Σχετικά με την οργάνωση συζήτησης για την προπαγάνδα\nΜε τη δημοσίευση των Θέσεων της ΚΕ του Κόμματος ενόψει του 20ού Συνεδρίου και στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου, θα ήθελα να κάνω ορισμένα σχόλια και προτάσεις, ώστε να βοηθήσω στο βασικό στόχο των Θέσεων που είναι το ατσάλωμα του Κόμματος ως Κόμμα της επαναστατικής ανατροπής.\nΣτον τομέα της προπαγάνδας θεωρώ ότι το Κόμμα υστερεί σημαντικά.\nO άξονας αστών πολιτικών και κεφαλαίου χρησιμοποιούν άριστα την προπαγάνδα και την κοινωνική μηχανική σε συνεργασία με τον ιστό των ΜΜΕ που έχουν δημιουργήσει, ώστε να χειραγωγούν τις μάζες και ταυτόχρονα να δημιουργούν την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας και της ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής στους πολίτες.\nΟ όρος προπαγάνδα είναι λατινικός και σημαίνει «διάδοση». Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την καθολική εκκλησία στα χρόνια του αγώνα κατά του προτεσταντισμού.\nΠολλοί περισσότεροι παράγοντες από όσους καταλαβαίνουμε επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων. Δεν χειραγωγεί η πληροφορία τις μάζες αλλά το υποσυνείδητο. Η πληροφορία ΔΕΝ κατευθύνει τις μάζες.\nΟι αστοί προπαγανδιστές σε συνεργασία με ψυχολόγους πρότειναν τη μελέτη των ανθρώπινων συναισθημάτων.\nΟ Λίπμαν λέει πως «ο βασικός μηχανισμός της ψυχολογίας της μάζας είναι το ζωώδες ένστικτο». Πίστευε πως οι άνθρωποι στους δρόμους δεν καθοδηγούνται από το μυαλό αλλά από το νευρικό τους σύστημα. Η βασική ιδέα ήταν ότι ένστικτα και υποσυνείδητες επιθυμίες κρύβονται κάτω από τον πολιτισμό. Ξυπνώντας τις κρυφές επιθυμίες του κόσμου και συνδέοντάς τες με τα προϊόντα, είχε επινοήσει ένα νέο τρόπο χειραγώγησης των μαζών. Τον αποκαλούσε «Η μηχανική της συγκατάθεσης».\nΟι ιδέες ψυχολόγων και ψυχιάτρων σχετικά με τη χειραγώγηση των μαζών μετέτρεψαν την αστική δημοκρατία σε ηρεμιστικό. Ετσι, δινόταν στον κόσμο ένα «φάρμακο» για να αισθάνεται καλά και να μπορεί να αντιδρά στα προβλήματα και στην δυστυχία, χωρίς να προσπαθεί να αλλάξει τις συνθήκες που τα προκάλεσαν.\nΟι μάζες φιλτράρουν τις ιδέες και τα εξωτερικά ερεθίσματα μέσω του ατομικισμού.\nΜετά το οικονομικό κραχ του 1929 στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, η κατάσταση ήταν έκρυθμη επειδή οι μάζες θεωρούσαν τις επιχειρήσεις υπεύθυνες για την καταστροφή. Οι επιχειρήσεις τότε απευθύνθηκαν ξανά σε ψυχολόγους - ψυχιάτρους και στο επάγγελμα που είχαν επινοήσει, τις δημόσιες σχέσεις. Ο κόσμος των επιχειρήσεων άρχισε να συνασπίζεται και να συζητά πώς θα οργανώσει ιδεολογικό πόλεμο και θα συνδέσει την έννοια της δημοκρατίας με την ιδιωτική πρωτοβουλία. Ετσι, υπό την αιγίδα της οργάνωσης που υπάρχει ακόμη, την «εθνική ομοσπονδία κατασκευαστών», και περιλαμβάνει όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, ξεκίνησε εκστρατεία που διέδιδε εσκεμμένα τη συναισθηματική σχέση του πολίτη με την ιδιωτική επιχείρηση. Η εκστρατεία προωθούσε δραστικά την ιδέα ότι οι επιχειρήσεις και όχι οι πολιτικοί ήταν που δημιούργησαν τη σύγχρονη Αμερική.\nΠροσέλαβαν χιλιάδες άτομα για να κάνουν δημόσιες σχέσεις στην εκστρατεία. Πλήρωσαν εκατοντάδες εκατομμύρια σε καταχωρήσεις σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα, αλλά επίσης επηρέασαν τους αρχισυντάκτες των εφημερίδων να διαδώσουν τα μηνύματά τους.\nΕπρόκειτο να δημιουργήσουν μία ουτοπία την οποία θα διαμόρφωνε ο καπιταλισμός. Σε όλη την εκστρατεία κεντρικό θέμα ήταν η σύνδεση των αμερικανικών επιχειρήσεων με τη δημοκρατία. Το πάντρεμα που ήθελαν να κάνουν στη συνείδηση του κόσμου ήταν δημοκρατία = καπιταλισμός και καπιταλισμός = δημοκρατία. Τα κατάφεραν χειραγωγώντας τον κόσμο και κάνοντάς τον να πιστέψει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά. Υπαινισσόταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός είναι ενωμένα και αδιαίρετα.\nΤο όραμα ήταν μια νέα μορφή δημοκρατίας στην οποία οι επιχειρήσεις ανταποκρίνονται στις επιθυμίες του κόσμου, μια μορφή στην οποία οι πολιτικοί δεν μπορούν να καταφέρουν τίποτα. Είναι μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους όχι ως ενεργούς πολίτες αλλά ως παθητικούς καταναλωτές. Αυτό είναι το μυστικό του ελέγχου της μάζας στην αστική δημοκρατία.\nΔεν προστάζει ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δεν προστάζει, δεν συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων. Ετσι στην αστική δημοκρατία το άτομο περιορίζεται από την ενεργό συμμετοχή στην παθητική κατανάλωση, που κατευθύνεται από ένστικτα και υποσυνείδητες επιθυμίες. Και αν μπορείς να έχεις πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, κάνεις τον λαό ό,τι θέλεις.\nΤα παραπάνω παραδείγματα τα ανέφερα για να καταλάβουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε και σε τι έκταση. Ο,τι εφαρμόζεται στην Αμερική από την αστική τάξη, εφαρμόζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο.\nΟ ταξικός αντίπαλος έχει εξελίξει την προπαγάνδα του και την χειραγώγηση της κοινωνίας σε πολύ υψηλό επίπεδο. Αντίθετα, το Κόμμα μας έχει μείνει πολύ πίσω σε αυτή την καθοριστική και αόρατη μάχη. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε πώς είναι δυνατόν η Κομμουνιστική κοσμοθεωρία, η οποία είναι η πιο ανθρωπιστική, να μην έχει την αναμενόμενη ανταπόκριση από την πλειοψηφία των ανθρώπων. Ποια είναι η άποψη της νεολαίας για τις Κομμουνιστικές ιδέες; Γιατί ενώ κάποιος είναι προλετάριος, ψηφίζει αστικά κόμματα; Αν κάποιος αγοράσει από καθαρή περιέργεια τον «Ριζοσπάστη» θα τον αγοράσει πάλι; Είναι οι μορφές πάλης που χρησιμοποιούμε αποδεκτές από την κοινωνία; Γιατί δεν υπάρχει ταξική συνείδηση; Πώς θα αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές επικοινωνιακές απάτες του αντιπάλου; Τι μέσα διαθέτουμε για αντιπροπαγάνδα και τι απήχηση έχουν στην κοινωνία; Μπορούμε να δημιουργήσουμε δυσπιστία, δυσφορία, αγανάκτηση, σύγχυση, διέγερση και εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης και της ηγεσίας της χώρας; Μπορούμε να κατορθώσουμε να μεταμορφώσουμε τα ακροατήρια σε ένοπλα τμήματα;\nΣυνοπτικά η πρότασή μου για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης είναι άμεσα η δημιουργία γραφείου προπαγάνδας, το οποίο φυσικά θα έχει διαφορετική ονομασία λόγω της αρνητικότητας της λέξης και στελέχωση από διαφορετικές επιστημονικές ειδικότητες όπως ψυχολόγους, πολιτικούς επιστήμονες, οικονομολόγους, πολιτικούς καθοδηγητές, μάρκετερς, κ.λπ. Δημιουργία παραρτημάτων του γραφείου σε κάθε πρωτεύουσα νομού, που εκτός από τις γενικές κατευθύνσεις που θα παίρνει από το κεντρικό γραφείο, θα είναι υπεύθυνο για την προπαγάνδα και την αντιπροπαγάνδα στην περιοχή του.\nΑυτό θεωρώ ότι θα είναι η σωστή βάση και το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την αντιμετώπιση του ταξικού αντιπάλου και της συστηματικής διαστρέβλωσης των θέσεών μας, την ορθή διάδοση των ιδεών μας και την αντιμετώπιση της αστικής προπαγάνδας.\nΚλείνοντας, να τονίσω ότι απαιτείται ένα πάντρεμα, θα έλεγα, της Μαρξιστικής - Λενινιστικής θεωρίας με τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, σε συνδυασμό με την επιστήμη της προπαγάνδας, ώστε να υπάρξει ιδεολογική αποδοχή των θέσεών μας από ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας.\nΚΟΒ Νότιας Λαμίας\nΓια τις Θέσεις του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ\nΕίναι γεγονός πως το Πρόγραμμα που ψηφίστηκε στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ έχει συναντήσει μαζική αποδοχή μέσα στο Κόμμα και την ΚΝΕ, αλλά και στους οπαδούς και φίλους, ευρύτερα σε εργατικές - λαϊκές δυνάμεις μέσα στην ελληνική κοινωνία. Αυτό μας δείχνει ότι το Κόμμα μας είναι σε σωστό δρόμο δράσης, χωρίς αυτό να μας δημιουργεί επανάπαυση, αυτάρκεια, πολύ περισσότερο έλλειψη ανησυχίας.\nΟι διεθνείς και εσωτερικές οικονομικοπολιτικές εξελίξεις που έλαβαν χώρα στα χρόνια που μεσολάβησαν από το 19ο Συνέδριο μέχρι σήμερα, τα συμπεράσματα και η πείρα που βγαίνει απ' αυτές, καθώς και τα καθήκοντα που προκύπτουν απ' την ανάλυσή τους και μελέτη τους, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό και το περιεχόμενο του θέματος του 20ού Συνεδρίου. Σε αυτά πρέπει να επιδιώξει το Συνέδριο του ΚΚΕ να δώσει όσο μπορεί καλύτερες απαντήσεις, ερμηνείες, προβλέψεις, θέσεις και, στη βάση αυτών, κατεύθυνση για τα μελλοντικά καθήκοντα.\nΒασικός στόχος των Θέσεων της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο και της εσωκομματικής συζήτησης που θα ξεκινήσει μετά τη δημοσιοποίησή τους, όπως και των τελικών αποφάσεων του Συνεδρίου, να είναι το ολόπλευρο ιδεολογικοπολιτικό, οργανωτικό ατσάλωμα του Κόμματος και της ΚΝΕ, ως κόμματος της επαναστατικής ανατροπής.\nΣωστά το Κόμμα επισημαίνει πως το καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνησης έχει όχι μόνο αρρωστήσει, αλλά σαπίσει κυριολεκτικά. Η σύγχρονη επιστημονική - τεχνολογική εξέλιξη να είναι εις ανακούφιση των εργαζομένων και όχι να γίνεται πλουτισμός της ολιγαρχίας του πλούτου, αλόγιστης παραγωγής αγαθών, οικονομικών κρίσεων του συστήματος, ανεργίας, πολέμων μεταξύ τους για κατάκτηση πηγών, αγορών, δρόμων διάθεσης.\nΚαθήκοντα του 20ού Συνεδρίου θα πρέπει να είναι η οργάνωση των εργαζομένων σε ταξική βάση, με συνεργασία μικροεπαγγελματιών, αγροτών, της σπουδάζουσας νεολαίας. Για δωρεάν Παιδεία, Υγεία, για μια ολόκληρη ζωή που της αξίζει. Για μια κοινωνία ανθρώπινη: Ο ένας για όλους και όλοι για τον ένα.\nΟι επισημάνσεις της ΚΕ για τη διεθνή και εσωτερική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, σωστή. Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα γεννά τη διαπλοκή, τη ρήξη μεταξύ τους. Για τους γνωστούς λόγους ελέγχου πηγών, αγορών, δρόμων διοχέτευσης, δημιουργώντας πολέμους, προσφυγιά, μετανάστες, με εκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας να προσπαθούν να φύγουν απ' τις εστίες πολέμου.\nΗ μελέτη των λαθών ανατροπής της πρώην ΕΣΣΔ και άλλων γεγονότων, αναγκαία. Απαραίτητη η μελέτη και διαφώτιση μελών, οπαδών, φίλων του Κόμματος σε καθημερινή βάση με «Ριζοσπάστη», ΚΟΜΕΠ και άλλα μέσα διαφώτισης!!!\nΠιο συχνές συναντήσεις σε παγκόσμια βάση των αδελφών Κομμουνιστικών Κομμάτων.\nΚόμμα - μέλη - στελέχη - φίλοι - οπαδοί, όλοι σε εγρήγορση, οργανωμένα, με σχέδιο, με στρατηγική δράση.\nΗ νίκη θα 'ναι νίκη των εργαζομένων του λαού, των λαών.\nΚαλή επιτυχία στο 20ό Συνέδριο.\nΖήτω ο Σοσιαλισμός - Κομμουνισμός.\nΟ ΕΠΟΝίτης - ΕΛΑΣίτης και μαχητής του ΔΣΕ, Ζώης (Θύμιος Πολυζώης)\nΣκέψεις μπροστά στο 20ό Συνέδριο\nΚαταρχήν σφίγγω νοερώς τα χέρια των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και όλων αυτών που κάνουν πράξη αυτά που διδάσκονται από την Κεντρική Επιτροπή μέσα στις ΚΟΒ και τις ΟΒ. Το δεύτερο που έχω να σας πω είναι ότι αφού απέχω από την κομματική ζωή και δράση (δουλεύω μόνος μου, με τον κόσμο που έχω επαφές και συναντώ), είναι φυσικό να μη μου είναι εύκολο να πω και να προτείνω μέτρα για τη βελτίωση της παρέμβασης του Κόμματος στις μάζες. Συναντώ μέσα στα καφενεία και στα μέσα μεταφοράς κόσμο μουδιασμένο και φοβισμένο να μιλάει με κομμουνιστή. Κάνω μια σκέψη ότι κομμουνιστής που δεν εκπέμπει περηφάνια στους γύρω του δεν θα καταφέρει να κάνει δουλειά. Το Κόμμα πρέπει να οπλίζει και να ξαναοπλίζει συνεχώς με θάρρος τους συντρόφους μας για το ποιοι είμαστε. Γιατί είμαστε εμείς αποκλειστικά, αυτοί που αγαπάμε το λαό, τα συμφέροντά του και τον πόνο του και αυτό πρέπει να το εκπέμπουμε με τρόπο που αυτός που στην εξόρμηση, στην κουβέντα και στο δρόμο μας γύρισε την πλάτη και έφυγε, να σκεφτεί μετά «πού θα ξαναβρώ τον κομμουνιστή που μου τα είπε». Τα μέλη του Κόμματος δούλευαν και δουλεύουν πάντα ψυχωμένα για να προχωρήσει το Κόμμα μπροστά, αλλά παραμένει υποχρέωση των στελεχών να εμπνέουν ουσιαστικά και κατάφατσα τα μέλη των ΚΟΒ έτσι ώστε ο κόσμος που δεν μας βλέπει με πανοπλίες και άρματα, αλλά να φοράμε την τραγιάσκα, με τον τρόπο που θα του μιλήσουμε να καταλάβει ότι την ασπίδα και το δόρυ τα έχουμε μέσα στην καρδιά μας, γιατί τα έχουμε μέσα στην καρδιά μας.\nΧαίρομαι πολύ που η Κεντρική Επιτροπή κατέβαλε μεγάλο κόπο και ανέδειξε πλατιά την ηρωική 100χρονη δράση του Κόμματος, που αναδεικνύει συνεχώς τη δράση του ΔΣΕ, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, της ΟΠΛΑ, των φυλακισμένων και εξορισμένων, που τιμάει με κάθε ευκαιρία τους αλύγιστους της ταξικής πάλης για να διαπλάθονται αγωνιστικά και οι νέες γενιές. Ομως, δεν έχω παρατηρήσει μέσα σε όλα αυτά καμία αναφορά στην οργάνωση της Μαζικής Λαϊκής Αυτοάμυνας, της ΜΛΑ, που δεν ήταν 3 γράμματα χύμα, αλλά δημιουργήθηκε και λειτουργούσε ως οι εφεδρείες του ΔΣΕ στις πόλεις. Είναι ένα κομμάτι του κινήματος που πρέπει και αυτό να ερευνηθεί και να αναδειχθεί, ώστε να γίνεται πιο ολοκληρωμένα και συμπληρωμένα η ανάδειξη της ιστορίας του ΔΣΕ.\nΟ Αθλητισμός να γίνει υπόθεση της ΚΟΒ\nΕίναι η τρίτη φορά που παρεμβαίνω στο δημόσιο διάλογο των Συνεδρίων του Κόμματος. Την πρώτη φορά στο 10ο Συνέδριο, μέσω της ΚΟΒ Βόρειας Αττικής κι αφορούσε τα χαρακτηριστικά των δασκάλων κομμουνιστών συνδικαλιστών. Η πρόβλεψη αυτή επαληθεύτηκε με τη στάση των οπορτουνιστών στα μετέπειτα χρόνια. Τη δεύτερη φορά στο 12ο Συνέδριο, μέσω της ΚΟΒ Αυστρίας (Βιέννη) κι αφορούσε τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων του εξωτερικού. Αυτήν τη φορά στο 20ό Συνέδριο. Θέλω να τονίσω τη συνειδητή συμμετοχή των μελών του Κόμματος και της ΚΝΕ στον αθλητισμό. Προσπαθούμε να υλοποιήσουμε το περιεχόμενο των συνθημάτων μας «πρώτοι στα μαθήματα - πρώτοι στον αγώνα» και «Κόμμα παντός καιρού», έτσι επιβάλλεται ο σχεδιασμός της καθημερινότητάς μας να περιλαμβάνει και την άσκηση ενός αθλήματος. Αυτό να ξεκινήσει από το Πολιτικό Γραφείο και την ΚΕ μέχρι την ΚΟΒ.