seguimento entre peregrinos de todo o mundo.\nPero Ferrol tamén é unha cidade aberta á modernidade, boa proba diso é a colección de arte urbana que existe no barrio de Canido: as Meninas de Canido. Esta iniciativa xurdiu en 2008 da man do artista local Eduardo Hermida e desde entón todos os anos realízanse novos murais emulando a obra do famoso pintor e converténdose nun dos reclamos turísticos.\nA cidade conta tamén con importantes museos, moi relacionados coa súa historia naval como o Museo Naval, o Museo da Construción Naval, ou o Museo do estaleiro de Navantia. Destaca tamén o Museo da Semana Santa de Ferrol, que mostra imaxes e aveños que participan na esta celebración, declarada de Interese Turístico Internacional.\nFoto: Loves Gallicia\nPero se a cidade ten moito que ofrecer, os seus arredores non quedan atrás. Ferrol conta con fermosas praias tanto dentro da ría como a mar aberto. Aínda que son estas últimas as que gozan dunha maior fama, sobre todo entre os amantes dos deportes náuticos, como o surf.\nUnha boa forma de observar a cidade é subir ata o miradoiro de Chamorro e gozar das vistas sobre a cidade.\nAsí que non esperes máis, Ferrol, como ves, ten moito que ofrecer. Queremos desde aquí dar as grazas a todos os #EmbaixadoresDeFerrol que coas súas fotografías axúdannos a coñecer Ferrol un pouco mellor.\nArtículo Anterior Principais órganos en Galicia\nArtículo Seguinte As dez mellores rutas para realizar este outono en Galicia


Por Cristina Arcos Caamaño hace 1584 días\n-dominacion de la tecnologia\nBaixo o meu punto de vista a tecnoloxía, hoxe en día xira en torno a Internet e sobre todo as redes sociais. Internet é unha fonte de información na que se pode buscar todo tipo de información e de maneira rápida e concisa. Con internet naceron as redes sociais. Estas ademáis de ofrecer unha maneira máis fácil e cómoda de comunicarte cos demáis, tamén permite coñecer as costumes e tradicións das diferentes culturas\nAdemais as redes socias permítennos compartir todo tipo de información, así podemos ofrecer coñecemento ou aprendelo de maneira indirectatos, e existe a posibilidade de debatir e ofrecer a túa opinión sobre os diversos temas que se comparten.\nAsí pois, para min cando me falan de tecnoloxía penso en redes socias, esto tamén pode ser porque son as plataformas que máis emprego e a través das cales adquiro novos coñecemetos de temas que nunca pensei que me poderían interesar.


Revolta Irmandinha: A grande recesión, a crise da débeda e as alternativas da esquerda europea\nA grande recesión, a crise da débeda e as alternativas da esquerda europea\nG. Buster. Artigo tirado de SinPermiso (aquí) e traducido ao galego por À revolta entre a mocidade.\nO FMI e a OCDE anunciaron que, tras cinco anos da maior recesión desde a década de 1930, a prevista recuperación de 2013 -mais débil, lenta e sen creación de emprego que ningunha anterior- simplemente aprazarase. No caso do Reino de España até o 2018. Iso é consecuencia de a) A crise da débeda soberana da eurozona e a recesión que provocou; b) a retirada de estímulos en EE UU en 2010 e a debilidade da súa reintroducción en 2012 pola situación electoral; c) o arrefriado das economías de China e India. O paro, por tanto, aumentará, sobre todo nos países desenvolvidos; os prezos das materias primas, con algunhas excepcións temporais (enerxía, ouro, alimentos), tenden a caer con consecuencias graves para os países emerxentes e en vías de desenvolvemento; e a falta de crédito afogará a moitas economías. Só EE UU e Alemaña recuperaran os niveis de crecemento anteriores a 2007. Agora, co resto da economía mundial -con moitos países que simplemente non saíran da recesión- volven caer por baixo dese limiar. O comercio mundial, que tras cinco anos de contracción parecía volver crecer en 2010, volve tamén aos niveis de 2006. Os ritmos da crise das distintas zonas económicas do mundo cada vez son máis simétricos e os seus efectos negativos retroaliméntanse.\nA explicación marxista das causas estruturais da crise segue sendo validas: a tendencia á caída da taxa de ganancias no sector industrial. A recuperación neoliberal dos anos 80 e 90 situouse por baixo da media dos anos 45-70. E iso a pesar da utilización masiva do crédito privado e a débeda pública, que mantiveron o consumo ao mesmo tempo que caían os salarios e aumentaba o paro. A burbulla do "capital ficticio", como o chamaba Marx, a "financiarización" -un de cuxos aspectos foi a burbulla inmobiliaria- permitiu unha taxa de ganancia do conxunto do capital moi porriba da do sector industrial, unha situación insustentábel a medio prazo ao estar sustentada nos sectores non produtivos da economía. A dinámica de crecemento da V Onda Longa do Capitalismo (1983-2007), a época do neoliberalismo, esgotouse porque estaba baseada non nun aumento de produtividade grazas a novas tecnoloxías ou organización e sistemas produtivos, senón na sobreexplotación relativa e absoluta da forza de traballo (xornada, salario directo e indirecto, dereitos laborais), a expansión do mercado mundial (exURSS, China..) e a creación sen precedentes de "capital ficticio", da "financiarización", a través do crédito e a débeda pública.\nEsta interpretación marxista da crise implica comprender a fase na que estamos: a crise é un mecanismo de reestruturación para recuperar a taxa de ganancias do capital en todos os sectores, pero especialmente no industrial, a través dun cambio estrutural da correlación de forzas entre capital e traballo. Porque mentres as crises do capitalismo prodúcense pola súa propia lóxica interna como consecuencia da competencia de múltiples capitais, a recuperación só é posible a través de mecanismos exógenos resultado da loita de clases, avances tecnolóxicos ou novas formas de organización da produción.\nNeste sentido, os programas de resistencia, de reforma no marco do sistema capitalista, que son imprescindíbeis para a defensa inmediata dos intereses da maioría da poboación, esgótanse nun período máis ou menos curto de tempo no que son capaces de frear a tendencia xeral da crise. Porén a súa importancia a medio e longo prazo é sobre todo como actúan na correlación de forzas entre as clases, se reforzan a conciencia e a organización de clase dos traballadores, nun proceso acumulativo non lineal.\nEsta experiencia de autoorganización de clase, de aprendizaxe dos mecanismos de xestión institucional democráticos, só son posíbeis en períodos longos de crises e de loita de clases, de resistencia e de reformas, de experiencias unitarias e colectivas que permitan que a clase obreira se concíba como unha alternativa á clase dominante, co seu propio proxecto democrático e republicano de organización económica e social. E estes períodos, nos que esta en xogo a correlación de forzas, que dependen da intervención política na loita de clases e que son máis ou menos longos dependendo das vitorias ou derrotas na resistencia social, inícianse na fase de esgotamento das ondas longas, como a que vivimos actualmente. De aí a importancia de comprender o período no que vivimos, as súas contradicións e desafíos.\nAínda que a crise ten moitas frontes e todos eles son fundamentais -como podemos ver no exemplo da importancia das exportacións e investimentos financeiros de China, o seu efecto electoral na campaña presidencial norteamericana e o impacto internacional da crecente conflitividade laboral en China e a India, que contrarresta directamente a política de recortes salariais neoliberal en todo o mundo- o elo débil da crise 2007-200?? sitúase en Europa e, máis en concreto, na Eurozona. A profundidade da recesión en Europa, como consecuencia da crise da débeda soberana e as contradicións da zona monetaria do euro, é o factor máis importante, aínda que non o único, da prolongación da crise económica mundial.\nA profundidade da crise da zona euro é o resultado combinado do efecto da recesión que contrae o crecemento; do estourido da burbulla inmobiliaria en Irlanda e España pola caída da demanda; da activación dos mecanismos de estabilización automáticos (subsidio de desemprego, estímulos económicos), que aumentan a débeda pública se non van acompañados de reformas fiscais progresistas cando caen os ingresos públicos; da crise de falta de pagamentos do sector bancario; e, ademais, dun deseño institucional neoliberal da unidade monetaria entre uns estados membros de maior produtividade e superávit comercial, que forman o centro do sistema, e aqueloutros que, pola súa menor produtividade na división de traballo europea, están condenados a transferir valor engadido ao centro e ao déficit comercial.\nOs distintos tratados de construción neoliberal da UE, desde Maastricht en 1991, até o Pacto de Estabilidade Fiscal de 2011, que fai lei o equilibrio fiscal, manteñen este armazón semi-colonial de división do traballo na zona euro regulado polas institucións europeas. Nas épocas de crecemento anteriores, a transferencia operou do centro á periferia en forma de crédito-"capital ficticio"- para manter o consumo interno do mercado único e cos fondos estruturais do orzamento da Comisión, que non chega a 1% do PIB da UE. Cando o apalancamento desta débeda privada na débeda pública, a través do rescate da banca europea, se combinou coa débeda soberana dos estados da periferia, o transvasamento cambiou de dirección e a comezado a operar sobre todo da periferia ao centro, diminuíndo o maisvalor pola caída da produción e aumentando o do capital a través do pago de xuros da débeda soberana, e tamén da débeda privada.\nO BCE é o instrumento regulador dos fluxos financeiros deste transvasamento centro-periferia na zona euro. E o é como único banco emisor da moeda na zona euro, co mandato exclusivo de manter un fluxo monetario antiinflacionista -a diferenza da Reserva Federal de EE UU cuxo mandato é tamén anti-cíclico-. A súa independencia das outras institucións da UE, déixanlle en mans das achegas de capital dos estados membros, que impoñen loxicamente os seus intereses e subordinan os dos outros estados membros de acordo co volume das súas achegas, que dependen en última instancia do volume das súas economías e as súas propias políticas monetarias. O mellor exemplo das contradicións deste mecanismo regulador é que estatutariamente o BCE non pode financiar directamente os déficits fiscais dos estados membros -como a Reserva Federal de EE UU- chegando ao extremo de intervir na crise da débeda soberana prestando o diñeiro que crea como emisor aos bancos privados ao 1%, para que estes compren á súa vez débeda soberana que renda ao 5% e intervindo, ademais, no mercado secundario para recomprar esa débeda soberana en mans privadas. Moito máis sinxelo e barato seria comprar directamente débeda soberana aos estados membros ou, aínda mellor, emitir eurobonos de débeda soberana europea coa que financiar fiscalmente aos estados membros.\nA política neoliberal de xestión da crise da débeda soberana consiste ante todo en forzar unha "desvalorización interna" nos estados membros que permita á vez un aumento da taxa de beneficios e un maior transvasamento de plusvalía da periferia ao centro, nunha espiral competitiva cara abaixo que aumente a competitividade exportadora do conxunto da zona euro, pero sobre todo do centro. Esa "desvalorización interna" -combinación de recortes e de contrarreformas de dereitos como os aplicados polo Goberno Zapatero en 2010 e despois por Rajoy- condiciona a intervención do BCE para manter a débeda soberana dentro dos límites considerados "disciplinarios" nunha primeira fase e despois, cando a banca privada e os estados membros xa non poden acceder ao mercado privado de capitais, financiar directamente a recapitalización da banca privada e pública e a débeda soberana. O que antes era un transvasamento de maisvalía regulado a través do mercado convértese agora nunha regulación directa institucional do transvasamento de plusvalía e activos vía pago da débeda. Pero esta política neoliberal é insustentábel polos seus efectos recesivos, a fuxida de depósitos e capital, e o seu bloqueo do fluxo crediticio e da economía real, por unha banda, e, por outra, a conflitividade social que implica en sociedades con sindicatos máis ou menos fortes e dereitos sociais estendidos ou universais.\nPor iso, a saída neoliberal da crise vai acompañada de propostas a medio e longo prazo que pasan por unha reforma institucional da UE e a zona euro, creando os mecanismos de financiamento necesarios para a xestión da débeda soberana nun contexto de "desvalorización interna" (FEEM, MEDE), limitando a capacidade de intervención do BCE nos mercados secundarios ou interbancarios só a "situacións extraordinarias" e impondo o protectorado económico da Troika, que supón un recorte máis de soberanía en política económica dos estados membros. Creadas as condicións que aseguren o éxito da "desvalorización interna" en toda a eurozona, Francia propuxo, e Alemaña estaría disposta a estudar, pasos progresivos de unión fiscal (que institucionalizarían o protectorado da troika a toda a eurozona), formas de comunitarización limitada da débeda soberana, regulación común bancaria etc... En resumo, procederíase a unha regulación única do proceso de financiarización neoliberal en toda a eurozona, apalancado e garantido pola capacidade de emisión de moeda do BCE. Este proxecto, que esta aínda en fase de rascuño con varias opcións, non conta aínda co consenso das oligarquías europeas, en especial da alemá, que segue mantendo abertas outras alternativas, como a ruptura da eurozona en dúas zonas monetarias, e/ou a expulsión do euro dos países da periferia que non acaten ou poidan levar a cabo satisfactoriamente as "desvalorizacións internas".