ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ 2020-2021 ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ - Omofonia.gr ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ 2020-2021 ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ - Omofonia.gr\n« ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ!\nΗ συνεχιζόμενη υγειονομική κρίση δεν επέτρεψε δυστυχώς, ούτε φέτος, την υλοποίηση μιας σειράς δια ζώσης παρουσιάσεων του ετήσιου απολογισμού της Δημοτικής Αρχής σε ευρύ κοινό. Επιφυλασσόμαστε για τη διοργάνωσή τους, σε επόμενη φάση, όταν οι υγειονομικές συνθήκες το επιτρέψουν.\nΑυτό φυσικά, δεν σημαίνει, πως δεν θα φροντίζαμε να υπάρξει δημόσια λογοδοσία και μάλιστα με δεδομένη την προσπάθειά μας να φτάσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό πολιτών η προσπάθεια οικοδόμησης ενός νέου λειτουργικού και αναπτυξιακού μοντέλου για τον Δήμο Αριστοτέλη, με στόχους βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους.\nΕνός μοντέλου που θα λειτουργεί και θα αποδίδει τα οφέλη του για πολλά χρόνια, για όλες τις κοινότητες:\nΣτο νοικοκύρεμα των οικονομικών του Δήμου.\nΣτις υποδομές υποστήριξης της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής σε όλες τις κοινότητες.\nΣτην συμβολή του Δήμου για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος φιλόξενου για την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.\nΣτην ενίσχυση της αναπτυξιακής προοπτικής του Δήμου Αριστοτέλη ως τουριστικού και επενδυτικού προορισμού, μέσα από την αξιοποίηση σειράς συγκριτικών πλεονεκτημάτων, την οικουμενική προσωπικότητα του Αριστοτέλη, τη συνύπαρξη με το παγκόσμιας ακτινοβολίας Άγιον Όρος, το εξαιρετικό παραλιακό μέτωπο, τους παραδοσιακούς ορεινούς οικισμούς, τα παραδοσιακά προϊόντα, τον φυσικό πλούτο και φυσικά τη δημιουργικότητα και την εργατικότητα των ανθρώπων αυτού του τόπου.\nΣτην εξασφάλιση όρων ομαλής συνύπαρξης με τη μεταλλευτική δραστηριότητα που λαμβάνει χώρα στα όρια του Δήμου μας.\nΤο ισχυρότερο συστατικό και κίνητρο της πολιτικής μας, είναι η αποφασιστικότητα να υπηρετούμε την ομοψυχία της κοινωνίας, την ενότητα και την εμπέδωση μιας νέας, διαφορετικής νοοτροπίας στη Διοίκηση του Δήμου.\nΠροφανώς αποδείχτηκε πως έμελλε να αντιμετωπίσουμε πολλά εμπόδια, άλλα απρόβλεπτα και άλλα -ως έναν βαθμό- αναμενόμενα.\nΤην πανδημία, που απείλησε και εξακολουθεί να απειλεί την υγεία και τις ζωές των ανθρώπων, πλήττοντας φυσικά και τους δικούς μας σχεδιασμούς.\nΤα ακραία καιρικά φαινόμενα που έκαναν ήδη την εμφάνισή τους, σε πολύ πρώιμο στάδιο της θητείας μας.\nΤις συνήθεις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και παθογένειες της Δημόσιας Διοίκησης.\nΤα τελευταία κατάλοιπα ενός ακραίου διχασμού που ταλαιπώρησε την κοινωνίας μας για πολλά χρόνια.\nΜια μείζονα αντιπολίτευση, που επενδύει σ` αυτά τα κατάλοιπα αναμοχλεύοντας διχαστικά διλήμματα του και έναν παθολογικό τοπικισμό που αγγίζει τα όρια του απομονωτισμού.\nΕυτυχώς η αλήθεια και το έργο της σημερινής δημοτικής αρχής, ούτε διαψεύδεται, ούτε αποκρύπτεται, διότι είναι ορατό και αυταπόδεικτο.\nΟ Δήμος Αριστοτέλη, υπό τη νέα διοίκηση, μετά το πρώτο -θεμέλιο- έτος, κατάφερε μέσα στο δεύτερο χρόνο, υπό αντίξοες συνθήκες να αποκτήσει ρυθμό αποτελεσματικότητας, ορατής και αισθητής σε όλο και περισσότερους συμπολίτες μας. Προχωρήσαμε νέα έργα, αρκετά εκ των οποίων ήδη υλοποιούνται ήδη και παρουσιάζονται αναλυτικά στη συνέχεια, ενώ, χωρίς να μηδενίζουμε το παρελθόν, «ξεπαγώσαμε» και θέσαμε σε τροχιά υλοποίησης έργα που εκκρεμούσαν, ακόμα και με λάθη στους φακέλους που είχαν υποβληθεί σε προγράμματα από την προηγούμενη δημοτική αρχή. Το γεγονός ότι πολλά εξ αυτών αφορούν την ευρύτερη περιοχή της Ιερισσού, αποτελεί και την καλύτερη απάντηση σ` εκείνους που επιμένουν σε ασύστολα ψέματα για να θρέφουν τον παθολογικό τοπικισμό που προανέφερα.\nΠραγματικά τεράστιο επίτευγμα αποτέλεσε η προετοιμασία του μεγάλου αριθμού έργων που θα ακολουθήσουν!\nΜέσα σε δύο χρόνια θητείας ως Δημοτική Αρχή σχεδιάσαμε, φέραμε σε μελετητική ωριμότητα και υποβάλαμε προς χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» και άλλα προγράμματα ( ΥΜΕΠΕΡΑΑ, LEADER Αλιείας, Πράσινο Ταμείο, Φιλόδημος ΙΙ, κλπ), ΝΕΑ ΕΡΓΑ συνολικού προϋπολογισμού 22.350.000 ευρώ, πλέον αυτών που χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους και μεταλλευτικά τέλη!\nΣτα link που ακολουθούν, θα βρείτε όσο γίνεται πιο συνοπτικά τις αποδείξεις μιας αποτελεσματικότητας και μιας δυναμικής προοπτικής, που είμαι πεπεισμένος ότι ο Δήμος Αριστοτέλη είχε καιρό να βιώσει.\nΑποδείξεις, για όλες εκείνες τις πολιτικές και τις παρεμβάσεις, που είτε ξεκίνησαν ήδη να υλοποιούνται, είτε έχουν προχωρήσει σε επίπεδο σχεδιασμού και γραφειοκρατικών διαδικασιών, για να ξεκινήσουν να υλοποιούνται από τους επόμενους μήνες.\nΤο γεγονός ότι το συνολικό -και πάντα συλλογικό- επίτευγμα που βλέπετε να παίρνει μορφή σε κάθε οικισμό καταγράφεται σε περίοδο μιας πανδημίας που γονατίζει όλο τον κόσμο, πολλαπλασιάζει το μέγεθος αυτής της πραγματικότητας!\nΤην επόμενη διετία ετοιμαζόμαστε να διεκδικήσουμε νέα έργα και νέες υποδομές από τις ευκαιρίες που δημιουργούν χρηματοδοτικά εργαλεία όπως το νέο ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης.\nΚαι θέλω να ευχαριστήσω για τη σκληρή δουλειά που έφερε αυτό το αποτέλεσμα, όλους όσους εργάζονται για να το παρέχουμε στους συμπολίτες μας: Αντιδημάρχους, εντεταλμένους συμβούλους και επικεφαλής δημοτικών δομών, τους δημοτικούς συμβούλους της «Ομοφωνίας», τους Προέδρους και τους συμβούλους των Κοινοτήτων και βέβαια τους εργαζόμενους και τους συνεργάτες του Δήμου.\nΕυχαριστώ ακόμα και την αντιπολίτευση, για τις καλές της στιγμές.\nΕμείς συνεχίζουμε στην ίδια ρότα. Με αντιπάλους τα προβλήματα και κριτές μας τους Αριστοτελίτες πολίτες του Δήμου μας, ως Αριστοτελίτες εκπρόσωποί τους.\nΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ – Επιτέλους Δήμος Νοικοκύρης!\nΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ – Ετοιμότητα και θετικό πρόσημο!\nΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ – Ορατό έργο για την ποιότητα ζωής!


Εύκολοι τρόποι για να αποφύγετε τις "ρυτίδες" στο στήθος σας - healthmag.gr\nΦροντίστε να κοιμάστε ανάσκελα: Ο ύπνος στο πλάι ή μπρούμυτα μπορεί να κάνει το δέρμα να διπλώνει, που είναι ένας από τους λόγους που δημιουργούνται οι ρυτίδες. Για να το αποφύγετε, κοιμηθείτε ανάσκελα και προσπαθήστε να το συνηθίσετε. Μπορείτε να διευκολύνετε τον εαυτό σας τοποθετώντας ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα για να σας κρατήσει στην ίδια θέση ή τοποθετώντας δύο μαξιλάρια -ένα σε κάθε πλευρά του σώματος. Επιπλέον, θα έχετε ένα extra bonus: Θα αποφύγετε τη χαλάρωση του στήθους με αυτό το κόλπο!\nΠεριποιηθείτε τη συγκεκριμένη περιοχή: Χαλαρώστε και ανανεωθείτε με μια απλή μάσκα αλόης για το στήθος σας. Κόψτε ένα χοντρό φύλλο αλόης βέρα, αφαιρέστε το κέλυφος που το περιβάλλει και απλώστε το εκχύλισμα στο στήθος σας για 20 λεπτά. Η αλόη βέρα σφραγίζει τη φυσική υγρασία του δέρματος, ώστε να μην αφυδατώνεται και να σπάει εύκολα. Αυτή η θεραπεία θα αποτρέψει τον σχηματισμό ρυτίδων και θα κάνει το δέρμα σας να λάμπει.\nΜη ρίχνετε ζεστό νερό κατευθείαν στο στήθος: Αυτή είναι μια κακή ιδέα, επειδή οι υψηλές θερμοκρασίες του νερού αφαιρούν τα φυσικά έλαια του δέρματος, αφήνοντάς το στεγνό και διευκολύνοντας την εμφάνιση των ρυτίδων. Αν ρίξετε το νερό απευθείας στο στήθος σας θα επιταχύνετε αυτή τη διαδικασία. Αντί αυτού, αφήστε το να πέσει από το ντους κατευθείαν πάνω στο κεφάλι, τους ώμους και την πλάτη σας.\nΠροσέξτε το μέγεθος του σουτιέν: Εάν το στήθος σας στηρίζεται στη φυσική του θέση φορώντας το σωστό νούμερο σουτιέν, δεν θα υποφέρει από την πίεση λόγω της βαρύτητας. Επίσης, θα ελαχιστοποιήσετε την τριβή στο δέρμα σας. Αυτό σημαίνει πιο λείο δέρμα και λιγότερο ορατές ρυτίδες.\nΜην ξεχνάτε το αντηλιακό σας: Ο ήλιος επιτρέπει στις ακτίνες UV και UVB να διεισδύουν βαθιά στο bayerlevitra δέρμα. Αυτό καταστρέφει γρήγορα το δέρμα στο στήθος σας επειδή είναι πολύ ευαίσθητο και έτσι επιταχύνεται η εμφάνιση των ρυτίδων. Για να το αποφύγετε αυτό, εφαρμόστε αντιηλιακό καθημερινά με SPF υψηλότερο από 30, ακριβώς όπως κάνετε με το πρόσωπό σας.\nΚοροναϊός: 937 κρούσματα, 495 διασωληνωμένοι , 62 θάνατοι\n“Μαύρες” οδοντόκρεμες – Κάνουν στ’ αλήθεια αυτά που υπόσχονται;\nInput your women viagra search keywords and press Enter.


2 ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Στόχος όλων μας είναι να ενημερώνουμε και να εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας γύρω από το παρελθόν και το σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Αλεξανδρούπολης αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ επιζητεί τις συνεργασίες των αναγνωστών και τις θεωρεί απαραίτητες και χρήσιμες. Όλα τα αποστελλόμενα κείμενα λοιπόν πρέπει να αναφέρονται σ αυτά τα γεγονότα και κυρίως στο ιστορικό και ανεξερεύνητο παρελθόν της Αλεξανδρούπολης. Οι φίλοι αναγνώστες θα πρέπει να αποφεύγουν τις αναφορές σε περιστατικά και βιώματα καθαρά προσωπικά, εκτός εάν αυτά εγγίζουν γεγονότα και καταστάσεις γενικού πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Η Σ.Ε. θα έχει την ευχέρεια να επιλέγει την αποστελλόμενη ύλη και να κρίνει με αμερόληπτη διακριτικότητα ποια θα είναι κατάλληλα για δημοσίευση. Παρακαλούνται οι αναγνώστες που στέλνουν εργασίες προς δημοσίευση να επισυνάπτουν φωτογραφικό υλικό με σχετικές λεζάντες. Οι φωτογραφίες να είναι φωτογραφικά αντίγραφα και όχι φωτοτυπίες. Φωτογραφίες και κείμενα δεν επιστρέφονται. Οι συνεργασίες παρακαλούμε να αποστέλλονται στην εξής διεύθυνση: Κράτης Ποιμενίδης, Κερκύρας 65 - Κυψέλη, Τ.Κ Αθήνα. Όσοι ενδιαφέρονται να ενημερώνουν τους αναγνώστες του περιοδικού για εκδόσεις βιβλίων ή περιοδικών τους, παρακαλούμε να αποστέλλουν αντίτυπο στη διεύθυνση: Αλεξάνδρα Μποτονάκη, Θεμιστοκλέους 33, Τ.Κ Νέο Ψυχικό - Αθήνα, fax: Επειδή πιστεύουμε ότι διακαής πόθος όλων μας είναι η έκδοση του παρόντος περιοδικού να διαρκέσει πολλά χρόνια και σταδιακά να επιτυγχάνεται η βελτίωσή του με αύξηση σελίδων και προσθήκη χρωμάτων, παρακαλούμε να συμβάλετε στην προσπάθειά μας με οικονομική ενίσχυση. Μπορείτε λοιπόν να ενισχύσετε οικονομικά την έκδοση του περιοδικού με δύο τρόπους: α) Ως δωρεά ή χορηγία β) Ως προσφορά για κοινωνικούς λόγους Και στις δύο περιπτώσεις μπορείτε να καταθέσετε το ανάλογο ποσόν στο λογαριασμό μας: στην ΤΡΑΠΕΖΑ EFG EU- ROBANK - ERGASIAS, αναγγέλλοντας τηλεφωνικώς την κατάθεση στο τηλέφωνο ή να στείλετε ταχυδρομική επιταγή στο όνομα του ταμία Παναγιώτη Τσιακίρη, Επτανήσου Αγία Παρασκευή Αττικής και όχι στον τίτλο του περιοδικού. Η αναγραφή ως δικαιούχου του τίτλου Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης καθιστά πολύ δύσκολη την είσπραξη, διότι το περιοδικό δεν είναι νομικό πρόσωπο. Για τους αποδέκτες του εξωτερικού ο αριθ. λογ/σμού είναι: GR BIC: EFG BGRAAXXX Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΤΡΙΜΗΝIΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ 44 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: Πολιτιστικός και Ψυχαγωγικός Σύλλογος Αλεξανδρουπολιτών Αττικής. Συγγρού 137 & Αιγαίου Τ.Κ Νέα Σμύρνη 5ος όροφος, Τηλ ΕΚΔΟΤΗΣ: Παν. Παρασκευόπουλος Πρόεδρος Ομηρίδου Πειραιάς Τηλ Υπεύθυνος κατά νόμον: Παν. Παρασκευόπουλος Πρόεδρος Συλλόγου Επιμέλεια ύλης: Αλεξάνδρα Μποτονάκη Τηλ Fax: Το κύριο άρθρο και όσα κείμενα είναι ανυπόγραφα απηχούν τις απόψεις της Σ.Ε. Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις του συγγραφέα. Τιμή τεύχους 0,01 Κωδικός 6427 ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ STILVOPRESS Β. Μπουζάλας - Κ. Ζουγανέλης Ο.Ε. Τηλ./Fax: Tη Συντακτική Επιτροπή αποτελούν το Δ.Σ. του Συλλόγου: Παρασκευόπουλος Παναγιώτης, Ποιμενίδης Κράτης, Κοντογιώργης Απόστολος, Κουκουρίκου- Ραχούλη Στρατούλα, Τσιακίρης Παναγιώτης, Καραμανίδου-Μίχου Γεωργία, Μποτονάκη Αλεξάν - δρα, Γεωργίου Γρηγόρης, Γιασεμάκης Θεόδωρος. Διορθώσεις: Ελευθερία Δαουλτζή-Μανή, Αλεξάνδρα Μποτονάκη και Κράτης Ποιμενίδης Εξώφυλλο: Ο νοτιάς παραθύμωσε! Είχαν αρχίσει να κτίζονται πολυκατοικίες και έκοβαν την ορμή του προς την πόλη. (αρχείο Νίκου Σταυρακούδη) Καλλιτεχνική επεξεργασία: Απόστολος Μπουζάλας\n3 Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α σελ. Θεόδωρος Ορδουμποζάνης: H Βουλγαρική κατοχή στην Αλεξανδρούπολη... 4 Γιώργος Χατζηανδρέου: Τα παιδία παίζει υπό κατοχήν.. 