Χαϊκάλης: Ναι, είχα offshore. Αποβλήθηκε από τον συνδυασμό των ΑΝΕΛ της Περιφέρειας Αττικής | Αττικός Παρατηρητής\nΧαϊκάλης: Ναι, είχα offshore. Αποβλήθηκε από τον συνδυασμό των ΑΝΕΛ της Περιφέρειας Αττικής\nΠαραδέχθηκε ότι είχε offshore εταιρεία ο υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Παύλος Χαϊκάλης μετά το σάλο που προκλήθηκε από τις αλλεπάλληλες καταθέσεις ερωτήσεων στη Βουλή βουλευτών της ΝΔ.\nΟ πρώην υπουργός παραδέχθηκε ότι διαθέτει offshore εταιρία με έδρα στην Κύπρο, υποστήριξε όμως ότι την ίδρυσε για να προστατέψει πνευματικά δικαιώματα που είχε ως ηθοποιός κατά την περίοδο που συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις στην μεγαλόνησο.\nΟ ίδιος υποστήριξε επίσης ότι η συγκεκριμένη εταιρία δεν έχει κέρδη γι αυτό και δεν την δήλωσε στο «πόθεν έσχες» που κατέθεσε στην Βουλή. Είπε επίσης ότι δεν έχει αποκρύψει από τις αρχές φορολογητέα ύλη.\nΟ κ. Χαϊκάλης ανέφερε ακόμη ότι η offshore είναι ουσιαστικά ανενεργή από το 2011.\nΩστόσο, παρά τους ισχυρισμούς του κ. Χαϊκάλη προκύπτει παραβίαση του σχετικού νόμου καθώς απέκρυψε από το αρμόδιο Συνταγματικά όργανο την κατοχή της εξωχώριας εταιρίας. Εκτός αυτού ο ίδιος νόμος απαγορεύει σε υπουργούς να έχουν στην κατοχή τους offshore εταιρείες.\nΝα ποιοι έχουν offshore, μας αποκαλύπτει ο ίδιος ο Τσίπρας!!! Θα ανακάλυψαν ότι κάποιος υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έχει offshore...\n« Έναρξη εγγραφών για την νέα σεζόν στην Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Πρωτέα Παλαιάς Φώκαιας\nΣε μη εκλόγιμη θέση ο Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αλέξης Μητρόπουλος »


“Έκτη φορά που μας παραβιάζουν την πόρτα. Συναγερμό επειγόντως. Ζούμε και σε μια από τις πιο ασφαλείς χώρες της Ευρώπης” – Nantia Report\nΤην πια άγρια εμπειρία βίωσε μέσα στο σπίτι της η δημοσιογράφος του Δημοτικού Ραδιοφώνου “9.84” όταν ξύπνησε με την παρουσία ενός διαρρήκτη μέσα στο διαμέρισμα της, στον Πειραιά. Παρά την άμεση ανταπόκριση της ΔΙΑΣ η ίδια δεν ήταν σε θέση να περιγράψει το δράστη λόγω του σοκ που ειχε υποστεί.\n“Τέλειο και το αποψινό βράδυ. Μοναδική εμπειρία να έρχεσαι τετ α τετ με τον διαρρήκτη και μάλιστα ξυπνωντας με άγριο τροπο γιατί εκείνη την ώρα είπε να φύγει για να προλάβει να πάει και σε άλλα σπίτια εδώ γύρω .. Και μπορεί η ομάδα ΔΙΑΣ να έφτασε αμέσως για βοήθεια αλλά πώς να φέρει αποτέλεσμα η προσπάθεια που κάνει όταν εσύ δεν μπορείς να δώσεις πληροφορίες. Γιατί έχεις πάθει τέτοιο σοκ και απλά φοβάσαι γιατί είναι νύχτα και κι οι λέξεις δύσκολα βγαίνουν. Αχ Παναγία μου είμαστε ζωντανοί. Κι αυτό έχει σημασία. Όλα τα άλλα είναι απλά ένα τίποτα. Έκτη φορά που μας παραβιάζουν την πόρτα. Συναγερμό επειγόντως. Γιατί ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει. Ζούμε και σε μια από τις πιο ασφαλείς χώρες της Ευρώπης . Και να θέλουμε δεν μπορούμε να το ξεχάσουμε. Από το κακό στο χειρότερο. Α ρε Ελλαδιτσα πώς σε κατάντησαν….” περιγράφει (18/05-00.40) η δημοσιογράφος του Δημοτικού Ραδιοφώνου “9.84” Δέσποινα Βαρδάκου.


Online κράτηση πτήσης από Κουάλα Λουμπούρ - για Χιούστον τώρα από 7.544 MYR - Lufthansa\nΠτήση Κουάλα Λουμπούρ Χιούστον από 7.544 MYR\nΚαταπληκτικοί ναύλοι για την πτήση σας από Κουάλα Λουμπούρ προς Χιούστον\nΠροσπαθείτε να βρείτε προσιτές τιμές πτήσεων από Κουάλα Λουμπούρ για Χιούστον; Ρίξτε μια ματιά στις προσφορές μας και θα βρείτε εγγυημένα τις καλύτερες προσφορές πτήσεων. Επιλέξτε αυτή που σας ταιριάζει καλύτερα από τις ελκυστικές προσφορές για πτήσεις προς Χιούστον HOU τον Μαρτίου 2023 από 7.544 MYR.\nΕίτε πηγαίνετε Χιούστον για μια επιχειρηματική συνάντηση είτε ταξιδεύετε προς ΗΠΑ, τον καλύτερο προορισμό διακοπών, μια πτήση της Lufthansa σας εγγυάται πάντα ένα άνετο και ασφαλές ταξίδι από Μαλαισία προς τον επιθυμητό ταξιδιωτικό προορισμό σας.\nΑναζητήστε τις καλύτερες προσφορές πτήσεων και βρείτε τις πιο προσιτές τιμές πτήσεων για τους καλύτερους προορισμούς διακοπών. Η πτήση με την χαμηλότερη τιμή από Κουάλα Λουμπούρ προς Χιούστον διατίθεται με 7.544 MYR, τον Μαρτίου 2023.


