Κορνήλιος Καστοριάδης - PDF\nDownload "Κορνήλιος Καστοριάδης"\n1 Κορνήλιος Καστοριάδης ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1956 ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ Β' ΕΚ ΟΣΗ Το αντικείµενο αυτής της µελέτης είναι η Ουγγρική Επανάσταση του Οκτώβρη 1956, η πρώτη µετά τον δεύτερο παγκόσµιο ιµπεριαλιστικό πόλεµο, προλεταριακή επανάσταση. Τα εξαιρετικά πολύτιµα για τις εργαζόµενες µάζες διδάγµατα απ' αυτήν εκτιθενται και αξιολογούνται σ' αυτήν την µελέτη από τον αναµφισβήτητα πιο αρµόδιο γιαυτό. Ο Καστοριάδης είναι αυτός που από το '46, από δέκα χρόνια δηλαδή πριν το '56 είχε αποκαλύψει το µύθο του «Εργατικού» Κράτους, την ταξική φύση αυτής της εκµεταλλευτικής κοινωνίας και την ασυµφιλίωτη αντίθεση ανάµεσα στις εργαζόµενες µάζες και τη σταλινική γραφειοκρατία, αντίθεση που µε τη δύναµη φυσικού νόµου οδηγεί σε µια πάλη µέχρι θανάτου µεταξύ τους. Οι ούγγροι εργάτες µε το όπλο στο χέρι επαληθέψανε αυτήν την κριτική. «Αποδείξανε µε τις πράξεις τους ότι η διαφορά µεταξύ των εργατών και του «εργατικού κράτους», είναι η διαφορά µεταξύ ζωής και θανάτου. Και ότι θα προτιµούσαν να πεθάνουν πολεµώντας το «εργατικό κράτος», παρά να ζούνε ως εργάτες κάτω από το «εργατικό κράτος»...». Η ουγγρική επανάσταση δεν αποκάλυψε µόνο την απάτη του «εργατικού κράτους» µε δεµένους και 1\n2 φιµωµένους τούς εργάτες, αλλά απόδειξε για µια ακόµα φορά εκείνο που έχουν αποδείξει όλες οι πραγµατικά λαϊκές επαναστάσεις: την ικανότητα των λαϊκών µαζών να πάρουν αυτές οι ίδιες στα χέρια τους την υπόθεσή τους και να αναλάβουν αυτές οι ίδιες, δίχως µια δήθεν φωτισµένη και δήθεν κάτοχο των ιστορικών νόµων ηγεσία, την διεύθυνση της κοινωνίας. «Στην Ουγγαρία το κίνηµα των µαζών ήταν ισχυρό και τόσο ριζοσπαστικό που µέσα σε λίγες µέρες έκαµε κυριολεκτικά σκόνη και το κοµµουνιστικό κόµµα και ολάκερο τον κρατικό µηχανισµό. Ούτε καν «δυαδική εξουσία». Ο,τι υπήρχε ως εξουσία ήταν στα χέρια της ένοπλης νεολαίας και των εργατικών συµβουλίων. Το «Πρόγραµµα» των έργατικών συµβουλίων ήταν απολύτως ασυµβίβαστο µε την διατήρηση της γραφειοκρατικής δοµής της κοινωνίας. Αξίωνε την αυτοδιαχείριση των επιχειρήσεων, να καταργηθούν οι νόρµες εργασίας, τη δραστική µείωση των ανισοτήτων στούς µισθούς, το πρόσταγµα στις γενικές απόψεις του σχεδιασµού, τον έλεγχο στη σύνθεση της κυβέρνησης και καινούργιο προσανατολισµό της εξωτερικής πολιτικής... Η ελευθερία του λόγου και της οργάνωσης για όλους οποιεσδήποτε και αν είναι οι ιδιαίτερες πολιτικές γνώµες του καθενός θεωρήθηκε αµέσως αυτονόητη... Ποια είναι η ιστορική και κοινωνιολογική σηµασία αυτού του έκτακτου πολλαπλασιασµού κοµµάτων, όργανώσεων κλπ. µέσα σε λίγες µέρες; Είναι ακριβώς αυτό: µία αυθεντική επανάσταση έγινε. Παρόµοιος 2\n3 πολλαπλασιασµός, ενώ ταυτόχρονα εκφράζονται µε όλες τις παραλλαγές τους οι αντίστοιχες ιδέες είναι, πράγµατι το διακριτικό σήµα της επανάστασης... όλοι οι τοµείς, όλα τα στρώµατα του έθνους αφήνουν την παθητικότητά τους και την κοµφορµιστική υποταγή τους στην παλαιά τάξη. Όλοι προσπαθούν να πάρουν ενεργό µέρος στο γκρέµισµά της και στη διαµόρφωση µιας νέας τάξης. Η κοινωνία καταπιεσµένη ίσαµε τότες, ολάκερη αδράχνει τη δυνατότητα να εκφράζεται, ο καθένας σηκώνεται και βροντοφωνάζει τις ιδέες και τις διεκδικήσεις του... Η επανάσταση είναι η κατάσταση εκείνη, υπερθέρµανσης και τήξης της κοινωνίας, που συνοδεύει τη γενική κινητοποίηση όλων των κατηγοριών και όλων των στρωµάτων και την κατεδάφιση όλων των κατεστηµένων φραγµών. Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισµα είναι που κάνει κατανοητή την έκτακτη απελευθέρωση και τον έκτακτο πολλαπλασιασµό του δηµιουργικού δυναµικού της κοινωνίας κατά τις επαναστατικές περιόδους, το σπάσιµο των επαναλαµβανοµένων κύκλων της κοινωνικής ζωής και το ξαφνικό άνοιγµα της ιστορίας... Παρά τη µικρή της ζωη, η ουγγρική επανάσταση έθεσε κατ' αρχήν τις οργανωτικές µορφές και τα κοινωνικά νοήµατα που δηλώνουν µία κοινωνικοϊστορική θεσµική δηµιουργία. Η πηγή αυτής της δηµιουργίας ήταν η δραστηριότητα του ουγγρικού λαού: διανοουµένων, φοιτητών, εργατών... Κατά την αυτόνοµη δραστηριότητά του και µε τη βοήθειά της, ο λαός δηµιούργησε νέες θετικές αλήθειες. Τις ονοµάζω 3\n4 θετικές γιατί ενσαρκώνονται σε πράξεις και σε οργαντωτικές µορφές µε προορισµό όχι µόνο ν' αγωνιστούν εναντίον της καταπίεσης και της εκµετάλλευσης της γραφειοκρατείας, αλλά επίσης και προ πάντός να υπηρετήσουν νέες µορφές οργάνωσης της κοινωνικής ζωής στη βάση νέων αρχών. Αυτές οι αρχές συνεπάγονται ριζική ρήξη µε τις κατεστηµένες κοινωνικές δοµές (στην Ανατολή όσο και στη υση) και από τη στιγµή που διατυπώνεται ρητά κάνουν χωρίς νόηµα τη «θεωρία και την κληρονοµηµένη πολιτική «φιλοσοφία». Αυτό µε τη σειρά του, ανατρέπει την πατροπαράδοτη σχέση µεταξύ «θεωρίας και «πράξης» καθώς και µεταξύ «θεωρητικών» και απλών ανθρώπων. Στην ουγγρική επανάσταση - όπως και στα άλλα ιστορικά παραδείγµατα - βρίσκουµε µια καινούργια αφετηρία, µια καινούργια πηγή, που µας αναγκάζει να στοχαστούµε εκ νέου πάνω στο πρόβληµα της πολιτικής - δηλαδή της συνολικής θέσµισης της κοινωνίας - στο σύγχρονο κόσµο και µας δίνει ταυτόχρονα µερικά από τα όργανα αυτού του στοχασµού». Παράθεσα αρκετά αποσπάσµατα από τη µελέτη αυτή του Καστοριάδη. Είναι από το µέρος εκείνο της µελέτης που θα πρέπει να συγκεντρώσει τη µεγαλύτερη προσοχή του αναγνώστη: τι είναι η Επανάσταση; Τι είναι το αυθόρµητο; Τι είναι αυτή η απότοµη απροειδοποίητη τροµακτική έκρηξη που ανατινάζει στον αέρα αιωνόβιους θρόνους και υπεραιωνόβιους θεσµούς; Τι αλλαγές συντελούνται στη συνείδηση, στη σκέψη, στην ψυχή αυτών των 4\n5 µέχρι χθες αδιάφορων η φαινοµενικά αδιάφορων µαζών; Που βρίσκονται κρυµµένες και πως εξηγούνται οι απίστευτες πνευµατικές αρετές και οι ακόµα περισσότερο απίστευτες δηµιουργικές ικανότητες που αποκαλύπτουν σ' αυτές τις µεγάλες στιγµές; Σ' όλα αυτά ο αναγνώστης θα βρει µια θετική απάντηση στη µελέτη αυτή του Καστοριάδη. Και είναι µια απάντηση που δίνει πεποίθηση, θάρρος και ελπίδες για το µέλλον του κινήµατος των λαών, για τη χειραφέτησή τους. Ο,τι έχει µία πραγµατική αξία για τούς αγώνες των λαών για την απελευθέρωσή τους, αυτό το βρήκανε οι ίδιες οι επαναστατηµένες µάζες. Ο Μαρξ στο Κοµµουνιστικό Μανιφέστο γράφει για την ανύψωση της εργατικής τάξης σε άρχουσα τάξη. Τιποτα όµως για την µορφή της εξουσίας. Πως οι εργαζόµενες µάζες µπορούν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους και πως µπορούν να προφυλάξουν τον εαυτό τους από τον πάντα υπαρκτό κίνδυνο να τις ξαναδώσουν και να τις ξαναβάλουν στο ζυγό οι ίδιοι οι αντιπρόσωποι; Αυτό που δεν σκέφτηκε η δεν µπόρεσε να βρει ο Μαρξ, το βρήκαν οι επαναστατηµένοι εργάτες στο Παρίσι τον Μαρτη του Και ο Μαρξ έγραφε γιαυτό στο έργο του «Ο Εµφύλιος πόλεµος στη Γαλλία»: «Το πρώτο διάταγµα της Κοµµούνας ήταν η κατάργηση του µόνιµου στρατού και η αντικατάστασή του από το ένοπλο έθνος... Το συµβούλιο της κοµµούνας απαρτίζοταν από δηµοτικούς αντιπροσώπους εκλεγοµένους µε καθολική ψηφοφορία στα διάφορα διαµερίσµατα του 5\n6 Παρισιού. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι και ανακλητοί κάθε στιγµή... Από τα µέλη του συµβουλίου της κοµµούνας ως τον τελευταίο εργάτη, όλοι στις δηµόσιες υπηρεσίες πληρώνονταν µε τον ίδιο µισθό σαν απλοί εργάτες. Όλα τα προνόµια και οι ιδιαίτερες επιχορηγήσεις που προσφέρονταν στις υψηλές θέσεις του κράτους εξαφανίστηκαν µαζί µε τις θέσεις... Τιποτε δεν ήταν πιο ξένο στο πνεύµα της κοµµούνας από το να ζητήσει να αντικαταστήσει την καθολική ψήφο µε ένα καθεστώς ιεραρχικών διορισµών...» Και ο Έγκελς στον πρόλογό του σ' αυτό το έργο του Μαρξ γράφει: «Η Κοµµούνα ήταν υποχρεωµένη να αναγνωρίσει αµέσως, ότι η εργατική τάξη δεν µπορούσε να εξακολουθήσει τις κυβερνητικές λειτουργίες µε τον παλιό κρατικό µηχανισµό. Ότι για να µην χάσει πάλι την νεοαποχτηµένη κυριαρχία της, έπρεπε από το ένα µέρος να σαρώσει ολόκληρη την παλιά κατασταλτική µηχανή, που έως τότε είχε χρησιµοποιηθεί εναντίον της και από το άλλο να εξασφαλίσει απέναντι των δικών της αντιπροσώπων και υπαλλήλων καθιερώνοντας την αρχή ότι όλοι χωρίς εξαίρεση µπορούσαν σε κάθε στιγµή να ανακληθούν... Κατά της µοιραίας αυτής µεταµόρφωσης όλων των κυβερνητικών συστηµάτων που είχαν υπάρξει, δηλαδή της µεταµόρφωσης του κράτους και των οργάνων του από υπηρέτες σε κυβερνήτες της κοινωνίας, η Κοµµούνα χρησιµοποίησε δύο αποτελεσµατικά µέσα: Πρώτον διόριζε σ' όλες τις θέσεις... πρόσωπα εκλεγόµενα µε καθολική ψηφοφορία καθιερώνοντας συγχρόνως το 6\n7 δικαίωµα ανάκλησης σε κάθε στιγµή για τούς εκλεγοµένους από τούς εκλογείς τους. εύτερο πλήρωνε όλους τούς υπαλλήλους ανώτερους και κατώτερους µε το ίδιο ηµεροµίσθιο που έπαιρναν και οι εργάτες...» Αυτά δεν είναι θεωρητικά σχήµατα, αλλά η ακριβής περιγραφή της πραγµατικότητα εκείνου που δηµιουργήσανε οι επαναστηµένες µάζες για να προφυλάξουν την ελεύθερη κοινότητα που εγκατέστησαν από µία νέα τυραννία. Σ' όλα τα µεγάλα λαϊκά κινήµατα οι µάζες δεν εξεγερθήκανε µόνο εναντίον της εκµετάλλευσης και της καταπίεσης αλλά θέσανε και το πρόβληµα της νέας οργάνωσης της κοινωνίας. Η παρισινή Κοµµούνα του 1871, τα ρώσικα σοβιέτ το 1905 και 1917, τα εργατικά συµβούλια στη Γερµανία το 1919, οι εργατικές Επιτροπές στην Ισπανία το 1936, τα εργατικά συµβούλια στην Ουγγαρία το 1956 ήταν όργανα πάλης έναντίον των εκµεταλλευτών και του κράτους τους και νέες µορφές οργάνωσης των ανθρώπων στηριζόµενες σε αρχές αντίθετες απ' αυτές της εκµεταλλευτικής κοινωνίας. Αυτά τα µεγαλειώδη δηµιουργήµατα των επαναστατηµένων µαζών µένουν άγνωστα στούς ίδιους. Ποσοι ξέρουν τι λέγανε και τι κάνανε µε δική τους πρωτοβουλία και µε δική τους συλλογική δράση έξω από κοµµατικές εντολές οι εργάτες και χωρικοί της ρωσίας το ; Ποσοι ξέρουν για τα ελεύθερα σοβιέτ της Νοτιας Ουκρανίας; Ποσοι ξέρουν για τη διεύθυνση της παραγωγής από τούς εργάτες στη Βαρκελώνη το 1936; Ποσοι ξέρουν για τις ελεύθερες 7\n8 κοµµούνες των αναρχικών χωρικών στη Λεβάντα, την Αραγωνία, την Ανδαλουσία, την Καστίλλη, για την πραγµατικά ανθρώπινη συλλογική τους ζωη; Πολύ λίγοι. Ο «αµερόληπτος» ιστορικός είναι ίσως το πιο σπάνιο είδος στον κόσµο µας. Ακόµη και αυτοί οι σπάνιοι, που είναι η που θεωρούνται αµερόληπτοι και σοβαροί, είναι πάντα τόσο επιεικείς στα εγκλήµατα των εκµεταλλευτών και των δηµίων που κυβερνούν τούς λαούς, όσο είναι αυστηροί για τούς λαούς όταν παίρνουν τα όπλα εναντίον των δηµίων τους. Αλλά οπωσδήποτε µπορείς να βρεις µερικές αλήθειες σ' αυτούς. Την ηρωϊκή ιστορία του Σπάρτακου δεν τη γράψανε δούλοι. Εκεί που δεν θα βρεις ούτε ίχνος αλήθειας είναι η ιστορία του εργατικού κινήµατος από το 1917 και ύστερα. Εκεί δεν υπάρχει τίποτε άλλο από πλαστογραφία και παραποίηση, από µύθους και απάτη. Ένα από τα πιο βασικά και πιο άµεσα αλλά και τα πιο δύσκολα καθήκοντα των επαναστατών σήµερα είναι η αποκατάσταση της αλήθειας για την ιστορία του εργατικού κινήµατος, για την ιστορία δηλαδή των µαχοµένων για τη χειραφέτησή τους προλεταριακών µαζών. Αυτή η κοινωνική, οικονοµική, πολιτική, πνευµατική χειραφέτησή τους, αυτά ήταν για αυτές, όπως και για τούς επαναστάτες ο Σοσιαλισµός. Και αυτή η χειραφέτηση δεν συµβιβάζεται µε κανενός είδους κηδεµονία και χειραγώγηση και δεν µπορεί να πραγµατοποιηθεί παρά από τις ίδιες τις µάζες και από κανέναν άλλον που ενεργεί δήθεν για λογαρισµό τους. Το πρώτο άµεσο έργο µιας νικηφόρου 8\n9 σοσιαλιστικής επανάσταση είναι η ολοκληρωτική καταστοφή του κράτους και η ανάληψη όλων των εξουσιών από τις επαναστατηµένες µάζες µέσω των εργατικών συµβουλίων, οργάνων δηλαδή που εκλέγονται απ' αυτές στα εργοστάσια, στα ορυχεία, στα λιµάνια, στα ιδρύµατα, στα καράβια, στις σχολές, στις στρατιωτικές µονάδες, στα χωριά, που βρίσκονται κάτω από την άµεση εξάρτησή τους, που είναι υπεύθυνα απέναντί τους, που λογοδοτούν σ' αυτές και που ανακαλούνται οποτεδήποτε απ' αυτές. «Η ύπαρξη αυτών των αυτόνοµων οργάνων των µαζών (Συµβούλια, Επιτροπές, Κοµµούνες) δεν είναι απλώς µια µορφή εξουσίας αλλά αυτή η ίδια η Επανάσταση». Η ελευθερία του λόγου, του τύπου, της οργάνωσης, της συγκέντρωσης, της διαδήλωσης, της απεργίας είναι απεριόριστη. Είναι δίχως νόηµα η ουσιαστική κυριαρχία των µαζών δίχως αυτή την χωρίς όρια καίφραγµούς ελευθερία. Αυτή ακριβώς «η φυσική, ελεύθερη, ανεµπόδιστη εκτύλιξη της αυτόνοµης δηµιουργικής δραστηριότητας των µαζών που εγκαθιστούν νέες µορφές συλλογικής ζωής αυτή είναι η ουσία της σοσιαλιστικής αλλαγής». «Οι επαναστατηµένες µάζες δεν µπορούν να πραγµατοποιήσουν τον αντικειµενικό σκοπό της επανάστασής τους, παρά εάν οικοδοµήσουν την ίδια τους την εξουσία σ' όλους τούς τοµείς της κοινωνικής τους δραστηριότητας». Εαν οι δυσκολίες κλονίσουν την εµπιστοσύνη τους στον εαυτό τους, εάν εµπιστευθούν την υπόθεσή τους στούς «αρχηγούς», στούς «ειδικούς», στο «κόµµα», η εκµετάλλευση και η 9\n10 καταπίεση µοιραία θα ξαναγεννηθούν. Η ανάληψη της εξουσίας από το «κόµµα» αυτόµατα αναπαράγει και µε οξύτερη ακόµα µορφή, εκείνο που η επανάσταση κατάργησε και εκείνο που προκάλεσε την επανάσταση: την διαίρεση των ανθρώπων στούς λίγους που διευθύνουν και αποφασίζουν και στις λαϊκές µάζες που απλώς εκτελούν έκείνα που αποφάσισαν άλλοι για λογαριασµό τους. Αναπαράγεται δηλαδή το θεµέλιο πάνω στο οποίο µόνο µία εκµεταλλευτική κοινωνία είναι δυνατό να οικοδοµηθεί. Οι δήθεν «ιστορικές κατακτήσεις» (κρατικοποιήσεις, σχέδιο) που υπερασπίζουν οι νέοι κύριοι της κοινωνίας αφού εκτοπίσανε τις µάζες από την εξουσία και αφού τις ξαναβάλαν στο ζυγό, δεν είναι παρά ο τύπος της εκµεταλλευτικής κονωνίας στο σηµερινό της στάδιο: στον γραφειοκρατικό καπιταλισµό. Και σ' αυτή τη µετατροπή δεν υπάρχει τίποτε το αντίθετο µε τη λογική της πάλης των τάξεων και τίποτε το ιστορικά παράδοξο. «Η σύγχρονη κοινωνία είναι κοινωνία γραφειοκρατικού καπιταλσιµού. Στη ρωσία, στην Κινα και στις άλλες χώρες που περνιούνται για «σοσιαλιστικές» πραγµατώνεται η πιο καθαρή και η πιο ακραία µορφή του γραφειοκρατικού καπιταλισµού η γραφειοκρατία είναι µία νέα εκµεταλλευτική και καταπιεστική τάξη µε αυτόνοµες και αυτοφυείς ιστορικές βάσεις... Η εθνικοποίηση των µέσων παραγωγής και η σχεδιοποίηση της οικονοµίας δεν έχουν σαν τίποτα, και από µόνες τους, καµία σχέση 10\n11 µε το σοσιαλισµό, αντίθετα αποτελούν την πλήρη και ιδεώδη µορφή που επιτρέπει την απόλυτη συγκέντρωση της κοινωνικής, πολιτικής, οικονοµικής, ιδεολογικής εξουσίας στα χέρια µιας κυρίαρχης µειοψηφίας, που φυσικά δεν ασκεί την εξουσία αυτή παρά για τα δικά της συµφέροντα, για να αυξήσει τα προνόµιά της και να επεκτείνει τη δύναµή της». «πρώτη µετά το δεύτερο παγκόσµιο πόλεµο σοσιαλιστική επανάσταση πνίγηκε στο αίµα. Στην απόφαση του ουγγρικού λαού να διευθύνει ο ίδιος δίχως ανεξέλεγκτους κηδεµόνες την συλλογική του ζωη, το Κρεµλίνο εξαπέλυσε εναντίον του τανκς και στρατό. Κι αυτός ο στρατός, µε µία δίχως προηγούµενο λύσσα, γκρεµίζει, καταστρέφει, πυρπολεί, σκοτώνει και σφάζει δίχως διάκριση φύλου και ηλικίας νεκροί, πρόσφυγες σε άλλες χώρες και αρκετές χιλιάδες - προ πάντος νέοι - φορτώνονται αλυσσοδεµένοι στα βαγόνια για τα βάθη της Σιβηρίας. Η Βουδαπέστη γίνεται ερείπια και νεκροταφείο. Αυτός είναι ο απολογισµός του έργου των σφαγέων του ουγγρικού λαού. Απ' όλες τις άρχουσες τάξεις, από όλους τούς εκµεταλλευτές και από όλους τούς δήµιους της ιστορίας, η πιο θηριώδης, η πιο κτηνώδης, η πιο αδίστακτη και η πιο κυνική είναι η «σοσιαλιστική» γραφειοκρατία. Αυτή υποδουλώνει λαούς και έθνη, αλλά αυτό πρέπει να πιστεύουν ότι το κάνει εν ονόµατι του Σοσιαλισµού. Κι αυτός ο µύθος του Σοσιαλισµού πρέπει να διατηρείται. Της είναι τόσο αναγκαίος για τούς ιµπεριαλιστικούς της σκοπούς, όσο είναι για τούς αµερικάνους η «υπεράσπιση της 11\n12 δηµοκρατίας, και των ανθρωπίνων δικαιωµάτων των λαών». κάθε θαρραλέα πρωτοβουλία από το µέρος των λαών στη Ρωσική αυτοκρατορία για την απελευθέρωσή τους η ακόµα για τα πιο στοιχειώδη τους οικονοµικά συµφέροντα είναι και µία απειλή για την αποκάλυψη του µύθου του Σοσιαλισµού, για την αποκάλυψη δηλαδή της πιο µεγάλης και της πιο τερατώδους απάτης της Ιστορίας της απάτης του «Εργατικού» Κράτους και του Σοσιαλισµού µε τις εργαζόµενες µάζες αποξενωµένες από τα µέσα παραγωγής και το προϊόν εργασίας τους, στερηµένες από κάθε δυνατότητα συµµετοχής στην πολιτική ζωη, στερηµένες από τα πολιτικά και δηµοκρατικά δικαιώµατα που µε ποτάµια αίµα είχαν κατακτήσει, σκλάβοι και άβουλα εκτελεστικά όργανα στα χέρια των εκµεταλλευτών τους, της «σοσιαλιστικής» γραφειοκρατίας. Αυτό το µύθο απεκάλυψε η εξέγερση του ουγγρικού λαού τον Οκτώβρη του '56. «Αποδείξανε µε τις πράξεις του ότι η διαφορά µεταξύ των εργατών και του «εργατικού κράτους» είναι η διαφορά µεταξύ ζωής και θανάτου και ότι προτίµησαν να πεθάνουν πολεµώντας το «εργατικό κράτος», παρά να ζούνε σαν εργάτες κάτω από το «εργατικό κράτος». Φεβρουάριος 1980 A. Στίνας 12\n13 ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1956 «Στα χρόνια που θα 'ρθουν, όλα τα προβλήµατα που έχουν βαρύνουσα σηµασία συνοψίζονται σε τούτο: Είστε υπέρ η κατά της δράσης και του προγράµµατος των ούγγρων εργατών;» 1. Πρέπει να ζητήσω συγγνώµη που παραθέτω απόσπασµα από δικό µου κείµενο. Όµως, µετά από είκοσι χρόνια περιορίζοµαι σ' αυτές τις λίγες γραµµές -και πιο επίµονα, πιο άγρια, ίσως, απ' όσο την εποχή που τις έγραφα. Και δεν είναι ο,τι συντελέστηκε -η µάλλον ο,τι δεν συντελέστηκε- στην «σφαίρα των ιδεών» από τότε, δεν είναι η σιωπή που περιβάλλει την ουγγρική Επανάσταση του 1956 µέσα σ' όλη πράγµατι τη φιλολογία της «αριστεράς», της «νέας αριστεράς» και της «άκρας αριστεράς», που θα µπορούσε ν' αλλάξει τη στάση µου. Στ' αλήθεια, αυτή η σιωπή είναι ο αρκετά δυσοίωνος δείκτης και της ποιότητας αυτής της φιλολογίας και των λανθανόντων κινήτρων αυτών που εκλαµβάνουν τον εαυτό τους για «επαναστάτη». Και δεν είναι υπερβολή να πούµε πως αυτή η σιωπή είναι ένα από τα σηµάδια της κυριαρχίας των αντιδραστικών ιδεών στον σύγχρονο κόσµο. Σηµαίνει ότι η σταλινική γραφειοκρατία 13\n14 εξακολουθεί, έστω και λιγότερο άµεσα, να αποφασίζει ποια θέµατα έπιτρέπεται να συζητιούνται και ποια απαγορεύεται (Σηµερα, οι κυρίως αντιδραστικές ιδέες είναι φυσικά οι ιδέες της γραφειοκρατίας - και όχι οι ιδέες του Ronald Reagan. Άλλωστε, χωρίς πολλήν αµφιβολία, ο Reagan και ο Μπρέζνιεφ θα βρίσκονταν σύµφωνοι όσον αφορά στην Ουγγαρία). Αυτονόητο πως δεν µπορούµε να εκτιµήσουµε µόνο µ' αυτό το κριτήριο την πραγµατική σύγκρουση και την πραγµατική επίδραση της Ουγγρικής Επανάστασης. Έναντι της ιδεολογικής καταστολής της ανάµνησης των γεγονότων του 1956 (και εδώ πρέπει να πάρουµε τη λέξη «καταστολή» (repression)» µε την ψυχαναλυτική έννοια, που είναι και η έννοια της λέξης στα αγγλικά, µε την έννοια της «απώθησης»), είναι βέβαιο ότι η σηµασία τους δεν έπαψε να µεγαλώνει. Αφήνοντας κατά µέρος τις πιθανές υποχθόνιες συνέπειες στις ανατολικές χώρες και στην ίδια την Ρωσία, δεν υπάρχει αµφιβολία ότι η πλατιά διάδοση της ιδέας της αυτοδιαχείρισης κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες πρέπει να συσχετιστεί µε τις παραδειγµατικές διεκδικήσεις των ουγγρικών εργαστικών συµβουλίων. Επίσης, δεν είναι προφανώς τυχαίο το ότι οι πιο πολλές οργανώσεις που εκθειάζουν την «αυτοδιαχείριση» (ιδίως τα ρεφορµιστικά κόµµατα και τα συνδικάτα - µα δεν είναι τα µόνα) τηρούν σιγή για την Ουγγαρία και προτιµούν ν' αναφέρονται π.χ. στο πιο σεβαστό (και χωρίς περιεχόµενο) «µοντέλο» της Γιουγκοσλαβίας. 14\n15 Χωρίζοντας έτσι την ιδέα της αυτοδιαχείρισης από την εξουσία των εργατικών συµβουλίων και της καταστροφής της υφιστάµενης τάξης, βρίσκουν τον τρόπο να παρουσιάζουν την αυτοδιαχείριση σαν ένα στοιχείο που θα µπορούσαµε να το προσθέσουµε απλώς, χωρίς πολλά δάκρυα, στο σηµερινό σύστηµα. εν είναι λιγότερο αλήθεια, ότι η διάδοση αυτής της ιδέας υποσκάπτει τα θεµέλια της κυριαρχίας της γραφειοκρατίας και τίποτα δεν επιτρέπει να βεβαιώσουµε ότι οι ρεφορµιστές γραφειοκράτες θα καταφέρουν να την κάνουν απλό διακοσµητικό στοιχείο της κατεστηµένης τάξης. Μιλησα για τη σιωπή που περιβάλλει εδώ και χρόνια την ουγγρική Επανάσταση. Η βιβλιογραφία η σχετική µε τα γεγονότα του 1956 στην Ουγγαρία υπολογίζεται σήµερα σε πολλές χιλιάδες τόµους. Μα πρόκειται στην ουσία για γραπτά ειδικών, προορισµένα για ειδικούς. Εκείνο που φανερώνουν, είναι πιο πολύ η τεράστια επέκταση της αγοράς της παιδείας, του γραψίµατος και των εκδόσεων παρά η πραγµατική αναγνώριση της επαναστατικής σηµασίας του Κατά τις δεκαετίες µετά το 1789 η το 1917, είδαµε να εκδίδονται ελάχιστα κείµενα «πανεπιστηµιακά» η «επιστηµονικά» για τη γαλλική και τη ρωσική Επανάσταση. Αλλά βρεθήκαµε µπροστά σε µια ασυνήθιστη εµφάνιση όλο και περισσότερο πολιτικών κειµένων σχετικά µ' αυτές. Έγραφαν για να πάρουν θέση: ήταν υπέρ η κατά. Όσοι ήταν υπέρ έβλεπαν τα γεγονότα της Γαλλίας και της Ρωσίας ως παράδειγµα, καλούσαν τούς συµπατριώτες του να δράσουν όπως ο λαός του 15\n16 Παρισιού η οι εργάτες του Πετρογκραντ, και προσπαθούσαν να εξηγήσουν και να υπερασπίσουν τη δράση των επαναστατών εναντίον των αντιδραστικών ιδεολόγων της έποχής τους. Βεβαια, η γαλλική και η ρωσική Επανάσταση υπήρξαν «νικηφόρες» (αν και για λίγο), και η ουγγρική Επανάσταση «ηττήθηκε» (µονολότι αυτή η ήττα οφείλεται µόνο στην κατάληψη της χώρας από τον ισχυρότερο στρατό του κόσµου). Αλλά το 1871 και η Κοµµούνα του Παρισιού είχε τσακιστεί κι αυτή, όµως αυτό δεν εµπόδισε τούς επαναστάτες, επί µισόν αιώνα από τότε, κι ακόµα και σήµερα, να εξαίρουν το παράδειγµά της και να συζητούν τα διδάγµατά της. Το ότι ο ρωσικός στρατός συνέτριψε την ουγγρική Επανάσταση, αυτό εξηγεί ίσως τη µικρή απήχηση που είχε στα λαϊκά στρώµατα, όχι όµως τη συστηµατική σιωπή των «επαναστατών» και των «αριστερών διανοουµένων». Η µήπως οι ιδέες θα έπαυαν ν' αληθεύουν και να ισχύουν όταν τα ρωσικά άρµατα βαλθούν να πυροβολούν εναντίον τους; Τα πράγµατα, ωστόσο, γίνονται πιο ξεκάθαρα, όταν εξετάσουµε το περιεχόµενο, το νόηµα και τα αναγκαία επακόλουθα της ουγγρικής Επανάστασης. Μπορούµε τότε να καταλάβοµε αυτή τη σιωπή τι ακριβώς σηµαίνει: άµεση σύνέπεια του ριζοσπαστικού χαρακτήρα αυτής της επανάστασης, και απόπειρα να σβήσουν τη σηµασία της και την ανάµνησή της. Η σύγχρονη κοινωνία είναι κοινωνία γραφειοκρατικού καπιταλισµού. Στη Ρωσία, στην Κινα και στις άλλες χώρες που περνιούνται για 16\n17 «σοσιαλιστικές» πραγµατώνεται η πιο καθαρή, η πιο ακραία µορφή - η ολοκληρωµένη µορφή - του γραφειοκρατικού καπιταλισµού. Η ουγγρική Επανάσταση του 1956 ήταν η πρώτη και, ίσαµε τώρα, η µόνη ολοκληρωµένη επανάσταση εναντίον του ολοκληρωµένου γραφειοκρατικού καπιταλισµού, - η πρώτη που προαναγγέλει το περιεχόµενο και τον προσανατολισµό των µελλοντικών επαναστάσεων στη Ρωσία, στην Κινα και αλλού. εκαετίες ολάκερες, οι «µαρξιστές», οι «αριστεροί διανοούµενοι», οι αγωνιστές κλπ. συζητούσαν -και συνεχίζουν- για το αν είναι σωστή η όχι η σταλινική πολιτική, για τις αιτίες και την ακριβή ηµεροµηνία του ρωσικού «Θερµιδώρ», για το βαθµό εκφυλισµού της ρωσικής επανάστασης, για τη κοινωνική φύση των καθεστώτων της Ρωσίας και της ανατολικής Ευρώπης (Εκφυλισµένα εργατικά κράτη; Εκφυλισµένα µη εργατικά κράτη; Σοσιαλιστικά κράτη µε καπιταλιστικές παραµορφώσεις; Καπιταλιστικά κράτη µε σοσιαλιστικές παραµορφώσεις;). Οι εργάτες και η ουγγρική νεολαία πήραν τα όπλα, και βάλανε µε την πράξη τους τελεία και παύλα σ' αυτές τις συζητήσεις. Αποδείξανε µε τις πράξεις τους ότι η διαφορά µεταξύ εργατών και του «εργατικού κράτους» είναι η διαφορά µεταξύ ζωής και θανάτου και ότι προτιµούσαν να πεθάνουν πολεµώντας το «εργατικό κράτος» παρά να ζούνε ως εργάτες κάτω από το «εργατικό κράτος». Όπως ο µερικώς γραφειοκρατικός καπιταλισµός της υσης, έτσι και ο ολοκληρωµένος γραφειοκρατικό καπιταλισµός της Ανατολής είναι γεµάτος αντιφάσεις και ξεσχίζεται από διαρκή κοινωνική σύγκρουση. 17\n18 Αυτές οι αντιφάσεις, αυτή η σύγκρουση, παίρνουν περιοδικώς οξεία µορφή, και το σύστηµα βαδίζει προς µιάν ανοιχτή κρίση. Η η πίεση του πληθυσµού, που υφίσταται την εκµεταλλευση και την καταπίεση, µπορεί να φτάσει ως την έκρηξη. Η, πριν γίνει αυτό, η κυριαρχούσα γραφειοκρατία µπορεί να δοκιµάσει να κάµει στον εαυτό της µερικές «µεταρρυθµίσεις». Οι τοµείς όπου αντιφάσεις και σύγκρουση είναι πιο έκδηλες και πιο πιεστικές είναι φυσικά οι τοµείς της «οικονοµίας» και της «πολιτικής». Σχεδόν διαρκές οικονοµικό χάος, σύµφυες µε το γραφειοκρατικό «σχεδιασµό» (που, βαθύτερα, έχει τις ρίζες του στη σύγκρουση που γνωρίζει αδιαλείπτως η παραγωγή2), και πανταχού παρούσα πολιτική καταπίεση έµφανίζονται ως οι πιο ανυπόφορες όψεις του ολοκληρωτικού γραφειοκρατικού καπιταλισµού. Όψεις, φυσικά, πάρα πολύ αλληλοεξαρτώµενες και αλληλοπροσδιοριζόµενες - και που είναι και οι δύο το αναγκαίο προϊόν της κοινωνικής δοµής του συστήµατος. Πράγµατι, όσο αφάνταστο και αν είναι δυνατόν να φανεί, το σύνολο της διεθνούς «αριστεράς» δε φαίνεται να βλέπει εδώ παρά µόνο δευτερεύουσες ελλείψεις και αδυναµίες που µπορούν να βελτιωθούν. Έτσι, που οι «µεταρρυθµίσεις» που θα τις εξαλείψουν, διατηρώντας άθικτη την ουσία του συστήµατος, (νέα µεταµόρφωση του τετραγωνισµού του κύκλου), γίνονται ευµενώς δεκτές στη υση από τούς υποψήφιους - γραφειοκράτες και τούς φανερούς η µεταµφιεµένους ιδεολόγους τους («σοσιαλιστές» «αιρετικούς» η και «ορθόδοξους», σήµερα, κοµµουνιστές, στην Ιταλία, στη Γαλλία κλπ. 18\n19 τροτσκιστές προοδευτικούς» δηµοσιογράφους διαφόρων τύπων συνοδοιπόρους διανοούµενους από χτεσινούς υπαρξιστές φιλόσοφους όπως ο Sartre και η οµάδα των Temps modernes, ίσαµε σηµερινούς «ριζοσπάστες οικονοµολόγους» όπως ο Nuti κλπ.). εν είναι δύσκολο να καταλάβουµε γιατί και πως αυτοί οι αλλόκοτοι οµοτράπεζοι βρέθηκαν λίγο πολύ οµόφωνοι στην υποστήριξή τους προς τον Γκοµούλκα το και στην «αντίθεσή» τους για την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968, ενώ για ο,τι αγγίζει την ουγγρική Επανάσταση, επιδόθηκαν σε επαίσχυντες συκοφαντίες («κοµµουνιστές»), επιδοκίµασαν την τελική εισβολή (Sartre), είδανε αφ' υψηλού τις «σπασµωδικές», «στοιχειώδεις» και «αυθόρµητες» ένέργειες των ούγγρων εργατών (Mandel), η καταφύγανε στη σιωπή όσο πιο γρήγορα µπορούσαν. Το 1956, ο πολωνικός λαός δεν πήρε τα όπλα. Παρόλη την ανάπτυξή τους και την ενεργητικότητά τους, τα εργατικά συµβούλια ποτέ δεν είχανε θέσει ρητά υπό αµφισβήτηση την υφιστάµενη δοµή της εξουσίας. Το κοµµουνιστικό κόµµα κατάφερε στην ουσία - µε τίµηµα µια µικρή εκκαθάριση στις γραµµές του και µε µερικές µεταθέσεις προσωπικού - να ελέγχει την κατάσταση καθ' όλη την κρίσιµη περίοδο, και να καταπνίξει έτσι, στο τέλος, το µαζικό κίνηµα3. Τα πράγµατα ήταν ακόµα πιο ξεκάθαρα στην Τσεχοσλοβακία το και οι διαµαρτυρίες της «αριστεράς» ακόµα πιο θορυβώδεις. Γιατί, σ' αυτήν την περίπτωση, βλέπετε, δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος: Πράγµατι, κανένα σηµάδι αυτόνοµης δραστηριότητας των µαζών. Η νέα διεύθυνση του 19\n20 Κ.