Μαρτίου 2015 – Sraosha\nΈχω κλειστά τα παντζούρια τη μέρα. Χαρακιές-χαρακιές το φως δραπετεύει και μολύνει το σκοτάδι μέσα στο διαμέρισμα, πολλές φορές διαχέεται και μου στερεί και τον ύπνο. Πήγα κι αγόρασα βαρειές κουρτίνες αλλά το φως το γαμημένο, το φως που προσκυνάτε, είναι ανίκητο — τις διαπερνάει. Τρυπώνει παντού σαν θάνατος. Θολώνει το σκοτάδι πίσω από τα κλειστά μου βλέφαρα. Για καμμιά βδομάδα, δέκα μέρες ίσως, σκεφτόμουν συνεχώς να κολλήσω χαρτόνια πίσω από τις γρίλιες των πατζουριών. Και έτσι να πετύχω πλήρη συσκότιση. Μετά σκέφτηκα ότι η διαφορά μεταξύ εγκλεισμού και φρενοβλάβειας, μεταξύ διαμερίσματος και κελλιού, είναι αυτή: αν έχεις κολλήσει χαρτόνια πάνω στα πατζούρια ή όχι. Αν κρέμονται μυγοπαγίδες από το ταβάνι ή όχι. Αν έχεις κάνει βιβλιοθήκη την μπανιέρα σου ή όχι.\nΔε με πειράζει που ζω μόνος. Κι ας νιώθω πως σπαταλιέμαι αργός. Με πειράζει που δεν έμαθα να ζω μόνος νωρίτερα. Με πειράζει το φως, κυρίως. Εδώ έχει πάντα ήλιο, κάνει πάντα την εποχή του φωτός, του Αιγαίου και της τυφλότητας που σου δίνει η αντηλιά: όλα στο φως, όλα προσφέρονται για αυτοψία κι εξέταση, όλα ανοιχτά για ερμηνεία. Όλα στο φως. Κάθε τι θα ερμηνευτεί και θα αναλυθεί και θα εξηγηθεί, με μπόλικο αναγωγισμό πάντα. Βιολογικοί παράγοντες, ψυχολογικοί παράγοντες. Και όταν λέω «όλα», ε ναι, μιλάω για τη ζωή μας. Η ζωή στο φως. Αφού τελικά, η ζωή είναι όλα.\nΌμως η ζωή είναι κάτι εντελώς ακατανόητο κι ανερμήνευτο, μέχρι κι απερινόητο θα έλεγα. Αυτό που είναι η χαρά και η παρηγοριά μου μοιάζει παραλογισμός και βρωμιά για άλλους. Αυτό που ξέρω ότι είναι ισορροπημένο μέσα μου, αποτέλεσμα δοκιμής και πλάνης και βαθειάς καλοσύνης, φαντάζει στους άλλους αδιαφορία και απάθεια. Ό,τι μου δίνει χάρη και χαρά μπορεί και να μοιάζει με προϊόν παθολογίας σε άλλους. Kαι όχι μόνον στους άλλους, αλλά και σε εμάς τους ίδιους. Έτσι κατασπατάλησα τα νιάτα μου: έξω και αναμεσα στους άλλους, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη ζωή μου. Ήμουνα νέος, έτσι κάνουν οι νέοι: αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορείς παρά ελάχιστα πράγματα να καταλάβεις και ορμούν να καταλάβουνε τουλάχιστον τη ζωή τους — νομίζουνε πως είναι το πιο εύκολο. Πάσχιζα λοιπόν κι εγώ να κατανοήσω όσα ζούσα, ώσπου στο τέλος ήρθε η στιγμή και γίνανε ζωή, άχαρη ζωή, και αυτά: η υπερανάλυση και ο αγώνας να κατανοήσω όσα δεν κατανοούνται, τα γιατί και τα «ναι μεν αλλά» και τα «κατά βάθος» και τα «δεν είσαι εσύ αλλά η κοινωνία μέσα σου». Έτσι απαιτεί ο κόσμος: όλα να τα χτυπήσει η αντηλιά ώστε να ιριδίσουν, να μοιάσουν καθάρια και πρισματικά. Αλλά μόνον τα διαμάντια ιριδίζουν πραγματικά. Και τι είναι τα διαμάντια; άβιο κάρβουνο σκέτο.\nΞέρω τι σκέφτεστε. Κι αν είμαι κατά συρροή δολοφόνος; παιδεραστής; σχιζοφρενής; Δεν είμαι. Και τελικά η ηθική είναι πολύ απλή και μάλλον επιφανειακή υπόθεση, κοντός ψαλμός αλληλουια είναι: ενσυναίσθηση κι ένας χρυσός κανόνας. Όμως εμείς θέλουμε ντε και καλά να βάλουμε τον ήλιο να τα υπερφωτίσει όλα. Μόνο που ο ήλιος στεγνώνει κι αποξηραίνει κι αφυδατώνει. Η ζωή που μπαίνει κάτω από τον ήλιο δε φωτίζεται απλώς: σιγά σιγά μαραίνεται, στεγνώνει, μαραγκιάζει, αφυδατώνεται, πεθαίνει — ώσπου μένει στο τέλος λείψανο, ζαρωμένο και καμένο. Η ζωή υπάρχει και ζει στη σκιά, στη δροσιά, στο φως που διαχέει η νέφωση. Η ζωή διψάει για το νερό και για το χρώμα.\nΜένω μέσα. Πίνω κρασί. Ανοίγω τα παράθυρα και τις νύχτες σηκώνω την τέντα. Βλέπω μακρινές σιλουέτες στα παράθυρα γύρω από την πλατεία, φιγούρες να διαγράφονται κόντρα σε υποφωτισμένα δωμάτια πάνω σε τραβηγμένες κουρτίνες. Άλλες λαγνεύονται, άλλες τσακώνονται, άλλες στέκονται αφηρημένα κοιτάζοντας έξω ή κοιτώντας μέσα — δεν είναι εύκολο να ξέρεις προς τα πού είναι γυρισμένος ένας ίσκιος. Βάζω απαλή μουσική. Μια μέρα θα πλυθώ, θα ντυθώ, βα βγω έξω και πάλι. Θα δω πάνω από το τέλος του δρόμου το φάσμα του γκρεμισμένου δημόσιου έργου που μας στεφανώνει αιώνες. Θα πάω σε ένα μπαρ. Θα παραγγείλω τζιν. Και ίσως μιλήσω ξανά, αυτή τη φορά σε κάποιον άγνωστο. Ή στο κορίτσι που δούλευε στο μπαρ. Αν δουλεύει ακόμα εκεί. Θα βγω έξω. Θα είναι νύχτα. Η νύχτα με σκεπάζει και με ντύνει, η νύχτα με ξέρει. Η νύχτα ξέρει. Ξέρει και ότι τη ζωή τη ζεις και ότι δεν την ερμηνεύεις.\nSraosha\tUncategorized\t2 Σχόλια 31 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΣτη χριστιανική ασκητική, όπως καταγράφεται στη γραμματεία της και στην προφορική παράδοσή της, το γυναικείο σώμα γίνεται αντιληπτό ως υποψήφια σκόνη, στάχτη και σποδός, ως όργανο εκπειρασμού των ανδρών και ως ένα ξενοδοχείο έτοιμο να ανοίξει για να υποδεχθεί σκουλήκια την ώρα του θανάτου. Τα αντρικά σώματα πάσχουν, αμαρτάνουν, θα τρωθούν και θα ασθενήσουν, θα γίνουνε κι αυτά σκόνη καθαρή — όμως τελικά θα αναστηθούν.\nΤο γυναικείο σώμα στους καθόλου ασκητικούς αλλά εντελώς πουριτανικούς καιρούς μας, που θεωρούνε το στριπτίζ μετωνυμία του σεξ και τα σεισοπυγικά βίντεο κλιπ συνεκδοχή της ερωτοπραξίας, αποτελεί πάντοτε σκεύος — συνήθως όμως όχι ηδονής. Αλλά και για ηδονή μιλώντας, δεν θες, λέει, να περάσεις από γυναικείο σώμα από το οποίο πέρασαν άλλοι πρόσφατα και, αν τελικά έτσι προκύψει, δικαιούσαι να το περιφρονείς. Άλλωστε, οι άντρες περνουν, μαμά. Ο κόλπος είναι αποστειρωμένο δοχείο για εξέταση· άπαξ και έχει ανοιχτεί, ε. Και είμαι βέβαιος ότι μερικοί αναγνώστες διαθέτουν και κάποιου είδους επιχείρημα, μάλλον εξελικτικής ή γενικότερα βιολογικής φύσεως, για να δικαιολογήσουν αυτή την αντίληψη.\nΕγώ λέω πάλι ότι όλα αυτά, οι παραβατολογίες και οι ασκητισμοί και οι επιστημονισμοί και οι υγιεινισμοί, είναι προφάσεις μισογυνισμού. Η γυναίκα δεν πρέπει, δεν μπορεί, να αυτενεργεί και να επιθυμεί και να αποφασίζει. Ούτε καν να συναινεί ρητά δεν χρειάζεται — σιωπή γυναικί κόσμον φέρει. Τη γυναίκα τη διακόπτεις όταν μιλάει, της εξηγείς γιατί αισθάνεται έτσι (οι γυναίκες αισθάνονται μόνο, δεν φρονούν), την ερμηνεύεις. Έτσι πρέπει. Άλλωστε, η γυναίκα παρασέρνεται κι υστεριάζει, άντε να απολαμβάνει στην καλύτερη περίπτωση. Επίσης, όσο αυξάνεται η αυτενέργειά της, είτε τόσο πιο πολύ αντρίζει, είτε τόσο πιο πολύ πουτάνα είναι. Ή άρπυια, σκύλα κι ευνουχίστρια. Μην πάτε μακριά: οι άντρες ολοκληρώνονται μέσα από το ξεδίπλωμα του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς τους, οι γυναίκες από τη χθόνια διακόρευση και από τη μητρότητα, αλλά κι αυτή ως χθόνιο γεγονός και ως διαδικασία — ενώ είναι το μόνο μυστικό κι αλλόκοτο θαύμα που υπάρχει έξω από τη ντίσνεϋλαντ των θρησκειών.\nΚοινοτοπία: μισούμε με πάθος και εμμονικά ό,τι ποθούμε ανεξέλεγκτα, ό,τι ξέρουμε πως θα μας απορροφήσει, θα μας εξουθενώσει και ίσως θα μας αφανίσει εάν του αφεθούμε. Παρ’ όλα αυτά, μισούμε όχι τόσο γιατί φοβόμαστε αλλά γιατί φθονούμε. Το έχω δει στους αντιδιανοούμενους, που φθονούν το διανοητικό κεφάλαιο, το μόνο που δεν μπορείς να κλέψεις. Το έχω δει στους πουριτανούς και στους εθελούσια στερημένους που φθονούν την ελευθεριότητα και την ανέμελη χαρά της. Το έχω δει στους ομοφοβικούς, που δεν φοβούνται παρά μισούνε και φθονούν. Το βλέπω στους μισογύνηδες που φθονούν τις γυναίκες επειδή δεν θέλουν να τους αφεθούν. Ή κι επειδή δεν τους θέλουν οι γυναίκες.\nSraosha\tUncategorized\t7 Σχόλια 27 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nSraosha\tUncategorized\tΣχολιάστε 27 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΈνα είναι το χούι που όλους μάς ενώνει,\nΌχι. Ο πατερναλισμός είναι.\nΚαι όλους μας ενώνει.\nΣε άλλες κοινωνίες ο πατερναλισμός είναι συνήθως ταξική συμπεριφορά. Στην Αγγλία γίνεται τεράστια συζήτηση σχετικά με τον πατερναλισμό (στα όρια του ρατσισμού) της μεσαίας τάξης απέναντι στην εργατική. Στη Γαλλία, ο πατερναλισμός του κοσμικού λευκού παριζιάνου αστού είναι πια κοινός τόπος, αφού μάλιστα τροφοδοτείται από την ουνιβερσαλιστική ιδεολογία του γαλλικού κράτους: οι αξίες της Γαλλίας είναι οι πανανθρώπινες αξίες και όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι έχουμε δύο πατρίδες με δεύτερη τη Γαλλία, τελεία και παύλα.\nΣτην ελληνική κοινωνία, όπως τρικυμιωδώς εκφράζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς τη διαμεσολάβηση του τύπου, των ραδιοσταθμών ή των καναλιών πια, ο πατερναλισμός εκπορεύεται από όλους και καταπέμπεται προς όλους.\nΌλοι λοιπόν μπορούμε να διακρίνουμε με μοναδική διαύγεια τις προθέσεις όλων, ατόμων και ομάδων: κουκιά μετρημένα είναι οι άλλοι, είτε διάφανοι και απλοϊκά οργανωμένοι είτε δεκτικοί άμεσης ετικετοκόλλησης. Ακόμα και αν παραιτηθούμε από την απόλαυση μιας δίκης χαρακτήρα, που μας χαρίζει την αίσθηση ηθικής ανωτερότητας την οποία τόσο στερούμαστε και λαχταράμε, προχωράμε στην ντετερμινιστική ερμηνεία των πράξεων του άλλου: τέτοια είναι, τέτοια κάνει· από το σινάφι του τι να περιμένει κανείς· ο λύκος κι αν εγέρασε κτλ.\nΣτην κατάσταση γενικευμένου πατερναλισμού που ζούμε, θα πίστευε κανείς ότι δεν υπάρχουνε περιθώρια αυτενέργειας, απόφασης κι ελευθερίας. Όλοι μυγαράκια, σβουρίζουμε γύρω από τη φλόγα του υπερπατερναλιστή Γκυ Ντεμπόρ, έρμαια της «νοοτροπίας», του Zeitgeist. Τις περισσότερες φορές, απλώς είμαστε παίγνια αυτού που είμαστε — το οποίο βεβαίως αντιλαμβάνεται και κατανοεί ο άλλος πολύ καλύτερα από εμάς τους ίδιους. Η ζωή ολωνών είναι μελωδία μηχανικού πιάνου που οι άλλοι γνωρίζουνε τάχα εκ των προτέρων, αφού βλέπουν καθαρά τα σημαδάκια στον περιστρεφόμενο κύλινδρο. Αίτιο, αποτέλεσμα. Οι πατερναλιστές, όλοι μας, γνωρίζουμε το πρώτο. Το δεύτερο μηχανικά αναπόφευκτο: ο άλλος, ο απέναντι.\nΚαι ναι, όλοι είμαστε πατερναλιστές, έστω κι αν μας έχει δοθεί μισό κλικ αυθεντίας πάνω από τον απέναντί μας: σοφοί γονείς, διορατικοί δάσκαλοι, ώριμοι ενήλικες, θυμόσοφοι δεξιοί, πεφωτισμένοι αριστεροί, πιο πεφωτισμένοι αναρχικοί, αδιάφθοροι έφηβοι, ώριμοι γκόμενοι, ψαγμένες γκόμενες, υψιπετείς θεωρητικολόγοι, προσγειωμένοι πραγματιστές, ψημένοι άνθρωποι των πόλεων, γνήσιοι άνθρωποι της επαρχίας, ακομπλεξάριστοι στρέιτ, μεταρσιωμένοι γκέι, ευλογημένοι χριστιανοί, ήμεροι αγνωστικιστές, απελευθερωμένοι άθεοι, σοβαροί μονογαμικοί, υγιείς πολυγαμικοί, βαθιά μορφωμένοι, αγνοί ολιγογράμματοι, περήφανα νιάτα, τιμημένα γερατειά. Ο Γιανναράς και ο Γεωργελές. Η Διβάνη κι ο Ζουράρις. Ο Αποστολίδης, ο Ραφαηλίδης κι ο Σαββόπουλος. Η Μαλβίνα κι η Αρβελέρ. Ο Πάσχος και η Κανέλλη. Το ΚΚΕ κι οι δεσποτάδες. Όλοι αυτοί θεωρούμε όλους τους άλλους κατ’ αρχήν βλάκες. Ή ανήθικους. Ή μπανάλ. Ή αφελείς. Ή πλανημένους. Κι έτσι αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε και τους γνήσια κακόβουλους στο τέλος.\nΜετά από τόσα χρόνια που είμαι Έλληνας δεν έχει πάψει να με κουφαίνει η ευκολία και η αυτοπεποίθηση με την οποία οποιοσδήποτε από εμάς είναι έτοιμος να πατρονάρει οποιονδήποτε άλλο. Δεν έχει πάψει να με τρελαίνει σαν πονόδοντος το πόσο λαγνευόμαστε τον ετεροκαθορισμό, πόσο γουστάρουμε να καμωνόμαστε ότι ξέρουμε ποιος είναι ο άλλος, πόσο καυλώνουμε να του πούμε για τη ζωή του, πόσο ποθούμε να του επιβάλουμε αυτό που ξέρουμε γι’ αυτόν. Για το καλό του, τελικά.\nΈνας είναι ο εχθρός, ειν’ ο πατερναλισμός.\nSraosha\tUncategorized\t6 Σχόλια 18 Μαρτίου, 2015 22 Μαΐου, 2022 1 Minute\nΕλάτε, φίλοι, να μιλήσουμε για εθνοτικά στερεότυπα, ελάτε να πούμε για τον χαρακτήρα των λαών, να επιχειρηματολογήσουμε πάνω στο δυτικό ratio και την βορειοευρωπαϊκή απονία απέναντι στον ελληνικό Λόγο (του Ζουράρεως;) και τη μεσογειακή φιλαλληλία. Ελάτε να μιλήσουμε για λαούς ολόκληρους που έχουνε τον σταχανοβισμό, την κρυοκωλιά ή τη σκληρότητα στο αίμα τους.\nΧτες ξαφνικά άρχισε να πονάει ένα δόντι στο οποίο είχα εδώ και μια βδόμαδα ευαισθησία. Με σκότωνε κάθε φορά που το πίεζα. Σήμερα το πρωί μάλιστα ένιωθα πόνο οπουδήποτε και να άγγιζα το ούλο πάνω από τη ρίζα του. Θα έβλεπα τον οδοντίατρό μου τη Δευτέρα, αλλά μόλις τέλειωσα τη δουλειά σήμερα έψαξα και τοπικό οδοντίατρο να με συμβουλέψει ή και να μου δώσει τίποτα.\nΜε πήγαν κάτι παιδιά εδώ σε μια κλινική του τοπικού πανεπιστημίου. Αυτοί όμως ήθελαν καπάρο 150 ευρώ, γιατί η ασφάλεια η δική μου δεν καλύπτει οδοντιατρικές εργασίες. Θα μου επέστρεφαν το υπόλοιπο. Αρνήθηκα κοφτά κι απότομα. Οπότε με πήγανε μετά σε ένα κοντινό οδοντιατρείο, υπερκυριλέ, με έξι οδοντιάτρους μέσα. Πήχτρα ήταν. Μου είπανε να περιμένω μία ώρα, που τελικά έγιναν τρεις. Στο μεταξύ διάβασα το μισό ‘Μάρτυς μου ο Θεός’ (μα τι βιβλίο!), μπινελίκωσα τους καριοληδες εδώ και ένα τρίωρο που δεν κάνουνε μια εξαίρεση για τον πόνο του ανθρώπου, έψεγα την πανέμορφη ρεσεψιονίστα του οδοντιατρείου που δεν άφησε το παιδάκι να περιμένει για να με δουν εμένα σφήνα — άλλωστε συμβουλή και κανα φάρμακο ήθελα μόνο, τη Δευτέρα θα πήγαινα στον οδοντίατρό μου.\nΤελικά με δέχτηκε ένας φανερά καταπονημένος οδοντίατρος στην ηλικία μου. Διά χειραψίας. Μου ζήτησε συγγνώμη που περίμενα. Μιλήσαμε. Μου έβγαλε ακτίνες. Χρειαζόμουν απονεύρωση. Ναι, το είχα χαμπαριάσει αυτό. Όχι, χρειαζόμουν επιτόπου απονεύρωση. Του είπα ότι μπορεί να με διώξει με κάποια αντιβίωση ή και παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη. Όχι, επέμενε, πάτε για απόστημα, έχει γαμηθεί ο Δίας στη φλεγμονή, πάτε για απόστημα. Πόσο θα κοστίσει; 350, μου λέει. Πόνεσε, αλλά τόσο πάει το μαλλί κι εκεί που μένω. Πάμε, του λέω.\nΌσο με έσκαβε μου εξηγούσε τι και πώς, μετά όταν πήγε να χτίσει την κουφάλα μού ζήτησε συγγνώμη γιατί μούγκρισα. Με έκλεισε. Μου έδωσε παυσίπονα και τις καλύτερες ευχές. Το οδοντιατρείο είχε ήδη κλείσει, βοηθοί και ρεσεψιονίστες την είχανε κάνει, πήγε ο ίδιος στον γκισέ και μου έβγαλε τον λογαριασμό: 191,27.\nΟι κάρτες μου δεν πέρναγαν. Πήγα να δώσω μετρητά, «α, δεν έχω ρέστα», απάντησε. Και τι θα γίνει; Θα σας στείλουμε τον λογαριασμό στην Αθήνα. «Μα τι λέτε;» «Εσείς με εμπιστευτήκατε, σας εμπιστεύομαι, we are on the same side». Επέμενα. Επέμενε. Ήταν κουρασμένος. Εντάξει, να μου στείλετε τον λογαριασμό στην Αθήνα. Τον χαιρέτησα με χειραψία, ευχήθηκα Auf wiedersehen κι έφυγα κατάπληκτος.\nSraosha\tUncategorized\t5 Σχόλια 13 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΕπικαιρικά, Μάρτιος του ’15\nSraosha\tUncategorized\tΣχολιάστε 12 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΓεννήθηκα στο Μανχάτταν, στον Νέο Κόσμο.\nΓεννήθηκα στην οδό Λέκκα. Γεννήθηκα στον Πειραιά και στο Κερατσίνι. Γεννήθηκα στο Gin Joint. Γεννήθηκα βεβαίως στο Λονδίνο. Γεννήθηκα στην Αιόλου, στην Κυψέλη, στην Ασκληπιού και στη Συγγρού. Παραλίγο να γεννηθώ στο Βερολίνο, αλλά δεν ήτανε γραφτό. Γεννήθηκα στην Αθήνα ξανά και ξανά. Και πάλι και πολλάκις.\nΥπάρχουνε λοιπόν πόλεις που διαβάζω τους χάρτες τους σαν γενέθλιους χάρτες: τραβάω γραμμές μεταξύ σημείων πάνω τους και μαθαίνω κάτι για μένα, για το παρόν και για το παρελθόν και ίσως για το μέλλον. Ακολουθώ πορείες μέσα τους που στροβιλίζονται γύρω από παράξενους ελκυστές και λέω ότι κάπου οδηγούν, εκεί όπου τέμνεται το δικό μου και το συλλογικό, ο έρωτας και η γνώση, η αποδοχή και η ακοίμητη φλόγα, η μουσική και οι μεταμέλειες, η φιλία και το απρόσμενο, νέοι κόσμοι που αναδύονται μέσα από αυτόν εδώ, με τη ζωή του ο καθένας, και τρόποι για να βλέπεις. Κάθε τομή και σημείο, κάθε σημείο και τόπος: ολόκληρος πλανήτης άλλος γοργός και άλλος ψυχρός. Και γύρω τους ένα δαχτυλίδι με δώδεκα ζώδια, ένα δαχτυλίδι που φοράω στο αριστερό χέρι μου από τότε γεννήθηκα.\nΥπάρχουνε λοιπόν, που λέτε, πόλεις των οποίων διαβάζω τους χάρτες σαν βιβλία στα λατινικά: πιάνω μια λέξη εδώ, μια φράση εκεί, κάτι γνώριμο σαν ρητό. Στα περιθώριά τους κρατάω σημειώσεις: Αυτό κάποτε ήξερα τι σημαίνει, τι να θέλει πια να πει. Αυτό δεν ξεχνιέται, το κάνεις και σλόγκαν και το χαράζεις πάνω σου ανεξίτηλα. Εδώ είναι ένα κενό γράμμα, εκεί ένας χρησμός που εξακτινώνεται και σε ερμηνεύει. Αν κοιτάξεις τις σελίδες του από εντελώς λοξά, όπως σε όλα τα βιβλία, βλέπεις χάρτες ξανά, όχι πια λέξεις: νησιά από μελάνι ανάμεσα στα οποία διακλαδίζονται σαν δέλτα ποταμών (ή μονοπάτια) οι λευκές ταινίες τις οποίες φτιάχνουν τα διαστήματα ανάμεσα στις αράδες και τα τυχαία κακοστοιχισμένα κενά ανάμεσα στις λέξεις.\nΥπάρχουν χάρτες που φαίνονται απλοί: ένος κάνναβος πάνω σε ένα φαλλόσχημο νησί, ένα δαχτυλίδι που το κόβει ένα ποτάμι σαν κορδέλα, τρίγωνα και παραλληλόγραμμα που περικλείουν ακανόνιστους δρόμους και τέως ρέματα. Μέσα τους κλείνουν αδιανόητα μικροσύμπαντα, ό,τι έχει να πει μια ζωή, όπως και κάθε βιβλίο της προκοπής: ξανά και ξανά.\nSraosha\tUncategorized\t1 σχόλιο 9 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΚάθομαι μπροστά στην οθόνη εδώ και μία ώρα και προσπαθώ να μη γράψω. Πασχίζω να μη γενικεύσω, να μη γίνω κακός (κι ας μου πάει) και να μη γίνω τρυφερός (όπως θέλω να είμαι, όταν αξίζει). Είπα να δω τον Λεβιάθαν, δυόμιση ώρες με Ρώσους που δεν είναι του Ταρκόφσκι — όχι απόψε. Είπα να δω το Grand Budapest Hotel, αλλά λέω να το αφήσω για μια μέρα που δεν θα έχω όρεξη να γράψω.\nΔιαβάζω αποψάρες στο φέισμπουκ για να νυστάξω: κραυγές αιμοδιψείς για τους παιδεραστές, φιλολογικές διαμάχες για την παιδοφιλία. Δεκάδες οικονομολόγους, διεθνολόγους και ιστορικούς να εξηγούν φορτικά πολλά και δυσνόητα. Αφανείς γλωσσολόγους, πολιτικούς επιστήμονες και δικαστές να αγανακτούνε δικαίως. Πολλούς που απλώς και γενικώς ξέρουνε. Παρακολουθώ διακριτικά την καθόλου χαριτωμένη ακαταστασία της κυβέρνησης — αλλά αν τα πράγματα πήγαιναν καλά, ακόμα Κώστα Καραμανλή θα ψήφιζε ο κόσμος, τι λέμε τώρα: από ιδρύσεως ΕΑΜ, προσπέφτουμε ικέτες στην Αριστερά αφού πρώτα μας πάρει οριστικά ο διάολος τον πατέρα και το σπίτι, όπως καταφεύγει μελλοθάνατος σε αγίους και θεούς.\nΔιαβάζω αποψάρες και αναλυσάρες, ζαλίζομαι λίγο. Άραγε οι αριστεροί της αυτοπεποίθησης (πολλοί σπουδαγμένοι στους ντετερμινιστικούς δογματισμούς της ΚΝΕ) και οι δεξιοφιλελεύθεροι της νηφάλιας απανθρωπιάς (βουτυροθρεμμένοι με καφρίλες ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ή με απολίτικες ευαισθησίες και πολίτικες κουζίνες στο γύρισμα του αιώνα), οι απόστολοι της καλοσύνης και οι θυμόσοφοι ξερόλες, άραγε όλοι αυτοί είναι στ’ αλήθεια σοφότεροι, σπουδαγμενότεροι, εξυπνότεροι, διαβασμενότεροι από μένα; Ίσως, γιατί εμένα το μυαλό μου δεν φτάνει εκεί όπου φτάνει το δικό τους και γι’ αυτό για πολλά δεν ξέρω τι να πω.\nΚάθομαι μπροστά στην οθόνη και καμαρώνω που δεν γράφω τίποτα, που δεν ρίχνω κι εγώ ακόμα μια αποψάρα κι ένα ανάθεμα για να γυρίζει ο μύλος. Που άφησα αυτό το παράθυρο εδώ που λέει «νέα ανάρτηση» κενό. Όμως, δεν έγραψα που δεν έγραψα τίποτα, τουλάχιστον να είχα διαβάσει κανα βιβλίο.\nSraosha\tUncategorized\tΣχολιάστε 7 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΗ υπόθεση «έμπνευση» μού είναι ελαφρώς ακατανόητη.\nΘέλω να πω, έμπνευση βρίσκεται παντού. Η δουλειά που πρέπει να επακολουθήσει είναι το πρόβλημα. Βεβαίως, μπορεί να τα λέω αυτά γιατί δεν είμαι ιδιαίτερα δημιουργικός άνθρωπος: από μουσική νούλλα, από εικαστικά Α’ Γυμνασίου (και έχω χάσει την παιδική αφέλεια και δεν ξέρω να βλέπω) κι ατάλαντος, από πλοκή και ποίηση άχαχαχα. Πάντως την όποια έμπνευση συνήθως την περιμένω ήσυχα να έρθει. Τις περισσότερες φορές όταν ακούω μουσική ζωντανά ή σε δημόσιο χώρο — και μετά ψάχνω εναγωνίως να σημειώσω ιδέες, συνήθως στο κινητό, άντε σε καμμιά απόδειξη με το στυλό της σερβιτόρας.\nΝαι, νομίζω ότι για να έρθει η έμπνευση πρέπει πρώτα να χαλαρώσεις λίγο. Να χαζέψεις και να αφεθείς. Γι’ αυτό και οι δημιουργικοί άνθρωποι έχουν ενταγμένους περιπάτους στην καθημερινή τους ρουτίνα. Καμμιά φορά βοηθάει το κρασί. ‘Όχι η μπύρα, κατουριέσαι. Όχι το ουίσκι, χαλάει. Όχι το τζιν, ερεθίζει (ναι, λαγνικά).\nΜιλώντας για καύλα, συμβαίνει κάτι πολύ ενδιαφέρον. Υπάρχουν φορές που έχεις κάνει έρωτα και περπατάς στον δρόμο, ή είσαι στο ντουζ, ή σε κάποιο ταξί ίσως, και συνειδητοποιείς ότι μόλις άλλαξε η ζωή σου, ότι μόλις άνοιξε μια ζωή μέσα στη ζωή σου, όπως — λέει — αναδύονται μικροσύμπαντα σαν αφρός μέσα από το δικό μας σύμπαν, το γνωστό και μη εξαιρετέο. Είναι κάτι φορές που φοράς τα ρούχα σου μετά ή τις μπυτζάμες σου και απλώς δεν πιστεύεις ότι έζησες κάτι τόσο — πώς να το πω; Δεν θέλω να το πω «θεοτικό» και τέτοια: φτάνει πια με τις εξιδανικεύσεις και τις ερωτικές μεταφυσικές. Δεν πιστεύεις λοιπόν ότι έζησες ό,τι έζησες, ήτανε τρελό γαμήσι αλλά και πέρα και πιο δυνατό και πιο μακριά από τρελό γαμήσι. Είναι κάτι που η ανθρώπινη γλώσσα δεν έχει εξελιχτεί να διατυπώσει χωρίς να καταφεύγεις σε μεταφορές και σε μίζερες περιφράσεις. Κι έτσι στέκεσαι βουβά απέναντί του, αναπολείς τα καθέκαστά του, μισοξανακαυλώνεις. Σκιρτάς και λίγο. Χαμογελάς, επικαλείσαι ονομαστικά εκεί κι έναν όποιο Θεό, όχι από φόβο αλλά από καθαρή ευγνωμοσύνη.\nΚαι σε λίγο αυτή η ζωή που αναδύθηκε αυθόρμητα και δυνατά, η καύλα, ο ίμερος, η ερωτοπραξία, το σκοτεινό κύμα των οργασμών που χτυπάει, η καθαρή χαρά μετά, το ξανά και ξανά, όλα μαζί αναλαμβάνονται στο στερέωμα της νοσταλγίας, αναλαμβάνονται από τη μνήμη. Σε λίγες ώρες, το επόμενο πρωί λόγου χάρη, δεν θα ξέρεις αν έζησες ό,τι έζησες πριν είκοσι, δέκα, πέντε, τρία, δύο χρόνια, πέρυσι, πριν έξι μήνες ή πριν ένα μήνα — πάντως το προηγούμενο βράδυ, αποκλείεται, με τίποτα. Και θυμάσαι στιγμές στο φως και αφές και μυρωδιές και γεύσεις αλλά πιο πολύ θυμάσαι την ακατάβλητη μακαριότητα και την ανεκλάλητη χαρά, την παρουσία της γυναίκας. Και λες «για να το έζησα αυτό» — κι ας νομίζεις ότι ήτανε μήνες και χρόνια πριν πια — «για να το έζησα αυτό, κάτι καλό έφερε σ’ εμένα κι η ζωή».\nSraosha\tUncategorized\t2 Σχόλια 6 Μαρτίου, 2015 27 Οκτωβρίου, 2018 1 Minute\nΚαθόλου δεν αντέχω την υπερφωτισμένη πορνογραφία, να παρακολουθώ γαμήσια μέσα στην άπλετη φωτοχυσία χειρουργείου που καίει τις σκιές με εκτυφλωτικούς προβολείς στούντιο. Ίσως να ταιριάζει αυτή η φωταψία, τάχα μου ανυπόκριτη και ειλικρινής, στη φάση «όλα στο φως» της αμερικάνικης εποχής μας. Ίσως πάλι το χειρουργικό φως να είναι προϊόν εντελεχών ερευνών αγοράς, ίσως έτσι να καυλώνει το λεγόμενο μέσο αρσενικό, άλλωστε άντρες είμαστε: θέλουμε να βλέπουμε — και μάλλον στο πόσα και στο πώς να διαφέρουμε τελικά.\nΕπίσης μου είναι πολύ αντιπαθείς οι ψευδοαισθαντικές λήψεις στην πορνογραφία όπου η βαζελίνη πασαλείβεται στον φακό ώστε να φτιάχνεται το κατάλληλο φλου, ένα φλου που με τη σειρά του γίνεται μεταφορά της ιμερικής μέθης, της καυλωμένης θολούρας, της τυφλοβδομάδας (που λέγαν οι παλιοί). Όπως ο υπερφωτισμός ανήκει στον θάλαμο βασανιστηρίων, η θολούρα ανήκει στην μνήμη και στην ανάμνηση, είναι προνομιακός χώρος της ποίησης. Κι από ποιητισμούς έχουμε χορτάσει.\nΤέλος, ίσως χειρότερο από όλα στην τσόντα είναι το κιαροσκούρο της καψούρικης εξιδανίκευσης. Εδώ πάλι έχουμε να κάνουμε με υποκρισία: όχι, δε βλέπεις αυτό που βλέπεις για να καυλώσεις, παρά γιατί είναι κάτι πολύ αχβάχ και βαθύ — και με τρόπους άλλους από τους πορνογραφικά προφανείς. Αυτές οι τσόντες με το πολύ και δήθεν κιαροσκούρο, όπως και οι φλου σε βαθμό σεβεντίλας, υποτίθεται ότι προορίζονται για γυναίκες. Τι να πω, ενδεχομένως έτσι να λέν οι έρευνες αγοράς.\nΦυσικά, οι αντιρρήσεις μου δεν είναι αισθητικές, για τσόντα μιλάμε στο κάτω κάτω: από τα ελάχιστα genre με χειροπιαστό σκοπό και αποτέλεσμα (ένα δεύτερο είναι το μελό και ένα τρίτο το genre που περιλαμβάνει το Slumdog Millionaire). Υποθέτω λοιπόν παρακολουθώντας δύο (και τρεις και βάλε) ξένους κι άγνωστους ανθρώπους να λαγνεύονται, έως και να ξεσκίζονται άγρια κάθιδροι και μούσκεμα στα σάλια τους και σε όλα τ’ άλλα, ότι τελικά ψάχνω και το φως από δικές μου αναμνήσεις και από δικές μου φαντασιώσεις.\nΟι φαντασιώσεις μου πάντως αφορούν γυναίκες που γνωρίζω. Γενικά, δεν ξέρω να πλάθω χαρακτήρες, τουλάχιστον όχι για να πηδηχτώ μαζί τους κατα φαντασία. Επίσης, δεν διαθέτω ούτε πολλή φαντασία ούτε σκηνοθετικές ικανότητες. Όσο για άγνωστες γυναίκες, ω μα θα ήταν απρέπεια και, κυρίως, ματαιοπονία να κάθομαι να φαντάζομαι ότι κάνουμε κάτι μαζί: οι άγνωστες γυναίκες δεν μου λένε πολλά. Όμως, εν πάση περιπτώσει, ποιος νοιάστηκε για τις δικές μου σεμνές φαντασιώσεις; Απλώς λοιπόν λέω ότι και οι φαντασιώσεις μου φωτίζονται με τον τρόπο των αναμνήσεών μου.\nΤο φως στις ερωτικές αναμνήσεις, εκεί μάλιστα. Σε κάθε δωμάτιο, αυτοκίνητο ή χώρο υπαίθριο το φως είναι βεβαίως διαφορετικό, αν και γενικά προτιμώ να τείνει προς το σκοτάδι. Το φως στις ερωτικές αναμνήσεις μου είναι άλλοτε λοξό από σούρουπο, ή δροσερό και πρωινό. Άλλες φορές μόλις που ξεχειλίζει πίσω από χαραμάδες και αμέσως αραιώνεται μέχρι να γίνει μεσημβρινό ημίφως κλειστού χώρου. Θυμάμαι περιορισμένη φωταγώγηση από φανοστάτες της πόλης ή του χωριού, θυμάμαι και φωτισμό περίκλειστου παραδείσου, άλλοτε το ημίφως που παρέχει κάποιο τάχα ξεχασμένο πορτατίφ. Κάποτε το φως είναι διάχυτο γιατί εκπορεύεται από τους δρόμους της πόλης και τρυπώνει μέσα από ανοιχτές μπαλκονόπορτες, κάποτε γιατί το κόβουν και το φιλτράρουν βαρειές κουρτίνες.\nΤα ερώτικα σώματά μας είναι αφή και φως. Η αφή αποχωρεί μαζί με τα σώματα, τη στερούμαστε όταν το ερωτικό σώμα απουσιάζει, η ανάμνησή της ξεθυμαίνει γρήγορα. Το φως που τα φωτίζει όμως μας εντυπώνεται, είναι η συντροφιά μας και η προσμονή μας.\nSraosha\tUncategorized\t2 Σχόλια 2 Μαρτίου, 2015 31 Μαρτίου, 2020 1 Minute


