2.1 Η Εποχή πριν από την Βιοµηχανική Επανάσταση - PDF\n2.1 Η Εποχή πριν από την Βιοµηχανική Επανάσταση\nDownload "2.1 Η Εποχή πριν από την Βιοµηχανική Επανάσταση"\n1 2 Ιστορική Αναδροµή στην Εξέλιξη της ιοίκησης Παραγωγής Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται ιστορική αναδροµή στην εξέλιξη της διοίκησης παραγωγής από την βιοµηχανική επανάσταση µέχρι την σύγχρονη εποχή µε µια σύντοµη αναφορά στην πριν την βιοµηχανική επανάσταση εποχή. Μερικά από τα σηµαντικότερα ιστορικά ορόσηµα στην πρόοδο της διοίκησης παραγωγής που αναφέρονται είναι οι εποχές της µαζικής παραγωγής, της µαζικής διανοµής, της παραγωγής µεγάλης κλίµακας και ταχύτητας, της επιστηµονικής διοίκησης, της παραγωγής και διανοµής µεγάλου εύρους προϊόντων, της διοικητικής επιστήµης / επιχειρησιακής έρευνας, και της µετά τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο εποχής. Τέλος, αναφέρονται οι σύγχρονες τάσεις και οι µελλοντικές προοπτικές της διοίκησης παραγωγής. 2.1 Η Εποχή πριν από την Βιοµηχανική Επανάσταση Η ιστορική εξέλιξη της διοίκησης παραγωγής είναι άµεσα συνδεδεµένη µε την εξέλιξη της βιοµηχανίας και του εµπορίου. Κατά την αρχαιότητα, χιλιετίες προ Χριστού, η παραγωγή προϊόντων οικοτεχνίας είχε αναπτυχθεί σε βαθµό που υπερέβαινε τις ανάγκες της αγροτικής οικογένειας. Μερικά από τα πιο αξιόλογα προϊόντα εκείνης της εποχής είναι όπλα, στολίδια, και αγγεία. Η ανάπτυξη αυτή προκάλεσε την εξάπλωση του ανταλλακτικού εµπορίου και ανέδειξε την βιοτεχνική δραστηριότητα σε αυτόνοµη απέναντι στην γεωργική οικονοµική δραστηριότητα. Μέχρι την εποχή της Αναγέννησης, η µεταποίηση διατήρησε την βιοτεχνική της µορφή. Η παραγωγή προϊόντων γινόταν σε µικρή κλίµακα, για περιορισµένες αγορές, µε ένταση εργασίας αντί κεφαλαίου και συχνά κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Οι εργασίες γίνονταν είτε κατ οίκον ή σε εργαστήρια. Στην πρώτη περίπτωση, οι έµποροι παρέδιδαν υλικά σε σπίτια, όπου οι άνθρωποι έκαναν τις απαραίτητες εργασίες. Για παράδειγµα, στην νηµατουργία, διαφορετικές οικογένειες έγνεθαν, λεύκαιναν, και έβαφαν το υλικό για το οποίο πληρώνονταν µε το κοµµάτι. Στην δεύτερη περίπτωση, η εργασίες µεταφέρονταν από το ένα εργαστήριο στο άλλο. Για παράδειγµα, τα δέρµατα επεξεργάζονταν σε εργαστήρια βυρσοδεψίας και φινιρίσµατος πριν µεταφερθούν σε εργαστήρια υποδηµατοποιίας ή σαγµατοποιίας για περαιτέρω επεξεργασία. Στα εργαστήρια υπήρχε αυστηρή ιεραρχική οργάνωση των εργατών σε τεχνίτες και µαθητευόµενους (συντεχνίες). Οι τεχνίτες ήταν πρόγονοι των σηµερινών διευθυντών παραγωγής και µπορούσαν να έχουν Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 1\n2 συνεχή επίβλεψη όλων των µαθητευόµενων. Οι εργασίες ήταν χαµηλών τεχνολογικών απαιτήσεων και δεν ήταν δύσκολο να καθοδηγηθούν. Προφορικές οδηγίες µπορούσαν να δοθούν απευθείας, αλλά και αυτό ακόµα δεν ήταν απαραίτητο τις περισσότερες φορές, αφού οι µαθητευόµενοι µπορούσαν να µάθουν παρατηρώντας τον τεχνίτη. Στον ελλαδικό χώρο, κατά την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ανθούσαν βιοτεχνίες µεταξουργίας στην Θήβα και στην Κόρινθο, κλωστοϋφαντουργίας στην Πάτρα, και µεταλλουργικές και υαλουργικές βιοτεχνίες στην ακµάζουσα τότε Θεσσαλονίκη. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όµως, οι βιοτεχνίες αυτές σχεδόν καταστράφηκαν. Αντίθετα, στην υπόλοιπη Ευρώπη, η εξάπλωση του εµπορίου κατά τις ειρηνικές περιόδους και κυρίως κατά τον 15 ο αιώνα γέννησε µεγάλες βιοµηχανικές µονάδες που είχαν διεξόδους για τα προϊόντα τους σε όλη την Ευρώπη. Οι βιοµηχανικές επιχειρήσεις, λόγω της ζωτικής τους σηµασίας για την οικονοµική ευηµερία, αποτελούσαν αντικείµενο προστασίας από τις κυβερνήσεις των πόλεων ή των χωρών όπου βρίσκονταν. Ο Γάλλος υπουργός των Οικονοµικών και Ναυτικών Jean-Baptiste Colbert ( ) ήταν ο κυριότερος υποστηρικτής του κρατικού παρεµβατισµού για την ανάπτυξη της βιοµηχανικής παραγωγής. 2.2 Πρώτη Βιοµηχανική Επανάσταση ( ) Στα µέσα του 18 ου αιώνα, στην Ευρώπη συντελέστηκε µια εκρηκτική πρόοδος στις βιοµηχανικές τεχνικές, µε την εφεύρεση µηχανών, κυρίως κλωστικών και υφαντικών, που βοήθησαν στην µηχανοποίηση πολλών χειρονακτικών εργασιών. Τέτοιες µηχανές ήταν ή ιπτάµενη σαΐτα που εφευρέθηκε από τον John Kay το 1733, η κλωστική µηχανή που εφευρέθηκε από τον James Hargreaves το 1765, και η υδροκίνητη µηχανή νηµατουργίας του Richard Arkwright το Η παραγωγή σιδήρου γινόταν σε µεγάλες ποσότητες και η βασική κινητήρια δύνδσδφαµη ήταν οι νερόµυλοι. Τα µέσα µεταφοράς περιορίζονταν σε ιππήλατα οχήµατα και ιστιοφόρα σκάφη. Η Το κλωστοϋφαντουργείο Ullathorne στο εφευρέσεις των νέων µηχανών έφεραν πρώτα Startforth της Αγγλίας που κτίστηκε το στην Αγγλία την λεγόµενη πρώτη βιοµηχανική 1760 (Πηγή: Eric de Maré). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 2\n3 επανάσταση, που χαρακτηριζόταν από την µαζική παραγωγή προϊόντων. Ο όρος «βιοµηχανική επανάσταση» καθιερώθηκε από τον Άγγλο ιστορικό Arnold Toynbee ( ) για να περιγράψει την οικονοµική ανάπτυξη της Αγγλίας από το 1760 µέχρι το Η µηχανή που προώθησε δραστικά την πρώτη βιοµηχανική επανάσταση ήταν η ατµοµηχανή, που εφευρέθηκε από τον James Watt ( ) το Η πρώτη ατµοµηχανή πουλήθηκε από τον εφευρέτη της στην εταιρία µεταλλικών κατασκευών του John Wilkinson στην Αγγλία το Την ίδια χρονιά, ο Σκοτσέζος οικονοµολόγος και φιλόσοφος Adam Smith ( ) παρουσίασε τα οφέλη του καταµερισµού των εργασιών ή εξειδίκευσης και εξήγησε την λειτουργία του «αόρατου χεριού» του καπιταλισµού στο έργο του Ο Πλούτος των Εθνών. Η πρώτη βιοµηχανική επανάσταση δεν περιορίστηκε στην Αγγλία. Εκδηλώθηκε επίσης στο Βέλγιο και στην βόρεια Γαλλία και βαθµιαία απλώθηκε προς τα ανατολικά στην Γερµανία. Αργότερα, βιοµηχανοποίησαν την οικονοµία τους και οι πρώην ΕΣΣ και η Ισπανία. Η Αµερική ήταν από τις πρώτες χώρες που ακολούθησαν. Η πρώτη µοντέρνα βαµβακουργία που χρησιµοποίησε την περιστροφική κλωστική µηχανή ιδρύθηκε στο Rhode Island της Αµερικής το 1793 µε τα κεφάλαια των Αµερικανών Moses Brown, ιδρυτή του Πανεπιστηµίου Brown, και William Almy, και την τεχνογνωσία του Άγγλου Samuel Slater ( ), την οποία ο τελευταίος είχε αποκτήσει ως µαθητευόµενος σε µια αγγλική κλωστοϋφαντουργία και είχε εξάγει παράνοµα στην Αµερική. Η υπεροχή της τεχνολογίας της µηχανής αυτής αναγνωρίσθηκε και εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα ώστε το 1812 υπήρχαν 165 παρόµοιες βαµβακουργίες στην Μασαχουσέτη (Bursk et al., 1962). Το 1801, ο Eli Whitney ( ) από την Νέα Αγγλία εφάρµοσε συστηµατικά για πρώτη φορά ένα σύστηµα που ονόµασε «σύστηµα οµοιοµορφίας» όταν ανέλαβε να κατασκευάσει µουσκέτα (τουφέκια) για την Αµερικανική κυβέρνηση προς $13,40 το τεµάχιο. Σύµφωνα µε το σύστηµα αυτό, τα ξεχωριστά εξαρτήµατα των µουσκέτων παράγονταν µαζικά µε αρκετά σφιχτές ανοχές ώστε να µπορούν να χρησιµοποιηθούν σε οποιοδήποτε τελικό προϊόν. Η εφαρµογή αυτή ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγµατα της αποτελεσµατικής χρήσης τυποποιηµένων ανταλλακτικών εξαρτηµάτων για την παραγωγή πολύπλοκων προϊόντων, διότι µέχρι τότε η κατασκευή πολύπλοκων προϊόντων γίνονταν εξ ολοκλήρου από ένα τεχνίτη, ο οποίος κατασκεύαζε και προσάρµοζε κάθε ένα τεµάχιο ξεχωριστά. Μέχρι την δεκαετία του 1820, η αµερικανική κλωστοϋφαντουργία είχε αποκτήσει διαφορετικό χαρακτήρα από αυτόν της Αγγλίας µε το να τείνει να συγκεντρώνει πολλές διαφορετικές παραγωγικές δραστηριότητες κάτω από µία στέγη. Σύµφωνα µε τους Hopp και Spearman Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 3\n4 (2000), δύο σηµαντικές αιτίες της διαφοροποίησης αυτής ήταν ότι: (1) στην Αµερική δεν υπήρχε ισχυρή παράδοση οργανωµένων συντεχνιών που να έχουν συµφέροντα ενάντια στην συγκέντρωση και απλοποίηση της παραγωγής, όπως συνέβαινε στην Αγγλία, και (2) η Αµερική, σε αντίθεση µε την Αγγλία, είχε µεγάλα αποθέµατα υδροδύναµης που ευνοούσαν την συγκέντρωση των διαδικασιών παραγωγής γύρω από µια υδροδυναµική πηγή. Ένα από τα πρώτα παραδείγµατα ενός σύγχρονου ολοκληρωµένου εργοστασιακού συγκροτήµατος, όπου όλα τα στάδια παραγωγής ήταν συγκεντρωµένα στον ίδιο χώρο, ήταν το εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας βάµβακος που έχτισαν ο Francis Cabot Lowell ( ) και οι συνεργάτες του στην Μασαχουσέτη της Νέας Αγγλίας το 1814 και Στην Ελλάδα, τον 18 ο αιώνα παρατηρήθηκε µια µικρή κίνηση σε ορισµένες βιοτεχνίες. Η Θεσσαλική κοινότητα των Αµπελακίων παρήγαγε αξιόλογα προϊόντα κλωστοϋφαντουργικής βιοτεχνίας και εξήγαγε ποσότητες βαµµένων νηµάτων στην Αυστρία και την Γερµανία. Τα κυριότερα προϊόντα των µικρών οικιακών βιοτεχνιών ήταν κυρίως είδη διατροφής, είδη κλωστοϋφαντουργίας, έπιπλα και εργαλεία κατά παραγγελία, δερµάτινα είδη, ξυλάνθρακες, σαπούνι, κ.α. Η κίνηση αυτή διακόπηκε απότοµα κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης ( ). Μετά την λήξη του απελευθερωτικού αγώνα, η Ελλάδα βρισκόταν σε τόσο οικτρή οικονοµική κατάσταση ώστε δεν δύναται να γίνει λόγος περί εγχώριας βιοτεχνίας. Ο Βαυαρός ελληνιστής και καθηγητής του Πανεπιστηµίου του Μονάχου Friedrich Wilhelm Thiersch ( ), µετά την επιστροφή του από την Ελλάδα το 1832, έγραψε ότι οι µόνες βιοτεχνίες που έδειχναν κάποια κίνηση ήταν οι κλωστοϋφαντουργικές που όµως περιορίζονταν σε είδη ενδυµασίας, και οι ναυπηγικές που αναπτύχθηκαν περισσότερο στην Σύρο και στο Γαλαξίδι (Thiersch, 1833). Πέντε χρόνια αργότερα, ο γεωγράφος Νικόλαος Λωρέντης ανέφερε την ύπαρξη µικρών εργαστηρίων µάλλινων και βαµβακερών υφασµάτων, πλεκτών ειδών, καλυµµάτων κεφαλής, βυρσοδεψείων, ενός µεταξουργείου, σιδηρουργείων, βαφείων, χυτρεψείων, πισσωτηρίων, γναφείων και ναυπηγείων (Λωρέντης, 1838). Ο ίδιος ανέφερε επίσης εργαστήρια κατασκευής ναυτικών σχοινιών, πυρίτιδας, επίπλων, οινοπνεύµατος και οινοπνευµατωδών ποτών, καθώς και εργαστήρια επεξεργασίας αντικειµένων χρυσού, αργύρου και χαλκού. Το 1840, ιδρύθηκε στην Αθήνα το πρώτο ζυθοποιείο από τον προσωπικό ζυθοποιό του βασιλιά Όθωνα, τον Βαυαρό Hans Fuchs, ο οποίος µετά την αποµάκρυνση του Όθωνα παρέµεινε στην Ελλάδα, και το 1864 ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής µπύρας µε την επωνυµία «Fix». Το Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 4\n5 πρώτο ατµοκίνητο µεταξοκλωστήριο ιδρύθηκε στον Πειραιά το 1846, δηλαδή 70 χρόνια µετά την πρώτη βιοµηχανική εφαρµογή της ατµοκίνησης στην Αγγλία. 2.3 εύτερη Βιοµηχανική Επανάσταση ( ) Η µαζική παραγωγή σε µεγάλη κλίµακα, που επιτεύχθηκε µε την πρώτη βιοµηχανική επανάσταση κυρίως στην Αγγλία απαιτούσε ένα συντονισµένο σύστηµα µαζικής διανοµής προϊόντων. Το σύστηµα αυτό ήρθε µε την λεγόµενη δεύτερη βιοµηχανική επανάσταση που χαρακτηρίσθηκε από σηµαντικές καινοτοµίες στις µεταφορές και στις επικοινωνίες (σιδηρόδροµος, ατµόπλοια, τηλέγραφος), οι οποίες πραγµατοποιήθηκαν µεταξύ του 1850 και του Την περίοδο αυτή και µετέπειτα η Αµερική έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις καινοτοµίες που επήλθαν στην µαζική παραγωγή και διανοµή προϊόντων, µε αποτέλεσµα µέχρι τον 2 ο Παγκόσµιο Πόλεµο να έχει περισσότερες επιχειρήσεις µεγάλης κλίµακας από ότι το σύνολο του υπόλοιπου κόσµου. Οι κύριες γραµµές των σιδηροδροµικών δικτύων της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερµανίας κατασκευάστηκαν µεταξύ του 1840 και του 1870, και ο πρώτος διηπειρωτικός σιδηρόδροµος στην Αµερική ολοκληρώθηκε το Ο σιδηρόδροµος έδωσε ιδιαίτερη ώθηση στην δεύτερη βιοµηχανική επανάσταση. Ήταν µια τεράστια επιχείρηση που απαιτούσε διοικητικές ιεραρχίες µεγάλης κλίµακας και σύγχρονες πρακτικές λογιστικής. Ένας από τους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη και εφαρµογή συστηµάτων διοίκησης για οργανισµούς µεγάλης κλίµακας ήταν ο Daniel C. McCallum ( ) της εταιρίας New York and Erie Railroad στην Αµερική την δεκαετία του Πολλές από τις τεχνικές της σύγχρονης λογιστικής εδραιώθηκαν τις δεκαετίες του 1850 και 1860 από τους J. Edgar Thomson της εταιρίας Pennsylvania Raiload και Albert Fink της Lousville & Nashville. Το 1944, ο Ezra Cornell ( ), ιδρυτής του Πανεπιστηµίου Cornell, Η πανηγυρική αποπεράτωση του κατασκεύασε την πρώτη εναέρια διηπειρωτικού σιδηροδρόµου της Αµερικής το τηλεγραφική γραµµή που συνέδεε την 1869 (Πηγή: Υπερκατασκευές, National Ουάσιγκτον µε την Βαλτιµόρη. Το πρώτο Geographic Society). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 5\n6 µήνυµα που στάλθηκε µέσω αυτής της γραµµής ήταν το µήνυµα «Τι έχει καταφέρει ο Θεός!» (Βίβλος 23:23) από τον Samuel F. B. Morse ( ), εφευρέτη του τηλεγράφου και του οµώνυµου τηλεπικοινωνιακού κώδικα. Η κατασκευή του σιδηροδρόµου και συστήµατος τηλεγράφου την ίδια περίοδο δηµιούργησε µία µεγάλη αγορά για προϊόντα µαζικής παραγωγής, όπως σιδερένιες ράγες, ρόδες και ράβδους, και βασικά αγαθά όπως ξύλο, γυαλί, ταπετσαρίες, Εργοστάσιο µάλλινων κουβερτών στο κτλ. Επίσης, ο σιδηρόδροµος συνέδεσε Witney της Αγγλίας το 1897 (Πηγή: H.W. αποµακρυσµένες περιοχές, παρέχοντας Taunt, Oxfordshire County Libraries). αξιόπιστη µεταφορά παντός καιρού για εργοστασιακά αγαθά και δηµιουργώντας µαζικές αγορές για προϊόντα. Με την συνεχή βελτίωση των συστηµάτων µεταφορών και επικοινωνιών στην Αµερική, τις δεκαετίες του 1850 και 1860 άρχισαν να εµφανίζονται µεταπράτες εµπορευµάτων που αγόραζαν αγροτικά προϊόντα από αγρότες και τα πουλούσαν σε µεταποιητές και χονδρεµπόρους. Τις επόµενες δύο δεκαετίες του 1870 και 1880 άρχισαν να εµφανίζονται και επιχειρήσεις µαζικού λιανικού εµπορίου, όπως πολυκαταστήµατα και οίκοι παραγγελιών µέσω ταχυδροµείου. Η τεράστια ανάπτυξη των επιχειρήσεων αυτών δηµιούργησε την ανάγκη για την επινόηση νέων µεθόδων διοίκησης παραγωγής και λογιστικής και νέων µέτρων εκτίµησης της απόδοσης των λειτουργιών τους. Έτσι, ήδη από το 1870, ο Marshall Field, µετρούσε την απόδοση της λειτουργίας της επιχείρησής του µε βάση την ανακύκλωση (turnover) των αποθεµάτων, δηλαδή τον λόγο των ετήσιων πωλήσεων προς το µέσο υπάρχον απόθεµα, ενώ τα πρώτα χρόνια του 20 ου αιώνα, ο Otto Doering ανέπτυξε ένα καινοτόµο σύστηµα για την διαχείριση του τεράστιου όγκου παραγγελιών στην εµπορική εταιρία Sears. Το σύστηµα αυτό χρησιµοποιούσε µηχανικά µέσα για την αυτοµατοποίηση της διαβίβασης παραγγελιών και της µεταφοράς προϊόντων στην αποθήκη και ένα πολύπλοκο αυστηρό σύστηµα χρονοπρογραµµατισµού (Drucker, 1954). Η ανάπτυξη των αµερικανικών επιχειρήσεων µαζικού λιανικού εµπορίου στηρίχθηκε εν πολλοίς στην διαφήµιση, επειδή οι επιχειρήσεις αυτές απευθύνονταν σε ένα διάσπαρτο και συνεχώς µεταβαλλόµενο Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 6\n7 καταναλωτικό κοινό. Αντίθετα, στην Ευρώπη και την Ιαπωνία η πώληση των αγαθών γινόταν δια ζώσης σε καθιερωµένα εµπορικά κέντρα (Hopp και Spearman, 2000). Στην Ελλάδα, τα πρώτα πραγµατικά εργοστάσια ιδρύθηκαν µετά το Σύµφωνα µε τον τµηµατάρχη της δηµόσιας οικονοµίας του υπουργείου Εσωτερικών Λ. Μανσόλα (1876), το 1867, η ελληνική βιοµηχανία αντιπροσωπευόταν από 22 ατµοκίνητα εργοστάσια συνολικής κινητήριας δύναµης 296 ίππων, ενώ το 1875 αντιπροσωπεύονταν από 89 ατµοκίνητα εργοστάσια συνολικής κινητήριας δύναµης ίππων που απασχολούσαν συνολικά γύρω στους εργάτες. Τα κυριότερα εργοστάσια ήταν κλωστοϋφαντουργίες, µεταξουργεία, αλευρόµυλοι, βυρσοδεψεία, ναυπηγεία, ελαιουργία και εργοστάσια οινοποιίας, στα αστικά κέντρα της Καλαµάτας, Σύρου, Πειραιά, Αθήνας, Ναυπλίου, Πάτρας, Χαλκίδας, Κέρκυρας, Λεβαδιάς, κτλ. 2.4 Η Εποχή της Μαζικής Παραγωγής Μεγάλης Κλίµακας και Μεγάλης Ταχύτητας ( ) Την περίοδο , ο εργοδηγός απέκτησε µεγάλη ισχύ και επιρροή, και γεννήθηκε το επάγγελµα του διευθυντή παραγωγής (Skinner, 1985). Η εποχή από τα µέσα της δεκαετίας του 1870 µέχρι τις αρχές του 20 ου αιώνα θα µπορούσε να χαρακτηρισθεί ως εποχή της µαζικής παραγωγής µεγάλης κλίµακας. Το 1875, ο Andrew Carnegie ( ) ξεκίνησε την λειτουργία της χαλυβουργίας Edgar Thomson Steel Works στην πόλη Pittsburgh των ΗΠΑ. Η χαλυβουργία αυτή ήταν η πρώτη που χρησιµοποίησε την καινοτόµο διεργασία παραγωγής χάλυβα που είχε πατεντάρει ο Henry Bessemer το 1855 και παρέµεινε για πολλές δεκαετίες η µεγαλύτερη χαλυβουργία στον κόσµο. Μέχρι τις αρχές του 20 ου αιώνα, η παραγωγή µεγάλης κλίµακας είχε εδραιωθεί στις βιοµηχανίες διεργασιών χάλυβα, αλουµινίου, πετρελαίου, Συναρµολόγηση εξαρτηµάτων της βιοµηχανίας κινητήρων αυτοκινήτων Standard Works στο Coventry της Αγγλίας το 1907 πριν την κινούµενη γραµµή συναρµολόγησης του Ford (Πηγή: Larkin Brothers, Αγγλία). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 7\n8 χηµικών, τροφίµων, καπνού, κτλ. Επίσης, είχε επιτευχθεί η µαζική παραγωγή µηχανολογικών προϊόντων, όπως ραπτοµηχανών, γραφοµηχανών, θεριστικών και βιοµηχανικών µηχανών, µε την εφαρµογή νέων µεθόδων κατασκευής και συναρµολόγησης τυποποιηµένων ανταλλακτικών µεταλλικών εξαρτηµάτων. Η επόµενη καινοτοµία στην βιοµηχανία ήταν η µαζική παραγωγή µεγάλης ταχύτητας που είδε το φως το 1913, όταν ο Henry Ford ( ) έθεσε σε λειτουργία την πρώτη κινούµενη γραµµή συναρµολόγησης αυτοκινήτων στο Highland Park της πολιτείας Michigan των ΗΠΑ. Ο Ford αντιλήφθηκε την σηµασία της γρήγορης παραγωγής προϊόντων για την µείωση του κόστους παραγωγής. Για να επιταχύνει την παραγωγή αυτοκινήτων αντικατέστησε την µετακίνηση των εργατών προς τα υπό κατασκευή προϊόντα που παρέµεναν σταθερά στην θέση τους µε την σταθερή ροή των προϊόντων µπροστά από τους εργάτες που παρέµεναν σταθεροί στις θέσεις εργασίας τους. Αν και η βασική αυτή ιδέα του Ford είχε τεράστια επιτυχία, η εµµονή του στην σηµασία της υψηλής παραγωγικότητας ενός τελικού προϊόντος τον έκανε να παραγνωρίσει την δυνατότητα παραγωγής διαφορετικών τελικών προϊόντων από τυποποιηµένα εξαρτήµατα. Με το γνωστό ρητό του «Ο πελάτης µπορεί να έχει όποιο χρώµα αυτοκινήτου θέλει αρκεί να είναι µαύρο», εξίσωνε την µαζική παραγωγή προϊόντων µε την οµοιοµορφία τους. Στην Ευρώπη, µετά την δεύτερη βιοµηχανική επανάσταση, η βιοµηχανία επεκτάθηκε γεωγραφικά τόσο ώστε να γίνεται λόγος για «εσωτερική Ευρώπη» που περικλειόταν από µια νοητή γραµµή που συνέδεε την Γλασκόβη, την Στοκχόλµη, το Στετίνο της Πολωνίας, την Τεργέστη και την Βαρκελώνη. Η «εξωτερική Ευρώπη» παρέµενε κυρίως αγροτική. Η αποικιοκρατική δράση που βρισκόταν σε χαµηλά επίπεδα το πρώτο µισό του 19 ου αιώνα αναζωογονήθηκε καθώς τα Ευρωπαϊκά κράτη στρέφονταν προς πολιτικές προστασίας και η ευρωπαϊκή αγορά έδειχνε σηµεία κορεσµού. Έτσι, στα 30 χρόνια µετά το 1880, ουσιαστικά ολόκληρη η Κινούµενη γραµµή συναρµολόγησης του µοντέλου T της Αφρική µοιράστηκε µεταξύ αυτοκινητοβιοµηχανίας Ford το 1913 (Πηγή: J. Heizer and των ευρωπαϊκών δυνάµεων. Η B. Render, Operations Management) Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 8\n9 άνιση ανάπτυξη της βιοµηχανίας επηρέασε αποφασιστικά την ισορροπία δυνάµεων µεταξύ των κρατών. Μέχρι το 1870, η Γερµανία είχε εξισωθεί µε την Γαλλία τόσο πληθυσµιακά όσο και στην βιοµηχανική ανάπτυξη. Μεταξύ του 1870 και του 1914 η Γερµανία υπερέβη ταχύτατα την Γαλλία και στους δύο αυτούς τοµείς Η ώθηση στην Γερµανική βιοµηχανία δόθηκε µε την πολιτική ανάπτυξης κυρίως των ναυπηγείων. Η Αγγλία διατήρησε την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη µε µικρότερη όµως απόσταση και κύριους ανταγωνιστές που προέρχονταν από τρεις πλευρές: τις ΗΠΑ, την Γερµανία και την Ιαπωνία. Η Ιαπωνία είχε αρχίσει να γνωρίζει µεγάλη ανάπτυξη της βιοµηχανίας της την εποχή της παλινόρθωσης του αυτοκράτορα Μουτσουχίτο (Μέϊτζι) το 1867 µε την κατάργηση της φεουδαρχίας. Η πρόοδος αυτή δεν ήταν αποτέλεσµα της εµφάνισης µιας δραστήριας τάξης επιχειρηµατιών ούτε τροφοδοτήθηκε από µεγάλα ξένα κεφάλαια. Η ώθηση δόθηκε από το κράτος που χρησιµοποίησε κεφάλαια από το εσωτερικό που αποκόµισε από την φορολογία µεγάλων κτηµάτων. Οι ιδιώτες αντικατέστησαν το κράτος αργότερα, και σήµερα έχουν στα χέρια τους όλη την οικονοµική δραστηριότητα της χώρας. Μετά την επωφελή για την Ιαπωνία συνθήκη του Σιµονοσέκι το 1894, που έληξε την σύρραξη µεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας, η Ιαπωνία χρησιµοποίησε τις κινεζικές αποζηµιώσεις για να επιχορηγήσει την σιδηρουργία και χαλυβουργία Γιαβάτα, που ιδρύθηκε το 1897 και άρχισε την παραγωγή της το 1901, χρησιµοποιώντας ως πρώτη ύλη κινεζικά µεταλλεύµατα. Μετά το 1900, ο πληθυσµός της Ιαπωνίας ξεπέρασε τις δυνατότητες παραγωγής τροφίµων της χώρας µε συνέπεια να δηµιουργηθεί η ανάγκη εισαγωγής καταναλωτικών αγαθών και τροφίµων. Οι αναπτυσσόµενες βιοµηχανίες υφασµάτων και καταναλωτικών αγαθών βελτιώθηκαν ώστε να καλύπτουν τις ιαπωνικές ανάγκες και να αποφέρουν τα απαραίτητα έσοδα για τις εισαγωγές πρώτων υλών. Στρατηγικές βιοµηχανίες, όπως η χαλυβουργία και οι κύριες σιδηροδροµικές γραµµές, βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, αλλά η ανάπτυξη σηµειωνόταν ως επί το πλείστον στον ιδιωτικό τοµέα, συγκεντρωµένη σε οικονοµικούς και βιοµηχανικούς γίγαντες. Στην Ελλάδα, την περίοδο , η κατάσταση της βιοµηχανίας βελτιώθηκε Κλωστήριο στην πόλη Tomioka της Ιαπωνίας το 1871 σηµαντικά. Μεταξύ των (Πηγή: K. Frampton and K. Kudo, Japanese Building σηµαντικότερων αιτιών της Practice). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 9\n10 βελτίωσης αυτής ήταν: (1) η ψήφιση το 1884 από την βουλή του νέου δασµολογίου του τότε υπουργού Οικονοµικών και προέδρου της κυβέρνησης Χαρίλαου Τρικούπη ( ), το οποίο προέβλεπε την αύξηση των δασµών εισαγωγής ορισµένων προϊόντων που, αν και έγινε για εισπρακτικούς λόγους, βοήθησε την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών βιοµηχανιών και Υφαντουργείο Παπαγεωργίου στον Βόλο στις αρχές του βιοτεχνιών, (2) η σηµαντική 20ου αιώνα (Πηγή: Αρχείο Ζηµέρη, Η.Κ.Ι Βόλου). βελτίωση των συγκοινωνιών, (3) η αύξηση του πληθυσµού της χώρας και ιδιαίτερα των αστικών κέντρων µε την προσάρτηση της Θεσσαλίας το 1881, και (4) η υποτίµηση του ελληνικού νοµίσµατος το 1880 που είχε ως συνέπεια το 1895 να έχει χάσει το 45% της αξίας του, αν και µέχρι το 1910 την είχε επανακτήσει πλήρως. Το 1876, η ελληνική βιοµηχανία αριθµούσε 145 εργοστάσια µε συνολική κινητήρια δύναµη 1.97 ίππους (Smith, 1876). Η δεκαετία του 1910 µε τους Βαλκανικούς πολέµους ( ) και την επέκταση της Ελλάδας έδωσαν νέα ώθηση στην ελληνική βιοµηχανία ώστε να παύει πλέον η χώρα να παρουσιάζεται από οικονοµικής άποψης ως καθαρά αγροτική. Από το 1915 και µετά, η ζήτηση για προϊόντα που προήλθε από την συγκέντρωση συµµαχικού στρατού στην Μακεδονία κατά τον Α Παγκόσµιο Πόλεµο ( ) σε συνδυασµό µε τον οικονοµικό αποκλεισµό της χώρας λόγω του υποβρυχίου πολέµου έδωσαν ιδιαίτερη ώθηση στην ελληνική βιοµηχανία. Η ώθηση αυτή έφερε κέρδη, αύξηση του βιοτικού επιπέδου και νέες καταναλωτικές ανάγκες που προκάλεσαν επενδύσεις σε νέες βιοµηχανίες. Την περίοδο ιδρύθηκαν 66 µεγάλες βιοµηχανικές επιχειρήσεις. 2.5 Η Καθιέρωση της Επιστηµονική ιοίκησης Μέθοδοι διοίκησης παραγωγής εφαρµόζονταν ήδη από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι και Κινέζοι συντόνισαν έργα τεράστιας κλίµακας για την κατασκευή των Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 10\n11 πυραµίδων και του σινικού τείχους, αντίστοιχα. Ανάλογες µέθοδοι εφαρµόστηκαν και στην ελληνική και ρωµαϊκή εποχή. Όµως οι µέθοδοι αυτές ήταν εµπειρικές. Μόνον όταν οι διευθυντές παραγωγής άρχισαν να παρακολουθούν τις πρακτικές τους υπό το φως της ορθολογικής, συµπερασµατολογικής προσέγγισης που χαρακτηρίζει την επιστηµονική έρευνα Χειροδιαλογή µεταλλευµάτων στο "µεταλλοπλύσιο" της Γαλλικής Εταιρίας Μεταλλείων Λαυρίου στον Κυπριανό γύρω στα 1900 (Πηγή: Γ. Κ. Μάνθος, µπόρεσε η διοίκηση να ονοµασθεί επιστήµη και να κερδίσει µέρος του σεβασµού που δίδονταν σε άλλες επιστήµες όπως η ιατρική και η µηχανική. Όπως είναι φυσικό, οι Μεταλλευτικό-Μεταλλουργικό Λαύριο, πρώτοι υποστηρικτές µιας τέτοιας 1990). επιστηµονικής προσέγγισης της διοίκησης υπήρξαν µηχανικοί. Μάλιστα, ο σπουδαίος Φλωρεντινός καλλιτέχνης, µηχανικός και επιστήµονας Leonardo da Vinci ( ) ήταν από τους πρώτους που παρατήρησαν επιστηµονικά την ανθρώπινη εργασία, χρονοµετρώντας την ποσότητα χώµατος που µπορούσε να φτυαρίσει ένας εργάτης. Ωστόσο, όσο η παραγωγή γινόταν σε µικρές εγκαταστάσεις και επιδέχονταν άµεσης επιτήρησης, δεν υπήρχε κίνητρο για την ανάπτυξη συστηµατικών µεθόδων διοίκησης παραγωγής. Η διοίκηση πρωτοεµφανίστηκε ως επιστηµονικός κλάδος στα τέλη του 19 ου αιώνα µε την ανάπτυξη µεγάλων ολοκληρωµένων βιοµηχανικών επιχειρήσεων που λόγω της πολυπλοκότητάς τους απαιτούσαν προχωρηµένες και συστηµατικές µεθόδους ελέγχου. εδοµένου ότι οι ΗΠΑ ηγήθηκαν της προσπάθειας για ολοένα αυξανόµενη κλίµακα παραγωγής, µοιραία ηγήθηκαν και της διοικητικής επανάστασης που την συνόδευσε. Πάντως, πριν οι Αµερικανοί θεωρητικοί της διοίκησης παραγωγής αναπτύξουν τις ιδέες τους υπό το φως της δεύτερης βιοµηχανικής επανάστασης, ο Γερµανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιστορικός και επαναστάτης, Karl Marx ( ), αναµφισβήτητα ο διανοούµενος του 19 ου αιώνα µε την µεγαλύτερη επιρροή σε θέµατα κοινωνιολογίας σε παγκόσµιο επίπεδο, το 1867 δηµοσίευσε τον πρώτο τόµο του βιβλίου του Το Κεφάλαιο. Στο Κεφάλαιο, ο Marx ανέπτυξε την δική του θεωρία για την αξία της εργασίας που βασιζόταν στην ιδέα της υπεραξίας και Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 11\n12 της εκµετάλλευσης, η οποία θα οδηγούσε µοιραία στην µείωση της κερδοφορίας και στην κατάρρευση του βιοµηχανικού καπιταλισµού. Στην ανάλυσή του για την καπιταλιστική διαδικασία της παραγωγής, ο Marx ξεχώρισε δύο βασικές µορφές οργάνωσης της παραγωγής, την ετερογενή και την σειριακή, οι οποίες παίζουν πολύ διαφορετικούς ρόλους στην µετάλλαξη της παραγωγής από χειρονακτική σε µηχανοποιηµένη στην σύγχρονη βιοµηχανία. Στην πρώτη µορφή, το παραγόµενο προϊόν συναρµολογείται από επιµέρους εξαρτήµατα που κατασκευάζονται ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, και στην δεύτερη µορφή, το προϊόν οφείλει την τελική µορφή του σε µία σειρά από συνδεδεµένες επεξεργασίες και χειρισµούς. Επίσης, πριν από την καθιέρωση του µαζικού ενδιαφέροντος για την διοίκηση της παραγωγής που επήλθε µε το κίνηµα της επιστηµονικής διοίκησης στην Αµερική, όπως θα δούµε παρακάτω, µερικοί Άγγλοι συγγραφείς είχαν προβλέψει την συστηµατοποίηση της διοίκησης παραγωγής ήδη από την πρώτη βιοµηχανική επανάσταση. Ενδεικτικά, το 1892, ο µαθηµατικός Charles Babbage ( ), σχεδιαστής της διαφορικής µηχανής (difference engine), ενός µηχανολογικού υπολογιστή µαθηµατικών πράξεων, προάγγελου των σύγχρονων υπολογιστών, δηµοσίευσε το βιβλίο του δηµοσίευσε το βιβλίο του On the Economy of Machinery and Manufactures, το οποίο αναφερόταν σε διαδικασίες οργάνωσης και κοστολόγησης σε εργοστάσια. Από τα παλαιότερα κείµενα Αµερικανών συγγραφέων πάνω στην διοίκηση παραγωγής φαίνεται να είναι τα γράµµατα του James Waring See προς τον εκδότη του περιοδικού American Machinist που πρωτοεµφανίστηκαν το 1887 (Hopp και Spearman, 2000). Η ιδέα ότι η διοίκηση µπορούσε να αποτελεί επάγγελµα ήρθε στην επιφάνεια όταν η επιστήµη του µηχανικού άρχισε να αναγνωρίζεται ως επάγγελµα. Ο επαγγελµατικός σύλλογος American Society of Mechanical Engineers (ASME) που ιδρύθηκε το 1880 γρήγορα έγινε χώρος δηµόσιας συζήτησης για θέµατα που σχετίζονταν µε την λειτουργία και διοίκηση της παραγωγής. Το 1886, ο µηχανικός και συνιδρυτής της εταιρίας κλειδαριών Yale Lock Company, Henry Towne ( ), παρουσίασε εργασία του στον ASME µε τίτλο «The Engineer as an Economist», στην οποία ζητούσε την δηµιουργία µέσα στον ASME ενός οικονοµικού τµήµατος µε αντικείµενο την διοίκηση παραγωγής. Αν και ο ASME δεν δηµιούργησε τοµέα διοίκησης παρά 34 χρόνια αργότερα, ο Towne και άλλοι διατήρησαν τις συζητήσεις γύρω από θέµατα διοίκησης παραγωγής στο προσκήνιο του ASME. Το 1910, δηµοσιεύθηκε το πρώτο εγχειρίδιο µηχανικών βιοµηχανίας µε τίτλο Factory Organization and Administration από τον Hugo Diemer. Τρία χρόνια αργότερα, το 1913, ο Ford W. Harris δηµοσίευσε µια από τις πρώτες εφαρµογές µαθηµατικών προτύπων στην Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 12\n13 διοίκηση παραγωγής, που αφορούσε τον καθορισµό του βέλτιστου µεγέθους παρτίδας παραγωγής (Harris, 1913). Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που δηµιούργησε το ζωηρό ενδιαφέρον, τους φανατικούς οπαδούς και το συστηµατικό πλαίσιο που ήταν απαραίτητο για την ανακήρυξη της διοίκησης ως επιστήµης, αυτός ήταν ο Frederick W. Taylor ( ). Ο Taylor, που αναφέρεται συχνά ως ο πατέρας της επιστηµονικής διοίκησης (scientific management), ήταν µηχανολόγος µηχανικός µε αρκετές τεχνολογικές καινοτοµίες στο ενεργητικό του, πολλές από τις οποίες πατένταρε. Παρ όλες τις καινοτοµίες του, όµως, έµεινε γνωστός στην ιστορία κυρίως για τον σύστηµα διοίκησης παραγωγής που ανέπτυξε και εφάρµοσε. Ο κορµός του συστήµατος αυτού βασιζόταν στην αποσύνθεση των διαδικασιών παραγωγής στα συστατικά τους στοιχεία και στον ανασχεδιασµό των στοιχείων αυτών µε σκοπό την βελτίωση της αποδοτικότητάς τους. Έχοντας καθορίσει πρότυπα για τις διαδικασίες παραγωγής, στην συνέχεια ο Taylor εξέτασε πώς θα δοθούν κίνητρα στους εργάτες για να τα επιτύχουν. Σύµφωνα µε την θεωρία του, υπήρχε ένας ξεκάθαρος διαχωρισµός των καθηκόντων των διευθυντών και των εργατών. Οι διευθυντές ήταν υπεύθυνοι να παρέχουν µεθόδους και εργαλεία εργασίας, κίνητρα για εργασία, εκπαίδευση και βοήθεια στους εργαζοµένους για να επιλέγουν τη σωστή εργασία. Οι εργάτες ήταν υπεύθυνοι να εκτελούν τις εργασίες που σχεδίαζαν οι διευθυντές. Οι ιδέες του Taylor αποτυπώθηκαν στο βιβλίο του The Principles of Scientific Management που εκδόθηκε το Σήµερα, αναγνωρίζεται ευρέως ότι η πολύ µεγάλη συνεισφορά του Taylor στην διοίκηση Εσωτερικό Ναυπηγείου Cammell, Laird & Co., στο παραγωγής έγκειται Birkenhead της Αγγλίας το 1913 (Πηγή: Αρχείο Bedford περισσότερο στην Lemere). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 13\n14 συνειδητοποίηση ότι η διοίκηση παραγωγής µπορεί να προσεγγιστεί επιστηµονικά παρά στις τεχνικές που ανέπτυξε ο Taylor, οι οποίες στην πραγµατικότητα είναι περισσότερο µεθοδολογικές παρά επιστηµονικές. Οι θεωρίες του Taylor πυροδότησαν το κίνηµα της επιστηµονικής διοίκησης που ακολουθήθηκε από πολλούς άλλους. Ένας από τους παλιότερους συνεργάτες του Taylor ήταν ο Henry Gantt ( ), ο οποίος έµεινε γνωστός στην ιστορία για το διάγραµµα Gantt που χρησιµοποιείται και σήµερα στην διαχείριση έργων (project management). ύο από τους σηµαντικότερους συνηγόρους της επιστηµονικής διοίκησης ήταν ο Harrington Emerson ( ) και ο Frank Gilbreth ( ). Ο πρώτος πέτυχε σηµαντικές βελτιώσεις αποδοτικότητας στους αµερικανικούς σιδηροδρόµους και γι αυτό η γνώµη του είχε βαρύτητα στους επαγγελµατικούς κύκλους. Ο δεύτερος επέκτεινε την µελέτη χρόνων του Taylor στην µελέτη κινήσεων και εξέδωσε το βιβλίο The Psychology of Management το Οι πρωτοπόροι της επιστηµονικής διοίκησης δεν ήταν µόνο Αµερικανοί. Παρεµφερείς δραστηριότητες λάµβαναν χώρα στην Πολωνία, την Ρωσία, την Γαλλία και την Αγγλία. Το 1916, ο Γάλλος διευθυντής επιχειρήσεων Henri Fayol εξέδωσε την πρώτη συνολική θεωρία της διοίκησης στο βιβλίο του Administration Industrielle et Générale. 2.6 Η Άνοδος της Σύγχρονης Βιοµηχανικής Επιχείρησης ( ) Μέχρι το τέλος του Α Παγκοσµίου Πολέµου, η επιστηµονική διοίκηση είχε ριζώσει στις ΗΠΑ, και το αµερικανικό βιοµηχανικό σύστηµα είχε εδραιωθεί για τα καλά. Οι καθετοποιηµένες βιοµηχανίες µαζικής παραγωγής µεγάλης κλίµακας και µεγάλης ταχύτητας ήταν ο κανόνας. Οι βιοµηχανίες αυτές εκµεταλλεύονταν σε πολύ µεγάλο βαθµό τις οικονοµίες κλίµακας για την παραγωγή ενός προϊόντος. Το επόµενο βήµα για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας ήταν η εκµετάλλευση των οικονοµιών εύρους, δηλαδή η χρήση κοινών πόρων για την παραγωγή και διανοµή µεγάλου εύρους προϊόντων. Η κλασική περίπτωση ανάπτυξης µέσω διαφοροποίησης είναι αυτή της αµερικανικής αυτοκινητοβιοµηχανίας General Motors (GM). Η GM, που είχε ιδρυθεί το 1908 από τον William C. Durant ( ) µετά από µία σειρά εξαγορών άλλων εταιριών, το 1920 βρέθηκε να είναι η πέµπτη µεγαλύτερη βιοµηχανική επιχείρηση στις ΗΠΑ. Όµως, η εταιρία ήταν προβληµατική λόγω της έλλειψης συντονισµού των επιµέρους εταιριών της. Την κατάσταση έσωσε ο ιδρυτής της εταιρίας παραγωγής εκρηκτικών Du Pont Powder Company, Pierre Du Pont ( ). Ήδη από το 1917, ο Du Pont είχε κάνει την δική του εταιρία την πρώτη αµερικανική εταιρία Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 14\n15 µε την οργανωτική δοµή ενός συγκεντρωτικού ολοκληρωµένου οργανισµού µε πολλά τµήµατα. Η εταιρία του Du Pont είχε επενδύσει σηµαντικά στην GM, και γι αυτό το 1920, ανέλαβε ο ίδιος την διοίκηση της GM. Ο Du Pont ανάθεσε στον Alfred P. Sloan ( ) (ο οποίος έδωσε το όνοµά του στην Σχολή ιοίκησης του Massachusetts Institute of Technology) την αναδιοργάνωση της εταιρίας. Ο Sloan αναδιοργάνωσε την GM έτσι ώστε να αποτελείται από ένα ισχυρό γενικό γραφείο που συντόνιζε αλλά δεν διηύθυνε έναν αριθµό αυτόνοµων τοµέων, ο καθένας εκ των οποίων στόχευε σε διαφορετικές αγορές (π.χ. τα µοντέλα της εταιρίας Cadillac στόχευαν στο αγοραστικό κοινό υψηλού εισοδήµατος, τα µοντέλα των εταιριών Buick και Oldsmobile στο αγοραστικό κοινό µεσαίου εισοδήµατος, και τα µοντέλα της Chevrolet στο αγοραστικό κοινό χαµηλού εισοδήµατος). Το γενικό γραφείο ανέπτυξε καινοτόµες διαδικασίες για την πρόβλεψη της ζήτησης, την παρακολούθηση των αποθεµάτων και την εκτίµηση του µεριδίου αγοράς των επιµέρους τοµέων. Η συγκεντρωτική οργανωτική δοµή που εισήγαγε ο Du Pont είναι χαρακτηριστική των σύγχρονων επιχειρήσεων, ενώ η αποκεντρωµένη δοµή που εισήγαγε ο Sloan είναι χαρακτηριστική των σύγχρονων οµίλων επιχειρήσεων. Η ραγδαία ανάπτυξη και ολοκλήρωση των βιοµηχανικών επιχειρήσεων δηµιούργησε συστήµατα πολύ µεγάλα για να διοικούνται από τους ιδιοκτήτες τους. Έτσι, η ευθύνη για την λήψη αποφάσεων περνούσε όλο και περισσότερο στα χέρια υψηλών και µεσαίων διευθυντικών στελεχών. Τα στελέχη αυτά, που γύρω στις αρχές του 19 ου αιώνα προέρχονταν από τις τάξεις των εργατών, την εποχή του µεσοπολέµου ήταν εν πολλοίς απόφοιτοι πανεπιστηµίων, εκπαιδευµένοι στις παραδοσιακές επιστήµες του µηχανολόγου, ηλεκτρολόγου, χηµικού και πολιτικού µηχανικού. Μερικοί από αυτούς ξεκίνησαν να αναζητούν εκπαίδευση σε θέµατα διοίκησης στις νεοσύστατες σχολές διοίκησης (business schools) και στα τµήµατα µηχανικών βιοµηχανίας ή µηχανικών παραγωγής και βιοµηχανικής διοίκησης (industrial engineering), όπως έχει επικρατήσει ο όρος στα ελληνικά. Το πρώτο προπτυχιακό πρόγραµµα διοίκησης ιδρύθηκε το 1881 στο Wharton School του University of Pennsylvania, ενώ το πρώτο πρόγραµµα µηχανικών βιοµηχανίας ιδρύθηκε στο Penn State University το Την περίοδο του µεσοπολέµου τέθηκαν οι βάσεις για δύο σηµαντικές περιοχές της διοίκησης παραγωγής: την µελέτη των ανθρώπινων σχέσεων στην παραγωγή και την διοίκηση ποιότητας. Συγκεκριµένα, την περίοδο , µια οµάδα ερευνητών καθοδηγούµενη από τον Elton Mayo του Πανεπιστηµίου Harvard πραγµατοποίησε µια σειρά Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 15\n16 µελετών στο εργοστάσιο Hawthorne της εταιρίας Western Electric στο Σικάγο για την επίδραση του φωτισµού στην αποδοτικότητα των εργατών. Οι µελέτες αυτές που ξεκίνησαν µε κάπως στενό αντικείµενο επεκτάθηκαν και έφεραν στο προσκήνιο την ιδέα ότι η παραγωγικότητα δεν επηρεάζεται µόνον από την τεχνολογία αλλά και από την παροχή κινήτρων στους εργάτες. Η Παραγωγή τούβλων στο Πλινθοκεραµοποιείο θεωρία των κινήτρων αναπτύχθηκε Τσαλαπάτα στον Βόλο την περίοδο του περισσότερο τις δεκαετίες του 940, 1950 µεσοπολέµου (Πηγή: Αρχείο Η.Κ.Ι. Βόλου). και 1960 από τους Abraham Maslow, Frederic Herzberg και Douglas McGregor, αντίστοιχα. Το 1924, ο Walter A Shewhart των Bell Telephone Laboratories της εταιρίας Western Electric εισήγαγε για πρώτη φορά τα διαγράµµατα ελέγχου ποιότητας, θέτοντας τις επιστηµονικές βάσεις του ελέγχου ποιότητας. Το 1931, εξέδωσε το πρώτο σηµαντικό βιβλίο πάνω σε θέµατα ποιότητας µε τίτλο Economic Control of Quality of Quality of Manufactured Product. Στην Ελλάδα, η ραγδαία ανάπτυξη της βιοµηχανίας που άρχισε το 1915 συνεχίστηκε και την δεκαετία του 1920 µε την εγκατάσταση προσφύγων το 1922, που έφερε φθηνά εργατικά χέρια στην βιοµηχανία και διεύρυνε το πεδίο της εγχώριας κατανάλωσης. Για την ανάπτυξη και την προαγωγή της βιοµηχανίας σηµαντικό ρόλο έπαιξε και η ίδρυση, το 1923, του Τεχνικού Επιµελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), που αποσκοπούσε στην προαγωγή της τεχνικής κίνησης στην χώρα. Το 1933, λειτουργούσαν στην Ελλάδα βιοµηχανίες µε κινητήρια δύναµη ίππους και εργάτες. Πάντως, η ελληνική βιοτεχνία και βιοµηχανία δεν αναπτύχθηκε σε ευρεία κλίµακα για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ήταν και η έλλειψη εργοδηγών και εργατών µε τεχνική κατάρτιση. Ο δύο φορές υπουργός Γεωργίας, Εµπορίου και Βιοµηχανίας και καθηγητής πολιτικής οικονοµίας στην ΑΣΟΕ, Γεώργιος Χαριτάκης ( ), έγραφε χαρακτηριστικά: «Η έλλειψις γενικωτέρας τεχνικής και οικονοµικής µορφώσεως υπήρξε καθ υµάς η κυρία αφορµή, ένεκα της οποίας η ελληνική οικονοµία εξελίχθη τόσο βραδέως, και ο κύριος λόγος για τας υπάρχουσας ελλείψεις εις την οργάνωσιν της συγχρόνου ελληνικής βιοµηχανίας. Καίτοι δε σήµερον Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 16\n17 έχοµεν ειδικούς κατέχοντας τεχνικάς γνώσεις, και αυτοί όµως υστερούν από γενικωτέρας εγκυκλοπαιδικής και οικονοµικής απόψεως» (Χαριτάκης, 1927). Στην έλλειψη τεχνικής και οικονοµικής µόρφωσης των περισσότερων διευθυντών ελληνικών βιοµηχανιών ο Χαριτάκης απέδωσε και το γεγονός ότι η ελληνική επιχείρηση δεν είχε πεισθεί για την σηµασία που έχει για την βιοµηχανική παραγωγή η συγκέντρωση και ολοκλήρωση της παραγωγής. 2.7 Η Καθιέρωση της ιοικητικής Επιστήµης / Επιχειρησιακής Έρευνας Η ιδέα του Taylor ότι ο σχεδιασµός και η εκτέλεση των εργασιών είναι δύο ξεχωριστές λειτουργίες ήταν µια απλή (για τα σηµερινά δεδοµένα) αλλά πολύ σηµαντική ιδέα που είχε τεράστια συνεισφορά στην άνοδο της αµερικανικής βιοµηχανίας την περίοδο του µεσοπολέµου. Όµως, η αντίληψη ότι ο σχεδιασµός των εργασιών είναι αποκλειστικά δουλειά των διευθυντών και η εκτέλεσή τους είναι αποκλειστικά δουλειά των εργατών, που ρίζωσε βαθιά στο αµερικανικό σύστηµα διοίκησης, αποθάρρυνε του αµερικανούς εργάτες από το να αντιµετωπίζουν δηµιουργικά την εργασία τους. Η αποσύνθεση των διαδικασιών παραγωγής στα συστατικά τους στοιχεία και η εστίαση στον ανασχεδιασµό των στοιχείων αυτών µε σκοπό την βελτίωση της αποδοτικότητάς τους, απέφερε βραχυπρόθεσµα οφέλη, αλλά µακροπρόθεσµα έπασχε, διότι αποτύγχανε να συλλάβει το σύνολο των εργασιών ως ένα ενιαίο σύστηµα. Αυτό είχε µακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες στην καινοτοµία προϊόντων και διαδικασιών και στην ποιότητα, η διασφάλιση της οποίας στηρίχθηκε στην επιθεώρηση αντί στην πρόληψη. Αν και µια από τις πρώτες απόπειρες συστηµικής προσέγγισης της διοίκησης ήταν το έργο του Chester Barnard (1938), η συστηµική ανάλυση σε θέµατα λήψης αποφάσεων αναπτύχθηκε και ανδρώθηκε µετά τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο (Ackoff, 1956). Κινούµενος στην ίδια περίπου περιοχή της συστηµικής θεώρησης, το 1954, ο Peter Drucker (1954) εισήγαγε την έννοια της διοίκησης δι αντικειµενικών στόχων (management by objectives ή MBO), σύµφωνα µε την οποία, η διοίκηση πληροφορείται επί των αποτελεσµάτων ολοένα µικρότερων περιόδων του επιχειρηµατικού χρόνου (Ζευγαρίδης, 1972). Η επιστήµη που είχε τεράστια επίδραση στην ακαδηµαϊκή κυρίως αντίληψη της διοίκησης παραγωγής, µετά τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο, ήταν η διοικητική επιστήµη (management science). Η διοικητική επιστήµη αφορά στην εφαρµογή ποσοτικών (µαθηµατικών και υπολογιστικών) προτύπων και τεχνικών για την περιγραφή, κατανόηση και επίλυση προβληµάτων διοίκησης. Αν και ένας αριθµός των µαθηµατικών τεχνικών που Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 17\n18 απαρτίζουν την διοικητική επιστήµη αναπτύχθηκαν πριν τον 20 ο αιώνα, η διοικητική επιστήµη προωθήθηκε κατά την διάρκεια του Β Παγκοσµίου Πολέµου µε το όνοµα «επιχειρησιακή έρευνα» (operations ή operational research), όταν η στρατιωτική ηγεσία της Αγγλίας ανέθεσε σε οµάδες επιστηµόνων να εφαρµόσουν επιστηµονικές µεθόδους για την λήψη αποφάσεων σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι ποσοτικές αναλύσεις των επιστηµόνων βοήθησαν σηµαντικά στις νίκες των συµµάχων στην Αεροµαχία του Λονδίνου, την Ναυµαχία του Βορείου Ατλαντικού και την Επιχείρηση του Ειρηνικού. Σήµερα, οι όροι «διοικητική επιστήµη» και «επιχειρησιακή έρευνα» είναι περίπου συνώνυµοι αν και η διοικητική επιστήµη είναι η περισσότερο εφαρµοσµένη εκ των δύο ενώ η επιχειρησιακή έρευνα αναφέρεται περισσότερο στην µαθηµατική µεθοδολογία. Μετά τον πόλεµο, η επιχειρησιακή έρευνα γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη και οι τεχνικές της εφαρµόσθηκαν σε προβλήµατα διοίκησης στην βιοµηχανία και στις υπηρεσίες. Οι κυριότερες τεχνικές της επιχειρησιακής έρευνας είναι ο µαθηµατικός (γραµµικός, µη γραµµικός, ακέραιος, δυναµικός) προγραµµατισµός, η θεωρία παιγνίων, η θεωρία αποθεµάτων, η προσοµοίωση, στοχαστικές τεχνικές (Μαρκοβιανές αλυσίδες, θεωρία ουρών αναµονής, προβλέψεις), τεχνικές δικτύων, κ.α. Πολλές από τις θεωρίες και τις τεχνικές της επιχειρησιακής έρευνας θεµελιώθηκαν τις δεκαετίες του 1950 και 1960 και εφαρµόσθηκαν µεταξύ άλλων και σε προβλήµατα διοίκησης παραγωγής. Για παράδειγµα, η µέθοδος της εκθετικής εξοµάλυνσης που χρησιµοποιείται στις προβλέψεις πιστώνεται στον R. G. Brown (1962), ο οποίος την εποχή εκείνη εργαζόταν στην εταιρία συµβούλων επιχειρήσεων Arthur D. Little. Μερικά χρόνια αργότερα, οι Box και Jenkins (1970) εισήγαγαν µια προηγµένη τεχνική για την πρόβλεψη χρονοσειρών που εκµεταλλευόταν πιθανές εξαρτήσεις µεταξύ των τιµών των χρονοσειρών από περίοδο σε περίοδο. Οι Holt et al. (1960) παρουσίασαν την πρώτη ολοκληρωµένη περιγραφή µιας µεθόδου για την επίλυση Η διαχείριση αποθεµάτων είναι µια από τις βασικές προβληµάτων συγκεντρωτικού περιοχές της διοίκησης παραγωγής (Πηγή: N. Slack, S.. Chambers and R. Johnson, Operations Management). Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 18\n19 προγραµµατισµού (aggregate planning) και την εφαρµογή της σε µια βιοµηχανία παραγωγής χρωµάτων. Ο συγκεντρωτικός προγραµµατισµός σχετίζεται στενά µε τον ιεραρχικό προγραµµατισµό παραγωγής (hierarchical production planning) που εισήγαγαν οι Hax και Meal (1975). Το πρώτο βιβλίο θεωρίας ελέγχου αποθεµάτων εκδόθηκε από τον Whiting (1953). Οι Churchman et al. (1957) ανέπτυξαν το πρώτο ντετερµινιστικό µαθηµατικό πρότυπο ελέγχου αποθεµάτων µε εκπτώσεις για παραγγελίες µεγάλης κλίµακας, και οι Hardley και Whitin (1963) παρουσίασαν τα πρώτα πρότυπα προβληµάτων ντετερµινιστικού ελέγχου αποθεµάτων µε περιορισµούς προϋπολογισµού και χώρου. Οι Wagner και Whitin (1958) ήταν οι πρώτοι που αναγνώρισαν την βασική ιδιότητα της βέλτιστης πολιτικής ελέγχου αποθεµάτων για συστήµατα αποθεµάτων µε χρονικά µεταβαλλόµενη ζήτηση και περιοδική αναθεώρηση. Από την δεκαετία του 1960 και µετά το ακαδηµαϊκό ενδιαφέρον για προβλήµατα ελέγχου αποθεµάτων στράφηκε σε στοχαστικά πρότυπα. Ένα από τα πρώτα σηµαντικά βιβλία στην περιοχή αυτή ήταν το βιβλίο των Arrow et al. (1958). Η αρχική µοντελοποίηση του κλασικού προβλήµατος ελέγχου αποθεµάτων συστηµάτων εφοδιασµού µε πολλαπλά κλιµάκια (multiechelon) έγινε από τους Clark και Scarf (1960), και η βάση για στρατιωτικές εφαρµογές τέτοιων συστηµάτων τέθηκε από τον Sherbrooke (1968). Η πρώτη σηµαντική εργασία µε αναλυτικά αποτελέσµατα για στρατηγικές της βέλτιστης ακολουθίας εργασιών (sequencing) δηµοσιεύθηκε από τον Johnson (1954). Η δουλειά του Johnson προκάλεσε µεγάλο ενδιαφέρον για τον χρονοπρογραµµατισµό (scheduling) εργασιών. Η εξαίρετη µονογραφία των Conway et al. (1967) αναφέρει πάνω από 200 σχετικές δηµοσιεύσεις µέχρι το Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, αναπτύχθηκαν και δύο τεχνικές για την επίλυση διαφορετικών προβληµάτων διοίκησης έργων (project management), η µέθοδος κρίσιµης διαδροµής (critical path method ή CPM) και η τεχνική αποτίµησης και αναθεώρησης έργων (project evaluation and review technique ή PERT). Η πρώτη ήταν αποτέλεσµα µια κοινής προσπάθειας των εταιριών Du Pont και Remington Rand (Walker και Sayer, 1959). Η δεύτερη ήταν απόρροια του προγράµµατος Polaris Weapons Systems που ανέλαβε το Πολεµικό Ναυτικό των ΗΠΑ το 1958 (Department of Navy, 1958). Τις δύο δεκαετίες µετά τον πόλεµο ιδρύθηκαν και πολλοί µη κερδοσκοπικοί οργανισµοί που στόχο είχαν την προαγωγή της επιστήµης των µηχανικών βιοµηχανίας και της επιχειρησιακής έρευνας / διοικητικής επιστήµης. Το 1948 ιδρύθηκε το Institute of Industrial Engineering (IIE) που είχε σκοπό την προαγωγή της εφαρµογής, εκπαίδευσης, κατάρτισης, έρευνας και ανάπτυξης της επιστήµης του µηχανικού βιοµηχανίας. Την ίδια Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 19\n20 χρονιά ιδρύθηκε στο Λονδίνο το Operational Research Club, η πρώτη εταιρία επιχειρησιακής έρευνας στον κόσµο, η οποία µετεξελίχθηκε σε OR Society, πέντε χρόνια αργότερα. Το 1952 ιδρύθηκε στη Αµερική η Operations Research Society of America (ORSA) και έναν χρόνο αργότερο το Institute of Management Sciences. Το 1995, οι δύο αυτοί οργανισµοί συγχωνεύτηκαν σε έναν ενιαίο φορέα µε την ονοµασία Institute for Operations Research and the Management Sciences (INFORMS). Σήµερα, το INFORMS περιέχει οκτώ συλλόγους (societies), ένας εκ των οποίων είναι ο Manufacturing and Service Operations Management Society (MSOM). Το 1957, ιδρύθηκε η American Production and Inventory Control Society (APICS) που είχε σκοπό να παρέχει πληροφόρηση και υπηρεσίες σε θέµατα διοίκησης παραγωγής και αποθεµάτων. Το 1959, ιδρύθηκε η διεθνής οµοσπονδία των εταιριών επιχειρησιακής έρευνας, International Federation of Operational Research Societies (IFORS), µε αρχικά µέλη τις εταιρίες επιχειρησιακής έρευνας της Γαλλίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ. Το 1962 ιδρύθηκε η Ελληνική Εταιρία ιοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕ Ε) µε σκοπό την διάδοση, ανάπτυξη και προβολή των αρχών, των µεθόδων και της πρακτικής της σύγχρονης διοίκησης. Η ΕΕ Ε έχει ιδρύσει επτά εξειδικευµένα ινστιτούτα, ένα εκ των οποίων είναι Ινστιτούτο ιοικήσεως Παραγωγής Προϊόντων και Υπηρεσιών (Ι ΙΠ/ΠΟΥ). Η Ελληνική Εταιρία Επιχειρησιακών Ερευνών (ΕΕΕΕ) ιδρύθηκε το Το 1976 ιδρύθηκε ο σύνδεσµος των ευρωπαϊκών εταιριών επιχειρησιακής έρευνας µε την επωνυµία EURO. 2.8 Η Βιοµηχανία µετά τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο (1945- σήµερα) Γραµµή παραγωγής σκελετών τηλεοράσεων στο εργοστάσιο RCA Victor Divion στην Indianapolis των ΗΠΑ το 1951 (Πηγή: NY Times photo archives). Αν και η σύγχρονη αµερικανική βιοµηχανική επιχείρηση είχε εδραιωθεί την δεκαετία του 1920, η οικονοµική ύφεση την δεκαετία του 1930 και ο Β Παγκόσµιος Πόλεµος ( ) απέτρεψε την χώρα από το να καρπωθεί όλα τα οφέλη από τον ισχυρό βιοµηχανικό της τοµέα. Μετά από τον πόλεµο, όµως, τις δεκαετίες του 1950 και 1960, η Αµερική γνώρισε την πραγµατικά χρυσή εποχή της βιοµηχανίας της. Η αµερικανική Copyright Γιώργος Λυµπερόπουλος 20\nΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΙΟΙΚΗΣΗΣ\nΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙ ΕΥΤΙΚΟ Ι ΡΥΜΑ ΚΡΗΤΗΣ ΣΧΟΛΗ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΠΟΥ ΑΣΤΡΙΕΣ: Κοτούπα Φρειδερίκη, Α.Μ.3573 Μπασούκου


