“Os maderistas e as industrias non queren repartir co produtor forestal" - Campo Galego\nInicio / Forestal / “Os maderistas e as industrias non queren repartir co produtor forestal”\nSeguindo un modelo existente en países coma Francia ou Finlandia, as asociacións de produtores de madeira xurdiron fai unha década para vender en conxunto e negociar con Ence. Hoxe 25 delas están integradas en Promagal. Falamos con Ramón Reimunde, o seu presidente, que compareceu hai uns días na Comisión de incendios do Parlamento Galego.\nCamilo Friol - 15/03/2018\nCamilo Friol 15/03/2018 10:11 p.m.\nRamón Reimunde, presidente de Promagal\nA Federación de Asociacións de Podutores de Madeira de Galiza (Promagal) que integra a 13 asociacións de propietarios forestais das comarcas de Ferrolterra e Ortegal e 12 da Mariña, vincula claramente os lumes forestais coa rendibilidade do monte. Ramón Reimunde Noreña (Foz, 1949) foi membro da directiva da Asociación Forestal de Galicia e desde hai unha década traballa por unir e organizar aos propietarios forestais para acadar un maior prezo de venda para a madeira de eucalipto, maioritaria nas comarcas do norte da comunidade.\nPromagal avoga por un novo modelo de xestión do monte e por cambios no mercado para acabar co monopolio que, denuncian, exerce Ence neste momento. Galicia conta no norte da comunidade coa máis importante masa eucaliptal de Europa, con 30 concellos que teñen listas para a súa corta un millón de toneladas cada un. Por tanto, di Reimunde, “o eucalipto non é un ben escaso, senón abundante e de extraordinaria calidade en Galicia”.\nCo mesmo obxectivo que pretenden xurdir organizacións de produtores en sectores como o lácteo ou o da carne, Reimunde di que “no abastecemento regulado e no transporte está todo o segredo do prezo da materia prima”. Por iso Promagal é partidaria de “regular as cortas de forma racional e organizada” para que iso faga subir o seu prezo. “A única forma de conseguir iso é poñer de acordo aos produtores con cortas e ofertas conxuntas”, afirma.\n“Os maderistas e as industrias non queren repartir co produtor, queren facer o negocio pola súa conta”\nEuropa é deficitaria en madeira e malia a informatización, a demanda de pasta de papel aumenta, en parte polas novas necesidades de embalaxe do comercio online. A cotización internacional da pasta de papel está en máximos históricos, por enriba dos 1.000 dólares a tonelada, pero diso pouco chega ao dono do monte.\nO presidente de Promagal defende unha actividade agraria forte como mellor cortalumes posible, ao romper a continuidade e uniformidade das masas forestais, e unha cadea de valor da madeira transparente e rendible para o propietario que repercuta nun maior coidado das plantacións e nunha minoración do risco de incendios e das súas consecuencias.\n“Non se pode estar conforme con todas as cousas que están mal nos montes, empezando polo seu estado de abandono, con maleza, sen infraestruturas e cunha selvicultura anticuada”, di. Por iso anima aos 600.000 propietarios de montes que hai en Galicia a unirse, seguindo o paradigma de países como Finlandia ou Francia.\n“Se a madeira tivera prezo teriamos os montes coidados”\nPromagal liga a prevención de incendios á produtividade e rendibilidade dos montes. “Se a madeira tivera prezo teriamos os montes coidados, serían rendibles e non arderían, teriamos mellores pistas e infraestruturas e xerariamos riqueza e postos de traballo”, argumenta Reimunde, que afirma que “se queremos ter o monte coidado hai que gastar cartos nel e o prezo actual da madeira non invita a investir no monte”.\nAs asociacións de propietarios forestais plantexan diversas propostas para mellorar a rendibilidade do monte e reducir con iso o risco de lumes, unha parte delas tarefas das distintas Administracións que trasladaron nas súas propostas para o novo Plan Forestal. Así, demandan pór ao día o catastro, que no caso dos montes contén innumerables erros, potenciar as concentracións parcelarias cun sistema distinto ao actual como ferramenta para a ordenación do monte, rebaixas fiscais para os silvicultores en activo que manteñan coidadas as súas fincas, ou a apertura e mantemento en bo estado de pistas, que sirvan tanto para sacar a madeira como para atallar un lume en caso de se producir.\nPara favorecer a limpeza das parcelas, propoñen unha prima no prezo de venda da madeira procedente de montes que se sometan a rozas e coidados periódicos. Reimunde fai fincapé ademais nas posibilidades de creación de emprego que isto suporía, xa que “antes nas casas había moita man de obra e o monte formaba parte do sistema agrario ao ser onde se apañaba o molido que logo servía para abonar as terras, pero hoxe a relación co monte xa non é esa e na maioría dos casos os propietarios contratan eses traballos, así que se o monte fora rendible estaría coidado e xeraría moito máis emprego do que xera hoxe”, di.\nTransparencia e reparto de beneficios entre todos os elos da cadea\nUnhas 50.000 persoas viven hoxe directa ou indirectamente dun sector que conta con 3.000 empresas na nosa comunidade e factura 1.500 millóns de euros ao ano. Os datos reflicten que Galicia é a primeira potencia na corta de madeira dentro do Estado español. A madeira que sae dos montes galegos representa xa a metade de toda a que se corta en España e a provincia de Lugo, con tres millóns e medio de metros cúbicos no último ano, representa o 25% do total español.\nO peso do sector é especialmente significativo na comarca da Mariña. Trátase do distrito forestal con maior volume de cortas en todo o Estado. Esta comarca luguesa produce máis ca calquera comunidade autónoma española, coa excepción de Castela e León.\nNa Mariña o monte é a caixa de aforros das familias e nunca tanta madeira se cortou nos montes da comarca como en plena crise económica, onde o eucalipto foi o sustento para moitas persoas que perderon o seu emprego e o monte a saída para empresas que se adicaban á construción e reconverteron as súas máquinas e os seus empregados cara ao sector forestal.\n“Con tres toneladas de eucalipto faise unha de pasta de papel, que se vende a 830 euros, dos que os produtores só recibimos 90”.\nSen embargo, esa riqueza atópase mal repartida. “Fálase moito da cadea da madeira, pero hai uns elos moi debilitados e desorganizados que rompen porque son máis febles. Sen embargo, as grandes industrias, que son poucas e moi fortes, resisten. Así que, di, pagamos sempre o pato os produtores, porque somos moitos, desunidos e desorganizados”, describe Reimunde.\nPromagal avoga por unha cadea da madeira forte onde todos gañen, pero recoñece que é difícil meter no mesmo saco aos produtores, compradores e industrias, porque moitas veces defenden intereses encontrados.\nCompradores, madeiristas ou empresas de servizos, que teñen un gran capital investido en maquinaria e persoal, dependen tamén en boa medida desas grandes industrias, “porque se non lle vendes a Ence véndeslle a un madeirista pero a madeira acaba indo para Ence igual”, explica o presidente de Promagal.\nDesde os portos da Mariña non está saíndo neste momento practicamente nada de madeira (tan só un barco recentemente desde Burela con destino ao País Vasco), moi lonxe da importante exportación que se viviu entre os anos 2010 e 2014, cando os portos de Celeiro, Burela e Ribadeo chegaron a mover 400.000 toneladas anuais de eucalipto con destino ás pasteiras lusas que pertencen actualmente ao grupo Navigator.\nPero hai tres anos as papeleiras portuguesas deixaron de cargar madeira na Mariña, como viñan facendo desde o 2005, deixando aos produtores da comarca sen máis alternativa que vender a Ence e converténdoos nos principais subministradores da planta de Navia, unha das que máis pasta de papel produce de toda Europa.\nPromagal sospeita que a marcha de Portucel e Celbi debeuse a un reparto do mercado do eucalipto entre as pasteiras portuguesas e Ence e 14 asociacións de produtores solicitaron ao Tribunal de Defensa da Competencia que investigara. “Non sabemos se investigou ou non, nin sequera nos contestou”, explica Reimunde, que pensa que “a Administración mira para outro lado ante esta situación porque só nos ve aos 600.000 propietarios forestais como 600.000 votantes”.\n“A xente no monte foi aprendendo a base de copiar ao veciño, bótanse de menos recomendacións da Administración”\nSi que sae sen embargo cara a Portugal madeira de eucalipto do norte da provincia da Coruña desde o Porto exterior de Ferrol. Pero Reimunde conta o acontecido a comezos do pasado mes de febreiro, e que ilustra ben ás claras as prácticas que leva a cabo Ence para evitar a suba de prezos do eucalipto en Galicia.\n“Ence tivo que parar a planta de Navia dous días no mes de febreiro porque non ten bastante eucalipto glóbulus para mesturar e non teñen dabondo porque non queren, porque nesta zona quedan sen cortar cada ano 2 millóns de metros cúbicos de madeira, pero Ence necesita glóbulus pero non está disposta a pagalo, cando queda sen el prefire mercarllo á competencia con tal de non subir o prezo. De feito, a comezos de febreiro Ence mercoulle a Navigator madeira de eucalipto glóbulus que estaba lista para embarcar cara a Aveiro desde o Porto Exterior de Ferrol e que foi transportada en camións por estrada até Navia”, relata.\n“Ence exerce monopolio, porque pon unha tarifa e é a que rexe para os maderistas e propietarios, e hai un acordo tácito entre Ence e as pasteiras portuguesas, que se reparten o mercado”, describe Reimunde, así que, na práctica, os propietarios están a expensas do prezo que fixa unha única empresa que, neste momento, demanda madeira polo alto prezo internacional da pasta de papel.\n“A tonelada de pasta de papel ten un prezo desorbitante, pero o produtor só recibe diso unha parte moi pequena”\nO índice internacional que fixa os prezos da pasta de papel (PIX) está no momento máis alto da súa historia, por enriba dos 1.000 dólares a tonelada, pero isto pouco está a repercutir nos donos dos montes. “A pasta de papel está neste momento a 1008 dólares a tonelada, ese prezo é desorbitante, pero aos produtores non nos toca nada ou unha parte moi pequena, porque con 3 toneladas de madeira de eucalipto prodúcese unha tonelada de pasta de papel e por 3 toneladas de eucalipto dannos 90 euros, está claro que hai un desfase enorme”, argumenta Reimunde, porque as fábricas de celulosa non repercuten esa mesma suba do produto final na materia prima.\nPromagal di que a suba de dous euros, até os 31,25 euros por tonelada máis IVE para o eucalipto góbulus con casca e 6 euros máis para a madeira pelada que Ence vén de firmar coa asociación de produtores de Viveiro pode animar aos propietarios a vender e reactivar un mercado que leva parado nos últimos anos na comarca pero considéraa insuficiente tendo en conta que a cotización da pasta de papel disparouse nos últimos tempos.\n“Aquí temos o eucalipto glóbulus, que é o de máis calidade. Xamón podes mercar moito, pero de Jabugo só hai un”\nDe feito, cada tonelada de eucalipto, que se pon na planta asturiana a un prezo aproximado de entre 55 e 60 euros, sumando o prezo pagado ao produtor e os custos de corta e transporte, multiplica por 5 o seu valor ao saír da fábrica. Pero este valor engadido non se reparte por igual en todos os chanzos.\nMalia a pequena suba no prezo aos propietarios, os prezos actuais están aínda moi lonxe dos 42 euros que se pagaban pola tonelada de eucalipto a comezos deste século. “Aquí temos o eucalipto glóbulus, que é o de máis calidade. Xamón podes mercar moito, pero de Jabugo só hai un. Co eucalipto pasa o mesmo, pasta de papel de glóbulus só a hai aquí”, compara e prognostica que “se isto segue así dentro duns anos vai estourar o sistema, porque ou soben o prezo do glóbulus para que a xente corte o que ten nos montes ou as fábricas quedarán sen el”, afirma.\nReimunde participou nas reunións do sector das que saíron unha parte importante das directrices do novo Plan Forestal de Galicia pero é consciente de que de nada serve aprobar unha lei se logo non se fai cumprir, como acontece coa normativa que fixa as distancias das plantacións a estradas ou vivendas. “Se se respectaran habería lumes, pero non terían a mesma magnitude”, di.\nAínda que a comarca da Mariña non se viu afectada pola recente vaga de lumes do outono pasado, os incendios son unha das preocupacións dos propietarios forestais desta comarca, conscientes de que malia que as condicións climatolóxicas, con maiores graos de humidade que no sur de Galicia, e o feito de que a poboación se preocupe pola rendibilidade dos seus montes axuda a previr os incendios, a continuidade das masas de eucaliptos e que unha parte das plantacións non estean o limpas e coidadas que deberían, supón un polvorín en caso prender.\n“Habería que mirar algún sistema de transmisión da propiedade que facilitara o relevo xeracional nos montes”\nPromagal é partidaria da aplicación da Lei 3/2007 de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais de Galicia, modificada o pasado 28 de decembro logo da vaga de lumes de outubro, pero pide compensacións a modo de beneficios fiscais (por exemplo a exención no pago da contribución para as superficies que o propietario teña que cortar e manter limpas entorno a núcleos de poboación ou vivendas illadas e que se converterán en improdutivas) ou mesmo a expropiación por parte da Administración das franxas de protección a carón de pistas e estradas.\nLímites ao avance do eucalipto\nA Ramón Reimunde a súa relación co eucalipto venlle de familia. Seu avó José Reimunde foi un dos que introduciron esta especie na comarca da Mariña e na casa petrucial de San Martiño consérvase un exemplar de 158 anos declarado árbore senlleira de Galicia. É consciente da “mala fama” que ten esta especie entre unha parte da poboación galega pero pide non “demonizar” unha especie que é unha verdadeira fonte de ingresos para unha parte moi importante da poboación nesta comarca. ”É moi doado que os da Mariña lles digamos aos demais que non planten eucaliptos cando nós xa temos todo plantado”, argumenta.\nPor iso é partidario de non vetar a presenza do eucalipto por concellos, como propón o Decreto da Xunta, senón en función das condicións do terreo. “O eucalipto deberá permitirse onde poida estar, pero sen tolear e cunha regulación clara. En montes altos é mellor unha plantación industrial de eucalipto que que non haxa nada ou que estea a toxos, pero en zonas baixas, agrícolas, preto dos ríos ou das estradas somos partidarios de que se regule”, explica.\nRecoñece que se está suprimindo piñeiro e frondosas da zona interior de Lugo e plantando eucalipto nitens e di que “a xente faino por unha razón estrictamente económica, porque na metade de anos que se tardan en lograr producións de entre 300 e 400 toneladas de pino lógrase esa mesma cantidade de eucalipto nítens, así que os propietarios optan pola rendibilidade”, di.\n“As SOFOR teñen un problema fiscal e mentres non se resolva non van ser efectivas”\nAínda que é firme partidario da regulación, para Reimunde, o avance do eucalipto está intimamente ligado ao peche de explotacións agrarias. “Moitos propietarios plantan cando se retiran. Está habendo moito abandono agrario e a xente nova non queda nas explotacións, así que a pregunta é se é mellor que queden as fincas a bravo. A moita xente non lle dan outra alternativa”, di.\nE advirte doutra circunstancia: “neste momento hai 7 euros de diferenza entre o eucalipto nítens e o glóbulus, pero co tempo vai haber máis, en torno a uns 15 euros, polo que eses propietarios que están plantando nitens en zonas altas e de interior deberían telo en conta”.\nO presidente de Promagal recoñece o papel social do monte e di que “a mala fama ao eucalipto venlle porque é unha produción industrial e, polo tanto, non enfocada á biodiversidade” pero considera que “non se lle pode pedir ao propietario que plante frondosas para mirar para elas”.\nDiversificar as plantacións\nMalia iso, defende que “hai alternativas ao eucalipto” e no libro O tesouro do monte, onde Reimunde combina as súas dúas paixóns, a literatura e a silvicultura, plasma a súa predilección polo piñeiro de oregón (pseudotsuga menziesii).\n“Eu procurei seguir na miña práctica o consello de diversificar as plantacións en función das condicións e do emprazamento do monte e escollín a opción do pino de oregón para os montes máis baixos ou próximos a vivendas. É unha variedade que se parece moitísimo ao teixo, que medra moi ben e que é unha madeira de moita calidade”, considera.\nReimunde ten plantadas unhas 10 hectáreas desta especie, unha cantidade semellante á que ten de piñeiro. Unha parte desas plantacións teñen xa 30 anos e están no tramo final do seu crecemento pero á súa rendibilidade é unha incógnita. “Teoricamente o seu prezo de mercado debería estar en torno ao triplo do que vale o piñeiro, pero non sabemos que vai pasar o día de mañá os que apostamos por esta árbore, ao mellor non temos mercado para el”, admite.\nTamén bota en falta recomendacións por parte da Administración en relación ás especies a plantar en cada sitio porque “a xente fai o mesmo que o veciño por mimetismo ou imitación, pasou durante o franquismo co piñeiro e agora co eucalipto. A xente no monte foi aprendendo a base de copiar ao veciño”, di.\n“Non hai un inventario forestal fiable, porque o 4º non é fiable e o 5º está sen facer”\nA súa casa de Adelán, en Alfoz, onde predomina a pedra e a madeira, é unha boa mostra de convivencia de usos e distintas especies de madeira (castaño, álamo, piñeiro do país, piñeiro de oregón e mesmo acacia). O monocultivo, di, ten ademais outras consecuencias. “Cando tes unha monoespecie tamén tes unha monopraga, é como se só botas millo”, compara. Di que “a loita biolóxica contra o goníptero ao principio non foi efectiva porque non se atinou co parásito” e en relación á mycospharella di que “está todo infestado”.\nDo mesmo xeito, é partidario de buscar novas alternativas e aplicacións ao eucalipto máis aló da pasta de papel. “Hai moitas plantacións pasadas de ciclo de corta que son un desperdicio para pasta, habería que apostar máis por outros usos como o estrutural ou o laminado, pero hai moi pouca demanda de momento para iso”.\n“Non interesábamos no mercado”\nAs asociacións de produtores de madeira, que naceron cun ámbito municipal, xurdiron nun momento de prezos moi baixos da madeira nos anos 2005 e 2006. “Había un elemento aglutinador que fixo que xurdiran moitas e moi rápido”, explica Reimunde. Tanto é así que en só 3 anos apareceron unhas 30 asociacións de ámbito municipal con estatutos e fins idénticos: xuntar aos produtores para defender os seus intereses e lograr un reparto máis xusto do valor da madeira.\nPero esa era só a primeira parte dun proxecto de maior calado, a creación dunha entidade de ámbito galego que as aglutinara a todas. Creouse entón Promagal (Federación de Asociacións de Produtores de Madeira de Galiza) con 100 socios iniciais e legalizada como cooperativa, seguindo o modelo exitoso seguido por produtores doutras latitudes a nivel europeo, como franceses ou finlandeses.\n“Logramos agruparnos para vender chegando a ter acordos con Finsa e con Ence, e tamén fixemos algunha compra en conxunto, como por exemplo planta para repoboar”, lembra. Pero aquel novo sistema de intermediación, que mesmo logrou presionar cunha folga de entregas, modificaba o sistema tradicional de compra de madeira. “A Ence non lle interesaba que aquilo se fixera forte e en canto pasou o primeiro contrato, no que lle funcionabamos como central de compras, e se deu conta de que non lle conviña, comezou a negociar con cada unha das asociacións por separado e como eran moi diversas e moi dispares, cada unha comezou a tirar pola súa conta e xurdiron as diferenzas”, recoñece.\n“Ás empresas compradoras tampouco lles interesa regular o sector e que os produtores teñan cooperativas fortes”\n“Sigo dicindo que a idea de agrupar aos propietarios para que teñamos forza e se nos teña en conta é moi boa, pero é de xustiza recoñecer que lograron dividirnos e manternos á marxe da toma de decisións, por moito que Promagal participe en foros como o da elaboración do Plan Forestal. Nós tentamos isto, pero pola idade mesma que temos a maioría dos propietarios forestais, vai ter que ser outra xeración a que complete o traballo”, di, porque a maioría dos socios de Promagal, igual que a maioría de propietarios forestais en Galicia, pasa da idade de xubilación. “Penso que habería que mirar algún sistema de transmisión da propiedade que facilitara o relevo xeracional nos montes”, afirma. Sobre a concentración e xestión conxunta a través das Sociedades de Xestión Forestal, impulsadas desde a Xunta, opina que “as Sofor teñen un problema fiscal e mentres iso non se resolva non van ser efectivas porque non haberá moitas”.\nMalia que o proxecto “non se conseguiu levar á práctica a pleno rendemento”, hai algunhas daquelas asociacións de carácter municipal, como a de Viveiro, a de Cedeira ou a de Cerdido que se manteñen moi vivas e con moitos socios (algunha delas mesmo supera os mil asociados). Promagal está formada hoxe por 25 entidades municipais das comarcas da Mariña, Ferrolterra e Ortegal.\nAlegan contra o proxecto mineiro de Beariz e Avión polo posible impacto na poboación e no agro\nUna idea sobre ““Os maderistas e as industrias non queren repartir co produtor forestal””\ntomas - 18 Marzo 2018\nVaia para onde non haxa eucaliptos o que no se lle debe poñer atrancos , poñemos piñeiro de oregón sen saber se a xente vai gañar ou non, penso que xa hai eucalipto dabondo que negocien todos xuntos o prezo e se deixen de aumentar superficie