\nEn definitiva, a cuestión pendente é se será posíbel resistir ás "desvalorizacións internas" nos estados membros, cambiar a axenda política, construír alianzas e mobilizar a nivel da eurozona para modificar a correlación de forzas onde se producen as decisións de política económica determinantes. Sen esa resistencia, sen cambios electorais políticos como os que permitiron entrever os ascensos de Syriza en Grecia, do Partido socialista holandés ou do Front de Gauche francés, sen coordinación e mobilización sindical europea, sen cambios na opinión pública das clases dominadas non só na periferia, senón no centro da eurozona, a evolución da crise estará dominada e dirixida polos intereses e a hexemonía das oligarquías europeas. A expulsión do euro ou a obrigación de saír del dun estado membro suporía unha brutal desvalorización externa que multiplicaría o volume da débeda, empobrecería á poboación e provocaría a venda de activos ao exterior, sen por iso cambiar o nivel de integración na división de traballo europea por falta de alternativas reais nin poder controlar en realidade a emisión da nova moeda, que tería que ser financiada pola banca europea e, en última instancia polo BCE, como hoxe ocorre cos países bálticos. Non existen "solucións nun só país" á crise da eurozona despois do longo proceso de integración comunitario, nin "alternativas revolucionarias nun só país" sustentábeis a curto e medio prazo. O único marco posible da crise en Europa pasa por un cambio na correlación de forzas a nivel da UE e o desenvolvemento dun modelo alternativo federal , democrático e social, de construción europea.\nÉ desde esta perspectiva que hai que xulgar as propostas de reforma alternativas a curto prazo da eurozona, así como as propostas de mobilización social e políticas nos estados-membros e na eurozona. Como a "Proposta Modesta" de Yanis Varufakis e Stuart Hollande, os programas económicos de Syriza, o Bloco de Esquerda portugués ou o Front de Gauche francés. A "Proposta Modesta", por exemplo, é un programa de resistencia inmediato a nivel europeo para acompañar a renegociación radical por futuros gobernos de esquerda dos termos das "desvalorizacións internas" impostas aos países rescatados. De maneira moi esquemática, consiste na transformación do MEDE nun mecanismo de recapitalización directa da banca europea (un "banco malo" europeo); o refinanciamento automático da débeda soberana dos estado membros até o 60% do seu PIB (limite fixado en Maastricht) e a súa conversión en bonos do BCE; e un programa europeo de crecemento financiado polo BEI a través de eurobonos, que actuaría como un Plan Marshall europeo. Programas deste tipo teñen que combinarse con propostas de reforma estrutural da eurozona, o BCE e a UE no marco dun auténtico proceso constituínte europeo, recuperando o espazo abandonado pola esquerda tras o Non francés e holandés á pseudo constitución neoliberal europea, para expor un modelo constitucional de construción europea para os pobos e os cidadáns desde a esquerda.\nA verdadeira conexión entre o programa de resistencia (mínimo) e o programa de alternativa hexemónico (máximo) non é a "lóxica interna" do propio programa, senón a experiencia colectiva que permite acumular a través da mobilización, dos avances e retrocesos tácticos, da unidade de clase e popular forxada; en definitiva, dos cambios na correlación de forzas así conquistados. Lonxe de ser unha "folla de ruta" prefixada, a construción dunha alternativa hexemónica é un proceso vivo de experimentación e acumulación de forzas polos propios suxeitos sociais que van emerxendo. Esa é a mellor lección que podemos concluír da loita contra o fascismo nos anos 30 e 40, que creo as bases do estado social e de dereito en Europa na difícil contorna xeopolítica da Guerra Fría.\nEn 1981 Reagan derrotou aos controladores aéreos en EE UU e en 1984 Thatcher aos mineiros británicos. Foron os inicios dunha longa ofensiva neoliberal contra as organizacións sindicais nos países desenvolvidos, que continua até hoxe co obxectivo de limitar ou acabar coa negociación colectiva, reducir substancialmente os dereitos laborais e sociais conquistados, como o chamado "estado do benestar", privatizar os servizos públicos, e recortar os salarios. Este aumento da explotación relativa e absoluta da forza de traballo foi o principal mecanismo da recuperación da taxa de ganancias no neoliberalismo.\nDe 1981 até as folgas xerais do sector público francés en 1995-96, que abriron un novo ciclo de mobilizacións en Europa até o 2003, o único éxito sindical importante no mundo desenvolvido á hora de frear a desregulación do mercado de traballo foi a folga da Unión Internacional de Estibadores e Mariñeiros de 1992-93. O ciclo de folgas xerais europeas de 1995-2003, no que o sector público tivo un papel decisivo, a pesar da súa importancia non puido frear os ataques das políticas neoliberais. Con todo, foi decisivo para crear o clima político de deslegitimación e resistencia, do que deron testemuño os Foros Sociais Europeos, como o de Genova (2001), que bloqueou co NON francés e holandés o pseudo Tratado Constitucional neoliberal europeo en 2005, unha importante derrota política das oligarquías europeas, que abriu un espazo potencial para iniciar a construción dunha alternativa de esquerdas. Lamentabelmente, e este é un erro político que aínda pagamos e que non se pode repetir, o sectarismo de sectores importantes da esquerda europea bloqueou a construción de frontes políticas electorais amplos capaces de condicionar pola esquerda á socialdemocracia e ás direccións sindicais europeas, resistindo e acumulando forzas. O período de 2003 a 2010, ante a falta de pequenos éxitos da fase de resistencia anterior, a división sectaria das esquerdas e o desconcerto das direccións sindicais europeas, supuxo unha fase de desmovilización intensa e de xiro electoral á dereita, que só se rompeu a partir de 2009 en resposta ás políticas de choque da "desvalorización interna".\nUnha vez máis, o novo ciclo de resistencias aberto en Europa, e que vivimos con especial intensidade nos dous últimos anos por non falar no últimos cinco meses, expón todos os problemas descritos: grande radicalidad de folgas xerais defensivas en moitos países, 13 en Grecia por exemplo, que non foron capaces de frear até o momento o ritmo dos axustes impostos pola UE e só a combinación dos movemento sociais e sindical portugués supuxo hai unhas semanas un cambio parcial neste sentido; a subordinación da socialdemocracia á política de saída da dereita europea; crise aínda limitadas do PS por escisións de ás esquerdas (creación de Die Linke, escisións do PASOK, candidatura alternativa presidencial do PS portugués, creación do PdG e o FdG francés); estancamento cando non crise de sectores da esquerda alternativa (Bloco portugués, NPA, Alianza Vermella- Verde danesa, Rifondazione) e dos vellos PCs...\nComezar a resolver estes problemas esixe unha metodoloxía distinta:\n· En primeiro lugar, partir da resistencia real de abaixo a arriba sobre a base da unidade de acción máis ampla dos movementos sociais e dos sindicatos. Evitar o sectarismo movimentista e superar o frentismo sindical (nacional e alternativo) excluínte. As grandes mobilizacións capaces de cambiar a correlación de forzas e resistir de maneira real os ritmos dos recortes só poden ter éxito implicando ao conxunto da esquerda social e os seus aparellos, tanto ás vangardas como aos sectores con maior medo e menor conciencia de clase.\n· Expor e construír Frontes Amplas electorais con todos os sectores da esquerda implicados na resistencia anti-neoliberal, tanto reformista como revolucionaria, tanto federal como soberanista e, se non é posible antes das eleccións, deixar a porta aberta para incorporacións posteriores, alianzas ou colaboración común nos distintos niveis institucionais. Construír unha, dous, tres, moitas Syrizas...\n· Manter a presión sobre a socialdemocracia e outras opcións políticas interclasistas con propostas de mobilización social antineoliberales e polo dereito a decidir (autodeterminación). Sen rupturas importantes, evolucións condicionadas das súas políticas e xiros á esquerda ou transvasamentos das súas bases sociais non é posíbel construír a maioría necesaria, nin cambios substanciais na correlación de forzas e construír alternativas con vocación hexemónica.\n· Ampliar a coordinación da esquerda social e sindical, con especial interese nos comités de empresa europeos e a CES, hoxe moi desartellada, renovar o Foro Social Europeo...\n· Construír e reforzar os lazos das distintas esquerdas a nivel do Reino de España e da Unión Europea, como o PÉ e outras instancias de coordinación política, pondo a énfase en campañas comúns e no debate dunha alternativa de esquerda á UE neoliberal.\nEtiquetas: Alternativa Galega de Esquerdas, BCE, Bloco de Esquerdas, capitalismo, China, Eurolándia, frentismo, Front de Gauche, G. Buster, hegemonia, marxismo, Sen Permiso, sistema-mundo, Syriza, ultraliberalismo


DOG Núm. 247 Martes, 29 de decembro de 2015 Páx. 49413\nO Consello de Dirección do Igape na súa xuntanza do día 20 de novembro de 2015, acordou por unanimidade dos seus membros asistentes a aprobación das bases reguladoras do programa de apoio ao acceso ao financiamento operativo (activo corrente) das pequenas e medianas empresas, instrumentadas mediante convenio de colaboración entre o Instituto Galego de Promoción Económica (Igape), as sociedades de garantía recíproca e as entidades financeiras adheridas (Re-solve 2016).\nPublicar as bases reguladoras para a habilitación dunha liña de reavais do Instituto Galego de Promoción Económica (Igape) para facilitar o acceso ao financiamento operativo (activo corrente) das pequenas e medianas empresas, instrumentadas mediante convenio de colaboración entre o Instituto Galego de Promoción Económica (Igape), as sociedades de garantía recíproca galegas e as entidades financeiras adheridas (Re-solve 2016), e procédese á súa convocatoria en réxime de concorrencia non competitiva.\nEsta convocatoria tramítase ao abeiro do artigo 25.1.a) do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, como expediente anticipado de gasto, existindo crédito suficiente previsto no proxecto de orzamentos da Comunidade Autónoma para o exercicio 2016. Na súa virtude, a concesión das subvencións condiciónase á existencia de crédito adecuado e suficiente no momento da resolución da concesión.\nO prazo de presentación de solicitudes por parte dos interesados, nas entidades financeiras, iniciarase o 4 de xaneiro de 2016 e finalizará o 31 de outubro de 2016.\nNo caso de esgotamento da dispoñibilidade para a concesión de avais o Igape publicará a dita circunstancia no Diario Oficial de Galicia e na páxina web do Igape www.igape.es co fin de pechar anticipadamente o prazo de presentación de solicitudes.\nDotaranse provisións por importe máximo de 200.000,00 € para atender posibles falidos (partida orzamentaria 09.A1.741A.8900) do exercicio 2016.\nAs dotacións ao fondo de garantía de avais materializaranse cunha retención de crédito polo 10 % do importe máximo de cada reaval que conceda o Igape ante as sociedades de garantía recíproca que subscriban o convenio asinado para o efecto, no período de vixencia. Establécese un límite máximo de reavais de 2.000.000,00 €, respectando xunto aos restantes avais concedidos ou que poida conceder o Igape o límite de risco establecido pola Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma.\nAnualmente e mentres as operacións reavaladas estean en vigor, será rexistrada ao inicio de cada exercicio unha retención de crédito na partida orzamentaria indicada, aplicando a porcentaxe de provisión ao montante de reavais vivos. Durante o exercicio, esta retención de crédito será incrementada por cada reaval concedido, e minorarase, se é o caso, en proporción aos reavais minorados conforme a información trimestral de avais vivos facilitada para tal efecto polas sociedades de garantía recíproca.\nBases reguladoras do programa de apoio ao acceso ao financiamento operativo (activo corrente) das pequenas e medianas empresas, instrumentadas mediante convenio de colaboración entre o Instituto Galego de Promoción Económica (Igape), as sociedades de garantía recíproca galegas e as entidades financeiras adheridas (Re-solve)\nO Instituto Galego de Promoción Económica, no cumprimento das súas funcións, enfoca os seus programas e iniciativas na procura do desenvolvemento do sistema produtivo galego, en especial apoiando as pequenas e medianas empresas.