ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ: αρχιμ. Καλλίστρατος Λυράκης: Τα πρόσωπα του εγκλήματος (της σταύρωσης του Κυρίου) και οι παγίδες τους\nΑυτοί ηταν όχι απλώς οι άρχοντες, αλλά οι θρησκευόμενοι ηγέτες του Ιουδαϊκού λαού. Είχαν μόρφωση θεολογική. Εγνώριζαν το Νόμο και τους Προφήτες. Επομένως εγνώριζαν τα χαρακτηριστικά του Μεσσία. Γι' αυτό και αυτοί πρώτοι έπρεπε να τον αναγνωρίσουν. Να τον πιστεύσουν. Να γίνουν οι οπαδοί Του. Και κατόπιν να καθοδηγήσουν τον Ισραηλιτικό λαό σ' Αυτόν. Ένα είδος προφήτου να γίνονταν. Όπως ο Πρόδρομος και Βαπτιστής Ιωάννης υποδείκνυε και έλεγε: «Ίδε ο αμνός του Θεού» (Ίω. Α' 36). Όπως ο Ανδρέας, όταν έλεγε προς τον αδελφό του Σίμωνα: «Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν ο έστι μεθερμηνευόμενον Χριστός» (Ιω. Α' 42). Γιατί αυτό είναι το καθήκον του θρησκευτικού άρχοντα, του διδασκάλου: Αυτός πρώτος να πιστεύει σ' αυτά που διδάσκει. Αυτός πρώτος να εφαρμόζει τα όσα διδάσκει. Αυτός πρώτος να γίνεται τύπος και υπογραμμός στους άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους διδασκόμενους.\nΔυστυχώς, δεν είναι ξένη η συμπεριφορά των Γραμματέων και Φαρισαίων στη σημερινή πραγματικότητα. Λυπηρό, αλλά όχι σπάνιο, η παρουσία Θεολόγων, ιεροκηρύκων, ιερέων, που κηρύττουν, αλλά δεν εφαρμόζουν· που παροτρύνουν, αλλά δεν παραδειγματίζουν.\nΓίνονται έτσι αιτία να απομακρύνεται ο λαός από την πίστη, τη χριστιανική αλήθεια, την Εκκλησία. Γιατί αποβαίνουν σκάνδαλα. Ο λαός επιζητεί να ιδεί στα πρόσωπά τους και την εν γένει ζωή τους να κυριαρχεί η πίστη, η ευλάβεια, το ηθικό παράδειγμα. Εάν δεν το διαπιστώνει, πραγματοποιείται το: «Δι' ημάς βλασφημείται το όνομα μου εν τοις έθνεσι» (Ρωμ. Β' 4). Ο «λύχνος» της ζωής τους δεν φέγγει και δεν φωτίζει «πάσι τοις εν τη οικία» (Ματθ. Ε΄ 15), αλλά το ημίφως των ασυστόλων παραβάσεών τους, το όνομα του Θεού βλασφημεί και κακοσυσταίνει.\nΤέτοιοι ήσαν και οι θρησκευτικοί ηγέτες των Ιουδαίων. Σε τίποτε δεν τους ωφέλησε η θεολογική μόρφωση, το εκκλησιαστικό αξίωμα! Έμειναν άπιστοι! Από την πρώτη στιγμή εκδηλώθηκε η κακία της ψυχής τους, ως αντίδραση κατά του θείου Διδασκάλου. Με κάθε τρόπο επεζήτησαν να στερεώσουν τους εαυτούς τους στην απιστία. Γι' αυτό και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης υπογραμμίζει τη σκληροτράχηλη απιστία τους, όπως αυτή ξεσκεπάστηκε και στο θαύμα του εκ γενετής τυφλού: «Ουκ επίστευσαν οι Ιουδαίοι (Φαρισαίοι) περί αυτού ότι τυφλός ην και ανέβλεψεν» (Ιω. Θ' 18). Και όμως το θαύμα του εκ γενετής τυφλού ήταν ολοφάνερο, όπως και όλα τα εκπληκτικά θαύματα του Κυρίου. Και παρά ταύτα εξακολουθούσαν να μη πιστεύουν στο Χριστό ότι ηταν ο Μεσσίας, παρ' όλα τα εκπληκτικά θαύματα τα οποία έβλεπαν να επιτελεί. Κατ' αυτόν τον τρόπο, σταδιακά, αλλά σταθερά, μόνοι τους παρασκεύασαν τους εαυτούς τους ως εύχρηστα όργανα του Σατανά, για να συντελεσθεί το μεγαλύτερο, το ανεπανάληπτο Έγκλημα στη γη.\nΑς παρακολουθήσομε, λοιπόν, την κακοποιό δράση των θρησκευτικών ηγετών του Ισραήλ, για να πάρουμε και τα ανάλογα μηνύματα-διδάγματα.\nΒρισκόμαστε στο τέλος του τρίτου έτους της δημόσιας δράσης του Κυρίου. Κάποια αλυσιδωτά γεγονότα πυροδοτούν την κακεντρέχεια και το φθόνο των Φαρισαίων και Γραμματέων.\nΤο θαύμα της εκ νεκρών αναστάσεως του Λαζάρου υπήρξε η απαρχή των αφορμών. Τους είχε κάνει τεράστια εντύπωση το θαύμα αυτό! Νικητής του θανάτου ο Χριστός, πώς να μη είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας, ο Βασιλιάς του Ισραήλ; Εξάλλου το φρόνημα αυτό επικρατεί πια μεταξύ του λαού. Μεγάλος ενθουσιασμός έχει αρχίσει να δημιουργείται για τον Χριστό. Πλήθη λαού πιστεύουν σ' Αυτόν. Ποια ερμηνεία να δώσει η πωρωμένη τους καρδιά σ' ό,τι μέγιστο συντελείται; Δυστυχώς, αρνητική υπήρξε η αντίδραση και λειτουργία τους. Όχι ταπεινή αποδοχή της σωτηριώδους θαυματουργίας Του, αλλά μικροψυχία, φόβος και στενότητα καρδίας.\nΤην επομένη ημέρα ακολουθεί η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα. Η υποδοχή του λαού ήταν απροσδόκητη. Σείεται η πόλη από τις ζητωκραυγές... Λαός πολύς, που είχε έλθει στη γιορτή, όταν άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα έστρωσαν τα εξωτερικά τους ρούχα για να περάσει πάνω απ' αυτά· άλλοι πήραν στα χέρια τους κλαδιά από φοίνικες, που ήσαν κατά μήκος του δρόμου και βγήκαν από την πόλη για να τον προϋπαντήσουν και φώναζαν δυνατά: «Ωσαννά τω υιώ Δαβίδ· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου· ωσαννά εν τοις υψίστοις» (Ματθ. κα΄ 9).\nΚι ήταν αυτά τα «ωσαννά» η δεύτερη αφορμή, που ερεθίζει θανάσιμα το φθόνο των θρησκευτικών ηγετών του Ισραήλ εναντίον του Ιησού.\nΤο κοντόφθαλμο της διανοίας των Φαρισαίων και Αρχιερέων διαισθάνθηκε την απειλή της εξουσίας τους από την ξαφνική εμφάνιση του Κυρίου και τη λαμπρή υποδοχή Του από το λαό, που του απέδιδε κάθε δόξα και τιμή. Διαισθάνονταν την απειλή του ένδοξου βασιλείου του Ισραήλ ή τον έλεγχο της άνομης ζωής τους;\nΓεγονός πάντως είναι ότι τρώθηκε καίρια ο εγωισμός των Φαρισαίων. Γι' αυτό οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι συγκάλεσαν σε σύσκεψη τα μέλη του Συνεδρίου και έλεγαν: Τι να κάνουμε; Ο κίνδυνος που μας παρουσιάζεται είναι μεγάλος, γιατί αυτός ο άνθρωπος ενεργεί πολλά θαύματα. Αν τον αφήσουμε ελεύθερο, όπως τον είχαμε έως τώρα, όλοι θα πιστεύσουν σ' Αυτόν, ότι είναι ο Μεσσίας και επόμενο είναι να γίνει κάποια επανάσταση (Ιω. ια' 48).\nΚαι ενώ αυτά συνωμοτούν οι Φαρισαίοι, η τριάδα των αφορμών συμπληρώνεται με την είσοδο του Ιησού στο Ναό και την εκδίωξη από τον ιερό χώρο όλων εκείνων που πωλούσαν και αγόραζαν στο σπίτι του Πατέρα Του. Αυτό εξόργισε περισσότερο τους Φαρισαίους. Εξέλαβαν τον τρόπο αυτόν της συμπεριφοράς Του ως σφετερισμό της θείας εξουσίας. Γι' αυτό και αποφασίζουν το θάνατό Του. Αλλά πώς να το επιτύχουν; Έπρεπε προηγουμένως να τον συλλάβουν ως παραβάτη του Νόμου.\nΗ α΄ παγίδα\nΤο δολοπλόκο σχέδιο των Φαρισαίων στήνεται πρωταρχικά στη σκέψη και στην καρδιά τους! Γι' αυτό και επιζητούν «όπως αυτόν παγιδεύσωσιν εν λόγω» (Ματθ. κβ΄ 15). Αρχίζουν τις επιθέσεις τους! Στήνουν τις παγίδες τους!!!\nΗ πορεία των γεγονότων θα βεβαιώσει του λόγου το αληθές.\nΟ Κύριος διδάσκει στο Ναό. Τον πλησιάζουν οι Αρχιερείς και οι Πρεσβύτεροι του λαού «εν σώματι» για να τον καταλάβουν εξ απρόοπτου! Θέτουν αμέσως σε εφαρμογή τη δολοπλόκο και παγιδευτική τακτική των ερωτήσεων: «εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς; Και τις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην;» (Ματθ. κα΄ 23).\nΗ διπλή αυτή ερώτηση συνιστά την α' παγίδα και αναλύεται ως εξής:\nΠώς τόλμησες και εισήλθες στα Ιεροσόλυμα χθες; Με ποιά εξουσία έδιωξες εκείνους που πωλούσαν και αγόραζαν στο Ναό; Πολιτική είναι η θρησκευτική η εξουσία σου;\nΑν έλεγε ο Ιησούς ότι πολιτική είναι η εξουσία Του, θα τον χαρακτήριζαν ως στασιαστή. Αν έλεγε θρησκευτική, θα τον χαρακτήριζαν ως βλάσφημο και σφετεριστή. Επειδή νόμιζαν ότι ο Ιησούς -αφού ούτε ιερέας, ούτε λευΐτης ήταν- δεν είχε δικαίωμα να διδάσκει και να διώχνει εκείνους που πωλούσαν και αγόραζαν από το ιερό. Και αν μεν αρνιόταν ότι είχε βασιλική εξουσία, θα δυσφημιζόταν από τον όχλο. Εάν πάλι διεκδικούσε αυτήν θα τον παρέδιδαν στον Πιλάτο.\nΑλλά ο Κύριος, «ο δρασσόμενος τους σοφούς εν τη πανουργία αυτών» (Α' Κορ. γ΄19) , δηλαδή ο Θεός που πιάνει σφικτοδεμένους αυτούς, που κάνουν το σοφό, και τους εξευτελίζει με την ίδια τους τη σοφιστική εξυπνάδα και δεξιότητα, καταδικάζει την πανουργία τους με την ίδια ερωτηματική μέθοδο: « Ερωτήσω υμάς καγώ λόγον ένα, ον εάν είπητέ μοι, καγώ υμίν ερώ εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. Το βάπτισμα Ιωάννου πόθεν ην, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων;» (Ματθ. κα΄ 24-25).\nΑν έλεγαν οι Φαρισαίοι ότι ήταν από το Θεό, θα τους απαντούσε: «Γιατί, λοιπόν, δεν πιστεύσατε σ' αυτό; Εκείνος με κήρυξε: Ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου» (Ιω. α' 29). Και ακόμη θα μπορούσε ο Κύριος να αντιπαραθέσει στους Φαρισαίους την προφητεία του Ησαΐου που την αναφέρει και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος και η οποία καθαρά φανερώνει την εξουσία που έχει ο Υιός του Θεού στους ανθρώπους. Η προφητεία αυτή παρουσιάζει τον Κύριο να ξεκαθαρίζει τους πιστούς Του από τους αμαρτωλούς για να χαρίσει στους πρώτους τη βασιλεία Του, καθό χρόνο οι δεύτεροι θα τιμωρούνται αιώνια. Το περιεχόμενο της προφητείας είναι: «ου το πτύον εν τη χειρί αυτού και διακαθαριεί την άλωνα αυτού, και συνάξει τον σίτον αυτού εις την αποθήκην, το δε άχυρον κατακαύσει πυρί ασβέστῳ» (Ματθ. γ΄12). Και η ερμηνεία της: Κρατεί στα χέρια Του φτυάρι που λιχνίζει. Η δίκαιη κρίση Του δηλαδή είναι έτοιμη να λειτουργήσει και καθαρίσει τέλεια το αλώνι Του, που είναι ο κόσμος ολόκληρος. Και θα συνάξει το σίτο Του στην αποθήκη, δηλαδή τους ενάρετους στην ουράνια βασιλεία, το άχυρο όμως, δηλαδή τους αμετανόητους, θα τους κατακαύσει με φωτιά που δεν σβήνει ποτέ.\nΚαι από την άλλη πλευρά εάν έλεγαν οι Φαρισαίοι ότι ήταν κατ' εντολή ανθρώπων το βάπτισμα του Ιωάννη, φοβόνταν, μήπως τους κακοποιήσει ο λαός. Γιατί όλοι τιμούσαν τον Ιωάννη ως προφήτη (Ματθ. κα' 26).\nΌμως οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς ήταν καρδιές διεστραμμένες. Καθόλου δεν φοβόνταν το Θεό. Υπήρξαν αθεόφοβοι και ασυνείδητοι! Αυτοί που όλα τα έκαναν προς το «θεαθήναι τοις ανθρώποις» (Ματθ. κγ΄ 5) - για να τους βλέπουν και να τους θαυμάζουν οι άνθρωποι- ταίριαζε να φοβούνται τον όχλο; Ποτέ! Την αλήθεια δεν τη φοβάται ο ειλικρινής άνθρωπος. Έπρεπε να πουν ελεύθερα: «εξ ουρανού», ήταν από το Θεό το βάπτισμα του Ιωάννη. Να μετανοήσουν στη συνέχεια γιατί δεν πίστεψαν στο κήρυγμά Του, και να ομολογήσουν ότι ο Χριστός ήταν «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. α΄ 29). Ή να πουν «εξ ανθρώπων» και να αντιμετωπίσουν τη δίκαιη οργή του λαού. Για την αλήθεια επιβάλλεται να αποθάνει κανείς, και μάλιστα όταν αυτός είναι θρησκευτικός ηγέτης.\nΑλλά, όταν η ψυχή διαστραφεί, χάνει το θάρρος και την τιμή της. Γι' αυτό και τι απήντησαν; «Ουκ οίδαμεν» (Ματθ. κα' 27).\nΤι εξευτελισμός γι αυτούς! Να μη γνωρίζουν το τόσο σπουδαίο ζήτημα! Τι λέγουν, λοιπόν, οι Γραφές; Που είναι οι θεολογίες σας; Και έτσι αυτό που δεν ήθελαν, το έπαθαν. Το χειρότερο εξευτελισμό μπροστά στα μάτια του λαού! Με αυτό τον τρόπο εξευτελίζεται πολλές φορές ο πόλεμος κατά της αλήθειας.\nΠροσπάθεια του Κυρίου συνετίσεως των Φαρισαίων με τις δύο παραβολές\nΗ αποτυχία τους αυτή δεν τους συνετίζει. Γι' αυτό και ο Κύριος μετά την εξουθενωτική ερώτηση που τους έκανε κατηγορηματικά τους απαντά: «Ουδέ εγώ λέγω υμίν εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ» (Ματθ. κα' 27). Και αυτό, γιατί στην εσκεμμένη επιμονή, που δεν ήθελε να αποδεχθεί την κρυστάλλινη αλήθεια, όπως τους την πρόσφερε ο Κύριος, ούτε και Εκείνος θα απαντούσε.\nΠαρόλα αυτά ο Κύριος θα προσπαθήσει να αναχαιτίσει τους κακούς άρχοντες από το έγκλημα της χριστοκτονίας, στο οποίο προχωρούσαν, με τις παραβολές των δύο υιών και των κακών γεωργών.\nΑλλά «όταν έλθη ο ασεβής εις βάθος κακών καταφρονεί, επέρχεται δε αυτώ ατιμία και όνειδος» (Παροιμ. γ΄ 3). Όταν ο ασεβής αποσείει κάθε φόβο Θεού και προχωρεί πολύ στην αμαρτία και φθάνει σε βάθος πολλών κακών, τότε, χωρίς να αισθάνεται τύψεις συνειδήσεως, καταφρονεί τους πάντες, έρχεται δε κατεπάνω του η ατιμία και η εντροπή.\nΠραγματικά. Ο ασεβής που αποτίναξε κάθε φόβο Θεού και προχώρησε σε βάθος κακών και «πρόκοψε» πολύ στην αμαρτία, αυτός καταφρονεί. Δεν αισθάνεται πια καμιά τύψη. Περιφρονεί όχι μόνο την απειλή του Θεού, αλλά και την κατακραυγή των ανθρώπων. Ομοιάζει προς το σιδηρουργό, που το χέρι του με τη συνεχή επαφή με τα θερμά σώματα, έχει αποβάλλει τη λεπτότητα του δέρματος, που χόνδρυνε και σκληρύνθηκε τόσο πολύ, ώστε δύσκολα να αισθάνεται τη φωτιά. Απελπιστική η κατάσταση! Είναι κατάσταση σκλήρυνσης και πώρωσης. Επέρχεται σ' αυτόν ατιμία και όνειδος και στην εδώ ζωή και μετά το θάνατο.\nΗ παραβολική αντιμετώπιση του Κυρίου με σκοπό να συνετίσει τους αμετανόητους άρχοντες είναι η εξής: Ένας άνθρωπος είχε δυό γιους. Και αφού ήλθε στον πρώτο του είπε: «Παιδί μου, πήγαινε σήμερα και δούλευσε στο αμπέλι μου». Αυτός δε αποκρίθηκε και είπε: «Δεν θέλω να πάω. Ύστερα όμως μεταμελήθηκε και πήγε. Αφού ήλθε ο πατέρας και στο δεύτερο γιο είπε τα ίδια. Αυτός αποκρίθηκε και είπε: «Εγώ, Κύριε, πάω. Και δεν πήγε» (Ματθ. κα΄ 28-30).