\nΣτο χώρο ευθύνης της ΚΟΒ Μενιδίου υπάρχει ομάδα δρομέων και μαραθωνοδρόμων, που συμμετέχουν και μέλη του Κόμματος. Αυτοί θα μπορούσαν να χρεωθούν από την ΚΟΒ το συντονισμό τέτοιων ομάδων. Βλέπουμε στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ να συμμετέχουν λίγοι δρομείς στους αθλητικούς αγώνες δρόμου. Ο αθλητισμός σε απαλλάσσει από το κάπνισμα, το αλκοόλ, την παχυσαρκία κι αποκτάς γρήγορα αυτοπειθαρχία και ηθικές αξίες.\nΜετά το 18ο Συνέδριο του Κόμματος, πατάμε πιο γερά, πιο αποφασιστικά, πιο πλατιά, πιο θαρρετά, περισσότερο ποιοτικά και ιδεολογικά στο δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό για το συνειδητό στόχο μας το σοσιαλιστικό - κομμουνιστικό.\nΚαλή επιτυχία στο 20όΣυνέδριο\nΟι Θέσεις δεν αποτελούν μόνο κείμενο συμφωνίας - διαφωνίας με τις γενικές κατευθύνσεις και στόχους που το Κόμμα βάζει, αλλά και χώρος αναστοχασμού του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και τα σημεία καμπής της δράσης του. Θα ήθελα να σταθώ στις Θέσεις από αυτή τη σκοπιά, δηλαδή της μεθόδου με την οποία το Κόμμα προσεγγίζει τα γεγονότα του διαστήματος 2012-2017 και να προτείνω λύσεις στα προβλήματα που διαπιστώνω.\nΣτις Θέσεις του 20ού είναι ηχηρή η απουσία προβληματισμού για σημαντικά θέματα όπως: 1) η πτώση της επιρροής που ασκεί το Κόμμα στους εργάτες και στα σύμμαχα στρώματα 2) οι χαμηλές επιδόσεις των Λαϊκών Επιτροπών και των σωματείων (με ελάχιστα φωτεινά παραδείγματα που είναι οι εξαιρέσεις στον κανόνα και δεν μπορούμε να τα παρουσιάζουμε διαφορετικά) 3) η αδυναμία χρήσης του κύκλου επιρροής μας, αλλά και ανθρώπων έξω από μας (κίνημα). Γενικότερα η φανερή αδυναμία μας να κάνουμε πολιτική δουλειά στην εργατική τάξη, εκτός από τα μέλη μας και την πολύ στενή μας επιρροή. Σε αυτά να προσθέσω την υποτίμηση των παραπάνω προβλημάτων. Είναι συχνό φαινόμενο να μην λαμβάνονται υπόψη οι άσχημες επιδόσεις στις επιμέρους μάχες που δίνουμε. Για παράδειγμα, στην τελευταία απεργία με πάνω από 500 σωματεία στην Αττική είχαμε περίπου μια δεκάδα χιλιάδες διαδηλωτές, δηλαδή 20 απεργούς ανά σωματείο. Πλέον στον αγώνα βρίσκονται μόνο οι κομματικές δυνάμεις και η ψυχραιμία με την οποία αντιμετωπίζουμε το ζήτημα αυτό είναι δυσανάλογη των περιστάσεων.\nΜε τη φράση «ηχηρή απουσία προβληματισμού» δεν εννοώ πως οι Θέσεις αγνοούν τα παραπάνω ζητήματα, το αντίθετο. Η ΚΕ τα αναγνωρίζει με ιδιαίτερη αγωνία, την οποία συμμερίζομαι απόλυτα. Η αγωνία, όμως, δεν συνοδεύεται από ανάλυση της τακτικής μας πάνω σε αυτά, με ερωτήσεις όπως: Τι πήγε λάθος; Ποια ποιοτικά στοιχεία της δουλειάς μας θέλουν βελτίωση και πώς θα γίνει αυτό; Αντ' αυτού, τα προβλήματα ανάγονται σε αντικειμενικά ή στην καλύτερη των περιπτώσεων σε προβλήματα εντατικοποίησης της ιδεολογικής ή πρακτικής δουλειάς. Λείπουν συγκεκριμένες παρατηρήσεις για αδυναμίες και λάθη που έγιναν.\nΗ εικόνα που δίνουν οι Θέσεις είναι πως όλα είναι ληγμένα (στις θεωρητικές επεξεργασίες και στην πρακτική μας) και η λύση που προτείνεται περιστρέφεται γύρω από το τρίπτυχο «ιδεολογικό ατσάλωμα - επαγρύπνηση - πιο πολλή δουλειά». Θέλω να διευκρινίσω πως θεωρώ βασικό καθήκον του Κόμματος την εφαρμογή του παραπάνω τρίπτυχου και επικροτώ τις ανάλογες προσπάθειες της ΚΕ, δεν διαφωνώ με αυτό. Ομως, δεν μπορεί η πολιτική και οργανωτική λειτουργία και δράση να βασίζεται αποκλειστικά πάνω σε αυτό, γιατί ελλοχεύει ο εξής πολύ σημαντικός κίνδυνος. Αν οι τακτικές μας δεν μετρούνται ποιοτικά και ποσοτικά στην πραγματικότητα και το αντίστροφο, δηλαδή τα άσχημα αποτελέσματα δεν μας λένε ότι κάτι πάει λάθος στην τακτική μας, τότε δρούμε μόνο με βάση θεωρητικές αρχές και μάλιστα μη ελέγξιμες. Με λίγα λόγια: αν τα «κακά» αποτελέσματα στη δουλειά μας δεν δείχνουν ότι έχουμε κάνει λάθος στην τακτική μας, τότε πώς ξεχωρίζουμε μια σωστή τακτική από μια λάθος; Η απάντηση είναι προφανώς πως δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε. Αυτό περίπου έπαθαν οι (τίμιοι) οικοδόμοι του σοσιαλισμού του 20ού αιώνα όταν απέκλιναν από αρχές στην πράξη (οικονομία) με τη σιγουριά πως η θεωρία ήταν σωστή.\nΗ απουσία τέτοιου προβληματισμού γύρω από τα «μεγάλα» της πενταετίας δείχνει ότι το Κόμμα καταλαβαίνει, αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει ουσιαστικά και με χειροπιαστά αποτελέσματα. Βγήκε κερδισμένο το Κόμμα από το διπλό όχι στο δημοψήφισμα; Θα μπορούσαμε να έχουμε χειριστεί την κατάσταση καλύτερα; Βλέπουμε ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις περσινές και τις προπέρσινες κινητοποιήσεις των αγροτών; Γιατί οι Λαϊκές Επιτροπές υπολειτουργούν; Απαντήσεις δεν δίνονται σε αυτά, παρά μόνο γενικόλογες με βάση το τρίπτυχο που ανέφερα παραπάνω.\nΗ αγωνία που εκφράζω ως μέλος του ΚΚΕ είναι κάτι που μια μερίδα του λαού και των οπαδών μας έχει καταλάβει ενστικτωδώς (δίχως την ανάγκη μεγάλων αναλύσεων) όταν ακούμε ότι έχουμε κολλήσει στο 5%. Πολλές φορές βιαζόμαστε να τους καταλογίσουμε εκλογική ανυπομονησία ή ανάθεση, αδυνατώντας να αφουγκραστούμε την πραγματική αγωνία τους, η οποία δεν αφορά στο εκλογικό ποσοστό, αλλά στην επιρροή του Κόμματος στην τάξη που φιλοδοξούμε να οδηγήσουμε στην εξουσία. Το να κλείνουμε τα αυτιά σε αυτό είναι έγκλημα. Πρέπει με την ίδια αγωνία τα μέλη, τα στελέχη αλλά και η ΚΕ να βάλουμε τις τακτικές μας κάτω και να δούμε τι θα αλλάξουμε. Εμείς αντίθετα μπερδεύουμε την αποφασιστικότητα του κομμουνιστή με τη μεταφυσική στωικότητα: «δούλευε και μην σε νοιάζει που δεν έχεις αποτελέσματα, θα έρθουν στο μέλλον». Πρέπει να μας νοιάζουν τα άσχημα αποτελέσματα, και μάλιστα να γίνονται εμπειρικά δεδομένα με τα οποία θα επεξεργαζόμαστε την τακτική μας. Αυτό είναι το νόημα της εξειδίκευσης που μπαίνει πολύ αδύναμα και θολά στις Θέσεις, χωρίς να μας δίνουν να καταλάβουμε πώς αυτή γίνεται.\nΜε βάση αυτές τις σκέψεις, θέλω να προτείνω άνοιγμα της δουλειάς μας ιδεολογικά και πρακτικά. Με διάθεση να πείσουμε τους ανθρώπους της εργατικής τάξης, αλλά και να συνθέσουμε μαζί τους τις θέσεις μας. Με υπομονή και έμπρακτη εξειδίκευση των κεντρικών αποφάσεων, όχι ξύλινο λόγο (όσο και αν δεν μας αρέσει η φράση υποφέρουμε από αυτόν) και απλό αναμάσημα των αποφάσεών μας ή ακόμα χειρότερα απλή επανάληψη μερικών άρθρων του «Ριζοσπάστη». Οι αποφάσεις και οι θέσεις μας δεν είναι ένα πράγμα που το παίρνουμε από τις ΚΟΒ και το πηγαίνουμε στο λαό: οι κεντρικές θέσεις μας πρέπει να χτίζονται στον κόσμο και ύστερα γενικεύοντας την πείρα μας γυρνάμε πίσω στις ΚΟΒ για να κριθούμε και να τις κρίνουμε. Πρέπει να υλοποιούνται, όχι να μεταφέρονται. Η υλοποίηση, όμως, έχει χειροπιαστά αποτελέσματα και αυτά μέχρι τώρα δεν είναι καλά. Γι' αυτό το λόγο πιστεύω πως έπρεπε στον απολογισμό μας να υπάρχει και αυτός ο προβληματισμός για τους σταθμούς της πενταετίας (δημοψήφισμα, απεργίες κ.ά.) και όχι να αρκούμαστε στις αναλύσεις που κάνουμε ad hoc στη δράση μας. Χαίρομαι που είμαι μέλος του ΚΚΕ μπροστά στον αιώνα που συμπληρώνει και ελπίζω οι παρατηρήσεις μου σε αυτό το διάλογο να βοηθήσουν στη δύσκολη δουλειά που έχουμε αναλάβει: να βαδίσουμε σε ένα ανθρώπινο μέλλον.\nΒογιατζής Ηρακλής - Αλέξανδρος\nΚΟΒ Δάφνης - Υμηττού\nΟι Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και τις ψηφίζω. Εργαζόμενος εδώ και πολλά χρόνια στο εξωτερικό έζησα από πρώτο χέρι την εκμετάλλευση και τον εκβιασμό των εργοδοτών στις χώρες του «αναπτυγμένου» καπιταλισμού ενάντια στους εργαζόμενους ντόπιους και ξένους. Το θέμα που θέλω να πιάσω είναι τα προβλήματα του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, η ενότητά του, το διεθνιστικό καθήκον των κομμουνιστών καθώς και η δράση των Κομματικών Οργανώσεων του εξωτερικού στον τομέα αυτό στις χώρες που εργαζόμαστε και παλεύουμε.\nΔιαβάζουμε στη θέση 77 «Το διεθνιστικό καθήκον ενδυνάμωσης της πάλης για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος επιβάλλει την εξασφάλιση της ακριβέστερης κατά το δυνατόν αντικειμενικής εκτίμησης της κατάστασης. Σήμερα, μέσα στο γενικότερο διεθνή αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, τα περισσότερα ΚΚ δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην επίθεση του κεφαλαίου, του διεθνούς καπιταλισμού. Το θεωρητικό επίπεδο που έχουν κατακτήσει είναι πολύ πίσω από τις απαιτήσεις που βάζει η κατάσταση στις χώρες που δρουν. Το επίπεδο κατάκτησης του μαρξισμού - λενινισμού και οι ελλείψεις σε υποδομή έχουν οδηγήσει σε μεγάλη καθυστέρηση τις συλλογικές επεξεργασίες για κρίσιμα ζητήματα της ιδεολογικής αναμέτρησης, συμπεριλαμβανομένων των αιτιών που οδήγησαν στην αντεπανάσταση. Αδυνατούν να μελετήσουν την ιστορική τους διαδρομή και να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα».\nΕίναι γεγονός ότι πολλά ΚΚ δεν υφίστανται πλέον και άλλα που κράτησαν τα ονόματά τους είτε ως κομμουνιστικά ή εργατικά κόμματα έχουν εξελιχθεί σε οπορτουνιστικά κι έχουν περάσει στην πλειοψηφία τους στο περιθώριο. Αυτά τα κόμματα κυρίως των καπιταλιστικών χωρών δέχθηκαν μεταπολεμικά ισχυρή ολομέτωπη ιδεολογική αντικομμουνιστική επίθεση από τον ταξικό αντίπαλο, κατηγορήθηκαν σαν «πράκτορες της Μόσχας» και όπως δεν κατόρθωσαν να αντισταθούν με όπλο την θεωρία του μαρξισμού - λενινισμού, υποχώρησαν από βασικές θέσεις του ΔΚΚ και έτσι επέτρεψαν τη διάβρωσή τους από τον οπορτουνισμό, με συνέπεια να ευδοκιμήσει στο εσωτερικό τους ο ευρωκομμουνισμός και αργότερα με τις ανατροπές στα τέλη '80 αρχές '90 να καταντήσουν ν' απαρνηθούν τον υπαρκτό σοσιαλισμό, ακόμα και τη σοσιαλιστική επανάσταση σαν όπλο ανατροπής του καπιταλισμού . Σ' αυτό συνέτειναν οι παραβιάσεις του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στη λειτουργία των κομμάτων αυτών καθώς και οι λαθεμένες θέσεις που υιοθέτησαν ως προς τους στόχους πάλης και τη στρατηγική. Το αποτέλεσμα είναι η θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού να μην αναφέρεται καθόλου στο εργατικό κίνημα μιας σειράς χωρών, αντίθετα να έχουν πέραση αστικές και ρεφορμιστικές ιδεοληψίες που καλλιεργούν αυταπάτες στους εργαζόμενους και οδηγούν σε αδιέξοδα που προξενούν απογοήτευση και παροπλισμό των εργαζομένων. Είναι πολύ πιθανό ότι στα υπολείμματα τέτοιων κομμάτων ή σε νέα σχήματα που υιοθέτησαν ρεφορμιστική στρατηγική να υπάρχουν δυνάμεις συνεπείς επαναστατικές που παραμένουν εγκλωβισμένες. Η αλληλεγγύη και ο διεθνισμός απαιτούν να βοηθηθούν οι επαναστατικές δυνάμεις των χωρών αυτών ν' αποδεσμευτούν και ν' αντιπαλέψουν τον οπορτουνισμό μέσα στο εργατικό κίνημα της χώρας τους. Σχεδιασμένα από τις Οργανώσεις μας μπορούμε να συναντηθούμε μ' αυτές τις δυνάμεις να τους παρουσιάσουμε τις θέσεις μας που δεν περιορίζονται από τα στενά πλαίσια μιας χώρας, αλλά είναι εφαρμόσιμες και σε πολλές άλλες καθότι βασίζονται στη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού και στις εμπειρίες από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. To έναυσμα μπορεί να δοθεί με την οργάνωση ομιλιών, εκδηλώσεων όπως τα 100χρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης, τα 99χρονα του ΚΚΕ και άλλα στη γλώσσα του τόπου. Οπωσδήποτε αυτά πρέπει να γίνουν με την καθοδήγηση του τομέα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ που έχει ολοκληρωμένη εικόνα για τα κόμματα και τις οργανώσεις που κινούνται μέσα στο πλαίσιο του ΔΚΚ ή του ρεφορμισμού για να είναι απολύτως καθαρό με ποιους θα πάμε και ποιους θ' αφήσουμε.\nΣτην επόμενη θέση 78 διαβάζουμε: «Συνολικά, το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά ιδεολογικοπολιτικά προβλήματα. Ολα αυτά στέκουν εμπόδιο στην πορεία ανασυγκρότησής του. Απαιτείται να ενισχυθεί η συζήτηση για την κατανόηση και προώθηση των αναγκαίων προγραμματικών αλλαγών, να συνεχίσει τεκμηριωμένα η διαπάλη με ΚΚ που άμεσα ή έμμεσα υιοθετούν "μεταρρυθμιστική" στρατηγική (με οποιαδήποτε μορφή σταδιοποίησής της), να δυναμώσει η αντιπαράθεση με ΚΚ που ενοχοποιούν ως "σεχταριστική στρατηγική" τη στρατηγική η οποία αρνείται την ταξική συνεργασία, το συμβιβασμό και κατευθύνεται στην επίλυση της αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας, στο σοσιαλισμό».\nΣτο εξωτερικό, στους χώρους που εργαζόμαστε και ζούμε, γνωρίζουμε συναδέλφους και φίλους που εκφράζονται ενάντια στον καπιταλισμό, στην εκμετάλλευση, στην ανάγκη για αντίσταση και αγώνα, μερικοί απ' αυτούς ξέρουν για την πάλη του ΚΚΕ στο εργατικό κίνημα της Ελλάδας, την κοινωνική συμμαχία και συμφωνούν με τη δράση και την πάλη του, όμως στη χώρα τους δεν υπάρχει ανάλογο κόμμα με κομμουνιστικά χαρακτηριστικά. Το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα πουλήθηκε εδώ και πολλές δεκαετίες από τη σοσιαλδημοκρατία στους αστούς και η εργατική τάξη ενσωματώθηκε στον καπιταλισμό, πέρασε στην ταξική συνεργασία με την αστική που ποδηγετεί και τις άλλες ενδιάμεσες τάξεις και στρώματα της κοινωνίας. Οπότε η ανασυγκρότηση στις χώρες αυτές πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν με την επανίδρυση κομμουνιστικών, επαναστατικών κομμάτων νέου τύπου. Μπορούμε με σχέδιο επεξεργασμένο από τις ΤΟ και τις ΚΟΒ και εγκριμένο από τον τομέα Διεθνών Σχέσεων να δώσουμε στις κατά τόπους δυνάμεις βοήθεια συντροφική, διεθνιστική, ώστε να επεξεργαστούν ένα πρόγραμμα επαναστατικό, με στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο, τη δημιουργία σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, ένα πρόγραμμα που θα αποτελέσει μαγνήτη για τους εργαζόμενους, την εργατική τάξη γενικά και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Μ' αυτόν τον τρόπο θα βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας στην ενότητα του κομμουνιστικού κινήματος στη βάση του μαρξισμού - λενινισμού, της στρατηγικής η οποία αρνείται την ταξική συνεργασία, το συμβιβασμό και κατευθύνεται στην επίλυση της κυρίαρχης αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας, στο σοσιαλισμό.\nΖήτω ο προλεταριακός διεθνισμός! Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!


