SAUDARTE 2018 ABRE AS SÚAS PORTAS EN CAMBADOS | Concello de Cambados\nEstá vostede aquí: Inicio / SAUDARTE 2018 ABRE AS SÚAS PORTAS EN CAMBADOS\nO venres 4 de maio abre as súas portas Saudarte Cambados 2018. A decimoquinta edición da exposición, comisariada por Augusto Guedes, será inaugurada o venres ás 11h da mañá na Sala Exposalnés de Cambados, onde permanecerá do 4 ao 27 de maio. Asistirán ao acto numerosos artistas participantes na mostra pertencentes aos IES Francisco Asorey, IES Ramón Cabanillas e Academia de Pintura Mon Costa.\nSaudarte é unha iniciativa apoiada, entre outros, polo Concello de Cambados, Consellería de Sanidade, Obra Social La Caixa e Autoridade Portuaria de Vilagarcía de Arousa, buscando potenciar a realización de actividades artísticas e culturais como opcións de ocio saudable dirixidas principalmente á mocidade. A FGCN agradece que Cambados acolla unha nova edición da mostra.\nSaudarte apoiase na creatividade como factor de enriquecemento persoal, unha forma de ocio intelixente que transmite valores positivos e facilita o desenvolvemento de competencias e habilidades persoais, alonxando á mocidade doutras actividades que supoñen un risco para a saúde.\nDende a organización destácase que para moitos dos artistas Saudarte é a primeira oportunidade de expoñer nunha sala de prestixio, o que sen dúbida constitúe unha motivación engadida para participar. Pola propia filosofía da mostra, as obras non están á venda porque, segundo os organizadores, quérese fomentar o pracer da creación no caso dos artistas e do disfrute da arte para os visitantes. Arte, creatividade e ideas nunha aposta en positivo pola vida saudable que servirá tamén para admirar o talento de novos artistas.


O comité de empresa da adxudicataria da limpeza da Xunta en Santiago pide paralizar o novo concurso - CIG: Confederación Intersindical Galega\n30 Xuño 2022 06:25\nO comité de empresa de Santiago da actual adxudicataria do Servizo de Limpeza da Xunta de Galiza -Grupo Norte- , conformado pola CIG, UGT, CCOO e CUT, demanda a paralización do concurso publicado o pasado día 3 de xaneiro, para a adxudicación da nova contrata.\nDenuncian que aínda non se lles remitiu por parte da Secretaría xeral Técnica de Presidencia, tal e como se comprometeu -por escrito- a facer o pasado mes de maio, a documentación do conxunto da oferta presentada pola actual adxudicataria. Ademais, dadas as irregularidades detectadas no prego de contratación do actual concurso, consideran que mentres non se entregue a oferta anterior e se clarifiquen e subsanen esas irregularidades ten que ser paralizado.\nO comité solicita a oferta porque todas as realizadas polas empresas conteñen aspectos relativos a cuestións, non só administrativas, se non tamén laborais e de desenvolvemento do traballo. Entre outras sinalan número de horas totais ofertadas ou en que prazo e cando se teñen que cubrir as diferentes ausencias (baixas, vacacións…)\nSinala que estas cuestións, para poder corroborar o seu cumprimento, ou son coñecidas pola representación das traballadoras/es ou se non estes quedarán nunha situación de absoluta indefensión, máis cando polo que ten acontecido nestes últimos anos “constatamos que a propia administración non está a velar polo seu cumprimento”.\nA modo de exemplo lembran que a actual contrata implicaba a limpeza de fachadas dos edificios da Xunta de Galiza. Porén cando se levaba aproximadamente un ano desde o inicio da concesión os servizos de contratación da Xunta de Galiza iniciaron a elaboración dun prego de concurso para contratar xustamente ese servizo de fachadas. Subliñan ademais que, “de non ter habido vixilancia sindical teríase duplicado así o custo económico da contrata”.\nXunto a isto denuncian que tampouco se está a vixiar se se cumpren os compromisos de cobertura de ausencias que a empresa obrigatoriamente tivo que ofertar e que, sen dispor desa oferta o comité de empresa tampouco ten ferramentas para o poder verificar.\nDenuncian ademais que no censo de traballadores/as que se aporta como anexo aos pregos do actual concurso mesmo hai centros nos que aparecen reflectidos máis traballadores dos existentes, por non falar de traballadores/as que se reflicten de xeito duplicado ou dalgúns/has que figuran malia levar xubilados varios anos.\nSubliñan que, en moitos casos, se reflicten traballadores/as con categorías laborais superiores ás que lles constan en nómina, o que contribúe a confundir á hora de avaliar os custes salariais.\nTodos estes feitos vense, mesmo, acreditados polas preguntas que diferentes empresas están realizando no perfil do contratante da Xunta e polas contestacións que desde a propia Xunta se remiten, que poderían levar a pensar que se busca favorecer a unha única empresa neste concurso.\nPor todo isto, desde o Comité de Empresa, reiteran que mentres non se clarifiquen estes feitos, así como mentres que non se corrobore o cumprimento do ofertado na anterior licitación (ano 2014) “esiximos a paralización do actual concurso, entendendo que de non producirse a clarificación desta documentación e das irregularidades mencionadas so podería ser compatíbel con que desde a Administración se pretenden ocultar datos de cara á clarificación e control das ofertas realizadas”.\nAdemais, reiteran, que van proceder a solicitar xuntanzas con todos os grupos do Parlamento Galego a fin de trasladarlles esta situación, e adiantan a súa intención de demandar, xa por 3ª vez, da Secretaría Xeral Técnica de Presidencia, “que se nos entregue a oferta realizada por Grupo Norte na anterior licitación”.


Os casos de Covid en estudantes suben ata 371 e SATSE pide enfermeiras nos colexios - Lindeiros\nBy Lindeiros on\t 20 Xaneiro, 2021 Bisbarra\nBisbarra, 20 de xaneiro do 2021 – Os casos de Covid nos centros educativos da Área Sanitaria non deixan de subir, si o sábado pasado eran 300 onte martes chegaban aos 371.\nNos colexios de primaria e institutos había 13 aulas pechadas no día de onte según os datos da Consellería de Educación. Nosa Señora dos Remedios en Santiago ten a maior incidencia con 11 casos de contaxios por Covid; o CPI de Pontecesures e a Compañía de María e La Salle en Santiago contan 9 contaxios; o CFIP de Compostela ten 8 contaxios; e o IES Camilo José Cela de Padrón, o Antón Fraguas e o Rosalía de Castro en Santiago, e o CPI de Bembibre en Val do Dubra con 7 son os que teñen máis contaxios.\nEnfermeiras nas aulas\ncoincidindo coa escalada de casos en centros educativos, que se reproduce en toda España, o Sindicato de Enfermería SATSE asegura que “Contar cunha enfermeira escolar evita gran parte dos brotes nos centros educativos”.\nSATSE emitiu onte un comunicado a nivel nacional que podería coincidir co que sucede na Área Sanitaria. O sindicato asegura que según os datos do Ministerio de Sanidad “producense case catro veces máis brotes nos colexios e institutos que nos centros sanitarios”.\nSATSE subliña que os brotes nos centros educativos poderían evitarse na maior parte se se implantara de maneira xeneralizada a figura da enfermeira escolar para realizar os labores de coordinador COVID-19. Poñen como exemplo o caso de Andalucía onde a presenza de enfermeiras en colexios e institutos fai que o 98,9 por cento dos centros educativos da Comunidade Autónoma están libres de Coronavirus e non se produciu o peche de ningún centro.\nO Sindicato lembra que a Organización Mundial da Saúde (OMS) xa se mostrou partidaria ao comezo do curso de contar cunha enfermeira nos colexios e institutos para que puidese converterse nunha “barreira” efectiva e eficaz #ante a propagación do virus entre os nenos, nenas e novas.\n“A realidade constata, día tras día, que resulta moi necesario que os centros escolares do conxunto do Estado conten cunha enfermeira ou enfermeiro que, ademais de atender e protexer aos nenos, nenas e novas, faga un labor preventiva e de vixilancia fundamental nos actuais momentos de pandemia”, apuntan desde a organización sindical.\nBisbarra Coronavirus sanidade SATSE


Recanto das Ciencias Sociais: Valencia\nO casco antigo: É a parte da cidade urbanizada desde a súa orixe até o crecemento urbano de mediadosdo século XIX. O de Valencia ten unha orixe romana e sitúase no golfo de Valencia, a escasa distancia do mar, nun meandro do río Turia, sobre un altozano, máis a salvo de inundacións. A cidade tiña unha situación favorable respecto das comunicacións (na gran calzada litoral) e respecto da actividade económica(estaba rodeada dunha contorna de boas condicións agrícolas).\nNa Idade Media o casco antigo estivo rodeado por unha muralla na época musulmá e por outra na época cristiá (século XIV), que seguía o trazado da actual ronda constituída polas rúas estreitas. Dela consérvanse algunhas portas. As súas funcións eran defensivas, fiscais (cobro de impostos) e sanitarias (illamento da cidade en caso de epidemia).\nO plano foi irregular na época musulmá, con rúas estreitas e tortuosas e prazas sen formas definidas, e regularizouse lixeiramente tras a conquista cristiá (1283). Esta irregularidade obsérvase sobre todo no seu parte norte, cuxo centro é a catedral. A trama do casco antigo é compacta, dado que durante séculos, a poboación creceu dentro do recinto amurallado, o que trouxo consigo unha progresiva densificación da trama. A edificación, inicialmente de baixa altura, experimentou unha progresiva verticalización e unha deterioración morfológico e social nalgunhas zonas, que deu lugar a procesos de renovación e substitución por casas de maior altura e calidade.\nO casco antigo conserva importantes monumentos, como a catedral e palacios e igrexas de diversasépocas.\nO ensanche: Desde mediados do século XIX o crecemento da cidade obrigou a ampliar o recinto urbano. As causas foron a prosperidade agraria, un primeiro proceso de industrialización (ao redor das industrias da madeira e do moble e da metalurgia) e a revolución dos transportes (trazado dunha tupida rede ferroviaria que tiña como\ncentro a cidade e ampliación e modernización do porto. Para ampliar a cidade, as murallas do século XIV foron derrubadas (1865) e no seu lugar creouse unha rolda\nexterior que se converteu na rúa principal.\nO ensanche burgués realizouse rodeando polo sur ao casco antigo, en diversas fases que veñen limitadas por grandes vías. Tiña plano en cuadrícula inspirado no de Cerdá de Barcelona, trama en mazás amplas e casas grandes e de calidade. As barriadas industriais creáronse sobre todo na zona portuaria e na parte meridional, con casas\npequenas e materiais de mala calidade, que sufriron unha temperá deterioración.\nNa segunda metade do século XX a industria e os servizos creceron notablemente, e con eles a inmigración, a poboación e a urbanización, dando lugar a unha extensa periferia na que se instalaron áreas industriais, enormes barriadas para acoller aos inmigrantes ao oeste e sur do ensanche e equipamentos.\nOs principais eixos de crecemento urbano desde mediados do século xx foron os seguintes:\n- O sur da cidade, a raíz do trazado dun novo curso artificial para o Turia, que bordea a cidade polo oeste e polo sur. A obra, que empezou a planearse desde a inundación de 1957, levou á práctica a mediados dos 70, e supuxo ademais a creación dunha rolda de tráfico de gran capacidade, xa que a nova canle está flanqueado por autovías.\n- O norte da cidade, pois a vella canle converteuse nun espazo verde. Na beira esquerda do río creáronse equipamentos (novo campus universitario, un recinto feiral e instalacións deportivas).\n- As estradas de Madrid e Barcelona. O porto quedou plenamente integrado na cidade, presentando unha gran actividade de carga e pasaxe, e a cidade desbordouse sobre os municipios periféricos para formar unha gran aglomeración urbana.\nActualmente as funcións da cidade son industriais (metalurgia, construcións mecánicas, química, madeira e moble, téxtiles, alimentación) e terciarias, nas que, ademais do turismo hai que ter en conta as político-administrativas, como resultado da localización na cidade do parlamento e demais institucións da Comunidade Autónoma. A horta foi a gran perdedora no proceso de expansión urbana, pois os ricos\ncampos van sendo invadidos pola edificación.\nTomado de: MUÑOZ DELGADO, Mª Concepción, Selectividade Xeografía LOGSE. Probas de 1999, Ed. Anaya, Madrid, 2000.\nPublicado por R.M. en 4/29/2010


