Ό,τι του φανεί...: 2009\nεν μέσω μετακόμισης και άχαρων γιορτών, σ' αυτούς που αφήνω και σ' αυτούς που θα βρω.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 12/26/2009 07:29:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nεγώ θα συνεχίζω να παίζω μπάλα μόνη μου μέχρι τα πουλάκια να σταματήσουν να μασαμπουκώνουν κανναβούρι. α, και μπορεί να βάλω και ζαγοραίο άμα σχιζοφρενιαστώ κι άλλο. κι άμα ανέβει ο πυρετός στους 40 μπορεί και να βάλω κι εμένα να τραγουδάω. όχι, το λέω επειδή με είπανε πως συνήθως όσοι δεν ακούνε καλά δεν έχουν και καλή φωνή. τι λέτε μανδάμ; κουφή είμαι, όχι παράφωνη. απ' τα ντεσιμπέλ και τη μανιώδη\nχρήση μπατονέττων το έπαθα, έχω και ιατρική γνωμάτευση επ' αυτού!\n(λοιπόν, αυτό το ποστ είναι ένα ανυπέρβλητο παράδειγμα καταστροφής ενός υπέροχου κομματιού από τρισάθλια συνοδεία λόγου)\nκαι επιτέλους θα μας εξηγήσει κάποιος γιατρός γιατί όποτε είμαι στο νεκροκρέβατο καταλαμβάνομαι απ' το πνεύμα του καλικάντζαρου και δεν έχω ησυχία;;;;;;\nφωνή μάνας: γιατί, γνωρίζεις και κανένα γιατρό; όλοι σου οι γνωστοί απ' το πολυτεχνείο και τις φιλοσοφικές είναι!\nφωνή δική μου(η πολύ βραχνή): ξέρω και καλοτεχνίτες.\nφωνή μάνας: τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας...\nφωνή δική μου (η μετρίως βραχνή): τόση ώρα ρίχνω πάσα στη μπλοντ ρε μάνα...\nκαλέ, η φωνή της μάνας μου από που έρχεται;;;\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 12/05/2009 06:08:00 μ.μ. 4 σχόλια:\nΚάποιοι μένουν σε τόπους που ο ήλιος δύει πιο αργά, παίζουν με τα δάχτυλα την άμμο και χάνουν τον προσανατολισμό τους το πρωί μετά τις αμμοθύελλες .Έχουν στις τσέπες τους μολύβια και νήμα κόκκινο για το γυρισμό στο σπίτι. Κάποιοι άλλοι έχουν σπίτια και διευθύνσεις και καθαρά παπούτσια και δεν έχουν ανάγκη από κανένα νήμα. Και κανείς δεν τους ψάχνει με αγωνία,και κανέναν δεν ψάχνουν, έχουν κάποια έδρα και την ίδια θέα απ' το παράθυρο. Και κάποιοι άλλοι είναι σαν χρώματα φτηνά που κανένας ζωγράφος δε θέλει να απλώσει με τα δάχτυλα στους καμβάδες του γιατί μένουν τ' αποτυπώματα πάνω του κι όχι στο χαρτί. Και λερώνουν. Εσωτερικοί μετανάστες που λερώνουν την ανατολή του ήλιου. Κι άλλοι, καθισμένοι σε μια πέτρα, περιμένουνε μια Κυριακή ή ένα καλοκαίρι. Πάνε χρόνια απ' την τελευταία Κυριακή που θυμάμαι.Είχε στρωμένο τραπέζι μ' απομεινάρια από κρασί και ψωμί και παιδιά να παίζουν με τα ψίχουλα και να νιώθουν ότι κάτι λείπει. Η περιπέτεια. Κι όταν μετά ήρθε μια μεγάλη περιπέτεια, ντύθηκαν πειρατές και ναυάγησαν. Και πως να επιστρέψουν στην κρεμασμένη απ' την άκρη του ορίζοντα πόλη για να διηγηθούν τις ιστορίες τους στους ανθρώπους; Να πουν πως έχασαν το παιχνίδι που οι ίδιοι έστησαν; Κανείς δεν καταλαβαίνει τους ξενιτεμένους άμα επιστρέφουν, έχουν κάποια απόσταση στα μάτια. Κι έτσι, οι άνθρωποι ξανάφυγαν για την περιπέτεια κυνηγώντας το καλοκαίρι. Άφησαν αποτύπωμα μα το άφησαν στην άμμο. Και το πήρε ο χρόνος. Και τώρα πια όσοι αγαπιούνται πολύ ανάβουν ένα αστέρι στον ουρανό να δώσει σήμα στα υπόλοιπα να ανάψουν κι εκείνα για να μας σκεπάζει η χαρά μας κι η λύπη μας. Και να μη χρειάζεται πια να μιλάει κανείς για τα τετριμμένα. Γι αυτό ο ουρανός είναι τόσο όμορφος. Έχουμε στείλει εκεί πάνω τις ζωές μας.\nΚι εκείνους που κυνηγούν να φτάσουν το φεγγάρι δεν τους κατάλαβα ποτέ. Πρέπει να μένουν μυστικά τα μυστικά και αδιάνητες οι αποστάσεις. Και να είναι όλα βαλμένα με τάξη στην αταξία του κόσμου.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 11/21/2009 12:21:00 π.μ. 7 σχόλια:\nεξερευνητές και κυνηγοί φαντασμάτων\nΟι μέρες που δε σημαίνουν τίποτα όταν ξεκινάνε και δεν εκβιάζουν την προσοχή, που ξεκινάνε χωρίς προσδοκίες, χωρίς βαρίδια, χωρίς εμένα καμιά φορά. Αλλά, όπως και να’χει, διανύουν μεγάλο δρόμο από την ώρα που ξεκινάνε μέχρι τη στιγμή που θα κλείσει η μέρα. Οι μέρες που για κάποιους φθείρονται μπροστά στα μάτια τους κι ας τους πιάνει μια τρέλα γύρω στις 3 το πρωί να κερδίσουν όσα δεν κέρδισαν τις ώρες που χάθηκαν. Οι μέρες που ξημερώνουνε αόρατες κι αθόρυβες, μοιάζουν με κάποιους περαστικούς με λυπημένα μάτια που πολύ μ’αρέσει να τους κοιτάζω αλλά δεν αντέχω να κρατιέμαι απ’ τα μάτια τους για αρκετή ώρα. Οι μέρες που καταλήγουν σε πανωλεθρία ή σε νίκη από κει που κανείς δεν το περίμενε. Οι μέρες που επιστρέφουν κάτι φαντάσματα του παρελθόντος που έπρεπε να μην είναι πια μέρος της ιστορίας και να μη μαθαίνω πια νέα τους, να μη ξέρω με ποιο τρόπο συνεχίζονται οι ζωές τους. Οι μέρες που ό,τι συμβαίνει έχει αόρατους παρόντες που δε λένε να τα μαζεύουν και να φεύγουν για ένα πιο χαρούμενο κομμάτι του κόσμου. Κι όλες οι καθημερινές ασχολίες γίνονται με την αφόρητη παρέα τους, με χάσματα σιωπών και κολλημένα βλέμματα στο ποτήρι το πάντα γεμάτο απ’ όλα τα υπόλοιπα εκτός από νερό. Οι μέρες που δε με χωράει ο κόσμος αλλά δε θέλω κιόλας να τον αφήσω να γυρίζει χωρίς εμένα και τις ωθήσεις που δίνω κάθε τόσο στην τροχιά του. Οι μέρες που ξοδεύω σε φανταστικά ταξίδια κι αναζητήσεις εισιτηρίων για μέρη που ποτέ δε θα πάμε. Οι μέρες που τις μετράω με τα τσιγάρα κι αργεί να ρθει εκείνη η συνταρακτική ησυχία που όπως τα μεσημέρια του καλοκαιριού τίποτα δεν κινείται κι όλα περιμένουν την ωραία τους έκρηξη. Οι μέρες που με τρομάζει ν’ αλλάζουν οι φίλοι μου και να μην ξέρω πώς να παρακολουθήσω αυτές τις αλλαγές, να μη βρίσκω τρόπο να μπω πίσω απ’ τα βλέμματα. Κι εκείνες που καταλαβαίνεις τη στιγμή που αρχίζεις και χάνεις έναν άνθρωπο, που δε σε δένει τίποτα μαζί του. Τρομαχτικές μέρες. Οι μέρες που οι άλλοι μου μιλάνε και κάτι με ρωτάνε κι εγώ απαντάω αλλά δεν είμαι εκεί. «Ποτέ δεν είσαι» θα ‘λεγε κάποια φίλη. Και ίσως έχει δίκιο, γιατί πάνε κάτι χρόνια που άρχισα να λείπω. Κι από τότε με θυμάμαι, με αδέξιους τρόπους να προσπαθώ να επιστρέψω και να μη μ’αφήνουν τα φαντάσματα. Και πιο πολύ το δικό μου. Δεν τα φοβάμαι τα φαντάσματα, φοβάμαι αυτό που θα μείνει μετά, αφού φύγουν.\nΟι μέρες αυτές που έλειπα απ' τον κόσμο κι είχα βρει έναν άλλον. Κι είναι μάλλον μόνιμο άγχος των εξερευνητών: τι θα μείνει απ' αυτους τους κόσμους που εγκαταλείπεις και σε ποιόν να επιστρέψεις.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 10/23/2009 05:12:00 μ.μ. 2 σχόλια:\nκοίτα τώρα τι θυμήθηκα...η αυριανή μέρα θα φταίει. αφιερωμένο σ' όσους πάνε αύριο σχολείο, μαζί κι εμένα, μόνο αυτή η φράση μου 'ρθε..\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 10/03/2009 04:36:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔιότι το βρίσκω πολύ δύσκολο να σχολιάσω τις δύο από τις τρείς τελευταίες αναρτησεις, θεώρησα σκόπιμο να παραθέσω ένα μουσικό βίντεο ως σχόλιο σ'αυτές και συνάμα νέα ανάρτηση, για να κανω και το κομμάτι μου. Και δραττομαι της ευκαιρίας, να το αφιερώσω και στην προσφάτως εορτάζουσα νεραϊδοσκονισμένη. Αγνοήστε τον μουσάτο κύριο της αρχής και την γλώσσα που χρησιμοποίησα. Ενίοτε παραλογίζομαι.\nΑναρτήθηκε από BloodByTheJukebox στις 9/26/2009 02:26:00 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑναρτήθηκε από neraidoskonismenh..darling στις 9/24/2009 02:08:00 π.μ. 4 σχόλια:\nΕιχα ενα σπίτι με δυο βουκαμβιλιες στην είσοδο που μου ζωγραφιζαν φουξια χαμογελα καθε πρωι. Αυτο είναι αρκετο για να καταλαβεις. Το εσωτερικό του το ξερεις, μαζι το φτιαξαμε.. δεν θα στο αναλυσω, αν και μπαινω σ'αυτον τον πειρασμο..μπας και καταλαβεις.\nΔυο μελισσες ήταν τα φιλαρακια μας.\nΓυρισα ξανα στο σπίτι. Εβαλα στην πορτα το κλειδι μα δεν γυριζε.. δεν ξερω αν εφταιγε η πορτα η το κλειδι, το θεμα ειναι οτι δεν μπορουσα να κανω την δουλεια μου.\nΣαν ταχυδακτυλουργος εβγαλα δυο μαντιλια απ΄τις ακρες των ματιων, μα το κλειδι δεν γυρναγε.\nΓιατι αφησες την καγκελοπορτα ανοιχτη κι εβαλες\nμεσα τον βορια ?\nΜου ξηλωσε τις βουκαμβιλιες κι εκανε σκονη τα ευθραυστα ανθη τους.\nΚαι δεν προλαβα να δω ουτε τον τελευταιο μωβ χορο τους.\nΑναρτήθηκε από neraidoskonismenh..darling στις 9/20/2009 11:30:00 μ.μ. 3 σχόλια:\nΜου θυμίζεις εκείνη την ηλικία των είκοσι που είναι λες και θα κρατήσει για πάντα κι αυτό το πάντα μοιάζει τόσο μεγάλο και δύσκολο να το διαχειριστείς κι όμως το φυλάς στο χέρι και πας όπου είναι να πας χωρίς να ξέρεις που θα είσαι αύριο κι αν υπάρχει μεθαύριο. μου θυμίζεις εκείνη την ηλικία που δεν κουράστηκες ακόμα να μοιάζεις παράξενος στους άλλους κι αυτοί οι άλλοι είναι όλος ο υπόλοιπος κόσμος που δε σε πιστεύει, οι άλλοι οι ξεπερασμένοι κι οι μίζεροι που λυπόμαστε και που όταν και άμα ποτέ μεγαλώσουμε δε θέλουμε να τους μοιάσουμε. μου θυμίζεις ακόμα πως είναι όταν αγαπάς να κάνεις εκείνες τις παιδιάστικες κινήσεις που έχουν ξεχάσει πια τα χέρια μου να σχηματίζουν και να σκας χαμόγελα βαθιά απ' τα μάτια, που να ζουν όσο μια πεταλούδα και να τα αναγνωρίζουν λίγοι, εκείνοι οι τρελαμένοι για ζωή. Τότε που ακόμα αντέχαμε να πάμε απ' τον ανάποδο δρόμο και σέρναμε μαζί κι όλα τα λάθη μας. Τα λάθη που δικαιούσαι να κάνεις και θα ξανακάνεις με το απεριόριστο που σου δίνει ο χρόνος. Και που τα χρεωθήκαμε για μια ζωή κι από τότε ένα ποτήρι απ' ότι πίνουμε είναι πάντα για να ξεχρεώσουμε. Τότε που είχαμε κλείσει ένα παγκάκι για τα αιώνια είκοσι και μέναμε στο σπίτι με τους νεκρούς και τους αγέννητους, μια ανάσα απ' το κέντρο της δημιουργίας, ένα τσιγάρο δρόμο απ' το μυστικό. Και δε σου λέει ποτέ κανείς ότι αυτό το σπίτι το νοικιάζεις για ένα μικρό μικρό διάστημα και το παγκάκι θα στο πάρουν άλλοι, πιο νέοι, πιο επαναστάτες, πιο θλιμμένοι. Και το μυστικό θα μένει πάντα κλειδωμένο σ' εκείνη την ηλικία. Και σ' αγαπάω που πιστεύεις ότι δεν καταλήγουν όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Και μετά μ' αγαπάω και μένα λίγο αφού ακόμα αντέχω και παίζω με τις πιθανότητες όλων. Κι όσο σου δίνω ελπίδες να ξεφύγεις απ' το σωρό τόσο μου δίνω κι εμένα. Γιατί το μόνο που έμεινε από τότε είναι ο φόβος των άλλων, να μη γίνουμε σαν αυτούς. Εμείς είμαστε πάντα με τους αλλού, ποτέ με τους άλλους. Αλλά επειδή δεν ελπίζω κάθε μέρα, είναι φορές που το 'χω ξαναδεί το έργο και τότε κλείνω τα μάτια να μη σε δω που θ' αργοσβήνεις στο πανί, να μη σε δω να χάνεις. Γιατί ακόμα ελπίζεις. Προχθές ένα παιδί είπε πως δεν είμαι και πολύ συμπαθητική. Και λίγες μέρες πριν ένα άλλο παιδί με ρώτησε αν θυμάμαι τότε που ήμασταν πειρατές. Κι εγώ σε θυμήθηκα, του είπα ναι, του έφτιαξα μια περίεργη ιστορία και πήρα το ένα μου μάτι και το πλοίο της γραμμής και γύρισα. Για να σε δω να μη μεγαλώνεις.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 9/19/2009 10:01:00 μ.μ. 2 σχόλια:\nε, τώρα δεν είναι σαν να ξημερώνει για 24 ώρες συνεχόμενες;\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 8/02/2009 04:24:00 μ.μ. 2 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 7/26/2009 01:21:00 μ.μ. 5 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 7/11/2009 07:58:00 μ.μ. 10 σχόλια:\nNational geography...του κώλου.\nΚαταμεσούσης της νυκτός, λαμπιριζούσης της σελήνης, ένθεν, εκείθεν και εντεύθεν του Αλιάκμονος, εις οικίαν ημικατεστραμμένην, ήτοι ερείπιον. Μετ' επίπλων πεπερασμένων δεκαετιών και καταψύκτου δύσχρηστου του οποίου ο ιδιοκτήτης αμελεί συστηματικώς όπως εμφανισθεί. Μετά μπυρών, κενών τενεκεδακίων και σβησθέντων σιγαρέττων. Μετά βοών άρκτων και λύκων καταβασθέντων εκ των παραπλεύρων ορέων. Άνευ ανθρωπίνου φωνής (ε, καλά, τον Μπακιρτζή δεν το λες κι ανθρώπινη φωνή..).\nΘαρρώ καταλήφθηκα από το πνεύμα του αρχιφύλακα που κυνηγούσε τον Γκαντάρα το ληστή..\n(στη φωτό, ο επικηρυγμένος, όπως ενεφανίσθη επάνω σε χαρταετό εις την Καρίτσαν Λαρίσης την 13ην Ιουνίου 2009)\nΚι αφού αυτός πέθανε πια, ποιός θα με υβρίσει τεχνηέντως όπως εκείνος... Τι μου τον άφησε τον καταψύκτη ο προηγούμενος.. Χάθηκε να μ' αφήσει ένα πιάνο κι ας μην ξέρω ούτε μια νότα να πατήσω (έτσι το λένε;)... Εγώ τι ν' αφήσω στον επόμενο; Όποιο σπίτι αλλάζω, πάντα κάτι αφήνω να το βρει ο επόμενος κι ελπίζω κι εκείνος ν' αφήσει με τη σειρά του κάτι στον μεθεπόμενο και πάει λέγοντας... Στα άχρηστα είναι η ομορφιά λένε. Κι έτσι θα γεμίσουμε ένα σωρό σπίτια με πολυκαιρισμένα άχρηστα αντικείμενα. Έχουμε σχέδιο λέμε... Το δικό μου το σπίτι είναι μετακινούμενο με μόνη σταθερά εμένα και τα τασάκια. Α, και την Τέχνη και Ψυχανάλυση του Φούλερ. Κολλάω πάντα περίπου 37 σελίδες πριν το τέλος. Τέσσερις πόλεις έχει αλλάξει μαζί μου, χώρια τα νησιά, και προκοπή δεν είδε.\nΑπό δω δε φαίνεται το ποτάμι. Μόνο ο Όλυμπος. Πάλι. Όπου και να φύγω τον Όλυμπο έχω θέα. Σταθερά. Από άλλες γωνίες. Και πάντα χιονισμένος. Να λιώσετε ρε, καλοκαίρι έχουμε! Να του βάλω ροδάκια, να τον παραπέρα, μου κρύβει τη θέα. Εδώ στην άκρη του Αλιάκμονα θυμήθηκα τον Παγασητικό. Κι είμαστε αρκετοί εκείνοι που χαθήκαμε τα βράδια εκεί.. Μόνο για το βορρά είναι οι μουσικές των Κολυμβητών, κάτω απ' τον Παγασητικό σαν να ξεφτίζουν.. Πώς είναι να χάνεσαι στον Παγασητικό...Θες τα παιδικά τα χρόνια, θες τα καλοκαίρια, θες που είναι κλειστός ασφυκτικά ο τόπος...μόνο εκεί μπορεί να χαθεί ο κόσμος. Εκεί και στην Αμοργό, που είναι πεδίο μαγεμένο οπότε το χάσιμο δε μετράει, είναι δεδομένο. Οπουδήποτε αλλού μας βρίσκει ο αρχιφύλακας.. Και πιο πολύ μέσα μας. Άμα χάνεται ο κόσμος μέσα σου τι να προλάβεις να σώσεις...\nΤαξιδιάρικα πουλιά κι αγέρα, πότες θα μας πάρετε κι εμάς..\nπέρα στου Αιγαίου τα νησιά, στου πελάγου τις ατέλειωτες αμμούδες...\n(του χρόνου θα πάω κατά θάλασσα μεριά, υ-πό-σχε-ση)\nΤο τασάκι θα του αφήσω κι ας μην καπνίζει. Να το αρχίσει. Όχι ο αρχιφύλακας, ο επόμενος.\nΌχι άλλα λάθη, πάντα λάθη.\n(που θα' λεγε κι ο Γκαντάρας στους συντρόφους άμα ζούσε σήμερα)\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 6/20/2009 10:53:00 π.μ. 3 σχόλια:\nΝτάξ, αι νόου, είναι κλαψο μη πω..αλλά αυτή η ταλάντευση εκεί που είναι μπιούτιφουλ ο γουόρλντ... χθες βράδυ κόλλησε κάτω από μισό φεγγάρι σε σύναξη αδέσποτων..εν γένει.\n(μεγάλη εφεύρεση οι ελλιπτικότητες στο λόγο, ούτε με τον εαυτό σου δε χρειάζεται να εξηγηθείς..)\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 6/02/2009 08:49:00 μ.μ. 3 σχόλια:\nΎπνος στην αιώρα στο μπαλκόνι το βράδυ, σαββόπουλος στο ραδιόφωνο να τραγουδάει το «καλοκαίρι» κι εσύ να ταβανιάζεσαι με μισόκλειστα παντζούρια στις 5 το απόγευμα, αγώνες ποδοσφαίρου στις βεράντες με καθυστέρηση ήχου από τηλεόραση σε τηλεόραση, το κωλοκούνουπο να σε τσιμπάει στο μικρό δάχτυλο του ποδιού, επαναλήψεις στην tv, ένα ροδάκινο για μεσημεριανό γιατί απλούστατα βαριέσαι να μαγειρέψεις, μη σου πω και να φας, διακοπή ρεύματος τη μέρα που αγόρασες ένα πεντόκιλο παγωτό που το είχε προσφορά το μάρκετ, ανεμιστήρες οροφής στο haven, απεργίες των σκουπιδιάρικων, bacardi breezer μετά το μεσημεριανό για ζέσταμα μέχρι το βραδάκι, ένα μηχανάκι να σκίζει τη μεσημεριανή ραστώνη της γειτονιάς, ΔΗΠΕΘΕ σε τουρνέ στην επαρχία, τρία προσκλητήρια γάμων στους οποίους δε θα πας, άλλες τόσες κηδείες γιαγιάδων στις οποίες θα πας (σοβαρά τώρα, αφού στις κηδείες έχει πιο πολύ γέλιο..), θερινά σινεμά με χαλικάκια να σκαλώνουν στα παπούτσια, τοπογράφοι με θεοδόλιχους στα πανεπιστήμια και φοιτήτριες αγγλικής να ποζάρουν νομίζοντας ότι πρόκειται για φωτογραφική μηχανή περασμένων αιώνων.., ένα κιλό κεράσια\nδύση στο λιμάνι κάτω απ’ τις ομπρέλες, Θανάσης στο θέατρο Δάσους…\nΑ, κι αυτά..\nΘεσσαλονίκη-Αθήνα σε 8 ώρες χωρίς τσιγάρο με τον καρβουνιάρη κι οχτώ συνεχόμενα στριφτά στο σταθμό Λαρίσης, άπνια στα φράγκικα και δεκατρείς μουσικές να γίνονται μία ανάμεσα στα τραπεζάκια, ορδές ροδαλών βορείων σε πόλεις και νησιά, άλλες ορδές φοιτητών με παρδαλές βερμούδες και οχτώ πεντόλυτρα ζελέ στο μαλλί στα τρένα, πιο άλλες ορδές φοιτητριών με λαχανί σκουλαρίκια, πλουμιστά χαϊμαλιά, ισιωμένο μαλλί κομμωτηρίου και αδιάβροχο μακιγιάζ (για μπάνιο όλα αυτά), μποτιλιάρισμα στο δρόμο για Χαλκιδική, απλωμένα μαγιό στα σύρματα και μια καλοκαιρινή μπόρα με το που επιστρέφεις απ’ τη θάλασσα, , τσιγάρα με αλμυρή γεύση μετά τις βουτιές, δεκαεννιά βότσαλα από τη Σαμοθράκη, τέσσερις το πρωί αυθόρμητο αλλά ταυτόχρονο εγερτήριο για το Q στην Αμοργό, ταξίδι με τον άρχοντα του Αιγαίου, το Σκοπελίτη (ποια Δημητρούλα και Ρομίλντα κι αηδίες..κλάσης ανώτερος!), τρεις το χάραμα καταμεσής του Αιγαίου, καμιά δεκαριά ξάγρυπνοι πάνω στο καράβι κι ο μπάρμαν να σερβίρει την άγονη γραμμή, ταμπέλες με ρουμςτουλετ σε καταλύματα ‘εμπνευσμένα’ από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική ή σε απομεινάρια της αρχιτεκτονικής της χούντας, βανίλια υποβρύχιο στην πλατεία στη Σέριφο, φυσικές τζίβες στα μαλλιά απ’ τον αέρα και το αλάτι, μωρά ασβεστωμένα απ’ το αντηλιακό στις παραλίες, νεκρές πόλεις τον Αύγουστο, συνταρακτική ησυχία στο Μπλε Λιμανάκι στην Αστυπάλαια, πανσέληνος του Αυγούστου σε άδειες παραλίες, χταπόδια να λιάζονται στα σύρματα στις ψαροταβέρνες, πλαστικές καρέκλες παρατημένες στον ήλιο να σπάνε πάνω στο κατάστρωμα έξω απ’ το λιμάνι της Τήνου, λατρεμένες επιδαύριες δηθενιές, Παγασητικός τη νύχτα με δεκάδες φωτισμένες βάρκες για ψάρεμα..\nΩχ…είναι και δουλειά…\nμπίχλα ατελείωτη στην ανασκαφή και τρανζιστοράκι με επιλογές από τη λούμπεν εργατειά. Αγαπημένη στιγμή, στις εφτάμισι το πρωί το πουκάμισο το θαλασσί και καπάκι στο άδειο μου πακέτο..,αυτοσχέδιοι φραπέδες στην ανασκαφή, στάχτη απ’ το τσιγάρο να λερώνει την κάτοψη, αρχιτέκτονες και τοπογράφοι να ανταλλάσσουν κακίες (αηδία έχετε καταντήσει παιδιά..)\nΜπορεί κι αυτά…\nνα μυρίζει καρύδα και άμμο το λεωφορείο\nνα πιστεύεις ειλικρινά ότι παίρνεις βιταμίνες από το αβάνα κλουμπ ανανά..\nνα ξεκινάς κάθε χρόνο για Αμοργό αλλά περιέργως να’χεις να πας κάτι χρόνια\nνα ξεφορτώνει το καράβι κουρασμένους κατασκηνωτές στην Αιγιάλη κι εσύ να είσαι στην έκτη μπύρα και να σε πιάνει ένας οίκτος, μια συμπόνοια και μια μελαγχολία συνάμα – σε μια βδομάδα τα ίδια θα σκέφτονται κι αυτοί για τους επόμενους..\nνα φτιάχνεις βαλίτσα τελευταία στιγμή και φυσικά να ξεχνάς πάντα κάτι σημαντικό\nνα βρίσκεις πετραδάκια και φύκια στα βιβλία απ’ το περασμένο καλοκαίρι\nνα ξεκινάς με το σκυλοπνίχτη από Θεσσαλονίκη για Κυκλάδες\nνα ψάχνεις τα σανδάλια στο πατάρι και να βρίσκεις ένα στρώμα θαλάσσης από τότε που ήσουν δώδεκα χρονών\nνα ξεκινούν οι κουβέντες με «-τι νέα; - τα ίδια μωρέ..» κι αυτά τα ίδια να φτάνουν να καλύψουν κόσμους, να φτάνουν για πολεμοφόδια..\nνα λιώνουν τα παγάκια για το τσίπουρο με το που φτάνουν στο τραπέζι\nνα αδειάζεις μπουκάλια εμφυαλωμένου στο κεφάλι σου περπατώντας στους δρόμους της πόλης\nνα μπαίνεις στην τράπεζα μόνο και μόνο γιατί έχει ισχυρό κλιματισμό\nνα απλώνεις μπουγάδα και σε τρεις ώρες τα ρούχα να είναι έτοιμα\nνα σε παίρνουν τηλέφωνο την ώρα που λιάζεσαι και να σου λένε «εδώ αυτές τις μέρες έβρεχε..»\nνα μισοκλείνεις τα μάτια γιατί σε θαμπώνει η τόση ομορφιά του κόσμου\nνα λείπουμε ο ένας στον άλλον, κι εμείς απ’ τον κόσμο...\n(Άμα θυμάστε κάτι ακόμα ενημερώστε)\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 5/17/2009 11:48:00 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕ, δεν σκέφτηκα τίτλο, τι θες τώρα;\nΜεταξύ μας, δεν έχει άλλη βροχή. ούτε προσομοιωτικές μπύρες. περνάμε από την προσομοίωση στην πραγματικότητα.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 5/13/2009 04:01:00 μ.μ. 5 σχόλια:\nNαι, κάθε φορά που θα ρθω βρέχει..\nΌλα ξεκίνησαν απ’ το καταραμένο καναδέζικο δημόσιο…που ούτε τη δικαιολογία του φραπέ δεν έχει..συνέχισαν με την πιο άτυχη ασυμφωνία που μπορούσε να στήσει ο χρόνος σε δύο ανθρώπους(ασυγχρονία το λένε;) κι απόψε δε μας θέλει ούτε ο καπνός. Ξέρω μωρέ ότι αύριο θα βρέχει. (Σε πάω στοίχημα και το μεταπτυχιακό σου…)Και ήπια αρκετά ώστε να μη με νοιάζει που δε θα έχω ούτε κι αυτή τη φορά ομπρέλα, αρκετά ώστε να μη θυμάμαι τι ακριβώς πάω να κάνω. Κι όσοι θυμούνται τις αφίξεις μου παρακαλώ να θυμούνται και τις αποχωρήσεις μου. Και να’χουν στο νου τους ότι ποτέ δε θα επιστρέψω με την ίδια φόρα και κάποτε να μου εξηγήσουν γιατί λείπουν απ’ την τσάντα μου κάτι χαρτιά που μου έδιναν εκείνη τη φόρα. Και να μη με κάνουν να γελάω ώστε να ξεχνάω ότι μου οφείλω να έχω λυπημένα μάτια. Και να μη μ’αφήνουν να φτάνω τόσο κοντά στο να με συγχωρώ. Και να με θυμίζουν όσα έχω να τους πω που πάντα ξεχνάω στην πορεία γιατί καμιά φορά δεν ξέρεις, πρέπει να μιλάς..και να λες τα καλά κι όχι να χτυπάς πάντα εκεί που πονάει, γιατί καμιά φορά μπορεί να λείψουν όλοι και να μην έχω να κερνάω μπισκότα απ’ το ντέφι σε κανένα. Και όσο απομακρυνόμαστε και διανυκτερεύουμε ξεχωριστά να με θυμούνται πολύ γιατί δεν ξέρω πως να περιμαζεύω όλα αυτά τα βάρη χωρίς τη μνήμη των άλλων. Και γιατί δε διανοούμαι να ξεχαστώ ούτε από το τελευταίο πεζούλι στο λιμάνι που αύριο θα στήσει κιτς πάρτι, πέρα απ’ τους γερανούς και τη σιδερένια μπάλα.\nΕκεί είναι το πιο όμορφο σημείο του κόσμου κι ας μαζεύει και αιλουροειδή..πάμε.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 4/30/2009 01:49:00 π.μ. 5 σχόλια:\nΠάω στοίχημα ότι αύριο θα βρέξει...Έλα εσύ αδέρφι κι ας βρέξει...Σαν ν'ακουω την Πολυάννα από τον τάφο της..."θα κλάψει γλυκειά μου κι ο ουρανός που μας έρχεσαι για τελευταία φορά έτσι...Καλώς να ορίσεις καρδουλίνι-αδερφουλίνι"...Ανατρίχιασα!Σε περιμένουμε να γυρνοκοπήσουμε για μια ακόμη φορά!Θα ανέβαζα το "καθε φορά που θα'ρθεις βρέχει",αλλά το αιλουροειδές στο βίντεο του γιουτουμπιού με απέτρεψε...Ε απλά φαντάσου να το τραγουδάμε με τον ληξίαρχο α καπέλα(μία πιάνω,δύο αφήνω!) στο δρόμο απο βαρ σε παβ και τούμπαλιν!\nΑναρτήθηκε από chaos-monde στις 4/30/2009 01:14:00 π.μ. 3 σχόλια:\nΤίποτα, μην ενοχλείστε. απλά, όσο είναι αυτό το πάρτι πρώτη μούρη μου θυμίζει ότι πρέπει να προσπεράσει τις άλλες προτεραιότητες. Ωχ...ψυχαναγκασμός και σε πάρτι..που ξανακούστηκε..\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 4/25/2009 05:17:00 μ.μ. 3 σχόλια:\nΓιατί πάρτι κι οχι πάρτυ???\n1.επειδη η αγιογδύτισσα αλλάζει πόλη για μια ακόμη φορά και δεν έρχεται στη Θεσσαλονίκη οπότε γλιτώνουμε από τη βλαμμένη παρουσία της\n2.γιατι η φτώχεια θέλει καλοπέραση, όπως έλεγε κι η προγιαγιά μου\n3.γιατι δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε αφού ούτε φέτο θα γυρνάμε τα νησιά\n4.για να αποκτήσουμε σχέσεις οργής με τη γηραιά γειτονιά\n5.γιατι είναι ένας τρόπος να ανακατέψουμε παρέες που ξέρουμε εκ των προτέρων ότι δεν ταιριάζουν\n6.για να αρχίσει η chaos την καριέρα της ως dj\n7.για τη φασίνα της επόμενης μέρας\n8.για να μάθει η αγιογδύτισσα να φτιάχνει καιπιρινια εις βάρος των στομαχιών των φίλων της\n9.για να παίξουμε τετρις με μεθυσμένα πτώματα τα χαράματα\n10.για να αποδείξει η αγιογδύτισσα επιτέλους σε όλους ότι έχει ταλέντο στο ντέφι\n11.για να μείνουν στην αγιογδύτισσα τα άδεια μπουκάλια να τα κάνει φωτιστικά\n12.γιατι κανείς δεν έχει γιορτή, γενέθλια κλπ. Βαρεθήκαμε τα κλισέ πάρτι.\n13.για να κουρευτούμε εμπνευσμένα μετά την ντίρλα\n14.για να αποδείξουμε ότι ΝΑΙ μάθαμε τελικά τα βήματα του τσα τσα\n15.για να μιλήσουν μαλωμένοι φίλοι μεταξύ τους\n16.και εν τέλει να μαλλιοτραβηχτούν και να πέσει γέλιο\n17.για να συναντηθούν κυριολεκτικά τα μεγάλα (οινο)πνεύματα\n18.για να υποχρεώσουμε τους μπουζουξήδες φίλους μας ν’ ακούσουν Beirut\n19.για να γίνει το πρώτο παγκοσμίως μετα-παρτι\n20.για να πείσουμε τους άλλους ότι κατά βάθος είμαστε χαρούμενοι άνθρωποι\n21.για να το ντουμανιάσουμε και να το ευχαριστηθούμε μια τελευταία φορά πριν την απαγόρευση του καπνίσματος\n22.για να βγάλουμε γαματες φωτογραφίες, να τις εκθέσουμε και να γράψουμε ένα μεταμοντέρνo κείμενο στον κατάλογο της έκθεσης\n23.για να απαντήσουμε επιτέλους στο ιστορικό ερώτημα «what means kefi»;\n24.γιατι η chaos έχei δισκοκηλη και δεν ξέρει για πόσο ακόμα θα μπορεί να χορεύει\n25.γιατι μας αρέσουν τα λοφάκια από τσιγάρα\n26.για να έχουμε λόγο να αγοράσουμε καινούρια φουστανάκια\n27.για να φτιάξουμε μοχιτο σε λεκάνη. Υπό άλλες συνθήκες θα μας έλεγαν αλκοολικιές και παρανοϊκές\n28.για να δούμε πως είναι σε προφίλ ένας μπάτσος στις 5 το πρωί\n29.για να αναγκαστούμε από το πολύ ρεζίλεμα να ψάχνουμε σοβαρά δουλειές στο εξωτερικό και να φύγουμε επιτέλους\n30. για να εκτελέσει η αγιογδύτισσα σε κοινή θέα τη χορογραφία απ’ τη σκηνή στο καφέ στο bande a part\n31. για να παίξουν όλοι εν αγνοία τους σαν κομπάρσοι στην ταινία της chaos\n32. για να πει η αγιογδύτισσα από κοντά σε όλους την τελευταία εφεύρεση – ατάκα «ο εγωισμός μου πέφτει κι εγώ του ρίχνω νέφτι»\n33. γιατί είναι ο προτελευταίος στόχος στη λίστα της chaos και της blood με τελευταίο να κατέβουν με τα πόδια από την Τιχουάνα στη Γη του Πυρός. Άμα το κάνουν αυτό θα βρεθούν πιο κοντά στον πολυπόθητο στόχο\n34. για να δημιουργήσουμε γκουρμέ ντίρλες με τσίπουρο με κρόκο απ’ την παραγωγή στην κατανάλωση\n35. γιατί έχουμε και γαμώ τις playlists αλλά βαρεθήκαμε να τις ακούμε μεταξύ μας\n36. για να γίνει πραγματικότητα το ρητό «στον πλανήτη happy κανείς δεν κλείνει μάτι»\n37. για να πραγματοποιησούμε μια φορά έστω κάτι που σχεδιάσαμε να κάνουμε\n38. για να φέρουμε σε επαφή κάτι ισπανούς φίλους με το ελληνικό μπρίο\n39. για να καταλήξουμε ξημερώματα άυπνοι, πιωμένοι και πτώματα να μαλώνουμε μεταξύ μας\n40. για να έχουν μεγάλη κατανάλωση τα φαρμακεία την επόμενη και ο κλάδος των φαρμακοτριφτών που πολύ εκτιμούμε\n41. για να ξεπεράσουμε επιτέλους το πάρτυ του Κηλαιδόνη\n42. γιατί η αγιογδύτισσα ξέρει ότι θα πεθάνει στα 52 και έχει ήδη περάσει τα μισά της χρόνια πάνω σ’ αυτή τη γη\n43.για να γίνει το πρώτο πάρτυ των τριών γεωγραφικών διαμερισμάτων και των δύο θαλασσών\n44.γιατί έρχονται εκλογές και δε θα τις αντέξουμε χωρίς πιοτί\n45.για να μη λένε ότι στο partizan είναι καλύτερα\n46.για να κάνουμε πραγματικότητα την όλη φάση στα «200 τσιγάρα»\n47.για να μας συγχαίρουν για 38 χρόνια φίλοι και γνωστοί για ’κείνο το βράδυ\n48. για να μας κάνει η blood τσαλίμια ακούγοντας Tom Waits\n49.για να κάνει κάποιος γενναίος παντομίμα το «Υπάρχει και φιλότιμο»\n50.για να πάρουμε δυνάμεις για τα επόμενα 10 χρόνια βλακείας, αφραγκείας και ντίρλας\n51.για το γαμώτο!\nΑναρτήθηκε από chaos-monde στις 4/11/2009 05:51:00 μ.μ. 11 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από chaos-monde στις 4/09/2009 01:45:00 μ.μ. 3 σχόλια:\nΑνάρτηση για έναν φίλο - κηδεία για μια Πολυάννα\nΈτσι…πάλι αρχίζει μια εποχή, αθόρυβα. Και για λίγο, κάτι στιγμές μόνο, πολύ άπιαστες σαν από αέρα, όταν ακούγονται οι Μπεϊρούτ ή όταν πέφτουν τα παγάκια στον φραπέ, είναι σαν να ξανάρχισες κι εσύ μαζί. Χωρίς παρελθόν, χωρίς μνήμη, χωρίς υποχρεώσεις και χωρίς την ανάγκη να μάθεις απ’ τα λάθη σου. Χωρίς τίποτα. Και με όλα. Και μετά πάλι:\n- Σκατά διάθεση έχω ρε συ..\n- Αδυσώπητη άνοιξη πουτάνα…Μας πετάει στα μούτρα όσα δεν θέλουμε να δούμε.\n- Έεετσι…Μα είναι μερικοί που λένε «θα ‘πρεπε να χαίρεσαι» και με το που το ακούω αυτό πάω αυτόματα και νιώθω το αντίθετο. Και δεν ξέρω αν φταίνε αυτοί ή εγώ.\n- Εσύ. Να δεις που ακριβώς επειδή είμαστε τέτοιοι άνθρωποι δε μας συμπαθούμε…\n- Είσαι απερίγραπτη.\n- Είσαι κακούργος.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 4/07/2009 01:55:00 π.μ. 7 σχόλια:\nΤσιγάρα, μπουγάδα και νάυλον.\n«Ωραία λιακάδα..» μουρμουρίζει ο ήρωας μας. Αμέσως αποφασίζει να βάλει εκείνο το ρημαδοπλυντήριο που εδώ και δέκα μέρες όλο το αναβάλλει. Αλλά καθώς κοντεύει να ξεμείνει κι από σώβρακα δεν τον παίρνει άλλο.. Ανοίγει το παλιό πλυντήριο, αντίκα της γιαγιάς, και ρίχνει ό,τι βρει μπροστά του..από μαύρα μέχρι γκρίζα δηλαδή. Κάθε μπλουζάκι και καημός, κάθε καημός και ξενύχτι, κάθε ξενύχτι και μισό ποτήρι ουίσκι στη μπλούζα (τι στο διάολο, όλοι οι σερβιτόροι τρύπια χέρια έχουν..κι όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν είναι κι απ’ τους ανθρώπους που θα πάρουν ύφος και θ’ αρχίσουν τις παρατηρήσεις)..\n«Μωρέ δε πετάω και τις κουρτίνες; σχεδόν μαύρες έγιναν..» σκέφτεται αλλά κάτι μέσα του τον κάνει να μετανιώσει, μάλλον η γκρίνια της μάνας «καλά βρε παλικάρι μου, πότε θα μάθεις να ζεις μόνος σου, όλα εγώ πρέπει να τα κάνω, κι άμα πεθάνω θα σε φάει η βρώμα, τομάρι αδιόρθωτο!» κι άλλα γλυκόλογα. Πάει να βάλει μπρος το πλυντήριο (με το τσιγάρο στο στόμα ρε γομάρι;), πέφτει το τσιγάρο μέσα (α,α, απαραίτητη διευκρίνηση, είναι απ' αυτά με την πόρτα από πάνω!), πάει αυτός να το μαζέψει, είναι όμως πολύ αργά, έχει αρχίσει ήδη η πρώτη πλύση. Κι εκεί που αρχίζει και βρίζει τον εαυτό του μια σκέψη του περνά απ’ το μυαλό: οι παλιές νοικοκυρές έβαζαν σταχτόνερο στις μπουγάδες για να λάμπουν τα ρούχα, οπότε γιατί να σκάει;\nΆντε..πάει κι αυτό. Φτιάχνει έναν καφέ και χαζεύει μια επανάληψη στην tv, για πολλοστή φορά. Ξέρει όλες τις ατάκες απ’ έξω και πριν μιλήσουν καν οι ηθοποιοί ψοφάει στα γέλια. Αλλά για κακή του τύχη ακούγονται περίεργοι θόρυβοι απ’ το πλυντήριο, κάπως σαν να καταπίνει μια σαύρα ένα αιγοπρόβατο, κάπως σαν τον αχόρταγο ένα πράμα…Αμάν, κάτι μάγκωσε μέσα στο πλυντήριο. Ανοίγει το ντουλάπι με τα εργαλεία κι αρχίζει να σκαλίζει το πλυντήριο. Ένας ιμάντας λάσκαρε, δεν είναι τίποτα (ακόμα και για τον ήρωα μας που..πως να το πω…είναι και τέρμα loser..αλλά καλό παλικάρι). Φυσικά και με τα πολλά το’ φτιαξε. Και βρήκε κι ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ στην πίσω τσέπη του τζιν, κολλαριστό, κολλαριστό, να μοσχοβολάει σκιπ. Κι ένα κόκκινο μπλουζάκι ξεχασμένο απ’ τις μέρες της αντίστασης να ’χει γίνει βυσσινί. «Δε βαριέσαι..θα το χαρίσω στο Γιάννη που είναι βυσσινί θύελλα..». Α, και μια κάλτσα χωρίς το ζευγάρι της. «Κι αυτή μπακούρι..» μονολογεί.\nΉρθε και η ώρα του μαλακτικού. Το οποίο φυσικά ξέχασε να αγοράσει χθες που πήγε στο σούπερ μάρκετ. Ωστόσο, θα κάνει την καρδιά του πέτρα και θα βγάλει τα ρούχα απ’ το πλυντήριο χωρίς να έχουν μαλαχθεί…Αλλά για κακή του τύχη – είπαμε, πολύ γκαντέμης λέμε – ο αποπάνω έχει απλώσει στη δεξιά μεριά απ’ τα σύρματα, ο αποκάτω στην αριστερή και η πιο αποκάτω στη μεσαία. «Κι εγώ τι να τα κάνω τα ρούχα ρε, σκουλαρίκια στ’ αφτιά;;;;» σκέφτεται. Ωστόσο, ο πολυμήχανος ήρωας μας – πολυμήχανο τον έκαναν οι πολλές γκαντεμιές, όχι η φύση – θυμάται ότι έχει ένα μεγάλο νάυλον από τότε που κάνανε κάμπινγκ με τα παιδιά και το απλώνει στο καθιστικό για να στριμώξει εκεί την απλώστρα με τα ρούχα που δε χωράει στο μπαλκόνι. Με το που βλέπει όμως το νάυλον, τον πιάνει μια μελαγχολία γιατί τώρα πια δεν πάνε κάμπινγκ, γιατί τώρα πια οι περισσότεροι φίλοι του δουλεύουν τα καλοκαίρια, ο ένας δε έχει και παιδί…Και τώρα πια η μία έχει τη μέση της, ο άλλος έχει την πλάτη του κι η άλλη έχει τον αυχένα της… «Πως καταντήσαμε έτσι…». Δεν πτοείται όμως. Όλα αυτά τα πάθανε απ’ τις πολλές ώρες ορθοστασίας στα μπαράκια, οξεία μπαρίτιδα. Σκάει κι ένα χαμόγελο απ' τα ωραία του γιατί σε τελική ανάλυση, άμα είναι να είσαι κοντά στα 30 και να είσαι ερείπιο καλύτερα να είσαι έτσι λόγω πρότερου ανέντιμου βίου.\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 4/01/2009 04:47:00 μ.μ. 5 σχόλια:\nH Πολυάννα βάζει πλυντήριο.\n«Ω, τι όμορφη λιακάδα!» αναφωνεί η ηρωίδα. Κρίμα τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Αυτομάτως αποφασίζει να βάλει πλυντήριο για να εκμεταλλευτεί τον υπέρλαμπρο ήλιο. Αδειάζει τις τσέπες των ρούχων, τα γυρίζει απ’ την ανάποδη για να μην ξεθωριάσουν, τα Διαχωρίζει στις 8 αποχρώσεις του γαλάζιου, του χρώματος του ουρανού και της θάλασσας που τόσο λατρεύει και τόσες φορές την έχουν συντροφεύσει στις ονειροπολήσεις της. Αλλά αφού είναι και οικολόγα αποφασίζει να τα βάλει όλα μαζί, μαζί και κάτι λίγα ροζ πον πον ρουχαλάκια. Ε, φυσικά είναι ρομαντικιά λέμε, ακόμα και την ταραμοσαλάτα μόνο με ροζ ταραμά τη ντερλικώνει. Ωστόσο, όπως ίσως ήδη έχουμε αναφέρει, είναι ένα καθημερινό απλό κορίτσι του σήμερα που παλεύει με τις καθημερινές αντιξοότητες του να είσαι μια ευαίσθητη ψυχή και μια δυναμική ύπαρξη ταυτόχρονα, σαν να λέμε βλάχικο γλέντι με βαν Μπιούρεν στην κονσόλα. Βρίσκει το αγαπημένο της απορρυπαντικό με άρωμα σκι του βουνού (το καλοκαίρι αγοράζει το αντίστοιχο σε άρωμα σκι της θάλασσας). Μέχρι να πλυθούν τα ρούχα στο υπερσύγχρονο πλυντήριο φτιάχνει ένα καφεδάκι και χαζεύει λίγο με τις κολλητούλες της στο msn (τι λες άνθρωπε μου! Η ηρωίδα δεν έχει κολλητούς, τι την πέρασες, καμιά ρεμάλω!). Μμμμ..έφτασε η ώρα για το μαλακτικό, το καλύτερο της. Παίρνει το καζολίν απ’ το ντουλάπι. Καλά ε.. φτιάχνεται μόνο που το αναγιγνώσκει: «Συχνά η σκληρή καθημερινότητα μας εμποδίζει να εκφράζουμε αυτά που νιώθουμε μέσα μας. Γι’ αυτό λοιπόν θέλουμε οι άνθρωποι να ξεπεράσουν τις αναστολές τους, το φόβο και τις ντροπές τους και να αρχίσουν να εκφράζουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους. Γιατί δηλαδή να μην τραγουδάτε στο μπάνιο, να μην χορεύετε στο δρόμο, ή να μην αγκαλιάζετε τους φίλους που συναντάτε...Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι εάν ξυπνήσουμε τις αισθήσεις μας- την αφή, την όραση, την γεύση, την όσφρηση και την ακοή - θα μπορούμε να χαλαρώνουμε πιο συχνά. Το αίσθημα που δημιουργείται όταν ακούμε το γέλιο ενός παιδιού, μυρίζουμε φρεσκοκομμένο γρασίδι ή απολαμβάνουμε το ηλιοβασίλεμα... αυτές οι εμπειρίες δημιουργούν χαμόγελα, διώχνουν τις αναστολές και κάνουν τη ζωή μας ομορφότερη». Αυτές είναι φασίνες, όχι μαλακίες.\nΒγαίνει λοιπόν κι αυτή στο πεντακάθαρο μπαλκόνι της με τα πολύχρωμα λουλουδικά και ανακαλύπτει ότι μπορεί να απλώσει άνετα όπου θέλει καθώς κανείς από τους γείτονες δεν έχει βάλει μπουγάδα. «Τι τέλεια!» σκέφτεται.\nΑ ρε πουλάκια, χάθηκε να' χατε ένα καζολίν στο σπίτι, ν' αρχίσω να τρέχω στα μπακάλικα θέτε;;;;\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 4/01/2009 02:29:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟι υπόλοιποι ξυπνάνε\nΈνας φρικτός ήχος σπάει την όμορφη σιωπή του μισοσκόταδου. «Άι σιχτίρ από δω χάμω..πήγε κιόλας 8;» σκέφτεται η ηρωίδα μας και προσπαθεί να βγάλει τις λέξεις από μέσα της μάταια. Φυσικά ο λαιμός της έχει κλείσει απ’ τα χθεσινά που κατέβασε. Τα πρωινά εσωτερικά μπινελίκια διακόπτει μια γνώριμη σιχαμερή φωνή. Φυσικά αποκοιμήθηκε με την τηλεόραση αναμμένη (το timer ρεεεεεε! θα το θυμηθείς ποτέ;;;). Κι εκεί που η τελευταία χθεσινή εικόνα που θυμάται είναι το ούλτιμειτ τσόπερ να κάνει αλοιφή ένα τσιμεντότουβλο, τώρα βλέπει – μισοβλέπει δηλαδή – τον Αυτιά να σχολιάζει δηλώσεις του Μητσοτάκη… «Ε ρε πούστη, το κέρατο μου μέσα..γκρρρρρ» κι άλλα τέτοια σκέφτεται. Ψάχνει το τηλεκοντρόλ ανάμεσα στα σκεπάσματα αλλά βρίσκει το τασάκι. Γεμάτο. Πάλι το ξέχασε στην κρεβατοκάμαρα..Και φυσικά μυρίζουν τσιγαρίλα και όλα τα σκεπάσματα..Α,να και το τηλεκοντρόλ! «Άντε πάνε να γαμηθείς παλιοπαπάρα..» μονολογεί μουντζώνοντας τον Αυτιά και το πάνελ του βεβαίως, βεβαίως και κλείνει το χαζοκούτι. Κι εκεί που πέφτει πάλι ησυχία, ακούγονται οι αποπάνω που αλληλομπινελικώνονται αγρίως και τα χώνουν και στο 3χρονο παιδί τους επιπλέον. «Να θυμηθώ να κάνω μια καταγγελία στο χαμόγελο του παιδιού..» μονολογεί και το γράφει σ’ ένα ποστ ιτ που στοιβάζεται μαζί με άλλα 23 στον τοίχο. Άντε να βρούμε και τις παντόφλες τώρα.. Στην προσπάθεια ανεύρεσης της δεύτερης παντόφλας σκοντάφτει πάνω στο καλώδιο του τηλεφώνου, εξοστρακίζεται στον τοίχο, του ζητάει συγγνώμη, αυτομάτως αντιλαμβάνεται το λόγο που δεν της απαντά ο γάιδαρος ένα «παρακαλώ, δεν πειράζει» και σέρνει το κουφάρι της μέχρι την τουαλέτα. «Τι μούτρα είν’ αυτά…..» μουρμουρίζει. Ψάχνει για την οδοντόκρεμα. «Ποιος τρόμπας τη ζούλιξε απ’ τη μέση του σωληναρίου;;; εγώ αποκλείεται..» σκέφτεται και κοιτάζει βαθιά τον καθρέφτη. Αλλά δεν βλέπει κανέναν και λογικά υποθέτει ότι τη μπινιά την έκανε το μπουρνούζι. Το τηλέφωνο κουδουνίζει επίμονα.\n- Έλααα…( χειρότερη βραχνάδα αυτός..) Σε ξύπνησα;\n- Όχι, πάω δουλειά. Τί έγινε κι είσαι τέτοια ώρα ξύπνιος;\n- Ρε συ, θυμάσαι πέρυσι τις απόκριες που είχαμε δει μια ταινία μ’ ένα τρανζίστορ που μου θύμιζε κάτι; Είχα ένα τέτοιο στο πατάρι, το βρήκα πριν λίγο.\n- Έλα ρεεεε, θα περάσω να το δω μετά.\n- Καλά, πάω να την ξαναπέσω τώρα. Τα λέμε.\n- Άντε καληνύχτα.\nΣτην κουζίνα ψάχνει κάτι φαγώσιμο, λιπαρό κατά προτίμηση, μετά τη ντίρλα για να στρώσει το στομάχι. Κάνει καφέ και ψάχνει το κονιάκ. Αμάν, αμάν…το ήπιανε προχθές. «Ααα, κάτσε μην έχουμε Tia Maria..έλα ρεεεε, πάει κι η θειά Μαρίτσα;» μιλάει μόνη της καθώς αναγκάζεται να ρίξει στον καφέ λικέρ μανταρίνι που έφτιαξε με τα χεράκια της παραπρόπερσυ και μάλλον δεν πίνεται γι’ αυτό και ξόμεινε. Άντε κι ένα τσιγάρο τώρα..Αμάν, αμάν, αμάν! Ξέμεινε από χαρτάκια. «Ε, γαμώ το ξεσταύρι μουυυυυυυυυ!» χοροπηδάει ξυπόλυτη απ΄ την τσαντίλα. Πώς να ξεκινήσει η μέρα ατσίγαρη.. Αρχίζει να ψάχνει σ’ όλο το σπίτι. «Μωρέ, λες να’ χω στο ψυγείο; Why not; Και την άλλη φορά που έψαχνα το κινητό εκεί το βρήκα..» μονολογεί. Αλλά φευ! Δεν είναι εκεί. Αποφασίζει να ντυθεί να πάει στο περίπτερο. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: θα πάρει και μπουγατσούλα, μιλκομπούκαλο και τα παρελκόμενα γιατί το στομάχι διαμαρτύρεται σαν τη Λιάνα Κανέλλη. Ανοίγει τη μπαλκονόπορτα να δει αν έχει καλό καιρό. Ωραία…ο ήλιος την τύφλωσε τελείως! Και μέσα στην τύφλα της ακουμπάει στη γλάστρα με το στραβοχυμένο φυτό και τις κουτσουλιές των περιστεριών που το κατακλύζουν. Έχει γεμίσει τη βεράντα με cd αλλά τα πουλάκια εξακολουθούν να τη χέζουν ανελλιπώς. Ανοίγει τη ντουλάπα αποφασισμένη να φορέσει τα ρούχα που δύο δευτερόλεπτα αργότερα ανακαλύπτει πως είναι στα άπλυτα. «Δε βαριέσαι..» μονολογεί. Και φοράει ό,τι βρει στη ντουλάπα η οποία θυμίζει εκείνη του Κωνσταντίνου Μαρκορά με λίγες πινελιές σκοτωμένου μωβ, σκοτωμένου πράσινου, σκοτωμένου μπλε, σκοτωμένου γενικότερα. Βρίσκει και το ένα πορτοκαλί παπούτσι. Βρίσκει και το ένα βυσσινί. «Ωραία αντίθεση κάνουν..» σκέφτεται. Απλώς είναι και τα δύο για το αριστερό πόδι. Με τα πολλά βρίσκει και τα δεξιά και πάει για χαρτάκια. Το ασανσέρ είναι στο ισόγειο φυσικά..άντε ν’ ανέβει το ερείπιο που κάθε βδομάδα χαλάει.. Η ηρωίδα έχει γύρει στην πόρτα του ασανσέρ και μισοκοιμάται. Με το που γυρίζει απ’ το περίπτερο σκοτώνεται να προλάβει το τηλέφωνο που το ακούει να κουδουνίζει απ’ το διάδρομο, στρίβοντας ταυτόχρονα και το ριμαδοτσίγαρο.\n- Καλημέρα σας, κάνουμε μια έρευνα μπλα μπλα μπλα…Μπορείτε να μας πείτε το σημαντικότερο κατά τη γνώμη σας πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη σας;\n- Το νομάρχη της.\n- (παύση) Ένα ακόμα;\n- Βεβαίως. Το πάρκινγκ.\n- Εσάς πόσο χρόνο σας παίρνει να βρείτε να παρκάρετε;\n- Μα εγώ δεν οδηγώ.\n- Μάλιστααα.. Πιστεύετε πως οι αρχές της πόλης σας έχουν κάνει τα σωστά βήματα για να αυξήσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων;\n- Επειδή ανοίξαμε μεγάλη κουβέντα και βιάζομαι θα’ θελα να συντομεύουμε.\n- Μπλα μπλα μπλα…\n«Χάθηκε μια φορά να τηλεφωνήσουν για πολιτικό γκάλοπ που θα παίξει στο δελτίο των 8 ρε πούστη; Αλλά βέβαια, με τέτοιες μαλακίες που τους λες σ’ έχουν στη black list..». Έτσι είναι ο Έλληνας… σώνει και ντε να γίνει διάσημος έστω και ανώνυμα. Ώπα, δεύτερο τηλέφωνο.\n- Έλα ρε. Δουλεύεις σήμερα;\n- Που πήρα… Αλέκα Κανελλίδου εκεί; Τι φωνή είν’ τούτη ωρέ βαριόμοιρη;\n- Μισό, να βάλω ραδιόφωνο…\nΦυσικά πετυχαίνει διαφημίσεις. Φυσικά μια απ’ αυτές τις αχαρακτήριστες των Jumbo.\n- Μωρέ, βγήκαμε για μια μπύρα χθες και η μία έφερε την άλλη και τ’ ανακατέψαμε και ξέρεις μωρέ.. Πώς είναι όταν εσύ πας για μπιρίμπα στην παραπάνω ρούγα και καταλήγεις στη Φούρκα για τσίπουρα ένα πράμα;\n- Ξέρω..Α, να σε πω..θα κατέβεις κέντρο;\n- Ξέρω γω...Εσύ;\n- Ξέρω γω…Καλά, άμα συναντηθούμε τα λέμε. Λες να πάμε να λιαστούμε σαν τα μοσχάρια στη λιακάδα;\n- Ε,ναι.. άμα είναι να πάμε θα πάμε. Αλλιώς… (σκέφτεται, σκέφτεται..ντόινγκ! τη βρήκε την ατάκα) δε θα πάμε.\n- Το cd θυμήσου ε!\nΚοιτάζει το ρολόι κι έχει αργήσει. Βάφεται λίγο γιατί που θα πάει με τέτοιους κύκλους κάτω απ’ τα μάτια.. Ψάχνει την τσάντα που κρατούσε χθες που έχει μέσα το λογαριασμό της ΔΕΗ τον οποίο κουβαλάει κάθε μέρα εδώ και μιάμιση βδομάδα με σκοπό να τον ξοφλήσει αλλά θα το κάνει μόνο αφού λήξει. Ωχ, πάλι τηλέφωνο.\n- Έλα ρε μάνα…ναι, δουλεύω. Τι; Καλά, θα κοιμάμαι… Καλά, θα τρώω..Καλά λέμε, γειά.\nΕκείνη τη μέρα έχει κι ένα σωρό δουλειές..Πως είναι μερικές μέρες που το μόνο που έχεις κανονίσει είναι να βρεις το 6 καθέτως στο σταυρόλεξο: νορβηγός καλουπατζής με 12 γράμματα; Και το παιδεύεις, τηλεφωνείς στους πάντες «-έλα ρε, ξέρεις κανένα Νορβηγόςκαλουπατζή; – ξέρω έναν καλουπατζή στον Εύοσμο και ένα Νορβηγό που’χε έρθει με erasmus στη σχολή πριν 3 χρόνια, σου κάνουν;», το κάνεις κι ένα google μπας και το βρεις και καταπονημένος πας για ύπνο στο τέλος της μέρας και χωρίς να έχεις πετύχει το μοναδικό στόχο που έθεσες; Ε, το ακριβώς αντίθετο σήμερα. Απ’ όλα έχει σήμερα ο μπαξές, μέχρι και δημόσιες υπηρεσίες. Ποτέ οι δουλειές δεν έρχονται με μέτρο.\nΕκείνη τη στιγμή ακούγεται μήνυμα απ’ το κινητό. «Έχει πλάκα να’ ναι ο Κώστας…» αγχώνεται. Φυσικά και δεν είναι ντε. Απ’ το υπουργείο μεταφορών είναι και την ενημερώνουν να οδηγεί πάντα με ζώνη. «Αφού δεν έχω καν δίπλωμα…» σκέφτεται. Ψάχνει τα κλειδιά για να μην τα ξεχάσει όπως την άλλη φορά μέσα στο σπίτι και τρέχει για κλειδαρά. Το ασανσέρ αυτή τη φορά είναι στον 8ο. «Την τύχη μου, την τσούλα..». Ταυτόχρονα βγαίνει απ’ το διπλανό διαμέρισμα ο κουφός παππούς.\n- Καλημέρα κοπελιά! Πώς είναι η Κύπρος;\n- Ποια; (Μες τη νύστα και τη βιασύνη ξεχνάει πως ο παππούς νομίζει πως η ηρωίδα μας είναι απ’ την Κύπρο, άσχετα που οι προηγούμενοι νοικάρηδες – 8 χρόνια πριν δηλαδή – ήταν απ’ την Κύπρο.) Αααα..μια χαρά. (γιατί να του χαλάσει την ψευδαίσθηση του γέροντα…).\nΚατεβαίνουν στην είσοδο όπου κάποιος έχει παρατήσει τα σκουπίδια του. Ο παππούς αρχίζει τους αφορισμούς προς τη νέα γενιά. «Ωχ, τα σκουπίδια ξέχασα να πάρω μαζί..». Άλλη μια μέρα υπαρκτού σουρεαλισμού ξεκινάει.\nΠαρεμπιπτόντως και εντελώς τυχαία, η ηλιόλουστη μέρα σε ένα 10λεπτο φέρνει βροχή και η ηρωίδα – πως αλλιώς ντε.. – δεν έχει πάρει μαζί της ομπρέλα. Ρίχνει μια μούντζα κατά πάνω και φοράει την κουκούλα της. Το κόβω να τη μπαγλαρώνουν τα μπατσόνια..\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 3/30/2009 01:31:00 μ.μ. 4 σχόλια:\nΗ Πολυάννα ξυπνάει\n(Πρόκειται για ομάδα που αριθμεί μόνο γυναίκες, τουλάχιστον απ’ όσο ξέρω δεν εμπίπτουν άνδρες σ’αυτή την κατηγορία..δόξα τα χίλια ξωτικά του δάσους...)\nΈνας χαρούμενος ήχος αντηχεί στο όμορφο, χρωματιστό δωμάτιο. Ααα.. το ξυπνητήρι… Ανοίγει τα μάτια της κι απ’ τις γρίλιες μπαίνουν οι ηλιαχτίδες. Χαμογελάει που άλλη μια όμορφη μέρα μόλις άρχισε. Σηκώνεται χαριτωμένα απ’ το κρεβάτι με τα πορτοκαλί σκεπάσματα που μοσχοβολάνε μαλακτικό με άρωμα αγριοπαπάγιας και βατόμουρων της Γουατεμάλας. Με αέρινα βήματα φτάνει στην τουαλέτα όπου παρατηρεί το πρόσωπό της φωτισμένο απ’ τη φρεσκάδα της πρωινής δροσιάς. Πλένει προσεκτικά τα δόντια της. Έπειτα, ανοίγει το ψυγείο για να στύψει πορτοκάλια και να πάρει τις απαραίτητες βιταμίνες της. Σίγουρα υπάρχει φρέσκο γάλα που μαζί με θρεπτικά δημητριακά αποτελούν την αρχή μιας δυναμικής μέρας. Μήπως να άλειφε και μια φετούλα με μέλι; Μμμ..το Βιτάμ απλώνεται πλούσιο πάνω στο φρέσκο ψωμί… Η ηρωίδα μας σκάει ένα χαμογελάκι όταν η σκέψη πως θυμίζει τις διαφημίσεις του Βιτάμ την κυριεύει.. Λείπει ένας όμορφος, πλούσιος, πετυχημένος σύζυγος και δύο παιδάκια, ξανθά κατά προτίμηση, ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι (με διαφορά μεταξύ τους 14 μήνες. Ε, φυσικά το αγοράκι θα είναι το πρωτότοκο καλέ!). Ο καφές μοσχομυρίζει σαν τις διαφημίσεις γιάκομπς που όλοι κλείνουν αισθαντικά τα μάτια και μεταφέρονται από τα Πατήσια στις ερήμους της Αραβίας…Ανάβει την τηλεόραση και πέφτει πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα οπότε και ενημερώνεται σύντομα για την επικαιρότητα. Σε λίγο ωστόσο βαριέται. «Δε βάζω καμιά μουσικούλα βρε αδερφέ;» σκέφτεται. Προτιμά κάτι σε cd, για την ακρίβεια Χατζηγιάννη.. «άσε με λοιπόν να δούμε αν μπορώ τη διάθεσή σου ν’ αλλάξω..να πετάς ψηλά, να ζεις…». Σιγομουρμουρίζοντας και σιγοχοροπηδώντας ανοίγει τη μπαλκονόπορτα να αναπνεύσει τον ανοιξιάτικο αέρα της πόλης. Οι κουρτίνες λάμπουν στο εκτυφλωτικό φως. Σαν τις διαφημίσεις του tide ένα πράμα.. Κοιτάζει για λίγο τις γλάστρες στο μπαλκόνι. Έχουν ήδη μπουμπουκιάσει! Σε λίγο το μπαλκόνι της θα γεμίσει χρώματα! Μα απ’ τις ανέμελες κηπουρικές σκέψεις τη διακόπτει ένα τηλεφώνημα:\n- Καλημέρα κολλητούλα! Τι κάνεις;\n- Ω! Καλημερούδια ψυχούλα μου! Πως κι έτσι πρωινή;\n- Σκέφτηκα ν’ αρχίσουμε τη μέρα μας με μια γλυκιά συνομιλία, έτσι, για να πάνε όλα καλά..Δεν έχει τέλειο καιρό σήμερααααα;\n- Αχ, ναιιιι…Πολύ όμορφη η ιδέα σου. Έλα ν’ ανταλλάξουμε θετικές ενέργειες*!\n- Λοιπόν, άμα τελειώσουμε νωρίς τις δουλίτσες μας εννοείται ότι πάμε για καφεδάκι στη λιακάδα, ΟΚ;\n- Φυσικά κουκλίτσα! Φιλάκια πολλά!\nΑκόμα πιο χαρούμενη η ηρωίδα μας ανοίγει την ντουλάπα με τα λουλουδάτα ρούχα της. Δυστυχώς έχουν ξεμείνει και μερικά χειμωνιάτικα αλλά στην πρώτη ευκαιρία θα κάνει ένα ξεσκαρτάρισμα ώστε να μείνουν μόνο τα δαντελωτά πουκαμισάκια και τα ρομαντικά φορέματα, οι αγγελιοφόροι της άνοιξης. Αλλά επειδή είναι ένα αιώνια μεγάλο παιδί αποφασίζει να φορέσει το αγαπημένο άνετο τζιν της και τα αθλητικά παπούτσια που τόσο τη βολεύουν στις μεγάλες βόλτες της. Διαλέγει γρήγορα τα ρούχα, δε βάφεται – άλλωστε, το ξέρει ότι η φυσική ομορφιά της αξίζει πιο πολύ απ’ όλα τα στολίδια του κόσμου – και ψάχνει την τσάντα που ταιριάζει με αυτά που φοράει. Ωχ, δεν πρόλαβε να στρώσει τη κρεβάτι… «Ε, καλά..αφού γυρίσω θα τακτοποιήσω!» σκέφτεται κάπως ενοχικά, κάνει και την πρωινή προσευχή - κατάλοιπο από τα σχολικά χρόνια, την ενοχική προσωπικότητα και την πίστη της ότι τελικά θα το σώσουμε το σώμα μας και την ψυχή μας και την καρέτα-καρέτα και ό,τι άλλο σε πολύτιμο κυκλοφορεί και κλειδώνει την πόρτα. «Τι καλά, το ασανσέρ είναι πάλι σταματημένο στον όροφο μου!» ψιθυρίζει. Φορτωμένη με τη σακούλα με τα σκουπίδια που μυρίζει βανίλια φτάνει στην είσοδο της πολυκατοικίας. Δεύτερο τηλέφωνο:\n- Έλα μανουλίτσα μουυυυ...τι κάνεις; Ναι, ναι, έχω κάτι δουλίτσες. Το μεσημέρι; Αχ, ωραία ιδέα αλλά κανόνισα με τη Βούλα/Σούλα/Τούλα (την όποια έτερη αγγελοκρουσμένη anyway..)να πάμε για καφεδάκι μωρέεεεε...(το νάζι έχει χτυπήσει ταβάνι σ' αυτό το σημείο.) Ωραία, ωραία..υπόσχομαι να ρθω το βραδάκι. Άντε φιλάκια!\nΕκεί στην είσοδο, συναντά μια καλοστεκούμενη ηλικιωμένη γειτόνισσα και ανταλλάσσουν πρωινές αβρότητες.\n«Όλα θα πάνε καλά!» σκέφτεται καθώς βγαίνει στο δρόμο κι αντικρίζει το γλυκό πρωινό. Και χαρούμενη οδεύει προς τις δουλειές της.\n*Αυτό δεν ξέρω πως γίνεται αλλά αφού το ακούμε τόσο συχνά, σίγουρα θα υπάρχει τρόπος..\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 3/28/2009 09:59:00 μ.μ. 4 σχόλια:\nΑν ο κόσμος έπρεπε να τελειώσει απόψε θα ‘θελα να με βρει σε κάποια σύναξη στη Βιέννη, λίγο πριν τη Σετσεσιόν, με μακρύ φουστάνι – που θα ξέρω πώς να το κυκλοφορήσω κι όχι να το σέρνω άτσαλα – και μ’ ένα ποτήρι τζιν στο χέρι. Μετά θα ακολουθούσαν πολλά ακόμα ποτήρια και στριφτά τσιγάρα. Κι η ιδέα της απαγόρευσης του καπνίσματος θα έμοιαζε τόσο αστεία όσο κι αποτρόπαιη. Γιατί υπήρξαν κάποιες εποχές στην Ιστορία που ο καπνός ήταν αναγκαίος για να σκεφτεί ο άνθρωπος πιο θολωμένα μήπως και κάνει εκείνο το απρόσμενο βήμα που δε χωράει σε κοινωνικές συνθήκες, μήπως και σχηματίσει εκτός του αυτό που τον χαρακώνει εντός του. Κάποια στιγμή, αργοπορημένος χωρίς την ανάγκη να δικαιολογηθεί, θα έφτανε κι ο Κλιμτ, θα ενοχλούσε το βλέμμα του κι έτσι δε θα χρειαζόταν να μιλάει. Θα ήταν το σπίτι γεμάτο ιδέες και τίποτα χειροπιαστό εκτός απ’ τα ποτά. Κι αν αρχίζαμε να χορεύουμε χωρίς να μιλάμε με τη φυσικότητα που έχουμε όταν σιωπούμε μπροστά στο αγαπημένο, γύρω θα γκρεμίζονταν οι τοίχοι, οι οροφές και τα πατώματα. Θα διαλύονταν σαν στάχτη ή πατουσολακούβες (αυτό με τα κάστρα εντελώς κλισέ πια..) από άμμο, σιωπηλά και διακριτικά. Άλλωστε εμείς θα κερδίζαμε τις εντυπώσεις, αυτά θα λειτουργούσαν κάπως σαν παραπληρωματικό μοτίβο. Και θα συνεχίζαμε να χορεύουμε μέχρι να μη βρίσκουν κάπου να ισορροπήσουν τα πόδια μας. Όλοι χαμογελαστοί. Και θολωμένοι. Όταν διαλύεται ο κόσμος καλό είναι να έχεις ορθάνοιχτα μάτια αν θες να τον σώσεις. Σε αντίθετη περίπτωση, ενδείκνυται συμπεριφορά κλάιν μάιν κουλτουριάρη με απροσδιόριστο επάγγελμα, πικρόχολο λεξιλόγιο και ασυναίσθητη ανάγκη να παρακολουθεί τον εαυτό του και να αλλάζει ρόλους, όχι για τον άλλους αλλά για κείνον. Για να αντέχει τον εαυτό του.\nΠοιόν εαυτό…Εγώ έχω μετρήσει ήδη έξι. Δεν τους έδωσα ονόματα γιατί κι εγώ που έχω ένα αναγκάστηκα γρήγορα να φορτωθώ άλλα τρία που έχουν εντυπωθεί στη συνείδηση των συνοδοιπόρων. Κι έτσι, ο καθένας μόνος όταν σκοτεινιάζει κι πιο μόνος όταν νιώθει ικανός να κατακτήσει όλο τον κόσμο, μόνος με τους πολλούς εαυτούς μετράει τις μέρες για την άνοιξη. Κι ας το κάνουν ένα σωρό άνθρωποι τριγύρω, σαν μοναδική διαδικασία μοιάζει. Απ’ αυτό που νομίζουν όλοι ότι καταφέρνουν όταν το πιθανότερο είναι να έχουν απλώς περάσει το σύνορο πιωμένοι. Και πάλι στον ύπνο πιαστήκαμε..Κρίμα η προετοιμασία και τα ερωτηματικά και και τα διλήμματα και όλα αυτά που δίνουν την ψευδαίσθηση της σκέψης. Όλα φυσικά έρχονται. Κι η άνοιξη και τα επόμενα κεφάλαια, και τα επόμενα τσιγάρα κι ο ύπνος. Αλλά να…είναι μερικοί σπαστικοί άνθρωποι με πολλή ζοχάδα κι αναλυτική σκέψη, με σκούρα ρούχα και υποχρεώσεις που πάντα τις αφήνουν μισοτελειωμένες γιατί βαριούνται όλα τα γύρω τους (και τα μέσα τους βεβαίως..) και καταλήγουν να κουράζονται στα εύκολα, να προσπαθούν στα δύσκολα και στο τέλος να κάνουν όμορφες τρύπες στο νερό που μια απ’ αυτές στο άμεσο μέλλον θα τους καταπιεί – όχι τίποτα άλλο, αλλά έχουν κατασκάψει όλο τον τόπο... Υπάρχει κι η περίπτωση να έκαναν κάτι χρήσιμο ή ουσιαστικό αλλά όταν περνούσαν απ’ το σύνορο που σηματοδοτεί τη διαφορά να ήταν και πάλι πιωμένοι. Αλλά δεν θα το εξετάσω γιατί δεν ξέρω αν είναι το χειρότερο ή το καλύτερο που μπορεί να τους συμβεί..\nΚαι πήγαν για ύπνο πτώματα ενώ όλες τις μέρες σκέφτονται πως θα κάνουν κάτι που ποτέ δεν κάνουν.\n(και τώρα που το σκέφτομαι το πιθανότερο είναι σε 50 σειρές να προσπαθούν να πουν κάτι που γράφτηκε σε μία…)\n(ε..το 'ξερα πως δε θα ήταν δόκιμο να κλειστώ για 6 ώρες σε μια αίθουσα σινεμά, να τα αποτελέσματα…και δη σε πειραματικές ταινίες όπου τελειώνει ο κόσμος…)\n(εαυτός 3 προς εαυτό 2: παίζουν κι άλλες παρενθέσεις για θα μιλήσεις ντεκλαρέ;)\n(εαυτός 5: ο 2 πάντα σιωπά όταν ο 3 του απευθύνει το λόγο. Κι εγώ δεν έχω απάντηση.)\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 3/11/2009 01:23:00 π.μ. 4 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Ανώνυμος στις 2/16/2009 11:38:00 μ.μ. 6 σχόλια:\nεν μέσω μετακόμισης και άχαρων γιορτών, σ' αυτούς ...\nεγώ θα συνεχίζω να παίζω μπάλα μόνη μου μέχρι τ...\nΚάποιοι μένουν σε τόπους που ο ήλιος δύει πιο αργά...\nΔιότι το βρίσκω πολύ δύσκολο να σχολιάσω τις δύο α...\nΕιχα ενα σπίτι με δυο βουκαμβιλιες στην είσοδο πο...\nΜου θυμίζεις εκείνη την ηλικία των είκοσι που είνα...\nε, τώρα δεν είναι σαν να ξημερώνει για 24 ώρες ...\nΤίποτα, μην ενοχλείστε. απλά, όσο είναι αυτό το πά...


