December 27, 2009 στις κατηγορίες ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,\nδ Τελικά ήταν μια πολύ περίεργη χρονιά αυτή που φεύγει σε 3 (!) συνεδριάσεις από… αύριο!\nδ Ήταν μια χρονιά, η πρώτη εδώ και περίπου μια τριετία, που θα αποφέρει κέρδη (!) στους επενδυτές. Έστω ισχνά, αλλά πάντως κέρδη. Γιατί μην ξεχνάτε πως την ώρα που γράφονταν αυτές\nεδώ οι γραμμές ο Γενικός Δείκτης κέρδιζε περί το 20% με 21% σε σχέση με το ξεκίνημα της χρονιάς. Κι όμως, το 2009 ξεκίνησε με τον Δείκτη στις 1.800 μονάδες…\nδ Κι αν ψάξετε για παρόμοια θετική επίδοση θα πρέπει να ανατρέξετε όχι στην περυσινή ούτε στην προπέρσινη περίοδο, αλλά τρεις χρήσεις πίσω! Πάλι καλά να λέμε δηλαδή;\nδ Όχι, είναι η απάντηση. Όχι, γιατί αυτό το θετικό πρόσημο προφανώς και δεν αφορά τα χαρτοφυλάκια του μέσου ιδιώτη\nεπενδυτή. Όχι, γιατί ποιος άραγε έχει\nαποκλειστικά κερδοφόρες επιλογές στο χαρτοφυλάκιό του,\nιδίως όταν αυτό είναι –συνήθως, όταν μιλάμε για μικροεπενδυτές– πιο «ρηχό» κι από την ίδια την αγορά μας;\nδ Σε κάθε περίπτωση, όσα «γράφτηκαν» είναι ήδη παρελθόν. Και το μέλλον που οριοθετείται από την εναρκτήρια συνεδρίαση της νέας χρονιάς, τη Δευτέρα 4 Ιανουαρίου, πραγματικά μοιάζει πιο περίπλοκο από ποτέ.\nδ Σκεφτείτε μόνο πως όταν έκλεινε αυτό το κομμάτι η αγορά ανέμενε μια νέα υποβάθμιση (!) της ελληνικής οικονομίας, την τρίτη κατά σειρά, και πιθανότατα είχε αποτιμήσει ακόμα κι αυτό το νέο που σε άλλες περιόδους θα οδηγούσε σε βαθύ… μαρασμό. Εμείς μια όλη κι όλη υποβάθμιση δεν αναμέναμε, αυτήν της Standard & Poor’s, και αντέδρασε η αγορά μας μ’ ένα ξεγυρισμένο -6,5%…\nδ Σκεφτείτε επίσης πως στο μεσοδιάστημα από τα χαμηλά του Μαρτίου έως και τα υψηλά του Οκτωβρίου ο Γενικός Δείκτης έκανε ένα +95% (σε σχέση με το ξεκίνημα της χρονιάς), διόρθωσε κατόπιν στα χαμηλά φλερτάροντας με τις 2.000 μονάδες και κατέληξε σε επίπεδα –αναλογικά– παρόμοια με τις κατά μέσο όρο αποδόσεις των ευρωπαϊκών ανεπτυγμένων αγορών. Με δυο λόγια, από πλευράς κινητικότητας και διακυμάνσεων η χρονιά ήταν πλούσια. Το πρόβλημα είναι ότι λίγοι εξ ημών έγιναν φέτος πλουσιότεροι…\nδ Το ερώτημα πλέον είναι τι μέλλει γενέσθαι με τη νέα χρονιά και ως τέτοιο μόνο φιλοσοφικό δεν είναι! Αν πιαστεί κανείς από τη συμπεριφορά της αγοράς τις τελευταίες ημέρες θα μπορούσε να ισχυριστεί πως αίφνης άλλαξε το… σενάριο και μετατοπίστηκε το ενδιαφέρον από τους τραπεζικούς τίτλους. Αλήθεια, πόσοι πιστεύετε πως αυτό θα είναι και το… modus vivendi της αγοράς μας για τον επόμενο χρόνο;\nδ Η ουσία έγκειται στο πώς θα κινηθούν κάποια μεγάλα εγχώρια χαρτοφυλάκια και κυρίως στο κατά πόσον οι κρατούντες θα πείσουν τους εταίρους – πιστωτές μας ότι η χώρα, επομένως και η αγορά, έχουν αλλάξει κεφάλαιο. Εάν συνεχίσει η ίδια τακτική των λόγων που πόρρω απέχουν από τα έργα, τότε κανείς μην περιμένει πως και τα μεγάλα ξένα χαρτοφυλάκια θα αλλάξουν τακτική. Εκεί να δείτε εκθέσεις – συστάσεις που θα κυκλοφορούν και πακέτα μετοχών που θα φεύγουν με… «μάρκετ» εντολές!\nδ Όπως και να έχει, οι πρώτες ημέρες είθισται να είναι αναγνωριστικές, ο τζίρος θα παραμείνει χαμηλός για κάποιο διάστημα, ενώ και οι διεθνείς αγορές μην ξεχνάμε πως κλείνουν τη χρονιά στα υψηλά έτους. Άρα το πώς θα βαδίσουν κατόπιν ίσως είναι «οδηγός» και για το τι θα πράξουν όσοι δραστηριοποιούνται στο ΧΑ.\nδ Και μην ακούτε όσους επιμένουν πως η αγορά μας έχει «αποστασιοποιηθεί» από τις διεθνείς αγορές…\nΥΓ.: Την περασμένη Πέμπτη «έκλεισαν» οι σειρές Παραγώγων για το 2009. Όπερ σημαίνει πως μέχρι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου το ΧΠΑ δεν θα «βαραίνει» στα του ΧΑ. Κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι εδώ που έχουμε φτάσει!\nδ Τελικά ήταν μια πολύ περίεργη χρονιά αυτή που φεύγει σε 3 (!) συνεδριάσεις…


Πρώτη φορά κατασκηνωτής; Αποχωρίζεστε για πρώτη φορά το παιδί σας; Μην ανησυχείτε, αυτό το καλοκαίρι θα του χαρίσετε μια μοναδική εμπειρία. Μια υπέροχη περιπέτεια που θα τον/την συντροφεύει σε όλη του τη ζωή.\nΚάθε μικρός κατασκηνωτής καλείται για πρώτη ίσως φορά να βιώσει αυτή την εμπειρία μόνος του, χωρίς εσάς. Γι αυτό και η δική σας συνδρομή στο να προσαρμοστεί στο ολοκαίνουργιο αυτό περιβάλλον είναι καθοριστική και οδηγεί σε ένα αξέχαστο δημιουργικό καλοκαίρι.\nΕλάτε να μας επισκεφθείτε και να μας γνωρίσετε στη κατασκήνωση, πριν την έναρξη των κατασκηνωτικών περιόδων για να λύσουμε κάθε σας απορία. Συνειδητοποιείστε ότι αποχωρίζεστε το παιδί σας για λίγο και ότι το εμπιστεύεστε σε ανθρώπους υπεύθυνους και που οι ίδιοι είναι γονείς.\nΕτοιμάστε μαζί τα πράγματα του και μιλήστε του για τους νέους φίλους, τα παιχνίδια, τις δραστηριότητες που θα δοκιμάσει. Είναι σημαντικό να αποφύγετε να επικοινωνήστε μαζί του τις πρώτες δύο ημέρες. Μπορεί να είναι δύσκολο αλλά έτσι θα προσαρμοστεί πιο εύκολα, χωρίς να σκέφτεται ότι εσείς στενοχωριέστε. Δώστε του την ευκαιρία να επικοινωνήσει εκείνο μαζί σας για να σας πει πως περνάει.\nΜε την βοήθεια σας και την δική μας γνώση, εμπειρία και αγάπη για τα παιδιά, είναι σίγουρο ότι θα έχει ένα ξεχωριστό, γεμάτο περιπέτεια και δράση καλοκαίρι!!!\nΕμπειρίες και αναμνήσεις που θα το συντροφεύουν σε όλη του την ζωή!!!