AVANT PREMIERE «ΜΕΣΙΕ ΣΟΚΟΛΑ» - ΔΙΕΣΗ 101.3\nAVANT PREMIERE «ΜΕΣΙΕ ΣΟΚΟΛΑ»\nΟ ΔΙΕΣΗ 101,3 και η ODEON παρουσιάζουν σε avant premiere τη γαλλική ταινία «ΜΕΣΙΕ ΣΟΚΟΛΑ». Την Τρίτη 22 Μαρτίου στις 19:30, στο ODEON STARCITY, Λ. Συγγρού 111, Νέος Κόσμος.\nΗ βιογραφική ταινία Μεσιέ Σοκολά, διηγείται την ιστορία του νεαρού σκλάβου από την Κούβα, ο οποίος βρέθηκε στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και καθιερώθηκε πολύ γρήγορα ως μίμος, χορευτής και ηθοποιός. Ήταν ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε σε γαλλική σκηνή, ένα τέλειο προϊόν της εποχή του.\nΟ Σοκολά, κατά κόσμον Ραφαέλ Παντίγια, γεννήθηκε σκλάβος στην Κούβα και πουλήθηκε ως υπηρέτης σε έναν Πορτογάλο έμπορο. Στα 16 του δραπέτευσε και βρέθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, συμμετέχοντας σε σόου των καμπαρέ, επιδεικνύοντας την εντυπωσιακή σωματική του δύναμη. Ένας Άγγλος κλόουν τον πήρε μαζί του στο Παρίσι, όπου οι μαύροι περφόρμερ ήταν πλέον της μόδας. Η παντομίμα στην οποία πρωταγωνίστησε, με τίτλο «Ο Γάμος του Σοκολά», είχε μεγάλη επιτυχία και τράβηξε την προσοχή του διάσημου Άγγλου κλόουν Φουτίτ.\nΟι δυο τους είχαν την ιδέα να συνδυάσουν τις δύο περσόνες, του κλόουν με το λευκό πρόσωπο και του Σοκολά, και γνώρισαν τεράστια επιτυχία, κερδίζοντας το απλό λαϊκό κοινό καθώς και τους υψηλούς κύκλους του Παρισιού, και μπαίνοντας στις καλλιτεχνικές παρέες της Μονμάρτης. Ενέπνευσε τον Τουλούζ Λοτρέκ και εμφανίστηκε στις πρώτες ταινίες των αδερφών Λιμιέρ.\nΑυτή είναι η απίστευτη ιστορία του Μεσιέ Σοκολά, μία εξαιρετική ταινία για την δύναμη της φιλίας και την ιδιαίτερη φύση της σόουμπιζ, αλλά και την προκατάληψη και τις διακρίσεις.\nΠρωταγωνιστεί ο βραβευμένος με Σεζάρ Ομάρ Σι («Οι Άθικτοι») και ο πολυβραβευμένος Τζέιμς Τιερέ, εγγονός του Τσάρλι Τσάπλιν. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ροσντί Ζεμ.


The Undoing: Ένα ψυχολογικό δράμα για να κολλήσεις και να σου κόβεται συχνά η ανάσαThe Undoing: Ένα ψυχολογικό δράμα για να κολλήσεις και να σου κόβεται συχνά η ανάσα\n«Κοίτα να δεις που τελικά σωστά πήρα αυτό το μονοπάτι» μονολογείς μέσα σου. Γιατί έτσι είναι τα περισσότερα πράγματα στη ζωή. Δεν ξέρεις ποτέ ο τρόπος που συνηθίζεις να τα κάνεις ή ο τρόπος που θα καταλήξεις να διαλέξεις, αν είναι αυτός που θα οδηγήσει στο μέγιστο δυνατό όφελος βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.\nΚι αν αυτό ισχύει τρομερά όταν μιλάμε για έναν μόνο άνθρωπο, φανταστείτε πόσο θα ισχύει όταν μιλάμε για πολλούς ανθρώπους. Γιατί πολλοί εμπλέκονται στην παραγωγή μιας σειράς, πολλά άτομα που θα πρέπει να επιλέξουν έναν τρόπο και στη συνέχεια ο τρόπος του καθενός να ταιριάξει με τον τρόπο του άλλου. Κι αν δεν ταιριάξουν, τότε μπαίνουν σε μια διαδικασία να μετασχηματίσουν τις αρχικές τους επιλογές. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα, μπορεί και σε χειρότερο.\nΗ πληρότητα είναι μια έννοια που περιγράφει ίσως καλύτερα από άλλη το Undoing. Δεν αφήνει συναισθηματικά και νοητικά κενά στον θεατή, δεν τον μπερδεύει με το ότι δεν κινείται πάνω στη γραμμή της δολοφονίας που είναι το main event της πλοκής φαινομενικά, αλλά του επιτρέπει να διασφαλίσει κατανόηση καθώς εξετάζεται η διαρκής συναισθηματική ανατροπή της ηρωίδας που υποδύεται η Κίντμαν.\nΗ Γκρέις είναι μια εγνωσμένης αξίας ψυχολόγος στη Νέα Υόρκη. Ο άντρας της Τζόναθαν ένας κορυφαίος ογκολόγος. Μαζί με τον γιο τους Χένρι συνθέτουν μια φαινομενικά ιδανική και αρμονική οικογένεια.\nΠάντοτε όμως θα βρεθεί ένα καλά συμπιεσμένο σκοτάδι να αντιδράσει και να ξεβγάλει. Αυτό έρχεται από την Ελένα Άλβες, μια μητέρα δύο αγοριών που δείχνει να προσεγγίζει με πολύ απότομο και υπέρ των θεμιτών ορίων τρόπο την Γκρέις. Η Ελένα βρίσκεται δολοφονημένη βάναυσα και η δολοφονία της αποτελεί το κλειδί για να βγει το σκοτάδι στη ζωή της Γκρέις.\nΑπό μια ζωή άγνοιας και επίπλαστης ευτυχίας, αυτή, η ψυχολόγος που καθοδηγούσε ζευγάρια με προβλήματα στη σχέση τους, χάνει εντελώς το έδαφος κάτω από τα πόδια της και πρέπει να υψώσει τείχη για τον γιο της, να σταθεί όρθια απέναντι στην κρίση του πλούσιου πατέρα της και των επικριτικών μανάδων στο σχολείο του γιου της, να ξεφύγει από το πρέσινγκ των δημοσιογράφων και να μάθει την αλήθεια και τα αίτια αυτής της αλήθειας.\nΜια παράγραφος δίχως τελεία ήταν αυτή. Κι αυτό δείχνει πόσα πολλά και μαζεμένα είναι αυτά που απαιτούν διαχείριση από την Γκρέις.\nΟ σεναριογράφος Ντέιβιντ Κέλι και η σκηνοθέτις Σούζαν Μπάιερ πήραν την πρώτη απόφαση να επεκτείνουν αυτό το δράμα σε εδάφη ψυχολογικής διάλυσης και συναισθηματικού θρίλερ. Και πραγμάτωσαν αυτή την οπτική με λεπτομέρειες σκηνοθεσίας και μοντάζ, όπως η απότομη εναλλαγή της λήψης από μεσαία σε κοντινή στα χείλη της Γκρέις ή με την παρέμβαση στιγμιοτύπων όπου η Γκρέις φαίνεται να βλέπει σκηνές του εγκλήματος με τον άντρα της σε ρόλο θύτη, κάτι που της το υποβάλλει το ίδιο της το μυαλό.\nΕκτός από τη σκηνοθετική δουλειά, για να επιτευχθεί η τελική αίσθηση απαιτείται και μια συγκεκριμένη και βαθιά ερμηνεία από την κεντρική ηρωίδα, κάτι που η Κίντμαν το καταφέρνει σε βαθμό τέλειο, θυμίζοντας κάτι από Big Little Lies, Eyes Wide Shut και μερικούς ακόμα ρόλους όπου διέπρεψε ο εσωτερικός της κόσμος.\nΌλα όσα ελπίζαμε ότι μπορεί να είναι αυτή η σειρά συν μερικά που δεν ξέραμε ότι θα μας αρέσουν, εναλλάσσονται και κατευθύνουν τον θεατή συνετά και με τρόπο που δεν προμηνύει τρομερές πρωτοπορίες που μπορεί να τον αποθαρρύνουν. Το The Undoing έχει και χαρακτηριστικά ενός κλασικού δράματος, κάτι που αποτελεί σχεδόν πάντα ζητούμενο για τον θεατή, ιδίως αυτόν της πανδημίας του κορωνοϊού.


Ένας εκτυπωτής καρτών είναι ένας ηλεκτρονικός, επιτραπέζιος εκτυπωτής που χρησιμοποιείται για εκτύπωση πλαστικών καρτών στα πρότυπα που εσείς επιθυμείτε. Οι διαστάσεις των καρτών είναι συνήθως 85.60 × 53.98 mm και ονομάζονται ID-1 σύμφωνα με το ISO/IEC 7810. Αυτή η μορφοποίηση χρησιμοποιείται επίσης σε κάρτες EC, τηλεφωνικές κάρτες , διπλώματα οδήγησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και κάρτες ιατρικής ασφάλισης. Η γνωστότερη της ονομασία είναι «τραπεζικές κάρτες».\nΟι εκτυπωτές καρτών ελέγχονται από κατάλληλους drivers ή μέσω μιας συγκεκριμένης γλώσσας προγραμματισμού. Γενικά, οι εκτυπωτές καρτών, σχεδιάζονται με λειτουργίες πλαστικοποίησης , striping και punching και χρησιμοποιούν επιτραπέζιο ή Web-based λογισμικό.\nTα χαρακτηριστικά ενός εκτυπωτή καρτών, τον διαφοροποιούν από τους παραδοσιακούς εκτυπωτές μιας και οι κάρτες ΙD φτιάχνονται συνήθως από PVC και απαιτούν πλαστικοποίηση και punching. Οι διαφορετικοί εκτυπωτές μπορούν να κάνουν χρήση διαφορετικών καρτών ως προς το πάχος και τις διαστάσεις.\nΑπό: 1.300,00 €\nΑπό: 2.100,00 €\nΑπό: 4.036,50 €\nΑπό: 3.281,04 €\nΑπό: 935,98 €\nΑπό: 1.405,89 €\nΑπό: 999,60 €\nΑπό: 771,08 €\nΑπό: 1.012,00 €\nΑπό: 2.180,60 €\nΑπό: 1.094,63 €\nΑπό: 4.194,75 €\nΑπό: 6.918,04 €\nΜονής όψης εκτυπωτές καρτών (50)\nΔιπλής όψης εκτυπωτές καρτών (53)\nΕκτυπωτές με πλαστικοποιήση (13)\nRetransfer εκτυπωτές καρτών (20)\nEvolis Tattoo RW (4)\nZebra ZXP Series 1 (5)\nZebra ZXP Series 3 (9)\nZebra ZXP Series 8 (5)\nΜονής όψης (47)\nΔιπλής όψης (56)\nUSB & Ethernet (71)\nDirect to Card (79)\nNo Encoder (41)\nSmartcard Contact (6)\nSmartcard Contactless (7)\nπερισσότερες απο 500 (31)\nEvolis Primacy (16)\nZebra ZXP Series 7 (17)


Ξενοδοχεία σε Όκλαντ, Νέα Ζηλανδία | Προσφορές διακοπών από 10 EUR ανά βράδυ | iBooked.gr\nBahasa Malaysia hotelmix.my/hotels/nz/auckland/\nEnglish ibooked.ca/hotels/nz/auckland/ (Canada)\nEspañol booked.mx/hotels/nz/auckland/ (Mexico)\nBahasa Indonesia hotelmix.id/hotels/nz/auckland/\nTiếng Việt hotelmix.vn/hotels/nz/auckland/\nΑναζητήστε ανάμεσα σε 1176 διαθέσιμα ξενοδοχεία και καταλύματα σε Όκλαντ από περισσότερους από 50 παρόχους.\n1-100 από 1176\nKiwi International HotelΞενοδοχείο\nΠροβολή στο χάρτη1.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από K Road\nEcono Lodge City CentralΞενοδοχείο\nΠροβολή στο χάρτη1.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Aotea Centre\nIbis Budget Auckland CentralΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland District Court\nΤοποθετημένο ακριβώς δίπλα σε Skycity Convention Centre σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια από το κέντρο της πόλης, αυτό το ξενοδοχείο με υπέροχη θέα διαθέτει ιδιωτική πισίνα.\nAirport Gateway HotelΞενοδοχείο\n11.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης700 μέτρα από Κέντρο πόλης\n2.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Takutai Square\nGrand Millennium AucklandΞενοδοχείο\n1.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από The Civic\n2.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Vulcan Lane\nVr Queen Street Hotel & SuitesΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Auckland Town Hall\nΣτην καρδιά του Ώκλαντ, το ξενοδοχείο προσφέρει 80 δωμάτια με θέα στο λιμάνι.\nM Social AucklandΞενοδοχείο\n2.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Viaduct Harbour\nΤο κατάλυμα είναι κεντρικά τοποθετημένο σε απόσταση μόλις 2 χλμ. από Ώκλαντ Domain (πάρκο), προσφέροντας κούνιες και παιδικά γεύματα και σνακ μπαρ.\nIbis Budget Auckland AirportΞενοδοχείο\n14.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης3.3 χλμ. από Κέντρο πόλης\nΤοποθετημένο σε απόσταση λίγων βημάτων από Κέντρο Ζώων Butterfly Creek, το ξενοδοχείο διαθέτει 198 δωμάτια με θέα στη θάλασσα.\nCordis, Auckland By Langham Hospitality GroupΞενοδοχείο\n1.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης500 μέτρα από Auckland Town Hall\nBarclay SuitesΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Auckland District Court\nΤο κεντρικό διαμέρισμα, που βρίσκεται στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ, προσφέρει ηλεκτρικό βραστήρα, πλυντήριο πιάτων και καφετιέρες / τσαγιέρες για την άνεση των επισκεπτών.\nPresident Hotel AucklandΞενοδοχείο\n2.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland District Court\nΠολύ καλά1216 κριτικές\nSt Martins ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nΟι επισκέπτες μπορούν να χαλαρώσουν στο 24ωρο μπαρ του ξενοδοχείου που έχει κατάλληλη τοποθεσία στο Ώκλαντ.\nCrowne Plaza AucklandΞενοδοχείο\n2.0 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από SKYCITY Auckland Convention Centre\nCity Lodge AccommodationΧόστελ\nΤο ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ και απέχει 20 λεπτά με τα πόδια από Μουσείο του Όκλαντ και είναι κοντά σε στάση του λεωφορείου, επίσης προσφέρει κοινόχρηστο σαλόνι και χώρο για πικ-νικ.\nFort Street AccommodationΧόστελ\n2.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Vulcan Lane\nΤοποθετημένο σε μικρή απόσταση με τα πόδια από Γκαλερί Τέχνης Artspace στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ αυτό το ξενοδοχείο έχει πανοραμική θέα, καθώς και κούνιες, αίθουσα παιχνιδιών και επιτραπέζια παιχνίδια για παιδιά.\nAirport Palms HotelΞενοδοχείο\n11.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης800 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΠροσφέροντας θέα σε κήπο, το κατάλυμα βρίσκεται κοντά σε Otuataua Stonefields (ιστορικό αξιοθέατο) και διαθέτει εξωτερική πισίνα για όλο το χρόνο.\nΣε απόσταση περίπου 15 λεπτών με τα πόδια από περιοχή Viaduct Harbour, το κατάλυμα βρίσκεται στην εμπορική περιοχή, μόλις 1 χλμ. από το κέντρο της πόλης.\nQuest On Hobson Serviced ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Aotea Centre\nΤοποθετημένο σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια από Οδός High Street και σε εμπορική περιοχή, αυτό το κεντρικό διαμέρισμα προσφέρει πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα.\nStar Park Serviced ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Skytower\nΤο οικογενειακό ξενοδοχείο σας δίνει καλό σημείο εκκίνησης για τα αξιοθέατα του Ώκλαντ, όπως Αγγλικανική Εκκλησία των Αγίων Πάντων και Το Πάρκο Άλμπερτ.\nPark HotelΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από K Road\nΤοποθετημένο κοντά σε Μουσείο Μεταφορών και Τεχνολογίας στην καρδιά του Ώκλαντ, αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει 62 δωμάτια.\nAirport Garden Inn ΌκλαντΞενοδοχείο\n13.0 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.5 χλμ. από AUT University\nΔίπλα σε Λόφος Κρατήρα, και κοντά σε Κέντρο Ζώων Butterfly Creek, αυτό το business ξενοδοχείο διαθέτει 58 ηχομονωμένα δωμάτια.\nMetro Adventurer Backpackers Hostel ΌκλαντΧόστελ\n2.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland District Court\nΤαξιδεύοντας στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ, οι επισκέπτες μπορούν να μείνουν σε ένα από τα 39 δωμάτια, σε απόσταση μόλις 200 μέτρων από Συνεδριακό Κέντρο SKYCITY Auckland.\nVr Auckland CityΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από The Civic\nΤο ξενοδοχείο διαθέτει ιδιωτική πισίνα, που βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία κοντά σε Westhaven Marina.\nParkside Hotel & ApartmentsΞενοδοχείο\nNaumi Auckland Airport HotelΞενοδοχείο\n11.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης800 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΒρίσκεται πολύ κοντά σε Γέφυρα Mangere και διαθέτει 193 δωμάτια και ένα εστιατόριο που λειτουργεί όλο το 24ωρο.