Θρύλοι, σύμβολα και συμβολισμοί για τον Άγιο Γεώργιο, τον "ιππότη της Χριστιανοσύνης"\nΟ Άγιος Γεώργιος (280/285 - 23 Απριλίου 303 μ.Χ.), είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς αγίους της Χριστιανοσύνης και τιμάται ευρέως τόσο στην Δύση όσο και στην Ανατολή. Θεωρείται Άγιος της Καθολικής, της Αγγλικανικής, της Ορθόδοξης, της Λουθηρανικής και της Αρμενικής Εκκλησίας. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποκαλείται Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος.\nΈχει εξέχουσα θέση ανάμεσα στους πολλούς στρατιωτικούς αγίους ή πολεμιστές αγίους της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, οι περισσότεροι από τους οποίους μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς, είτε γιατί σύμφωνα με τις παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές του ρωμαϊκού στρατού κλήθηκαν να προσφέρουν θυσίες στα είδωλα και αρνήθηκαν, είτε γιατί διώχθηκαν για την πίστη τους, είτε γιατί βλέποντας Χριστιανούς να βασανίζονται πίστεψαν και αυτοί. Αυτοί οι άγιοι μάρτυρες ή ομολογητές ονομάστηκαν "αθλητές του Χριστού" (athleta Christi).\nΓόνος πλούσιας και αριστοκρατικής οικογένειας από την Καππαδοκία της Μ. Ασίας, (ο πατέρας του Γερόντιος, ήταν Έλληνας συγκλητικός, στρατηλάτης, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, η δε μητέρα του Πολυχρονία, ήταν χριστιανή και καταγόταν από τη Λύδδα της Παλαιστίνης), ο άγιος Γεώργιος ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, στον οποίον κατατάχθηκε από μικρή ηλικία και ως στρατιωτικός διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωισμό του. Η δράση, το μαρτύριο και η κοίμησή του τοποθετούνται τον 3ο αιώνα και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., επί αυτοκρατορίας Διοκλητιανού. Η μνήμη του τιμάται δύο φορές το χρόνο: στις 23 Απριλίου ο διά αποκεφαλισμού θάνατός του ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, εάν η ημέρα συμπέσει πριν από την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Διακαινησίμου και στις 3 Νοεμβρίου η ανακομιδή των λειψάνων του.\nΜαρτύρησε το 303 μ.Χ., με τους σκληρούς διωγμούς του Διοκλητιανού κατά των χριστιανών. Τότε ο άγιος Γεώργιος δεν δίστασε να ομολογήσει τη χριστιανική του πίστη, προκαλώντας το μένος του Διοκλητιανού, ο οποίος αφού τον υπέβαλε σε σειρά βασανιστηρίων, διέταξε τον αποκεφαλισμό του.\nΟ τάφος του αγ. Γεωργίου στη Λύδδα στους Αγίους Τόπους\nΟ άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης του Πεζικού και του Στρατού Ξηράς, ενώ είναι και ο προστάτης Άγιος της Αγγλίας. Επίσης, θεωρείται προστάτης των Σταυροφόρων και των Προσκόπων.\nΩς τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές θαυμάσιες διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για το φόνο του δράκοντα και της σωτηρίας της πριγκίπισσας. Το θηρίο αυτό φυλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα στη Λιβύη και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Ολόκληροι στρατοί είχαν αντιταχθεί με αυτό το τέρας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της πριγκίπισσας, την οποία έσωσε ο άγιος Γεώργιος φονεύοντας το δράκο.\nΟρισμένοι συγγραφείς έχουν επισημάνει ότι πολλές σκηνές του μύθου της σφαγής του δράκου από τον άγιο Γεώργιο για να σώσει την πριγκίπισσα αντιστοιχούν στο μύθο της ελληνικής μυθολογίας της δολοφονίας του «θαλάσσιου τέρατος» από τον Περσέα για να σώσει την Ανδρομέδα.\nΤο αξιοσημείωτο στην όλη ιστορία είναι ότι την ιδιότητα του δρακοντοκτόνου ο Άγιος την αποκτά όχι νωρίτερα από τον εντέκατο αιώνα,. Οι παλαιότερες παραστάσεις του Αγίου τον εικονίζουν ως αξιωματούχο. Γράφει σχετικά η αναπληρώτρια καθηγήτρια Βυζαντινής Τέχνης, Μαρία Βασιλάκη: «Οι κατ’ εξοχήν δρακοντοκτόνοι άγιοι στην Ανατολική Εκκλησία ήταν οι δυο Θεόδωροι, ο Τήρων και ο Στρατηλάτης. Η παλαιότερη παράσταση με τον Γεώργιο του έκτου αιώνα τον δείχνει ως αξιωματούχο, δηλαδή με την επίσημη και όχι με τη στρατιωτική του στολή. Δεν γνωρίζω για παράσταση του ένατου αιώνα. Πάντως, μόλις τον εντέκατο εμφανίζεται ως δρακοντοκτόνος».\nΔρακοντοκτόνοι ήρωες υπήρχνα και στην αρχαία ελληνική μυθολογία, όπως ο Ηρακλής, ο Περσέας (από το μύθο του οποίου κατά τους μελετητές προέκυψε ο μύθος του αγ. Γεωργίου), ακόμη και ο Απόλλωνας (φόνος πύθωνα).\nΗ σύνδεση του Αγίου Γεωργίου με το δράκο δεν πιστοποιείται μέχρι την έκδοση του ‘Miracula Sancti Georgii’ (Codex Romanus Angelicus, γραμμένος στα ελληνικά) τον δωδέκατο αιώνα. Ο Jacobus de Voragine, αρχιεπίσκοπος της Γένοβας του δέκατου τρίτου αιώνα, βοήθησε στην προώθηση του θρύλου του δράκου με τη δημοσίευση του “The Golden Legend” γύρω στα 1260. Μέχρι το δέκατο τέταρτο αιώνα ο ‘Golden Legend’ (Χρυσός Θρύλος) είχε γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή θρησκευτικά έργα του Μεσαίωνα και βοήθησε στην εξάπλωση του μύθου του δράκου. Στην έκδοση De Voragine του θρύλου, ο δράκος ήταν στην πόλη της Σιλένα στην επαρχία της Λιβύης στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, καθώς οι ιστορίες άρχισαν να κυκλοφορούν σε όλη την Ευρώπη, η θέση του δράκου ποικίλλει. Σε αυτούς τους μύθους, ο άγιος Γεώργιος σκοτώνει το δράκο για να απελευθερώσει την πριγκίπισσα και οι άνθρωποι της πόλης τον ευγνωμονούν.\nΑπό τον Μεσαίωνα, η ιστορία της ζωής του Αγίου Γεωργίου, τόσο ως γεγονός όσο και ως θρύλος, άρχισε να συμβολίζει τη νίκη του καλού εναντίον του κακού, και να γίνεται μέρος της χριστιανικής παράδοσης κάθε τόπου, με εορτές αφιερωμένες σε εκείνον, ενώ έχει ευρέως εκπροσωπηθεί στη χριστιανική τέχνη με πολλούς τρόπους και πολλές μορφές, σε αγιογραφίες, έργα ζωγραφικής, γλυπτά και βιτρό, δια μέσου των αιώνων και έχει γίνει αντικείμενο πολλών προσευχών.\nΠρώτος τη βιογραφία του έγραψε ο Πάπας Γελάσιος στο Acta Sancti Georgii (496), ενώ ακολούθησε ο άγιος Ανδρέας από την Κρήτη. Η συριακή Εκκλησία από τον 4ο αιώνα τον κρατούσε σε μεγάλη εκτίμηση. Λόγω της ιπποτικής του συμπεριφοράς, ο άγιος Γεώργιος έγινε δημοφιλής στην Ευρώπη κατά το 10ο αιώνα, με αποτέλεσμα κατά το 15ο αιώνα η γιορτή του να είναι ίση σε σημασία και δημοφιλία με αυτή των Χριστουγέννων. Στο Συμβούλιο της Οξφόρδης το 1222, η ημέρα του Αγίου Γεωργίου κηρύχθηκε επίσημη αργία και το 14ο αιώνα έγινε προστάτης Άγιος της χώρας. Είναι επίσης ο προστάτης Άγιος της Μόσχας, της Αραγονίας, της Γεωργίας και της Καταλονίας, ενώ μέχρι το 18ο αιώνα ήταν και της Πορτογαλίας. Ο Άγιος Γεώργιος, όντας προστάτης Άγιος της Αγγλίας και έφιππος, θεωρείτο από το σχετικό θρύλο και ως προστάτης Άγιος των ιπποτών της Στρογγυλής Τράπεζας.\nΟ άγιος Γεώργιος λατρευόταν στην Αγγλία ήδη από τον όγδοο αιώνα και τα ιερά αφιερωμένα σε αυτόν αυξάνονταν συνεχώς κατά το Μεσαίωνα σε όλη την Ευρώπη.\nΗ επίκληση του Αγίου Γεωργίου ως προστάτη στις μάχες κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα ήταν πολύ συχνή. Οι στρατιώτες που συμμετείχαν στη Μάχη του Ικονίου το 1190, κατά τη διάρκεια της Τρίτης Σταυροφορίας (1189-1192) και ενώ ο Φρειδερίκος Α΄, o λεγόμενος Μπαρμπαρόσσα, δηλ. Κοκκινογένης, βάδιζε μέσα από την Ανατολία, τα στρατεύματά του συγκρότησαν ομάδες προσευχής ζητώντας την θεϊκή υποστήριξη και οι επίσκοποι τελούσαν θρησκευτικές τελετές για να ενισχύσουν την πίστη και το ηθικό τους. Οι στρατιώτες επικεντρώθηκαν στον άγιο Γεώργιο και λέγονταν ότι εμφανίζονταν κάθε φορά που οι σταυροφόροι είχαν μεγάλη ανάγκη για βοήθεια. Σε επιστολή που απέστειλε στον Νοέμβριο 1189 στο γιο του, ο Φρειδερίκος έγραψε για την ανάγκη προσευχής για θεία βοήθεια : «Ένας βασιλιάς σώζεται από την Χάρη του Αιώνιου Βασιλιά η οποία υπερβαίνει τα πλεονεκτήματα οποιουδήποτε ατόμου».\nΛίγες μέρες πριν την Πεντηκοστή, ένας από τους στρατιώτες του Φρειδερίκου με το όνομα Λουδοβίκος του Helfenstein ανέφερε ότι είχε δει έναν πολεμιστή ντυμένο στα λευκά, που θεώρησε ότι ήταν ο άγιος Γεώργιος, πάνω σε ένα λευκό άλογο να επιτίθεται στους Τούρκους και από τα χρονικά που έχουν διασωθεί δεν παρέχεται κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι κάποιος τον αμφέβαλε. Το βράδυ της 13 Μαΐου του 1190, τα στρατεύματα του Φρειδερίκου διατάχθηκαν να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους και να μετανοήσουν. Κατά τη διάρκεια της μάχης στις 14 Μαΐου, οι ιερείς και οι επίσκοποι (με κίνδυνο τραυματισμού ή θανάτου) πήγαν στο μέτωπο, ανάμεσα στα στρατεύματα, για να προσευχηθούν, φορώντας λευκές εσάρπες που τους έκαναν προφανείς στόχους για τους μουσουλμάνους. Η επίκληση του Αγίου Γεωργίου για βοήθεια έγινε στη συνέχεια το πρότυπο της πολεμικής κραυγής των στρατιωτών. Οι Σταυροφόροι επικράτησαν στη μάχη και κατέλαβαν το Ικόνιο στις 16 Μαΐου, 1190.\nΟι πρώτοι πολιούχοι στην Αγγλία ήταν ο Έντμουντ ο Μάρτυρας και ο Εδουάρδος ο Ομολογητής. Αλλά όταν ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος διεξήγαγε την σταυροφορία στη Μέση Ανατολή στο δωδέκατο αιώνα είχε ένα όραμα με τον άγιο Γεώργιο ο οποίος του υποσχέθηκε νίκη στη μάχη. Τελικά ο άγιος Γεώργιος ανακηρύχθηκε προστάτης της Αγγλίας στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα και προστάτης της βασιλικής οικογένειας από τον Εδουάρδο Γ΄ το δέκατο τέταρτο αιώνα. Περισσότεροι από 190 μεσαιωνικές εκκλησίες στην Αγγλία ήταν αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο και βιτρό με την εικόνα του μπορούσαν να βρεθούν σε πολλές περισσότερες.\nΤο σύμβολο του Αγίου Γεωργίου ... ο κόκκινος σταυρός του μαρτυρίου σε λευκό φόντο ... εγκρίθηκε για την στολή των Άγγλων στρατιωτών πιθανότατα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου. Αργότερα, θα γίνει η επίσημη σημαία της Αγγλίας και σύμβολο του Βασιλικού Ναυτικού.\nΗ εικόνα του αγίου Γεωργίου ως ελευθερωτή των αιχμαλώτων και προστάτη των φτωχών, αποτυπώθηκε στην τέχνη. Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος που χτυπά το δράκο έγινε μια από τις πιο δημοφιλείς εικόνες στην Ορθόδοξη αγιογραφία.\nΣτη Ρωσία, η ιστορία του Αγίου Γεωργίου και του Δράκου πέρασε από την προφορική παράδοση των θρησκευτικών ποιημάτων (dukhovnyi stikhi) που τα τραγουδούσαν οι τροβαδούροι όπου αναμίγνυαν την ιστορία του μαρτυρίου του αγίου με το δυτικό μύθο της απελευθέρωσης της πριγκίπισσας από το δράκο.\nΟ άγιος Γεώργιος εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως προστάτης άγιος της Ρωσίας το 1415 και η δημοτικότητά του στη Ρωσία συνέχισε να αυξάνεται. Μάλιστα έγινε τόσο δημοφιλής στη Μόσχα ώστε υπήρχαν 41 εκκλησίες αφιερωμένες σε αυτόν. Ο άγιος Γεώργιος εξακολουθεί να εκπροσωπείται στο εθνόσημο της πόλης της Μόσχας ως ιππότης πάνω σε λευκό άλογο να σκοτώνει ένα δράκο με ένα δόρυ. Σήμερα, στην Μόσχα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός αγαλμάτων του Αγίου Γεωργίου.\nΣτην πρόσφατη κρίση στην Ουκρανία, οι ρωσόφιλοι αυτονομιστές υιοθέτησαν τις «κορδέλες του Αγίου Γεωργίου» με το μαύρο-πορτοκαλί χρώμα. Το Αυτοκρατορικό Στρατιωτικό Τάγμα του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρου ήταν το ανώτερο σε αξία στρατιωτικό παράσημο που απονεμόταν για ηρωικές στρατιωτικές πράξεις στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το Τάγμα δημιουργήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1769 με πρωτοβουλία της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β', η οποία και κατέστη Αρχηγός του Τάγματος αυτού, προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου για τα ανδραγαθήματα των στρατιωτών και αξιωματούχων στα πεδία των μαχών. Το παράσημο καταργήθηκε μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, όταν την κυβέρνηση ανέλαβαν οι Μπολσεβίκοι, αλλά επανήλθε επί Στάλιν κατά τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο» κατά των Γερμανών, όταν οι κομμουνιστές αξιωματούχοι έψαχναν σύμβολα του «παλαιού καθεστώτος» για να εμπνεύσουν και να εμψυχώσουν τον λαό (το αρχικό πάντως είχε κίτρινο - μαύρο χρώμα και μετά τον Β΄ Π.Π. έγινε πορτοκαλί - μαύρο). Από το 2005, η κορδέλα μοιράζεται στους δρόμους της Ρωσίας, σε ανθρώπους που συμμετέχουν σε δημόσιες εκδηλώσεις για να τιμήσουν την 9η Μαΐου, την «Ημέρα της Νίκης» (κατά των Γερμανών). Για τον λόγο αυτό οι εθνικιστές της Ουκρανίας το θεωρούν σύμβολο της κομμουνιστικής Ρωσίας και το απαγορεύουν.\nΕκτός του ότι είναι και ο προστάτης Άγιος της Αγγλίας, ο άγιος Γεώργιος είναι ο προστάτης Άγιος της Αραγονίας, της Λιθουανίας, της Παλαιστίνης, της Πορτογαλίας, και της Γερμανίας. Είναι ο πολιούχος της Καταλονίας, όπου ο θρύλος λέει ότι, αφού σκότωσε τον δράκο, έδωσε στην πριγκίπισσα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο και, ως εκ τούτου, στις 23 Απριλίου (ειδικά στην πόλη της Βαρκελώνης), είναι παράδοση οι άνδρες να δίνουν στις συζύγους ή τις αγαπημένες τους ένα κόκκινο τριαντάφυλλο και εκείνες να ανταποδίδουν τη χειρονομία δωρίζοντας ένα βιβλίο. Ο άγιος Γεώργιος είναι επίσης, ο πολιούχος της Μόσχας, της Γένοβας και της Βενετίας (όπου είναι δεύτερος μετά τον άγιο Μάρκο), καθώς και να είναι ο πολιούχος του κράτους της Γεωργίας. Είναι ο προστάτης των στρατιωτών, του ιππικού και των ηρώων, των αγροτών και των εργαζομένων στους αγρούς, των προσκόπων και των κρεοπωλών, των καβαλάρηδων και των τοξοτών.\nΚατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου που νικάει τον δράκο χρησιμοποιήθηκε ευρέως από κάθε πλευρά.\nΓια τους Λευκούς Εθνικιστές, ο άγιος Γεώργιος «ενσωματώνει ό,τι είναι καλό για τον Λευκό άνθρωπο. Αν βλέπει την αδικία στον κόσμο, ξέρει ότι καλείται να την διορθώσει. Είχε το θάρρος να αντέξει τα φρικτά βασανιστήρια και ήταν έτοιμος να δώσει τη ζωή του για την υπεράσπιση της αλήθειας. Στο σύγχρονο κόσμο που δεν υπάρχουν αξίες, εκτός από το υλικό κέρδος, δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι ο Άγιος Γεώργιος έχει πάψει να είναι το πρότυπο για τους νέους άνδρες της Χριστιανοσύνης. Ο άγιος Γεώργιος είναι το αρχέτυπο του Λευκού άνδρα, ευγενικός, κύριος, ιπποτικός και θαρραλέος. Οι μύθοι και οι θρύλοι που έχουν ξεφυτρώσει γύρω από αυτόν είναι μια απόδειξη για τη δύναμη του χαρακτήρα του. Είναι ένας Παν-Ευρωπαϊκός ήρωας, που εμφανίζεται όπου οι λευκοί έχουν εγκατασταθεί, και ο συμβολισμός του ανθρώπου που αγωνίζεται κατά του δράκου για να σώσει τη γυναίκα, θα πρέπει να γίνει σαφής στους Λευκούς Εθνικιστές παντού».\nΠάντως σήμερα, στην «μητρόπολη» της πολυπολιτισμικής - πολυφυλετικής παραφροσύνης, που είναι η Μ. Βρετανία, ακόμα και η σημαία του Αγ. Γεωργίου – το εθνικό σύμβολο των Άγγλων, θεωρείται «ρατσιστική».\nΕτικέτες ΑΡΘΡΑ, ΕΡΕΥΝΑ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ


Η συνέντευξη στη Lifo « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Αναπληροφόρηση στις Λέξεις που χάνονται\nΜετακατακλυσμιαία μεζεδάκια »\nΚαι μετά από αυτή την παρατήρηση (βάλ’του συνέντευξη, να σου ψειρίσει την εισαγωγή της, θα πει κάποιος -ναι, το έχω το κουσούρι αυτό), παραθέτω τη συνέντευξη στη Lifo. Με μαύρα οι ερωτήσεις του Άρη Δημοκίδη:\n— Αναρωτιέμαι καταρχάς πώς σου ήρθε η ιδέα γι’ αυτό το βιβλίο;\n— Με ποιον τρόπο θεωρείς ότι παντρεύεις, σε αυτό το βιβλίο, τη λεξικογραφία με τη λογοτεχνία; Ακριβώς με την εκτεταμένη παράθεση αποσπασμάτων από κείμενα μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων, ώστε να δώσω γεύση από τα έργα τους. Πάντως, δεν περιφρονώ και τη σημερινή καθημερινή χρήση, όπως αποτυπώνεται στο Διαδίκτυο.\n— Μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, άρχισε να ξαναχρησιμοποιείται κάποια απ’ αυτές τις λέξεις που απειλούνταν με εξαφάνιση; Χρησιμοποιείς κάποια εσύ, και αν ναι, ποια;\nΘα έλεγα ότι τέτοιοι χωροφύλακες της γλώσσας υπήρχαν πάντα και παντού. Δεν ελλοχεύουν μόνο στο Διαδίκτυο τέτοιοι ανεκδιήγητοι τύποι. Παραθέτω από το βιβλίο Αλεξία του Σαράντου Καργάκου απόσπασμα από άρθρο γραμμένο το 1987: «Υποψήφιος πρύτανης… ανορθογραφεί ως παλαιός υποψήφιος της σχολής υπομοιράρχων». Ποιο νομίζεις πως ήταν το φοβερό ορθογραφικό ολίσθημα; Ότι έγραψε «διαχείρηση» (τύπος που υπάρχει σποραδικά και στα αρχαία) αντί «διαχείριση»! Ασφαλώς, όμως, στο Διαδίκτυο τους δίνεται μεγαλύτερη ευκαιρία να εκδηλωθούν.\nΑυτό που επισήμανες, για τους αυστηρούς διορθωτές που κάνουν οι ίδιοι λάθος, είναι πράγματι πολύ συχνό φαινόμενο και το έχω ονομάσει Φαινόμενο Μπούμερανγκ. Αλλά και οι καβγάδες για θέματα «γλωσσικής ορθότητας» έχουν μεγάλη πλάκα. Έχω ένα άρθρο για την έκφραση «και πράσινα άλογα», το οποίο δέχεται συνεχώς επισκέψεις με τον εξής τρόπο: σε άσχετη συζήτηση, συνήθως σε αθλητικό ιστότοπο, κάποιος λέει π.χ. «τι αδικία και πράσινα άλογα, αφού ήταν πεναλτάρα». Του απαντάει ο άλλος «Μη δολοφονείς τη γλώσσα, το σωστό είναι «πράσσειν άλογα»». Και κάποιος τρίτος παρεμβαίνει και βάζει λινκ προς το άρθρο μου, όπου υποστηρίζω, πειστικά νομίζω, ότι έκφραση «πράσσειν άλογα» δεν υπήρξε στην αρχαία γραμματεία και ότι το πράσινο είναι το χρώμα του αδύνατου, προκειμένου για ζώα – και άλλωστε η ίδια έκφραση υπάρχει και στα ρουμάνικα.\nΘα παραδεχτώ ότι με κουράζουν και τα κεφαλαία και τα greeklish, αν και παλιότερα συμμετείχα σε μια ηλεκτρονική λίστα συζητήσεων όπου θίγαμε (σπανίως) και σοβαρά θέματα, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά greeklish. Τώρα, όμως, έχω ξεσυνηθίσει. Θα δεχόμουν την απόφαση μόνο γι’ αυτόν το λόγο, ότι τα greeklish δυσκολεύουν τους μη εξοικειωμένους και τα κεφαλαία κουράζουν. Στο ιστολόγιό μου δεν αποθαρρύνω τα greeklish (ωστόσο ελάχιστοι τα χρησιμοποιούν), πιο πολύ τα κεφαλαία.\nΜερικοί μου το λένε και αυτό με ενοχλεί λιγάκι γιατί, όπως σου είπα, δεν είναι αυτή η νοοτροπία μου – μπορεί όμως κι εγώ μερικές φορές να γέρνω περισσότερο απ’ όσο πρέπει προς τη λαθολογική πλευρά. Πάντως, στον προφορικό λόγο λάθη κάνουμε όλοι – ένας ήταν αλάθητος και τελεί υπό παραίτηση.\n— Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη παρανόηση σε σχέση με την ελληνική γλώσσα και τη λειτουργία της; Υπάρχουν πολλές. Μία αναφέραμε πιο πάνω, ότι ένα ορθογραφικό λάθος καταντάει να σημαίνει πως οι απόψεις που εκφράζονται δεν είναι βάσιμες. Μία άλλη μεγάλη παρανόηση αφορά το εξής: επειδή συναφείς λέξεις υπάρχουν και στα ελληνικά και στα λατινικά (και στις λατινογενείς και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες), π.χ. νυξ, nox, nuit, notte, night, Nacht, αυτό σημαίνει τάχα πως οι λέξεις των άλλων γλωσσών είναι δάνειες από τα ελληνικά. Μία τρίτη, ότι η απλοποίηση της ορθογραφίας είναι τάχα φθορά της γλώσσας. Και άλλες θα μπορούσα να σκεφτώ, αλλά ήδη είπα πολλά.\nΜένει μόνο το κουίζ που έχω αφήσει αμανάτι από μια προηγούμενη ερώτηση. Η μισοξεχασμένη φράση «Είναι από την Πάρο, δεν είναι από την Τήνο» λέγεται (ή λεγόταν) για κάποιον που συνηθίζει να παίρνει χωρίς να δίνει, ιδίως για όποιον δέχεται κεράσματα, αλλά δεν κερνάει ποτέ ο ίδιος. Ο υπαινιγμός εκμεταλλεύεται την παρήχηση (να πάρω – την Πάρο, δίνω – την Τήνο). Παρόμοια, για όποιον ζητούσε συνεχώς (δανεικά, εκδουλεύσεις κ.λπ.) από τους άλλους, λεγαν «Είναι απ’ το Ζητούνι», που είναι το παλιό όνομα της Λαμίας.\nThis entry was posted on 22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:21\tand is filed under Λεξικογραφικά, Περιαυτομπλογκίες, Συνεντεύξεις, Φρασεολογικά. Με ετικέτα: πολυπράγμων, Άρης Δημοκίδης, Λέξεις που χάνονται, Lifo. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n210 Σχόλια προς “Η συνέντευξη στη Lifo”\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:25\nΑχ, αυτή η φωτο!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:48\nΤο πολυπράγμων. θα έλεγα πως αποκτά την αντίστοιχη σημασία από όσα σχετικά αναφέρει κανείς για κάποιο πρόσωπο.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:04\nΤο μαϊτζέβελος χρησιμοποιείται πολύ στη θάλασσα, περισσότερο όμως στην μορφή [b]μανιτζέβελος[/b].\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:09\nΚαλημέρα, νομίζω οτι η επόμενη κίνησή σου δεν θα έπρεπε να είναι το «Λέξεις που χάνονται 2» αλλά ένα λεξικό της παλιάς νεοελληνικής λογοτεχνίας-πχ 1880-1930- διότι εσύ το έχεις και στο έχω ξαναπεί. Άλλωστε μάλλον απο εκεί θα έψαχνε κάποιος για λέξεις που χάνονται και παράλληλα θα πρόσφερες (ή προσέφερες 🙂 ) ένα σπουδαίο εργαλείο.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:10\nΤο «πολυπράγμων» το καταλαβαίνω μάλλον αρνητικά. Συνήθως έχει μια ειρωνική χροιά. Αλλά και πολλές φορές έχει θετική έννοια που προκύπτει από τα συμφραζόμενα, όπως γράφεται και στο σχ. 2.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:26\nΣτην lifo γράφει εκτός του πολυπράγμων, οτι είσαι και φιλόλογος, ισχύει;\nΤο πολυπράγμων, εγω στις συναναστροφές και τις συζητήσεις που είχα μέχρι τώρα, το εκλάμβανα πάντα με την θετική του έννοια, π.χ δραστήριος-α, πολυτάλαντος-η κλπ. σήμερα είδα οτι έχει και αρνητική έννοια. Για την αρνητική έννοια, συνήθως χρησιμοποιώ-ούν την γνωστή φράση, πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης.\nΗ φωτογραφία είναι σκέτη ζωγραφιά, ( του Πικάσο, χε χε).\nΚαι κάτι άσχετο, τελικά ο Γιωργάκης είχε δίκιο, γίναμε η Δανία του νότου, καιρικά τουλάχιστον. Τι βροχή είναι αυτή ρε γαμώτο σαπίσαμε, πώς αντέχουν ολόκληρους μήνες με τέτοιο καιρό; Αντε να περάσουν δυο ωρίτσες, να βγεί ο ήλιος, να πάρουμε τ΄απάνω μας.\nΚαλή βροχερή μέρα! Θετικό το πολυπράγμων. Ο Λεονάρντο ήταν πολυπράγμων.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:34\n3: Αυτό που προτείνεις το έχω στο νου μου, αλλά θέλει επιτελείο, δεν είναι παίξε-γέλασε. Ούτε όμως θα κάνω σίκουελ των Λέξεων. Κάτι άλλο έχω στο νου μου.\n5: Εγώ δεν λέω πως είμαι φιλόλογος, αλλά έχω και πτυχίο Αγγλικής φιλολογίας.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:38\nΟ όρος πολυπράγμων έχει θετική και αρνητική σημασία.\nΕίσαι (γενικά μιλώ) με τη θετική σημασία πολυπράγμων, αν αποδεδειγμένα με τα θέματα που ασχολείσαι δεν υποπίπτεις συχνά σε λάθη, ή δεν ρωτάς για κάτι που δεν ξέρεις.\nΕίσαι με την αρνηιτκή σημασία πολυπράγμων, αν φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν.\nΤη θετικότητα, ή μη του όρου τη δίνει, ο τόνος της φωνής στον προφορικό λόγο, τα συμφραζόμενα στο γραπτό λόγο και ενδεχομένως κάποια smilies ( 😛 😀 😆 :X ) στον σύγχρονο γραπτό διαδικτυακό λόγο.\nΑπ’ τα συμφραζόμενα λοιπόν, καταλαβαίνει κανείς ότι, ο Δημοκίδης το έγραψε με τη θετική του σημασία.\n(πολύ βροχή σήμερα αδέλφια)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:43\nΜια πολύ ωραία λέξη (τρισχιλιετής) που αγαπώ και με την οποία αυτοχαρακτηρίζομαι είναι το αλλοτριοπράγμων.\nΕμπεριέχει βέβαια θετικά και αρνητικά στοιχεία και θεωρώ ότι είναι η καλύτερη απόδοση στα ελληνικά της αγγλικής φράσης busybody. Σίγουρα καλύτερη από αυτήν που έχει σχεδόν καθιερωθεί του μπιζιμπόντη.\nΤώρα επειδή το πολυπράγμων συχνά έχει έντονη αρνητική χροιά ίσως ο καλύτερος χαρακτηρισμός ανθρώπων σαν τον Νικοκύρη να είναι το «αναγεννησιακός» (κάποιοι τέτοιοι και αν έκαναν πολλά ταυτόχρονα! )\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:47\nΠρώτη φορά μαθαίνω για την αρνητική σημασία της λέξης «πολυπράγμων». Μόνο σε θετικά συμφραζόμενα θα τη χρησιμοποιούσα.\nΠανέξυπνη η ατάκα για τον Πάπα και το αλάθητο. 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:52\nΣτο Ποντίκι διαβάζω για αμερικανό επιστήμονα που ισχυρίζεται ότι οι αρχαίοι ήταν εξπνότεροι από μας. Έχει δίκιο! Αφενός δεν κατάλαβα αυτό το Αθηναίος του 1000 πΧ κάτω από την εικόνα του Περικλή στη Πνύκα να αγορεύει, αφετέρου μιλούσαν Αρχαία! Τυχαίο; Δεν νομίζω!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:55\nΚαλύτερα το «χαλκέντερος», αίρεται πάσα αμφισημία.\nroubinakiM (@roubinakiM) said\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:02\nαν είσαι θετικιστής το βλέπεις θετικά, αν είσαι του κλασικού, διατηρείς και μια επιφύλαξη…:-)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:03\nΤο πολυπράγμων εγώ το κρίνω από τα συμφραζόμενα, όπως δηλ. γράφει το ΛΚΝ. Θα πρόσθετα σ’ αυτό και τα επίθετα ανοίκειος και ανίερος, που έχουν αρνητική χροιά αλλά δεν βλέπω γιατί να θεωρούνται ταμπού σημασίες ουδέτερες, συνώνυμες με το μη οικείος, unfamiliar, μη ιερός, αν αυτές γίνονται σαφείς από τα συμφραζόμενα. Γιατί να καπαρώνεται και να αιχμαλωτίζεται εσαεί μια κανονικά σχηματισμένη λέξη από τις μόδες της χρήσης;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:08\nΑν θέλετε μου απαντάτε, τι δεινά θα μας συμβούν αν χαθούν οι λέξεις ζιαφέτι ,γλέντι και τσιμπούσι, θα παρεξηγηθεί\nη τουρανική ακαδημία?\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:09\nΕσείς, πώς την καταλαβαίνετε τη λέξη “πολυπράγμων”;\nΧμμμ, κάτι σαν τον Μαρινάκη ένα πράμα. Καλό για μερικούς, αδιάφορο για λίγους και κακό για τους υπόλοιπους.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:15\nΠολυπράγμων. Νομίζω πως έχει θετική έννοια η λέξη και έτσι την έχω συνηθίσει. Αποκτά αρνητική έννοια όταν ο τόνος στον προφορικό λόγο παίρνει ειρωνική χροιά, για κάποιον που ασχολείται με πολλά πράγματα αλλά δεν τα καταφέρνει, (τι θες κι ανακατεύεσαι αφού δεν μπορείς). Στον γραπτό λόγο, αν ήθελα να δώσω την αρνητική πλευρά της λέξης, θα χρησιμοποιούσα εισαγωγικά.\nΚαλημέρα, αν και δύσκολο το βλέπω…\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:16\nΜόνο με τη θετική σημασία την ήξερα τη λέξη.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:21\nπολυπράγμων, πολυσχιδής τα ξέρω και τα χρησιμοποιώ πάντα επαινετικά. Δεν έχβ ακούσει ποτέ «είναι πολυπράγμων με την ΚΑΛΗ έννοια»\nγια αυτούς που χώνουν τη μύτη τους παντού προτείνω\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:23\nΤελικά οι περισσότεροι εκλαμβάνουν τη λ. πολυπράγμων είτε θετικά είτε αρνητικά, περίπου όπως το ΛΚΝ. Στον γραπτό βέβαια λόγο λείπουν οι βοήθειες από τον τόνο της φωνής, αλλά όταν λέει κάποιος, π.χ. «Ας μας απαντήσει ο πολυπράγμων υπουργός….» καταλαβαίνεις πως αρνητικά το εννοεί.\n14: Πολύ δύσκολο μου φαίνεται να χαθεί η λέξη «γλέντι» και τα παράγωγά της. Με τι προτείνετε να αντικατασταθεί;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:30\nΜε είχε εντυπωσιάσει στην γ΄ Γυμνασίου η έκφραση «πολυπράγμων και υβριστής» (Λυσίας, Υπερ Αδυνάτου) και από τότε χρησιμοποιώ τη λέξη πολυπράγμων με την αρνητική της σημασία. Όμως, στο λόγο των άλλων, την αντιλαμβάνομαι και με θετική σημασία. Κάποιος άλλος, κάλλιστα, θα μπορούσε να χρησιμοποιεί τη λέξη εντελώς αντίθετα από εμένα. Για την καλή έννοια χρησιμοποιώ τα πολυσχιδής, πολυτάλαντος κλπ\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:32\nΚι ο παν – επιστήμων Αριστοτέλης, πολυτεχνίτης και πολυπράγμων ήταν. Άσε οι αναγεννησιακοί…\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:36\n«Έχεις αντιληφθεί γνωστούς σου να προσέχουν τη διατύπωσή τους όταν σου μιλούν, φοβούμενοι ότι θα χρησιμοποιήσουν λάθος λέξεις και θα τους διορθώσεις;»\nΤο πιθανότερο είναι να φοβούνται μήπως χρησιμοποιήσουν καμιά «καθαρευουσιάνικη» λέξη / τύπο λέξης. Η γλωσσική κριτική του ιστολογίου (όπως και του Γιάννη Χάρη κ.α.) εκεί εστιάζεται.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:39\nΤο σχόλιο 3 ήταν αρκετή ώρα στη σπαμοπαγίδα. Κι έτσι η αρίθμηση έχει αλλάξει.\nΝαι, το ξέρω ότι οι ασχολούμενοι με τα σκάφη λένε «μανιτζέβελος»\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:41\nτο γλέντι να το λέμε γιορτή, το τσιμπούσι μήπως προέρχεται απο το συμπόσιο?\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:54\n24: Δεν λέτε και το άλλο; Που όσους χρησιμοποιούν καθαρευουσιάνικες λέξεις τους στέλνω εξορία;\n26: Το τσιμπούσι δεν προέρχεται από το συμπόσιο, αν και παλιότερα είχε υποστηριχτεί αυτή η θέση. Και τον γλεντζέ; (όχι ότι η γιορτή μπορεί να αντικαταστήσει το γλέντι)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:00\nΕ, λοιπόν, ναι -η φωτογραφία είναι όλα τα λεφτά. Και η συνέντευξη μούρλια. 