CYNICAL: Περί της Συνειδητότητας των Ηθικών Κρίσεων\nΜε το παρόν κείμενο, συνεχίζω την παρουσίαση φιλοσοφικών θεμάτων από την σκοπιά της Νευροφυσιολογίας. Αν και στην αρχή που ασχολήθηκα με το θέμα ήμουν αρκετά επιφυλακτική, βρίσκοντας τη μείξη αυτή εντελώς παράταιρη και ...μεταμοντέρνα, στη συνέχεια έγινα περισσότερο διαλλακτική θέλοντας να δώσω περισσότερες ευκαιρίες σ’ αυτή την προσπάθεια, η οποία αν μη τι άλλο θα οδηγήσει πιο βαθιά στην ανίχνευση της λειτουργίας του εγκεφάλου. Αρκεί να κρατάμε προς το παρόν, κάποιες αποστάσεις από τα συμπεράσματα και ν’ αποφεύγουμε τις γενικεύσεις.\nΣτις παραδοσιακές ηθικές φιλοσοφίες οι ηθικές κρίσεις χωρίζονται σε δυο γενικές κατηγορίες, Ωφελιμιστικές και Δεοντολογικές. Σαν κλασικό παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση «του μωρού που κλαίει», η θυσία (πνίξιμο) του οποίου συνεπάγεται τη σωτηρία ενός μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων. Οι κρίσεις που συνηγορούν υπέρ της θυσίας καταγράφονται σαν Ωφελιμιστικές, ενώ η αντίθετη κρίση σαν Δεοντολογική.\nΟ Καθηγητής ψυχολογίας του Harvard, Joshua Greene βασιζόμενος σε fMRI απεικονίσεις πρότεινε το λεγόμενο «διπλό μοντέλο» των ηθικών κρίσεων, εισάγοντας συνάμα δυο αρχικές παραδοχές: Ότι,\n1) Στις Δεοντολογικές κρίσεις, οι συναισθηματικές διεργασίες υπερισχύουν των γνωστικών (cognitive), δηλαδή αναφορικά με το παραπάνω παράδειγμα η θέση «να μην πνιγεί το μωρό» αποτελεί συναισθηματική αντίδραση, ενώ\n2) Στις Ωφελιμιστικές κρίσεις, οι διεργασίες που κυριαρχούν είναι οι ελεγχόμενες γνωστικές, δηλαδή, «Να πνιγεί το μωρό για να σωθούν οι υπόλοιποι».\nΟ σκοπός του πειράματος του Prof. Greene ήταν η διερεύνηση της αλήθειας αυτής της δεύτερης παραδοχής, και σχεδιάστηκε έτσι ώστε να υπάρχει έξωθεν παρέμβαση στις Ωφελιμιστικές Ηθικές κρίσεις κάποιων εθελοντών που έλαβαν μέρος στο πείραμα, με ελεγχόμενο γνωστικό φορτίο, το οποίο συνίστατο στον εντοπισμό του αριθμού «5» σε μια σειρά διερχόμενων αριθμών. Δηλαδή, εφ’ όσον οι Ωφελιμιστικές κρίσεις γίνονται με τη βοήθεια του μυαλού, όταν αυτό απασχολείται ταυτόχρονα και σε μια άλλη διαδικασία, τότε θα αναμέναμε μια μεταβολή\nα. είτε στον χρόνο αντίδρασης του εθελοντή στο να εκφέρει μια ωφελιμιστική κρίση,\nβ. είτε στον κατά μέσο όρο αριθμό των ωφελιμιστικών έναντι των δεοντολογικών κρίσεων.\nΑ. Το πείραμα επιβεβαίωσε την δεύτερη παραδοχή του Greene, με την έννοια ότι όντως σε συνθήκες εξωτερικού γνωστικού φόρτου παρατηρήθηκαν αυξημένοι χρόνοι αντίδρασης στις ωφελιμιστικές κρίσεις, ενώ δεν παρατηρήθηκε κάτι ανάλογο όταν οι εθελοντές επρόκειτο να κάνουν μια δεοντολογική κρίση, όπως περιγράψαμε προηγουμένως.\nΤο συμπέρασμα που βγήκε, ήταν ότι στις ωφελιμιστικές ηθικές κρίσεις έχουμε όντως παρέμβαση γνωστικών λειτουργιών, ενώ στις δεοντολογικές δεν έχουμε παραμένοντας έτσι συναισθηματικές.\nΒ. Ένα άλλο αποτέλεσμα ήταν ότι το επιπλέον φορτίο δεν φάνηκε να αλλάζει την αναλογία των ωφελιμιστικών έναντι των δεοντολογικών κρίσεων που θα έκανε ένας εθελοντής.\nΓ. Και τελευταία, οι ωφελιμιστικές ηθικές κρίσεις παίρνουν περισσότερο χρόνο από τις δεοντολογικές για να διατυπωθούν, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει εξωτερικό γνωστικό φορτίο ή όχι. Δηλαδή, το μυαλό για να λειτουργήσει είναι πιο αργό από το συναίσθημα, το ένστικτο και άλλες αυτόματες διεργασίες.\nΓια τη γενίκευση των συμπερασμάτων αυτών, φυσικά μια δημοσίευση από μόνη της δεν είναι ποτέ αρκετή. Χρειάζεται να εξεταστούν πολλές άλλες παράμετροι, μέχρις ότου αισθανθούμε ότι πατάμε σε ασφαλές έδαφος. Αλλά, αυτός είναι ο τρόπος που περπατάει η έρευνα, σε ανώμαλο έδαφος και πολλές φορές και σε γλιστερό!\nΌλα τα προηγούμενα βρίσκονται στο άρθρο “Between a Rock and a Hard Place: Thinking about Morality”, in Scientifiv American, Mind Matters, July 29, 2008.\nΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΩ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΗΘΗ (!!!) ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΗ ΠΕΛΑΤΕΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ BLOG, ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΚΛΕΙΣΤΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΩΣ ΤΙΣ 18/8, ΛΟΓΩ\nΔΕΥΤΕΡΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΔΙΑΚΟΠΩΝ.\nΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ,\nΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ, ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.\nΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ!!\nΑναρτήθηκε από cynical στις 2:33 μ.μ.\nΜου έπεσε κομματάκι βαρύ να διαβάσω και δεύτερη στη σειρά δυσνόητη φιλοσοφική ανάλυση , οπότε πήγα κατευθείαν στο τέλος, και είδα ότι φεύγεις πάλι διακοπές. Άντε καλά να περάσεις!\nO περιστασιακός σου πελάτης, alexandros\n4 Αυγούστου 2008 - 4:17 μ.μ.\nΑχ και εγώ cynical δε διάβασα το post σου (αλλά δεν θα μου ξεφύγει). Επέστρεψα αργά χθες βράδυ (για μια βδομάδα μόνο)και πέρασα να πω ένα γεια. Το post θα το απολαυσω το βράδυ αργά απο το σπίτι. Να περάσεις καλά. Τα ...μονοπάτια σου τα περπάτησα το Πάσχα στην Αμοργό. Και νασαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα.\nΠου πας? Γαλλικη Ριβιερα?\n4 Αυγούστου 2008 - 7:04 μ.μ.\n@Nelly: Τιμπουκτού πηγαίνει, αλλά δεν το αποκαλύπτει. Γιατί μετά θα της ήταν δύσκολο να διατηρήσει την εικόνα της αριστερής. Ο ωφελιμισμός σ' όλο του το μεγαλείο.\n4 Αυγούστου 2008 - 7:27 μ.μ.\nξεχάσατε να αναφέρετε τις βολικές κρίσεις.Δυστυχως στην εποχή μας οι βολικές κρίσεις είναι και οι περισσότερες ,αφού δε τις πάρουμε τις θεωριτικοποιούμε κιόλας.\nΚαλές διακοπές μετα τα bora bora που?? Γαλλική Ριβιέρα που λέει η nelly η Γαλλική Πολυνησία που εικάζω εγώ?\nΑντε να ξεφύγεις λίγο πάλι ,να γλυτώσεις κι από μας τους φανατικούς της Λογικής υπό οποιαδήποτε έννοια.\nΚαι φυσικά να καλοπεράσεις...!!!\n4 Αυγούστου 2008 - 8:10 μ.μ.\nπαρότι ενδιαφέρουσα η έρευνα, απλά θα ήθελα να σημειώσω ότι ειδικά η επιλογή του "να σώσω ένα παιδί" πράγματι πρέπει να είναι μια ενστικτώδης διαδικασία, διότι εδώ υπεισέρχεται το θέμα του μητρικού ή πατρικού ένστικτου. Γι' αυτό παρόμοιες επιλογές προστασίας των μικρών από τη μάνα τους παρατηρούνται και στα ζώα.\nΑν, κάποιος επιλέξει να κάνει τη "θυσία", προφανώς χρησιμοποιεί πιο πολύ τον "ωφελιμιστικό" λόγο - τη λογική του συστήματος, εντός μάλιστα του πλαισίου του "ατομικισμού" ή ακόμα και αισθητικά κριτήρια ("μου χαλάει την αισθητική το κλάμα του μωρού").\nΠροφανώς, αυτές οι μορφές εντελώς εργαλειακής "εκλογίκευσης" πάσχουν από μια δραματική έλλειψη συνειδητοποίησης και στοιχειώδους χρήσης του Λόγου διότι είναι προφανώς α-νόητος κάποιος που βάζει συγκριτικά -ανώτερη λειτουργία Λόγου- στο ίδιο επίπεδο την αισθητική του ή το πρόβλημα ηχορύπανσης με τη ζωή ενός ανθρώπου.\nΑυτό που θέλω να πω είναι ότι το συναίσθημα και το ένστικτο, πράγματι πολλές φορές λειτουργούν ως ασπίδα σε κάποιες καταστάσεις άμεσου κινδύνου ή αντανακλαστικής προστασίας κάποιου από χοντρές και άμεσες καταστάσεις. Όμως, ακριβώς επειδή η όλη διαδικασία του συναισθήματος έχει σχέση περισσότερο με τη "ζωντανή εμπειρία", σπάνια μπορεί να λειτουργήσει ευρύτερα ή σε πιο δύσκολες επιλογές. Π.χ. αν κάποιος ΙΧης παρκάρει επάνω στη ράμπα των αναπήρων ή κλείνει τη δίοδο για τους πεζούς, ή όταν υπάρχει κίνδυνος και για τη δική σου ζωή και πρέπει να επιλέξεις αν θα τη διακινδυνεύσεις όπου εκεί η συνείδηση παίζει μεγάλο ρόλο.\nΕπίσης, όσο συναισθηματικός και αν είσαι χωρίς να έχεις αναπτύξει τον αυτόνομο Λόγο, αν ακούσεις στις ειδήσεις ότι σκοτώθηκαν π.χ. 50 άτομα στην Ινδία, η συνειδητοποίηση της καταστροφής θα είναι περιορισμένη, ενώ αν έχεις αυτόνομο ορθολογικό κριτήριο, η είδηση μάλλον θα σε συγκλονίσει -αντιλαμβανόμενος επαγωγικά τι σημαίνει αυτό- πολύ περισσότερο.\nΓι' αυτό και η ένσταση μου είναι η προσπάθεια που γίνεται να "συναισθηματοποιηθεί" η πηγή της ηθικής κρίσης (δεν είναι ίσως τυχαίο ότι αυτό γίνεται από ψυχολόγους και ψυχιάτρους, οι οποίοι απειλούνται άμεσα από την ανάπτυξη των νευροεπιστημών), λόγω της καταστροφικής εργαλειακής χρήσης του λόγου, όπως γίνεται σήμερα, που προκαλεί έναν γενικό κομφορμισμό -του στιλ: εντάξει μωρέ, αφού είναι θέμα ενστίκτου, ψυχής κτλ., δεν υπάρχει γενικό κοινωνικό πρόβλημα αλλά μόνο "κακοί" άνθρωποι, ή ακόμα χειρότερα, την στροφή στον ανορθολογισμό κάθε είδους.\n4 Αυγούστου 2008 - 10:23 μ.μ.\nΑρχικά να πω καλές διακοπές!\nΤο διάβασα ωστόσο το κείμενο και κατέληξα ότι πρέπει πρώτα να διαβάσω το πρώτο. Αργά όμως για τέτοιο διάβασμα καθότι η πρώτη μέρα στη δουλειά ήταν ετελείωτη!\nΕυχομαι να περάσεις τέλεια!\nΥ.Γ. Θα επανέλθω!\n5 Αυγούστου 2008 - 12:11 π.μ.\nΚαλές διακοπές cynical και όμορφα να περάσεις!\nΓειά σου φίλη μου cynical.\nΚαθώς με ενδιαφέρει το θέμα, διάβασα προσεκτικά το αρθράκι σου αλλά δεν έγινα, δυστυχώς, σοφότερος.\nΤο ότι η ωφελιμιστική προσέγγιση έχει ανάγκη υπολογισμών ήταν γνωστό απο τον κατ'εξοχήν εισηγητή της, τον Bentham, ο οποίος μάλλιστα έδωσε και αριθμητικά παραδείγματα. Άρα, η υστέριση στην εκφορά ωφελιμιστικών κρίσεων όταν το μυαλό απασχολείται σε άλλες παρόμοιες διαδικασίες που αναλώνουν υπολογιστικό capacity, δεν είναι έκπληξη.\nΟι ωφελιμιστικές κρίσεις βασίζονται στο ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝΟ αποτέλεσμα και απαιτούν\nα) πρόβλεψη, και\nβ) σύγκριση και αποτίμηση.\nΑντίθετα, οι δεοντολογικές κρίσεις βασίζονται σε ΕΤΟΙΜΟ αξιολογικό σύστημα. Π.χ. το ηθικό υποκείμενο θεωρεί ότι ο φόνος, η κλοπή, κλπ είναι απαράδεκτες πράξεις και αποφαίνεται αμέσως.\nΤο υπόβαθρο του έτοιμου αξιολογικού συστήματος μπορεί να είναι συναισθηματικό, μπορεί να είναι σε κάποιο βαθμό αντίγραφο της γενικά παραδεκτής ηθικής (π.χ. αυτής που διδάσκει η θρησκεία, η οικογένεια, κλπ), ή μπορεί να εχει προκύψει από μακρόχρονο προβληματισμό και να αποτελεί μέρος μια συμπαγούς κοσμοθεωρίας του ηθικού υποκειμένου. Σε κάθε περίπτωση, ΥΠΑΡΧΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ.\nΓενικά, μέρχι σήμερα δεν έχω πειστεί οτι η έρευνα των διεργασιών του εγκεφάλου κατατοπίζει σχετικά με ηθικά, τουλάχιστον, προβλήματα.\nΜια εμπειρική παρατήρηση που μου φαίνεται απείρως πιο χρήσιμη και την έχω εφαρμόσει συνειδητά όποτε βρέθηκα σε δίλημα, ήταν η ακόλουθη.\nΌταν υπάρχουν αρκετά στοιχεία και βρισκόμαστε σε περιβάλλον αρκετής βεβαιότητας μπορούμε να κάνουμε ωφελιμιστικές ηθικές επιλογές. Όταν είμαστε σε περιβάλλον αβεβαιότητας, προχωράμε με "καθαρή συνείδηση" σε δεοντολικές.\nΔεν νοείται ηθική κρίση χωρίς παίδεμα της λογικής. Η ηθική κρίση πρέπει να μπορεί να αιτιολογηθεί με τρόπο που να είναι κατανοητός στους άλλους. Ο ηλιθιος δεν μπορεί να είναι ηθικός.\n5 Αυγούστου 2008 - 7:50 μ.μ.\n@cynical, καλησπέρα. Το θέμα της νευροφυσιολογίας είναι πολύ μεγάλο και τώρα άρχισε να ανακαλύπτεται. Είναι πολλά υποσχόμενος κλάδος στο βαθμό που μπορεί να απενοχοποιήσει τα άτομα από πολλές ευθύνες και να οδηγήσει σε άλλους κοινωνικούς καθορισμούς και σε λιγότερη πίστη στο άτομο.\nΑυτό που βλέπω στην αποφόρτιση των ατόμων από την ατομική τους ευθύνη είναι ένα μεγάλο αδιέξοδο του συστήματος που βασίζεται στην ατομική ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ για επιτυχία. Αν αυτό αποδειχτεί ότι δεν ισχύει; Θα συνεχίσουμε να μιλάμε μετά για κοινωνία των ίσων ευκαιριών;\nΑυτό βέβαια έχει και έναν σοβαρό ρατσιστικό κίνδυνο αλλά μετά σκέφτομαι ότι χειρότερα από σήμερα δεν γίνεται πολύ ακόμη. Η ανισότητα είναι από τις χειρότερες μορφές ρατσισμού.\nΟ ωφελιμισμός από την άλλη επιβάλλεται εξωτερικά από το λόγο αλλά προσκρούει σε πασιφανείς αδικίες και αδιέξοδα. Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει αυτό, γι' αυτό το θέμα θα βρω κάποιες απαντήσεις σύντομα.\nΚαλές διακοπές και θα πρέπει να τα ψάξουμε πολύ αυτά τα θέματα. Εδώ υπάρχουν ρωγμές.\n@ανώνυμος συμφωνώ απόλυτα με τα σχόλια σου και μάλιστα έφτασα κι εγώ στην ίδια διαπίστωση ότι υπάρχει μεθοδολογικό θέμα στη συγκεκριμένη έρευνα, καθώς είναι πασιφανές ότι το να αποτρέψεις αντανακλαστικά κάποιον φόνο μπορεί να προέρχεται από έλλογη προεργασία που λαμβάνει υπόψη τη στάση του ανθρώπου απέναντι σε ένα πιθανό έγκλημα, και απλά εκείνη τη στιγμή η συνειδητοποίηση αυτή εκφράζεται αντανακλαστικά μέσω των συναισθημάτων.\nΤην ίδια στιγμή, το να σκοτώσεις ένα μωρό επειδή κλαίει σπάνια το έχεις προ-επεξεργαστεί και το αποτιμάς εκείνη τη στιγμή με μια παντελώς εργαλειακή, βέβαια, και εντελώς παράλογη/προβληματική κρίση, γι' αυτό και καθυστερείς να το κάνεις.\nΤέλος, συμφωνώ ότι οι αυτόνομες ηθικές κρίσεις κυρίως προέρχονται από το Λόγο γι'αυτό και η συνειδητοποίηση είναι το πιο σημαντικό στοιχείο στον άνθρωπο.\n6 Αυγούστου 2008 - 3:26 π.μ.\nΣυμφωνώ απόλυτα με αυτό που γράφει στην ιστοσελίδα του:\n"My interest in understanding how the moral mind/brain works is in part driven by good-old-fashioned curiosity, but I also harbor a moral, and ultimately political, agenda. As everyone knows, we humans are beset by a number of serious social problems: war, terrorism, the destruction of the environment, etc. Most people think that the cure for these ills is a heaping helping of common sense morality: "If only people everywhere would do what they know, deep down, is right, we'd all get along."\nI believe that the opposite is true, that the aforementioned problems are a product of well-intentioned people abiding by their respective common senses, and that the only long-run solution to these problems is for people to develop a healthy distrust of moral common sense. This is largely because our social instincts were not designed for the modern world. Nor, for that matter, were they designed to promote peace and happiness in the world for which they were designed, the world of our hunter-gatherer ancestors."\n6 Αυγούστου 2008 - 5:07 π.μ.\nΔιάβασα όλες τις αναρτήσεις και τα σχόλια και είναι ένα πού ενδιαφέρον θέμα στο οποίο όμως δεν έχω καμία γνώση γιατί δεν έχω διαβάσει κανένα από τα βιβλία που αναφέρεις. Οπότε δεν θα κάνω κάποιο σχόλιο επί της ουσίας (μην γίνουμε και ρεζίλι)!\nΠολύ καλές όμως οι πληροφορίες για κάποιον αδαή σαν κι εμένα!\nΕλπίζω να πέρασες καλά στις διακοπές!\n10 Αυγούστου 2008 - 3:58 μ.μ.\nδυστυχώς οσο προχωράει το καλοκαιρι, τοσο τα κειμενα όσο και τα φαγητά γινονται ολοένα και πιο δύσπεπτα, βαζοντας περιορισμους στη θεματολογια. Ειπα να σπάσω την παραδοση που θελει να συνδιαζει το καλοκαιρι με την ελαφράδα. Δεν πήγε και ασχημα, και θα ηταν πολύ καλυτερα αν δεν τυχαινε να λειπω.\nΠαντως με το θεμα θα ασχοληθω καιπαλι δοθεισης ευκαιριας.\nΚαλη ξεκούραση και στο επανειδειν!\n14 Αυγούστου 2008 - 1:36 μ.μ.\n@Κατερινα καλημερα. Και γω επεστρεψα χθες. (για να ξαναφυγω). Στην Αμοργό ειχαμε ανοιξει δυο κεντρικα μονοπάτια, το ενα που πάει απο Καταπολα στη Χωρα και το άλλο, το κεντρικο, απο Χοζοβιότισσα στην Αιγιάλη.\nΑντε να φυγει και ο Αυγουστος, να ερθει το μυαλό στη θεση του... Το βαριεμαι το καλοκαιρι, με την ανυποφορη ζεστη και τα αναγκαστικα ξεσπιτωματα. προτιμω πιο ηπιες θερμοκρασιες.\nΓεια σου Νελλη. Μολις γυρισα απο Σικελια. Μαλλον θα κανω μια μικρη παρουσιαση. Αναμεινατε, οσοι μεινατε...\nΚαλημερα Swell. Αν θυμαμαι καλα στο Τιμπουκτου ειχαν στειλει οι aristocats μεσα σε ενα μπαούλο τον κακο υπηρετη Εντγκαρ...\nΜηπως απο τοτε εγινε high class resort και δεν με πληροφορησαν να το αποφυγω?\n14 Αυγούστου 2008 - 1:45 μ.μ.\nΚαλημερα de profundis, αμα πάρουμε και τις οικονομικες και χρηματηστηριακες κρισεις, δεν θα τελειωσουμε ποτε. Καμμια φορα και αυτες εντάσσονται στις βολικες,για καποιους λιγους που επωφελουνται.\n14 Αυγούστου 2008 - 1:49 μ.μ.\nΚαλημερα VaD. Vieni Vidi Vici. Ηρθα να δωσω το παρον στο blog, να το ταισω λιγακι, να σας αφήσω μια καλημερα, να ησυχασετε που ειμαι ακομα ζωντανη και να ξαναφυγω....\n14 Αυγούστου 2008 - 2:04 μ.μ.\nΚαλημερα Ikonikos. Το θεμα σχετικα με την πηγη των ηθικων κρισεων το βρισκω αρκετα περιπλοκο, και επι πλεον δεν μου ειναι και γνωριμο, ωστε να μπορω να εκφραζω ιδιαν άποψη. Επειδη το βρισκω ομως και πολύ ενδιαφερον, ειδικα με την παρεμβαση της νευροφυσιολογιας τελευταια, λεω να παρουσιαζω σταδιακα τις συχγρονες τασεις οπως διαμορφωνονται στα πανεπιστημια, ωστε σιγα-σιγα και μεσα απο την κουβεντα ν' αποκτησω μια πιο σαφη εικονα.\nΘα κρατησω την επισημανση που κανεις στο τελος, σχετικα με την ταση "συναισθηματικοποιησης " των ηθικων κρισεων την οποια θα προσπαθησω να διερευνησω παραπερα μεσα απο σχετικες μελετες για τα υπερ ή κατά.\nΑπο μια γρηγορα περιηγηση σε σχετικες μελετες ειδα οτι τασσονται χοντρικά υπερ του συναισθηματικού υποβαθρου ή μιας τελος παντων συνεργασιας. Αυτο και σε σχεση με την προηγουμενη αναρτηση που δειχνει μελετες που αμφισβητουν την ορθολογικοτητα των ατομων οταν προκειται να παρουν αποφάσεις.\nΝομιζω ότι ο ωφελιμισμος εδω εχει να κανει με την αριθμητικη λογικη και με τον συμψηφισμο των casualties: "θα χαθει ενας, θα σωθουν δεκα".\nΕπισης αν καταλαβα καλα, θεωρεις οτι οι ηθικες μας κρισεις γινονται ειτε με το ενστικτο, ειτε με το συναισθημα, ειτε με τη λογικη αναλογα με τις περιστασεις;\nσχετικα με την τελευταια σου παράγραφο, θα ελεγα οτι κινδυνευουμε απο αυτου του ειδους τις ορθολογικες εργαλειακες κρισεις (οι οποιες και επικρατουν τελευταια), όπου οι αποφάσεις πέρνονται βασει συμψιφησμών θυματων. Σου λενε για παράδειγμα ότι ετσι θα εχουμε 100 θυματα, ενω αλλιως 50. Βασει της λογικης αυτης που σε βαζουν να σκεφτεσαι το θεωρεις πολυ φυσιολογικο να εχεις 50 θυματα. Και δεν σου περναει καθολου από το μυαλο να γινει κατι ωστε να μην υπάρχουν καθολου θυματα. Παντως τετοιες εκβιαστικες λογικες, που παμε να συνηθίσουμε να σκεφτομαστε ετσι, με τρομαζουν.\nΚαλημερα NdN, ούτε εγω ξερω γιαυτο το θεμα. Απλά, βρισκω ευκαιρια να το ψαξω σιγα σιγα και να το μαθω, επειδη το βρισκω ενδιαφερον. Προς το παρον δεν εκφερω δικες μου κρισεις, αλλα ψαχνω και παρουσιαζω τι λενε καταξιωμενοι ερευνητες μηπως και με τα σχολια βγαλω και καποιο συμπέρασμα.\nΚαλη δουλεια, και να εισαι καλα μεχρι το επομενο ταξιδι σου, που θα ειναι..πού ????\n14 Αυγούστου 2008 - 3:05 μ.μ.\nΌντας ακόμη σε διακοπές είπα να μη μπω στο τρυπάκι των αναλύσεων. Με τρώει το σαράκι όμως…\nΝα πω μόνο κάτι αληθινό. Άκουσα πολλές φορές από πολλά στόματα την ίδια ιστορία. Καταδικασμένοι σε θάνατο, στον Εμφύλιο τραγούδησαν το θάνατό τους! Λίγο πριν τους πάρουν για τον τόπο της εκτέλεσης έστηναν χορό στη φυλακή μαζί με τους άλλους συναγωνιστές τους…ένας ο σκοπός μια η καρδιά!\nΤελικά η εκτέλεση ματαιώθηκε και είχα τη τύχη να μου τα διηγηθούν αυτά.\nΠροσπάθησα πολλές φορές να τους καταλάβω ήταν αδύνατο. Μόνο ότι ήταν ήρωες καταλάβαινα. Μετά, όταν βρέθηκα λοξώς στη θέση τους δεν κατάλαβα ότι έκανα περίπου το ίδιο με αυτούς χωρίς να είμαι ήρωας.\nΤο ερώτημα είναι μεγάλο. Τι ακριβώς συμβαίνει στο άτομο τότε; Ούτε και γω απάντησα ή μάλλον με τη λογική απάντησα πολύ αργότερα αλλά αυτό δεν έχει αξία. Το θέμα είναι τι γινόταν τότε μέσα στον εγκέφαλο. Η υπερένταση επί μέρες ή και χρόνια τα υπολείμματα, ήταν αδύνατο να καταλαγιάσουν. Μάλλον σε άλλο κόσμο μου φαίνεται ότι γινόταν! Δεν ήταν αυτοί! Δεν ήμουν εγώ!\nΤότε το «δεοντολογικό» και το «ωφελιμιστικό» ταυτίστηκαν στον ίδιο σκοπό;;;\nΆλλες κρίσεις αργότερα.\nΚαλές διακοπές σε όσους ακόμη τις απολαμβάνουν\nΑυτά από Πήλιο.\n14 Αυγούστου 2008 - 8:19 μ.μ.\nΚαλώς γύρισες cynical.\nΘεωρώ ότι η πηγή των ηθικών κρίσεων μπορούν να είναι είτε ο Λόγος (αυτόνομος ή εργαλειακός) είτε το συναίσθημα/ένστικτο, από τη στιγμή που ο Λόγος δεν είναι ανεπτυγμένος. Βέβαια, ο όρος "ηθική κρίση" εμπεριέχει τον όρο "κρίση" που είναι μέρος του Λόγου, οπότε στη δεύτερη περίπτωση ίσως προφανώς θα έπρεπε να μιλάμε για "ηθική αντανακλαστικότητα" ή απλά για "ενστικτώδη ηθική" που δεν μπορεί παρά να είναι ανθρωπιστικά διφορούμενη.\nΣχετικά με τη νευροφυσιολογία την οποία αναφέρεις, καλό είναι να μην παραμελούμε ότι ασχολείται με τα κέντρα των συναισθημάτων περισσότερο, συνεπώς, πάλι υπεισέρχεται το πρόβλημα πως η εστίαση των νευροεπιστημόνων ουσιαστικά γίνεται στον χρόνο και τον τρόπο απεικόνισης κάποιας απόφασης σε αυτά τα κέντρα, δηλαδή για παράδειγμα αν μια ηθική πράξη συνοδεύεται από έντονη συναισθηματική δραστηριότητα, υπερένταση κτλ..\nΑυτό όμως νομίζω ότι δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι περισσότερες ηθικές κρίσεις και αποφάσεις είναι προϊόντα μιας προ-επεξεργασμένης -ή ad hoc επεξεργάσιμης- συνειδητής λειτουργίας, δηλαδή του Λόγου. Το ότι συνοδεύεται η απόφαση και ιδίως η πράξη με συναισθηματική, νευρολογική και ψυχοσωματική αντίδραση, είναι κάτι εντελώς φυσικό, και η όποια διαφοροποίηση στις "μετρήσεις" έχει να κάνει με τη φύση της πράξης, την προσπάθεια κτλ.\n15 Αυγούστου 2008 - 2:36 π.μ.\nκαλημέρα φίλε ΝP.\nΕιναι αλήθεια ότι το αρθρο δεν μας ειπε τιποτε παραπάνω απ' όσα ενστικτωδώς "γνωρίζαμε". Αυτή ειναι ομως η πρωτη αναγνωση. Σε μια δευτερη, βλέπουμε ότι ολα αυτα που ενστικτωδως "γνωριζουμε" δεν ειναι και τοσο αυτονοητα. Δηλαδή δεν ειναι αυτονοητο οτι οι κρισεις μπορουν να αναχθούν σε δυο χωριστες κατηγοριες, οπως το μοντελο που εισάγουν υποστηρίζει (dual-process model). Το πειραμα αυτο έδειξε την "υλικη" βαση μιας κατηγορίας κρίσεων, τις οποίες και πειραματικά μπορεσε να στοιχειωθετήσει σαν διαφορετικες κατηγοριες. Δεν ξερω, αλλά το βρισκω καταπληκτικό που μια υποθεση και μια απλή ερώτηση βρισκει πειραματικη "επιβεβαιωση". Οι ερευνητές ομως καθε αλλο παρα βεβαιοι ειναι για τα συμπεράσματά τους, διοτι θεωρουν οτι πρεπει να γινουν περισσοτερα πειραματα για να τεκμηριωθούν περαιτέρω.\nΔεν αντιλεγω σε αυτά που λες για τη διαφορετικη αντιδραση στις ωφελιμιστικές/δεοντολογικές κρίσεις.\nΤωρα που το ψιλο-ψάχνω το θεμα βλέπω ότι ολο και περισσότεροι ερευνητές τείνουν να θεωρούν τον ρολο του συναισθηματικού παράγοντα περισσότερο σημαντικό από τον λογικό στις ηθικής φυσεως αποφάσεις. Δηλαδή εχουν δει οτι οι ηθικες αποφασεις δεν παιρνονται με βασει το αμεσο ατομικο συμφερον παντα. Δηλ. λενε οτι ο ανθρωπος δεν ειναι homo economicus αλλα homo moralis. Φυσικα δεν πετάνε και την λογικη εντελώς στα σκουπιδια. Φυσικα ολη η ερευνα μπορει στο τελος να ειναι για τα μπάζα...\nΤην νευροβιολογια σε θεματα ηθικης ή βούλησης, οπως εγραψα και στην αρχή, την βλέπω με υποψια. Δεν θελω ομως να την αγνοησω. Γιαυτο οποτε βρισκω κατι , θα επανερχομαι, έτσι για να γινεται κουβεντα και να μαθαινουμε προς τα που το πάει.\n18 Αυγούστου 2008 - 12:19 μ.μ.\nΗ περισσότερη συζήτηση για την ατομική ευθύνη γίνεται κυρίως στο θεμα της ελεύθερης βούλησης, όπου μπαινει υπουλα το ερωτημα απο κατω κατά πόσον έχει ο άνθρωος ευθύνη για τις πράξεις του ή όχι. Προσωπικά, δεν θεωρω ότι τιθεται τετοιο ζήτημα, το οποίο μαλιστα θα περιμενουμε να μας το λυσει η νευρολογια ή η κβαντική φυσική, (δηλ. αν υπάρχει ντετερμινισμός ή όχι). Αυτά τα θεωρώ αστεία πράγματα και τα γράφω μονο για πληροφοριακούς λόγους, και όχι γιατι τα πιστεύω. Θα πρεπει πραγματικα να μπουμε χοντρά στον μεσαιωνα για να υποστηριξει καποιος ότι αγομαστε και φερομαστε απο ηλεκτρικα κυκλώματα και νευρωνικά δίκτυα.\nΦυσικά το θεμα δεν σταματάει εδω. και εφ όσον βρισκω κατι σχετικό θα το αναφέρω, εν ειδη ρεπορτάζ.\n18 Αυγούστου 2008 - 12:30 μ.μ.\n@Ιkonikos καλημέρα και καλή βδομαδα.\nΑν το θεμα ειναι τι διαδικασιες βρισκονται πισω απο τις αποφάσεις, οπως ελεγα και στον ΝΠ, οι ερευνητιες τεινουν να υπερτονιζουν τον συναισθηματικο παράγοντα, χωρις ομως να εξοριζουν τη λογικη. Επειδη δεν μπορω να παρω θεση επι του προβληματος αυτού, εχω μαζεψει καποιες εργασιες και θα επιχειρησω στο κοντινο μελλον να κανω ενα συντομο review, για πληροφόρησή μας.\nΑς περιμενουμε ομως λιγο, γιατι μια τετοια εργασια θα μου πεσει βαρια, με τα σαρανταρια που ριχνει ο αυγουστος!\n18 Αυγούστου 2008 - 12:35 μ.μ.\nΑυτο το κειμενακι θιγει πολλά θεματα ταυτοχρονα. Πρωτα πρωτα δεν μου ειναι προφανες ποια ειναι η "moral common sense" την οποια επικαλούνται τα ατομα για να αντιμετωπισουν τα σοβαρα προβληματα. Νομιζω ότι ακόμα δεν επικαλούνται την ηθικη για να κρινουν αν ο πολεμος ειναι κακος ή καλος. Και οτι η επιβολή ηθικών κριτηριων στην πολιτικη οπως προσπαθησε να το πλασαρει το θεμα ο Καραμανλης εξ αρχής, είναι ενα σχετικά καινουργιο φρούτο.\nΑυτη η καθολικοτητα του "deep down right" ειναι που με προβληματίζει, γιατι δεν πιστευω ότι εχουν ολοι το ιδιο deep down right. Πιστευω ότι αναλογα με τα διαφορετικα ατομικα συμφεροντα, μπορει και αυτο να αλλάζει.\nΤα μεγαλα προβληματα δεν αντιμετωπιζονται με ηθικους κανονες. Θα ηθελα καποτε να το υποστηριξω αυτο. Ανεξαρτητα του ποια ειναι η βαση της moral common sense.\nΠαντως οι περισσοτεροι συμφωνούν ότι το αυτοματο ανακλαστικο ηθικο συστημα που διαθετει σημερα ο ανθρωπος ειναι αυτο το προαιώνιο και ότι υπερισχυει αυτού που αναπτύχθηκε τις τελευταιες χιλιετίες.\nΕπισης, δεν αναφερεις ποια ιστοσελίδα ειναι αυτη απο την οποια ανεσυρες το απόσπασμα.\n18 Αυγούστου 2008 - 12:49 μ.μ.\nΓεια σου Στεργιο. Πήλιο Πήλιο, αλλά το σαράκι σαράκι. Τι πας και θυμάσαι τωρα; Σε τετοιες ωρες πριν απο το αποσπασμα, οι ωφελιμιστικες κρισεις θα μου φαινονταν κομάτι δύσκολες. Εσυ ξερεις παντως καλύτερα την απάντηση.\nΚαλά να περνάς. Καιασε τα internet cafe, θα σου φανε όλο το χαρτζιλίκι..\nΓεια σου Ikonikos και πάλι. Η λογική ερχεται σχεδον μετα απο μια ανακλαστικη κριση. Αυτο ειναι το σημερινο trend και αν καταλαβαινω καλά ειναι διαφορετικο απο αυτο που λες εσυ.\nΘα το κοιτάξω το θεμα καλίτερα όπως εγραψα και προηγουμενως.\nΟι απεικονισεις καταγραφουν είτε αυξημενη ροη οξυγονου είτε νευρωνική ηλεκτρικη δραστηριοτητα. Που μπορεί να μην προερχεται απο συναισθηματικες αντιδρασεις. Και οι αμιγώς λογικες διεργασιες απεικονιζονται εξ ισου.\n18 Αυγούστου 2008 - 1:03 μ.μ.\n18 Αυγούστου 2008 - 4:12 μ.μ.\nΓεια χαρά cynical.\nAυτό που λέω δεν είναι εν τέλει αντίθετο με το ότι η επεξεργασία (λογική) μπορεί να προέρχεται μετά από μια συναισθηματική αντανάκλαση, αφού η ουσία είναι ότι στα περισσότερα ερεθίσματα, παρεισφρύει η χρήση του Λόγου (είτε προ-επεξεργασμένα είτε ad hoc επεξεργάσιμα), ακόμα και αν έχει προηγηθεί έντονη συναισθηματική ή νευρωνική δραστηριότητα. Προφανώς επίσης, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε άμεσα τη δραστηριότητα των πολύ εντονότερων συναισθηματικών νευρώνων με αυτούς των κέντρων του λόγου, όπου η δραστηριότητα της ηλεκτρικής ενέργειας είναι πολύ πιο ήπια. Υπάρχει δηλαδή τεράστια ποιοτική διαφορά μεταξύ της λειτουργίας των κέντρων αυτών. Συνεπώς, διαφαίνεται ο κίνδυνος ότι μπορεί να καταλήξουμε σε λάθος συμπεράσματα στα οποία πιθανόν ούτε οι επιστήμονες δεν είχαν σκοπό να καταλήξουν.\nΕκεί που διαφωνώ είναι να αποκαλούμε τη συναισθηματική αντανάκλαση αυτή (νευρωνική κλπ. που ασχολείται ως επί το πλείστον με τα κέντρα των συναισθημάτων) "κρίση", διότι η κρίση είναι μέρος των λειτουργιών του Λόγου και ακριβώς είναι αυτή που επεξεργάζεται τα δεδομένα και προφανώς καθορίζει σε μεγάλο βαθμό (ανάλογα με το πόσο ανεπτυγμένο είναι το κέντρο αυτό) την τελική απόφαση ή πράξη.\nΔηλαδή, έχω την εδραία εντύπωση ότι οποιαδήποτε και να είναι τα αποτελέσματα της έρευνας, δεν αναιρούν το γεγονός ότι η πραγματική συνειδητότητα, η ηθική κρίση έρχεται από ορθολογική επεξεργασία, αλλιώς βέβαια, αν όλοι μέναμε στη συναισθηματική αντανάκλαση, θα ήμασταν ζώα (που δεν έχουν ηθική παρά μόνο ένστικτα ή το πολύ αυξημένη αντίληψη) και αυτό είναι το μόνο σίγουρο...\nΕίναι σαφές δηλαδή εδώ ότι δεν αμφισβητείται εν τέλει και ούτε μπορεί να αμφισβητηθεί από τέτοιες θετικιστικές (δεν το λέω υποτιμητικά) έρευνες πως η θεμελιακή ανθρώπινη διαφοροποίηση που προκαλεί τις ηθικές κρίσεις στον άνθρωπο (και ιδίως τις ανώτερες) είναι ο Λόγος.\n18 Αυγούστου 2008 - 5:20 μ.μ.\nΑυτοί πάνω στους οποίους έπεσα, οι Greene (Harvard) and Haigt (Virginia) ειναι της αποψης οτι ο Λογος ερχεται μετα απο τις συναισθηματικεου/αισθητικου περιεχομενου κρισεις.\nΒεβαια, μια κριτικη που διαβασα ειναι ότι τα συμπερασματά τους βασιζονται σε ηθικα διλληματα τα οποια ειναι πολύ "σκληρά" (περιλαμβανουν φονους κ.λ.π.). Πιστευω ότι εδω ειναι το κλειδι, και οτι τα συμπερασματα των ερευνων τους θα εξαρτωνται απο τη φυση και την ενταση των ηθικων διλληματων που πρεπει να λυσουν αυτοι που συμμετεχουν στην ερευνα. Παντως γινεται πολυ δουλεια σε διαφορα πεδια για να καταριφθει το θεσφατο του Διαφωτισμου περι της ανθρωπινης ορθολογικοτητας σαν κυριαρχης συνιστωσας στις αποφάσεις. Αλλωστε και ολα τα μοντελα τα οικονομικα εκει στηριζονται. Νομιζω ότι ειναι πολιτισμικο σύμπτωμα. Δεν χρειαζεται να το πολυπιστευουμε ασυζητητι αλλα και ουτε να το απορριπτουμε. Στις επιστημες υπάρχουν μοδες οπως και οπουδηποτε αλλου.\n20 Αυγούστου 2008 - 3:11 μ.μ.\ncynical, αν διαβάσεις το τελευταίο μου comment καμία έρευνα δεν μπορεί να καταρρίψει ότι στις ηθικές κρίσεις συνυπάρχει και ο λόγος. Το ζήτημα δεν είναι αν ο λόγος επεμβαίνει πριν, μετά ή ταυτόχρονα με τις συναισθηματικές αντανακλάσεις.\nΕπίσης, αλλοίμονο αν αμφισβητούσαμε (με ποιόν τρόπο άραγε, εκτός του Λόγου-πάλι ερχόμαστε σε αντίφαση) την πρωτοκαθεδρία του Λόγου στην ηθική που και οι κλασικοί αρχαίοι και ο Διαφωτισμός έθεσε ως κριτήριο του Ανθρωπισμού. Άνθρωπος χωρίς τον Λόγο δεν υπάρχει βέβαια.\nΑυτό που έκαναν κάποιοι Διαφωτιστές και απολαμβάνουμε σήμερα είναι η αντικειμενικοποίηση του Λόγου με βάση ένα αστήρικτο ή αμφιλεγόμενο a priori δεδομένο όπως η ταύτιση της Προόδου με την Ανάπτυξη. Όμως, ακόμα και η αμφισβήτηση αυτού του αντικειμενισμού μόνο με τον Λόγο μπορεί να γίνει!\nΟι έρευνες αυτές απλά αποτιμούν αν υπάρχει και πότε συναισθηματική διέγερση και δεν αμφισβητούν τη χρήση του Λόγου στις ηθικές κρίσεις (εκτός και αν μιλάμε για ανθρώπους που απλά δεν έχουν αναπτύξει τον Λόγο, οπότε δεν θα έπρεπε να μιλάμε και για ηθικές κρίσεις, αλλά για ένστικτο ή συναισθηματικές αντανακλάσεις).\nΦοβάμαι λοιπόν μην καταλήξουμε να υπερασπιζόμαστε τον ανορθολογισμό, δηλαδή τη μη χρήση του Ορθού Λόγου ως πηγή της Αλήθειας.\n20 Αυγούστου 2008 - 6:20 μ.μ.\nΚαλημέρα Ikonike. Αυτό ακριβώς φοβάμαι και γω οτι συμβαινει. Αυτο που επισημαινεις στο τελος του τελευταιου σχολιου σου. Οτι ο΄Λογος δεν χρειάζεται και τοσο ωστε να μπορούμε να τον παρακάμπτουμε. Κατι παρομοιο συμβαινει με την θεωρια των χορδων. Προσπαθουν να αλλάξουν τους ορους και τα κριτηρια αποδοχης μιας θεωριας ενα βασικο εκ των οποιων ειναι η συμφωνια με εμπειρικα δεδομενα. Υπάρχουν και αλλα παραδειγματα αναδιαπραγματευσης του Λογου και νομιζω οτι επιζητειται επιστημονικη στηριξη, απο που αλλού, από τις ευάλωτες νευροεπιστημες.


