Πώς να θεραπεύσει την αμυγδαλίτιδα - Στηθάγχη June\nΠώς να θεραπεύσει την αμυγδαλίτιδα\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια πολύ κοινή ασθένεια που επηρεάζει τόσο τους ενήλικες όσο και τα παιδιά άνω των 5 ετών. Ο μέγιστος αριθμός περιπτώσεων αυτής της ασθένειας καταγράφεται την περίοδο του φθινοπώρου-χειμώνα και τόσο οι οξείες μορφές αμυγδαλίτιδας όσο και οι παροξύνσεις χρόνιων δεν είναι ασυνήθιστες. Θα μιλήσουμε για την αμυγδαλίτιδα και πώς να θεραπεύσουμε την αμυγδαλίτιδα για πάντα, σε αυτό το άρθρο. Έτσι...\nΤι είναι η αμυγδαλίτιδα και οι αιτίες της\nΟ όρος "αμυγδαλίτιδα" σημαίνει οξεία ή χρόνια ασθένεια μολυσματικής-αλλεργικής φύσεως, που επηρεάζει τους ιστούς των αμυγδαλών. Όπως μπορεί να φανεί από τον ορισμό, η αιτία της ασθένειας - λοίμωξη: διεγέρτη οξεία αμυγδαλίτιδα, στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ένα β-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου, και στη χρόνια μορφή της ασθένειας με την επιφάνεια των αμυγδαλών έσπειρε αρκετά είδη παθογόνων μικροοργανισμών, μεταξύ των οποίων μπορεί να είναι zelenyaschy και αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους, Staphylococcus aureus, εντεροκόκκους, αδενοϊούς, καθώς επίσης υπό όρους και μη παθογόνο χλωρίδα της στοματικής κοιλότητας.\nΣτην περίπτωση της οξείας αμυγδαλίτιδας, ο κύριος παράγοντας καταβύθισης είναι η υπερψύξη (τόσο γενική όσο και τοπική - περιοχή του λαιμού). Σε χρόνιες σχήμα του χωρίς σημασία ανοσολογική κατάσταση του οργανισμού ως σύνολο: συχνά προκύπτει στην εξάπλωση της μόλυνσης σε αμυγδαλές με παρακείμενες εστίες χρόνια λοίμωξη (τερηδόνα, ιγμορίτιδα), και επίσης λόγω της ενεργοποίησης των παθογόνων χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας - τα αίτια αυτά είναι δυνατόν ακριβώς κάτω από ελαττωμένη ανθρώπινη ανοσοποιητική κατάσταση. Επίσης, ένας από τους κύριους αιτιώδεις παράγοντες της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι οι συχνές οξείες μορφές αυτής της ασθένειας. Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αμυγδαλίτιδας είναι:\nξαφνικές μεταβολές της θερμοκρασίας περιβάλλοντος (κατά τη διάρκεια της μετάβασης, για παράδειγμα, από παγετό σε πολύ καυτό χώρο γραφείων) ·\nπαρατεταμένη συχνή παρουσία σε σκονισμένες, μολυσμένες περιοχές.\nΌπως αναφέρθηκε παραπάνω, η αμυγδαλίτιδα μπορεί να χωριστεί σε 2 μορφές - οξεία και χρόνια. Η οξεία αμυγδαλίτιδα (ή η αμυγδαλίτιδα) μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε διάφορες μορφές. Τα κυριότερα είναι:\nΟι κύριες κλινικές μορφές της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι:\nαντισταθμισμένη (στην πραγματικότητα - αδρανής χρόνια εστία της μόλυνσης των αμυγδαλών, επιδείνωση μόνο περιστασιακά, η αντίδραση από το σώμα απουσιάζει).\n(η γενική αντιδραστικότητα του οργανισμού στο σύνολό του είναι μειωμένη, σημειώνονται συχνές μη σοβαρές παροξύνσεις).\nάσθμα (συχνά δύσκολο συμβαίνουν παροξύνσεις, τοπικά και γενικά επιπλοκές (paratonzillit, αμυγδαλικά σύνδρομο σήψης kardiotonzillyarny) tonzilogennye λοιμωδών και αλλεργικών νόσων (ρευματικές καρδιακές διαταραχές των αρθρώσεων, των νεφρών).\nΣύμφωνα με μια διαφορετική ταξινόμηση, η χρόνια αμυγδαλίτιδα έχει 2 μορφές:\n(περιπτώσεις ασθένειας που εμφανίζεται μόνο με τοπικά συμπτώματα, υποκειμενικές καταγγελίες του ασθενούς και αντικειμενικά σημεία της νόσου, με ή χωρίς συχνές παροξύνσεις).\nτοξικές και αλλεργικές (παράλληλα με τις τοπικές αλλαγές είναι παραβιάσεις γενική (χαμηλό πυρετό, συμπτώματα δηλητηρίασης tonzillogennoy tonzillokardialny σύνδρομο? επειδή τα εμφανίζει δεδομένα μπορούν να εκφραστούν με διάφορους τρόπους, για να τους διακρίνουν 2 βαθμών).\nΟξεία αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από την οξεία έναρξη μιας σαφώς καθορισμένης σύνδρομο κοινή δηλητηρίαση: ένας ασθενής ανυψώνεται σε θερμοκρασία του σώματος C 39-40 °, υπάρχει μια απότομη αδυναμία, ρίγη, εφίδρωση, πόνο ή πόνο στις αρθρώσεις και στους μυς μειώνεται ή χάνεται εντελώς την όρεξη. Την ίδια στιγμή ή αμέσως μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, ο ασθενής σημειώνει την εμφάνιση πονόλαιμου, η ένταση του οποίου αυξάνεται σταδιακά. Στην αιχμή της ασθένειας, ο πόνος προφέρεται, παρεμποδίζουν την κατάποση και δεν επιτρέπουν στον ύπνο, διαταράσσονται τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα. Το λεμφικό σύστημα αποκρίνεται σε φλεγμονή στο λαιμό με αύξηση και πόνο στους περιφερειακούς (πρόσθιους και υπογνάθιους) λεμφαδένες.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από διαρκώς εναλλασσόμενες περιόδους ύφεσης και επιδείνωσης. Κατά τη διάρκεια της ύφεσης της αντισταθμισμένης και μη αντισταθμισμένης μορφής της νόσου, η κατάσταση των ασθενών είναι ικανοποιητική, δεν κάνουν σχεδόν καθόλου παράπονα. Συχνά ανησυχούν για μια σταθερή κατάσταση υπογλυκαιμίας (ελαφρά αύξηση της θερμοκρασίας - συνήθως μέχρι 37,1-37,3 ° C), μια αίσθηση δυσφορίας στο λαιμό κατά την κατάποση, βήχα. Σε αυτό το στάδιο της νόσου, η διάγνωση γίνεται κυρίως με βάση τα δεδομένα από μια οπτική εξέταση του λαιμού - συγκεκριμένα, οι αμυγδαλές. Με την ανεπιθύμητη αμυγδαλίτιδα, η κατάσταση των ασθενών πάσχει ακόμη και στην περίοδο μεταξύ των παροξύνσεων - η σοβαρότητα της προκαλείται συνήθως από τις αμυγδαλωτικές επιπλοκές. Στο πλαίσιο οξείας ιογενούς λοίμωξης του αναπνευστικού συστήματος ή άλλων ασθενειών που προκαλούνται από μείωση της ανοσίας, το στάδιο της ύφεσης της χρόνιας αμυγδαλίτιδας αντικαθίσταται από ένα στάδιο παροξυσμού:\nη θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται κατά μέσο όρο σε 38 ° C.\nυπάρχουν ενδείξεις δηλητηρίασης του σώματος - αδυναμία, λήθαργος, κόπωση, αίσθημα παλμών, εφίδρωση.\nξένο αίσθημα σώματος, δυσφορία, πονόλαιμο, συνήθως μέτριας έντασης.\nπου εκκρίνεται από τις φλεγμονώδεις αμυγδαλές προκαλεί συνεχή βήχα του ασθενούς.\nΛέγεται ότι τα συμπτώματα της έξαρσης της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι παρόμοια με οξεία εκδηλώσεις της μορφή, αλλά η κλινική εικόνα του πρώτου, κατά κανόνα, δεν είναι τόσο έντονη και την κατάσταση του ασθενούς παραβιάζεται όχι απότομα, αλλά με μέτρο.\nΟι ακόλουθες επιπλοκές της αμυγδαλίτιδας είναι συχνές:\nοξεία ρευματικός πυρετός.\nμετά την στρεπτοκοκκική ενδοκαρδίτιδα.\nΟι ασθένειες που σχετίζονται με τη χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι επίσης:\nκολλαγονόζες (συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE), δερματομυοσίτιδα, σκληρόδερμα, οζώδης περιαρθρίτιδα).\nδερματικές παθήσεις (πολυμορφικό εξιδρωτικό ερύθημα, έκζεμα, ψωρίαση).\nνόσοι περιφερικών νεύρων (ισχιαλγία, πλέξιγγος).\nΗ διάγνωση της οξείας αμυγδαλίτιδας δεν είναι δύσκολη. Ο γιατρός θα υποψιάζεται την ασθένεια με βάση τις καταγγελίες του ασθενούς, το ιστορικό της ασθένειας και της ζωής. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, μια φαρυγγοσκόπηση θα διεξαχθεί από ειδικό (εξέταση του στοματοφάρυγγα) και, αν χρειαστεί, θα καθοριστούν ορισμένες άλλες πρόσθετες μέθοδοι εξέτασης. Κατά τη διάρκεια της φαρυγγειοσκόπησης, μία ή και οι δύο παλλινικές αμυγδαλές είναι διευρυμένες, έντονα διογκωμένες, έντονα υπεραιτικές. Ανάλογα με τη μορφή οξείας αμυγδαλίτιδας, κενά που περιέχουν γέλη, πολυάριθμες πυώδεις θύλακες, βρώμικα πράσινα ή ακόμα και γκρίζα μπαλώματα, αιμορραγίες μπορούν να εμφανιστούν στην βλεννογόνο μεμβράνη. Σε γενικές γραμμές αίματος ανάλυση δείχνουν σημάδια βακτηριακών λοιμώξεων, δηλαδή, αύξηση του αριθμού των λευκοκυττάρων λευκοκυττάρων (λευκοκυττάρωση) μετατόπισης αριστερά, αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 40-50 mm / h). Προκειμένου να προσδιοριστεί ο τύπος του παθογόνου παράγοντα, ο ασθενής έχει συνταγογραφεί ένα στέλεχος στο λαιμό και ακολουθεί βακτηριολογική εξέταση. Η φαρυγγοσκοπική εικόνα των οξείων και οξέων παροξύνσεων της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι πολύ παρόμοια, επομένως, συνιστάται η διάγνωση της χρόνιας μορφής αυτής της νόσου κατά την περίοδο της ύφεσης. Η παρουσία δύο ή περισσότερων από τα συμπτώματα που αναφέρονται παρακάτω επιβεβαιώνει τη διάγνωση της χρόνιας αμυγδαλίτιδας:\nοι άκρες των αψίδων του παλατιού είναι υπεραιτικές και παχύρρευστες.\nυπάρχουν ζυμωτικές συμφύσεις μεταξύ των αψίδων του παλατιού και των αμυγδαλών παλατινών.\nοι αμυγδαλές αυξήθηκαν σε μέγεθος, χαλαρά, συμπιεσμένες, πάνω τους - αλλαγές στο κρανίο.\nστα κενά των αμυγδαλών - υγρές πύλες ή κνησμώδεις-πυώδεις μάζες?\nδιευρυμένοι πρόσθιους τραχηλικούς και / ή υπογνάθιους λεμφαδένες.\nΕξίσου σημαντικό για τη διάγνωση της χρόνιας αμυγδαλίτιδας γενική εξέταση αίματος (κατά τη διάρκεια της έξαρσης δείχνουν σημάδια βακτηριακής φλεγμονής, ύφεση μπορεί να είναι καμία αλλαγή σε όλα) και βακτηριολογική εξέταση των επιχρισμάτων που λαμβάνονται από το στοματοφάρυγγα.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα στην πλειοψηφία απαιτεί νοσηλεία του ασθενούς σε μολυσματικό νοσοκομείο. Ο γιατρός θα πρέπει να θεραπεύσει αυτή τη νόσο - η αυτοθεραπεία είναι απαράδεκτη! Ένας ασθενής με οξεία αμυγδαλίτιδα ή πονόλαιμο εμφανίζεται:\nδεδομένου ότι η ασθένεια είναι πολύ μολυσματική - απομόνωση από εκείνους γύρω από το νοσοκομειακό κουτί των μολυσματικών ασθενειών ή, εάν η θεραπεία εκτελείται στο σπίτι, σε ξεχωριστή αίθουσα.\nανάπαυση στο κρεβάτι για την οξεία περίοδο της νόσου.\nδιατήρηση της διατροφής, άφθονο ζεστό ρόφημα.\nαντιβιοτικό (θεραπεία με αντιβιοτικά της αμυγδαλίτιδας απαιτείται διεξάγεται ρυθμό - παρασκευή ακυρώσει 3-5 ημέρες μετά την ομαλοποίηση της θερμοκρασίας του σώματος, συνήθως χρησιμοποιούν ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος από τις ομάδες των κεφαλοσπορινών (Cefodox, cefixime) προστατεύονται από πενικιλίνες (Flemoklav, Amoksiklav), μακρολίδες (ερυθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη )).\nτοπική αντιβιοτική θεραπεία - το φάρμακο Bioparox είναι το πιο αποτελεσματικό στην περίπτωση αυτή.\nαναλγητικά (παυσίπονα) και αντιφλεγμονώδεις παστίλιες (Neo-Angin, Dekatilen, Trakhisan) και σπρέι (Tantum Verde, Tera-γρίπη, Givalex, Ingalipt κ.ά.).\nέκπλυση με αντισηπτικά διαλύματα (χλωροφύλλη αλκοόλης, φουρασιλίνη, χλωρεξιδίνη) ·\nθεραπεία της περιοχής των αμυγδαλών με αντισηπτικά (διάλυμα Lugol, διάλυμα χλωροφυλλιπτικών ελαίων).\nαντιϊσταμινικά (Loratadine, Cetrin, κλπ.) με έντονο οίδημα των αμυγδαλών.\nαντιπυρετικά φάρμακα (ιβουπροφαίνη, παρακεταμόλη) όταν η θερμοκρασία αυξάνεται πάνω από 38,5-39 ° C.\nσυμπιέζεται με Dimexidum και αντιφλεγμονώδη συστατικά στην περιοχή των λεμφαδένων με λεμφαδενίτιδα.\nΗ εισπνοή με αμυγδαλίτιδα δεν είναι αρκετά αποτελεσματική, επομένως πολύ σπάνια συνταγογραφούνται από γιατρό. Η τακτική της θεραπείας της χρόνιας αμυγδαλίτιδας καθορίζεται από τη μορφή της - η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική και χειρουργική. Μια απλή μορφή της νόσου υπόκειται σε συντηρητική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της φαρμακευτικής αγωγής και της φυσιοθεραπείας. Διεξάγεται σε μαθήματα των 10 ημερών, επαναλαμβανόμενα 2-3 φορές κατά τη διάρκεια του έτους. Εάν η επίδραση της τριπλής αγωγής απουσιάζει, περάστε την αμυγδαλεκτομή - αφαίρεση των αμυγδαλών. Η τοξική-αλλεργική μορφή της χρόνιας αμυγδαλίτιδας στάδιο 1 αντιμετωπίζεται επίσης συντηρητικά - το θεραπευτικό σχήμα είναι παρόμοιο με εκείνο της απλής μορφής της νόσου, αλλά συνιστάται η αμυγδαλεκτομή απουσία της αναμενόμενης επίδρασης από 2 κύματα συντηρητικής θεραπείας. Στο 2ο στάδιο της τοξικής-αλλεργικής μορφής της νόσου, η συντηρητική θεραπεία δεν έχει νόημα - συνιστάται άμεση χειρουργική θεραπεία. Στη θεραπεία της χρόνιας φλεγμονής των αμυγδαλών, το βασικό σημείο είναι η κατάλληλη θεραπεία χρόνιων εστιών μόλυνσης και άλλων ασθενειών, κατά των οποίων επιδεινώνεται. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι:\nφυσικά «φάρμακα» που αυξάνουν την άμυνα του οργανισμού: καθημερινό σχήμα, ισορροπημένη διατροφή, υγιεινός ύπνος, τακτική σωματική δραστηριότητα, θεραπείες-κλιματολογικοί παράγοντες.\nτους ανορθωτές και τα εμβόλια (IRS-19, Ribomunil, Bronhomunal, Levamizol) - μετά από διαβούλευση με έναν ανοσολόγο,\nβιταμίνες Β, C, Ε, Κ;\nπαράγοντες υποαισθητοποίησης (αντιισταμινικά, παρασκευάσματα ασβεστίου, χαμηλές δόσεις αλλεργιογόνων).