🙂\nΚαι για μένα, όπως για πολλούς, το πολυπράγμων πλέον στέκεται στην κόψη του ξυραφιού. Και πέφτει είτε από τη μια μεριά είτε από την άλλη ανάλογα με τα συμφραζόμενα, το ύφος, τον τόνο της φωνής.\nΌμως, συμπαθάτε με: busybody δεν σημαίνει πολυπράγμων. Σημαίνει κουτσομπόλης, αυτός που χώνει τη μύτη του στις υποθέσεις των άλλων, ανακατωσούρας και αδιάκριτος. Κι αν δεν με πιστεύετε, μια γουγλιά θα σας πείσει 🙂\nΕκτός αν άλλαξε στην πορεία και δεν το αντιλήφθηκα.\nΚαλημερούδια, μολονότι από το πρωί αισθανόμαστε σαν να μας βομβαρδίζουν οι κεραυνοί.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:05\nΚύριε Σαραντάκο σας ρωτώ επωνύμως, τα στοιχεία μου σας είναι γνωστά,δημόσια και χωρίς περιστροφές , είναι ορθό ένας πανέξυπνος άνθρωπος που βλέπει την ελληνική γλώσσα να μην διδάσκεται σωστά και να πάσχει , να αγωνιά μήπως χαθούν τούρκικες λέξεις; Γιατί δίνετε επιχειρήματα στους εχθρούς μας ; Χρέος του γλωσσολόγου δεν είναι να γράψει την λέξη αυχένας αντι για ζνίχι, σβέρκος; Αν δεν πίστευα οτι δράτε καλόπιστα δεν θα σας έγραφα ,δεν καταλαβαίνω όμως την σκοπιμότητα της επιβίωσης τουρκοαλβανικών λέξεων.\n#26, Δεν είναι κακό να υπάρχουν περισσότερες λέξεις για την ίδια έννοια, γιορτή και γλέντι δεν είναι πάντα το ίδιο πράγμα στην καθημερινή χρήση της γλώσσας. Στην τυποποιημένη φράση π.χ. «γλέντι μέχρι πρωίας» αν πούμε «γιορτή μέχρι πρωίας» ακούγεται κάπως περίεργα, δε νομίζεις;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:06\n25 Οι Λέξεις που χάνονται δεν ενδείκνυνται για καθαρολόγους\nçümbüş τουρκιστί γλέντι και είδος μαντολίνου από τα περσικά, λένε, και τον γλεντζέ να τον λέμε εορτύλο!:-)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:20\nΠάντως για τον Μπαμπινιώτη το «πολυπράγμων» χρησιμοποιείται αρνητικά:\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:21\nΠρος Alexis ,το 1830 όλοι ελεγαν ,έμεινα σε ένα χάνι, εσυ δεν νομίζεις οτι καλύτερα το λέμε σήμερα ξενοδοχείο: χαίρομαι που το τσιμπούσι δεν είναι ελληνική παρεφθαρμένη λέξη είναι κακόηχη , δεν νομίζω οτι δεν μπορούμε να εκφραστούμε ικανοποιητικά με ελληνικές λέξεις.\nΟι οδοντίατροι κοιτάζουν το συνομιλητή στα δόντια, οι τσαγκάρηδες στα παπούτσια κ.ο.κ. » Η …διατροφή του επαγγέλματος» Διατροφή είπα ! 🙂\nΝα το διαστρέψουμε(το πολυπράγμων) σε αρνητικό, σκέτο, χωρίς τα συμφραζόμενα ; Μα έτσι πάρα πολλές λέξεις γίνονται δίκοπες.\nΠολυμήχανος δεν μπορεί να είναι επίσης αμφίσημο; κι ας ήταν ο Οδησσέας (κι ο παπούς Σαραντάκος, στο θετικότατο που λέγαμε.)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:27\n@29: … Γιατί δίνετε επιχειρήματα στους εχθρούς μας ; …\n8 A jack of all trades and master of none ;-).\nΑλήθεια, πως είναι στα τούρκικα ο πολυπράγμων; Στα ελληνικά ο ντολμάς; Άντε σιγά σιγά να συμμαζευόμαστε, έχουμε ξωκείλει.Που είναι ο Κοραής να βάλει τάξη στην τούρκικη λεξοπλημμύρα που βρήκε κουϊτή σε τούτο το μπλογκ και άραξε…\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:34\nΔεν είμαι καθαρολόγος και έχω πάθος με την συλλογή και ετυμολόγηση ξένων λέξεων που πέρασαν στα ελληνικά για αυτό και είμαι εδώ, αλλά πρώτα μαθαίνεις να φοράς εσώρουχα μετά κοστούμι και μετά αν σου αρέσει φόρα τουζλούκια.\nΚαταπληκτική η συνέντευξη Νίκο! Σου αξίζει πολύ περισσότερη δημοσιότητα, έχεις τόσα πολλά και τόσο χρήσιμα να πεις!\nΚαι εντάξει όσο για την φωτογραφία δεν το συζητάμε!! 😀\nΤο πολυπράγμων και εγώ μόνο με θετική σημασία το αντιλαμβάνομαι. Βεβαίως θα μπορούσε κάποιος να το εκφέρει με τέτοιο τρόπο που θα ακούγεται ειρωνικό, το ίδιο όμως μπορεί να κάνει με λέξεις όπως «έξυπνος», «εργατικός», «διάσημος», οι οποίες είναι αναμφισβήτητα θετικής σημασίας, έτσι δεν είναι;\n@29: Σε ποιους «εχθρούς» δίνει επιχειρήματα βρε Αβοκάτε; Ποιοι είναι οι «εχθροί» για σένα, και με ποιον παρανοϊκό τρόπο φαντάζεσαι ως επιχείρημά τους το ότι χρησιμοποιούμε την λέξη «γλέντι»; Φαντάζεσαι ας πούμε κάποια αγόρευση στο Διεθνές Δικαστήριο που να υποστηρίζει ο «εχθρός» πως «τα νησιά είναι δικά μας κύριοι Δικαστές, ξεκάθαρη απόδειξη γι’αυτό, το γεγονός πως χρησιμοποιούν την λέξη ‘γλέντι’!»\nΒρε παιδιά η Ππαν πού χάθηκε; Ελπίζω να μην στεναχωρέθηκε πολύ με το «θα αστειεύεσαι ασφαλώς» προχθές, ε;\nΠπαν αν μ’ακούς, γύρνα πίσω!!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:38\n#33, Η προσπάθεια εξελληνισμού των χιλιάδων τουρκικών, αλβανικών, ιταλικών κλπ. λέξεων που έγινε κατά το 19ο αιώνα ήταν, κατά τη γνώμη μου, επιβεβλημένη και απόλυτα πετυχημένη κίνηση, όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει να ρίξουμε στο πυρ το εξώτερον κάθε λέξη που είναι γλωσσικό δάνειο από άλλη γλώσσα.\nΚαλό το παράδειγμά σου με το χάνι αλλά θα μπορούσα κι εγώ να σου αντιπροτείνω π.χ. τις λέξεις σκάλα ή καπέλο. Θα έλεγε κανείς σήμερα τη σκάλα «κλίμακα» και το καπέλο «πίλο» χωρίς να κινδυνεύει να γίνει γραφικός;\nΉ μήπως ο δανεισμός είναι κακός μόνο όταν αφορά τους …Τουρκαλβανούς;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:39\n-Βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόχευτος!\n-Ε ρε γλέντια\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:41\nΕλεξικογραφήθη και ο μπιζιμπόντης.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:42\nΣτην προσωπική μου γλώσσα, το πολυπράγμων έχει ελαφρά αρνητικό πρόσημο — για ξεκάθαρα αρνητικό λέω πολυσχιδής (ή, απλούστερα, ο πολύς). Όταν θέλω να βάλω θετικό πρόσημο λέω π.χ. δραστήριος ή, ακόμα καλύτερα, κάνω περίφραση: αυτός που έχει πολλά ενδιαφέροντα, αυτή που έχει πολύπλευρες δραστηριότητες κλπ. Θα συμφωνήσω όμως ότι ο χρωματισμός εξαρτάται από το συγκείμενο.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:46\n#41, Λες ο stefanos που πρόσθεσε το λήμμα να είναι ο Στέφανος Χίος; 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:52\nAlexis , η λέξη ρόδον είναι περσική όπως και η λέξη παράδεισος , δεν είμαι στενόμυαλος , υπάρχει πιστεύω ένα συλλογικό αισθητήριο που αποδέχεται τις συγγενείς γλώσσες ειναι οικείο το παραδεισος όχι όμως το ουγκουρσουζ, γρουσούζης\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:01\n@37: Συγνώμη αλλά θαρρώ ότι, υποπέσατε σε λογικό σφάλμα. Και εξηγούμαι:\n– Δεν έχετε ακούσει ότι η γλώσσα (-ες) είναι δυναμική (-ες) και εξελίσσονται.\n– Οι δάνειες και αντιδάνειες λέξεις σε όλες και απ’ όλες τις γλώσσες γιατί υπάρχουν;\n– Οι κάτοικοι του Μόντρεαλ μιλούν καθαρά γαλλικά;\n– Οι κάτοικοι της Μελβούρνης μιλούν καθαρά αγγλικά;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:02\nΠρώτη φορά ακούω ότι το πολυπράγμων έχει αρνητική χροιά και σημασία!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:05\nΘεωρείς το νικνέιμ σου το advocatusDiaboli ότι εγκρίνεται από το …συλλογικό αισθητήριο ;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:10\nΕ, ρε και χει το CNN τον ΓΑΠ τώρα!\nΤον ρωτάει η Christiane Amanpour αν η Ελλάδα χτύπησε πάτο!\nΑυτή τι στιγμή ο ΓΑΠ σκέφτεται.\nΕλληνικές λέξεις που χάνονται, που θάβονται δηλαδή, δεν βρήκαμε, μόνο τουρκικές ;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:13\n49 Σαν τα χιόνια. Εγώ σας περίμενα στον εθνομηδενιστικό εμφύλιο με τα Μαρασλειακά, αλλά θα είχατε δουλειές.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:17\n@48: Έληξε! ΓουΣού είσαι βιτσιόζος. 😀\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:19\n#27 Δηλαδή είναι ανακριβές ότι η δική σας κριτική στέκεται σε στοιχεία ή τάσεις που θεωρείτε καθαρευουσιάνικα; Όταν κάποιος βλέπει ότι δεν δέχεστε ούτε τύπους όπως «η γραμματέας» (προτιμώντας «η γραμματέα»), ίσως σε μια συζήτηση μαζί σας να απέφευγε συνειδητά κάτι που θα υποψιαζόταν ότι αποδοκιμάζετε ως καθαρευουσιάνικο, έστω κι αν στον ίδιο ακουγόταν οικείο. Το ότι υπάρχει και δημοτικιστικός καθαρισμός το έχουν επισημάνει γλωσσολόγοι σαν τον Μοσχονά, όχι εγώ.\nΚι ο πισωγλέντης πώς θα λέγεται, όπισθεν εορτάζων; Ε ρε γλέντια που λέει και η δυό φορές ΕΦΗ.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:22\nμε αντιστροφή του σίγμα και ροτακισμό, συνδυασμένο με μακροποίηση του «ι» σε «ου» προκύπτει ο βιρτουόζος !!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:26\nΩχ, επανάληψη ήταν, σόρι.\nΟ Γιωργάκης μίλησε σήμερα τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος).\nΥπάρχει ήδη σε βίντεο.\nΙn_ΓΑΠ και πράσινο παπάκι_mode\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:40\n49 μέτρησα πάνω κάτω 75 ελληνικές λέξεις\n53 οπισθοχαρής κατα τα οπισθογεμή όπλα\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:43\nΤζιποιντ, εσένα σε ανακάλυψε τελικά το συλλογικό αισθητήριο;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:52\nΜα εγώ δεν ενοχλούμαι από την καταγωγή των λέξεων και το νικνέιμ μου…δεν είναι αυτό που νομίζεις1\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:56\nΟτο πείτε. Και βιτσιόζος και βιρτουόζος και καπριτσιόζος και σκαμπρόζος και σπιρτόζος και γουστόζος.\nΑκόμη και φουριόζος αλλά και μαφιόζος!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:58\nΜε αφορμή το @22 στο Λυσία,οι αρχαίοι συγγραφείς χρησιμοποιούν το πολυπράγμων η το ρήμα και με τις δύο έννοιες όπως ο Πλάτωνας η ο Αριστοφάνης.Οι «νομικοί» Λυσίας και Ισοκράτης αρνητικά .Το ίδιο και Θουκυδίδης και ο Ξενοφώντας . Αντίθετα ο Πολύβιος και ο Ηρόδοτος δίνουν τη θετική πλευρά. Εχουμε δηλαδή μια συνέχεια και στις δύο σημασίες.\nΕτσι λοιπόν φαίνεται παράξενο το ότι η λέξη έχει μόνο αρνητική σημασία για τον κ. Μπαμπινιώτη, αλλά η ωραία ατάκα για το αλάθητο δεν ισχύει για τους ορθοδόξους.\nΠάντως, προσωπικά, περισσότερο από τη συνέντευξη με ευχαρίστησε το γεγονός ότι το βιβλίο μπήκε σε σπίτια που δεν γνώριζαν τη δουλειά του Νίκου Σαραντάκου ούτε το ιστολόγιο.Για ένα συγγραφέα αυτό είναι σίγουρα μεγάλη ευχαρίστηση.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:01\n>58 συγχαρητήρια ειλικρινά για την λατινομάθεια , αλλά και εσύ βρε παιδί μου καλά που δεν ονομάζεσαι βαγκιναποιντοφβιου\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:04\nΚαλή και βροχοστάλαχτη μέρα (καλά!) ! 🙂\nΩραία η συνέντευξη και η φωτογραφία κλασική πλέον!\nΈνα ποίημα σε όλους τους καθαρολόγους εραστές της αποστείρωσης από τον παππού Παλαμά:\nΎμνος των Αιώνων\tΠαλαμάς Kωστής\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:05\nΈνα ποίημα αφιερωμένο, βεβαίως-βεβαίως!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:11\nκαι ο γλωσσικός μιναρές\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:15\nΤο χάνι τώρα λέγεται αλλιώς, ο καφές λέγεται καφές και ο καναπές λέγεται καναπές και άλλες εκατοντάδες λέξεις λέγονται όπως λέγονται. Το συλλογικό γλωσσικό αισθητήριο έχει λειτουργήσει μια χαρά και έχει κρατήσει αυτά που το εξυπηρετούν για να μεταφέρει τα νοήματα που χρειάζεται.\n‘Οποιος γνωρίζει ελληνικά γνωρίζει πως άλλο σημαίνει γιορτή και άλλο γλέντι, άλλο είναι το τσιμπούσι και άλλο το συμπόσιο. Όποιος δεν το γνωρίζει μιλάει κάποια άλλη γλώσσα δικής του επινόησης. Η οποία δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να επιβληθεί στους Έλληνες.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:16\n@60: … Πάντως, προσωπικά, περισσότερο από τη συνέντευξη με ευχαρίστησε το γεγονός ότι το βιβλίο μπήκε σε σπίτια που δεν γνώριζαν τη δουλειά του Νίκου Σαραντάκου ούτε το ιστολόγιο.Για ένα συγγραφέα αυτό είναι σίγουρα μεγάλη ευχαρίστηση.\nΜπα, καλά ε΄κανε και έδωσε συνέντευξη στη Λάιφο.\nΕπιτέλους θα μάθουν και οι χίπστερς λεξιλογία.\n[κακία mode off] 😀\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:19\n65: Aerosol ομίλησε και έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους θέση, ως συνήθως. Συμφωνώ απολύτως! Όσο για τους άλλους, που ονειρεύονται το γκρέμισμα των γλωσσικών μιναρέδων, τι να πω, περαστικά και μη χειρότερα!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:30\n53,56. (Εναλλακτικώς): οπισθόφιλος!\nΑει Άει μανούλαμ!\n-Ρε χρουσούζ Χατζιαβάτη,όξω απ την παράγκα!\nΔεύρο έξω πεφιλημμένε\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 14:57\nΑπό ραδιόφωνο εντάξει, το βιβλίο μοιράστηκε, η συνέντευξη βγήκε, να φτιάξει κι ο καιρός, να κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε και επι τέλους να πάμε για ψάρεμα !!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:03\n48.Tην ίδια ώρα διάβαζα στου Στάθη\nόπως χαλαρά άλλωστε ο ντήλερ της Μέρκελ (ο κ. Ολόν) δήλωσε ότι «αν μπορεί η Γαλλία να συνεκμεταλλευθεί με την Ελλάδα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, θα το κάνει!»\n– ώπα, ρε μον αμί τρισμέγιστε! Ποιος σου ζήτησε να «συνεκμεταλλευθούμε» τα κοιτασματάκια μας; σου έστειλε κάνα τουίτ ο κ. Φαήλος Κρανιδιώτης ή σου το έταξε ο κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης; Διότι θα μου ’ρθει βαρύ να πιστέψω ότι ο κ. Σαμαράς δίνει σ’ όποιον βλέπει φως κι ανεβαίνει ό,τι μας έχει απομείνει να ’χουμε\nανεπίδεκτη γμτ. Πώς λέει βάζουμε το παραμεμπτικό μπλεδάκι;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:11\nΣέρ Αεροζόλ που έβαλες τα πράγματα στην θέση τους και χάρηκε ο κύριος Αντιφά, δεν ξέρεις ότι\nη γλώσσα επιβάλλεται και μεταφέρει εξωγλωσσικά\nκυρίαρχα ιδεολογήματα; Τίποτα δεν μάθαμε από\nαυτό το ιστολόγιο ;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:17\nΣὲ πολλὰ συμφωνῶ, ἔχω ὅμως καὶ κάποιες ἀντιρρήσεις καὶ σὲ αὐτὲς θὰ ἀναφερθῶ..\n>Μα, έτσι είναι η ίδια η γλώσσα. Επιβάλλει τις διτυπίες και τις πολυτυπίες και δεν >συμπαθεί τις απόλυτες απόψεις.\nΘεωρῶ πολὺ πιὸ ἀπόλυτη τὴν ἄποψη «αὐτὸ εἶναι μὲν σωστὸ ἀλλὰ ἀχώνευτο καὶ συνεπῶς ἐπιλέγω συνειδητὰ τὸ λάθος».\n>Κι έπειτα, το σημερινό «λάθος» είναι το αυριανό\n>σωστό. Οπότε, μεγαλύτερη σημασία έχει να καταλάβουμε πού βασίζεται ο ένας και >πού ο άλλος τύπος, παρά ποιος από τους δύο είναι «σωστός».