\nNos últimos tempos as dificultades para acceder ao financiamento converteuse no principal problema de moitas pemes, detectándose o incremento das exixencias de garantías por parte das entidades financeiras, coma un dos principais obstáculos. Neste senso, o Igape optou nos últimos anos por apoiar, mediante axudas en forma de garantía, o acceso ao crédito, mediante liñas específicas que as reforcen ante as entidades financeiras.\nTendo en conta, ademais, que a principal causa que move as pemes a solicitar crédito é a necesidade de liquidez para o financiamento do seu activo corrente, parece conveniente continuar cos apoios prestados polo Igape a través do Plan Re-solve, desde o ano 2009, de apoio ao acceso ao financiamento operativo. Nesta liña proponse este novo apoio do Igape consistente no reaval do 25 % ante as sociedades de garantía recíproca galegas, como principais axentes prestameiros de avais financeiros.\nEste programa do Igape para o apoio ao acceso ao financiamento operativo (activo corrente) das pemes, necesitará da instrumentación dun convenio de colaboración entre o Instituto Galego de Promoción Económica (Igape), as sociedades de garantía recíproca e as entidades financeiras adheridas.\nA convocatoria do programa deberá ser obxecto de publicación no Diario Oficial de Galicia mediante resolución do director xeral do Igape.\nA tramitación destes reavais exclúe a concorrencia competitiva con base no establecido no artigo 19.2 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, por canto serán subvencionables todos os proxectos que cumpran os requisitos establecidos nas bases reguladoras, ata o esgotamento do crédito.\nXustifícase a excepcionalidade por canto neste caso non é necesaria a comparación de proxectos entre si, polo interese especial de apoiar calquera operación financeira que, cumprindo os requisitos especificados nas presentes bases, supoña dotar as empresas beneficiarias da tesouraría necesaria para evitar os problemas de liquidez, sobre todo na actual situación de dificultades na economía con especial incidencia nas pemes. Así mesmo, a concorrencia non competitiva é o mecanismo que permite que os proxectos subvencionables poidan ser atendidos coa debida dilixencia e, en todo momento, mantendo a posibilidade de solicitude aberta de xeito continuo.\nArtigo 2. Beneficiarios do programa de apoio\nArtigo 3. Actividades incentivables\nConsidéranse atendibles todas as actividades, agás as excluídas nas letras c), d) e e) do artigo 1 do Regulamento (UE) nº 1407/2013 da Comisión, do 18 de decembro de 2013, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013) e para as empresas do sector pesqueiro no artigo 1 do Regulamento (CE) nº 717/2014 da Comisión, do 27 de xuño de 2014, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da UE ás axudas de minimis no sector da pesca e da acuicultura (DOUE L 190, do 28.6.2014) e para as empresas do sector agrícola no artigo 1 do Regulamento 1408/2013, do 18 de decembro, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis no sector agrícola (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013).\nArtigo 4. Condicións e requisitos\nArtigo 5. Características das operacións de financiamento\nO importe máximo do préstamo subsidiable será de 150.000 €. O importe mínimo atendible será de 3.000 €.\nO prazo de vixencia poderá ser de ata 7 anos, incluída unha carencia dun máximo de dous anos.\nArtigo 6. Tipos de xuro e comisións\n1. O tipo de xuro nominal anual para as operacións de préstamo acollidas a estas bases e o seu sistema de variación establécense do seguinte xeito:\nTipo de referencia: será o euribor a prazo de 6 meses. As revisións faranse semestralmente.\nTipo adicional: será o que libremente pacten as partes, sen que, en ningún caso, poida exceder os 3,5 puntos porcentuais.\nO tipo de xuro nominal anual dos préstamos será, para cada semestre natural, o resultante de engadirlle ao tipo de referencia, o tipo adicional que pacten as partes.\n2. Se o euribor ao prazo establecido deixase de determinarse, aplicarase o que legalmente o substitúa.\n4. As SGR poderán cobrar ao cliente ata o 0,5 % en concepto de comisión de estudo, ata o 1 % en concepto de comisión de aval, calculado sobre o saldo vivo anual do importe avalado e ata o 4 % do importe do financiamento avalado en concepto de cota social mutualista, que se aboará ao inicio da operación. Este importe será reembolsado ao cliente unha vez remate a súa relación coa SGR.\n5. A garantía a favor das entidades financeiras será o aval da sociedade de garantía recíproca adheridas ao convenio, polo 100 % do risco.\n6. As garantías a favor da SGR serán o reaval do Igape en cobertura do 25 % do risco, e como garantía adicional poderán requirir garantías persoais, pero en ningún caso depósitos de activos líquidos ou financeiros que poidan detraer liquidez da empresa, adicionais ás achegas reintegrables aos fondos das SGR estipuladas para a operación. As SGR tamén poderán contar con reavais e achegas de organismos públicos ou dependentes da Administración que, sumados ao reaval do Igape, non poderán superar o 75 % do risco asumido pola SGR.\nArtigo 7. Axuda do Igape, compatibilidade e límite\n1. Axuda en forma de garantía.\nConsistirá no reaval do Igape durante a vixencia da operación de préstamo, en garantía do 25 % do risco asumido pola SGR. Seguindo os criterios establecidos na Comunicación da Comisión 2008/C155/02 relativa á aplicación dos artigos 87 e 88 do Tratado CE das axudas estatais outorgadas en forma de garantía, considérase coma axuda indirecta a equivalente ao importe da prima non cobrada ao beneficiario.\nAs axudas financeiras que se concedan ao abeiro destas bases terán a consideración de axuda de minimis e cumprirán co establecido no Regulamento (UE) nº 1407/2013 da Comisión, do 18 de decembro de 2013, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013), Regulamento (CE) nº 717/2014 da Comisión, do 27 de xuño de 2014, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da UE ás axudas de minimis no sector da pesca e da acuicultura (DOUE L 190, do 28.06.2014) e Regulamento 1408/2013, do 18 de decembro, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis no sector agrícola (DOUE L 352 do 24 de decembro de 2013).\n2. A tramitación do procedemento require a verificación de datos en poder das administracións públicas. Polo tanto, os formularios de solicitude incluirán autorizacións expresas ao órgano xestor para realizar as comprobacións oportunas que acrediten a veracidade dos datos. No caso de que non se autorice o órgano xestor para realizar esta operación, deberán achegarse os documentos comprobantes dos datos nos termos exixidos polas normas reguladoras do procedemento.\n3. As solicitudes das persoas interesadas deberán achegar os documentos ou informacións previstos nestas bases reguladoras, salvo que estes xa estivesen en poder do Igape; neste caso, as persoas interesadas poderán acollerse ao establecido no artigo 35.f) da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, sempre que se faga constar a data e o órgano ou a dependencia en que foron presentados ou, se é o caso, emitidos, e cando non transcorresen máis de cinco anos desde a finalización do procedemento ao que correspondan.\n4. A presentación da solicitude pola persoa interesada ou representante comportará a autorización ao órgano xestor para solicitar as certificacións que deban emitir a Axencia Estatal da Administración Tributaria, a Tesouraría Xeral da Seguridade Social e a Consellería de Facenda da Xunta de Galicia, segundo o establecido no artigo 20.3 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia. Non obstante, a persoa solicitante ou representante poderá denegar expresamente o consentimento, e deberá presentar entón a certificación nos termos establecidos regulamentariamente e no artigo 51.b) da Lei 11/2014, do 19 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2015.\n1. Para presentar unha solicitude de axuda o interesado, deberá cubrir previamente un formulario descritivo da empresa, do proxecto e da operación financeira a través do enderezo da internet http://www.tramita.igape.es, accesible desde a sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es.\nUnha vez cuberto o formulario, este pasará á disposición da entidade financeira e SGR, na extranet de entidades colaboradoras e xerará unha solicitude de tramitación do expediente en formato papel que se presentará na entidade financeira, asinada polo solicitante, que a título informativo se xunta como anexo I a estas bases. Nesta solicitude, apodérase a entidade financeira para que tramite, en nome do solicitante, o expediente de axuda ante o Igape, no caso de que este aprobe a operación financeira. Para estes efectos, as entidades colaboradoras terán que acreditar a súa solvencia técnica para acceder e xestionar a extranet de entidades colaboradoras, de acordo co establecido no artigo 24 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes (DOG núm. 241, do 17 de decembro).\n2. Co fin de prestar asistencia para cubrir o formulario, o Igape pon á disposición do interesado o seu servizo de asistencia técnica a través do mencionado enderezo da internet ou dos números de teléfono 900 81 51 51 ou 981 54 11 47, ou os que en cada momento se establezan para esta finalidade que serán obxecto de publicidade no citado enderezo da internet. Desde este servizo poderá accederse á aplicación informática e cubrir o formulario e xerar o IDE identificativo, no caso de que o solicitante non dispoña dun acceso directo á internet. Tamén se poderá recibir asistencia na propia entidade de crédito colaboradora.\n3. As entidades de crédito centralizarán as solicitudes de axuda recibidas nas distintas sucursais e, no caso de aprobación da operación financeira, solicitarán en nome do interesado o reaval ao Igape no prazo máximo dun mes contado desde a entrada do formulario na extranet das entidades colaboradoras. No caso de que a operación financeira sexa denegada, a entidade financeira só comunicará a súa denegación.\nA instrución e resolución do procedemento basearase nas declaracións contidas no citado formulario.\n4. As solicitudes da entidade de crédito ao Igape presentaranse a través da extranet de entidades colaboradoras (http://extranet.igape.es) e esta vía electrónica será obrigatoria. O Igape reserva para si a potestade de introducir modificacións no funcionamento e na recollida de datos da extranet, co obxecto de mellorar a efectividade das interaccións entre entidades ou as actuacións de control que son propias do seu papel no convenio asinado para o efecto.\n5. A autorización de acceso á extranet de entidades colaboradoras para este convenio darase de oficio para os usuarios que as entidades financeiras teñan xa rexistrados para outros convenios, ben que é posible modificar estas autorizacións ou dar novas altas mediante a solicitude do anexo II.\n6. Os usuarios da extranet asinantes da solicitude por esta vía electrónica deberán reunir os seguintes requisitos:\na) Será necesario que o usuario da extranet asinante da solicitude teña a autorización do interesado e da entidade de crédito tramitadora. A autorización por parte do interesado acreditarase mediante a solicitude orixinal (copia para a entidade de crédito do anexo I); a autorización por parte da entidade financeira virá dada polo anexo II entregado ao Igape segundo se indicou anteriormente.\nb) O asinante deberá posuír un certificado dixital en vigor baixo a norma X.509 V3 válido, tal e como especifica a Orde do 25 de novembro de 2004, da Consellería de Economía e Facenda, pola que se establecen as normas específicas sobre o uso da sinatura electrónica nas relacións por medios electrónicos, informáticos e telemáticos coa Consellería de Economía e Facenda e os seus organismos e entidades adscritas (DOG núm. 239, do 10 de decembro de 2004). Os certificados de clase 2 CA emitidos pola Fábrica Nacional de Moeda e Timbre-Real Casa da Moeda serán válidos para os efectos de presentación de solicitudes.\n8. Dentro dos dez días seguintes á presentación das solicitudes no rexistro electrónico, a entidade financeira comunicaralles aos solicitantes a data en que as solicitudes foron presentadas no Igape, o número de expediente asignado, o prazo máximo establecido para a resolución e notificación do procedemento (dous meses desde a data de presentación da solicitude de axuda no Igape) e os efectos do silencio administrativo (negativo).\n9. De conformidade co establecido no artigo 71 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, se a solicitude non reúne os datos exixidos nestas bases, requirirase o solicitante e a entidade de crédito para que no prazo de dez días hábiles desde o seguinte ao requirimento se emende a falta, con indicación de que, en caso contrario, se terá por desistido da súa petición, logo da resolución que deberá ser ditada nos termos previstos no artigo 42 da citada Lei 30/1992.