Δυνατότητες αναγνώρισης και ερμηνείες\nαπό Ίρις Τζαχίλη\nΤο τραύμα είναι μία ψυχική αντίδραση ατομική ή συλλογική που έρχεται μετά το τραυματικό γεγονός, ετεροχρονισμένη, βαριά και επίμονη προδικάζοντας σιωπηρά ζωές και συμπεριφορές. Yπάρχει παντού, μαζί με άλλα ψήγματα του εαυτού, πάντα εν τη γενέσει και εν εξελίξει, παρόν και δυσδιάκριτο. Στις δημόσιές του μορφές έχει εισέλθει στην ιστοριογραφία της σύγχρονης ιστορίας, καθώς και σε άλλα επιστημονικά πλαίσια στα οποία γίνεται επεξεργασία των τρόπων αναγνώρισης (π.χ. στην κοινωνική ανθρωπολογία). Συνήθως συναντάται μετά από συγκρούσεις, συχνότατα εμφύλιες, όπου το τραύμα εμφιλοχωρεί απαγορευμένο και ανέκφραστο στα στενά πλαίσια της οικογένειας ή μικρών χωρικών σχηματισμών – κώμες, συνοικίες, χωριά… Επίσης, ένα τραύμα μπορεί να υποβόσκει με μακρόσυρτες συνέπειες σε οποιαδήποτε μεγάλη αποτυχία στη θάλασσα ή στη στεριά, με οδυνηρές αλλαγές και απώλειες, σε οποιοδήποτε συμβάν λύνει βίαια τους δεσμούς και ακυρώνει ισορροπίες οδηγώντας σε υπόγειες ταραχές νέες ανυποψίαστες γενιές. Είναι δυνατόν αυτό να φανεί σε χώρους της καθημερινότητας όπου δεν αναμένεται, σε σπίτια, σε αγρούς, στη μουσική, στα παιχνίδια, σε πλαίσια υλικού πολιτισμού γενικά; Το ζητούμενο εν προκειμένω είναι κατά πόσο μία τέτοια έννοια μπορεί να εισέλθει στο ειδικότερο πεδίο έρευνας της αρχαιολογίας. Εδώ εννοείται το πεδίο που αφορά την υλική πραγματικότητα και μεταφράζεται σε δεδομένα υπαρκτά και ερμηνεύσιμα. Το ερώτημα είναι εάν τρόποι ή μέθοδοι που μπορούν να καταστήσουν ορατές τις ασυνέχειες στη συμπεριφορά ή απρόσμενα ίχνη σε χρονική και χωρική ασυνέπεια είναι ανιχνεύσιμα.\nΕίναι θέμα μετέωρο, εν κινδύνω, όχι μόνο γιατί θα συναντήσει αντιστάσεις – οι αντιστάσεις έτσι κι αλλιώς υπάρχουν για τα περισσότερα θέματα που διεκδικούν αυτόνομους διακριτούς χώρους στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Είναι επισφαλές σε επίπεδο δυνατότητας διακριτής ύπαρξης, διότι το ερευνητικό πεδίο υπονομεύεται από τις πολλαπλές επικαλυπτόμενες ερμηνείες και ως εκ τούτου είναι αμφίβολο αν η έννοια του τραύματος θα μπορέσει να τεθεί αυτόνομα ως αναλυτικό εργαλείο. Αξίζει όμως τον κόπο να προσπαθήσουμε, γιατί η βαρύτητα των τραυματικών συνεπειών ανακύπτει σταθερά∙ μεγαλόπρεπα (με ανδριάντες ή κτίσματα) ή ταπεινά (με τα μικρά ομοιώματα εκκλησιών πλάι στους δρόμους, σε σημεία όπου έγιναν ατυχήματα). Η απλή διαπίστωση εισάγει το θέμα στη συζήτηση για τον υλικό πολιτισμό. Προκειμένου να ορίσω το πεδίο, θα αρχίσω αντίστροφα, από τον ορισμό των περιοριστικών παραμέτρων, πράγμα που μπορεί να αποβεί θετικό. Διακρίνω τρεις περιοριστικές παραμέτρους που ταυτόχρονα μπορεί να είναι οδηγοί προς τη διάνοιξη μονοπατιών.\nΗ πολυσημία των δεδομένων και κυρίως των υλικών μαρτυριών\nΗ πρώτη παράμετρος είναι η αμφίσημη ή πολύσημη ερμηνεία ενός υλικού τεκμηρίου, η απλή ύπαρξη ή η απουσία του. Για παράδειγμα, τα δεκάδες μνημεία των πεσόντων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Βόρεια Γαλλία έρχονται σε χτυπητή αντίθεση με την έλλειψη μνημείων για τους νεκρούς του Εμφυλίου στην Ελλάδα. Στην πρώτη περίπτωση υπήρχε κοινωνική συναίνεση ή έστω αποδοχή, στη δεύτερη όχι. Αντιστοίχως η παρουσία εξαιρέσεων (διαφορετικά κτερίσματα σε τάφους, ή αποκλίνουσα θεματολογία σε παραστάσεις), σε έναν διαφορετικό χρονολογικό ορίζοντα, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως τραύμα που προκλήθηκε από ένα ατομικό ή δημόσιο γεγονός. Οι ασυνέχειες ή οι απουσίες μπορούν να δεχτούν πολλές ερμηνείες, αλλά επίσης μέσω αυτών να αναδειχθεί και το ενδεχόμενο ενός παλαιότερου συμβάντος που θα αποτέλεσε πηγή υστερήσεων, ματαιώσεων, αδράνειας. Αυτή η αμφισημία ή πολυσημία, αν δεν μας αποθαρρύνει αλλά θεωρηθεί συνθήκη όπου μπορούμε να αναγνωρίσουμε την προσήλωση ή ακόμα την καθήλωση του τραύματος, θα επιτρέψει στην έννοια αυτή να εισέλθει ως πιθανότητα στην πλειάδα των δυνατών ερμηνειών παρέχοντάς μας ένα πολύ ισχυρό εργαλείο.\nΕιδικά για αυτό το θέμα θα δώσω ένα παράδειγμα από την πατρίδα όλων των τραυμάτων για μένα, από το Μπαϊντίρι, τη μικρή πολιτεία στην κοιλάδα του Καΰστρου στη Μικρά Ασία, απ’ όπου έφυγαν οι δικοί μου με την καταστροφή του 1922 (σημ. 1).\nΣτις αρχές του 2014 έλαβα ένα μέιλ από τον Δημήτρη Σαββαΐδη (σημ. 2) με φωτογραφίες ενός επιταφίου από το Μπαϊντίρι (εικ. 1). Βρισκόταν σε μία εκκλησία της Ηπείρου στο Τρίστενο των ανατολικών Ζαγοροχωρίων (εικ. 2). Στο ύφασμα, εκτός από την παράσταση, είχε κεντηθεί και η ιστορία του. To 1900 μία γυναίκα στο Μπαϊντίρι, η Βασιλεία Τζιαβέλη, πήρε μια παραγγελία επί πληρωμή, να κεντήσει έναν επιτάφιο. Οι παραγγελιοδότες ήθελαν να τον αφιερώσουν στην εκκλησία (ποια άραγε, όλες και όλες ήταν δύο, ας φανταστούμε στη μεγαλύτερη, την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου). Το κέντημα ακολούθησε τον εικονογραφικό τύπο του επιτάφιου θρήνου και γύρω από την παράσταση, περιμετρικά στις 4 πλευρές του ορθογωνίου, η τεχνίτρα κέντησε με γράμματα το σχετικό χωρίο του Ευαγγελίου. Από κάτω προσέθεσε μια επιγραφή με πληροφορίες για το έργο και την ίδια – «κατασκευάστηκε διά χειρών της Βασιλείας Χρ. Τζιαβέλη». Η δαπάνη ήταν των κ. Χατζηευθυμίου και Χρήστου Τζιαβέλη (άρα έγινε επί πληρωμή). Προσέθεσε τη χρονολογία, το 1900, και τον τόπο όπου έγινε – «εν Βαϊνδηρίω». Η ίδια ή το περιβάλλον της ήταν εγγράμματοι άνθρωποι, γιατί το κείμενο είναι άψογης σύνταξης και ορθογραφίας. Ένας από τους παραγγελιοδότες είχε το ίδιο όνομα με αυτήν, άρα θα μπορούσε να είναι μέλος της οικογένειας. Δύσκολο να ήταν κόρη του, γιατί τότε δεν θα πληρωνόταν ή δεν θα το έλεγε.\nΤη φαντάζομαι μία φτωχή συγγενή, μια κόρη που κακοτύχησε, όχι πολύ νέα, ίσως με παιδιά… Δούλευε με περηφάνια. Έβαλε το όνομά της, ίσως όχι μόνο γιατί ήταν περήφανη για την τέχνη της αλλά και για να βρίσκει δουλειά, μια μεροκαματιάρα θα ήταν. Το αντικείμενο είναι εξαιρετικά σύνθετο, οι μορφές σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν συνδυαστικά. Γύρω από το νεκρό σώμα, οι μαθητές, οι γονείς, οι μυροφόρες. Και επάνω τα σύμβολα της λατρείας, το θυμιατό, τα μύρα, οι άγγελοι, ο ουρανός με τ’ άστρα, τον ήλιο, το φεγγάρι. Είμαστε στην οικουμένη.\nΌταν έγινε η καταστροφή το 1922 είχαν ήδη περάσει εικοσιδύο χρόνια από την ανάθεση και την κατασκευή του. Οι αναθέτες μπορεί και να είχαν φύγει από τη ζωή, αλλά η Βασιλεία πιθανότατα ζούσε. Οι κάτοικοι του Μπαϊντιριού (σχεδόν 7.000 ψυχές) αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη πολύ γρήγορα, μέσα σε δύο τρία εικοσιτετράωρα το πολύ. Τότε κάποιος μέσα στη βιασύνη του, μαζί με τα άλλα πολύτιμα, πήρε και τον επιτάφιο μαζί του. Μπορεί να ήταν η Βασιλεία ή κάποιο από τα παιδιά της. Ή τα παιδιά των αναθετών. Ή κάποιος από την εκκλησία. Όπως και να ‘χει κατέληξε σε μία εκκλησία της Ηπείρου, του Αγίου Γεωργίου πάλι, oμώνυμη με του Μπαϊντιριού, άγνωστο πότε, λίγο μετά την εγκατάσταση των προσφύγων. Τα πρώτα χρόνια πολλοί θα θυμούνταν πώς μεταφέρθηκε, από πού ήρθε και ποιοι τον μετέφεραν. Γι’ αυτό άλλωστε και βρέθηκε σε εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπως αυτή απ’ όπου το πήραν. Και εκεί έμεινε ενενήντα χρόνια ως αντικείμενο λατρείας παλαιό και σεβάσμιο, καδραρισμένο με κάποιον να ανάβει ένα καντήλι. Στη μακρά ζωή του συνόδευσε τους πρόσφυγες αντανακλώντας ένα βαθύ τραύμα, όντας η υλική υπόσταση ενός τραύματος. Με τον κεντητό επιτάφιο και με τα λουλούδια από τα φυτά που θα φύτεψαν, θα στόλισαν τη Μεγάλη Παρασκευή τον επιτάφιο στη νέα εκκλησία του Αι-Γιώργη όπως έκαναν και στην πατρίδα τους. Ανάμεσά τους ίσως βρισκόταν κάποιος που ήξερε να τραγουδά το τραγούδι του επιτάφιου, ένα τραγούδι που λεγόταν πριν ή κατά την περιφορά. Η Δόμνα Σαμίου, επίσης Μπαϊντιριανή, κατέγραψε και έσωσε τον λεγόμενο «Επιτάφιο του Μπαϊντιριού» (σημ. 3) που τον θυμόταν μόνο ένας ηλικιωμένος από τη Νέα Ερυθραία. Είναι ένα μοιρολόι, ένας εκκοσμικευμένος διάλογος του Χριστού με τη μητέρα του μετά τη Σταύρωση. Και θα ηχούσε στα αυτιά τους, όπως και στα δικά μου, με τη σιγαλή φωνή του γέρου Μικρασιάτη «μάνα μ’ αν γκρεμιστείς εσύ, γκρεμιέτ’ όλος ο κόσμος, μάνα μου αν σφαγείς εσύ, σφάζετ’ όλος ο κόσμος (…) πάρτο μάνα μου υπομονή».\nΦυσικά ο κεντητός επιτάφιος της Ηπείρου από το Μπαϊντίρι δεν έχει παρουσία μόνο στη συζήτηση για την υλική ορατότητα του τραύματος. Αισθήματα και καταστάσεις ιστορικές συνέκλιναν στο ίδιο αντικείμενο επικαλυπτόμενα, και εξίσου αληθινά. Το καθαγιασμένο εργόχειρο που μεταφέρθηκε με τα μωρά, το γάλα και μία κουβέρτα, λειτούργησε ως η υλική ορατότητα και αποδέκτης αισθημάτων και οδυνηρής μνήμης. Όμως και συνέχειας. Το τραύμα καλύπτει προσωπικότητες, μέσα στη σιγαλή μοναξιά τους. Αλλά δεν τις επικαλύπτει, δεν τις καταλύει, τις συνδιαμορφώνει ως ένα βαθμό. Και προχωρούν μαζί σκορπίζοντας πού και πού πράγματα και αδιόρατες συνήθειες. Αν με δυσκολία διακρίνουμε το τραύμα στον ξεχασμένο επιτάφιο, θα είναι πολύ δυσκολότερο να διακρίνουμε τι συνέβη την 3η χιλιετία σε ένα αρχαιολογικό αντικείμενο από την Πελοπόννησο που βρέθηκε στην Κρήτη, ή ακόμη σε ένα αιγυπτιακό λίθινο αγγείο που βρέθηκε σε ένα Ιερό Κορυφής, στον Βρύσινα, πολλούς αιώνες μετά την κατασκευή του. Συνήθως το αποδίδουμε σε εμπόριο ή μετακινήσεις. Άνθρωποι θα τα μετέφεραν όμως, με τα πάθη τους που εκδηλώθηκαν με περίεργους –και ανεξήγητους στα μάτια μας– τρόπους.\nΗ πολλαπλότητα της πρόσληψης\nΗ δεύτερη περιοριστική αλλά και απελευθερωτική στην παραδοχή της παράμετρος είναι ότι η χρήση και ερμηνεία παρελθόντων φαινομένων επηρεάζεται αναπόφευκτα από την κοινωνική πρόσληψη τόσο του παρελθόντος όσο και των πρόσφατων ιστορικών καταστάσεων. Επηρεάζεται επίσης από τους επιστημονικούς τρόπους προσέγγισης και από τη μεθοδολογία. Η παραδοχή αυτή σχετικοποιεί. Καμία γνώση δεν είναι απόλυτη αλλά και καμία δεν χάνεται εντελώς. Όπως είπαμε προηγουμένως, το τραύμα είναι σχετικά πρόσφατη ψυχαναλυτική έννοια που μπήκε και στην ιστοριογραφία. Πώς θα μας επιτραπεί να τη χρησιμοποιήσουμε για τόσο άγνωστες και προφανέστατα διαφορετικές κοινωνίες; Τις κοινωνίες του παρελθόντος όμως, και κυρίως αυτές της προϊστορικής περιόδου, που δεν έχουν κείμενα να αντιστέκονται, τις ερμηνεύουμε ούτως ή άλλως με έννοιες και σχήματα του παρόντος. Είναι κάτι που γίνεται σιωπηρά, αλλά οφείλουμε να το παραδεχτούμε και ρητά, αλλιώς μας απειλεί ένας ωκεανός μεμονωμένων μαρτυριών. Η μόνη δυνατή δίοδος είναι ο διάλογος μεταξύ των δεδομένων και των ερμηνευτικών σχημάτων. Εκεί εδράζεται και η κριτική της πρόσληψης του παρελθόντος. Άρα μπορούμε να υπερκεράσουμε με όφελος και αυτό το θέμα προσθέτοντας στα σχήματα και το τραύμα.\nΣτο σημείο αυτό θέλω να αναφέρω ένα πρόσφατο παράδειγμα ενός πολύσημου γεγονότος: πρόκειται για την ύπαρξη δύο ανδριάντων στη Χαλκίδα του Μαρδοχαίου Φριζή, αξιωματικού του ελληνικού στρατού, εβραϊκής καταγωγής και ηρωικώς πεσόντα στην Αλβανία (εικ. 3 και 4). Για τη ζωή, τη σταδιοδρομία και την παροιμιώδη αποφασιστικότητά του πολλά έχουν γραφτεί. Στη γενέτειρά του, τη Χαλκίδα, στο πάρκο κοντά στη γέφυρα του Ευρίπου υπάρχει μία προτομή του ανάμεσα σε προτομές άλλων επιφανών Χαλκιδαίων, μεταξύ των οποίων και του Σκαλκώτα, που σχηματίζουν ευρύ ημικύκλιο. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι γλύπτης της προτομής ήταν ο Μιχάλης Τόμπρος, άρα έγινε πριν το θάνατό του το 1974. Δεν γνωρίζουμε ποιος είχε την πρωτοβουλία για την τοποθέτησή της – πιθανότατα ο δήμος. Ως εδώ όλα κανονικά και εξάλλου σχεδόν όμοιες προτομές του υπάρχουν στο Καλπάκι και στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Το περίεργο είναι ότι στην ίδια πόλη τριάντα περίπου χρόνια μετά, το 2010, στήθηκε ένα μεγάλος έφιππος ανδριάντας του Φριζή με πρωτοβουλία ενός σωματείου που ονομάζεται Φίλοι του Μαρδοχαίου Φριζή, ομογενών από την Αμερική και πλειάδας χορηγών. Είναι τοποθετημένος σε ένα υπερμέγεθες πόδιο, ύψους τουλάχιστον 8 μέτρων, τεράστιος, μοναχικός, ασύμβατος με το περιβάλλον. Ουσιαστικά δεν διακρίνεται, τόσο ψηλά είναι. Πού ο νεαρός αξιωματικός των άλλων προτομών στη Χαλκίδα και στο Καλπάκι που έλαμπε από νιάτα και εξυπνάδα! Δεν θα αναφερθώ σε θέματα πρόσληψης, μνήμης και ιστορικών συγκυριών που ασφαλώς υπεισέρχονται εδώ, αλλά αυτή η ξαφνική προβολή ομοιάζει ως υπεραναπλήρωση τραύματος. Τουλάχιστον να ληφθεί και αυτός ο παράγοντας υπόψη ανάμεσα στις ιστορικές και πολιτικές συγκυρίες.\nΗ τυραννία των αποδείξεων. Πώς θα αποδειχθεί κάτι τόσο υπαρκτό και τόσο αόριστο;\nΆφησα τελευταία την τρίτη παράμετρο, τη θάλασσα που μας πνίγει, την τυραννία της επαγωγικής απόδειξης ακόμη και στη συμβολική της έκφραση. Τι θα γίνει με την αντικειμενικότητα; Πώς θα αποδείξεις ένα τραύμα; Αυτό, το ότι πρέπει να βρούμε τρόπους η έρευνα αυτή να περάσει σε ένα λόγο αρχαιολογικό, δημόσιο, εκτός των τρεχόντων πυροτεχνημάτων είναι κυρίως το πρόβλημα που οδηγεί τέτοια θέματα στην αποσιώπηση. Είτε ως αυτοακύρωση είτε λόγω της σιωπής των άλλων (όπως ακριβώς και σε ένα σύγχρονο τραύμα). Πώς θα αποδείξει κανείς τα τραύματα που άφησε η τραγωδία της Σικελίας στην κλασική Αθήνα; Είναι πανταχού παρούσα η έλλειψη και το πένθος στο θέατρο, στις παραστάσεις, στην ποίηση, αλλά δεδομένα ορατά, αρχαιολογικά καθορισμένα και χρονικά μετατεθειμένα δύσκολα εντοπίζονται. Εντοπίζεται μόνο μία απουσία, η απουσία του ονόματος του στρατηγού της εκστρατείας Νικία από τη στήλη με τον κατάλογο των Αθηναίων στρατηγών στη Σικελία. Αναφέρομαι σε κάτι γνωστό ιστορικά αλλά θα μπορούσε κανείς να αναφερθεί και σε ακόμη πιο περίεργες απουσίες. Π.χ. η απουσία οποιασδήποτε ένδειξης από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Πραγματικά, μαζί με την τέφρα απλώθηκε σιωπή που διήρκεσε για αιώνες.\nΩστόσο και αυτή την περίσταση νομίζω ότι πρέπει να την αναλάβουμε με το κόστος της. Εκτός από τις τελείως γενικές ερμηνείες για τις ιστορικές αλλαγές, όπως κλίμα, επιδρομές, αλλαγή παραγωγικού τρόπου, ερμηνείες που δεν είναι παρά οι αποδεκτές έννοιες με τις οποίες συνηθίζουμε να εξηγούμε την παρελθούσα πραγματικότητα, μπορούν να εισχωρήσουν και έννοιες και αναζητήσεις όπως οι βαθιές συνέπειες των τραυμάτων, θέμα που αναφέρεται συχνά για τη Σικελική Εκστρατεία τον 5ο αι. π.Χ.\nΚαι μία αμηχανία: οι σχέσεις με το λόγο και την αφήγηση. Σε αυτό το πεδίο, στην αφήγηση διά του λόγου, δεν υπάρχει θέμα αναγνώρισης. Το τραύμα είναι συχνότατα φανερό. Στην ιστορία την παλαιότερη και την πρόσφατη, από τις αφηγήσεις προκύπτουν δεκάδες τραύματα γενεών (Μικρασιατικά, Εμφύλιος) με την περιγραφή και την επεξεργασία τους. Η διαφορά του μέσου εμένα μου προκαλεί κάποια αμηχανία μεθοδολογική. Αλλά παραδέχομαι ότι με αυτό τον τρόπο μπορούμε ευκολότερα να πλησιάσουμε την υλική πραγματικότητα, να καταλάβουμε πώς έγινε ένα μνημείο ή ένα μουσείο, να κατανοήσουμε την αρχιτεκτονική μιας γειτονιάς εκτοπισμένων ή προσφύγων. Και η αναντιστοιχία, όταν υπάρχει, είναι σημαίνουσα.\nΕν κατακλείδι πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να παραιτηθούμε από την έννοια του τραύματος στο αρχαιολογικό πεδίο. Ακόμη και αν είναι πολύ δυσκολότερο από ό,τι στο λόγο. Σε ένα σύνολο πράξεων που εκφράζεται υλικά με αναγνωρίσιμα σύμβολα, σιγά σιγά θα διακρίνουμε αυτά τα έρποντα εμπόδια, την υποφώσκουσα ταυτότητα και τότε ίσως μπορούμε να πλησιάσουμε ακροπατητί την πραγματικότητα του τραύματος που καθορίζει επιλογές ζωής, κοινωνικές καταστροφές και μοίρες. Καθώς και να αναγνωρίσουμε τις επιλογές επιβίωσης, όπως π.χ. τα μνημεία των πεσόντων, τα θυμητάρια και τις προσεκτικά φυλαγμένες φωτογραφίες.\n* To «τραύμα στην αρχαιολογική του εκδοχή» ήταν το θέμα μίας συνεδρίας στη διοργάνωση «Αρχαιολογικοί Διάλογοι» που έγινε στην Αθήνα μεταξύ 9 και 11 Ιανουαρίου 2015. Η υπογράφουσα, που ήταν η συντονίστρια της συνεδρίας, έκανε μία γενική εισαγωγή στο θέμα με τίτλο «Τραύματα στην αρχαιολογική μαρτυρία». Οι Αρχαιολογικοί Διάλογοι ήταν συνέδριο με προβληματισμούς για τη θέση και πρακτική της αρχαιολογίας και με μεθοδολογικές αναζητήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο περιλήφθηκε η συζήτηση περί τραύματος.\n1. Ίρις Τζαχίλη, Μπαϊντίρι 1922. Ιστορία μίας Μικρασιατικής απώλειας, Κονδύλι 2012.\n2. Tην ύπαρξη του Επιταφίου την έμαθα από τον Βλάση Αγτζίδη και ακολούθως ο Δημήτρης Σαββαΐδης, απόγονος προσφύγων που εγκαταστάθηκαν εκεί, μου έστειλε τις φωτογραφίες που δημοσιεύονται εδώ. Τον ευχαριστώ θερμά.\n3. Τα λόγια του τραγουδιού είναι τα εξής:\nΜάνα μ' αν γκρεμιστείς εσύ, γκρεμιέτ' όλος ο κόσμος,/μάνα μου αν σφαγείς εσύ, σφάζετ' όλος ο κόσμος,/μάνα μ' αν κρεμαστείς εσύ, κρεμιέτ' όλος ο κόσμος./Πάρτο μάνα μου υπομονή, να πάρ' όλος ο κόσμος./Άντε μάνα μου στο καλό και διάφορο δεν έχεις,/μόν' το μεγάλο Σάββατο κάτσε να μ' απαντέχεις.