8 Άγγελος Αγγελίδης: Μια μικρή ιστορία για έναν μεγάλο ήρωα Γρηγόρης Γεωργίου: Οι πνευματικοί άνδρες της αρχαίας Θράκης (ΜΕΡΟΣ Β ) Μαρία Γκούτη: H εκπαίδευση στην Αίγινα του 1830 και η«αιγιναία» ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Ζαφείρης Αλεξιάδης: Οι παρυφές της πόλης Παναγιώτης Τσιακίρης - Νίκος Βουτσάς: Ένας συμπατριώτης μας στο τιμόνι του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθήνας Αλεξάνδρα Μποτονάκη: ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ-100 χρόνια από την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων (ΜΕΡΟΣ Β ) Κωνσταντίνος Γκαρδιακός: Διήμερη εκδρομή στην Κορινθία, Αργολίδα και Αρκαδία (27-28/10/2012) Απόστολος Κοντογιώργης: Το μυθιστόρημα του Γιώργου Ψύλλα παρουσιάζεται στην Αθήνα Ημερίδα για τα 100 χρόνια από τους Βαλκανικούς πολέμους και τη σημασία τους για τη Θράκη Συμμετοχή της Σμαρώς Νάκη στην εκδήλωση της αναβίωσης των αρχαίων Νεμέων Αλεξάνδρα Μποτονάκη: 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης Περσεφόνη Μύρτσου: Σύγχρονες μετανεστευτικές βιογραφίες. Τρόποι ζωής και εργασίας Ελληνίδων και Ελλήνων καλλιτεχνών Κράτης Ποιμενίδης: Διαβάσεις - Στενά - Κλεισούρες ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΑΣ Γιώργος Χατζηανδρέου: Σκορδίνη Αικατερίνη - Μουζάκης Διονύσιος Άρτεμις Τουφεξή: Το Goethe Institut στην Αλεξ/πολη. 38 ΔΩΡΕΕΣ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ Νίκος Φραγκόπουλος: Το μπακάλικο του Χρήστου Φραγκόπουλου Μαίρη Υπερείδου - Ελένη Ρήγα: Το μπακάλικο του κυρ-θόδωρου ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ Κράτης Ποιμενίδης - Αλεξάνδρα Μποτονάκη: ΣΤΗΛΗ ΒΙΒΛΙΩΝ Υβόννη Δαΐδου: Επιλογές από τον Τύπο της Αλεξανδρούπολης Στρατούλα Κουκουρίκου: Συνταγές Παναγιώτης Τσιακίρης: Μνήμες και πρόσωπα Σκίτσα: Γρηγόρης Γεωργίου Γιώργιος Χατζηανδρέου Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες Αγαπητοί φίλοι και φίλες To περιοδικό μας «Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης» έχει τα γενέθλιά του. Αισίως, με το 44ο τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας, συμπλήρωσε 11 χρόνια ζωής και μια γόνιμη και παραγωγική δραστηριότητα, που σηματοδοτήθηκε από τη δική σας αγάπη, αναγνώριση, εμπιστοσύνη, ηθική και οικονομική στήριξη, αλλά και τις άοκνες προσπάθειες της συντακτικής επιτροπής, καθώς και τις εθελοντικές συνεργασίες από συντάκτες διαφόρων κειμένων. Και συνεχίζουμε... Με την ίδια πίστη και αισιοδοξία, θεωρώντας ότι το περιοδικό μας αποτελεί τον συνδετικό κρίκο των Αλεξανδρουπολιτών που κατοικούν στην αγαπημένη μας πόλη και αυτών που διαμένουν στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Αυτό το τεύχος περιλαμβάνει και πάλι ποικίλη ύλη: ιστορικά θέματα, που έχουν σχέση με την ιδιαίτερη πατρίδα μας και την ιστορία της, την αρχαιότερη ή τη νεότερη, σελίδες για την Αλεξανδρούπολη του χθες και του σήμερα, αλλά και ρεπορτάζ από την εκδρομή μας στη Μονή Ελώνης, Λεωνίδιο, Παραλία Άστρους, Ναύπλιο, Επίδαυρο, στις 27 και 28 Οκτωβρίου Θα ενημερωθείτε για σημαντικές εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στην Αθήνα υπό την αιγίδα της Πανθρακικής Ομοσπονδίας ή του Υπουργείου Βορείου Ελλάδος και στις οποίες συμμετείχαν ενεργά μέλη του Συλλόγου μας. Θα απολαύσετε πλούσιο φωτογραφικό υλικό αλλά και πρωτότυπες εργασίες νέων επιστημόνων και φυσικά τις διάφορες συνεργασίες και άλλες ενδιαφέρουσες σελίδες. Ο χρόνος κυλά πολύ γρήγορα έτσι κύλισε και η τελευταία διετία και η θητεία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου πλησιάζει προς το τέρμα της. Σε λίγους μήνες θα κληθείτε για να ακούσετε τον απολογισμό μας και να εκλέξετε νέο Δ.Σ. Παρακαλούμε, όσοι έχετε διάθεση για προσφορά να ετοιμάσετε τις αιτήσεις σας για υποβολή υποψηφιοτήτων στις προσεχείς αρχαιρεσίες. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω για πολλοστή φορά την αναγκαιότητα προσελκύσεως της νέας γενιάς στις τάξεις μας. Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας την ευκαιρία να γνωρίσουν ή να ξαναδούν την πατρίδα των γονιών τους, να την αγαπήσουν και να αποκτήσουν δεσμούς με αυτήν αυτό είναι μέσα στους στόχους αλλά και στις υποχρεώσεις μας. Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ καλύτερες ημέρες για τη δοκιμαζόμενη Πατρίδα μας και ο νέος χρόνος να χαρίσει σε όλους σας και στις οικογένειές σας υγεία, χαρά, αγάπη, δύναμη, επαγγελματικές επιτυχίες και αισιοδοξία Για το Διοικητικό Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Παναγιώτης Ορ. Παρασκευόπουλος\n4 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 4 Η Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Υ Π Ο Λ Η Τ Ο Υ Χ Θ Ε Σ H Βουλγαρική κατοχή στην Αλεξανδρούπολη Στην Αλεξανδρούπολη το βράδυ της 6ης προς 7η Απριλίου 1941, ενώ έφθαναν από το πολεμικό μέτωπο τα νέα ότι τα οχυρά στην Νυμφαία και του αυχένα του Εχίνου άρχισαν να καταρρέουν και επίκειται η εισβολή των Γερμανών, κατέπλευσε στο λιμάνι το επιβατηγό πλοίο «ΕΣΠΕ- ΡΟΣ» και, μετά από εντολή της Κυβέρνησης, επιβιβάσθηκαν σε αυτό όλες οι αρχές της πόλης (ο Μητροπολίτης Ιωακείμ, ο Νομάρχης Δαμιανός Μοσχονάς, ο Δήμαρχος Αλτιναλμάζης, ο Διοικητής Χωροφυλακής Έβρου, που φρόντισε και τη διεκπεραίωση αυτής της αποστολής, το προσωπικό των Δημοσίων Υπηρεσιών και ένας λόχος Παθητικής Αεράμυνας που είχε έδρα την Αλεξανδρούπολη), προκειμένου να μεταφερθούν στη Σαμοθράκη και από εκεί σε ασφαλές και ελεύθερο μέρος της Ελλάδας, εν όψει της επικείμενης εισόδου των Γερμανών στην πόλη. Έτσι στις 7 Απριλίου 1941, όταν τα Γερμανικά Στρατεύματα εισήλθαν στην Αλεξανδρούπολη, αντίκρισαν μια έρημη πόλη. Δεν υπήρχαν επίσημες αρχές για να διαπραγματευθούν μαζί τους την παράδοση και κατοχή της πόλης. Οι Γερμανοί διόρισαν προσωρινά ως Νομάρχη τον Γερμανομαθή Αναστάσιο Πίντζο και δήμαρχο τον Κωνσταντίνο Σαρίδη, γνωστό για τα φιλογερμανικά του αισθήματα και είναι αυτοί που είχαν Γράφει ο Θεόδωρος Ορδουμποζάνης Αφορμή για να γραφεί αυτό το άρθρο ήταν η αποστολή από συγγενή μου μερικών σπάνιων φωτογραφιών από τις δραστηριότητες των Βουλγαρικών στρατευμάτων στην Αλεξανδρούπολη την περίοδο (Προέρχονται, όπως αναφέρει, από τα Βουλγαρικά αρχεία). Κάποιες από αυτές, μαζί με άλλες που ήδη είχα στη συλλογή μου, που έχουν δημοσιευθεί και στο βιβλίο μου "Προκτήτωρ Πόλις", παρουσιάζονται σήμερα με το άρθρο αυτό. Σημειώνεται επίσης ότι η αναφορά στην ιστορία και στα γεγονότα της τότε εποχής δεν αντιστρατεύεται τη μεταξύ των δύο λαών υπάρχουσα σήμερα φιλία και καλή γειτονία. Όμορφη και έρημη απαθανάτισε την πόλη ο φωτογραφικός φακός της βουλγαρικής προπαγάνδας στη διάρκεια της κατοχής. Τα σύννεφα των διωγμών, της πείνας, της δυστυχίας, της απόγνωσης και μιας ακόμη προσφυγιάς έχουν απλωθεί πάνω από την κατεχόμενη πόλη. Τις ομορφιές της πόλης θέλησαν να προβάλουν οι βουλγαρικές αρχές κατοχής εκδίδοντας μια μεγάλη σειρά φωτογραφιών με λεζάντες στα βουλγαρικά, στην προσπάθειά τους να δείξουν προς τα έξω ότι η πόλη είναι Βουλγαρική. Την ψυχή των ελλήνων κατοίκων της πόλης δεν μπόρεσαν ποτέ να την αποθανατίσουν. Απουσιάζει σε όλες τις φωτογραφίες τους. Άλλωστε πολλοί κάτοικοι της πόλης είχαν πάρει ήδη τον γνωστό από παλιά, λόγω των βουλγαρικών διωγμών, δρόμο της προσφυγιάς. την πρωτοβουλία της σύνταξης της επιστολής προς τον Χίτλερ εκ μέρους της επιτροπής του λαού της Αλεξανδρούπολης. 1 Στις 21 Απριλίου 1941, οι Γερμανοί παραχώρησαν τη διοίκηση της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας στους Βούλγαρους. Από το τρίτο δεκαήμερο του Απριλίου, με την άδεια των Γερμανών, εμφανίστηκαν τα πρώτα Βουλγαρικά στρατεύματα, ενώ οι Γερμανικές δυνάμεις, από τις αρχές του δεύτερου δεκαήμερου του Μαΐου, άρχισαν να εκκενώνουν τμηματικά την περιοχή, εκτός από μία ζώνη εδώ στον Έβρο (από τις Φέρες μέχρι το Διδυμότειχο) που τελούσε υπό Γερμανική κατοχή και στην οποία οι Γερμανοί αναγνώρισαν όλες τις δημόσιες, δημοτικές, κοινοτικές, δικαστικές και αστυνομικές αρχές και τις διατήρησαν. Για τον λόγο αυτό η περιοχή ονομάσθηκε «Ουδετέρα Ζώνη». Οι Βούλγαροι, με την έλευσή τους, κατέλαβαν βίαια όλα τα δημόσια κτήρια της πόλης, εκδίωξαν όλους τους εναπομείναντες Έλληνες υπαλλήλους και ανέλαβαν τη διοίκηση 1. Περισσότερα στο «Ως ευπαρέστητε στην Αλεξανδρούπολη Φίρερ» και στο βιβλίο του Αθαν. Κριτού «Αλεξανδρούπολη. Η εκατοντάχρονη ιστορία της »\n5 5 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Από την επίσκεψη Γερμανού αξιωματούχου και την επιθεώρηση των βουλγαρικών στρατευμάτων κατοχής τη 6η Μαϊου Σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στο πίσω μέρος των δύο φωτογραφιών πρόκειται για την άφιξη στη πόλη ανώτατου Γερμανού Αξιωματικού, στις 6 Μαΐου 1942, ο οποίος επιθεωρεί τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής στον χώρο μπροστά στη Νομαρχία στη παραλία. Ο ίδιος Αξιωματικός αποδίδει τιμές στα παρελαύνοντα κατοχικά βουλγαρικά στρατεύματα μπροστά στη σημερινή στρατιωτική λέσχη. αποφύγουν τη νέα Βουλγαρική κατοχή. Όσοι παρέμειναν εδώ υπέστησαν τα σκληρά μέτρα σε βάρος των κατοίκων από τις Βουλγαρικές Αρχές κατοχής που είχαν ως κύριο μέλημα τον πλήρη εκβουλγαρισμό της περιοχής. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι ο Έβρος είναι από τους πρώτους νομούς που άρχισαν την αντίσταση κατά των κατακτητών και έγραψε χρυσές σελίδες στον αγώνα της Εθνικής Αντίστασης. Από τις Βουλγαρικές αρχές διατάχθηκε η άμεση εξάλειψη των ελληνικών επιγραφών από τους Ναούς και επιβλήθηκε να μνημονεύεται στο εξής, στις θείες λειτουργίες, ο βασιλιάς Βόρης και ο Βούλγαρος Έξαρχος. Ταυτόχρονα τέθηκε σε εφαρμογή το μεγαλόπνοο σχέδιο βουλγαροποίησης της περιοχής. Οι Βούλγαροι προσπάθησαν επιπλέον να αποστερήσουν τον ελληνικό πληθυσμό από τους πνευματικούς ηγέτες και τα ηθικά στηρίγματά του. Πρώτοι απελάθηκαν στη γερμανοκρατούμενη Ελλάδα οι Μητροπολίτες, οι οποίοι ειδοποιήθηκαν να αποχωρήσουν από τις έδρες τους μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι και γενικά όσοι μπορούσαν να επηρεάσουν τον πληθυσμό λόγω της μόρφωσης και του κύρους τους εκδιώχθηκαν. Η Από την επιθεώρηση των βουλγαρικών στρατευμάτων κατοχής στην Αλεξανδρούπολη από ανώτατο Γερμανό Αξιωματικό στις 6 Μαΐου Το κτήριο που φαίνεται είναι η οικία Γ. Μολλά, στη θέση της οποίας σήμερα έχει ανεγερθεί πολυώροφο κτήριο. αυτής. Και ακολούθησε η σκληρή κατοχή, συνέπεια της οποίας πολλοί κάτοικοι εξαναγκάσθηκαν να ακολουθήσουν για μια ακόμη φορά τον δρόμο της προσφυγιάς. Η Λήμνος, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, η Αθήνα και άλλες πόλεις που ήταν έξω από τη Βουλγαρική διοίκηση, ήταν οι τόποι όπου κατέφευγαν οι περισσότεροι πρόσφυγες της πόλης για να Ο εορτασμός της δεύτερης Ανάστασης του Πάσχα του 1942, μπροστά στο κτήριο της παλιάς Νομαρχίας στην παραλία, όπου είχε στηθεί από τις βουλγαρικές αρχές ειδική εξέδρα, επάνω στην οποία διακρίνεται ο βούλγαρος Μητροπολίτης της περιοχής και οι περί αυτόν ιερείς. Διακρίνεται στο βάθος η οικία Φαράτση και στην άκρη αριστερά το κτήριο του ταχυδρομείου.\n6 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 6 Ιστιοφόρα καΐκια αγκυροβολημένα στο λιμανάκι της Αλεξανδρούπολης, κατά τη περίοδο της Γερμανοβουλγαρικής κατοχής, με τη "σβάστικα" υψωμένη στα άλμπουρά τους. ανάληψη της οικονομικής ζωής από τους κατακτητές ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη βουλγαροποίηση. Οι περιουσίες αυτών που είχαν καταφύγει στη γερμανοκρατούμενη Ελλάδα δημεύτηκαν και μόνο όσοι επιστρέφοντας δήλωναν ότι είναι βουλγαρικής καταγωγής έσωζαν τα υπάρχοντά τους. Σε άλλες περιπτώσεις εφαρμόστηκε η μέθοδος του αναγκαστικού συνεταιρισμού ή ακόμα και ο εξαναγκασμός σε υπογραφή δηλώσεων, με τις οποίες οι Έλληνες δώριζαν τις περιουσίες τους στο βουλγαρικό δημόσιο. Το Νοέμβριο του 1941 επιβλήθηκαν εξοντωτικοί φόροι που κάλυπταν σχεδόν την αξία των ακινήτων, τα οποία υποτίθεται ότι φορολογούσαν, ενώ οι φόροι εισοδήματος ήταν μυθωδώς δυσανάλογοι με τα πραγματικά κέρδη των επαγγελματιών, των εμπόρων και των βιοτεχνών. Η υπεραυτάρκης και με μεγάλα αποθέματα εγχωρίων προϊόντων Θράκη, εξαιτίας των κατασχέσεων, της καταλήστευσης, των απελάσεων και της ανασφάλειας που επικρατούσε, βρέθηκε πολύ σύντομα σε οικτρή επισιτιστική κατάσταση. Η εξεύρεση τροφίμων ειδικά στα αστικά κέντρα ήταν σχεδόν αδύνατη και οι Έλληνες ούτε καν το δελτίο Οι ψαράδες της Αλεξανδρούπολης, ακόμα και στα δύσκολα χρόνια, δε σταματούν να αγωνίζονται νυχθημερόν με τις φαμίλιες τους, για να εφοδιάσουν τους λιγοστούς εναπομείναντες στην πόλη συμπολίτες τους με ό,τι εκλεκτό έχει το Θρακικό Πέλαγος. Πολύτιμη όμως ήταν η συμβολή πολλών από αυτούς και στον αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας, αλλά και στη μεταφορά με τα σκάφη τους πατριωτών που κινδύνευαν από το κατοχικό καθεστώς καθώς και τον οπλισμό και τα άλλα αναγκαία πολεμοφόδια προς τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στο εσωτερικό του Νομού. Σχεδόν όλοι τους έμειναν άσημοι και ξεχασμένοι. Και όμως ήταν από τους πρώτους που ρίχτηκαν στον αγώνα! Η παρουσία των Βουλγάρων στρατιωτών ως "κατακτητών" στην πόλη ήταν αφορμή για μια αναμνηστική φωτογραφία στο ημιτελές λιμάνι, με φόντο το λάφυρο της κατοχής τους, την ερημωμένη πόλη! διανομής άρτου μπορούσαν να αγοράσουν. Χρυσά