\nΤο νόημα της παραβολής, που μόνο ο Ευαγγελιστής Ματθαίος συνέγραψε, είναι το ακόλουθο: Οι Ιουδαίοι που πίστεψαν στον αληθινό Θεό και είχαν δώσει υπόσχεση να υποτάσσονται στο θέλημά Του, αυτοί στο τέλος αρνήθηκαν να υποταχθούν και να πιστέψουν στον Υιό του Θεού. Αντίθετα, οι ειδωλολάτρες τελικά πίστευσαν και ακολούθησαν το Χριστό.\nΑκολούθως ο Κύριος, αφού τελείωσε την παραβολή, ρώτησε τους Γραμματείς και Φαρισαίους: «τις εκ των δύο εποίησε το θέλημα του Πατρός;» (Ματθ. κα΄ 31). Αυτό δεν ήταν ερώτημα αγνοίας, αλλά μια ακόμα ευκαιρία για να καταλάβουν την πλάνη τους και να εγκαταλείψουν τα οχυρά της αυτοπεποιθήσεως και της ψευτοαρετής τους. Γι' αυτό και κατέληξε ο Κύριος: «Αλήθεια σας λέω, οι Τελώνες και οι πόρνες που στην αρχή έδειξαν απείθεια στο Νόμο του Θεού, προλαμβάνουν στη βασιλεία του Θεού σάς τους Φαρισαίους και Γραμματείς, που με λόγια μόνο δείξατε υπακοή στο Θεό, στα πράγματα όμως επάνω υπήρξατε απειθείς και άπιστοι. Διότι ήλθε προς σας ο Ιωάννης κηρύττοντας συμπεριφορά και βίο συμμορφωμένο προς τις απαιτήσεις της δικαιοσύνης και δεν πιστεύσατε σ' Αυτόν. Οι Τελώνες όμως και οι πόρνες πίστευσαν σ' Αυτόν. Σεις όμως όταν τους είδατε να πιστεύουν, ούτε καν ύστερα μεταμεληθήκατε, ώστε να πιστεύσετε και σεις σ' Αυτόν» (Ματθ. κα΄ 31-32).\nΣτη συνέχεια ο Κύριος διηγείται στους Φαρισαίους την παραβολή των κακών γεωργών. Με αυτή τους παρουσιάζει τον Αμπελώνα του Θεού, το λαό του Θεού, στα χέρια των κακών γεωργών, οι οποίοι όχι μόνο κατατρώγουν τους κόπους των εργατών, φονεύουν τους Προφήτες, αλλά και στο τέλος φονεύουν και τον Υιό του ιδιοκτήτη, τον κληρονόμο του Αμπελιού.\nΚι η ερμηνεία της παραπάνω παραβολής αφορά τον Κύριο και τη στάση που κράτησαν απέναντί Του οι Φαρισαίοι κι οι άρχοντες του Ιουδαϊκού λαού. Αφού οι Αρχιερείς και οι Πρεσβύτεροι καταδίκασαν σε θάνατο και σταύρωσαν το Μονογενή Υιό του Θεού, το Μεσσία και Λυτρωτή του κόσμου, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.\nΓι αυτό κι οι ίδιοι οι Φαρισαίοι διατύπωσαν την καταδίκη τους με το να ορίσουν οι ίδιοι την ποινή των κακών γεωργών: «Θα εξολοθρεύσει με θάνατο κακό αυτούς που τόσο κακοί είναι, και το αμπέλι θα το νοικιάσει σ' άλλους γεωργούς, οι οποίοι θα δώσουν σ' Αυτόν τους οφειλόμενους καρπούς στίς κατάλληλες εποχές».\nΜετά από αυτά ο Κύριος πρόσθεσε: «Γι' αυτό σας λέω, ότι θα αφαιρεθεί από σας η βασιλεία και η ιδιαίτερη προστασία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος, που θα παράγει τα αγαθά έργα, που είναι οι καρποί της βασιλείας αυτής (Ματθ. κγ' 43).\nΟι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι όμως αντί να συνετισθούν με τα όσα αφυπνιστικά ο Κύριος τους έλεγε, αυτοκαταδικάζονται, γιατί συνέχισαν την καταστροφική πλάνη τους: «πορευθέντες οι Φαρισαίοι συμβούλιον έλαβον όπως αυτόν παγιδεύσωσιν εν λόγω» (Ματθ. κβ΄ 15). Τότε αφού πήγαν οι Φαρισαίοι στο τόπο των συσκέψεών τους, συμφώνησαν να τον πιάσουν σε παγίδα με λόγο.\nΗ διεστραμμένη καρδιά τους εκδηλωνόταν με σατανική εμμονή στην αμετανοησία τους. Παρόλες τις ευκαιρίες με τις οποίες ο Κύριος έριχνε άπλετο φως στα σκοτάδια της ψυχής τους, αυτοί δεν θέλησαν να αγκαλιάσουν την αλήθεια και να πιστεύσουν στον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού.\nΗ β΄ παγίδα\nΜετά τις παραβολές, οπότε έπρεπε να συνετισθούν και να μετανοήσουν, Του αποστέλλουν τους μαθητές τους «μετά των Ηρωδιανών» (Ματθ. κβ' 16).\nΟι Ηρωδιανοί ήσαν οπαδοί του βασιλιά Ηρώδη. Αυτοί υποστήριζαν το φόρο που επέβαλλε ο Καίσαρας στους Ιουδαίους. Αντίθετα οι Φαρισαίοι τον απέκρουαν ως παράνομο, γιατί δινόταν σε αλλοεθνή βασιλιά. Ήταν, λοιπόν, εχθροί οι Ηρωδιανοί και οι οπαδοί των Φαρισαίων.\nΤώρα όμως συμμαχούν οι Φαρισαίοι με τους εθνικούς Ηρωδιανούς για να πολεμήσουν τον κοινό αντίπαλό τους, το Χριστό και να τον εξοντώσουν!\nΗ συσπείρωση του κακού εργάζεται αδιάκριτα και αχαλίνωτα, αλλά όχι ειλικρινά και με διαφάνεια. H υποκρισία και η πονηρία τους κατασκευάζει καινούργια επίθεση, κάτω από το ένδυμα της κολακείας: «Διδάσκαλε, γνωρίζουμε ότι είσαι ειλικρινής και αληθής και διδάσκεις την αλήθεια, χωρίς ψέματα, και το δρόμο του Θεού και δεν σε ενδιαφέρει για τίποτε, γιατί δεν επηρεάζεσαι από σκέψεις και ιδέες ανθρώπων, ούτε χαρίζεσαι σε πρόσωπα» (Ματθ. κβ' 16).\nΕίναι οι ίδιοι αυτοί οι θρησκευτικοί άρχοντες που άλλοτε του είπαν κατά πρόσωπο: «Ουκ οίδαμεν πόθεν εστίν» (Ιω. θ' 29), «ούτος ούκ έστι από Θεού» (Ιω. θ' 16), και ότι «πλανά τον λαόν» (Ιω. ζ' 12), και «Σαμαρείτης ει συ και δαιμόνιον έχεις» (Ιω. η' 48). Πόσο αγεφύρωτο χάσμα υπάρχει μεταξύ των λόγων που αποπνέουν τον καθαρό αέρα της μετάνοιας από εκείνων της πονηρής κολακείας που τώρα -στο πρόσωπο των Φαρισαίων και των Ηρωδιανών-- ζητούν να τον ρίξουν σε παγίδα! Αγνοούν οι άθλιοι ότι ο Θεός δεν κολακεύεται.\nΚαι να το ερώτημα-παγίδα: «Επιτρέπεται η δεν επιτρέπεται να δώσουμε κεφαλικό φόρο στον Καίσαρα και να αναγνωρίσουμε έτσι ότι είμαστε υποτελείς και δούλοι του Καίσαρα;» (Ματθ. κβ΄ 17).\nΔυο απαντήσεις ήταν δυνατό να δώσει ο Κύριος. Εάν υποστήριζε ότι δεν έπρεπε να δώσουν τον κεφαλικό φόρο για τον Καίσαρα, οι Ηρωδιανοί θα τον κατάγγελναν στον Πιλάτο ως στασιαστή. Εάν έλεγε ότι επιτρέπεται να δίνουμε φόρο, θα τον κατάγγελναν στο λαό ότι είναι υποστηρικτής της Ρωμαϊκής εξουσίας. Οι άρχοντες αυτοί απέβλεπαν με το παραπάνω ερώτημα να τον εκθέσουν στην οργή του λαού ή του Πιλάτου.\nΟ Κύριος όμως τους έδωσε αποστομωτική απάντηση και διαπίστωσε την πονηρία τους: «Γιατί με εκθέτετε σε πειρασμό, ω υποκριτές; Γιατί με βάζετε σε πειρασμό, σε δοκιμασία, όπως ο διάβολος για να με καταστρέψετε;».\nΗ ερώτηση του Κυρίου γίνεται μαχαιριά που βυθίζεται στα σπλάγχνα τους για να αποκαλύψει το πρόσωπο της υποκρισίας τους.\nΟ ιερός Χρυσόστομος αιτιολογεί την αποτομία με την οποία ο Κύριος μίλησε στους Γραμματείς και Φαρισαίους υποστηρίζοντας ότι σοβαρά ψυχικά νοσήματα -και τέτοια είναι η ολοκληρωμένη κακία- απαιτούν ισχυρούς και δραστικούς τρόπους και μεθόδους αντιμετώπισης και θεραπείας. Κι ο Κύριος ως Πάνσοφος γνώριζε καλά ότι ο αυστηρός και δημόσιος έλεγχος της κακίας τους μπορούσε ίσως να τους συγκρατήσει κάπως από τον κατήφορο που ολοταχώς κατρακυλούσαν. Σημειώνει χαρακτηριστικά ο ιερός Πατήρ: «Επειδή ολοκληρωμένη και φανερή ήταν η κακία τους, δίδει βαθύτερο το κτύπημα πρώτα με το να προκαλέσει σύγχυση σ' αυτούς και να τους αποστομώσει, και στη συνέχεια με το να φανερώσει μπροστά σ' όλους τα κρυπτά σχέδιά τους, και να κάνει γνωστό σ' όλους με ποιες διαθέσεις τον πλησιάζουν».\nΓιατί ως Θεός παντογνώστης που ήταν γνώριζε τις διαθέσεις των καρδιών τους.\nΑκολούθως ο Κύριος ζητεί να του επιδείξουν το νόμισμα του κήνσου.\nΟ κήνσος ηταν νόμισμα Ρωμαϊκό με το οποίο πληρωνόταν ο φόρος. Του έφεραν ένα δηνάριο, που είχε την εικόνα και την επιγραφή του Καίσαρα πάνω. Η αξία του ηταν 84 λεπτά.\nΗ επίδειξη του δηναρίου έδωσε αφορμή στον Κύριο να διαχωρίσει την απόδοση της τιμής και υποταγής στους κοσμικούς άρχοντες από το σεβασμό και τη λατρεία του ονόματος του Θεού: «Απόδοτε ουν τα του Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ» (Ματθ. κβ΄ 21).\nΣτον Καίσαρα και στους άρχοντες ανήκουν οι φόροι, ο σεβασμός και η υποταγή στους νόμους, εφόσον δεν παραβλάπτουν αυτά την ευσέβεια. H ψυχή σας όμως και ολόκληρο το εσωτερικό σας και ο εαυτός σας όλος ανήκουν στο Θεό. Με άλλα λόγια, δεν σας εμποδίζει τίποτε να είστε και καλοί πολίτες και καλοί Ιουδαίοι.\nΤο ίδιο ισχύει και για μας. «Να φοβάσθε ευλαβικά το Θεό και να τιμάτε το βασιλιά». Η παραπάνω αποστολική προτροπή αποτελεί παρήχηση του Παροιμιαστή: «Παιδί μου, να φοβάσαι τον Θεό, και να τιμάς το βασιλιά που διαχειρίζεται την κοσμική εξουσία και σε καθένα από αυτούς τους δυο να μη φανείς απειθής».\nΈτσι έχουν τα πράγματα. Πρώτα απ' όλα είναι ο φόβος του Θεού. Γιατί ο Θεός είναι ο Πλάστης μας και ο ύψιστος εξουσιαστής μας. Βασιλιάδες και ιδιώτες είμαστε όλοι εξαρτώμενοι από Αυτόν και εξ ίσου έχομε ανάγκη της προστασίας Του. Έχομε, λοιπόν, καθήκον σ' Αυτόν πρώτα-πρώτα να ανήκουμε και μπροστά στο φόβο Του να αποδιώχνουμε κάθε άλλο φόβο. Κυρίως Εκείνον να υπολογίζουμε.\nΑλλά μετά το Θεό πρέπει να σεβόμαστε και την κοσμική εξουσία. Γιατί το έννομο κράτος, όσες ελλείψεις και αν παρουσιάζει, είναι πάντοτε προτιμότερο από την αναρχία. Οι εξουσίες εξασφαλίζουν πάντοτε κάποια ελευθερία. Μας παρέχουν σε ορισμένη ακτίνα τα αγαθά της ασφάλειας, της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της κοινωνικής συμβίωσης.\nΓι' αυτό και ο απ. Παύλος μας προτρέπει να υποτασσόμαστε στην κοσμική εξουσία: «Κάθε άνθρωπος ας υποτάσσεται σ'εκείνους, που κατέχουν ανώτερες εξουσίες στην πολιτεία. Γιατί το καθεστώς του κράτους με τις εξουσίες του είναι σύμφωνο με το σχέδιο του Θεού, ο Οποίος δημιούργησε τους ανθρώπους για να ζήσουν σε κοινωνία. Συνεπώς κάθε εξουσία προέρχεται από το Θεό. Οι δε άρχοντες που ασκούν την εξουσία έχουν ταχθεί κατ' απόφαση ή ανοχή του Θεού». Και συνεχίζει ο απόστολος των Εθνών σχετικά με τα παραπάνω:\n«Αποδώσατε, λοιπόν, σ όλους, όσοι κατέχουν εξουσία, εκείνο που τους οφείλετε σαν χρέος και σαν καθήκον. Σ' εκείνον που εισπράττει το φόρο από τα εισοδήματα και τον κεφαλικό φόρο, θα αποδώσετε τον φόρο. Σ' εκείνον που εισπράττει τους τελωνειακούς δασμούς, να αποδώσετε τον τελωνειακό φόρο. Σ' εκείνον που ανήκει ο βαθύς σεβασμός, να αποδώσετε το βαθύ σεβασμό. Σ' εκείνον που ανήκει η τιμή, να αποδώσετε την τιμή».\nΠραγματικά. Οι συνειδήσεις μας δεν υπόκεινται σε κανέναν άλλον κύριο παρά μόνο στο Θεό. Είναι αποκλειστικά προνόμιο του Θεού να ζητεί ολόκληρο το εσωτερικό μας και με το νόμο Του να δεσμεύει και αυτές ακόμη τις σκέψεις και τις εσωτερικές αποφάσεις μας.\nΗ υποταγή στους άρχοντες απεναντίας υπονοεί σεβασμό και εκδήλωση τιμής προς αυτούς, υπακοή στους νόμους και τις διαταγές τους, εφόσον αυτές δεν προσκρούουν στην ευσέβεια και στα καθήκοντα προς τον Θεό, όπως είναι π.χ. η πληρωμή των φόρων και κάθε συνδρομή προς υποστήριξη της τάξεως στην κοινωνία και εξασφάλιση της ειρηνικής συμβιώσεως των μελών της.\n«Το καθεστώς του κράτους είναι σύμφωνο προς το σχέδιο του Θεού, ο Οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο για την κοινωνική ζωή. Η ύπαρξη της εξουσίας πραγματοποιεί τη θεία σκέψη».\nΣτην περίπτωση αυτή, λοιπόν, κάλλιστα οι Φαρισαίοι μπορούσαν να πληρώνουν το φόρο, και πιστοί στο Θεό να μένουν, βέβαια ουδέποτε φαντάσθηκαν ότι θα είχαν από μέρους του Ιησού μια τέτοια απάντηση. Γι' αυτό,«όταν άκουσαν την απάντηση, εθαύμασαν και αφού τον άφησαν, έφυγαν» (Ματθ. κβ' 22) καταξευτελισμένοι. Έφυγαν όμως χωρίς να συνετισθούν!!!!\nΗ παγίδα των Σαδδουκαίων\nΤην ίδια εκείνη ήμερα έρχονται μετά από τους Φαρισαίους οι Σαδδουκαίοι. Τι ησαν αυτοί; Οι υλιστές της εποχής εκείνης. Σκοπός της παρουσίας τους ήταν να εκθέσουν τον Ιησού Χριστό και να αποδείξουν ότι αγνοεί τις Γραφές ή ότι δεν μπορεί να συμβιβάσει Αυτές με τη λογική. Και τούτο, γιατί δεν πίστευαν στην ανάσταση των νεκρών, τη μέλλουσα ζωή, ούτε ότι υπάρχουν άγγελοι ή πνεύματα.\n«Μεγάλος ή μικρός είναι ο Θεός σας;», ρώτησε ένας άπιστος ένα ευσεβή χριστιανό. Και ο ευλαβής χριστιανός απάντησε: «Είναι τόσο μεγάλος, ώστε να μη χωρεί στην καρδιά σου»...\nΚατ' αυτό τον τρόπο και οι Σαδδουκαίοι: «Διδάσκαλε», Του λένε, «αφού κατά το Μωϋσή και κατά τη διδασκαλία τη δική Σου υπάρχει ανάσταση νεκρών, στην οικογένειά μας κατά τη μέλλουσα ζωή θα γεννηθεί μεγάλο πρόβλημα. Μεταξύ μας ήσαν επτά αδελφοί. Ο πρώτος ήλθε σε γάμο, αλλά πέθανε άτεκνος, και κατά το νόμο του Μωυσέα, άφησε τη γυναίκα του στον αδελφό του. Και αυτό έγινε και με τους επτά αδελφούς. Επειδη δεν έκαναν παιδιά, τη γυναίκα την πήραν όλοι τους. Τώρα, όταν θα γίνει η ανάσταση των νεκρών και θα αναστηθούν και οι επτά αδελφοί, ποιος θα την πρωτοπάρε ι γυναίκα του; » (Ματθ. κβ' 23-28).\nΒέβαια, το πράγμα φαίνεται απίθανο. Αλλά ακόμα μαρτυρεί ότι είχαν πλήρη άγνοια των Γραφών. Πόσο μακριά ήταν η υλιστική σκέψη τους από την πνευματική, άγια, ουράνια θεώρηση του πνεύματος των Γραφών περί αναστάσεως των νεκρών!\nΎλη και πνεύμα! Χάσμα μεγάλο μεταξύ τους! Αδύνατη η προσέγγιση και ο συγκερασμός τους. «Πλανάσθε»· και είναι η πλάνη σας Σαδδουκαίοι το μοναδικό «επιχείρημα» σ' όλους εκείνους, που ανά τους αιώνες θα προσπαθήσουν να υπερασπίσουν παρόμοιες υλιστικές απόψεις, προκειμένου να υποβαθμίσουν ή να «κόψουν» στα μέτρα τους το χριστιανισμό.