Red Attack: ΠΑΣΚΕ, συνδικαλιστές ΣΥΡΙΖΑ, τσιράκια Μάνεση στο ίδιο ψηφοδέλτιο!\nTo ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ\nΟι εξελίξεις τούς αποκαλύπτουν. Τα τσιράκια της εργοδοσίας, οι απεργοσπάστες βρήκαν τη θέση τους στο ψηφοδέλτιο των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό δεν πρέπει να το αφήσουν αναπάντητο οι μεταλλεργάτες, κάθε τίμιος και καλοπροαίρετος εργαζόμενος, ανεξάρτητα αν δε συμφωνεί σε όλα με τις ταξικές δυνάμεις. Μια πρώτη απάντηση πρέπει να δοθεί την Πέμπτη, με μαζική συμμετοχή των μεταλλεργατών στην απεργία και στη συγκέντρωση στην Ομόνοια. Επόμενος κορυφαίος σταθμός είναι οι εκλογές του Συνδικάτου Μετάλλου. Να ξεπεράσει κάθε προσδοκία η συμμετοχή, να γίνει με τη συμβολή όλων το Συνδικάτο ο πραγματικός εκφραστής των εργαζομένων, των μεταλλεργατών της Αττικής.\nΕτικέτες ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ, ΠΑΜΕ, ΠΑΣΟΚ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, ΣΥΡΙΖΑ


Πυρκαγιά στο Σέκουλα: Σώθηκε το δάσος τελευταία στιγμή (PHOTOS-VIDEO) - PatrisNews - Εφημερίδα Πατρίς Ηλείας\nΠυρκαγιά στο Σέκουλα: Σώθηκε το δάσος τελευταία στιγμή (PHOTOS-VIDEO)\nΝίκος Λώλος 13 Ιουνίου 2020 - 16:10 13 Ιουνίου 2020 - 18:54 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πυρκαγιά στο Σέκουλα: Σώθηκε το δάσος τελευταία στιγμή (PHOTOS-VIDEO)\nΗ έγκαιρη επέμβαση και η υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα και ετοιμότητα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας απέτρεψαν την περαιτέρω επέκταση της πυρκαγιάς που ξέσπασε το πρωί του Σαββάτου, στην περιοχή του οικισμού Μπαλέικα της Κοινότητας Σέκουλα του Δήμου Αντδρίτσαινας Κρεστένων.\nΗ φωτιά από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, εκδηλώθηκε σε αγροτική έκταση με χαμηλή βλάστηση, σε μικρή απόσταση από το δάσος που υπάρχει στην περιοχή.\nΟι δυνατοί άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή αλλά και η πορεία της φωτιάς, οδήγησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία σε μία μεγάλη κινητοποίηση, με την χρήση και εναέριων μέσων, προκειμένου να αποτρέψει μεγαλύτερη επέκταση της στην δασική περιοχή.\nΣτο σημείο επιχείρησαν συνολικά 12 οχήματα με 33 πυροσβέστες, 1 πεζοπόρο τμήμα καθώς και 4 αεροσκάφη, δύο PZL και δύο Canadair\nΕπικεφαλής της επιχείρησης κατάσβεσης ήταν ο Διοικητής Π.Υ. Ηλείας Πύραρχος κ.Βασίλης Σολδάτος και ο διοικητής της Π.Υ. Πύργου Αντιπύραρχος κ.Γιώργος Κωνσταντακόπουλος.\nΣημαντική ήταν και η βοήθεια που προσέφεραν τα οχήματα της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Αντρίτσαινας Κρεστένων καθώς και η Εθελοντική Ομάδας Πυρασφάλειας Ανδρίτσαινας.\nΠυρκαγιά ξέσπασε λίγο πριν τις δώδεκα το μεσημέρι του Σαββάτου, στο χωριό Σέκουλα, στην περιοχή Μπαλαίϊκα, του δήμου Ανδρίτσαινας – Κρεστένων.\nΆμεσα στο σημείο έσπευσαν και επιχείρησαν 33 πυροσβέστες, 12 οχήματα, 1 ομάδα πεζοπόρου τμήματος και 4 αεροσκάφη, δύο PZL και δύο Canadair. Ακόμη, στην κατάσβεση συμμετείχε και η Εθελοντική Ομάδα Πυρασφάλειας της Ανδρίτσαινας.\nΕπικεφαλής στο συντονισμό της επιχείρησης κατάσβεσης ήταν ο διοικητής Π.Υ. Ηλείας Πύραρχος κ. Σολδάτος και ο διοικητής της Π.Υ. Πύργου Αντιπύραρχος κ. Κωνσταντακόπουλος.\nΣτο σημείο παραμένουν δυνάμεις της Π.Υ., για τον φόβο αναζωπύρωσης.\nΔΗΜΟΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑΣ - ΚΡΕΣΤΕΝΩΝΠρώτο ΘέμαΠΥΡΚΑΓΙΑΣΕΚΟΥΛΑΦΩΤΙΑ


>- Μαύρος Γάτος - Το Ταξίδι Της Επιστροφής: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΘΜΟΘ ΘΕ ΕΝΑ ΔΟΝΤΙ (ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΦΘΑΡΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ)\nΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΘΜΟΘ ΘΕ ΕΝΑ ΔΟΝΤΙ (ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΦΘΑΡΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ)\nΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΘΜΟΘ ΘΕ ΕΝΑ ΔΟΝΤΙ\n(ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΦΘΑΡΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ...)\nΉσουν από την αρχή προβληματικός.\nΆργησες πολύ να ξεμυτίσεις, μα, φρονιμίτης στα 28;;;\nΚαι όταν τελικά βγήκες, με τα χίλια ζόρια, δεν… φρονίμεψαμε, ούτε εσύ, ούτε εγώ. Μισοκρυμμένος για χρόνια μέσα στα ούλα, κατέληξες έκφυλος εκ γενετής.\nΉσουν δειλός και ακαμάτης, αλλά και ρέμπελος, κι ατίθασος. Η τερηδόνα έκανε πάρτυ μέσα σου. Κομμάτια ολόκληρα άρχισαν να σού φεύγουν, με το που γεννήθηκες. Μυγιάγγιχτος, γκρίνιαζες για το κρύο, για την ζέστη, για την μάσηση, για όλα.\nΟ Οδοντίατρος είπε να σε βγάλουμε. Αντιστάθηκα σθεναρά. Τον ανάγκασα, σχεδόν με την βία, να σε σφραγίσει.\nΣύντομα άρχισες να διαμαρτύρεσαι και πάλι, πιο έντονα αυτήν την φορά. Απομακρύνθηκες από τα άλλα δόντια, γκρίνιαζες πάλι για το κρύο και την ζέστη, κρατούσες πεισματικά τροφές μέσα και δίπλα σου, και όλο έπρεπε να ασχολούμαι μαζί σου, να σού τις αποσπώ.\nΠήρα, τελικά, την απόφαση, και σήμερα, πήγα και σε έβγαλα.\nΒγήκες με μια αξιοπρέπεια που ποτέ πριν δεν είχες επιδείξει. Ακόμα και ο Οδοντίατρος εξεπλάγη, και μας χαρακτήρισε πολύ βολικούς ασθενείς.\nΘα σε βάλω σε ένα σπιρτόκουτο, και θα σε πετάξω στα κεραμίδια της παλιάς Εκκλησιάς, όπως έκανα όταν ήμουν παιδάκι.\nΟι Έφηβοι, έχουν μιαν αίσθηση Αφθαρσίας, νομίζουν, έχουν την ψευδαίσθηση, ότι ποτέ το Σώμα τους δεν θα φθαρεί, ποτέ δεν θα λιγοστέψουν οι δυνάμεις τους, ποτέ δεν θα γεράσουν. Γι’αυτό αντιστεκόμουν τόσο στην ιδέα να σε χάσω, Φρονιμίτη μου.\nΑν δεις, λέει, στον Ύπνο σου, ότι χάνεις Δόντια, σημαίνει ότι χάνεις ένα μέρος από τις δυνάμεις σου.\nΘήμερα. έχαΘα το πρώτο μου Δόντι. Στον κΘΎπνιο μου, όχι στον Ύπνο μου..\nKαι τώρα που μεγάλωσες, πως θα συννενοούμαστε;\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 2:32:00 μ.μ. EET\nΜα φυΘικά, με το Θειθ, και με το ΘαΘ!!!!\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 3:02:00 μ.μ. EET\nΔεν έχω βγάλει ακόμα φρονιμίτες -ούτε εναν! Εχω μέλλον,ε.. χμ...\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 3:10:00 μ.μ. EET\nέτθι έτθι, καλημερεθ μαυρογατούλη :-))\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 3:13:00 μ.μ. EET\nΔηλαδήθ, είθαι από θήμερα έναθ γάτοθ φαφουτήθ? Μμμμμ, μ' αρέθει! Μ. ;-}\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 3:57:00 μ.μ. EET\nΚαληθπερα ΘαΘ (θυ ειπαθ) Μαυρε Γατε. Περιμενε να γινειθ 29 και θα δειθ που θα θε πονανε και αλλα πραγματα.\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 4:28:00 μ.μ. EET\nΚαληθπέρα και από μένα και χαίρω πολύ,\nείναι τραγικό αυτό που θου θυμβαίνει, αλλά θα θου πω τα χειρότερα για να κθαλεγράρειθ.\nΜία φίλη έχει οχτώ φρονιμήτεθ αντί για τέθθεριθ! Θεωρείται επιβίωμα προηγούμενου θταδίου εκθέλικθηθ.\nΕυτυχώθ για θένα είθαι γάτοθ και όχι γορίλλαθ :)\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 4:38:00 μ.μ. EET\nσε 10 λεπτά έχω ραντεβού με την οδοντίατρο για σφράγισμα... να θυμηθώ να τη ρωτήσω: είναι δυνατόν να μην έχω βγάλει ακόμα φρονιμίτες αφού είμαι 360 μηνών και 16 χρονών;\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 6:55:00 μ.μ. EET\n@Μαράκι θού έχω μιαν ερώτηθη:\nΕθείθ (είπαμε, είπαμε :) που κθέρειθ τα πολλά, κι ο νουθ θαθ κατεβάζει,\nένα κιλό θίδερα, πόθες βελόνεθ βγάζει;;;;\n(ποτέ δεν έμαθα την απάντηθη!)\n@Καπετάνιε, δυθτυχώθ δεν είμαι 28, τότε έβγαλα τον πρώτο φρονιμίτη! Είμαι παρά τρίχα 36. Σ:)))))\n@Γιουτζίν, καληθπέρεΘ, καληθπέρεΘ!\nΝα γνωριθεις την φίλη θου θτον Λαμπρούκο το πιθηκάκι μαθ.\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 7:37:00 μ.μ. EET\nΓατούλη, ελπίζω να είθαι καλά, μόλιθ πριν λίγο μια φίλη που έβγαλε τον φρονιμήτη τηθ προχθέθ μου είπε θτο τηλέφωνο οτι μάλλον έκανε απόθτημα και πονάει δόντι-αυτί-μάτι...δεν πιθτεύω να έχειθ τέτοια, εε??\nΠεραθτικά, τέτοια να είναι όλα κι όλα τα προβλήματά μας, εεε?? :)))\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 10:37:00 μ.μ. EET\nΛεμονάκι, καλά που μού το είπες, να κάνω καμμιά πλύση με listerine...\n(προς το παρόν, πονάει μόνο λιγάκι, αλλά αντέχεται!)\nΠέμπτη, 16 Μαρτίου 2006 - 11:06:00 μ.μ. EET\nΟι Έφηβοι, έχουν μιαν αίσθηση Αφθαρσίας, νομίζουν, έχουν την ψευδαίσθηση, ότι ποτέ το Σώμα τους δεν θα φθαρεί, ποτέ δεν θα λιγοστέψουν οι δυνάμεις τους, ποτέ δεν θα γεράσουν.\nΚαι βέβαια δεν θα γεράσουμε!!\nΘυμήθηκα και τον κόκκορα του Αρκά... που έλεγε σε ένα μικρό κοτοπουλάκι οτι όταν μεγαλώσει θα γίνει κόκκορας κι εκείνος έβαλε τέτοιες φωνές οτι θα γίνει κύκνος που στο τέλος ο κόκκορας λέει "να δεις που θα γίνει κύκνος!" :)\nΠαρασκευή, 17 Μαρτίου 2006 - 12:12:00 μ.μ. EET\nΠαρασκευή, 17 Μαρτίου 2006 - 12:13:00 μ.μ. EET\n(το listerine και ένα σωρό άλλα, έχουν triclosan - απεδείχθη καρκινογόνο)\nΠαρασκευή, 17 Μαρτίου 2006 - 12:14:00 μ.μ. EET\nΝα γεράσουμε; Ποτέ!\nΑπλά θα "ωριμάσουμε".....\nΤελικά ούτε listerine έβαλα ούτε τίποτα, από αμέλεια, όχι από τίποτε άλλο... αλλά δεν έφαγα και σχεδόν τίποτα, οπότε ο κίνδυνος μάλλον λιγοστεύει.\nΠαρασκευή, 17 Μαρτίου 2006 - 2:12:00 μ.μ. EET


