Como conseguín que a miña muller cambiara a Ubuntu? Desde Linux\nPatrick Bustos | | Outro\nComo todo fan, non podo deixar de compartir a miña alegría con todos dicindo o fantástico que é Linux e tratando de convencer a quen está por diante para que o probe, e así, seguindo o dito "todo comeza na casa", decidín aplicar todo eses argumentos marabillosos e persuasivos directamente á miña muller.\nPor desgraza, a futura nai dos meus fillos mandoume voar cando tentei mostrarlle o ben feito e o doado de usar o ambiente Unity. (Ese día lembreime moito da nai de Mark Shuttleworth.) Pero, de todos os xeitos, sempre pensei que é unha obriga moral converter a todos os nosos seres queridos, así que decidín que se quería acadar o meu obxectivo tería que facer un planificar cunha estrita serie de pasos.\n1 Isto é o que fixen:\nIsto é o que fixen:\nDar exemplo: Primeiro de todo, o primeiro que fixen foi abandonar por completo e para sempre todo o que me vinculase a Windows e empecei a usar Linux de forma pura e exclusiva (neste caso Ubuntu). Ok, unha vez feito todo o que quedaba era facerlle ver ser feliz.\nInstala todo o que usa no meu ordenador e amosa o bo que funciona: Neste caso, ademais de continuar coa felicidade do punto anterior, fixen unha lista de todas as aplicacións que ela usa (que en realidade non son tantas), instaleinas no meu ubuntera e, de paso, mostroulle con moita alegría o ben que traballaron. Dado que é escritora, usa moito MS Office (control de cambios) polo que o único "difícil" que tiven que instalar foi Wine.\nAvalía a túa insatisfacción co teu sistema operativo actual: Isto foi o menos difícil, xa que a pesar de que Windows 7 é unha das mellores cousas que fixo Microsoft, a computadora fallou moito, foi moi lenta por mor do estúpido antivirus e tivo problemas inútiles (como un erro na redundancia cíclica), así que máis que menos estaba farto de ter que aturar todo iso. Entón, nese sentido, non foi suficiente para darlle un pequeno empurrón.\nDeixa soporte para Windows: En realidade, nunca lle deneguei asistencia técnica, pero fíxenlle saber o tremendamente difícil que era para min arranxar Windows e que a próxima vez tería que chamar a un técnico. (O que a fixo rabiar porque entón casou cun nerd?)\nA estocada final: Despois de vela sufrir e sufrir (e chorar e patear) con Windows e despois de verme contenta e contenta usando Ubuntu, non quedei nada máis que, como de paso, suxerir sutilmente que cambiase a Linux. Entón, nese momento puiden probar a vitoria, de feito, ese día lembro que facía sol todo o día e que os meus cans non ladraban nin unha soa vez.\nInstalar Ubuntu: Algo tan fácil que nin sequera lles digo.\nDisto pasaron uns 2 longos anos e a verdade é que a miña muller está moi contenta. Desde que cambiou a Ubuntu, odia Windows e prometeu non volver a usalo. Por desgraza no teu traballo tes que usar MacOS, pero aínda que é un sistema propietario, pódese dicir que é aceptable. Por outra banda, sabemos que non todo é bo en flocos, Ubuntu non é perfecto (uffffffffff) e Linux en xeral, ten un longo camiño por percorrer no escritorio, pero libramos as batallas unha a unha.\nCamiño completo ao artigo: Desde Linux » Outro » Como conseguín que a miña muller cambiara a Ubuntu\nMoi ben, hai uns días prohibíronme a comunidade "Usemos Linux", por publicar titoriais en GTK +, con todo, os que publican trivialidades como fondo de escritorio non os bloquean.\nque esperabas de elav e do seu equipo?\nResposta a tono\nNon hai como "elav e o seu equipo", se non sabes como funciona DesdeLinux, é mellor que non penses así, falar con tal grao de ignorancia debería ser un delito 😛\nFalar sen sabelo é o mesmo que escupir feces pola boca. E a peste chega aquí, así que por favor .. mantén a boca pechada se podes e mira o comentario que puxen sobre Raúl P. ..\nProhibíronte? ... Queres dicir que te excluíron a comunidade en G +?\nNon obstante, dubido moito! que se realmente o prohibiron, foi para publicar tutoriais GTK, se tiveches a amabilidade de publicar ligazóns, fotos, algo que apoia o que dis sería perfecto, se non, son só palabras que poden ou non ser verdadeiras.\nBen, nin idea de quen podería ser, nin as razóns, pero a Comunidade de Usemos Linux non a moderamos en absoluto. De feito, nin iso nin ningún outro.\nPatricio, se non me equivoco LibreOffice Writer tamén ten control de cambios, só tes que gardar o documento como unha nova versión e cun clic no menú despregable vas dunha versión a outra, móstranse ben ordenados por datas .\nEntón, se dis que a túa muller é escritora, fálalle da grandeza de corrixir e de non ter que preocuparte en que palabra quedaches, cando reabres o programa estarás no mesmo lugar onde deixaches o punteiro. Iso para un escritor significa media vida. Dille o que che dixen e verás como nin sequera quere oír falar de Word.\nOpinión persoal: Excel é mellor que Calc para ser honesto, aínda que a maioría dos usuarios non precisan todo o que ofrece Excel, pero Writer dá Word corenta veces se sabe como funciona ben. Crea unha macro, formatea un guión de película ... se es un escritor o último que necesitas é Word, Writer é o teu procesador de textos. Así podes incluso desinstalar a máquina virtual e o feliz Word sen problemas. A miña muller e eu escribimos todos os días e hai cinco anos que non xogamos a Word. Non perdemos absolutamente nada. Se non sabe como funciona o Versions (que é similar ao control de cambios), avísanos.\nOla! Moitas grazas polo teu comentario. Intentei dicirlle o bo que é Libre Office e mandoume voar. Así que decidín conformarme co paso a Ubuntu, que creo que é unha boa vitoria.\nCanto mal; ou;\nResponde a Derpie\nToda a miña familia usa Linux. Estou orgulloso de que os meus fillos (7,9 e 10) nunca usaran Windows e manexen Linux para todo. Resúltame difícil que no colexio non se lles interveña por non usar Windows, xa que os profesores de tecnoloxía enfádanse cada vez que lles dan unha tarefa en Word e a miña filla faino con ferramentas gratuítas ... bueno ... algún día comprenderá o importante para adestrar aos rapaces a non usar copias piratas ...\nResponde a Jordan\nHenry Guerra dixo\nHahaha punto 5 ata que o saborea: P, e se a evanxelización faise co exemplo. A miña irmá, contable pública, leva usando GNU / linux durante uns 7 anos dos 14 que usei, polo que incluso lle gustou a OpenOffice / LibreOffice. Polo tanto, nestes ambientes non moi complexos é máis que posible pasar sen tanto drama.\nResposta a Henry Guerra\nRené Kruger dixo\nNa casa fixen o mesmo, pero usando Mint. Polo tanto, o medio ambiente non foi un problema. Ademais, a miña muller non depende de ningunha aplicación ou función concreta. Na casa da miña sogra reinstalei o Windows XP tres veces e ao final rebeleime, instalei Linux Mint e leva case 4 anos sen problemas.\nResponde a Rene Kruger\nSe fose a súa sogra, debería ter instalado Windows 95 ..\nMarçal Galí dixo\nEncantoume o artigo. Estou no punto 3. Terei que ir a 4 vexo que che funcionou moi ben !!!\nResposta a Marçal Galí\nNon, que chanta, poderías arranxar as fiestras e xa está. Así como, canto máis xente o use, mellor será Linux.\nConvencer a meu pai era moi sinxelo (é un pouco confuso)\nas constantes actualizacións de Windows eran un problema para el xa que non lle permitían usar o PC todo o tempo, iso foi suficiente para convencelo\nResposta a Jasson\nBo artigo, aínda que me diferencio un pouco, non forzo a ninguén a cambiar, son usuario de Linux desde hai anos aínda que sempre tiven que usar sistemas diferentes día a día por necesidade e tentei que a xente saia de fiestras pero só os que teñen certo coñecemento informático Debido a que o usuario fóra deste mundo considera tedioso o sistema de xestión de Linux, o uso do terminal desincentiva a moita xente, aínda que é doado para nós entender como funciona para o usuario medio, a verdade é que son preguiceiros. Persoalmente, linux en varias distribucións e se lles gusta, é bo, e se non, á maioría das persoas non lles importa se é gratis ou non, xa que nunca tocarán o código e pouco lles importa se é legal ou non. compartilo ao final a maioría compartirá os programas xa sexa "orixinal", "pirata" ou gratuíto\n* persoalmente linux = persoalmente móstrolle varias distribucións linux\nMáis difícil aínda que comprender a consola é comprender a túa escritura, amigo. Só empregaches un punto e dúas comas en todo o que escribiches, apenas conseguín ver tres tildes, se cadra hai máis.\nPodería estar de acordo contigo, pero a verdade é que non entendín o que querías dicir: «persoalmente linux en varias distribucións ...» ¿Linux en varias distribucións?\nP.S. Non é o mesmo "el" e "eh".\nResposta a Eduardin\nBo artigo, fixen algo similar, aínda que engadín aos meus pais 😀 😀\nAos meus sogros, fíxolles usar Libre Office, estou perdendo o paso de cambiar o SO 😉\nNunca fun capaz de conseguir que a miña muller cambiara a GNU / Linux, aínda que polo menos tiven que a probase. Estarás farto do teu MS Windows. Identifiqueime moito co teu artigo, gustoume moito. Vida pura! Saúdos dende Costa Rica.\nResposta a Gilberto\nNin sequera tentei persuadir á miña muller. O meu era máis ao estilo do tío Sam: formateaba todo e cambiei w7 por Chakra Linux sen dicirlle.\nComo son democrático, permitiulle queixarse un pouco e deixeina soa co ordenador unha tarde ...\nCando volvín, atopei que asolaba ao autor da caligra e dicía "aaaaahh, mira" cando descubriu un novo truco. Entón dixo "hmm, é bonito e é máis rápido ... ¿isto é Linux?" Desde entón estamos de novo na nosa lúa de mel.\nGustoume lelo, tamén son un seguidor de Linux, por desgraza para min, teño que recorrer a algunhas aplicacións de Windows, por idioma e porque non sei usar as descargas de terminal.\nHai distribucións que teñen moitas aplicacións. o malo é cando necesito algúns. se atopo non se carga. e se carga non entendo o idioma. Boto sobre Linux e volvo ás fiestras maldicíndoo por necesitalo.\nBusque na web "imaxes de cubo linux", atoparás modelos de cubos para Suse, Arch, Fedora, Debian e Ubuntu cos comandos básicos de cada distro; alí di como instalar paquetes desde o terminal.\nDime as 5 preguntas máis importantes que tes e aclarareinas nun artigo. Ánimo!\nO meu era máis doado, os meus tíos xa me mandaban ollas tan vellas para arranxar que nin sequera atopaba os controladores para Windows, así que os metín nun Pussycat e desafiábaos a atopar os felices controladores ...\nA miña tía convenceu ao meu tío e así van, desgraciadamente teñen que usar Windows para controlar a seguridade da súa tenda ... Sei o que pensades todos, Windows e seguridade ... Que fu ...?, É porque da empresa de seguridade que contrataron, por sorte só usan un equipo para iso.\nSó teño que convencer á miña irmá, pero como o seu equipo é dunha empresa, outra persoa come a ferver ...\nResponder a barionix\nTiven que gardar un portátil con Windows 7, para o meu pesar. Na casa hai outros dous que están a usar Linux Mint, pero non atopei ningunha aplicación que substitúa a Rocket MP3, que uso con relativa frecuencia e aínda non fun quen de substituír. Todo o demais xa foi substituído.\nPor certo, instalei Wine e non me funciona ben ... Colga.\nMP3 foguete? é o programa para descargar desde youtube? Se é así, non tes un senón varios en GNU / Linux, por exemplo, o que uso YouTube DL GUI, descarga os vídeos na calidade que queiras e tamén os audios na calidade que desexas ou os dous e non só desde YouTube.\nSe me equivoco, corríxeme.\nPrecisamente o que quero facer é o que dis ... Eu uso o mp3 Rocket para iso, para descargar audios atopados en YouTube. Buscarei o programa que me dis e probareino ...\nSe usas Firefox en Linux podes engadir este complemento:\nDescarga o audio dos vídeos de YouTube, incluso podes usar youtube-dl e coa opción -x etc ... e só descargas o audio\nTamén podes usar SoundConverter en Linux e só extraes o audio dos vídeos descargados con youtube-dl ou con outros programas, incluso podes usar Audacity e extraer o audio ...\nResponde a Serge\nAmigo, a mellor opción é youtube-dl, hai unha interface gráfica como se mencionou anteriormente, terás que buscala se non queres usar a consola, o cal é máis inmediato. En fin, se decides por esta última opción (consola), aquí tes un bo tutorial de Elav sobre este tema ...\nHenry Seron dixo\nCon jdownloader pon a url de youtube e dálle a opción de descargar todo, audios e vídeos atopados nesa url, en diferentes calidades que ten.\nResposta a Henry Seron\nOla! Podes entrar http://www.youtube-mp3.org, pon a ligazón do vídeo e descárgao en mp3. Todo a partir de aí e non importa onde o fagas. Un saúdo!\nAlexander Tor Mar dixo\nNon dixen nin unha palabra á miña familia sobre os marabillosos beneficios de Linux e a semana pasada pedíronme que eliminase Windows 7 da computadora de meu pai e a outra do meu irmán maior ... Obviamente fíxeno e instalei Ubuntu 14.04\nOs meus amigos e persoas próximas case todos, grazas a min, que son moitos, utilizan calquera derivado de Ubuntu (especialmente Mint, Kubuntu e Lubuntu)\nEn realidade Linux é o mellor que me pasou na miña vida [tecnoloxicamente falando] e son dos que o promocionan como quen escribiu este artigo ...\nE a xente que non se atreveu a aventurarse en Linux, instalei [ou recomendo] programas gratuítos como Gimp, Clementine, VLC ou LibreOffice, etc.\nVIVA A FONTE ABERTA E GNU / LINUX !!!\nResposta a Alejandro Tor Mar\nHahaha que historia ... eu tamén teño a miña pero de todos os xeitos, non a contarei, só direi que na miña familia por non ter problemas con virus e outras cousas, instalei Xubuntu, o meu irmán odiaba ao principio, pero máis tarde puido usar todo o que usaba anteriormente, principalmente Macromedia Flash con Wine para facer animacións, coñecín ao meu compañeiro actual usando Ubuntu con gnome 2, agora usa Ubuntu Mate, a súa nai é profesora de informática e usa Ubuntu nas súas clases, e uso feliz Windows haha re garca ... naa lie Eu uso Fedora e ubuntu.\no novo equipo dixo\nUnha moi boa técnica é poñer o novo ordenador só con GNU / Linux e o vello con Windows.\nResponde ao novo equipo\nMentinlles, díxenlles que eran fiestras con outra pel ou tema e voilá, se lles preguntas que usan windows pero en realidade usan ubuntu con gnome e open office\nResponde a iDanny\nJajaja que foi mellor!\nManuel Abel dixo\nA miña muller leva máis de 10 anos usando Linux (PcLinuxOs), ao principio molestouna un pouco, pero agora xa non usa Windows. Durante ese tempo nunca tivo problemas con virus nin nada que causase problemas. O televisor principal da sala de estar ten un ordenador conectado cunha tarxeta de vídeo con saída HDMI e gozamos de alta definición sen problemas con anuncios nin nada polo estilo. Tanto ela como eu estamos moi contentos con Linux.\nResposta a Manuel Abel\nWindows non precisa antivirus, só usuarios intelixentes. E Linux precisa frikis, o que é aínda máis difícil de converterse.\nResposta a Fled\nSon un usuario avanzado, un friki consideraríame e estudo enxeñaría informática pero sinceramente aínda non vexo o chicha a Linux\nTeño 2 ordenadores Windows e un con Guadalinex, e este verán vou arranxar algúns ordenadores e deixarei un dos sistemas que teñen (WinXP, non me importa que estea obsoleto, o máis que vou facer é xogar á idade con el) e a outro quero poñer algo lixeiro de Linux (recomendacións por favor ^^)\nO que non vexo normal para os usuarios de Linux é que queiras que todos cambien a Linux, se che gusta mellor para ti, eu uso Linux (como dixen) e non me gusta, pero atopo algunhas accións que non moi intuitivo.\nComo dicía o anterior, con usuarios intelixentes, non precisas antivirus en Windows (teño Panda Free, que consume menos que Openoffice e porque comparto a PC) só necesitas usuarios intelixentes e en Linux frikis\nE se todos fosen a Linux acabaría tan mal con Malware como este Windows, pero fíxate en Android que usa o núcleo Linux\nResponde a Luigi003\nA nota gustoume. Dende hai uns anos estou instalando Linux no compus de amigos e familiares que me tiñan como técnico privado (por suposto, de balde). Un día fartábame de arranxar as fiestras e fixen unha folga de sentado e deixei a colaboración. A única solución que che ofrezo é rescatar a valiosa información, formatar, instalar unha distribución de Linux e un breve percorrido polas aplicacións que vas usar segundo o teu perfil de usuario. O 90% está moi satisfeito co seu novo sistema operativo.\nNon se aproba o punto 2. Malditas farmacopeas que se distribúen como executables!\nLembra que Linux non é unha relixión, polo tanto, non debes obrigar á xente a usar unha distribución Linux para ver o bo que é, se a persoa lle gusta e está satisfeito con Linux no seu PC, se non, ben, só tes bo aspecto contigo mesmo porque polo menos Linux presentouse como un sistema operativo alternativo a Windows\nNa casa levamos 3 anos usando Xubuntu e a verdade é que demos unha segunda vida a todos aqueles ordenadores que estaban a piques de "caducar" porque non eran moi potentes.\nFeliz coma unha perdiz.\nA verdade é que me divertín dabondo, encántame o teu blog, seguide así!\nPD: conseguín convencer a miña nai xD\nNon me gustou a ilustración que vén con esta publicación, parece extremadamente machista.\nOla! Agora que o penso, posiblemente sexa un machista, o que me fai sentir mal e chale, por favor, mil desculpas se ofendín a alguén.\nPor outra banda -e non é para xustificarme- á hora de escoller a imaxe pensei na miña muller, que, a non ser que teña un comando sudo, sería imposible que lle dese unha orde.\nDe todos os xeitos, ultimamente fíxenme un pouco feminista, polo que sempre intento ter razón nos temas de xénero, pero quizais o machismo sexa algo demasiado arraigado como para sacudilo.\nOla, sinceramente non vexo por que es machista. É unha figura de pau, non sei de onde sacaches que a que obedece é unha muller, nin sequera se me ocorrera.\nSe o boneco levaba saia, entenderíao, deixaremos aos escoceses de lado jeje.\nEn fin, quizais se me escapa algún detalle.\nRodolfo Pilas dixo\nEsta historia está perfectamente enmarcada dentro da «violencia de xénero» 🙂\nResposta a Rodolfo Pilas\nCreo que o comando 'sudo' non está mal mentres non vaia acompañado do comando 'matar' ...\nNo meu caso, ela non tiña computadora, e usaba a miña con linux, sempre me dicía que aprendía con windows e quero windows, e prediqueille que linux era mellor, a medida que pasaba o tempo compráballe o netbook que quería e viña co estupendo e marabilloso iniciador de Windows (sarcasmo), e díxome: "Non quero virus no meu PC, instale Linux". Isto foi en 2008.\nDnd Patricio, para iso estamos aquí. Se a túa muller está máis cómoda escribindo en Word, debería seguir facéndoo. Cada un ten que empregar o que mellor lle funciona e co que obtén os mellores resultados segundo as súas necesidades e criterios. Word tamén é un gran procesador de textos, sen dúbida.\nBen, se tivese escrito este artigo, seguramente o tería titulado: "Como conseguín que o meu marido cabeciño usase GNU / Linux?" E o resto, moi curto: fíxeno porque: 1) o ordenador é meu, 2) non ten idea de computación e 3) uso o sistema operativo que quero polo primeiro motivo. Ahhh, e hai un 4) ... que non se atreve a tocar o ordenador porque senón non haberá "make" que pague a pena !!!\nOla! Non é ofender pero, sei que o que pon é xenial, aínda que por algunha razón non entendín a broma. Exactamente a que te refires? (Se se trata de algún tipo de merda de xénero, sería estupendo que o comentásemos porque ultimamente estou moi interesado nel)\nHahahahahaha linuXgirl! ¡Enténdese!\nMajo, estaba de broma ... pola desorde que o teu artigo "parecía" machista. Tranquilo, de verdade gustoume moito o artigo.\nJajajaja, que boa anécdota. Cantos de nós pasamos por unha situación similar?\nSobre isto podo dicir.\nTamén estaba moi convencido da necesidade de "evanxelizar" aos demais para que os usen Linux.\nNon obstante, decidín que o mellor que a xente que coñezo ** pode facer de GNU-Linux é navegar pola web. Niso, Windows non supera Linux-Desktop, debido á seguridade que Linux ofrece.\nOs meus amigos que teñen oficinas, algúns deles conseguín que instalasen Linux e tiveron que volver a Windows por dúas cousas: a-A multitude de dispositivos que conectaran aos seus ordenadores de traballo non eran compatibles con Linux; b. Algúns dos ordenadores compatibles con Linux tiñan controladores dispoñibles de menor calidade que os que se ofrecen para Windows e, polo tanto, a experiencia de usalos nun sistema Linux foi inferior-máis complicado-menor calidade.\n4. Free Office, para aqueles que usan Ms Word intensamente, parece moi inferior á solución de Windows. Mostráronme erros e erros en Libre Office que non podía negar. A enorme vantaxe de que Libre Office tiña tantas funcións e era gratuíto non parecía compensalas.\nEn conclusión, debo aclarar que os meus amigos que instalaron Linux estaban realmente entusiasmados con este sistema. Nos primeiros días de usalo o seu desexo de permanecer na plataforma medrou, ou iso pensaba que me decatei. Os problemas de conectividade con periféricos, erros nalgúns programas clave para a produtividade e a imposibilidade de traballar con certos dispositivos acabaron afastándoos de Linux.\nDespois desa experiencia, aínda recomendo encarecidamente Linux PERO especialmente ás persoas cuxa vida informática xira en torno a ver un correo electrónico, entrar nas súas redes sociais, navegar por Internet, buscar algo en Google, descargar películas e cousas polo estilo. Eu mesmo, cambiei ao uso de Windows nunha partición. Merquei a licenza para usala legalmente. Eu uso Windows 8.1. Hoxe teño un ordenador con moitos periféricos, é toda unha estación de traballo. Manexo a impresión de documentos, os escáneres e todo o resto cun rendemento moito mellor e engadiu fallos en Windows que en Linux. E practico o que predico, para produtividade e compatibilidade, así como para o uso de aplicacións no entorno Windows, uso Windows. Pola miña longa vida web, cando se trata de distracción, información, recreación, socialización, consumo multimedia, uso Linux.\nEsa é a realidade para min. Para o escritorio (produtivo en oficinas), debido aos problemas descritos anteriormente, Linux non está completamente listo. Cando un amigo que estuda publicidade ou arquitectura, ou que é DJ, pode usar as aplicacións profesionais coas que aprendeu a súa arte en Linux; Cando os controladores de hardware de Linux son moi abundantes e a calidade é equivalente a Windows, entón recomendarémoslles Linux-Desktop aos meus amigos que teñen diversas actividades produtivas e cruciais, mentres tanto, só o recomendo como o sistema máis forte para navegar na web , que está completamente preparado para iso. E para iso o uso.\nMágoa que só sirva para navegar pola web. Son enxeñeiro civil e uso Linux para todo. Teño moitos periféricos conectados á estación de traballo, incluso un Plotter funciona perfectamente para min. Como curiosidade, comento que o meu Plotter se comporta mellor no meu Linux que nunha estación de Windows: os planos e as fotografías trázanse máis rápido e con máis fidelidade á cor que mostran na pantalla. _como se ve no meu monitor Linux como este está impreso, que en Windows está distorsionado.\nDa suite ofimática LibreOffice que vos digo que os que o usan non saben: Writer, para min ten unha vantaxe sobre Word: Os meus documentos son técnicos e están feitos coa norma ISO, non son letras universitarias. Calc é bo para min para os orzamentos, Excel? nin sequera é superior nin sequera as súas macros. Teño follas de cálculo antigas de Excel con macros ... por suposto, as macros en vbasic son adecuadas para excel ... en Calc, se simplemente quero unha macro, incluso a programa en python, unha linguaxe que Excel non admite ...\nNon acepto que as macros sexan unha vantaxe en Excel porque quen queira pode programar macros moi complexas en Calc e iso non lle resta competencia ...\nAutoCAD? Aínda o uso nunha máquina virtual.\nDeixei de perder o tempo realizando mantemento no meu PC, esquecinme de virus, antivirus, malware, spyware, cortalumes, etc etc ... Acendo a miña estación de traballo e produto ... ¿necesito ACAD ou outro software exclusivamente para Windows?. . en 5 segundos a máquina virtual está lista ...\nEn conclusión, para min son un profesional e necesito un ambiente produtivo no meu ordenador, Linux é perfecto para min\nResponde a indiolinux\ncabra 2010 dixo\nResponde a goatse2010