Zyvox - οδηγίες χρήσης, ενδείξεις, έντυπα απελευθέρωσης\nαπό 6172 τρίψτε.\nΤο Zyvox είναι ένα αντιμικροβιακό φάρμακο της ομάδας οξαζολιδινόνης που προορίζεται για συστηματική χρήση.\nΤο Zyvox διατίθεται με τη μορφή:\n600 mg επικαλυμμένα δισκία, σε κυψέλες των 10 τεμ.\nΔιάλυμα για εγχύσεις 2 mg / ml, σε εφάπαξ εγχυτικές συσκευασίες των 100 και 300 ml.\nΚοκκία για την παρασκευή εναιωρημάτων για χορήγηση από το στόμα 100 mg / 5 ml, σε φιάλες των 150 ml (πλήρης με κουτάλι μέτρησης).\nΤο δραστικό συστατικό του φαρμάκου είναι το linezolid.\nΤο Zyvox συνταγογραφείται για λοιμώδεις-φλεγμονώδεις ασθένειες σε περιπτώσεις που είναι ήδη γνωστές ή υπάρχουν υπόνοιες ότι προκαλούνται από αναερόβιους ή αερόβιους γραμμο-θετικούς μικροοργανισμούς που είναι ευαίσθητοι στη linezolid (συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων που συνοδεύονται από βακτηριαιμία). Συγκεκριμένα, οι ενδείξεις για το φάρμακο είναι:\nΚοινοτική πνευμονία, ο αιτιολογικός παράγοντας της οποίας είναι ο Streptococcus pneumoniae (συμπεριλαμβανομένων πολυδύναμων στελεχών).\nΚοινοτική πνευμονία προκαλούμενη από ευαίσθητα σε μεθικιλλίνη στελέχη του Staphylococcus aureus.\nΝοσοκομειακή πνευμονία, ο αιτιολογικός παράγοντας της οποίας είναι ο Staphylococcus aureus (συμπεριλαμβανομένων των ανθεκτικών σε μεθικιλλίνη και των ευαίσθητων στη μεθικιλλίνη στελεχών).\nΝοσοκομειακή πνευμονία προκαλούμενη από Streptococcus pneumoniae (συμπεριλαμβανομένων πολυδύναμων στελεχών).\nΟι μη επιπλεγμένες λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών ιστών, των οποίων οι αιτιολογικοί παράγοντες είναι ο Streptococcus pyogenes και τα ευαίσθητα στη μεθικιλλίνη στελέχη του Staphylococcus aureus.\nΣυχνές λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών μορίων (συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων που αναπτύχθηκαν στο σύνδρομο του διαβητικού ποδός αλλά δεν συνοδεύονται από οστεομυελίτιδα) που προκαλούνται από Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes και Staphylococcus aureus (συμπεριλαμβανομένων στελεχών που είναι ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη και ευαίσθητα στη μεθικιλλίνη)\nΛοιμώξεις που προκαλούνται από Enterococcus faecium, αλλά ανθεκτικές στη βανκομυκίνη.\nΤο Zyvox αντενδείκνυται σε περίπτωση υπερευαισθησίας στη linezolid ή σε οποιοδήποτε βοηθητικό συστατικό.\nΤο φάρμακο δεν πρέπει να συνταγογραφείται σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που αναστέλλουν μονοαμινοξειδάση Α ή Β (για παράδειγμα, φαινελζίνη ή ισοκαρβοξαζίδη), καθώς και για δύο εβδομάδες μετά το τέλος της λήψης τους.\nΜε τη μορφή δισκίων, το Zyvox δεν συνταγογραφείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατή η επιλογή επαρκούς δόσης.\nΗ προσεκτική παρατήρηση και ιδιαίτερα στην ανάγκη του αίματος ασθενών με θυρεοτοξίκωση, φαιοχρωμοκύττωμα και ανεξέλεγκτη υπέρταση παρακολούθηση της πίεσης, και ασθενείς που λαμβάνουν Dofaminomimetiki (συμπεριλαμβανομένων ντοπαμίνη) και αγωνιστές (π.χ., επινεφρίνη, φαινυλοπροπανολαμίνη, νορεπινεφρίνη, ψευδοεφεδρίνη, dobugamin).\nΕπιπλέον, απαιτείται ένας ειδικός έλεγχος κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Zyvox για ασθενείς με καρκινοειδές σύνδρομο (με κίνδυνο ανάπτυξης συνδρόμου σεροτονίνης) και ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, αγωνιστές υποδοχέα 5-HT1 (τριπτάνες), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, μπουσπιρόνη, μεπεριδίνη.\nΜε προσοχή, το Zyvox χρησιμοποιείται επίσης για:\nΣυστηματικές λοιμώξεις που ενέχουν κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή.\nΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σχετικά με την ασφάλεια του Zyvox κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έτσι οι έγκυες γυναίκες συνταγογραφούν το φάρμακο μόνο για λόγους υγείας, όταν τα οφέλη για την μέλλουσα μητέρα αντισταθμίζουν τους πιθανούς κινδύνους για το έμβρυο.\nΤο εάν η linezolid απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα δεν έχει αποδειχθεί αξιόπιστα. Επομένως, για την περίοδο της θεραπείας συνιστάται η διακοπή του θηλασμού.\nΤο διάλυμα έγχυσης του Zyvox εγχέεται με σταγόνες μέσα / μέσα για 30-120 λεπτά. Η δοσολογία και η διάρκεια της θεραπείας προσδιορίζονται με βάση τον τύπο του παθογόνου, τον εντοπισμό της λοίμωξης, τη σοβαρότητα της νόσου, την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.\nΟι ενήλικες και τα παιδιά άνω των 12 ετών συνταγογραφούνται συνήθως 600 mg δύο φορές την ημέρα (με διάστημα 12 ωρών).\nΓια τα παιδιά κάτω των 12 ετών, το παρασκεύασμα υπολογίζεται με βάση το βάρος τους - 10 mg / kg τρεις φορές την ημέρα (με ένα διάστημα 8 ωρών).\nΗ διάρκεια της θεραπείας της κοινότητας που έχει αποκτηθεί και της νοσοκομειακής πνευμονίας, λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών ιστών, κατά κανόνα, είναι 10-14 ημέρες, εντεροκοκκικές λοιμώξεις - 14-28 ημέρες.\nΤο ενδοφλέβιο Zyvox συνταγογραφείται συνήθως στην αρχή της θεραπείας και ο ασθενής στη συνέχεια μεταφέρεται στην στοματική μορφή του φαρμάκου. Μην επανυπολογίζετε τη δόση.\nΤις περισσότερες φορές, όταν χρησιμοποιείτε το Zyvox, παρατηρείται ναυτία, διάρροια και κεφαλαλγία.\nΠόνος μη καθορισμένης θέσης.\nΣε σπάνιες περιπτώσεις εμφανίζονται οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες:\nΕυαίσθητη μυκητιακή λοίμωξη.\nΑύξηση της συγκέντρωσης των τριγλυκεριδίων, της προλακτίνης, της κρεατινίνης, της συνολικής χολερυθρίνης.