\nΓια τη διεξαγωγή αμυγδαλές πλύσιμο αναπροσαρμογή κενά αντισηπτικά διαλύματα (dioxidine, furatsilin), αντιβιοτικά (κεφτριαξόνη), ένζυμα (Lidaza), αντιισταμινικά και ανοσοδιεγερτικούς παράγοντες. Στη θεραπεία της χρόνιας αμυγδαλίτιδας, ένας σημαντικός ρόλος δίνεται στη φυσιοθεραπεία:\nUHF, λέιζερ στην υποαξονική περιοχή.\nUV ακτινοβολία των αμυγδαλών και των περιφερειακών λεμφαδένων.\nυπερηχητικά σπρέϊ με χρήση εναιωρήματος υδροκορτιζόνης, διαλύματος διοξειδίνης, λυσοζύμης,\nοζοκερίτη και θεραπευτικές λάσπες με τη μορφή εφαρμογών στην περιοχή των λεμφαδένων.\nΟποιαδήποτε από αυτές τις διαδικασίες πρέπει ιδανικά να διεξαχθεί σε μια πορεία 10-12-15 συνεδριών. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, με την αναποτελεσματικότητα των συντηρητικών μεθόδων θεραπείας ή σε περίπτωση σοβαρής μορφής της νόσου, πραγματοποιείται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των αμυγδαλών παλατινών - αμυγδαλώματος. Η επέμβαση πραγματοποιείται μόνο στο στάδιο σταθερής ύφεσης της νόσου και απουσία αντενδείξεων σε αυτήν. Οι απόλυτες αντενδείξεις είναι:\nσοβαρό διαβήτη με συμπτώματα κετονουρίας.\nπνευμονική φυματίωση - μια ανοικτή μορφή.\nκαρδιακές παθήσεις με συμπτώματα χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας ΙΙ - ΙΙΙ βαθμό,\nυψηλή νεφρική ανεπάρκεια.\nασθένειες του αιμοποιητικού συστήματος, συνοδευόμενες από αιμορραγική διάθεση (αιμορροφιλία).\nΜετά από χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής αντιμετωπίζεται σε νοσοκομείο για 4-5 ημέρες, επιπλέον, οι σωματικές ασκήσεις αντενδείκνυνται γι 'αυτόν τις επόμενες 3 εβδομάδες.\nΗ πρόγνωση της οξείας αμυγδαλίτιδας είναι σχετικά ευνοϊκή: σε ορισμένες περιπτώσεις, η ασθένεια καταλήγει σε ανάκαμψη, αλλά συχνά μετατρέπεται σε χρόνια μορφή. Η χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι πρακτικά ανίατη - ο στόχος της θεραπείας δεν είναι η ανάκαμψη, αλλά η εισαγωγή της νόσου σε ένα στάδιο σταθερής ύφεσης. Η πρόγνωση των απλών μορφών αυτής της νόσου είναι επίσης σχετικά ευνοϊκή, όσον αφορά την μη αντιρροπούμενη μορφή της, είναι δυσμενής, καθώς ακόμη και κατά την περίοδο μεταξύ παροξύνσεων η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να διαταραχθεί έντονα.\nΟ συγγραφέας του άρθρου είναι η Chuklina Olga Petrovna, γενικός ιατρός, θεραπευτής. Εργασιακή εμπειρία από το 2003.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα (πονόλαιμος) είναι μολυσματική ασθένεια που προκαλεί φλεγμονή των αμυγδαλών.\nΈνα άτομο έχει ένα λεμφοειδές δακτύλιο στον φάρυγγα, το οποίο σχηματίζεται από αρκετές αμυγδαλές, αλλά κυρίως οι αμυγδαλές παλατινών εκτίθενται στη στηθάγχη.\nΗ στηθάγχη δεν είναι σωστή για να καλέσει την οξεία αμυγδαλίτιδα, καθώς στην παγκόσμια πρακτική ο όρος στηθάγχη είναι στηθάγχη.\nΜπορούν να διακριθούν οι ακόλουθες κύριες αιτίες της οξείας αμυγδαλίτιδας:\nΟ συνηθέστερος αιτιολογικός παράγοντας μεταξύ των βακτηρίων είναι ο στρεπτόκοκκος, πολύ λιγότερο συχνά ο σταφυλόκοκκος, ο πνευμονόκοκκος, τα άτυπα βακτηρίδια.\nΟποιαδήποτε ιογενής λοίμωξη της αναπνευστικής οδού μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη της αμυγδαλίτιδας.\nΟι ακόλουθοι παράγοντες συμβάλλουν στην εμφάνιση της νόσου:\nεισπνοή μολυσμένου αέρα κατά την εργασία ή κατά τη διάρκεια ζωής σε μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές.\nη παρουσία εστιών χρόνιων λοιμώξεων (φαρυγγίτιδα, ιγμορίτιδα, αδενοειδή, μέση ωτίτιδα, τερηδόνα).\nμακροχρόνια ανεξέλεγκτη πρόσληψη αντιβακτηριακών φαρμάκων.\nΗ εξάπλωση των παθογόνων παραγόντων μεταξύ του ενήλικου πληθυσμού συμβαίνει με αερομεταφερόμενα σταγονίδια (κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα), πολύ σπάνια επαφή με επαφή.\nΌταν διανέμεται η μεταφορά επαφών και οικιακής μεταφοράς όταν χρησιμοποιούνται κοινά σκεύη, είδη οικιακής χρήσης, με μη συμμόρφωση με τους κανόνες προσωπικής υγιεινής.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα διαιρείται με κλινικές εκδηλώσεις:\nκαταρράχης (η πιο ήπια μορφή οξείας αμυγδαλίτιδας).\nθυλακικά (οι πυώδεις θύλακες σχηματίζονται στις αμυγδαλές).\n(το πύον συσσωρεύεται σε lacunas των αμυγδαλών).\n(σχηματίζει πλάκα στις αμυγδαλές, οι οποίες, εάν αφαιρεθούν, μπορεί να προκαλέσουν εκσπερμάτωση της αμυγδαλιάς).\nΣυμπτώματα οξείας αμυγδαλίτιδας\nΜετά τη μόλυνση και μέχρι την εμφάνιση κλινικών συμπτωμάτων αμυγδαλίτιδας (περίοδος επώασης) μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως τρεις ημέρες.\nΤα κλινικά συμπτώματα της οξείας αμυγδαλίτιδας εξαρτώνται από τον τύπο της αμυγδαλίτιδας.\nΣημάδια της καταρροϊκής οξείας αμυγδαλίτιδας\nΦωτογραφία: ερυθρότητα του αμυγδαλώματος στην καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα\nΈτσι, με την καταρροϊκή μορφή της οξείας αμυγδαλίτιδας, αναπτύσσεται μια ρηχή βλάβη των βλεννογόνων αμυγδαλών.\nΑρχικά, ο ασθενής εμφανίζει σημάδια δηλητηρίασης, αλλά το σύνδρομο δηλητηρίασης είναι ήπιο. Για την τοξίκωση τα ακόλουθα συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά:\nη αύξηση της θερμοκρασίας κυμαίνεται από 37-38 μοίρες.\nμέτρια γενική αδυναμία.\nΣυμβαίνει και καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα χωρίς αύξηση της θερμοκρασίας.\nΤα τοπικά συμπτώματα εμφανίζονται λίγο αργότερα:\nήπιος πόνος κατά την κατάποση του λαιμού.\nοι αμυγδαλές πρησμένες.\nΥπερεμία (ερυθρότητα) των αμυγδαλών.\nΔεν υπάρχουν επιδρομές στην καταρροϊκή φλεγμονή στις αμυγδαλές. Η καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα προκαλείται συχνότερα από ιούς, μερικές φορές μπορεί να είναι μια πρώιμη εκδήλωση άλλων μορφών.\nΑυτός ο τύπος οξείας αμυγδαλίτιδας έχει μια ευνοϊκή και ευκολότερη πορεία. Εκτός από τα σημάδια της ίδιας της νόσου, με καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα, μπορεί να υπάρχουν ενδείξεις ιογενούς βλάβης στα γειτονικά όργανα:\nΜετά από τρεις ημέρες, η διαδικασία μειώνεται ή μεταβάλλεται σε άλλη σοβαρότερη μορφή αμυγδαλίτιδας.\nΣημεία της αμυγδαλικής και θυλακικής αμυγδαλίτιδας (πυώδης αμυγδαλίτιδα)\nΦωτογραφία: θυλακοειδής και ελλιπής μορφή αμυγδαλίτιδας\nΤο κόλπο και η αμυγδαλική αμυγδαλίτιδα είναι πυώδεις τύποι αμυγδαλίτιδας, αναπτύσσονται με βακτηριακές λοιμώξεις.\nΚαι οι δύο τύποι αρχίζουν με ένα σύνδρομο έντονης δηλητηρίασης:\nη θερμοκρασία του σώματος στην αμυλική αμυγδαλίτιδα ανέρχεται σε 39 μοίρες.\nμε λάσπη αμυγδαλίτιδα, η θερμοκρασία ανέρχεται σε 40 μοίρες ή περισσότερο.\nΟι τοπικές αλλαγές συμμετέχουν:\nκατά την κατάποση του πόνου μπορεί να δοθεί στο αυτί?\nοι υπογνάθιοι και οι τραχηλικοί λεμφαδένες είναι διευρυμένοι.\nπόνος στην ψηλάφηση περιφερειακών λεμφογαγγλίων.\nΥπερεμία των αμυγδαλών.\nστην μορφή των ωοθυλακίων, οι αμυγδαλές έχουν πυώδη θυλάκια - στρογγυλεμένους σχηματισμούς με διάμετρο έως 5 mm, λευκό-κίτρινο χρώμα.\nμε μια χαλαρή μορφή στις αμυγδαλές υπάρχουν συσσωρεύσεις πύου στα κενά των αμυγδαλών, επίσης λευκό-κίτρινο.\nη πυώδη εκκένωση μπορεί να καλύψει ολόκληρη την επιφάνεια των αμυγδαλών (πυώδης πλάκα).\nΗ διάρκεια των κλινικών εκδηλώσεων αυτών των δύο μορφών είναι συνήθως έως 7-10 ημέρες.\nΕλκρητική-μεμβρανώδης μορφή αμυγδαλίτιδας\nΗ ελκωτική μεμβρανική αμυγδαλίτιδα δεν προκαλεί διαταραχή της γενικής κατάστασης του σώματος. Το διακριτικό σημείο είναι η παρουσία γκρίζων επιδρομών, όταν αφαιρούνται, υπάρχουν ελκώδεις αλλοιώσεις του βλεννογόνου των αμυγδαλών.\nΕάν εμφανιστούν σημάδια οξείας αμυγδαλίτιδας, είναι απαραίτητο να επικοινωνήσετε με τον τοπικό γιατρό ή τον ωτορινολαρυγγολόγο σας.\nΔεν είναι απαραίτητο να κάνετε αυτοθεραπεία, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη επιπλοκών ή στη μετάβαση της αμυγδαλίτιδας στη χρόνια μορφή.\nΗ διάγνωση καθορίζεται με βάση τις χαρακτηριστικές καταγγελίες, την ιστορία της νόσου και, βεβαίως, τα δεδομένα επιθεώρησης.\nΟ γιατρός εκτελεί φαρυγγειοσκόπηση - εξέταση της στοματικής κοιλότητας και του φάρυγγα, η οποία ανιχνεύει τοπικές μεταβολές.\nΛαμβάνεται ένα επίχρισμα από τις αμυγδαλές για τον προσδιορισμό του αιτιολογικού παράγοντα της ασθένειας και για την επιλογή φαρμάκων για τη θεραπεία της φλεγμονώδους διαδικασίας. Καθορίζεται σε ποια φάρμακα το παθογόνο είναι ευαίσθητο.\nΕίναι απαραίτητο να ληφθεί ένα επίχρισμα από τις αμυγδαλές σε περίπτωση οξείας αμυγδαλίτιδας προκειμένου να αποκλειστεί η διφθερίτιδα.\nΓενικά, οι εξετάσεις αίματος μπορεί να είναι φλεγμονώδεις - επιταχυνόμενη ESR, λευκοκυττάρωση.\nΕίναι σημαντικό! Αυτή η ενότητα γράφεται σύμφωνα με το ομοσπονδιακό πρότυπο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για την οξεία αμυγδαλίτιδα.\nΗ θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας πρέπει να γίνεται αυστηρά υπό την επίβλεψη ιατρού.\nΥπάρχουν γενικές συστάσεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας:\nαπομόνωση του ασθενούς σε ξεχωριστό χώρο.\nκανονικό αερισμό δωματίου.\nκαθαρισμός καθαρών δωματίων καθημερινά.\nτην κατανομή χωριστών πιάτων για τον ασθενή ·\nτην εξάλειψη υπερβολικά θερμών προϊόντων ·\nτα τρόφιμα πρέπει να είναι ζεστά, πουρέ?\nΔεν μπορείτε να φάτε πικάντικα, όξινα τρόφιμα (αυτό ερεθίζει περαιτέρω τον βλεννογόνο του λαιμού).\nΤα αντιπυρετικά φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται σε θερμοκρασία 38,5 μοίρες ή και περισσότερο. Τα ακόλουθα φάρμακα συνταγογραφούνται:\nΑπαιτείται αιμοτροπική θεραπεία (που στοχεύει στον αιτιολογικό παράγοντα της νόσου).\nΤα αντιιικά φάρμακα χρησιμοποιούνται στην ιογενή αιτιολογία της οξείας αμυγδαλίτιδας, ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν έντονες συζητήσεις στην επιστημονική κοινότητα σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων. Οι αντίπαλοι της αντιιικής θεραπείας ορθώς υποστηρίζουν ότι η δράση της έχει ελάχιστη επίδραση. Επί του παρόντος τα πιο δημοφιλή αντιιικά φάρμακα είναι:\nΑντιβιοτικά για οξεία αμυγδαλίτιδα\nΤα αντιβακτηριακά φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται για πυώδη (βακτηριακά) μορφές αμυγδαλίτιδας. Τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται με ένα ευρύ φάσμα αντιβακτηριακής δράσης:\nΠενικιλλίνες (Amoxiclav, Flemoclav, Augmentin);\nΜακρολίδια (Αιμομυκίνη, Αζιθρομυκίνη, Klacid).\nΚεφαλοσπορίνες (Cefixime, Zinnat, Ceftriaxone).\nΗ δοσολογία, η συχνότητα και η διάρκεια χορήγησης καθορίζονται μόνο από τον θεράποντα ιατρό.\nΣυνήθως, η πορεία της αντιβακτηριακής θεραπείας είναι περίπου δέκα ημέρες, αλλά όχι λιγότερο από επτά.\nΤα αντιισταμινικά χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση της διόγκωσης των αμυγδαλών:\nΤοπική θεραπεία για την οξεία αμυγδαλίτιδα είναι απαραίτητη.\nψεκασμό των αμυγδαλών με ψεκασμό.\nΓια γαργαλική χρήση:\nΤο ξέπλυμα μπορεί να πραγματοποιηθεί κάθε 1,5-2 ώρες, εναλλασσόμενος με διάφορα μέσα.\nΜετά τη διαδικασία, μην πίνετε για 30 λεπτά.\nΗ άρδευση των βλεννογόνων αμυγδαλών πραγματοποιείται:\nΤα δισκία για το πιπίλισμα και τις παστίλιες δεν έχουν μόνο αντιφλεγμονώδη δράση, αλλά και αναλγητικά:\nΗ θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας πρέπει να είναι περιεκτική και στη συνέχεια η αποκατάσταση γίνεται πολύ πιο γρήγορα.\nΒεβαιωθείτε ότι ακολουθείτε την πορεία της θεραπείας.\nΔεν γίνεται απομάκρυνση των αμυγδαλών στην οξεία αμυγδαλίτιδα. Μπορεί να είναι μόνο αν ο ασθενής έχει μια επιπλοκή της οξείας αμυγδαλίτιδας - paratonsillar οίδημα ή δυσκολία στην αναπνοή λόγω του μεγάλου μεγέθους των αμυγδαλών.\nΑλλά για τη χειρουργική θεραπεία υπάρχουν και αντενδείξεις:\nδιαταραχές του αίματος με διαταραχές της πήξης.\nΟι επιπλοκές της οξείας αμυγδαλίτιδας χωρίζονται σε τοπικές και γενικές.\nΟι τοπικές επιπλοκές περιλαμβάνουν:\nρευματική αλλοίωση της καρδιάς, αρθρώσεις.\nσπειραματονεφρίτιδα (φλεγμονή των νεφρών).\nμηνιγγίτιδα (φλεγμονή της επένδυσης του εγκεφάλου)?\nμολυσματικό τοξικό σοκ (δηλητηρίαση των αποβλήτων μικροοργανισμών) ·\nσηψαιμία (να πάρει βακτήρια στο αίμα και να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα).\nΓια να αποφευχθεί η εμφάνιση επιπλοκών, είναι απαραίτητη η έγκαιρη θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας.\nΗ πρόληψη της οξείας αμυγδαλίτιδας περιλαμβάνει:\nθεραπεία χρόνιων παθήσεων άλλων οργάνων (ωτίτιδα, ιγμορίτιδα, τερηδόνα, φαρυγγίτιδα).\nΗ πρόγνωση για έγκαιρη θεραπεία και σύμφωνα με όλες τις συστάσεις του ωτορινολαρυγγολόγου είναι ευνοϊκή.\nΑιτίες της αμυγδαλίτιδας και της χρόνιας αμυγδαλίτιδας\nΔιάγνωση της αμυγδαλίτιδας και της χρόνιας αμυγδαλίτιδας\nΘεραπεία χρόνιας αμυγδαλίτιδας και αμυγδαλίτιδας\nΕπιπλοκές της αμυγδαλίτιδας και της χρόνιας αμυγδαλίτιδας\nΣε ποιον γιατρό για θεραπεία με στηθάγχη;\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια φλεγμονή των αμυγδαλών, που συνήθως προκαλείται από μια ιογενή, λιγότερο συχνά βακτηριακή λοίμωξη. Το κύριο σύμπτωμα της αμυγδαλίτιδας είναι ο πονόλαιμος, ο οποίος συνήθως καταλήγει μέσα σε 3-4 ημέρες.