O Centro de Linguas abre, ata o día 20, o prazo de matrícula para cursos de sete idiomas | Noticias Vigo\nO Centro de Linguas abre, ata o día 20, o prazo de matrícula para cursos de sete idiomas\nChinés nos tres campus e conversa en italiano e francés, entre as principais novidades\nPublicado por Noticias Vigo o día 10/01/2019 na sección de Galicia,Universidade de Vigo,Vigo\nSe entre os propósitos do ano novo adoita estar o de aprender un idioma, o Centro de Linguas da Universidade de Vigo permite elixir entre sete alternativas diferentes para fornecer os coñecementos lingüísticos: alemán, chinés, español, francés, inglés, italiano e persa. Abertos tanto á comunidade universitaria como á sociedade en xeral, os cursos do segundo cuadrimestre teñen o prazo de matrícula aberto ata o vindeiro día 20 de xaneiro.\nMentres para os interesados no persa se ofrece tanto nivel inicial como b2.2 para os que continúen coa súa formación, no caso do italiano haberá un curso de conversa e outro semipresencial de nivel a1. Para os que queiran estudar alemán ofértanse cursos de nivel a1.2 e b1. No caso do francés está aberta a matrícula para dous cursos de conversa a2/b1 e b2/c1. A oferta máis ampla de todas é a que respecta ao inglés, que comprende cursos cuadrimestrais en Ourense de nivel b2.2, en Pontevedra a2.2 e b1.2 e en Vigo cursos de nivel a2.2, b1.2, b2.2, c1.2 e un obradoiro de presentacións académicas en inglés. Nesta ocasión, a esta ofértase súmase unha das principais novidades do cuadrimestre, o curso Hold on to your English! dirixido a estudantes de nivel alto de inglés (C1/C2) para manter e reforzar a súa competencia lingüística a través das catro destrezas. Están pensados, explica Mercedes Álvarez, responsable do Centro de Linguas, “para estudantes que queiran presentar o seu TFG ou TFM nunha titulación que permite facelo neste idioma”.\nPara as persoas interesadas na lingua chinesa, o Centro de Linguas deseñou unha oferta ampliada de cursos, obradoiros e exames en colaboración coa Aula Confucio. Por unha banda, terán lugar dous talleres, un de recorte de papel e outro de caligrafía, ambos de balde e dun só día de duración, que se ofertan nos tres campus na segunda quincena deste mes. “Estes obradoiros xa se celebraron no primeiro cuadrimestre en Vigo, pero son unha boa opción para un achegamento inicial á lingua chinesa”, e agora esténdense a Pontevedra e Ourense por primeira vez. Para os que queiran seguir afondando no idioma asiático, os tres campus acollerán un obradoiro de 40 horas de iniciación á lingua e á cultura, aos que se suma o curso cuadrimestral de lingua chinesa de nivel a1.2. que permite preparar o exame de acreditación de nivel oficial HSK1, que se celebrará por primeira vez na Universidade de Vigo no mes de xuño.\nFinalmente, a oferta idiomática da Universidade de Vigo complétase cos cursos de español de estranxeiros nos tres campus, así como un curso semestral de lingua, cultura e adaptación á universidade española.\nPreto de 600 matriculados no primeiro cuadrimestre\nNo momento de abrir o prazo de matrícula dos obradoiros do segundo cuadrimestre, tamén é tempo de facer balance do primeiro. En total, nos cursos do Centro de Linguas entre setembro e decembro participaron 583 persoas, sendo o inglés e o español para estranxeiros os idiomas máis demandados. No caso do español, as persoas matriculadas eran principalmente estudantes do programa Erasmus, mentres nos cursos de inglés aparecen perfís variados, dende os ordinarios, moi diversificados, ata os especializados, destinados ao persoal docente e investigador e o persoal de administración e servizos. O resto das linguas tiveron unha matrícula moito menor, senso o alemán o idioma que tivo maior demanda.\nExames de acreditación\nAo longo do mes de xaneiro terán lugar tamén os exames de acreditación de inglés Cartacles, que serán para o nivel b2 o 15 e para o b1 o 16 de xaneiro en cada un dos tres campus. Ademais, o día 14 haberá tamén un exame para c1 que se celebrará só no campus de Vigo. No que respecta ao francés, desenvolverase un exame de acreditación os días 17 e 18 deste mes (proba escrita e oral respectivamente). Como remarca Álvarez, “trátase dunha certificación propia do Centro de Linguas, non oficial, pero que é necesaria para o alumnado que quere participar no programa Erasmus en países de lingua francesa”.\nO Centro de Linguas continuará durante o verán coa…\nO Centro de Linguas oferta para o segundo…\nMañá abre o prazo de matrícula para os exames das…\nO Concello do Grove abre o prazo de matrícula para a…\nAs familias Bóveda, Caamaño e Paz formalizan formalizaron hoxe as súas querelas individuais contra o franquismo ante o consulado arxentino en Vigo\nO BNG de Vigo reclama que se informe dos acordos do Comité Municipal de Seguimento da Covid19