\nΝαί. Οι Σαδδουκαίοι βρίσκονται σε πλάνη με τα όσα λένε και υποστηρίζουν. Γι' αυτό και ο Κύριος τους έδωσε αυτή την απάντηση: «Πλανάσθε και δεν γνωρίζετε ούτε τις Γραφές, οι οποίες δεν υποστηρίζουν υλικές και παχυλές αντιλήψεις περί αναστάσεως, όπως φαντάζεσθε την ανάσταση σεις· ούτε τη δύναμη του Θεού γνωρίζετε, στην οποία τίποτε δεν είναι αδύνατο ή δύσκολο. Πλανάσθε δε και δεν εννοείτε το αληθινό νόημα των Γραφών, γιατί δε ξέρετε, ότι στην ανάσταση ούτε οι άνδρες έρχονται σε γάμο, ούτε οι γυναίκες δίδονται σε γάμο, αλλά είναι όλοι σαν άγγελοι Θεού στον ουρανό» (Ματθ. κβ' 29-30). Μια οικογένεια αποτελούμε όλοι με Πατέρα το Θεό.\nΜε αυτό τον τρόπο και οι υλιστές Σαδδουκαίοι αποστομώθηκαν από τον Θεάνθρωπο Κύριο.\nΑλλά αντί να εννοήσουν ότι είναι αδύνατο να νικήσουν το Χριστό, επιμένουν! Τέτοια κακία κατείχε τις ψυχές τους!!!\nΚαι άλλη φαρισαϊκή πρόκληση\nΟι Φαρισαίοι, όταν άκουσαν ότι αποστόμωσε ο Ιησούς τους Σαδδουκαίους, μαζεύτηκαν σ' εκείνο το μέρος. Και ένας από αυτούς, νομοδιδάσκαλος, ερωτά τον Κύριο: «Διδάσκαλε, ποια εντολή είναι η πιο μεγάλη μέσα στο νόμο;» (Ματθ. κβ΄ 36).\nΤότε επικρατούσαν μεταξύ των Ιουδαίων πολλές γνώμες σχετικά με την ιεράρχηση των εντολών του Θεού. Γι' αυτό και χώριζαν τις εντολές του Θεού σε μεγάλες και μικρές· άλλοι ισχυρίζονταν ως πρώτη εντολή την περιτομή, άλλοι τις θυσίες, άλλοι άλλα. Είχαν έτσι την ελπίδα ότι με την απορία που του έθεσαν, κάπου θα προσέκρουε ο Ιησούς με επακόλουθο να αρχίσει έριδα και φιλονικία.\nΟ Κύριος παρόλη την υποκρισία τους τους υπομένει. Και τους απαντάει ήρεμα: «Να αγαπάς Κύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά, ώστε ολόκληρη η θέλησή σου σ' Αυτόν να είναι παραδομένη, και με το νου σου ολόκληρο, ώστε Αυτόν πάντοτε να σκέπτεσαι. Αυτή είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή. Δεύτερη δε εντολή όμοια προς αυτή είναι: να αγαπήσεις τον πλησίον σου, όπως αγαπάς τον εαυτό σου. Σ' αυτές τις δυό εντολές όλος ο νόμος και η διδασκαλία των προφητών στηρίζονται» (Ματθ. κβ΄ 37-40).\nΟι Φαρισαίοι παρέβαιναν και τις δύο εντολές. Ούτε το Θεό αγαπούσαν, ούτε τον πλησίον. Γι' αυτό, εξάλλου εκπειράζανε τον Ιησού και Τον καταδίκασαν σε θάνατο.\nΑλλά ο Ιησούς παρόλα αυτά δεν παραιτείται. Καταβάλλει ύστατη προσπάθεια με υπεράνθρωπη δύναμη και σοφία για να τους σώσει.\nΚαι προχωρεί ο Κύριος σε μια ερμηνεία των Γραφών, για να αποδείξει ότι είναι ο Χριστός του Θεού. Κι έτσι να βοηθήσει τους σκληροτράχηλους Φαρισαίους να οδηγηθούν στη σώζουσα πίστη και μετάνοια. Γι' αυτό και αρχικά τους έρωτα: «Τι ιδέα έχετε περί του Μεσσία, που θα αναδειχθεί και θα χρισθεί από Αυτόν το Θεό; Ποιανού απόγονος είναι;» Και οι Φαρισαίοι απαντούν: «Του Δαβίδ».\nΣτη συνέχεια ο Κύριος τους αποστομώνει με την ακόλουθη, αναντίρρητη ερώτηση και απάντηση στο ζητούμενο θέμα: «Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ εμπνεόμενος από το άγιο Πνεύμα τον αποκαλεί Κύριο, όταν λέει: Είπε ο Κύριος και Θεός προς τον Κύριό μου Χριστό. Κάθισε στο θρόνο μου, στα δεξιά μου, μέχρις ότου θέσω τους εχθρούς σου σαν άλλο υποστήριγμα, που θα ακουμπούν και θα πατούν πάνω τα πόδια σου. Αν, λοιπόν, ο Δαβίδ τον αποκαλεί Κύριο, πώς είναι υιός και απόγονος του;» Και συμπεραίνει ο Κύριος: «Αυτό σημαίνει ότι ο Μεσσίας δεν είναι μόνο υιός του Δαβίδ, αλλά και Υιός του Θεού, και σαν τέτοιος είναι Κύριος του Δαβίδ» (Ματθ. κβ΄ 43-45).\nΈτσι αποδείκνυε ο Κύριος ότι δεν είναι μόνο υιός του Δαβίδ, αλλά και Υιός του Θεού. Ακόμη ότι θα πατάξει τους εχθρούς Του. Τα ανωτέρω ήταν ικανά να εμβάλλουν τους Φαρισαίους σε σοβαρό προβληματισμό και φόβο. Τώρα θα έπρεπε επιτέλους να μετανοήσουν. Διότι αν ούτε η λογική σκέψη και ερμηνεία ούτε η απειλή δύναται να φοβίσει και ωθήσει σε μετάνοια τον ασεβή, τότε αποδεικνύεται ότι είναι ανίατο το νόσημά του. Δυστυχώς αυτό ίσχυε για τους Φαρισαίους. Οι Τελώνες και οι πόρνες πίστευσαν στο Χριστό και την αλήθεια Του. Αντίθετα οι Φαρισαίοι, οι Αρχιερείς και οι Γραμματείς έμειναν τελείως αμετανόητοι και πωρωμένοι! Και ενώ αυτοί ώφειλαν, αν κινδύνευε από άλλους ο Ιησούς, να τον προστατεύσουν, να του συμπαρασταθούν, αυτοί τον επιβουλεύονται! Γίνονται όργανα του μεγάλου και ανεπανάληπτου Εγκλήματος. Εξαιτίας της αμετανόητης αμαρτίας τους!\nΗ αμαρτία αποτυφλώνει\nΤέτοια είναι η αμαρτία. Ποια αμαρτία; Κάθε αμαρτία. Προ πάντων όμως ο εγωισμός και η αλαζονεία. Αποτυφλώνει και καταστρέφει τον άνθρωπο. Όταν ο άνθρωπος αδιαφορεί στις περιστάσεις που του προβάλλονται, και λακτίζει τις ευκαιρίες που ο Θεός του παρουσιάζει προς μετάνοια, τότε η νόσος προχωρεί στα βάθη της ψυχής του. Διαφθείρει όλες τις ψυχικές του δυνάμεις. Σκληρύνει την καρδιά του, που μοιάζει τώρα με πατημένο δρόμο. Καμιά μόρφωση, κανένα αξίωμα δεν μπορεί να τον αναχαιτίσει. Λένε: «Τόσο μορφωμένος άνθρωπος είναι δυνατό να είναι πωρωμένος;». Η μόρφωση για τον αμαρτωλό και κακό άνθρωπο γίνεται όπλο κακουργίας, όπως και το αξίωμα και το χρήμα. Αυτό συνέβη και με τους Φαρισαίους της εποχής του Κυρίου. Αφού οι κακοί, μορφωμένοι θεολογικά, και οι κακοί αξιωματούχοι παρέσυραν στο τέλος και το λαό εναντίον του Κυρίου!\nΤέτοια είναι η αμαρτία! Γι' αυτό φωνάζει ο λόγος του Θεού: «Προτρέπετε ο ένας τον άλλον κάθε ημέρα, όσο καιρό το σήμερα της παρούσης ζωής διαρκεί και σας καλεί κατ' αυτό ο Θεός. Προτρέπετε και διορθώνετε ο ένας τον άλλον για να προλάβετε και να μη σκληρυνθεί κανένας από σας εξαπατώμενος από την αμαρτία».\nΈτσι είναι, κάθε αμαρτία είναι απατηλή. Υπόσχεται πολλά, ενώ στην πραγματικότητα οδηγεί τον άνθρωπο στην αθλιότητα και κακοδαιμονία. Φαίνεται ωραία και ύστερα από λίγο παρουσιάζεται ρυπαρή και ατιμωτική. Εμφανίζεται θελκτική και στο βάθος υποκρύπτει τον όλεθρο. Η αμαρτία και με το προσωπείο της αρετής προβάλλει παραπειστικές δικαιολογίες, μέχρις ότου εμπλέξει το θύμα στην καταστρεπτική παγίδα της. Το κατάντημα δε στο οποίο με την απάτη της παρασύρει, είναι η σκλήρυνση του αμαρτωλού. Γι' αυτό κάθε αμαρτία που δεν επανορθώνεται οδηγεί την ψυχή σε αλλεπάλληλα ολισθήματα, τα οποία δημιουργούν έξεις και πάθη. Επιφέρει στη συνέχεια ολοένα και μεγαλύτερη εξασθένηση στη φωνή της συνειδήσεως, που τελικά τη σβήνει ολότελα.\nΓι' αυτό καθήκον του καθενός μας είναι να προτρέπει και να συμβουλεύει με αγάπη τον αδελφό του. Οπωσδήποτε, το καθήκον αυτό δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα των Ποιμένων της Εκκλησίας, είναι καθήκον και όλων των πιστών. Ο Ποιμένας πολλές φορές δεν μπορεί να βλέπει και να παρακολουθεί από κοντά και κατ' ιδία όλα τα μέλη του ποιμνίου του. Γι' αυτό και οι φίλοι έχουν καθήκον να προτρέπουν τους φίλους, οι γείτονες τους γειτόνους, οι διδάσκαλοι τους μαθητές, οι γονείς τα παιδιά τους, οι σύζυγοι αλλήλους, οι πρεσβύτεροι τους νεωτέρους, όλα τα μέλη της Εκκλησίας, αδιακρίτως ηλικίας, φύλου, επαγγέλματος, πρέπει να προτρέπουν και να βοηθούν άλληλα.\nΕάν οι χριστιανοί δεν προτρέπουν και δεν υποβαστάζουν ο ένας τον άλλον στον καθημερινό πνευματικό αγώνα, διατρέχουν τον κίνδυνο να σκληρυνθούν από την απατηλή αμαρτία. Το καθήκον, λοιπόν, και του αλληλοστηριγμού πρέπει να εκτελείται σταθερά και κάθε ημέρα, για να αποφεύγεται έτσι ο κίνδυνος της πνευματικής αποτύφλωσης· για να μπορεί να μεταβάλλεται η πέτρινη ανθρώπινη καρδιά σε σαρκική --μαλακή και εύπλαστη-- επάνω στην οποία όλο και περισσότερο θα γράφεται, ανεξίτηλα, το θέλημα του Θεού.\nΥπάρχει όμως και η περίπτωση μερικών χριστιανών, που, αν και βαρύνονται με πολλά αμαρτήματα, δεν δέχονται την αδελφική προτροπή της Εκκλησίας για διόρθωση. Αυτοί, εάν δεν μετανοήσουν, αποβαίνουν εχθροί του Θεού. Γίνονται θεομάχοι. Και το χειρότερο, με την πάροδο του χρόνου δεν μπορούν να μετανοήσουν. Τότε πλέον το λόγο έχει η θεία Δικαιοσύνη.\nΟ ταλανισμός της φαρισαϊκής υποκρισίας\nΑυτό συνέβη με τους Φαρισαίους και Γραμματείς. Έμειναν αδιόρθωτοι. Γι' αυτό και ο Κύριος άρχισε το φοβερό μαστίγωμα. «Πότε; Όταν σταμάτησαν πια να τολμούν να τον πειράζουν. 'Όταν απέδειξε, ότι αυτοί ήσαν αθεράπευτοι», σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος.\nΟ Κύριος με αρνητικές προτροπές απευθύνεται στο πλήθος του λαού και τους μαθητές Του, με σκοπό να μην προσέχουν το ποιόν των υποκριτών Γραμματέων και Φαρισαίων απεναντίας να αποφεύγουν επιμελώς τη μίμησή τους.\nΗ επίδειξη, η ματαιοδοξία, η αλαζονεία, η φιλαργυρία ήσαν αρνητικές, και προς αποφυγή, όψεις για τις οποίες χαρακτηρίζονταν οι Γραμματείς, Φαρισαίοι, Αρχιερείς και Σαδδουκαίοι. Το μεγαλύτερο όμως ολίσθημά τους συνίστατο στο ότι όλες αυτές οι κακίες καλύπτονταν κάτω από το ένδυμα της θεοσοφίας. Βέβαια, ο ματαιόδοξος και αλαζόνας και φιλάργυρος είναι αλλότριος του πνεύματος του Θεού. Αλλά εκείνος που καλύπτει τις κακίες αυτές με το πρόσχημα θορυβώδους θρησκευτικότητας είναι πολύ περισσότερο αξιοκατάκριτος! Γι' αυτό και η καταδίκη των υποκριτών θα είναι μεγαλύτερη από την καταδίκη κάθε άλλου παραβάτη, ο οποίος δεν συγκαλύπτει τις παραβάσεις του με το πρόσχημα της ευσέβειας.\nΟλόκληρο το κγ΄ κεφάλαιο του κατά Ματθαίου Ευαγγελίου περιλαμβάνει τους πάνσοφους και άρτιους παιδαγωγικούς χειρισμούς του Κυρίου, οι οποίοι κλιμακωτά διαφοροποιούνται από επικρίσεις και προτροπές σε αποδοκιμασίες, που εισάγονται με τη χαρακτηριστική ρήση «Ουαί».\nΗ πονηρή και δόλια κακία των Φαρισαίων, Γραμματέων και Αρχιερέων και Σαδδουκαίων έφθασε στο αποκορύφωμά της. Ο Κύριος είναι μακρόθυμος. Αλλά έρχεται ώρα που ο Αναμάρτητος εκδηλώνει τη ζωηρή και έντονη αποδοκιμασία Του απέναντι στους παραβάτες του θελήματος του Θεού. Και αυτό δεν είναι παρά μια ακόμη απόδειξη της άπειρης αγάπης Του, η οποία με αυτόν τον έντονο τρόπο κινεί τον άνθρωπο σε μετάνοια και επιστροφή. Είναι άραγε σπάνια η περίπτωση; Όχι. Όσο περισσότερο συσσωρεύουν κάποιοι θησαυρούς κακίας, τόσο εντονότεροι θα είναι και οι θησαυροί της οργής του Θεού, οι οποίοι θα εκσπάσουν πάνω τους.\nΠαρόμοιο συνέβη με τους Γραμματείς και Φαρισαίους Αρχιερείς και Σαδδουκαίους. Η μακροθυμία και η ανοχή του Κυρίου, ο Οποίος μέχρι της ημέρας εκείνης μεταχειριζόταν ποικίλους και ήπιους τρόπους και ανέμενε τη μετάνοιά τους, εξαντλήθηκε. Εκείνοι με πονηρία και δολιότητα μηχανεύτηκαν σατανικές παγίδες για να παγιδεύσουν και πετύχουν τη θανατική Του καταδίκη. Αντιθέτως, ο Κύριος Ιησούς με ανοχή και μακροθυμία, αλλά και θαυμαστή πραγματικά θεία σοφία απαντούσε στις δόλιες ερωτήσεις. Με αυτή τη στάση και συμπεριφορά Του επιζητούσε να τους αποτρέψει από τη θεοκτονία και να ανοίξει σ' αυτούς το δρόμο της μετάνοιας. Αλλά αυτοί πωρωμένοι και διεστραμμένοι, διαποτισμένοι από κακία και πάθος μέχρι «μυελού οστέων», επέμειναν βαδίζοντες τη σκληρή οδό της πλάνης και σκληροκαρδίας. Αμετανόητοι έδειξαν φανερά, ότι τίποτε άλλο δεν επιζητούσαν παρά μόνο το θάνατό Του.\nΚαι τότε ο Κύριος, ως Θεός και Κριτής δίκαιος εταλάνισε τη φοβερή υποκρισία των πονηρών με τα αδυσώπητά Του «Ουαί». Αλλοίμονό σας δυστυχείς και ταλαίπωροι, πώς θα ξεφύγετε τη δίκαιη οργή του Θεού; Να η οργή έρχεται και πρώτοι που θα συντρίψει η οργή εκείνη θα είσθε σεις και η άνομη γενεά σας. «Άξια γάρ ων επράξατε» θα απολαύσετε.\nΑυτό προείπε ο Κύριος. Και αυτό ακριβώς συνέβη στη γενεά εκείνη. Η οργή του Θεού έπεσε δίκαια πάνω τους και τους εξολόθρευσε. Η τελευταία καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τα ρωμαϊκά στρατεύματα ερήμωσε ολόκληρο τον ιερό τόπο. Φόνευσε τους φονείς του Δικαίου, τους υποκριτές Γραμμματείς και Φαρισαίους. Αποδοκίμασε τους Αρχιερείς και Σαδδουκαίους. Η βασιλεία του Θεού δόθηκε σε έθνος, που ο λαός πίστευσε στο Χριστό. Έγινε χριστιανικός λαός, που απέδωσε και αποδίδει καρπούς στο Θεό, καρπούς μετανοίας, αγάπης και κάθε αρετής.\nΆραγε, εμείς έχομε φοβηθεί την υποκρισία, η οποία διεισδύει ύπουλα, και δόλια στις ψυχές και το νου μας με το ένδυμα εξωτερικών και ανούσιων τύπων, ευθυγραμμισμένων με τη σύμφωνη ή διάφορη γνώμη του κόσμου; Ή μήπως αφήνομε αυτή, που είναι γέννημα και θρέμμα του εγωϊσμού και της αλαζονείας, και εμμένομε σ' αυτή, με αποτέλεσμα να μένομε στην αμετανοησία, η οποία αναμφίβολα θα επισύρει σε μας την οργή του Θεού;\n«Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» (Β' Κορ. στ΄ 2). Διότι, αλλοίμονο, θα είναι σκληρό αλλά αδύνατο να αποφύγουμε ή διορθώσουμε κάποιο άλλο «ουαί», που με τη στάση μας προκαλέσαμε, όταν έλθει η Δευτέρα Παρουσία, όπου ο Κύριος θα αποδώσει την τέλεια, αιώνια και δίκαιη κρίση Του σε μας.\nαρχιμ. Καλλίστρατος Ν. Λυράκης, Οδοιπορικό του θείου πάθους κατά τον ευαγγελιστή Ματθαίο, Αθήνα 2003.