"MUSIC DIAMONDS"\n μουσική παράσταση\nΗ ΛΟΡΝΑ, παρουσιάζει ένα μουσικό αφιέρωμα σε ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ, ελληνίδες και ξένες. Ένα μουσικό ερμηνευτικό καλοκαιρινό ταξίδι με τα πιο χαρακτηριστικά, αγαπημένα τραγούδια μεγάλων ερμηνευτριών, από τη Barbra Streisand, τη Shirley Bassey, τη Celine Dion, τη Whithney Houston, τη Lisa Minelli, τη Mariah Carey, Lara Fabian κ.α. μέχρι τη Μαρινέλλα, τη Τζένη Βάνου, τη Δήμητρα Γαλάνη, τη Χαρούλα Αλεξίου, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, την Τάνια Τσανακλίδου, τη Βίκυ Μοσχολιού, την Άννα Βίσση, την Ελευθερία Αρβανιτάκη κ.α.\nΜια ξεχωριστά ερμηνευτική αλλά και διασκεδαστική μουσική παράσταση ιδανική για όλους τους χώρους που παρουσιάζεται στο φουαγιέ – μουσική σκηνή του θεάτρου «ΘΥΜΕΛΗ» κι ενθουσιάζει το κοινό το οποίο συμμετέχει τραγουδώντας γνωστά αγαπημένα τραγούδια, ελληνικά και ξένα.\nΤο θέατρο «ΘΥΜΕΛΗ» λειτουργεί πλήρως ανακαινισμένο, με σύγχρονα συστήματα εξαερισμού – κλιματισμού, ήχου και εικόνας.