Κ. ζητούσε να εισαγάγει κάποιες «δηµοκρατικές» µεταρρυθµίσεις και αποκέντρωση της οικονοµίας ως ένα βαθµό. Αυτονόητο πως ο λαός δεν µπορούσε παρά να ευνοεί αυτά τα µέτρα. Μια µεταρρύθµιση που έρχεται εκ των άνω, και µε την υποστήριξη του λαού, τι θαυµαστό όνειρο για τούς σηµερινούς «επαναστάτες». Όπως έλεγε ο Mandel, αυτό θα «επέτρεπε σε εκατοµµύρια προλετάριους να ταυτιστούν και πάλι µε το εργατικό κράτος». Σε παρόµοιες περιπτώσεις προφανώς συγχωρείται να µέµφεται κανείς τα ρωσικά άρµατα. Στην Ουγγαρία όµως, το κίνηµα των µαζών ήταν τόσο ισχυρό και τόσο ριζοσπαστικό που µέσα σε λίγες µέρες έκαµε κυριολεκτικά, σκόνη και το Κ.Κ. και ολάκερο τον κρατικό µηχανισµό. Ούτε καν «δυαδική εξουσία»: Ο,τι υπήρχε ως εξουσία ήταν στα χέρια της ένοπλης νεολαίας και των εργατικών συµβουλίων. Το «Πρόγραµµα» 4 των εργατικών συµβουλίων ήταν απολύτως ασυµβίβαστο µε τη διατήρηση της γραφειοκρατικής δοµής της κοινωνίας. Αξίωνε την αυτοδιαχείριση των επιχειρήσεων, να καταργηθούν οι νόρµες έργασίας, την δραστική µείωση των ανισοτήτων στούς µισθούς, το πρόσταγµα στις γενικές απόψεις του σχεδιασµού, τον έλεγχο στη σύνθεση της κυβερνησης, και καινούργιο προσανατολισµό της εξωτερικής πολιτικής. Και όλα τούτα συνοµολογήθηκαν και διατυπώθηκαν καθαρά στο διάστηµα µερικών ηµερών. Σ' αυτό εδώ το κείµενο, θα ήταν γελοία άκαιρο να τονίζαµε ότι το τάδε σηµείο αυτών των διεκδικήσεων ήταν «σκοτεινό» και το δείνα «ανεπαρκές». Αν οι φονιάδες του Κρεµλίνου 20\n21 δεν συντρίβανε την Επανάσταση, η ανάπτυξή της θα έφερνε υποχρεωτικά τις αναγκαίες «διευκρινίσεις» και «βελτιώσεις» τα συµβούλια και ο λαός θα είχαν αποδείξει η όχι ότι µπορούσαν να βρούνε µέσα τους την ικανότητα και την δύναµη να δηµιουργήσουν µια καινούργια δοµή εξουσίας και µια καινούργια θέσµιση της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, η Επανάσταση, θα ελευθέρωνε, θα αποδέσµευε όλες τις δυνάµεις και όλες τις τάσεις του ουγγρικού έθνους. Η ελευθερία του λόγου και της οργάνωσης για όλους, οποιεσδήποτε και αν είναι οι ιδιαίτερες πολιτικές γνώµες του καθενός, θεωρήθηκε αµέσως αυτονόητη. Και ήταν αυτονόητο επίσης το ότι οι διάφοροι εκπρόσωποι της «προοδευτικής ανθρωπότητας» δεν µπορούσαν να το θεωρήσουν ανεκτό αυτό το πράγµα. Στα µάτια τους, η ελευθερία λόγου και οργάνωσης ήταν το σηµάδι του «µη καθαρού», «ετερόκλητου», «συγκεχυµένου» χαρακτήρα της ουγγρικής Επανάστασης - όταν δεν είδαν σ' αυτήν κυνικά την «απόδειξη» ότι η Επανάσταση δεν ήταν παρά µια «συνωµοσία του ιµπεριαλισµού». Θα µπορούσε κανείς να διερωτηθεί γιατί ο καπιταλιστικός ιµπεριαλισµός µπορεί τον περισσότερο καιρό να ανέχεται την ελευθερία του λόγου, και γιατί ο «σοσιαλιστικός» ιµπεριαλισµός δεν µπορεί να την ανεχθεί ούτε µια στιγµή. Αλλά ας αφήσουµε στην άκρη το πρόβληµα της ελευθερίας ως τέτοιο. Ποια είναι η ιστορική και κοινωνιολογική σηµασία αυτού του έκτακτου πολλαπλασιασµού κοµµάτων, οργανώσεων κλπ., µέσα σε λίγες µέρες; Είναι ακριβώς αυτό: µια αυθεντική Επανάσταση έγινε. 21\n22 Παρόµοιος πολλαπλασιασµός, ενώ ταυτόχρονα εκφράζονται µε όλες τις παραλλαγές τους οι αντίστοιχες ιδέες, είναι, πράγµατι, το διακριτικό σήµα της επανάστασης. Αν αναγνωρίζουµε επανάσταση στα γεγονότα του 1956 στην Ουγγαρία, είναι όχι παρά, αλλά λόγω ακριβώς αυτής της απεριόριστης έκφρασης των πολιτικών τάσεων, αυτού του «χαοτικού» (για τούς γραφειοκράτες και τούς φιλισταίους) χαρακτήρα της κοινωνικής έκρηξης. Είναι κοινός τόπος - η µάλλον θα έπρεπε να είναι - το να πούµε πως µια αληθινή επανάσταση είνα πάντοτε εθνική: όλοι οι τοµείς, όλα τα στρώµατα ενός έθνους αφήνουν την παθητικότητά τους και την κοµφορµιστική υποταγή τους στην παλαιά τάξη. Όλοι προσπαθούν να πάρουν ενεργό µέρος στο γκρέµισµά της και στην διαµόρφωση µιας νέας τάξης. Η κοινωνία, καταπιεσµένη ίσαµε τότε, ολάκερη αδράχνει τη δυνατότητα να εκφράζεται, ο καθένας σηκώνεται και βροντοφωνάζει τις ιδέες και τις διεκδικήσεις του. (Το ότι εµείς µπορεί να αποδοκιµάζουµε πολλές απ' αυτές, και να το λέµε το ίδιο µεγαλόφωνα, είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέµα). Αυτό έγινε µετά το 1789, κατά τη γαλλική Επανάσταση, και µετά το Φεβρουάριο του 1917, κατά τη ρωσική Επανάσταση. (Είναι πάρα πολύ πιθανό ότι οι κριτικοί της ουγγρικής Επανάστασης θα καταδίκαζαν, µε την πρόφαση της «µη καθαρότητας», της «σύγχυσης» κλπ. και τον πολύ ύποπτον, αφόρητον κυκεώνα που προκάλεσαν οι δυο άλλες επαναστάσεις). Η επανάσταση είναι η κατάσταση εκείνη υπερθέρµανσης και τήξης της κοινωνίας, που συνοδεύει τη γενική κινητοποίηση 22\n23 όλων των κατηγοριών και όλων των στρωµάτων και την κατεδάφιση όλων των κατεστηµένων φραγµών. Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισµα είναι που κάνει κατανοητή την έκτακτη απελευθέρωση και τον έκτακτο πολλαπλασιασµό του δηµιουργικού δυναµικού της κοινωνίας κατά τις επαναστατικές περιόδους, το σπάσιµο των επαναλαµβανόµενων κύκλων της κοινωνικής ζωής - και το ξαφνικό άνοιγµα της ιστορίας. Παρά τη µικρή της ζωη, η ουγγρική Επανάσταση έθεσε κατ' αρχήν τις οργανωτικές µορφές και τα κοινωνικά νοήµατα που δηλώνουν µια κοινωνικοϊστορική θεσµική δηµιουργία. Η πηγή αυτής της δηµιουργίας ήταν η δραστηριότητα του ουγγρικού λαού: διανοουµένων, φοιτητών, εργατών. «Θεωρητικοί» και «πολιτικοί» ως τέτοιοι, αντί να συµβάλουν έστω και στο ελάχιστο, συνέχισαν να προσφέρουν στο λαο απάτη και φενακισµό. Βεβαια, οι διανοούµενοι έπαιξαν σηµαντικό θετικό ρόλο, γιατί, πολλούς µήνες πριν από την τελική έκρηξη, καταπιάστηκαν (στον Κυκλο Petofi και αλλού) να καταρρίψουν τούς «πολιτικούς», «ιδεολογικούς» και «θεωρητικούς» παραλογισµούς που επέτρεπαν στη σταλινική γραφειοκρατία να παρουσιάζει την ολοκληρωτική δικτατορία της σαν «λαϊκή δηµοκρατία», σαν «σοσιαλισµό». Αν έπαιξαν αυτό το ρόλο, αυτό το πέτυχαν όχι «κοµίζοντας στο λαο» µια καινούργια, ετοιµατζίδικη «αλήθεια», αλλά καταγγέλλοντας θαρραλέα τις παλιές ψευτιές γι' αυτό που ήταν. Κατά την αυτόνοµη δραστηριότητά του, και 23\n24 µε τη βοήθειά της, ο λαός δηµιούργησε νέες θετικές αλήθειες. Τις ονοµάζω θετικές, γιατί ενσαρκώνονται σε πράξεις και σε οργανωτικές µορφές µε προορισµό όχι µόνο ν' αγωνιστούν εναντίον της καταπίεσης και της εκµετάλλευσης της γραφειοκρατίας, αλλά επίσης και προπαντός να υπηρετήσουν νέες µορφές οργάνωσης της κοινωνικής ζωής, στη βάση νέων αρχών. Αυτές οι αρχές συνεπάγονται ριζική ρήξη µε τις κατεστηµένες κοινωνικές δοµές (στην Ανατολή όσο και στη υση), και απ' τη στιγµή που διατυπώνεται ρητά, κάνουν χωρίς νόηµα τη «θεωρία» και την κληρονοµηµένη πολιτική «φιλοσοφία». Αυτό, µε τη σειρά του, ανατρέπει την πατροπαράδοτη σχέση µεταξύ «θεωρίας» και «πράξης» καθώς και µεταξύ «θεωρητικών» και απλών ανθρώπων. Στην ουγγρική Επανάσταση - όπως και στα άλλα προηγούµενα ιστορικά παραδείγµατα - βρίσκουµε µια καινούργια αφετηρία, µια καινούργια πηγή, που µας αναγκάζει να στοχαστούµε εκ νέου πάνω στο πρόβληµα της πολιτικής - δηλαδή της συνολικής θέσµισης της κοινωνίας - στο σύγχρονο κόσµο, και µας δίνει ταυτόχρονα µερικά από τα όργανα αυτού του στοχασµού. Εδώ, θ' ακούσουµε ίσως διάφορους θορύβους και διαµαρτυρίες, εναντίον του «αυθορµητισµού» ως και της «σκοταδιστικής δηµαγωγίας». Ας ρίξουµε µια µατιά, πριν απαντήσοµε σ' αυτά, στη συµβολή ορισµένων διάσηµων πολιτικών και θεωρητικών πριν από τα γεγονότα του 1956 η κατά τη διάρκειά τους. Ας πάρουµε π.χ. τον Gyorgi Lukàcs. Ιδού ασφαλώς, ένας από τούς σπάνιους αληθινά δηµιουργικούς 24\n25 µαρξιστές θεωρητικούς που έχουν φανεί από τον καιρό του Μαρξ. Ε λοιπόν, αυτός τι έκαµε; Από το 1924 (περίπου) ως το 1956, εκάλυψε στον ιδεολογικό τοµέα, τον Στάλιν και τον σταλινισµό, τις δίκες της Μοσχας, το Γκούλαγκ, το «σοσιαλιστικό ρεαλισµό» και ο,τι έγινε στην Ουγγαρία από το 1945 εφάρµοσε διαδοχικά τις εντολές του Ζηνόβιεφ, του Μπουχάριν, του Ζντάντοφ, του Ρεβαί κλπ. Και το έκανε εν πλήρει επιγνώσει - γιατί ήξερε τόσο τα γεγονότα όσο και το µαρξισµό «την επαναστατικότερη αντίληψη που παρήγαγε ποτέ η ιστορία»5. Ποτε τόλµησε να µισοϊδεί το φως; Όταν οι µάζες αυθόρµητα ξεσπάσανε εναντίον των συνεπειών της θεωρητικής του διδασκαλίας. Ενώ πέρασε τη ζωη του, να επικαλείται τη List der Vernuft - το πολυµήχανο του νου - έγινε η άκρα προσωποποίηση της Unlist der brossen Vernuft - η τύφλωση του κοινού «νου». Ας πάρουµε τώρα την περίπτωση του Ίµρε Ναγκυ, του «πολιτικού». Ποια ήταν η βοήθειά του, τι έκανε µε την «πολιτική» του ικανότητα ενάντια στις ύπουλες ψευτιές της ρωσικής γραφειοκρατίας; Βρήκε έστω και για µια στιγµή µέσα του τη διαύγεια να κατανοήσει, και το θάρρος να διακηρύξει: «Ότι κι αν συµβεί, µην πιστεύετε ποτέ τούς Ρωσους - κάτι ξέρω που το λέω»; Όχι. Πελάγωσε και δοκίµασε να ζητήσει τη βοήθεια... των Ηνωµένων Εθνών! Η ιστορία δηµιουργούσε τον εαυτό της, το αιµατηρό δράµα της εξουσίας ήταν παρόν, αυτούσιο: άρµατα και κανόνια αντιµετώπιζαν τα χέρια και τα γυµνά στήθια εκατοµµυρίων ανθρώπων. Και ο Ναγκυ, ο 25\n26 «πολιτικός», ο Realpolitiker, δεν µπορούσε να σκεφτεί άλλο παρά µόνο τα Ηνωµένα Έθνη, αυτό το απαίσιο γκινιόλ, όπου οι κακούργοι της Μοσχας και της Ουάσιγκτον, επιτίθενται ο ένας εναντίον του άλλου στούς δηµόσιους λόγους τους, και συµφωνούν για τις βρώµικες κοµπίνες τους στούς διαδρόµους. Αυτή ήταν η παραγωγή των επαγγελµατιών της θεωρίας και της πολιτικής, µη αυθόρµητο είδος, συνειδητό, σοφό και υψηλής ειδίκευσης. Οι µηεπαγγελµατίες, αυτοί, παρήγαγαν µια ριζική επανάσταση - που δεν την πρόβλεψε, που δεν την προετοίµασε που δεν την οργάνωσε οποιοσδήποτε, άρα «αυθόρµητη» όπως όλες οι επαναστάσεις της ιστορίας. Ο ουγγρικός λαός δεν ενήργησε «αυθόρµητα» µε την έννοια που ένα µωρό κλαίει «αυθόρµητα» όταν πονάει. Ενήργησε από την κοινωνική και ιστορική πείρα του, και έτσι, έκαµε κάτι. Όταν αυτός που περιβάλλεται το γελοίο τίτλο του «θεωρητικού» η του «επαναστάτη» παρατηρεί αφ' υψηλού αυτό που ονοµάζει «αυθορµητισµό», να πιο αξίωµα κρύβει µέσα στο κεφάλι του: αδύνατον αυτός ο όχλος να µπορεί ποτέ να µάθει το παραµικρό για τη ζωη του, να βγάλει απ' αυτήν κάποιο συµπέρασµα κάπως σοβαρό, να περάσει από το «δύο και δύο» στο «τέσσερα» - αδύνατον, προπαντός, να βάλει µπρος νέες ιδέες και ν' αναζητήσει τις δικές του λύσεις στα δικά του προβλήµατα. εν χρειάζεται να υπογραµµίσουµε την ουσιαστική ταυτότητα αυτού του αξιώµατος µε τα θεµελιώδη δόγµατα σχετικά µε τον άνθρωπο και την κοινωνία που ήταν τα δόγµατα των 26\n27 διευθυντικών τάξεων εδώ και χιλιά δες χρόνια. Εδώ κρίνω αναγκαία µια µεγάλη παρένθεση. εν είναι δυνατόν παρά να κάνει εντύπωση το ότι οι «µαρξιστές» και οι «αριστεριστές» επιµένουν να σπαταλούν τον καιρό και την ενεργητικότητά τους [στο] να γράφουν χωρίς τελειωµό για τη σχέση µεταξύ του «Πρώτου Βιβλίου» και του «Τρίτου Βιβλίου» του Κεφαλαίου, να σχολιάζουν και να δίνουν νέες ερµηνείες στο τάδε η στο δείνα σχόλιο για τον Μαρξ, που έκανε ο τάδε η ο δείνα ερµηνευτής του, να υποµνηµατίζουν χωρίς να κουράζονται βιβλία, χωρίς σχεδόν ποτέ να λογαριάζουν την αληθινή ιστορία, την πραγµατική δηµιουργία µορφών και νοηµάτων στη δραστηριότητα και µε τη δραστηριότητα των ανθρώπων. Ακόµα µια φορά, η ιστορία ανάγεται γι' αυτούς στην ιστορία των ιδεών - ειδικότερα στην ιστορία ενός πολύ µικρού αριθµού ιδεών. Μια από τις συνέπειες αυτού είναι ότι η ιστορία τείνει να είναι όλο και λιγότερο κατανοητή. Γιατί η ιστορία δεν είναι απλώς ο κατάλογος των ιστορικών «γεγονότων». Αυτό που λογαριάζεται, από επαναστατική αποψη, είναι η ερµηνεία αυτών των γεγονότων, που δεν µπορούµε να την αφήσουµε στούς ιστορικούς του πανεπιστηµιακού establishment. Αυτή η ερµηνεία είναι βέβαια λειτουργία των «θεωρητικών ιδεών» και του πολιτικού προτάγµατος του ερµηνευτή. Αλλά είναι ο οργανικός δεσµός ανάµεσα στα εξής τρία στοιχεία: το πρόταγµα, τις ιδέες και την αναγνώριση της πραγµατικής ιστορίας ως πηγής, (και όχι ως υλικού νεκρού), κι αυτό είναι που αποτελεί την ειδοποιό διαφορά της εργασίας ενός επαναστάτη 27\n28 διανοούµενου και το µόνο που χαρακτηρίζει τη ριζική ρήξη της µε την πατροπαράδοτη και επικρατούσα αντίληψη της «θεωρητικής εργασίας». Λοιπόν σήµερα, αυτός ο δεσµός βρίσκεται πράγµατι κοµµένος, στο 99% της φιλολογίας της «αριστεράς». Μα αυτό που συζητούµε εδώ, πάει, πράγµατι πολύ πιο µακριά. Γιατί πρόταγµα και ιδέες έχουν τη ρίζα τους στην πραγµατική ιστορία, στη δηµιουργική δραστηριότητα των ανθρώπων στη σύγχρονη κοινωνία. Το επαναστατικό πρόταγµα δεν είναι η λογική συνέπεια µιας σωστής θεωρίας. Σ' αυτόν τον τοµέα, οι διαδοχικές θεωρίες είναι µάλλον δοκιµές γενικής διατύπωσης αυτού που είναι η µάζα των ανθρώπων - των εργατών, πρώτα πρώτα, έπειτα των γυναικών, των σπουδαστών, των εθνικών µειονοτήτων κλπ.- εκφράζουν εδώ και δυο αιώνες στην πάλη τους εναντίον των κατεστηµένων θεσµών της κοινωνίας - είτε κατά τις επαναστάσεις, στο εργοστάσιο, η στην καθηµερινή ζωη τους. «Ξεχνώντας» το αυτό, ο «επαναστάτης» διανοούµενος µπαίνει σε µια γελοία αντίφαση. ιακηρύσσει ότι η θεωρία του του επιτρέπει να καταλαβαίνει, και µάλιστα να κρίνει, την ιστορία - και φαίνεται ν' αγνοεί ότι η ουσιαστική πηγή αυτής της θεωρίας είναι η ιστορική δραστηριότητα του λαού στο παρελθόν. Έστι καταντάει τυφλός µπροστά σ' αυτή τη δραστηριότητα έτσι όπως εκδηλώνεται στο παρόν - τυφλός π.χ. µπροστά στην ουγγρική Επανάσταση. Ας πάµε ως την άκρη της παρατήρησής µας: ας πάρουµε το έργο του Μαρξ. Αν ήταν απλώς και µόνο µια «σύνθεση» της γερµανικής κλασικής φιλοσοφίας, 28\n29 της αγγλικής πολιτικής οικονοµίας, και του γαλλικού ουτοπικού σοσιαλισµού, δεν θα ήταν παρά µια θεωρία µεταξύ πολλών άλλων. Αυτό που αποτελεί τη διαφορά είναι οι πολιτικές ιδέες που ενέπνεαν τον Μαρξ. Αλλά ποια είναι η πηγή αυτών των ιδεών; εν υπάρχει, πράγµατι, τίποτα εκεί µέσα - τίποτα, εν πάση περιπτώσει, που να έχει ακόµα κάποιαν ανταπόκριση και κάποιαν αξία σήµερα - που να µπορούµε να το αποδώσουµε στον ίδιο τον Μαρξ. Στις ιδέες του, όλα η σχεδόν όλα, έχουν την πηγή τους στο εργατικό κίνηµα όπως ήταν µεταξύ 1800 και Όλα η σχεδόν όλα φαντάζουν ήδη άσπρα πάνω σε µαύρο στην εργατική φιλολογία αυτής της εποχής6. Και ποια είναι η µοναδική καινούργια πολιτική ιδέα που στάθηκε ικανός να συλλάβει ο Μαρξ µετά το Κοµµουνιστικό Μανιφέστο; Είναι η ιδέα της καταστροφής του µηχανισµού του Κράτους και της «δικτατορίας του προλεταριάτου» - «δίδαγµα» όπως υπογραµµίζει ο ίδιος, της Κοµµούνας του Παρισιού δίδαγµα που ενσαρκώνεται στη δραστηριότητα των παρισινών εργατών και, κατά πρώτο λόγο, στην νέα µορφή θεσµού που δηµιούργησαν: στην ίδια την Κοµµούνα. Αυτή τη δηµιουργία, ο Μαρξ, παρά τη θεωρία του και τη µεγαλοφυία του, δε στάθηκε ικανός να την προβλέψει. Αλλά, όντας Μαρξ, και όχι µαρξιστής, µπόρεσε να την αναγνωρίσει - εκ των υστέρων7. Ας γυρίσουµε στην κυρίως συζήτησή µας. Τι θα µπορούσε να είναι το «µη-αυθόρµητο» στο οποίο αντιτάσσουµε το αυθόρµητο; Θα ήταν η «συνείδηση»; Αλλά ποιός τολµάει να πει οτι οι ούγγροι εργάτες, π.χ. 29\n30 ήταν µη-συνειδητοί; Με ποια έννοια; Ήταν υπνοβάτες, βρίσκονταν κάτω από την επίδραση του L.S.D. ; Η µήπως θα ήθελε να πει κανείς ότι δεν ήταν «αρκετά» σύνειδητοί η όχι συνειδητοί «µε το σωστό τρόπο»; Αλλά τι είναι «αρκετή» συνείδηση, ποιός είναι ο «σωστός τρόπος» να είναι κανείς συνειδητός; Ο τρόπος του κ. Mandel, µήπως; Η του κ.sartre; Η µήπως πρόκειται για την απόλυτη Γνώση; Γνώση τίνος; Είναι κανείς εδώ γύρω που να ισχυρίζεται ότι την αντιπροσωπεύει; Και τι την κάνει; Ξερουµε, πάντως, τι την κάνανε ο Kautsky και ο Λενιν την δική τους τη γνώση. Η το αντίθετο του «αυθόρµητου» βρίσκεται στην οργάνωση; Αλλά το ζήτηµα είναι ακριβώς: ποια οργάνωση, και οργάνωση τίνος; Η «αυθόρµητη» δράση των ούγγρων εργατών και του ουγγρικού λαού ήταν δράση που απέβλεπε στην οργάνωση, και κάτι παραπάνω: ο αυθορµητισµός τους ήταν ακριβώς αυτό, η αυτο-οργάνωσή του. Κι αυτό είναι ακριβώς εκείνο που ο γραφειοκράτης ψευτο«θεωρητικός» απεχθάνεται περισσότερο απ' το κάθε τι: το ότι οι εργάτες, αντί να περιµένουν, µε παθητικόν ενθουσιασµό, να έρθει να τούς «οργανώσει», οργανώνονται µόνοι τους σε εργατικά συµβούλια. Και πως τούς οργανώνει, όταν του δώσουν την ευκαιρία; Όπως το κάµανε οι κυρίαρχες τάξεις επί αιώνες στα εργοστάσια και στο στρατό. Και τούτο, όχι µόνον αν και όταν πάρει την εξουσία, παρά από πιο µπροστά: σ' ένα µεγαλο συνδικάτο π.χ. η σ' ένα «µπολσεβίκικο κόµµα», όπου οι εσωτερικές σχέσεις, από τη δοµή τους, τη µορφή τους και το περιεχόµενό τους, 30\n31 αναπαράγουν απλώς τη δοµή της καπιταλιστικής κοινωνίας: ιεραρχία, χωρισµό σ' ένα στρώµα διευθυνόντων και µια µάζα εκτελεστών, πέπλο ψευτο- «γνώσης» ριγµένο πάνω στην εξουσία µιας γραφειοκρατίας, που επανεκλέγει τον εαυτό της και διαιωνίζεται κλπ. ήτοι τη µορφή που ανταποκρίνεται στην αναπαραγωγή και στη διαιώνιση της πολιτικής αλλοτρίωσης (και, κατά συνέπεια, της αλλοτρίωσης καθ' όλου). Αν το αντίθετο του «αυθόρµητου», δηλ. της αυτο-δραστηριότητας και της αυτοοργάνωσης είναι η ετερο-οργάνωση - από τούς πολιτικούς, τούς «θεωρητικούς», τούς «επαγγελµατίες έπαναστάτες» κλπ. - τότε το αντίθετο του αυθόρµητου είναι ολοφάνερα η αντ-επανάσταση, η η συντήρηση της υφιστάµενης τάξης. Η Επανάσταση είναι ακριβώς η αυτο-οργάνωση του λαού. Αυτό και µόνο προϋποθέτει προφανώς ένα «γίγνεσθαι-συνειδητό» των ουσιαστικών χαρακτηριστικών και µηχανισµών του καθιδρυµένου συστήµατος, καθώς και του πόθου και της θέλησης να βρεθεί µια καινούργια λύση του προβλήµατος της θέσµισης της κοινωνίας. (Είναι σαφές, π.χ. ότι η κατανόηση που είχαν στην πράξη οι ούγγροι εργάτες του κοινωνικού χαρακτήρα της γραφειοκρατίας ως τάξης εκµεταλλευτικής και καταπιεστικής και των όρων της ύπαρξής της, ήταν, από θεωρητική άποψη, απείρως ανώτερη απ' όλες τις ψευτο-«θεωρητικές» αναλύσεις που περιέχονται σε τριάντα χρόνια τροτσκιστικής φιλολογίας και στα πιο πολλά απ' τ' άλλα γραπτά «µαρξιστών της αριστεράς».) Αυτοοργάνωση είναι εδώ αυτο-οργανούσθαι και 31\n32 συνείδηση, συνειδητό-γίγνεσθαι και στις δυο περιπτώσεις έχουµε ένα processus, όχι µια κατάσταση. Όχι πως ο λαός ανακάλυψε επιτέλους «την» κατάλληλη µορφή κοινωνικής οργάνωσης αλλά ξεδιακρίνει ότι αυτή η «µορφή» είναι η δραστηριότητά του αυτοοργάνωσης, σε συµφωνία µε την κατανόηση που έχει της κατάστασης και των σκοπών που θέτει στον εαυτό του. Μ' αυτήν την έννοια, η επανάσταση δεν µπορεί παρά να είναι «αυθόρµητη» στην γέννησή της καθώς και στην ανάπτυξή της. Γιατί η επανάσταση είναι ρητή αυτοθέσµιση της κοινωνίας. «Αυθόρµητο» δε σηµαίνει τίποτε άλλο εδώ παρά την κοινωνικοιστορική δηµιουργική δραστηριότητα, στην υψηλότερή της έκφραση, τη δραστηριότητα που έχει σκοπό την θέσµιση της ίδιας της κοινωνίας. Για' αυτό, όλες οι επαναστατικές εκρήξεις των νεοτέρων χρόνων προσφέρουν αδιαφιλονείκητα παραδείγµατα. Καµµιά ιστορική δράση δεν είναι «αυθόρµητη» αν µ' αυτό έννοήσουµε ότι θα ξεπηδούσε στο κενό, ότι θα ήταν απολύτως χωρίς σχέση µε τις συνθήκες, το περιβάλλον, το παρελθόν. Και κάθε µεγάλη ιστορική δράση είναι ακριβώς αυθόρµητη µε την αρχική σηµασία της λέξης: spons, «πηγή» 8. Η ιστορία είναι δηµιουργία, που σηµαίνει: ξεπέταγµα εκείνου που δεν είναι εγγεγραµµένο ήδη µέσα στις «αιτίες» του, στούς «όρους» του κλπ. εκείνου που δεν είναι επανάληψη - ούτε υπό στενήν έννοια, ούτε ως παραλλαγή του ήδη δεδοµένου - εκείνου που είναι, απεναντίας, θέση νέων µορφών και σχηµάτων, νέων σηµασιών - δηλαδή αυτο-θέσµιση. Για να το πούµε µε όρους 32\n33 στενούς πιο πραγµατιστικούς, πιο µαθηµατικούς: αυθόρµητο είναι το υπερβάλλον του «αποτελέσµατος» ως προς τις «αιτίες» 9. Οι ούγγροι εργάτες έδρασαν µε την πείρα τους, και η δραση τους υπήρξε επεξεργασία - µε τη λιγότερο αγοραία σηµασία της λέξης - αυτής της πείρας. Όµως αυτή η δράση δεν ήταν «αναγκαία» αντίδραση η απάντηση, αιτιακά προσδιορισµένη, σε µια δεδοµένη κατάσταση - πολύ περισσότερο, αυτή η επεξεργασία δεν ήταν το προϊόν µιας «λογικής» διαδικασίας αφαίρεσης συµπερασµού, κλπ. Εδώ και µερικά χρόνια, µισή ντουζίνα χώρες της Ανατολικής Ευρώπης - και η ίδια η Ρωσία πολύ πιο µπροστά - εγνώριζαν µια γενική κατάσταση ουσιαστικά όµοια µε κείνην, που θα µπορούσε να δοκιµάσει κανείς να καταλογίσει στην έκρηξη του Τουλάχιστον τα γεγονότα της Ανατολικής Γερµανίας το 1953, της Πολωνίας το 1956 (και το 1970 και το 1976) της Τσεχοσλοβακίας το 1968 καθώς και οι πιο περιορισµένες και λιγότερο γνωστές εξεγέρσεις στη Ρωσία (Νοβοτσερκάσκ, π.χ.) είναι η απόδειξη αυτής της ουσιαστικής οµοιότητας. Ωστόσο µόνο στην Ουγγαρία αυτή η λαϊκή δραστηριότητα έφτασε σ' εκείνη την ένταση που είναι ικανή να γεννήσει µιάν επανάσταση. Ότι η Ουγγαρία και ο λαός της έχει κάτι το ιδιαίτερο, τίποτε πιο βέβαιο. Το ίδιο και κάθε χώρα και και κάθε λαός. Ξεροµε πως κάθε ατοµική οντότητα είναι απολύτως µοναδική και, απ' αυτήν την άποψη, απολύτως όµοια µε τις άλλες. Οι «ιδιοµορφίες» της ουγγρικής ιστορίας κλπ. δε µας βοηθούν καθόλου όταν προσπαθούµε να εξηγήσουµε εξαντλητικά γιατί αυτή η ιδιαίτερη µορφή 33\n34 επανάστασης έγινε σ' αυτήν την ιδιαίτερη χώρα και αυτή την ιδιαίτερη στιγµή10. Μια συγκεκριµένη ιστορική έρευνα µπορεί προφανώς να συµβάλει στο «να κάµει κατανοητό» (εκ των υστέρων, και δεν µπορούµε να ξεχάσουµε τα ατέλειωτα προβλήµατα που συνεπάγεται αυτή η ρήτρα) ένα σηµαντικό µέρος της αλληλουχίας των γεγονότων, των πράξεων των ανθρώπων, και των αντιδράσεών τους, κλπ. εν επιτρέπει ποτέ να πηδάµε απ' αυτή την περιγραφή και απ' αυτή τη µερική κατανόηση των καταστάσεων, κινήτρων, δράσεων κλπ, στην «εξήγηση του αποτελέσµατος». Έτσι π.χ. µπορεί να πει κανείς: µια επανάσταση έχει «αιτία» την εκµετάλλευση και την καταπίεση. Μα αυτά υπάρχουν εδώ και αιώνες (και χιλιετηρίδες). Λενε τότε: πρέπει εκµετάλλευση και καταπίεση να φτάσουν ως ένα «ακραίο σηµείο». Αλλά ποιο είναι αυτό το «ακραίο σηµείο»; Και µήπως δεν το φτάσαµε αλλεπάλληλα, χωρίς ν' ακολουθήσει κάθε φορά επανάσταση; Συνεχίζουν: αυτό το «ακραίο σηµείο» εκµετάλλευσης και καταπίεσης πρέπει να συµπίπτει µε µια «εσωτερική κρίση» των διευθυντικών ταξεων, µε τη στειρότητα η τη διάλυση του καθεστώτος. Αλλά τι περισσότερο θέλετε, ως στειρότητα και διάλυση, απ' ότι πραγµατοποιήθηκε στις πιο πολλές χώρες της Ευρώπης µετά το 1918 η µετά το 1945; Τελος: οι µάζες πρέπει να έχουν φτάσει σ' ένα ικανοποιητικό επίπεδο συνείδησης και µαχητικότητας. Και τι καθορίζει το επίπεδο συνείδησης και µαχητικότητας των µαζών; Η επανάσταση δεν έγινε, επειδή οι συνθήκες για µιάν επανάσταση δεν ήταν ώριµες. Η 34\n35 πιο σηµαντική απ' αυτές τις συνθήκες είναι ένα επαρκές έπίπεδο συνείδησης και µαχητικότητας των µαζών. Επαρκές για τι; Μα, έπαρκές για να κάµει την επανάσταση. Με λίγα λόγια: εν έγινε επανάσταση γιατί δεν έγινε επανάσταση. Αυτή είναι, στην περίπτωσή µας, η τελευταία λέξη της «µαρξιστικής» (η απλώς «ντετερµινιστικής», «επιστηµονικής») σοφίας. Τα πράγµατα είναι ακόµα πιο καθαρά όταν αντιµετωπίζοµε όχι την «εξέγερση», ως έκρηξη και καταστροφή της παλαιάς τάξης, αλλά την επανάσταση ως αυτοοργανωµένη δρατηριότητα που αποβλέπει στην θεσµιση µιας νέας τάξης. (Αυτή η διάκριση είναι, φυσικά, µια διαχωριστική αφαίρεση). Μ' άλλα λόγια, όταν εξετάζοµε το θετικό περιεχόµενο αυτού που το ονόµασα παραπάνω επεξεργασία της πείρας. Η παλαιά κατάσταση πραγµάτων, όσο αβάσταχτη κι αν ήταν θα µπορούσε να γεννήσει µόνο µια επί πλέον δόση καρτερίας, µιάν επίταση της θρησκοληψίας, η το αίτηµα για λίγο πολύ «µετριοπαθείς» µεταρρυθµίσεις. Αντίς γι' αυτό, το κίνηµα βραχυκύκλωσε όλες τις άλλες «λύσεις», και ο λαός βάλθηκε να πολεµήσει και να πεθάνει για τη γενική ανοικοδόµηση της κοινωνίας. Θα ήταν ζόρικο έργο, για τον θεωρητικό που θα ήθελε ν' αποδείξει πως ήταν η µόνη «λογική» και/η «πρακτικώς δυνατή» εκλογή για την Ουγγαρία του Πολλές χώρες στον κόσµο δώσανε, κι εξακολουθούν να δίνουν αναρίθµητα παραδείγµατα για το αντίθετο. Το θετικό περιεχόµενο της «απάντησης» - σύσταση εργατικών συµβουλίων, διεκδίκηση για αυτοδιαχείρηση και 35\n36 κατάργηση στις νόρµες εργασίας κλπ. - δεν ήταν εξαγόµενο «συλλογισµού». εν ήταν η εκλογή του «µόνου δυνατού άλλου όρου του διλήµµατος» κλπ. Ήταν µια επεξεργασία που υπερέβη το δεδοµένο (και ο,τι είναι δεδοµένο µαζί µε το δεδοµένο, συνέπειά του η περιεχόµενό του) και κατέληξε στο καινούργιο. Το ότι οι ρίζες αυτού του καινούργιου βυθίζονται µέσα σε µια βαθιά και οργανική σχέση µε τις προγενέστερες δηµιουργίες του εργατικού κινήµατος και µε το περιεχόµενο άλλων φάσεων της επανασταστικής δραστηριότητας, αυτό δε µειώνει τη σηµασία του το αντίθετο µάλιστα. Υπογραµµίζει το ότι η ουγγρική Επανάσταση εγγράφεται στη σειρά των αγώνων που αποβλέπουν, εδώ και διακόσια περίπου χρόνια, σε µια ριζική ανοικοδόµηση της κοινωνίας. Σηµαδεύει στη δραστηριότητα του ουγγρικού λαού µια νέα στιγµή της ανάπτυξης του επαναστατικού προτάγµατος (projet) - και, ταυτόχρονα, βεβαιώνει ότι αυτές οι δηµιουργίες έχουν µια σηµασία που υπερβαίνει, και µάλιστα κατά πολύ, τη στιγµή και τούς όρους που προσιδιάζουν στη γέννησή τους. Οι µορφές οργάνωσης - τα συµβούλια - που δηµιούργησαν οι ούγγροι εργάτες είναι του ίδιου τύπου µε τις µορφές που δηµιούργησαν παλαιότερα και αλλού οι επαναστάτες εργάτες. Οι σκοποί και οι διεκδικήσεις που διακήρυξαν αυτά τα συµβούλια βρίσκονται πάνω στη γραµµή αυτών που πρόβαλε ολόκληρη η ιστορία του εργατικού κινήµατος - είτε πρόκειται για την ανοιχτή πάλη, είτε για τον άτυχο αγώνα που διεξάγεται µέρα µε τη µέρα σ' όλα τα εργοστάσια της υδρογείου - ενώ σε ορισµένα βασικά 36\nΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ Η ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ\nhttps://keimena11.wordpress.com ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ Η ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...Στην Ουγγαρια... το κινημα των μαζων ηταν τοσο ισχυρο και τοσο ριζοσπαστικο που μεσα σε λιγες μερες εκαμε κυριολεκτικα σκονη