O ingreso mínimo vital estará en marcha en maio e cobrarase en xuño | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 05/05/2020 19:13\nDurante a sesión de control ao Goberno no pleno do Senado, Escrivá dixo que este ingreso mínimo "estará en marcha en poucas semanas e poderemos despregar xa a prestación" en resposta á pregunta que lle fixo a senadora de ERC Mirella Cortés. "É un ingreso mínimo moi importante e estará posto en marcha en maio, e a partir de aí poderase pedir e empezar a facer os pagos xa en xuño", insistiu.\nEscrivá, que garantiu que será unha prestación complementaria e subsidiaria ás diferentes rendas mínimas autonómicas -como a renda para a cidadanía de Cataluña-, asegurou que erradicará a pobreza extrema. "É incuestionables que será así", dixo, tendo en conta que calculou que existe un 20 % de fogares en pobreza severa e poderemos eliminala case completamente, mentres que o limiar de fogares por encima da pobreza severa, tamén será cuberto co IMV nunha porcentaxe moi importante.\nLembrou que o deseño do ingreso fíxose tendo en conta diferentes tipos de fogares para que sexa máis eficaz, fogares con fillos ou sen eles e cun complemento adicional se son fogares monoparentais. Escrivá estimou que o IMV cubrirá ao 50 % de fogares con fillos e con baixos recursos.\nCustará 3.000 millóns cada ano\nEscrivá avanzou este que o ingreso mínimo vital terá un custo para as arcas públicas de 3.000 millóns de euros ao ano cando a súa implantación sexa completa. En conferencia de prensa para analizar os datos de afiliación á Seguridade Social de abril, Escrivá reiterou que prevé que a principios de xuño xa se poida estar a cobrar esta renda.\nPreguntado pola oposición da CEOE a que este ingreso sexa permanente, defendeu que se trata de complementar as rendas máis vulnerables co obxectivo de erradicar a pobreza máis severa. Sinalou que é "un feito non opinable" que en España as políticas públicas son moi pouco redistributivas, o que sitúa ao país á cola de Europa.\nLembrou que, ademais de ser un compromiso do Goberno, desde diferentes organismos internacionais cominouse a España a poñer en marcha unha rede de protección permanente para corrixir os problemas de desigualdade.


DUVI. Diario da Universidade de Vigo - O grupos Remoss demostra a efectividade dun novo método de recuperación de socorristas\nA utilización dun cilindro de espuma permite reducir os seus niveis de lactato en sangue tras un rescate\nO grupos Remoss demostra a efectividade dun novo método de recuperación de socorristas\nO estudo foi publicado no American Journal of Emergency Medicine\nO foam roller é un cilindro de espuma empregado como método de liberación miofascial na recuperación muscular de deportistas de diferentes disciplinas, pero pode ser tamén unha alternativa rápida e eficaz para a recuperación de socorristas da fatiga que supón un rescate acuático. Así o puido constatar o grupo de investigación Remoss, da Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte, que comprobou os seus efectos na redución do ácido láctico en sangue, un marcador de fatiga fisiolóxica, trala aplicación dun protocolo de exercicios de 20 minutos, que pode levarse a cabo sen perder de vista o que acontece no mar.\nOs investigadores do grupo Alexandra Fernández, Alexis Padrón, Roberto Barcala e Martín Otero\nSocorristas empregando o 'foam roller' durante o estudo\nOutro intre da realización do estudo\nO foam roller é un cilindro de espuma empregado como método de liberación miofascial na recuperación muscular de deportistas de diferentes disciplinas, pero pode ser tamén unha alternativa rápida e eficaz para a recuperación de socorristas da fatiga que supón un rescate acuático. Así o puido constatar o grupo de investigación Remoss, da Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte, que comprobou os seus efectos na redución do ácido láctico en sangue, un marcador de fatiga fisiolóxica, trala aplicación dun protocolo de exercicios de 20 minutos, que pode levarse a cabo sen perder de vista o que acontece no mar e empregando un equipamento“moi accesible”, como salienta o investigador principal do grupo, Roberto Barcala.\nOs resultados deste estudo, no que participaron tamén Alexandra Pérez, Alexis Padrón, Antón Kalén, Andrés Ríos, e Maria Fernández, xunto aos investigadores Cristian Abelairas, da Universidade de Santiago de Compostela, e José Antonio Prieto, da Universidad de Oviedo, veñen de ser publicados no American Journal of Emergency Medicine, unha revista especializada no ámbito das emerxencias extrahospitalarias. “Trátase do primeiro artigo sobre recuperación de socorristas no medio natural e o primeiro que demostra que o foam roller consegue baixar o ácido láctico”, salienta Barcala da publicación na que dan conta dos resultados dun estudo levado a cabo no mes de abril cun grupo de socorristas.\nMáis eficaz e máis seguro que botar a correr\n“O foam roller é unha técnica de automasaxe habitualmente utilizada en deportes colectivos”, relata Padrón, que se atopaba precisamente estudando os efectos neste eido dun cilindro sobre o que o deportista debe rodar para realizar esa liberación miofascial, o que motivou que o grupo decidise analizar tamén os seus posibles usos no campo do salvamento e o socorrismo. “A vantaxe deste grupo é que é moi interdisciplinar”, salienta Barcala da idea que lles levou a comparar cun grupo de socorristas as variacións nos niveis de lactato en sangue trala realización de tres métodos de recuperación posteriores á simulación dun rescate.\nComo explica Barcala, un rescate acuático é unha actividade física “moi esixente” que pode xerar unha media de entre 10 e 12 milimoles de ácido láctico por litro de sangue. “Cando o exercicio é moi intenso, non es capaz de eliminalo o lactado do sangue dun xeito rápido, e isto fai que se che adifique o corpo, co que a contración muscular non é tan boa”, explica o coordinador do grupo Remoss, que incide na importancia de que os e as socorristas poidan recuperarse o mellor posible tras un rescate para, no caso de que se producise outro incidente na auga pouco despois, puidesen intervir de novo nas mellores condicións. “Isto é bo para o socorrista porque vai a estar máis seguro, pero tamén para a vítima porque unha mellor recuperación normalmente tradúcese nunha mellor técnica e nun menor tempo de rescate”, destaca.\nNo estudo medíronse os niveis nos que se atopaba este marcador antes e despois da simulación do rescate, así como nunha terceira ocasión, trala realización de tres métodos de recuperación: un pasivo, consistente en permanecer sentado, e dous activos, correr pola praia e realizar o protocolo proposto co foam roller. Os resultados, como explica Fernández, amosan a este último como o que logra a maior porcentaxe de diminución do ácido láctico, que se situou en todos os casos en preto de 10 milimoles tralo rescate, para descender un 55%, ata os 4,4, tralos exercicios co foam roller, un 51,5% despois de correr tralo rescate, e só nun 30% no caso de non levar a cabo ningún método de recuperación.\n“No protocolo que utilizamos collemos cinco grupos musculares dos membros inferiores”, dado que cando volven coa vítima os e as socorristas só poden empregar as súas pernas para desprazarse “e é cando máis tempo están nadando”, explica Fernández. A aplicación deste método, engade Padrón, pasaría por dúas series de exercicios dun minuto de duración en cada grupo e en cada perna, “un protocolo moi sinxelo que ademais permíteche estar pendente do mar por se sucede calquera tipo de incidente”, o que non sería posible con outros métodos de “recuperación activa, como correr, andar en bicicleta ou nadar”.


Inicio A Escola Noticias General Festa Voz Natura\nVenres, 30 Maio 2014 12:13\nEste curso a nosa escola estivo inmersa no programa de educación medioambiental “Voz Natura” co proxecto “Raizame” e que ten como obxectivo implicar a comunidade escolar de Galicia na recuperación e defensa da nosa natureza.\nMestres e alumnos, o longo destes meses, acometeron traballos encamiñados a recuperación, reutilización, reciclaxe e concienciación medioambiental; como despedida da 17ª edición, Voz Natura organiza unha festa que terá lugar o próximo día 7 de xuño, sábado, nas instalacións que a Secretaría Xeral para o Deporte ten en Acea de Lama, (O Burgo-Culleredo), a 6 quilómetros da cidade de A Coruña.\nNa festa, que comenza ás 11:00h e finaliza ás 19:30h, desenvólvense un amplo plan lúdico-recreativo, con actividades deportivas, xogos, obradoiros e unha exposición dos traballos dos 306 centros inscritos no programa.\nA entrada ao parque é libre e a participación en todas as atraccións e talleres gratuita. Ademáis, instalaranse pulpeiras e postos de comida e bebida nos que, previo pago, poderedes xantar e merendar no caso de que optedes por non levar os alimentos de casa. Tamén dispoñedes de amplas zonas verdes de descanso para gozar dunha comida campestre.\nDende a Escola facémosvos extensiva a invitación para que todas as familias que o desexen acodan a este evento xunto cos milleiros de nenos e nenas de todos os recantos de Galicia.\nNesta ligazón tedes a información sobre esta Festa.


Para cando outra xerarquía na Igrexa? – El Adalid de la Libertad\nPara cando outra xerarquía na Igrexa?\nPublicado el 12 marzo, 2013 20 marzo, 2013 por El último periodista\n…ou de como explicar o declinar das vocacións e o descenso da militancia de base\nO tema que concentra unha atención mediática principal estas semanas ten que ver, neste Estado aconfesional, co relevo na cabeza máis visible da xerarquía, nunha institución humana que promove:\n-a negación da discrepancia e da liberdade de expresión\n-a desigualdade da muller, aínda conceptuada como xérmolo do mal\n-a condena da homosexualidade\n-a pecaminización do goce de praceres que a natureza propón e polos que non hai que pagar\n-a condena do uso de preservativos mesmo cando se fai para evitar o contaxio da Sida.\n-a ocultación intra muros dos pederastas membros da sagrada institución.\n-a excomunión dos teólogos da liberación e dos curas que se puxeron do lado dos humildes para loitar contra as ditaduras.\n-a persecución e asasinato dos científicos cuxos logros ían supor unha concepción do mundo na que non apareceran como verdades irrefutables as visións teocentristas.\n-a tortura e queima de chamáns, curandeiros, bruxas, sabios con outras formulacións respecto da abordaxe de temas de saúde e de convivencia distintas das cristiáns.\n-o illamento dos “purpurados” nunha torre de marfil, nun mundo de plétora, onanista, no que as meirandes doses de esforzo van destinadas á loita intestina por trepar na organización.\n-O atesouramento de ben materiais e de produtos financieiros, moitos deles opacos e algún deles procedentes de inversións a través de testaferros en negocios que condenan publicamente.\n-Unha vida en moitos claustros onde a xerarquía se entrega aos praceres da carne, do bacallau e da luxuria como elementos distractivos, fronte á tediosa lectura das venturas e desventuras de sanedríns, namentres coa outra boca seguen a negarse a debater a conveniencia de manter o celibato para a base da pirámide, enfrontada ao quefacer diario de apostolado e saneada polo vento fresco de extramuros, non sempre nas mellores condicións de apoio material e espiritual por parte dos superiores.\n-A absoluta inconexión entre a mensaxe de Cristo e o fariseísmo da Igrexa dos séculos presentes, convertida nunha secta dogmática dirixida non polos máis brillantes senón polos máis trepas, que pretende manter unido o rebaño a través do medo, cun desprezo absoluto pola distinticidade e un ar de superioridade, engreimento e desprezo moral sobre as outras relixións e especialmente a respecto da musulmana, que, sen embargo, é a primeira en número de prosélitos.\nO maniqueísmo como norma de conduta, ao pretender presentar sistematicamente a necesidade de unir os conceptos de democracia e cristianismo, cando desde a Xerarquía eclesiástica se fai unha chamada tanto explícita como subliminar en favor da “obediencia cega”, se pide o voto para o partido que mellor representa os seus intereses económicos e patrimoniais e dentro do seu seo séguense patróns de conduta excluíntes, contrarios á igualdade de dereitos: entre mulleres e homes, entre ricos e pobres, entre militares e torneiros.\n-O traballo concienzudo porque se manteñan vivas tradicións e costumes que ancoran á sociedade no inmobilismo e na necesidade asociada da presencia da Igrexa para dar consolo onde non é dabondo coa asunción da realidade.\n-A parasitación dos usos paganos, das festas, dos costumes e das tradicións que teñen que ver co noso xeito de dialogar coa natureza, co tempo que fuxe, coa vida e coa morte…\nAo longo da Historia a Igrexa tense aliñado do lado do poder, concentrado nun puñado de mans, e ten colaborado no esmagamento da soberanía popular sinalando aos executables, contrarios aos intereses do seu “apostolado”, ou simplemente nada proclives a recibir adoctrinamento ningún.\nA Igrexa e promotora de cruzadas, de guerras santas contra os infieis. E na intrahistoria que se tece nas aldeas, vilas e cidades, ten establecido desde a confesión unha rede de espionaxe para detectar e obstruír as relacións e a promoción social dos librepensadores.\nPor todo isto e por moitas cousas máis que quedan sen dicir, algunhas delas catalogables como “crímenes de lesa humanidade”, sorprende ver como os camarlengos e os purpurados concentran a atención mesmo de medios contestatarios, fora do bloque sectario do pensamento “correcto”. Unha atención por saber do carallo ese da “fumata” que vai anunciar a elección doutro retrógrada, que ven a competir coa expectación que desperta “Gran Hermano” ou o salto dun tal Falete desde un trampolín. Pregúntome se a estupidez do ser humano atopará remedio algún día.\n← El enigma de la docilidad\nSecuencia… xuízos a dictadores alimentados polo tío Sam →


