Πατερική Ανθολογία: Ανθρωπολογία - Π.Ε.Θ. || Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων\nΠατερική Ανθολογία: Ανθρωπολογία\nαναρτήθηκε στις 16 Μαΐ 2014, 1:27 μ.μ. από το χρήστη Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων [ ενημερώθηκε 16 Μαΐ 2014, 1:36 μ.μ. ]\nΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ : από το «Περί κατασκευής του ανθρώπου του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης\n1. Γιατί ο άνθρωπος πλάστηκε τελευταίος\n2. Γιατί το ανθρώπινο σώμα είναι όρθιο\n3. «Κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωσιν»\n4. Μία η αρχή της ψυχής και του σώματος\n5. «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε»\nΟΜΑΔΑ Γ' ΚΕΙΜΕΝΩΝ: ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ\nΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΛΑΣΤΗΚΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ\nΟ Άγιος Γρηγόριος Νύσσης θέλοντας να δείξει τη μεγάλη αξία του ανθρωπίνου όντος, υπογραμμίζει από την αρχή το βασιλικό του δώρο, με το οποίο ο Θεός τον κατέστησε άρχοντα της κτίσεως, αφού τον έπλασε τελευταίο μετά από όλα όσα συγκροτούν το σύμπαν. Στο «ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» μαζί με τη συστηματική και ακριβή ανάλυση των βιβλικών δεδομένων συνδυάζονται και οι φιλοσοφικο-επιστημονικές αντιλήψεις, προκειμένου να φανερωθεί η υπεροχή του ανθρώπου και να συνειδητοποιηθεί ο προορισμός του.\nΟι αρχαίοι Ελληνες φιλόσοφοι είχαν ήδη διατυπώσει πολύ σημαντικές απόψεις για τη φύση του ανθρώπου και την ηθικοκοινωνική του συμπεριφορά, ξεκινώντας ο καθένας από διαφορετική αφετηρία. Υπήρχαν ακόμη και οι μελέτες που εστίαζαν το ενδιαφέρον στην ανατομία και φυσιογνωμία του σώματος, καθώς και σε βασικές λειτουργίες της Ζωής, ( Ιατρικο- Επιστημονική κληρονομιά της αρχαιότητας, καταχωρημένη στα σχετικά βιβλία ) . Ο Άγιος Γρηγόριος, σαφέστατα είναι ενημερωμένος για όλα αυτά. Γνωρίζοντας και τις απαιτήσεις των καλλιεργημένων ανθρώπων της εποχής του, φροντίζει να ανταποκριθεί σ’ αυτές και παράλληλα να μιλήσει για τις υψηλές αλήθειες της αποκάλυψης, οι οποίες υπογραμμίζουν τη θεϊκή καταγωγή του ανθρωπίνου γένους.\nΗ ενσωμάτωση των «θύραθεν» αντιλήψεων (περί ανθρώπου) στην πατερική θεολογία είναι καθ’ όλα νόμιμη, διότι η εκκλησία αποδέχεται την «πρόσληψη» των πολιτισμικών επιτευγμάτων της προ Χριστού εποχής, ως διαδικασία ερμηνείας του περιεχομένου της πίστεως, προς τους «εκτός» αυτής ευρισκόμενος. Η πατερική θεολογία μας επιτρέπει να διακρίνουμε αυτή την «μέθοδο εργασίας» , με έναν ξεκάθαρο τρόπο, αφού μπορούμε να διακρίνουμε τι είναι βιβλική αποκάλυψη σε σχέση με τα υπόλοιπα «θύραθεν» στοιχεία, τα εγκατεσπαρμένα «εδώ και εκεί» μέσα στην αφήγηση.\nΕνώ, όμως η σύνθεση των πατέρων έχει την διαχρονική της αξία, ως αποστολή προς τους «έξω», ολοφάνερα λείπει στη σημερινή εποχή μια «άλλη σύνθεση» (συμπληρωματική ίσως της πατερικής) η οποία θα συμπεριλαμβάνει τις νεότερες επιστημονικές αντιλήψεις περί ανθρώπου και θα απαντά σε νέα ερωτήματα.\nΕίναι σαφές πως η επιστήμη (και η μέθοδος εργασίας της) έχουν τροποποιήσει σημαντικά το «ανθρωποείδωλο» στη σύγχρονη εποχή, ιδιαιτέρως δε οι ανακαλύψεις της βιολογίας (ως κατεξοχήν επιστήμης της ζωής). Οι περί «θείας εικόνας» θεολογικές παραστάσεις λίγο- πολύ θεωρούνται «μεταφυσικές φαντασιώσεις» Ο άνθρωπος «ερευνάται» ως προέκταση της φύσης και «εξάρτημά» της. Αυτός ο Απόλυτος Βιολογισμός αναπόφευκτα οδηγεί στη θεωρία της εξελίξεως. Αν και έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες θεολόγων να απαντήσουν σε ερωτήματα, που θέτει η εν λόγω θεωρία, ουσιαστικά ελλείπει ένα έργο αντίστοιχο εκείνου του Γρηγορίου Νύσσης.\nΙσως κάτι τέτοιο να επιβάλλεται σήμερα ως απάντηση της ορθοδόξου θεολογίας στην θεωρία της Εξελίξεως, η οποία (κατά τη γνώμη επιφανών στοχαστών) έγινε διάσημη, λιγότερο για τα ευρήματά της και περισσότερο για την απόπειρα υποκατάστασης της βιβλικής αποκάλυψης περί ανθρώπου, με μια νεα αντίληψη ( και την μόνη ορθή κατά τη γνώμη των Δαρβινιστών).\nΣτους Αγίους Πατέρες βρίσκουμε αναφορές στην εξέλιξη των όντων, όχι όμως τις ίδιες ερμηνείες (για να φανεί έτσι ότι τα αυτά δεδομένα, μπορούν να έχουν τελείως διαφορετικές εξηγήσεις). Οι σύγχρονοι εξελικτικοί θέλουν τον άνθρωπο ως την τελευταία βαθμίδα μιας τυφλής διαδικασίας που αρχίζει από τους ωκεανούς και φτάνει ως το έλλογο όν, όπως το γνωρίζουμε σήμερα.\nΠρόκειται για μια «εκ τω κάτω» θεώρηση της ανθρώπινης υπόστασης, που κυριαρχεί διεθνώς στον επιστημονικό χώρο, παρά τις πολλές ελλείψεις αντικειμενικότητας τις οποίες παρουσιάζει. Το ακόμα χειρότερο για την εξελικτική θεωρία συνίσταται στην δικαιολόγηση του νόμου της ζούγκλας, στις ανθρώπινες κοινωνίες (μικρές ή μεγάλες) ως δήθεν φυσικού νόμου (εξαφάνιση του αδυνάτου, του «κατωτέρου») και στην ιδεολογική κάλυψη των ποικίλων ηθικών παρεκτροπών (ρατσισμός, βία, κλπ).\nΜπορεί να υποστηριχθεί, ότι η νατουραλιστική θεώρηση της ζωής εξοβελίζει το Δίκαιο από τις σχέσεις, αφού θεωρεί ως «φυσιολογική» κάθε εκδήλωση αγριότητας και υποταγής του ασθενεστέρου.\nΟι πατέρες της εκκλησίας ( και αληθείς άνθρωποι του θεού), είναι ενήμεροι και αυτοί για την άλογη και κτηνώδη ζωή (την φορά προς το ζωώδες), της δίνουν όμως άλλη ερμηνεία. Η φορά αυτή εξηγείται ως πτώση από τον αρχικό προορισμό (πράγμα που αδυνατεί να δει η επιστήμη και οι λογικές της μέθοδοι) και ως «ένδυση» με «δερμάτινους χιτώνες». Ο άνθρωπος, στην τωρινή του φάση βρίσκεται σε μια «αντίστροφη εξέλιξη» έχοντας απομακρυνθεί από τις αρχικές του καταβολές και έχοντας «εξομοιωθεί τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις».\nΓι’ αυτό το λόγο οι θείοι Πατέρες μπορούν να μιλούν για ανθρώπινη κοινωνία και για αγάπη (ως κατόρθωμα της Πίστης) ενώ οι σύγχρονοι επιστήμονες, πέραν των φυσιοκρατικών τους απόψεων , αδυνατούν να προσφέρουν οποιαδήποτε ηθική ανάταση μέσα από τις «συνθήκες της ύπαρξης» στις οποίες ο άνθρωπος έχει «ριχτεί Οι μέθοδοι της επιστήμης είναι οι ίδιες φυλακισμένες στις συνθήκες της πτώσης (λέει ο ορθ.στοχαστής Clement Olivier) και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο αδυνατούν να αναχθούν στην αλήθεια για την Πρωταρχική κατάσταση και φύση του ανθρώπου.\nΝομίζουμε πως η ανάγνωση των πατέρων έχει να διδάξει πολλά τους σημερινούς γνωστικούς και να τους διανοίξει νεα πεδία αντίληψης, στην προσέγγιση της φύσης και του προορισμού του ανθρώπου. Χρειάζεται φυσικά παραμέρισμα των προκαταλήψεων για την «υποδοχή» του Αγιοπατερικού λόγου, και θέληση εντίμου διαλόγου, στα όρια της σύνθεσης θεολογίας, φιλοσοφίας και επιστήμης. Να θυμίσουμε εδώ και πάλι, πως η Επιστήμη αποτελεί θείο Δώρο («κύριος έδωκεν ανθρώποις επιστήμην») μέσω του οποίου μπορούμε να θαυμάζουμε τα έργα του Δημιουργού.\nΟι ανακαλύψεις της νεότερης βιολογίας δεν θα έπρεπε, κατά ταύτα να οδηγούν στην αθεϊα. Με οδηγό το έργο των πατέρων, η θεολογία οφείλει να προχωρήσει σε μια νέα σύνθεση, ικανή να ανταποκρίνεται στην αναζήτηση των σημερινών γνωστικών, επαναβεβαιώνοντας το κύρος των αποκαλυπτόμενων αληθειών της βίβλου, προς Δόξαν Θεού.\nΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ\nΠΡΩΤ. ΚΕΙΜΕΝΟ : Ε.Π.Ε εκδ. « ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ »\nΕΡΓΑ ΓΡΗΓ. ΝΥΣΣΗΣ, τ. 5, σελ. 30.\nΑυτό το σπουδαίο και πολύτιμο πράγμα, ο άνθρωπος, δεν είχε ακόμη εμφανισθεί στον κόσμο των δημιουργημάτων. Άλλωστε δεν ήταν σωστό, να είχε παρουσιασθεί πριν από τους αρχόμενους ο άρχοντας, αλλά αφού προετοιμασθεί έγκαιρα το βασίλειο, στη συνέχεια να παρουσιασθεί ο βασιλιάς. Και τούτο διότι ο Δημιουργός του παντός προετοίμασε για τον μελλοντικό βασιλιά κάποια βασιλική κατοικία. Κι αυτή είναι η γη και τα νησιά και η θάλασσα κι ο ουρανός, που είναι κυρτός σαν οροφή πάνω απ`αυτά.\nΣ`αυτά τα βασιλικά κτήματα εναποθηκεύτηκε πλούτος παντοειδής Κι όταν λέγω πλούτο, εννοώ όλα τα δημιουργήματα, τόσο αυτά που συγκαταλέγονται στα φυτά και στα δέντρα, όσο κι εκείνα που έχουν αίσθηση και πνοή και ψυχή μέσα τους. Ίσως μάλιστα πρέπει, να συμπεριλάβω σ`αυτό τον πλούτο και τα διάφορα υλικά αγαθά, όσα φαίνονται πολύτιμα στα ανθρώπινα μάτια, εξαιτίας του καλού χρώματός τους, όπως είναι το χρυσάφι και το ασήμι κι εκείνες οι πέτρες, που αγαπούν οι άνθρωποι. Κι αυτών όλων έκρυψε την αφθονία μέσα στους κόλπους της γης, σαν να ήταν άλλοι βασιλικοί θησαυροί.\nΚι έπειτα απ`όλα αυτά αναδεικνύει στον κόσμο τον άνθρωπο, ο οποίος σε μερικά από τα θαύματα του κόσμου θα είναι θεατής και σε άλλα κύριος. Κι έτσι με την απόλαυση αυτού του πλούτου αφενός μεν να συνειδητοποιεί τη φρόνηση εκείνου που τον χορηγεί, αφετέρου δε δια μέσου του κάλλους και του μεγαλείου εκείνων που βλέπει, να εξιχνιάζει την απόρρητη, και υπεράνω κάθε λογικής, δύναμη του Δημιουργού.\nΓι`αυτούς τους λόγους εμφανίζεται τελευταίος μετά τη δημιουργία ο άνθρωπος, κι όχι γιατί τάχα περιφρονήθηκε μεταξύ των τελευταίων ως απόβλητος, αλλά επειδή έπρεπε να είναι βασιλιάς των υπηκόων ευθύς με τη γέννησή του. Κι ο Θεός, σαν άλλος καλός ξενοδόχος, δεν εισάγει εκείνον, που πρόκειται να γευματίσει, πριν από την ετοιμασία των φαγητών, αλλά όταν τα τακτοποιήσει όλα με ευπρέπεια και στολίσει το σπίτι με τα ανάλογα διακοσμητικά, δηλ. το ανάκλιντρο, το τραπέζι, τότε οδηγεί προς τα ήδη ετοιμασμένα για το γεύμα εδέσματα, τον προσκαλεσμένο στο τραπέζι.\nΜε τον ίδιο τρόπο ο πλούσιος και πλουσιοπάροχος εστιάτωρ του γένους μας, αφού στόλισε καλά την κατοικία με παντοειδή κάλλη κι ετοίμασε αυτή τη σπουδαία και ποικίλη πανδαισία, τότε οδήγησε μέσα τον άνθρωπο. Και το έργο που του ανέθεσε, δεν ήταν να αποκτήσει αυτά που έλειπαν, αλλά να απολαύσει αυτά που υπήρχαν. Γι`αυτό τον λόγο και προσφέρει στον άνθρωπο διπλά τα μέσα για την επιτυχία του σκοπού της δημιουργίας του, αναμιγνύοντας το θείο με το γήινο στοιχείο έτσι , ώστε και με τα δυο να έχει σύμφυτη και οικεία την απόλαυση από τον καθένα. Και να απολαμβάνει το Θεό με την πιο θεία φύση, δηλ. με την ψυχή, και τα υλικά αγαθά με την όμοια προς αυτά αίσθηση.\nΑξίζει να μην μείνει και τούτο ανεξέταστο το ότι δηλ. η δημιουργία σχεδιάζεται σε γενικές γραμμές κατά κάποιο τρόπο από τη θεϊκή δύναμη, κι αρχίζει να υπάρχει από τη στιγμή που δόθηκε το πρόσταγμα, όταν είχαν τεθεί κάτω τα θεμέλια όλου αυτού του κόσμου και των επί μέρους στοιχείων του για τη σύσταση του σύμπαντος.\nΓια τη δημιουργία όμως του ανθρώπου γίνεται από πρίν σκέψη. Σχεδιάζεται εκ των προτέρων από τον Δημιουργό με την περιγραφή του λόγου αυτό, που πρόκειται να δημιουργηθεί. Συγκεκριμένα πως ακριβώς ταιριάζει να είναι, με ποιο πρότυπο να ομοιάζει, και για ποιο σκοπό δημιουργήθηκε και τι έργο θα επιτελέσει, όταν δημιουργηθεί και ποια άλλα δημιουργήματα θα εξουσιάζει. Όλα τα εξετάζει προσεκτικά από την αρχή ο λόγος, ώστε το αξίωμα που θα λάβει ως κλήρο ο άνθρωπος, να είναι προγενέστερο από τη δημιουργία του, αφού θα έχει αποκτήσει την εξουσία των δημιουργημάτων, πρίν ακόμη ο ίδιος δημιουργηθεί.\nΓιατί λέγει «Είπε ο Θεός ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την δική μας εικόνα και την ομοίωση, με το σκοπό να εξουσιάζει τα ψάρια της θάλασσας και τα θηρία της γης και τα πετεινά του ουρανού και τα κτήνη κι όλη τη γη».\nΏ τι θαύμα είναι αυτό! Δημιουργείται ο ήλιος και δεν προηγείται καμία σκέψη. Το ίδιο και με τον ουρανό, δηλ. τα δημιουργήματα αυτά, που δεν έχουν το όμοιό τους σ`όλη την κτίση. Κι αυτό το θαύμα γίνεται με το λόγο μόνο, χωρίς ούτε το πού , ούτε το πώς, ούτε κάτι άλλο παρόμοιο να επισημανθεί από το λόγο. Με τον ίδιο τρόπο και το καθένα απ`όλα τα δημιουργήματα, δηλ. η ατμόσφαιρα, τα αστέρια, ο αέρας που υπάρχει ανάμεσά τους, η θάλασσα, η γη, τα ζώα, τα φυτά, τα πάντα δημιουργούνται με πρόσταγμα.\nΜόνο για τη δημιουργία του ανθρώπου προχωρεί ο Δημιουργός του σύμπαντος με τόση περίσκεψη, ώστε να προετοιμάσει γι`αυτόν και το υλικό της δημιουργίας, να εξομοιώσει τη μορφή του με κάποιο αρχέτυπο κάλλος, να του θέσει εκ των προτέρων το σκοπό για χάρη του οποίου δημιουργείται, να δημιουργήσει γι`αυτόν κατάλληλη και συγγενή ως προς τα έργα τη φύση, ώστε να είναι ικανή γι`αυτό που υπάρχει μπροστά της.\nΌπως σ`αυτήν εδώ τη ζωή οι τεχνίτες κατασκευάζουν το όργανο ανάλογα με την ανάγκη, έτσι κι ο αριστοτέχνης Θεός δημιούργησε τη φύση μας, σαν άλλο σκεύος κατάλληλο για βασιλικό έργο. Και προετοίμασε τον άνθρωπο να είναι τέτοιος, τόσο με τα ψυχικά πλεονεκτήματα, όσο και μ`αυτή τη μορφή του σώματος, ώστε να ασκεί με επιδεξιότητα τη βασιλική εξουσία.\nΗ ψυχή π.χ. δείχνει από μόνη της τη βασιλική και ηγεμονική ιδιότητα, αφού είναι αποχωρισμένη από την άσημη ταπεινότητα και είναι η ίδια ελεύθερη κι απεριόριστη και διοικείται κατά τρόπο αυτεξούσιο, σύμφωνα με τις δικές της επιθυμίες. Αυτό το γνώρισμα σε ποιόν άλλον ανήκει, εκτός από τον βασιλιά; Κι ακόμη με το να δημιουργηθεί ο άνθρωπος ως εικόνα της φύσης εκείνης, δηλ. του Θεού, που εξουσιάζει τα πάντα, δε σημαίνει τίποτε άλλο, παρά μόνο ότι αυτός δημιουργήθηκε αμέσως βασιλιάς.\nΕίναι γνωστό πως εκείνοι που φτιάχνουν σύμφωνα με κάποια ανθρώπινη συνήθεια τις εικόνες των αρχόντων, αναπλάθουν και τα χαρακτηριστικά της μορφής, και μαζί με τα πορφυρά ενδύματα περιγράφουν ταυτόχρονα και το βασιλικό αξίωμα. Και λέγεται και η εικόνα από συνήθεια βασιλιάς. Κι ο άνθρωπος, λοιπόν, επειδή δημιουργήθηκε για είναι άρχοντας των άλλων, με την ομοιότητα προς τον Βασιλιά του Παντός, ανορθώθηκε σαν άλλη έμψυχη εικόνα, που βρίσκεται σε κοινωνία με το πρότυπο και με το αξίωμα του βασιλικού ονόματος. Δε φοράει βέβαια πορφυρά ενδύματα, ούτε με τη βασιλική ράβδο και το στέμμα φανερώνει το αξίωμά της, αφού ούτε και το πρότυπο τα έχει αυτά.