\nΑυξημένα ηπατικά ένζυμα (συμπεριλαμβανομένων των ALT, AST, ALP, ALT, αμυλάσης, λιπάσης)\nΤο lineloside, όπως όλα σχεδόν τα αντιβακτηριακά φάρμακα, διαταράσσει τη φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα, η οποία οδηγεί σε υπερανάπτυξη του αναερόβιου gram-θετικού βακτηρίου Clostridium difficile, το οποίο, με τη σειρά του, παράγει τοξίνες Α και Β, οδηγώντας στην ανάπτυξη διάρροιας, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών.\nΔεν είναι γνωστές περιπτώσεις υπερδοσολογίας του Zyvox. Αν κατά λάθος λάβετε πολύ μεγάλη δόση, συνιστάται γαστρική πλύση, η περαιτέρω θεραπεία είναι συμπτωματική. Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επιτάχυνση της απομάκρυνσης της λινεζολίδης κατά τη διάρκεια της αιμοδιάλυσης ή της περιτοναϊκής κάθαρσης.\nΣε περίπτωση λοίμωξης που προκαλείται από συγχορηγούμενους αρνητικούς κατά Gram μικροοργανισμούς, ή εάν υπάρχει υποψία, εκτός από το Zyvox, συνταγογραφούνται φάρμακα που επηρεάζουν τη gram-αρνητική χλωρίδα.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση linezolid μπορεί να προκαλέσει αναστρέψιμη μυελοκαταστολή (με θρομβοπενία, αναιμία, πανκυτταροπενία και λευκοπενία), η οποία εξαρτάται από τη διάρκεια της θεραπείας.\nΛόγω αυτού του γεγονότος, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Zivox, είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των παραμέτρων αίματος σε ασθενείς:\nμε μυελοκαταστολή στην ιστορία.\nλήψη linosid περισσότερο από 2 εβδομάδες.\nμε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας.\nπου λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την αιμοσφαιρίνη ή τον αριθμό των αιμοπεταλίων ή τις λειτουργικές τους ιδιότητες.\nΠρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιβακτηριακά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του Zyvox, έχουν πάντοτε τον κίνδυνο να αναπτύξουν ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών.\nΌλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν Zyvox για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερο από 3 μήνες) πρέπει να παρακολουθούν τακτικά την οπτική τους λειτουργία. Ιδιαίτερες συμβουλές από έναν οφθαλμίατρο, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της θεραπείας, απαιτούνται σε περίπτωση συμπτωμάτων υποβάθμισης της οπτικής λειτουργίας, όπως ελαττώματα οπτικού πεδίου, θολή όραση, αλλαγές στην οπτική οξύτητα και αντίληψη χρώματος.\nΚατά τη διάρκεια της θεραπείας με Zyvox συνιστάται να αποφεύγετε την οδήγηση οχημάτων και ειδικού εξοπλισμού, καθώς και από τη συμμετοχή σε δυνητικά επικίνδυνες δραστηριότητες.\nΣύμφωνα με τη δραστική ουσία: Zenix, Amizolid και Linezolid-Teva.\nΣύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης: Εξαμεθυλενοτετραμίνη, Galenofillipt, Dixin, 5-NOK, Διοξιδίνη, Μονural, Kubitsin, Nitroksolin, Κιρίνη, Θειική Ristomycin, Urofosfabol, Sangviritrin, Φωσφομυκίνη.\nΤο Zyvox είναι φάρμακο που χορηγείται με συνταγή.\nΦυλάξτε το σε σκοτεινό σημείο σε θερμοκρασίες μέχρι 30 ° C. Η διάρκεια ζωής του διαλύματος και των δισκίων - 3 έτη, κόκκοι - 2 χρόνια. Μια ανοιχτή τσάντα με διάλυμα δεν μπορεί να αποθηκευτεί, πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Το εναιώρημα που παρασκευάζεται από κόκκους μπορεί να αποθηκευτεί όχι περισσότερο από 3 εβδομάδες.\nΔιάλυμα Zyvox 2mg / ml 100ml 10pcs\nZyvox tb p / pl / περίπου 600 mg αρ. 10, Pharmacia & Upjohn / Pfizer


Βίντεο: Συνοδεία αστυνομικών αποχώρησε η Αλεξία Καμμένου από τον πάγκο της Βουλιαγμένης!\n16/05/2019, 23:40 5\nΈνα λεπτό και 20'' πριν το τέλος, υπήρξε επεισόδιο με την προπονήτρια της Βουλιαγμένης, Αλεξία Καμμένου, με αποτέλεσμα να αποβληθεί. Εκείνη ωστόσο δεν υπάκουσε και έτσι ο διαιτητής της έδειξε τρεις φορές ακόμα την κόκκινη.\nΑνέκαθεν υπήρχε κόντρα μεταξύ, γαύρου βουλιαγμένης\nκαι πάντα αδικημένη η βουλιαγμένη. Η Β. είναι η ομάδα που μπορεί να υψώσει ανάστημα. Οι φαταούληδες έκαναν όργια και στο πόλο, ανέκαθεν. Γιατί ο γαύρος θέλει να παίρνει τίτλους αν και δεν τους αξίζει;.......Ακόμη και όταν δεν παίρνει τίτλους λένε οτι έχουν τη καλύτερη ομάδα........δλδ κατά τους υπολογισμούς τους αυτοί είναι οι τιτλούχοι........Γιατί έχουν τέτοιες παράλογες απόψεις; Παοκ\nΔείξε μου την αδελφή σου να σου πω ποιος είσαι\nΟχλος, αυτος ειναι ο λαος που του φταινε οι αλλοι. Ποιος, ποια οικογενεια θα μπορεσει να αντεξει αυτο το απαραδεκτο, θορυβωδες, υβριστικο περιβαλλον.\nΟ "ΟΧΛΟΣ" ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ....."ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ"...... "ΜΑΥΡΟΑΣΠΡΟΥΣ"...... ΚΑΙ...... "ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΟΥΣ"...ΟΧΛΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ...\n06.30 ΚΑΙ 12.30 ΛΑΘΟΣ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ. ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΝΕΙΑ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΚΑΜΜΕΝΟΣΤΑΖΙ..\nΜΕΧΡΙ ........ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ .......ΤΑ ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ......ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ-ΜΑΥΡΟ.\nΕυχαριστούμε για την άμεση και έγκυρη ενημέρωση!!! Πόσο ήταν το σκορ?? 6-5 φαίνεται στον πίνακα, και γιατί διαμαρτύρεται η εν λόγω προπονήτρια... Προφανώς κατά τον δημοσιογράφο φταίει που είναι αδελφή του Καμμένου!!!


Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο DAVID COVERDALE ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΤΩΝ DEEP PURPLE | The Classic Rock Web Magazine\nHome / slider / Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο DAVID COVERDALE ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΤΩΝ DEEP PURPLE\nΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο DAVID COVERDALE ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΤΩΝ DEEP PURPLE\nΑλέξανδρος Ριχάρδος 1:11 μ.μ. slider\nΗ 29η Ιουνίου 1973 στην Osaka, ήταν η ημέρα όπου οι Deep Purple εμφανίστηκαν μαζί για τελευταία φορά με τραγουδιστή τον Ian Gillan. Το συγκρότημα επέστρεψε στην Αγγλία, έχοντας ήδη όμως ηχογραφήσει το άλμπουμ Who do we think we are, στο τέλος του 1972 κι ο Gillan αποχώρησε μετά από μια σειρά διενέξεων με τον Ritchie Blackmore που είχαν κάνει τη ζωή μέσα στο συγκρότημα δύσκολη και η θρυλική ΜΚ ΙΙ έπαψε να υπάρχει!\nΣτο γράμμα της παραίτησής του ανέφερε ότι το συγκρότημα ήταν πολύ κουρασμένο από την 18μηνη περιοδεία και υπήρχε μια «αρρώστια» που το έτρωγε! Ήδη ο Blackmore με τη συμμετοχή του Ian Paice είχε δεύτερες σκέψεις στο μυαλό του για ένα άλλο συγκρότημα με τον Phil Lynott στο μπάσο και τραγούδι αλλά δεν του βγήκε. Διαβάστε εδώ την ιστορία των Babyface. Πολλά χρόνια αργότερα, ο μετριοπαθής και πάντα κρατών αποστάσεις μεταξύ των «αντιμαχομένων» John Lord, χαρακτήριζε το γράμμα του Gillan «ντροπή», λέγοντας αφού διέγνωσε ότι υπήρχε αρρώστια στις τάξεις του συγκροτώντας, ας έμενε να τις θεραπεύσουν όλοι κι όχι να φύγει. Εκείνη την εποχή το Made in Japan γνώριζε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Αμερική και το συγκρότημα ετοιμαζόταν να απογειωθεί σε αυτή τη μεγάλη αγορά. Η παραίτηση του ήταν ότι χειρότερο εκείνη τη στιγμή.\nΌπου υπάρχει κόκκινη υπογράμμιση, αποτελεί σύνδεσμο (link) και μπορείτε να τον πατήσετε.\nΧωρίς και τον μπασίστα Roger Glover που του ζητήθηκε να αποχωρήσει, οι Τιτανοτεράαστιοι έμειναν τρεις, οι Ritchie Blackmore, Ian Paice και Jon Lord. Μετά το αποτυχημένο πείραμα των Babyface που διαβάσατε πιο πάνω, αποφασίζουν να συνεχίσουν ψάχνοντας τους αντικαταστάτες των Gillan και Glover. Τις audition αναλαμβάνουν οι Lord/Paice με τον Blackmore να έχει τον τελευταίο λόγο και ο πρώτος με τον οποίο έρχονται σε επαφή είναι ο Glenn Hughes των Trapeze για τον οποίο είχαν ακούσει καλά λόγια χωρίς όμως να έχουν άποψη οι ίδιοι. Έτσι πήγαν να τον δουν στο Marquee σε μια συναυλία των Trapeze κι εντυπωσιαστήκαν. «Σαν να άκουγα έναν λευκό Stevie Wonder” είπε ο Lord. Όταν του έκαναν την πρόταση, ο Hughes απάντησε καταφατικά λέγοντας «πάντα ήθελα να γίνω τραγουδιστής στους Deep Purple”! Οι Paice και Lord του εξήγησαν ότι τον προσέλαβαν για μπασίστα κι όχι για τραγουδιστή, αλλά αυτός απτόητος τους είπε »δεν ξέρω αν θέλω να είμαι ο δεύτερος τραγουδιστής». Τελικά συμφώνησε να προσληφθεί σαν μπασίστας!\nO Blackmore ήθελε να φέρει τον Paul Rodgers, τραγουδιστή των Free που εκείνη την εποχή έπνεαν τα λοίσθια όμως οι άλλοι δύο διαφώνησαν. Μάλιστα σύμφωνα με τα λεγόμενα του Lord, ο οργανίστας των Τιτανοτεράστιων ήταν θαυμαστής του Rodgers αλλά δεν συμφώνησε με την παρουσία του στο συγκρότημα.\nΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΤΟΥ IAN GILLAN\nΈτσι ξεκίνησαν επαφές για τη θέση του τραγουδιστή, το πιο δύσκολο εγχείρημα για ένα συγκρότημα του ύψους των Deep Purple. Βάζουν αγγελία στη Melody Maker και παραλαμβάνουν εκατοντάδες κασέτες, οι περισσότερες για πέταμα. Η κασέτα με τη φωνή του Coverdale τους κέρδισε αμέσως και ήταν μεταξύ των υποψηφίων για τη θέση. Του έκλεισαν μια συνάντηση για audition και είδαν ένα νεαρό με περίεργο ντύσιμο, φορούσε ένα μπουφάν που δεν του έκανε, εκείνη την εποχή μάκραινε τα μαλλιά του κι ένα περίεργο σημάδι πάνω από το χείλος του. Τον ρώτησα τι είναι αυτό το σημάδι πάνω από το χείλος του και μου είπε « απορημένος «μουστάκι». «Σ’ αυτό το συγκρότημα, μόνο ένας έχει μουστάκι κι αυτός είμαι εγώ» του είπε ο Lord. Την επόμενη φορά όταν βρεθήκαν για πρόβα, το είχε ξυρίσει!\n«Πάντα πίστευα ότι η φωνή που ταίριαζε στους Deep Purple είναι η φωνή του Ian Gillan» λέει ο Jon Lord. “Όταν άκουσε τη φωνή του Coverdale, o Blackmore συμφώνησε κι ένας λόγος είναι ότι έφερνε λίγο στη blues χροιά του Rodgers. Στην κασέτα που είχε στείλει, είχε τραγουδήσει το “Everybody’s talking” του Harry Nilsson.\nΤο εξώφυλλο της πολύ καλής συλλογής Pre Purple People!\nΤΙ ΕΚΑΝΕ ΠΡΙΝ\nΓεννημένος στις 22 Σεπτεμβρίου 1951 στο Saltburn του Yorkshire, o Covedale από τα 14 χρόνια του είχε αρχίσει να τραγουδάει σε νεανικά τοπικά ερασιτεχνικά συγκροτήματα, όπως Vintage 67 (1966–68), The Government (1968–72) και Fabulosa Brothers (1972–73) κι εργαζόταν σε μια μπουτίκ ρούχων στο Recar. Στη πολύ καλή συλλογή της Purple Records, Pre-Purple People (2001) με συγκροτήματα και καλλιτέχνες που έπαιζαν τα μέλη των Τιτανοτεράστιων πριν γίνουν μέλη της, οι Government συμμετέχουν με 4 τραγούδια!\nΗ MK III ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ\nΈτσι βρέθηκαν με ένα καινούργιο μπασίστα που ήθελε να τραγουδάει κι ένα καινούργιο τραγουδιστή χωρίς πείρα. Ο Blackmore χωρίς δεύτερη ερώτηση ήθελε τον Coverdale γιατί η φωνή του ήταν πιο blues από αυτή του Hughes που περιορίστηκε σε δεύτερα αλλά πολύ υψηλού επιπέδου φωνητικά. Σε λίγες εβδομάδες, οι Coverdale και Hughes μπήκαν σε ένα αγώνα επιβολής της φωνής τους με απρόβλεπτη κατάληξη για το συγκρότημα. Και το πρώτο πρόβλημα παρουσιάστηκε στο studio όπου ο Hughes ήθελε η φωνή του να ακούγεται δυνατότερα από αυτή του…τραγουδιστή! Και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν ότι ο Hughes ήταν ήδη επαγγελματίας και ο Coverdale, έως χθες πωλητής σε μπουτίκ ρούχων, με αποτέλεσμα ο δεύτερος να φοβάται να εκδηλώσει την αντίθεσή του και το πρόβλημα να υποβόσκει. Από την πλευρά του, ο Hughes λέει ότι βρισκόταν σε συνένωση με τον Coverdale ποιος θα τραγουδήσει τι και εύκολα κατέληγαν σε συμφωνία. Εξ άλλου κανένα άλλο συγκρότημα εκείνη την εποχή δεν διέθετε δύο πολύ καλούς τραγουδιστές!