σκεύη, πολύτιμα έργα τέχνης, οικογενειακά κειμήλια, επιστημονικές βιβλιοθήκες και γενικά ό,τι μπορούσε να πουληθεί, εκποιούνταν σε εξευτελιστικές τιμές, για να εξασφαλιστεί η αγορά λίγων γραμμαρίων ψωμιού άθλιας ποιότητας. Ο ελληνικός πληθυσμός βρέθηκε εμπρός σε μεγάλα οικονομικά και ψυχολογικά διλήμματα Σε όσους κάμπτονταν και υπέβαλλαν δήλωση περί βουλγαρικής εθνικότητας δίδονταν άφθονες υλικές παροχές. Εντούτοις ελάχιστοι -κινούμενοι από τυχοδιωκτισμό- υπέκυψαν. Η συντριπτική πλειοψηφία διατήρησε σε υψηλά επίπεδα το εθνικό φρόνημα, γεγονός που ερέθιζε τους Βουλγάρους και ενέτεινε την καταπίεση και τα τρομοκρατικά μέτρα. Το βουλγαρικό κράτος κατέβαλλε κολοσσιαίες προσπάθειες για να αλλοιώσει την εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού και οι εφημερίδες κατακλύζονταν με δηλώσεις και άρθρα που προέτρεπαν τον βουλγαρικό πληθυσμό σε μετανάστευση προς τη Θράκη και την ανατολική Μακεδονία. Τον Σεπτέμβριο του 1941 ιδρύεται στην Αθήνα μια κίνηση υπό τον Αλέξανδρο Σβώλο, στην οποία συμμετείχαν οι επιφανέστεροι Μακεδόνες και Θράκες της εποχής για τη σωτηρία της Μακεδονίας και Θράκης από τη βουλγαρική αρπαγή. Στην επιτροπή αυτή συμμετείχε και ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης Ιωακείμ Καβύρης, που είχε διαφύγει από τον Απρίλιο του 1941 στην Αθήνα. Σε μία εκτενή της καταγγελία η Επιτροπή διαμαρτύρεται προς τη γερμανική και\n7 7 Το σκάφος των Αδελφών Νικολάου και Μαρτίνη Μαρτίνη "ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ", στον ταρσανά της Αλεξανδρούπολης, με τη νέα όνομασία που επέβαλαν οι βούλγαροι και γραμμένη στα βουλγαρικά στην πλώρη του. Από πίσω η φωτογραφία αναφέρει την ημερομηνία 3 Φεβρουαρίου του Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Η γειτνίαση του Νομού 'Έβρου με την τουρκική επικράτεια βοήθησε τη ροή διαφυγής στις συμμαχικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής πολλών συμπατριωτών μας, ενώ το φιλελεύθερο πνεύμα των Εβριτών, σε συνδυασμό με τον ορεινό χαρακτήρα του τόπου, βοήθησε στην ανάπτυξη αξιόλογης αντιστασιακής κίνησης στη διάρκεια της Κατοχής. Ο Νομός Έβρου και ακόλουθα και η υπόλοιπη Δυτική Θράκη, υπήρξε από τις πρώτες περιοχές του Ελλαδικού χώρου που απελευθερώθηκε με τις δικές του αντιστασιακές δυνάμεις (Σεπτέμβρης 1944) και παρέμεινε αυτοδιοικούμενος για επτά μήνες, μέχρι τέλους Μαρτίου του Όταν από τον Αύγουστο του 1944 οι Γερμανικές δυνάμεις άρχισαν σταδιακά να αποσύρονται από την Ελλάδα για να χρησιμοποιηθούν σε άλλα μέτωπα, στον Έβρο το Ε.Α.Μ. και το μαχητικό του τμήμα ο ΕΛΑΣ είχαν ήδη την απόλυτο κυριαρχία στην ύπαιθρο. Και πολύ γρήγορα επεκτάθηκε και σε όλες τις ιταλική διοίκηση και καταγγέλλει το διωγμό που υφίσταντο η ελληνική εκκλησία, ο κλήρος της και οι Έλληνες κάτοικοι της Θράκης και της Αν. Μακεδονίας αναφέροντας: «...Καταγγείλαμε την προσπάθεια του αναγκαστικού εκβουλγαρισμού της χώρας, τις πρώτες ωμότητες που, δυστυχώς, τις περιμέναμε, ξέροντας ότι όσες φορές οι Βούλγαροι μπήκαν στα ίδια μέρη έκαναν τα ίδια πράγματα..». Η Αλεξανδρούπολη πλήρωσε βαρύτατο τίμημα θυσιών. Στην πόλη είχε σχηματισθεί Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, η οποία έγραφε στον τότε Νομάρχη Στ. Ευταξία μεταξύ των άλλων: «...Η περιουσία μας, η τιμή μας, δεν υφίσταται πλέον. Το μόνο πράγμα που μας απομένει είναι η πίστις μας προς την Ελλάδα...». Άποψη της πόλης από τα καμπαναριά του Αγίου Νικολάου τον Οκτώβριο του Μία από τις δεκάδες φωτογραφίες που τύπωσαν οι κατοχικές αρχές με βουλγαρικά γράμματα και την ονομασία Δεδέαγατς. Ο εορτασμός του Πάσχα στον αυλόγυρο του Αγίου Νικολάου, το 1943, με τον διορισμένο από τις βουλγαρικές κατοχικές δυνάμεις Νομάρχη να κρατά ένα λάβαρο με επιγραφή σε βουλγαρικό αλφάβητο και να απευθύνεται προς το πλήθος, παρουσία του Βούλγαρου Μητροπολίτη και των υπολοίπων κατοχικών αρχών. πόλεις και τα χωριά του Νομού. Από τον Σεπτέμβριο του 1944 σχηματίζονταν από τις δυνάμεις του Ε.Α.Μ. Επιτροπές «Τοπικής Λαϊκής Αυτοδιοίκησης» οι οποίες αναλάμβαναν τη διοίκηση του Νομού, των τριών επαρχιών (Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας) και όλων των πόλεων και των χωριών του Νομού. Στην Αλεξανδρούπολη η Τοπική Λαϊκή Αυτοδιοίκηση αποτελείτο από τους: Δήμαρχο: Χρήστο Κωνσταντινίδη, (αρτοποιό), Αντιδήμαρχο: Απόστολο Εφραιμίδη, (δάσκαλο) και Μέλη Δημοτικού Συμβουλίου τους Κώστα Αρβανιτίδη (αρτοποιό), Χαρίλαο Βολονάση, (δάσκαλο), Αντώνιο Λεριό, (ναυτικό), Δημήτριο Μαρτίνη, (ελαιοκτηματία), Κώστα Παγιώτα, (οικοδόμο) και Παναγιώτη Πιτσιλαδή (λιμενεργάτη). Η έδρα της Τοπικής Λαϊκής Αυτοδιοίκησης της πόλης ήταν στη Στρατιωτική Λέσχη, ενώ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης με Πρόεδρο τον Αλεξανδρουπολίτη δικηγόρο Παναγιώτη Τζιβελέκη στο κτήριο της παλιάς Νομαρχίας.\n8 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 8 Κ Ο Ι Τ Α Ζ Ο Ν Τ Α Σ Π Ρ Ο Σ Τ Α Π Ι Σ Ω Ta παιδία παίζει υπό κατοχήν Γράφει ο Γιώργος Χατζηανδρέου π αρά την καταθλιπτική κατοχική ατμόσφαιρα στη Σαμοθράκη, με γεμάτο ή άδειο στομάχι, σαν παιδιά παίζαμε, και παίζαμε πολύ τόσο μέσα στο χωριό στα ισιώματα των δρόμων, στις σκάλες και πλατώματα της εκκλησίας, όπου έρχονταν να παίξουν και τα «κορτσαδέλια», καθώς και στα δώματα των σπιτιών όπου σκαρφαλώναμε όσο και στις γύρω εξοχές όπου με το κρυφτό, κυνηγητό, πετροπόλεμο και άλλες παρεμφερείς δραστηριότητες νιώθαμε ελεύθερα σαν τ αγριοκάτσικα του βουνού. Δεκάδες σημάδια στα γόνατά μου έμειναν για να μου τα θυμίζουν όλα αυτά, και την ευρύτατη αιμοστατική χρήση του... χώματος, όταν δεν βρίσκαμε καπνό από κανένα πεταμένο αποτσίγαρο. Φαίνεται ότι το βακτηρίδιο του τετάνου είχε κρυφτεί κάνοντας την αντίστασή του στον κατακτητή, γιατί δεν ακούστηκε κανένα σχετικό κρούσμα. Τα χωρίς πολλή κίνηση αγαπημένα μας παιχνίδια ήταν οι αμάδες, ο κουτσός, τα βόλια της ταχυδακτυλουργίας ή το χτυπητό στον τοίχο κέρμα. Τα νομίσματα που παίζαμε και φυλάγαμε σε τενεκεδένια κουτιά, που τα λέγαμε «κρίνες», διηγούνταν αδιάψευστα την ιστορία του νησιού. Μεγάλες παμπάλαιες στραβοκομμένες οθωμανικές «μπακίρες» με το γνωστό σαν πουλί Σουλτανικό μονόγραμμα, μεταγενέστερα καλοκομμένα γρόσια ή δικές μας δραχμές και λεπτά, και τέλος τα σύγχρονα επιβεβλημένα μικρής αξίας βουλγάρικα λέβα και στοτίγκια (λεπτά). Θυμάμαι ότι τα πρώτα 50/λεβα ήταν ασημένια και οι αργυροχόοι τα κάνανε διάφορα κοσμήματα (δακτυλίδια και σταυρούς), αλλά τα νεώτερα ήταν από φθηνό μέταλλο που, αν έμενε στο νερό μια-δυό μέρες,...χώριζε σε λεπτές φέτες. Μια κοντινή «παιδική χαρά» ήταν η «πλακίτσα», παραδίπλα από την αρχή του δρόμου προς την Καμαριώτισσα. Ένας στενόμακρος βράχος με την νότια επικλινή επιφάνειά του ομαλή και ένα-δύο σημεία πιο κατάλληλα που τα γυαλίζαμε ξεσκίζοντας παντελόνια και γδέρνοντας τα πόδια μας στην προσπάθεά μας να απολαύσουμε λίγη...τσουλήθρα. Από εκεί, όταν διψούσαμε, πηγαίναμε να πιούμε δροσερό ζωογονητικό νερό στην πηγή του... «ψυχόνερου», δύο χιλιόμετρα μακριά στη ρεματιά που πηγαίνει δυτικά προς τον Κατσαμπά αρχίζοντας από τον «Φκα». Στη γειτονιά του παιδότοπου αυτού, ανάμεσα στο δρόμο και την πλακίτσα, ήταν η μικρορεματιά του «Φκα» που, ενώ την ημέρα παίζαμε εκεί, τη νύχτα φοβόμασταν να περάσουμε. Εκεί ο θρύλος συναντούσε την ιστορία 1 όπου η θυσία εκατοντάδων πατριωτών Σαμοθρακών (700), που σφαγιάστηκαν το Σεπτέμβριο του 1821 από τους Τούρκους, έκανε να ρέει το αίμα τους πιο πολύ από το νερό. Από εκεί, τις νύχτες, αναδύονταν φαντασματοσκιές που έτρεχαν βογγώντας ή έκανε τον περίπατό της μια κλώσσα με τα κλωσσόπουλά της. Ίσως, η κλώσσα με τα πουλάκια της ήταν φαντασματοποίηση των θυσιασμένων, τον ηρωικό Σεπτέμβριο, βρεφών και των μητέρων τους στον γκρεμό-βωμό (πιθανώς τον βράχο του κάστρου) της τιμής και αξιοπρέπειας, για να αποφύγουν την ταπείνωση και εξευτελισμό που τους επεφύλασσαν οι διώκτες-θύτες Τούρκοι. Πανομοιότυπη επανάληψη, από τις Σαμοθρακίτισσες, της θυσίας των 57 Σουλιωτισσών στο Ζάλογγο (Δεκέμβριος 1803) και προηγούμενο τής επίσης όμοιας θυσίας των Ναουσαίων γυναικών και βρεφών στο βάραθρο των καταρρακτών «στουμπάνοι» του ποταμού Αραπίτσα ( ). Λίγο πιο βόρεια πηγαίναμε να «χαζέψουμε» τον μεγάλο, μαυρισμένο από την πολυκαιρία, ξύλινο τροχό του νερόμυλου που αργογύριζε τρίζοντας, ενώ στη γεμάτη σταγονίδια ατμόσφαιρα κυριαρχούσε η μυρωδιά του μισοσαπισμένου ξύλου και ο ήχος του εκτινασσόμενου με δύναμη νερού της φτερωτής της υψωμένης κωνικής καταβόθρας. Στο επάνω απροστάτευτο άνοιγμα της υψωμένης καταβόθρας, όπου ένα μικρό ρυάκι έρριχνε το νερό του, φοβόμασταν να πλησιάσουμε για να μη γλιστρήσουμε και μας ρουφήξει η δίνη που σχηματιζόταν. Τον χειμώνα εκεί γύρω παίζαμε μαζεύοντας ξερόκλαδα από πρινάρια ανταγωνιζόμενοι ποιος θα κάνει την καλύτερη 1. Δες Ίωνος Δραγούμη «Η Σαμοθράκη», σελ. 28 ή «Σελίδες της Αλεξανδρούπολης και της γύρω περιοχής» του Συλλόγου μας, σελ\n9 9 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ «ζαλικιά» για το τζάκι του σπιτιού. Άλλος χώρος παιχνιδιού μας ήταν η ρεματιά, εκεί όπου έβγαζε ο δρόμος βόρεια του κάστρου, όπου ένα ρυάκι είχε πολύ νερό και κάτω από τις πέτρες του βρίσκαμε καβούρια μετρίου μεγέθους που στην πλάτη τους ήταν σχηματισμένο ένα ευδιάκριτο κεφαλαίο «Β». Λόγω της κατοχής γεννήθηκε ο μύθος ότι «σχηματίσθηκε γιατί ήλθαν οι Βούλγαροι κατακτηταί και όταν φύγουν θα χαθεί». Μετά την απελευθέρωση κανείς δεν θυμήθηκε να δει τι έγινε. Μάλλον τα καβούρια θα χάθηκαν. Εκεί ήταν και η βρύση απ όπου γέμιζε τις στάμνες του ο νερουλάς Σαβούρας. Παίζοντας πηγαίναμε στις γύρω περιοχές όπου υπήρχαν δυο-τρία ερειπωμένα εξωκκλήσια χωρίς στέγη. Στη μικρή κόγχη του Ιερού τους όμως είχαν πάντα ένα πήλινο θυμιατό (λιβανιστήρι), κανένα κερί στραπατσαρισμένο και οπωσδήποτε την παμπάλαιη εικόνα του τιμώμενου αλλά μη αναγνωριζόμενου Αγίου, λόγω των φθορών του εικονίσματος από τα στοιχεία της φύσεως που έδερναν ανελέητα το ξέσκεπο προσκύνημα. Αγαπημένος μας επίσης εξοχικός χώρος ήταν η «βίγλα» που προσφερόταν για κυνηγητό και πετροπόλεμο. Για να πάμε προς τη βίγλα παίρναμε τον μοναδικό δρόμο που έβγαζε στο Νεκροταφείο, την Αγιά Σωτήρα και τα νότια χωριά του νησιού και που οι Βούλγαροι, για τον έλεγχό του, είχαν εγκατεστημένη μια σκοπιά ακριβώς στην έξοδο της Χώρας. Τα καλοκαίρια, για τον φόβο της ελονοσίας που οι Βούλγαροι την ονόμαζαν μαλάρια και την έτρεμαν, ο σκοπός προφύλαγε το κεφάλι του από τα κουνούπια με μία ειδική κεφαλοκουνουπιέρα και διασκεδάζαμε πολύ να τον βάζουμε να στέκεται «προσοχή», όταν περνούσαμε. Αυτό το επιτυγχάναμε τραγουδώντας τις πρώτες στροφές του βουλγάρικου εθνικού ύμνου, που είχαμε κουτσομάθει και που, όταν το πληροφορήθηκαν οι γονείς μας, μας απαγόρευσαν τη συνέχισή του προς αποφυγήν δυσάρεστων συνεπειών. Άλλος παιδότοπος, για το παιδομάνι της στενότερης γειτονιάς μας, ήταν κάτω από το μισογκρεμισμένο νότιο τείχος του Κάστρου πέρα από το, σαν χελιδονοφωλιά σκαρφαλωμένο στον καστρόβραχο, σπίτι του πολύτεκνου μαραγκού Μαστροθανάση. Εκεί, πέρα από το πετροβόλημα των αγριοπεριστεριών, την αυτοεκπαίδευση σε αναρριχήσεις, κάναμε και εξονυχιστική έρευνα του χώρου. Το τελευταίο αυτό άθλημα-παιχνίδι απέδωσε και καρπούς. Σε ένα νεροφάγωμα του βράχου, κάτω ακριβώς από το τείχος του Κάστρου, σχηματιζόταν μια σπηλαιώδης σχισμή που ήταν γεμάτη... όπλα! Αυτό έγινε το μυστικό των παιδιών της τοπικής μικροπαρέας και σ όλη τη διάρκεια της κατοχής κάθε τόσο τα βλέπαμε, τα χαϊδεύαμε και όταν επιχειρήσαμε να βγάλουμε ένα «ευτυχώς δεν τα καταφέραμε»! Στη δεξιά πλευρά της εισόδου στη Χώρα, του δρόμου από την Καμαριώτισσα, υπήρχε ένα νεόκτιστο μεν, ερειπωμένο δε, σπίτι που το λέγανε «Μηχανή». Ίσως προοριζόταν να δεχθεί την ηλεκτροπαραγωγό μηχανή για τον εξηλεκτρισμό του χωριού αλλά ευκαιριακώς μετατρεπόταν σε χώρο παιχνιδιών μας μέχρι που εμφανίσθηκε και εξώνοντάς μας εγκαταστάθηκε εκεί ένας ξένος περίεργος τύπος ονόματι Χαράλαμπος Σ...ς όπως έλεγε! Ήλθε στα μέσα της κατοχής από το... πουθενά, ήταν γύρω στα 50, άγνωστος σ όλους και ανάπηρος με μαγκούρα που τον βοηθούσε να σέρνει το ένα πόδι του. Η όλη του εικόνα ήταν του πιο «τζατζαλιάρη» και βρώμικου ανθρώπου που έχω δει, ενώ παράλληλα ήταν ένα κινούμενο «ψειροτροφείο». Εγκαταστάθηκε λοιπόν σε μια γωνιά τού, χωρίς κουφώματα, ερειπίου και ζούσε από τη ζητιανιά περιφέροντας τη συμπονοπροκλητική άθλια εικόνα της (δήθεν;) δυστυχίας του στα καφενεία, στήνοντας αφτί όπου συζητούσαν. Γρήγορα κυκλοφόρησε η φήμη, χωρίς να διαψευσθεί, ότι ήταν κατάσκοπος των βουλγάρων και προσεκτικά έγινε ανάλογη προσαρμογή της συμπεριφοράς όλων στην αντιμετώπισή του. Μόλις περάσαμε στον δεύτερο χρόνο της κατοχής, έφεραν ένα πελώριο ανοιχτοκόκκινο άλογο με μακριές ξανθές τρίχες χαίτης, ουράς και περισφύριων. Ήταν μια γιγάντια ωραία ουγγαρέζικη φοράδα που έσερνε ένα στενόμακρο δημοτικό κάρρο με ένα κοντάρι που εξείχε στο πίσω μέρος. Αυτό το κοντάρι, και πολύ περισσότερο το πίσω μέρος του «αραμπά» ήταν τότε για τα παιδιά ό,τι η θέση συνοδηγού σε μια... FERRARI σήμερα. Τις προνομιακές αυτές θέσεις απολαμβάναμε για λίγα μέτρα με αντίτιμο... μια φέτα ψωμιού που, με δική τους στέρηση, μας έδιναν οι γονείς μας και εμείς την κρύβαμε για να τη δώσουμε στον αμαξά κυρ-μιχάλη. Δεν άργησε η σχετική πληροφορία να φθάσει στ αφτιά των γονιών μας και να προκαλέσει την αυστηρή απαγόρευση της απολαυστικής...