\nΌμως αντί για την αλουργίδα φοράει την αρετή, που είναι ανώτερη από όλα τα βασιλικά ενδύματα. Αντί για τη ράβδο στηρίζεται στη μακαριότητα της αθανασίας. Αντί για το βασιλικό στέμμα, στολίζεται με το στεφάνι της δικαιοσύνης. Κι έτσι φαίνεται δια μέσου όλων, ότι είναι εξομοιωμένη με ακρίβεια προς το αρχέτυπο κάλλος, που υπάρχει στο βασιλικό αξίωμα.\nΌμως το θείο κάλλος δεν υπάρχει σε κάποιο σχήμα κι ούτε στολίζεται από το πλεονέκτημα της μορφής, αλλά εμφανίζεται με την ανέκφραστη μακαριότητα, που πηγάζει απ`την αρετή. Οι ζωγράφοι μεταφέρουν στους πίνακες τις ανθρώπινες φυσιογνωμίες με τη βοήθεια χρωμάτων, αφού επιχρίσουν το αντίγραφο με τις ανάλογες και συγγενείς αποχρώσεις έτσι, ώστε να μεταφερθεί με κάθε ακρίβεια το κάλλος του προτύπου στο ομοίωμα.\nΜε τον ίδιο τρόπο μπορούμε να εννοήσουμε και το δικό μας Πλάστη. Γιατί δείχνει στο πρόσωπό μας τη δική του εικόνα, όταν με τις αρετές, τις οποίες ρίχνει επάνω μας σαν άλλα χρώματα, στολίζει γύρω – γύρω την εικόνα του, δηλ. την ψυχή μας, ανάλογα με το δικό του κάλλος. Αυτού του είδους τα χρώματα της εικόνας είναι ποικίλα και κάθε μορφής. Με αυτά ζωγραφίζεται εκ νέου το αληθινό πρόσωπο. Κι αυτά δεν είναι η ερυθρότητα και η φωτεινότητα κι οποιαδήποτε μεταξύ τους ανάμιξη. Ούτε το ελαφρό βαψιμο με μαύρη βαφή, που γίνεται στα φρύδια και στα μάτια, και το οποίο δίνει στις κοιλότητες του προσώπου μια ελαφριά φωτοσκίαση με κάποια ανάμιξη, κι όσα άλλα επενόησαν τα χέρια των ζωγράφων.\nΑλλά αντί γι`αυτά τα υλικά χρώματα χρησιμοποιούνται η καθαρότητα, η απάθεια, η μακαριότητα, η αλλοτρίωση από κάθε κακό κι όσα άλλα ανήκουν σ`αυτή την κατηγορία, με τα οποία διαμορφώνεται στους ανθρώπους η ομοίωση προς το Θεό. Με τέτοια άνθη σμίλεψε ο Δημιουργός τη φύση της δικής του εικόνας.\nΑν μάλιστα μαζί με αυτά εξετάσεις προσεκτικά και τα άλλα, με τα οποία σχηματίζεται το θείο κάλλος, τότε θα βρεις να σώζεται κι ως προς εκείνα και με ακρίβεια η ομοιότητα της εικόνας που υπάρχει ανάμεσά μας. Και να τι ακριβώς εννοώ. Ο Θεός είναι Νους και Λόγος, γιατί καθώς λέγει ο ευαγγελιστής, «Στην αρχή υπήρχε ο Λόγος» (Ιωαν. 1,1). Και οι προφήτες, σύμφωνα με το λόγο του αποστόλου Παύλου, «έχουν νουν Χριστού, ο Οποίος ομιλεί δια μέσου αυτών» (Α` Κορ. 2, 16 και Β` Κορ. 13,3).\nΑλλά κι ο άνθρωπος δε βρίσκεται έξω από αυτά. Βλέπεις μέσα σου και το λόγο και το νου, που είναι απομίμηση και του όντος Λόγου. Ο Θεός είναι αγάπη και η πηγή της αγάπης. Αυτό λέγει κι ο πολύς Ιωάννης « η αγάπη προέρχεται από τον Θεό» κι «ο Θεός είναι αγάπη» (Α` Ιωαν. 4,7-8). Αυτή την αγάπη κάμνει και δικό μας προσωπικό γνώρισμα ο Δημιουργός μας «Με αυτό το σημείο θα σας αναγνωρίζουν οι άλλοι ως μαθητές μου, λέγει ο Κύριος, αν αγαπάτε ο ένας τον άλλο» (Ιωαν. 13,35). Συνεπώς όταν απουσιάζει η αγάπη, μεταβάλλεται όλη η μορφή της εικόνας. Ο Θεός επιβλέπει τα πάντα κι ερευνά τα πάντα. Και συ με την όραση και με την ακοή έχεις αντίληψη για τα όντα. Έχεις και νου, ο οποίος ερευνά κι εξετάζει με ακρίβεια τα όντα.\nΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΟ\nΟ άνθρωπος μόνος μεταξύ των άλλων έμψυχων όντων διακρίνεται και ξεχωρίζει από την όρθια στάση του σώματός του, η οποία κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης επιτρέπει την ανάπτυξη του λόγου. Οι πατέρες γενικά βλέπουν το σώμα ως «υπηρέτη» της ψυχής χωρίς να το υποτιμούν, αφού είναι πράγματι θεόπλαστο. Ο ίδιος ο θείος Λόγος κατοίκησε σε σώμα και δι’ αυτού ενήργησε «σημεία και τέρατα» και δίδαξε τους ανθρώπους.\nΗ κατασκευή του σώματος είναι τέτοια, που να εξυπηρετεί ορισμένες βασικές λειτουργίες και ενώ τα ζώα απλώς τρέφονται και αναπαράγονται, σκύβουν προς τα κάτω αναζητώντας υλική τροφή και εκτελούν ενστικτώδεις κινήσεις (οι οποίες κατά τον Μ.Βασίλειο επίσης αντανακλούν το σχέδιο του Θεού γι’ αυτά), ο άνθρωπος έχει επιπλέον το προνόμιο της όρθιας στάσης, ακριβώς γιατί είναι έλλογος .Αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του τον κόσμο, συνάμα δε ερμηνεύει τον κόσμο με τη νόησή του και καλλιεργεί πολιτισμό ποικιλοτρόπως.\nΓράφει λοιπόν, ο άγιος Γρηγόριος μεταξύ άλλων και τα παρακάτω, άκρως διαφωτιστικά για το φαινόμενο της ζωής: «Και εγώ νομίζω πως ο Μωυσής, με όλα όσα λέει, μας φανερώνει κάποια από τις κρυμμένες αλήθειες της πίστης μας και ότι με τα μυστήρια της δημιουργίας, μας παρουσιάζει τη διδασκαλία περί της ψυχής. Γι’ αυτήν έκανε βέβαια υποθέσεις και η ανθρώπινη παιδεία, χωρίς όμως και να την κατανοήσει σαφώς. Μας διδάσκει λοιπόν με αυτά ο λόγος, ότι η ζωτική και ψυχική δύναμη εμφανίζεται με τρεις διαφορετικές μορφές. Η μια είναι μόνο για να αυξάνει και να τρέφει, προσφέροντας σε όσα τρέφονται με αυτή το απαραίτητο για την ανάπτυξη : αυτή ονομάζεται φυσική και εμφανίζεται στα φυτά. Γιατί μπορεί να βρεις και στα φυτά κάποια ζωτική δύναμη, που δεν μετέχει όμως σε καμία αίσθηση.\nΜια άλλη μορφή ζωής, εκτός από την πρώτη, την των φυτών… βρίσκεται στη φύση των ζώων. Γιατί αυτά, όχι μόνον αυξάνουν και τρέφονται, αλλά διαθέτουν αλλά διαθέτουν και τη λειτουργία της αίσθησης και της αντίληψης. Η τέλεια όμως σωματική ζωή, εμφανίζεται καθαρά στη λογική φύση, δηλαδή στην ανθρώπινη. Αυτή και τρέφεται και αισθάνεται και μετέχει στο λόγο και κυβερνάται από το νου» ( Γρηγ.Νύσσης. Απαντα, τομ.5 ).\nΤα τελευταία τούτα λόγια του Αγίου, σαφώς υπονοούν τον άρρηκτο σύνδεσμο ψυχής σώματος, αφού ο άνθρωπος έχει «σχεδιαστεί» κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μετέχει και του υλικού και πνευματικού σύμπαντος. Η ίδια η κατασκευή του σώματος (η όρθια στάση) εξυπηρετεί τη λειτουργία του λόγου και στο σημείο αυτό βρίσκεται μια ουσιώδης διαφορά από το ζωώδες στοιχείο.\nΗ σύγχρονη όμως νατουραλιστική (φυσιοκρατική) ερμηνεία του ανθρώπου, θα βρει σ’ αυτόν, μόνο ένα «ζώο που κατασκευάζει εργαλεία» και έτσι «αναπτύσσεται ο εγκέφαλός του», παράγοντας πολιτισμό. Είναι και αυτή μια υπόθεση της ανθρώπινης σοφίας-παιδείας (όπως την χαρακτηρίζει ο Αγιος Γρηγόριος), η οποία εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της Εξελικτικής θεωρίας, για την οποία έχει γίνει ήδη λόγος. Γι’ αυτό και οι αδυναμίες αυτής της υπόθεσης, ταυτίζονται σχεδόν με τις αδυναμίες κάθε εξελικτικού συστήματος, το οποίο θέλει να εξηγήσει την ανωτερότητα του ανθρώπου (την οποία άλλωστε δεν μπορεί να αρνηθεί), ως προϊόν διαδικασιών τυφλής φύσης, χωρίς Δημιουργό.\nΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ\nΕΡΓΑ ΓΡΗΓ. ΝΥΣΣΗΣ, τ. 5, σελ. 50.\nΤο σώμα είναι όρθιο για τον άνθρωπο και ανυψώνεται προς τον ουρανό και βλέπει προς τα επάνω. Είναι κι αυτά δείγματα της εξουσίας κι αποκαλύπτουν το βασιλικό αξίωμα. Γιατί μόνος ο άνθρωπος μεταξύ των άλλων ζώων είναι έτσι πλασμένος, όλων δε των άλλων τα σώματα σκύβουν προς τα κάτω. Κι αυτό είναι σαφής απόδειξη της διαφοράς της αξίας τόσο εκείνων που υποκύπτουν, όσο και της εξουσίας, η οποία στέκεται πάνω απ`αυτά. Γιατί σ' όλα τα άλλα ζώα τα μπροστινά μέλη του σώματος είναι τα πόδια, γιατί το σκυφτό μέρος χρειάζεται οπωσδήποτε ένα υποστήριγμα.\nΚατά τη δημιουργία όμως του ανθρώπου μπροστινά μέλη του σώματος έγιναν τα χέρια. Γιατί για την ανάγκη της όρθιας στάσης επαρκεί η μια βάση, όταν στηρίζει με ασφάλεια στα δυο πόδια τον άνθρωπο σ`αυτή τη θέση. Άλλωστε η υπηρεσία των χεριών συνεργάζεται και με την ανάγκη του λόγου. Κι αν κανείς χαρακτηρίζει ως γνώρισμα της λογικής φύσης την εξυπηρέτηση που προσφέρεται από τα χέρια, δε σφάλλει καθόλου.\nΚαι για να το διαπιστώσεις αυτό, είναι αρκετό να ανατρέξεις με τη σκέψη σου σ`αυτό το κοινό και πρόχειρο παράδειγμα στο ότι δηλ. φανερώνουμε το λόγο με τα γράμματα, τα οποία σχηματίζουν τα χέρια. Άλλωστε δεν είναι καθόλου αμέτοχο της λογικής κι αυτό, το να μιλάμε, δηλ. με τα γράμματα, και κατά κάποιο τρόπο να συνδιαλεγόμαστε με το χέρι, αφού διασώζουμε τις λέξεις μέσα από τις μορφές των γραμμάτων. Εγώ όμως αποβλέπω και σ`έναν άλλο σκοπό, όταν ισχυρίζομαι ότι συνεργάζονται τα χέρια για την εκφώνηση του λόγου.\nΚαλύτερα όμως πριν ασχοληθούμε με την εξέταση αυτών, να μελετήσουμε το λόγο, που αφήσαμε ατελείωτο. Γιατί από λάθος μας διέφυγε για λίγο η σειρά των γεγονότων της δημιουργίας. Για χάρη ποιας σκοπιμότητας προηγείται η βλάστηση των φυτών από τη γη και μεταγενέστερα εμφανίζονται τα άλογα ζώα, και μετά τη δημιουργία αυτών έρχεται ο άνθρωπος; Γιατί ίσως να διδασκόμαστε κι αυτό που υπονοείται με αυτό το πρόχειρο παράδειγμα, το ότι δηλ. η χλόη φάνηκε στο Δημιουργό ωφέλιμη για χάρη των ζώων, και τα ζώα για τον άνθρωπο. Για χάρη αυτού, πρίν μεν από τα ζώα βλαστάνει η τροφή τους, και πριν από τον άνθρωπο δημιουργείται αυτό που επρόκειτο να εξυπηρετεί την ανθρώπινη ζωή.\nΑλλά εγώ νομίζω πως ο Μωυσής, με όλα αυτά που γράφει, μας φανερώνει κάποια από τις κρυμμένες αλήθειες της πίστης μας κι ότι με τα μυστήρια της δημιουργίας μας, παρουσιάζει τη διδασκαλία περί τα ψυχής. Γι`αυτήν έκανε βέβαια υποθέσεις και η ανθρώπινη παιδεία, χωρίς όμως και να την κατανοήσει σαφώς.\nΜας διδάσκει, λοιπόν, με αυτά τα ο λόγος, ότι η ζωτική και η ψυχική δύναμη εμφανίζεται με τρεις διαφορετικές μορφές : Η μια είναι μόνο για να αυξάνει και να τρέφει, προσφέροντας σε όσα τρέφονται με αυτήν το απαραίτητο για την ανάπτυξη. Αυτή ονομάζεται φυσική κι εμφανίζεται στα φυτά. Γιατί μπορεί να βρεις και στα φυτά κάποια ζωτική δύναμη , που δεν μετέχει όμως σε καμία αίσθηση.\nΜια άλλη μορφή ζωής, εκτός από την πρώτη, την των φυτών, είναι κι αυτή η οποία έχει πάρει πάνω της( ως οικονόμος) και το να αισθάνεται. Αυτή η μορφή ζωής βρίσκεται στη φύση των αλόγων ζώων. Γιατί αυτά όχι μόνο αυξάνουν και τρέφονται, όπως τα φυτά, αλλά διαθέτουν και τη λειτουργία της αίσθησης και της αντίληψης.\nΗ τέλεια όμως σωματική ζωή εμφανίζεται καθαρά στη λογική φύση, δηλ. στην ανθρώπινη. Αυτή και τρέφεται και αισθάνεται και μετέχει στο λόγο και κυβερνάται από το νου.\nΕγώ διαιρώ τη λογική φύση των όντων ως εξής: Το ένα μέρος των όντων αποτελεί το νοητό κόσμο, το δε άλλο αποτελεί οπωσδήποτε τον υλικό κόσμο. (Αλλά τώρα ας αφήσουμε την ανάλυση του νοητού κόσμου στα μέρη του, γιατί δεν είναι γι`αυτά ο λόγος.). Από τον υλικό κόσμο ένα μέρος είναι εντελώς αμέτοχο ζωής, ένα άλλο όμως έχει μέσα του κάποια ζωτική ενέργεια. Και πάλι ένα μέρος των σωμάτων, που έχουν μέσα τους ζωτική ενέργεια, ζει μαζί με την αίσθηση, ενώ το άλλο είναι αμέτοχο αίσθησης. Έπειτα κι αυτό το μέρος των σωμάτων, που έχει αίσθηση, χωρίζεται σε λογικό και άλογο.\nΓι`αυτό κι ο νομοθέτης Μωυσής (που εκθέτει τα της δημιουργίας του κόσμου), λέγει ότι πρώτα, σαν άλλο υπόβαθρο του γένους των εμψύχων, δημιουργείται αυτή η φυσική ζωή, στην οποία εμφανίζεται η βλάστηση των φυτών. Έπειτα απ`αυτά προχωρεί ο Θεός στη δημιουργία εκείνων, που διευθύνονται ανάλογα με την αίσθηση. Σύμφωνα με την ίδια φυσική τάξη, τα ζώα εκείνα που έλαβαν ως κλήρο τη σαρκική ζωή και διαθέτουν αίσθηση, μπορούν να διατηρούν την ύπαρξή τους και χωρίς να μετέχουν στη νοητή φύση. Εκείνα όμως που ανήκουν στη λογική φύση, δεν μπορούν να υπάρχουν εν σώματι κατά κάποιο τρόπο διαφορετικό, παρά μόνο αν συνανακραθούν με τα αισθητά.\nΓι`αυτό άνθρωπος δημιουργείται τελευταίος μετά από τα φυτά και τα ζώα, επειδή η φύση ακολουθεί με συνέπεια κάποιο δρόμο προς την τελειότητα. Γιατί ο άνθρωπος, αυτό το λογικό ζώο, σχετίζεται με κάθε σημασία που αποδίδεται στις ψυχές. Και τρέφεται μεν σύμφωνα με το φυσικό τρόπο διατροφής των εμψύχων, δίπλα όμως από την αυξητική δύναμη έχει φυτευτεί και η αισθητική, που βρίσκεται κατά τη φύση της μεταξύ νοερής και υλικής ουσίας. Και είναι αφενός μεν πιο πυκνή ( η αισθητική) από τη νοερή ουσία, αφ`ετέρου δε πιο καθαρή από εκείνη, δηλ. την υλική. Έπειτα γίνεται μια κάποια προσαρμογή, κι ανάμιξη της νοερής ουσίας με το λεπτό και φωτεινό μέρος της αισθητικής φύσης, ώστε με αυτά τα τρία συστατικά, δηλαδή το νοερό, το αισθητό και το υλικό, να αποτελείται ο άνθρωπος.\nΌπως ακριβώς και το διδασκόμαστε αυτό από τον Απόστολο, με όσα γράφει προς τους Θεσσαλονικείς (Α`, Θες. 5,23), όταν εύχεται σ`αυτούς να φυλάξουν ολόκληρη τη χάρη και στο σώμα και στην ψυχή και στο πνεύμα, κατά την ημέρα της Παρουσίας του Κυρίου. Εκεί αντί για το θρεπτικό μέρος αναφέρει το σώμα, το δε αισθητικό το υποδηλώνει με την ψυχή και το νοερό με το πνεύμα.\nΕπίσης κι ο Κύριος διδάσκει με το ευαγγέλιο το γραμματέα, να βάλει μπροστά από κάθε άλλη εντολή την αγάπη προς τον Θεό, που γίνεται ενεργητική με όλη την καρδιά και την ψυχή και την διάνοια. Νομίζω δε ότι κι εδώ την ίδια παραλλαγή αποσαφηνίζει ο λόγος, όταν ονομάζει την μεν σωματική κατάσταση καρδιά, ψυχή δε τη μεσαία, διάνοια δε την ανώτερη φύση, που είναι νοητική και ποιητική δύναμη.\nΓι`αυτό κι ο Απόστολος γνωρίζει τρεις παραλλαγές προαίρεσης. Την πρώτη ονομάζει σαρκική, επειδή ασχολείται με τη γαστέρα και τις γύρω από αυτήν ηδονές και απολαύσεις. Την άλλη ψυχική, η οποία βρίσκεται μεταξύ αρετής και κακίας. Σ`αυτή την κατάσταση η προαίρεση στέκεται πάνω από την κακία, αλλά δε μετέχει εξ ολοκλήρου και στην αρετή. Την Τρίτη τη αποκαλεί πνευματική. Μέσα σ`αυτή βρίσκεται η τελειότητα του κατά Θεόν τρόπου ζωής.