\nJet Park Airport HotelΞενοδοχείο\n12.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.3 χλμ. από Κέντρο πόλης\nAuckland City Hotel - Hobson StΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από The Civic\nΑυτό το ξενοδοχείο προσφέρει λόμπι μπαρ και 138 δωμάτια, καθώς και κεντρική τοποθεσία κοντά σε Περιοχή Viaduct Harbour.\nNovotel Auckland AirportΞενοδοχείο\n15.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης4.7 χλμ. από Racecourse\nΣε μικρή απόσταση από την Butterfly Creek το κατάλυμα διαθέτει εστιατόριο που λειτουργεί όλο το 24ωρο που σερβίρει πιάτα της τοπικής κουζίνας.\nBest Western Bk'S Pioneer Motor LodgeΜοτέλ\nΤο ξενοδοχείο, που βρίσκεται στην περιοχή Auckland Airport Area, διαθέτει κούνιες και παιδότοπο για τους επισκέπτες με παιδιά.\nAscotia Off QueenΞενοδοχείο\nΣτο ξενοδοχείο προσφέρει υπέροχη τοποθεσία στην περιοχή Mount Eden και προτείνει γεύματα της τοπικής κουζίνας μαζί με ιδιωτική πισίνα.\nBianco Off QueenΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Auckland Town Hall\nΤο ξενοδοχείο χτίστηκε το 2008 σε εμπορική περιοχή του Ώκλαντ και σήμερα διαθέτει 57 δωμάτια.\nΠολύ καλά1159 κριτικές\nQuality Hotel Lincoln GreenΞενοδοχείο\n11.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης500 μέτρα από The Trusts Arena\nAuckland Rose Park HotelΞενοδοχείο\n2.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης1000 μέτρα από Vector Arena\nAuckland Airport Kiwi HotelΞενοδοχείο\n11.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης800 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΈχοντας 52 δωμάτια, αυλή, κοινόχρηστο σαλόνι και γήπεδο γκολφ, το κατάλυμα αυτό απέχει 10 λεπτά με το αυτοκίνητο από Πάρκο Cornwall στο Ώκλαντ.\nΠολύ καλά1339 κριτικές\nWaldorf Bankside ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Vulcan Lane\nΤο ντελούξ ξενοδοχείο σας δίνει καλό σημείο εκκίνησης για τα αξιοθέατα του Ώκλαντ, όπως Οδός Κουίν και Γκαλερί Τέχνης του Όκλαντ Toi o Tamaki.\nΔιαμένοντας σ' αυτό το κεντρικό χόστελ, οι επισκέπτες θα απολαύσουν θέα στην πόλη, και 116 δωμάτια με όλες τις απαραίτητες ανέσεις.\nOakwood Manor Motor LodgeΜοτέλ\n12.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.5 χλμ. από Κέντρο πόλης\nΠροσφέροντας 55 δωμάτια με θέα σε κήπο, το ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή Mangere, λίγα βήματα από Ambury Park.\n2.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης900 μέτρα από Πάρκο Western\nΤοποθετημένο σε απόσταση 2 χλμ. από το κέντρο της πόλης, αυτό το οικογενειακό χόστελ συνδυάζει 50 δωμάτια και μπάνια με σεσουάρ και πετσέτες.\nΑυτό το κατάλυμα βρίσκεται στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ, κοντά σε Πύργος Σκάι Τάουερ και διαθέτει κούνιες και αίθουσα παιχνιδιών για τους επισκέπτες με παιδιά.\nTakapuna Motor LodgeΜοτέλ\n8.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης800 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΣε μικρή απόσταση από J.F Kennedy Memorial Park, το ξενοδοχείο με 21 δωμάτια περιλαμβάνει αίθριο, χώρο για πικ-νικ και γήπεδο γκολφ, καθώς και εστιατόριο που λειτουργεί όλο το 24ωρο που σερβίρει πιάτα ισπανικής κουζίνας.\nAuckland Airport Kiwi MotelΜοτέλ\nΤοποθετημένο κοντά σε Κέντρο Ζώων Butterfly Creek, αυτό το ξενοδοχείο στην πόλη Mangere διαθέτει αίθριο και γήπεδο γκολφ.\nSurf 'N' Snow BackpackersΧόστελ\nΠροσφέροντας 36 δωμάτια με βασικές ανέσεις, το χόστελ απέχει μόνο 150 μέτρα από Πύργος Σκάι Τάουερ.\nYha Auckland InternationalΧόστελ\n1.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland Town Hall\nΤο χόστελ έχει εκλεκτή τοποθεσία κοντά σε Ανώτατο Δικαστήριο Ώκλαντ, ενώ το κέντρο του Ώκλαντ απέχει περίπου 1 χλμ.\nApollo On NelsonΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από The Civic\nΤο ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε Μαρίνα Queens Wharf, κι έχει 39 δωμάτια στην καρδιά του Ώκλαντ.\nAbaco On JervoisΜοτέλ\n3.0 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.0 χλμ. από Westhaven Marina\nΤο ξενοδοχείο έχει θέα στη θάλασσα και προσφέρει πιάτα αμερικανικής κουζίνας, επίσης βρίσκεται σε θορυβώδη περιοχή.\nYha Auckland CityΧόστελ\n1.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από Auckland Town Hall\nΤοποθετημένο 20 λεπτά με τα πόδια από Καθεδρικός της Αγίας Τριάδος, το χόστελ προσφέρει γρήγορη πρόσβαση σε λιμάνι στην περιοχή Mount Eden.\nPark Ave ResidenceΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n11.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.1 χλμ. από Grange Golf Course\nΣε κοντινή απόσταση από την Mangere Arts Centre - Nga Tohu o Uenuku, το ξενοδοχείο διαθέτει 135 δωμάτια με ιδιωτικά μπάνια.\nK Road City TravellersΧόστελ\n1.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από K Road\nΣε απόσταση περίπου 20 λεπτών με τα πόδια από Ναυτικό Μουσείο Νές Ζηλανδίας Βόγιατζερ, το κατάλυμα βρίσκεται στην επιχειρηματική περιοχή, μόλις 2 χλμ. από το κέντρο της πόλης.\nKiwi Airport BackpackersΧόστελ\nΤοποθετημένο 20 λεπτά με τα πόδια από Al Maktoum South Pacific Islamic Centre, το χόστελ προσφέρει γρήγορη πρόσβαση σε στάση του λεωφορείου στην περιοχή Auckland Airport.\n2.0 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Auckland Art Gallery\nΑυτό το ξενοδοχείο είναι κεντρικά τοποθετημένο δίπλα σε Πύργος Σκάι Τάουερ και διαθέτει κοινόχρηστο σαλόνι και βιβλιοθήκη.\nΤο business ξενοδοχείο σας δίνει καλό σημείο εκκίνησης για τα αξιοθέατα του Ώκλαντ, όπως Οδός Κουίν και Κέντρο Τεχνών Auckland Performing Arts Centre.\nThe Station AccommodationΧόστελ\n2.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland High Court\nΤοποθετημένο σε απόσταση λίγων βημάτων από Ναυτικό Μουσείο Νές Ζηλανδίας Βόγιατζερ, το ξενοδοχείο διαθέτει 20 δωμάτια με θέα σε κήπο.\nPrinceton ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n1.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από The University of Auckland\nΣε κοντινή απόσταση από αυτό το μοντέρνο ξενοδοχείο βρίσκεται Οδός Κουίν και οι επισκέπτες μπορούν επίσης να ανακαλύψουν αξιοθέατα σε περιοχή διασκέδασης.\nCbd Viaduct Harbour ResortΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nΤοποθετημένο σε απόσταση λίγων βημάτων από Μουσείο του Όκλαντ, το ξενοδοχείο διαθέτει 13 δωμάτια με θέα στη θάλασσα.\nOaklands Lodge ΌκλαντΧόστελ\n1.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης600 μέτρα από Mount Eden Domain\nΤοποθετημένο στην περιοχή Mount Eden αυτό το οικονομικό ξενοδοχείο διαθέτει κοινόχρηστο σαλόνι και κήπο.\nBliss Accommodation ΌκλαντΜοτέλ\n4.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.4 χλμ. από Akarana Golf Course / Keith Hay Park\nΔίπλα σε Masjid-e-Umar Mosque, και κοντά σε Corban Estate Arts Centre, αυτό το οικονομικό ξενοδοχείο διαθέτει 20 ηχομονωμένα δωμάτια.\nMetropolis 1 Bedroom With Parking ΌκλαντΔιαμέρισμα\n2.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Vulcan Lane\nΤο οικονομικό κατάλυμα βρίσκεται στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ κοντά σε Kelly Tarlton's Antarctic Encounter & Underwater World.\nFernz Motel & Apartments Birkenhead ΌκλαντΜοτέλ\n6.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.1 χλμ. από Waitemata Harbour\nΤο business ξενοδοχείο σας δίνει καλό σημείο εκκίνησης για τα αξιοθέατα του Ώκλαντ, όπως Escape Hunt - Escape Room Auckland και Le Roys Bush.\nParnell Garden Suite ΌκλαντBed and Breakfast\n2.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης1000 μέτρα από Vector Arena\nΤο designer κατάλυμα βρίσκεται στην περιοχή Parnell κοντά σε Ώκλαντ Domain (πάρκο).\nLeroy Suites Albany ΌκλαντΞενοδοχείο\n14.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.3 χλμ. από Massey University – Albany Campus\nΈχοντας τοποθεσία κοντά σε Kell Park, το κατάλυμα περιλαμβάνει 64 δωμάτια και εσωτερική πισίνα.\nPupuke Manor Motel ΌκλαντΜοτέλ\n8.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΤο πολυτελές κατάλυμα βρίσκεται στην περιοχή North Shore κοντά σε Κέντρο Εκδηλώσεων Bruce Mason Centre.\nAttic Backpackers Hostel ΌκλαντΧόστελ\n1.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Aotea Centre\nΣε απόσταση περίπου 25 λεπτών με τα πόδια από Καθεδρικός της Αγίας Τριάδος, το κατάλυμα βρίσκεται στην επιχειρηματική περιοχή, μόλις 1 χλμ. από το κέντρο της πόλης.\nTmacs Backpackers Hostel ΌκλαντΧόστελ\n1.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από The Civic\nΣε απόσταση περίπου 5 λεπτών με τα πόδια από Aotea Centre, το κατάλυμα βρίσκεται στην εμπορική περιοχή, μόλις 1 χλμ. από το κέντρο της πόλης.\nStamford Plaza AucklandΞενοδοχείο\n2.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Skytower\nVr TakapunaΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n5.8 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.8 χλμ. από The Warehouse Group\nΤοποθετημένο στο κέντρο της πόλης κοντά σε Λιμάνι Auckland, αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει εστιατόριο στον κήπο και χαριτωμένη θέα.\n2.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Auckland High Court\nΑυτό το ξενοδοχείο διαθέτει 24ωρο μπαρ και εκθαμβωτική θέα σε Λιμάνι Auckland και είναι στο κέντρο του Ώκλαντ.\n3.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από National Maritime Museum\nThe Sebel Auckland Viaduct HarbourΞενοδοχείο\nSofitel Auckland Viaduct HarbourΞενοδοχείο\n2.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από Victoria Park Market\nThe Grand By SkycityΞενοδοχείο\n2.0 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από SKYCITY Auckland Convention Centre\nΠροσφέροντας θέα στη θάλασσα, το κατάλυμα βρίσκεται κοντά σε Κήποι με Τριαντάφυλλα Parnell και διαθέτει αθλητική πισίνα.\nThe Sebel Quay West AucklandΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nΑυτό το άνετο ξενοδοχείο διαθέτει πανοραμική θέα και εστιατόριο στο εξωτερικό χώρο που βρίσκεται στην περιοχή Κεντρική Επιχειρηματική του Ώκλαντ.\nAuckland Harbour SuitesΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nΤο ξενοδοχείο διαθέτει ειδικό χώρο για καπνιστές, ανελκυστήρα και επιχειρηματικό κέντρο, σε μικρή απόσταση από Οδός Κουίν.\nThe Quadrant Hotel & SuitesΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\nΤοποθετημένο σε απόσταση περίπου 15 λεπτών με τα πόδια από Viaduct Harbour, το κατάλυμα διαθέτει ιδιωτική πισίνα και συναρπαστική θέα σε κήπο από τα 117 πολυτελή δωμάτια.\n2.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης300 μέτρα από Vector Arena\n3.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.0 χλμ. από Ellerslie Events Centre\nΤο εστιατόριο του ξενοδοχείου και 24 δωμάτια είναι διαθέσιμα κατά τη διάρκεια της διαμονής στο ντελούξ ξενοδοχείο, που βρίσκεται δίπλα σε Aotea Centre (εκθεσιακό κέντρο τεχνών).\nGrand Mercure AucklandΞενοδοχείο\n2.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Britomart\nSkycity Hotel AucklandΞενοδοχείο\n2.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Vulcan Lane\nΤοποθετημένο σε περιοχή διασκέδασης, το ξενοδοχείο προσφέρει γυμναστήριο και κέντρο φίτνες καθώς και διαμονή στο κτήριο, χτισμένο σε στιλ αρ ντεκό.\nCopthorne Hotel Auckland CityΞενοδοχείο\n2.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Auckland High Court\nGrand Chancellor CityΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.5 χλμ. από Κέντρο Πόλης100 μέτρα από Skytower\nAiredale Boutique SuitesΞενοδοχείο\n1.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Auckland Town Hall\nHeartland Hotel Auckland AirportΞενοδοχείο\n13.1 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.9 χλμ. από Κέντρο πόλης\nΔιαθέτοντας ιδιωτική πισίνα, αυτό το φιλικό προς τα κατοικίδια κατάλυμα δίνει πρόσβαση σε Ambury Park.\nProximity Apartments Manukau / Auckland AirportΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n17.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης200 μέτρα από Westfield Manukau City\nΤο ξενοδοχείο έχει τοποθεσία κοντά σε Ιπποδρόμιο και προσφέρει δωμάτια για μη καπνιστές και κούνιες και παιδική φροντίδα για τους επισκέπτες με τα παιδιά τους.\nSudima Auckland AirportΞενοδοχείο\n13.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.0 χλμ. από Κέντρο πόλης\nΑυτό το ξενοδοχείο είναι χτισμένο σε κομψό στιλ και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από Butterfly Creek.\nBest Western Newmarket Inn & SuitesΜοτέλ\nΤο ξενοδοχείο διαθέτει εσωτερική πισίνα, που βρίσκεται σε υπέροχη τοποθεσία κοντά σε Eden Garden.\nThe Spencer On Byron HotelΞενοδοχείο\nThe Sebel Quay West AucklandΔιαμέρισμα\nΜπορείτε να απολαύσετε τάπας μπαρ ή να θαυμάσετε πανοραμική θέα σε Λιμάνι Waitemata στο ξενοδοχείο, κεντρικά τοποθετημένο στην καρδιά του Ώκλαντ.\nQuest Parnell Serviced ApartmentsΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης500 μέτρα από Κέντρο Τένις ASB\nΈχοντας 38 ηχομονωμένα δωμάτια και πισίνα στον τελευταίο όροφο, αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται δίπλα σε Γκαλερί Τέχνης του Όκλαντ Toi o Tamaki.\nMount Richmond HotelΞενοδοχείο\n10.4 χλμ. από Κέντρο Πόλης2.9 χλμ. από Highbrook Business Park\nΤοποθετημενο κοντά σε Hunter's Plaza, αυτό το άνετο ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή Mount Wellington και προσφέρει 44 δωμάτια και tubing, κατάδυση με αναπνευστήρα και τέννις επί χόρτου.\nThe Parnell Hotel & Conference CentreΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων\n2.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης900 μέτρα από Auckland War Memorial Museum\nΑυτό το ξενοδοχείο, με εστιατόριο που λειτουργεί όλο το 24ωρο και φιλόξενα δωμάτια, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης.\nOff Broadway MotelΜοτέλ\n1.6 χλμ. από Κέντρο Πόλης500 μέτρα από Newmarket\nΠροσφέροντας 22 δωμάτια με θέα σε κήπο, το ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή Newmarket, λίγα βήματα από Γκαλερί Τέχνης του Όκλαντ Toi o Tamaki.\nHoliday Inn Auckland AirportΞενοδοχείο\n11.9 χλμ. από Κέντρο Πόλης900 μέτρα από Κέντρο πόλης\nΈχοντας τοποθεσία κοντά σε Butterfly Creek, το κατάλυμα περιλαμβάνει 250 δωμάτια και εξωτερική πισίνα.\n3.3 χλμ. από Κέντρο Πόλης900 μέτρα από Westhaven Marina\nParklane Motor LodgeΜοτέλ\n3.2 χλμ. από Κέντρο Πόλης1.1 χλμ. από Stardome Observatory\nΔιαθέτοντας μεγάλη πισίνα και μπαρ με πανοραμική θέα, το μοναδικό ξενοδοχείο προσφέρει άμεση πρόσβαση σε Alexandra Park κι έχει καλή τοποθεσία κοντά σε στάση του λεωφορείου.\nAsure At Eden ParkΜοτέλ\n1.7 χλμ. από Κέντρο Πόλης400 μέτρα από Eden Park Stadium\nΤο ξενοδοχείο χτίστηκε το 1910 σε επιχειρηματικό χώρο του Ώκλαντ και σήμερα διαθέτει 10 δωμάτια.\nΠερισσότερα ξενοδοχεία σε Όκλαντ\n1176 ξενοδοχεία βρέθηκαν\nΌκλαντ19.01 - 20.01.2022\n7.0Πολύ καλά878 σχόλια\nAnamar Pilio ResortPelion, Ελλάδα\nΚαστοριά 44 ξενοδοχείαΝαύπλιο 332 ξενοδοχείαΒερολίνο 1703 ξενοδοχείαΒιέννη 2602 ξενοδοχείαΒαρκελώνη 3433 ξενοδοχείαΞενοδοχεια Λουτρα ΠοζαρHotels HalkidikiΑμοργος Ξενοδοχεια 5 ΑστερωνΣεϋχέλλες ΞενοδοχειαΜπαλι Ινδονησια\nΚουίνσταουν 836 ξενοδοχείαΚράισττσερτς 503 ξενοδοχείαΓουανάκα 369 ξενοδοχείαΤούπο 353 ξενοδοχείαΡοτόρυα 257 ξενοδοχείαΝέλσον 221 ξενοδοχείαΝτούνεντιν 176 ξενοδοχείαLake Tekapo 207 ξενοδοχείαΟυέλλινγκτον 151 ξενοδοχείαΧάμιλτον 161 ξενοδοχεία