VIÑA Estado fenolóxico: K (grans tamaño chícharo) - L (peche do acio)\nDurante a pasada fin de semana continuaron a rexistrarse condicións de infección e esporulado. Deste xeito, nas plantas control (sen tratamentos) xa vimos novas manchas, mesmo abundantes, e novos síntomas tamén no acio, pola rapidez do ciclo da enfermidade nesta época. Nas plantas sometidas a tratamento nas nosas parcelas, só comezan a aparecer novas manchas naquelas que non foron tratadas dende hai tempo. Aínda así, seguimos recibindo consultas de ataques de mildeu larvar no acio que, segundo nos informan, se observan tras facer o esfollado, e que probablemente proveñan de intervencións anteriores pouco eficaces. As previsións meteorolóxicas anuncian condicións secas e estables para os vindeiros días, o que, unido ás elevadas temperaturas que se están a rexistrar, serán desfavorables ao avance da enfermidade. Polo tanto, en xeral non é necesario tratar, pero si manter a vixilancia.\nMalia a recomendación xeral, debido a que o mildeu aínda pode afectar ao acio, naquelas fincas nas que se observen síntomas non controlados haberá que renovar, sen demora, os tratamentos\nO pasado martes día 17 chegáronse a superar os 30ºC durante varias horas nalgunhas estacións meteorolóxicas (cunha máxima de 37,8ºC en Cequeliños -Arbo- segundo os datos de Meteogalicia), situación que en teoría debilita os esporanxios de fungo. Tamén dende ese día a humidade relativa media rolda o 55-60% e non hai humidade foliar, o que debe impedir o avance das novas infeccións. Non obstante, é necesario comprobar no campo estes feitos, pois só se cumprirán se estas cifras se rexistran a nivel da vexetación\nEn boa parte das viñas xa se realizaron esfollados e podas en verde pero aínda se observan fincas co exceso de vexetación derivado das chuvias desta campaña, e tamén mesmo coa vexetación dos camiños demasiado desenvolvida, o que dificulta a aireación dos acios que é necesaria para reducir a incidencia das enfermidades fúnxicas\nNesta semana vimos dous acios nas nosas parcelas de seguimento de Castrelo e de Eiras onde empezaba a observarse o micelio do fungo en dous grans. Nas demais fincas non vimos síntomas, nin sequera nas plantas control. En "grans tamaño chícharo" a uva é moi sensible ao fungo, polo que cómpre tratar a menos que o acio estea protexido por unha intervención anterior.\nHai que ter en conta que o fungo atopa as súas condicións máis favorables de desenvolvemento con temperaturas altas e humidade. A humidade relativa na nosa zona adoita ser sempre bastante elevada, suficiente para garantir o desenvolvemento, co que tras estes días de calor é moi importante poñer a máxima atención e tratar se é necesario co fin de evitar a extensión da enfermidade, xa que o oídio é extremadamente difícil de controlar unha vez na viña\nO esfollado e a eliminación do exceso de gromos das viñas son prácticas culturais que tamén contribúen ao control do fungo ao incrementar a iluminación e reducir a humidade relativa no ámbito dos acios\nAs condicións máis estables que comezan a rexistrarse non favorecen a instalación do fungo nos acios. Aínda así, e como referimos no aviso anterior, nas variedades máis sensibles que todos os anos adoitan presentar danos é conveniente aplicar un tratamento preventivo neste estado da uva, máis tendo en conta as chuvias que se produciron.\nNa instalación do fungo na uva é determinante a presenza de lesións; se existen estas feridas na parte interna dos grans, estas zonas quedarán inaccesibles á maioría dos funxicidas tras o peche do acio\nNo caso de aplicar este tratamento preventivo, pode dirixirse unicamente aos acios\nNon observamos avance algún na presenza de síntomas da enfermidade na nosa parcela do Condado, probablemente debido ás condicións máis desfavorables que se están a rexistrar nesta semana.\nNesta semana incrementáronse lixeiramente as capturas de Lobesia botrana nalgunhas das nosas parcelas de seguimento, pero as cifras de machos recollidos continúan a ser moi baixas. Tampouco observamos novas penetracións larvais (nin postas). A tendencia de clima estable pode favorecer o incremento das poboacións, aínda que é ben certo que as temperaturas tan altas que se están a rexistrar son desfavorables ao secar as postas, polo que en xeral non é necesario tratar.\nNon é conveniente aplicar insecticidas fronte a esta praga a menos que sexa realmente necesario. Ademais, teñan en conta que moitos dos produtos dispoñibles no mercado se dirixen ao control dunha/s fase/s concreta/s de desenvolvemento, polo que só terán eficacia aplicándoos no momento oportuno. Por iso, é conveniente a instalación de trampas, xa que unha recomendación de tratamento xeneralizada non sempre é xustificable para todas as situacións\nNas nosas parcelas de seguimento a situación en canto a capturas nas trampas e presenza de ninfas nas follas continúa estable. Malia a este feito, lembren que a contía das poboacións pode ser variable mesmo entre parcelas da mesma comarca, aínda que tampouco convén aplicar tratamentos se o número de insectos non supera o limiar de tolerancia.\nNesta semana xa non observamos novos síntomas.\nSeguimos sen observar síntomas de ácaros e sen encontrar formas móbiles ou postas nos controis que realizamos semanalmente ás follas. Aínda así, non de viña senón de maceira (ver abaixo), recibimos a primeira mostra con presenza de Panonychus ulmi, especie que tamén pode atacar á vide polo que se recomenda incrementar a vixilancia.\nNovamente temos que insistir en que non se deben aplicar tratamentos acaricidas a menos que se confirme a presenza dos ácaros nocivos para non prexudicar aos fitoseidos, os principais inimigos naturais destas pragas\nCoa elevación da temperatura e o descenso na humidade relativa o risco de infección redúcese sensiblemente. Malia a isto, débese manter a vixilancia, pois o fungo pode afectar aos froitos ata o momento da súa recolección.\nVolveu superarse o limiar de tolerancia en dúas das nosas parcelas de seguimento. Lembren que o nivel a partir do que se debe tratar é de 3 adultos por trampa e semana e que o voo desta especie é continuo.\nO cambio rexistrado na climatoloxía pode favorecer a proliferación de novas colonias das diferentes especies de pulgón. Lembren que o pulgón cincento pode deformar os froitos e que o pulgón laníxero pode causar danos importantes á planta (o pulgón verde é o menos nocivo).\nRecibimos a primeira mostra con formas móbiles deste ácaro. Débese incrementar a vixilancia, máis considerando que o tempo seco e as temperaturas elevadas favorecen a proliferación das súas poboacións.\nComo indicamos na viña, non se deben aplicar tratamentos acaricidas a menos que se confirme a presenza dos ácaros nocivos e que estes superen os niveis de tolerancia para non prexudicar aos seus inimigos naturais fitoseidos\nO tempo estable pode favorecer a aparición de pulgóns e doutros insectos chupadores como cochinillas. Debido a que algúns destes insectos segregan melaza sobre a que poden instalarse fungos de fumaxina, cómpre incrementar a vixilancia.\nNas alamedas e paseos do sur da provincia estanse a empezar a observar os síntomas do ataque deste insecto, que pode comprometer o valor ornamental das árbores e mesmo provocar a caída temperá da folla. Os produtos rexistrados para o seu control no Rexistro de Produtos Fitosanitarios do Ministerio son alfa cipermetrin 10% [EC] P/V, deltametrin 10% [EC] P/V e deltametrin 2,5% [EC] P/V.


Achegando a importancia dos Bens Relacionais – Observatorio Cidadán de Comunicación\nA comunicación é parte fundamental dos Bens Relacionais e que mellor forma, nunha sociedade hiperconectada, ca un vídeo explicativo para facer chegar a un amplo espectro de persoas un concepto tan importante coma tan pouco coñecido.\nNeste vídeo, os membros do círculo explican o que significa para eles o concepto Bens Relacionais. Doutra banda, incídese nas problemáticas da vida universitaria que foron tratadas ao longo das xuntanzas mantidas polo círculo. Ademais, aportan as solucións convenientes para mellorar neses aspectos e poder gozar dunha experiencia universitaria plena a nivel relacional.\nNerea González, estudante de Filoloxía Hispánica.\nAntonio Villasenín, estudante de maxisterio.\nXisela Casal, estudante de Dereito.\nAriana Quintillán Poza 26 Abril, 2019 27 Abril, 2019 OCCCL,OCCEX,S3BBENSRELACIONAIS,S3BED\nUn comentario en “Achegando a importancia dos Bens Relacionais”\nAnterior Previous post: Coñece a nosa guía de boas prácticas nos medios comunitarios\nSeguinte Next post: Dámoslle voz aos nosos colaboradores