"Ιανός" - Καρδίτσα: Απεγκλωβίστηκαν έξι κάτοικοι από την Οξυά - Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες - ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ\n11:47 πμ, Τρίτη 22 Σεπ 2020 11:47 πμ, Τρίτη 22 Σεπ 2020\nΟλοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα ο απεγκλωβισμός έξι κατοίκων από την Οξυά στον δήμο Μουζακίου της Καρδίτσας, από ελικόπτερο υπό την παρουσία και τον συντονισμό της όλης επιχείρησης του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων Νίκου Χαρδαλιά. Η επιχείρηση άρχισε νωρίς το πρωί και μέχρι τώρα έχουν μεταφερθεί στο Μουζάκι έξι άτομα ενώ σύμφωνα με πληροφορίες θα μεταφερθούν ακόμη τέσσερα. Παράλληλα θα δοθούν σε κατοίκους που δεν επιθυμούν να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους νερό και τρόφιμα. Η περιοχή έχει υποστεί μεγάλες καταστροφές λόγω της επέλασης του "Ιανού".\nΜαρτυρίες μετά τον απεγκλωβισμό - Κέρασαν λουκούμια τους διασώστες\nΣυγκλονιστικές είναι οι περιγραφές των πρώτων κατοίκων που απεγκλωβίστηκαν από την Οξυά της Καρδίτσας. Μόλις κατέβηκαν από το ελικόπτερο μίλησαν στις κάμερες, αναφέροντας ότι το τοπίο στο χωριό είναι θλιβερό. "Έχει αλλάξει εντελώς το τοπίο, είμαστε συνηθισμένοι σε καταστροφές και πλημμύρες στη χώρα" είπε η εγκυμονούσα που ήταν από τις πρώτες που απεγκλωβίστηκαν. Η σύζυγος του ιερέα είχε πάρει μαζί της λουκούμια και κέρασε τους διασώστες, θέλοντας να τους ευχαριστήσει για ό,τι έκαναν. "Κερνάει η σύζυγος. Είχαμε φαγητό, νερό και ρεύμα δεν είχαμε. Το βράδυ της Παρασκευής είχαμε τον φόβο για το ποτάμι, δίναμε κουράγιο σε όλους. Κατέβηκαν μόνο αυτοί που έχουν πρόβλημα" είπε ο ιερέας του χωριού.\nΣυγκλονίζει η έγκυος με το παιδί της στην αγκαλιά\nΗ περιπέτεια της εγκύου και μητέρας ήδη ενός μικρού κοριτσιού έλαβε τέλος και τώρα μπορεί και χαμογελά. Η γυναίκα με το παιδί της ήταν ανάμεσα στους εγκλωβισμένους στην Οξυά Καρδίτσας από την κακοκαιρία που προκάλεσε ο κυκλώνας Ιανός. Τόσες ημέρες παρέμεναν χωρίς νερό και ρεύμα με την αγωνία να κορυφώνεται όταν χθες η πρώτη επιχείρηση για την απομάκρυνσή τους δεν ήταν επιτυχής. Όπως έκανε γνωστό η ίδια σε εκπομπή του ΑΝΤ1, όλες αυτές τις ημέρες έβραζαν λασπόνερα για να πιούν. Η γυναίκα με το παιδί ήταν ανάμεσα στους πρώτους που διασώθηκαν από το ελικόπτερο της ΕΜΑΚ σήμερα το πρωί και μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στο Μουζάκι. Οι εικόνες της μητέρας είναι συγκλονιστικές καθώς δεν αφήνει λεπτό το κοριτσάκι της από την αγκαλιά της. Όπως είπε "είμαστε συνηθισμένοι σε αυτές τις συνθήκες, δεν περιμέναμε τον "Ιανό". Εγώ είμαι έγκυος, μακάρι να μπορούσα να κάτσω εκεί με τους συγχωριανούς και να παλέψω μαζί τους" είπε. Ανάμεσα στους πρώτους διασωθέντες είναι και ο ιερέας με την σύζυγό του, καθώς πρέπει να κάνει θεραπεία στο νοσοκομείο.\nΣυνολάκης για Καρδίτσα: Έφταιγε η κακή στιγμή - Οι διευ...\n"Ιανός" - Καρδίτσα: Με δύο ελικόπτερα ο απεγκλωβισμός τ...\n"Ιανός" - Καρδίτσα: Κορυφώνεται η αγωνία για την 43χρον...\n"Ιανός"- ΔΕΔΔΗΕ: Πώς προχωρούν οι εργασίες αποκατάσταση...


03/26/20 - Θεσπρωτικοί Αντίλαλοι\nΓ. Λώλος για τη μεταφορά αλλοδαπών στην Ηγουμενίτσα: "Η μετατόπιση του προβλήματος από μία περιοχή στην άλλη, είναι παράλογη και επικίνδυνη"\nΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ Μαρτίου 26, 2020 0\nΑναρτήθηκε από ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ στις Μαρτίου 26, 2020 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗγουμενίτσα: Αύριο αναχωρούν από το camping 16 Ιταλοί - Παραμένουν άλλα 15 άτομα\nΑναχωρούν αύριο 27/3/2020 για τα λιμάνια Ανκόνα και Πρίντεζι της Ιταλίας δέκα έξι (16) Ιταλοί υπήκοοι, οι οποίοι βρίσκονταν σε αναμονή για επαναπατρισμό στο Camping του Δρεπάνου, ύστερα από την ολοκλήρωση των απαραίτητων διαδικασιών, σύμφωνα με ενημέρωση της Πολιτικής Προστασίας Ηπείρου.\nΘεσπρωτία: Η Ένωση συνταξιούχων ΟΑΕΕ για τον κορωνοϊό\nΖούμε σε δύσκολες στιγμές.\nΗ επιδημία του κορονοϊού απλώνεται από άκρη σε άκρη σε όλη την υφήλιο με καταστροφικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα για ανθρώπους της ηλικίας μας.\nΟ κορονοϊός δεν κάνει διακρίσεις, προσβάλλει όλους ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, κοινωνική θέση, ηλικία. Τα στατιστικά όμως στοιχεία όμως δείχνουν ότι είναι πιο επικίνδυνος και φονικός για ανθρώπους της ηλικίας μας.\nΓια αυτό και πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και πειθαρχημένοι.\nΑκολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών γιατρών.\nΠειθαρχούμε στις οδηγίες του ΕΟΔΥ.\n( https://eody.gov.gr/neos-koronaios-covid-19/ και https://forma.gov.gr/ )\nΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ. ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ.\nΚόβουμε τις από κοντά επαφές με τα παιδιά και τα εγγόνια μας, όσο και αν μας κακοφαίνεται. Πρέπει να βγούμε γεροί και δυνατοί από αυτή την μπόρα, το δικαιούμαστε.\nΠαράλληλα όμως έχουμε ανάγκη από ένα ισχυρό Δημόσιο Σύστημα Υγείας που να μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την επιδημία, για να μην έχουμε την τύχη των συναδέλφων μας σε Ιταλία και Ισπανία που τους απομάκρυναν από τις ΜΕΘ για να σώσουν νεώτερους.\nΓι αυτό οι συνταξιούχοι σταθερά εδώ και χρόνια, συσπειρωμένοι στα Σωματεία μας, την ΠΟΣ ΟΑΕΕ και την ΣΕΑ, βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα διεκδικώντας λύσεις στα μεγάλα προβλήματα υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.\nΓιατί τα τελευταία χρόνια, της οικονομικής κρίσης, τα προβλήματα αυτά πήραν τεράστιες αρνητικές, θανατηφόρες διαστάσεις. Όλο το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήσαμε εκατοντάδες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα γι’ αυτόν το σκοπό. Θέσαμε τα μεγάλα προβλήματα και την τραγική κατάσταση που επικρατεί στη Δημόσια Υγεία, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θέτοντας τα αιτήματα του συνταξιουχικού κόσμου για τη λύση τους.\nΑυτή την κρίσιμη στιγμή με την παγκόσμια πανδημία και τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί, χαιρετίζουμε την προσπάθεια που κάνουν οι μαχόμενοι γιατροί του ΕΣΥ και υιοθετούμε τα αιτήματα τους.\nΑπευθυνόμαστε στην κυβέρνηση και διεκδικούμε :\n· Την άμεση πρόσληψη ιατρικού, νοσηλευτικού προσωπικού, όλων των κλάδων ειδικοτήτων, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης σε μόνιμη βάση, με στελέχωση όλων των αναγκών της Δημόσιας Υγείας.\n· Να ανοίξουν όλες δομές, τα νοσοκομεία, οι κλειστές κλίνες ΜΕΘ, οι ανενεργές δομές Πρωτοβάθμιας Υγείας σε 24ωρη λειτουργία.\n· Να εφοδιασθούν όλα τα νοσοκομεία με τα απαραίτητα φάρμακα, υλικά, μέσα προστασίας για το προσωπικό και τους ασθενείς.\nΑυτή την περίοδο πολλοί από τους συναδέλφους μας αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα από διάφορες σοβαρές αρρώστιες και νοσήματα. Κινδυνεύουν περισσότερο από αυτές και όχι από τον κορονοϊό και αυτό γιατί χρειάζονται φροντίδα, εξετάσεις που δεν μπορούν τις να κάνουν αφού δεν μπορούν να πάνε στα δημόσια νοσοκομεία.\n· Να επιταχτούν οι ιδιωτικές δομές Υγείας, καθώς και οι ιδιώτες γιατροί να επισκέπτονται τους έχοντες ανάγκη ασθενείς στα σπίτια τους. Να γίνονται οι εξετάσεις και η συνταγογράφηση εκεί, ώστε να πάρουν τα φάρμακά τους. Το κόστος να αναληφθεί από το κράτος δίχως καμιά πληρωμή από τους ασθενείς.\n· Άμεσα στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ να αυξηθεί το προσωπικό διανομής των φαρμάκων που είναι ελάχιστο, να εξασφαλιστούν τώρα νέες δομές για τη διανομή τους.\n· Να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στην Υγεία σε όλους όσοι την έχουν ανάγκη δίχως προϋποθέσεις, προαπαιτούμενα, με δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό.\n· Άμεση κατάργηση της εισφοράς των συνταξιούχων στον κλάδο της Υγείας, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καθώς της συμμετοχής στην αγορά φαρμάκων.\nΟι συνταξιούχοι όλα αυτά τα χρόνια είχαμε θανατηφόρες περικοπές στις συντάξιμες αποδοχές μας, σε κύριες, επικουρικές συντάξεις, αφαίρεση του ΕΚΑΣ, σε κοινωνικές παροχές.\nΟι συντάξεις μας είναι κοντά στα προνοιακά βοηθήματα.\nΕίναι σωστό και δίκαιο μπροστά στις απαιτήσεις της κατάστασης αλλά και του Πάσχα, να μας καταβληθεί το από εμάς πληρωμένο δώρο(13Η σύνταξη).\nΆλλωστε την13Η και 14Η σύνταξη μας την χρωστάει το κράτος.\nΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ. ΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΙ. ΟΧΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ!\nΦΩΝΑΖΟΥΜΕ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΩΡΑ... ΟΧΙ ΜΕΤΑ...\nΠαραμυθιά: Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο ζητά ο Νικόλας Κάτσιος για την πανδημία και τις συνέπειες του σεισμού\n- Tα δύο περιστατικά που είναι θετικά διαγνωσμένα εξακολουθούν να νοσηλεύονται στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας διασωληνωμένοι, σε σταθερή κατάσταση.\n- Το νεαρό άτομο που νοσηλεύονταν στη Μονάδα Λοιμωδών έχει πάρει εξιτήριο από χθες και βρίσκεται στην οικία του.\n- Όλα τα υπόλοιπα δείγματα που ελήφθησαν τις προηγούμενες ημέρες είναι αρνητικά.\n- Στις 25/3 και 26/3 στάλθηκαν συνολικά οκτώ δείγματα για διερεύνηση. Δύο εξ αυτών έχουν βρεθεί αρνητικά και αναμένονται αποτελέσματα από τα υπόλοιπα έξι.\n- Όλα τα δείγματα των προηγούμενων ημερών έχουν βρεθεί αρνητικά.\n- Σήμερα 26/3 ελήφθησαν δέκα νέα δείγματα, τα οποία στάλθηκαν για διερεύνηση στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.\n- Οι επαφές του θετικού κρούσματος του ηλικιωμένου, που νοσηλεύεται στα Ιωάννινα, παραμένουν σε περιορισμό στην οικία τους και παρακολουθούνται.\n- Όλα τα δείγματα που ελήφθησαν τις προηγούμενες ημέρες είναι αρνητικά.\n- Το επιβεβαιωμένο κρούσμα υγειονομικού προσωπικού του νοσοκομείου συνεχίζει να βρίσκεται σε κατ΄ οίκον περιορισμό, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ.\n- Τέσσερις διαπιστωμένες επαφές με το ανωτέρω κρούσμα, υψηλού και μέτριου κινδύνου συνεχίζουν να είναι ασυμπτωματικές και σε κατ΄ οίκον περιορισμό, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, ενώ οι υπόλοιπες επέστρεψαν στα καθήκοντά τους.\n- Στο Νοσοκομείο συνεχίζουν να νοσηλεύονται δύο ύποπτα κρούσματα SARS-COV-2 και αναμένονται αποτελέσματα των σχετικών δειγμάτων.\n- Σήμερα 26/3 στάλθηκαν τρία νέα δείγματα για διερεύνηση.\nΓ. Λώλος για τη μεταφορά αλλοδαπών στην Ηγουμενίτσ...\nΗγουμενίτσα: Αύριο αναχωρούν από το camping 16 Ιτα...\nΠαραμυθιά: Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο ζητά ο Νικόλ...\nΕξέλιξη κρουσμάτων κορωνοϊού στην Ήπειρο (Πέμπτη 2...


Αγρίνιο: Υπάλληλος τράπεζας φέρεται να υπεξαίρεσε 500.000... - Newpost.gr\nΑποχώρηση «βόμβα» από το επιτελείο του Ντ. Τραμπ του Newsroom Δημοσίευση 8 Ιουνίου 2013, 15:36 / Ανανεώθηκε 8 Ιουνίου 2013, 19:54 Αγρίνιο: Υπάλληλος τράπεζας φέρεται να υπεξαίρεσε 500.000 ευρώ!\nΣυναγερμός σήμανε χθες το μεσημέρι στο υποκατάστημα του Αγρινίου του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, μετά την ανακάλυψη μεγάλου ελλείμματος, που σύμφωνα με πληροφορίες, ξεπερνά τις 500 χιλιάδες ευρώ.\nΟ διοίκηση του Ιδρύματος, δεν άργησε να φτάσει σε μια 40χρονη υπάλληλο που φέρεται να έχει κάνει υπεξαίρεση του μεγάλου αυτού ποσού. Αμέσως υποβλήθηκε μήνυση στον Εισαγγελέα Εσωτερικών Υποθέσεων και κλιμάκιο της υπηρεσίας έφτασε στο Αγρίνιο και συνέλαβε την υπάλληλο, που πάντα σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, φέρεται να υποστήριξε πως έπαιξε τα χρήματα που υπεξαίρεσε στο στοίχημα!\nΜέσα σε λίγες ώρες η Διοίκηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου κοινοποίησε την απόλυση της υπαλλήλου, ενώ τονίζεται πως δεν υπάρχει κανένα ζήτημα με τις καταθέσεις του τοπικού υποκαταστήματος και κανένας λόγος ανησυχίας στους πελάτες.\nΗ 40χρονη με την σχηματισθείσα σε βάρος της δικογραφία αναμένεται να παρουσιαστεί στον Εισαγγελέα Εσωτερικών Υποθέσεων στην Αθήνα.


GREENPEACE:Arctic Sunrise | Navi\nΕπειδή το Arctic Sunrise είναι παγοθραυστικό, είναι φτιαγμένο με στρογγυλεμένο σκαρί και χωρίς τις καρίνες ύφαλων. Σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε όταν χτυπά πάνω στον πάγο, το τόξο του να ανυψώνεται πάνω από το νερό και το βάρος του σκάφους να πέφτει πάνω στον πάγο και να τον σπάει.\nΛόγω του σχεδιασμού του, όταν έχει κακοκαιρία μερικές φορές μπορεί να γέρνει μέχρι 55 μοίρες, καθιστώντας δύσκολη τη διαβίωση όποιου από το πλήρωμα είναι επιρρεπής στη ναυτία. Το Arctic ταξιδεύει συχνά με τον Tweety, το ελικόπτερο της Greenpeace, γι' αυτό στο πίσω μέρος του υπάρχει ένα μικρό ελικοδρόμιο. Όταν ο Tweety δεν είναι στο κατάστρωμα, αποθηκεύεται στο αμπάρι με ειδικό ανελκυστήρα.\nΤο ελικόπτερο χρησιμοποιείται για ανγνωριστικές πτήσεις και κυρίως για τη μαγνητοσκόπηση και τεκμηρίωση στοιχείων.\nΗ χώρα μας ήταν από τους πρώτους προορισμούς του πλοίου. Πρώτη φορά ήρθε το 1996 και συμμετείχε στις δράσεις του ελληνικού γραφείου της Greenepace ενάντια στις κλιματικές αλλαγές. Το πλήρωμά του πήρε μέρος στη διαμαρτυρία σε σταθμό της ΔΕΗ στην Κρήτη, με αίτημα τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εγκατέστησε φωτοβολταϊκά στο σχολείο του χωριού Γούδουρας.\nΤέλος, το πλήρωμα και οι έλληνες ακτιβιστές πήραν μέρος σε δυναμική δράση στους Άγιους Θεόδωρους, ζητώντας αυστηρή νομοθεσία και προστασία των θαλασσών μας από τις πετρελαιοκηλίδες. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το πλοίο ταξίδεψε πολλές φορές στην Αρκτική για να εναντιωθεί στο Northstar, το βρετανικό πρόγραμμα εξύρυξης πετρελαίου που απειλούσε να καταστρέψει την ευαίσθητη περιοχή. Στον Νότιο Ωκεανό συμμετείχε στις δυναμικές δράσεις της Greenpeace για την απαγόρευση της φαλαινοθηρίας για δήθεν "επιστημονικούς" σκοπούς και καταδίωξε από την Παταγόνια μέχρι τον Άγιο Μαυρίκιο πειρατικά σκάφη που ψάρευαν παράνομα.\nΤο 2000 έπλευσε μέσα στο πεδίο δοκιμών του αμυντικού πυραυλικού συστήματος των ΗΠΑ (Star Wars), το οποίο απειλούσε να πυροδοτήσει μια νέα κούρσα εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων. Φέτος ταξιδεύει στα νερά της Μεσογείου, στα πλαίσια της εκστρατείας της Greenpeace για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου θαλάσσιων καταφυγίων, που θα εξασφαλίσει την ευημερία των θαλασσών μας και των παράκτιων κοινωνιών που μαστίζονται από την υπεραλίευση.\nΠριν έρθει στη χώρα μας βρέθηκε στην Αδριατική όπου κατέσχεσε παράνομα αφρόδιχτα και στα στενά μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου όπυ δέχθηκε επίθεση από τουρκικά σκάφη που ψαρεύουν τόνο στην περιοχή.