Στον ίσκιο του Ήσκιου: Παρέα με τους "Σεντουκιασμένους φλώρους"\nΧθες το μεσημέρι, μόλις τέλειωσα τις δουλειές μου, επέστρεφα στο σπίτι, έχοντας στο μυαλό μου τα μύρια όσα. Είναι η ώρα, που το αυτοκίνητο είναι στον αυτόματο πιλότο, ενώ έχω εισοδεύσει στον... κόσμο μου. Πάντα το ραδιόφωνο παίζει Δεύτερο Πρόγραμμα, αλλά συνήθως δεν προσέχω, διότι είπαμε: εγώ... my Kosmos!!!...\nΚάποια στιγμή, μετά τον Λόφο του Στράνη, όπου ο Σολωμός εμπνεύστηκε τον Ύμνο μας, με συνεπήρε ένα άκουσμα αξιοπρόσεκτο, το δε σχόλιο των εκφωνητών μού θύμισε φίλους αγαπημένους.\nΕπρόκειτο για τη νέα μουσική δουλειά του Ισίδωρου Παπαδάμου (από τους "Χειμερινούς Κολυμβητές") και της Οικογένειάς του, πού κυκλοφόρησε τον προηγούμενο μήνα.\nΟ δίσκος φέρει τον απρόβλεπτο τίτλο "Σεντουκιασμένοι φλώροι" και είναι παραγωγή της εταιρίας (προσέξτε:) "Σε δισκάδικα δεν μπαίνουν ούτε κέρδη τα μαραίνουν Records".\nΜε τον Ισίδωρο έχουμε αλληλογραφία κάποιων χρόνων. Μού στέλνει τα μουσικά επιτεύγματα της Οικογένειάς του και ανταποδίδω με τις όποιες μου ταπεινές εκδόσεις. Σ' ένα ταξίδι μας μάλιστα με τη Φωτεινή προς Κιλκίς τον Ιούνιο του 2004, θεωρήσαμε υποχρέωση, να τον γνωρίσουμε από κοντά, διαβαίνοντας από το χωριό του, τον Δρυμό Θεσσαλονίκης. Μάς δέχτηκε με πολλή χαρά, μαζί με τη γλυκύτατη σύζυγό του, την Άννα. Είπαμε πολλά, φχαριστηθήκαμε την καλή τους παρέα στο κομψότατο σπιτικό τους κι έπειτα εμείς συνεχίσαμε τον δρόμο μας, με τις καλύτερες των αναμνήσεων!\nΑπό τότε δεν επικοινωνήσαμε πλέον, διότι η ζωή τα φέρνει όπως εκείνη θέλει και ο καθείς με "το κεφάλι μέσα"...\nΑυτά όλα σκέφτηκα, μόλις άκουσα τη νέα δουλειά των Παπαδάμου. Νά είναι καλά, κατέληξα, όπου και να βρίσκονται, ό,τι κι αν κάνουν και μπράβο τους!!!\nΣήμερα το μεσημέρι, ξαναεπιστρέφοντας μετά τις πρωινές υποχρεώσεις, βρήκα να έχουν καταφτάσει στο σπίτι οι "Σεντουκιασμένοι φλώροι"!!!\nΗ χαρά μου δεν περιγράφεται! Ήδη ακούω και ξανακούω τα τραγούδια των Φίλων μου, τα οποία διακρίνονται αμέσως για την ποιότητα που αποπνέουν, λόγω της αισθαντικότητας και της γνησιότητας, που έχουν καταγράψει. Οι στίχοι, η μουσική, όπως και τα έγχορδα λαϊκά όργανα που ακούγονται είναι όλα του Ισίδωρου Παπαδάμου, η ενορχήστρωση των Ανδρέα και Ισίδωρου Παπαδάμου, ενώ η Αναστασία Παπαδάμου τραγουδά και παίζει πιάνο.\nΌμως τι σημαίνει ο τίτλος "Σεντουκιασμένοι φλώροι"; Παράδοξο, στ' αλήθεια!... Στο cd υπάρχει σχετικό επεξηγηματικό σχόλιο, το οποίο αξίζει ν' αντιγράψουμε, διότι λέει πολλά και σημαντικά:\nΟι παθιασμένοι λάτρεις του κελαηδήματος των άγριων πουλιών ενίοτε καταφεύγουν σε σκληρές μεθόδους προκειμένου να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους. Εφαρμόζουν για τα δύσκολα πουλιά, τα πιο άγρια, τα πιο ατίθασα, τη διαδικασία του σεντουκιάσματος. Ως πιο κατάλληλος για σεντούκιασμα συνήθως κρίνεται ο φλώρος (carduelis chloris). Τον κλείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα σ’ ένα σεντούκι στο απόλυτο σκοτάδι, στην απομόνωση. Εκεί το πουλί – αν καταφέρει να επιζήσει μετά από τέτοιο σοκ - αλλάζει φτέρωμα, μετα- μορφώνεται και ημερεύει. Λησμονεί το παρελθόν του και προσαρμόζεται στη νέα πραγματικότητα. Τιθασεύεται, πειθαρχεί, υποτάσσεται. Κελαηδάει άφοβα, ανέμελα και παθητικά συμφιλιωμένο απόλυτα με αυτό που το ένστικτο του δίδαξε να φοβάται, τη στέρηση της ελευθερίας.\nΗ ανάρτηση αυτή ανήκει στην Ενότητα Άρθρα Π.Κ., Δίσκοι ακτίνας, Τέχνη\nΠάντα να γεμίζεις τη μέρα και τη ζώη σου με όμορφες εκφράσεις της τέχνης!! Τους χαιρετισμούς και την βαθιά μου εκτίμηση :)\nΠατέρα Παναγιώτη, καλησπέρα.\nΥπάρχουν πολλά που μπορεί να εννοείτε. Ανάλογα με την οπτική γωνία που έχει ο καθένας μας και την οπτική επίσης που μπορεί να έχει ο ίδιος άνθρωπος κάθε φορά. Εξαρτάται και πως ορίζουμε τις λέξεις. Το «άγριος» μπορεί να σημαίνει αυθεντικός, μπορεί να σημαίνει επίσης ακατέργαστος, που δεν είναι αναγκαστικά κακό, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και να είναι. Γιατί ακατέργαστος μπορεί να είναι και ακαλλιέργητος, αλλά μπορεί επίσης να είναι και γνήσιος. Το να είναι κάποιος ήμερος δεν σημαίνει εξημερωμένος, γιατί τότε έχει υποστεί παρέμβαση, και δεν είναι βέβαιο ότι είναι για καλό του. Ήμερος όμως μπορεί να μοιάζει με τα πλάσματα του Θεού στην πρώτη Κτίση, και με τους αγίους που με την άσκηση μπόρεσαν να γίνουν ήμεροι, σε αρμονία με τη φύση, όπως αλλού γράψατε, και τα άγρια ζώα να υποκλίνονται στα πόδια τους γιατί αναγνωρίζουν σ αυτούς το Πνεύμα του Θεού. Τώρα βέβαια, η ελευθερία είναι μαχαίρι που κόβει, είναι ευθύνη, και παράλληλα το μεγαλύτερο δώρο που μας έδωσε ο Θεός. Αν τη χάσουμε, είναι άνθρωποι αυτοί που μπορούν να μας τη στερήσουν? Είναι μήπως τα πάθη μας που μας κρατούν δεμένους κάτω? Τι είναι αυτό που μας ελέγχει? Εγώ λέω ότι είναι μόνο η αγάπη, μ όποια έννοια και βάθος μπορεί να πάρει αυτή η λέξη. Κανείς άλλος δεν μπορεί να μας ελέγξει. Καμμιά βία. Γιατί τότε θα δραπετεύαμε. Με το δεδομένο ότι θα βλέπαμε τα κάγκελα και ότι έχουμε αρκετή ψυχική ισορροπία για να έχουμε ενσυναίσθηση. Και τι τραγούδι μπορεί νάναι αυτό που προκύπτει από παραβίαση της φύσης.. Θλιβερό, καταθλιπτικό τραγούδι θα είναι όσο μελωδικό κι αν ακουστεί. Κανένα αηδόνι δεν τραγουδάει στο κλουβί όσο υπέροχα τραγουδούσε στο δάσος, οπότε θεωρώ ότι οι ψυχές, όπως ο αέρας δεν φυλακίζονται, και όποιος το επιχειρεί, έχει χάσει το αηδόνι κι έχει κρατήσει τη σκιά του.\nΣίγουρα θαθ είναι καλή δουλειά. Εμπιστεύομαι το γούστο σου!\nΗ Τέχνη πάντα προσφέρει ανάσες αναζωογονητικές! Αλίμονο, αν δεν υπήρχε!!!\nΑνταποδίδω πολλούς χαιρετισμούς!\nΧαίρομαι την ορθή / ορθόδοξη σκέψη σου και δεν έχω παρά να συμφωνήσω σε όλα.\nΣχολιάζω απλώς μ' ένα ποιηματάκι που θυμήθηκα, ότι έγραψα προ καιρού σε μιαν άλλη διαδικτυακή φίλη blogger, το οποίο νομίζω, ότι ταιριάζει στην περίπτωση. Προσοχή, το περιεχόμενο αφορά σ' εκείνη την περίπτωση. Απλά, το μεταφέρω εδώ, επειδή μιλά για μια παράλληλη ζωή κλουβιού:\nΚ’ εγώ στο κλουβί\nέστω κι αν ξέρω\nτου καιρού το πρόσκαιρο\n4 Απριλίου 2008 - 5:46 μ.μ.\nΝαι, είναι καλή δουλειά! Εγώ, τουλάχιστον, την φχαριστήθηκα! Ο Ισίδωρος είναι παληός στον χώρο, πεπειραμένος. Και, ως γνωστόν, ο παληός είναι αλλιώς!!!\nΕξαιρετικός το τίτλος, και το "πού το πάει" ακόμη περισσότερο!!!\nΗ επεξήγηση απαραίτητη, γιατί το μυαλό πάει αλλού.\nΕχω την εντύπωση ότι με την αγραμματοσύνη που κυκλοφορεί τελευταία, ο μισός πληθυσμός δεν ξέρει ότι ο φλώρος είναι πουλί...\nΣκέφτομαι οτι στο "Μικρό Πρίγκιπα" του Εξυπερύ, η αλεπού εξημερώθηκε ενώ ήταν άγρια πρώτα, όταν σχετίσθηκε, όταν έγινε η δική του αλεπού, όπως και το τριαντάφυλλο, ενώ ήταν όμοιο με όλα τ άλλα τριαντάφυλλα του κήπου, ήταν εντελώς διαφορετικό, γιατί ήταν το δικό του τριαντάφυλλο, που είχε δώσει ώρες , κόπο και ενδιαφέρον για να το ποτίζει, και έγινε το δικό του τριαντάφυλλο που δεν έμοιαζε με κανένα.. Νομίζω οτι εκείνο το στοιχείο που μας κρατάει ελεύθερους είναι εκείνο που μας σχετίζει με τον άλλον και κρατάει τη μοναδικότητά μας ανέπαφη. Η ελευθερία που έχουμε είναι ανάλογη με το βαθμό που διατηρούμε την ιδιότητα του προσώπου, και αρνιόμαστε να είμαστε άτομα, αριθμοί και μάζα. Το πρόσωπο συνδέεται, αντιστέκεται και δεν μένει απαθές, αντιδρά.\n4 Απριλίου 2008 - 10:47 μ.μ.\nΣεντουκιασμενοι Φλώροι, Ομορφα πρωτοτυπος τιτλος! πιστευω οτι εξ ισου ομορφο και το περιεχομενο. Τωρα για τη μεθοδο φυλακισης του πτηνου, φυσικα και ΔΕΝ θα συμφωνησω. Μα ποιο αρρωστημενο μυαλο το σκεφτηκε αυτο αραγε?\nκαλο σου βραδυ πατερ παναγιωτη και να εισαι παντα καλα.\n4 Απριλίου 2008 - 10:56 μ.μ.\nΟ Ισίδωρος Παπαδάμου μού είναι εξαιρετικά συμπαθής και όχι μόνο μουσικά. Η κίνησή του να ηχογραφεί μόνος του και να ταχυδρομεί δωρεάν το CD του σε όποιον το θέλει ( αναφέρομαι στο προηγούμενο, για τώρα δεν ξέρω ) αποτελεί, πιθανώς, παγκόσμια πρωτοτυπία. Οι μουσικές οι δικές του, των χειμερινών, ακόμα του "δικού μας" Σταμάτη Χονδρογιάννη από την εποχή του... Παγασητικού έχουν φρεσκάρει την ελληνική δισκογραφία. Οι συναυλίες/παραστάσεις τους, εξαίσια ερασιτεχνικές, έχουν τη δύναμη να μετατρέπουν τη μάζα σε παρέα. Χαίρομαι που διάβασα νέα του εδώ.\n5 Απριλίου 2008 - 1:21 π.μ.\nτι να πω κι εγώ τώρα; δεν μπορώ να βγω απ΄το μπαούλο :(, πάντως χαίρομαι που τα "τραγούδια" μου είναι αρεστά :)\nβαθύτατα φιλοσοφημένοι οι φίλοι σου!\n5 Απριλίου 2008 - 10:17 π.μ.\nΗ ιστορία σας με τον Ισίδωρο, μου θύμισε ένα τραγούδι των Χειμερινών που έλεγε: "Συχνάζεις στο Μικρό Καφέ/ κι εγώ στη Μυροβόλο/ έτσι που όσο κι αν θέλουμε/ ποτές δε θα ιδωθούμε" αλλά στο τέλος καταλήγει "Μα που θα πάει ο καιρός/ κι οι βουρλισμένοι χρόνοι/ θε να 'ρθει κάποιο σούρουπο/ ξανά ν' ανταμωθούμε" Κι έτσι ανταμωθήκατε μέσα από τη μουσική που είναι η πιο άμεση και η πιο όμορφη γλώσσα του κόσμου!\nΕυχαριστούμε για την ενδιαφέρουσα μουσική πρόταση, που ιχνογραφεί, συνάμα, με τέχνη την ζωή.\nΝομίζω ότι λίγο ως πολύ όλοι είμαστε υποψήφιοι\nΗ ανάπτυξη ισχυρών αντισωμάτων για να μην τραγουδήσουμε ό,τι μας υπαγορέυουν οι κάθε λογής δεσμοφύλακες, απαιτεί απ' όλους μας πολύ αγώνα.\nΕίμαστε κι εμείς στη παρέα..μας πήρες με την ροή του λόγου σου και έχω την αίσθηση ότι και τη μουσική άκουσα..και τους αγαπημένους σου φίλους κάπου τους έχω συναντήσει..\nΤο σεντούκιασμα βέβαια με έπνιξε .."παθιασμένοι λάτρεις του κελαηδήματος των άγριων πουλιών" δεν θα τους έλεγα αλλά άλλη γλώσσα θα χρησιμοποιούσα..\n5 Απριλίου 2008 - 7:03 μ.μ.\nείναι όντως πρωτότυπο και πικρό το όλο στόρι του τίτλου.\nΑχ, αυτή η αγραμματοσύνη των σύγχρονων συνΕλλήνων... Αν ανοίξουμε αυτό το κεφάλαιο, θα χρειαστούν τόμοι...\nπάντα εμβαθύνεις στο μεδούλι των πραγμάτων. Δεν είσαι απλός θεατής, αλλά συμμέτοχος!\nΑχ, αυτό το Πρόσωπο, το Πρόσωπό μας! Ας το κρατήσουμε, όσο γίνεται πιο αλώβητο απ' τα σκαμπίλια των καιρών!...\n5 Απριλίου 2008 - 7:23 μ.μ.\nΤο μυαλό του ανθρώπου, μετά την αρχαία πτώση του, έγκειται στην α-σθένεια κυρίως. Έχει απωλέσει την πρώτη του ρώμη, κατέστη δηλαδή άρρωστος.\nΣημασία τώρα πλέον πρέπει να δοθεί στην επανεύρεση της αυθεντικότητας. Πρόκειται για μια πολύ πολύ απλή κίνηση, γι' αυτό και τόσο μα τόσο δύσκολη. Κάναμε τα απλά δύσκολα και αυτοεγκλωβιστήκαμε (οι βλάκες)αδιέξοδα...\n5 Απριλίου 2008 - 7:28 μ.μ.\nΚαι ως μουσικός, και ως κατασκευαστής οργάνων και ως άνθρωπος είναι συμπαθέστατος ο Ισίδωρος Παπαδάμου.\nΝαι! Επιλέγει εκείνος πού και σε ποιον θ' αποστείλει την δουλειά του!\nΜαγκιά του! Τον πάω με χίλια! Ταιριάζουμε σ' αυτό!\nΟμολογώ, ότι κι εγώ αισθάνομαι έτσι: Στο μπαούλο, αλλά τραγουδώ όπως θέλω!!!\nΜήπως όμως έτσι ακριβώς έχω προγραμματισθεί/μεταλλαχθεί;\nΜήπως έτσι πρέπει να πιστέψω, ώστε να παρηγορούμαι και να συνεχίζω να παραμένω αδιαμαρτύρητα στο ιδιωτικό μου μπαούλο;\nυ.γ. Πράγματι, οι Παπαδαμαίοι είναι ξεχωριστοί!!!\nΚαίριο το τραγούδι που μάς θυμίζεις!\nΝαι, η μουσική ενώνει, συμφιλιώνει, ημερώνει!\n5 Απριλίου 2008 - 7:38 μ.μ.\nΚι εσύ, φίλε μου, αγγίζεις τώρα δα το τραύμα της εποχής μας, την τύψη του καιρού μας!\nΣημασία έχει, να υπεκφύγουμε το "σεντούκιασμα".\nΑσυναίσθητα τώρα, θυμήθηκα την παλιά ταινία "Ο Πεταλούδας", όπου διεκραγωδείται η απεγνωσμένη (πλην τελεσφόρα) υπερπροσπάθεια του ανθρώπου να μην μεταλλαγεί. Αξίζει να την δούμε και την ξαναδούμε!...\nΌσο μπορείς, φίλη μου, καθώς κλείνει το σκέπασμα του σεντουκιού, βάζε κάτι εκεί: Ένα ρουχαλάκι, ένα παλιό τετράδιο, μια βαγιοφόρα, ένα σπιρτόκουτο, ένα ποιηματάκι, ένα κάτι τελοσπάντων, ώστε να μην μπορέσει να σφραγιστεί ερμητικά. Έτσι και μόνον έτσι θα μπορέσουμε, στον κατάλληλο χρόνο, ν' ανοίξουμε από μέσα κρυφά κρυφά το σεντούκι, δίχως να υποστούμε την ανίατη μεταλλαγή!!!...\nΤο ιδιωτικό σας μπαούλο μπορεί να είναι καταφύγιο για να μπαινετε όποτε θέλετε στα ενδότερα του Καταπετάσματος, και να ξαναβρίσκετε την Ησυχία, που χάνεται εύκολα "μεσ την πολλή συνάφεια του κόσμου, μες τις πολλές κινήσεις κι ομιλίες", και μετά έρχεστε σε μάς τους κοινούς θνητούς μ ένα θαύμα φτιαγμένο απο λέξεις, λές και είναι το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου..! Αυτό είναι δημιουργικό μπαούλο..