Διάλογος για την Αριστερά: “Ήρθε η ώρα να απαρνηθείτε το αριστερό αλάθητο”, του Α.Τσατσαρούνου – Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας | Communist Organization of Greece\nΔιάλογος για την Αριστερά: “Ήρθε η ώρα να απαρνηθείτε το αριστερό αλάθητο”, του Α.Τσατσαρούνου\nXρόνια τώρα, όλοι στην Αριστερά μιλάμε για την περιβόητη και πολύπαθη ενότητα. Oι περισσότεροι δεν μιλάμε, βέβαια, για πραγματική ενότητα, αλλά για αποδοχή των θέσεών μας. Για την ηγεσία της Αριστεράς, ο «εσωτερικός ιδεολογικός αντίπαλος» είναι δυστυχώς πιο επικίνδυνος από τον πραγματικό αντίπαλο. Για την ηγεσία της Αριστεράς, ο κίνδυνος της «ιδεολογικής μόλυνσης» εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι προηγείται ιεραρχικά από τον κίνδυνο αφανισμού των κοινωνικών κατακτήσεων. H ηγεσία της Αριστεράς δεν έχει κατανοήσει ότι η Αριστερά είναι μία κι ότι μόνο η οπτική γωνία που βλέπει η κάθε κίνηση είναι διαφορετική.\nH Αριστερά μας, η Αριστερά του καθημερινού αγώνα, της ρήξης, της πάλης για κοινωνική δικαιοσύνη, ειρήνη, παιδεία, καθαρό πλανήτη δεν είναι εφεύρεση και πατέντα κανενός. H Αριστερά υπάρχει από τότε που υπάρχει κι ο άνθρωπος, από τότε που υπάρχει κοινωνική αδικία, πόλεμος αλλά και όραμα για καλύτερο αύριο. H Αριστερά στη βάση της ήταν πάντα ενωμένη, ήταν πάντα μία. Παλεύουμε όλοι για τον ίδιο σκοπό, το ίδιο όραμα, έχουμε τις ίδιες αγωνίες. Aνάγκη για ενότητα υπάρχει μόνο στην κορυφή, στην εκπροσώπηση, στην ηγεσία των κομμάτων, των κινήσεων, των σχημάτων που φτιάχτηκαν από και με ανθρώπους που τους δώσαμε την ελπίδα και το όραμά μας για να διαχειριστούν την εκπροσώπηση μας.\nH ενότητα της Αριστεράς δεν είναι άλυτο μαθηματικό πρόβλημα, δεν είναι η «εικασία του Γκόλντμπαχ». Kανείς αριστερός πολίτης δεν θέλει την «διά της ιδεολογικής απαλοιφής» ενότητα, ζητάει κοινή έκφραση. H ανανεωτική, η ριζοσπαστική, η κομμουνιστική, η επαναστατική, η οικολογική, όλες οι αριστερές κινήσεις, έχουν ουσιαστικά κοινούς στόχους, κάτω όμως από διαφορετική οπτική γωνία και μέσα από μια διαφορετική διαδικασία που προκύπτει από τις μικρές ή μεγάλες ιδεολογικές διαφορές.\nO δογματισμός και οι διαμάχες περί το «filioque» δεν έχουν θέση στην Αριστερά μας. H άποψη, η σύνθεση μέσα από τη διαφωνία, ο διάλογος είναι αρχές της. Oι αφορισμοί, οι καταδίκες της διαφορετικής γνώμης, η αυταρέσκεια είναι γνωρίσματα της αντίδρασης κι ο κατακερματισμός της εκπροσώπησης της Αριστεράς ωφελεί μόνο το παιχνίδι της. H φωνή μας αποδυναμώνεται, κι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής Αριστεράς έχει πέσει στην παγίδα του «με ολίγη Αριστερά», τη μαύρη τρύπα της υβριδικής κεντροαριστεράς, ενώ ένα άλλο στην παγίδα της απομόνωσης εν ονόματι της ιδεολογικής καθαρότητας ή της πλήρους αποχής.\nΉρθε η ώρα, φίλοι και σύντροφοι, εκπρόσωποι της ελπίδας μας, ν’ αλλάξετε δρόμο, να κάνετε στροφή αριστερά κοιτώντας μας στα μάτια. Ήρθε η ώρα ν’ αφήσετε τα κομματικά ευαγγέλια και τις ιδεολογικές διυλίσεις, και ώριμα, ψύχραιμα, αποβάλλοντας τις όποιες ηγεμονικές τάσεις, ν’ απαρνηθείτε το αριστερό αλάθητο. O αυταρχισμός κι η αλαζονεία δεν μας αξίζει. H «κεντροαριστερά» και το κυνήγι της καρέκλας δεν σας ταιριάζει. H απομόνωση κι η αποχή ωφελούν μόνο την αντίδραση. Aν κατανοήσει ποτέ η ηγεσία των κινήσεων, των κομμάτων, των κινημάτων ότι η Αριστερά δεν είναι ιδεολογία αλλά κοινωνική τάξη, ουσιαστικά, τότε και μόνο τότε η ενότητα θα είναι εφικτή.\nEνιαία έκφραση μιας κοινωνικής τάξης δεν σημαίνει και ιδεολογική σύγκλιση ή ενιαία ιδεολογική τοποθέτηση. Αυτό είναι οργουελικός εφιάλτης. Eνιαία έκφραση της Αριστεράς σημαίνει καθορισμό κοινωνικών στόχων, ενιαία διατύπωση των αιτημάτων, περιφρούρηση των κατακτήσεων. H κοινή εκπροσώπηση της Αριστεράς κι όχι μια αδιάφορη συνεργασία-εκλογικό σωσίβιο δεν ακυρώνει τις δυνάμεις που τη συγκροτούν ούτε τις διαφορετικές επιμέρους απόψεις και ιδεολογικές θέσεις. Aντίθετα, τις προβάλλει και διευκολύνει το διάλογο, το πλαίσιο δηλαδή μέσα στο οποίο η Αριστερά, ως στοιχείο προόδου και εξέλιξης, θα έπρεπε να κινείται.\nΣε μια ιδανική ενιαία Αριστερά, οι ιδεολογικές θέσεις κι οι διαφορές θα είναι διακριτές, τα κόμματα, οι κινήσεις, οι πρωτοβουλίες θα λειτουργούν αυτόνομα, όλοι όμως θα συμμετέχουν σ’ έναν ενιαίο πόλο και θα βρίσκονται ενωμένοι στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Σε μια ιδανική ενιαία Αριστερά δεν θα υπάρχουν μέλη, δεν θα υπάρχει καθοδήγηση, δεν θα υπάρχει πειθαρχικό, γιατί όλα αυτά δεν έχουν θέση σε μια κοινωνική τάξη. Aς κρατήσουν τα κόμματα της Αριστεράς την οργάνωση τους, το ιδεολογικό status quo τους και τα κεκτημένα τους, ας δώσουν όμως σ’ εμάς την ευκαιρία ν’ αγωνιστούμε όλοι μαζί για μια καλύτερη κοινωνία.\nΦίλοι και σύντροφοι, η ιστορική και κοινωνική ευθύνη σας ανήκει. Tα μέτωπα είναι πολλά. Oι κοινωνικές κατακτήσεις που χρειάστηκαν σκληρούς και πολύχρονους αγώνες κινδυνεύουν, και η Αριστερά περί άλλων τυρβάζει. H ανασφάλιστη απασχόληση των νέων είναι κοντά. H τελική φάση της καταστροφής του περιβάλλοντος έχει ξεκινήσει. Oι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες έχουν γίνει σύγχρονοι δουλοπάροικοι των τραπεζών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. O ακραίος εθνικισμός ελλοχεύει σ’ όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους.\nΣαφώς η Αριστερά ήταν παρούσα στο αντιπολεμικό κίνημα και στον αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση της παιδείας. Δεν φτάνει όμως αυτό. Eμείς θέλουμε η ηγεσία της Αριστεράς να ξεκινά τους αγώνες κι όχι να συμπορεύεται ενστικτωδώς ή προσδοκώντας πρόσκαιρα κομματικά οφέλη.\nΘα θέλαμε η ηγεσία της Αριστεράς να οργάνωνε μποϊκοτάζ κατά των τραπεζών, με ταυτόχρονες αναλήψεις απ’ όλους τους μικροκαταθέτες, απαιτώντας πραγματική μείωση της ψαλίδας των επιτοκίων και κατάργηση των παράνομων χρεώσεων. Θα θέλαμε να οργάνωνε μποϊκοτάζ κατά του τραστ των σούπερ μάρκετ και των μεγαλεμπόρων, απαιτώντας λογικές τιμές κι όχι εξοντωτικές εναρμονισμένες αυξήσεις. Θα θέλαμε ουσιαστικές, δυναμικές ενέργειες για την προστασία των ελεύθερων χώρων που αφανίζονται στο βωμό του κέρδους και των εκτρωμάτων που προετοιμάζονται (Πάρκο Γουδή, Eλληνικό, υποθαλάσσια αρτηρία Θεσσαλονίκης κ.λπ.).\nΘα θέλαμε ουσιαστικές, δυναμικές ενέργειες κατά της δικτατορίας των MME που επιβάλλουν ψεύτικα, εικονικά, πρότυπα ετοιμάζοντας μια βολική, άβουλη κοινωνία. Θα θέλαμε ουσιαστικές, δυναμικές ενέργειες κατά των συνεχώς πολλαπλασιαζόμενων φαινομένων ακραίου, τυφλού εθνικισμού και ψευτοπατριωτισμού, που οδηγούν την κοινωνία σε ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιδράσεις.\nΦίλοι και σύντροφοι, η ενότητα της Αριστεράς σίγουρα δεν είναι αυτοσκοπός, είναι για μας όμως το μοναδικό μέσο για την περιφρούρηση των κοινωνικών κατακτήσεων και τη διεκδίκηση νέων.\nΔιάλογος για την Αριστερά: “O «λαός της Aριστεράς» απαιτεί την κοινή δράση”, του Eυτύχη Mπιτσάκη\nΔιάλογος για την Αριστερά:οι ερωτήσεις


Μπορεί το μέγεθος του παπουτσιού σας να συρρικνώνεται με απώλεια βάρους - Forskolin 95 πώληση\nΌλοι όσοι έχουν βιώσει την απώλεια ενός τετράποδου φίλου, κάνουν λόγο για μια πολύ άσχημη εμπειρία που δυσκολεύτηκαν πολύ να ξεπεράσουν. Δείτε 6 Χρήσεις του Ασετόν που δεν Ξέρετε! Μπορείτε να αλλάξετε την εμφάνιση του σας Γραφικό SmartArt, αλλάζοντας το γέμισμα του σχήματος ή κειμένου.\nΜπορεί το μέγεθος του παπουτσιού σας να συρρικνώνεται με απώλεια βάρους. Ειδικότερα εάν το δάπεδο δεν είναι μονωμένο, μπορεί να έχετε μέχρι και 10% απώλεια της θερμότητας σύμφωνα με. Αυτή η άσκηση μπορεί να γίνει όσο κάθεστε έχοντας στο χέρι έναν αλτήρα ( βαράκι) πίσω από το κεφάλι σας.\nΣύμφωνα με τον gdpr θα πρέπει να εφαρμόσετε ένα ευρύ φάσμα μέτρων προκειμένου να διασφαλίσετε ότι θα μειωθεί ο κίνδυνος υπέρβασης του Κανονισμού και να σας επιτρέψει να αποδείξετε ότι. Μπορείτε να δοκιμάσετε την καθαρότητα του χρυσού από το σπίτι σας με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Τρίψτε τις σόλες του παπουτσιού σας με το ασετόν και γρήγορα αυτές θα αστράψουν σαν καινούριες.\nΑν προτιμάτε τις φυσικές λύσεις, μπορείτε να αγοράσετε φασκόμηλο και να κάνετε ένα ποδόλουτρο με ζεστό νερό ανακατεμένο με το αφέψημα του φασκόμηλου. Αχίλλειος τένοντας: Λόγω της χρόνιας ανύψωσης της φτέρνας το μήκος του αχίλλειου τένοντα συρρικνώνεται με αποτέλεσμα το περπάτημα - ακόμα και με flat παπούτσια- να είναι επώδυνο ( έντονοι πόνοι στις γάμπες). Ακολουθούν 10 συμβουλές, για να ανακουφιστείτε από.\nΠροσθέτοντας εφέ όπως σκιές, αντανακλάσεις, λάμψεις ή απαλές ακμές; του ή προσθέτοντας τρισδιάστατη ( 3- δ) εφέ όπως. Είχα κάποια απώλεια και έπρεπε να πετάξει άμεσα για την Ελλάδα του εύχομαι συλλυπητήρια» είπε.\nΣχέδια διατροφής για καλό δέρμα\nΚάνετε φρούτα smoothies σας βοηθήσει να χάσετε βάρος\nΧωρίς γλουτένη βάρος παρατηρητές σημεία συνταγών


Κυπελλούχος Β Κατηγορίας Γυναικών το UCLan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου - Action In Sports Cyprus\nΚυπελλούχος Β Κατηγορίας Γυναικών το UCLan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου\nΤο UCLan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου κέρδισε το Κύπελλο ΟΠΑΠ Β Κατηγορίας Γυναικών 2021-2022. Σε ένα εξαιρετικό Τελικό που έγινε σε μια κατάμεστη αίθουσα του Αθλητικού Κέντρου Πανεπιστημίου Κύπρου η ομάδα του Δημοσθένη Ζυμαράκη επικράτησε του ΑΠΟΚ με 3-1 σετ.\nΟ ΑΠΟΚ κέρδισε το πρώτο σετ με 25-17 και προηγήθηκε με 1-0 σετ. Ακολούθως, το UCLan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου ανασυντάχθηκε και σε ένα εξαιρετικό αγώνα που δεν ζήλεψε τίποτα από αγώνες Α Κατηγορίας κέρδισε με 25-19, 25-21 και 25-16 το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο σετ κατακτώντας το Κύπελλο.\nΗ απονομή στις νικήτριες αλλά και στις ηττημένες έγινε από τον πρόεδρο της ΚΟΠΕ Δρ Μιχάλη Κρασιά. Στον Τελικό βρέθηκαν επίσης τα μέλος του Δ.Σ. της ΚΟΠΕ Χρίστος Μαλέκκος, Μαίρη – Αν Σταυρινίδου, Αδάμος Μοντάνιος και ο τεχνικός σύμβουλος της ΚΟΠΕ Γιώργος Στεφανίδης. Γυμνασίαρχος του αγώνα ήταν ο Α Αντιπρόεδρος της ΚΟΠΕ Δρ Κώστας Κωνσταντίνου.\nΛεζ. Εντυπωσιακές φάσεις από τον Τελικό ΟΠΑΠ Β Κατηγορίας Γυναικών\nΤο UClan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου κατέκτησε το 2ο Κύπελλο Β Κατηγορίας στην ιστορία του μετά το 2009. Ο ΑΠΟΚ επέστρεψε σε Τελικό μετά το 2019 όταν έχασε 3-0 από την ΑΕ Καραβά.\nΚεντρική Λεζάντα: Η Κυπελλούχος ομάδα του UCLan Cyprus ΘΟΙ Αυγόρου σε αναμνηστική φωτογραφία με τον πρόεδρο Δρ Μιχάλη Κρασιά και αξιωματούχους της ΚΟΠΕ.\nΠροηγούμενο άρθροΔΕΗ Ποδηλατικός Γύρος Ελλάδας: Σε ατμόσφαιρα γιορτής η εκκίνηση του 2ου ΕΤΑΠ από το Ο.Α.Κ.Α\nΕπόμενο άρθροΤρία χρυσά μετάλλια στην τοξοβολία για την Κύπρο στην Βουλγαρία !


Η αποτίμηση της πρώτης μέρας των εμβολιασμών από τον Χ. Γώγο (vid)\nΑν φτάσουμε σε ένα ποσοστό εμβολιασμένων πάνω από 70% θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα», είπε ο καθηγητής\nΣτην εκπομπή Κοινωνία Ώρα MEGA και τους Ιορδάνη Χασαπόπουλο και Ανθή Βούλγαρη μίλησε νωρίτερα σήμερα ο καθηγητής Παθολογίας και Λοιμωξιολογίας του πανεπιστημίου Πατρών, και μέλος της επιτροπής λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας, Χαράλαμπος Γώγος, αναφορικά με την πορεία του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού στη χώρα μας.\n«Σε πολλά εμβολιαστικά κέντρα, υπάρχουν κάποιες αστοχίες. Εμείς σαν ομοσπονδία κάναμε παρεμβάσεις να αλλάξει λίγο ο σχεδιασμός. Στην Πάτρα υπάρχει εμβολιαστικό κέντρο που σε ένα διάδρομο 15 μέτρων είναι τα επείγοντα, το ιατρείο Covid και τα δύο εμβολιαστικά κέντρα.\nΖητήσαμε να βρεθεί άλλος χώρος γιατί θεωρούμε ότι δεν είναι και το καλύτερο να υπάρχουν τα επείγοντα περιστατικά και οι εμβολιασμένοι στον ίδιο χώρο. Υπάρχουν λύσεις. Είναι το κέντρο υγείας βόρειου τομέα των Πατρών. Το ίδιο ισχύει και στην Άνω Πόλη.\nΣτην Αθήνα έχει παρατηρηθεί ένα πολύ θλιβερό γεγονός, σε χώρους 15 τμ. Να έχουν βάλει πέντε εμβολιαστικά κέντρα. Ζητήσαμε να υπάρχει αυτός ο συνωστισμός. Επίσης θα πρέπει να επιλεγούν χώροι που να αερίζονται και να μην συνωστίζονται και στους διαδρόμους», τόνισε ο κ. Βιτωράτος.\nΕτικέτες: εμβολιασμοί, εμβόλιο κορωνοϊού, έναρξη εμβολιασμών, κορωνοϊός, πορεία πανδημίας, Χαράλαμπος Γώγος


ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ! ΟΓΚΩΔΕΣ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ! – «ΜΟΝΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΜΑΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΑΒΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ» «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ, ΖΗΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»! ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ\nΜετά την Αθήνα, υποστηρικτές της παλαιάς αδελφότητας της Μονής Εσφιγμένου πραγματοποιήσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την καταδίκη σε κάθειρξη 20 χρόνων, και μάλιστα χωρίς αναστολή, του ηγούμενου της Μονής Εσφιγμένου, Μεθόδιου, και του μοναχού Αντύπα...\nγια τις μολότοφ που έπεσαν από το κονάκι της μονής στις Καρυές, τον Ιούλιο του 2013, εναντίον δικαστικού επιμελητή και αστυνομικών που πήγαν να τους επιδώσουν δικαστική απόφαση για την εκκένωση του.\nΣτις 13:00 πιστοί της Μονής από όλη τη Βόρεια Ελλάδα μαζεύτηκαν στο λιμάνι της Ουρανούπολης φώναξαν συνθήματα ενώ ο Ηγούμενος Μεθόδιος έκανε τηλεφωνική παρέμβαση.\nΤο μήνυμα του Γέροντα ΜΕΘΟΔΙΟΥ της διωκόμενης Ιεράς Μονής Εσφιγμένου: Σκοπεύουν να ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ το άβατο του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ!!! (ΒΙΝΤΕΟ)\nΙερόςΛόχος 2012 Έφεδροι Ειδικών Δυνάμεων 5 Φεβρουαρίου 2017 - 9:59 μ.μ.