Τήνος: «Η Μούσα του Αιγαίου»- Ύμνοι του διεθνούς τύπου για το κυκλαδίτικο νησί - Black News\nTην αυθεντικότητά της Τήνου αναδεικνύουν δύο αγγλόφωνα μέσα που καλύπτουν τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο. «Δεν υπάρχει μέρος σαν αυτό το ελληνικό νησί, όπου μπορεί κανείς να χαλαρώσει στην ηλιόλουστη παραλία και να απολαύσει τη γαλάζια θάλασσα», γράφει σε ρεπορτάζ για τη “Μούσα του Αιγαίου” το καναδικό “The Travel” με πάνω από 4 εκατομμύρια αναγνώστες. Και προσθέτει ότι η Τήνος «έχει διατηρήσει ακόμα την αυθεντική της γοητεία. Είναι ένα μέρος που προορίζεται για όσους απολαμβάνουν την ηρεμία και τις απρόσκοπτες παραλίες».\nΑλλά και η βρετανική εφημερίδα LIVERPOOL ECHO παρουσιάζει την Τήνο ως «μια χαλαρωτική εναλλακτική, με πολλούς αρχαίους ανεμόμυλους που βρίσκονται σε όλη την απέραντη ύπαιθρό της». Τονίζει ότι αποτελείται από υπέροχα ορεινά χωριά και αμμώδεις παραλίες και εξαίρει το παραδοσιακό ελληνικό φαγητό στις ταβέρνες του νησιού. Τέλος, αναφέρει ότι είναι ένα από τα πιο θρησκευτικά νησιά της Ελλάδας, με πολλά πανηγύρια να γίνονται σε όλο το νησί κάθε καλοκαίρι, στις 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζεται η Παναγία.


Ο φωτογράφος Άρης Μεσσήνης είναι ακόμα στο Κομπάνι - POPAGANDA\nΟ φωτογράφος Άρης Μεσσήνης είναι ακόμα στο Κομπάνι\nΜας έστειλε δυο λόγια και μερικές φωτογραφίες από τα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.\nΦωτογραφίες: Άρης Μεσσήνης/ AFP\nΟ Άρης Μεσσήνης έχει τιμηθεί με το βραβείο Bayeux-Calvados για πολεμικούς ανταποκριτές. Πρόκειται για το όσκαρ των φωτορεπόρτερ. Ο φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα σύνορα με το Κομπάνι καλύπτοντας τις μάχες εκεί. Και, μιλώντας στην Popaganda, μας μεταφέρει το κλίμα που επικρατεί αλλά και το πόσο επικίνδυνη είναι αυτού του είδους η ειδησεογραφία.\nΠόσο καιρό βρίσκεσαι στο Κομπάνι; Είχα έρθει για δυο εβδομάδες στις αρχές του Οκτώβρη όταν άρχισαν να μπαίνουν στην πόλη οι εξτρεμιστές του Ισλαμικού Κράτους και βρίσκομαι πάλι εδώ από τις 3 Νοεμβρίου για άλλες δυο εβδομάδες.\nΠώς πήρες την απόφαση να πας; Είναι μια αποστολή που ζητά το πρακτορείο (AFP) που εργάζομαι από όποιον θέλει να την κάνει και επειδή με ενδιαφέρει αυτού του είδους η ειδησεογραφία συμφώνησα να έρθω.\nΤι συνάντησες όταν έφτασες εκεί; Μην ξεχνάμε πως βρισκόμαστε στα σύνορα με το Κομπάνι και όχι μέσα στην πόλη. Βέβαια τα σύνορα απο τα πρώτα σπίτια της πόλης απέχουν μερικές εκατοντάδες μέτρα. Την πρώτη φορά που ήρθα, οι μάχες ήταν ασταμάτητες και οι Ισλαμιστες κέρδιζαν συνεχώς έδαφος αφού οι Κούρδοι μειονεκτούσαν σε οπλισμό και οι Αμερικάνοι με του συμμάχους τους δεν είχαν αρχίσει τους βομβαρδισμούς. Ταυτόχρονα από την τουρκική πλευρά των συνόρων οι Κούρδοι της Τουρκίας συγκεντρώνονταν στα σύνορα, κάποιοι για να προσπαθήσουν να μπούνε στο Κομπάνι για να βοηθήσουν, κάποιοι άλλοι απλά για να παρακολουθήσουν, αλλά όλοι μαζί για να διαδηλώσουν με αποτέλεσμα να συγκρούονται με το στρατό και την αστυνομία.\nΚατά πόσο είναι επικίνδυνη η κατάσταση; Έχεις κινδυνεύσει κατά τη διάρκεια της παραμονής σου εκεί; Βρίσκομαι στα σύνορα χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι στα σημεία που καταφέρνω να βρεθώ δεν υπάρχει κίνδυνος. Όλμοι και αδέσποτες σφαίρες είναι μερικά από αυτά που έχεις να αντιμετωπίσεις εβρισκόμενος στην οριογραμμή όπως και θραύσματα από τους βομβαρδισμούς.\nΠεριέγραψε μας την καθημερινότητά σου; Κάθε πρωί φεύγω από την πόλη Σανλιούρφα η αλλιώς Ούρφα που βρίσκεται περίπου πενήντα χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Συρία. Σχεδόν καθημερινά περνάω απο τους καταυλισμούς των προσφύγων καταγράφοντας την πολυ δύσκολη καθημερινότητά τους. Μετά πηγαίνω στα σύνορα όπου εκεί μετά από πολύ προσπάθεια, βρήκα κάποια σημεία ακριβώς στην οριογραμμή όπου έχω άμεση εικόνα με την πόλη και καταγράφω της μάχες και τους βομβαρδισμούς. Κάποιες φορές καλύπτω και κηδείες Κούρδων μαχητών που τους μεταφέρουν να τους θάψουν στην μικρή πόλη του Σουρούτς που βρίσκεται περίπου δέκα χιλιόμετρα από τα σύνορα. Νωρίς το βράδυ γυρνάω στη βάση μου στην Ούρφα για μερικές ώρες ύπνο μέχρι την επόμενη μέρα».\nΠοια είναι η εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ στη ζωή σου; Σίγουρα δεν μπορώ να ξεχάσω τις χιλιάδες των προσφύγων που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και ζούνε σε άθλιες συνθήκες. Παρά πολυ απο αυτούς έχουνε χάσει συγγενείς που έπεσαν στις μάχες και άλλοι ζούνε με την αγωνία για τους δικούς τους ανθρώπους που πολεμάνε στο Κομπανι. Αλλά επίσης δεν μπορώ να ξεχάσω και τον ηρωισμό των Κούρδων μαχητών που με το λιγοστό οπλισμό που διαθέτουν κρατάνε την πόλη για δυο μήνες.\nΥπάρχουν και άλλοι Έλληνες τώρα εκεί μαζί σου; Υπάρχουν κάποιοι λίγοι Έλληνες συνάδελφοι που ήρθαν να καλύψουν τα γεγονότα αλλά αυτή τη στιγμή είμαι μόνος μου εδώ.\nΗ οικογένειά σου, οι δικοί σου άνθρωποι, πώς πήραν την απόφασή σου να πας και να καλύψεις τα γεγονότα εκεί; Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνω σε δύσκολα μέρη. Ούτε μπορώ να συγκρίνω τον κίνδυνο εδω με αυτό που αντιμετώπισα στο Χαλέπι της Συριας. Πάντως, κάθε φορά που φεύγω για τέτοιου είδους αποστολή δε μπορώ να πω ότι χαίρονται.


Τεστ: Πόσο καλή αίσθηση του χρόνου έχετε; - Εναλλακτική Δράση\nΗ αίσθηση του χρόνου είναι διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η κοινωνία στην οποία ζει ο καθένας μας διαμορφώνει τη στάση μας απέναντι στο χρόνο και σταδιακά ρυθμίζουμε εμείς οι ίδιοι το εσωτερικό μας ρολόι ώστε να παραμένουμε συντονισμένοι. Πολλές τροπικές χώρες έχουν μια πιο αργή αίσθηση του χρόνου ενώ στον αντίποδα, οι χώρες του Βορρά κινούνται πολύ πιο γρήγορα.\nΟ καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Robert Levine διεξήγαγε μια διεθνή έρευνα σε Ιαπωνία, Αγγλία, Ιταλία, Ινδονησία, Ταϊβάν και Η.Π.Α. Βρήκε ότι οι Ιάπωνες κινούνται πιο γρήγορα στο χρόνο από κάθε άλλη εθνικότητα. Στον αντίποδα ήταν οι Ινδονήσιοι.\nΚαθώς όμως η κουλτούρα της κοινωνίας μας επηρεάζει την αντίληψη που έχουμε για το χρόνο, η συνείδηση του χρόνου είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα. Δεν εξαρτάται από ένα επιτοίχιο ρολόι. Το υποκειμενικό ρολόι μπορεί να κινείται πιο αργά από τον αντικειμενικό χρόνο. Έτσι, εκτός από την οπτική γωνία της κοινωνίας για το χρόνο, η αντίληψή μας επηρεάζεται και από πολλούς άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα ανάλογα με το τι κάνουμε κάποια δεδομένη στιγμή, με ποιους ανθρώπους είμαστε ή τι διάθεση έχουμε.\nΟι άνθρωποι ζουν σε διαφορετικά χρονικά πλαίσια\nΟ καθηγητής Levine και οι συνάδελφοί του ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι ζουν σε διαφορετικά χρονικά πλαίσια. Μερικοί ζουν στο παρελθόν, μερικοί ζουν στο παρόν και οι περισσότεροι ζουν στο μέλλον. Ως έφηβοι ζούμε στο εδώ και τώρα απολαμβάνοντας κάθε ώρα που διανύουμε. Αλλά καθώς ενηλικιωνόμαστε, προσανατολιζόμαστε περισσότερο στο μέλλον, θυσιάζοντας τις άμεσες απολαύσεις για να πετύχουμε μελλοντικούς στόχους.\nΌσοι ζούμε στις κοινωνίες της Δύσης είμαστε πολύ πιο απορροφημένοι με το μέλλον από ότι οι άνθρωποι στον υπόλοιπο κόσμο. Τα τραπεζικά συστήματα και οι ασφαλιστικές εταιρείες βασίζουν την ύπαρξη και τον θρίαμβό τους σε αυτή την τάση την οποία και καλλιεργούν ολοένα και περισσότερο.\nΩστόσο, οποιαδήποτε ακραία προσέγγιση του χρόνου, μπορεί να λειτουργήσει εναντίον μας. Η κακή διαχείριση του χρόνου είναι ένας από τους πρωτογενείς παράγοντες που δημιουργούν αυξημένο στρες. Για παράδειγμα μπορεί να δίνουμε στον εαυτό μας έναν πολύ περιορισμένο χρόνο για να επιτύχουμε τους στόχους μας. Αυτή η διαδικασία μπορεί να μας προκαλέσει υπερβολικό στρες. Από την άλλη εάν θέσουμε έναν εξαιρετικά ευρύ χρονικό ορίζοντα, το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα επιτύχουμε ποτέ τίποτα.\nΟ Alan Lakein, σύμβουλος χρόνου και συγγραφέας του βιβλίου «How to get control of your time and your life» ( μτφ: Πώς να αποκτήσετε τον έλεγχο του χρόνου σας και της ζωής σας) συμβουλεύει ότι πρέπει να θέτουμε προτεραιότητες σε ό,τι κι αν κάνουμε. Προκειμένου να ελαχιστοποιήσουμε το στρες και να μεγιστοποιήσουμε την παραγωγικότητα, χρειάζεται να θέτουμε στην κορυφή της λίστας τις πιο κρίσιμες εργασίες και προχωρώντας προς τα κάτω μέχρι αυτές που είναι ήσσονος σημασίας.\nΟι παρακάτω 12 ερωτήσεις έχουν σκοπό να διερευνήσουν την αντίληψη και την αίσθηση που έχετε για το χρόνο. Το τεστ βασίζεται στην έρευνα του καθηγητή Levine για το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.\nΜε ενοχλεί όταν καθυστερώ σε ένα ραντεβού\nΑποπροσανατολίζομαι όταν ξεχνώ να φορέσω το ρολόι μου\nΜου είναι δύσκολο να αφήνω το χρόνο να περνάει χωρίς να κάνω τίποτα\nΜε ενοχλεί όταν με στήνουν\nΜε ενοχλεί όταν αναβάλλω κάποια εργασία\nΠάντα φτιάχνω μια λίστα με τις υποχρεώσεις μου\nΕίμαι συνεπής στα ραντεβού μου, και αντεπεξέρχομαι αποτελεσματικά σε διορίες και υποχρεώσεις που περιλαμβάνουν και άλλους\nΑπολαμβάνω να κάνω πολλά πράγματα σε λίγο χρόνο\nΌταν έχω λίγες ώρες διαθέσιμες, σκέφτομαι πως θα τις αξιοποιήσω καλύτερα\nΕάν γνωρίζω εκ των προτέρων ότι θα χρειαστεί να περιμένω πολύ, τότε φέρνω πράγματα της δουλειάς μου μαζί ώστε να εργαστώ ή παίρνω ένα βιβλίο για να διαβάσω\nΜου αρέσει να ορίζω χρονικά όρια για κάθε εγχείρημά μου\nΚουβαλάω ένα σημειωματάριο μαζί μου ώστε να σημειώνω αυτά που πρέπει να κάνω\nΠόσο καλή αίσθηση του χρόνου έχετε; Αποτέλεσμα: %%personality%%\nΔιάβασέ το!ΧωροχρόνοςΨυχολογικά Τεστ