Ας είναι καλά ο Παπαδάμος..θα μπώ να παραγγείλω το cd.\nΜη μού λέτε τόσο καλά λόγια, γιατί ο μισόκαλος παραμονεύει! Δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος να πέσει και να μην ξανασηκωθεί!\nΕυτυχώς, γνωρίζω τα όριά μου και πόσο (λίγο) φτάνει το χέρι μου. Οπότε δε ζητάω τίποτε περισσότερο. Αν και, κάποιος άλλος μπορεί να έλεγε, ότι πρέπει-(μάλλον έχει χρέος) ο άνθρωπος να ζητάει όλο και περισσότερα, όντας ανικανοποίητος. Μπορεί και να σφάλω, δεν επιμένω. Απόλυτο τίποτε!...\nΣαν αντίδωρο, σού αντιγράφω μερικά στιχάκια που μόλις προέκυψαν:\nδεν σε λυπάται.\nΣε ορθανοίγει Χρόνος\nσε αποτέμνει Τρόμος\nσαν το καρύδι\nσε συνθλίβουν Κυριακές\nΚι ακούς: -Για come to δώθε,\nπιάσε τον μίτο κι έλα!\n5 Απριλίου 2008 - 11:07 μ.μ.\nΠώ, πω! Με στεναχώρησε η ιστορία με τα πουλιά...Δεν το πιστεύω οτι το έκαναν αυτό, στα άμοιρα τα φτερωτά...\nΑν και Αριάδνη, με τρομάζει αυτό το:"...πιάσε τον μίτο κι έλα..", 'οπως και όλα τα προηγούμενα βέβαια. Με φοβίζει αλλά ίσως φοβάμαι το φόβο. Νοιώθω καλύτερα να πώ: δώσε μου το χέρι Σου να κρατηθώ, και νομίζω οτι το έχω.\nΔεν θα ξαναπώ καλά λόγια να μην τ ακούσει ο μισόκαλος, αλλά επειδή δεν ξέρει να ..διαβάζει, γράφω οτι τα υπονοώ κάτω απο κάθε άλλη λέξη! Και οι πέτρες μπορούν να μιλήσουν..\n6 Απριλίου 2008 - 3:10 μ.μ.\nΚι εγώ δεν το ήξερα... Ευχαριστούμε τον Ισίδωρο που μάς τα γνώρισε όλ' αυτά, επενδυμένα με τόσο όμορφη μουσική!!!\n6 Απριλίου 2008 - 7:35 μ.μ.\nαπαντώ Σοι με κάποια πρόχειρα χαϊκού:\nκ' είναι υγεία\nνα φοβάσαι τον Φόβο\nσαν τον Ίμερο.\nΜια νίκη Άλφα.\nΕνώ τραχύς ο πόνος\nμέχρι τ' Ωμέγα.\n6 Απριλίου 2008 - 10:06 μ.μ.\nΘα φροντίσω να το ακούσω αυτό το μπαούλο με τα πτηνά :))\n7 Απριλίου 2008 - 7:21 π.μ.


Αναψυκτικό Galvanina - Πράσινο Τσάι Ροδάκινο - Bean & Herb\nΑναψυκτικό Galvanina – Πράσινο Τσάι Ροδάκινο\nΑναψυκτικό Galvanina – Πράσινο Τσάι Ροδάκινο – Αξέχαστη γεύση.\nSKU: GALVAN20\tTags: galvanina premium αναψυκτικό βιολογικά βιολογικό αναψυκτικο ιταλικό αναψυκτικό\nΤο Πράσινο Τσάι Galvanina παρασκευάζεται με εκχύλισμα και έγχυση φύλλων πράσινου τσαγιού, μια ποικιλία που είναι δημοφιλής χάρη στην ισχυρή και διαρκή γεύση του και το φρουτώδες άρωμά του. Η έντονη γεύση του πράσινου τσαγιού συνδυάζεται με το έντονο άρωμα του βιολογικού σικελικού χυμού λεμονιού.\nΤο Galvanina Green Tea είναι ένα αποφασιστικά κομψό συστατικό όταν χρησιμοποιείται ως μίξερ για την προετοιμασία εκλεπτυσμένων κοκτέιλ.\nΟπτικός αντίκτυπος: πράσινος.\nΟσφρητικός αντίκτυπος: έντονο και διαρκές άρωμα πράσινου τσαγιού.\nΔυνατότητα ανάμειξης: ιδανική για ανάμειξη με καθαρά και καφέ οινοπνευματώδη ποτά. Ιδανικό για την ανάμειξη χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ γροθιές και ποτά.\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Αναψυκτικό Galvanina – Πράσινο Τσάι Ροδάκινο” Ακύρωση απάντησης\nΑναψυκτικό Galvanina – Μανταρίνι


Ζέρβας: Δε δικαιούμαστε να αποτύχουμε\n«Η ανάπτυξη είναι το στοίχημα της νέας εποχής, μια οικονομική ανάπτυξη, που θα συμπαρασύρει εμπόδια και παθογένειες». Αυτό τόνισε στο χαιρετισμό του στο Thessaloniki Summit ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Ζέρβας.\nΌπως τόνισε αναφερόμενος και στη νέα διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης, «δεν δικαιούμαστε να αποτύχουμε».\nΓια την πόλη επισήμανε πως έχει την ιδανική θέση, το ιδανικό μέγεθος και τους ιδανικούς ανθρώπους για να τα καταφέρει. Πρόσθεσε πως η Θεσσαλονίκη πρέπει να είναι μια πόλη φιλόξενη και κυρίως επενδυτικός προορισμός.\nΖέρβας Πόλη ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ 2


«Η καλύτερη επιλογή για τον Παναθηναϊκό ο Γκάμπριελ!» | Panathinaikos24.gr\n«Η καλύτερη επιλογή για τον Παναθηναϊκό ο Γκάμπριελ!»\nΤο γρήγορο transition, το θέαμα και η ικανότητα του στο ψηλό παιχνίδι, φέρνει τον Κένι Γκάμπριελ στο… προσκήνιο για τον Παναθηναϊκό Superfoods. Η σύγκριση με τον Γκιστ και όλα όσα μπορεί να προσφέρει ο Αμερικανός στο «τριφύλλι».\nΟ Κένι Γκάμπριελ, βρίσκεται πολύ κοντά στον Παναθηναϊκό Superfoods, με το panathinaikos24.gr, να επικοινωνεί με τον Θανάση Γιαπλέ, στο μακρινό Κατάρ, ο οποίος είχε τον Αμερικανό υπό τις οδηγίες του, στο Ρέθυμνο, τη σεζόν 2013-2014.\nΟ Έλληνας κόουτς, σκιαγραφεί το προφίλ του Κένι Γκάμπριελ, τον θεωρεί ως την καλύτερη δυνατή επιλογή, αυτή τη στιγμή, αναλύοντας το παιχνίδι του. «Διαφορετικός από τον Γκιστ, παρότι έχουν κοινά χαρακτηριστικά», αναφέρει ο κόουτς Γιαπλές, «πολύ καλός σουτέρ», προσθέτει. Ποια τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα του!\nΑναλυτικά όσα είπε ο Θανάσης Γιαπλές στο panathinaikos24.gr:\n«Ο Κένι όταν τον πήραμε εμείς στο Ρέθυμνο, ήταν ρούκι. Έπαιζε στο Ισραήλ, ωστόσο μια βομβιστική ενέργεια που έγινε, τον φόβισε και έφυγε με προορισμό τη Νέα Ζηλανδία. Το βασικό του προσόν είναι η αθλητικότητα. Είναι εξαιρετικός στο τρανζίσιον παιχνίδι, τρέχει καλά το γήπεδο, τελειώνει θεαματικά φάσεις, κάνει καρφώματα, σουτάρει καλά.\nΌταν ήρθε σε μας, είχε καλό τρίποντο, ωστόσο παρακολουθώντας τον στην Καρσίγιακα τα δύο επόμενα χρόνια διαπίστωσα πως το βελτίωσε αρκετά. Μπορεί να βοηθήσει στην άμυνα με αλλαγές και στην περιφερειακή άμυνα, ενώ είναι πολύ καλός στο επιθετικό ριμπάουντ. Αυτά όλα φυσικά, πρέπει να τα δούμε στο παρκέ».\n«Θα έλεγα ότι δεν του αρέσει η επαφή. Τόσο σε άμυνα, όσο σε επίθεση. Ο Κένι παίζει κυρίως με πρόσωπο και περιφερειακά, στο «5», αν και εφόσον χρησιμοποιηθεί έχει μειονέκτημα. Δεν παίζει καθόλου στο low post. Εκεί ίσως να έχει θέμα στην άμυνα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εμείς τον πήραμε ως ρούκι, έχουν περάσει δύο γεμάτες χρονιές και ένα πρωτάθλημα στην Τουρκία για τον Γκάμπριελ, απέναντι σε πολύ ανταγωνιστικές ομάδες.