XOAN ARCO DA VELLA: MOSTERIO DE SANTA CATALINA- CERVÁS - MONTEFARO - ARES\nMOSTERIO DE SANTA CATALINA\n43º 27' 02.9" N - 8º 16' 55.9" W\nFinais do século XIV:\nChégase a el desde Cervás ou desde Mugardos, collendo un desvío preto do castelo da Palma.\nPertence ó Arciprestado de Bezoucos, que comprende toda esta península.\nA fundación deste mosteiro remóntase ao 3 de agosto de 1393, da man do cabaleiro don Fernán Pérez de Andrade "O Bo", mediante un documento asinado polo arcebispo compostelán Xoán García Manrique, en Burgos.\nNo documento concedíanselle a Fernán Pérez de Andrade a Orde de San Francisco e abundantes privilexios económicos que, engadidos ás terras da península formada por Ares e Mugardos, lle outorgan ao abade do mosteiro, frei Lope Mantenga, o control eclesiástico das parroquias de Cervás, Caamouco, a ermida de Chanteiro, Franza e o territorio que comprende o actual Mugardos e parte de Miño, Neda e Ferrol.\nPero o importante peso que exerce o mosteiro sobre a vida dos habitantes da vila e o límite de Mugardos será a causa de que a finais do século XVIII estes se opoñan á súa influencia.\nO mosteiro chegou a albergar 30 relixiosos no momento de maior esplendor, que se viron reducidos a oito na exclaustración de 1836.\nNo ano 1837 coa desamortización de Mendizábal, os franciscanos desaparecerán definitivamente, e finalmente as súas dependencias pasarán a mans do exército, que instalará no mosteiro unha dotación estable.\nEste mosteiro pasou a mans do concello o 27 de xaneiro de 2000, mediante un acordo entre o exército e o propio consistorio.\nCo paso dos séculos a estrutura arquitectónica do mosteiro sufriu diferentes reformas, pero sábese que a súa construción inicial é basicamente románica.\nA distribución orixinal compoñíase dun adro, detrás dun cruceiro que indicaba a entrada; na súa parte central erguíase unha torre con portadas de santa Ana e san Francisco. Dos dous claustros o mellor conservado é o situado na parte posterior da igrexa, de estilo renacentista.\nEste claustro ten cinco arcos de medio punto en cada un dos seus lados, apoiados sobre pilastras con outros piares intermedios que sosteñen a cornixa do tellado. Na segunda planta leva unha ventá sobre cada arco co fin de iluminar a galería superior.\nNas modificacións realizadas no século XVII a planta da igrexa foi substituída por unha nave de cuberta única con bóveda de canón sobre arcos con vidros sobre o altar maior.\nO retablo que preside o interior é de madeira policromada con esquemas de ornamentación barroca. Na actualidade algunhas das imaxes están nas igrexas ferrolás do Socorro, San Xiao e San Francisco.\nNo interior do mosteiro pódense observar restos dalgunhas obras como capiteis, estatuas, fragmentos de arcos, lápidas de sepulcros, etc.\nOutros restos esculturais do século XVI pertencentes a este mosteiro atópanse na actualidade no Museo Arqueolóxico de Santo Antón, na Coruña.\nDende Ares seguir a estrada Ares-Chanteiro, ao chegar a Cervás tomar pola rúa da igrexa cara a arriba pasando por Leiro ata chegar ao mosteiro.


Home / Protagonistas / Antonio Portela: “O claustro de Tui ten as condicións ideais para deixarnos levar pola emoción dos viños”\nAntonio Portela: “O claustro de Tui ten as condicións ideais para deixarnos levar pola emoción dos viños”\n10 Xuño, 2013 · in Protagonistas\nAntonio Portela, colaborador de BenBo, é organizador e responsable de A Emoción dos Viños, xunto con Marina Cruces. A terceira edición do certame, que ten lugar no claustro da catedral de Tui, celebrase o próximo 15 de xuño. Portela, amante do viño como poucos, explicanos a Emoción\nA Emoción dos Viños chega á terceira edición. ¿Cómo naceu a idea e a qué responde?.\nO mundo do viño é un universo case infinito, dinámico, en evolución permanente, sobre todo no noso país. Desde hai uns anos, paradoxalmente, existe unha vangarda vitivinícola que ten avanzado légoas na viticultura, na elaboración, na cultura, etc. levando ós nosos viños ás palestras máis importantes do mundo, e nembargante non eran moi coñecidos no país. Hoxe o consumo de viño é o máis reducido da historia, desprazado das copas, dos escaparates e dos medios que so buscan audiencias e rebumbio mediático, por modas sen ligazón coa nosa cultura e moito menos coa nosa economía primaria.\nO nivel de profundidade e de expresión da identidade e da autenticidade que acadaron os nosos viños, e son simples pistas do que virá, precisaba de espazos ó mesmo nivel de autenticidade, acorde con ese mesmo estadio emocional que o viño provoca. Os institutos feirais e centros semellantes non permiten o vínculo entre unha copa, o seu creador, a persoa que o aprecia e a emoción que buscamos. Nos buscamos esa ecuación, con naturalidade e sinxeleza, e nesa ecuación nos poñemos o lugar, os viticultores o seu viño coa súa historia, e os amigos que nos acompañen os seus sentidos e sensibilidade.\nQue van atopar este ano os visitantes?.\nAtoparán unha parte fundamental dos viticultores galegos que teñen levado nos últimos anos, ademais dos que se van sumando á mesma corredoira, a identidade do viño galego cara á máxima expresión. A superficie do claustro e a degustación pausada que defendemos fai que o número de adegas sexa de corenta.\nEstarán todas as zonas vitivinícolas galegas, agás Betanzos, ademais das rexións portuguesas máis afíns a Galicia como o Douro, Vinhos Verdes, Dão e Bairrada, así como adegas doutras zonas peninsulares caracterizadas pola súa filosofía máis natural na busca da expresión dos seus terroirs.\n¿Cómo é a mecánica? ¿Está aberto a todo o público?\nEstá aberto a todos os amantes do viño, sen importar o nivel de coñecementos que teñan, e aos que aprecien e busquen a beleza… no viño. Sacamos 400 entradas para facilitar a degustación e a conversa sen aglomeracións.\nO feito de celebralo no claustro da catedral de Tui ¿engádelle emoción ao viño, sabe distinto?\nO viño percibímolo de diferentes maneiras dependendo do espazo, da compañía, do momento do día, da música que nos rodee, da conversa, da temperatura, do recipiente… O claustro da Catedral de Tui ten a sinxeleza da pureza e da autenticidade, sen adornos superfluos, coma os viños que nel presentamos. As condicións ideais para deixarnos levar á Emoción.\nTags: antonio portela, Viño\nInnovacións alimentarias e Pazo de Vilane, do 13 al 16 en Salimat e na Semana Verde de Galicia →


Os gandeiros de Leyma | benestar animal\no seu leite.\nFamilias dependen directa\nde gandarías galegas.\nen Galicia para Galicia.\nTRABALLAMOS POLO RURAL GALEGO\nQuen máis nos axuda a xerar riqueza no rural, a evitar o despoboamento ou a fomentar o consumo local? En Galicia son moitas as mulleres que fan este labor, como as gandeiras de Leyma, un orgullo para nós.\nA contribución das mulleres rurais ao desenvolvemento é innegable e en Leyma temos a gran sorte de traballar con moitas delas. Todo ese bo facer, a responsabilidade e o agarimo co que fan o seu traballo tradúcese en produtos da mellor calidade, polo que nós en particular lles debemos moito.\nEn Leyma apoiamos á contorna rural e ás mulleres que desenvolven nela a súa actividade, en Leyma coidamos da nosa xente, Xente Auténtica.\nOfrecemos incentivos á produción de Leite Natura.\nCoidamos dos nosos\nOs nosos gandeiros son máis conscientes ca ninguén do que significa o benestar animal, porque ninguén mellor ca eles sabe o que representa o coidado diario das vacas, a boa alimentación e o descanso dos animais. Xente auténtica cunha sensibilidade especial froito da experiencia e o amor pola súa profesión.\nOs nosos gandeiros reciben contratos estables e prezos xustos que contribúen a manter vivo o campo.


