Εκδόσεις Αμόνι: 10/01/2007 - 11/01/2007\nΤρεις Λέξεις (περιέχεται στη συλλογή διηγημάτων FORTUNE COOKIES)\n5 σχόλια Καταχωρήθηκε από τον/την Count_Zero στις 4:32 μ.μ.\nRETIRO. Στις 6.30 τα ξημερώματα βρέθηκε στο πάρκο του Retiro το πτώμα μίας γυναίκας που δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια της νύχτας της Παρασκευής . Το θύμα ονομάζονταν ‘ Maria Saleh ‘ , ήταν 29 χρονών από τον Λίβανο και εργαζόταν, σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας , ως πόρνη. Το πτώμα βρέθηκε από έναν κηπουρό του πάρκου και έφερε δύο μαχαιριές στην κοιλιακή χώρα . Η αστυνομία αναφέρει πως το έγκλημα πραγματοποιήθηκε , σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις , με κίνητρο επαγγελματικές διαφορές .\nΕφημερίδα, Metro Madrid, 20/11/2002\n1.30 τη νύχτα\n"Próxima estación...Mar de Cristal"\nΗ Γραμμή 8 του Μετρό της Μαδρίτης είναι η γραμμή με τους λιγότερους σταθμούς. Κάθε σταθμός έχει μεγάλη απόσταση από τον άλλο και το τρένο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού πιάνει ταχύτητες που φτάνουν και τα 120 χμ./ώρα .\nΣύμφωνα με μία πτυχή της θεωρίας της Σχετικότητας , όπως αυτή διατυπώθηκε από τον Einstein, ο άνθρωπος όταν ταξιδεύει σε μεγάλες ταχύτητες εξοικονομεί μικρές ποσότητες χρόνου , κάποια κλάσματα δευτερολέπτου , από τη ζωή του . Έτσι αν κάποιος ταξιδέψει από τη Μαδρίτη στο Buenos Aires με αεροπλάνο , σύμφωνα με τη θεωρία, θα είναι λίγο πιο νέος όταν φτάσει στο Buenos Aires από ότι θα ήταν αν δεν είχε πραγματοποιήσει το ταξίδι καθόλου .\nΔεν τον ενδιέφερε τόσο το ζήτημα της νεότητας , αλλά η ιδέα ότι η φύση με έναν τρόπο παράξενο ευνοούσε την κίνηση και τη φυγή τον ερέθιζε . Είχε να κοιμηθεί δύο μέρες . Το μυαλό του κουρασμένο από τις σκέψεις , την αϋπνία και τα μαύρα , έπαιρνε εκδίκηση δημιουργώντας κινηματογραφικές εικόνες στο περιβάλλον .\nΠλάνο 1 : Η οικογένεια από το Περού , απέναντι , που τον κοιτάζει περίεργα .\nΠλάνο 2 : Δύο τύποι από την Κούβα , αριστερά , μιλάνε δυνατά , χωρίς να χρησιμοποιούν σύμφωνα.\nΠλάνο 3 : Ένας ‘boludo’ από την Αργεντινή με μαλλιά ψιλομακριά , που φοράει την εμφάνιση της εθνικής και κοιτάζει το άπειρο .\nΉχος : "Próxima estación ... Colombia" ... " Atención " ... " Estación en curva" ... "Al salir tengan cuidado para no introducir el pie entre coche y andén".\nΚοιτάζει το παράθυρο και βλέπει το είδωλό του . Τα μάτια του είναι κόκκινα , είναι αξύριστος και έχει χωρίστρα που του καλύπτει το δεξί μάτι .\nΗ φιγούρα στο παράθυρο του φαίνεται άγνωστη , έχει μία έκφραση ουδέτερη σαν αυτούς που δεν περιμένουν τίποτα . Τρεις λέξεις είναι κολλημένες στο κεφάλι του σαν ιδρωμένο μπλουζάκι από τη ζέστη το καλοκαίρι . Κοιτάζει το βαγόνι . Έχει ένα πράσινο χρώμα. Όλο το βαγόνι έχει πράσινο χρώμα. Όλα πράσινα .\nΤο πιο επικίνδυνο άθλημα στη Βραζιλία είναι το surfing πάνω στις οροφές των τρένων . Πολλά παιδιά έχουν σκοτωθεί , προσπαθώντας να ισορροπήσουν πάνω σε τρένα που τρέχουν με 180χμ./ώρα .\nΣηκώθηκε και πήρε τη στάση του surfer κοντά στην πόρτα στο πίσω μέρος του βαγονιού . Έμεινε έτσι , με το αριστερό πόδι μπροστά και το άλλο πίσω , ελαφρά σκυμμένος , με τα μάτια μισόκλειστα για να προστατευθεί από τον αέρα που δεν υπήρχε , κοιτώντας τον κόσμο μες ‘το βαγόνι .\nΟ κόσμος μάλλον δεν γνώριζε ότι εκείνη τη στιγμή ο surfer είχε πράσινη όραση , αλλά ούτε μπορούσε να ξέρει την αιτία της , ομολογουμένως , τρελής συμπεριφοράς του .\n" Próxima estación ... Nuevos Ministerios " ... "Correspondencia con" ... "Línea 10" .\n3.00 τη νύχτα\nΗ Gran Vía είναι ίσως η πιο όμορφη οδός της Μαδρίτης. Έχει ένα σχήμα μοναδικό. Εάν τη δεις στον χάρτη ή από ένα ελικόπτερο, είναι σαν τα ανοιχτά πόδια μιας μπαλαρίνας που κάνει ασκήσεις εδάφους. Ξεκινά από το κτήριο της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, τελειώνει στην Plaza de España και το «κέντρο του κόσμου» είναι το Callao.\nΠερπατούσε ανεβαίνοντας την Gran Vía από την οδό Alcalá με την ίδια ουδέτερη έκφραση στο πρόσωπό του. Ο αέρας φυσούσε κουνώντας τη μαύρη του καμπαρτίνα. Σκεφτόταν εκείνες τις τρεις λέξεις που βρήκε στην αραβική σελίδα στο internet όταν έψαχνε πληροφορίες για τον «amor udri». Ήταν άραγε εξίσου σημαντικές για όλον τον κόσμο όσο είναι για αυτόν; Εκείνη τη στιγμή περνά από μπροστά του ένας Εβραίος, από εκείνους με τη μακριά γενειάδα, τις μπούκλες και το μαύρο καπέλο. Ο χρόνος επιβραδύνεται. Αργή κίνηση, και ο Εβραίος τον κοιτάζει με το βαθύ του βλέμμα δημιουργώντας του ένα αίσθημα ενοχής και φόβου.\nΣκέψη πρώτη: «Η σελίδα στο δίκτυο ήταν μυστική σελίδα μίας παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης. Οι Εβραίοι με ψάχνουν για να με σκοτώσουν.»\nΣκέψη δεύτερη:«Ο φόβος για τους Εβραίους είναι το τραυματικό αντίκτυπο που είχαν στην ψυχολογία μου τα βιβλία του δημοτικού...ή είναι αλήθεια ότι ο εβραϊκός θεός, ο Yahvé, είναι τόσο κακός και εκδικητικός όσο τον αισθάνομαι εγώ;»\nΉχος: Από το μπαρ «El Paso» απέναντι από την οδό Montera ακούγεται «...que significa un año de amor»\nΣκέφτηκε Εκείνη και συνέχισε.\nΗ πλατεία Callao, το «κέντρο του κόσμου» στο σώμα της μπαλαρίνας, έχει ένα σιντριβάνι μικρό και πανέμορφο. Δεν είναι απ’ αυτά τα επιβλητικά σιντριβάνια που συνήθιζαν να κατασκευάζουν οι βασιλιάδες προβάλλοντας τη ματαιοδοξία τους. Είναι ένα σιντριβάνι γλυκό σαν σοκολατάκι με λικέρ που λιώνει υγραίνοντας το στόμα σου. Απέναντι από την πλατεία, στο υπόγειο, ανάμεσα σε έντονες μυρωδιές και κόκκινα χρώματα βρίσκεται το πιο underground club της Μαδρίτης, το «ohm».\nΊσως είναι αυτή η συνένωση του υγρού στοιχείου με την underground αίσθηση που κάνουν το «κέντρο του κόσμου» ένα μοναδικό σύνολο πάνω στο αρμονικό σώμα της μπαλαρίνας.\nΚατέβηκε τις σκάλες, οι δονήσεις της μουσικής και η μυρωδιά των ιδρωμένων αδελφών άγγιξαν το κορμί του. Περπάτησε πάνω στην κόκκινη μοκέτα και σταμάτησε στο κέντρο του μαγαζιού. Ήθελε όλα τα ηχεία στραμμένα πάνω του. Στάθηκε ακούγοντας το πρωτόγονο beat δυνατά στα αυτιά του. Τον ηρεμούσε. Γύρω του ιδρωμένα κορμιά να χορεύουν. Τον ηρεμούσε. Είχε διώξει όλες τις άσχημες σκέψεις από το μυαλό του, το μαχαίρι και το πάρκο.\nΗ Μαδρίτη έχει μερικές από τις πιο απίστευτες «drag queens» του κόσμου. Φορώντας αστραφτερά φορέματα ή έχοντας κουκούλες στο κεφάλι και μαστίγιο στο χέρι είναι σαν να έχουν δραπετεύσει από το πλατό κάποιου αμερικανού σκηνοθέτη τσόντας.\nΈτσι έμοιαζε και η «drag queen» που χόρευε δίπλα πάνω στο βάθρο. Μπορούσε να δει μόνο την πλάτη της από πίσω και πρόσεξε τα κοντά και ανακατεμένα της μαλλιά. Το κιμονό που φορούσε, κόκκινο με κίτρινους δράκους που έτρωγαν ο ένας τον άλλον, του έφερε Εκείνη στη μνήμη του.\nΉχος: Το πρωτόγονο beat ανακατεύτηκε με Bowie με έναν ανεξήγητο τρόπο, λες και ο dj του σύμπαντος γελούσε παίζοντας με τα αυτιά του. «...with your kiss my life beginssss»\nΤην είδε. Φορούσε το κιμονό της ανοιχτό και καθόταν πάνω του. Ήταν σαν την Αφροδίτη που βγαίνει από τη θάλασσα και κουνιέται ελαφρά από τα κύματα. Ένιωσε τη γεύση των υγρών του μουνιού της στο στόμα του.\nΔεν είναι αποδεδειγμένο ακόμα, εκτός από κάποιες προσπάθειες που καταβάλλουν φυσικοί επιστήμονες κάνοντας πειράματα σε ερωτευμένα ζευγάρια, ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να επικοινωνήσει πνευματικά με άλλους ανθρώπους από απόσταση.\nΕκείνη τη στιγμή, η «drag queen» γύρισε σαν να είχε ακούσει τις σκέψεις του. Αγνοώντας το δολοφονικό του βλέμμα, έσκυψε πλησιάζοντας το πρόσωπό της στο δικό του. Τα μάτια της βαμμένα είχαν το ίδιο σχήμα με τα μάτια Εκείνης. Τον κοιτούσε τώρα, ακριβώς όπως Εκείνη, στέλνοντάς του μερικά ηλεκτρικά κύματα ρίγους.\nΤον πλησίασε κι άλλο, έβγαλε την κόκκινη γλώσσα της και έγλειψε το δεξί του μάγουλο.\n«...with your kiss my life beginssss»\n6.30 τα ξημερώματα\nΈρωτας: Κατά πάσα πιθανότητα να είναι μία συνομωσία μεταξύ χημικών και βιολόγων, η θεωρία που ερμηνεύει τον έρωτα ως μία σειρά χημικών ενώσεων ή σαν ορμονικές επιθέσεις στον εγκέφαλο.\nΟ ορθολογισμός κρατάει στο χέρι του την επιστήμη και χαστουκίζει το ρομαντισμό.\nΚατέβαινε την Gran Vía ενώ ο ουρανός είχε αλλάξει ήδη φορώντας τα βιολετί χρώματά του. Περπατούσε με τα χέρια στις τσέπες της μαύρης του καμπαρτίνας και είχε την ίδια ουδέτερη έκφραση με αυτή που έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι στην καθημερινότητά τους. Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ξεκίνησαν όλα. Πώς ερωτεύτηκε μία πόρνη; Η μυρωδιά ίσως. Του το είχε πει. Δεν μπορούσε να σταματήσει τη δουλειά της. Τώρα ξέρει πως ο πραγματικός λόγος δεν ήταν τα χρήματα. Το να κάνει sex με πολλούς άντρες ήταν η ίδια της η ζωή. Σαν να είχαν εμφυτεύσει ένα chip στο κορμί της, προγραμματισμένο να σταματήσει στο νούμερο 70.484 .\nΗ Plaza de España, το αριστερό πόδι της μπαλαρίνας, είναι μία πλατεία χωρίς γεύση. Μόνο μερικές πλατείες στην Αθήνα θα μπορούσαν να συναγωνιστούν την ασχήμια της. Δίπλα της βρίσκεται ένα από τα πιο ψηλά κτίρια της Μαδρίτης. Στέκεται εκεί με τον μητροπολιτικό χαρακτήρα του, σημαδεύοντας με τις κεραίες του τα σύννεφα.\nΜπήκε. Ο φύλακας που ήταν απασχολημένος τρώγοντας σοκολάτα με churros και βλέποντας τσόντες στην τηλεόραση, δεν τον πρόσεξε.\nΜπήκε στο ασανσέρ και πάτησε το κουμπί με το νούμερο 32.\nΤρέλα: Κανείς δεν έχει απαντήσει με βεβαιότητα εάν οι πραγματικοί τρελοί βρίσκονται μέσα στα τρελάδικα ή έξω από αυτά. Τρέλα θεωρείται η παρέκκλιση από τη συμπεριφορά της πλειοψηφίας και τον τρόπο σκέψης του μέσου όρου ή τελικά βρίσκεται μέσα σε όλους μας και απλά χρειάζονται κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες για να βγει προς τα έξω ;\nΚοίταζε το είδωλο του παραμορφωμένο στην ασημένια πόρτα του ασανσέρ. Η εικόνα του χωρίστηκε στα δύο και το ένα κομμάτι προσπαθούσε να σκοτώσει το άλλο με ένα μαχαίρι. Αίματα πετάχτηκαν παντού. Έκλεισε τα μάτια του, αλλά εκείνοι συνέχιζαν να σκοτώνονται μες στο κεφάλι του. Η πόρτα άνοιξε αυτόματα, και βγήκε στην ταράτσα παρέα με τον ουρανό.\nΉχος: Ο ήχος από τον αέρα που φυσά και ο Bowie που ξαναχτυπούσε\n"...Ground control to Major Tom..."\nΘάνατος: Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το ανθρώπινο κεφάλι ύστερα από τον αποκεφαλισμό στην γκιλοτίνα μπορεί να δει το υπόλοιπο σώμα, νεκρό, για τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα.\nΜεσαιωνικές καταγραφές μας πληροφορούν ότι οι άντρες τη στιγμή που πέθαιναν στη γκιλοτίνα ή στην κρεμάλα, άφηναν μικρές ποσότητες σπερματικού υγρού. Αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη απόδειξη για την παράξενη, σχεδόν μυστηριακή σχέση που έχει ο αντρικός οργασμός με το θάνατο. Κάτι που αρκετοί άντρες το αισθάνονται καθημερινά.\nΚάποιοι που ήταν πιστοί και αφιερωμένοι στην γκιλοτίνα, στο παρελθόν, είχαν συνδέσει τα σπερματικά υγρά των νεκρών με την αθανασία. Γι' αυτό, τα συνέλεγαν και τα έπιναν.\nΑνέβηκε στο πεζούλι και κοίταξε την πόλη από ψηλά. Ο ουρανός φορούσε ακόμα τα βιολετί του. Ένιωσε τον αέρα στα χείλη του και είδε για άλλη μία φορά την εικόνα Εκείνης μπροστά του.\nΣκέφτηκε εκείνες τις τρεις λέξεις. Γι’ αυτόν τώρα, δεν ήταν τρεις. Ήταν μία λέξη, ένα ενιαίο νόημα, μία ενότητα που στη σκέψη της του δημιουργούσε ένα συναίσθημα αυτόματο και βαθύ.\n"A small step for a man... a giant step for mankind "\nΚατά τη διάρκεια της πτώσης δεν ακούς τίποτα. Η απόλυτη ησυχία. Ο άχρονος χρόνος. Για να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις δει τη ζωή σου σαν ταινία να περνά από μπροστά σου, πρέπει πρώτα να σωθείς. Δεν μπορείς να σκεφτείς ούτε τρεις λέξεις. Στην πραγματικότητα αυτό που νιώθεις είναι μία πίεση στο στήθος και η καρδιά σου αντλεί το αίμα γρήγορα.\n"jus qu’ici tus vas bien"..."jus qu’ici tus vas bien"\n"...Major Tom to Ground Control..." Ο Major Tom ήτανε junkie.\nΈρωτας, Τρέλα, Θάνατος ... Amor, Locura, Muerte.-\n7 σχόλια Καταχωρήθηκε από τον/την Count_Zero στις 9:51 π.μ.\nΗ νύχτα ξεψύχησε με θόρυβο. Βοήθησε λίγο και η χειροβομβίδα που έσκασε στα μούτρα μας. Δεν προλάβαμε να σκεφτούμε τίποτα. Eγώ τουλάχιστον! Οι οθόνες δεν πρόβαλαν το έργο “Η Ζωή Μου σε ένα Δευτερόλεπτο”. Η μόνη φράση που πρόλαβα να σχηματοποιήσω, όχι όμως και να αρθρώσω ήταν: είμαι νεκρός.