\n10. Dentro dos 15 días hábiles seguintes á presentación da solicitude no Igape, por parte da entidade financeira, a SGR deberá manifestar a súa posición a través da extranet de entidades colaboradoras (http://extranet.igape.es). Posteriormente, o Igape comunicará, a través desta mesma canle, á sociedade de garantía recíproca correspondente e á entidade financeira a validación dos requisitos da solicitude da axuda en forma de garantía. A dita comunicación autoriza a formalización da operación financeira, sen que a dita remisión supoña recoñecemento do dereito do solicitante a percibir finalmente a axuda.\n1. Unha vez que a sociedade de garantía recíproca formule a súa posición, a solicitude será avaliada polos servizos técnicos do Igape en función dos datos relativos á operación declarados no formulario anexo a ela. Unha vez avaliada a solicitude, a Dirección da Área de Financiamento elevará a proposta de resolución á persoa titular da Dirección Xeral do Igape, quen resolverá por delegación do Consello de Dirección.\n2. Na resolución de concesión farase constar o importe do préstamo e o seu prazo de vixencia e carencia, así como a axuda en forma de garantía polo reaval que se prestará á SGR.\n3. Na resolución denegatoria farase constar o motivo da denegación. Non axustarse aos termos da convocatoria, así como a ocultación de datos, a súa alteración ou calquera outra manipulación da información será causa de desestimación da solicitude, sen prexuízo do disposto no artigo 50 e seguintes da Lei de subvencións de Galicia.\n4. De acordo coas características do programa, o procedemento de concesión tramitarase en concorrencia non competitiva. As solicitudes resolveranse por orde de entrada das solicitudes completas no Igape, e ata esgotarse as dispoñibilidades orzamentarias aprobadas, circunstancia que se publicará mediante resolución no Diario Oficial de Galicia e páxina web do Igape www.igape.es. O esgotamento do crédito comportará a inadmisión de posteriores solicitudes.\nArtigo 11. Notificación, silencio administrativo e recursos\n1. O Igape notificaralle ao solicitante e comunicaralle á entidade financeira e á SGR a concesión ou denegación da operación, de acordo co establecido no artigo 24 da Lei 9/2007, de subvencións de Galicia.\n2. O prazo máximo para notificar a resolución do procedemento será de dous meses desde a data de presentación completa da solicitude no Igape. O dito prazo poderá ser suspendido nos supostos establecidos no artigo 42.5 da Lei de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. Transcorrido tal prazo sen que se notifique resolución expresa, poderá entenderse desestimada.\nContra a resolución, que esgota a vía administrativa, poderase interpoñer recurso contencioso-administrativo diante dos xulgados do contencioso-administrativo de Santiago de Compostela, no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte á recepción da notificación da resolución, se for expresa, ou no prazo de seis meses contados a partir do día seguinte a aquel en que se produza o acto presunto. Potestativamente, poderase interpoñer recurso de reposición diante do director xeral do Igape, por delegación do Consello de Dirección do Igape, no prazo dun mes a partir do día seguinte á recepción da notificación da resolución se for expresa, ou no prazo de tres meses contados a partir do día seguinte a aquel en que se produza o acto presunto, segundo o disposto nos artigos 116 e 117 da Lei de réxime xurídico das administracións públicas.\n3. Será causa de denegación da operación a falta de comunicación pola SGR da súa posición respecto á aprobación da operación, nos prazos establecidos nestas bases e no convenio asinado para o efecto, sen prexuízo da posibilidade do solicitante de reiterar a súa solicitude.\nArtigo 12. Publicación\n1. De conformidade co previsto no Decreto 132/2006, do 27 de xullo, polo que se regulan os rexistros públicos creados nos artigos 44 e 45 da Lei 7/2005, do 29 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2006, o Igape e a Consellería de Economía, Emprego e Industria incluirán as axudas concedidas ao abeiro destas bases e as sancións que, como consecuencia delas, puidesen impoñerse, nos correspondentes rexistros públicos, polo que a presentación da solicitude leva implícita a autorización para o tratamento necesario dos datos persoais dos beneficiarios e a súa remisión ás entidades financeiras e sociedades de garantía recíprocas para os efectos da formalización da operación, e a referida publicidade.\n2. De acordo co artigo 13.4 da Lei 4/2006, do 30 de xuño, de transparencia e boas prácticas na Administración pública galega, e co artigo 15 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, o Igape publicará as axudas concedidas ao abeiro destas bases na páxina web do Igape www.igape.es e no Diario Oficial de Galicia expresando a norma reguladora, beneficiario, crédito orzamentario, contía e finalidade da axuda, polo que a presentación da solicitude leva implícita a autorización para o tratamento necesario dos datos do beneficiario e da súa publicación nos citados medios. A publicación no Diario Oficial de Galicia realizarase no prazo máximo de tres meses contados desde a data de resolución das concesións. Non obstante, cando os importes das axudas concedidas, individualmente consideradas, sexan de contía inferior a 3.000 euros, non será necesaria a publicación no Diario Oficial de Galicia, que será substituída pola publicación das axudas concedidas na páxina web do Instituto Galego de Promoción Económica.\n3. De acordo co establecido no artigo 5 do Real decreto 1149/2011, do 29 de xullo, polo que se establece e regula o rexistro español de axudas de minimis no sector pesqueiro (BOE nº 223, do 16 de setembro), no caso de que o beneficiario sexa unha empresa do sector pesqueiro, o Igape publicará a subvención concedida ao abeiro destas bases no citado Rexistro expresando a información a que se fai referencia no anexo I deste real decreto.\n4. De acordo co establecido no artigo 20.4 da Lei 38/2003, do 17 de novembro, xeral de subvencións, a cesión de datos de carácter persoal que debe efectuarse á Intervención Xeral da Administración do Estado para os efectos de publicar as subvencións concedidas na Base de datos nacional de subvencións non requirirá o consentimento do beneficiario. Neste ámbito non será de aplicación o disposto no punto 1 do artigo 21 da Lei orgánica 15/1999, do 13 de decembro, de protección de datos de carácter persoal.\nArtigo 13. Formalización da operación financeira\n1. Unha vez recibida a solicitude no Igape, este poderá autorizar a formalización da operación financeira, previamente á resolución de concesión. A dita autorización comunicarase á entidade financeira e á SGR, a través da extranet de entidades colaboradoras (http://extranet.igape.es), de acordo co establecido no artigo 9.9.\na) A formalización do préstamo antes da resolución de concesión non implica o recoñecemento de ningún dereito ou cualificación do expediente respecto á concesión solicitada.\nb) No contrato de préstamo formalizado anticipadamente de acordo co previsto no punto anterior, deberanse mencionar, polo menos, os seguintes aspectos: que se presentou solicitude de axuda financeira no Igape, con indicación da data de rexistro de entrada neste instituto, e que o préstamo quedará acollido ás axudas establecidas nas presentes bases nos termos e condicións establecidas na resolución de concesión que, no seu día, se dite. Ademais, o contrato deberá indicar as condicións financeiras, non suxeitas a estas bases, para o caso de que o Igape resolva denegatoriamente.\nc) No suposto de que a resolución de concesión que de ser o caso se dite, recolla unhas condicións diferentes das indicadas na autorización de formalización anticipada, deberá incluírse un anexo ao documento de préstamo, intervido por fedatario público, en que se fagan constar as características establecidas na dita resolución.\n2. Se o préstamo se formaliza con posterioridade á data de notificación da resolución de concesión, deberá recoller a mención de estar acollido ás axudas previstas nestas bases.\n3. O prazo máximo para a formalización do préstamo, ou, se é o caso, adaptación da póliza ás condiciones da resolución de concesión do Igape será de 2 meses, contados desde o día seguinte á data de notificación da concesión ao beneficiario.\nFinalizado o dito prazo sen que se formalizase ou adaptase, ditarase resolución tendo ao solicitante por renunciado e ordenando o arquivamento do expediente, salvo que, logo de solicitude razoada de prórroga deste, presentada no Igape dentro do prazo e acreditando a conformidade da entidade financeira, o Igape autorice a dita prórroga.\n4. Non será necesaria a formalización contractual do reaval, abonda para obrigar o Igape e a entidade beneficiaria do reaval a resolución de concesión e a formalización do aval coa SGR. A póliza de aval que se formalice entre a SGR e a empresa avalada deberá facer constar a existencia do reaval do Igape e as súas características.\nArtigo 14. Procedemento en caso de execución dos reavais do Igape\n1. No caso de falta de pagamento por parte do titular do préstamo e tras un período de 180 días nos que tanto a entidade financeira como a sociedade de garantía recíproca efectuarán as oportunas xestións para a súa regularización, será suficiente o requirimento escrito da entidade financeira prestamista á SGR para que esta liquide o capital pendente de amortizar, máis os xuros de demora xerados, calculados a un tipo que non poderá superar en 4 puntos o establecido no artigo 6.1 destas bases reguladoras.\n2. A SGR non aboará os xuros de demora se realiza o pagamento dentro do prazo de cinco días hábiles contados desde a notificación do requirimento escrito da entidade financeira.\n3. Unha vez que a operación resultase falida, a SGR deberá comunicar ao Igape tal circunstancia nos trinta días naturais seguintes. O Igape recoñecerá cada mes as obrigas de pagamento correspondentes aos falidos comunicados no mes anterior, e procederá no mesmo momento ao pagamento das obrigas recoñecidas, con cargo aos seus propios orzamentos.\n4. As sociedades de garantía recíproca obríganse á execución dos bens e dereitos do prestameiro, asumindo os gastos do proceso e reintegrando ao Igape segundo o establecido no punto seguinte.\n5. O Igape participará no recobramento da SGR proporcionalmente ao risco reavalado, unha vez deducidos os gastos do proceso por ela soportados. Este importe deberá ser ingresado no Igape ao final de cada ano, na conta que este designe. Se a SGR se adxudica en pagamento de débedas, bens ou dereitos coa intención de vendelo a un terceiro, xa sexa en virtude de acordos extraxudiciais (dacións en pagamento, cesión de bens, permutas etc.) ou por procedementos xudiciais, as SGR reembolsarán ao Igape a parte dos importes obtidos na transmisión dos citados bens a un terceiro que lle corresponda ao instituto proporcionalmente ao reaval do 25 % do principal, ao final de cada ano e na conta que o instituto sinale.\nArtigo 15. Información periódica. Custodia da documentación\n1. As SGR remitirán mensualmente ao Igape unha relación dos avais en vigor outorgados ao abeiro destas bases reguladoras, detallando polo menos, para cada un deles, os seguintes datos: beneficiario, importe formalizado, risco en vigor, risco avalado por CERSA e, se é o caso, risco avalado por outras entidades, importe incurso en morosidade, provisións dotadas e, de ser o caso, importe considerado falido.\n2. As SGR terán que custodiar e ter á disposición do Igape toda a documentación acreditativa do cumprimento dos requisitos necesarios para a concesión do reaval, a que reflicte as incidencias sobrevidas nas operacións reavaladas e a especialmente establecida nestas bases, durante un período de cinco anos desde a súa cancelación.\nArtigo 16. Modificacións\n1. O beneficiario queda obrigado a comunicarlle ao Igape calquera circunstancia ou eventualidade que poida afectar substancialmente á execución dos fins para os que foi concedida a axuda. En particular deberá remitir unha declaración complementaria das axudas recibidas para a mesma operación no momento en que sexa comunicada calquera concesión e sempre coa presentación da solicitude de cobramento.\n2. O beneficiario da axuda poderá solicitar, motivadamente, a modificación da resolución, con carácter previo á formalización da operación. Unha vez formalizada a operación só se admitiran solicitudes relativas ao cambio de titularidade. No caso de que a modificación afecte os datos declarados no formulario, deberá cubrir previamente un novo formulario na aplicación informática e obter un novo código IDE. Este IDE incluirase na solicitude de modificación que se dirixirá ao director do Instituto Galego de Promoción Económica.\n3. O director xeral do Igape, por delegación do Consello de Dirección do Igape, poderá acordar as modificacións da resolución relativas ao importe e características do préstamo atendible, importe reavalado e titularidade, tidas en conta para a concesión da axuda sempre que a modificación non prexudique terceiros, e os novos elementos ou circunstancias que motiven a modificación, de ter concorrido na concesión inicial, non supuxesen a denegación da axuda.