Θεσσαλονίκη: 48 χρόνια κάθειρξη για τον δάσκαλο που αποπλανούσε μαθήτριές του\nΗ υπόθεση αποκαλύφθηκε το Νοέμβριο του 2015 σε δημοτικό σχολείο της Αν. Θεσσαλονίκης. Ο 54χρονος κρίθηκε ένοχος για δέκα περιπτώσεις αποπλάνησης.\nnews247 29 Νοεμβρίου 2018 17:40\nΟ ίδιος, μετά την απόφαση του δικαστηρίου και απευθυνόμενος προς τους δικαστές είπε: "είμαι αθώος, κάνατε λάθος". Νωρίτερα, στην απολογία του αρνήθηκε τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για "σκευωρία εις βάρος του", ενώ χαρακτήρισε τις καταγγελίες "προϊόν παιδικής φαντασίας".


Τα σταφύλια και το κρασί της Πάρου - Wine News\nΤα σταφύλια και το κρασί της Πάρου\nΝησί κυκλαδίτικο, με γλυκό κλίμα και την αύρα της θάλασσας να βοηθά, η Πάρος δεν θα μπορούσε να μην είναι οινοπαραγωγικός τόπος. Μάλιστα είναι πολλές οι ποικιλίες αμπελιού που ευδοκιμούν στην Πάρο, αλλά δύο έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά των Παριανών.\nΗ πρώτη είναι η Μονεμβασιά που κάποια σχέση πρέπει να έχει με την πανέμορφη πόλη της Πελοποννήσου, αλλά είναι άγνωστο ποια. Το σταφύλι πάντως ανήκει στις λευκές ποικιλίες και το κρασί που παράγεται από αυτό, είτε εξ ολοκλήρου είτε με μίξεις άλλων σταφυλιών, είναι γεμάτο αρώματα και με πλούσια γεύση. Απαντάται σε πολλά κυκλαδίτικα, και όχι μόνο, νησιά, αλλά και σε μερικές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το περίφημο κόκκινο κρασί “Πάρος” είναι Ονομασία Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π.) και χρειάζεται τη Μονεμβασιά για να παραχθεί. Το άλλο απαραίτητο σταφύλι είναι η Μανδηλαριά, η δεύτερη ποικιλία για την οποία φημίζεται η Πάρος.\nΗ Μανδηλαριά ανήκει στα κόκκινα σταφύλια και μπορεί να βρεθεί κυρίως στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους και την Κρήτη. Έχει σημαντική συμμετοχή σε πολλούς ερυθρούς οίνους της χώρας μας και είναι ένα σταφύλι που δίνει στο κρασί μια στιβαρή και τολμηρή γεύση, μια ιδιαίτερη ταυτότητα που ελέγχεται όταν χρησιμοποιείται με πιο ήπιες ποικιλίες όπως η Μονεμβασιά.\nΌταν βρεθείτε στην Πάρο, λοιπόν, σε ένα από τα καλά εστιατόρια στα σοκάκια της Νάουσας για παράδειγμα, ζητήστε να δοκιμάσετε το τοπικό κρασί και να είστε σίγουροι ότι η εμπειρία θα είναι μοναδική.\ntags:Μονεμβασιά, Πάρος, σταφύλια


Έρχεται ο «Δρόμος Θυσίας Αίπους 2019» - Patrida TV\nΈρχεται ο «Δρόμος Θυσίας Αίπους 2019»\nΟ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ (Φ.Ο.Β), και η ΕΝΩΣΗ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ΧΙΟΥ-ΣΑΜΟΥ ( Ε.Α.Σ Σ.Ε.Γ.Α.Σ ΧΙΟΥ-ΣΑΜΟΥ ), διοργανώνουν αγώνα σε Δημόσιο Δρόμο, τιμώντας αυτούς που έπεσαν ηρωικά στη μάχη του Αίπους για την απελευθέρωση της Χίου, με την επωνυμία «ΔΡΟΜΟΣ ΘΥΣΙΑΣ AIΠΟΥΣ 2019», με τους παρακάτω όρους :\nΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2019\nΟι δηλώσεις θα αποστέλλονται ηλεκτρονικά στην ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ ΧΙΟΥ-ΣΑΜΟΥ( Σύλλα 8 Δημοτικό Στάδιο Χίου και στο e-mail.: [email protected] ) , μέχρι και την Πέμπτη 14/11/2019 στο ειδικό έντυπο που επισυνάπτεται στην προκήρυξη.\n-τριών καθώς και τις κάρτες υγείας.\nΟι δηλώσεις θα αποστέλλονται μονο ηλεκτρονικά στο ειδικό έντυπο που επισυνάπτεται στην προκήρυξη στην ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ ΧΙΟΥ-ΣΑΜΟΥ ( Σύλλα 8 Δημοτικό Στάδιο Χίου ) και στο e-mail.: [email protected] ) , μέχρι και την Τετάρτη 13/11/2019.\nΣτους αγώνες θα ισχύσουν οι επίσημοι κανονισμοί του ΣΕΓΑΣ 2018-2019.\nΓια τους συμμετέχοντες στον αγώνα, που επιθυμούν να μετακινηθούν από την πόλη της Χίου στο Φαφάλειο, θα υπάρχει λεωφορείο. Ώρα αναχώρησης από το Δημαρχείο Χίου 45. Επιστροφή από το Αίπος για την πόλη της Χίου 12.00.\nΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΘΛΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΑΦΕΤΗΡΙΕΣ : Η μεταφορά αθλητών-τριών από την πλατεία Αγ. Γεωργίου ( ΦΑΦΑΛΕΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ ) στις αφετηρίες, θα γίνει στις 45 με λεωφορείο το οποίο θα διαθέσουν οι διοργανωτές.\nΠροηγούμενο άρθροΕπανεξελέγη Πρόεδρος στον Σκακιστικό Όμιλο Καλλιμασιάς ο π.Γεώργιος Κωνσταντίνου\nΕπόμενο άρθροΣτα… ύψη η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο


Ακολουθώντας το «αστέρι» – Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας\nΑκολουθώντας το «αστέρι»\nPosted on 26 Μαρτίου 2018 by admin\tΔημοσιεύτηκε στο Άρθρα\nΗ κοινωνία αρέσκεται στο να ζει αγκαζέ με τα «τοτέμ» της και η ιστορία του Ιησού Χριστού, όπως την έχουν διηγηθεί οι Γραφές, είναι ένα από τα ισχυρότερα εξ αυτών. Γύρω τους, όμως, είναι φυσικό και επόμενο να προκαλείται ένταση που, τις περισσότερες φορές, πιο πολύ δημιουργείται από αυτούς που τα προσκυνούν με φανατισμό παρά από αυτούς που τα αμφισβητούν με σεβασμό. Όλοι μας γνωρίζουμε, λιγότερο ή περισσότερο, πώς έζησε ο Χριστός πάνω στη Γη. Η συγκεκριμένη ιστορία για αρκετούς εκεί έξω είναι a priori απαράλλαχτη, παρ’ όλα αυτά, αν θέλουμε να λέμε ότι ζούμε και πράττουμε ως δημοκρατικά όντα οφείλουμε να παραδεχόμαστε καθημερινά ότι οποιασδήποτε φύσεως παρωπίδες περιορίζουν τον τρόπο σκέψης μας και μόνο.\nΚοινώς, μία βασική αρχή έτσι ώστε να προκύψει κάτι εποικοδομητικό μέσα από την τριβή μας με το έργο εν ονόματι “Jesus Christ Superstar”, είναι να το αναγνωρίσουμε, απλά, ως μια ροκ όπερα. Μια ροκ όπερα σε μουσική του Andrew Lloyd Webber και λιμπρέτο του Tim Rice, που κυκλοφόρησε σε βινύλιο τον Οκτώβριο του 1970. Θέμα της; Η τελευταία εβδομάδα της ζωής του Ιησού – από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα μέχρι και τη Σταύρωση – σε μια τελείως καινούρια και διαφορετική προσέγγιση του Θείου Δράματος που επικεντρώνεται στην ανθρώπινη υπόσταση των πρωταγωνιστών της. Ως αποτέλεσμα, στο έργο δεν παρατηρούμε τον «Υιό του Θεού» αλλά έναν Ιησού επιρρεπή στις ανθρώπινες αδυναμίες, που προσπαθεί να διαχειριστεί την ύπαρξή του μέσα σε ένα απόλυτα ανθρώπινο περιβάλλον. Στο πλευρό του τοποθετείται σε μόνιμη βάση η Μαρία Μαγδαληνή, όντας ερωτευμένη μαζί του, ενώ ως συμπρωταγωνιστής και όχι ως αμαρτωλός «κομπάρσος» στέκεται ο Ιούδας, σε ένα ρόλο που εκπλήσσει και ξεχωρίζει.\nΗ επιτυχία του δίσκου ήταν ακαριαία, οι αντιδράσεις επίσης, και το 1972 πάρθηκε η απόφαση για την κινηματογραφική μεταφορά του από τα χέρια του σκηνοθέτη Norman Jewison. Κινούμενος σε μία μινιμαλιστική γραμμή, τόνισε τη θεατρικότητα του έργου παντρεύοντας τη χίπικη κουλτούρα της εποχής με το ερημωμένο τοπίο της αρχαίας Avdat στο Ισραήλ. Ο Ted Neely στο ρόλο του Χριστού και ο Carl Anderson σε αυτόν του μαύρου Ιούδα εντυπωσιάζουν, με τον δεύτερο να ανταποκρίνεται εμφατικά στον πιο απαιτητικό ρόλο της ταινίας, η οποία βγήκε στις αίθουσες των Η.Π.Α. στις 15 Αυγούστου του 1973. Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν το έργο, τόσο στη μεγάλη οθόνη, όσο και στις κατά καιρούς μεταφορές του στο θέατρο, δεν είχαν προηγούμενο. Είναι, όμως, αυτή μια λογική αντίδραση;\nΗ απάντηση σαφώς και είναι αρνητική. Όπως είπαμε και νωρίτερα, το “Jesus Christ Superstar” είναι μια καλοφτιαγμένη ροκ όπερα και μόνο ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δεν γίνεται επιτηδευμένα ιερόσυλο για να προκαλέσει, δεν πάει ενάντια στον κανόνα μόνο και μόνο για να διαφοροποιηθεί με το ζόρι. Πρόκειται για μία καταγραφή όσων εξιστορούν οι Γραφές με εντελώς διαφορετικό και πρωτότυπο τρόπο από αυτόν που έχουμε συνηθίσει, και αν μπορεί να πετύχει ένα πράγμα είναι να βγάλει κόσμο από το «καβούκι» του, το περιβάλλον αυτό που το μόνο που καταφέρνει είναι να ενισχύει το συντηρητισμό και την «ξεροκεφαλιά» μας.\nΗ επιλογή του συγκεκριμένου έργου – και ενός εκ των καλύτερων μιούζικαλ όλων των εποχών – λίγο πριν το Πάσχα, κρύβει ακριβώς τις ίδιες διαθέσεις, δηλαδή να δώσουμε βήμα και στην διαφορετική οπτική αποφεύγοντας τους τυφλούς αφορισμούς που εμποδίζουν την ελεύθερη έκφραση. Αυτή την Κυριακή στο «ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΑΣ», το “Jesus Christ Superstar” θα υποδεχθεί τον Απρίλιο και εμείς μαζί του, θα γίνουμε θεατές μίας ιστορίας με ανθρώπινη υπόσταση, μιας ιστορίας που νομίζαμε ότι την ξέραμε μέχρι να την ξανακούσουμε με διαφορετικό τρόπο.\n‹ Jesus Christ Superstar\nΕυτυχισμένα 140 ›\nΜε ετικέτα: Jesus Christ Superstar, Βασίλης Γκορόγιας, Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας, Κινηματογράφος ΠΑΛΛΑΣ, Προβολή Ταινίας στην Άρτα


Ο άνθρωπος της ιστορίας μου\nΔωρεάν κυκλοφορία απώλειας βάρους - Πώς μπορώ να χάσω βάρος εάν δεν έχω θυρεοειδή\nΔωρεάν κυκλοφορία απώλειας βάρους. Η δεδομένη οικονομία καύσιμου σε συνδυασμό με το φθηνότερο ( έναντι της βενζίνης) πετρέλαιο κίνησης, άλλαξε εντελώς το μείγμα των πωλήσεων με τα αυτοκίνητ.\nΝα βιώσουν περισσότερες αποτυχίες που οδηγούν σε επιπλέον προβλήματα, όπως πόνο πέος δέρμα. Οι 40 πιο υγιεινές τροφές που πρέπει να τρως καθημερινά. Στα 450 υπάρχει η δυνατότητα κατασκευάσουμε και να χρησιμοποιούμε συνολικά 2 κλειδιά με immobilizer ενώ στο 451 όσα θέλουμε. Θα βρείτε μερικά από τα συστατικά μας και σε άλλα προϊόντα απώλειας βάρους. Κατά την έννοια του παρόντος Νομού, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια -. Μαρτυρίες Για Δημοφιλή Χάπια Αδυνατίσματος Τα Καλύτερα Χάπια Αδυνατίσματος, Καταπολέμησης Της Όρξης Καύση Λίπους.\nΤα όσα έγιναν στη δουλειά της κυρίας θα μείνουν αξέχαστα στους συναδέλφους της και όχι μόνο. Τι κοινό έχει ο παρ' ολίγον πρωθυπουργός της Γαλλίας με τον παρ' ολίγον αρχηγό των Εργατικών της Βρετανίας και τον παρ' ολίγον. Νεκρό Μήτσο που κοι. TΙ ΚΑΝΕΙ PhenQ ΝΑ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΕΝΑΝΤΙ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ;.\nΔωρεάν Σπίτι κερδίσει\nΗ δεδομένη οικονομία καύσιμου, σε συνδυασμό με το φθηνότερο ( έναντι της βενζίνης) πετρέλαιο κίνησης, άλλαξε εντελώς το μείγμα των πωλήσεων, με τα αυτοκίνητ. Τα όσα έγιναν στη δουλειά της κυρίας θα μείνουν αξέχαστα στους συναδέλφους της και όχι μόνο.\nΣτα 450 υπάρχει η δυνατότητα κατασκευάσουμε και να χρησιμοποιούμε συνολικά 2 κλειδιά με immobilizer ενώ στο 451 όσα θέλουμε. Τι κοινό έχει ο παρ' ολίγον πρωθυπουργός της Γαλλίας με τον παρ' ολίγον αρχηγό των Εργατικών της Βρετανίας και τον παρ' ολίγον.\nΔωρεάν απώλειας Υδροξείδιο\nνεκρό Μήτσο που κοι. TΙ ΚΑΝΕΙ PhenQ ΝΑ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΕΝΑΝΤΙ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ;.\nΘα βρείτε μερικά από τα συστατικά μας και σε άλλα προϊόντα απώλειας βάρους. Κατά την έννοια του παρόντος Νομού, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια -.\nΑγωνιστικό βάρος ματ fitzgerald pdf\nΝότια carolina απώλειες απώλειας λίπους\nΚυκλοφορία δωρεάν Απώλεια\nΔεν μπορείς να κάνεις μεγαλύτερο δώρο στον οργανισμό σου, από το να τρέφεσαι υγιεινά. Μαρτυρίες Για Δημοφιλή Χάπια Αδυνατίσματος, Τα Καλύτερα Χάπια Αδυνατίσματος, Καταπολέμησης Της Όρξης, Καύση Λίπους. Να βιώσουν περισσότερες αποτυχίες που οδηγούν σε επιπλέον προβλήματα, όπως πόνο πέος δέρμα.\nΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΣΑΣ; Το προϊόν PhenQ είναι ένα ισχυρός νέο τύπος αδυνατίσματος που συνδυάζει πολλαπλά οφέλη απώλειας βάρους, βοηθώντας σας να αποκτήσετε το λεπτό και σέξι. Ποια είναι η πιο γρήγορη – αλλά όχι απαραίτητα πιο εύκολη – κι η πιο αποτελεσματική γυμναστική στο σπίτι που υπάρχει; Η επιστήμη της φυσικής αγωγής ή σωματικής άσκησης είναι κάτι “ λεπτό” και διανοητικά. Η μέθοδος Κρυολιπόλυσης ( με το αυθεντικό σύστημα Coolsculpting) είναι η μοναδική, μη επεμβατική διαδικασία που χρησιμοποιεί προηγμένη τεχνολογία ψύξης με μόνιμα αποτελέσματα στην εξάλειψη του τοπικού λίπους.