ROLDA DE PRENSA DE JOSE LARA : “A AFECCIÓN QUE TEN O DEPOR É MARABILLOSA”. – Piratas de Muxia\nJose Lara procede dun dos equipos, o Sevilla CF, que pode presumir de contar cunha das inchadas máis entusiastas do fútbol español. Aínda así, asegurou esta mañá en rolda de prensa en Abegondo, após debutar con afeccionados na bancada de ABANCA-RIAZOR o pasado domingo ante o Salamanca CF UDS, que “a calor do público notouse. Para min é moi importante porque en certos momentos do partido faise notar e da forzas. A afección que ten o Dépor é marabillosa. A pesar da situación que vivimos, están moi envorcados connosco. Para nós é importantísimo e valorámolo moito”.\nDo encontro ante o Salamanca CF UDS, o atacante branquiazul resalta que “o máis positivo foron os 3 puntos. O equipo está a traballar bastante ben, facendo fincapé en todas as liñas e verase reflectido nos próximos encontros”.\nDo seu debut, destaca que se atopou “ben. A afección vainos a dar ese alento que nos axuda tanto dentro do campo. Para min é un punto moi forte e faime dar moito máis de min. Esa calor, ese alento é fundamental”, insiste.\nPonse unha nota “positiva. A partir desta semana hai que matizar certas cousas que podemos mellorar e realizalas no próximo encontro”, concretamente o domingo 25 de outubro no Estadio de San Lázaro Vero Boquete ante a SD Compostela (17:00 horas).\nIso si, deixa claro que hai xente nova no equipo “e a primeira toma de contacto, estadio novo… Todo inflúe. O próximo será diferente e seguramente iremos mellorando e tentaremos reflectilo en cada partido”.\nPreguntado polo sistema, asegura que “o equipo entende ben o que ten que facer. Temos xogadores que por bandas facemos dano. Matizando certas cousas iremos mellorando e sacando resultados con mellor xogo”.\nVe ao equipo capacitado para “apertar arriba” aos rivais: “Somos conscientes de que é complicado facelo os 90 minutos. Temos que falarnos dentro do campo e saber canto temos que ir. Ás veces é mellor esperar en zonas máis replegadas”.\nO equipo adestrará mañá xoves en Riazor\nO Deportivo ha decido cambiar o escenario do adestramento de mañá xoves 22 de outubro.\nAsí, Fernando Vázquez e o seu cadro adestraranse a porta pechada en ABANCA-RIAZOR a partir das 10:30 horas, para preparar o encontro ante a SD Compostela, correspondente á 2ª xornada no grupo 1º (subgrupo A) de Segunda División B, previsto para o domingo 25 de outubro ás 17:00 horas.\nAthenea del Castillo convocada pola Selección Española\n“A pesar de non ter o inicio de liga na Primera Iberdrola desexado”, segundo palabras de Manu Sánchez, o Deportivo ABANCA segue no punto de mira do seleccionador español, Jorge Vilda.\nAsí, de cara ao partido ante a República Checa deste venres 23 de outubro (21:00 horas) no Estadio de La Cartuja de Sevilla, clasificatorio para a próxima Eurocopa, España citou á xogadora deportivista Athenea del Castillo, que substitúe á lesionada Lucía García.\nDesta forma, Athenea releva a outra xogadora branquiazul, Peke, que participou na anterior concentración da selección española con motivo da visita a Moldavia.\nA futbolista cántabra do Dépor ABANCA incorpórase inmediatamente á concentración da selección española na Ciudad del Fútbol de Las Rozas (Madrid) para, o xoves 22, viaxar pola mañá a Sevilla.\n-NOVA DESTACADA- 3a da Costa Aficionado Copa da Costa Escolmas fotos-recordo Futbol Fútbol da Costa Liga da Costa Preferente norte


Ribadeando: A próxima semana, pleno\nIso é o que se deduce da nota de prensa que liberou o concello, na que se indicaba que mañá xoves haberá comisión informativa previa. Ou sexa que, aínda que de xeito indirecto, sabemos que a próxima semana será o pleno ordinario que se realiza cada dous meses, en mes impar, estes últimos tempos, de xeito aleatorio. Polo tanot, se alguén quere participar polo menos a nivel de información propia, xa sabe a que aterse. Porque se se segue coa liña de moitas outras veces anteriores, non sairá anunciado debidamente o día e hora, supoñendo o lugar, que coma sempre será o salón de plenos do concello (sempre queda o recurso de ir mirar tódolos días o taboeiro da entrada do concello...)\nA nota de prensa da importancia ás licencias de obra, con un porcedemento que se variará para a súa outorgación, e que, segundo a propaganda do concello, será máis sinxelo e xusto.\nHoxe mesmo tamén sae na prensa que se dará licenza de primeira ocupación a cinco edificios que non a tiñan e que andiveran no xulgado por sobrepasar o permitido no vello PXOM. Resulta que tras perder o xuízo, ser multados os promotores e os arquitectos, tersentencia de demolición parcial, etc, agora si se van legalizar co novo PXOM na man. Isto, para quen diga que as sentencias están para cumprilas ou para quen se asuste de casos mediáticos que deixan a un apampado co seu resultado. Despois de todo, chegouse a un acordo e os veciños terán o que xa teñen, mais legalizado. Algo que implica, por exemplo, ter luz individualizada, non de obra.\nPublicado por Agremon ás 1/18/2017 07:55:00 a.m.\nEtiquetas: arquitectura, obras, plenos


Carlos Alcaraz comeza con forza en Roland Garros - G24\nDerrotou o arxentino Londero en tres sets (6-4, 6-2, 6-0)\nO máis negativo da xornada foi a derrota de Garbiñe Muguruza en primeira rolda\nG24.gal 22/05/2022 21:21\nCarlos Alcaraz comezou con forza na primeira xornada de Roland Garros. O tenista murciano derrotou ao arxentino Londero en tres sets: 6-4, 6-2 6-0. Custoulle na primeira manga que foi igualada ata que no décimo xogo Alcaraz conseguiu rachar o servizo do seu rival. A partir dese intre foi todo máis doado concedendo únicamente dous xogos nos seguintes sets.\nTamén superou a primeira rolda Albert Ramos (6-4, 4-6, 6-4, 7-6) logo de vencer ao Australiano Kokkinakis. Jaume Munar tamén acadou o triunfo contra o alemán Daniel Altmaier en catro sets e Bernabé Zapata impúxose a Mmoh en tres sets (7-6, 6-3, 7-5).\nNo lado negativo estivo a lesión de Davidovich, que gañou o primeiro set pero acabou abandonando no cuarto. E, sobre todo, no cadro feminino a derrota de Garbiñe Muguruza, decepcionando unha vez máis nun grande (2-6, 6-3, 6-4)\nRafa Nadal, á terceira rolda tras superar a Berankis\nAlcaraz supera a Griekspoor e xogará a terceira rolda en Wimbledon


Sección Francesa da Internacional Obreira - Wikipedia, a enciclopedia libre\nSección Francesa da Internacional Obreira\nA Sección Francesa da Internacional Obreira (Section Française de l'Internationale Ouvrière, SFIO) fundada en 1905, foi o partido político dos socialistas franceses ata 1969. O seu nome desígnaa como a sección nacional da Segunda Internacional (é dicir a Internacional Obreira).\nA creación da SFIO é o resultado dun proceso iniciado en 1901 de unificación das diversas organizacións e grupos socialistas en Francia e finaliza en 1905 cando o Partido Socialista francés (Parti socialiste français) e o Partido Socialista de Francia (Parti socialiste de France) fusiónanse na SFIO. Os seus principais dirixentes foron: Jules Guesde, Jean Jaurès, Édouard Vaillant e Paul Lafargue, Paul Faure, Léon Blum, Guy Mollet e Alain Savary.\nTras a revolución rusa de 1917, no Congreso de Tours prodúcese unha división entre os partidarios de incorporarse á Internacional Comunista e os contrarios a ela. A maioría dos delgados acepta as 21 condicións e transfórmase na Sección Francesa da Internacional Comunista (Section Française de l'Internationale Communiste, SFIC) futuro Partido Comunista Francés. Con todo a minoría dos delegados e a maioría o grupo parlamentario refusan o voto e deciden o seu mantemento dentro da Segunda Internacional reconstituida tras a Primeira Guerra Mundial.\nEn 1969 participa xunto con outros grupos socialista no Congreso de Issy-lles-Moulineaux, na creación do Partido Socialista\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sección_Francesa_da_Internacional_Obreira&oldid=4808868»\nÚltima edición o 18 de xullo de 2018 ás 00:29\nA última edición desta páxina foi o 18 de xullo de 2018 ás 00:29.


Xove ten aberto ata fin de mes o prazo para inscribirse na escola de música - GALICIAXA\nActualidadeSecciones TerraCháXAXoveZonas AMARIÑAXAZonas LUGOXA\nXove ten aberto ata fin de mes o prazo para inscribirse na escola de música\nPor Redacción XA17 Setembro, 2019Outubro 3rd, 2019Sin comentarios\nAta o luns 30 de setembro vai estar aberta nas oficinas do Concello de Xove a preinscrición para o Curso 2019-2020 na Escola Municipal de Música. Tódolos alumnos/as que queiran preinscribirse deberán pasar polo Rexistro Municipal en horario normal de oficinas a formalizar a súa preinscrición.\nPara realizar a mesma, hai que rexistrar unha ficha (con tódolos datos cubertos) no Rexistro Municipal do Concello; esta ficha pódese obter no mesmo rexistro.\nO día 1 de outubro fárase público no tablón de anuncios do Concello o listado de novos admitidos/as na Escola Municipal de Música para o curso 2019/20.\nUnha vez que o alumno/a sexa admitido, para a formalizar a súa matrícula deberá entregar no Rexistro Municipal ou a través do email carolina@xove.es o DNI do alumno/a e da persoa que realice a inscrición e o comprobante de ter feito a transferencia bancaria de 50 euros en concepto de matrícula por alumno e curso completo ata o 11 de outubro de 2019. De non ser así, considerarase desestimada a matrícula por parte do alumno/a. A formalización da matrícula por parte dos admitidos/as será requisito imprescindible para poder asistir ás clases.\nRecordar que esta preinscrición é para novos alumnos. Os alumnos que desenvolveron a súa actividade na Escola durante o Curso 2018/2019 xa tiveron a posibilidade de matricularse durante o pasado mes de xuño.\nContinúa en Xove a campaña do comercio Rodas da Sostibilidade\nAberto o prazo de inscrición nas escolas deportivas de Xove\nXove contará con dúas novas zonas de xogos


Galaxia publica en aberto os 156 primeiros números de «Grial»\nPortadas dos números 1, 100 e 150 de «Grial» editorial galaxia\nComprende o período que abrangue entre 1963 e o 2002, cando a revista estivo dirixida por Ramón Piñeiro e Fernández del Riego e posteriormente Carlos Casares\n15 ene 2021 . Actualizado a las 11:12 h.\nTras unha primeira tentativa en 1951 e 1952, que só conseguiu publicar catro números por mor da censura franquista, en 1963 naceu a revista Grial como un instrumento prioritario no proxecto galeguista posto en marcha pola Editorial Galaxia. Constituíuse entón como un vehículo de difusión cultural e un foro de debate no que participou a comunidade literaria galega, sen deixar de tender pontes con outras linguas e culturas.\nGalaxia vén de publicar en aberto, en formato PDF, os primeiros 156 números de Grial. Corresponden ao período que abrangue entre 1963 e o 2002, cando a publicación contou como directores con Ramón Piñeiro e Francisco Fernández del Riego (os primeiros cen números, ata 1988) e, posteriormente, Carlos Casares (56 números). Xosé Manuel Soutullo, que durante trinta anos foi o secretario de redacción da revista, é o responsable desta tarefa de dixitalización e difusión, así como da elaboración dun índice de colaboradores que facilitará as procuras de textos e autores nestes 156 números.\nO presidente de Galaxia, Antón Vidal Andión, acompaña a iniciativa dunha carta na que expón os criterios que guían o espírito de Grial: «Ser vehículo responsable da actividade cultural galega, ser vehículo de incorporación a Galicia da cultura universal, en especial a europea; facer presente fóra de Galicia a cultura galega, contribuír ao prestixio cultural da lingua galega, tanto dentro como fóra de Galicia; e incorporar a mocidade á defensa da cultura galega». Para Vidal Andión, Grial representa un vencello co Seminario de Estudos Galegos, as Irmandades da Fala e a xeración Nós.\nCarvalho Calero, Álvaro Cunqueiro, Vicente Risco, Filgueira Valverde, Blanco Amor, García-Sabell, Teresa Barro e Otero Pedrayo, entre outros, son algúns dos autores cuxos artigos se poden consultar agora de balde na Rede. Galaxia ten previsto completar este proxecto nos vindeiros meses coa publicación dos números que corresponden aos anos entre o 2002 e o 2019, etapa na que Grial estivo dirixida por Víctor F. Freixanes e Henrique Monteagudo.\nArchivado en: Editorial Galaxia Carlos Casares Francisco Fernández del Riego Ramón Piñeiro Xeración Nós