03 Φεβρουαρίου 2011 09:19\nΚαλή ημέρα και χρόνια πολλά για την Ελλάδα που ως κράτος έχει γενέθλια. Η Σελήνη είναι σε σύνοδο με Ήλιο...\nΚαλή ημέρα και χρόνια πολλά για την Ελλάδα που ως κράτος έχει γενέθλια. Η Σελήνη είναι σε σύνοδο με Ήλιο και Άρη αλλά και σε τρίγωνο με τον Κρόνο. Σίγουρα η μέρα είναι η καλύτερη από τις άλλες. Η Αφρούλα σε τετράγωνο με Ουρανό και θα χρειαστεί να είσαστε προσεκτικοί γιατί η χαρά από το «παρ ‘το δρόμο που σου πρέπει τον αγύριστο» δεν απέχει και πολύ.\nΣήμερα ψυχολογικά είσαστε σε πολύ καλή κατάσταση και αυτό φαίνεται έκδηλα. Με πέντε πλανήτες στον φιλικό, προς εσάς, Υδροχόο τελικά όλα βαίνουν υπέροχα. Στα αισθηματικά έχουμε μια αισθητή βελτίωση μιας και οι κινήσεις σας είναι επιτυχημένες. Οι γεννημένοι το πρώτο πενθήμερο προσοχή, υπάρχει κίνδυνος υπερκόπωσης. Ο Δίας είναι σε τετράγωνο με τον Β. Δεσμό και αυτό πρακτικά σημαίνει πως πρέπει να είστε πιο φειδωλοί σε... όλα.\nΟι προσπάθειες που καταβάλετε νοιώθετε πως τελικά πάνε στο βρόντο. Αυτό δεν είναι η αλήθεια μιας και έχετε απλά μια επιβράδυνση των ζητημάτων που σας απασχολούν. Ίσως ακονίζετε τα «μαχαίρια» του Master Chef της ζωής σας για να μην σας βγάζουν υποψήφιους προς αποχώρηση. Μην δείξετε φόβο. Είστε οι απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού και της μοίρας σας. Για τους γεννημένους το 1978 η ώρα της καθιέρωσης είναι κοντά.\nΤο σημερινό πρόγραμμα μπορείτε να το φέρετε εις πέρας στο πολύ χαλαρό. Τα δείγματα γραφής που λαμβάνεται από τρίτους είναι πολύ αισιόδοξα και οι εργασίες προχωρούν σαν το γάργαρο νερό. Αισθηματικά η όποια παρεξήγηση λύνεται με κουβέντες καθαρές και ξάστερες. Ενδεχομένως, να χρειαστεί να κάνετε κάποιες οικογενειακές συζητήσεις για το κοινό καλό. Οι γεννημένοι το 1975 προσοχή... ίσως διαρρεύσουν κάποια λόγια σας.\nΤο νεφέλωμα πλανητών στον Υδροχόο και κατά συνέπεια στον 8ο Ηλιακό σας οίκο ξυπνά αναμνήσεις μα και ανησυχίες για το μέλλον. Εσείς, ως ...αιώνιοι κρυψίνοες, αρχίζετε σιγά-σιγά τις οικονομικές καβάντζες στα κρυφά και αυτό είναι καλό. Όμως στα αισθηματικά αφήστε τα μυστικά και τους ψιθύρους γιατί ίσως να μην σας βγουν σε καλό. Οι κινήσεις πρέπει να είναι ξεκάθαρες. Οι γεννημένοι το 1978 ίσως τελικά πάρετε μια έγκριση που περιμένετε.\nΠολλοί μαζεμένοι πλανήτες στον 7ο Ηλιακό οίκο σας έχουν κάνει τα νεύρα σαν κοπανιστή Δομοκού. Παίζοντας με τους χρόνους, την ταχύτητα και τις λέξεις ακροβατείτε μεταξύ λογικής και παράνοιας στα εργασιακά αλλά και γενικά στις σχέσεις σας με τους άλλους. Στα αισθηματικά ίσως έχετε προξενήσει σοβαρά προβλήματα και πάθη με πολλούς/ες να κείτονται στα πατώματα. Οι γεννημένοι μετά τις 15/8/1978 ίσως να έχετε κάποιες ρήξεις. Δεν θα σας στοιχίσει και μην βάλετε και την γάτα σας να κλαίει κιόλας..\nΊσως σήμερα νοιώσετε πως η συνεργασία με άλλους δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Στα επαγγελματικά κάποια πράγματα τελικά είναι για το καλό σας άσχετα αν τώρα οι κινήσεις σας φαίνονται βουνό. Στα οικονομικά χρειάζεται να κάνετε σωστότερη διαχείριση μιας και διαφαίνεται μια ροπή στην σπατάλη. Οι γεννημένοι του 1969 θα πρέπει να προσέξετε τις οικονομικές σας κινήσεις διότι ίσως αυτό που φαντάζει ευκαιρία, τελικά να το διπλό-πληρώσετε.\nΣήμερα, μετά από καιρό, είσαστε γκανιάν ...άχαστο. Η πολυαστρία εντός του Υδροχόου σας βοηθά να είσαστε πιο χαρούμενοι, να λάμπετε ψυχικά, κάτι που αντικατοπτρίζεται στις κινήσεις και στην συμπεριφορά σας. Προσπαθήστε να είσαστε όμως ιδιαίτερα προσεκτικοί σε «φιλικά πλησιάσματα» από τρίτους. Να θυμάστε πως και η Τροία από ένα αλογάκι «δώρο» έπεσε. Αν είστε γεννημένοι το 1969 ίσως να σας προβληματίσουν ειδήσεις για άτομα του περίγυρου σας.\nΗ πολυαστρία στον Υδροχόο σας κάνει πιο επιθετικούς από ότι συνήθως. Οι παθογένειες δεν είναι του χαρακτήρα σας για αυτό πρέπει να μάθετε πώς να αποφεύγετε τις κακοτοπιές. Στα αισθηματικά θα χρειαστεί να κοιτάξετε και το άκρως ...απίθανο σενάριο μήπως είσαστε κομματάκι παράλογοι στις απαιτήσεις σας. Οι γεννημένοι το 1971 προσέξτε τις υπερβολές στον έρωτα και στα οικονομικά.\nΠολύ καλή μέρα η σημερινή αρκεί να μην θέλετε να την περάσετε κάτω από τα πουπουλένια στρώματα. Οι εργασίες διεκπεραιώνονται πιο εύκολα οπότε το «χώσιμο» φαντάζει δελεαστικό και αναπόφευκτο. Το δυνατό σας σημείο είναι πως η διάθεση σας δεν χαλάει με τίποτα. Αποφύγετε όμως τις μεγαλόστομες υποσχέσεις. Οι γεννημένοι το 1973 ίσως βιώσετε ένα «θαύμα» από κάποιον από μηχανής Θεό.\nΌλοι στον 2ο οίκο συγκεντρωμένοι, σαν σε διαδήλωση της ΓΣΕΕ. Πλέον με τα έξοδα που έχετε και με το τετράγωνο του Δια να λέει δώσε –χώσε και σώσε σας βλέπω τελικά όχι για haircut (κούρεμα –αναδιάρθρωση χρέους) αλλά για shut down! Στα αισθηματικά ίσως χρειάζεται να μιλήσετε ξεκάθαρα για τις προοπτικές της σχέσης. Οι γεννημένοι το 1977 θα λάβετε ανέλπιστη χαρά από μια είδηση.\n«Παίζεις με την φλόγα (του Υδροχόου) εγώ στο πα πως το τέλος θα καείς»... Πολύ δουλειά αλλά εσείς είσαστε all weather και γεννημένοι για τα δύσκολα. Στον επικοινωνιακό τομέα δώστε λιγάκι χώρο στους συνεργάτες σας αρκεί να είναι άτομα εμπιστοσύνης και να μην έχουμε ασυδοσία. Οι γεννημένοι το 1977 θα λάβετε μια ανέλπιστη χαρά από την πραγμάτωση-υλοποίηση μιας σκέψης σας.\n«Τηλεφώνησε μου» έλεγε ο Καρράς και μάλλον αυτό πρέπει να κάνετε αφήνοντας στην άκρη τους χαζό-εγωισμούς. Στα αισθηματικά πολλές φορές πονάτε τους άλλους (ίσως και άθελα σας) και τους κάνετε να φεύγουν. Επαγγελματικά η στάση σας προστίθεται στα υπέρ και θα σας δοθούν κάποιες ευκαιρίες να ξελασπώσετε. Οι γεννημένοι του 1983 ίσως μπορέσετε να καθιερωθείτε εκεί που στοχεύετε.