\nΚαι η κυκλοφορία του Burn (Φεβρουάριος 1974) έδειξε το bluesy πρόσωπο των Deep Purple. Όλοι συμφώνησαν ότι το Burn (No3 Μ.Βρετανία, Νο 9 Αμερική) ήταν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ στη δισκογραφία τους με όλα τα κομμάτια του να έχουν λόγο ύπαρξης και κανένα να μην παίζει το ρόλο του filler. Απλά θυμίζω μερικά που είναι και τα αγαπημένα μου “Might just take your life”, “ Lay down stay down”, “ You fool no one”, το "Mistreated" και φυσικά το ομώνυμο! Μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας πιστώνεται στον Ritchie Blackmore που ήθελε μια blues rock στροφής το συγκρότημα που του βγήκε με τη μια και μάλιστα πολύ πετυχημένη.\nΤα Who do you think we are και Burn τα χωρίζουν 12 μήνες κυκλοφορίας κι όμως είναι τόσο διαφορετικά. Τους γνώρισα και τους αγάπησα με τον Gillan, τους σεβάστηκα με τον Coverdale!\nΈχοντας πετύχει στην πρώτη δοκιμασία της studio ηχογράφησης αλλά και της συνθετικά συμμετοχής των 2 καινούργιων στο άλμπουμ, η επόμενη δοκιμασία ήταν το live. Και στο live, η ετυμηγορία του κοινού είναι κάθετη! Βέβαια ο Blackmore άρχισε τα δικά του, απειλώντας τον Glenn Hughes ότι σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια του live κι όσο είναι επάνω στη σκηνή, δεν πρέπει να τον πλησιάσει! Θα κινείται στην υπόλοιπη σκηνή αλλά όχι κοντά του. «Μια φορά τον πλησίασα και με κυνήγησε με την κιθάρα» λέει ο Hughes!\nH μεγάλη live δοκιμασία των καινούργιων Deep Purple, δόθηκε στο California Jam του 1974, όπου τους προτάθηκε να είναι οι Headliners. Όμως το συγκρότημα αρνήθηκε γιατί ήθελε να παίξει κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος και έτσι έκλεισαν οι Emerson Lake and Palmer. Μια λαοθάλασσα κόσμου τους αποθεώνει (250.000 εισιτήρια, αλλά περισσότεροι από 350.000 κόσμος) και η εμφάνιση τους καταγράφεται σε dvd και σε cd. Όσο για τις εκρήξεις στο τέλος της συναυλίας, μόνο ο Blackmore και το road crew το ήξεραν, οι υπόλοιποι αιφνιδιάστηκαν με τον Paice από την τρομάρα του, να του φεύγουν τα γυαλιά!\nΛίγες εβδομάδες αργότερα, το συγκρότημα μπήκε στο studio για να ηχογραφήσει το Stormbringer. Αλλά επειδή οι Deep Purple είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα, την εξέλιξη της ιστορίας θα τη διαβάσετε στο μέλλον.\nΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ 9/9/18


ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ: 6 Απριλίου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Θράκης\n6 Απριλίου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Θράκης\nΉταν Kυριακή του Πάσχα, αυτού που στη μνήμη των Θρακιωτών έμεινε ως «το Mαύρο Πάσχα». H 6η Aπριλίου σηματοδότησε την απαρχή των συστηματικών διώξεων σε βάρος του Θρακικού Eλληνισμού από τους Tούρκους.\nΠρόσφατα εκδόθηκε το τρίτο έργο του για το θέμα αυτό με τίτλο: «Η εθνοτική μηχανική των Νεότουρκων και ο εκτουρκισμός της Ανατολίας» (1913 – 1918).\nΟ Φονάτ Ντουντάρ, ο «εκσκαφέας αρχείων», όπως αυτοαποκαλείται, ομολογεί σε σχετική συνέντευξή του:\n«Με ενδιαφέρει, μεταξύ άλλων, το πώς η εξουσία κατέγραψε στα επίσημα έγγραφά της τις βιαιότητες που η ίδια σχεδίασε και εκτέλεσε (και που φυσικά η ίδια ποτέ δεν το παραδέχθηκε).\nΕίχα την τύχη να είμαι ο πρώτος ερευνητής που διάβασε ορισμένα αρχεία, τα οποία αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα. Τα αρχεία αυτά λοιπόν παρουσιάζουν λεπτομερώς τα στάδια που σχεδίου δράσης εναντίον του Ρωμιών που κατάρτισε το καθεστώς των Νεοτούρκων…» (με τη βοήθεια γερμανών στρατηγών).\nΆλλοι 96.000 οδηγήθηκαν στην Μ. Ασία σε καταναγκαστικά έργα. Χωριά ολόκληρα μετακινήθηκαν σε άλλες περιοχές της Θράκης για να εγκαταστήσουν σ” αυτά οι Νεότουρκοι πρόσφυγες Μωαμεθανούς από τη Βοσνία.\nΑπό τους 96.000 εκτοπισθέντες στη Μικρασία επέστρεψαν στις εστίες τους, ζωντανά φαντάσματα, με τη λήξη του Α” Παγκοσμίου πολέμου μόνο 50.000.\nΑν λάβουμε υπόψη ότι η Αν. Θράκη το 1910 αριθμούσε 360.000 – 370.000 Έλληνες, εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι στην περιοχή της Αν. Θράκης παρέμειναν μέσα στην ερημωμένη – ερειπωμένη Ελληνική γη μόνο 30.000 – 40.000 Έλληνες, οι περισσότεροι γέροι, ανήμποροι και απροστάτευτοι.


Κυπελλούχος για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Αστέρας Πετριτή (1-2) επί του Θιναλιακού!\n/Κυπελλούχος για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Αστέρας Πετριτή (1-2) επί του Θιναλιακού!\nΛεπτομέρειες: Γράφτηκε από τον/την Αντώνης Αραβανής\tΚατηγορία: Κύπελλο\t Δημοσιεύθηκε : 02 Μαϊος 2022 Εμφανίσεις: 508\nΣε ένα συναρπαστικό τελικό η ομάδα του Πετριτή στέφθηκε κυπελλούχος Κέρκυρας.\nΣυγκεκριμένα, η ομάδα του Πετριτή επικράτησε με σκορ 1-2 επί του Θιναλιακού στον τελικό κυπέλλου Κέρκυρας και κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της ιστορίας της και συνάμα πέτυχε ντάμπλ, καθώς πριν από δύο εβδομάδες κατέκτησε και το πρωτάθλημα.\nΣτο αγωνιστικό μέρος οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στην ανάπαυλα με το σκορ στο 0-0. Βέβαια, ο Θιναλιακός είχε μία μεγάλη ευκαιρία όταν στο 26΄ κέρδισε πέναλτι, με το Γιώργο Κούδα να αναλαμβάνει την εκτέλεση, όμως ο Λευτέρης Πισσιάνης έπεσε σωστά στην αριστερή του γωνία και επιβεβαιώσε την έφεση του στις αποκρούσεις πέναλτι.\nΜε το "καλημέρα" του β΄ μέρους ο Αστέρας κατάφερε να ανοίξει το σκορ και συγκεκριμένα στο 53΄ χάρη σε τέρμα του Χρήστου Γεωργοπάλη. Μάλιστα, στους πανηγυρισμούς ο σκόρερ αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Στο 60΄ η αριθμητική ισορροπία επανήλθε στον αγωνιστικό χώρο, καθώς ο διαιτητής Γιούργας απέβαλε με απευθείας κόκκινη κάρτα το Μιχάλη Χατζηδημητρίου για εξύβριση προς το διαιτητή.