Exposición: X aniversario do Prestige\nElixiouse o 25 de novembro para conmemorar o violento asesinato das irmás Miraval (Patria, Minerva e María Teresa), tres activistas políticas asasinadas o 25 de novembro de 1960 pola policía secreta do ditador Trujillo na República Dominicana.\nOs seus cadáveres mutilados apareceron no fondo dun precipicio. Para o movemento popular e feminista da República Dominicana historicamente estas mulleres simbolizaron a loita e a resistencia. (máis información: artigo: 25 de noviembre, homenaje a las Hermanas Miraval, por Ana Mariñez Álvarez).\nO 29 de novembro, dende o Parlamento Europeo a deputada Emma Bonino propón convocar nesta data un Día internacional de Loita contra a Mutilación Xenital Feminina.\nOUTRAS CONMEMORACIÓNS QUE PODEN ESTAR ASOCIADAS\nO 6 de decembro marca o aniversario da Masacre de Montreal, cando un home disparou contra catorce mulleres universitarias por seren feministas.\nO 10 de decembro é a data en que se conmemora a firma en 1948 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos.\nParticipa no concurso de relatos\nServicio de préstamos de verán\nHorario e datas do servicio de préstamos


Segue a boa racha | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nCCRD Perlío 3- Rápido de Neda 1\n11 de Marzo, 2019 - 10:16 h. | Publicada por Radio Fene\nO Perlío encabeza a clasificación con 35 puntos, seguido por Valdoviño, con 30. Na última xornada descansou o Valdoviño e na próxima tócalle parar ao Perlío.\nO Perlío segue coa boa racha e consegue tres puntos importantes para manter a distancia dos seguidores. Perlío 3- Neda 1.\nAínda que se adiantou o Neda, o Perlío marcou os tres goles en dez minutos, despois de recompoñerse e asentarse no campo. Isma, Pocho e Diego Calvo, este último de cabeza, deron na diana xa na primeira parte do encontro. Na segunda parte, o Perlio aguantou o arreón. O Neda itentouno a balón parado e o Perlío intentou algunha contra pero o marcador xa non se movería.\nO Perlío segue arriba de primeiro. Na próxima xornada descansa, mentres permanece atento ao Valdoviño, o máis inmediato rival. Dí Chechu Piñeiro que non ve que vaian fallar, o que significa que os dos Pinares non poden baixar a garda.