\nὙπάρχει ἡ καθομιλουμένη καὶ ἡ λόγια γλῶσσα κι ὄχι μόνο παρ’ἡμῖν ἀλλὰ σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς. Ἡ καθομιλουμένη διαφοροποιεῖται μὲ μεγαλύτερη ταχύτητα ἀπ’ὅ,τι ἡ λόγια καὶ πάλι αυτὸ εἶναι παγκόσμιο καὶ φυσιολογικὸ φαινόμενο. Ἡ διαφοροποίηση τῆς καθομιλουμένης πράγματι ξεκινάει ἀπὸ κάποιο λάθος ποὺ ἔκανε ἕνας κι ἀπὸ κάποιους ποὺ τὸ έπαναλαμβάνουν σὲ σημεῖο ποὺ ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετὰ δὲν ξεχωρίζει τὸ σωστὸ ἀπὸ τὸ λάθος. Δὲ λέω ὅτι δὲν ὑπάρχουν λάθη ποὺ μποροῦν νὰ νομιμοποιηθοῦν γιατὶ ἂν δὲν ἴσχυε αὐτὸ δὲ θὰ ὑπῆρχε καὶ ἐξέλιξη. Ὅμως τὸ λάθος πρωτοῦ γίνει σωστὸ πρέπει νὰ δώση σκληρὴ μάχη μὲ τὸ σωστὸ καὶ νὰ βγῆ νικητής. Αὐτὸ σημαίνει πὼς οἱ μορφωμένοι ἄνθρωποι πρέπει νὰ ἀντιτάξουν τὸ σωστὸ ἀπέναντι στὸ λάθος καὶ νὰ τὸ ὑποστηρίξουν μὲ σθένος. Τὸ ὅτι τὸ σημερινὸ λάθος εἶναι τὸ αὐριανὸ σωστὸ οὔτε δεδομένο εἶναι οὔτε πρέπει νὰ τὸ προκαλέσουμε μὲ τὸ ζόρι. Ὑπάρχει κι ἕνας ἄλλος λόγος. Λέμε ὅτι μιλᾶμε ἑλληνικά, μία γλῶσσα μὲ πολυετῆ ἱστορία. Δὲν εἶναι μόνο οἱ ἐθνικιστὲς ποὺ δηλώνουν περηφάνια γι’αὐτό. Ὁ Ἐλύτης, ἕνα ἀπὸ τὰ Νόμπελ μας ποὺ δὲ νομίζω ὅτι θεωρεῖται τέτοιος, ἦταν ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς ἑνότητος τῆς γλώσσας μας. Ἕνας λαὸς μὲ τέτοια γλῶσσα ὀφείλει νὰ εἶναι, ἐντὸς λογικῶν πλαισίων βεβαίως, συντηρητικὸς καὶ νὰ διατηρῆ στὸ βαθμὸ τοῦ ἐφικτοῦ τὴν ἑνότητα τῆς γλώσσας. Καὶ μὴν ξεχνᾶμε πὼς πολλοὶ ξένοι ἐπιφανεῖς ἑλληνιστὲς θεώρησαν ἀπαραίτητο νὰ μάθουν καὶ νέα ἑλληνικά.\n>Η προσέγγιση αυτή, βέβαια, έχει ένα μειονέκτημα, πώς όταν σε ρωτούν, ας πούμε, >αν είναι σωστό το «ευχαριστώ όλους όσους με ψήφισαν» ή το «ευχαριστώ όλους >όσοι με ψήφισαν», δεν μπορείς να ξεμπερδέψεις με μια μονολεκτική απάντηση, >πρέπει να πεις πολλά.\nΔὲ χρειάζεται νὰ πῆς τίποτα. Θὰ προβῶ σὲ μιὰ ὁμολογία. Γιὰ χρόνια ἔλεγα «ὅλους ὅσους», ναί ναί τὸ ὁμολογῶ. Μέχρι ποὺ διάβασα κάποιο διακριτικὸ σχόλιο καὶ ἔμαθα ὅτι εἶναι λάθος καὶ κυρίως κατάλαβα γιατὶ εἶναι λάθος.Δὲ χρειάστηκε πολὺ γιὰ νὰ τὸ ἀπεμπολήσω ἂν καῖ καμιὰ φορὰ μπορεῖ καὶ νὰ μοῦ ξεφύγη. Δὲν εἶμαι ἀλάνθαστος ἀλλὰ θέλω νὰ διορθώνω τὰ λάθη μου. Ἡ ἄποψη ποὺ ἐκφράζεις βολεύει αὐτὸν ποὺ θέλει νἄχει πάντα δίκιο. Ἔχω ἀκούσει καὶ τὴν ἄποψη «ἀφοῦ μὲ καταλαβαίνεις εἶμαι σωστός». Μὲ αὐτὴ τὴ λογικὴ ἂν πῶ «ἐγκὼ τέλει νὰ φάη» μὲ καταλαβαίνεις, ἀλλὰ δὲν εἶμαι σωστός. Ἡ ἄποψη αὐτὴ μὲ βρίσκει ἀντίθετο λόγῳ παιδείας.\n>Θα έλεγα ότι τέτοιοι χωροφύλακες της γλώσσας υπήρχαν πάντα και παντού. Δεν ελλοχεύουν μόνο στο Διαδίκτυο τέτοιοι ανεκδιήγητοι τύποι.\nΚαὶ τὰ μεζεδάκια τοῦ σαββάτου ὅμως τέτοιο εἶναι. Κάνει ἕνας ἕνα λάθος καὶ τὸν κάνεις ρεζίλι. Σωστὸ εἶναι νὰ τοῦ στείλεις ἕνα προσωπικὸ μήνυμα καὶ νὰ τοῦ πῆς νὰ τὸ διορθώση.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:18\nΝα με συγχωρεί το @ 66 αλλά επειδή τα δικά μου ελληνικά είναι φτωχά, όσα εμαθα μέχρι το γυμνάσιο στα τέλη του 60 και 45 χρόνια είμαι έξω, δεν καταλαβαίνω τη παρατήρηση ούτε βέβαια και τι σημαίνει χιπστερς . Εμένα το ιστολόγιο μου δίνει γλωσσικό οξυγόνο. Το περισσότερο σημαίνει πιο πολύ . Ισως να μην εκφράστηκα σωστά. Ισως, ακριβώς, επειδή τα δικά μου ελληνικά είναι φτωχά γιαυτό και θεωρώ σημαντική επιτυχία να μπει το βιβλίο σε σπίτια που οι άνθρωποι τους δεν είναι αναγκαστικά ούτε πολυπράγματοι ούτε επιστήμονες .\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:19\n72. Ἤθελα νὰ πῶ «ὅλους ὅσους» ἀδιακρίτως\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:20\nΜήπως την πάτησα επειδή είμαι καινούργια κι αφελής\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:23\n:Όταν είδα τη λέξη «πολυπράγμων΄’ στο περιοδικό Lifo σκέφτηκα πως μάλλον δεν πάμε καλά. Γιατί μέχρι σήμερα δεν άκουσα να λένε ή να γράφουν αυτή τη λέξη για καλό .. Άνοιξα το λεξικό που έχω στη διάθεση μου ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ- ΦΥΤΡΑΚΗΣ και είδα ότι δίνει πρώτα τη θετική σημασία και ύστερα την αρνητική και θεώρησα ότι και Α.Δ την χρησιμοποιεί με την καλή σημασία. Έτσι συνέχισα το διάβασμα της συνέντευξης χωρίς προκατάληψη. . Είναι μια υπέροχη συνέντευξη. Καταπληκτικές και οι ερωτήσεις αλλά και φυσικά οι απαντήσεις.\nΌσο για το φόβο που ένοιωθε ο Α.Δ μη πει κάποια κοτσάνα και ξαναδιάβασε τις ερωτήσεις του, αυτόν τον φόβο τον είχα και εγώ στην αρχή όταν πρωτογνώρισα το μπλόγκ. Πολλές έγραφα κάποιο σχόλιο αλλά στο τέλος δεν το έστελνα για δημοσίευση, Διαβάζοντας όμως σχεδόν καθημερινά τα άρθρα σου, άρχισα να τα στέλνω γιατί ένοιωσα πως δεν είσαι ο άνθρωπος που θα παρίστανε το δάσκαλο ο οποίος διορθώνει τους μαθητές του. .\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:25\n77. Ἐγὼ τὸ «πολυπράγμων» μὲ θετικὴ σημασία τὸ ἤξερα. Λέτε νὰ κάνω λάθος; :-Ρ\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:27\n52: Δεν μπορώ να μπω στο μυαλό του υποθετικού «κάποιου» βέβαια, αλλά δεν νομίζω ότι κάνω κριτική σε καθιερωμένους τύπους χωρίς λόγο, μόνο σε ελληνικούρες. Φυσικά, ουδείς αλάθητος, άρα κι εγώ έχω πέσει κάμποσες φορές έξω. Όμως νομίζω πως κάνετε λάθος όταν λέτε πως «δεν δέχομαι» τον τύπο «η γραμματέας». Και τον δέχομαι, και τον χρησιμοποιώ, αλλά λέω ότι δεν είναι απόλυτα ικανοποιητικός.\nΑλλά αψευδής μάρτυς (να πω κι ένα καθαρευουσιάνικο να ευφρανθεί η καρδιά σας) είναι τα σχόλια εδώ. Θυμάστε να έχω επιπλήξει κανέναν για καθαρευουσιάνικο τύπο;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:31\nΑπό δω και πέρα, όποιος λέει γλέντι και μεράκι να ξέρει ότι μεταφέρει εξωγλωσσικά κυρίαρχα ιδεολογήματα και είναι εν γνώσει του πλέον εθνομηδενιστής και νεοταξίτης. Να δω πώς θα ζητήσω αύριο από το βιβλιοπωλείο τους »Αλανιάρηδες» του Βουτυρά! Όποιος φίλος έχει να μου προτείνει συνώνυμη λέξη παλαιόθεν ελληνική, πολύ θα με υποχρεώσει. Ελπίζω, βέβαια, να καταφέρω να συνεννοηθώ με τον βιβλιοπώλη.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:34\n29-49: Στις Λέξεις που χάνονται δεν έχω μόνο δάνειες λέξεις, έχω και αυτόχθονες. Πρόχειρα, χωρίς να κοιτάζω το βιβλίο: έχος, είδισμα, θουρίδα, πανέμνοστος, αβαγιανός, αθιβολή. Πρέπει να είναι πάνω από 50, ούτε που έκατσα να τις μετρήσω.\nΆσε που το μέτρημα δεν θα έβγαινε σωστό γιατί πώς θα τα λογαριάσεις τα αντιδάνεια; Την τσαέρα ας πούμε ή το αμπανόζι; Μισά ελληνικά και μισά ξένα;\nΓια μένα άλλωστε όλες αυτές οι λέξεις είναι ελληνικές, και δάνειες και αυτόχθονες. Από τη στιγμή που το τσιμπούσι και το γλέντι κλίνονται, είναι ελληνικότατα και πολύτιμα, όπως και από τη στιγμή που το ξενάκι γεννήθηκε εδώ και πάει σχολείο εδώ το λογαριάζω για ελληνάκι.\_\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:39\n60: Έχετε απόλυτο δίκιο, γι’ αυτό άλλωστε και συμφωνήσαμε να διατεθεί το βιβλίο με το Βήμα, έφτασε σε μέρη που δεν θα έμπαινε αλλιώς.\nΑλλά για τον πολυπράγμονα, με πιάσατε ελαφρώς αδιάβαστο, δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι έχει θετική απόχρωση και στα αρχαία, τον Λυσία και τους άλλους είχα κατά νου.\nΚρατάω όμως μια πολύ μικρή επιφύλαξη, μήπως στις νεότερες εκδόσεις του ο Μπαμπ. έχει προσθέσει τη θετική σημασία της λέξης.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:41\nΑν οι φίλοι καθαρολόγοι δεν είναι φίλοι της ποίησης, να τους αφιερώσω τότε και ένα πεζό:\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 15:44\n>Θυμάστε να έχω επιπλήξει κανέναν για καθαρευουσιάνικο τύπο;\nΠάντοτε επιβλέπων και μηδέποτε επιπλήττων.\n72: Υπάρχει αυτή η φάση που πολεμάς το λάθος και μετά το δέχεσαι -βλέπε π.χ. τη μεταβατική χρήση του «επικοινωνώ».\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:09\n72 Και εγώ θεωρώ αναγκαίο να τονίζεται ότι το αναπόφευκτο της γλωσσικής εξέλιξης δεν σημαίναι ότι ο ομιλητής κάθεται σα χάχας και βλέπει τα τρένα να περνούν αλλά μπορεί και να αντιστέκεται, άλλωστε μικρό ποσοστό από τα καινοφανή και τα λάθη καθιερώνεται τελικά. Η ιστορία της Ελληνικής είναι γεμάτη από νήματα που δεν βρήκαν συνέχεια.\nΩστόσο ο μορφωμένος ή ο γλωσσικά ευαισθητοποιημένος καθόλου αυτονόητο δεν είναι ότι θα είναι α πριόρι συντηρητικός.\nΊσα ίσα, ακριβώς επειδή είναι πιο ευαισθητοποιημένος μπορεί να εκτιμά και καλύτερα κάτι καινούργιο, επειδή είναι πετυχημένο, εξυπηρετικό (π.χ. μεταβατικές χρήσεις άλλοτε αμετάβατων ρημάτων) ή απλώς το βίωμα με το οποιο το συνδέει να λειτουργεί μέσα του πιο έντονα απ ό,τι σε κάποιον πιο αδιάφορο.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:12\nΤη φοβερή φωτογραφία τη σχολίασα αλλού 😉\nΠολυπράγμων ψηφίζω μόνο θετικό, τουλάχιστον στην κανονική εκφορά του λόγου. Θα έλεγα ότι ανάλογα με τα συμφραζόμενα μπορεί και να προσδώσει ειρωνική χροιά στον προσδιοριζόμενο (ο πολυπράγμων υπουργός), αλλά νομίζω συμβαίνει με όλες τις λέξεις.\nΓια μένα η φράση του Δημοκίδη έχει απολύτως ξεκάθαρη θετική σημασία. (Όχι για να δείτε τι αντικειμενική που είμαι 🙂 )\nΚαι ο πολυσχιδής δεν καταλαβαίνω γιατί μπορεί να θεωρηθεί αρνητικό, εκτός και αν οι των θετικών επιστημών μετράν τις λέξεις με άλλα γράδα.\n@24-25 Το επιβεβαιώνω! Εμένα που αρνούμαι ν’ απαρνηθώ το υ της Βαυαρίας, μ’ έχει στείλει σ’ ένα μεγάλο κάστρο, που φυσάει συνέχεια νοτιάς, ειδικά όταν έχω πλύνει το αμάξι. Χάλια!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:27\n@84 Δηλαδή ακούς κάτι σαν «ο Νίκος επικοινωνεί μια κοσμοπολίτικη αύρα και ένα πολύ δυναμικό χαρακτήρα» (σικ και λίγα λέω), και δε σου ‘ρχεται θάνατος;\n@85 Το αγαπημένο μου αμετάβατο σε μεταβατικό ρόλο είναι το «πεινάω».\nΔεν θα ξεχάσω ποτέ τον αδερφό μου πιτσιρίκι πεινασμένο να σπρώχνει τα ρεβίθια και να λέει στη μάνα μου μ’ ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο «μα εγώ πεινάω ομελέτα» 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:35\n@73: Δεν γνωρίζεις τους χίπστερς; 😮\nΖουν ανάμεσά μας. 😀\nΤα έντυπά τους είναι η Λάιφο (όταν κυκλοφορούσε έντυπη) και η AV.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:00\n80 – Και το ξενάκι που γεννήθηκε εδώ και παει σχολείο εδώ το λογαριάζω για ελληνάκι. Ε να αυτά γράφεις, και τρελαινόμαστε εμείς οι καθαροί (απο Περικλή και πρίν) ΕΛΛΗΝΕΣ, κι οχι μόνο αυτό, γράφεις και το Ελληνάκι με ε. Αλλα σε λίγο καιρό που θα κυβερνήσουμε, ξέρεις που θα σε στείλουμε για διακοπές και αναμόρφωση.\nΠροσπαθούσα να θυμηθώ με ποιόν μοιάζεις στην φωτογραφία, όταν την είδα στην Lifo μου ήρθε στο μυαλό το σκίτσο του Φρόϊντ, (ξέρεις αυτο με την γυναίκα, που φτιάχναμε μικροί), αλλα κατέληξα στον Βίλχελμ Ράϊχ, αν ήταν εντελώς ανφας. Εσύ την έδωσες για δημοσίευση;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:02\n»Εγώ πεινάω ομελέτα» ! Ό,τι εκφραστικότερο γλωσσικά έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό! Τα πιτσιρίκια είναι οι καλύτεροι γλωσσοπλάστες, πάει και τέλειωσε!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:15\n90 – Άμα σου ρίξει καμιά βόμβα το παλιό βομβαρδιστικό, θα φταίει, με αυτά που γράφεις;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:19\nΔεν ξέρω τι νούμερα είναι τώρα οι χίπστερς, αλλά ο Γκίνσμπεργκ τους μνημονεύει στο »Ουρλιαχτό» του (σε εξαιρετική μετάφραση του Άρη Μπερλή):\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:22\n90: Όχι, ρε Λάμπρο, αφού είμαστε φίλοι. Είδες με πόση λεπτότητα, σχεδόν τρυφερότητα, με προσφωνεί; »Κύριος Αντιφά»! »Μεσιέ Αντιφά» θα ήταν πιο εύηχο.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:26\nΠώς μ’ αρέσουν τα τσουβαλιάσματα του στυλ «σχόλιο #88.»\nΔιαλέξτε και πάρτε χιπστεράδες. Ανάμεσά τους και γνωστοί μας, σεβαστοί σχολιαστές του Σαραντάκου.\nΚι ακόμα περισσότεροι εδώ.\nΈλεος. Λίγη μετροέπεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. 😦\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:28\nΕμφανίζομαι ως κομήτης μόνο και μόνο για να πω ότι στη φωτογραφία του 40ακου στη συνέντευξη μου φάνηκε ότι είδα φυσιογνωμική ομοιότητα με αυτόν εδώ.\nΓια τα γλωσσικα δεν λέω τίποτα.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:46\nΤο πολυπράγμων μέχρι σήμερα το αντιλαμβανόμουν με τη θετική έννοια (επειδή, φαντάζομαι, πάιζει ρόλο και η ηλικία, είμαι τριανταφεύγα).\nΗ πρόταση του 4 (λεξικό της παλιάς νεοελληνικής λογοτεχνίας-πχ 1880-1930-) σαν ιδέα είναι φοβερή μιας που θα κάλυπτε ένα τρομερό κενό και σίγουρα θα ήταν χρήσιμο βοήθημα, τουλάχιστο για μαθητές που έρχονται αντιμέτωποι με κείμενα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τη σημερινή γλώττη και αποθαρύνονται (κρίνοντας από το δικό μου παρελθόν). Αλλά , όπως σχολίασες κι εσύ, αυτό μου φαίνεται τεράστιο εγχείρημα και μάλλον αδύνατο για έναν άνθρωπο. Κανονικά θα έπρεπε ένα τέτοιο εγχείρημα να προω8η8εί από το υπουργείο παιδείας. Κανονικα…. 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 17:53\n86: Χαχαχα, έτσι!\n87: Όχι, αλλά το δέχομαι, όπως όταν μαθαίνεις ότι ζεις σε σεισμογενή περιοχή 🙂\n88: Και τώρα βγαίνει έντυπη\n89: Ναι, εγώ την έδωσα, μαζί με άλλη μία (που είναι στο αυτί του βιβλίου μου) και διάλεξαν\n95: Αυτό το είπε και κάποιος άλλος, σχολιαστής στη Lifo.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:01\nΘα μπορουσε, εναλλακτικα, να σας αποκαλεσει και «πολυτροπο» ! Παντα με τη θετικη σημασια! (απολογουμαι για το ατονικο, αλλα εχει κολλησει το πληκρολογιο και σκεφτηκα τα κεφαλαια κουραζουν!)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:14\nNα βάλουμε κι ένα τραγουδάκι του Νικ Κέιβ:\nΟρίστε ένα κείμενο για την γλώσσα. Συγνώμη για το μέγεθος αλλά θεώρησα χρήσιμο να ρίχνουμε και ένα βλέφαρο στο βάθος και στα δύσκολα.