\nO cambio de beneficiario deberá acreditarse documentalmente así coma a subrogación na totalidade dos dereitos e obrigas derivados do proxecto subvencionado e, especificamente, da operación subsidiada. Presentarase a solicitude asinada polo novo titular, xunto co consentimento do anterior beneficiario.\nEn ningún caso a resolución de modificación implicará aumentar a contía da subvención inicialmente aprobada.\n4. No caso de modificacións da operación financeira, unha vez formalizada e que supoñan unha mellora solicitada pola empresa (carencia intermedia, diferencial etc), poderá levarse a cabo sen autorización previa do Igape. Non obstante, a entidade financeira deberá comunicala. As ditas modificacións non suporán, en ningún caso, a revisión á alza das axudas concedidas.\n5. A obtención concorrente de subvencións ou axudas outorgadas por outras administracións ou entes públicos ou privados poderá dar lugar á modificación da resolución de concesión, ou a súa revogación, no caso de que os ditos cambios supoñan o incumprimento dos requisitos establecidos para os proxectos ou beneficiario.\n6. O Igape poderá rectificar de oficio a resolución cando dos elementos que figuren nela se deduza a existencia dun erro material, de feito ou aritmético.\nArtigo 17. Reintegros, incumprimentos e sancións\n1. Procederá o reintegro por parte do beneficiario do compoñente de axuda do reaval concedido con motivo da súa operación de préstamo, xunto cos xuros de demora xerados desde o pagamento, nos seguintes casos:\na) Incumprimento parcial:\nSempre que se cumpran os requisitos ou condicións esenciais tomados en conta na concesión das axudas, o Igape poderá apreciar un incumprimento parcial e deberá resolver sobre o seu alcance, aplicando a mesma ponderación que tivese a condición incumprida na resolución de concesión e, se é o caso, establecendo a obriga de reintegro de xeito proporcional aos destinos do préstamo deixados de practicar ou aplicados a outros distintos dos considerados na resolución de concesión, debendo reintegrarse a cantidade correspondente ao compoñente de axuda do reaval, na dita proporción.\nb) Incumprimento total:\n1º. Con carácter xeral, se o incumprimento nos destinos do préstamo supón un importe de préstamo atendible inferior ao mínimo establecido nestas bases reguladoras, deberán reintegrarse todas as cantidades aboadas, en concepto de compoñente de axuda do reaval e os seus xuros de demora.\n2º. Obter a axuda sen reunir as condicións requiridas nas bases reguladoras.\n3º. Cando non permitan someterse ás actuacións de comprobación que efectúe o Igape, así coma calquera outra actuación, sexa de comprobación e control financeiro, que poidan realizar os órganos de control competentes, nomeadamente a Intervención Xeral da Comunidade Autónoma, o Tribunal de Contas ou Consello de Contas.\n2. Procederá o reintegro, total ou parcial por parte das sociedades de garantía recíproca da compensación devengada ao seu favor segundo o artigo 21 destas bases, no suposto do incumprimento das condicións impostas na resolución de concesión, nas bases reguladoras e no convenio de colaboración, respecto das características e tipo de xuro e comisións da operación de préstamo.\n3. O procedemento para declarar o incumprimento e reintegro de cantidades axustarase ao disposto nos capítulos I e II do título II da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, e no título V do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o seu regulamento. Será competente para a súa resolución o director xeral do Igape. Contra a súa resolución caberá recurso contencioso-administrativo ante os xulgados do contencioso-administrativo de Santiago de Compostela nos dous meses seguintes á súa notificación e, potestativamente, recurso de reposición ante o director xeral do Igape no mes seguinte á súa notificación.\n4. Sen prexuízo do establecido nos números anteriores, os beneficiarios e entidades financeiras e SGR colaboradoras sométense ao réxime de infraccións e sancións establecido no título IV da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia (DOG nº 121, do 25 de xuño) e no título VI do seu regulamento.\nArtigo 18. Modificación das condicións financeiras e comisións de aval en caso de incumprimento\nAs entidades financeiras e as sociedades de garantía recíproca poderán pactar nas correspondentes pólizas e contratos de garantía que sexan de aplicación diferentes condicións ás estipuladas nestas bases, no suposto de que o Igape resolva o incumprimento de condicións do prestameiro.\nTanto as entidades financeiras como as sociedades de garantía recíproca adheridas e os beneficiarios das operacións de financiamento quedan obrigados a someterse ás actuacións de control que se efectúen por parte do Igape ou polos órganos internos ou externos de control da Comunidade Autónoma de Galicia, para verificar o cumprimento dos requisitos e finalidades das operacións financeiras acollidas a estas bases.\nO Igape requirirá ás SGR, con base en técnicas de mostraxe, copia das escrituras ou pólizas de préstamo avaladas e, se é o caso, ao beneficiario e/ou entidade financeira a remisión dos xustificantes dos destinos, e o Igape comprobará, para estes efectos, un mínimo do 10 % dos expedientes con axudas aprobadas.\nArtigo 20. Adhesión mediante convenio de entidades financeiras e sociedades de garantía recíproca colaboradoras\n1. O Igape convidará a adherirse ao convenio de colaboración no cal se regulen os compromisos das partes todas aquelas entidades financeiras e sociedades de garantía recíproca que, tendo acreditada unha presenza significativa en Galicia, así como a súa solvencia (a solvencia entenderase acreditada se prestaron servizos financeiros para o investimento das pequenas e medianas empresas durante os últimos tres anos e se comprometen a desenvolver os procedementos necesarios para o bo fin da tramitación das operacións, por todos os medios dispoñibles, humanos e técnicos, para facilitarlle o acceso a esta liña de financiamento), colaborasen co instituto nos seus programas de subsidiación ao tipo de xuro de préstamos, créditos ou operacións de arrendamento financeiro. Así mesmo, poderán instar a súa adhesión todas aquelas entidades financeiras e sociedades de garantía recíproca acreditadas polo Banco de España que, demostrando unha implantación significativa en Galicia, dispoñan dos medios técnicos adecuados para asegurar a correcta tramitación dos expedientes conforme o establecido no convenio asinado para o efecto, nestas bases e nos seus anexos.\nAs ditas entidades xustificarán mediante declaración responsable o cumprimento dos requisitos establecidos para obter a condición de entidade colaboradora no artigo 10 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, asumindo as obrigas do artigo 12 do citado texto legal.\n2. A adhesión formalizarase mediante a sinatura, por apoderado con facultades bastantes, da declaración que se xunta como anexo III a estas bases. O Igape dará conta ao resto das entidades adheridas da existencia de cada novo partícipe no convenio e publicarao no Diario Oficial de Galicia.\n3. As entidades colaboradoras adheridas ao convenio relaciónanse no anexo IV a estas bases.\nArtigo 21. Compensación á SGR\nO Igape aboará ás sociedades de garantía recíproca colaboradoras neste programa en concepto de compensación das establecidas no artigo 13.2.m) da Lei 9/2007, de subvencións, un 2 % do principal dos préstamos formalizados que conten con resolución de concesión do Igape. O convenio de colaboración que, para tal efecto, se subscriba regulará o procedemento de liquidación e o destino desa achega.\nDe conformidade coa Lei orgánica 15/1999, do 13 de decembro, de protección de datos de carácter persoal, os datos persoais recollidos na tramitación destas bases reguladoras, cuxo tratamento e publicación autorizan as persoas interesadas mediante a presentación das solicitudes, serán incluídos nun ficheiro denominado «Beneficiarios-Terceros», cuxo obxecto, entre outras finalidades, é xestionar estas bases reguladoras, así como para informar as persoas interesadas sobre o seu desenvolvemento. O órgano responsable deste ficheiro é o Igape. Quen no ámbito das súas respectivas competencias, cederá os datos á Consellería de Economía, Emprego e Industria para a resolución do expediente administrativo, así como aos outros órganos especificados nestas mesmas bases reguladoras para a súa tramitación. O solicitante faise responsable da veracidade de todos eles e declara ter o consentimento das terceiras persoas cuxos datos poida ser necesario achegar. Os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición poderanse exercer ante o Igape, mediante unha comunicación ao seguinte enderezo: Complexo Administrativo San Lázaro, s/n, 15703 de Santiago de Compostela, ou a través dun correo electrónico a lopd@igape.es.\nPara todo o non previsto nestas bases aplicarase o previsto na Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, e o disposto no Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, no Decreto 284/1994, do 15 de setembro, de regulamento de avais do Igape, e nos decretos 132/1995, do 10 de maio, e 302/1999, do 17 de novembro, que o modifican e na Orde da Consellería de Economía e Industria do 27 de agosto do 2009 (DOG nº 173, do 3 de setembro), no Regulamento (UE) nº 1407/2013 da Comisión do 18 de decembro de 2013, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013), Regulamento (CE) nº 717/2014 da Comisión, do 27 de xuño de 2014, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da UE ás axudas de minimis no sector da pesca e da acuicultura (DOUE L 190, do 28.06.2014) e Regulamento 1408/2013, do 18 de decembro, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis no sector agrícola (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013), e no resto da normativa que resulte de aplicación.\nRelación de entidades financeiras e sociedades de garantía recíproca adheridas\nPrograma de apoio ao acceso ao financiamento operativo (activo corrente) das pemes


Asignatura (*) Redes Código 614G01017\nDescrición xeral Medios de transmisión. Tecnoloxías de redes. Redes de acceso residencial. Protocolos de encamiñamento e servizos en rede.\nPlan de continxencia 1. Modificacións nos contidos - Non se modifican 2. Metodoloxías *Metodoloxías docentes que se manteñen - Prácticas de laboratorio - Seminario - Proba obxectiva - Sesión maxistral *Metodoloxías docentes que se modifican 3. Mecanismos de atención personalizada ao alumnado - Correo electrónico: os profesores da materia están dispoñibles por correo electrónico diariamente para resolución de dúbidas. - Moodle: segundo as necesidades do alumnado, están dispoñibles foros para realización de consultas de teoría, prácticas, en castelán, galego e inglés que os profesores da materia consultan diariamente. - Teams: os profesores da materia están dispoñible en Teams semanalmente durante as horas de docencia e de titorías para resolución de dúbidas. 4. Modificacións na avaliación - Non hai cambios na avaliación. - No caso de non poder realizarse a avaliación presencialmente, realizarase online usando as ferramentas correspondentes. *Observacións de avaliación: 5. Modificacións da bibliografía ou webgrafía - Non hai cambios na bibliografía


Editorial Galaxia | O Espantallo Amigo pecha en Lugo unha xira que chegou a máis de 10.000 nenos\nO Espantallo Amigo pecha en Lugo unha xira que chegou a máis de 10.000 nenos\nO proxecto teatral e literario ideado por Os Quinquilláns e Editorial Galaxia a partir do Espantallo Amigo de Xosé Neira Vilas pecha esta mañá ás 18h no Salón de exposicións da Deputación Provincial de Lugo a súa xira polos auditorios e teatros de Galicia, onde chegou a 10.000 nenos e nenas de entre 8 e 12 anos. Lalín, Carballo, Cangas, Silleda, Redondela, Ferrol, Ribeira, Vigo, O Pino, Compostela, Noia, Ponteceso, Salceda, Allariz, Ourense, Rianxo e Lugo foron algunhas das localidades polas que pasou este clásico da literatura infantil galega, que xa viaxou polos teatros de medio mundo e que á volta do verán regresará aos escenarios galegos, acompañada dunha edición especial do libro que lle dá orixe.\nA historia de xenerosidade ideada por Xosé Neira Vilas está contada, na versión teatral de Lucho Penabade e Tero Rodríguez, polos nenos que no seu día conseguiron superar a miseria grazas á xenerosidade do espantallo amigo e que, xa convertidos en home e muller, queren facer unha montaxe teatral que explique o sucedido. Acompaña a representación teatral unha versión impresa ilustrada por Xaquín Marín que o público leva consigo, para continuar os momentos de risa e reflexión vividos no patio de butacas coa lectura demorada na casa.\nO proxecto ofrece un traballo transversal que lles permite aos espectadores-lectores comprender as relacións entre as distintas linguaxes artísticas e que colleitou un grande interese entre o profesorado galego.