\nΗ αμυγδαλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οξεία μορφή, τότε συχνά ονομάζεται στηθάγχη. Εάν η φλεγμονή στις αμυγδαλές υποχωρεί, τότε γίνεται επιδεινωμένη για μεγάλο χρονικό διάστημα, λένε για τη χρόνια αμυγδαλίτιδα.\nΟι αμυγδαλές είναι δύο μικροί αδένες που βρίσκονται στον φάρυγγα μετά τη γλώσσα. Πιστεύεται ότι οι αμυγδαλές χρησιμεύουν ως ένα είδος φραγμού κατά των λοιμώξεων στα παιδιά, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα (προστασία του σώματος από τη μόλυνση) εξακολουθεί να αναπτύσσεται.\nΣύμφωνα με αυτή τη θεωρία, οι αμυγδαλές, φλεγμονώδεις, απομονώνουν τη λοίμωξη και εμποδίζουν την εξάπλωσή της σε όλο το σώμα. Πιστεύεται ότι οι αμυγδαλές χάνουν αυτήν την ικανότητα μετά την πλήρη ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτό μπορεί να εξηγεί το γεγονός ότι τα παιδιά αρρωσταίνουν τόσο συχνά με την αμυγδαλίτιδα και οι ενήλικες είναι σχετικά σπάνιες.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι πολύ συχνή σε παιδιά ηλικίας 5 έως 15 ετών. Σχεδόν όλα τα παιδιά τουλάχιστον μια φορά είχαν πονόλαιμο ενώ μεγάλωναν. Στην εφηβεία και τους νέους, η αμυγδαλίτιδα προκαλείται συνήθως από μια λοίμωξη που ονομάζεται μολυσματική μονοπυρήνωση (αδενικός πυρετός).\nΣτις περισσότερες περιπτώσεις, ο πονόλαιμος δεν είναι σοβαρή ασθένεια, έτσι ώστε εσείς ή το παιδί σας να βλέπετε γιατρό μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις:\nτα συμπτώματα δεν υπερβαίνουν τις 4 ημέρες, γεγονός που υποδηλώνει την απουσία σημείων ανάκαμψης.\nυπάρχουν πιο σοβαρά συμπτώματα, για παράδειγμα, λόγω του πόνου, είναι αδύνατο να φάτε και να πιείτε ή είναι δύσκολο να αναπνεύσετε.\nΣτις περισσότερες περιπτώσεις, η αμυγδαλίτιδα εμφανίζεται μέσα σε μια εβδομάδα. Στη χρόνια αμυγδαλίτιδα μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.\nΤο κύριο σύμπτωμα της αμυγδαλίτιδας είναι ο πονόλαιμος.\nΆλλα κοινά συμπτώματα:\nερυθρότητα και οίδημα των αμυγδαλών.\nυψηλή θερμοκρασία (θερμότητα) - άνω των 38 ° C.\nπόνο στο αυτί ή το λαιμό του παιδιού σας.\nλευκή πλάκα στις αμυγδαλές, κάτω από την οποία υπάρχει πύον.\nδιευρυμένοι λεμφαδένες στο λαιμό του παιδιού.\nαπώλεια φωνής ή αλλαγή στον κανονικό τόνο της φωνής του παιδιού σας.\nΜεταξύ των λιγότερο κοινών αιτιών της αμυγδαλίτιδας είναι:\nΤα μικρά παιδιά μπορεί επίσης να παραπονούνται για τον πόνο στο στομάχι, που μπορεί να προκληθεί από την αύξηση των λεμφαδένων στην κοιλιακή κοιλότητα.\nΕκτιμάται ότι περίπου 8 από τις 10 περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας προκαλούνται από ιογενή λοίμωξη. Οι ακόλουθοι ιοί είναι γνωστό ότι προκαλούν αμυγδαλίτιδα:\nιός παραγρίπης - ο αιτιολογικός παράγοντας της λαρυγγίτιδας και της κρούστας.\nεντεροϊοί - παθογόνα των χεριών, των ποδιών και του στόματος.\nΣε σπάνιες περιπτώσεις, η αιτία της αμυγδαλίτιδας μπορεί να είναι ο ιός Epstein-Barr - ο αιτιολογικός παράγοντας μολυσματικής μονοπυρήνωσης (αδενικός πυρετός). Σε αυτή την περίπτωση, πιθανότατα θα αισθανθείτε πολύ κακό. Μπορεί να υπάρχει αύξηση στους λεμφαδένες σε όλο το σώμα, καθώς και σε μια διευρυμένη σπλήνα.\nΗ οξεία βακτηριακή αμυγδαλίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορα βακτήρια, αλλά συχνότερα προκαλείται από την ομάδα Α Streptococcus.\nΣτο παρελθόν, διάφορες βακτηριακές μολυσματικές ασθένειες, όπως η διφθερίτιδα και η ρευματική πολυαρθρίτιδα (ρευματικός πυρετός), ήταν συνυπάρχουσες παθήσεις της αμυγδαλίτιδας, αλλά αυτές τις μέρες συμβαίνουν πολύ σπάνια λόγω εμβολιασμών και αποτελεσματικότερης θεραπείας αυτών των ασθενειών.\nΠώς είναι η μόλυνση με αμυγδαλίτιδα\nΗ αμυγδαλίτιδα εξαπλώνεται με τον ίδιο τρόπο όπως τα κρυολογήματα και η γρίπη. Οι αιτιολογικοί παράγοντες της αμυγδαλίτιδας περιέχονται σε εκατομμύρια μικροσκοπικές σταγόνες που πέφτουν από το στόμα και τη μύτη όταν βήχαιναν ή φτάρνιζαν. Μπορείτε να μολυνθείτε από έναν ιό εισπνέοντας αυτά τα σταγονίδια μαζί με τον αέρα.\nΜπορείτε επίσης να μολυνθείτε αγγίζοντας την επιφάνεια ή το αντικείμενο πάνω στο οποίο έπεσαν αυτές οι μικροσκοπικές σταγόνες και έπειτα αγγίζοντας το πρόσωπό σας.\nΕάν πιστεύετε ότι εσείς ή το παιδί σας έχετε αμυγδαλίτιδα, επισκεφθείτε το γιατρό σας. Θα εξετάσει το λαιμό του και θα θέσει ερωτήσεις σχετικά με τα συμπτώματα.\nΥπάρχουν 4 κύρια σημάδια ότι η αμυγδαλίτιδα προκαλείται από μια βακτηριακή λοίμωξη, και όχι από μια ιογενή λοίμωξη.\nπρησμένους και επώδυνους λεμφαδένες.\nΕάν έχετε δύο από τα παραπάνω συμπτώματα, ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει για πρόσθετες εξετάσεις. Εάν έχετε τρία ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα, είναι πολύ πιθανό να έχετε βακτηριακή αμυγδαλίτιδα και μπορεί να σας συνταγογραφηθεί μια σειρά αντιβιοτικών.\nΕάν είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί η διάγνωση, λαμβάνεται ένα επίχρισμα, το οποίο στη συνέχεια αποστέλλεται στο εργαστήριο για ανάλυση. Τα αποτελέσματα μπορεί να έρθουν σε λίγες μέρες. Οι εργαστηριακές εξετάσεις συνήθως εκτελούνται για άτομα υψηλού κινδύνου (για παράδειγμα, για άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα) ή εάν η προηγούμενη πορεία θεραπείας δεν είχε αποτέλεσμα.\nΕάν έχετε πονόλαιμο ως ενήλικας και έχετε, μεταξύ άλλων, συμπτώματα όπως πρησμένους λεμφαδένες και σοβαρό πονόλαιμο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει εξέταση αίματος για να αποκλείσει τη μόλυνση από μολυσματική μονοπυρήνωση.\nΟι περισσότερες περιπτώσεις οξείας αμυγδαλίτιδας περνούν από μόνοι τους. Το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα αντιμετωπίζει τη μόλυνση μέσα σε λίγες μέρες. Ωστόσο, μπορείτε να διευκολύνετε την πορεία της νόσου εκτελώντας ορισμένες ενέργειες.\nΕάν το παιδί σας είναι άρρωστο με αμυγδαλίτιδα, βεβαιωθείτε ότι τρώει και πίνει καλά, ακόμα κι αν το πονάει να καταπιεί. Η πείνα και η αφυδάτωση μπορούν να επιδεινώσουν άλλα συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους και κόπωση.\nΕάν εσείς ή το παιδί σας έχετε χρόνια αμυγδαλίτιδα, μπορεί να θέλετε να εξετάσετε τη χειρουργική θεραπεία.\nΤα παυσίπονα που είναι εξωχρηματιστηριακά όπως η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη μπορούν να ανακουφίσουν κάποια συμπτώματα, όπως πονόλαιμο. Κατά τη θεραπεία ενός παιδιού με παυσίπονα, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι το επιλεγμένο φάρμακο είναι εγκεκριμένο για χρήση σε παιδιά. Ένας φαρμακοποιός θα σας βοηθήσει να κάνετε μια επιλογή. Τα παιδιά κάτω των 16 ετών δεν πρέπει να λαμβάνουν ασπιρίνη.\nΥπάρχουν επίσης φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή που μπορούν να ανακουφίσουν τον πονόλαιμο, με τη μορφή παστίλιων και ψεκασμών. Το ξέπλυμα με ένα αδύναμο αντισηπτικό διάλυμα βοηθάει κάποιο να έχει πονόλαιμο. Ένας άλλος τρόπος είναι να ξεπλύνετε με ζεστό αλμυρό νερό. Αναμίξτε μισό κουταλάκι του γλυκού άλατος (2,5 g) με 250 ml νερού. Είναι σημαντικό να μην καταπιείτε το νερό, επομένως αυτή η μέθοδος μπορεί να μην είναι κατάλληλη για μικρά παιδιά.\nΑκόμη και αν οι δοκιμές επιβεβαιώνουν ότι η αμυγδαλίτιδα σας προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη, ο γιατρός σας μπορεί να μην σας συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για αυτό:\nστις περισσότερες περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, τα αντιβιοτικά δεν συντομεύουν τον χρόνο αποκατάστασης, αλλά μπορούν να προκαλέσουν δυσάρεστες παρενέργειες.\nΌσο συχνότερα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά για τη θεραπεία μικρών λοιμώξεων, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να είναι αναποτελεσματικά στην αντιμετώπιση πιο σοβαρών λοιμώξεων (αυτό το φαινόμενο ονομάζεται αντίσταση στα αντιβιοτικά).\nΕξαιρέσεις γίνονται στις ακόλουθες περιπτώσεις:\nδεν υπάρχουν σημάδια βελτίωσης.\nεσείς ή το παιδί σας έχετε ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.\nΣε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως ενδείκνυται μια πορεία πενικιλλίνης 10 ημερών. Εάν εσείς ή το παιδί σας είστε αλλεργικοί στην πενικιλίνη, συνταγογραφείται εναλλακτικό αντιβιοτικό, για παράδειγμα, ερυθρομυκίνη. Τα αντιβιοτικά προκαλούν μερικές φορές δευτερεύουσες παρενέργειες, όπως δυσπεψία, διάρροια και εξανθήματα.\nΧειρουργική για χρόνια αμυγδαλίτιδα\nΑυτήν τη στιγμή, μια πράξη για την αμυγδαλίτιδα συνιστάται μόνο εάν εσείς ή το παιδί σας πάσχετε συχνά από αμυγδαλίτιδα ή εάν δεν είστε σε θέση να κάνετε τις συνήθεις σας δραστηριότητες κατά τη διάρκεια μιας ασθένειας, για παράδειγμα πηγαίνετε στο σχολείο ή στη δουλειά.\nΚατά τη διάρκεια της επέμβασης, οι αμυγδαλές αφαιρούνται χειρουργικά. Αυτή η λειτουργία ονομάζεται αμυγδαλεκτομή.\nΗ αμυγδαλεκτομή εκτελείται υπό γενική αναισθησία ή τοπική αναισθησία. Το στόμα σας θα είναι κλειδωμένο ώστε ο χειρουργός να μπορεί να δει τις αμυγδαλές.\nΗ λειτουργία πραγματοποιείται με διάφορους τρόπους:\nΜε τη βοήθεια χειρουργικών εργαλείων. Η πιο κοινή μέθοδος κατά την οποία οι αμυγδαλές κόβονται με ένα απότομο χειρουργικό εργαλείο. Η διαθερμία (θερμοπένδυση) χρησιμοποιείται μερικές φορές για να σταματήσει η αιμορραγία από τα κατεστραμμένα αγγεία.\nΔιαθερμία. Με τη βοήθεια του διαθερμικού καθετήρα, οι ιστοί γύρω από τις αμυγδαλές καταστρέφονται και αφαιρούνται οι αμυγδαλές. Ταυτόχρονα, κάτω από την υψηλή θερμοκρασία, τα δοχεία φαίνεται να σφραγίζονται και η αιμορραγία σταματά.\nΨυχρή αστάθεια (ψυχρή πλάκα νουκλεοπλαστικής). Αυτή η μέθοδος βασίζεται στην ίδια αρχή με τη διαθερμία, αλλά η ψυχρή κοβαλτιποίηση πραγματοποιείται σε χαμηλότερη θερμοκρασία (60 ° C). Αυτή η λειτουργία θεωρείται λιγότερο τραυματική από τη διαθερμία.\nΑμυγδαλεκτομή λέιζερ. Οι αμυγδαλές κόβονται χρησιμοποιώντας μια ισχυρή δέσμη λέιζερ, η λειτουργία είναι σχεδόν χωρίς αίμα.\nΥπερηχογραφική αμυγδαλεκτομή. Τα ισχυρά υπερηχητικά κύματα λειτουργούν με την ίδια αρχή με τα λέιζερ.\nΌλες αυτές οι μέθοδοι είναι σχετικά παρόμοιες από την άποψη της ασφάλειας, της απόδοσης και του χρόνου αποκατάστασης μετά το χειρουργείο, οπότε η επιλογή μιας συγκεκριμένης μεθόδου θα εξαρτηθεί από την εμπειρία και την κατάρτιση του χειρουργού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά από χειρουργική επέμβαση, μπορείτε να αποφορτιστείτε από το νοσοκομείο την ίδια ή την επόμενη ημέρα.\nΕίναι πιθανό ότι μετά από τη χειρουργική επέμβαση θα αισθανθείτε πόνο στον λαιμό. Τα συναισθήματα μπορούν να παραμείνουν για μια εβδομάδα. Ο πόνος συνήθως επιδεινώνεται κατά την πρώτη εβδομάδα μετά τη χειρουργική επέμβαση και σταδιακά υποχωρεί τη δεύτερη εβδομάδα. Μετά την αμυγδαλεκτομή, συχνά υπάρχει πόνος στα αυτιά, αλλά δεν πρέπει να ανησυχείτε για αυτό. Ο πόνος μπορεί να ανακουφιστεί με τα παυσίπονα.\nΈνα παιδί μετά την αμυγδαλεκτομή δεν πρέπει να είναι στο σχολείο για δύο εβδομάδες. Αυτό γίνεται προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα μόλυνσης από άλλο παιδί, γεγονός που θα επιδεινώσει την υγεία του. Μετά την αμυγδαλεκτομή, το παιδί πιθανότατα θα είναι δύσκολο να καταπιεί, αλλά είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι τρώει στερεά φαγητά, καθώς αυτό βοηθά τον λαιμό να επουλώνεται γρηγορότερα. Πρέπει να πίνετε άφθονα υγρά, αποφεύγοντας ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε οξέα (για παράδειγμα, χυμούς φρούτων), καθώς θα πιέζουν το λαιμό. Είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι το παιδί βουρτσίζει τα δόντια του τακτικά, έτσι ώστε να μην εισέρχεται λοίμωξη στο στόμα του.\nΗ μετεγχειρητική αιμορραγία είναι μια αρκετά συνηθισμένη επιπλοκή της αμυγδαλεκτομής - αιμορραγία όπου αφαιρέθηκαν οι αμυγδαλές. Μπορεί να ξεκινήσει τις πρώτες 24 ώρες μετά τη χειρουργική επέμβαση και έως και 10 ημέρες μετά από αυτήν. Η μετεγχειρητική αιμορραγία συμβαίνει κατά μέσο όρο σε ένα παιδί από το 100 και σε έναν ενήλικα από τους 30.\nΗ μικρή αιμορραγία συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία, καθώς συνήθως σταματά από μόνη της. Η περιποίηση με κρύο νερό μπορεί συχνά να σταματήσει να αιμορραγεί καθώς το κρύο νερό συγκρατεί τα αιμοφόρα αγγεία. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία μπορεί να είναι άφθονη, προκαλώντας στους ανθρώπους να βήχουν ή να κάνουν εμετό με αίμα. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό. Ως αποτέλεσμα βαριάς αιμορραγίας, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση ή μετάγγιση αίματος.\nΟι επιπλοκές από αυτές τις ασθένειες είναι σπάνιες. Παρακάτω είναι μερικά από αυτά.\nΗ φλεγμονή του μέσου ωτός (μέση ωτίτιδα) συμβαίνει όταν τα βακτήρια στο μέσο αυτί μολύνουν τα βακτηρίδια μεταξύ του τυμπανιού και του εσωτερικού αυτιού. Τις περισσότερες φορές, η μόλυνση περνά από μόνη της.\nΗ φλεγμανοειδής αμυγδαλίτιδα (πυώδης αμυγδαλίτιδα) είναι μια πολύ πιο σπάνια επιπλοκή της αμυγδαλίτιδας. Ένα απόστημα (απόστημα) σχηματίζεται μεταξύ της πλάτης μιας από τις αμυγδαλές και του τοιχώματος του λαιμού. Εάν το παιδί σας έχει φλεγμαίνον πονόλαιμο, τα συμπτώματα θα επιδεινωθούν δραματικά. Ο φλεγμονώδης πονόλαιμος είναι σχετικά σπάνιος. Αναπτύσσεται μόνο σε 1 στα 1000 παιδιά με αμυγδαλίτιδα. Συνήθως αντιμετωπίζεται με τη χρήση συνδυασμού αντιβιοτικών και χειρουργικής επέμβασης για να αντλούν πύον από ένα απόστημα.\nΆπνοια ύπνου. Εάν το παιδί σας δεν έχει αμυγδαλίτιδα ή πάσχει από αυτό περιοδικά (χρόνια αμυγδαλίτιδα), μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται αποφρακτική άπνοια ύπνου. Κατά κανόνα, το παιδί δεν ξυπνά τη νύχτα, αλλά η φάση του βαθιού ύπνου διαταράσσεται. Από αυτό, το παιδί μπορεί να αισθάνεται πολύ κουρασμένο κατά τη διάρκεια της ημέρας.\nΤα παιδιά με άπνοια ύπνου συχνά δοκιμάζουν δυνατό ροχαλητό και δυσκολία στην αναπνοή στον ύπνο τους. Εάν το παιδί σας έχει άπνοια ύπνου λόγω αμυγδαλίτιδας, συνιστάται συνήθως η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών (αμυγδαλεκτομή).\nΣήμερα, άλλες επιπλοκές της αμυγδαλίτιδας είναι πολύ σπάνιες και συμβαίνουν συνήθως μόνο εάν δεν αντιμετωπιστεί:\nοστρακιά - μια ασθένεια που προκαλεί το χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα ενός κόκκινου ροζ χρώματος.\nρευματικός πυρετός (ρευματικός πυρετός) - προκαλεί γενική φλεγμονή του σώματος και συμπτώματα όπως πόνο στις αρθρώσεις, δερματικά εξανθήματα και ακούσιες σπασμωδικές κινήσεις.\nη σπειραματονεφρίτιδα είναι μια φλεγμονή (διόγκωση) φίλτρων στα νεφρά που μπορεί να προκαλέσει εμετό και απώλεια όρεξης.\nΌταν εμφανίζεται οξεία αμυγδαλής (πονόλαιμος), βρείτε έναν θεραπευτή ή παιδίατρο (για πονόλαιμο σε ένα παιδί) που θα διαγνώσει και θα συνταγογραφήσει μια πλήρη θεραπεία. Η θεραπεία επιπλοκών της στηθάγχης και της χρόνιας αμυγδαλίτιδας εκτελείται συνήθως από έναν γιατρό με στενό προφίλ - έναν ορθονολαρυγγολόγο, ο οποίος μπορεί να επιλεγεί εδώ.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια φλεγμονή των αμυγδαλών. Οι ειδικοί διακρίνουν την οξεία αμυγδαλίτιδα και τη χρόνια. Το φθινόπωρο και το χειμώνα, πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται συχνά για πονόλαιμο και υψηλή θερμοκρασία στο νοσοκομείο. Προηγουμένως, οι περισσότεροι από αυτούς διαγνώσταν ανεξάρτητα τη "στηθάγχη" και μετά είναι προβληματισμένοι γιατί η "οξεία αμυγδαλίτιδα" γράφεται στο ιατρικό αρχείο. Όλα είναι εξαιρετικά απλά.\nΑπό τη λατινική "στηθάγχη", δηλαδή, το ρήμα άγκω, μεταφράζεται ως πνιγμός ή συμπίεση, που δεν αντανακλά αρκετά την ουσία της νόσου. Εξάλλου, κυρίως οι αμυγδαλές είναι φλεγμονώδεις και αυτή η διαδικασία σπάνια συνοδεύεται από μια κατάσταση ασφυξίας. Ως εκ τούτου, θα ήταν πιο σωστό να ονομάζουμε αυτή την κατάσταση αμυγδαλίτιδα.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια φλεγμονή των αμυγδαλών. Οι ειδικοί διακρίνουν την οξεία αμυγδαλίτιδα και τη χρόνια. Εάν η οξεία φλεγμονή των αμυγδαλών προκαλείται από βακτηριακή χλωρίδα (για παράδειγμα, σταφυλόκοκκους ή στρεπτόκοκκους), τότε αυτή η μορφή της ασθένειας ονομάζεται συχνά στηθάγχη.\nΤα αίτια της αμυγδαλίτιδας είναι διάφορα παθογόνα:\nΠαράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση της νόσου:\nπαρατεταμένη φλεγμονή στη ρινική κοιλότητα ή στο στόμα.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι οξεία και χρόνια.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα (στηθάγχη), ανάλογα με τα κλινικά χαρακτηριστικά, χωρίζεται στις ακόλουθες μορφές:\nΚαταρράκτης - ο ευκολότερος, με την απαραίτητη επεξεργασία περάσει γρήγορα.\nLacunar - βλεννώδης καλυμμένος με κοιλότητες γεμάτες πύελο που μπορούν να καλύψουν ολόκληρη την επιφάνεια των αμυγδαλών.\nΦυτική - σχηματίζεται μια μικρή κοιλότητα γεμάτη με πύον.\nPhlegmonous - η προσβεβλημένη αμυγδαλής είναι κόκκινη και διευρυμένη, σχηματίζεται μια πυώδης πλάκα, κάτω από την οποία οι ιστοί των αμυγδαλών μπορούν να λιώσουν σχηματίζοντας φλεγκμόνη.\nΊχνη - οι αμυγδαλές καλύπτονται με μια κιτρινωπή ταινία που μπορεί να εξαπλωθεί πέρα από τις αμυγδαλές.\nHerpetic - σχηματίζονται φυσαλίδες, οι οποίες σταδιακά κατακρημνίζονται, ξηραίνονται, καλύπτονται με κρούστα. Συνοδεύεται από κοιλιακό άλγος, έμετο, πυρετό, διάρροια.\nΈλκη νεκρωτικών - οι αμυγδαλές είναι καλυμμένες με έλκη κάτω από τα οποία πέφτουν οι ιστοί, αν σκιστούν, θα αιμορραγούν. Πλάκα γκρίζα ή πρασινωπή, κακοσμία μυρωδιά από το στόμα.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα μπορεί να είναι απλή και τοξική-αλλεργική. Η απλή χρόνια αμυγδαλίτιδα εκδηλώνεται μόνο με τοπικά συμπτώματα, η τοξικο-αλλεργική συνοδεύεται από σημαντική υποβάθμιση της γενικής κατάστασης του σώματος (λεμφαδενίτιδα, επιπλοκές του καρδιαγγειακού συστήματος, αρθρώσεις, νεφρά, κ.λπ.)\nΤα συνήθη συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας στους ενήλικες είναι:\nπρήξιμο των αμυγδαλών παλατινών, μαλακή υπερώα, uvula;\nη παρουσία πλάκας, μερικές φορές υπάρχουν έλκη.\nσημάδια δηλητηρίασης: πόνος στους μύες, αρθρώσεις, κεφαλή,\nδιάρροια, έμετος (τα πιο συχνά αυτά τα συμπτώματα στηθάγχης βρίσκονται σε μικρά παιδιά).\nΗ περίοδος επώασης για την αμυγδαλίτιδα μπορεί να διαρκέσει από 6-12 ώρες έως 2-4 ημέρες. Όσο βαθύτερα οι προσβεβλημένοι ιστοί, τόσο πιο δύσκολη προχωρά η ασθένεια, τόσο μεγαλύτερη είναι η πρόοδος της λοιμώδους-φλεγμονώδους διαδικασίας και όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών. Στα παιδιά, η καταρροϊκή μορφή του πονόλαιμου είναι η πιο συνηθισμένη, η οποία, χωρίς αποτελεσματικά μέτρα αποκατάστασης, μπορεί να μετατραπεί σε θυλακιώδες στάδιο ή χρόνια αμυγδαλίτιδα.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από περιοδικές παροξύνσεις (μετά από υποθερμία, συναισθηματικό στρες και άλλους παράγοντες). Τα συμπτώματα της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι λιγότερο έντονα απ 'ότι στην οξεία. Ο πόνος και η θερμοκρασία συνήθως απουσιάζουν, μπορεί να υπάρξει μόνο ένας ελαφρύς πόνος κατά την κατάποση, υπάρχει μια αίσθηση πονόλαιμου, μια δυσάρεστη μυρωδιά από το στόμα. Η γενική κατάσταση του σώματος επιδεινώνεται, αλλά είναι λιγότερο έντονη από ό, τι στην οξεία αμυγδαλίτιδα.\nΈνα χαρακτηριστικό σύμπτωμα της αμυγδαλίτιδας είναι μια έντονη αύξηση των αμυγδαλών. Στην οξεία αμυγδαλίτιδα οι αμυγδαλές αμυγδαλής έχουν ένα έντονο κόκκινο χρώμα, σε χρόνιο - συμφορητικό κόκκινο. Ανάλογα με τη μορφή της νόσου, οι αμυγδαλές μπορούν να καλυφθούν με άνθηση, μεμβράνες, αποστήματα, έλκη.\nΤι φαίνεται η αμυγδαλής: φωτογραφία\nΗ διάγνωση γίνεται με βάση τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας, κοινά και κυρίως τοπικά. Σε σοβαρή οξεία αμυγδαλίτιδα ή στην επίμονη ροή της χρόνιας αμυγδαλίτιδας διεξάγεται βακτηριολογική εξέταση του περιεχομένου των κενών των αμυγδαλών για τον εντοπισμό του παθογόνου καθώς και ανοσολογική εξέταση του αίματος.\nΗ εκτοξευόμενη αμυγδαλίτιδα μπορεί να προκαλέσει άλλες ασθένειες, αναπηρίες και ακόμη και θάνατο. Σε αυτή την περίπτωση, οι γιατροί μοιράζονται τις επιπλοκές του:\nΝωρίς - εμφανίζονται πριν από την πλήρη ανάκτηση. Τις περισσότερες φορές, αυτές είναι οι πυώδεις κάψουλες στον φάρυγγα, η φλεγμονή των κοντινών οργάνων και ιστών, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε ιγμορίτιδα, μέση ωτίτιδα, πυώδη λεμφαδενίτιδα, περιτονισιλίτιδα, μηνιγγίτιδα ή μεσολισίτιδα (διαρροή πύου στην κοιλότητα του θώρακα).\nΑργά - μπορεί να συμβούν σε λίγες εβδομάδες. Πρόκειται για σπειραματονεφρίτιδα, ρευματική καρδιακή νόσο ή αρθρικό ρευματισμό.\nΟξεία ιογενής αμυγδαλίτιδα. Εάν η φλεγμονή των αμυγδαλών προκαλείται από μια κοινή οξεία αναπνευστική ιογενή λοίμωξη, η θεραπεία σε ενήλικες διεξάγεται ως εξής:\nΆφθονο ποτό, κυρίως δίαιτα γάλακτος-λαχανικών, ξεκούραση.\nΣυχνές ξεβγάλματα με αφέψημα από αντιφλεγμονώδη βότανα και αντισηπτικά διαλύματα. Αυτό είναι συνήθως ριβανόλη, χλωρεξιδίνη, ιωδινόλη, αφέψημα φασκόμηλου, καλέντουλα, χαμομήλι.\nΑπορρόφηση δισκίων (παστίλια) με αντιφλεγμονώδη και αντισηπτικά αποτελέσματα: lisobact, lysac (δραστικό συστατικό - λυσοζύμη), strepsils, travesil και άλλα.\nΟι αντιβακτηριακοί παράγοντες για τον ιό του πονόλαιμου συνταγογραφούνται σε περιπτώσεις όπου έχει συνδεθεί μια δευτερογενής μόλυνση.\nΌταν η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από 38 ° C, χρησιμοποιούνται αντιπυρετικοί παράγοντες. Στην περίπτωση αυτή, προτιμούνται τα φάρμακα που περιέχουν παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη (nurofen). Απαγορεύεται αυστηρά να χορηγούνται σε παιδιά ασπιρίνη ως φάρμακο που μειώνει τη θερμοκρασία. Εάν η θερμοκρασία παραμείνει υψηλή, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει νιμεσουλίδη (νιμεσίλη, nimegesic) σε ενήλικες ασθενείς και παιδιά ηλικίας από 12 ετών και αναλγησία με διφαινυδόλη ή ανάλογα της σε νεαρότερη ηλικία.\nΟξεία βακτηριακή αμυγδαλίτιδα. Όλα τα ίδια φάρμακα χρησιμοποιούνται όπως στην ιογενή αμυγδαλίτιδα και η αντιβιοτική θεραπεία είναι υποχρεωτική, η οποία επιλέγεται με βάση την ευαισθησία ενός συγκεκριμένου παθογόνου παράγοντα.\nΜεταξύ των μέσων θεραπείας με αντιβιοτικά, οι γιατροί συνήθως συνταγογραφούν:\nαμοξυκιλλίνη με κλαβουλονικό οξύ (augmentin, amoxiclav, flamoklav και άλλα).\nκεφαλοσπορίνες (κεφαλεξίνη, κεφτριαξόνη).\nφθοροκινολόνες (ciprofloxacin, ciprolet).\nΤα αντιβιοτικά μπορούν να χορηγηθούν τόσο εντός όσο και με τη μορφή ενέσεων. Συχνά, η θεραπεία της αμυγδαλίτιδας στα παιδιά πραγματοποιείται με προστατευμένες αμοξικιλίνες, κεφαλοσπορίνες και μακρολίδες.\nΟξεία αμυγδαλίτιδα που προκαλείται από μυκητιασική λοίμωξη. Η θεραπεία της αμυγδαλίτιδας που προκαλείται από μύκητες αρχίζει συνήθως με την κατάργηση των αντιβακτηριακών παραγόντων που αυξάνουν τη δυσκινησία του βλεννογόνου. Αντ 'αυτού, ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου, συνταγογραφούνται αντιμυκητιακά φάρμακα - νυστατίνη, κινοσόλη, λεβορίνη (αυτά μπορεί να είναι από του στόματος φάρμακα ή τοπική θεραπεία του λαιμού). Επιπλέον, συνιστάται να λιπαίνονται περιοδικά οι αμυγδαλές με υδατικά διαλύματα χρωστικών ανιλίνης, για παράδειγμα μπλε του μεθυλενίου.\nΟι λαϊκές μέθοδοι θεραπείας της αμυγδαλίτιδας είναι η χρήση διαφόρων εγχύσεων και αφέσεων για γαργάρλιες.\nΤο βασιλικό έλαιο αντιμετωπίζεται με φλεγμονώδεις αμυγδαλές.\nΓια την ενίσχυση της ανοσίας παίρνετε αφεψήματα Altea, χαμομήλι, αλογοουρά.\nΓια το ξέπλυμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αφέψημα από κολλιτσίνι, φλοιό βελανιδιάς, βατόμουρο, βατόμουρο, βάμμα πρόπολης, μπουμπούκια λεύκας, φασκόμηλο, νερό με ξύδι μήλου, χυμό από βακκίνιο με μέλι και ζεστή σαμπάνια.\nΗ θεραπεία της ασθένειας στο σπίτι θα βοηθήσει στο πλύσιμο του ρινοφάρυγγα με ζεστό αλατισμένο νερό. Τραβιέται μέσω της μύτης, πιέζει το αριστερό και δεξί ρουθούνι με τη σειρά του και στη συνέχεια φτύνεται.\nΟι σάλτσες αλατιού και οι συμπιέσεις λάχανων στο λαιμό, καθώς και οι εισπνοές κρεμμυδιών, θα βοηθήσουν στη βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα αντιμετωπίζεται με λαϊκές θεραπείες για 2 μήνες, κατόπιν κάνουν ένα διάλειμμα για δύο εβδομάδες και επαναλαμβάνουν την ίδια διαδικασία, αλλά με διαφορετικά συστατικά. Η λαϊκή θεραπεία της αμυγδαλίτιδας πρέπει να διεξάγεται μόνο μετά από διαβούλευση με έναν ειδικό. Εάν το αναμενόμενο αποτέλεσμα λείπει ή εμφανίζονται ανεπιθύμητες ενέργειες, θα πρέπει να σταματήσει η αντισυμβατική θεραπεία.\nΣτις περισσότερες περιπτώσεις οξείας αμυγδαλίτιδας, με την επιφύλαξη συμμόρφωσης με όλες τις συστάσεις του γιατρού έρχεται πλήρης ανάκαμψη. Η μετάβαση στη χρόνια μορφή της νόσου είναι εξαιρετικά σπάνια. Ο κίνδυνος είναι ότι είναι χειρότερα θεραπεύσιμο. Επομένως, η όλη θεραπεία ακολουθεί την εισαγωγή της στο στάδιο μόνιμης ύφεσης.\nΟι δυσμενείς προβλέψεις έχουν συχνή αμυγδαλίτιδα με επιπλοκές, αφού στην περίπτωση αυτή είναι αδύνατον να ελέγχεται πλήρως η διαδικασία της ροής τους.