\nἩ γαλλικὴ εἶναι γλώσσα καλλιεργημένη εἰς τὸ ἔπακρο, διαθέτει πλαστικὴ ἐκφραστικότητα καὶ ἀποδίδει τὰ νοούμενα μὲ ἀκρίβεια, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ νέα ἑλληνικὰ πού, ἐὰν θεωρήσουμε τὸν σημερινὸ ἐκβαρβαρισμὸ παροδικόν, εἶναι γλώσσα ἀκόμη ἀσχημάτιστη, ἀναλυτική, δύσκαμπτη καὶ ἀδιάθετη στὶς λεπτὲς ἀποχρώσεις τοῦ πνεύματος. Πρόκειται ὅμως γιὰ μειωμένη ἐκδοχὴ τῆς ἀρχαίας καὶ συνεπῶς τὰ ἀποθέματά της εἶναι ἀπέραντα, τὰ δὲ μέσα της δυνάμει ὁριακά. Ὑπ᾿ αὐτὴ τὴν ἔννοια ἡ ὑπεροχὴ τῆς γαλλικῆς δὲν μοῦ στάθηκε, ὁμολογῶ, μεγάλο ἐμπόδιο ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς ἀνέτρεχα διαρκῶς στὸν γλωσσικό μας θησαυρό, ὁρμώμενος ἀπὸ τὸ ζωντανὸ αἴσθημα. Μὲ τυράννισε ἐν τούτοις ὁ διαφορετικὸς ρυθμὸς τῶν δυὸ γλωσσῶν, ἡ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη ἐσωτερική τους διάσταση, τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν γαλλικὴ τὸ βάρος πέφτει κυρίως στὸ οὐσιαστικό, ἐνῶ ἡ ἐλληνικὴ βασίζεται στὸ ρῆμα. Στὴν γαλλικὴ πρόταση τὸ περιεχόμενο ἀναλύεται κατὰ κανόνα εἰς τὰ ἐπὶ μέρους στοιχεῖα, ἡ ἐνέργεια οὐσιαστικοποιεῖται, τὸ δὲ ρῆμα παίζει ρόλο κοινοῦ χρονικοῦ προσδιορισμοῦ: τὸ εἶναι καὶ ὁ χρόνος διακρίνονται. Ἡ συρροὴ τῶν οὐσιαστικῶν δημιουργεῖ ἕνα λόγο ἀφηρημένο, ποὺ ἀντὶ νὰ φανερώνη ἀναπαράγει ὀρθολογιστικά, καὶ ἡ οὐσιαστικότης συνοδεύεται ἀπὸ μονοσημία τῶν ὅρων, χαρακτηριστικὸ προϊὸν τῆς ροπῆς τῶν νεωτέρων γλωσσῶν νὰ διαφορίζουν τὶς ἔννοιες, ροπῆς ἀσυμβίβαστης μὲ τὴν ποιητικὴ πολυσημία τῆς ἀρχαίας καὶ τὸν αὐθορμητισμὸ τῆς νέας ἑλληνικῆς.\nΠαράδειγμα. Ἡ τυπικὰ γαλλικῆς δομήσεως φράση: La destruction de l᾿ imitation initiale s᾿ effectue lorsque…, μεταφραζόμενη «πιστά» («ἡ καταστροφὴ τῆς ἀρχικῆς μιμήσεως ἐπιτελεῖται ὅταν…») μᾶς ξενίζει, διότι ἡ ἐνέργεια δηλώνεται μὲ οὐσιαστικὸ («ἡ καταστροφή»), ἐνῶ τὸ ρῆμα («ἐπιτελεῖται») τὴν τοποθετεῖ ἁπλῶς στὸν παρόντα χρόνο. Ἐὰν ὅμως διαβάζαμε: «ἡ ἀρχικὴ μίμηση καταστρέφεται ὅταν…» ἡ ἀπόδοση δὲν θὰ ἐνοχλοῦσε, δεδομένου ὅτι τὸ ρῆμα («καταστρέφεται») ἀποτελεῖ οὐσία μαζὶ καὶ ἐνέργεια, ἡ δὲ φράση ἀντὶ νὰ διακρίνη λογικὰ τὰ τεκταινόμενα, γίνεται δυναμική τους ἐκφορά. Ἡ διάσταση τῶν γλωσσικῶν ρυθμῶν εἶναι τέτοια, ὥστε σὲ ὠρισμένες περιπτώσεις ἡ ἀδιάκριτη «πιστή» μετάφραση παραμορφώνει τὸ πρωτότυπο, ὅπως αἴφνης στὴν φράση: Le problème est l᾿ impossibilité de l᾿ erreur. Ἀποδίδοντας τὸ impossibilité de l᾿ erreur μὲ «ἔκλειψη τοῦ λάθους» («τὸ πρόβλημα εἶναι ἡ ἔκλειψη τοῦ λάθους»), ἐννοοῦμε πῶς ἔχει ἤδη ἐκλείψει ἢ ἐκλείπει ἐν γένει τὸ λάθος, ἐνῶ πρόκειται ἀκριβῶς περὶ τοῦ ἀντιθέτου, ζητεῖται δηλαδὴ «νὰ ἐκλείψη τὸ λάθος». Εἶναι ἑπομένως φυσικό, τὸ κράτος τῆς οὐσιαστικότητος νὰ προκαλῆ τὸ γλωσσικό μας αἴσθημα καὶ νὰ πλήττη τὴν ἔκφραση, ἀφοῦ στὴν ἑλληνικὴ τὰ πράγματα δὲν ἐκλογικεύονται, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἐκτίθενται. Μὴν ξεχνοῦμε πὼς ἡ ἀρχικὴ σημασία τῆς λέξεως ἀλήθεια εἶναι «ἀκριβὴς ἔκθεση» καὶ δηλώνει ἕνα λόγο φωτοδότη, ἐνῶ οἱ Λατίνοι τὴν κατενόησαν καὶ τὴν παρέλαβαν ὡς «ὀρθὴ ἀπεικόνιση».\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:15\n#86(γ): πολυσχιδής: αυτός που έχει διαιρεθεί σε πολλά μέρη, που έχει πολλές διακλαδώσεις (από το Βικιλεξικό).\nΑπό κει η δική μου αρνητική χρήση, που ούτε τα γράδα των θετικών επιστημόνων χαρακτηρίζει (ένας είμαι, διάλοε!) ούτε είναι οικουμενική, και μπορεί να είναι και λάθος στην τελική — αλλά έχει την εξήγησή της. Δες και την αντστοιχία με το Αγγλικό spreading himself too thin.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:19\nΟι νεοφιλελεύθεροι και εκσυγχρονιστές λέγονται τώρα χιπστεράδες;\nΈνας πάντως απ’ τους σεβαστούς προπαγάνδιζε πρόσφατα το δικαίωμα στην απεργοσπασία* μετονομάζοντάς το βέβαια σε δικαίωμα στην εργασία.\n*άλλη μια λέξη που χάνεται\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:23\nΝαι, κυρία Στούκα (100), κάπως έτσι κάποιοι επιστήμονες έδειξαν, λέει, ότι speakers of [languages that grammatically associate the future and the present]: save more, retire with more wealth, smoke less, practice safer sex, and are less obese. 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:26\n103: Πω-πω ράμφισμα!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:28\nΕίδα και τη φάτσα του Κανέλλη ανάμεσα στους νεοφιλελεύθερους χιπστεράδες (;). Παντού χωμένη αυτή η νυφίτσα! Το δικαίωμα στην απεργοσπασία, στην πείνα, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση, στην αστεγία, στην αυτοκτονία είναι θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και οι νεοφιλελέδες θα τα υπερασπίσουν μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος (των άλλων).\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:31\n104 Ναι αλλά πρέπει να διορθώσεις το λινκ, βλέπω (και να σβήσεις το παρόν) 🙂 Το σωστό είναι http://faculty.som.yale.edu/keithchen/papers/LanguageWorkingPaper.pdf\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:48\n106 Εντάξει, το είδαμε και μέσω Ακίνδυνου απ’ το μπαζάρισμα.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 18:53\nΜια φραπεδιά για αναμάγευση.\nΑντίο καφέ στο τζισβέ (τζουσβέ,των δυτικότερων).\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:16\n>”Εγώ πεινάω ομελέτα” !\nΚι ήρθε για πρώτη φορά η φίλη μου Κωνσταντίνα στην ελλάδα. Γεννημένη στην CCCR από πολιτικούς πρόσφυγες. Διαβάζει στο μενού «Ομελέτα». Και παραγγέλλει «Αμελέτα». (Στα ρώσικα το «ο» αν δεν τονίζεται προφέρεται «α». Π.χ. товарищ = Ταβάριτς, большой=Μπαλσόϊ.\n-Αμελέτα; Αμελέτητα ε;\n-Και μου φέρανε όρχεις Γιάννη μου.\nΚαθηγήτρια Ζωολογίας στο Παν Πάτρας μετά.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:19\nΠαρακαλούνται οι σκοτεινές δυνάμεις που με ύπουλο τρόπο και κτηνώδη βία επέβαλλαν τη λέξη «γλέντι» και τα συνακόλουθα ιδεολογήματα στους Έλληνες να μαζευτούν πάραυτα στην πλατεία του χωριού για να βομβαρδιστούν παραδειγματικά. Την σεμνή τελετή θα ακολουθήσει Στέλιος (όχι Καζαντζίδης, ο άλλος).\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:32\n@97γ: Και γιατί δεν την βλέπω πλέον στα σταντ του μετρό, εν αντιθέσει με τη αντίπαλη AV;\nΌχι ότι καίγομαι δηλαδή, 😛 αν και κάποτε τις ξεφύλλιζα κάνοντας μεγαλύτερες χρονικά διαδρομές στο μετρό και λεωφορεία.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:43\nΣτέλιος; Ποιος Στέλιος;\nΚαζαντζίδης δεν είναι.\nΚούλογλου; Ράμφος; Χατζηιωάννου (της EasyJet); Παπαθεμελής; Στέλιος Μπαμπούλας (αχρείαστος νάναι); Ο Πατακός;\nΟ δικός μας εδώ;\nΠοιος Στέλιος τεσπά;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:49\n>Για τα γλωσσικα δεν λέω τίποτα.\nΚαλά κάνεις. Αν είναι σαν τα φυσιογνωμικά σου 😦\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:51\nΜπαμπούλας και ονλάιν τελετές ;\nΚλαίω … 😆\n>αν και κάποτε τις ξεφύλλιζα κάνοντας μεγαλύτερες χρονικά διαδρομές στο μετρό και λεωφορεία.\nΔλδ; Ξέχναγες να κατέβεις στη στάση σου;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 19:56\n>Ορίστε ένα κείμενο για την γλώσσα. Συγνώμη για το μέγεθος αλλά\nΤο μέγεθος δεν μετράςι γενικά.\nΟύτε στη γλώσσα\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:42\n@90 Έτσι! 😀 Εγώ βέβαια συνήθως πεινάω ντολμαδάκια, ριφάκι, αγκινάρες με κουκιά, χορτοπιτάκια και άλλα που ο αδερφός μου δεν τα πεινάει καθόλου, αλλά και για μια ομελέτα καθώς πρέπει δεν θα λεγα όχι. 😉\n@101 Εγώ πάλι που είμαι λουκουνίστρια διαβάζω: «πολυσχιδής -ής -ές: που διακλαδίζεται σε πολλά μέρη, που εκτείνεται σε πολλούς τομείς, πολύπλευρος: ~ δράση / προσωπικότητα. Πολυσχιδές έργο.» και δεν βλέπω τίποτε αρνητικό. Και εντάξει ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιεί την κάθε λέξη κατά πως του αρέσει, άμα συνεννογιέται…\n« (ένας είμαι, διάλοε!)» Ναι αλλά μπορεί να είσαι πολυσχιδής προσωπικότητα, πού το ξέρω εγώ; 😀\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:49\n111: Προφανώς μειώθηκαν τα «επιλεγμένα σημεία» διότι έχει κεσάτια η διαφήμιση. Κι εγώ για να θαυμάσω τη φάτσα μου χρειάστηκε να πάω στα γραφεία τους να την πάρω, από αλλού είχε τελειώσει.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:53\nΔιορθώθηκε το 103, αλλά βαριέμαι να σβήσω το άλλο.\n>αλλα κατέληξα στον Βίλχελμ Ράϊχ\n>μεγάλη επιρροή του Βίλχελμ Ράϊχ επάνω μου\n> Δύο βιβλία του Βίλχελμ Ράϊχ, που αναλύουν σε βάθος\n>μου ήρθε στο μυαλό το βιβλίο του Βίλχελμ Ράϊχ\n>Ο Βίλχελμ Ράϊχ λέει στα βιβλία του, οτι η σεξουαλική καταπίεση\n>Λειτουργία του οργασμού, του Βίλχελμ Ράϊχ\n>ο Βίλχελμ Ράϊχ στο βιβλίο, Η μαζική ψυχολογία του φασισμού,\nΕσύ ξεπέρασες και μένα που κάποτε υπέγραφα τα ε-μελια (ηλεμηνύματα;) μου με το:\nLove, work and knowledge του Wilhelm Reich.\nΠρέπει κάποτε να απογαλακτιστείς όκως.\nΕρχεσαι στο νου μου τακτικά Λάμπρο. Συζητάω συχνά με έναν άλλο Ραϊχ-ικό εδώ. Έναν γείτονά μου εναλλακτικό γιατρό από το Θιβέτ. Παντρεμένος με ελληνίδα, ένας γλυκύτατος Θιβετιανός. Ιδιος στη φάτσα και στο χαμόγελο με τον Δαλάι Λάμα και κολλημένος στον Ράϊχ για τα καλά, όπως εσύ.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 21:00\nΘα πρότεινα να την αλλάξεις με αυτήν του προφίλ σου.\nΕίναι πολύ πιό όμορφη και σε εκφράζει.\nΚαι ας λένε ότι φέρνει λίγο προς ρευουσαρισμένη φωτό του ανακριτικού της Αντιτρομοκρατικής.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 21:02\n#117(β) — Καταπώς φαίνεται εγώ είμαι στραβόξυλο και γραπώνομαι σε ό,τι πιο αρνητική ερμηνεία μπορεί να βγει, ενώ εσύ είσαι απλόχερη στην καλοσύνη. Δηλαδή δεν άλλαξε και τίποτε, όπως τα ξέραμε. 😉\n#117(γ) — Πολυσχιζοφρενής, ίσως, πολυσχιδής μπα.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 21:49\n@122α Για να το λες εσύ που θα ξέρεις, στραβόξυλο θα είσαι. Δε θα διαφωνήσω 😀\n@122β Δεν σας φοβάμαι εσάς των θετικών σπουδών. Βάζετε τη λογική μπροστά και υποχωρούν όλα τα παράλογα.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:22\n120 – Nα απογαλακτιστώ; μα ακόμα είμαι στα 52. Την φωτογραφία την είδα στην lifo, και όπως έγραψα, στο μυαλό μου ήρθε το σκίτσο του Φρόϊντ, αλλα δεν μου κάθονταν καλά, οταν είδα τυχαία στο δωμάτιο της κόρης μου ενα βιβλίο του Ράϊχ, μου θύμισε τον Νικοκύρη, (στο πιο πιο συγχυσμένο και απελπισμένο) βέβαια η Σοφία χτύπησε κέντρο. Για τα υπόλοιπα που λές, δεν είναι ακριβώς έτσι, (αν και αυτό δείχνουν τα σχόλιά μου) οχι δεν είμαι Ραϊχικός, και τίποτα σε ικός και ισμός. Απο κεί πέρα, εδω και 34 χρόνια που ελέγχω τα λεγόμενά του, δεν βλέπω να έχει πέσει έξω, το αντίθετο βλέπω δυστυχώς, ειδικά με τον φασισμό και την αιτία του. Είναι και κάποια άλλα πράγματα όπως η οργόνη, ή τσί για τους κινέζους, πράνα για τους ινδούς κλπ, γενικώς η λεγόμενη ζωτική ενέργεια, που όσοι έχουν ασχοληθεί, είτε με τον βαθύ διαλογισμό, είτε με κουνγκ φού (σε άλλο επίπεδο απο το κινηματογραφικό) είτε με την μέθοδο Σίλβα, γνωρίζουν οτι υπάρχει και μας διαπερνάει. Έχω ασχοληθεί πολλά χρόνια με την οργόνη (και με τα υπόλοιπα) την έχω μετρήση, τη αντιλαμβάνομαι στο σώμα μου, και είναι ο κύριος λόγος που δεν αρρωσταίνω, όπως και η οικογένειά μου, σε αντίθεση με τους γνωστούς μας και αγνώστους, είμαστε η κατάρα των φαρμακευτικών εταιρειών. Όταν ακούμε για φάρμακα για το συνάχι, τον λαιμό, τον πονοκέφαλο, κλπ, απλώς γελάμε, εδω και 10 χρόνια δεν έχουμε πάρει ούτε ασπιρίνη. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου φίλε μου, δεν υπάρχει λόγος να αρρωσταίνεις, ρώτα τον φίλο σου τον Δαλάϊ, δεν είναι Ραϊχικός, κατι ξέρει, έλεγξέ το, δεν είναι απόκρυφο μυστικό, απλή κονή λογική είναι, τα πάντα είναι στον εγκέφαλό μας, εξαρτάται απο την χρήση που του κάνουμε. Ενα απλο παράδειγμα, ολοι ξέρουμε οτι αμα κρυώσουμε θα αρρωστήσουμε, είναι έτσι;\nΚάποια μέρα, θα σε επισκεφτώ να τα πούμε απο κοντά, να γνωρίσω και τον φίλο σου τον γιατρό.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:28\n90.117. Ευθέως ανάλογο:\nMεγάλο Σαββάτο απομεσήμερο.Κατά το τοπικό έθιμο καίμε τον Ιούδα στη γειτονιά ,τρεις-τέσσερις αφάνες στο σοκάκι,που τις πηδάμε σαν τις φωτιές του Αη Γιάννη. Τα αυγά έχουν βαφτεί νωρίτερα, τα καλιτσούνια φουρνίζονται και ευωδιάζει φρέσκια μυζήθρα, κανέλα και βανίλια. Κρεατικά που βράζουν για τη μαγειρίτσα προσθέτουν λαχταριστές ‘αχνες στο..»παλίνψηστο». Τρέχουμε, πηδάμε, γελάμε στον Ιούδα, αλλά οι ώρες αργούν ως την Ανάσταση.Η νηστεία των ημερών εξελίσσεται σε αβάσταχτο μαρτύριο.\nΟ αδελφός μου βελάζει από ώρα στην αυλή:\n-Πεθαίνω από την πείνα!\nΒγαίνει η γιαγιά:\n-Έλα παιδάκι μου να σου βάλω λίγη φακή(ανάλαδη, νερόβραστη)\n-Δε θέλω φακήηη!\n-Έλα να φας.’Εχει και βραστές πατάτες,\n-Όϊ, δε θέλω πατάτες!\n-Δυό μπουκιές να μην πεινάς.Ίσαμε το βράδυ,την Ανάσταση. ‘Εχει και ντοματόσουπα\n-Μα εγώ πεινώ από τη μυζήηηηθρα γιαγιά!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:56\n#123. Πάντα μέσα πέφτεις εσύ, και στο άλφα και στο βήτα. Μη σε πω ίσαμε το ύψιλον φτάνει η χάρη σου. 🙂\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:57\nΜα εγώ πεινώ από τη αγάπη σου μαμά\nπου ακάμω τη ψάχνω μαμά\nπου ακόμα σε ψάχνω μαμά\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:13\n@125 Κοίτα τώρα σύμπτωση, έφαγα για βραδινό μυζήθρα με το μέλι! 😀\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:16\n#117. Μπορούμε προς στιγμήν να κατεβάσουμε το «πολύ» της «πολυσχιδούς προσωπικότητας» στο «δύο» και δούμε την σημασία της «διχασμένης προσωπικότητας»;\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:17\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:20\n128.Πείναγες από τη μυζήθρα!\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:25\nΠολύ τρυφερό τραγούδι του Βασίλη! Ας τ’ ακούσουμε για καληνύχτα, από μένα τουλάχιστον:\nΜυζήθρα με μέλι για βραδινό. Ξέρετε να ζείτε οι Κρητικοί! 😉\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:27\nΆλλη μαμαδίστικη ιστορία:\n-Πώς το θες το αυγό;Τηγανητό ή βραστό;\n-Δε με νοιάζει αν είναι τηγανητό ή βραστό,\nτο θέλω ταϊστό!\n(πού ν αφήσει το πλεημομπίλ να ρθει να φάει)\nΓς. 98,7 FM «ονειρεύομαι ακόμη μαμά» τώρα\n(δεν το χω ξανακούσει)\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:29\nωχ 97,8 fm\n@129 Πολλά μπορούμε να κάνουμε αλλά οι λέξεις όπως και οι άνθρωποι δεν μοιάζουν απαραίτητα στ’ αδέρφια τους ή στα πρωτοξάδερφά τους.