Τούρκοι……Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ…!!!!! - Θέματα ορθοδοξίας - Blogy\nΤούρκοι……Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ…!!!!!\n24 Ιουν 2017 13:18\nΟ Στρατηγός κ. Ταμουρίδης Νικόλαος….\nδουλεύει στα κόκκινα με όσα συμβαίνουν στην Αγιά Σοφιά,,, και δεν διστάζει να το δείχνει,,,, όπως δεν διστάζει να δείχνει την υπερηφάνεια του που είναι ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ….\nΈτσι λοιπόν, δημοσίευσε στο προφίλ του την ανακοίνωση από το δελτίο τύπου της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ που είναι και στην διοικούσα επιτροπή, αλλά με ένα σχόλιο,,,,,, που δεν μπορεί να αγνοηθεί με τίποτα…\nΣε Ισλαμαμπάντ μετατράπηκε η πλ. Κοτζιά τον Δεκαπενταύγουστο – «Εδώ είναι Πακιστάν», βροντοφώναξαν χιλιάδες ΛΑΘΡΟ\nΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΣΥΡΟΥ, ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΔΕς ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ! ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΛΑΒΡΑΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΙΓΙΟΥ!


Yeraltı Notları, Sevgul Uludag's blog on hamamboculeri.org: «Ακόμα ένας Κύπριος αποχαιρετά με καημό το σπίτι του στην καρδιά του: ο κύριος Άκης…»\n«Ακόμα ένας Κύπριος αποχαιρετά με καημό το σπίτι του στην καρδιά του: ο κύριος Άκης…»\nΗ Leyla Kiralp που ζει στο σπίτι του κυρίου Άκη έμαθε ότι πέθανε φέτος τον Απρίλιο με τον καημό στην καρδιά του για το σπίτι του… Η Leyla, της οποίας ο σύζυγος είχε σκοτωθεί από την ΕΟΚΑ Β στην σφαγή της Τόχνης το 1974, είναι πρόσφυγας από το Ζύγι όπου είχαν φτιάξει το σπίτι τους… Η Leyla ήταν αρχικά από το Μαρί… Ζει στο σπίτι του κυρίου Άκη στην Αμμόχωστο μετά που ήρθε στο βόρειο μέρος ως πρόσφυγας…\nΤης ζήτησα να μου γράψει τα συναισθήματα της για αυτό…. Η Leyla Kiralp έγραψε τα ακόλουθα:\n«Ο λαός της Κύπρου έχει περάσει τόσα πολλά τραύματα τον τελευταίο μισό αιώνα… Ανάμεσα σε αυτά τα τραύματα ήταν η προσφυγοποίηση, αυτοί που τους έπαιρναν από τους δρόμους ή τα σπίτια τους και τους έκαναν να «εξαφανιστούν», αυτοί που είναι ακόμα «αγνοούμενοι», αυτοί που είχαν βιαστεί, και αυτοί που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μην μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους…\nΟ κάθε ένας από αυτούς έχει διαφορετικά τραύματα που συνδέονται με αυτό….\nΚαι οι αρνητικές επιπτώσεις των τραυμάτων αυτών ακόμα συνεχίζονται…\nΔυστυχώς υπάρχουν κάποιοι κύκλοι που γιορτάζουν τα τραύματα αυτά ως «νίκη»… Παρόλο που η «λεηλασία» για αυτούς μπορεί να θεωρείται ως «νίκη», για κάποιους το αποτέλεσμα είναι δάκρυα, πόνος και ψυχολογικά προβλήματα…\nΜετά τον πόλεμο το 1974, κατάφερα να περάσω στο βόρειο μέρος του νησιού μας τον Μάϊο του 1975. Και τον Αύγουστο του 1975 εγκαταστάθηκα στο σπίτι όπου ζω ακόμα. Είναι στο Κάτω Βαρώσι, Οδός Αγίας Παρασκευής (Λεωφόρος 9ης Μαρτίου) 34Α.\nΤο σπίτι ήταν ολοκαίνουργιο αλλά άδειο. Δεν υπήρχαν έπιπλα που να ανήκαν στο σπίτι αυτό. Όμως αυτοί που το είχαν δει προηγουμένως με τα έπιπλα του έλεγαν ότι «Κάποιοι πολύ πλούσιοι άνθρωποι ζούσαν εδώ…»\nΜου πήρε πολύ καιρό να εγκατασταθώ και να συνηθίζω να ζω σε αυτό το σπίτι. Το σπίτι αυτό που είχε παραχωρηθεί σε μένα από τις αρχές «εγκατάστασης» ήταν στην ΚΑΤΟΧΗ ενός ατόμου που έγινε βουλευτής και υπουργός μετά από χρόνια. Εκείνες τις μέρες αν κάποιος ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕ ένα σπίτι που είχε καταχωρηθεί σε κάποιο άλλο άτομο, τότε τον αποκαλούσαν «ΚΑΤΟΧΟ». Και ο μακαρίτης Shemmedi που εργαζόταν ως δημόσιος υπάλληλος για τις αρχές «εγκατάστασης» ήρθε με ένα αστυνομικό και έδιωξαν τον κάτοχο από το σπίτι και εκεί άφησαν να εγκατασταθεί το άτομο που είχε το έγγραφο που έλεγε ότι σπίτι είχε δοθεί σε αυτόν ή αυτή. Εκείνες τις μέρες το να είσαι ΚΑΤΟΧΟΣ ήταν έγκλημα. Έδιωχναν πολύ γρήγορα τον κάτοχο έξω από το σπίτι που είχε καταλάβει. Σήμερα γιατί κάποιοι άνθρωποι αντιδρούν στην λέξει ΚΑΤΟΧΗ; Μια κατοχή λαμβάνει χώρα παράνομα, αυτό δεν σου ανήκει. Γιατί τότε θυμώνουμε ή τρελαινόμαστε με αυτό; Αν κάνεις κάτι παράνομα, πρέπει να πληρώσεις τελικά για αυτό…\nΕκείνες τις μέρες αυτοί που λεηλατούσαν ήταν η συζήτησης της πόλης… Πλοία γεμάτα με Ελληνοκυπριακά αγαθά μεταφέρθηκαν στην Τουρκία… Κότερα, αυτοκίνητα, χρυσός, λεφτά, έπιπλα… Και οι ντόπιοι λεηλατούσαν… Κάποιοι από αυτούς λεηλατούσαν για να επιβιώσουν, κάποιοι λεηλατούσαν για να γίνουν πλούσιοι… Και αυτή η «κουλτούρα λεηλασίας» συνεχίζεται ακόμα σήμερα…\nΤο σπίτι όπου εγκαταστάθηκα τον Αύγουστο του 1975 ήταν ένα καινούργιο και όμορφο σπίτι. Το σπίτι μου που άφησα στο Ζύγι ήταν επίσης όμορφο και ολοκαίνουργιο. Έζησα στο σπίτι μου στο Ζύγι για λιγότερο από ένα χρόνο – είχα παντρευτεί πρόσφατα όταν ξεκίνησε ο πόλεμος το 1974 και πήραν το σύζυγο μου από το σπίτι μας στο Ζύγι και εξαφανίστηκε σε ένα λεωφορείο μαζί με αυτούς από την Τόχνη. Έγινε «αγνοούμενος» και έπρεπε να φύγουμε από το Ζύγι και να γίνουμε πρόσφυγες στη δική μας γη… Εγκατασταθήκαμε στην Αμμόχωστο σε αυτό το καινούργιο σπίτι…\nΉταν πολύ δύσκολο για μένα να συνηθίσω το σπίτι αυτό και να ζω σε αυτό στο σπίτι στο Κάτω Βαρώσι. Το σπίτι είναι όμορφο. Αλλά η ομορφιά του δεν ήταν αρκετή για να με βοηθήσει να ανακάμψω από τα τραύματα του πολέμου… Αντιθέτως, η ομορφιά αυτή με έκανε πιο δυστυχισμένη και πιο καταθλιπτική και απελπισμένη…\nΤο σπίτι ήταν «ξένο», η πόλη ήταν «ξένη», οι άνθρωποι ήταν «ξένοι». Και η κουλτούρα ήταν επίσης «ξένη»: η «κουλτούρα» της «λεηλασίας»…\nΈνιωθα σε κάθε δωμάτιο, σε κάθε γωνιά, τον αναστεναγμό των ιδιοκτητών του σπιτιού αυτού που δεν γνώριζα. Ποιοι ήταν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού αυτού; Ήταν ζωντανοί; Ή είχαν γίνει και αυτοί θύματα κάποιας σφαγής και έγιναν «αγνοούμενοι» όπως συνέβηκε στο σύζυγο μου; Ήθελα να έβρισκα ένα έπιπλο ή ένα έγγραφο που τους ανήκε…\nΤο άτομο που είχε καταλάβει το σπίτι αυτό πριν από μένα και που αργότερα έγινε βουλευτής και υπουργός ήταν Τούρκος πολίτης – όταν ο μακαρίτης Shemmedi από το τμήμα «εγκατάστασης» τον έδιωξε από το σπίτι που κατάλαβε, γύρισε και μου είπε:\n«Στο Ζύγι δεν είχες σπίτι! Ζούσες κάτω από τις χαρουπιές!»\nΕίχα σπίτι στο Ζύγι και είχα και επιχείρηση εκεί. Και τώρα το μέρος μας έγινε μια από τις πιο διάσημες ψαροταβέρνες στο Ζύγι: Η γη όπου βρίσκεται η ψαροταβέρνα Κουμπαρή ανήκε στο σύζυγο μου…\nΕσύ, το άτομο που είχες καταλάβει το σπίτι όπου εγκαταστάθηκα στο Κάτω Βαρώσι, τι είχες στην Τουρκία και ήθελες σε αντάλλαγμα το σπίτι αυτό;\nΉμουν πολύ περίεργη για τους ιδιοκτήτες του σπιτιού αυτού στο οποίο είχα εγκατασταθεί στο Κάτω Βαρώσι. Ξαναπαντρεύτηκα το 1981. Το 1986 γεννήθηκε ο γιος μας Shevki Kiralp. Μέχρι τώρα μεγάλωσε σε αυτό το σπίτι και συνεχίζει να ζει στο σπίτι αυτό. Η παιδική του ηλικία, το σχολείο του, τα παιγνίδια του, οι φίλοι του είναι όλα σε αυτό το σπίτι. Ότι σημαίνει για μένα το σπίτι μου στο χωριό, το ίδιο σημαίνει το σπίτι αυτό για το γιο μου…\nΌμως έμαθε από πολύ νεαρή ηλικία ως παιδί, ότι το σπίτι αυτό δεν είναι το σπίτι μας και ότι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες του σπιτιού αυτού είναι Ελληνοκύπριοι.\nΌταν άνοιξαν τα οδοφράγματα στις 23 Απριλίου 2003, για μέρες περιμέναμε τους ιδιοκτήτες του σπιτιού να έρθουν για να επισκεφτούν. Κάθε φορά που κτυπούσε η πόρτα ενθουσιαζόμασταν.\nΠρώτα ήρθαν οι κόρες Ιωάννα και Ντίνα. Ήρθαν μέσα στο σπίτι πολύ ευγενικά… Πολύ ντροπαλά πήγαν στα υπνοδωμάτια. Κοίταζαν και άρχισαν να κλαίνε… Αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί. Καθώς πίναμε καφέ στο καθιστικό τηλεφώνησαν στον πατέρα τους:\n«Το σπίτι είναι σε πολύ καλή κατάσταση, ακριβώς όπως το αφήσαμε. Και οι άνθρωποι που ζούνε εδώ είναι πολύ καλοί άνθρωποι» είπαν.\nΜετά ήρθε η κυρία Λένια και ο κύριος Άκης. Αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί.\nΟ κύριος Άκης κάθισε στο καθιστικό. Δεν γύρισε σε όλο το σπίτι. Η γυναίκα του Λένια γύρισε στο σπίτι με δάκρια και λαχτάρα… Ήθελε να αγκαλιάσει τις αναμνήσεις της, αλλά τα χέρια της αγκάλιαζαν το κενό!\nΟ κύριος Άκης ταπεινά είπε «Η οικοδομή του σπιτιού αυτού είχε τελειώσει το 1974. Μπορέσαμε να ζήσουμε εδώ για 6-7 μήνες. Το διπλανό σπίτι είναι επίσης δικό μας. Ζήσαμε σε εκείνο το σπίτι για 13 χρόνια…»\nΈδωσα τα κλειδιά του σπιτιού στην κυρία Λένια.\n«Το σπίτι αυτό είναι δικό σας. Αν θέλετε να ζήσετε εδώ, ορίστε τα κλειδιά, μπορούμε να φύγουμε αμέσως από το σπίτι αυτό» της είπα. Και μου είπε:\n«Και ο Denktash;»\nΜέχρι τώρα συνεχίζουμε και έχουμε σχέσεις με τη Λένια. Τηλεφωνούμε η μια της άλλης στις ξεχωριστές μέρες και ρωτούμε πως τα πάμε. Παρευρέθηκε στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου και πήρε το μικρόφωνο και μίλησε.\nΔεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε πολύ τον κύριο Άκη διότι ήταν πολύ εργατικός και πολυάσχολος.\nΟ κύριος Άκης, στου οποίου το σπίτι ζούμε τα τελευταία 44 χρόνια, ήταν ένας καλός επιχειρηματίας, ένας καλός οικογενειάρχης. Ήταν από το Βαρώσι αλλά μετά το 1974 εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Είχε τεράστιες γνώσεις για τον ναυτιλιακό τομέα όπου δραστηριοποιήθηκε για περισσότερο από 60 χρόνια. Ήταν πρόεδρος της Ένωσης Ναυτιλιακών Εταιρειών Κύπρου, πρόεδρος του Lions Club Αμμοχώστου, ήταν μέλος του Ναυτικού Όμιλου Αμμοχώστου, ήταν μέλος της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων, όπως επίσης και μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αμμοχώστου… Ήταν επίσης μέλος των εμπορικών επιμελητηρίων Κύπρου – Ηνωμένου Βασιλείου και Κύπρου – Κίνα, όπως επίσης και μέλος του Συνδέσμου Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κύπρου.\nΟ κύριος Άκης ήταν θείος της αγαπημένης μας φίλης Χαρούλας Μάρκου και δυστυχώς πέθανε στις17 Απριλίου 2018.\nΣτεναχωρηθήκαμε ως οικογένεια όταν μάθαμε για το θάνατο του. Τηλεφωνήσαμε στην γυναίκα του Λένια και στις κόρες του Ιωάννα και Ντίνα για να δώσουμε τα συλλυπητήρια μας. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Ήμουν τόσο συναισθηματική. Οι λέξεις κλειδώθηκαν στο λαιμό μου. Κατάφερα μόνο να ψιθυρίσω «Ακόμα ένας Κύπριος αποχαιρέτισε με τον καημό του σπιτιού του, του τόπου του στην καρδιά του…»\nΑντίο κύριε Άκη! Ας αναπαυθείς εν ειρήνη! Έζησες στο σπίτι σου για εφτά μήνες και εμείς ζούμε στο σπίτι σου για τα τελευταία 44 χρόνια. Όμως γνωρίζεις πολύ καλά ότι δεν ήταν επιλογή μας να ζούμε στο σπίτι σου.\nΑγαπητές μας Λένια, Ιωάννα και Ντίνα και αγαπητή μας φίλη Χαρούλα! Ο σύζυγος μου Mustafa, ο γιος μου Shevki και εγώ σας ευχόμαστε υπομονή, γνωρίζοντας το μεγάλο πόνο και το μεγάλο κενό που δημιούργησε ο θάνατος του κυρίου Άκη – μοιραζόμαστε τη θλίψη σας και σας στέλνουμε την αγάπη μας…»\n(LEYLA KIRALP – 19.7.2018)\nPhoto: Mr. Akis…\n(*) This article was published in the POLITIS newspaper on the 26th of August 2018, Sunday. The same article was published in the YENİDÜZEN newspaper in Turkish on the 23rd of July 2018 and here is the link:\nPosted by Sevgul Uludag at 4:34 PM\nMemories of a Turkish Cypriot about Dr. Costas Had...\nΑναμνήσεις ενός Τουρκοκυπρίου για τον Δρ. Κώστα Χα...\n“Another Cypriot saying goodbye with longing to hi...\n«Ακόμα ένας Κύπριος αποχαιρετά με καημό το σπίτι τ...\nThe story of Sultan: A hidden tragedy…\n«Θεέ μου! Πάρε παρακαλώ τη ζωή μου...»