Άσπα Τομπούλη: Το θέατρο είναι ένας χώρος έρευνας, ένας χώρος ουτοπίας, ένα κουτί μαγείας | Cat Is Art\nΆσπα Τομπούλη: Το θ� ...\nΆσπα Τομπούλη: Το θέατρο είναι ένας χώρος έρευνας, ένας χώρος ουτοπίας, ένα κουτί μαγείας\n18 Οκτωβρίου 2017 Συνεντεύξεις Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση\nΜια ευκαιρία για συνέντευξη με μια τόσο ξεχωριστή δημιουργό είναι πάντα ευπρόσδεκτη, ιδιαίτερα αν αυτή δίνεται λόγω μιας εξαιρετικής παράστασης. Με αφορμή λοιπόν τη «Γυάλα» της Τζένης Δάγλα, που ρίχνει μια λοξή και αντισυμβατική ματιά στη σημερινή πραγματικότητα της Αθήνας μέσα από τις ιστορίες της ιδιόρρυθμης Λούσης, μιλήσαμε με τη σκηνοθέτιδα Άσπα Τομπούλη.\nΗ Άσπα Τομπούλη, «μία επίμονη σκηνοθέτις», όπως αυτοπροσδιορίζεται, έχει συνδέσει το όνομά της με διακεκριμένες θεατρικές παραστάσεις που άνοιξαν νέους δημιουργικούς δρόμους στη θεατρική τέχνη. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών και των θεατρικών τμημάτων των Royal Holloway και Goldsmiths College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (PHD 2005). Ξεκινώντας τη σταδιοδρομία της, εργάστηκε ως βοηθός του Τάσου Μπαντή και της Ρούλας Πατεράκη. Το 1994 δημιούργησε τη θεατρική εταιρεία «Όψεις», της οποίας είναι καλλιτεχνική διευθύντρια. Συνεργάζεται και σκηνοθετεί για λογαριασμό κρατικών οργανισμών και θιάσων του ελεύθερου θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε ως σκηνοθέτις και μεταφράστρια με το έργο της Ρ. Λ. Γκόλντενμπεργκ «Γράμματα στο Σπίτι μου» (Εμπρός 1994 – 1995), μια ενδιαφέρουσα παράσταση με επίκεντρο τις επιστολές της Σύλβια Πλαθ στη μητέρα της. Έχει διδάξει σκηνοθεσία στο θεατρικό τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών και Ναυπλίου. Επίσης δίδαξε σκηνοθεσία και Text into Performance σε σεμινάρια στο Θέατρο των Αλλαγών, στο Θέατρο-Εργαστήριο και σε workshops που οργάνωσε η ίδια σε διάφορους χώρους. Έχει υπογράψει πολλές σκηνοθεσίες με πιο πρόσφατη αυτή στο πολύ δυνατό έργο του Γκιγιέμ Κλούα «Δέρμα στις φλόγες», που θαυμάσαμε πέρσι στο «Olvio». Έχει σκηνοθετήσει -μεταξύ άλλων- έργα των Γιάννη Ρίτσου, Ευγένιου Ο’ Νιλ, Χρύσας Σπηλιώτη, Ντέιβιντ Μάμετ, Μάρτιν Κριμπ, Τένεσι Ουίλιαμς, Αύγουστου Στρίντμπεργκ και Τομ Μέρφι.\nΤο αξιοσημείωτο στις σκηνοθεσίες της είναι ότι με γνώση ερευνά κάτω από την επιφάνεια των έργων, ανακαλύπτοντας την ψυχή τους και φανερώνοντας το υπαρξιακό και το κοινωνικό αδιέξοδο του ανθρώπου, αποσπώντας δε υψηλής ποιότητας υποκριτικές από τους ηθοποιούς των παραστάσεών της.\nΜε τη «Γυάλα», που παρουσιάζεται με επιτυχία στο θέατρο «Φούρνος» για δεύτερη σεζόν, η Άσπα Τομπούλη συνεργάζεται για πρώτη φορά με την ιδιαίτερα ιδιοσυγκρασιακή και δημοφιλή Μάνια Παπαδημητρίου. Πρόκειται για ένα κείμενο με ενδιαφέρουσα δραματουργία από μία νέα Ελληνίδα συγγραφέα. Το έργο αναφέρεται σε δύο… κορίτσια με το ίδιο όνομα. Τη Λούση, μια Αθηναία στο σπίτι της. Και τη Λούση, το χρυσόψαρο στη γυάλα. Η Λούση μιλάει για την ερωτική της απογοήτευση, τον παλιό της συμμαθητή, τον Στέλιο, τις παιδικές της αναμνήσεις, αλλά και για τα όσα συγκλονιστικά ζούμε σήμερα στην πόλη. Η Λούση έχει για συντροφιά το χρυσόψαρό της στη γυάλα. Με απίστευτη ενεργητικότητα και χιούμορ και παρά τις απογοητεύσεις της, μιλάει ακατάπαυστα, ενώ όλα -ερωτικές προδοσίες και ιστορίες καθημερινής τρέλας- λέγονται με σκηνικό την Αθήνα της κρίσης, των ταραχών και των ανθρώπων που καταφθάνουν σε αυτήν αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Η Άσπα Τομπούλη κατορθώνει, χάρη στη σκηνοθετική της δεινότητα, τη φαντασία και τη βαθιά της καλλιέργεια, να κεντήσει έναν υπέροχο καμβά και να στήσει με ψιλοβελονιά ένα δύσκολο έργο που απαιτεί ιδιαίτερη προσέγγιση και σύνθεση.\nΣτη συνέντευξη που παραχώρησε στο catisart.gr, η αξιόλογη σκηνοθέτις μας μάς μιλά με γλαφυρότητα αλλά και εμβρίθεια, για την παράσταση, για τον πολιτισμό, για το παρελθόν και για το μέλλον, για το Διαδίκτυο και για την ενημέρωση, για το θέατρο και τη σκηνοθεσία, για τα επόμενα σχέδιά της αλλά και για ένα πάρτι που έχασε λόγω γρίπης μια παραμονή Πρωτοχρονιάς… Απολαύστε την.\n* Είμαι οκτώ ετών με γρίπη στο κρεβάτι, παραμονές Πρωτοχρονιάς. Είμαι όλη γκρίνια, δεν μπορώ να πάω στο πάρτι της εξαδέλφης μου, όλα μου φταίνε. Με ξυπνάει την επομένη η γιαγιά μου που φοράει το σκουφί του Αϊ Βασίλη και τραγουδάει τα κάλαντα μαζί με τον αδελφό μου που κρατάει δύο κουτιά στα χέρια. Θυμάμαι πολύ καλά τη στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, και τους είδα μπροστά μου. Μου φάνηκε ότι έβλεπα κάτι παράξενα όντα, έμεινα να κοιτάω και μετά με έπιασαν τα γέλια.\n* Οι γονείς μου, πήγαιναν συχνά στο θέατρο. Ο αδελφός της μητέρας μου – πολύ αγαπητός σε μένα και τα αδέλφια μου – ήταν φανατικός του θεάτρου και μας έπαιρνε μαζί του για να βλέπουμε παραστάσεις. Ωστόσο, στην ηλικία του Δημοτικού Σχολείου, η κλίση μου ήταν η ζωγραφική, ζωγράφιζα συνέχεια και έλεγα με φοβερή πεποίθηση ότι θα γίνω ζωγράφος. Μετά, για ένα διάστημα, ήθελα να γίνω ηθοποιός. Με απορρόφησε τελικά η σκηνοθεσία.\n* Παράλληλα με τις σπουδές μου στο Goldsmiths’, δούλεψα ως βοηθός του Τάσου Μπαντή στην παράσταση του έργου «Σωσμένος» στο «Εμπρός». Κάναμε πρόβες και παράλληλα φτιαχνόταν το θέατρο. Αυτό ήταν ένα μεγάλο σχολείο από πολλές πλευρές. Στη συνέχεια, δούλεψα δύο φορές ως βοηθός της Ρούλας Πατεράκη – άλλη σημαντική εμπειρία. Μετά, μαζί με τη Γιάννα Νικολοπούλου και άλλους συνεργάτες, φτιάξαμε τις Όψεις. Σκηνοθέτησα για πρώτη φορά στον Εξώστη του «Εμπρός», το έργο της Ρ. Λ. Γκόλντενμπεργκ «Γράμματα στο Σπίτι μου», που βασίζεται πάνω στις επιστολές της Σύλβια Πλαθ στη μητέρα της (1994-1995). Έτσι ξεκίνησα.\nΥπήρξαν κάποιοι που σας στήριξαν στα πρώτα σας βήματα;\n* Πρώτον, οι συνεργάτες μου. Δεύτερον, ο Νίκος Περέλης που είδε την παράσταση του «Πελεκάνου» του Στρίντμπεργκ και μου πρότεινε να κάνω αίτηση στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού -μόλις είχε ανοίξει, τότε. Έκανα αίτηση αλλά δεν με πήραν. Τα κατάφερα την επόμενη χρονιά. Στην Πειραματική σκηνοθέτησα και μετέφρασα τις «Απόπειρες Ζωής» του Μάρτιν Κριμπ. Ήταν μία σημαντική στιγμή στην πορεία μου.\n* Είναι πολλές. Και από το θέατρο και από τον κινηματογράφο, αλλά και από τη λογοτεχνία και τα εικαστικά. Δύσκολο να τις προσδιορίσω. Από τους σημερινούς σκηνοθέτες μου αρέσει πολύ ο Βαρλικόφσκι.\nΤι θα θέλατε να μας πείτε για το έργο της Τζένης Δάγλα «Η Γυάλα», που παρουσιάζετε στο θέατρο «Φούρνος»;\n* Η Λούση, η ηρωίδα της «Γυάλας», έχει χωρίσει από τον αγαπημένο της ύστερα από έξι χρόνια δεσμού. Η έναρξη του μονολόγου της, ωστόσο, εισάγει με τις πρώτες ατάκες το γεγονός που την έχει συγκλονίσει: την αυτοκτονία ενός άνεργου γείτονα, παλιού συμμαθητή της. Το γεγονός περιγράφεται με τρόπο συνοπτικότατο («Λοιπόν/ άνοιξα διάπλατα/ άνοιξα διάπλατα το παράθυρο/ με το σάστισμα το οδηγού που βλέπει την κολόνα/ τη βλέπει/ και ορμάει καταπάνω της/ αντί να στρίψει/…το άνοιξα/ όταν άκουσα το ΜΠΑΜ!»), ενώ ο ήχος του πυροβολισμού (το μπαμ) γίνεται ένας κεντρικός άξονας του έργου. Οι σκόρπιες σκέψεις και οι συνειρμοί της ηρωίδας που καταγράφουν την απογοήτευση, την οργή για τον χωρισμό, τη ζήλια για τη σύζυγο του αγαπημένου της, μοιάζουν, ώρες ώρες, να αποτελούν ένα καταφύγιο από το σοκ που της προκαλεί η αυτοκτονία του γείτονα. Σταδιακά, ο αντίκτυπος της αυτοκτονίας αναδύεται όλο και πιο έντονα, όπως και οι εικόνες μιας ταραγμένης Αθήνας με τους αστέγους, τους πρόσφυγες, τις πορείες, τα κλειστά μαγαζιά. Η Λούση αρχίζει να βλέπει με περισσότερη σαφήνεια τον γύρω της κόσμο που εισβάλλει στην καθημερινότητά της και μένει εκεί.\nΜε τη Μάνια Παπαδημητρίου είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε. Πώς είναι η συνεργασία με μια ισχυρή θεατρική προσωπικότητα όπως η Μάνια και πώς προέκυψε;\n* Γνωριζόμαστε από χρόνια και πάντα θέλαμε να συνεργαστούμε. Η Μάνια είναι μία εκρηκτική ηθοποιός με ισχυρές απόψεις. Καθόλου περίεργο. Εγώ είμαι μία επίμονη σκηνοθέτις με τις δικές μου απόψεις. Επίσης καθόλου περίεργο. Αλλά, ποτέ και σε κανένα στάδιο των προβών δεν έλειψε η εμπιστοσύνη, ο αμοιβαίος σεβασμός και η εκτίμηση που τρέφουμε η μία για την καλλιτεχνική προσωπικότητα της άλλης. Γι’ αυτό και η συνεργασία μας ήταν παραγωγική και κατά τη διάρκεια των προβών και κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, όταν συζητούσαμε πώς πήγε η παράσταση της βραδιάς. Χαίρομαι που με την επανάληψη της «Γυάλας» έχουμε την ευκαιρία να ξαναβρεθούμε και να συνεχίσουμε αυτή τη συνεργασία.\nΤι αφορούν οι ιστορίες που εκ των υστέρων προστέθηκαν στο κείμενο;\n* «Η Γυάλα» γράφτηκε το 2012 ως μονόλογος. Το καλοκαίρι του 2016 – με την προοπτική του ανεβάσματός της την Άνοιξη του 2017 στον «Φούρνο»- η συγγραφέας, με δική μου προτροπή, έγραψε δύο σύντομα κείμενα, ανεξάρτητα από τον μονόλογο της Λούσης, τα οποία αφορούν τις οδύσσειες δύο προσφύγων που φθάνουν στην Ελλάδα. Ονομάζει τα κείμενα αυτά extensions. Η συγγραφέας αφήνει στην «κρίση του σκηνοθέτη» το αν θα περιληφθούν και με ποιο τρόπο τα κείμενα αυτά στην παράσταση. Εφόσον ο σκηνοθέτης αποφασίσει να τα συμπεριλάβει στην παράσταση, αυτόματα βρίσκεται μπροστά σε μία ανοικτή δομή.\n* Όπως καταλαβαίνετε, ένα μέρος της σκηνοθετικής προσέγγισης αφορούσε τον τρόπο που θα περιληφθούν τα ανεξάρτητα αυτά κείμενα στην παράσταση. Προτίμησα να δημιουργήσω μία δεύτερη, ανεξάρτητη δράση με τις ιστορίες των προσφύγων, και να μην επιχειρήσω να τις εντάξω οργανικά στον μονόλογο. Κατά ανάλογο τρόπο, ήθελα τα video να συνθέτουν μία αφήγηση για την πόλη και τις οδύσσειες των ανθρώπων που καταφεύγουν σε αυτήν. Η παράσταση αποτελείται από τα θραύσματα των σκέψεων της Λούσης, των ιστοριών που αφηγείται, των video και της εισβολής -στην κυριολεξία- του άνδρα (Ευθύμης Χρήστου) επί σκηνής που αποδίδει και τα δύο κείμενα των προσφύγων.\nΤι έχετε να πείτε για τη συγγραφέα του έργου, Τζένη Δάγλα;\n* Νομίζω πως έχει πολλές δυνατότητες και της εύχομαι να έχει τις ευκαιρίες εκείνες που θα της επιτρέψουν να εξελίσσεται και να πηγαίνει μπροστά.\nΠώς είναι να είσαι σκηνοθέτης στην Ελλάδα της κρίσης;\n* Αν μετρήσουμε τις παραστάσεις που γίνονται στη Αθήνα τα τελευταία χρόνια (πάνω από χίλιες κάθε σεζόν) θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι οι σκηνοθέτες είναι περιζήτητο είδος, καλά αμειβόμενο που δουλεύει σε άριστες συνθήκες και ότι οι παραγωγές γίνονται πανεύκολα. Ακούγεται σαν ανέκδοτο. Αλλά δεν μου αρέσει να δραματοποιώ τα πράγματα. Πάντα, οι εποχές κρίσης και αναταραχής είναι δύσκολες, αλλά δίνουν και υλικό για καλλιτεχνική δημιουργία και εμπειρίες βαθιές που μπορεί να γεννήσουν κάτι νέο και ενδιαφέρον. Σήμερα, δουλεύουμε μέσα στις συνθήκες αυτής της κρίσης και προσπαθούμε να εκφραστούμε μέσα σε αυτήν και μέσω αυτής. Πιστεύω, ωστόσο, ότι και πριν από την κρίση και τώρα, η χώρα αυτή δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα φιλική προς την τέχνη και τους καλλιτέχνες.\n* Δεν έχει «το πιο». Είναι σκληρό επάγγελμα. Και πολύ συναρπαστικό.\n* Και γεννιέσαι και γίνεσαι. Πιστεύω στο ταλέντο, αλλά δεν αρκεί αυτό μόνο.\nΣτην αξιόλογη πορεία σας έχετε πολύ σημαντικές συνεργασίες. Με ποια κριτήρια επιλέγετε μια δουλειά;\n* Η επιλογή του έργου, θεατρικό ή πεζό, και οι συνεργάτες είναι δύο από τα βασικά μου κριτήρια. Γενικά, προσπαθώ να κάνω επιλογές που να είναι κοντά σε αυτά που θέλω και μου αρέσουν. Δεν είναι πάντα εύκολο, ιδιαίτερα σήμερα. Το θέατρο είναι μια πολύ «πραγματική» δουλειά, στην οποία πρέπει να συντονίζονται πολλά πράγματα: άνθρωποι και προσωπικότητες, αισθητικές προσεγγίσεις, οι ανάγκες της παραγωγής, καλλιτεχνικά και οικονομικά μεγέθη.\nΈχετε κρατήσει φιλίες από τις παραστάσεις που έχετε σκηνοθετήσει;\n* Ναι. Αρκετές και σταθερές.\n* Να προσπαθώ να καταλαβαίνω αυτά που βλέπω γύρω μου.\nΤι θα θυσιάζατε για το θέατρο;\n* Δεν έχω την αίσθηση ότι θυσιάζω κάτι δουλεύοντας ως σκηνοθέτης στο θέατρο, παρά τον χρόνο που απαιτεί και τις δυσκολίες που έχει. Αλλά με τα χρόνια, προσπαθώ να μη χάνω πράγματα από την καθημερινή μου ζωή και τους ανθρώπους που αγαπώ. Όσο γίνεται.\n* Μα αυτό δεν είναι ένα ζητούμενο; Το τι είδος θεάτρου χρειαζόμαστε σήμερα; Δεν υπάρχει ένας και μόνον τρόπος να κάνεις καλό θέατρο. Το θέατρο είναι ένας χώρος έρευνας σε πολλά επίπεδα, ένας χώρος ουτοπίας, ένα κουτί μαγείας, επίσης. Αλλά τι μπορεί να είναι αυτό που χρειαζόμαστε σε μία εποχή σαν τη σημερινή δεν ξέρω να σας το πω. Αν και υποψιάζομαι ότι, πάντα και σε όλες τις εποχές, υπήρχαν αυτά τα ερωτηματικά και οι αμφιβολίες στους καλλιτέχνες. Και η ίδια δυσκολία απάντησης.\nΤι ρόλο παίζει η προσωπικότητα του ηθοποιού αλλά και η προσωπικότητα του δασκάλου – σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια των προβών;\n* Να σας πω. Δεν πολυπιστεύω στο μοντέλο του δασκάλου-σκηνοθέτη. Και με τον τρόπο που υπονοείται κάποιες φορές στην Ελλάδα, μου βγάζει κάτι το ερασιτεχνικό. Προσπαθώ να αντιμετωπίζω τους ηθοποιούς ως αυτενεργά όντα και να συνεργάζομαι μαζί τους. Η διαδικασία της πρόβας είναι μία κατάσταση σύνθετη και συχνά δύστοκη. Δεν βρισκόμαστε στην πρόβα για να περνάμε καλά αλλά με την ελπίδα ότι θα βγάλουμε κάτι δημιουργικό και καλό για όλους. Ένα έργο ανεβαίνει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Ο σκηνοθέτης θα ξεδιπλώσει τη δική του προσέγγιση που θα πραγματοποιηθεί εφόσον ανταποκρίνονται οι ηθοποιοί. Αν αυτή η σύμβαση δεν είναι αποδεκτή, τότε δεν υπάρχει συνεργασία. Ο σκηνοθέτης έχει ένα τελικό αποτέλεσμα στο μυαλό του στο οποίο και αποβλέπει και οφείλει να κτίσει ένα ισχυρό πλαίσιο μέσα στο οποίο οι ηθοποιοί θα έχουν τη δυνατότητα να πλάσουν και να κινηθούν.\nΠώς αντιλαμβάνεστε ότι έχετε να κάνετε με πραγματικά ταλαντούχο καλλιτέχνη όταν συνεργάζεστε; Επίσης προτιμάτε να συνεργάζεστε με έναν πολύ ταλαντούχο ή με έναν που έχει λιγότερο ταλέντο αλλά περισσότερη εργατικότητα, δράση και αφοσίωση;\n* Μεταξύ άλλων, το αντιλαμβάνομαι και από τις ιδιότητες που αναφέρετε ως χαρακτηριστικά λιγότερο ταλαντούχων ηθοποιών. Από την εμπειρία μου (και με ελάχιστες εξαιρέσεις), η εργατικότητα, η αφοσίωση και η δράση είναι εγγενείς ιδιότητες των πολύ ταλαντούχων ηθοποιών. Και επιζητούν την πρόβα και θέλουν να ανοίγονται σε νέα πράγματα. Και τα τρία είναι συστατικά των ηθοποιών με ταλέντο και με έντονη προσωπικότητα.\n* Από τη μία πλευρά, αυτό δείχνει μεγάλη δημιουργικότητα γύρω από το θέατρο. Και, σίγουρα, γίνονται πολύ καλές και ενδιαφέρουσες παραστάσεις και από νέους και από παλαιότερους σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Από την άλλη, ιδιαίτερα την τελευταία πενταετία, υπάρχει και μία τάση ευκολίας και βεβαιότητας ότι όλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα, να σκηνοθετούν ή να κάνουν τους ηθοποιούς. Είναι μία τάση που νομίζω ότι υποστηρίζεται -αν δεν καλλιεργείται κιόλας- η παράσταση ως event, ως ένα αναλώσιμο προϊόν. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στη Ελλάδα. Σήμερα τα κριτήρια είναι τόσο ρευστά και ασαφή (αν πράγματι υπάρχουν κάποια), έχουν καταστραφεί οι βεβαιότητες και οι πεποιθήσεις, δεν υπάρχουν νόρμες. Το να παρακολουθεί κανείς αυτό που βλέπει γύρω του και να προσπαθεί να συλλάβει κάτι από αυτό, είναι ένας τρόπος να δημιουργήσει κάτι που να ανταποκρίνεται σε αυτή τη σύνθετη και άπιαστη πραγματικότητα.\n* Το Διαδίκτυο είναι μέρος της ζωής μας, συναρπαστικό και, μερικές φορές, εκνευριστικό αλλά υπάρχει και δεν ξέρω τι είναι αυτό που μπορώ να κρίνω και αν έχουν κάποια σημασία τέτοιες κρίσεις. Προσωπικά, αγαπώ τον έντυπο Τύπο και δεν θα ήθελα να εξαφανιστεί. Αλλά αυτό, ίσως να είναι ένας ευσεβής μου πόθος.\nΜιλήστε μας για τα προσεχή σας σχέδια.\n* Ετοιμάζω κάποια σύγχρονα κείμενα που τα δουλεύω από πολύ καιρό και θα τα ανεβάσω φέτος. Είναι ένα όνειρό μου. Αλλά δεν μπορώ να πω τώρα περισσότερα γι’ αυτό. Θα κάνω επίσης, το «Ενυδρείο» του Μουρσελά, τον Μάιο, στο πλαίσιο ενός προγράμματος με πολλαπλές δράσεις, για την Ελληνική Δραματουργία, στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά.\n* Με εντυπωσιάζει η ξαφνική ζωοφιλία των συμπατριωτών μας – σχεδόν κάθε διαμέρισμα έχει και ένα κατοικίδιο – που όμως, συχνά, αυτοί οι ίδιοι, δεν έχουν πρόβλημα να το εγκαταλείπουν στο δρόμο κ.λπ., κ.λπ. Με ταράζει πολύ όταν άνθρωποι βασανίζουν ζώα.\n* Δεν έχω κατοικίδιο. Έχω φυτά και λουλούδια στο μπαλκόνι μου.\nΑπό τις πρόβες της «Γυάλας»\nΗ Γυάλα – Κριτική παράστασης από τον Παναγιώτη Μήλα\nΗ Γυάλα – Πληροφορίες\nΤο δέρμα στις φλόγες – Κριτική παρουσίαση\neirini aivaliwtouΆσπα Τομπούλη: Το θέατρο είναι ένας χώρος έρευνας, ένας χώρος ουτοπίας, ένα κουτί μαγείας 10.18.2017