\nΓι`αυτό γράφει στους Κορινθίους και τους επιπλήττει για την τάση τους προς τις απολαύσεις και τα πάθη: «Είσαστε σαρκικοί και δεν είσαστε ικανοί να κλείσετε μέσα σας τα τελειότερα δόγματα». Και σε άλλο σημείο κάνει σύγκριση της μέσης κατάστασης της προαίρεσης προς τη τέλεια και γράφει: «Ο ψυχικός άνθρωπος δεν αποδέχεται τα λόγια του Πνεύματος, γιατί τα θεωρεί ανοησία, ενώ ο πνευματικός διακρίνει τα πάντα, χωρίς ο ίδιος να γίνεται κατανοητός από κανέναν» (Α` Κορ. 3,1 και 2, 14-15). Όπως λοιπόν βρίσκεται ψηλότερα ο ψυχικός από τον σαρκικό, σύμφωνα με την ίδια αναλογία, στέκεται πιο ψηλά κι ο πνευματικός από τον ψυχικό.\nΌταν, λοιπόν, λέγει η Γραφή ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε τελευταίος, μετά από κάθε έμψυχο ον, δεν κάνει τίποτε άλλο ο νομοθέτης από το να μας διδάσκει τα περί ψυχής, βλέποντας το τέλειο δημιούργημα, τον άνθρωπο, μεταξύ των τελευταίων σύμφωνα με κάποια αναγκαία σειρά της φυσικής τάξης. Γιατί μέσα στο λογικό συμπεριλαμβάνονται και τα υπόλοιπα. Και στο αισθητικό μέρος υπάρχει οπωσδήποτε και το φυσικό. Εκείνο όμως φαίνεται μόνο γύρω από το υλικό. Φυσικά, λοιπόν, ανεβαίνει η φύση από τα μικρότερα προς το τέλειο, χρησιμοποιώντας σκαλοπάτια, δηλαδή τις ιδιότητες της ζωής.\nΚι επειδή ο άνθρωπος είναι ζώο λογικό, έπρεπε κατά συνέπεια , το όργανο του σώματος να κατασκευασθεί ανάλογο για τη χρήση του λόγου, όπως μπορείς να δείς και στους μουσικούς, οι οποίοι γράφουν τις μουσικές συνθέσεις, ανάλογα με το είδος του οργάνου, που θα τις εκτελέσει. Και με τις λύρες δεν παίζουν συνθέσεις, που είναι γραμμένες για αυλό, ούτε εκείνες που είναι για αυλούς με κιθάρες. Κατά τον ίδιο τρόπο έπρεπε και η κατασκευή των οργάνων για το λόγο, να είναι κατάλληλη, ώστε να ηχεί φυσικά, όταν θα σχηματίζεται από τα φωνητικά μέρη, ανάλογα με τη χρήση των λέξεων. Γι` αυτό προσκολλήθηκαν στο σώμα και τα χέρια.\nΠράγματι μπορεί καθένας να απαριθμήσει αμέτρητες ανάγκες κατά τη διάρκεια του βίου, για τις οποίες χρησιμεύουν αυτά τα εφευρετικά και υπερεπαρκή όργανα για κάθε τέχνη και για κάθε ενέργεια, σε κείνον που τα χρησιμοποιεί και κατά τον πόλεμο και κατά την ειρήνη, όταν τα χρησιμοποιεί καλά. Αλλά η φύση πρόσθεσε στο σώμα τα χέρια, πέρα από κάθε άλλο σκοπό, κυρίως για χάρη του λόγου.\nΓιατί, αν ο άνθρωπος δε διέθετε τα χέρια, οπωσδήποτε τα μέρη του προσώπου θα ήταν κατασκευασμένα και σ`αυτόν όμοια με τα των τετραπόδων, κατάλληλα για τη χρήση της τροφής. Έτσι θα είχε το πρόσωπο μακρουλό, που θα γινόταν πιο λεπτό κοντά στα ρουθούνια. Τα χείλη θα προεξείχαν μπροστά από το στόμα σκληρά, σαν να είχαν κάλους, σταθερά και χονδρά, για να είναι κατάλληλα για να συλλέγουν τη χλόη. Μέσα από τα δόντια θα βρισκόταν η γλώσσα, διαφορετική όμως και αυτή. Πως ακριβώς θα ήταν; Πολύσαρκη, σκληρή, τραχειά για να κατεργάζεται μαζί με τα δόντια, αυτό που βρίσκεται κάτω από τα δόντια; Ή ακόμη θα ήταν υγρή κι απλωμένη προς τα πλάγια, όπως είναι των σκύλων και των άλλων ζώων, που τρώγουν ωμά κρέατα, και του καρχαρία, που διαρρέει μέσα από τα μεταξύ των δοντιών διαστήματα;\nΑν, λοιπόν, δεν υπήρχαν τα χέρια στο σώμα, πως θα αποτυπωνόταν σ`αυτό η έναρθρη φωνή, όταν η κατασκευή των γύρω από το στόμα τμημάτων δεν διαμορφωνόταν μαζί με αυτά για τη χρήση του λόγου; Τότε ως αναπόφευκτη συνέπεια θα ερχόταν ή το βέλασμα, ή ο βρυχηθμός, ή το γαύγισμα, ή το να χρεμετίζει ο άνθρωπος, ή να φωνάζει παρόμοια με τα βόδια και τους όνους, ή να μουγκρίζει σαν θηρίο. Τώρα όμως με το να τεθεί στο σώμα το χέρι, μένει απερίσπαστο το στόμα στην υπηρεσία του λόγου.\nΣυνεπώς τα χέρια έχουν δοθεί ως ιδιαίτερο γνώρισμα της λογικής φύσης, μια και ο Δημιουργός επενόησε έτσι, ώστε ο λόγος να διευκολυνθεί με τα χέρια.\n«Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν»\nΟ Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στην πραγματεία του «Περί κατασκευής του ανθρώπου» θέτει ένα πολύ σημαντικό ερώτημα, το οποίο και σήμερα απασχολεί κάθε γνωστικό: «Πως γίνεται να είναι εικόνα του θεού, αυτό το όν, που τώρα βρίσκεται μέσα στα πάθη, τις ασθένειες και τη φθορά, αυτό το όν, που καθώς φαίνεται έχει την ίδια μοίρα με το κουνούπι και το ποντίκι (όπως χαρακτηριστικά και με δόση χιούμορ μας το περιγράφει ο Άγιος)».\nΈτσι η ανάπτυξη του θέματος της θείας εικόνος στον άνθρωπο συναρτάται με «γνωστικά» ερωτήματα που χρήζουν διερεύνησης..Ο Άγιος Γρηγόριος συμπεραίνει, πως μέσα στον άνθρωπο υπάρχουν δυο στοιχεία αντιμαχόμενα: αφ’ ενός μεν το στοιχείο της θείας εικόνος, η «φορά προς τα άνω», αφ’ ετέρου δε το στοιχείο της αλόγου φύσεως η «φορά προς τα κάτω». Ωστόσο ο άνθρωπος είναι τέτοιος όπως τον γνωρίζουμε, μόνο «μετά την πτώση του από το αγαθό».\nΗ θεία εικόνα δεν εξαφανίσθηκε , λένε οι πατέρες, αλλά εξαχρειώθηκε και έτσι όπως βρίσκουμε το ανθρώπινο ον, βυθισμένο στα βάσανα, δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε σ’ αυτό «το αρχαίο κάλλος».\nΗ ορθόδοξη Θεολογία έχει ως αφετηρία της ανθρωπολογίας της, την «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν θεού» πλάση του ανθρώπου και γι’ αυτό το λόγο μπορεί να φωτίσει με άπλετο φως και το ζήτημα του προορισμού του. Ολες οι άλλες θεωρήσεις του ανθρώπου τις οποίες μας δίδει η φιλοσοφία και η επιστήμη, μόνον «σπαράγματα» αληθείας μπορούν να περιέχουν, τα οποία χρειάζεται να ολοκληρωθούν στο φως της Αποκαλύψεως.\nΗ βιβλική αποκάλυψη, την οποία προϋποθέτει το έργο του Γρηγορίου Νύσσης, δεν «διαιρεί» τον άνθρωπο σε σώμα και πνεύμα, όπως καθαρά εξηγεί η αφήγηση της Γενέσεως. Αρκετά συχνά στην Αγία Γραφή ο όρος «σάρξ» υποδηλώνει τον όλο άνθρωπο. Μεταξύ σώματος και πνεύματος υπάρχει άρρηκτος σύνδεσμος, τέτοιος που ακόμη και η σύγχρονος επιστημονική ανθρωπολογία αδυνατεί να εξιχνιάσει.\nΕδώ μάλιστα αξίζει να υπενθυμίσουμε και το περίφημο πρόβλημα της σχέσης του εγκεφάλου (ως υλικής βάσης της σκέψης) και του νου ή της ψυχής (πρόβλημα το οποίο υποκινεί ατελείωτες έρευνες και θεωρίες, παραμένοντας πάντα μυστηριώδες και ανεξιχνίαστο) κατεξοχήν αντικείμενο της σημερινής Γνωσιοεπιστήμης.\nΣτην βιβλική αφήγηση σαφώς διακρίνουμε πρώτιστα την διάπλαση της υλικής φύσης του ανθρώπου (αφού ο θεός κατά την γνωστή ανθρωποπαθή έκφραση, λαμβάνει «χουν από της γης»), η οποία εμψυχούτεται με τη παντοδύναμη ενέργεια της θεότητος, η οποία «εμφυσά» στο πρόσωπο της φιλοτεχνηθείσης μορφής «πνοήν Ζωής». Αυτή, ακριβώς, η εμψυχωμένη ύλη είναι που συνιστά το «ανεπανάληπτο Ένα» της ανθρωπότητας, δηλαδή τη θεόμορφη εικόνα της από όπου κατάγεται και η καθιέρωση μιας αμοιβαίας σχέσης με το θεό, που δικαιολογεί και την αδιάκοπη νοσταλγία και αναζήτησή Του.\nΜπορούμε να βεβαιώσουμε πως τα βασικά σημεία του στοχασμού των Ορθοδόξων Πατέρων έχουν ήδη τεθεί ευκρινώς . Πρώτο σημείο: η ανθρώπινη φύση φέρει επάνω της, σαν ανεξίτηλη σφραγίδα, τη θεία εικόνα, έχει δημιουργηθεί με σκοπό την πρόοδο στο αγαθό, την «ομοίωση» με το Θεό. Δεύτερο σημείο: η ανθρώπινη φύση, στην τωρινή της κατάσταση, δεν είναι ακριβώς στη θέση που την τοποθέτησε ο θεός, έχει εκπέσει από το αρχικό μεγαλείο και χρειάζεται πολύς μόχθος για να ανυψωθεί και πάλι.\nΕτσι μία σύγχρονη ανθρωπολογία της εκκλησίας απαραίτητα οφείλει να εκκινεί από αυτά τα δύο θεμελιακά στοιχεία,εάν θέλει να ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας. Διαφορετικά κινδυνεύει από τις πάσης φύσεως αιρετικές αποκλίσεις οι οποίες «συλλαμβάνουν» τον άνθρωπο σε μία αποσπασματικη θεώρηση και ταυτόχρονα οδηγούν σε μη-ορθή σωτηριολογία και κατανόηση του προορισμού του.\nΕΡΓΑ ΓΡΗΓ. ΝΥΣΣΗΣ, τ. 5, σελ. 112.\nΑς επαναλάβουμε και πάλι τη θεία φωνή «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα και ομοίωση». Μερικοί από τους έξω της Εκκλησίας φαντάσθηκαν πράγματα φτωχά κι ανάξια για την ανθρώπινη μεγαλοφυΐα, εξυψώνοντας, καθώς νόμιζαν, τον άνθρωπο, με το να τον συγκρίνουν προς αυτό τον κόσμο. Γιατί λέγουν πως ο άνθρωπος είναι ένας μικρός κόσμος, που έχει τη σύστασή του από τα ίδια στοιχεία με εκείνα του σύμπαντος.\nΌσοι όμως με τα μεγάλα ονόματα χαρίζουν τέτοιον έπαινο στην ανθρώπινη φύση, έχουν ξεχάσει ότι παρουσιάζουν ως σεβαστό τον άνθρωπο με τις ιδιότητες που υπάρχουν στο κουνούπι και το ποντίκι, γιατί και εκείνα τα ζώα έχουν τη σύστασή τους από αυτά τα τέσσερα στοιχεία. Γιατί οπωσδήποτε φαίνεται πως έχει κάποιο μερίδιο, ή μικρότερο ή μεγαλύτερο ως προς το έμψυχο, καθένα από τα όντα. Χωρίς αυτά τα στοιχεία κανένα από όσα διαθέτουν αίσθηση δεν μπορεί να υπάρχει ως προς τη φύση.\nΠοιο είναι, λοιπόν το μεγαλείο, όταν θεωρείται ο άνθρωπος σαν μορφή και ομοίωμα του κόσμου; Του ουρανού δηλ. που παρέρχεται, ή της γης που αλλοιώνεται,( ή και όλων εκείνων που μέσα στον ουρανό και στη γη περικλείονται) , και με το πέρασμα αυτού που τα περιέχει, παρέρχονται μαζί κι αυτά; Αλλά σύμφωνα με το λόγο της Εκκλησίας σε τι έγκειται το ανθρώπινο μεγαλείο; Όχι βέβαια στην ομοιότητά του προς τον κτιστό, τον δημιουργημένο κόσμο, αλλά στο γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με την εικόνα του Δημιουργού της ανθρώπινης φύσης.\nΠοιο είναι το νόημα της εικόνας; Ίσως να αναρωτηθείς : πως γίνεται να εξομοιώνεται προς το σώμα το ασώματο; Πως (γίνεται ναεξομοιώνεται) το προσωρινό προς το αιώνιο , το μεταβλητό προς το αναλλοίωτο, δια της τροπής, το εμπαθές και φθαρτό προς το απαθές και το άφθαρτο , αυτό που πάντοτε συνυπάρχει και τρέφεται με την κακία προς το χωρισμένο από κάθε κακία ; Γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σ`αυτό που νοείται γύρω από το πρότυπο και σ`εκείνο που έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με την εικόνα του. Γιατί η εικόνα προσδιορίζεται με αυτό το όνομα, αν ομοιάζει με το πρότυπο. Αν όμως η απομίμηση ξεφύγει απ`αυτό που υπάρχει μπροστά ως πρότυπο, είναι κάτι άλλο παρόμοιο κι όχι εικόνα εκείνου.\nΠως, λοιπόν ο άνθρωπος, αυτό το θνητό και γεμάτο ασθένειες ζώο, που γρήγορα πεθαίνει, είναι εικόνα της αμόλυντης και καθαρής και αιώνιας φύσης; Τον αληθινό λόγο γι`αυτό το θέμα τον γνωρίζει με σαφήνεια μόνο η πραγματική Αλήθεια, ο Θεός. Εμείς, στο βαθμό που μπορούμε, ψάχνοντας για την αλήθεια μέσα από στοχασμούς και υποθέσεις, φρονούμε τα εξής για όσα αναζητούμε : Ούτε ο θεϊκός λόγος ψεύδεται, λέγοντας πως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, ούτε η αξιολύπητη κακοπάθεια του ανθρώπινου σώματος ομοιάζει προς την μακαριότητα της χωρίς πάθη (θείας) ζωής.\nΓιατί αν κανείς συγκρίνει τον άνθρωπο προς το Θεό, πρέπει να παραδεχθεί το ένα από τα δυο : Ή ο Θεός υπόκειται σε πάθος, ή είναι απαθής ο άνθρωπος. Ετσι να βρεθεί ο λόγος της ομοιότητας δια μέσου των ίσων γνωρισμάτων. Αν όμως ούτε ο Θεός είναι εμπαθής, ούτε κι ο άνθρωπος βρίσκεται έξω από το πάθος, άρα απομένει κάποιος άλλος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο λέμε, ότι είναι αληθινή η θεία φωνή, που αναφέρει ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα του Θεού.\nΑυτό το λόγο της Αγίας Γραφής, λοιπόν, πρέπει να τον επαναλάβουμε, μήπως και χειραγωγηθούμε με την βοήθεια των λέξεων προς την κατανόηση αυτού που συζητάμε. Αφού είπε «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα», και για ποιους λόγους να τον δημιουργήσουμε, προσθέτει και τούτο το λόγο : ότι δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο, σύμφωνα με την εικόνα του Θεού τον εδημιούργησε. «Άνδρα και γυναίκα τους εδημιούργησε».\n( Το είπαμε ήδη και πιο πάνω, ότι αυτός ο λόγος ειπώθηκε από την αρχή, για να καταλύεται η ασέβεια των αιρετικών, για να μάθουμε ότι ο μονογενής Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, ώστε να μην ξεχωρίζουμε για καμία αιτία τη θεότητα του Πατρός και του Υιού, αφού η Αγία Γραφή ονομάζει Θεό εξίσου και τους δυο, τόσο Εκείνον που δημιούργησε τον άνθρωπο, όσο κι Εκείνον σύμφωνα με την εικόνα του οποίου δημιουργήθηκε. ). Ας αφήσουμε όμως το λόγο γι`αυτά, γιατί πρέπει να ξαναγυρίσουμε τη συζήτηση στο θέμα μας. Πως δηλαδή είναι κι ο Θεός μακάριος κι ο άνθρωπος αξιολύπητος, κι ονομάζεται αυτός από την Αγία Γραφή όμοιος προς Εκείνον.\nΕπιβάλλεται, λοιπόν, να εξετασθούν τα λόγια με προσοχή. Και θα διαπιστώσουμε πως άλλο βέβαια το δημιουργημένο σύμφωνα με την εικόνα, κι άλλο αυτό που τώρα φαίνεται μέσα στα βάσανα. «Δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο, σύμφωνα με την εικόνα του Θεού τον εδημιούργησε» λέγει. Τελειώνει η δημιουργία αυτού που δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα. Κι έπειτα επαναλαμβάνει το σχετικό με τη δημιουργία λόγο και συμπληρώνει : «Άνδρα και γυναίκα τους εδημιούργησε».\nΠιστεύω πως είναι στον καθένα γνωστό, ότι αυτός ο λόγος δεν αναφέρεται στο πρωτότυπο. Γιατί, καθώς λέγει ο Απόστολος, «Εν Χριστώ Ιησού δεν υπάρχει ούτε άνδρας ούτε γυναίκα» (Γαλ. 3,28). Κι όμως ξεχωρίζει ο λόγος τον άνθρωπο σε άνδρα και σε γυναίκα. Νομίζω πως αποκαλύπτεται από την Αγία Γραφή κάποια μεγάλη αλήθεια με όσα μας λέγει. Κι η αλήθεια είναι αυτή δυο πράγματα υπάρχουν και διαφέρουν μεταξύ τους στο έπακρο. Το ένα είναι η θεία κι ασώματη φύση, και το άλλο η άλογη και κτηνώδης ζωή. Στη μέση αυτών των δυο βρίσκεται η ανθρώπινη φύση. Και μπορεί κανείς να διακρίνει μέσα στο σύνθετο ανθρώπινο σώμα το μερίδιο του καθενός από τα δυο που αναφέραμε.