\nΤα προληπτικά μέτρα για την αμυγδαλίτιδα περιλαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη της εμφάνισης της στηθάγχης και της σωστής θεραπείας της νόσου:\nΑποχέτευση του ρινοφάρυγγα και της στοματικής κοιλότητας.\nΠεριορισμός της επαφής με νεοπαθείς ή άρρωστους.\nΠρόληψη των κρυολογήματος (ειδικά κατά τη διάρκεια των εποχιακών παροξύνσεων).\nΜέτρα για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος: τακτική άσκηση, σωστή διατροφή, σκλήρυνση, περπάτημα στον καθαρό αέρα.\nΗ πλήρης ξεκούραση, η αποφυγή στρες και η τήρηση της καθημερινής θεραπείας θα βοηθήσει στην πρόληψη ασθενειών και στην ενίσχυση της άμυνας του σώματος.\nΜε την έναρξη του κρύου καιρού, πολλοί από εμάς αρχίζουν να υποφέρουν από κρυολογήματα, το πρώτο σημάδι του οποίου, κατά κανόνα, είναι πονόλαιμος. Τι είναι διαφορετική από την αμυγδαλίτιδα; Για να γνωρίζουμε τις διαφορές μεταξύ αυτών των ασθενειών είναι απαραίτητη προκειμένου να συνταγογραφήσουμε τη σωστή θεραπεία. Διαφορετικά, η θεραπεία θα είναι αναποτελεσματική και μπορεί να επιδεινώσει περαιτέρω την ασθένεια. Σε γενικές γραμμές, έχουμε την ίδια παθολογία, η μόνη διαφορά είναι ότι η αμυγδαλίτιδα είναι η χρόνια μορφή της και η στηθάγχη είναι οξεία. Λόγω της ομοιότητας των συμπτωμάτων, πολλοί συχνά συγχέουν τις ασθένειες μεταξύ τους, αλλά στην πραγματικότητα η αμυγδαλίτιδα και η αμυγδαλίτιδα εμφανίζονται διαφορετικά και χρειάζονται διαφορετική θεραπεία. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αυτών των ασθενειών;\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια φλεγμονή που επηρεάζει τις αμυγδαλές και την περιοχή του φάρυγγα δακτυλίου. Τα παθογόνα του είναι τα βακτήρια και οι ιοί. Βασικά είναι στρεπτόκοκκοι.\nΗ αμυγδαλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε οξεία όσο και σε χρόνια μορφή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια εμφανίζεται σε άτομα με εξασθενημένη ανοσία, ως αποτέλεσμα της υποθερμίας, του στρες και της υπερβολικής εργασίας. Η φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί να εξαπλωθεί σε μία ή περισσότερες αμυγδαλές ταυτόχρονα, πιο συχνά σε παλατίνη. Η μόλυνση εμφανίζεται με αερομεταφερόμενα σταγονίδια μέσω ασθενών και φορέων της νόσου που δεν έχουν έντονα συμπτώματα.\nΠοια είναι η διαφορά από την οξεία αμυγδαλίτιδα από τον πονόλαιμο; Δεν υπάρχει διαφορά, καθώς ο πονόλαιμος είναι η αμυγδαλίτιδα, η οποία προχωρά σε οξεία μορφή. Η νόσος έχει μολυσματική φύση και συνοδεύεται από φλεγμονή των αμυγδαλών, σχηματισμό πυώδους πλάκας και κυκλοφοριακή συμφόρηση.\nΟ πονόλαιμος μπορεί να μολυνθεί τόσο από ένα άρρωστο άτομο όσο και από μόλυνση από άλλες πηγές. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι μια χρόνια λοίμωξη, η εστίαση της οποίας είναι η τερηδόνα, οι χρόνιες παθήσεις της μύτης και οι παραρινικές κόλποι. Εάν ένας πονόλαιμος δεν θεραπευτεί έγκαιρα ή μπορεί να αντιμετωπιστεί εσφαλμένα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές με τη μορφή παροξυσμών διαφόρων συστημάτων και οργάνων.\nΗ στηθάγχη μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορες μορφές. Με βάση τη φύση της βλάβης των αμυγδαλών, διακρίνεται ο καταρράχιος, ο θυλακοειδής, ο νεκρωτικός, ο ερπητικός, ο κενός, ο φλεγματώδης και ο ινώδης πονόλαιμος.\nΌπως αναφέρθηκε παραπάνω, η αμυγδαλίτιδα είναι οξεία και χρόνια. Η οξεία μορφή της αμυγδαλίτιδας είναι ένας πονόλαιμος. Η χρόνια αμυγδαλίτιδα συνοδεύεται από μια παρατεταμένη φλεγμονώδη διαδικασία που συμβαίνει στις αμυγδαλές του φάρυγγα. Η χρόνια μορφή της αμυγδαλίτιδας είναι το αποτέλεσμα συχνά επαναλαμβανόμενων και ελλιπώς θεραπευμένων πονόλαιμων.\nΥπάρχουν απλή και τοξικά-αλλεργική χρόνια αμυγδαλίτιδα. Για την απλή χρόνια αμυγδαλίτιδα, η παρουσία τοπικών συμπτωμάτων είναι χαρακτηριστική, για την τοξικο-αλλεργική - επιδείνωση της κατάστασης του οργανισμού στο σύνολό του, η οποία συνοδεύεται από λεμφαδενίτιδα, επιπλοκές της καρδιάς, των νεφρών και των αρθρώσεων.\nΕπίσης απομονωμένη αντισταθμισμένη και μη αντιρροπούμενη χρόνια αμυγδαλίτιδα. Στην πρώτη περίπτωση, οι αμυγδαλές είναι ακόμα σε θέση να αντιμετωπίσουν τη μόλυνση και να εκτελέσουν τις προστατευτικές λειτουργίες τους. Στην πραγματικότητα, η αντισταθμισμένη μορφή της αμυγδαλίτιδας είναι ένα είδος "αδρανοποιημένου" κέντρου χρόνιας λοίμωξης. Συχνά αυτή η ασθένεια περνά απαρατήρητη. Συνοδεύεται από μικρή μόνο δυσφορία στο λαιμό και μικρή συσσώρευση πύου στις αμυγδαλές.\nΗ μη αντιρροπούμενη χρόνια αμυγδαλίτιδα συνήθως συνοδεύεται από αμυγδαλίτιδα. Επιπλέον, συχνά εμφανίζονται αποστήματα και φλεγμονώδεις ασθένειες του αυτιού και της μύτης.\nΤι είναι διαφορετική από την αμυγδαλίτιδα; Τα συμπτώματα και των δύο ασθενειών είναι πολύ παρόμοια, αλλά με αμυγδαλίτιδα δεν είναι τόσο έντονα. Τα κυριότερα είναι:\nδυσφορία στο λαιμό και πόνο κατά την κατάποση.\nερυθρότητα και διεύρυνση των αμυγδαλών, παρουσία λευκής πλάκας,\nδιευρυμένους λεμφαδένες του τραχήλου της μήτρας.\nΓια να διαπιστώσετε ποια είναι η διαφορά μεταξύ της στηθάγχης και της αμυγδαλίτιδας, είναι απαραίτητο να γνωρίζετε τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας. Πρώτα απ 'όλα, η στηθάγχη διαφέρει από την αμυγδαλίτιδα σε μια φωτεινότερη πορεία. Η παρουσία στηθάγχης μπορεί να κριθεί με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:\nΑνάλογα με την αιτία της νόσου, ένας πονόλαιμος μπορεί να γίνει αισθητός και στις πρώτες ημέρες μετά τη μόλυνση και να εκδηλωθεί σε πέντε ή περισσότερες ημέρες.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα συνοδεύεται σχεδόν πάντα από ρινική συμφόρηση. Στην περίπτωση της στηθάγχης, αυτό το σύμπτωμα απουσιάζει. Οι παθολογίες που εξετάζονται είναι παρόμοιες με τις αναπνευστικές ασθένειες και τη γρίπη. Επιπλέον, συμβαίνουν συχνά με τον ίδιο τρόπο. Και όμως, για να μάθετε τη διαφορά ανάμεσα στην αμυγδαλίτιδα και την αμυγδαλίτιδα, πρέπει να γνωρίζετε τα χαρακτηριστικά τους. Το κύριο χαρακτηριστικό των υπό εξέταση ασθενειών είναι η σοβαρότητα των συμπτωμάτων.\nΤι είναι διαφορετική από την αμυγδαλίτιδα; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ασθενειών; Για πονόλαιμο, ο οξεία και ξαφνικά εμφανής πονόλαιμος, ο σοβαρός πονοκέφαλος, οι αρθρώσεις των αρθρώσεων, υψηλότεροι από ό, τι με την αμυγδαλίτιδα, πυρετό, η εμφάνιση πυώδους εστίας και πλάκας είναι χαρακτηριστικές. Ο κίνδυνος της οξείας αμυγδαλίτιδας είναι ότι ως αποτέλεσμα της ασθένειας όχι μόνο ο λαιμός υποφέρει, αλλά και άλλα όργανα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μετά το τέλος της ασθένειας συνιστάται να περάσει μια εξέταση ούρων και αίματος, καθώς και να ελέγξει τη λειτουργία της καρδιάς.\nΓια όσους ενδιαφέρονται, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην αμυγδαλίτιδα και τον πονόλαιμο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από μια αργή πορεία φλεγμονωδών διεργασιών στον λάρυγγα. Μπορούν να εξασθενίσουν για κάποιο χρονικό διάστημα, και στη συνέχεια κλιμακώνονται πάλι. Στη χρόνια αμυγδαλίτιδα, ο πυρετός δεν είναι πάντα παρών, και η συμφόρηση δεν είναι πυώδης, αλλά τυρώδης.\nΌλες οι χρόνιες ασθένειες, όπως είναι γνωστό, δεν είναι τόσο εύκολο να θεραπευτούν. Ως εκ τούτου, κατά τα πρώτα συμπτώματα του πονόλαιμο θα πρέπει να δούμε έναν γιατρό. Η στηθάγχη ή η αμυγδαλίτιδα, οι κύριες διαφορές, τα είδη των ασθενειών είναι γνωστά σε ειδικευμένο γιατρό. Έχοντας καθορίσει το στάδιο και τον τύπο της παθολογίας, θα συνταγογραφήσει τη σωστή θεραπεία. Ο καθορισμός μιας ακριβούς διάγνωσης είναι απαραίτητος επειδή η θεραπεία της στηθάγχης και της αμυγδαλίτιδας έχει διαφορές. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η θεραπεία πρέπει να βασίζεται στην εξάλειψη της αιτίας, όχι στα συμπτώματα.\nΠώς αντιμετωπίζεται η στηθάγχη ή η οξεία αμυγδαλίτιδα; Πότε χρειάζεστε ένα αντιβιοτικό; Όλα αυτά θα το πει ο γιατρός. Η θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας (πονόλαιμος) πραγματοποιείται σχεδόν πάντα σε εξωτερική βάση. Μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις πρέπει να καταφύγετε σε νοσηλεία και να κάνετε χειρουργική θεραπεία. Η θεραπεία της στηθάγχης, κατά κανόνα, συνίσταται στη λήψη αντιφλεγμονωδών, αντισηπτικών και αντιμικροβιακών φαρμάκων. Οι φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες, οι βιταμίνες και τα φαρμακευτικά βότανα για ξέπλυμα συνταγογραφούνται ως συμπληρώματα. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται με ένα ευρύ φάσμα δράσης.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα αντιμετωπίζεται με αντισηπτικά και ανοσορυθμιστές. Επίσης χρησιμοποιούνται βιοδιεγέρτες και αντιισταμινικά. Τα αντιβιοτικά είναι μεθυσμένα αν υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών.\nΥπό την παρουσία ασθενειών στο λαιμό, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η μη θεραπευμένη αμυγδαλίτιδα μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη. Πρώτα απ 'όλα, οι επιπλοκές της. Οι μεγαλύτερες απειλές είναι:\nΕίναι επίσης εξαιρετικά σημαντικό να αποφευχθεί η εξάπλωση της λοίμωξης μαζί με το αίμα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα την εμφάνιση μηνιγγίτιδας. Για αυτή την ασθένεια χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των μηνιγγών. Εμφανίστηκε με τη μορφή γενικής αδυναμίας, δυσκολίας στην αναπνοή, σοβαρών πονοκεφάλων, αυξημένης θερμοκρασίας του σώματος. Η παρουσία σημείων μηνιγγίτιδας είναι σοβαρός λόγος για να καλέσετε γιατρό.\nΘα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι πολύ πιο δύσκολο να θεραπευτεί παρά ο πονόλαιμος. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να αποφευχθεί η μετάπτωση της οξείας μορφής της νόσου σε μια χρόνια και πλήρως θεραπευτική παθολογία. Και για να γίνει η θεραπεία όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα, είναι επιτακτική η επαφή με την ιατρική μονάδα.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια φλεγμονή στις αμυγδαλές που συμβαίνει λόγω των επιδράσεων των βακτηριδίων ή των ιών στον λεμφικό ιστό. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, η εστία της φλεγμονής μπορεί να εξαπλωθεί περαιτέρω, επηρεάζοντας τον περιβάλλον μαλακό ιστό. Η ασθένεια μπορεί να πάρει μια οξεία και χρόνια μορφή. Η οξεία αμυγδαλίτιδα είναι το γνωστό όνομα "στηθάγχη", αλλά η χρόνια είναι μολυσματική ασθένεια γενικής φύσης. Στη συνέχεια, εξετάστε τι είναι για την ασθένεια, ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας και των μεθόδων θεραπείας σε ενήλικες.\nΗ αμυγδαλίτιδα είναι μια μολυσματική ασθένεια που επηρεάζει μία ή περισσότερες αμυγδαλές, συχνά παλατινίδια, που προκαλούνται από βακτηριακή ή ιογενή λοίμωξη. Τα κύρια σημεία της ασθένειας στους ενήλικες είναι ο πονόλαιμος και η δυσάρεστη μυρωδιά από το στόμα. Εάν κοιτάξετε το λαιμό του ασθενούς με την αμυγδαλίτιδα, μπορείτε να δείτε μεγάλες και φλεγμονώδεις παλλινικές αμυγδαλές με χαλαρή επιφάνεια, τα κενά των οποίων είναι γεμάτα με πυώδη πώματα. Οι αμυγδαλές μπορούν να αναπτυχθούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να κλείσουν εντελώς τον αυλό του λαιμού.\nΟι αμυγδαλές είναι απαραίτητες για την αμυντική λειτουργία του σώματος. Είναι οι αδένες που γίνονται το πρώτο εμπόδιο κατά των ιών και των βακτηρίων που προσπαθούν να διεισδύσουν στο λαιμό ή τη μύτη. Το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι πάντοτε σε θέση να αντιμετωπίσει επιθέσεις από ιούς και βακτήρια από το περιβάλλον και στη συνέχεια οι αμυγδαλές να φλεγμονώνονται. Ίσως οξεία και χρόνια πορεία της νόσου.\nΝαι Η αμυγδαλίτιδα είναι μια ασθένεια με αυξημένο επίπεδο μολυσματικότητας. Έτσι, αν η αμυγδαλίτιδα είναι μολυσματικής (βακτηριακής) προέλευσης, είναι 100% μεταδοτική. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τον ιογενή πονόλαιμο. Εάν ο ίδιος ο ιός έχει τη δυνατότητα να μεταδοθεί από ένα άτομο σε άλλο, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει επίσης η ευκαιρία να μοιραστείτε με κάποιον πονόλαιμο.\nΜόνο μία μορφή αμυγδαλίτιδας είναι μη μολυσματική - αλλεργική αμυγδαλίτιδα. Το άτομο που πάσχει από αυτή την ασθένεια είναι απολύτως ασφαλές για τους άλλους.\nΌσον αφορά την ευαισθησία στην ασθένεια, μπορεί να σημειωθεί ότι δεν είναι το ίδιο για κάθε ασθενή, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την κατάσταση που είναι χαρακτηριστική της τοπικής ανοσίας της περιοχής των αμυγδαλών. Έτσι, όσο χαμηλότερη είναι η ασυλία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος της νόσου.