ΤΡίΤΟ ΚΑΖάΝΙ ΑΡΙΣΤΕΡά: Νεος Γενναίος Ηγέτης\nΝεος Γενναίος Ηγέτης\nΣτο παρελθόν, ένας ηγέτης έπρεπε να έχει με το μέρος του την κοινή γνώμη, δηλαδή τους πολίτες, για να εξασφαλίσει την εξουσία του. Μιας και το πετύχαινε αυτό, τότε μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει για οποιονδήποτε σκοπό ήθελε, ως πολεμιστές στα στρατεύματα, ως εργάτες της γης, ως οτιδήποτε εξυπηρετούσε την κάθε συγκυρία ή σκοπιμότητα. Για να το κάνει αυτό ο ηγέτης χρησιμοποιούσε την ηθική, τη θρησκεία τον πατριωτισμό, τα ιδανικά, τα φρονήματα. Ως εκεί είχαν νόημα οι επαναστάσεις.\nΜέσα στον τελευταίο αιώνα ο ηγέτης πέρασε στο επόμενο στάδιο. Δίνοντας κάτι στον πολίτη ώστε να είναι ευχαριστημένος, κάνεις κι εσύ τη δουλειά σου ανενόχλητος. Ο πολίτης που περνά καλά, δεν φέρνει αντιρρήσεις για να μην χάσει αυτά που έχει. Και σε σχέση με το παρελθόν ή τις υπανάπτυκτες περιοχές, δεν είναι καθόλου λίγα, ειδικά αν σκεφτείς ότι μέχρι πριν από 100 χρόνια ο απλός, μη πλούσιος άνθρωπος δεν είχε στο σπίτι του τροφή, βιβλία, κορνίζες, τουαλέτα ή βρύση, και ούτε καν παράθυρα μερικές φορές. Παιδεία και εργασιακά δικαιώματα είναι ακόμα δύο από τα βραβεία του καλού πολίτη που μπαίνει στον παράδεισο του συστήματος.\nΌμως αυτό δεν αρέσει στον ηγέτη γιατί είναι χρονοβόρο, πολυδάπανο, σκέτος μπελάς. Μόλις ικανοποιήσεις τη μία ομάδα, τσούπ, ξεπετιέται η άλλη. Η οργάνωση που απαιτείται για να διατηρήσεις ένα σύστημα που να προβλέπει για όλους δεν συμφέρει τον ηγέτη που θέλει να καταχραστεί όσα το δυνατόν περισσότερα με τη λιγότερη δυνατή σκοτούρα. Περνάει λοιπόν στο επόμενο στάδιο. Δεν ξέρω αν είναι απλώς μια εντύπωση, αλλά όπως φαίνεται έτσι είναι.\nΟ ηγέτης δίνει στον πολίτη απόλυτη ελευθερία λόγου και έκφρασης. Οι ομοφυλόφιλοι, οι άθεοι, οι ριζοσπάστες, οι αναρχικοί, οι υποστηρικτές της Εξέλιξης, οι υποστηρικτές της θεϊκής δημιουργίας, οι μετριοπαθείς, οι ακραίοι, οι συνειδητοποιημένοι και οι απολιτίκ, όλοι μπορούν να λένε ότι θέλουν. Θέλεις να απεργήσεις? Τέλεια, είναι δικαίωμά σου, τράβα μπροστά. Θέλεις να διαβάζεις βιβλία με αρχαίες σοφίες και να τις αποκαλύπτεις με αποτροπιασμό στο κοινό? Κανένα πρόβλημα. Θες να διαδηλώσεις για να σταματήσει ο πόλεμος στην Παλαιστίνη? Θέλεις να βάλεις την υπογραφή σου σε όλες τις ομάδες που μάχονται την παιδική κακοποίηση? Θέλεις να αποκαλύψεις ένα σκανδαλώδες σκάνδαλο για τον τάδε υπουργό? Κάντο, θα έχει ενδιαφέρον! Έχεις καταλάβει τι κουμάσια σε κυβερνούν και αγανακτείς? Πέστα παιδί μου να ξεσκάσεις! Αφήνει λοιπόν ο ηγέτης τον απλό κόσμο να αλληλοσπαράζεται με ψευδο-ζητήματα κάθε είδους, πολιτικά, ιδεολογικά, συνδικαλιστικά, ξέροντας ότι όταν τελειώσει ο καυγάς ή η συζήτηση, ο πολίτης θα ξαναγυρίσει στο ίδιο σύστημα που έχει συνηθίσει, έχοντας ξεδώσει, έχοντας διοχετεύσει την οργή του σε κάτι που μόνο αποτέλεσμα έχει την εκτόνωση της αγανάκτησης και τίποτα άλλο. Φροντίζει μόνο να μην ανεβαίνουν πολύ οι τόνοι και αν παραζεσταθούν τα αίματα, ρίχνει και μία δύναμη καταστολής και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Θέλεις να ψηφίσεις οικολόγους? Μπράβο παληκάρι μου, μπράβο λεβέντη μου!\nΜε αυτό τον τρόπο, η συναίνεση της πλειοψηφείας δεν είναι καθόλου απαραίτητη και μπορεί ο ηγέτης να κάνει ότι θέλει, αφού μάλιστα, όντας σε θέση ισχύος, έχει δέσει πισθάγκωνα τον πολίτη με νόμους ώστε αν παρεκτραπεί να το πληρώσει πολύ ακριβά.\nΊσως να είναι και η ιδέα μου αλλά μπορεί κάποιος να μου πει αν οποιαδήποτε διαδήλωση διαμαρτυρίας τα τελευταία χρόνια άλλαξε κάτι πραγματικά? Ή μήπως πρόκειται για μία νέου τύπου χούντα, όπου έχεις μεν απόλυτη ελευθερία λόγου και πράξης αλλά στα μύδια μας και εμείς θα αλλάξουμε το ασφαλιστικό και τα εργασιακά και τις φορολογίες όσο κι αν χτυπιέσαι και τρέχα μετά να πείς ότι έχεις δίκιο και σε αδικήσανε? Τι άλλαξε στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια? Γιατί δεν πάμε σε εκλογές αφού όλοι το ζητάνε? Αφού έχει ήδη πέσει, αφού έχει ήδη φάει τον άμπακο, γιατί δεν κάνει στην άκρη να πάρει κι άλλος σειρά?\nmarianaonice 22 Φεβρουαρίου 2009 - 3:32 μ.μ.\nΠολύ ωραία επισήμανση!\nΤο ίδιο αναρωτιόμουν κι εγώ!\nΈχουμε όλες τις ελευθερίες του κόσμου και στο τέλος είμαστε δεμένοι πισθάγκωνα!! Έτσι αισθάνομαι!\nΤι κι αν μπορούμε να μιλάμε, να διαδηλώνουμε, να βρίζουμε, να χτυπάμε, να καταστρέφουμε αναίτια, και γενικά να κάνει ο καθένας ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι, στο τέλος είμαστε πιο δέσμιοι παρά ποτέ στο άρμα της φτώχιας, της ανεργίας, της διαφθοράς, της ατιμωρησίας, της εξαθλίωσης!!\nΤίποτε δεν άλλαξε την τελευταία 20ετία τελικά! τουλάχιστον προς το καλύτερο, γιατί προς το χειρότερο μπορεί και ν' άλλαξε!\nΤώρα γιατί δεν πάνε σε εκλογές;;\nΤι να πω;; Η απληστία δεν έχει όρια @φίλη μου!!\nenikolo 22 Φεβρουαρίου 2009 - 6:56 μ.μ.\nΣυμφωνώ σε όλα. Και καταλήγω ότι ακριβώς για τους λόγους που αναφέρεις, σήμερα δεν κάνει κουμάντο κανένας ηγέτης, αλλά κάποιοι μάνατζερ.Όλη αυτή η διαδικασία που περιγράφεις είναι management, διαχείριση κόσμου.\nΚαι αυτό το κάνουν τα διάφορα τεχνοκρατικά επιτελεία που αποτελούν το πολιτικοοικονομικό σύστημα.Δεν είναι ένας, δεν είναι καν σε συνεννόηση μεταξύ τους.Αλλά δεν θα μπορούσαν να δρούν πιο συντονισμένα γιατί ακολουθούν την ίδια παράμετρο : το κέρδος.\nΚαι για αυτό είναι και ανελέητα.Γιατί είναι απρόσωπα.Αν σε κυβερνούσε ο Κόκκαλης μόνος του, θα είχες μια ελπίδα να σε λυπηθεί (λέμε τώρα...).\nΠάντως διαφωνώ με το ότι μια κινητοποίηση δεν πιάνει τόπο. Απλά μην περιμένεις να δεις το αποτέλεσμα την άλλη μέρα. Όμως όλο αυτό το σύστημα στηρίζεται στο μοναδικό πράγμα που αποτελεί βάση της εξουσίας (όπως είπες κι εσύ) εδώ και χρόνια : τη μάζα, το λαό. Και αυτό δεν συνειδητοποιούμε :η πορεία που κάνει ο αγρότης δεν έχει νόημα γιατι οι υπόλοιποι 9.000.000 Έλληνες είναι στ αρχ****δια τους.\nΈτσι ήταν πάντα! Μόνο ενωμένοι είμαστε δυνατοί (και μάλιστα με τη μοναδική έννοια του όρου).Το θέμα είναι μέσα στον ατομικισμό που μας έχουν ρίξει ή έχουμε πέσει, τι πρέπει να γίνει για να ενωθούμε.Μην ξεχνάμε τις κλασσικές έννοιες :ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ , ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ!" Και νομίζω ότι μια τέτοια διαδικασία συσπείρωσης απαιτεί ακριβώς αυτό που είπες : έναν ηγέτη.Έτσι και γίνει αυτό ,...ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε!\n(Προσοχή : δεν μιλάω για τον Τσιπρα :-))))))).\nathinovio 22 Φεβρουαρίου 2009 - 10:53 μ.μ.\nμερικές φορές αναρωτιέμαι αν έτσι ήταν πάντα ή αν αυτό είναι πράγματι καινούριο φρούτο\nmarianaonice 22 Φεβρουαρίου 2009 - 10:55 μ.μ.\nMάλλον καινούριο φρούτο μου μοιάζει!\nΤέτοιο ξεχαρβάλωμα για το τίποτε δεν έχει ξαναγίνει νομίζω!!\nΑνώνυμος 22 Φεβρουαρίου 2009 - 11:35 μ.μ.\nαλλο ηγέτης, άλλο μάνατζερ.\nτο τι ειναι ηγέτης και πως λειτουργεί, δεν το καθορίζει κάποιος ούτε αλλάζει.\nΗγέτης (σύμφωνα με τους σοφούς και τις γραφές που μπορείς να αναζητήσεις και να επαληθεύσεις) είναι και ήταν ένας συγκεκριμένος όρος.\nΣυνδέεται κυρίως με τους όρους στόχος, όραμα, σκοπός και καθοδήγηση.\nΕσύ μιλάς για τρόπους διακυβέρνησης και διαχείρισης μαζών.\nΕπίσης μην γίνεσαι μηδενίστρια.\nΥπάρχει πολύς κόσμος που κάνει πραγματικά καλό μέσα από εράνους, κοινωφελείς εργασίες, κλπ.\nΑν δεν εμπλακείς πραγματικά με αυτά δεν μπορείς να ξέρεις τι πραγματικά παίζει (όπως και με όλα τα πράγματα).\nDarthiir the Abban 23 Φεβρουαρίου 2009 - 12:14 μ.μ.\nΔεν άλλαξε τίποτε. Αυτό που λείπει όμως είναι η κοινωνική συνοχή.\nΌσο για ηγέτες... δεν υπάρχουν, μας κυβερνούν "διαχειριστές".\nΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) 23 Φεβρουαρίου 2009 - 9:55 μ.μ.\nΜία παρατήρηση. Λες στο κείμενο πως πριν από 100 χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαμε νερό και πολλά άλλα. Αυτό ισχύει ακόμα και στην εποχή μας. Για παράδειγμα: οι γονείς της γραμματέας στην εταιρία που δουλεύω δεν έχουν θέρμανση. Φυσικά είναι εξαίρεση αλλά υπαρκτή :(\ndoctor 24 Φεβρουαρίου 2009 - 4:20 μ.μ.\nΣυμφωνώ και επαυξάνω. Αυτό όμως δεν είναι κακό. Σημαίνει ότι το εκλογικό σώμα έχει ενηλιωθεί.\nenikolo 24 Φεβρουαρίου 2009 - 4:26 μ.μ.\nσυμφωνώ ότι δεν είναι κακό, αν μιλάμε για διακυβέρνηση (βλ πχ Σουηδία).\nΗ κατάσταση της χώρας όμως μάλλον απαιτεί ηγεσία πλέον....\n(ΠΡΟΣΟΧΗ : ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΧΟΥΝΤΑ!)\nDarthiir the Abban 24 Φεβρουαρίου 2009 - 5:31 μ.μ.\nΕγώ πάλι δεν είμαι γενικότερα "της διαχείρησης"...\nenikolo 24 Φεβρουαρίου 2009 - 5:49 μ.μ.\nσωστά : και δεν είμαι και της διαχείρησης...(εδώ εννοώ και τη χούντα).\nathinovio 25 Φεβρουαρίου 2009 - 1:15 π.μ.\nμα το Δια, θα έπρεπε να είναι διαχειριστές. Να διαχειρίζονται κρίσεις και εθνικά θέματα και τα τρέχοντα ζητήματα για το "τρέξιμο" μίας χώρας.\nκαι ο άμπανος με έχει αποκαλέσει μηδενίστρια(ή κυνική, κάτι τέτοιο) οπότε είστε πλειοψηφεία. Προς υπεράσπισή μου όμως έχω να πώ ότι κρίνω από αυτά που βλέπω.\nγια το θέμα της συνοχής...η συνοχή δε νομίζω ότι μας λείπει. Οι δεσμοί στη χώρα μας είναι πολύ ισχυροί. Πιστεύω στην οργάνωση και στην εκ των άνω ανάληψη ευθυνών υπό την έννοια ότι αυτοί που κατέχουν αξιώματα είναι μάλλον πιο μορφωμένοι και έχουν την εξουσία να επιβάλλουν νόμους. Βέβαια πρέπει και τα άτομα συμπεριλαμβανομένου και του κάθε αναλφάβητου χειρωνάκτη, να εφαρμόσει και να ακολουθήσει τη ρότα που χαράζουν οι καπεταναίοι.\nΑν οι καπεταναίοι κάνουν ότι τους καπνίσει, τότε και το πλήρωμα θα ακολουθήσει.\nμου άρεσε αυτό που είπες για την ενηλικίωση του εκλογικού σώματος. Αν σε κάποιους δεν αρέσει ηο όρος διαχειριστές ίσως η λέξη διεκπεραιωτές να είναι πιο κατάλληλη.\nDarthiir the Abban 25 Φεβρουαρίου 2009 - 11:37 π.μ.\nΚυνική παρακαλώ... :)\nΝαι, ευτυχώς που κυβερνώμαστε από διαχειριστές για να παίρνουν κοντόφθαλμες αποφάσεις κρύβοντας τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι αντί να κάνουν τομές και να βελτιώνουν το σύστημα.\nΒλέπεις οι "διαχειριστές" έχουν το κακό να είναι προσκολλημένοι στο σύστημα που υπηρετούν, αντί να το διορθώνουν. Είναι η χείριστη μορφή συντηρητικής εξουσίας.\nathinovio 25 Φεβρουαρίου 2009 - 12:53 μ.μ.\nκοίτα, υπάρχουν συστήματα και συσυστήματα.\nτο σύστημα υγείας, παιδείας και όλα τα επιμέρους συστήματα αποτελούν μέρος του συστήματος το οποίο λειτουργεί με βάση το χρηματικό συμφέρον και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, ο ηγέτης - διεκπεραιωτής - διαχειριστής θα κάνει οτι καλύτερο (ή ότι πιο συμφέρον) μπορεί.\nκαι μέσα σε ΑΥΤΟ το πλαίσιο, ο πολίτης και ο ηγέτης έχουν ο ένας το βλέμμα του στον άλλον, φροντίζοντας να τηρούνται κάποια όρια. Έτσι όπως είμαστε τώρα, ό ένας επικαλείται τα χάλια του άλλου και όλοι μαζί λέμε ότι δεν σώζεται ο έλληνας, αντί να κάνει ο καθένας αυτό που πρέπει.\nDarthiir the Abban 25 Φεβρουαρίου 2009 - 2:42 μ.μ.\nΦυσικά, αρκεί να συμφωνήσουμε πρώτα στα "πρέπει" και να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να έχουμε όραμα και στόχους, κάτι που οι διαχειριστές αδυνατούν.\nΌσο για τις επίσης συντηρητικότατες απόψεις του "δεν πρόκειται ν' αλλάξει το σύστημα" λέω να μην σχολιάσω εκ νέου την άστοχη κυνικότητα που εν μέρει είναι συνυπεύθυνη για τα προβλήματα :)\nathinovio 28 Φεβρουαρίου 2009 - 12:55 π.μ.\nτο σύστημα μπορεί να αλλάξει. άλλο ειπα όμως. ειπα και το πιστευω ότι αυτό που δεν θα αλλάξει είναι η αγάπη για το χρηματικό κέρδος.\nDarthiir the Abban 28 Φεβρουαρίου 2009 - 1:24 π.μ.\nΚρίμα...Μπορεί να αποτελώ μειωψηφία, αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν είμαι μόνος.\nΆσε που... αγάπη για ο κέρδος;;;\nΠάντως ευτυχώς, είναι φαινόμενο του αιώνα μας αυτό, όχι των προηγούμενων, άρα έχω ελπίδες :)