\nΚαι της μεν θείας φύσης μερίδιο είναι το λογικό και το διανοητικό, που δεν διακρινόταν ως προς τον άνδρα και τη γυναίκα. Ενώ της άλογης το μερίδιο χωρίζεται κατά την κατασκευή και τη διάπλαση σε άνδρα και σε γυναίκα. Γιατί το καθένα από αυτά τα δυο βρίσκεται οπωσδήποτε στο καθετί, που παίρνει μέρος στην ανθρώπινη ζωή.\nΑλλά καθώς μαθαίνουμε από το Μωυσή που περιγράφει με τη σειρά τη δημιουργία του ανθρώπου, πρώτα δημιουργείται το νοερό, και εκ των υστέρων δημιουργείται για τον άνθρωπο η σχέση και η συγγένεια προς την άλογη φύση. Γιατί πρώτα λέγει ότι «εδημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο, σύμφωνα με την εικόνα του Θεού εδημιούργησε τον άνθρωπο», και δείχνει με αυτό που λέγει,( καθώς αναφέρει ο Απόστολος) , ότι σ`αυτόν δεν υπάρχειο άνδρας κι η γυναίκα. Έπειτα προσθέτει τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης, λέγοντας, «Άνδρα και γυναίκα τους εδημιούργησε».\nΤι μαθαίνουμε, λοιπόν, απ`αυτό; Και κανείς ας μη με κατηγορήσει ότι από μακριά φέρω κοντά το λόγο στην έννοια που υπάρχει μπροστά μας. Ο Θεός κατά τη φύση του είναι καθετί που μπορεί να χωρέσει ο νους μας ως αγαθό. Ή μάλλον κι από κάθε αγαθό, που νοείται και γίνεται καταληπτό, είναι ακόμη ανώτερος. Και δεν δημιουργεί τον άνθρωπο για κανένα άλλο λόγο, παρά μόνο γιατί είναι αγαθός. Κι επειδή είναι αυτό που είναι, κι επειδή γι`αυτό παρακινήθηκε να δημιουργήσει τον άνθρωπο, δεν θα έδειχνε μισοτελειωμένη τη δύναμη της αγαθότητάς του, δίνοντας μεν ένα μέρος από τα προσόντα του, λυπούμενος δε να μεταδώσει και το άλλο. Αλλά η τέλεια μορφή της αγαθότητας βρίσκεται εδώ ακριβώς, στο να δημιουργήσει δηλ. τον άνθρωπο από την ανυπαρξία, και να τον καταστήσει ελεύθερο από την ανάγκη των αγαθών.\nΕπειδή όμως είναι μεγάλος ο κατάλογος των επί μέρους αγαθών, δεν είναι εύκολο να τον περιλάβει κανείς σε αριθμό. Γι`αυτό, αφού τα περιέλαβε όλα στην περιληπτική λέξη, τα φανερώνει λέγοντας πως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα του Θεού. Κι αυτό είναι το ίδιο με το να λέγει, ότι δημιούργησε τον άνθρωπο να έχει μετοχή και κοινωνία σε κάθε αγαθό. Γιατί αν ο Θεός είναι το πλήρωμα των αγαθών, κι ο άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού, άρα με το να έχει την πληρότητα κάθε αγαθού, ομοιάζει η εικόνα με το πρότυπο.\nΧωρίς αμφιβολία, η πλατωνική και νέο-πλατωνική φιλοσοφία της οποίας κάνουν χρήση οι άγιοι Πατέρες, μπορεί να οδηγήσει σε παρεξήγηση των όρων σώμα-πνεύμα και σε απομάκρυνση από την καθαρά βιβλική θεώρηση του ανθρώπου, ως ψυχοσωματικής οντότητας.. Παραμένουμε πιστοί σ' αυτή τη Βιβλική θεώρηση όταν διαβάζουμε σωστά τους σχετικούς ανθρωπολογικούς όρους, διότι εάν αυτοί οι όροι «αναγνωσθούν» φιλοσοφικά και μόνον, μπορεί να παρασύρουν τη σκέψη σε υποτίμηση του σώματος (σώμα= σήμα ), ως δήθεν φυλακής της ψυχής (Πλάτων), κάτι που ήδη έχει συμβεί αρκετά συχνά στην Ιστορία της Εκκλησίας.\nΤο δόγμα όμως περί αναστάσεως των νεκρών μας υποδεικνύει την αξία του σώματος, ως «υπηρέτη» της ψυχής, αφού όλα τα καλά ή τα άσχημα διαπράττονται σε αυτή τη ζωή μέσω αυτού του «υλικού κομματιού» της φύσεώς μας, το οποίο θα περάσει στην αφθαρσία.\nΩς ορθόδοξοι δεν πιστεύουμε απλώς στην «αιωνιότητα της ψυχής» αλλά στην «ανάσταση σαρκός». Οι Αγιοι Πατέρες, προκειμένου να διαλεχτούν με τον άνθρωπο της εποχής τους, είναι αλήθεια ότι «μετέγραψαν» τη βιβλική γλώσσα, του ελληνιστικού γεω-πολιτισμικού περιβάλλοντος, ασκώντας ένα είδος ιεραποστολής (με την Παύλεια έννοια). Σε μετέπειτα όμως εποχές οι ίδιοι αυτοί όροι οδήγησαν σε παρερμηνεία των «σημαινομένων» τους και έτσι ίσχυσαν ως «χριστιανική παράδοση» κάποιες αντιλήψεις, ξεκάθαρα απομακρυσμένες από τη βιβλική αποκάλυψη.\nΑλλά και στην ίδια την Πατερική εποχή, είχαμε «πρακτική» εφαρμογή φιλοσοφικών τάσεων λ.χ. στο φαινόμενο του «εγκρατιτισμού», το οποίο κατεδίκασε η εκκλησία με τοπικές συνόδους (π.χ.Σύνοδος Γάγγρας κλπ). Οι εγκρατίται ήσαν ακραίοι ασκητές, που απέφευγαν την κρεοφαγία και το γάμο, όχι για λόγους άσκησης, αλλά διότι τα θεωρούσαν απορριπτέα «αυτά κάθε αυτά», ως σχετιζόμενα με την υλική υπόσταση του ανθρώπου. Οι πατέρες εν προκειμένω απεφάνθησαν δίνοντας το ορθό μέτρο της άσκησης και λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δεν έμαθαν να είναι σωματοκτόνοι, αλλά παθοκτόνοι».\nΜέσα στην ηθικο-κοινωνική ζωή των πιστών αρκετές φορές υπήρχαν παρεκκλίσεις, ακρότητες αλλά και συνήθειες ελάχιστα βιβλικές. Η περίπτωση των ηθικών «αιρέσεων» είναι ένα καλό δείγμα αυτών των ακροτήτων. Όμως οι άγιοι πατέρες ήσαν πάντοτε άνθρωποι του μέτρου, της βασιλικής οδού. Φρόντιζαν να δηλώσουν «τω βραχεί ρήματι και πολλή συνέσει» όχι μόνον το ορθό της πίστεως, αλλά το ορθόν και του ήθους. Ετσι το ποίμνιο ήταν δυνατόν να ακούει «τι λέγει το πνεύμα» και να ηττάται ο διάβολος, ο εφευρέτης των άκρων (τα άκρα είναι του διαβόλου, έλεγαν οι άγιοι).\nΟ εχθρός του ανθρώπινου γένους δεν επιχαίρει μόνον για την ακολασία, την πορνεία, την ασέλγεια κλπ δια των οποίων μιαίνεται το σώμα, αλλά και για την μετ’ υπερηφανείας άσκηση και την εν τη πράξει υποτίμηση της «καλής λίαν» δημιουργίας (νοοτροπία που μολύνει πρώτα το πνεύμα). Όπως, λοιπόν, το ορθοδοξείν «εστί αεί σχοινοβατείν» (όπως λέει κάπου ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος σχετικά με το δόγμα) έτσι και γίνεται και με το ορθώς πράττειν. Ζητείται από εμάς η αληθής εκτίμηση της σχέσης σώματος-πνεύματος στον άνθρωπο, κάτι που μας υποδεικνύεται μέσα από τη θεόπνευστη ερμηνεία των Αγιογραφικών πηγών και με τη συνδρομή της ανθρώπινης σοφίας.\nΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ\nΕΡΓΑ ΓΡΗΓ. ΝΥΣΣΗΣ, τ. 5, σελ. 206.\nΟ άνθρωπος είναι ένας. Αυτός που αποτελείται από ψυχή και σώμα. Και δεχόμαστε πως μια και κοινή είναι η αρχή της υπόστασής του, για να μην παρουσιάζεται ο ίδιος προγενέστερος και μεταγενέστερος του εαυτού του, όταν προηγείται το σωματικό στοιχείο και καθυστερεί το ψυχικό. Και πιστεύουμε πως στην προγνωστική δύναμη του Θεού , προϋπήρχε όλο το πλήρωμα του ανθρώπινου γένους. Γι`αυτό έχουμε και τη συμμαρτυρία της προφητείας. (Δανιήλ, Σωσάννα 42), που λέγει ότι ο Θεός γνωρίζει τα πάντα πριν από τη δημιουργία τους.\nΑρνούμαστε όμως ότι κατά τη δημιουργία του κάθε ανθρώπου προηγείται το ένα του άλλου, δηλαδή ούτε η ψυχή προηγείται του σώματος, ούτε και το αντίθετο, ώστε ο άνθρωπος να μην επαναστατεί προς τον ίδιο τον εαυτό του, αφού θα διχάζεται με τη χρονική διαφορά της δημιουργίας των δυο συστατικών του.\nΆλλωστε σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αποστόλων η ανθρώπινη φύση μας είναι διπλή (Ρωμ. 7, 14 κ.ε. Α` Πετρ. 3,4). Αποτελείται από τον άνθρωπο που φαίνεται, κι από εκείνον που δε φαίνεται, αλλά είναι κρυφός. Αν ο μεν ένας υπάρχει από πριν, ο δε άλλος δημιουργείται μεταγενέστερα, θα αποδειχθεί ως ελλιπής η δύναμη του Δημιουργού, αφού δεν μπορεί μονομιάς να συμπληρώσει όλο το έργο, και χωρίζοντάς το στα δύο, απασχολείται ιδιαίτερα με το καθένα από τα δυο μισά.\nΓια το σιτάρι ή για οποιονδήποτε άλλο από τους σπόρους δεχόμαστε πως, καθετί που υπάρχει γύρω από το στάχυ, έχει συμπεριληφθεί στη δύναμη του σπόρου, δηλαδή και το χόρτο και η καλαμιά και οι ενδιάμεσοι κόμποι κι ο καρπός και τα άγανα, και τίποτε απ`αυτά, ως προς την αιτία της δημιουργίας, δεν προϋπάρχει ή δε γίνεται από πριν στη φύση του σπόρου. Αλλά σύμφωνα με κάποια φυσική σειρά φανερώνεται η δύναμη, η οποία βρίσκεται μέσα στο σπέρμα, χωρίς να εισχωρεί εκ των υστέρων άλλη φύση.\nΣύμφωνα με το ίδιο παράδειγμα, νομίζω πως και το ανθρώπινο σπέρμα έχει σπαρμένη μέσα του, μαζί με την πρώτη αιτία της σύστασης, τη δύναμη της φύσης κι ότι αναπτύσσεται και φανερώνεται δια μέσου κάποιας φυσικής σειράς. Προχωρεί δε προς την ολοκλήρωση, χωρίς να παίρνει τίποτε απ`έξω επί πλέον, για τη συμπλήρωση του τέλειου ανθρώπου, και προωθεί τον εαυτό της με τάξη προς την τελειότητα. Ώστε δεν είναι αληθινό να ισχυριζόμαστε, πως υπάρχει η ψυχή πρίν από το σώμα, ούτε το σώμα χωρίς ψυχή, αλλά πως είναι κοινή και για τα δυο η αιτία. Και σύμφωνα με τον ανώτερο λόγο, αυτή η αιτία έχει κατατεθεί στο αρχικό θέλημα του Θεού, και κατά τον άλλο λόγο υπάρχει μαζί με τις αφορμές της γέννησης.\nΓιατί, όπως μέσα στο σπέρμα που φυτεύεται στο σώμα για τη σύλληψη, δεν μπορεί κανείς να διακρίνει τη διάπλαση των μελών πριν από την διάπλαση, έτσι δεν είναι δυνατό να κατανοήσει τις ιδιότητες της ψυχής σ'αυτό προτού να εξελιχθεί σε ενέργεια . Κι όπως δεν μπορεί κανείς να αμφιβάλλει, ότι εκείνο το σπέρμα μορφοποιείται ανάλογα με τις διαφορές των αρθρώσεων και των σπλάχνων, χωρίς να εισέρχεται επί πλέον καμία άλλη δύναμη, αλλά εκείνη (η δύναμη), που βρίσκεται μέσα στο σπέρμα, μεταβάλλεται κατά τρόπο φυσικό αυτή η ίδια σε ενέργεια , έτσι και για την ψυχή μπορούμε να εννοήσουμε το ίδιο κατ`αναλογία : ακόμη και στην περίπτωση, που δε διακρίνεται δια μέσου κάποιων ενεργειών σ`αυτό το οποίο φαίνεται, δεν παύει να υπάρχει μέσα σ`εκείνο.\nΓιατί ακόμη και η μορφή του ανθρώπου, που πρόκειται να δημιουργηθεί, βρίσκεται δυναμικά μέσα σε εκείνο, διαφεύγει μόνο την προσοχή, επειδή δεν είναι δυνατό να εκδηλωθεί, ως προς τα αναγκαία επακόλουθα. Έτσι και η ψυχή βρίσκεται στο σπέρμα κι όταν ακόμη δε φαίνεται. Θα εκδηλωθεί όμως δια μέσου της δικής της φυσικής ενέργειας, καθώς θα προχωρεί μαζί με τη σωματική ανάπτυξη.\nΕπειδή η δύναμη για τη σύλληψη, δηλαδή το σπέρμα, δεν αποσπάται από νεκρωμένο σώμα, αλλά από έμψυχο και ζωντανό, γι`αυτό θεωρούμε πως είναι αυτονόητο να μη νομίζουμε νεκρό κι άψυχο αυτό, που προέρχεται από ζωντανό οργανισμό και προορίζεται να αποτελέσει αφορμή ζωής. Γιατί, ότι είναι άψυχο μέσα στο σώμα, είναι οπωσδήποτε και νεκρό. Και η νέκρωση επέρχεται με τη στέρηση της ψυχής. Αλλά γι`αυτό δεν θα χαρακτηρίσει κανείς ως παλιότερη τη στέρηση από την κατοχή, αν βέβαια φαντάζεται κανείς το άψυχο, που σημαίνει νεκρότητα, ότι είναι παλαιότερο από την ψυχή.\nΑν ζητάει κανείς μια πιο σαφή απόδειξη για το ότι εκείνο το μέρος, το οποίο γίνεται αιτία του ζώου που δημιουργείται ζει, είναι δυνατό και δια μέσου άλλων σημείων, με τα οποία ξεχωρίζεται το έμψυχο από το νεκρό, να το αντιληφθεί και από αυτό. Απόδειξη της ανθρώπινης ζωής θεωρούμε τη θερμότητα, την ενεργητικότητα και την κινητικότητα, ενώ η ψύξη και η ακινησία προκειμένου περί των σωμάτων, δεν είναι τίποτε άλλο παρά απόδειξη νεκρότητας.\nΚι επειδή αυτό, για το οποίο μιλάμε, δηλαδή το σπέρμα, το βλέπουμε να είναι και θερμό και ενεργητικό, απ`αυτά συμπεραίνουμε πως δεν είναι άψυχο. Κι όπως ως προς το υλικό του μέρος δεν το αποκαλούμε σάρκα και οστά και τρίχες κι όσα άλλα φαίνονται γύρω από τον άνθρωπο, γιατί πιστεύουμε πως είναι εν δυνάμει το καθένα απ`αυτά, χωρίς να φαίνεται κατά την όψη, έτσι πιστεύουμε το ίδιο κι ως προς το ψυχικό του μέρος, δηλαδή ότι το λογικό και το επιθυμητικό και το θυμοειδές κι όσα φαίνονται γύρω από την ψυχή, έχουν θέση και στο σπέρμα, κι ανάλογα με τη δημιουργία και την ολοκλήρωση του σώματος, που βρίσκεται από κάτω ως βάση, αναπτύσσονται μαζί και οι ενέργειες της ψυχής.\nΓιατί, όπως όταν φθάσει ο άνθρωπος το τέλειο, δείχνει ολοκάθαρα την ενέργεια της ψυχής, έτσι στην αρχή της σύστασής του υποδηλώνει με τον εαυτό του την απαραίτητη κι ανάλογη με την καθημερινή ανάγκη συνεργασία της ψυχής, με το να δημιουργεί η ίδια την κατάλληλη για τον εαυτό της κατοικία με το υλικό, που έχει εναποτεθεί μέσα της. Γιατί σκέπτομαι πως δεν είναι δυνατό να προσαρμόζεται η ψυχή σε ξένα οικοδομήματα, όπως δεν είανι δυνατό να προσαρμοσθεί σε άλλο ανάγλυφο η σφραγίδα που υπάρχει πάνω στο κερί.\nΌπως το σώμα προχωρεί από το πολύ μικρό προς το τέλειο, έτσι και η ενέργεια της ψυχής, με το να είναι κατάλληλα φυτεμένη μέσα στο σώμα, ασχολείται μαζί του κι αναπτύσσεται μαζί του. Πραγματικά από την ενέργεια της ψυχής προηγείται στην αρχική δημιουργία, σαν άλλη ρίζα που κρύβεται μέσα στη γη, μόνο η δύναμη της αύξησης και της θρέψης. Γιατί το μικρό μέγεθος εκείνου το οποίο υποδέχεται, δε βαστάζει το περισσότερο. Έπειτα, όταν έλθει στο φως το φυτό (δηλαδή το σώμα) και δείξει στον ήλιο το βλαστό, τότε ανθίζει σ`αυτό και η χάρη των αισθήσεων. Όταν δε πλέον δυναμώσει και φθάσει στο ανάλογο ύφος, αρχίζει να λάμπει, σαν άλλος καρπός, η δύναμη του λογικού, χωρίς όμως να φαίνεται όλη, αλλά αυξάνεται με επιμέλεια μαζί με την ολοκλήρωση του οργάνου. Και καρποφορεί πάντοτε τόσο μόνο, όσο βαστάζει η δύναμη του σώματος, που βρίσκεται κάτω από αυτήν.\nΑν αναζητείς μέσα στη διάπλαση του σώματος τις ψυχικές ενέργειες, πρόσεχε στον εαυτό σου, λέγει ο Μωυσής (Δεύτερον. 15,9) κα θα διαβάσεις σαν σε βιβλίο την ιστορία των έργων της ψυχής, γιατί η ίδια η φύση σου διηγείται, καθαρότερα από κάθε λόγο, τις ποικίλες ασχολίες της ψυχής μέσα στο σώμα, τόσο σε σχέση με όλα τα όργανα, όσο και με τα επί μέρους.\nΝομίζω όμως πως είναι περιττό να διαπραγματεύομαι με λόγια, όσα αφορούν εμάς τους ίδιους, σαν να περιγράφω κάποιο από τα ασυνήθιστα θαύματα. Γιατί ποιός, προσέχοντας τον εαυτό του, έχει ανάγκη να γνωρίσει με λόγια τη δική του φύση; Επειδή, όποιος γνωρίζει τον τρόπο, με τον οποίο λειτουργεί η ζωή, και διαπιστώνει ότι ο σώμα είναι κατάλληλο για κάθε ζωτική ενέργεια, μπορεί να αντιληφθεί με τι ασχολήθηκε συστηματικά το υλικό μέρος της ψυχής κατά την ψυχική διάπλαση του δημιουργήματος. Ώστε δια μέσου και αυτού γίνεται φανερό στους συνετούς, πως αυτό που τοποθετήθηκε μέσα του, δε βρέθηκε νεκρό κι άψυχο στο εργαστήριο της φύσης. Και τούτο γιατί αποσπάσθηκε από ζωντανό σώμα εκείνο το απαραίτητο για τη σπορά του ζώου.