Os residuos agrarios son residuos xerados nas actividades do sector primario da economía\nEn relación a este tipo de residuos, a estratexia de xestión estableceuse no Plan de Xestión de Residuos Agrarios de Galicia\nOs residuos agrarios son residuos xerados nas actividades do sector primario da economía (agricultura, gandería, pesca, actividade forestal, …).\nEn relación a este tipo de residuos, a estratexia de xestión estableceuse no Plan de Xestión de Residuos Agrarios de Galicia. O obxectivo principal deste plan é xestionar adecuadamente os residuos xerados na actividade agraria, definindo para iso unha serie de actuacións, como a identificación dos impactos xerados pola produción destes residuos, ou o estudo das alternativas de xestión existentes.\nA maior parte dos materiais xerados neste tipo de actividades son residuos orgánicos. Moitos dos materiais xerados no campo poden ser autoxestionados directamente no propio lugar onde se producen e nestes casos concretos non se poden considerar residuos porque contribúen de forma moi eficaz a manter os nutrientes do solo.\nAlgúns exemplos de residuos agrarios xerados neste tipo de actividades do sector primario serían os seguintes:\nPlásticos de ensilado e invernadoiro\nEnvases fitosanitarios y zoosanitarios (envases de medicamentos, vacinas, produtos de desinfección, ...)\nA competencia para a concesión de autorizacións administrativas e o control dos residuos agrarios en Galicia corresponde á Consellería de Medio Rural e do Mar e á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras.\nA Lei 22/2011, do 28 de xullo non é aplicable por non considerarse residuos o esterco (salvo que se destine á incineración, ós vertedoiros ou sexan utilizados nunha planta de biogás ou de compostaxe), a palla ou outro material natural, agrícola ou silvícola non perigoso, utilizado en explotacións agrícolas e gandeiras, na silvicultura ou na produción de enerxía a base desta biomasa, mediante procedementos ou métodos que non poñan en perigo a saúde humana ou danen ó medio ambiente.\nNo caso dos cadáveres de animais será de aplicación para a súa eliminación o Regulamento CE nº 1069/2009, do Parlamento Europeo e do Consello, do 21 de outubro de 2009 (Regulamento de subprodutos animais e produtos derivados non destinados ao consumo humano).


Versos e Aloumiños: ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO EN ZIGZAG DA TVG2\nNo programa Zigzag Diario do día 23 de setembro na TVG2, aparece unha reportaxe moi fermosa na que Antonio García Teijeiro le un poema, Hai moitos ollos no mundo, dedicado á súa neta, Libby, e fala sobre a antoloxía da súa poesía ao longo de vinte e cinco anos, Un rato díxolle á lúa. Este é un libro moi especial para o autor, porque contén cronoloxicamente poemas dos seus libros escritos en galego e un poema inédito. O prólogo e mais a escolla correron a cargo de Fran Alonso, quen realizou un traballo moi serio e acertado. As ilustracións de Xosé Cobas son dunha beleza impresionante e escoitar a Paco Ibáñez cantar tres poemas do autor, un verdadeiro luxo. Fermoso, tamén, o texto de Antón García-Fernández, fillo do autor e profesor da Universidade de Tennessee en Martin (EE.UU.) no que fala da musicalidade dos versos do seu pai.\nPublicado por Antonio Garcia Teijeiro en 8:38\nEtiquetas: artículos colaboraciones y noticias, literatura, poesía, reportaxe, tvg


"Temen que a nuestros propios hijos les enseñemos a volar", canta Silvio Rodríguez na canción "Expedición", dentro do seu disco do mesmo nome. Se quixésemos adaptar este verso aos tempos que nos toca vivir en Galiza, non abondaría con traducilo á nosa lingua. Teriamos que mudar a última palabra por outra moito menos metafórica, porén máis fundamental: "Temen que aos nosos propios fillos lles aprendamos a falar".\nSe Alberto Núñez Feijóo quixese ver con honestidade algún lugar onde haxa carencias de "liberdade lingüística" e onde debería tomar medidas compensatorias, debería comezar mirando para aquí. Mais, como calquera persoa que teña ollos na cara pode saber, a "liberdade lingüística" non é nada máis que un lema propagandístico cheo de hipocrisía para defender unha ofensiva política para a proscrición do galego. Unha ofensiva meditada, máis estratéxica que táctica, coa que perseguen a desaparición de Galiza como tal sociedade diferente, con cultura e historia de seu.\nSinalaba antes a escola como unha condición necesaria mais non suficiente para a revitalización dun idioma. En Galiza, a tal condición necesaria non era realidade xa antes do decretazo 79/2010, de forma máis grave e especial na etapa da educación infantil. É incríbel a capacidade que determinados medios de comunicación e poderes económicos teñen para facer ver o mundo ao revés e que haxa xente que continúe a falar da "imposición del gallego en la enseñanza", cando a realidade dos centros é totalmente diferente.\nPodería citar aquí datos extraídos de estudos elaborados pola Mesa pola Normalización Lingüística, mais é que xa o Consello da Cultura Galega, a Real Academia Galega e o propio Parlamento galego (por unanimidade, hai que subliñalo) elaboraron e aprobaron informes nos que sinalaban a mesma conclusión: nas etapas máis temperás da escolarización é onde menos presenza ten a nosa lingua. Contribúese así á castelanización dos falantes de galego e a que os nenos que chegan tendo como idioma inicial o castelán vexan o idioma de Galiza como algo foráneo e alleo. Seguro que moitas das persoas que ledes estas liñas podedes contar historias de nenas e nenos das cidades, ou mesmo dalgunhas vilas, que ao veren alguén falar a nosa lingua exclaman: "¡Mira, mamá, un gallego!" Estranxeiros na propia patria, como na denuncia rosaliana.\nAnte isto, cómpre que as nais e os pais ergan a súa voz na defensa de que os seus fillos e as súas fillas poidan ter unha educación en galego. Por iso, non podo deixar de aproveitar este espazo para difundir unha proposta de texto elaborado por Queremos Galego, que se pode descargar desde o web desta plataforma cidadá. Esta campaña ten importantes dificultades de intendencia debido ao momento do curso no que estamos e ás carencias humanas e económicas de Queremos Galego, polo que é básico que nos impliquemos a nivel individual na súa divulgación. Xa que estas agresións colocan a nosa lingua nunha posición moi delicada de cara ao futuro, temos que estar á altura do momento en que nos encontramos.\nA Lei de normalización lingüística, que desenvolve o artigo 5 do Estatuto de Autonomía, sinala que o galego é tamén lingua oficial do ensino en todos os tramos educativos (art. 12) e que as autoridades arbitrarán as medidas encamiñadas a promover o uso progresivo do galego (art. 13). Ademais, a Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias, ratificada polo Estado en 2001 e que forma parte do noso ordenamento xurídico constitucional, sinala no seu artigo 8 que os poderes públicos deben promover un modelo educativo con garantías para a lingua propia. Así mesmo, aínda que o decreto 79/2010 vulnera o dereito a unha formación escolar en galego, conculcando así dereitos lingüísticos individuais e colectivos, sinala no seu artigo 5 que se "procurará" que o alumnado adquira, de forma oral e escrita, o coñecemento das dúas linguas oficiais, mais sen determinar como.\nNon reclamo estas medidas exclusivamente en beneficio da miña filla / do meu fillo. Teño en consideración que a lingua galega é patrimonio de todas e todos e, por tanto, tamén dos seus compañeiros e do profesorado. O esforzo especial que se faga desde a escola en favor da nosa lingua propia perseguirá un beneficio colectivo e non individual..


Guapas de Vilaxoan\nRosario Bouzas, na carroza que representaba a Vilaxoan nas festas de Vilagarcia. Hay que decir que dentro do que representaba toda aquela historia a eleccion era xusta, Rosario non era filla de ningun "farol" da epoca...Rosario era guapa a rabiar. Ainda o e´\n1 Son a nora de Rosario Bouzas Lemiña. Da súa parte, moitas grazas polos piropos. Efectivamente, segue a ser unha muller moi guapa. Por dentro e por fóra. Non a coñecía naquela época, pero o que vexo nesta imaxe son tres mozas felices e orgullosas de participar nas festas de Vilagarcía representando a Vilaxoán. Corría o mes de agosto de 1959. A miña sogra (á da esquerda) está ca súa curmá Lolita Bemposta Lemiña (diante) e con Rosita "A Varela" (dereita), tamén parienta de Rosario. Esta carroza estaba organizada polo Fogar do Pescador de Vilaxoán.\nComentario por Clara Castilla (02-04-2010 16:19)\n2 Noraboa por eses sogros Clara. Benvida a o Faiado e gracias\nComentario por faiado (02-04-2010 16:32)


Crea unha aplicación Android de xeito totalmente guiado con GoodBarber – Mallando no Android\nAutor Iago Varela Martínez O día 10 Marzo, 2014 Non hai comentarios\nSe precisamos unha aplicación Android (ou iOS) e non temos coñecementos sobre desenvolvemento existen diversos servizos que nos axudan a facer ferramentas sinxelas pero moi xeitosas de xeito guiado, aínda que poucos cuns resultados tan vistosos como os de GoodBarber, o servizo do que vos queremos falar hoxe.\nGoodBarber dispón dunha versión web e unha aplicación que resultan complementarias, xa que todo o proceso de deseño é moito máis áxil desde o noso panel en liña. Porén, as probas da aplicación que creemos antes de publicar na Play Store fanse desde o noso smartphone Android a través da aplicación gratuíta.\nLogo de crear o noso usuario na páxina web de GoodBarber xa poderemos empezar a deseñar a nosa aplicación a través dun proceso no que podemos engadir feeds de novas, mapas, ou actualizacións de redes sociais entre outras moitas características. Do mesmo xeito tamén somos quen de modificar as cores ou os textos, adaptándoos aos nosos gustos ou necesidades.\nCando teñamos a nosa aplicación lista poderémola probar e publicar na Play Store; así mesmo, GoodBarber permítenos traballar en novas versións da aplicación para lanzar a través da Play Store ou enviar mensaxes push aos usuarios da mesma.\nOs servizos de GoodBarber son gratuítos durante 30 días, logo dos cales hai que pagar unha cota de 16 euros/mes por un servizo básico ou 32 euros/mes polo paquete completo. Os pasos finais de compilado da aplicación podémolos facer nós de xeito gratuíto, aínda que o proceso é un tanto lioso (pero guiado). Se non nos queremos complicar podemos solicitar a axuda de GoodBarber por 50 € adicionais.\nPrecisades vós ou a vosa empresa unha aplicación? Que vos parece o servizo de GoodBarber?\nA posibilidade de crear galerías desde a app de Instagram …