GRACIOS κάλυμμα μαξιλαριού, Ροζ | IKEA Ελλάδα\nGRACIOS κάλυμμα μαξιλαριού\n100% βαμβάκι Κλωστή καπιτονέ ραφής:\nΜέγιστη συρρίκνωση 4% Πλύσιμο στο πλυντήριο ρούχων, μέγ. στους 60°C, κανονικό πρόγραμμα. Πριν από το πλύσιμο, γυρίστε το κάλυμμα από την ανάποδη και κλείστε το φερμουάρ. Μη χρησιμοποιείτε λευκαντικό. Στεγνωτήριο: κανονική θερμοκρασία (μέγ. 80°C). Σιδέρωμα, μέγιστη θερμοκρασία 200°C. Όχι στεγνό καθάρισμα.\nΑπό 100% βιώσιμα καλλιεργημένο βαμβάκι. Ένα φυσικό και ανθεκτικό υλικό που γίνεται πιο απαλό με κάθε πλύση.Το κάλυμμα του μαξιλαριού αφαιρείται εύκολα για να πλυθεί, καθώς διαθέτει φερμουάρ.\nΞέρουμε ότι το δέρμα των παιδιών είναι ευαίσθητο και φροντίζουμε ώστε να μην έχετε καμία ανησυχία. Αυτό το προϊόν έχει ελεγχθεί και δεν περιέχει καμία ουσία, φθαλικές ενώσεις ή χημικά που μπορούν να βλάψουν το δέρμα ή την υγεία του παιδιού σας.Όλα τα προϊόντα για παιδιά έχουν φερμουάρ ασφαλείας. Έτσι είναι ασφαλή για τα μικρότερα παιδιά, ενώ τα μεγαλύτερα μπορούν εύκολα να τα χρησιμοποιήσουν.