\nΗ περίοδος επώασης για την αμυγδαλίτιδα μπορεί να διαρκέσει από 6-12 ώρες έως 2-4 ημέρες. Όσο βαθύτερα οι προσβεβλημένοι ιστοί, τόσο πιο δύσκολη προχωρά η ασθένεια, τόσο μεγαλύτερη είναι η πρόοδος της λοιμώδους-φλεγμονώδους διαδικασίας και όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών.\nStreptococcus στο λαιμό?\nΜπορείτε επίσης να προσδιορίσετε τους παράγοντες που προηγήθηκαν της εμφάνισης της νόσου. Αυτό είναι:\nκατάποση αλλεργιογόνων που ερεθίζουν τους βλεννογόνους - σκόνη, καπνό,\nπρόσφατες ασθένειες που μειώνουν τις προστατευτικές λειτουργίες του επιθηλίου, για παράδειγμα ARD.\nευαισθητοποίηση του σώματος ή αυξημένη ευαισθησία σε παθογόνους παράγοντες της νόσου.\nΕπίσης, οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορούν να αποτελέσουν τη βάση της αμυγδαλίτιδας, η οποία όχι μόνο επηρεάζει την εξέλιξη της νόσου, αλλά συχνά προκαλεί επιπλοκές.\nΑνάλογα με την πορεία της αμυγδαλίτιδας, οι γιατροί διακρίνουν μεταξύ οξείας και χρόνιας μορφής αμυγδαλίτιδας.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα (ή η αμυγδαλίτιδα) είναι μολυσματική ασθένεια που επηρεάζει τις αμυγδαλές της παλατίνας, καθώς και τις γλωσσικές, λαρυγγικές και ρινοφαρυγγικές αμυγδαλές. Χαρακτηρίζεται από ταχεία άνοδο της θερμοκρασίας έως 39 ° C, ρίγη, κεφαλαλγία, πονόλαιμο, επιδεινώνεται από την κατάποση, πόνους στους μύες και στις αρθρώσεις. Με τη λανθασμένη θεραπεία ή την απουσία του, ένα εξασθενημένο σώμα ή την παρουσία άλλων χρόνιων παθήσεων, η οξεία αμυγδαλίτιδα μπορεί να μετατραπεί σε μια χρόνια μορφή, η οποία χαρακτηρίζεται από περιοδικές παροξύνσεις.\nΗ αμυγδαλίτιδα στη φωτογραφία μοιάζει με φλεγμονή των αμυγδαλών με μια πορώδη επιφάνεια που καλύπτεται με πυώδη βύσματα\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη μιας σταθερής φλεγμονώδους διαδικασίας στις αμυγδαλές παλατινών, η πορεία της νόσου συνοδεύεται από μια αλλαγή στις περιόδους ύφεσης με παροξύνσεις. Η χρόνια αμυγδαλίτιδα, των οποίων τα συμπτώματα δεν εκδηλώνουν πάντα, μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη διαφόρων παθολογικών διεργασιών από την πλευρά σχεδόν όλων των συστημάτων και οργάνων. Λόγω διαταραχών της νευρο-αντανακλαστικής και ενδοκρινικής ρύθμισης του σώματος, μπορεί να εμφανιστεί κατάθλιψη, διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, σύνδρομο Meniere, εγκεφαλοπάθεια κλπ.\nπρωτογενής αμυγδαλίτιδα: οξεία βλάβη των αμυγδαλών στο υπόβαθρο της γενικής υποθερμίας του σώματος, μειωμένη ανοσία λόγω θερμικών επιδράσεων στον ιστό του λαιμού,\nδευτερογενής αμυγδαλίτιδα: εξελίσσεται ως αποτέλεσμα άλλων ασθενειών (διφθερίτιδα, λευχαιμία, οστρακιά), ως επιπλοκή ή παράλληλο σύμπτωμα μολυσματικής νόσου.\nσυγκεκριμένη αμυγδαλίτιδα (που προκαλείται αποκλειστικά από μολυσματικούς παράγοντες).\nΣύμφωνα με τη διαδικασία εντοπισμού, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι:\nLacunar - φλεγμονή μόνο στα κενά.\nο δικτυωτός-παρεγχυματικός - λεμφοειδής ιστός εμπλέκεται στην φλεγμονώδη διαδικασία.\nΠαρεγχυματική - η αμυγδαλίτιδα αναπτύσσεται στον ιστό του λεμφαδενοειδούς.\nσκλήρυνση - πολλαπλασιασμός του συνδετικού ιστού.\nΜε βάση τη φύση της βλάβης και το βάθος της, προσδιορίζονται οι ακόλουθοι τύποι αμυγδαλής:\nο θυρεοειδής πονόλαιμος.\nΑπό τις αναφερόμενες μορφές αμυγδαλίτιδας, η πιο ήπια πορεία παρατηρείται στην καταρροϊκή μορφή της νόσου, και η πιο σοβαρή - στη νεκρωτική της μορφή.\nΜερικές φορές τα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας μπορεί να είναι ο πόνος στην κοιλιά και τα αυτιά, καθώς και η εμφάνιση εξανθήματος στο σώμα. Αλλά πιο συχνά η ασθένεια αρχίζει με το λαιμό. Επιπλέον, ο πόνος με την αμυγδαλίτιδα είναι διαφορετικός από ένα παρόμοιο σύμπτωμα που συμβαίνει με το SARS ή ακόμα και με τη γρίπη. Η φλεγμονή των αμυγδαλών καθίσταται αισθητή πολύ καθαρά - ο λαιμός πονάει τόσο πολύ που είναι δύσκολο για τον ασθενή να επικοινωνεί απλά, για να μην αναφέρουμε το φαγητό και την κατάποση.\nΣτη φωτογραφία - το τρέχον στάδιο της αμυγδαλίτιδας\nαύξηση της θερμοκρασίας (μέχρι 40 ° C).\nερυθρότητα και διευρυμένες αμυγδαλές\nπυώδεις σχηματισμοί στις αμυγδαλές (πυώδη βύσματα).\nπόνος και πρησμένοι λεμφαδένες (λεμφαδενοπάθεια).\nΣημάδια χρόνιας αμυγδαλίτιδας:\nΤα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας σε χρόνια μορφή είναι παρόμοια, αλλά κάπως λιγότερο έντονα.\nΟ πόνος και η θερμοκρασία συνήθως απουσιάζουν.\nμπορεί να υπάρχει μόνο ελαφρύς πόνος κατά την κατάποση,\nεμποδίζει την αίσθηση του πονόλαιμου,\nΗ γενική κατάσταση του σώματος υποφέρει, αλλά όχι τόσο έντονη όσο στην οξεία αμυγδαλίτιδα.\nΑλλεργικό εξάνθημα στο δέρμα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί.\n"Lost" στα οστά "\nΑδύναμος καρδιακός κολικός, δυσλειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος.\nΠόνος στους νεφρούς, διαταραχές του ουρογεννητικού συστήματος.\nΚατά την εξέταση, παρατηρείται ερυθρότητα και διόγκωση της βλεννογόνου των αμυγδαλών και των παρακείμενων ιστών (βλέπε φωτογραφία). Κατά την ψηλάφηση του πρόσθιου αυτιού και των τραχηλικών λεμφαδένων, καταγράφεται η αύξηση και η τρυφερότητά τους.\nΗ διάγνωση της αμυγδαλίτιδας σε ενήλικες γίνεται με τις ακόλουθες μεθόδους:\nεξέταση του γιατρού ΟΝT, συλλογή του ιστορικού της νόσου,\nλαιμό στο λαιμό στη χλωρίδα με τον προσδιορισμό της ευαισθησίας στα αντιβιοτικά και τους βακτηριοφάγους.\nπλήρες αίμα, ανάλυση ούρων.\nεξέταση αίματος για αντιστρεπτολυσίνη-Ο, ρευματοειδή παράγοντα, Ο-αντιδραστική πρωτεΐνη,\nΣύμφωνα με τη μαρτυρία, υπερηχογράφημα των νεφρών, Echo-KG, διαβούλευση με έναν καρδιολόγο, ουρολόγο.\nΗ θεραπεία της αμυγδαλίτιδας γίνεται συνήθως σε εξωτερικούς ασθενείς. Το έντονο ρεύμα του απαιτεί νοσηλεία. Προβλέπεται ένας ήπιος τύπος διατροφής, πλούσιος σε βιταμίνες Β και C, καθώς και άφθονο πόσιμο για αποτοξίνωση.\nΑντισηπτικά ενηλίκων για αμυγδαλίτιδα:\nGivalex και άλλοι.\nΓια να λιπαίνετε το λαιμό χρησιμοποιώντας διαλύματα:\nΕάν αυτό δικαιολογείται από την ένδειξη, τα αντιιικά φάρμακα συνταγογραφούνται από γιατρό. Συχνά, οι ιοί έχουν ανοσορρυθμιστικό αποτέλεσμα και επομένως συνταγογραφούνται για να υποστηρίξουν μια εξασθενημένη ανοσία. Αλλά, και πάλι, η αυτο-αποδοχή αυτής της ομάδας φαρμάκων μπορεί να βλάψει το σώμα, η δοσολογία και η παραλλαγή τέτοιων φαρμάκων επιλέγεται από τον θεράποντα ιατρό σύμφωνα με τις επιμέρους απαιτήσεις.\nΗ συνταγογράφηση αντιβιοτικών (αντιβακτηριακά φάρμακα) δικαιολογείται μόνο σε περίπτωση σοβαρής μορφής της νόσου. Αυτό βοηθά συνήθως τον οργανισμό να αντιμετωπίσει γρήγορα έναν μικροβιακό παράγοντα και να φέρει πλησιέστερα τη θεραπεία, αλλά να θυμάστε ότι τα αντιβιοτικά είναι άχρηστα στη θεραπεία των ιογενών ασθενειών. Αυτό οδηγεί στο γεγονός ότι τα βακτήρια είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.\nΠροκειμένου να επιλεγεί ένα αντιβακτηριακό φάρμακο, είναι απαραίτητο να ληφθεί ένα επίχρισμα από τα κενά των προσβεβλημένων αμυγδαλών για να προσδιοριστεί ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται διεξοδικά, διότι μόνο έτσι μπορείτε να απαλλαγείτε από τα συμπτώματά της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια μιας παροξυσμού, η ίδια θεραπεία πραγματοποιείται όπως και στην οξεία φλεγμονή των αμυγδαλών. Αλλά για την πλήρη ανάκτηση, είναι απαραίτητο να εξαλειφθούν όχι μόνο τα συμπτώματα της μορφής xp της νόσου, αλλά και οι αιτίες της.\nΕάν έχετε χρόνιο πονόλαιμο, τότε η θεραπεία με αυτό είναι ίδια με την οξεία, αλλά με ορισμένα χαρακτηριστικά:\nΤα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται καθορίζοντας την ανάλυση του παθογόνου παράγοντα, αλλά η πορεία της λήψης τους είναι πιο παρατεταμένη.\nΗ πρόληψη των παροξυσμών είναι πολύ σημαντική. Είναι απαραίτητο να οδηγήσετε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, να αποφύγετε υποθερμία, να ακολουθήσετε τη διατροφή και να λάβετε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ενίσχυση του σώματος και την προστασία του.\nΤα ανοσοδιεγερτικά και τα προβιοτικά συνιστώνται να μην πίνουν κατά τη διάρκεια παροξυσμών, αλλά για προφύλαξη σε περιόδους όπου ο κίνδυνος μόλυνσης είναι πολύ υψηλός.\nΤο να γαργαλίζετε με χρόνια αμυγδαλίτιδα δεν είναι πάντα ενδεδειγμένο, επειδή υπάρχουν πυώδη βύσματα στα κενά, τα οποία είναι πολύ στενά συνδεδεμένα με τον λεμφικό ιστό. Πιο αποτελεσματική σε αυτή την κατάσταση πλυσίματος.\nΣυνιστάται ριζική θεραπεία. Σε αυτή την περίπτωση, οι αμυγδαλές αφαιρούνται με χειρουργικά ή άλλα μέσα, γεγονός που συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση της συχνότητας των παροξυσμών.\nΤο gargling μπορεί να γίνει ανεξάρτητα στο σπίτι. Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από διαφορετικά προϊόντα που μπορούν να αγοραστούν στα φαρμακεία ή να παρασκευαστούν από τον εαυτό σας.\nΕίναι πολύ αποτελεσματικό να εφαρμόζετε τις παρακάτω λύσεις για ξέπλυμα:\nΠλένοντας το λαιμό με εκχύλισμα πρόπολης. Πωλείται σε φαρμακείο, δεν είναι ακριβό. Έχει πολύ καλό αντισηπτικό αποτέλεσμα, καθώς καθαρίζει τις αμυγδαλές από πυώδη βύσματα και πλάκα. Έχει επίσης αναλγητικό αποτέλεσμα στον βλεννογόνο του στόματος.\nΠεριφράξτε με αλάτι. Προετοιμασία: προσθέστε μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι σε ένα ποτήρι νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Ανακατέψτε. Ξεπλύνετε όσο πιο συχνά γίνεται. Μπορείτε να προσθέσετε μισό κουταλάκι του γλυκού σόδα εκεί, τότε το ξέπλυμα θα έχει πιο έντονο αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα.\n15 γραμμάρια ψιλοκομμένης φυκανδίνης ρίχνουμε βραστό νερό, αφήστε το να βρασταθεί για 10-15 λεπτά. Ξεπλύνετε με ζεστό διάλυμα - πριν από κάθε διαδικασία, είναι επιθυμητό να το θερμαίνετε λίγο.\nΑυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται μόνο σε συνδυασμό με την κύρια θεραπεία. Δεν προορίζονται για αυτο-θεραπεία της αμυγδαλίτιδας.\nΗ έλλειψη αποτελέσματα αρκετών μαθημάτων εντατικής θεραπείας της χρόνιας αμυγδαλίτιδας, συχνές (2 έως 4 ανά έτος) υποτροπές και των συμπτωμάτων της ρευματοειδούς συμμετοχή άλλων οργάνων (καρδιά, νεφρά, αρθρώσεις) είναι μια ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών.\nΧειρουργικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της αμυγδαλίτιδας σε ορισμένες περιπτώσεις:\nΑπουσία θεραπευτικού αποτελέσματος με συντηρητικές μεθόδους.\nΣε περίπτωση εξέλιξης στο φόντο του αποστήματος αμυγδαλίτιδας.\nΕάν εμφανιστεί σήψη της σήψης,\nΑν υποπτεύεστε μια κακοήθη παθολογία.\nΘεραπεία αμυγδαλίτιδας είναι πάντα δυνατόν. Οι μέθοδοι θεραπείας είναι τελείως διαφορετικές. Μερικές φορές η μαζική αντιβιοτική θεραπεία είναι επαρκής και σε ορισμένες περιπτώσεις η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη.\nΕάν υποφέρετε από αμυγδαλίτιδα, θεωρείται ότι μεταβαίνετε σε υγρή διατροφή για αρκετές ημέρες. Όλα τα γεύματα θα πρέπει να καταναλώνονται σε ατμό, βραστό ή στιφάδο. Πρέπει να δοθεί έμφαση σε υγρά τρόφιμα ή τρόφιμα που δεν προκαλούν δυσκολίες κατά το μάσημα και την κατάποση. Ως εκ τούτου, συνιστάται να χρησιμοποιείτε σούπες, ζελέ, φρούτα, λαχανικά, τσάι τζίντζερ.\nΟποιαδήποτε τροφή πρέπει να καταναλώνεται με τη μορφή θερμότητας (θερμαίνει τις αμυγδαλές, ανακουφίζει από τη φλεγμονή και σκοτώνει τα μικρόβια). Ζάχαρη κατά την περίοδο της ασθένειας είναι καλύτερα να αντικατασταθεί με μέλι, και το γάλα είναι ελαφρώς ζεσταίνεται πριν από τη χρήση.\nΨωμί σιταριού χυμό χθες.\nΣούπες κρέας ή ψάρι. Μη λιπαρά, χωρίς λιπαρά - για το σκοπό αυτό, το πρώτο νερό αποστραγγίζεται κατά το μαγείρεμα του κρέατος. Σε σούπες προσθέστε λαχανικά, ζυμαρικά και δημητριακά. Δεδομένου ότι είναι δύσκολο για τους ασθενείς να καταπιούν, οι σούπες τρίβονται ή συνθλίβονται με ένα μπλέντερ.\nΚατεψυγμένα με χαμηλά λιπαρά κρέατα, πουλερικά και ψάρια. Επίσης συνιστάται κεφτεδάκια ατμού, κεφτέδες, κεφτεδάκια.\nΞηρά γαλακτοκομικά προϊόντα, φρέσκα τυρί cottage με χαμηλά λιπαρά, μη πικάντικο τυρί. Η ξινή κρέμα χρησιμοποιείται μόνο για την επάλειψη των πιάτων.\nΗμίσκληρα, ιξώδη δημητριακά από δημητριακά.\nΛαχανικά: πικάντικες πατάτες, σούπες, χαβιάρι λαχανικών.\nΦρέσκα φρούτα και μούρα, όχι σκληρά και όχι ξινή. Μαρμελάδα, κομπόστες, ζελέδες, χυμοί αραιωμένοι με νερό 1: 1.\nΠοτά: αδύναμο τσάι και καφέ, γογγύλια ζωμού.\nMuffin, ψωμί σίκαλης.\nΛιπαρά ψάρια και ποικιλίες κρέατος, ζωμοί τους.\nΚαπνιστά προϊόντα, κονσερβοποιημένα τρόφιμα, αλατισμένα ψάρια.