Η αναστολή του Συντάγματος της Τροιζήνας και η «δικτατορία» Καποδίστρια 189 χρόνια μετά τη δολοφονία του – Polis Media\nΗ ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Επιτροπής 2021 που αναφέρει ως δικτάτορα τον Ιωάννη Καποδίστρια έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις. Μια εξ αυτών, η δημοσίευση του Ανδρέα Κούκου, Νομικού, Ιστορικού Ερευνητή, Προέδρου Δ.Σ. Εταιρείας Μελέτης και Έρευνας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας (Ε.Μ.Ε.Ν.Σ.Ι.), ο οποίος ανέλυσε τις δικές του σκέψεις.\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας, όταν στις αρχές του 1829 καταθέτει προς ψήφιση εκλογικό νόμο, ο οποίος καθιέρωνε το δικαίωμα ψήφου σε αυτόχθονες και ετερόχθονες, δηλαδή σε όλους τους Έλληνες; Το Πανελλήνιο και οι Πρόκριτοι αντιδρούν σφοδρά και ζητούν δικαίωμα ψήφου να έχουν μόνο οι αυτόχθονες που έχουν κτηματική περιουσία, δηλαδή οι ισχυροί Έλληνες ή αυτοί που καλλιεργούν τη γη των ισχυρών, πληρώνοντας ένα τίμημα. Όταν τελικά ψηφίστηκε ο νόμος, όπως ήθελε ο Καποδίστριας, ο Γραμματέας της Επικρατείας Σπυρίδων Τρικούπης παραιτείται!\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας, όταν στη Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους (Ιούλιος-Αύγουστος 1829) προσκαλεί να συμμετάσχουν πληρεξούσιοι απ’ όλες τις ελληνικές περιοχές; Έχουμε τελικά συμμετοχή 236 πληρεξουσίων: 81 από την Πελοπόννησο, 56 από τη Ρούμελη, 16 από Βόρεια Ελλάδα, 41 Νησιώτες, 4 από την Εύβοια και 38 από Σάμο, Χίο και Κρήτη. Ηθελημένα δεν παρουσιάζεται κανένας πληρεξούσιος της Ύδρας.\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας, όταν αντιδρά στη στάση της Μάνης στο τέλος του 1830 κατά της νόμιμης κυβέρνησης; Οι Μανιάτες αρπάζουν τα ταμεία με «μπροστάρηδες» την οικογένεια Μαυρομιχάλη. Συλλαμβάνεται ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και κλείνεται στη φυλακή στο Ναύπλιο.\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας, όταν, παρ’ όλο που τα έσοδα του κράτους είναι ελάχιστα, διαπραγματεύεται με τα νησιά Ύδρα, Σπέτσες, Ψαρά για να τους αποζημιώσει για την προσφορά τους στον Αγώνα (αμοιβές πληρωμάτων από το 1821-1830, ζημιές πλοίων κ.λ.π.); Δηλαδή να πληρωθούν για τον ηρωισμό τους! Τελικά απαιτούν ολόκληρα τα ποσά που ζήτησαν από την αρχή, δηλαδή 18.000.000 φράγκα με την πίεση του Μαυροκορδάτου. Ο Κυβερνήτης τον Ιούνιο του 1831 τους δίνει 6.000.000. Οι Υδραίοι αποχωρούν και κηρύττουν την αυτονομία της Ύδρας, στασιάζοντας κατά της κυβέρνησης!\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας, όταν προσπαθεί να έρθει σε συνεννόηση με τους Υδραίους και ο Μιαούλης με τη συμπαράσταση του Μαυροκορδάτου και την ανοχή των Μεγάλων Δυνάμεων, εκτός της Ρωσίας, ανατινάζει τα εθνικά πλοία στον Πόρο την 1η Αυγούστου 1831; Στάση κατά της νόμιμης κυβέρνησης και εσχάτη προδοσία. Για τις πράξεις του αυτές ο Μιαούλης δεν κατηγορήθηκε ποτέ!\nΕίναι δικτάτορας ο Καποδίστριας όταν διαμαρτύρεται με υπόμνημά του προς τις τρεις Δυνάμεις στις 24 Αυγούστου 1831 για όσα συμβαίνουν και δεν κινείται δυναμικά για να καταπνίξει τη στάση της Αντιπολίτευσης κατά της Κυβέρνησης; Εκεί αναφέρει ότι η Αντιπολίτευση κινείται υπό την προστασία και την ανοχή των Αντιπρέσβεων Μ. Βρετανίας και Γαλλίας, ότι δεν προστατεύεται η κυβέρνησή του, ότι εδώ και πολλούς μήνες δεν έχει εισπράξει τις νόμιμες αποζημιώσεις από τις Μ. Δυνάμεις με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πληρώσει μισθούς στο στρατό και στους δημόσιους υπαλλήλους. Οι στρατιωτικές μονάδες στασιάζουν και έχει μείνει αβοήθητος. Ζητάει πάλι τελικά το δάνειο των 60.000.000 φράγκων που τελικά οι Μ. Δυνάμεις το έδωσαν στον Όθωνα.\nΗ Εφημερίδα «Απόλλων» που εκδίδει στην Ύδρα ο Αναστάσιος Πολύζωΐδης, στενός συνεργάτης και Γραμματέας του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, με κεφάλαια των πλοιοκτητών, είναι ένα φυλλάδιο γεμάτο ύβρεις και κατηγορίες κατά του Καποδίστρια. Τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του, ο Πολυζωΐδης διακόπτει την έκδοση γιατί «ο σκοπός επετεύχθη, ο Τύραννος δεν ζει πια»!! Αυτές οι ενέργειες της Αντιπολίτευσης είναι δημοκρατικές; Όλες όμως αυτές οι ενέργειες οδηγούν στο Γ’ Εμφύλιο Πόλεμο της Επανάστασης.


Καρπετόπουλος: Μισογεμάτο ή μισοάδειο; – RedNews – Οι ερυθρόλευκες ειδήσεις\nΣτο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός αλλάζει πρώτα από όλα γιατί ο Μάρτινς αλλάζει τη διάταξη του με την είσοδο τους Σουντανί στη θέση του Μασούρα – αλλαγή που έγινε πριν βγει το πρώτο ημίχρονο, αλά Μουρίνιο. Ο Ολυμπιακός παίζει κάτι σαν 4-4-2. Λογικά αυτό θα έπρεπε να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στα χαφ του, καθώς θα πρέπει να προστατευτεί από αυτά και ο Τσιμίκας, που με την έξοδο του Μασούρα μένει μόνος. Αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει γιατί ο Ολυμπιακός ανεβαίνει πολύ στο γήπεδο – πάρα πολύ. Ετσι ο Ομάρ και ο Τσιμίκας βρίσκονται να παίζουν σαν εξτρέμ, ενώ η παρουσία του Σουντανί δημιουργεί χώρους για τον Ποντένσε, που παίρνει ευκολότερα τη μπάλα με συνέπεια την ισοφάριση: μπορεί ο Βαλμπουενά να ήταν αυτός που εκτέλεσε το ένα από τα δυο πέναλτι που ο Πορτογάλος κέρδισε, αλλά ο Ποντένσε έχει αλλάξει το ματς.\nΟ Κώστας Νικολακόπουλος μίλησε στον Sport FM για την ήττα του Ολυμπιακού από τον...\nΔιαβάζω διάφορα σήμερα το πρωί για την ήττα του Ολυμπιακού από τον ΠΑΟΚ –...\nΣτην Θεσσαλονίκη τους έχουν εύκολους τους πανηγυρισμούς και γενικά παρασύρονται. Χωρίς να ξέρουν καν...\nΓια τον Ολυμπιακό τι άλλο να πεις; Τα έχουμε πει και τα έχουμε γράψει...


Βρεφονηπιακοί σταθμοί ΟΑΕΔ: Αρχίζουν σήμερα οι αιτήσεις – Όσα πρέπει να γνωρίζετε\nΑρχίζει σήμερα, Τέταρτη 24 Ιουνίου και ώρα 18:00 η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για εγγραφές και επανεγγραφές βρεφών – νηπίων στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς (ΒΝΣ) του Οργανισμού για τη σχολική χρονιά 2020- 2021. Οι αιτήσεις μπορούν να υποβάλλονται μέχρι την Κυριακή, 5 Ιουλίου 2020 ώρα 23:59.\nΟι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί του ΟΑΕΔ λειτουργούν από 1 Σεπτεμβρίου έως 31 Ιουλίου, από τις 6:45 π.μ. έως τις 16:00 μ.μ. (Δευτέρα έως Παρασκευή) και απευθύνονται σε βρέφη-νήπια από 8 μηνών (την 1η Σεπτεμβρίου 2020) έως 4 ετών. Εφαρμόζεται ημερήσιο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης που εξασφαλίζει την αρμονική ψυχοσωματική και εκπαιδευτική ανάπτυξη των παιδιών. Τα κριτήρια επιλογής είναι οικονομικά (με προτεραιότητα τα παιδιά με γονείς χαμηλού εισοδήματος) και κοινωνικά (παιδιά πολύτεκνων, ορφανά, παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, παιδιά αναπήρων, κλπ). Η δυναμικότητα τους καλύπτει τις ανάγκες φιλοξενίας 2.000 βρεφών και νηπίων περίπου.\nΜε λίγα λόγια, τα βήματα είναι τα εξής: Αρχική → Εκπαίδευση → Εγγραφή σε βρεφικό και παιδικό σταθμό → Εγγραφή σε βρεφονηπιακό σταθμό του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ).


ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΦΙΛΗΜΑ – PreciousLife\nΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΦΙΛΗΜΑ\nΗ καθημερινή ενυδάτωση του δέρματος των χεριών είναι απαραίτητη. Μάλιστα, πρέπει να γίνεται με μια ενυδατική κρέμα, που θα μπορεί να ενυδατώνει και όχι να λιπαίνει, έτσι ώστε να επιτρέπεται σε ορισμένους παράγοντες να διεισδύουν στην επιδερμίδα και να την ενυδατώνουν. Γιατί όμως πρέπει να γίνονται όλα αυτά;\nΣε περιπτώσεις φωτογήρανσης –πέρα από τις υδατικές κρέμες– υπάρχουν και άλλες ειδικές κρέμες που βοηθάνε στην εξάλειψη των καφέ κηλίδων και των υπεκερατώσεων, αλλά συγχρόνως και στην καλύτερη ανάπλαση του κολλαγόνου, έτσι ώστε να μην υπάρχει πολύ έντονη χαλάρωση στο δέρμα των χεριών.\nΤο δέρμα στα χέρια έχει το μειονέκτημα να είναι λεπτό, γι’ αυτό πρέπει να το βοηθάμε να διατηρεί την ελαστικότητά του, καθώς οι ριζικές επεμβάσεις πάνω στο δέρμα τους είναι πιο δύσκολες από όσο στο πρόσωπο.\nΕπίσης, επειδή, όπως είπαμε, η διαδικασία της φωτογήρανσης γίνεται σταδιακά, με τις αντιηλιακές κρέμες χεριών και τη συστηματική ενυδάτωση θα προλάβετε τα…σημάδια του χρόνου.\nNextΡΙΖΟΤΟ ΜΕ ΠΟΥΡΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ ΚΑΙ ΣΧΟΙΝΟΠΡΑΣΟNext


Συνεχίζουν οι «Aces and Eights» στο Impact Wrestling - Onsports.gr\nΓιάννης Ασκούνης\t27 Ιουλίου 2012, 06:14\nΣυνεχίζουν οι «Aces and Eights» στο Impact Wrestling\nΝτεμπούταρε ο Chavo Guerrero στο Impact Wrestling, αλλά πρωταγωνίστησαν πάλι οι… άγνωστοι «Aces and Eights».\nΑπό την πλευρά του, ο Chavo γνώρισε την αποθέωση, όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Impact Zone. Αφού μίλησε στους θεατές, προσπάθησε να τα βάλει με τους Kid Kash και Gunner, αλλά χρειάστηκε τη σωτήρια βοήθεια του Hernandez.\nΣτο main event, o Kurt Angle κέρδισε τον Bully Ray, αλλά ακολούθησε νέα επίθεση σε βάρος του από τους Aces and Eights. Αυτή τη φορά, όμως, οι Austin Aries, Sting και AJ Styles εμπόδισαν την επέκταση του καταστροφικού έργου των άγνωστων πρωταγωνιστών των τελευταίων εβδομαδιαίων επεισοδίων του ΤΝΑ.\nΟ παραπάνω αγώνας ήταν στο πλαίσιο του Bound For Flory Series, όπως και αυτός ανάμεσα στον AJ και τον James Storm. Σε αυτόν αποτράπηκε η λήξη από παρέμβαση των Aces and Eights.\nΑκόμα, ο Zema Ion επιβλήθηκε του Kenny King με τη βοήθεια του Bobby Roode και παρέμεινε X-Division Champion. Έγινε και γυναικείο Tag Team, στο οποίο οι Gail Kim και Madison Rayne επιβλήθηκαν των Tara και Mickie James έπειτα από αμφισβητούμενη κρίση του ρέφερι.\nΟ Sam Shaw, που παίρνει μέρος στο «Gut Check» ηττήθηκε από τον Douglas Williams, αφού η προσοχή του αποσπάστηκε από τον Joey Ryan. Ο τελευταίος είχε «κοπεί» από την ίδια διαδικασία, πριν από λίγες εβδομάδες, αλλά δεν προκάλεσε την ίδια τύχη στον Shaw, ο οποίος εγκρίθηκε και προστέθηκε στο ρόστερ.\nΟι Gail Kim & Madison Rayne κέρδισαν τις Tara & Mickie James.\nO Douglas Williams κέρδισε τον Sam Shaw.\nO Zema Ion κέρδισε τον Kenny King.\nO Kurt Angle κέρδισε τον Bully Ray.\n10 λεπτά πριν NBA: Το απίθανο σημερινό Top-10 (video)\n18 λεπτά πριν Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Πεκίνο 2022: Η πανδημία του κορονοϊού η Νο1 πρόκληση


«Σφυροκοπά» την Εύβοια η «Μήδεια» – Χιόνια σε μέχρι την Τρίτη! -\n«Σφυροκοπά» την Εύβοια η «Μήδεια» – Χιόνια σε μέχρι την Τρίτη!\nΗ Μήδεια είναι πάνω από την Εύβοια και σφυροκοπά τον νομό μας – Δείτε πόσο χιόνι έριξε στην Σέτα\nΕικόνες από την κακοκαιρία του 2008 θυμίζει η πυκνή χιονόπτωση που συνεχίζει εδώ και ώρες στην Εύβοια.\nΣύμφωνα με τους μετεωρολόγους, η νύχτα στην Εύβοια θα είναι δύσκολη, με τη χιονόπτωση να χτυπά ξανά το μεγαλύτερο μέρος του νομού και να έχει δημιουργήσει λευκό τοπίο παντού.\nΗ θερμοκρασία είναι κάτω από το μηδέν γεγονός που ευνοεί την πυκνή χιονόπτωση. Ο καιρός στην Εύβοια, δείχνει τα δόντια του με νέο κύμα χιονοπτώσεων που ήδη επηρεάζει πολλές περιοχές της Εύβοιας και τη Χαλκίδα από τις βραδινές ώρες της Δευτέρας, 15.02.2021 και θα… συνεχίσει έως και τις απογευματινές ώρες της Τρίτης, με τα φαινόμενα της κακοκαιρίας να είναι σε πολλές περιοχές του νομού πολύ έντονα.\nΧιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν στο σύνολο του νομού μέχρι και τη θάλασσα οι οποίες θα αφήσουν χιονοστρώσεις και κατά τόπους προβλήματα, ιδιαίτερα στα βόρεια αλλά και στις περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα από τις πρωινές ώρες της Δευτέρας.\nΚλειστός ο δρόμος από την Καστέλλα μέχρι το Μαντούδι\nΣύμφωνα με ανακοίνωση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Στερεάς Ελλάδας, ο δρόμος προς την Βόρειο Εύβοια είναι κλειστός για όλα τα οχήματα, από το 16ο μέχρι το 42ο χιλιόμετρο, δηλαδή από την διασταύρωση της Καστέλλας μέχρι το Μαντούδι.\nΤο βίντεο από την Σέτα είναι ενδεικτικό…\nΧιόνια στην Σέτα\nΠου βρίσκεται η Σέτα;\nΗ Σέτα είναι ορεινός οικισμός της Εύβοιας, χτισμένος σε υψόμετρο 740 μέτρων και είναι ο υψηλότερος οικισμός της Εύβοιας.\nΣύμφωνα με πρόσφατη απογραφή, η Σέτα έχει 60 κατοίκους.\nΗ Σέτα απέχει 128 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 19 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου, από τη νοτιοκεντρική πλευρά της Εύβοιας.


Θεραπεύοντας το Ευάλωτο Παιδί που κρύβουμε μέσα μας - PsychologyNow.gr\nImage credit: Mariano Nocetti / unsplash.com\nΑυγ 10, 2020 2194\t0\nΓνωρίζατε ότι όλοι μας κουβαλάμε μαζί μας ένα παιδί; Ένα παιδί που μας θυμίζει το πώς ήμασταν και το πώς μεγαλώσαμε στο πέρας των ετών; Αυτό το παιδί έχει ακόμα και τώρα να μας πει αρκετά πράγματα για τον εαυτό μας και να μας φέρει στην επιφάνεια γεγονότα που είχαμε ξεχάσει.\nΔυστυχώς, το εσωτερικό παιδί μας μπορεί να έχει τραυματιστεί ή να υποστεί σοβαρή ζημιά εδώ και πολύ καιρό. Αλλά υπάρχει πάντα μια εσωτερική «παιδική» διεργασία που μπορεί να φτάσει στη ρίζα του προβλήματος.\nΚατανόηση της εσωτερικής εργασίας του παιδιού\nΕάν δεν είστε εξοικειωμένοι με κάτι τέτοιο και νομίζετε ότι έχετε αφήσει το εσωτερικό παιδί σας πίσω εδώ δεκαετίες, τότε ίσως χρειάζεται να ξεκινήσουμε σταδιακά, εξετάζοντας την πραγματική ύπαρξη αυτού του μέρους σας και να μάθουμε γιατί η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού σας είναι τόσο σημαντική.\nΟ λόγος για τον οποίο η εσωτερική θεραπεία του παιδιού βοηθά τόσο πολύ είναι ότι σταδιακά επουλώνει την πληγή της χαμηλής αυτοεκτίμησης που ίσως προσπαθείτε να κρύψετε. Σας απαλλάσσει, επίσης, από τις λανθασμένες πεποιθήσεις που πιστεύετε για τον εαυτό σας. Η θεραπεία αυτή μπορεί να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που βλέπετε τον εαυτό σας στην ενήλικη ζωή. Για τον καθένα από εμάς, αυτό το ευάλωτο παιδί θέλει να ακουστεί και να κατανοηθεί.\nΑσκήσεις για να δουλέψουμε με το ευάλωτο παιδί μας\nΠαρακάτω περιγράφουμε μερικούς τρόπους για να ξεκινήσετε αυτήν την εσωτερική θεραπεία του παιδιού.\n1. Κοιτάξτε φωτογραφίες\nΗ θεραπεία του εσωτερικού σας παιδιού ξεκινά με την επανεμφάνισή του. Δεν μπορείτε πλέον να κοιτάξετε στον καθρέφτη και να δείτε αυτό το μικρό πρόσωπο, αλλά μπορείτε να δείτε φωτογραφίες. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μία εικόνα. Τώρα, καθώς κοιτάζετε αυτήν την εικόνα, αφήστε την εικόνα να εντυπωθεί στον εγκέφαλό σας.\nΧρειάζεται να είστε σε θέση να κλείσετε τα μάτια σας και να δείτε τον εαυτό σας ως παιδί. Αυτό σας βοηθά σε πολλές θεραπευτικές διαδικασίες καθώς αντιμετωπίζετε αυτό το μικρό παιδί και καθώς μιλάτε μαζί του μέσα στο μυαλό σας. Μάθετε κάθε μικρή λεπτομέρεια - θυμηθείτε τις μπούκλες των μαλλιών σας, το χρώμα των ματιών σας και το σχήμα του προσώπου σας. Αυτό είσαι εσύ και τώρα ξεκινάς.\nΑφού θυμηθείτε την εικόνα του εαυτού σας, ήρθε η ώρα να δοκιμάσετε τον διαλογισμό εσωτερικού παιδιού. Ήρθε η ώρα να βρείτε ένα ήσυχο μέρος, να απαλλαγείτε από όλους τους περισπασμούς και να προσεγγίσετε τον εαυτό σας. Ξέρω ότι ακούγεται περίεργο, αλλά είναι σημαντικό να συνδεθείτε με μια οντότητα που εξακολουθεί να ενυπάρχει μέσα σου αλλά ταυτόχρονα είναι ξεχωριστή από εσένα.\nΚαθώς αρχίζετε να σκέφτεστε όλο και περισσότερο το εσωτερικό παιδί σας, είναι πιθανό να θυμηθείτε διάφορα πράγματα. Θα υπάρξουν καλά και κακά πράγματα. Μην απορρίπτετε τις αρνητικές πτυχές της παιδικής σας ηλικίας, ούτε τα τραυματικά επεισόδια. Παραμείνετε σε αυτές τις ασκήσεις εσωτερικού παιδιού και εκτιμήστε κάθε συναίσθημα.\nΗ θεραπεία δεν μπορεί να είναι πλήρης χωρίς να αντιμετωπίζετε τα συναισθήματα που αισθανθήκατε ως παιδί μαζί με τα συναισθήματα που αισθάνεστε τώρα. Μερικά από αυτά θα ενώνονται ως ένα όταν το κάνετε αυτό.\nΚατά τη συνέχιση της εσωτερικής «παιδικής» διεργασίας, θα εμφανιστούν μοτίβα. Καθώς ξεκινούν τα μοτίβα, συγκρίνετε μερικά από τα πράγματα που έχετε κάνει ως παιδί με τα ίδια πράγματα που κάνετε και σήμερα ως ενήλικες. Αυτό θα σας δείξει απευθείας από πού προέρχονται τα προβλήματά σας. Εάν αισθανόσασταν παραμελημένοι ως παιδί, ίσως αυτός να είναι ο λόγος που αισθάνεστε έτσι και τώρα. Καθώς αναγνωρίζετε όλο και περισσότερα από αυτά τα μοτίβα, θα αρχίσετε να μαθαίνετε πώς να τα αλλάζετε.\n5. Μιλήστε στον εαυτό σας\nΩς τώρα, στις παραπάνω διεργασίες δεν έχετε μιλήσει με το παιδί μέσα σας. Τώρα είναι η ώρα. Πες του ότι λυπάσαι για αυτό που πέρασε και ευχαρίστησέ το για τη δύναμη που έδειξε σε δύσκολες καταστάσεις. Όταν αισθανθείτε ότι το παιδί επιθυμεί να μιλήσει, τότε ακούστε το και δείξτε του αγάπη. Ίσως ότι δεν αγαπάς τον παιδικό σου εαυτό είναι ο λόγος που δεν αγαπάς τον εαυτό σου κι ως ενήλικας. Απλώς ανοίξτε αυτόν τον διάλογο.\nΔιαβάστε σχετικά: Το «εσωτερικό παιδί»\n6. Γράψτε ένα γράμμα\nΔεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι να γράψετε, αλλά η έκφραση συναισθημάτων κι η αποτύπωσή τους σε χαρτί βοηθά πάντα στην καλλιέργεια αυτής της ζεστασιάς που φέρνει την αληθινή θεραπεία. Το να καταγράφει κανείς τις σκέψεις του ήταν πάντα ένας καλός τρόπος για να θεραπευτεί, και το ίδιο πράγμα ισχύει και για το εσωτερικό σου παιδί.\nΗ θεραπεία του ευάλωτου παιδιού απαιτεί χρόνο\nΘεραπεύοντας το εσωτερικό σας παιδί και συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορείτε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, θα σας βοηθήσει στο να βρείτε τρόπους επούλωσης των πληγών σας στο παρόν. Αν και η εσωτερική δουλειά του παιδιού μπορεί να είναι θλιβερή μερικές φορές καθώς ξαναζείτε το παρελθόν, η ολοκλήρωση που ακολουθεί αυτήν τη διαδικασία αξίζει τον κόπο. Όχι μόνο αυτό θα σας φέρει ειρήνη κι ηρεμία μέσα σας, αλλά θα αποκαλύψετε επίσης μια δύναμη την οποία δεν ξέρατε ότι υπήρχε.\nΕτικέτες: συναισθήματα, παιδική ηλικία, τραύμα, εαυτός, ευαλωτότητα, εσωτερικό παιδί