Σπαρακτικό μήνυμα από τον γιο του «βασιλιά των πλαστικών»: Δεν αντέχω άλλο\n14-08-2017 | 11:59πμ\nΩρα μηδέν στο πρωτοφανές για τα αστυνομικά χρονικά θρίλερ απαγωγής του επιχειρηματία Μιχάλη Λεμπιδάκη\nΑνάγλυφα απεικονίζονται η αγωνία και το τέλος των αντοχών του Μιχάλη Λεμπιδάκη στο τελευταίο ιδιόχειρο σημείωμά του που μεταβιβάστηκε στην οικογένειά του, ως η πιο πρόσφατη ένδειξη ζωής του επιχειρηματία που βρίσκεται για 138η μέρα στα χέρια των απαγωγέων του.\n«Κάντε ό,τι μπορείτε για να τελειώσει! Δεν αντέχω άλλο…» φέρεται ότι ήταν η έκκληση του 54χρονου γιου του «βασιλιά των πλαστικών», που επιβεβαίωσε την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται, και ζήτησε από την οικογένειά του να βάλει τέλος στον εφιάλτη του. Οπως αναφέρουν πληροφορίες της «Espresso», το χειρόγραφο σημείωμα με το «SOS» του επιχειρηματία πιστοποιήθηκε πως ταυτίζεται με τον γραφικό χαρακτήρα του και αξιολογείται από τις Αρχές, σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν στοιχεία που να καταδεικνύουν την πραγματική κατάσταση της υγείας του.\nΤο σημείωμα εντοπίστηκε στο πρανές του ΒΟΑΚ, σε απόσταση περίπου πέντε χιλιομέτρων από το σημείο όπου είχε βρεθεί και το στικάκι που περιείχε το βίντεο με την πρώτη απόδειξη ζωής για τον Μιχάλη Λεμπιδάκη.\nΤότε ο 54χρονος αναφερόταν στις εκλογές στη Γαλλία προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι ήταν επίκαιρο. Μέσω του βίντεο ο πασίγνωστος επιχειρηματίας είχε απευθυνθεί στους συγγενείς του λέγοντάς τους ότι είναι σε καλή κατάσταση.\n«Με προσέχουν, μην έχετε άγχος γι’ αυτό, συνεργαστείτε μαζί τους» τους είχε πει χαρακτηριστικά. Η δεύτερη απόδειξη ζωής του Λεμπιδάκη ήταν στην απάντηση που είχε φτάσει μέσω SMS στο ερώτημα που είχε θέσει η οικογένεια για το ποιον είχαν συναντήσει ο ίδιος και η σύζυγός του σε πρόσφατο ταξίδι τους στο εξωτερικό. Ωστόσο, μετά το τελευταίο σημείωμα, δεν φαίνεται ότι υπήρξε άλλο επεισόδιο στο θρίλερ που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο.\nΟι πρώτες συνομιλίες με τους δράστες είχαν αρχίσει εννέα μέρες μετά την απαγωγή, όταν ζήτησαν 100.000.000 ευρώ μέσω SMS που απέστειλαν στο κινητό του αδελφού του ομήρου. Η οικογένεια του Μιχάλη Λεμπιδάκη κατάφερε ύστερα από διαπραγματεύσεις με τους δράστες να ρίξει τα λύτρα στα 70.000.000 ευρώ.\nΩστόσο, λόγω των capital controls, αδυνατούσε να συγκεντρώσει τόσο γρήγορα τα χρήματα. Στα τέλη του Ιουλίου η οικογένεια του επιχειρηματία έστειλε επιστολή τονίζοντας «δεν έχουμε άλλα χρήματα».\nΟι αστυνομικές Αρχές προσπαθούν να εντοπίσουν στοιχεία για να βρεθούν ένα βήμα πιο κοντά στους απαγωγείς. Ωστόσο, τα περιθώρια φαίνεται πως στενεύουν και η υπόθεση βρίσκεται ίσως στο κρισιμότερο σημείο της, καθώς η οικογένεια Λεμπιδάκη αδυνατεί να συγκεντρώσει τα χρήματα που απαιτούνται για την απελευθέρωσή του.\nΑξίζει να σημειωθεί, πάντως, πως η συγκεκριμένη υπόθεση έρχεται να αλλάξει τα ελληνικά δεδομένα, καθώς οι έμπειροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. (έχουν εξιχνιάσει κάθε παρόμοια περίπτωση) συναντούν πρώτη φορά απαγωγή τόσο μεγάλης χρονικής διάρκειας και χωρίς ίχνος συμβιβασμού από τους δράστες.\nΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ\nΤο δράμα της οικογένειας Λεμπιδάκη άρχισε το απόγευμα της Πέμπτης 30 Μαρτίου. Ο επιχειρηματίας κατευθυνόταν με το αυτοκίνητό του από το Ηράκλειο προς τα Καλέσσα, έναν οικισμό έξω από την πόλη. Η Αστυνομία ειδοποιήθηκε όταν το όχημά του βρέθηκε εγκαταλελειμμένο και τρακαρισμένο, με ανοιχτές πόρτες. Οταν οι αστυνομικοί ζήτησαν από την οικογένειά του να τον καλέσει στο κινητό του, δεν έλαβαν απάντηση. Λίγες ώρες αργότερα η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε ότι καίγονταν δύο αυτοκίνητα στον δρόμο προς τον οικισμό Καλέσσα, κοντά στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Μία BMW και ένα αγροτικό κάηκαν ολοσχερώς. Οι δράστες έβαλαν φωτιά και στα δύο αυτοκίνητα για να εξαφανίσουν τα ίχνη τους.


7χρονος οδηγούσε γεωργικό ελκυστήρα παρουσία του πατέρα του\nΜητέρα εντόπισε τον 7χρονο γιό της να οδηγεί γεωργικό ελκυστήρα στην παρουσία του εν διαστάση συζύγου της.\nΣύμφωνα με την Αστυνομία, καταγγέλθηκε χτες στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού από 41χρονη ότι εντόπισε τον εν διαστάση σύζυγο της να βρίσκεται σε γεωργικό ελκυστήρα και στην θέση του οδηγού να οδηγεί τον γεωργικό ελκυστήρα ο 7χρονος γιός της.\nΗ Αστυνομία μετέβη στο μέρος εντόπισε τον 34χρονο εν διαστάση σύζυγο της 41χρονης τον οποίο οδήγησε στον αστυνομικό σταθμό Στουμπιού.\nΟ 34χρονος που επέτρεψε σε ανήλικο πρόσωπο να οδηγεί γεωργικό ελκυστήρα παραδέχτηκε στην Αστυνομία, την διάπραξη των τροχαίων αδικημάτων και κατηγορήθηκε γραπτώς για να κλητευθεί αργότερα στο Δικαστήριο.\n7χρονος ασφάλεια παιδιού παιδί\nΤρίτη, 17 Μάρτιος, 2020 στην κατηγορία Νέα\nΝέες τηλεφωνικές γραμμές εξυπηρέτησης για τους φοιτητές που έχουν αποκλειστεί στη Βρετανία\nΈκτακτο: Απαγόρευση των επισκεπτηρίων αποφάσισε το Υπουργείο Υγείας


Πλέμπα! - Fox Politics\nΔημοσιεύτηκε 03/11/2017 Μενέλαος Τασιόπουλος\nΤο πρόβλημα που έχει πλέον να αντιμετωπίσει η Ελλάδα δεν είναι αμιγώς οικονομικό. Όχι γιατί το τέλος των Μνημονίων τον Αύγουστο του 2018 θα αλλάξει δραματικά τα δεδομένα της καθημερινότητας. Αλλά γιατί η χρεοκοπία αφήνει πίσω της κάτι χειρότερο από την πτωχοποίηση ή τα ερείπια που άφηναν άλλοτε οι πόλεμοι η το «πέρασμα» των Γερμανών από τη χώρα. Αφήνει μια πλήρη, οδυνηρή, ισοπεδωτική κατάπτωση.\nΟι Έλληνες έχασαν την αξιοπρέπεια τους. Έχασαν την αποφασιστικότητα τους . Έχασαν τον δυναμισμό τους. Αυτά που σε άλλες εποχές , ίσως πολύ χειρότερες από τη σημερινή τους επέτρεπαν να ξαναχτίσουν αυτή τη χώρα. Να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους από τα ερείπια . Να καθοδηγήσουν την οικογένεια τους και τελικά το ίδιο το έθνος σε μια επόμενη εποχή. Το πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι Έλληνες στο θεωρητικό έστω τέλος των Μνημονίων, είναι ότι έπαψαν να είναι Έλληνες.\nΚαι το χειρότερο είναι ότι δεν είναι πλέον τίποτα. Μοιάζουν μοιραίοι, άβουλοι, νευρωτικοί, ανόητα βίαιοι , προπάντων υποταγμένοι. Πολλοί από την ηγέτιδα τάξη θέλησαν να τους κάνουν Ευρωπαίους. Άλλοι θέλησαν να τους κάνουν σύγχρονους, μοντέρνους, προοδευτικούς. Οι περισσότεροι θέλησαν να τους πείσουν ότι αν γίνονταν οτιδήποτε άλλο θα ήταν καλύτεροι από αυτό που ήταν. Ουσιαστικά είναι ένα ζήτημα μαζικής κουλτούρας. Η αίσθηση της υποταγής απέναντι στην αίσθηση της αντίστασης .\nΟι Έλληνες στη βάση τους είναι ένα πολεμικός λαός. Βιώνουν την νίκη και την ήττα ως τρόπο ζωής. Και από εκεί και πέρα ξεκινούν και πάλι για έναν επόμενο πόλεμο. Για μια επόμενη νίκη ή ήττα. Στην συγκεκριμένη χρεοκοπία οι Έλληνες δεν πολέμησαν. Ηττήθηκαν χωρίς να πολεμήσουν. Δεν έχουν όλοι την ίδια ευθύνη. Πάντα οι ηγεσίες και η διακυβέρνηση έχει τη μεγάλη , την οριστική ευθύνη. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση ηγεσία και λαός είναι στην ίδια κατάσταση. Είναι πλέμπα! Χωρίς δικαιώματα, με υποχρεώσεις και το χειρότερο χωρίς τόλμη, θάρρος , παρρησία .\nΟι Έλληνες πεθαίνουν όρθιοι. Περιμένοντας στην ουρά για την απόκτηση του ηλεκτρονικού εισιτήριου. Οκτώ και δέκα ώρες. Δαγκώνουν ο ένας τον άλλο για το «gadget». Υπάρχει πρόβλημα που δεν μπορούν να λύσουν οι αριθμοί…\nTags: ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ\nΗ κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών υιοθέτησαν μια απολύτως λανθασμένη στρατηγική στον ΟΗΕ για το θέμα\nΗ Ελλάδα στην 30ετία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ηττήθηκε σε όλα τα επίπεδα. Χρεοκόπησε\nΗ επιστροφή των Ρώσων\nΟ πόλεμος στη Μεσοποταμία τελειώνει. Οι τελευταίες μάχες με τον ISIS εξελίσσονται. Το Χαλιφάτο έχει νικηθεί.\nΠροηγουμενο αρθρο Previous post: Συνελήφθη ο φυγόποινος Εμμανουήλ Παπουτσάκης\nΕπομενο αρθρο Next post: Βροχή ενστάσεων από τον Ανδρουλάκη για τις κάλπες\nΗ κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών υιοθέτησαν μια απολύτως λανθασμένη\nΗ Ελλάδα στην 30ετία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου


Tα 5 πιο παραδοσιακά εστιατόρια στο Παρίσι.\nΜε την προσδοκία ότι εσείς, όπως και εμείς, όταν επισκεφτούμε την Πόλη του Φωτός, θα θέλαμε να δοκιμάσουμε τον παλιομοδίτικο, γαλλικό τρόπο, τα παρακάτω εστιατόρια κρατούν ψηλά την παράδοση, αλλά και τη γεύση.\nTα καλύτερα αρτοποιεία στο Παρίσι.\nΑκολουθήσετε τις συμβουλές μας για το πού θα βρείτε τις καλύτερες μπαγκέτες, φραντζόλες και το καλύτερο κρουασάν au chocolat και όταν επισκεφτείτε ξανά την γαλλική πρωτεύουσα, σας εγγυόμαστε ότι το επόμενο ταξίδι σας στο Παρίσι θα έχει την πιο γλυκιά γεύση.\nH «χρυσή» αλλαγή στο Παρίσι για τους Ολυμπιακούς του 2024.\nΤο πιο διάσημο μνημείο του Παρισιού θα βαφτεί σε μια λαμπερή «κίτρινη-καφέ» απόχρωση πριν χρησιμεύσει ως βασικό σκηνικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες.\nΠαρίσι: Τα ρομαντικά εστιατόρια για όταν έρθει η ώρα.\nΉ αλλιώς που θα θέλαμε να μας βρει η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Η μέρα αυτή προστάζει ρομαντισμό και ο ρομαντισμός προστάζει Παρίσι, την πιο ερωτική πόλη του κόσμου.\nΗ Disneyland στο Παρίσι ανοίγει και πάλι τον Απρίλιο\nΤο αγαπημένο Πάρκο, το όνειρο και ο ευσεβής πόθος μικρών και μεγάλων, η Disneyland του Παρισίου, παραμένει ακόμα κλειστή μετά το δεύτερο lockdown. Μπορεί αυτή τη στιγμή οι εντυπωσιακοί πύργοι και τα θεόρατα παιχνίδια να είναι άδεια κι έρημα, ετοιμάζονται όμως να υποδεχτούν ξανά τη χαρά και τα γέλια, τηρώντας όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.\nΤα παρακάτω εστιατόρια είναι τα διαχρονικά πιο όμορφα της Πόλης του Φωτός και εμείς ευχόμαστε να μπορέσουμε να καθίσουμε σύντομα σε κάποιο από τα τραπέζια τους.\nΑν σας έλκει το καλλιτεχνικό στοιχείο και επιλέγετε τον προορισμό σας σύμφωνα με τα έργα παγκόσμιας φήμης, παρακάτω ακολουθούν πέντε πίνακες για να σας εξάψουν την προσμονή και να αποτελέσουν έμπνευση του επόμενου ταξιδιού σας στην Ευρώπη, όταν μπορέσουμε να ταξιδέψουμε και πάλι με ασφάλεια.\nΗ αναμονή για το τρένο μπορεί να μετατραπεί σε μια απολαυστική εμπειρία αν συνδυαστεί με ένα γεύμα σε ένα από τα παρακάτω εστιατόρια που κοσμούν τους σιδηροδρομικούς σταθμούς μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων.\nΜια νοερή βόλτα στο Χριστουγεννιάτικο Παρίσι.\nΦέτος, όλα θα γίνουν πιο ήσυχα. Πιο μοναχικά, λιγότερα λαμπερά και η μαγεία θα μείνει κλειδωμένη στα σπίτια των κατοίκων. Όλα όσα όμως κάνουν το Παρίσι την πιο χριστουγεννιάτικη πόλη, είναι εκεί και θα μας περιμένουν.\nΚάνουμε μία νοητή περιήγηση στις πιο αγαπημένες μας βόλτες με χρυσόσκονη. Για τους νοσταλγούς της παραμυθένιας ατμόσφαιρας, γεμάτη από τα αρώματα ζεστού κρασιού και μπύρας που διαχέονται παντού, τα λαχταριστά λουκάνικα και τις αχνιστές σούπες μέσα σε ψωμί.\nΤο super stylish ξενοδοχείο της Marvel ανοίγει στην Disneyland.\nYπέροχα νέα για τους φανατικούς των υπερηρώων. Το Disney's Hotel - The Art of Marvel πρόκειται να ανοίξει τον Μάρτιο του 2021 στην Disneyland στο Παρίσι.\nΤο μεγαλύτερο urban αγρόκτημα άνοιξε σε rooftop του Παρισιού.\nΠρόσφατα το μεγαλύτερο αστικό αγρόκτημα του κόσμου άνοιξε πάνω από το κτίριο Parc des Expositions στο 15ο διαμέρισμα και παρέχει ήδη φρούτα και λαχανικά σε σπίτια και εστιατόρια στην Aριστερή Όχθη της πόλης.\nΈνα vintage ταξίδι στο Παρίσι του 1960.\nΈνα φωτογραφικό αφιέρωμα από τον Roger W, έναν πρώην στρατιώτη των ΗΠΑ που βρέθηκε στην Ευρώπη στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, μας ταξιδεύει σ’ ένα νοσταλγικό Παρίσι, τόσο ίδιο μα και διαφορετικό.\nΤα 30 αξιοθέατα για μία φορά στη ζωή σου\nΗ ζωή είναι μικρή για να είναι βαρετή. Βάλτε στόχους, κάντε όνειρα και σημειώστε στο ημερολόγιό σας τους παρακάτω προορισμούς. Κάθε έναν που θα διαγράφετε, θα έχετε βιώσει και μία διαφορετική εμπειρία.\nΑντισυμβατικό δείπνο σε μια.. άδεια πισίνα\nΜπορεί να έχετε δειπνήσει σε ακριβά εστιατόρια, όμορφα μπαλκόνια, δροσερές αυλές ή ρετρό ταράτσες, αλλά ποιο είναι το πιο περίεργο μέρος που σερβιριστήκατε ένα πολυτελές δείπνο, με καλό κρασί και άψογα φροντισμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια; Σίγουρα όχι μία άδεια πισίνα!\nΕίτε χαλαρώνετε στο γρασίδι έξω από το Museum of Romantic Life, ή αγκαλιάζεστε μπροστά από τον Τοίχο της Αγάπης, σίγουρα το Παρίσι κατέχει μια μεγάλη θέση στην καρδιά σας.\nΜε το παρισινό τοπίο να είναι γεμάτο σημεία που χορταίνουν το μάτι, οι ταράτσες σε ξενοδοχεία και εστιατόρια της πόλης είναι ό,τι πρέπει για ρομαντικά τετ-α-τετ και χαλαρωτικές βραδιές. Γυρίσαμε τις παρισινές γειτονιές και σας βρήκαμε τα καλύτερα spots για να συνδυάσετε ποτό ή φαγητό με πανοραμική θέα.\nAν οι μέρες μας στο Παρίσι δεν χωρούν όλα όσα θέλουμε να κάνουμε, σίγουρα δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισκεφτούμε αυτά τα κορυφαία αξιοθέατα της πόλης.\nMια περίοδο που κανείς δεν θέλει να περιμένει στις ουρές και στο συνωστισμό, σας αποκαλύπτουμε τα σημεία εκείνα που λίγοι γνωρίζουν ή φοβερές εναλλακτικές για να απολαύσετε την ίδια ή και καλύτερη θέα σε 15 πόλεις.\n16 μυστικά εστιατόρια της Ευρώπης.\nΙστορίες με ντετέκτιβ, τραπέζια κρυμμένα σε καταστήματα ρούχων και σε κρύπτες εκκλησίας και αυστηροί πορτιέρηδες που ζητούν συνθηματικό. Σε αυτά τα εστιατόρια δεν θα βρείτε ούτε ταμπέλα ούτε τουρίστες.\nΠαρίσι: Τα 10 καλύτερα bistrot.\nΤα παρακάτω εστιατόρια αποτελούν μερικά από τα καλύτερα σημεία της γαλλικής πρωτεύουσας για να χαλαρώσεις και να φας υπέροχα απολαμβάνοντας συγχρόνως τη θέα σε ένα από τα πιο ρομαντικά αστικά τοπία.\nΤα πιο εντυπωσιακά bar ξενοδοχείων στον κόσμο.\nΈνα ξενοδοχείο, δεν πρέπει να έχει μονάχα ένα αναπαυτικό king size κρεβάτι και ένα πλούσιο πρωινό, αλλά θα πρέπει να μπορείς να απολαύσεις ένα καλοχτυπημένο μαρτίνι, ένα μοjito με φρέσκο δυόσμο, ένα αυθεντικό cosmopolitan. Ακολουθούν τα καλύτερα hotel bars. Κρατάμε τις αποστάσεις μας και τα χαζεύουμε ονειροπολώντας.\nΠώς θα σας φαινόταν να πιείτε τσάι με μια φανταστική οικογένεια στο Λονδίνο, να μείνετε σε τροπικό νησί λίγο έξω από το Βερολίνο ή να δείτε τους πιο εκκεντρικούς καλλιτέχνες στο Παρίσι; Αυτή τη φορά, τα αξιοθέατα μπορούν να περιμένουν.\nΒρήκαμε τα πιο hot coffee spots της γαλλικής πρωτεύουσας αυτή τη στιγμή. Με φρέσκο design, φιλοσοφία και αισθητική που δεν θυμίζει σε τίποτα τα κλασικά - και κάπως ξεπερασμένα- παριζιάνικα cafes.\nΟι 15 πιο εντυπωσιακοί σταθμοί του μετρό στο κόσμο.\nΓια κάποιους δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από ένα μέσο μεταφοράς, για κάποιους άλλους όμως, οι σταθμοί του μετρό αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά, αστικά σύμβολα για κάθε πόλη. Αποτελούν μέρος της ιστορίας τους.\nΤα 10 +1 πιο σέξι εστιατόρια στον κόσμο\nΔείπνο πάνω κάτω από τα αστέρια, στις όχθες ποταμών και σε σπήλαια λαξευμένα στην πλαγιά. Εμπειρίες αισθησιακές σε τραπέζια που γεμίζουν με αφροδισιακούς καρπούς της θάλασσας και σε βεράντες που αγναντεύουν τα σύμβολα των μητροπόλεων.\nΥπάρχουν αμέτρητοι λόγοι για να επισκεφτεί κανείς το Παρίσι. Αυτή τη φορά μάς δελεάζει με γλυκές δημιουργίες που μαγεύουν και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο. Ψάξαμε σε μερικά από τα καλύτερα ζαχαροπλαστεία της πόλης και σας παρουσιάζουμε 8 κορυφαία γλυκά που πρέπει να δοκιμάσετε.\nΟι ωραιότερες πόλεις για να πείτε σ' αγαπώ. Για βόλτες πιασμένοι από το χέρι, για να κάνετε πρόταση γάμου, για να ανανεώσετε όρκους αγάπης, για να πείτε συγγνώμη, για να κάνετε ένα ταξίδι δώρο στο έταιρο σας ήμισυ, για να θυμηθείτε τις πρώτες ημέρες που το στομάχι χτυπάει σα τρελό από έρωτα και προσμονή μέχρι το επόμενο βλέμμα ή και τηλεφώνημα.\nΠαρίσι: 10+1 value for money μπιστρό\nΣτα απλά μπιστρό στην καρδιά της πόλης τα καθημερινά γεύματα των Παριζιάνων καλοφαγάδων μετατρέπονται σε γιορτή. Αυτές είναι οι καλύτερες διευθύνσεις για να γευτείτε την κλασική κουζίνα των Γάλλων χωρίς να ξοδευτείτε.\nΠαρίσι: Τι να μην κάνετε\nΥπάρχουν μερικά μικρά μυστικά για να δείτε όλα αυτά που πρέπει στο Παρίσι , αλλά με το σωστό τρόπο. To Art Travel σας δείχνει για να τον πετύχετε. Κρατήστε σημειώσεις για να αποφύγετε όσα δεν πρέπει στην Γαλλική πρωτεύουσα.\nTα 15+1 καλύτερα μπαρ στο Παρίσι.\nΕίτε πρόκειται για μπαράκια καταχωνιασμένα στα πιο απίθανα μέρη, είτε μέσα σε εντυπωσιακά κτίσματα του 18ου αιώνα, ένα είναι το σίγουρο:στην παρακάτω λίστα θα βρείτε τα bar για να δοκιμάσετε τα πιο ευφάνταστα κοκτέιλ που θα δημιουργήσουν για εσάς οι πιο ταλατούχοι barman της πόλης.\nΤα 10 καλύτερα Airbnb στο Παρίσι.\nΕίτε θέλετε πανοραμική θέα, είτε ένα βολικό διαμέρισμα για εσάς και την οικογένεια σας, που θα σας κάνει να νιώσετε σαν το σπίτι σας, σίγουρα θα βρείτε αυτό που σας ταιριάζει σε μια από τις παρακάτω επιλογές.\nΠαρίσι: Διακοπές για δύο.\nΜε μια σειρά από μαγευτικές εμπειρίες η πόλη του Παρισιού έχει κάτι για κάθε ζευγάρι. Εδώ θα βρείτε δέκα ρομαντικά πράγματα που πρέπει να κάνετε στο Παρίσι με εγγύηση ότι θα φύγετε ακόμα πιο ερωτευμένοι από ότι πήγατε.\nΤο μόνο σίγουρο είναι ότι ένα τέτοιο μέρος δεν μπορεί παρά να έχει να διηγηθεί πλήθος απίστευτων ιστοριών, περίεργων γεγονότων και συναρπαστικών ιδιορρυθμιών που συνθέτουν ακόμα περισσότερο την πλούσια εικόνα του.\n12 υπέροχοι δρόμοι της Ευρώπης\nΆλλοι πολυφωτογραφημένοι και άλλοι άγνωστοι στους πολλούς, όλοι τους έχουν έναν καλό λόγο για να μας κάνουν να τους περπατήσουμε. Όλοι τους όμως ανήκουν σε μια πόλη που μας έχει προσφέρει συγκινήσεις.\nΕνώ ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα μπορέσουμε να το επισκεφτούμε ξανά, κάνουμε μια βόλτα στις πέντε πιο θρυλικές στέγες της Πόλης του Φωτός που η θέα τους θα μας αφήσει με το στόμα ανοιχτό.