Pois xa está aquí o Samaín, e no cole andamos recordando algunhas das cancións que máis nos gustan para esta data: "Corrre, corre, cabaciña", "Que medo!", "A danza dos esqueletos", etc.\nEste curso prepararemos "Zombie Jamboree", tema de Rockapella, un grupo musical americano que canta a cappella e que nos leva, este curso no que investigaremos sobre o turismo, a un cemiterio en Nova Iorque:\nPero tamén nos chegou a última canción de Uxía Lambona e a Banda Molona: "O Samaín".\nPublicado por Musicantes en 10:08 No hay comentarios:\nEtiquetas: Celebracións, Curso 2017-18, O mundo e máis lindo lendo, Samaín\n29 DE ABRIL, DÍA DA DANZA\n"Dancing Beethoven" segue de cerca a preparación da Novena Sinfonía de Beethoven, presentada en Tokio polo Ballet Béjart e o Ballet de Tokio acompañados da Orquestra Filharmónica de Israel, dirixida por Zubin Metha. Decenas de artistas de todos os países traballan na construción desta catedral efímera, feita a base de suor e de soños.\nA idea de coreografiar a grande obra de Beethoven tívoa o coreógrafo Maurice Béjart en 1964, e naquel momento moitas persoas pensaron que esa idea era unha barbaridade. Sen embargo, o resultado foi de tal beleza e respecto pola partitura que hoxe está considerada unha das coreografías máis importantes na carreira deste recoñecido bailarín e coreógrafo belga. 50 anos despois daquel acontecemento, xorde "Dancing Beethoven", documental no que a cineasta madrileña Arantxa Aguirre retrata o proceso de creación de tan grande espectáculo.\nNon vos parece unha boa maneira de celebrar o Día Internacional da Danza?\nPublicado por Musicantes en 7:42 No hay comentarios:\nBAILES DO MUNDO QUE SON PATRIMONIO DA HUMANIDADE\nAtopamos este interesante artículo sobre bailes do mundo que son Patrimonio da Humanidade. A maioría sitúanse en América Latina, pero tamén aparece un moi característico de España, e quen sabe se nun futuro tamén algún galego se inclúe nesta lista. Cantos coñecedes? Cantos bailades?\nPublicado por Musicantes en 15:40 No hay comentarios:\nEtiquetas: Baile, Danza, música tradicional\nA Deputación Provincial de A Coruña realizou este vídeo con motivo do "Día da Muller". Nel aparecen fermosas paisaxes de Galicia, así como retratos de mulleres e nenas, ao tempo que soan as voces destas 8 mulleres: Uxía Senlle, Pilocha, Ugia Pedreira, Alba María, Sonia Lebedinsky, Belen Tajes, Silvia Penide e Carmen Rey.\nPublicado por Musicantes en 3:13 No hay comentarios:\nEtiquetas: Cantantes galegas, Día da Muller\nDESCUBRIMOS A "INVENCIÓN" DE ODAIKO\nO próximo mércores imos de excursión a Santiago de Compostela. Nesta ocasión, asistiremos ao concerto que nos ofrecerá o grupo ODAIKO, unha formación composta por 4 percusionistas multidisciplinares, que actualmente son: Juan Collazo, Antonio Ocampo, Félix Rodríguez e Francisco Troncoso.O seu novo espectáculo, que leva por título "Invención", foi presentado a través dun vídeo que aumenta as nosas ganas de velos:\nAdemais de desfrutar da súa música, ODAIKO quere que coñezamos algunhas cousas sobre música moi interesantes. Imos aló!!!\n"Invención" percorre distintos momentos históricos, repasando algúns dos grandes inventos da humanidade. Comeza no S.XVIII e vai avanzando ata chegar á actualidade, facendo mención a Johann Sebastian BACH, o compositor que para os musicólogos facía o rock da época; fai tamén referencia a outras invencións froito de procesos como a Industralización ou a introdución do plástico na sociedade e outras máis relacionadas coa música, como a orixe da creación da batería ou doutros instrumentos musicais que comezaron como froito da casualidade e da experimentación do día a día.\nBACH compuxo unha cantidade enorme de obras. Unha das formas nas que destacou foi a FUGA, na que se van superpoñendo ideas musicais. Escoitade unha das máis coñecidas, que compuxo para órgano: a "Tocata e fuga en re menor BWV 565".\nEsta é unha fuga instrumental, pero tamén as hai vocais. Aquí podedes escoitar unha que versiona unha coñecida canción infantil:\nOdaiko tamén quere que coñezamos a orixe da BATERÍA. Naceu en Nova Orleáns, cando as bandas de dixieland pasaron das rúas aos clubs, incorporando un conxunto de instrumentos de percusión (bombo, caixa, pratos...) que tocaban varias persoas (cada unha encargábase dun), ademais do piano.\nEscoita AQUÍ unha banda dixieland.\nPero tamén descubriremos instrumentos construídos pola propia agrupación e outros datos moi interesantes, ao tempo que nos farán botar tamén algunha risotada.\nPublicado por Musicantes en 9:39 No hay comentarios:\nEtiquetas: concertos didácticos, Historia, Instrumentos musicais, Música clásica, Música contemporánea, música tradicional\nAdemais de "A Frauta Máxica", Mozart deixounos un montón de composicións: arredor de 600!!! Entre sinfonías, concertos, sonatas, misas e óperas, queremos aquí destacar algunhas que seguramente xa coñeces:\n-"Pequena Serenata Nocturna", composta en 1785 para as fests da nobreza de Viena. O seu carácter alegre e despreocupado invitan a bailar.\nEstá dividida en 3 movementos, o primeiro dos cales é "Allegro", o que significa que a súa velocidade é considerable, é un movemento animado. Ten forma de sonata.\nO segundo movemento é un "Romance", unha obra con moito sentimento:\nO terceiro movemento ten forma de "Minuetto", forma musical derivada do minué, un baile cortesano que estivo de moda en Europa no século XVIII.\nO cuarto e último movemento é un "Rondó", que presenta un tema principal alternado con outros cos que contrasta. Normalmente ten unha estrutura ABACA, o que quere dicir que A é o tema principal, que se vai alternando con B e C.\n-Outra peza requetecoñecida é a que seguramente todos e todas vós tarareastes nalgunha ocasión con letras ben diferentes. Tamén Mozart debeu aprendela de pequeniño, e en canto comezou a compoñer música, ocorréuselle facer 12 variacións deste coñecido tema popular francés: "Ah, vous dirai-je, maman":\nPublicado por Musicantes en 11:37 No hay comentarios:\nEtiquetas: Compositores, Formas musicais, Música clásica\nO próximo martes temos unha cita moi especial en A Coruña: asistiremos a unha ópera!!!! E estreámonos neste grande xénero musical cunha das óperas máis representativas da época clásica: "A frauta máxica" de Mozart!!!\nDurante estes días estamos coñecendo a vida deste grande compositor do período clásico da historia da música. Aquí tedes un vídeo que resume un pouco a súa biografía:\nNeste outro vídeo podedes ver e escoitar unha versión máis breve:\nA frauta máxia é unha das óperas máis coñecidas da historia da música. Queres saber de que vai? Esta historia, para a cal Mozart compuxo a música no ano 1791, cóntanos como TAMINO, un príncipe, se namora de PAMINA, unha princesa, e sálvaa da forza do mal. Tamino visita á RAÍÑA DA NOITE, que vive nun grande templo. Esta cóntalle que a súa filla Pamina foi secuestrada polo malvado SARASTRO, e ofrécelle a súa man se consegue salvala. Para iso, entrégalle unha frauta máxica, e Tamino marcha para salvala acompañado de PAPAGENO, un paxareiro ao que a Raíña tamén lle dá outro instrumento máxico: unhas maracas.\nOs dous chegan ao templo, onde lles explican que Sarastro non é tan malvado como din, e que ten razóns suficientes para separar a Pamina da súa nai.\nTamino e Pamina intentan escapar, pero atrápaos MONÓSTATOS, o criado encargado de coidar á princesa. Papageno toca as súas maracas e consegue escapar con Pamina, mentras Sarastro interponse no camiño de Tamino e ofrécelle a man de Pamina a cambio de pasar 3 probas: a do silencio, a do lume e a da auga.\nUnha vez conseguido, Tamino e Pamina casan, e a Raíña da Noite é derrotada, trunfando así o ben sobre o mal e a luz sobre a escuridade.\nA ÓPERA comeza cunha ABERTURA, que podes escoitar premendo AQUÍ.\nPero tal vez sexa a ARIA da RAÍÑA DA NOITE un dos fragmentos máis escoitados da ópera de Mozart:\nO simpático Papageno ten tamén a súa propia canción, con subtítulos en castelán:\nE de seguro te divertirá este DUETO entre PAPAGENO E PAPAGENA:\nA versión que nos ofrecen en A Coruña o próxima semana está a cargo da Compañía "Ferro teatro", e no seguinte vídeo podes ver un resumo do espectáculo ao que asitiremos:\nPublicado por Musicantes en 10:19 No hay comentarios:\nEtiquetas: Compositores, concertos didácticos, Historia, Ópera\nNo próximo concerto da Orquestra Sinfónica de Galicia, ademais da abertura da ópera de Wagner, escoitaremos tamén música de Benjamin BRITTEN. Este compositor, director de orquestra e pianista británico pertence ao período musical do século XX, que se caracteriza pola diversificación de estilos: na música popular, nacen novas tradicións coma o ragtime, o jazz ou o rock; na música clásica, algúns compositores crean novas maneiras de organizar os sons (entre elas, o dodecafonismo); a orquestra incorpora máis instrumentos na sección da percusión; as novas tecnoloxías permiten gravar as interpretacións de maneiras novedosas; etc.\nSen embargo, Britten foi un compositor bastante conservador, a pesar de vivir nunha época modernista.\nDe Britten escoitaremos a súa ópera Peter Grimes, escrita en 3 actos. O libreto, nesta ocasión, non está escrito polo propio compositor, senón polo escritor Montagu Slater, quen se baseou nun poema en inglés ("The borough") de George Grabbe.\nA ópera cóntanos a historia de Peter Grimes, un pescador inglés de principios do século XIX, con carácter rudo e pouco sociable. Polas diferenzas cos seus veciños, Peter é gravemente marxinado. Tras a morte accidental do seu aprendiz, a xente considérao culpable.\nEsta actitude provoca que o mariñeiro se encerre máis en si mesmo e polo tanto encaixe cada vez menos na sociedade na que vive. Desorientado e sen esperanza, Peter Grimes recorre ao suicidio para escapar da opresión que non o deixa vivir.\nAo igual que coa ópera de Wagner, tampouco escoitaremos a de Britten na súa totalidade. A Orquestra elixiu os catro Interludios Mariños, que Britten compuxo para ser intercalados coas diferentes escenas da ópera, xa que o teatro no que se ía estrear non tiña os medios técnicos necesarios para os cambios de escenario. Estes Interludios permitían que houbese máis tempo para esas modificacións.\nOs interludios representan o mar de Aldeburgh, onde ten lugar a ópera, en diferentes momentos do día.\n1- Amencer. É o preludio da ópera. Representa a calma, a serenidade. O tema principal nace dun tema dos violíns e a frauta que posteriormente desenvolve toda a orquestra.\n2- Mañá de domingo na praia. Britten describe unha mañá de domingo na que a luz solar se reflicte no mar calmo. Ao lonxe escóitase o canto dos paxaros mesturados coas badaladas das campás.\n3- Luar. Representa o mesmo lugar da escena anterior envolto no manto da noite de luar. Este recollemento convérteo no interludio máis conmovedor.\n4- A tempestade. O compositor evoca a rabia sentida polo protagonista confrontado co vento e a chuvia que desencadea unha tempestade.\nPublicado por Musicantes en 10:50 No hay comentarios:\nEtiquetas: Compositores, concertos didácticos, Música clásica\nDentro de pouco viaxaremos á cidade de A Coruña para asistir a un concerto no que poderemos escoitar música de Wagner e de Britten. E para que coñezades algunhas cousas sobre estes grandes compositores do Romanticismo musical, deixámosvos aquí algúns enlaces interesantes.\nRichard WAGNER é un compositor e director de orquestra alemán que pertence ao período da música denominado Romanticismo. A peza que escoitaremos de WAGNER é unha ópera, unha obra musical con canto e orquestra na que se representa unha historia enriba dun escenario. O texto da ópera divídese en arias, recitativos e coro.\nA ópera elixida pola Orquestra Sinfónica de Galicia para esta ocasión é O Holandés errante. Dunha duración aproximada de 2 horas 15 minutos, está dividida en tres actos, e o libreto é do propio compositor.\nA ópera está baseada na lenda (preme sobre o termo se queres lela) do holandés errante, á que Wagner engade algúns personaxes. O resumo do argumento é o seguinte:\nO noruegués Daland, capitán dun buque á deriva tras un temporal atopa o famoso buque fantasma, o Holandés errante. Esmagado pola riqueza deste barco ofrece pousada ao capitán ao tempo que amañan o matrimonio coa súa propia filla, Senta.\nAo mesmo tempo, Senta síntese fascinada dende a súa infancia pola figura do fantasma lendario, ao que recoñece nada máis entrar na súa casa. Créndose a salvadora da alma do seu amado capitán non dubida en aceptar o casamento.\nErik, o seu noivo, lémbralle a promesa de matrimonio que os dous teñen axeitado. Ao saber isto o holandés, e despois de sentirse traizoado, marcha ás carreiras coa súa tripulación e faise á mar. Senta corre tras él e precipítase ao mar, nunha mostra do seu amor altruísta. Nese intre vense dúas figuras abrazadas (Senta mailo holandés) subindo cara ao ceo.\nDa ópera de Wagner escoitaremos a abertura, que é unha peza instrumental que sirve de introdución a unha grande obra coma unha ópera, unha peza teatral, unha suite, etc. Nela preséntase un resumo da acción que se desenvolverá nos diferentes actos.\nA abertura do Holandés errante pódese dividir en cinco seccións que nos axudan a seguir o argumento:\n1ª sección: A introdución, na que se presenta o leitmotiv do Holandés e a súa tripulación na tormenta.\n2ª sección: O andante que presenta o leitmotiv da redención vinculado a Senta.\n3ª sección: Tórnase a tormenta do principio.\n4ª sección: Preséntase un novo leitmotiv asociado á tripulación de Daland.\n5ª sección: Escóitase a loita entre os dous leitmotivs dos protagonistas, o Holandés e Senta.\nQUE É UN LEITMOTIV?\nUn leitmotiv é un tema ou motivo asociado a unha persoa, unha cosa, unha emoción ou unha idea concreta que se repite e se desenvolve ao longo da obra. Caracterízase polo emprego dos mesmos instrumentos, rexistros, armonías ou acordes. Tamén pode asociarse a un ritmo determinado.\nPublicado por Musicantes en 10:17 No hay comentarios:\nEtiquetas: concertos didácticos, Historia, Música clásica, Ópera