καβαλίκας. Τα πράγματα όμως δυσκόλευαν πολύ, όταν καμιά αρρώστια επέβαλε\n10 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 10 κλείσιμο στο σπίτι. Αρρώστησα λοιπόν και ο γιατρός διέγνωσε «λεύκωμα» και μοναδική θεραπεία ήταν η αυστηρότατη δίαιτα με διατροφή, αποκλειστικά και μόνο, με το δυσεύρετο γάλα. Προβλήματα πελώρια και τα δύο. Προσπαθώντας να τα λύσουν οι γονείς μου τα αντιμετώπιζαν αγόγγυστα. Ο μεν πατέρας είχε την ευθύνη εξεύρεσης και προμήθειας του φαγητού, η δε μητέρα της ολοήμερης απασχόλησής μου μέσα στο σπίτι. Ο ένας είχε συμπαραστάτη το αμεταχείριστο...αντίσκηνο που είχε για τις λουτροθεραπείες του στα Θέρμα. Το έκοβε κομμάτια και έκανε «τράμπα» με το γάλα των κεχαγιάδων, ενώ η άλλη τα κατάφερνε πολύ καλά, τα απογεύματα και τα βράδια δίπλα στη μικρή γκαζόλαμπα, να με απασχολεί με το γάντζωμα της προσοχής μου στα φτερά της φαντασίας του Ιουλίου Βερν, που ξεπηδούσε από δυο-τρία βιβλία του την περιττή πολυτέλεια που είχε πάρει μαζί της κοντά στα πραγματικά αναγκαία κατά τη φυγή στην προσφυγιά. Έτσι, πότε με πήγαινε «υπό την θάλασσα», πότε «στη Σελήνη» ή «στο κέντρο της γης» και τέλος «στο γύρω του κόσμου» και σε άλλες περιπλανήσεις. Τα πρωινά όμως, που την απασχολούσαν οι φροντίδες της καθημερινότητας, για μένα περνούσαν πολύ δύσκολα γιατί έχανα τα τρεξίματα και παιχνίδια της παρέας. Αφού πολλές ιδέες κατέληξαν αναποτελεσματικές, ξαφνικά βρέθηκε η... «απόλυτη λύση» σ ένα μπλοκ αλληλογραφίας. Αυτό είχε εναλλάξ ένα φύλλο με διαγράμμιση και ένα λεπτό ημιδιαφανές για το αντίγραφο. Στις 40 μέρες του περιορισμού μου περνούσα ευχάριστα τις πρώην δύσκολες πρωινές ώρες με ξεπατικούρες των εικόνων των βιβλίων στο ημιδιαφανές χαρτί και μετά ξαναπέρασμα με πίεση ώστε να μένει βαθουλωτό ίχνος στο από κάτω χαρτί που ζωγράφιζα τονίζοντας τις αυλακιές με μολύβι. Σιγά-σιγά εξοικειώθηκα με τις καμπύλες γραμμές, τις αναλογίες, την προοπτική και φωτοσκιάσεις. Μήπως αυτό ονομάζεται αυτοδιδασκαλία; Ωστόσο, ζωγράφιζα ασταμάτητα μέχρι που τελείωσαν ταυτόχρονα τα φύλλα του μπλοκ και η αρρώστια μου. Μόλις στάθηκα στα πόδια μου και βγήκα από το σπίτι, επισκέφθηκα τον φίλο μου Μίμη Ζάρα. Τι έκπληξη; Είχε μία εβδομάδα που αρρώστησε με...«λεύκωμα». Ίδια αρρώστια, ίδια θεραπεία, ίδια προβλήματα. Στη λύση των τελευταίων τον βοήθησε η επίσκεψή μου με τη μεταβίβαση της εμπειρίας μου. Άρχισε λοιπόν και ο Μίμης την αυτοδιδασκαλία του στη ζωγραφική αφού βρήκαν κατάλληλο μπλοκ. Μετά τις αποθεραπείες μας συνεχίσαμε τις εικαστικές μας δραστηριότητες με ξυλομπογιές, που είχε διασώσει σ ένα σεντούκι με παιχνίδια από το κατάστημά του στην Αλεξανδρούπολη «Χρυσή πεταλούδα» ο Γιώργος Ανδρεάδης, πατέρας του φίλου μας Νίκου. Η κατοχή στο φόρτε της αλλά σε πλήρη άνθιση και η «λαθροπαιδεία» με το Κρυφό Σχολειό του Παπαγιώργη Μανωλάκη κάτω από τη σκάλα του γυναικωνίτη στην Εκκλησία. Εκτός από μαθητές και παπαδάκια-κηροπλάστες γίναμε και...αγιογράφοι. Δεν αφήσαμε Άγιο αζωγράφιστο σε ό,τι χαρτί βρίσκαμε, και από τη μορφή του, τα γένια, τα άμφια και άλλα χαρακτηριστικά μπορούσαμε να τους αναγνωρίζουμε όλους. Όταν δεν βρίσκαμε χαρτί η... καλλιτεχνική μας εσωτερική πίεση έβρισκε διέξοδο σε κατασκευές χειροτεχνημάτων με ξύλο ή πηλό. Αγαπημένα μας θέματα: οι μύλοι, τα βαρκάκια-καραβάκια με τις αρματωσιές τους και αεροπλανάκια. Κάπως έτσι εκτονώνονταν η παιδική μας επιθυμία για παιχνίδι αφήνοντας κάθε είδους πικρόγλυκες αναμνήσεις. Α Λ Β Α Ν Ι Κ Ο Μ Ε Τ Ω Π Ο Μια μικρή ιστορία για έναν μεγάλο ήρωα Στη μνήμη του Γιάννη που πουλούσε εφημερίδες Εφημερίδες!... Η δυνατή φωνή του Γιάννη ακούστηκε ως πέρα. Κρατώντας το δέμα των εφημερίδων στη μία μασχάλη και στο άλλο να ανεμίζει μια άλλη εφημερίδα, φορώντας την «τραγιάσκα», μόδα της εποχής, ξεχύθηκε στους δρόμους φωνάζοντας... «εφημερίδες»! Οι πολίτες έδιναν το αντίτιμο και έπαιρναν την εφημερίδα που διάβαζε ο καθένας. Και ο Γιάννης έτρεχε με το κουράγιο της ζωής. Όμως ήρθε ο πόλεμος. Οι σάλπιγγες ήχησαν και, αντί να τρομάξει, ο κόσμος έτρεχε ενθουσιασμένος τραγουδώντας για τη νίκη. O Γιάννης ντύθηκε στο χακί και, αντί για εφημερίδες, κρατούσε τώρα το όπλο. Τον έριξαν στους «τραυματιοφορείς». Ο στρατός μας βάδιζε από νίκη σε νίκη. Ο κόσμος όλος έβλεπε με δέος αυτούς τους στρατιώτες με τα λίγα μέσα να καρφώνει τη σημαία σε βουνά, σε πεδιάδες, σε πόλεις και χωριά. Δόθηκε διαταγή στη μονάδα του Γιάννη να πετύχει οπωσδήποτε τον στόχο. Και τα ηρωικά παιδιά πήραν φαλάγγι τον εχθρό. Οι οβίδες σφύριζαν και έπεφταν σωρηδόν, για να λυγίσουν τον στρατό μας. Εκείνος όμως προχωρούσε αδιάκοπα. Γράφει ο Άγγελος Αγγελίδης Σε μια στιγμή, μια οβίδα πέφτει σχεδόν πάνω σε ένα οπλίτη. Πετάχτηκε ο Γιάννης με το φορείο στη μασχάλη φωνάζοντας δυνατά όπως έκανε και με τις εφημερίδες. «Κουράγιο, φίλε μου, έρχομαι...» Τη φωνή του Γιάννη ακολούθησε μια άλλη φωνή. «Πού πας Γιάν...» Εκεί η φωνή του συντρόφου του κόπηκε από τον κρότο μιας οβίδας που έπεσε στο ίδιο σημείο. Τα δύο κορμιά έγιναν ένα. Το αίμα έτρεχε ενωμένο και το χιόνι κοκκίνιζε. Από τη δύναμη της οβίδας το χιόνι πετάχτηκε ψηλά και σιγά σιγά ξανάπεσε κάτω. Ένα λευκό σεντόνι σκέπασε τα αγκαλιασμένα κορμιά σαν σάβανο, με σταυρό το φορείο. Τώρα το όνομά του είναι γραμμένο στον βωμό για τους νεκρούς. Στο Ηρώο των παιδιών που έπεσαν για την Ελευθερία. Η φωνή του Γιάννη δεν θα ξανακουστεί. Θα ακουστεί μια άλλη φωνή που θα συνεχίζει να φωνάζει... εφημερίδες... και οι πολίτες θα διαβάζουν για τον Γιάννη όποια εφημερίδα κι αν αγοράσουν. Αν έχετε περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε να μας ενημερώσετε. Σ.Ε.\n11 11 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Ο Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο Σ Τ Η Σ Α Ρ Χ Α Ι Α Σ Θ Ρ Α Κ Η Σ Οι πνευματικοί άνδρες της αρχαίας Θράκης Παραδοξολογώντας ηθελημένα θα θέλαμε να συνεχίσουμε την αναφορά μας στους πνευματικούς άνδρες της αρχαίας Θράκης με μία γυναίκα, που επάξια τους εκπροσωπεί. Είναι η Ιππαρχία από τη Μαρώνεια. Η Ιππαρχία ήταν αδελφή του κυνικού φιλοσόφου Μητροκλέους περιώνυμη και αυτή μαθήτρια της Κυνικής Σχολής που έζησε περί το 328 π.χ. Καταγόμενη από πλούσια οικογένεια, αγάπησε και νυμφεύθηκε τον επίσης κυνικό φιλόσοφο Κράτητα τον Θηβαίο, του οποίου συμμερίσθηκε τη ζωή, παρόλο που ήταν δύσμορφος και καμπούρης και παρά τις αντιρρήσεις των γονέων της. Ήταν ερωτευμένη με τους λόγους και τη ζωή του Κράτητος και δε γύριζε να κοιτάξει κανέναν από εκείνους που τη ζητούσαν κι ας ήταν πλούσιοι, αριστοκράτες ή όμορφοι. Απειλούσε μάλιστα τους γονείς της ότι θα αυτοκτονήσει, αν δεν την δώσουν σε αυτόν. Οι γονείς της παρακάλεσαν τον Κράτητα να αποτρέψει το κορίτσι από την απόφαση αυτή και ο φιλόσοφος έκανε τα πάντα να την μεταπείσει αλλά, όταν δεν τα κατάφερε, στο τέλος σηκώθηκε όρθιος, έβγαλε τα ρούχα του μπροστά της και της είπε: «Αυτός είναι ο γαμπρός, κι αυτή η περιουσία του. Σκέψου τι κάνεις. Γιατί, δεν θα είσαι σύντροφός μου, αν δεν συμμερισθείς τον τρόπο ζωής μου.» Έτσι η Ιππαρχία έκανε την επιλογή της, ντύθηκε σαν κι αυτόν, τον ακολουθούσε παντού και πήγαινε μαζί του στα συμπόσια. Σε κάποιο συμπόσιο του βασιλέα της Θράκης Γράφει ο Γρηγόρης Γεωργίου Ποιοι ήταν αυτοί οι θαυμαστοί άνθρωποι, που διατύπωσαν όλα εκείνα τα οποία αποτελούν την πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά μας; Τι ήταν αλήθεια οι έλληνες σοφοί; «Οι πραγματικοί ήρωες στην αρχαία Ελλάδα ήταν οι σοφοί της», γράφει ο Γουίλ Ντυράν στο εξαιρετικά γλαφυρό του έργο Παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού. Oύτε βασιλείς, ούτε πολιτικοί, ούτε στρατηγοί, ούτε αθλητές εγνώρισαν τις τιμές, τη γενική αναγνώριση και το κύρος των σοφών στην ίδια έκταση και διάρκεια. Και η Θράκη, μοναδικός τόπος συνάντησης πολυποίκιλων φυλετικών και πολιτισμικών ρευμάτων, υπήρξε γενέτειρα πολλών από τους επιφανείς άνδρες του πνεύματος και της τέχνης. ΜΕΡΟΣ B Φιλόσοφος με τρίβωνα (τοιχογραφία Πομπηίας) Γρυψ (νόμισμα Αβδήρων, 4ος αι. π.χ.) Λυσίμαχου, η Ιππαρχία επρότεινε σε έναν παριστάμενο ονόματι Θεόδωρο, τον αποκαλούμενο Άθεο, το εξής σόφισμα: «Αν ο Θεόδωρος έκανε κάτι με το οποίο δεν θα αδικούσε κανένα, τότε και η Ιππαρχία κάνοντας το ίδιο κανένα δε θα αδικούσε. Λοιπόν ο Θεόδωρος κτυπώντας τον Θεόδωρο κανέναν δεν αδικεί.» Αυτός δεν απάντησε αλλά με μία χειρονομία τής σήκωσε το φόρεμα, της υπενθύμισε ότι είναι γυναίκα και της είπε τον στίχο του Ευριπίδου (από τις Βάκχες): «Τούτη είναι, που παράτησε κι υφάδια και στημόνια κι αργαλειό και χτένι;» Η Ιππαρχία ατάραχη απάντησε: «Εγώ είμαι Θεόδωρε, η Ιππαρχία αλλά μήπως σου φαίνεται ότι δεν έκανα καλά, που χρησιμοποίησα στην παιδεία τον χρόνο που θα δαπανούσα για να υφαίνω;»  Δυστυχώς, δεν περισώθηκε κανένα από τα συγγράματά της. OΑνάξαρχος, φιλόσοφος από τα Άβδηρα, ήταν μαθητής του Δημόκριτου, με απόκλιση προς τον σκεπτικισμό. Ήταν φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου τον οποίο και ακολούθησε στην εκστρατεία της Μ. Ασίας. Επωνομαζόταν ευδαιμονικός, διότι σύμφωνα με τα διδάγματα του Δημοκρίτου, ως κανόνα του βίου είχε το ευδαιμόνως, ήτοι το απαθώς και αταράχως ζην, πράγμα, που απέδειξε και εμπράκτως κατά το τέλος του βίου του. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου ο τύραννος της Κύπρου Νικοκρέων τον συνέλαβε, τον έρριξε μέσα σε ένα μεγάλο κυλιδρικό δοχείο (όλμο, γουδί) όπου τον κοπάνιζαν με σιδερένιο γουδοχέρι (σιδεροίς υπέροις). Ενόσω τον εκοπάνιζαν, ο Ανάξαρχος είπε το περίφημο: Πτίσσε, τον Αναξάρχου θύλακον, Ανάξαρχον γαρ ου πτίσσεις (Κοπάνισε το σώμα του\n12 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 12 Ανάξαρχου, τον Ανάξαρχο δεν θα τον κοπανίσεις). Όταν τέλος ο Νικοκρέων διέταξε να του αποκόψουν τη γλώσσα, ο Ανάξαρχος έκοψε τη γλώσσα του με τα δόντια του και την έφτυσε στο πρόσωπο του τυράννου. Για τον ηρωισμό του οι αρχαίοι τον θαύμαζαν και μάλιστα σώζεται από τον Διογένη τον Λαέρτιο και σχετικό επίγραμμα. Από τη Μαρώνεια καταγόταν και ο Σωτάδης, αρχαίος ποιητής που έζησε επί της εποχής του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου ( π.χ.). Ήταν αρχηγός της Σχολής της ακόλαστης σκωπτικής ποίησης των κιναιδολόγων ή κιναιδογράφων. Ο Πτολεμαίος ο Φιλάδελφος σκότωσε τον Σωτάφη, διότι ο ποιητής τον κατηγόρησε με σχετικό βωμολοχικό στίχο για την αιμομικτική σχέση που είχε με την αδελφή του Αρσινόη την Β, χήρα του ετεροθαλούς αδελφού του Πτολεμαίου του Κεραυνού. Από τα έργα του σώθηκαν μόνο μερικοί τίτλοι και κάποια αποσπάσματα. Ήταν εισηγητής νέου μέτρου στην ποίηση, που ονομάσθηκε σωτάδειο. OΘεόδωρος ο Βυζάντιος ήταν ρήτωρ και σοφιστής από το Βυζάντιο, σύγχρονος του Σωκράτους. Έγραψε λόγους εκ των οποίων ιδιαιτέρως μνημονεύονται ο κατά Θρασυβούλου και ο κατά Ανδοκίδου. Συνετέλεσε στην περαιτέρω διαμόρφωση της ρητορικής, γι αυτό και ονομάσθηκε από τον Πλάτωνα λογοδαίδαλος. Θα κλείσουμε αυτήν την ενότητα με τον Αίσωπο, τον διασημότερο των αρχαίων ελλήνων μυθοποιών. Γεννήθηκε κατά πάσα πιθανότητα στα τέλη του 7ου ή στις αρχές του 6ου π.χ. αιώνα. Τίποτα δεν είναι βέβαιο για τη ζωή του και το έργο του, μέχρι σημείου να εκφράζονται αμφιβολίες για την ύπαρξή του. Ήδη για τους έλληνες της κλασικής εποχής ήταν ένα πρόσωπο ημιθρυλικό. Κυκλοφορούσε γι αυτόν πλήθος ανεκδότων, που όλα σχεδόν είναι συγκεντρωμένα στον Βίο του Αισώπου, που συνέγραψε τον 14ο αιώνα ο Έλληνας μοναχός Μάξιμος Πλανούδης. Αυτός έδωσε Aίσωπος και αλώπηξ Βιβλιογραφία: 1. Βίοι φιλοσόφων, Διογένη του Λαέρτιου. Εκδόσεις Γεωργιάδη 2. Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου 3. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή Ιστορία των Ελλήνων, Τόμος 5 (Πολιτισμός και τέχνη). Εκδόσεις ΔΟΜΗ 5. Λεξικόν γεωγραφικόν και ιστορικόν της Θράκης, Αχιλλ. Σαμοθράκη 6. Ιστορία του Θρακικού Ελληνισμού, Νικ. Σοϊλεντάκη. Εκδόσεις Πιτσιλός 7. Τι μας έμαθαν επί τέλους οι αρχαίοι Έλληνες, Δημ.Σαραντάκου. Εκδόσεις Γνώση 8. Θράκη. Η έπαλξη του Ελλην. Βορρά, Γιάννη Μαγκριώτη. Εκδόσεις Ρήσος στους μύθους τη μορφή που έχουν σήμερα. Ο Αίσωπος, ην Θραξ το γένος, μάλλον από τη Μεσημβρία 1, αν και πολλά άλλα μέρη ερίζουν για την καταγωγή του, όπως η Σάμος, η Αίγυπτος, οι Σάρδεις και η Φρυγία. Κατά τον Πλούταρχο ήταν άσχημος, τραυλός και καμπούρης, αλλά με πνεύμα εύστροφο και εφευρετικό. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και κατέληξε στην αυλή του βασιλιά Κροίσου, του οποίου κατέκτησε την εύνοια με τους πνευματώδεις μύθους του. Κάποτε ο Κροίσος τον έστειλε στους Δελφούς με προσφορές στον ναό του Απόλλωνα. Εκεί, αγανακτισμένος με τις απάτες και την απληστία των ιερέων, εξαπέλυσε εναντίον τους πικρούς σαρκασμούς. Αυτοί, για να τον εκδικηθούν, έκρυψαν στις αποσκευές του ένα χρυσό κύπελλο αφιερωμένο στον θεό Απόλλωνα και στη συνέχεια τον κατηγόρησαν για την κλοπή. Οι κάτοικοι των Δελφών τον καταδίκασαν να γκρεμισθεί από την κορυφή Υάμπεια του Παρνασσού, από όπου κατακρήμνιζαν τους κακούργους. Ο Αίσωπος κατά πάσα πιθανότητα δεν έγραψε τίποτα εν τούτοις εθεωρείτο ως εφευρέτης του μύθου. Φαίνεται δε ότι το όνομα Αισώπειοι Μύθοι το έδιναν σε όλους τους μύθους των οποίων αγνοούσαν την προέλευση. Οι μύθοι αυτοί ήταν μικρά αφηγήματα, με χαρακτήρα ηθικό και αλληγορικό, στα οποία πρωταρχικό ρόλο έπαιζαν τα ζώα. Σε εμάς όμως έφτασαν με αλλοιωμένο το αρχικό κείμενο (π.χ. κανένας μύθος δεν είναι γραμμένος στην ιωνική διάλεκτο), έτσι που ο δημιουργός τους παραμένει σύμβολο μιας ανώνυμης μυθοποιίας, χαμένης μέσα στο χρόνο. Η αρχαιότερη γνωστή συλλογή μύθων, Λόγων Αισωπείων Συναγωγαί, είναι του Δημητρίου του Φαληρέα (4ος π.χ. αιώνας) όμως οι μορφές των μύθων, που υπάρχουν σήμερα, δημιουργήθηκαν αργότερα. Μιμήσεις του Αισώπου συναντώνται από την αρχαία εποχή σε ρήτορες και φιλοσόφους, στον Καλλίμαχο, στον Οράτιο, στον Φαίδρο, στον Βαβρία, στους μυθογράφους του Μεσαίωνα και στα νεώτερα χρόνια στους Γάλλους Λαφονταίν ( ) και Φλοριάν ( ) και στον Ρώσσο Κρολώφ ( ). 1. Προφανώς εννοείται η Μεσημβρία ή Μεσαμβρία, αποικία των Μεγαρέων στον Εύξεινο Πόντο (σημ. Νέσεμπαρ της Βουλγαρίας) και όχι η Μεσημβρία-Ζώνη, η γειτονική στην Αλεξανδρούπολη αρχαία πόλη.\n13 13 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Ο Ι Ν Ε Ο Ι Μ Α Σ... Γ Ρ Α Φ Ο Υ Ν Η εκπαίδευση στην Αίγινα του 1830 και η «Αιγιναία» Γράφει η Μαρία Γκούτη* ΗΑίγινα του 1830 συγκέντρωνε όλα τα στοιχεία εκείνα που την καθιστούσαν ένα εκπαιδευτικό κέντρο, το πρώτο του νεοελληνικού κράτους. Η αποκατάσταση της ειρήνης, μετά από τον Αγώνα της ανεξαρτησίας, παρείχε πλέον το κατάλληλο πεδίο, ώστε οι Έλληνες να αναπτύξουν ένα οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα. Εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και ανθρώπινο δυναμικό πραγμάτωναν το εκπαιδευτικό σχέδιο του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, που βέβαια δεν περιοριζόταν τοπικά. Το Κεντρικό Σχολείο, το «μόνο λόγου άξιον φιλολογικόν εκπαιδευτήριον» 1, όπου εκπαιδεύονταν οι μελλοντικοί δάσκαλοι και το Ορφανοτροφείο με πολλά αλληλοδιδακτικά σχολεία και τεχνικά εργαστήρια 2, παρείχαν επαγγελματική διέξοδο στους ελληνόπαίδες, κυρίως, όμως περιέθαλπαν τα ορφανά του αγώνα της ανεξαρτησίας, επιτελώντας ταυτόχρονα εκπαιδευτικό και κοινωνικό έργο. Συνεπικουρικά, λειτουργούσαν το Πρότυπο, το Μουσικό και το σχολείο «Κορασίων». Οι δωρεές των Ελλήνων από τις ακμάζουσες παροικίες των μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων για την ενίσχυση του εκπαιδευτικού έργου δεν ήταν σπάνιες και επενδύονταν στην ενίσχυση των βιβλιοθηκών των δύο σημαντικότερων εκπαιδευτικών καταστημάτων της Αίγινας. Σημαντική ήταν η παρουσία του Ανδρέα Μουστοξύδη, ο οποίος, απολαμβάνοντας της πλήρους εμπιστοσύνης του Καποδίστρια, συγκέντρωνε στο πρόσωπό του πολλές ιδιότητες, από αυτή του Προέδρου του Κεντρικού Σχολείου έως εκείνη του Εφόρου του Μουσείου και του Επιθεωρητή της Εθνικής Τυπογραφίας. Η παρουσία του Εθνικού Τυπογραφείου στην Αίγινα διηύρυνε την πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου, έστω και με την έντυπη παραγωγή σε μεγάλο βαθμό υπό τον απόλυτο έλεγχο της κυβέρνησης. Άλλωστε ο τύπος, ως το κατεξοχήν όργανο της νεωτερικότητας, αντιμετωπιζόταν ως ένα μέσο φωτισμού και όχι μόνον ενημέρωσης, μιας και προϋπέθετε την εγγραμματοσύνη, αλλά και το ευρύτερο ενδιαφέρον για το πολιτιστικό γίγνεσθαι. Το 1831 στην Αίγινα, εκτός από τη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος, το επίσημο έντυπο μέσο της κυβέρνησης, τυπώνονταν από την Εθνική Τυπογραφία ακόμα δύο έντυπα, η «Αιγιναία» και η «Αθηνά». Το εκπαιδευτικό και ευρύτερα μορφωτικό περιεχόμενο χαρακτήριζε και τα δύο φύλλα, χωρίς να παραλείπονται και θέματα γενικότερου πολιτιστικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος. Μάλιστα, η «Αιγιναία» αποτελούσε την επίσημη κυβερνητική απάντηση στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης όσον αφορά στην ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος μια ανάγκη και μια αναγκαιότητα, προκειμένου να διατυπωθούν οι απόψεις της κυβέρνησης και των συνεργατών της για τα εκπαιδευτικά δρώμενα ανεξάρτητα από τη Γενική Εφημερίδα και να αιτιολογηθεί ο γενικότερος χαρακτήρας που είχε λάβει η εκπαίδευση των παιδιών και των νέων. Η «Αιγιναία» εκδιδόταν μηνιαίως στο εθνικό τυπογραφείο της Αίγινας από το Γεώργιο Αποστολίδη - Κοσμητή. Ο σκοπός του εκδότη, όπως διατυπώθηκε στην προαναγγελία, ήταν να αποδείξει «την ωφέλειαν ήτις έχει να προξενηθή εις τους ομοεθνείς ημών και μάλιστα εις τους όσοι ασχολούνται με τα της παιδείας, ως μαθηταί ή ως διδάσκαλοι» 3. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, αμέσως τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα που θέλει να προσδώσει στον έντυπο. Ο τύπος, ως κατεξοχήν μέσο και εκφραστής του πνεύματος της νεωτερικότητας, εμφανίστηκε και στην προκείμενη περίπτωση ως αναγκαία συνθήκη για τη διάδοση της παιδείας, αλλά και ως μέσο ενημέρωσης. Επρόκειτο λοιπόν, για ένα περιοδικό που απευθυνόταν πρωτίστως στους διδασκάλους. Συγκεκριμένα ήταν «εν περιοδικόν σύγγραμμα, έχον ίδιον αντικείμενον τα προς την κοινήν εκπαίδευσιν, θέλει συμβάλει πολύ * H Mαρία Γκούτη είναι απόφοιτος του τμήματος Φιλοσοφίας και κάτοχος μεταπτυχιακών εξειδίκευσης στην ιστορία και τη διδακτική της.\n14 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 14 εις την αύξησιν των προς φωτισμόν μέσων» 4, φράση που συμπύκνωνε το νόημα των νεωτερικών ιδεών. Παρατηρώντας την ποικίλη θεματογραφία, όπως αυτή προαναγγέλθηκε από το συντάκτη της «Αιγιναίας», διαπιστώνουμε ότι προσήγγιζε διάφορες πτυχές της εκπαιδευτικής πράξης. Σκοπός της έκδοσης αυτής, λοιπόν, ήταν να δημοσιεύονται στις στήλες της όλες οι κυβερνητικές πράξεις, που αφορούσαν την εκπαίδευση, και όλες οι ειδήσεις από τα σχολεία της Ελλάδος. Θα πραγματοποιούταν δηλαδή μια εξειδικευμένη ενημέρωση για τα εκπαιδευτικά ζητήματα υπό την αιγίδα του κράτους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του στη διδακτική μέθοδο: «περί διδακτικής, ήγουν περί μεθόδων του διδάσκειν αι οποίαι είναι συνήθεις εις ημάς και εις άλλα έθνη φωτισμένα». Στην αναφορά αυτή παρατηρούμε τη νεωτερική προσέγγιση της ίδιας της παιδαγωγικής διαδικασίας. Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνεται η ανάγκη για συμπόρευση με τα ευρωπαϊκά κράτη στις πρακτικές που αφορούν την εκπαίδευση. Η χρήση των όρων φωτισμένα έθνη, διδακτική υποδηλώνει αυτόχρημα τη συνειδητή ένταξη των Ελλήνων λόγιων στη δυτική πολιτιστική παράδοση που επαναπροσδιορίστηκε από τα προτάγματα του Διαφωτισμού. Στις επόμενες αναφορές επιβεβαιώνεται το ίδιο σκεπτικό: «...περί διδακτικών βιβλίων τυπωνομένων εις την Ελλάδα ή έξω αυτής και χρησίμων εις τα σχολεία μας» 5. Γινόταν, λοιπόν, αναφορά στη σημασία των εκδόσεων που αφορούν στην εκπαίδευση, καθώς και στην ανάγκη για «μετεκκένωση» των παιδαγωγικών γνώσεων που είχαν αρχίσει είτε να διατυπώνονται, είτε ακόμα και να εφαρμόζονται στην Ευρώπη. Όλα τα παραπάνω θέματα θα υπάγονταν στην κύρια και εκτενέστερη στήλη της Αιγιναίας, με τον τίτλο «Κοινή ή δημοσία εκπαίδευσις». Μεταξύ των άλλων θεμάτων, με τα οποία θα καταπιανόταν, θα ήταν όσα σχετίζονταν με τη φιλολογία, τις επιστήμες και τις τέχνες. Με τον όρο τέχνες δεν εννοούνταν, εν προκειμένω, οι καλές τέχνες, αλλά οι γεωργικές μέθοδοι και οι πρακτικές της οικιακής οικονομίας, οι οποίες αφορούσαν ιδιαίτερα στην κατάσταση των Ελλήνων, που ήταν ανάγκη να ενημερωθούν άμεσα και πολλαπλά με σαφείς και αποτελεσματικούς τρόπους στη χρήση τέτοιων τεχνικών 6. Εντυπωσιακό ήταν το εύρος της διανομής της «Αιγιναίας» για τα δεδομένα της εποχής, καθώς είχε εξασφαλίσει συνδρομητές εντός και εκτός των συνόρων του ελληνικού κράτους και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οπουδήποτε υπήρχε ενδιαφέρον για την ελληνική παιδεία, παρά το βραχύβιον του περιοδικού, που τερμάτισε την έκδοσή του το Σεπτέμβριο του 1831 μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το έντυπο αυτό πέτυχε με επτά μηνιαία και περιεκτικά τεύχη να αποτελέσει το πρώτο ενημερωτικό μέσο διδασκόντων και διδασκομένων, μια έκδοση μεστή αναπαραστάσεων της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της εποχής. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει σήμερα ο αναγνώστης της «Αιγιναίας» συνοψίζεται στο φωτισμό του έθνους ως συμφέρουσα επιλογή για όλους, έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες για εργασία και γνώση με τον πιο δίκαιο τρόπο. Οι προβληματισμοί για την εκπαίδευση συγκλίνουν στην ανάδειξη της σημασίας της σε κάθε επίπεδο, που εκείνη επιδρά. BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1. Α. Ρίζος-Ραγκαβής, Απομνημονεύματα, Αθήναι, 1894, τ.ά, σ Α. Αθουσάκης, Η εκπαίδευση στην Αργολίδα, Κορινθία και Μεγαρίδα κατά την Καποδιστριακή Περίοδο ( ), Κατάγραμμα, Κόρινθος, 2003, σ Η Αιγιναία, προαναγγελία εκδόσεως, , Ανατύπωση από τη βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, σ Ό.π. 5. Κ. Αποστολόπουλος, Οικιακή Οικονομία, Ιστορική αναδρομή, φιλοσοφική θεώρηση, εισαγωγή στη σύγχρονη ανθρωποοικολογία, Ελληνοεκδοτική, Αθήνα, 2009, σ Υπενθυμίζουμε στους φίλους αναγνώστες ότι οι συνεργάτες, νέοι σε ηλικία, έχουν τη δυνατότητα να δημοσιεύουν εργασίες τους, οι οποίες δεν συνδέονται άμεσα με την ιστορία ή τον πολιτισμό της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Η Συντακτική Επιτροπή θα κρίνει την καταλληλότητα της δημοσίευσης. 1. Αγγελίδης Δημήτριος 50,00 Εις μνήμην Αγγέλου Μάκρα 2. Καράμπαλης Βασίλειος & Δέσποινα 100,00 Εις μνήμην των γονέων τους Χρήστου και Μυρσίνης Κριτή 3. Κοψίδου Μαρία 100,00 Εις μνήμην του συζύγου της Ράλλη Κοψίδη 4. Ματζώρου Ρούλα 100,00 Εις μνήμην γονέων της Δημητρίου & Αγγελικής Ματζώρου 5. Ουζουνίδου Νίτσα 50,00 Εις μνήμην του συζύγου της Νικολάου (16χρόνια) ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ 6. Παλαμήδα Ελπίδα 50,00 Εις μνήμην Φωτεινής Χριστοδούλου 7. Παπαϊωάννου Κλεάνθης 50,00 Εις μνήμην της συζύγου του Ευφροσύνης 8. Τσερκέζη Έλλη 150,00 Εις μνήμην του συζύγου της Τριαντάφυλλου Τσερκέζη 9. Τυμπανίδης Κώστας 100,00 Εις μνήμην Αντωνίου και Χρύσας Γούδα 10. Φραγκόπουλος Νικόλαος 100,00 Εις μνήμην του πατέρα του\n15 15 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Α λεξανδρούπολη: είναι η πατρίδα, η γενέτειρα, η πόλη μας, η πόλη μου, ο τόπος όπου γεννήθηκα, το λίκνο των τρυφερών μου χρόνων, οι στράτες της, όπου έφερα τα πρώτα μου βήματα και όπου αργότερα έτρεξα στους χωμάτινους δρόμους της και σκόνταψα και μάτωσα τα γόνατά μου, και έχω ακόμα τα σημάδια, ακριβά κειμήλια θύμησης, και έχω ακόμα στο νου και στην ψυχή πολύτιμες μνήμες από ξεκίνημα της ζωής μου σε αυτήν, στην πόλη μου, στην Αλεξανδρούπολη. Είχα περπατήσει σε όλους τους δρόμους της, τις περισσότερες φορές ξυπόλυτος, δείγμα, όχι της απόλυτης φτώχειας, αλλά δείγμα της απόλυτης ελευθερίας. Και η άμεση επαφή με το χώμα της, όπως γινόταν και με τον Ανταίο, μου έδινε δύναμη και σιγουριά. Οι άνθρωποί της, όλοι μου ήσαν γνωστοί και σε όλους ήμουν γνωστός τους. Ήξερα το σπίτι όπου έμενε ο καθένας, τις δουλειές τους, τα μαγαζιά τους. Όλα Η Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Υ Π Ο Λ Η Τ Ο Υ Χ Θ Ε Σ Ο Ζαφείρης Αλεξιάδης έγραψε από βάθους μνήμης και καρδιάς μια σειρά από μικρές ενότητες για την παλιά Αλεξανδρούπολη της δεκαετίας Οι ενότητες αυτές έχουν τους εξής τίτλους: α. Απολλωνιάδα - Γυμναστήριο - β. Η περιοχή του αγροκήπιου της Ακαδημίας - γ. Το πρώτο Δημοτικό Σχολείο - δ. Η Καλλιθέα - ε. Η περιοχή του σταθμού - στ. Το Αλή-μπεη - ζ. Το Kαλμιλετέρ. Θα δημοσιευθούν ανά μία στα επόμενα τεύχη του περιοδικού μας. Θα παρακαλούσαμε τους φίλους αναγνώστες που έζησαν λίγο-πολύ αυτή τη δεκαετία, ας τολμήσουν να καταγράψουν μικρά σημειώματα ή μεγαλύτερες περιγραφές, που θα δημοσιεύονται παράλληλα με τον κεντρικό κορμό του Ζαφείρη. Ετοιμάζουμε υλικό για τον μέλλοντα ιστορικό! Οι παρυφές της πόλης Γράφει ο Ζαφείρης Αλεξιάδης γνώριμα, όλα ήμερα, όλα φιλικά. Και σήμερα, όταν τη φέρνω στο νου μου, αυτήν την Αλεξανδρούπολη οραματίζομαι. Σε προηγούμενο σημείωμά μου, έκανα έναν περίπατο στην παραλία της, δίπλα στη θάλασσα, κι ακόμα νιώθω τις πιτσιλιές της στα πόδια μου. Ακόμα θαρρείς ανασαίνω το άρωμα της αλμύρας της, ακόμα νομίζω πως ακούω τον ήχο του φλοίσβου της στο θωπευτικό ξεψύχισμα των παιχνιδιών της επάνω στα βότσαλα της ακτής. Ακόμα