Η πραγματική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4) | Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού\nΤι σημαίνει να τελειώνεται κανείς; Τι σημαίνει να έχει κατακτηθεί; Ποια κριτήρια πρέπει να πληρούν οι άνθρωποι, προκειμένου να κατακτηθούν; Και ποια κριτήρια πρέπει να πληρούν, προκειμένου να τελειωθούν; Η κατάκτηση και η τελείωση εξυπηρετούν και τα δύο τον σκοπό της ολοκλήρωσης του ανθρώπου, ούτως ώστε αυτός να μπορέσει να ανακτήσει την αρχική του ομοιότητα και να απελευθερωθεί από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεσή του και την επιρροή του Σατανά. Αυτή η κατάκτηση λαμβάνει χώρα στην αρχή της διαδικασίας της κατεργασίας του ανθρώπου· πράγματι, συνιστά το πρώτο βήμα του έργου. Η τελείωση είναι το δεύτερο βήμα και συνιστά το καταληκτικό έργο. Κάθε ανθρώπινο ον πρέπει να υποβληθεί στη διαδικασία της κατάκτησης. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα μπορούσε ποτέ να γνωρίσει τον Θεό ούτε θα ήξερε ότι υπάρχει Θεός, δηλαδή θα ήταν αδύνατο να αναγνωρίσει τον Θεό. Και αν κάποιος δεν αναγνωρίζει τον Θεό, τότε θα του είναι και αδύνατον να ολοκληρωθεί από Αυτόν, αφού δεν θα πληροί τα κριτήρια γι’ αυτήν την ολοκλήρωση. Αν δεν αναγνωρίζεις καν τον Θεό, πώς θα μπορέσεις να Τον γνωρίσεις; Πώς μπορείς να Τον επιδιώξεις; Δεν θα μπορέσεις ούτε εσύ να καταθέσεις μαρτυρία για Εκείνον, πόσο μάλλον να έχεις την πίστη να Τον ικανοποιήσεις. Συνεπώς, όποιος θέλει να ολοκληρωθεί, σε πρώτη φάση πρέπει να υποβληθεί στο έργο της κατάκτησης. Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση. Όμως, και η κατάκτηση και η τελείωση έχουν ως στόχο την κατεργασία και την αλλαγή των ανθρώπων, και καθένα από τα δύο αποτελεί μέρος του έργου της διαχείρισης του ανθρώπου. Και τα δύο βήματα απαιτούνται για να ολοκληρώσουν κάποιον, και κανένα στάδιο δεν μπορεί να αγνοηθεί. Είναι αλήθεια ότι η «κατάκτηση» δεν ακούγεται πολύ καλά, όμως στην πραγματικότητα, η διαδικασία της κατάκτησης ενός ατόμου είναι η διαδικασία της αλλαγής του. Αφού κατακτηθείς, μπορεί να μην έχει εξαλειφθεί πλήρως η διεφθαρμένη διάθεσή σου, όμως θα την έχεις γνωρίσει. Μέσα από το έργο της κατάκτησης θα γνωρίσεις τελικά την ποταπή ανθρώπινη φύση σου, καθώς και την ανυπακοή σου. Παρόλο που δεν θα μπορέσεις να απορρίψεις ή να αλλάξεις αυτά τα πράγματα, εντός της σύντομης χρονικής περιόδου του έργου της κατάκτησης, θα καταφέρεις να τα γνωρίσεις, και αυτό θα θέσει τις βάσεις για την τελείωσή σου. Έτσι, και η κατάκτηση και η τελείωση γίνονται για να αλλάξουν τους ανθρώπους, για να τους απαλλάξουν από τις διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις τους, ώστε να μπορέσουν να προσφέρουν πλήρως τον εαυτό τους στον Θεό. Η κατάκτηση είναι το πρώτο μόνο βήμα για την αλλαγή της διάθεσης των ανθρώπων, καθώς και το πρώτο βήμα για να προσφέρει ο άνθρωπος πλήρως τον εαυτό του στον Θεό, και είναι πιο χαμηλά από το βήμα της τελείωσης. Η διάθεση της ζωής ενός ατόμου που έχει κατακτηθεί αλλάζει πολύ λιγότερο απ’ ότι ενός ατόμου που έχει τελειωθεί. Η κατάκτηση και η τελείωση κάποιου είναι δύο έννοιες διαφορετικές η μία από την άλλη, επειδή συνιστούν διαφορετικές φάσεις του έργου και επειδή απαιτούν από τους ανθρώπους διαφορετικά κριτήρια· η κατάκτηση απαιτεί από τους ανθρώπους χαμηλότερα κριτήρια, ενώ η τελείωση απαιτεί από αυτούς υψηλότερα κριτήρια. Όσοι έχουν τελειωθεί είναι δίκαιοι άνθρωποι, άνθρωποι που έχουν γίνει άγιοι και αγνοί· αποτελούν την αποκρυστάλλωση του έργου της διαχείρισης της ανθρωπότητας ή τα τελικά προϊόντα. Παρόλο που δεν είναι τέλειοι άνθρωποι, είναι άνθρωποι που επιζητούν να ζήσουν μια ζωή γεμάτη νόημα. Όσοι έχουν κατακτηθεί, από την άλλη, αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού μόνο στα λόγια· αναγνωρίζουν ότι ο Θεός έχει ενσαρκωθεί, ότι ο Λόγος έχει ενσαρκωθεί και ότι ο Θεός έχει έρθει στη γη για να κάνει το έργο της κρίσεως και της παίδευσης. Επίσης, αναγνωρίζουν ότι η κρίση και η παίδευση του Θεού, καθώς και η πάταξη και ο εξευγενισμός από Αυτόν είναι όλα επωφελή για τον άνθρωπο. Μόλις πρόσφατα έχουν αρχίσει να έχουν κάποια ανθρώπινη ομοιότητα. Έχουν κάποιες γνώσεις για τη ζωή, αλλά η ζωή εξακολουθεί να παραμένει θολή γι’ αυτούς. Με άλλα λόγια, τώρα αρχίζουν να κατέχουν ανθρώπινη φύση. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κατάκτησης. Όταν οι άνθρωποι μπαίνουν στο μονοπάτι της τελείωσης, η παλιά τους διάθεση είναι δυνατόν να αλλάξει. Επιπροσθέτως, η ζωή τους συνεχίζει να εξελίσσεται και εισέρχονται σταδιακά όλο και πιο βαθιά στην αλήθεια. Είναι σε θέση να αποστρέφονται τον κόσμο και όλους όσοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Αποστρέφονται ιδιαίτερα τον ίδιο τους τον εαυτό, αλλά ακόμα περισσότερο, γνωρίζουν ξεκάθαρα τον εαυτό τους. Είναι διατεθειμένοι να ζήσουν με βάση την αλήθεια και θέτουν ως στόχο τους την επιδίωξη της αλήθειας. Δεν είναι διατεθειμένοι να ζήσουν με τις σκέψεις που παράγει το ίδιο τους το μυαλό και νιώθουν αποστροφή για την αυταρέσκεια, την ξιπασιά και την έπαρση του ανθρώπου. Ομιλούν με έντονη αίσθηση της ευπρέπειας, χειρίζονται τα όποια θέματα με ικανότητα διάκρισης και σοφία, και είναι πιστοί και υπάκουοι στον Θεό. Αν βιώσουν μια στιγμή παίδευσης και κρίσης, όχι μόνο δεν γίνονται παθητικοί ή αδύναμοι, αλλά αντιθέτως είναι ευγνώμονες για αυτήν την παίδευση και κρίση από τον Θεό. Πιστεύουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την παίδευση και την κρίση του Θεού, πιστεύουν ότι αυτά τους προστατεύουν. Δεν επιδιώκουν μια πίστη γαλήνης και χαράς ή αναζήτησης του άρτου του επιούσιου. Ούτε και επιδιώκουν εφήμερες σαρκικές απολαύσεις. Αυτά συμβαίνουν σ’ εκείνους που έχουν τελειωθεί. Αφότου οι άνθρωποι κατακτηθούν, αναγνωρίζουν ότι υπάρχει Θεός, αλλά υπάρχουν όρια στις εκδηλώσεις μέσα τους όταν αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού. Τι σημαίνει στην πραγματικότητα ο Λόγος ενσαρκώνεται; Τι σημαίνει ενσάρκωση; Τι έχει κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός; Ποιος είναι ο στόχος και η σημασία του έργου Του; Αφότου βίωσες τόσο μεγάλο μέρος από το έργο Του, αφότου βίωσες τις πράξεις Του ως ενσαρκωμένου, τι έχεις κερδίσει; Μόνο αφότου κατανοήσεις όλα αυτά τα πράγματα θα κατακτηθείς. Αν απλώς λες ότι αναγνωρίζεις ότι υπάρχει Θεός, αλλά δεν απαρνείσαι ό,τι οφείλεις να απαρνηθείς και δεν μπορείς να εγκαταλείψεις τις σαρκικές απολαύσεις που θα πρέπει να εγκαταλείψεις, αλλά αντιθέτως εξακολουθείς να επιθυμείς σαρκικές ανέσεις, όπως κάνεις πάντα, τότε δεν είσαι σε θέση να απαλλαγείς από οποιεσδήποτε προκαταλήψεις απέναντι στους αδελφούς και τις αδελφές και δεν πληρώνεις οποιοδήποτε τίμημα κατά την επιτέλεση πολλών απλών ασκήσεων, άρα αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχεις κατακτηθεί ακόμα. Σε αυτήν την περίπτωση, ακόμα κι αν καταλαβαίνεις πολλά, όλα θα είναι μάταια. Όσοι έχουν κατακτηθεί είναι άνθρωποι που έχουν επιτύχει κάποιες αρχικές αλλαγές και κάποια αρχική είσοδο. Η βίωση της κρίσης και της παίδευσης του Θεού προσφέρει στους ανθρώπους μια αρχική γνώση για τον Θεό και μια αρχική κατανόηση της αλήθειας. Μπορεί να είσαι ανίκανος να εισέλθεις πλήρως στην πραγματικότητα πιο βαθιών, πιο διεξοδικών αληθειών, όμως στην πραγματική σου ζωή μπορείς να κάνεις πράξη πολλές στοιχειώδεις αλήθειες, όπως αυτές που αφορούν τις σαρκικές απολαύσεις σου ή το προσωπικό κύρος σου. Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται στους ανθρώπους κατά τη διαδικασία της κατάκτησης. Αλλαγές στη διάθεση επίσης παρατηρούνται σε όσους έχουν κατακτηθεί. Παραδείγματος χάριν, στον τρόπο με τον οποίο ντύνονται και παρουσιάζονται, και στον τρόπο ζωής τους —όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν. Η οπτική τους στην πίστη στον Θεό αλλάζει, βλέπουν ξεκάθαρα τους στόχους της επιδίωξής τους και έχουν υψηλότερες φιλοδοξίες. Κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης, συμβαίνουν αντίστοιχες αλλαγές και στη διάθεση της ζωής τους. Υπάρχουν αλλαγές, αλλά είναι ρηχές, προκαταρκτικές και πολύ κατώτερες από τις αλλαγές στη διάθεση και τους στόχους της επιδίωξης όσων έχουν τελειωθεί. Αν, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της κατάκτησης, δεν αλλάξει καθόλου η διάθεση ενός ατόμου και το άτομο δεν αποκτήσει καμία αλήθεια, τότε αυτό το άτομο είναι σκουπίδι και παντελώς άχρηστο! Οι άνθρωποι που δεν έχουν κατακτηθεί δεν μπορούν να τελειωθούν! Αν κάποιος επιζητά μόνο να κατακτηθεί, τότε δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πλήρως, ακόμα κι αν η διάθεσή του επιδεικνύει κάποιες αντίστοιχες αλλαγές κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης. Θα απολέσει και τις αρχικές αλήθειες που απέκτησε. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο μέγεθος της αλλαγής στη διάθεση όσων έχουν κατακτηθεί και όσων έχουν τελειωθεί. Ωστόσο, η κατάκτηση είναι το πρώτο στάδιο της αλλαγής· είναι η βάση. Η απουσία αυτής της αρχικής αλλαγής αποτελεί απόδειξη ότι κάποιος δεν γνωρίζει στην πραγματικότητα καθόλου τον Θεό, αφού αυτή η γνώση προέρχεται από την κρίση, και αυτή η κρίση είναι το κύριο μέρος του έργου της κατάκτησης. Έτσι, όλοι όσοι έχουν τελειωθεί πρέπει πρώτα να κατακτηθούν· διαφορετικά, δεν είναι δυνατόν να οδηγηθούν στην τελείωση.\nΛες ότι αναγνωρίζεις τον ενσαρκωμένο Θεό και ότι αναγνωρίζεις τον Λόγο που ενσαρκώνεται, κι όμως κάνεις κάποια πράγματα πίσω από την πλάτη Του, πράγματα που αντιβαίνουν σε όσα ζητάει Αυτός, και στην καρδιά σου δεν έχεις φόβο Θεού. Έτσι αναγνωρίζεις τον Θεό; Αναγνωρίζεις όσα λέει Εκείνος, αλλά δεν κάνεις πράξη όσα μπορείς να κάνεις ούτε συμμορφώνεσαι με την οδό Του. Έτσι αναγνωρίζεις τον Θεό; Και παρόλο που Τον αναγνωρίζεις, η στάση σου είναι εξ ολοκλήρου επιφυλακτική απέναντί Του, και ποτέ δεν δείχνει σεβασμό. Αν έχεις δει και έχεις αναγνωρίσει το έργο Του και γνωρίζεις ότι είναι ο Θεός, αλλά παραμένεις αδιάφορος και εντελώς αμετάβλητος, τότε είσαι το είδος του ατόμου που δεν έχει κατακτηθεί ακόμα. Όσοι έχουν κατακτηθεί, πρέπει να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους και, παρόλο που δεν είναι σε θέση να εισέλθουν σε υψηλότερες αλήθειες, κι αυτές οι αλήθειες μπορεί να είναι πέραν των δυνατοτήτων τους, αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι μέσα τους να το κατορθώσουν. Επειδή ακριβώς υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορούν να αποδεχτούν υπάρχουν και όρια και περιορισμοί σε αυτά που είναι σε θέση να κάνουν πράξη. Όμως, πρέπει τουλάχιστον να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους και, αν μπορέσεις να το κατορθώσεις αυτό, αυτό το αποτέλεσμα θα οφείλεται στο έργο της κατάκτησης. Ας υποθέσουμε ότι λες: «Δεδομένου ότι Εκείνος μπορεί να εκφέρει τόσo πολλά λόγια που δεν μπορεί ο άνθρωπος, αν δεν είναι Αυτός ο Θεός, τότε ποιος είναι;» Αυτός ο τρόπος σκέψης δεν σημαίνει ότι αναγνωρίζεις τον Θεό. Αν αναγνωρίζεις τον Θεό, θα πρέπει να το δείχνεις μέσα από τις πραγματικές ενέργειές σου. Αν είσαι επικεφαλής μιας εκκλησίας, αλλά δεν μπορείς να κάνεις πράξη τη δικαιοσύνη, αν λαχταράς το χρήμα και τον πλούτο και τσεπώνεις πάντα το ταμείο της εκκλησίας για δική σου χρήση, έτσι αναγνωρίζεις ότι υπάρχει Θεός; Ο Θεός είναι παντοδύναμος και είναι αξιοσέβαστος. Πώς μπορείς να μη φοβάσαι, αν αναγνωρίζεις πραγματικά ότι υπάρχει Θεός; Αν είσαι ικανός να κάνεις τόσο ελεεινές πράξεις, έτσι όντως Τον αναγνωρίζεις; Πιστεύεις πράγματι στον Θεό; Εσύ πιστεύεις σ’ έναν αόριστο Θεό· γι’ αυτό δεν φοβάσαι! Όλοι όσοι αναγνωρίζουν και γνωρίζουν τον Θεό πραγματικά έχουν τον φόβο Του και φοβούνται να κάνουν οτιδήποτε Του αντιτίθεται ή αντιβαίνει στη συνείδησή τους. Φοβούνται ιδιαίτερα να κάνουν οτιδήποτε γνωρίζουν ότι αντιβαίνει στο θέλημα του Θεού. Μόνο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως αναγνώριση της ύπαρξης του Θεού. Τι θα πρέπει να κάνεις όταν οι γονείς σου προσπαθούν να σε εμποδίσουν να πιστεύεις στον Θεό; Πώς θα πρέπει να αγαπάς τον Θεό όταν ο άντρας σου, ο οποίος δεν πιστεύει, σου φέρεται καλά; Και πώς θα πρέπει να αγαπάς τον Θεό όταν οι αδελφοί και οι αδελφές σου σε αποστρέφονται; Αν Τον αναγνωρίζεις, τότε θα ενεργείς δεόντως και θα βιώνεις την πραγματικότητα σ’ αυτά τα ζητήματα. Αν αδυνατείς να ενεργείς με συγκεκριμένο τρόπο και μόνο λες ότι αναγνωρίζεις την ύπαρξη του Θεού, τότε είσαι απλώς ένας φαφλατάς! Λες ότι πιστεύεις σ’ Εκείνον και ότι Τον αναγνωρίζεις, αλλά με ποιον τρόπο Τον αναγνωρίζεις; Με ποιον τρόπο πιστεύεις σ’ Εκείνον; Έχεις φόβο Θεού; Τον σέβεσαι; Τον αγαπάς βαθιά μέσα σου; Όταν είσαι δυστυχισμένος και δεν έχεις κανέναν να στηριχθείς, νιώθεις το κάλλος του Θεού, αλλά κατόπιν το ξεχνάς παντελώς. Αυτό δεν είναι αγάπη για τον Θεό ούτε πίστη στον Θεό! Τι είναι αυτό που επιθυμεί ο Θεός, εν τέλει, να επιτύχει ο άνθρωπος; Όλες οι καταστάσεις που ανέφερα, όπως το να εντυπωσιάζεσαι πολύ από τη δική σου σπουδαιότητα, να νιώθεις ότι μπορείς να μαθαίνεις και να κατανοείς νέα πράγματα γρήγορα, να ελέγχεις τους άλλους, να κοιτάς αφ’ υψηλού τους άλλους, να κρίνεις τους ανθρώπους βάσει της εμφάνισής τους, να εκφοβίζεις έντιμους ανθρώπους, να εποφθαλμιάς τα χρήματα της εκκλησίας και ούτω καθεξής —μόνο όταν έχεις απαλλαγεί εν μέρει από όλες αυτές τις διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις θα εκδηλωθεί η κατάκτησή σου.\nΟμιλία του Θεού | «Σχετικά με τη Βίβλο (1)»


Σκούρα νύχια: 40 υπέροχες προτάσεις - Koyzoylo.gr\nΥπάρχουν ένα σωρό διαφορετικές αποχρώσεις και σχέδια που μπορείτε να κάνετε χρησιμοποιώντας ένα σκούρο χρώμα στα νύχια σας. Εξάλλου, τα σκούρα μανό, όπως το μαύρο, το σκούρο μπλε, το βαθύ κόκκινο κλπ ανήκουν στις αποχρώσεις που μπορούν να κάνουν τα κοντά νύχια να δείχνουν πιο μακριά και όμορφα. Οπότε δεν χρειάζεται να έχετε μακριά νύχια για να δημιουργήσετε ένα υπέροχο μανικιούρ με σκούρα χρώματα. Αξίζει να σημειωθεί πως αν θέλετε να κάνετε τα κοντά νύχια να δείχνουν μακρύτερα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και την τεχνική του Nail Contouring. Πρόκειται για ένα σχέδιο στα νύχια που αφήνει ένα άβαφο περιθώριο στα πλάγια της επιφάνειας του νυχιού. Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι τα νύχια είναι πιο μακριά. Αυτή η τεχνική μανικιούρ είναι ιδανική για να βάψετε τα νύχια σκούρα.\nΠαίξτε με τα σκούρα χρώματα βερνικιών και κάντε εκπληκτικά και εύκολα nail art σχέδια με γραμμές, τελείες, ombre nails, ματ και γυαλιστερές υφές, όπως και άλλες πολλές υπέροχες ιδέες. Ιδέες για σκούρα νύχια:\nΔοκιμάστε επίσης το μωβ, το σκούρο πράσινο, το μπορντό και το καφέ για να βάψετε τα νύχια σας. Είναι υπέροχες αποχρώσεις και κάνουν τα νύχια να δείχνουν εκθαμβωτικά. Τέλος, μπορείτε να απογειώσετε τα σκούρα νύχια σας χρησιμοποιώντας ένα Chunky Nail Polish. Ένα διάφανο βερνίκι νυχιών με νιφάδες σε διάφορα χρώματα που απλώνεται πάνω από το χρώμα που έχετε επιλέξει ως βάση για το μανικιούρ σας. Το συγκεκριμένο μανό δείχνει υπέροχο σε συνδυασμό με μια σκούρα απόχρωση μανό.