RADAR: Ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ: Κινεζικά αεροπλανοφόρα εν όψει!\nΕντός του 2011 επιδιώκει η Κίνα να έχει φέρει σε πλήρη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα το πρώτο της αεροπλανοφόρο, γεγονός που θα αυξήσει κατακόρυφα την αεροναυτική ισχύ της έναντι της Ταιβάν αλλά και της Ιαπωνίας.\nΤο Πεκίνο επιθυμεί ο στόχος αυτός να έχει επιτευχθεί μέχρι την 1η Ιουλίου οπότε θα εορτασθεί η επέτειος ίδρυσης του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος.\nΤο εν λόγω αεροπλανοφόρο είναι το πρώην Σοβιετικό «Βάριαγκ» το οποίο έχει αγοράσει η Κίνα από την Ουκρανία και βρίσκεται σε στάδιο μετασκευής στα ναυπηγεία της πόλης Νταλιάν.\nΤο πρώην Βάριαγκ, αναμένεται πάντως από τους αναλυτές να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον αρχικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς μέχρι να είναι έτοιμο το πρώτο αεροπλανοφόρο το οποίο θα είναι εξ ολοκλήρου κινεζικής σχεδίασης και κατασκευής.\nΤο σχετικό πρόγραμμα θεωρείται από τους Κινέζους ως ύψιστης προτεραιότητας και κάθε σχετική λεπτομέρεια τηρείται ως επτασφράγιστο μυστικό.\nΠάντως, με την απόκτηση δύο αεροπλανοφόρων, η Κίνα εξισορροπεί την παρουσία της αμερικανικής επιχειρησιακής ομάδας αεροπλανοφόρων που ναυλοχεί ανοικτά της Ταιβάν.\nΕτικέτες ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΔΙΕΘΝΗ, ΕΛ.ΖΩΝΗ, ΚΙΝΑ