\nΣτη συνέχεια ο Αστέρας είχε δύο καλές στιγμές με το Μάρκο Θηραίο, όμως ο Θιναλιακός κατάφερε να φέρει το ματς στα ίσα λίγο πριν την ολοκλήρωση των 90 λεπτών με γκολ του Χρήστου Αρμένη στο 88΄. Όλα έδειχναν παράταση, όμως η "χρυσή αλλαγή" του Γιάννη Σφακιανάκη, ο Νίκος Γεωργοπάλης, στο 90+5΄ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Γιακουμάκη, πετυχαίνοντας ένα ακόμη σπουδαίο τέρμα με τη φανέλα του Αστέρα Πετριτή. Αυτό ήταν και το πρώτο γκολ του "Τσίτσιου" στη φετινή σεζόν!\nΗ λήξη της αναμέτρησης βρήκε σύσσωμη την ομάδα του Πετριτή να πανηγυρίζει την κατάκτηση του κυπέλλου!\nΗ σεζόν ολοκληρώθηκε εδώ για το Θιναλιακό, ενώ ο Αστέρας Πετριτή έχει να δώσει ακόμη 6 αναμετρήσεις για τα μπαράζ ανόδου στη Γ΄ Εθνική!\nMVP του τελικού αναδείχθηκε ο τερματοφύλακας του Αστέρα Πετριτή, Λευτέρης Πισσιάνης, ο οποίος μάλιστα είχε αναδειχθεί πολυτιμότερος παίκτης και στον τελικό του Σούπερ Καπ το 2019, στον οποίον επίσης είχαν αναμετρηθεί ο Θιναλιακός με τον Αστέρα Πετριτή, με νικητή τον Αστέρα στις καθυστερήσεις!\nΤέλος, αξίζει να αναφερθεί πώς και οι δύο ομάδες έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, στάθηκαν πολύ καλά στον αγωνιστικό χώρο και επιβεβαιώσαν αμφότερες την ποιότητά τους.\nΔιαιτησία: Γιούργας, Μίχος, Σάτκλιφ, Μαργαρίτης\nΘιναλιακός (Σιδερόπουλος Σ.) Γιακουμάκης, Κροκίδης, Αρμένης, Μπάρι, Μουζακίτης, Κούδας, Χατζηδημητρίου, Γκόγκος, Στεργίου, Αγόρας, Μπουρντουζάν\nΈπαιξαν και οι: Μπάρκας, Λαζάρης\nΑστέρας Πετριτή (Σφακιανάκης Ι.) Πισσιάνης, Νάστο, Γεωργοπάλης Χ., Πολύζος, Μεντής, Στέρεφ, Γαρδικιώτης, Γραικός, Θηραίος, Μάμαλος, Μπεσού\nΈπαιξαν και οι: Γεωργοπάλης Ν., Σκολαρίκης


«Είχα σχέση με άνθρωπο που είχε AIDS!» – Σοκαριστική αποκάλυψη γνωστού Έλληνα! ~ mychannel.gr\n«Είχα σχέση με άνθρωπο που είχε AIDS!» – Σοκαριστική αποκάλυψη γνωστού Έλληνα!\nΟ Τόλης Σκουλαριώτης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, «The 2night Show».\nΟ γνωστός σχεδιαστής εξομολογήθηκε ότι έχει συνάψει ερωτική σχέση με άνθρωπο που γνώριζε ότι είναι φορέας του ιού HIV και δεν φτάνει αυτό… Παρακίνησε και όλον τον κόσμο που έβλεπε την εκπομπή να μην έχει πρόβλημα με κάτι τέτοιο…\n«Δεν είμαι μισαλλόδοξος άνθρωπος. Αγαπώ το δόγμα του άλλου. Το ξέρεις ότι εγώ έχω κάνει σχέση με άνθρωπο που έχει HIV και δεν έχω πρόβλημα; Προτρέπω όλο τον κόσμο να μην έχει πρόβλημα με κανέναν….» …\nΔείτε τι αποκάλυψε στο βίντεο που ακολουθεί:


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία όπου επιτρέπονται τα κατοικίδια - Loipersdorf\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία όπου επιτρέπονται τα κατοικίδια - Loipersdorf, Αυστρία\nLoipersdorf - Ξενοδοχεία όπου επιτρέπονται τα κατοικίδια\nΝο 1 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 2 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 3 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 4 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 5 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 6 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 7 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 8 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 9 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nΝο 10 από 28 ξενοδοχεία: Loipersdorf\nLoipersdorf: Άλλα ξενοδοχεία εκεί κοντά (14)\n8,1 χλμ. από Loipersdorf\nΝο 1 από 1 B&B: Hatzendorf\n12,8 χλμ. από Loipersdorf\n14,8 χλμ. από Loipersdorf\n4,0 χλμ. από Loipersdorf\nΝο 2 από 11 B&B: Jennersdorf


Tomcat Down: Η αερομαχία του Κόλπου της Σύρτης – όπως την είδαν οι Λίβυοι - Πτήση & Διάστημα\nTomcat Down: Η αερομαχία του Κόλπου της Σύρτης – όπως την είδαν οι Λίβυοι\nΤα λιβυκά ραντάρ εντόπισαν νωρίς το πρωί οκτώ Tomcats όταν οι ελεγκτές αεράμυνας είδαν δύο από αυτά να περνούν την «Γραμμή του Θανάτου» πάνω από τον Κόλπο της Σύρτης. Στην βάση Γκαρντμπία, 15 χλμ νοτίως της Σύρτης, ήχησε η σειρήνα του scramble.\nΟ Σμηναγός Μπιλκάσιμ αλ-Ζεντάνι και ο Υποσμηναγός Μούχταρ ελ-Άραμπι αλ-Ζαφρίι έτρεξαν στα αεροπλάνα επιφυλακής της 1022 Μοίρας όσο πιο γρήγορα μπορούσαν. Εκκίνηση κινητήρα, ασφάλειες εδάφους εκτός και στιγμές αργότερα δύο Su-22M-3K ‘Fitter-H’ ξεχύνονταν στον διάδρομο βρυχώμενα.\nΟι πιλότοι των ‘Fitter’ ανέβηκαν στα 22.966 πόδια (7.000 μ) έχοντας εντολή «να καταρρίψουν τους εισβολείς». Σύμφωνα με το ιστολόγιο ενός συγγενή των Λίβυων χειριστών που ενεπλάκησαν με τα αμερικανικά μαχητικά στις 19 Αυγούστου 1981, οι δύο σχηματισμοί προσέγγιζαν ο ένας τον άλλον όταν ο Σμηναγός αλ-Ζεντάνι είδε από μακριά τα δύο F-14 να εκτελούν στροφή 180ο κατευθυνόμενα εναντίον τους.\nΓνωρίζοντας πως το Su-22 δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το F-14 σε στροφές, πραγματοποίησε έναν «ελιγμό έκπληξη» όπως τον χαρακτήρισε –μια δεξιά στροφή που θα τον έφερνε ακριβώς στην «ώρα 6» ενός από τα αμερικανικά αεροπλάνα. Εξαπέλυσε έναν πύραυλο αέρος-αέρος και «κατέστρεψε» το F-14A που πετούσε ο Αντιπλοίαρχος Henry ‘Hank’ Kleeman σκοτώνοντάς τον.\nΠαραδόξως, η λιβυκή εκδοχή της εμπλοκής που έμεινε στην ιστορία ως το Επεισόδιο του Κόλπου της Σύρτης (Gulf of Sidra Incident) δεν αναφέρει λέξη τί απέγινε ο χειριστής ραντάρ του αμερικανικού τζετ, Υποπλοίαρχος Dave Venlet. Το F-14 έχει και RIO, σωστά;\nΤα συντρίμμια που βρήκε ένας ψαράς λίγες ημέρες αργότερα ήταν η «απόδειξη» των ισχυρισμών του αλ-Ζεντάνι. Η Λιβυκή Αεροπορία συμπέρανε ότι προερχόταν από το Tomcat του Αντιπλοιάρχου Kleeman και ο Σμηναγός πιστώθηκε με μια επιβεβαιωμένη κατάρριψη. Το δε αλιευθέν κομμάτι φέρεται να τοποθετήθηκε σε περίοπτη θέση στην αίθουσα επιφυλακής της 1022 Μοίρας.