A Xunta destaca o impulso ao libro dixital coa renovación de portátiles e o reforzo da formación | Noticias Vigo\nEsta semana complétase a entrega de 13.000 novos equipos para o alumnado dos 154 centros E-Dixgal\nPublicado por Noticias Vigo o día 08/02/2018 na sección de Educación\nServizo Premium e novos contidos\nEn 2018 activarase o Servizo de Soporte Premium para as familias, alumnado e profesores dos 154 centros educativos que empregan o libro dixital, que ofrecerá tres tipos de asistencia: remota (telefónica e online); in situ, con desprazamento ao lugar da incidencia; e a través de puntos físicos de atención.\nDeste xeito, profesores, alumnos e familias disporán dunha única vía de atención para todas as cuestións relacionadas co uso do libro dixital a través de varias canles (telefónica, correo electrónico, web, app no móvil, …), dispoñible as 24 horas do día os 7 días da semana. O novo Servizo Premium contempla, como novidade, que o soporte se preste no domicilio da familia ou profesor para aquelas incidencias que requiran unha atención presencial. Outra das opcións que se contemplan para o servizo é a dispoñibilidade dunha rede de puntos físicos de atención, abertos en horario comercial, nos que os alumnos e as súas familias poidan resolver consultas, dúbidas ou incidencias sobre os ordenadores ou o uso das plataformas e servizos dispoñibles.\nRespecto aos contidos, a principios de 2018 a editorial Planeta incorporarase como terceiro provedor de contidos curriculares dixitais para as materias de 5º de primaria a 2º da ESO, sumándose aos actuais, Netex e Edebé. Ademais, está en fase de licitación o centro de produción de contidos educativos dixitais, que facilitará aos docentes novas ferramentas e mecanismos para que poidan incorporar á plataforma materiais innovadores. E tamén está en proceso de licitación o contrato do provedor de contidos en inglés.\nGalicia consolida a educación pública 100% dixital…\nA e-administración gaña impulso coa posta en marcha…\nA Xunta destaca a formación dos directivos como…\nA Xunta destaca o reforzo da actividade inspectora…


Versos e Aloumiños: PAPEIS RECOBRADOS (15) "Poesía infantil"\nCando me concederon o Premio Nacional de LIX en outubro de 2017, non deixei de reiterar o meu desexo de que este galardón servise para que a poesía escrita pensando nos nenos e nenas estivese máis presente nos fogares e nas casas. E seguirei cantando esta mesma canción día a día, porque non é nada doado acadar este obxectivo.\nDe aí que quixese recuperar a columna que escribira hai tempo n “A Nosa Terra” sobre a necesidade de abrir poemarios infantís sen medos nin prexuízos. Temo que este asunto non ten unha solución inmediata pero seguiremos insistindo para paliar esta eiva nunha sociedade que dá as costas demasiadas veces á expresión dos sentimentos.\nPoesía infantil, poesía para nenos, poesía…Que máis dá! Cuestións de terminoloxía. O máis importante é falar de poesía.\nPara moitos, a poesía é a expresión da beleza por medio da palabra. A beleza e o compromiso, os sentimentos, a necesidade dos silencios nos versos, as dobres lecturas, a conciencia do individual e mais do colectivo, entre tantas cousas.\nCando falamos de poesía infantil, debemos ter en conta que non é unha poesía feita con diminutivos, como ben afirma Pedro Cerrillo, nin unha poesía escrita cunha linguaxe melindreira, adozada, superficial, fácil.\nA poesía infantil é sinxelamente poesía escrita para que gocen uns lectores en proceso de desenvolvemento físico e intelectual, con capacidade evidente para ir chegando a poemas máis complexos que non deixen de emocionalos co paso do tempo. Pero non é un subxénero nin algo menor. A poesía infantil, como poesía que é, amosa os mundos subxectivos de cadaquén, cos seus ritmos propios, coa utilización intelixente de recursos estilísticos ricos e variados, ademais de ter, moitas veces,un compoñente lúdico, musical, humorístico e, mesmo, surrealista. Na poesía infantil innóvase. Os poetas rachan moldes, respectan os seus lectores e son conscientes da importancia dos versos.\nEncántame esa clasificación de Blanca-Ana Roig ao referirse á poesía para os cativos. Ela di que “poesía é xogo, poesía é música, poesía é conto, poesía é maxia”. Moi atinada a definición, sobre todo se a palabra maxia contén agarimo, sorpresa, afecto e gusto pola palabra ben empregada. Iso e moito máis é a poesía infantil.\nAbramos os poemarios sen complexos, por favor.\nPublicado por Antonio Garcia Teijeiro en 5:31\nEtiquetas: antonio garcía teijeiro., literatura, papeis recobrados, poesía infantil


Data de Nacemento: 1958 (†A Coruña, 1996)\nXa de regreso en Galicia, Pereiro forma parte do Grupo de Amor e Desamor que editou dous libros con ese mesmo título. Pereiro figura, pois, nas antoloxías colectivas "De amor e desamor" (1984) e "De amor e desamor II" (1985) nas que tamén aparecen Pilar Pallarés, Miguel Anxo Fernán-Vello, Manuel Rivas, Xavier Seoane, Francisco Salinas, Xulio Valcárcel, Lino Braxe e outros poetas de tendencias moi diversas pero que compartían inquedanzas culturais. Á iniciativa deste mesmo grupo débese tamén o mantemento da revista Luzes de Galicia onde, ademais do mencionado ensaio, viron a luz os oito primeiros capítulos da súa novela inconclusa "Náufragos do paradiso".\nPereiro tamén foi incluido en 1987 na antoloxía Después de la modernidad na que aparecían Luis Alberto de Cuenca, Bernardo Atxaga, Felipe Benítez ou Pedro Casariego. En Galicia, Lois Pereiro compaxina profesionalmente o exercicio da tradución co labor poético, e contribuiu coas súas aportacións a artellar varias antoloxías colectivas.\nAínda que publicou poemas e artigos en varias revistas culturais, non foi ata 1991 que aparece a primeira das súas dúas únicas obras publicadas en vida: "Poemas 1981/1991" (1992). Tres anos máis tarde edítase "Poesía última de amor e enfermidade" (1995). Os dous poemarios son duras e espidas obras nas que se fan patentes as pegadas expresionistas, as referencias á literatura xermánica e a certos trazos da contracultura.\nLois Pereiro falece enfermo na Coruña en 1996. Aparecen póstumos: "Poemas para unha loia" (1997), recopilación da súa primeira poesía que inclúe o ensaio "Modesta proposición para renunciar a facer xirar a roda hidráulica dunha cíclica historia universal da infamia" e a novela inconclusa "Náufragos do paradiso", publicada en Luzes de Galiza.\n1992: Poemas : 1981-1991, Edicións Positivas, S.L.\nAutor de culto, representante da eclosión creativa dos 80 e da contracultura. "Nas letras galegas constitúe unha liña de intensidade vital e de formas contemporáneas. Alguén, como di Manuel Rivas, semellante á figura de Manuel Antonio nos anos 20". Con estas palabras presentaba Méndez Ferrín, presidente da Real Academia Galega (RAG) a Lois Pereiro, o autor homenaxeado no Día das Letras Galegas 2011. Del dixo tamén Manuel Rivas: "é un mito contemporáneo. A súa obra é vangardista, universal e tamén dramática, pero con moito alento. Lois Pereiro invoca aos bos espíritos, as marabillas, a rebeldía e a xenerosidade”.\nA Real Academia Galega (RAG) destaca as “colaboracións” do poeta lucense, “sempre reticente á difusión individual do seu traballo” e lembrou as súas contribucións como letrista a Radio Océano e como redactor de guións televisivos. A RAG sinala, tamén, que Pereiro cultivou desde os seus inicios “unha imaxe e unha estética” que fixeron del un “autor de culto”: “cartografiou como ninguén o labirinto do mundo contemporáneo conciliando para elo o individualismo escéptico coa tradición demoledora do expresionismo centroeuropeo”. A RAG entende que a súa proposta artística callou na sensibilidade emerxente sumerxida no posmodernismo e desexosa de atoparse nun discurso reflexivo e acuciante”. Reivindicou o “compromiso” da súa obra, “a temática e a súa forma”, ademais do seu carácter “contemporáneo”.\nComo exemplo da crudeza da súa poesía reprodúcese o párrafo dun dos seus célebres poemas e que serviu de epitafio gravado en pedra na súa tumba en Santa Cristina de Viso:\n“Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria."


Revolta Irmandinha: A insoportable levidade das alternativas ao caos\nDavid Rodríguez. Publicado en Praza Pública (aquí). O autor, vello coñecido do noso blogue trata de gañar a vida como deseñador gráfico. Colaborou en medios como Vieiros e Altermundo. Publicou teatro, poesía e ensaio. Desde o 2005 mantén o blogue O Funambulista Coxo do que ten publicada unha escolma en papel titulada Retomar a palabra. Das guerras culturais ao crac financeiro, cuxa lectura recomendamos vivamente.\nPois cada día semella máis evidente que aquilo do caos sistémico do que tanto levan escrito Inmanuel Wallerstein e Giovani Arrighi (e que Xosé Manuel Beiras popularizou entre nós) non ía desencamiñado. Aínda que eles falaban do caos macro que provoca a crise de hexemonía da potencia americana nun momento no que novas hexemonías están a conformarse pero aínda se atopan nunha fase inmatura, este caos sistémico macro parece ter tamén as súa réplicas noutros niveis micro.\nEtiquetas: caos, David Rodríguez, decrescimento, Giovanni Arrighi, II Restauraçom, Immanuel Wallerstein, nacionalismo galego, PSOE, sistema-mundo, ultraliberalismo, UPyD


O BNG solicita a supresión da peaxe en Rande - Radio Redondela 94.9FM\nO BNG solicita a supresión da peaxe en Rande\nO grupo parlamentar do BNG, a través do seu deputado Henrique Viéitez, defenderá na Cámara unha proposición non de lei para instar ao goberno da Xunta a negociar co Ministerio de Fomento e a coa empresa concesionaria a supresión da peaxe da saída 148 de Rande. Viéitez reclama tamén melloras para a seguridade dos peóns na redonda da saída da dita peaxe.\nO deputado do BNG lembra que non existe para os peóns ningunha forma de continuar a marcha tanto no sentido cara Vigo como na dirección contraria na rotonda, ao non estar dotada nin de beirarrúas nin de pasos de peóns nin de semáforos motivo polo que rexistrou unha batería de iniciativas parlamentares reclamando tamén do ministerio que habilite medidas para asegurar a protección das persoas que transitan andando pola zona.\nEntre os motivos argumentados para reclamar a supresión da peaxe, destacan na proposición non de lei que o tramo da AP-9 comprendido entre Rande e Puxeiros funciona, maioritariamente, como unha circunvalación do concello de Vigo sendo ao redor de seis mil os vehículos que entran ou saen en Rande.\nUnha situación que ten unha gran incidencia nos núcleos de Chapela e Teis, cunha alta densidade de poboación, polo que a eliminación desta peaxe mais outras melloras para facilitar o acceso ou a saída neste treito facilitaría o desenvolvemento do tráfico rodado e incidiría na seguridade viaria, descargando de tráfico os ditos núcleos.\nLembramos que no último pleno municipal celebrado en Xaneiro todos os grupos amosaron a súa conformidade cunha moción presentada pola Agrupación de Electores para lle reclamar a Audasa a retirada da peaxe na AP-9, unha taxa que lle supón aos condutores un gasto de 0’75 euros por traxecto. O pleno acordou ademais solicitarlle a Fomento a construcción de beirarrúas en Cabanas para incrementar a seguridade vial dos peóns que viven na zona.\nPrevAnterioresO concello embargará aos morosos aínda que afirma que o cobro das taxas municipais é do 95%\nSeguintesO Paraxe Chapela afiánzase na segunda posiciónNext


A Marea Atlántica insta a avanzar no catálogo de inmobles protexidos, comezado no anterior mandato, para evitar o derrubo do antigo edificio Citröen - Marea Atlántica\nA Marea Atlántica insta a avanzar no catálogo de inmobles protexidos, comezado no anterior mandato, para evitar o derrubo do antigo edificio Citröen\nXiao Varela: “Un problema no mandato anterior fixo que se aprobase a licenza de derrubo por silencio administrativo. Propoñemos unha vía de solución e ofrecemos os nosos votos para levala a cabo”\nA Marea Atlántica solicítalle ao goberno municipal que leve a Pleno o próximo trámite de aprobación do catálogo de inmobles protexidos, que se atopa en trámite, para impedir o derrubo do antigo edificio Citröen. O concelleiro Xiao Varela, explica que “no mandato anterior chegamos tarde, por un problema de prazos durante a tramitación do catálogo, e iso fixo que se aprobase a licenza de derrubo por silencio administrativo. Recoñecémolo e propoñemos unha vía de solución, cos nosos votos sobre a mesa para aprobala”.\nTras a última sentenza do TSXG, esta solución pasa por aprobar canto antes a modificación do catálogo de edificios protexidos do PXOM, un trámite que se aprobou inicialmente a finais de 2018 e que segue pendente de aprobación definitiva. Deste xeito, existiría a posibilidade de paralizar o derrubo ao amparo do novo planeamento, alegando imposibilidade legal para a inexecución da sentenza. Tamén lembramos que a sentenza admite aínda recurso. Se o goberno municipal dá o paso, pode contar co noso apoio en todo o proceso.\nA aprobación definitiva do catálogo serviría, ademais, para protexer outros valiosos inmobles como a capela de San Roque, no Campo da Leña, o Observatorio na Agra do Orzán, o edificio Pou, na zona centro, ou a sede histórica do Club do Mar de San Amaro, entre outros.\nO edificio Citröen, construído en 1966 na Avenida de Oza co deseño de Andrés Fernández-Albalat, forma parte do patrimonio industrial da Coruña. Contaba con protección patrimonial ata que o goberno do PP lla retirou en 2013, con plena conciencia e abrindo a porta a que o propietario solicitase a licenza de derrubo. E, posteriormente, fixo todo o posible para dificultar a ampliación do catálogo de inmobles protexidos.\nO goberno da Marea Atlántica enfrontouse a varios dos desastres urbanísticos das últimas décadas, como a especulación na Solana e o porto, ou o Conde de Fenosa. Por desgraza, non chegamos a tempo en todos os casos. Pero aínda non é tarde para protexer o edificio Citröen.\nMarea Atlántica - Comunicación2020-09-20T11:08:27+02:0020 Setembro, 2020|Concello, Destacadas, Marea por Outro Urbanismo|Sin comentarios