22 Cociñas amarelas e deseño para brillar o seu interior | 5 minutos\n22 Cociñas amarelas e deseño para brillar o seu interior\nO amarelo é unha opción de deseño audaz. Para evitar o falso non deseñar, propoño-lo para descubrir 22 cociñas amarelas e deseño que pode inspirar-lo a crear o seu.\nEstas cociñas amarelas e de deseño vai traer de cor, enerxía e d ‘optimismo no seu casa ou apartamento. Sabías que o amarelo era unha cor que favoreceu o apetito? O amarelo é a cor das bananas maduras e froitas cítricas frescas como a piña e os limóns. Por certo, se a túa cociña é particularmente escura, esta cor é unha boa forma de iluminar o espazo.\ncociñas amarelas pero estilos moi diferentes\nimos comezar esta selección de cociñas amarelas cunha fermosa cociña chea de electrodomésticos e estraños obras de arte, pero mestúranse ben cun estilo de cociña contemporáneo a unha variedade de cores vivas que van desde Tonos amarelos de limón aos tons mandaríns.\nObservar as sombras de mestura sutís que se usan nesta cociña. Os asentos son un pouco máis escuros que a mesa de traballo e, polo tanto, permiten romper e variar o efecto dun tema amarelo puro sen saír do tema que foi elixido.\nAquí, cada material parece ser elixido coidadosamente para acentuar as partes máis brillantes da paleta de cores. O amarelo destaca os tons quentes da madeira mentres que o bronce de cobre parece reflectir a profundidade da laranxa.\nAquí, para esta cociña aberta falsamente no exterior, foi elixido un acabado lacado para reflectir o xardín dentro da cociña.\nNesta cociña, os tons amarelos son traídos pola cor da madeira. White White, esta cociña minimalista está deseñada grazas a estes tons cálidos e sutís.\nGústame esta cociña porque Aquí, a cor amarela úsase para delimitar claramente os espazos e francamente. A cociña convértese nun cubo amarelo perfecto que vibra cada superficie de traballo e mesmo o chan.\nAquí, o A cociña é brillante amarela, asentos verdes pálidos e unha pitada de vermello emerxe da sala de estar. Como as cores poden casarse perfectamente se están ben utilizadas.\nAquí está outra cociña perfectamente monocromática. A única variación provén dos utensilios de metal; Unha boa forma de facer un recordatorio coas cadeiras metálicas Eames no comedor.\nO amarelo non necesita Ser predominante\nUn fondo branco e negro permite á illa de cociña e armarios amarelos para saír do conxunto. Tamén é interesante notar a variedade de madeira usada ao longo desta cociña. Persoalmente, realmente me gustan as cociñas negras.\nAínda que as cadeiras son os únicos mobles amarelos nesta cociña, con todo, con todo, O tema é respectado co uso de macetas, vasos de café e outros utensilios desta cor.\nOutra cociña Para esta selección de cociñas amarelas que usan unha mestura sutil de accesorios e mobles para crear unha cociña amarela que respecta o noso tema do día. Teña en conta que a iluminación tamén axuda a respectar o tema.\nás veces algúns elementos moi simples son suficientes.\nCociñas amarelas e multitude de materiais\nEsta cociña é un dos meus favoritos destes amarelos cociñas. Eu son fanático de cociñas industriais. Inspiración industrial, só unha banda amarela pasa polo chan para montar nos armarios e rematar o seu teito correndo. Nas baldas, os accesorios variados permiten completar a decoración.\nVostede entendelo, para respectar un Tema monocromático, non é necesario pintar todo en amarelo. Como aquí, algúns elementos son suficientes para traducir a súa envexa.\nEsta cociña é outro exemplo que algunhas notas de As cores ben posicionadas son suficientes.\ncasar a cor flutua con outras cores máis suaves tamén é un bo compromiso. Aquí, o amarelo dourado está casado coa perfección cun azul moi suave e un bo oliva verde.\nen Esta cociña, o amarelo volve a sublimar a luz. Non deixe de lado a iluminación do seu cuarto, é un elemento determinante!\nAs táboas e os plans de traballo son superficies perfectas Se queres traballar cun tema de cores como este.\nSe queres traer a cor a unha escuridade cociña cor, ás veces, só un elemento é suficiente para murchar.\nPense sobre os detalles na cociña\nTamén intente traballar os detalles. Mire a baixa contribución en cor amarela nesta cociña. Aínda que pouco presente, permite darlle unha personalidade real.\nnesta cociña, É unha tella que consiste en chevrons brancos, marrón e amarelo que trae cor. As pezas amarelas foron situadas estratéxicamente para romper a simetría nalgúns lugares.\nAínda máis pronunciado: Aquí os azulexos brancos e amarelos comúns convértense nun incrible debuxo xeométrico grazas ao intelixente patrón alternativo en diagonal.\nOutro truco para probar a cociña amarelo (ou moi colorido): proba gradientes de cor. Aquí, unha única parede pintada con sete cores diferentes fai posible traer a personalidade a unha cociña aburrida.\nFinalmente, a última cociña desta selección de cociñas amarelas, tamén pode escoller unha cor amarela cremosa e non brillante para mesturar con máis facilidade con outras cores.\nEn resumo, ves, hai moitos Formas de traer a cor á túa cociña. As grandes e grandes habilidades planas non son o único xeito … Polo contrario!


Padrón sobe dous chanzos ata o nivel alto de restricións | Noticias de Galicia | CRTVG\nPadrón sobe dous chanzos ata o nivel alto de restricións polo incremento de contaxios\nPublicado o 02/05/2021 20:31\nA feira dominical de Padrón foi este Día da Nai un bulir de vida. Moita mercadoría e tamén bastantes visitantes e compradores.\n"Eu hai moito tempo que non viña a Padrón, con isto da pandemia, pero aproveitei que é o Día da Nai e vin dar unha volta. Hai moitísimas cousas e vese vida", explicaba unha muller.\nO concello, porén, pasa esta medianoite do nivel medio-baixo de restricións ao alto. Mentres estea nel, non veremos, por exemplo, no mercado dos domingos atraccións de feira, un sector que sumou meses de parada.\nA hostalería do concello tamén volverá sufrir o peche dos interiores. Só se lle permitirá atender en terraza e ao 50 %.\nPadrón sobe dous chanzos as limitacións tras multiplicar os seus positivos. En 14 días descubríronse 25 casos, 20 deles na última semana. Cunha poboación de menos de 8.400 veciños, implica unha incidencia acumulada de case 300 infectados por cen mil habitantes.\nDerrota na despedida da liga do Compostela no Vero Boquete\nAs raíñas de copas xogan en Burela


Un percorrido polo pasado baixo a auga\n01 octubre 2021 20:14 h.\nlago Senda da Memoria As Pontes\nSenda da Memoria, nas Pontes. C.ARIAS\nA Senda da Memoria permite bordear parte do xigantesco lago artificial pontés. O obxectivo, co tempo, é abrir todo o perímetro\nO enorme lago artificial coas súas augas cobre hoxe de azul anos e anos de explotación de negro carbón nun verde e fértil val no que desapareceron moitos lugares, que hoxe só existen no recordo de algúns.\nA Senda de Memoria, un espazo que mestura natureza e industria, pretender ser, como anuncia o seu cartel de entrada, un percorrido polo pasado destes lugares e unha loita contra o esquecemento porque "a memoria non pode expropiarse", algo que si se fixo en moitos lugares das parroquias da Vilavella, Espiñaredo, Seoane ou Goente.\nO camiñante, cos seus pasos bordeando a auga, coñecerá un espazo restaurado e transformado nun ecosistema de grande biodiversidade como é o lago, e, ao mesmo tempo, situará algúns dos lugares dese pasado hoxe baixo a auga.\nAo longo do camiño, de pouca dificultade e cada vez máis transitado tanto por xente a pé como en bici, o visitante poderá atopar varios puntos de información con fotos antigas, mapas de situación, algún punto de descanso e diversas panorámicas perfectas dese horizonte azul enmarcado hoxe pola central térmica que quizais pronto deixe de formar parte da imaxe.\nA Senda da Memoria discorre por parte do perímetro do xigantesco lago artificial das Pontes, que ocupa o lugar da antiga mina de lignito, a máis grande de España.\nA senda pode inciarse dende dous puntos. Á dereita da praia está o primeiro tramo, de 8,3 quilómetros. Á esquerda acaba de inaugurarse o segundo, de 1,5. O obxectivo é abrir todo o perímetro (18 quilómetros).\nAo longo do percorrido un pode desviarse para ver a Castrorroibo, un ser mitolóxico que vixía dende o alto o enorme espazo azul.