\nΈπειτα ξύπνησα. Όχι. Αφυπνίστηκα. Αναστήθηκα. Επανήλθα. Διάβολε, πρέπει να βρω την σωστή λέξη! Άλλυδις! Αυτή ήταν η σωστή λέξη, δεν την ήξερα τότε, την έμαθα αργότερα από τον Πρωταγόρα. Όμως τώρα πρέπει να την αποσαφηνίσω και σε εσάς. Ας πούμε ότι μετέβηκα σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης. Ήμουν στο «εδώ» αν «εκεί» είναι το μέρος που βρισκόμουν πριν ή στο «εκεί» αν ίσχυε το αντίθετο. Για τις ανάγκες της επικοινωνίας ας πούμε ότι βρισκόμουν στο «εδώ» ενώ εσείς βρίσκεστε στο «εκεί». Αλλά πού ήταν το «εδώ»; Πού στην ευχή βρισκόμουν;\nΜήπως ήμουν στον παράδεισο ή, ακόμα χειρότερα στην κόλαση; Δεν ήξερα! Ψέματα! Aναγνώριζα ότι βρισκόμουν στη γη, στην πόλη μου, στο σπίτι μου. Αλλά ούτε η γυναίκα, ούτε τα παιδιά μου ήταν «εδώ».\nΟι δρόμοι της πόλης έμοιαζαν με τους δρόμους της πόλης που έζησα αλλά οι άνθρωποι, οι σκιές και οι λάμψεις, η συνεχής ροή φωτός, η σιωπή και οι κουβέντες, οι ετερόκλητες συντροφιές παράξενων ανθρώπων δεν ομοίαζαν σε τίποτα από όσα είχα δει μέχρι τότε! Και οι άνθρωποι εξαφανίζονταν! Μα την Παναγία, σας λέω! Μία που υπήρχαν μία που χάνονταν. Άλλοτε επανέρχονταν, άλλοτε όχι. Οι ίδιοι δεν θυμούνταν γιατί ή πώς εξαφανίστηκαν. Δεν θυμούνταν πού πήγαν! Αναρωτιόμουν μήπως συνέβαινε και σε εμένα. Ήταν πολύ περίεργο!\nΌχι, δεν ήμουν στον παράδεισο, δεν φανταζόμουν ότι ο Θεός θα επεδείκνυε τόσο μεγάλη στέρηση φαντασίας, αλλά δεν ήμουν και στην κόλαση και αυτό μπορώ να σας το βεβαιώσω.\nΊσως αναρωτιέστε γιατί εξέφρασα την βεβαιότητα ότι δεν βρισκόμουν στην κόλαση. Η απάντηση είναι απλή. «Εδώ» δεν ήταν η κόλαση γιατί σε έναν από τους περιπάτους μου συνάντησα τον Χριστό! Φυσικά αναφέρομαι στον γιο του μαραγκού, τον Ιησού, τον θεάνθρωπο. Ξέρω ίσως φαίνεται ότι γράφω υπερβολές αλλά δεν πρόκειται για φανφαρονισμούς, συνάντησα όντως έναν τύπο που έμοιαζε με τον Ιησού όπως τον φανταζόμουν, μίλαγε σαν τον Ιησού και μου συστήθηκε ως Ιησούς. Εγώ βέβαια τον ρώτησα: «Όλα τα κακά νικά και όλα τα κακά σκορπά;», αυτός δεν εκνευρίστηκε, με κοίταξε μισοέκπληκτος, μισογελαστός και είπε «Ναι, κατά μία εκδοχή, Ναι»!\nΑυτό πρέπει να το πω: είναι παράξενος ο Ιησούς! Αναβοσβήνει σαν φάρος και η εικόνα του δεν είναι ποτέ σταθερή! Άλλοτε η μύτη του είναι γαμψή, άλλοτε ίσια, άλλοτε τα μαλλιά του ξανθά, άλλοτε καστανά. Τη μία φαίνεται λιπόσαρκός την άλλη κανονικός!\nΈχω υλική υπόσταση! Τρώω, πίσω, αφοδεύω, αισθάνομαι, κάνω σεξ... Ψέματα δεν έχω κάνει σεξ ακόμα αλλά φαντάζομαι ότι και οι άνθρωποι «εδώ» το εξασκούν.\nΔεν γνωρίζα τον πληθυσμό του «εδώ» ούτε αν υπήρχαν αστικές και αγροτικές περιοχές όπως στο «εκεί», αν ο πληθυσμός μας ήταν διασκορπισμένος σε πόλεις και εξοχές όπως συμβαίνει στο «εκεί» ή αν υπήρχε μία και μοναδική πόλη, αυτή που ζούσα, η Αθήνα.\nΤούτο έμελλε να το μάθω γιατί δεν πέρασαν παρά λίγες ώρες και βρήκα τον εαυτό μου να περιδιαβαίνει τα Φιλιατρά, την Καλαμάτα και άλλες πόλεις και εξοχές που θυμόμουν από την ζωή μου στο «εκεί». Μια άλλη φορά ένιωσα πολύ παράξενα, σαν να βρίσκομαι σε δύο μέρη ταυτόχρονα. Ίσως ονειρευόμουν Θαρρώ ότι τα όνειρα «εδώ» κρατούν λιγότερο αλλά είναι πολύ πιο έντονα από ότι «εκεί»!\nΊσως τώρα αναρωτιέστε πώς πρόλαβα σε λίγες ώρες να κάνω τα ταξίδια που μόλις ανάφερα. «Εδώ» κινούμαστε με μικρότερες ταχύτητες. Μάλλον... ας το θέσω αλλιώς. Εμείς κινούμαστε με κανονικές ταχύτητες ενώ εσείς βιάζετε τον χρόνο-κόσμο σας. Ζείτε ανάμεσα μας αλλά η ταχύτητα ανέλιξης του κόσμου σας απέχει πόρρω από τη δική μας.\nΔεν είχα αντιληφθεί τη χρονική υστέρηση του «εδώ» από το «εκεί» μέχρι που με επισκέφτηκε ο Γιώργος, ο πρωτότοκός μου. Όταν τον πρωτοείδα να έρχεται προς το μέρος μου, είχαν δεν είχαν περάσει μερικές ώρες από τη στιγμή που ξεψυχούσα από τα θραύσματα της χειροβομβίδας στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι όλα αυτά δεν ήταν παρά ένα απαίσιο όνειρο και ότι όπου και να ‘ταν θα ξυπνούσα και δε θα θυμόμουν τίποτα. Αλλά δεν ήταν όνειρο. Ήμουν οριστικά νεκρός… (όχι όχι νεκρός άλλυδις), και ο Γιώργος με ακολούθησε στον τάφο. Πώς ήταν δυνατόν, ήταν μόλις δεκαπέντε ετών παιδί, από τι πέθανε, πώς;\n«Κι εσύ!» είπα και με κοίταξε έκπληκτος. Δεν του έδωσα χρόνο. «Τι συνέβη;» ρώτησα\n«Συμπαθάτε με, μα δε θα 'πρεπε να ήσασταν εχθροί εσείς, πώς είναι δυνατόν να κάθεστε και να συντρώγετε σα να μη συνέβη τίποτα;»\nΠαρότι η ερώτησή μου ενείχε μομφή, οι τρεις συνδαιτυμόνες με κοίταξαν με ειλικρινά φιλική διάθεση. Τον λόγο πήρε ο Πόντιος Πιλάτος που ήταν και μεγαλύτερος από τους τρεις.\n«Άκουσε να σου πω παλικάρι μου, μπορεί εκείνοι να μας σκέφτονται με έναν τρόπο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αυτό που σκέφτονται. Είμαστε αυτό που αποφασίζουμε ότι θέλουμε να είμαστε. Είμαστε αυτόβουλοι!»\n«Ας τα αφήσουμε αυτά τώρα, κοπιάστε» προσπάθησε να αποφύγει τον σκόπελο η Μαρία δείχνοντας δύο άδειες καρέκλες.\nΟ Γιώργος είχε πεθάνει από καρκίνο, εξήντα χρόνια μετά το δικό μου θάνατο. Οι λιγοστές ώρες που είχαν περάσει «εδώ» αντιστοιχούσαν σε εξήντα χρόνια «εκεί». Είχε παιδιά και εγγόνια. Μου φαινόταν απίστευτο. Παρόλο που δεν ήμουν θρήσκος, παρόλο που ήξερα ότι ο Χριστός και οι υπόλοιποι σαλτιμπάγκοι των μονοθεϊστικών ή ετέρων θρησκειών με συντρόφευαν στο «εδώ», σταυροκοπήθηκα! Αυτό προκάλεσε μειδιάματα στους παρισταμένους με εξαίρεση τον Ιούδα που δεν αρκέστηκε να χαμογελάσει. Είχε ξεραθεί στα γέλια ο άτιμος.\nΑπευθύνθηκα στον γέρο που ήταν γιος μου. Ψιθύρισα: «Και η Μαρία έφτασε να θάψει και το παιδί της!» έψεξα την γυναίκα μου και μητέρα του.\n«Τι είπες πατέρα;» ρώτησε ο Γιώργος.\nΑφήσαμε τους ψευδοπροφήτες στο τραπεζάκι του οινοπωλείου να μεστώσουν τα ποτήρια με μπρούσκο κρασί και στρίψαμε στην Αιόλου.\nΠροχωρούσαμε αμίλητοι. Με απασχολούσε πολύ εκείνο που είχε πει ο Πιλάτος. «Μπορεί εκείνοι να μας σκέφτονται με έναν τρόπο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αυτό που σκέφτονται εκείνοι. Είμαστε αυτό που αποφασίζουμε ότι θέλουμε να είμαστε. Είμαστε αυτόβουλοι!»\nΤο ένιωθα με όλο μου το είναι. Δεν ήμουν μήτε πατέρας, μήτε σύζυγος πια. Δεν είχα συγγενείς και φίλους, είχα μόνο προσδοκίες για το μέλλον, είχα ολάκερη ζωή μπροστά μου να τη ζήσω όπως αποφάσιζα. Ήμουν λεύτερος. Τούτη εδώ δεν ήταν βαρετή επανάληψη της ζωής τού «εκεί» μα μια νέα αρχή. Και θα ζούσα για πάντα. Τούτα σκεφτόμουνα με μεγάλη χαρά. Θα ζούσα για πάντα κατά πως ήθελα. Δεν θα επαναλάμβανα τα λάθη του παρελθόντος.\nΕξηγούσα στον Γιώργο ότι αυτά τα χρώματα και οι γραμμές που αλλοίωναν τη φυσική εικόνα του δρόμου οφείλονταν στους άλλους, τους ζωντανούς που κινούνταν με πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες από ό,τι εμείς, ίσως βέβαια και να κινούνταν σε άλλη διάσταση γιατί λογικά αν κινούνταν αυτοί και εμείς μαζί με αυτούς δεν θα έπρεπε κάποιες στιγμές να συγκρουόμαστε;\nΠιθανολογούσα ότι στο σπίτι μου ζούσαν περισσότερες από δύο γενιές αποθαμένων και τουλάχιστον τρεις γενιές ζωντανών. Τον πατέρα και την μητέρα μου τους είχα δει φευγαλέα μερικές φορές αλλά εξαφανίζονταν ευθύς αμέσως. «Ηλία!» προλάβαιναν να φωνάξουν αλλά τι να τους κάνω; Γιατί όμως οι άνθρωποι εξαφανίζονταν και πού πήγαιναν;\nΤη στιγμή που έκανα τον συγκεκριμένο συλλογισμό ο Γιώργος εξαφανίστηκε. Καλύτερα, σκεφτόταν ένα μέρος του μυαλού μου. Ένιωθα πολύ άβολα να συνοδεύω αυτό το πρεσβύτερο παιδί μου. Όχι ότι δεν αγαπούσα τον Γιώργο, απλά δεν τον έβλεπα σαν παιδί μου. «Εδώ» οι συγγενικές σχέσεις δεν είχαν μεγάλη σημασία.\nΦαντάσματα! Αυτό είναι! Πρέπει να εξαφανίζονται από το «εδώ» και να εμφανίζονται στο «εκεί» σαν φαντάσματα. Γιατί όμως και πότε; Γιατί εγώ δεν είχα γίνει ακόμη φάντασμα. Ή μήπως ήμασταν φαντάσματα στο «εδώ» και όσοι εξαφανίζονταν υλοποιούνταν αλλού!\nΒυθισμένος σε τέτοιες σκέψεις έφτασα στον εθνικό κήπο και κάθισα σε ένα παγκάκι να φουμάρω ένα από τα τσιγάρα μου. Τα παιδιά κυνηγιόνταν και φωνασκούσαν, σα μικροί καλικάτζαροι, στριφογύριζαν το παγκάκι και δεν με άφηναν να ησυχάσω λεπτό. Σκέφτηκα να τους κάνω παρατήρηση αλλά φευ, ήμασταν όλοι νεκροί. Και εγώ και τα μπασμένα. Όχι, όχι νεκροί. Άλλυδις. Αλήθεια, πόσο τυχερά ήταν τα παιδάκια που υπέστησαν την μετάβαση τόσο νωρίς και θα ζούσαν όλη τη ζωή τους στο «εδώ»! Ίσως τελικά βρισκόμουν στον παράδεισο, όχι στον παράδεισο του χριστιανισμού αλλά στη χώρα των μακάρων.\nΈνα κοκκινομάλλικο κοριτσάκι με κοτσιδάκια και φακίδες στρίγγλισε. Ένα από τα παιδάκια αίφνης είχε εξαφανιστεί. Τα δύο μελαχρινά αγοράκια πισωπάτησαν τρομαγμένα και άρχισαν να απομακρύνονται τρέχοντας.\nΟ γέροντας από το απέναντι παγκάκι σηκώθηκε και με πλησίασε.\nΤον κοίταξα παραξενεμένος, δεν θυμόμουν να τον ήξερα από πουθενά αλλά το πρόσωπό του αναμόχλευε λησμονημένες μνήμες.\nΑγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε ατενίσαμε ο ένας την κατάντια του αλλουνού, δηλαδή εγώ ατένισα την κατάντια του Γιάνγκου γιατί προσωπικά ένιωθα μια χαρά. Ή έτσι νόμιζα μέχρι που μου είπε ότι με είχε κάνει σκατά εκείνη η χειροβομβίδα. «Ναι βέβαια με είχε κάνει σκατά αλλά τώρα είμαι εντάξει» είπα. Αλλά ο Γιάνγκος επέμενε, με είχε δει εκείνος πετσοκομμένο από τα θραύσματα και έτσι ήμουν ακόμα, είπε.\nΤελικά η Μαρία δεν τα κατάφερε να τους θάψει όλους. Με περίμενε στο σπίτι, αποπροσανατολισμένη, συμπαγής σαν πέτρα, σταφιδιασμένη, σα ξεραμένο σύκο! Με κοίταξε σα να έβλεπε διαόλι. Μπορεί και να ‘μουν. Ανέκτησα τον έλεγχο της κατάστασης και κατάφερα να δω την Μαρία όπως ήτανε κάποτε, όπως την είχα αφήσει τριάντα χρονών κοπελούδα και τα κατάφερα. Έλπιζα η ψευδαίσθηση, αν επρόκειτο για ψευδαίσθηση και όχι για διαμόρφωση των άλλων κατά τη βούληση του καθενός, να διαρκέσει, την έσφιξα στη αγκαλιά μου, ένιωσα τα στητά βυζιά της στα στήθη μου και, μισή αμαρτία δική μου, μισή δική σας, μου σηκώθηκε! Σκέφτηκα το λοιπόν, κάτσε πρώτα να κάνουμε τη δουλειά μας και μετά της εξηγώ τι είναι το «εδώ! Έτσι κι έγινε.\nΦυσικά μόλις ολοκληρώσαμε την πράξη που δεν ήταν, μα την Παναγία, διόλου σύντομη και ουδόλως δυσάρεστη επιχείρησα να αποσαφηνίσω για πολλοστή φορά τα καθέκαστα αλλά δεν πρόλαβα γιατί...\n…δεν θυμάμαι γιατί δεν πρόλαβα... Άξαφνα όλα χάθηκαν και δεν θυμάμαι που ήμουν και μετά που ξαναθυμόμουν ξανακοίταγα τη Μαρία που με θωρρούσε σκιαγμένη. «Εξαφανίστηκες. Στα καλά του καθουμένου καλέ μου!» είπε.\n'Άλλο πάλι και τούτο! Τελικά εξαφανιζόμουν και εγώ, που να πάρει και να σηκώσει. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό παρότι δεν πίστευα ότι οι αποθαμένοι ξαναπεθαίνουν. Τι να υπήρχε μετά; Το επέκεινα;\nΡώτησα έναν γέροντα με ψαρά μαλλιά και αφύσικα πλατύ μέτωπο που παρακολουθούσε σιωπηλός τις λογομαχίες. «Για πες μου γέροντα, τι λένε τούτοι δω οι ρήτορες και για τι πράγμα μιλούνε ρώτησα;»\n«Πώς, κατάλαβα! Ήταν να μη καταλάβω γέροντα. Αλλά για πες μου εσύ που ξέρεις τόσα και μπορεί και να ξέρεις άλλα τόσα! Τι είμαστε τάχα όλοι εμείς «εδώ»; Είμαστε έτσι όπως νομίζουμε πως είμαστε για είμαστε όπως νομίζουνε κάποιοι άλλοι πως είμαστε; Είμαστε όντως μεταβλητοί για οι άλλοι δεν βλέπουνε δίχως γυαλιά και πρέπει να τρέξουν στο ΙΚΑ να τους γράψει μια συνταγή ο οφθαλμίατρος;»\n«Δηλαδή γέροντα είμαστε όλες οι διαφορετικές εκδοχές του εαυτού μας; Ακόμα και η δική μας εκδοχή δεν είναι παρά μία ακόμα εκδοχή, δεν είμαστε αυτό που νιώθουμε ότι είμαστε;»\n«Μολονότι κωθώνι της μετανεωτερικότητας, αντελήφθης άριστα τον συλλογισμό! Εύγε!» είπε ο Πλάτωνας και έστρεψε αλλού την προσοχή του.\nΔεν ήθελα να συμφυρθώ με άσχετους και παρατρεχάμενους έτσι εντόπισα τον Σωκράτη περικυκλωμένο από θαυμαστές της παλαιάς και της νεότερης εποχής. Αν είχε κατατροπώσει τον Πρωταγόρα δεν το γνώριζα γιατί δεν παρακολούθησα τη συζήτηση, όχι πως αν τη παρακολουθούσα θα καταλάβαινα. Μετά βίας έβγαζα από τα συφραζόμενα τα νοήματα όσων ήθελε να μου πει ο Πλάτωνας. Στάθηκε αδύνατον να πλησιάσω τον Σωκράτη. Με απώθησαν βίαια και δέχτηκα και μία ξεγυρισμένη σφαλιάρα από κάποιον. Απογοητευμένος σκέφτηκα να συνεχίσω το περίπατο μου όταν εντόπισα τον Πρωταγόρα που είχε λουφάξει πίσω από έναν κύωνα ο οποίος, όλως παραδόξως, στήριζε ένα αέτωμα!.\nΟ Πρωταγόρας ήταν ωραίο παλικάρι και νεαρός, περίπου στη ηλικία μου, η μέρα με τη νύχτα συγκρινόμενος με τον Σωκράτη που ήταν γέρος, εξαιρετικά άσχημος και η μύτη του συγκρινόταν αβασάνιστα με μελιτζάνα: σε μέγεθος και σε χρώμα!