\nΘα είναι σίγουρα βελτιωμένος. Έχει περισσότερη εμπειρία πλέον, έκανε πρωταθλητισμό, σίγουρα θα έχει μπόλικη αυτοπεποίθηση. Αν πήγαινε στον Παναθηναϊκό κατευθείαν από το Ρέθυμνο, θα είχα ερωτηματικά. Ωστόσο στην Τουρκία, θεωρώ πως έκανε σημαντικά βήματα».\n«Είναι εξαιρετικό παιδί, δεν πρόκειται να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Είναι προσαρμοστικός σαν άνθρωπος και αθλητής παρότι ο Παναθηναϊκός είναι ένα σκαλοπάτι πάνω απ’ αυτόν».\nΓια το αν είναι η καλύτερη επιλογή για τον Παναθηναϊκό:\n«Από τους διαθέσιμους της αγοράς, δεδομένα είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή. Είναι διαφορετικός παίκτης από τον Γκιστ, παρότι μοιάζουν σε πολλά. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες συνθήκες και επιλογές, ήταν η κορυφαία, αναμφισβήτητα».\n«Είναι ένας παίκτης με προσωπικότητα και ψυχή. Το έχει καλλιεργήσει αυτό, θα είναι πολύ καλύτερος σε σχέση με τον παίκτη που είχα εγώ στο Ρέθυμνο. Παίζει πιο πολύ στο «4», παρά στο «5». Μπορεί να κόψει ψηλά την μπάλα, είναι ένα στοιχείο που μπορεί να του δώσει χρόνο στο «5»».\nΓια την εικόνα του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα, μέχρι στιγμής:\n«Έχω δει όλα τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού, αλλά και του Ολυμπιακού, μέχρι στιγμής. Νομίζω πως ελάχιστες λεπτομέρειες, μεταξύ και αυτών και η ατυχία με τους τραυματισμούς, του λείπουν για να βρεθεί εκεί που θέλει. Νομίζω με την επιστροφή του Μάικ Τζέιμς και την απόκτηση του Γκάμπριελ και αργότερα με τον Γκιστ φυσικά, θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός θα μπορεί να βρεθεί ξανά στο Top-4 της Ευρώπης».


ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ 1: Οι μητροπολίτες Καισαριανής Δανιήλ & Κορίνθου Διονύσιος αθεολόγητοι ή εγκάθετοι; [ΒΙΝΤΕΟ 2017]\nΟι μητροπολίτες Καισαριανής Δανιήλ & Κορίνθου Διονύσιος αθεολόγητοι ή εγκάθετοι; [ΒΙΝΤΕΟ 2017]\nΣχόλιο Ιστολόγιον Κατάνυξις: Για άλλη μια φορά η Κόρινθος, μας δίνει μια αποδείξη σχετικά με το πόσο έχει προχωρήσει η οικουμενιστική “σήψη” στο σώμα της Ιεραρχίας. Στο σχετικό βίντεο, δύο αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος, “ξεσπαθώνουν” μπροστά σε ένα νέο άνθρωπο, που όσο ανεπαρκής και αν φαίνεται θεολογικά, κατάφερε να "ξεσκεπάσει" τον σύγχρονο Εφιάλτη που απειλεί τη διοίκηση στην Ορθόδοξη Εκκλησία:\nΟι μητροπολίτες μας είναι αθεολόγητοι ή εγκάθετοι;\nΘα επανέλθουμε με άρθρο καταπέλτη που θα αποδεικνύει τον εφιάλτη αυτό. Δείτε το εξαιρετικά αποκαλυπτικό βίντεο, που δυστυχώς απηχεί τις απόψεις τους, πρίν από τη σύνοδο της Κρήτης (Ιανουάριος 2016), και τελικά εξηγεί και τη στάση ολόκληρης της Ιεραρχίας για το φλέγον αυτό θέμα πίστεως.\nΕτικέτες ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΔΑΝΙΗΛ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ


Ανήλικοι στη Μυτιλήνη ξεκοίλιασαν γατάκι με μαχαίρι - Phorum.com.gr\nΑνήλικοι στη Μυτιλήνη ξεκοίλιασαν γατάκι με μαχαίρι\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Nero » 15 Νοέμ 2019, 18:13\nΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 15.11.2019 | 15:44NEWSIT NEWSROOM\nΣυγκλονισμένος ο γιατρός που χειρούργησε το άτυχο ζώο μίλησε στο newsit.gr. «Δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Μας έφυγε σήμερα το πρωί. Η κατάστασή του ήταν τραγική. Παρότι ξύπνησε από την επέμβαση και έδειξε να ανακάμπτει, δεν άντεξε. Το γατάκι ήταν δύο – τριών μηνών και το είχαν ανοίξει με μαχαίρι για να δουν έχει γατάκια μέσα. Έβλεπα εφιάλτες όλη τη νύχτα. Έλεγα ότι έχουν δει πολλά τα μάτια μου στα 32 χρόνια που κάνω αυτό το επάγγελμα. Χθες όμως συγκλονίστηκα. Πώς είναι δυνατόν μικρά παιδιά να πιάνουν μαχαίρι και ν’ ανοίγουν ένα ζωντανό πλάσμα. Δεν έχω κοιμηθεί, δεν νιώθω καλά» είπε.\nΟ κτηνίατρος εξήγησε στο newsit.gr ότι από την εικόνα του ζώου φαίνεται πως κάποιοι το κρατούσαν κι ένας τρίτος προχώρησε στην αποτρόπαια πράξη. «Για να ανοιχτεί ένα ζωντανό πλάσμα με μαχαίρι δεν αρκεί να τραβήξει κανείς μια μαχαιριά. Αυτός που το έκανε, το χτύπησε με τη μύτη του μαχαιριού για να το ξεκοιλιάσει. Μόνο έτσι θα μπορούσε να το κάνει. Μόνο που σκέφτομαι ότι αυτό το παιδί, σε αυτή την ηλικία, κρατάει μαχαίρι και ξέρει και να το χειρίζεται, συγκλονίζομαι. Το γατάκι ήρθε με όλα του τα όργανα έξω και ήταν σε σοκ. Ο άνθρωπος που το έφερε το είχε σε μια κουβέρτα» σημείωσε.\nΤο περιστατικό σημειώθηκε χθες Πέμπτη το μεσημέρι περίπου στις 15:00, σ’ ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Μυτιλήνης. Ο άνθρωπος που είδε το περιστατικό, απομάκρυνε τους δράστες και μετέφερε το ζώο στον κτηνίατρο περιέγραψε στο newsit.gr όσα βίωσε. «Πήγα στο πάρκινγκ να πάρω το αυτοκίνητό μου. Στο σημείο υπήρχαν πολλά παιδάκια Ρομά. Άκουσα κάποιους να φωνάζουν “γεννάει, γεννάει” και πλησίασα. Μόλις έβαλα φωνή εξαφανίστηκαν. Κοίταξα κι έπαθα σοκ. Το είχαν ανοίξει με αιχμηρό αντικείμενο. Έχω την εντύπωση πως ένα από τα παιδιά που έφυγαν κρατούσε κάτι σαν μαχαίρι. Τα παιδιά που ήταν πάνω από το γατάκι ήταν από επτά, οκτώ ετών, μέχρι δέκα. Αν δω τα παιδιά, πιθανόν θα τα αναγνωρίσω. Το ένα θα το αναγνωρίσω σίγουρα. Έχω δει κι άλλα περιστατικά βίας απέναντι σε ζώα, αλλά τέτοιο πράγμα ποτέ. Όταν το βρήκα κρέμονταν όλα τα όργανά του. Από χθες δεν είμαι καλά.\nΣύμφωνα με πληροφορίες του newsit.gr σήμερα το πρωί έγινε καταγγελία στην Αστυνομία και ο άνθρωπος που εντόπισε το άτυχο ζώο κατέθεσε μήνυση κατ’ αγνώστων. Όπως είπε ο ίδιος στο newsit.gr οι δράστες πρόκειται να αναζητηθούν από τις αρμόδιες Αρχές.\nhttps://www.newsit.gr/topikes-eidhseis/ ... s/2916413/\nRe: Ανήλικοι στη Μυτιλήνη ξεκοίλιασαν γατάκι με μαχαίρι\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ορέστης 35 » 15 Νοέμ 2019, 18:32\nΟ, τι μαθαινουν απ τους γονεις τους κανουν-βλεπε και διαφοδα ποστ στο φορουμ\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από vantono » 15 Νοέμ 2019, 18:35\nΜυτιληνη δεν ειχε συμβεί και το άλλο με τα άλλα μούλικα, που το κλώτσαγαν μεσα στην πισινα, ή Ρόδο? Δεν θυμαμαι. Μόνη σωτηρία όπως και να 'χει, να αρχίσουν να ζεσταίνουν μηχανές τα βομβαρδιστικά.