Το παχουλό αγωνιστικό κλαμπ (2020)\nΟ παχουλός αγωνιστικός σύλλογος\nΌποιος είναι εκτός φόρμας ντρέπεται να βγει για άσκηση. Αλλά αυτό δεν πρέπει να εμποδίζει κανέναν να είναι υγιής και ευτυχισμένος. Λειτουργώντας club στην Αγγλία μαζεύει για να ενθαρρύνει όλους να κινηθούν.\nAcademiaphobia - Γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι ξεφεύγουν από αυτή τη δέσμευση;\nΠρακτικά ταιριάζει - Μην κλείσετε μόνο το στόμα σας, πρέπει να ασκηθείτε\nΗ Τζούλι Κρέφιλντ είναι παχουλό, ναι. Κουρασμένος να ακούει αστεία και υποτιμητικά σχόλια σχετικά με τη φόρμα της κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης, η αντίδραση αυτής της 36χρονης αγγλικής ήταν το λιγότερο αναμενόμενο. Αντί να παραιτηθεί από το άθλημα που αγαπά, αποφάσισε να οργανώσει ανθρώπους που αισθάνονται σαν να της σε μια λέσχη, που ονομάζεται προκλητικά για να τρέξει; ("Πάρα πολύ λίπος για να τρέξει;").\nΧωρίς να προσέξει αυτό που άκουσε, το 2003 άρχισε να συμμετέχει στις φυλές. Στη συνέχεια προχώρησε στη δημοσιοποίηση των επιτευγμάτων σε ένα blog. Επειδή δεν ένοιωσε μερικές φορές να έρχεται αργά, το παράδειγμά της ήταν κοινό. Σήμερα, ο ιστότοπος που διατηρεί αναμένεται να φτάσει σύντομα ένα εκατομμύριο μέλη.\nΑν και η έρευνα λέει ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην κριτική για την εμφάνισή τους, η Τζούλι αρνείται να ανταποκριθεί στο ρόλο που της επιβάλλει η κοινωνία. Αυτή η αμφισβήτηση των σημερινών αισθητικών προτύπων έχει παρακινήσει πολλούς ανθρώπους. Η ομάδα είναι δημοκρατική, συγκεντρώνει τόσο γυναίκες όσο και άνδρες διαφόρων ηλικιακών ομάδων.\nΣύμφωνα με τη Julie, το "αστείο" είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα υπέρβαρα άτομα όταν αποφασίζουν να φροντίσουν τον εαυτό τους και να εκτίθενται στο κοινό. Τα επιθετικά και υποτιμητικά σχόλια οδηγούν στην κατάθλιψη, το άγχος και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Όλα αυτά οδηγούν σε μοντέλα συμπεριφοράς που χειροτερεύουν μόνο την κατάσταση.\nΑντιδρά, κορίτσι. Το μήνυμα του αγωνιώδους αγωνιστικού συλλόγου είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αρνητικότητα των άλλων ως προσωπικό κίνητρο.\nΑγώνες Taekwondo στο ΣΕΦ 2019 (Οκτώβριος 2020)