DO ISIDRO PARGA PONDAL: GRAFFITI COLABORATIVO\nA semana pasada, o alumando de 5º e 6º de E. Primaria realizaou unha actividade artística consistnte en realizar mediante a técnica de graffiti murais relacionados cos Dereitos da infancia no patio do centro.\nComo era a primeira vez que o realizábamos, baixo a coordinación de Xan Equia do Museo de Arte Contemporáneo da Coruña, contamos coa colaboración de persoas con diversidade funcional do colectivo Artefíos da Coruña e de ASPACE de Sada.\nPremendo nas imaxes podedes acceder aos debuxos que fixo o alumnado sobre os dereitos.\nA experiencia foi do máis enriquecedora en todos os aspectos, e, sobre todo, pola boa interacción que houbo entre todas as persoas participantes.\nPremendo na foto podedes ver as fotografías que realizamos da actividade.\nProximamente colgaremos no blog as imaxes dos murais.\nPublicado por DO en 18:39\nEtiquetas: convivencia, dereitos infancia, graffiti\nARTEFIOS 11/11/14 12:03\nDende Artefíos debemos decir que... foi unha experiencia marabillosa! Encantounos voltar ó colexio por unha xornada e poder realizar convosco unha actividade tan bonita. Ogallá que Xan Eguia siga facendo unha labor como esta e poidamos repetir pronto!\nDO 11/11/14 17:14\nPara nós tamén foi unha experiencia estupenda, que esperamos poder repetir máis adiante. Unha forte aperta tamén para todos vós!


Presentación de 'O rastro que deixamos' : avozdevilalba.gal\nPresentación de 'O rastro que deixamos'\nO Instituto de Estudios Chairegos de Vilalba e Edición Xerais de Galicia organizaron onte venres, 14 de decembro de 2012, ás 20:00 horas, no Salón de Actos da Casa da Cultura de Vilalba, a presentación do último libro de AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ “O rastro que deixamos”. O acto contou coa participación de Manuel Bragado, Isabel Soto, Manuel Castro Santamariña e o propio autor, Agustín Fernández Paz.\nNo mesmo acto tivo lugar tamén a entrega ao escritor vilalbés do Diploma de SOCIO DE HONRA, condición que lle foi outorgada por unanimidade na Asemblea Xeral de socios do Iescha do pasado ano.\nComa se fosen as pedriñas coas que Hansel marcaba os seus pasos pola espesura do bosque, O rastro que deixamos reúne traballos dados a coñecer por Agustín Fernández Paz en diferentes medios e contextos ao longo do tempo, así coma outros que permanecían inéditos.\nEstes rastros son unha mostra de dúas liñas de traballo esenciais, a memoria da infancia e o oficio da escrita. Na primeira parte, baixo o epígrafe “As paisaxes da memoria”, reúnense escritos onde predominan as vivencias da nenez e da mocidade. Os textos da segunda, titulada “O oficio de escribir”, fálannos da súa paixón pola lectura e pola escrita, así como da súa fe na forza das palabras para cambiar o mundo e cambiar a vida.\nComo ocorre nos libros de ficción de Fernández Paz, estas páxinas seducen pola claridade das ideas e polo engado con que se expresan. Ademais, permítennos adiviñar as pegadas das experiencias vitais na súa obra e descubrir os fundamentos do oficio de narrador, o termo no que o autor mellor se recoñece.\nCada unha das dúas partes péchase cunhas páxinas narrativas; a primeira, cos relatos “A mirada de Clara” e “Cando nacen as estrelas”; a segunda, cun peculiar e irónico conto por palabras, “Reflexións sobre a precariedade laboral”. Estes relatos amosan como o autor constrúe os textos de ficción cos vimbios da súa vida, unha vida que traslada logo aos seus personaxes.\nFOTOS: Chema Felpeto\n15 de dec. de 2012


Profesores, activemos a tecla relax | Eduga\nInicio » Profesores, activemos a tecla relax » Profesores, activemos a tecla relax\nProfesores, activemos a tecla relax\nO estrés é a enfermidade que causa máis baixas entre o profesorado. Neste artigo aparecen varias actividades sinxelas e ao alcance de todos para convivir con el. Hai moitas diferenzas entre un profesor “estresado” e un “equilibrado". Chámase calidade de vida.\nDiario dun profesor estresado\nBuff! Canta preguiza!\nXa comezo a semana cansa. E o que me queda por diante!\nTeño unha chea de cousas pendentes: poñer as faltas de asistencia de onte no XADE, imprimir os exames que preparei na casa a fin de semana de Lingua Galega e Lingua Castelá, corrixir os exames de Matemáticas, preparar posibles recuperacións, os exames para setembro, recortar e pegar os signos para o exame do alumno con xordeira, coordinarme coa profesora para facer o exame de Lingua Castelá da alumna marroquí, elaborar os informes de PT sobre todos os alumnos con ACS, facer a memoria final, o inventario de aula... e todo debería rematalo hoxe. Despois aínda teño que recoller a aula, entregarlle os traballos aos alumnos, levar os libros de lectura á biblioteca do centro, entregar os exames de setembro nos departamentos etc.\nTárdanme as vacacións. Teño a cabeza coma un bombo e necesito descanso. Aínda que quizais faga algún curso (preciso puntos para o próximo sexenio). Pero tamén debería facer ioga, pilates, tai chi... Sería bo para desconectar e recargar pilas.\nHoxe, se quedo sen recreo podo adiantar traballo, pero tamén necesito ir á sala de profesores, comer un sándwich e rirme un pouco cos compañeiros. Ou mesmo tomar unhas vitaminas ou beber unha tila.\nAdemais, o día 20 profesores e alumnos imos de andaina a Santo André de Teixido. Sería divertido, pero se quedo no centro podo adiantar traballo... Ademais estou cansa e creo que este ano non chego.\nBuff! Que fago? Por agora enfrontarme ao temido luns...\n- Recoñecer as propias emocións tanto positivas coma negativas.\n- Coñecer distintas formas de regulación emocional.\n- Proporcionar estratexias para o desenvolvemento de competencias básicas para o equilibrio persoal e a potenciación da autoestima.\n- Fomentar e coñecer a linguaxe para a relaxación adecuada.\n- Desenvolver a tolerancia á frustración.\n- Desenvolver o control da impulsividade.\n- Mostrar interese e gozar en todas as actividades formuladas.\nPara as actividades propostas, máis que recursos necesítanse moita forza de vontade e ilusión. Por suposto, tamén fai falta dedicarlle tempo diario, aínda que tamén forma parte do tempo libre. Por exemplo, para o exercicio físico pódense realizar excursións pola natureza coa familia as fins de semana, facer comidas equilibradas, intentar ter pensamentos positivos, facer unha respiración axeitada, meditar etc. Son actividades case gratuítas e ben sinxelas.\nO estrés rexístrase no corpo como unha reacción ante o perigo, coñecida como a resposta de “agresión, fuxida ou inmobilidade”, que é unha resposta innata e automática. Esta resposta provoca un conxunto de reaccións fisiolóxicas no corpo: aumenta a frecuencia cardíaca, o sangue distribúese cara aos músculos para aumentar a forza, dilátanse as pupilas e detense a dixestión. Afortunadamente, a finais da década dos sesenta algúns investigadores da Universidade de Harvard observaron a existencia dun mecanismo de compensación a esa resposta. Consistía nun conxunto de respostas fisiolóxicas coordinadas de forma similar: resposta de relaxación. Esta pode activarse simplemente sentándose en silencio e concentrando o corpo na relaxación a través da meditación, a visualización, os movementos lentos, a arte, a música, ou relaxando os músculos de forma intencionada e sistemática. Os investigadores descubriron que aínda que a resposta de estrés é involuntaria, a resposta de relaxación require exercitala.\nTemos que controlar o noso estrés nas aulas. A tensión nerviosa bloquea a mente e limita as nosas capacidades. Os exercicios de relaxación, os de respiración, o exercicio físico, o pensamento positivo etc. axúdannos a evitalo.\nO swami Sivananda (mestre espiritual e pioneiro en traer o ioga a Occidente) fala de cinco “claves ióguicas” para conseguir a felicidade. Os profesores podemos adaptalas ao noso campo e seguilas no noso centro:\na) Exercicio físico\nA actividade física aumenta a sensación de benestar e mellora as nosas capacidades intelectuais.\nFacer deporte (natación, tenis, pádel, ioga, pilates, ciclismo etc.) mantennos en forma e mellora o noso humor. Se se fai ao aire libre, o beneficio é maior.\nOs mestres deberiamos escoller o que mellor nos vaia a cada un, tendo en conta o noso tempo, posibilidades e limitacións. Tamén é bo practicalo en grupo, pois é unha maneira máis de motivarnos.\nA respiración sempre está con nós, pero ás veces non a facemos correctamente. Os estados de ansiedade e estrés adoitan xerar unha respiración acelerada e superficial. A respiración correcta é a abdominal: tomar aire polo nariz e inchar a barriga, e desinchala cando o expulsamos.\nCando debemos facer unha respiración consciente nas aulas?\nAo iniciar calquera traballo.\nPara tranquilizarnos se estamos nerviosos.\nPara relaxarse despois de calquera altercado.\nProposta de actividade 1: Senta nunha cadeira coas costas apoiadas e pecha os ollos. A continuación respira consciente e profundamente. Presta atención á forma en que tomas o aire polo nariz e o expulsas. Lenta e tranquilamente. Se notas que te distraes cun pensamento ou unha imaxe mental, deixa que pase e volve concentrarte só na túa respiración (podémolo facer nun recreo, por exemplo).\nProposta de actividade 2: A respiración cadrada\nNa recta final do curso, necesitamos que as nosas neuronas funcionen a pleno rendemento. A súa “gasolina” son os alimentos con vitaminas, magnesio, calcio, zinc, fósforo... que favorecen a concentración, a memoria, o rendemento intelectual e o estado de ánimo.\n- Froitas, verduras e hortalizas: Debemos tomar sobre todo aquelas ricas en vitaminas do grupo B (que interveñen na formación de neurotransmisores) e en vitamina C (polas súas propiedades antioxidantes): froitas do bosque, plátanos, tomates, espinacas, brócoli, cenorias... As verduras tamén son unha grande achega de magnesio, básico para o funcionamento do sistema de comunicación das células nerviosas no noso cerebro.\n- Cereais e legumes: A glicosa, que se obtén principalmente dos hidratos de carbono de cereais e legumes, pero tamén de froitas e verduras, proporciónalle enerxía ao cerebro, que consome o 20 % de toda a que o organismo extrae dos alimentos.\n- Froitos secos: Son fonte de enerxía e ricos en fósforo (entre outras cousas, imprescindible para a asimilación das vitaminas do grupo B), en magnesio e tamén conteñen graxas saudables (sobre todo, ácidos omega-3 e omega-6, que axudan ao bo funcionamento neuronal).\n- Peixes e mariscos: É importante o contido en graxas saudables, fósforo e vitamina D, que axuda á función cognitiva. Ademais, o marisco é rico en zinc, un mineral que tamén está presente nos legumes, a carne e os froitos secos, e que axiliza a comunicación das neuronas entre si.\n- Lácteos: Achegan calcio, un nutriente que cumpre un papel moi importante en determinadas funcións do cerebro, como a aprendizaxe e a memoria, así como na supervivencia das neuronas.\nE ademais non esquezas...\n- Beber moita agua: Estar hidratados é básico para o bo funcionamento do organismo.\n- Evitar o exceso de excitantes: O café, o té ou outro tipo de bebidas estimulantes, aínda que na xusta medida poden axudar a manternos espertos, en exceso modifican o ciclo de vixilia-sono. Estar ben descansados é crucial para concentrarnos e memorizar conceptos.\nd) Pensamento positivo\nTodas as persoas temos unha disposición especial para fixarnos nos aspectos negativos da realidade. Pero se aprendemos, dunha vez por todas, a facer o contrario, a ver e sacar partido do bo, atoparemos o segredo da felicidade.