Efecto Matilda, efecto tesoiras - Iria Veiga}\nEfecto Matilda, efecto tesoiras\nMañá celébrase o Día Internacional da Muller e a Nena na Ciencia, e cando existen este tipo de efemérides sempre é porque hai un problema detrás. No caso das mulleres e a carreira científica, de feito, hai varios. Moitas veces pídesenos ás divulgadoras que exerzamos como modelos e referentes para as nenas e mozas con vocacións científicas, e isto ás veces chegou a provocarme certa disonancia cognitiva. En primeiro lugar, porque non todos os campos da ciencia se ven afectados de igual maneira pola desigualdade de xénero. No caso das ciencias da saúde, a presenza feminina é maioritaria, e aquí case sería máis necesario alentar os homes a que se decanten por profesións relacionadas tradicionalmente cos coidados, como enfermaría, labores socio-sanitarios ou aqueles relacionados coa infancia. É nos eidos que teñen que ver coa tecnoloxía ou as ciencias exactas nos que a representación feminina é menor. Por unha banda, aínda se perpetúa o preconcepto de que as mulleres son menos capaces para as matemáticas ou a física e, por outra, dáse o chamado efecto Matilda: as mulleres que traballan nestas áreas non só son menos, senón tamén menos visibles e moitas veces os seus logros son atribuídos a colegas masculinos ou non se lles recoñecen.\nO outro motivo polo que ás veces me xera incomodidade animar as mozas a que se dediquen á ciencia é o chamado efecto tesoira: incluso naquelas áreas onde as mulleres son maioría, a medida que se avanza na carreira investigadora, a proporción de xénero tende a inverterse. Noutras palabras, as mulleres caen polo camiño. Abandonan a investigación e rematan por dedicarse a outras cousas. Isto sucede, fundamentalmente, porque o traballo de coidados continúa a recaer fundamentalmente en nós e isto provoca unha desvantaxe insalvable con respecto aos investigadores varóns. É ético entón animar as nenas a que se dediquen á ciencia sabendo que con toda probabilidade fracasarán e que este fracaso non terá que ver coas súas capacidades, senón coa discriminación? Debéramos crear tamén referentes masculinos en profesións altamente feminizadas? Se cadra sería acaído comezar por combater as causas de desigualdade e garantir que esas vocacións teñan posibilidades de


Educación concede 14 millóns de euros en axudas a 69 grupos de investigación de referencia competitiva e de potencial crecemento nas universidades do SUG - Noticias de Galicia\nEducación concede 14 millóns de euros en axudas a 69 grupos de investigación de referencia competitiva e de potencial crecemento nas universidades do SUG\nA Consellería de Educación, Universidade e Formación Profesional publica hoxe no Diario Oficial de Galicia a resolución das axudas a grupos de investigación do Sistema Universitario de Galicia (SUG), o que supón un importe de máis de 14 millóns de euros. Do total das 69 axudas concedidas, 44 son da modalidade de Grupos de Referencia Competitiva e 25 da modalidade de Grupos de Potencial Crecemento.\nAs 69 axudas outorgadas súmanse ás dos 110 grupos que a teñen vixente, para acadar un total de 179 grupos con financiamento estrutural estable. Deste xeito o departamento educativo da Xunta de Galicia reafirma o seu compromiso coa investigación universitaria de excelencia axudando á consolidación, estruturación e especialización das unidades de investigación máis competitivas do SUG. Non en balde, a convocatoria do ano 2019, que conta cun orzamento de máis de 10,4 millóns de euros tramitouse por anticipado e está pendente de publicarse no DOG.\nAs axudas para Grupos de Referencia Competitiva van dirixidas á consolidación de grupos de investigación do SUG que pola súa produción científica e a súa actividade de I+D constitúan unha referencia no Sistema Galego de Innovación. Ao remate da segunda anualidade serán sometidas a unha avaliación que determinará a súa continuidade. Este apoio supón o pago anual dunha contía fixa máis outra variable asociada á evolución na xeración de recursos por parte do grupo como un indicador xenérico da súa competencia e capacidade de consolidación.\nAsí, a axuda constará de dous módulos. O primeiro deles, estrutural anual, estará composto dun fixo de 30.000 € na anualidade de 2019 e de 35.000 € nas anualidades de 2020 e 2021. A isto engádeselle un variable máximo de 30.000 € na anualidade de 2019 e de 35.000 € nas anualidades de 2020 e 2021, tendo en conta os ingresos medios do grupo. Trátase así de axustar o orzamento ás posibilidades reais de execución anuais en función do número de solicitudes avaliadas positivamente e dos recursos dispoñibles. O segundo, variable, acumulable ao anterior, en función dos ingresos anuais medios do grupo nos tres exercicios anteriores á concesión, será de entre 20.000 € e 70.000 € ao ano. Isto supón que se destinarán 11.840.000 euros para a financiación de grupos de referencia competitiva.\nNo caso dos Grupos con Potencial de Crecemento (GPC), a convocatoria diríxese á consolidación de grupos de investigación do SUG que pola súa produción científica e a súa actividade de I+D amosan potencial de crecemento ata converterse en grupos de referencia do SUG. As axudas serán de aplicación por un período de dous anos, mediante o pago anual dunha contía fixa de 45.000 euros, o que supón unha achega de 2.250.000 euros.\n8 de xaneiro de 2019 | 19:15\t• Sen comentarios


Vostede está en Inicio > Actualidade > Novas > A Xunta destaca a importancia da prevención de riscos laborais ante a covid-19 no Día Mundial da Seguridade e Saúde no Traballo\nA directora xeral de Relacións Laborais, Elena Mancha, e o director da axencia Galega da Industria Forestal (Xera), Ignacio Lema, participaron hoxe en Lugo nunha xornada sobre prevención de riscos no eido forestal organizada por Lugo Madera\nMancha puxo de relevo o papel dos técnicos de prevención durante a pandemia ao ter que adaptar o seu traballo para previr a propagación do virus nos centros laborais\nLema destacou o papel da renovación tecnolóxica e a captación de profesionais formados para incidir na seguridade no sector forestal\nLugo, 28 de abril de 2021. A directora xeral de Relacións Laborais, Elena Mancha e o director da Axencia Galega da Industria Forestal (Xera), Ignacio Lema, participaron hoxe en Lugo, coincidindo co Día Mundial da Seguridade e Saúde no Traballo, na xornada A prevención de riscos laborais no Sector Forestal e a externalización dos procesos organizada pola Asociación Provincial de Empresarios da Primeira Transformación da Madeira de Lugo (Lugo Madera).\nNa súa intervención, Mancha lembrou que a Organización Internacional do Traballo (OIT) dedica este 28 de abril, Día da Seguridade e Saúde no traballo, a estimular o diálogo para que se invista máis en políticas de prevención e de riscos laborais “resilientes”, coa importancia que esta materia vén de acadar para previr a propagación da covid-19 nos espazos de traballo.\n“Non cabe dúbida de que esta pandemia puxo a proba a capacidade de resiliencia das nosas empresas” indicou a directora xeral quen, na mesma liña, enxalzou o labor fundamental dos técnicos de prevención de riscos na pandemia, ao ter que adaptar as avaliacións de riscos, e a planificación das medidas preventivas colectivas a estas circunstancias.\nPrevención no eido forestal\nMancha incidiu no traballo que as empresas forestais deben exercer para blindar aos seus traballadores e traballadoras do risco laboral e tamén como responsables da seguridade e saúde das persoas doutras entidades coas que concorren nos seus centros de traballo. “É por iso que queremos chamar atención da importancia da prevención dos riscos laborais asociados a coordinación de actividades empresariais e sobre a necesidade da adopción das medidas coas empresas externas coas que se prestan servizos a través das figuras da contratación ou concorrencia nos centros de traballo”, aseverou.\nPola súa parte, o director da Axencia Galega da Industria Forestal (Xera), Ignacio Lema, destacou o esforzo da Xunta por fomentar unha cultura da prevención dos riscos laborais na industria forestal e subliñou a importancia de formar aos profesionais nesta materia.\nLema explicou que a renovación tecnolóxica e as novas técnicas de traballo achegan seguridade e incidiu na necesidade de captar profesionais formados, especialmente no manexo e mantemento desta maquinaria forestal cada vez máis complexa.\nNeste sentido, a Xunta ten aberto o prazo de solicitude das axudas que destinan 11,3M€ á renovación tecnolóxica, incluídos equipos de xestión forestal que achegan unha maior seguridade aos traballos forestais. Mediante esta orde de apoios, a provincia de Lugo recibiu o ano pasado un total de 43 axudas por preto de 4,5M€.


Próximas Actividades Progresión alpina en terreos escarpados e rapel - Club Alpino Ourensán\nProgresión alpina en terreos escarpados e rapel\n« Coñece a escalada infantil\nData: 12 Maio\nCategorías: Escalada, Veteranos\nActividade de media xornada organizada pola sección de veteranos no Canón do Sil nos sectores Camachuelo e A Ferrata co obxetivo de actualizar os coñecementos e as maniobras de progresión en escalada. Practicaránse rapel, aseguramentos, nudos básicos, etc A actividade realizarase ata as 15 horas, con posibilidade de xantar comunitario (avisar á hora de inscribirse)…\nAta o Mércores 08 de Maio podes inscribirte no local do club ou por teléfono en horario de apertura\nActividade de media xornada organizada pola sección de veteranos no Canón do Sil nos sectores Camachuelo e A Ferrata co obxetivo de actualizar os coñecementos e as maniobras de progresión en escalada. Practicaránse rapel, aseguramentos, nudos básicos, etc\nA actividade realizarase ata as 15 horas, con posibilidade de xantar comunitario (avisar á hora de inscribirse) nunha casa de comidas da zona.\nPola tarde poderase seguir trepando na escola e realizando prácticas.\nRepasaranse materiais, nocións e técnicas de fortuna, iniciación ao rapel ( distintas tipos ), progresión en sendeiros verticais e zonas escarpadas…\nTrátase dunha actividade pensada para á iniciación e mantemento da xente que quere visitar a montaña escarpada sen gran compromiso físico.\nComezo(lugar, hora…): Ás 09:30 nas escaleiras do edificio politécnico do campus. Ver detalle.\nMaterial recomendado: Arnés, casco, cabos de ancoraxe, 3 mosquetóns de seguro, cinta ou cordino de 1m e aparato descensor (cesta, oito…). Non son imprescidibles pés de gato.


Calidade e I+D+i\nenxenio é unha empresa de desenvolvemento de software que se apoia na investigación avanzada e na innovación tecnolóxica para construír con axilidade solucións que permitan a mellora dos sistemas de información dos nosos clientes.\nenxenio nace no ano 2003 como Spin off da Universidade da Coruña (UDC) pola inquietude dun grupo de profesores/as e investigadores/as do Laboratorio de Bases de Datos (LBD) en achegar ás organizacións, tanto públicas como privadas, a súa experiencia e o seu coñecemento en metodoloxías e tecnoloxías de desenvolvemento de software. Actualmente está participada por profesionais e profesorado desta institución, moitos e moitas delas comezaron sendo alumnos/as da propia Universidade.\nDesde os seus inicios enxenio mantén unha estreita colaboración co LBD, sendo a actividade de I+D+i un obxectivo común, no que a investigación do LBD se enmarca nun traballo máis teórico, e o de enxenio céntrase na investigación aplicada coa finalidade de conseguir desenvolvemento de software punteiro.\nEducación 2.0 Información Xeográfica


ZOMBI CHILD, de Bertrand Bonello | A Cuarta Parede : A Cuarta Parede\nPor Víctor Paz Morandeira Publicado o 14/08/2020 · Deixa un comentario\nÁ SOMBRA DE TOURNEUR, UNHA NOVA REVOLUCIÓN\nA obra do francés Bertrand Bonello ten transitado decotío por distintas modulacións do cinema de xénero cunha vontade claramente política e un estilo inmersivo, lonxe porén do expresionismo barroco que abunda nos filmes de terror da actualidade. O último do galo, Zombi Child (2019), responde perfectamente a esta redución da súa traxectoria que vimos de debuxar nun par de liñas. Sen moito que ver con outros contemporáneos tamén de corte sensorial como Nicolas Winding Refn, Panos Cosmatos ou Ari Aster; a súa filiación e herdanza temos que atopala en I Walked With A Zombie (Jacques Tourneur, 1943), da que toma a mesma idea animista da tradición haitiana en canto aos mortos viventes. Non estamos logo ante os comecerebros de George A. Romero. Os exemplos non son gratuítos, pois nunha secuencia da película as rapazas protagonistas miran o trailer dunha fita do xénero nos seus móbiles e a referencia é claramente a que puxo a andar Night of the Living Dead (1968) e que mantén a roda en movemento aínda hoxe con hits como Peninsula (Yeon Sang-ho, 2020), que, visto o que está a facer nos despachos de billetes de Asia, pode que acabe sendo o título que máis recade neste ano pandémico. Que irónico!\nPero de que vai Zombi Child? Pois dun grupo de adolescentes que viven nunha elitista escola feminina de Francia, fundada polo propio Napoleón Bonaparte para descendentes da Lexión de Honor. Alí fórmanse e pasan o tempo consumindo cancións e relatos de terror nos seus dispositivos. Forman mesmo unha sorte de sororidade secreta no centro para compartir estas experiencias clandestinamente. A última en chegar é Mélissa, cuxa familia procede de Haití e practica o voodoo. Querendo impresionar as súas novas amigas, cóntalles unha historia familiar que provocará que unha delas xogue con poderes que escapan á súa comprensión.\nRecordemos que o zombi na cultura haitiana é unha figura coa alma soterrada no corpo do que unha vez foi un home, vítima dun sinistro ritual que o fai vagar sen vontade propia e esquecendo a súa propia identidade. Un desmemoriado que, sen capacidade de resistencia, é utilizado para traballar como escravo nas plantacións de azucre. A lectura política está máis que clara, non? Como actualiza Bonello este conto? Pois, por un lado, filma un longo flashback que ten lugar nos anos sesenta e no que quedan rexistrados os ritos de enterramento desta relixión, como fixera Maya Deren hai xa uns setenta anos, nunha secuencia que recordará ao viralizado vídeo con Fernando Simón e os homes bailando co cadaleito. Noutra liña temporal, trae a acción á Francia de hoxe en día. Case ao inicio do filme, o profesor de historia das rapazas explícalles como a revolución está na esencia da creación da república, pero que estes folgos fundacionais non sempre se mantiveron presentes nos seus escasos séculos de historia. A república ten tapado moitas cousas para se construír o seu propio relato. Facer a revolución é desenterrar tamén ese zombi da vergoña, o do imperialismo, o da colonización, o do racismo. O docente convídaas a atopar o seu xeito de manter viva a revolución. De novo, dillo a unhas privilexiadas rapazas marcadas por un Deus, Napoleón, que acabou actuando como emperador de Europa, nunha actitude máis monárquica que republicana. E nesta secuencia atópase o corazón argumentativo da proposta.\nSeguramente a revolución destas rapazas chegue a través dun apropiacionismo cultural polo que Bonello semella sentirse tan fascinado, como advirte da necesidade de executalo con xustiza exemplar. O abono da xeración que retrata é unha cultura pop que se nutre de distintas referencias máis ou menos dexeneradas. O autor francés mófase da deriva despolitizada do zombi romeriano, tampouco deixa de establecer unha chiscadela irónica a Hogwarts coma o universo ficticio millennial por excelencia no terreo do coming-of-age. Mais ao tempo, a protagonista sublima a Rihanna.\nA fita é gozosa neste xogo posmoderno de referencias, aínda que o que a convirte nunha experiencia realmente inmersiva é a súa vontade de mesturar épocas na montaxe, ordenando as secuencias case por temática, como quen pincha unha sesión de música, máis que establecendo unha progresión cronolóxica apreciable. Este recurso permite crear un final elíptico, aberto, abrupto e sorprendente, ao tempo que xera unha atmosfera que non precisa desenvolver intriga algunha. É sen dúbida aquí onde Bonello, seguindo a senda deixada por Tourneur, organiza a súa revolución, tan aparentemente lixeira como corrosiva.\nArquivado en NÚMERO 43, PANTALLAS · Coas etiquetas animismo, bertrand bonello, cine de autor, cinema francés, Haiti, terror, voodoo, zombi, zombi child, zombificacion