Καστοριά: Οχιά στη θέση του συνοδηγού! | Τοπικά Νέα - Ειδήσεις NewsIt.gr\nΚαστοριά: Οχιά στη θέση του συνοδηγού!\nΠρώτη δημοσίευση: 27.04.2010 | 10:59 Κόπηκε το αίμα στον υπάλληλο της νομαρχίας που την είδε...\nΟ υπάλληλος είχε πάει να παραλάβει υπηρεσιακό αυτοκίνητο της νομαρχίας από το συνεργείο. Όταν μπήκε μέσα έπαθε σοκ! Κάτω από τη θέση του συνοδηγού βρισκόταν ένα φίδι! Ενστικτωδώς άνοιξε την πόρτα και πετάχτηκε έξω. Ειδοποίησε την πυροσβεστική και ύστερα από λίγο, όταν έφτασαν στο σημείο οι πυροσβέστες, διαπιστώθηκε ότι το φίδι που βρισκόταν στο αυτοκίνητο ήταν οχιά!\nΟι πυροσβέστες την έπιασαν με τα χοντρά γάντια που φορούσαν, την έβαλαν σε ένα σακούλι και την άφησαν ελεύθερη στο φυσικό της περιβάλλον. Το αυτοκίνητο της νομαρχίας είχε μείνει για αρκετό καιρό ακινητοποιημένο για να αλλάξει λάστιχα στις εγκαταστάσεις εταιρείας, από την οποία πήγε να το παραλάβει ο υπάλληλος...


Η έλλειψη στελεχών δημιουργεί ανασφάλεια – netweek.gr\nΗ έλλειψη στελεχών δημιουργεί ανασφάλεια\nΑν και το IT Security βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, οι προοπτικές του κλάδου κάθε άλλο παρά ρόδινες μπορούν να χαρακτηριστούν.\nΟι αναλυτές εκτιμούν ότι έως το 2020 θα υπάρχει έλλειμμα σε 1,5 εκ. ειδικούς IT Security, κάτι που αυξάνει την πίεση για το outsourcing και εντείνει την υπερφόρτωση των ομάδων ασφαλείας, αυξάνοντας την πιθανότητα να κάνουν κάποιο λάθος στην καθημερινή τους εργασία – ένα λάθος που μπορεί να κοστίσει σημαντικά στην εταιρεία τους. Αυτό αποτελεί κι ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μεγάλης έρευνας Global Information SecurityWorkforce Study (στην οποία συμμετείχαν 13.000 ειδικοί ασφάλειας από όλο τον κόσμο) που έκανε το (ISC)2, η μεγαλύτερη παγκοσμίως ένωση υπευθύνων ασφαλείας και πιστοποιημένων επιχειρήσεων σε θέματα IT Security.\nTo ανησυχητικό, λοιπόν, είναι ότι τα τμήματα IT Security των επιχειρήσεων δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να αποκρούσουν τις απειλές, να αποφύγουν λάθη και να επαναφέρουν την ομαλή λειτουργία μετά από μια επίθεση. Και για άλλη μια φορά, μια έρευνα έρχεται να καταδείξει το πόσο σημαντική είναι η έλλειψη ικανών στελεχών για μια εταιρεία, επιδρώντας αρνητικά σε όλη τη λειτουργία της. Η έλλειψη ικανών στελεχών μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα και αυτό πρέπει να βρίσκεται πάντα στα μυαλό ενός CIO όταν στελεχώνει την ομάδα του.


Lavris Hotel and Bungalows σε Γούβες, Ηράκλειο - TheHotel.gr\nΤο ξενοδοχείο και Bungalows Lavris (****) βρίσκεται στο δημοφιλές τουριστικό θέρετρο Γούβες, 600 μ. από την αμμώδη παραλία και 17 χλμ δυτικά του Ηρακλείου.\nΤο ξενοδοχείο είναι παραδοσιακά επιπλωμένο με σκοπό την άνεση και αποτελείται από 110 δωμάτια που ανακαινίστηκαν το 2009 όποτε και αναβαθμίστηκε σε 4 αστέρων. Μερικά δωμάτια διαθέτουν θέα στο Αιγαίο ενώ άλλα στους πολύχρωμους κήπους ή την πισίνα.\nΤο χωριό Γούβες προσφέρει μεγάλη ποικιλία καταστημάτων, παραδοσιακών εστιατορίων και μπαρ. Είναι το ιδανικό θέρετρο, σε κεντρική τοποθεσία στο νησί, για όλους όσους θέλουν να γνωρίσουν την Κρήτη είτε με ενοικίαση αυτοκινήτου, είτε με το λεωφορείο.


«Αν θέλεις μια εικόνα του μέλλοντος, φαντάσου μια μπότα να πατάει το πρόσωπο ενός ανθρώπου για πάντα…», απόφθεγμα του Τζορτζ Όργουελ, (1903-1950) από το «1984», που εγείρει σήμερα την εύλογη απορία, πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που πέθανε πριν από 70 χρόνια να ήταν τόσο διορατικός ώστε να περιγράψει με τόση ακρίβεια την Αμερική του Τραμπ και φωτογραφικά σχεδόν τη δολοφονία του George Floyd. Ο Όργουελ ήταν Βρετανός δημοσιογράφος που εξελίχθηκε σε συγγραφέα και λογοτέχνη, καθώς ήταν άνθρωπος ανήσυχος που αναζητούσε διαρκώς και δεν απέφυγε μέχρι και τη φτώχια και την αλητεία για να βρει απαντήσεις.\nΟ λόγος του ήταν χωρίς περιστροφές, τοποθετούνταν κατά της κοινωνικής ανισότητας, μαστίγωνε αλύπητα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και στήριζε φανατικά την άδολη δημοκρατία και τις σοσιαλιστικές ιδέες. Ο Όργουελ πέρασε από το μέτωπο του ισπανικού Εμφυλίου, πολεμώντας με την ταξιαρχία «Λένιν», ενώ αργότερα συγκρούστηκε με το σταλινικό ΚΚ Ισπανίας και από τύχη γλύτωσε από τις εκκαθαρίσεις. Εξού και στη «Φάρμα των Ζώων» περιγράφει απαράμιλλα αν και αλληγορικά την σταλινική περίοδο στη Σοβιετική Ένωση, ενώ στο «1984», προβάλλει ένα αστυνομικό κράτος ολοκληρωτισμού όπου τα πάντα βρίσκονται κάτω από το άγρυπνο μάτι του Μεγάλου Αδελφού. Η ανάλυση και η ακτινογραφία του Μεγάλου Αδελφού είναι που βοήθησε τον Όργουελ να δει στο μέλλον τόσο καθαρά.\nΟι εικόνες των δεκάδων πρόχειρων φέρετρων που μεταφέρονταν καθημερινά σ’ ένα ερημονήσι προς ταφή, δεν άρμοζαν στη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου\nΟ Μεγάλος Αδελφός, λοιπόν, ενώ μέχρι πρότινος φρόντιζε να μας παρακολουθεί ευρισκόμενος στις σκιές, με την εκλογή Τραμπ αναθάρρησε και βγήκε στους δρόμους (στην Κύπρο με Van), επιδεικνύοντας όλη την αμορφωσιά και τα κατώτερα ένστικτα μιας μάζας λευκών που πιστεύουν ακόμα ότι λανθασμένα καταργήθηκε η δουλεία, ο Θεός είναι λευκός (και πως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος θα πιάσει πίσω την Πόλη). Με ηγέτη τον αλαζόνα Τραμπ που κηρύσσει τη μισαλλοδοξία και την περιφρόνηση ήταν φυσικό επακόλουθο να προκληθεί διαίρεση, πόλωση και συγκρουσιακό κλίμα, αφού στοχεύει ο προεδρικός λαϊκισμός ώστε να κατορθώσει επανεκλογή. Ο άλλος στόχος ήταν η απτή για τη μεσαία τάξη οικονομική βελτίωση, πράγμα που κατόρθωσε ο Τραμπ. Ωστόσο, την ίδια ώρα ξήλωνε το ObamaCareέτσι ώστε πέραν του 70% των Αμερικανών να μην έχουν στοιχειώδη πρόσβαση στο σύστημα υγείας των ΗΠΑ που είναι ιδιωτικό. Όταν ενέσκηψε η επιδημία του COVID-19, ο υπερφίαλος και εγωκεντρικός Τραμπ θεώρησε ότι ο ιός δεν θα έπληττε την «άτρωτη» Αμερική.\nΜέχρις ότου οι άνθρωποι άρχισαν να πεθαίνουν κατά χιλιάδες, καθώς οι πολλοί δεν είχαν πρόσβαση στο σύστημα υγείας ως επίσης και επειδή πολιτείες και ομοσπονδιακό κράτος άργησαν πολύ να κινητοποιηθούν. Οι εικόνες των δεκάδων πρόχειρων φέρετρων που μεταφέρονταν καθημερινά σ’ ένα ερημονήσι προς ταφή, δεν άρμοζαν στη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου, αυτή με τα σπουδαιότερα πανεπιστήμια, τους διασημότερους καλλιτέχνες και ηγέτιδα στη βιομηχανία και την πληροφορική. Ήταν όμως εικόνες πέρα για πέρα συμβατές με τις συνθήκες διαβίωσης της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού που από το 2008, με τη μεγάλη οικονομική κρίση, ζει με ψαλλιδισμένα μεροκάματα και ίσα που επιβιώνει. Τώρα με τον κορωνοϊό, που οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 42 εκατομμύρια, τα μεροκάματα θα παραμείνουν κολλημένα στον πάτο για άλλη μία δεκαετία τουλάχιστον, η δολοφονία του George Floyd ήταν μόνο το σπίρτο που άναψε τη φωτιά και η οποία εξελίσσεται σε πυρκαγιά.\nΤο οξύμωρο είναι ότι αντί ο πρόεδρος της χώρας να επιδιώξει την καταλλαγή και την ειρήνευση, οξύνει περαιτέρω τα πνεύματα με διακηρύξεις εμπρηστικές, δείχνοντας ότι περιφρονεί την κοινωνική αγανάκτηση, που προς το παρόν εκδηλώνεται με ειρηνικές διαδηλώσεις, δηλώνοντας ότι έχει μεγάλες και ετοιμοπόλεμες δυνάμεις για να αντιμετωπίσει τους αντιδρώντες και να ξανακάμει την Αμερική μεγάλη ξανά, λησμονώντας ότι οι σφαίρες δεν δημιουργούν αλλά καταστρέφουν. Η θλιβερή εικόνα των ΗΠΑ ας γίνει για μας αφορμή να εκτιμήσουμε την Ενωμένη Ευρώπη και να την προστατεύσουμε από την όχεντρα του ρατσισμού που εσχάτως σηκώνει προκλητικά κεφάλι.


ΠΑΣΟΚ - Σελίδα 43 από 43 - NewsIT\nΕκλογές 2015: “Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ\nΣτη συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ για μία δημοκρατική - προοδευτική συμπαράταξη αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Θανάσης Θεοχαρόπουλος.\nΕκλογές 2015: Μύλος η ΔΗΜΑΡ! Εμφύλιος λόγω… ΠΑΣΟΚ!\nΤην αντίθεσή του σε οποιαδήποτε εκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε ο πρώην πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης. Την ίδια στιγμή, 31 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος αναφέρουν πως η πρόταση που κατά την ΔΗΜΑΡ υιοθετήθηκε από την ΚΕ, για κοινή κάθοδο στις εκλογές με το ΠΑΣΟΚ, δεν έχει την πλειοψηφία! Μύλος!\nΕκλογές 2015 – Σεπτέμβριος: “Γάμος” μετ’ εμποδίων για ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ\nΠρος... γάμο οδεύουν τελικά ΔΗΜΑΡ - ΠΑΣΟΚ, παρά τις αντιρρήσεις που εξέφρασαν στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς για κοινή κάθοδο στις επερχόμενες εκλογές.\nΕκλογές 2015 – Η ΔΗΜΑΡ αποφασίζει συνεργασία με ΠΑΣΟΚ\nΣυνεδριάζει εδώ και λίγη ώρα η Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ για να αποφασίσει την κάθοδο στις εκλογές σε κοινό ψηφοδέλτιο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, όπως είναι η πρόταση της Εκτελεστικής Επιτροπής που ελήφθη στη χθεσινή συνεδρίαση της κατά πλειοψηφία - 7 υπέρ, 3 κατά, 1 αποχή- και παρουσίασε στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής ο πρόεδρος του κόμματος, Θανάσης Θεοχαρόπουλος.\nΕκλογές 2015: Επιβεβαίωσαν το… χάσμα Γεννηματά – Λαφαζάνης\nΜε την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, συναντήθηκε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, στο πλαίσιο των διερευνητικών εντολών. Μια συνάντηση που δεν πρόσθεσε τίποτα στο ρευστό πολιτικό σκηνικό της χώρας.\nΘλίψη στον πολιτικό κόσμο σκόρπισε η είδηση του θανάτου του Στέφανου Μανίκα, ιδρυτή του ΟΚΑΝΑ και υπουργού του ΠΑΣΟΚ.\nΠΑΣΟΚ: Δεν θέλουν πίσω τον Παπανδρέου! Τι συμφώνησαν με ΔΗΜΑΡ\nΔεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι στο ΠΑΣΟΚ τις κινήσεις της ηγεσίας για την επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου στο κίνημα.\nΕκλογές: Η Γεννηματά επιβεβαίωσε το… “φλερτ” με Παπανδρέου\nΑπό την πρώτη στιγμή η Φώφη Γεννηματά είχε ανοίξει την πόρτα της επιστροφής του Γιώργου Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ. Και τώρα επιβεβαιώνει πως υπάρχει ανοιχτός... δίαυλος για συνεργασία στις επερχόμενες εκλογές.\nΕκλογές – Ετοιμάζει επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ ο Παπανδρέου; Αποδέχεται το κάλεσμα της Γεννηματά\nΕκλογές – ΠΑΣΟΚ: Επιμένει στο κάλεσμα Παπανδρέου και ΔΗΜΑΡ\nΕκλογές – Παππάς: Ειδικός της πολιτικής απάτης ο Βενιζέλος\nΟξύτατη απάντηση στον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο δίνει με δήλωσή του ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, τονίζοντας ότι «αναγνωρίζουμε ότι ο κ. Βενιζέλος είναι ειδικός της πολιτικής απάτης».\nΕκλογές – ΠΑΣΟΚ για κυβέρνηση: Αλλάζει ο Μανωλιός…\nΜε μια λαϊκή ρήση επέλεξε να σχολιάσει τη συνέντευξη του Νίκου Παππά ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης.\nΕκλογές – Άνοιγμα Γεννηματά σε Παπανδρέου και… ΔΗΜΑΡ\nΚάλεσμα στον Γιώργο Παπανδρέου να γυρίσει στην... αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ αλλά και στη ΔΗΜΑΡ για συνεργασία έκανε η Φώφη Γεννηματά σε δήλωσή ενόψει... εκλογών!\nΕκλογές: Συνάντηση Μεϊμαράκη – Γεννηματά: “Θολό τοπίο” για την διερευνητική εντολή\nΣτις 12:00 το μεσημέρι θα συναντηθεί με την Φώφη Γεννηματά ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο οποίος έχει ακόμη "στα χέρια του" την διερευνητική εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς εκλογές, με τις πληροφορίες να αναφέρουν πως ενδέχεται να την επιστρέψει νωρίτερα από όσο αρχικά υπολογιζόταν.