\nΣύμφωνα πάντα με την λιβυκή εκδοχή, αμέσως μετά τα δύο ‘Fitter’ δέχθηκαν επίθεση από έξι αμερικανικά F-14 και καταρρίφθηκαν. Ο Σμηναγός αλ-Ζεντάνι και ο Υποσμηναγός αλ-Ζαφρίι εκτινάχθηκαν περίπου 75 χλμ ανοικτά της Σύρτης. Όσο κατέβαινε προς την θάλασσα με το αλεξίπτωτό του, ο Σμηναγός είδε ένα Tomcat «να κάνει κύκλους» από πάνω του έως ότου αυτός βρέθηκε στο νερό.\nΑν μη τι άλλο, η περιγραφή των γεγονότων καταδεικνύει ότι η αντίληψη της κατάστασης από τους Λίβυους χειριστές ήταν, λίαν επιεικώς, φτωχή. Σε πολλά σημεία μάλιστα η αφήγηση δείχνει να έχει… προσαρμοστεί για να «ταιριάξει» με τους ανωτέρω ισχυρισμούς.\nΓια παράδειγμα, ο Αντιπλοίαρχος Kleeman πραγματοποίησε όντως στροφή 180 μοιρών «μπροστά» από τα λιβυκά τζετ αλλά περίπου 300 μ. μπροστά και 150 μ. ψηλότερα από αυτά. Δεδομένης της ταχύτητας και της θέσης των εμπλεκομένων αεροσκαφών στον χώρο, δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθεί το Su-22M του αρχηγού του λιβυκού σχηματισμού πίσω από το ηγούμενο Tomcat, ούτε καν με «ελιγμό έκπληξη».\nΑντιθέτως, λόγω της μικρότερης ευελιξίας τους, τα ‘Fitter’ κατέληξαν μπροστά στον Αντιπλοίαρχο Kleeman (‘Fast Eagle 102’) ο οποίος στην συνέχεια επέλεξε να κυνηγήσει το αεροσκάφος του Υποσμηναγού αλ-Ζαφρίι. Ο Σμηναγός αλ-Ζεντάνι έβαλλε πρώτος εναντίον του ‘Fast Eagle 102’ που προσέγγιζε από ψηλά αλλά έκανε ένα μοιραίο λάθος: πυροδότησε χωρίς να περιμένει ο R-13M να εγκλωβίσει τον στόχο για να τον ιχνηλατήσει –κάτι μάλλον απίθανο αν αναλογισθεί κανείς την γωνία υπό την οποία εβλήθη. Ο πύραυλος δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει έναν στόχο που πλησίαζε τόσο γρήγορα και από τόσο κοντά αφού θα ήταν εκτός παραμέτρων του seeker για εγκλωβισμό.\nΗ εξιστόρηση της εμπλοκής από τον αλ-Ζεντάνι αποκαλύπτει ότι στην πραγματικότητα ουδέποτε είδε το δεύτερο F-14Α (‘Fast Eagle 107’) του Αντιπλοιάρχου Larry ‘Music’ Muczynski ο οποίος ήταν και αυτός που τον κατέρριψε. Κατά τον Λίβυο χειριστή κατερρίφθη από «έξι Tomcats» που του επιτέθηκαν.\nΕπίσης είναι ενδιαφέρον ότι ενώ περιγράφει λεπτομερώς την εγκατάλειψή του, την πτώση με αλεξίπτωτο στην θάλασσα και τις ώρες αναμονής μέχρι τον εντοπισμό και την περισυλλογή του από ελικόπτερο Έρευνας και Διάσωσης, δεν αναφέρει το παραμικρό για την τύχη του παραστάτη του. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Υποσμηναγός αλ-Ζαφρίι επεβίωσε τελικά της κατάρριψής του και περισυνελέγη επίσης σώος.\nΕνδιαφέρον έχει και η στιχομυθία η οποία φέρεται να διεμήφθη μεταξύ ενός ατόμου, γνωστού απλώς ως ‘Χ’ και του Συνταγματάρχη Καντάφι. Όπως αναφέρεται, ο Λίβυος ηγέτης ήταν εξοργισμένος από την κατάρριψη των ‘Fitter’ και ρώτησε τον ‘Χ’ γιατί έστειλε δυο «ακατάλληλα» αεροσκάφη δίωξης/βομβαρδισμού να αναχαιτίσουν τα F-14Α. Ο Επισμηναγός Άμπντελσαλάμ Ζαλούντ, Διοικητής της 1022 Μοίρας, έσπευσε προς βοήθεια του ‘Χ’ εξηγώντας ότι η Γκαρντμπία ήταν η πλησιέστερη βάση και την δεδομένη στιγμή είχε διαθέσιμα μόνο Su-22M.\nΑπό αυτό εξάγεται το συμπέρασμα ότι παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των Αμερικανών πριν την έναρξη των ασκήσεων του 6ου Στόλου στην περιοχή, οι Λίβυοι φαίνεται να αιφνιδιάστηκαν από την παρουσία αμερικανικών μαχητικών νοτίως της «Γραμμής του Θανάτου» το πρωί της 19ης Αυγούστου. Αυτό ενδεχομένως εξηγεί γιατί δεν είχαν αναπτυχθεί προληπτικώς αναχαιτιστικά στην στρατηγικής σημασίας, όπως απεδείχθη, Γκαρντμπία.\nTο λιβυκό αφήγημα για το Επεισόδιο του Κόλπου της Σύρτης έχει ένα πρόβλημα: η αλήθεια είναι διαφορετική. Και, όπως συχνά λέγεται, επώδυνη. Διότι στην πραγματικότητα εκείνη την ημέρα τα δύο λιβυκά ‘Fitter’ έμπλεξαν με λάθος ‘Γάτες’.\nSu-22 vs F-14A\nαερομαχία της Σύρτης - η λιβυκή εκδοχή\nΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 23 Οκτωβρίου 1944: Σύγκρουση γιγάντων στη θάλασσα των Φιλιππίνων\nΙΣΤΟΡΙΑ Στάθης Βασιλείου - 23 Οκτωβρίου 2021 0\nΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 23 Οκτωβρίου 1911: Η Ιταλία πρώτη στη χρήση του πολεμικού αεροπλάνου\nΙΣΤΟΡΙΑ Στάθης Βασιλείου - 23 Οκτωβρίου 2021 5\nΗ Ιταλία γίνεται η πρώτη χώρα στον κόσμο που χρησιμοποιεί αεροπλάνο σε πολεμική επιχείρηση.Συγκεκριμένα, στη διάρκεια του Ιταλο-Τουρκικού πολέμου για την κατάληψη της Tριπολίτιδος,...\nΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 23 Οκτωβρίου 1942: Μάχη του Ελ Αλαμέιν, η αυγή της νίκης στη Βόρειο Αφρική\nΞεκινά η δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν. Η 8η Βρετανική Στρατιά του υποστρατήγου Μοντγκόμερυ, ένας πολυεθνικός σχηματισμός από Βρετανούς, Νοτιοαφρικανούς, Ινδούς, Αυστραλούς, Νεοζηλανδούς, «Ελεύθερους...


Περιφράξεις μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους χρησιμοποιώντας πολλές τεχνικές. Μαθαίνοντας πώς να σχεδιάσετε ένα ξύλινο φράχτη μπορεί να είναι αρκετά εύκολο και μπορείτε να το κάνετε ζωντανεύουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια του κόκκου.\nΞεκινήστε τη σύνταξη μιας πρώτης σκίτσο από τα διοικητικά συμβούλια φράχτη χωρίς προσοχή στις λεπτομέρειες.\nΤο μόνο που έχετε να κάνετε τώρα είναι να ευθυγραμμιστούν τα διοικητικά συμβούλια φράχτη με τη χρήση ακόμη και ένα χάρακα, αν θέλετε. Αργότερα, θα πρέπει να προσθέσετε λεπτομέρειες για το φράχτη και να φανεί πιο ρεαλιστική, αλλά προς το παρόν το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα βασικό σχήμα.