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Οθωμανέλλην » 15 Νοέμ 2019, 18:41\nΔυστυχώς πρέπει να αποδεχτούμε την αλήθεια. Οι χώρες απο τις οποίες έρχονται ΔΕΝ υπολογίζουν την ανθρώπινη ζωή πόσο μάλλον αυτή ενός ζώου. Είναι άνθρωποι που έρχονται απο εμπόλεμες ζώνες και η ζωή τους έχει κάνει σκληρούς. Ας τους βοηθήσουμε ΑΛΛΑ, μην περιμένουμε οτι θα ενταχθούν στην κοινωνία μας. Άλλες αξίες έχουν αυτοί και άλλες εμείς.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από vantono » 15 Νοέμ 2019, 18:43\n15 Νοέμ 2019, 18:41\nγια ρομά γράφει η μαρτυρία στο άρθρο, όχι για λάθρο.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Εμπεδοκλής » 15 Νοέμ 2019, 19:14\nΓια γύφτους μιλάμε. Πάλι καλά που δεν ξεκοίλιασαν άνθρωπο...\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ασέβαστος » 15 Νοέμ 2019, 19:44\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από panos291 » 15 Νοέμ 2019, 20:01\n15 Νοέμ 2019, 19:44\nΑπό χειρουργους και πάνω βγάζει αυτή η ράτσα.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Μαυροβασίλης » 15 Νοέμ 2019, 20:05\n15 Νοέμ 2019, 20:01\nδραβίδες, τουρανομογγόλοι και αφρικανάραβες, απόλυτη μούργα\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ορέστης 35 » 16 Νοέμ 2019, 05:56\nΑυτα καποτε στα χωρια τα καναν ολα τα ελληνοπουλα.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από stergiosbik » 16 Νοέμ 2019, 08:01\nΚαισαρική πήγαν να κάνουν τα παιδιά κι εσείς πέσατε αμέσως να τα φάτε.\nΠώς να προοδεύσουν μετά όταν τους κόβετε τα φτερά.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από plouf » 16 Νοέμ 2019, 08:06\n15 Νοέμ 2019, 19:14\nΤους λεμε και ρομα τωρα :για λογους πολιτικης ορθοτητας.τρομαρα να τους ερθει.\nΠαλια τους ελεγαν τσιγγανους τουλαχιστον.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Kiki mat » 16 Νοέμ 2019, 08:07\n16 Νοέμ 2019, 08:01\nΓέννησε τα αντερα της η γατα . Δεν το λυπήθηκαν λίγο. Αυτό θα εσκουζε σίγουρα. Τι να πω ; Κρίμα το γατουλι .Από την άλλη όταν είδα χθες στις ειδήσεις το παιδάκι που το καταδαγκωσαν τρεις σκυλοι ,και το γλύτωσε ή μάνα. Σκεφτόμουν εάν ήμουν στην θέση της θα τα σκοτωνα επί τόπου .\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από stergiosbik » 16 Νοέμ 2019, 09:23\n16 Νοέμ 2019, 08:07\nΑν αυριο-μεθαυριο δεν βρισκεις γυναικολογο να ξεγεννησει την κορη σου-νυφη σου,να μην παραπονιεσαι.\nΜη αναγνωσμένη δημοσίευση από Εμπεδοκλής » 16 Νοέμ 2019, 11:08\n16 Νοέμ 2019, 08:06\nΣτη συγκεκριμένη περίπτωση στηρίζω το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Γύφτους τους έχω ακούσει να αυτοαποκαλούνται και τίποτε άλλο.\nΝέα δημοσίευση Ανήλικοι με μολότοφ\nΤελευταία δημοσίευση από Obi Wan Iakobi « 11 Ιουν 2020, 14:36\nαπό ΑΛΟΓΟΜΟΥΡΗΣ » 07 Ιουν 2020, 13:45 » σε Εσωτερική Πολιτική\n11 Ιουν 2020, 14:36\nΝέα δημοσίευση Φος γατάκι\nΤελευταία δημοσίευση από sys3x « 30 Σεπ 2019, 02:37\nαπό sys3x » 30 Σεπ 2019, 02:37 » σε Θετικές Επιστήμες\n30 Σεπ 2019, 02:37\nΝέα δημοσίευση Σκέφτομαι να αγοράσω γατάκι.\nΤελευταία δημοσίευση από relativer777 « 02 Απρ 2020, 16:59\nαπό Cloud87 » 27 Σεπ 2018, 22:01 » σε Ζώα & άνθρωπος\n02 Απρ 2020, 16:59\nΝέα δημοσίευση ΗΠΑ αστυνομικος πυροβολει γενειοφορο με μαχαιρι\nΤελευταία δημοσίευση από run « 19 Φεβ 2019, 22:13\nαπό run » 16 Φεβ 2019, 17:58 » σε Κοινωνικά θέματα\n19 Φεβ 2019, 22:13


Moonlight Tales: Αναρούσες - Κώστας Ανετάκης\nΑναρούσες - Κώστας Ανετάκης\nΗ καριέρα του Δάμου Σαρμάκου, πολυδιαβασμένου συγγραφέα, έχει γνωρίσει καλύτερες μέρες. Τώρα, με πρόσκληση ενός παλιού του φίλου, ο Δάμος ταξιδεύει στην Πικρολίμνη, σε αναζήτηση έμπνευσης. Η μικρή λουτρόπολη, δίπλα στην ομώνυμη λίμνη, που βρίθει από γραφικούς θρύλους, υπόσχεται να του προσφέρει διέξοδο από το συγγραφικό μπλοκάρισμα, καθώς κι ανακούφιση απ’ τις περιπέτειες του πρόσφατου διαζυγίου. Ή, τουλάχιστον, έτσι πιστεύει εκείνος.\nΌταν οι εφιαλτικοί μύθοι, που ψιθυρίζουν διστακτικά οι ντόπιοι, αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά, ποιος θα ’ναι αυτός που θα λύσει το γρίφο και θα φέρει τη λύτρωση; Ο ηγούμενος της μονής, που τα σκονισμένα του κιτάπια τους έχουνε προλέξει; Ο αρχαιολόγος που, βασισμένος στην επιστήμη του, δεν βλέπει παρά μόνο φυσικά φαινόμενα; Οι ντόπιοι, που γνωρίζουν περισσότερα απ’ όσα λένε; Όλα εξηγούνται με τη λογική, βάσει των φυσικών φαινομένων. Μα τούτα πάντοτε έχουν σκοτεινές πτυχές, που η ανθρώπινη αντίληψη αδυνατεί να προσεγγίσει.\nΚαταμεσής στη μάχη με δαίμονες και πανάρχαιες θεότητες, ο πρωταγωνιστής παρασύρεται σε μια ψυχοδηλωτική ατραπό, μέσα απ’ την έκσταση και τη συμφορά, στη μεθόριο της ζωής και του θανάτου, που τον οδηγεί στην επίγνωση και του χαρίζει το προνόμιο της ελεύθερης επιλογής.\nΈνα μυθιστόρημα που συνδυάζει το κλασικό θρίλερ με τη λαογραφία, τις φυσικές επιστήμες, την ψυχολογία, το δαρβινισμό και τη θεωρία των μιμιδίων, πέρα και πάνω από κάθε μεταφυσική προσέγγιση.\nΓεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967 κι ελάχιστα έχει ξεκουνηθεί από τα πάτρια εδάφη, τουλάχιστον σωματικώς. Σπούδασε Βιολογία και Νανοτεχνολογία και δούλεψε σ’ ένα σωρό άθλια επαγγέλματα, βοηθός λογιστή, περιπτεράς, δάσκαλος σε φροντιστήρια, ΙΕΚ και ΤΕΙ, ερευνητής στο πανεπιστήμιο, εργαστηριακός σε φασονατζίδικο, έμπορος, βαρκάρης, εργάτης σε φάμπρικα κι ακροβάτης του τρόμου.\nΌπως είναι φυσικό κι αναμενόμενο για έναν τέτοιο πολυτεχνίτη, κατέληξε ερημοσπίτης άνεργος και βέβαια συγγραφέας, όπως κάθε ρεμάλι που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του. Πεζογραφεί από το 2014, κι έχει βραβευτεί σε κάποιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς του φανταστικού και του ρεαλιστικού χώρου. Έργα του έχουν εκδοθεί σε συλλογικούς τόμους.\nΤο 2007 χρίστηκε Δούκας του Μεγάλου Χάους και του απονεμήθηκε το μυητικό παρανόμι Όττο, χάρη στη μοναδική ικανότητα του νου του να παράγει τάξη μέσα από αλλοπρόσαλλες χαοτικές ατραπούς, που κανονικά οδηγούν στην τρέλα και στην καταστροφή. Πρόσφατα ανακάλυψε πως τελικά δεν απέφυγε ούτε τη μια ούτε την άλλη…