Το νέο γερμανικό ζήτημα -Τι θα συμβεί όταν η Ευρώπη αρχίσει να διαλύεται;\n4/04/2019 - 22:00μμ\nÜber alles: Υποστηρικτές του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία, σε μια διαδήλωση στο Βερολίνο, τον Μάιο του 2014. THOMAS PETER/REUTERS\nΗ Γερμανία κατέστη και πάλι η κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη. Η κεντρική Ευρώπη έγινε η αλυσίδα εφοδιασμού της Γερμανίας και ουσιαστικά μέρος της «ευρύτερης γερμανικής οικονομίας», μια υλοποίηση της Mitteleuropa του εικοστού πρώτου αιώνα. Η υπόλοιπη Ευρώπη έγινε η εξαγωγική αγορά της Γερμανίας.\nΠολλοί έχουν θρηνήσει το σκοτεινό μονοπάτι στο οποίο βρίσκονται σήμερα η Ευρώπη και η διατλαντική σχέση, αλλά δεν έχει υπάρξει μεγάλη συζήτηση για το πού οδηγεί αυτό το μονοπάτι. Η ευρωπαϊκή αδυναμία και διαίρεση, μια στρατηγική «αποσύνδεση» από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ξέφτισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το «μετά την Ευρώπη», «το τέλος της Ευρώπης» -αυτά είναι τα ζοφερά σενάρια, αλλά υπάρχει μια ευχάριστη ασάφεια σε αυτά. Υπονοούν αποτυχημένα όνειρα, όχι εφιάλτες. Ωστόσο, η αποτυχία του ευρωπαϊκού σχεδίου, αν συμβεί, θα μπορούσε να γίνει ένας εφιάλτης, και όχι μόνο για την Ευρώπη. Θα επιστρέψει, μεταξύ άλλων, αυτό που ήταν γνωστό ως «το γερμανικό ζήτημα».\nΗ καταστροφή της ευρωπαϊκής ισορροπίας ισχύος βοήθησε στην παραγωγή δύο παγκοσμίων πολέμων και έφερε πάνω από δέκα εκατομμύρια στρατιώτες των ΗΠΑ από τον Ατλαντικό για να πολεμήσουν και να πεθάνουν σε αυτούς τους πολέμους. Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι ίδρυσαν το ΝΑΤΟ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τουλάχιστον εξίσου για να διευθετήσουν το γερμανικό πρόβλημα όσο και για να ανταποκριθούν στην σοβιετική πρόκληση, ένα γεγονός που τώρα έχει ξεχαστεί από τους σημερινούς ρεαλιστές -να «κρατήσει την Σοβιετική Ένωση εκτός, τους Αμερικανούς εντός, και τους Γερμανούς κάτω», όπως το έθεσε ο Λόρδος Ismay, ο πρώτος γενικός γραμματέας της συμμαχίας.\nΑυτός ήταν επίσης ο σκοπός της σειράς των ενοποιητικών ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, ξεκινώντας από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, που τελικά έγινε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως το έθεσε ο διπλωμάτης George Kennan, κάποια μορφή ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν «η μόνη κατανοητή λύση για το πρόβλημα της σχέσης της Γερμανίας με την υπόλοιπη Ευρώπη» και αυτή η ενοποίηση θα μπορούσε να συμβεί μόνο υπό την ομπρέλα μιας δέσμευσης ασφάλειας από τις ΗΠΑ.\nΚαι λειτούργησε. Σήμερα, είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς την Γερμανία να επιστρέφει σε οποιαδήποτε εκδοχή του περίπλοκου παρελθόντος της. Οι Γερμανοί έχουν γίνει αναμφισβήτητα ο πιο φιλελεύθερος και ειρηνικός λαός στον κόσμο, η επιλογή του καθενός για να αναλάβουν το τώρα τον μη διεκδικούμενο μανδύα του «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου». Πολλοί και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού θέλουν να δουν περισσότερη θεληματικότητα από την Γερμανία, όχι λιγότερη, στην παγκόσμια οικονομία, στην διπλωματία, ακόμη και στρατιωτικά. Όπως σημείωσε το 2011 ο Radoslaw Sikorski, τότε υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, «φοβάμαι την γερμανική ισχύ λιγότερο από ό, τι αρχίζω να φοβάμαι την γερμανική αδράνεια». Είναι ένα αξιοσημείωτο πράγμα για να το πει ένας Πολωνός ηγέτης, και στηρίχθηκε στην ευρέως διαδεδομένη υπόθεση ότι αυτό που οι Γερμανοί έχουν κάνει με το να μεταμορφώσουν τον εαυτό τους δεν γίνεται ποτέ να ανατραπεί.\nΕίναι αυτά αληθή; Είναι αυτή η μόνη αντιληπτή Γερμανία; Με την τάξη που έκανε την σημερινή Γερμανία ισχυρή να βρίσκεται τώρα υπό επίθεση, [μια επίθεση] που συμπεριλαμβάνει και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κόσμος πρόκειται να μάθει. Η ιστορία υπονοεί ότι μπορεί να μην του αρέσει η απάντηση.\nΔΡΑΠΕΤΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ\nΩς ιστορικό θέμα, η Γερμανία, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ως έθνος, υπήρξε ένας από τους πιο απρόβλεπτους και ασυνεπείς παίκτες στην διεθνή σκηνή. Πέτυχε την ενοποίηση μέσω μιας σειράς πολέμων στις δεκαετίες του 1860 και του 1870. Ο Otto von Bismarck στην συνέχεια την σφυρηλάτησε σε έθνος, με «αίμα και ατσάλι», όπως το έθεσε, μετατρέποντάς το στην ειρηνική «χορτάτη δύναμη» των επόμενων δύο δεκαετιών. Στην συνέχεια, από το 1890 με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό τον Κάιζερ Βίλχελμ Β’, έγινε η φιλόδοξη γερμανική αυτοκρατορία, με όνειρα για την Mitteleuropa, μια γερμανική σφαίρα επιρροής που να εκτείνεται μέχρι την Ρωσία -και οράματα, σύμφωνα με τα λόγια του Bernhard von Bülow, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, για μια «θέση στον ήλιο».\nΜετά τον πόλεμο, η Γερμανία έγινε η προσεκτική ρεβιζιονιστική δύναμη των ετών της Βαϊμάρης, μόνο για να αναδειχθεί ως κατακτητής της Ευρώπης υπό τον Χίτλερ την δεκαετία του 1930 και στην συνέχεια να καταρρεύσει σε ένα νικημένο, διαιρεμένο κράτος. Ακόμη και κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Δυτική Γερμανία ταλαντευόταν ανάμεσα στον φιλοδυτικό ιδεαλισμό του καγκελάριου Konrad Adenauer και στην ρεαλιστική Ostpolitik του καγκελαρίου Willy Brandt. Η εγχώρια πολιτική της χώρας δεν ήταν λιγότερο ταραχώδης και απρόβλεπτη, τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Οι μελετητές έχουν από καιρό προβληματιστεί για την γερμανική Sonderweg (ιδιαιτερότητα), το μοναδικό και προβληματικό μονοπάτι που πήρε το έθνος προς την σύγχρονη δημοκρατία, μέσω της αποτυχημένης φιλελεύθερης επανάστασης, της κληρονομικής μοναρχίας, του αυταρχισμού, της εύθραυστης δημοκρατίας και του ολοκληρωτισμού, όλα στις πρώτες επτά δεκαετίες της ύπαρξής του.\nΑυτή η ταραγμένη ιστορία, όμως, ήταν προϊόν όχι μόνο του γερμανικού χαρακτήρα. Οι περιστάσεις έπαιξαν μεγάλο ρόλο, συμπεριλαμβανομένης της απλής γεωγραφίας. Η Γερμανία ήταν ένα ισχυρό έθνος στο κέντρο μιας διαμφισβητούμενης ηπείρου, πλαισιωμένο στα ανατολικά και στα δυτικά από μεγάλες και φοβερές δυνάμεις και επομένως πάντα σε κίνδυνο ενός διμέτωπου πολέμου. Η Γερμανία σπάνια αισθανόταν ασφαλής, και όταν όντως προσπάθησε να επιδιώξει την ασφάλεια αυξάνοντας την ισχύ της, μόνο επιτάχυνε την δική της περικύκλωση. Οι εσωτερικές πολιτικές της Γερμανίας επηρεάζονταν επίσης συνεχώς από τα κύματα του αυταρχισμού, της δημοκρατίας, του φασισμού και του κομμουνισμού που σάρωναν μπρος-πίσω ολόκληρη την Ευρώπη. Ο μυθιστοριογράφος Thomas Mann πρότεινε κάποτε ότι το ζήτημα δεν ήταν τόσο εθνικού χαρακτήρα, αλλά και εξωτερικών γεγονότων. «Δεν υπάρχουν δύο Γερμανίες, μια καλή και μια κακή», έγραψε. «Η κακή Γερμανία είναι απλώς η καλή Γερμανία που παραστράτησε, η καλή Γερμανία σε ατυχία, σε ενοχή, και ερείπια».\nΗ δημοκρατική και φιλειρηνική Γερμανία που όλοι γνωρίζουν και αγαπούν σήμερα, μεγάλωσε στις ιδιαίτερες συνθήκες της υπό την ηγεσία των ΗΠΑ φιλελεύθερης διεθνούς τάξης που καθιερώθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Γερμανοί μεταμόρφωσαν τον εαυτό τους κατά την διάρκεια των μεταπολεμικών δεκαετιών, αλλά υπήρχαν τέσσερις πτυχές αυτής της τάξης, ειδικότερα, που παρείχαν τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες στις οποίες η εξέλιξη αυτή πραγματοποιήθηκε.\nΗ πρώτη ήταν η δέσμευση των ΗΠΑ για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αυτή η εγγύηση έθεσε τέλος στον φαύλο κύκλο που αποσταθεροποίησε την Ευρώπη και παρήγαγε τρεις μεγάλους πολέμους σε επτά δεκαετίες (αρχίζοντας από τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870-71). Με το να προστατεύουν την Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τους άλλους γείτονες της Δυτικής Γερμανίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέτρεψαν σε όλους να καλωσορίσουν τη μεταπολεμική ανάκαμψη της Δυτικής Γερμανίας και να επανεντάξουν πλήρως τους Γερμανούς στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία. Η δέσμευση επίσης εξάλειψε την ανάγκη δαπανηρών συσσωρεύσεων όπλων από όλες τις πλευρές, επιτρέποντας έτσι σε όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Γερμανίας, να επικεντρωθούν περισσότερο στην ενίσχυση της ευημερίας και της κοινωνικής ευζωίας των πολιτών τους, γεγονός που με την σειρά του παρήγαγε πολύ μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα. Η Δυτική Γερμανία έπρεπε να εγκαταλείψει τις φυσιολογικές γεωπολιτικές φιλοδοξίες της, ανταλλάσσοντάς τις με γεωοικονομικές φιλοδοξίες, αλλά δεν ήταν παράλογο να πιστεύουμε ότι αυτό ήταν περισσότερο μια χάρη παρά ένας περιορισμός. Όπως το έθεσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, James Byrnes, το 1946, «η ελευθερία από τον μιλιταρισμό» θα έδινε στους Γερμανούς την ευκαιρία «να κατευθύνουν την μεγάλη ενεργητικότητα και τις σπουδαίες ικανότητές τους σε έργα ειρήνης».\nΤο δεύτερο στοιχείο της νέας τάξης ήταν το φιλελεύθερο, ελεύθερου εμπορίου διεθνές οικονομικό σύστημα που καθιέρωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η γερμανική οικονομία βασιζόταν πάντα στις εξαγωγές, και τον 19ο αιώνα ο ανταγωνισμός για τις ξένες αγορές αποτελούσε μια κινητήρια δύναμη πίσω από τον γερμανικό επεκτατισμό. Στη νέα παγκόσμια οικονομία, μια μη μιλιταριστική Δυτική Γερμανία θα μπορούσε να ανθίσει χωρίς να απειλεί άλλους. Αντιθέτως, το οικονομικό θαύμα της Δυτικής Γερμανίας της δεκαετίας του 1950 έκανε την χώρα κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης και μια άγκυρα ευημερίας και δημοκρατικής σταθερότητας στην Ευρώπη.\nΟι Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο ανέχθηκαν την οικονομική επιτυχία της Δυτικής Γερμανίας και της υπόλοιπης Δυτικής Ευρώπης, αλλά και την καλωσόρισαν, ακόμα και όταν επήλθε εις βάρος της αμερικανικής βιομηχανίας. Από το 1950 έως το 1970, η βιομηχανική παραγωγή στην Δυτική Ευρώπη επεκτεινόταν με μέσο ρυθμό 7,1% ετησίως, το συνολικό ΑΕΠ αυξανόταν κατά 5,5% ετησίως και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 4,4% ετησίως, υπερβαίνοντας την ανάπτυξη των ΗΠΑ την ίδια περίοδο. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, τόσο η Δυτική Γερμανία όσο και η Ιαπωνία είχαν βγει μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ορισμένες βασικές βιομηχανίες, από τα αυτοκίνητα έως τα χαλυβουργεία και έως τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης. Οι Αμερικανοί αποδέχτηκαν αυτόν τον ανταγωνισμό όχι επειδή ήταν ασυνήθιστα ανιδιοτελείς, αλλά επειδή θεώρησαν τις υγιείς ευρωπαϊκές και ιαπωνικές οικονομίες ως ζωτικούς πυλώνες του σταθερού κόσμου που επιζητούσαν να υποστηρίξουν. Το μεγάλο μάθημα του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα ήταν ότι ο οικονομικός εθνικισμός ήταν αποσταθεροποιητικός. Τόσο το παγκόσμιο σύστημα ελεύθερου εμπορίου όσο και οργανισμοί όπως η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα και η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα σχεδιάστηκαν για να τον ελέγχουν.\nΜια επίδραση αυτού του ευνοϊκού περιβάλλοντος ήταν ότι η Δυτική Γερμανία παρέμεινε ριζωμένη στην φιλελεύθερη Δύση. Αν και μερικοί κορυφαίοι Γερμανοί υποστήριζαν την υιοθέτηση μιας πιο ανεξάρτητης στάσης κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, είτε ως γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης είτε ως ουδέτερης χώρας, τα οφέλη που απέκτησαν οι Δυτικογερμανοί από την ενσωμάτωση στην υπό την κυριαρχία των Αμερικανών τάξη τούς κράτησαν σταθερά ριζωμένους σε αυτήν. Οι πειρασμοί να ακολουθήσουν μια κανονική, ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική μετριάστηκαν όχι μόνο από οικονομικό συμφέρον, αλλά και από το σχετικά πράο περιβάλλον στο οποίο οι Δυτικογερμανοί θα μπορούσαν να ζήσουν την ζωή τους, τόσο διαφορετικό από αυτό που είχαν γνωρίσει στο παρελθόν.\nΥπήρξε επίσης ένα ιδεολογικό συστατικό. Η γερμανική οικονομική επιτυχία σε μια καλοπροαίρετη φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη ενίσχυσε την γερμανική δημοκρατία. Δεν ήταν ένα προφανές συμπέρασμα ότι η δημοκρατία θα αποκτούσε βαθιές ρίζες στο γερμανικό έδαφος, ακόμα και μετά την καταστροφή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Βεβαίως, κανείς στα τέλη της δεκαετίας του 1930 δεν θα είχε θεωρήσει την Γερμανία ως ότι βρίσκεται στην πορεία προς την φιλελεύθερη δημοκρατία. Ακόμα και κατά την διάρκεια της Βαϊμάρης, μόνο μια μειοψηφία Γερμανών αισθανόταν βαθιά προσήλωση στα δημοκρατικά κόμματα και τους θεσμούς της εύθραυστης δημοκρατίας. Διαλύθηκαν εύκολα το 1930, με την ανακήρυξη μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ακόμη και πριν από την ανάρρηση του Χίτλερ στην εξουσία τρία χρόνια αργότερα. Ούτε υπήρξε μεγάλη αντίσταση στη ναζιστική κυριαρχία κατά την διάρκεια του πολέμου, παρά μόνο στους τελευταίους μήνες. Η καταστροφική ήττα και η ταλαιπωρία και η ταπείνωση που ακολούθησαν, έβλαψαν την φήμη του αυταρχισμού και του μιλιταρισμού, αλλά αυτό δεν μεταφράστηκε απαραίτητα στην υποστήριξη της δημοκρατικής κυβέρνησης. Η κατοχή των ΗΠΑ απέκλεισε την επιστροφή στον αυταρχισμό και τον μιλιταρισμό, αλλά δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι οι Γερμανοί θα αγκάλιαζαν αυτό που φαινόταν σε πολλούς ως η επιβολή ενός κατακτητή.