Πόσο συχνά να ποτίζετε κάκτους σε εσωτερικούς χώρους; - Ιστολόγιο\nΑρχική σελίδαΦιλοτελική ορολογίαΠόσο συχνά να ποτίζετε κάκτους σε εσωτερικούς χώρους;\nΠόσο συχνά να ποτίζετε κάκτους σε εσωτερικούς χώρους;\nΦιλοτελική ορολογία14 0\nΑν αναρωτιέστε πόσο συχνά ποτίζετε κάκτους σε εσωτερικούς χώρους, δεν είστε μόνοι. Ο ιδανικός χρόνος ποτίσματος εξαρτάται από πτυχές όπως ο τύπος του κάκτου, η κανονική περίοδος ανάπτυξης, ο αρχικός βιότοπος του κάκτου καθώς και οι τρέχουσες συνθήκες ανάπτυξης.\nΑν και υπάρχουν πολλές ποικιλίες κάκτων, είναι συνιστάται να τα ποτίζετε περίπου μία φορά την εβδομάδα τους ζεστούς και ξηρούς μήνες. Η ιδέα είναι να παρέχεται επαρκής υγρασία και να αποφεύγεται η παραμονή υπερβολικού νερού στο έδαφος με αποτέλεσμα τη σήψη.\nΑν και πολλοί από τους κάκτους είναι καλά με το εβδομαδιαίο πότισμα, άλλοι μπορεί να χρειάζονται πότισμα κάθε δύο έως τρεις εβδομάδες. Το χειμώνα, θα πρέπει να περιορίσετε το πότισμα κάκτων τύπου ερήμου και να το κάνετε μόνο μία φορά το μήνα. Όταν καλλιεργείτε τροπικούς κάκτους, ποτίζετε τακτικά όλο το χρόνο και βεβαιωθείτε επίσης ότι το χώμα είναι υγρό αντί να είναι στεγνό ενώ το φυτό ανθίζει.\nΟδηγίες για το πότισμα κάκτων σε εσωτερικούς χώρους\nΕάν θέλετε οι κάκτοι σας να ευδοκιμήσουν, πρέπει να βρείτε την ισορροπία μεταξύ του ανεπαρκούς νερού και του πολύ νερού. Για να καταλάβετε πόσο συχνά ποτίζετε τους κάκτους σε εσωτερικούς χώρους, ας δούμε μερικές οδηγίες που ισχύουν για όλους τους κάκτους γενικά.\nΑφήστε το χώμα του κάκτου να στεγνώσει ενδιάμεσα στο πότισμα. Ανεξάρτητα από το αν ο κάκτος είναι τοποθετημένος σε γλάστρα ή τοποθετείται απευθείας στο έδαφος, τα πάνω μερικά εκατοστά του εδάφους θα πρέπει να είναι εντελώς στεγνά πριν το πότισμα. Εάν έχετε ένα μετρητή νερού, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να προσδιορίσετε το επίπεδο υγρασίας του εδάφους. Ωστόσο, αν δεν κολλήσετε απλώς το δάχτυλό σας στη βρωμιά και μετρήστε το επίπεδο υγρασίας. Εάν κανένα σωματίδιο χώματος δεν προσκολλάται στο δάχτυλό σας όταν το αφαιρείτε, τότε το χώμα είναι στεγνό.\nΠοτίζετε όλους τους κάκτους σε γλάστρα πιο συχνά σε σύγκριση με τους κάκτους που φυτεύονται απευθείας στο έδαφος. Όπως όλα τα άλλα φυτά, έτσι και οι γλάστρες χρειάζονται πιο συχνό πότισμα.\nΚατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου των κάκτων (συνήθως διαρκεί από την άνοιξη έως το φθινόπωρο) ποτίζετε τα φυτά πιο τακτικά καθώς και γονιμοποιείτε. Συνιστάται σχολαστικό πότισμα κατά τους πιο ζεστούς και ξηρούς μήνες, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.\nΟι κάκτοι έχουν ημι-αδρανείς μήνες που διαρκεί από τα τέλη του φθινοπώρου έως τις αρχές της άνοιξης. Κατά τη διάρκεια της περιόδου τους, τα φυτά χρειάζονται λιγότερο νερό. Συνιστάται να μην ποτίζετε τους κάκτους εάν καλλιεργείτε τους κάκτους σε περιοχή που έχει περισσότερο νερό σε σύγκριση με το φυσικό περιβάλλον των κάκτων.\nΌταν ποτίζετε, θα πρέπει να στοχεύετε στον κορεσμό του εδάφους. Το νερό πρέπει να στάζει αργά από τις οπές αποστράγγισης στο κάτω μέρος του δοχείου. Κάτι που δείχνει ότι το χώμα είναι καλά εμποτισμένο. Μπορείτε επίσης να ελέγξετε την ποσότητα υγρασίας στο έδαφος με το δάχτυλό σας ή το μετρητή σας.\nΒεβαιωθείτε ότι όλοι οι κάκτοι σε γλάστρες έχουν γλάστρες ή δοχεία με τρύπες στο κάτω μέρος. Οι κάκτοι μισούν να κάθονται σε μια λακκούβα και οι ρίζες τους θα σαπίσουν αν ποτιστούν πολύ.\nΣημάδια υπερποτισμένων και υποποτισμένων κάκτων\nΕίναι επίσης σημαντικό να παρατηρείτε τα φυτά σας για να καθορίσετε πόσο συχνά θα ποτίζετε τον κάκτο σε εσωτερικούς χώρους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να νομίζετε ότι ποτίζετε τέλεια τον κάκτο εσωτερικού χώρου σας για να συνειδητοποιήσετε αργότερα ότι τον σκότωσες.\nΤα σημάδια των υποβρύχιων κάκτων περιλαμβάνουν αποξηραμένα στελέχη, μαλακά και λαστιχένια φύλλα και μίσχοι καθώς και αδύνατα στελέχη. Οι κάκτοι μπορεί επίσης να πέφτουν ή να γέρνουν προς τη μία πλευρά. Τα φύλλα του φυτού μπορεί να αλλάξουν χρώμα και να γίνουν χλωμά (δεν πρέπει να συγχέετε αυτή την αλλαγή χρώματος με τον αλμπινισμό).\nΤα σημάδια των υπερβολικά ποτισμένων κάκτων περιλαμβάνουν μια αρχική παχουλή εμφάνιση. Το στέλεχος και τα φύλλα αρχικά φαίνονται γεμάτα και θολά. Ακολουθούν σάπιες ρίζες. Το φυτό τελικά γίνεται μαλακό και χλωμό.\nΤύπος νερού για κάκτους σε εσωτερικούς χώρους\nΌταν εξετάζετε πόσο συχνά ποτίζετε τον κάκτο σε εσωτερικούς χώρους, θα πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη τον τύπο νερού που χρησιμοποιείτε.\nΕάν χρησιμοποιείτε νερό της βρύσης για την παροχή υγρασίας στους κάκτους σας, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι είναι συχνά αλκαλικό και/ή σκληρό. Αυτό σημαίνει ότι περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις διαλυμένων μετάλλων. Τα μέταλλα μπορούν να συσσωρευτούν στο έδαφος των κάκτων με την πάροδο του χρόνου και να προκαλέσουν βλάβη. Έτσι, θα μπορούσατε να ποτίζετε σωστά τους κάκτους σας, αλλά να χρησιμοποιείτε νερό που έχει πάρα πολλά μέταλλα και τελικά προκαλεί βλάβη στο φυτό.\nΗ μεταφύτευση κάκτων κάθε δύο χρόνια είναι η μόνη λύση για τα παχύφυτα που έχουν καταστραφεί από την περίσσεια μεταλλικών στοιχείων νερού. Η συσσώρευση τέτοιων ορυκτών μπορεί επίσης να έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό αντιαισθητικών αποθέσεων, ειδικά σε πήλινες γλάστρες χωρίς υάλωμα.\nΕίναι επίσης σημαντικό να αποφύγετε το πότισμα των φυτών σας με νερό που έχει περάσει από ένα σύστημα αποσκλήρυνσης που χρησιμοποιεί αλάτι ως παράγοντα επαναφόρτισης. Το πρόβλημα με αυτό το είδος νερού είναι ότι αυτά τα συστήματα απλώς αντικαθιστούν τη «σκληρότητα» στο νερό με ιόντα νατρίου.\nΤο πιο προτιμώμενο νερό για όλα τα είδη φυτών και όχι μόνο για κάκτους είναι το νερό της βροχής. Όποτε είναι δυνατόν, θα πρέπει να συλλέγετε το νερό της βροχής και να το αποθηκεύετε για μελλοντική χρήση.\nΕλπίζω να σας φάνηκε χρήσιμο αυτό το άρθρο σχετικά με το πόσο συχνά ποτίζετε κάκτους σε εσωτερικούς χώρους. Επίσης, να θυμάστε ότι η ανάπτυξη των κάκτων σας επηρεάζεται από πολλούς άλλους παράγοντες, όπως η θερμοκρασία και το φως. Αν θέλετε να μάθετε για μερικά ασυνήθιστα παχύφυτα που μπορείτε να προσθέσετε στη συλλογή σας, ελέγξτε αυτό το άρθρο για τα σπάνια παχύφυτα.\nΑν σας άρεσε αυτή η ανάρτηση ή τη βρήκατε χρήσιμη, κοινοποιήστε την. Επίσης, ακολουθήστε μας Pinterest για πιο χρήσιμες αναρτήσεις.\nΠροηγούμενη ανάρτησηΠώς να σώσετε μια ετοιμοθάνατη ορχιδέα σε 5 βήματα;\nΕπόμενη ανάρτηση Φοίνικας | Μικρό μεσαίο μεγάλο