\nΚριθάρι και μαργαριτάρι κριθάρι, κεχρί.\nΚρέμα γάλακτος, πλήρες γάλα, ξινή κρέμα, λίπη τυριά.\nΠροϊόντα που βελτιώνουν το σχηματισμό αερίου: λάχανο, όσπρια, ραπανάκι, ραπανάκι.\nΜπαχαρικά, πικάντικα καρυκεύματα.\nΣτο σπίτι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λαϊκές θεραπείες για την αμυγδαλίτιδα. Αλλά, πριν από τη χρήση, συνιστούμε να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.\nΠεριφράξτε με χυμό τεύτλων. Στρώνουμε τα τεύτλα σε ένα λεπτό τρίφτη και πιέζουμε το χυμό. Σε ένα ποτήρι χυμό, προσθέστε 1 κουταλιά της σούπας ξύδι τραπεζιού (όχι αποστάγματα!). Gargle 5-6 φορές την ημέρα.\nΠεριφράξεις με αφέψημα λευκού φλοιού ιτιάς (ιτιά, ρακίτα). 2 κουταλιές σπασμένου φλοιού ρίχνουμε 2 φλιτζάνια ζεστό νερό, βράζουμε και βράζουμε για 15 λεπτά σε χαμηλή φωτιά.\nΞεπλένοντας τον λαιμό με αφέψημα από χαμομήλι, καλέντουλα, φασκόμηλο, φλοιό δρυός.\nΒράζουμε το γάλα και προσθέτουμε μια πρέζα κουρκούμη σκόνης και μαϊντανό πιπέρι. Πιείτε αυτό το μείγμα πριν πάτε για ύπνο για τουλάχιστον τρεις διαδοχικές νύχτες για να θεραπεύσετε αποτελεσματικά τις φλεγμονώδεις αμυγδαλές.\nΠάρτε 1 γραμμάριο μείγμα φαρμακευτικών βοτάνων: χαμομήλι (λουλούδια), χορδή (γρασίδι), μαύρη σταφίδα (φύλλα), μέντα (φύλλα), καλέντουλα (λουλούδια). Όλα τα ανακατεύουμε και ρίχνουμε ένα ποτήρι βραστό νερό. Επιμείνετε σε ένα θερμοσκληρυντικό, μετά το φιλτράρισμα, πάρτε μισό φλιτζάνι μέσα 3-4 φορές την ημέρα.\nΠρέπει να ληφθούν τα ακόλουθα μέτρα για τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της νόσου:\nπρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε η ρινική αναπνοή να είναι πάντα φυσιολογική,\nπαρακολούθηση της στοματικής υγιεινής ·\nτην έγκαιρη απολύμανση εστίες μόλυνσης και τη θεραπεία των δοντιών.\nΜετά από πονόλαιμο, τα προληπτικά κενά πλύσης και λίπανσης των αμυγδαλών πρέπει να πραγματοποιούνται με παρασκευάσματα που συνιστώνται από το γιατρό.\nΗ αμυγδαλίτιδα στους ενήλικες είναι μια σοβαρή ασθένεια που πρέπει να ξεκινήσει όσο το δυνατόν νωρίτερα. Εάν ληφθούν μέτρα στα αρχικά στάδια της νόσου, είναι δυνατόν να ανακάμψει αρκετά γρήγορα ώστε να αποφευχθούν υποτροπές και επιπλοκές.\nΗ αμυγδαλίτιδα επηρεάζει τις αμυγδαλές, προκαλώντας έτσι φλεγμονή σε αυτά. Ανήκει στην ομάδα μολυσματικών ασθενειών, ο αιτιολογικός παράγοντας της οποίας είναι ιογενής ή βακτηριακή λοίμωξη.\nΗ οξεία αμυγδαλίτιδα συχνά αναφέρεται ως στηθάγχη και η χρόνια μορφή της διαγιγνώσκεται στο 10-15% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας εκδηλώνονται σε μια αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, η οποία συνοδεύεται από πόνο σε θλίψη ποικίλης έντασης.\nΗ ασθένεια μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Τα ακόλουθα βακτηρίδια μπορεί να είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της αμυγδαλίτιδας: σταφυλόκοκκος, μηνιγγοκοκκικός, αναερόβιος, στρεπτόκοκκος, πνευμονόκοκκος, σε σπάνιες περιπτώσεις, τυφοειδής πυρετός. Η πηγή μόλυνσης στη στηθάγχη είναι ένας ασθενής με διάφορες μορφές οξείας νόσου και ένας φορέας παθογόνων μικροοργανισμών.\nΠαράγοντες που προδιαθέτουν: υποθερμία, μειωμένη ανοσία, βλάβη των αμυγδαλών, παραβίαση της ρινικής αναπνοής, χρόνιες φλεγμονώδεις διεργασίες στο στόμα, τη μύτη και τις παραρινικές κόλποι. Τις περισσότερες φορές, η αμυγδαλίτιδα αναπτύσσεται μετά από οξεία ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού. Οι αιτιολογικοί παράγοντες του SARS μειώνουν τις προστατευτικές λειτουργίες του επιθηλιακού καλύμματος και προάγουν την εισβολή στρεπτόκοκκων.\nΣτα παιδιά, η αμυγδαλίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα διαφόρων νόσων: αδενοειδών, πολύποδων, συγγενούς καμπυλότητας του ρινικού διαφράγματος, μειωμένης αναπνοής.\nΜε τη λανθασμένη θεραπεία ή την απουσία του, ένα εξασθενημένο σώμα ή την παρουσία άλλων χρόνιων παθήσεων, η οξεία αμυγδαλίτιδα μπορεί να μετατραπεί σε μια χρόνια μορφή, η οποία χαρακτηρίζεται από περιοδικές παροξύνσεις. Στο διάστημα μεταξύ παροξύνσεων, ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται πρακτικά υγιές, ενώ ακόμη και με μια αντικειμενική εξέταση του γιατρού ΟΝΤ, δεν βρίσκει πάντοτε παθολογικές αλλαγές στις ίδιες τις αμυγδαλές.\nΗ αμυγδαλίτιδα και τα συμπτώματά της ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τη μορφή της διαδικασίας. Η περίοδος επώασης της αμυγδαλίτιδας είναι πολύ μικρή, μόνο 1-2 ημέρες. Μετά από αυτό, οι ενήλικες και τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν συμπτώματα που είναι κλασικά για την αμυγδαλίτιδα.\nΗ ασθένεια αρχίζει ξαφνικά, τα πρώτα σημάδια της αμυγδαλίτιδας:\nπόνο στις αρθρώσεις, γενική αδυναμία.\nΟ πονόλαιμος αυξάνεται σταδιακά, γίνεται σταθερός, φτάνει το μέγιστο τη δεύτερη μέρα. Κατά την εξέταση του φάρυγγα, είναι δυνατό να δούμε κόκκινες, διευρυμένες αμυγδαλές, πολλοί ασθενείς έχουν ωοθυλάκια με πύον πάνω τους.\nΟι περιφερειακοί λεμφαδένες μεγαλώνουν και γίνονται επίπονοι. Η σοβαρότητα του πυρετού, η τοξίκωση και η φαρυγγοσκοπική εικόνα εξαρτώνται από τη μορφή της νόσου (καταρροϊκή, χαλαρή, ωοθυλακική, κλπ.). Εάν δεν είστε εγκαίρως μπερδεμένος από την ερώτηση - πώς και πώς να θεραπεύσετε την αμυγδαλίτιδα, τότε με την πάροδο του χρόνου γίνεται χρόνια.\nΣε αντίθεση με τη στηθάγχη, η χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι πιο δύσκολη στη διάγνωση, καθώς μπορεί να συμβεί χωρίς ορατά συμπτώματα, μετατρέποντάς τα σε οξεία μορφή περιοδικά.\nΤα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι:\nΠεριστασιακός ή επίμονος πόνος κατά την κατάποση τροφής ή σάλιου.\nσυχνές επεισόδια στηθάγχης και σοβαρές ασθένειες.\nπόνος στους υπογνάθιους λεμφαδένες.\nξηρότητα, πονόλαιμο και πονόλαιμο,\nαπελευθέρωση πυώδους συμφόρησης κατά τη διάρκεια του βήχα.\nπόνος στην περιοχή του καρδιακού μυός, καθώς και στις αρθρώσεις του ασθενούς.\nπεριοδική ελαφρά αύξηση της θερμοκρασίας.\nΗ χρόνια αμυγδαλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε αντισταθμισμένη και μη αντιρροπούμενη μορφή (με βλάβη στην καρδιά, τα νεφρά, τις αρθρώσεις, τη χρόνια δηλητηρίαση). Επομένως, μην διστάζετε, τόσο πιο γρήγορα μπορείτε να θεραπεύσετε την αμυγδαλίτιδα, τόσο λιγότερα έχετε επιπλοκές. Πώς να το κάνετε μια για πάντα, θα σας ζητηθεί από έμπειρο ειδικό.\nΗ πιο τρομερή συνέπεια της στηθάγχης χωρίς θεραπεία είναι ο ρευματισμός, ο οποίος επηρεάζει τις αρθρώσεις, τη βαλβιδική συσκευή της καρδιάς, οδηγεί στον σχηματισμό καρδιακών ανωμαλιών και στην ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας.\nΚατά κανόνα, η θεραπεία της αμυγδαλίτιδας πραγματοποιείται στο σπίτι με την προϋπόθεση της τήρησης της ανάπαυσης στο κρεβάτι.\nΔεδομένου ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ένας πονόλαιμος προκαλείται από στρεπτόκοκκους, τότε μια συνταγή αντιβιοτικών συνταγογραφείται για τη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας από τον γιατρό και, εάν είναι απαραίτητο, με αντιιική θεραπεία. Παράλληλα με την λήψη αντιβιοτικών, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν τοπικά αντισηπτικά που ανακουφίζουν από τον πόνο (Hexoral, Bioparox, Stop Angin).\nΕπιπλέον, η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει έξαψη των αμυγδαλών (με σκοπό την αφαίρεση πυώδους βύσματος) και λίπανση με διάλυμα Lugol, φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες. Για την εξάλειψη του πόνου και του πυρετού, συνταγογραφούνται NSAIDs - παρακεταμόλη, αναλγίνη, ιβουπροφαίνη και άλλα.\nΧρειάζεστε μια διατήρηση της διατροφής πλούσια σε βιταμίνες C και Β ομάδα, άφθονο ποτό. Μην ξεχάσετε να γαργάρετε με ειδικά παρασκευάσματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε φυσικά συστατικά. Εάν η εξωτερική θεραπεία δεν οδήγησε σε επιτυχία, τότε εξετάζεται το ζήτημα της χειρουργικής επέμβασης. Οι περισσότερες φορές οι αμυγδαλές απλώς αφαιρούνται ως κύρια πηγή απειλής.\nΠρέπει να θυμόμαστε ότι με τη λανθασμένη θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας ή της απουσίας της, είναι χρονομετρημένη. Και για το πώς να θεραπεύσει η αμυγδαλίτιδα σε μια χρόνια μορφή, οι απόψεις των γιατρών αποκλίνουν σήμερα. Η επιλογή της θεραπείας σε κάθε περίπτωση εξαρτάται από τη μορφή της χρόνιας αμυγδαλίτιδας, τη γενική κατάσταση του ασθενούς, την παρουσία συναφών ασθενειών κ.λπ.\nΟ ορισμός αντιβιοτικών δικαιολογείται μόνο σε σοβαρή μορφή της νόσου. Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα αντιβιοτικά είναι φάρμακα κατά των βακτηρίων, επομένως συνταγογραφούνται μόνο όταν η βακτηριακή χλωρίδα δρα ως παθογόνα.\nΠιθανότατα, θα σας συνταγογραφηθούν αντιβακτηριακά φάρμακα από την ομάδα πενικιλίνης:\nΕάν είστε αλλεργικοί σε αυτό το συστατικό, τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται από την ομάδα μακρολιδίων:\nΤο φάσμα των αντιβακτηριακών φαρμάκων για τη θεραπεία της οξείας αμυγδαλίτιδας είναι πολύ εκτεταμένο. Η τελική απόφαση σχετικά με την καταλληλότητα της χρήσης ενός φαρμάκου πρέπει να γίνει από το γιατρό. Επιπλέον, ακόμη και μια σαφής βελτίωση στην ευημερία δεν δίνει έναν λόγο να παραβιάσει το σχήμα, τη διατροφή και να σταματήσει να παίρνει αντιβιοτικά. Η θεραπεία πρέπει απαραιτήτως να ολοκληρωθεί για την πλήρη καταστροφή των βακτηριδίων.\nΓια να είναι πιο αποτελεσματική, η θεραπεία στο σπίτι θα πρέπει να εξαλείψει ταυτόχρονα τα δυσάρεστα συμπτώματα, τις αιτίες της ασθένειας και την καταπολέμηση της λοίμωξης.\nΟι βασικές αρχές της θεραπείας στο σπίτι:\nεισπνοή και γαργαλισμό με αντισηπτικά διαλύματα και αφέψημα φαρμακευτικών βοτάνων.\nάρδευση αδένων με αντισηπτικά παρασκευάσματα.\nλήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για τη μείωση του πυρετού και του πόνου.\nλαμβάνοντας ανοσορυθμιστές και βιταμίνες.\nλαμβάνοντας τα κατάλληλα αντιβιοτικά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.\nΜε την παρατεταμένη απουσία θετικού θεραπευτικού αποτελέσματος ή την ανάπτυξη ανθρώπινων επιπλοκών, στέλνονται σε νοσοκομείο.\nΗ χρήση λαϊκών θεραπειών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προσθήκη στην παραδοσιακή ιατρική, δεν συνιστάται να συνταγογραφείτε μια τέτοια θεραπεία στον εαυτό σας, χωρίς τη συμβουλή ενός γιατρού. Από τις λαϊκές θεραπείες για την αντιμετώπιση της αμυγδαλίτιδας, χρησιμοποιούνται ευρύτατα γαργάρες με ζωμούς και φαρμακευτικά παρασκευάσματα.\nΦαρμακευτικά βότανα - χαμομήλι, μολόχα, φασκόμηλο, καλαμπόκι, καλέντουλα, αφέψημα από φλοιό δρυός, και βαλσαμόχορτο.\nΦαρμακεία - Miramistin, Furatsilin, Malavit.\nΈνας απλός τρόπος χρήσης - αλάτι, σόδα και ιώδιο.\nΟι εισπνοές γίνονται επίσης με αφέψημα φαρμακευτικών βοτάνων (ευκαλύπτου, φασκόμηλου, χαμομηλιού, κ.λπ.).\nΟι περισσότερες παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας έχουν στόχο τη μείωση της φλεγμονής στον φάρυγγα, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την έγκαιρη αποκατάσταση μετά από μια ασθένεια. Ως η μόνη μέθοδος θεραπείας οι λαϊκές συνταγές δεν είναι κατάλληλες.\nΣτην οξεία βρογχίτιδα, η θεραπεία στο σπίτι αναγνωρίζεται ως μία από τις πιο αποτελεσματικές.\nΑλοιφή για πόνο στο λαιμό\nΠώς να εξαλειφθεί η κώφωση μετά την ωτίτιδα\nΗ επίδραση του μελιού στο σώμα σε θερμοκρασία\nΣε ποια θερμοκρασία μπορούν οι έγκυες γυναίκες να κάνουν μπάνιο;\nΚαψάκια Αμοξικιλλίνης - Οδηγίες και Τιμές\nΠώς να αντιμετωπίζετε τη γρίπη στο σπίτι;\nAmiksin: Οδηγίες χρήσης, τιμή, αξιολογήσεις, ανάλογα\nΠώς να διακρίνετε τη φαρυγγίτιδα από τον πονόλαιμο και τη λαρυγγίτιδα\nΚεριά "Viferon" για το παιδί: αποτελεσματικότητα κατά των ιών, δοσολογίες και ειδικές οδηγίες\nΗ φλεγμονή των πνευμόνων είναι μια σοβαρή μολυσματική ασθένεια που απαιτεί έγκαιρη ενεργή θεραπεία. Διαφορετικά, υπάρχει υψηλός κίνδυνος επιπλοκών που μπορεί να προκαλέσουν θάνατο.\nΠονόλαιμος. Τι να κάνετε και πώς να θεραπεύετε;\nΑντιιικά φάρμακα για τη γαλουχία: οι λεπτές επιλογές και η χρήση για το SARS\nΠώς μπορείτε να διακόψετε τη φωνή