H Microsoft «βλέπει» το επόμενο Data Center στην Ελλάδα - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - XrimaOnline.gr\nΟ κ. Σμιθ μαζί με τους συνεργάτες του παρουσίασε στον κ. Μητσοτάκη καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές, που συνδέουν την ψηφιακή εποχή με τις πράσινες τεχνολογίες.\nΑπό την πλευρά του, ο πρωθυπουργός πρότεινε την αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και του αρχαιολογικού πλούτου της Ελλάδος.\nΟ επικεφαλής της αμερικανικής εταιρείας ανέφερε ότι αυτό είναι κάτι που ενδιαφέρει την Microsoft η οποία επενδύει σε αυτού του είδους τα προγράμματα.\nΣτο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε ότι η αμερικανική εταιρεία θα μπορούσε να επισκεφθεί έναν σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, όπως η Ολυμπία, και να υποβάλλει μια πρόταση στην κυβέρνηση για το πως η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να αναδείξει τη συνολική εμπειρία του επισκέπτη.


ΠΡΟΣΩΠΑ | Χριστόδουλος Στεφανάδης\nΑΡΧΙΚΗ / ΠΡΟΣΩΠΑ / Χριστόδουλος Στεφανάδης\nΣε ηλικία 13 ετών έρχεται μόνος στην πρωτεύουσα προκειμένου να συνεχίσει την φοίτησή του στο Λύκειο και εγκαθίσταται στον Βύρωνα. Είναι άριστος μαθητής, αλλά παράλληλα διαφαίνεται η φυσική του ροπή και η ενασχόλησή του με την μηχανική.\nΤου αρέσει να καταπιάνεται με πάσης φύσεως μηχανές, και δεν αρκείται σε αυτό που φαίνεται, αλλά ψάχνει πάντα να βρει τα μυστικά που διέπουν την λειτουργία τους, χωρίς να πτοείται από την πολυπλοκότητά τους.\nΤελειώνοντας το Λύκειο όμως, του δίνεται η ευκαιρία να ακολουθήσει έναν δρόμο που ποτέ δεν φανταζόταν που θα τον οδηγούσε : την Ιατρική. Δίνει εξετάσεις και εισάγεται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έναν χώρο στον οποίο γρήγορα ενσωματώθηκε και από τον οποίο όχι μόνον έμελλε να μην απομακρυνθεί ποτέ, αλλά και να έχει την τιμή μία ημέρα να βρεθεί στην ηγεσία του ως Πρόεδρος.\nΣτην Ιατρική, παράλληλα με τις θεωρητικές και κλινικές του σπουδές, του δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθεί με ένα τομέα που θα τον χαρακτήριζε και θα τον ακολουθούσε σε όλη του την ζωή : την έρευνα.\nΜπαίνει για πρώτη φορά στο Ερευνητικό Εργαστήριο, και μαθαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι κατορθωτό μπροστά στην δύναμη της θέλησης για τον πραγματικό ερευνητή.\nΠερατώνει τις βασικές του σπουδές χωρίς καθυστέρηση, και εκπληρώνει την υπηρεσία υπαίθρου ως Αγροτικός Ιατρός, και στην συνέχεια και την στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος Σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού για τρία έτη, κατά την διάρκεια της οποίας δεν μένει μακριά από την Ιατρική αφού προσφέρει τις υπηρεσίες του και στο Ναυτικό Νοσοκομείο Σαλαμίνας.\nΤο 1977 αποτελεί την αφετηρία της επιστημονικής του σταδιοδρομίας στην Καρδιολογία, αφού εγγράφεται στην δύναμη του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, από το οποίο και δεν έφυγε ποτέ. Αποκτά την ειδικότητα της Καρδιολογίας, και το 1981 ανεβαίνει το πρώτο σκαλοπάτι της Ακαδημαϊκής του καριέρας όταν του απονέμεται ο τίτλος του Διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής μετά από την διεξαγωγή πρωτότυπης ερευνητικής εργασίας. Δεν σταματά όμως, και συνεχίζει εντατικά την ερευνητική δουλειά, με αποτέλεσμα την παραγωγή ιατρικής γνώσης και την σταδιακή του διέλευση από όλα τα στάδια της Πανεπιστημιακής σταδιοδρομίας. Το 1989 εκλέγεται Λέκτορας, το 1991 Επίκουρος Καθηγητής, και το 1996 Αναπληρωτής Καθηγητής της Καρδιολογίας οπότε και αναλαμβάνει την διεύθυνση του Αιμοδυναμικού Εργαστηρίου της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Ιπποκράτειο.\nΤολμά την εφαρμογή πολλών ιδεών του σε παγκόσμια πρωτιά, όπως η «ανάδρομη» τεχνική της διάνοιξης της στενωμένης μιτροειδούς βαλβίδας και η μέτρηση της θερμοκρασίας της αθηρωματικής πλάκας για πρώτη φορά σε ζωντανό άνθρωπο. Αποκτά μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων των εργασιών του σε διεθνή ιατρικά περιοδικά μεγάλου επιστημονικού κύρους, και το 2002 εκλέγεται Τακτικός Καθηγητής της Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 2003 αναλαμβάνει οριστικά την διεύθυνση της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, σχεδόν ταυτόχρονα με την εκλογή του ως Αντιπροέδρου της Ιατρικής Σχολής και Διοικητού των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων Αρεταίειου και Αιγινήτειου. Το 2005 του απονέμεται ο τίτλος του Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Emory της Ατλάντα των ΗΠΑ, ενώ το 2007 απαντά θετικά σε νέα πρόκληση, εκλεγόμενος Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.\nΕπιστέγασμα της μεγάλης παραγωγής επιστημονικού έργου αποτελεί η απονομή πολλών βραβείων στον Διεθνή και Ελληνικό χώρο, η συμμετοχή του σε πολλές επιστημονικές εταιρείες και ο ορισμός του ιδίου ως εκδότη και κριτή εργασιών σε διεθνή περιοδικά.\nΚαθώς ο αριθμός των υποχρεώσεών του, επιστημονικών και διοικητικών, διαρκώς αυξάνεται, ο ήδη ελάχιστος χρόνος που μπορεί να διαθέσει για τον εαυτό του γίνεται ακόμα λιγότερος. Όταν όμως καταφέρνει να τον κερδίσει, τον αφιερώνει στην ιδιαίτερή του πατρίδα, την Ικαρία, και στην πρώτη του αγάπη και παντοτινή, την θάλασσα.\nΔρ. Δημήτρης Παναγόπουλος Μοριακός Βιολόγος - επικεφαλής GREEN BIOTECH HELLAS info@lifemag.gr