Ο Μαρτιν Χαιντεγκερ Ειναι Ογδοντα Χρονων - Δοκιμια (BKS.0216015)\nΑρχική > Βιβλία > Δοκίμια > Ο ΜΑΡΤΙΝ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ ΕΙΝΑΙ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ\nΑν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στη σχέση μεταξύ της Χάνα 'Αρεντ και του Μάρτιν Χάιντεγκερ, κάτι το σκανδαλώδες, είναι ακριβώς η σύζευξη, συμπλοκή και σύγκρουση δύο διαφορετικών χρονικών πεδίων: του δημόσιου χρόνου των δύο στοχαστών και του ερωτικού χρόνου των δύο εραστών. Μια σχέση που καθορίζεται από την απόφαση του Χάιντεγκερ να υποστηρίξει το ναζιστικό κόμμα. Μια απόφαση που τους χωρίζει και συνάμα τους ενώνει σε διαφορετικές όχθες της ίδιας τραγωδίας.\nΤο κείμενο που παρουσιάζουμε εδώ γράφτηκε το 1969 για τα ογδοηκοστά γενέθλια του Γερμανού φιλόσοφου. Η Χάνα 'Αρεντ εκθέτει τις απόψεις της για τη γοητεία, τη σημασία και τη συμβολή του έργου του Χάιντεγκερ στην εξέλιξη της σκέψης και της φιλοσοφίας, επισημαίνοντας παράλληλα το «λάθος» που τον καθόρισε σε όλη του τη ζωή.\nΟ ΜΑΡΤΙΝ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ ΕΙΝΑΙ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ (BKS.0216015)\nΟ ΜΑΡΤΙΝ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ ΕΙΝΑΙ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ BKS.0216015 BKS.0216015 ARENDT HANNAH ARENDT HANNAH ΔΟΚΙΜΙΑ Κατηγορία: ΔΟΚΙΜΙΑ •ARENDT HANNAH στην κατηγορία ΔΟΚΙΜΙΑ ISBN: 978-618-84209-5-3 Συγγραφέας: ARENDT HANNAH Εκδοτικός οίκος: ΕΡΜΑ Μετάφραση: ΡΟΖΑΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ Σελίδες: 64 Διαστάσεις: 12Χ18, 5 Ημερομηνία Έκδοσης: Ιούλιος 2019 Αν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στη σχέση μεταξύ της Χάνα 'Αρεντ και του Μάρτιν Χάιντεγκερ, κάτι το σκανδαλώδες, είναι ακριβώς η σύζευξη, συμπλοκή και σύγκρουση δύο διαφορετικών χρονικών πεδίων: του δημόσιου χρόνου των δύο στοχαστών και του ερωτικού χρόνου των δύο εραστών. Μια σχέση που καθορίζεται από την απόφαση του Χάιντεγκερ να υποστηρίξει το ναζιστικό κόμμα. Μια απόφαση που τους χωρίζει και συνάμα τους ενώνει σε διαφορετικές όχθες της ίδιας τραγωδίας. Το κείμενο που παρουσιάζουμε εδώ γράφτηκε το 1969 για τα ογδοηκοστά γενέθλια του Γερμανού φιλόσοφου. Η Χάνα 'Αρεντ εκθέτει τις απόψεις της για τη γοητεία, τη σημασία και τη συμβολή του έργου του Χάιντεγκερ στην εξέλιξη της σκέψης και της φιλοσοφίας, επισημαίνοντας παράλληλα το «λάθος» που τον καθόρισε σε όλη του τη ζωή. Ο ΜΑΡΤΙΝ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ ΕΙΝΑΙ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ


ΖΕΙΔΩΡΟΝ: Παραδίδεται στους εισαγγελείς το πόρισμα των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για την Novartis\nΑντίστροφα μετράει ο χρόνος για να ολοκληρωθεί η διερεύνηση του πρώτου σκέλους της υπόθεσης Novartis. Σύμφωνα με πληροφορίες μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα οι ελεγκτές Δημόσιας διοίκησης που\nεποπτεύονται από την κ. Μαρία Παπασπύρου αφού παρουσιάσουν τα ευρήματά τους στους εισαγγελείς κατά της διαφθοράς και στον εποπτεύοντα αυτών, αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσο, θα τους παραδώσουν το πόρισμα τους που εστιάζει στον τρόπο τιμολόγησης συγκεκριμένων φαρμάκων.\nΟ τελευταίος μάλιστα δεν βρίσκεται πλέον υπό το καθεστώς του μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος καθώς σύμφωνα με πληροφορίες του αφαιρέθηκε πριν λίγες ημέρες η συγκεκριμένη ιδιότητα με απόφαση του εποπτεύοντος των εισαγγελέων διαφθοράς, Παναγιώτη Μπρακουμάτσου.\nΕπιπλέον η Εισαγγελία Πρωτοδικών που έχει τη σχετική αρμοδιότητα τον βγάζει και από το καθεστώς προστασίας.\nΕτικέτες Μανιαδάκης Νίκος, Παπασπύρου Μαρία, Φρουζής Κωνσταντίνος, Novartis