Έγκυρο Παναθηναϊκό, πολιτικό και σινεφίλ ημερολόγιο.: 12/8/2012 - 19/8/2012\nΑνόρθωσις - Παναθηναϊκός 0-0\nΜετά από ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός έμεινε στο 0-0 με την Ανόρθωση στο "Αντώνης Παπαδόπουλος". Καλύτερος σε απόδοση πράσινος ο Πετρόπουλος, καλά στοιχεία από τους Πίντο, Φορναρόλι και τους μικρούς.\nΕκ των πραγμάτων η απουσία των έξι Ελλήνων διεθνών και του Βελάσκες αφαιρούσε από τον Φερέιρα τη δυνατότητα να δοκιμάσει πράγματα στο φιλικό του Παναθηναϊκού με την Ανόρθωση. Μοιραία οι δύο ομάδες έμειναν ισόπαλες στο 0-0 στο "Αντώνης Παπαδόπουλος", παρότι είχαν διάθεση και προσπάθησαν να παίξουν ποδόσφαιρο.\nΤουλάχιστον, ο Πορτογάλος προπονητής είδε τους Φορναρόλι και Πίντο για μεγάλο χρονικό διάστημα στο γήπεδο, τον Μπαρμπαρούση στην πρώτη του εμφάνιση με την πράσινη φανέλα, έδωσε ευκαιρία στον Πετρόπουλο και τσέκαρε την απόδοση των Λαγού, Τριανταφυλλόπουλου, Φουρλάνου και Καπίνου.\nΑπό εκεί και πέρα, ο Παναθηναϊκός δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες, κυρίως στο πρώτο μέρος και αμυντικά δεν επέτρεψε στην Ανόρθωση να τον απειλήσει, ακόμα και όταν έκανε αρκετές αλλαγές. Η ομάδα έχει αποκτήσει ορισμένες σταθερές στο παιχνίδι της και τις εφαρμόζει συνεχώς, με διαφορετικό κάθε φορά ποσοστό επιτυχίας.\nΓενικά, ο Ζεσουάλδο Φερέιρα έχει να κρατήσει αρκετά ατομικά στοιχεία από τους ποδοσφαιριστές που χρησιμοποίησε, όμως σε ομαδικό επίπεδο το ματς δεν του προσέφερε πολλά πράγματα.\nΟ πιο δραστήριος πράσινος ήταν ο Πετρόπουλος, ο οποίος ήταν μέσα στις περισσότερες ευκαιρίες του Παναθηναϊκού, ενώ οι Πίντο και Φορναρόλι έδειξαν ότι έχουν καλά στοιχεία και όταν βρεθούν στην επιθυμητή κατάσταση, θα βοηθήσουν. Επίσης, οι Τριανταφυλλόπουλος, Λαγός, Φουρλάνος και Κουσίδης απέδειξαν ότι είναι ποιοτικοί ποδοσφαιριστές και μπορούν να υπολογίζονται. Τέλος, ο Μπαρμπαρούσης έμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό και φάνηκε ότι δεν έχει δουλέψει καιρό με την ομάδα.\nΑυτή που κέρδισε περισσότερο από το φιλικό ήταν η "Παναθηναϊκή Συμμαχία", η οποία με την παρουσία της ομάδας και του Γιάννη Αλαφούζου πραγματοποίησε άνοιγμα στον φίλαθλο κόσμο του νησιού. Οι φίλοι του Τριφυλλιού είχαν την ευκαιρία να αγκαλιάσουν το εγχείρημα της λαϊκής βάσης και να εκδηλώσουν την υποστήριξη τους στη νέα σελίδα στο ιδιοκτησιακό της ΠΑΕ.\nΑπειλητικός και ευδιάθετος\nΟ Παναθηναϊκός άρχισε το ματς με τον Κοτσόλη γκολκίπερ, στόπερ οι Πίντο και Τριανταφυλλόπουλος, δεξί μπακ ο Σεϊταρίδης, αριστερό ο Λαγός, αμυντικοί μέσοι οι Βιτόλο και Μαρίνος, δεξιά και αριστερά εναλλάσσονταν οι Σισοκό και Μπαρμπαρούσης, ο Φορναρόλι είχε ελεύθερο ρόλο και ο Πετρόπουλος έπαιζε στην κορυφή.\nΤο πειραματικό του σχήματος του Παναθηναϊκού ήταν λογικό να τον επηρεάσει στο πρώτο μέρος κυρίως σε επίπεδο συνοχής και οργάνωσης. Ωστόσο η διάθεση δεν έλειψε από τους πράσινους, οι οποίοι έλεγξαν απόλυτα το ρυθμό, δημιούργησαν ευκαιρίες και απειλήθηκαν μόνο σε μία περίπτωση από τους γηπεδούχους.\nΣτο 9' ο Πετρόπουλος είχε σουτ στο δοκάρι, ενώ ένα λεπτό αργότερα ο Λομπάν έσωσε στη γραμμή την κεφαλιά του Τριανταφυλλόπουλου. Στο 19' ο Φορναρόλι απείλησε με ατομική ενέργεια και στο 24' το μακρινό σουτ του Μαρίνου πέρασε ελάχιστα άουτ. Μοναδική στιγμή που η Ανόρθωση απείλησε ήταν στο 29', αλλά ο Κοτσόλης μπλόκαρε εύκολα την κεφαλιά του Ρονκάτο.\nΤο πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με δύο καλές στιγμές για τον Παναθηναϊκό, αφού στο 36' ο Πετρόπουλος αστόχησε με κεφαλιά από πλεονεκτική θέση και τρία λεπτά αργότερα, δεν σημάδεψε σωστά και αστόχησε.\nΔεν έφτασε στην εστία\nΜε την έναρξη του ημιχρόνου, ο Φερέιρα πέρασε στο ματς τους Ζέκα, Φουρλάνο και Καπίνο αντί των Σεϊταρίδη, Σισοκό και Κοτσόλη. Ο Μαρίνος πήγε δεξιά και ο Φουρλάνος έπαιξε δίπλα στον Βιτόλο. Η Ανόρθωση είχε μία καλή στιγμή στο 47' με το φάουλ του Άντιτς να περνάει άουτ και ο Παναθηναϊκός απάντησε στο 51' με την κεφαλιά του Φορναρόλι, από φάουλ του Φουρλάνου.\nΤο δεύτερο μέρος παρότι είχε πιο γρήγορο ρυθμό από τις δύο ομάδες, δεν είχε ευκαιρίες, αφού οι δύο άμυνες ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικές. Στο 65' ο Τοτσέ πέρασε στο ματς αντικαθιστώντας τον Μπαρμπαρούση και δύο λεπτά αργότερα, ο Παναθηναϊκός απείλησε. Ο Μαρίνος έκανε τη σέντρα, ο Πετρόπουλος γύρισε τη μπάλα στο πρώτο δοκάρι, αλλά ο Ζέκα δεν έπιασε καλά το σουτ.\nΣτο 74' ο Φορναρόλι έκανε αισθητή την παρουσία του, με ένα μακρινό σουτ που δυσκόλεψε τον Μάστρου. Με τον ίδιο τρόπο θέλησε δύο λεπτά αργότερα να απειλήσει ο Μποαβεντούτα, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε τις αλλαγές του στο 80' με τον Κουσίδη αντί του Φορναρόλι. Στα λεπτά που ακολούθησαν ο Παναθηναϊκός δεν απείλησε, ούτε απειλήθηκε και το ματς έληξε 0-0.\nΑνόρθωση: Μάστρου, Άντιτς, Πάουλο Ζόρζε, Ίλιτς, Μποαβεντούρα, Λαμπάν (57' Σπαντάτσιο), Αλέξα, Οχαγιόν (57' Σέλης, 87' Αντρέου), Ρονκάτο (84' Λοϊζίδης), Ρέζεκ, Ζούλα (67' Οκκάς).\nΠαναθηναϊκός: Κοτσόλης (46' Καπίνος), Πίντο, Τριανταφυλλόπουλος, Σεϊταρίδης (46' Φουρλάνος), Λαγός, Βιτόλο, Μαρίνος, Μπαρμπαρούσης (67' Τοτσέ), Σισοκό (46' Ζέκα), Πετρόπουλος, Φορναρόλι (80' Κουσίδης).\nΑναρτήθηκε από Mike στις 12.8.12 0 σχόλια


Ο άθλιος Τατάρ ξεδιπλώνει το σχέδιο διχοτόμησης και δηλώνει περήφανος που είναι ανδρείκελο | Hellasjournal.com\nO αχυράνθρωπος της Αγκυρας ψηφίζει στις ψευδοεκλογές των κατεχομένων. EPA/BILGE BEBEK\nΔηλώνοντας περήφανος που είναι ο «ο άνθρωπος της Τουρκίας», ο αχυράνθρωπος του Ερντογάν στα Κατεχόμενα Ερσίν Τατάρ ξεδιπλώνει το σχέδιο του καθεστώτος για διχοτόμηση της Κύπρου.\nΣε συνέντευξή του στο διαδικτυακό κανάλι TVNET, την οποία δημοσιεύει πρωτοσέλιδα η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Γενί Σαφάκ υπό τον τίτλο «Είμαι περήφανος που είμαι ο άνθρωπος της Τουρκίας, Γκρέμισα ένα κάστρο», το ενεργούμενο του Ερντογάν σημειώνει:\n«Θα συνεχιστούν οι σχέσεις μας με Τουρκία για να προστατευτούν τα συμφέροντα Τ/κ. Θα συνεχιστούν οι εγγυήσεις. Η τδβκ θα υπάρχει. Θα είναι οπωσδήποτε ένα κράτος που θα συνεχίσει να υπάρχει. Από δω και μπρος για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα του λαού μας ξεκινούμε διάλογο σε αυτό το πλαίσιο με Ε/κ».\nΟ νέος κατοχικός ηγέτης βάζει ξεκάθαρα ταφόπλακα κατά της όποιας προοπτικής συνομοσπονδίας, αποκαλύπτοντας τα ταπεινά ελατήρια των σχεδιασμών της Αγκυρας: «Η ομοσπονδία είναι εντελώς παγίδα. Στο πλαίσιο αυτής της παγίδας η Τουρκία θα έφευγε από εδώ και η πλειοψηφία θα κατάπινε την μειοψηφία σαν χάπι. Είναι πολύ περισσότεροι αυτοί από εμάς. Η οικονομία τους είναι σε καλή κατάσταση, όλος ο κόσμος τους στηρίζει οικονομικά. Εμείς είμαστε όρθιοι μόνο με στήριξη της Τουρκίας. Φτάσαμε μέχρι εδώ μαζί με την Τουρκία και θα συνεχίσουμε μαζί τους».\nΟ Ερσίν Τατάρ είπε ότι ο Ε/κ ηγέτης -αναφερόμενος στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας- Νίκος Αναστασιάδης ζήτησε να τον συναντήσει. «Εγώ μπορώ να τον συναντήσω. Επειδή θα συζητήσεις τη παγκόσμια τάξη πραγμάτων, θα πεις τις απόψεις σου. Τους είπα να γίνει πρώτα η ανάληψη καθηκόντων και μετά συναντιόμαστε».\nΥποστήριξε ότι για ένα «πιο ευτυχισμένο μέλλον» πρέπει να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με την Τουρκία. «Αυτό είναι σημαντικό και για την ασφάλειά μας και αυτό θα γίνει με τη στήριξη της Τουρκίας. Μόνος στόχος μου είναι οι Τ/κ να ζήσουν με μεγαλύτερη ευημερία και ασφάλεια. Για αυτό θέλουμε στήριξη από την Τουρκία όταν φτάσει η ώρα. Όλα αυτά είναι το δικό μου όραμα, οι δικές μου σκέψεις. Το έχω διαβιβάσει σε όλο τον κόσμο ότι στις διαπραγματεύσεις θα εργαστούμε με την Τουρκία μέσα σε ενότητα. Εμείς είμαστε στο τραπέζι με το κεφάλι όρθιο και αυτά τα είπα ανοιχτά στον λαό μου παίρνοντας την ψήφο τους», ανέφερε.\nΟ νέος ηγέτης των Τ/κ υπενθύμισε ότι η αντιπολίτευση λέει ότι «είναι ο άνθρωπος της Τουρκίας». “Η απάντησή μου σε αυτούς είναι ότι «είμαι περήφανος που είμαι ο άνθρωπος της Τουρκίας. Εγώ είμαι παιδί Τούρκου, είμαι Τούρκος. Σε τελική ανάλυση τα συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή ενισχύουν την τδβκ. Εμείς φτάσαμε ως εδώ με τη στήριξη της Τουρκίας. Και θα συνεχιστεί και από δω και πέρα», ανέφερε.\nΟ Ερσίν Τατάρ είπε ακόμη πως “αυτά που συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο ενδιαφέρουν την Τουρκία όσο και την Κύπρο. “Είναι πολύ σημαντικό να προστατευτούν τα δίκαια συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο ενισχύοντας περισσότερο τα συμφέροντα της Τουρκικής Δημοκρατίας”. «Θα κάνω ό,τι μπορώ για την ενίσχυση των σχέσεών μας με Τουρκία. Ευχαριστώ πολύ κυρίως τον Πρόεδρο Ερντογάν, τον Αντιπρόεδρο Φουάτ Οκτάι και τα μέλη της τουρκικής Κυβέρνησης και τον τουρκικό λαό», ανέφερε.