\nOs tres “es”: Enerxía, entusiasmo e empatía. Enerxía para vivir con intensidade, entusiasmo para gozar ao máximo das nosas experiencias e empatía para compartir a nosa felicidade cos demais.\nSubstitúe os teus pensamentos negativos por emocións positivas: Tito Livio dicía: “O medo sempre está disposto a ver as cousas peor do que son”. Para comprobalo propoño realizar o seguinte experimento:\n1.º Pensa no feito que te preocupa: dedícalle tan só uns minutos (o xusto para non agoniar demasiado), pero procurando centrar a túa atención non tanto no feito en si coma nos sentimentos negativos que che produce.\n2.º Baleira a túa mente: a continuación, trata de eliminar o máis rapidamente posible ese pensamento da túa cabeza. Para iso, podes, por exemplo, contar en voz alta ata 15.\n3.º Rescata un recordo positivo: pecha os ollos e pensa nun acontecemento feliz da túa vida, como unhas vacacións especialmente divertidas ou nun soño agradable. Trata de recrealo co máximo detalle posible, concentrándote nas sensacións agradables que che produce. Para estar máis relaxado, podes poñer música suave.\n4.º Valora o resultado: abre os ollos e trata de volver gradualmente ao mundo real. Como te sentes agora? Seguro que moito mellor ca ao principio. Isto demostra que a mente é a que manda. Nos podemos decidir en que queremos pensar e, polo tanto, como nos queremos sentir. En lugar de deixarnos levar polas emocións negativas, debemos esixirlle ao noso cerebro que se centre nas positivas.\ne) Meditación e relaxación\nO estrés é unha das principias causas da aceleración do envellecemento cerebral, ata o punto de que a produción de certas hormonas desencadeadas polo estrés (glucorticoides) poden chegar a provocar a morte de neuronas. Para combatelo non hai nada tan eficaz como a meditación, pois devólvelle ao organismo a serenidade e a vitalidade perdidas polas tensións acumuladas un día tras outro.\n- A regra do 25/5: Diversos estudos demostran que non podemos estar máis de 25 minutos plenamente concentrados. Unha vez pasado este tempo, o nivel de concentración diminúe, aumentan as distraccións e baixa a capacidade mental. Para estar ao máximo durante máis tempo, aconséllase descansar 5 minutos de cada 25. Isto hai que aplicalo nas nosas aulas.\n- O vaso de auga: Enche un vaso e auga ata a metade, cólleo cunha man e estende o brazo cara adiante. Observa o vaso, seguro que notas que a auga se move lixeiramente. Pon toda a túa atención para lograr que deixe de facelo durante, polo menos, tres minutos.\n- O punto imaxinario: Debuxa un punto negro nunha cartolina branca. Obsérvao durante dous minutos e, a continuación, pecha os ollos. Trata de “ver” mentalmente o punto durante o máximo tempo posible. A medida que esteas máis adestrado, poderás debuxar corpos xeométricos, cores etc.\n- A conta atrás: este exercicio pódelo facer, por exemplo, antes de durmir. Consiste en contar de 100 a 0, tratando de imaxinar o número escrito ou ben de escoitalo mentalmente.\n- Medita: Senta nun lugar tranquilo, pecha os ollos e reláxate durante uns 5-10 minutos. Non fai falta que penses en nada en concreto, tan só deixa que flúan as ideas.\n- Descansa: Durmir un mínimo de oito horas diarias axuda a mellorar os niveis de atención.\n- Soña esperto: É algo que fan os nenos e moitos adolescentes pero que os adultos esquecen. Visualizar os teus soños, pensar en situacións agradables etc. é o mellor antídoto contra a tristeza.\nÁ parte destas actividades, propoño facer relaxación tamén cos alumnos antes de comezar as clases. Así estarán máis tranquilos e concentrados. Cos nenos pequenos é mais doado, pero en educación secundaria tamén se poden facer exercicios de cinco minutos que facilitarán moito o clima da aula. Por exemplo, cantar ou escoitar mantras, pintar mandalas en silencio, contar e meditar sobre algún conto tibetano, guiar unha visualización etc.\nGlobalizada e activa\nTraballando a individualidade establecendo unha relación persoal e axustada a cada profesor\nClima de confianza e seguridade nas aulas\nRelaxación e meditación dentro das aulas\nTodos os días haberá que facer unha autoavaliación do estado de ánimo para comezar o traballo con entusiasmo, pensamento positivo e ilusión.\nRealizarase unha avaliación continuada, xa que a perseveranza é a clave do éxito no seguimento do estrés.\nAs actividades propostas son sinxelas, polo que cada mestre deberá avaliar o seu progreso no estado de ánimo ao longo do curso.\nUn dos instrumentos principais para a autoavaliación será a meditación.\nDiario dun profesor equilibrado\nOs luns son a primeira oportunidade da semana para ser feliz. Que bonita frase! Que sorte teño de ter traballo e de cobrar todos os meses facendo o que me gusta! Que sorte teño de sentirme valorada, cando ves o sorriso ou a complicidade dos nenos, o agradecemento nos seus ollos, as visitas na aula de anteriores alumnos, as postais de Nadal con palabras de agarimo...! Que sorte teño de coñecer diferentes alumnos, de aprender con eles, de coñecer sitios novos cando vou con eles de excursión ao final do curso...!\nVale. Estou cansa, pero é normal. Levamos traballando nove meses seguidos e todos o estamos.\nVou facer caso da miña “filosofía” e:\n- Respirarei axeitadamente: consciente e profundamente. Ante situacións de estrés, inspirarei e exhalarei de forma tranquila.\n- Comerei mellor: facer unhas cinco comidas diarias, almorzar ben, non tomar demasiada carne, comer moitas froitas e verduras, beber moita auga ao día, cear dúas horas antes de deitarme etc.\n- Farei exercicio físico moderado: nadar, pasear entre a natureza, practicar ioga, andar na bicicleta...\n- Pensarei con optimismo. Non me renderei á primeira nin á segunda.\n- Relaxareime e meditarei cada día dez minutos polo menos.\nAsí rematarei o curso moito mellor. Xa están aí as vacacións de verán.\n"Todos somos maestros y alumnos. Pregúntate:\nBibliografía e lecturas recomendadas\n- ANDRÉ, C. (2012). Meditar día a día. Barcelona: Editorial Kairós (1.ª ed.).\n- BARRIOS, E. (2008). Ami. El niño de las estrellas. Málaga: Editorial Sirio (1ª ed.).\n- GOLEMAN, D. (1996). Inteligencia emocional. Barcelona: Editorial: Kairós (1.ª ed.).\n- JOHNSON, S. (2009). ¿Quién se ha llevado mi queso? España: Editorial Empresa Activa (29.ª ed.).\n- MORGAN, M. (2009). Voces en el desierto. Barcelona: Editorial Zeta Bolsillo (1.ª ed.).\n- SHARMA, RS. (2003). El monje que vendió su ferrari. Barcelona: Editorial Debolsillo (1.ª ed.).\n- SANTANDREU, R. (2013). El arte de no amargarse la vida. Barcelona: Editorial Oniro (15.ª ed.).\n- SANTANDREU, R. (2014). Las gafas de la felicidad. España: Editorial Grijalbo (1.ª ed.).\n- URRA, J. (2012). ¿Qué se le puede pedir a la vida? España: Editorial Aguilar (1.ª ed.).\n- VARIOS (1999). El nuevo libro del yoga. Barcelona: Editorial RBA Libros (1.ª ed.).


O barrio de Canido organiza desde mañá a Festa do Lume con motivo do San Xoán - Ferrol - Diario de Ferrol\nO barrio de Canido organiza desde mañá a Festa do Lume con motivo do San Xoán\nO barrio de Canido celebrará este ano a festividade de San Xoan cun programa no que terán cabida diferentes actividades impulsadas pola Asociación Veciñal “O Cruceiro”, do barrio e a asociación cultural Muíño do Vento.\nFermín Bocos 19 de Junio de 2017 (00:20 h.)\nTAGS: o barrio canido organiza mana festa\nTrala celebración dos maios, a actividade voltará a Canido co San Xoán | d.a.\nO barrio de Canido celebrará este ano a festividade de San Xoan cun programa no que terán cabida diferentes actividades impulsadas pola Asociación Veciñal “O Cruceiro”, do barrio e a asociación cultural Muíño do Vento. A primeira desenvolverase mañá martes, a partir das 20.00 horas no Centro Cívico de Canido. Consistirá nunha conferencia titulada “Ide bruxas e curuxas, é a noite de San Xoán”, a cargo do historiador e profesor Luis Antonio Giadás Álvarez.\nSerá este un bo xeito de dar o pistoletazo de saída a unha programación que continuará o venres, xa desde a media tarde.\nAsí, ás 18.00 horas terá lugar un roteiro de recollida de flores e herbas de San Xoán, o que permitirá a todas a persoas interesadas gozar dun paseo botánico polo barrio para cumprir ademais cunha das tradicións da máxica noite: deixalas en auga durante todo a noite para o día seguinte empregala para lavar a cara. A saída terá lugar desde o Centro Cívico e durará aproximadamente unha hora. Este roteiro desenvolverase en colaboración coa Sociedade Galega de Historia Natural.\nÁs 21.00 horas será a quenda da sardiñada para ás 22.00 horas dar comezo o concerto musical de “rock antidepresivo” do grupo Auténticos Farsantes.\nÁs 23.30 horas partirase desde o Centro Cívico ata a explanada do cemento –percorrido que irá acompañado por unha treboada a cargo do grupo de percusións da ASC Muíño do Vento coa colaboración do Padrado da Cultura de Narón– para proceder ao encendido la lumieira coa música da Cuadrilla.\nE por se isto non fora pouco, o sábado continuará a actividade arredor da festividade cunha “lavada colectiva de cara” prevista para as 10.30 horas –que incluirá ademais un almorzo en comunidade– e unha nova conferencia, ás 21.00 horas, de Antón Cortizas baixo o título “A noite máxica de San Xoán e as trece palabras retorneadas”.


O invento que insonoriza a gaita enfronta a dous galegos pola súa patente - Malmequer\nO invento que insonoriza a gaita enfronta a dous galegos pola súa patente\nA gaita galega conta xa cun invento que consegue reducir en boa medida o seu son. O vigués Carlos Camacho Martín asegura, con diversos documentos -entre eles, un xustificante de presentación electrónica de solicitude de modelo de utilidade presentado ante a Oficina Española de Patentes e Marcas- que foi el quen inventou un insonorizador para este instrumento que bautizou como "calagaitas" ou "sordina para gaitas". Outro vigués tamén se autoproclama inventor do obxecto. Trátase de Javier Ramiro Riveiro quen xa iniciou a súa comercialización e que tamén asegura contar coa patente.\nCarlos Camacho sinala que "a sordina para gaitas é unha idea orixinal, creada, desenvolvida e patentada en Vigo, que se deu a coñecer no principio do ano" por el, xa que foi en febreiro cando presentou a documentación na Oficina Española de Patentes.\nNun dos boletíns da Propiedade Industrial, o correspondente ao 8 de xuño deste ano, publícase a concesión da patente do modelo de utilidade que se presentou en febreiro deste ano. Non obstante a concesión non chegou até maio.\nNo seu caso, o invento consiste en "un accesorio no que se introduce o punteiro dentro dun habitáculo oco insonorizado" mentres que "por uns orificios laterais accédese ao punteiro". Tanto o seu funcionamento como outros detalles inclúense na páxina web www.calagaitas.com.\nPola súa banda, Javier Ramiro Riveiro sinalou a este diairo que se trata dun problema comercial. El en alusión a Carlos Camacho -teno patentado cun axente e eu con outro-. Ademais, o meu invento non ten nada que ver co seu. O seu é ríxido; o meu, non. Un ten forma de cilindro; o outro de cabeza de cabalo. Se me quere denunciar, que me denuncie". Recoñece que non comezou a comercializar o seu invento até fai seis meses, aínda que levaba "un ano traballando nel".\nComentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 27-12-2012 13:11