Xogo en liña Orografía deportivo forte no curro. Xoga o xogo en liña gratuíto Orografía deportivo forte no curro. Baixo o xogo. Orografía deportivo forte no curro Xogos Deporte - gl.zazaplay.com\nSe che gusta de deportes, pode xogar este xogo flash. Béisbol - un xogo moi interesante. Probe loitar contra todas as bolas e puntos máximos de puntuación.\n© sgames.org -. Xogo en liña gratuíto Orografía deportivo forte no curro () Play Galiciaé xogo online flash Orografía deportivo forte no curro de balde. Non esqueza clasificar este xogo Orografía deportivo forte no curro e compartir ese xogo cos seus mellores amigos.\nXogo Orografía deportivo forte no curro Online\nDescrición do xogo Orografía deportivo forte no curro liña. Como xogar o xogo en liña Se che gusta de deportes, pode xogar este xogo flash. Béisbol - un xogo moi interesante. Probe loitar contra todas as bolas e puntos máximos de puntuación. Primeiro, seleccione un xogador, e despois iniciar o xogo. Co paso abre novos sitios. Utilice o rato para controlar.\nAvaliar este xogo: Xogado: 2522\nOrografía deportivo forte no curro ( Votos6, Avaliación Secundaria: 4.33/5)


O presidente da Irmandade Xurídica Galega, Xoaquín Monteagudo, referíuse ao carácter pedagóxico destas celebracións buscando a complicidade do persoal dos xulgados, operadores xurídicos, institucións locais e cidadanía para implicalos na galeguización xurídica.\nO avogado e membro da Irmandade Xurídica Galega, Avelino Ochoa, fixo un percorrido histórico polas vicisitudes da lingua galega no foro salientando os atrancos e ao tempo chamando a participar nun desenlace optimista da lingua galega nos usos xurídicos.\nO maxistrado Xermán Varela evocou os seus tempos ao fronte do xulgado salientando anecdóticamente o alto grao de uso do galego por parte dos xustizables, que non dubidan utilizalo no Xulgado, sempre que o xuíz fose o primeiro en facelo. De aí a importancia que ten que os xuíces e funcionarios sexan os primeiros en expresárense na nosa lingua.\nA maxistrada Sandra Piñeiro salientou o papel fundamental das xuizas e xuices para conseguir que os xustizables perdan o medo de falaren en galego en sede xudicial.\nO Secretario Xeral de Política Lingüística respondeu á demanda que lle fixeron os xuíces homenaxeados de prover de ferramentas informáticas aos xulgados para conseguir que os procedementos xudiciais se poidan substanciar en lingua galega, indicando que, ao tempo, tamén é importantísima a vontade persoal do funcionariado no seu uso.\nPechou o acto a alcaldesa de Marín agradecendo a celebración do acto no seu municipio, recoñecendo na súa intervención que a lingua galega ten problemas que son intrínsecos do devalar histórico e apelando a súa superación.\nAo remate descubríuse unha placa colocada no vestíbulo dos edificios dos xulgados en conmemoración destes feitos.


Suberina - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA suberina é un polímero natural (biopolímero) que se atopa nas paredes celulares dalgunas células das plantas e que se comprende pobremente. É unha substancia cerosa, hidrófoba e impermeable. Igual que a cutina, a suberina está formada por ácidos graxos hidróxidos e epóxidos unidos por enlaces éster. A diferenza é que a suberina contén ácidos dicarboxílicos, unha maior cantidade de compoñentes de cadea longa e unha cantidade significativa de compostos fenólicos como parte da súa estrutura.\nA suberina é un biopolímero que actúa como barreira entre as plantas e o ambiente. Supón ata o 50% da composición química das paredes das células suberizadas. Algunhas plantas teñen cantidades sigificativas de células suberizadas; como en certas peridermes especializadas que dan lugar á cortiza dalgunhas especies de árbores (sobreira), formada por células mortas suberizadas. Ademais, as células suberizadas poden encontrarse noutros tecidos vexetais como a epiderme e hipoderme da raíz, o tecido de abscisión (a parte onde se desprenden as follas), nas cicatrices, na banda de Caspary da endoderme da raíz (onde forma a barreira impermeable entre o apoplasto do córtex e o da estela) e noutras partes.\n1 Composición dos monómeros\n2 Biosíntese e deposición\nComposición dos monómerosEditar\nA suberina é un polímero insoluble e a súa obtención a partir de tecidos suberizados conséguese por medio de reaccións de despolimerización. Dita despolimerización realízase por calquera reacción que rompa enlaces éster (hidrólise, hidroxenólise etc.) e a mestura resultante pode analizarse por cromatografía de gas combinada con espectometría de masas (GC-MS). O glicerol é un dos principais monómeros da suberina (nalgunas especies), e pode chegar a representar ata o 26% do total da mestura dos monómeros; porén, os α-ω diácidos de cadea longa e os α-ω hidroxiácidos de cadea longa son importantes tamén. Ademais a suberina presenta pequenas cantidades de 1-alcanois e 1-ácidos alcanoicos.\nCos coñecementos actuais que temos sobre a suberina propúxose un modelo tentativo sobre a súa composición macromolecular. Neste modelo o poliéster alifático de suberina corresponde á lamela das paredes celulares de células suberizadas. Os monómeros de cadea longa estarían orientados cara ao plano da lamela coas súas cadeas estendidas. Os monómeros de suberina de cadea longa teñen lonxitudes de cadea de 16, 18 e 22 carbonos. Os 1-alcanois e os 1-ácidos alcanoicos, os cales non poden contribuír ao crecemento do biopolímero debido a que só teñen un só grupo funcional, están presentes en pequenas cantidades.\nBiosíntese e deposiciónEditar\nCoñécese pouco da súa biosíntese e deposición. Propúxose un modelo baseado na planta Arabidopsis para estes dous fenómenos fisiolóxicos.\nRollas feitas de cortiza.\nA estrutura, única, da suberina e a singularidade dalgúns dos seus monómeros constituíntes permite múltiples usos potenciais. Por exemplo, a suberina é parte importante da cortiza. Debido ás propiedades das paredes celulares suberizadas e a súa estrutura celular asociada, a cortiza ten propiedades como: baixa densidade, baixa permeabilidade aos gases e auga, baixa condutividade da calor (polo que protexe a árbore fronte a incendios), alta elasticidade e estabilidade química. Grazas a estas características a cortiza foi utilizada non só para tapar botellas senón tamén en moitos produtos como glóbulos aglutinantes, paneis para paredes e chans, selador de motores (en combinación con neoprenos). Ademais, os produtos da suberina teñen implicacións farmacéuticas, xa que se viu que a suberina inhibe a mutaxénese.\n↑ 2,0 2,1 2,2 Graça, J. and S. Santos, Suberin: A Biopolyester of Plants' Skin. Macromolecular Bioscience, 2007. 7(2): p. 128-135.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Suberina&oldid=4324246"\nÚltima edición o 10 de maio de 2017 ás 22:54\nA última edición desta páxina foi o 10 de maio de 2017 ás 22:54.


casatlantica: o sereno\ndende que me erguín a cabeza non parou de doerme e o mundo enteiro confabulou contra tal suplicio ata ben entrada a tardiña. a mellor hora do día chegou un instante antes de a noite deitarse sobre o lombo da costa e acendérense as cociñas dos veciños en concilio de sarténs fumegantes. foron uns poucos minutos. no patio de luces o silencio era por fin unha ausencia de televisores e pratos en mans torpes que, malia a súa delicia, estaba condenada a non durar. sabíamos que no momento máis insospeitado pezas de vaixela kamikaces de calquera veciño frustrado virían estragalo todo sen mínimo miramento. pero mentres durou foi gloria.toda a cidade se detivo neste cuarto.detivéronse os nenos que choraban e as gaivotas dos tellados foron desterradas. cesou o tráfico e os martillos eléctricos das obras, calaron as batidoras, aspiradores, lavadoras e outros martirios domésticos. fixeron uns minutos de silencio os ascensores que chían, os zapatos de tacón mal solados, os teléfonos que timbran e ninguén atende, as motos de escape libre... daquela eu tiña unha pregunta rondandome a cabeza dorida. aínda non chegaba máis que ao rango de pregunta sinxela, nin sequera sombra de preocupación das de verdade, pero a noite anterior non pegara ollo e aquilo non había paracetamol que o atallase. por iso os mellores minutos que o día regalou antes de a noite deitarse, detiveron as miñas mans sobre o i-ching en busca de consello.o sereno. o sereno trae ventura.a imaxe da serenidade é un lago xunto outro lago.aquilo valeume. un só caracter chegou como resposta. concentreime en estar naquela imaxe. ambos lagos eran paisaxe solitaria desas nas que os paxariños cantan e as flores das amendoeiras abanean as sombras da tarde que se alonga. era fermoso.pero pouco durou. faltaban poucos minutos para as dez cando a furia se apoderou de novo do patio interior. xa caía choiva de veciñas que poñían roupas a pingar sobre as terrazas, chamaban por teléfono e non respondían, choraban os nenos e ninguén os acudía, asaltaban bancos e sonaban as alarmas, desgarrábanse as gorzas dos suicidas arrepentidos partindo a tarde, ladraban insistentemente os cans de ton agudo das mulleres dos banqueiros, e nas televisións homes moi serios e agraviados ocultaban co seu volume alto outras mesquindades maiores que pasaban no mundo. nin lagos nin amendoieiras nin paxariños nin toda a capacidade evocadora da ilustración chinesa puideron nada contra a miseria humana. concluín que eramos moi afortunados porque non sabíamos manexar un rifle.o i-ching é case coma google. sempre ten respostas. Publicado por\ngustoume moito. Seguro que poucos escriben coma ti, por eso se morden de invexa. Pero estaremos aí cando gañes un Príncipe de Astúrias ou un Cerventes, espera e verás.\né complexo conxelar o son, os berros, o barullo que enxordece as cidadespenso que terei que consultar o i chin de cando en vez pra sandar os meu oidosmoi fermoso\ngustoume tanto coma o anterior. Tamén o presentaches ó concurso?Fermoso coma o silencio.\no relato é productos de acontecementos ocorridos nestes últimos días. e inspiración do i chig, sabio libro entre os sabios ;)serenidade para todos. e un regaliño que vos deixarei aquí dentro dun anaco;)\neres unha xoia maría, bicos moza guapa e todo o meu apoio.\noutros respostarían coa carraxe, ti escribindo. Unha lección.unha aperta\nConcordo con mr tichborne. Gustoume moito.\nmoi bo maría, dende logho que se nota que exprimes neronas tódolos días para almorçar... um saudinhoooo!!!\nmaría, unha pregunta, non gostas das maiúsculas?\nA mellor resposta é ese regaliño que saíu hoxe na Regueifa.Pra namorar os sentidos.Bicos desde Berlin sector Sur.\nOla María!Dinche a noraboa polo Premio de microrrelatos de Ourense a través do Blog de Marcos Valcárcel, pero xa hai días. Agora dígocho no teu blog, parabéns, sobre todo levando un premio que leva o nome de Carlos Casares que escribía artigos e obras do mellorciño. Por certo, sei que o teu lema era Annabel Lee, e esa canción-vídeo, cantábaa Santiago Auserón na Bola de Cristal, e aínda é das miñas favoritas, ás veces báixoa do You Tube, a letra é preciosa.Unha aperta de Yoli