\nΔες εδώ τη Βίκη, που την αγαπάει και ο Φυσικός και πες μου αν προς στιγμήν στη θέση των πολυσχιδών βάλεις τις διχασμένες τι ακριβώς καταλαβαίνεις.\n@132 Άνοιξα το ψυγείο και μου έκλεινε το μάτι, να της χάλαγα χατήρι; 😉\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:46\n@129 Μέχρι και το αντίπαλο στρατόπεδο συμφωνεί πάντως. Εκτός από σπάνιο, το να είναι κανείς πολυσχιδής προσωπικότητα είναι θετικό και μόνο θετικό.\nΤο όλο θέμα τέθηκε επειδή ο Φυσικός όταν θέλει να είναι ξεκάθαρα αρνητικός στην κριτική του για κάποιον λέει «άσε με μωρέ με τον άχρηστο τον πολυσχιδή που θ’ ασχολούμαστε και μαζί του». 😛\nΕ, και επειδή κάτω από τον ίδιο ήλιο ζούμε (λέμε τώρα) είπα να του το επισημάνω.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:50\nΕγώ είμαι μαθηματικός και εκτιμώ ιδιαίτερα τον Φυσικό. Όπως βέβαια εκτιμώ και καθέναν από τους φιλοξενούμενους του ΝικοΚύρη.\n135. Ένας σύγχρονος πολύπλευρος άνθρωπος, ήταν νομίζω ο Ηλίας Πετρόπουλος.Ασχολήθηκε ακάματος μέχρι τέλους, με απίθανα πράγματα πέραν του συγγραφικού του έργου.\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:51\nls sont venus\n22 Φεβρουαρίου, 2013 στις 23:57\nΜόνος ή ανεΜόνη;\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:00\n@137 Μαθηματικός λοιπόν. Ε, μα τώρα εξηγούνται όλα. Κατεβάσατε τον πολλαπλασιαστή και περιμένατε να μειωθεί και το αποτέλεσμα αναλόγως. 😉\nΘα εκτιμάτε ιδιαιτέρως και τον Νικοκύρη άρα που εκτός από φιλόλογος, έστω και Άγγλος, μεταφραστής, συγγραφέας, ιστολόγος και αργάτης της γλώσσας είναι και χημικός!\nΠες βρε Νίκο κάτι, εμένα που δεν έχω πτυχίο στα φυσικομαθηματικά δε με πιστεύουνε! 😀\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:11\n141: Και δη χημικός μηχανικός, αλλά μην το πεις παραέξω πριν κατοχυρωθεί ότι το πολυπράγμων έχει και θετική σημασία. 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:13\n@142 Φιλάω σταυρό! 😀\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:17\nOνειρεύομαι ακόμη μαμά\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:22\nΗ αλήθεια είναι ότι η αρνητική σημασία του πολυπράγμων και του πολυπραγμονώ υπερτερεί συντριπτικά στην κλασική ελληνική. Ακόμα και σε μεταγενέστερα κείμενα (π.χ. τον Πολύβιο, αλλά όχι τον Ηρόδοτο που ανέφερε κάποιος παραπάνω), όπου εμφανίζεται και η θετική σημασία, η χρήση αυτή είναι σπάνια.\nΜπορεί να με έχουν στραβώσει τα διαβάσματα στους αρχαίους, αλλά πολύ δύσκολα θα χρησιμοποιούσα το πολυπράγμων με θετικό πρόσημο. Το χαλκέντερος που προτείνει ο συνΘέτταλος στο #13 ή το ρέκτης, που ελάχιστα λέγεται πια, είναι επαρκή συνώνυμα, νομίζω.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:33\n@128: Αυτό το «μυζήθρα με το μέλι» που είπε η πολύ αγαπητή μου Ιμμόρ (και που ο Αντιφασίστας το μετασκεύασε επί το κοινότερον σε «μυζήθρα με μέλι», χωρίς άρθρο) επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά το γλωσσικό συνεχές Κρήτης – Κύπρου. Κι εδώ τρώνε κολοκούθκια με τ’ αφκά.\n@145 Βρε καλώς τα παιδιά τα δικά μας!\nΕμφανίζεσαι και μου ανατρέπεις παγιωμένες πεποιθήσεις ζωής μέσα σε δύο γραμμές! 🙂\nΤον ρέκτη τον έμαθα από τον πατέρα μου, αλλά καταλάβαινα ότι αναφερόταν σε άνθρωπο που αναγνωρίζει το ωραίο και το αναζητά σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής του.\nΊσως γιατί όλους όσους χαρακτήρισε έτσι, ήταν και αυτό (εκτός από δραστήριοι και ενεργητικοί που λέει και το λεξικό… )\nΚαι ότι σε μελετούσα γιατί τον άλλο μήνα μπορεί να με βγάλει ο δρόμος στην πατρίδα σου 😉\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:35\nΙμμόρ, Κρήτη-Κύπρος Ένωσις, τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Να βρεθούμε καμιά μέρα να κανονίσουμε τα διαδικαστικά της Κοινοπολιτείας.\n(Και μην ξαναπεί κανείς εθνομηδενιστή τον Σαραντάκο. Εδώ στο μαγαζί του γίνεται εθνογένεση.)\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:36\nΩ, καλώς να κοπιάσεις! Στείλε μέιλ να κανονίσουμε τσιμπούσι.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:39\n@146 Και πως αλλιώς να τα τρώγανε οι άθρωποι; Άναρθρα; 😀\n@149 Εννοώ την ιδιαίτερη πατρίδα σου, Θεσσαλία μεριά. Αλλά αυτό το τσιμπούσι κάποια στιγμή θα το κάνουμε, που θα μας πάει;\nΘα καλέσουμε και τη γαλλική μπάντα που απέχει και μας λείπει 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:40\n@150: Ε, καλά, τότε θα το κάνουμε με μέιλ το τσιμπούσι και θα οργανώσουμε ένα κανονικό, όταν θα συζητήσουμε τα της Κοινοπολιτείας.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:41\n145. » Μπορεί να με έχουν στραβώσει τα διαβάσματα στους αρχαίους » Τί πλούτος !\nΝομίζω ότι γι αυτό τέθηκε σε συζήτηση η λέξη, για την αμφισημία της. Τώρα για μένα ,χωρίς να ανατρέξω σε λεξικά κλπ, το χαλκέντερος έχει επίσης και αρνητική σημασία (σαν «χοντρόπετσος» ας πούμε). Δεν έχω εξειδίκευση αλλά από την επίκτητη αίσθηση από τις εκφορές που συναντούμε στα διαβάσματα, ξέρω ότι σημαίνει, δυνατός, κραταιός, γενναίος ανθεκτικός αλλά και…αναίσθητος! Όχι; Να με συμπαθάτε αν τόσο έχω πέσει έξω.\n145 Και για το ΛΚΝ η θετική σημασία είναι σπανιότατη.\nΓια την αρνητική έχουμε τον πολυτεχνίτη κι ερημοσπίτη.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:46\n@151 Τσιμπούσι βιρτυέλ! 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:49\n152 Αναίσθητος όχι. Μονάχα ακούραστος, επειδή έχει … χάλκινα έντερα.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:50\n@152: Έφη Έφη, ούτε το χαλκέντερος ούτε το πολυσχιδής που είπε ο Φυσικός παραπάνω θα σκεφτόμουνα να τα χρησιμοποιήσω ποτέ με αρνητική σημασία. Αλλά φαίνεται ότι η γλωσσική χρήση εξελίσσεται πιο γρήγορα από ό,τι θα φανταζόμουνα, κι εγώ έχω χάσει επεισόδια.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:54\nΜα τον πολυσχιδή μόνο ο Φυσικός τον χρησιμοποιεί, δεν πιάνεται! 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:56\n147. Υποψιάζομαι ότι ο ρέκτης (τί ωραίο τω όντι), βγαίνει από το ορέγομαι (όρεξη). ΄Ρέγομαι (κάποιο πράγμα αλλά και άνδρα ή γυναίκα) που λέμε στη Μεγαλόνησο.Μ αρέσει, με συγκινεί .\nΡέκτης, σαν εραστής και σαν ερασιτέχνης.Ρέκτης των τεχνών νομίζω λέμε.\n«Μην το ΄ρέγεσαι ,δεν είναι για τη χάρη σου.Εμένα το πέψανε το μαντήλι !»\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:58\n@158 Κι εγώ κάτι τέτοιο φανταζόμουν, αλλά μετά το φρόκαλο δεν παίρνω όρκο για τίποτα!\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:03\n158 Και το ο το ‘φαγε η γάτα; 🙂\nΥπάρχει ομηρικό ρήμα ρέζω = πράττω.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:05\nΗ ουδέτερη χρήση με την αρνητική χροιά αποτυπώνεται στο παράδειγμα που έχει το σχολικό εγχειρίδιο της Έκθεσης της Β΄ Λυκείου (Τσολάκης…):\nΗ πολυπραγμοσύνη του τον κάνει κάποτε αδιάκριτο.\n@158, 159: Όχι, ο ρέκτης είναι από ένα σπάνιο αρχαίο ρήμα, το ρέζω, που θα πει «πράττω, κάνω, ενεργώ».\nΙμμόρ, έχω χάσει ΚΑΙ το επεισόδιο με το φρόκαλο. Γιά δώσε λεπτομέρειες, σε παρακαλώ.\nΚαι ως συνήθως με πρόλαβε η Μαρία… 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:07\nΜάλιστα, αυτό το ρέζω προέρχεται από την ίδια ετυμολογική οικογένεια με το ἔργον, το Werk/work κτλ, αλλά αυτό είναι μια μεγάλη ιστορία — ίσως να την κάνει ποστ ο Νικοκύρης κάποτε.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:09\n@162 Ιδού το επεισοδιακό φρόκαλο αλλά πρέπει ν’ ανέβεις μέχρι το 148 να καταλάβεις.\n@160 Μπορεί να πεινούσε όμικρον 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:14\n@165: Μερσί! Δεν πρόλαβα να διαβάσω ακόμα την Αναπληροφόρηση — τα ανεβάζει και με ρυθμό πολυβόλου ο μάστορας.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:17\nΓεια σου Τιπου!Χρονια και ζαμανια! Και κατευθειαν φαουλ στο γαμα και μεσα, γουσταρω!! 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:20\n155.Ναι η κυριολεξία είναι καθαρή αλλά νόμιζα ότι λέγεται κατά περίπτωση «χαλκέντερος» και κάποιος δυνατός αλλά ψυχρός σαν μέταλλο (χωρίς συναίσθημα).\nΆρα δεν έχει αρνητική χροιά (εκτός αν είναι ο προϊστάμενός σου! 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:23\n@166 Ο Χαϊλέ των ιστολόγων! Δεν τον προφταίνει κανείς, πρέπει να έχω όλη την προηγούμενη βδομάδα αδιάβαστη. 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:35\nΤο ΄ρέγομαι ,στη ντοπιολαλιά .\n«Είδε την κοπελλιά τη ‘ρέχτηκε και τηνε ζήτηξε» » του ‘αρεξε μπρε παιδί μου!»\nΡέζω, λοιπόν . Ρέκτης των τεχνών υπάρχει όμως. Η όρεξη,καμία σχέση.Σφαλεροί οι συσχετισμοί μου αλλά χαίρομαι αυτό το ξεκοκκάλισμα των λέξεων.Σας ευχαριστώ\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:39\n@167: Γεια σ’, ωρε Βουλάγξ πανυπέρτατε!\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:43\nΒρε λες να έπιασε η ευχή του Μάγου; 😉\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:44\n165 β. Με πλήγωσες! Δεν είπαμε ότι εμείς εκεί κάτω τρώμε έναρθρα; Στην ιστορία μου ο Γιάννης «πεινούσε από τ η μυζήθρα».\n«Πεινούνε από τ όμικρον» 🙂\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:47\n@172: Έπιασε, έπιασε!\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:52\n@173 Στο Μεγάλο Κάστρο και δη στο σπίτι μας πεινάμε κατευθείαν. Χωρίς «από» 🙂\n@174 Αχ, ξέρω τι θα τον χιλιοπαρακαλέσω να ευχηθεί! (κι άμα βγει θα του κάνω άγαλμα 🙂 )\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 02:08\n103. Παναγιά μου, τι ν τούτο;! :-O\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 02:47\nΧαλκέντερος είπε ένας για το θάρρος μου, την αναισθησία μου. Και από τότε το χρησιμοποιώ με αυτήν την έννοια.\nΚαι για την ιστορία. Δεν υπήρχε βιντεοκάμαρα. Απλώς κάποιος άλλος επιβάτης πέρασε λαθραία την κάμερα και είχε αφήσει το κουτί στην Κύπρο, μέσα στο οποίο είχα βάλει τα πρακτικά του συνεδρίου και κάτι άλλα έντυπα. Γι αυτό ήμουν τόσο ‘χαλκέντερος’\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 02:55\nΤο «πολυπραγμων» εγω το ηξερα μονο με θετικη σημασια. Νικοκυρη, διαβαζοντας τα πρωτα σαρανταριά σχολια, εχω την εντυπωση οτι η πλαστιγκα γερνει προς την θετικη πλευρα. Γιατι ναι μεν πολλοι (ισως οι περισσοτεροι) ξερουν και τις δυο σημασιες, αλλα επισης πολλοι, ξερουν(ηξεραν) μονο την θετικη. Δεν διαβασα κανεναν που να ηξερε μονο την αρνητικη.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 03:45\nΠρώτα την Καλησπέρα μου στον οικοδεσπότη μου,με ένα κάπως μεγαλούτσικο συγνώμη για την κατά τα άλλα δικαιολογημένη σχολιαστική απουσία μου! Δικαιολογημένη κι όχι ΑΑ,καθότι μετακομίσεις στον οριζοντα δυο τον αριθμό,μερικές αρρωστειες καπάκι και μια στο νοσοκομείο του Βόλου με βρογχοπνευμονία μαλιστα του γιού μου,να τρέχω όπως πάντα η αλαφιασμένη μάνα,ασχετα αν είναι πια στα 33 του και πατέρας 2 παιδιων,να βάλω πλάτες στη μετακομιση της κόρης από Τρίπολη-Καλαμάτα,και τέλος το χειρότερο όλων…έχασα τη μανούλα μου,από πνευμονικό οίδημα,και έμφραγμα συγρονως τώρα στις 30 του γενάρη,85 ετών,κατάκοιτη,επί 8 χρόνια,και την οποία γηροκομούσα εχοντάς την σαν παιδί μου..Μου στοίχισε πολύ,και παντα θαναι η καλύτερη φιλη της ζώης μου..\nΛοιπόν για μενα η λεξη »πολυπραγμων» εχει την τακτή,απλή,καθημερινη της έννοια και ΄χρηστική σημασία του :πολυάσχολου, υπερδραστήριου, μαχητικού στη ζωή, υπερκινητικού ατόμου που καταγίνεται με πολλά πράγματα και με επιτυχία τις περισσότερες φορές,και νομίζω δικαίως σου αποδόθηκε,αγαπητέ κύριε Νικο.\nΠολύ μου άρεσε ομως ο »μπιζυμπόντης»!απίστευτη γέλιου λεξη,καινοτομική!\nΚαλο σαββατοκύριακο, ξεκούραστο και χαλαρό,,,λιγο μακρυα από…πολυπραγμοσύνες,γιατι αυτες ειναι που τρωνε τον αφέντη!!\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 03:57\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 05:09\nΟι Σέρβοι μαθαίνουν ελληνικά !\nαφιερωμένο στον Γσ\n(δεν βάζω σίγμα τελικό γιατί δεν …τελειώνει ποτέ !! )\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:28\n>δεν βάζω σίγμα τελικό\nΣίγμα ιταλικό. Μπορεί ακόμα έτσι να το λέει ο συμμαθητής μου Γιώργος Σισμανόπουλος. Αμα μάθεις κάτι στραβά από την αρχή…\n>γιατί δεν …τελειώνει ποτέ !!\nΕγώ δεν τελειώνω; Εσύ δεν τελειώνεις, δεν ολοκληρώνεις. Αμφιβάλω αν αρχίζεις κιόλας.\nΟσο για τα τέτοια στα σέρβικα, έχω δει και χειρότερα στα ρουμάνικα\n178: Καλά λες, αλλά βλ. και το σχόλιο 145.\n146: Καλώς τον. Πρέπει να το έχουμε ξαναπεί, αλλά το έναρθρο για τα φαγητά (σησάμι με το μέλι, που έλεγε κι ο Ρασούλης) δεν το έχουν μόνο οι κουμπάροι και οι σύντεκνοι, πρέπει να είναι πολύ πιο διαδεδομένο. Η γιαγιά μου η μυτιληνιά το έλεγε.\n179: Συλλυπητήρια, αγαπητή…\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:41\nοχι ρε…σύγγαυρε (του γιού μου) ,(φτου στον κόρφο ) το δεν τελειώνεις με την έννοια του ατελείωτος !\nΑυτό δεν ήταν σκαραβαίος αλλά ό΄τι θέλει ο …σκαραπέος\nΕχεις πει ντάπα-ντούπα σε ρουμάνα ;\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:42\nτο 184 στο 182\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 09:44\n@179: Τα συλλυπητήριά μου. 😐\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:56\nΈχασα το μέτρημα και τις αναφορές με τον πολυσχιδή, ας είναι. Τα γράφω φύρδην-μίγδην:\n1. Στη δική μου περίπτωση, οποιαδήποτε χρήση οποιασδήποτε λέξης δεν προσμετράται ως εξέλιξη της γλώσσας αλλά ως απολίθωμα.\n2. Δεν χρησιμοποιώ ποτέ το πολυσχιδής ως επίθετο (όπως, π.χ. πολυσχιδής προσωπικότητα) αλλά ως ουσιαστικό (ο πολυσχιδής κ. Φράνσις Φουκουγιάμα).\n3. Όταν το κάνω, έχει πάντοτε ειρωνία και καυστικότητα.\n4. Ενδέχεται να είμαι ο μοναδικός ελληνόφωνος που το χρησιμοποιεί έτσι, όμως παρά τη σαφή ειρωνία που έβαζα στη μέσχρι τώρα χρήση του, κανείς δεν μου είχε επισημάνει την αντίφαση.\nΣούμμα σουμμάρουμ, με κλονίσατε ανεπανόρθωτα οι δικηγόρισσες και οι άλλοι σπουδαγμένοι, κι αποφάσισα τον πολυσχιδή να τον διαγράψω από το λεξιλόγιό μου, που έτσι φτωχαίνει κατά μία λέξη. Πάνε στου Σαραντάκου να πλουτίσεις τη γλώσσα σου σού λέει μετά ο άλλος. 