\n«Εύγε», είπε ο Πρωταγόρας, που μπορεί να ήταν υποκειμενιστής ήταν και φιλόπατρις, π' ανάθεμα τον! «Θαύμασες τον λόγο μου λοιπόν;»\n«Θα ήμουν ευγνώμων», είπα, «μα τώρα είμαι κάπως βιαστικός γιατί… έχω ξεχάσει ανοικτό τον θερμοσίφωνο και ήθελα κάτι επείγον να σε ρωτήσω…»\n«Αχ, αυτό ήταν! Και εγώ που νόμιζα ότι θα κάνεις καμία σημαντική ερώτηση! Μπας σε καλό σου. Είμαστε «εδώ» αθώε μου άνθρωπε γιατί κάποιος «εκεί» μας σκέπτεται, είμαστε «εδώ» επειδή μας θυμούνται, εξαφανιζόμαστε επειδή μας ξεχνούν, παύουμε να υπάρχουμε χωρίς όμως να χανόμαστε, πάντα είμαστε έτοιμοι να ανακληθούμε, ενωνόμαστε με τον σύνολο υπερκεράτουμε την ύλη και γινόμαστε πνεύμα και ενωνόμαστε με όλα τα άλλα πνεύματα και είμαστε παντού και πάντα, είμαστε ο αέρας που αναπνέουν είμαστε η σκέψη η δράση και τα πάθη τους είμαστε τα πάντα!»\n«Και δεν μου λες πάνσοφε, όταν χανόμαστε και είμαστε όλοι μαζί... τα πνεύματα εννοώ, σκεφτόμαστε; Υπάρχουμε; Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας;»\nΕυτυχώς είχα μάθει πέντε Γαλλικά του λιμανιού και κατάλαβα\n«Σε ευχαριστώ πάνσοφε», είπα αλλά μέσα σκεφτόμουν ότι την είχα πατήσει. Δηλαδή την είχα πατήσει άσχημα. Πρώτον δεν είχα αποχαιρετίσει τους γονείς μου και δεν ήμουν διόλου σίγουρος ότι είχε απομείνει κανένας πια να τους θυμάται. Δεύτερον, δεύτερον, θεέ μου, πόσος χρόνος μου απέμενε; Μπορεί μεν να με θυμόνταν τα εγγόνια μου αλλά πόσο διάστημα θα συνέβαινε αυτό. Μετά τι θα γινόμουν, ένα με το όλον; Ανεμομαζέματα, διαβολοσκορπίσματα!\nΔεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα της ανυπαρξίας. Μα παιθένουν οι αποθαμένοι; απορούσα αλλά φαίνεται ότι οι αποθαμένοι πέθαιναν! Μήπως μετά από το «εδώ» και το «εκεί» υπήρχε και τρίτη πραγματικότητα, μία άλλη ζωή σε ένα άλλο μέρος όπου δεν είχε βρεθεί κανείς για να επιβεβαιώσει ή και να περιγράψει. Μήπως υπήρχε ζωή μετά τη ζωή του θανάτου; Κι αν όχι, τι θα συνέβαινε στον δύσμοιρο Ηλία. Σε εμένα!\nΆξαφνα το περιβάλλον άλλαξε σαν σκηνικό θεάτρου και ήμουν στα πατρογονικά μου, στη Νάξο. Το γνώριμο χωριό, με τις εκατοντάδες σκάλες. Μετά κάποιος με συλλογίστηκε σε ένα διπλανό χωριό και εκεί ήταν και ένας άλλος, ξερακιανός άντρας, ένας μαυριδερός και κοτσονάτος βρακάς! Καθόταν στη ξερολιθιά και έστριβε τη μουστάκα του. Κάτι μου θύμιζε το μούτρο του.\nΑποδείχτηκε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν ο προπάτορας Νάξιος της οικογένειάς μου! Εκείνος που είχε ξοδέψει μεγάλο μέρος της ύπαρξης του στο επέκεινα έπρεπε να ξέρει.\n«Δε θυμάμαι τίποτα παλικάρι μου» είπε εντείνοντας τις ανησυχίες μου.\n«Ίντα ‘ναι ευτό;» ρώτησε ένας αλλά πριν προφτάσω να απαντήσω βρέθηκα αίφνης στην Αθήνα.\nΕκεί με περίμεναν νέες εκπλήξεις, η αγαπημένη μου κόρη, η Βάσω και εγγόνια, ακόμα και δισεγγόνα είχαν υποστεί την μετάβαση. Ήταν «εδώ», όντες, οιονεί απόντες.\n«Έχεις δίκιο, μπορεί να είναι διαφορετικά για σένα» παραδέχτηκε. «Το σημαντικότερο είναι να μεταφέρεις αυτό που θα γράψεις στο «εκεί» και εκείνοι να παραδεχτούν ότι το κείμενο γράφτηκε «εδώ». Αν γίνει αυτό, αν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει το «εδώ» θα σε θυμούνται εσαεί! Εσύ θα είσαι που θα τους καλωσορίζεις και όχι εγώ, πιθανά θα σχηματιστεί μία νέα θρησκεία της οποίας θα γίνεις ο προφήτης». Γέλασε... «Ή μπορεί και να γίνεις θεάνθρωπος!»\nΔεν μου φαινόταν καθόλου αστεία όλα αυτά. «Και δε μου λες βρε Ιησού, πώς θα περάσω την ιστορία μου από το «εδώ» στο «εκεί»;»\n«Αυτό, φίλε Ιλάι, προϋποθέτει Μεταμαθηματική υπέρβαση και δεν έχει γίνει ποτέ! Εξ’ όσων γνωρίζω δηλαδή. Εξ' ου και η δυσκολία του εγχειρήματος».\nΕκείνο που χρειαζόμουν ήταν διαβολεμένη τύχη, όχι απλώς τύχη.\nΜεταμαθηματικά! Δεν τα θυμόμουν από το εξατάξιο! Δεν ήξερα πώς να αρχίσω και έτσι άρχισα να ρωτάω τους περαστικούς μπας και ήξεραν κάνα τύπο να ασχολείται με τα Μεταμαθηματικά. Προσέκρουσα σε διάφορες αρνήσεις, ανοησίες και υπεκφυγές ώσπου έπεσα πάνω σε έναν ύποπτο τύπο που τον έλεγαν Πλήνειο.\n«Όχι, Ζόχα γιατί ζοχαδιάζεται πολύ εύκολα. Γι' αυτό», με έδειξε με το δάχτυλό του, «πρόσεχε μην τον ζοχαδιάσεις!»\nΤου εξήγησα με λίγα λόγια τι ζητούσα, δεν τους είπα βέβαια για ποιο λόγο ήθελα να «περάσω» ένα κείμενό μου από το «εδώ» στο «εκεί». ‘Ημουν πολύ επιφυλακτικός ως προς αυτό και ο Ζόχας δεν με ρώτησε γιατί ήθελα να επιτύχω κάτι τέτοιο. Αρκέστηκε στα μαθηματικά.\n«Δεν θέλω να περιαυτολογήσω αλλά ήρθες στον κατάλληλο άνθρωπο. Άκου λοιπόν.\n»Ο Χρόνος «εκεί» σε σχέση με τον χρόνο «εδώ» κινείται σαφώς ταχύτερα. Ο χρόνος «εδώ» όμως δεν κινείται σταθερά ούτε με την ίδια ταχύτητα. Συνεπώς ο χρόνος «εδώ» είναι σχετικός. Μάλιστα, σε κοινωνίες ανιμιστών ο χρόνος του «εδώ» και του «εκεί» συμπίπτει γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσαν οι πρόγονοι να φροντίζουν τους ζωντανούς. Καταλαβαίνεις;»\n«Εντάξει.», είπε κάπως ανακουφισμένος, «Πρόσεξε τώρα! Για να μεταφέρεις κάτι από μία χρονική συνέχεια σε μία άλλη δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από το να μεταφέρεις κάτι από έναν τόπο σε έναν άλλο τόπο. Μην βλέπεις που φαινομενικά βρισκόμαστε στον ίδιο τόπο με εκείνους. Απέχουμε χωρικά. Η χρονική υστέρηση ισούται με χωρική διαφοροποίηση. Το ερώτημα που εγκύπτει είναι ποια είναι η απόσταση ανάμεσα στο «εδώ» και το «εκεί» και πώς γίνεται να διανυθεί; Σωστά;»\n«Λοιπόν σύμφωνα με τον Αριστόβουλο στο «εκεί» Α=Β και Β=Γ τότε Α=Γ. Στο «εδώ» όμως, αν Α=Β και Β=Γ τότε Α είναι διάφορο του Γ … μάλλον…».\nΚάθισα σε ένα παγκάκι που είχε ξεφυτρώσει ξαφνικά και προσπάθησα να συλλογιστώ όσα μου είπε ο αφιλότιμος μαθηματικός της συφοράς. Δεν έβγαζα άκρη. Καταλάβαινα ότι το «εκεί» ήταν σταθερό… Όχι! Σταθερά μεταβαλλόμενο. Αλλά το «εδώ» ήταν μεταβλητά μεταβαλλόμενο! Γιατί όμως δεν μπορούσαμε να στείλουμε ένα μήνυμα «εκεί» αφού ήταν γνωστή η οιονεί πορεία του; Και τότε μου ήρθε. Θυμήθηκα την μπαλαρίνα του Λούνα-Παρκ και τις απότομες κινήσεις που έκανε τραντάζοντας εμένα και την Μαρία. Αν ήθελα να πυροβολήσω έναν άνθρωπο από την μπαλαρίνα δεν θα τον πετύχαινα ακόμα και αν ήμουν ο καλύτερος σκοπευτής του κόσμου γιατί ενώ θα είχα σημαδεύσει από μία θέση σωστά, τη στιγμή που θα πυροβολούσα θα βρισκόμουν σε άλλη θέση. Είχε δίκιο. Το μήνυμά μου δεν θα έφτανε ποτέ «εκεί» γιατί το «εκεί» θα είχε μετακινηθεί σε σχέση με το «εδώ» και δεν υπήρχε ούτε πρόβλεψη ούτε ένδειξη για τον τρόπο με τον οποίο θα μετακινούνταν.\nΣε αυτή τη στάση με βρήκε ο Πρωταγόρας.\n«Τι συμβαίνει; Γιατί μηρυκάζεις φίλε μου;»\n«Πάνσοφε», βαυκάλισα τα αφτιά του, «πες μου σε παρακαλώ, πώς θα μπορούσα να στείλω ένα μήνυμα στο «εκεί» ώστε οι άνθρωποι να μη με ξεχάσουν ώστε να μην εξαφανιστώ από το «εδώ» για το μη-τόπο, τη χώρα του πότε-ποτέ;»\n«Σημασία δεν έχει τι....» πήγε να πει ο Πρωταγόρας αλλά δεν άκουσα την συνέχεια της φράσης.\nΕξαφανίστηκα! Μετά υπήρχε κενό και μετά ήμουν σπίτι. Με περίμενε ο Κώστας, ο τρίτος μου γιος, άρτι αφιχθείς από το «εκεί». Θυμήθηκα ότι τα εγγόνια μου, τα παιδιά του Γιώργου, της Χρυσούλας και του Κώστα δεν με γνώρισαν ποτέ. Πέθανα, όχι μετέβηκα προτού γεννηθούν. Πώς διάολο θα με ανακαλούσαν σαν ανάμνηση; Το τέταρτο παιδί μου, η Χρυσούλα ήταν το αποκούμπι μου, η μοναδική αιτία ύπαρξης μου στο «εδώ». Άξαφνα ο χρόνος άρχισε να κυλά γρηγορότερα. Δεν είχα καθόλου καιρό στη διάθεση μου για να πραγματοποιήσω τα σχέδια μου. Ό,τι και αν υπονοούσε ο Πρωταγόρας ο διαθέσιμος χρόνος εξέλιπε. Έπρεπε, κατεπειγόντως, να βρω έναν τρόπο να μεταφέρω το μήνυμά μου «εκεί». Βγήκα από το σπίτι και άρχισα να τρέχω δεξιά-αριστερά να ρωτώ άσχετες ερωτήσεις τον κόσμο στην αγορά και βέβαια σε ανόητες ερωτήσεις αντιστοιχούν βλακώδεις απαντήσεις.\nΈχοντας φτάσει στα όρια της απόγνωσης παρατήρησα έναν τύπο που με είχε πάρει στο κατόπι! Έφερνε σε ζωγραφιές του Οδυσσέα Ανδρούτσου που θυμόμουνα απ’ το δημοτικό. Αλλά δεν φορούσε φουστανέλα! Δεν συστήθηκε. Με πλησίασε αποφασιστικά και με γράπωσε από τον ώμο. Μαύροι κύκλοι σκίαζαν τα μάτια του και η πρώτη σκέψη μου ήταν πως ήταν ρεμπέτης αλλά τούτος εδώ είχε μακριά, ατημέλητα μαλλιά και μουστάκα σαν Ρωμιός κλέφτης της Τουρκοκρατίας!\n«Έμαθα .ότι θες να στείλεις ένα πακέτο στο «εκεί»» είπε\n«Ψάρεμα!» είπε διατηρώντας το ύφος τρελού. «Καλό!» (αλλά δεν γέλασε αυτή τη φορά) «Όχι! Όχι ψάρεμα, διαδίκτυο είναι ένας τόπος έξω από το «εδώ» και το «εκεί», ένας τόπος που περιέχει πληροφορίες».\n»θα σου εξηγήσω αναλυτικά. Τήρα! Το διαδίκτυο είναι σαν τον πλανήτη Γη με τη διαφορά ότι μόνο ελάχιστο μέρος του είναι στεριά, σχεδόν το σύνολο του είναι ωκεανός. Στις στεριές, που είναι σαν νησιά και συνδέονται αναμεταξύ τους με αεροπλάνα και βαπόρια, υπάρχουν πληροφορίες που είναι γραπτά σαν και αυτό που θέλεις να βάλεις ή άλλα γραπτά ή φωτογραφίες ή βίντεο ή μουσική κ.λπ.»\n«Απ’ όλα! Εμείς όμως και επειδή το διαδίκτυο διακινείται, δηλαδή χειραγωγείται από το «εκεί» και το περιεχόμενο του αλλάζει διαρκώς σε μορφή και μέγεθος δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα συμβεί όταν στείλουμε το γραπτό σου. Δηλαδή αν τώρα στοχεύσουμε ένα «νησί» μία τοποθεσία στο διαδίκτυο για να ρίξουμε την πέτρα, το κείμενό σου, αυτή η πέτρα δεν θα φτάσει εκεί που πρέπει γιατί μέχρι να προσγειωθεί στον προορισμό της το διαδίκτυο θα έχει μεταβληθεί, και μπορεί, το πιθανότερο δηλαδή, η πέτρα μας να πέσει στο νερό, δηλαδή στο κενό. Με λίγα λόγια, μπορούμε να κάνουμε μία προσπάθεια αλλά δεν γνωρίζουμε αν και πότε θα έχει αποτέλεσμα ούτε καν αν θα έχει, μολονότι το πιθανότερο είναι να μην έχει κανένα αποτέλεσμα. Με προσέχεις;»\n«Αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η πέτρα σου πέφτει σε στεριά, πράγμα που όπως σου είπα έχει απειροελάχιστες πιθανότητες, ακόμα και τότε δεν μπορούμε να ξέρουμε σε ποια ιστοσελίδα θα αναρτηθεί με τι αναγνωσιμότητα. Πρέπει να έχεις τύχη βουνό για να φτάσει η πέτρα μας στον προορισμό της!» κατέληξε. «Κατάλαβες ή θέλεις να ρωτήσεις κάτι;» με ρώτησε πολύ σοβαρά.\n«Περίμενε, περίμενε Μπάρμπα.» είπε και έτρεξε προς το μέρος μου. «Μπορούμε να δοκιμάσουμε να αναρτήσουμε το κείμενό σου στο δίκτυο αλλά δεν σου υπόσχομαι ότι θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς σου. Σύμφωνοι;»\n«Εντάξει», είπα, «ας το κάνουμε. Δεν χάνουμε τίποτε, έτσι δεν είναι;»\n«Έχεις δίκιο, δεν χάνουμε τίποτε και αυτό πρέπει να γίνει προτού εξαφανιστείς εγώ ή εσύ, σωστά;»\nΕυτυχώς με περίμενε στην αγορά. Συνέχισα την υπαγόρευση και εκείνος την δαχτυλογράφηση (μου εξήγησε ότι χρησιμοποιούσε κάποιου είδους γραφομηχανή για να μεταφέρει το κείμενό μου) και μετά εξαφανίστηκα πάλι και όταν επέστρεψα εκείνος είχε φύγει ή μπορεί και να είχε χαθεί για πάντα. Η άμμος της κλεψύδρας μου είχε σωθεί. Έβαλα τα κλάματα.\n«Μπάρμπα, δεν ξέρω αν η προσπάθειά μας θα αποδώσει καρπούς, δεν ξέρω καν αν το κείμενό σου θα αναρτήθει τελικά σε κάποια ιστοσελίδα. Ο χρόνος μου είναι λιγοστός: δεν έχω παιδιά, δεν είμαι διάσημος, δεν έχω τίποτα και κανέναν «εκεί». Ίσως συναντηθούμε στο επέκεινα, στην χώρα του πότε-ποτέ, ίσως πάλι δεν συναντηθούμε ποτέ, ίσως το επέκεινα να είναι απλά το τέλος. Όπως και να ‘χει προλαβαίνω να πατήσω το κουμπί».\n0 σχόλια Καταχωρήθηκε από τον/την Count_Zero στις 6:00 μ.μ.\nΕίναι πάντα γελαστή. Χαρούμενη. Το πλατύ της χαμόγελο αγκαλιάζει το σχεδόν άδειο στόμα της. Τα μισά της δόντια έχουν σαπίσει. Το έχουν εγκαταλύψει. Η φωνή της γλυκιά, σχεδόν παιδική. Τα μάτια της είναι ολοστρόγγυλα επίπεδα και μαύρα. Τα γιαλιά ηλιού που κοσμούν το επίπεδο λιπαρό πρόσωπό της, αποκρύπτουν τα μάτια. Κανεις δεν τα έχει δεί εδώ και χρόνια. Αν μπορέσεις να τα ξεχωρίσεις μέσα απο τα κατάμαυρα τζάμια θα ανακαλύψεις ότι κινούνται συνεχώς γύρω γύρω παρατηρώντας και επιβλέποντας τα πάντα, αξιολογώντας κάθετι που βρίσκεται στην οπτική τους ακτίνα. Θαρρείς πως ποτέ δεν έχουν κλείσει, ποτέ δεν έχουν εφησυχάσει από το έντονο και επιτακτικό έργο τους. Κλαίει χωρίς δάκρυα, χωρίς να βγάζει τα μαύρα της γυαλιά. Καλυπτει με τις παλάμες το αιώνιο προσωπό της, να μην φαίνεται οτι γελά. Τα αυτιά της πλατειά ασουλούπωτα, ποτέ δεν σκεπάζονται απο τα μαλλιά της. Πάντα στραμμένα προς κάθε ομιλούντα που την περιστοιχίζει συλλέγουν τις πολύτιμες πληροφορίες που θα διευκολύνουν το κοπιαστικό και δύσκολο έργο της. Τα μαλλιά της μακριά, μπουκλωτά και καστανά. Το ρυτιδιασμένο οβάλ κρανίο της διαφαίνεται και φεγγίζει μέσα απο την αραιή της κόμη. Το σώμα της χοντρό, παχύ, δεν έχει γευτεί ανθρώπου χάδι. Ποτέ! Δυο φορές συνουσιάστηκε στην αιώνια ζωή της. Για να γεννήσει τα τέκνα της. Τα στήθη της ακουμπούν και ξεκουράζονται στην παχιά κοιλιά της. Τις ρώγες της δεν τις βύζαξε ποτέ κανείς, μήτε μωρό μήτε νέος. Άχρηστες μαράζωσαν και αυτές και κρέμονται σαν ξερά κοτσάνια στα πρησμένα από το λίπος στήθη της. Η πολύπτυχη κοιλιά της δεν ξεχωρίζει απο τους χοντρούς και τετράγωνους γλωτούς της. Τα πόδια της σαν κορμοί γέρικού δέντρου που ζει σε στοιχειωμένο βαλτότοπο. Ποτέ της δεν πλένεται. Στο διάβα της το συνεπές αηδιαστικό άρωμα του αιώνιου κορμιού της ξεχύνεται και δηλώνει την ταυτοποίηση της παρουσίας της. Το βήμα της γοργό για να τα προλάβει όλα, έχει τόσα πολλά να καλύψει, στον αιώνιο χρόνο που διαθέτει. Η κίνησή της συντίθεται απο μικρές κοφτές χειρονομίες όλο νάζι, τόσο επιτηδευμένες και συνήθης που μοιάζουν φυσικές.