Ponteareas impulsa unha fronte social e política para lograr as melloras na N-120 e a creación da variante -\nInicioComarcasCondadoPonteareas impulsa unha fronte social e política para lograr as melloras na N-120 e a creación da variante\n14/10/2021 Redacción A Nova Peneira Condado 0\nO Goberno reuniuse con numerosos colectivos e cos grupos municipais para definir a súa estratexia dende a unidade política e social\nPonteareas, 7 de outubro de 2021\nA alcaldesa esixe ao Goberno do Estado compromisos por escrito con prazos e financiamento concretos e verificábeis\nCon esta primeira reunión o Goberno municipal pretende impulsar a máxima unidade política e social arredor das principais reivindicacións que atinxen á rede viaria do Estado: as melloras na seguridade da N-120 e a variante que debe conectar esta vía coa A-52. A alcaldesa apelou a esa unidade e adiantou que nos vindeiros días o Goberno local manterá encontros co resto do tecido asociativo da localidade coma o sector empresarial e comercial ou a comunidade educativa. “A nosa intención é construír unha fonte social e política liderada polo Concello e que aglutine ao conxunto da veciñanza de Ponteareas para reivindicar con toda a forza dun pobo unha solución definitiva e inmediata á seguridade na N-120 e á construción da variante”, explicou.\nNa reunión marcáronse tamén as liñas mestras da estratexia a seguir. Por unha banda, esixiranse ao Goberno do Estado “compromisos claros, por escrito e verificábeis”. A rexedora sinalou que “logo de décadas de anuncios e promesas incumpridas é o intre dos compromisos concretos e detallados. Queremos un cronograma que recolla os pasos que o Ministerio vai dar, os prazos de cada unha desas fases e a concreción económica das actuacións a executar, tanto no relativo á seguridade na N-120 como na variante”. Cristina Fernández remitiu xa en agosto un escrito á Dirección General de Carreteras do MITMA nese sentido, pero na súa resposta o Ministerio limitouse a sinalar que a variante se atopa no trámite de avaliación ambiental e que o proxecto de seguridade na N-120 se está a supervisar tecnicamente para a súa futura exposición pública. “Non nos vale esta resposta, queremos prazos concretos cuxo cumprimento poidamos controlar”, advertiu a alcaldesa, quen remitiu un novo escrito ao Ministerio esixindo eses prazos. “Se non hai resposta ou se mantén a ambigüidade sen compromisos claros, Ponteareas mobilizarase coma nunca antes se fixo”, advertiu Cristina Fernández.\nO BNG denuncia o incumprimento dos horarios do transporte escolar no IES de Mos\nBNG: “Puxemos fin a 17 anos de parálise urbanística provocada pola dereita”\n21/08/2019 Redacción A Nova Peneira Condado Comentarios desactivados en BNG: “Puxemos fin a 17 anos de parálise urbanística provocada pola dereita”\nO BNG de Ponteareas, a través do seu concelleiro Roberto Mera, salientou que coa aprobación do PXOM “poñemos fin a 17 anos de parálise urbanística provocada pola dereita” […]\n01/09/2020 Redacción A Nova Peneira Condado Comentarios desactivados en A Xunta prioriza a parroquia de Padróns para o desbroce das faixas de defensa contra incendios\n19/09/2019 Redacción A Nova Peneira Condado Comentarios desactivados en A concellería de Medio Ambiente reta á cidadanía a participar na Carreira de Orientación


Servizo de Biblioteca da UDC: A Universidade da Coruña no Ranking THE: Times Higher Education World University Ranking\nA Universidade da Coruña no Ranking THE: Times Higher Education World University Ranking\nRecentemente vén de publicarse a edición 2020 do THE: Times Higher Education World University Ranking, que publica un ranking das mellores universidades a nivel mundial. A metodoloxía do ranking inclúe 13 indicadores de rendemento centrados en catro factores: ensino, investigación, transferencia de coñecemento e proxección internacional, e agrupados en cinco áreas (ensino, investigación, citacións, proxección internacional e ingresos da industria). O ranking avalía preto de 1400 universidades de todo o mundo, entre elas 45 españolas.\nA universidade inglesa de Oxford encabeza o ranking mundial, seguida do California Institute of Technology e a universidade de Cambridge en terceiro lugar.\nEn canto á nosa universidade, os resultados apoian á UDC: por unha banda, consolida a súa posición internacional manténdose na franxa de 801-1000 do total de institucións avaliadas en todo o mundo, ao igual que nos dous anos anteriores. E por outra, a nivel nacional, ascende 12 posicións con respecto ao ano anterior, situándose no posto 23 das 45 universidades estudadas.\nSe comparamos a UDC coas demais universidades galegas, a nosa universidade sitúase xusto un posto por debaixo da Universidade de Santiago de Compostela, mentres que a Universidade de Vigo queda afastada de ambas.\nAdemais queremos salientar que a mesma publicación, o Times Higher Education (THE), publica o Young University Ranking, que tamén é un ranking das mellores universidades a nivel mundial, pero menores de 50 anos. Inclúe 351 universidades e utiliza os mesmos indicadores que o anterior ranking citado, aínda que modula os seus pesos co obxectivo de reducir o dos indicadores que fan referencia á reputación, máis vinculados a institucións de longa tradición. Por terceiro ano consecutivo a UDC figura neste ranking de universidades novas, ocupando nesta edición o posto 201-250.\nPara dar resposta a este tipo de estudos, a UDC conta coa Unidade de Análise e Xestión de Datos (AXD), que centraliza e analiza a información para cubrir estatísticas de carácter oficial e así poder dar unha información fiable e contrastada que servirá para elaborar indicadores que reflictan a realidade da institución. Neste sentido, inclúen un amplo apartado dedicado á UDC nos rankings universitarios, no que se presentan informes de diferentes rankings, tanto nacionais como internacionais, con datos sobre a nosa universidade en cada un deles.


Yos Sudarso - Wikipedia, a enciclopedia libre\nMar de Arafura, Océano Pacífico\n7°57′S 138°24′L / -7.950, -138.400\nPulau Yos Sudarso ou Pulau Dolak é unha illa na provincia de Papúa, Indonesia. Esta separada soamente por un estreito canal Estreito de Muli da illa principal de Nova Guinea. É tamén coñecida como Pulau Dolok, Pulau Dolak e Pulau Kimaam, e durante o período colonial alemán era coñecida como Illa Frederik Hendrik.\nForma parte da Rexencia de Merauke, na provincia de Indonesia de Papúa. A illa ten forma de folla, cerca de 165 km largo cunha superficie de 11.740 km².\n1: 250,000 mapa\nCon preto de 11.000 habitantes, a densidade de poboación da illa é menor de 1 hab/km². A poboación nativa fala linguas de Kolopom, como a Kimaghima, o Ndom, e a Riantana/Kimaan. As comunidades da illa son Kaba, Kimaan, Kladar, Pembre, Wan, e Yomuka. Kimaan (ou Kimaam) é o establecemento principal. Atópase no sueste no estreito de Buaya que separa a illa máis pequena de Komoran desde Dolak.\n1884 mapa que mostra Komoran fusionándose con "Frederick Henry Island"\nA illa foi descuberta polos europeos ao redor de xaneiro de 1606 cando Willem Jansz e a súa tripulación no barco Duyfken bordeárona no seu camiño e regresando do seu descubrimento de Australia. O Duyfken pasou moito tempo na enseada entre a illa e o continente. O mapa da expedición de Janszoon describe a illa como de terras baixas e barro e co nome de "Tiuri". O primeiro descubrimento ao rondear o prominente cabo do suroeste, se adentra no Mar de Arafura, en 1623, Jan Carstensz chamouno "Valse Kaap" (en holandés "Cabo Falso"), un nome conservado ata a data (Indonesio Tanjung Vals, galego "Cabo falso"). Considerouse que era parte da illa principal de Nova Guinea ata 1835, cando entre o 26 de abril e o 9 de maio os capitáns holandeses Langenberg, Kool e Banse navegaron coas súas goletas "Postillon" e "Sireen" a través das estreitas canles. Nomearon o estreito como o Estreito Princesa Marianne (agora "Estreito Muli") e a illa como Prince William Frederick Henry un neto do rei, que viviu nas Indias Orientais holandesas durante unha tempada. Ata polo menos 1884 Komoran era aínda parte de Dolak. Logo da entrega de Nova Guinea Occidental a Indonesia en maio de 1963, o goberno indonesio renomeou a illa co nome do comandantel naval indonesio (Yos Sudarso), que estaba a cargo da Batalla de Arafura na costa de Nova Guinea a 700 km ao noroeste, en xaneiro de 1962, e que morreu no proceso.\n↑ Yos Sudarso Island at GeoFact of the Day, 21 de agosto de 2015.\n↑ T D Mutch, The First Discovery of Australia With an account of the Voyage of the "Duyfken" and the Career of Captain Willem Jansz., Maio 2006\n↑ Reizen naar Nederlandsch Nieuw-Guinea, Koninklijk instituut voor taal-, land- en volkenkunde, 1879, pp. 424-426\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Yos Sudarso\nSatellitenaufnahme der Inseln Yos-Sudarso und KomoranArquivado 04 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Yos_Sudarso&oldid=5721449"


Adxudicada a renovación da rede de abastecemento da Ronda de Fingoi por 182.100 euros - Xornal de Lugo " />\nAdxudicada a renovación da rede de abastecemento da Ronda de Fingoi por 182.100 euros\nConcello de LugoXunta de Goberno Locallicenzasacordosronda de FingoiMiguel Fernándezrede de abastecemento\nA Xunta de Goberno aprobou este mércores adxudicar unha nova obra de mellora das infraestruras da cidade, neste caso a renovación da rede de abastecemento da Ronda de Fingoi por importe de 182.100 euros. Segundo explicou o voceiro municipal, Miguel Fernández, os traballos, cun prazo de execución de dous meses, afectarán á beirarúa dereita do treito comprendido entre as rúas Armórica e Pintor Corredoira.\nAproveitando as obras, o proxecto prevé a renovación da pavimentación existente entre Illa de Man e Pintor Corredoira, coa substitución da baldosa hidráulica co obxectivo de homoxeneizar a estética dos percorridos peonís. Coa adxudicación desta obra na Ronda de Fingoi, o Goberno leva adxudicado obras de pavimentación de rúas e mellora de infraestruturas por valor de máis de 2,2 millóns de euros.\nNa sesión de hoxe da Xunta de Goberno aprobouse así mesmo a concesión de axudas económicas por valor de 8.487 euros para a celebración das festas de Lume Novo nas parroquias e barrios do municipio. O importe da axuda por beneficiario é de 207 euros. Concedéronse subvencións a 41 solicitantes e denegáronse 4 por presentar a solicitude fóra de prazo -en tres dos casos- e por non xustificar a subvención do ano anterior –noutro-.\nPor outra banda, no marco do expediente de resolución dos contratos coa adxudicataria das obras de construción da biblioteca da Piringalla –Antalsis- e da empresa de asistencia técnica para a redacción do proxecto –GAU Arquitectura y Urbanismo-, incoado o día 12 de agosto debido ao incumprimento das súas obrigas contractuais-, a Xunta de Goberno deu hoxe un paso máis ao aprobar a remisión de dito expediente ao Consello Consultivo de Galicia para que emita un ditame, como é legalmente preceptivo cando hai oposición das adxudicatarias á resolución do contrato, segundo establece o artigo 109 do Regulamento Xeral da Lei de Contratos das Administracións Públicas. O Goberno confía en recibir o ditame do Consello Consultivo nun prazo máximo de tres meses.\nUnha vez concluído o proceso de resolución dos contratos, o Concello retomará de inmediato as obras con outra empresa, da forma que indiquen os técnicos. “O que queremos e polo que traballaremos é por garantir a máxima calidade do edificio”, subliñou Miguel Fernández.\nLicencias a empresas\nNa Xunta de Goberno aprobouse a concesión de licencia para a construción dunha nave industrial de planta baixa para almacén de equipos auxiliares, ferramentas e maquinaria lixeira de obras de construción no parque empresarial das Gándaras. O Orzamento de 71.165,90 euros e o prazo de execución de 24 meses. Tamén se concedeu licencia para a ampliación dunha sala de despece e industria cárnica en Vilamoure-Santiago de Sáa, cun orzamento de 67.687,32 e prazo de execución de 12 meses.