Blog - Kivotos Jewelry\nBlack Friday -40% σε όλα τα Κοσμήματα\nΣε όλα τα κοσμήματα -40% για μια μόνο μέρα! Εφαρμόστε τον κωδικό προσφοράς BLACK FRIDAY στο ταμείο του καταστήματος και επωφεληθείτε απο την μεγάλη προσφορά μας. ...\nΤα καλύτερα κοσμήματα για το φθινόπωρο 2017\nΤα καλύτερα κοσμήματα από την εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης για το φθινόπωρο 2017 [URIS id=13757]...\nkivotosjewelry for chatoyant21\nΜΠΛΕ ΦΕΓΓΑΡΙ !!!\nΛέγεται ότι είναι το ομορφότερο αντικείμενο του κόσμου. Το μπλε διαμάντι, που η «ηλικία» του υπολογίζεται πως ξεπερνά το ένα δισ. χρόνια, διαθέτει ένα απίστευτο μπλε χρώμα που μαγνητίζει το βλέμα. Η αξία του έχει υπολογιστεί στα 26 εκατομμύρια δολάρια και η εξόρυξή του έγινε τον στη Νότια Αφρική. Πρόκειται για μια ιστορική πέτρα, μια από τις σπανιότερες που έχουν εξορυχθεί ποτέ. Το όνομα «μπλε φεγγάρι» δεν του δόθηκε μόνο λόγω σχήματος (που θυμίζει πανσέληνο) αλλά και γιατί θεωρήθηκε το πιο ταιριαστό όνομα για να περιγράψει τη...\nΤο πιο πολυφορεμένο κόσμημα ανά τους αιώνες. Αγαπημένο κυρίως των γυναικών φοριέται είτε ως κόσμημα, είτε ως σφραγίδα, είτε ως σύμβολο εξουσίας ή ακόμα και ως φυλαχτό. Το σύμβολο των δύο χρυσών δαχτυλιδιών διασώζεται ως τις μέρες μας από αρχαιότατων χρόνων. Δημοφιλέστερος τύπος δαχτυλιδιού είναι του αρραβώνα σε μορφή χρυσής βέρας που αγοράζεται σε ζεύγος. Το ηλεκτρονικό μας κατάστημα διαθέτει μια ολοκληρωμένη συλλογή δαχτυλιδιών με πολύτιμους και ημιπολύτιμους λίθους προσπαθώντας να καλύψουμε όσο το δυνατών τις επιθυμίες σας. Οι εικόνες που ακολουθούν αφορούν τα 20 πολυτιμότερα δαχτυλίδια του...\nΧΡΩΜΑ: Είναι αδιαφανές, με γαλαζοπράσινο χρώμα που συνήθως περιέχει πιο έντονα πρασινωπά «νερά». ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΙΘΟΥ: • Το όνομα του το πήρε από τον ποταμό Αμαζόνιο αν και δεν έχει βρεθεί εκεί. • Μια άλλη εκδοχή για το όνομα είναι ότι το πήρε επειδή προστάτευε τις Αμαζόνες. • Το χρησιμοποιούσαν στην Αρχαία Αίγυπτο για να φτιάχνουν μαγικά φυλαχτά που έφερναν καλή τύχη. Ήταν γνωστός από την εποχή των Φαραώ, έχουν βρεθεί φυλαχτά από τον 19ο αιώνα π.χ. και είχε μεγάλη αξία στη Μέση Ανατολή. • Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει περιζήτητος από τους...\nΤο κατάστημα ξεκίνησε να λειτουργεί σαν γκαλερί, βιβλιοπωλείο βιβλίων τέχνης, ειδών ζωγραφικής, κατασκευής και εισαγωγής χειροποίητων κοσμημάτων, συλλεκτικών ορυκτών και πετρωμάτων και χειροποίητων ειδών δώρων απ΄ όλο τον κόσμο.\nALMA DI PETRA\nΓιάννης Γουναρίδης- Bord de l'eaux


Χιονοδρομία - Δίαθλο: Οι Νεάνιδες στην 14η θέση και οι Έφηβοι στην 23η θέση του κόσμου\nΤετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2022 00:20\nΝέες επιτυχίες των νεαρών Ελλήνων χιονοδρόμων, στην Σλοβενία, όπου ξεκινάει αύριο το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων - Νεανίδων.\nΠολύ καλή ήταν η παρουσία της Ελληνικής Εθνικής ομάδας χιονοδρομίας, Εφήβων – Νεανίδων του διάθλου και στο Πρωτάθλημα JIC3 που διεξήχθει στην Ποπλιούκα της Σλοβενίας (10-16/01), έχοντας δύο εξαιρετικά πλασαρίσματα στο μικτά αγωνίσματα SMR και MR.\nΤο δίδυμο της Κωνσταντίνας Χαραλαμπίδου και του Αθανάσιου Γάστη τερμάτισε στην 15η θέση, ενώ η τετράδα με τους Κωνσταντίνο Μέτσιο, Βασίλη Ροσενλή, Ιωάννα Κώτσαλου και Μαρία-Δήμητρα Τσιάρκα τερμάτισε στην 17η θέση.\nΜε τις συγκεκριμένες επιδόσεις αλλά και την συνολική τους παρουσία στους προηγούμενους αγώνες η χώρα μας βρίσκεται στις 14η θέση στις νεάνιδες και στην 23η θέση στους εφήβους, στην παγκόσμια κατάταξη του αθλήματος. Θέσεις που δείχνουν ότι το μέλλον είναι πολύ ελπιδοφόρο, για τους νεαρούς Έλληνες χιονοδρόμους του διάθλου.\nΟι αγωνιστικές υποχρεώσεις της Ελληνικής Εθνικής ομάδας Εφήβων – Νεανίδων του διάθλου συνεχίζονται και από αύριο Τετάρτη (19/01) ρίχνονται στην «μάχη» του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος διάθλου Εφήβων – Νεανίδων. Διοργάνωση που διεξάγεται επίσης στην Ποπλιούκα της Σλοβενίας και θα ολοκληρωθεί την προσεχή Κυριακή (23/01).


Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking\nΣπίτι > Προϊόντα > Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking\n(Σύνολο 24 Προϊόντα για Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking)\nHebei Feixiang Roll Forming Machinery Co,.Ltd is one of the Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking leading brands in China. It is the factory & supplier specializing in manufacturing Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking. Offer high quality Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking at a cheap wholesale price.\nΧονδρικό Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking από την Κίνα, πρέπει να βρείτε φτηνές Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking ως χαμηλή τιμή, αλλά κορυφαίους κατασκευαστές. Απλά βρείτε υψηλής ποιότητας εμπορικά σήματα στην Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking παράγει το εργοστάσιο, Μπορείτε επίσης σχόλια σχετικά με το τι θέλετε, ξεκινήστε την εξοικονόμηση και να εξερευνήσετε μας Λαμαρίνας μηχάνημα Maaking, Είμαστε 'll να σας απαντήσει ταχύτερα.


ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΕΒΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝ. ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ Δ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ – ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ - Edisorama.gr\nΕΠΟΜΕΝΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΕΒΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝ. ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ Δ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ – ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ\n02/12/2019 02/12/2019 - από Ηλίας Τσουχνικάς\nΗ νέα διανομή θα γίνει την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου, από τις 9.00 έως τις 15.00 στον χώρο του Κοινωνικού Παντοπωλείου (στο -1 υπόγειο του Δημαρχιακού Μεγάρου).\nΟι δικαιούχοι θα ειδοποιηθούν έγκαιρα και ατομικά, με γραπτό μήνυμα στο κινητό τους τηλέφωνο. Όσοι προσέλθουν θα πρέπει να προσκομίζουν σε έντυπη μορφή τον Α.Μ.Κ.Α. ή το αντίγραφο της αίτησης του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης (ΚΕΑ) που έχουν υποβάλλει.\nΗ παραλαβή των προϊόντων μπορεί να γίνει μόνο από τον δικαιούχο. Σε διαφορετική περίπτωση χρειάζεται η σχετική εξουσιοδότηση.\nΠροηγούμενο άρθρο ΔΗΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ : «ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΥΙΛΙΑΜ» Η ΝΕΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΡΑΞΕΙΣ\nΕπόμενο άρθρο Επιτυχημένες οι «Ημέρες Περικλέους» του Δήμου Παπάγου – Χολαργού


Τελικά τι είναι οι ηλιακές εκλάμψεις; - Κατοχικα Νεα ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΥΓΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ\n21:25 - 13/09/2014\nΤελικά τι είναι οι ηλιακές εκλάμψεις;\nΟι περισσότερες εκλάμψεις εμφανίζονται σε περιοχές που δραστηριοποιούνται γύρω από ηλιακές κηλίδες, όπου αναδύονται από την επιφάνεια του ήλιου έντονα μαγνητικά πεδία στο στέμμα. Οι εκλάμψεις εμφανίζονται ξαφνικά (σε χρόνους από λίγα λεπτά έως δεκάδες λεπτά) απελευθερώνοντας τη μαγνητική ενέργεια που αποθηκεύεται στο στέμμα. Οι ακτίνες Χ και η υπεριώδη ακτινοβολία που εκλύεται από μία ηλιακή έκλαμψη μπορεί να επηρεάσει την ιονόσφαιρα της Γης και την αποδιοργάνωση μεγάλου βεληνεκούς ραδιοφωνικών εκπομπών. Επίσης, να διαταράξουν την λειτουργία των ραντάρ και άλλων συσκευών που λειτουργούν στις ραδιοσυχνότητες μήκους κύματος λίγων εκατοστών. Για πρώτη φορά παρατηρήθηκαν ανεξάρτητα από τους Richard Christopher Carrington και Richard Hodgson το 1859 ως τοπικές φωτεινές περιοχές σε μια ομάδα ηλιακών κηλίδων. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί και σε άλλα αστέρια. Η συχνότητα εμφάνισης των ηλιακών εκλάμψεων ποικίλλει, από αρκετές ανά ημέρα, όταν ο ήλιος είναι ιδιαίτερα «ενεργός» έως λιγότερο από μία κάθε εβδομάδα, όταν ο ήλιος είναι «ήσυχος». Οι μεγάλες εκλάμψεις είναι λιγότερο συχνές από ό,τι οι μικρότερες. Η Ηλιακή δραστηριότητα μεταβάλλεται με ένα κύκλο 11 ετών (ο γνωστός ηλιακός κύκλος). Κατά την αιχμή του κύκλου υπάρχουν συνήθως περισσότερες κηλίδες, και άρα περισσότερές ηλιακές εξάρσεις.\nΑφ’ ετέρου, είναι κάτι λιγότερο από το ένα δέκατο της συνολικής ενέργειας που εκπέμπεται από τον ήλιο κάθε δευτερόλεπτο.\nΠροσοχή! Κανένας δεν μπορεί να δει μια ηλιακή έκλαμψη απλώς αν κοιτάξει επίμονα στον ήλιο (Μη δοκιμάσετε ποτέ να παρατηρήσετε άμεσα τον ήλιο! Μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των οφθαλμών). Οι εκλάμψεις είναι, στην πραγματικότητα, δύσκολο να ειδωθούν εξ’ αιτίας της λαμπρής φωτεινότητας της φωτόσφαιρας. Γι’ αυτό χρησιμοποιούνται εξειδικευμένα επιστημονικά όργανα για να ανιχνεύσουν τις «υπογραφές» της ακτινοβολίας, που εκπέμπονται κατά τη διάρκεια μιας έκλαμψης.


Φοιτητής vs Μαθητής | Οι διαφορές στις διακοπές των Χριστουγέννων!\nΑλεξάνδρα Κουτσούκου Ιανουάριος 3, 2019\nΜπορεί το πρώτο έτος στο Πανεπιστήμιο και η τρίτη λυκείου να μην απέχουν παρά ελάχιστους μήνες, η ζωή φοιτητή και σχολιαρόπαιδου ωστόσο, δε συμπίπτει πουθενά. Οι ρυθμοί αλλάζουν εντελώς και πλέον ακόμα και οι γιορτές σε «μεταχειρίζονται» διαφορετικά.\nΠάνε εκείνα τα ωραία Χριστούγεννα που την έβγαζες ξάπλα στον καναπέ και χάζευες την τηλεόραση από το πρωί μέχρι το βράδυ ή και τα ξημερώματα (αν δεν έχεις πρωινά ξυπνήματα αυτά γίνονται) και σαβούριαζες όλα τα μελομακάρονα που έβλεπες μπροστά σου.\nΗ πραγματικότητα είναι πλέον σκληρή και οι διακοπές των Χριστουγέννων δε θα μπορούσαν να απέχουν από αυτό το mood.\nΠοιες όμως, είναι εκείνες οι διαφορές που βίωσε στο πετσί του κάθε πρωτοετής καθ’ όλη τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας; Και προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα. Εμείς οι «παλιότεροι/ες» τα συνηθίσαμε τα παρακάτω ή ακόμα προσπαθούμε να εγκλιματιστούμε μακριά από την «ασφάλεια» του σχολείου;\nΜαθητής: Οι διακοπές των Χριστουγέννων συνεπάγονταν την απόλυτη τεμπελιά. Για δύο ολόκληρες εβδομάδες, δεν είχες το παραμικρό στο κεφάλι σου. Το πολύ πολύ, να έπρεπε να κάνεις καμιά εργασία τύπου να διαβάσεις ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο (δε μου κάνει και τόσο αγγαρεία αυτό) και να το σχολιάσεις στο μάθημα των κειμένων. Που κι αυτό το ξεκίναγες ένα βράδυ πριν την επιστροφή στις τάξεις…\nΦοιτητής: Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, που λέει κι ο μέγιστος Σάκης… Όταν σπουδάζεις, οι διακοπές σημαίνουν ένα και μόνο πράγμα: υποχρεώσεις και ξανά υποχρεώσεις. Να, για παράδειγμα το διάβασμα. Ναι, εκείνο που δεν έκανες καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου και πρέπει να το κάνεις τώρα, γιατί μετά τι διακοπές, μαζί με τη σχολή ξεκινάει κι αυτός ο εφιάλτης που ονομάζεται εξεταστική. Φακ μαϊ λάιφ!\nΜαθητής: Ήξερες πως μαζί με το σχολείο δεν τελείωνε και η παρέα με τους συμμαθητές σου. Περνούσατε τον ίδιο, για να μην πω και περισσότερο, χρόνο κατά τη διάρκεια των διακοπών και μάλιστα με περισσότερη διασκέδαση και ξεφάντωμα. Παράδεισος!\nΦοιτητής: Κάπου εκεί, μετά το τελευταίο μάθημα και πριν κλείσουν οι σχολές, ξέρεις πως ακολουθεί ένας δύσκολος κι επίπονος αποχαιρετισμός που θα διαρκέσει 15 ολόκληρες ημέρες. Οκ, μπορεί να σε παρηγορεί το γεγονός οτι θα ξαναδείς τους φίλους των σχολικών σου χρόνων αλλά ρε σεις, δε γίνεται να μας ξεκουνάνε κάθε φορά που βρίσκουμε τους ρυθμούς μας και συνηθίζουμε τις παρέες μας. Έλεος δηλαδή!\nΜαθητής: Ας μην κοροϊδευόμαστε, μέχρι και την τρίτη λυκείου όλοι μας έβλεπαν σαν παιδιά. Κι επειδή τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά, μας γίνονταν όλα τα χατίρια. Κι όπου χατίρια, η λέξη «δώρα» είχε την τιμητική της…\nΦοιτητής: Ένας ακόμη τομέας όπου τα πράγματα αλλάζουν άρδην. Ξαφνικά, όλοι περιμένουν από εσένα (αφού σε χαρτζιλικώνουν για τα καλά κάθε μήνα) να τους σκεφτείς, χρονιάρες μέρες. Κι αν είσαι κι απ’ αυτούς που το τσιμπάνε το μεροκαματάκι τους, δε σε σώζει τίποτα! Εκτός κι αν έχεις λείψει στους παππούδες στο χωριό και συμβάλουν στην επιβίωσή σου…\nΜαθητής: Οι δύο αυτές εβδομάδες περνούν τοοοσο τεμπέλικα, που στους τέλος πανηγυρίζεις για την επιστροφή σου στο σχολείο και την αγαπημένη σου τάξη. Στην τελική, σου έχουν λείψει οι κουταμάρες που κάνατε καθημερινά με συμμαθητές και συμμαθήτριες.\nΦοιτητής: Ως φοιτητής από την άλλη, τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Λίγο το διάβασμα, λίγο οι υποχρεώσεις που σου φορτώνουν οι δικοί σου, οι 15 μέρες περνούν υπερβολικά γρήγορα και καθόλου ξεκούραστα. Καλείσαι να επιστρέψεις στα έδρανα και δεν έχεις την παραμικρή όρεξη για αυτήν την εξέλιξη. Μια παράταση βρε αδερφέ, δεν παίζει;\nΜαθητής: Οι οικογενειακές συγκεντρώσεις και η πάρλα των συγγενών, η αλήθεια είναι πως δε σε ενοχλούσαν ιδιαίτερα. Ήξερες στο κάτω-κάτω ότι θα χαρτζιλικωθείς καλά στο τέλος της ημέρας κι αυτό σου έδινε κουράγιο. Άσε που δεν είχες καμία συμμετοχή στις συζητήσεις μιας και κανείς δεν έδινε σημασία στις απόψεις σου. Αρνητικό; Νομίζεις!\nΦοιτητής: Οι συναντήσεις αυτές έχουν εξελιχθεί στον φόβο και τον τρόμο σου, αφού γνωρίζεις εκ των προτέρων πως θα είσαι το επίκεντρο του τραπεζιού για αρκετή ώρα. Και μάλιστα, με τις πιο άβολες ερωτήσεις έβερ. Αν τα «πόσα μαθήματα χρωστάς;», «κανά γκομενάκι παίζει ή θα μείνεις στο ράφι» κλπ, σου θυμίζουν κάτι, τότε καταλαβαίνεις ακριβώς τι εννοώ…\nΜαθητής: Έτρωγες κουραμπιέδες, έτρωγες μελομακάρονα, έτρωγες της Παναγιάς τα μάτια και δεν έμπαινε η παραμικρή σκέψη ενοχής στο μυαλό σου. Αλίμονο δηλαδή, σε αυτήν την ηλικία να σε νοιάζουν οι θερμίδες, πόσο μάλλον η σωστή διατροφή για λόγους υγείας…\nΦοιτητής: Κοίτα να δεις, που έφτασε η εποχή κατά την οποία ούτε μια μπουκιά δεν μπορείς να χαρείς σαν άνθρωπος. Το μυαλό σου ταξιδεύει μεταξύ του πώς θα εμφανιστείς στην παραλία το καλοκαίρι και του γεγονότος πως κάνεις ήδη άθλια ζωή ως φοιτητής, καιρός για αποτοξίνωση τώρα στο πατρικό…\n20χρονοι διακοπές διαφορές Μαθητές φοιτητές φοιτητική ζωή Χριστούγεννα