Xesús Alonso Montero: "O intelectual ten que ter a valentía de loitar contra o poder"\nInicio/Cultura/Xesús Alonso Montero: “O intelectual ten que ter a valentía de loitar contra o poder”\nXesús Alonso Montero: “O intelectual ten que ter a valentía de loitar contra o poder”\nEste académico da RAG impartía na tarde do 2 de novembro en Trives a conferencia "A importancia do papel da intelectualidade na construción dunha sociedade libre”\n“Que é un intelectual?” A partir desta pregunta desenvolvía Xesús Alonso Montero o conxunto da súa argumentación na conferencia “A importancia do papel da intelectualidade na construción dunha sociedade libre” na tarde do 2 de novembro no Auditorio Julio Vázquez de Trives. Un título (ao que lle engadía a palabra “xusta”) e un tema que lle foron propostos dende a organización do acto e que tocaba por primeira vez nunha ponencia, tal e como confesaba este académico da Real Academia Galega.\nO acto abríao a alcaldesa de Trives, Patricia Domínguez, que presentaba ao ponente como un “erudito” e destaca a o seu talante espléndido. Tamén comentaba que nesta visita Alonso Montero agasallaba a Trives cun libro da súa autoría sobre Alfredo de la Iglesia, cunha dedicatoria para a Biblioteca municipal. Despois, o escritor e profesor Xoán Carlos Domínguez Alberte falaba brevemente da traxectoria do conferenciante (de quen foi ademais alumno), ao que presentaba como “un mestre da República”, lembrando o seu paso por Trives en varias edicións dos congresos adicados ao poeta Manuel Luis Acuña.\nAlonso Montero, natural de Ventosela (Ribadavia), comezaba explicando que o termo intelectual refírese a “todo ser humano, xa que polo mero feito de selo é intelectual, pero do intelectual que ten unha intelixencia poderosa, unha cultura ampla e unha certa valentía é do que eu quero falar, daquel que é como un facho, que ilumina”. E, concretaba moito máis o obxecto da súa disertación, “vou falar do intelectual da época dos libros e dos periódicos”.\nE, nesa liña, aseguraba que “o primeiro gran intelectual da historia da humanidade non é Aristósteles, nin Platón, nin os presocráticos, nin os pensadores romanos… É un home que en 1898 escribiu un artigo de dous ou tres folios no xornal francés L’Aurore, titulado “J’accuse…!”. Falo de Émile Zola”. Un texto, explicaba de seguido, que é un alegato público en defensa do capitán xudeu Alfred Dreyfus, acusado de traizón.\n“Zola é o primeiro gran intelectual porque, ademais dunha persoa intelixente, máis ou menos luminosa e cunha gran cultura; foi capaz de formular os seus argumentos de defensa con eficacia e era unha persoa de prestixio, un gran novelista europeo, que fai isto por un sentido cívico xa que non o une ningún lazo con Dreyfus. O intelectural é tamén aquel que ama a verdade”, indicaba Alonso Montero.\nA partir de aí, o conferenciante ía intercalando na súa intervención as figuras de intelectuais de diferentes épocas como é o caso no século XVIII do Padre Sarmiento, “nado en Vilafranca do Bierzo pero cuxos pais eran de Pontevedra, que era un sabio verdadeiramente galeguista”; a de Manuel José Quintana no século XIX, así como a do catedrático da Universidade de Santiago Laureano Calderón (Farmacia), quen en 1875 lle escribía unha carta ao ministro de Fomento expoñeno nela que non se fixo catedrático para “formar catecúmenos, senón que opositei para ensinar ciencia”.\nDespois Calderón, “foi destituído, pero iso amosa que o intelectual debe ter a valentía de loitar contra o poder e contra a clase social que está co poder, loitar en campo alleo. Se non houbera na historia do mundo xestos como éste, hoxe ningún de vostedes comería quente”, sinalaba Alonso Montero.\nTamén mencionaba ao ourensán Curros Enríquez de Celanova, que “foi capaz de publicar un manifesto en Aires da miña terra“; ou xa no século XX: Sartre e Camus, “dous grandes intelectuais universais franceses”.\nalonso conferencia intelectual libre montero sociedade Trives Xesús\nOs concellos do Eixo Atlántico reivindican o seu protagonismo na reconstrución poscovid


Sanidade ratifica a "exclusión" do Grove do nivel extremo de restricións e a súa inclusión no nivel alto nunha orde publicada no Diario Oficial da Galiza deste 16 de agosto.\nClientela nunha terraza no Grove. (Foto: Beatriz Ciscar / Europa Press)\nRedacción 16:36 do 16 de agosto de 2021\nDesde a medianoite do pasado sábado, 14 de agosto, O Grove converteuse no único concello da Galiza no nivel máximo de restricións.\nA decisión adoptada polo Goberno galego daba resposta á recomendación do Comité Clínico e aos datos epidemiolóxicos recollidos no Informe da Dirección Xeral de Saúde Pública do 11 de agosto.\nEntón, a súa taxa axustada de incidencia a 14 días superaba os 500 casos por 100.000 habitantes a canda Sanxenxo e Viveiro que pasaron directamente ao nivel alto, con cifras moi similares.\nA decisión, motivou o enfado do Goberno local do Grove, que tachou a resolución de "política" ao mesmo tempo que Sanidade abría a porta a unha mudanza inminente das súas condicións de consolidarse o descenso da incidencia que apuntaba a evolución epidemiolóxica.\nDescenso da incidencia\nEsa caída confirmouse. Segundo recolle a orde da Consellaría de Sanidade deste 16 de agosto, a taxa de incidencia axustada do Grove a sete días é de 116,28 casos por cada 100.000 habitantes, e a 14 días é de 315,12 casos, segundo os datos dispoñíbeis o 15 de agosto, o que levou ao Executivo galego a modificar as normas necesarias para baixar a localidade de nivel.\nA modificación, aclara o texto publicado no DOG desta segunda feira, "non supón un aumento do nivel de restricións que afectan dereitos fundamentais" e a eficacia da orde comezará ás 00 horas deste 17 de agosto.\nLimitacións na hostalaría\nSen ningún concello no nivel máximo de restricións, ningún local de hostalaría se verá na obriga de fechar o seu interior como fixou a Xunta a partir desta medianoite ao desbotar o TSXG a solicitude do Goberno galego de darlle validez ao pasaporte Covid.\nO alto tribunal non autorizou a medida e iso implica novas limitacións na capacidade de bares, restaurantes e estabelecementos de lecer nocturno nos niveis restantes.\nXunta restricións o grove


O ROMÁNICO NA GALLAECIA: marzo 2008\nSta María de Tomiño (Pontevedra)\nMoi cerca da localidade pontevedresa de Tomiño e a escasos metros que nos desviemos da estrada que atravesa a vila, seguindo o indicador que vemos nela, chegamos a esta igrexa románica, posiblemente a máis interesante desta provincia. Nunha primeira apreciación exterior observamos que ten unha nave a que se lle engade unha cabeceira rectangular o cal confirmaremos de novo no seu interior. Antes de entrar fixámonos na súa fermosa portada que mostra catro arquivoltas apoiadas en sendas columnas que rematan en capiteis vexetais con volutas. Tamén podemos ver outros elementos ornamentais coma rosetas e molduras nos arquiños. No seu interior destaca un arco triunfal con dúas arquivoltas. Os capiteis desta igrexa teñen unha relación moi directa cos que podemos ver na Catedral de Tui pois non en van dependía desa diócese. O mesmo acontece si os comparamos cos doutras igrexas da cunca portuguesa do Miño coma Sanfins de Friestas ou Longos Vales pois tamén estas igrexas pertenceron a Tui ata 1378.


O BNG propón unha Galiza soberana fronte a Unión Europea - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nO BNG propón unha Galiza soberana fronte a UE\nD. ARES 05 Abril 2014 14:17 h.\nA organización nacionalista aprobou o seu programa electoral cara ao 25 de maio. Auditar a débeda, defender os intereses "das clases populares" e avanzar "no recoñecemento" de Galiza como nación, centran os principios programáticos do BNG ante as eleccións europeas.\ndo é bng da non ás\nO Consello Nacional do Bloque Nacionalista Galego aprobou este sábado (5 de abril) o programa electoral co que a organización frontista concorrerá ás eleccións do Parlamento europeo.\nO BNG apresenta unha campaña de combate aos poderes políticos e económicos europeos aos que responsabiliza de boa parte da situación que atinxe Galiza. Entre os principios programáticos que defenderá a fronte nacionalista sitúanse, pois, a defensa dos intereses das clases populares e dos sectores produtivos do país nunha campaña que terá como eixo a conquista da soberanía para Galiza.\n'Soberanía, democracia e dereitos'\nCapacidade de decisión real sobre os asuntos que lle afectan a Galiza. Ese é o cerne do programa electoral co que o BNG concorre aos comicios europeos. 'Soberanía, democracia e dereitos' face unha Unión Europea, recollen no seu programa, "antidemocrática", "antisocial" e "contraria aos intereses de Galiza". E é que para o BNG, fica claro que boa parte da situación económica do país resulta das decisións de Bruxelas, executadas polos gobernos de Madrid e da Xunta.\nNeste senso, @s nacionalistas apreséntanse como "a única garantía de que Galiza teña unha voz directa e crítica" en Europa. Unha premisa que avalan co traballo desenvolvido pola súa candidata, Ana Miranda, ao longo do último ano.\nConflitos como os das preferentes, a loita en defensa do territorio e contra a minaría contaminante, os intereses do sector agro-gandeiro perante a reforma da PAC ou a defensa do sector pesqueiro galego face unha "marxinación" cada vez maior no conxunto do Estado, son algúns dos conflitos que tiveron voz no Parlamento europeo através do escano do BNG e que, agora, a organización frontista recalca para se definir como "valedora" dos intereses "dos sectores produtivos e da economía galega" en Bruxelas fronte, din, "a destrución á que este modelo de UE nos aboca".\nO Bloque preséntase como "a única garantía de que Galiza teña voz directa e crítica" en Europa\nDefender os intereses "das clases populares" fronte unha UE "antisocial"\nNeste senso, o programa electoral do Bloque prioriza a loita a prol da capacidade de Galiza para decidir sobre os seus recursos en aras, din, de os xestionar en virtude dos intereses das "clases populares" e "do país" e non da "tecnocracia" que, denuncian no programa electoral, goberna a UE.\nAliás, o documento aprobado este sábado centra o plan de traballo do BNG na loita a prol dos "intereses dos movementos sociais da Galiza" e das traballadoras e traballadores do país en contraste co carácter, salientan, "antisocial" e "antidemocrático" das institucións europeas.\nA organización frontista defende "introducir unha renda social europea", de modo a "impedir os actuais procesos de empobrecemento" que atinxen "capas cada vez máis amplas de poboación". Tamén así, propón auditar a débeda dos Estados e declararse "insumbisos" a aquela que sexa "ilexítima". Apostar na "protección social pública" e a creación de "parques de vivenda" de aluguer social , son algunhas das medidas que inclúe o programa do BNG.\nDefenden a a creación dunha renda social europea e a auditoría da débeda\nAvanzar no recoñecemento de Galiza como suxeito político\nA organización frontista completa a súa proposta electoral cun obxectivo chave, avanzar "no recoñecemento da existencia política de Galiza como nación, do seu dereito a decidir por si propia e a participar directamente nos foros" onde se decidan todas aquelas cuestións que lle afectan.\nPara @s nacionalistas non se poderá mudar a actual realidade política e económica se Galiza non posuír capacidade para decidir sobre os seus propios recursos e intereses. Neste senso, defenden a participación de Galiza na "delegación estatal" que toma parte nos Consellos de [email protected] da UE, articular "mecanismos de consulta, participación e intervención dos poderes políticos galegos" nas decisións europeas e "garantir" a súa participación directa "na elaboración de políticas vinculantes que lle afecten" naquelas competencias que lle son exclusivas.