\nΆλλωστε και τις καρδιές των καρπών (τις ψίχες) και τα αποκόμματα από τις ρίζες δεν τα φυτεύουμε στη γη, αφού νεκρωθούν από τη ζωτική δύναμη που υπάρχει μέσα στη φύση τους, αλλά όσο ακόμη διατηρούν μέσα τους κρυμμένη, αλλά οπωσδήποτε ζωντανή, την ιδιότητα του πρωτοτύπου. Αυτή τη δύναμη δεν τη θέτει μέσα στο γύρω χώμα, φέροντας μέσα από έξω τις δικές του ιδιότητες, γιατί τότε θα έφθαναν στη βλάστηση και τα νεκρά δένδρα. Αλλά κάνει εμφανή εκείνη τη δύναμη , η οποία βρίσκεται μέσα στο χώμα, όταν με την υγρασία του το χώμα τρέφει το φυτό για να πετάξει και τη ρίζα και το φλοιό και την καρδιά και τις εκβλαστήσεις των κλάδων, ώστε να το καταντήσει τέλειο. Αυτό όμως δε θα ήταν δυνατό να γίνει, αν δεν είχε τεθεί μέσα στο σπόρο και κάποια φυσική δύναμη, η οποία με το να προσελκύει στον εαυτό της από τα γύρω σημεία τη σύμφυτη και κατάλληλη τροφή, γίνεται θάμνος ή δένδρο ή στάχυ ή κάποιο άλλο από τα φυτά, που προορίζονται για κάψιμο.\nΤον τρόπο με τον οποίο είναι ακριβώς κατασκευασμένο το σώμα μας, τον μαθαίνει ο καθένας στον εαυτό του, από όσα βλέπει και ζει και νιώθει, παίρνοντας ως δάσκαλο την ίδια τη φύση του. Μπορεί όμως να μάθει τα πάντα με ακρίβεια, αν χρησιμοποιήσει και την εξιστόρηση που έχουν κάνει σε βιβλία, μετά από κοπιαστικές μελέτες πάνω σ`αυτά τα ζητήματα οι σοφοί για τα παρόμοια.\nΆλλοι από αυτούς διδάσκουν με την ανατομία, σε ποια θέση βρίσκεται το καθένα από τα μέλη μας. Άλλοι γνωρίζουν κι εκθέτουν το σκοπό, για τον οποίο έγιναν όλα τα μέρη του σώματος, ώστε απ`αυτά να είναι ικανοποιητική η γνώση της κατασκευής του ανθρώπινου σώματος, για όσους είναι πιο φιλομαθείς.\nΑν κανείς ζητάει κοντά σ`αυτούς να γίνει κι η Εκκλησία δάσκαλος και για όλα, ώστε να μη χρειάζεται καθόλου την απ`έξω διδασκαλία, επειδή αυτός είναι ο νόμος που ισχύει για τα πνευματικά πρόβατα, όπως λέγει ο Κύριος, το να μην ακούν δηλαδή ξένη φωνή (Ιωαν. 10,4-5), θα διαπραγματευθώ το θέμα και γι`αυτά με λίγα λόγια.\nΤο «αυξάνεσθε» αναφέρεται στην ηλικία, ενώ το «πληθύνεσθε» αναφέρεται στον αριθμό, να γίνεσθε δηλαδή περισσότεροι. Ετσι ερμηνεύει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης την σχετική ορολογία της Γενέσεως. Οπωσδήποτε οι δύο διηγήσεις που καλύπτουν το θέμα της ανθρωπολογίας έχουν πυκνότητα νοημάτων. Σχεδόν κάθε λέξη ή έκφραση περικλείει μέσα , πλούσιες ερμηνευτικές δυνατότητες για την καταγωγή και τον προορισμό του ανθρώπου. Οι πατέρες διαβάζοντας τη Γένεση, συνεχώς «επεκτείνουν» οι ίδιοι τα νοηματά της, φωτιζόμενοι άνωθεν όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας της\nΟ άνθρωπος, κατά τον άγιο Γρηγόριο, πλάστηκε για να αυξάνει «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» και σταδιακά να προχωρεί στην ενωσή του με το Θεό. Η πτώση ανέκοψε αυτή τη διαδικασία. Γι’ αυτό στην τωρινή φάση της Ιστορίας, επέτρεψε ο Θεός «οικονομικώς» να αναπαράγεται ο άνθρωπος με τον ίδιο τρόπο που αναπαράγονται και τα ζώα, ώστε να συνεχίζεται η ύπαρξή του μέσα στο χρόνο.\nΑυτή η δυνατότητα του εδόθη, διότι ο Θεός, ως παντογνώστης, είχε προϊδει την στροφή του προς τα αισθητά και τον εφοδίασε εκ των προτέρων με όλα όσα χρειάζεται για να συνεχίσει να επιβιώνει και να εξασφαλίζει την διαδοχή του. Γι’ αυτό ο γάμος νομοθετήθηκε στην Εδέμ «εις αλληλοβοήθειαν και διαδοχή του γένους των ανθρώπων» (Ευχή της εκκλησίας).\nΓια ορισμένους πατέρες, η διαδοχή του ανθρωπίνου γένους, ακόμα και αν δεν συνέβαινε η πτώση, θα γινόταν με τον ίδιο τρόπο, που γίνεται και τώρα. Αλλοι (και μεταξύ αυτών και ο Γρηγόριος Νύσσης) λένε πως ο πολλαπλασιασμός θα γινόταν με «πνευματικό» και «αγγελικό» τρόπο, αν ο άνθρωπος έμενε στην αρχική του θέση, ευρισκόμενος σε κοινωνία με τον Θεό. Εδώ μπορούμε να πούμε, πως πρόκειται για ένα θέμα θεολογούμενο (όπως και μερικά άλλα, ερμηνευτικού χαρακτήρα) και η εκτιμησή μας, υπερ της μίας ή της άλλης γνώμης, δεν θέτει σε κίνδυνο τη σωτηρία μας.\nΕίμαστε όμως βέβαιοι, πως στα καίρια ζητήματα της Αρχής και του Τέλους του κόσμου και του Ανθρώπου , οι Θείοι Πατέρες «εν μέρει» μόνο μας απαντούν και πάντοτε στα όρια των αντιληπτικών μας ικανοτήτων, φροντίζοντας να μας «επαναφέρουν στην τάξη» (όπως φαίνεται από εκφράσεις που χρησιμοποιούν στο λόγο τους), με προτροπή της μετ’ απλότητος και «παιδικής» εμπιστοσύνης, εγκαταλείψεώς μας στα όσα μας απεκάλυψε ο Θεός, μέσω των δούλων του προφητών και αποστόλων.\nΑυτός είναι ο λόγος που ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης ανεπιφύλακτα παραθέτει τις γνώμες του (βεβαιώνοντας πως είναι τέτοιες με εκφράσεις όπως «εγώ νομίζω» ή «τα περισσότερα από αυτά ο Θεός τα γνωρίζει» κλπ) και επεξεργάζεται πλείστα όσα γνωστικά θέματα με άνεση (και συνάμα με άρτια φιλοσοφική και επιστημονική γνώση).\nΘα μας πει λ.χ. για τις ηλικίες του ανθρώπου, τον τρόπο της αύξησης του και το πώς η κοσμική παιδεία όλα αυτά τα έχει ερευνήσει, εντάσσοντας στην αφήγησή του γνώσεις της «θύραθεν» σοφίας και εναρμονίζοντας τα με το βιβλικό κείμενο.\nΕντυπωσιακή είναι, επίσης η ερμηνεία του «κατακυριεύσατε της γης», την οποία ο άγιος αποδίδει δια του τρόπου της λογικής εποπτείας πάνω στην κτίση και όχι μόνον δια της πληρώσεως του χώρου με νέες υπάρξεις. Και η σύγχρονος Ανθρωποκεντρική φιλοσοφία συμφωνεί με τούτο: μπορούμε να κυριαρχήσουμε στο Σύμπαν, είμαστε οι κατακτηταί του, μέσω της Ορθολογικής Επιστήμης και της Τεχνολογίας, δηλαδή της πρακτικής εφαρμογής των λογικών ερευνών μας . Η διαφορά είναι ότι η σύγχρονος φιλοσοφία θεωρεί το ανθρώπινο ον ως αυτόνομο, αφού εν πολλοίς αρνείται την ύπαρξη πραγματικοτήτων «εκτός» του ανθρώπου, άρα αρνείται και τον «φωτισμό» του ανθρωπίνου λόγου από το πνεύμα του Θεού.\nΕξαιτίας αυτής της αντιλήψεως η κυριαρχία επι της φύσεως «εκτρέπεται» σε καταδυναστεία των δημιουργημάτων του Θεού, όπως φαίνεται καθαρά στις διάφορες καταχρήσεις της τεχνολογικής προόδου, με τις συνεπαγόμενες απογοητεύσεις από την «ηθική» της Επιστήμης και της Γνώσης. Μόνον η επάνοδος στην ορθή Ανθρωπολογία και Κοσμολογία της Αποκαλύψεως και των Πατέρων, μπορεί να σώσει από τις καταστροφές στις οποίες αλάνθαστα οδηγείται ο κόσμος μας, από την άνευ θεού "κυριαρχία" επ' αυτού και την συνεπαγόμενη αλαζονεία των ανθρώπων.\n"ΑΥΞΑΝΕΣΘΕ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΕΣΘΕ"\nΕΡΓΑ ΓΡΗΓ. ΝΥΣΣΗΣ, τ. 5, σελ. 384.\n«Και εδημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο». Τι είναι, λοιπόν ο άνθρωπος; Εμείς θα δώσουμε τον ορισμό, σύμφωνα με όσα διαβάσαμε και διδαχθήκαμε. Γιατί εμείς δεν έχουμε ανάγκη να δανειζόμαστε ξένους όρους, ούτε και να παρεμβάλλουμε ως συμπλήρωμα, όσα προέρχονται από τη ματαιότητα (δηλαδή από τη φιλοσοφία) στο αληθινό νόημα.\nΆνθρωπος είναι το λογικό δημιούργημα του Θεού, που δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα του Δημιουργού του. Αν λείπει κάτι απ`αυτό τον ορισμό, ας το σκεφτούν εκείνοι που καταξοδεύτηκαν για να αποκτήσουν τη φθειρόμενη σοφία. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα του Θεού. «Και ευλόγησε ο Θεός τον άνθρωπο κι είπε σ`αυτόν : Να αυξάνεσθε και να πολλαπλασιάζεσθε και να γεμίσετε τη γη». Αυτή είναι κι η ευλογία των ψαριών. «Κι είπε ο Θεός : Να ξεπετάξουν τα ύδατα ερπετά με ψυχές ζωντανές κι έτσι έγινε». Έπειτα είπε ο Θεός «Να αυξάνεσθε και να πολλαπλασιάζεσθε και να γεμίσετε τα ύδατα».\nΛοιπόν τι περισσότερο από αυτό; Αναγκαστικά σου χάρισε ο Θεός αυτά. Σου έδωσε και τα κοινά με τα άλλα ζώα και σου επιφυλάσσονται τα ιδιαίτερα. Γιατί και συ αυξάνεις, όπως και τα άλλα ζώα. Από τα αρχικά μικρό φθάνεις στην ολοκλήρωση με τις διαδοχικές προσθήκες. Με τον ίδιο τρόπο και τα άλογα και τα σκυλιά. Έτσι κι οι αετοί κι οι κύκνοι κι όλα, όσα θα μπορούσες να αναφέρεις. Από την πρώτη μικρή κυοφορία, με τη σταδιακή προσθήκη απολαμβάνουν την τέλεια αύξηση. Και πάλι με τη μείωση ξαναγυρίζουν στο λιγότερο. Όσα ήταν, λοιπόν, κοινά της φύσης των ζώων και σε μας τα χάρισε.\n«Να αυξάνεσθε», δηλαδή να τρέφεσθε για να γίνεται μεγάλοι, επειδή γεννιώσαστε μικροί και να υπάρχει ένα όριο στην ανάπτυξη. Επειδή κατά τα πρώτα επτά χρόνια τρεφόμαστε, και στη δεύτερη εβδομάδα των ετών σημειώνεται η ανάπτυξη του σώματος, αυτό δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά θα αναπτυσσόμαστε κατά τον ίδιο τρόπο σε κάθε χρονική περίοδο της ζωής μας, ανάλογα με τις επταετίες που διαδοχικά θα προσθέτουμε στην ηλικία μας.\nΤα πρώτα επτά χρόνια αποτελούν την παιδική ηλικία. Φανερά σημάδια αυτής της ηλικίας είναι η αλλαγή των δοντιών. Τα πρώτα πέφτουν, ξεφυτρώνουν τα δεύτερα. Προς το τέλος των δεκατεσσάρων χρόνων αρχίζει η δεύτερη περίοδος της ανάπτυξης. Η δεύτερη, λοιπόν, είναι η παιδική. Γιατί πρώτα γεννιέται νήπιο, έπειτα γίνεται παιδί, ύστερα έφηβος, μετά από τα δεκατέσσερα κι απάνω γίνεται άνδρας. Εδώ είναι τα όρια της τρίτης ανάπτυξης.\nΝα αναπτυσσόσαστε, λοιπόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως αν φθάσεις στα εκατό χρόνια, θα είσαι επιδεκτικός ανάπτυξης από το πρώτο μέχρι το εκατοστό έτος. Αυτό το «αυξάνεσθε» είναι μια λέξη ειπωμένη με σοφία κι έχει αποταμιευμένη την προνοητικότητα. Να αναπτυσσόσαστε μέχρι ενός σημείου, αλλά δε θέτει όρια στην ανάπτυξη. Κατά την ώρα της σύλληψης, που συντελείται στη μήτρα, σπέρνονται κι οι προϋποθέσεις της ανάπτυξης. Γιατί δεν είναι μετά απ`αυτό, (δηλαδή τη σύλληψη), νεότερο το χάρισμα της ηλικίας, που εμφανίζεται εκ των υστέρων, αλλά οι καταβολές που έγιναν στο μητρικό κόλπο έχουν ταυτόχρονα καταβάλλει και τις ικανότητες για την ανάπτυξη.\nΠέφτουν τα δόντια, αντιλαμβανόμαστε ότι αναπτύχθηκε τόσο το ύψος. Μετράει ο πατέρας το παιδί στα τρία του χρόνια. Και υπολογίζει ότι θα έχει το διπλάσιο απ`αυτό ύψος, όταν τελειώσει η περίοδος των επτά ετών. Γιατί όσο φθάσει στην τριετία, δυο φορές τόσο θα είναι, ή ξανά τόσο θα είναι κατά τη συμπλήρωση της ανάπτυξης. Αυτό είναι το μέτρο της ανθρώπινης φύσης μέχρι τέλους, μέχρις ενός ορίου, από την πρώτη επταετία μέχρι τη δεύτερη. Σ`αυτή λοιπόν την ηλικία, η θερμότητα είναι περισσότερη, η σωματική διάπλαση γίνεται κατά διαστήματα, η υγρότητα ξηραίνεται, τα μέλη ισχυροποιούνται.\nΣτην αρχή τα μέλη είναι απαλότερα από των ενηλίκων, γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν φθάσει ακόμη το τέλειο. Γιατί είναι ακόμη νεοφτιαγμένο το σώμα τους κι ακατάλληλο για δουλειές που απαιτούν αντοχή. Αποκτάει, λοιπόν, ο άνθρωπος την ελαφρότητα και την ευκινησία. Και στην τρίτη επταετία φθάνει στην πλήρη ανάπτυξη. Δεν αυξάνει πια σε ύψος το ανάστημα του σώματος. Μετά την τρίτη επταετία, όταν ξεκουραστεί η φύση από τους κόπους της προς τα άνω ανάπτυξης αρχίζει στο εξής να προχωρεί προς τα πλάγια και , κατά κάποιο τρόπο, να θεμελιώνει γύρω-γύρω αυτά που υψώθηκαν, και να τοποθετεί γύρω από αυτά πάχη, και να ισχυροποιεί τα μέλη του σώματος.\nΑυτά τα επιτελεί η φύση σύμφωνα με τη δική της σειρά. Αυτή η σειρά καθιερώθηκε από την αρχή με το θεϊκό πρόσταγμα, που τότε ακούστηκε, κι έκτοτε προχωρεί δια μέσου όλης της δημιουργίας μέχρι το τέλος: «Να αυξάνεσθε και να πολλαπλασιάζεσθε».\n«Να αυξάνεσθε», για να μην περιορισθεί σ`έναν μόνο η δημιουργία. «να πολλαπλασιάζεσθε», για να μην μείνει στον ένα, αλλά και στους πολλούς. «Και να γεμίσετε τη γη». Να την γεμίσετε δε όχι με το να την κατοικείτε, γιατί έτσι θα ζούσαμε στενόχωρα, αν ήταν η γη τόση, όση για να μας χωρεί. Να την γεμίσετε, αλλά με την κυριαρχία. Γιατί σε μας έδωκε ο Θεός την κυριαρχία της γης. «Να γεμίσετε τη γη» όχι βέβαια και την διακεκαυμένη και την ακαλλιέργητη και την παγωμένη και αδιάβατη, ούτε κι αυτή βέβαια την γεμίζουν οι άνθρωποι αναγκαστικά, αλλά μας έκαμε εξουσιαστές να την γεμίζουμε. Και την γεμίζουμε με την δύναμη του νου.\nΌταν π.χ. βλέπουμε πόση είναι η έκταση της διακεκαυμένης κι ακατοίκητης ζώνης, όταν ξέρουμε πόση είναι η βόρεια περιοχή, η οποία εξαιτίας της υπερβολικής ψύξης της μένει ακαλλιέργητη κι αχρησιμοποίητη, δε γεμίζουμε τη γη ; Όταν εκλέγουμε τη χρήσιμη έκταση κι απορρίπτουμε όση είναι άχρηστη για διαμονή των ανθρώπων, δε γεμίζουμε τη γη ; Ώστε μας έκανε κυρίαρχους με το λόγο του : «Να γεμίζετε τη γη». Και μην πεις ότι επειδή δεν κάνουμε χρήση όλης της γης, δεν έχουμε και την κυριαρχική εξουσία πάνω σ`όλη τη γη.\nΓιατί και συ όταν αγοράζεις π.χ. το σιτάρι, δεν είσαι κύριος όλης της ποσότητας του σιταριού. Επειδή από το σιτάρι ένα μόνο μέρος είναι φαγώσιμο, το δε άλλο, δηλαδή τα πίτουρα, είναι για πέταμα. Και τις πέτρες πετάς επίσης ως άχρηστες, καθώς κι ότι άλλο, ακατάλληλο για φαγητό, έχει αναμιχθεί, και το άχυρο λιχνίζεις και το ζιζάνιο αποβάλλεις, όταν προτιμάς εκείνο που είναι καθαρό για τη διατήρηση της ζωής.\nΤο ίδιο , λοιπόν, συμβαίνει και με τη γη. Ένα μέρος της, το καλύτερο, δόθηκε για κατοικία των αξίων. Ένα άλλο μέρος, το απαραίτητο, στη γεωργία, και το άλλο αφέθηκε ως βοσκότοπος, των τετραπόδων ζώων. Σε ερωτώ κι εσύ απάντησέ μου : Μπορώ να κάνω τη διαθήκη μου, σύμφωνα με τη θέλησή μου, επειδή είμαι κυρίαρχος, με βάση τη δωρεά του Δημιουργού μου; «Και να γεμίσετε τη γη και να είστε εξουσιαστές των ψαριών της θάλασσας και των πτηνών του ουρανού και των θηρίων της γης».