\nΓεννήθηκε σαν όλους εμάς. Αθώα, αγνή, καλή, άκακη. Δεν έγινε σαν εμάς. Σταδιακά ξεπέρασε τα ΜΗ της κοινωνίας. Εφτιαξε τον δικό της ηθικό κώδικα. Σίγουρα η κοινωνία ευθύνεται για το δρόμο που πήρε. Η κοντινή της κοινωνία. Η μάνα της και ο πατέρας της. Οι δασκάλοι της και όλα τα πρότυπα της ζωής της. Ηταν άτυχη. Τώρα είναι άτυχος όποιος βρίσκεται στο διάβα της και δεν συμφωνεί με τα δόγματά της. Η γλώσσα της οδηγείται απο το ψέμα. Το ψέμα αναβλύζει απο όλη την ύπαρξή της. Λέει μόνο ψέματα. Παραποιεί την πραγματικότητα για να μπορέσει να πλέξει στον δικό της ιστό την καταστροφή των ανθρώπων που την περιβάλουν.\nΕυτυχία είναι η αποτυχία και η καταστροφή. Στα τέκνα της δεν έδωσε το ζωοποιό βυζί της. Τα έθρεψε με όνειρα. Μολις ρίζωσαν βαθιά μέσα τους, τα ξερίζωσε. Αυτή είναι η ευτυχία της. Καταστροφέας παιδικών ονείρων.\nΣτα δαχτυλίδια της και στα τσαντάκια της κρύβονται τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια. Μολύνει τη λεία των θυμάτων της. Τα χέρια της τσιμπολογούν επιδέξια τα τσαντάκια για να είναι σε ετοιμότητα την μοιραία στιγμή, όταν θα πρέπει. Τα δηλητήριά της είναι απαύγασμα εμπειρίας γενεών ολάκαιρων. Της τα δίδαξαν η γιαγιά της και η μάνα της. Πάντα πετυχαίνει τον σκοπό της. Τα θύματά της πεθαίνουν μέσα σε φριχτούς και βασανιστικούς πόνους. Τα σπλάχνα τους σαπίζουν. Το αίμα τους γίνεται νερό. Τα μάτια τους πετάγονται από τις κογχες. Όλοι πεθαίνουν με τον ίδιο τρόπο. Με τον ίδιο φρικτό τρόπο με το ίδιο ακριβώς δηλητήριο. Κανείς ποτέ δεν έχει γλιτώσει, κανείς δεν ξέρει. Δηλητηριάζει το νερό που ξεδιψά, τα φρούτα που γλυκαίνουν, το φαγητό που δυναμώνει. Ο θάνατος που σκορπίζει την εξισώνει με το θεό της, τον χειρότερο θεό του σύμπαντος, τον ακατανόμαστο.\nΟ Γιος της Σεμέλης\n0 σχόλια Καταχωρήθηκε από τον/την Count_Zero στις 5:33 μ.μ.\nΗ φωτιά που άναψε μέσα σου δεν έσβησε ακόμη,\nΈκαψε το θνητό που κυριαρχούσε και γέννησε θεό,\nΘεό άσημο, διωγμένο, κυνηγημένο, μα πάντα νικητή,\nΝικητή στον άνισο αγώνα σου με το θάνατο,\nΘάνατο που ξεπέρασες αφότου γεύτηκες του Σόμα* την απόλαυση,\nΑπόλαυση που ξεπέρασε τη πληρότητα των ημερών,\nΗμερών που γευόσουν στη θνητή ζωή σου,\nΖωή σου που άλλαξε αφότου γνώρισες\nτον Γιο Της Σεμέλης.\n* Στην Ινδική Βέδα Σόμα σημαίνει τον χυμό του φυτού που χρησίμευε για τις σπονδές των θεών. Οταν προσωποποιήθηκε η σπονδή και έγινε θεότης, η οποία μεσολαβεί ανάμεσα σε θεούς και ανθρώπους, ο Σόμα επωνομάσθηκε Βίνας δηλαδή αγαπημένος. Οι Αριοι, που ήρθαν στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα, αποκάλεσαν τον χυμό των σταφυλιών οίνο ή vino\n13 σχόλια Καταχωρήθηκε από τον/την Count_Zero στις 4:52 μ.μ.\nΟ Ράουμε δίπλωσε τα βλέφαρά του.\n«Χιλιάδες ανείπωτες σκέψεις στροβιλίζουν τις ανάσες μας» σου είπε χωρίς σκέψη. Συμπλήρωσε: «Να το θυμάσαι αυτό.»\n«Που;» ρώτησες με θράσος.\n«Σε χέρια με λουλούδια από χαρτί και ελπίδες.»\n«Τι μένει από ένα χαρτί όταν καίγεται; τίποτα – τίποτα παρά στάχτη που παίρνει ο άνεμος μακριά. Και μια ελπίδα όταν χαθεί, καίγεται, τίποτα δε μένει. Ταξιδεύει μακριά από σένα όπως η στάχτη.»\n«Για σένα δε μένει τίποτα. Εγώ όμως μαζεύω τη στάχτη που αψηφάς. Και ζω μ’ αυτή μέχρι να βρω καινούργια ελπίδα να πιστέψω.»\n«Ζεις με ελπίδες άλλων;» ρώτησες.\n«Δεν έχω ελπίδες δικές μου, κατάδικές μου. Επιλέγω ανάμεσα σε πολλές που πλανώνται χαμένες στον αέρα από ανθρώπους ανίκανους να τις εκπληρώσουν.»\n«Αναρωτιέσαι τι με θέλεις;» η επόμενη ερώτησή σου. «Εγώ δεν έχω ελπίδες να σου δώσω. Νοιώθω τη ζωή σαν ένα ποτάμι που απλώς κυλά – δεν έχει σημασία για το ποτάμι αν έχει δίνες ή όχι. Απλώς να κυλά, αυτό είναι όλο.»\n«Αυτό δεν είναι ελπίδα; Αν πάψει να κυλά;»\n«Αυτό είναι πρόβλημα τού δημιουργού μου, κι όχι δικό μου.»\n«Δεν ελπίζεις στη ζωή;»\n«Το μπουκάλι με τη συνείδηση άδειασε.»\n«Τότε γιατί σε έστειλαν σε μένα;»\n«Είναι πάντα τόσο βαρετά εδώ;» έσπασες και πάλι τη σιωπή.\n«Δεν νοιώθεις το ποτάμι να κυλά;»\n«Χάθηκε και η τελευταία ελπίδα. Τη νοιώθω στον αέρα τώρα.»\nΔεν είπες τίποτα.\n«Είναι δική μου τώρα.» σου είπε.\n«Πότε θα έρθει ο θάνατος;»\n«Παράξενη ερώτηση... δεν τον ξέρω. Άρα δεν υπάρχει.»\n«Υπάρχουν μόνο όσα ξέρεις;»\n«Τρώω ελπίδες και δίνω γνώσεις. Ό,τι δεν νοώ, δεν υφίσταται για το δικό σου κεφάλι.»\n«Θα μείνω για πάντα εδώ μαζί σου;»\n«Ελπίζω πως όχι! Μόλις γεννηθεί και πάλι μια ελπίδα σου, θα επιστρέψεις πίσω... στο ποτάμι που θα αρχίσει να κυλά και πάλι.»\n«Μάλλον θα αργήσω.»\n«Βαρέθηκες, το βλέπω. Κι όμως δεν ελπίζεις. Καμιά ελπίδα δε γεννιέται στο μικρό σου κεφάλι. Τουλάχιστον αν προσπαθούσες...»\n«Αποκλείεται. Δεν πέφτω σε τέτοιο σφάλμα.»\n«Πρέπει να φύγεις όμως. δε γίνεται να μείνεις για πάντα εδώ.»\n«Αν πέθανα, φαντάζομαι πως δεν πρόκειται να φύγω από εδώ.»\n«Σου εξήγησα, δεν υπάρχει θάνατος.»\n«Η ελπίδα σου ήταν ψεύτικη.»\n«Στο είπα, δεν ήμουν εγώ αυτός που ήλπιζε να συνεχίσει το ποτάμι να κυλά.»\n«Δεν μ’ αρέσει αυτό που συμβαίνει. Η ελπίδα που βρήκα στον αέρα τέλειωσε ήδη. Χρειάζομαι άλλη, μα δεν μπορώ να βρω όσο είσαι εσύ εδώ.»\n«Κι αυτό, δικό σου πρόβλημα είναι.»\nΟ Ράουμε παρέμεινε σιωπηλός για αρκετή ώρα.\nΕσύ, για πρώτη φορά έσπασες τη σιωπή, δίχως ερώτηση.\n«Ίσως να ήταν δική σου. Η προγονική σου ελπίδα, που έμενε κρυφά μέσα στη ψυχή.»\n«Μα αν ήταν έτσι, τότε... το ποτάμι έπαψε να κυλά, όλα είναι ακίνητα σα να περιμένουν κάτι... κάποιος να φύγει, κάποιος να 'ρθει.»\n«Είσαι ο αντικαταστάτης μου, λοιπόν, ναι. Δεν το περίμενα, με τέτοιο τρόπο.»\n«Ο Δημιουργός μας είναι ευφάνταστος. Ούτε εγώ ήξερα ότι μου έκανε τέτοια τιμή, παρά μονάχα όταν σε είδα να πεθαίνεις.»\n«Ώστε υπάρχει θάνατος;» σε ρώτησε, ενώ λουλούδια από χαρτί άρχισαν να πέφτουν απ’ τις χούφτες του.\n«Από τη στιγμή που ανέλαβα εγώ, υπάρχει. Εγώ νοώ το θάνατο, την πίκρα και τη θλίψη που θα βλέπεις στα πρόσωπα των ανθρώπων όταν χάνουν εκείνους που αγαπούν. Δικό μου έργο.» απάντησες κυνικά.\nΧιλιάδες κομματάκια χαρτί σκορπίσαν στον αέρα.\n«Και τι κερδίζεις;» σου είπε φεύγοντας.\n«Ακόμη περισσότερες χαμένες ελπίδες για μένα...» μονολόγησες.\nΤο απόλυτο σκοτάδι είναι δικό σου τώρα. Μέχρι να πάψει το ποτάμι να κυλά και πάλι.\nΣέυμουρ, υπήρξες παιδί πρότυπο από τα 13 σου. Αφιερώθηκες στη ζωή των μοναχών και τήρησες επάξια την κοινωνική θέση που κατείχες.\nΣέυμουρ, οι καραμέλες τέλειωσαν, λυπάμαι δεν έχω.\nΆκουσέ με. Πάντα ήσουν στο πλάι μου, πάντα. Όλες τις δύσκολες στιγμές τις άφησες να πέσουν πάνω σου, σαν φύλακας άγγελος. Υπάρχει μια τελεία στον χρόνο όμως που τα ζητήματα αυτά μεταξύ μας μπορούν πολύ εύκολα να οδηγήσουν σε παρεξήγηση. Καταλαβαίνεις.\nΦυσικά. Μ’ αρέσει που δείχνεις την πρέπουσα κατανόηση. Πηγάζει από τον αυθόρμητο σεβασμό που τρέφεις για τους ανωτέρους σου. δε θα ήθελα όμως, σε καμία περίπτωση, να δημιουργήσουμε άσχημες εντυπώσεις. Φυσικά.\nΌλα, ναι ...\nΌλα θα γίνουν όπως πρέπει. Δυσάρεστα δε σου εγγυώμαι πως δε θα είναι – το αντίθετο μάλιστα. Αυτός είναι και ο λόγος που φοβάμαι να μην έχουμε άσχημη κατάληξη.\nΘα σου εξηγήσω. Φεύγεις.\nΝαι. Αποχαιρετάς τους άλλους. Συγνώμη αλλά δεν είναι απαραίτητο να καταλάβεις, ξέρεις.\nΦοβάμαι πως θα είσαι μόνος.\nΔεν μπορεί... όχι δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο. δε με θλίβει, αλλά ούτε με ευχαριστεί η μετάθεσή σου εκεί. Είναι αναγκαία, αυτό είναι.\nΜην αρχίσεις τώρα τη μουρμούρα... ούτε τα κλάματα σε ωφελούν.\nΉσουν ο καλύτερος, στα είπα ήδη αυτά. Κανείς δεν έχει παράπονο από σένα, ούτε κακό να πει.\nΔεν υπάρχει γιατί, Σέυμουρ, δεν υπάρχει γιατί. Υπάρχει πρέπει. Σύνελθε.\nΈτσι, καλύτερα τώρα. Όλα θα πάνε ως οφείλουν. Καλά ή άσχημα, σημασία δεν έχει.\nΑυτός είσαι. Το ήξερα ότι θα καταλάβαινες. Άλλωστε τι σημαίνει πάντα; το ταυτίζουμε με το αιώνιο. Δεν είναι έτσι όμως. Ο θάνατος είναι αυτός που φέρνει τη ζωή, ναι.\nΑκριβώς. Τίποτα δεν τελειώνει με το θάνατο, όλα αρχίζουν τότε. Τι σημασία έχει αν είναι δικά μου ή δικά σου; Όλα ένα.\nΛοιπόν, πρόσεξε. Είναι λίγο παράξενα εκεί που πας. Πρέπει να στο εξηγήσω κάπως.\nΤι να ανησυχείς; Είναι ήδη πολύ άσχημο, δεν έχει να ελπίζεις σε κάτι. Πρέπει να ξεχάσεις τη θέση σου για πάντα και όλες τις ελπίδες. Θα τρέφεσαι μονίμως με αυτές των άλλων.\nΘα με αφήσεις να σού πω;\nΤην σωτηρία σου, την επάνοδό σου.\nΚατάλαβα. Δεν παίζει κάποιος, χρειάζεται το χρόνο του κι αυτός ο αποχαιρετισμός, έτσι θα έλεγα εγώ. Χρειάζεται το χρόνο του. Άλλωστε, ήμασταν πάντα μαζί, κι όσο κι αν θέλω να μη νοιώσω συγκίνηση, υπάρχουν στιγμές που κι εγώ – ίσως να μην το πίστευες ποτέ, ίσως κι εγώ να μην το περίμενα – που νοιώθω πως... δύσκολο να το εκφράσει κανείς, δύσκολο. Δε βγαίνει.\nΉταν... στιγμές που ένοιωθα ένα άδικο αλλά συνάμα ήξερα πως είχα λάθος. Αυτά τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα τής λογικής και του συναισθήματος που ξέρω πως έχουν μονάχα έναν πατέρα.\nΔεν αποφεύγω το ζήτημα, όχι. Εκεί που πας θέλει υπομονή. Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ.\nΑυτό είναι ένα θέμα προς συζήτηση, μιας που δεν έχεις συγκεκριμένο χώρο εργασίας. Θα δουλεύεις ταυτόχρονα... παντού.\nΕίναι δύσκολο, δεν είπα το αντίθετο.\nΘα αναλάβεις τη θέση τού Ράουμε.\nΝαι, θα κρατάς τους νεκρούς να μη βγουν, ναι. δε θεωρείται καλή η θέση, βέβαια κι εγώ το αντίθετο θα έλεγα. Κι ελπίδες δε θα έχεις, παρά θα παίρνεις τις ελπίδες των άλλων που χάνονται.\nΘα ζεις, όπως κι ο Ράουμε ζούσε. Αλλά ως νεκρός. Καταλαβαίνεις ότι κάποιος πρέπει να το κάνει. Θα ήταν άσχημο, καταλαβαίνεις, να ξεχυθούν οι θνητοί νεκροί στους δρόμους.\nΔεν είναι τόσο απλό. Αλλά αν αυτό θέλεις να πιστεύεις, δε θα φέρω περισσότερη αντίρρηση, άλλωστε και ο χρόνος είναι σχετικά περιορισμένος.\nΕκείνος θα αναλάβει τη δική σου.\nΌχι – δεν το ξέρει ακόμα. Θα το μάθει όταν εσύ πάρεις τη θέση του. Από σένα.\nΑυτό πάλι γιατί σε ενδιαφέρει;\nΟ Ράουμε πήρε τη θέση που του άρμοζε - φίλε μου συγνώμη μα δεν έχω δάκρυα για σένα και για κανέναν. Όλα έχουν την υποχρέωση να αλλάζουν. Άσχημα ή όμορφα, τα είπαμε αυτά... Ας μη χαλάμε τις καρδιές μας.\nΑναλαμβάνει τα ηνία εκείνος, σου είπα ήδη.\nΕπιτέλους αντιλαμβάνεσαι τι προσπαθώ να σου εξηγήσω.\nΑπό εδώ και στο εξής, κι εμείς πεθαίνουμε. Κανείς μας δεν το ήξερε αυτό, σε διαβεβαιώ. Ήταν ιδέα δική σου ο θάνατος. Θυμάσαι; Μετά από αυτό, τι άλλο μπορούσε να γίνει, παρά να πεθάνουμε εμείς και να ζήσει εκείνος.\nΠροφανώς για να υπάρχει κύκλος. Μου φαίνεται απίστευτο που θεωρούσαμε πως θα είναι ευθεία αιώνια. Το συγχέουμε με το πάντα. Και νομίζαμε ότι εμείς δεν ήμασταν θνητοί.\nΟ καθένας από εμάς πάει ως ζωντανός σε κολαστήριο. Αυτός ο θάνατος μας έκανε να το καταλάβουμε και είναι καιρός να το χωνέψεις και εσύ νομίζω.\nΝαι. Τώρα που το σκέφτομαι, όταν γυρνάμε δε θυμόμαστε τίποτα... προφανώς.\nΈτσι ακριβώς. Από εκεί γυρίζουμε και πάλι πίσω, αναλαμβάνουμε εμείς, όπως το είπες.\nΤο αντιλήφθηκες, επιτέλους. Το δικό σου τέλος είναι ιερό, όπως κάθε τέλος γιατί γεννάει την αρχή. Και χωρίς αρχή, δε θα υπήρχε τίποτα. Είναι τιμή για σένα που πεθαίνεις.\nΟ Ράουμε περίμενε καιρό. Το πάντα τελειώνει και αρχίζει μέσα στο αιώνιο.\nΥπάρχει μια σειρά.\nΕγώ θα πεθαίνω τελευταίος αλλά θα είναι σα να πέθανα πρώτος - στη άλλη πλευρά ο χρόνος κυλά προς τα πίσω. Όλα τα γεγονότα κυλούν ανάποδα.\nΕίναι απλό... δεν τελειώνει ποτέ, μόνο ξαναρχίζει όταν πεθάνει.\nΤρεις Λέξεις (περιέχεται στη συλλογή διηγημάτων FO...