Os proxectos das rutas dos ríos Fabaíños e Dorrón ascenden a 780.000 euros - Pontevedra Viva\nVenres 1 de Febreiro, 2019 ás 19:45 do Venres 1 de Febreiro, 2019\nOs proxectos definitivos das rutas dos ríos Fabaíños e Dorrón están valorados en 780.000 euros, Acábaos de recibir o goberno local de Sanxenxo e a súa redacción tivo un custo de 20.000 euros. As rutas suman un percorrido 10,5 quilómetros.\nA ruta de sendeirismo do río Dorrón ten unha extensión de 4.965 metros cun desnivel de 182 metros desde a desembocadura do río na praia de Areas ata o Muíño de Xian. O orzamento ascende a 393.783 euros.\nEstímase un tempo de 2 horas e 20 minutos para o seu percorrido cuns desniveis de subida e de baixada de 182 metros.\nA totalidade do trazado poderá ser percorrido a pé e en bicicleta, extremando a precaución en determinados puntos, nos que debido á estreiteza terán pasar a pouca distancia.\nNo caso da ruta de sendeirismo do Río Fabaíños ten 5.579 metros, que percorrerá as inmediacións da canle, desde a contorna do mercado de abastos de Portonovo ata o cruceiro de Monte Faro. É dicir, polas parroquias de Adina e Noalla. O orzamento desta actuación é de 385.089 euros.\nPara completar o seu percorrido estímase un tempo de 2 horas e 30 minutos cuns desniveis de subida e baixada de 126 metros. Esta ruta tamén poderá ser percorrida en bicicleta.\nA cesión de terreos por parte dos veciños para poder facer a ruta do río Dorrón está a xestionala Alfonso Real, concelleiro de servizos, coa axuda de veciños da zona. Para a ruta do Río Fabaíños, constituíuse unha comisión formada por 5 veciños das asociacións veciñais de Arra, Noalla e Adina que traballaron na localización de propietarios dos terreos afectados polo trazado da senda e das negociacións para lograr as cesións necesarias.\nO trazado destas rutas realízase por zonas públicas e privadas. Por tanto, estase, levando a cabo un complexo traballo para obter a cesión dos terreos. Nestes momentos das aproximadamente 300 cesións necesarias, o goberno dispón xa dun 80% dos terreos.


ABANCA estrea oficina en Santa Cruz de Tenerife\nABANCA completa o despregamento da súa concepción máis vangardista de oficina en Tenerife\nA conversión deste centro, emprazado na avenida San Sebastián nº 5, permite implantar os últimos desenvolvementos tecnolóxicos\nA entidade financeira redobra o seu compromiso coa atención máis personalizada, con xestores especializados e produtos adaptados a particulares e empresas\nO banco avanza na transformación dos seus centros de Canarias, tras completar hai uns meses a conversión da súa oficina en Gran Canaria\nAspecto da oficina de Santa Cruz de Tenerife logo da transformación.\nABANCA dá un novo impulso á implantación do seu novo modelo de oficina en Canarias coa estrea do seu centro deSanta Cruz de Tenerife. A oficina, emprazada na avenida San Sebastián, 5 acaba de completar unha transformación integral da súa fisionomía, que agora gaña en modernidade e ofrece maiores prestacións a clientes e empregados.\nO fin das obras deixa paso a unhas instalacións redeseñadas desde cero para incorporar un modelo que a entidade financeira está despregando nos seus espazos máis emblemáticos. Trátase dunha concepción vangardista que busca mellorar a atención ao cliente e ofrecer as solucións tecnolóxicas máis más innovadoras do mercado tanto a clientes particulares como a empresas.\nUn deseño á medida dos clientes\nEmprazada nun espazo privilexiado da cidade e preto de enclaves estratéxicos e de servizos, esta remodelación destaca na súa aposta por potenciar a transparencia, xa que se eliminan os despachos. No seu lugar, a nova oficina conta cunha con una sala de reunións adaptadas ás necesidades dos clientes. A vocación comercial está reflexada en seis espazos de atención para clientes nos que os xestores dan resposta en mobilidade con dispositivos Surface. Os empregados teñen tamén á súa disposición cinco postos de xestión para as operacións no presenciais. Por último, a oficina conta cun posto de atención transaccional para a operativa de efectivo e as tarefas máis administrativas.\nEsta reforma vai permitir un salto cualitativo na especialización da súa oferta, na aposta pola atención personalizada e por dar respostas adaptadas a cada segmento. Non en vano, a entidade financeira ofrece un servizo integral para os clientes particulares, grazas aos xestores altamente preparados para atender as súas necesidades. De maneira adicional, a Oficina de Empresas de Santa Cruz de Tenerife completa as capacidades de ABANCA na illa con produtos e profesionais á altura do colectivo, as súas demandas e expectativas.\nA transformación integral foi aproveitada tamén para ganar en axilidade á hora de realizar as operacións máis habituais. As novas instalacións estrean un caixeiro de última xeración que permite, ademais de retiradas, realizar ingresos en firme, pagos de recibos en efectivo e outras operativas con moedas.\nA estratexia de dixitalización do banco complétase nesta oficina habilitando outros espazos para que os clientes realicen de maneira autónoma as súas operacións máis habituais. As instalacións incorporan unha rede WIFI gratuíta.\nA entidade financeira mantén en Canarias catro oficinas nas Palmas de Gran Canaria, Santa Cruz de Tenerife, Vecindario e Arona. Esta oferta compleméntase con dous espazos para empresas, un en Santa Cruz e outro nas Palmas.


A planta acuícola proxectada en Corrubedo emprazarase finalmente no Son - Canal Rías Baixas\nA planta acuícola proxectada en Corrubedo emprazarase finalmente no Son\nRIBEIRA > A oposición dos veciños e da Plataforma pola Defensa Medioambiental de Corrubedo veñen de da-los seus froitos, xa que o presidente da Xunta de Galicia, Emilio Pérez Touriño, e a conselleira de Pesca, Carmen Gallego, acordaron nunha xuntanza co director xerente da empresa Stolt Sea Farm, Pablo García, que a planta acuícola proxectada pola firma norueguesa en Corrubedo, incluída no Plan de Parques de Tecnoloxía Alimentaria, se emprace finalmente no concello de Porto do Son.\nA empresa, que nun principio tiña previsto instalar a piscifactoría en Corrubedo, transmitiulle ó xefe do Executivo galego a súa decisión final de construír a planta neste novo emprazamento, atendendo á proposta realizada pola Consellería de Pesca.De feito, o departamento dirixido por Carmen Gallego mantivo diversas xuntanzas coa compañía nos últimos días dentro do marco de revisión e modificación do Plan Sectorial de Parques de Tecnoloxía Alimentaria, que están levando a cabo as consellerías de Pesca, Política Territorial e Medio Ambiente.\nA pesares de que as instalacións promovidas por Stolt Sea Farm en Corrubedo non se atopan nun espazo incluído dentro Rede Natura, o Goberno galego considera que se trata dunha zona de alto valor paisaxístico, motivo polo cal propuxo á compañía un emprazamento alternativo no municipio de Porto do Son. Deste xeito, e tras varias negociacións, a firma acordou aceptar esta proposta, tal e como confirmou o xerente da empresa ó presidente do Goberno galego. Despois deste acordo coa empresa, a Xunta desenvolverá unha figura de protección para Corrubedo, de maneira que esta zona quede excluída do plan sectorial.\nA revisión do Plan de Parques de Tecnoloxía Alimentaria na costa galega, aprobado polo anterior Goberno, ten como obxectivo “conxugar os espazos dedicados á acuicultura co respecto ao medio ambiente, ademais de dotar ó plan dunha maior seguridade xurídica”. Trátase, polo tanto, de harmonizar e compatibilizar o desenvolvemento da actividade acuícola coa conservación e a protección da natureza. Por este motivo, ao igual que sucede coa planta de Stolt Sea Farm, a Xunta está a realizar unha análise individualizada de cada un dos proxectos incluídos no plan para valorar o seu grado de afección ao medio.\nO parlamentario socialista Xosé Manuel Lage manifestou tamén a súa satisfacción polo acordo acadado o que facilitará que a instalación da planta acuícola prevista para Corrubedo se traslade á Costa Galloufa en Porto do Son. Segundo el o novo emprazamento cumpre os requisitos de respecto ó medio ambiente e a potenciación económica da zona ó fío da actividade acuícola. Ademais suporá unha inversión de uns 50 millóns de euros e a creación de máis de 80 postos de traballo.\nArtigo anteriorPortos instalará un pantalán no porto ribeirés para evitar danos na flota artesanal\nSeguinte artigoUn conflito veciñal en Bealo deixa sen subministro de auga a dúas vivendas\nHoxe cociñaron eles


A CIG denuncia que o Sergas traslada a Sanxenxo unha ambulancia medicalizada con base no hospital do Salnés - CIG: Confederación Intersindical Galega\n24 Xaneiro 2022 11:31\nA FGAMT-CIG de Pontevedra denuncia que o Sergas vén de trasladar unha ambulancia medicalizada, de soporte vital avanzado (SVA), con base no hospital do Salnés para cubrir o aumento de poboación durante o verán na zona de Sanxenxo e Portonovo. Dende a central sindical advirten de que esta decisión aumentará os tempos de resposta, empeorando a asistencia sanitaria da veciñanza da comarca, sobre todo no que ten que ver con urxencias graves.\nO vehículo de emerxencias comezou a operar esta mesma mañá, ás 9:00 horas, dende a base do centro de saúde de Silgar, e para xustificar o traslado o Sergas dotará a comarca do Salnés dunha ambulancia de soporte vital básico (SVB) unicamente durante 12 horas ao día.\nA decisión non se adoptou en base a criterios sanitarios senón económicos\nDende a FGAMT-CIG lembran que até hai dous anos por estas datas asignábase a maiores do que xa había unha medicalizada para a zona de Sanxenxo-Portonovo co obxectivo de cubrir o aumento de poboación estival. E tras unha unha reclamación histórica de diversos colectivos, no novo concurso de ambulancias dotou o hospital do Salnés dunha medicalizada low cost, con menos persoal, “pero que cubre os servizos da comarca como fan outras SVA noutras zonas”.\nNeste senso, fan fincapé en que a pesares da deficiencia de persoal esta unidade realiza unha media de servizos que xustificada sobradamente a súa implantación no Salnés, “cuns tempos de resposta eficientes e atendendo unha alta porcentaxe de servizos como infartos e accidentes de tráfico”.\nO traslado faise para contentar a turistas 'amigos'\n“O tempo medio dun servizo dende o hospital do Salnés até Vilagarcía é de oito minutos, pero dende Sanxenxo ampliaríase a 30 minutos; dende a Illa de Arousa até o hospital do Salnés é de 16 minutos, que se elevan aos 35 dende Sanxenxo; estes tempos ampliaríanse aínda máis dende concellos como Caldas e Catoira, que pasarían dos 10 e 15 minutos a 40 e 50, respectivamente”.\nAo mesmo tempo inciden en que ao tratarse de servizos que na súa maioría son tempodependentes, o traslado da SVA prexudicará a calidade asistencial, e polo tanto a saúde do conxunto da veciñanza destes concellos. “Non estamos en contra de que Sanxenxo e Portonovo teñan unha ambulancia medicalizada en época estival, o que rexeitamos é que se lles saque á veciñanza e aos turistas do Salnés para poñerlla aos turistas VIP”.\nDiante disto, o secretario comarcal da FGAMT-CIG de Pontevedra, Xavier Aboi, carga contra a política sanitaria da Xunta, á que acusa de “despreocuparse” dunha das zonas máis turísticas do país como o Salnés, “tomando unha decisión que non se fai en base a criterios sanitarios senón económicos e para contentar a turistas 'amigos' que veñen a Sanxenxo e Portonovo”.