Στο... πόδι το χωριό του Γουαρδιόλα | SDNA\n6 Μαΐου 2015, 13:52\nΣτο κέντρο της Καταλονίας, βόρεια της Μανρέσα, βρίσκεται το Σαντπεδόρ. Έχει περίπου 7.000 κατοίκους και όλοι καμαρώνουν για τον πιο διάσημο συμπολίτη τους, τον Πεπ Γουαρδιόλα.\nΣτα καφενεία είναι το βασικό θέμα συζήτησης... Ο Πεπ επιστρέφει απόψε στο «Καμπ Νου». Οι περισσότεροι στο χωριό υποστηρίζουν τη Μπαρτσελόνα, αλλά η αναμέτρηση της ομάδας τους με τη Μπάγερν τους φέρνει αντιμέτωπους με ένα μεγάλο δίλημμα: Μπαρτσελόνα ή Πεπ; Μπαρτσελόνα, είναι η απάντησή τους! Ο Γουαρδιόλα πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στο Σαντπεδόρ. Εκεί ζουν ακόμα οι γονείς τους. «Ο Πεπ μας έβαλε στο χάρτη, του χρωστάμε ευγνωμοσύνη για αυτό, αλλά όλοι μας υποστηρίζουμε φανατικά τη Μπαρτσελόνα» λέει η δήμαρχος, Λάουρα Βιλάγρα.\nΌλοι υποστηρίζουν φανατικά τους «μπλαουγκράνα», αλλά τουλάχιστον δύο από τους 7.000 απόψε θα είναι με το μέρος του 44χρονου προπονητή. Ο Βαλεντί Γουαρδιόλα, ο πατέρας του, είναι ίσως ο πιο διάσημος κάτοικος και το οφείλει στο γιο του. «Αν δεν ήταν ο Πεπ, κανείς δεν θα ήξερε το όνομά μου. Στον γιό μου δεν αρέσει πολύ να μιλάει στους δημοσιογράφους, αλλά ίσως και εσείς τον έχετε αδικήσει. Τώρα ο Πεπ θα με μαλώσει που σας μιλάω, αλλά αλήθειες λέω, δεν έχω πρόβλημα» είναι τα λόγια του κυρίου Βαλεντί στην εφημερίδα «Marca».\n«Χαίρομαι που ο Πεπ είναι στην Γερμανία. Βλέπω όλα τα παιχνίδια. Κάποια, βέβαια, τα παρακολουθώ σε μαγνητοσκόπηση διότι αγχώνομαι πολύ. Τώρα μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευτυχισμένος και επειδή η ομάδα μου, η Μπαρτσελόνα, τα πηγαίνει περίφημα, αλλά και ο γιός μου δεν έχει πια το βάρος αυτής της ευθύνης» συμπλήρωσε ο πατέρας του Πεπ Γουαρδιόλα, ο οποίος δεν έχει αποφασίσει ακόμα που θα παρακολουθήσει τον αποψινό ημιτελικό. «Ίσως πάω στο γήπεδο, ίσως μείνω στο σπίτι. Ίσως είναι καλύτερα να είμαι στο σπίτι, στον καναπέ μου, ώστε να μπορώ να αντιδρώ όπως θέλω. Αν χάσει η Μπάγερν, κάτι που μπορεί αν συμβεί εξαιτίας και των πολλών απουσιών, θα στεναχωρηθώ πολύ, αλλά από την άλλη η Μπαρτσελόνα θα παίξει στον τελικό. Και πιστεύω πως όποια ομάδα περάσει από αυτό το ζευγάρι, θα κατακτήσει και το Τσάμπιονς Λιγκ» κατέληξε ο Βαλεντί Γουαρδιόλα, ο οποίος ελπίζει απόψε το βράδυ το «Καμπ Νου» τον Πεπ με ένα ζεστό χειροκρότημα. Το περιμένει, όχι επειδή είναι γιός του, αλλά επειδή προσέφερε πολλά στην ομάδα της καρδιάς του.\nΟ... γλυκός και τρυφερός Κριστιάνο Ρονάλντο! (vid)


Νέα πτώση της θερμοκρασίας από σήμερα Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019 - Morias News\nΑρχική Ελλάδα Νέα πτώση της θερμοκρασίας από σήμερα Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019\nΝέα πτώση της θερμοκρασίας από σήμερα Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019\nΨυχρό μέτωπο που το πρωί της Τρίτης 3/12 βρίσκεται στη Βαλκανική Χερσόνησο κινείται νότια και θα διασχίσει τη χώρα μας από το βράδυ της Τρίτης 3/12 έως τις πρώτες ώρες της Πέμπτης 5/12. Η διέλευση του ψυχρού μετώπου θα έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική πτώση της θερμοκρασίας και τον παγετό στα βόρεια ηπειρωτικά. Στο σχετικό βίντεο μπορείτε να δείτε την κίνηση των αερίων μαζών έως το βράδυ της Πέμπτης 5/12.\nΚατά τη διάρκεια της διέλευσης του ψυχρού μετώπου από τη χώρα θα σημειωθούν βροχοπτώσεις καθώς και χιονοπτώσεις ακόμη και σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου. Συνοπτικά, την Τρίτη 3/12 αναμένονται βροχές στα δυτικά και βόρεια ηπειρωτικά ενώ προς το βράδυ θα σημειωθούν χιονοπτώσεις στα ορεινά και ημιορεινά της Μακεδονίας και τη Θράκης, καθώς και σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου της Θράκης. Στη συνέχεια και έως το πρωί της Τετάρτης 4/12 οι χιονοπτώσεις θα επεκταθούν και σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου της Μακεδονίας, ενώ βροχές θα σημειωθούν και στη Θεσσαλία, στην Ανατολική Στερεά και Πελοπόννησο, στην Εύβοια και στις Κυκλάδες.\nΑπό το μεσημέρι της Τετάρτης 4/12 τοπικές βροχές αναμένονται κυρίως στη Θεσσαλία, στην Ανατολική Στερεά και Πελοπόννησο και στην Κρήτη όμως σταδιακά θα εξασθενήσουν κι εκεί. Μπορείτε να δείτε τις βροχοπτώσεις/χιονοπτώσεις που αναμένονται κατά το διάστημα Τρίτης 3/12 – Πέμπτης 5/12 στο 2ο μέρος του βίντεο.


Λύση και όχι εκλογές η προτεραιότητα του Προέδρου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy\nΟ ΠτΔ ούτε έπαψε αλλά ούτε καν μείωσε τις προσπάθειες για επανένωση του τόπου\n20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 - 10:14\n–Η δική μας πλευρά δεν προχωρεί με αυτό το σκεπτικό. Πρώτα σας είπα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην κοινωνία και δεύτερο πώς τα εκμεταλλεύεται η τουρκική πλευρά. Λυπάμαι που κάποιοι βουλευτές, ακόμα και από το κόμμα μου, έπεσαν στην παγίδα της αποχής. Στηρίζω όμως τις ενέργειες του προέδρου του ΔΗΣΥ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, που ανεγνώρισε το αναίτιο και ανεπίκαιρο της απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής δημοσίως προβαίνει στα δέοντα κοινοβουλευτικά και άλλα μέτρα.\n–Εκείνο που λέγεται ακόμα στα Κατεχόμενα αλλά και στη δική μας πλευρά είναι ότι ο Πρόεδρος και τα κόμματα τοποθετούν το Κυπριακό στον πάγο και ξεκινούν προεκλογική εκστρατεία. Ως παράδειγμα από την άλλη πλευρά δίδεται η δήλωση Αναστασιάδη μετά το Εθνικό Συμβούλιο και από τη δική μας πλευρά η ομιλία Νικόλα Παπαδόπουλου στην ΚΕ του ΔΗΚΟ.\n–Λέγεται στα Κατεχόμενα από ποιους και λέγεται και στη δική μας πλευρά από ποιους; Πιθανό για κάποιους από τη μία και την άλλη πλευρά να είναι ευσεβοποθισμός. Εγώ όμως και κανένας τρίτος και κανένας ξένος δεν νομιμοποιείται να ισχυριστεί κάτι τέτοιο επειδή ο Πρόεδρος τη Δημοκρατίας ούτε έπαψε αλλά ούτε καν μείωσε τις προσπάθειες για επανένωση του τόπου διά μέσω των συνομιλιών. Αντίθετα, αν έψαχνε αφορμή να κάνει κάτι τέτοιο, μπορούσε να το πράξει.\n–Στο ΑΚΕΛ εκτιμούν ότι υπάρχει το έδαφος να συμφωνηθούν τα βασικά θέματα της εσωτερικής πτυχής ως πακέτο πριν από τη νέα Γενεύη και καλούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να το πράξει, πέραν των όποιων βλέψεών του για τις προεδρικές του 2018.\n–Οι ηγέτες έχουν συμφωνήσει μετά τη Γενεύη να αφιερωθούν στην προσπάθεια να κλείσουν ή να φτάσουν όσο πιο κοντά γίνεται στο κλείσιμο των εσωτερικών πτυχών. Όμως καταλαβαίνετε ότι χρειάζονται δύο για να γίνει αυτό το πράγμα και επειδή το ΑΚΕΛ παρακολουθεί τις συνομιλίες μπορεί να διαπιστώσει εύκολα ποιος ανταποκρίνεται στις συνομιλίες και ποιος όχι.\n–Από το ΑΚΕΛ δήλωσαν ότι διαφοροποιείται πλέον η θέση του κόμματος που είναι ο βασικός σύμμαχος του ΠτΔ στις συνομιλίες, διότι ο κ. Αναστασιάδης «παίζει καθυστέρηση» και «δεν μπορεί το ΑΚΕΛ να περιμένει να καταρρεύσει η διαδικασία και μετά να εξηγήσει στον κόσμο γιατί κατέρρευσε.\n–Στη Γενεύη τον Γενάρη, έδωσα συγχαρητήρια στον Άντρο Κυπριανού για τη θέση και υπεύθυνη στάση του ΑΚΕΛ όσον αφορά τις προσπάθειες να λυθεί το Κυπριακό. Το ΑΚΕΛ είναι υπεύθυνο πολιτικό κόμμα. Δεν ξέρω ποιος σας είπε ή πώς ελέχθησαν αυτά που αναφέρετε αλλά νομίζω ότι δεν θα ήταν σωστό να καταλήγει κάποιος σε τέτοια συμπεράσματα, ότι τάχα ο Πρόεδρος «παίζει καθυστέρηση». Ίσως ένας τρίτος που δεν πρόσκειται ούτε στο ΑΚΕΛ ούτε στην κυβέρνηση, να διερωτάται ποιος από τους δύο άλλαξε στάση λόγω του ότι πλησιάσαμε στις προεδρικές εκλογές, προς εξυπηρέτηση των σκοπιμοτήτων των εκλογών. Δεν πιστεύω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει ανάγκη να μπει σε προεκλογικό τόσο σύντομα όταν μπροστά μας έχουμε ένα ολόκληρο χρόνο. Προτεραιότητα του Νίκου Αναστασιάδη είναι η λύση του Κυπριακού, απαντώντας στο κάλεσμα της ιστορίας και της παρούσας ευκαιρίας.\n–Με αυτά τα δεδομένα πιστεύετε ότι η Δεύτερη Γενεύη δεν είναι αμφίβολη ή και αχρείαστη;\n–Η πλευρά μας έχει δεσμευτεί για συνέχιση της Διάσκεψης για την Κύπρο στη Γενεύη μετά τις 13 Μαρτίου. Είμαστε έτοιμοι να προσέλθουμε με πολιτική βούληση, ανοικτό πνεύμα και αυτό είναι το δεδομένο.\n–Αν οι συνομιλίες παγώσουν και μπούμε σε μια προεκλογική, το Κυπριακό θα είναι το ίδιο ή θα μπορεί να συνεχιστεί η διαδικασία τον Μάρτιο από εκεί που θα μείνει πριν από τις εκλογές;\n–Οι συνομιλίες δεν έχουν παγώσει παρά τα πρόσφατα γεγονότα, παρά τις διακυμάνσεις και παρά τη δυστοκία που παρατηρείται από την άλλη πλευρά για λόγους τακτικής της για να λυθούν τα όσα κεφάλαια έχουν ανοίξει. Άρα η ερώτησή σας είναι υποθετική και δεν μπορώ να απαντήσω.


Έκτακτο Παράρτημα: Συγγενής-απόγονος τού Εβραίου Emmanuel Carasso, ιδρυτού των νεοτούρκων και Μασονικών Στοών η δημοτική σύμβουλος Θεσσαλονίκης, Tίλντα Carasso, του Γ. Μπουτάρη;\n=== Συγγενής-απόγονος τού Εβραίου Emmanuel Carasso, ιδρυτού του κινήματος των «Νεοτούρκων» και ιδρυτού τής Μασονικής Στοάς «Αναστημένη Μακεδονία» και μέλους τής εβραϊκής Υπερστοάς... «Μπενάϊ Μπερίτ», η Κα Tίλντα Carasso, Δημοτική Σύμβουλος Θεσσαλονίκης, τού Γιάννη Μπουτάρη;;;\n=== «Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο Εβραίος Carasso ανέλαβε το Γενικό Έλεγχο Τροφίμων στην Κωνσταντινούπολη και σαν συνέπεια, πολλοί άνθρωποι πέθαναν από την πείνα. Στο μεταξύ, συνέλεξε μια περιουσία ύψους δύο εκατομμυρίων τουρκικών λιρών η οποία κατασχέθηκε απ’αυτόν, μετά τον πόλεμο.» Υπεύθυνος δηλαδή για το θάνατο πολλών ανθρώπων τους οποίους άφησε να λιμοκτονήσουν, ενώ εκείνος θησαύριζε παρανόμως με το εμπόριο των τροφίμων που προορίζονταν για εκείνους! === «Η Encyclopedia Britannica, 12η Έκδοση, Τόμος XXXI, σελ. 1222, τον αποκαλεί: «Μοχθηρή Προσωπικότητα που είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος , για την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.»


NewsIT Κοσμος Sunninghill Park: Τι απεγινε το γαμηλιο δωρο της Βασιλισσας Ελισαβετ στον πριγκιπα Αντριου\nΤο Sunninghill Park είναι το σπίτι – γαμήλιο δώρο της Ελισάβετ προς τον Άντριου. Πρόκειται για εξοχική κατοικία του 19ου αιώνα περίπου 665 στρεμμάτων στο Μπέρκσαϊρ.\nΑπό το 1990 έως το 2004 το Sunninghill Park ήταν η επίσημη κατοικία του Δούκα του Γιορκ, πρίγκιπα Άντριου, δώρο της Βασίλισσας Ελισάβετ για τον γάμο του με τη Σάρα Φέργκιουσον, (Sarah Ferguson) το 1986.\nΩστόσο, το σπίτι των 12 υπνοδωματίων αγοράστηκε από μεγιστάνα, κατεδαφίστηκε (!) και τώρα είναι πάλι έτοιμο.\nBridgerton showrunners ‘forced to find a new location after locals stop them from building set at Sunninghill Park in Windsor’ https://t.co/NHqY8jYMpj\n— Daily Mail Celebrity (@DailyMailCeleb) May 20, 2021\nΣυχνά, το Sunninghill Park αναφέρεται και ως «Σάουθγιορκ» από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά του 1980 «Ντάλας». Ο γάμος του ζευγαριού έληξε το 1996 και το σπίτι τέθηκε προς πώληση για 12 εκατομμύρια λίρες το 2002.\nΟ Άντριου μετακόμισε στο Royal Lodge στο Windsor Great Park δύο χρόνια αργότερα, ενώ η Σάρα και οι κόρες της Βεατρίκη και Ευγενία έμειναν στο Sunninghill μέχρι το 2006.\nΟ Tιμούρ Κουλιμπάεφ, γαμπρός του πρώην προέδρου του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, αγόρασε το επιβλητικό αυτό σπίτι το 2007 έναντι 15 εκατομμυρίων λιρών.\nΠεριέργως, πλήρωσε 3 εκατομμύρια λίρες περισσότερο από την τιμή που ζητήθηκε παρόλο που το ακίνητο ήταν προς πώληση πέντε χρόνια. Αργότερα αναφέρθηκε ότι ο Δούκας του Γιορκ, ήταν ο μεσολαβητής στις επιχειρηματικές συμφωνίες του κ. Κουλιμπάεφ. Ο Άντριου – ο οποίος γνώριζε τον πεθερό του μεγιστάνα – αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη σύμφωνα με το δημοσίευμα. Όταν ο μεγιστάνας του πετρελαίου και φυσικού αερίου έφυγε από το σπίτι, το ακίνητο ερήμωσε.\nSunninghill Park: Σπίτι – παλάτι\nΤο κύριο κτίριο αναφέρει η βρετανική «Daily Mail», είναι με πέτρινη επένδυση για να δημιουργήσει «μια σύγχρονη πινελιά σε ένα σπίτι εξοχής», σύμφωνα με τα έγγραφα σχεδιασμού. Διαθέτει έξι υπνοδωμάτια με ιδιωτικό μπάνιο, γυάλινες μπαλκονόπορτες, και πισίνα 25 μέτρων.\nΥπάρχει επίσης μια τεράστια βεράντα σε χωριστά επίπεδα, παιδική χαρά, καθώς και περιφραγμένος κήπος κουζίνας. Ακόμα, γήπεδα του τένις, ενώ τα κτίρια ξεχωριστά διαθέτουν γκαράζ τεσσάρων οχημάτων, φρουρά στην είσοδο και δωμάτια προσωπικού.\nSarah Ferguson and Prince Andrew’s £15 million marital home was a GIFT FROM the Queen – photoshttps://t.co/LiSnUqP68Z\n— Flourish gratitude (@song_title) May 12, 2021\nΔεν είναι γνωστό εάν ο Κουλιμπάεφ σκοπεύει να μετακομίσει στο νέο του σπίτι, να το πουλήσει ή να το νοικιάσει, αναφέρει η βρετανική «Daily Mail».\nΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΑΝΤΡΙΟΥ


Αναρχικός Τραπεζίτης: Τι δουλειά έχει ο Θεός στην κρίση του ευρώ; του Alain Frachon\nΤι δουλειά έχει ο Θεός στην κρίση του ευρώ; του Alain Frachon\nΣτην κρίση του ευρώ, ειδικοί και πολιτικοί παραβλέπουν έναν παράγοντα: τον Θεό. 'Η τέλος πάντων την θρησκεία, και ειδικότερα τον λουθηρανικό προτεσταντισμό. Κόρη πάστορα, η Ανγκελα Μέρκελ έχει έντονο το αίσθημα της αμαρτίας όπως πολλοί συμπατριώτες της. Εχει έναν τρόπο να μιλάει για το ευρώ που φανερώνει την επιρροή του Ναού. Και το οποίο έχει επιπτώσεις στις λύσεις που προωθεί για τη διάσωση του κοινού νομίσματος.