Η Συνεχεια Του Ειναι - Ελληνικη λογοτεχνια (BKS.0239042)\nΑρχική > Βιβλία > Πεζογραφία > Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ\nΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ\nΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ\nΣυγγραφέας: ΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ\nΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ (BKS.0239042)\nΟ Αλέξανδρος, ένας μεσήλικας δημοσιογράφος, δραπετεύει από την αστή ζωή του αφήνοντας πίσω καριέρα και έναν αποτυχημένο γάμο γυρίζοντας στο πατρικό του σπίτι στο νησί. Απομονωμένος αρχίζει να αναζητά τον αληθινό του εαυτό και τις πραγματικές του επιθυμίες, κάνοντας διαλογισμό και εκφράζοντας τον εσωτερικό του κόσμο με την συγγραφή. Μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο το διαδίκτυο, όπου η γνωριμία του με μια άγνωστη γυναίκα, την Αγνή , τον βοηθά να επαναπροσδιορίσει τις πραγματικές του επιθυμίες που είχε παραμελήσει. Ο Έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα του και θα τον προκαλέσει να τον διεκδικήσει, μακριά από το κατώφλι στο οποίο είχε κρυφτεί. Ύστερα από μια διαδρομή γεμάτη συγκινήσεις εκείνος θα τον περιμένει στην αυλή του και θα ενδώσει στην πρόσκλησή του. Έχοντας δώσει αξία στην διαίσθησή του, παρατηρεί με προσοχή το πώς αντιδρά ο εσωτερικός του κόσμος, στα γεγονότα που του αποκαλύπτουν τους πραγματικούς ρόλους, που έπαιξαν στην ζωή του οι σχέσεις του. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Όλα όμως έχουν ένα σκοπό και μια αξία. Ο δρόμος για την γνώση περνάει μέσα από την αποδοχή και το ταξίδι μοιάζει να είναι συναρπαστικό.\nΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ BKS.0239042 BKS.0239042 ΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ ΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ •ΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ISBN: 978-618-5166-57-1 Συγγραφέας: ΚΟΚΛΑΣ ΝΤΕΝΗΣ Εκδοτικός οίκος: ΔΥΑΣ Σελίδες: 390 Διαστάσεις: 14Χ21 Ημερομηνία Έκδοσης: Ιούλιος 2018 Ο Αλέξανδρος, ένας μεσήλικας δημοσιογράφος, δραπετεύει από την αστή ζωή του αφήνοντας πίσω καριέρα και έναν αποτυχημένο γάμο γυρίζοντας στο πατρικό του σπίτι στο νησί. Απομονωμένος αρχίζει να αναζητά τον αληθινό του εαυτό και τις πραγματικές του επιθυμίες, κάνοντας διαλογισμό και εκφράζοντας τον εσωτερικό του κόσμο με την συγγραφή. Μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο το διαδίκτυο, όπου η γνωριμία του με μια άγνωστη γυναίκα, την Αγνή , τον βοηθά να επαναπροσδιορίσει τις πραγματικές του επιθυμίες που είχε παραμελήσει. Ο Έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα του και θα τον προκαλέσει να τον διεκδικήσει, μακριά από το κατώφλι στο οποίο είχε κρυφτεί. Ύστερα από μια διαδρομή γεμάτη συγκινήσεις εκείνος θα τον περιμένει στην αυλή του και θα ενδώσει στην πρόσκλησή του. Έχοντας δώσει αξία στην διαίσθησή του, παρατηρεί με προσοχή το πώς αντιδρά ο εσωτερικός του κόσμος, στα γεγονότα που του αποκαλύπτουν τους πραγματικούς ρόλους, που έπαιξαν στην ζωή του οι σχέσεις του. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Όλα όμως έχουν ένα σκοπό και μια αξία. Ο δρόμος για την γνώση περνάει μέσα από την αποδοχή και το ταξίδι μοιάζει να είναι συναρπαστικό. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ


Ο Καθηγητής κ. Αντωναράκης, ο Έλληνας γενετιστής που ανακάλυψε την γενετική αλληλουχία που προκαλεί το σύνδρομο Down, φιλοξενείται στο Greek Radio And News FL, από τον Αχιλλέα Παπαδιονυσίου. - Greek News And Radio FL\nΟ Καθηγητής κ. Αντωναράκης, ο Έλληνας γενετιστής που ανακάλυψε την γενετική αλληλουχία που προκαλεί το σύνδρομο Down, φιλοξενείται στο Greek Radio and News FL, από τον Αχιλλέα Παπαδιονυσίου.\nΑύριο στις 12μμ EST, 7μμ ώρα Ελλάδος, η πρώτη εκπομπή του βραβευμένου δημοσιογράφου του Greek Radio and News FL, Αχιλλέας Παπαδιονυσίου, φιλοξενεί τον παγκοσμίου φήμης Έλληνα γενετιστή, κ. Στυλιανό Αντωναράκη. Μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που όλοι πρέπει να παρακολουθήσουμε.\nΠαρακολουθήστε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο https://radio.greekradiofl.com


Champions... θέαμα στον ΟΤΕ TV! | Champions League | gazzetta.gr\nChampions... θέαμα στον ΟΤΕ TV!\nΣσσσ...αρχίζει! Η ώρα του Champions League έφτασε και ο ΟΤΕ ΤV φέρνει στις οθόνες σας την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.\nΕπιστροφή στους κορυφαίους και το θέαμα είναι στον ΟΤΕ ΤV!\nLive και φυσικά ματσάρες στα κανάλια του! Την Τρίτη η Ρεάλ υποδέχεται τη Λέγκια και οι Μαδριλένοι... ακωνίζουν τα παπούτσια τους. Οι άτυχοι Πολωνοί έχουν δεχθεί ήδη οκτώ γκολ στις δυο πρώτες στροφές και ο Κριστιάνο αναζητά ευκαιρία για τέρματα! ΟΤΕ SPORT 3HD και εικόνα από το Μπερναμπέου!\nΗ Γιουβέντους με τον αέρα κορυφής πάει Γαλλία και θέλει να συνεχίσει το αήττητο. Ωστόσο, η Λυών μετά την ήττα στο Σάντσες Πιθχουάν δεν έχει περιθώρια για νέες απώλειες. Σύμμαχος πάντως της Μεγάλης Κυρίας η παράδοση, αφού έχει μόνο νίκες στα τρία τελευταία τους ραντεβού! To ΟΤΕ SPORT 1HD με εικόνα από το «Parc Olympique Lyonnais» σας μεταφέρει τη σπουδαία αναμέτρηση!\nΜπορεί ο Πεπ να σταματήσει τον Μέσι το βράδυ της Τετάρτης στο Καμπ Νου; Μόλις τέσσερα λεπτά και τρεις επαφές χρειάστηκε ο Αργεντίνος στην επιστροφή του για να πετύχει το πέμπτο του γκολ στη La Liga. «Δεν είναι κακός παίκτης...» αστειεύτηκε ο Γκουαρδιόλα όταν τον ρώτησαν αν τον ήθελε στη Σίτι. Δεν είναι πάντως και η καλύτερη στιγμή που οι Πολίτες θα επισκεφθούν τη Βαρκελώνη, αφού μετά το 10 στα 10 ακολούθησαν τρεις διαδοχικές γκέλες! Ο Σουάρες βέβαια είναι αυτός που απασχολεί περισσότερο τον Πεπ, αφού έχει 45 γκολ σε 45 ματς στο 2016! ΟΤΕ SPORT 2HD και περιγραφή από τον Αντρέα Παλομπαρίνι.\nΟΤΕ SPORT 1HD και UEFA Champions League, Λεπτό προς Λεπτό με σούπερ ματς και την Τετάρτη. Εκτός από το Καμπ Νου τα βλέμματα και στο Μόναχο! Οι Βαυαροί γνώρισαν ξανά ήττα από την Ατλέτικο Μαδρίτης και ούτε λόγος για νέο στραβοπάτημα κόντρα στην PSV! Εντός έδρας πάντως δεν... πιάνεται με 13 διαδοχικές νίκες στη διοργάνωση! Το ΟΤΕ SPORT 3HD σας βάζει και σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι.


Τα σκούρα νύχια είναι must τον χειμώνα - 8 βερνίκια για να διαλέξεις - TeenQueen.gr\nΗ απόλυτη χειμερινή τάση στον κόσμο του μανικιούρ δεν είναι άλλη από τα dark nails!\nΕνώ τα χρώματα για το μανικιούρ που επιλέγουμε την άνοιξη και το καλοκαίρι είναι όσο το δυνατόν πιο φωτεινά και έντονα, το φθινόπωρο και ο χειμώνας τείνουν να φέρνουν στο μυαλό μας συνήθως πιο σκούρα μανικιούρ.\nΗ απόλυτη τάση του χειμώνα\nΤα χρώματα που κυριαρχούν και είναι απίστευτη τάση τον χειμώνα και το φθινόπωρο είναι το σκούρο μπλε, το κόκκινο της φωτιάς και το μπορντό αλλά και μερικές φορές ακόμη και τα jet black nails.\nRed alert! 10 nail art με πρωταγωνιστή το κόκκινο χρώμα\nA post shared by MDO (@mujeresdeoficina)\nΠαρόλο που αυτά τα χρώματα μπορεί να μην είναι τόσο ζωντανά όσο τα αντίστοιχα που βλέπουμε τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, σίγουρα εξακολουθούν να είναι πολύ δυνατά και hot!\nΕντυπωσιακό και πολύ...hot\nΗ αλήθεια είναι ότι η επιλογή ενός σκουρόχρωμου μανικιούρ δεν είναι εύκολη. Αρκετές φορές μπορεί να νιώθεις μπερδεμένη και να μην ξέρεις ποιο χρώμα πρέπει να διαλέξεις, αν θα σου ταιριάζει ή ακόμα και με τι σχέδιο μπορείς να συνδυάσεις το σκουρόχρωμο μανικιούρ σου.\nΕδώ θα έρθω εγώ και θα σου πω το εξής! Δεν χρειάζεται να σκας και να σκέφτεσαι τόσο πολύ. Τα dark nails είναι από μόνα τους εντυπωσιακά και hot και αυτός είναι και ο λόγος που δεν χρειάζεται να κάνεις πολλά πολλά.\nA post shared by Asia ♡ (@asiapikula)\nΆρα, αν δεν έχεις βρει σχέδιο, μην αγχώνεσαι!\nΘα σε ξετρελάνουν\nΓια να σε διευκολύνω ακόμη περισσότερο, σου έχω συγκεντρώσει 10 σκουρόχρωμα βερνίκια νυχιών τα οποία είναι ένα κι ένα, ιδανικά για φθινόπωρο και χειμώνα. Επόμενο μανικιούρ λοιπόν…dark nails.\nΠάμε να δούμε ποιο χρώμα θα διαλέξεις;\nESSIE COLOR 50 BORDEAUX\nΜια επιλογή που θα σε ξετρελάνει.\nOPI NAIL LACQUER DOWNTOWN LA COLLECTION ABSTRACT, AFTER DARK\nΣκούρο μπλε, πρέπει να το δοκιμάσεις!\nEssie - Gel Couture Like It Loud (13,5ml)\nΜα θα μπορούσε να λείπει το μαύρο; Φυσικά και όχι!\nΥπέροχο χρώμα! Έτσι δεν είναι;\nΜη φύγεις! Έχω κι άλλα στην gallery.


Ρευστή πολεμική γεωγραφία και οι τόποι του εγκλήματος\nPosted: March 4, 2018 / in: Η δεύτερη ματιά, Το Τελος της Αγορας / Comments Off on Ρευστή πολεμική γεωγραφία και οι τόποι του εγκλήματος\nΟ πόλεμος μοιάζει να γίνεται η συνέχεια της (μνημονιακής) ειρήνης με άλλα μέσα, γίνεται το συμπλήρωμα του κοινωνικού πολέμου. Ξανά σημαίες σκεπάζουν τα μυαλά μας, την ώρα που οι κύκλοι των ανταγωνισμών διασταυρώνονται στον τόπο μας.\nΟι σκόρπιες γνώσεις μας στην πολεμική γεωγραφία εμπλουτίζονται, καθώς διαρκώς μαθαίνουμε –και ξεχνάμε– νέα ονόματα μαρτυρικών τόπων\n«Αυτός ο πόλεμος που σχεδιάζεται θα φέρει κι άλλους πολέμους», έλεγε ο Γκίντερ Γκρας το 2003, τις παραμονές της εισβολής στο Ιράκ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Ο γερμανός συγγραφέας επαληθεύτηκε ή μάλλον εξακολουθεί να επαληθεύεται. Οι «άλλοι πόλεμοι» ήρθαν, γίνονται όλο και πιο κοντινοί, και ας μη σκοτώνονται «τα δικά μας παιδιά». Οι σκόρπιες γνώσεις μας στο άτυπο μάθημα της πολεμικής γεωγραφίας εμπλουτίζονται, καθώς διαρκώς μαθαίνουμε –και ξεχνάμε– νέα ονόματα μαρτυρικών πόλεων ή περιοχών. Εδώ και χρόνια ακούμε για νέους βομβαρδισμούς, νέες σφαγές, λιμοκτονίες και εκατόμβες αμάχων. Με το κουτάλι κατάπιε τολευκό φώσφορο η Φαλούτζα, ερειπώθηκε το ιστορικό Χαλέπι. Άγριες μάχες το 2011 στη Ζαούγια και τη Μισουράτα της Λιβύης, λιμοκτονία τώρα στην Υεμένη. Ηρωικά αντιστάθηκε το πολιορκημένο Κομπάνι. Γυναικόπαιδα πεθαίνουν στο κουρδικό Αφρίν, ενώ οι πνιγμένοι πρόσφυγες στη Μεσόγειο έχουν πάψει να αποτελούν είδηση, όπως έχουν πάψει να αποτελούν είδηση οι νέες απολύσεις, τα νέα λουκέτα, το συνεχιζόμενο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου.\nΜέχρι που ο σκληρός μας δίσκος γεμίζει. Πρέπει να κάνουμε ένα «ντιλίτ», μια διαγραφή στα παλιά αρχεία, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για τα καινούργια. Να κάνουμε, για παράδειγμα, χώρο για το θαλάσσιο Οικόπεδο 7 ή 12 της κυπριακής ΑΟΖ που μοιάζει να απέχει «5 λεπτά από την Ομόνοια». Ρευστή η πολεμική γεωγραφία, ρευστή η πρώτη γραμμή του μετώπου, αντίστοιχα ρευστές και οι ευαισθησίες μας, οι αντιπολεμικές και οι κοινωνικές.\nΕδώ συμβαίνει ό,τι και με τους επαίτες στο τρένο. Κάποιοι επιβάτες μπορεί να δώσουν ένα κέρμα στον πρώτο αιτούντα, όμως, καθώς σε κάθε στάση μπαίνει άλλος ένας ζητιάνος στο βαγόνι, οι ελεήμονες λιγοστεύουν. Ό,τι δώσαμε, δώσαμε. Έτσι και το πεδίο της διεθνιστικής ή ταξικής αλληλεγγύης περιορίζεται: δεν μας περισσεύει χρόνος και διάθεση να κλαψουρίσουμε για τα βάσανα των άλλων. Έχουμε τα δικά μας.\n«Μας τα ’χουν πάρει όλα», έλεγε ένας ταλαίπωρος που κατέβηκε στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στο Σύνταγμα. «Να μας πάρουνε και τη γη που πατάμε;» Κακό είναι να μην έχεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου –μια θέση στην οποία πολλοί κινδυνεύουν να βρεθούν– αλλά ακόμα χειρότερο να μην έχεις τόπο να πατήσεις. Και όχι μόνο τόπο να πατήσεις, αλλά και ιδέες (πλην της ιδέας της πατρίδας) να πιστέψεις. Όπως είχε πει η ινδή συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι, και πάλι τις παραμονές της εισβολής στο Ιράκ: «Πρώτα σκεπάζουν με σημαίες τα μυαλά των ανθρώπων και πνίγουν τη σκέψη και ύστερα τυλίγουν τελετουργικά σ’ αυτές τους νεκρούς τους».\nΑνοιχτά, πριν ένα μήνα, εξέφρασε το φόβο του για ένα «ατύχημα» στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ο αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα. Ο ίδιος εξάλλου είχε μιλήσει για «ένα διάγραμμα με τρεις κύκλους. Ο ένας αφορά τη βόρεια Αφρική. Ο άλλος την Ανατολική Μεσόγειο και τη Συρία και ο τρίτος τη Μαύρη Θάλασσα και μια πιο επιθετική και επεκτατική Ρωσία. Ο τόπος όπου τέμνονται και οι τρεις κύκλοι είναι η Ελλάδα». Μόνο που εδώ, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στο «μάτι» του κυκλώνα, δεν επικρατεί νηνεμία.\nΞανά σημαίες σκεπάζουν τα μυαλά μας. Τα απόνερα της ρευστής πολεμικής γεωγραφίας φτάνουν και στον τόπο μας. Για τις νέες εκδοχές της πολεμικής γεωγραφίας προετοιμάζονται ο νατοϊκός στόλος στο Αιγαίο, οι βάσεις στη Σούδα, την Πρέβεζα, τον Άραξο, η όλο και πιο στενή φιλία της Ελλάδας με το κράτος του Ισραήλ.\nΟ πόλεμος γίνεται η συνέχεια της (μνημονιακής) ειρήνης με άλλα μέσα, γίνεται το συμπλήρωμα του κοινωνικού πολέμου. Και σήμερα προβάλλει, πιο επιτακτικά από ποτέ, η ανάγκη για ένα μόνιμο και συμπαγές αριστερό μέτωπο ενάντια στον κοινωνικό και τον «άλλο» πόλεμο. Μέτωπο ανοιχτό, αλλά όχι ρευστό. Και ας προσθέσει ο καθένας πριν το «μέτωπο» όσα επίθετα νομίζει και θέλει.\nTags: η δεύτερη ματιά\n« Οι πιο σκοτεινές ώρες της προπαγάνδας\nΓιατί αυτό; Γιατί έτσι! Ο βρυχηθμός του διευθυντηρίου »