Αρχική σελίδαΙσλάμΗ Ελλάδα βάζει λουκέτα στα Τζαμιά και ποινικοποιεί την θρησκευτική έκφραση των Μουσουλμάνων\nΣτα χνάρια της Γαλλίας φαίνεται ότι κινείται η Ελλάδα μετά τα λουκέτα που επιβάλλει σταδιακά στα «παράνομα», όπως τα αποκαλεί, Τζαμιά της Αθήνας, με το επιχείρημα της ύπαρξης ενός επίσημου χώρου λατρείας που ανήκει στο Ελληνικό κράτος.\nΩστόσο οι χώροι είναι νόμιμοι και λειτουργούν με καταστατικά σωματείων που προβλέπουν την θρησκευτική έκφραση των πιστών, συμπεριλαμβανομένης και της προσευχής σε συνάθροιση. Παρολαυτα, η Ελληνική Αστυνομία επιβάλλει στους ιδιοκτήτες των χώρων αυτών να κλείσουν, ακόμα κι αν προορίζονται για σύλλογοι. Πιο συγκεκριμένα, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με το αστυνομικό τμήμα ομονοίας, μας τόνισε ότι πλέον στο Μουσουλμανικό σωματείο απαγορεύεται αυστηρά οποιαδήποτε λατρευτική έκφραση των πιστών, ακόμα κι αν ο χώρος δεν προορίζεται ως τζαμί.\nΕδώ πρέπει να σημειωθεί ότι τα σώματα ασφαλείας, σε συνομιλίες που είχαν με τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών Τζαμιών, πριν την ανακοίνωση της έναρξης του επίσημου «Τεμένους», τους διαβεβαίωναν ότι δεν τίθεται θέμα λουκέτου και επιβολής σφραγίσματος. Εξάλλου, ως γνωστόν, εδώ και δεκαετίες οι χώροι λειτουργούσαν σε άψογες συνθήκες, σε όλα τα επίπεδα και εις γνώσιν της ΕΥΠ, Αντιτρομοκρατικής και ΕΛΑΣ. Για την ακρίβεια οι χώροι αυτοί βοηθούσαν κομβικά στην εύρυθμη λειτουργία των κοινοτήτων και στην εξυπηρέτηση των πιστών σε διάφορα σημεία της χώρας.\nΜε την έναρξη του επίσημου Τεμένους η Ελληνική πολιτεία διαδίδει προς πάσα κατεύθυνση ότι σέβεται τους Μουσουλμάνους καθώς πρόκειται για μια κίνηση που συμβολίζει την «δημοκρατία» και την ελευθερία της θρησκευτικής έκφρασης. Στην πραγματικότητα όμως, τα λουκέτα που αναμένονται σε 80 περίπου ιδιωτικά Τζαμιά, που ορισμένα από αυτά λειτουργούσαν κοντά στα 30 χρόνια στην Ελλάδα, συμβολίζει τον διωγμό της θρησκευτικής έκφρασης των Μουσουλμάνων.\nΩς προς την φύση του Τεμένους διακρίνουμε πολλά στοιχεία τα οποία παραβιάζουν την έννοια του Τζαμιού. Τα δυο βασικότερα είναι ότι ο χώρος ανήκει στο δημόσιο, δηλαδή σε μη Μουσουλμάνους, οπου κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο Κοράνι (Κοράνι 9: 17-18), όπως επίσης ο χώρος είναι αδογμάτιστος με αποτέλεσμα να προβλέπεται η χρήση του χώρου από Σιίτες, Σουννίτες και άλλων δογμάτων. Είναι σαν να μιλάμε για μια Χριστιανική εκκλησιά η οποία θα παραχωρείται σε Καθολικούς, Προτεστάντες και Ορθόδοξους. Ο καθένας κατανοεί το μέγεθος της αυθαιρεσίας από μεριά των υπευθύνων.\nΕνώ το Ελληνικό κράτος προσπαθεί να διαφημίσει την δήθεν ανεκτικότητα του προς τους Μουσουλμάνους στο εξωτερικό, έχοντας ως βιτρίνα το Τέμενος, στο εσωτερικό της χώρας αποκαλύπτει το αληθινό αφήγημα του, το οποίο είναι Ισλαμοφοβικό έχοντας ως μοναδικό σκοπό την εξόντωση των Μουσουλμανικών κοινοτήτων. Απόδειξη τα λεγόμενα του βουλευτή της Ν.Δ, Άγγελο Συρίγο. Διαβάζουμε σε πρόσφατη συνέντευξη του στο ΕΘΝΟΣ:\n«Στην ερώτηση εάν το τέμενος του Βοτανικού μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του συνόλου των μουσουλμάνων που ζουν σε όλες τις περιοχές της Αττικής, ο κ. Συρίγος απαντά: «Η Ελλάδα δεν είναι μουσουλμανική χώρα. Η εμπειρία έχει δείξει ότι μόνο στις μεγάλες γιορτές των μουσουλμάνων υπάρχει ανάγκη για μεγάλους χώρους. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι το τέμενος στο Βοτανικό μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των μουσουλμάνων που θέλουν να προσευχηθούν».\nΟ βουλευτής προσπάθησε να αποφύγει το ερώτημα του δημοσιογράφου απαντώντας δίχως νόημα ότι «Η Ελλάδα δεν είναι Μουσουλμανική χώρα». Εφόσον δεν είναι Ισλαμική χώρα ως προς τι η κατασκευή του χώρου με δημόσιο χρήμα και μάλιστα η θεσμοθετημένη του μορφή; Και με ποια λογική μπαίνουν λουκέτα στους ιδιωτικούς χώρους που τόσα χρόνια εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των πιστών αθόρυβα δίχως προκλήσεις και κινδύνους; Στη συνέχεια αναφέρει ότι η «εμπειρία» έχει δείξει ότι μόνο στις μεγάλες γιορτές των Μουσουλμάνων υπάρχει ανάγκη για μεγάλους χώρους. Ποια «εμπειρία» είναι αυτή; Ο βουλευτής είναι ανενημέρωτος. Οι Μουσουλμάνοι προσεύχονται καθημερινά 5 φορές την ημέρα και οι άτυποι χώροι προσευχής γεμίζουν κάθε Παρασκευή. Όλοι αυτοί που θα χωρέσουν στο «επίσημο» Τέμενος;\nΓια να γίνει κατανοητός ο παραλογισμός τους, κλείνουν 80 Ισλαμικούς χώρους προσευχής, με τον κάθε ένα χώρο από αυτούς να χωράει με άνεση τουλάχιστον 100 άτομα μέσο όρο και ανοίγουν ένα μόνο χώρο με χωρητικότητα 350 ατόμων. Με άλλα λόγια απαγορεύουν σε χιλιάδες Μουσουλμάνους την πρόσβαση σε χώρο προσευχής, επιτρέποντας μόνο 350 άτομα. Με ποια δικαιολογία και με ποια λογική όλα αυτά; Με την λογική ότι η Ελλάδα δεν είναι Μουσουλμανική χώρα! Είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο το μήνυμα του Ελληνικού κράτους που διαμηνύει στους Μουσουλμάνους.\nΗ δικαιολογία που πολλοί παραθέτουν είναι ότι οι χώροι είναι ακατάλληλοι για την συγκέντρωση ανθρώπων, άρα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας. Ο ισχυρισμός είναι το λιγότερο αστείος διότι είναι γνωστό το όργιο διαφθοράς στο πολεοδομικό κομμάτι. Επιπλέον οι περισσότεροι χώροι που έλαβαν άδεια είναι προβληματικοί ως προς το νομικό σκέλος και ακατάλληλοι με βάση τα λεγόμενα των «ευαισθητοποιημένων» της ανθρώπινης ασφάλειας. Έχουν δοθεί άδειες σε αποθήκες, σε ημιυπόγεια και ετοιμάζονται να δώσουν και σε πρώην γκαράζ! Προκύπτει λοιπόν το εύλογο ερώτημα, πως έλαβαν ορισμένοι από αυτούς την σχετική άδεια λειτουργίας ως Τζαμί; Η λεπτομερειακή απάντηση σε μελλοντικό αναλυτικό άρθρο διότι το παρασκήνιο είναι πολύ πλούσιο.\nΣτη συνέχεια επιστρατεύεται η Ισλαμοφοβία και η τρομολαγνεία λέγοντας ότι τα Τζαμιά εγκυμονούν κινδύνους μιας και αποτελούν εστίες ριζοσπαστικοποίησης. Γιαυτο το λόγο, μας πληροφορεί, ότι τα τζάμια «χρειάζονται προσοχή». Με άλλα λόγια για τον βουλευτή, Ισλάμ και Μουσουλμάνοι σημαίνουν τρομοκρατία και φανατισμός σε σημείο που επιβάλλεται η παρακολούθηση τους. Αναφέρει επίσης ότι «Το παράδειγμα από άλλες χώρες μας δείχνει ότι η ριζοσπαστικοποίηση ξεκινά μέσα στα τζαμιά». Πρόκειται για μια αστήριχτη δήλωση μιας και η ριζοσπαστικοποίηση, ως κανόνας, δεν εντοπίζεται στις οργανωμένες Μουσουλμανικές κοινότητες, ούτε στους χώρους λατρείας τους. Απόδειξη αποτελεί το προφίλ του μέσου τρομοκράτη ο οποίος είναι περιθωριοποιημένος, απομονωμένος και αποκομμένος από το σύνολο των πιστών.\nΔυστυχώς, η πραγματική ριζοσπαστικοποίηση έγκειται στις μεθόδους της ελληνικής πολιτείας, οι οποίες στοχοποιούν και διώκουν τους χώρους λατρείας με το πρόσχημα των αδειών. Στην πραγματικότητα ο σκοπός είναι η εξόντωση των ιδιωτικών Τζαμιών και των κοινοτήτων που πρεσβεύουν. Χώροι οι οποίοι έχουν αποδείξει την λειτουργικότητα τους και την εξυπηρέτηση που προσφέρουν σε ένα τεράστιο πλήθος πιστών που βρίσκεται εντός της Αττικής, το οποίο τώρα θα βρεθεί, εξαναγκαστικά, δίχως τόπο για προσευχή, έχοντας ως αποτέλεσμα η προσευχή να προσφερθεί ιδιωτικά και κρυφά. Αυτό άραγε δεν εγκυμονεί κινδύνους;\nΣυμπερασματικά καταλήγουμε ότι η Ελλάδα, και συγκεκριμένα η πολιτική με το Τέμενος, δεν μπορεί να προσφερθεί ως καύχημα για ελευθερία και σεβασμό των Μουσουλμάνων. Τουναντίον, προσφέρεται ως παράδειγμα εξόντωσης των Μουσουλμανικών κοινοτήτων.\nάρθρα Ελλάδα Ισλάμ\nΌταν η Αγία Σοφία ξαναγίνει αυτό για την οποία την έφτιαξε ο Ιουστινιανός και όταν ανοίξουν Χριστιανικοί ναοί στην Σ.Αραβία και σε όποια άλλη μουσουλμανική χώρα δεν υπάρχουν τότε κι εσείς να απαιτήσετε αυτά που λέτε Κε ψευτοϊμάμη!!😡😡😡\nΑλλιώς αν δεν σας αρέσει είστε ελεύθεροι να πάτε στις χώρες σας όπου θα εκφράζετε ελεύθερα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις σας.\nΜε απλά λόγια αν δεν σας αρέσει\nΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!!🇬🇷\n8/11/20, 9:01 μ.μ.\nΝα σέβεστε τη Χώρα που σας φιλοξενεί και τους κανόνες της και να μην απαιτείται επισταμένως να σέβεται μόνο η χώρα ότι εσείς ζητάτε. Το άρθρο σας είναι ντροπιαστικό. Μόνο να απαιτείται στον όνομα της θρησκείας σας ξέρετε.\n8/11/20, 9:47 μ.μ.\nΑΜΗΝ. ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΩΣ ΝΑΟΣ.\n9/11/20, 11:18 π.μ.\nΟι μουσουλμάνοι της Αττικής δεν έχουν ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση με την Τουρκία. Επομένως ο παραλληλισμός με την Αγία Σοφία είναι άτοπος. Η Αγία Σοφία πλέον είναι τζαμί και σε όποιον αρέσει. Εσείς δε που σχολιάζετε εδώ, είστε εθνικιστές, δεν είστε χριστιανοί.\n9/4/21, 11:24 μ.μ.