casa » Mitos sobre mulleres e SIDA » Nove Mitos Sobre Mulleres e VIH\nMitos sobre mulleres e SIDA\nby Claudio Souza3498\nOs mitos son cousas extremadamente dubidas e ambiguas. Serven só para difundir a información errónea e levarlle a desviarse dos feitos. Cando se trata de mulleres e VIH, o mito pode ser algo moi perigoso. Aquí hai nove mitos sobre as mulleres eo VIH e as verdades que hai que estender.\nMITO: Unha muller pode saber se un home é VIH positivo.\nÉ moi improbable que vostede poida saber se un home é VIH positivo. Pode levar anos para que os síntomas mostren isto de verdade, e mesmo estes síntomas non chaman inmediatamente a atención sobre o VIH.\nNon ter sexo e ter sexo seguro son as únicas formas de combater a transmisión.\nMITO: Se unha muller ten un VIH positivo e ten un bebé, o bebé será VIH positivo.\nBen ... se está consciente do seu estado sorológico, e no Brasil a proba de VIH é obrigatorio para embarazadas, a principios de seu embarazo, e haberá unha oportunidade menor que dous por cento que o seu bebé naza VIH positivo.\nNos Estados Unidos, o risco aumenta ao redor de 25% sen tratamento. Se estás embarazada será probado.\nMITO: as mulleres non poden transmitir o VIH aos homes.\nÉ moito máis difícil que os homes obteñan o VIH pero é perfectamente posible. [Nota do traductor: recibín o VIH dunha moza coa que tiven seis meses de relación sexual que non era intensa. Foi intensivíssimo].\nDurante o coito, o VIH pode entrar nun corpo do home a través da punta do seu pene (a glande) ou por calquera cortes, feridas ou outras aberturas, que poden ser provocadas incluso durante unha relación sexual máis intensa. A oportunidade de transmisión son aínda maiores se a muller é diagnosticada e transportando unha carga viral elevada e un home está sen un tratamento, como unha das varias infeccións de transmisión sexual.\nMITO: Se unha muller contrae o VIH, todos os seus amigos e familiares rexeitalo.\nÉ posible que algúns familiares e amigos poidan ter dificultade para manipular esta información. Pero a xente que vale a pena que se quede na túa vida entenderá, aínda que leva un tempo. Non compartir o teu estado pode ser unha carga incrible de transportar. Só sei que as persoas que a aman darán o seu apoio, aínda que sexa a construción dun novo círculo de "familia" e amigos.\nMITO: Se unha muller contrae o VIH, todos a culparán.\nA ignorancia é un dos oponentes máis perigosos cando se trata de VIH / SIDA. Algunhas persoas poden cobralo e atopalo culpable de contraer o VIH; e haberá outros que xulgarán dobremente se ten contraído o VIH do seu marido e, nun xesto sublime, perdoar e coidar del. Pero iso é con eles, e non contigo. Ninguén merece contraer o VIH e ninguén merece ou procura estar enfermo, excepto se xa está mentalmente enfermo e iso é máis un caso para a psiquiatría que para xuízos; Torquemada estivo morto e queimado no inferno por moito tempo. Se alguén acusa unha muller de non protexer, el ou ela deberían considerar antes, como el ou ela se sentirían se a situación fose invertida.\nMITO: Unha muller casada ou outra relación monógama cun home non está en risco para o VIH.\nA monogamia presunta non é o mesmo que a monogamia. Hai homes que teñen relacións sexuais con outras persoas e, ao mesmo tempo, un compromiso "monógamo", unha relación cunha muller. Isto pode poñer á muller nun aumento dramático do risco de VIH porque está asumindo que as prácticas de sexo seguro non son necesarias.\nMITO: as lesbianas non están en risco para o VIH\nAs lesbianas e as mulleres que teñen relacións sexuais con mulleres aínda poden conter o VIH e outras infeccións de transmisión sexual. O risco é menor, pero a transmisión é posible. Así, aínda hai que observar prácticas sexuais máis seguras.\nMITO: As mulleres maiores e os homes maiores non están en risco para o VIH.\nHai moitas mulleres máis vellas e homes máis vellos que son sexualmente activos e hai quen, indudablemente, usan drogas inxectadas. Poden ser menos propensos a usar preservativos por falta de coñecemento ou comprensión, o que pode acabar poñendo en risco, polo que arriscan de forma similar independentemente da condición de inxectar consumidores de drogas ... O mero feito de beber pode afectar o xuízo e levar a un comportamento arriscado.\nMITO: Se unha muller contrae o VIH, nunca poderá estar nunha relación ou ter relacións sexuais de novo.\nSer VIH positivo pode presentar retos adicionais cando se trata de relacións e sexo. Pero non é de ningún xeito o fin de todas as cousas romántico ou íntimo. A clave é a honestidade, a comunicación, que é válida para calquera relación. Saberá que atopou a persoa adecuada cando atopa a persoa que o entende e acepta con graza e compañeirismo, incluídas persoas do mesmo serostato.\nPor: Jenny Block Febreiro 11th, 2015\nTraducido do orixinal en 9 Myths About Women and VIH por\nClaudio Santos de Souza en 24 de xullo de 2015


Moldavia no Festival de Eurovisión - Wikipedia, a enciclopedia libre\nMoldavia no Festival de Eurovisión\nMoldavia participou no Festival de Eurovisión dende o 2005. O país tivo, comparativamente, presentacións exitosas no festival: das súas dez cancións, dous terminaron entre os dez primeiros lugares, porén tanto en 2008 como en 2014 non pasou á final.\nEstación membro TRM\nPrimeira aparición 2005\nFinal 6º 2005\nSemifinal 2º 2005\nFinal 22º 2010\nSemifinal 16º 2014\nPáxina de Moldavia en Eurovision.tv\nEn 2005, Moldavia debutou no festival en Kiev co grupo Zdob şi Zdub e a canción "Boonika Bate Toba". O número foi ben recibido e terminou en 2º lugar na semi-final, e calificando á ronda final. Na final terminou nun 6º lugar con 148 puntos. Poucos países quedan tan ben posicionados no ano do seu debut e ata agora é o seu mellor resultado na historia.\nTanto en 2010 como en 2011, Moldavia clasificouse á final na 10ª posición (aínda que na final obtivo a 22ª e a 12ª posición respectivamente). En 2010, a atrevida entrada de SunStroke Project e Olia Tira non convenceu ao xurado e televoto pese a súa repercusión por Europa e resto do Mundo debido ao saxofonista da canción, que se converteu nun meme mundial chamado "Epic Sax Guy".\nKiev Zdob şi Zdub "Boonika Bate Doba" 06 148 02 207\nAtenas Arsenium y Natalia Gordienko "Loca" 20 22\nHelsinqui Natalia Barbu "Fight" 10 109 10 91\nBelgrado Geta Burlacu "A century of love"\nMoscova Nelly Ciobanu "Hora din Moldova" 14 69 05 106\nOslo Sunstroke Project & Olia Tira "Run Away" 22 27 10 52\nDüsseldorf Zdob şi Zdub "So lucky" 12 97 10 54\nBakú Pasha Parfeny "Lăutar" 11 81 05 100\nMalmö Aliona Moon "O Mie" 11 71 04 95\nCopenhague Cristina Scarlat "Wild soul"\nViena - - - - - -\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Moldavia_no_Festival_de_Eurovisión&oldid=4608028"\nÚltima edición o 5 de xaneiro de 2018 ás 14:02


Arte contra a incomprensión - La Opinión A Coruña\nO escritor Antonio Tizón retrata a súa experiencia coa bipolaridade nun proxecto multimedia contra os estigmas da enfermidade mental\nalicia pardo 28.12.2019 | 19:45\nO escritor Antonio Tizón, coa galerada do seu libro. Víctor Echave\nO escritor Antonio Tizón, coa galerada do seu libro.\nDi que sempre foi "un tipo raro". Que xa no instituto non mercaba os libros, senón que ía dun sitio para outro cun caderno ás costas, no que apuntaba o que explicaban os mestres nas clases. Que camiñaba entre murmuracións de "tolo", e algunha mirada inquisitiva. "Eu tiña as miñas extravagancias, pero nunca imaxinei que foran síntomas dunha enfermidade", relata o coruñés Antonio Tizón, que leva décadas convivindo cos picos de euforia e tristura do seu trastorno bipolar.


Novos Macbook Air: o ultraportátil non morreu | Consumer\nNovos Macbook Air: o ultraportátil non morreu\nA nova xeración de portátiles ultraligeros de Apple inclúe dous modelos de 11,6 e 13,3 polgadas que poden chegar a competir co iPad\nDesde que a compañíapropietaria doiPad decidiu cambiar os procesadores PowerPc por Intel, son moitosos usuarios que esperaban un computador portátil cunha pantallainferior a 13 polgadas. Os últimos ordenadores fabricados por Appledestas dimensións foron o iBook e o Powerbook de 12 polgadas,pero tras a súa substitución por outra liña de computadores, os rumores dun novo modelo con estas dimensións foron frecuentes. Agora chega un deseño ultraligero de 11 polgadas.\nApple considera que o Macbook Air é unha consecuencia lóxica de unir un MacBook cun iPad\nApple lanzou ao mercado, dentro da súa liña de computadores ultrafinos\nMacbook Air, dous\nnovos modelos de 11,6 e 13,3 polgadas, respectivamente, pensados\npara os usuarios que necesiten levar un computador nos seus\ndesprazamentos e que valoren a lixeireza e o pouco espazo. Ata\nagora, o Macbook Air era un articulo pouco menos que de capricho\ndadas as súas limitacións, pero coas melloras destes novos\nmodelos, convértese nun excelente segundo ordenador.\nEste lanzamento coincide\ncoa chegada ao mercado de tabletas con pantalla multitáctil, como\no iPad da mesma compañía e outras propostas da competencia,\nque entran en rivalidade con computadores portátiles de pequenas\ndimensións. Apple considera que o Macbook Air é\nunha consecuencia lóxica de unir un MacBook cun iPad, xa que\nmoitos dos desenvolvementos e tecnoloxía utilizados no iPad incluíronse neste novo modelo.\nSegundo o departamento de investigación\nde Concord Securities, se\nestiman unhas vendas de 700.000 unidades de Macbook\ndurante a campaña de Nadal. Ademais, espérase que o novo\nmodelo de 11,6 polgadas acapare ata o 60% das vendas fronte ao\n40% do de 13,3.\nDo mesmo xeito que outros\nprodutos de Apple,\nos Macbook Air están realizados mediante un bloque de aluminio sen\npartes móbiles, denominado “unibody”, e, por tanto, compoñentes como o disco duro, a memoria e a batería deben\nretiralos técnicos especializados de Apple, xa que\nunidos á placa basee do computador.\nComo disco duro, o MacBook\nAir incorpora a tecnoloxía\nSSD, que ten maior eficiencia enerxética, unha maior\nde resposta, un acceso máis rápido aos datos almacenados e carece de partes móbiles. Precisamente, por non dispor de partes\nmóbiles, a batería é de maior tamaño, o que permite\nter unha autonomía de ata cinco horas no modelo\nde 11,6 polgadas e ata sete horas no modelo de 13,3 polgadas.\nAdemais, conta cun modo repouso que pode alongar ata trinta\ndías a autonomía da batería.\nModelo 13,3 polgadas\nCada modelo de Macbook Air ten dúas versións, con diferenzas na capacidade de almacenamento. O\nMacbook Air de 13,3 polgadas distingue entre a versión de 128 gigabytes e a de 256 gigabytes. En cuestión de procesador, está equipado de serie cun Intel Core 2 Duo a 1,86 gigahercios, que poden ampliarse ata un Intel Core 2 Duo a 2.13 Gigahercios. A memoria RAM é de dúas\ngigabytes (ampliable a catro gigabytes como máximo).\nA pantalla é panorámica retroiluminada por LED e o procesador gráfico é GeForce 320M de NVidia con 256 megabytes de memoria SDRAM DDR3. Como cursor ten un trackpad multitáctil e o teclado, a diferenza dos modelos\nMacbook Prol, carece de retroiluminación. O peso total do\ncomputador é de 1,32 quilogramos.\nModelo 11,6 polgadas\nO Macbook Air de 11,6 polgadas tamén conta con dúas versións segundo a capacidade elixida para o disco duro. Pódese elixir entre un modelo con disco SSD de 64 gigabytes ou a versión con 128 gigabytes. En canto ao procesador, inclúe un procesador Intel Core 2 Duo de 1,4 gigahercios ampliables ata un Core 2 Duo de 1,6 gigahercios. A\npantalla é panorámica brillante retroiluminada por LED e dispón\ndo mesmo procesador gráfico, memoria, trackpad e teclado que o\nmodelo de 13 polgadas. O seu peso é de 1,06 quilogramos.\nAo carecer de partes móbiles, a batería é de maior tamaño, o que permite unha autonomía de ata sete horas\nO custo do novo Macbook Air de 13\npolgadas é menor que o modelo anterior, presentado hai dous anos e\nmedio. O prezo recomendado é de 1.299 euros para o modelo de 128\ngigabytes de disco duro e de 1.599 euros para a versión de 256\ngigabytes. Pola súa banda, o novo modelo de 11,6 polgadas ten un\nprezo de 999 euros para a versión de 64 gigabytes, mentres que a\nversión que monta un disco duro de 128 gigabytes véndese a 1.149\nFlash e rendemento\nPor defecto, os novos\nMacbook Air non\ntraen instalada a tecnoloxía\nflash, utilizada para visualizar contidos interactivos e\nmultimedia no navegador. Apple considera que a\nutilización de flash, frecuente en multitude de páxinas web e\nplataformas de vídeos, consome máis recursos e baterías. Segundo\nprobas realizadas, un Macbook Air sen flash instalado ten unha\nduración da batería un 33% maior que se o utilizase. Adobe\ndefendeuse das acusacións de Apple sobre o\ne o problema do consumo de baterías co argumento de que flash\ngasta os mesmos recursos que HTML5,\na tecnoloxía proposta como substituta de flash para a\nvisualización de contidos multimedia no navegador, aínda que recoñeceu que a versión flash actual non estaba optimizada para esta gama e que traballa nunha nova.\nProblemas coa pantalla\nNos foros de Appledestinados a usuariosdo novo Macbook Air, algúns compradores queixáronse de problemascoas pantallas tanto nos modelos de 11,6 como de 13,3polgadas. As queixas céntranse en distorsiones en imaxes, cores incorrectas, liñas horizontais e verticais, así como pantallas en branco e o bloqueo do sistema operativo.\nPara solucionar algúns destesproblemas, como a pantalla en branco, Apple lanzou unha actualización de software, pero só resolve unha parte destes inconvenientes. Como solución temporal, Apple recomendou aos seus compradores que pechen a tapa do Macbook Air durante 10 segundos e reábrana para que o computador conecte e desconecte a pantalla ao entrar en repouso.\napple macbook air-gl ordenadores-gl ultraportátiles