Γερμανικές εκλογές 2017: Το βλέμμα της Αθήνας στο Βερολίνο μέσω Παρισίων | Κόσμος | News 24/7\nΠροσδοκία και αγωνία στην Αθήνα: Η Μέρκελ είναι βέβαιη καγκελάριος για άλλη μία φορά, όμως το ερώτημα με ποιον θα συγκυβερνήσει και τι θα γίνει με το Σόιμπλε, βασανίζει την ελληνική πλευρά\nΣεπτεμβρίου 23 2017 08:27\nΤην Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί πολίτες θα μιλήσουν και οι Έλληνες πολιτικοί αναμένουν με ενδιαφέρον να ακούσουν: Το αποτέλεσμα της κάλπης των εθνικών γερμανικών εκλογών θα διαμορφώσει όχι μόνο την επόμενη γερμανική κυβέρνηση, αλλά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθεί και η Ελλάδα, σε μία Ευρώπη που κατηγορείται ως γερμανοκρατούμενη.\nΓια αυτό στο Μαξίμου έχουν εναποθέσει μάλλον τις ελπίδες τους στον Εμμανουέλ Μακρόν και την ανάγκη της Άνγκελα Μέρκελ να επιτρέψει στο Γάλλο Πρόεδρο να επαναφέρει την ισορροπία στο γαλλογερμανικό άξονα, παρά σε κάποια συγκλονιστική ανατροπή των πολιτικών ισορροπιών εντός της ίδιας της Γερμανίας.\nΗ προσδοκία άλλωστε πολλών στην Αθήνα για αλλαγή πολιτικού σκηνικού στη Γερμανία, που έφερε η υποψηφιότητα του Μάρτιν Σουλτς με τους Σοσιαλδημοκράτες, εξανεμίστηκε όταν η SPD ναυάγησε στις τοπικές εκλογές του κρατιδίου της Ρηνανίας- Βεσφαλίας, προπυργίου των Σοσιαλδημοκρατών και ιδιαίτερης πατρίδας του υποψηφίου καγκελαρίου.\nΈνα είναι βέβαιο πλέον βάσει των δημοσκοπήσεων και εκτός κάποιου πραγματικά συγκλονιστικού απροόπτου: Η Άνγκελα Μέρκελ θα εκλεγεί για τρίτη φορά καγκελάριος. Το ερώτημα όμως είναι με ποιον θα συγκυβερνήσει και εάν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα παραμείνει στη θέση του υπουργού Οικονομικών- έστω και εάν στην πραγματικότητα η αλλαγή προσώπου μικρή σημασία έχει εάν δεν σηματοδοτεί και αλλαγή συνολικά της γερμανικής πολιτικής.\nΗ ελληνική κυβέρνηση δεν έχει βεβαίως λόγο να τοποθετηθεί δημόσια, παρόλο που ο έρωτας με τον Σουλτς δεν κρύβεται, καθώς θα κληθεί να συνομιλήσει με όποια κυβέρνηση προκύψει στη Γερμανία. Στο Μαξίμου πάντως παρακολουθούν με προσοχή τις εξελίξεις στη Γερμανία, με τον έχοντα γερμανική παιδεία υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Τζανακόπουλο, το διπλωματικό σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα. Βαγγέλη Καλπαδάκη και το διευθυντή του γραφείου Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του πρωθυπουργού, Τάκη Παυλόπουλο να βρίσκονται σε επικοινωνία με τον πρέσβη της Ελλάδας στο Βερολίνο Θεόδωρο Δασκαρόλη.\nΤα σενάρια για την επόμενη ημέρα στη Γερμανία είναι τρία: Το καλό (για την Ελλάδα), το κακό και το... τρελό σενάριο.\nΟι δημοσκοπήσεις το προηγούμενο διάστημα, μετά το καλοκαίρι, έδειχναν ως πιθανό ένα “μαυροκίτρινο” συνασπισμό, δηλαδή κυβέρνηση συνεργασίας των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και των Φιλελεύθερων (FDP). Οι Φιλελεύθεροι ήταν εταίρος της Μέρκελ στην κυβέρνηση της περιόδου 2009- 2013, αλλά πλήρωσαν τίμημα για αυτό. Στις εθνικές εκλογές του 2013 δεν κατάφεραν να πιάσουν το όριο του 5% για να μπουν στο Bundestag. Πάντως τώρα δηλώνουν πρόθυμοι εκ νέου να συγκυβερνήσουν. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τους φέρνουν από το 7% με 8%, ακόμη και στο 11% και 12%, ενδεχομένως χάρη και στη σκληρή ρητορική τους για τη γερμανική πολιτική στην Ευρώπη, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.\nΜία συγκυβέρνηση CDU- FDP είναι ένα σενάριο που τρομάζει το Μαξίμου, δεδομένου ότι οι Φιλελεύθεροι είναι το κόμμα που κρατά την πιο σκληρή στάση από όλα τα γερμανικά κόμματα απέναντι στην Ελλάδα, ζητώντας να μη δοθεί απολύτως τίποτε για το χρέος στη χώρα μας και βάζοντας ακόμη και το ξορκισμένο Grexit ξανά στο τραπέζι. Για να βγει αυτό το σενάριο η CDU πρέπει να προσεγγίσει το 40% (στις εκλογές του 2013 είχε πάρει 41,5%) και η FDP να φτάσει το 8%. Στη Γερμανία λόγω εκλογικού νόμου το κατώφλι σχηματισμού κυβέρνησης είναι στο 47,5%-48%, ανάλογα (όπως και στην Ελλάδα) με το πόσα κόμματα μείνουν εκτός Βουλής και πόσο μεγάλο είναι το ποσοστό των μη εκπροσωπούμενων κομμάτων στη Βουλή.\nΗ CDU όμως ενώ μέχρι πρότινος άγγιζε το 40%, στις τελευταίες μετρήσεις πέφτει μέχρι και στο 35%. Αιτία φέρεται να είναι το προσφυγικό, αν και εδώ και μήνες δεν έχουν φτάσει πρόσφυγες στη Γερμανία. Ομως η ξενοφοβική Εναλλακτική για τη Γερμανία (Alternative fuer Deutschland) βάζει το θέμα στο τραπέζι με μία ρατσιστική ρητορική ή ίσως το γεγονός ότι το προσφυγικό κυριάρχησε στο debate Μέρκελ- Σουλτς, το έφερε ξανά ψηλά στην ατζέντα, ενώ μέχρι τότε οι μετρήσεις έδειχναν ότι σχετικά λίγο επηρέαζε τους Γερμανούς ψηφοφόρους, που πολύ περισσότερη σημασία έδιναν για παράδειγμα στο τι θα γίνει με τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία μετά τα σκάνδαλα.\nΕάν η CDU μείνει στο 35%, ακόμη και εάν η FDP φτάσει το 12%, η αυτοδυναμία πιθανόν να μην επιτευχθεί, καθώς το όριο είναι περίπου στο 48%. Το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού επομένως ξαναζωντανεύει... σχεδόν.\nΗ Αθήνα σαφώς θα προτιμούσε ένα “μεγάλο συνασπισμό” δηλαδή τη συνέχιση της συγκυβέρνησης Χριστιανοδημοκρατών (CDU/CSU) και Σοσιαλδημοκρατών (SPD). Ιδανικά στην ελληνική κυβέρνηση θα ήθελαν οι Σοσιαλδημοκράτες να είναι τουλάχιστον τόσο ισχυροί ώστε να απαιτήσουν το υπουργείο Οικονομικών, στο οποίο αιώνιος υπουργός είναι ο φοβερός και τρομερός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.\nΗ SPD όμως δε θέλει να ξαναμπλέξει σε “μεγάλο συνασπισμό” (Grosse Koalition), εάν μπορεί να το αποφύγει. Η συγκυβέρνηση με την CDU και τη Μέρκελ την τελευταία τετραετία και πριν το 2009, κόστισε στους Σοσιαλδημοκράτες, που πασχίζουν να πείσουν τους πολίτες ότι διαφέρουν σε κάτι από το μεγαλύτερο μεγάλο εταίρο. Για αυτό η SPD έχει διαμηνύσει ότι εάν βγαίνει κυβέρνηση μόνο με την CDU και την FDP ή με CDU, FDP και τους Πράσινους, δε θα δεχθεί να συνεργαστεί με τη Μέρκελ ακόμη και εάν εκείνη το ζητήσει.\nΟλα θα εξαρτηθούν όμως από τα ποσοστά και της SPD, την οποία οι δημοσκοπήσεις δείχνουν από 21% έως 27%. Εάν οι Σοσιαλδημοκράτες κινηθούν τελικά στο 21-22%, θα αποφύγουν πάση θυσία να μπουν σε ένα “μεγάλο συνασπισμό” ως ένας αδύναμος εταίρος της Mutti, της “μητερούλας Μέρκελ” όπως τη φωνάζουν οι οπαδοί της. Εάν ξεπεράσουν το 25%, και εάν πλησιάζουν το 27%, θα έχουν άλλη διαπραγματευτική ισχύ, όμως αυτό το σενάριο ακόμη και οι αισιόδοξοι το θεωρούν πολύ δύσκολο. Εάν πάντως συμβεί αυτό, θα ζητήσουν ακόμη και το υπουργείο Οικονομικών από την CDU; Δεν είναι βέβαιο (πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ της SPD θέλει να κρατήσει το υπουργείο Εξωτερικών σε αυτή την περίπτωση και άρα ο δεύτερος εταίρος δε θα μπορεί να ζητήσει άλλο πρωτοκλασάτο υπουργείο) και επίσης δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η Μέρκελ θέλει ή μπορεί να “αδειάσει” το Σόιμπλε, τον πιο δημοφιλή υπουργό της, πάντα πανίσχυρο εσωκομματικά.\nΗ... Τζαμάικα, η Αθήνα και το Παρίσι\nΥπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο, που βάσει των δημοσκοπήσεων είναι πιθανό και ταυτόχρονα κάπως απίθανο: Να κυβερνήσει τη Γερμανία η... Τζαμάικα, όπως αποκαλούν με το γνωστό τους “χιούμορ” οι Γερμανοί ένα συνασπισμό CDU- FDP- Πράσινων, από τα χρώματα των τριών αυτών κομμάτων που είναι ίδια με αυτά της σημαίας της Τζαμάικα (το μαύρο είναι το χρώμα της CDU, το κίτρινο της FDP και το πράσινο προφανώς των Πράσινων). Σημειωτέον πάντως ότι θα ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία, που θα κυβερνούσε η “Τζαμάικα” σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Οι Πράσινοι κινούνται στο 7%, κάτω από το 8,4% του 2013 και δεν ειναι αρνητικοί σε συνεργασία. Σημειωτέον εδώ ότι εάν τελικά η Εναλλακτική για τη Γερμανία όχι απλά μπει στο Bundestag, αλλά σημειώσει αρκετά υψηλό ποσοστό, η πίεση προς τα μικρότερα κόμματα, καθώς και προς τους Σοσιαλδημοκράτες προκειμένου να μπουν σε κυβέρνηση συνεργασίας θα είναι πολύ μεγαλύτερη.\nΟι Πράσινοι, εάν μπουν στην κυβέρνηση, δεν ενδιαφέρονται για το υπουργείο Οικονομικών, ούτε έχουν κάποια ιδιαίτερη εμμονή με το θέμα της Ελλάδας. Αλλά και η FDP παρόλο που μία εβδομάδα πριν τις κάλπες, δήλωσε ότι θα ζητήσει το θώκο του Σόιμπλε, δεν είναι βέβαιον ότι θα τον λάβει. Εάν συνέβαινε αυτό, πολλοί στην Αθήνα θα έφταναν να νοσταλγούν το “μισητό” και σκληρό Βόλφγκανγκ: “Τουλάχιστον ο Σόιμπλε είναι αυτός που είναι, αλλά δεν είναι τρελός. Αυτοί της FDP είναι γραφικοί και απρόβλεπτοι, δεν υπάρχει καμία λογική στην πολιτική τους”, έλεγε χαρακτηριστικά γνώστης των γερμανικών πολιτικών πραγμάτων. Το κυριότερο πρόβλημα όμως είναι ότι η FDP θέλει να θέσει ως όρο συνεργασίας με την CDU να αντισταθεί η Γερμανία στα σχέδια του Μακρόν για μία νέα Ευρώπη. Σχέδια, που ο Γάλλος Πρόεδρος παρουσίασε στην Αθήνα και τα οποία η Ελλάδα στηρίζει, προσδοκώντας μέσω του γαλλογερμανικού άξονα σε μία καλύτερη αντιμετώπιση και επιπλέον σε μία επίλυση των ζητημάτων με το ΔΝΤ και το χρέος.\nΗ Μέρκελ μία φορά πάντως έχει ήδη δείξει τη διάθεση να επιτρέψει στο Μακρόν να ανακτήσει σε κάποιο βαθμό ρόλο για τη Γαλλία στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πολιτικού παιχνιδιού, ώστε να έχει κάτι να επιδείξει στη γαλλική κοινή γνώμη. Ενδεχομένως γιατί γνωρίζει ότι εάν και αυτός ο Γάλλος Πρόεδρος αποτύχει, έρχεται η Λεπεν στη Γαλλία. Και από κοντά ακολουθεί και η ξενοφοβική Alternative fuer Deutschland στη Γερμανία, η οποία αυτή τη φορά θα μπει όπως όλα δείχνουν στο Bundestag, ενδεχομένως και ως τρίτο κόμμα. Για πρώτη φορά δηλαδή μεταπολεμικά. ένα ξενοφοβικό, αντιευρωπαϊκό κόμμα, θα εκπροσωπηθεί στο γερμανικό κοινοβούλιο, ξυπνώντας αν μη τι άλλο δυσάρεστες μνήμες.\n(Φωτό: AP Photo/Matthias Schrader)


«Σεισμός» στη ΔΕΗ από τις αποκαλύψεις: Ήδη Στάσσης και golden boys έχουν «φάει» σχεδόν τα μισά του bonus! Έχουν αγοράσει πάνω από 700.000 μετοχές ύψους 6 εκατ. ευρώ με λεφτά της ΔΕΗ – news.makedonias.gr\n«Σεισμός» στη ΔΕΗ από τις αποκαλύψεις: Ήδη Στάσσης και golden boys έχουν «φάει» σχεδόν τα μισά του bonus! Έχουν αγοράσει πάνω από 700.000 μετοχές ύψους 6 εκατ. ευρώ με λεφτά της ΔΕΗ\nΚαταιγιστικές είναι οι αποκαλύψεις για τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ Γιώργο Στάσση, το golden boy του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον παχυλό μισθό των 360.000 ευρώ το χρόνο, το ανάκτορο των 759 τ.μ. που χτίζει στη Τζια και τα 16 εκατ. ευρώ που αποφάσισε να μοιράσει ως bonus στον εαυτό του και στην υπόλοιπη διοίκηση της ΔΕΗ, την ώρα που οι πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τους υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος.\nΕνώ την Παρασκευή η ΔΕΗ διέψευδε τα δημοσιεύματα και με ανακοίνωσή της ισχυριζόταν ότι τα χρυσά bonus έχουν «παγώσει» και δεν θα δοθούν όσο διαρκεί η ενεργειακή κρίση, η εφημερίδα «Δημοκρατία»… Πηγή\nΣτη χώρα του Μητσοτάκη ο Άδωνις χαίρεται που έχει πάει 2,70 η βενζίνη γιατί θα γεμίσουν φόρους και θα μπορούν να πληρώνουν τα golden boys… (vid)\nΧτίζουν παλάτια στα νησιά με τα λεφτά των καταναλατών, αμείβονται σαν golden boys πολυεθνικών και … μπλοκάρουν τις προσωρινές διαταγές να μην κόβεται το ρεύμα νοικοκυριών που αδυνατούν να πληρώσουν τη “ρήτρα αναπροσαρμογής” Μητσοτάκη!\nΣφακιά: Κατανάλωση ρεύματος 181 ευρώ, λογαριασμός ΔΕΗ Στάσση 1081 ευρώ! Ποιος είδε τον “ψηλό” και δεν τον φοβήθηκε (Πολάκης: “Ληστές, λαδέμποροι, μαυραγορίτες”)\nKαταγγελία «φωτιά» για golden boys και πλουσιοπάροχα πακέτα αποχώρησης στο Χρηματιστήριο Αθηνών\nΚουμουνδούρου: “Στις επόμενες εκλογές οι πολίτες να θυμούνται ότι η ΝΔ είναι εξαρτημένη από τους τραπεζίτες καθώς χρωστάει 392 εκ ευρω, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ένα …”\nFuel Pass 2: Πώς θα πάρετε επιπλέον bonus 15 ευρώ επιδότηση για τα καύσιμα\nPrevious Post: Αποκαλύψεις Κύρτσου που «καίνε» Μητσοτάκη και golden boys: «10-20 εκατ. ευρώ κάθε μέρα τα υπερκέρδη στις εταιρείες ενέργειας!» – Ποια η σχέση τους με Μαξίμου\nNext Post: Αναφορά στην Ελλάδα για την 108η θέση στην Ελευθερία του Τύπου από το ΑΠΕ/ΜΠΕ; Ψάξε, ψάξε δε θα το βρεις…