Φυσικά ο οργασμός είναι θέμα χημείας, διάθεσης και προφανώς έλξης, σεξουαλικής και όχι μόνο! Ωστόσο, επειδή οι έρευνες είναι εδώ για να μας αιφνιδιάζουν και κυρίως να μας ενημερώνουν, σου έχουμε κάτι juicy το οποίο θα σου ανατρέψει όσα πίστευες για ένα πολύ συγκεκριμένο είδος άντρα.\nΗ έρευνα λοιπόν διεξήχθη ανάμεσα σε 103 γυναίκες, ηλικίας 20 με 69 ετών, οι οποίες ανέτρεξαν στο σεξουαλικό τους παρελθόν προκειμένου να θυμηθούν ποιος ήταν ο παρτενέρ που τους προσέφερε την μεγαλύτερη ικανοποίηση.\nΣύμφωνα λοιπόν με τις απαντήσεις, οι άντρες που ήταν πιστοί, ευγενικοί και περιποιητικοί, προσέφεραν περισσότερους οργασμούς στις αγαπημένες τους, σε σχέση με εκείνους που χαρακτηρίζονταν από άστατη συμπεριφορά, σκληρή ή ακόμα και βίαιη.\n«Οι άντρες με τα υψηλότερα ποσοστά οργασμών, διέθεταν χιούμορ, πίστη, ήταν δημιουργικοί και μύριζαν ευχάριστα», υποστηρίζουν οι ερευνητές.\nΟπότε, ο μύθος του καλού παιδιού που δεν κάνει καλό σεξ, μόλις καταρρίφθηκε.


mikres epithimies: Tαλαιπωρείσαι από το σύνδρομο του καλού παιδιού; Μήπως κάνεις πάντα ό, τι ικανοποιεί τους άλλους;\nTαλαιπωρείσαι από το σύνδρομο του καλού παιδιού; Μήπως κάνεις πάντα ό, τι ικανοποιεί τους άλλους;\nΌλες οι σχέσεις -ερωτικές, επαγγελματικές, φιλικές- χρειάζονται κάποιες υποχωρήσεις, αλλά μέχρι ένα σημείο. Και το σημείο αυτό που ορίζει την υπερβολή είναι η προσωπική σου ευτυχία.\nΈνα “ναι” που είπες με βαριά καρδιά, ένα “όχι” που δεν είπες από φόβο, με μοναδικό στόχο να ικανοποιήσεις τον απέναντι μπορεί να μην είναι ευγένεια, καλοσύνη ή σεβασμός προς τον άλλο, αλλά προσωπικό σου πρόβλημα.\nΣύμφωνα με την ψυχολόγο Χρυσούλα Μαυράκη “το σύνδρομο του καλού παιδιού είναι αποτέλεσμα της προσωπικής ανασφάλειας. Έτσι, κάποιος νομίζει ότι δεν αξίζει και ότι δεν τον αγαπούν οι άλλοι για αυτό που είναι. Παίζει το ρόλο του καλού παιδιού που λέει σε όλα “ναι” και κάνει αυτό που λένε οι άλλοι μόνο και μόνο για να τους έχει κοντά του, γιατί αλλιώς φοβάται ότι θα τους χάσει”.\nΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ\n“Επειδή λοιπόν αυτό από κάπου ξεκινάει, συνήθως προκύπτει όταν έχουμε πολύ αυστηρό και απαιτητικό γονέα που το παιδί επιθυμώντας να τον ευχαριστήσει και να μην χάσει την αγάπη του και την αποδοχή του, παίζει το ρόλο του καλού παιδιού” εξηγεί η ψυχολόγος.\n“Όταν λοιπόν μεγαλώσει και κάνει τις σχέσεις του εξακολουθεί και παίζει τον ίδιο ρόλο. Αυτό είναι άκρως επικίνδυνο γιατί μας σπρώχνει να είμαστε στις σχέσεις μας παραχωρητικοί, ενδοτικοί, να μην διεκδικούμε και να καταπίνουμε πολλά πράγματα τα οποία μας δηλητηριάζουν ή μας οδηγούν κάποια στιγμή σε έκρηξη και χαλάμε τη σχέση”.\nΤΣΕΚΑΡΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ...\nΜπορεί να μην το έχεις συνειδητοποιήσει και κάποια στιγμή μια σχέση σου να φτάσει σε αδιέξοδο. Σε πνίγει το παράπονο... Δεν έχεις κάνει κάτι κακό, δεν έχεις αδικήσει και έκανες τα πάντα να έχεις τον άλλον ικανοποιημένο. Μήπως όμως αδίκησες τον εαυτό σου; Μήπως κάπου τον καταπίεσες για να κάνεις ευτυχισμένο τον απέναντι; Μήπως πάσχεις από το σύνδρομο του καλού παιδιού. Η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη σου δίνει τα σημάδια...\n1. Όταν δεν τολμάς να πεις όχι ενώ θέλεις να πεις.\n2. Κάνεις ό, τι σου ζητούν ακόμα και χωρίς να το θέλεις.\n3. Φοβάσαι να πεις τη γνώμη σου για να μην σε διαγράψουν από τη σχέση.\n4. Καταπιέζεις τα θέλω και τις επιθυμίες σου για να μην χάσεις τη σχέση.\n5. Δεν ζητάς και δεν διεκδικείς αυτό που πραγματικά θέλεις, από φόβο μήπως και αν το διεκδικήσεις παρεξηγηθεί ο καλός σου και σε εγκαταλείψει.\nΚαταρχάς, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι δεν μπορείς να έχεις τους πάντες ικανοποιημένους. Δεύτερον, η λύση δεν είναι να φύγεις από το ένα άκρο και να πας στο άλλο, να γίνεις δηλαδή “κακό” παιδί, όπως κάποια στιγμή είπες πάνω στα νεύρα σου.\n1.Πρέπει να ανεβάσεις την αυτοεκτίμησή σου.\n2.Πρέπει να κατανοήσεις ότι οι άλλοι πρέπει να σε αγαπούν για αυτό που είσαι και όχι για αυτό που θα ήθελαν εκείνοι να είσαι.\n3.Πρέπει να μάθεις να έχεις γνώμη και άποψη ισχυρή και να την επιβάλλεις με καλό τρόπο μεν, αλλά σίγουρα να το κάνεις.\n4.Αν η σχέση σου, ζητά συνεχώς πράγματα και μάλιστα πράγματα τα οποία εσύ δεν θα ήθελες να κάνεις, θα πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά αν πρέπει να συνεχίσεις με αυτόν τον τρόπο και όχι με αυτόν τον άνθρωπο.\n5.Οπωσδήποτε να το συζητήσεις ειλικρινά μαζί του λέγοντάς του ότι έχοντας το σύνδρομο του καλού παιδιού πολλές φορές κάνεις πράγματα που δεν θέλεις και δεν κάνεις πράγματα που θέλεις.\nEurovision: Αυτά είναι τα 10 πρώτα τραγούδια του τελικού – Είναι μέσα η Ελλάδα; (ΒΙΝΤΕΟ)\n▼ Ιουλ 01 (24)\nΝόμοι εναντίον γυναικών: Όταν οι άνδρες είναι… πιο...\nΟ Dr Θ. Ασκητής μιλάει για τα προβλήματα στον οργα...\nΖΩΔΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011: Τι ερωτικές ευκαιρίες δίνουν...\nEntwine Collection by Links of London\nClinique Black Honey: Η Νέα Φθινοπωρινή Συλλογή Μα...\nΑναζητήστε τα TROLLBEADS στις διακοπές σας!\nΠώς να γλιτώσεις χρήματα από τις beauty αγορές σου...\nΓόνιμες και σε προχωρημένη ηλικία\nΠώς θα σταματήσετε τον χρόνο\nStella McCartney: Η Πρώτη της Συλλογή Νυφικών Εσωρ...\nΚουζίνες σε άσπρο-μαύρο\nBikini mania! Δες εδώ τις καλύτερες επιλογές της α...\nΤο πιο σικάτο χτένισμα για το καλοκαίρι\nΟι πιο εκκεντρικές πλατφόρμες είναι εδώ!\nΜουσικοθεραπεία: Οι νότες που κάνουν την διαφορά\nPrive κήπος στο μπαλκόνι\nCosmopolitan, Daquiri, Mojito, Μαργαρίτα! Αντιοξει...\nChristian Louboutin: Σχεδίασε τις πιο Ψηλές Μπαλαρ...\nΤρώγοντας έρχεται η… ομορφιά\nΗ εξαντλητική γυμναστική επηρεάζει την γυναικεία γ...\nArmani, Dolce&Gabbana, Missoni, Prada: ραντεβού στ...\nTαλαιπωρείσαι από το σύνδρομο του καλού παιδιού; Μ...