😛\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:07\n187: Ωχ, πρέπει τώρα να σου δώσουμε μιαν άλλη λέξη για να επανορθώσουμε….\nΤο χαλκντερος μπορεί να είναι συνώνυμο του πολυπράγμονος; Ακούραστος μπορεί να είναι κάποιος σε ένα πράγμα, σε μια ενασχόληση, εμένα δεν μου δίνει την αίσθηση της πολυπραγμοσύνης.\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 12:32\nΤι μου θύμισες, Νίκο! Σε μια συνέντευξή του ο Φάυνμαν μιλούσε για τον μικρό του γιο, που κάποια μέρα έπαψε να λέει τη λέξη cat. Κι όταν τον ρώτησε ο πατέρας του πώς κι έτσι, εκείνος απάντησε: I have used up all the cats I had in my word-bag.\nEleni Tzetza said\n23 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:28\nΠολυπράγμων απ’ ό,τι φαινεται είναι πρωτίστως ο ανακατωσούρας και δευτερευόντως και σπανίως ο επιμελής ερευνητής και άλλα καλά. Πολύπραγος είναι ισως η σίγουρη λέξη να χρησιμοποιήσεις για κάποιον που θεωρείς ότι ασχολείται επιτυχώς με πολλά πράγματα όπως σίγουρα πιστεύει ο Δημοκίδης για τον Σαραντάκο. Ομολογώ ότι την αρνητική σημασία του πολυπράγμονα την αγνοούσα. Την εψαξα με αφορμή την εδώ συζητηση. Εφόσον όμως έχει και αρνητική και θετική σημασία είναι σωστό να την προσέχουμε. Τα συμφραζόμενα και το όλο πνεύμα και ύφος ενός κειμένου δεν αρκούν για να είναι δυνατή η διάκριση της θετικής ή της αρνητικής χροιάς, άραγε;\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 01:13\n@188 Αντί να πει και φχαριστώ πολύ που του ανοίξαμε τα μάτια, ζητάει και τα ρέστα από πάνω! 😀\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:39\n@187(2): Φυσικέ, είτε έτσι είτε αλλιώς, σαν επίθετο το χρησιμοποιείς το πολυσχιδής! 🙂 Η ειρωνική χρήση προκύπτει από τα συμφραζόμενα και κυρίως από τα pragmatics (αν ξέρουμε λ.χ. ότι αντιπαθείς τον Φουκουγιάμα, θα καταλάβουμε ότι το πολυσχιδής στην περίπτωσή του το χρησιμοποιείς σαρκαστικά).\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:45\n#193. Τιπούκειτε, για βόηθα λίγο, κάνω λάθος όταν νομίζω πως όταν το λέω χωρίς τη συνοδεία ουσιαστικού δεν είναι επίθετο; Κάτι σαν το ο τάδε είναι άρρωστος σε αντίθεση με το ο τάδε είναι άρρωστος άνθρωπος;\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 20:55\n194 Μέχρι να το δει ο Τιπού…\nΝαι. Και στα δύο παραδείγματα που έγραψες ο άρρωστος είναι επίθετο.\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 21:02\n#194. Ευχαριστώ, Μαρία. Έχω μπερδευτεί εντελώς αλλά δεν σας ταλαιπωρώ άλλο, θα έπαιρνα όρκο ότι στο πρώτο παράδειγμα δεν είναι.\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 21:33\n196 Βάλε στη θέση του το υγιής και θα ξεμπερδευτείς.\nΤο κάνω ουσ. Ο τάδε είναι ένας απ’ τους αρρώστους (με κατεβασμένο τον τόνο) (=ασθενείς) του γιατρού Χ.\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:16\n�� ��� �������� �� ��� � �� �������� ������ ��� ���������� ����� ����� ���\n�����,��� ������ �,�� ����� ���� 22/2.����, ��������.\n���� 22 ����������� 2013 – 9:22 �.�., � ������� «�� ������ ����� �� ����\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:38\nΜα, η απάντησή μου μπήκε λίγο πιο κάτω από το δικό σας σχόλιο -έτσι δουλεύουν τα ιστολόγια, έχετε κι εσείς δικό σας, θα ξέρετε ότι έτσι γίνεται.\n24 Φεβρουαρίου, 2013 στις 22:49\n25 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:14\n@194: Όπως γίνεται πάντα, τα είπε όλα η Μαρία!\n25 Φεβρουαρίου, 2013 στις 00:36\n201 Να τον έχουμε τον άνθρωπο 4 ώρες στο περίμενε!\n25 Φεβρουαρίου, 2013 στις 11:35\n#202. Τέσσερις ώρες είναι ένα βλεφάρισμα — το #195 μου είχε δώσει την εντώπωση ότι μιλάμε για τριμηνία και βάλε. 🙂\nΕυχαριστώ και πάλι, κι εσένα και τον Τιπούκειτο.\n25 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:04\nΕίμαι ο μόνος που χρειάζεται να κάνει ολόκληρη μανούβρα (αλλαγή κωδικοσελίδας) για να διαβάσει το σχόλιο 198 της Βιβής — και πάλι χωρίς να καταλάβω πολλά πράματα, διότι το αποκρυπτογραφώ ως εξής:\nΜε μια συγγνώμη με δυο γ να στέκεται έτοιμη και ειλικρινής καλού κακού από δίπλα, σου στέλνω ό,τι έλαβα στις 22/2. Αυτό, παρακάτω.\nΣτις 22 Φεβρουαρίου 2013 – 9:22 π.μ., ο χρήστης “Οι λέξεις έχουν τη δική»\nκαι στοπ — η συνέχεια επί (ποιας) οθόνης;\n25 Φεβρουαρίου, 2013 στις 13:11\nΆγγελε, κι εγώ –ούτε την απάντηση (199) κατάλαβα…\n@204 Δεν είσαι ο μόνος, απλώς εγώ δεν έκανα τη μανούβρα…\nΠΑΛΑΙΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ said\n26 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:29\nΑγαπητέ κ. Σαραντάκε, τυγχάνω 90ούτης συνταξιούχος φιλόλογος. Γράφω υπαγορεύων τω εφήβω εγγονώ μου και ζητώ προκαταβολικώς συγγνώμην διά τα λάθη του νεανίου.\nΕπιθυμώ να σάς ενημερώσω ότι: Την εποχήν που εγώ εδίδασκα εις την Μέσην Εκπαίδευσιν (δεκαετίαι 1950 και 60) υπήρχεν η εξής άποψις: Η φράσις «πράσσειν άλογα» της αρχαίας που μετετράπη εις «πράσινα άλογα» εις την ρωμέηκην διάλεκτον, προέρχεται από το κάτωθι απόσπασμα των Ηθικών Ευδημείων του Αριστοτέλους:\n1246b.25 «…ποιήσει φρονίμως κρίνειν καὶ τὰ δέοντα, καὶ πάλιν ἡ φρόνησις ἡ ἐν τῷ λογιστικῷ τὴν ἐν τῷ ἀλόγῳ ἀκολασίαν σωφρόνως πράσσειν· ὅπερ δοκεῖ ἡ ἐγκράτεια. ὥστ’ ἔσται καὶ ἡ ἀπὸ ἀγνοίας φρονίμως.. κλπ – κλπ..» Δηλαδή από μίαν σύνθεσιν των λέξεων «πράσσειν» και «αλόγω». Σείς οι νεώτεροι απορρίπτετε αυτήν την άποψιν, που εδιδάσκετο επί έναν τουλάχιστον αιώνα εις τα Ελληνικά Γυμνάσια; Αυτό συνεκράτησα εγώ, αναγιγνώσκων την συνέντευξίν σας εις την Lifo.\n26 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:46\n207: Σας ευχαριστώ για το σχόλιο! Η μαρτυρία σας είναι ενδιαφέρουσα, γιατί βρίσκουμε μια πιθανή πηγή του μύθου. Δεν νομίζω ότι το αριστοτελικό χωρίο μπορεί να οδηγήσει σε φράση «πράσσειν άλογα» η οποία άλλωστε δεν υπάρχει σε κανένα αρχαίο κείμενο. Αν θέλετε να δείτε την άποψή μου αναλυτικά, θα τη βρείτε εδώ:\n26 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:48\nΑγαπητέ κ. Σαραντάκε,\nεπανέρχομαι διά να σάς είπω ότι υπάρχει και ετέρα άποψις, ήν εδιδάσκομεν ημείς προ της 21ης Απριλίου: Η φράσις «πράσινα άλογα» προέρχεται από το κάτωθι απόσπασμα του 2ου Βιβλίου των Ιστοριών του Πολυβίου, Κεφ. 19, παράγρ. 4:\n«…πλεονεξίαν τῆς τε λείας καὶ τῆς αὑτῶν δυνάμεως τὸ πλεῖστον μέρος διέφθειραν. τοῦτο δὲ σύνηθές ἐστι Γαλάταις πράττειν, ἐπειδὰν σφετερίσωνταί τι τῶν πέλας, καὶ μάλιστα διὰ τὰς ἀλόγους οἰνοφλυγίας καὶ πλησμονάς…». Κατά την ταπεινήν μου άποψιν, το επιχείρημα τούτο είναι πολύ πειστικόν, ως συνάγεται και εκ του νοήματος..\n26 Φεβρουαρίου, 2013 στις 16:56\n209: Και πάλι, από πού αποδεικνύεται ότι η φράση «πράσσειν άλογα» ειπώθηκε ποτέ και μάλιστα τόσο ώστε να γίνει παροιμιώδης; Από πουθενά.


To ενωτικό μηνυμα του Ανδρέα: "Ας διαφυλάξουμε ως «κόρην οφθαλμού» την ενότητα" - TheCaller\nTo ενωτικό μηνυμα του Ανδρέα: “Ας διαφυλάξουμε ως «κόρην οφθαλμού» την ενότητα”\n22/06/2016 | 15:10\n21 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τότε που έφυγε από τη ζωή ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς της σύγχρονης Ελλάδας, ο Ανδρέας Παπανδρέου. ….Ηταν καιρός να ανεβάσουμε στο βάθρο της ευγνωμοσύνης της Ιστορίας όλους όσους αγωνίστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα λεύτεροι. Μάταια η ηγεσία της δεξιάς επιχειρεί να ξανασπείρει το […]\n….Ηταν καιρός να ανεβάσουμε στο βάθρο της ευγνωμοσύνης της Ιστορίας όλους όσους αγωνίστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα λεύτεροι. Μάταια η ηγεσία της δεξιάς επιχειρεί να ξανασπείρει το διχασμό μέσα στο λαό, να ξαναχωρίσει τους πολίτες σε εθνικόφρονες και μιάσματα, σε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Αποτελεί ευθύνη όλων να μην κουβαλήσουμε νερό στο αυλάκι της κοντόφθαλμης αυτής ηγεσίας. Μας χωρίζει χάσμα από την πολιτική και την ηγεσία της δεξιάς, αλλά δε μας χωρίζει τίποτα από τους εγκλωβισμένους που την ακολουθούν. Εμείς και από δω, από το Σύνταγμα, απλώνουμε το χέρι σε κάθε πατριώτη, αριστερό, δεξιό ή κεντρώο να ακολουθήσουν το πατριωτικό μήνυμα της εθνικής ομοψυχίας.\nΟι δεξιοί, που δεν ανηκουν ταξικά στην δεξιά, εργαζόμενοι, αγρότες, μικρομεσαίοι, επιστήμονες, νεολαίοι, μπορούν και πρέπει να συμπαραταχθούν στη γραμμή της εθνικής λαικής ενότητας. Είναι ευθύνη και χρέος κάθε δημοκράτη, κάθε πατριώτη, να προσφέρει στη σφυρηλάτηση αυτής της ενωτικής στρατηγικής. Είναι κρίμα, αλλά είναι αληθινό, ότι όσο υπονομεύεται η εθνική ομοψυχία από την ηγεσία της δεξιάς, αλλο τόσο, πολλές φορές άκριτα, χτυπιέται από τα κάτω, ή από λαθεμένη εφαρμογή, η εθνική λαική ενότητα. Ας διαφυλάξουμε ως «κόρην οφθαλμού» την ενότητα…….\nΑπόσπασμα από το λόγο που εκφώνησε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην πλατεία Συντάγματος για τα δύο χρόνια του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία -18/10/1983


Θλίψη στον δημοσιογραφικό κόσμο… – Voutospress Kefalonia\nΘλίψη στον δημοσιογραφικό κόσμο…\nΟ δημοσιογράφος και εκδότης του «ThePressProject» πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 42 ετών\nΈφυγε ξαφνικά από τη ζωή ο δημοσιογράφος και εκδότης του «ThePressProject», Κώστας Εφήμερος, ύστερα από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 42 ετών.\nΟ Κώστας Εφήμερος (Παπαδόπουλος) ήταν και ιδιοκτήτης της εταιρίας πληροφορικής BitsnBytes, καθώς και μέλος των European Center for Press and Media Freedom, International Press Institute, Osservartorio Balcani and Caucaso for Media Freedom και συνεργάτης του Wikileaks.\nΜε ένα συγκινητικό μήνυμα αποχαιρέτησε τον σύντροφό της Κώστα Εφήμερο στο facebook η Γρανέτα Καρατζά.\nΗ Γρανέτα Καρατζά γράφει: «Ο Κώστας μου έφυγε πριν δύο ώρες. Ήμασταν πιο ευτυχισμένοι και πιο ερωτευμένοι από ποτέ».\nΑλ. Τσίπρας: Ο Κώστας Εφήμερος υπήρξε πρωτοπόρος της σύγχρονης δημοσιογραφίας\n«Η συνεισφορά του υπήρξε σημαντική τόσο σε ότι αφορά τον εκσυγχρονισμό των Μέσων Ενημέρωσης, όσο και σε ότι αφορά τον εκδημοκρατισμό τους. Υποστήριξε έμπρακτα το κίνημα των εργαζομένων της ΕΡΤ, διεκδίκησε τη δημοσιογραφική ανεξαρτησία με το εγχείρημα του The Press Project και υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους των πειραμάτων της νέας ερευνητικής δημοσιογραφίας» τονίζει ο πρωθυπουργός σε συλλυπητήριο μήνυμά του στο facebook.\nΟ Πρωθυπουργός σημειώνει ακόμα ότι «ο ξαφνικός θάνατός του μας λυπεί βαθιά» και εξέφρασε τα τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.\nΗ ανάρτηση του πρωθυπουργού στο facebook για την απώλεια του Κ. Εφήμερου:\nΟ Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης, μόλις πληροφορήθηκε τον αιφνίδιο θάνατο του Κώστα Εφήμερου (Παπαδόπουλου), δήλωσε:\n«Με θλίψη πληροφορήθηκα τον πρόωρο, αδόκητο θάνατο του δημοσιογράφου Κώστα Εφήμερου. Ο προοδευτικός Κώστας Εφήμερος, υπηρέτησε την ερευνητική δημοσιογραφία και υπήρξε από τους πρωτοπόρους στον χώρο του ηλεκτρονικού Τύπου.Εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή μου στην οικογένεια και τους οικείους του».\nΑπό το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, για την απώλεια του δημοσιογράφου Κώστα Εφήμερου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:\n«Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για τον αδόκητο θάνατο του συναδέλφου και εκδότη του “ThePressProject” Κώστα Εφήμερου (Παπαδόπουλου). Υπήρξε μέλος ευρωπαϊκών δημοσιογραφικών ενώσεων, καθώς και συνεργάτης των WikiLeaks. Στη σύντομη επαγγελματική του διαδρομή, ξεχώρισε για τη μαχητικότητα και το ανήσυχο πνεύμα του. Στους οικείους και τη σύντροφό του, εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια».\nΗ Λαϊκή Ενότητα σε ανακοίνωση της εκφράζει συλλυπητήρια στην οικογένεια του Κώστα Εφήμερου, τους οικείους του και τον δημοσιογραφικό κόσμο για την αιφνίδια απώλεια του.\nΔΕΗ – Προσοχή: Δείτε τι θα αλλάξει …..\n....από την Τρίτη στο ηλεκτρικό ρεύμα Ένα θέμα που μας αφορά όλους! Από αύριο, Τρίτη,…\nΣτο Ναύπλιο σε φιλανθρωπικό αγώνα ο Ν. Φωκάς\nΟ Νίκος Φωκάς, πρόεδρος των Φωκάτων, γνωστός για το κοινωνικό του έργο, βρέθηκε χθες στο…\nTo ΚΤΕΛ πάει… παραλίες –\nΠέντε πρωτιές και πολλά ρεκόρ από τα πιτσιρίκια του ΝΟΑ


Αγανάκτηση Τσιόδρα: «Φυσικά και δεν είναι μια απλή γρίπη» - Marketnews.gr\nΣύμφωνα με τον καθηγητή αυτοί είναι οι λόγοι από την αύξηση των κρουσμάτων:\nο αυξημένος έλεγχος, η αύξηση της κινητικότητας στην πατρίδα μας, όπως σε πολλές χώρες λόγω της άρσης των μέτρων,\nΟ ίδιος υπογράμμισε πως πέρα από τα εισαγόμενα έχουμε και αύξηση των εγχώριων. «Θετικό είναι δεν έχει εμφανιστεί πίεση στο σύστημα υγείας. Χρειάζεται έλεγχος, θέλει εγρήγορση θέλει προσοχή από όλους», ανέφερε.\nΟ καθηγητής Τσιόδρας ανέφερε πως κατά μέσο όρο ένα κρούσμα, φέρνει ακόμη ένα. «Ένα θετικό στοιχείο είναι ότι δεν διαφαίνεται Rο μεγαλύτερο του 1. Για να μην έχουμε μεγαλύτερη αύξηση κρουσμάτων πρέπει να ρίξουμε το Ro κάτω του 1», επεσήμανε χαρακτηριστικά. Σημειώνεται ότι τον Μάιο είχε φτάσει εξαιρετικά χαμηλά στο 0,19.\nΟ Σωτήρης Τσίοδρας είπε ότι «μεγάλη ελπίδα τα μονοκλονικά αντισώματα». «Οι νέοι μπορεί να νοσήσουν σοβαρά», τόνισε ο καθηγητής ενώ εξέφρασε την ανησυχία των λοιμωξιολόγων για την αύξηση των κρουσμάτων στη χώρα.\nΤο 24% των κρουσμάτων είναι ασυμπτωματικοί το τελευταίο διάστημα. Χαρακτήρισε ως μέσο αλληλεγγύης τη μάσκα και όχι αποξένωσης, τα επιστημονικά δεδομένα την επιβάλλουν. Ανέφερε, επίσης, ότι η μάσκα είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την ασπίδα. Ανέφερε ότι το μόνο εγκεκριμένο φάρμακο για τον κορωνοιό είναι η ρεμδεσιβίρη.\n«Ο ιός δεν πολλαπλασιάζεται μόνο στον πνεύμονα, αλλά σε πολλά όργανα. Κάνει πολυοργανική ζημιά. Θα συνεχίσουμε τη ζωή μας, ελπίζω να καταφέρουμε να ξεκουραστούμε λίγο. Αλλά αυτό το καλοκαίρι δεν είναι ίδιο Ελπίζω να μην λυγίσουμε τις επόμενες βδομάδες και να τα καταφέρουμε», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Τσιόδρας.