Conectarse a Internet, unha odisea en Beiro e Palmés, a só dez quilómetros de Ourense | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 17/08/2020 14:52\nFacer compras, teletraballar ou ver unha película na casa. Calquera destas situacións convértese en todo un problema para os veciños de Beiro e Palmés, dúas locaildades situadas a apenas dez quilómetros de Ourense.\nTodo se debe a unha deficiente conexión a Internet, un problema que veñen padecendo dende hai anos e para o que ninguén atopou unha situación polo de agora.\nNunha tenda de Palmés ninguén se extraña cando preguntamos polos problemas da conexión a internet. Nin as conexións por satélite nin os teléfonos como móden son quen de solucionar os problemas cos que se atopan a cotío.\nDin que levan anos así, probando xa en distintas compañías, pero o caso é que ninguén lles da unha solución. De feito, din que hai moitas zonas en que falla a cobertura tamén para as chamadas de teléfono. E apenas dous quilómetros de alí, en Beiro, as queixas son as mesmas.\nDin que xa están cansos de protestar e que o que precisan é unha solución canto antes. Moito máis tendo en conta, din, que cada día dependen un pouco máis da tecnoloxía.\nA Policía Local da Coruña impón 28 multas por non respectar a normativa sanitaria\nDeteñen en Pontevedra un condutor que levaba unha arma ilegal no coche


Joer, que non creía eu que sería quen de voltar a escribir no meu primeiro e querido blog, pero debo estar afectado pola crise dos cuarenta: a volta ás orixes, o reencontro e todas esas cursiladas. En fin. O caso que sendo eu un dos moitos afectados polas obras do Urban en Canido, quería deixar constancia da miña crítica por escrito, máis aló das que xa me tedes escoitado moitos de palabra.\nO certo é que probablemente fora eu dos primeiros que fixen un alegato en favor do Urban para o barrio nos inicios deste blogue, cando moitos nin sabían de que estaba falando, máis que nada porque fun testemuño e partícipe dalgún outro nalgunoutra cidade da que non ven a conto falar, onde esta riada de cartos permitiu o desenvolvemento e dinamización do seu entorno a tódolos niveles.\nNon podo negar que esa ilusión inicial ía tornando en auténtico asombro a medida que o tempo transcurría e os proxectos e as máquinas non aparecían polo noso barrio, para pasar a pánico en canto estas asomaron polo horizonte e fixeron acto de presencia nas nosas rúas e prazas, finalizando en desesperación unha vez abandonaron o noso territorio deixando un rastro de cemento e ineptitude ao seu paso.\nDecir que antes as cousas estaban mellor sería mentir: o cruceiro como rotonda ou rúas feitas merda e tomadas polos coches non son o mellor exemplo de paisaxe urbana, pero é que non todo vale. Non valen tódolos materiais, non vale calquera execución con tal de que mellore en algo o existente e moito menos vale facer as cousas sen planificación e sen contar coa cidadanía xustificando todo con "árboles de grande porte".\nNon pasaron máis de un par de meses dende que os traballadores deixaron as obras e xa parece todo vello: charqueiras, regueiros, sedimentos, verdín... unha obra digna da Rumanía de Ceușescu. Seguro que alguén dirá que era xusto eso o que se buscaba. Os artistas somos así, dirán.\nParéceme a min que detrás de todo esto había unha boa intención que se deixa entrever nalgúns dos resultados como a apertura de Máximo Ramos e en parte da idea do Cruceiro, en definitiva en destellos que non compensan o resultado final. Un quero pero non podo.\nLémbrame a eses grandes fichaxes que non resultan. Que un día cun par de regates parece que van, pero que non. En fin como eso que estades pensando.\nUn Canidos interruptus, ou algo así.


ESTOUTRAS: En Oaxaca revolución ou fascismo\nEn Oaxaca revolución ou fascismo\nVanguardia Proletaria Número 207 - 1ª Quincema de Setembro\nEn maio de 2005, a Frente Popular Revolucionária e o Partido Comunista de México (marxista-leninista) emitian o dia 8 a sua Declaración Política na que caracterizamos ao ulisimo como un rexime fascista, sinalamos tamén que a represión non ia diminuir xa que era parte do seu método de contrainsurxéncia para impór ao povo as medidas económicas que os grandes ricos precisaban, que a única saida era loitar contra a sua política e, para isto, a necesidade primordial era a unidade de todo o povo. Os feitos demostraron a razón desta tese; a represión foi o seu método, o fascismo golpea ao povo de Oaxaca, as últimas detencións e execucións de loitadores sociais así o demostran, calquer semellanza cos reximes fascistas italianos, alemáns ou de pinochetistas sudamericanos non é mera coincidéncia.\nNa lóxica de conservar os seus priviléxios, os ricos utilizan o seu último recurso para garantir o seu control do estado e do país, Oaxaca é hoxe o laboratório que teñen preparado para todo México, eis a importáncia da loita que o povo oaxaqueño está protagonizando. Oaxaca constitue-se, por unha banda, como o referente para a loita do povo mexicano, mais tamén como referente para os ricos para esmagar a organización popular e impór os seus planos económicos por riba de todo, isto explica o apoio que Ulises Ruiz Ortiz obtivo por parte do governo federal.\nCínicamente declaraba Jorge Franco Vargas (ex-secretário xeral de Governo), en xuño de 2005, "este governo preparou-se para governar ainda nas peores condicións", esas condicións son as dun povo irado, canso de receber tantos golpes. O governo preparou-se criando, nestes poucos meses que levan no poder, toda unha rede de contrainsurxéncia clandestina, verdadeiros escuadróns da morte, grupos de elite como a Forza Policial de Alto Rendimento, a Unidade Policial de Operacións Especiais e a Unidade Ministerial de Intervención Táctica. Na realidade son escuadróns paramilitares preparados para actuar na clandestinidade, violando toda lei burguesa, tendo como propósito levar até as últimas consecuéncias a sua consigna de rematar coa organización e oposición do povo.\nPor iso as detencións extra xudiciais, as torturas aos nosos compañeiros, os asasinatos que padecemos. Mención aparte merecen os meios de comunicación, case todos comprados polo governo do estado, algúns directamente, outros através de prestanomes e "chayotazos", os meios tradicionalmente formaron parte importante na mediatización do povo, por iso o interese dun estado fascista de corporativizá-los, de acabar cos meios opositores, como por exemplo o xornal Notícias e Rádio Plantón, por iso a seu enoxo pola incorparación de Rádio Universal á loita e, ainda máis, por iso a sua raiva pola toma de Canal 9 e da estación de Rádio Nova por parte das mulleres oaxaqueñas, un golpe directo aos seus métodos de controlo da povoación.\nCando os ricos non son quen de impór os seus planos através das leis burguesas por riba do povo organizado, recurren a monicreques dispostoa a masacrá-lo, iso cada dia é máis claro. Chamabamos tamén naquela declaración a todo o povo de Oaxaca a loitar, chamabamos a empregar todas as formas e métodos de loita, a avanzar na correlación revolucionária de forzas, a aprofundar o proceso de unidade. Hoxe, mália todas as dificuldades, o proceso de unidade camiña como nunca antes, a correlación de forzas hoxe é favorável, o movimento popular é cada dia máis poderoso e o tirano cada vez está máis illado, as formas e métodos de loita que se empregaron durante esta xornada de loita foron moi variados; desde o emprego de procedimentos xurídicos até a autodefensa en caso de agresión como os feitos do 14 de xuño.\nPodemos non só botar a URO de Oaxaca, senón parar o rexime fascista que se cerne sobre o povo de México, de brindar ás forzas progresistas do noso país e do mundo enteiro unha importante vitória, temos a posibilidade de incidir directamente nos destinos do noso estado. Organizacións sociais, cidadáns, representantes de colónias, autoridades municipais, sindicatos forman parte da Asemble Popular dos Povos de Oaxaca, polo que a APPO pode e deve constituir-se no depositário da nova soberania no estado, ten a posibilidade de convocar a unha nova constituinte, de redaitar unha nova constitución do estado de Oaxaca, unha nova constitución que recolla o sentir de todos aqueles sectores que participan na APPO, dos que se están incorporando e faltan por incorporar.\nAs necesidades do movimento popular son hoxe:\n1. Ampliar as nosas alianzas con outros sectores da sociedade oaxaqueña e nacional;\n2. Realizar accións cada dia máis contundentes que conduzan á vitória final e á saida do tirano.\n3. Loitar organizativamente e através de diversos organismos coa ofensiva fascista que URO desatou contra da APPO.\n4. As brigadas móbiles e o Honorável Corpo de Topiles deven ampliar-se e especializar-se nas suas funcións.\n5. As organizacións de Direitos Humanos que fan parte da APPO deven actuar contundentemente ante a onda de violación ás garantias individuais desatada.\n6. Que os meios de comunicación populares se resgarden, especialicen e organicen para cumprir coa alta responsabilidade que teñen co povo de Oaxaca, do país e do mundo.\nHoxe, como nunca, é posível que a soberania resida no povo. Hoxe, como nunca, o povo pode trocar a história de Oaxaca e do país, pode sentar as bases para constituir un Oaxaca novo, un país máis xusto, un futuro e un mundo mellor. Triunfar é a única opción que temos, chegar até as últimas consecuéncias é todo o que temos, o tirano e a burguesia están acorralados, as accións que emprenden demostran a sua desesperación, loitemos organizada e decididamente contra a sua embestida fascista.