DEMONS & WIZARDS – “III” (Century Media) (ομαδική κριτική) | Rockhard - Greece\n19 Φεβρουαρίου, 2020 - 16:15\nΟμαδική κριτική. Η συνήθεια που έγινε λατρεία. Τρίτη μας προσπάθεια για ομαδική κριτική κι αυτή τη φορά, κάτω από το μικροσκόπιο της συντακτικής ομάδας του Rock Hard, μπήκε το τρίτο πόνημα των DEMONS & WIZARDS, δηλαδή του Jon Schaffer (ICED EARTH) και του Hansi Kursch (BLIND GUARDIAN), με τον τίτλο “III”. Διαβάστε από κάτω τη γνώμη μας λοιπόν, χωρίς πολλά-πολλά.\nΕίμαι από αυτούς που περίμεναν με ανυπομονησία το πρώτο άλμπουμ των DEMONS & WIZARDS και δεν μπόρεσε να το χωνέψει ποτέ, αφού βρίσκω ότι είχε λίγες καλές στιγμές, που να ανταπεξέρχονται στις ικανότητες αυτών των μουσικών που τους απαρτίζουν. Το “Touched by the crimson king”, δεν το άντεξα με την καμία. Η εμφάνισή τους στα Χανιά και οι πολλές κουβέντες που έκανα μαζί τους πριν το φεστιβάλ αλλά και μετά, σχετικά με τον δίσκο, με είχαν πείσει ότι το “III” επιτέλους θα ήταν ένας δίσκος που να αξίζει τα χρόνια της αναμονής. Για να μην πολυλογώ, η απάντηση είναι «και ναι και όχι»!!! Δηλαδή, ναι, σαφώς και πρόκειται για τον καλύτερο δίσκο της καριέρας τους κι αυτό είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Από εκεί και πέρα όμως δεν βρίσκω να δικαιολογεί όλον αυτόν τον ντόρο και τον ενθουσιασμό του Hansi και του Jon. Χαίρομαι πολύ για την ποικιλία που έχει και για το καλύτερο τραγούδι που έχουν γράψει ποτέ για το σχήμα, το δεκάλεπτο “Children of Cain” που κλείνει το δίσκο. Από εκεί και πέρα όμως, δεν είναι τυχαίο ότι τα αγαπημένα μου τραγούδια είναι αυτά που μοιάζουν πιο «καρφί» με τους ICED EARTH, δηλαδή το “Dark side of her majesty” ή το “Split”, αλλά και το “Timeless spirit” που «χτίζει» ατμόσφαιρα όσο κυλούν τα εννιά του λεπτά. Στο ενδιάμεσο, είναι ενδιαφέροντας ο πειραματισμός, αλλά ας μου επιτραπεί να μην μου αρέσει όσο θα ήθελα. Όχι ότι είναι αδιάφορα τραγούδια όπως το “Diabolic” ή το “Universal truth”, αλλά περίμενα σαφώς κάτι καλύτερο. Η συνολική γεύση που μου αφήνει ο δίσκος, είναι θετική, αρνούμαι όμως να πιστέψω ότι οι δύο αυτοί αγαπημένοι μουσικοί είναι σε συνθετική κάμψη και περιμένω δυναμικότερη ανάκαμψη.\nΤρίτος δίσκος για το project των ηγετών των ICED EARTH και BLIND GUARDIAN, και μπορώ να πω πως έχω κάθε δικαίωμα ακόμη και να το θάψω. Δικαίωμα που μου το έχει δώσει το γεγονός πως μεγάλωσα παράλληλα τόσο με τους ICED EARTH όσο και με τους BLIND GUARDIAN, που αποτελούσαν επί χρόνια πολύ αγαπημένες μου μπάντες, ξέρω τι προσέφεραν στον χώρο και κυρίως επειδή έζησα όλον τον παροξυσμό του ντεμπούτου των Δαιμόνων και Μάγων. Βλέπετε ήμουν από αυτούς που κλείσαμε την οδό Ακαδημίας περιμένοντας ένα αυτόγραφο, μια φωτογραφία, μια χειραψία και μια κουβέντα από τους τότε αγαπημένους μας καλλιτέχνες Hansi Kürsch και Jon Schaffer. Και πιο συγκεκριμένα, ήμουν σε αυτούς που φώναζαν “Demons! Demons! Demons!”, όταν οι άλλοι μισοί φώναζαν “Wizards! Wizards! Wizards!”. Τι ωραίες εποχές… αλήθεια. Αγνές. Ατόφιες. Σε βαθμό που δεν βλέπαμε το πόσο πατάτα ήταν εκείνο το άλμπουμ και πως στην ουσία άξιζε μόνο ένα, αλλά αριστουργηματικό τραγούδι (όλοι ξέρετε ποιο είναι). Βασικά δεκάρα δεν δίναμε, αυτό ακούγαμε μόνο και όλη μας η έννοια ήταν να δούμε τους αρχηγούς των ICED EARTH και BLIND GUARDIAN. Ο δεύτερος δίσκος ήταν ακόμη μεγαλύτερο χάλι, μην τα συζητάμε. Και φτάνουμε στο σήμερα και στο “ΙΙΙ”. Σε μια εποχή που οι μεν ICED EARTH κυκλοφορούν δίσκους που απλά τους συντηρούν στο προσκήνιο και τους δίνουν πάτημα για συναυλίες, οι δε BLIND GUARDIAN κυκλοφορούν την μια πατάτα μετά την άλλη. Υπό αυτό το πρίσμα, όταν τελείωσε η πολλοστή ακρόαση του “III”, έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα. Δεν έχασα τα αυτιά μου, ανώδυνη ήταν η όλη διαδικασία. Τι άκουσα; Τα περισσέματα του “Horror show” (“Diabolic” - το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, καταλαβαίνετε), κάτι απομεινάρια του “Something wicked this way comes” (“Invincible”, “Final warning”, “Timeless spirit)”, κομμάτια που θα μπορούσαν να είναι στις πρόσφατες κυκλοφορίες εποχής Stu Block (“Wolves in winter “,“Dark side of her majesty” “Children of Cain”) ένα «χαμένο τραγούδι» του Blackie Lawless (“Midas disease”) και πολλά fillers των fillers τα fillers ω fillers. Βέβαια τι να περιμένεις από δύο μουσικούς που δεν κατάφεραν να βγάλουν αριστούργημα όταν ήταν στα φόρτε τους; Να το βγάλουν τώρα που είναι στα «κάτω» τους συνθετικά; Όχι. Περίμενα μια επικών διαστάσεων «παντόφλα», η οποία τελικά δεν ήρθε. Αντίθετα μπορώ να πω πως αυτό είναι το καλύτερο από τα τρία D&W albums, και πως οι Hansi Kürsch και Jon Schaffer γλύτωσαν τον διασυρμό. Αυτά. Προχωράμε.\nICED EARTH και BLIND GUARDIAN, δύο πολύ αγαπημένα μου συγκροτήματα αλλά και ενός τεράστιου μέρους της εγχώριας μεταλλικής κοινότητας. John Schaffer και Hansi Kursch, δύο εξίσου αγαπημένοι μουσικοί. Και μόνο η ιδέα στο μουσικό πάντρεμα των δύο αυτών κόσμων, ήταν οργασμική. Οι αντιδράσεις στη χώρα μας όταν βγήκε το ντεμπούτο των DEMONS & WIZARDS είναι γνωστές, έχουν γραφτεί οι σχετικές αράδες με την περίφημη βιτρίνα και γενικότερα είχαμε να κάνουμε με έναν δίσκο ο οποίος είχε επιτυχία, ήταν καλός και θα τον γουστάρουμε εις τον αιώνα των αιώνων.\nΈξι χρόνια μετά, σε μία περίοδο κακή και για τους δύο άντρες, όσον αφορά τα συγκροτήματα τους, το “Touched by the crimson king” που διαδέχτηκε το “Demons & wizards”, ήταν επιεικώς μάπα και πραγματικά, με τα βαριά προγράμματα των BLIND GUARDIAN και ICED EARTH (άλμπουμ, ηχογραφήσεις, συναυλίες, κτλ), δεν πίστευα ποτέ πως θα επέστρεφαν με ένα τρίτο άλμπουμ που να είναι και ποιοτικό.\nΈπρεπε να περάσουν δεκαπέντε χρόνια για να ακούσουμε νέο υλικό από το κάποτε υπέροχο αυτό project και οι πρώτες εντυπώσεις ήταν συγκλονιστικές. Το “Diabolic” ήταν το πρώτο single του δίσκου και αναμφισβήτητα είναι ένα εξαιρετικό κομμάτι, μπομπάτο και με κολλητικό riff. To “Midas disease”, που ήταν το δεύτερο τραγούδι που δημοσιεύτηκε, είναι ένας φόρος τιμής του Schaffer στους AC/DC, που με τον δικό του τρόπο, καταφέρνει να κάνει τον ήχο των AC/DC να ακούγεται πιο βαρύς. Με ένα ξεκίνημα σαν αυτό, οι προσδοκίες μου είχαν ανέβει κατακόρυφα. Μόνο και μόνο για να προσγειωθώ απότομα στα βράχια.\nΚαι αυτό γιατί το σύνολο του άλμπουμ “III”, δεν ακολουθεί τον ίδιο δρόμο των δύο του single. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ένας κακός δίσκος, όπως το “Touched by the crimson king”. Όμως, δεν υπάρχουν αρκετές συνθέσεις που θα κρατήσουν έντονο το ενδιαφέρον. Το άλμπουμ είναι αρκετά σκοτεινό και μουσικά είναι διαφορετικό από το στιλ των ICED EARTH, ενώ BLIND GUARDIAN θυμίζει μόνο η φωνή του Hansi. Τα περισσότερα τραγούδια κινούνται σε mid-tempo ρυθμούς, με μπόλικα μπαλαντοειδή σημεία αλλά και με έντονο το στοιχείο της επανάληψης. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια από αυτά, με εξαίρεση τα “Diabolic” και “Midas disease”, σίγουρα είναι τα “Invicible”, “Final warning” (στο κλείσιμο του οποίου ακούμε έναν απίστευτο ρυθμό από την κιθάρα, από τα αγαπημένα μου σημεία του δίσκου) και “Dark side of her majesty”. Χωρίς ίχνος υπερβολής, θεωρώ ότι το “III” θέλει αρκετά ακούσματα. Δεν είναι ένας εύκολος δίσκος, ίσως γιατί εγώ τουλάχιστον περίμενα να ακούσω κάτι διαφορετικό. Όμως και πάλι, δεν είναι το άλμπουμ που θα ενθουσιάσει.\nΠροσωπικά νιώθω απογοήτευση, γιατί πάντα από αυτούς τους δύο περιμένω περισσότερα. Όμως δεν μπορώ να παραπονεθώ ότι το “III” είναι μια καταστροφή. Κατώτερο των περιστάσεων ναι, κακό όμως, όχι. Σίγουρα ένα μέτριο άλμπουμ που στην δισκογραφία των DEMONS & WIZARDS το οριοθετώ κάτω από το ομώνυμο ντεμπούτο της μπάντας και άνετα αρκετά πιο πάνω από το “Touched by the crimson king”. Ας είναι, το άλμπουμ βγήκε, τα πράγματα προχωρούν και ήρθε η ώρα να πάμε στα σπουδαία. Ίσως ένα νέο άλμπουμ από BLIND GUARDIAN και ICED EARTH ας πούμε;\nΘυμάμαι ακόμα την αντίδραση μου όταν άκουσα το ομώνυμο ντεμπούτο των DEMONS & WIZARDS. Ήμουν τότε στο λύκειο, είχα βαρεθεί τους ICED EARTH αλλά ήμουν (και παραμένω) οπαδός του Hansi Kursch και των BLIND GUARDIAN. Μιλάμε στο κάτω-κάτω για έναν από τους σημαντικότερους τραγουδιστές και frontmen, αγαπητός σε πλήθη οπαδών από την Ελλάδα μέχρι την Ασία. Οι τελευταίες εμφανίσεις των δύο συγκροτημάτων του στο Chania Rock Festival επιβεβαίωσαν πως είναι αγέραστος. Το ομώνυμο “Demons & wizards” μου έκανε τρομερή εντύπωση γιατί ήταν όντως μια εξαιρετική σύζευξη των δύο κόσμων και δεν θύμιζε σε τίποτα όσα με εκνεύριζαν στους ICED EARTH. Ο ακόλουθος, “Touched by the crimson king”, ήταν σαφώς κατώτερο αλλά καθόλου κακό. Τα αντίστοιχα κομμάτια που ακούσαμε το περασμένο καλοκαίρι στα Χανιά ήταν μια χαρά και η μπάντα τα εκτέλεσε άψογα. Γενικά, η εμφάνιση τους στο νησί μου και σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, έδειξε πως η μπάντα έχει όρεξη και βιώνει μια δεύτερη νιότη. Επομένως, είχα πολλές προσδοκίες για τον τρίτο δίσκο των DEMONS &WIZARDS δεκαπέντε χρόνια μετά. Αν μη τι άλλο, μετά από τόσα χρόνια, καλό θα ήταν να μας προσφέρουν κάτι πρωτότυπο και ξεσηκωτικό όπως έκαναν πριν είκοσι χρόνια με το ντεμπούτο. Δυστυχώς, η μπάντα των Kursch/Schaffer έκανε μια τρύπα στο νερό.\nΤο πρώτο single, το οχτάλεπτο “Diabolic”, είναι καλό γενικά. Έχει ωραία ατμόσφαιρα, συμπαθητικά (αλλά καθόλου πρωτότυπα) leads και ένα μεταδοτικό ρεφραίν που θυμίζει όλα όσα μας έκαναν να αναφωνούμε “Iced guardian” πριν από είκοσι χρόνια. Αλλά κάτι λείπει. Νιώθω πως το έχω ξανακούσει, πως, αν και συμπαθητικό, δεν μου προκαλεί έκπληξη ή θαυμασμό. Είναι μάλλον η πρώτη φορά που το λέω αυτό για κομμάτι όπου συμμετέχει (ποσώς πρωταγωνιστεί) ο Hansi. Του δίνω μερικές ευκαιρίες παραπάνω και αναμένω το δίσκο με θετική προδιάθεση. Το δεύτερο single, “Midas disease”, που ακούγεται λες και η μπάντα έπαιζε νυχθημερόν το “TnT” από AC/DC, είναι πολύ μέτριο. Ρε παιδιά, έχετε στη μπάντα τον Jake Dreyer των θεών WITHERFALL και μου παίζετε κάτι τόσο απλοϊκό και ανέμπνευστο; Η συνέχεια του δίσκου επιβεβαιώνει αυτό που ένιωσα. Τα δύο έπη, “Timeless spirit” και “Children of Cain”, που διαρκούν εννιά και δέκα λεπτά αντίστοιχα, είναι όχι μόνο κουραστικά λόγω διάρκειας. Είναι αποτυχημένες απόπειρες να κάνουν μια πιο large εκδοχή του fan favorite “Fiddler on the green”. Μόνο που ηχούν περισσότερο σαν καρικατούρα του κομματιού και παρωδία του “Hotel California” με εντελώς γλυκανάλατα περάσματα με μαντολίνα που οδηγούν σε ξινισμένες εκφράσεις (cringe). Τα παραβλέπω και προχωρώ. Τα “Wolves in winter”, “Final warning” και “Invincible” δείχνουν μια άλλη άποψη της μπάντας χωρίς τα κλισέ του Schaffer και όσα κάνουν τα δύο προηγούμενα γλυκανάλατα. Τα ρεφραίν είναι επικά και μεταδοτικά και ο Hansi ξέρει, όπως πάντα, πώς να διηγηθεί μια ιστορία με τη φωνάρα του και την ερμηνευτική δεινότητα που τον κάνει μοναδικό σε όλη τη metal κοινότητα. Δυστυχώς όμως δεν μένουν μαζί μου τα κομμάτια. Αν και συμπαθητικά, δεν επιθυμώ σε καμία περίπτωση να επιστρέψω. Και ένας λόγος γι’ αυτό είναι η παντελής απουσία έμπνευσης σε όλο το μουσικό σύνολο. Ακόμα και ο Frederick Ehmke στα τύμπανα παίζει πολύ συμβατικά και χωρίς νεύρο ενώ η απουσία των σόλο σε κάποια κομμάτια δεν βοηθά και μαρτυρά την απουσία έμπνευσης (ακόμα και ο τίτλος του δίσκου, “III”… μα μιλάτε σοβαρά τώρα;). Γενικά, ακόμα και τα πιο συμπαθητικά κομμάτια είναι εντελώς πεζά και προβλέψιμα. Η παραγωγή επίσης φέρνει σε ύστερους ICED EARTH πράγμα που δεν βοηθά το σύνολο να απογειωθεί. Αν ο κάτωθι βαθμός δεν καθρεπτίζει τα γραπτά μου, είναι διότι λατρεύω τον Hansi και ίσως, ίσως να αποτελεί τη μοναδική σωτηρία ενός μέτριου δίσκου.\nΟι Δαίμονες του Jon Schaffer και οι Μάγοι του Hansi Kursch κλείνουν μια 20ετία υπάρξης αισίως. Τώρα, με το βεβαρημένο πρόγραμμα των ICED EARTH και BLIND GUARDIAN, και τα 3 άλμπουμ σε 20 χρόνια, το “ύπαρξη” είναι σχετικό. Μιλάμε βέβαια για side-project, οπότε νομίζω όλοι περιμέναμε πως θα έχει περιορισμένη κινητικότητα συναυλιακά, αλλά και παραγωγικότητα στουντιακά. Δεν είναι όλα τα side project THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA και BLOODBATH στη τελική. Ας κοιτάξουμε όμως τι ποιότητας μουσική μας άφησαν, που αυτό μετράει εν τέλει. Προσωπικά γούσταρα πολύ το “Demons and wizards” (1999), το “Touched by the crimson king” (2005) (“Terror train” το πρώτο τους κομμάτι που άκουσα) μου άρεσε κι αυτό πολύ αν και το βρήκα ελαφρώς υποδεέστερο του πρώτου. Και φτάνουμε, στρογγυλά 15 χρόνια μετά, με την Century Media να προωθεί ωσάν τη τρελή, αυτό εδώ το άλμπουμ, πρωτίστως με επανακυκλοφορίες (CD και βινύλιο) και merch των 2 δίσκων με τα νέα εξώφυλλα. Οι ίδιοι οι δημιουργοί, είχαν δηλώσει πάρα μα πάρα πολύ ενθουσιασμένοι με αυτό το άλμπουμ από τη περίοδο που ακόμα έπαιρνε μορφή. Αν προσθέσουμε σε αυτό και την μπάντα σε μια εξαιρετική συναυλιακή κατάσταση (μάρτυρας της υπήρξα, στα Χανιά το καλοκαίρι που μας πέρασε), έχουμε όλα τα καλά σημάδια για το τρίτο άλμπουμ της συμμαχίας των Schaffer/Kursch, το οποίο φέρει τον απλό τίτλο “III”.\nΟ δίσκος ξεκινάει, δυναμικότατα, με το πολύ ωραίο “Diabolic”, ένα οκτάλεπτο κομμάτι με ένα φοβερό ρεφρέν. Πολύ θάρρος και θράσος για να ξεκινάς δίσκο έτσι. Και επίσης, παρατηρώ ότι το υλικό για πρώτη φορά, δε πατάει τόσο στις φόρμες των ICED EARTH ή των BLIND GUARDIAN, σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ, όπου ουσιαστικά συνδυαζόταν το δεξί χέρι του Schaffer, με τον λυρισμό του Kursch. Σημείο καμπής, μετάβαση σε ένα όλο και πιο προσωπικό ύφος; Ας κρατήσουμε τη σκέψη και πάμε παρακάτω. Το πιο hard rock “Invincible”, όπως και το “Midas disease” (πιο AC/DC-meets-W.A.S.P. riffs πεθαίνεις λέμε), το “New dawn” και το “Universal truth” φέρνουν το κάτι πιο διαφορετικό στο μίγμα των DEMONS & WIZARDS. Hard rock αέρας τζαμαρίσματος καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου, ακόμα και στα “Wolves in winter”/”Final warning” μοσχοβολάνε BLIND GUARDIAN από την αρχή με τα πολυφωνικά τους ρεφρέν, με το δεύτερο να έχει πολύ ωραία τύμπανα από τον παλαιό γνώριμο των οπαδών των ICED EARTH, τον κύριο Brent Smedley.\nΠερνάμε, στο δεύτερο μεγάλης διάρκειας κομμάτι, πάνω από 9 λεπτά, “Timeless spirit”, που φανερώνει την επιρροή της μπαλαντοειδούς πλευράς των ICED EARTH, και την πολύ ωραία σολιστική δουλειά. Ακριβώς στη μέση του δίσκου, στέκεται το “Dark side of her majesty” και η πιο πομπώδης πλευρά των ICED EARTH κάνει την εμφάνιση της. Το “Split” είναι ένα κομμάτι που είναι σκοτεινό και επιθετικό όσο κανένα στο δίσκο, χωρίς να ξεφεύγει πολύ στα γκάζια, με το δεξί του Schaffer να λυσσομανάει, και ένα πολύ πιο μοντέρνο solo (παιγμένο από τον κύριο Jim Morris αν δεν απατώμαι). Κλείσιμο, εμφατικό με το “Children of Cain”, το μεγαλύτερο κομμάτι του δίσκου, ένα ατμοσφαιρικό άσμα 10 και κάτι λεπτών.\nΚαι κάπου εδώ, μια και τελειώσαμε με τα θετικά του δίσκου, ας περάσουμε στα αρνητικά. Οφείλω να τονίσω σαν βασικό ελάττωμα του δίσκου, ότι τραβάει παραπάνω από όσο χρειάζεται. Κάποια κομμάτια δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγάλα σε διάρκεια. Δεν είναι ότι έχουν και τις επιπλέον ιδέες που χρειάζονται τα επιπλέον λεπτά για να εκφραστούν. Κόβουμε τσούκου - τσούκου 10-15 λεπτά από όλο το δίσκο, και τσουπ ένας δίσκος 50 λεπτών, συμπαγέστερος και πιο εύκολος να ξανακούστεί.