Written by Loukas Kouvelis on 28 May 2019 .\ncase mod, ASUS , custom, core i7 6950x, watercooling, pc modding, Peach , PaYFrog , X99-A\nΈνα αρκετά ισχυρό δεκαπύρηνο σύστημα με custom υδρόψυξη και άφθονη δουλειά έρχεται στο φως από τον PaYFrog Custom.\nΤο ψευδώνυμό του, Peach και αποτελείται από μερικά σύγχρονα parts, παρέα με άλλα που έχουν μείνει στην ιστορία όπως τον Core i7 6950X για την X99 πλατφόρμα της Intel. Το σύστημα αποτελείται από ένα NZXT H700 παρέα με μια RTX 2080 Ti της ASUS καθώς και μια μητρική X99-A. Τα specs δείχνουν λιτά και σίγουρα βαρυσήμαντα όμως η δουλειά που έχει γίνει στο κουτί της NZXT είναι αρκετά πιο ευδιάκριτη με τις λευκές γραμμές σε πρόσοψη και πάνω μέρος, ενώ το μπλε είναι το βασικό χρώμα του εσωτερικού.\nΣτο κομμάτι της υδρόψυξης, εκεί βρίσκουμε προϊόντα της EK Water Blocks μαζί με Noiseblocker ανεμιστήρες και το μεγάλο εξωτερικό και ατσάλινο ψυγείο Mo-Ra που δέχεται μέχρι και 18 ανεμιστήρες σε διάταξη push-pull (στη Pro έκδοση).\nΩραίες ιδέες βλέπω. Σωλήνας GPU support, έξοδος σωλήνων από pci θέσεις του κουτιού, ωραίες γραμμές και χρώματα. Οι ανεμιστήρες e-loop πάντα σταθερή αξία και ομορφιά χωρίς rbg ουράνια τόξα. Κάτι που δεν βλέπουμε συχνά είναι watercooled pci-e ssd. Κάποιες καμπύλες στους σκληρούς σωλήνες δεν μου κάθονται καλά, αλλά λεπτομέριες τώρα, γενικά ωραίο build.


http://xenodoxia.blogspot.com: Τα πιο αλλόκοτα ξενοδοχεία του κόσμου!\nΟ κόσμος είναι γεμάτος από αλλόκοτα μέρη, γιατί όχι λοιπόν και αλλόκοτα... ξενοδοχεία; Αν η ιδέα της διαμονής σε έναν... ιπτάμενο δίσκο ή σε μια παραδοσιακή ινδιάνικη καλύβα σας εξάπτει τη φαντασία, τότε μόλις βρήκατε ό,τι ακριβώς χρειάζεστε! Αυτές είναι μερικά από τα πιο ασυνήθιστα και περίεργα ξενοδοχεία και καταλύματα στον.. κόσμο.\nΜοιάζει να έρχεται κατευθείαν από... άλλο γαλαξία! Το Tarelka Hotel, στην καρδιά του Teberda National Park στον Καύκασο (Dombai, Karachaevo-Cherkessia, Ρωσία), βρίσκεται σε υψόμετρο 2,400 μ. και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ιπτάμενος δίσκος! Είναι όμως ξενοδοχείο που μπορεί να φιλοξενήσει γκρουπ 8-12 ατόμων, παρέχοντας παράλληλα δυνατότητες όπως σκι, αναρρίχηση και πεζοπορία. Και μόνο, ωστόσο, να σκεφτείτε πως θα ξυπνάτε το πρωί και θα νιώθετε σαν να βρίσκεστε στην κορυφή του κόσμου, αξίζει και με το παραπάνω!\nΚαι το Jested Hotel θυμίζει έντονα διαστημόπλοιο, είναι ωστόσο ο πύργος της τηλεόρασης στην πόλη Liberec της Τσεχίας, που παράλληλα λειτουργεί και ως ξενοδοχείο. Χτίστηκε στα 1968 και κοιτάζοντάς το έχεις πραγματικά την εντύπωση πως είναι έτοιμο να απογειωθεί!\nΕίναι το μοναδικό ξενοδοχείο με... αιώρες στην Κόστα Ρίκα (στο Puerto Viejo) και από τα ελάχιστα στον κόσμο. Με 4 ευρώ θα έχετε στο Rocking J's τη δική σας αιώρα, σεντόνι, ένα ντουλάπι για τα πράγματά σας και την ευκαιρία να γνωρίσετε ένα σωρό... περίεργους και εκκεντρικούς ενοίκους!\nLizzie Borden's old house\nΕκ πρώτης όψεως δε μοιάζει ιδιαίτερα εντυπωσιακό, σταθείτε όμως να ακούσετε τη συνέχεια! Στο Lizzie Borden's old house, στο Fall River της Μασσαχουσέτης (ΗΠΑ), θα ξεναγηθείτε στο ιστορικό των... φόνων που σημάδεψαν την οικογένεια Borden, και θα πίνετε τον καφέ σας στην τραπεζαρία με φόντο αντίγραφα των... κρανίων δύο μελών της οικογένειας που δολοφονήθηκαν εδώ. Μπρρρ!..\nΠεράστε τη νύχτα στις όχθες του ποταμού Loire, σ' αυτή την γοητευτική... καμινάδα, που αρχικά κατασκευάστηκε για μια έκθεση σύγχρονης τέχνης και έκτοτε συνεχίζει τη «σταδιοδρομία» της ως one-bedroom villa. Θα τη βρείτε στη γαλλική πόλη Cordemais, στη Γαλλία.\nΈνα σπίτι πάνω στο δέντρο; Όχι μόνο! Το Out 'n' About Treesort, στο Oregon των ΗΠΑ, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια κατασκευή πάνω σ' ένα δέντρο: είναι ένα εξαιρετικά άνετο κατάλυμα, που επιπλέον παρέχει τη δυνατότητα για πάμπολλες outdoor δραστηριότητες. Ιδανικό φυσικά για οικογένειες με μικρά παιδιά!\nΕτικέτες Τα πιο αλλόκοτα ξενοδοχεία του κόσμου


27 Νοεμβρίου 202027 Νοεμβρίου 2020\n15 χρόνια πίσω, σε ένα μπαρ χαρλεάδων, γνώρισα ένα τύπο με περίεργο μουστάκι και ύφος αρκετά επιθετικό! Η γνωριμία μας σφραγίστηκε θετικά. Πού αλλού; Πάνω από μια σχάρα που ψήναμε σουβλάκια για τα “αδέρφια” μας. Το όνομα του; Σταμάτης Τσίλιας! Από τότε μέχρι σήμερα, το μόνο που έχει αλλάξει στο Σταμάτη, είναι οι γνώσεις του και μάλιστα στην Ιαπωνική κουζίνα. Βραβεύσεις στην Ελλάδα, βραβεύσεις στο εξωτερικό, συνεργασίες και Consulting που θα ζήλευαν πολλοί. Πολλοί έχετε δοκιμάσει τις γεύσεις του και έχετε δει ότι δεν είναι τυχαία από τα μεγάλα ονόματα σεφ στην Ελλάδα. Η κουζίνα που πρεσβεύει ο Σταμάτης, είναι η ιαπωνική – περουβιανή. Σούσι λοιπόν! Αυτή η λέξη που μπήκε για τα καλά στην ζωή μας και τολμώ να πω, ότι μας άλλαξε κατά πολύ τις διατροφικές μας συνήθειες.\nΣταμάτη το σούσι ήρθε σαν μόδα και τελικά άντεξε στον χρόνο, σε σχέση με άλλες κουζίνες. Ποια η γνώμη σου;\nΌντως μόδα αλλά κακή μόδα και θα σου πω γιατί λέω κακή. Η Ιαπωνική κουζίνα έχει τόσο μεγάλη ιστορία και τόσο μεγάλη κουλτούρα όσο κι η Ελληνική. Μπορεί κάποιος να πει μέσα σε ένα χρόνο ότι έχει μάθει να μαγειρεύει την Ελληνική κουζίνα; Όχι. Πως μπορεί τότε να πει ότι έμαθε να δουλεύει την Ιαπωνική; Όσον αφορά το σούσι να σου πω ότι αρκετά πια με αυτή την μαγιονέζα.\nΤι είναι αυτό που σε κάνει ξεχωριστό στην κουζίνα σου, μιας που πολλοί συνάδερφοι δηλώνουν γνώστες της ιαπωνικής γαστρονομίας;\nΞέρεις νιώθω μια κάποια ευθύνη απέναντι σε μια Ιαπωνική συνταγή. Νιώθω πως πρέπει να είναι όσο πιο σωστή και όσο πιο κοντά γίνεται απέναντι στην αυθεντική. Θα ήταν πιστεύω προσβολή να κάνεις τα δικά σου και να δηλώσεις ότι κάνεις Ιαπωνική κουζίνα. Ίσως το αίσθημα του σεβασμού, η μελέτη και όρεξη για αυτού του είδους κουζίνας με έχουν χαρακτηρίσει στα πιάτα μου.\nAliento. Δικό σου παιδί! Θα το δούμε ποτέ σε ονομασία μαγαζιού;\nΤο Aliento το δημιούργησα σαν ιδέα πριν από κάποια χρόνια. Δεν είναι μαγαζί, δεν είναι προσωπικό δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Είναι μια ιδέα δίκη μου η οποία στηρίχθηκε στις αρχές της Ιαπωνικής κουζίνας με επιρροές από την Λατινική Αμερική και την Μεσόγειο. Είναι ένα κονσεπτ που απλά τρέχει παράλληλα με εμένα και περιλαμβάνει σεμινάρια, εκπαιδεύσεις, Consulting χωρών εστίασης και φυσικά έρευνα και ανάπτυξη υλικών και συνταγών σε αυτό το είδος κουζίνας.\nΣχέδια για το μέλλον; Θα σε έχουμε εδώ ή ετοιμάζεις τίποτα στο εξωτερικό πάλι;\nΜε ξέρεις… δεν ησυχάζω ποτέ. Όλο και κάτι καινούριο θα μου έρθει στο μυαλό… αυτό που εύχομαι είναι να τελειώσει επιτέλους όλη αυτή η ιστορία που ζούμε. Να βγούμε πιο δυνατοί και πιο σοφοί και να είμαστε όλοι καλά να ξανά επιστρέψουμε στα πόστα μας.\nΞέρω ότι η ομάδα είναι ίσως το πιο βασικό πράγμα σε μια κουζίνα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με 2 από τα “όπλα” σου ( στο ορκίζομαι ότι δεν τους ήπια το αίμα!!!). Λίγα λόγια για τον Πάνο και τον Παναγιώτη.\nΈχω ξανά αναφερθεί στο παρελθόν για ομάδα, μάγειρες αλλά χαίρομαι που αναφέρεις αυτά τα ονόματα. Πάνος και Παναγιώτης… Θα μπορούσα να σου μιλάω για ώρες για αυτά τα παιδιά. Δεν είναι όπλα, δεν είναι συνεργάτες. Είμαστε οικογένεια! Τους αγαπάω πολύ και τους δυο και ειλικρινά μακάρι όλοι να έχουν τέτοιους συνεργάτες για όλη τους την ζωή.\nTsilias Stamatis Maitre Rotisseur\nΝα δηλώσω ότι αυτή η συνέντευξη πάρθηκε από απόσταση διαφορετικά θα είχαμε έλλειψη μπύρας στην Aττική για λίγο καιρό!!! Η συμβουλή μου στους μαθητές που θέλουν να συνεργαστούν μαζί του; Κρατήστε χαμηλό προφίλ και τα μάτια σας πάνω σε ό,τι κάνει… έχει μάτια και στην πλάτη ο ψηλός!!! Η συμβουλή μου σε όποιον τον γνωρίσει εκτός κουζίνας; Να έχεις φάει πριν πάρεις απόφαση να τον πλησιάσεις… πίνει πολύ!!!!\nΣταμάτη μου σε ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη και τον χρόνο σου!\nΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΣΙΛΙΑΣΣΟΥΣΙΙΑΠΩΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑALIENTO3 247


ΕΣΕΕ θεσμοθετήθηκε σήμα ποιότητας ελληνικής μεσογειακής γαστρονομίας - ΕΣΠΑ ΕΡΓΑΣΙΑ\nΠροτεραιότητα της ΕΣΕΕ είναι να προωθήσει με αποτελεσματικό τρόπο την ελληνική παραγωγή στο εξωτερικό και να βοηθήσει στη βελτίωση της αναγνωρισιμότητας των ελληνικών προϊόντων. Σε αυτό, πολύτιμοι αρωγοί είναι οι Έλληνες του εξωτερικού και οι πολύτιμες γνώσεις τους στις αγορές των χωρών που διαμένουν και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά.\nΜία από τις πλέον σημαντικές προϋποθέσεις για την καλύτερη προώθηση των προϊόντων της χώρας μας στο εξωτερικό είναι η διασφάλιση του σήματος ποιότητας.\nΗ Ελλάδα έχει την τύχη λόγω μορφολογίας, κλίματος και οικονομικής παράδοσης να δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς και να παράγει προϊόντα μοναδικά και υψηλής ποιότητας.\nΣτις 10 Μαρτίου 2013, η ΕΣΕΕ με τον «Σύνδεσμο Ελλήνων Εισαγωγέων Τροφίμων και Ποτών ξωτερικού» (Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε.) υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των μελών αμφότερων των οργανώσεων, με την πραγματοποίηση μιας κοινής δράσης που θα στοχεύει:\nΣτη διεθνή προβολή και προώθηση των ελληνικών προϊόντων τροφίμων και ποτών. Στη διεθνή προβολή της ελληνικής γαστρονομίας.\nΗ εν λόγω συνεργασία έχει ως στόχο την επέκταση των ελληνικών αγροτικών εξαγωγών της χώρας μας τόσο στους 45 κυριότερους εξαγωγικούς προορισμούς όσο και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., των Βαλκανίων και την ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου.\nΕπιπλέον, ευελπιστούμε ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση του δείκτη εξαγωγών του εμπορικού και γεωργικού τομέα. Ο δείκτης αυτός, ο οποίος υπολογίζεται από την αξία των εξαγωγών ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο έκτασης μιας χώρας, είναι κρίσιμος για τον προσδιορισμό της εξωστρέφειας της γεωργικής παραγωγής μας.\nΔυστυχώς, οι ελληνικές επιδόσεις είναι ιδιαίτερα χαμηλές με μόνο 16.000 ευρώ ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο γης σε σύγκριση με άλλες χώρες ανάλογης έκτασης (Βέλγιο 508.000 ευρώ, Μάλτα 216.000 ευρώ, Λουξεμβούργο 186.000 ευρώ, Δανία 181.000 ευρώ).