2 Το πώς µεγαλώνεις ένα ευτυχισµένο και υγιές παιδί δεν είναι κάτι που οι περισσότεροι γονείς το διδάσκονται. Στην πραγµατικότητα, πολλοί απ αυτούς απλώς διαπράττουν σφάλµατα καθ όλη τη διάρκεια ανατροφής των παιδιών τους, παρά τις πολύ καλές προθέσεις τους. Συνεπώς, πάρα πολύ συχνά συναντά κανείς οικογένειες µε κάθε άλλο παρά ευτυχισµένες σχέσεις και µε συνεχείς προστριβές ανάµεσα στους γονείς και στα παιδιά. Αυτή δεν είναι µια φυσιολογική κατάσταση σχέσεων. Κάτι τέτοιο µπορεί, πραγµατικά, να αποφευχθεί εντελώς. Ο Λ. Ρον Χάµπαρντ ανέπτυξε πολλές µεθόδους που φέρνουν στο φως την καλύτερη πλευρά ενός παιδιού και των γονιών του. Σ αυτό το βιβλίο θα διαβάσεις για κάποιες απ αυτές τις µεθόδους και θ ανακαλύψεις πώς να µεγαλώνεις ένα παιδί χωρίς να τσακίζεις την προσωπικότητά του, πώς να έχεις ένα παιδί πρόθυµο να προσφέρει στην οικογένεια και πώς να βοηθάς ένα παιδί να ξεπερνάει γρήγορα τις καθηµερινές αναστατώσεις και τις δοκιµασίες της ζωής. Το µεγάλωµα των παιδιών θα πρέπει να είναι χαρά. Και µπορεί να είναι. Στην πραγµατικότητα, µπορεί να είναι µια από τις πιο ικανοποιητικές εµπειρίες του ανθρώπου. Η εφαρµογή των αρχών της Σαηεντολογίας στην ανατροφή των παιδιών µπορεί να εγγυηθεί ότι θα είναι ευτυχισµένα, στοργικά και δηµιουργικά και ότι θα γίνουν πολύτιµα µέλη της κοινωνίας στην οποία ζουν. 2\n3 ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙ ΙΑ Τ ο κύριο πρόβληµα µε τα παιδιά είναι το πώς να συµβιώνουµε µαζί τους. Το πρόβληµα στο µεγάλωµα ενός παιδιού είναι ο ενήλικος, όχι το παιδί. Ένας καλός και πνευµατικά υγιής ενήλικος, µε αγάπη και ανεκτικότητα στην καρδιά του, είναι σχεδόν η καλύτερη θεραπεία που µπορεί να έχει ένα παιδί. Το κύριο πρόβληµα στο µεγάλωµα των παιδιών είναι το πώς να τα διαπαιδαγωγήσεις χωρίς να τα τσακίσεις. Πρέπει να µεγαλώσεις το παιδί σου µε τέτοιο τρόπο που να µη χρειάζεται να το ελέγχεις, έτσι ώστε να είναι πάντα κύριος του εαυτού του. Απ αυτό εξαρτάται η καλή του συµπεριφορά και η σωµατική και πνευµατική του υγεία. Τα παιδιά δεν είναι σκυλιά. εν µπορούµε να τα εκπαιδεύσουµε µε τον τρόπο που εκπαιδεύουµε τα σκυλιά. εν είναι αντικείµενα, τα οποία µπορεί κανείς να τα ελέγχει. Κι ας µην παραβλέπουµε το γεγονός ότι είναι άντρες και γυναίκες. Το παιδί δεν ανήκει σε κάποια ιδιαίτερη κατηγορία ζώου, διαφορετική από το ανθρώπινο γένος. Το παιδί είναι ένας άντρας ή µια γυναίκα που δεν έχει ακόµη αναπτυχθεί πλήρως. Κάθε κανόνας που ισχύει για τη συµπεριφορά των αντρών και των γυναικών ισχύει και για τα παιδιά. Πώς θα σου φαινόταν να σε τραβάνε από δω κι από κει, να σου δίνουν εντολές κάθε λίγο και λιγάκι και να µη σ αφήνουν να κάνεις αυτό που θέλεις; Θα αγανακτούσες. Ο µόνος λόγος για τον οποίο ένα παιδί «δεν» αγανακτεί είναι επειδή είναι µικρό. Αν κάποιος συµπεριφερόταν σ εσένα, έναν ενήλικο, µε τις εντολές, την αντιφατικότητα και την ασέβεια που δέχεται ένα µέσο παιδί, σχεδόν θα τον σκότωνες. Το παιδί δεν αντεπιτίθεται επειδή δεν είναι αρκετά µεγάλο. Αντί γι αυτό, κάνει λάσπες στο πάτωµα, σου χαλάει το µεσηµεριανό σου ύπνο και καταστρέφει τη γαλήνη του σπιτιού. Αν είχε ίσα δικαιώµατα µε σένα, δε θα ζητούσε αυτή την «εκδίκηση». Αυτή η «εκδίκηση» αποτελεί τυπική συµπεριφορά ενός παιδιού. Αυτοβουλία είναι εκείνη η κατάσταση ύπαρξης κατά την οποία ένα άτοµο µπορεί να ελεγχθεί ή να µην ελεχθεί από το περιβάλλον του, ανάλογα µε το τι επιλέγει το ίδιο. 3\n4 Ένα άτοµο που βρίσκεται σ αυτή την κατάσταση έχει πίστη στην ικανότητά του να ελέγχει το υλικό σύµπαν και άλλους ανθρώπους. Το παιδί έχει δικαίωµα αυτοβουλίας. Ισχυρίζεσαι ότι, αν δεν το συγκρατήσεις ώστε να µην τραβήξει και ρίξει πάνω του πράγµατα, να µη βγει στο δρόµο τρέχοντας κ.λπ., κ.λπ., θα χτυπήσει. Εσύ, ως ενήλικος, τι κάνεις, ώστε αυτό το παιδί να ζει σ ένα σπίτι ή σ ένα περιβάλλον στο οποίο µπορεί να χτυπήσει; Το σφάλµα είναι δικό σου και όχι δικό του αν σπάει πράγµατα. Η γλυκύτητα και η αγάπη ενός παιδιού εξακολουθούν να υπάρχουν µόνο όσο µπορεί να ασκεί τη δική του αυτοβουλία. Αν την εµποδίσεις, εµποδίζεις ως ένα βαθµό και τη ζωή του. Υπάρχουν µόνο δύο λόγοι για τους οποίους περιορίζεται το δικαίωµα του παιδιού να αποφασίζει από µόνο του: το γεγονός ότι το περιβάλλον του είναι εύθραυστο και επικίνδυνο και εσύ. Κι αυτό συµβαίνει επειδή του κάνεις τα ίδια που έκαναν και σε σένα όταν ήσουν παιδί, άσχετα µε το τι νοµίζεις. Υπάρχουν δύο δρόµοι που µπορείς ν ακολουθήσεις. Να δώσεις στο παιδί ελευθερία κινήσεων σ ένα περιβάλλον που δεν µπορεί να βλάψει και δεν µπορεί να το βλάψει σοβαρά ούτε περιορίζει σε µεγάλο βαθµό το χώρο και το χρόνο του. Με τις υπηρεσίες της Σαηεντολογίας, µπορείς να ξεφορτωθείς τις δικές σου παρεκκλίσεις (αποκλίσεις από την ορθολογική σκέψη ή συµπεριφορά), σε σηµείο που η ανεκτικότητά σου να είναι ίση ή να ξεπερνάει την έλλειψη εκπαίδευσης του παιδιού στο πώς να σε ευχαριστεί. Όταν δίνεις κάτι σ ένα παιδί, είναι δικό του. εν είναι πια δικό σου. Ρούχα, παιχνίδια, κάποιο δωµάτιο, ό,τι του έχεις δώσει, πρέπει να παραµείνει κάτω από τον αποκλειστικό του έλεγχο. Έτσι, αν σκίσει το πουκάµισό του, αν διαλύσει το κρεβάτι του, αν σπάσει το φορτηγάκι του, δεν είναι δική σου δουλειά. Πώς θα σου φαινόταν αν κάποιος σου χάριζε ένα χριστουγεννιάτικο δώρο, και στη συνέχεια σου έλεγε κάθε µέρα τι θα πρέπει να το κάνεις, και µάλιστα σε τιµωρούσε αν δεν κατάφερνες να το φροντίσεις έτσι όπως εκείνος που σου το δώρισε πίστευε ότι είναι το σωστό; Θα έσπαγες τα µούτρα αυτού του τύπου και θα κατέστρεφες το δώρο.το ξέρεις πως θα το κανες. Το παιδί σού σπάει τα νεύρα όταν του κάνεις κάτι τέτοιο. Αυτό αποτελεί εκδίκηση. Κλαίει. Σε βασανίζει. Χαλάει τα πράγµατά σου. Χύνει το γάλα του «από απροσεξία». Τέλος, σπάει επίτηδες αυτό που απέκτησε, το οποίο τόσο συχνά το συµβούλευες να προσέχει. Για ποιο λόγο; Αγωνίζεται για την αυτοβουλία του, το δικαίωµά του να κατέχει και να κάνει την παρουσία του αισθητή στο περιβάλλον. Αυτό το «απόκτηµα» αποτελεί ένα ακόµη κανάλι µέσω του οποίου µπορούν να το ελέγχουν. Έτσι, πρέπει να πολεµήσει και το απόκτηµα και εκείνον που το ελέγχει. 4\n5 Αναµφίβολα, µερικοί άνθρωποι ανατράφηκαν τόσο άσχηµα, που νοµίζουν πως ο έλεγχος είναι το ανώτερο που µπορείς να επιτύχεις στο µεγάλωµα των παιδιών. Αν θες να ελέγχεις το παιδί σου, απλώς τσάκισέ το µέχρι να φτάσει σε πλήρη απάθεια και θα είναι τόσο υπάκουο όσο και οποιοσδήποτε υπνωτισµένος ηλίθιος. Αν θες να µάθεις πώς να το ελέγχεις, πάρε ένα βιβλίο εκπαίδευσης σκύλων, ονόµασε το παιδί Αζόρ και µάθε το πρώτα να σου φέρνει πράγµατα, έπειτα να «κάθεται σούζα» και µετά να γαβγίζει για το φαγητό του. Μπορείς να εκπαιδεύσεις ένα παιδί κατ αυτό τον τρόπο. Και βέβαια µπορείς. Αλλά θα είσαι άξιος της τύχης σου, αν στο τέλος γίνει ένας αιµατοσταγής εγκληµατίας. Θα ταλαιπωρηθείς, φυσικά. Είναι ένα ανθρώπινο ον. Τα πράγµατα θα είναι δύσκολα για σένα, καθώς ο άνθρωπος έγινε βασιλιάς των ζώων µόνο και µόνο επειδή δεν µπορούσε ως είδος να ηττηθεί. εν πέφτει εύκολα σε κατάσταση απαθούς υποταγής, όπως κάνουν τα σκυλιά. Οι άνθρωποι είναι κύριοι των σκύλων, γιατί είναι αυτόβουλοι, ενώ οι σκύλοι δεν είναι. Ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι άρχισαν να συγχέουν τα παιδιά µε τα σκυλιά και άρχισαν να τα διαπαιδαγωγούν χρησιµοποιώντας βία πρέπει να αναζητηθεί στο πεδίο της ψυχολογίας. Ο ψυχολόγος εργάστηκε βασιζόµενος σε «αρχές» όπως οι ακόλουθες: «Ο άνθρωπος είναι κακός». «Ο άνθρωπος πρέπει να εκπαιδευτεί ώστε να γίνει κοινωνικό ζώο». «Ο άνθρωπος πρέπει να προσαρµόζεται στο περιβάλλον του». Καθώς αυτά τα αξιώµατα δεν αληθεύουν, η ψυχολογία δεν έχει αποτελέσµατα. Κι αν συνάντησες ποτέ κάποιον εντελώς ράκος, θα ήταν το παιδί ενός επαγγελµατία ψυχολόγου. Αν δώσουµε προσοχή στον κόσµο γύρω µας αντί στα συγγράµµατα κάποιου, ο οποίος τα έγγραψε βασιζόµενος στα συγγράµµατα κάποιου άλλου, θα διαπιστώσουµε τη σφαλερότητα αυτών των αξιωµάτων. Η πραγµατικότητα είναι εντελώς αντίθετη µε τις παραπάνω πεποιθήσεις. Η αλήθεια έχει ως εξής: Ο άνθρωπος είναι βασικά καλός. Μόνο ως αποτέλεσµα σοβαρής παρέκκλισης µπορεί ο άνθρωπος να γίνει κακός. Η αυστηρή διαπαιδαγώγηση τον ωθεί στην ακοινωνησία. Ο άνθρωπος πρέπει να διατηρεί την προσωπική του ικανότητα να προσαρµόζει το περιβάλλον στα µέτρα του προκειµένου να παραµένει πνευµατικά υγιής. 5\n6 Ένας άνθρωπος είναι πνευµατικά υγιής και ασφαλής στο βαθµό που είναι αυτόβουλος. Κατά το µεγάλωµα του παιδιού σου πρέπει να αποφύγεις να το «εκπαιδεύσεις» για να γίνει ένα κοινωνικό ζώο. Αρχικά, το παιδί σου είναι περισσότερο κοινωνικό και πιο αξιοπρεπές από εσένα. Σε σχετικά µικρό χρονικό διάστηµα, η µεταχείριση που δέχεται το περιορίζει σε τέτοιο βαθµό, που επαναστατεί. Η επανάσταση αυτή µπορεί να ενταθεί σε σηµείο που το παιδί να γίνει ο φόβος και ο τρόµος των γύρω του. Θα κάνει θόρυβο, δε θα νοιάζεται για τους άλλους, δε θα προσέχει τα πράγµατά του ούτε τα πράγµατα των άλλων, θα είναι βρόµικο και µε λίγα λόγια θα κάνει οτιδήποτε θα σ ενοχλούσε. Εκπαίδευσέ το, έλεγξέ το και θα χάσεις την αγάπη του. Έχεις χάσει για πάντα το παιδί που προσπαθείς να έχεις και να ελέγχεις. Επίτρεψε σ ένα παιδί να καθίσει στα γόνατά σου. Θα καθίσει εκεί ευχαριστηµένο. Τώρα βάλε τα χέρια σου γύρω του και εξανάγκασέ το να καθίσει εκεί. Κάνε το ακόµη κι αν δεν προσπαθήσει καν να φύγει. Αµέσως θα στριφογυρίσει. Θα παλέψει για να φύγει µακριά σου. Θα θυµώσει. Θα κλάψει. Θυµήσου τώρα ότι ήταν ευτυχισµένο πριν αρχίσεις να το κρατάς. Γενικά, οι προσπάθειές σου να διαπλάσεις, να εκπαιδεύσεις και να ελέγξεις αυτό το παιδί το κάνουν ν αντιδρά ακριβώς όπως αντιδρά όταν προσπαθείς να το κρατήσεις στα γόνατά σου. Αν έχεις ήδη εκπαιδεύσει το παιδί σου, αν το έχεις ελέγξει, του έχεις δώσει εντολές και του έχεις αρνηθεί τα δικά του πράγµατα, φυσικά και θα συναντήσεις δυσκολίες. Στα µισά της πτήσης αλλάζεις τακτική. Προσπαθείς να του δώσεις την ελευθερία του. Σε υποπτεύεται σε τέτοιο βαθµό, που θα δεινοπαθήσει στην προσπάθειά του να προσαρµοστεί. Η µεταβατική περίοδος θα είναι φρικτή. Στο τέλος, ωστόσο, θα έχεις ένα τακτικό, σωστά διαπαιδαγωγηµένο, κοινωνικό παιδί, που θα σε σκέφτεται και κάτι που είναι πολύ σηµαντικό για σένα που θα σε αγαπάει. Το παιδί που είναι υπό περιορισµό, που το καθοδηγείς, το κουµαντάρεις, το ελέγχεις, αισθάνεται µια πολύ σοβαρή ανησυχία. Οι γονείς του αποτελούν οντότητες επιβίωσης. Του παρέχουν φαγητό, ρούχα, στέγη, στοργή. Αυτό σηµαίνει ότι θέλει να είναι κοντά τους. Θέλει, φυσικά, να τους αγαπάει, καθώς είναι παιδί τους. Από την άλλη µεριά, όµως, οι γονείς του είναι οντότητες µη επιβίωσης. Ολόκληρη η ύπαρξη και η ζωή του εξαρτώνται από το δικαίωµά του να εφαρµόζει τις δικές του αποφάσεις σχετικά µε τις κινήσεις του, τα πράγµατά του και το σώµα του. Οι γονείς προσπαθούν να το εµποδίσουν αυτό λόγω της λαθεµένης ιδέας ότι το παιδί είναι ένας ηλίθιος που δεν πρόκειται να µάθει, εκτός κι αν το «ελέγξουµε». Έτσι, χρειάζεται ν αποφύγει, να πολεµήσει, να ενοχλήσει και να βασανίσει έναν εχθρό. 6\n7 Ένα παιδί χρειάζεται την υποστήριξη των γονιών του σε πολλές πλευρές της επιβίωσής του. Αν όµως εκείνοι εµποδίζουν επίσης σοβαρά τις αποφάσεις της ζωής του, αποκτάει ένα τεράστιο πρόβληµα που µπορεί να του προκαλέσει µεγάλη έγνοια. Και να η ανησυχία: «Τους αγαπώ πολύ. Και τους χρειάζοµαι. Αλλά αποτελούν εµπόδιο στις ικανότητές µου, στη σκέψη µου, στη ζωή που θα µπορούσα να έχω. Τι θα κάνω µε τους γονείς µου; εν µπορώ να ζήσω µαζί τους. εν µπορώ να ζήσω χωρίς αυτούς. Αχ, Θεέ µου, Θεέ µου!». Κάθεται, λοιπόν, στριφογυρίζοντας το πρόβληµα στο µυαλό του. Αυτό το πρόβληµα, αυτή η ανησυχία, θα το ακολουθεί, λίγο πολύ, επί δεκαοχτώ χρόνια. Και σχεδόν θα καταστρέψει τη ζωή του. Ελευθερία για το παιδί σηµαίνει ελευθερία για σένα. Το να εγκαταλείψεις τα πράγµατα του παιδιού στη µοίρα τους σηµαίνει, τελικά ασφάλεια για τα πράγµατα αυτά. Τι τροµερή δύναµη θέλησης χρειάζεται να διαθέτει ένας γονιός για να µη δίνει ακατάπαυστα οδηγίες στο παιδί! Τι οδύνη είναι να βλέπει τα πράγµατά του να καταστρέφονται! Τι αναστάτωση του προκαλεί το να µην κανονίζει το χρόνο και το χώρο του παιδιού! Πρέπει, ωστόσο, να το κάνει, αν θέλει ένα υγιές, ευτυχισµένο, προσεκτικό, όµορφο και έξυπνο παιδί! 7\n8 Το δικαίωµα του παιδιού να προσφέρει εν έχεις κανένα δικαίωµα να αρνείσαι στο παιδί σου το δικαίωµα να προσφέρει. Ένα ανθρώπινο ον αισθάνεται ικανό και άξιο µόνο εφόσον του επιτρέπεται να προσφέρει το ίδιο ή και περισσότερο απ αυτό που του προσφέρουν. Ένας άνθρωπος µπορεί να προσφέρει περισσότερα και να αισθάνεται ασφαλής σ ένα περιβάλλον. Αισθάνεται ανασφαλής τη στιγµή που δεν προσφέρει αρκετά, πράγµα που σηµαίνει ότι δίνει λιγότερα απ όσα παίρνει. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, φέρε στο νου σου µια φορά που όλοι έφεραν κάτι στο πάρτι εκτός από σένα. Πώς είχες νιώσει; Ένα ανθρώπινο ον επαναστατεί εναντίον κάθε πηγής που προσφέρει σ αυτό περισσότερα απ όσα προσφέρει το ίδιο σ αυτή, και δείχνει δυσπιστία απέναντί της. Οι γονείς, φυσικά, προσφέρουν περισσότερα στο παιδί απ όσα προσφέρει εκείνο σ αυτούς. Τη στιγµή που το παιδί το συνειδητοποιεί αυτό, γίνεται δυστυχισµένο. Προσπαθεί ν ανεβάσει το επίπεδο προσφοράς του. Όταν δεν τα καταφέρνει, θυµώνει µε την πηγή που του προσφέρει. Αρχίζει να απεχθάνεται τους γονείς του. Εκείνοι προσπαθούν να καταστείλουν αυτή την επανάσταση προσφέροντας περισσότερα. Το παιδί επαναστατεί κι άλλο. Είναι µια άσχηµη ελικοειδής πτώση, γιατί η κατάληξή της θα είναι να πέσει το παιδί στην απάθεια. Πρέπει ν αφήνεις το παιδί να σου προσφέρει. εν µπορείς να το προστάξεις να προσφέρει. εν µπορείς να το διατάξεις να κουρέψει το γρασίδι και µετά να θεωρήσεις ότι αυτό είναι προσφορά. Πρέπει εκείνο ν αποφασίσει ποια θα είναι η προσφορά του και µετά να τη δώσει. Αν δεν έχει κάνει το ίδιο την επιλογή, τότε δεν πρόκειται για δική του προσφορά παρά µόνο για περισσότερο έλεγχο. Ένα µωρό προσφέρει µε το να προσπαθεί να σε κάνει να χαµογελάσεις. Θα κάνει ολόκληρη παράσταση. Λίγο πιο µεγάλο, θα σου χορέψει, θα σου φέρει ξύλα, θα προσπαθήσει να επαναλάβει τις κινήσεις που κάνεις όταν δουλεύεις για να σε βοηθήσει. Αν δε δεχτείς αυτά τα χαµόγελα, αυτούς τους χορούς, αυτά τα ξύλα, αυτές τις κινήσεις, µε το πνεύµα που δίνονται, θα έχεις αρχίσει να το εµποδίζεις από το να προσφέρει. Θ αρχίσει τότε να γίνεται ανήσυχο. Θα µεταχειρίζεται απερίσκεπτα και µε περίεργο τρόπο τα πράγµατά σου σε µια προσπάθεια να τα κάνει «καλύτερα» για σένα. Κι εσύ το µαλώνεις. Αυτό του δίνει τη χαριστική βολή. Στο σηµείο αυτό υπεισέρχεται κι ένας άλλος παράγοντας. Τα δεδοµένα. Πώς είναι δυνατόν να γνωρίζει ένα παιδί τι να προσφέρει σε σένα ή στην οικογένειά του ή στο σπίτι αν δεν έχει ιδέα για τις αρχές βάσει των οποίων λειτουργεί µια οικογένεια; 8\n9 Η οικογένεια είναι µια οµάδα που έχει έναν κοινό στόχο: την επιβίωση και την πρόοδό της. Το παιδί στο οποίο δεν επιτρέπεται να προσφέρει ή που δεν καταφέρνει να κατανοήσει τους στόχους και τις αρχές λειτουργίας της οικογενειακής ζωής αποµακρύνεται από την οικογένεια. Του δείχνουν ότι δεν αποτελεί µέρος της οικογένειας, επειδή δεν µπορεί να προσφέρει. Έτσι, γίνεται εχθρικό προς την οικογένεια, γεγονός που αποτελεί το πρώτο βήµα στο να γίνει ένα αντικοινωνικό άτοµο. Χύνει το γάλα του, ενοχλεί τους καλεσµένους σου και στριγκλίζει έξω από το παράθυρό σου για «παιχνίδι». Μπορεί ακόµη και ν αρρωστήσει απλώς και µόνο για να σε βάλει σε δουλειά. Το κάνουν να νιώθει ένα µηδενικό δείχνοντάς του πως δεν είναι αρκετά δυνατό για να προσφέρει. εν µπορείς να κάνεις τίποτε άλλο παρά να δεχτείς τα χαµόγελα, τους χορούς και τα ξύλα του µικρού παιδιού. Μόλις, όµως, το παιδί είναι σε θέση να καταλάβει, θα πρέπει να του εξηγήσεις τα πάντα γύρω από τη λειτουργία της οικογένειας. Από πού βγαίνει το χαρτζιλίκι του; Πώς και υπάρχει φαγητό; Ρούχα; Ένα καθαρό σπίτι; Ένα αυτοκίνητο; Ο µπαµπάς δουλεύει. Ξοδεύει χρόνο και φαιά ουσία και κοπιάζει, και γι αυτό του δίνουν χρήµατα. Τα χρήµατα µπορούµε να τα δώσουµε σ ένα µαγαζί και ν αγοράσουµε φαγητό. Το αυτοκίνητο το φροντίζουµε, γιατί δεν έχουµε πολλά λεφτά. Όταν το σπίτι είναι ήρεµο και περιποιούµαστε τον µπαµπά, ο µπαµπάς δουλεύει καλύτερα κι αυτό µας επιτρέπει να έχουµε φαγητό, ρούχα και αυτοκίνητα. Η εκπαίδευση είναι απαραίτητη, γιατί κερδίζει περισσότερα χρήµατα κανείς όταν έχει µορφωθεί. Το παιχνίδι είναι απαραίτητο γιατί αποτελεί κίνητρο για να δουλέψουµε σκληρά. ώσε του την πλήρη εικόνα. Αν µέχρι τώρα επαναστατούσε, είναι πιθανό να συνεχίσει να επαναστατεί, αλλά στο τέλος θ αλλάξει συµπεριφορά. Πρώτα απ όλα, ένα παιδί χρειάζεται ασφάλεια. Μέρος αυτής της ασφάλειας είναι η κατανόηση. Ένα άλλο µέρος είναι ένας αµετάβλητος κώδικας συµπεριφοράς. Αυτό που είναι παράνοµο σήµερα δεν µπορεί να αγνοηθεί αύριο. Στην πραγµατικότητα µπορείς ν ασκήσεις σωµατικό έλεγχο σ ένα παιδί για να υπερασπιστείς τα δικαιώµατά σου µε την προϋπόθεση ότι εκείνο ορίζει αυτά που του ανήκουν και µπορεί να σου προσφέρει και να δουλέψει για σένα. 9\n10 Οι ενήλικοι έχουν δικαιώµατα. Το παιδί πρέπει να το γνωρίζει αυτό. Ένα παιδί έχει ως στόχο του να µεγαλώσει. Εάν ένας ενήλικος δεν έχει περισσότερα δικαιώµατα, τότε για ποιο λόγο να µεγαλώσει; Και, τέλος πάντων, ποιος, στην οργή, θα ήταν ενήλικος στις µέρες µας; Το παιδί έχει ένα καθήκον απέναντί σου. Θα πρέπει να µπορεί να σε φροντίζει, όχι να έχει την ψευδαίσθηση ότι µπορεί, αλλά πράγµατι να µπορεί. Και εσύ θα πρέπει να έχεις την υποµονή να επιτρέψεις στον εαυτό σου να σε φροντίζει κουτσά στραβά, µέχρις ότου να µάθει να το κάνει σωστά, στηριζόµενο στη δική του εµπειρία και όχι στις δικές σου οδηγίες. Να φροντίζεις το παιδί; Ανοησίες! Κατά πάσα πιθανότητα εκείνο έχει καλύτερη κατανόηση των άµεσων καταστάσεων από εσένα, έναν πολυπαθή ενήλικα. Μόνο εάν το παιδί είναι σχεδόν ψυχωτικό εξαιτίας παρεκκλίσεων θα είναι επιρρεπές σε ατυχήµατα. Είσαι καλά και απολαµβάνεις τη ζωή επειδή δεν είσαι κτήµα κανενός. Αν ήσουν κτήµα κάποιου ή αν κάποιος σου καθόριζε τη ζωή, δε θα µπορούσες να την απολαύσεις. Θα επαναστατούσες. Κι αν η επανάστασή σου καταπνιγόταν, θα γινόσουν υπονοµευτής. Σ αυτό µεταµορφώνεις το παιδί σου, όταν το έχεις κτήµα σου, το κατευθύνεις και το ελέγχεις. Το παιδί σας, αγαπητοί γονείς, είναι ενδεχόµενα πιο υγιές πνευµατικά από σας και βλέπει τον κόσµο πολύ πιο φωτεινό. Έχει πιο έντονη αίσθηση των αξιών και της πραγµατικότητας. Μην την αµβλύνετε. Και το παιδί σας θα είναι ένα περίφηµο, υψηλό και επιτυχηµένο ανθρώπινο πλάσµα. Αντιθέτως, αν του συµπεριφέρεστε σαν να είναι κτήµα σας, αν το ελέγχετε, το κουµαντάρετε και το απορρίπτετε, τότε θα έχετε τη µεταχείριση που σας αξίζει: ανατρεπτική επανάσταση. 10\n11 ΠΩΣ ΝΑ ΧΕΙΡΙΖΕΣΑΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΕΝΑΣ ΠΑΙ ΙΟΥ Πώς λοιπόν βάζεις ένα παιδί να κάνει κάτι χωρίς να το εξαναγκάσεις; Αν πάρεις ένα άτοµο και το υποχρεώσεις να παίξει ένα µουσικό όργανο (όπως κάνουν οι γονείς και το σχολείο), η ικανότητά του να παίζει αυτό το όργανο δε θα βελτιωθεί. Θα πρέπει πρώτα να συζητήσεις µαζί του σχετικά µε το ποιες είναι οι φιλοδοξίες του. Στο τέλος, θα συµφωνήσει τουλάχιστον µε το γεγονός ότι είναι καλό να παίζεις κάποιο µουσικό όργανο. Πάρε, για παράδειγµα, ένα «κακό παιδί». εν µπορούν να το στείλουν στο σχολείο κι γι αυτό πρέπει να το στείλουν σε κάποια στρατιωτική σχολή. Εκεί θα του ασκηθεί πίεση προκειµένου ν αλλάξει. Πότε πότε ένα κακό παιδί σαν και το προηγούµενο στέλνεται σ ένα σχολείο όπου πολύ απλά πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιµετωπίσει κανείς τέτοιες περιπτώσεις είναι να βρει κάτι για το οποίο το παιδί δείχνει ενδιαφέρον και να του επιτρέψει να το κάνει. Υπήρχε κάποτε ένα τέτοιο σχολείο στην Καλιφόρνια, και έβγαζε διάνοιες τη µία µετά την άλλη. Όλοι, σχεδόν, οι επιστήµονες του Β Παγκοσµίου Πολέµου πέρασαν απ αυτό το συγκεκριµένο σχολείο. Θεωρήθηκε ότι αυτό θα πρέπει να οφειλόταν στο καλό παράδειγµα που έδινε ο καθηγητής µε το να είναι σωµατικά υγιής, επειδή δεν κάπνιζε πούρα, ή κάτι τέτοιο. Αυτό που συνέβη στην πραγµατικότητα ήταν το εξής: Πήραν ένα αγόρι µε το οποίο δεν είχε καταφέρει κανείς τίποτα και το ρώτησαν: «εν υπάρχει τίποτα που θα σου άρεσε να κάνεις;». Το αγόρι απάντησε πως όχι και τότε εκείνοι του είπαν: «Καλά. Σκότωσε την ώρα σου στο εργαστήριο ή στον κήπο ή κάπου αλλού και ίσως κάποια µέρα αποφασίσεις». Το αγόρι το ξανασκέφτηκε και αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει χηµικός. Ποτέ κανείς δεν το έστειλε στην τάξη και δεν του είπε ν ανοίξει κάποιο βιβλίο και ποτέ κανείς δεν παραπονέθηκε ιδιαίτερα όταν προκάλεσε κάποια έκρηξη στο εργαστήριο. Κι έτσι, προτού καλά καλά το καταλάβει κανείς, το αγόρι έγινε ένας εξαίρετος χηµικός. Κανείς δεν εµπόδισε την επιθυµία του να γίνει χηµικός. Η επιθυµία αυτή υπήρχε τότε και από κει κι έπειτα ο ίδιος δεν εµπόδισε τη θέλησή του να γίνει χηµικός. Από εκπαιδευτικής άποψης, αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σηµείο. 11\n12 Λαµβάνοντας υπόψη τη θέληση ενός παιδιού Οι άνθρωποι θα σου επιτρέψουν να πάρεις πράγµατά τους, αν το κάνεις ευγενικά και αν δεν είναι κάτι που είναι εντελώς αντίθετο στη θέλησή τους. Αν θέλεις να κάνεις ένα παιδί άπληστο και εγωιστή, ανάγκασέ το να δίνει πράγµατα σ άλλα παιδιά παρά τη θέλησή του. Στο τέλος, θα το κάνεις να µπει στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους ως τον «ένα και µοναδικό», να νοµίζει, δηλαδή, ότι είναι το µόνο άτοµο που έχει πραγµατικά σηµασία. Οι γονείς δε λαµβάνουν, συνήθως, ποτέ υπόψη τη θέληση του παιδιού. Λαµβάνουν υπόψη τους τη χέβινγκνές του, την ικανότητά του δηλαδή να έχει ή να κατέχει (από την αγγλική λέξη having, που σηµαίνει «να έχεις» και την κατάληξη -ness, που δηλώνει κατάσταση), στη συνέχεια την ικανοποιούν κι έτσι έχουν ένα κακοµαθηµένο παιδί. Είναι ενδιαφέρον να παρατηρείς ένα παιδί που έχει ζήσει κοντά σε κάποιον που ζητούσε πάντα τη γνώµη του, αλλά δεν το φρόντιζε και πολύ καλά, συγκρίνοντάς το µ ένα άλλο που είχε την καλύτερη δυνατή φροντίδα, αλλά δε ζητούσαν ποτέ τη γνώµη του. Ένα αγοράκι κάθεται στο πάτωµα παίζοντας µε τους κύβους και τους βόλους του και περνάει καλά. Πλησιάζει η γκουβερνάντα, η οποία το σηκώνει, το πηγαίνει στο άλλο δωµάτιο και του αλλάζει πάνα, ενώ αυτό χαλάει τον κόσµο όλη αυτή την ώρα. εν του αρέσει. Εκείνη συνεχίζει να του το κάνει αυτό, να το βάζει µια εδώ και µια εκεί, χωρίς να λαµβάνει ούτε µια στιγµή υπόψη της τη δική του δυνατότητα επιλογής. Στο τέλος το παιδί αυτό θα µεγαλώσει µε την ιδέα της δυνατότητας επιλογής να του έχει γίνει έµµονη ιδέα. Πρέπει να γίνεται το δικό του. Αρχίζει να είναι σίγουρος πως «έχει πάντα δίκιο». Προσπαθεί να διατηρήσει ό,τι του έχει αποµείνει, ενώ οι ικανότητές του θα είναι ανάλογα περιορισµένες, ειδικά στον τρόπο που µεταχειρίζεται τους ανθρώπους. Ας δούµε τώρα κάτι εντελώς διαφορετικό. Ξέρεις ότι το παιδί πεινάει και ξέρεις ότι πρέπει να φάει. Το παιδί θα τρώει αν διατηρήσουµε κάποιο σταθερό ωράριο φαγητού. Αν το βραδινό σερβίρεται συνήθως στις 6.00, θα συνηθίσει να τρώει στις 6.00 και δε θα τσακίσουµε ποτέ τη βούλησή του. ιαπιστώνει ότι το φαγητό βρίσκεται εκεί στις 6.00 κι έτσι αποφασίζει να τρώει στις Εσύ βάζεις το φαγητό κι αυτό βάζει τη βούληση. Αν δεν αγνοήσεις τη βούλησή του, δε θα έχει ποτέ κανένα πρόβληµα µε το φαγητό. Στη συνέχεια, το πλησιάζει κάποιος ο οποίος απευθύνεται προς αυτό και του λέει: «Θέλεις να πας στο άλλο δωµάτιο και ν αλλάξεις ρούχα;». Εκείνο απαντά: «Όχι». Θα είναι φοβερό λάθος να επιµείνει σ αυτό το σηµείο και να υποσχεθεί ότι θα του δώσει κάποια καραµέλα αν το κάνει, ή να προσπαθήσει να το πείσει, να το δελεάσει ή να το καλοπιάσει κ.λπ. Αυτό είναι ψυχολογία, είναι ο τρόπος µε τον οποίο χειρίζονται τις καταστάσεις οι ψυχολόγοι και δεν έχει στ αλήθεια αποτελέσµατα. 12\n13 Επιλέγεις ένα από τα δύο: Είτε χρησιµοποιείς άριστο έλεγχο µε πολλή επικοινωνία είτε το αφήνεις απλώς να µεγαλώσει. εν υπάρχει άλλη επιλογή. Στα παιδιά δεν αρέσει να τα κακοµεταχειρίζονται, να τα τραβολογάνε από δω κι από κει και να µη ζητούν τη γνώµη τους. Μπορείς να µιλήσεις σ ένα παιδί και, αν ο βαθµός στοργής, συµφωνίας και επικοινωνίας που έχεις µαζί του είναι υψηλός, µπορείς να το πείσεις να κάνει ένα σωρό πράγµατα: Θ αγγίξει το πάτωµα, το κεφάλι του, θα σε δείξει µε το δάχτυλό του και θα βρει το τραπέζι. Θα χαζολογήσει για λίγο κι έπειτα µπορείς να του πεις απλά να κάνει κάτι ή να του πεις: «Ας πάµε να φάµε» και θα το κάνει. Έχει διαπιστώσει ότι οι εντολές σου δεν παραµερίζουν κατ ανάγκη εξ ολοκλήρου τη βούλησή του. Εποµένως, δεν είναι επικίνδυνες. Έχεις αντιµετωπίσει το παιδί και µπορεί κι εκείνο να σε αντιµετωπίσει. Κατά συνέπεια, εσύ κι εκείνο µπορείτε να κάνετε κάτι µαζί. Ένα παιδί λέει µερικές φορές: «ε θέλω να κοιµηθώ, θέλω να κάτσω µαζί σου» κι επιµένει να το κάνει, ασκώντας τη δυνατότητα επιλογής του. Το να αφήνουµε απλώς τα παιδιά να κάνουν ό,τι κάνουν χωρίς να παρεµβαίνουµε και χωρίς ν ασκούµε κάποιον έλεγχο πάνω τους λέγεται ψυχολογία. εν πρόκειται ποτέ να επικοινωνήσουν µε κανένα. ε θα µεγαλώσουν ούτε θ αποκτήσουν εµπειρία στη ζωή, γιατί δε θα έχουν αλλάξει ποτέ τη χέβινγκνές τους. ε θα έχει χρειαστεί ποτέ ν αλλάξουν γνώµη, να δουλέψουν, ν ασκηθούν ή να κάνουν οτιδήποτε. Τα παιδιά ανταποκρίνονται µε µεγάλη προθυµία στον καλό έλεγχο και στην επικοινωνία, σίγουρα όµως χρειάζεται καλή επικοινωνία για να ξεπεράσεις αυτό το εµπόδιο όχι πειθώ αλλά καλή επικοινωνία. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι η πειθώ έχει αποτελέσµατα µε τα παιδιά. εν είναι έτσι. Η επικοινωνία είναι που κάνει τη δουλειά. Λες: «Λοιπόν, ώρα να πας στο κρεβάτι σου τώρα» και το παιδί απαντά: «Όχι». Μην επιµείνεις στο θέµα. Παράτα το και απλά µίλησε για κάτι άλλο: «Τι έκανες σήµερα;», «Πού;», «Πώς;», «Σοβαρά; Αλήθεια;», «Λοιπόν, τι λες να πας για ύπνο;». Η απάντηση θα είναι: «Εντάξει». ε χρειάζεται να ζορίζεις το παιδί. Μπες σε επικοινωνία µαζί του και ο έλεγχος θα επακολουθήσει ως κάτι το αναπόφευκτο. Αν, ωστόσο, παραλείψεις τον έλεγχο από την αρχή της ανατροφής του, το παιδί, που βασίζεται σε σένα για ένα µεγάλο µέρος της καθοδήγησης και του ελέγχου που χρειάζεται, θα αισθάνεται εξαπατηµένο. Θα νοµίζει ότι δε νοιάζεσαι γι αυτό. Παρ όλα αυτά, όµως, όπως και στην περίπτωση της εκµάθησης κάποιου µουσικού οργάνου ή µιας ξένης γλώσσας, της ενασχόλησης µε την τέχνη ή την κατάρτιση σε κάποια ειδικότητα, λάβε υπόψη σου τη βούληση του παιδιού. 13\n14 ΑΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙ ΙΑ ΝΑ ΟΥΛΕΥΟΥΝ Η βασική αιτία του όλου προβλήµατος της παιδικής εγκληµατικότητας είναι το φαινοµενικά ανθρωπιστικό πρόγραµµα του παρελθόντος που απαγόρευε να εργάζονται τα παιδιά µε οποιονδήποτε τρόπο. Είναι, αναµφίβολα, γεγονός ότι κάποτε γινόταν κατάχρηση της παιδικής εργασίας, ότι έβαζαν τα παιδιά να εργάζονται υπερβολικά σκληρά, ότι επιβραδυνόταν η ανάπτυξή τους κι ότι εν γένει τα εκµεταλλεύονταν. Είναι εξαιρετικά αµφίβολο κατά πόσο ο διαβόητος κύριος Μαρξ είδε ποτέ νεαρά αγόρια στην Αµερική να τα σύρουν απ τις µηχανές νεκρά από τη δουλειά και να τα πετούν σε σκουπιδότοπους. Όπου γινόταν κατάχρηση της παιδικής εργασίας, υπήρχε κατακραυγή της κοινής γνώµης και ψηφίζονταν νόµοι που απαγόρευαν στα παιδιά να εργάζονται. Οι νόµοι αυτοί, ωστόσο, ακόµη κι αν εκείνοι που τους θέσπιζαν είχαν τις καλύτερες προθέσεις του κόσµου, ευθύνονται άµεσα για την παιδική εγκληµατικότητα. Το να απαγορεύεις στα παιδιά να εργάζονται και ειδικά το να απαγορεύεις στους εφήβους να τα βγάζουν πέρα µόνοι τους στον κόσµο και να κερδίζουν τα δικά τους χρήµατα δηµιουργεί τέτοια οικογενειακά προβλήµατα, που γίνεται σχεδόν αδύνατον να αναθρέψει κανείς µια οικογένεια και, κατά κύριο λόγο, κάνει τον έφηβο να νοµίζει ότι ο κόσµος δεν τον θέλει. Έτσι έχει χάσει το παιχνίδι προτού καλά καλά τ αρχίσει. Στη συνέχεια, έχοντας µπροστά του την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και µην τολµώντας για το λόγο αυτό να ξεκινήσει κάποια καριέρα, είναι φυσικό να ριχτεί σε µια κατάσταση βαθιάς υποαπάθειας (κατάσταση αδιαφορίας κάτω από την απάθεια) σε σχέση µε τη δουλειά. Όταν, λοιπόν, στο τέλος έρχεται αντιµέτωπος µε την ανάγκη να πετύχει µόνος του στον κόσµο, ανεβαίνει σε κατάσταση απάθειας και δεν κάνει τίποτε απολύτως γι αυτό. Ενισχυτικό αυτής της άποψης είναι το γεγονός είναι ότι οι σπουδαιότεροι συµπολίτες µας δούλευαν, συνήθως, απ όταν ήταν πολύ νέοι. Στον αγγλοαµερικανικό πολιτισµό εκείνοι που έχουν δείξει τη µεγαλύτερη επιµονή και προσπάθεια για την επίτευξη κάποιου σκοπού είναι αγόρια τα οποία από την ηλικία των δώδεκα δούλευαν 14\n15 σε αγροκτήµατα, είχαν τα δικά τους καθήκοντα και µια καθορισµένη θέση στον κόσµο. Τα παιδιά, ως επί το πλείστον, είναι πολύ πρόθυµα να δουλέψουν. Ένα δίχρονο, τρίχρονο ή τετράχρονο παιδί µπλέκεται συνήθως στα πόδια του πατέρα ή της µητέρας του, προσπαθώντας να βοηθήσει µε εργαλεία ή ξεσκονόπανα. Και ο καλοσυνάτος γονιός, ο γονιός που αγαπάει πραγµατικά τα παιδιά του, ανταποκρίνεται µε το λογικό και, όπως θεωρούνταν κάποτε, φυσιολογικό τρόπο, που είναι να δείχνει αρκετή υποµονή και ν αφήνει το παιδί να βοηθάει πραγµατικά. Το παιδί στο οποίο επιτρέπεται να βοηθά αποκτά στη συνέχεια την πεποίθηση ότι η παρουσία και οι πράξεις του είναι επιθυµητές και, πολύ ήρεµα, βάζει πλώρη για µια επιτυχηµένη καριέρα. Το παιδί που το βάζουν στο καλούπι κάποιας καριέρας ή το πιέζουν να την ακολουθήσει, αλλά δεν του επιτρέπουν να βοηθήσει στα πρώτα χρόνια της ζωής του, είναι πεπεισµένο ότι δεν το θέλουν, ότι δεν έχει καµιά θέση στον κόσµο. Αργότερα το ίδιο αυτό παιδί θα συναντήσει συγκεκριµένες δυσκολίες στο ζήτηµα της δουλειάς. Επίσης, ένα παιδί που θέλει να δουλέψει στα τρία ή στα τέσσερά του, στη σύγχρονη κοινωνία µας, αποθαρρύνεται και στην πραγµατικότητα εµποδίζεται από το να το κάνει και, αφού το αναγκάζουν να µην κάνει τίποτα ως τα εφτά, οκτώ ή εννιά του, ξαφνικά το φορτώνουν µε διάφορες αγγαρείες. Τώρα, το παιδί αυτό έχει ήδη διαπαιδαγωγηθεί µε την ιδέα ότι δεν πρέπει να δουλεύει, κι έτσι η δουλειά είναι µια σφαίρα στην οποία «ξέρει ότι δεν ανήκει». Νιώθει, λοιπόν, πάντα δυσάρεστα κατά την επιτέλεση διαφόρων εργασιών. Αργότερα, στα εφηβικά του χρόνια, τον εµποδίζουν ενεργά να αποκτήσει µια δουλειά που θα του επιτρέπει ν αγοράζει ρούχα και να κερνάει τους φίλους του, πράγµατα που αισθάνεται ότι πρέπει να κάνει, κι έτσι αρχίζει να αισθάνεται ότι δεν αποτελεί κοµµάτι της κοινωνίας. Αφού δεν είναι κοµµάτι της κοινωνίας, είναι εποµένως εναντίον της. εν αποζητά, λοιπόν, τίποτε άλλο παρά να επιδίδεται σε καταστροφικές δραστηριότητες. 15\n16 ΠΩΣ ΧΕΙΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙ ΙΩΝ Σ αυτό το βιβλίο παρατίθενται πολλές τεχνικές που µπορεί να χρησιµοποιήσει ένας γονιός ή και οποιοσδήποτε από εµάς, προκειµένου να βοηθήσει ένα παιδί να συνέλθει γρήγορα από τα καρούµπαλα, τις µελανιές, τις γρατσουνιές, τις τροµάρες και τις αναστατώσεις που συχνά αντιµετωπίζουν τα παιδιά καθώς µεγαλώνουν. Στο µεγαλύτερο µέρος τους, οι τεχνικές που ακολουθούν χρησιµοποιούν ως κύριο θεραπευτικό παράγοντα την επικοινωνία ανάµεσα σε κάποιον και στο παιδί. Η επικοινωνία είναι ζωτικής σηµασίας όταν έχεις να κάνεις µε παιδιά, όπως είναι άλλωστε και σε κάθε τοµέα της Σαηεντολογίας. Όλες οι ενέργειες που περιγράφονται παρακάτω εντάσσονται στα βοηθήµατα. Βοήθηµα είναι µια ενέργεια στην οποία προβαίνει κάποιος προκειµένου να βοηθήσει ένα άτοµο να ανακουφιστεί από µια ενόχληση που τον απασχολεί άµεσα. Τα συγκεκριµένα βοηθήµατα θα πρέπει να χρησιµοποιούνται επιπρόσθετα στα βοηθήµατα του βιβλίου «Βοηθήµατα για ασθένειες και τραυµατισµούς», όποτε το απαιτούν οι περιστάσεις. Τα οφέλη για το παιδί και την οικογένεια µπορεί να είναι πολλά. Χτυπήµατα της παιδικής ηλικίας Υπάρχουν πολλά πράγµατα που µπορεί να κάνει κάποιος για να βοηθήσει ένα παιδί που είχε ένα ελαφρό ατύχηµα έπεσε, κόπηκε ή κάτι παρόµοιο. Στην περίπτωση των µικρών παιδιών, συχνά το να τ αφήσουµε απλώς να κλάψουν µέχρι να ξεθυµάνουν φαίνεται πως είναι αρκετό. Όταν ένα παιδί έχει χτυπήσει, οι περισσότεροι από εµάς συλλαµβάνονται να του λένε παρηγορητικά λόγια, σχεδόν προτού καλά καλά το καταλάβουν. Κι αυτό που λένε είναι συνήθως το ίδιο µ εκείνο που του έχουν πει εκατό φορές στο παρελθόν, κάθε φορά που χτυπούσε. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, είναι δυνατό να θυµίσει στο παιδί ολόκληρη την αλυσίδα των παλαιότερων χτυπηµάτων που είχε. Η µεγαλύτερη βοήθεια που µπορούν να προσφέρουν οι γονείς στο παιδί είναι να µη λένε τίποτα. Μπορεί να τους πάρει λίγο χρόνο για να µάθουν να µη µιλάνε, όταν το παιδί τους χτυπάει, δεν είναι, όµως, δύσκολο ν αποκτήσουν τη συνήθεια να παραµένουν σιωπηλοί. Η σιωπή δε είναι απαραίτητο να εµποδίζει την εκδήλωση στοργής. Μπορείς να κρατήσεις το παιδί, αν το θέλει, ή να το αγκαλιάσεις µε το ένα σου χέρι. Συχνά, αν δεν πεις τίποτα, το µικρό παιδί θα κλάψει γοερά για ένα δυο λεπτά και µετά θα σταµατήσει ξαφνικά, θα χαµογελάσει και θα επιστρέψει τρέχοντας σ αυτό που έκανε. Απ ό,τι φαίνεται, το να του επιτρέψουµε να κλάψει αποδεσµεύει την ένταση που προκλήθηκε από το χτύπηµα και, αν αυτό συµβεί, δε χρειάζεται 16\n17 κανένα βοήθηµα. Στην πραγµατικότητα, είναι συχνά πολύ δύσκολο να κάνουµε το παιδί να επιστρέψει νοερά στη στιγµή του χτυπήµατος, αν έχει αποδεσµεύσει την ένταση κατ αυτό τον τρόπο. «Μίλησέ µου γι αυτό» Αν το παιδί δε συνέρθει αυθόρµητα, αφότου κλάψει για ένα δυο λεπτά, περίµενε µέχρι να συνέλθει από την κατάσταση µειωµένης επίγνωσης, η οποία συνοδεύει ένα χτύπηµα και η οποία κρατάει για λίγη ώρα. Συνήθως, δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πότε ένα παιδί είναι ζαλισµένο και πότε όχι. Αν εξακολουθεί να κλαίει και αφότου του περάσει η ζαλάδα, αυτό συµβαίνει συνήθως επειδή άλλα προηγούµενα χτυπήµατα έχουν διεγερθεί (ενεργοποιηθεί εξαιτίας της οµοιότητας που παρουσιάζουν οι παρούσες συνθήκες µε συνθήκες του παρελθόντος). Σ αυτή την περίπτωση, ένα βοήθηµα είναι σηµαντικό. Όσον αφορά τα µεγαλύτερα παιδιά (ηλικίας πέντε ετών και άνω), ένα βοήθηµα είναι συνήθως απαραίτητο. Όταν το παιδί δεν είναι πλέον ζαλισµένο από το χτύπηµα, ρώτησέ το: «Τι συνέβη; Πώς χτύπησες; Μίλησέ µου γι αυτό». Μόλις αρχίσει να µιλάει γι αυτό, κάνε το να µιλήσει στον ενεστώτα, αν δεν το κάνει αυθόρµητα. οκίµασε να το κάνεις µε τον ακόλουθο τρόπο: «Να στεκόµουν σ ένα µεγάλο βράχο και γλίστρησα και έπεσα και» (κλαίει) «Πονάει όταν στέκεσαι στο βράχο;» «Όχι». «Τι συµβαίνει όταν στέκεσαι στο βράχο;» «Γλιστράω» (κλαίει) «Κι έπειτα τι συµβαίνει;» «Πέφτω στο έδαφος». «Υπάρχει γρασίδι στο έδαφος;» «Όχι. Έχει µόνο άµµο». «Μίλησέ µου γι αυτό ξανά». Μπορείς να βάλεις το παιδί να το επαναλάβει αρκετές φορές, ωσότου βαρεθεί ή γελάσει. εν υπάρχει κάτι δύσκολο σ αυτό. Αφού το παιδί δεχτεί µερικά βοηθήµατα 17\n18 Μπορείς να βοηθήσεις αισθητά ένα παιδί που έχει χτυπήσει χρησιµοποιώντας επικοινωνία. Το να το βάλεις να εξηγήσει τι συνέβη µπορεί να έχει θεραπευτικά αποτέλεσµατα. Η διήγηση του περιστατικού σε κάποιον που ενδιαφέρεται θα διαλύσει την όποια αναστάτωση και θα επιτρέψει στο παιδί να νιώσει καλύτερα. 18\n19 κατ αυτό τον τρόπο, όποτε χτυπάει θα τρέχει στο άτοµο που µπορεί να του προσφέρει αυτή την ανώδυνη βοήθεια και καθησύχαση και θα ζητάει «να µιλήσει γι αυτό». Πώς κατευθύνουµε την προσοχή ενός παιδιού Πολλοί λένε από συνήθεια σ ένα παιδί: «Μην το κάνεις αυτό, γιατί θ αρρωστήσεις», «Θεέ µου, σίγουρα θ αρπάξεις γερό κρυολόγηµα!», «Αν εξακολουθήσεις έτσι, θ αρρωστήσεις», «Είµαι σίγουρη ότι ο Γιαννάκης θα κολλήσει ιλαρά αν πάει στο σχολείο» και κάνουν αµέτρητες άλλες τέτοιες απαισιόδοξες υποδείξεις. Χρησιµοποιούν, επίσης, χιλιάδες εκφράσεις του είδους «Μη», «εν µπορείς να», «Φρόνιµα». Οι γονείς θα πρέπει να έχουν το νου τους µ αυτές τις εκφράσεις και ν αποφεύγουν, όσο γίνεται, να τις χρησιµοποιούν. Με λίγη φαντασία και εξάσκηση δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς τρόπους να προφυλάξει τα παιδιά από τους κινδύνους χωρίς να χρησιµοποιεί συνεχώς λεκτικούς περιορισµούς. Στο µέτρο του δυνατού, οι υποδείξεις που γίνονται σ ένα παιδί θα πρέπει να είναι εποικοδοµητικές. Αν περιγράψουµε παραστατικά σ ένα παιδί τι συµβαίνει σ ένα γυάλινο µπουκάλι, αν πέσει κάτω, θα το κάνουµε να καταλάβει καλύτερα αυτό που θέλουµε να του πούµε παρά µε χίλιες στριγκλιές του είδους «Φύγε από κει» ή «Άσ το κάτω». Οι απαλές, ήπιες κινήσεις του σώµατος και η σιγανή φωνή θ αποτρέψουν σε µεγάλο βαθµό τη διέγερση όταν χειριζόµαστε παιδιά. Όποιος επιθυµεί να έχει επιτυχία δουλεύοντας µε παιδιά, θα πρέπει να αναπτύξει αυτές τις ιδιότητες. Είναι ιδιαίτερα πολύτιµες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Αν κάποιος που προσέχει ένα παιδί πρέπει να τραβήξει γρήγορα την προσοχή του εξαιτίας ενός πιθανού κινδύνου και η απόσταση που τον χωρίζει από το παιδί είναι τέτοια που δεν του επιτρέπει να φτάσει σ αυτό γρήγορα, µπορεί να πετύχει µε ανώδυνο τρόπο το ζητούµενο αποτέλεσµα, φωνάζοντας το όνοµα του παιδιού αρκετά δυνατά ώστε να το ακούσει. Κάτι τέτοιο είναι πολύ καλύτερο από το να του ουρλιάξει και να του δώσει εντολές του είδους: «Σταµάτα!», «Μείνε εκεί!», «Μην το κάνεις αυτό!» και τα λοιπά. Έτσι, δεν είναι τόσο πιθανό να του προκαλέσει διέγερση. Θύµηση Το να ζητούµε από το παιδί να θυµηθεί είναι µια µέθοδος που µπορούµε να χρησιµοποιήσουµε σε εκατοντάδες καταστάσεις που προκύπτουν από µέρα σε µέρα: κάθε φορά που το παιδί γκρινιάζει, που είναι στενοχωρηµένο και κλαίει για κάτι, όταν αισθάνεται ελαφρά άρρωστο, όταν έχει προφανώς διεγερθεί από κάτι, όταν έχει ακούσει τυχαία κάποια δραµατοποίηση (επανάληψη στο παρόν κάποιου πράγµατος που συνέβη στο παρελθόν). Ακόµη, όταν κάποιος το τιµώρησε αυστηρά ή εκδήλωσε κάποια δραµατοποίηση απέναντί του ή αν αισθάνεται ότι το έχουν απορρίψει. Στην πραγµατικότητα, µπορούµε να χρησιµοποιήσουµε την παραπάνω µέθοδο κάθε φορά 19\n20 που ένα παιδί είναι στενοχωρηµένο ή ανήσυχο για οποιονδήποτε λόγο ή αν γνωρίζουµε ότι είχε µια πολύ διεγερτική εµπειρία. Η αρχή που ισχύει εδώ είναι να φτάσουµε στις συγκεκριµένες φράσεις και καταστάσεις που προκαλούν τη διέγερση. Η τεχνική αυτή µπορεί, φυσικά, να χρησιµοποιηθεί µόνο αφότου το παιδί έχει µάθει να µιλάει αρκετά καλά, ώστε να µπορεί να περιγράφει µε ειρµό αυτά που σκέφτεται κι αισθάνεται. Αν το παιδί αισθάνεται αδιάθετο (όχι σοβαρά άρρωστο), µπορείς ν αρχίσεις ρωτώντας το πότε είχε ξανανιώσει έτσι. Ένα παιδί συνήθως θυµάται. Καθώς του κάνεις κι άλλες ερωτήσεις σχετικά µε το τι συνέβαινε, τι έκανε εκείνη τη στιγµή, ποιος µιλούσε, τι ειπώθηκε και πώς ένιωθε, θα περιγράψει τη σκηνή µε παραστατικότητα. Όταν το κάνει, βάλ το απλώς να την περιγράψει µερικές φορές ακόµη. Κάθε φορά που φτάνει στο τέλος της διήγησης, λέγε του: «Μίλησέ µου ξανά γι αυτό. Πού ήσουνα όταν µιλούσε ο µπαµπάς;», «Πες το ξανά» ή, απλώς, «Για να δούµε τώρα, κάθεσαι στον καναπέ όταν ο µπαµπάς λέει τι λέει;». Μπορείς να χρησιµοποιήσεις κάθε απλή φράση που κάνει το παιδί να επιστρέψει στην αρχή του περιστατικού. εν είναι ανάγκη να κάνεις την ενέργεια αυτή περίπλοκη. Τα παιδιά καταλαβαίνουν αν τους πεις: «Πες το ξανά». Λατρεύουν ν ακούν τις ίδιες ιστορίες ξανά και ξανά και λατρεύουν να λένε τις ιστορίες τους σε ακροατές που ενδιαφέρονται. Μη δείχνεις, όµως, υπερβολική συµπόνια. είξε του στοργή και ενδιαφέρον. Μην αναστενάζεις ούτε να του µουρµουρίζεις γλυκά: «Κακόµοιρο µωράκι µου, φτωχό µου πλασµατάκι!» ή παρόµοιες φράσεις. Κάτι τέτοιο είναι δυνατό να κάνει το παιδί να θεωρήσει το χτύπηµα ή την αδιαθεσία ως κάτι το πολύτιµο, επειδή χάρη σ αυτό του έδειξαν ιδιαίτερη προσοχή και συµπόνια. Όσο πιο πολύ µπορέσεις να µπεις στην πραγµατικότητα ενός παιδιού, τόσο καλύτερα θα µπορέσεις να το βοηθήσεις. Μιµήσου τους τόνους της φωνής του, τα «Ζήτω!» του, τα «Αλήθεια;» και τα «Και µετά;» του. Υιοθέτησε τις παραστατικές µιµήσεις του, τα ορθάνοιχτα µάτια του, το γεµάτο λαχτάρα ενδιαφέρον του, την όποια ψυχική του διάθεση ή τον τόνο στον οποίο βρίσκεται, χωρίς όµως, φυσικά, να φτάσεις σε σηµείο παπαγαλισµού. Αν δεν µπορείς να το κάνεις καλά, τότε περιορίσου στο να είσαι απλός, φυσικός και να δείχνεις ενδιαφέρον. Συχνά, ένα παιδί, όταν βρίσκεται σε διέγερση, χρησιµοποιεί µια ή δυο φράσεις ξανά και ξανά. Σ αυτή την περίπτωση µπορείς να ξεκινήσεις ρωτώντας το: «Ποιος το λέει αυτό;» ή «Ποιος σου το λέει αυτό;» ή «Πότε το άκουσες αυτό;». Μερικές φορές θα επιµείνει να λέει: «Εγώ το λέω, Σκάσε, ρε παλιοηλίθιε» ή οτιδήποτε περιέχει η φράση. Στη συνέχεια, ρώτησε: «Ποιος άλλος το λέει;» ή «Για δες, µήπως µπορείς να θυµηθείς πότε άκουσες κάποιον άλλο να το λέει;» και συνήθως θ αρχίσει να σου µιλάει για κάποιο περιστατικό. 