\nΕν κατακλείδι, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν τιμιότατο κατά την γνώμη μου δίσκο. Δίσκος όμως, που δε θα καταλήξει σε λίστες στο τέλος της χρονιάς, δε θα το προσκυνήσει κανένας ως ένα απίστευτο και ανεπανάληπτο δημιούργημα. Ως εκ τούτου, δε μπορώ να συμμεριστώ τις δηλώσεις ούτε του συνονόματου μου κιθαρίστα, ούτε του λατρεμένου μου μεσαιωνικού τροβαδούρου, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι “θα αφήσει εποχή το άλμπουμ”. Εποχή, αφήσανε τα άλμπουμ σας ως και το ‘98 κύριοι, που είχαν εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτό εδώ (μην επεκταθώ, τα είπα παραπάνω). Κλείνοντας τη παρουσίαση αυτή, με μια θετική νότα, θα μου άρεσε να δω αυτό το συνδυασμό hard rock διάθεσης, με το γνωστό ύφος των DEMONS & WIZARDS, πιο μεστωμένο και ακόμα πιο συμπαγή στο μέλλον.\nΕιλικρινά, δεν ήξερα τι να περιμένω από τη νέα δισκογραφική δουλειά των DEMONS & WIZARDS. Ένα συγκρότημα που «σημάδεψε» κατά κάποιον τρόπο τη γενιά μου με την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου! Έναν δίσκο που εγώ προσωπικά τον γουστάρω πάρα μα πάρα πολύ. Το δεύτερο πόνημά τους ήταν κακό. Πάρα πολύ κακό! Σχεδόν 15 χρόνια μετά κυκλοφορούν τον τρίτο τους δίσκο. Με επιφύλαξη έκατσα να το ακούσω για να μπορέσω να γράψω πέντε γραμμές σε τούτη εδώ την παρουσίαση.\nΆκουσα τον δίσκο αρκετές φορές. Στην αρχή συνεχόμενα, back to back που λένε και στο χωριό μου, και ύστερα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η άποψη η οποία έχω είναι πως ο δίσκος δεν είναι ούτε πάρα πολύ καλός αλλά ούτε και πάρα πολύ κακός. Η ιδανική λέξη θα ήταν μέτριος. Μου έκαναν εντύπωση τα μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια, τα οποία ενώ έχουν τα riff που χρειάζονται, αυτά τα riff δεν έχουν καμία δυναμική. Δεν σε ξεσηκώνουν, δεν είναι τα riff του αγαπημένου μας Jon. Έχουν την σφραγίδα του, αλλά την ξεθωριασμένη σφραγίδα του, αυτή που ίσα – ίσα φαίνεται το μελάνι. Του λείπουν εντάσεις, ξεσπάσματα. Σε όλα τα τραγούδια ανεξαιρέτως! Το μόνο τραγούδι που με έκανε να χαμογελάσω ήταν το “Midas disease”, ίσως γιατί το riff έχει κάτι από AC/DC μέσα του!\nΕίναι ένας ατμοσφαιρικός δίσκος. Εκεί καταλήγω με τις ακροάσεις που του δίνω καθημερινά. Και λέω καθημερινά γιατί μπορεί η κρίση μου να ήταν λανθασμένη. Είμαι σίγουρος, πως εκεί έξω θα βρει αρκετούς υποστηρικτές, οπαδούς των BLIND GUARDIAN και των ICED EARTH. Το θεωρώ δεδομένο. Από την άλλη εμένα δε με εντυπωσίασε. Μου λείπει κάτι στην μουσική τους. Ίσως γι’ αυτό γυρνάω στον πρώτο τους δίσκο συνεχώς.\nΟι DEMONS AND WIZARDS είναι άλλη μια συνεργασία καλλιτεχνών που ξεκίνησε μάλλον με μεγάλες προσδοκίες από τον κόσμο και τελικά δεν ήταν και κάτι το ιδιαίτερο. Εξηγούμαι. Όταν το μακρινό 1997 οι Hansi Kursch, τραγουδιστής των BLIND GUARDIAN και Jon Schaffer κιθαρίστας των ICED EARTH, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα σχήμα που θα συνέδεε –βάση των θέλω/λεγομένων τους- τα καλύτερα μέρη των δυο συγκροτημάτων, οι οπαδοί νομίζω ότι περίμεναν κάτι μοναδικό, ειδικά οι Έλληνες, αφού και τα δυο groups λατρεύονται σαν θεοί στην χώρα μας. Αντ’ αυτού έχοντας ήδη κυκλοφορήσει δυο δουλειές, με την πρώτη να είναι συνθετικά σαφώς καλύτερη από την δεύτερη, ακούσαμε καλά τραγούδια που ναι μεν θύμιζαν και τα δυο groups που συμμετέχουν οι μουσικοί, χωρίς να είναι όμως κάτι το τρομερό, το πρωτοποριακό ή το καινοτόμο. Καθένας από εμάς και στις δυο δουλειές σίγουρα αγάπησε αρκετά κάποια τραγούδια, πέρασε για κάποιες ή αρκετές στιγμές καλά και μετά νομίζω ότι αν είχε αγοράσει το (τα) album(s) σε φυσικό προϊόν, το (τα) έβαλε αλφαβητικά στην δισκοθήκη του ακούγοντάς τα ίσως κάποιες φορές ακόμα. Κάπως έτσι είναι και η νέα τρίτη προσπάθεια των δυο φίλων και συνεργατών.\nΤο “III” παίρνει την σκυτάλη από το προ δεκαπενταετίας προηγούμενο album χωρίς και αυτό να είναι/έχει αυτό το κάτι ιδιαίτερο που θα συγκλονίσει. 11 τραγούδια που φέρνουν άμεσα στο μυαλό τους δυο μουσικούς κολοσσούς, με σημεία που ακούγοντας τα σκέφτεσαι “που το έχω ξανακούσει αυτό;”, αλλά βαριέσαι να το ψάξεις περαιτέρω, τραγούδια που συνδυάζουν με ωραίο τρόπο την «σκοτεινή» πλευρά των ICED EARTH και την λυρικότητα των BLIND GUARDIAN. Στο «τρίτο μέρος» του project, τα δυο κύρια μέλη είναι σε πλήρη φόρμα, προς τιμή τους. Από την μια ο Schaffer συνθέτει και παίζει τα κλασσικά «καλπάζοντα» κιθαριστικά ριφ του τα οποία είναι από αυτά που χαίρεσαι να ακούς από έναν μουσικό «εργοστάσιο παραγωγής κολλητικών ριφ με χέρι που δεν κουράζεται ποτέ», και από την άλλη ο Kursch, χωρίς να είναι ο κορυφαίος καλλιτέχνης σε έκταση φωνητικών, με την χαρακτηριστική φωνή του καταφέρνει να σε «βάλει» άμεσα στην σύνθεση αφού ο τρόπος που τραγουδάει σε παρασέρνει στο ρυθμό που θέλει να σου δώσει σαν ένας πολύ καλός βάρδος αλλά και μαέστρος παράλληλα. Οι ερμηνείες που κάνει αποδεικνύουν το περίσσιο πλούσιο ταλέντο που ούτος η άλλως διαθέτει.\nΤα τραγούδια έχουν την ίδια συνθετική και ηχητική δομή με τις δυο προηγούμενες δουλειές. Αν τις έχετε ακούσει, και στο νέο album θα βρείτε το ίδιο «στήσιμο» στην σύνθεση. Αυτό είναι θετικό από την μια γιατί θα ακουστούν ωραία τραγούδια, κάποια εκ των οποίων θα αγαπηθούν και πάλι πολύ, αλλά από την άλλη είναι και αρνητικό, γιατί και πάλι είναι μια δουλειά «μια από τα ίδια», χωρίς βεβαίως αυτό να συνεπάγεται ότι οι συνθέσεις είναι άσχημες, το εναντίον. Μεγάλο συν είναι και η συμμετοχή της PA’dam Chamber Orchestra που το μεταλλικό κοινό έχει ήδη γνωρίσει από την συμμετοχή της στους DEVIN TOWNSEND, EPICA, POWERWOLF, WITHIN TEMPTATION μεταξύ άλλων. Ίσως αν την είχαν χρησιμοποιήσει περισσότερο το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό. Θα μου άρεσε πολύ να δημιουργούσαν ένα πιο «THERION album» με πολλά πομπώδη μέρη, ίσως και την συμμετοχή άλλων καλλιτεχνών. Μετά από 15 χρόνια απουσίας και να έκαναν και μια μουσική παρασπονδία στην ταυτότητα τους, δεν νομίζω να «χάλαγε» κανέναν. Εκείνοι όμως προτίμησαν μια safe δισκογραφική προσπάθεια έτσι όπως τους έχει γνωρίσει και αγαπήσει το κοινό. Επιλογή τους είναι και την σεβόμαστε απόλυτα.\nΟ δίσκος θα αρέσει σίγουρα στο κοινό, ειδικά το Ελληνικό, αφού έχει όλα εκείνα τα σημεία που «τραβάνε» σαν μαγνήτης τον οπαδό που αρέσκεται και στο power metal αλλά και τα συγκροτήματα που προέρχονται οι δυο βασικοί συντελεστές, θα ακουστεί από κάποιους πολύ, από άλλους πολύ περισσότερο, αλλά μάλλον για ακόμη μια φορά κάποια στιγμή θα μπει στην εκάστοτε προσωπική δισκοθήκη και δεν θα βγαίνει εύκολα, ειδικά με την πληθώρα κυκλοφοριών που υπάρχουν.\nTo να αρχίσουμε να μιλάμε για τους κυρίους Jon Schaffer και Hansi Kursch, ειδικά στη χώρα μας, είναι, το λιγότερο, περιττό. Αγαπημένοι καλλιτέχνες, από αγαπημένες μπάντες, με ανεξίτηλες στιγμές και για εμάς και για αυτούς, μέχρι και σήμερα, τις όσες διαδραματίστηκαν στο Rock City (παλιές χρυσές εποχές), όταν είχαν έρθει για το promo και να υπογράψουν αυτόγραφα, αλλά δεν περίμεναν ποτέ να ζήσουν κάτι τέτοιο. Μιλάμε για πραγματική πώρωση και αγάπη, με τα αισθήματα να είναι αμοιβαία και αποδεδειγμένα.\n15 χρόνια λοιπόν μετά το δεύτερο άλμπουμ τους, “Touched by the crimson king”, το οποίο, ε, δε μας τα είπε και τόσο καλά, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η συμμαχία αυτών των δύο κυρίων στους DEMONS & WIZARDS, επιστρέφει με νέο άλμπουμ και τον απλό τίτλο “III”. Όμορφα και ωραία.\nΌσο και αν λατρεύω τους BLIND GUARDIAN, όσο και αν γουστάρω το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας των ICED EARTH, το «πάντρεμα» αυτών των δύο, δε με ενθουσίασε ποτέ. Σαφώς το ομότιτλο πρώτο άλμπουμ ήταν μια χαρά δίσκος, με εξαιρετικές στιγμές, το δεύτερο όμως δεν ανταποκρινότανε στα ονόματά τους. Επομένως, ήμουν το λιγότερο επιφυλακτικός για το “III”, για διάφορους λόγους. Από τη μία το “Touched…”, από την άλλη η δισκογραφική πορεία και των δύο με τις μπάντες τους, που δεν είναι στα κορυφαία της, αλλά περνάει από κύματα με πολύ καλές και λιγότερο καλές στιγμές. Βάλτε και τη σταθερά που με προβληματίζει σε τέτοιες επαναδραστηριοποιήσεις, δηλαδή το χρονικό διάστημα που δεν είχαμε ακούσει κάτι από το σχήμα (με εξαίρεση το PSYCHOTIC WALTZ που διέλυσε πανηγυρικά τις όποιες αμφιβολίες), δεν ήθελα και πολύ. Το πρώτο κομμάτι που ακούσαμε (με το υπέροχο βίντεο), το “Diabolic”, που ανοίγει και το δίσκο, ήταν πολύ καλό και το «βρε λες» βγήκε αυθόρμητο. Το δεύτερο, το AC/DC tribute που ακούει στο όνομα “Midas disease”, πέρασε και δεν ακούμπησε και ακόμα και τώρα το ίδιο κάνει. Η ακρόαση όμως του άλμπουμ και για την ακρίβεια η επανειλημμένη ακρόασή του, γιατί θέλει μερικές, ευτυχώς άλλαξε σε ένα βαθμό το «προαίσθημα».\nΑυτή τη φορά, οι Schaffer και Kursch σου δίνουν την εντύπωση ότι απλά ήθελαν να παίξουν ελεύθερα. Αυτό το ακούς ξεκάθαρα, αφού παρ’ όλες τις αναφορές προφανώς στις κύριες μπάντες του, το άλμπουμ δεν «ξεπατικώνει» καμία από τις δύο και διαφέρει από τους δύο προκατόχους του. Πιο σκοτεινός δίσκος, με ωραίες μελωδίες, ωραία περάσματα, διαφορετικής νοοτροπίας κομμάτια μεταξύ τους, με τα καλά και τα κακά προφανώς, αλλά... ελεύθερος. Αυτό σκέφτομαι όταν το ακούω και δεν έχει αλλάξει μέχρι τώρα. Μέχρι και κάποιες ελαφριές prog αναφορές θα βρει κάποιος, ακόμα και πιο καθαρές ροκάδικες, χωρίς να έχουν πρόβλημα να βρίσκονται και στο σήμερα.\nΣαφέστατα υπάρχουν και στοιχεία που προσφέρουν «ασφάλεια» και στους δύο, κάτι απολύτως λογικό, αφού αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε. Και αυτό δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με το συνθετικό, αφού, ξαναλέω, είναι αρκετά διαφορετικό από ότι θα περίμενε ίσως κανείς, στο μεγαλύτερο μέρος του, διατηρώντας πάντα «μαξιλαράκια» και καλά κάνει. Ακόμα και στους μουσικούς που τους πλαισιώνουν, ο Schaffer επέλεξε τους Brent Smedley (drums, ICED EARTH), Jake Dreyer (κιθάρα, ICED EARTH), Ruben Drake (μπάσο, PURGATORY και SONS OF LIBERTY), αλλά και τον Jim Morris, ναι, τον συνιδιοκτήτη των ΘΡΥΛΙΚΩΝ Morrisound Studios, ο οποίος είναι δίπλα στον Schaffer, κυρίως από τη θέση του μηχανικού και παραγωγού, από την εποχή του “Dark saga”. Για να πάμε στα κομμάτια λοιπόν.\nΤο “Diabolic” το ξέρουμε όλοι, μια χαρά τραγούδι, ειδικά για αρχή. Το “Invicible”, ρίχνει ένταση και ταχύτητα με τη μία, groove-άρει, έχει ωραία ατμόσφαιρα και ένα από τα καλύτερα ρεφρέν του δίσκου! Αν ήταν όλο το κομμάτι λίγο πιο κοντά στο ρεφρέν, θα μιλάγαμε για σούπερ τραγούδι. Αλλά είναι επίσης πολύ καλό. Το “Wolves in winter” από την άλλη, που επίσης έγινε βίντεο, είναι ΟΚ, αλλά προσωπικά όχι παραπάνω από αυτό. Έχουν σίγουρα καλύτερα κομμάτια στο δίσκο. Και ένα από αυτά, που το λες κρυφό χαρτί, είναι το “Final warning”, που αυτό όντως θυμίζει παλιότερες και ωραίες εποχές ICED EARTH, με το υπέροχο groove του. Ωραίο, κολλητικό κομμάτι. Όπως πολύ ωραία είναι και η μπαλάντα που ακολουθεί, η διάρκειας 9:16 λεπτών μπαλάντα παρακαλώ, το “Timeless spirit”, με τα ροκάδικα και κάπου κάπου λίγο progy στοιχεία του και το πολύ ωραίο ρεφρέν. Εξίσου ωραία και η συνέχεια, με το “Dark side of her majesty”, σε mid tempo ταχύτητες μεν πάλι, αλλά με τρελά κολλητικό κουπλέ, με τη χρήση χορωδιών να το απογειώνει. Προσπαθώ να καταλάβω πως είναι καλύτερο το “Wolves in winter” για βίντεο και όχι αυτό και δεν τα καταφέρνω. Στις κορυφαίες στιγμές σίγουρα. Εκεί σταματάνε τα καλά νέα για λίγο. Μία το “Midas disease”, μία το “New dawn” που το ακολουθεί, περνάνε έτσι. Το “Universal truth” προσφέρει ένα διαφορετικό ηχόχρωμα, groove-άτο χωρίς τα τρελά γκάζια στις κιθάρες, αλλά με ωραίες μελωδίες και ροκάδικη διάθεση και επίσης ωραία ατμόσφαιρα. Καλό κομμάτι, με ωραίο ρεφρέν. Μια χαρά. Αυτό που μεταλίζει full, είναι το “Split”, που ανεβάζει ταχύτητα, riff-άρει και είναι αρκετά πιο ICED EARTH, αλλά προσωπικά μετά το αρχικό «πιάσιμο» που σου κάνει, νομίζω σε χάνει. Όχι κακό, αλλά όχι ισάξιο με άλλα. Για να φτάσουμε στο κλείσιμο του δίσκου, με το 10-λεπτο “Children of Cain”, ένα κομμάτι που πιστεύουν αρκετά και οι δύο δημιουργοί και που ο αρχικός τίτλος του (πριν γραφτούν οι στίχοι), ήταν “Epic rock”. Δεν το λέω εγώ, αλλά το δελτίο τύπου. Ξεκινάει με ακουστικές, σχετική νοοτροπία μπαλάντας, για να ζωντανέψει και να groove-άρει και να ξαναπέσει όπως στην αρχή. Καλό κομμάτι.\nΑν περιμένατε ένα δίσκο με «ξύλο», τίγκα στα riffs, ταχύτητα και μόνο τα κλασικά στοιχεία των δύο δημιουργών, απλά προσπεράστε, γιατί το “III” δεν τα προσφέρει αυτά. Αν όμως σας αρκεί να ακούσετε ένα ωραίο άλμπουμ, προσεγμένο, με ωραίες μελωδίες, πολύ ωραία ατμόσφαιρα και κάποια πάρα πολύ καλά κομμάτια, χωρίς περιορισμούς, τότε το “III” σας κάνει. Δεν εντυπωσιάζει, δε θα το πεις «δισκάρα», δε θα καταλήξει εύκολα σε λίστες (αν και με τα σερί ακούσματα ίσως βρει δρόμο, απλά δύσκολα), αλλά σίγουρα είναι καλύτερο του “Touched…” και κάτι διαφορετικό, από δύο κυρίους που δεν έχουν να αποδείξουν απολύτως τίποτα με τέτοια πορεία στην πλάτη τους και παίζουν για να γουστάρουν, ξεκάθαρα! Και καλά κάνουν.\nΘυμάμαι καθαρά τον ενθουσιασμό που είχε προκαλέσει στις τάξεις των φίλων των ICED EARTH και BLIND GUARDIAN η ανακοίνωση της συνεργασίας των Jon Schaffer και Hansi Kursch στα τέλη της δεκαετίας τους '90. Το ντεμπούτο τους, είχε την μίξη που περιμέναμε, με την ποιότητα που αναλογεί στους δύο αυτούς καλλιτέχνες. Το "Touched by the crimson King" ήρθε το 2005 και δεν εντυπωσίασε, διότι δεν φάνηκε να διατηρεί την σπιρτάδα του πρώτου. Έκτοτε, πέρασαν 15 χρόνια και το τρίτο κεφάλαιο αυτής της συνεργασίας έρχεται μετά από την πρόσφατη περιοδεία τους, που πέρασε κι από τα Χανιά πέρυσι. Το "III" έρχεται με λιγότερες τυμπανοκρουσίες, αλλά ίσως να είναι και το πιο δουλεμένο τους άλμπουμ. Σίγουρα η συνταγή παραμένει, με περισσότερες από ποτέ mid-tempo συνθέσεις και μια σκοτεινή ατμόσφαιρα. Υπάρχουν λίγες εκπλήξεις, όπως το "Midas' disease" με την AC/DC αισθητική του στην αρχή, που μεταμορφώνεται όμως στην συνέχεια. Αντιθέτως, στα περισσότερα τραγούδια θα βρείτε τα αναμενόμενα, όσο κι αν νιώθω πως στο "ΙΙΙ" λιγότερο από τα προηγούμενα, ο Schaffer διαφοροποιεί το ύφος του από την δική του μπάντα. Τα ριφ του παραμένουν κοφτά, όσο τα τύμπανα παραμένουν τριγκαρισμένα, πλαστικά, ψηφιακά. Θα ταίριαζε ένας πιο ζεστός ήχος στους DEMONS & WIZARDS πιστεύω, όσα επίπεδα φωνητικών κι αν φορτώνει ο Kursch από πάνω. Ο Γερμανός, έχει την ευκαιρία να τραγουδήσει σε όλο το εύρος της φωνής του, αλλά και σε κάθε επίπεδο έντασης που κατέχει λόγω των αρκετών ακουστικών μερών. Δεν υπάρχει ένα "Fiddler in the green" όσο κι αν κάποιες στιγμές επιδιώκουν να το πλησιάσουν. Το "Timeless spirit" ιδιαίτερα, είναι συγκρίσιμο. Στηρίζεται αρκετά στην ακουστική κιθάρα και την επιβλητική φωνή του Hansi, στα 9+ του λεπτά, ενώ στα ρεφραίν μπαίνουν οι ηλεκτρικές και η χορωδία. Είναι από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου, σε αντίθεση με το "Children of Cain" που μου φάνηκε κουραστικό. Έχει παρόμοια δομή, αλλά λιγότερη ευρηματικότητα. Εύκολα, ανάγω το "Diabolic" στην αγαπημένη μου σύνθεση του άλμπουμ, αφού είναι μια έκδηλη συνέχεια του "Heaven denies", τραβηγμένη σε 8 λεπτά. Το "Dark side of her Majesty" έχει το γνώριμο παίξιμο του Schaffer, με ένα καρα-GUARDIAN ρεφραίν σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα. Υπογραμμίζω την ριφάρα του "Split" και την μελωδία του "Invincible". Στα πλεονεκτήματα του άλμπουμ, θα έλεγα πως είναι τα πολλά πρόσωπα που φανερώνει το δίδυμο Schaffer/Kursch που στην τρίτη τους προσπάθεια πετυχαίνουν και το καλύτερό τους αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.\nΓιώργος "Diabolic" Κουκουλάκης