O ministro Caamaño defenderá os intereses da zona en Madrid (19-08-2010)\nA Plataforma polo Desenvolvemento dá Costa da Morte solicitou que sexa o seu interlocutor ante o Goberno central\nO ministro de Xustiza, o ceense Francisco Caamaño, comprometeuse onte a intermediar entre a Plataforma polo Desenvolvemento dá Costa da Morte e diversos ministerios, especialmente o de Industria. Fíxoo tras reunirse cos membros da plataforma na sede de Neria en Cee, unha das dúas organizacións, xunto á Fecom, que coordinan as actividades que representan a unha vintena de entidades da zona.\nA reunión con Caamaño, que estivo acompañado pola vicealcaldesa de Cee, Amancia Trillo, e a deputada Marisol Soneira, serviu para darlle a coñecer a plataforma, como xa fixeron no seu día con representantes doutras Administracións, e solicitar o seu apoio e o seu papel de interlocutor ante o Goberno central para conseguir axudas e investimentos.\nO Ministerio de Industria é o principal destinatario, xa que del depende, en boa parte, que o prezo final do metro cadrado dos polígonos industriais poida reducirse sensiblemente, e tamén pode dar cobertura a un plan específico de reindustrialización para a Costa da Morte, similar ao conseguido outras comarcas, como a das Pontes ou Ferrolterra. En ambos os casos, Caamaño comprometeuse a reunirse con representantes deste ministerio, e tamén doutros, para canalizar as actuacións. E, seguramente, organizar unha próxima reunión en Madrid para entrar máis en detalle.\nDesde a plataforma valoraron especialmente a dispoñibilidade do ministro, que pasa as súas vacacións en Cee, para axudarlles e porse á súa disposición.\nAínda que os plans industriais foron o eixo central da reunión, que durou preto dunha hora, aproveitaron para tratar sobre outros temas de competencia estatal que poden ser de interese para a Costa da Morte. Un deles, o aproveitamento dos faros para o turismo, máis aló do que xa se está facendo nos de Fisterra e Vilán e está previsto que se realice en Touriñán (xestionados por Neria). Trátase dunha veterana proposta do PSOE que pretende realizar actuacións de calado nestes puntos que permitan ata dar aloxamento aos turistas, o que sería un atractivo máis para a comarca. Caamaño contactará con Fomento para tratar sobre este asunto.\nA Voz de Galicia >>


Cinco recursos imprescindibles se queres internacionalizar a túa empresa - blog empresas R\nCinco recursos imprescindibles se queres internacionalizar a túa empresa\nComo bo rastrexador de oportunidades, de seguro que xa pensaches na posibilidade de explorar novos mercados para facer medrar o teu negocio. A exportación, a día de hoxe, é un paso natural e está ao alcance de calquera peme. Internet abriu o camiño para introducirnos en novos mercados a través da venda online, que nos permite traballar dende Galicia para calquera lugar do mundo. Que nos van a contar aos galegos de explorar novos mundos!\nQuen me pode axudar a internacionalizar a miña empresa?\nTranquilo, non estarás só na túa aventura exterior. Tanto o Ministerio de Economía como a Xunta de Galicia, a través do Igape, teñen organismos aos que acudir e ferramentas que empregar para facilitarche o primeiro paso. Estes son algúns dos recursos imprescindibles se lle andas dando voltas ao de internacionalizar o teu negocio:\nPasaporte ao Exterior\nAnaliza o potencial exportador da túa empresa. Aínda que a túa mente inqueda xa che ‘obrigase’ a realizar un mini estudo de mercado sobre as túas posibilidades no exterior, o ICEX dispón dunha ferramenta de xestión, formación e información para as empresas que queiran internacionalizarse. Chámase Pasaporte ao Exterior e ofréceche axuda online para elaborar un plan estratéxico de internacionalización, localizar clientes e oportunidades de negocio, informarte de licitacións internacionais, de que adaptacións de produtos debes realizar en función do país de destino, homologacións necesarias, transporte, IVE nas operacións de compra-venda… Podes rexistrarte como particular ou como empresa e terás ao teu alcance todo un mestrado en internacionalización.\nSimulador de custos de establecemento\nSe estás disposto a emprender no exterior, para baixarte ao chan serache de utilidade esta ferramenta. Axudarache a calcular en segundos os custos de establecemento por países.\nSe precisas apoio máis personalizado para saír ao exterior, a Xunta puxo en marcha un programa que che asigna un mentor profesional para guiarte na internacionalización. Trátase de empresarios que poñen a súa experiencia ao servizo doutras compañías de xeito gratuíto. Agora chamámoslle networking!\nAsesoramento no exterior\nSe precisas axuda nos mercados que escolliches para expandirte, a Xunta de Galicia, en colaboración coa Confederación de Empresarios de Galicia, organizou plataformas empresariais no exterior, coñecidas coma PEXGA. Dan apoio personalizado ás compañías en tarefas como prospección de mercado, identificación de socios potenciais, elaboración de axendas ou seguemento de accións comerciais. Non hai coma ter un aliado sobre o terreo!\nAdapta as túas comunicacións\nE como nós do que sabemos é de comunicacións, non esquezas tamén adaptalas para a internacionalización! Aínda que te atopes nunha etapa inicial da túa saída ao exterior, consulta que servizos podes contratar para que as túas chamadas internacionais non se disparen, como a solución internacional de R que permite facer chamadas a fixos doutros países a prezos de nacional. Os primeiros contactos no exterior pódenche saír caros e non queremos que se estropee esa fermosa experiencia de amosarlle ao mundo os teus produtos e servizos.\nXa tes preparado o pasaporte? Se é así, desexámosche sorte como novo embaixador de Galicia polo mundo. Aló onde vaias, non deixes de falar, e ben, da túa terra. Para manterte en contacto continuo coa túa xente, xa estamos nós.\nsolución internacional R


Domingo, 21 Marzo 2010 05:03\tK12comunicacion\tXeral\t- PNO\nO funcionamento básico de Ponte...nas ondas! foi evolucionando en cada edición. O esquema de preparación mantense esencialmente por parte do profesorado. Todo arrinca co comezo do curso: o profesorado representante das escolas que van tomar parte na edición manteñen reunións para decidir o tema central que se proporá aos participantes e os primeiros pasos que hai que ir dando. Logo vén o traballo nos centros co alumnado: animalos a que participen na radio escolar ou na elaboración dun programa audiovisual.\nEn cada edición hai un tema xeral ao redor do que xira toda a programación. Sobre el trabállase nos centros participantes durante o curso.\nNo día da emisión é necesario ter establecida unha grella de programación moi clara na que aparezan os centros educativos na súa hora de emisión, o título do seu programa, horas nas que se esperan conexións en directo, etc. Hai que ter en conta que se realizaron xornadas de programación desde 7 estudios de radio situados a ambos lados da fronteira galego-portuguesa.\nParalelamente aos programas, e durante toda a xornada, establécense concursos e diferentes formas de participación con outros medios de comunicación.


PICAÑA DO PADORNELO\n1939 (reprodución s. d.)\nColección particular. Puebla de Sanabria, Zamora\nA implantación do Estado liberal español e os intereses da burguesía local no século XIX van tentar mudar o illamento do país galego mediante a presión política en Madrid para acadar que chegue o maior símbolo da modernidade: o tren. O novo deus, o camiño de ferro, pegou de cheo coa barreira dos vellos deuses de pedra no tramo montesío de entre Zamora e Ourense. Só en 1929, grazas a Calvo Sotelo, ministro de Facenda na ditadura de Primo de Rivera, comezaron as obras para conectar definitivamente Galicia con Madrid. Un traballo que ía durar cinco anos levou tres décadas. Nada novo se nos fixamos nos retrasos na construción da liña do AVE neste noso século XXI.\nO tramo Puebla de Sanabria-Ourense deste camiño de ferro foi todo un campo de experimentación no que se empregou maquinaria punteira daquela (dumpers, compresores norteamericanos, escavadoras), no que se desenvolveron pioneiros proxectos de enxeñería para erguer pontes e viadutos e abrir túneles e no que se debruzaron milleiros de obreiros carrilanos en condicións infames. Xa o denunciaba Castelao na súa famosa intervención no Congreso dos Deputados o 25 de maio de 1933: «El ferrocarril gallego tiene una larga historia que sangra injusticia». E poucas cousas abranguen esta historia de sangue, suor e bágoas como esta picaña mineira enmarcada como reclamo turístico na parede dun restaurante de Puebla de Sanabria (Zamora). Esta ferramenta (probablemente feita ex professo en 1939) está composta por dous dentes de ferro con forma lixeiramente curvada, mangados perpendicularmente nun pau longo de madeira. Podemos considerala como un obxecto cultual vinculado a un ritual fundacional moderno: o inicio da apertura do túnel do Padornelo, entre Requejo e Lubián, o túnel aberto máis longo de toda a rede ferroviaria da Península Ibérica.\nA placa que acompaña a picaña (canda o escudo no Novo Estado franquista) recolle con solemnidade ese momento: «12 DICIEMBRE 1939, AÑO DE LA VICTORIA, F.C. DE ZAMORA A LA CORUÑA, PICO QUE UTILIZÓ SU AYUDANTE ENCARGADO, DON JULIÁN DEL POZO TIRADO, PARA CALAR EL TÚNEL DEL PADORNELO DE 5919 MTS DE LONGITUD». Como todo obxecto, do pasado e do presente, esta picaña non só remite a unha determinada técnica, senón que agocha toda unha vida social, política e ideolóxica. Durante os anos da Segunda República, a man de obra carrilana nestas portelas experimentou un fondo proceso de politización. A ideoloxía libertaria de caste anarquista, o socialismo e o comunismo escoaban polos campamentos obreiros. A folga xeral de marzo de 1932 amosou o poder dos da vía, reprimidos duramente polo Exército e mais a Garda Civil. Non sería a única vez, xa que despois virían a Revolución de 1934 e o golpe de Estado de xullo de 1936, no cal os carrilanos sindicados loitaron contra os sublevados até o punto de controlar a comarca de Sanabria durante dez días. A represión foi brutal: resultaron executadas corenta persoas. Estes antecedentes axudan a comprender o labor propagandístico que comportou o inicio das obras do Padornelo en decembro de 1939, o Año de la Victoria. As inxustizas das que falaba Castelao non fixeron máis que continuar. Na construción do túnel foi empregada man de obra escrava. En 1940 establecéronse no Padornelo dous destacamentos penais, os primeiros da España franquista no formato instaurado polo Sistema de Redención de Penas por el Trabajo. Como dicía a propaganda franquista: «Ha llegado España». Rafael Cid recolleu unha cantiga popular que resume as condicións de traballo: «Túnel doce, túnel doce, / túnel de mucha largura, / que a más de cuatro mil hombres / tú le has dado sepultura. // Túnel doce, túnel doce, / túnel de la boca negra, / la perdición de los hombres / de la juventud gallega».\nO 1 de xullo de 1957 o Caudillo inauguraba o tramo Puebla de Sanabria-Ourense-O Carballiño.\nHoxe en día a desmemoria do tempo dos carrilanos materialízase no abandono dos barracóns dos escravos, das casas dos ferroviarios e das propias estacións de tren dende Sanabria á Gudiña e Laza. Do mesmo xeito ca esta arquitectura, a picaña do Padornelo caeu no esquecemento e rematou no Rastro de Madrid, onde foi mercada polo dono do restaurante sanabrés onde se expón actualmente.\nCID FERNÁNDEZ, Rafael (2003): Carrilanos: os túneles dun tempo [documental], TVE-Galicia (https://www.youtube.com/watch?v=0h3xC-AMF-s).\n— (2005): Carrilanos: os túneles dun tempo, Vigo, Xerais.\nFERNÁNDEZ DÍAZ, Xosé Carlos (2006): El ferrocarril en Galicia: pasado, presente y futuro, Vigo, Ir Indo.