Τρία στα τρία ο Ολυμπιακός! | Onsports.gr\nhome ΜπάσκετΑ1 ΑνδρώνΤρία στα τρία ο Ολυμπιακός! Κοινοποιήστε\nΤρία στα τρία ο Ολυμπιακός!\tΣυντάκτης: Αλέξανδρος Πρίφτης Δημοσίευση: Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011 19.07\nΣε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση δείχνει να βρίσκεται ο Ολυμπιακός ενόψει της επόμενης αγωνιστικής περιόδου, καθώς επικράτησε σε φιλικό αγώνα του Ικάρου με 91-72.\tΟι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν εξαιρετικά απέναντι στον Ίκαρο, αλλά στη συνέχεια χαλάρωσαν στην άμυνα κι έδωσαν την ευκαιρία στην ομάδα της Καλλιθέας να μειώσει το σκορ. Η διαφορά όμως ανέβηκε και πάλι μετά την εξαιρετική άμυνα στο τέταρτο δεκάλεπτο. Κορυφαίοι για τους νικητές ήταν οι Χάιν και Πρίντεζης που σημείωσαν από 14 πόντους. Αξίζει να αναφέρουμε πως οι Σένσλεϊ και Κουμπούρας δεν αγωνίστηκαν για λογαριασμό της ομάδας της Καλλιθέας, γιατί αντιμετωπίζουν μικροτραυματισμούς. Στο μεταξύ οι Σπανούλης και Βασιλόπουλος παρακολούθησαν το φιλικό με πολιτικά από τον πάγκο του Ολυμπιακού. Τέλος οι δύο ομάδες θα δώσουν και άλλο φιλικό παιχνίδι την Πέμπτη (15/09) στο ΣΕΦ στις 12:30 το μεσημέρι.\nΔεκάλεπτα: 14-24, 39-44, 59-67, 72-91.Ίκαρος Καλλιθέας (Λυκογιάννης): Αγαδάκος 11, Καράμπουλας 4, Πολυτάρχου, Παπαργυρόπουλος 5 (1), Τσιάρας 7 (1), Βλάχος, Λιούμπισιτς 16 (3), Τζιάλας 1, Παναγιωταράς, Τζόνσον 22 (6), Κινγκ 6.Ολυμπιακός (Αγγέλου): Χάινς 14, Λούκας 10, Χάουαρντ 11 (2), Πελεκάνος 11 (3), Παπαδόπουλος 6, Γκετσεβίτσιους 12 (2), Γλυνιαδάκης 4, Πρίντεζης 14 (1), Καμπούρης, Μάντζαρης 7 (1), Κατσίβελης 2\tΚατηγορία: Μπάσκετ Α1 Ανδρών


2. Αντικείμενο Έρευνας και Μεθοδολογία – Άνθρωποι και φυτά στο νησί της Κέρκυρας\n2. Αντικείμενο Έρευνας και Μεθοδολογία\nΈνα πρωινό, πριν από πέντε χρόνια, βρέθηκα για πρώτη φορά στο κοινοτικό ιατρείο του χωριού. Οι γονείς του συζύγου μου ήρθαν να μείνουν μαζί μας μετά τον σεισμό του 2014 στην Κεφαλονιά και χρειάστηκε να επισκεφθούν την γιατρό. Καθώς περιμέναμε στην αίθουσα αναμονής μαζί με άλλους ηλικιωμένους από το χωριό, ξεκίνησε συζήτηση για ένα φυτό που τα παλιά χρόνια, όποιος είχε χαλασμένο δόντι έκανε μπουκώματα με το τσάι της ρίζας του και το δόντι έπεφτε. Το φυτό είχε ένα όνομα άγνωστο σε μένα αλλά αυτή ήταν η στιγμή που αποφάσισα ότι ήθελα να μάθω περισσότερα για την παραδοσιακή χρήση των βοτάνων στην Κέρκυρα και αν είναι δυνατόν, να γράψω για αυτήν.\nΕλλέβορος, Helleborus cyclophyllus. Σκάρφη, το φυτό που έγινε η αφορμή για να ξεκινήσει το ταξίδι μου στα παραδοσιακά γιατροσόφια της Κέρκυρας.\nΔεν ήταν καθόλου εύκολη διαδικασία! Δεν κατάγομαι από την Κέρκυρα και δεν είχα κάποιον στην οικογένεια μου που θα μπορούσα να ρωτήσω. Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να βρω τρόπο να ασχοληθώ με αυτό που είχα αποφασίσει να κάνω. Το πρώτο που κατάλαβα ήταν ότι η εργασία που ανέλαβα είναι έργο ζωής. Οι πληροφορίες ξεδιπλώνονται αργά και αποκτούν νόημα καθώς εγώ ωριμάζω και εξελίσσομαι, τόσο γνωστικά στο πεδίο της βοτανοθεραπείας, αλλά και σαν άνθρωπος και ενεργό μέλος της κοινωνίας στην οποία ζω.\nΗ γνώση αυτή των παραδοσιακών κοινωνιών προστατεύεται από τα μέλη της και δεν μοιράζεται απλόχερα. Είναι μοναδική η στιγμή που η ζωή με φέρνει κοντά σε κάποιον που θα ήθελε να μοιραστεί μαζί μου όσα θυμάται από τους ανθρώπους που γνώριζαν καλά την θεραπευτική χρήση των φυτών.\nΣκοπός μου είναι να ενώσω τις σκόρπιες αναφορές σε ένα δομημένο κείμενο, το οποίο θα είναι πάντα ελεύθερα διαθέσιμο σε όποιον ενδιαφερθεί για αυτό. Από όταν ξεκίνησε αυτή η εργασία να παίρνει μορφή, δέχομαι συχνά προσκλήσεις από σχολεία και πολιτιστικούς συλλόγους για να παρουσιάσω αυτό το υλικό που βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη, καθώς καινούρια στοιχεία έρχονται συνέχεια στο φως. Η ανταπόκριση μου είναι πάντα θετική και είναι ο τρόπος να εκφράσω έμπρακτα την ευγνωμοσύνη μου στους ανθρώπους που μοιράζονται την γνώση τους μαζί μου.\nΣτην αρχή, το ενδιαφέρον μου εστιάστηκε στη θεραπευτική χρήση των φυτών. Κατέγραφα τις μαρτυρίες προσπαθώντας να συσχετίσω την τοπική ονομασία του φυτού με την επιστημονική και ψάχνοντας να βρω τι ήταν κοινό στις περισσότερες μαρτυρίες, που υπήρχε συμφωνία και που όχι και τι από όλα αυτά ήταν σύμφωνο με τη σύγχρονη δυτική βοτανοθεραπεία. Αυτό που ψάχνω πάνω από όλα είναι αν πίσω από τις θεραπευτικές χρήσεις των φυτών διαφαίνεται ένα θεραπευτικό σύστημα με συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, αρχές και στρατηγική. Κάτι τέτοιο δεν έχει καταστεί δυνατό για την ώρα.\nΌτι έχω καταγράψει μέχρι στιγμής ανήκει σε αυτό που ονομάζεται «Οικιακή Ιατρική». Συνάντησα πρώτη φορά αυτό τον όρο σε ένα άρθρο της Stephany Hoffelt στο περιοδικό Plant Healer (Plant Healer Magazine, Vol. V#III, summer 2015) και με βοήθησε πραγματικά να οργανώσω τη σκέψη μου σε σχέση με το υλικό που συγκεντρώνω.\n«Η Οικιακή Ιατρική είναι ένας όρος του Dr. William Buchan που περιγράφει αυτόνομες πρακτικές αυτο-φροντίδας που ασκούνται στο σπίτι. Οι ανθρωπολόγοι συχνά περιγράφουν τον όρο σαν την επικρατούσα κουλτούρα αυτο-φροντίδας, η οποία περιλαμβάνει προσωπικές ή οικογενειακές πρακτικές βασισμένες στη λαϊκή γνώση. Η γνώση αυτού του είδους μεταδίδεται συνήθως προφορικά από γενιά σε γενιά.»\nΤο μεγαλύτερο μέρος του υλικού που έχω καταγράψει είναι ακριβώς αυτό. Όπως θα δούμε στη συνέχεια, οι περισσότερες από αυτές τις πρακτικές αφορούν την παροχή πρώτων βοηθειών ή την χρήση των βοτάνων για την πρόληψη ή ανακούφιση μίας κατάστασης. Δεν υπάρχουν αναφορές στη θεραπεία χρόνιων νοσημάτων και δεν υπάρχουν αναφορές στα διαφορετικά ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά των ανθρώπων και των φυτών, στοιχείο που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της δυτικής βοτανοθεραπείας. Τέτοια γνώση είχε πιθανότατα μόνο ο «βοτανολόγος» του χωριού, ο οποίος είχε αφιερώσει ουσιαστικά τη ζωή του στη μελέτη των φυτών και συνήθως, είχε κληρονομήσει ένα σημαντικό μέρος της γνώσης του από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειας του.\nΕίμαι απόλυτα σίγουρη ότι τέτοια στοιχεία υπάρχουν στα γραπτά που άφησαν οι τελευταίοι από αυτούς τους αυθεντικούς «βοτανολόγους» που έζησαν και δραστηριοποιήθηκαν στην Κέρκυρα και η δουλειά τους αντιπροσωπεύει αυτό που η Hoffelt περιγράφει ως «Λαϊκή Βοτανοθεραπεία».\n«Η Λαϊκή Βοτανοθεραπεία ασκείται από μη επαγγελματίες ειδικούς, όπως είναι οι μαμές και οι βοτανοθεραπευτές».\nΜέχρι τώρα, γνωρίζω δύο γνωστούς Κερκυραίους «βοτανολόγους». Και οι δύο ήταν αγρότες που βοηθούσαν τους συντοπίτες τους με τις γνώσεις τους.\nΟ Κωνσταντίνος Σουπιώνης έζησε και δραστηριοποιήθηκε στον Κάτω Γαρούνα της νότιας Κέρκυρας. Πολλοί θυμούνται ακόμα τις θαυμαστές θεραπείες που έκανε και είναι γενικά αποδεκτό ότι χάρη σε αυτόν μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των παιδιών που έμεναν ανάπηρα λόγω δυσκολιών κατά τη γέννα. Οι τραυματισμοί του ευαίσθητου μυοσκελετικού συστήματος των μωρών ήταν συχνοί όταν τα πράγματα δεν εξελισσόταν ομαλά και ο «βοτανολόγος» ήταν αυτός που έφερνε τα κόκαλα στη θέση τους και φρόντιζε να μην μείνει κουσούρι στο σώμα του νεογέννητου.\nΟι συντοπίτες του τον φώναζαν «Κουζίνα», μάλλον γιατί έφτιαχνε τα γιατρικά του στο «κουζινί», όπως όλοι οι βοτανάδες. Είναι ο μόνος που γνωρίζω μέχρι στιγμής ότι έφτιαχνε κηραλοιφές. Τα βάζα ήταν δυσεύρετα εκείνη την εποχή και έτσι, οι κηραλοιφές έμπαιναν σε καρυδότσουφλα και τυλιγόταν σε καρυδόφυλλα ή φύλλα λεμονιάς.\nΣε αντίθεση με τους περισσότερους συντοπίτες του γνώριζε γραφή και ανάγνωση. Είχε βιβλία βοτανοθεραπείας και σημείωνε τις συνταγές και τα θεραπευτικά του πρωτόκολλα με μελάνι που έφτιαχνε από ελιές ή από καρπούς φυτολάκκας. Είναι πολύ σημαντικό να μελετηθούν τα κείμενα αυτά από έναν βοτανοθεραπευτή με γνώση διαφορετικών βοτανοθεραπευτικών συστημάτων για να γίνει δυνατή η αναγνώριση των αρχών που διέπνεαν την εργασία του και η σύνδεση τους με την αρχαία ελληνική και παραδοσιακή βοτανοθεραπεία.\nΕίναι απολύτως βέβαιο από τις μαρτυρίες που υπάρχουν ότι είχε γνώσεις διαφορετικών ανθρώπινων ιδιοσυγκρασιακών τύπων και η θεραπεία βασιζόταν στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή και όχι στη διάγνωση της ασθένειας με βάση την σύγχρονη δυτική ιατρική.\nΟ δεύτερος διάσημος «βοτανολόγος» της εποχής αυτής (περίπου ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους) ονομαζόταν Ξενοφώντας Λώμης και ζούσε στο χωριό Πάγοι στη Βόρεια Κέρκυρα. Άφησε και αυτός γραπτά με συνταγές, θεραπευτικά πρωτόκολλα και σημειώσεις, τα οποία δεν έχουν μελετηθεί. Ο γιός του ήταν και αυτός «βοτανολόγος».\nΟ τρίτος όρος από την εργασία της Stephany Hoffelt που αφορά το υλικό αυτό είναι η «Επαγγελματική Ιατρική». Εδώ έχουμε την περίπτωση της Μάσιγκα, της γιατρέσσας των Παξών. Η Μάσιγκα ήταν η τρίτη γυναίκα που αποφοίτησε από την ιατρική σχολή στην Ελλάδα. Οι δύο πρώτες ήταν δύο αδελφές από την Κεφαλονιά, η Αγγελική και Αλεξάνδρα Παναγιωτάτου. Ήταν η μόνη γιατρός στους Παξούς από το 1924 έως το 1968 και χρησιμοποιούσε βότανα λόγω έλλειψης φαρμάκων. Δίδασκε τους ασθενείς της πως να χρησιμοποιούν τα βότανα όταν χρειαζόταν και πιθανότατα, έμαθε συνταγές από κάποιους από αυτούς.\nΗ Σοφία Κόνταρη είναι ένα νέο κορίτσι που μεγάλωσε στους Παξούς και θυμάται ότι κάθε χειμώνα υπήρχε πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, ένα σιρόπι για τον βήχα από φύλλα και βλαστούς Αλθαίας που φτιαχνόταν με συνταγή της Μάσιγκας. Ο τρόπος παρασκευής είναι πολύ ιδιαίτερος και δεν έχω συναντήσει κάτι ανάλογο μέχρι στιγμής, παρόλο που γνωρίζω συνταγές σιροπιών με βότανα από πολλές διαφορετικές χώρες. Επίσης, είναι η μοναδική συνταγή για πραγματικό σιρόπι και όχι συμπυκνωμένο τσάι όπως γινόταν στην Κέρκυρα, που επιπλέον μπορούσε να συντηρηθεί.\nΑλθαία, Althaea officinalis\n«Μάζευαν τα φύλλα και τα κοτσάνια, τα κοπάνιζαν στο γουδί.. πέτρινο γουδί με πέτρινο γουδοχέρι.. και τα κοπάνιζαν αρκετά μέχρι να βγάλουν τη βλέννα που βγάζουν…περίπου μισή ώρα…και τον πολτό αυτόν τον μετέφεραν στην κατσαρόλα με λίγο νερό μέχρι να σκεπαστεί ο χυλός και το έβραζαν για αρκετή ώρα. Μπορεί και δύο και τρεις ώρες σε χαμηλή φωτιά. Η κατσαρόλα δεν ήταν σκεπασμένη γιατί φουσκώνει… δεν νομίζω να ήταν σκεπασμένη… Το έβραζαν μέχρι αυτό να αρχίσει να στήψει. Μετά, το σούρωναν. Δεν ήταν εύκολο με σουρωτήρι. Το έκαναν με τουλπάνι ή με τούλι και μετά, στον χυλό αυτό που έμενε, πρόσθεταν λίγη ζάχαρη και το έβραζαν μέχρι να γίνει σιρόπι. Για λίγη ώρα μετά… Το είχαν σε γυάλινο μπουκάλι και το χρησιμοποιούσαν σε περιόδους που τα παιδιά έβηχαν πολύ… πιο πολύ για το βήξιμο. Ήταν από τις μεγάλες τις μολόχες και δεν χρησιμοποιούσαν τα ανθούδια. Το είχαμε όλο το χειμώνα πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και την επόμενη χρονιά έφτιαχνε καινούριο. Το έφτιαχνε η μαμά μου, που το είχε μάθει από την αδελφή της γιαγιάς, η οποία ήταν φίλη με την Μάσιγκα.»\nΔυστυχώς, ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για τον τρόπο που χρησιμοποιούσε η Μάσιγκα τα βότανα. Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουμε κάποια στιγμή να καταγράψουμε τις πληροφορίες αυτές, όσο υπάρχουν ακόμα στη ζωή άνθρωποι που ήταν ασθενείς της.\nΟι μαρτυρίες για την παραδοσιακή θεραπευτική χρήση των φυτών στην Κέρκυρα έχουν κατηγοριοποιηθεί μέχρι στιγμής, ως εξής:\nΒότανα για τη Γρίπη και το Κρυολόγημα\nΔιάφορα Άλλα Γιατροσόφια\n‘Άλλες χρήσεις των φυτών που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις είναι οι παρακάτω:\nΤα άγρια φυτά στην παραδοσιακή κερκυραϊκή διατροφή: χόρτα, μανιτάρια και φρούτα\nΤα φυτά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων: καθαριότητα, υφαντική, βαφική και άλλες χρήσεις\nΤο υλικό αυτό προέρχεται από συνεντεύξεις με ανθρώπους που μεγάλωσαν στην Κέρκυρα και πολλές από αυτές τις συνεντεύξεις έχουν ηχογραφηθεί, ειδικά οι πιο πρόσφατες. Η ηχογράφηση και απομαγνητοφώνηση προέκυψαν σαν ένας τρόπος διατήρησης της ντοπιολαλιάς κατά την περιγραφή.\nΟι συνεντεύξεις ήταν ελεύθερες. Οι ομιλητές μπορούσαν να μοιραστούν ότι οι ίδιοι είχαν επιλέξει και ήθελαν. Η ελευθερία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να προκύπτουν καινούρια πεδία ενδιαφέροντος και θέματα που δεν μπορούσα να σκεφτώ από την αρχή.\nΔεν υπήρχε ερωτηματολόγιο. Υπήρχε απλά, ένα γενικό πλαίσιο συζήτησης για να καλυφθούν όλα τα θέματα και για να διατηρείται η ροή της κουβέντας.\nΓενικά, δεν υπήρχαν επίσημες διαδικασίες. Ευτυχώς, σε έναν μικρό τόπο όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν ποιος είσαι και τι κάνεις αλλά προσπαθούσα να εξηγώ σε όσους δεν με γνώριζαν καλά ότι σκοπός της καταγραφής αυτού του υλικού είναι η επεξεργασία του για να είναι διαθέσιμο σε όλους και ότι οι μαρτυρίες που θα μπουν στα κείμενα που θα γραφτούν, θα αναφέρουν πάντα το όνομα του ανθρώπου που μοιράστηκε την πληροφορία μαζί μου.\nΤο μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών αυτών δεν υπάρχουν σε βιβλία ή άλλες γραπτές πηγές. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα κείμενα είναι δικές μου, εκτός εάν αναφέρεται αλλιώς.\nΤα είδη των φυτών που αναφέρονται ελέγχθηκαν με βάση τη λίστα των φυτών των Ιονίων Νήσων που έχει συνταχτεί από την επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Βοτανικής του Πανεπιστημίου της Βιέννης και βρίσκεται αναρτημένη στην ιστοσελίδα Flora Ionica Project Page:\nPrevΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ1. Εισαγωγή\nΕΠΟΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ3. Γεωγραφικό και Ιστορικό Πλαίσιο: Το νησί της ΚέρκυραςNext