Nonews-NEWS: Πώς ο Βενιζέλος νίκησε την πανδημία της γρίπης...\nΝέα νοσοκομεία, προσλήψεις, άδειες, αραίωση στρατώνων και διατίμηση προϊόντων μερικά από τα μέτρα της τότε κυβέρνησης που δεν θυμίζουν ...Μητσοτάκη.\nΜε «μείγμα» περιοριστικών μέτρων και ενίσχυσης των δομών Υγείας προσπάθησε, το 1918, η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου να περιορίσει τα θύματα από τη θανατηφόρα πανδημία της «ισπανικής γρίπης».\nΠαρότι... οι πληροφορίες είναι περιορισμένες εξαιτίας της λογοκρισίας που υπήρχε λόγω της εμπόλεμης κατάστασης, στις εφημερίδες της εποχής αποτυπώνεται ότι η τότε κυβέρνηση με τα μέτρα της στόχευε στο εξής:\nΝα μειώσει τον αριθμό των θυμάτων, αποφεύγοντας τον συνωστισμό και ενισχύοντας τις δομές Υγείας, αλλά και να περιορίσει τις επιπτώσεις των μέτρων στην καθημαγμένη από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οικονομία, διατηρώντας όσο γίνεται περισσότερες θέσεις εργασίας.\nΠάντως, αξιοσημείωτο είναι ότι τα ληφθέντα πριν από έναν αιώνα μέτρα ήταν παρόμοια με τα σημερινά.\nΟμως, η κυβέρνηση Βενιζέλου είχε λάβει και ορισμένα μέτρα που έλειψαν τη σημερινή εποχή, όπως είναι:\nΗ πύκνωση των δρομολογίων στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο Αθηνών-Πειραιώς και η αναδιάρθρωση των γραμμών του τραμ για την αποφυγή συνωστισμού. Η απαγόρευση να γίνουν μειώσεις μισθών στα εργοστάσια, όπου εφαρμόστηκε εκ περιτροπής εργασία.\nΗ ενίσχυση των δομών Υγείας τόσο του στρατού, λόγω των αυξημένων αναγκών εξαιτίας της επιστράτευσης, όσο και των πολιτών, οι οποίες ανήκαν κατά κύριο λόγο στην αρμοδιότητα των δήμων.\nΕιδικά, οι Δήμοι Αθήνας και Πειραιά είχαν ενεργό ρόλο σε όλο τον σχεδιασμό και εκτός από τα θέματα Υγείας αρμοδιότητάς τους, ενισχύθηκαν με μέσα για περισσότερη καθαριότητα αλλά και για απολυμάνσεις, που τότε γίνονταν με το ασβέστωμα.\nΕνδιαφέρον παρουσιάζει η απόφαση του τότε δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Πάτση να συστήσει σε κάθε συνοικία επιτροπή από έναν γιατρό και τρεις πολίτες για την πρόταση μέτρων για τη συνοικία.\nΚαι καθώς αναπόφευκτα γίνονται συγκρίσεις με τη σημερινή πανδημία του κορονοϊού, αφού και τότε δεν υπήρχε φάρμακο για την αντιμετώπισή της, πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνα τα χρόνια η μάχη ήταν ακόμα δυσκολότερη. Ο πληθυσμός, μετά τον τετραετή «μεγάλο πόλεμο», ήταν εξασθενημένος από κακουχίες, παλιές αρρώστιες ή τραύματα και έλλειψη ποιοτικής διατροφής, ενώ και η επιστημονική κοινότητα δεν είχε τα σημερινά εφόδια.\nΣτη χώρα μας οι ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής ήταν πολύ μεγάλες, ενώ έλλειψη παρατηρήθηκε κυρίως στην επαρχία σε κινίνο, το μόνο αποδεκτό φάρμακο για ανακούφιση των πασχόντων.\nΓι’ αυτό η κυβέρνηση του Βενιζέλου από τα πρώτα μέτρα που πήρε ήταν η παραγγελία στο εξωτερικό ποσοτήτων κινίνου, αλλά και η διάθεση περισσότερων τροφίμων στον στρατό για τη βελτίωση του συσσιτίου όπως και στα νοσοκομεία.\nΕπίσης, ζητήθηκε από το υπουργείο Επισιτισμού, που είχε τον έλεγχο των διαθέσιμων τροφίμων (σ.σ.: να θυμίσουμε ότι ήμασταν σε εμπόλεμη περίοδο) «ίνα προβαίνη εις διανομήν μεγαλυτέρων ποσοτήτων των υπ' αυτού διανεμομένων τροφίμων προς βελτίωσιν της διαίτης του Λαού».\nΣε αυτές τις συνθήκες, η «ισπανική γρίπη» θεωρείται ότι προκάλεσε περισσότερα θύματα (υπολογίζεται ότι κυμάνθηκαν από 20 έως 50 εκατ. ανθρώπους) απ’ όσα είχε ο πόλεμος, στον οποίο έχασαν τη ζωή τους περίπου 23 εκατομμύρια άνθρωποι (8,5 εκατ. στρατευμένοι και 14,5 εκατ. άμαχοι).\nΣτην Ελλάδα φαίνεται ότι σε γενικές γραμμές η γρίπη ήταν ηπιότερη, αλλά ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν έχει προσδιοριστεί, επειδή δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για τις αιτίες θανάτου στη χώρα πριν από το 1921.\nΑπό μεταγενέστερες έρευνες φαίνεται ότι στην Αθήνα πέθαναν 1.668 άνθρωποι, στη Θεσσαλονίκη 5.284 και στη Δυτική Μακεδονία 4.336. Ομως, ο αριθμός μπορεί να είναι μεγαλύτερος σε πολλές περιοχές διότι εκτός των Αθηνών, δεν είναι γνωστό πόσοι στρατεύσιμοι πέθαναν από γρίπη, καθώς στον στρατό υπήρχαν πολλά θύματα.\nΠολλοί θάνατοι σημειώθηκαν επίσης στην Πάτρα, στα Γρεβενά, στα Τρίκαλα και σε άλλα μέρη της χώρας.\nΚηδείες και τη νύχτα\nΣτην Αθήνα η κατάσταση έγινε τόσο «εκρηκτική», που ο δήμος αναγκάστηκε να επεκτείνει τα όρια του νεκροταφείου (τότε υπήρχε μόνο το Α’ Νεκροταφείο) προς τα νότια και τα ανατολικά, ενώ τότε αποφασίστηκε να γίνονται κηδείες και τη νύχτα!\nΑκόμα, ως μέτρο προστασίας αποφασίστηκε η ταφή να γίνεται με κλειστά φέρετρα.\nΩστόσο, όταν είχαν εμφανιστεί τα πρώτα κρούσματα στην Ελλάδα το καλοκαίρι εκείνου του έτους δεν θορύβησαν κανέναν.\nΓια να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο του Σταύρου Μαλαγκονιάρη, πατήστε ΕΔΩ...


Ελληνιδες Νηπιαγωγοι στην Αγγλια : 03/29/16\nΟπως θα εχετε διαβασει και σε αλλες ενοτητες αυτου του Blog, η γραφη και η αναγνωση στην Αγγλια ξεκινουν επισημα απο την ηλικια των 3-4 ετων.\nΠαρα το γεγονος οτι η επισημη εκπαιδευση ξεκινα στα 5, η διδακτικη γραμματων ξεκινα απο τη Reception Class, δηλαδη στην ηλικια των 4 ετων, ενω πολλα σχολεια ξεκινουν ηδη απο τη Nursery Class, δηλαδη στην ηλικια των 3 ετων.\nΩστοσο η διδακτικη γραμματων στην ηλικια των 3 ετων εχει κατακριθει απο πολλους, υποστηριζοντας οτι τα παιδια δεν ειναι ετοιμα για γνωση γραμματων σε αυτη την ηλικια και οτι εμφαση πρεπει να διδεται στην ομοιοκαταληξια, στους περιβαλλοντικους ηχους, κ.λ.π. οπως συστινεται στη γνωστη μεθοδο Letters and Sounds την οποια θα δουμε παρακατω.\nΠαρα τις διαφορετικες πρακτικες ανα τα σχολεια, η επισημη διδακτικη γραφης στην Αγγλια ξεκινα στη Reception Class, οπου τα παιδια ξεκινουν με την εκμαθηση ηχων και ΟΧΙ γραμματων. Για παραδειγμα λενε ''k'' χωρις να λενε το ονομα του γραμματος.\nΥπαρχουν πολλες μεθοδοι διδακτικης γραφης και αναγνωσης, αλλα οι πιο δημοφιλεις ειναι η Ruth Miskin και η Letters and Sounds, και αυτες οι μεθοδοι εχουν αποδειχθει να εχουν τα καλυτερα αποτελεσματα στα παιδια.\nΣτην προσχολικη ηλικια, ανεξαρτητως της μεθοδου που χρησιμοποιειται, συνηθως υπαρχει καποιο μικρο ποιημα η φραση για το σχεδιασμο των γραμματων. Για παραδειγμα για σχεδιασμο του S κατα τη μεθοδο Ruth Miskin λεμε ''Slither down the snake''.\nΑπο την προσχολικη αγωγη, δινεται εμφαση στο Handwriting, δηλαδη στο σωστο σχεδιασμο των γραμματων, με τη σωστη κατευθυνση, και μικρο μεγεθος και οι δασκαλοι ειναι γενικα ιδιαιτερα διορθωτικοι ακομη και απο την προσχολικη ηλικια.\nΣυμφωνα με το Αγγλικο Προσχολικο Προγραμμα EYFS, τα παιδια πρεπει στο τελος της Reception Class να εχουν καλυψει ολα τα development matters της ηλικιακης ομαδας 40-60, και να εχουν ηδη μπει στα Early Learning Goals πριν φοιτησουν στην Πρωτη Δημοτικου. Αυτο σημαινει οτι αναμενεται με την εναρξη της Πρωτης Δημοτικου τα παιδια να γραφουν ηδη σωστα στη γραμμη, να σχεδιαζουν σωστα τα περισσοτερα γραμματα, και η γραφη τους να ειναι αναγνωσιμη απο αλλους ενηλικες.\nΕαν δεν ειστε εξοικειωμενοι με το τί ειναι τα Development Matters και το EYFS, ριξτε μια ματια εδω\nΩστοσο, η σωστη γραμματικη, και ο σωστος συλλαβισμος και η ορθογραφια δεν ειναι προαπαιτουμενα στην Προσχολικη Αγωγη, και γινονται προτεραιοτητες απο την Πρωτη Δημοτικου και μετα.\nΕιδικα στα σχολεια που χρησιμοποιειται η μεθοδος Ruth Miskin, πολλοι ηχοι δεν αποτελουνται απο ενα μονο γραμμα, και ετσι τα παιδια διδασκονται ακομη νεους ηχουν στην Πρωτη Δημοτικου.\nΓια παραδειγμα igh= αϊ. (Οπως στη λεξη br-igh-t).\n✎Δημοτικο και Δευτεροβαθμια:\nΣτο τελος της Δευτερας Δημοτικου, τα παιδια αποχωρουν εντελως απο το προγραμμα διδακτικης γραφης και αναμενεται πια να μπορουν να γραφουν σωστα και ανεξαρτητα. Ωστοσο εαν καποιοι μαθητες συναντουν ακομη δυσκολια στο συλλαβισμο και την ορθογραφια, λαμβανουν παραλληλη στηριξη και tutoring εντος σχολειου, στις περισσοτερες περιπτωσεις απο τους Teaching Assistants.\nΑπο την Πρωτη Δημοτικου και μετα, η διδασκαλια γραμματικης, συντακτικου και ορθογραφιας γινεται ολο και συχνοτερη και τα παιδια αναμενεται να εμπλουτισουν οσο περισσοτερο γινεται τη γραφη τους.\nΛογω της περιπλοκοτητας στην Αγγλικη γλωσσα, ειδικα οσον αφορα τη γραφη, η Αγγλια εχει ιδαιτερα αυξημενο ποσοστο ανορθογραφιας ακομη και στη Δευτεροβαθμια Εκπαιδευση.\nΕπομενως στα Αγγλικα Σχολεια, η πιεση για σωστη διδακτικη γραφης στις προσχολικες ταξεις ειναι αυξημενη.\nΣτην Προσχολικη ηλικια η αναγνωση ειναι μεγαλυτερη προτεραιοτητα απο τη γραφη, καθοτι συμφωνα με τη φιλοσοφια του EYFS τα παιδια μπορουν να αποκωδικοποιησουν το γραπτο λογο αλλα και να γραψουν προτασεις μονο οταν μπορουν πρωτα να μιλησουν ανετα και με πλουσιο λεξιλογιο.\nΛογω της μεγαλης ελευσης μεταναστων, και λογω του οτι ολοκληρες ταξεις Δημοτικων Σχολειων δεν εχουν ουτε ενα παιδι που να μιλα την Αγγλικη ως πρωτη γλωσσα, υπαρχει μεγαλη αναγκη για αυξηση του comprehension, δηλαδη της κατανοησης του γραπτου λογου, και επισης αναγκη για εμπλουτισμο του λεξιλογιου των παιδιων ουτως ωστε να μπορουν αργοτερα να χρησιμοποιησουν τον προφορικο λογο για να γραψουν.\nΣτην προσχολικη ηλικια η διδακτικη αναγνωσης γινεται με δυο τροπους.\nΠρωτον, τα παιδια στην ταξη Reception ξεκινουν τη διδασκαλια των γραμματων, με μορφη ηχων, ουτως ωστε να μπορουν συντομα να αποκωδικοποιησουν και να διαβασουν μικρες λεξεις.\nΓια παραδειγμα, εαν τα παιδια μαθουν τα φωνηματα m,c,t,d,s,a,o στη συνεχεια θα μπορουν να διαβασουν λεξεις οπως mat, cat, sat, cot. Στην προσχολικη ηλικια, και εφοσον τα παιδια γνωριζουν ενα σημαντικο ποσοστο ηχων, στη συνεχεια προχωρουν στο λεγομενο blending, δηλαδη στο συνδυασμο των γραμματων μαζι για να βγαλουν τη λεξη.\nΓια παραδειγμα οταν ενα παιδι βλεπει τη λεξη mat, πρωτα διαβαζει εναν-εναν τους ηχουν και στη συνεχεια λεει ολοκληρη τη λεξη, δηλαδη ''m-a-t, mat''\nΠολλες φορες τα παιδια ενδεχεται να πρεπει να κανουν Blending πριν διαβασουν ολοκληρη τη λεξη, ακομη και μεχρι την αρχη της Πρωτης Δημοτικου. Εμφαση εδω δινεται στην ικανοτητα κατανοησης και αργοτερα, στην ταχυτητα αναγνωσης.\nΔευτερον, συνηθως απο τη μεση της σχολικης χρονιας, τα παιδια στην ταξη Reception ξεκινουν το λεγομενο Guided Reading.\nΑυτο γινεται με μικρα γκρουπ παιδιων, μια φορα την εβδομαδα, οπου ο Δασκαλος κοιτα ενα συγκεκριμενο βιβλιο μαζι με τα παιδια, το συζητουν, και στη συνεχεια τα παιδια το παιρνουν σπιτι να το διαβασουν με τους γονεις τους.\nTo Guided Reading γινεται σε μικρα γκρουπ, συνηθως διαχωρισμενα ανα επιπεδο γνωσης ηχων. Χρησιμοποιουνται διαφορα ειδη βιβλιων, προσδιορισμενα γιαυτο το σκοπο.\nΤα βιβλια αυτα ξεκινουν απο το Level 1, το οποιο ειναι και το χαμηλοτερο και φτανουν εως Level 6. Στην ταξη μου, τα παιδια που δυσκολευονται στο blending εχουν ξεκινησει απο Level 1 ενω τα παιδια που διαβαζουν ανετα εχουν ξεκινησει απο Level 2/3.\n✎Δημοτικο και Δευτεροβαθμια\nΕως και τη Δευτερα Δημοτικου, και αναλογως της ταχυτητας αναγνωσης των παιδιων, πολλα παιδια εξακολουθουν να διαβαζουν τα επισημα Guided Reading Books. Ωστοσο απο τη Δευτερα Δημοτικου και μετα το Guided Reading γινεται στην ταξη σε συγκεκριμενη ωρα διδασκαλιας και τα παιδια δεν παιρνουν βιβλια στο σπιτι.\nΑπο τη Δευτερα Δημοτικου και μετα, τα παιδια διαβαζουν κανονικα βιβλια οπως ιστοριες και παραμυθια, περιοδικα και εγκυκλοπαιδειες και δινεται ιδιαιτερη εμφαση στην κατανοηση, τη συζητηση και τη συντακτικη αναλυση.\nΣτη Δευτεροβαθμια Εκπαιδευση τα παιδια πλεον προχωρουν σε πιο περιπλοκες εννοιες κατα τη διαρκεια της αναγνωσης και μελετουν ποιηση, λογοτεχνια και διαφορετικες μεθοδους και στυλ γραφης.\nΚλεινοντας θα ηθελα να αναφερθω στην προσχολικη προνηπιακη ταξη Nursery Class. Καθοτι δεν υπαρχει επισημη γραμμη για τη διδασκαλια φωνηματων, πολλα σχολεια τεινουν απλως να διδασκουν ένα φωνημα την εβδομαδα και να μαθαινουν στα παιδια το σχεδιασμο του, χωρις ομως ιδιαιτερη εμφαση στην καλλιγραφια.\nΤα σχολεια που εχουν αγορασει τη μεθοδο Ruth Miskin καποιες φορες χρησιμοποιουν τις καρτες Ruth Miskin για να μαθουν στα παιδια καποια φωνηματα. Καποια σχολεια επιπλεον εφαρμοζουν Guided Reading στη Nursery Class αλλα χρησιμοποιωντας απλα βιβλια της ταξης: Τα παιδια διαλεγουν ενα βιβλιο το οποιο διαβαζουν με το Δασκαλο (το διαβαζει συνηθως ο Δασκαλος καθοτι τα παιδια σε αυτη την ηλικια δε γνωριζουν αναγνωση) και το συζητουν μαζι. Στη συνεχεια το παιδι παιρνει το βιβλιο σπιτι του, και το αλλαζει καθε εβδομαδα με ενα νεο βιβλιο.