ακούω τη ζεστή φωνή των ανθρώπων της, το αγκομαχητό της γκαζολίνας που ορθόπλωρη ξανοίγεται στο πέλαγος, τα άτακτα ξεφωνητά των γλάρων στο καλωσόρισμά τους στο ψαροκάικο, που μπαίνει στο λιμάνι μετά από την πλούσια καλάδα. Στον σημερινό περίπατό μου θα περπατήσω στις παρυφές της πόλης. To Γυμναστήριο της Αλεξανδρούπολης, δεκαετία (;) (Φωτο: Τόλης Τσιάτρας)\n16 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 16 α. Απολλωνιάδα - Γυμναστήριο Τελευταία γειτονιά, ξαγνάντια στο πέλαγος, η Απολλωνιάδα. Σπίτια χαμηλά, ομοιόμορφα, σπίτα προσφυγικά από τον εποικισμό φτιαγμένα, σπίτια αραδιασμένα στο ανασήκωμα της ακτής, αντίκρυ στο κύμα που έσπαγε στα βράχια και τα ράντιζε με τις αλμυρές ψιχάλες του αφρού του. Στέκονταν εκεί, θαλασσοπούλια λες κι αυτά, που κούρνιαζαν στη στεριά κι αγνάντευαν τη θάλασσα, έτοιμα να ξανοιχτούν στο πέλαγος με το πρώτο γαλήνεμά της Για άρτο και θεάματα. Όλη η Αλεξανδρούπολη συνωθείται στις σανιδοκερκίδες του Γυμναστηρίου για να απολάυσει το θέαμα. Και ο γράφων... εκεί, με τον πασατέμπο... για τον άρτο τον επιούσιο. Αρχείο Zαφ. Αλεξιάδη Εντυπωσιακή φωτογραφία της Απολλωνιάδας πριν από το 1940 Φωτο: Τόλης Τσιάτρας Κερκίδα εδάφους. Κυριακή πρωί του 1951 στο Γυμναστήριο, από την πλευρά της Απολλωνιάδας. Νέοι της Αλεξανδρούπολης παρακολουθούν αγώνα μπέιζμπολ από τα πληρώματα των αμερικανικών πλοίων, που είναι αγκυροβολημένα έξω από το λιμάνι. Διακρίνονται: Ζαφ. Αλεξιάδης, Σταμ. Πολυμερούδης, Σταύρος Γραμματικόπουλος (ο μετάπειτα εκφωνητής της ΕΙΡ Θεσσαλονίκης), Δημήτρης Πολυχρονίδης, Λάκης Πάντος και, μετά τον στρατιώτη, ο Παν. Κλώθος. Μεταξύ των ορθίων ο Ανδρέας Δάγκας (μετέπειτα εκδότης της εφημερίδας Επαρχιακός Τύπος ), και άλλοι γνωστοί Αλεξανδρουπολίτες. Αρχείο Zαφ. Αλεξιάδη Μια δρασκελιά πιο εκεί, το Γυμναστήριο. Ένα απλό γήπεδο ήταν 1. Χωρίς γκαζόν, χωρίς πράσινο, χωρίς κερκίδες ή άλλες εγκαταστάσεις. Ένας υψηλός τοίχος το έφραζε από τις τρεις πλευρές, αφήνοντας ανοιχτή την πλευρά προς τη θάλασσα για να γαληνεύει και να ευφραίνεται η ματιά των θεατών κοιτάζοντάς την ως πέρα μακριά, ίσαμε τη Σαμοθράκη και για να βλέπουν θαρρείς κι εκείνοι από το νησί τους τα μεγάλα και σπουδαία που γίνονταν στο Γυμναστήριο. Ναι, τα μεγάλα και σπουδαία! Γιατί εκεί, στο Γυμναστήριο, γινόταν δυο-τρεις φορές το χρόνο η ορκωμοσία των νεοσύλλεκτων στα Κέντρα Εκπαιδεύσεως της Αλεξανδρούπολης, πριν μας τα αρπάξουν οι αδηφάγες πόλεις της Πελοποννήσου. Και γέμιζε το Γυμναστήριο, Κυριακή πρωί, με ευρωστία, με νιότη και με λεβεντιά. Εκεί όλη η πόλη, και οι αρχές και ο Δεσπότης που θα έλεγε τον όρκο. Και ακουγόταν το παράγγελμα «Υψώσατε την δεξιάν» και εκτελούσαν οι νεοσύλλεκτοι και επαναλάμβαναν τον όρκο με τη μεστή ανδρική φωνή τους. «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστιν εις την πατρίδα...» Έπαιρνε τη βοή της φωνής τους το αγέρι και την ταξίδευε επάνω από τη γαλανή θάλασσα, σε χρόνους μακρινούς, και ερχόταν από εκεί αχνά η ηχώ της φωνής τους. «Πατρός τε και μητρός τε και των άλλων 1. O χώρος αρχικά παραχωρήθηκε στο Δήμο Αλεξανδρούπολης από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέσω του Υπουργείου Γεωργίας. Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαινίασε τελικά το Δημοτικό Γυμναστήριο λίγο πριν τις εκλογές του Έτσι η Αλεξανδρούπολη που τη χρονιά εκείνη αριθμούσε, σύμφωνα με απογραφή, κατοίκους, απέκτησε το πρώτο της σύγχρονο γυμναστήριο. Το γυμναστήριο αυτό εκσυγχρονίστηκε ακόμη περισσότερο επί Δημαρχίας Ιωάννη Μπέτσιου και με την ευκαιρία της διοργάνωσης για πρώτη φορά από επαρχιακή πόλη των Πανελλήνιων αγώνων στίβου το 1953, οπότε και απέκτησε κερκίδες, αποδυτήρια, αποθήκες και άλλους βοηθητικούς χώρους. (Κ. Κυριακίδη «Αλεξανδρούπολη & Ποδόσφαιρο» )\n17 17 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ προγόνων απάντων, τιμιώτερον εστί η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον...» Και χειροκροτούσε γεμάτη ενθουσιασμό η πόλη τα φανταράκια μας και το βραδάκι τα καμάρωνε από κοντά στη βόλτα, στην πρώτη έξοδό τους. Κάθε αρχή καλοκαιριού, τα νεοβλάσταρα της πόλης μας, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου, με τα αθλητικά φανελάκια τους, έρχονταν στο Γυμναστήριο να δείξουν τα μετακατοχικά μπράτσα τους και με το παράγγελμα των γυμναστών τους, του Αλιφέρη και της Φορτούνα, εκτελούσαν τις γυμναστικές τους επιδείξεις και ενθουσίαζαν τον κόσμο που τα καμάρωνε και ξεσπούσε σε χειροκροτήματα, συνοδευόμενα από αισιοδοξία και ελπίδες. Άλλοτε πάλι, με το ξεκίνημα της μετακατοχικής ελευθερίας, έβγαιναν τα πληρώματα από τα εγγλέζικα πολεμικά πλοία που,αραγμένα στα ανοιχτά, στόλιζαν με τη φιγούρα τους το φόντο του θαλασσινού ορίζοντα της πόλης. Και εκεί στο Γυμναστήριο τα περίμενε ο «Εθνικός», η ομάδα της Αλεξανδρούπολης και ο κανονιέρης μας, ο Μανώλας, έβαζε τα γκολ του, κατατροπώνοντας τα ποδοσφαιρικά κανόνια των εγγλέζικων πλοίων. Όταν αποχωρούσαν τα εγγλέζικα, έφταναν τα αμερικάνικα πλοία με τα αμερικανάκια τους. Αυτοί δε σκάμπαζαν και πολλά από ποδόσφαιρο. Έπαιζαν ένα άλλο παιχνίδι, με ένα σκληρό τόπι, που κάποιος το πετούσε και κάποιος άλλος προσπαθούσε να το χτυπήσει με ένα ρόπαλο και ένας τρίτος το έπιανε με ένα γάντι και ξαφνικά έτρεχαν από εδώ κι από εκεί μέσα στο Γυμναστήριο. Τους έβλεπαν οι Αλεξανδρουπολίτες και δεν καταλάβαιναν γρι. Πήγαιναν όμως και τους παρακολουθούσαν για την πλάκα του χαβαλέ. XXI Πανθρακικοί Αγώνες 15-18/8/1957 (κριτές - χρονομέτρες) Αρχείο Αθ. Κουρουτζίδη Και όχι μόνον αυτά. Στο Γυμναστήριο της πόλης μας γίνονταν τότε σπουδαίοι αθλητικοί αγώνες στίβου, Παν - ελλήνιοι και Βαλκανικοί, διασυλλογικοί και διακρατικοί. Έρχονταν ακόμα και τουρκικές αθλητικές ομάδες και τα μεγάφωνα μετέδιδαν τις ανακοινώσεις πρώτα στα ελληνικά και αμέσως μετά στα τουρκικά. «Πρόσκληση των αθλητών των 110 μέτρων μετ εμποδίων», και μετά «Μπιριντζί τσαϊρί», μαζί με κάτι άλλα που δεν τα θυμάμαι. Τότε είχαμε τη μεγάλη δόξα του αθλητισμού της πόλης μας, τον Φώτιο Κοσμά, τον Μπουλμπουτζή και πλήθος άλλους. Και πίσω από αυτούς είχαμε τον αφανή εργάτη του «Εθνικού» στον στίβο, τον προπονητή Γιάννη Μπαρμπαγιάννη. Το Γυμναστήριο ήταν ένας σπουδαίος παράγοντας της πόλης. Ας ήταν χωρίς γκαζόν, χωρίς εγκαταστάσεις, χωρίς ολοκληρωμένη περίφραξη, χωρίς κερκίδες. Ήταν όμως ο τόπος όπου περίσσευε η ζωντάνια από τα νιάτα της πόλης μας. Μια ομάδα των αγγλικών δυνάμεων που στάθμευαν στην Αλεξανδρούπολη πλαισιωμένη και με Κούρκας στο Δημοτικό Γυμναστήριο (Κ. Κυριακίδη «Αλεξανδρούπολη & Ποδόσφαιρο» )\n18 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 18 Δ Ι Α Κ Ρ Ι Σ E Ι Σ Σ Υ Μ Π Ο Λ Ι Τ Ω Ν Μ Α Σ ΕΝΑΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ Γράφουν οι: Παναγιώτης Τσιακίρης και Νίκος Βουτσάς ΟΔημήτρης Μπερτσιμάς είναι καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (Μ.Ι.Τ.) στον τομέα της Επιχειρηματικής Έρευνας και συνδιευθυντής του Κέντρου Επιχειρησιακής έρευνας του ίδιου Πανεπιστημίου, ένα από τα πιό σημαντικά κέντρα Επιχειρησιακής Έρευνας στον κόσμο Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 3 Οκτωβρίου Μητέρα του η συμπολίτισσά μας δασκάλα Ασπασία Μπουντέρα-Μπερτσιμά και πατέρας του ο μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος Γιάννης Μπερτσιάς. Έζησε στην Αλεξανδρούπολη τα πρώτα του παιδικά χρόνια. Από οκτώ χρονών έζησε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών το Συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και αποφοίτησε το Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ΜΙΤ στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και Επιχειρησιακή Ερευνα, όπου πήρε το δίπλωμα Master fo Science το 1987 και το Διδακτορικό Δίπλωμα το το Την ίδια χρονιά έγινε Επίκουρος Καθηγητής στο ΜΙΤ και από το 1994 Τακτικός Καθηγητής σε ηλικία 32 χρόνων. Έχει λάβει πολλά επιστημονικά βραβεία και διακρίσεις για την έρευνά του. Το 1998 τιμήθηκε με το Βραβείο Μποδοσάκη και το 2005 εξελέγη μέλος στην στην Εθνική Ακαδημία των Μηχανικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερι- κής, σε ηλικία 43 χρόνων, που είναι η πιο υψηλή διάκριση στην επιστημονική κοινότητα των ΗΠΑ. Έχει γράψει τρία βιβλία που διδάσκονται σε πάνω από 50 Πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, έχει δημοσιεύσει πάνω από 150 άρθρα σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά και έχει επιβλέψει τη διδακτορική διατριβή 49 φοιτητών στο ΜΙΤ και σήμερα επιβλέπει τη διατριβή άλλων 12 φοιτητών. Είναι παντρεμένος από το 1987 με την Γεωργία Περάκη, επίσης τακτική καθηγήτρια στο ΜΙΤ. Ο Δημήτρης εξελέγη Πρόεδρος του Συμβουλίου Διοίκησης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το Δεκέμβριο του Αυτός λοιπόν ο συμπατριώτης μας, ο Αλεξανδρουπολίτης Δημήτρης Μπερτσιμάς, αναδείχθηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του μεγαλύτερου Πανεπιστημίου της χώρας μας. Συγχαρητήρια Δημήτρη, μας έχεις κάνει όλους περήφανους. Σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία. Μεγάλες Αθηναϊκές εφημερίδες, όπως το Κυριακάτικο «Βήμα» και η Κυριακάτικη «Καθημερινή», δημοσίευσαν εκτενείς και ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις με τον Δημήτρη Μπερτσιμά, από τις οποίες σταχυολογούμε μερικές σκέψεις του: «Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα χρειάζεται ώθηση για ένα νέο ξεκίνημα, και ο χώρος των πανεπιστημίων είναι ένα βασικό πεδίο για την αλλαγή κατεύθυνσης της χώρας. «Οφείλουμε να επιβραβεύσουμε τη δημιουργικότητα, να αναδεικνύοθμε το έργο των καθηγητών και φοιτητών του ιδρύματος.» «Το πανεπιστήμιο πρέπει να εκτιμά τα παιδιά του. Αυτό χρειάζεται η Ελλάδα.» «Εμείς οφείλουμε να δουλέψουμε και να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε οι νέοι άνθρωποι να μένουν στην Ελλάδα.» «Βασική επιταγή της Δημοκρατίας είναι η εφαρμογή των νόμων.»\n19 19 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ Ε Π Ε Τ Ε Ι Α Κ Α Βαλκανικοί πόλεμοι 100 χρόνια από την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων Σεπτέμβριος Ιούλιος 1913 Γράφει η Aλεξάνδρα Μποτονάκη ΜΕΡΟΣ B Συμπληρώνονται 100 χρόνια από την έναρξη του Α Βαλκανικού πολέμου,πολύ περισσότερα όμως από τότε πού άρχισε να διαφαίνεται στον πολιτικό ορίζοντα ότι επίκειται πολεμική σύρραξη στα Βαλκάνια. Το Πανελλήνιο γιορτάζει την επέτειο με ενημέρωση πλούσια και ενδιαφέρουσα, επιστημονικά εμπεριστατωμένη, με ωραία λευκώματα, με ανάλογες εκδηλώσεις και εθνική υπερηφάνεια. Και δικαιολογημένα: Με το τέλος του σύντομου Β Βαλκανικού πολέμου (Ιούνιος, Ιούλιος 1913) και τη συνθήκη του Βουκουρεστίου η Ελλάδα διπλασιάζεται σε εδαφική έκταση αλλά και σε πληθυσμό περίπου, οπότε και δικαίως σήμερα οι παν έλληνες πανηγυρίζουν η περιοχή όμως της Θράκης βρέθηκε και πάλι εκτός του ονείρου Την 24 Οκτωβρίου κατελήφθη και η Τένεδος, ο δε ελληνικός στόλος ευρίσκετο πλέον έξω από τα Δαρδανέλλια. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κουντουριώτης, πριν αποκόψη το καλώδιον το οποίον ήνωνε την νήσον με την Κωνσταντινούπολιν, έστειλε προς το τουρκικόν υπουργείον Ναυτικών τηλεγράφημα, εις το οποίον έλεγε μεταξύ άλλων: «Σας περιμένομεν. Ελάτε επί τέλους». Φυσικά η Τουρκία δεν απήντησεν, ο δε τουρκικός στόλος ήτο κλεισμένος εις τα Στενά και δεν ετόλμα να εξέλθη...  Η ναυμαχία της Έλλης και η ναυμαχία της Λήμνου εξασφάλισαν για τον Ελληνικό στόλο και τους Βαλκανικούς συμμάχους την κυριαρχία του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου [12, τ. ΙΔ σ.323] Στην παρούσα ενότητα θα προσεγγίσουμε τις δύο μεγάλες ναυμαχίες που έγιναν στην περιοχή μας, τη ναυμαχία της Έλλης και τη ναυμαχία της Λήμνου, καθοριστικές για την εξέλιξη των δύο νικηφόρων Βαλκανικών πολέμων. Έτσι θα εξάρουμε κι εμείς από τη μια μεριά τον αδιαμφισβήτητο ρόλο που διαδραμάτισε ο ελληνικός στόλος, ώστε να διπλασιασθεί η μικρή Ελλάδα, αλλά και τη μεγίστη σημασία και προσφορά της περιοχής μας. Η Έλλη είναι το νοτιότερο προς το Αιγαίο άκρο της Θρακικής Χερσονήσου ή χερσονήσου της Καλλίπολης (κατα τους αρχαίους η μεγάλη Άκρα Μαστουσία ή Μαζουσία), ακριβώς στην είσοδο των στενών των Δαρδανελλίων 1. Ο Οθωμανικός στόλος περίμενε εγκλωβισμένος στα Δαρδανέλλια γύρω στους δυόμισι μήνες, αφού, όπως προαναφέραμε, ο Ελληνικός στόλος είχε καταλάβει τα νησιά που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από την είσοδο - έξοδο των στενών, Ίμβρο, Λήμνο και Τένεδο. Έπρεπε όμως οι Τούρκοι να βγουν οπωσδήποτε και να κατευθυνθούν προς το λιμάνι του Δεδέαγατς, να αποβιβάσουν στρατεύματα και να βοηθήσουν την Αδριανούπολη, την οποία πολιορκούσαν οι σύμμαχοι, Έλληνες και Βούλγαροι. Η ναυμαχία της Έλλης υπήρξε η πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ των Ελληνικού και Οθωμανικού στόλου κατά τον Α` Βαλκανικό πόλεμο και έχουν γραφεί σελίδες επί σελίδων για 1. O όρος Ελλήσποντος μνημονεύεται ήδη από τον Όμηρο (Η, 845). Κατά τη μυθολογία ονομάστηκε έτσι από την Έλλη, τη θυγατέρα του βασιλιά του Ορχομενού Αθάμαντα, και το τραγικό τέλος της στα νερά του «Πόντου»-πορθμού που πήρε το όνομά της. Η νεότερη ονομασία Δαρδανέλλια, που επικράτησε διεθνώς, προέρχεται από την αρχαία Τρωική πόλη Δάρδανος ή Δάρδανον.