CREDITOS – Hemeroteca\nA Hemeroteca da Biblioteca pública do Concello de Verín, presenta nesta web oficial, específica desta temática, coordinada polo Departamento da Biblioteca Pública Municipal coa colaboración desinteresada de Imaxinamais Studio Creativo, os semanarios que Verín tivo.\nO sitio web «www.hemeroteca.bibliotecadeverin.es» está diseñado para ser visto cos navegadores máis comúns (Internet Explorer , Mozilla Firefox , Google Chrome) con unha resolución de pantalla de 1024×764 píxeles ou superior. Tamén versión dispoñible diseñada para dispositivos móbiles.\nPara acceder os arquivos PDF podense usar os plugins incluídos nos navegadores máis comúns, ou instalar un programa lector como Adobe Reader ou similares.\nTodos os artigos, textos e imaxes que están na web son propiedade do Ilmo. Concello de Verín ou foi solicitada a súa autorización para utilizalos. Todos eles están baixo a lei de Propiedade Intelectual.\nQueda prohibida a sua reprodución sen o permiso do Ilmo. Concello de Verín.\nAsí mesmo si algunha persoa aparece nesta web, e non o desexara, debe poñerse en contacto coa Biblioteca Pública Municipal do Concello de Verín – Avda. Portugal, 11, 32600 Verín (Ourense) – 988.41.36.24 – biblioteca@verin.net – ou ben no Telf. do Concello de Verín 988.41.00.00/01.\n2017 Todos os dereitos reservados.


Datos de Covid nas comarcas de Arzúa, Deza, Terra de Melide e A Ulloa deste xoves, 09 de setembro\nContamos con un único municipio libre de covid: Dozón. Continúa a desescalada de afectados en casi todos os concellos, o caso máis preocupante segue a ser o de Melide que volve estar por debaixo dos 60 casos activos\nXOVES, 09 SETEMBRO\nContinuamos a semana informando dos casos de coronavirus nos municipios das comarcas de Arzúa, Deza, Terra de Melide e A Ulloa, segundo a información proporcionada hoxe, 09 de setembro, polo Servicio Galego de Saúde (Sergas) ou nalgúns casos por fontes municipais, pero hai que ter en conta que o número pode mudar en calquera momento. Dende onte pasamos a ter un único municipio libre de covid: Dozón. Contamos con un municipio no nivel máximo (Melide), sete no nivel alto (Agolada, Antas de Ulla, Arzúa, Lalín, Monterroso, O Pino e Palas de Rei) e tres no nivel medio (Boimorto, Santiso e Silleda) os seis municipios restantes atópanse no nivel mínimo de restrincións.\nNa comarca arzuana tal e como informa o Sergas, Touro atópase nunha taxa entre 1 e 9 afectados. Boimorto ten 13 casos activos, un máis que fai 24 horas; O Pino teñen 32 casos activos, un máis que onte. Pola súa parte Arzúa sitúase con 40 casos, oito menos que fai 24 horas.\nNa comarca dezana só un municipio libre de casos Covid, é o caso de Dozón. Agolada ten 10 casos activos, dous menos que fai 24 horas, tal e como informou hoxe pola mañá o Concello e Rodeiro conta con 10 casos activos, os mesmos que fai 24 horas. Lalín segundo a incidencia acumulada a 14 días ten 28 afectados, sete menos que fai 24 horas; Silleda ten 12 casos activos, dous menos que onte e Vila de Cruces continúa nunha escala entre 1-9 afectados.\nNa comarca Terra de Melide todos os municipios contan con casos, Santiso e Sobrado dos Monxes está nunha escala de entre 1 a 9 contaxios; Toques conta con 10 casos activos, os mesmos que na xornada de onte. Pola súa parte Melide pasa a ter 54 casos, vinte e catro menos que fai 24 horas.\nPor último, na comarca da Ulloa todos os municipios teñen algún caso. Antas de Ulla segundo a incidencia acumulada a 14 xornadas ten 13 contaxios, os mesmos que na xornada de onte. Pola súa parte, o municipio de Monterroso ten 30 casos, dous menos que onte, mentres que Palas de Rei sitúase con 29 afectados, catro menos que fai 24 horas.


A Axenda 2030 para o Desenvolvemento Sustentable é un plan de acción en favor das persoas, o planeta e a prosperidade.\nTen por obxecto fortalecer a paz universal dentro dun concepto máis amplo da liberdade. O maior desafío a que se enfronta o mundo constitúe un requisito indispensable para o desenvolvemento sustentable, é a erradicación da pobreza en todas as súas formas e dimensións, incluída a pobreza extrema.\nOs Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable (ODS) son un chamamento universal á adopción de medidas para poñer fin á pobreza, protexer o planeta e garantir que todas as persoas gocen de paz e prosperidade.\nEstes 17 obxectivos, baseados nos Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio, inclúen novas esferas como o cambio climático, a desigualdade económica, a innovación, o consumo sustentable e a paz e a xustiza, entre outras prioridades. Os obxectivos están interrelacionados, de forma que a clave do éxito dun involucrará as cuestións máis frecuentemente vinculadas con outro.\nOs ODS implican un espírito de colaboración e pragmatismo para elixir as mellores opcións co fin de mellorar a vida, de maneira sustentable, para as xeracións futuras. Proporcionan orientacións e metas claras para a súa adopción por todos os países de conformidade coas súas propias prioridades e os desafíos ambientais do mundo en xeral. Os ODS son unha axenda inclusiva.


A Deputación da Coruña rexeita pedir ao Goberno a derrogación do Real Decreto sobre os remanentes - 21 Noticias\nO pleno da Deputación da Coruña rexeitou hoxe a iniciativa do PP pedindo, entre outras cuestións, instar á derrogación do Real Decreto Ley 27/2020 sobre os remanentes das entidades locais, pendente da súa posible convalidación mañá no Congreso, e suscribir o recurso de inconstitucionalidade que esta formación política prevé presentar no Congreso dos Deputados.\nEn declaracións aos medios antes do inicio da sesión, que se realizou de forma telemática, o presidente da Deputación, Valentín González Formoso, lembrou que o Real Decreto 27/2020 que o PP pide derrogar está aínda pendente de ser convalidado no Congreso dos Deputados e subliñou que a proposta do Goberno “é voluntaria e é a que permite o marco legal” para dar resposta a un problema xerado no ano 2012 coa Lei Montoro. “Unha Lei aprobada polo Goberno de Rajoy que fai que en en Galicia os concellos teñan retidos 200 millóns de euros e 16.000 millóns de euros dos aforros dos municipios de toda España”. Uns fondos que están en contas correntes dos municipios “e non xerando emprego e actividade económica”, apuntou\nGonzález Formoso pediu “valentía” ao PP para “admitir o erro de reter 16.000 millóns de euros dos concellos e presentar a proposta de derrogación da Lei Montoro que o PSOE apoiaría”. “Todos estamos en contra da Lei Montoro, pero se necesita maioría absoluta no Congreso para facelo”, afirmou.\nNo pleno, o portavoz de Alternativa dos Veciños, Ángel García Seoane, anunciou o seu voto en contra á proposta do PP e considerou que “non procedía este pleno porque o tema xa foi debatido en diferentes ocasións” na Deputación.\nO deputado da Marea Atlántica, Alberto Lema, que se abstivo na votación, puxo cifras á súa intervención destacando que “a fiscalidade española está sete puntos por debaixo do resto dos países que forman parte da OCDE, cunha subida de 3 puntos recadaríanse 30.000 millóns de euros, o dobre do que o Estado vai recadar coa incautación dos fondos que os concellos foron incapaces de executar por efectos da Lei Montoro”. Ademais, dirixiuse ao PP para insistir en que “non se pode estar en contra da incautación de remanentes e superavits e estar a favor da Lei Montoro que é quen o provoca”, polo que pediu tamén a súa derrogación. “Hai que ir a outro sistema que non impute ás entidades locais o coste da débeda”, afirmou.\nPola súa parte, a voceira do BNG, María Muíño, cualificou de “chamativo e reiterativo” a convocatoria do pleno extraordinario para abordar unha cuestión que fora xa tratada en repetidas ocasións e lembrou que é no Congreso onde se vai votar o real decreto. Lembrou o rexeitamento do seu grupo ao Real Decreto e defendeu na súa intervención que os orzamentos teñen que ser utilizados, “en beneficio das necesidades de veciños e veciñas, de maneira especial, neste momento de emerxencia polo que xa esiximos en repetidas ocasións que os concellos podan facer uso ao cen por cen dos cartos aínda que é necesario insistir en que esta situación deriva desde a Lei Montoro, da que o BNG pediu sempre a súa derrogación”.\nO portavoz do PSOE, Bernardo Fernández, preguntou en pleno cantas mocións se van ter que aprobar para “que se dean por enterados de cal é a postura deste organismo que reclama de forma insistente que se nos permita aos concellos a utilización dos remanentes”. Criticou que o PP, só reclame “cando as institucións non están gobernadas polo seu partido”, polo que cualificou de “electoralista” a moción que están a presentar para o debate en plenos extraordinarios en concellos e deputacións do Estado.\nPara o portavoz socialista, o PP entra en contradición cando “reclama os remanentes e pide ao tempo o cumprimento da Lei Montoro”. Fernández lembrou que o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, pediu públicamente a derogación da Lei Montoro que vostedes eloxian nesta moción”, dixo dirixíndose ao Grupo Popular da Deputación.\n“Non é verdade que grazas a esa lei se xerara aforro, máis ben por culpa desa lei empeoraron os servizos dos cidadáns e, entre outras cousas, deixou aos concellos ao borde do colapso porque impediu contratar persoal co que limitou moitísimo a súa actuación”, sinalou Fernández que acusou ao PP de “falta de coherencia cunha defensa do municipalismo que vai por parroquias, só polas que non goberna”.\nA portavoz d PP, Rosa Gallego, afirmou que “a inacutación dos aforros dos municipios faina a ministra Montero, non Montoro” e destacou que alcaldes de diferentes formacións políticas en toda España rexeitaron este decreto” que só conta co apoio do PSOE.\n“O Real Decreto de Montero é o peor, unha chantaxe e unha expropiación”, afirmou a portavoz Popular, que considerou que “requisar fondos é un ataque á autonomía municipal”.\nGallego pediu que “unha postura clara e contundente da Deputación que “se comprometa a non entregar un euro dos seus remanentes\nCategoría: A Coruña, GALICIA\tEtiquetas: deputacion a coruña, pleno, slider\n« RC Deportivo. El equipo sigue con su puesta a punto en pretemporada (Vídeo e imágenes)\nFeijóo, participou hoxe nunha nova reunión do comité clínico de expertos sanitarios que asesora á Xunta »


Áine | Bico da Ría\nNon demorarei isto máis do que debo… O asunto pode ser doado para algunhas persoas, mais ó mesmo tempo é ben complexo para outras (para min tamén). Hoxe escribirei, pois, sobre a lingua. Sobre a miña, non outra… Sobre o galego.\nComo ben saben aqueles que me seguen de cerca, teño unha filla de catro anos. A miña nena chámase Áine, e souben dende o día no que naceu que nunca ía querer a un ser tanto como a quero a ela. Conforme foi medrando, todo aquilo que realizaba, consciente ou inconscientemente, facía que crecera dentro de min un inxente sentimento de orgullo, e non so por ela, senón por aquela persoa na que me estaba convertendo eu: O seu primeiro sorriso, a súa incansable procura da miña persoa cando me afastaba dela tan so un pouco, os seus primeiros pasos, etc, pero se hai algo que a todo proxenitor lle emociona son as primeiras palabras dos seus fillos, e eu non ía ser menos. A primeira palabra de Áine foi “mamá”, e xa un se pode imaxinar como me sentín no momento no que a escoitei pronunciar isto: Inmensamente feliz. Pouco a pouco, o seu vocabulario foi medrando e eu intentei sempre que este estivera libre de castelanismos, e a pesar de que os seus avós os cometeran, e mesmo a súa propia nai ás veces, en raras ocasións o facía ela. A miña pulguiña falaba, dentro do que cabe e con respecto á súa curta idade, perfectamente a lingua da súa terra, da que mamou, da que mamei eu e da que mamou a miña nai, con tan so tres aniños.\nUn pode ser máis ou menos consciente da situación actual do galego e pode querer ou non querer actuar con respecto á súa normalización. Eu, consciente e cansa, decidín intentar mudar a realidade empregando así a mellor arma de todas: Unha xeración nova. Crendo que eu gañara esta “loita”, caeume o ceo enriba cando Áine comezou á escola: