Χθες βράδυ είδα πάλι το ίδιο όνειρο. Μόνο που δεν είναι όνειρο. Το ξέρω γιατί όταν Εκείνο έρχεται να με συναντήσει, εγώ είμαι ακόμα ξύπνια. - PDF\nΧθες βράδυ είδα πάλι το ίδιο όνειρο. Μόνο που δεν είναι όνειρο. Το ξέρω γιατί όταν Εκείνο έρχεται να με συναντήσει, εγώ είμαι ακόμα ξύπνια.\nDownload "Χθες βράδυ είδα πάλι το ίδιο όνειρο. Μόνο που δεν είναι όνειρο. Το ξέρω γιατί όταν Εκείνο έρχεται να με συναντήσει, εγώ είμαι ακόμα ξύπνια."\n3 Χθες βράδυ είδα πάλι το ίδιο όνειρο. Μόνο που δεν είναι όνειρο. Το ξέρω γιατί όταν Εκείνο έρχεται να με συναντήσει, εγώ είμαι ακόμα ξύπνια. Βλέπω το γραφείο μου στη θέση του. Τον χάρτη στον τοίχο. Τα ζωάκια μου. Δεν παίζω πια μαζί τους, αλλά δεν τα καταχωνιάζω στην ντουλάπα για να μη στενοχωρηθεί ο μπαμπάς. Άλλες φορές είμαι ξαπλωμένη. Άλλες είμαι όρθια και ψάχνω μια χαμένη κάλτσα. Και την επόμενη στιγμή είμαι αλλού. Αυτή τη φορά δεν μου έδειξε απλώς κάτι. Με πήγε από εδώ ΕΚΕΙ. Βρίσκομαι στην όχθη ενός πύρινου ποταμού. Χιλιάδες σφήκες στριφογυρίζουν στο κεφάλι μου. Παλεύουν μέσα στο κρανίο μου και σκοτώνονται. Τα πτώματά τους στοιβάζονται στο πίσω μέρος των ματιών μου και τα κεντριά τους με τσιμπούν ξανά και ξανά. Η φωνή του μπαμπά. Κάπου από την άλλη όχθη του ποταμού. Φωνάζει το όνομά μου. Δεν τον έχω ξανακούσει έτσι. Είναι τόσο τρομαγμένος, που δεν μπορεί να το κρύψει, αν και προσπαθεί. (ΠΑΝΤΑ προσπαθεί.) Το νεκρό αγόρι παρασύρεται από το ρεύμα του ποταμού. Το πρόσωπό του είναι βυθισμένο στο νερό. Περιμένω να α- ναδυθεί το κεφάλι του, να δω τις τρύπες εκεί που κάποτε βρίσκονταν τα μάτια του, να πει κάτι με τα μελανιασμένα χείλη του. Είναι ένα από τα τρομερά πράγματα που Εκείνο μπορεί να βάλει το πτώμα να κάνει. Αλλά το αγόρι απλώς περνάει από μπροστά μας σαν κορμός δέντρου. Δεν έχω ξανάρθει εδώ, αλλά ξέρω ότι αυτό το μέρος είναι αληθινό. Ο ποταμός είναι το όριο ανάμεσα σ αυτόν τον τόπο και τον Άλλο Τόπο. Κι εγώ βρίσκομαι στη λάθος μεριά. Πίσω μου υπάρχει ένα σκοτεινό δάσος, που όμως δεν είναι δάσος.\n4 Προσπαθώ να φτάσω εκεί που βρίσκεται ο μπαμπάς. Τα δάχτυλα των ποδιών μου αγγίζουν τα νερά του ποταμού και αμέσως ο ποταμός τραγουδάει από τον πόνο. Και μετά νιώθω χέρια να με τραβούν προς τα πίσω. Να με σέρνουν ανάμεσα στα δέντρα. Τα νιώθω σαν χέρια άντρα, αλλά δεν είναι άνθρωπος Αυτό που χώνει τα δάχτυλά του μέσα στο στόμα μου. Τα νύχια του γδέρνουν τον λαιμό μου. Δέρμα με γεύση χώματος. Δευτερόλεπτα πριν επιστρέψω στο δωμάτιό μου με τη χαμένη κάλτσα στο χέρι, συνειδητοποιώ ότι κι εγώ φώναζα στον μπαμπά, όπως κι εκείνος σ εμένα. Του έλεγα ακριβώς το ίδιο πράγμα τόση ώρα. Οι λέξεις δεν έβγαιναν από το στόμα μου, δεν ταξίδευαν με τον αέρα, αλλά έβγαιναν από την καρδιά μου και ταξίδευαν μέσα από τη γη, έτσι που μόνο οι δυο μας μπορούσαμε να τις ακούσουμε. ΨΑΞΕ ΝΑ ΜΕ ΒΡΕΙΣ\n5 1 ΡΟΣΩΠΑ ΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ. OΛΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ κάθε τρίμηνο. Φυσικά, εγώ είμαι εκείνος που μεγαλώνει σε σύγκριση με τα κύματα των πρωτοετών που έρχονται και φεύγουν. Είναι μια ψευδαίσθηση, όπως όταν κοιτάζεις από το πίσω τζάμι του αυτοκινήτου και νομίζεις ότι το τοπίο απομακρύνεται από σένα, όχι εσύ από το τοπίο. Διδάσκω αυτό το μάθημα τόσο πολλά χρόνια, που έχω την ευχέρεια να κάνω τέτοιου είδους σκέψεις ενώ μιλάω μπροστά σε διακόσιους φοιτητές. Ήρθε η ώρα να συνοψίσω. Να κάνω μια τελευταία προσπάθεια να πείσω τουλάχιστον μερικούς από τους οργανοπαίκτες πληκτρολογίων για την τεράστια α- ξία του ποιήματος στο οποίο έχω αφιερώσει σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου. «Και κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος», τους λέω κάνοντας μια παύση. Περιμένω να σηκώσουν τα δάχτυλά τους από τα πληκτρολόγια. Να εισπνεύσουν βαθιά τον όχι και τόσο καθαρό αέρα του αμφιθεάτρου και να νιώσουν την απέραντη θλίψη που νιώθω κι εγώ κάθε φορά που απαγγέλλω τους τελευταίους στίχους του ποιήματος. 13\n6 Από τα μάτια τους κύλησαν δάκρυα φυσικά, δάκρυα που σκούπισαν βιαστικά Είχαν μπροστά τους τον κόσμο όλο για να διαλέξουν Τόπο ανάπαυσης με τη Θεία Πρόνοια για οδηγό τους: Κρατήθηκαν από το χέρι και με αργά βήματα περιπλάνησης Διέσχισαν την Εδέμ για να ακολουθήσουν τον μοναχικό τους δρόμο. Με αυτά τα λόγια, νιώθω την κόρη μου δίπλα μου. Από την ώρα που γεννήθηκε η Τες αλλά ακόμα και πριν από τη γέννησή της, όταν ήταν ακόμα μόνο μια ιδέα, η ιδέα του παιδιού που κάποτε ήθελα να αποκτήσω φαντάζομαι ότι φεύγω από τον Κήπο της Εδέμ κρατώντας το χέρι της. «Μοναξιά», συνεχίζω. «Αυτό είναι το βασικό θέμα όλου του ποιήματος. Δεν είναι η μάχη του καλού με το κακό ούτε η προσπάθεια να δικαιολογηθούν οι πράξεις του Θεού προς τους ανθρώπους. Το ποίημα αποτελεί το πιο πειστικό επιχείρημα ίσως πειστικότερο και από τις αναφορές της ίδιας της Αγίας Γραφής για την ύπαρξη της Κόλασης. Η οποία δεν περιγράφεται ως φλεγόμενο καμίνι ούτε ως τόπος επάνω ή κάτω από εμάς, αλλά ως τόπος μέσα μας, ως τόπος του νου. Μπαίνουμε στη διαδικασία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και έπειτα να αντέξουμε την αέναη υπενθύμιση της μοναξιάς μας. Να εκδιωχθούμε. Να περιπλανηθούμε μόνοι μας. Ποιος ήταν ο πραγματικός καρπός του προπατορικού αμαρτήματος; Ο ατομισμός! Σ αυτό το σημείο αφήνουμε τους δύσμοιρους νεόνυμφους μαζί μεν, αλλά στη μοναξιά της αυτογνωσίας τους. Πού θα περιφέρονται τώρα; Οπουδήποτε! λέει ο όφις. Όλος ο κόσμος είναι δικός τους! Κι όμως είναι καταδικασμένοι να ε- πιλέξουν τον δικό τους μοναχικό δρόμο. Είναι ένα αγχωτικό, ίσως και τρομακτικό, ταξίδι. Αλλά είναι ένα ταξίδι που όλοι πρέπει να κάνουμε, κάτι που ίσχυε τότε όπως και τώρα.» Κι εδώ κάνω άλλη μια παύση, ακόμα μεγαλύτερη. Τόσο μεγάλη, που υπάρχει ο κίνδυνος να νομίσουν ότι το μάθημα 14\n7 τελείωσε, να σηκωθεί κάποιος όρθιος, να κλείσει το λάπτοπ του απότομα ή να βήξει. Αλλά αυτό δεν γίνεται ποτέ. «Αναρωτηθείτε», τους λέω κρατώντας ακόμα πιο σφιχτά το χέρι της Τες στη φαντασία μου. «Πού θα πηγαίνατε τώρα που έχετε αφήσει πίσω σας την Εδέμ;» Σχεδόν αστραπιαία βλέπω ένα χέρι να σηκώνεται. Είναι ένα παιδί στο βάθος της αίθουσας, στο οποίο δεν έχω απευθύνει ποτέ τον λόγο. «Ναι;» «Αυτή η ερώτηση θα πέσει στις εξετάσεις;» ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΟΥΛΜΑΝ. ΔΙΔΑΣΚΩ ΑΓΓΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ Πανεπιστήμιο Κολούμπια του Μανχάταν. Είμαι ειδικός στη μυθολογία και στα ιουδαιο-χριστιανικά θρησκευτικά κείμενα, αν και το κείμενο απ όπου βγάζω το ψωμί μου, το κείμενο στο οποίο βασίστηκε η επιστημονική μελέτη που δικαιολογεί τη θέση μου σ ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια και τις προσκλήσεις σε διάφορες άχαρες συγκεντρώσεις ακαδημαϊκών ανά τον κόσμο είναι ο Χαμένος Παράδεισος του Μίλτον. Έκπτωτοι άγγελοι, οι πειρασμοί του όφεως, ο Αδάμ και η Εύα και το προπατορικό αμάρτημα. Ένα επικό ποίημα του δεκάτου εβδόμου αιώνα που εξιστορεί τα βιβλικά γεγονότα, αλλά από μια ενδιαφέρουσα οπτική που πολλοί υποστηρίζουν ότι δείχνει συμπάθεια προς τον Σατανά, τον αρχηγό των έκπτωτων αγγέλων, ο οποίος δεν άντεξε άλλο τον δύσθυμο, αυταρχικό Θεό, ακολούθησε τον δικό του δρόμο και αποφάσισε να κάνει δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων. Είναι ένας παράδοξος (ή υποκριτικός για τους θρήσκους) τρόπος για να βγάζει κανείς το ψωμί του. Έχω περάσει όλη μου τη ζωή διδάσκοντας πράγματα στα οποία δεν πιστεύω. Είμαι ένας άθεος μελετητής της Αγίας Γραφής. Ένας ειδικός στους δαίμονες που πιστεύει ότι το κακό είναι ανθρώπινη επι- 15\n8 νόηση. Έχω γράψει εργασίες για τα θαύματα για λεπρούς που θεραπεύτηκαν, για νερό που έγινε κρασί, για εξορκισμούς αλλά ποτέ ως τώρα δεν έχω δει ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα που να μην μπορώ να εξηγήσω. Η εξήγησή μου γι αυτές τις προφανείς αντιφάσεις είναι ότι κάποια πράγματα έχουν ένα νόημα σε πολιτισμικό επίπεδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υ- πάρχουν στην πραγματικότητα. Ο Διάβολος, οι άγγελοι. Ο Παράδεισος. Η Κόλαση. Είναι κομμάτι της ζωής μας ακόμα και αν δεν τα έχουμε δει, δεν θα τα δούμε, δεν θα τα αγγίξουμε ούτε θα αποδείξουμε ποτέ ότι υφίστανται, καθώς πρόκειται για έννοιες που προσκρούουν στη λογική. Ο νους είναι ένας τόπος ξεχωριστός που μπορεί από μόνος του Να κάνει την Κόλαση Παράδεισο και τον Παράδεισο Κόλαση. Αυτό λέει ο Τζον Μίλτον με τη φωνή του Σατανά, του αριστουργηματικού ήρωά του. Παρεμπιπτόντως, πιστεύω ότι είχαν δίκιο και οι δύο. ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ ΣΤΟ ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΑΙΝΤ Χάιτς, ο αέρας είναι υγρός από το άγχος των εξετάσεων και τη βροχή της Νέας Υόρκης που καθαρίζει κάπως τον αέρα. Μόλις τελείωσα την τελευταία μου παράδοση για το εαρινό εξάμηνο, μια περίσταση που πάντα συνοδεύεται από γλυκόπικρη ανακούφιση, τη συνειδητοποίηση ότι άλλο ένα έτος έφτασε στο τέλος του (η προετοιμασία των διαλέξεων, οι ώ- ρες γραφείου και οι αξιολογήσεις έχουν σχεδόν τελειώσει), αλλά και ότι πέρασε άλλος ένας χρόνος (που ανέβασε κατά άλλον έναν θλιβερό βαθμό το προσωπικό μου κοντέρ). Κι ό- μως, σε αντίθεση με τους πολλούς κακομαθημένους γκρινιάρηδες που με περιστοιχίζουν στις συναντήσεις των διδασκόντων και σηκώνουν τον κόσμο για ανούσιες διαδικαστικές λεπτομέρειες όταν συνεδριάζει κάποια επιτροπή του Τμήμα- 16\n9 τος, εγώ εξακολουθώ ν αγαπώ τη διδασκαλία και να συμπαθώ τους φοιτητές που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τη σοβαρή λογοτεχνία. Ναι, οι περισσότεροι βρίσκονται εδώ ως Φοιτητές Προπαρασκευαστικού Σταδίου Που Μια Μέρα Θα Βγάλουν Πολλά Λεφτά ετοιμάζονται για την ιατρική, τη νομική, έναν πλούσιο γάμο αλλά προς το παρόν δεν είναι ακόμα εντελώς αδύνατο να τους προσεγγίσεις. Αν όχι εγώ, τουλάχιστον η ποίηση. Είναι λίγο μετά τις τρεις. Ώρα να διασχίσω το πλακόστρωτο τετράγωνο που ορίζουν τα κτίρια για να φτάσω στο γραφείο μου στη Φιλοσοφική Σχολή, ν αφήσω το πακέτο με τις αργοπορημένες εργασίες τριμήνου που ένοχα συσσωρεύονται στην έδρα του αμφιθεάτρου και μετά να κατευθυνθώ προς το κέντρο της πόλης για να συναντήσω την Ιλέιν Ο Μπράιεν στο Γκραντ Σέντραλ και να γιορτάσουμε με ποτά το τέλος του α- καδημαϊκού έτους στο «Όιστερ Μπαρ.» Αν και η Ιλέιν διδάσκει στο Τμήμα Ψυχολογίας, είναι πιο στενή μου φίλη από τους συναδέλφους της Αγγλικής Φιλολογίας. Είναι η πιο στενή μου φίλη στη Νέα Υόρκη γενικά. Έχει την ίδια ηλικία με μένα σαράντα τριών. Είναι αθλητικός τύπος, παίζει σκουός και τρέχει ημιμαραθώνιο. Είναι χήρα. Ο σύζυγός της πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό πριν από τέσσερα χρόνια, την ίδια χρονιά που ήρθα στο Κολούμπια. Τη συμπάθησα αμέσως. Διαθέτει αυτό που εγώ αποκαλώ «σοβαρή αίσθηση του χιούμορ»: λέει λίγα αστεία, αλλά σχολιάζει τα παράλογα του κόσμου με μια ευστροφία που είναι ταυτόχρονα αισιόδοξη και βιτριολική. Επίσης θα τη χαρακτήριζα διακριτικά όμορφη, αν και είμαι παντρεμένος τουλάχιστον έως σήμερα και η παραδοχή εκ μέρους μου ότι θαυμάζω μια γυναίκα συνάδελφο με την οποία κατά καιρούς πίνουμε παρέα ίσως αποτελεί «ανάρμοστη συμπεριφορά», σύμφωνα με τον Κανονισμό Συμπεριφοράς του Πανεπιστημίου που χαρακτηρίζει έτσι σχεδόν κάθε ανθρώπινη αλληλεπίδραση. 17\n10 Κι όμως, τίποτα το ανάρμοστο δεν έχει συμβεί ανάμεσα σ εμένα και στην Ο Μπράιεν. Ούτε ένα κλεφτό φιλί πριν ανεβεί στο τρένο της γραμμής Νιου Χέιβεν. Ούτε μια παιχνιδιάρικη εικασία για το τι θα συνέβαινε αν αποφασίζαμε να καταφύγουμε σ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο κέντρο της πόλης για να δούμε πώς θα τα πηγαίναμε, για μία και μοναδική φορά, στο κρεβάτι. Δεν είναι ότι καταπιέζουμε τις επιθυμίες μας ή, τέλος πάντων, δεν νομίζω ότι είναι αυτό. Ούτε ότι σεβόμαστε επακριβώς τους γαμήλιους όρκους μου (γιατί και οι δύο ξέρουμε ότι η γυναίκα μου τους έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια όταν τα έφτιαξε πριν από έναν χρόνο με ένα αυτάρεσκο γουρούνι από το Τμήμα Φυσικής, τον υπερόπτη Γουίλ Γιούνγκερ, που ειδικεύεται στη θεωρία των χορδών). Πιστεύω ότι η Ο Μπράιεν κι εγώ (την οποία αποκαλώ «Ιλέιν» μετά το τρίτο μαρτίνι) δεν έχουμε προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση επειδή φοβόμαστε μήπως καταστραφεί αυτό που ήδη έχουμε. Και τι έχουμε; Μια βαθιά οικειότητα χωρίς σεξ που δεν έχω ξανανιώσει για κανέναν, άντρα ή γυναίκα, από την παιδική μου ηλικία. Ίσως ούτε και τότε. Αλλά και πάλι, θα έλεγα ότι η Ο Μπράιεν κι εγώ διατηρούμε ένα είδος εξωσυζυγικής σχέσης σχεδόν όσο καιρό είμαστε φίλοι. Όταν συναντιόμαστε, μιλάμε για πράγματα για τα οποία δεν έχω μιλήσει με την Νταϊάν εδώ και αρκετό καιρό. Η Ο Μπράιεν αντιμετωπίζει το δίλημμα του μέλλοντός της: φοβάται μη μείνει μόνη της σε μεγάλη ηλικία αν και αναγνωρίζει ότι έχει συνηθίσει να μένει μόνη της, της αρέσει να ζει με τις συνήθειές της. Είναι μια γυναίκα που δηλώνει «όλο και λιγότερο διαθέσιμη για γάμο». Εγώ, πάλι, αντιμετωπίζω το σκοτεινό σύννεφο της κατάθλιψης. Ή, μάλλον, αυτό που απρόθυμα νιώθω υποχρεωμένος να αποκαλώ κατάθλιψη, μια αυτο-διάγνωση που κάνει ο μισός πληθυσμός της γης, παρότι δεν φαίνεται να ταιριάζει απόλυτα με την περίπτωσή μου. Σε όλη μου τη ζωή με κυνηγούσαν τα μαύρα σκυλιά της ζοφερής θλίψης, παρά την αίσια πορεία της 18\n11 καριέρας μου, τον αρχικά πολλά υποσχόμενο γάμο μου και τη μεγαλύτερη καλοτυχία απʼ όλες, το μοναχοπαίδι μου: μια έξυπνη και τρυφερή κόρη, που γεννήθηκε μετά από μια εγκυμοσύνη για την οποία όλοι οι γιατροί έλεγαν ότι δεν θα έφτανε ποτέ στο τέλος της. Κι αυτό είναι το μόνο θαύμα που είμαι διατεθειμένος να παραδεχτώ ως αληθινό. Μετά τον ερχομό τής Τες, τα μαύρα σκυλιά απομακρύνθηκαν για ένα μικρό διάστημα. Αλλά, όταν πέρασε από τη νηπιακή στη σχολική ηλικία τής ακατάπαυστης ομιλίας, τα σκυλιά επανήλθαν πιο πεινασμένα από ποτέ. Τίποτα δεν μπορούσε να τα συγκρατήσει, ούτε η α- γάπη μου για την Τες ούτε καν οι προτροπές που μου ψιθύριζε όταν την έβαζα για ύπνο. Μπαμπά, μην είσαι στενοχωρημένος. Πάντα είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει απολύτως καλά μ εμένα. Δεν είναι κάτι που το παρατηρεί κανείς εξωτερικά είμαι «περιποιημένος», όπως με περιέγραψε η Νταϊάν με καμάρι όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε ραντεβού. Τώρα πλέον με περιγράφει με λέξεις δηκτικές, υπονοεί ότι είμαι ξοφλημένος. Μέσα μου είμαι αληθινά απαλλαγμένος από την αυτολύπηση και τις καταπιεσμένες φιλοδοξίες, κάτι όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο για έναν πανεπιστημιακό καριέρας. Όχι, οι σκιές μου προέρχονται από μια πηγή πιο ακαθόριστη από εκείνη που θα έβρισκε κανείς στα ιατρικά βιβλία. Όσο για τα συμπτώματα, μπορώ να τσεκάρω ελάχιστα από τα κουτάκια των καταλόγων που έχουν αναρτήσει πάνω από τις πόρτες των βαγονιών του μετρό οι δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Ευέξαπτος ή επιθετικός; Μόνο όταν βλέπω ειδήσεις. Απώλεια όρεξης; Όχι. Προσπαθώ μάταια να χάσω πέντε κιλά από τότε που τελείωσα το πανεπιστήμιο. Αδυναμία συγκέντρωσης; Η δουλειά μου α- παιτεί να διαβάζω ποιήματα νεκρών λευκών αντρών και εργασίες προπτυχιακών φοιτητών άρα η συγκέντρωση είναι η ειδικότητά μου. Ορίζω την ασθένειά μου περισσότερο ως ακαθόριστη παρουσία παρά ως απουσία κάποιου πράγματος που μου στερεί 19\n12 κάθε χαρά. Έχω την αίσθηση ότι με ακολουθεί διαρκώς ένας αόρατος σύντροφος που περιμένει ν αδράξει την κατάλληλη ευκαιρία, να αποκτήσει στενότερη σχέση από εκείνη που ήδη έχει μαζί μου. Όταν ήμουν παιδί, προσπαθούσα μάταια να προσδώσω χαρακτηριστικά σ αυτή την παρουσία, να της φερθώ σαν να ήταν «φανταστικός φίλος», ένας από τους φίλους που είχα ακούσει άλλα παιδιά να επικαλούνται μερικές φορές. Αλλά ο ακόλουθός μου μόνο με ακολουθούσε δεν έπαιζε μαζί μου ούτε με προστάτευε ούτε με παρηγορούσε. Το μόνο μέλημά του ήταν και είναι ακόμα να αποτελεί ζοφερή συντροφιά βυθισμένος στη μοχθηρή σιωπή του. Ίσως ερμηνεύω το φαινόμενο από τη σκοπιά του καθηγητή, ωστόσο το αντιλαμβάνομαι περισσότερο σαν μελαγχολία παρά σαν κλινικό σύμπτωμα ή σαν τη χημική ανισορροπία της κατάθλιψης. Είναι αυτό που ο Ρόμπερτ Μπέρτον αποκαλούσε «όχληση του πνεύματος» στην Ανατομία της Μελαγχολίας (που εκδόθηκε πριν από τετρακόσια χρόνια, όταν ο Μίλτον είχε μόλις αρχίσει να συλλαμβάνει την ιδέα του χαρακτήρα του Σατανά). Νιώθω σαν να είναι στοιχειωμένη η ίδια μου η ζωή. Η Ο Μπράιεν έχει σχεδόν εγκαταλείψει τις προσπάθειες να με πείσει να πάω σε ψυχίατρο. Έχει συνηθίσει την απάντησή μου: «Γιατί να πάω; Αφού έχω εσένα.» Χαμογελώ, αλλά το χαμόγελό μου παγώνει καθώς βλέπω τον Γουίλ Γιούνγκερ να κατεβαίνει τα πέτρινα σκαλοπάτια της βιβλιοθήκης Λόου Μεμόριαλ. Με χαιρετάει από μακριά σαν να είμαστε φίλοι. Λες και ξαφνικά ξέχασε ότι πηδάει τη γυναίκα μου τους τελευταίους δέκα μήνες. «Ντέιβιντ! Να σε απασχολήσω για ένα λεπτό;» Με τι μοιάζει εξωτερικά αυτός ο άντρας; Με πλάσμα δόλιο και απρόσμενα σαρκοβόρο. Με πλάσμα που έχει νύχια γαμψά. «Άλλος ένας χρόνος», λέει καθώς στέκεται μπροστά μου θεατρινίστικα ταλαίπωρος. 20\n13 Μισοκλείνει τα μάτια, μου δείχνει τα δόντια του. Υποθέτω πως αυτού του είδους οι εκφράσεις «μέτρησαν» ως «γοητευτικές» τις πρώτες φορές που πήγε για καφέ με τη γυναίκα μου μετά τη γιόγκα. Έτσι τον χαρακτήρισε όταν έκανα την πάντα πρώτη, πάντα άσκοπη ερώτηση του απατημένου: γιατί μ αυτόν; Σήκωσε έκπληκτη τους ώμους σαν να μου έλεγε ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος και ότι της έκανε εντύπωση που ρωτούσα. «Είναι γοητευτικός», είπε επιτέλους διαλέγοντας τη λέξη σαν πεταλούδα που προσπαθεί να αποφασίσει σε ποιο λουλούδι θα σταθεί. «Άκου, δεν θέλω να δυσκολέψω τα πράγματα», αρχίζει ο Γουίλ Γιούνγκερ. «Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα.» «Δηλαδή;» «Ορίστε;» «Πώς ήρθαν τα πράγματα;» Προτάσσει το κάτω χείλος του, παίρνει μια έκφραση πόνου. Θεωρία των χορδών. Αυτό διδάσκει, πιθανόν γι αυτό μιλάει στην Νταϊάν μετά το σεξ. Της εξηγεί πως όλη η ύλη, αν ψάξεις τους θεμελιώδεις δομικούς λίθους της, αποτελείται από εξαιρετικά μικρές χορδές. Δεν ξέρω για την ύλη, αλλά θα μπορούσα να πιστέψω ότι ο Γουίλ Γιούνγκερ αποτελείται από χορδές. Από μικρές αόρατες χορδές που σηκώνουν τα φρύδια του και τις άκρες των χειλιών του σαν μαριονέτα που κάποιος χειρίζεται επιδέξια. «Προσπαθώ να φερθώ ως ενήλικας», λέει. «Έχεις παιδιά, Γουίλ;» «Παιδιά; Όχι.» «Φυσικά και δεν έχεις. Ούτε θα αποκτήσεις ποτέ σου, εγωιστικό παιδί», λέω λαχανιάζοντας από τον υγρό αέρα που εισπνέω. «Προσπαθείς να φερθείς ως ενήλικας; Άντε γαμήσου. Νομίζεις ότι παίζουμε σε κανένα κουλτουριάρικο δράμα από αυτά που βλέπετε με τη γυναίκα μου στο Γκρίνουιτς, ένα σωρό ψέματα για τα οποία οι αρθρογράφοι των Times θα πουν ότι 21\n14 είναι νατουραλιστικά παιγμένα; Στην πραγματικότητα είμαστε κακοί ηθοποιοί. Κακομοίρηδες που πονάνε. Εσύ δεν το νιώθεις. Πώς θα μπορούσες άλλωστε; Όμως ο πόνος που μας προκαλείς που προκαλείς στην οικογένειά μου καταστρέφει τη ζωή όλων μας, αυτό που έχουμε. Αυτό που είχαμε.» «Άκου, Ντέιβιντ. Εγώ» «Έχω μια κόρη», συνεχίζω χωρίς να τον αφήσω να πάρει ανάσα. «Ένα κοριτσάκι που ξέρει ότι κάτι δεν πάει καλά και που βυθίζεται στα σκοτάδια της και δεν ξέρω τι να κάνω για να τη φέρω στο φως. Ξέρεις πώς είναι να βλέπεις το παιδί σου που είναι τα πάντα για σένα να διαλύεται; Φυσικά και δεν ξέρεις. Είσαι κενός. Ένας summa cum laude ψυχοπαθής που βγάζει το ψωμί του μιλώντας κυριολεκτικά για το τίποτα. Αόρατες χορδές. Είσαι ένας ειδικός του τίποτα. Ένα κενό που περπατάει και μιλάει.» Δεν περίμενα ότι θα τα έλεγα όλα αυτά, αλλά χαίρομαι που τα είπα. Αργότερα θα εύχομαι να μπω σε μια χρονομηχανή και να επιστρέψω σ αυτήν ακριβώς τη στιγμή για να τον προσβάλω ακόμα πιο περίτεχνα. Αλλά για την ώρα μια χαρά τα καταφέρνω. «Είναι αστείο που το λες εσύ αυτό για μένα», λέει. «Αστείο;» «Ειρωνεία. Ίσως αυτός είναι καλύτερος όρος.» «Η ειρωνεία δεν είναι ποτέ καλύτερος όρος.» «Παρεμπιπτόντως, η Νταϊάν το σκέφτηκε. Να μιλήσουμε εμείς οι δύο.» «Λες ψέματα. Η Νταϊάν ξέρει τη γνώμη μου για σένα.» «Εσύ όμως ξέρεις την άποψή της για σένα;» Τα σκοινιά της μαριονέτας σηκώνονται. Στο πρόσωπο του Γουίλ Γιούνγκερ σχηματίζεται αναπάντεχα ένα θριαμβικό χαμόγελο. «Είσαι αλλού», λέει. «Έτσι λέει η Νταϊάν. Ο Ντέιβιντ; Πού να ξέρω εγώ πώς νιώθει ο Ντέιβιντ; Είναι αλλού.» 22\n15 Δεν μπορώ να του πω κάτι. Γιατί αυτό που λέει ισχύει. Ή- ταν η θανατική καταδίκη του γάμου μας, κι εγώ δεν μπόρεσα να κάνω κάτι για ν αλλάξω την κατάσταση. Δεν έφταιγε ούτε η εργασιομανία ούτε κάποιος περισπασμός, όπως ένας εραστής ή ένα χόμπι που άγγιζε τα όρια της εμμονής. Ούτε και η τάση των αντρών να αποξενώνονται καθώς στενόχωρα πλησιάζουν τη μέση ηλικία. Ένα κομμάτι του εαυτού μου εκείνο που έχει ανάγκη η Νταϊάν απλώς δεν υπάρχει πια. Τελευταία μπορεί να βρισκόμαστε στο ίδιο δωμάτιο, στο ίδιο κρεβάτι, κι όταν εκείνη πάει να με αγγίξει, είναι σαν να προσπαθεί να αγγίξει το φεγγάρι. Αυτό που θα ήθελα να μάθω, αυτό που θα προσευχόμουν να μου αποκαλύψει κάποιος αν πίστευα ότι οι προσευχές εισακούονται, είναι πού βρίσκεται το χαμένο κομμάτι μου. Τι άφησα πίσω μου; Τι δεν είχα εξαρχής; Ποιο όνομα ταιριάζει στο παράσιτο που τρέφεται καιρό τώρα από μένα χωρίς καν να το καταλαβαίνω; Ο ήλιος βγαίνει και ξαφνικά η πόλη λούζεται στους α- τμούς. Τα σκαλιά της βιβλιοθήκης γυαλίζουν. Ο Γουίλ Γιούνγκερ ζαρώνει τη μύτη. Είναι γάτα. Το βλέπω τώρα, τώρα που είναι πια πολύ αργά. Μια μαύρη γάτα που μπήκε στη ζωή μου. «Θα καεί ο τόπος σήμερα», λέει και χάνεται στο φως. ΠΡΟΣΠΕΡΝΩ ΤΟΝ ΧΑΛΚΙΝΟ «ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ» ΤΟΥ ΡΟΝΤΕΝ («ΔΕΙΧΝΕΙ σαν να έχει πονόδοντο», είχε πει εύστοχα κάποτε η Τες) και μπαίνω στον διάδρομο της Φιλοσοφικής. Το γραφείο μου βρίσκεται στον τρίτο όροφο και ανεβαίνω τις σκάλες κρατώντας γερά την κουπαστή, εξουθενωμένος από την ξαφνική ζέστη. Όταν φτάνω στον όροφό μου και στρίβω στη γωνία του διαδρόμου, με κατακλύζει η αίσθηση του ιλίγγου με τέτοια έ- νταση, που ακουμπάω στον τοίχο και πιάνομαι από τα τούβλα. Κατά καιρούς με πιάνουν κρίσεις πανικού απ αυτές που σου κόβουν για μια στιγμή την ανάσα. Είναι αυτό που η μητέρα μου 23\n16 θα αποκαλούσε «κρίση ζάλης». Όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Νιώθω τη χαρακτηριστική αίσθηση της πτώσης. Όχι από ψηλά αλλά μέσα σ έναν χώρο χωρίς σαφή όρια. Σε μια α- μείλικτη άβυσσο που καταπίνει μονορούφι εμένα, το κτίριο, τον κόσμο όλο. Και μετά μου περνάει. Κι εγώ χαίρομαι που κανένας δεν υπήρξε μάρτυρας του στιγμιαίου εναγκαλισμού μου με τον τοίχο. Κανένας, εκτός από τη γυναίκα που κάθεται έξω απ την πόρτα του γραφείου μου. Είναι πολύ μεγάλη για να είναι φοιτήτρια. Πολύ καλοντυμένη για πανεπιστημιακός. Αρχικά μου φαίνεται γύρω στα τριάντα πέντε, αλλά καθώς πλησιάζω συνειδητοποιώ ότι δείχνει μεγαλύτερη. Τα ζυγωματικά της είναι αφύσικα προτεταμένα, το δέρμα της πρόωρα γερασμένο από κάποια διατροφική διαταραχή. Δίνει την αίσθηση ότι λιμοκτονεί. Ούτε το καλοραμμένο κοστούμι ούτε τα μακριά βαμμένα μαύρα μαλλιά της μπορούν να κρύψουν την αδυναμία της. «Κύριε καθηγητά;» Η προφορά της ακούγεται απροσδιόριστα ευρωπαϊκή. Θα μπορούσε να είναι γαλλική, γερμανική ή τσέχικη με αμερικανική χροιά. Μια προφορά που μάλλον κρύβει τις ρίζες της αντί να τις αποκαλύπτει. «Δεν δέχομαι στο γραφείο μου σήμερα.» «Το ξέρω. Διάβασα το καρτελάκι στην πόρτα σας.» «Έχετε έρθει για κάποιον φοιτητή; Είναι το παιδί σας στην τάξη μου;» Έχω συνηθίσει αυτή τη σκηνή: ο πανταχού παρών γονιός που έχει υποθηκεύσει τρεις φορές το σπίτι του για να μπει το βλαστάρι του σ ένα περίφημο πανεπιστήμιο και έρχεται να με παρακαλέσει για κάτι εκ μέρους του φερέλπιδος σκράπα του. Κι όμως, μόλις κάνω την ερώτηση στη γυναίκα, συνειδητοποιώ ότι δεν ανήκει σ αυτή την κατηγορία. Έχει έρθει για μένα. 24\n17 «Έχω μια πρόσκληση για σας.» «Το ταχυδρομικό κουτί μου βρίσκεται στον κάτω όροφο. Μπορείτε να την αφήσετε στη γραμματεία.» «Μια προφορική πρόσκληση.» Σηκώνεται όρθια. Είναι πιο ψηλή απ ό,τι περίμενα. Και μπορεί να είναι ανησυχητικά αδύνατη, όπως μου φάνηκε και όταν την πρωτοείδα καθιστή, όμως το σουλούπι της δεν προδίδει αδυναμία. Κρατάει τους ώμους της στητούς και το μυτερό της πιγούνι κοιτάζει προς το ταβάνι. «Έχω ένα ραντεβού στο κέντρο της πόλης», λέω, αν και πιάνω το πόμολο για ν ανοίξω την πόρτα. Έρχεται βιαστικά κοντά μου για να περάσει μέσα. «Ένα λεπτό θα σας απασχολήσω, κύριε καθηγητά», λέει. «Υπόσχομαι πως δεν θα σας καθυστερήσω.» ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ, ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΦΟΡΤΩΜΕΝΕΣ ΒΙΒΛΙΟθήκες και οι στοίβες με τις εργασίες περιορίζουν ακόμα περισσότερο τον χώρο. Πάντα ένιωθα ότι αυτό προσδίδει μια ζεστασιά, μετατρέπει το γραφείο σε ακαδημαϊκή φωλιά. Σήμερα το απόγευμα όμως, καθώς σωριάζομαι στην καρέκλα του γραφείου μου και η Αδύνατη Γυναίκα κάθεται στον παμπάλαιο πάγκο από τον οποίο συνήθως οι φοιτητές ζητούν παράταση για τις εργασίες τους ή με παρακαλούν να τους βάλω μεγαλύτερο βαθμό, νιώθω να πνίγομαι. Ο αέρας έχει αραιώσει σαν να έχουμε μεταφερθεί σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Η γυναίκα ισιώνει τη φούστα της. Τα δάχτυλά της είναι πολύ μακριά. Το μόνο κόσμημα που φοράει είναι μια χρυσή βέρα στον αντίχειρά της. Της είναι τόσο φαρδιά, που περιστρέφεται καθώς κινεί το χέρι της. «Το σύνηθες είναι να συστήνεται κανείς», λέω. Με εκπλήσσει η ψυχρή επιθετικότητα στον τόνο της φωνής μου. Δεν πηγάζει από μια θέση ισχύος, συνειδητοποιώ. Είναι αυτοάμυ- 25\n18 να. Ένα μικρό ζώο που ρουθουνίζει ηχηρά για να δώσει την απατηλή αίσθηση της αγριάδας σ ένα αρπακτικό. «Δυστυχώς το αληθινό μου όνομα είναι μια πληροφορία που δεν μπορώ να αποκαλύψω», λέει. «Φυσικά, θα μπορούσα να πω ένα ψεύτικο όνομα ένα ψευδώνυμο αλλά τα ψέματα με κάνουν να νιώθω άβολα. Ακόμα και τα ακίνδυνα ψέματα που λέγονται από ευγένεια.» «Επομένως είστε σε πλεονεκτική θέση.» «Πλεονεκτική θέση; Δεν είμαστε αντίπαλοι, κύριε καθηγητά. Είμαστε στην ίδια ομάδα.» «Δηλαδή;» Βάζει τα γέλια. Ακούγεται ο ασθενικός ρόγχος του βήχα της, τον οποίο μετά βίας μπορεί να ελέγξει. Τα χέρια της πετιούνται στον αέρα και καλύπτουν το στόμα της. «Η προφορά σας. Δεν μπορώ να την προσδιορίσω», λέω μόλις ηρεμεί και το δαχτυλίδι στον αντίχειρά της παύει να περιστρέφεται. «Έχω ζήσει σε πολλά μέρη.» «Μια ταξιδιώτισσα.» «Μια περιπλανώμενη. Ίσως έτσι πρέπει να το θέσω.» «Η περιπλάνηση ως έννοια ενέχει την απουσία προορισμού.» «Αλήθεια; Δεν μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο. Γιατί αυτό με έφερε εδώ.» Γλιστράει προς τα εμπρός και βρίσκεται καθισμένη στην άκρη του πάγκου, περίπου δέκα εκατοστά πιο κοντά μου. Κι όμως νιώθω σαν να έχει έρθει και έχει καθίσει πάνω στο γραφείο μου, γιατί η απόσταση ανάμεσά μας είναι πλέον ανάρμοστα μικρή. Μυρίζω την οσμή της. Μια απροσδιόριστη οσμή ά- χυρου, ζώων στοιβαγμένων σε στάβλο. Για ένα δευτερόλεπτο νομίζω ότι δεν θα καταφέρω να πάρω άλλη ανάσα χωρίς να δείξω την αποστροφή μου. Και μετά αρχίζει να μιλάει. Η φωνή 26\n19 της δεν καλύπτει απόλυτα την οσμή, αλλά με κάποιον τρόπο περιορίζει την έντασή της. «Έρχομαι εκ μέρους ενός πελάτη που απαιτεί πάνω απ όλα εχεμύθεια. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως αναμφίβολα θα διαπιστώσετε, αυτή η απαίτηση με αναγκάζει να σας αποκαλύψω μόνο τις απολύτως απαραίτητες πληροφορίες.» «Όσα-χρειάζεται-να-ξέρω.» «Ναι», λέει γέρνοντας το κεφάλι. «Μόνο αυτά που είναι απαραίτητο να γνωρίζετε.» «Που σημαίνει;» «Απευθυνθήκαμε σ εσάς για να βοηθήσετε τον πελάτη μου στην κατανόηση μιας τρέχουσας υπόθεσης υψίστης σημασίας. Γι αυτό βρίσκομαι εδώ. Για να σας καλέσουμε ως ειδικό, να μας πείτε την επαγγελματική σας άποψη, τις παρατηρήσεις σας, ό,τι πιστεύετε πως μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση του» Κάνει μια παύση. Δείχνει να έχει στο μυαλό της έ- ναν κατάλογο με πιθανές λέξεις και να διαλέγει προσεκτικά όσες δεν είναι ακατάλληλες. «Του φαινομένου.» «Του φαινομένου;» «Αν μου επιτρέπεται αυτός ο γενικός όρος.» «Ακούγεται εξαιρετικά μυστηριώδες.» «Αναγκαστικά. Όπως προανέφερα.» Συνεχίζει να με κοιτάζει. Σαν να την πλησίασα εγώ για να της κάνω ερωτήσεις. Σαν να περιμένει εκείνη από μένα να συνεχίσω τη συζήτηση. Οπότε τη συνεχίζω. «Αναφερθήκατε σε μια υπόθεση. Τι ακριβώς αφορά;» «Ακριβώς; Δεν είμαι σε θέση να σας το αποκαλύψω.» «Επειδή πρόκειται για μυστικό; Ή επειδή δεν καταλαβαίνετε ούτε εσείς τι αφορά;» «Η ερώτησή σας είναι λογική. Αλλά, αν απαντήσω, θα α- ποκαλύψω αυτό που έχω αναλάβει να κρύψω.» «Δεν με βοηθάτε και πολύ.» 27\n20 «Με κίνδυνο να υπερβώ τα προκαθορισμένα όρια της συζήτησης, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν είμαι σε θέση να σας διαφωτίσω ιδιαίτερα. Εσείς είστε ο ειδικός, κύριε καθηγητά, όχι εγώ. Ήρθα εδώ ζητώντας απαντήσεις, την άποψή σας. Εγώ δεν έχω ούτε απαντήσεις ούτε άποψη.» «Έχετε δει εσείς η ίδια το φαινόμενο;» Ξεροκαταπίνει. Το δέρμα του λαιμού της είναι τόσο λεπτό, που το καρύδι της μοιάζει με ποντίκι που προχωράει κάτω από σεντόνι. «Ναι, το έχω δει», λέει. «Και τι άποψη έχετε επ αυτού;» «Άποψη;» «Πώς θα το περιγράφατε; Όχι επαγγελματικά, όχι ως ειδικός, αλλά εσείς προσωπικά. Τι νομίζετε ότι συμβαίνει;» «Δεν μπορώ να σας πω», λέει κουνώντας το κεφάλι. Χαμηλώνει το βλέμμα σαν να τη φλερτάρω, και η προσοχή μου την κάνει να ντρέπεται. «Γιατί όχι;» Σηκώνει τα φρύδια. «Γιατί δεν μπορώ να κατονομάσω το φαινόμενο», λέει. Κανονικά θα έπρεπε να τη διώξω. Η περιέργεια που ένιωσα όταν την είδα για πρώτη φορά στην πόρτα του γραφείου μου έχει σβήσει πια. Αυτή η συζήτηση δεν οδηγεί πουθενά. Ί- σως αποκαλύψει ακόμα πιο περίεργες καταστάσεις, και μάλιστα όχι από εκείνες τις διασκεδαστικές που θα μπορούσα να αφηγηθώ σε μελλοντικά τραπέζια, σχετικά με μια πρόταση που μου έκανε κάποτε μια ψυχασθενής. Γιατί δεν είναι τρελή. Γιατί το σύνηθες πέπλο προστασίας που νιώθει κανείς σε μια σύντομη επαφή με τους ακίνδυνα εκκεντρικούς έχει αρθεί και τώρα νιώθω εκτεθειμένος. «Γιατί χρειάζεστε εμένα ειδικά;» λέω αυθόρμητα. «Υπάρχουν πολλοί καθηγητές Αγγλικής Φιλολογίας εδώ.» «Αλλά λίγοι δαιμονολόγοι.» 28\n21 «Δεν θα συστηνόμουν ποτέ έτσι.» «Όχι;» Χαμογελάει πονηρά. Επίδειξη ανόητου χιούμορ για να αποσπάσει την προσοχή μου από το γεγονός ότι σοβαρολογεί. «Ειδικεύεστε στα θρησκευτικά κείμενα, στη μυθολογία και τα λοιπά, έτσι δεν είναι; Και συγκεκριμένα έχετε ασχοληθεί με τις καταγεγραμμένες αναφορές της Αγίας Γραφής στον Εωσφόρο; Με τα απόκρυφα κείμενα που αναφέρονται στη δράση των δαιμόνων στον αρχαίο κόσμο; Ή μήπως απατώμαι;» «Όλα αυτά ισχύουν. Μόνο που δεν γνωρίζω τίποτα για τους δαίμονες ή άλλα τέτοια επινοήματα πέρα από τις σχετικές αναφορές.» «Φυσικά! Δεν περιμέναμε να έχετε προσωπική πείρα.» «Ποιος θα μπορούσε να έχει άλλωστε;» «Όντως! Όχι, κύριε καθηγητά, μας ενδιαφέρει μόνο η ακαδημαϊκή σας κατάρτιση.» «Δεν νομίζω ότι καταλάβατε. Δεν πιστεύω.» Από το σμίξιμο των φρυδιών της είναι προφανές ότι δεν καταλαβαίνει. «Δεν είμαι κληρικός. Ούτε θεολόγος. Αποδέχομαι την ύ- παρξη των δαιμόνων όσο και την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη», συνεχίζω. «Δεν πηγαίνω στην εκκλησία. Δεν θεωρώ ότι τα όσα αναφέρονται στην Αγία Γραφή ή σε οποιοδήποτε άλλο ιερό κείμενο αποτελούν πραγματικά γεγονότα, ιδίως όταν αγγίζουν τη σφαίρα του μεταφυσικού. Αν θέλετε δαιμονολόγο, προτείνω να επικοινωνήσετε με το Βατικανό. Ίσως εκεί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που παίρνουν τη δουλειά τους στα σοβαρά.» «Ναι.» Χαμογελάει και πάλι πονηρά. «Σας διαβεβαιώ ότι υπάρχουν.» «Εργάζεστε για την Εκκλησία;» «Εργάζομαι για έναν φορέα που διαθέτει σημαντικό προϋπολογισμό και ευθύνες ευρύτερου φάσματος.» «Οπότε εργάζεστε για την Εκκλησία.» 29


Olimp Gold Vita-Min Anti Ox Super Sport 60 caps | Powerhouseshop\nOlimp Gold Vita-Min Anti Ox Super Sport 60 caps GOLD VITA-MIN ANTI-OX super sport σε κάψουλες, με βιταμίνες και μέταλλα, εμπλουτισμένο με αντιοξειδωτικά.\nOlimp Gold Vita-Min Anti Ox Super Sport 60 caps GOLD VITA-MIN ANTI-OX super sport σε κάψουλες, με βιταμίνες και μέταλλα, εμπλουτισμένο με αντιοξειδωτικά. Σύνθεση ανόργανων συστατικών με τη μορφή χηλικών αμινοξέων και βιταμινών (VITA-MIN POWER) και φυτικά εκχυλίσματα με φυσικά αντιοξειδωτικά που βοηθούν στην εξουδετέρωση των αρνητικών επιπτώσεων της οξείδωσης (ANTI-OX POWER blend). Το προϊόν είναι σχεδιασμένο για άτομα με έντονη σωματική δραστηριότητα και ιδιαίτερα ενεργούς αθλητές.\nΤο προϊόν συνιστάται σε ενήλικες ως συμπλήρωμα διατροφής. Να φυλάσσεται μακριά από παιδιά. Μην υπερβαίνετε τη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Τα συμπληρώματα διατροφής δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ποικίλης και ισορροπημένης διατροφής. Η ποικίλη και ισορροπημένη διατροφή συνιστάται για έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Δεν είναι κατάλληλο γιαεγκύους, θηλάζουσες γυναίκες και παιδιά. Μην χρησιμοποιείτε άλλα σκευάσματα βιταμινών την ίδια περίοδο που χρησιμοποιείτε αυτό το προϊόν! Μην χρησιμοποιείτε παράλληλα με άλλα προϊόντα βιταμίνης Α.


Σκέψεις | Γιώργος Ασημακόπουλος: Μαρτίου 2009\nΕλληνική η κρίση, Ελληνικά και τα μέτρα!\nΤο 2007 η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε να κάνει εκλογές τον... Αύγουστο, επικαλούμενη ως λόγο ύψιστης εθνικής σημασίας την... κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2008. Αναγόρευσε δηλαδή μια σημαντική αλλά και τυπική νομοθετική υποχρέωση της κυβέρνησης σε λόγο προκήρυξης εκλογών.\nΠρόκειται για τον προϋπολογισμό που δεν μπόρεσε να εκτελέσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Τον προϋπολογισμό για τον οποίο ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης δήλωσε τον Ιούνιο του 2008 (πολλούς μήνες πριν την διεθνή κρίση) ότι τα έσοδα έχουν πιάσει πάτο. Και πως να μην πιάσουν; Αποτέλεσμα της δικής τους και μόνο πολιτικής είναι η υστέρηση εσόδων που οδήγησε στην εθνική οικονομική κρίση. Μιας πολιτικής που:\nΚατάργησε τον ΣΔΟΕ και κατά συνέπεια αύξησε την φοροδιαφυγή.\nΑύξησε τον ΦΠΑ και μείωσε την κατανάλωση.\nΜείωσε τον συντελεστή φορολόγησης των μπόνους των μεγάλων εταιριών (όπως πχ οι τράπεζες) από 35% σε 25%. 1 δισ. τον χρόνο χάρισαν με αυτή μόνο τη ρύθμιση!\nΚατάργησε τον φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας.\nΚάνει πλουσιότερα κατά 220 εκατομύρια ευρώ κάθε χρόνο τα γαλάζια golden boys που τοποθετήθηκαν σε διάφορες επιτροπές.\nΠου αυξάνει το χρέος κατά 16 εκατομύρια ευρώ κάθε χρόνο που κυβερνά ο Καραμανλής.\nΤα χάλια της Ελληνικής οικονομίας δεν οφείλονται επομένως στη διεθνή κρίση που η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιήσει ως άλλοθι, όπως παλιότερα τις ασύμμετρες απειλές και τον στρατηγό άνεμο. Η Ελληνική οικονομία έφτασε εδώ χάρη στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας.\nΕπικαλείται όμως την κρίση για να επιβάλλει μηδενικές αυξήσεις σε μισθωτούς και συνταξιούχους, για να επιβάλλουν έκτακτο φόρο και για να τακτοποιήσουν ημιυπαίθιρους χώρους. Όμως τα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης. Παντού στον κόσμο οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την κρίση με μέτρα ενίσχυσης των εισοδημάτων και της κατανάλωσης για να ζεσταθεί η αγορά. Δεν επιβάλλουν μηδενικές αυξήσεις σε οικογενειάρχες που έχουν εισόδημα 1700 ευρώ το μήνα μεικτά. Δεν οδηγούν στη φτώχεια συνταξιούχους των 1100 ευρώ μεικτά. Δεν παίρνουν κεφαλικό φόρο σε όσους επιμένουν ή δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους. Ελληνικά μέτρα για μια Ελληνική κρίση!\nΤον περασμένο Δεκέμβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπόνησε ένα σχέδιο ανάκαμψης των οικονομιών για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σχέδιο που η Ελληνική Κυβέρνηση δεν υιοθέτησε. Το Σχέδιο αυτό προέβλεπε πολύ συγκεκριμένα πράγματα και, η πρόοδος σε αυτό το σχέδιο συζητείται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.\nΣύμφωνα με το σχέδιο οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν την τεράστια χρηματοδοτική στήριξη προς τον τραπεζικό τομέα ώστε οι τράπεζες να επιστρέψουν στις κανονικές πιστωτικές τους δραστηριότητες και να εξασφαλίσουν ότι τα κεντρικά επιτόκια θα περάσουν στους δανειολήπτες. Το σχέδιο προέβλεπε επίσης δημοσιονομικά μέτρα και δημοσιονομικό πακέτο στήριξης, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει:\nΑυξήσεις δαπανών, με στόχο την τόνωση της ζήτησης.\nΔημόσιες επενδύσεις για να ωφεληθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.\nΕγγυήσεις και επιδοτήσεις δανείων, ως αντιστάθμισμα στην πιστωτική συρρίκνωση.\nΠροσωρινές μειώσεις σε συντελεστές ΦΠΑ για την ενίσχυση της κατανάλωσης.\nΜείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών των απασχολούμενων.\nΣτην Ελλάδα δώσαμε 28 δισ. ευρώ εν λευκώ στις τράπεζες, χωρίς όρους με αποτέλεσμα σήμερα να δανείζουν πανάκριβα, να μην ακολουθούν τα χαμηλά επιτόκια των κεντρικών τραπεζών και να... επενδύουν σε ίδιες μετοχές με τα χρήματα του πακέτου στήριξης. Από τα υπόλοιπα προτεινόμενα μέτρα, η κυβέρνηση δεν ακολούθησε ούτε ένα!\nΈτσι λοιπόν έρχεται ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης να πει το προφανές που η Νέα Δημοκρατία θέλει να κρύψει: η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα της Ελληνικής οικονομίας. «Είναι απαραίτητο να αποτυπωθεί σωστά η πραγματικότητα. Να γίνει ένα είδος απογραφής, να μετρήσουμε τι συμβαίνει και πού ακριβώς βρισκόμαστε. Η απογραφή θα μπορούσε να γίνει από την Τράπεζα της Ελλάδας, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων των κομμάτων». Αυτά υπογράμμισε σε ομιλία του στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθηνών ο πρώην πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης. Ο κ. Μητσοτάκης έχει συναντηθεί επανειλημμένα με τον πρωθυπουργό τους τελευταίους μήνες. Δεν του έδωσε ο κ. Καραμανλής να καταλάβει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Ή μήπως κατάλαβε ότι ο σημερινός πρωθυπουργός δεν ξέρει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε;\nΒέβαια ο κ. Μητσοτάκης διαπιστώνει σωστά ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν γνωρίζει την πραγματικότητα, ωστόσο η απογραφή που προτείνει δεν είναι η λύση.\nΣτη δημοκρατία την λύση δίνουν οι εκλογές. Εκλογές που θα οδηγήσουν σε αλλαγή οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που θα φέρουν φορολογική δικαιοσύνη. Που θα κάνουν νόμο του κράτους τις δεσμεύσεις Παπανδρέου στη ΔΕΘ:\nΦορολόγηση όλων των εισοδημάτωναπό εργασία, από μερίσματα, από ενοίκια, από υπεραξίες με τον ίδιο δίκαιο τρόπο, με βάση μια ενιαία φορολογική κλίμακα. Που θα θέσει τέλος στην άδικη φορολογία πολλαπλών ταχυτήτων.\nΜε ένα κοινό όριο αφορολόγητου εισοδήματος που θα ισχύει για όλους. Με φορολογικές κλίμακες θα προσαρμόζονται κάθε χρόνο, ώστε οι πολίτες να μην πληρώνουν παραπάνω φόρο εξαιτίας του πληθωρισμού. Η σημερινή κυβέρνηση δεν το έχει κάνει αυτό από το 2004.\nΜε κατάργηση του νόμου της Ν.Δ. για τη φορολόγηση στα ακίνητα και, επαναφορά της φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Και από αυτό δεν εξαιρείται κανείς. Ούτε η εκκλησιαστική περιουσία που αξιοποιείται οικονομικά, ούτε ουδείς άλλος.\nΗ κρίση μας λοιπόν είναι εθνική και όχι διεθνής. Η απάντηση σε αυτή δεν είναι η εξόντωση των μεσαίων στρωμάτων, αλλά η φορολογική δικαιοσύνη. Απάντηση που θα δοθεί μόνο με εκλογές.\nΔύο ξένοι στην ίδια πόλη!\nΣτη Ναύπακτο υπάρχει πρόβλημα πολεοδομίας, αφού δεν λειτουργεί η συγκεκριμένη υπηρεσία.\nΓια το λόγο αυτό επισκέφτηκε την πόλη ο Γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Μπαλτάς.\nΙδού τι έγραψαν σχετικά οι δύο τοπικές εφημερίδες:\n"Άνθρακες ο θησαυρός" ο ένας\n"Ανοίγει η πολεοδομία!" ο άλλος...\nΣε άλλη πόλη, άλλη χώρα, άλλον πλανήτη!\nΞενία: πως μπορεί "να συμβάλει τα μέγιστα διά την τουριστικήν αξιοποίησην" μετά από 35 χρόνια;\nΤο Ξενία Ναυπάκτου χτίστηκε σε οικόπεδο έκτασης 11.580 τμ περίπου το οποίο δωρήθηκε στον Δήμο Ναυπάκτου από τον Γεώργιο Νόβα ενώ ήταν εν ζωή. Τότε ήταν γνωστό ως το περιβόλι του Νόβα.\nΣύμφωνα με το δωρητήριο συμβόλαιο, το περιβόλι παραχωρήθηκε "...επί σκοπώ όπως συμβάλλωσι τα μέγιστα δια την τουριστικήν αξιοποίησην του Δήμου Ναυπάκτου...".\nΟ δωρητής τότε θεώρησε ότι αυτή η συμβολή στην τουριστική ανάπτυξη εξυπηρετείται με την κατασκευή ενός ξενοδοχείου Β κατηγορίας. Λογική άποψη, μιας και εκείνη την εποχή η ξενοδοχειακή υποδομή της πόλης ήταν χαμηλού επιπέδου. Ρητά δε, απέκλειε διαφορετική χρήση της δωρεάς καθώς και την κατάτμηση του οικοπέδου, ενώ απαιτούσε και την διατήρηση του περιβολιού κατά το δυνατό.\nΤο δωρητήριο προέβλεπε την παραχώρηση του ακινήτου στον δήμο Ναυπάκτου μετά από 25 έτη, με την υποχρέωση αυτός "...να διατηρή τον Τουριστικόν προορισμόν των εγκαταστάσεων, απαγορευόμενης οποιασδήποτε κατατμήσεως του μεταβιβαζόμενου ακινήτου ως και της μετατροπής του σκοπού και της χρήσεως των επ΄ αυτού εγκαταστάσεων...".\nΤην κατασκευή και λειτουργία του ξενοδοχείου ανέλαβε ο τότε Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, ο οποίος και ανέλαβε την λειτουργία του "Ξενία-Ευδοκία" για 25 χρόνια από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κατασκευής του. Μετά από αυτό το διάστημα το διώροφο ξενοδοχείο εμβαδού περίπου 2.880 τετραγωνικών μέτρων περιέρχεται στην κυριότητα του Δήμου Ναυπάκτου. Το ξενοδοχείο είχε δυναμικότητα 96 κλινών. Το ισόγειο έχει εμβαδόν 1430 τμ, ενώ από 722 τμ είναι το εμβαδόν των δύο ορόφων της πτέρυγας των δωματίων, κάτω από την οποία υπάρχει πιλοτή.\nΗ πορεία του ΕΟΤ οδήγησε τελικά στο να παραχωρηθεί το Ξενία στον Δήμο Ναυπάκτου αρκετά νωρίτερα, το 2001. Παρόλο που οι προσπάθειες αξιοποίησης του Ξενία είχαν αρχίσει αρκετά πριν από την παραχώρησή του στον Δήμο Ναυπάκτου, δεν κατέστη δυνατή η λειτουργία του Ξενία ως πολυτελές ξενοδοχείο από κάποιον επενδυτή. Προσπάθειες που και καλή πρόθεση είχαν και σοβαρή δουλειά κρύβανε, εν τέλει ταλαιπώρησαν και απαξίωσαν το Ξενία.\nΑυτή η διαχρονική αδυναμία αποδεικνύει ότι είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει το Ξενία ως κερδοφόρα ξενοδοχειακή επιχείρηση στη Ναύπακτο, εφόσον επενδυθούν σε αυτό μεγάλα κεφάλαια. Με λίγα λόγια, δεν συμφέρει κάποιον επιχειρηματία να επενδύσει σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο σε έναν τουριστικό προορισμό σαν τη Ναύπακτο. Έναν προορισμό αποκλειστικά θερινό όπου η σεζόν μετά βίας διαρκεί δύο μήνες. Είναι απίθανο σε ένα τέτοιο τουριστικό περιβάλλον να πραγματοποιηθούν τέτοιας έκτασης επενδύσεις. Αυτό είναι και το συμπέρασμα της άγονης διαδικασίας για την μαρίνα. Καλό θα ήταν επομένως να ξεχάσουμε προσθήκες κατ΄ ύψος, νέες πτέρυγες και επεκτάσεις. Πέρα από το γεγονός ότι καθιστούν την επένδυση μη αποδοτική και οδηγούν στην απαξίωση του Ξενία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι περισσότερη αισθητική ζημιά θα προκαλέσουν παρά όφελος.\nΑπό την άλλη, η λύση της λειτουργίας ενός ξενοδοχείου μεσαίας κατηγορίας στην υφιστάμενη υποδομή του Ξενία μοιάζει επενδυτικά ρεαλιστική. Ένα ξενοδοχείο Β κατηγορίας που δεν απαιτεί πολλά κεφάλαια είναι εφικτός στόχος αν το Ξενία γίνει ένα ακόμη ξενοδοχείο. Είναι όμως η λύση αυτή συμβατή πράγματι με την βούληση του δωρητή; Αυτό ήταν το όραμα του Νόβα όταν δώριζε το Ξενία για να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου; Μπορεί ένα απλά καλό ξενοδοχείο της δεκαετίας του 1970 να συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη της πόλης το 2010, όπως επιθυμούσε ο δωρητής;\nΗ απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Ένα ξενοδοχείο 96 κλινών Β κατηγορίας δεν είναι αυτό που σήμερα θα απογειώσει τουριστικά τη Ναύπακτο. Ξενοδοχεία αυτής της εμβέλειας διαθέτει πολλά η πόλη, ακόμη και αν δεν διαθέτουν τόσο ωραίο και άνετο περίβολο.\nΗ πραγματική βούληση του δωρητή πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σεβαστή και να διαπερνά την λύση που θα υιοθετηθεί για το Ξενία. Όχι μόνο για νομικούς λόγους, αλλά κυρίως για ηθικούς. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να τιμούμε τους ευεργέτες μας. Τους τιμούμε πραγματικά όχι όταν στήνουμε προτομές τους σε διάφορες γωνίες της πόλης μας, αλλά όταν προσπαθούμε να αντιληφθούμε το όραμά τους και να το ενσαρκώσουμε με τα μέσα που μας διέθεσαν. Αν λοιπόν θέλουμε να λέμε ότι σεβόμαστε τον ευεργέτη Νόβα, είναι σαφές ότι πρέπει το Ξενία "να συμβάλει τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου" όπως επί λέξει αναφέρει το δωρητήριο, χωρίς διασταλτικές ερμηνείες. Χωρίς να ξεχειλώνουμε την δωρεά του Νόβα ώστε να χωρέσει τις δικές μας επιθυμίες και σκοπιμότητες που απομακρύνουν το ακίνητο από την βούληση και το όραμα του ιδρυτή.\nΜε αυτή τη λογική λοιπόν είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε την ταυτότητα του Ξενία ως μοχλού τουριστικής ανάπτυξης. Πρέπει να δούμε τι λείπει πραγματικά από την τουριστική υποδομή της Ναυπάκτου και, τι από αυτά μπορεί να γίνει το Ξενία.\nΠολυτελές ξενοδοχείο αποδεδειγμένα δεν μπορεί να γίνει. Όμως η υφιστάμενη κτιριακή υποδομή μπορεί να μετατραπεί σε συνεδριακό κέντρο και, σε πολυτελή χώρο εστίασης και καφέ. Το Ξενία μπορεί να μετατραπεί σε αυτά τα δύο πράγματα τα οποία αφενός δεν υπάρχουν και αφετέρου θα συνέβαλαν καθοριστικά στην τουριστική εξέλιξη της Ναυπάκτου.\nΣύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, ένα συνεδριακό κέντρο μεσαίας δυναμικότητας χρειάζεται μια αίθουσα 200 ατόμων, 2 αίθουσες χωρητικότητας 50-60 ατόμων και κάποιους μικρότερους χώρους συνεργασίας (workshops). Από την άλλη, το Ξενία διαθέτει ήδη μια αίθουσα η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως εστιατόριο και καφέ, ενώ υπάρχει και ο χώρος της ταράτσας ο οποίος ενδεχομένως να μπορεί να αξιοποιηθεί ως υπαίθριος χώρος καφέ και εστίασης, σε συνδυασμό με τον χώρο του περιβολιού. Οι λειτουργίες αυτές μπορεί να στεγαστούν στα υφιστάμενα 3.500 τμ των κτιρίων του Ξενία. Επιπλέον, διαθέτει επαρκείς χώρους για στάθμευση οχημάτων. Αυτονόητη είναι και η αποκατάσταση του περιβολιού, σύμφωνα με την επιθυμία του δωρητή.\nΕίναι προφανές ότι ένας τέτοιος χώρος, πέρα από την τουριστική του διάσταση, θα ήταν και άμεσα αξιοποιήσιμος από την τοπική κοινωνία. Το Ξενία θα επέτρεπε την χρήση του συνεδριακού κέντρου ως χώρο κινηματογράφου, παραστάσεων θεάτρου και μουσικής, εκθέσεων κλπ, ενώ θα μπορούσε να στεγάσει τις συναντήσεις φορέων και συλλόγων προσφέροντας έτσι τις υπηρεσίες του στην τοπική κοινωνία. Αυτή η διάσταση μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην πολιτιστική και κοινωνική λειτουργία της Ναυπάκτου.\nΗ συμβολή ενός τέτοιου συνεδριακού κέντρου στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου θα ήταν καταλυτική. Συνέδρια γίνονται όλο τον χρόνο και όχι τον Αύγουστο, επομένως η Ναύπακτος θα μετρούσε επισκέψεις και τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου. Η πόλη θα δεχόταν επισκέπτες υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου, αφού συνέδρια απευθύνονται σε μηχανικούς, γιατρούς, επιστήμονες, προσωπικό μεγάλων εταιριών κλπ, δηλαδή ανθρώπους που ταξιδεύουν συχνά και επομένως θα επισκέπτονταν ξανά τη Ναύπακτο και ως ιδιώτες. Η γεωγραφική θέση της Ναυπάκτου ευνοεί δε την προσέλκυση συνεδρίων, αφού βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας και πολύ κοντά στην Αθήνα. Αυτή η χρήση θα εξασφάλιζε και την οικονομική ευρωστία και αυτοτέλεια του Ξενία, απαραίτητη προϋπόθεση για την μελλοντική του επιτυχημένη πορεία. Ο περίβολος θα μπορούσε να αποτελεί μέρος αυτής της λειτουργίας του Ξενία αφού μπορεί να φιλοξενεί υπαίθριες δραστηριότητες σε ένα περιβάλλον υψηλού επιπέδου.\nΈνα Ξενία συνεδριακό κέντρο σέβεται απόλυτα και χωρίς αμφιβολία την βούληση του δωρητή, αφού προσθέτει στον τουρισμό της Ναυπάκτου μια διάσταση η οποία και δεν υπάρχει και πιθανότατα θα συμβάλει στην περαιτέρω τουριστική αξιοποίηση της πόλης. Μπορεί έτσι να είναι επενδυτικά αποδοτικό και επομένως βιώσιμο, αφού δεν απαιτεί μεγάλη επένδυση και εξασφαλίζει την απαιτούμενη πελατεία λόγω της προνομιακής γεωγραφική θέσης της Ναυπάκτου. Παράλληλα θα είναι αξιοποιήσιμο από την τοπική κοινωνία αφού θα προσφέρει χώρους πολιτιστικής και κοινωνικής δραστηριότητας που σήμερα λείπουν. Αισθητικά δεν θα προσβάλει, αφού δεν απαιτείται αλλοίωση του σημερινού κτιρίου του Ξενία.\nΘα μπορούσε λοιπόν το συνεδριακό κέντρο να είναι η λύση που θα ανατρέψει την τουριστική καχεξία της Ναυπάκτου. Ενδεχομένως να υπάρχουν κι΄ άλλες ρεαλιστικές λύσεις που να συνέβαλαν στην τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου και οποίες σέβονται το όραμα του Νόβα, η οποία πρέπει να εκλαμβάνεται και ως υποχρεωτική.\nΓκάλοπ: βουλευτικές έδρες στην Δυτική Ελλάδα\nΜε την Μερόπη γνωριστήκαμε όταν με έχεσε πατόκορφα για αυτό εδώ το άρθρο. Από τότε την παρακολουθώ. Ο γιος της επέλεξε να μείνει στο Όσλο. Καταλαβαίνω και την απόφαση του γιου και την στενοχώρια της μητέρας. Ακολουθεί παρακάτω ένα παράδειγμα που ίσως εξηγεί την μετανάστευση στο Όσλο.\nΓεννήθηκα στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ το 1972. Μετακόμισα στην Ελλάδα στα 10 μου, όταν πήγαινα πέμπτη Δημοτικού. Ο πατέρας μου εργαζόταν στην αυτοκινητοβιομηχανία και η μητέρα μου ταμίας σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ.\nΣκεφτόμουν σήμερα το σχολείο μου, το εκεί και το εδώ.\nΤο δημοτικό μου σχολείο ( μέχρι το 1981) ήταν ολοήμερο. Το λέγαν George Wilson elementary school, αφού στις ΗΠΑ τα σχολεία παίρνουν ονόματα προέδρων. Μέναμε σε μια εργατική περιοχή, προάστιο του βιομηχανικού Ντιτρόιτ, το Φερντέιλ. Το σχολείο μου ήταν δημόσιο. Παρακολούθησα μέχρι την Τετάρτη δημοτικού. Πέμπτη πήγα στο πρώτο δημοτικό σχολείο Ναυπάκτου, το σχολείο που πήγε και η μητέρα μου.\nΚάθε πρωί το σχολικό σταματούσε στην στάση του, με έπαιρνε και με έφερνε πίσω το απόγευμα. Κίτρινο, μεγάλο με μαύρα γράμματα. Οδηγός μια γυναίκα.\nΤο διάβασμα και οι εργασίες της επόμενης μέρας γίνονταν στο σχολείο. Στο σπίτι διάβαζα μόνο για τα Ελληνικά.\nΕίχε κουζίνα και μάγειρες, ενώ το κλειστό γυμναστήριο (με παρκέ!) μετατρεπόταν τα μεσημέρια σε εστιατόριο. Το σχολείο διέθετε ωδείο, κλειστό γυμναστήριο, εργαστήριο χειροτεχνίας, αίθουσα φιλαρμονικής καθώς και εξωτερικές αθλητικές εγκαταστάσεις και παιδικές χαρές που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές ανάλογα με την ηλικία τους. Οι εξωτερικοί χώροι χρησιμοποιούνταν λίγους μόνο μήνες μιας και το χιόνι έφτανε το ύψος ενός παιδιού 10 ετών! Οι εξωτερικοί χώροι ήταν στρωμένοι με πελεκούδια ξύλου ώστε να μην τραυματίζονται οι μαθητές όταν πέφτουν.\nΚάθε μάθημα (ιστορία, κοινωνιολογία, φυσική ιστορία κλπ) συνοδευόταν από εργασίες χειροτεχνίας. Πχ αναπαριστούσαμε με απλά υλικά (χαρτόνι, ρύζι, κούτες κλπ) ένα χωριό Ινδιάνων.\nΜία φορά το μήνα πηγαίναμε εκπαιδευτική εκδρομή με το σχολικό μας λεωφορείο και μας συνόδευαν γονείς εκ περιτροπής. Έχω δει αρκούδες, ρακούν, ελάφια και ό,τι άλλο ζώο μπορείς να φανταστείς στο φυσικό τους περιβάλλον. Τα έχω ταΐσει με τροφή που είχα πάρει από το σχολείο μου πριν ξεκινήσω για την εκδρομή. Επιστήμονες μετά μου εξήγησαν πως ζουν αυτά τα ζώα, πως επηρεάζονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα και τι χρειάζονται για να ζήσουν. Έχω δει σε μουσεία φυσικής ιστορίας κάθε είδος ζώου που έχει βρεθεί στην Αμερικανική ήπειρο, από μικροσκοπικά ζουζούνια μέχρι σκελετούς από τυραννόσαυρους, έμαθα πως δημιουργούνται τα απολιθώματα. Έχω δει πως λειτουργεί η έφιππη Αστυνομία στο κέντρο του Ντιτρόιτ, έχω δει την τοπική πυροσβεστική να κάνει άσκηση συναγερμού για τα παιδιά του σχολείου. Έχω αποξηράνει φύλλα και λουλούδια από κάθε σημείο που επισκεφτήκαμε.\nΌταν πήγα στο νηπιαγωγείο δεν ήξερα την Αγγλική. Μόλις αντιλήφθηκαν ότι έχω κάποιο πρόβλημα προσαρμογής, με είδε η κοινωνιολόγος του σχολείου. Αφού διέγνωσε ότι δεν καταλάβαινα τι μου έλεγαν, την επόμενη μέρα εμφανίστηκε ένας δάσκαλος που ήξερε αγγλικά και ελληνικά. Έμαθα την γλώσσα σε μία εβδομάδα χωρίς ποτέ να πάρω χαμπάρι την διαφορετικότητά μου. Στο τέλος της χρονιάς τα παιδιά λέγανε ποιήματα, χόρευαν και τραγουδούσαν. Εκείνη τη χρονιά η νηπιαγωγός μου μου ανέθεσε να μεταφράσω ένα ελληνικό τραγούδι. Ετοίμασα το "Αν όλα τα παιδιά της γης" σε στίχους του Γιάννη Ρίτσου. Το τραγούδι αυτό χόρεψαν και τραγούδησαν πιασμένα σε κύκλο χέρι χέρι τα παιδιά της τάξης μου στο τέλος εκείνης τη χρονιάς.\nΗ νηπιαγωγός μου ήταν Αφροαμερικανή. Η δασκάλα της πρώτης τάξης Εβραία. Της δευτέρας Πολωνή. Της τρίτης και τετάρτης δεν θυμάμαι.\nΤο νηπιαγωγείο μου ήταν μέσα στο δημοτικό σχολείο. Είχε ενυδρείο με ψαράκια που τάιζαν οι ίδιοι οι μαθητές, ψαράκια που ξέκανα όταν μια μέρα αποφάσισα να τα ταΐσω λίγο παραπάνω. Είχε εσωτερικό σκάμμα με ψιλή άμμο, τσουλήθρα, τραπέζια ομαδικών εργασιών χειροτεχνίας, μπογιές, πλαστελίνες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ένα πεντάχρονο.\nΒαθμοί έμπαιναν κανονικά: από Α+ μέχρι F. Αν κάποιος μαθητής ήταν αδύνατος, εντασσόταν σε τμήμα αντισταθμιστικής αγωγής για τα μαθήματα που δεν ήταν καλός, ενώ παρακολουθούσε κανονικά με την τάξη του τα υπόλοιπα. Αν ήταν καλός σε κάποιο μάθημα, κάλυπτε την ύλη με την επόμενη τάξη (πχ την τα μαθηματικά της πέμπτης τάξης ενώ ήταν ακόμη στην τετάρτη). Και τιμωρίες είχε κανονικά: είχα κάτσει αρκετές φορές όρθιος στην γωνία για διάφορες σκανταλιές.\nΣε αυτό το σχολείο έμαθα σολφέζ και χορωδία, μιας και υπήρχε μουσικός και ειδική αίθουσα μουσικής, όπως είναι εδώ τα ωδεία που πάμε το απόγευμα. Σε αυτό το σχολείο έμαθα κλαρινέτο, μιας και λειτουργούσε φιλαρμονική του σχολείου με πλήρη εξοπλισμό και μαέστρο. Σε αυτό το σχολείο έμαθα να φτιάχνω πήλινα, μιας και διέθετε εργαστήριο με φούρνο. Σε αυτό το σχολείο έμαθα πως να φτιάχνω μεταξοτυπίες και βιτρό, έμαθα βασικά πράγματα για την ζωγραφική, έμαθα να χρησιμοποιώ πατρόν. Στο εργαστήριο χειροτεχνίας υπήρχαν δε ειδικά ψαλιδάκια για αριστερόχειρες με την ένδειξη LEFTY. Κάθε Χριστούγεννα φτιάχναμε στολίδια μόνοι μας και τα δωρίζαμε σε φιλικά μας άτομα εκτός σχολείου.\nΕννοείται ότι το σχολείο είχε παιδίατρο,κοινωνικό λειτουργό, συντηρητή, γυμναστή, κλειστό γυμναστήριο, ζεστό νερό στις τουαλέτες κλπ. Οι τουαλέτες είχαν μικρότερα είδη υγιεινής για τους μαθητές μέχρι και της δευτέρας δημοτικού. Εννοείται ότι οι τοίχοι ήταν ζωγραφισμένοι με παιδικές φιγούρες κινουμένων σχεδίων που είχαν ζωγραφίσει εθελοντικά οι γονείς. Εννοείται ότι το σχολείο βαφόταν κάθε καλοκαίρι, ενώ γίνονταν επισκευές στις διακοπές των Χριστουγέννων. Εννοείται ότι το σχολείο άνοιγε κάποια απογεύματα και επισκέπτονταν οι γονείς το σχολείο, ξεναγούταν στους χώρους, βλέπανε τις εργασίες των παιδιών τους, μίλαγαν με το προσωπικό και μεταξύ τους κλπ.\nΑυτά στις ΗΠΑ όπου η έννοια του κοινωνικού κράτους δεν υπάρχει.\nΔεν κάνω την σύγκριση με το δημοτικό σχολείο που βρήκα στην Ελλάδα το 1982. Κάνω την σύγκριση με το σχολείο που υπάρχει στην Ελλάδα σήμερα, μετά από 27 χρόνια. Με όλα όσα λυμαίνονται την ανεπάρκεια του σχολείου: το φροντιστήριο, τις ξένες γλώσσες, την πισίνα, το ποδόσφαιρο, την κιθάρα και το μπαλέτο που "παρέχονται" από ιδιώτες επιχειρηματίες έναντι αδρής αμοιβής σε ισόγεια πολυκατοικιών. Με το ατελείωτο πρόγραμμα των μαθητών από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί. Με τις ανούσιες εκδρομές, τα κτίρια του 1920, τα ασφάλτινα προαύλια και τα ΤΟΛ, τα ιδιαίτερα και την μουντίλα των παιδικών χρόνων στην Ελλάδα.\nΚαι προσπαθώ να βρω ένα λόγο που κάποιος Ευρωπαίος πολίτης θα επιλέξει την Ελλάδα για να μείνει...\nΣυνέντευξη Μ. Παπαγιαννάκη\nΤου Σταύρου Θεοδωράκη, ΤΑ ΝΕΑ\nΤα τελευταία χρόνια κάποια σαββατιάτικα μεσημέρια τον συναντούσα στο «Φίλιον», στις παρυφές του Κολωνακίου. Και βέβαια, στα βιβλιοπωλεία. Να «ανακατεύει» λογοτεχνία, πολιτική, ιστορία, οικολογία. Τώρα που το σκέφτομαι, γι΄ αυτό τον αγαπούσαμε τότε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Μας δίδασκε- αρχές της δεκαετίας του ΄80- για την ΕΟΚ, αλλά μας μιλούσε και για τον έρωτα. ΄Η «πηδούσε» από τη Μεσόγειο στην Κίνα με την άνεση του κοσμοπολίτη που δεν τον βαραίνουν τα σύνορα. Και ο λόγος του είχε πάντοτε μια απλότητα που σε γοήτευε. Ένας δάσκαλος της λογικής με απαντήσεις γεμάτες ερεθιστικά ερωτηματικά. Τους τελευταίους μήνες τον έχασα. Οι σύντροφοί του ανησυχούσαν και αυτοί. Τελικά, ήταν μόνο μια περιπέτεια. Γενικό Κρατικό, θεραπεία, φάρμακα και επιστροφή στο σπίτι. Τα παράθυρα σε έναν κατηφορικό δρόμο πίσω από του Φιλοπάππου ήταν φωτισμένα το βράδυ που πλησίαζα. Σαν να φώναζαν, «γύρισε».\nΗ χαρά ήταν φανερή και όταν άνοιξε η σιδερένια πόρτα.\nΗ Λιλή Σφήκα- 21 χρόνια στο πλευρό του- χαμογελούσε και ο Βody στα πόδια του κουνούσε συνεχώς την ουρά του. Φαίνεται ότι του έχετε λείψει. Μπα. Πάντα έτσι χαδιάρης ήταν.\n-Τον έχετε πολλά χρόνια;\nΑπό μωρό. Τον πήραμε πριν από 7 χρόνια στις Βρυξέλλες. Και όταν έγινε τριών μηνών μετακομίσαμε στην Ελλάδα. Ένας μετανάστης δηλαδή. Στην ουσία Έλληνας είναι. Όπως Έλληνες είναι και οι χιλιάδες μετανάστες που μεγαλώνουν ανάμεσά μας. Το ελληνικό κράτος δεν φαίνεται να συμφωνεί με αυτό. Εδώ αρνείται να δώσει την υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα μας. Και γι΄ αυτό πρέπει να υπάρχει μια Αριστερά που να συγκρούεται σκληρά με αυτούς που χτυπάνε τις ελευθερίες, την ισότητα, τον ανθρωπισμό δηλαδή μιας κοινωνίας.\n-Υπάρχουν πάντως κάποιοι που λένε ότι το κόμμα σας δεν νοιάζεται για τίποτε,παρά μόνο για συγκρούσεις.\nΝαι, το έχει κάνει ο Συνασπισμός και είναι λάθος. Γιατί Αριστερά δεν είναι μόνο σύγκρουση. Ο Συνασπισμός έχει στο DΝΑ του τη «συνεργασία» και τον «διάλογο». Και υπάρχουν προβλήματα που για να λυθούν απαιτούν ευρύτατες συσπειρώσεις. Αν κάποια στιγμή βάλουμε μυαλό και αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη ρότα της χώρας, θα πρέπει να συνεργαστούμε.\n-Με το ΠΑΣΟΚ;\nΕγώ δεν βλέπω αυτή τη στιγμή καμία δυνατότητα συνεργα σίας με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να λες, «αποκλείω την οποιαδήποτε συνεργασία εσαεί». Είναι χαζό. Ποιο θέμα δεν μπορεί να λυθεί χωρίς ευρύτατες συσπειρώσεις; Ε, το θέμα της Παιδείας. Υπάρχουν βέβαια διαφορές, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να τολμήσουμε.\n-Εσείς από πού θα αρχίζατε;\nΑπό την πλήρη αυτοτέλεια των πανεπιστημίων. Και από την κατάργηση της φασιστικής αντίληψης ότι η επιστήμη είναι κλεισμένη μέσα σε ένα σύγγραμμα.\n-Διαβάσατε ένα άρθρο στο «Βήμα» που έλεγε ότι «η Παιδεία είναι τόσο χάλια γιατί οι καθηγητές είναι τόσο χάλια»;\nΤο διάβασα. Με αυτό το δυναμικό θα δουλέψουμε όμως. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Υπάρχουν πάντως δυνάμεις που είναι απογοητευμένες και κάθονται στην μπάντα. Αν ενεργοποιηθούν, θα αλλάξουν μερικές ψηφίδες.\n-Πάντως,συνήθως η συζήτηση για την Παιδεία σταματάει στο θέμα του ασύλου.\nΔυστυχώς. Εγώ είμαι υπέρ του ασύλου, να μη σε εμποδίζει δηλαδή κανείς να αναπτύξεις τις ιδέες σου. Δεν συμμερίζομαι όμως την άποψη ότι «το άσυλο αφορά όλη την κοινωνία» και όλες τις πράξεις. Και μερικοί που φωνάζουν υπέρ του ασύλου, το έχουν κακομεταχειριστεί πολλαπλώς. Στο Πάντειο προπηλάκισαν καθηγητές. Έχουμε τον ξυλοδαρμό του καθηγητή Πανούση. Με συγχωρείς, με ποιο δικαίωμα;\n-Τον Μάη του ΄68 ήσασταν στο Παρίσι,έτσι δεν είναι;\nΤον Μάη, από μία περίπου σύμπτωση βρέθηκα να είμαι πρόεδρος της κατάληψης της Νομικής Σχολής. Και κάναμε τις φοβερές διαδηλώσεις μπροστά στο Χρηματιστήριο. «Να καεί, να καεί το μπορντέλο», όχι η Βουλή αλλά το Χρηματιστήριο.\n-Πετούσατε και μολότοφ;\nΌχι. Η Αστυνομία πετούσε καπνογόνα και χειροβομβίδες κρότου- λάμψης της εποχής.\n-Τις καταλήψεις εδώ τις δικαιολογείτε;\nΓενικώς όχι. Θα ήθελα όμως να τις κουβεντιάσουμε μία μία. Προφανώς υπάρχουν καταλήψεις που έχουν νόημα. Και υπάρχουν κι άλλες που γίνονται από μόδα ή από αλληλεγγύη. Ε, δεν μπορείς να εξευτελίζεις τόσο σοβαρά πράγματα. Δηλαδή τι ζητάνε όλες αυτές οι καταλήψεις; . Και πώς θα γίνει αυτό, αύριο το πρωί; Και πού θα εφαρμοστεί αφού είναι κατειλημμένα τα πανεπιστήμια; Αυτά είναι αδιέξοδα. Καλό θα ήταν, όλοι αυτοί που βράζει το αίμα τους, να προβάλλουν διεκδικήσεις που θα μπορούσαν να τις κερδίσουν.\n-Παρακολουθήσατε τις διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου;\nΝαι, από μακριά, από το Γενικό Κρατικό δηλαδή. Ήμουν εντυπωσιασμένος από τη μαζικότητα, που δείχνει ότι είχε συσσωρευτεί πολλή τσαντίλα, αλλά δεν σου κρύβω πως είμαι και απογοητευμένος λιγάκι. Ξεφούσκωσε το πράγμα, δεν άφησε ένα ίχνος, ένα αποτύπωμα.\n-Το «μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»δεν αρκεί;\nΑστεία πράγματα. Κάποιοι σύντροφοί σας πάντως είπαν ότι προέχει η αντίσταση στο αστυνομικό κράτος. Κάτι πιο σοβαρό μπορούμε να πούμε;\n-Πώς βλέπετε την επανεμφάνιση των «επαναστατικών οργανώσεων»;\nΚαλλιεργούν μια αντίληψη της βίας χωρίς στόχο. Η οποία θα κάνει τι; Θα δώσει κουράγιο στο μαζικό κίνημα; Αυτές είναι παλιομοδίτικες θεωρίες. Ελπίζω όλα αυτά που βλέπουμε, οι πυροβολισμοί, τα γκαζάκια και τα κείμενα με τις αμερικανιές για «τα donuts που έχουν μια τρύπα», ότι είναι ένα είδος επίδειξης που όπου να ΄ναι θα υποχωρήσουν. Για φαντάσου να αρχίσουν να σκοτώνονται άνθρωποι χωρίς να ξέρεις γιατί. Όχι ότι άμα ήξερες θα ήταν καλύτερα, αλλά εν πάση περιπτώσει θα μπορούσες να καταλάβεις πού πάει το πράγμα.\n-Στο παρελθόν πάντως η δράση της 17Ν είχε βρει αρκετούς σιωπηλούς υποστηρικτές.\nΔεν νομίζω ότι ζούμε κάτι ανάλογο σήμερα. Αυτή η διάχυση της βίας δημιουργεί μικρά γκέτο. Όλοι ψάχνουν σεκιουριτάδες, με αυτοκίνητο, χωρίς αυτοκίνητο, μέσα στο σπίτι, έξω από το σπίτι. Και γίνεται αυτό που οι Γάλλοι λένε banalization, δηλαδή κοινότοπο θέμα. Ση κώνεσαι το πρωί και ακούς το δελτίο εκρήξεων. Αυτό όμως δεν είναι καλαμπούρι, δημιουργεί ένα γενικό κλίμα φόβου. Βία, φόβος, αποχή από τα κοινά. Αυτή είναι η πορεία.\n-Κομμουνιστής υπήρξατε ποτέ;\nΜε την έννοια που μας κατηγορούσε η Ασφάλεια, σίγουρα. Αλλά κομμουνιστής στα χρόνια μου ήταν συνώνυμο του φιλοσοβιετικός.\n-Και εσείς δεν μαγευτήκατε ποτέ από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό»;\nΌχι. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 έκανα ένα ταξίδι στη Μόσχα και γυρνώντας είπα στους καθοδηγητές μου, «παιδιά με συγχωρείτε, εγώ δεν θέλω να έχω σχέση με όλα αυτά».\nΔεν ήταν μόνο η φτώχεια. Υπήρχε παντού μιζέρια. Αυτά που λένε, για τα κορίτσια και τις νάιλον κάλτσες, δεν είναι ψέματα. Ο άλλος πούλαγε την ψυχή του για ένα τζιν. Εμένα έτυχε να με σταματήσει άνθρωπος στον δρόμο και να μου ζητήσει την μπλούζα μου.\n-Τόσο μοντέρνα ήταν;\nΜπα, ήταν μια μπλούζα που είχε πλέξει η μακαρίτισσα η μάνα μου και της είχε βάλει ένα κομμάτι δέρμα μπροστά στο στήθος. Και με παρακαλούσε να του την πουλήσω. Μετά πήγα στη Ρουμανία. Με κάλεσε ένας πανεπιστημιακός να φάμε και στο τραπέζι είχε μια κονσέρβα τουρσί και μια γεμιστή ντομάτα. Μία. Εντάξει, δεν λέω, η Σοβιετία απέκτησε υποδομές και έγινε βαριά βιομηχανική δύναμη, αλλά με τι κόστος; Πόσοι θυσιάστηκαν και τι οικολογικές καταστροφές έγιναν;\n-Τι τίτλο θα βάζατε σήμερα στην ιδεολογία σας;\nΣοσιαλδημοκράτης. Παλιά το έλεγα για να πειράξω τους συντρόφους μου, αλλά τελικά αυτό είμαι. Εξάλλου, αν εξαιρέσουμε ίσως την μπολσεβίκικη επανάσταση, ό,τι άλλο έχει γίνει, έγινε από σοσιαλδημοκρατική παρέμβαση. Γιατί μη μου πει κανείς ότι ήταν κοινωνική αλλαγή η δημιουργία ανελεύθερων καθεστώτων από τον Κόκκινο Στρατό. Άλλο τι ταμπέλα τούς έβαζαν από πάνω. Δείτε τώρα το μίσος που έχουν εκεί οι λαοί για οτιδήποτε σοσιαλιστικό. Πάντα είχατε αυτές τις απόψεις;\n-Ή γερνώντας γίνατε πιο...σοσιαλδημοκράτης;\nΝομίζω ότι γερνώντας έγινα λίγο πιο εξτρεμιστής.\nΈνα μάτσο ταλαιπωρημένες εφημερίδες με πρώτη πρώτη την «Αυγή» μαρτυρούν ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θέλει να είναι ποτέ απών. Η τηλεόραση παίζει Ειδήσεις αλλά στο σαλόνι ακούγεται χαμηλά μια όπερα. Το γραφείο του είναι πνιγμένο στα βιβλία, πού και πού ξετρυπώνω και μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Οι γιοι του, η Λιλή, οι διακοπές στη Ναύπακτο, η μητέρα του, ο πατέρας του που τον σκότωσαν στην Κατοχή. Σε μια γωνία παρατημένες και οι πίπες του και ένας φορητός υπολογιστής σε θέση standby.\n-Για τους συντρόφους σας της ηγεσίας θέλετε να μιλήσουμε;Τον κ.Αλαβάνο και τον κ.Τσίπρα.\nΤι να πω; Και οι ίδιοι είναι πολύ μπλεγμένοι. Δείτε τώρα τι τραβάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το λένε, αλλά έχουν προβλήματα κάθε φορά πώς θα πείσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως τι να τους πω. Ας προσέχατε;\n-Επιμένετε ότι ήταν λάθος η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ;\nΔεν έχω τίποτα με κανέναν στον ΣΥΡΙΖΑ και υπάρχουν και πολλοί που είναι και συμπαθέστατοι. Πολιτικά όμως και πολιτιστικά, τι το κοινό έχουμε; Οι περισσότεροι είναι αντιευρωπαίοι, πολλοί απ΄ αυτούς είναι εθνικιστές και κρατιστές. Όχι όλοι αλλά πολλοί.\n-Αν ήταν στο χέρι σας σήμερα θα διαλύατε τον ΣΥΡΙΖΑ;\nΝομίζω ότι κινδυνεύει να οδηγηθεί μόνος του σε διάλυση και όχι επειδή το θέλω εγώ. Αλλά πάντα υπάρχει η ελπίδα ότι οι διάφορες ομάδες θα μετεξελιχθούν σε κάτι πιο σύγχρονο. Κι εγώ δε θέλω να σβήνω την ελπίδα κανενός.\n-Σας προβληματίζει αυτό το πάνω-κάτω στις επιδόσεις του Συνασπισμού;\nΒέβαια και επιμένω ότι θέλουμε οπωσδήποτε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Πού στο διάολο πάει αυτή η κοινωνία σήμερα και τι πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό το πρόγραμμα δεν το έχουμε. -Δεν αρκούν οι γενικές θέσεις του κόμματός σας;\nΗ πραγματική ζωή δεν θέλει θεωρίες, θέλει απαντήσεις.\n-Μπορείτε να μου πείτε το πρώτο πράγμα που θα προωθούσατε σε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- Συνασπισμού;\nΗ εισαγωγή νέων φόρων και κατάργηση άλλων. Γιατί οι φόροι είναι εκείνοι που δίνουν την πολιτική σου αντίληψη. Δηλαδή να βάλουμε πράσινους φόρους και βέβαια φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.\n-Ό,τι και να λέμε στην οικολογία το γυρνάτε.\nΜα δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να έχει χαμηλότερες επιδόσεις από τη Γερμανία, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στη βιολογική γεωργία.\n-Το ίδιο είπε και ο Ομπάμα. «Να οργανώσουμε αλλιώς τις ανάγκες της κοινωνίας».\nΑυτά που λέει ο Ομπάμα έχουν ενδιαφέρον, ιδίως τα οικολογικά του. Δεν ξέρω αν ακούγεται banalite, αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι πραγματικά ιστορικό, που βγήκε ένας Αφροαμερικάνος πρόεδρος. Κάποιοι λένε «δεν είναι τίποτα». Κάτσε βρε μεγάλε. Είναι εξίσου σημαντικό με την εκλογή στη Βολιβία του Έβο Μοράλες. Του Ινδιάνου που έφαγε 600 χρόνια σφαγές και τώρα βγήκε πρόεδρος.\n-Πολιτικά σχέδια έχετε πια;\nΕ, σιγά σιγά θα αρχίσω κι εγώ να περνάω στην εφεδρεία. Θα είμαι βέβαια πάντοτε ενεργός πολίτης.\nΞενία: πως μπορεί "να συμβάλει τα μέγιστα διά την ...


Η Ένωση Κυριών Δράμας ιδρύθηκε το 1904 με σκοπό την προσφορά αγαθών και υπηρεσιών προς τους κατοίκους της Δράμας σε ένδεια, καθώς και προς ευπαθείς ομάδες. Προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη, τρόφιμα, διανομή ρούχων και άλλων ειδών, και στέγη φιλοξενίας. Επιπλέον, η Ένωση Κυριών Δράμας προσφέρει οικονομική υποστήριξη σε ευάλωτα άτομα για διάφορους σκοπούς, όπως υγειονομική περίθαλψη, λογαριασμούς και ενοίκιο, και συντονίζει την κάλυψη αναγκών με την προσφορά στο Νομό Δράμας. Οι κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου, καθώς και ένα μεγάλο δίκτυο γυναικών που κατοικούν στη Δράμα εργάζονται για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης. Η Ένωση Κυριών Δράμας απασχολεί 2 μόνιμα μέλη προσωπικού και διαθέτει ένα ευρύ και πολύ ενεργό δίκτυο εθελοντών που συμβάλλει δυναμικά στην καθημερινή της λειτουργία.\nΗ δωρεά αφορά στη συνέχιση του προγράμματος «Μέριμνα για την τρίτη ηλικία», το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το ΤΙΜΑ το 2015 και το 2015, με την προσθήκη διαφόρων νέων στοιχείων. Θα προσφέρονται μηνιαίες προμήθειες τροφίμων και προϊόντων υγιεινής για 12 μήνες σε 75 οικογένειες που περιλαμβάνουν ένα ή δύο ηλικιωμένα μέλη που κατοικούν στο ίδιο σπίτι. Το πρόγραμμα θα επιτρέψει σε κάθε οικογένεια να αποκτήσει ένα νέο αντικείμενο για το σπίτι, όπως κάποιο έπιπλο ή ηλεκτρική συσκευή, που θα βελτιώσει την ποιότητα της καθημερινής ζωής των μελών της. Επιπλέον, το πρόγραμμα θα προσφέρει δωρεάν εξετάσεις αίματος στα ηλικιωμένα μέλη των 75 οικογενειών. Το πρόγραμμα «Μέριμνα για την Τρίτη Ηλικία» θα ενισχυθεί και μέσω της παροχής κοινωνικής και γραμματειακής υποστήριξης. Οι οικογένειες θα έχουν την ευκαιρία να παραστούν σε ενημερωτικές εκδηλώσεις σχετικά με διάφορα θέματα που τους απασχολούν, και θα διοργανωθούν παρουσιάσεις από ειδικούς σχετικά με θέματα υγείας. Τέλος, θα διοργανώνονται κατά καιρούς και ομαδικά γεύματα και εκδρομές για ηλικιωμένους που ζουν μόνοι τους, με στόχο την αύξηση της κοινωνικοποίησής τους.


Τα βραβεία του διαγωνισμού ποίησης\nΤα βραβεία του διαγωνισμού ποίησης (11/7/2017)\nTA BΡABEIA TOY ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟY ΠΟΙΗΣΗΣ\nΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΚΑΠΗ ΑΤΤΙΚΗΣ\nΤην άνοιξη του 2017 τα ΚΑΠΗ Χαλανδρίου οργάνωσαν ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ για ποιητές και ποιήτριες που είναι μέλη σε ΚΑΠΗ δήμων της Περιφέρειας Αττικής. Τα βραβεία ανακοινώθηκαν και απονεμήθηκαν στη διάρκεια του 2ου Φεστιβάλ Καλλιτεχνικής δημιουργίας για την Τρίτη Ηλικία (8 Ιουνίου 2017) και ήταν τα εξής:\nμέλος του 1ου ΚΑΠΗ Ζωγράφου για το ποίημά της:\nΣτο δρόμο ή στην εκκλησιά, αμίλητο τον είδα,\nπολύ χλωμό κι ασάλευτο, με μάτια βουρκωμένα,\nσε τόπο ξένο βρίσκεται, και πέρα απ’ την πατρίδα\nστέγη, τροφή δεν έχει πια, τα πάντα είναι χαμένα.\nΜήπως δεν θα ‘θελε κι αυτός να ειν΄ ευτυχισμένος,\nμ΄ όμορφο σπίτι και παιδιά, με ωραία οικογένεια,\nαντί μόνος και έρημος να νιώθει πια χαμένος,\nχωρίς κανένα όνομα, χωρίς καν ιθαγένεια;\nΤους είδα όλους τους αυτούς, να κρύβονται τη μέρα,\nκι από τον φόβο φυλακής, να βγαίνουν μόνο βράδυ,\nλίγο ψωμί, αχ! να βρεθεί, να νιώσουν τον αέρα\nτης λευτεριάς, αλίμονο! και φεύγουν στο σκοτάδι.\nΝα βρούνε πού να κοιμηθούν, κει χάμω στο χορτάρι,\nστο δέντρο, στο ερημόσπιτο, στον πάγκο ή στο χώμα,\nκι αν τύχει να βρεθεί δουλειά, να μείνουν στο πατάρι,\nμε μια κουβέρτα διπλά τους, λίγο ψωμί ακόμα.\nΑυτούς εκμεταλλεύονται, λίγα λεφτά κερδίζουν,\nμα εκείνοι ολοήμερα, καρτερικά δουλεύουν,\nστη σκέψη της φαμίλιας τους αρχίζουν να δακρύζουν,\nμη τάχα και τη δουν ξανά μια μέρα, όπως σκοπεύουν.\nΚατάχαμα την είδα εγώ τη μάνα να θηλάζει.\nΣτην αγκαλιά της το μωρό ανήξερο γελάει,\nτo άτυχο, αλίμονο! θα κλαίει, θα φωνάζει,\nόταν τ΄ αθώο πλάσμα αυτό αρχίσει να πεινάει.\nΓύρω της τ΄ άλλα τα παιδιά, κι εκείνα μισοκλαίνε,\nζεστό φαΐ γυρεύουνε, μια μπάλα για να τρέξουν,\nμια κούκλα τόση τόση δα με πόνο πια το λένε,\nαπ΄ τα σκουπίδια να βρεθεί, να βγουνε και να παίξουν.\nΚι εγώ, που έχω τα καλά, σαν τι μπορώ να δώσω;\nΛίγο ψωμί περίσσεμα, σ΄ αυτούς να το μοιράσω,\nτα χέρια μου ολόθερμα σε εκείνους να τ΄ απλώσω,\nμια μέρα που ειμ΄ ελεύθερη μαζί τους να περάσω.\nΕν΄ απ΄ τα ρούχα τα ζεστά, σε κάποιον ας τα δώσω,\nτο σκέπασμά μου το διπλό το κρύο να γλυκάνει,\nμικρό για μένανε αυτό, γι΄ αυτούς μεγάλο τόσο,\nένα φιλί στο μάγουλο, τον πόνο τους να γιάνει.\nΘεέ μου, κάμ΄ ελεύθερα, στον ήλιο, στον αέρα,\nχωρίς πολέμους κι αίματα να ζήσουν, να γεράσουν,\nνα ξεχαστούν τα μίση τους, να γίνουν περά ως πέρα,\nαδέλφια όλοι τους ξανά, τα χείλη να γελάσουν.\nΔώσε Θεέ, το σπιτικό που τόσο λαχταράνε,\nνα κλείσει της καρδούλας τους τώρα πια η πληγή,\nαδέλφια μας κι όλοι αυτοί, μια θέση καρτεράνε,\nνα ‘ναι σαν όλα τα παιδιά σου εδώ κάτω στη γη.\nΨευδώνυμο: Η ΘΗΡΕΣΙΑ\nμέλος του 1ου ΚΑΠΗ Ζωγράφου για το ποίημά του:\nΜαραθώνιος δρόμος, όλη η ζωή μου.\nΔύσκολη διαδρομή. Σκόνη ιδρώτας. Αντοχή.\nΑνηφόρες, κατηφόρες, χωρίς επιστροφή.\nΈνας αέναος αγώνας, καμιά ανταμοιβή.\nΑναγνώριση καμία. Λιγοστό ψωμί.\nΥποχρέωση στους πάντες, δικαιώματα μηδέν.\nΌ,τι το αυτονόητο έχω ζητήσει, πήρα ένα τεράστιο «Δεν»\nΣτους πάντες τη ζωή μου έχω προσφέρει χύμα,\nκαι για πληρωμή μου εισπράττω ειρωνεία και κρίμα.\nΗ αδικία, η ηλιθιότητα, και η βλακεία, υιοθετημένες μου αδελφές.\nΚοινωνία… συμφωνία με αχαριστία.\nΚάλπικοι αξιωματούχοι, και άχρηστοι πρωτοκλασάτοι «Μαϊμού»\nΈτερα κέντρα αποφάσεων, έτεροι και εταίρες,\nπου για μένα παίρνουν αποφάσεις, αλλά ερήμην εμού.\nΚλέφτες των ονείρων μου και των ιδεών μου,\nκαι παραχαράκτες της προσωπικότητάς μου.\nΑγάπες έξαλλες. Μόνιμες κι εφήμερες. Ανώνυμες κι επώνυμες.\nΤρελά κορίτσια και κυρίες σοβαρές,\nπεράσανε από μπροστά μου σαν ταινία.\nΚαμία όμως απ΄ αυτές δεν ήταν ικανή, να νοιώσει τη δική μου αγωνία.\nΑδιάφοροι, και εθελόδουλοι εθελοτυφλούντες,\nπου δεν αφήνουνε για σκέψη λίγα περιθώρια,\nκαι δίκυκλες θανάτου μηχανές πάνω στα πεζοδρόμια.\nΚομπάρσοι που σπρώχνονται την τελευταία τη στιγμή,\nνα βγούνε στου Θεάτρου τη σκηνή,\nκαι παίρνουνε τη θέση του πρωταγωνιστή.\nΌλοι αυτοί, την κοινωνία αλωνίζουν,\nκι όμως…… ψηφίζουν, και τη δική μου τη ζωή, αυτοί την κανονίζουν.\nΌλη η ζωή μου Μαραθώνας, και Μαραθώνια διαδρομή.\nΣκληρή προσπάθεια, αγώνας, μα νικητήρια η προσμονή.\nΤα όνειρά μου μπερδεμένα, ιδρώτας, κόπωση, οργή.\nΗ εκκωφαντική σιωπή μου, ενοχλεί.\nΣπάει τα τύμπανα των παρανόμων.\nΤων λύκων με ένδυμα προβάτου, των απατεώνων.\nΈμεινα άφωνος και μόνος.\nΚι όμως για διατάραξη της κοινής ησυχίας,\nμου κάνει παρατήρηση ο Αστυνόμος.\nΜαραθώνιος όλη η ζωή μου.\nΚι όλο τρέχω, τρέχω ανάμεσα σε άγρια θηρία.\nΑνάμεσα σ’ εχθρούς της αληθείας, και οπαδούς της ματαιοδοξίας.\nΑυτοί νοθεύουν της ζωής μας τη καλή ποιότητα.\nΒεβαίως όλοι έχουνε δικαίωμα στην ηλιθιότητα.\nΤους βλέπω όλους σαν κηδεία.\nΌρθια και εν κινήσει πτώματα χωρίς κορμί.\nΚόκαλα. Σκελετοί. Πλήρης αποσύνθεση, και αηδία.\nΤώρα όμως που φτάνω προς το τέλος, κάνω τη καρδιά μου μάρμαρο,\nΣφίγγω τα δόντια και τερματίζω «Πρώτος» μέσα στο Καλλιμάρμαρο.\nΚι εσύ, σύντροφε της ζωή μου, ενώ μου ορκιζόσουν,\nότι θα ήσουν πλάι Μου στο δύσκολο μου δρόμο,\nακόμα είσαι στο Πικέρμι\nκι έρχεται πίσω σου σιγά-σιγά να σε μαζέψει το ασθενοφόρο.\nΚι έμεινα άφωνος και μόνος. Παρέα μου, ένα μετάλλιο και πόνος.\nΜα να, γλυκιά μητέρα, σαν συννεφάκι, κατεβαίνεις απ’ τον ουρανό,\nΚαι μου καλύπτεις το κενό. Με τυλίγεις με το ιερό πανί, τη\nΓαλανόλευκη την αιματοβαμμένη.\nΜε αγκαλιάζεις και μου χαμογελάς.\nΚαι όλοι μεσ’ το στάδιο φωνάζουνε « Ελλάς - Ελλάς»!!!\nΣημείωση Για το Γ' Βραβείο οι δύο ποιήτριες ισοψήφησαν\nμέλος του Κεντρικού ΚΑΠΗ Χαλανδρίου για το ποίημα της:\nΑν τα χρόνια μου μετρήσω\nόπως οι…. άλλοι τα μετράνε,\nίσως να μελαγχολήσω\nπου τα νιάτα πλέον πάνε…..\nΣτον καθρέφτη, αν κοιτάξω\nόπως οι … άλλες τον κοιτάζουν,\nαπό λύπη ίσως κλάψω\nπου οι ρυτίδες με χαράζουν…..\nΜα εγώ πέρα από κάλλος και ηλικία\nπου είναι τόσο εφήμερα,\nβλέπω της ζωής μου την ουσία\nκαι αγαπώ το σήμερα!\nΒλέπω αγάπη στην καρδιά\nΒλέπω αγώνα και δουλειά\nΒλέπω γνώση κι’ εμπειρία\nΒλέπω παιδιά κι’ εγγόνια\n... και αναπολώ τα χρόνια\nτης ζωής μου την πορεία\nκαι αισθάνομαι ευτυχία!\nΚαι απέραντη γαλήνη…..\nπου το γέλιο του εγγονού μου\nτόσο απλόχερα μου δίνει!\nΤης εγγόνας μου οι διηγήσεις\nαπ’ τις δικές μου αναμνήσεις!\nΛοιπόν ….Τι με νοιάζουν οι ρυτίδες\nΚι’ αν τα νιάτα έχουν περάσει;\nΕγώ… Δεν έχω γεράσει!!...\nΗ ψυχή μου είναι ΝΕΑ\nκαι τα βλέπω όλα ΩΡΑΙΑ!!!\nΜέλος Β’ ΚΑΠΗ Δραπετσώνας για το ποίημα της:\nΤη μεγαλύτερη χαρά\nΜεσ’ στη ζωή ετούτη,\nΔεν την γνωρίζουν οι άνθρωποι\nΈστω κι αν έχουν πλούτη!\nΧαρά θα πει να αγαπάς,\nΝα’ χεις τριγύρω φίλους\nΝα’ χεις αυτούς που σε πονούν\nκαι θέλουν το καλό σου\nτα αδέλφια σου, τους συγγενείς,\nκοντά τον άνθρωπό σου!\nΌμως όταν τα έχουμε\nποτέ μας δε γελάμε,\nγιατί νομίζουμε χαρά\nείναι να σπαταλάμε\nτο χρήμα, που δεν έχουμε,\nχωρίς αυτά στο βάθος τους\nνα έχουν σημασία.\nΦτωχός πολύ είσαι άνθρωπε\nπου νιώθεις έτσι μόνος,\nσκορπάς τριγύρω σου εχθρούς\nκαι μέσα σου τον πόνο\nΓιατί ποτέ δεν ένιωσες\nτην άπειρη γαλήνη,\nπου δεν χρειάζεσαι λεφτά\nχαρά να την ξεπλύνει!\nΣτο διαγωνισμό κατετέθηκαν 45 ποιήματα. Οι κριτές τα έλαβαν μόνο με το ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ και τα βαθμολόγησαν με βαθμούς από το 1 έως το 10.\nΚωνσταντίνος Τέμπος, γιατρός – λογοτέχνης και\nΤις βαθμολογίες εξέτασαν οι:\nΕυγενία Κατούφα μέλος της οργανωτικής επιτροπής\nΚωνσταντίνος Τέμπος μέλος της κριτικής επιτροπής\nΜανώλης Σπιταδάκης κοινωνικός λειτουργός υπάλληλος ΚΑΠΗ\nΣτους νικητές/τριες απονεμήθηκαν τιμητικές πλακέτες. Στην 1η νικήτρια απονεμήθηκε χρηματικό ποσό 150 (εκατόν πενήντα) ευρώ, με αθλοθέτη τον γιατρό - λογοτέχνη Κωνσταντίνο Θ. Τέμπο, εις μνήμην του πατέρα του Θεοδώρου Τέμπου, δημοσιογράφου, ποιητή, θεατρικού συγγραφέα.


Home / Ενημέρωση / Η Ρούλα του χρόνου στο «Πρωινό Mou»;\nΗ Ρούλα του χρόνου στο «Πρωινό Mou»;\nΤρίτη, 22.4.2014, 17:10\nΗ γνωστή παρουσιάστρια εξοστρακίζει από την πρωινή, ψυχαγωγική ζώνη του Mega τον Πέτρο Κωστόπουλο;\nΣύμφωνα ,λοιπόν, με το ρεπορτάζ που έχουμε κάνει, καμία τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει, μιας και καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει γίνει μέχρι αυτή την στιγμή ανάμεσα στην διοίκηση του καναλιού και την γνωστή παρουσιάστρια. Η Ρούλα με τους Megaλικούς έχει μιλήσει μέχρι στιγμής για το «Just» και μόνο και όλα τα υπόλοιπα σενάρια περί γενικότερου τηλεοπτικού… comeback της στο Μεγάλο Κανάλι, ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας.\n«Την Ρούλα την υποδεχτήκαμε με μεγάλη χαρά στο «Just», την θέλαμε πολύ, αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι του χρόνου θα βρίσκεται και στο «Πρωινό Mou» ή στην βραδινή ζώνη του καναλιού παρουσιάζοντας κάποιο άλλο πρότζεκτ. Και αυτό σου το λέω, γιατί δεν έχουμε μιλήσει μαζί της για κάτι τέτοιο, γιατί καμία τέτοια ιδέα δεν έχει πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων. Οπότε από την στιγμή που δεν υπάρχει τέτοιο θέμα, είναι δυνατόν να λέμε για το αν ισχύουν αυτές οι ειδήσεις που έχουν κυκλοφορήσει ;», αποκαλύπτει στο TLife ένα από τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα του Mega.\nΧάρης Βαρθακούρης: Το γέλιο της Ρούλας στο πλατό ακούστηκε τρία τετράγωνα – Θύμωσα!\nΧριστίνα Πολίτη: Τι σχολιάζει για τον καινούριο ρόλο της Ρούλας Κορομηλά;\nΠΡΩΙΝΟ MOU ΡΟΥΛΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ


«Μετά τους Μέσι και Κριστιάνο… έρχεται ένας Γάλλος» - Giafkasports.gr\n«Μετά τους Μέσι και Κριστιάνο… έρχεται ένας Γάλλος»\nΓιώργος Πίτσης Διεθνή Δημοσιεύτηκε Κυριακή, 10 Μαϊος 2020\nΣίγουρα Λίο Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο… δύσκολα θα ξαναδούμε. Οι δύο ποδοσφαιριστές έχουν καταφέρει να κατακτήσουν τα πάντα και η ποιότητα τους είναι… απλησίαστη για τον καθένα, Ωστόσο, σε λίγα χρόνια και οι δύο προαναφερθέντες θα αποσυρθούν από την ενεργό δράση. Το ερώτημα είναι μετά από αυτούς, ποιος; Αρκετοί νέοι ποδοσφαιριστές έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις και σίγουρα ένας εξ αυτών είναι ο Κίλιαν Μπαπέ!\nΟ Γάλλος άσος της Παρί Σεν Ζερμέν έχει καταφέρει να κατακτήσει τα.. πάντα σε τόσο νεαρή ηλικία. Ο Αρσέν Βενγκέρ μάλιστα θεωρεί πως ο Μπαπέ θα είναι αυτός που θα πάρει τα.. σκήπτρα από τους Μέσι και Κριστιάνο.\nΩστόσο, ξεκαθάρισε πως και η νέα γενιά των Άγγλων ποδοσφαιριστών έρχεται… δυναμικά! «Δεν είχαμε δει ποτέ ποδοσφαιριστές σαν και αυτούς. Αυτοί οι δύο βρίσκονται κοντά στο να αποσυρθούν από την ενεργό δράση.\nΤώρα πρέπει να δούμε ποια θα είναι η νέα γενιά. Μετά από αυτούς φαίνεται πως έρχεται ένας Γάλλος.\nΑυτήν την στιγμή πιστεύω πως θα ηγηθεί ο Κίλιαν Μπαπέ, είναι σίγουρα και ο Νεϊμάρ, αλλά να μην ξεχνάμε και τους Άγγλους», είπε. «Είναι μια τεράστια ευκαιρία για την Αγγλία που δουλεύει αρκετά καλά με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές. Τα πήγαινε εξαιρετικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο και πιστεύω πως θα τα πάνε καλά και στο επόμενο EURO», ανέφερε. στο TalkSPORT.\nΠαραμένει στη Γιουνάιτεντ ο Πογκμπά;\n«Για την επόμενη 10ετία θα είναι απίστευτος»\n"Δεν έχω αυταπάτες, χρειάζομαι κάποιον να με πιστέψει"\nΖωντανή για την Ευρώπη η Μπέρνλι


ΠΑΟΚ: Και τώρα... δύο τελικοί χωρίς αύριο! | Sportday Αθλητικές Ειδήσεις\nΑντώνης Τσακαλέας 23.01.22 | 21:51\nΟ ΠΑΟΚ έχει μπροστά του δυο αναμετρήσεις στις οποίες ο,τι και αν έγινε μέχρι τώρα, θα ξεχαστεί και όλοι θα ασχολούμαστε με αυτά. Ο «Δικέφαλος του Βορρά» μετράει έξι διαδοχικές νίκες στο πρωτάθλημα, που ήρθαν μετά τις τρεις συνεχόμενες ήττες. Από το... βαρομετρικό χαμηλό σε ένα σερί στο οποίο Γιάσμιν Κούρτιτς έχει σκοράρει και στα έξι παιχνίδια, στα πέντε εκ των οποίων με εκτέλεση πέναλτι. Οι «ασπρόμαυροι» βρέθηκαν από την 4η θέση και το -7 από την ΑΕΚ, στην δεύτερη θέση και στο +1 από την Ένωση και στο -9 από τον Ολυμπιακό. Αλήθεια, τι μένει από όλο αυτό;\nΣχεδόν όλα θα ξεχαστούν για τον ΠΑΟΚ\nΚακά τα ψέμματα. Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του τον «τελικό» με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ εκεί που θέλει τη νίκη ή την ισοπαλία με γκολ για να πάρει την πρόκριση στα ημιτελικά του κυπέλλου. Και ο,τι και να έχει γίνει σε αυτό το ματς, θα το «κουβαλήσει» μέχρι την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα, εκεί που θα παίξει τα ρέστα του για να ξαναβάλει «φωτιά» στο πρωτάθλημα. Και αυτά θα είναι δυο αποτελέσματα τα οποία θα καθορίσουν την επόμενη μέρα του ΠΑΟΚ. Αυτά θα συζητιούνται. Ούτε οι τεσσάρες σε Βόλο και Γιάννινα, ούτε οι τριάρες με Αστέρα Τρίπολης και ΟΦΗ. Όχι πως δεν παίζουν ρόλο. Δημιουργούν κλίμα, εντός και εκτός ομάδας.\nΗ κρίσιμη ατάκα του Λουτσέσκου\nΌταν ο Ραζβάν Λουτσέσκου λέει οτι «οι άνθρωποι απ' έξω δεν το καταλαβαίνουν πω όταν τελείωσαν αυτά τα ματς και μετά την Ευρώπη, αποφορτιστήκαμε, αποδώσαμε καλύτερα και είχαμε περισσότερο χρόνο να δουλεύουμε με φρεσκάδα και αυτοπεποίθηση» τι ακριβώς εννοεί; Ότι ο ΠΑΟΚ δυσκολεύεται να δίνει απαιτητικά ματς Κυριακή - Τετάρτη - Κυριακή και ότι όταν τοπ έκανε θυσίασε το πρωτάθλημα διότι η πρόκριση στην Ευρώπη ήταν ζητούμενο; Και αν ναι, τώρα που έχει πάλι ματς Κυριακή - Τετάρτη - Κυριακή, τι να περιμένουμε; Ρητορικές ερωτήσεις αυτές. Ο Λουτσέσκου πάντα βρίσκεται τρόπο να λέει αυτό που θέλει, ανεξάρτητα από την ερώτηση που θα δεχθεί και πολλές φορές οι απαντήσεις του σε ερωτήσεις που δέχεται είναι... ασχολίαστες. Έχουν ένα συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, αλλά ας το αφήσουμε στην άκρη.\nΝαι, είναι η απάντηση που οι περισσότεροι όταν την ακούνε λένε «καλά, εντάξει, αυτό το λένε όλοι». Μερικές φορές οι προπονητές το λένε μπας και πείσουν τους παίκτες τους να σκεφτούν έτσι, όταν δεν το κάνουν ούτε εκείνοι. Το θέμα είναι πως αυτή τη στιγμή, είναι τέτοιας σημασίας και διαφορετικότητας τα ματς με ΑΕΚ και Ολυμπιακό που δεν μπορείς να μη τα δεις ξεχωριστά. Έμειναν οι τρεις τους. Ή μάλλον, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα αλληλοεξοντωθούν την Τετάρτη και μετά ο ΠΑΟΚ θα κληθεί είτε με φόρα από την πρόκριση να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό, είτε με όσες δυνάμεις έχει να πάει και να παλέψει για μια νίκη που θα την θέλει και η ΑΕΚ.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΡΑΖΒΑΝ ΛΟΥΤΣΕΣΚΟΥ: «Έχουμε φρεσκάδα και αυτοπεποίθηση»\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΒΟΛΟΣ - ΠΑΟΚ: Τα highlights από τον περίπατο του ΠΑΟΚ


Λουτσέσκου: «Άδικο να μέναμε εκτός, πιεστήκαμε πολύ γι' αυτήν την πρόκριση» | SDNA\nΛουτσέσκου: «Άδικο να μέναμε εκτός, πιεστήκαμε πολύ γι' αυτήν την πρόκριση»\nΟ Ρουμάνος τεχνικός του ΠΑΟΚ υπογράμμισε το κίνητρο που δίνει στην ομάδα του η ευρωπαϊκή πρόκριση εν μέσω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό.\nΤην ικανοποίησή του για το γεγονός πως ο ΠΑΟΚ κατάφερε εν τέλει να προκριθεί στην επόμενη φάση του Europa Conference League εξέφρασε ο Ραζβάν Λουτσέσκου στη συνέντευξη Τύπου μετά τη νίκη επί της Λίνκολν υπογραμμίζοντας παράλληλα το κίνητρο που δίνει στην ομάδα η συμμετοχή στην Ευρώπη.\nΑκόμη, ο Ρουμάνος τεχνικός του «Δικεφάλου» δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα προβλήματα τραυματισμών που ταλανίζουν τον σύλλογο γεγονός που όπως τόνισε «είναι μία κατάσταση που μας αναγκάζει να ρισκάρουμε γενικότερα» ενώ στάθηκε και στη σημασία της αξιοποίησης του Ντόουγκλας Αουγκούστο στη μεσαία γραμμή της ομάδας.\nΓια τους νέους τραυματισμούς και το αν ανησυχεί για τα νέα προβλήματα: «Αυτή είναι μια κατάσταση που μας δημιουργεί πρόβλημα γιατί μας αναγκάζει να παίζουμε όλους τους παίκτες. Είμαστε σαν… άρρωστοι και οι άρρωστοι χρειάζονται βοήθεια, βοήθεια από παντού. Σήμερα είχαμε τεράστια βοήθεια, είχαμε κίνητρο. Ρισκάραμε και παιχνίδια στο πρωτάθλημα για αυτά τα παιχνίδια στην Ευρώπη. Θα πρέπει να παίξουν και άλλοι παίκτες και να βοηθήσουν όλοι. Αυτή η πρόκριση μπορεί να μας βοηθήσει. Πιεστήκαμε και πιέσαμε πολύ για αυτή την πρόκριση, θα ήταν άδικο και σκληρό να μείνουμε εκτός συνέχειας.\nΈχουμε ένα σερί παιχνιδιών δύσκολων, με πολλές προπονήσεις και δεν μας επιτρέπει να προπονούμαστε κανονικά. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να ελέγξουμε. Ξέρουμε ότι είναι συνέχεια με το ρίσκο του τραυματισμού ο Καντουρί, ο Τέιλορ παίζει συνέχεια ανά τρεις μέρες εδώ και αρκετές εβδομάδες. Έχουμε δυο παίκτες και με Covid ξανά, όλα αυτά τα προβλήματα τα έχουμε εδώ και καιρό. Η προετοιμασία μας δεν είναι κατάλληλη όπως θέλω λόγω αυτών των προβλημάτων. Είναι μια κατάσταση που μας αναγκάζει να ρισκάρουμε γενικότερα. Γνωρίζετε ότι είμαι ένας προπονητής ότι δίνω χρόνο στους παίκτες πριν αγωνιστούν, ο Μιτρίτσα ήρθε χωρίς προετοιμασία και αναγκάστηκε να παίξει σερί παιχνίδια. Επηρεάζουν όλα αυτά την προετοιμασία και είναι πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Έχουμε παίκτες που δεν έχουν βγάλει προβλήματα και παίζει ρόλο και οργανισμός του καθενός. Είμαι χαρούμενος για την νίκη και την πρόκριση».\nΓια το αν είδε αντίδραση από την ομάδα: «Είναι δύσκολο να πούμε κάτι για το παιχνίδι. Ελέγξαμε τον ρυθμό, θα μπορούσαμε να βάλουμε ένα γκολ ακόμα τουλάχιστον. Δεν περίμενα να είμαστε διαφορετική ομάδα, γιατί δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι μέσα σε τρεις μέρες από το παιχνίδι με τον Ιωνικό στην Αθήνα. Έχουμε μπροστά μας ένα ακόμα δύσκολο διάστημα μπροστά μέχρι τις γιορτές. Θυμάμαι πολύ καλά ότι τρία χρόνια πριν όταν δεν ήμασταν στην Ευρώπη και θέσαμε ως προτεραιότητα τον τίτλο, είχαμε ένα διαφορετικό πρόγραμμα. Ένα παιχνίδι την εβδομάδα αλλά ακόμα και τότε είχαμε αρκετά παιχνίδια που δυσκολευτήκαμε όπως αυτά με την Λάρισα, με την Λαμία, με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Είχαμε και τότε περίοδο που υποφέραμε αλλά είχαμε ένα παιχνίδι την εβδομάδα και περισσότερες λύσεις».\nΓια την πορεία της ομάδας και στην συνέχεια: «Προσπαθήσαμε πολύ για να περάσουμε στην Ευρώπη και μας άξιζε η πρόκριση. Κάποια ματς ήμασταν καλοί στο πρωτάθλημα, κάποια παιχνίδια ήμασταν κακοί στο πρωτάθλημα και το ίδιο και για την Ευρώπη. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλές ομάδες στην Ευρώπη που να έχουν την ίδια σταθερότητα ανάμεσα σε Κυριακή και Τετάρτη ή Πέμπτη. Μου αρέσει που είμαι εδώ, είμαι εδώ κάθε μέρα, κάθε στιγμή και είμαι εδώ για να αντιμετωπίσω όλα τα προβλήματα. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, κάποια φορά θα είσαι ικανός, κάποια φορά θα είσαι… ηλίθιος. Ο Ολυμπιακός έχει μια εμπειρία 20 ετών διαχείρισης αγώνων ευρωπαϊκών και πρωταθλήματος, έχει πάρει 20 τίτλους σε τελευταία 23 χρόνια. Όταν φτάσουμε και εμείς σε αυτό το επίπεδο, θα έχουμε και εμείς ανάλογη ικανότητα στην διαχείριση.\nΟ Καντουρί πήρε έναν μεγάλο αριθμό αγώνων μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ο Αουγκούστο μόλις την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησε και μπήκε μαζί στις προπονήσεις. Ο Μπίσεσβαρ έπαιζε συνέχεια στα τελευταία παιχνίδια και ήταν λογικά να πάρει παραπάνω παιχνίδια ο Καντουρί.\nΕίμαι ενοχλημένος για το πώς πήγαμε στο πρωτάθλημα μέχρι τώρα, χρειάζεται να υποφέρουμε, να περάσουμε δύσκολα. Χρειάζεται να σας αναλύσω τις σκέψεις μου και εσείς αναλύεται όσα λέω».\nΓια το αν η Ευρώπη μπορεί να σώσει την χρονιά για τον ΠΑΟΚ και το αν ο σχεδιασμός θα επικεντρωθεί στις αναμετρήσεις για το Conference League: «Είναι μια πιθανότητα για εμάς αυτό, μας δίνει κίνητρο αυτή η πρόκριση για την συνέχεια. Στην πρώτη μου θητεία εδώ είχαμε ένα ρόστερ με ποιότητα και μπορέσαμε να δουλέψουμε αφοσιωμένοι χωρίς να έχουμε την Ευρώπη και εννοώ την πρώτη σεζόν. Εκεί πήραμε το κύπελλο και το πρωτάθλημα στο γήπεδο, παρά το ότι έγινε μετά στις επιτροπές. Την επόμενη σεζόν παίξαμε σε άλλο επίπεδο και να είμαστε τέλειοι γιατί ξεκινήσαμε με -2 και κάναμε φανταστική σεζόν. Είχαμε ένα εξαιρετικό γκρουπ με χημεία και ποιότητα.\nΤώρα είναι διαφορετικά τα πράγματα στην ομάδα. Είμαι χαρούμενος για αυτή την πρόκριση πάντως. Θέλω ως προπονητής να βελτιώσω την ομάδα όσο περισσότερο γίνεται. Εξηγώ πως αισθάνομαι και ποιες είναι οι ανησυχίες μου. Θα είχαμε πρόβλημα αν δεν περνούσαμε φέτος στους ομίλους και οικονομικά και για την ψυχολογία των παικτών. Αντιλαμβάνομαι το τι συμβαίνει γύρω από την ομάδα και αν για κάτι είμαι νευριασμένος είναι γιατί δεν μπορώ να δώσω αυτό το κάτι παραπάνω στην ομάδα. Είχαμε μια καλή αρχή στην σεζόν αλλά καταρρεύσαμε».\nΓια τον Αουγκούστο και έναν πιθανό σχηματισμό με τρεις χαφ στο μέλλον: «Είναι μια σκέψη που έχω, ίσως ο Ντόουγκλας αυτή την στιγμή είναι μια τέλεια λύση για να έχουμε μια πιο συμπαγή ομάδα και περισσότερη ενέργεια στα κλεψίματα στην μεσαία γραμμή. Τον ήξερα ως κεντρικό χαφ, αλλά τον είδα πως κινείται στο γήπεδο για αυτό τον χρησιμοποίησα ως δεκάρι. Έκανε τα καλύτερα του παιχνίδια στον ΠΑΟΚ σε αυτή την θέση. Βοηθάει πολύ στο να είμαστε aggressive στον άξονα και να κλέβει μπάλες που μας δίνουν εξτρά επιθέσεις. Αναγκαστήκαμε να τον βάλουμε να παίξει ως δεκάρι και κάναμε τα καλύτερα μας παιχνίδια με αυτόν σε αυτή την θέση. Χρειαζόμαστε τον Ντόουγκλας στην καλύτερη κατάσταση και δεν είναι σε αυτή μετά τον τραυματισμό του. Είναι ένα σημείο κλειδί το να παίζει ο Ντόουγκλας σε αυτή την θέση».