Γνωρίζετε ότι το κάπνισμα επηρεάζει τη γονιμότητα και στα δύο φύλα; - Mothersblog.gr\nΓνωρίζετε ότι το κάπνισμα επηρεάζει τη γονιμότητα και στα δύο φύλα;\n29 Οκτ 2016\tΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ\nΤο κάπνισμα, ως γνωστόν, αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας, επηρεάζοντας σχεδόν όλα τα όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Ο τομέας της γονιμότητας δε θα μπορούσε να μείνει ανέπαφος.\nΠρόσφατες έρευνες, οι οποίες ασχολήθηκαν με τη σχέση καπνίσματος και γονιμότητας, έδειξαν πως οι γυναίκες και οι άντρες που καπνίζουν αντιμετωπίζουν πιο συχνά προβλήματα γονιμότητας. Η νικοτίνη και άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στον καπνό επηρεάζουν την ικανότητα του οργανισμού να παράγει οιστρογόνα, την ορμόνη που είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για την ωορρηξία. Επιπλέον, τα ωάρια των γυναικών που καπνίζουν είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ανωμαλίες. Επιπρόσθετα το κάπνισμα κατά την διάρκεια της κύησης έχει σοβαρές συνέπειες στην σωστή ανάπτυξη του εμβρύου και συνοδεύεται από πρόωρο τοκετό, γέννηση λιποβαρών νεογνών κλπ.\nΤο κάπνισμα παίζει σημαντικό ρόλο για όλη την ψυχοσωματική υγεία και φυσικά και στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.\nΧαρακτηριστικό είναι ότι οι γυναίκες καπνίστριες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν χαμηλότερα ποσοστά επιτυχούς γονιμοποίησης και εμφύτευσης εμβρύων.\nΕπίσης, το χρόνιο κάπνισμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία των ωοθηκών και να επηρεάσει ορμονικά τις γυναίκες αυτές.\nΣύμφωνα με πρόσφατες μελέτες οι καπνίστριες χρειάζονται μεγαλύτερες δόσεις φαρμάκων για την διέγερση των ωοθηκών τους, παράγουν λιγότερα ωάρια και έχουν 30% μικρότερες πιθανότητες επίτευξης κυήσεως.\nΌσον αφορά στον ανδρικό παράγοντα μειώνεται η ποιότητα των σπερματοζωαρίων, ο αριθμός τους, η κινητικότητα τους, μειώνεται η μορφολογία τους και παρατηρείται αυξημένη κατακρήμνιση του DNA τους. Συνεπώς, ελαττώνεται η γονιμοποιητική τους ικανότητα και οι πιθανότητες εμφύτευσης του εμβρύου στο ενδομήτριο.\nΤα ζευγάρια που καπνίζουν οφείλουν να διακόψουν αμφότεροι το κάπνισμα τουλάχιστον 3 μήνες πριν αρχίσουν τις προσπάθειες για σύλληψη είτε φυσιολογικά είτε με της μεθόδους της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.\nΣε επίπεδο εξέλιξης της κύησης ο απώτερος στόχος είναι η δημιουργία ενός βιώσιμου εμβρύου και δυστυχώς το κάπνισμα συσχετίζεται επιστημονικά τεκμηριωμένα, με αυξημένες πιθανότητες αποβολών, λιποβαρών νεογνών και προωρότητας, φθορά του πλακούντα και των αγγείων του με αποτέλεσμα να οδηγεί δυνητικά σε κυήσεις αυξημένου κινδύνου με σοβαρές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τόσο για τους γονείς όσο και για το κοινωνικό σύνολο.\nΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ\nΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ


Κατερίνα Βισσέρη - Join Your Soul\nBy Eirini Latsiou\nPosted 18 Ιουνίου 2021 ανορεξία, διατροφικές διαταραχές\n5 συμβουλές που δίνεις στους ανθρώπους που έρχονται αντιμέτωποι με τις διατροφικές διαταραχές.\nΣταμάτα να ρίχνεις το φταίξιμο σε σένα συνέχεια. Δεν φταις εσύ απόλυτα για αυτό που σου συμβαίνει, ξέρεις πολύ καλά ότι είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Είναι όμως ευθύνη και επιλογή σου να κάνεις οτιδήποτε περνάει από το χέρι σου να σε σώσεις.\nΠροσπάθησε να μην έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους και καταστάσεις που σου θυμίζουν τις δικές σου καταστροφικές συμπεριφορές,\nΞεκίνα κάθε μέρα στολίζοντας όμορφα αυτό που επρόκειτο να φας. Βγάλε το φωτογραφία. Απόλαυσε το. Αναζήτησε νέες συνταγές, γίνε δημιουργικός και δείξε με αυτόν τον τρόπο σεβασμό στον εαυτό σου, μην τον κουράζεις άλλο. Είναι το καύσιμο σου.\nΚάνε πράγματα που αύριο θα σε γεμίζουν περηφάνεια. Η διατροφική διαταραχή σε δίδαξε, σε σκληραγώγησε αλλά με την ίδια δύναμη πρέπει τώρα να της δώσεις το ίδιο μάθημα. Ζήτα βοήθεια ειδικού στην θεραπεία σου, μην αργείς άλλο, έχασες τόσα όμορφα πράγματα εκεί έξω επειδή η φωνή, σου φώναζε να απομονωθείς. Μην ντρέπεσαι!\nΤο κυριότερο και σημαντικότερο όμως που λέω πάντα: Γίνε εσύ το σπίτι σου, η οικογένεια σου, ο γάμος σου. Πρέπει εσένα πρώτα να αγαπήσεις, εσένα πρώτα να θαυμάσεις. Όταν πια γίνουμε καλά, όταν η ουσία της ζωής μας θα είναι αυτό και όχι η ποσότητα των φαγητών, η υπερφαγία λόγω μοναξιάς και το μέτρημα θερμίδων, τότε αυτή η αγάπη θα γίνει διπλή και θα διδάξουμε στα παιδιά μας τι σημαίνει πραγματική δύναμη και αγάπη.\nΤα βήματα που πρέπει να κάνει κανείς για να αντιμετωπίσει και να ανταπεξέλθει στον αγώνα του απέναντι στις διατροφικές διαταραχές.\nΔυστυχώς οι διατροφικές διαταραχές δεν έχουν κανόνες, δεν ακολουθούν κατευθυντήριες γραμμές και είναι όσο πιο μοναχικές γίνεται. Το κυριότερο και πρώτο βήμα σε μια ψυχική διαταραχή είναι η ΑΠΟΔΟΧΗ. Αποδέχομαι αυτό που είμαι σήμερα, με τα σωστά και τα λάθη μου, αλλά θέλω να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου για να μπορέσω να με θαυμάσω ξανά, αναγνωρίζοντας πως αυτή η εκδοχή μου είναι άρρωστη και αυτοκαταστροφική.\nΌταν πια έχει κανείς καταφέρει να δραπετεύσει από την τύφλωση που του προκαλεί η συγκεκριμένη διαταραχή, διότι αντιλαμβάνεται πως δεν θέλει να ζει πια έτσι, πρώτο μέλημα είναι να τρέφεται πιο συχνά, όσο δύσκολο και αν είναι, ακούγοντας τις ανάγκες του σώματος και κυρίως του μυαλού του. Το μυαλό εν προκειμένω πεινάει πολύ. Παρότι το να ζητήσει κανείς βοήθεια ειδικού, θέλει αρκετό θάρρος, αυτό το βήμα θα είναι και το πιο καθοριστικό για την ολοκληρωμένη θεραπεία. Οι συζητήσεις με εξειδικευμένους ανθρώπους καθώς και το υποστηρικτικό περιβάλλον θα κάνουν τις συνθήκες ακόμα πιο ευνοϊκές. Η αποφυγή ανθρώπων και περιστάσεων που προκαλούν κακές σκέψεις ξανά και ενδεχόμενο υποτροπών είναι δεδομένη.\nΘα πάρει καιρό, θα χρειαστεί αγάπη και υπομονή, αλλά θα αξίζει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη λύτρωση και περηφάνεια για κάποιον που έχει φτάσει σε αυτό το σημείο. Εμένα προσωπικά η σκέψη μιας ακόμα ζωής μέσα μου μελλοντικά, με κάνει να μένω σταθερή στον στόχο, ακόμα και αν χάνομαι κάποιες φορές! Είσαι η δύναμη σου!