Δημόσια Τάξη | Σύλλογος Εστίασης Χανίων\nα. Καταστήματα και λοιποί χώροι τροφίμων και ποτών.\nΤην διαδικασία Αδειοδότησης την αναλαμβάνουν οι Δήμοι και αυτοί είναι που εκδίδουν την τελική άδεια. Το αρμόδιο τμήμα του Δήμου που εκδίδει τις άδειες λειτουργίας, στέλνει τα απαραίτητα δικαιολογητικά και σχέδια σφραγισμένα από μηχανικό, στην Υγειονομική Υπηρεσία της Περιφέρειας, η οποία αφού τα ελέγξει και κάνει επίσκεψη στο υπό ίδρυση κατάστημα για να επιβεβαιώσει την ορθότητα αυτών, τα εγκρίνει, τα επιστρέφει στον Δήμο.\nΠέρα από την Υγειονομική Υπηρεσία, ο Δήμος ζητάει και Πιστοποιητικό Πυροπροστασίας εγκεκριμένο από την αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία. Το πιστοποιητικό εκδίδεται ύστερα από κατάθεση στην Υπηρεσία από Μηχανικό σχεδίων κάτοψης του χώρου με τις μελέτες που απαιτούνται ανάλογα με την περίπτωση.\nΕπίσης στην περίπτωση που δηλωθεί από τον ιδιοκτήτη ότι το κατάστημα θα παίζει μουσική, είτε ζωντανή μουσική (όργανα) είτε με μηχανικά μέσα (στερεοφωνικό) το οποίο έχει συνδεθεί με ηχεία, απαιτείται και έκδοση Άδειας Μουσικής. Για την έκδοση της Άδειας Μουσικής του Δήμου απαιτείται και Άδεια δημόσιας εκτέλεσης μουσικών συνθέσεων χορηγούμενη από αντίστοιχο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων (π.χ. ΑΕΠΙ). Για την έκδοση της Άδειας ΑΕΠΙ απαιτείται μηνιαία πληρωμή των δικαιωμάτων. Τονίζεται πάντως ότι η απαίτηση της Άδειας Μουσικής απαιτείται εφόσον την ζητήσει ο ιδιοκτήτης και ανάλογα με την χρήση που θέλει να έχει το κατάστημα του.\nΣε κάθε περίπτωση πριν επιλεχθεί ο χώρος από τον ιδιοκτήτη, θα πρέπει να εξεταστεί η νομιμότητα και η καταλληλότητα του από Μηχανικό. Υπάρχουν κάποιες κτιριολογικές προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται. Έτσι για παράδειγμα ένας χώρος υγειονομικού ενδιαφέροντος θα πρέπει να διαθέτει χώρο w.c. και προθάλαμο, χώρο παρασκευαστηρίου, χώρο αποθήκευσης προϊόντων, χώρο εξυπηρέτησης του κοινού κ.τ.λ. Το κάθε τμήμα του καταστήματος πρέπει να έχει ένα ελάχιστο εμβαδόν και ύψος καινα είναι νόμιμος χώρος με βάση την πολεοδομική νομοθεσία. Επίσης η χρήση του χώρου που θα εγκατασταθεί θα πρέπει να προβλέπεται από την οικοδομική άδεια ή σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να ελέγχεται η δυνατότητα εγκατάστασης αυτής. Φυσικά στο αρχικό στάδιο της έκδοσης της άδειας δηλαδή της προέγκρισης θα πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι επιτρέπεται τέτοια χρήση στην περιοχή, λαμβάνοντας βεβαίωση χρήσης γης από την πολεοδομία ενώ θα χρειαστεί και συναίνεση της πολυκατοικίας ή του ιδιοκτήτη του χώρου.\nβ. Καταστήματα παροχής υπηρεσιών υγειονομικού ενδιαφέροντος (π.χ. κομμωτήριο) και μικρά εμπορικά καταστήματα τροφίμων και ποτών (π.χ. ψιλικών, μίνι μάρκετ κ.τ.λ.)\nΓια καταστήματα :\nΠώληση τυποποιημένων παγωτών, αναψυκτικών, ποτών, ειδών σοκολατοποιίας, μπισκοτοποιίας κλπ σε εμπορικά καταστήματα (κατάστημα ψιλικών).\nΠρακτικά ο μηχανικός κάνει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες π.χ. συστήνει και ελέγχει τα μέτρα πυρασφάλειας, δίνει βεβαίωση κύριας χρήσης στον πελάτη με σφραγισμένο σχέδιο χωρίς να χρειάζεται να πάει στις αντίστοιχες υπηρεσίες. Έτσι η διαδικασία είναι πιο γρήγορη αφού δεν κατατίθονται σχέδια και μελέτες στην πυροσβεστική και υγειονομική υπηρεσία αλλά ο έλεγχος γίνεται εκ των υστέρων.\nΤα βασικά στάδια της παραπάνω διαδικασίας είναι :\nO ιδιοκτήτης κάνει μία αίτηση προέγκρισης στον Δήμο μαζί με συναίνεση των συνιδιοκτητών του κτιρίου περί της εγκατάστασης του καταστήματος.\nΕντός 15 ημερών ο Δήμος δίνει την προέγκριση.\nΜε την προέγκριση ο ιδιοκτήτης κάνει έναρξη επαγγέλματος στην εφορία.\nΓια την τελική άδεια υποβάλλεται νέα αίτηση για τελική άδεια μαζί με ΥΔ ιδιοκτήτη και Μηχανικού ο οποίος πιστοποιεί ότι τηρούνται όλες οι προδιαγραφές της πολεοδομίας και της πυρασφάλειας. Ο Μηχανικός παρέχει στον ιδιοκτήτη σχέδια με βεβαίωση περί καταλληλότητας του χώρου τα οποία ο ιδιοκτήτης διατηρεί στο κατάστημα του.\nΟ Δήμος δίνει στον ιδιοκτήτη βεβαίωση υποβολής γνωστοποίησης η οποία ουσιαστικά είναι η άδεια λειτουργίας.\nΟ Δήμος γνωστοποιεί την έναρξη της επιχείρησης στην Υπηρεσία Δόμησης (Πολοδομία), Υγειονομική Υπηρεσία και Πυροσβεστική Υπηρεσία οι οποίες σε ποσοστό 20% διενεργούν ελέγχους.


Το blog της Πετρούσας: Μποζόνιο Χιγκς: Τι είναι το «σωματίδιο του Θεού»;\nΤα σωματίδια ή μικρά θραύσματα ύλης, έχουν διάφορα μεγέθη και μπορούν να είναι μεγαλύτερα αλλά και μικρότερα από τα άτομα.\nΗλεκτρόνια, πρωτόνια και νετρόνια, για παράδειγμα, είναι υποατομικά σωματίδια που συνθέτουν το άτομο.\nΟι επιστήμονες πιστεύουν ότι το Μποζόνιο Χιγκς είναι το σωματίδιο που εισφέρει σε όλη την ύλη την μάζα της.\nΟι ειδικοί γνωρίζουν ότι τα στοιχειώδη σωματίδια, όπως τα κουάρκ και τα ηλεκτρόνια, είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία εδράζεται όλη η ύλη του Σύμπαντος.\nΤο μυστηριώδες μέχρι σήμερα μποζόνιο Χιγκς δίνει στα σωματίδια μάζα και καλύπτει ένα από τα καίρια κενά στην σύγχρονη Φυσική.\nΕίναι το τελευταίο κομμάτι που έλειπε από την ανθρώπινη γνώση για την πιο θεμελιώδη φύση του Σύμπαντος.\nΗ θεωρία προτείνει ότι υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας Χιγκς σε όλο το Σύμπαν.\nΚαθώς τα σωματίδια κινούνται μέσα του, αλληλεπιδρούν και προσελκύουν Μποζόνια Χιγκς, τα οποία συγκεντρώνονται γύρω τους σε ποικίλους αριθμούς.\nΕάν φανταστεί κανείς το Σύμπαν σαν ένα πάρτι, σχετικά άγνωστοι μεταξύ τους καλεσμένοι μπορούν να διασχίσουν ένα δωμάτιο χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, ενώ οι πιο δημοφιλείς θα προσελκύσουν ομάδες φίλων (τα μποζόνια Χιγκς), οι οποίοι θα τους αναγκάσουν να επιβραδύνουν την πορεία τους.\nΤο ίδιο ισχύει για σωματίδια που κινούνται στο πεδίο Χιγκς, καθώς κάποια θα προσελκύουν μεγαλύτερες συναθροίσεις μποζονίων Χιγκς, αποκτώντας μεγαλύτερη μάζα.\nΜετά από χρόνια ερευνών οι επιστήμονες περιόρισαν το εύρος της πιθανής μάζας στην οποία θα μπορούσαν να υφίστανται τα μποζόνια Χιγκς.\nΜόλις ένα χρόνο πριν, μία στατιστική ανωμαλία τους έδειξε για πρώτη φορά ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο.


Αρχική / Δωμάτιο / συρταριέρες - αλλαξιέρες / Έπιπλο LoreLLi® Cupboard White - Cappuccino\nΜοντέλο Cupboard White - Cappuccino\nΔιάσταση Διαστάσεις: Π: 83 x Β: 77-47 x Υ: 96 cm.\nExtra Χαρακτηριστικά Καπάκι αλλαξιέρας με 4 δυνατότητες μετατροπής: 1. Οριζόντια βάση στρώματος αλλαξιέρας. 2. Κάθετη βάση στρώματος. 3. Διακοσμητική πλάτη για το έπιπλο. 4. Πλάτη με 2 ράφια., Πρακτικό έπιπλο μικρών διαστάσεων, με 4 συρτάρια, 2 ντουλάπια και εσωτερικά ράφια.\nΕίδος Έπιπλο με συρτάρια


Ο ανατολίτικος καιροσκοπισμός του Ερντογάν - Hellenic Voice\nΑρχική Ελλαδα Ο ανατολίτικος καιροσκοπισμός του Ερντογάν\nΟ Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αναζητώντας υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τη σοβαρή οικονομική κρίση που συγκλονίζει τη χώρα του, μεταβαίνει στη Σαουδική Αραβί.\nΟ πρόεδρος της Τουρκίας χρειάζεται πετροδολάρια από τη Σαουδική Αραβία και τις άλλες μοναρχίες του Κόλπου για να σώσει την ταλαιπωρημένη τουρκική οικονομία. Ο Ερντογάν έχει επίσης αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία είναι πολύ εχθρικά προς την πολιτική της Τουρκίας, προκειμένου για προώθηση του πολιτικού Ισλάμ. Ενώ αρκετές αραβικές χώρες, όπως είναι η Αίγυπτος, η Ιορδανία και τα Εμιράτα έχουν ήδη ανανεώσει τις σχέσεις τους με τη Συρία του Μπασάρ Αλ Άσαντ, ο Τούρκος πρόεδρος θα μπορούσε επίσης να ακολουθήσει τελικά αυτό το μονοπάτι και να εξομαλύνει τη σχέση του με τη Δαμασκό. Αυτό θα ήταν τότε το αποκορύφωμα της προσέγγισης μεταξύ της Τουρκίας και του αραβικού κόσμου.\nΗ εξέλιξη αυτής της σχέσης του Ερντογάν είναι χαρακτηριστική του καιροσκοπισμού του, ο οποίος εκδηλώνεται και στην συνεχιζόμενη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στο ουκρανικό έδαφος.\nΟ Ερντογάν είναι με όλους χωρίς να είναι με κανέναν.\nΟ Τούρκος πρόεδρος δεν είναι μόνο οπορτουνιστής, αλλά είναι και εξισορροπιστής. Καταδίκασε τη στρατιωτική εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία και διέταξε το κλείσιμο του στενού του Βοσπόρου στο ρωσικό ναυτικό. Η Τουρκία είναι βασικό μέλος του ΝΑΤΟ, του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του οργανισμού, μετά από αυτόν των Ηνωμένων Πολιτειών.\nΤαυτόχρονα, η Άγκυρα σκοπεύει να συνεχίσει να αποκτά το ρωσικό αντιπυραυλικό αμυντικό σύστημα S-400, παρά την ένταξη της στην Ατλαντική Συμμαχία. Βασικά, ο Ερντογάν δεν έχει καμία πρόθεση να έρθει σε ρήξη με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, με τον οποίο διατηρεί μια ψεύτικη αντιπαλότητα σε πολλά περιφερειακά ζητήματα όπως η Συρία ή η Λιβύη. Δεν είναι τυχαίο ότι η Άγκυρα προσφέρθηκε να μεσολαβήσει μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών από την αρχή. Οι πρώτες διπλωματικές συναντήσεις μεταξύ των δύο πλευρών μετά το ξέσπασμα του πολέμου πραγματοποιήθηκαν στις αρχές Μαρτίου στο θέρετρο της Αττάλειας στις ακτές της Μεσογείου. Ένας τρόπος για να είναι ο Ερντογάν νικητής κάθε φορά, ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία.\nΠροηγούμενο άρθροΚατανομή κρουσμάτων 19/05: Ο χάρτης του κορωνοϊού – 2.251 Αττική, 323 στη Θεσσαλονίκη\nΕπόμενο άρθροΟ αθόρυβος Πιερρακάκης και η αναβάθμιση του gov.gr