20\n21 Όταν ένα παιδί έχει µια εµπειρία που του προκαλεί αναστάτωση ή είναι τραυµατική, είναι δυνατόν παρόµοια περιστατικά να ενεργοποιηθούν εκ νέου στη διάνοιά του. Αυτά σιγά σιγά ξεθωριάζουν αν βάλουµε το παιδί να µιλήσει για την παρούσα αναστάτωση. Θα πρέπει να κατευθύνουµε το παιδί, ώστε να διηγηθεί αυτό που συνέβη σαν να συνέβαινε στο παρόν. Αυτό θα το απαλλάξει από όποιο τραύµα συνδέεται µε το συγκεκριµένο συµβάν. 21\n22 Μια γυναίκα που χρησιµοποίησε αυτή την τεχνική µε την κόρη της έµεινε κατάπληκτη όταν το παιδί είπε: «Εσύ το είπες, µαµά, πολύ καιρό πριν». «Πού ήσουνα όταν το είπα;». «Α, δεν ήµουν παρά ένα τόσο δα πραγµατάκι στην κοιλίτσα σου». Αυτό, πιθανώς, είναι κάτι που δε θα συµβεί συχνά. Αλλά, καθώς το παιδί µπαίνει στο νόηµα, αργά ή γρήγορα µπορεί να συµβεί. Όποιο κι αν είναι το περιστατικό, απλώς ξετύλιξέ το, συνεχίζοντας να κάνεις ερωτήσεις: «Εσύ τι έκανες; Πού ήσουν; Εγώ πού ήµουν; Τι έλεγε ο µπαµπάς; Πώς ήταν; Πώς ένιωθες;» και ούτω καθεξής. Βάλε το παιδί να επαναφέρει το περιστατικό στη µνήµη του µερικές φορές, µέχρι να γελάσει. Αυτό θα το απαλλάξει από τη διέγερση. Πώς χρησιµοποιούνται οι κούκλες και τα λούτρινα ζωάκια Αν ο πατέρας γνωρίζει πως το παιδί άκουσε τυχαία κάποια δραµατοποίηση ή ότι το τιµώρησαν αυστηρά ή ότι το µάλωσαν, µπορεί να διευθετήσει την κατάσταση λίγες ώρες µετά το συµβάν ρωτώντας το παιδί: «Θυµάσαι που φώναξα στη µαµά χτες το βράδυ;». Αν το παιδί δεν έχει συνηθίσει να εκδηλώνει το θυµό του στους γονείς του ή έχει υποστεί σοβαρή καταπίεση στο παρελθόν, ίσως χρειαστεί λίγο καλόπιασµα για να το καταφέρεις να µιλήσει γι αυτό. Παράλληλα, προσπάθησε να το διαβεβαιώσεις µε τον τρόπο σου ότι δεν πειράζει καθόλου να µιλήσει γι αυτό. Αν απλώς δεν µπορεί, µπορείς να προσπαθήσεις να πείσεις το παιδί να το αναπαραστήσει παίζοντας. Αν το παιδί παίζει µε κούκλες ή λούτρινα ζωάκια, µπορείς, παίζοντας µαζί του, να το βάλεις να αναπαραστήσει τη δραµατοποίηση µε τις κούκλες ή τα ζωάκια. «Αυτή είναι η µαµά-κούκλα. Κι αυτός είναι ο µπαµπάς-κούκλος. Τι λέει η µαµάκούκλα όταν είναι θυµωµένη;». Πολύ συχνά, αυτή η ενέργεια θα οδηγήσει το παιδί κατευθείαν µέσα στη σκηνή και, αν του επιτρέψεις να ανοιχτεί πραγµατικά και να περιγράψει τη σκηνή χωρίς να το κατακρίνεις, αλλά ακούγοντάς το µε κατανόηση και ενδιαφέρον και ενθαρρύνοντάς το µ ένα «Ναι και µετά;» την κατάλληλη στιγµή, σύντοµα θα παρατήσει την αναπαράσταση και θ αρχίσει να σου λέει ευθέως τι άκουσε. Ακόµη κι αν δεν το κάνει αυτό και όπως κάνουν συχνά τα παιδιά ξαναπαίξει το επεισόδιο κάνα δυο φορές µε τις κούκλες ή τα ζωάκια του, η έντασή του θα µειωθεί σε µεγάλο βαθµό. 22\n23 Αν το παιδί ακούσει τυχαία έναν καβγά ανάµεσα στους γονείς του, µπορεί ν αναστατωθεί υπερβολικά. Ένας γονιός µπορεί να βοηθήσει να διαλυθεί η ανησυχία του παιδιού, βάζοντάς το να χρησιµοποιήσει κούκλες για να αναπαραστήσει αυτό που συνέβη. Το παιδί αναπαριστάνει µε τις κούκλες του την εµπειρία που βίωσε και η όποια αναστάτωση έχει παραµείνει στο παιδί µπορεί να ξεθωριάσει γρήγορα. 23\n24 Σχεδίαση εικόνων Αντί να χρησιµοποιήσεις κούκλες ή ζωάκια, µπορείς να βάλεις το παιδί να σχεδιάσει εικόνες. «Ζωγράφισέ µου µια γυναίκα κι έναν άντρα. Τι κάνουν; Ζωγράφισέ µου µια γυναίκα που κλαίει» και ούτω καθεξής. Έµφαση θα πρέπει να δίνεται πάντα στον ενήλικο που δραµατοποιούσε κι όχι στο παιδί που ήταν κακό, αν συνέβη κάτι τέτοιο. Το να ζητήσεις απ το παιδί να φτιάξει κάποια ζωγραφιά, το να παίξεις µαζί του αναπαριστάνοντας την οικογένεια, το να του κάνεις ερωτήσεις του είδους «Και µετά τι λες;», «Και µετά τι λέω;» ή το να το βάλεις απλώς να επινοήσει µια ιστορία γύρω από το περιστατικό βοηθάει. Θυµός Σε παιδιά που δεν έχουν παρεµποδιστεί να εκδηλώνουν το θυµό τους ενάντια στους γονείς τους, τέτοιους είδους προσχήµατα (τεχνάσµατα) δεν είναι συνήθως απαραίτητα. Θα µιλήσουν ελεύθερα και θα δραµατοποιήσουν σκηνές στις οποίες παρευρέθηκαν τυχαία ή φορές που κάποιος τα µάλωσε, αν δείξεις ενδιαφέρον και τα ενθαρρύνεις να ξετυλίξουν το επεισόδιο. Αν παρακολουθήσεις παιδιά που παίζουν, πολύ συχνά θα τα δεις να κάνουν ακριβώς αυτό, δηλαδή να µιµούνται τη συµπεριφορά των γονιών τους, καθώς και άλλων ενηλίκων, όταν δραµατοποιούν κάτι. Μερικές φορές, απλώς το να ρωτήσεις ένα παιδί: «Τι συνέβη και σ έκανε να νιώσεις άσχηµα;» ή «Τι είπα και σ έκανα να νιώσεις έτσι;» θα φέρει στο φως και θα µειώσει την ένταση των διεγερτικών στοιχείων της παρούσας κατάστασης. Όλοι γνωρίζουν τις απειλές βίας που µπορεί να περάσουν από το µυαλό των παιδιών όταν είναι απογοητευµένα και θυµωµένα: «Θα τον κάνω κοµµατάκια και θα τον πετάξω στο ποτάµι. Θα τους αναγκάσω όλους να µπουν στην αποθήκη, θα κλειδώσω, θα πετάξω το κλειδί και τότε θα το µετανιώσουν» και ούτω καθεξής. Αν τα ενθαρρύνεις µ ένα:«ναι; Και µετά τι θα κάνεις;» ή «Ποπο, τι λες, βρε παιδί µου!», θα συνεχίσουν για λίγο κι έπειτα εντελώς ξαφνικά, όπως πολύ συχνά συµβαίνει, θα ηρεµήσουν και θα συνεχίσουν αυτό που έκαναν. Αν ένα παιδί είναι θυµωµένο, άφησέ το να είναι θυµωµένο, ακόµη κι αν είσαι εσύ το θύµα. Άφησέ το να εκδηλώσει το θυµό του, ο οποίος εξαφανίζεται, συνήθως, γρήγορα. Αν, αντιθέτως, προσπαθήσεις να εµποδίσεις το θυµό του, αυτός θα µεγαλώσει και θα διαρκέσει περισσότερο. Το ν αφήνεις ένα παιδί ν αντιδρά σε µια κατάσταση που του προκαλεί απογοήτευση, χωρίς να το εµποδίζεις περισσότερο, αποδεσµεύει, απ ό,τι φαίνεται, την ενέργεια που σχετίζεται µε την απογοήτευση και είναι, σχεδόν, ο πιο γρήγορος τρόπος για να σταµατήσει το παιδί να έχει αυτή τη διάθεση. 24\n25 Φόβος Αν ένα παιδί είναι φοβισµένο, άφησέ το να σου µιλήσει, ενθαρρύνοντάς το όσο πιο πολύ µπορείς. Αυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσµατικό µε τους εφιάλτες. Ξύπνα το παιδί, κράτησέ το ήσυχα στην αγκαλιά σου, έως ότου ηρεµήσει κάπως απ το κλάµα, και ρώτησέ το για τον εφιάλτη, βάζοντάς το να επαναλάβει κάµποσες φορές τι είδε στον ύπνο του, µέχρι να µη φοβάται πια. Έπειτα, ζήτησέ του να θυµηθεί ένα ευχάριστο περιστατικό και βάλε το να σου το διηγηθεί, προτού φύγεις και το αφήσεις µόνο του. Αν δε θέλει να κοιµηθεί µόνο του µετά απ αυτό, µην το υποχρεώσεις να αντιµετωπίσει το φόβο του. Μείνε µαζί του και ενθάρρυνέ το να σου µιλήσει µέχρι να µη φοβάται πια, ακόµη κι αν αυτό πάρει κάποιο χρόνο. Όταν ρωτάς το παιδί σχετικά µε φόβους που έχει, µπορείς να χρησιµοποιείς τη φράση «ίδιο µε». Αν το παιδί φοβάται το σκοτάδι, ρώτησέ το: «Τι είναι ίδιο µε το σκοτάδι;». Αν φοβάται τα ζώα, µια παρόµοια ερώτηση θα το κάνει να αναλύσει το φόβο του. Ίσως να µη δεις αποτέλεσµατα µε την πρώτη ερώτηση, αλλά, αν συνεχίσεις υποµονετικά, θα πάρεις σύντοµα µια απάντηση που θ αφορά κάποιο περιστατικό στο οποίο έχει το παιδί την προσοχή του και θα µπορείς να το βοηθήσεις να το ξεπεράσει µιλώντας µαζί του γι αυτό που συνέβη. Θλίψη Αν το παιδί είναι θλιµµένο, ένας καλός τρόπος για ν αρχίσεις είναι να το ρωτήσεις: «Γιατί κλαις;». Αφού σου πει µερικές φορές γιατί κλαίει κάθε φορά µε τη βοήθεια των ερωτήσεων που του κάνεις γύρω από το περιστατικό κι όταν πλέον κλαίει λιγότερο, µπορείς να ρωτήσεις: «Για ποιο άλλο πράγµα κλαις;». Στην πραγµατικότητα, συχνά αρκεί να το αφήσεις απλώς να κλάψει µέχρι να του περάσει. Αυτό αληθεύει, ιδιαίτερα στην περίπτωση που βρίσκεσαι πολύ κοντά του και γνωρίζει ότι µπορεί να βασίζεται σε σένα για υποστήριξη και βοήθεια. Μην προσπαθήσεις να κάνεις ένα παιδί να σταµατήσει να κλαίει λέγοντάς του απλώς να µην κλαίει. Είτε ασχολήσου µε το περιστατικό που προξένησε το κλάµα, ρωτώντας το παιδί τι συνέβη και βάζοντάς το να σου το διηγηθεί, µέχρι ν αρχίσει να γελάει, είτε άσε το να ξεθυµάνει κλαίγοντας, ενώ το χαϊδεύεις ή το κρατάς στην αγκαλιά σου. Σ αυτή την περίπτωση δε λες τίποτε, απλώς του δείχνεις στοργή. 25\n26 Οξυθυµία Αν το παιδί απλώς γκρινιάζει και είναι «ατίθασο», µπορείς συχνά να το κάνεις να αλλάξει διάθεση αποσπώντας την προσοχή του είτε µε το να του διηγηθείς µια καινούρια και συναρπαστική ιστορία είτε µε το να του δώσεις ένα βιβλίο µε εικόνες ή κάποιο παιχνίδι ή, στην περίπτωση που το παιδί είναι πολύ µικρό, κάτι που να γυαλίζει. Αυτή είναι µια παλιά και αποτελεσµατική µέθοδος. Αν το παιδί γκρινιάζει, είναι πιθανόν να βαριέται, πράγµα που σηµαίνει ότι κάτι το εµπόδισε να ασχοληθεί ελεύθερα µ αυτό που το ενδιέφερε. Ψάχνει για κάτι καινούριο, αλλά δεν µπορεί να το βρει. Αν καταφέρεις να του δώσεις κάτι που θα κινήσει το ενδιαφέρον του, θα γίνει γρήγορα πιο εύθυµο. Μην κάνεις, ωστόσο, έξαλλες προσπάθειες για να τραβήξεις την προσοχή του, ταλαιπωρώντας το µε απότοµες κινήσεις και εκφράσεις του είδους: «Κοίτα, µωρό µου, κοίτα τι ωραίο ρολόι!» και αρπάζοντας κάποιο άλλο αντικείµενο αν το πρώτο δεν έφερε άµεσα αποτέλεσµατα. Συχνά, κάτι τέτοιο θα του δηµιουργήσει σύγχυση και µόνο. Κάνε απαλές και ήσυχες κινήσεις, κράτα τη φωνή σου γλυκιά και ήρεµη και κατεύθυνε την προσοχή του σ ένα καινούριο πράγµα. Αυτό θα είναι αρκετό. Αν τίποτα απ αυτά δεν έχει αποτέλεσµα, µπορείς κάποιες φορές να το απαλλάξεις από τη δραµατοποίηση φέρνοντάς το στον παρόντα χρόνο µε έντονη σωµατική διέγερση, όπως µε το να παλέψεις µαζί του για παιχνίδι ή µε κάποια άλλη έντονη άσκηση. Αν µπορείς να έχεις την προσοχή του παιδιού για αρκετή ώρα, µπορείς να του ζητήσεις να σου µιλήσει για κάτι καλό που συνέβη. Ίσως να το κάνει απρόθυµα στην αρχή, αλλά συχνά, αν το ενθαρρύνεις, πηγαίνει κατευθείαν στην ευχάριστη ανάµνηση και πολύ σύντοµα είναι και πάλι εύθυµο. Το νέο αυτό παιχνίδι των αναµνήσεων είναι ένας εποικοδοµητικός και ευχάριστος τρόπος για να κρατήσεις ένα παιδί απασχοληµένο κατά τη διάρκεια µακρινών ταξιδιών, σε περιόδους αναµονής, περιόδους ανάρρωσης και ούτω καθεξής. Τα παιδιά έχουν εκ φύσεως µεγάλη ικανότητα στο να επαναφέρουν πράγµατα στη µνήµη τους. Λατρεύουν να µιλούν για περασµένες ευχάριστες στιγµές. Ένα µεγάλο µέρος των συζητήσεων που κάνει ένα παιδί είναι γεµάτο από τα υπέροχα πράγµατα που έχει κάνει ή που ελπίζει να κάνει και συχνά µιλάει αυθόρµητα για φορές που ήταν φοβισµένο ή στενοχωρηµένο. Μάθε σ ένα παιδί να διηγείται όλες τις ευχάριστες στιγµές του, ρωτώντας το τι συνέβη, όταν πήγε στο ζωολογικό κήπο ή όταν πήγε για κολύµπι. Όταν αρχίσει να σου λέει, κάνε το, µε έµµεσο τρόπο, να µιλάει στον ενεστώτα, αν δεν το κάνει από µόνο του, όπως έχουµε πει παραπάνω. Ζήτα του να νιώσει το νερό, να νιώσει τις κινήσεις που κάνει, να δει τι συµβαίνει, ν ακούσει τι λένε οι άνθρωποι και τους ήχους 26


Σχετικά με τις τελευταίες επιθέσεις σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους – Kατάληψη Ντουγρού\n22/12/15 ntougrou Αρχική, Δράσεις, Κείμενα 0\nΤα ξημερώματα της 9ης Νοεμβρίου η κατάληψη Έπαυλη Κουβέλου δέχτηκε βομβιστική επίθεση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να υποστεί φθορές τόσο η αυλόπορτα του κτηρίου όσο και παρακείμενα κτήρια. Στη Κέρκυρα, στην κατάληψη Ελαία φασίστες εισέβαλαν και έκλεψαν τρόφιμα που προορίζονταν για μετανάστες. Την ίδια περίοδο σημειώθηκε φασιστική επίθεση και στον κατειλημμένο Αγρό στο Πάρκο Τρίτση. Ξημερώματα 27 Νοεμβρίου η κατάληψη Libertatia δέχτηκε εμπρηστική επίθεση την οποία ανέλαβαν οι Αυτόνομοι Μαίανδροι Εθνικιστές (Α.Μ.Ε.).\nΤο Σάββατο 19 Δεκέμβρη, η κατάληψη Terra Incognita γίνεται στόχος παρακρατικής επίθεσης. Οι Α.Μ.Ε. προβαίνουν σε "απόπειρα" εμπρησμού της εισόδου του κτιρίου, κίνηση που γίνεται αντιληπτή από μέλη της κατάληψης. Στην είσοδο βρέθηκαν δύο γκαζάκια που δεν έσκασαν και μια ισχνή εστία φωτιάς. Μια μέρα πριν αντίστοιχη επίθεση δέχθηκε και το Αυτόνομο Στέκι στη Ζωοδόχου Πηγής στην Αθήνα.\nΟι Α.Μ.Ε αποτελούν μια φασιστική φράξια που κινείται υπό τον έλεγχο του νεοναζί Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου και της Ελληνικής Αστυνομίας και οι οποίοι έχουν συνεργαστεί και με την τοπική φασιστοομάδα Πατριωτικός σύνδεσμος. Προσπαθούν να αναλάβουν τα ηνία στο χώρο της ακροδεξιάς και να παίξουν το βρώμικο ρόλο που μέχρι τώρα είχε η Χρυσή Αυγή, η οποία προσπαθεί να αποποιηθεί το παρελθόν της τόσο λόγω του δικαστηρίου για τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα όσο και της προοπτικής να εξελιχθεί κάποια στιγμή σε κυβερνητικό εταίρο.\nΟι καταλήψεις είναι εστίες αντίστασης και αγώνα. Μέσα από αυτές προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ρήγματα στο υπάρχον και να προτάξουμε μια συλλογική ζωή, αδιαμεσολάβητα και αυτοοργανωμένα. Για αυτό και τις πολεμάνε με κάθε τρόπο.\nΠέρα από τις προσπάθειες του επίσημου κράτους να καταστείλει τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους (εκκένωση και γκρέμισμα καταλήψεων, διακοπές ρευματοδότησης) παρατηρούμε και μια ολοένα αυξανόμενη δραστηριοποίηση του φασιστικού ακροδεξιού παρακράτους.\nΜε όποια μορφή όμως και αν έρχονται, όσες φράξιες και αν φτιάξουν δεν μας τρομάζουν. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα εδώ στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, στο πλευρό των απανταχού καταπιεσμένων παλεύοντας για έναν άλλο κόσμο χωρίς εξουσία και εκμετάλλευση.\nΗ συνέλευση της κατάληψης Ντουγρού