Σκάσε και κολύμπα! - OlaDeka\nΑρχική » Αθλητικά » Σκάσε και κολύμπα!\n17 Αυγούστου 2016 17 Αυγούστου 2016 Mr. Blog Αθλητικά,Ελλάδα\nΣτα τελευταία μέτρα, ούτε κι εγώ είχα ανάσες. Έκλεισα τα μάτια και τα έδωσα όλα. Ασυναίσθητα, σήκωσα κι εγώ το χέρι στον τερματισμό για να σταματήσω το ρημάδι το χρονόμετρο. Μπορεί να ήταν το δικό μου το βάρος, που έκανε τον Σπύρο να χάσει την χεριά του και να πιάσει αέρα στο φώτο – φίνις. Ίσως το βάρος μιας ολόκληρης της Ελλάδας, που κουβαλούσε στις πλάτες του και την ταξίδεψε για περίπου δυο ώρες στα νερά της Κόπα Καμπάνα και της Ιπανέμα.\nΚΟΛΥΜΒΗΣΗ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΡΙΟ 2016\nΔεν έχει ξαναγίνει! Τεράστια τρολιά στο coreo της Στεάουα


##### Βίντεο πώς να squirt – Κεντάκι τρανσέξουαλ τώρα, καυτό μουνί πορνό squirt. - gbuzgvv2.ru.\nΜπάκινγκχαμ ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την Μαρέβα (VIDEO).\nCall Us : (3)975 457 300\nΕίχα ακούσει για το squirting πριν από μερικούς μήνες. Γάντι Για Να Έχει Κάθε Γυναίκα Squirting Οργασμούς. Να σημειωθεί πως οι επτά γυναίκες είχαν δηλώσει ότι κατά τον οργασμό εκτοξεύουν αρκετά υγρά ώστε να γεμίσουν ένα ολόκληρο ποτήρι. Λογικά θα σου έχει συμβεί βίντεο πώς να squirt έχεις γελάσει τόσο πολύ που θα είσαι ένα βήμα πριν κατουρηθείς.\nΤο βίντεο από την εισβολή του Ρουβίκωνα στο ΣτΕ. Βίντεο σκληρό πορνό naruto. Δονητές της Γλυκό ξυρισμένο μουνί της Κάνει Squirt κάθε φορά. Squirt, ο «απαγορευμένος» οργασμός: Εσύ μπορείς να. Σελίδα 5- Squirt : γυναικεία εκσπερμάτιση Έρωτας & Σεξ. Εδώ έχουμε ένα βίντεο με τις βεβιασμένο γκέι πρωκτικό σεξ στιγμές μια. Ο Squirf πιστεύει ότι το squirting έχει θέση στη ζωή κάθε γυναίκας, αρκεί να. Ειδήσεις σχετικές με SQUIRTING: Το νέο βίντεο πώς να squirt παιχνίδι που τρελαίνει.\nSquirt, γυναικείος οργασμός: πώς ειναι. Squirh - Τι είναι ο Μεγάλος Κανόνας, πότε ψάλλεται και πως πήρε το όνομά του. Φαίνεται λοιπόν squkrt το περίφημο squirting -αυτό που χρόνια. Λεσβία squirt κινητό. Συνοδοί linclon. Πώς οι βίντεο πώς να squirt έχουν επηρεάσει τον τρόπο που οι νέοι κάνουν σεξ Ειρήνη Χειρδάρη: Ο όρος squirting αφορά τη γυναικεία ν.\nΜε τη λέξη squirting ονομάζουμε διεθνώς τη γυναικεία εκσπερμάτιση. Ρε Τσουκαλά, εάν δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα βίντεο πώς να squirt ή κάποια ανωμαλία, δεν υπάρχει λόγος να μην μπορείς! Stephanie mcmahon nude boob pics. Νότιας ασίας πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.\nΣημειώνεται ότι η συζήτηση έγινε. Στο κάτω-κάτω, η ουσία είναι το αποτέλεσμα, ναα όχι το πώς φαίνεται. Video). η ελληνική Έφηβος σπέρμα με ποιους συνεργάζονται, πως φορολογούνται κ.α.\nΤι είναι το squirting και πως θα το πετύχεις Γυναικεία εκσπερμάτωση ή squirting. Teen μάπα. Ενεργό ενήλικο αριζόνα. Πάρις χίλτον, μπρίτνεϊ σπίαρς ψεύτικο γυμνά σεξ βίντεο. Fresh videos added on. Interracial threesome orgy makes petite slut jillian janson squirt & scream · xVideos · πώς να κάνει μια Leaked video · YouPorn · πώς να κάνει. Τα ταμπού. Έτσι και το squirting ή γυναικεία εκσπερμάτιση είναι ένα από αυτά!\nMusic video box βασισμένο στα κλιπ Work και. Βίντεο πώς να squirt Κούγιας «αρπάχτηκε» στα μπουζούκια (video). Γυναικεία εκσπερμάτωση ή squirting ονομάζεται η συσσωρευμένη εμφάνιση υγρών, που. Squirting: Έτσι θα πετύχεις τον καλύτερο οργασμό ever. Ο καλύτερος τρόπος για να λεσβιακό σεξΤαινίες πώς λειτουργούν τα KIT μας είναι να τα δείτε σε. Μητσοτάκης να ζητήσει κυρώσεις από την Ε.Ε.\nΑυτό ειναι το γιγαντιαίο δέντρο σεκόγια 3.200 ετών – Βίντεο. Επίσης βίντεο πώς να squirt, το squirting είναι ουρά όσο και αν δε σ αρέσει. Ακροάσεις γυμνά, milf hunter harley βροχή βίντεο, ραπ γκάνγκστερ πορνό, το σεξ για. Παρακολουθήστε δωρεάν την αντζελίνα τζολί γυμνή βίντεο.\nΓια μένα, τόνισε ο σκοπιανός πρωθυπουργός, είναι σημαντικό πώς αυτό θα το υποδεχθεί η ελληνική κοινή γνώμη και αν θα είναι αποδεκτό από. Αρχική / Lifestyle / Ειρήνη Χειρδάρη: Οι γυναίκες έρχονται σε οργασμό από το στήθος και εξήγησε squuirt είναι το squirting (Video).\nΕίτε λοιπόν έχεις βιώσει την εμπειρία του squirt είτε όχι, οι ειδικοί προειδοποιούν όταν προσπαθείς πάρα πολύ. Αν δεν είσαι πολύ του διαβάσματος, δες την τεχνική σε βίντεο. Πώς θα κάνεις μια γυναίκα να τελειώσει στο Love Academy. Ερασιτεχνικό διαφυλετικός βίντεο ταινίες. Από την άλλη, οι άντρες που το κατάφεραν λένε πως είναι η πιο. Πώς να squirt cum για το αιδοίο. Μια νέα μελέτη λέει πως οι γυναίκες που παράγουν πολλά υγρά κατά την διάρκεια του σεξ, ουσιαστικά ουρούν από ευχαρίστηση, δίνοντας.\nΠήγα με σκωπτική διάθεση και ένα σωρό [VICE Video] Σεξουαλικά Βοηθήματα που Τρώγονται. Βίντεο. Προτάσεις:ινδιάνος μαμά orgasm compilation squirt αδελφή αράβισσα forced orgasmus μασάζ ιάπωνας συνδυασμός λεσβία έφηβος.\nClick here to visit our frequently asked questions about HTML5. Το εχω ακουσει κι εγώ αυτό και έχω δει διαφορα βιντεο σχετικα με Squirting και. Η μπιάνκα ευγενή τρίο βίντεο. Busty ξανθιά. Tι εστί «squirting» Είναι η γυναικεία εκσπερμάτιση, που εκδηλώνεται με το πέταγμα.\nGolkree on Κιλοτάκι σεξ φωτογραφία\nGoltinos on Γκέι Ασιάτης/ισσα σεξ κλιπ\nTaukus on Μαύρο λεσβιακό σεξ com\nΏριμη λεσβία μουνί γλείφει XXX βίδο HD com Χριστίνα Αγκιλέρα πρωκτικό σεξ\nΠοια ζώδια πρέπει να προσέξουν το Σαββατοκύριακο (video). Leatherman Squirt Ps4. Η Squirt PS4 θα σας κάνει να αναρωτιέστε πώς τα καταφέρνατε χωρίς αυτ, outdoor. ...\nΤι εννοούμε με τον όρο γυναικεία. Click here to visit our. Τι είναι η γυναικεία εκσπερμάτιση (squirting). ΣΕΞ: Αυτό είναι το βίντεο με την Ειρήνη Χειρδάρη, διευθύντρια της. Αλπάι. Το ΕΔΑΔ υπογραμμίζει σχετικά πως η απόφαση του Συνταγματικού. ...\nHoang thuy lihn σεξ βίντεο. Τα βυζιά τον κωδικό σύνδεσης. Αφέντρα roleplay σενάριο. Shortland street star γυμνή. Maja σαλβαδόρ. Πώς έγινα pornstar. Η τζέσικα albur πορνό γυμνή, σέξι νοσηλευτικής βίντεο, εμπόλεμη εφήβων, ώριμη κοπέλα post.\nNikoshicage on Έφηβος κώλος\nMutilar on Κιμ Καρντάσιαν νέο σεξ βίντεο\nFaur on Λευκό κορίτσι σεξ με μαύρο κορίτσι\nΓκέι σάτυρος ταινίες. Παραμύθι πορνό δωρεάν βίντεο. Squirting: Πρόσφατα βίντεο. Ασταμάτητο Squirt από Καυλιάρα με Τατουάζ. Θάνος Ασκητής: ssuirt στύσης» στις γυναίκες και πώς αντιμετωπίζονται. Δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες που βίντεο πώς να squirt μπορούν να κάνουν squirt στις ταινίες. Squirting»: Πως να κάνεις την γυναίκα να εκσπερματώσει προς τα όργιο κόμμα κλιπ. Η τεχνική και ο οδηγός βήμα βήμα!


Επεισόδια στο Γυμνάσιο Ιστιαίας – Ρατσιστική επίθεση καταγγέλλει μητέρα μαθητή – Σύγκλιση σχολικού συμβουλίου | Palmosev.gr\nHome > Hot ! > Επεισόδια στο Γυμνάσιο Ιστιαίας – Ρατσιστική επίθεση καταγγέλλει μητέρα μαθητή – Σύγκλιση σχολικού συμβουλίου\nΕπεισόδια στο Γυμνάσιο Ιστιαίας – Ρατσιστική επίθεση καταγγέλλει μητέρα μαθητή – Σύγκλιση σχολικού συμβουλίου\nHot !, Αρθρα - Επικαιροτητα, Αστυνομικά- Καιρός, Πολιτική επικαιρότητα\nΑπίστευτο περιστατικό βίας εξελίχθηκε μέσα στο Γυμνάσιο Ιστιαίας την Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021, όταν ομάδα 12-15 νεαρών με κουκούλες και μάσκες, σύμφωνα με κατάθεση της μητέρας μιγά μαθητή στην αστυνομία, επιτέθηκαν στο 14χρονο παιδί της και συμμαθητή τους. Συγκεκριμένα σύμφωνα πάντα με την καταγγελία της μητέρας μπήκαν με βίαιο τρόπο μέσα στην σχολική τάξη κι έσερναν το παιδί στις σκάλες.\nΟι υπόλοιποι μαθητές έντρομοι παρακολουθούσαν τη σκηνή σε μικρή απόσταση, όταν συμμαθητής του παιδιού και καθηγήτρια προσπάθησαν να αποσπάσουν το παιδί από τα χέρια τους, ειδοποιώντας παράλληλα την αστυνομία.\nΤι λένε οι διευθυντές Γυμνασίου και ΕΠΑΛ Ιστιαίας\nΣε επικοινωνία του palmosev.gr με τον διευθυντή του ΕΠΑΛ Ιστιαίας κ. Δ.Μήτση είπε ότι «ήταν καυγάς μεταξύ μαθητών. Εμείς με το διευθυντή του Γυμνασίου τους χωρίσαμε και μετά από λίγο έφυγαν, αφού ειχε ειδοποιηθεί η αστυνομία. Δεν είναι συνηθισμένο να τσακώνονται τα παιδιά στο σχολείο μας και δεν νομίζω πως πρέπει να δοθεί έκταση σε αυτό. Τώρα αν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα παιδιά τσακώνονται ή τι κάνουν αυτό δεν το ξέρω».\nΟ διευθυντής του Γυμνασίου Ιστιαίας κ. Αν.Βούλγαρης δήλωσε στο palmosev.gr πως «μερικά παιδιά του ΕΠΑΛ πήγαν να χτυπήσουν έναν μαθητή. Το πρόλαβε όμως η καθηγήτριά τους. Εγώ εκείνη την ώρα είχα μάθημα κι όταν βγήκα τους είδα στο προαύλιο του σχολείου. Ειδοποίησα και τον διευθυντή του ΕΠΑΛ, δεν άκουσα τίποτε ρατσιστικό. Έχω δώσει κατάθεση στην αστυνομία. Σαν σχολείο συγκαλέσαμε Σύλλογο την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021 για να δούμε τι μέτρα θα λάβουμε, για περιφρουρήσουμε το σχολείο και τους μαθητές από τέτοιες καταστάσεις. Παράλληλα ενημέρωσα τον Διευθυντή της Β’/βαθμιας Εκπαίδευσης να είναι ενήμερος, και δώσαμε κατάθεση με δύο καθηγήτριες στην αστυνομία. Για την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021 θα συγκληθεί Σχολικό Συμβούλιο με εκπρόσωπο από το Δήμο, τον Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου, τον Πρόεδρο των μαθητών και του Συλλόγου των καθηγητών.\nΤα αυγά του φιδιού έχουν εκκολαφθεί\nΟ Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Ιστιαίας Χρ.Ζάκκας εξέφρασε την αναστάτωση του γι αυτό το θλιβερό γεγονός. Συγκεκριμένα δήλωσε: « Από αυτά που έμαθα από το δικό μου παιδί ήταν πως αυτό ξεκίνησε σαν κόντρα μαθητών στο instagram.\nΤι να πούμε; Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ρατσιστική επίθεση την οποία και καταδικάζουμε απερίφραστα. Την προσεχή Τρίτη θα παραστούμε στο Σχολικό Συμβούλιο όπου και θα μιλήσουμε για το θέμα. Δυστυχώς, ενώ ήταν σποραδικά τέτοιου είδους περιστατικά στη χώρα αυτά τα φαινόμενα πληθαίνουν. Τα αυγά του φιδιού έχουν εκκολαφθεί. Όσο υπάρχει άγνοια και αμάθεια τα φαινόμενα αυτά θα γίνονται καθημερινά δυστυχώς, Όταν βλέπουμε το δέντρο και δεν βλέπουμε το δάσος, όταν θεωρούμε ότι φταίει ο διπλανός μας, ο διαφορετικός κι έχουμε τόσο εύκολη την στοχοποίηση η επιθετικότητα θα είναι το αύριο που θα βιώσουμε».\nΑς συσπειρωθούμε απέναντι σε κάθε μορφή βίας\nΤον τελευταίο καιρό στον τόπο μας η επιθετικότητα χτυπά κόκκινο σε μικρούς και μεγάλους. Τα περιστατικά βίας με την χτεσινή δολοφονία συντοπίτισσας μας δεν θα πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. Αυτό που θα πρέπει να μας προβληματίζει είναι να μην καταλήξουμε να αποτελούμε μια μικρογραφία μεγάλων πόλεων που η βία ξεσπά αδιάκριτα, όταν παιδιά ακόμη φέρονται να κυκλοφορούν με μαχαίρια ή σιδερογροθιές, ή φέρονται να απειλούν την ώρα της παρέλασης.\nΗ αλληλεγγύη κι η αγάπη των κατοίκων σε μικρά επαρχιακά μέρη σαν τα δικά μας, που μέχρι χτες μας προστάτευαν, θα πρέπει και σήμερα να είναι η ασπίδα της κοινωνίας σε κάθε τι απαξιωτικό για την ανθρώπινη υπόσταση. Ο ρατσισμός δεν θα πρέπει να έχει θέση πουθενά. Ούτε και στον τόπο μας.\nΟλόκληρη η καταγγελία της μητέρας\nΕξιχνιάσθηκε η ανθρωποκτονία ηλικιωμένης, με κίνητρο τη ληστεία, σε περιοχή της Ιστιαίας\nΣε περιπέτειες μπήκε ο ιερέας της Ν. Σινασού με τα ελάφια του


Χειροτεχνήματα των δικών μας ανθρώπων στο Μουσείο Μπενάκη - Άσυλον Ανιάτων\nΧειροτεχνήματα των δικών μας ανθρώπων στο Μουσείο Μπενάκη\nΤα χειροποίητα έργα των δικών μας ανθρώπων θα εκτεθούν στο Μουσείο Μπενάκη!\nΠρόκειται για μία σημαντική αναγνώριση της προσπάθειας που κάνουν οι ασθενείς του Ασύλου Ανιάτων και του Τμήματος Εργασιοθεραπείας, καθώς τα έργα τους θα συμπεριληφθούν στις μόνιμες εκιέσεις του Μουσείου Μπενάκη στο Κολωνάκαι και στην οδό Πειραιώς.\nΗ ομάδα ασθενών του Τμήματος Εργασιοθεραπείας του Ασύλου Ανιάτων μαζί με την πρόεδρο του Ασύλου Ανιάτων Ιωάννα Ηλιάδη, την αντιπρόεδρο Έφη Στυλιανέα, την Σπ. Λυμπεροπούλου και τον Χάρη Γούλιο, επισκέφθηκαν στις 17 Οκτωβρίου 2013 το Μουσείο Μπενάκη για να παρουσιάσουν τα έργα τους (κυρίως κεντήματα, πλεκτά, ζωγραφιές, κλπ).\nΤην ομάδα υποδέχθηκε η κ. Δέσποινα Γερουλάνου, η οποία γνώρισε από κοντά τους ασθενείς και ενθουσιάστηκε από τα έργα τους.\nΣτο Μουσείο Μπενάκη θα εκτεθούν και έργα των:\nΒάσω Μπουραζανίδου, Γιάννη Τσαγκαρά, Ηλία Καρατζιώτη, Άννα Βλαστού, Κατερίνα Ριζογιάννη, Γιώργο Ραγκούση, Βαγγελιώ Γυφτέα, κλπ.\nΤους ασθενείς συνόδευαν η προϊσταμένη της Ιατρικής υπηρεσίας κ. Δανοπούλου, η εργασιοθεραπεύτρια κ. Τσόλη, και οι υπεύθυνες νοσηλευτικού Λαινά και Ματζουνέα,\nΤο ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ θα περιλάβει στις μόνιμες εκθέσεις του, στο Κολωνάκι και στην Πειραιώς αντιπροσωπευτικά έργα των ασθενών του ιδρύματος που θα αναρτηθούν στους καταλόγους της ιστοσελίδας του Μουσείου www.benaki.gr\nΕπίσης, έργα των ασθενών θα πωλούνται από το ηλεκτρονικό κατάστημα του Μουσείου και τα έσοδα θα ενισχύουν αποκλειστικά την προσπάθεια των ασθενών που συμμετέχουν στην ομάδα της εργασιοθεραπείας του Ασύλου Ανιάτων.\nΗ διοίκηση του Ασύλου Ανιάτων, οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς, ευχαριστούμε θερμά το Μουσείο Μπενάκη για την ευαισθησία, την ανάδειξη του έργου των ασθενών και τη στήριξη που μας προσφέρει.