Νέα κόντρα ανάμεσα σε Μαίρη Συνατσάκη και Νίκο Μωραΐτη - News - Youweekly\n«Νομίζεις πως δεν είσαι σεξιστής επειδή...»\nΜία νέα κόντρα φαίνεται πως ξεσπάει ανάμεσα στη Μαίρη Συνατσάκη και τον Νίκο Μωραΐτη, με αφορμή ένα tweet που έκανε πριν λίγες μέρες ο δεύτερος για την εμφάνιση της Λίνας Μενδώνη στην επίδειξη του Dior στο Καλλιμάρμαρο.\nΤι συνέβη ανάμεσα στη Μαίρη Συνατσάκη και τον Νίκο Μωραΐτη\n«Η Μενδώνη ντυμένη ψυγείο και πίσω της η Παναγιωταρέα κλινοσκέπασμα σετ με πατερίτσα στην επίδειξη του Dior. Το 1967 στο 2021. Μωρ' τι ζούμε;», έγραψε χαρακτηριστικά ο Νίκος Μωραΐτης και όπως ήταν επόμενο, η ανάρτησή του αυτή σήκωσε θύελλα αντιδράσεων.\nΗ Μαίρη Συνατσάκη αντέδρασε στην συγκεκριμένη ανάρτηση: «Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Να γίνεσαι τόσο χυδαία προσβλητικός; Να μην έχεις ιδέα πως να ζητήσεις συγγνώμη έστω λίγο σαν να την εννοείς; Ότι νομίζεις πως δεν είσαι σεξιστής επειδή δεν αναφέρθηκες στο φύλο μιας γυναίκας αυτό καθαυτό; Ή ότι όλα αυτά γίνονται για κομματικούς λόγους;» έγραψε η παρουσιάστρια.\nΜε τη σειρά του ο Νίκος Μωραΐτης έκανε repost το σχόλιό της και έγραψε: «Επάγγελμα influencer, που σημαίνει ότι επηρεάζει κόσμο. Δε βρήκε λέξη να πει για την τσιμεντωμένη Ακρόπολη, τη συγκάλυψη Λιγνάδη, τις καμένες Μυκήνες. Η κυρία Συνατσάκη διαφημίζει με επιτυχία προϊόντα που της ανατίθενται. Η θέση της σε κανάλι εξασφαλισμένη για την επόμενη σεζόν».\nΤο μεταξύ τους σταμάτησε με ένα δεύτερο tweet που έκανε η Μαίρη Σαυνατσάκη, κάνοντας τον Νίκο Μωραΐτη να κατεβάσει την παραπάνω ανάρτηση.\nΓι’ αυτό και έσβησα το τουιτ μόλις είδα το βίντεο, ενώ θα μπορούσα να το αφήσω και να δημιουργώ ψευδείς εντυπώσεις. Όμως εγώ δε λειτουργώ έτσι. Δεν είμαστε ίδιοι. Συνέχισε το έργο που σου ανατέθηκε. https://t.co/umpwUlpEjq\n— Nikos Moraitis (@Nikosmoraitis) June 19, 2021\nΟι αναρτήσεις της Μαίρης Συνατσάκη για τη Δήμητρα της Λέσβου\nΤη λένε Δήμητρα. Έχει εξαφανιστεί από τις 6 Απριλίου. Το μάθαμε δύο μήνες μετά. Μέχρι και στη δήλωση εξαφάνισής της αρνούνται να την προσφωνήσουν σωστά. Τη λένε Δήμητρα και εύχομαι να βρεθεί υγιής».\nΛίγο αργότερα, ανέβασε ένα βίντεο και ανακάλεσε το θέμα της αντωνυμίας και του ονόματος και παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος αποκαλώντας την «Δήμητρα» και όχι Δημήτρη.


Ο Μπαγέρης Ιωάννης είναι νευρολόγος και διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο στο Πεδίον του Άρεως. Διαθέτει μεταπτυχιακή ειδίκευση στον βιοϊατρικό βελονισμό και πτυχίο από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Πατρών. Ολοκλήρωσε την ειδικότητά του στην ψυχιατρική στο γενικό νοσοκομείο Ελευσίνας “Θριάσιο” και στη νευρολογία στο γενικό νοσοκομείο Αττικής “ΚΑΤ”, καθώς επίσης και στη νευρολογία στο γενικό νοσοκομείο Αθηνών “Ο Ευαγγελισμός”. Εκεί, είχε την ευκαιρία να εκπαιδευτεί σε παθήσεις, όπως αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, άνοια, πάρκινσον, επιληψία, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυασθένεια, ημικρανία, ίλιγγος, πολυνευροπάθειες και διαταραχές ύπνου. Τέλος, ο γιατρός έχει λάβει μέρος σε πλήθος ιατρικών σεμιναρίων και συνεδρίων, καθώς και συμμετοχή στην εκπόνηση ιατρικών εργασιών.\nΕιδικότητά στη Νευρολογία στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ο Ευαγγελισμός”\nΕιδικότητά στην Ψυχιατρική στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας “Θριάσιο”\nΕιδικότητά στη Νευρολογία στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής “ΚΑΤ”\nΥπεύθυνος Νευρολογικού Τομέα στο “Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης - Ανάπλαση”


Κερκυραϊκή Αλεπού ...το Blog της Κέρκυρας: Οι 9 πιο ισχυροί συνδυασμοί τροφών για περισσότερη υγεία\nΟι 9 πιο ισχυροί συνδυασμοί τροφών για περισσότερη υγεία\nΥπάρχουν τροφές που θα πρέπει να καταναλώνονται μαζί, επειδή ο συνδυασμός τους έχει καλύτερη θρεπτική αξία, πιο ισχυρές θρεπτικές ουσίες και απορροφούνται καλύτερα από το σώμα μας.\nΑυτούς τους 9 συνδυασμούς τροφίμων θα δούμε στο σημερινό μας δημοσίευμα και είναι τροφές που πρέπει να τις συμπεριλάβετε στη διατροφή σας, επειδή μαζί μπορούν να κάνουν θαύματα στην υγεία μας.\nΗ γλυκοπατάτα είναι πλούσια σε βιταμίνη Α η οποία είναι ζωτικής σημασίας για ένα πιο υγιές δέρμα.\nΤο λάδι καρύδας θα βοηθήσει τον οργανισμό να απορροφήσει τη βιταμίνη Α πιο εύκολα και πιο γρήγορα, την επόμενη φορά λοιπόν που θα μαγειρέψετε γλυκοπατάτα, προσθέστε στη συνταγή και λίγο λάδι καρύδας.\nΝτομάτα + Αβοκάντο = Κατά του καρκίνου\nΟι ντομάτες είναι πλούσιες σε λυκοπένιο, το οποίο είναι μια αντιοξειδωτική ουσία που βοηθά στην καταπολέμηση του καρκίνου.\nΤα υγιή λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αβοκάντο βοηθούν ώστε το λυκοπένιο να διασκορπίζεται πιο γρήγορα στον οργανισμό.\nΟ συνδυασμός αυτών των τροφίμων είναι η καλύτερη επιλογή για πρωινό, διότι θα μας γεμίσει με ενέργεια. Οι υδατάνθρακες που περιέχονται στη βρώμη θα μας δώσουν περισσότερη ενέργεια, ενώ τα λιπαρά που βρίσκονται στο φυστικοβούτυρο θα σταθεροποιήσουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.\nΤο λαιμ έχει υψηλά επίπεδα βιταμίνης C και τα μαύρα φασόλια είναι πλούσια σε σίδηρο, με το συνδυασμό αυτών των δύο, ο οργανισμός μας θα απορροφήσει τη βιταμίνη C καλύτερα, πιο εύκολα και πιο γρήγορα.\nΑυτές οι δύο νόστιμες τροφές είναι πλούσιες σε φλαβονοειδή τα οποία μπορούν να βοηθήσουν ώστε να έχουμε πιο υγιή καρδιά.\nΤα αμύγδαλα είναι πλούσια σε βιταμίνη D, Α και Ε και το γιαούρτι είναι πλούσιο σε υγιή λιπαρά, αυτός ο συνδυασμός θα ενισχύσει σημαντικά τα οστά μας.\nΟ συνδυασμός αυτών των δύο είναι το απόλυτο σνάκ ενέργειας. Τρώγοντας ένα βραστό αυγό μαζί με μια μπανάνα, θα μας δώσει μια εκπληκτική ώθηση ενέργειας.\nΛεμόνι + Λάχανο Μιλάνου – Καλέ (Kale) = Δυνατούς μυς\nΑυτή είναι η τέλεια σαλάτα μετά την προπόνηση, όχι μόνο θα ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά θα βελτιώσει και τη δύναμη των μυών.\nΣκόρδο + Ψάρι = Αντιφλεγμονώδη\nΈνας υγιεινός συνδυασμός για μια πιο υγιή καρδιά, θα μειώσει τα επίπεδα της χοληστερίνης και θα συμβάλει στην καταπολέμηση των φλεγμονών.\nΑυτοί ήταν οι εννέα πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων, για να έχετε περισσότερα οφέλη στην υγεία.


Medlook - Σεξ και υγεία : Νικήστε το στρες για καλύτερη σεξουαλική ζωή\nΕάν θέλετε να έχετε μια καλή σεξουαλική ζωή πρέπει να αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά το στρες.\nΤο χρόνιο ανεξέλεγκτο στρες καταστρέφει την υγεία μας. Εκτός από τις αρνητικές συνέπειες στη σωματική μας υγεία, είναι συχνή αιτία κακής ψυχικής διάθεσης και κατάθλιψης. Αυτά βέβαια δεν είναι ότι καλύτερο για το σεξ.\nΗ ικανότητα του να διαχειρίζεστε αποτελεσματικά και εποικοδομητικά το στρες δεν είναι κάτι που θα το αποκτήσετε άμεσα και γρήγορα.\nΕίναι μια συνεχής διεργασία που θα βασιστεί στη δική σας θέληση αλλά και διαπαιδαγώγηση. Οι καρποί μιας αποτελεσματικής διαχείρισης του στρες θα είναι σπουδαίοι για όλους τους τομείς της ζωής σας και ιδιαίτερα για το σεξ.\nΠώς μπορείτε να διαχειρίζεστε καλύτερα το στρες;\n1. Μην αναλαμβάνετε περισσότερα από όσα πραγματικά μπορείτε\n2. Μάθετε να αναγνωρίζετε και να ελαχιστοποιείτε όσα σας προκαλούν στρες.\n3. Οργανωθείτε, βάλτε προτεραιότητες και προστατέψτε τον εαυτό σας από υπερβολικές υποχρεώσεις.\n4. Μάθετε να λέτε ευγενικά όχι για όσα σας είναι δύσκολο να κάνετε για να ελέγχετε καλύτερα το χρόνο και τη ζωή σας.\n5. Κάνετε αυτά που μπορείτε και αναγνωρίστε αυτά που είναι πέραν των δυνατοτήτων σας.\n6. Η σωματική άσκηση είναι από τις καλύτερες μεθόδους για ανακούφιση από το στρες.\n7. Περιορίστε την κατανάλωση αλκοόλ, μην καπνίζετε, να κοιμάστε αρκετά και να τρώτε υγιεινά.\nΜαθαίνοντας πιο πολλά για την ορθή διαχείριση του στρες τόσο καλύτερα θα μπορείτε να το χρησιμοποιείτε προς όφελος σας αντί να το αφήνετε να σας φθείρει ψυχικά και σωματικά. Ταυτόχρονα θα έχετε και καλύτερη σεξουαλική ζωή.


Θεωρούνται υγιεινές διατροφικές συνήθειες, αλλά στην πραγματικότητα... - Donna.gr Θεωρούνται υγιεινές διατροφικές συνήθειες, αλλά στην πραγματικότητα... - Donna.gr\nΜόλις ανέβει μια φωτογραφία στο Instagram με #vegan dinner αμέσως τρέχουν στο μανάβικο να αγοράσουν κατσαρό λάχανο και σελινόριζα. Όταν μια έρευνα παρουσιάσει το λάδι καρύδας σαν τη λύση για τη γήρανση της επιδερμίδας, αρχίζουν όλες και πασαλείβουν το πρόσωπό τους μ’ αυτό. Γίνεται ένα tweet σχετικά με τις ευεργετικές ιδιότητες των φιστικιών σε σχέση με τις καρδιακές παθήσεις, και οι άντρες σπεύδουν στα σούπερ μάρκετ να προμηθευτούν ποσότητες φυστικοβούτυρο.\nΑυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα που ζούμε. Κάποιος βαφτίζει κάτι “υγιεινό” και το ακολουθούμε με τυφλή εμπιστοσύνη!\nΑν κάτι ειπωθεί στις ειδήσεις είναι και σωστό…;\nΚαιρός είναι να κάνουμε μια μικρή έρευνα και να διαχωρίσουμε τι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο και τι εντάσσεται ουσιαστικά στην “διατροφομανία”.\n1. Εξωτικές υπερτροφές (superfoods): Chia, Maca, Σπιρουλίνα, Κακάο, Goji berries. Κάθε μήνα εμφανίζεται ένα νέο superfood που υπόσχεται να σου αλλάξει τη ζωή. Είναι όλες αυτές οι εξωτικές τροφές πράγματι θαυματουργές ή είναι απλά μια μόδα; Η απάντηση είναι διττή. Πράγματι, τα superfoods έχουν εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητα αντιοξειδωτικών και μάλιστα ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας. Για παράδειγμα, το κακάο είναι εξαιρετικά πλούσιο σε σίδηρο και μαγνήσιο (έτσι δικαιολογείται και ο πόθος για σοκολάτα τις “ιδιαίτερες μέρες του μήνα”). Τα Goji berries είναι γεμάτα βιταμίνη C (500 φορές περισσότερο από το πορτοκάλι) και χρησιμοποιούνται για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Κίνα.\nΤο ερώτημα όμως είναι “Μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην δίαιτά μου;”. Καταρχάς, μόνο αν τρως απολύτως ισορροπημένα. Αν καθημερινά βρίσκεσαι ανάμεσα σε κατεργασμένες τροφές και καταναλώνεις αναψυκτικά γεμάτα ζάχαρη, η προσθήκη μερικών σπόρων Chia ή Goji berries, δεν πρόκειται να σε βοηθήσει. Αντί να χρησιμοποιείς τα superfoods σαν πανάκεια, προσπάθησε να τα ενσωματώσεις ως συμπληρώματα διατροφής σε μια ισορροπημένη δίαιτα. Υπάρχουν εξαιρετικές τροφές, χωρίς τον τίτλο superfoods, όπως τα πράσινα λαχανικά, ο άγριος σολομός, οι γλυκοπατάτες και το αβακάντο.\n2. Συμπληρώματα διατροφής\nΠολλά συμπληρώματα διατροφής στο εμπόριο είναι απλά άχρηστα. Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των σκευασμάτων περιέχει ακάθαρτα πρόσθετα, όπως πληρωτικά, συνδετικά και λιπαντικά. Αυτά τα πρόσθετα αναστέλλουν την αξιοποίηση από το σώμα των θετικών ουσιών που ενδεχομένως περιέχουν. Έτσι, μάλλον φαίνεται ότι είναι “δώρον άδωρο”. Τα συμπληρώματα ακριβώς όπως τα superfoods καταναλώνονται χωρίς σκέψη και πολλές φορές χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη. Δεν υπάρχει κανένα συμπλήρωμα διατροφής που να θεραπεύει την κακή διατροφή. Κάποια μπορεί να λειτουργήσουν ευεργετικά στον οργανισμό, αλλά θα πρέπει να λαμβάνονται μετά από μια επίσκεψη στον γιατρό.\n3. Μοδάτες δίαιτες\nΛόγω της μοναδικότητας του καθενός και της γενετικής μας ιδιαιτερότητας, είναι αδύνατο να υπάρξει η τέλεια και ενιαία αποδεκτή δίαιτα. Οι δίαιτες όπως η χορτοφαγική, ωμοφαγική κτλ., υπάρχουν για να μας αποδεικνύουν ότι όλοι είμαστε τόσο διαφορετικοί που είναι αδύνατο να τρώμε τα ίδια φαγητά. Παρόλα αυτά είμαστε ενθουσιώδεις και τρέχουμε να υιοθετήσουμε μοδάτες δίαιτες. Γιατί άραγε επηρεαζόμαστε τόσο εύκολα όταν πρόκειται για την υγεία και την διατροφή μας;\nΟ πειραματισμός, πάντως, είναι αυτός που θα μας οδηγήσει στα βέλτιστα αποτελέσματα. Δοκιμάζουμε τι είναι αυτό που μας ταιριάζει και βοηθά καλύτερα το σώμα και το πνεύμα μας. Πρέπει να έχουμε επίσης κατά νου ότι οι ανάγκες μας συνεχώς αλλάζουν. Έτσι και η δίαιτά μας θα πρέπει να προσαρμόζεται αντίστοιχα. Αλλιώς, προετοιμαστείτε για ατονίες και έλλειψη ενέργειας.\nΑν και πλέον έχει περάσει η μόδα της θερμιδομέτρησης, η συνήθεια αυτή έχει καρφωθεί στο υποσυνείδητό μας. Οι διαφημιστές τροφίμων ακόμη επιμένουν να χρησιμοποιούν το σύνολο των θερμίδων προκειμένου να αποκρύψουν το γεγονός ότι οι “υγιεινές τροφές”… δεν είναι στην πραγματικότητα και τόσο υγιεινές! Αναγράφουν στην συσκευασία “100 θερμίδες μόνο” παραπέμποντας σε κάτι υγιεινό και διαιτητικό. Αμ δε! Σημασία δεν έχουν οι θερμίδες, αλλά τα συστατικά! Αν δίνεις σημασία στα συστατικά και στην ποιότητα των τροφών που καταναλώνεις, τότε δεν έχουν καμία σημασία οι θερμίδες. Θεωρώντας βέβαια ότι η καθημερινή κατανάλωση δεν ξεπερνά τις σωματικές σου ανάγκες. Σε κάθε περίπτωση οι πληροφορίες για την διατροφική αξία των προϊόντων παραμένουν χρήσιμες, περισσότερο όμως αναφορικά με την περιεκτικότητα σε νάτριο και ζάχαρη, κι όχι τις θερμίδες.\n5. Δίαιτες αστραπή με χυμούς αποτοξίνωσης\nΑπομακρυνθείτε άμεσα από τέτοιες πρακτικές. Πρώτα απ’ όλα είναι θετικό να δίνεται στον οργανισμό σας ένα διάλειμμα από τις διατροφικές σας συνήθειες, αλλά θα πρέπει να προτιμάτε τις δίαιτες που περιέχουν πλήρης τροφές και όχι μόνο “μαγικούς χυμούς”. Επίσης, προσέξτε τις ποσότητες ζάχαρης που περιέχουν οι χυμοί αυτοί. Επιλέξτε πράσινους χυμούς από προϊόντα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως πράσινα μήλα και λεμόνι.\nΣυμπερασματικά, επειδή τα μέσα ενημέρωσης βαφτίζουν κάτι υγιεινό δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικά. Προσπάθησε πρώτα να ενημερωθείς σχετικά με τις προτεινόμενες τροφές και μετά να αποφασίσεις αν θα τις χορηγήσεις στο πολύτιμο οργανισμό σου!\nΘεωρούνται υγιεινές διατροφικές συνήθειες, αλλά στην πραγματικότητα… Τροποποιήθηκε : 03 Απριλίου 2015 21:22 στο Donna.gr\nTags: goji berries, superfoods, αβοκάντο, αποτοξίνωση, γλυκαιμικός δείκτης, γλυκοπατάτα, δίαιτα, διατροφική αξία, διατροφική συνήθεια, Θερμίδες, λαχανικά, Σολομός, σπιρουλίνα, συμπληρώματα διατροφής, χορτοφαγία, ωμοφαγία