7 μυστικά που πρέπει να μάθεις για να δείχνεις πιο ψηλή! - ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ - Youweekly\nΔιάβασε τα προσεκτικά!\nΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ 14.06.2019 14:04\nΕίμαστε σίγουροι πως πολλές φορές έχεις αναρωτηθεί πως θα προσθέσεις λίγους πόντους ύψους στην εμφάνιση σου. Σου βρήκαμε την λύση και θα σου δώσουμε 8 μυστικά για να δείχνεις πιο ψηλή!\n1.Τόνισε τη μέση σου: Χρησιμοποίησε μια ζώνη ή επίλεξε μεσάτα ρούχα για να το καταφέρεις\n2.Συνδύασε μυτερά παπούτσια με κοντές φούστες και φορέματα: Δείξε τα πόδια σου! Αυτό θα σε κάνει να δείξεις πιο ψηλή. Τα μυτερά παπούτσια δείχνουν το πόδι ακόμα πιο μακρύ.\n3.Προτίμησε τα στενά και cropped τζιν: Αφαιρώντας ελάχιστους πόντους ύφασμα από το κάτω μέρος των τζιν σου χαρίζεις την ψευδαίσθηση του ύψους ενώ τα εφαρμοστά τζιν τονίζουν ακόμα περισσότερο τα πόδια σου.\n4.Τόλμησε τα total black looks: Ή γενικά, τα μονόχρωμα. Αυτό το “κλισέ” μυστικό έγινε κλισέ για κάποιο λόγο!\n5. Φόρεσε τακούνι, έστω και λίγο: Τι σημαίνει αυτό; Ακόμα και τα μποτάκια σου με τους 2-3 πόντους τακούνι μπορούν να κάνουν διαφορά στον τρόπο που περπατάς και άρα στο πόσο ψηλή δείχνεις.\n6. Επένδυσε σε ένα μακρύ παλτό: Πολλοί ισχυρίζονται το αντίθετο όμως στην πραγματικότητα ένα μάξι παλτό δημιουργεί έντονες κάθετες γραμμές στη σιλουέτα σου δείχνοντάς σε πιο αδύνατη και πιο ψηλή.\n7.Πες όχι στο layering: Τόλμησε να φορέσεις oversized ρούχα αλλά μην το παρακάνεις με το layering αφού σου προθέτει όγκο και δεν βοηθάει στο να δείξεις πιο ψηλή.\nΕίσαι καλεσµένη σε ένα σηµαντικό δείπνο. Έχεις αλλάξει δεκάδες φορές γνώµη για το τι θα βάλεις και επιτέλους είσαι ικανοποιηµένη µε το αποτέλεσµα. Τι µπορεί να πάει στραβά; Πολλά! Τρεις διάσηµες στυλίστριες που έχουν πελάτισσες διάσηµες celebrities του Χόλιγουντ σου εκµυστηρεύονται τα µυστικά για το πώς θα αποφύγεις ή πώς θα αντιµετωπίσεις 6 στυλιστικά ατυχήµατα. Αφού αυτές επιβίωσαν στα Όσκαρ, για σένα θα είναι παιχνιδάκι!\nΤα καινούρια σου παπούτσια σε στενεύουν Διαβάστε παρακάτω...\nΑν σου συµβεί σε κάποια έξοδό σου τότε βάλε λίγο χαρτί τουαλέτας που θα σε ανακουφίσει προσωρινά από τον πόνο ή αν το επιτρέπει ο χώρος, περπάτησε ξυπόλυτη. Για να αποφύγεις όµως αυτό το ατύχηµα µην φύγεις από το σπίτι µε καινούρια παπούτσια χωρίς να φοράς καλσόν ή λεπτά σοσονάκια. Είναι έξυπνο, να έχεις ένα έξτρα ζευγάρι στην τσάντα σου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Πριν φύγεις από το σπίτι να ψεκάσεις τα πόδια σου µε ένα αποσµητικό για τον ιδρώτα, ώστε αν χρειαστεί να περπατήσεις ξυπόλητη να µην έχεις πρόβληµα δυσοσµίας. Τέλος, μπορεία να βάλεις µία ελαφριά ενυδατική κρέµα στα πόδια µας για να γλιστράει το πόδι καλύτερα µέσα στο παπούτσι αλλά και για να ανοίγει το δέρµα.\nΑνακαλύπτεις ότι η µπλούζα σου είναι πιο διαφανής από όσο νόµιζες\nΌταν αγοράζουµε ένα ρούχο µπορεί να µην εκτιµήσουµε σωστά πόσο διαφανές είναι και να το ανακαλύψουµε όταν πέσουν επάνω του τα… φώτα! Το πρόβληµα γίνεται ακόµα µεγαλύτερο αν εκείνο το βράδυ αποφάσισες να φορέσεις ανοιχτόχρωµο σουτιέν µέσα από σκούρα µπλούζα ή και καθόλου! Αν η περίσταση είναι επίσηµη, η µόνη λύση είναι να φορέσεις το πανωφόρι σου ή να δανειστείς από κάποιον άλλο καλεσµένο ένα ελαφρύ ρούχο, ένα αξεσουάρ όπως ένα φουλάρι ή ένα γιλέκο από τον σύντροφό σου, που θα σε καλύπτει. Για να το προλάβεις, θα πρέπει να δοκιµάζεις το ρούχο στο σπίτι πριν φύγεις µε κατάλληλο φωτισµό και αν δεν είσαι σίγουρη να φοράς το κατάλληλο σουτιέν ή ένα τοπάκι από µέσα.\nΣπάει ή κολλάει το φερµουάρ\nΑυτό µπορεί να συµβεί είτε φοράς φούστα, είτε παντελόνι, είτε φόρεµα. Η Tara Swennen, στυλίστρια της Kristen Stewart και άλλων διάσηµων ηθοποιών, συµβουλεύει αν κολλήσει το φερµουάρ, να τρίψεις τον γραφίτη από τη µύτη ενός µολυβιού πάνω του ή να απλώσεις λίγο σαπούνι ή ένα lip balm. Αν δεν κλείνει το φερµουάρ επειδή έχει πιαστεί στο ύφασµα, δοκίµασε να το ξεµπερδέψεις µε ένα τσιµπιδάκι για τα φρύδια. Αν, τέλος έχει στραβώσει κάποιο δόντι, προσπάθησε να το φτιάξεις µε µία µικρή πένσα. Ελπίζουµε να είσαι τυχερή και να συµβούν όλα αυτά ενώ είσαι σπίτι!\nΛέρωσες το φόρεµά σου µε make up\nΑν δεν έχεις εναλλακτικό ρούχο να φορέσεις, η Jessica Paster, στυλίστρια της Emily Blunt, συµβουλεύει να µη βιαστείς να το βρέξεις και να το καθαρίσεις γιατί θα µεγαλώσει ο λεκές και δεν θα στεγνώσει εύκολα. Σκούπισε τον λεκέ µε µια στεγνή πετσέτα και αν δεν δεις διαφορά, χρησιµοποίησε ταλκ. Αν έχεις αφρό ξυρίσµατος, πάρε λίγη ποσότητα στο χέρι σου και τρίψε τον λεκέ και ξέβγαλε µε κρύο νερό. Στέγνωσε, τέλος, το ρούχο µε το σεσουάρ.\nΈπεσε στο ρούχο σου κόκκινο κρασί\nΕίναι πολύ συχνό ατύχηµα και τις πιο πολλές φορές το πρώτο που κάνουµε είναι να το βρέχουµε µε νερό και να σχηµατίζουµε έναν πολύ µεγαλύτερο λεκέ. Η Τάρα συµβουλεύει να βάλεις ταµποναριστά στον λεκέ αλάτι και νερό. Ένα µυστικό που έµαθε από την γιαγιά της, µοιράζεται µαζί µας η Michelle που λέει να ρίξουµε πάνω στο λεκέ λευκό κρασί, να το αφήσουµε για µερικά λεπτά και µετά να ξεβγάλουµε µε νερό. Μας διαβεβαιώνει ότι κάνει θαύµατα η συγκεκριµένη λύση. Μια ακόµα πιο έξυπνη κι απλή ιδέα είναι να έχεις πάντα στην τσάντα σου… µωροµάντηλα. Καθαρίζουν τα πάντα!\nΊδρωσες και σχηµατίστηκε λεκές στο φόρεµά σου\nΗ Jessica προτείνει να στεγνώσεις τις µασχάλες ή το φόρεµά σου στους στεγνωτήρες που βρίσκονται στις τουαλέτες. Η Dani Michelle, στυλίστρια της Bella Thorne, λέει πως η καλύτερη λύση είναι να βγεις έξω και να πάρεις λίγο αέρα ώστε να επανέλθει η θερµοκρασία σου στα φυσιολογικά.


Η Ελλάδα του Μαρκ Τουέιν – Μεταρρύθμιση\nΗ Ελλάδα του Μαρκ Τουέιν\nΕίναι φανερό ότι με το «τέλος της λιτότητας και της κρίσης» η πολιτική αντιπαράθεση περνάει πλέον σε λογοτεχνικό επίπεδο. Τόσο ο υπουργός οικονομικών, όσο και ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επέλεξαν τις ρήσεις του Μαρκ Τουέιν για να αναμετρηθούν με φόντο την «συμφωνία» των Βρυξελλών.\nΕδώ που τα λέμε, ο κύριος υπουργός μόνον λογοτεχνικά θα μπορούσε να σπάσει την σιωπή του μετά από έναν τέτοιο πανωλεθρίαμβο, που λέει και ο Θεοδωράκης. Πώς αλλιώς να εξηγήσει ότι το κλείσιμο της αξιολόγησης καθυστερούσε επί μήνες γιατί οι θεσμοί απαιτούσαν τη λήψη νέων μέτρων με… μηδενικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα; Ο Τσακαλώτος έχει βέβαια και άλλη οδό διαφυγής. Όταν διαφωνεί με την πολιτική που ο ίδιος εφαρμόζει, μπορεί κάλλιστα να εκφράζει τις ενστάσεις του σαν επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Προς στιγμήν προτιμάει την σιωπή φοβούμενος ότι βρίσκεται μπροστά στο χρονικό ενός προδιαγεγραμμένου θανάτου.


Η Ντόρα «αδειάζει» στελέχη της Ν.Δ. για τον όρο «Μακεδονία» | Η Εφημερίδα των Συντακτών\n«Κι εγώ θα ήθελα να ήμουν η Σίντι Κρόφορντ...»\nΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ 31.01.2018, 14:43\nΑιχμές κατά στελεχών της Ν.Δ. που αρνούνται λύση με τον όρο «Μακεδονία» άφησε η βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός Εξωτερικών με δηλώσεις της τόσο στον ΑΝΤ1 όσο και στο Action 24.\nΗ Ντόρα Μπακογιάννη επέμεινε σε «σύνθετη ονομασία που εμπεριέχει το όνομα "Μακεδονία" υπό την προϋπόθεση ότι θα υλοποιηθούν όλα τα υπόλοιπα. Όποτε και να ψάξετε δηλώσεις δικές μου από το 1990 μέχρι σήμερα, λέω την ίδια κουβέντα», είπε και τόνισε ότι «εάν το FYROM αλλάξει με άλλο όνομα και η κατάσταση παραμείνει ως έχει, έχουμε υποστεί εθνική ήττα».\nΓια όσα «γαλάζια» στελέχη λένε «όχι» σε οποιαδήποτε πρόταση εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία» (σ.σ. μεταξύ των οποίων και ο αντιπρόεδρος του κόμματος, Άδ. Γεωργιάδης, που δήλωσε πρόσφατα «Εγώ δεν θέλω το όνομα "Μακεδονία"») η κ. Μπακογιάννη σχολίασε δηκτικά: «Και εγώ θα ήθελα να ήμουν η Σίντι Κρόφορντ».\n«Εγώ δεν είμαι γραφική, είμαι ένας άνθρωπος που έχω διαπραγματευτεί αυτή την υπόθεση. Το μεγάλο πρόβλημα με τα Σκόπια είναι ο αλυτρωτισμός. Πώς εκφράζεται ο αλυτρωτισμός; Εκφράζεται μέσα και από το όνομα, μέσα από το Σύνταγμα, μέσα από τα σύμβολα, μέσα από την αντίληψη ότι έχουμε μειονότητες εκτός συνόρων. Αυτό είναι ένα πακέτο», πρόσθεσε.


Θα ήθελα τα παιδιά μου...\nΘα ήθελα μεγαλώνοντας τα παιδιά μου, να έχουν όρια. Δεν θα ήθελα να είναι ούτε απάτριδες, ούτε άθρησκοι, ούτε ανιστόρητοι. Θα είμαι έτσι σίγουρος, πως όταν μια μέρα θελήσουν να αμφισβητήσουν τα όρια τους και να τα διευρύνουν, θα ξέρουν τουλάχιστον πού βρίσκονται και ποια είναι. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να γίνουν τα άβουλα θύματα καμιάς νεοφιλελεύθερης ή νεομαρξιστικής θεωρίας μόνο και μόνο για να το παίζω εγώ πρωτοποριακός, μοντέρνος γονιός.\nΔεν θα ήθελα τα παιδιά μου να είναι κριτικά εγγράμματα. Προτιμώ να έχουν απλά κριτική σκέψη. Να αναλύουν και όχι να ερμηνεύουν. Να είναι περίεργα και όχι καχύποπτα. Να ψάχνουν μέσα στα πράγματα και όχι πίσω τους. Θα μάθουν έτσι να ξεχωρίζουν την εκκλησία από τη θρησκεία, την κυβέρνηση από την πολιτεία, τα κόμματα από την πολιτική και το κράτος από την πατρίδα.\nΘα ωριμάσουν κολυμπώντας στον ωκεανό της αντικειμενικής αλήθειας προσπαθώντας να την ανακαλύψουν και δεν θα πλατσουρίζουν στη λιμνούλα της εύκολης ουδετερότητας.\nΔεν θα ήθελα να νοιώθουν παγκόσμιοι πολίτες, αλλά πολίτες αυτού του τόπου εδώ. Μόνο έτσι θα είμαι σίγουρος πως θα σεβαστούν όλους τους τόπους και τους πολίτες αυτής της γης. Μόνο έτσι θα νοιώσουν τις αόρατες ρίζες που μας κρατάνε στη γη των γονιών μας και θα συνειδητοποιήσουν τι θα πει πρόσφυγας, μετανάστης, και άλγος του νόστου.\nΘα ήθελα να έχουν αξίες και ιδανικά, για να μάθουν πως το όριο της ανθρώπινης ύπαρξης δεν είναι ο θάνατος, αλλά η απώλεια της αξιοπρέπεια.\nΘα ήθελα να μην γίνουν ρεαλιστές, αλλά ρομαντικοί ονειροπόλοι. Έτσι θα είμαι σίγουρος πως η ζωή τους θα βασίζεται σε ακλόνητες βάσεις. Σε πνευματικά αγαθά και ιδανικά και όχι σε αναλώσιμα αγαθά στο χρήμα και στο ατομικό συμφέρον.\nΘα ήθελα να είναι ταπεινοί και όχι μετριόφρονες για να μην κινδυνέψουν έτσι ποτέ στη ζωή τους να συνθηκολογήσουν με τη μετριότητα.\nΘα ήθελα να ξέρουν πως είναι διαφορετικοί και όχι ξεχωριστοί, για να μάθουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και να μην την φοβούνται.\nΘα ήθελα να έχουν ένα πατέρα έστω και κατά το ελάχιστο, καλύτερο από αυτόν που είχα εγώ, για να μάθουν πως οι άνθρωποι οφείλουν πάντα να βελτιώνονται, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις και τις συγκυρίες της εποχής τους.\nΚαι τέλος, θα ήθελα να είχαν το θάρρος να τραβήξουν το δικό τους δρόμο ακόμα κι αν αυτός είναι εντελώς αντίθετος με τα όνειρα και τις προσδοκίες που εγώ είχα γι' αυτούς. Γιατί μόνο έτσι θα μάθουν τι σημαίνει αγάπη του γονιού για το παιδί του.


Σκουρτόπουλος: «Από την αρχή όλα, αγωνιστικά και λειτουργικά» - VIDEO - Βasketplus\nΟ προπονητής του Ηρακλή, Θανάσης Σκουρτόπουλος, ξεκαθάρισε ότι η ομάδα του έχει επηρεαστεί από τις πολλές αλλαγές που έχουν γίνει όλη τη σεζόν και παράλληλα ξεκαθάρισε πως θα πρέπει να ξεκινήσει “εκ του μηδενός” μια νέα προσπάθεια, “τόσο αγωνιστικά, όσο και λειτουργικά”.\nΠαράλληλα τόνισε πως δεν έχει συμβόλαιο για του χρόνου και πως “έχω μια συνεργασία μόνο για φέτος, για να δούμε και οι δυο πλευρές πως δουλεύουμε. Από τώρα δεν μπορώ να μιλήσω για τη νέα χρονιά”.\n– Για το ματς με το Λαύριο: «Ήρθε ο κορωνοϊός στη χειρότερη στιγμή πάνω που βρίσκαμε ρυθμό. Έχουμε πέντε απουσίες. Νομίζω και τον Σχίζα κακώς τον βάζουμε, πρέπει να προφυλαχθεί. Δεν βγαίνουν αυτά που δουλεύουμε, σήμερα θα μπορούσαμε να είμαστε πιο αξιοπρεπείς».\n– Για τις πολλές αλλαγές προπονητών και παικτών κι αν έχουν επηρεάσει την ομάδα του: «Και μόνο ότι έχουν περάσει 3 προπονητές, λέει πολλά, 100 πράγματα μπορεί να έχει αλλάξει ο καθένας. Αυτά πρέπει να μπορεί και η ομάδα να τα διαχειριστεί. Προσπαθούμε να διαχειριστούμε μια κατάσταση αλλά δεν ανταποκρινόμαστε όπως θα έπρεπε. Πρέπει να μείνουμε σε αυτό δεν μπορούμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα. Αν πάρουμε μια νίκη και μπούμε στα playoffs θα είναι μια μικρή επιτυχία αλλά δεν μπορώ να δω κάτι παρά πέρα».\n– Για την Εθνική ομάδα και τις εκλογές της ΕΟΚ: «Πάντα η Εθνική είναι υπεράνω όλων. Έχω πει και άλλη φορά ότι τα πάντα είναι έτοιμα αλλά όσο εκκρεμεί το θέμα των εκλογών, μπορούν να αλλάξουν πολλά πράγματα. Αν έρθει ένας νέος παράγοντας και πει ότι θέλει να αλλάξει ο προπονητής είναι δικαίωμα του αλλά πρέπει να δούμε τι προλαβαίνει να γίνει. Εγώ αυτό που μπορώ να πω είναι ότι εμείς είμαστε έτοιμοι αν μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Από η στιγμή που ο κύριος Πιτίνο έχει αναλάβει και εμείς θα είμαστε μαζί του, έχει γίνει ένας προγραμματισμός, έχει κανονιστεί το τουρνουά Ακρόπολις, έχει κανονιστεί η μεταφορά στον Καναδά, όλα είναι έτοιμα. Αν η νέα διοίκηση αποφασίσει κάτι άλλο θα είναι σεβαστό».\nΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟΤο μαρτύριο της σταγόνας\nΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟΣερέλης: «Είμαστε… πεινασμένη ομάδα»