Νέρι και... σεισμός στο ΟΑΚΑ: «Με τέτοια κερκίδα...» (video) - Ποδόσφαιρο - gavros.gr\nΝέρι και... σεισμός στο ΟΑΚΑ: «Με τέτοια κερκίδα...» (video)\nΠέμπτη, 14 Μαΐου 2020 - 11:31\nΗ σχέση του Νέρι Καστίγιο με τον κόσμο του Ολυμπιακού είναι ανεξίτηλη. Δεν σβήνει ποτέ! Ο Νέρι αγαπά τον Θρύλο και τους ΓΑΥΡΟΥΣ, όσο λίγα πράγματα στη ζωή. Ειδικά, δε, όταν καταφέρνει να συνδυάζει τις τρεις μεγάλες του αγάπες, δηλαδή τον Θρύλο, το ποδόσφαιρο και το αγαπημένο του χόμπι, το ψάρεμα, είναι τρισευτυχισμένος… Στην ηρεμία της ακροθαλασσιάς, λοιπόν, ο Νέρι πήγε και έκανε… σεισμό. Τι σεισμό; Σεισμό στο ΟΑΚΑ! Δείτε το βίντεο που ανέβασε στο Instagram και τι έγραψε για τον λαό του Θρύλου…\nΟ Σεμέδο θα ήθελε ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, αλλά... (photo)\nΕνδιαφέρουσες οι δηλώσεις του Σεμέδο στη Record, αλλά αν δεν έρθει ικανοποιητική πρόταση...\nΚαμίνια Θύρα 7: «Καλό ταξίδι αδερφέ μας Φίλιππα...» (photo)\nΟ Σύνδεσμος Καμινίων αποχαιρετά έναν αδερφό μας, ο οποίος θα βλέπει τον αγαπημένο του Θρύλο από ψηλά...\nΜουφί: «Ενδιαφέρεται ο Ολυμπιακός, αλλά όχι μόνο»\nΟ νεαρός μπακ της Τοντέλα επιβεβαίωσε, με δηλώσεις τον Τύπο της πατρίδας του, το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού.\nΠερέιρα και Μάριν είναι στα ξένα, δεν ασχολούνται με τον σχεδιασμό για τα πλέι οφ...


Εμείς και η Κοινωνία μας: Μας αποχαιρέτησε ο Αργυρός Ανάργυρος του Γεωργίου 29 Σεπτεμβρίου 2017\nΤελείωσε τη Μαράσλειο Ακαδημία αλλά και το Τμήμα της Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.\nΣτην στρατιωτική του θητεία διετέλεσε ως Έφεδρος Αξιωματικός.\nΜετέπειτα διετέλεσε ως Πρόεδρος του ιστορικού Συλλόγου Μεσαγωνιατών Θήρας «Παναγιά η Επισκοπή».\nΩς Δάσκαλος σε Δημοτικά Σχολεία της Σαντορίνης όπως: Φηρά, Καρτεράδο & Ακρωτήρι.\nΉταν ο νεότερος Επιθεωρητής της Δημοτικής Εκπαίδευσης, ενώ ήταν και Πρόεδρος του Συλλόγου των Επιθεωρητών της Ελλάδος.\nΕίχε την ευτυχία να δημιουργήσει μία όμορφη και καταπλικτική οικογένεια.\nΗ αείμνηστη σύζυγός του Μαρία, πέρα από την διάκρισή της στην Δευτεροβάθμια\nΕκπαίδευση, ήταν και αρκετά αγαπητή στον κοινωνικό της περίγυρο.\nΑξιώθηκε να δει τα δυο του παιδιά Γιώργο και Αντώνη, ως εξαίρετοι οικογενειάρχες με τα δικά τους παιδιά, αλλά και την άριστη επαγγελματική τους σταδιοδρομία που τιμούν και κοσμούν πραγματικά το νησί μας.\nΌμως, έφυγε λίγο απρόσμενα από το τον κόσμο τούτο, χωρίς τις αναμενόμενες βιολογικές επιβαρύνσεις παρά τα 88 του χρόνια που έφερε, αλλά και χωρίς να μπορεί κάποιος να του προσάψει ότι ανήκε βιολογικά στους υπέργηρους της τρίτης ηλικίας.\nΜέχρι το τέλος τους ήταν ένας στιβαρός και δυναμικός άνθρωπος, που με τον άδικο χαμό του άφησε παγερή την τοπική μας κοινωνία.\nΠοιο κάτω θα ακούσετε τον τελευταίο χαιρετισμό από τον Μητροπολίτη μας κ. Επιφάνιο, καθώς επίσης και μέρος από την ομιλία του Αναργύρου που είχε κάνει για τα 60 χρόνια από τον καταστρεπτικό σεισμό της 9ης Ιουλίου του 1956, που έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Προφήτη Ηλία Θήρας στις 9 Ιουλίου 2016.\nΔείτε το βίντεο Νο1: Αργυρός Ανάργυρος! 60 χρόνια μετά το σεισμό του 1956 στη Σαντορίνη! 9.7.2016\nΔείτε το βίντεο Νο2: Επικήδειος λόγος για τον Ανάργυρο Αργυρό από το Μητροπολίτη Θήρας 1.10.2017\nΚλικ εδώ. Πρόσωπα που έφυγαν\nΚλικ εδώ. Σαντορίνη! 60 χρόνια από τον καταστρεπτικό σεισμό της 9ης Ιουλίουτου 1956 στο Πνευματικό Κέντρο του Προφήτη Ηλία Θήρας 9.7.2016


Νέος κατάλογος ΙΚΕΑ 2017 - Newpost.gr\nΗ IKEA παρουσίασε τον νέο κατάλογο 2017: Γιατί…στο σπίτι μας πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας!\nΔημοσίευση 3 Οκτωβρίου 2016, 15:46 / Ανανεώθηκε 3 Οκτωβρίου 2016, 15:46\nΤο Life at Home Report είναι η τρίτη ετήσια έρευνα που πραγματοποίησε η ΙΚΕΑ, σε περισσότερους από 12.000 συμμετέχοντες, σε 12 πόλεις, σε όλο τον κόσμο. Έρχεται να απαντήσει στο ερώτημα “What makes a home” στη σημερινή εποχή, διερευνώντας τις τάσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής.\nΜέσω της έρευνας, η ΙΚΕΑ μελετά τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες, ώστε να δημιουργεί προϊόντα που ανταποκρίνονται σε αυτές, κάνοντας τη ζωή στο σπίτι καλύτερη και πιο ουσιαστική. Τάση προς μικρότερους χώρους, ευαισθητοποίηση για βιώσιμο τρόπο διαβίωσης, ανάγκη για ιδιωτικότητα αλλά και ταυτόχρονα για digital κοινωνικοποίηση είναι μερικά από τα αποτελέσματα της έρευνας.\nΜπορείτε να βρείτε αναλυτικά την έρευνα στο: http://lifeathome.ikea.com/home/


Ήρωας αστυνομικός συγκρατεί με τα χέρια του φορτηγό για να μην πέσει από γέφυρα! (pics) | Newsbomb\n03 Δεκεμβρίου 2017 17:30\nΉρωας αστυνομικός συγκρατεί με τα χέρια του φορτηγό για να μην πέσει από γέφυρα! (pics)\nTo γύρο του διαδικτύου κάνουν οι εικόνες με τον αστυνομικό Martin Willis ο οποίος συγκρατούσε με τα χέρια του ένα φορτηγό στον αυτοκινητόδρομο A1 στο Δυτικό Γιόρκσαϊρ της βόρειας Αγγλίας, το οποίο ετοιμαζόταν να πέσει από γέφυρα, με τον οδηγό εγκλωβισμένο σ' αυτό\nΟ Willis έφτασε πρώτος το πρωί της Παρασκευής (01/12) στο σημείο του τροχαίου ατυχήματος και είδε το όχημα να ταλαντεύεται επικίνδυνα στο χείλος της γέφυρας στον αυτοκινητόδρομο.\nΑντιλήφθηκε την κρισιμότητα της κατάστασης και άρπαξε το βαν με τα χέρια μέχρι να φθάσουν ενισχύσεις και να ολοκληρωθεί η διάσωση.\n«Δεν μπορώ να περιγράψω την ανακούφισή μου όταν είδα την Πυροσβεστική να φτάνει στο σημείο», είπε σύμφωνα με το Skynews..\nΟ οδηγός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και η ζωή του δεν διατρέχει κίνδυνο.\nΣε ανάρτησή του στο twitter, ο αστυνομικός έγραψε: «Πρώτος στο σημείο σύγκρουσης και είδα ένα όχημα να ισορροπεί στην άκρη μιας γέφυρας, με τον οδηγό παγιδευμένο. Αφού κρατούσα το όχημα για να σταματήσει να κουνιέται από τον αέρα, δεν μπορώ να περιγράψω την ανακούφισή μου όταν έφτασε η πυροσβεστική».\nΌπως ήταν φυσικό, τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης των χαρακτηρίζουν ως ήρωα.\nΠηγή φωτογραφιών: Skynews\nΣτο φως για πρώτη φορά στην ιστορία τεκμήριο της εισβολής του Ιουλίου Καίσαρα στη Μεγάλη Βρετανία


Ενεργοποίηση του Τρίτου Ματιού | Η Τέχνη των Σοφών\nΤο Τρίτο μας Μάτι είναι ουσιαστικά μια «τυφλή» υπόφυση. Δηλαδή, είναι ένα «σωληνάκι» που δεν ξεκινά ούτε καταλήγει πουθενά, είναι αυτόνομο στο μέτωπό μας, και που σύμφωνα με την Ιατρική επιστήμη, δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης. Ουσιαστικά δηλαδή, πρόκειται για κάτι που η «πεπατημένη» επιστήμη δεν έχει βρει ακόμα τον ρόλο ύπαρξής του.\nΑυτό όμως το «μάτι» για να λειτουργήσει κατά βούληση και όχι αυθαίρετα, θέλει εξάσκηση. Δεν είναι δύσκολο, αλλά σίγουρα χρειάζεται την προσοχή μας, την επιμονή μας και -πάνω απ’ όλα- τον σεβασμό μας. Επίσης, θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε μάθει πρώτα να χαλαρώνουμε, να οραματιζόμαστε, να διαλογιζόμαστε και να νιώθουμε το σώμα μας (βλ. σχετικά άρθρα της ενότητας Εσωτερισμού).\nΓι αρχή, ξεκινάμε με μια πολύ απλή ασκησούλα που θα μας διδάξει, αφ’ ενός να αισθανθούμε το τρίτο μάτι και αφ’ ετέρου να το «ανοίγουμε» και να το «κλείνουμε» κατά βούληση:\nΚάθισε κάπου ήσυχα και άνετα, με απαλό φωτισμό που να μην κουράζει. Κλείσε τα μάτια σου και χαλάρωσε. Πάρε μερικές βαθιές ανάσες για να σε βοηθήσουν στην χαλάρωση.\nΤώρα προσπάθησε να αισθανθείς το τρίτο σου μάτι. Βρίσκεται κάπου στην μέση του κούτελού σου (μερικοί το έχουν χαμηλά, κοντά στην βάση της μύτης, άλλοι το έχουν ακριβώς στο κέντρο του κούτελου, άλλοι λίγο πιο ψηλά). Εάν συγκεντρώνεσαι σωστά, θα νιώσεις μια ελαφριά φαγούρα ή μια πολύ ελαφριά πίεση ή ένα κρυωματάκι ή λίγο περισσότερη ζέστη ή τέλος πάντων ‘κάτι’ διαφορετικό κάπου στο κούτελό σου. Η αίσθηση διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Θα βρεις την δική σου όταν προσπαθήσεις. Μόλις νιώσεις αυτό το ‘κάτι διαφορετικό’, συγχαρητήρια! Μόλις εντόπισες το που βρίσκεται το τρίτο σου μάτι και το ενεργοποίησες συνειδητά!\nΈχοντας κλειστά τα κανονικά σου μάτια, οραματίσου το τρίτο σου μάτι. Για αρχή, μην κρατάς πολύ την εικόνα στο νου σου έχοντας ανοιχτό το τρίτο μάτι! Μόλις «δεις» (οραματιστείς) το τρίτο σου μάτι, οραματίσου το να κλείνει. Όταν πράγματι θα κλείσει, η αίσθηση που είχες στο κούτελο θα σταματήσει και αν βάλεις το δάχτυλό σου επάνω, δεν θα σ’ ενοχλεί πια.\nΕξασκήσου σ’ αυτό το άνοιξε-κλείσε για αρχή. Όταν το καταφέρεις επανειλημμένα χωρίς χρονοτριβές και κούραση, δοκίμασε πάλι το ίδιο αλλά αυτή τη φορά με ανοιχτά τα κανονικά σου μάτια. Όταν το καταφέρεις κι αυτό, εξασκήσου αρκετά, μέχρι να είσαι σίγουρος/η ότι το ελέγχεις. Μην προχωρήσεις στην επόμενη άσκηση, εάν δεν είσαι απόλυτα σίγουρος/η ότι το ελέγχεις!\nΤο επόμενο βήμα είναι λίγο πιο δύσκολο και ίσως σε τρομάξει. Θα πρέπει όμως να θυμάσαι συνέχεια πως ότι κι αν δεις, ότι κι αν αισθανθείς, είναι δικά σου πράγματα «κλειδωμένα» στο υποσυνείδητο, που τωρα βρηκαν διεξοδο.\nΛάβε θέση χαλάρωσης όπως συνήθως και κλείσε τα μάτια σου. Άνοιξε το τρίτο σου μάτι κι αυτήν την φορά, συγκεντρώσου στο κέντρο του. Άφησέ το ελεύθερο να εκδηλώσει ότι έχει μέσα του. Προσπάθησε να μην αφήσεις την λογική σου να αναμιχθεί.\nΜην αφεθείς πολύ ώρα. Μόλις αισθάνεσαι ότι αρχίζεις να καταβάλλεσαι από τα συναισθήματα, κλείσε αμέσως και μην ξαναπροσπαθήσεις για το υπόλοιπο της ημέρας. Κάνε το ίδιο για όσες μέρες θέλεις, όχι όμως πάνω από 1 φορά την μέρα. Κατά την διάρκεια της υπόλοιπης μέρας, μην χρησιμοποιείς καθόλου το τρίτο σου μάτι. Θα το ανοίγεις μονάχα για την άσκηση.\n1 – να «αδειάσεις την αποθήκη» σου. Η διαίσθησή σου «αποθηκεύει» πράγματα καθημερινά και τα συσσωρεύει στο υποσυνείδητο. Ο μεγαλύτερος όγκος, έρχεται από τα όνειρα. Μ’ αυτήν την άσκηση, “αδειάζεις και καθαρίζεις” αυτήν την αποθήκη, ώστε να δώσεις καθαρό και ανεπηρέαστο χώρο σε νέα ερεθίσματα.\nΖήτα από τον φίλο σου να μπει μέσα σ’ ένα κατασκότεινο δωμάτιο και να κρυφτεί ή να σταθεί απλά όπου θέλει, χωρίς να κινείται καθόλου και χωρίς να κάνει τον παραμικρό θόρυβο. Στην συνέχεια μπες κι εσύ μέσα στο δωμάτιο, στάσου στην είσοδο, κλείσε να μάτια σου και άνοιξε το τρίτο σου μάτι. Προσπάθησε να εντοπίσεις τον φίλο σου, μέσω της «όρασης» του τρίτου σου ματιού, χωρίς να μετακινείσαι μέσα στο δωμάτιο. Προσπάθησε μάλιστα να διακρίνεις και την στάση που έχει.\nΆλλη παρόμοια άσκηση: προσπάθησε να κινηθείς μέσα σ’ ένα δωμάτιο του οποίου την διαρρύθμιση δεν γνωρίζεις, χρησιμοποιώντας το τρίτο σου μάτι και έχοντας τα κανονικά σου μάτια κλειστά.\nΣημαντική σημείωση: Δεν είναι απαραίτητο να “δεις” κάποια εικόνα. Κάποιοι άνθρωποι απλά διαισθάνονται, άλλοι βλέπουν χρώματα που τους καθοδηγούν, άλλοι λαμβάνουν “σήματα” σαν ήπιο ηλεκτρισμό. Δεν θα ξέρεις ποιός είναι ο δικός σου τρόπος, μέχρι να δοκιμάσεις. Είναι όμως σημαντικό να μην αναμένεις απαραίτητα κάποια εικόνα, διότι έτσι “αυτομπλοκάρεσαι”. Απλά χαλάρωσε και άσε το τρίτο σου μάτι να σε καθοδηγήσει.\n– Ζήτα από έναν φίλο να κινηθεί αργά, όσο το δυνατόν πιο αθόρυβα και προς όποια κατεύθυνση θέλει μέσα σ’ ένα μεγάλο δωμάτιο, και προσπάθησε να παρακολουθήσεις τις κινήσεις του μέσω του τρίτου ματιού και έχοντας τα μάτια σου κλειστά (βοηθάει το να φοράς ωτασπίδες, ώστε να μην ακούς καθόλου την κίνησή του).\nΤέλος, θα προσέξεις ότι μερικές φορές, ενώ έχεις κλειστό το τρίτο σου μάτι, νιώθεις ένα «γαργάλημα» στο σημείο του (ή ‘κάτι’ διαφορετικό). Σ’ αυτήν την περίπτωση, άνοιξέ το αμέσως και προσπάθησε να καταλάβεις τι «μήνυμα» προσπαθεί να σου στείλει η διαίσθησή σου.\n« Μάντρα Διαλογισμού\nΕίδη των Ονείρων »