\n20 Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ 20 την αποφασιστική σημασία της ως προς την όλη εκβαση του πολέμου και μεγάλοι ζωγράφοι έχουν καλλιτεχνικά απαθανατίσει τα συμβάντα. Δεν έχουν όμως συνδεθεί με το μικρό Δεδέαγατς και τη σημασία του λιμανιού του, παρά από ελάχιστους, των οποίων τις εργασίες χρησιμοποιούμε ως πηγές    . Στις 3 Δεκεμβρίου 1912 στις 8 το πρωί ο Τουρκικός στόλος με ναύαρχο τον Ραμίζ μπέη βγήκε από τα στενά και προχώρησε βόρεια, ενώ ο Ελληνικός στόλος με αρχηγό τον υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη και με ναυαρχίδα το θωρηκτό «Αβέρωφ» στράφηκε και αυτός προς τα βόρεια (τις δύο προηγούμενες ημέρες, αναφέρουμε συνοπτικά, υπήρχε κινητικότητα από μεμονωμένα πλοία και των δύο στόλων στην είσοδο των στενών). «Τα Τουρκικά θωρηκτά άρχισαν το πυρ στις 9.22` από απόσταση μέτρων και τρία λεπτά αργότερα απάντησαν τα Ελληνικά από απόσταση μέτρων».  Η ναυμαχία διήρκεσε μία ώρα περίπου. Ουδείς αμφισβητεί τη νίκη του ελληνικού στόλου, αφού ο αντίπαλος έφυγε και άφησε νικητές τους Έλληνες στο πεδίο της μάχης. Αναφέρονται μερικές υλικές ζημιές για τους Έλληνες, δύο νεκροί και πέντε τραυματίες από το «Αβέρωφ», που δέχθηκε και τη μεγαλύτερη επίθεση από τον αντίπαλο, και ένας τραυματισμός ναύτου, από το «Σπέτσαι». Για τους Τούρκους οι απώλειες ήταν πολύ περισσότερες. Αναφέρονται επτά νεκροί και απροσδιόριστος αριθμός τραυματιών από το «Βαρβαρόσσα», ενώ από το «Τοργκούτ Ρεΐς» 51 νεκροί και 41 τραυματίες.  Λιτή η περιγραφή των συμβάντων από τον Παύλο Κουντουριώτη στο ημερολόγιο του «Αβέρωφ» που μεταφέρει ο Γ. Παναγιώτου.  ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΑΘΗΝΑΣ Σήμερον πρωΐαν εγένετο ναυμαχία μετά Τουρκικού Στόλου, μεταξύ εισόδου Ελλησπόντου και Ίμβρου. Ήρξατο και διήρκεσεν περί ώραν. Βλάβαι εχθρικού στόλου άγνωστοι, καταφυγόντος εις Στενά. Κατά διαταγήν υποναυάρχου αρχηγού Κυβερνήτης Τορπ.ΙΙ Βότσης.... ABEΡΩΦ μετά του στόλου αγκυροβολεί ΜΟΥΔΡΟΝ. ABEΡΩΦ επισκευασθείσης κεραίας ασυρμάτου του, διαβιβάζει εις Αθήνας αναφοράν της ναυμαχίας, ήτις ανεκοινώθη αμέσως παρά του Υπουργού Ναυτικών, εξάψασα τον ενθουσιασμόν του Πανελληνίου. Έκτακτος διαταγή ναυάρχου, αναγνωσθείσα εν επιθεωρήσει υφ όλων των πλοίων: «Εκφράζω την άκραν ευαρέσκειά μου προς τον Μοίραρχον, τους κυβερνήτας, αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτας, δια την διαγωγήν των κατά την ναυμαχίαν της 3ης Δεκεμβρίου παρά το ακρωτήριον της Έλλης. Θεωρώ εμαυτόν ευτυχή ότι άρχω ανδρών οίτινες μετά τοσαύτης αυταπαρνήσεως και ανδρείας, μάχονται υπέρ του μεγαλείου και της δόξης της φιλτάτης ημών πατρίδος». ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ  Μεσολάβησε ένας μήνας περίπου, μήνας πλήρης από γεγονότα επιτυχή για την ελληνική πλευρά και στην ξηρά και στη θάλασσα μέχρι τη δεύτερη μεγάλη και καθοριστική ναυμαχία που έλαβε χώρα στην περιοχή μας. Στο χορό μπήκε και η διπλωματική οδός χωρίς επιτυχία. Αποτέλεσμα: Ο ελληνικός στόλος έδωσε δυναμική απάντηση στην αδυναμία των αντιπάλων στη θάλασσα παρ όλες τις προσπάθειες και αλλαγές που επέφεραν οι Ο πίνακας του Β. Χατζή απεικονίζει σκηνή από τη ναυμαχία της «Έλλης». (Εθνική Πινακοθήκη, συλλογή Κουτλίδη)


Καλωσορίζει τις επιδρομές στη Συρία το Ισραήλ - dailythess | Ειδήσεις από τη Θεσσαλονίκη\n14 Απριλίου 2018 - 12:44\nΟι υπό τις ΗΠΑ επιδρομές στη Συρία αποτελούν ένα “σημαντικό σήμα” προς το Ιράν, τη Συρία και τη λιβανική μαχητική οργάνωση Χεζμπολάχ, δήλωσε σήμερα ο Γιοάβ Γκαλάντ, μέλος του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου ασφαλείας.\n“Η χρήση χημικών όπλων παραβιάζει μια κόκκινη γραμμή και η ανθρωπότητα δεν μπορεί πλέον να την ανέχεται”, δήλωσε ο Γκαλάντ σε ανάρτησή του στο Twitter.\n“Η αμερικανική επίθεση στέλνει ένα σημαντικό σήμα προς τον άξονα του κακού — το Ιράν, τη Συρία και τη Χεζμπολάχ”, πρόσθεσε ο Γκαλάντ.\nΈνας ισραηλινός αξιωματούχος, που ζήτησε να μην κατονομασθεί, δήλωσε πως το Ισραήλ είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για τα πληγματα. Ερωτηθείς πόσο έγκαιρα είχε ειδοποιηθεί , ο αξιωματούχος απάντησε: “Από 12 έως 24 ώρες πριν, πιστεύω”.\nΕρωτηθείς αν το Ισραήλ βοήθησε στην επιλογή των στόχων, ο αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομασθεί, δήλωσε: “Όχι απ’ όσα γνωρίζω”.\nΕξάλλου ο Οφέρ Σελάχ, βουλευτής και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του ισραηλινού κοινοβουλίου, δήλωσε σήμερα πως η επιδρομή κατά της Συρίας “είναι μια σημαντική ενέργεια από μόνη της· θα πρέπει να αποτελέσει επίσης την αρχή μιας νέας τάξης”.\nΟ ίδιος χαρακτηρίσε την επιδρομή “δικαιολογημένη” και πρόσθεσε πως δεν πρέπει να είναι η τελευταία.\n“Το Ισραήλ θα πρέπει να πει στον πρόεδρο Τραμπ να επανεξετάσει την πρόθεσή του να αφήσει τη Συρία”, συνέχισε ο Σελάχ. “Αν δεν υπάρξει ισορροπία στην περιοχή, στη μια πλευρά της οποίας βρίσκονται οι δυτικές δυνάμεις, σουνιτικά κράτη και το Ισραήλ, δεν θα υπάρξει σωτηρία για τον βασανιζόμενο συριακό λαό”.\n«Ψάρευε» θύματα στο ίντερνετ με δόλωμα τη χορήγηση δανείων


Περιφερειακή Σύνθεση: Πίσω από τις εξελίξεις για άλλη μία φορά η διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜ-Θ - ΕΝΑ ΚΙ ΕΝΑ news Ανατολική Μακεδονία & Θράκη\nHome Αν. Μακεδονία - Θράκη Έβρος Περιφερειακή Σύνθεση: Πίσω από τις εξελίξεις για άλλη μία φορά η διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜ-Θ\nΠεριφερειακή Σύνθεση: Πίσω από τις εξελίξεις για άλλη μία φορά η διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜ-Θ\nΠίσω από τις εξελίξεις τρέχει για άλλη μία φορά η Διοίκηση της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, η οποία κατόπιν εορτής «αποφάσισε» να ενισχύσει τις υποδομές στον μεθοριακό σταθμό της Νυμφαίας στο Νομό Ροδόπης!\nΓια τον λόγο αυτό - δηλαδή για την ενίσχυση των υποδομών στη Νυμφαίας - ενσωμάτωσε στην τροποποίηση του Προγράμματος Δράσης που έφερε προς ψήφιση στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 31ης Μαΐου δύο κωδικούς συνολικής χρηματοδότησης 50.000 €. Αλλά η είδηση δεν είναι αυτή.\nΗ θλιβερή είδηση είναι ότι τόσο ο Περιφερειάρχης ΑΜ-Θ, όσο και ο Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης παραδέχτηκαν ότι δεν το σκέφτηκαν μόνοι τους, αλλά ότι την ενίσχυση των υποδομών τη ζήτησε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Χαρδαλιάς!\nΚαι έτσι απέδειξαν για άλλη μία φορά την παντελή άγνοια και την ακόμη μεγαλύτερη αδιαφορία τους για τα μείζονα ζητήματα της περιοχής μας και των ανθρώπων της που προσπαθούν παντί τρόπω να ορθοποδήσουν και να διαχειριστούν τις συνέπειες της υγειονομικής κρίσης.\nΘυμίζουμε ότι η παράταξή μας, ήδη από το 2020 είχε επισημάνει τόσο την ανάγκη ενίσχυσης των υποδομών της Νυμφαίας, όσο όμως και το γεγονός ότι αν η Διοίκηση της Περιφέρειας το ήθελε, θα μπορούσε να είχε προσφέρει σε αυτή την κατεύθυνση. Βέβαια τότε, ο Περιφερειάρχης έλεγε ότι αυτό «δεν είναι δική του δουλειά», όμως τελικά υποχρεώθηκε να την κάνει και έτσι να αυτό-αναιρεθεί.\nΠλέον, είναι προφανές ότι ο Χρήστος Μέτιος και οι άνθρωποι του δεν θέλουν να παράξουν έργο. Απλώς άγονται και φέρονται από τις εξελίξεις και καμιά φορά υπακούν σε υπουργικές προσταγές. Δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν παράγουν σκέψη, δεν συζητούν προτάσεις, δεν αφουγκράζονται την κοινωνία.\nΑυτό που κάνουν όμως δεν είναι Αυτοδιοίκηση. Δεν είναι καν Διοίκηση. Είναι ένα θέατρο του παραλόγου γιατί οι διοικούντες είναι ανίκανοι να πάρουν στα σοβαρά τους ρόλους τους. Δυστυχώς.


Το Αφηρημένο Blog: Μια Κυριακή γεμάτη με κοινωνικές εντάσεις στην Ελλάδα\nΚυριακή, 25 Φλέβάρη 2018:\nΕπίθεση του Ρουβίκωνα στα κεντρικά γραφεία της Novartis.\nΗ επίθεση με βαριοπούλα και μπογιές πραγματοποιήθηκε τις πρωινές ώρες της Κυριακής στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στην Μεταμόρφωση.\nΤα μέλη του Ρουβίκωνα προκάλεσαν ζημιές στην πύλη της εταιρείας που βρίσκεται στη Μεταμόρφωση, και εν συνεχεία προχώρησαν προς το κεντρικό κτήριο πετώντας κόκκινες μπογιές και σπάζοντας τζαμαρίες.\nΣε κείμενο που ανήρτησαν σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, τα μέλη του Ρουβίκωνα υποστηρίζουν μεταξύ άλλων ότι «η Novartis είναι η κορυφή του παγόβουνου που έγινε ορατή αυτή την περίοδο».\nΗ αστυνομία διενεργεί έρευνα για τον εντοπισμό τους.\nΕπιθέσεις με μολότοφ εναντίον αστυνομικών δυνάμεων στα Εξάρχεια.\nΕιδικότερα, νεαρά άτομα, με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, έκαναν σειρά επιθέσεων, τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, από τη 1:00 έως τις 2:00, σε διμοιρία των ΜΑΤ, που ήταν στη συμβολή των οδών Πατησίων και Τοσίτσα. Στις 3:30 επιτέθηκαν σε αστυνομική δύναμη που ήταν στην οδό Χαριλάου Τρικούπη.\nΑιματηρή επίθεση χρυσαυγιτών σε στέκι αντιεξουσιαστών στον Πειραιά.\nΣυγκεκριμένα ομάδα οκτώ ατόμων κρατώντας λοστούς και αναμμενα καπνογόνα, εισήλθε λίγο μετά τις 7 το απόγευμα της Κυριακής, στον "Κοινωνικό Χώρο Φαβέλα" και προκάλεσε ένταση με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 5 ατόμων ενώ προκάλεσαν και ζημιές στον χώρο σπάζοντας μια τζαμαρία.\nΑνάμεσα στους τραυματίες είναι και η δικηγορος πολιτικης αγωγης της οικογενειας Φυσσα, Ελευθερια Τομπατζογλου η οποία η όποια υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από χτύπημα με μεταλλικό γκλομπ στο κεφάλι.\nΕπίθεση στο σπίτι του Παπαδήμου από αντεξουσιαστές.\nΕπίθεση στο σπίτι του πρώην πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου πραγματοποίησαν το απόγευμα της Κυριακής μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου.\nΟι αναρχικοί με ανάρτησή τους σε γνωστό διαδικτυακό ιστότοπο έγραψαν πως πραγματοποίησαν την επίθεση ως ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Κωνσταντίνο Γιαγτζόγλου.\n«Πριν από λίγη ώρα πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με τρικάκια, συνθήματα και πανό έξω από το σπίτι του Λουκά Παπαδήμου, ως ένδειξη αλληλεγγύης στο σύντροφο μας απεργό πείνας - από σήμερα 25/02 και δίψας, Ντίνο Γιαγτζόγλου» αναφέρουν.\nΠεδίο μάχης η Τούμπα.\nΌλα ξεκίνησαν όταν κατά την είσοδο των ομάδων του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού στο γήπεδο της Τούμπας στη Θεσσαλονίκη για τη σέντρα, που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα Κυριακή στις 19:30, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ πέταξαν από την εξέδρα εκατοντάδες χαρτάκια και όχι μόνο. Ένα από τα ρολά χαρτί ταμειακής μηχανής χτύπησε τον προπονητή του Ολυμπιακού, Όσκαρ Γκαρθία, στο κεφάλι.\nΜετά τον τραυματισμό του ο προπονητής του Ολυμπιακού, λόγω της ζαλάδας που ένιωθε, αποχώρησε από το γήπεδο με κατεύθυνση το Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο, προκειμένου να υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις.\nΤο ντέρμπι ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό δεν ξεκίνησε ποτέ. Ο διαιτητής δεν σφύριξε την έναρξη του αγώνα, παρ' ότι οι διαβουλεύσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες και τον διαιτητή της αναμέτρησης, Αλέξανδρο Αρετόπουλο, συνεχίστηκαν περίπου μέχρι τα μεσάνυχτα της Κυριακής.\nΝωρίτερα οπαδοί του ΠΑΟΚ επιχείρησαν να προσεγγίσουν τα αποδυτήρια, όπου βρίσκονται μέλη της αποστολής του Ολυμπιακού και οι διαιτητές, και κάπου εκεί ξεκίνησε ο «πόλεμος» με τις αστυνομικές αρχές. Με χρήση κροτίδων και χημικών, τα ΜΑΤ προσπαθούν να κρατήσουν μακριά τους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Η ένταση στην Τούμπα συνεχίζεται.\nΉταν μια Κυριακή γεμάτη ένταση στην Ελλάδα του σήμερα...\nΠηγές: Στοιχεία από tovima.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ, kathimerini.gr, protothema.gr