Ανανέωση Χορηγικής Συνεργασίας | Αθλητική Ένωση Λεμεσού\nΗ ΑΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει επίσημα την ανανέωση της χορηγικής συνεργασίας της με την εταιρεία “COOPTRAVEL“ για τις αγωνιστικές περιόδους 2019-20 και 20-21.\nΗ “COOPTRAVEL“, η οποία είναι η επωνυμία που χρησιμοποιεί η “COMARINE LTD” για τις Ταξιδιωτικές Υπηρεσίες, προσφέρει ολοκληρωμένες και υψηλού επιπέδου Ταξιδιωτικές υπηρεσίες που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:\nΚρατήσεις αεροπορικών εισιτηρίων με όλες τις αεροπορικές εταιρίες, συμπεριλαμβανομένων και των εταιρειών χαμηλού κόστους.\nΚρουαζιέρες από Κύπρο καθώς και από άλλα λιμάνια ανά το παγκόσμιο.\nΚρατήσεις ξενοδοχείων στη Κύπρο και σε όλο τον κόσμο. Γρήγορη διεκπεραίωση της κράτησης και παροχή λεπτομερειών για τις διευκολύνσεις και χάρτες των ξενοδοχείων που προσφέρονται.\nΟργανωμένα πακέτα διακοπών για ομάδες ή και μεμονωμένους ταξιδιώτες.\nΤαξίδια κινήτρων για διάφορες ομάδες προσωπικού ή πελατών/ συνεργατών σας.\nΟργάνωση επιχειρηματικών ταξιδιών/αποστολών στις δικές σας προδιαγραφές.\nΔιοργάνωση Συνεδρίων στη Κύπρο και στο εξωτερικό.\nΕνοικιάσεις αυτοκινήτων στη Κύπρο και σε όλο τον κόσμο.\nΕνοικιάσεις ταξί, λιμουζίνων, μικρών λεωφορείων και λεωφορείων στη Κύπρο και σε όλο τον κόσμο.\nΔιοργάνωση εκδρομών/ ξεναγήσεων για ομάδες ή και μεμονωμένους ταξιδιώτες στη Κύπρο και σε όλο τον κόσμο.\nΑντιπροσώπευση κρουαζιερόπλοιων στην Κύπρο.\nΔυνατότητα ναύλωσης αεροπλάνων και σκαφών αναψυχής.\nΟ Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΑΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ θέλει να ευχαριστήσει θερμά τους ανθρώπους της εταιρείας “COOPTRAVEL” (18 Αναστάση Σιούκρη, www.cooptravelcyprus.com/) για την μέχρι τώρα συνεργασία, υποστήριξη και την προσφορά τους και να τους καλωσορίσει επίσημα στην μεγάλη οικογένεια της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ.


Social Media Tips Archives - Σελίδα 3 από 3 - DS Digital Services\nΧρήσιμες συμβουλές για τα social media της επιχείρησής σας από τους ειδικούς της DS Digital Services\nΣήμερα θα μοιραστούμε μαζί σας κάποια βήματα για να κάνετε το προφίλ σας ζηλευτό για τους υπολοίπους followers σας. Θα σας δείξουμε τρόπους για περισσότερους followers και like στο Instagram. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη πειθαρχία, δημιουργικότητα και κέφι. Αυτά αρκούν…! 1. Συγκεκριμένο θέμα και στιλ για περισσότερους followers Ο περισσότερος κόσμος του Instagram …\nΠως να αποκτήσετε περισσότερους followers και like στο Instagram σε 5 άπλα βήματα! Διαβάστε Περισσότερα »


Nessi Γυναικεία Σανδάλια Μαύρο Εξαιρετικά άνετα 24101\nΑΡΧΙΚΗ > Γυναικεία Παπούτσια > Σανδάλια > Nessi Γυναικεία Σανδάλια Μαύρο Εξαιρετικά άνετα 24101\nΚαι άλλη επιτυχής πρόταση της μάρκας Nessi. Σε καθημερινό χαρακτήρα των παπουτσιών ταιριάζει η γάμπα φυσικό δέρμα - grain leather. Το τακούνι έχει ύψος: 1 cm. Οι πάτοι των παπουτσιών είναι δέρμα. Η σόλα φιλική για το πόδι υλικό υψηλής ποιότητας. Αυτό το μοντέλο θα είναι το κατάλληλο συμπλήρωμα για την καθημερινή εμφάνιση.\nLanqier Γυναικεία Σανδάλια Σκούρο μπλέ Επίσημο 40C1446\nBullboxer Γυναικεία Αθλητικά Παπούτσια Λευκό Πολύ δημοφιλές 962011E5L\nBullboxer Γυναικεία Αθλητικά Παπούτσια Πράσινο ποιότητα 962014E5L


ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ - Νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το οποίο περιλαμβάνει κατεύθυνση με τίτλο: «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση»\nΝέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το οποίο περιλαμβάνει κατεύθυνση με τίτλο: «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση»\nΣας ενημερώνουμε σχετικά με το νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το οποίο περιλαμβάνει κατεύθυνση με τίτλο: «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση» και παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα http://msc.icsd.aegean.gr/ .\nΤο πρόγραμμα θα αρχίσει να λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2014 και είναι σχεδιασμένο με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των υπαλλήλων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα και διεξάγεται από απόσταση, με χρήση πλατφόρμας σύγχρονης ηλεκτρονικής μάθησης.\nΗ προθεσμία υποβολής αιτήσεων λήγει στις 5 Σεπτεμβρίου. Αναλυτικές πληροφορίες περιλαμβάνονται στην Προκήρυξη που είναι αναρτημένη στην ως άνω ιστοσελίδα.\nΚοσμάς Παπαχρυσοβέργης Ελύνα Καπλάνη


H πρώην σύζυγος του Στρος Καν ΣΠΑΕΙ τη σιωπή της- Κυκλοφο - Star.gr\nΚΟΣΜΟΣ Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017, 20:05\nH πρώην σύζυγος του Στρος Καν ΣΠΑΕΙ τη σιωπή της- Κυκλοφορεί βιβλίο για τα "20 χρόνια ψέματα"\nΉξερε για τις απιστίες του συζύγου της αλλά δεν έφευγε\nΗ πρώην σύζυγος του Ντομινίκ Στρος Καν, Αν Σανκλέρ, υπήρξε ιδιαίτερα διακριτική στην προσωπική της ζωή. Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με την καμαριέρα στο ξενοδοχείο Σοφιτέλ της Νέας Υόρκης, ο σύζυγός της, επικεφαλής τότε στο ΔΝΤ, συνελήφθη και εξεδιώχθη από το Ταμείο.\nΗ Σανκλέρ, διάσημη δημοσιογράφος της Γαλλίας, είχε υποστηρίξει τότε τον σύζυγό της και πλήρωσε τα πρόστιμα που του επέβαλε η δικαιοσύνη των ΗΠΑ. Τώρα, ήρθε η ώρα να μιλήσει, με το βιβλίο της, που θα κυκλοφορήσει την 1η Μαρτίου με τίτλο «Chronique d'une France blessée» (Χρονικό μιας πληγωμένης Γαλλίας).\nΜε αφορμή, λοιπόν, την κυκλοφορία του, η Σανκλέρ μίλησε στο Vanity Fair, σοκάροντας με την εξομολόγησή της: «Αυτή η περίοδος ίσως με ακολουθεί ως τον θάνατό μου», είπε συγκλονισμένη, για την ταραγμένη εποχή του σκανδάλου με την καμαριέρα.\nΗ δημοσιογράφος γνώριζε πολύ καλά τις απιστίες του πρώην συζύγου της, Στρος Καν, και πλέον έχει φτάσει σε ένα σημείο που έχει συνείδηση του λάθους που έκανε. «Δεν ήξερα τίποτα, του είχα εμπιστοσύνη, δεν ρωτούσα τίποτα», παραδέχεται. «Υπάρχει η άρνηση της γυναίκας που δεν θέλει να ξέρει. Αλλά όταν είχα αμφιβολίες, και είχα αρκετές αμφιβολίες, ο Ντομινίκ με καθησύχαζε πάντα. Μόνο εσύ υπάρχεις για μένα, μου έλεγε» λέει, μιλώντας ανοιχτά για ένα θέμα που αφορά πολλές γυναίκες σε όλον τον κόσμο, την απιστία.\nΑναφερόμενη στο περιστατικό του Σοφιτέλ, η Σανκλέρ λέει ότι της ήταν αδύνατον να πιστέψει ότι ο σύζυγός της θα μπορούσε να είχε βιάσει μια γυναίκα. Μια κολλητή της φίλη, μάλιστα, την παρότρυνε να βγει από την κόλαση που ζούσε και να φύγει, εκείνη, όμως, δεν την άκουσε. Δεν ήθελε να τον εγκαταλείψει τη στιγμή που ήταν σε αδυναμία. «Δεν εγκαταλείπεις έναν άνθρωπο όταν βρίσκεται πεσμένος στο έδαφος». Όταν ξέσπασαν κι άλλα σκάνδαλα, όμως, με πόρνες σε γνωστό ξενοδοχείο, «ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», όπως γράφει το Vanity Fair.\nΤο 2012, η Αν Σανκλέρ έσπασε τα δεσμά και εγκατέλειψε τον σύζυγό της. «Αναρωτιέμαι αν είκοσι χρόνια από τη ζωή μου ήταν είκοσι χρόνια ψέματα», εξομολογείται στο γαλλικό περιοδικό.\nΤα γαλλικά μέσα ενημέρωσης θέλουν την Αν Σανκλέρ να γνωρίζει την περίεργη συμπεριφορά του συζύγου της προς τις γυναίκες και τη βιαιότητά του.\nΗ εφημερίδα Liberation, μάλιστα, αποκάλυψε ένα άγνωστο, μέχρι στιγμής, επεισόδιο που διαδραματίστηκε σε πτήση από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη. Εκεί, ο Στρος Καν φλέρταρε με εξαιρετικά άκομψο τρόπο μια αεροσυνοδό, φτάνοντας στο σημείο, μάλιστα, να της ζητήσει να κάνουν σεξ στις τουαλέτες του αεροπλάνου. Εκείνη, του απάντησε με δύο ηχηρά χαστούκια.


ΠΑΙΔΕΙΑ - PAIDEIA: ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ:Πυρηνικός όλεθρος\nΜε πυρηνικό όλεθρο απειλείται η Ιαπωνία, ενώ και η υπόλοιπη ανθρωπότητα δεν πρόκειται να μείνει ανεπηρέαστη από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα. Σταδιακά αποκαλύπτεται η αλήθεια για την καταστροφή αυτή που με κάθε τρόπο προσπαθεί να συγκαλύψει η εταιρεία Τepco που διαχειρίζεται τους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ακόμη και η ίδια η ιαπωνική κυβέρνηση είτε δεν είναι καλά πληροφορημένη από την εταιρεία για ό,τι συμβαίνει, είτε αν γνωρίζει την αλήθεια την αποκρύπτει.Το εγκληματικό στην όλη ιστορία είναι ότι η διαχείριση των πυρηνικών αντιδραστήρων δόθηκε σε μια ιδιωτική εταιρεία, την Τepco, η οποία έμεινε ανεξέλεγκτη όλα αυτά τα χρόνια και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα που θα προλάβαιναν τη σημερινή καταστροφή. Και φυσικά δεν έλαβε προληπτικά μέτρα επειδή αυτά θα κόστιζαν και θα μειώνονταν τα κέρδη της. Με άλλα λόγια, κυριάρχησε η καπιταλιστική λογική του υπερκέρδους σε βάρος της ανθρώπινης ασφάλειας και της ανθρώπινης ζωής. Τα κέρδη της εταιρείας ζύγιζαν περισσότερο από τη ζωή των ανθρώπων. Η ίδια η ιαπωνική κυβέρνηση, που έχει την ευθύνη για τις παραλείψεις της εταιρείας, βρέθηκε απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες τόσο της πυρηνικής καταστροφής όσο και της καταστροφής από το τσουνάμι. Αποκαλύπτεται τώρα ότι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει τόσο για το τσουνάμι όσο και για τους κινδύνους από την παρουσία των πυρηνικών αντιδραστήρων στην περιοχή αυτή. Είχαν μάλιστα προτείνει τη λήψη προληπτικών μέτρων χωρίς να εισακουστούν. Και πάλιν υπερίσχυσε η λογική του κέρδους σε βάρος της ανθρώπινης ζωής.\nΕυθύνες φυσικά βαρύνουν και τη διεθνή κοινότητα που υιοθέτησε όλα αυτά τα χρόνια, ελαφρά τη καρδία, την πολιτική της εγκατάστασης δεκάδων πυρηνικών αντιδραστήρων σε κάθε γωνιά της γης. Υποχώρησαν ακόμη και οι διαμαρτυρίες των ακτιβιστών και των περιβαλλοντιστών ενάντια στη διάδοση και τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, με το πρόσχημα ότι επρόκειτο για μια «καθαρή» ενέργεια που θα προφύλασσε το περιβάλλον. Εντούτοις, ήταν γνωστό πως ακόμη και χωρίς τα πυρηνικά ατυχήματα υπήρχε το τεράστιο πρόβλημα των πυρηνικών αποβλήτων που απειλούσαν το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία.\nΑκόμη και αυτή τη στιγμή, μπροστά στη μεγάλη κρίση που προκλήθηκε από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα, η διεθνής κοινότητα συμπεριφέρεται ως να μην συμβαίνει τίποτα. Οι μεγάλοι της Δύσης αντί να προστρέξουν σε βοήθεια στην Ιαπωνία και αντί να αφιερώσουν τις ενέργειές τους στην αντιμετώπιση της απειλής ενός πυρηνικού ολέθρου, ασχολούνται με το να βομβαρδίζουν τη Λιβύη. Αυτή είναι η προτεραιότητά τους. Στη Λιβύη θα «σώσουν» λένε τους αμάχους που κινδυνεύουν από τον Καντάφι, ενώ οι βομβαρδισμοί τους φαίνεται να προκαλούν περισσότερα θύματα από αυτά του Λίβυου δικτάτορα.\nΑδιαφορούν δε για τις χιλιάδες θύματα που θα υπάρξουν από την πυρηνική καταστροφή στην Ιαπωνία. Η κρίση που θα προκύψει από την πυρηνική καταστροφή στη χώρα αυτή, θα είναι απροβλέπτων διαστάσεων όχι μόνο για την Ιαπωνία αλλά και για ολόκληρο το πλανητικό μας χωριό.\nΕντούτοις, παρά το γεγονός ότι κάποιες χώρες ανακοίνωσαν προσωρινό πάγωμα εγκατάστασης νέων αντιδραστήρων πυρη νικής ενέργειας, άλλες συνεχίζουν να προγραμματίζουν εγκατάστασή τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ανάμεσά τους και η Τουρκία που ετοιμάζεται να εγκαταστήσει πυρηνικό αντιδραστήρα με τη βοήθεια της Ρωσίας στη σεισμογενή περιοχή του Άκκουγιου απέναντι από την Κύπρο. Και έστω και αν οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το ρήγμα παραμένει ενεργό στην ευρασιατική και αφρικανική τεκτονική πλάκα δίπλα από το Άκκουγιου.\nΥ.Γ.:Στην Κύπρο βέβαια οι συζητήσεις και το ενδιαφέρον περιστρέφονται στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Θα ήταν μια καλή ευκαιρία για μια σοβαρή συζήτηση όσον αφορά την πορεία που ακολουθήθηκεστο Κυπριακό τα τελευταία 36 χρόνια. Προπάντων που και οι συνομιλίες που διεξάγονται τα τελευταία τρία χρόνια φαίνεται να μην οδηγούν πουθενά. Δυστυχώς, οι πρώτες αυτές συζητήσεις ανέδειξαν την πεπατημένη χωρίς να ανοίγουν καμιά προοπτική. Δεν παράγεται πολιτική και τα κόμματα, ιδίως οι δύο μονομάχοι του δικομματισμού, αναλώνονται σε μπακαλίστικους λογαριασμούς για τα ποσοστά τους. Οι κάποιες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν απλώς τον κανόνα.