Υποχρεωτικός εμβολιασμός: Τι ισχύει στις ευρωπαϊκές χώρες – Οι αυστηροί και οι… χαλαροί | KOZANILIFE.GR\nΚάνοντας μία επισκόπηση στα συστήματα εμβολιασμού των ευρωπαϊκών κρατών, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ακολουθούνται δύο κατευθύνσεις κινήσεων. Από τη μία είναι το παράδειγμα που έχει ξεκινήσει η Ιταλία και από τη άλλη η τακτική που ακολουθεί η Γερμανία.\nΗ βαλεριάνα και οι ιατροφαρμακευτικές της ιδιότητες – Του γεωπόνου Σταύρου Καπλάνογλου\n11 σχόλια στο άρθρο “Υποχρεωτικός εμβολιασμός: Τι ισχύει στις ευρωπαϊκές χώρες – Οι αυστηροί και οι… χαλαροί”\n05/09/2021 στις 09:58 - Edit\nΚαθολου παραξενο να δουμε την ερχομενη εβδομαδα,χιλιαδες κρουσματα παραπανω για να αναγκασουν τους μαθητες να εμβολιαστουν!\nΚαι μια ερωτηση για τους βιαστκους και ανυπομονους.\nΤο εμβολιο δημιουργει μεταλλαξεις η οι μεταλαξεις αχρηστευουν το εμβολιο και χρειαζονται νεοι εμβολιασμοι;\nΤα εμβολια αρχες του ετους παρειχαν μεχρι 69% ασφαλεια,χθες με βαση εληνικη και ξενη βιβλιογραφια μαθαμε πως η ασφαλεια των εμβολιων επεσε στο 19%!!!\nΕξαλλου στην τηλεοραση ο βασιλακοπουλος ο μαιδανος ειπε προχθες: οι ισραηλιτες πειραματιζονται για την τριτη δοση εμβολιου,π ε ι ρ α μ α τ ι ζ ο ν τ α ι,γλωσσα λανθανουσα,την αληθεια λεει;\nΔηλαδη αιτόπουλο λοιμωξιολογε οι δυο δοσεις ηταν ενα πειραμα;\nΓιαυτο στο κρατος του Ισραηλ με μικρο πληθυσμο τα κρουσματα ημηρεσιως ξεπερνανε τις 15.000 ;\n06/09/2021 στις 08:05 - Edit\nΚόψε τις παρλαπίπες του Αντωνιάδη του Πόντικα και του Βοβόλη και τράβα εμβολιάσου. Στις εντατικές 95% είναι οι ανεμβολίαστοι και 5% οι εμβολιασμένοι. Τα εμβόλια κάνουν δουλειά και σώζουν ζωές.\n05/09/2021 στις 11:28 - Edit\nΤΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ PFIZER ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ COVID-19 ΘΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΝ ΜΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΥ ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΟΣ.\n05/09/2021 στις 11:36 - Edit\nΟἱ Δημοκρατίες οὐδέποτε βιάζονται νὰ ποινικοποιήσουν τὶς ἀντιδημοκρατικές, ἢ «ἀναρχικές» ,ἢ «ἐπικίνδυνες» ἀπόψεις.\nΠάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν 7-8-20\n05/09/2021 στις 16:53 - Edit\nΣυμπέρασμα: Κανείς δεν ξέρει τι γίνεται ………………….\n1967 στα FM!!!\n05/09/2021 στις 17:46 - Edit\nΣιγουρα, και παλια οταν βγηκαν τα εμβολια που εσωσαν και σωζουν ζωες,θα υπηρχαν παρενεργειες!\nΚαθε αρχη και δυσκολιες!\nΑλλα εκεινη την εποχη δεν μπορουσαμε να μαθουμε ουτε την πορεια των εμβολιασμων,ουτε τις μικρες η μεγαλες παρενεργειες!\nΤρια ραδιοφωνα τεραστια,σαν ντουλαπες,υπηρχαν στα δυο κεντρικα καφενειακαι ολη την ημερα ακουγαμε τις ομιλιες του Γιωργου Παπαδοπουλου και το τραγουδι” γεια σου,ρε Γιωργο Παπαδοπουλε και παλι απ την αρχη!!\nΟυτε τηλεορασεις ειχαμε,ουτε ταμπλετ,ουτε άιφον,αφου δεν ειχαμε ουτε ηλεκτρικο ρευμα!\nΤο τριτο ραδιοφωνο το ειχε ο προεδρος του χωριου,διορισμενος απο την εφταετια,μαλλον αυτο επαιζε Μικη!!\nΣημερα πανω απο καθε ασθενη υπαρχει και μια καμερα!\nΟι πληροφοριες και τα νέα τρεχουν με ταχυτητα του φωτος!\nΠηρα αφορμη για να γραψω αυτα,απο τη δηλωση του εθνικου μαιδανολοιμωξιολογου βασιλακοπουλο,ο οποιος ειπε αυτολεξει: οι Ισραηλιτες πειραματιζονται για τριτη δοση εμβολιασμων!!\nΑν δεν υπηρχε η τηλεοραση θα μαθαιναμε για το τριτο πειραματικο εμβολιο στο Ισραηλ και τα 15.000 κρουσματα που εχουν ημηρεσιως;\nΚαι ολα αυτα σ ενα κρατος μικροτερο απο την Πελοποννησο με πληθυσμο γυρω στα 7.500.000 plus!!!\n05/09/2021 στις 18:05 - Edit\nΕπιβάλλεται τα ανυπόληπτα πολιτικά στρατιωτάκια να ικετεύσουν γονυπετώς τους αφέντες τους, διότι οι ναζιστικές πλέον πρακτικές, τα πιστοποιητικά φρονημάτων και το κοινωνικό Απαρτχάιντ συνιστούν παρωχημένες πολιτικές και δη πνευματικής ιδιοκτησίας άλλων δικτατόρων.\nΤο ξέρεις ότι ο Αντωνιάδης ήταν δικηγόρος της Χρυσής Αυγής έτσι; Άρα ο ναζισμός από κει ξεκινάει.\n05/09/2021 στις 21:16 - Edit\nΒρετανία: Μπλόκο της αρμόδιας επιτροπής, για εμβολιασμούς κατά του Covid σε υγιή παιδιά\n5 Σεπτεμβρίου 2021, 15:35 Zougkla gr\nκαι κάποιοι αφελείς (μόνον;) ωρύονται για ομόφωνη παγκόσμια ιατρική κοινότητα. !!! και δεν ντρέπονται !!!\n06/09/2021 στις 08:07 - Edit\nΤι μπλόκο ρε φίλε; Ούτε καν συζητάει κανείς για εμβολιασμό παιδιών στην Ευρώπη. Μόνο για τους εργαζόμενους είναι και καλά κάνουν.\n06/09/2021 στις 00:55 - Edit\nΚαλά νέα απο Dr Dominique RUEFF Γαλλία:\nΌλα τα εμβόλια θα λήξουν στις 20/10/2021.\nΟι πληροφορίες επαληθεύτηκαν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε (google)\n5 θεραπείες που θα είναι διαθέσιμες σε όλα τα νοσοκομεία των κρατών μελών για τη θεραπεία του covid.\nΑυτές οι θεραπείες εγκρίνονται με διάταγμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) και θα είναι σε λειτουργία από 1/10.\nΈτσι θα διανεμηθεί σιγά σιγά γύρω στις 20/10.\nΤα εμβόλια εγκρίθηκαν σε “προσωρινή πειραματική βάση”. Ωστόσο, δεδομένου ότι με διάταγμα θα υπάρχει υποχρέωση συνταγογράφησης αυτών των 5 νέων φαρμάκων,\nη χρήση του εμβολίου θα σταματήσει. Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί όλα τα κράτη είπαν “μεταξύ Σεπτεμβρίου είναι απαραίτητο ότι …”. ηξεραν ήδη τα πάντα.\nΠρέπει να έχεις υπομονή. Μην αποδέχεστε κανένα εκβιασμό. Κάνε υπομονή. Τώρα που η ιβερμεκτίνη εγκρίθηκε ξανά, δεν υπάρχει ανάγκη για εμβόλιο. Εξαιρετικά νέα. Το Institut Pasteur αναγνωρίζει την αποτελεσματικότητα της ιβερμεκτίνης.\nΜια μεμονωμένη πρόσληψη θα μπορούσε σε μερικούς ανθρώπους να εξαλείψει όλο το γενετικό υλικό του SARS covid-19. Διαβάστε καλά και μοιραστείτε. ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΣΑΣ!; * Έχασαν …. *** Καλά νέα: Η ιβερμεκτίνη αναγνωρίζεται πλέον επιστημονικά ως αποτελεσματικό φάρμακο, στην προφύλαξη και τη θεραπεία του Covid-19 από ερευνητές του Ινστιτούτου Παστέρ στη Γαλλία. Τα αποτελέσματα των μελετών τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό EMBO Molecular Medicine στις 12 Ιουλίου 2021, οπότε είναι πρόσφατο. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων άλλων ερευνών που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Therapeutics καλεί έντονα, με αποδεικτικά στοιχεία, να παρακάμψει τις οδηγίες των οργανισμών υγείας και να συμπεριλάβει την Ιβερμεκτίνη ως πρότυπο θεραπείας. Η κυβέρνηση Μακρόν το γνώριζε … Μην τα παρατάτε, κερδίστε χρόνο, κρατήστε τις ελευθερίες του σώματος και του μυαλού σας. Να προσέχεις τον εαυτό σου. Και εδώ φαίνεται ότι σύντομα κερδίσαμε.


Το Google Cloud Platform (GCP) προσφέρει αξιοπιστία και την κατάλληλη υποδομή για την ανάπτυξη, τον έλεγχο και την κατασκευή εφαρμογών στις πλατφόρμες Magento, Wordpress και Prestashop.\nΤο Magento είναι το πιο δημοφιλές σύστημα δημιουργίας e-shop. Η δημοτικότητά του οφείλεται στις θετικές εντυπώσεις των χρηστών του και το ευρύ φάσμα επιλογών και δυνατοτήτων που προσφέρει.\nΤο Google Cloud είναι η καλύτερη επιλογή ολοκληρωμένων υπηρεσιών cloud που χρησιμοποιούν οι προγραμματιστές και οι επαγγελματίες της πληροφορικής για τη δημιουργία, την ανάπτυξη και τη διαχείριση εφαρμογών μέσω του παγκόσμιου δικτύου δεδομένων της Google. Στην Ελλάδα τις υπηρεσίες Google Cloud αναλαμβάνει η Cloudevo. Μέσω του Google Cloud και της Cloudevo η αξιοπιστία των έργων μεγάλης κλίμακας είναι εγγυημένη.\n4 πλεονεκτήματα της Google Cloud Engine για το Magento\nΥπάρχουν τέσσερις πολύ σοβαροί λόγοι για να έχετε το eshop σας στην GCE:\nΈνας από τους πιο σημαντικούς λόγους είναι ότι η GCE παρέχει από τα μεγαλύτερα εγγυημένα ποσοστά διαθεσιμότητας (uptime). Ειδικότερα, οι σέρβερ του Google Cloud Platform έχουν 99,9% διαθεσιμότητα, χωρίς διακοπές και είναι πολύ σπάνιο να τεθούν εκτός λειτουργίας.\nΗ ταχύτητα παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο για το Magento eshop. Αυτό είναι κάτι που το GCP μπορεί να σας το εξασφαλίσει μιας και υποστηρίζεται από την Google με αποτέλεσμα το site σας να είναι γρήγορο και βελτιστοποιημένο για μέγιστες επιδόσεις.\nΗ αξιοπιστία της πλατφόρμας είναι αδιαμφισβήτητη. Αρκεί να σας πληροφορήσουμε ότι τόσο το Youtube όσο και το Gmail βρίσκονται στο Google Cloud. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Magento eshop σας να είναι το ίδιο αξιόπιστο και η υποδομή του πάντα με τις τελευταίες ενημερώσεις.\nΜε την πλατφόρμα του GCP μπορείτε εύκολα και γρήγορα να διαχειριστείτε την κίνηση στο site σας χωρίς κανένα πρόβλημα. Με τη βοήθεια του διαχειριστικού συστήματος (Cloud Console) μπορείτε με ένα κλικ να αναβαθμίσετε τους πόρους του σερβερ καθώς επίσης και την επεκτασιμότητα του.\nΗ διαδικασία φιλοξενίας του eshop σας στο Google Cloud μπορεί να αποδειχθεί μια πραγματική πρόκληση αν επιχειρήσετε να την κάνετε μόνοι σας. Η Cloudevo όμως διαθέτει την εμπειρία και τις γνώσεις να κάνει την διαδικασία ευκολότερη.


» Blog Archive » Κείμενο από νεολαίους του ΚΚΕ(μ-λ)\nYou are here: > Είδος > Επίκαιρα > Ανακοινώσεις > Κείμενο από νεολαίους του ΚΚΕ(μ-λ)\nΔΕ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.\nΔΕ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΟΥΣ.\nΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ.\nΗ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.\nΣέρνουν το λαό και τη νεολαία ξανά στις κάλπες! Τι μας ζητάνε να ψηφίσουμε αυτή τη φορά\nΑφού η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη στήριξη ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ, ψήφισε το τρίτο βάρβαρο μνημόνιο, προχώρησε απευθείας στην παραίτηση της και στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Το πραγματικό επίδικο για αυτές τις εκλογές είναι το ποιο θα είναι το επόμενο κυβερνητικό σχήμα που θα εφαρμόσει ανεμπόδιστα το νέο μνημόνιο. Εφηύραν άλλη μια βαλβίδα αποσυμπίεσης της λαϊκής οργής, εγκλωβίζοντας το λαό στα δικά τους δομικά αδιέξοδα και ζητώντας άλλη μια ψήφο συνενοχής. Και όλα αυτά για να μπορέσουν από την επόμενη κιόλας μέρα των εκλογών να εδραιώσουν όρους περαιτέρω καταλήστευσης της εργατικής τάξης και του λαού. Όρους έντασης της εφόδου των ιμπεριαλιστών στη χώρα, με το ξεπούλημα περαιτέρω πλουτοπαραγωγικών πηγών, για να μπορούν και να προωθούν ανεμπόδιστα τους πολεμικούς σχεδιασμούς τους στην περιοχή (βλέπε σχέδια για νέα Νατοϊκή βάση).\nΠαλιοί και νέοι εγγυητές της μνημονιακής βαρβαρότητας.\nΑπό την άλλη και οι υπόλοιποι του παλιού πολιτικού προσωπικού ΠΑΣΟΚ-ΝΔ αλλά και παρόμοια αναχώματα όπως το ΠΟΤΑΜΙ, πιστοί στην αντιλαϊκή πολιτική, αναζητούν ρόλο στη νέα διαχείριση της μνημονιακής βαρβαρότητας. Προσπαθούν να θολώσουν το λαό με πολλαπλά εκβιαστικά και τρομοκρατικά διλήμματα, ενώ τώρα εμφανίζονται και με το προφίλ του «δικαιωμένου».\nΣτην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και η φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, που προσπαθεί να θολώσει τη συλλογική ταξική μνήμη αυτού του λαού, υποβοηθούμενη από τον ακροδεξιό λόγο και τα αντικομμουνιστικά ιδεολογήματα του προηγούμενου διαστήματος. Παρά τη δολοφονική τους δράση, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι δρομολογείται μια διαδικασία «αναμόρφωσης» της για να συνεχίσει να αποτελεί τη μαύρη εφεδρεία του συστήματος.\nMας τάζουν μια αιχμάλωτη γενιά! Οι ελπίδες όντως έχουν στερέψει όπως μας λένε;\nΤώρα όλοι αυτοί ζητούν από τη νεολαία να υποταχτεί στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που έχουν ήδη επιβάλλει. Από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο οι ταξικοί φραγμοι στην εκπαίδευση εντείνονται για τα φτωχοποιημένα κομμάτια της μαθητιώσας και σπουδάζουσας νεολαίας. Ενώ και για τους νέους εργαζόμενους, τα πράγματα γίνονται και εκεί όλο και πιο δύσκολα. Έχουν πλέον εδραιωθεί οι χειρότερες εργασιακές σχέσεις, με τις συλλογικές συμβάσεις τσακισμένες, με την εργασιακή περιπλάνηση, την ανεργία και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας να αποτελούν καθεστώς.\nΕίναι αλήθεια πως η νεολαία αυτή προσπάθησε με τα δικά της αγωνιστικά σκιρτήματα να αντισταθεί. Τρομοκράτησαν όμως τους αγώνες της, ενώ την βομβάρδισαν με αυταπάτες, εκβιασμούς και ψευτοδιλήμματα. Όλες αυτές οι διεργασίες πιθανώς να έχουν επιφέρει απογοήτευση. Οι ελπίδες όμως έχουν όντως εξαντληθεί; Έχουν δοκιμαστεί όλοι οι δρόμοι όπως μας λένε;\nΚαλοθελητές «αριστεροί σωτήρες» ξανά… αλλά αυτή η αριστερά της ήττας δε μας κάνει!\nΟ δρόμος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας ούτε μονόδρομος είναι, αλλά ούτε φτιασιδώνεται. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από την ανατροπή του και αυτή δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις.\nΕνόψει βέβαια εκλογών κάποιοι προσπαθούν να ανανεώνουν την αυταπάτη περί μιας πιο φιλολαικής διαχείρισης του συστήματος, ενός πιο «συνεπούς ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.». Σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται και η Λαϊκή Ενότητα του Λαφαζάνη. Μαλιστα, φαίνεται ότι μέσα στον ίδιο χυλό αυταπατών κολυμπάνε και άλλες δυνάμεις, που δε διστάζουν να δορυφοριοποιηθούν και να πάρουν ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτά τα κομμάτια. Την ίδια η προοπτική δίνουν στο λαό και δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και όλες οι παρεμφερείς εκλογικές συγκολλήσεις που προέκυψαν, όπου οι «αντικαπιταλιστικές» ρητορείες περί «μεταβατικών προγραμμάτων» αποτελούν τον μανδύα του πλέον δοκιμασμένου και καταδικασμένου δρόμου των κοινοβουλευτικών αυταπατών και του αριστερού κυβερνητισμού.\nΤο ΚΚΕ από τη μεριά του τα τελευταία χρόνια αρνείται πεισματικά το προχώρημα των αντιστάσεων του λαού. Δεν αναγνωρίζει την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, κάτι που φυσικα του «λύνει τα χέρια» από το καθήκον του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα . Για ποια «ρήξη με την Ε.Ε.» και «λαική εξουσία» μιλά, λοιπόν, όταν έχει απεμπολήσει το αίτημα πάλης για ανεξαρτησία; Όταν ουσιαστικά έχει ως αυτοσκοπό την πάγια αναπαραγωγή των κοινοβουλευτικών του θέσεων, για κινήσεις εντυπωσιασμού στη βουλή (βλέπε πρόταση νόμου για κατάργηση του μνημονίου). Η στάση του αυτή φυσικά συμβαδίζει με τον «ασφαλή δρομο» της αστικής νομιμότητας που έχει επιλέξει πέρα από τους αποφασιστικούς αγώνες του λαού.\nΤο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι: Υπάρχει ελπίδα για το λαό; Και αν ναι ποια αριστερά θα την υπηρετήσει;\nΗ απάντηση ειναι πως υπαρχει ελπίδα και η ελπίδα αυτή είναι κόκκινη. Πλέον είναι ξεκάθαρο πως αυτη βρίσκεται στον δρόμο που πρέπει να βαδίσει η εργατική τάξη και ο λαός με την πάλη τους. Με το λαό στο περιθώριο δεν μπορεί να υπάρχει νίκη προς οφελός του. Μόνο όταν ο λαός και η εργατική τάξη πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, θα προωθήθει η αναμέτρηση με αυτούς που σήμερα φαντάζουν «θηρία». Για να σπάσουν τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του.\nΣτην κατεύθυνση αυτής ακριβώς της πάλης βρίσκονται οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς. Ο ρεφορμισμός στην εξουσία αποδείχτηκε η αστική τάξη στην εξουσία! Η πραγματική εξουσία του λαού και της εργατικής τάξης θα προκυψει μέσα από τη συνολική αναμέτρηση με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, για την ανεξαρτησία και το σοσιαλισμό. Η αριστερά είναι υποχρεωμένη να συμβάλλει στην πραγματική ελπίδα για το λαό, στην οικοδόμηση ενός μετώπου αντιστασης και διεκδίκησης για ψωμί, δουλειά, ελευθερίες.\nΩς νεολαίοι του ΚΚΕ(μ-λ) στηρίζουμε αυτήν τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτό το πολιτικό ρεύμα της αριστεράς και καλούμε κάθε αγωνιστή, εργαζόμενο, νεολαίο να στηρίξει τις δυνάμεις της πραγματικής ελπίδας και της αντίστασης, να ψηφίσει την εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ Κ.Κ.Ε.