Nesta sección só pretendo da-la miña opinión, persoal e subxectiva, case sempre sen me apoiar en datos, estatística nin matemática, sobre aquilo que poida afectar directa ou indirectamente ó Celta e, ás veces, a Vigo.\nNon son o autor de Planeta Celta, só un colaborador, e o autor non ten por que estar necesariamente de acordo comigo (de feito, non o ha de estar moitas veces) nin, moito menos, verse afectado ou pagar as consecuencias do que eu escriba.\nSerán, xa que logo, percepcións, sensacións e impresións persoais sen máis valor -nin menos- có que poidan ter as de calquera (profetas radiofónicos e televisivos incluídos); máis ou menos o que fai Armando Álvarez no Faro.\nSe o gladiador da película ía á batallas dicindo strength and honour, despídome eu cun afouteza e corazón.\nA derrota da soberbia - Venres Santo - Big Brother era isto\nA derrota da soberbia\nPor razóns varias que non veñen ó caso, había máis dun ano, concretamente desde o 3 de marzo de 2010, que non escribía para Planeta Celta. Pero a combinación de resultados do sábado 21 de maio, totalmente inesperada para min, que desembocou no descenso a 2ª do Coruña deume azos e novos pulos para volver a facer unha colaboración. E o feito que acabou por contribuir á miña resurrección foi protagonizado, como non, por A.C. Cerdoiro, do que falarei máis abaixo, cunhas declaracións que os afeccionados non podemos deixar pasar por alto sen nos inmutar (outro cantar é o da directiva, xogadores e traballadores do Celta, que deben calar a boca e non responder ás provocacións sarracenas).\nSignifica este descenso a merecida derrota da prepotencia e chulería e mais da falta de humildade. Sempre foron un equipiño pequeño de vila pequena, de 2ª e 2ªB, e cando lles chegou a época de prosperidade non souberon disfrutala con humildade, elegancia e señorío. Quedaban confirmadas así a súa mezquindade e ruindade, a súa cativez moral e, vaia contradición co seu nome, a súa falta total de deportividade. Sirva como exemplo, que o prefixo “super” que lles deu por poñer diante do nome é a raíz mesma do termo “soberbia”… sobran máis explicacións.\nNon souberon gañar. Non foron quen de celebrar os seus éxitos sen nos pisar, sen nos ter presentes en tódalas súas celebracións: "Vigo no, Vigo no, Vigo no, Vigo no, Vigo no, Vigo noooo, Vigo no, Vigo no, Vigo no, hijos de puta, VIGO NO!!!". Ata hai quen me dixo que viu a pintada “Vigo No” en ascensores e portais. Outro coñecido comentoume que fora a unha discoteca na que cada 15 ou 20 minutos baixaban o volume da música e todos os presentes cantaban a coro e sincronizados o maldito “Vigo no”. E que se pode dicir da saba cun enorme “Vigo No” mal pintado con aerosol negro, con trazos inseguros máis propios dun primate da selva ca dun miembro da especie humana? A devandita saba estivo pendurada no valado dos desprezables integrantes dunha peña oficialmente autodisolta (do nome non me quero acordar, que non quero manchar a boca) durante alomenos 10 temporadas sen que ninguén a retirase. Sen que intervise ningunha autoridade deportiva nin civil. Sen que a famosa comisión antiviolencia actuase malia que se podía aprezar claramente en tódalas retransmisións e resumos televisivos de todos e cada un partido que disputaban.\nOs que temos familia ou coñecidos seguidores da banda herculina levamos aturado moito: moitos comentarios con e sen retranca, moita fachenda, presunción e vaidade. E moito abuso, tamén.\nChegoulle ós moi porcos e seu merecidísimo San Martiño e agora non queren que nos burlemos deles? Agora din –dicimos- que non está ben alegrarse das desgracias alleas? Veña, home, por favor!\nO que fala ben ás claras da nosa superioridade moral é a corrente que hai entre o celtismo, especialmente entre os máis novos, de que despois do que sufrimos polo último descenso non está ben rir agora deles. Asómbrame cantos celtistas hai que non querían que descendese o Coruña e que houbese derbi en 1ª. Se cadra, este “conformismo” débese a que estes mozos non coñecen outra situación máis ca dos porcos eses en 1ª. Pero os que xa temos unha idade lembramos como se fose onte mesmo cando as cousas eran xustamente ó revés. E daquela, nós os deixabamos en paz. Tal era a nosa superioridade que nin os tiñamos en conta, nin reparabamos na súa irrisoria existencia.\nE que dicir do inefable A.C. Cerdoiro? Cantas fichaxes nos tentou –e conseguiu- estragar? Cantas veces tentou enlamar as nosas xestións en eidos diversos? Na data na que escribo isto, luns 30 de maio, acaba de declarar que “"El fútbol gallego del norte es diferente al del sur. Aquí gusta el fútbol de calidad” (véxase o artigo en El Pais). Queda, unha vez máis, retratado. Non nos pode esquecer. Nunca. Acaban de descender, está facendo a rolda de prensa do adestrador que contratan para a 2ª división e ten que facer unha referencia a nós! A conto de que? Non podía estar caladiño? Non ía estar máis guapo, que é imposible, pero non podía calar, demo?\nÓ pouco de chegar A.C. Cerdoiro á presidencia e á vista dos seus éxitos deportivos co Liceo de hoquei dicíalle eu a un amigo meu que estaba seguro de que, moi ó meu pesar, acabarían por gañar algún título pola teimosía do tamén presidente do Ural. O meu amigo dicía que non, que o fútbol non era o hoquei… que trabucado estaba el. Pero tamén lle dicía daquela que as augas habían volver ó seu cauce e que os porcos turcos acabarían volvendo, máis cedo ou máis tarde, ó seu lugar natural, á súa fochanca inmunda que lles pertence por natureza e historia. Pois ben, xa están aí. E que sexa por moitos, moitos anos.\nTocaría chegado este momento falar da TVG, do seu comportamento, política, organización e traxectoria nos informativos futbolísticos durante os últimos 20 anos, pero é ese un tema que merece un artigo individual que non sei se terei forzas para afrontar. O que non quero deixar de dicir é que, desde que se consumou o descenso agareno, non paro de pensar en como reestructurarán na TVG o seu programa ‘En Xogo’ se o Celta chega a ascender: Farán como antes de 1991, cando deixaban a 1ª división para o final? Ou farán como estas últimas 4 temporadas, en que era a 2ª a que quedaba para o final, ata por detrás da 2ªB e maila 3ª? Quero que ascenda o Celta por amor ó equipo, claro que si, pero esta dúbida ‘televisiva’ é un incentivo máis que me empurra a desexar o ascenso aínda con máis forza.\nSabedes que vos digo, que vos pido, celtistas? Alegrémonos. Con afouteza e corazón. Abertamente, sen nos agachar e sen vergoña. Ride, celtistas, ride coa boca ben aberta, ensinando todos os dentes e mesmo os empastes e mailas caries todas. Alegrémonos porque o merecemos. Alegrémonos porque o merecen, demo, canto o levaban merecendo. Alegrémonos e Carpe Diem, que xa virán tempos peores.\nE non vos cansedes de rir porque, como me dixo un amigo, o mellor aínda está por chegar (e non quero pensar canto iamos rir se damos ascendido nós…): Aínda non son plenamente conscientes de que están en 2ª división. Moito imos rir cando os vexamos xogar contra o Sabadell, o Huesca ou o Alcorcón. Cando teñan que xogar ás 6 da tarde dun sábado ou á hora do vermouth matinal do domingo. Cando entre o horario de inverno alá pola última fin de semana de outubro e chegue o inverno e comprobemos como desa afección coruñesa sempre fiel só irán ó estadio uns 7 ou 8 mil… e cando lles vexamos as caras de 2ª división.\nAínda riremos máis se non dan ascendido na primeira temporada en 2ª. De momento teñen o colchón da extensión do contrato televisivo ós equipos recén descendidos. Pero como non ascendan na primeira temporada, pecharase a billa dos cartos e daquela si, daquela imos escachar coa risa cando non teñan cartos, xa non para facer novas fichaxes, senón para pagar as débedas contraídas por tantos luxos e fastos de novos ricos pailáns.\nAlegrádevos e ride, celtistas, e, como non, como sempre, o de sempre: Halaaaaa Celtaaaaaa!!!


FICCION PRODUCCIONES ESTREA “CORALIA E MARUXA, AS IRMÁS FANDIÑO” | Academia Galega do Audiovisual\nFICCION PRODUCCIONES ESTREA “CORALIA E MARUXA, AS IRMÁS FANDIÑO”\n“Coralia e Maruxa, as irmás Fandiño” é un axuste de contas coa historia dirixido por X.H.Rivadulla Corcón e producido por FICCION PRODUCCIONES. Estréase hoxe venres 11 de abril ás 20:30 no teatro Principal de Santiago de Compostela.\nNa entrada da Alameda de Santiago de Compostela están, feitas estatua, as irmás Coralia e Maruxa Fandiño, máis coñecidas como “as Marías”. Porén a realidade destas dúas mulleres non é de todo coñecida: moitos pensan que eran unhas simples tolas, fóra da realidade. E trala súa existencia onírica había un drama real e auténtico que tiña que ver coa realidade que xerou, primeiro a guerra civil e a continuación a posguerra.\n“Coralia e Maruxa, as irmás Fandiño” quere facerse eco dese drama, para o que conta coa participación de relevantes facianas da vida pública compostelana. FICCIÓN PRODUCCIONES, coa colaboración da TVG, segue a dar mostras do seu vivo compromiso co país e coa recuperación da memoria histórica, neste caso na persoa de dúas emblemáticas mulleres ‘de a pé’.\nO acto será presentado polo productor do documental Julio Casal, o director e guionista X.H.Rivadulla Corcón, o conductor Farruco e mailo alcalde de Santiago Xosé A. Sánchez Bugallo


Esta fin de semana remata a programación do Festival de Pardiñas - Terrachaxa.com\n27 Ago 2020 Actualidade, Cultura, Guitiriz Actualidade, Cultura, Guitiriz\nEsta fin de semana chega ao seu final a programación deseñada pola Asociación Cultural Xermolos para celebrar o XLI Festival de Pardiñas. Co obxectivo de “manter viva a cultura e música, mesmo nos tempos máis arriscados” crearon unha programación cultural que se desenvolveu en varios rincóns do Concello durante todo o mes de agosto co título de Feira e Festa da Música e das Artes.\nTras moitas celebracións, esta fin de semana rematan a programación con diferentes actividades. Así, o sábado estarán na Casa das Artes de Pardiñas na que haberá unha homenaxe aos Artesáns de Pardiñas. Entre as actividades figura a presentación do Caderno O canteiro de Pardiñas, Ramón Villar e o libro Palleta maldita de Sito Carracedo no seu obradoiro. Tamén presentará o seu libro Laura Romero, Ferreñas e Rockand Roll. Finalizarán cun concerto no recinto da Casa das Artes.\nO domingpo haberá dobre sesión. Pola mañá estarán no Vilar cunha homenaxe ás aldeas no Camiño Norte de Santiago\ne ás 12.00 un parladoiro con Alfonso Blanco sobre O Camiño de Santiago ao pé da Cova da Serpe. Tamén haberá cinema ao aire libre co documental A Cova da Serpe. Finalizarán cun concerto ao aire libre do grupo Sons de Aldea.\nPola tarde, en Santa Locaia no Camiño Norte presentarase, ás 18.00, o cómic Lendas do peregrino de Xavier Varela, no albergue, escultor e escritor ao pé do Camiño. A última actividade programada será o concerto ao aire libre de Sons da Aldea.\nEtiquetas CulturaFestival de PardiñasGuitirizO VilarSanta LocaiaXermolos\nAnterior Muras acolle un obradoiro de teatro para nenos este venres\nSeguinte A Deputación respalda o labor das asociacións de veciños cunha achega


Letras | Faro Ocio Norte\nO Concello laurentino celebra o Día das Letras Galegas o 23 de maio cun recital poético e un concerto da Banda de Música de Lourenzá.\nLourenzá, Letras, Galegas\nO Concello celebrará o Día das Letras Galegas o 23 deste mes, domingo, cun recital poético e un concerto da Banda de Música de Lourenzá.\nMatrioshka Teatro presenta o 1 de maio en Viveiro a obra "Señora que pasea pola rúa con dous cans preciosos", en homenaxe a María Victoria Moreno.\nViveiro, Teatro, Letras\nO Teatro Pastor Díaz de Viveiro acolle a representación da obra Señora que pasea pola rúa con dous cans preciosos a cargo de Matrioshka Teatro.\nA función, que terá lugar 1 de maio, dará comezo ás 19:00 horas, e inclúese no programa de dinamización lingüística FalaRedes da Xunta de Galicia.\nEsta montaxe é un percorrido pola vida e obra de María Victoria Moreno Márquez, autora á que se dedica o Día das Letras Galegas deste ano, e que se describía a si mesma como “unha señora que pasea pola rúa con dous cans”.