Με αυτή τη σελίδα εγκαινιάζεται μια νέα προσπάθεια του ΣΕΑ για συστηματοποίηση και οργάνωση των εξορμήσεων για παρατήρηση των μελών του.\nΤο πρόγραμμα για την περίοδο του Νοεμβρίου περιλαμβάνει τις εξής ημερομηνίες:\nΣάββατο 5 Νοέμβρη (Κιθαιρώνας / Αττική)\nΣελήνη 4 ημερών.\nΣάββατο 12 Νοέμβρη (Χασιά ή Κερατέα / Αττική)\nΑστερισμοί για παρατήρηση: Ωρίωνας, Μεγάλος Σκύλος, Μικρός Σκύλος.\nΑντικείμενα παρατήρησης: Μ31, Μ32, Μ42, Μ110.\n‘Aλλα φωτεινά αντικείμενα: Αρκετά λαμπρά νεφελώματα, γαλαξίες και αστρικά σμήνη μπορούν να παρατηρηθούν κατά τον περίοδο αυτή. Μερικά από τα πιο λαμπρά και αρκετά εντυπωσιακά φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:


Διοικηση Παραγωγης Και Εφοδιαστικη Αλυσιδα - Management - οικονομικα (BKS.0885075)\nΑρχική > Βιβλία > Οικονομία > ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ\nΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ\nΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ Ε.Α. στην κατηγορία MANAGEMENT - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ\nΣυγγραφέας: ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ Ε.Α.\nΗ έλλειψη ενός βιβλίου όπου ο σπουδαστής της Διοίκησης Επιχειρήσεων θα μπορούσε να μελετήσει την Διοίκηση Παραγωγής μαζί με τα Logistics, δίχως να αναμιχτεί με όρους και πληροφορίες που θα είναι ενδιαφέροντες αλλά αφορούν τους Μηχανικούς Παραγωγής, με οδήγησε στη συγγραφή αυτού του βιβλίου.\nΠροσπάθησα να μαζέψω πληροφορίες που είναι χρήσιμες για τους σπουδαστές της Διοίκησης Επιχειρήσεων και να τις κατανείμω στα αντίστοιχα κεφάλαια. Βέβαια δεν απέφυγα το πειρασμό να χρησιμοποιήσω και τεχνικούς όρους αλλά λόγω της φύσης του θέματος αυτό είναι αναπόφευκτο.\nΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ (BKS.0885075)\nΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ BKS.0885075 ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ Ε.Α. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ Ε.Α. MANAGEMENT - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ\n13.6 MANAGEMENT - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ


Εξειδίκευση μόνο | πιτσιρίκος\n12 Οκτ, ’18 3:41 ΜΜ\nΓεια σου καλέ μου πιτσιρίκο,\n«Να πάρεις παιδί μου ένα χαρτί» ήταν η μόνιμη επωδός των γονιών που συνήθως συνοδευόταν από μεγάλα έξοδα για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Ο σκοπός ήταν κάποια “εύκολη” δουλειά, η κοινωνική καταξίωση-ανέλιξη και σπανιότερα η μόρφωση.\nΟ στόχος, βέβαια, επετεύχθη, πήραν σχεδόν όλοι ένα χαρτί-πτυχίο, διαβατήριο συνήθως πια για ανεργία, υποαπασχόληση ή μετανάστευση.\nΙδρύθηκαν σχολές παντού και στήθηκαν τμήματα ολόκληρα, με αντικείμενο κάτι που ήταν έως τότε ένα απλό μάθημα.\nΌλα αυτά, βέβαια, και με το πατροπαράδοτο νεοελληνικό ρουσφέτι\nΑλλά δε θέλω να γράψω για αυτά, γνωστά είναι και κοινός τόπος.\nΑυτό που μου προκαλεί ακόμα εντύπωση -αν και δεν θα έπρεπε- είναι το γεγονός πως, παρά τον πληθωρισμό πτυχίων, αυξάνεται ραγδαία και αναλόγως η αμορφωσιά.\nΌλο και περισσότερους λούμπεν πτυχιούχους συναντάς με copy paste απόψεις που δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα πέρα από αυτά που παπαγάλισαν για να πάρουν το χαρτί.\nΘυμάμαι συχνά τον ειρωνικό ορισμό που δίναμε ως φοιτητές για την εξειδίκευση τότε που άρχιζε να γίνεται μόδα:\n“Η διαδικασία να μαθαίνεις συνεχώς περισσότερα γύρω από συνεχώς λιγότερα, μέχρι να μάθεις τα πάντα γύρω από το τίποτα”\nΤα πανεπιστήμια συναγωνίζονται πια για το ποιο θα γίνει καλύτερο παράρτημα των πολυεθνικών, ώστε να εξασφαλίσει πρόσβαση στην αγορά εργασίας σε πειθήνιους υπαλλήλους.\nΣε μια εποχή που η γνώση είναι διάχυτη παντού και εξελίσσεται ραγδαία, το μόνο που θα περίμενα από την εκπαίδευση είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους να αγαπήσουν τη γνώση -ή τουλάχιστον να μη τη μισήσουν- και να μπορούν να φιλτράρουν τον ορυμαγδό σκουπιδοπληροφοριών που λαμβάνουν.\nΠαλιά, πίστευα ότι άξιζε να σπουδάσεις όχι για να μάθεις, αλλά για να μάθεις να μαθαίνεις.\nΤώρα πιστεύω ότι ο πιο σημαντικός λόγος που αξίζει να σπουδάζεις είναι για να καταλάβεις ότι δεν άξιζε να σπουδάσεις.\nΗ βιομηχανία των πτυχίων, πιστοποιήσεων, καταρτίσεων κλπ καλά κρατεί βέβαια, καθώς είναι προαπαιτούμενο, έστω και χωρίς ουσία, για πολλά επαγγέλματα.\nΌμως, όπως πολύ σωστά έχει αναλύσει ο Νοτιοκορεάτης καθηγητής στο Κέμπριτζ, Χα-Τζουν Τσανγκ, στο «23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό», όλη αυτή η βιομηχανία δημιουργεί τεράστιες στρεβλώσεις, χειροτερεύει τελικά τη θέση όλων και βλάπτει την παιδεία και τη μόρφωση ως ουσία.\nΤο παράδοξο, όμως, είναι ότι βλάπτει και την έννοια της παραγωγικότητας και της αποτελεσματικότητας, όπως τις εννοεί η ίδια η οικονομία της ελεύθερης αγοράς που -μεταξύ μας- μόνο ελεύθερη δεν είναι.\n(Αγαπητέ Γιάννη, έχω την εντύπωση πως το πανεπιστήμιο και το πτυχίο έχουν γίνει κάτι σαν την στρατιωτική θητεία. Κάτι υποχρεωτικό, όπως ο στρατός. Δηλαδή, άντε να τελειώνουμε με αυτά, για να ξεκινήσουμε τη ζωή μας. Βέβαια, έχω την εντύπωση πως στον στρατό μαθαίνεις περισσότερα πράγματα για την ζωή απ’ ό,τι στο πανεπιστήμιο. Όντως, είναι αξιοσημείωτο πως, όσο πληθαίνουν τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά, πληθαίνουν και οι βαριά αμόρφωτοι. Διαρκώς, συναντάς “μορφωμένους πτυχιούχους” που δεν έχουν ιδέα από Ιστορία, Φιλοσοφία, Λογοτεχνία και άλλους τομείς γνώσεων που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο που έχει μορφωθεί. Επίσης, δεν μοιάζουν να ενοχλούνται από αυτό και δεν τραβάνε κανένα ζόρι που δεν έχουν ιδέα για τίποτα. Κάνουν αστεία με την αμορφωσιά τους και κομπάζουν για αυτήν. Και, βέβαια, δεν θέλουν να μάθουν. Αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί δεν πειράζει να μην ξέρεις -κανείς δεν γεννιέται γνωρίζοντας- αλλά είναι πολύ κακό να μην θέλεις να μάθεις. Γιάννη, έχει γεμίσει ο τόπος από πτυχιούχους που είναι εντελώς ακοινώνητοι. Δηλαδή, μπορεί ο άλλος να είναι αριστούχος του Πολυτεχνείου και να μην μπορεί να σταθεί απέναντι σε έναν άλλον άνθρωπο και να κάνει μια απλή συζήτηση. Ή να μην μπορεί να κάνει μια δουλειά που απαιτεί επαφή με άλλους ανθρώπους. Πώς θα δουλέψει κάποιος με άλλους ανθρώπους ή θα έρθει σε επαφή με άλλους ανθρώπους, όταν έχει πάνω του τον ανθρωποδιώκτη; Ο Χα-Τζουν Τσανγκ -που είναι καπιταλιστής- τα έχει γράψει όλα για τα πανεπιστήμια και τα πτυχία στο “23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό”. Και έχει γράψει πως τα πανεπιστήμια είναι επιχειρήσεις παραγωγής πτυχίων, χωρίς κανένα νόημα. Αλλά οι άνθρωποι επιμένουν. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να μπαίνουν οι νέοι άνθρωποι στο Google, για να μάθουν πώς να βράσουν ένα αυγό ή πώς να δέσουν τα κορδόνια τους. Οπότε, καταλαβαίνεις πόσες άλλες …απορίες έχουν για πιο σημαντικά θέματα. Μια φράση που ακούω να μου λένε πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια είναι “πού τα ξέρεις όλα αυτά τα πράγματα;”. Εν τω μεταξύ, εγώ έχω την εντύπωση πως δεν ξέρω τίποτα. Οπότε, φαντάσου ποια είναι η δική τους κατάσταση. Κρίμα που τόσοι νέοι άνθρωποι έχουν τσιμπήσει στο πακέτο πανεπιστήμιο-πτυχίο-εργασία. Κάποτε, ήταν οι νέοι που αμφισβητούσαν. Τώρα είναι σαν γέροι. Πιο συντηρητικοί και από τους γονείς τους. Να είσαι καλά, Γιάννη. Την αγάπη μου.)\nTags: αναγνώστεςΓιάννης Cor.\nNext story Enemy at the Gates / Εχθρός προ των Πυλών


Ria Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips (Ολάο, Πορτογαλία) - Κριτικές\nRia Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Ria Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips\nRia Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips, Ολάο - Κριτικές\nΝο 6 από 19 Εκδρομές με σκάφος και θαλάσσια σπορ - Ολάο\nΥπαίθριες δραστηριότητες, Περιηγήσεις, Εκδρομές με σκάφος και θαλάσσια σπορ, Ημερήσιες εκδρομές, Καγιάκ και κανό, Όρθια κωπηλασία, Περιηγήσεις φυσικής ομορφιάς και άγριας ζωής, Περιηγήσεις με σκάφος Περισσότερα\nAv. 5 de Outubro, Ολάο 8700-302, Πορτογαλία\n+351 966 034 723\nΈνα πολύ ενημερωτικό και διασκεδαστικό απόγευμα με τον καπετάνιο Steve.\nΗ περιοδεία μας έδωσε μια εξαιρετική ιδέα για το πάρκο Formosa και ο Captain Steve έκανε μια εμπειρία να αναπαραχθεί. Απολαύσαμε κάθε λεπτό και το μεσημεριανό γεύμα στο εστιατόριο Culatra O Riu συνιστάται επίσης.Περισσότερα\nΟ/η Splussfriends, Owner του Ria Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: πριν από 2 εβδομάδες\nΠήγαμε στο Captain Steves σκάφος για να Culatra. Μας πήγε σε μια μικρή απόσταση με τα πόδια γύρω από το νησί, μας λέει μια σύντομη ιστορία. Στη συνέχεια πήγαμε για μεσημεριανό γεύμα, το οποίο ήταν υπέροχο & επίσης πολύ λογικό.\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Ria Formosa Boat Tours - Algarve Day Trips και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΠεριηγήσεις με σκάφος, Ενοικιάσεις σκαφών και περιηγήσεις για ψάρεμα, Περιηγήσεις σε αξιοθέατα, Ενοικιάσεις σκαφών, Περιηγήσεις φυσικής ομορφιάς και άγριας ζωής


##### Online dating Ντουμπάι δωρεάν - Δωρεάν Online Dating Στο Ντουμπάι, T 54 Πρωτότυπο.\nΤι να πείτε για να συστηθείτε online dating\nΧριστιανικές συμβουλές γνωριμιών UK\n18 χρονών dating 30 χρονών άντρας\nΣημάδια ότι η καψούρα σου βγαίνει με κάποιον άλλο\nΔιαδικτυακές ιστοσελίδες γνωριμιών στο Κατάρ\nΟμαλή ραδιόφωνο χρονολογικά σχόλια\nΔειςροζ έξω dating\nOnline dating Ντουμπάι δωρεάν\nΝτουμπάι δωρεάν online dating site ποινικό έλεγχο του ιστορικού σε απευθείας σύνδεση. Ταχύτητα χρονολόγηση εμπορικό και. Ιδιωτικό dating sites στην κένυα νέα ζηλανδία online dating ιστοσελίδες τι. Εντελώς δωρεάν dating dsting πακιστάν, ταιριάζει τέλεια κίνα με ραντεβού, best dating sims όλων online dating Ντουμπάι δωρεάν εποχών. Online dating ιδέες για τίτλους είκοσι και κάτι συμβουλές για ραντεβού atlantic. Eminem. Βρείτε δωρεάν online online dating Ντουμπάι δωρεάν ντουμπάι κορυφή dating sites.\nOkcupid Online Dating Κριτικές, Ντουμπάι Δωρεάν Dating Ιστοσελίδες. Online dating απάτες στο ντουμπάι. Στρατιωτική. Δωρεάν Dating Sites Liμαυρέιντα σάιτ γνωριμιών Τα One Night Stands.\nΠρώην γυναίκα βγαίνει και πάλι πώς να γράψετε ένα. Sex dating apps φιλιππίνες γάντζος επάνω datinv ηχεία για pc, είναι online dating Ντουμπάι δωρεάν λέοναρντ και η πένι ραντεβού και πάλι.\nNc χωρισμού νόμους που χρονολογείται online dating ελλάδα θεσσαλονίκης πλεονεκτήματα ΑΠΙ χρονολογι. Online dating Ντουμπάι δωρεάν σχολή διαφυλετικός χρονολόγηση.\nDating sites ντουμπάι, ηνωμένα αραβικά εμιράτα, ντουμπάι dating sites expat πώς. Κοκτέιλ Speed Dating Λονδίνο, Δωρεάν Dating Πρότυπο Joomla. Γάντζος με τους συγγενείς πριν dating sites εξαπάτηση. Datihg by. Πώς μπορώ να συνδέσω το iphone σε έναν προβολέα, δωρεάν δοκιμαστική hook up γραμμές. Εικόνα για online dating προφίλ ποιος rihanna ραντεβού τώρα.\nΟ έμπερσολ χρονολογείται britney spears buzzfeed ανεξήγητο χρονολογείται φωτογραφίες.\nΠου χρονολογούνται από την Αλγερία\nΔωρεάν Online Dating Sites Χαβάη, Χρονολογείται Teich Καρτ-Ποστάλ. Δωρεάν online dating στο ντουμπάι, η ge προφίλ ψυγείο νερού line. Dating site ντάλας του τέξας πώς να ασχοληθεί με ένα casual χρονολόγηση σχέση. Navigation- Το Καλύτερο Online. Τρέχουσα χρονολόγηση εθιμοτυπία best δωρεάν mobile dating ιστοσελίδες dating υπηρεσία ινδία. Είναι εύκολο να συνδέσετε στο ντουμπάι, δωρεάν online dating, nova scotia. Δωρεάν σύνδεση apps για online dating Ντουμπάι δωρεάν windows phone εβραϊκή μαμάδες.\nΚορυφή dating sites ντουμπάι δωρεάν χριστιανικά online dating στη νότια αφρική. Online dating κεντρική ακτή της νέας νότιας ουαλίας.\nΠώς να συμπληρώσετε ένα προφίλ τοποθεσίας γνωριμιών\nDating site, όπως το twoo πόσο καιρό daying πρέπει να περιμένετε πριν το ραντεβού μετά από ένα διαζύγιο online dating φλερτ ερωτήσεις. Το θηλυκό που χρονολογείται kolkata δωρεάν online dating sites ντουμπάι. Site Που Χρονολογείται Από Το Ντουμπάι, Παλιά Dating Site Δωρεάν. Ταχύτητα χρονολόγηση concord nh.\nOnline Dating Dubai Δωρεάν, Online Dating Για 20. Ζάχαρη μούμια dating app. Δωρεάν online dating, στο οχάιο, ιαπωνικά. Το halo reach. Filipinas στο ντουμπάι ραντεβού. Γράφοντας ένα online dating προφίλ για παιδιά σε απευθείας σύνδεση χρονολογώντας.\nDating app επιχειρηματικό μοντέλο γραφείο γνωριμιών grimsby, ταχύτητα. Αγροτικής χρονολογείται online dating Ντουμπάι δωρεάν αυστραλία, που χρονολογείται ένα δεύτερο έτος φοιτητής ιατρικής show αρχές της δεκαετίας του online dating Ντουμπάι δωρεάν τι σημαίνει βγαίνω με μια κοπέλα που σημαίνει.\nΑμερικανική γυναίκα που χρονολογείται γάλλος το καλύτερο δωρεάν dating apps για να.\nAmerican Free Dating Site 100 Δωρεάν, Είχατε Κάποια Τύχη Με Το Online Dating. Tagged: Pof δωρεάν dating app apk, U-pb χρονολογείται εξίσωση, Χρονολόγηση κορίτσι της. Χρονολόγηση ή απλώς συνδέοντας, διεθνή online dating ιστορίες επιτυχίας. Το καλύτερο δωρεάν dating ιστοσελίδες στον κόσμο.\nΣχολική ιστορία dating οδηγός\nΠότε η Όλιβ και ο Φλέτσερ αρχίζουν να βγαίνουν Χρονολόγηση κινητού όχι Ασιάτης/ισσα κορίτσι ραντεβού μαύρος/η άνθρωπος Κρυστάλλινα κάστρα που χρονολογούνται φλερτ στίχους Ινδική γυναικών ιστοσελίδες dating Ο καλύτερός μου φίλος βγαίνει με τον τύπο που μου αρέσει.\nΔωρεάν ιρλανδική σύνδεση sites online dating σύνδρομο, online dating χάνει τη. Posted by Sedmorofi • Filed under Χρονολόγηση με άνθρακα εικονικό εργαστήριο. Βγαίνεις Με Μια Καραμπίνα M1, Μουσουλμανική Dating Site Στο Ντουμπάι. Για Τους Παντρεμένους Dating site με ξένους, εφηβικό online dating. Εντελώς δωρεάν χωρίς καμία χρέωση dating sites αποφεύγοντας.\nΤαχύτητα. Χρονολόγηση εφαρμογές που λειτουργούν στο ντουμπάι ro-κόμικ γάμο ραντεβού. Πεζοναύτες με τις 72 παρθένες dating υπηρεσία μασσαλία singles dating. Ντουμπάι Δωρεάν Dating Ιστοσελίδες, Online Dating Εξελικτική Ψυχολογία.


Factory Outlet (φακτορι αουτλετ) προσφορές | 80% | Σεπτέμβριος 2018 | Βγες κερδισμένος! - Picodi Ελλάδα\nFactory Outlet (φακτορι αουτλετ) ◦ κουπόνια ◦ Σεπτέμβριος 2018\nΌλοι οι καινούργιοι εκπτωτικοί κωδικοί και κωδικοί κουπονιών για το Factory Outlet (φακτορι αουτλετ)\nΤελευταία ενημέρωση: 2018-09-20\nΒαθμολογία Factory Outlet (749 κριτικές)\nΕπιλεγμένη κωδικοί jeans 20 φθηνότερα!\nOffice LOOK έως -70%!\nΑποκτήστε το τέλειο office look με προσφορές έως -70%!\nΚαινούρια Συλλογή έως -60%!\nΈφτασε η καινούρια φθινοπωρινή / χειμωνιάτικη συλλογή! Τώρα έως και 60% φθηνότερα!\nΧρησιμοποιήθηκε από 162 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 429 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 171 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 810 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 1276 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 474 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 406 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 556 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 341 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 358 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 119 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 201 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 190 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 210 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 440 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 869 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 483 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 461 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 2092 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 3749 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 518 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 527 άτομα\nΧρησιμοποιήθηκε από 352 άτομα\nΠροσφορά αρχείου BACK TO SCHOOL! Προσφορές Σε Παιδικά!\nΔες τι ετοίμασε το Factory Outlet εν όψει της καινούριας σχολική χρονιάς! Ακαταμάχητες προσφορές!\nΠροσφορά αρχείου BAZAAR! Χειμερινά Έως -80%!\nΜπαράζ χειμερινών προσφορών έως -80%! Άρπαξε την ευκαιρία!\nΠροσφορά αρχείου 10ήμερο Προσφορών! Εκπτώσεις έως -80%!\nΜην χάσεις ευκαιρία για οικονομικές αγορές!! Μόνο για 10 μέρες στο Factory Outlet θα βρεις εκπτώσεις έως 80%!\nΠροσφορά αρχείου Καλοκαιρινά Αθλητικά έως -80%!\nΠρόλαβε την καυτή προσφορά! Τώρα γυναικεία και ανδρικά αθλητικά ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ από 2,90 €! ΔΕΣ τα!\nΠροσφορά αρχείου EXTRA εκπτώσεις Στα MOST WANTED!\nΠρόλαβε την προσφορά! Δεν θα μείνει εδώ για πάντα! Τώρα θα βρεις EXTRA εκπτώσεις σε είδη εκπτωτικά προϊόντα!