Showing results for tags 'jeff lemire'. - GreekComics\nShowing results for tags 'jeff lemire'.\nLEMIRE JEFF [ (1976) ]\nΟ Jeff Lemire είναι Καναδός σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς. Πολυγραφότατος, έχει ασχοληθεί με μια πληθώρα υπερηρωικών και creator-owned τίτλων. Από τα πρώτα του κιόλας βήματα μάλιστα απολαμβάνει την αναγνώριση κοινού και κριτικών, κερδίζοντας σημαντικό αριθμό βραβείων. Ο Lemire γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της κομητείας Essex, στην επαρχία του Ontario. Αρχικά ήθελε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο και πράγματι παρακολούθησε μια σχολή στο Toronto. Αποφάσισε, όμως, ότι τα κόμικς του ταίριαζαν περισσότερο κι έτσι πήρε αυτή την κατεύθυνση. Τα πρώτα του κόμικς ήταν φανζίν σύντομων ιστοριών. Το 2005 σχεδίασε και έγραψε το Lost Dogs, μια αυτοέκδοση 96 σελίδων, που κέρδισε ένα Xeric Award. Ακολούθησαν μερικές δουλειές σε καναδέζικες εταιρείες και το 2007 ήρθε ο πρώτος τόμος του Essex County Trilogy, για λογαριασμό της Top Shelf. Η τριλογία αυτή ολοκληρώθηκε το 2008 και του χάρισε διάφορα βραβεία, ενώ προτάθηκε και για Ignatz, Harvey και δύο Eisner Awards. Λίγο αργότερα ήρθε η συνεργασία με την Vertigo, για το graphic novel The Nobody. Το 2009 ξεκίνησε το Sweet Tooth, μια post-apocalyptic σειρά, η οποία ολοκληρώθηκε το 2012 στα σαράντα τεύχη. Προτάθηκε για Harvey και Eisner Awards και θεωρείται από πολλούς η σημαντικότερη δημιουργία του Lemire. Το 2010 μπήκε στα υπερηρωικά λημέρια, καθώς έγραψε το σενάριο για ένα one-shot του Atom, ενώ το 2011 η σειρά Superboy, προτάθηκε για Eisner Award for Best New Series. Ως μέρος του New 52, ανατέθηκε στον Lemire το reboot του Animal Man, σε σχέδιο του Travel Foreman. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το 2011 και ο τίτλος έλαβε καλές κριτικές, καθώς και υποψηφιότητες για βραβεία. Ένα χρόνο αργότερα, ο Lemire επέστρεψε στις προσωπικές του δουλειές με το The Underwater Welder, ένα graphic novel για την Top Shelf. Πλέον ο Lemire μοιράζει το χρόνο του μεταξύ υπερηρωικών τίτλων (Green Arrow, Bloodshot Reborn, All-New Hawkeye κ.ά.) και creator-owned κόμικς, όπως τα Descender (2015) και Royal City (2017). Ως αυτοδίδακτος δημιουργός, ο Lemire έχει ένα ιδιαίτερο τρόπο σχεδίασης. Φαινομενικά πρόχειρο, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση στις εκφράσεις του προσώπου, το σκίτσο του είναι εύκολα αναγνωρίσιμο. Οι προσωπικές του δουλειές είναι συνήθως ασπρόμαυρες για να δένουν με τη μελαγχολική τους ατμόσφαιρα και η αφήγηση παρουσιάζει αρκετές πρωτοτυπίες. Ανάμεσα στους ανθρώπους που επηρέασαν τον Lemire είναι οι Alan Moore, Seth, αλλά και οι David Lynch, Wim Wenders, John Steinbeck και Nick Cave. Άλλα κόμικς του Lemire: MOON KNIGHT TRILLIUM\nTRILLIUM [ JEFF LEMIRE ]\nΤο Trillium είναι ένα mini-series 8 τευχών που κυκλοφόρησε από την Vertigo, από τον Ιούλιο του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του επόμενου χρόνου. Σεναριογράφος και σχεδιαστής είναι ο γνωστός Καναδός Jeff Lemire, ενώ τα χρώματα είναι του Ισπανού José Villarrubia. Η trade paperback έκδοση που παρουσιάζεται εδώ, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2014. Πρόκειται για μια περιπέτεια ανάμεσα σε διαφορετικές διαστάσεις του χωροχρόνου. Από τη μία, η Nika Temsmith, επιστήμων στο μακρινό 3797, που αναζητεί το φυτό Trillium σ' έναν μακρινό πλανήτη. Από την άλλη, ο William Pike, βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και εξερευνητής στη ζούγκλα του Περού το 1921. Οι δυο αυτοί χαρακτήρες θα συναντηθούν και θα πρέπει να σώσουν την ανθρωπότητα από έναν εξαιρετικά μεταδοτικό και θανατηφόρο ιό, που έχει εξαπλωθεί στον κόσμο της Nika. Η έκδοση είναι όμορφη, με αρκετά έξτρα (προσχέδια, την αλφάβητο μια φυλής εξωγήινων κ.ά.). Το σχέδιο είναι στο γνωστό στυλ του Lemire, που όμως αναβαθμίζεται σημαντικά από τον υπέροχο χρωματισμό του Villarubia. Υπάρχουν δε ορισμένες σελίδες που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Η κεντρική ιδέα είναι πρωτότυπη και η ιστορία κυλάει ωραία. Στα θετικά, το ότι ο Lemire ολοκληρώνει πολύ ομαλά την ιστορία στον χώρο που έχει διαθέσιμο. Ωστόσο, το σενάριο γίνεται λίγο έως πολύ αναμενόμενο, με αποτέλεσμα το κόμικ να μην ανταποκρίνεται στις αρχικές προσδοκίες. Μπορεί να μην είναι αριστούργημα, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ καλό και ενδιαφέρον κόμικ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι προτάθηκε για το βραβείο Eisner για Best Limited Series. Προτείνεται όχι μόνο στους φαν του Lemire, αλλά και σε όσους θέλουν να διαβάσουν ένα καλό sci-fi ή να ξεφύγουν από τα υπερηρωικά κόμικς. Βαθμολογία: 7,5/10\nROYAL CITY [ JEFF LEMIRE ]\nΈνα κόμικ που ο ίδιος ο συγγραφέας χαρακτηρίζει εύστοχα "no-genre". Η ιστορία της εξαμελούς οικογένειας Pike που κατοικεί στο Royal City. Ο Thomas Pike, ο μικρότερος γιος, είναι ένας εσωστρεφής έφηβος που δεν κοινωνικοποιείται άνετα και του αρέσει να γράφει. Όταν χάνει τραγικά και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες τη ζωή του ως έφηβος, όπως είναι φυσικό, επηρεάζεται όλη η οικογένεια. Κάθε μέλος γεμίζει το κενό με την δική του εκδοχή για τον παρελθοντικό ή μελλοντικό Tom. Χωρίζεται σε τρία θεματικά arcs. Στο πρώτο, με όνομα "Next of kin", γνωρίζουμε την οικογένεια στο σήμερα και τις σχέσεις μεταξύ τους. Στο "Sonic Youth" πηγαίνουμε στα παιδικά χρόνια των χαρακτήρων και γνωρίζουμε τον πραγματικό Thomas και τις σκέψεις του, ενώ στο τρίτο και τελευταίο, με όνομα "We All Float On" μαθαίνουμε λεπτομέρειες για τον θάνατο του Thomas και έχουμε το τελικό resolution. Ο δημιουργός εξηγεί ότι σε αντίθεση με άλλες ιστορίες, όπως το Sweet Tooth, ξεκίνησε το Royal City χωρίς να έχει αποφασίσει το τέλος ή τη διάρκεια. Γράφει ότι μετά το δεύτερο arc άρχισε να "βλέπει" ξεκάθαρα το τέλος του κόμικ και πως ο κόσμος αυτός που ξεκίνησε να χτίζει δεν τον εξυπηρετούσε για κάτι πιο μακροσκελές. Και ομολογώ πως αυτό είναι εμφανές όταν το διαβάζεις. Μπορείς να διακρίνεις ότι άρχισε αφήνοντας πολλά περιθώρια ανάπτυξης, χωρίς όμως αυτό να φαίνεται άσχημο ή ημιτελές μετά το επιλεγμένο τέλος. Στο σενάριο κάνει αυτό που ξέρει καλά: αναπτύσσει χαρακτήρες, πλέκει τις σχέσεις τους και τους συνδέει με το περιβάλλον τους. Όλα τα μέλη της οικογένειας γράφονται προσεκτικά από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τεύχος ώστε να είναι ρεαλιστικά και να μπορείς εύκολα να ταυτιστείς μαζί τους. Ο Patrick είναι συγγραφέας, παντρεμένος με σταρ του Hollywood, και έχει κολλήσει μετά την επιτυχία του πρώτου βιβλίου του. Η Tara είναι αρχιτέκτονας/πολιτικός μηχανικός και έχει μία ιδέα που προϋποθέτει το γκρέμισμα του εργοστασίου που δουλεύει ο σύζυγός της και δούλευε η οικογένειά της - ένα σημαντικό κτίσμα με συμβολική σημασία για την πόλη, αλλά και την ιστορία μας. Ο Richie είναι αλκοολικός και ναρκομανής, μπλεγμένος οικονομικά και αποκομμένος από την υπόλοιπη οικογένεια. Η μητέρα, Patricia, είναι αφοσιωμένη στην εκκλησία και ο πατέρας, Peter, στη συλλογή και την επιδιόρθωση παλιών ραδιοφώνων. Είναι ένα σεναριακά απλοϊκό slice of life που μπορεί να σε επηρεάσει ευθέως ανάλογα με το χώρο που θα του δώσεις. Σχεδιαστικά είναι ο κλασσικός Lemire. Αν έχετε δει αλλού το σχέδιο του μάλλον δεν υπάρχει κάτι πολύ διαφορετικό εδώ. Ωστόσο κάποιες από τις σουρεαλιστικές του απεικονίσεις με τα ραδιοφωνικά σήματα (τα οποία είναι το εικαστικό θέμα -ας πούμε- αυτής της σειράς) μπορεί να σας μαγέψουν. Η παλέτα των χρωμάτων είναι κατά βάση γήινη. Προσωπικά δεν είμαι τεράστιος fan του σχεδιαστικού του στυλ, αλλά δεν υπήρχε καμία δυσάρεστη έκπληξη. Ακόμα μια φορά, όπως παρατηρώ συχνά τελευταία στα κόμικ που διαβάζω, πολύ δυνατό σημείο ήταν η χρήση των σιωπηλών σελίδων. Η σειρά ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2017 και ολοκληρώθηκε την προηγούμενη Τετάρτη στα 14 τεύχη. Στα τρία βασικά πόστα είναι ο Lemire, ενώ στο lettering ο Steve Wands. Περιττό να πω ότι με υπερενθουσίασε και το προτείνω σε οποιονδήποτε γνωρίζει ή θέλει να γνωρίσει τον συγγραφέα. Στην χειρότερη, θα σας συγκινήσει. Κάτι αρκετά ιδιαίτερο με αυτό το κόμικ είναι ότι - λόγω κυρίως του δεύτερου story arc που ανέφερα παραπάνω και γυρνάει πίσω στα '90s - ο Lemire επιμελήθηκε μια playlist με indie rock τραγούδια της εποχής και τα αντιστοίχησε σε κάθε τεύχος. Αντίστοιχα, δημοσιεύτηκαν και κάποια variants-φόρος τιμής σε albums της εποχής. Περισσότερος Lemire: Παρουσίαση δημιουργού Black Hammer Underwater Welder Trillium Moon Knight Descender\nBLACK HAMMER [JEFF LEMIRE - DEAN ORMSTON]\nleonidio posted a topic in ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ\nΕντάξει, το πάω ανάποδα: ενθουσιάστηκα με αυτό το κόμικ! Πειραγμένο υπερηρωικό, εντελώς φρέσκο, αλλά ταυτόχρονα κάτι που αποτίει και φόρο τιμής στα κλασικά υπερηρωικά. Τέλειο!! Αν δεν το είχα ήδη διαβάσει, θα είχα σιελόρροια αυτή τη στιγμή! Ο Καναδός Jeff Lemire, από τους σημαντικότερους για εμένα δημιουργούς κόμικ, έκανε ξανά το θαύμα του. Για να δούμε λίγο πιο προσεκτικά: Ομάδα υπερηρώων, έξι τον αριθμό, βρίσκονται εδώ και 10 χρόνια και για αδιευκρίνιστους λόγους εξόριστοι σε ένα χωριό στη μέση του πουθενά, από όπου δεν μπορούν να ξεφύγουν, λόγω ενός δυναμικού πεδίου και προφανώς αγνοούνε τι έχει συμβεί στον έξω κόσμο κατά τη διάρκεια της απουσίας τους. Ποιοι είναι αυτοί; Η Golden Gail, μέλος της οικογένειας υπερηρώων Golden και εγκλωβισμένη στο σώμα ενός μικρού κοριτσιού, ενώ η ίδια είναι μεσήλικας και μεταμορφώνεται σε κορίτσι με υπεράνθρωπες δυνάμεις λέγοντας τη λέξη "Zafram" (τι μας θυμίζει αυτό;) ) Ο Barbalien, Αρειανός ονόματι Mark Markz (τι μας θυμίζει αυτό;) ), που έχει έρθει στη Γη για να μας βοηθήσει από μια επικείμενη εισβολή Αρειανών και καταφέρνει να μεταμφιέζεται περνώντας απαρατήρητος Ο Abraham Slam, χωρίς υπεράνθρωπες δυνάμεις, αλλά εξαιρετικά γυμνασμένος, αφότου κρίθηκε ακατάλληλος να υπηρετήσει στο στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου (τι μας θυμίζει αυτό;) ) Ο Colonel Weird (τι μας θυμίζει αυτό;) ). από τους πρώτους αστροναύτες, ο οποίος μπορεί να μετακινηθεί στο χώρο και στο χρόνο, χάνοντας σιγά σιγά τα λογικά του Η Madame Dragonfly, μάγισσα και αποκρυφίστρια, αιώνια δεμένη με ένα συγκεκριμένο σπίτι, προφανώς πηγή της δύναμής της, αλλά και της κατάρας της (τι μας θυμίζει αυτό;) ) Και τέλος, η TLK-E WLK-E ή για μεγαλύτερη ευκολία Talky Walky, μέλος μιας εξωγήινης φυλής ρομπότ, που μισούνε τους ανθρώπους, αν και η ίδια τους συμπαθεί. Εφευρέτρια και επιστήμων μεγάλης κλάσης, την περιμάζεψε ο Colonel Weird σε μια από τις περιπλανήσεις του. Υπήρχε και ένα έβδομο μέλος, ο Black Hammer, αλλά θα μάθετε περισσότερα για αυτόν, διαβάζοντας το κόμικ To είπα από την αρχή: ξετρελάθηκα! Υπέροχο σενάριο, γεμάτο ανατροπές, εξαιρετικούς διαλόγους, αγωνία. πραγματικούς χαρακτήρες (αν και μιλάμε και υπερήρωες), εξαιρετικό σχέδιο, που θύμισε λίγο Mignola, αν και όπου χρειάζεται, αποτίει τον απαραίτητο φόρο τιμής σε άλλους δημιουργούς, του Jack Kirby μη εξαιρουμένου, εντυπωσιακοί χρωματισμοί. Αν και διαβάζεται ίσως πιο εύκολα από έχοντες σχέση με υπερηρωικά κόμικς, οι οποίοι θα απολαύσουν τις αναφορές σε κόμικς του παρελθόντος, συνίσταται ακόμα και σε εκείνους που δεν τους αρέσει το είδος, αφού, όπως καταλαβαίνετε, μιλάμε για μια εκ βάθρων ανανέωση του είδους. Η σειρά έβγαλε και spin-offs, ενώ ολοκληρώθηκε ως τίτλος στο τεύχος 13, αν και θα συνεχιστεί από το σημείο που σταμάτησε στη σειρά Black Hammer: Age of Doom. Ανυπομονώ... Τα τεύχη 1-13 (πλην του #12) συγκεντρώθηκαν σε δύο TPBs στα οποία δεν περιέχεται το #12, ούτε το Giant-Sized Annual (εμ πως, τι υπερηρωικό θα ήταν χωρίς Giant-Sized Annual :P). Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει εισαγωγή και βιογραφικά των υπερηρώων δια χειρός Jeff Lemire και ο δεύτερος εκτεταμένο gallery. Αν και η σειρά δεν περιέχει πολλές σκηνές βίας, δεν συνίσταται σε πολύ νέους αναγνώστες.\nΗ Sony ανακοίνωσε ότι θα πάρει τα κινηματογραφικά δικαιώματα για την δημοφιλή comic book μίνι σειρά ''A.D.: After Death'', δημιουργοί της οποίας είναι οι Scott Snyder και Jeff Lemire. Ο Josh Bratman θα είναι παραγωγός, ενώ οι Snyder και Lemire θα είναι ειδικοί παραγωγοί. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο. Η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα μέλλον, όπου μια γενετική θεραπεία για το θάνατο έχει αλλάξει την κοινωνία και στο επίκεντρο είναι ένας άντρας εκνευρισμένος από το γεγονός ότι δεν μπορεί να πεθάνει. Ο Scott Snyder είναι περισσότερο γνωστός για την προσφορά του στον χαρακτήρα του Batman για πέντε+ χρόνια. Ο Jeff Lemire είναι σεναριογράφος και σχεδιαστής, γνωστός στο χώρο των indie comics με έργα οπως το ''Essex County'' και ''Sweet Tooth'', αλλά και με δουλειές σε εκδοτικούς κολοσσούς όπως η Marvel. (έχει δουλέψει σε runs με τους Wolverine και Hawkeye) περισσοτερα για το κομικ πηγη