\nΜε βάση τη συμφωνία, σε πρώτη φάση, θα επιλεγούν 50 επιχειρήσεις από την Κρήτη και 50 από τη Δυτική Μακεδονία, στις οποίες η ΕΣΕΕ θα παράσχει έναν ΟΔΙΚΟ ΧΑΡΤΗ για την εξαγωγή των προϊόντων τους και ο Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε θα αναζητήσει στις αγορές του εξωτερικού τους υποψήφιους αγοραστές.\nΓια την επίτευξη των παραπάνω, ΕΣΕΕ και Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε στις 7 Οκτωβρίου 2013 στα πλαίσια της μεγαλύτερης έκθεσης τροφίμων ANUGA για λιανικό εμπόριο και υπηρεσίες εστίασης, σε ειδική εκδήλωση στην Κολωνία, θεσμοθέτησαν το «Σήμα Ποιότητας Ελληνικής Μεσογειακής Γαστρονομίας», το οποίο θα λαμβάνουν επιχειρήσεις του εξωτερικού, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια και διαδικασίες.\nΕπιπλέον, στα πλαίσια της λειτουργίας του σήματος, συμφωνήθηκε να πραγματοποιείται ανά διετία διαγωνισμός για την βράβευση του πιο πρωτότυπου και βέλτιστου πιάτου ελληνικής μεσογειακής γαστρονομίας.\nΤην ανάπτυξη και ενημέρωση με περιεχόμενο δίγλωσσης (ελληνικά – αγγλικά) διαδικτυακής πύλης (portal), μέσω της οποίας κάθε ενδιαφερόμενος θα λαμβάνει πληροφόρηση για το «Σήμα Ποιότητας Ελληνικής Μεσογειακής Γαστρονομίας»,τις διαδικασίες λήψης του σήματος και άλλες χρηστικές πληροφορίες που αφορούν τα ελληνικά προϊόντα και την ελληνική γαστρονομία.Μέσω της πύλης θα παρέχονται σε επαγγελματίες του χώρου, υπηρεσίες εκπαιδευτικών και ενημερωτικών συμβουλών για την καλύτερη αξιοποίηση των ελληνικών προϊόντων από τις επιχειρήσεις εστίασης του εξωτερικού (ενδεικτικά: forums, webinars κτλ).\nΤο σχεδιασμό και την παραγωγή του «Σήματος Ποιότητας Ελληνικής Μεσογειακής Γαστρονομίας» και την κατοχύρωση ονόματος και σήματος σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Την εκπαίδευση επαγγελματιών και στελεχών των πιστοποιημένων επιχειρήσεων στην ετοιμασία εδεσμάτων με χρήση ελληνικών προϊόντων. Από την άλλη πλευρά, ο Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε θα αναλάβει: Την ενημέρωση των επιχειρήσεων του εξωτερικού για το «Σήμα Ποιότητας Ελληνικής Μεσογειακής Γαστρονομίας», τα οφέλη από την λήψη του, τις διαδικασίες και τα κριτήρια λήψης του σήματος.\nΗ ενεργοποίηση της εν λόγω συμφωνίας έρχεται να δώσει μια πρώτη απάντηση στο φλέγον θέμα της ενίσχυσης της εξωστρέφειας της ελληνικής αγοράς. Θεωρούμε ότι η Έκθεση της Κολωνίας θα αποτελέσει το έναυσμα για την έναρξη των διαδικασιών προώθησης του ελληνικού σήματος.\nΔήλωση του Προέδρου της ΕΣΕΕ κ. Βασίλη Κορκίδη: «Θα ήθελα να εκφράσω την μεγάλη ικανοποίησή μου για την παρουσία μου σε ένα τόσο σημαντικό γεγονός για τους κλάδους του εμπορίου τροφίμων και της εστίασης. Επίσης, είμαι χαρούμενος και συγκινημένος που απευθύνομαι στον ελληνισμό της Γερμανίας ο οποίος αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί την καλύτερη διαφήμιση της χώρας μας σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Οι απανταχού Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια στηρίζουν με πείσμα την οικονομία μας και τους οφείλουμε όλοι ένα μεγάλο «ευχαριστώ»!»\nΘέσεις Εργασίας για ΠΕ Ψυχολόγους στο Δήμο Φυλής\n6 άτομα στο Δημοτικό Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού, Πολιτισμού & Περιβάλλοντος Κέρκυρας\n3.451 προσλήψεις στο δημόσιο μέχρι τέλος του χρόνου


πώς να εγκαταστήσετε και να διαμορφώσετε τον εκτυπωτή hp laserjet 2050\nΕγκατάσταση και ρύθμιση του εκτυπωτή HP LaserJet 2050\nΗ επιθυμία αγοράς ενός εκτυπωτή HP Deskjet 2050 είναι κοινή σε πολλούς πελάτες, ανεξάρτητα από το αν η συσκευή αγοράζεται για ιδιωτική χρήση ή για χρήση γραφείου. Ο κατασκευαστής τέτοιων τεχνικών συσκευών κατάφερε να κερδίσει ένα υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης λόγω του ότι οι κατασκευασμένες συσκευές χαρακτηρίζονται από εξαιρετική ποιότητα. Αγοράζοντας έναν εκτυπωτή HP Deskjet 2050, ο πελάτης μπορεί να υπολογίζει σε μεγάλη διάρκεια ζωής.\nΕάν είναι απαραίτητο, η εγκατάσταση και η διαμόρφωση του εκτυπωτή HP LaserJet 2050 μπορεί να γίνει από το χρήστη.\nΔυστυχώς, η χαρά της αγοράς μπορεί να επισκιαστεί από το γεγονός ότι ο νέος ιδιοκτήτης της τεχνικής συσκευής δεν μπορεί να υπολογίσει πώς να εγκαταστήσει τον εκτυπωτή HP Deskjet 2050. Φυσικά, μια λύση στο πρόβλημα αυτό είναι να επικοινωνήσετε με το κέντρο εξυπηρέτησης ή τους έμπειρους χρήστες που προσφέρουν υπηρεσίες πληρωμής. υπηρεσίες διαφήμισης.\nΩστόσο, προτείνουμε να αλλάξουμε κάποιες τακτικές, να μην βιαστούμε να έρθουμε σε επαφή με τους ειδικούς, αλλά να κατευθύνουμε τις προσπάθειες για την αύξηση του τεχνικού γραμματισμού. Πάρτε το χρόνο να μελετήσετε τις συστάσεις σχετικά με τον τρόπο εγκατάστασης του εκτυπωτή HP Deskjet 2050, τότε θα καταλάβετε ότι δεν υπάρχουν ιδιαίτερες δυσκολίες στην πραγματοποίηση τέτοιων χειρισμών, οπότε δεν έχει νόημα να στραφείτε στην εξωτερική βοήθεια.\nΡύθμιση και σύνδεση\nΕάν είστε ένας από τους ιδιοκτήτες HP Deskjet 2050 που δεν έχουν πρακτική εμπειρία στη σύνδεση μιας συσκευής, θα σας βοηθήσουμε να εξαλείψετε αυτό το μικρό ελάττωμα. Αφού μελετήσετε τις οδηγίες, βασιζόμενοι σε αυτό, όχι μόνο θα μπορείτε να εγκαταστήσετε εύκολα τον εκτυπωτή, αλλά και να κάνετε όλες τις απαραίτητες ρυθμίσεις.\nΑφαιρέστε τον εκτυπωτή από τη συσκευασία του και ελέγξτε τα διαθέσιμα εξαρτήματα. Τώρα συνδέστε το ένα άκρο του καλωδίου USB στην πίσω υποδοχή της συσκευής και το άλλο στη θύρα USB του υπολογιστή σας.\nΓια να αναγνωρίσει ο προσωπικός υπολογιστής τη νέα συσκευή, πατήστε το κουμπί τροφοδοσίας του εκτυπωτή. Αυτή τη στιγμή θα πρέπει να ανάψει ένας δείκτης, δηλώνοντας ότι η διαδικασία σύνδεσης εξακολουθεί να εκτελείται σύμφωνα με τον αλγόριθμο, χωρίς αποτυχία.\nΠροσέξτε προσεκτικά για όλα όσα θα εμφανιστούν στην οθόνη, σχεδόν αμέσως μετά τη σύνδεση, ο υπολογιστής θα αναφέρει την ανακάλυψη μιας νέας συσκευής. Τώρα, για να εξασφαλιστεί η κανονική λειτουργία του, είναι απαραίτητο να εγκατασταθούν προγράμματα οδήγησης, χωρίς τα οποία ο εκτυπωτής δεν θα μπορεί να εκτελέσει καθήκοντα καθορισμένα από το χρήστη.\nΜπορούν να παρέχονται οδηγοί, ώστε να ελέγχουν προσεκτικά τα περιεχόμενα της συσκευασίας. Αν διεξήγατε μια λεπτομερή επιθεώρηση, αλλά, δυστυχώς, δεν βρήκατε δίσκο οδηγού, δεν πρέπει να πανικοβληθείτε.\nΑνοίξτε ένα πρόγραμμα περιήγησης, πληκτρολογήστε στο πλαίσιο αναζήτησης ένα ερώτημα σχετικά με το πρόγραμμα οδήγησης με την υποχρεωτική ένδειξη του μοντέλου του εκτυπωτή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα σας προσφέρονται αρκετές επιλογές για συνδέσμους όπου βρίσκεται ο επιθυμητός οδηγός.\nΣΥΜΒΟΥΛΗ. Φυσικά, χρησιμοποιήστε τον καλύτερο πόρο, ο οποίος ελέγχεται και όταν επισκέπτεστε ποιες επακόλουθες ενεργές επιθέσεις ιών αποκλείονται. Πολλοί έμπειροι χρήστες συστήνουν τη χρήση της επίσημης ιστοσελίδας του κατασκευαστή. Εάν αποκλειστεί μόνο αυτή η δυνατότητα, καταφύγετε στη λήψη του προγράμματος οδήγησης από πόρους τρίτων.\nΌταν επισκέπτεστε τον επίσημο ιστότοπο του κατασκευαστή της HP, θα βρείτε ένα μικρό παράθυρο στο οποίο θα πρέπει να εισάγετε το μοντέλο του εκτυπωτή σας. Αμέσως μετά, θα εμφανιστούν αρκετοί σύνδεσμοι λήψης. Χρησιμοποιήστε τη σύνδεση που αντιστοιχεί στο bitness του λειτουργικού σας συστήματος. Παραμένει να κάνετε κλικ στο κουμπί "Λήψη" και να περιμένετε την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας.\nΌταν ολοκληρωθούν οι προπαρασκευαστικές εργασίες, αποσυνδέστε το καλώδιο USB έτσι ώστε ο εκτυπωτής να μην είναι συνδεδεμένος στον υπολογιστή κατά την εγκατάσταση του προγράμματος οδήγησης. Μεταβείτε στον φάκελο στον οποίο αποθηκεύτηκε το πρόγραμμα οδήγησης, κάντε κλικ στο αρχείο "Driver". Μετά από αυτό, η διαδικασία εγκατάστασης θα συνεχιστεί αυτόματα. Στο τελικό στάδιο της εγκατάστασης θα εμφανιστεί ένα μήνυμα που θα καθοδηγεί τον χρήστη να συνδέσει τον εκτυπωτή στον υπολογιστή.\nΦυσικά, αυτή τη στιγμή πρέπει να επανασυνδέσετε το καλώδιο USB. Μόλις εγκατασταθεί ο οδηγός, μπορείτε να προχωρήσετε στο επόμενο κρίσιμο βήμα, το οποίο περιλαμβάνει τη ρύθμιση της συσκευής. Ο συνδεδεμένος εκτυπωτής έχει ρυθμιστεί σε αυτόματο τρόπο, επομένως, όταν εκτελείτε τέτοιους χειρισμούς, δεν υπάρχουν λόγοι ανησυχίας και παρανοήσεων.\nΠΡΟΣΟΧΗ. Μην ανησυχείτε αν κάτι πήγε ξαφνικά στραβά. Μπορείτε πάντα να διορθώσετε το σφάλμα. Για να το κάνετε αυτό, απλώς επαναφέρετε τις ρυθμίσεις πατώντας και κρατώντας πατημένο το κουμπί λειτουργίας για δέκα δευτερόλεπτα.\nΕάν ο εκτυπωτής εξακολουθεί να μην λειτουργεί με επιτυχία, μπορείτε να εγκαταστήσετε ξανά το πρόγραμμα οδήγησης. Ίσως κατά τη διάρκεια της αρχικής λήψης σημειώθηκε τεχνική αποτυχία, λόγω της οποίας το πρόγραμμα οδήγησης λήφθηκε εσφαλμένα ή με σφάλματα.\nΥπάρχει άλλη επιλογή για την εγκατάσταση του εκτυπωτή. Για να γίνει αυτό, δεν χρειάζεται καν να αναζητήσετε έναν οδηγό. Πρώτα συνδέστε τη συσκευή και κάντε κλικ στο κουμπί "Έναρξη", μεταβείτε στη γραμμή "Εκτυπωτές και συσκευές".\nΣτο παράθυρο που ανοίγει, μπορείτε να απεικονίσετε ποιες συσκευές μπορούν να συνδεθούν από το λειτουργικό σας σύστημα. Βρείτε το μοντέλο HP Deskjet 2050, κάντε κλικ σε αυτό μία φορά για να το επισημάνετε και, στη συνέχεια, κάντε κλικ στο κουμπί "Εγκατάσταση", το οποίο είναι λίγο υψηλότερο. Η διαδικασία εγκατάστασης θα πραγματοποιηθεί αυτόματα.\nΟ οδηγός εγκατάστασης ενδέχεται να ζητήσει την αποθήκευση του προγράμματος οδήγησης από την τοποθεσία. Μπορείτε να αρνηθείτε αυτήν την προσφορά και στη συνέχεια ο οδηγός θα πραγματοποιήσει μια αυτόματη αναζήτηση, η οποία θα επεκταθεί όχι μόνο στο χώρο του σκληρού δίσκου αλλά και στους πόρους του Διαδικτύου.\nΑφού εγκατασταθεί με επιτυχία ο εκτυπωτής, μπορείτε να εκτυπώσετε μια δοκιμαστική σελίδα και να βεβαιωθείτε ότι είναι υψηλής ποιότητας.\nΕπομένως, η εγκατάσταση και η ρύθμιση της συσκευής εκτύπωσης HP Deskjet 2050 δεν συνοδεύεται από δυσκολίες, αν πριν εκτελέσετε τέτοιους χειρισμούς, ο χρήστης διαβάζει προσεκτικά τις συστάσεις και καταλαβαίνει όλες τις αποχρώσεις που θα συνοδεύουν αυτή τη διαδικασία.