Os datos da Axencia Tributaria indican que a metade das galegas que traballan viven por baixo do limiar da pobreza - Vigo al minuto\nSegundo un estudo presentado este luns pola Confederación Intersindical Galega (CIG), máis de 280.000 mulleres galegas, preto da metade de todas as que traballan, están por debaixo do limiar da pobreza.\nDacordo cos datos da Axencia Tributaria, un 36% das asalariadas, 162.484 en total, non cobran o salario mínimo interprofesional -655 € mensuais- e 120.000, preto do 45% das que están paradas dende hai máis de dous anos, non perciben prestación algunha.\nMargarida Corral, secretaria de Muller da CIG, denunciou que a situación da muller no mercado de laboral galego pode definirse cunha palabra: «precariedade». Corral advertiu que a crise creou un novo modelo social os dos ‘pobres laborais’: persoas que teñen traballo pero que non cobran o suficiente para superar o limiar da pobreza.\nA CIG alerta de que a situación laboral de homes e mulleres tende a «igualarse por baixo» por mor da precarización, ainda así, hai unha diferencia grande entre os dous sexos en canto a salario, mentres que elas cobraron o ano pasado unha media de 15.500€ anuais, os homes percibiron algo menosde 20.000€.


O BNG participa na entrega de alegacións contra a mina Alberta - Novas - BNG comarca de Pontevedra - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nBará e Filgueira na entrega de alegacións contra a mina alberta en Cerdedo\n30 out. 2020 - 13:44\nmedio ambiente Luís Bará Ernesto Filgueira\nCerdedo-Cotobade, 30 de outubro de 2020. O BNG participou hoxe, a través do deputado Luís Bará e o portavoz municipal do BNG en Cerdedo-Cotobade, Ernesto Filgueira, no acto de entrega de alegacións en contra da mina do Seixo-Suído (que afecta aos concellos de Avión, Beariz, A Lama, Cerdedo-Cotobade e Forcarei), que tivo lugar esta mañá na Casa do Concello de Cerdedo.\nNas alegacións, impulsadas pola Plataforma contra a mina Alberta, esíxese un estudo de impacto ambiental (non está previsto segundo os informes da Xunta), e que haxa a máxima participación, información e transparencia a respeito deste proxecto que ten fortes impactos no territorio, na calidade de vida e na saúde, nas actividades económicas da zona e no medio ambiente.\nPor estes mesmos motivos o BNG xa presentou, da man de Luís Bará, unha iniciativa no Parlamento Galego que foi rexeitada polo PP. O deputado nacionalista insistíu en que o BNG seguirá presentando todas as iniciativas que sexan necesarias tanto no Parlamento Galego como nos concellos afectados.\nLuís Bará manifestou que ao BNG lle preocupa especialmente a posíbel contaminación de afluentes de ríos como o Lérez, o Verdugo e o Miño, así como tamén o impacto das detonacións (é unha mina que vai en galería, soterrada) e o tráfico de camións que van aos portos, sexa por Soutelo, Cerdedo-Cotobade ou pola Lama.\nO BNG, recalcou Bará, está participando nesta campaña defendendo os intereses da veciñanza dos concellos afectados, fronte á colaboración da Xunta cun proxecto dunha empresa que só busca o seu propio beneficio, e que vai deixar grandes impactos negativos no territorio.


DIET LITE en Cidade Real compre dende 39€\nDiet Lite en Cidade Real\nComo mercar un cóctel Diet Lite en Cidade Real por 39€\nO cóctel Diet Lite é un sistema de adelgazamento rápido súper eficaz. Deixa unha solicitude para responder ás túas preguntas sobre pago e entrega. A composición natural do cóctel axudará a calquera persoa con sobrepeso a gañar unha figura delgada. Podes solicitar o cóctel en Cidade Real a un prezo reducido na páxina web oficial. Podes mercalo a un prezo atractivo, introduce o teu número de teléfono e nome mediante o formulario de solicitude no cuestionario. O xestor chamaráche e asesorarache. Podes pedir Diet Lite en España a un custo atractivo sen levantarte do sofá. Despois de recibir o paquete, terá que pagar ao correo ou por correo na oficina de correos.\nOnde podo mercar en Cidade Real Diet Lite\nCompra Diet Lite Cocktail de perda de peso en Cidade Real\nCocktail Diet Lite é un sistema súper eficaz para a perda de peso rápida, podes pedilo en España na páxina web oficial. Para iso, só tes que cubrir a solicitude e o especialista en call center contactará contigo para confirmar o pedido. Só paga despois de recibir o paquete por correo ou por correo. O custo final do envío difire de cidade en cidade. España ofrece a entrega por correo ou por correo da droga. O cóctel garante unha rápida perda de peso.\nVaia ao sitio web oficial do fabricante e deixe unha solicitude a través do formulario de pedido, indicando o seu nome e número de teléfono, indique Cidade Real na columna da cidade.\nSó hoxe desconto -50%, ten tempo para obtelo a un prezo reducido. Apresúrate a conseguir o súper po Diet Lite para a perda de peso rápida cun desconto. Este único suplemento de super adelgazamento vén cun prezo baixo. Podes conseguir o cóctel en Cidade Real por só 39€.\nPedir en Cidade Real Diet Lite


Xustificación do Desprazamento Profesional durante o toque de queda en Francia - APETAMCOR\nO Goberno francés anunciou o 17 de outubro a entrada en vigor da figura xurídica do toque de queda durante catro semanas, prorrogables a un máximo de seis, nas cidades de: París, Grenoble, Lille, Lyon, Marsella, St. Etienne, Rouen, Montpellier e Toulouse.\nFRANXA HORARIA DO TOQUE DE QUEDA\nO toque de queda establecido en Francia, prohíbe os desprazamentos non esenciais na franxa horaria comprendida entre as 21:00 horas da noite e as 06:00 horas da mañá.\nAsí e todo, o transporte considérase un servizo esencial, polo que as restricións de mobilidade e desprazamento establecidas na regulación do toque de queda non afectan ao transporte de mercadorías, malia que esta sí establece que os vehículos deberán contar cunha reserva de auga e xabón, así como toallas desbotables ou xel hidroálcoholico.\nXUSTIFICANTE DE DESPRAZAMENTO PROFESIONAL\nOs condutores/as profesionais das empresas de transporte que teñan que circular polas cidades afectadas polo toque de queda en Francia durante os horarios restrinxidos, deberán levar a bordo do vehículo o xustificante de desprazamento profesional en francés, cuxo modelo oficial editable pode descargarse directamente premendo aquí.\nNota: O xustificante debe cumprimentarse en francés se ben, a efectos de facilitar o seu entendemento, pode consultarse aquí o documento traducido ao castelán.\nO Tribunal Supremo paraliza cautelarmente a Orde «trampa» que recurta a vixencia... O transporte público de mercadorías queda fóra das axudas do Plan Renove


O conselleiro de Cultura e Turismo reúnese cos alcaldes dos concellos da Vía da Prata – Camiño de Santiago\nO conselleiro de Cultura e Turismo reúnese cos alcaldes dos concellos da Vía da Prata\n28 Novembro, 2018 Xacobeo_jcr Noticias\nO conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, reuniuse cos alcaldes dos concellos da Vía da Prata, ante quen avanzou o proxecto de actuación integral que o seu departamento levará a cabo o vindeiro ano 2019 neste itinerario xacobeo, o de maior extensión na Comunidade galega. Co fin de impulsar o seu acondicionamento, mellora e sinalización, investiranse 3 millóns de euros que permitirán que esta ruta chegue nun estado óptimo á celebración do Xacobeo 21.\nO obxectivo da xuntanza mantida foi informar das liñas xerais de traballo, toda vez que se está a ultimar a redacción do proxecto de intervención. Unha vez rematado, será remitido a cada un dos concellos da Vía da Prata –máis dunha trintena repartidos polas provincias de Ourense, Pontevedra e A Coruña– para poder ter en conta as súas posibles observacións.\nDáse así continuidade ás iniciativas desenvolvidas neste tempo nos albergues da Bandeira (Silleda), A Gudiña, Faramello (Teo), Cea, Xinzo de Limia, Riós, Verín, Vilar de Barrio, Vedra ou Sandiás. Así mesmo, a primeira edición do premio Galicia Parabéns recaeu tamén na Vía da Prata, ao recoñecer as tarefas de embelecemento impulsadas polo Concello de Boqueixón arredor do Pico Sacro, un dos referentes simbólicos da peregrinación xacobea.\nNeste liña, está prevista a inminente intervención no albergue de Bendoiro, en Lalín, cuxa reparación foi contratada por un importe superior aos 250.000 euros. Este investimento permitirá actuar sobre as patoloxías que viña arrastrando e que causaban especial deterioro en distintas partes da estrutura, as cubertas, carpinterías, fachadas e terrazas.\nAsí mesmo, está previsto o acondicionamento ou construción dun albergue ao longo da Vía da Prata para dar reposta ás necesidades dos peregrinos á cabalo, unha das opcións que permiten obter a Compostela. Ao respecto, cómpre ter en conta que, desde a aprobación do Plan Director do Camiño de Santiago, a Xunta de Galicia vén traballando na especialización da Vía da Prata como itinerario preferentemente especializado nesta modalidade.\nA Vía da Prata mantén nos últimos anos unha afluencia constante de peregrinos que a leva a superar os 9.000, cunha importante marxe de crecemento por diante. O 60% deles son españois, malia que tamén destacan outras nacionalidades como portugueses, alemáns, italianos, franceses, estadounidense, británicos, holandeses e belgas.\nNa actualidade, a rede pública de albergues dependente da Consellería de Cultura e Turismo conta con 13 albergues e máis de 400 prazas. Nos últimos anos, a S. A. de Xestión do Plan Xacobeo asumiu a xestión directa dalgúns deles que foron cedidos polos concellos.\nAs actuacións previstas na Vía da Prata para 2019 amplían o alcance das xa realizadas no Camiño Francés en 2015, no Camiño do Norte e o Camiño Primitivo en 2016, no Camiño Inglés e no Camiño de Fisterra e Muxía en 2017 e no Camiño Portugués e no Camiño Portugués da Costa en 2018. A programación completarase en 2020, a tempo para o Xacobeo 21, coa actuación no Camiño de Inverno e na Ruta do Mar de Arousa e Río Ulla.\nacollidaCamiño de SantiagoperegrinaciónPlan Director do Camiño de SantiagoVía da PrataXacobeoXunta de Galicia\nPublicación anterior:FAIRWAY. III Fórum do Camiño de Santiago 🗓\nEntrada seguinte:A campaña ‘Camiño da reciclaxe’ recupera 146 toneladas de papel e envases nos albergues galegos