Βιάζουν «άπιστες» 12χρονες μέχρι θανάτου - Πως επιβάλλονται οι τζιχαντιστές στις σκλάβες του σεξ - Best News Cyprus\nΒιάζουν «άπιστες» 12χρονες μέχρι θανάτου - Πως επιβάλλονται οι τζιχαντιστές στις σκλάβες του σεξ\n«Πριν βιάσει ένα κορίτσι 12 ετών, ο μαχητής του Ισλαμικού Κράτους παίρνει το χρόνο του για να της εξηγήσει ότι θα έκανε κάτι, το οποίο δεν αποτελεί αμαρτία. Αφού το κορίτσι ασπάζεται διαφορετική θρησκεία από τον ισλαμισμό, το Κοράνι όχι μόνο του επιτρέπει για να την κακοποιήσει, αλλά το εγκρίνει και το ενθαρρύνει».\nΜε αυτά τα λόγια ξεκινάει το συγκλονιστικό ρεπορτάζ της δημοσιογράφου των New York Times, Ρουκμίνι Καλιμάκι, η οποία περιγράφει τις μαρτυρικές στιγμές που βιώνουν γυναίκες και παιδιά στα χέρια των αιμοδιψών τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους.\n«Εξακολουθούσα να του λέω ότι μου έκανε κακό, τον εκλιπαρούσα να σταματήσει. Εκείνος μου έλεγε ότι σύμφωνα με το Ισλάμ είχε την άδεια να βιάσει μία άπιστη. Μου έλεγε ότι βιάζοντάς με, πλησίαζε στον Αλλάχ», δηλώνει η άτυχη νεαρή, η οποία κατάφερε να δραπετεύσει από τον δυνάστη της έπειτα από 12 μήνες αιχμαλωσίας και πλέον ζει σε καταφύγιο προσφύγων.\nΌπως εξηγεί η αμερικανική εφημερίδα, ο συστηματικός βιασμός των γυναικών και των κοριτσιών της κοινότητας των Γεζίντι έχει μετατραπεί σε βασικό στοιχείο της οργάνωσης και της «εξτρεμιστικής θεολογίας του Ισλαμικού Κράτους».\n«Δείχνει δώδεκα φωτογραφίες με εικόνες που δείχνουν μία γυναίκα Γεζίντι καθισμένη σε ένα άδειο δωμάτιο, που κοιτάζει την φωτογραφική μηχανή με μία έκφραση κενή και χωρίς να χαμογελάει», συνεχίζει η Καλιμάκι για τον θαρραλέο άνδρα που «αγόρασε» γυναίκες για να τους χαρίσει την ελευθερία.\n«Όταν οι αγοραστές έρχονταν, τα κορίτσια μεταφέρονταν σε ένα δωμάτιο ένα τη φορά», εξηγεί η δημοσιογράφος και μεταφέρει τη μαρτυρία μίας διασωθείσας.\n«Μας έβγαζαν τις μαντίλες, και όλα όσα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για να καλυφθούμε», θυμάται μία 19χρονη, η οποία δηλώνει ότι της έθεσαν ερωτήσεις για την έμμηνο ρύση, καθώς οι άνδρες του ΙΚ ήθελαν να μάθουν αν οι γυναίκες κυοφορούσαν, καθώς σύμφωνα με τους κανόνες τους ένας άνδρας δε μπορεί να έχει σεξουαλική επαφή με μία έγκυο.\nΜία ακόμα γυναίκα που κατάφερε να ξεφύγει από το μαρτύριο, εξηγεί ότι στην περίπτωσή της ο δυνάστης της την απελευθέρωσε. Της έδωσε ένα κομμάτι χαρτί στο οποίο έγραφε ότι είχε ολοκληρωθεί η εκπαίδευσή του για να γίνει καμικάζι αυτοκτονίας επομένως έπρεπε να φύγει για να εκτελέσει το έργο του και άρα την άφηνε ελεύθερη.\nΗ γυναίκα ενώ κατευθυνόταν προς το Ιράκ σε όλα τα σημεία που την σταματούσαν έδειχνε αυτό το χαρτί και τελικά τον περασμένο Ιούλιο κατάφερε να ξαναβρεθεί με την οικογένειά της.\nΑπό την άλλη, μία 34χρονη που είχε αγοραστεί και βιαστεί κατ’ επανάληψη από τον αγοραστή της, δηλώνει ότι ζούσε καλύτερα από την δεύτερη σκλάβα του σεξ που είχε ο «ιδιοκτήτης» της. Η 12χρονη βιαζόταν καθημερινά παρότι αιμορραγούσε.\nΌπως λέει η 34χρονη: «Της κατέστρεψε το σώμα. Είχε μία πολύ σοβαρή μόλυνση. Ο μαχητής με ρωτούσε γιατί μύριζε τόσο άσχημα. Κι εγώ του έλεγα ότι έχει μολυνθεί και πρέπει να την φροντίσει. Εκείνος δεν έκανε τίποτε και αγνόησε την μικρή που υπέφερε, συνεχίζοντας να την βιάζει και να προσεύχεται πριν και μετά την κακοποίηση. Του είπα ότι είναι μόνο ένα μικρό κορίτσι και εκείνος μου απάντησε: “Όχι, είναι μία σκλάβα”».


ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΥΔΡΟΡΡΟΩΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΞΕΒΟΥΛΩΜΑ ΥΔΡΟΡΡΟΩΝ ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΥΔΡΟΡΡΟΩΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΞΕΒΟΥΛΩΜΑ ΥΔΡΟΡΡΟΩΝ\nΑπόφραξη υδρορροών Κεραμεικός: Η εταιρεία μας ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ ΝΗΡΕΑΣ έχει τις πιο συμφέρουσες τιμές και υπηρεσίες για απόφραξη υδρορροών ή ξεβούλωμα στον Κεραμεικό.\nΑπόφραξη υδρορροών στον Κεραμεικό, Ξεβούλωμα υδρορροών, Τιμές\nΚρίσιμη ερώτηση: Στην απόφραξη υδρορροών στον Κεραμεικό ή αλλιώς ξεβούλωμα πότε δεν είναι οι ελκυστικές τιμές που οδηγούν κάποιον στην επιλογή μίας εταιρείας;\nΞεβούλωμα Υδρορροών Κεραμεικός: Τι γίνεται στην περίοδο έντονων βροχοπτώσεων;\nΕξάλλου το ξεβούλωμα υδρορροών στον Κεραμεικό την περίοδο των έντονων βροχοπτώσεων μπορεί να γίνει αναγκαίο και επιτακτικό. Οι υδρορροές σε μία ταράτσα, βεράντα και μπαλκόνι καλό είναι να καθαρίζονται τακτικά για να αποφευχθεί η μελλοντική φραγή τους. Στις υδρορροές τείνουν να συσσωρεύονται φύλλα και σκουπίδια. Επίσης, αν μία υδρορροή έχει υποστεί βλάβη ή είναι ελαττωματική λόγω κακοτεχνίας, μπορεί να προκληθεί υπερχείλιση του νερού. Μπορεί να μπει νερό στους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού ή του καταστήματός σας. Αυτό και σπάνιο δεν είναι αλλά και τις περισσότερες φορές συμβαίνει όταν λείπετε από το σπίτι ή είναι κλειστή η επιχείρησή σας.\nΑπόφραξη υδρορροών στον Κεραμεικό με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα\nΓια Απόφραξη υδρορροών στον Κεραμεικό κάντε μας ένα τηλεφώνημα!\nΑΠΟΦΡΑΞΗ ΥΔΡΟΡΡΟΩΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ\nΤέτοια προβλήματα είναι κάτι που η εταιρεία μας με χρόνια εμπειρίας στο χώρο των αποφράξεων γνωρίζει να επιλύει γρήγορα και με εγγύηση αποτελεσμάτων. Η εταιρεία μας διαθέτει εξειδικευμένο προσωπικό με πολύχρονη εμπειρία στην απόφραξη υδρορροών Κεραμεικό. Τα μέλη της ομάδας μας χρησιμοποιούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και σύγχρονα μέσα για να αντιμετωπίσουν ακόμη και το πιο δύσκολο σημείο για απόφραξη.\nΓια κάθε ξεβούλωμα υδρορροών στον Κεραμεικό οι τιμές της εταιρείας ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΝΗΡΕΑΣ πού κυμαίνονται;\nΌποιος πει πως σε τέτοιες έκτακτες περιπτώσεις και ανάγκες, το κόστος δεν έχει σημασία, θα ψεύδεται. Όσο σημαντική και να είναι η επίλυση του προβλήματος, το οικονομικό μέρος σίγουρα δεν παύει να σας απασχολεί. Και σε αυτό, όμως, το κομμάτι η εταιρεία μας πρωτοπορεί. Διαθέτουμε τις οικονομικότερες τιμές της αγοράς προσφέροντας πολλά διαφορετικά πακέτα και προσφορές. Έχουμε τον καλύτερο λόγο ποιότητας κόστους στο ξεβούλωμα υδρορροών στον Κεραμεικό αλλά και στις άλλες υπηρεσίες μας.\nΚάτι τέτοιο αποτελεί κοινό πρόβλημα πολλών συμπολιτών μας. Όλοι μας είμαστε διστακτικοί όταν πρόκειται να αποφασίσουμε και να επιλέξουμε τη σωστή εταιρεία για την απόφραξη των υδρορροών μας. Μαζί θα βρούμε τον ιδανικότερο τρόπο επίλυσης κάθε προβλήματος στην καλύτερη ποιότητα και τιμή για υπηρεσίες αποφράξεων στον Κεραμεικό αλλά και όλη την Αττική.\nΠοιά ερωτήματα ανακύπτουν στην απόφραξη υδρορροών στον Κεραμεικό;\nΌλα τα παραπάνω είναι ικανοί παράγοντες για να πεισθείτε ότι η εταιρεία μας αποτελεί για εσάς την πιο συμφέρουσα επιλογή. Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να διαβάσετε μερικές από τις χιλιάδες κριτικές που έχουν αφήσει ικανοποιημένοι πελάτες μας, εγγύηση για κάθε έργο και κάθεαπόφραξη υδρορροώνστον Κεραμεικό.\nΓιατί να προτιμήσω την εταιρεία σας για το ξεβούλωμα υδρορροών στον Κεραμεικό που χρειάζεται να γίνει;\nΟι λόγοι πολλοί και διάφοροι. Αρκετούς από αυτούς τους αναφέραμε και παραπάνω. Αν δεν έχετε πειστεί, όμως, για να προτιμήσετε την εταιρεία μας για το επικείμενο ξεβούλωμα των υδρορροών σας στον Κεραμεικό, τότε το ακόλουθο παράδειγμα θα σας πείσει.


ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ: Ο πρώτος λόγος στον Άσαντ παρά το προχθεσινό πλήγμα - Η εμφάνισή του με τον νέο υπουργό Άμυνας και η διάψευση της Μόσχας βάζουν τέλος στα σενάρια περί δήθεν αποχώρησής του - Μερική υποχώρησή των ανταρτών από τη Δαμασκό μετά από εκατοντάδες απώλειες\nΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ: Ο πρώτος λόγος στον Άσαντ παρά το προχθεσινό πλήγμα - Η εμφάνισή του με τον νέο υπουργό Άμυνας και η διάψευση της Μόσχας βάζουν τέλος στα σενάρια περί δήθεν αποχώρησής του - Μερική υποχώρησή των ανταρτών από τη Δαμασκό μετά από εκατοντάδες απώλειες\nΟ Άσαντ με το νέο του υπουργό Άμυνας Φαχντ αλ Φρέϊγ στην πρώτη εμφάνιση μετά τη βόμβα από καμικάζι που ανατίναξε το ΚΥΣΕΑ της Συρίας. Η φωτογραφία και οι λοιπές σχετικές εικόνες βάζουν τέλος στα σενάρια που ήθελαν τον Άσαντ -ακόμα και...τραυματισμένο- να κρύβεται μακριά από τη Δαμασκό, ενόψει υποτιθέμενης αποχώρησής του από την εξουσία. Στο ίδιο συμπέρασμα συνηγορεί και η Μόσχα, από την οποία ξεκαθαρίστηκε ότι οι δηλώσεις του πρεσβευτή της περί "απόφασης Άσαντ να αποχωρήσει με πολιτισμένο τρόπο" σε καμία περίπτωση δεν ισχύουν.\nΤην ίδια ώρα, υποχώρησαν με βαριές απώλειες οι αντάρτες και οι Λίβυοι μισθοφόροι από την συνοικία της Δαμασκού που είχαν καταλάβει μετά από ανελέητο σφυροκόπημα με από αέρος βομβαρδισμούς. «Είναι τακτική υποχώρηση. Είμαστε ακόμη στη Δαμασκό» διαμηνύει ο Abu Omar, διοικητής τάγματος των εξεγερμένων, όπως μεταδίδει το Reuters.\nTεθωρακισμένα του Στρατού οργώνουν τους δρόμους της συγκεκριμένη συνοικία. Τουλάχιστον 310 άνθρωποι, οι περισσότερι από τους οποίους αντάρτες και μισθοφόροι έχουν χάσει τη ζωή μόλις το τελευταίο 24ωρο. Ένα εκατομμύριο Σύροι θεωρείται ότι έχουν μετακινηθεί στο εσωτερικό της χώρας από την τελευταία εβδομάδα φοβούμενοι σφαγή από τους αντάρτες, σύμφωνα με στοιχεία από τη συριακή Αραβική Ερυθρά Ημισέληνο.\nΑναρτήθηκε από Ιδιοισομμασιώτες στις 2:23 π.μ.


Πόσο λίπος μπορώ να χάσω σε ένα μήνα; - Καίει λίπος 3 μήνες\nΔε πρέπει βέβαια να ακολουθούμε αυστηρές δίαιτες γιατί προκαλούν κυρίως απώλεια υγρών και όχι λίπους. Για το λόγο αυτό δεν παρουσιάζουν μόνιμο αποτέλεσμα και πολλές φορές γίνονται επικίνδυνες για την καίει λίπος 3 μήνες.\nΜπορούμε, όμως, να υιοθετήσουμε κάποιες συνήθειες που θα ωφελήσουν απώλεια βάρους και κυρίως λίπους χωρίς να βάλουμε σε κίνδυνο την υγεία μας.\nΣήμερα, η, Κλινική Διαιτολόγος — Διατροφολόγος, Msc. Αρχικά ας γνωρίσουμε τροφές που παρουσιάζουν μεταβολικό πλεονέκτημα. Με απλά λόγια είναι «μαγικές» τροφές που μπορούν να κάψουν το λίπος και να μας προσφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.\nΑυτά ήταν τα πιο δημοφιλή ονόματα παιδιών πριν 50 χρόνια - environmentalaction365.com\nΠροϊόντα για Αδυνάτισμα και Κυτταρίτιδα - environmentalaction365.com


Πέντε φιγούρες ύψους 3,5 μέτρων, φτιαγμένες από μάρμαρο Θάσου, στέλνουν μήνυμα αλληλεγγύης και καταδικάζουν κάθε μορφής βία\n(Φωτ.: Οδυσσέας Τοσουνίδης / ΑΠΕ-ΜΠΕ)\nΗχηρό μήνυμα κατά κάθε μορφής βίας που στόχο έχει την εξόντωση του ανθρώπου, ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκεύματος, στέλνει το γλυπτό του Οδυσσέα Τοσουνίδη που εδώ και λίγες μέρες στέκεται επιβλητικό στην είσοδο της Προσοτσάνης Δράμας.\nΤο γλυπτό που δημιουργήθηκε μετά από πρωτοβουλία του Δήμου Προσοτσάνης και του Συλλόγου Ποντίων Προσοτσάνης, πριν από δύο χρόνια, δεν αφορά μόνο στη γενοκτονία μιας συγκεκριμένης φυλής αλλά καταδικάζει κάθε βάρβαρη ενέργεια που οδηγεί στη συστηματική εξόντωση του ανθρώπου.\nΗ έμπνευση του ταλαντούχου καλλιτέχνη Οδυσσέα Τοσουνίδη αποτυπώνει με τον πιο δυνατό τρόπο αυτό το μήνυμα, μέσα από το λιτό, δωρικό, συμβολικό γλυπτό έργο που δημιούργησε και που πλέον δεσπόζει στην είσοδο του οικισμού. Εκεί, στη συμβολή δυο δρόμων, κάτω από τα δέντρα, το μαρμάρινο μνημείο της γενοκτονίας των λαών αποτελεί ένα νέο σημείο συνάντησης πολιτισμών και ανθρώπων.\nΗ Προσοτσάνη, χαρακτηρισμένη από το 2017 ως Μαρτυρική Πόλη, (σε αναγνώριση των αγώνων και των ανθρώπινων απωλειών που υπέστησαν οι κάτοικοι της κατά την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου), φιλοξενεί πλέον ένα σύγχρονο μνημειακό έργο. Θυμίζοντας σε όλους ότι μόνο αν εφαρμοστούν πολιτικές που προλαμβάνουν τη μαζική βία και την ανθρώπινη σκληρότητα μπορούν να αποτραπούν στο μέλλον νέες γενοκτονίες σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων.\nΟ Οδυσσέας Τοσουνίδης (φωτ.: Από το προσωπικό αρχείο του γλύπτη)\nΤο μαρμάρινο μνημείο αποτελείται από πέντε φιγούρες ύψους 3,5 μέτρων, κατασκευασμένες σε αυστηρές γραμμές, εξ ολοκλήρου από το φημισμένο λευκό μάρμαρο Θάσου, δωρεά της εταιρείας μαρμάρων Κυριακίδη. Στη βάση του έργου υπάρχει ανάγλυφη η φράση «Μνημείο Αθώων Ανθρωπότητας».\nΤο μνημειακό σύνολο συμπληρώνει ένα μαρμάρινο παραλληλεπίπεδο, πάνω στον οποίο αναγράφονται οι λέξεις «Γενοκτονία» και «Δίκαιος» στις γλώσσες των λαών που έχουν υποστεί γενοκτονία: Ελληνικά, Αρμενικά, Εβραϊκά, καθώς και στις έξι επίσημες γλώσσες των Ηνωμένων Εθνών: Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ρωσικά, Κινεζικά και Αραβικά.\nΜε τον τρόπο αυτό αναδεικνύεται ο διεθνής χαρακτήρας που έχει η γενοκτονία ως ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.\nΣτόχος η αφύπνιση των λαών\n«Αυτές οι πέντε μορφές», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γλύπτης Οδυσσέας Τοσουνίδης, «είναι μια οικογένεια, συμβολίζουν την ενότητα και το δεσμό των ανθρώπων. Αναλογιστήκαμε ποτέ πόσες οικογένειες έχουν χαθεί, πόσοι άνθρωποι έχουν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος; Ωστόσο, μέσα από το έργο μου εγώ θέλω να στείλω ένα μήνυμα ελπίδας. Μια πορεία προς το φως, προς τη συναδέλφωση των λαών και των ανθρώπων. Οι μορφές αυτές δεν έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γιατί δεν ήθελα να επικεντρωθώ στη γενοκτονία ενός συγκεκριμένου λαού. Ήθελα, όταν ο επισκέπτης από την Ελλάδα ή το εξωτερικό στέκεται με συγκίνηση και προβληματισμό μπροστά σε αυτό το μνημείο, να ταυτίζεται με τις μαρμάρινες μορφές. Να του θυμίζουν τον δικό του πολιτισμό που γνώρισε το μίσος, την έχθρα, τον πόνο από τους ανθρώπους κάποιου άλλου πολιτισμού».\n«Επιπλέον, μέσα από το γλυπτό μου», συμπληρώνει ο γλύπτης, «δεν ήθελα να δώσω βαρύτητα στη γενοκτονία ως μια μορφή εγκλήματος. Εκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη γη έχασαν τη ζωή τους με φρικτό τρόπο γιατί κάποιοι άλλοι έτσι το αποφάσισαν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήταν αθώοι, θύματα όλοι τους μιας παράλογης βίας. Το δικό μου μήνυμα είναι ότι πρέπει να δοθεί ένα τέλος στις γενοκτονίες. Οι σχέσεις των ανθρώπων να βγουν από το σκοτάδι και να προχωρήσουν στο φως. Να προχωρήσουν προς την ελπίδα. Δεν επιδιώκω μόνο να καταδικάσω αλλά και να αφυπνίσω τους λαούς ώστε να αρχίσουν να σκέφτονται και να ενεργούν διαφορετικά».\nΟ τίτλος «Μνημείο Αθώων Ανθρωπότητας» οφείλεται στον Νίκο Λυγερό, ο οποίος σε ένα ποίημά του αφιερωμένο στο μνημείο, τονίζει: «δεν ξεχνάμε τους Αθώους των Γενοκτονιών αλλά ούτε και τους Δίκαιους που με το έργο τους μετατρέπουν τη φωτιά της γενοκτονίας σε φως Ανθρωπότητας».\nΜε πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Βασίλη Λωλίδη.