Κωνσταντίνος Κουκίδης Ο ήρωας – φάντασμα – Liberation Popular\nΛες και μας έλειψαν οι ηρωικές μορφές. Σύσσωμο το έθνος τιμά ένα ήρωα που όλοι παραδέχονται ότι ανήκει στο χώρο του θρύλου. Κανείς δεν τολμά όμως να φωνάξει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός: ο τιμημένος ήρωας Κουκίδης απλώς δεν υπήρξε\nΕξίσου απαρατήρητη περνά η μαρτυρία (στην ίδια εκπομπή) του πλέον αρμόδιου εκπροσώπου του στρατού, του αντιστρατήγου Ιωάννη Κακουδάκη, διευθυντή στη ΔΙΣ (Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού): «Διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρξε την περίοδο εκείνη στρατιώτης με το όνομα Κουκίδης Κωνσταντίνος. Στείλαμε έγγραφα σε όλες τις μονάδες, στο ληξιαρχείο, παντού. Πήγαμε στην Πλάκα να ζητήσουμε πληροφορίες. Πραγματική μαρτυρία ως σήμερα δεν έχει υπάρξει». Ο κ. Κακουδάκης είναι απόλυτος: «Το ΓΕΣ έχει καταγράψει όλους τους φαντάρους κι όλους τους αξιωματικούς της περιόδου. Κάπου θα έπρεπε να ανήκει ο Κουκίδης. Ούτε εύζωνας υπήρξε ούτε ήταν φαντάρος. Όλα εξετάστηκαν». Το ενδιαφέρον είναι ότι -όπως ομολογεί σήμερα ο αντιστράτηγος- όταν υπηρετούσε σε τάγμα νεοσυλλέκτων έκανε «εθνική διαπαιδαγώγηση», χρησιμοποιώντας ο ίδιος -ως ιστορικό γεγονός- τη «θυσία του Κουκίδη».\nΜετά το περίφημο κάψιμο της ελληνικής σημαίας από νεαρούς στα μεγάλα επεισόδια του Νοεμβρίου 1995 στο Πολυτεχνείο (που όλοι είδαν σε απ’ ευθείας διακαναλική μετάδοση), το έδαφος γίνεται γονιμότερο. Μπροστά στον «εθνικό κατήφορο» ορθώνεται η ηρωική μορφή του Κουκίδη. «Οι πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται για τας επόμενας γενεάς, αλλά διά τας επομένας εκλογάς (…) Παραθεωρούνται ζωτικαί εθνικαί υποχρεώσεις, κυρίως, όμως, η νεότης αφήνεται αβοήθητη εις τον κατήφορον του ευδαιμονισμού και της διαφθοράς. Γίνεται φρικτή καταπάτησις του άρθρου 16 του Συντάγματος ‘περί καλλιεργείας του θρησκευτικού και εθνικού φρονήματος των νέων’ που δεν γνωρίζουν ούτε ότι ο πρώτος αντιστασιακός ήταν ο εύζωνας Κωνσταντίνος Κουκίδης. Όλα αυτά περιφρονούνται, διότι τονώνουν το Έθνος και όχι τον κομματισμόν» (από χαρακτηριστική επιστολή αναγνώστη στα ΝΕΑ, 29.4.1996). Τον Μάιο του 1998 εκδίδεται το βιβλίο του δημοσιογράφου Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη «Ήρωες και Προδότες στην κατοχική Ελλάδα», από τις γνωστές εκδόσεις του εθνικιστικού χώρου «Πελασγός», οι οποίες ανήκουν στο στέλεχος του «Ελληνικού Μετώπου» Ιωαν. Γιαννάκενα. Εκεί πληροφορούμαστε ότι «λέγεται πως ο Κων. Κουκίδης δεν ήταν στρατιώτης αλλά φαλαγγίτης της ΕΟΝ (σ.σ. της μεταξικής νεολαίας) που εκ περιτροπής τις τελευταίες ημέρες με άλλους ΕΟΝίτες φύλαγαν σκοπιά στη σημαία όταν η στρατιωτική φρουρά είχε αποσυρθεί για να πάρουν οι στρατιώτες προσωρινά απολυτήρια. Μια πληροφορία που δόθηκε στον γράφοντα από παλιό κάτοικο της Πλάκας, χωρίς να μπορεί να διασταυρωθεί και να επιβεβαιωθεί». Την υπόθεση, στο μεταξύ, αναλαμβάνουν να διαδώσουν και άλλοι αστέρες της εθνικοφροσύνης, ανακυκλώνοντας το ίδιο πάνω κάτω υλικό. Στο περιοδικό όμως «Ελλοπία» (τεύχη 38-39, Απρίλιος και Μάιος 1998) ο Δημήτρης Λαζογιώργος-Ελληνικός εντοπίζει επί τέλους έναν (και μοναδικό ως σήμερα) που γνώριζε προσωπικά τον Κουκίδη και τη θυσία του! Πρόκειται, όπως γράφει ο Λαζογιώργος για το «γνωστό στέλεχος της Αντίστασης» Σπύρο Μήλα, τότε 82 ετών. Ο κ. Μήλας γνώρισε τον Κουκίδη στην Αμφίκλεια μετά την κατάρρευση του μετώπου. Φαντάροι κι οι δυό γύριζαν στα σπίτια τους. Ο Κουκίδης ήταν ποντιακής καταγωγής γεννημένος εδώ. Ανήκε στο 34ο Σύνταγμα Πεζικού «του οποίου τα αρχεία δεν υπάρχουν πια». Ηταν ακομμάτιστος, περίπου 20 χρονών, γύρω στο 1,67 και όχι πολύ δεμένος. Δούλευε οικοδόμος και το σπίτι του ήταν στο Πέραμα ή το Κερατσίνι. Με τον κ. Μήλα χώρισαν στην Ελευσίνα. «Εγώ του είχα δώσει τη διεύθυνσή μου και έτσι ήρθε και με βρήκε αυτός, γιατί λογαριάζαμε να πάμε στη Μέση Ανατολή μέσω Κρήτης. Την παραμονή που οι αρχές θα παρέδιδαν την Αθήνα του λέω: ‘Έρχονται οι Γερμανοί. Εμείς δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς’. ‘Βεβαίως και δεν θα μείνουμε απαθείς’, μου λέει. ‘Θ’ αντισταθούμε. Τι απόγονοι του ’21 είμαστε. Θα δεις’. Και την άλλη μέρα από την παράδοση μαθαίνω ότι κάποιος στην Ακρόπολη τυλίχτηκε με την ελληνική σημαία και έπεσε από το βράχο. Δεν ήξερα, τότε, ότι αυτός ήταν ο Κουκίδης. Το έμαθα 2-3 μέρες αργότερα που πήγα στο Κερατσίνι να τον βρω».\nΑν οι λόγοι που ώθησαν την ακροδεξιά να ανασύρει από τη λήθη την ιστορία του στρατιώτη Κουκίδη είναι προφανείς, τα κίνητρα του τμήματος της αριστεράς και της κεντροαριστεράς που πλαισίωσε δραστήρια την τελική φάση του εγχειρήματος αποκατάστασης του ήρωα-φάντασμα παραμένουν αδιευκρίνιστα. Είναι αλήθεια ότι η κομμουνιστική αριστερά δεν υπήρξε όλως διόλου αμέτοχη στη μετατροπή του θρύλου σε ιστορικό γεγονός. Ένας σύντομος φόρος τιμής στο «φρουρό της δικής μας σεμνής σημαίας» που διατάχθηκε να την κατεβάσει κι εκείνος «την κατέβασε, τυλίχθηκε μέσα κι έπεσε χωρίς ηρωισμούς απ’ το βράχο» περιλαμβάνεται ήδη σε διήγημα του Μενέλαου Λουντέμη γραμμένο τον Οκτώβριο του 1944 («Τα άλογα του Κουπύλ», από τη συλλογή «Αυτοί που φέρανε την καταχνιά…», Δωρικός 1975). Αλλά και στον δεύτερο τόμο του επίσημου μαρτυρολογίου που εξέδωσε στα 1994 η ΚΑΙ του ΚΚΕ με τίτλο «Έπεσαν για τη ζωή», η αναφορά στον Κώστα Κουκίδη είναι ρητή: Τη στιγμή που άλλοι έδιναν γη και ύδωρ στους χιτλερικούς, ο «Έλληνας στρατιώτης», πιστός στα πατριωτικά ιδανικά, προτίμησε να αυτοκτονήσει «τυλιγμένος με τη γαλανόλευκη, πέφτοντας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, παρά ν’ ανεβάσει στον ιστό τη σβάστικα».\n«Από επιστημονική άποψη δεν έχει αποδειχθεί τίποτα», δήλωνε ο Γρηγόρης Φαράκος στην εκπομπή της ΕΤ-1. «Αλλά δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Ακόμα και θρύλος να είναι, είχε και έχει τεράστια σημασία για το λαό». Σε άλλο σημείο της εκπομπής, το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς θυμήθηκε ότι τα πρώτα χρόνια είχε γράψει σχετικά η «Εστία» και ότι ο θρύλος υπήρξε έντονος στην αρχή της Κατοχής, για να ατονήσει σταδιακά στη συνέχεια. Μέχρι να βρεθούν τα ντοκουμέντα έχει σημασία να υπάρχει ως θρύλος, ήταν το σαφέστατο συμπέρασμα του Γ. Φαράκου. Αντίστοιχη υπήρξε και η στάση του Μανόλη Γλέζου στην ίδια εκπομπή: «Εμείς ως αντιστασιακοί προτείνουμε ανεξαρτήτως των στοιχείων που θα φέρουν ή δεν θα φέρουν οι έρευνες, να το ονομάσουμε από τώρα πλατεία Κώστα Κουκίδη. Γιατί καμιά φορά και το θρύλο χρειάζεται να τον τιμούμε όπως και τα γεγονότα». Ήταν η καλύτερη δυνατή πάσα για τον ανυπόμονο δήμαρχο. «Με ιδιαίτερη χαρά θα προχωρήσουμε σε αυτή την κίνηση», έσπευσε να του απαντήσει ο Δ. Αβραμόπουλος. «Ιδιαίτερα αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι η πρόταση έρχεται από τη ζώσα ιστορική μαρτυρία».\nΟι απανταχού φασίστες και νεοναζί τιμούν και μνημονεύουν έναν «ήρωα φάντασμα»\nΠροηγούμενες Προηγούμενο άρθρο: Η Μόσχα παρουσίασε μάρτυρες για τη «σκηνοθετημένη» επίθεση με χημικά στη Ντούμα…Aνάμεσά τους και ένας 11χρονός που παραδέχθηκε πως υποδύθηκε το θύμα\nΕπόμενες Επόμενο άρθρο: Στο πλευρό των πολιτών κατά των πλειστηριασμών ο Δήμος Πάτρας


Ο Τζήμερος για πάνω από 10 λεπτά (χρόνος που ήταν καλεσμένος στον ΣΚΑΪ) μιλούσε για το ΚΚΕ και τη «δικτατορία» που θέλουν να επιβάλλουν οι κομμουνιστές, εκτοξεύοντας τις συνήθεις ανάξιες λόγου «τζημεριές». Δυστυχώς, για εμάς, το είδαμε αυτό το δεκάλεπτο.\nΤα ελάχιστα δευτερόλεπτα που δεν μιλούσε για τους κομμουνιστές είπε και κάτι άλλες λεξούλες, μεταξύ των οποίων ότι ήταν από τους πρώτους που είχε μιλήσει για «εισβολικό», εννοώντας το προσφυγικό – μεταναστευτικό (δείτε εδώ στο 8.40) . Σίγουρα θα «ζήλεψε» ο Βελόπουλος και η Χρυσή Αυγή.\nΓενικό σχόλιο: Θέλει ο φασιστάκος να κρυφτεί και ο ρατσισμός δεν τον αφήνει.\n1 Δεκεμβρίου 2019 5:37 ΜΜ


TARIF: Λαμπάκης κατά Βορίδη και Μητσοτάκη για τα χρυσωρυχεία #skouries\nΗ αντίδραση του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης Βαγγέλη Λαμπάκη σε δηλώσεις του πρώην Υπουργού Μάκη Βορίδη σχετικά με τις «επενδύσεις» της Eldοrado στην Ελλάδα, κατά την κοπή πίτας της ΝΟΔΕ Έβρου. Η πλήρης δήλωση στο βίντεο. Ο νεοδημοκράτης κ. Λαμπάκης είναι οργανικό και δυναμικό κομμάτι του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Θράκη από τότε που αυτό\nδημιουργήθηκε – και ποτέ μα ποτέ δε μάσησε τα λόγια του.\nΑναρτήθηκε από Omar Tarif στις 7:59 π.μ.\nΕτικέτες Πολιτική, Σκουριές


Σε μαγευτική τοποθεσία του τουρνουά basket Αγίου Νικολάου Νάουσας\nΕξήντα στρέμματα πανέμορφης γης παίρνουν ζωή από τις πηγές του ιστορικού και πολλαπλά πολύτιμου, ποταμού της Αράπιτσας. Μοναδικό στην Ελλάδα το υπεραιωνόβιο άλσος πλατάνων εντυπωσιάζει τον επισκέπτη σε κάθε εποχή για την μεγαλοπρέπεια και τον όγκο του.\nΕκεί ανάμεσα στο επιβλητικό τοπίο του Αγίου Νικολάου ξεπροβάλουν τα γήπεδα μπάσκετ του αθλητικού κέντρου του Αγίου Νικολάου Νάουσας. Ειδικά για την διεξαγωγή του τουρνουά basket Αγίου Νικολάου Νάουσας στο κεντρικό γήπεδο που πραγματοποιούνται οι αγώνες έχει τοποθετηθεί ειδικός τάπητας και έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες επιδιορθώσεις για την άψογη υλοποίηση των αγώνων. Δίπλα υπάρχει το βοηθητικό γήπεδο μπάσκετ όπου οι ομάδες αλλά και οι επισκέπτες θα μπορούν να απολαύσουν το παιχνίδι καθ΄ολη την διάρκεια του 6ου τουρνουά basket Αγίου Νικολάου Νάουσας. Οι φίλοι του αθλήματος αλλά και οι λάτρεις της φύσης μπορούν να απολαύσουν τα παιχνίδια που θα πραγματοποιούνται τις απογευματινές ώρες από τις κερκίδες ή από τα τραπεζοκαθίσματα του αθλητικού κέντρου Νάουσας.\nΕτοιμαζόμαστε... Το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της Νάουσας ξεκινά...


Όλγα Γεροβασίλη: Η Ευρώπη συζητά την πρόταση Τσίπρα για πρόσβαση στις πατέντες και o Πρωθυπουργός θυμώνει στη γωνία | ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς\nΣημεία παρέμβασης της Γραμματέως της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στο Kontra Channel και στον Γ. Μελιγγώνη\nΑμέτοχη και εμμονική στάση Μητσοτάκη στη συζήτηση που θα επιτρέψει τη μαζική πρόσβαση στο εμβόλιο\nΗ πρόταση Τσίπρα για πρόσβαση στις πατέντες κερδίζει καθημερινά έδαφος στην Ευρώπη και ανοίγει μία ουσιαστική συζήτηση για το δημόσιο αγαθό της υγείας. Ο κ. Μητσοτάκης γιατί αρνείται εμμονικά να την υιοθετήσει; Ειδικά μετά το φιάσκο του εμβολιασμού σε Ελλάδα και Ευρώπη θα περίμενε κανείς να είναι πιο διεκδικητικός προς αυτή τη θετική πρόταση, ασπαζόμενος την κοινή λογική ή έστω την ευρωπαϊκή τάση που γεννιέται για την πρόσβαση στις πατέντες με στόχο τη μαζική παραγωγή εμβολίων. Το εμβόλιο δεν αποτελεί συνηθισμένο φάρμακο αλλά δημόσιο αγαθό στο οποίο πρέπει να υπάρξει μαζική πρόσβαση. Αν εμβολιάσεις το σπίτι σου δεν αρκεί. Ύψιστη ανάγκη να εμβολιαστεί μαζικά ο πληθυσμός σε παγκόσμιο επίπεδο.\nΗ Ευρώπη κινήθηκε με τρόπο κατώτερο των περιστάσεων. Συναλλάχθηκε με τρόπο αδιαφανή με τις εταιρείες. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η διαδικασία του εμβολιασμού να φαίνεται πως μπορεί να πάει μέχρι το 2022 με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική κρίση που επέρχεται και την τεράστια διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής.\nΤο πιστοποιητικό εμβολιασμού είναι πρόταση επιστημονικά ισχνή\nΗ πρόταση Μητσοτάκη για πιστοποιητικό εμβολιασμού δεν είναι πρόταση επιστημονικά τεκμηριωμένη. Ο εμβολιασμένος δε νοσεί μεν, είναι όμως φορέας του ιού; Δεν έχει απαντηθεί αυτό από την επιστημονική κοινότητα. Πώς είναι δυνατόν ο κ. Μητσοτάκης, παρά το γεγονός ότι έχει δεχθεί ήδη την πρώτη αρνητική αντίδραση και από το Συμβούλιο της Ευρώπης και από τον Π.Ο.Υ. να υπερασπίζεται τέτοια πρόταση;\nΚυνισμός ή ελαφρότητα οι δηλώσεις Μητσοτάκη για τους υγειονομικούς;\nΜε άφησε άφωνη η δήλωση του κύριου Μητσοτάκη ότι θα ανταμείψει τους ήρωες υγειονομικούς μετά το πέρας της πανδημίας. Οι ήρωες που ο κ. Μητσοτάκης θα ανταμείψει αργότερα σήμερα έχουν γονατίσει. Έχει αναρωτηθεί μήπως αν οι κλίνες -δωρεά ιδρύματος στο κράτος- τις οποίες εγκαινίασε λειτουργούν από μόνες τους; Συμπλήρωσε επίσης -ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας- ότι θα ενισχύσει το σύστημα υγείας.\nΗ χώρα πηγαινοέρχεται από το άνοιγμα στο κλείσιμο σαν το μπαλάκι του τένις ενός φίλαθλου Πρωθυπουργού\nΔεν αποτελεί πολιτική το να ανοίγεις και να κλείνεις τη χώρα με βάση το πόσες μονάδες εντατικής θεραπείας είναι διαθέσιμες. Η χώρα πηγαινοέρχεται από το άνοιγμα στο κλείσιμο σαν μπαλάκι του τένις. Όταν δε λαμβάνονται μέτρα ενδιάμεσα το λοκνάουν μετακυλίουν το πρόβλημα το οποίο συνεχώς διογκώνεται. Και εδώ δεν υπήρξαν μέτρα ούτε υγειονομικής προστασίας και πρόληψης (βλ. μαζικούς χώρους) ούτε ενίσχυσης νοσοκομείων, ούτε ανάσχεσης των οικονομικών συνεπειών.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία συντάχθηκε με την κοινή λογική - Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στάθηκε απέναντι\nΗ πανδημία είναι μια πραγματικότητα και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με ρεαλιστικές προτάσεις και εφικτά σχέδια. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία πρότεινε εξ αρχής την εμπροσθοβαρή στήριξη της οικονομίας στη λογική πως ό,τι σταματήσει πολύ δύσκολα ξεκινά ξανά ιδιαίτερα μέσα στις σκληρές συνθήκες της πανδημίας. Επιμέναμε λοιπόν στις μη επιστρεπτέες ενισχύσεις. Η κυβέρνηση πάλι επιμένει στην μετάθεση των χρεών. Η Ευρώπη έχει άρει τους περιορισμούς ώστε η κάθε χώρα να αντιμετωπίσει τα οικονομικά της προβλήματα. και η κυβέρνηση παρουσιάζεται σαν να μην ακούει τίποτα απ’ όλα αυτά. Κλείνει τα αυτιά της στην κοινή λογική σφραγίζοντας παράλληλα τις ζωές μικρομεσαίων επιχειρηματιών και εργαζομένων.


Δελτίο Τύπου της Ε.Σ.Σ.Θ.-Χ. προς όλους όσους θα συμμετάσχουν στο “BLITZ ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ” και στο “RAPID ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ” – Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Θεσσαλονίκης – Χαλκιδικής\nΗ Ε.Σ.Σ.Θ.-Χ. εξέδωσε το ακόλουθο Δελτίο Τύπου:\nΤο Δ.Σ. της Ε.Σ.Σ.Θ.-Χ. ενημερώνει ότι στους συμμετέχοντες στις διοργανώσεις «BLITZ ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ» και «RAPID ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ» που θα διεξαχθούν στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης θα προσφέρει δωρεάν καφέ ή χυμό, νερό και κεράσματα.\nΕπιπλέον, εξασφάλισε προνομιακές τιμές στο χώρο στάθμευσης του Δημαρχείου για της μέρες των αγώνων. Η έκπτωση που θα γίνει, θα κυμανθεί από 50% έως 70% της κανονικής τιμής και θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των αυτοκινήτων.\nΓια το λόγο αυτό, όσοι επιθυμούν να κάνουν χρήση του χώρου σταύθμευσης του Δημαρχείου θα πρέπει να το δηλώσουν , γνωστοποιώντας μας και τον αριθμό του αυτοκινήτου τους, στη φόρμα συμμετοχής ή στο email essthx@gmail.com


eKorinthos • Έγγραφα – «φωτιά»! Πώς έστησαν πάρτι σε ΔΤ κ΄ ΝΕΡΙΤ με προσλήψεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ\nΑρχική Επικαιρότητα Έγγραφα – «φωτιά»! Πώς έστησαν πάρτι σε ΔΤ κ΄ ΝΕΡΙΤ με προσλήψεις...\nΣτη σελίδα δώδεκα (12) της προκήρυξης υπάρχει η παγκόσμια πρωτοτυπίασε διαγωνισμό …στην κατηγορία ΔΕ (σ.σ. δηλαδή απόφοιτοι Λυκείου) οπολλαπλασιαστής για το απολυτήριο είναι ο αριθμός 20. Πολύ απλά, να δίνονται περισσότερα μόρια σε άτομα που έχουν τελειώσει το λύκειο σε σχέση με πτυχιούχους πανεπιστημίων!\nΓια να γίνει αυτό κατανοητό παρατίθεται από το nez.gr το εξής παράδειγμα: Απόφοιτος Λυκείου με βαθμό αποφοίτησης 15 λαμβάνει 250 (15Χ20=250) μόρια. Στην ίδια παράγραφο γίνεται γνωστό πως: …για τις κατηγορίες ΠΕ (σ.σ. απόφοιτοι Πανεπιστημίου) και ΤΕ (σ.σ. απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης) ο πολλαπλασιαστής είναι 40. Αυτό σημαίνει ότι απόφοιτος ΠΕ ή ΤΕ με βαθμό πτυχίου 5 συγκεντρώνει 200 μόρια… Συγχαρητήρια, λοιπόν. Προσλαμβάνετε ο απόφοιτος Λυκείου!\nΑφενός, ο κάτοχος και των δύο τίτλων σπουδών είχε το δικαίωμα να προσκομίσει μόνον τον έναν από τους δύο, αφετέρου, το μεταπτυχιακό και το διδακτορικόείχαν την ίδια βαθμολόγηση, ήτοι σαν να λέγαμε, ότι το απολυτήριο Δημοτικού είναι ισότιμό με αυτό του Λυκείου!\nΦωτογραφία (αρχική): Από το προεκλογικό σποτ της ΝΔ με μικρή δόση χιούμορ αφού οι καταστάσεις είναι για γέλια και για… κλάματα.\nΠροηγούμενο άρθροΑνάληψη Αμαλιάδας: Σε απόγνωση οι κάτοικοι – «Βουλιάζει» το χωριό (φωτογραφίες)\nΕπόμενο άρθρο«Ποιoς σώζει ποιoν;»