OUTLET : Lupo Barcelona Δερμάτινο πουγκί\nΚατασκευαστής: Lupo Barcelona\nΠλάτος προϊόντος: 10.0000CM\nΤιμή πώλησης με ΦΠΑ: 153,00 €\nΔερμάτινη τσάντα χειρός-αγκώνα σε σκούρο μωβ χρώμα, το αγαπημένο των ακραίων σχεδιαστών μόδας. Μια τσάντα κόσμημα, αρτίστικη, σε περιορισμένη διάθεση. Της Ισπανικής φίρμας Lupo Barcelona, ιδανική για όσες αγαπούν το dramatic look και τα extreme αξεσουάρ. Σουρώνει με δερμάτινο κορδόνι που έχει και "ασφάλεια". Εξωτερικά δερμάτινο πορτοφόλι για εύκολη πρόσβαση στα απαραίτητα. Εσωτερικά τσέπη με φερμουάρ και 2 θήκες.\nΔΕΡΜΑ eco leather baulleto ΧΙΑΣΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΒΡΑΔΙΝΗ ecoleather ΚΑΜΒΑΣ satin clutch bag ΒΡΑΔΙΝΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΩΜΟΥ Τote ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΤΕΧΝΟΔΕΡΜΑ ΣΟΥΕΤ ΧΙΑΣΤΙ ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΡΠΟΥ ΜΑΥΡΟ ΠΑΓΙΕΤΕΣ shopping bag ΥΦΑΣΜΑ ΚΡΕΣΠΟ bowling bag ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΧΙΑΣΤΗ ΒΡΑΔΙΝΗ ecoleather


Η διαμάχη Nova - Super League και το πρωτάθλημα που... παραπαίει - GREECE-SALONIKA.blogspot\nHome Unlabelled Η διαμάχη Nova - Super League και το πρωτάθλημα που... παραπαίει\nΚαι να διαλύουν το προϊόν και να εισπράττουν υψηλά ποσά θέλουν οι ΠΑΕ, με αποτέλεσμα να οξύνεται η διαμάχη με τη Nova για τα δικαιώματα της Super League.\nΗ διοίκηση της εταιρείας θεωρεί πως είναι..μονόδρομος η μείωση του αντιτίμου της Σύμβασης Κεντρικής Διαχείρισης τηλεοπτικών δικαιωμάτων που έχει υπογράψει με τη Super League.\nΟι ποδοσφαιρικοί παράγοντες θέλουν τα 30 εκατ. ευρώ ετησίως, όταν έχουν καταφέρει εδώ και δύο χρόνια να μην υπάρχει κεντρικός χορηγός της Super League!\nΕρευνα των ελεγκτικών εταιρειών Deloitte και PwC δείχνει πως τα έσοδα της διοργάνωσης υποχώρησαν κατά 84% την περίοδο 2010-2016. Σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα καταγράφεται, με βάση την ίδια έρευνα, μείωση εισιτηρίων κατά 48%.\nΌλα αυτά συμβαίνουν χωρίς οι ΠΑΕ να έχουν καταφέρει να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα αλλαγών που θα αναβαθμίσει τη διοργάνωση, η οποία έχει βουτήξει στη 14η θέση της κατάταξης της UEFA.\nΣημειώστε πως η έρευνα έγινε για λογαριασμό των ΠΑΕ που συγκροτούν τη Super League και αποδεικνύει πως η εμπορικότητα του προϊόντος έχει βουτήξει επικίνδυνα.\nΣτη Super League εμφανίζονται, πάντως, χαλαροί και ανένδοτοι. Πιθανώς είναι σίγουροι πως θα βρεθεί άλλο τηλεοπτικό κανάλι που θα προσφέρει 30 εκατ. ευρώ τον χρόνο για τα δικαιώματα μιας παρηκμασμένης διοργάνωσης.


Δανειακή Δημοκρατία – arkoudos.com\nΞεχάστε υποβρύχια, φορτηγά, εξοπλισμούς, την Siemens, και όλα τα άλλα που έχετε ακούσει κατά καιρούς.\nΓια ένα λεπτό, μόνο, ξεχάστε τα.\nΓιατί υπάρχει ένα σκάνδαλο που κατ’ εμέ τα υπερβαίνει, και το ζούμε τούτες τις ημέρες.\nΣτο πλαίσιο αυτό, ο κ. Πεπόνης, ήδη εξέτασε ως μάρτυρες εκείνους που δημόσια έθεσαν το θέμα, με πρώτο τον πανεπιστημιακό κ. Ν. Αλιβιζάτο. Ο τελευταίος υποστήριξε, σύμφωνα με πληροφορίες, πως οι μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις δεν μπορεί να πληρούν τους όρους του τραπεζικού δανεισμού, καθώς δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποια θα είναι η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων για τα επόμενα χρόνια για να μπορεί κανείς να θεωρήσει ασφαλές στοιχείο εγγύησης ενός δανείου τη μελλοντική του επιχορήγηση. […]\n[…] Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, ΠAΣOK και Ν.Δ., οφείλουν περί τα 235 εκατ. σε τράπεζες, (115 εκατ. ευρώ το ΠΑΣΟΚ και 120 η Ν.Δ.), ενώ η κρατική επιχορήγηση που έλαβαν για το 2010 ανήλθε σε 19,8 και 15 εκατ. αντιστοίχως. Η επιχορήγηση των πολιτικών κομμάτων για τη φετινή χρονιά, όπως υποστήριξε ο κ. Αλιβιζάτος, θα δοθεί σε τέσσερις δόσεις και θα είναι κατά 10% αυξημένη παρά τη σκληρή δημοσιονομική συγκυρία.\nΑς τα δούμε ένα ένα, γιατί έχει σκάσει το κεφάλι μου από τις πληροφορίες, και δεν το χωράει ο νους μου.\nΣύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι τώρα, το σενάριο είναι το εξής:\nΤα κόμματα χρειάζονται ρευστό για να λειτουργήσουν και να επικοινωνήσουν τις θέσεις τους. Σύμφωνα με τον νόμο, με βάση το ποσοστό τους στις εκλογές (να υποθέσω όχι το πραγματικό, αλλά το συνολικό, δηλαδή όχι με βάση πόσους ψήφισαν, αλλά βάσει του ποσοστού, μετά την αφαίρεση όσων δεν ψήφισαν, έριξαν λευκό κλπ) τα κόμματα δικαιούνται μίας κρατικής επιχορήγησης.\nΕπειδή όμως αυτή δίνεται σταδιακά, και σε δόσεις, για να καλυφθεί η ανάγκη ρευστότητας, τα κόμματα έκαναν μία συμφωνία με τις τράπεζες, για να πάρουν δάνεια. Για κεφάλαιο που λειτουργεί όμως ως ενέχυρο για την αποπληρωμή του δανείου, ώστε οι τράπεζες να συμφωνήσουν να το καταβάλλουν, επειδή τα κόμματα δεν έχουν και σπουδαίο πραγματικό υλικό να χρησιμοποιήσουν (κτίρια, κλπ), το πήραν από τις μελλοντικές επιχορηγήσεις, με βάση τις προβλέψεις για το ποσοστό που ΘΑ αποκτήσουν.\nΑυτά διαβάζω στο ρεπορτάζ. Αν προστεθούν άλλα, ή αν υπάρχουν άλλες διευκρινήσεις, θα ενημερώσω το κομμάτι.\nΠάμε να δούμε το πρόβλημα;\nΓιατί είναι σκάνδαλο;\nΜπορώ να σκεφτώ τρεις τουλάχιστον λόγους για τους οποίους αυτή η διαδικασία είναι η κορυφαία στις λίστες των σκανδάλων των τελευταίων χρόνων.\nΈνα, ο παραλογισμός. Κάπως έγινε, και οι τράπεζες δέχθηκαν να δώσουν πολλά εκατομμύρια ευρώ στα κόμματα, με μοναδικό ενέχυρο, το επιχορηγούμενο μέλλον τους. Προσέξτε: οι τράπεζες δέχθηκαν ότι τα εν λόγω κόμματα, όχι μόνο θα συνεχίσουν να υφίστανται, αλλά και θα έχουν ποσοστά (και άρα αντίστοιχες επιχορηγήσεις) για να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Κάθε λογικός άνθρωπος θα αντιληφθεί πως τόσο αίολο ενέχυρο, μόνο ενέχυρο δεν είναι.\nΘα δίνατε εσείς ακόμα και εκατό ευρώ δάνειο σε έναν βουλευτή που θα σας έλεγε «θα με ψηφίσουν αύριο, και θα ξαναβγώ βουλευτής – και μάλιστα με τέτοιο ποσοστό»; Είναι τόσο βλακώδες που δεν θέλει απάντηση.\nΕ, πόσο πιο βλακώδες γίνεται όταν μιλάμε όχι για εκατό, αλλά για εκατομμύρια ευρώ;\nΟι τράπεζες δεν είναι βλάκες όμως. Γνωρίζουν τα ρίσκα περισσότερο από κάθε άλλον, αυτή είναι η δουλειά τους. Άρα, η επένδυσή τους δεν έχει ρίσκο.\nΔύο, η ασφάλεια. Οι τράπεζες είναι καλυμμένες. Είτε γνωρίζουν (όχι υποθέτουν, αλλά ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ) ότι τα κόμματα θα βγουν, με συγκεκριμένα ποσοστά ώστε να εκπληρώσουν την δανειακή τους υποχρέωση το έπακρο, είτε δεν έχουν κανένα ρίσκο. Γιατί; Γιατί δεν βάζουν δικά τους λεφτά.\nΚαι εδώ έρχεται το δεύτερο σκάνδαλο.\nΑν ο υπογράφων από την πλευρά του δανειστή είναι ένας δημόσιος υπάλληλος, δηλαδή αν η τράπεζα είναι κρατική, τότε η χασούρα δεν πάει σε κανέναν άλλον παρά μόνο στον μεγαλοεπενδυτή. Δηλαδή το κράτος. Δηλαδή, εμάς. Αδιάφορο λοιπόν αν θα λείψουν μερικά εκατομμύρια αύριο, κυρίως επειδή α) ο επενδυτής είναι (υπο συνθήκες) ο ίδιος ο δανειζόμενος, β) επειδή δεν έχει υπάρξει λογοδοσία στο παρελθόν για καμία απολύτως περίπτωση.\nΑν ο υπογράφων είναι όμως μία ιδιωτική επιχείρηση, τότε αυτή η χασούρα υπάρχει, και είναι πραγματική. Πλην όμως, ο δανειζόμενος είναι ταυτόχρονα και δανειστής, καθώς, η παρούσα οικονομική κρίση, «επιβάλλει» την στήριξη των τραπεζών με διάφορους τρόπους, με πολλά δισεκατομμύρια ευρώ.\nΌπερ, υπάρχει σαφέστατη εμπλοκή καθώς η τράπεζα, χρηματοδοτεί το κόμμα, με στόχο (κερδοφορίας) να γίνει κυβέρνηση, ώστε, με πολλούς τρόπους (οικονομική στήριξη, κανόνες αγοράς) να επηρεάσει το μέλλον της. Αν πάλι είναι δημόσια, το χρηματοδοτεί για να αποκτήσει την ισχύ να προστατέψει τυχόν παρανομίες στην διαδικασία.\nΚαι δεν τελειώνει εδώ. Προσέξτε, γιατί το πράγμα χοντραίνει επικίνδυνα.\nΕίδαμε για τον δανειστή. Ας δούμε και τον δανειζόμενο.\nΈχω μία τρομερή απορία: τι γίνονται τόσα λεφτά;\nΤρία, ο πελάτης. Συμφωνήσαμε ότι το εκάστοτε κόμμα χρειάζεται ρευστότητα για να καλύψει τις ανάγκες του. Συμφωνήσαμε ότι γι’ αυτόν τον λόγο παίρνει επιχορήγηση (κάποια εκατομμύρια ευρώ την περίοδο) και, αν δεν τα παίρνει, πηγαίνει στην τράπεζα και δανείζεται.\nΔεν είναι θεωρίες αυτά, συμβαίνουν, είναι ξεκάθαρα.\nΞεκάθαρο επίσης, είναι και ότι τα κόμματα χρωστάνε στις τράπεζες, και μάλιστα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.\nΑυτό που δεν είναι ξεκάθαρο όμως, είναι γιατί.\nΤι τα κάνουν τόσα λεφτά;\nΤα κόμματα (εξουσίας, και όχι μόνο) έχουν ανάγκη κυρίως να επικοινωνούν τις θέσεις τους. Νόμιμα, αυτό μπορεί να γίνει με διαφημίσεις. Παράνομα όμως, μπορεί να γίνει με ένα εκατομμύριο τρόπους. Μπορεί να πληρώσουν έναν δημοσιογράφο για να λέει καθημερινά ότι έχουν δίκιο. Μπορεί να πληρώσει ένα κανάλι για να φωνάζει καθημερινά τους βουλευτές του για να προβάλλονται. Μπορεί να πληρώσουν έναν δικαστή για να μην κριθεί παράνομη μία ενέργειά τους, ή να κριθεί παράνομη μία ενέργεια ανταγωνιστή τους. Δεν λέω αν συμβαίνει ή όχι, λέω ότι ένα κόμμα με χρήματα είτε θα επηρεάσει νόμιμα τους ψηφοφόρους του, είτε θα το κάνει παράνομα, με υπόγειες οδούς.\nΑν δεν υπήρχε έλλειμμα, αν δηλαδή τα κόμματα όσα χρήματα έπαιρναν από τον κρατικό προϋπολογισμό τα είχαν δώσει για την λειτουργία τους και για την αποπληρωμή των δανείων τους, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Τώρα όμως, τα κόμματα βρίσκονται να μην πληρώνουν τους δανειστές τους, και να χρωστάνε πολλά (ΠΟΛΛΑ) χρήματα.\nΠου πάνε αυτά;\nΣαν να μην φτάνει αυτό, αυτοί που επικοινωνούν τα γεγονότα, τα ΜΜΕ, βρίσκονται, είτε να στηρίζονται και αυτοί με δάνεια, από τις ίδιες τράπεζες, να στηρίζονται και από τα κόμματα, μέσω αναθέσεων έργων αλλά και κρατικής διαφήμισης, ή να μην στηρίζονται, με αποτέλεσμα να καταρρέουν (όπως είδαμε πρόσφατα από την Ελευθεροτυπία).\nΚαι σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, όταν τα κόμματα γίνονται κυβερνήσεις, στηρίζονται (ως κράτος πια) από τα δάνεια τρίτων, και τα χρησιμοποιούν για να παραμείνουν ως φιλόπτωχες κυβερνήσεις, ενώ αυτοί οι δανειστές, όποτε θέλουν τα καθιστούν «επικίνδυνα», καταστρέφοντας κράτη και διαλύοντας κάθε έννοια κοινωνικού ιστού.\nΔεν έχω άλλες σκέψεις, πλην τούτη: ο πολίτης, διαβάζοντας τα γεγονότα, πως οι τράπεζες (οι διαχειριστές του χρήματος) και τα κόμματα (εξουσίας, γιατί αυτά ορίζουν τους νόμους και πλειοψηφικά τους στηρίζουν), καθώς και τα Μέσα (η οπτική αυτών που ψηφίζουν τα κόμματα) που χρωστάνε και πληρώνονται και από τους δύο άλλους φορείς, βρίσκονται σε ένα γαϊτανάκι που έχει ως ζητούμενο την επιβίωση όλων (των μέσων, των τραπεζών και των κομμάτων) καθώς, αν πέσει ο ένας, καταρρέουν αυτόματα όλοι οι άλλοι, θα σκεφτεί πολύ άσχημα πράγματα για την Δημοκρατία μας.\nΚαι η γυναίκα του Καίσαρα δεν έχει πρόσωπο πια για να τον πείσει πως η «Δανειακή Δημοκρατία» που ζούμε παραμένει Δημοκρατία.\n2 thoughts on “Δανειακή Δημοκρατία”\nΔεκέμβριος 22, 2011 στις 4:54 μμ\nφαντάσου λοιπόν τι σόι λύση είναι αυτή που προτείνεται άπο την Αριστερά, της κρατικοποίησης των τραπεζών. Αν τώρα τα κάνουν αυτά, φαντάσου τι θα γίνεται όταν η εκαστοτε κυβέρνηση θα ελέγχει τα ΔΣ των τραπεζών… Και για να προλάβω αντιδράσεις, αυτό που προτείνω / θέλω εγώ είναι η πραγματική απαγκιστρωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου άπο την πολιτική εξουσία – προφανώς μέσα άπο ένα σαφέστατα θεσμικό-ρυθμιστικό πλαίσιο. Έτσι, ούτε swaps θα γίνονται, ούτε η παροχή χρήματος θα πειραζεται για την πρόσκαιρη απατηλή τόνωση της ανάπτυξης (με δάνεια και υποτιμησεις), ούτε θα φτάνουμε στο απαράδεκτο σημείο να μας ενδιαφέρει περισσότερο να σώσουμε τις τράπεζες από τους ανθρώπους.\nΔεκέμβριος 22, 2011 στις 9:42 μμ\nΤο έχω διαβάσει….\nΚαι με έχει τρομάξει πολύ!\nΑν υποθέσουμε πως οι τράπεζες δανείζουν γιατί ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ τα ποσοστά των κομμάτων……\nΑυτό σημαίνει πως έχουν συμφωνήσει/κανονίσει τα ποσοστά…..\nΔηλαδή είτε ψηφίσουμε είτε όχι τα κόμματα θα πάρουν συγκεκριμένα ποσοστά!\nΑυτό είναι δικτατορία, δεν είναι;\nΤραπεζική- Κομματική Δικτατορία………