##### Σφιχτό μουνί να καταστραφεί – Ρολόι κότες cum, xxx αναγκαστική ιστορίες σεξ, βυζιά και ρώγες.\nΜεγαλες πουτσες γυμνιστές\nWww άνδρες μεγάλο καβλί com\nΔωρεάν λήψεις τρίο πορνό\nBlog Home » Σφιχτό μουνί να καταστραφεί\nΔείχνει τα βυζιά της. Γυμνή σφιχτά cameltoes. Pee βαθιά μέσα στο μουνί ιστορία. Είμαι σφφιχτό afflack. Δωρεάν σφιχτό μουνί πορνό σωλήνα. Κώλο καταστραφεί.\nJamie eason γυμνό γυμνό. Χαμηλού προϋπολογισμού ταινία φύλο σκηνή.\nShayna. Δωρεάν ερωτική γαμάει μουνί ιστορίες. Γριά μουνί πορνό. Amateur radio free practice tests. Σφιχτό μουνί φούστα. Του προσώπου προϊόντα. Σφιχτό μουνί γεμιστό. Τριχωτό λίπος. Ερασιτεχνικό έφηβος παίζει τριχωτό μουνί. Γυναίκες μουνί καταστραφεί. Προμηθευτής γυμνή.\nΡινοπλαστική εφήβους, Κώλο αντλείται βαθιά vid, Κατασταφεί μουνί με το τσιγάρο Μεγάλο κώλο καταστραφεί μαύρο. Τομ τομ φωνή σέξι. Υγρό μουνί gettin καταστραφεί. Στρόφιγγες τέρας γαμημένο σφιχτά το πλήρωμα. Σφιχτό σφιχτό μουνί να καταστραφεί xnxx porn tube. μουνί Ξανθιά,Δονητής,Γαμημένος,Τεράστιος Δονητής,Μουνί,Καταστροφή,Σφιχτό,Σφιχτό. Το ξυρισμένο μουνί, θα σας δώσει την δυνατότητα να το εξερευνήσετε σε όλο του.\nΣφιχτό μουνί, λεσβία βίντεο. Διάσημος ηθοποιός.\nΤέλειο μουνί καταστραφεί. Breeting μωρό. Shemale κορίτσι γαμώτο. Ώριμη αναβοσβήνει βυζιά.\nΥγρό μουνί ροζ κορίτσια. Μωρό ινδική νεαρός έφηβος. Μικρή μωρό στο καλσόν παίρνει μουνί καταστραφεί - - Free Hardcore Porn & Έφηβος mp4 Video. Νέα λεσβία μουνί γλείψιμο φωτογραφίες. Δωρεάν. Teen ασίας καταστραφεί. Nude θέματα. Πρωκτικό σφιχτά ξανθιά. Teen ασίας καταστραφεί. Νεαρός έφηβος Έφηβος μουνί καταστραφεί.\nΜπότα δερμάτινη σέξι. Μεγάλο πούτσο σφιχτό pussies. Δωρεάν γυμνό γεωργία teen φωτογραφίες. Γυμνή γκόμενα παίρνει κώλο καταστραφεί. Τέρατα πούτσο kik. Vigen μουνί καταστραφεί από κόκορας τέρας.\nLudacris στίχους χαστούκισε τον κώλο μουνί υγρό.\nΚαυτό ξανθό μουνί καταστραφεί από μαύρο χοντρό πούτσο. Ashlynn brook Το μεγάλο πουλί hittin σφιχτό μουνί.\nΜεγάλο κώλο καταστραφεί μαύρο, Teen σφιχτό γαϊδούρια, Τριχωτό νεαρή ξανθιά. Σύντομη Μαλλιά Μελαχρινή είναι Σφιχτό Μουνί Παίρνει Fucked. Bigf άσπρα πουλιά. Teen καταστραφεί από το μαύρο. Γάμα καυτό σφιχτό μουνί. Pee wee kings slowpoke. Flickr γυμνή γυναίκα. Καλύτερη Σφιχτό μουνί αιμορραγία.\nΜικρό σφιχτό έφηβος μουνί. Vigen μουνί καταστραφεί από κόκορας τέρας. Η μόνικα γλυκιά μου κώλο καταστραφεί. Παχουλός έφηβος κορίτσια σφιχτά ρούχα βίντεο. Γιγαντιαία άσπρη κατασταφεί καταστροφή σφιχτό pussies. Το μουνί κρέμα στο bbc έφηβος καταστραφεί.\nMutre anal ταινίες. Σφιχτό μουνί άτυχος.\nEros λονδίνο eva. Σφιχτό κώλο μικρό στήθος. Καθολικοί μαθητές γλείφουν μουνί σε εσώρουχα..\nBest μαύρο μουνί και βυζιά XXX: Καυτό ξανθό μουνί καταστραφεί από μαύρο χοντρό. Jazmine Το γαμημένο το σφιχτό μπέιμπι-σίτερ. Το μουνί ιστορία σφιχτό παρθένο. Η λίντσεϊ lee μαλάκα. Η γυναίκα μου κάνει πρωκτικό. Η τζίλιαν γαμάει. Δονητής τσούλα σωλήνα.\nPjur σεξ λιπαντικό, Σφιχτά anal teen ταινίες Μικρό έφηβος κώλο καταστραφεί. Tube Cup. 10:02. Ερασιτέχνης, Μωρό, Μεγάλη Πούτσα, Πίπα, Φοιτήτρια, Ζευγάρι, Ψωλή, Φίλος, Φιλενάδα, Δίνοντας Κεφάλι, Μουνί, Σφιχτό, Σφιχτό μουνί, Στήθη. Anime βυζί διάγραμμα μεγέθους. Tit χαστούκι δουλεία. Μικρό έφηβος μουνί σφιχτό μουνί, κώλος.…\nΛευκό έφηβος μουνί γαμημένο μαύρο κρουνός. Τέλειο μουνί καταστραφεί. Με το ζόρι νομική σφιχτό κώλο. Γιόγκα μουνί κορίτσια ποζάρουν, Σφιχτό μουνί άγρια, τους νέους.…\nΚατά τον κώλο της. Πορνό σωλήνα έφηβοι καταστραφεί. Δωρεάν γκέι. ένα μουνί. Πέος καταστραφεί ρίξτε μια ματιά σε αυτούς τους τύπους. Είναι το πρωκτικό καταστραφεί. horney, Γροθιά north star wiki, Forum για την υγεία εφήβων, Σφιχτό έφηβος closeup. Γυμνό γκέι παραλία βίντεο. Nude solo, έφηβος wesites.…\nΤο πορνό κανάλι\nprevious post: Δωρεάν πορνό και σέξι βίντεο\nnext post: Μαύρο μουνί αντίχειρες\nΓυναίκα το μουνί crempied άντρα ταινίες. XNXX 4944 videos of Σφιχτό μουνί porn. Μικρό βυζί και σφιχτό μουνί. Hk vintage. Δωρεάν πορνό γαμήσει το μουνί σεξ. Το κολέγιο Ξανθό Μωρό Παίζει Σφιχτό Μουνί. Με μουνιά να μπορούν να τεντωθούν πολύ και να βάλουν πολλά αντικείμενα μέσα τους · Με σφιχτά μουνιά · Μελαχρινές · Μεσαίες σε ύψος Χ., καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από την υπόγεια δύναμη του σεισμού).\nΔωρεάν onlain ru σεξ τηλεόραση. Σφιχτό μουνί καταστραφεί.\nFingering μουνί κοντά. Σεξ και ένα Teen σφιχτό το κορμί της σίντι γλυκό.\nBeverly dangelo γυμνή φωτογραφία.\nCums τριχωτό μουνί συλλογή, Σαν φρανσίσκο γκέι γυμναστήρια, Το ανυπάκουο εφήβων. Vintage spice ετικέτες, Μαζορέτα να τρίβει το μουνί της μέχρι να χύσεις.\nΝα γίνει μια γκέι σκλάβα του σεξ\nΣούπερ καυτά νέος Έφηβος/η πορνό


Στην κατάσταση στο Μαυροβούνιο αναφέρθηκε ο Πατρ. Σερβίας - Ορθοδοξία News Agency\nHome \_ Πατριαρχεία \_ Πατριαρχείο Σερβίας \_ Στην κατάσταση στο Μαυροβούνιο αναφέρθηκε ο Πατρ. Σερβίας\n18/01/2020 18/01/2020 Δέηση υπέρ του σερβικού λαού στο Μαυροβούνιου πραγματοποίησε χθες στον Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου ο Πατριάρχης Σερβίας κ.κ. Ειρηναίος. Κατά τη διάρκεια της δέησης εκατοντάδες πιστοί είχαν συγκεντρωθεί μέσα και έξω από το ναό. Συμμετείχαν επίσης κληρικοί από την σερβική πρωτεύουσα. Στην ομιλία του ο Μακαριώτατος αναφέρθηκε στα δεινά του σερβικού λαού και ιδιαίτερα σε...\n18 Ιανουαρίου, 2020 - 12:35\nΤελευταία ενημέρωση: 18/01/2020 - 13:10\nΕτικέτες: μαυροβούνιο, νόμος για τις θρησκευτικές ελευθερίες, Πατριαρχείο Σερβίας, πατριάρχης σερβίας ειρηναίος, προσευχή για το Μαυροβούνιο


Παπαμάρκος: «Η καλύτερη μας εμφάνιση» – Infobasket\nΠαπαμάρκος: «Η καλύτερη μας εμφάνιση»\nΚόντρα στη Χαλκίδα ο Αετός πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση από κάθε άποψη. Η νεοφώτιστη ομάδα… έπιασε από το λαιμό τη Χαλκίδα, κυριάρχησε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και παράλληλα παρουσίασε όμορφο θέαμα, ικανοποιώντας απόλυτα τον προπονητή της.\n«Ημασταν πάρα πολύ καλοί, με τη Χαλκίδα κάναμε την καλύτερη μας εμφάνιση. Γενικά είμαι πολύ ικανοποιημένος από την εικόνα που δείχνουμε τις τελευταίες 15 μέρες και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε. Με εξαίρεση την ΑΕΚ, οι διαφορές μεταξύ των ομάδων είναι πολύ μικρές στο πρωτάθλημα, δεν μπορείς να νικήσεις αν είσαι μέτριος. Πρέπει να παίζεις πάντα καλά» δηλώνει στο infobasket ο Κώστας Παπαμάρκος.\nΤο θέμα πλέον για τον Αετό είναι να ξεπεράσει και τα προβλήματα του. Ο Κόκκαλης δεν πήρε μέρος στο σημερινό φιλικό με το Μαρούσι λόγω του (επιπόλαιου) χτυπήματος στο δεξί πόδι από τον αγώνα με τη Χαλκίδα, ενώ πιο ανησυχητική μοιάζει η κατάσταση του Δαρμογιάννη, ο οποίος περιμένει τα αποτελέσματα της μαγνητικής στο γόνατο που χτύπησε κατά τη διάρκεια προπόνησης. Κατά τ’ άλλα, το ερχόμενο Σάββατο ο Αετός θα αντιμετωπίσει το Κορωπί σε φιλικό αγώνα και θα επιστρέψει στις προπονήσεις την Τετάρτη μετά τα Χριστούγεννα.\n← Χειρουργήθηκε ο Παπαδάκης\n“Καθαρή” η μαγνητική του Κιγμέτογλου →


«Τον Μάρτιο του 2018, έκοψα το σεξ. Αποφάσισα ότι δεν θα κάνω σεξ ούτετίποτα άλλο που σχετίζεται με αυτό, για έναν χρόνο». Ο Francisco Navas γράφει στον Guardian τι τον οδήγησε να πάρει αυτή την απόφαση, αλλά και πού κατέληξε μετά.\nΉμουν 23 ετών, ζούσα στη Νέα Υόρκη και είχα πληθώρα εφαρμογών που με διευκόλυναν να βρω σεξουαλικές παρτενέρ εύκολα. Έπειτα από μερικά χρόνια γεμάτα ηδονή, άρχισα να νιώθω χαμένος, λυπημένος και μόνος.


Πύργος των Αθηνών, το ρουσφέτι της χούντας | Notioi.gr\nΤο 1968 το ψηλότερο κτίριο στην Αθήνα ήταν το ξενοδοχείο «Χίλτον». Είχε εγκαινιαστεί το 1963 κι είχε προκαλέσει την αντίδραση πολλών φορέων επειδή «έκοβε» τη θέα προς τον Υμηττό.\nΟ σχεδιασμός ανατέιηκε στους αρχιτέκτονες Ιωάννη Κυμπρίτζη και Ιωάννη Βικέλα.Δεν κουράστηκαν και πολύ στο σχεδιασμό. «Αντέγραψαν» τον ουρανοξύστη Seagramτης Νέας Υόρκης που ολοκληρώθηκε το 1953. Απλά ήταν μικρότερα τα μεγέθη. Το ύψος αντί 157μ έπεσε στα 103 και οι όροφοι από τοιυς 38 στους 27. Α, προστέθηκε κι ένα ακόμα κτίριο 16 ορόφων που επικοινωνούσε με την κεντρική κατασκευή μέσω του πρώτου ορόφου.


"Permissos press": Αφιέρωμα στην Ιερά Μονή Οσίου Σεραφείμ Δομβούς\nΒρίσκεται κοντά στη βουνοκορφή "Παλιοβούνα" του Ελικώνα, στα νότια-νοτιοδυτικά της Βοιωτίας, σχετικά κοντά στις παραλιακές τοποθεσίες Σαράντι,"Ζάλτσα" και "Καραχάλιος". Για να φτάσει κανείς στο μοναστήρι του Όσιου Σεραφείμ ή του παπα-Σεραφείμ υπάρχουν τρεις διαφορετικοί δρόμοι πρόσβασης. Ο ένας από το χωριό Πρόδρομος ή Χώστια. Ο άλλος από τον κόλπο της Ζάλτσας προς την Ανατολή και ο τελευταίος ο πιο δύσκολος από την Παλιοβούνα, την κορυφή του Ελικώνα.\nΤο καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στον πρόναο του καθολικού ευρίσκεται ο τάφος του Αγίου. Καθημερινά αρκετοί προσέρχονται για να θεραπευθούνε αφήνοντας στον τάφο του πολύτιμα τάματα. Η μονή είναι σταυροπηγιακή, όπως φαίνεται από συνοδικό γράμμα του Πατριάρχου Κυρίλλου Α5 του Λουκάρεως (1638). Έχει ωραίο ξυλόγλυπτο τέμπλο και αξιόλογες τοιχογραφίες.\nΈνα παλιό βιβλίο αναφέρει '… ο του Θεού άνθρωπος και πατήρ ημών Σεραφείμ, εγεννήθη εις μίαν χώραν όπου ευρίσκεται εις την επαρχίαν της Βοιωτίας, όπου είναι εις τα μέρη της Ελλάδος και ονομάζεται την σήμερον Ζέλιον.' Δεν γράφει το πότε γεννήθηκε, μα έχει εξακριβωθεί ανάμεσα στα 1520-1525. Γεννήθηκε από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, γι` αυτό και από μικρός ο όσιος, είχε μια κλίση στη μελέτη των Γραφών και την ασκητική ζωή.\nΣε νεαρή ηλικία και παρά την πρόσκαιρη άρνηση των γονέων του, μετέβη στο Μονύδριο του Προφήτη Ηλία, στο όρος Κάρκαρα, όπου έκτισε ναό στο όνομα του Σωτήρος Χριστού και ασκήτευε εκεί. Γρήγορα η φήμη του έγινε γνωστή και άρχισε να έχει συχνές επισκέψεις από πιστούς, οι οποίοι κατέφευγαν στον όσιο για να τους συμβουλεύσει και να τους βοηθήσει.\nΣτη συνέχεια πήγε στο Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, στο Σαγμάτιο όρος Βοιωτίας. Εκεί γρήγορα έλαμψε ως πνευματικός αστέρας πρώτου μεγέθους και ο ηγούμενος τον έκανε μοναχό δίδοντάς του το όνομα Σεραφείμ.\nΑργότερα αφού χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος έφτασε στα δυτικά του Ελικώνα, στην τοποθεσία Δομπού, όπου έκτισε ναό του Σωτήρος , μερικά κελιά και κάλεσε κοντά του μερικούς μοναχούς.\nΕκεί ασκήτευσε επί δέκα έτη, διδάσκοντας τους άλλους μοναχούς τα σωτήρια διδάγματα της μοναχικής ζωής. Εκοιμήθη οσιακά το 1602, αφού προείδε την κοίμηση του και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων.\nΑναρτήθηκε από permisospress στις 2:01 μ.μ.