Διευκρινίσεις Πελώνη για την πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση: Τι αλλάζει - CNN.gr\nΑνανεώθηκε: Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2020 13:25\nΔιευκρινίσεις αναφορικά με την πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση έδωσε την Πέμπτη η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος, Αριστοτελία Πελώνη, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών.\nΌπως υπογράμμισε η κυρία Πελώνη, η κυβέρνηση έχει προχωρήσει στην αναβάθμιση των ψηφιακών συστημάτων του υπουργείου Παιδείας για την υλοποίηση της τηλεκπαίδευσης.\nΣύμφωνα με την αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπο, πλέον εξασφαλίζεται δωρεάν χρήση πλατφόρμας για την τηλεκπαίδευση η οποία έχει ήδη συνδεθεί από την αρχή του σχολικού έτους με το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.\nΤαυτόχρονα ανακοίνωσε την εξασφάλιση δωρεάν δεδομένων (data) για τη χρήση πλατφορμών που χρησιμοποιεί το ΥΠΑΙΘ για την τηλεκπαίδευση.\nΕπιπλέον η κυβέρνηση ενισχύει τα σχολεία με πάνω από 20.000 φορητές συσκευές οι οποίες διατίθενται ήδη, με απόφαση του Διευθυντή, σε αυτούς που τις έχουν ανάγκη. Αναμένονται άλλες περίπου 50.000 συσκευές μέσω ΕΣΠΑ.\n«Υπάρχει η δυνατότητα να συνδεθεί κανείς στην πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης ακόμη και τηλεφωνικά, με απλή τηλεφωνική κλήση με αστική χρέωση», δήλωσε - μεταξύ άλλων - η Αριστοτελία Πελώνη.\nΠΟΛΙΤΙΚΗ\t· ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ\t· ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ\t· ΕΙΔΗΣΕΙΣ\t· ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ\t· CNN ΕΙΔΗΣΕΙΣ\t· ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ


Ο Μελιόπουλος που αρέσει στον Μόντσι και ο Πανόπουλος που τον έχει τάξει σε ομάδα της Big 4! – Sports-Academies\nHome›ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ›Ο Μελιόπουλος που αρέσει στον Μόντσι και ο Πανόπουλος που τον έχει τάξει σε ομάδα της Big 4!\nΜετά τον 17χρονο Νίκο Μιχελή του Αστέρα Τρίπολης ο οποίος βρίσκεται στην… εξώπορτα της Μίλαν, ο Δημήτρης Μελιόπουλος αποτελεί προσωπική επιλογή του ποδοσφαιρικού διευθυντή της Ρόμα! Στην Ξάνθη όμως, ενημέρωσαν και περιμένουν πρόταση της μέχρι 29 Μαΐου γιατί μετά ο Πανόπουλος θα τον δώσει σε μεγάλη ελληνική ομάδα.\nΤο ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ έρχεται όμως, να αποκαλύψει πως μεγάλη δύναμη της Serie A, είναι πολύ πιθανό μέσα στον Μάϊο να κάνει κίνηση για την αγορά ενος άλλου νεαρού μεσοαμυντικού, που αγωνίζεται σε ομάδα της περιφέρειας. Τουλάχιστον έτσι έχει ενημερώσει η Ρόμα την Ξάνθη για τον… Δημήτρη Μελιόπουλο!\nΛέγεται μάλιστα πως έχει ενημερωθεί και η Ξάνθη και πως ο μεγαλομέτοχος της ακριτικής ΠΑΕ …απάντησε πως η Ρόμα αν θέλει τον Μελιόπουλο θα πρέπει να τους καταθέσει προσφορά (πάνω από εκατομμύριο, εννοείται) μέχρι 29 Μαϊου! Κι αυτό αφού μετά (όπως μεταφέρθηκε στους Ρωμαίος) θα έχει τον πρώτο λόγο ομάδα της ελληνικής Big 4, στην οποία ο Πανόπουλος φέρεται να έχει ήδη τάξει τον ταλαντούχο παίκτη του. Αν και ο Μελιόπουλος μάλλον προτιμάει ή να πάει στο εξωτερικό ή να μείνει ακόμη ένα χρόνο στην Ξάνθη και να “ψηθεί”.\nΑσφαλώς και το ιντριγκαδορικο ερώτημα στην περίπτωση αυτή είναι σε ποια μπιγκφοράτη έχει δώσει το πλεονέκτημα για Μελιόπουλο ο Πανόπουλος.\nΟ Ολυμπιακός τον θέλει, ο Μίχελ τον έχει ψηλά στην λίστα του ΠΑΟΚ αλλά ο Μελισσανίδης έχει τον τρόπο του με τον Πανόπουλο. Και πριν από 2 μήνες σε δείπνο τους στα νότια προάστια είχε διαρρεύσει πως συζήτησαν την απόκτηση του “σύγχρονου Αντζα” της Ξάνθης. Λέτε να αποτελέσει τον νέο Μάνταλο;\nEπιμέλεια: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ\nΔυνατό ξεκίνημα για την Κ-17 του Ολυμπιακού ...\nSuper League Κ17: Οι τιμωρημένοι της 10ης αγωνιστικής\nΑγοράζει τον Μαυροπάνο από τον ΠΑΣ Γιάννινα


Η ΑΕΚ από την Γ' Εθνική στους ομίλους του Champions League\nΠροηγήθηκε με πέναλτι του Μάνταλου στο 48', οι Ούγγροι ισοφάρισαν στο 57'.\nΜέτρια εμφάνιση, αλλά γλύτωσε τα χειρότερα, τρόμαξε αλλά πέρασε..\nΟ,τι περίμενε στη Βουδαπέστη η ΑΕΚ, το βρήκε στο ΟΑΚΑ. Οι συνθήκες του πρώτου αγώνα που άλλαξαν αντιδιαμετρικά μετά την αποβολή του Χούστι, ίσχυσαν σε απόλυτο βαθμό στη ρεβάνς. Ενας πολύ δυνατός αντίπαλος στον ανασταλτικό τομέα, τη στιγμή που η Ενωση είχε σοβαρά προβλήματα στις πτέρυγες λόγω απουσιών. Το... απρόοπτο αποφεύχθηκε στο 30΄ χάρη σε μία φανταστική απόκρουση του Βασίλη Μπάρκα σε απευθείας φάουλ του Λάζοβιτς.\nΌμως τίποτα δεν είχε τελειώσει ακόμα... Μόλις εννέα λεπτά αργότερα, η πόρτα της πρόκρισης -που μέχρι τότε έμοιαζε κλειδωμένη- έγινε ξανά ορθάνοιχτη. Από κάθετη πάσα του Φιόλα ο Νεγκό εκμεταλλεύτηκε κακή τοποθέτηση των αμυντικών της ΑΕΚ και βεβιασμένη έξοδο του Μπάρκα και ισοφάρισε στο 58΄.\nΚίτρινες: Σιμόες - Νικόλοφ, Νεγκό, Χάτζιτς, Φιόλα\nΕλπίδα , μία παραπλανητική λέξη Διαβάστηκε 8'' πριν\n8 επαγγέλματα που χάθηκαν στον χρόνο Διαβάστηκε 9'' πριν\n10 από τα καλύτερα Γαλλικά τραγούδια (γ) Διαβάστηκε 9'' πριν\nΕίναι αμοιβαία τα αισθήματα...; Διαβάστηκε 13'' πριν


Ευγενή Αέρια | Aura Voluptas\n» Rita Hayworth gave good face … » »\nPosted 3 Οκτωβρίου, 2008 at 22:31\nπρόκειται να τους δω σύντομα live! 🙂\nκατά τα άλλα όλοι είχαμε τέτοιους συμμαθητές, η δική μου μνήμη ελέφαντα δεν έχει ξεχάσει κανένα! 🙂\nPosted 4 Οκτωβρίου, 2008 at 01:13\nΟ Θεός να μας φυλάει από την Κροτ ! Όταν οι άλλοι έχουν πλέον ξεχάσει … η Κροτ ΘΥΜΑΤΑΙ …\nReunion ? Reunion ? Μετά από πόσο καιρό ?? Έχουν να πέσουν εγκεφαλικά … Εύχομαι όλες οι άλλες να έχουν αλλάξει κι εσύ να έχεις παραμείνει ΙΔΙΑ και να σκάσουν !\nΚαι να το κάνεις ποστ εννοείται . 😉\nPosted 4 Οκτωβρίου, 2008 at 01:37\nΤα άκουσα, τα άκουσα, πολύ ωραία. Όπως διαβάζω ποίηση μόνο φίλων, έτσι βλέπω και βίντεοκλιπ με ροκ ή όπως αλλιώς τα λένε, φίλων. Καλό αυτό, για να μην είμαι εντελώς ανενημέρωτος. Καμιά άλλη ιστοριούλα; Αυτή μου θύμισε την «Εποχή των καφέδων» του Ξανθούλη, όπου ο ήρωας θυμάται ένα παιδικό του φίλο και αναρωτιέται τι να έγινε, και αρχίζει το ψάξιμο.\nPosted 4 Οκτωβρίου, 2008 at 14:20\nBabis με αγχώνεις ! Καμιά άλλη ιστοριούλα και καμιά άλλη ιστοριούλα … ΘΑ ΓΡΑΨΩ ! Όποτε μου έρχεται . ΕΝΤΑΞΕΙ ??? 🙂\nΠόσο χαίρομαι που ακούς τα τραγούδια . Δε θα ακούσεις μόνο ροκ εδώ μέσα . Στο μυαλό μου στριμώχνονται πολλά τραγούδια από πολλά είδη μουσικής και περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους . Ανάλογα με τη διάθεση διαλέγω .\nΩραίος ο συνειρμός με το βιβλίο !! Πιες και μια γουλιά καφέ και για μένα το Σ/Κ ! Φιλιά …\nPosted 4 Οκτωβρίου, 2008 at 14:22\nΤα τελευταία δυο χρόνια συναντώ στην πόλη διάφορα πρόσωπα απ’ το παρελθόν που μου φάινονται οικεία. Στο σχολείο μαμάδες μαθητών δικών μου κι άλλων και μου λένε: «Σε θυμόμαστε απ΄το Γυμνάσιο-Λύκειο», αλλά εγώ ή συγκρατώ πρόσωπα πλέον ή ονόματα. Στην ταύτιση έχω ένα θεματάκι. Δεν είναι περίεργο?\nΚροτάκι, τα έχεις πιο πρόσφατα γι αυτό. 😉\nAura, όμορφο το τραγουδάκι. 🙂\nΥ.Γ.Ποιος δε θέλει να τον θυμούνται και να του δίνουν σημασία?\nPosted 5 Οκτωβρίου, 2008 at 00:43\nΡενάτα, so many things to do-so little time, που να θυμάσαι τώρα …\nΤο ίδιο συμβαίνει πάνω-κάτω και μ’εμένα . Θυμάμαι κυρίως πρόσωπα . Ονόματα … άστα να πάνε . Και το κακό είναι ότι το όνομα μου το θυμούνται πολλοί/ες και μου μιλάνε κι εγώ κοιτάζω σα το χάνο και θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί ! Ρεζίλι !\nΝαι, θέλουμε κατά βάθος να μας θυμούνται . Το θέμα είναι για ποιούς λόγους μένουμε αξέχαστοι στους άλλους, για καλούς ή για κακούς ? Χα χα χαα ! Είμαι κακιά απόψε ! 🙂\nΚαι πέρα απ’όλα σ’ευχαριστώ που εξήγησες το μυστήριο με την Κροτ . ΠΩΣ και δεν το σκέφτηκα ??? Αυτονόητο ! ( Της ρίχνω κι εγώ χρόνια μην νομίζεις 😉 )\nΧαίρομαι που σου άρεσε το τραγούδι, εύχομαι και τα επόμενα . Φιλιά !\nP.S. Εσύ αλήθεια ( που είσαι και μέσα στα πράγματα ), έχεις παρατηρήσει περιπτώσεις τέτοιων παιδιών ? Υπάρχουν όντως παιδιά-ευγενή αέρια ή είναι λανθασμένη εντύπωση των υπόλοιπων μαθητών ?\nPosted 5 Οκτωβρίου, 2008 at 13:05\nΥπάρχουν, υπάρχουν.Στο Δημοτικό προσπαθείς να ενσωματώσεις, να τα εντάξεις σε παρέες. Ειδικά στο Γυμνάσιο-Λύκειο είναι χειρότερα.\nΚαι τι περίεργο! Θυμήθηκα τα «Κορίτσια της συγγνώμης»των Κατσιμιχαίων με το κείμενο.\nPosted 6 Οκτωβρίου, 2008 at 18:05\nόχι, Aura, τους Ting Tings εννοούσα πως επρόκειτο να δω σύντομα, αλλά με γρουσούζεψες! είναι sold out! 😦\nPosted 6 Οκτωβρίου, 2008 at 19:11\nRenata @ Καταπληκτικό τραγούδι θυμήθηκες . Παρόμοιο το θέμα του αλλά οι στίχοι του πιο δραματικοί . Πόσο άσχημα μπορούν να φερθούν κάποιοι άντρες, συμφωνείς Ρενάτα ? Και νομίζουν μετά ότι με ένα τραγούδι της μετάνοιας θα εξιλεωθούν ? Τέσπα .\nΕυχαριστούμε για τα » φώτα » σου ! Καλή εβδομάδα !\nKrotkaya @ Oooopsss !!! Μας χτύπησε ο ανάδρομος !\nΕγώ δεν γρουσουζεύω ΕΝΤΑΞΕΙ ??? Αν γρουσούζευα δεν μπορείς να φανταστείς ΤΙ θα γινόταν !\nΚαι στο κάτω κάτω έχεις λυσσάξει να πηγαίνεις σε events + live όλους αυτούς τους μήνες ( σνιφ… γκρρρ …). Να κάτσεις και λίγο σπίτι σου, αμ τι ! 🙂\nPosted 6 Οκτωβρίου, 2008 at 19:15\nKrot @ By the way οι R.E.M. χθες το έκαψαν το Καλλιμάρμαρο . Ανεπανάληπτοι ! 😉\nPosted 9 Οκτωβρίου, 2008 at 15:05\nΝα σου πω την αλήθεια, εγώ δε θυμάμαι τέτοιες περιπτώσεις στο σχολείο, όλοι είχαν τη λόξα τους\nPosted 10 Οκτωβρίου, 2008 at 01:39\nKαλώς την !! Είσαι σίγουρη ?\nΑν είναι έτσι πήγαινες σε σούπερ σχολείο . Στους καθηγητές σίγουρα θα έχετε μείνει αξέχαστοι ! 🙂\nΦιλάκια α,μπα !!\nPosted 10 Οκτωβρίου, 2008 at 20:47\nΝομίζω αυτή που ταιριάζει περισσότερο στην περιγραφή σου ήμουν μάλλον εγώ! ίσως γι’αυτό να το λέω!\nόσο για το σχολείο, πραγματικά ήταν τελείως άθλιο


Ακτινογραφίες - Vethelp-Κτηνιατρικές Υπηρεσίες Ποιότητας στο χώρο σας\nΑπαραίτητο τμήμα της διαγνωστικής διερεύνησης πολλών περιστατικών είναι η λήψη ακτινογραφιών. Η Vethelp είναι σε θέση να σας παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες ακτινοδιαγνωστικής.\nΗ ακτινοδιαγνωστική αποτελεί κλάδο της ιατρικής επιστήμης, ο οποίος χρησιμοποιεί διάφορες μορφές ιοντίζουσας ακτινοβολίας για την παροχή πληροφοριών σχετικών με τη μορφολογία και τη λειτουργικότητα των ιστών και των οργάνων του σώματος.\nΣτις βασικές μεθόδους έρευνας περιλαμβάνεται η ακτινογράφηση και η ακτινοσκόπηση. Κατά την ακτινογράφηση που αποτελεί την κύρια και τη συχνότερα χρησιμοποιούμενη τεχνική, το εξεταζόμενο τμήμα του σώματος του ζώου παρεμβάλλεται μεταξύ της λυχνίας παραγωγής των ακτίνων Χ και του ακτινογραφικού φιλμ. Αποτελεί στατική μέθοδο, δηλαδή επιτυγχάνεται η στιγμιαία απεικόνιση των κινούμενων οργάνων. Ωστόσο εξασφαλίζεται η λεπτομερής και επαναλαμβανόμενη μελέτη της ακτινολογικής εικόνας με τη χρήση του διαφανοσκοπίου που παρέχει ισχυρό φωτισμό. Η ακτινοσκόπηση, που χρησιμοποιείται σπανιότερα, είναι δυναμική μέθοδος, δηλαδή επιτρέπει την μελέτη ενός οργάνου, καθώς αυτό κινείται.\nΕκτός από τις βασικές υπάρχουν και οι ειδικές ακτινολογικές μέθοδοι έρευνας. Σε αυτές χρησιμοποιούνται ειδικές σκιερογόνες ουσίες που προκαλούν σκιαστική αντίθεση και χορηγούνται στο ζώο είτε από το στόμα, είτε ενδοφλέβια, είτε παρεντερικά. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι η μυελογραφία. Άλλες ειδικές μέθοδοι είναι η καρδιαγγειογραφία, η βρογχογραφία, η χολοκυστεογραφία, η σιελογραφία, η αρθρογραφία, η λεμφαγγειογραφία, η οισοφαγογραφία, η συριγγιογραφία, η κυστεογραφία, η ουρηθρογραφία, η γαστρογραφία και η σκιαγραφική διερεύνηση του εντέρου. Νεότερες τεχνικές όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία (η MRI δεν ανήκει στις ακτινοδιαγνωστικές τεχνικές, αλλά στην ευρύτερη ομάδα των τεχνικών ιατρικής απεικόνισης), παρέχουν λεπτομερέστερη απεικόνιση της εξεταζόμενης περιοχής.\nΗ ακτινογραφική εξέταση κρίνεται απαραίτητη για την πληρέστερη διερεύνηση περιστατικών που έχουν σχέση με το καρδιοαναπνευστικό και με το νευρομυϊκό κινητικό σύστημα. Επίσης, προληπτικά μπορεί να γίνει για τον έλεγχο της δυσπλασίας του ισχίου στο σκύλο και κατά των προεγχειρητικό έλεγχο των ζώων. Ο κτηνίατρος της Vethelp μετά την αρχική κλινική εκτίμηση του περιστατικού, θα σας προτείνει τις ενδεικνυόμενες ακτινολογικές εξετάσεις. Λόγω του απαραίτητου ιατρικού εξοπλισμού, οι εξετάσεις αυτές ανήκουν στις υπηρεσίες, που η Vethelp σας προσφέρει σε συνεργασία με ιατρεία και κλινικές μικρών ζώων. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση ορθοπεδικών περιστατικών σε ιπποειδή, όπου η ακτινολογική εξέταση μπορεί να γίνει στο χώρο σας.\nΈχετε απορίες σχετικά με τις ακτινολογικές εξετάσεις ? Κλείστε σήμερα ένα ραντεβού στη Vethelp!