\nΩστοσο η μεθοδος Letters and Sounds ακολουθει τη δικη της γραμμη στην ταξη Nursery Class οπου εφαρμοζει το σταδιο Phase 1 και δινει εμφαση σε ηχους του περιβαλλοντος οπως εξερευνηση των ηχων του σπιτιου, της φυσης, των μουσικων οργανων, των ζωων κλπ. Επισης δινει εμφαση στην κατανοηση της ομοιοκαταληξιας (rhyming) αλλα και του aliteration ( φρασεις που περιεχουν λεξεις που ξεκινουν με το ιδιο γραμμα, π.χ. fee-foo-fum, peter piper picked a peg).\nΠερισσοτερες πληροφοριες και ιδεες για τη διδακτικη του Phase 1 μπορειτε να βρειτε εδω http://www.letters-and-sounds.com/phase-1.html\nΙΙΙ. Καταρτιση και χρησιμα links.\nΣτα περισσοτερα σχολεια της Αγγλιας, η μεθοδος διδακτικης γραφης και αναγνωσης που χρησιμοποιειται ειναι ειτε η Ruth Miskin ειτε η Letters and Sounds.\nΥπαρχουν και καποιες ΠΟΛΥ παλιες μεθοδοι οπως Jollyphonics και Floppies. Ωστοσο απο την εμπειρια μου θα σας προειδοποιησω να ανησυχησετε ιδιαιτερα εαν το σχολειο στο οποιο θελησετε να δουλεψετε εφαρμοζει τοσο ξεπερασμενα συστηματα διδακτικης καθοτι, εκτος του οτι δεν εχουν καλα αποτελεσματα, δεν ειναι καθολου οργανωμενα.\nΑπο την εμπειρια μου, η μεθοδος Ruth Miskin δειχνει να ειναι η πιο αποτελεσματικη, καθοτι ειναι μια συνολικη μεθοδος γραφης και αναγνωσης η οποια εχει δικα της υλικα αλλα και βιβλια για εξασκηση και επομενως εχοντας λαβει την αναλογη καταρτιση εχετε και τα δικα σας ετοιμα lesson plans και οδηγους χρησης του προγραμματος.\nΩστοσο και η μεθοδος Letters and Sounds ειναι αρκετα οργανωμενη, και μπορειτε να τη βρειτε στο internet και να τη μελετησετε δωρεαν.\n✎Η καταρτιση στη μεθοδο Ruth Miskin γινεται είτε μεσω του σχολειου που σας εχει προσλαβει εντελως δωρεαν, ειτε με το αζημιωτο εαν εγγραφειτε να κανετε το training μονοι σας. Το ποσο για το διημερο σεμιναριο εκπαιδευσης κυμαινεται περιπου στις 350 λιρες. Να υπενθυμισω οτι στη δικη σας περιπτωση το training που χρειαζεστε ειναι το Phonics Training για Reception/Key Stage 1. Υπαρχουν πολλα ειδη καταρτισης και ετσι προσπαθηστε να μη μπερδευτειτε με τα διαφορα σεμιναρια.\nΠερισσοτερες πληροφοριες μπορειτε να βρειτε εδω\n✎Η καταρτιση στη μεθοδο Letters and Sounds γινεται σπανια απο φορεις καθοτι ο οδηγος, τα υλικα αλλα και τα σταδια εκμαθησης ηχων υπαρχουν στην επισημη σελιδα του υπουργειου παιδειας.\nΜπορειτε να διαβασετε για τη μεθοδο σε αυτο τον οδηγο\nΗ μεθοδος ξεκιναει απο Phase 1, ενω τα παιδια στη Reception Class διδασκονται το Phase 2. Μπορειτε να διαβασετε αναλυτικα τη μεθοδο αλλα και να βρειτε ιδεες και υλικο εδω\n✎Η καταρτιση στο Guided Reading μπορει να γινει με διαφορους τροπους. Ωστοσο απο την εμπειρια μου ειναι κατι που μαθαινεται απο την εμπειρια σας στην ταξη.\nΗ πιο γνωστη σειρα βιβλιων Guided Reading ειναι η Oxford Reading Tree, και αυτη εχω δει να χρησιμοποιουν τα περισσοτερα σχολεια στα οποια εχω δουλεψει. Για εξασκηση στη μεθοδο, προσφερεται και training απο τον ιδιο τον οργανισμο την οποια προσφερουν συνηθως τα ιδια τα σχολεια.\nΜερικες λιστες με βιβλια guided reading:\n✎Εαν η επιχειρηση στην οποια δουλευετε εφαρμοζει καποιο παλαιοτερο συστημα διδακτικης οπως Jollyphonics ή Floppys, και σε αυτη την περιπτωση θα ειναι βοηθητικο για την καριερα σας να καταρτιστειτε στις μεθοδους.\nΓια καταρτιση στη μεθοδο Floppys μπορειτε να συμβουλευτειτε τη σελιδα https://www.floppysphonics.com/\nΓια να καταρτιστειτε στη μεθοδο Jollyphonics μπορειτε να βρειτε τα τραγουδια που χρησιμοποιουνται για τη μεθοδο στο youtube εδω https://www.youtube.com/watch?v=Djz82FBYiug\nΕπισης μπορειτε να κανετε και το training στα Jollyphonics το οποιο κοστιζει περιπου 90£-120£ http://jollylearning.co.uk/training-courses/\n✎Τελος, για τους συναδελφους που μολις ξεκινησαν την εργασιακη τους εμπειρια στην Αγγλια θα ηθελα να αναφερω δυο πολυ σημαντικες σελιδες με υλικο που μπορειτε να χρησιμοποιησετε στην ταξη σας:\nPosted by Christina Panagopoulou at 08:19 No comments: Links to this post


Αλέκος Παπαδόπουλος προς Τάκη Θεοδωρικάκο για τις αλλαγές στο ΑΣΕΠ: «Έχει γίνει πολύ σοβαρή δουλειά για μετεξέλιξη του συστήματος από αντικειμενικό και σε αξιοκρατικό».\nΤο ΑΣΕΠ από αντικειμενικό, που ήταν μέχρι τώρα, μετεξελίσσεται και σε αξιοκρατικό, τόνισε ο πρώην υπουργός, κ. Αλέκος Παπαδόπουλος, μετά την ενημέρωση που είχε από τον υπουργό Εσωτερικών κ. Τάκη Θεοδωρικάκο για τις αλλαγές που προωθούνται, με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του Ανωτάτου Συμβουλίου Πρόσληψης Προσωπικού. Ο υπουργός Εσωτερικών χαρακτήρισε πολύτιμες τις γνώσεις και τις σκέψεις του κ. Παπαδόπουλου και δεσμεύθηκε για την αξιοποίησή τους. Μετά τη συνάντηση, που διήρκεσε μια ώρα, έγιναν οι εξής δηλώσεις:\nΥπενθυμίζεται ότι ο κ. Θεοδωρικάκος, στο πλαίσιο του διαλόγου με τις πολιτικές δυνάμεις, έχει ήδη συναντηθεί με εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, της «Ελληνικής Λύσης» και του «Μέρα25».Την Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου, στις 12.00 το μεσημέρι έχει προγραμματιστεί συνάντηση και με την εκπρόσωπο του ΚΙΝΑΛ, κυρία Ευαγγελία Λιακούλη.


Κατάψυξη Ωαρίων - Κρυοσυντήρηση (Υαλοποίηση) | Gonimotis\nHome / Θεραπείες Υπογονιμότητας / Κρυοσυντήρηση – κατάψυξη εμβρύων (υαλοποίηση)\nΟ σκοπός της διέγερσης των ωοθηκών στην εξωσωματική γονιμοποίηση είναι παραχθούν αρκετά ωάρια και συνεπώς έμβρυα προκειμένου να υπάρχει δυνατότητα επιλογής στην εμβρυομεταφορά. Τα έμβρυα τα οποία δεν θα επιλεγούν για μεταφορά στη μήτρα μπορούν να καταψυχθούν κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες και να φυλαχθούν σε υγρό άζωτο στους -196oC, θερμοκρασία που αναστέλλει την περαιτέρω ανάπτυξή τους.\nΗ κατάψυξη των εμβρύων μπορεί να γίνει, είτε την επόμενη μέρα της ωοληψίας οπότε και βρίσκονται στο στάδιο των δύο προ-πυρήνων (2PN), ή την δεύτερη ή τρίτη μέρα μετά την ωοληψία (cleavage stage), ή την πέμπτη μέρα μετά την ωοληψία οπότε και βρίσκονται στο στάδιο της βλαστοκύστης (blastocyst stage).\nΗ επιλογή για κρυοσυντήρηση των εμβρύων ανήκει αποκλειστικά στο ζευγάρι γιατί στην απόφαση αυτή εμπλέκονται και ηθικοί, φιλοσοφικοί ή θρησκευτικοί λόγοι. Πάντως, η επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδας δεν είναι αντίθετη προς την κρυοσυντήρηση. Η ελληνική νομοθεσία επιτρέπει την κρυοσυντήρηση εμβρύων.\nΤην ημέρα της εμβρυομεταφοράς θα σας δώσουμε γραπτώς την ανάλυση των εμβρυολόγων μας που θα περιλαμβάνει τον αριθμό και την ποιότητα των εμβρύων που είναι κατάλληλα για εμβρυομεταφορά ή και κατάψυξη και θα σας βοηθήσουμε να πάρετε τη σωστή απόφαση. Η σύσταση του Δρ Ιωαννίδη είναι να καταψύχονται μόνο έμβρυα που είναι καλής ποιότητας, για τον απλούστατο λόγο ότι μόνο αυτά έχουν καλό ποσοστό απόψυξης (διεθνώς στο 80%) και δίνουν σοβαρές πιθανότητες για επίτευξη εγκυμοσύνης. Σε κάθε περίπτωση, το ζευγάρι συζητά με το γιατρό για το ‘αν’ και ‘πότε’ θα γίνει κρυοσυντήρηση και η απόφαση λαμβάνεται από κοινού.\nΟ σκοπός της κρυοσυντήρησης περισσευόμενων εμβρύων είναι, σε περίπτωση που δεν πετύχει ο «φρέσκος» κύκλος εξωσωματικής, η γυναίκα να οδηγηθεί απευθείας σε εμβρυομεταφορά και πιθανή εγκυμοσύνη, χωρίς να υποβληθεί ξανά στην διαδικασία διέγερσης με φάρμακα και ωοληψία. Το ποσοστό επιτυχίας την διαδικασίας είναι ελαφρά μικρότερο από τον αντίστοιχο «φρέσκο» κύκλο».\nΤα ανθρώπινα έμβρυα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και κατά συνέπεια είναι πολύ ευαίσθητα στις διαδικασίες κατάψυξης. Σε κάθε περίπτωση η διαδικασία της κατάψυξης είναι η ίδια και περιλαμβάνει την τοποθέτησή τους σε ειδικά βιολογικά κρυοπροστατευτικά υγρά και τη φύλαξή τους σε υγρό άζωτο σε πολύ λεπτές παγέτες, οι οποίες είναι ατομικές και φέρουν τα ονόματα του ζευγαριού.\nΥπάρχουν δύο τεχνικές κρυοσυντήρησης, η ελεγχόμενη σταδιακή κατάψυξη και η τεχνική της γρήγορης κατάψυξης – υαλοποίησης (vitrification). Στη ελεγχόμενη σταδιακή κατάψυξη ο ρυθμός ψύξης ωαρίων/εμβρύων είναι περίπου 0.3°C το λεπτό, ενώ με τη μέθοδο της υαλοποίησης ο ρυθμός αυτός ξεπερνά τους 20.000 °C το λεπτό. Η υαλοποίηση παρότι δεν είναι καινούρια τεχνική, μετά το 2010 έχει αποκτήσει καθολική αποδοχή λόγω των πλεονεκτημάτων που διαθέτει. Με την υαλοποίηση αποφεύγεται η καταστροφή που προκαλείται από τον σχηματισμό κρυστάλλων στο εσωτερικό των κυττάρων και αυξάνεται σημαντικά το ποσοστό επιβίωσής των εμβρύων στην απόψυξη. Επίσης είναι δυνατό να παρατηρεί κάποιος κάθε στάδιό της διαδικασίας μέσα στο εργαστήριο, έχοντας πλήρη έλεγχο.\nΗ ασφάλεια των μεθόδων της κρυοσυντήρησης έχει πλέον πλήρως τεκμηριωθεί από την παγκόσμια βιβλιογραφία. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που γεννιούνται μετά από κρυοσυντήρηση είναι απόλυτα υγιή, ακόμη και αν τα έμβρυα έχουν παραμείνει στην κατάψυξη για πολλά χρόνια (έως 5).\nΔιαβάστε περισσότερα για τη διατήρηση της γονιμότητας


Ερωτήσεις και απαντήσεις για το κοινωνικό μέρισμα - Ποιοί δικαιούνται και πόσα - Press Publica | Δημοσιογραφία για το δημόσιο συμφέρον\nΑρχική Οικονομία Ελλάδα Ερωτήσεις και απαντήσεις για το κοινωνικό μέρισμα – Ποιοί δικαιούνται και πόσα\nΕρωτήσεις και απαντήσεις για το κοινωνικό μέρισμα – Ποιοί δικαιούνται και πόσα\nΤι καθορίζει αν δικαιουμαι ή όχι μέρισμα:\nΤο οικογενειακο εισοδημα (π.χ. όριο έως 9.000 ευρώ για μονομελή νοικοκυριά) που αυξάνεται όμως για παιδιά ή φιλοξενουμενους. Επισης συνυπολογίζονται οι καταθέσεις στις τράπεζες και η ακινητη περιουσία (έως 180.000 ευρώ). Δεν ειναι ακόμα σαφές αν θα υπολογίζεται και το τεκμαρτό εισόδημα (το γνωστό «τεκμήριο» ότι αφου εισαι ζωντανός, άρα βγάζεις τουλάχιστον 3.000 και μας το κρυβεις). Αν προστεθεί στο δηλωθέν εισόδημα το τεκμαρτό, θα μειωθεί κατά πολύ το μέρισμα. Για να πάρει κάποιος το μέρισμα πρέπει να ισχύουν και οι τρεις προϋποθέσεις, δηλαδή ο άγαμος για παράδειγμα να έχει χαμηλό εισόδημα έως 9.000, να μην κατέχει ακινητη περιουσία αξίας μεγαλύτερης των 120.000 ευρώ και να μην έχει πάνω από 9.000 ευρώ σε καταθέσεις. Αν έστω και ένα από αυτά δεν ισχύει, χάνει το μέρισμα.\nΔικαιουται ένας φοιτητής που ζει μόνος;\nΘεωρητικά ναι, αλλά στην πράξη δύσκολο. Για να πάρει οποιοσδήποτε το επιδομα, θα πρέπει μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2017 να είχε τουλάχιστον ένα μήνα ασφάλισης. Επισης αναφέρεται ότι οι δικαιουχοι πρέπει να έχουν υποβάλει φορολογικές δηλώσεις, χωρίς να αποσαφηνιζεται αυτό πλήρως.\nΠοια ειναι τα εισοδηματικά κριτήρια;\nΕνας άγαμος (ή νοικοκυριό με ένα μέλος) πρέπει να έχει εισόδημα έως 9.000 ευρώ\nΑν στο νοικοκυριό εντασσονται δύο άτομα ενήλικα, το συνολικό εισόδημα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 13.500 ευρώ\nΑν το ζευγάρι έχει ένα παιδί, το εισόδημά τους δεν πρέπει να ξεπερνά τα 15.750 ευρώ\nΑν το ζευγάρι έχει δυο ανήλικα παιδιά το όριο πάει στα 18.000 ευρώ. Το ίδιο όριο ισχύει και αν το ενα παιδί ειναι ενήλικο και το άλλο ανήλικο\nΑν το ζευγάρι έχει τρία ανήλικα τεκνα, το όριο αυξάνεται στα 20.250\nΤετραμελής οικογένεια ενηλικων, π.χ. ζευγάρι με δύο ενήλικα παιδιά, 22.250\nΠενταμελής οικογένεια ενηλίκων (π.χ. ζευγάρι με τρία ενήλικα παιδιά), πρέπει να έχει εισόδημα μέχρι 27.000 ευρώ\nΤι ισχύει για τα ακίνητα;\nΓια να ειναι κάποιος δικαιούχος, η ακινητη περιουσία του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό δεν πρέπει να ξεπερνά τα 120.000 ευρώ για ένα μονομελές νοικοκυριό. Για ζευγάρι, να μην ξεπερνά τις 135.000 ευρώ, για ζευγάρι με ένα παιδί, τα 150.000 ευρώ, με δύο παιδιά, τα 165.000 ευρώ και με τρία παιδιά, τα 180.000. Οσα μέλη και να έχει το νοικοκυριό, παιδιά, φιλοξενούμενους κ.λπ. το όριο δεν ανεβαίνει πάνω από τα 180.000 ευρώ\nΠώς υπολογίζεται η αξία των ακινήτων;\nΗ αξία ειναι εκείνη που προσδιορίζεται για τον υπολογισμό του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ και προκύπτει από την τελευταία εκκαθάριση (έως 31 Οκτωβρίου 2017).\nΤι θεωρείται κινητή περιουσία;\nΤο συνολικό ύψος των καταθέσεων όλων των μελών του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού, ή και η τρέχουσα αξία μετοχών και ομολόγων. Ολα αυτά δεν μπορεί να υπερβαίνουν το ποσόν των 9.000 ευρώ για τα νοικοκυριά με ένα μέλος. Το ποσό αυτό θα αυξάνεται για κάθε προστατευόμενο μέλος με τρόπο ο οποίος θα προσδιοριστεί με την έκδοση σχετικής υπουργικής απόφασης.\nΠρέπει να ειμαι μόνιμος κάτοικος Ελλάδας;\nΝαι, ο δικαιούχος του κοινωνικού μερίσματος πρέπει να διαμένει μόνιμα και νόμιμα στην ελληνική επικράτεια τα τελευταία πέντε χρόνια και αυτό να τεκμηριώνεται με τη φορολογική του δήλωση -τις δηλώσεις της τελευταίας πενταετίας.