\nΩστόσο, το έκαναν, και το περιβάλλον είχε πολλά να κάνει με αυτό. Στην κατεχόμενη από την Σοβιετική Ένωση, Ανατολική Γερμανία, ο ναζισμός έδωσε την θέση του απλώς σε μια διαφορετική μορφή ολοκληρωτισμού. Αλλά η Δυτική Γερμανία από την δεκαετία του 1960 ήταν βαθιά ενσωματωμένη στον φιλελεύθερο κόσμο, απολαμβάνοντας την ασφάλεια και την ευημερία μιας αποστρατιωτικοποιημένης κοινωνίας, και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών της έγιναν δημοκράτες τόσο πνευματικά όσο και σε μορφή.\nΤην Δυτική Γερμανία την βοήθησε ότι ζούσε σε μια Ευρώπη και έναν κόσμο όπου η δημοκρατία φάνηκε να είναι ο δρόμος του μέλλοντος, ειδικά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και μετά. Αυτός ήταν ο τρίτος βασικός παράγοντας που βοήθησε την Γερμανία να αγκιστρωθεί στην φιλελεύθερη τάξη. Το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον ήταν πολύ διαφορετικό από εκείνο στο οποίο η δημοκρατία της Βαϊμάρης είχε αποτύχει, ο ναζισμός είχε ανθίσει, και η Γερμανία είχε ξεκινήσει μια πορεία επιθετικότητας. Στην δεκαετία του 1930, η ευρωπαϊκή δημοκρατία ήταν ένα είδος που απειλείτο με εξαφάνιση˙ ο φασισμός ήταν ανερχόμενος παντού και φάνηκε να είναι ένα αποδοτικότερο και αποτελεσματικότερο μοντέλο κυβέρνησης και κοινωνίας. Στη μεταπολεμική εποχή, αντίθετα, η αυξανόμενη δύναμη και ευημερία των δημοκρατιών όχι μόνο παρείχε αμοιβαία ενίσχυση, αλλά παρήγαγε επίσης μια αίσθηση κοινών ευρωπαϊκών και διατλαντικών αξιών -κάτι που δεν υπήρχε πριν από το 1945.\nΑυτό το αίσθημα έφθασε σε πλήρη άνθιση μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989 και την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1993. Η έκρηξη της δημοκρατίας σε ολόκληρη την ήπειρο, η ιδέα μιας Ευρώπης «ολοκληρωμένης και ελεύθερης», όπως το έθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος George HW Bush, συνέβαλε στην δημιουργία μιας νέας ευρωπαϊκής ταυτότητας που οι Γερμανοί μπορούσαν να αγκαλιάσουν. Και το έκαναν, με σημαντική θυσία στην ανεξαρτησία τους. Η ομαδοποίηση της κυριαρχίας που συνεπαγόταν η ιδιότητα του μέλους του νέου πανευρωπαϊκού θεσμού, ιδίως η αντικατάσταση του γερμανικού μάρκου με το ευρώ, και ο περαιτέρω περιορισμός που επέβαλε στην γερμανική ανεξαρτησία η ένταξη στο ΝΑΤΟ, δύσκολα θα είχαν την δυνατότητα να συμβούν εάν οι Γερμανοί δεν αισθάνονταν δεσμευμένοι με κοινά ιδανικά με την υπόλοιπη Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.\nΑυτή η νέα Ευρώπη ήταν, μεταξύ άλλων, μια απάντηση στον εθνικισμό και τον φυλετισμό που συνέβαλε τόσο πολύ στους πολέμους και τις φρικαλεότητες του παρελθόντος της ηπείρου. Το τέταρτο στοιχείο της νέας τάξης που επέτρεψε στην Γερμανία να ξεφύγει από το παρελθόν της και να συμβάλει στην ειρήνη και την σταθερότητα της Ευρώπης ήταν η καταστολή των εθνικιστικών παθών και φιλοδοξιών από διακρατικούς θεσμούς όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Αυτά εμπόδισαν την επιστροφή των παλαιών ανταγωνισμών στους οποίους η Γερμανία ήταν ανέκαθεν πρωταγωνίστρια. Ο γερμανικός εθνικισμός δύσκολα ήταν ο μόνος ευρωπαϊκός εθνικισμός που φαινόταν ιστορικά αδιαχώριστος από τον αντισημιτισμό και άλλες μορφές φυλετικού μίσους, αλλά κανένας άλλος εθνικισμός δεν έπαιξε τόσο καταστρεπτικό ρόλο στο αιματηρό παρελθόν της Ευρώπης. Μια Ευρώπη στην οποία ο εθνικισμός είχε κατασταλεί ήταν μια Ευρώπη στην οποία ο γερμανικός εθνικισμός είχε κατασταλεί. Ο ηγετικός ρόλος της Γερμανίας στην ενθάρρυνση αυτού του κοινού ευρωπαϊκού, αντιεθνικιστικού οράματος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία αμοιβαίας εμπιστοσύνης στην ήπειρο.\nΑυτά τα τέσσερα στοιχεία -η εγγύηση ασφάλειας των ΗΠΑ, το διεθνές καθεστώς ελεύθερου εμπορίου, το δημοκρατικό κύμα και η καταστολή του εθνικισμού- κράτησαν όλα μαζί το παλιό γερμανικό ζήτημα θαμμένο βαθιά μέσα στο έδαφος. Δεν υπήρχε τίποτα αναπόφευκτο γι’ αυτά, όμως, και δεν είναι απαραιτήτως μόνιμα. Αντικατοπτρίζουν μια ορισμένη διαμόρφωση ισχύος στον κόσμο, μια παγκόσμια ισορροπία στην οποία οι φιλελεύθερες δημοκρατίες ήταν ανερχόμενες και οι στρατηγικοί αγώνες του παρελθόντος έχουν κατασταλεί από την κυρίαρχη φιλελεύθερη υπερδύναμη. Ήταν μια ασυνήθιστη σειρά περιστάσεων, ανώμαλη και ανιστορική. Και το ίδιο ήταν και ο ρόλος της Γερμανίας σε αυτήν.\nΕΝΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ\nΑκόμη και πριν αρχίσει να ξηλώνεται αυτή η φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη, ήταν πάντοτε ένα ερώτημα το πόσο καιρό θα ήταν διατεθειμένη η Γερμανία να παραμείνει ένα μη ομαλό έθνος, αρνούμενο από τον εαυτό του τις κανονικές γεωπολιτικές φιλοδοξίες, τα κανονικά εγωιστικά συμφέροντα και την κανονική εθνικιστική υπερηφάνεια. Ένα παρόμοιο ερώτημα υπήρξε κεντρικό επί χρόνια και για την Ιαπωνία, την άλλη δύναμη της οποίας το πεπρωμένο μεταμορφώθηκε με την ήττα στον πόλεμο και στην συνέχεια με την ανάσταση στην κυριαρχούμενη από τις ΗΠΑ φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη. Πολλοί Ιάπωνες έχουν κουραστεί να ζητούν συγνώμη για το παρελθόν τους, έχουν κουραστεί από την καταστολή της εθνικιστικής υπερηφάνειάς τους, έχουν κουραστεί να υποτάσσουν την ανεξαρτησία της εξωτερικής πολιτικής τους. Στην Ιαπωνία, ίσως το μόνο πράγμα που κρατά υπό έλεγχο αυτή την επιθυμία για ομαλότητα ήταν η συνεχιζόμενη στρατηγική εξάρτηση της χώρας από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να την βοηθήσουν να αντιμετωπίσει την πρόκληση μιας ανερχόμενης Κίνας. Για πόσο καιρό θα περιορίζει η Ιαπωνία τις εθνικιστικές της ορμές, αν η αμερικανική υποστήριξη γίνει αναξιόπιστη;\nΟι Γερμανοί βρέθηκαν στην αντίθετη κατάσταση. Με κάποιες εξαιρέσεις στα άκρα, οι Γερμανοί παραμένουν πολύ συνειδητοί για το παρελθόν τους, επιφυλακτικοί στο να αναστήσουν οποιαδήποτε υπόνοια εθνικισμού, και περισσότερο από πρόθυμοι να ανεχθούν όρια στην ανεξαρτησία τους –ακόμα κι αν άλλοι τους παροτρύνουν να ηγηθούν. Την ίδια στιγμή, αντίθετα με την Ιαπωνία, η Γερμανία από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν χρειαζόταν την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η δέσμευση των Γερμανών έναντι του ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια δεν ήταν θέμα στρατηγικής αναγκαιότητας˙ αντί γι’ αυτό, πρόκειται μάλλον για την συνεχιζόμενη επιθυμία τους να παραμείνουν με καθόλου απειλητικό τρόπο αγκυροβολημένοι στην Ευρώπη. Έχουν επιδιώξει να καθησυχάζουν τους γείτονές τους, αλλά ίσως ακόμη περισσότερο, θέλουν να καθησυχάζουν τους εαυτούς τους. Εξακολουθούν να έχουν φόβους για παλιούς δαίμονες και να βρίσκουν κάποια ανακούφιση στους περιορισμούς που έχουν αποδεχθεί οικειοθελώς.\nΩστόσο, τα δεσμά που είναι εθελοντικά αποδεκτά μπορούν επίσης να απορριφθούν. Καθώς οι γενιές περνούν, οι δαίμονες ξεχνιούνται και οι περιορισμοί ενοχλούν. Πόσος καιρός θα περάσει πριν οι νέες γενιές των Γερμανών αναζητήσουν τίποτα περισσότερο από μια επιστροφή στην κανονικότητα;\nΚατά την διάρκεια των τελευταίων 25 ετών του περασμένου αιώνα, οι γείτονες της Γερμανίας, και οι ίδιοι οι Γερμανοί, παρακολούθησαν προσεκτικά για τυχόν σημάδια μιας τέτοιας αλλαγής στην γερμανική στάση. Η ανησυχία με την οποία οι Βρετανοί και οι Γάλλοι χαιρέτισαν την γερμανική επανένωση το 1990 έδειξαν ότι, τουλάχιστον στα μάτια τους, ακόμη και 45 χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το γερμανικό ζήτημα δεν είχε πλήρως τελειώσει. Αυτή η ανησυχία μετριάστηκε όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβεβαίωσαν εκ νέου την δέσμευσή τους για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ακόμη και όταν η σοβιετική απειλή εξαφανίστηκε και η επανενωμένη Γερμανία συμφώνησε να παραμείνει μέλος του ΝΑΤΟ. Αποδυναμώθηκε περαιτέρω όταν η Γερμανία δεσμεύθηκε στο να είναι μέλος της νέας Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης.\nΑκόμη και σε αυτό το καλόπιστο περιβάλλον, δεν υπήρξε καμία αποφυγή της επιστροφής στο γερμανικό ζήτημα, τουλάχιστον στην οικονομική του διάσταση. Όπως ανέφερε ο μελετητής Hans Kundnani στην ανάλυσή του το 2015, «Το Παράδοξο της Γερμανικής Ισχύος» (The Paradox of German Power), η παλιά ανισορροπία που αποσταθεροποίησε την Ευρώπη μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1871 επέστρεψε μετά την επανένωση της Γερμανίας και την ίδρυση της ευρωζώνης. Η Γερμανία κατέστη και πάλι η κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη. Η κεντρική Ευρώπη έγινε η αλυσίδα εφοδιασμού της Γερμανίας και ουσιαστικά μέρος της «ευρύτερης γερμανικής οικονομίας», μια υλοποίηση της Mitteleuropa του εικοστού πρώτου αιώνα. Η υπόλοιπη Ευρώπη έγινε η εξαγωγική αγορά της Γερμανίας.\nΌταν χτύπησε η κρίση της ευρωζώνης το 2009, δημιουργήθηκε ένας νέος φαύλος κύκλος. Η οικονομική κυριαρχία της Γερμανίας τής επέτρεψε να επιβάλει τις προτιμώμενες από αυτήν πολιτικές κατά του χρέους στην υπόλοιπη Ευρώπη, καθιστώντας το Βερολίνο στόχο του θυμού μεταξύ Ελλήνων, Ιταλών και άλλων, οι οποίοι κάποτε κατηγορούσαν την γραφειοκρατία της ΕΕ στις Βρυξέλλες για τις κακουχίες τους. Οι Γερμανοί ήταν επίσης θυμωμένοι, μη θέλοντας να χρηματοδοτήσουν τους σπάταλους τρόπους άλλων ανθρώπων. Έξω από την Γερμανία, υπήρχαν συζητήσεις για ένα αντι-γερμανικό «κοινό μέτωπο» και μέσα στην Γερμανία υπήρξε μια αίσθηση θυματοποίησης και μια αναβίωση παλιών φόβων περικύκλωσης από τις «αδύναμες οικονομίες». Όπως πρότεινε ο Kundnani, ήταν μια «γεωοικονομική εκδοχή των συγκρούσεων στην Ευρώπη που ακολούθησαν την ενοποίηση του 1871».\nΑλλά τουλάχιστον ήταν μόνο οικονομική. Οι διαμάχες ήταν μεταξύ συμμάχων και εταίρων, όλων δημοκρατιών, όλες μέρος του κοινού ευρωπαϊκού σχεδίου. Ως γεωπολιτικό ζήτημα, επομένως, η κατάσταση ήταν «καλοήθης» -ή έτσι θα μπορούσε να φαίνεται ακόμα τον Ιανουάριο του 2015, όταν ο Kundnani δημοσίευσε το βιβλίο του.\nΤέσσερα χρόνια αργότερα, υπάρχουν λιγότερες αιτίες για καθησυχασμό. Τα πράγματα άλλαξαν και πάλι. Κάθε ένα από τα τέσσερα στοιχεία της μεταπολεμικής τάξης που συγκρατούσαν το γερμανικό ζήτημα βρίσκεται τώρα στον αέρα. Ο εθνικισμός αυξάνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη˙ η δημοκρατία υποχωρεί σε ορισμένα μέρη της ηπείρου και βρίσκεται υπό πίεση παντού˙ το διεθνές καθεστώς ελεύθερου εμπορίου βρίσκεται υπό επίθεση, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες˙ και η αμερικανική εγγύηση ασφάλειας έχει αμφισβητηθεί από τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Δεδομένης της ιστορίας της Ευρώπης και της Γερμανίας, μπορούν οι μεταβαλλόμενες συνθήκες να μην οδηγήσουν για άλλη μια φορά στη μεταβολή της συμπεριφοράς των Ευρωπαίων, συμπεριλαμβανομένων των Γερμανών;\nΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ\nΕάν η σημερινή Γερμανία είναι προϊόν της φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης, είναι καιρός να σκεφτούμε το τι μπορεί να συμβεί όταν ξηλωθεί η τάξη. Δείτε την Ευρώπη στην οποία ζουν τώρα οι Γερμανοί. Στα ανατολικά τους, οι δημοκρατικές κυβερνήσεις της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Σλοβακίας έχουν εισέλθει σε διαφορετικά στάδια διολίσθησης στον αντιφιλελευθερισμό (illiberalism) και στον αυταρχισμό. Στα νότια, η Ιταλία κυβερνάται από εθνικιστικά και λαϊκίστικα κινήματα με μια αμφισβητήσιμη δέσμευση στον φιλελευθερισμό και ακόμη λιγότερη υπακοή στην οικονομική πειθαρχία της ευρωζώνης. Στα δυτικά, μια ολοένα και πιο ταραγμένη και δυσαρεστημένη Γαλλία βρίσκεται μια εκλογική διαδικασία μακριά από μια εθνικιστική εκλογική νίκη που θα χτυπήσει την Ευρώπη σαν σεισμός. Θα βάλει επίσης ένα τελευταίο καρφί στο φέρετρο της γαλλογερμανικής συνεργασίας γύρω από την οποία χτίστηκε η ευρωπαϊκή ειρήνη πριν 70 χρόνια.\nΣτην συνέχεια, υπάρχει η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρώπη. Το 2016, καθώς η ψηφοφορία για το Brexit πλησίαζε, ο πρωθυπουργός David Cameron αναρωτήθηκε: «Μπορούμε να είμαστε τόσο σίγουροι ότι η ειρήνη και η σταθερότητα στην ήπειρό μας είναι εξασφαλισμένες πέρα από κάθε σκιά αμφιβολίας;» Ήταν το σωστό ερώτημα, γιατί το Brexit θα συμβάλει πράγματι στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, επιδεινώνοντας την ανισορροπία της ισχύος και αφήνοντας μόνη της μια ήδη εξασθενημένη Γαλλία να αντιμετωπίσει μια ισχυρή αλλά όλο και πιο απομονωμένη Γερμανία. Είναι επίσης άλλη μια νίκη για τον εθνικισμό, άλλο ένα χτύπημα στα θεσμικά όργανα που δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπίσουν το γερμανικό ζήτημα και για να κρατήσουν την Γερμανία αγκυροβολημένη στον φιλελεύθερο κόσμο.