Tα όρια της κριτικής σε βάρος δικαστικών λειτουργών και ο ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων, Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ- Εφέτη, Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων - Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων\nTα όρια της κριτικής σε βάρος δικαστικών λειτουργών και ο ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων, Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ- Εφέτη, Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων\n26 Οκτωβρίου 2020 /in Επιστημονικά Άρθρα /by admin\nΤα όρια της κριτικής σε βάρος δικαστικών λειτουργών\nκαι ο ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων\nΘεμελιώδης δημοκρατική κατάκτηση είναι η ελευθερία έκφρασης του πολίτη και η ανεμπόδιστη άσκηση κριτικής. Αντικείμενο της κριτικής μπορεί να είναι οποιοσδήποτε. Ιδιαίτερη ωστόσο αξία αποκτά η κριτική όταν στρέφεται εναντίον φορέων της κρατικής εξουσίας. Όσο πιο διευρυμένο είναι το πλαίσιο της κριτικής και όσο πιο ελεύθερα ασκείται τόσο περισσότερο εμπεδωμένη είναι η Δημοκρατία στο Λαό, τόσο μεγαλύτερη νομιμοποίηση αποκτούν οι θεσμοί. Εισαγωγικά μπορούμε να ομολογήσουμε ότι ενώ είναι δυσάρεστη σε προσωπικό και ανθρώπινο επίπεδο, είναι απόλυτα αναγκαία σε επίπεδο θεσμικό.\nΚαι ποιος είναι ο ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων; Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων μέχρι και το έτος 2016 ήταν ανύπαρκτη στον τομέα αυτό. Θεωρούσε προφανώς ότι δεν εμπίπτει στα καθήκοντά της η στήριξη συναδέλφων από κριτική που δέχονταν κατά καιρούς. Η στάση της Ένωσης άλλαξε ριζικά από το Μάϊο του 2016. Εκδόθηκαν από τότε πάνω από 20 ανακοινώσεις ως απάντηση σε άδικες κριτικές από Μέσα Ενημέρωσης, Δικηγορικούς Συλλόγους, πολιτικούς, επιχειρηματίες και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Οι Δικαστικές Ενώσεις δεν μπορούν να απαγορεύσουν το αυτονόητο συνταγματικό δικαίωμα της κριτικής, ακόμα και της άδικης. Απειλές για άσκηση ποινικών ή πειθαρχικών διώξεων σε όσους καταφέρονται κατά συναδέλφων, βρίσκονται μακριά από τις αντιλήψεις μας για τον τρόπο λειτουργίας ενός συλλογικού οργάνου, που θεωρεί την αντίθετη άποψη οξυγόνο της δημοκρατίας. Μπορούν ωστόσο και δικαιούνται οι Ενώσεις να ασκούν κριτική στους επικριτές μας. Θεωρώ ότι θα συμφωνούσε ο καθένας στην εκτίμηση πως οι ανακοινώσεις μιας Δικαστικής Ένωσης δεν μπορούν να εκδίδονται αδιάκριτα σε κάθε περίπτωση που ασκείται κριτική σε συνάδελφο. Η υιοθέτηση μιας τυφλής συντεχνιακής λογικής θα ανέκοπτε κάθε προσπάθεια προσέγγισης της κοινωνίας και θα ακύρωνε τον εξωστρεφή προσανατολισμό των τελευταίων ετών. Η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς είναι πολλές φορές απότοκος του απομονωτισμού και της εσωστρέφειας των φορέων τους. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πρέπει να σταθμίζονται στη λήψη μιας απόφασης κάλυψης συναδέλφων από αθέμιτη κριτική, όπως η διαφύλαξη του κύρους και της αξιοπιστίας της Ένωσης, ως συλλογικού οργάνου που εκπροσωπεί τη μεγάλη πλειοψηφία του Δικαστικού Σώματος και η προστασία της από λαθεμένες επιλογές. Υπήρχαν τέσσερις περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια που η Ένωση επέλεξε να μην τοποθετηθεί, παρά το γεγονός πως υπήρχε αντίθετο αίτημα από ορισμένα μέλη μας. Πιστεύω ότι η εξέλιξη των γεγονότων δικαίωσε τις επιλογές μας και διέσωσε τη συλλογική αξιοπιστία. Σε κάθε περίπτωση και η απόφαση μιας Δικαστικής Ένωσης να σιωπήσει ή να τοποθετηθεί σε ένα ζήτημα που έχει δημόσιο ενδιαφέρον υπόκειται σε κριτική, ακόμα και κακόβουλη!\nhttps://ende.gr/wp-content/uploads/2020/05/Στιγμιότυπο-2020-05-15-10.48.57-πμ.png 669 997 admin /wp-content/uploads/2016/11/endelogonew.png admin2020-10-26 10:50:582020-10-26 11:23:11Tα όρια της κριτικής σε βάρος δικαστικών λειτουργών και ο ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων, Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ- Εφέτη, Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων\nΗ ουσιαστική προσέγγιση του άρθρου 290 ΠΚ. Επισημάνσεις... Οι θέσεις που διατύπωσε η Ομάδα μας «Δικαστική...


ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ\nΤου Αρχιμανδρίτη Ιωαννικίου Κοτσώνη\nΑπό την στιγμή της πτώσεως της Παπικής Εκκλησίας από την αλήθεια της Πίστεως και με το κατρακύλισμά της στην άβυσσο της αιρέσεως και του ψεύδους, η Παπική Εκκλησία έγινε ένα στρατόπεδο βίας και αλαζονείας.\nΟ Χριστιανισμός είναι η πίστη και η αποκάλυψη της αγάπης. Είναι η ζωή και η ενσάρκωση της ειρήνης και της πραότητος. Είναι το βίωμα της συγγνώμης και της μακροθυμίας. Και ο Θεός, κατά την διδασκαλία του Χριστιανισμού, ήλθε στον κόσμο και ενανθρώπησε, φορώντας μία στολή, την στολή της ταπεινώσεως. Η ταπείνωση, λέγει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, είναι η στολή της Θεότητος.\nΑντίθετα προς την ουσία και την ζωή και την πίστη και την έκφραση του Χριστιανισμού, ο Παπισμός είναι το παραμορφωμένο πρόσωπό του, είναι ένα γελοιοποιημένο πορτραίτο, ένα αστείο προσωπείο του Χριστιανισμού, γεμάτο υποκρισία και πονηριά, δόλο και απάτη, βία και αλαζονεία.\nΙδού πώς σκέπτονται και πώς ζουν οι άγιοι της Ορθοδοξίας, καθώς γράφει ο νεοφανής άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης:\n«Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εύχονται για τους εχθρούς της Εκκλησίας την απώλεια και τα βασανιστήρια στο πυρ της κολάσεως. Σκέπτονται έτσι, γιατί δεν εδιδάχθησαν από το ΄Αγιον Πνεύμα την αγάπη του Θεού. Εκείνος, όμως, ο οποίος την εδιδάχθη, χύνει δάκρυα για όλον τον κόσμον...».\nΠώς σκέπτεται, όμως, και πώς ενεργεί ο Παπισμός; Το φανερώνουν οι αιώνες, το περιγράφει η ιστορία, το δείχνουν τα γεγονότα μέχρι τις ημέρες μας. Βία και αλαζονεία είναι τα χαρακτηριστικά του, είναι οι απαράλλακτες μέθοδοί του, με σκοπό να επικρατήση, να επεκταθή, να επιβάλη τις αιρετικές δοξασίες του.\nΗ βία και η αλαζονεία δεν είναι χαρακτηριστικά της χριστιανικής πίστεως. Αυτά όμως είναι τα εμβλήματα του Παπισμού. Η βία και η αλαζονεία δεν είναι γνωρίσματα του Ευαγγελίου της Αγάπης. Αυτά, όμως, αποτελούν την σπονδυλική στήλη της καισαροπαπικής εξουσίας του Πάπα. Η βία και η αλαζονεία, αντιθέτως, είναι ενσάρκωση της εωσφορικής δυνάμεως και σατανικής υπερηφανείας.\nΑπό την πρώτη στιγμή της παπικής ανταρσίας κατά της αληθείας, οι Φράγκοι υπό την βάρβαρον καθοδήγηση της παπικής εξουσίας κατέλαβαν δια της βίας το Πατριαρχείον της Ρώμης και ακολούθησαν βιαιότητες κατά της Ορθοδοξίας και της Ρωμιοσύνης. Οι ορθόδοξοι ιερείς εξεδιώχθησαν, οι ορθόδοξες κοινότητες και ενορίες διελύθησαν, τα ορθόδοξα μοναστήρια, μόνον στην Κάτω Ιταλία και Σικελία (άνω των 1000), κατεστράφησαν και δια της βίας έπρεπε οι πάντες να ασπασθούν τον Παπισμό και τον Πάπα, σαν ανώτατον ηγεμόνα (βασιλέα) και θεόν επί της γης. Αυτό δεν θέλησε να κατορθώση και ο εωσφόρος και έπεσε και ην η πτώσις αυτού μεγάλη; Δικαίως, λοιπόν, λέγει ο μέγας θεολόγος και σύγχρονος άγιος ομολογητής Ιουστίνος Πόποβιτς ότι τρεις είναι οι μεγάλες πτώσεις στην ιστορία της ανθρωπότητος: του Εωσφόρου, του Ιούδα και του Πάπα. Και οι τρεις είχαν τα ίδια κίνητρα. Και οι τρεις έχουν τα ίδια ολέθρια αποτελέσματα στον κόσμο.\nΟλόκληρη η αιρετική θεολογία και διδασκαλία της Παπικής Εκκλησίας χαρακτηρίζεται βίαιη και αλαζονική. Όπου υπάρχει βία δεν υπάρχει σεβασμός και αναγνώριση της ελευθερίας του προσώπου. Υπάρχει καταναγκασμός και επιβολή, στραγγαλισμός και μαζοποίηση. Πράγματα που μεθοδεύει η παπική τακτική. Τι είναι η αίρεση του Αλαθήτου, αν δεν είναι βιασμός της αλήθειας και θεωρία και πράξη της αλαζονείας; Τι ήταν η Ιερά Εξέταση, τα συγχωροχάρτια κ.λπ., βίαιες και εγκληματικές ενέργειες που έχουν σημαδέψει με μελανά χρώματα την ιστορία του Παπισμού, αν δεν ήσαν βία και βαρβαρισμός, αλαζονεία και εωσφορισμός; Η βία της παπικής εξουσίας έχει στόχο και τον ίδιον τον Θεόν(!), όχι μόνον τον άνθρωπον. Αφού ο Πάπας δια της βίας και της Ι. Εξετάσεως εξοβελίζει τον Κριτήν του παντός και αφού δια της βίας κάνει κατάληψη του θρόνου Του, στέλνει τον Χριστόν στους Ουρανούς και γίνεται αυτός, ένας θνητός και αμαρτωλός άνθρωπος, θεός επί της γης!!\nΘυμηθήτε τις επαίσχυντες σταυροφορίες, με τις οποίες οι βανδαλισμοί των σταυροφόρων εξουθένωσαν το Βυζάντιο. Αρπαγές, λεηλασίες, καταστροφές, εγκλήματα, βασανιστήρια, όλα υπό την «ευλογίαν», υπό την «πονηράν ευσπλαγχίαν», υπό την «υποκριτικήν προστασίαν» του Πάπα.\nΘυμηθήτε τους οσιομάρτυρες της εποχής του Λατινόφρονος Πατριάρχου Βέκκου στο ΄Αγιον Όρος και στην Κύπρο. Επειδή ετόλμησαν να μείνουν πιστοί στην πατρώα πίστη της Εκκλησίας μας και να μην υποταχθούν στον «Πλανητάρχη Πάπα» των επιγείων και των καταχθονίων, Κύριον και βικάριον του Κυρίου και Θεού ημών και αυτοκράτορα του Βατικανού, υπέστησαν μαρτύρια φρικτά. ΄Αλλους έπνιξαν στην θάλασσα, άλλους έκαψαν στη φωτιά, άλλους εκαρατόμησαν ανήλεα.\nΘυμηθήτε τη βία και την αλαζονεία που επέδειξαν οι Λατίνοι στη Σύνοδο της Φεράρας, την βίαιη και αλαζονική συμπεριφορά προς τους Ορθοδόξους ιεράρχες, που ούτε στους εχθρούς τους δεν έπρεπε να δείξουν. Τους άφηναν νηστικούς και πεινασμένους επί ημέρες για να κάμψουν το ηθικό τους και την αντίσταση στα πονηρά σχέδια της Καισαροπαπικής υποταγής.\nΘυμηθήτε τις ανθελληνικές ενέργειες και δολοπλοκίες κατά της Κωνσταντινουπόλεως, κατά του Μικρασιατικού Ελληνισμού κ.λπ., κ.λπ. Θυμηθήτε την επάρατη πολιορκητική μηχανή του Παπισμού που ονομάζεται Ουνία, την ανυποχώρητη κατασκοπεία του Βατικανού κατά των Ορθοδόξων, με την σύγχρονη αρπαγή ορθοδόξων ναών στην Ανατολική Ευρώπη και την εξαγορά συνειδήσεων.\nΤι να πρωτοθυμηθήτε; Τι να πρωτοπήτε; Τι να πρωτογράψετε; Κατάλογος αμέτρητων αντιχριστιανικών και απανθρώπων πράξεων υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία με δράστες την βία και την αλαζονεία του Παπισμού. Είναι Χριστιανισμός αυτός; Είναι Εκκλησία αυτή; Δικαίως απήντησε ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ όταν ερωτήθηκε: «Δεν είναι καν Εκκλησία. Είναι κράτος. Το κράτος του Βατικανού», το κράτος, όχι, όχι, όχι του Θεού, αλλά βίας και αλαζονισμού. Όχι, δεν είναι Χριστιανισμός ο Παπισμός, βροντοφωνεί ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι, η κορυφή της παγκόσμιας Λογοτεχνίας (βλέπε: ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ Β΄ 1, VII).\nΚαι για να έλθουμε πιο κοντά στις ημέρες μας, θυμηθήτε τις σφαγές του Σερβικού ορθοδόξου πληθυσμού, όχι μόνον στον Βʼ παγκόσμιον πόλεμον, αλλά και στον πρόσφατον, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη με την γελοία αγιοποίηση του αρχιεγκληματία καρδιναλίου Στέπινατς. Θυμηθήτε τον υποχθόνιον ρόλον του Βατικανού στο Κοσσυφοπέδιο, στον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας και στις ανθελληνικές ενέργειες στο Σκοπιανό, Αλβανικό κ.λπ. (που θα αποδειχθούν σύντομα).\nΟ Παπισμός στον 21ο αιώνα χρεωκοπεί. Είναι ένας χρεωκοπημένος Χριστιανισμός. Και η μεγάλη κρίση και η φανερή πτώση του, λόγω της φιληδονίας, της φιλαργυρίας και της φιλοδοξίας, απωθεί τον σύγχρονον άνθρωπον, ο οποίος, ανερμάτιστος ων, ή θα βρη την Αλήθεια στην χαρούμενη και σταυροαναστάσιμη Ορθοδοξία, ή θα πέση στο έρεβος της αθεΐας, ή θα πλανάται στους θλιβερούς δρόμους των ανατολικών θρησκειών και του Ισλάμ.\nΠέφτει ο μεγάλος ελέφαντας του Παπισμού, καθώς έλεγε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Και αναζητεί στηρίγματα. Γιʼ αυτό γίνονται κι όλα αυτά τα ταξίδια και οι θεατρινισμοί, όλες αυτές οι επιδείξεις του Πάπα στις «πλατείες» των εθνών, «προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις».\nΟ Πάπας πάντοτε γνωρίζει καλά να παίζει το παιχνίδι του: Το «διαίρει και βασίλευε». Ας μην παίζουμε και εμείς οι Ορθόδοξοι εν τη αφελεία μας(;!) το παιχνίδι του Πάπα. Πολύ εύστοχα ο αιδεσιμολογιώτατος π. Θεόδωρος Ζήσης γράφει: «Θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο Πάπας αποτελεί μαύρη σελίδα όχι μόνον για την Ιστορία, αλλά και για το παρόν. Μέχρι σήμερα είναι πηγή διαιρέσεων, σχισμάτων και αναταραχών».\n(Πηγή: Θεοδρομία, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001)


Δελτίο των 11: Οπα! Χουβαρνταλίκια\nΗ Ελπίδα έρχεται. O χερ Κλάους προτείνει «μέτρα» που θα μπορούσαν να ελαφρύνουν το λόγο του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ κατά 21,8 ποσοστιαίες μονάδες.\nΗ Ανάλυση της ευρωζώνης προέβλεπε ότι ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ θα έφτανε στο 104,9% το 2060, σύμφωνα με το βασικό σενάριο, εφόσον όμως η Ελλάδα θα εφαρμόσει "πλήρως" το πρόγραμμα διάσωσης.\nΤο 2060. Σε 44 χρόνια.\nσε 44 χρονια ολοι αυτοι θα ειναι στα οστεοφυλακια των στοων\nΠέμ Δεκ 01, 06:33:00 π.μ.\nΈχουν οστεοφυλάκια και οι Στοές; Ήξερα ότι έχουν κάποια κρανία που τα χρησιμοποιούν για να πίνουν κρασί σε κάποιες τελετές οι σιχαμένοι...\nΠέμ Δεκ 01, 12:17:00 μ.μ.