Σε πείσμα του κορωνοϊού υπάρχουν και καλά νέα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΘα αρχίσω σήμερα με μια σειρά από θετικές ειδήσεις σε πείσμα του κορωνοϊού που ακόμα είναι εκεί έξω και καραδοκεί.\nÓôéãìéüôõðï áðü êáôÜóôçìá åóôßáóçò óôï ËïõôñÜêé ôçí ÄåõôÝñá 3 ÌáÀïõ 2021. Ç åóôßáóç "åðÝóôñåøå" ýóôåñá áðü Ýîé ìÞíåò, ìå áõóôçñÜ ìÝôñá, áðïóôÜóåéò, ìÜóêåò, êüóìï óôï 50% êáé ìüíï Ýîù êáé ùñÜñéï. (EUROKINISSI/ÃÉÙÑÃÏÓ ÊÏÍÔÁÑÉÍÇÓ)\nΘα αρχίσω σήμερα με μια σειρά από θετικές ειδήσεις σε πείσμα του κορωνοϊού που ακόμα είναι εκεί έξω και καραδοκεί. Πρώτα απ΄όλα αυτό θα σας πω αυτό που μετρούν κυρίως οι ειδικοί και τους κάνουν να αισιοδοξούν. Δεν είναι τυχαίο φερ΄ειπείν ότι την Κυριακή είχαμε μικρό αριθμό εισαγωγών στα νοσοκομεία. Κάπου 73. Τον μικρότερο των τελευταίων έξι μηνών. Το ίδιο συνέβη και την Δευτέρα και χθες την Τρίτη. Έτσι τα εξιτήρια, εξηγεί η καθηγήτρια Εντατικολογίας Αναστασία Κοτανίδου, είναι πλέον πολύ περισσότερα από τις εισαγωγές με αποτέλεσμα να αποκλιμακώνεται η πίεση στο ΕΣΥ και κυρίως στα νοσοκομεία αναφοράς. Η μείωση των εισαγωγών στα νοσοκομεία είναι αποτέλεσμα των εμβολιασμών.\nΟ αριθμός των νέων κρουσμάτων είναι σταθερά τριψήφιος και κάτω από το 900 (συγκεκριμένα 835) και οι θάνατο 22. Υπάρχει σαφής μείωση του αριθμού των διασωληνωμένων (343), αν και όπως λένε οι ειδικοί η μείωση θα αργήσει ακόμα να φανεί. Θα πρέπει επίσης να πιστωθεί στα θετικά της αντιμετώπισης της πανδημίας το γεγονός ότι παρατηρήθηκαν πτωτικές και σταθεροποιητικές τάσεις την εβδομάδα 7-13 Ιουνίου στο ιικό φορτίο του κορωνοϊού στα αστικά λύματα των 6 από τις έντεκα (6/11) περιοχών που ελέγχθηκαν από το Εθνικό Δίκτυο Επιδημιολογίας Λυμάτων του ΕΟΔΥ. Καθαρά πτωτικές μεταβολές παρατηρήθηκαν στα Ιωάννινα (-66%) και στην Περιφέρεια Αττικής (-47%), ενώ οριακές ήταν οι μειώσεις στη Θεσσαλονίκη (-27%) και στην Ξάνθη (-19%).\nΟι εμβολιασμοί συνεχίζονται σύμφωνα με το πρόγραμμα και υπάρχει μια παράκληση των ειδικών την οποία σας την μεταφέρω πάραυτα: «Να σταματήσει ο σχολιασμός των εμβολίων , δηλαδή ποια είναι καλά και ποια όχι, ποια έχουν παρενέργειες κτλ. Όλα τα εμβόλια», τονίζουν, «που έχουν εγκριθεί, είναι καλά και να τρέξουν οι ανεμβολίαστοι να εμβολιαστούν ώστε να κτισθεί το τείχος ανοσίας». Πότε θα γίνει αυτό; Εάν ακολουθηθεί κατά γράμμα το πρόγραμμα των εμβολιασμών τότε στα μέσα καλοκαιριού θα έχουμε αποκτήσει το πολυπόθητο τείχος ανοσίας.\nΗ δε επίτροπος Υγείας Στέλλα Κυριακίδου λέει ότι πάνω από το 42% των Ευρωπαίων έχει λάβει δεύτερη δόση εμβολίου για τον κορωνοϊό και προσθέτει: «25.000.000 εμβολιασμοί λαμβάνουν χώρα κάθε εβδομάδα κάτι το οποίο αποτελεί σημαντικό επίτευγμα και περιμένουμε να συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός». Επισήμανε ότι «βλέπουμε τα αποτελέσματα των εκστρατειών των μαζικών εμβολιασμών».\nΤο επόμενο ταξίδι του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι, μαθαίνω στο Κάιρο. Θα βρεθεί, στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα την Δευτέρα και θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίση. Η επίσκεψη θεωρείται σημαντική, μετά τις εξελίξεις στις τουρκο-αιγυπτιακές σχέσεις, στις εξελίξεις στη Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Αν και το πρόγραμμα του Πρωθυπουργού στην Αίγυπτο δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί, δεν αποκλείεται να επισκεφθεί και την Αλεξάνδρεια.\nΌταν ο βρετανός προσφέρει καφέ αντί για… τσάι\nΟ υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος συνάντησε προχθές στην έδρα του ΝΑΤΟ τον Βρετανό υπουργό Άμυνας Μπεν Ουάλας. Γνωρίζονταν βλέπετε, από καιρό, είχαν συχνή όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας διαδικτυακή επικοινωνία και γενικά είχε αναπτυχθεί ανάμεσά τους μια φιλική σχέση: «Θες σε κεράσω καφέ», είπε ο κ. Ουάλας στον κ. Παναγιωτόπουλο, μόλις κάθισαν να συνομιλήσουν: «Πάει χάλασε ο κόσμος. Εγώ ήρθα εδώ για να πιούμε τσάι, εγγλέζικο τσάι, cup of tea και εσύ μου λες για καφέ; Τι πράγματα είναι αυτά;» απάντησε έκπληκτος ο κ. Παναγιωτόπουλος.\nΤελικά προσφέρθηκε και καφές και τσάι και σε κάποια στιγμή οκ.. Παναγιωτόπουλος είπε στον κ. Ουάλας συγχαρητήρια για τη νίκη της Αγγλίας στο Euro. Γιατί μπορεί να γίνεται Διάσκεψη Κορυφής στο ΝΑΤΟ, να συζητούν για τις σχέσεις τους με τη Ρωσία, την Κίνα, να προβληματίζονται τι θα γίνει στο Αφγανιστάν μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ, αλλά το Euro, έρχεται πρώτο στα ενδιαφέροντα των υπουργών: «Είμαι Σκωτσέζος εγώ, αλλά χαίρομαι όταν νικούν βρετανικές ομάδες», είπε γελώντας ο κ. Ουάλας, ο οποίος θα επισκεφθεί ίσως τον άλλο μήνα στην Αθήνα.\nΗ συνάντηση των δύο αεροπλανοφόρων\nΑμέσως μετά έγινε μια αποκάλυψη. Ίσως να είναι από τις σπάνιες φορές που ένα γαλλικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο μετείχε σε κοινές ασκήσεις με βρετανικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο. Τα δύο «θηρία» το Charle de Gaulle και το HMS Queen Elizabeth συναντήθηκαν, εκεί κοντά στην Κύπρο και έκαναν ασκήσεις συνεκπαίδευσης. Ποιος το ελληνικό ενδιαφέρον με τα δύο αυτά θηρία; Διαθέσαμε φρεγάτες για πλοία συνοδεία τους!\nΠαρ ολίγον εκλογές με κομπιούτερ της ΕΥΠ\nΞεφυλλίζοντας το βιβλίο του Ανδρέα Δρυμιώτη, του ανθρώπου που βρισκόταν στο τιμόνι των εκλογικών αναμεταδόσεων, με τίτλο, «40+1 Νύχτες Εκλογών» (εκδόσεις Καστανιώτη) βρήκα ότι ο πρώτος που σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικούς υπολογιστές στην καταμέτρηση των ψήφων των βουλευτικών εκλογών δεν ήταν άλλος από τον Παύλο Μπακογιάννη. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος επιχείρησε να εισαγάγει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές στα αποτελέσματα των εκλογών. Και η πρώτη προσπάθεια ξεκίνησε το 1977. Επικοινώνησε λοιπόν τηλεφωνικώς με τον κ. Δρυμιώτη, που τότε ήταν διευθυντής σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες πληροφορικής στην Ελλάδα και τον ρώτησε εάν υπήρχε δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν υπολογιστές για τη συγκέντρωση και μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Το τι ακολούθησε ουδείς πολιτικός μπορεί να το φανταστεί…\nΟ κ. Δρυμιώτης του απάντησε ότι μπορούσε η εταιρία του να αναλάβει αυτό το έργο (πρωτόγνωρο για τα εκλογικά χρονικά της χώρας) με την προϋπόθεση να χρησιμοποιείτο ένας ειδικός υπολογιστής, τότε τελευταίας τεχνολογίας, ο υπολογιστής UNIV ACV 1110, που τον Σεπτέμβριο του 1977 είχε εγκατασταθεί στην… Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (σημερινή ΕΥΠ). Ήταν ότι πιο σύγχρονο διέθετε η χώρα σε κομπιούτερ και τον χρησιμοποιούσε μόνον η ΕΥΠ.\nΟ Παύλος Μπακογιάννης, όπως περιγράφει ο συγγραφέας του βιβλίου «ήταν πολύ ευγενής για να πει ότι όλα αυτά είναι ανοησίες», αλλά επεσήμανε ότι εκλογικά αποτελέσματα επεξεργασμένα από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της ΕΥΠ δεν θα ήταν αποδεκτά από κανέναν. Η ιδέα όμως της χρησιμοποίησης ηλεκτρονικού υπολογιστή δεν εγκαταλείφθηκε (άλλωστε σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες τον χρησιμοποιούσαν). Εν καιρώ (με διάφορους πειραματισμούς) οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές άρχισαν να μεταδίδουν με ακρίβεια τα αποτελέσματα των εκλογών σε όλη την επικράτεια και βεβαίως τους σταυρούς των υποψηφίων και τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή. Μόνον που οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν εγκατεστημένοι στο υπουργείο Εσωτερικών και όχι στην ΕΥΠ.\nΟ Φραγκογιάννης στην Διαβαλκανική και το δείπνο Ερντογάν\nΣτην Αττάλεια για την Διαβαλκανική Διάσκεψη Κορυφής, εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη θα βρίσκεται από σήμερα ο υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για την οικονομική διπλωματία Κώστας Φραγκογιάννης, Πρόκειται για μια σημαντική συνάντηση στην οποία θα αναπτυχθούν οι ελληνικές θέσεις στα Βαλκάνια. Δύο δείπνα στο περιθώριο της Διάσκεψης έχουν τη σημασία τους. Το πρώτο είναι το δείπνο που παραθέτει ο Τούρκος ομόλογος του Κώστα Φραγκογιάννη και έτσι θα υπάρξει η ευκαιρία, μερικά μόλις 24ωρα μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν στο ΝΑΤΟ να συνεχιστούν οι συνομιλίες για θέματα γενικότερου οικονομικού περιεχομένου και το δεύτερο είναι το δείπνο που παραθέτει ο Ερντογάν προς τους συμμετέχοντας στη Διαβαλκανική. Νεότερα προσεχώς.\nΗ επόμενη ημέρα στο Αιγαίο\nΉταν ζόρικες οι ημέρες του περασμένου Μαΐου στο Αιγαίο με την Πολεμική Αεροπορία να ήταν συνεχώς σε επαγρύπνηση για την απόκρουση εναέριων εισβολέων. Συγκεκριμένα ολόκληρο τον Μάιο, 153 τουρκικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν 418 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, 155 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, δύο υπερπτήσεις σε νησιά και σε δέκα περιπτώσεις υπήρξαν μάλιστα και εικονικές αερομαχίες κατά τη διάρκεια των αναχαιτίσεων. Αυτά όμως συνέβησαν τον περασμένο μήνα, όπως τα καταγράφει το ΓΕΕΘΑ.\nΤι όμως άλλαξε στο Αιγαίο, μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν; Την επομένη ημέρα της συνάντησης εάν εξαιρέσουμε ένα ελικοφόρο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας CN-325 που εισήλθε στον εθνικό εναέριο χώρο και ένα ζεύγος F-16 που έμεινε ελάχιστα στο FIR Αθηνών, υπήρχε σχετική ηρεμία στους ουρανούς του Αιγαίου. Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε ένα ήσυχο καλοκαίρι γιατί τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και κυρίως αυτά της Πολεμικής Αεροπορίας το δικαιούνται ίσως περισσότερο από τον καθένα μας.\nΑφού έγινε λόγος για την Πολεμική Αεροπορία, έχω να σας πω και τούτο. Τούτες τις ημέρες η «Τανάγρα ξαναζωντανεύει», όπως λέει και ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος. Στην 114 Πτέρυγα Μάχης γίνονται πυρετωδώς εργασίες για να υποδεχτεί, τον Ιούλιο (περίπου στο μέσο του μήνα) το πρώτο Rafale. Η επίσημη τελετή παραλαβής του θα γίνει βεβαίως στη Γαλλία.\nΣτην Ελλάδα θα έρχονται με ρυθμό ένα κάθε μήνα. Επιπλέον στο υπόστεγο της 331 Μοίρας επικρατεί «οργασμός» εργασιών. Μέσα σε αυτό το υπόστεγο της 114 Πτέρυγας Μάχης καταβάλλονται προσπάθειες προκειμένου να αυξηθούν οι διαθεσιμότητες των Mirage-20005. Επιπλέον το τελευταίο διάστημα υπήρξε και φιλοξενία στην Τανάγρα αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών. Ήταν, η Τανάγρα μου λέει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας «ένα είδος μελαγχολικού ησυχαστηρίου και μετατρέπεται σε χώρο καθημερινής γιορτής και προσμονής».\n«Μητσοτάκης γιοκ» ξανά από Ερντογάν – Τι διακυβεύεται στη Σύνοδο | 28.06.2022 - 19:10


ΤΑΥΡΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ 6-7-2018\nΑρχική σελίδα Ωροσκόπιο Ημερήσιο Ωροσκόπιο Ταύρος Ημερήσιο Ωροσκόπιο 6-7-2018\n<p>Δεν θα πρέπει να βιαστείτε να δώσετε τις απαντήσεις και την προσφορά σας, από όπου και να σας την ζητούν. Είτε είναι παλιός έρωτας ή κάποιο καινούργιο πρόσωπο, εσείς κρατήστε…χαρακτήρα! Μόνο έτσι θα αναγκάσετε αυτούς που θέλουν κάτι αληθινό από εσάς, να το κατακτήσουν τελικά.\nΈνα χαμόγελο απλώνεται σήμερα στο πρόσωπο σας ενώ παρουσιάζονται ευκαιρίες για να εξοικονομήσετε χρήματα από κάποια συναλλαγή. Η...\nΤαύρος Ημερήσιο Ωροσκόπιο 28-8-2014\nΜία καινούργια γνωριμία σας εξάπτει το ενδιαφέρον, αλλά δεν πρέπει να βιαστείτε. Η εμπιστοσύνη θέλει κι άλλο χρόνο για να καλλιεργηθεί,...


Εργατική Αλληλεγγύη - Κάτω τα χέρια από τα Νοσοκομεία\nΕνδεικτικό του αναβρασμού που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία ήταν το μαζικό συλλαλητήριο των υγειονομικών στο υπουργείο Υγείας, στα πλαίσια της 24ωρης απεργίας της ΟΕΝΓΕ και της 6ωρης στάσης εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ. Με συμμετοχή πάνω από 2000 εργαζομένων δόθηκε μια πρώτη μαζική απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης που βάζει επιτακτικά στις συνδικαλιστικές ηγεσίες την ανάγκη για συνέχεια και κλιμάκωση.\n“Η σημερινή μας συγκέντρωση δείχνει τη δύναμη που μπορεί να συγκρουστεί με την πολιτική της διάλυσης που θέλει να επιβάλει η συγκυβέρνησης και η τρόικα. Αυτή η δύναμη είναι εδώ, δε θα σταματήσει, έχει να κλιμακώσει. Οσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι σταθεροποίησαν την κατάσταση, η αλήθεια είναι ότι είναι πιο αποσταθεροποιημένη και δε ξέρουν πώς θα λύσουν τα αδιέξοδά τους. Είναι αδύναμοι, η δύναμη είναι με τη δική μας μεριά. Οπως σε κάθε νοσοκομείο το προηγούμενο διάστημα υπήρχαν κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις, μπορούμε να κλιμακώσουμε με πρώτο σταθμό τη πρωτομαγιά με πανεργατική απεργία. Κλιμακώνοντας απεργιακά, να τους ανατρέψουμε”, είπε μεταξύ άλλων ο Κώστας Καταραχιάς, γραμματέας του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείο Αγ.Σάββας, στο χαιρετισμό του στη συγκέντρωση.\nΤο παρών έδωσαν εργαζόμενοι από το Ασκληπιείο της Βούλας, το Γενικό Νοσοκομείο Πατησίων, το Λαϊκό Νοσοκομείο, το Γεννηματα, το ΕΛΠΙΣ, τον Αγ. Σάββα, το Δρομοκαΐτιο, το Θριάσιο, το Αμ. Φλέμινγκ, το Αγ.Όλγα, το ΓΟΝΚ, το Δαφνί, τον ΟΚΑΝΑ, αλλά και το Νοσοκομείο του Αγρινίου.\nΟι διαδηλωτές των νοσοκομείων ενώθηκαν με απεργούς του δημόσιου τομέα, που συμμετείχαν στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ στην πλ.Κλαυθμώνος και πορεύτηκαν προς τη Βουλή.\nΑντίστοιχες συγκεντρώσεις και πορείες έγιναν την ίδια μέρα σε πολλά μέρη της Ελλάδας. “Δεκάδες εργαζόμενοι από τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης συγκεντρωθήκαμε στην υγειονομική περιφέρεια” μας μετέφερε ο Γιάννης Κούτρας, γιατρός και μέλος του Δ.Σ της ΕΝΙΘ. “Σημαντική ήταν η παρουσία εργαζομένων από το ΨΝΘ και το Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων. Μάλιστα μετά από κάλεσμα αρκετοί απεργοί ενώθηκαν με τους 5μηνίτες συμβασιούχους του ΕΣΠΑ που πραγματοποιούσαν στάση εργασίας και συγκέντρωση. Ήταν η συνέχεια των κινητοποιήσεων μετά και τη μεγάλη διαδήλωση της προηγούμενης βδομάδας, όπου εκατοντάδες εργαζόμενοι από το ΑΧΕΠΑ, το Γεννηματά, το Ιπποκράτειο αλλά κι από νοσοκομεία της Αλεξανδρούπολης, του Διδυμότειχου και την Ξάνθης, διαδηλώσαμε από τον Κόμβο της Ευαγγελίστριας μέχρι την Περιφέρεια.”\nΕντυπωσιακή ήταν η συγκέντρωση και η διαδήλωση στην Πρέβεζα, όπου χιλιάδες κάτοικοι της περιοχής ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των εργαζομένων του νοσοκομείου.\nΤο νοσοκομείο μας έχει αφεθεί στην τύχη του, είναι ένα στάδιο πριν το κλείσιμο. Παρότι ο υπουργός έλεγε ότι δεν κλείνει το Πατησίων, η παθολογική και η καρδιολογική είναι αυτή τη στιγμή κλειστές. Ενα νοσοκομείο χωρίς αυτά τα τμήματα είναι κλειστό.\nΤο σχέδιο τους είναι σαφώς η υποβάθμισή του, που δε θα κάνει εφημερία, θα είναι κάτι σαν παράρτημα στο Αγία Ολγα, να δουλεύει μόνο η χειρουργική κλινική. Για μας αυτό είναι η αρχή του κλεισίματος, γιατί σκέτη χειρουργική δεν στέκεται. Το σημείο του νοσοκομείου είναι φιλέτο για κάθε ιδιώτη, ό,τι πρέπει για να πουληθεί. Είμαστε εδώ και τρία χρόνια στο δρόμο, προσπαθούμε με κάθε τρόπο, με κινητοποιήσεις, με συναντήσεις με τους υπεύθυνους που μας κοροϊδεύουν όπως φαίνεται.\nΟ κόσμος είναι με το μέρος μας, γιατί αν κλείσει ένα νοσοκομείο δεν είναι κακό μόνο για τους εργαζόμενους είναι για όλη τη γειτονιά. Ολοι πρέπει να είναι με τα νοσοκομεία. Σε λίγο ο κόσμος δε θα έχει ούτε γιατρό, θα πεθαίνει αβοήθητος. Είναι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί. Με κάθε τρόπο πρέπει να συνεχίσουμε, να πιέζουμε και να φωνάζουμε. Πλήττεται όλη η κοινωνία, αλλά η υγεία είναι αγαθό αδιαπραγμάτευτο. Είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό που πρέπει να διαφυλάξουμε.\nΣτράτος Τσελάς, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Γενικού Νοσοκομείου Πατησίων\nΣτο Ασκληπιείο Βούλας έχει ξεκινήσει η ιστορία με τις επιτροπές ελέγχου, υπάρχει προσπάθεια με απόφαση συνέλευσης να το σταματήσουμε, αλλά ήδη έχει μπει σε διάφορους χώρους. Το αποτέλεσμα μετά τη διαμαρτυρία μας στο διοικητή είναι να δούμε τι περίπου κοιτάει και πραγματικά κοιτάει τα πάντα.\nΠαραβιάζοντας ακόμα και προσωπικά δεδομένα κοιτάει τι άδειες μπορεί να έχει πάρει ένας εργαζόμενος μέχρι και εξετάσεις ασθενών διαγνωσμένες μάλιστα που παραβιάζει το ιατρικό απόρρητο, πληρότητα στα τμήματα, τις εισπράξεις στα ταμεία, τα πάντα και τα ωράρια για λόγους τρομοκρατίας.\nΕπιδιώκουν την κατηγοριοποίηση των εργαζομένων και των νοσοκομείων με στόχο συγχωνεύσεις, απολύσεις, κλεισίματα νοσοκομείων και τμημάτων. Προσπαθούμε να το παλέψουμε με συμμετοχή του κόσμου από τα κάτω και ενημέρωση, με δυνατές γενικές συνελεύσεις, με προσπάθειες να ξεπερνάμε από κάτω το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό που μας πάει στο γκρεμό.\nΧρειάζεται να καταλάβουμε όλοι τι σημαίνει η επίθεση, να έχει ο κόσμος μια δυο νίκες και να αποκτήσει περισσότερη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Έτσι θα ανοίξει και ο δρόμος να μπορέσει να δημιουργήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα που να ενώσει όλη την εργατική τάξη κι όχι μόνο αποκομμένα τα νοσοκομεία ή τον κάθε κλάδο, γιατί έτσι μπορεί να πετύχουμε και πραγματικές ανατροπές λύνοντας και πολιτικά το ζήτημα και στο επίπεδο των αιτημάτων\nΔημήρης Γαρδικλής, νοσηλευτής Ασκληπιείο Βούλας


SEMILAC CAT EYE 613 BLUE 7ml\n8,07€ Οι τιμές είναι χωρίς Φ.Π.Α\nΚωδικός Προϊόντος: 11773\nΔιακρικτικό αποτέλεσμα Cat Eye, που ταιριάζει περισσότερο στους ήρεμους χαρακτήρες με εκλεπττυσμένο γούστο! Το Semilac Cat Eye είναι ένα ημιδιαφανές ημιμόνιμο βερνίκι, που σας επιτρέπει να δημιουργείτε τρισδιάστατες εικόνες με εφέ cat-eye.\n1. Πριν από την εφαρμογή του Semilac Cat Eye, προετοιμάζουμε τα νύχια όπως και για ένα κλασικό, ημιμόνιμο ή τζελ μανικιούρ. Πρώτα, απομακρύνουμε τα επωνύχια, δίνουμε την πλάκα το επιθυμητό σχήμα και απολιπαίνουμε με το cleaner.\n2. Εφαρμόζουμε μια λεπτή στρώση βάσης και στη συνέχεια πολυμερίζουμε στη λάμπα (ο χρόνος πολυμερισμού εξαρτάται από την ισχύ της λάμπας).\n3. Επιλέγετε το αγαπημένο σας ημιμόνιμο βερνίκι, εφαρμόζετε μια λεπτή στρώση και πολυμερίζετε στη λάμπα. Για μεγαλύτερη κάλυψη, μπορείτε να εφαρμόσετε μια δεύτερη στρώση και να πολυμερίσετε ξανά. Εφαρμόστε το Semilac Cat Eye στα βαμμένα νύχια, εφαρμόστε το μαγνήτη και δημιουργήστε την λάμψη. Όταν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό για εμάς, το πολυμερίζετε στη λάμπα.\n4. Προκειμένου να "κλειδώσετε" το εφέ, εφαρμόζετε top coat και πολυμερίζετε.


Γιατί δεν πρέπει να φορτίζεις το κινητό σου το βράδυ - POPAGANDA\nΓιατί δεν πρέπει να φορτίζεις το κινητό σου το βράδυ\nΈνας παγκόσμιος αγώνας του 21ου αιώνα φαίνεται να είναι το συνεχές κυνήγι για ισχύ. Και όχι δεν έχει να κάνει με την πολιτική ή την οικονομική δύναμη αλλά με μια ηλεκτρική πρίζα, αυτή που φορτίζουμε τα smartphones μας.\nΗ μπαταρία των gadget μας «κρατάει» το πολύ μια μέρα συνήθως, και πάντα τελειώνει όταν τα χρειαζόμαστε, όπως όταν πρέπει να κάνεις ένα τηλεφώνημα ή να φωτογραφίσεις το δείπνο σου για να το ανεβάσεις στο «στόρι» του Instagram.\nΚαθώς η μέρα μας είναι πολυάσχολη και τα πρωινά μας μες στην βιασύνη, τείνουμε να αφήνουμε το κινητό στην φόρτιση όλο το βράδυ – για το οποίο, φυσικά, αισθανόμαστε ένοχοι μετά.\nΥπάρχει όμως ένας πολύ καλός λόγος που δεν πρέπει να το κάνουμε και αυτό γιατί μπορεί να μειώσει σημαντικά την αντοχή της μπαταρίας του κινητού.\nΜια πρόσφατη έρευνα εξηγεί ότι η διάρκεια της κάθε μπαταρίας επηρεάζεται με το που χρησιμοποιούμε για πρώτη φορά τις συσκευές, σύμφωνα με το The Sun, περιλαμβανομένου και αυτών του κινητού μας τηλεφώνου.\nΜε το να φορτίζεις το smartphone σου όλο το βράδυ αυξάνεται ο χρόνος που η συσκευή είναι συνδεδεμένη σe τροφοδοσία ρεύματος, γεγονός που έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στην διάρκεια της μπαταρίας σε σύγκριση με αν το φόρτιζες μόνο όσο χρειάζεται.\nΟ Hatem Zeine, ιδρυτής του Ossia, ενός τεχνολογικού προγράμματος ασύρματης φόρτισης, δήλωσε στην Time:\n«Αν το σκεφτείς, το να φορτίζεις το κινητό σου ενώ κοιμάσαι είναι σαν να το φορτίζεις 3-4 μήνες τον χρόνο. Αν και οι κατασκευαστές κάνουν τα πάντα για να καλύψουν αυτό το σενάριο, αυτή η διαδικασία μειώνει αισθητά και αναπόφευκτα την δυναμική της μπαταρίας του κινητού.»\nΈτσι, απόψε θα ήταν καλό να αφήσεις λίγο το κινητό σου να «ξεκουραστεί».


Παιδεία: Όχι γράμματα, αλλά «δράσεις» - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\n Τελευταία ενημέρωση: 05-06-2015 | 12:00:16 - Πρώτη δημοσίευση: 05-06-2015 | 12:00:16\nΤα «άχρηστα προγράμματα» όμως παραμένουν. Μόνο που στην εκπαίδευση τα βάφτισαν «δράσεις». Δράση. Ιδού η μαγική λέξη που συγκλονίζει τα σημερινά σχολειά. «Κάντε μία δράση», ακούς κι ανατριχιάζεις. Μία δράση για την ξενοφοβία, για τον ρατσισμό, για τον σεβασμό στην ετερότητα. Η νεοεποχίτικη σαχλαμάρα βρήκε πεδίον δόξης λαμπρόν. Μην διδάσκετε, κάντε δράσεις! Ο δάσκαλος που διδάσκει, που μαθαίνει στους μαθητές του γράμματα, για να το πω απλά, είναι ξεπερασμένος, ανεπαρκής, ίσως και επικίνδυνος για το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» τους. (Παραθέτω κάτι από έναν παλαιότερο παιδαγωγό, για τον σκοπό του σχολείου, ο οποίος δεν ανήκε στην «αντίδραση», αλλά θεωρείται από τους αρχηγέτες της «πρωτοπορίας».\n«Το σχολείο διδάσκοντας συστηματικά στο παιδί τ’ αγαθά του πολιτισμού του και γνωρίζοντάς του τον τόπο του, κάνει συνειδητή, συστηματοποιεί και απλώνει την εθνική μόρφωση που παίρνει κάθε παιδί από την εξωσχολική του ζωή». Το κείμενο μιλά για εθνική μόρφωση και είναι από το δυσεύρετο βιβλίο «πάρεργα και μελέτες», του Αλ. Δελμούζου, σελ 42. Αλλά ποιος προσέχει σήμερα τους παλιούς δασκάλους;).\nΟ δάσκαλος πια δεν πρέπει να μεταδίδει γνώσεις. «Έχει μεταδοτικότητα» έλεγαν παλαιότερα, όταν ήθελαν να τον επαινέσουν, ενώ σήμερα πρέπει να είναι επικοινωνιακός, να «κάνει δράσεις». Δεν έχει σημασία, αν μες στην τάξη ματώνεις κυριολεκτικά, για να διδάξεις την μάχη στα Δερβενάκια ή την διαίρεση κλασμάτων. Αυτό δεν φαίνεται, δεν αξίζει κιόλας. Η περιρρέουσα ηττοπάθεια, απογοήτευση και παραίτηση θεωρεί σχεδόν χάσιμο χρόνου και ματαιοπονία την μάθηση. Δουλειά, δηλαδή πρόσληψη στο Δημόσιο, δεν εξασφαλίζουν τα… γράμματα.\nΓιατί να τα τυραννούμε τα μοσχοαναθρεμμένα βλαστάρια μας, γιατί να καθόμαστε δίπλα τους, βοηθώντας τα στο διάβασμα; Πόσο πιο ευχάριστα περνάει η ώρα, όταν τα παιδιά στήνονται στο διαδίκτυο, άφωνα και ανύπαρκτα, κι εμείς οι γονείς, ανενόχλητοι, απολαμβάνουμε στον καναπέ τις ηδονικές αναθυμιάσεις της τηλοψίας; Περισσότερη ώρα αφιερώνουμε στον κ. Λαζόπουλο, παρά στα παιδιά μας.\nΟι περισσότεροι γονείς, που κλωθογυρίζουν «τα σαράντα», ανδρώθηκαν την μαύρη δεκαετία του ’80, όπου ο υστερών σε κακοποιό ευρεσιτεχνία ένιωθε ότι κοροϊδοπιάνεται και αυτοαδικείται. Αυτό που η λαϊκή θυμοσοφία συνόψισε ευθύβολα στο απόφθεγμα: «τα λίγα βγαίνουν με κόπο, τα πολλά με κόλπο». Τότε που βασίλευαν οι κλαδικές και οι γάγγραινα του συνδικαλισμού και η Παιδεία, από παίδευση και μόχθο, κατάντησε… χαβαλές και «κεκτημένα δικαιώματα», μπορούσε ο γιος ή η κόρη του «οπαδού της αλλαγής» να ξεκινήσει από την πρώτη δημοτικού και να πάρει απολυτήριο λυκείου, χωρίς να γνωρίζει για παράδειγμα προπαίδεια ή να ξεχωρίζει το ουσιαστικό από το επίθετο.\nΚαι η εκπαίδευση, το σχολείο, τούτη την εποχή, που οι γονείς παραιτήθηκαν ή είναι αδιάφοροι, έγινε, όπως είπαμε, σχολείο της… δράσης. Με βιβλία, μνημεία ανοησίας, με βομβαρδισμό νέων τεχνολογιών, με ηγεσία πρώην «κοσμοπολιτών της μιας πεντάρας», το σύνθημα είναι: Δράση. Αφήστε τα θρανία, τον πίνακα και ξεχυθείτε στους δρόμους και στα σοκάκια. Μόνο μάθημα να μην γίνεται.\nΟ καλός ο δάσκαλος είναι της… δράσης. Αν πάρεις δε, και μία δράση για την ξενοφοβία και τον ρατσισμό ή, αν είσαι…«υπέρ-δραστικός» για την ομοφυλοφιλία, μπορεί να γίνεις και υπουργός Παιδείας. (Μου έλεγε φοιτήτρια του παιδαγωγικού τμήματος Θεσσαλονίκης ότι πρότεινε να αναλάβει εργασία με θέμα την προσφορά της Εκκλησίας την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Κινδύνευσε με αποβολή από την σχολή. Η επανίδρυση, όπως έλεγε και ο, αφωνότερος των ιχθύων και απραγέστερος των βατράχων, πρώην πρωθυπουργός Καραμανλής, του κράτους, πρέπει να ξεκινήσει ένα πολύ απλό νόμο: Απόλυση όλων των, τύπου Ρεπούση, Γραικύλων που μαγαρίζουν τις σχολές, στις οποίες φοιτούν οι αυριανοί δάσκαλοι και καθηγητές, και διαγωνισμός νέος που θα περιέχει και το εξής ερώτημα: σέβομαι το νυν Σύνταγμα της Ελλάδος; Ορκίζομαι ότι δεν θα προδώσω την πατρίδα;).\nΤώρα. Προσωπικά επειδή μου αρέσουν οι ρωμαϊκες «δράσεις» έχω να προτείνω κάποιες στους έχοντας ώτα συναδέλφους.


Αννα Δαμιανίδη: Πολιτική βία, φόβος, ελπίδες και απελπισίες\nΟχι για απλή ανάγνωση...\nΤετάρτη βράδυ πήγα να ακούσω τις ομιλίες των Μανδραβέλη, Ψυχογιού και Δαφέρμου στη Νομική Σχολή. Πρώτη φορά πήγαινα στο καινούργιο κτίριο, από τον πεζόδρομο της Μασσαλίας, αλλά και στο παλιό είχα πολλά χρόνια να πάω Μόλις μπήκα στο αμφιθέατρο, μετάνιωσα. Έχω γκρίζα μαλλιά, κι εκεί μέσα είχε μόνο φοιτητές και φοιτήτριες, μέσος όρος ηλικία τα 20. Ντρεπόμουν όμως και να φύγω, ήμουνα στην πρώτη σειρά. Έμεινα.\nΤο θέμα ήταν η πολιτική βία. Οι τρεις ομιλητές είχαν τις απόψεις τους ο καθένας, ο Μανδραβέλης μίλησε για τη γλωσσική σύγχυση που ξεχειλώνει την έννοια της βίας και κατά κάποιον τρόπο νομιμοποιεί κάθε είδους αναίτια βία σαν απάντηση σε αυτά που ονομάζονται βία. Ο Ψυχογιός είπε ότι καλλιεργούμε υπερβολικά το θαυμασμό στη βία στην παιδεία και στις παραδόσεις μας. Και ο Δαφέρμος είπε ότι η βία είναι διάχυτη, υπάρχει ψυχολογική βία, εργατική βία, οικογενειακή βία κλπ, δηλαδή κατά κάποιο τρόπο έκανε περίπου αυτό που είχε υποστηρίξει ο Μανδραβέλης, ότι τα βαφτίζουμε όλα βία.\nΎστερα κουβέντιασαν με τα παιδιά, τα οποία βεβαίως ήταν ρομαντικά και αναφέρονταν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου με πολύ ενθουσιασμό. Ο Δαφέρμος είπε ότι το Πολυτεχνείο ήταν μια εντελώς ειρηνική εξέγερση σε βίαιες συνθήκες. Ο Ψυχογιός προσπάθησε, όπως κάνει συχνά, να τους εξηγήσει ότι δεν πρέπει να το ζηλεύουν το Πολυτεχνείο και την έξαρσή του γιατί έγινε μετά από μια περίοδο μεγάλης καταπίεσης. Περνούσαμε άσχημα στη χούντα, είπε. Ναι, αλλά είχαμε ελπίδες, είπε ο Δαφέρμος πολύ χαμογελαστός, και τα παιδιά χειροκρότησαν.\nΚι αυτό με πίκρανε, ίσως επειδή ήταν και ο γιος μου στο ακροατήριο. Αυτή η φράση και αυτή η αντίδραση πιστεύω ότι είναι στη βάση μιας παρεξήγησης που ερμηνεύει και όσα συνέβησαν σε λίγο.\nΓιατί χειροκροτήσανε τα παιδιά; Δεν έχουν αυτά ελπίδες; Είχαμε εμείς περισσότερες; Σκέφτηκα να σηκωθώ να πω ότι δεν είχαμε όλοι ελπίδες, ότι τώρα περνάνε καλύτερα, ότι εμείς πλήτταμε θανάσιμα, ότι δεν θέλαμε ψωμί κι ας φωνάζαμε Ψωμί Παιδεία Ελευθερία.–ψωμί υπήρχε- τους Ρολινγκ Στόουνς θέλαμε, τα ενδιαφέροντα πράγματα που συνέβαιναν στον κόσμο. Κι ότι δεν ήταν και τόσο μη βίαιο το Πολυτεχνείο, γιατί είχαμε σπάσει ένα σωρό αντικείμενα, δεν είχαμε αφήσει πόδι σε καρέκλα ή τραπέζι. Τα σκεφτόμουνα, αλλά δεν μιλούσα, θυμόμουνα πόσο γκρίζα είναι τα μαλλιά μου και πόσο σαν τη μύγα μες στο γάλα ήμουνα εκεί μέσα.\nΤότε περίπου μπήκανε μέσα οι τραμπούκοι, κάτι τύποι με μαύρα ρούχα και κράνη στο χέρι, κι άρχισαν να βρίζουν. Θέλουμε να διαβάσουμε ένα κείμενο, είπαν, έπιασαν το μικρόφωνο κι έλεγαν κάτι για εικοσάχρονα παιδιά που μπήκαν φυλακή, κι ότι έφταιγε ο Πάσχος. Ξεφτίλες, λέγανε στα παιδιά, καλέσατε εδώ τον υπονομευτή του ασύλου! Δηλαδή κατηγορούσαν όλους εκεί μέσα για αυτό που έκαναν οι ίδιοι, γιατί αυτοί και καταργούσαν και υπονόμευαν το άσυλο.\nΜερικοί νεαροί τους είπαν να περιμένουν τη σειρά τους να μιλήσουν. Κι ένα παιδί τυφλό άρχισε να ουρλιάζει: Γιατί το κάνετε αυτό; γιατί χαλάτε αυτή τη συζήτηση; Είχε τόση ένταση που με πήρανε τα κλάματα. Ντρεπόμουνα να κλαίω έτσι στην πρώτη σειρά με τα γκρίζα μαλλιά μου, αλλά καλύτερα που έκλαιγα παρά να κατουριέμαι από φόβο.\nΦοβήθηκα. Αυτό το φριχτό αίσθημα που σου σφίγγει χαμηλά την κοιλιά, κατουριέσαι πάνω σου, αυτό με είχε πιάσει στην αρχή. Αυτό ήθελαν κι εκείνοι. Να φοβηθούμε. Εντάξει λοιπόν, εγώ τουλάχιστον ανταποκρίθηκα. Ίσως επειδή δεν ήμουνα και στα νερά μου.\nΤον αναγνώρισα το φόβο. Τον είχα ξανανιώσει πολλά χρόνια πριν, εκεί στη Νομική, Αθήνας και Θεσσαλονίκης, γιατί έμενα στην Αθήνα αλλά σπούδαζα στη Νομική Θεσσαλονίκης, και στα Πολυτεχνεία αμφοτέρων. Τότε που μας κυνηγούσαν οι μπάτσοι, επί χούντας.. Φοβόμουν πολύ. Μια μέρα είχα κοντέψει να κατουρηθώ από φόβο. Είχαμε πάρει ταξί για να το σκάσουμε από κάποιους που μας πλησίαζαν απειλητικά, και πόση αγωνία είχα μη μυρίσει ο ταξιτζής κάτι…\nΑυτός ο φόβος λοιπόν. Τόσα χρόνια μετά, στο ίδιο μέρος κατά κάποιο τρόπο, με το ίδιο θέμα. Οι τύποι απείλησαν λοιπόν καμπόσο, μέχρι που πέταξαν αυγά στον Πάσχο, κι έφυγαν. Κι όταν είδα τα αυγά να πέφτουν, μαζί με το ξάφνιασμα και το σοκ, ένιωσα και ανακούφιση, αυτό ήταν λοιπόν, τέλος, γλιτώσαμε τα χειρότερα.\nΣκουπίσαμε τον Πάσχο και τον πιάσανε αγκαζέ, ο Αλιβιζατος που ήταν σαν οικοδεσπότης συντετριμμένος, να τον πάνε όλοι μαζί σε μέρος ασφαλές. Δηλαδή, συγγνώμη, ποιο είναι το ασφαλές; Πού δεν έχει κράτος και εξουσία κάποια φασιστική ομάδα; Μπουλούκι ανεβήκαμε τη Μασσαλίας, μπουλούκι πήγαμε στη Σόλωνος και μπήκαμε σε ένα μπαρ, και πίναμε και πίναμε, και δεν συνερχόμασταν. Ήπια τρία πορτό, κι έμεινα και κουβεντιάσαμε ώρες, αλλά παρόλ’ αυτά τη νύχτα έμεινα ξύπνια, δεν μπορούσε να μου περάσει η ταραχή. Στριφογύριζα στο κρεβάτι και εκρήγνυνταν στο μυαλό μου φράσεις αγανάκτησης, και κυρίως η αίσθηση της αδικίας που επιφυλάσσει αυτή η χώρα σε ανθρώπους οι οποίοι κάνουν το έγκλημα να δημοσιεύουν κείμενα. Να πασχίζουν για τη σκέψη, να βάζουν την τέχνη τους, τα δυνατά τους, και η ανταμοιβή, αυγά στα μούτρα. Να πρέπει να φοβούνται να μιλήσουν. Να πρέπει να είναι ήρωες για να μπορούν να γράφουν. Κι έχουμε Δημοκρατία υποτίθεται. Πρέπει να είμαστε ευτυχείς που δεν είναι οι τύποι καθεστώς επίσημο.\nΞαγρυπνούσα και μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες από τις γιορτές της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων. Αυτά μας έβαζαν να κάνουμε στη χούντα. Τέτοια θεάματα τραγάνιζαν τα νιάτα μας. Ακούγαμε τραγούδια και μαθαίναμε για κινήματα στην Ευρώπη, την αμφισβήτηση των πάντων, ιδέες καινούργιες, ανατρεπτικές, συγκλονιστικές, κι εδώ είχαμε τον Πατακό. Πώς να πείσουμε τα σημερινά παιδιά να μη νοσταλγούν τις εξεγέρσεις μας; Οι γονείς μας τα κατάφεραν καλύτερα. Τον πόλεμο που έζησαν κανείς δεν τον ζήλεψε, κι ας είχε πολλούς ηρωισμούς. Αλλά βλέπεις άλλη η γοητεία της επανάστασης. Τρομάρα μας. Πώς να εξηγήσουμε ότι χάσαμε τόσα πράγματα που δεν αναπληρώθηκαν με το Πολυτεχνείο.\nΕγώ θα ήθελα να είμαι τώρα νέα. Να κάνω χορό, να μπορώ να διαβάζω και να ακούω ό,τι θέλω, να ντύνομαι όπως θέλω, να πηγαίνω σε μικτό σχολείο, να ξέρω ανθρώπους από την Αφρική και την Ασία. Να ταξιδεύω, να πηγαίνω Εράσμους, να μαθαίνω ξένες γλώσσες, να ψάχνομαι, να γνωρίζω παρέες από το Ίντερνετ, να μη φοβάμαι μήπως πέσω σε χαφιέδες που θα με προδώσουν και θα με καλέσει ο ασφαλίτης να με χτυπήσει και να με βιάσει. Να μην ασχολούμαι όπως τότε με την πολιτική, από απελπισία. Απελπισία είχαμε, όχι ελπίδα, γιατί δεν τα λες όλα κύριε Δαφέρμο;\nΑλλά ίσως εσύ να έλπιζες περισσότερο, δεν ξέρω. Ήσουν στέλεχος, στην Επιτροπή κατάληψης, μπορεί να ένοιωθες πολλές ελπίδες. Κι εγώ κείνη τη μέρα είχα ελπίδες, αλλά την επόμενη, για θυμήσου; Δεν είχες ενοχές ποτέ; Δεν σκέφτηκες ποτέ τους επόμενους μήνες ότι είχαμε κάνει λάθος με το Πολυτεχνείο; Εγώ το σκεφτόμουνα συνέχεια…\nΒέβαια εσείς στην Αθήνα ήσασταν αλλιώς. Πιο ηρωικοί και περήφανοι. Εγώ θα μπορούσα να είμαι εδώ, Τετάρτη έφυγα για μια ηλίθια άσκηση στο Ποινικό, και μου είπε ο Ντένης καθώς έμπαινα στα ΚΤΕΛ, μην πας, έλα στο Πολυτεχνείο, έγινε κατάληψη. Ε, καλά άσε να φύγω τώρα, θα γυρίσω το Σάββατο...\nΈμεινα στη Θεσσαλονίκη και κάναμε κι εμείς κατάληψη το πρωί της Παρασκευής στο Πολυτεχνείο. Λέγαμε να πάμε στην Οδοντιατρική που ήταν κεντρικά, τελικά προτιμήθηκε η μίμηση. Είχε από τότε την επικοινωνιακή του σημασία και το μύθο του, το Πολυτεχνείο.\nΜείναμε μέχρι τα χαράματα του Σαββάτου. Η μεγαλύτερη ευτυχία ήταν η ώρα της πορείας ως εκεί, της τρεχάλας. Αυτή η ζηλευτή έξαρση,εντάξει, υπήρξε για καποιες ώρες. Αυτό είναι που θέλουν όλοι να ξαναζήσουν. Και το παιχνίδι με το φόβο τους αρέσει άραγε; Δεν έχουν τίποτε καλύτερο στη ζωή τους; Ύστερα περιφερόμουν στις αίθουσες και τις συνελεύσεις και ομολογώ ότι συχνά δεν καταλάβαινα την υπερβολικά επαναστατική γλώσσα, και δεν συμφωνούσα με το σπάσιμο των καρεκλών. Κυκλοφορούσαν όλοι με ένα κομμάτι ξύλο, από πόδια τραπεζιών. Εσύ γιατί δεν έχεις, με ρώτησαν. Εγώ δεν μπορώ να παίξω ξύλο, είχα πει. Και με στεναχωρούσε αυτή η καταστροφή. Είναι κάτι που το σκέφτομαι συχνά. Δεν κατάφερα να πείσω κανέναν εκείνη τη νύχτα ότι δεν χρειαζόταν να σπάμε τις καρέκλες. Το προσπάθησα, αλλά μάταια.\nΩστόσο έκαναν κάτι πολύ σωστό, η επιτροπή που είχαμε εκλέξει. Όταν έμαθαν τι είχε γίνει στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, αποφάσισαν να παραδοθούμε. Εν ολίγοις. Αυτό. Να μη χυθεί αίμα. Δεν γίναμε ήρωες. Ας είναι καλά τα παιδιά. Το λέω και το ξαναλέω, αν και έτσι όπως συνταχθήκαμε να βγούμε ήταν πολύ ταπεινωτικό. Στριμωγμένοι, στη σειρά, κι έλεγα μέσα μου, ηττηθήκαμε, ας έχω τουλάχιστον ψηλά το κεφάλι.\nΜπροστά είχε ένα τανκς με αναμμένους προβολείς, στρατιώτες με το όπλο προτεταμένο, και μόλις βγαίναμε μας σκόρπιζαν αστυνομικοί με σπρωξιές. Το κεφάλι ψηλά εσύ, έλεγα μέσα μου, και βγήκα κρατώντας αγκαζέ σφιχτά την Κατερίνα και προχωρούσαμε σαν αυτόματα. Κι όπως προχωρούσαμε αποφεύγαμε όσο μπορούσαμε τους αστυνομικούς που ήταν σκόρπιοι σε όλο το δρόμο, κι ένας είχε πιάσει ένα παιδί, που έφτασε σε μας, γαντζώθηκε πάνω μου, και μαζί γαντζωμένος πάνω του ο μπάτσος το κρατούσε και πήγαμε λίγα λεπτά έτσι, τραβώντας ο ένας τον άλλον, αλλά δεν άπλωσα το χέρι να βοηθήσω, να σπρώξω το μπάτσο, να κρατήσω το αγόρι κοντά μου, που εκλιπαρούσε με μια κλαψιάρικη φωνή, καθόλου ηρωικό κι αυτό, συνέχισα να προχωράω σα μηχανή με κύριο στόχο να ξεφύγω.\nΑυτή ήταν η ηρωική έξοδος… Αλλά εγώ τουλάχιστον το ήξερα, και δεν είχα οπλιστεί με κανένα ξύλο. Είμαι δειλή, ήθελα να ζήσω, και μάλιστα αρτιμελής, κι ας είχαμε ιδιαιτέρως και αστόχαστα κινδυνεύσει επί ώρες. Κατουριόμασταν από το φόβο μας, και ουρλιάζαμε όταν μας χτυπούσαν, και τρέχαμε να γλιτώσουμε. Δεν θα σας άρεσε, πιστέψτε με. Σε κάνει να νιώθεις πολύ άσχημα, ο φόβος σε αποβλακώνει, σου φτωχαίνει τη ζωή, σου μαραίνει τα νιάτα. Δεν θέλω να χρειάζεται ηρωισμό τίποτα. Θέλω να ζω ασφαλής σε ελεύθερη χώρα, όπως τώρα. Σύμφωνα με τους νόμους. Οι νόμοι είναι για να προστατεύουν κυρίως ανθρώπους σαν εμένα, αδύναμους, δειλούς, αγύμναστους, που δεν θέλουν να παίζουν ξύλο, παιδιά, γριές και γέρους. Θέλουμε νόμους, σύνταγμα, δημοκρατία, ισότητα, τέτοια πράγματα για να συνεννοηθούμε. Όχι επαναστάσεις, όχι πολυτεχνεία. Όχι άλλα πολυτεχνεία. Δεν υπάρχει λόγος για τόση απελπισία.\nΤα γράφω αυτά όλα μετά από τόσα χρόνια, γιατί διαρκώς καταλαβαίνω ότι έχει γίνει παρεξήγηση. Ακούστε πάλι τη φωνή του σταθμού. Ακούστε την αγωνία των εκφωνητών. Δεν ήθελαν να πεθάνουν και να γίνουν ήρωες. Δεν ζούσαμε σε εποχές μαύρες, δεν θέλαμε να θυσιαστούμε. Θέλαμε να ζήσουμε, να χαρούμε τα νιάτα μας, τις ευρωπαϊκές κατακτήσεις. Να ζούμε όπως εσείς οι νέοι τώρα. Να βρίσκουμε τον εαυτό μας, όχι να ασχολούμαστε με τους καραβανάδες και να μας βασανίζουν. Τρελαίνομαι όταν ακούω νέους να μου λένε πως είχαμε το προνόμιο της εξέγερσης: Που είχαμε κάθε μέρα να κάνουμε με τα κατακάθια της κοινωνίας, και τα κατακάθια της δικής μας ψυχής, το φόβο μας. φρίκη, και πλήξη, και απόγνωση, και αδιέξοδα! Τώρα έχετε το προνόμιο της εξέγερσης. Πρέπει να είναι οπωσδήποτε με καδρόνια; Τώρα μπορείτε να κάνετε τόσα πράγματα για να αλλάξετε τον κόσμο. Υπάρχουν εθελοντικές οργανώσεις, γιατροί χωρίς σύνορα, ομάδες για τους μετανάστες, δενδροφυτεύσεις, πράγματα που δεν τα φανταζόμασταν. Ελάτε στην ομάδα μας, να κάνουμε μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες. Μάθετε το ελληνικό αλφάβητο σε έναν αφρικανό που δεν πήγε σχολείο ποτέ του, και θα δείτε ότι θα αλλάξει ο κόσμος. Πηγαίνετε στην Ουρουγουάη με τους Ινδιάνους, στο Γκάζι με τα τσιγκανάκια, στη Σιέρα Λεόνε με τα παιδιά πολεμιστές, στον Κολωνό με το Κυριακάτικο σχολείο, ελάτε σε μας, στην Αγορά της Κυψέλης, ο κόσμος σας περιμένει να τον αλλάξετε. Και το μυαλό σας μπορεί να δουλέψει ελεύθερα. Να ακούει ελεύθερα, να διατυπώνει ελεύθερα, να ζει τη συγκλονιστική εμπειρία της ελεύθερης σκέψης. Είναι πιο συνταρακτικό από κάθε άλλη συγκίνηση, δεν αναπληρώνεται με τίποτα.\nΑυτό το προνόμιο έχουμε τώρα. Εκτός κι αν επιτρέψουμε στους τραμπούκους να μας το αφαιρέσουν.\nΔημοσιεύτηκε από την Άννα Δαμιανίδη σαν "Σημείωση" στο facebook\ngreekgaylolita 27 Νοεμβρίου 2009 - 12:28 μ.μ.\njojos 27 Νοεμβρίου 2009 - 2:21 μ.μ.\nllama doble 27 Νοεμβρίου 2009 - 3:03 μ.μ.\nΠράγματι συγκινητικό και γενναίο το κείμενο της κας Δαμιανίδη...