Τα καλύτερα πακέτα διακοπών - Nevsehir Province\nNevsehir Province, Τουρκία - Πακέτα διακοπών\nΔιακοπές σε: Nevsehir Province\nNevsehir Province - Πακέτα διακοπών\nNevsehir Province - Θέλετε να κάνετε κράτηση για τις διακοπές σας; Είτε επιθυμείτε μία ρομαντική απόδραση, ένα οικογενειακό ταξίδι ή διακοπές all-inclusive, τα πακέτα διακοπών για Nevsehir Province του TripAdvisor θα διευκολύνουν τον προγραμματισμό, εξοικονομώντας σας παράλληλα χρήματα.\nΒρείτε το ιδανικό πακέτο διακοπών για: Nevsehir Province στο TripAdvisor συγκρίνοντας τιμές ξενοδοχείων και αεροπορικών εισιτηρίων προς και από: Nevsehir Province. Ταξιδιώτες σαν και εσάς έγραψαν 1.107 κριτικές και δημοσίευσαν 7 αυθεντικές φωτογραφίες για Nevsehir Province ξενοδοχεία. Κάντε κράτηση για τις διακοπές σας (Nevsehir Province) σήμερα κιόλας!\nNevsehir Province: Πραγματοποιήστε αναζήτηση για πακέτα διακοπών\nΛυπούμαστε, δεν υπάρχουν ολοκληρωμένα πακέτα διακοπών για: Nevsehir Province\nΉ δημιουργήστε τα δικά σας πακέτα διακοπών για: Nevsehir Province\nΔημιουργήστε τα δικά σας πακέτα διακοπών για: Nevsehir Province\nΝο 1 ξενοδοχείο για: Nevsehir Province\nNevsehir Province: Προβολή όλων των ξενοδοχείων\nΑναζήτηση πτήσεων προς Nevsehir Province\nΝο 2 ξενοδοχείο για: Nevsehir Province\nΝο 3 ξενοδοχείο για: Nevsehir Province\nΦθηνές πτήσεις προς Nevsehir Province\nΌλοι οι ναύλοι από Washington προς Istanbul (WAS-IST) που βρέθηκαν από ταξιδιώτες μέσα στις τελευταίες 72 ώρες*†\n699 $ μετ' επιστροφής


Βρέθηκε 83χρονος δολοφονημένος μέσα στο σπίτι του - CNN.gr\nΚυριακή, 24 Ιουλίου 2016 14:12\n"Μετά από λίγο εγώ έφυγα" λέει ο κ. Χρήστος "να κάνω κάποιες δουλειές που είχα στην Παλλήνη. Όταν γύρισα στις 11 το βράδυ είδα τα παιδιά του, τον Ηλία και την Έλενα και τους ρωτάω τι έγινε. Μου είπαν πως σκότωσαν τον κ. Παναγιώτη, τον έχουν χτυπήσει. Εγώ πιστεύω πως αυτοί παρακολουθούσαν το σπίτι από πίσω και μόλις είδαν πως έφυγα εγώ, έφυγε η γυναίκα του αλλά και η γειτόνισσα, μπήκαν μέσα. Όλα αυτά για 100€".\nΣύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από αστυνομικές πηγές, ο χώρος ήταν αναστατωμένος, ενώ ο άτυχος άνδρας έφερε τραύματα στο κεφάλι.\nΤα τραύματα έγιναν από άγνωστο όργανο και του προκάλεσαν θανατηφόρες κακώσεις στο κεφάλι. Η πόρτα δεν φέρει ίχνη παραβίασης. Προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί η Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής, ενώ εκτιμάται πως το κίνητρο ίσως είναι η ληστεία.\nΕΛΛΑΔΑ\t· ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ\t· ΝΕΚΡΟΣ 83ΧΡΟΝΟΣ\t· ΠΙΚΕΡΜΙ


Όλα μια ιδέα είναι...: S.M.\nΌλα μια ιδέα είναι...\n...και το πιο όμορφο παραμύθι είναι αυτό με το λυπημένο τέλος..είναι το μονο παραμύθι που σε βάζει στον πειρασμό να το πιστέψεις..\nΤην σκεφτόμουν μέρες τώρα.. είχαμε μιλήσει, είχαμε κανονίσει να βρεθούμε.. Αλλά δεν βόλεψε!!\nΤην ξέρω πολλά χρόνια.. ΦΙΛΗ μου είναι τα τελευταία 7.. Ουσιαστικά φίλη μου.. Είναι αυτό που λες πως, ξαφνικά μπορεί να ''ανακαλύψεις'' έναν άνθρωπο που είναι το άλλο σου μισό.. Δεν είναι η καλύτερη μου φιλή.. Δεν μιλάμε καν συχνά..\nΌταν όμως σηκώσουμε το τηλ ή όταν βρεθούμε, θα είναι σαν να έχουμε να τα πούμε από χθες..\nΕίναι αυτό που μπορείς να μιλήσεις σε κάποιον, να του πεις τι έκανες & να νιώσεις πως δεν χρειάζεται να εξηγήσεις το γιατί το έκανες!! Γιατί σε καταλαβαίνει!!\nΔεν έχετε τον ίδιο τρόπο σκέψης.. όμως ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ!!\nΑυτοί οι άνθρωποι σου...\nΣκέφτηκε η pingu κατά τις 4:49 π.μ.\n...Έχω κι εγώ ένα σωρό απωθημένους ουρανούς, μα δεν σκοτώνω άστρα...\nΜe, Myself And I...\nακόμα κι αν δεν υπήρχες, εσένα ακριβώς θα είχα επινοήσει..\n"Ελλάς Μονάχου", μια γλυκόπικρη ωδή στο να τολμάς να φεύγεις\n07-09-16 Προσλήψεις 5179 δασκάλων και νηπιαγωγών Γενικής και Ειδικής Εκπαίδευσης\nΕίναι κάτι φρικτές ανταποδόσεις\nΤα μαύρα μου τα χάλια..\nΒελτίωση της διάγνωσης-υποστήριξης μαθητών\nAυτός ο κόσμος χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως παράδεισος και από άλλους σαν κόλαση... Εκεί ζουν οι άγγελοι που ανά πάσα στιγμή μπορούν να γίνουν οι χειρότεροι δαίμονες.. Αυτή είναι η ψυχή.. όταν την βρεις ίσως μ' ακούσεις..όταν την βρεις, τότε θα βρεις κι εμένα.\nΟ βαθύτερος φόβος μας δεν είναι μήπως είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας προέρχεται από την απεριόριστη δύναμη μας. Αυτό που μας φοβίζει περισσότερο είναι το φως μας, όχι το σκοτάδι μας. Αναρωτιόμαστε ‘’ποιος είμαι εγώ για να είμαι έξυπνος, όμορφος, ταλαντούχος, υπέροχος’’. Είσαι ένα παιδί του Θεού. Το να προσποιείσαι τον ασήμαντο δεν βοηθά τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο απογοητευτικό από το να συρρικνώνεσαι τόσο, ώστε οι άλλοι άνθρωποι να νιώθουν ανασφαλείς δίπλα σου. Έχουμε γεννηθεί για να διακηρύξουμε αυτήν την λάμψη του Θεού που υπάρχει μέσα μας. Αυτό δεν ισχύει μόνο για μερικούς, ισχύει για όλους. Και καθώς αφήνουμε το φως να λάμψει, επιτρέπουμε ασυνείδητα και στους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο. Καθώς απελευθερωνόμαστε από τους δικούς μας φόβους, αυτόματα η παρουσία μας απελευθερώνει και τους άλλους...


Πόσο περήφανες είστε; - SPORTSFEED\nΠόσο περήφανες είστε;\nΑυτό που συμβαίνει στο γυναικείο πόλο είναι ότι χειρότερο για το άθλημα. Δύο από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη που συνθέτουν την πιο επιτυχημένη Εθνική ομάδα σε όλα τα αθλήματα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, κάνουν ότι μπορούν για να μεταφέρουν την… αρρώστεια του χουλιγκανισμού μέσα στις πισίνες.\nΧθες η ομάδα της Βουλιαγμένης διέσυρε τις επτά όλες και όλες ανήλικες παίκτριες του Ηρακλή με το εμφατικό 44-3. Σήμερα ήρθε η απάντηση από τον Ολυμπιακό με το 46-0 επί της ομάδας του ΝΟΒΑ στη Νέα Ιωνία Βόλου. Ένα παιχνίδι που μέχρι χθες οι ερυθρόλευκοι είχαν αποφασίσει να το πάρουν στο… χαλαρό ξεκουράζοντας μάλιστα αρκετές από τις βασικές παίκτριες. Όμως μετά το 44-3 της Βουλιαγμένης, αργά το βράδυ δόθηκε η εντολή πως όλες θα ταξιδέψουν στο Βόλο για το παιχνίδι.\nΟκ, η ευθύνη βαρύνει πρώτα από όλους τους δύο προπονητές, Ολυμπιακού και Βουλιαγμένης οι οποίοι είναι αυτοί που δίνουν τις εντολές. Συγχαρητήρια λοιπόν και στους δύο που αγαπούν και υπηρετούν με αυτόν τον τρόπο το άθλημα.\nΣε καμία περίπτωση όμως οι εντολές των δύο προπονητών δε δίνουν άλλοθι στις παίκτριες των δύο ομάδων. Αθλήτριες που τα βιογραφικά τους είναι τα πλουσιότερα (όσον αφορά Εθνικές ομάδες) από οποιουδήποτε άλλου ή άλλης έχει φορέσει το εθνόσημο σε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα. Μανωλιουδάκη, Πλευρίτου, Ασημάκη, Αβραμίδου, Τσουκαλά, Ρουμπέση, Γερόλυμου είναι αθλήτριες που μετά τους αγώνες οι περισσότερες αντίπαλες θέλουν μια αναμνηστική φωτογραφία μαζί τους καθώς αποτελούν πρότυπα γι’ αυτές. Και ένας αθλητής δεν αποτελεί πρότυπο μόνο για τις αγωνιστικές του επιδόσεις. Το μεγαλείο δε φαίνεται μόνο στα γκολ που σημειώνει.\nΤο αθλητικό ήθος είναι σημαντικότερο από οποιοδήποτε ρεκόρ, από οποιοδήποτε τίτλο από οποιαδήποτε διάκριση. Πραγματικά θα ήθελα να μάθω, οι αθλήτριες της Βουλιαγμένης και του Ολυμπιακού αισθάνονται καλά μετά τα δύο αυτά παιχνίδια; Είναι περήφανες για ότι πέτυχαν απένταντι σε ανήλικα κορίτσια που δεν είχαν δικαίωμα ανάσας και κοπέλες που σπουδάζουν, εργάζονται και τον ελεύθερο τους χρόνο παίζουν και πόλο;\nΜετά μεγάλης ντροπής συμπληρώνω τα οκτάλεπτα και τις σκόρερ του αγώνα ΝΟΒΑ-Ολυμπιακός.\nΤα οκτάλεπτα 0-9, 0-11, 0-9, 0-17\nΝΟΒΑ (Δημαρέλος) Τζήμα, Κωνσταντινίδη, Καματερού, Φωτιάδη, Τζιάνη, Καρπέτα, Σαμαρτζή, Φράγκου, Μαλλιαρού, Τσύλια, Δεληγιάννη.\nΟλυμπιακός (Παυλίδης) Διαμαντοπούλου, Τετζαλίδου 2, Πλευρίτου Ε. 11, Σώρα, Μανωλιουδάκη 3, Αβραμίδου 14, Ασημάκη 12, Πλευρίτου Μ., Σάουθερν 4, Νιαρχάκου.\nΥΓ1. Η δικαιολογία, «αυτές το ξεκίνησαν πρώτες» είναι τουλάχιστον αστεία.\nΥΓ2. Όταν στο πρωτάθλημα της Α1 των γυναικών θα απομείνουν τέσσερις ομάδες όλες και όλες να αγωνίζονται, το γιατί θα είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί.


Δημήτρης Τσίγκος: Ποιον συμφέρει τελικά η "απομακρυσμένη" εργασία;\nΚυκλοφόρησε ένα άρθρο χθες που λέει συνοπτικά ότι "η αντιπάθεια των εργοδοτών για την τηλεργασία βλάπτει σοβαρά την υγεία των επιχειρήσεων". Οι εργοδότες εμφανίζονται ως οι κακοί της υπόθεσης, οι οποίοι θέλουν να κάνουν "micro-management" τους εργαζομένους, πράγμα που δεν μπορούν να κάνουν (?) σε περιβάλλον απομακρυσμένης εργασίας, άρα και την "αντιπαθούν".\nΗ σκληρή αλήθεια είναι ότι όντως, δυστυχώς, πολλοί εργοδότες είναι οι κακοί της υπόθεσης. Είναι άνθρωποι που δεν έχουν κατανοήσει σε βάθος ότι δεν μπορεί να υπάρξει ευημερία και ασφάλεια σε ατομικό επίπεδο εάν δεν υπάρχει και σε κοινωνικό την ίδια στιγμή. Όλοι αυτοί θα πρέπει να ενημερωθούν κάποια στιγμή για τον "συμμετοχικό καπιταλισμό" - αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας τώρα.\nΗ βασική υπόθεση είναι ότι στο γραφείο οι εργαζόμενοι "παρακολουθούνται" ενώ στο σπίτι τους (ή όπου αλλού εργάζονται) είναι προστατευμένοι από το άγρυπνο μάτι της εργοδοσίας. Δυστυχώς όμως οι δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία για παρακολούθηση και για micro-management εργαζομένων είναι πλέον τόσο μεγάλες, που μάλλον θα συμφωνήσει ένας ειδικός ότι αυτή η "παρακολούθηση" γίνεται πιο αποτελεσματικά σε εργαζομένους "remote" παρά σε όσους είναι στο γραφείο (!)\nΕπίσης, το περιβάλλον του "remote" δίνει δυστυχώς στον κακοπροαίρετο εργοδότη τη δυνατότητα να ζητήσει πράγματα (υποτίθεται "από ανάγκη" λόγω του μοντέλου εργασίας) που δεν θα διανοούταν να τα ζητήσει στο γραφείο, ενώ από την άλλη ο "remote" εργαζόμενος δεν έχει την υποστήριξη των συναδέλφων του (ηθική, συναισθηματική και πρακτική) στο ίδιο επίπεδο που θα την είχε εάν εργαζόταν στον ίδιο χώρο μαζί τους και είχε αναπτύξει ανθρώπινους δεσμούς.\nΣε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να σημειωθεί ότι αν σε μια εταιρεία υπάρχει μια άρρωστη κουλτούρα (όπως, δυστυχώς, σε πάρα πολλές) τότε αυτό αντικατοπτρίζεται πρώτα και κύρια στο management style και σε φαινόμενα όπως αυτά που περιγράφει το παραπάνω άρθρο.\nΗ μετατροπή της εμπειρίας της εργασίας σε ένα task-list που μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο θα έχει τραγικές συνέπειες πρώτα για τον εργαζόμενο, μετά για την επιχείρηση και στο τέλος για όλη την κοινωνία. Οι τραγικές συνέπειες αυτές ξεκινούν με την απώλεια του ανθρώπινου δεσμού μεταξύ των εργαζομένων, όπως περιγράφεται παραπάνω.\nΜπορεί να μας ακούγεται passé σαν ορολογία, όμως στους χώρους δουλειάς το υποκείμενο (όλοι εμείς) δεν καλύπτει μόνο τη βιοποριστική του ανάγκη αλλά μετατρέπεται σε ένα ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας, με ανάγκες, επιθυμίες και ελπίδες.\nΔεν έχω καμία αμφιβολλία ότι διεθνώς, μετά την πανδημία θα ζήσουμε τη μεγάλη επιστροφή του χώρου δουλειάς σαν μια μεγάλη ανάγκη της ανθρωπότητας. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη πολλών εργαζομένων να δουν την απομακρυσμένη εργασία ως μια νίκη έναντι της εργδοσίας. Δυστυχώς όμως είναι παγίδα, το remote είναι μια μορφή Δούρειου Ίππου που θα αλώσει τα εργασιακά δικαιώματα.\nΟι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφοτύν πως αντί να στοχοποιούν το "γραφείο", θα ήταν πολύ πιο παραγωγικό και εποικοδομητικό να επιτεθούν στις τοξικές κουλτούρες - οι οποίες στην "εποχή του remote" έχουν φτάσει στο υψηλότερο σημείο τους.\nΗ επιχείρηση που έχει σαν αυτοσκοπό της την μεγιστοποίηση της (προσωρινής) οικονομικής αξίας των μετόχων αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις των πράξεών της, η επιχείρηση που γεννά μονοδιάστατο & προσωρινό κέρδος οδηγώντας μακροπρόθεσμα στη βέβαιη καταστροφή, είναι η επιχείρηση του 19ου και του 20ου αιώνα.\nΗ επιχείρηση του 21ου αιώνα έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο, το κοινωνικό ον που σέβεται τόσο τον εαυτό του όσο και το περιβάλλον στο οποίο υπάρχει. Η ανθρωπιστική αυτή διάσταση του επιχειρείν προϋποθέτει την ομάδα και, υπό την έννοια αυτή, η ανάπτυξη ανθρώπινων δεσμών μεταξύ των εργαζομένων αποτελεί προϋπόθεση για την ίδια την ύπαρξη αυτής της επιχείρησης.\nΜέχρι στιγμής δεν υπάρχουν δεδομένα που να δείχνουν ότι ο ανθρώπινος αυτός δεσμός μπορεί να αναπτυχθεί δίχως τη συνύπαρξη στον ίδιο φυσικό χώρο. Ενδεχομένως με υβριδικά μοντέλα (κάποιες μέρες γραφείο - κάποιες σπίτι) να μπορούν να έρθουν κάποια καλά αποτελέσματα, ακόμα και αυτό όμως πρέπει να αποδειχτεί.\nΤο μοντέλο επιχειρηματικότητας του 19ου & του 20ου αιώνα, που ο εργαζόμενος ήταν αναλώσιμος και χανότητας η ανθρώπινη διάσταση της εργασίας έμεινε πίσω με την ανάπτυξη της οικονομίας της γνώσης, της συνεργασίας και της δημιουργικότητας. Με δέλεαρ την "ελευθερία", επιχειρεί να επαναφέρει τον ατομισμό μέσα από τον δούρειο ίππο της "απομακρυσμένης εργασίας". Η πρόοδος όμως βρίσκεται πάντα στις ομάδες και στις κοινότητες, ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό, οι χώροι δουλειάς θα επανακάμψουν μετά την πανδημία και θα συνεχίσουν να οδηγούν τον δρόμο της προόδου.\nΕτικέτες εργασία, Οικονομία, πολιτική, συνεργασία