Πως Ελληνικό Αλφάβητο και σπονδυλική στήλη συνδέονται - Αρχαία Ελληνικά\nHome / Μυστήρια Ανεξήγητα / Πως Ελληνικό Αλφάβητο και σπονδυλική στήλη συνδέονται\nΞέρουμε ότι τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου είναι 24. Μας είπαν ότι ήταν πιο πολλά και ότι κάποια αφαιρέθηκαν. Τώρα, υποστηρίζεται ότι είναι ακόμα περισσότερα και ότι συνδέονται με την Σπονδυλική μας Στήλη. Τα γράμματα αυτά γνωρίζουν μόνον οι μυημένοι. Όπως αντιλαμβανόμαστε πίσω από το γνωστό σε όλους μας ελληνικό αλφάβητο, φαίνεται να εντοπίζεται μία άγνωστη και απόκρυφη πραγματικότητα. Αλλά, ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.\nΗ σπονδυλική στήλη αποτελείται από μικρά σωληνοειδή οστά που συνδέονται μεταξύ τους, το ένα πάνω στο άλλο, σχηματίζουν έναν σωλήνα, όπου μέσα σε αυτόν βρίσκεται προστατευμένος ο νωτιαίος μυελός. Αυτά τα μικρά οστά ονομάζονται σπόνδυλοι και είναι 33. Αποτελούνται από το μπροστινό τμήμα, το σώμα και το πίσω, το πέταλο που έχει πολλές προεξοχές, σαν αγκάθια, τα οποία θεωρούνται από κάποιους θεωρητικούς μελετητές ως επιπλέον μικρές κεραιούλες στην κεντρική κεραία που είναι η ίδια η σπονδυλική στήλη.\nΗ σπονδυλική στήλη χωρίζεται σε πέντε τμήματα: α) το αυχενικό με 7 σπονδύλους, β) το θωρακικό με 12, γ) το οσφυϊκό με 5, δ) το ιερό τμήμα που περιλαμβάνει 5 σπονδύλους ενωμένους μεταξύ τους, που αποτελούν το ιερό οστό, ε) το κοκκυγικό με 4 πολύ μικρούς σπονδύλους, ενωμένους μεταξύ τους, που αποτελούν τον κόκκυγα. Σύνολο 33\nΌπως αντιλαμβάνεστε, όλο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο Ιερό Τμήμα και ειδικότερα στο Ιερό Οστό, το οποίο αντιστοιχεί στα μυστικά γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου. Καθώς πρόκειται για εντελώς μυστικά μένει ασαφές το ποια μπορεί να ήταν αυτά. Ωστόσο μερικές υποθέσεις και εικασίες καταλήγουν στο ότι αυτά μπορεί να ήταν η Σωστική (γνωστή και ως σβάστικα), η Σπείρα (σε μορφή γιν-γιανκ), η Πεντάλφα και το Κηρύκιο του Ερμή. Τα γράμματα αυτά θεωρούνται ιερά καθώς η πραγματική σημασία τους ήταν μόνο για τους μυημένους της εποχής. Ωστόσο, μπορούμε μόνο να υποθέσουμε την σημασία τους, μέσω δημιουργικών συνδυασμών.\nΌπως είδαμε, το Ιερό Οστό σχηματίζεται από την ένωση 5 ιερών σπονδύλων, όσα και τα γράμματα που λέγεται ότι λείπουν, τα οποία είναι και αυτά ιερά. Αλλά για ποιο λόγο ονομάστηκε ιερό οστό; Τον όρο συναντάμε για πρώτη φορά στον μεγάλο γιατρό της αρχαιότητας Κλαύδιο Γαληνό, χωρίς να εξηγεί τον λόγο που προσδιορίζει το συγκεκριμένο οστό ως ιερό – προφανώς γιατί ήταν μυστικός και δεν επιτρεπόταν να τον γνωρίζουν οι αμύητοι. Ο Γαληνός ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος γιατρός μετά τον Ιπποκράτη\nΤο Ιερό Οστό βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την έδρα των οργάνων αναπαραγωγής του ανθρώπου και αντιστοιχεί στο Ιερό Κέντρο ή Ιερό Τσάκρα (Σβαντιστάνα) όπως αναφέρονται σε διάφορα ανατολικά συστήματα, ένα από τα 7 βασικά Τσάκρα, ενεργειακά κανάλια του ανθρώπου. Άραγε να είναι τυχαία ο χαρακτηρισμός του συγκεκριμένου τσάκρα ως “ιερό”; Όχι, υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.\nΤο Ιερό Τσάκρα, συνδέεται άμεσα με τη δημιουργικότητα, τα συναισθήματα, την ευχαρίστηση, την αίσθηση αφθονίας και, φυσικά, τη σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό. Επίσης, με την θέλησή μας για ζωή και ειδικότερα στην εύρεση του μοναδικού ρυθμού με τον οποίο ο καθένας μας επικοινωνεί με τις πολύπλευρες πτυχές της ζωής, ώστε να υπάρχει ισχυρή ενεργειακή ροή και σύνδεση με το περιβάλλον προκειμένου να υπάρχει αρμονία σε κάθε πτυχή της ζωής και του Σύμπαντος. Σε αυτό το κέντρο εξελίσσονται η φαντασία και η έκφραση του εαυτού, οι οποίες σταδιακά ανεβαίνουν προς τα πάνω και τελειοποιούνται στο τσάκρα του λαιμού.\nΑντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι το Ιερό Οστό, βρίσκεται απέναντι από ένα Ιερό Ενεργειακό Κέντρο, είναι η βάση της Σπονδυλικής Στήλης που λειτουργεί σαν κεραία και λαμβάνει από το περιβάλλον και το Σύμπαν, όλες εκείνες τις πληροφορίες προκειμένου τα Τσάκρας να μπορέσουν να διατηρήσουν το σώμα και το πνεύμα υγιές, ώστε να εναρμονιστούμε και τελικά να συνδεθούμε με την σοφία, την γαλήνη, την ηρεμία και τη φώτιση. Ουσιαστικά, τα πέντε μυστικά γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, σε συνδυασμό με το Ιερό Τσάκρα και το Ιερό Οστό, μας βοηθούν να ανοίξουμε τα πνευματικά φτερά μας, να σηκωθούμε από το έδαφος και να πετάξουμε πέρα από τα όρια που γνωρίζουμε.\nΤο μπλοκάρισμα αυτού του Τσάκρα προκαλεί σημάδια κατάθλιψης, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές και σεξουαλική ενοχή. Τα μυστικά γράμματα που αφαιρέθηκαν και η σημασία τους, ίσως είναι υψίστης σημασίας για την σωστή λειτουργία του Ιερού Κέντρου.\n*Τα παραπάνω δεν αποτελούν επιστημονική έρευνα και μελέτη, με την στενή έννοια των όρων, αλλά είναι προϊόν δημιουργικής φαντασίας, με πηγές έμπνευσης που συνδυάστηκαν μεταξύ τους από Σπονδυλική στήλη: Ένας «Δίαυλος» Επικοινωνίας. Το Μήνυμα του Κάθε Σπονδύλου για την Ζωή μας, panisangelicus.gr, jointheflow, neurocenter.gr, wikipedia/Τσάκρα, Ιερό Οστό και Γαληνός, καθώς και το βίντεο που ακολουθεί με τίτλο “33 Γράμματα Ελληνικού Αλφαβήτου και Σωστική”.\nΠως Ελληνικό Αλφάβητο και σπονδυλική στήλη συνδέονται Reviewed by Αρχαία Ελληνικά on Τετάρτη, Ιουλίου 28, 2021 Rating: 5


LIFE - Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου!\nΗ καλή μέρα από... τον βραδινό ύπνο φαίνεται!\nΣε γενικές γραμμές, ηβέλτιστη διάρκεια ύπνου για τα παιδιά και τους εφήβους κυμαίνεται από 8 έως 13 ώρες ημερησίως.\nΩστόσο, όπως έχει υπογραμμιστεί και από ευρήματα του προγράμματος ΕΥΖΗΝ, στο οποίο συμμετείχαν 340.000 παιδιά, περίπου το 25% του ελληνικού παιδικού πληθυσμού κοιμάται λιγότερο από 8 ώρες την ημέρα.\nΣύμφωνα με μελέτες, ο επαρκής ύπνος μπορεί να ωφελήσει την νοητική απόδοση των παιδιών, καθώς συμβάλλει στην πλαστικότητα του εγκεφάλου, ενισχύοντας τις λειτουργίες της μνήμης και της συγκέντρωσης, που με τη σειρά τους συνεισφέρουν σε μια καλύτερη σχολική απόδοση.\nΕπιπλέον, η κάλυψη των απαιτούμενων ωρών ύπνου βοηθούν και στην καλύτερη απόδοση των σωματικών δραστηριοτήτων, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για ένα παιδί, ιδίως αν καταπιάνεται με κάποιο άθλημα.\nΗ κατανάλωση τροφίμων και ποτών που περιέχουν καφεΐνη σε μεγάλη ποσότητα(π.χ. σοκολάτα, τσάι, αναψυκτικά, ενεργειακά ροφήματα, καφές) θα πρέπει να περιορίζεται σε τουλάχιστον 6 ώρες πριν τον ύπνο, καθώς μπορεί να προκαλέσει υπερδιέγερση.\nΣχετικά με το αλκοόλ, καθώς δεν είναι σπάνιο οι έφηβοι να καταναλώνουν παρά την απαγόρευσή\nτου στα ανήλικα άτομα, να σημειωθεί ότι η κατανάλωσή του μπορεί να διαταράξει τον βαθύ και\nσυνεχόμενο ύπνο κατά τη διάρκεια της νύχτας.\nΦροντίστε ώστε να δημιουργείτε ένα βέλτιστο περιβάλλον ύπνου για τα παιδιά σας, περιορίζοντας τον θόρυβο και την έκθεση σε δυνατό φωτισμό και οθόνες ηλεκτρονικών συσκευών(τηλεόραση, υπολογιστής, κινητό, tablet) κατά τις βραδινές ώρες, καθώς μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα του ύπνου και να προκαλέσουν υπερένταση.\nΑν τα παιδιά σας χρειάζονται μεσημεριανό ύπνο, καλό είναι αυτός να μην διαρκεί περισσότερο από 2 ώρες. Σε περίπτωση που τα παιδιά σας αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να κοιμηθούν, αποτρέψτε τα από μια μεσημεριανή σιέστα. Έτσι,θα νιώθουν περισσότερη υπνηλία το βράδυ και θα είναι πιο πιθανό να κοιμηθούν αμέσως.\nΤέλος, πολλές φορές τα παιδιά αντιλαμβάνονται την ώρα του ύπνου ως τιμωρία, αφού μπορεί να συμπίπτει με τη χρονική στιγμή που θέλουν να παρατείνουν το παιχνίδι ή την παρακολούθηση κάποιας εκπομπής ή ταινίας στην τηλεόραση.\nΕίναι στο χέρι σας να μεταδώσετε το μήνυμα στα παιδιά σας ότι ο ύπνος δεν είναι μέθοδος για να τα συνετίσετε, αλλά ότι είναι απαραίτητος, ώστε να ξεκουραστούν επαρκώς για να είναι δραστήρια και αποδοτικά την επόμενη ημέρα, τόσο στις σχολικές όσο και στις αθλητικές τους δραστηριότητες, αλλά και να έχουν την απαραίτητη ενέργεια για παιχνίδι.\nΓια περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ανάπτυξη, τη διατροφή, τη σωματική δραστηριότητα και την υγεία κατά τηνπαιδική και εφηβική ηλικία, αλλά και χρήσιμες πρακτικές συμβουλές για τη βελτίωση των συνηθειών του τρόπου ζωής των παιδιών σας, μπορείτε να πλοηγηθείτε στην ιστοσελίδα του ΕΥΖΗΝ\n.... και όνειρα γλυκά!\nΆγχος: έχουν και τα ...\nΤο άγχος αποτελεί ένα αναπόσπαστο ...\nΗ Επιστήμη νικά την Πολλαπλή Σκλήρυνση – ...\nΗ αυπνία του ταξιδιώτη.


Γιατί ψηφίζουμε τα «over-promoted rubber bath toys»; | Liberal.gr\nΓιατί ψηφίζουμε τα «over-promoted rubber bath toys»;\nΟ ηθοποιός Χιου Γκραντ έγραψε στο Twitter για τον Μπόρις Τζόνσον μετά την απόφαση να κλείσει την βρετανική Βουλή: «Δεν θα παίξεις γ@@@να παιχνίδια με το μέλλον τον παιδιών μου. Δεν θα καταστρέψεις τις ελευθερίες για την υπεράσπιση των οποίων πολέμησε ο παππούς μου σε δύο πολέμους. Άντε γ@@σου υπερ-προβεβλημένο λαστιχένιο παιχνίδι μπάνιου («over-promoted rubber bath toy»). Η Βρετανία είναι αηδιασμένη από εσένα και τη μικρή σου συμμορία με τα μαλ@@@να τσιράκια σου». Εκπροσωπώντας την αγανάκτηση εκατομμυρίων Βρετανών που είναι έξαλλοι με τον μη εκλεγμένο... πρωθυπουργό τους.\nΈχει όμως, σημασία η αγανάκτησή τους, όταν υπάρχει ήδη η ετυμηγορία του δημοψηφίσματος για το Brexit; Και όταν η Βασίλισσα έχει εγκρίνει την απόφαση του Τζόνσον; Και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: έχει αλλάξει άραγε το ποσοστό των βρετανών πολιτών που τάσσονται πλέον κατά του Brexit ή μήπως τα ποσοστά παραμένουν τα ίδια;\nAλλά κα στην Ιταλία, στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στις ΗΠΑ, στη Βραζιλία τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Οι "λαοί" έχουν ήδη αναδείξει στην εξουσία ηγέτες που αναδέιχθηκαν μέσα από τον λαϊκισμό, την πρόκληση και την ανερμάτιστη πολιτική κραυγή. Υπηρετώντας μόνο τα ταπεινά ένστικτα εσωστρέφειας των πολιτών τους.\nΤι ακριβώς συμβαίνει στη σύγχρονη δημοκρατία; Ο «κατά φαντασίαν» πολίτης είναι κομμάτι μιας μάζας που ο αντιπρόσωπός της συνδέεται μαζί της κάθε τέσσερα χρόνια, μόνο για να συνομιλήσει σ' ένα ασαφές και καταναγκαστικό επίπεδο επικοινωνίας και αόριστης υποσχεσιολογίας. Με την ψήφο «εκβιασμού», ο «αντιπρόσωπος» παίρνει την εντολή να δράσει όπως εκείνος επιθυμεί και ερμηνεύοντας αυθαίρετα θεσμούς και νόμους, σύμφωνα με το δικό του πολιτικό και «υπαρξιακό» συμφέρον. Το αποτέλεσμα είναι να διοικεί το 15% και το υπόλοιπο 85% να ακολουθεί χωρίς καμία δυνατότητα υπεύθυνης συμμετοχής σε αποφάσεις που το αφορούν!\nΕν τω μεταξύ, αναπτύσσονται παράλληλα, σε όλο τον βιόκοσμο του συστήματος, μηχανισμοί στήριξης της «αντιπροσωπευτικότητας» για να εξυπηρετήσουν όλο το δίκτυο άσκησης της εξουσίας. Κυρίαρχα εργαλεία είναι ο μεσσιανισμός και ο λαϊκισμός. Οι χώροι διαπαιδαγώγησης του «αμέτοχου» αλλά «αντιπροσωπευόμενου» ατόμου είναι το σχολείο, όπου ακολουθεί τη μαζική εκπαίδευση, αντιγράφοντας και όχι δημιουργώντας, η μαζική επικοινωνία όπου εμπιστεύεται την ενημέρωση στη συνείδηση του συνήθως «στρατευμένου» δημοσιογράφου, το καταναλωτικό σύστημα που επιλέγει για χάρη του τον τρόπο ζωής, τη μόδα και την ψυχαγωγία. Καλλιεργείται σταδιακά μια ατροφική διάθεση για συμμετοχικότητα σε οτιδήποτε. Όλοι ξέρουμε ότι κάποιος άλλος, «μεσσίας», θα τραβάει μπροστά κι εμείς θα ακολουθούμε.\nΗ αντιπροσωπευτικότητα τρέφει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Το άτομο αισθάνεται έναν εφησυχασμό και με τον καιρό, αποβάλλει το ένστικτο της ευθύνης και την εσωτερική διέγερση της δράσης. Αδιαφορεί πια για τη συμμετοχή, γιατί πιστεύει ότι άλλος το ανέλαβε ή ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα παρέμβασης σε αποφάσεις. Πολλαπλασιάζονται έτσι οι κοινότητες των ανεύθυνων μελών που γίνονται πλέον εύκολη βορά του πελατειακού συστήματος των «διακεκριμένων» αντιπροσώπων τους.\nΤο αποτέλεσμα είναι να βιώνουμε έναν αστικό πολιτισμό με φεουδαρχικούς μηχανισμούς ελέγχου και καθοδήγησης της κοινωνίας. Αν θέλουμε να πιστεύουμε στην αξία του «πολιτικού» ανθρώπου, έστω σε μια εξελίξιμη μορφή του, θα πρέπει να μας προβληματίσει έντονα το πώς είναι δυνατόν να εκχωρούμε το δικαίωμα της πολιτικής μας ταυτότητας στην οποιαδήποτε κατασκευασμένη περσόνα που ξεπετάχθηκε «φτιασιδωμένη» από τα στούντιο κάποιας τηλεόρασης.\nΚαι όλα αυτά τα «over-promoted rubber bath toys» διαθέτουν ένα μεγάλο προνόμιο: την "αποφασιστικότητα"! Εκ του ασφαλούς για τους ίδιους και με πλήρη επικινδυνότητα για τους πολλούς. Εκεί βρίσκεται η αιτία του κακού και ακριβώς εκεί πρέπει να δουλέψουν οι σύγχρονες δημοκρατίες.


Ενοικιαση Αυτοκινητου Ανισσαρας | Astro Ενοικιασεις Αυτοκινητων Ανισσαρας\nΗ Astro Ανισσαρας Ενοικιασεις Αυτοκινητων ειναι η κορυφαια εταιρεια για ενοικιαση αυτοκινητου σε Ανισσαρας και σας προσφερει ενοικιαση αυτοκινητου χωρις πιστωτικη καρτα για Ανισσαρας Κρητη! Λογω της πολυετους εμπειριας μας, μπορειτε να ειστε σιγουροι οτι γνωριζουμε τις αναγκες σας! Προσφερουμε οικονομικα ενοικιαζομενα αυτοκινητα για Ανισσαρας, ποιοτικα και αξιοπιστα. Η μεγαλη ποικιλια των οχηματων μας και το ευχρηστο συστημα κρατησεων, σας εξασφαλιζουν την ευκολη κρατηση για τα ενοικιαζομενα αυτοκινητα Ανισσαρας που επιλεξατε! Αν θελετε αριστες υπηρεσιες στη καλυτερη τιμη, επιλεξτε την Astro για μια ποιοτικη αλλα και φθηνη ενοικιαση αυτοκινητου Κρητη Ανισσαρας!\nAstro Ενοικιαση Αυτοκινητων Ανισσαρας\nΗ Εξυπνη επιλογη για Ανισσαρας Κρητη Ενοικιαση Αυτοκινητων\nΖηστε την καλυτερη εμπειρια με την δικη σας ενοικιαση αυτοκινητου Ανισσαρας κανοντας εγκαιρα την δικη σας κρατηση με την Astro Ανισσαρας Ενοικιαζομενα Αυτοκινητα. Εχοντας μακροχρονια εμπειρια στις ενοικιασεις αυτοκινητων Κρητη Ανισσαρας, σας εγγυομαστε την υψηλοτερη ποιοτητα υπηρεσιων για Ανισσαρας!