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ | Galatsion.gr\nΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ\nΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ Από Καίτη Λιανού , 14 Ιουλίου 2016 16:13\nΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ\n-Πάνε οι Απόκριες. Πέρασαν, έκανε η Αννούλα και πήρε εκείνο το λυπημένο ύφος. Χαιρόταν με όλον αυτόν τον σαματά της Αποκριάς, κυρίως με τις σερπαντίνες και τα κομφετί. Μέρες η μητέρα προσπαθούσε να καθαρίσει το σπίτι από όλον αυτόν τον χαρτοπόλεμο που τρύπωνε στα πιο απίθανα μέρη. Τελικά μπήκαμε στην Εβδομάδα της Τυροφάγου. Η γιαγιά σαν πιο μεγάλη - κυρία της παράδοσης την έλεγε ο πατέρας μας - τηρούσε όλα τα έθιμα του τόπου μας ή τουλάχιστον προσπαθούσε. Ό,τι όμως είχε σχέση με τη Θρησκεία δεν μπορούσε κανείς μα κανείς να την εμποδίσει.\n«Αυτή την Εβδομάδα δεν τρώνε κρέας. Να το ξέρετε, μας έλεγε. Είναι μια προετοιμασία, μετά από τα κρεατινά, για την Μεγάλη Σαρακοστή». Κι ετοίμαζε οτιδήποτε είχε σχέση με τυρί και αυγά. Έτσι οι μέρες περνούσαν χωρίς τα γλέντια που είχαμε συνηθίσει όλες εκείνες τις τέσσερις εβδομάδες της Αποκριάς. Ένα τηλεφώνημα όμως από την Κύπρο μας έδωσε ζωή και απερίγραπτη χαρά. Η θεία Μέλπω θα ερχόταν με τον θείο Σωτήρη και την ξαδέλφη μας να περάσουμε μαζί αυτές τις μέρες μέχρι και το Πάσχα.\n-Θα μας φτιάξεις εκείνα τα πιτάκια με την κολοκύθα; ρώτησε η γιαγιά και άρπαξε το τηλέφωνο απ’ τα χέρια μου ενώ τα χείλη της είχαν φτάσει ως τα αυτιά της από το γέλιο.\n-Ετοιμάστε τα υλικά, άκουσα τη θεία από την άλλη μεριά του τηλεφώνου.\nΗ θεία Μέλπω έφτιαχνε κάτι πιτάκια για την ημέρα της Τυρινής που δεν την ξεχνάμε ποτέ! Ήμουν προετοιμασμένη. Αυτή τη φορά τη συνταγή θα την έγραφα σε τετράδιο για να μπορώ να τα φτιάχνω κι εγώ. Κι έτσι έκανα!\n4 φλιτζάνια αλεύρι.\n½ φλιτζάνι λάδι.\n¼ κουταλάκι του γλυκού μαγιά σε σκόνη.\nΧλιαρό νερό, όσο χρειαστεί.\n500 γραμμάρια κολοκύθα κόκκινη.\n¾ του φλιτζανιού πλιγούρι.\n2 φλιτζάνια μαύρες σταφίδες.\n2 κουταλάκια του γλυκού κανέλλα.\nΔυόσμος φρέσκος ή μαϊντανός.\nΣε ένα μπολ ρίχνουμε το κοσκινισμένο αλεύρι και τη μαγιά και ανακατεύουμε. Σχηματίζουμε μία λακκούβα στη μέση και ρίχνουμε το λάδι. Με ένα κουτάλι ανακατεύουμε, λίγο- λίγο το λάδι, ούτως ώστε να πάει παντού. Στη συνέχεια, τρίβουμε με το χέρι το αλεύρι και μετά ρίχνουμε λίγο- λίγο το νερό και ζυμώνουμε μέχρι να γίνει μια λεία ζύμη. Τη σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για να «ξεκουραστεί» για μισή έως μία ώρα.\nΚαθαρίζουμε το κολότζι (κολοκύθα) Την κόβουμε σε μικρά κομματάκια ή την τρίβουμε. Σε ένα βαθύ τηγάνι, ρίχνουμε το λάδι και το αφήνουμε να ζεσταθεί καλά. Αφού ζεσταθεί ή κάψει το λάδι, ρίχνουμε την κολοκύθα. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοβράζει 20΄ με 30΄ λεπτά. Μισοσκεπάζουμε το τηγάνι μέχρι να μαλακώσει η κολοκύθα. Έπειτα προσθέτουμε το πλιγούρι και ανακατεύουμε μέχρι να μαλακώσει. Δεν πρέπει να έχει υγρά. Κατεβάζουμε το τηγάνι απ’ τη φωτιά και ρίχνουμε τις σταφίδες, την κανέλλα και το δυόσμο. Εάν θέλετε προσθέτετε και ¼ του φλιτζανιού ψιλοκομμένα καρύδια.\nΠαίρνουμε το μασδράτζιν (πλάστης) και ανοίγουμε ένα μεγάλο φύλλο σε κυκλικό σχήμα. Αφού ανοίξουμε το φύλλο κόβουμε κύκλους με ένα μεσαίου μεγέθους φορμάκι. Προσθέτουμε λίγη γέμιση στο κέντρο και διπλώνουμε τη ζύμη σαν μισοφέγγαρο πατώντας τη με τις άκρες ενός πιρουνιού για να κλείσει.\nΨήνουμε τις κολοκοτές σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για περίπου 20΄με 25΄ ή μέχρι να ροδίσουν.\nΕάν θέλετε οι κολοκοτές να γίνουν αλμυρές κόβετε την κολοκύθα από βραδύς και ρίχνετε αλάτι, ανακατεύετε και την άλλη μέρα το πρωί αν έχει βγάλει υγρά την στραγγίζετε. Στο τηγάνι θα βάλλετε το λάδι, κρεμμύδι, λίγο φιδέ, το πλιγούρι και τρεις σταφίδες ξανθές.\nΓια τις «κολοκοτές γλυτζιές» θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυρία Γιαννούλα Κλουβάτου που με τόση αγάπη μας χάρισε την συνταγή η οποία εμπεριέχεται στο λαογραφικό μου βιβλίο «Συνάντηση με το παρελθόν» εκδόσεις Όστρια 2016.\nΔιήγημα της Καίτης Λιανού\nΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΜΜΟΛΟΦΟΥΣ\nΑπό την συλλογή «Το γυάλινο δωμάτιο» της Καίτης Λιανού-Ιωαννίδου\nΉταν Φθινόπωρο, ένα μουντό πρωινό που ο ήλιος δεν είχε τη δύναμη να ζεστάνει τη γη, αφού τα μαύρα σύννεφα τον κρατούσαν μακριά της...