Néstor Rego destaca en Gondomar a importancia para Galicia de ter voz propia no Parlamento do estado - ValmiñorTV\nInicioGALEGONéstor Rego destaca en Gondomar a importancia para Galicia de ter voz propia no Parlamento do estado\nNéstor Rego destaca en Gondomar a importancia para Galicia de ter voz propia no Parlamento do estado\nEste xoves 22 de xullo, Néstor Rego, deputado do BNG no Congreso, visitou Gondomar para participar nunha charla-coloquio sobre a importancia para Galicia de ter voz propia no Parlamento español. Ao acto, organizado polo BNG do Val Miñor, asistiu un numeroso público e contou tamén coa presenza de Carmela González, deputada no Parlamento galego; Juli Castro e Xavier Rodríguez, responsables locais de Baiona e Nigrán, respectivamente; o Tenente de Alcalde e a concelleira de Igualdade de Baiona, Iago Pereira e Yasmina Moreira; e Manuela Rodríguez, portavoz municipal do BNG en Gondomar.\nO deputado nacionalista insistiu en que “é fundamental para Galiza contar con representación no Parlamento do estado para poder defender os intereses do pobo galego”. Sobre este tema, citou o exemplo do acordo de investidura entre o BNG e o PSOE, no que o goberno de Pedro Sánchez se comprometeu, entre outras cousas, á rebaixa das peaxes da AP-9, ao saneamento das rías, a apoiar a industria naval galega e á modernización da rede ferroviaria.\nOutro asunto que abordou Néstor Rego foi a suba do prezo da luz, que cualificou de estafa. Rego incidiu na “necesidade de desprivatizar as grandes corporacións eléctricas para poder regular as tarifas, ou de que Galiza poida facer valer o feito de ser unha potencia na produción de enerxía, en lugar de continuarmos a pagar a tarifa máis cara de Europa”. Sobre este tema, o BNG entregou recentemente no rexistro da Xunta 23.610 sinaturas en contra da estafa da factura da luz e a favor da creación dunha tarifa eléctrica galega.\nAo final do encontro, diversas persoas do público formularon as súas preguntas a Rego, quen respondeu afondando na importancia para os galegos e as galegas de ter voz propia no Congreso para defender os nosos intereses.\nEsta charla-coloquio foi un dos actos do BNG previos ao Día da Patria Galega, 25 de xullo, data na que a organización nacionalista convoca unha mobilización nacional con saída ás 12:00 horas da Alameda de Compostela. A organización nacionalista garante que se cumprirán todas as medidas sanitarias e anima ao conxunto da cidadanía a participar.\nDominio aplastante de Suárez e Iglesias en el 54º Rallye Recalvi Rías Baixas\nA baionesa Andrea Mariño gaña na modalidade de fotografía dos I Premios á Xuventude\nA Presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, xunto á deputada de Cohesión Social e Xuventude, Digna Rivas, e aos deputados provinciais Xosé Leal e Javier Dios, presidiu esta tarde a primeira gala dos Premios […]


O irmanamento de Ferrol e Adelaida terá grande trascendencia, segundo Irisarri | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nA iniciativa deste irmanamento partiu do alcalde da cidade australiana, Michael Harbison, quen no pasado mes de maio manifestou a súa idea a través dunha carta dirixida ó alcalde de Ferrol. A incredulidade inicial do goberno municipal fixo que dende o consistorio se iniciasen conversas e pesquisas acerca desta petición. Foi o propio rexidor ferrolan quen se puxo en contacto cos responsables da Cámara de Comercio Española de Australia del Sur, cuio responsable, José Antonio Arjona, confirmou o desexo do alcalde australiano de levar a cabo o proxecto de irmanamento. Trá-las multiples conversas e intercambio de misivas ámbalas dúas cidades traballan xa nos trámites burocráticos que han ratificar este acordo.\nVicente Irisarri sinalou que dende o concello de Ferrol estáse a traballar xa nas xestións administrativas así como na xuntanza dunha expedición que viaxaría á cidade australiana no mes de marzo do vindeiro ano. Esta delegación, integrada por políticos, empresarios e representantes da vida cultural e social da cidade, viaxaría a Adelaida para unha primeira toma de contacto e un estreitamento máis efectivo das relacións entre cidades. Unha das primeiras tomas de contacto terá lugar o vindeiro sábado con motivo dunha festa que a comunidade australiana que traballa nos estaleiros de Navantia celebrará en Ferrol. Vicente Irisarri manifestou ó respecto que será a primeira oportunidade que a cidade de Ferrol terá estreitar contactos co pais australiano. Un encontro no que agardan, en verbas do propio alcalde “deixar o pabellón ben alto”.


Encontro A cor das palabras con Miguel Barbosa e Diego... - NUMAX\nOs galegos Miguel Barbosa e Diego Staub, á fronte da compañía Sound Troop, conta cun importante prestixio a nivel internacional no mundo do foley, un dos oficios máis peculiares e ocultos do cinema, que consiste na creación de sons para un filme a partir de moi diferentes e creativas técnicas. Barbosa e Staub levan anos destacando nesta disciplina, traballando para cineastas do nivel de Alice Rohrwacher (Lazzaro feliz), Pedro Almodóvar (Julieta), Paco Plaza (Verónica) ou Nely Reguera (María y los demás).\nNo encontro A cor das palabras, organizado polo Concello de Santiago en colaboración co Cinema NUMAX, os creadores galegos afondarán n'Os efectos de son no cinema, partindo da súa experiencia e de exemplos concretos de creación sonora e abordando os diferentes aspectos a ter en conta nunha posprodución de son desde a perspectiva dos efectos foley e a súa integración na creación dun filme.\nO acceso terá lugar o sábado 17 de outubro ás 11:30 con entrada libre até completar aforo e xa podes reservar praza escribindo a [email protected], indicando nome completo e número de contacto.\nA xornada completarase ás 16:30 coa proxección de Lazzaro feliz, da directora italiana Alice Rohrwacher, gañadora a mellor guión en Cannes 2018. Barbosa e Staub, creadores dos efectos foley do filme, ofrecerán presentación e coloquio do mesmo desde a perspectiva da creación sonora.\nNeste último trimestre do ano, o encontro A cor das palabras continuará achegando ao público de Santiago a creadores de referencia do cinema actual, que partirán das súas últimas creacións para nos mergullar no seu universo creativo. En paralelo, o ciclo buscará afondar noutros oficios fundamentais na creación dun filme como o foley ou a dirección de fotografía que, adoito, non contan coa visibilidade precisa. En poucos días daremos cumprida información.


Palestinos sen fronteiras\nO escritor Emilio Alonso Lago\nDentro de tres días, o catorce do presente mes, fará un ano que faleceu o escritor Emilio Alonso: foi durmir fóra cando aínda non cumprira os 62 anos. É coñecido -relativamente- por Mercurio, relato que gañou, no ano 2008, o Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia. Este relato detectivesco e tamén costumista sobre a cidade de Lugo nos sesenta e nos primeiros dos setenta foi editado en volume por Xerais, no 2009. Quizais o libro seu de máis éxito de público sexa Vigo a 80 revolucións por minuto. Unha crónica da movida (2011), de crítica musical.\nAgora ben, o libro no que o autor puxo máis paixón, froito dun fondo compromiso ético, foi ¡Po! Diario dunha viaxe a Palestina, libro do que saíron a edición galega e a castelá no ano 2003, publicado, en Santiago, pola Fundación Araguaney, na que traballaba o autor desta viaxe. Emilio Alonso foi unha das persoas que atendeu, no 2002, a quince rapaces (entre nenos e nenas) que viñeron nese ano a Galicia desde o campo de refuxiados de Al Fawwar, e desde esas datas, engaiolado por aquelas castigadas criaturas, a súa prenda de vestir dos domingos e festas de gardar foi a kuffieh, a bufanda da causa palestina. No mesmo ano, Emilio Alonso, coa axuda da fundación, viaxou a Palestina e visitou, entre outros lugares, o campo de refuxiados de Al Fawwar, onde aqueles quince rapaces o recibiron con agarimo e gratitude, con xestos hospitalarios moi propios das xentes palestinas nas duras circunstancias nas que sobreviven.\nO autor tivo como guía, desde Haifa, a María, unha activista da causa moi querida e admirada por canto árabe a coñece. A ela, por «imprescindible» (no sentido brechtiano), lle dedica o seu Diario. Na contracuberta do libro o autor publica un poema que titulou Pedras de Palestina. Son as pedras coas que os palestinos acantazan os sofisticados e terribles carros de combate israelís, as mesmas pedras que evocou hai tempo o poeta Luís González Tosar nun verso maxistral en que as xentes de Palestina aparecen «acantazando a historia».\nEste Diario é un canto fervoroso á liberdade, tantas veces abafada naquel sufrido país.


22 de mayo de 2018, 21:32\nEsta fin de semana celébrase a XLVIII Festa do Peixe en Bande, os días 25, 26 e 27 de maio. A festa estará chea de música, stands grastronómicos e unha chea de actividades deportivas ademáis do Mercado do Xurés. Non só iso, senón que este ano a TVG emitirá o programa "Aquí Galicia" en directo dende a propia festa.\nA Festa, que é de interese turístico e gastronómico de Galicia, comezará o venres 25 as 20h co acto de inauguración oficial e a actuación da Banda de Gaitas e Pandeiretas do Concello de Bande e das charangas Os Bandiños e Terras de Trives, na Praza da Constitución, onde todos os días poderás desgustar os mellores pinchos.\nO sábado 26 a festa comeza dende ben cedo, pois as 10h ata a 13h organizarase o percorrido de caza para afeccionados, para a cal a licencia federativa é imprescindible, pero pódese facer alí mesmo e de 16h a 20h volveráse facer outro percorrido de caza. As 11h haberá un pasarrúas a cargo dos Gaiteiros de Cadós.\nDende as 16h ata as 19h da celebraránse distintas actividades de patinaxe no pavillón de deportes, competicións de carreiras, exhibicións, coreografías... Pero as 16:30h será a emisión en directo do programa Aquí Galicia. Unha vez rematadas as competicións de patinaxe, as 19:30h haberá unha actuación da Charanga XL e as 20h un espectáculo para nenos "Un lugar chamado mundo". As 21h será a entrega de premios e trofeos dos distintos concursos e campionatos na Praza da Constitución e as 21:30h volverá a actuar a Charanga XL e haberá unha sesión disco ao aire libre na propia praza.\nO domingo 27 e derradeiro día desta Festa do peixe, as actividades tamén comezarán cedo. As 8h da maña abrirase a inscripción do Campionato de pesca que terá como custe 1kg de alimentos non perecedeiros para o Banco de Alimentos no Bar Ponteliña. As 10h haberá un pasarrúas a cargo da charanga de Bande e as 10:30h abriráse o Mercado Xurés.\nAs 12h da mañá será a procesión e misa solemne acompañada pola charanga de Bande que a saída, as 13:30h dará un concerto na Praza da Cosntitución, onde farán o resto das actividades do día, a actuación da charanga Támega as 17:45h e a exhibición de zumba as 18:30h. Finalmente as 19h será a degustación de peixes, empanadas e pan artesanal do forno de Vilar de Bande.\ndo música festa bande enche peixe\nOs concellos da Baixa Limia únense a Celanova para formar un xeodestino turístico