\nΑν ειμαι άνεργος το δικαιουμαι;\nΑσφαλώς, όμως πρέπει να αποδείξει κάποιος ότι έχει τουλάχιστον ένα μήνα σφάλισης μέχρι το τέλος του Οκτωβρου του 2017. Αυτό προκύπτει από το μητρώο άμεσα ασφαλισμένων και συνταξιούχων του ΕΦΚΑ. Επίσης κάποια κριτήρια θα αλλάξουν ειδικά για τους ανέργους με μια αναμενόμενη κοινή υπουργική απόφαση\nΌσο πιο πολλοί στο σπίτι, τόσο μεγαλύτερο μέρισμα;\nΟχι απαραιτήτως. Παράδειγμα: ένα ζευγάρι συνταξιούχων με εισόδημα 13.000 ευρώ παίρνει το μέρισμα γιατι το όριο στα διμελή νοικοκυριά είναι οι 13.500. Αν αυτό το ζευγάρι φιλοξενει π.χ. τον ενήλικα γιο που βγάζει 6.000 το χρόνο, ξεπερνά των όριο των 18.000 ευρώ για τα τριμελή νοικοκυριά και χάνει το μέρισμα. Αν αντιθέτως ο ενήλικας γιος έχει χαμηλότερο εισόδημα και το άθροισμα των εισοδημάτων δεν ξεπερνά τα 18.000 ευρώ, τότε παίρνουν μέρισμα και οι τρεις. Επίσης ο φιλοξενουμενος μπορεί να έχει στο όνομά του ένα σπίτι στο χωριό, οπότε να αλλάζει η συνολικη αξία της κινητής περιουσίας που για τρία άτομα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ.\nΑποκλείονται κάποιες κατηγορίες λόγω τεκμηρίων;\nΝαι, όσοι δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής, όσοι έχουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, όσοι έχουν οικιακές βοηθούς, πληρώνουν δασκάλους για ιδιαίτερα με αποδείξεις, πληρώνουν οδηγούς αυτοκινήτων και λοιπό προσωπικό και έχουν γενικά δαπάνες πολυτελείας. Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης πληρώνουν και όσοι έχουν ΙΧ με κινητήρες από 1.929 κ.εκ. Όσοι λοιπόν έχουν δεκαετίας αυτοκίνητα που υπάγονται σε φόρο πολυτελείας, ακόμη και αν δεν έχουν εισόδημα, θα χάσουν το κοινωνικό μέρισμα\nΑν χρωστάω στην εφορία, το παιρνω ή όχι;\nΤο παίρνετε, γιατί το μέρισμα δεν δεσμεύεται και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένα χρέη.\nΘα μου στερήσει άλλα επιδόματα;\nΟχι, δεν υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή άλλης παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα.\nΠόσο περιπου θα ειναι το μέρισμα;\nΥπολογίζεται ότι ο άγαμος θα πάρει τουλάχιστον 250 ευρώ, το ζευγάρι 375, το ζευγάρι με ένα παιδί 430, με δύο παιδιά 500 ευρώ. Ομως τα ποσά της ενισχυσης εξαρτώνται και απο το εισόδημα του ατομου ή του ζευγαριού. Παράδειγμα: αν κάποιος ζει μόνος και έχει ετήσιο εισόδημα 3.000 ευρώ, θα πάρει ενίσχυση 450 ευρώ, αν δηλώνει 6.000 ευρώ, θα λάβει ενίσχυση 350 ευρώ και αν δηλώνει 9.000 ευρώ, τότε θα πάρει ενίσχυση 250 ευρώ. Επισης ένα ζευγάρι με ένα παιδί και εισόδημα έως 5.250 ευρώ, θα πάρει 780 ευρώ. Αν έχει εισόδημα από 5.250 έως 10.500 ευρώ θα λάβει 612 ευρώ και όχι 430, επειδή ακριβώς έχει χαμηλότερο εισόδημα. Αν έχει σιοδημα από 10500 έως 15.750 θα πάρει 437 ευρω. Αν το ζευγάρι έχει δύο ανηλικα παιδιά και εισόδημα έως 6.000 ευρώ, θα λάβει 900 ευρώ. Αν έχει εισοδημα 6.000 έως 12.000 ευρώ, θα πάρει 700 ευρώ. Αν έχει εισόδημα από 12.001 ευρώ έως 18.000 θα πάρει 500. Ζευγάρι χωρίς παιδιά (π.χ. δυο συνταξιούχοι) με συνολικό εισόδημα έως 4.500 θα πάρει 675 ευρώ. Αν το ζευγάρι ή δύο αδέλφια που ζουν μαζί, έχουν εισόδημα 9000, θα πάρουν 525. Αν το εισόδημά τους είναι από 9.001 έως 13.500, θα πάρουν 375 ευρώ. Πρέπει όπως προαναφέρεται ομως να συνάδουν και οι άλλες προυποθέσεις, δηλαδή να μην ξεπερνιέται το όριο καταθέσεων ή της αξίας της ακινητης περιουσίας.\nΖευγάρι με ενα παιδί και εισοδημα έως 5.250 ευρώ συνολικά, θα πάρει 900 ευρώ μέρισμα. Αν έχει δύο παιδιά και εισόδημα πάλι 6000 ευρώ, θα πάρει\nΙσύχει το τεκμαρτό εισόδημα;\nΔεν ειναι σαφές αν στον υπολογισμό του εισοδήματος θα ισχύει το τεκμήριο διαβίωσης, μειώνοντας έτσι την παροχή\nΘα πρέπει να περιμένετε να εκδοθούν διάφορες αποφάσεις για το «φινιρισμα» της υποθεσης. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να υπογραφεί και η σχετική απόφαση η οποία θα καθορίζει όλες τις λεπτομέρειες καθώς και τις διαδικασίες αίτησης. Θα πρέπει να υποβάλετε τότε αίτηση ηλεκτρονικά στο site της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων\nΠροηγούμενο άρθροΧίος κατά Λέσβου για τη μοριοδότηση στις πανελλήνιες\nΕπόμενο άρθροΤελείωσε το (πολύ καλό) Longmire\nΝΙΚΗΤΑΣ ΓΑΤΣΗΣ Νοέμβριος 25, 2017 at 12:25 μμ\nΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΡΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟ 2015..ΕΧΩ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΕ ΧΩΡΙΟ ΤΟ 1/4 ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΜΟΥ…. ΣΤΙΣ 31.12.16 ΕΙΧΑ 6000 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ…. ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ 19 ΕΥΡΩ..Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΕΙΝΑΙ 80000…ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ΜΕΡΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΣΟ?…ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ…


Ευρωπαίος αξιωματούχος: «Ο Βαρουφάκης ήταν ένα εμπόδιο» - Star.gr\nΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Τρίτη, 28 Απριλίου 2015, 15:16\nΕυρωπαίος αξιωματούχος: «Ο Βαρουφάκης ήταν ένα εμπόδιο»\nΑνακούφιση από τους Ευρωπαίους εταίρους για τον παραγκωνισμό του Έλληνα ΥΠΟΙΚ\nΜε ανακούφιση φαίνεται ότι άκουσαν αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι την είδηση της αναδιοργάνωσης της διαπραγματευτικής ομάδας της Ελλάδας που είχε σαν αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη.\nΑπόδειξη οι δηλώσεις Ευρωπαίου αξιωματούχου στο Reuters ο οποίος είπε:\n«Με τον τρόπο που συμπεριφερόταν ο Βαρουφάκης, γινόταν ένα επιπλέον εμπόδιο για τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. Με το να μειώνεται ο ρόλος του, έτσι ώστε να μην είναι πλέον ο βασικός άνθρωπος με τον οποίο θα πρέπει να γίνονται οι συζητήσεις, αλλά ένας από τα πρόσωπα, αυτομάτως μετακινείται και το πρόβλημα. Για αρκετούς εντός του Eurogroup είχε γίνει σχεδόν προσωπικό το θέμα».\nΠάντως ένας άλλος αξιωματούχος δεν έκρυψε την δυσπιστία του για το αν η αλλαγή αυτή θα έχει σαν αποτέλεσμα και μια ουσιαστική αλλαγή στην στάση της Αθήνας στη διαπραγμάτευση.\nΌπως τονίζει το Reuters, «η απόφαση του πρωθυπουργού να αναδιανείμει τους ρόλους της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας είναι μια κίνηση που δείχνει ότι επιθυμεί να αφήσει στην άκρη τον Γιάνη Βαρουφάκη, που ακολουθεί μια πολεμική τακτική και να του δώσει έναν λιγότερο ενεργό ρόλο στη διαπραγμάτευση».\nΠαρ’ όλ’ αυτά το ειδησεογραφικό πρακτορείο διευκρινίζει ότι επίσημα η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει τον Βαρουφάκη και γι’ αυτό αποφάσισε να συνεχίσει να προΐσταται της νέας ομάδας.\nΕξηγώντας μάλιστα τις προθέσεις του Α. Τσίπρα, ο συντάκτης ερμηνεύει την απόφασή του αυτή ως μια προσπάθεια να μειωθεί η ένταση με τους δανειστές, έτσι ώστε να επιτευχθεί συμφωνία που θα ανοίξει τους κρουνούς της ρευστότητας.\nΕπισημαίνει επίσης ότι η αλλαγή αυτή έδωσε ώθηση στις ελληνικές μετοχές και στα ομόλογα, ενώ σημαντική χαρακτηρίζεται και η αντικατάσταση του Νίκου Θεοχαράκη από τον Γ. Χουλιαράκη.


Πώς μια γυναίκα εντόπισε τα ίχνη του βιαστή της μετά από 20 χρόνια φόβου | HuffPost Greece\n23/04/2016 13:52 EEST | Updated 23/04/2016 13:52 EEST\nΠώς μια γυναίκα εντόπισε τα ίχνη του βιαστή της μετά από 20 χρόνια φόβου\nΤον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να εντοπίσει τα ίχνη του βιαστή της, των συγγενών και των άλλων θυμάτων του περιέγραψε η 62χρονη δημοσιογράφος Joanna Connors στον Independent.\nH ίδια διένυε την τέταρτη δεκαετία της ζωής της και είχε κλείσει μια συνέντευξη με έναν θεατρικό συγγραφέα σε μια Πανεπιστημιούπολη των Ηνωμένων Πολιτειών. Όταν όμως επισκέφτηκε τον χώρο όπου γίνονταν οι πρόβες της παράστασης, δεν ήταν κανείς, παρά μονάχα ένας άνδρας που επιδιόρθωνε τα φώτα της σκηνής.\n«Θα γυρίσουν», της είχε πει και προσφέρθηκε να της δείξει το εσωτερικό του θεάτρου.\nΕκείνη δέχτηκε να τον ακολουθήσει, όμως εκείνος της έκοψε το λαιμό με ένα μαχαίρι, την τράβηξε πίσω από την αυλαία και την βίαζε για περισσότερη από μία ώρα.\n«Η επίθεση με άλλαξε από μια νέα γυναίκα με αυτοπεποίθηση και αγάπη για την περιπέτεια, σε ένα φοβισμένο, σχεδόν αγοραφοβικό άτομο», εξηγεί η ίδια.\nΗ Connors, όταν διεξήχθη η εκδίκαση της υπόθεσης, γνώριζε μονάχα το όνομα του άνδρα, ότι είχε μεγαλώσει στη Βοστόνη και ότι είχε αποφυλακιστεί υπό όρους μια εβδομάδα νωρίτερα. Είκοσι χρόνια μετά, η ίδια αποφάσισε να μάθει τα πάντα για τον ίδιο.\nΠαρόλο που έμαθε ότι ο ίδιος είχε πεθάνει στη φυλακή λίγα χρόνια νωρίτερα, η δημοσιογράφος ζήτησε από τις αρχές τα αρχεία της υπόθεσης για να μάθει περισσότερες πληροφορίες για τον ίδιο, όπως την ημερομηνία γέννησής του και την οικογενειακή του κατάσταση. Με αυτό τον τρόπο βρήκε τα τρία αδέλφια του και ορισμένα από τα θύματά του.\nΌπως η ίδια εξήγησε στον Independent, αποκόμισε πολλά μιλώντας με τους συγγενείς του.\n«Ήθελαν αν μιλήσουν για τις ιστορίες του, οι οποίες αποτελούσαν την ιστορία των δύο Αμερικών: Την Αμερική των προνομιούχων, στην οποία μεγάλωσα, και την Αμερική της φτώχειας και των μεγάλων προβλημάτων, όπου ζούσαν αυτοί», είπε.\n«Ήταν σοκαριστικό και αποκαρδιωτικό και ένιωσα ένοχη που δεν το γνώριζα αυτό», πρόσθεσε.\nΗ Connors εξήγησε όμως ότι τα θύματα του βιασμού πρέπει να σταματήσουν να νιώθουν τύψεις και να αρχίσουν να μιλούν για όσα βίωσαν. Η ίδια μιλά ανοιχτά για το συγκεκριμένο θέμα στο βιβλίο « I will find you».\nPLUS: ΔΙΕΘΝΕΣ Γυναίκα Βιαστής ίχνη εντοπισμός 20 χρόνια ΗΠΑ


Ομόνοια- μια φαντασίωση της νέας κανονικότητας- Δημήτρης Γκιούλος – Void Network\nΟμόνοια- μια φαντασίωση της νέας κανονικότητας- Δημήτρης Γκιούλος\nPublished on May 15, 2020 in Local movement\nΤίποτα δεν πήγε λάθος στον σχεδιασμό της πλατείας Ομονοίας, ούτε και τα παγκάκια λείπουν από κάποια αρχιτεκτονική παράλειψη, θα ήταν μάλλον αφελές να υποθέσουμε κάτι τέτοιο. Η Ομόνοια η καρδιά της Αθήνας, είναι μία καρδιά πολύχρωμη, πολυφυλετική, πολυεθνική. Είναι ταυτόχρονα και λόγω θέσης, κυρίως λόγω αυτής, το καταφύγιο πολλών από αυτούς που ονομάζουμε κολασμένους.\nΣτο πλαίσιο λοιπόν του γενικότερου gentrification το οποίο περνάει, μάλλον βαριά, η πρωτεύουσα, στο πλαίσιο αυτής της πρώτης πραγματικής προσπάθειας εκδυτικοποίησης της (μιας και η άλλη επί Σημίτη έγινε απλά με χάλκευση των αριθμών), αυτοί οι κολασμένοι, δεν έχουν δικαίωμα στον δημόσιο χώρο και τι πιο απλό για να τους αφαιρέσεις αυτό το δικαίωμα, (αντί να βάζεις πάλι μπάτσους να τους δέρνουν μέχρι θανάτου), από το να τους αφαιρέσεις τη δυνατότητα πρόσβασης και παραμονής σε αυτόν.\nΌπως οι ολυμπιακοί αγώνες, εξαφάνισαν εν μία νυκτί τα αδέσποτα και τους “αδέσποτους” από την Αττική, έτσι και τώρα επιχειρείται μία νέα επιχείρηση εκτοπισμού εκείνων που είτε δεν κατάφεραν, είτε δεν θέλησαν να μπουν σε αυτό που ονομάζεται “νέα κανονικότητα”. Σε εκείνους που δεν καταγράφονται στις επίσημες στατιστικές. Ο χώρος οριοθετείται και δεν τους χωρά. Μα ούτε και μας. Ο χώρος πλέον λειτουργεί ως θέαμα, καμιά ζωτικότητα δεν έχει.\nΤην ώρα που έχει ανοίξει αυτή η γιγάντια κουβέντα περί δημοσίων χώρων και δικαιώματος πρόσβασης των ανθρώπων σε αυτούς, την ίδια ώρα η νέα χάραξη της πόλης μάρτυρα το καινούργιο αφήγημα:\n“Δυτικός κόσμος” χωρίς δουλειά, δεν γίνεται. Και δουλειά με τόσους ελεύθερους χώρους, πως θα την κάνεις; Κι ύστερα που θα ξοδέψεις;\nΚι όλοι αυτοί οι κολασμένοι; Να εξοριστούν, να εξαφανιστούν εν μια νυκτί αν γίνεται, γιατί εδώ μόνο από καταστολή μάθαμε, το αφήγημα μας παπαγαλία το ξέρουμε και τις ζωές μας βλαχομπαροκ εξώφυλλα ιλουστασιόν περιοδικών από εγκαίνια τις φανταζόμαστε.\nΚι αλίμονο σε όποιον τολμήσει να μας χαλάσει τη φαντασίωση.\nκείμενο: Δημήτρης Γκιούλος\nPrevious Story Previous post: ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ- Σίσσυ Δουτσίου\nNext Story Next post: Georgio Agamben- ΣΑΒ. 16/5 διαδικτυακή συζήτηση με το περιοδικό Βαβυλωνία


19/04/2018, 17:20 3\nΓια πρωτοφανή διγλωσσία καθώς "άλλα λέει ο Καμμένος κι άλλα λέει ο Κουβέλης", για παντελή απουσία από το ζήτημα των τουρκικών προκλήσεων του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοντζιά ο οποίος εξελίσσεται σε "μονοθεματικό υπουργό Σκοπιανού" και για υπερβολική προβολή του υπουργού Άμυνας της χώρας μας που δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή έκανε λόγο σε τηλεοπτική του εμφάνιση στον ΣΚΑΪ ο βουλευτής Σερρών και τομεάρχης Μεταφορών και Υποδομών Κώστας Καραμανλής.\nΤι σαι συ ρεεεεεεέ!\nΜήπως τους κλωνοποιούνε σαν την Ντόλυ;Ναρχίσουμε να φωνάζουμε "νάτος, νάτος, ο πρωθυπουργός ";\nΧαχαχαχαχα...Κώστας τι; χαχαχαχαχαχα ...ε ρε τι μας βρήκε με τα σόγια του καθενός...\nΤι παιδι και εσυ εεε ?


ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ: ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ\nΟ Σιμπλίκιος, ένας νεοπλατωνιστής φιλόσοφος του 6ου αιώνα, παραθέτει το μοναδικό σωζόμενο απόσπασμα του Αναξίμανδρου στο έργο του Εις Φυσικά. «Ο Αναξίμανδρος είπε ότι αρχή των όντων είναι το άπειρο ...; από το οποίο έγιναν όλοι οι ουρανοί και οι κόσμοι που υπάρχουν... Και απ' όπου προέρχεται η γένεση των όντων εκεί ακριβώς συντελείται και η διάλυση τους σύμφωνα με την ανάγκη, γιατί τιμωρούνται και επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία, σύμφωνα με την τάξη του χρόνου»\nΔηλαδή το μεγάλο βήμα ή η μεγάλη τομή που έκανε ο Αναξίμανδρος με τη σκέψη του, είναι ότι εισήγαγε πρώτος στην ιστορία της φιλοσοφίας την έννοια του απείρου. Το άπειρον είναι η αρχή του Κόσμου, η αρχή όλων των πραγμάτων, αυτό που είναι πίσω από την απέραντη ποικιλία και τις διαφορετικές τους ιδιότητες. Το άπειρον το προσδιορίζει ως στοιχείο αγέννητο, άφθαρτο και αθάνατο. Το άπειρο δεν είναι μείγμα των υλικών στοιχείων ούτε άυλη νοητική αρχή: είναι ύλη που περιέχει τα πάντα. Από το άπειρο αποσπώνται οι αντίθετες ύλες "ψυχρόν" και "θερμόν" και από την ανάμιξη τους το νερό. Από το νερό προκύπτουν τα άλλα στοιχεία, η γη , ο αέρας και η φωτιά. Από τον αέρα και τη φωτιά σχηματίζονται τα αστέρια που έχουν την λάμψη της φωτιάς και την ρυθμική κίνηση των ρευμάτων του αέρα. Έτσι, η αρχική πηγή των όντων κατ' αυτόν είναι το "άπειρον".\nΤο "άπειρον" είναι κάτι το υλικό που κινείται αλλά με τέτοιας φύσεως κίνηση, ώστε να μην υποπίπτει στις αισθήσεις μας. Ένα σύνολο δηλαδή ενεργειακών ιδιοτήτων, ή κάτι σαν την ενέργεια, χωρίς όρια.\nΟ Πλούταρχος μας λέει σχετικά: «Λέγει λοιπόν ο Αναξίμανδρος ότι το άπειρο δεν έχει πέρας, ώστε από την γένεση των πραγμάτων τούτο να μη λιγοστεύει».\nΚατά τον Αναξίμανδρο η δημιουργία των σωμάτων οφείλεται στην "έκκριση" διαφόρων ποιοτήτων από το αρχικό "άπειρο": Γράφει σχετικά ο Αριστοτέλης στα Φυσικά «Οι δ' εκ του ενός ένούσας τάς έναντιότητας έκκρίνεσθαι, ώσπερ Αναξίμανδρος φησι». Η έκκριση αυτή οφείλεται στην αέναο και κυκλική κίνηση της ύλης του απείρου.\nΣχετικά αναφέρει ο Αέτιος: «'Αναξίμανδρος δέ Πραξιάδον Μιλήσιος, φησί τών όντων αρχήν είναι τό άπειρον έκ γαρ τούτου πάντα γίγνεσθαι και εις τούτο πάντα φθείρεσθαι». (Δηλαδή ο Αναξίμανδρος ο γιος του Πραξιάδου από την Μίλητο λέει ότι το άπειρο (ή η ενέργεια όπως είπαμε πιο πάνω) είναι η αρχή των πραγμάτων απ' αυτό γεννιούνται όλα τα όντα και σ' αυτό επιστρέφουν όταν φθείρονται (όταν αποσυντίθενται).\nΣΤΟΝ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΗΚΕΙ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΣΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ (αρχή που διατυπώθηκε αρκετούς αιώνες μετά, από τον Αλβέρτο Αϊνστάιν και που εκφράζεται από τον τύπο E = mc2 ).\nΟ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ ΘΕΩΡΗΣΕ ΤΗ ΜΑΖΑ ΤΟΥ ΑΠΕΙΡΟΥ «ΑΘΑΝΑΤΟΝ» ΚΑΙ «ΑΝΩΛΕΘΡΟΝ». ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΗ, ΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ, ΣΑΝ ΕΝΝΟΙΑ, ΤΗΝ ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.\nΑναρτήθηκε από Σείριος στις 7:09:00 μ.μ.


Αχτσιόγλου: «Ανακοινώσεις εντός της εβδομάδας από την ΕΕ για Τουρκία». - THETIMES.GR\nΑντιπροσωπεία από το Ανχουέι της Κίνας στο δημαρχείο…\nΕγκαίνια νέου Παιδικού Σταθμού-Νηπιαγωγείου Ι.Μ. Νέας Ιωνίας και…\nΓια τις τουρκικές προκλήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και την ΚΥΣΕΑ, μίλησε η Εφη Αχτσιόγλου, στην διάρκεια εκπομπής του ΑΝΤ1 για τις εκλογές.\nΗ υπουργός Εργασίας και εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, ανέφερε ότι η κυβέρνηση προχώρησε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να υπάρξει αντίδραση σε επίπεδο ΕΕ για την Τουρκία και την Κυπριακή ΑΟΖ. Πρόσθεσε ότι ο πρωθυπουργός είναι ανοιχτός να ενημερώσει όποιον πολιτικό αρχηγό το ζητήσει.\n«Η Ελλάδα, σε συνεργασία και με την Κυπριακή Δημοκρατία, είναι έτοιμη να ζητήσει, εφόσον δεν υπάρξει αποκλιμάκωση, την επιβολή κυρώσεων, εκ μέρους της ΕΕ, στην Τουρκία. Ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει πως, πέρα από την ενημέρωση που θα κάνει ο κ. Κατρούγκαλος, είναι και ο ίδιος στη διάθεση οποιουδήποτε άλλου πολιτικού αρχηγού του ζητήσει και είναι ανοιχτός στο ζήτημα των ενημερώσεων», είπε χαρακτηριστικά.\nΑχτσιόγλου: «Υπάρχει κινητοποίηση από όλα τα όργανα»\n«Ο πρωθυπουργός συγκάλεσε ΚΥΣΕΑ, προκειμένου να ενημερωθεί απολύτως για τις εξελίξεις σε αυτό το ζήτημα. Υπάρχει όξυνση της τουρκικής προκλητικότητας. Έχουμε κινήσει όλες τις διαδικασίες προκειμένου να υπάρξει ανάλογη αντίδραση, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ήδη υπήρξε αντίδραση από τη Σύνοδο των χωρών του Νότου, όργανο που έχει συγκροτηθεί, με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, η οποία τοποθετήθηκε με σαφήνεια. Τις επόμενες ημέρες αναμένουμε, μέσα από τη λειτουργία συγκεκριμένων οργάνων, ανακοινώσεις. Υπάρχει κινητοποίηση σε όλα αυτά τα όργανα, προκειμένου να υπάρξει σαφής καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας».\nΑχτσιόγλου συνέχισε, σχολιάζοντας: «Το\nγεγονός ότι μπορούμε να έχουμε τέτοια\nσυντονισμένη ενέργεια, σε επίπεδο\nΕυρώπης, απέναντι σε αυτή την τουρκική\nπροκλητικότητα, είναι ακριβώς αποτέλεσμα\nτων ερεισμάτων που μπόρεσε να δημιουργήσει\nη ελληνική κυβέρνηση στο διεθνές στερέωμα\nτα τελευταία χρόνια. Είναι από τις\nελάχιστες περιπτώσεις που βλέπουμε\nτόσο γρήγορη αντίδραση από την πλευρά\nτων οργάνων της ΕΕ. Εντός της εβδομάδας\nθα υπάρξουν πολύ συγκεκριμένες\nανακοινώσεις ή συμπεράσματα από τα\nΣΥΡΙΖΑ: Ο κ. Μητσοτάκης φέρνει επιβαρύνσεις αντί για ελαφρύνσεις στη μεσαία τάξη\nΝόνη Δούνια: Στο γήπεδο με τον αδελφό της μετά την περιπέτεια με...\nΟ Τζεφ Μπέζος σε νέα μονοπάτια : Η dream team του θα...


γυναικολόγος γυναικολόγος γυναικολόγος ΒΟΛΟΣ Πλησιάζει η μέρα που θα κρατήσει το πρώτο μωρό του αγκαλιά ο Σρόιτερ | ALAS Language School\nγυναικολόγος γυναικολόγος γυναικολόγος ΒΟΛΟΣ Πλησιάζει η μέρα που θα κρατήσει το πρώτο μωρό του αγκαλιά ο Σρόιτερ\nΒΟΛΟΣ Πλησιάζει η μέρα που θα κρατήσει το πρώτο μωρό του αγκαλιά ο Σρόιτερ»\nΠλησιάζει η μέρα που θα κρατήσει το πρώτο μωρό του αγκαλιά ο Σρόιτερ ΒΟΛΟΣ\nΒΟΛΟΣ Κρήτη: «Εσβησε» η 37χρονη μητέρα που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο\nΣύμφωνα με το flashnews.gr, η κηδεία της θα τελεστεί από τον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Κυρίου στο νέο κοιμητήριο.\nΔιαβάστε το γράμμα της Μαρίνας Κεφάκη που είχε προκαλέσει αίσθηση πριν από περίπου 2 χρόνια.\nΤον θήλαζα μέχρι 8 μηνών, όταν κατάλαβα ότι ένα εξόγκωμα έχει προβάλλει έντονα στο αριστερό μου στήθος. Ένας ηλίθιος γιατρός με καθυστέρησε για καιρό, καθώς στους συνεχόμενους υπερήχους υποστήριζε, κάθε φορά, ότι πρόκειται για φλεγμονή, κάτι σαν μαστίτιδα.. παρ» όλο που δε φαινόταν να υποχωρεί με τις αντιβιώσεις.\nΑπό την περίοδο αυτή, τη βρεφική του Νικόλα, δεν έχω συγκρατήσει τίποτα άλλο από τη χαρά! Δεν μπορώ να ανακαλέσω παρά μόνο πόσο τυχερή ένιωθα που παντρεύτηκα τον ιδανικό, για μένα , άνδρα και γέννησα ένα υγιές πανεμορφουλάκι…! Τη βάπτιση την «κατασκεύασα» εξολοκλήρου εγώ και ήμουν πολύ απασχολημένη για να ασχοληθώ με ματαιοδοξίες.. Εξάλλου, είχα να φροντίσω ένα βρέφος, να αγαπήσω έναν λατρεμένο άνδρα, να ενθαρρύνω τους μαθητές μου στο σχολείο, να καθαρίσω το σπίτι μας, να πηγαίνω βόλτες, ΔΑΓΚΩΜΑ βόλτες, βόλτες…\nΈβαζα την περούκα μου, ΨΑΡΙΑ έβαφα τα μάτια μου και έξω…!\nΧρειάστηκα ένα χρόνο ψυχοθεραπείας, ΣΩΜΑΤΙΔΙΑ ανιδιοτελούς αγάπης -μητρικής, πατρικής, ερωτικής, φιλικής και κυρίως Νικολίστικης, για να επανέλθω. Ο γιος μου με έχει ανάγκη και εγώ ακόμα περισσότερη! Είμαι αναντικατάστατη γι’ αυτόν, παρόλη την απύθμενη αγάπη που δέχεται απ’ όλους. ‘Οταν είναι άρρωστος, πονάει, απογοητεύεται, ΘΕΟΧΑΡΗΣ μόνο η φωνή μου τον παρηγορεί. Ακόμα και όταν γίνομαι αυστηρή..\nΟ Νικόλας όμως πάει προνήπιο και έχει ανακαλύψει τους σούπερ ήρωες, ΡΟΦΟΙ το Δράκο Καρύδα, του αρέσει πολύ το σινεμά, η heavy metal, τα κόμιξ και τα γλυκά. Υπερασπίζεται τους φίλους του no matter what και ήδη κολυμπάει μόνος του και κάνει μακρινές βουτιές. Είναι πολύ τρυφερός και ώρες ώρες το χιούμορ του είναι βιτριολικό.. Έχει πάρει τα καλύτερα στοιχεια και των δυο μας και κυρίως του άνδρα μου.\nΝαι, νιώθω κούραση και πόνο, πολλές φορές, το ένα μου βυζάκι είναι λίγο σιλικονάτο και δε θα ταίσει άλλο παιδάκι, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ο Νικόλας θα είναι μοναχοπαίδι και δε θα φτιάξω και ένα ροζ δωμάτιο, όπως επιθυμούσα, αλλά είμαι χαρούμενη, ήρεμη, μάνα, σύζυγος, ΑΕΚ φίλη, ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ κόρη και αδερφή. Και σύντομα θα γίνω και θεία! Αμα έχεις τόσους ρόλους, πώς να απέχεις από τη ζωή σου;\nΕίμαι πολύ αισιόδοξη ότι η τόση χαρά και ευγνωμοσύνη, ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ οι βόλτες, οι μαγειρικές, τα γλυκά, οι χαρτοκοπτικές, η θάλασσα, τα γέλια, τα σάλια, τα φιλιά και τα χάδια στο τέλος θα με θεραπεύσουν!\nΒΟΛΟΣ Πριν υποβληθεί σε διπλή μαστεκτομή χόρεψε στους ρυθμούς της Μπιγιονσέ μέσα στο χειρουργείο\nYouTube.com/v/uPdheFjRm4E?hl=en_GB&version=3″ type=»application/x-shockwave-flash» allowscriptaccess=»always» allowfullscreen=»true» height=»315″ width=»560″>


Παγοποίησαν λογαριασμό εράνου για καρκινοπαθή – Κραυγή απόγνωσης αδελφής - Pafos Press\nΠαγοποίησαν λογαριασμό εράνου για καρκινοπαθή – Κραυγή απόγνωσης αδελφής\nΚραυγή απόγνωσης από αδελφή καρκινοπαθούς στο Πρωτοσέλιδο. Η Κούλλα Ελευθερίου είναι αδελφή του Λευτέρη Ελευθερίου ο οποίος πάσχει από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.\nΗ μόνη θεραπεία που μπορεί να κρατήσει τον Λευτέρη στη ζωή, προσφέρεται αποκλειστικά σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα της Αμερικής. Ο Λευτέρης είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού.\nΣύμφωνα με την αδελφή του ο λογαριασμός που διατηρεί από κοινού με τον εκάστοτε Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, αφού αυτό προβλέπεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι προβληματικός και γι’ αυτό έχει παγοποιηθεί. Ειδικότερα παρά τις δικές τις επίμονες προσπάθειες όπως λέει δεν έχει αλλάξει καν το όνομα στον λογαριασμό για να μπει το όνομα του νέου Γενικού, του Υπουργείου Εσωτερικών.\nΕδώ και ένα χρόνο όπως λέει συγκεντρώθηκε το ποσό των 800 χιλιάδων ενώ το απαιτούμενο για τη θεραπεία του Λευτέρη είναι πάνω από 1 εκατομμύριο. Η ίδια ευχαρίστησε τον κόσμο που προσφέρει και θέλει πραγματικά να βοηθηθεί ο αδελφός της και παράλληλα απηύθυνε για μια ακόμη φορά έκκληση για να λυθεί το πρόβλημα με τον τραπεζικό λογαριασμό.\n«Η τελευταία θεραπεία που πρέπει να κάνει στο Ισραήλ είναι αυτή που τον κρατά σταθερό μέχρι εμείς να μαζέψουμε τα χρήματα. Όταν τελειώσει κι αυτή η θεραπεία, σ’ ένα μήνα δηλαδή θα πρέπει να πάμε στις ΗΠΑ», είπε η Κούλλα Ελευθερίου.\nΟλόκληρη η παρέμβαση στο βίντεο πιο κάτω.


ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΠΛΕ – olaOmonoia\nΠολιτιστικό ίδρυμα 1948: “Σήμερα, 9 του Μάη, οι λαοί της Ευρώπης αλλά και όλου το κόσμου γιορτάζουν την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Γιορτάζουν τη νίκη του ανθρώπου πάνω στο τέρας που γέννησε ο καπιταλισμός και το ανώτατο του στάδιο ο ιμπεριαλισμός: τον φασισμό. Η κόκκινη σημαία ήδη ανέμιζε στο Ράιχσταγκ από τις 30 Απριλίου στοιχειώνοντας τους φασίστες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης (μέχρι σήμερα), όμως η συνθηκολόγηση της 9ης Μαΐου σηματοδοτούσε τη νίκη των λαών ενάντια στον ναζισμό-φασισμό, με την παράδοση άνευ όρων στον σοβιετικό στρατό. Η εικόνα της κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγκ είναι τόσο εμβληματική, διότι συμβολίζει και την μεγάλη προσφορά της Σοβιετικής Ένωσης σε αυτό το πόλεμο για τη ζωή, ενάντια στον φασιστικό συνασπισμό των δυνάμεων του «Άξονα».\nΤη σημασία αυτού του γεγονότος και της καθοριστικής συμβολής της ΕΣΣΔ και των όπου γης κομμουνιστών που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά των κινημάτων αντίστασης, είναι που προσπαθεί να σβήσει από τη συνείδηση των λαών η άρχουσα τάξη ανά το παγκόσμιο και ειδικά στον χώρο της Ευρώπης, πρωτοστατούντος της Ε.Ε. Στα πλαίσια της αναθεώρησης της ιστορίας και πατώντας στη λήθη και την απόσταση από τα γεγονότα γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας. Γι’ αυτό και η Ε.Ε. αποφάσισε να ανακηρύξει την 9η του Μάη, ως «Μέρα της ΕΕ». ΟΜΩΣ…\nΧωρίς να μειώνεται η προσφορά όλων των λαών στη μεγάλη Νίκη, οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης δεν είχαν απλά τις μεγαλύτερες απώλειες, αλλά ήταν και ο βασικός στόχος της ναζιστικής πολεμικής μηχανής. Η ΕΣΣΔ έχασε σε αυτό τον πόλεμο πέραν των 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, με 2 περίπου εκατομμύρια εξ’ αυτών μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος (τα μισά σχεδόν μέλη του κόμματος τότε). Μαζί με τους βαριά χτυπημένους και άλλους τραυματίες, οι ανθρώπινες θυσίες έφτασαν περίπου τα 30 εκατομμύρια! Συγκριτικά, οι νεκροί της Μεγάλης Βρετανίας ανήλθαν στις 375 χιλιάδες και των ΗΠΑ στις 405 χιλιάδες, οι οποίες άνοιξαν πολύ αργοπορημένα το δυτικό μέτωπο στην Ευρώπη, και όταν η έκβαση του πολέμου είχε δρομολογηθεί.\nΤο Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 και το ΑΛΣ ΟΜΟΝΟΙΑ 29Μ τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κατέθεσαν σήμερα ένα στεφάνι και λίγα λουλούδια στο μνημείο των Κυπρίων πεσόντων αντιφασιστών στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Λευκωσία.”\nPrevious Post: Ολοκληρώθηκε η 25η αγωνιστική\nNext Post: Συνέχεια με μεσοβδόμαδο ντέρμπι