\nαρκεί να το τονίσουμε σωστά... γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε απλώς να την καταστήσουμε και αυτήν στόχο των αυγο-ριπτών! Ο τόνος, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι στο "όχι επαναστάσεις, όχι πολυτεχνεία" αλλά στο "τώρα μπορείτε να κάνετε τόσα πράγματα για να αλλάξετε τον κόσμο"... Οι εξεγέρσεις δεν είναι πάντα περιττές και μάταιες (ούτε καν οι βίαιες εξεγέρσεις) αλλά εξυπακούεται πως δεν μπορούν και να είναι αυτοσκοπός, όπως ίσως φρονούν ορισμένοι...\nαπό την άλλη οι εξεγειρόμενοι δεν οφείλουν να είναι ατρόμητοι (κάθε άνθρωπος φοβάται μπροστά στον κίνδυνο, είναι αυτό που λέμε ένστικτο αυτοσυντήρησης...) αλλά ούτε και πρέπει αυτοδικαίως να ηρωοποιούνται ή, φευ, να ανταμείβονται με ουφίκια (είμαι επαναστάτης ... έχω και τα χαρτιά!)\nΑν είναι λοιπόν καιρός να αποκαθηλώσουμε τις εξεγέρσεις και τα είδωλά τους, ας φροντίσουμε εγκαίρως να τα αντικαταστήσουμε με επαναστατικές πρακτικές σαν αυτές που προτείνει η κα Δαμιανίδη ... μόνο που και αυτές χρειάζονται γενναιότητα, ίσως και περισσότερη μάλιστα!\nagrampelli 27 Νοεμβρίου 2009 - 3:55 μ.μ.\nDark Angel 27 Νοεμβρίου 2009 - 7:50 μ.μ.\nΧορεύει με τις λέξεις το κείμενο. Και είναι ένας χορός μεσμερικός, ατόφιος. Respect. Δεν θα μπω σε διαδικασίες ανάλυσης περί επαναστατικότητας και λοιπών από τη στιγμή που οι λέξεις έχουν ΨΥΧΗ και παύουν να είναι γράμματα του αλφαβήτου ενωμένα σε νοήματα.\nΔυστυχώς τόσο δυνατά και ψυχωμένα γραπτά έχουν πάντα την τύχη και την ατυχία της κατανόησης και της επεξήγησης...\nΒαθειά υπόκλιση στην Αννα Δαμιανίδου.\nΒαθειά υπόκλιση σε όσους μιλάνε, γράφουν και σκέπτονται με αυτόν τον τρόπο.\ncoolplatanos 28 Νοεμβρίου 2009 - 12:43 μ.μ.\nΛες και είμαστε συνεννοημένοι... Την ίδια μέρα (δεν είχα έρθει κατά δω για λίγο) το βρήκα στη σελίδα του Π. Μανδραβέλη και έβαλα λινκ. Είχα μόνο ένα ερώτημα: Αν όντως δεν υπάρχει απελπισία και σήμερα.\nΤην είχα καθηγήτρια στο Εργαστήρι. Δεν έχω λόγια να την περιγράψω. Μας άνοιγε παράθυρα στο μυαλό. Ανθρωπος εξαιρετικής ευαισθησίας!\nΛουκάς Σταμέλλος 28 Νοεμβρίου 2009 - 5:55 μ.μ.\nΟ μόνος λόγος που είμαι αντίθετος σε τέτοια «αυγουλώματα» σαν το προχτεσινό, είναι γιατί δίνουν την δυνατότητα σε τέτοια ξερατά νοικοκυραιοσύνης να μολύνουν τον αέρα με τη μπόχα τους.\nΥΓ1: όποιος θεωρεί το γιαούρτωμα και το αυγούλωμα «βία», να πάει να κοιταχτεί σε κανένα ψυχίατρο.\nΥΓ2: ΟΚ, το πιάσαμε. Ο ΣΥΝ έχει δώσει γραμμούλα. Αποδεικνύονται ποιοί είναι τα «στρατιωτάκια» και σε ποιά πλευρά πολεμάνε.\nanemosnaftilos 28 Νοεμβρίου 2009 - 6:11 μ.μ.\nΜου πέρασε για μια στιγμή η σκέψη να μην αφήσω τη φωνή της αγραμματοσύνης να ακουστεί... Καλύτερα στο φως όμως να πέφτουν οι μάσκες...\nΣυγχαρητήρια και για το ΑΘΛΙΟ ακροδεξιό ποστάκι σου για τον Μίκη! Φόρα και τον αγκυλωτό στο μπράτσο τώρα και προχώρα!\nΛουκάς Σταμέλλος 29 Νοεμβρίου 2009 - 12:16 π.μ.\nΔηλαδή, τί ακριβώς θέλει να πει η κυρία; Ότι βγήκε τότε, μαζί με το μπούγιο, μετά τρόμαξε, αυτό ήτανε; Κι απ τη δική της εμπειρία παίρνει μπογιά και βάφει ολωνών τα κίνητρα και τις προθέσεις;\nΑπό τί ή από ποιόν αναγορεύεται ως ιερό ευαγγέλιο «προς ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΗ»;\nΚαι πραγματικά με λύπησε το περί «ακροδεξιού ποστ για το Μίκη».\nΠού έχουμε φτάσει; Τί πιστεύετε, ότι ζούμε σε καμμιά δημοκρατία;\nΜήπως δεν έχετε υπ' όψι σας ότι με τις προφάσεις της «τρομοκρατίας» και της «νομιμότητας» διώκονται και σήμερα ιδεολογίες; Έχουμε την πολυτέλεια να σφυρίζουμε αδιάφορα;\nΈχουμε την πολυτέλεια να ανεχόμαστε την νομιμοποίηση της «δημοκρατικής απολυταρχίας» από τον κάθε Μίκη και κάθε Κύρκο;\nN1 29 Νοεμβρίου 2009 - 5:09 μ.μ.\nΤο ότι ο καθένας από τους σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένου και εμού - αλλά και του/της ΠΟΤΜΟΥ - μπορεί να πει το κοντό του και το μακρύ του, χωρίς να φοβάται οτι αυριο-μεθαύριο θα τον τσιμπήσει η ασφάλεια, με όλα τα συνακόλουθα, σημαινει ότι, ναι, σε "καμιά δημοκρατία" ζουμε. Με τις ατέλειες και τα στραβά της, αλλά παρόλ'αυτά, δημοκρατία.\nΚαι εξίσου - να το τονίσω: ΕΞΙΣΟΥ - σιχαμένος είναι ο ψευδοαναρχικός που θελει να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ πετώντας αυγά και ό,τι άλλο σε ομιλητές που λένε τη γνώμη τους δημόσια, επώνυμα, και χωρίς κουκούλες, με τον ασφαλίτη που επίσης λογκρίνει με χημικά και στολή Ράμπο.\nΛουκάς Σταμέλλος 29 Νοεμβρίου 2009 - 6:28 μ.μ.\n«Το ότι ο καθένας από τους σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένου και εμού - αλλά και του/της ΠΟΤΜΟΥ - μπορεί να πει το κοντό του και το μακρύ του, χωρίς να φοβάται οτι αυριο-μεθαύριο θα τον τσιμπήσει η ασφάλεια, με όλα τα συνακόλουθα, σημαινει ότι, ναι, σε "καμιά δημοκρατία" ζουμε.»\nΠοιός είπε ότι δεν φοβάμαι «οτι αυριο-μεθαύριο θα με τσιμπήσει η ασφάλεια, με όλα τα συνακόλουθα»; Φυσικά και το φοβάμαι· και την άποψή μου και τις γνωριμίες μου και τη συμμετοχή μου σε ο,τιδήποτε γνωρίζω πολύ καλά ότι μπορεί να τις ακολουθήσει μια σύλληψη κι ένα κατηγορητήριο και 5-10-15 χρόνια μέσα...\nanemosnaftilos 29 Νοεμβρίου 2009 - 6:40 μ.μ.\nΕίναι προφανές πως δεν έχεις την παραμικρή ιδέα του τι σημαίνει να ΜΗΝ έχει δημοκρατία και ελευθερία. Επίσης είναι προφανές οτι γι αυτό δεν φταις εσύ αλλά η άθλια κατάσταση όσων θα έπρεπε να σε είχαν ενημερώσει και κυρίως της Παιδείας μας.\nΛουκάς Σταμέλλος 29 Νοεμβρίου 2009 - 6:55 μ.μ.\nΤαπεινή μου γνώμη - του απαίδευτου - είναι ότι οι έννοιες «δημοκρατία» και «ελευθερία» δεν ταυτίζονται, ούτε θα μπορέσουν ποτέ να ταυτιστούν με οποιοδήποτε σύστημα εξουσίας, όσο «αντιπροσωπευτικό» και να είναι, όσο και να «εξασφαλίζει» ατομικά «δικαιώματα».\nΜου λέτε ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να ελπίζω σε κάτι καλύτερο. Διαφωνούμε. Κάθετα. Ελπίζω να το σεβαστείτε. Και να σεβαστείτε ότι ούτε όλες οι μέθοδοι αντί-δράσης είναι το ίδιο, ούτε αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι βάσει «συλλογικής ευθύνης».\nΚου-κούπετρος 2 Δεκεμβρίου 2009 - 10:11 π.μ.\nΕλευθερία είναι πάντοτε η ελευθερία του άλλου να σκέπετεται διαφορετικά.\nΤο να ρίχνεις γιαούρτι ή αυγό σε κάποιον, γιατί έπραξε έτσι ή αλλοιώς, με συνέπειες σε ανθρώπους, μπορώ να το συζητήσω. Το έκαναν και άλλοι, παλιά. Ίσως σε εποχή που υπήρχαν ακόμα μάγκες.\nΌμως, πώς μπορεί μια γνώμη, η όποια γνώμη, ν' αξίζει τέτοια τιμωρία; Εδώ, μπήκαμε ήδη σε σταθερό, σκληρό έδαφος ανελευθερίας. Βλέπω ήδη έναν εύσωμο, τύπο με μεγάλο ωραίο μουστάκι, να βγάζει το κεφάλι από τη γωνία και να μας γελά ειρωνικά.\nanemosnaftilos 2 Δεκεμβρίου 2009 - 10:16 π.μ.\nΓελάει ειρωνικά γιατί βλέπει τον κοντό τύπο με τη χωρίστρα και το μικρό μουστακάκι που έχουμε φέρει στο σαλόνι μας!\nΛουκάς Σταμέλλος 2 Δεκεμβρίου 2009 - 10:52 π.μ.\nΤο σταθερό, σκληρό έδαφος ανελευθερίας, είναι ήδη εδώ:\nΔιώξεις βουλευτών για κινητοποιήσεις\nΕίμαστε Δημοκρατία. Πώς είπατε; «πολιτικό άσυλο»; Τί 'ν' αυτό;\nενίσχυση κυβερνήσεων μειοψηφίας\nκαι σε ευρύτερο οπτικό πεδίο\nΤην ίδια στιγμή - παίρνω ως παράδειγμα τον συγκεκριμένο - ο «δημοσιογράφος - θύμα» βλέπει θετικά τα τερτίπια ενίσχυσης του δημοκρατικού ολοκληρωτισμού: ναι ρε, συμμετέχετε!\n«Φιμώνεται», λοιπόν, ο εν λόγω κύριος και οι ομοειδείς του. Με ποιόν τρόπο; Άραγε παύουν να είναι σημαίνοντες διαμεσολαβητές γνώμης ή μήπως τα δύο αυγά απαγορεύουν στην «εναλλακτική» τους άποψη να φτάσει σε περισσότερους ανθρώπους;\nΤην ίδια στιγμή που αυτοί αποτελούν τα πιό αποτελεσματικά πιστόλια, των οποίων οι σφαίρες, εποστρακιζόμενες από ΜΜΕ σε ΜΜΕ και σ' όλο το πλέγμα της επίσημης «πληροφόρησης», δολοφονούν εν ψυχρώ ευάλωτες - από τον καθημερινό πόλεμο - συνειδήσεις, συμβάλλοντας στην μαζοποίηση και λοβοτομή που θα παράξει πειθήνιους υπηκόους.\nanemosnaftilos 2 Δεκεμβρίου 2009 - 11:34 π.μ.\nΑναρωτιέμαι σε ποιο γκουλάγκ ή σε ποιο Αουσβιτς θα μας έστελναν αυτοί που σήμερα πετούν αυγά αν είχαν την εξουσία!\nΛουκάς Σταμέλλος 3 Δεκεμβρίου 2009 - 8:38 π.μ.\nΔύο τελευταία θα πω, για όποιον δεν έχει κομματικές παρωπίδες και γραμμές που πρέπει να εκτελέσει.\nΤα γκουλάγκ και οι διώξεις διαφωνούντων είναι προνόμιο της Αριστεράς. Αυτή ξέρει από τέτοια, οπότε αποταθείτε σ' αυτήν.\nΕίναι οξύμωρο το «αν είχαν την εξουσία αυτοί που σήμερα πετούν αυγά». Διότι ακριβώς αντιτίθενται στην ίδια την έννοια της εξουσίας.\nkstamos 5 Δεκεμβρίου 2009 - 10:43 π.μ.\nΠώς αντιτίθενται στην έννοια της εξουσίας όταν η συμπεριφορά τους είναι τόσο απίστευτα εξουσιαστική και δοξάζει την ωμή, κυριολεκτική βία;\nanemosnaftilos 5 Δεκεμβρίου 2009 - 11:36 π.μ.\nΗ χρήση βίας είναι ΠΑΝΤΟΤΕ εξουσιαστική. Αντιεξουσιαστική βία δεν υφίσταται.\nΤο αν αυτή η εξουσία είναι θετικότερη από την καθεστωτική εξουσία και βία ή όχι είναι άλλη συζήτηση.


Γιάννης Στουρνάρας «Ο Αδωνης είναι Θεός» – ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΚΩΣΤΑ; @KostasVaxevanis « olympia.gr\n« Πένθος για τον Νικήτα Κακλαμάνη\nΕρντογάν: Αχρείοι όσοι μας παρομοιάζουν με Έλληνες. ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΡΑΦΡΟΝΑ! »\nΓιάννης Στουρνάρας «Ο Αδωνης είναι Θεός» – ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΚΩΣΤΑ; @KostasVaxevanis\nThis entry was posted on Απρίλιος 10, 2017 στις 7:45 μμ\tand is filed under ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n15 Σχόλια to “Γιάννης Στουρνάρας «Ο Αδωνης είναι Θεός» – ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΚΩΣΤΑ; @KostasVaxevanis”\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 7:54 μμ\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 9:47 μμ\nολα τα καταπίνεται???\nμα ολα??? χλαπα χλλουπα??\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:20 μμ\nO Αδωνις ειναι αηδιαστικός !!!\nΜακράν και με διαφορά η πρώτη «σπάτουλα» στην Ελλάδα !!!\nΑπορώ πώς δεν έχει ξεμείνει από σάλιο με τόσο γλύψιμο….\nAπεχθάνομαι να με γλύψει αυτός ο αηδιαστικός χαμελέων …\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:23 μμ\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:32 μμ\nΟ Καραγιοζης Αδωνις υπουργος.\nΑυτό το έμεσμα που έβριζε την Ν.Δ το διόρισε το Δρακουλόπαιδο αντιπρόεδρο της Νου-γόνο-Δούλας…\nΌταν η κωλοτούμπα γίνετε τρόπος ζωής…τότε γιατί να μην γίνει κυβέρνηση η ΝΕΑ ΜΙΖΟΚΡΑΤΙΑ !!!\nΒαξεβάνης : «Αν δεν σου μυρίζουν τα βοθρολήμματα, μπορεί να έχεις γίνει ένα με τον βόθρο».\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 11:21 μμ\nΜπουμπούκα μου τι κάνει ο άντρας σου κάθε μέρα ???\nΑδωνιs : Ο αυνανισμοs ειναι η πιο διαδεδομενη σεξουαλικη δραστηριοτητα. Τον 19ο αιωνα τον θεωρουσαν αρρωστεια…σημερα ειναι θεραπεια!!!\nΑΔΩΝΑΡΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑΡΑ said\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:54 μμ\nΚΑΙ ΤΩΡΑ !!!!!\nΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!!! ΜΠΑΟΥ ΝΙΑΟΥ\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 9:12 μμ\nΤσιπρας vs Παπανδρεου βρειτε της διαφορες\nΑπρίλιος 11, 2017 στις 2:56 μμ\nΕλα ρε διογενακο που δε σου κανει το παιδι , σαρκα απ τη σαρκα σας ειναι και μυαλο απ το μυαλο σας .\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:24 μμ\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:50 μμ\n..υποστηριξε τις θεσεις του Υπουργειου Υγειας !!!\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 8:51 μμ\nκαι υστερα τον ειπε και θεο στους δημοσιογραφους !!!\nΑπρίλιος 10, 2017 στις 11:19 μμ\nρε το μπαγασα..\nΜε διαβαζει και ο..Στουρναρας….!\n«Γεωργιάδης & Στουρνάρας Α.Ε.» olympia.gr said\n[…] Γιάννης Στουρνάρας «Ο Αδωνης είναι Θεός» – ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑ… […]


SΖ: Η ελληνική κυβέρνηση ανακουφίζει τους πολίτες φορολογικά | Οικονομία Ειδήσεις\nSΖ: Η ελληνική κυβέρνηση ανακουφίζει τους πολίτες φορολογικά\nYπενθυμίζει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί κάποτε την πλήρη κατάργηση του φόρου, αλλά δεν υλοποίησε την υπόσχεσή του».\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 01 Αυγ. 19 (08:52)\nΣτην ανταπόκριση από την Αθήνα αναφέρεται επίσης ότι «η μείωση του φόρου που φτάνει, ανάλογα με την αξία του ακινήτου, έως και το 30%, ήταν μία από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Μητσοτάκη (...). Η κοινωνική σημασία του φόρου είναι σημαντική, δεδομένου ότι σχεδόν κάθε ελληνική οικογένεια κατέχει ένα ακίνητο- είτε για δική της χρήση, είτε ως εξοχικό, είτε από κληρονομιά στο χωριό του παππού. Η μείωση στοιχίζει στο κράτος περίπου 205 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Για παράδειγμα, για ένα διαμέρισμα 75 τετραγωνικών με γκαράζ 15 τετραγωνικών σε μία από τις λιγότερο εύπορες περιοχές της Αθήνας, θα χρεώνονται μόνο 212 ευρώ ετησίως, έναντι 303 ευρώ μέχρι σήμερα.\nΤην ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να αποφασιστούν νέες φοροαπαλλαγές. Μεταξύ άλλων, εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ ετησίως θα φορολογούνται μόνο με 9% αντί για 22%, όπως συνέβαινε έως σήμερα».