\nΤα επόμενα χρόνια, οι Γερμανοί μπορεί να βρεθούν να ζουν σε μια ευρέως επανεθνικοποιημένη Ευρώπη, με τα κόμματα του ενός ή του άλλου τύπου του «αίμα και χώμα» να είναι υπεύθυνα για όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Θα μπορούσαν οι Γερμανοί υπό αυτές τις συνθήκες να αντισταθούν στην επιστροφή σε έναν δικό τους εθνικισμό; Δεν θα αντιμετώπιζαν οι Γερμανοί πολιτικοί πιέσεις, ακόμα περισσότερο απ’ όσο ήδη κάνουν, να προσέξουν τα γερμανικά συμφέροντα σε μια Ευρώπη και σε έναν κόσμο όπου όλοι οι άλλοι σίγουρα προσέχουν τα δικά τους; Ακόμη και σήμερα, ένα δεξιό εθνικιστικό κόμμα, το Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), κατέχει τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό εδρών στην Bundestag. Το κόμμα καθοδηγείται από ιδεολόγους που έχουν κουραστεί από την Schuldkult (λατρεία της ενοχής) και κατηγορούν για την εισροή αλλοδαπών Γερμανούς πολιτικούς τους οποίους αποκαλούν, όπως έπραξε ένας ηγέτης του κόμματος, «μαριονέτες των δυνάμεων των νικητών του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου». Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο ένα κόμμα που ασπάζεται μια πιο επικρατούσα, λιγότερο επιθετική εκδοχή τέτοιων αισθημάτων να μην βρει τον δρόμο του προς την εξουσία κάποια στιγμή. Όπως έχει παρατηρήσει ο ιστορικός Timothy Garton Ash, έχει ήδη ξεκινήσει ένας «πολιτισμικός αγώνας για το μέλλον της Γερμανίας».\nΟύτε μπορεί κανείς να υποθέσει ότι σε έναν κόσμο με αυξανόμενο πολιτικό και οικονομικό εθνικισμό, οι ευρωπαϊκές χώρες θα συνεχίσουν να αποθαρρύνουν την στρατιωτική ισχύ ως ένα εργαλείο διεθνούς επιρροής. Ακόμη και σήμερα, οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν ότι το μεταμοντέρνο πείραμα της μετάβασης πέρα από την στρατιωτική ισχύ τούς άφησε αφοπλισμένους σε έναν κόσμο που ποτέ δεν μοιράστηκε την αισιόδοξη, καντιανή οπτική τους. Οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να προσκολλώνται στην ελπίδα ότι η παγκόσμια ασφάλεια θα διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό χωρίς αυτούς, και ότι θα μπορούν να αποφύγουν τις οδυνηρές επιλογές που θα πρέπει να κάνουν όταν γίνουν υπεύθυνοι για την δική τους υπεράσπιση. Όμως, δεν είναι ρεαλιστικό να φανταστεί κανείς ότι ποτέ δεν θα αναγκαστούν [να βαδίσουν] προς αυτή την κατεύθυνση.\nΠριν από δεκαπέντε χρόνια, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ήταν άνετοι να παίζουν την Αφροδίτη στον Άρη των Ηνωμένων Πολιτειών, και να επικρίνουν τους Αμερικανούς για την αρχαϊκή εξάρτησή τους από την σκληρή ισχύ. Αλλά η Ευρώπη ήταν σε θέση να γίνει η Αφροδίτη χάρη στις ιστορικές συνθήκες –αν μη τι άλλο, χάρη στην σχετικά ειρηνική φιλελεύθερη τάξη που δημιούργησε και υποστήριξε η Αμερική. Με την Ρωσία πιο πρόθυμη να χρησιμοποιήσει βία για την επίτευξη των στόχων της και τις Ηνωμένες Πολιτείες να υποχωρούν από τις διεθνείς δεσμεύσεις τους, ο κόσμος αυτός εξαφανίζεται. Βάζοντας στην άκρη την πιθανότητα ότι η ανθρώπινη φύση μπορεί να μεταμορφωθεί μόνιμα, δεν υπάρχει τίποτα που να εμποδίζει τους Ευρωπαίους από το να επιστρέψουν στην πολιτική ισχύος που κυριάρχησε στην ήπειρό τους επί χιλιετίες. Και αν η υπόλοιπη Ευρώπη καταλήξει να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι, θα είναι δύσκολο ακόμη και η πιο φιλελεύθερη Γερμανία να μην συμμετάσχει –έστω και μόνο για αυτοάμυνα.\nΥπήρχε πάντα κάτι ειρωνικό σχετικά με το αμερικανικό παράπονο ότι οι Ευρωπαίοι δεν δαπανούν αρκετά για την άμυνα. Δεν το κάνουν επειδή ο κόσμος φαίνεται σχετικά ειρηνικός και ασφαλής σε αυτούς. Όταν ο κόσμος δεν θα είναι πλέον ειρηνικός και ασφαλής, πιθανώς θα επανεξοπλιστούν, αλλά όχι με τρόπους που θα ωφελήσουν τους Αμερικανούς.\nΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ\nΕάν κάποιος επινοούσε μια φόρμουλα για να οδηγήσει την Ευρώπη και την Γερμανία πίσω σε κάποια νέα εκδοχή του παρελθόντος τους, δύσκολα θα μπορούσε να κάνει καλύτερη δουλειά από ό, τι κάνει τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump. Αληθινά εχθρική προς την ΕΕ, η διοίκηση Trump ενθαρρύνει την επανεθνικοποίηση της Ευρώπης, όπως έκανε ο υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, στις Βρυξέλλες στα τέλη του 2018, όταν έκανε μια ομιλία διαλαλώντας τις αρετές του εθνικού κράτους. Στον ευρωπαϊκό αγώνα που έβαλε φιλελεύθερους εναντίον αυταρχικών και διεθνιστές εναντίον εθνικιστών, η διοίκηση Trump έδωσε βάρος υπέρ των δύο δεύτερων ομάδων. Έχει επικρίνει τους ηγέτες της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς, από την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ μέχρι τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν και την Βρετανίδα πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, ενώ αγκαλιάζει τους ηγέτες της λαϊκιστικής αντιφιλελεύθερης δεξιάς από τον Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία μέχρι την Marine Le Pen στην Γαλλία, τον Matteo Salvini στην Ιταλία και τον Jaroslaw Kaczynski στην Πολωνία. Ήταν στην Γερμανία, από όλα τα μέρη, όπου ο πρέσβυς των ΗΠΑ, Richard Grenell, εξέφρασε σε συνέντευξή του την επιθυμία να «ενισχύσει» τους «συντηρητικούς» της Ευρώπης, με την οποία δεν εννοούσε το παραδοσιακό γερμανικό κεντροδεξιό κόμμα της Μέρκελ.\nΕκτός από το να ενθαρρύνει τον δεξιό εθνικισμό και την διάλυση πανευρωπαϊκών θεσμών, η κυβέρνηση του Trump στρέφεται κατά του παγκόσμιου καθεστώτος ελεύθερου εμπορίου που υποβαστάζει την ευρωπαϊκή και την γερμανική πολιτική σταθερότητα. Ο ίδιος ο πρόεδρος έχει επικεντρωθεί ειδικά στην Γερμανία, διαμαρτυρόμενος για το μεγάλο εμπορικό πλεόνασμά της και απείλησε με έναν δασμολογικό πόλεμο κατά των γερμανικών αυτοκινήτων πέραν των δασμών που έχουν ήδη επιβληθεί στον ευρωπαϊκό χάλυβα και αλουμίνιο. Φανταστείτε ποιες θα είναι οι συνέπειες μιας ακόμα μεγαλύτερης πίεσης και σύγκρουσης: Η ύφεση στην γερμανική οικονομία και, μαζί με αυτήν, η επιστροφή του δυσάρεστου εθνικισμού και της πολιτικής αστάθειας.\nΤώρα φανταστείτε ότι η Ελλάδα, η Ιταλία και άλλες αδύναμες ευρωπαϊκές οικονομίες κλονίζονται και χρειάζονται περαιτέρω γερμανικά προγράμματα διάσωσης που ενδεχομένως να μην έρχονται. Το αποτέλεσμα θα ήταν η επανεμφάνιση του οικονομικού εθνικισμού και των πικρών διαιρέσεων του παρελθόντος. Προσθέστε σε αυτό τις αυξανόμενες αμφιβολίες σχετικά με την εγγύηση ασφάλειας των ΗΠΑ που ο Trump διόγκωσε σκόπιμα, μαζί με τα αιτήματά του για αυξημένες αμυντικές δαπάνες στην Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Η αμερικανική πολιτική φαίνεται να στρέφεται στην δημιουργία της τέλειας ευρωπαϊκής καταιγίδας.\nΠοιος μπορεί να πει εάν αυτή η καταιγίδα θα ξεσπάσει σε πέντε χρόνια ή δέκα ή 20; Αλλά τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Το 1925, η Γερμανία ήταν μια αφοπλισμένη, λειτουργική, αν και ασταθής, δημοκρατία, και συνεργάστηκε με τους γείτονές της για να δημιουργήσει μια σταθερή ειρήνη. Οι Γάλλοι και Γερμανοί ηγέτες κατέληξαν σε ένα ιστορικό σύμφωνο στο Λοκάρνο της Ελβετίας. Η οικονομία των ΗΠΑ βρυχάτο, και η παγκόσμια οικονομία ήταν σε σχετικά καλή υγεία, ή έτσι φαινόταν. Μια δεκαετία αργότερα, η Ευρώπη και ο κόσμος κατέβαιναν στην κόλαση.\nΣήμερα, ίσως όντως ο γερμανικός λαός και οι γείτονές του στην Ευρώπη να μπορούν να υπολογίζονται για να σώσουν τον κόσμο από αυτήν την μοίρα. Ίσως οι Γερμανοί να έχουν μεταμορφωθεί για πάντα, και τίποτα να μην μπορεί να ανατρέψει ή να μεταβάλει αυτήν τη μεταμόρφωση, ούτε καν η καταστροφή της Ευρώπης γύρω τους. Αλλά ίσως ακόμη και αυτοί οι φιλελεύθεροι και ειρηνικοί Γερμανοί να μην έχουν ανοσία απέναντι στις μεγαλύτερες δυνάμεις που διαμορφώνουν την ιστορία και επί των οποίων έχουν λίγο έλεγχο. Και έτσι δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς πόσο καιρό θα διαρκέσει η ηρεμία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο κόσμος συνεχίσουν την τρέχουσα πορεία τους.\nΣε όλη την Γερμανία, εξακολουθούν να υπάρχουν χιλιάδες ενεργές βόμβες που είχαν ριχτεί από τους Συμμάχους κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια εξερράγη στο Göttingen πριν από λίγα χρόνια, σκοτώνοντας τους τρεις άνδρες που προσπαθούσαν να την εξουδετερώσουν.\nΣκεφτείτε την Ευρώπη σήμερα ως μια βόμβα που δεν έχει εκραγεί, με τον πυροκροτητή της άθικτο και λειτουργικό, και τα εκρηκτικά της να εξακολουθούν να είναι ενεργά. Αν αυτό είναι μια ικανή αναλογία, τότε ο Trump είναι ένα παιδί με ένα σφυρί, που χαρούμενα και απερίσκεπτα σφυροκοπά. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;\nΟ ROBERT KAGAN είναι ανώτερος συνεργάτης στην έδρα Stephen και Barbara Friedman στο Brookings Institution και ο συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο The Jungle Grows Back: America and Our Imperiled World


Δε EPIC STORE Free Games Μεγκαθρεντ - Forgotten Scroll\nForum Μέταλ και να καίει Heavy metal κουλτούρα Video Games\nΤώρα είναι Πέμ 07 Ιούλ 2022, 19:58\nΔε EPIC STORE Free Games Μεγκαθρεντ\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Δευ 14 Δεκ 2020, 00:06\nΤο EPIC STORE δίνει κάθε βδομάδα 2 free games για PC με την προϋπόθεση να τα κατεβάσεις από τον client τους. Eίπα loipon να ανοιξω αυτό τό τοπικ μιας κ λίγο πολύ όλοι μας την έχουμε ιδρώσει την gaming φανέλα.\nΑυτή τη βδομάδα έχει δυο αρκετά καλά cRPGs, πνευματικούς διαδόχους των αθάνατων Baldur's Gate, Icewind Date, Planescape Torment κλπ.\nΔημοσίευση από Metal_Warrior » Δευ 14 Δεκ 2020, 00:09\nέχω καβατζώσει τα πάντα από την αρχή της φάσης των free games και δεν έχω παίξει σχεδόν τίποτα δυστυχώς... ΟΚ κάποια που έδωσε και ήταν γαμώ τα είχα ήδη παίξει.\nΤα συγκεκριμένα αυτής της εβδομάδας τα είχα δοκιμάσει αλλά θέλουν άπειρες ώρες οπότε δεν...\nΔημοσίευση από theBox » Δευ 14 Δεκ 2020, 00:20\nΑπο τα καλυτερα rpgs των τελευταιων ετων. Πολυ καλη ευκαιρια.\nΔημοσίευση από ManowarakiasWsToSign » Δευ 14 Δεκ 2020, 01:10\nΤα πηρα χτες, το pillars ειναι εδω και χρονια στο ρανταρ μου καθως ολοι λενε πως ειναι αξιος διαδοχος της χρυσης εποχης των crpg (baldur's, torment κλπ), και οσο εχω δει gameplay, reviews και τετοια, το πιστευω.\nΕχει και ενα countdown στο app, απο 17 εως 31 Δεκεμβρη θα δινουν ενα δωρεαν game τη μερα.\nΔημοσίευση από Zippo190 » Δευ 14 Δεκ 2020, 09:43\nτους τελευταίους μήνες μόνο darkest dungeon.\nΔημοσίευση από Zippo190 » Δευ 14 Δεκ 2020, 09:49\nManowarakiasWsToSign έγραψε: ↑Δευ 14 Δεκ 2020, 01:10 Τα πηρα χτες, το pillars ειναι εδω και χρονια στο ρανταρ μου καθως ολοι λενε πως ειναι αξιος διαδοχος της χρυσης εποχης των crpg (baldur's, torment κλπ), και οσο εχω δει gameplay, reviews και τετοια, το πιστευω.\nαν θέλεις τσέκαρε το http://inquisitor-rpg.com/, καταπληκτικό σενάριο (πραγματικά απίστευτό), μέτρια mechanics αλλά άκρως απολαυστικό παιχνίδι.\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Δευ 14 Δεκ 2020, 11:43\nZippo190 έγραψε: ↑Δευ 14 Δεκ 2020, 09:49 αν θέλεις τσέκαρε το http://inquisitor-rpg.com/, καταπληκτικό σενάριο (πραγματικά απίστευτό), μέτρια mechanics αλλά άκρως απολαυστικό παιχνίδι.\nΜερακλής ο Ζίπο\nΔημοσίευση από theBox » Δευ 14 Δεκ 2020, 12:02\nΕιχα εντυπωσιαστει απο την πλοκη του inquisitor. Δυστυχως δεν το τελειωσα ποτε.\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Δευ 14 Δεκ 2020, 13:13\ntheBox έγραψε: ↑Δευ 14 Δεκ 2020, 12:02 Δυστυχως δεν το τελειωσα ποτε.\nΌ,τι ισχύει για το 96% του gaming backlog μου\nΔημοσίευση από ManowarakiasWsToSign » Δευ 14 Δεκ 2020, 16:16\nΩραια, δεν με ενδιαφερουν τα mechanics εαν υπαρχει υποθεση της προκοπης. Θα τσεκαρω.\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Τρί 15 Δεκ 2020, 21:33\nΑκούγεται πως το EPIC Store θα προχωρήσει σε daily giveaways τις επόμενες μέρες. Το είχε κάνει και πέρυσι, οπότε λογικά θα ακολουθήσει κ φέτος. Εδώ είναι τα "leaked" titles:\nΔημοσίευση από ManowarakiasWsToSign » Τρί 15 Δεκ 2020, 23:11\nαν ειναι legit, οι τιτλοι που θα δωσουν ειναι σοκαριστικα καλοι στο συνολο τους\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Τρί 15 Δεκ 2020, 23:23\nYup, το giveaway είναι legit Μένει να δούμε και τους τίτλους.\nΠροσωπικά ψήνομαι για Borderlands και Dragon Age.\nΔημοσίευση από Metal_Warrior » Τρί 15 Δεκ 2020, 23:34\nσοβαροί τίτλοι αλλά μόνο το borderlands 3 με ενδιαφερει\nΔημοσίευση από Scrollkeeper » Παρ 15 Ιαν 2021, 15:52\nΔωρεάν μέχρι τις 21 Γενάρη