HeyBox Coffee: To πρώτο και το πιο στιλάτο συνδρομητικό κουτί καφέ - Polis Magazino\nΑν θες απλά να δοκιμάσεις τον καφέ, μπαίνεις στο shop και κάνεις την παραγγελία σου ενώ η ομάδα ξεκινάει να ετοιμάζει το κουτί σου για να φτάσει στην πόρτα σου όσο πιο φρέσκος και αρωματικός γίνεται!\nΕπίσης, οι επιλογές ανανεώνονται συνέχεια, για να μη βαριέσαι ποτέ.\nTo HeyBox είναι ο φίλος που κάθε μήνα θα σου προσφέρει μια μοναδική γευστική εμπειρία φέρνοντας στην πόρτα σου σπάνια blends καφέ και ιστορίες από όλο τον κόσμο! Ακόμα να παραγγείλεις;!\nΤα προϊόντα μας είναι διαθέσιμα αποκλειστικά στο eshop: http://www.hey-box.com\nΠροηγούμενο άρθροΓιάννης Κακλέας ΟΡΕΣΤΗΣ του Ευριπίδη\nΕπόμενο άρθροΓιώργος Στεφανόπουλος «Μια ζωή σαν ring»


ΡΕΣΑΛΤΟ - Περιοδικό Πολιτικής και Πολιτισμικής Παρέμβασης: Η πολιτική του μπακαλιάρου βρομάει από το κεφάλι!!!\nΣτο στόχαστρο τότε ήταν ο Παπανδρέου ο «ενδιάμεσος». Ούτε ο Γέρος ούτε ο νεότερος. Ο Ανδρέας.\nΕίμαι πια βέβαιος πως τα σκάνδαλα της εποχής εκείνης, εκτός από σκάνδαλα, ήταν και οι βρόμικες προεκτάσεις της πολιτικής (για να θυμηθούμε το «βρόμικο 89»).\nΣυνεχίζω, όμως, να αναρωτιέμαι τι είναι η κάθαρση. Και γιατί δεν είναι η προέκταση καμιάς πολιτικής. Τα γουνάκια του τότε Προέδρου του Αρείου Πάγου Βασίλη Κόκκινου, ο οποίος πρωτοστάτησε στην επιχείρηση κάθαρσης, τα έχει φάει ο σκόρος, και επεκτάθηκε στο ίδιο το πολιτικό σύστημα. Μόνο ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραμένει για να θυμίζει πως ναι, το αίτημα της κάθαρσης υπήρξε και η επανάληψή του, αν δεν κλείνει πονηρά το μάτι σε κάποιους, τότε σίγουρα βγάζει τη γλώσσα στην Ιστορία.\nΗ πολιτική στη μεταπολεμική Ελλάδα είχε μεγάλες κουβέντες και φαρδιές τσέπες. Οι νικητές του Εμφυλίου -πολλοί εκ των οποίων πρώην συνεργάτες των Γερμανών- ανέλαβαν να φτιάξουν μια Ελλάδα εθνικά αναμορφωμένη. Αυτό το «εθνικά» σήμαινε πρωτίστως την ενίσχυση των ισχυρών φορέων της εθνικής ιδέας, δηλαδή του εαυτού τους.\nΟι παλιότεροι θυμούνται το σκάνδαλο του μπακαλιάρου, όταν η κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ψήφισε νόμο για να υπάρχει μονοπώλιο μπακαλιάρου στη χώρα, το οποίο την εποχή εκείνη ήταν βασικό είδος διατροφής. Το μονοπώλιο, βεβαίως, ανήκε στον αδελφό του Καραμανλή. Έτσι πορεύτηκε η Ελλάδα. Με πολιτικές του μπακαλιάρου.\nΤις δεκαετίες του 80 και του 90 τα σκάνδαλα έγιναν πιο γκουρμέ, όπως και η διατροφή μας.\nΟ μπακαλιάρος δεν είχε θέση. Το χειρότερο είναι πως τα σκάνδαλα «κοινωνικοποιήθηκαν». Δηλαδή ευρύτερες μάζες και χαμηλότερα στρώματα απέκτησαν το δικαίωμα στο σκάνδαλο. Εκτός από τον εργολάβο που έκανε δρόμους και τον καναλάρχη που ευλογούσε πολιτικές, δικαίωμα απέκτησε και ο υπάλληλος της Πολεοδομίας, ο εφοριακός, ο δημοσιογράφος ο ίδιος και όχι μόνο το αφεντικό του, ο αγρότης με τις ψεύτικες επιδοτήσεις.\nΗ Ελλάδα δεν γνώρισε καμία κάθαρση ποτέ. Όπως δεν γνώρισε κανέναν πραγματικό εκσυγχρονισμό. Βλαχομπαρόκ πολιτικές στρωμένες άσφαλτο, γρασίδι γηπέδων και μπόλικα εμπορικά κέντρα.\nΚαι η Αριστερά, θεωρώντας όλα αυτά εκ του περισσού ή του Περισσού, παρέμενε βολεμένη στο να αναλύει τα πάντα ως αποτέλεσμα της σήψης του καπιταλισμού. Όταν κάτι σαπίζει γύρω σου, μπορεί να σαπίσεις κι εσύ.\nΔεν θα λυπηθώ σίγουρα αν το κάνει, απλώς φοβάμαι πως μπορεί ο Μητσοτάκης να ζει ακόμη όταν θα ξαναμιλήσουμε και πάλι για κάθαρση. Γιατί η κάθαρση δεν είναι να πάνε μόνο κάποιοι φυλακή, αλλά να ξέρουν όλοι πως μπορεί να πάνε φυλακή επειδή το κράτος λειτουργεί ως κράτος. Αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες πτωχευμένες επιχειρήσεις, με πλούσιους, όμως, ιδιοκτήτες.\nΟ υπουργός Οικονομικών, ο οποίος νομοθέτησε για την αφαίρεση του 13ου και 14ου μισθού, γιατί άραγε δεν νομοθετεί να έχει το δικαίωμα το κράτος να δημεύει την προσωπική τους περιουσία για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι;\nΓιατί δεν νομοθετεί το άνοιγμα των offshore εταιρειών; Να μάθουμε ποιοι είναι πίσω από τη διακίνηση του μαύρου χρήματος;\nΓιατί δεν δίνει εντολή στις κρατικές τράπεζες να εφαρμόσουν μια άλλη πολιτική απέναντι στον πολίτη;\nΓιατί δεν βάζει σε εφαρμογή ένα σύστημα ελέγχου των μεσαζόντων που ανεβάζουν τις τιμές σε ένα αγροτικό προϊόν που μεταφέρεται από την επαρχία στην Αθήνα 50 φορές πάνω;\nΡηξικέλευθο, ευρηματικό και παραστατικό το κείμενο. Δίνει μια γλαφυρή εικόνα (βεβαίως μόνο εικόνα και ορθές διαπιστώσεις) της ιστορικής μυθολογίας μας περί «κάθαρσης».\nΠαραθέτουμε για συμπλήρωμα ένα μικρό κείμενό μας που γράφτηκε εκείνη την εποχή: Φεβρουάριος 1992\nΣε πολιτικό επίπεδο ο καθαρτήριος λόγος χρησιμοποιήθηκε για την «απαλλαγή» από το ΠΑΣΟΚ και τη διάλυσή του. «Κάθαρση» σημαίνει καθαρισμός, απαλλαγή από ξένη ή βλαβερή ουσία. Κάθαρση λοιπόν από τι? Ασφαλώς όχι για να απαλλαγούμε από τη βλαβερή ουσία του συστήματος, αλλά για «καθαρίσουμε» την ελληνική κοινωνία από το ΠΑΣΟΚ.\nΤι απόμεινε σήμερα από την «κάθαρση»? Το αυθαίρετο κτίσμα και η πολιτική τιμωρία του Τσοβόλα. Πλήρης αυτογελιοποίηση! Η «κάθαρση» θεμελιώθηκε στο «ήθος» και στην «εντιμότητα» και κατέληξε στην καταδίκη του Τσοβόλα, που οι πάντες, φίλοι και αντίπαλοι, εγκωμίασαν το ήθος του και την εντιμότητά του. Φαίνεται ότι το ήθος αποτελεί «ξένη» και «βλαβερή» ουσία...


Τζανάκης: Επείγουσα ανάγκη εμβολιασμών παιδιών και εφήβων\nΑρχική COVID-19 Τζανάκης: Επείγουσα ανάγκη εμβολιασμών παιδιών και εφήβων\n30 Ιουνίου 2021 - 12:35\nΕικόνα: unsplash/Markus Spiske\nΘέμα υποχρεωτικού εμβολιασμού και στον κλάδο των εκπαιδευτικών έθεσε ο καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Νίκος Τζανάκης, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία του για τη μετάλλαξη Δέλτα, η οποία φαίνεται να προσβάλλει κυρίως τους νέους που δεν έχουν εμβολιαστεί.\n«Πρέπει να ανησυχούμε. Δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε. Οι εμβολιασμένοι είναι 100%, σχεδόν, προστατευμένοι από τις κακές εκβάσεις της νόσου. Εάν κολλήσουν το ιό από αυτό το στέλεχος θα είναι είτε ασυμπτωματικοί ή λίγο συμπτωματικοί. Στο προβληματικό είναι ότι οι ανεμβολίαστοι κολλάνε στο 100% της επαφής με κρούσμα. Αυτό είναι το ανησυχητικό. Μάλλον εκδηλώνεται παρόμοιας βαρύτητας νόσος με το βρετανικό», δήλωσε στην ΕΡΤ ο καθηγητής Πνευμονολογίας αναφορικά με την παραλλαγή Δέλτα.\n«Το στέλεχος Δέλτα υπάρχει στην Κρήτη εδώ και τρεις εβδομάδες. Ξεκίνησε με τρία περιστατικά και τώρα έχουν αυξηθεί, σχεδόν διπλασιάζονται κάθε 10 μέρες. Όλοι είναι κάτω από 30 ετών, υπάρχουν αρκετά κρούσματα κάτω από 15 ετών, ακόμα και παιδιά 8 ετών, ενώ τα περισσότερα είναι ηλικίας 16-24 ετών. Ευτυχώς δε νοσηλεύεται σχεδόν κανείς από αυτούς», δήλωσε ο καθηγητής μιλώντας και στον Σκάι.\nΜιλώντας για το θέμα του εμβολιασμού των εφήβων, ο κ. Τζανάκης είπε ότι οι πάνω από 15 ετών θεωρούνται πλέον ενήλικες. «Δεν διαφέρουν από του ενήλικες. Ενδεχομένως πάνω από 15 χρονών πρέπει να το αποφασίσουμε και να το τελειώσουμε».\nΩστόσο ο κ. Τζανάκης έθεσε και έναν προβληματισμό: «Πώς είναι δυνατόν να βάλουμε τα παιδιά να βγάλουν το φίδι από την τρύπα χωρίς να εμβολιαστούν οι γονείς τους, οι δασκάλες, οι καθηγητές οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους; Τι κοινωνία είμαστε εμείς που αφήνουμε τα παιδιά να εκτεθούν στον οποιοδήποτε κίνδυνο από τα εμβόλια -που δεν υπάρχει- την ίδια στιγμή που εμείς ακολουθούμε ένα πρότυπο δισταγμών και φοβίας, που δεν επιτρέπουμε στο εμβολιαστικό ποσοστό να ανέβει τόσο ψηλά ώστε τα παιδιά μας να επιστρέψουν ασφαλή στο σχολικό τους περιβάλλον, από Σεπτέμβριο. Τι θα έχουμε πάλι; Μια χρονιά πίσω από τις οθόνες; Αυτό θέλουμε να επιτύχουμε;».\nΠροηγούμενο άρθροΔιακοπές ρεύματος σε αρκετές περιοχές της Αττικής σήμερα\nΕπόμενο άρθροSani Festival: Επιστρέφει 10/7 έως 21/8 στο λόφο της Σάνης


Σουτζούκια και λουκάνικα – Dukan's Girls\nΣουτζούκια και λουκάνικα\nΚαταρχήν ας κάνουμε έναν διαχωρισμό μεταξύ των 2.\nΤα σουτζούκια είναι παραπροϊόντα σύγκοπτου βόειου ή και βουβαλίσιου κρέατος. Τα λουκάνικα είναι αναμεμειγμένος κιμάς συνήθως μοσχαρίσιου χοιρινού και προβάτου.\nΕκεί, ανάλογα πως θέλει να τα προωθήσει ο εκάστοτε έμπορος, διαφοροποιεί τα ποσοστά τα οποία είναι και υποχρεωμένος να αναγράφει στην ετικέτα του προϊόντος μαζί με τα συστατικά του. Αν θέλει μοσχαρίσια αυξάνει το ποσοστό του μοσχαρίσιου κιμά. Αν θέλει χοιρινά αυξάνει το ποσοστό του χοιρινού. Το πρόβατο παίζει πάντα κυρίαρχο ρόλο από άποψη νοστιμιάς πάντα καθώς και συγκράτησης της υγρασίας. Είναι πάντα υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι και αρκετά αυξημένου ποσοστού σε συντηρητικά.\nΔυστυχώς λοιπόν ακολουθώντας μια διατροφή χαμηλών λιπαρών είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρούμε προϊόν αγνό και καθαρό όπως ακριβώς το θέλουμε εκτός κι εάν έχουμε κολλητό χασάπη που να είναι διατεθειμένος να μας βοηθήσει πάνω σε αυτό, αν και πάλι, όλη την αλήθεια μεταξύ χασάπη και λουκάνικου δεν θα την μάθουμε ποτέ.\nΠροσπαθώντας λοιπόν ως team της διαχείρισης να σας βοηθήσουμε συγκεντρώσαμε συστατικά και ποσοστά και σας δείχνουμε τα καλύτερα διατροφικά. Λάβετε υπόψιν σας πως πρέπει να κρατήσετε ένα μέτρο, μιας και πρόκειται για αλλαντικά εδέσματα κι όχι για την πρωτεΐνη σας!\nΓια τα σουτζούκια θα βλέπετε τις εικόνες και τα συστατικά με τα αρμένικα να διαφέρουν αρκετά, αν και δεν γράφω τιμή διότι είναι σαφέστατα ανώτερης ποιότητας.\nΓια τα λουκάνικα έχουμε τις εξής οδηγίες:\nΠοσοστό κρέατος άνω του 70%\nΘα προτιμάτε με πράσο όχι με πορτοκάλι\nΘα τα κρεμάτε έξω στον αέρα, σε φυσιολογική θερμοκρασία να στεγνώνουν κι άλλο, τουλάχιστον 2 μέρες πριν\nΠροτιμήστε να τα καταναλώνετε μόνο στις μέρες pv και όχι pp κι ας είναι επιτρεπόμενα. Έχουν μέσα έκτος από μυρωδικά και κάποια αρωματικά χορταρικά, καθώς σκόρδο και κρεμμύδι. Αυτό ισχύει και για τα δυο. Και τα λουκάνικα και τα σουτζούκια.\nΓια του προβάτου δεν αναφέρουμε καν. Ευνόητοι οι λόγοι. Όσο και να τα τρυπάμε το λίπος παραμένει.


Χαρές και... κλάματα | ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ\nΣτο παρά... τρία έσβησαν τα όνειρα της Πορτογαλίας για την παρουσία της στον τελικό του φετινού ΕΥΡΩ. Η ενέργεια του Ξαβιέ να κάνει χέρι μπροστά στη γραμμή της περιοχής στο 117` της παράτασης και το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Ζινεντίν Ζιντάν που έδωσε τη νίκη με 2-1 στη Γαλλία, έσβησε και τυπικά τις ελπίδες των Πορτογάλων. Οι «Λουζιτανοί» που δεν μπορούσαν να πιστέψουν το τι συνέβη, φάνηκε να χάνουν την ψυχραιμία τους και προχώρησαν σε ακραίες ενέργειες διαμαρτυρόμενοι για την απόφαση του διαιτητή. Ο Φίγκο έβγαλε τη φανέλα, ο Νούνο Γκόμεζ έβρισε τον επόπτη που συμβούλεψε τον διαιτητή για το πέναλτι και αποβλήθηκε, ενώ όλος ο πάγκος έπεσε πάνω στον βοηθό διαιτητή. Ενα από τα καλύτερα παιχνίδια της φετινής διοργάνωσης είχε μάλλον άδοξο τέλος. Αποκορύφωμα της τραγωδίας για την Πορτογαλία ήταν η ανακοίνωση της παραίτησης του Ουμπέρτο Κοέλιο κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά τον αγώνα.\nΣτην αντίπερα όχθη το κοντράστ συναισθημάτων ήταν εμφανές. Οι Γάλλοι όπως και στο Μουντιάλ του 1998 με αντίπαλο το Περού, είχαν την τύχη με το μέρος τους στη διαδικασία του ξαφνικού θανάτου. Ας σημειωθεί ότι αυτή ήταν η τρίτη φορά (1984, 1998) που οι «τρικολόρ» ανατρέπουν σε ημιτελικό εις βάρος τους σκορ και παίρνουν την πρόκριση στον τελικό.


ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2017 - e-akinita\nΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2017\n«ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2017»\nΜετά από πολλά χρόνια ο Σύλλογος μας διοργανώνει ξανά χοροεσπερίδα στα πλαίσια σύσφιξης των σχέσεων των μελών μας αλλά και της απαραίτητης οικονομικής ενίσχυσης μας. Με χαρά λοιπόν σας ανακοινώνουμε ότι την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 22:00 θα σας περιμένουμε στο “ΦΩΤΑΕΡΙΟ”, Πειραιώς 102-104, Γκάζι (πλησίον υπάρχει χώρος στάθμευσης) όπου εμφανίζονται η κ. Νατάσα Θεοδωρίδου, ο κ. Χρήστος Μενιδιάτης και άλλοι καλλιτέχνες σε ένα εξαίρετο πρόγραμμα. Το κόστος της πρόσκλησης ανέρχεται στο ποσό των 20€/άτομο. Για περισσότερες πληροφορίες και προμήθεια προσκλήσεων επικοινωνήστε με την γραμματεία του Συλλόγου μας στο 210-3621930.