\nΣκίασης θα σας βοηθήσει να δώσει στο ξύλο μια ρεαλιστική υφή και κάνει την ομοιόμορφη εμφάνιση για να πάρει μακριά. Μερικές σκοτεινές γραμμές μεταξύ των διοικητικών συμβουλίων θα κάνει το φράχτη πάρετε μια εμφάνιση του χώρου. Οι γραμμές δεν πρέπει να είναι πάρα πολύ ευθεία, επειδή τα διοικητικά συμβούλια θα πρέπει να εμφανίζονται σαν να είναι παλιό και όχι στις ίδιες αναλογίες. Με αυτό τον τρόπο τα διοικητικά συμβούλια θα μοιάζουν σαν να έχουν σαπίσει σε κάποια από τα άκρα και θα τους κάνει πιο ρεαλιστική.\nΣτην περίπτωση των σιτηρών λεπτομέρειες που πρέπει να εξαχθούν κάποια σύντομη, απότομη γραμμές με λίγο τζίφρα πάνω και κάτω από κάθε πίνακα. Μερικές βάσεις θα πρέπει να έχουν κάποια κόμποι σχεδιάζεται με δύο κύκλους, το ένα μέσα στο άλλο. Αν δεν ξέρετε ακριβώς πώς να το κάνετε αυτό, μπορείτε πάντα να χρησιμοποιήσετε μια φωτογραφία.\nΤο χρώμα του φράχτη είναι εξ ολοκλήρου μέχρι σας. Μπορείτε να το κάνετε καφέ ή να το αφήσετε μόνο σε μαύρο και άσπρο. Για να μεγιστοποιηθούν τα στοιχεία που έχετε σιτηρών που εφαρμόζονται θα πρέπει να χρωματίσει το φράχτη χρησιμοποιώντας μια γωνία πλευρά σε πλευρά κίνησης. Αν θέλετε να προσθέσετε χρώμα, απλά χρησιμοποιήστε ένα μολύβι και καφέ για να κάνει μια τρισδιάστατη αίσθηση, πάει πάνω από τους κόμβους και τις γραμμές σιτηρών με καφέ.\nΤο σχέδιο θα ολοκληρωθεί μέχρι να προσθέσετε λίγο γρασίδι στη βάση του φράχτη και ίσως μερικά λουλούδια. Μην φοβάστε να χρησιμοποιήσετε τα δάχτυλά σας για να μουτζούρες και ανακατέψτε τις γραμμές μέχρι να πάρει την τέλεια εμφάνιση.\nμε βάση ξύλινες περιφράξεις, μεγιστοποιώντας τις λεπτομέρειες των κόκκων του φράχτη, ξύλινες περιφράξεις, περιφράξεις, προσθέτοντας λεπτομέρεια στο φράχτη, ρεαλιστική υφή του ξύλινου φράχτη, τελειώνοντας το σχέδιο για τον ξύλινο φράχτη, τις οδηγίες για να σχεδιάσετε ένα ξύλινο φράχτη, το χρώμα του φράχτη, τους τρόπους και τις τεχνικές για την κατάρτιση ένα ξύλινο φράχτη


Στο Βαρβάκειο πριν από 140 χρόνια « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Παραιτημένα μεζεδάκια\nΠας μη Έλλην βάρβαρος -αλλά ποιος το είπε; »\nΤη Γεωγραφία τη μαθαίναμε χωρίς χάρτες. Δεν ήτον λοιπόν τίποτε άλλο, παρά ένας κατάλογος ξενικών ονομάτων βουνών, ποταμών και πόλεων. Εξαιρετική σημασία είχεν ο αριθμός των κατοίκων, που τον εξακρίβωνεν ο δάσκαλος με τo βιβλίο στα χέρια: μην τύχει και του λείψει ή του περισσέψει κανένας!\nΑπό τους δασκάλους μας δεν ήτον κανένας, που να μας δίνει κάτι παραπάνω από την ευσυνείδητη τυπική διδασκαλία του, χωρίς ψυχή, χωρίς ενθουσιασμό. Μαθαίναμε γράμματα ξερά και τίποτε άλλο. Γι’ αυτό μέναμε ξένοι, σε ψυχική απόσταση απ’ όλους εκείνους τους δασκάλους, που τα ονόματα τους, κι όσα θυμούμαι ακόμα, δε μου λένε τίποτε.\nΑπό του Σουρμελή πήγα στο Βαρβάκειον κι εκεί τελείωσα τις τέσσερες τάξεις του, πάντα καλός μαθητής γενικά, αλλά καλύτερος στα Μαθηματικά, στη Φυσική και προ πάντων στη Χημεία. Τo μάθημα αυτό μας τo δίδασκε κάποιος, που μπορεί να μην ήτον σοφός επιστήμων, ήτον όμως μάγος και για μένα και για όλους τους άλλους, με τα πειράματα που μάς έκανε. Τα πειράματα αυτά, όσα ήταν εύκολα, τα δοκίμαζα και στο σπίτι μου, και κάποτε κόντεψα να χάσω τα μάτια μου με την παραγωγή υδρογόνου για τo Λύχνο του Διογένους.\nΤο παπαγάλισμα του Ελληνικού Σχολείου εξακολουθούσε, γιατί τo προσωπικό είχε βγει από τo ίδιο καζάνι. Κι έφτανε τo παπαγάλισμα κι ως εκεί, που δε χωρούσε: στη Στερεομετρία! Ο μαθητής έγραφε στον πίνακα τα ίδια στοιχεία ΑΒΓ με τo κείμενο. Αν του τα άλλαζες, δεν καταλάβαινε τίποτε από τo θεώρημα! Αδιάφορο όμως για τον καθηγητή: του έδινε βαθμό Άριστα για τo παπαγάλισμα.\nΚαι θυμούμαι κάποιον μεγάλο μαθητή από τη Ρόδο, που μελετούσε πέντε ώρες την ημέρα.\nΣτο διάλειμμα μού λέει, δείχνοντάς μου έναν κύβο:\n– Δεν μπορώ να καταλάβω, πώς τo βιβλίο λέει όλες τις γωνίες του ορθές, ενώ στο σχήμα φαίνονται μερικές οξείες κι άλλες αμβλείες!\nΔεν είχε άδικο. Αφού η φαντασία δεν μπορούσε να τον βοηθήσει στην προοπτική αναπαράσταση του κύβου, μήπως τον βοήθησε ο καθηγητής του; Με δώδεκα ίσια κομμένα ξυλαράκια ή κλαδάκια δέντρου και λίγο κερί μπορούσε να μάς κάνει έναν κύβο. Αλλά πού καταδέχουνταν να κατεβεί στην πρακτική αυτή διδασκαλία από τα ύψη του μαυροπίνακα με τα ΑΒΓ της κιμωλίας!\nΠρέπει όμως να ξεχωρίσω έναν καθηγητή μου. Αλίμονο μου, αν μ’ άκουε να του δίνω τον τίτλο αυτό. Δεν τον δέχουνταν, και θύμωνε μάλιστα:\n– Εγώ είμαι δάσκαλος, δεν είμαι καθηγητής. Ούτε ρεντιγκότα φορώ, ούτε ψηλό καπέλο. Φορώ μποξά. Κι ο δάσκαλος είναι ανώτερός του, γιατί δάσκαλος ήτον κι ο Χριστός, δεν ήτον Κύριος Καθηγητής.\nΤο όνομά του Νικοκλής. Αδύνατο να τον έχουν λησμονήσει οι παλιοί μαθηταί του, όσοι ζούν άκόμα.\nΚαι πώς να λησμονηθεί η εισαγωγή του στους Φιλιππικούς του Δημοσθένους; Αμέσως μας έβγαλεν από τη μεγάλη πλάνη, που είχαμε για τους αρχαίους συγγραφείς. Θαρρούσαμε, πως έγραψαν τα στερεότυπα κείμενα της Λειψίας επίτηδες, για να τα διδάσκουν στα σχολεία.\n– Κουτσουρένια, μας είπε ο Νικοκλής, με τη συνηθισμένη του προσφώνηση, τί ήτον ο Δημοσθένης, και τι ήτον ο αντίθετός του πολιτικός ο Αισχίνης; Δυο ρήτορες στη Βουλή. Σαν να πούμε Δεληγιώργης ο ένας, Λομβάρδος ο άλλος. (Ήταν τότε οι δυο κορυφαίοι ρήτορες στη Βουλή).\nΜ’ αυτό τον τρόπο μάς ζωντάνεψε αμέσως τα άψυχα κείμενα κι από πεταλούδες καρφωμένες σε κουτί, τα είδαμε πεταλούδες φτερωτές στα λουλούδια των κήπων.\nΤην ίδια μέθοδο και στην Ιλιάδα του Ομήρου:\n– Και τι ήτον, κουτσουρένια, ο Αγαμέμνων; ήτον ο Κολοκοτρώνης. Και τι ήτον ο Νέστωρ; ο Πετρόμπεης. Κι ο Αχιλλεύς; Θανάσης Διάκος. Κι οι Αχαιοί; Κατσικοκλέφτες μαζεμένοι για κανένα πλιάτσικο από την πλούσια Τρωάδα. Eϋκνήμιδες, τους λέει ο Όμηρος! Γυμνοποδαράδες με μισό τσαρούχι. Καρηκομόωντες! Παπαδίστικα μαλλιά και ψείρα κομπολογάτη.\nΌταν, ύστερα από χρόνια, πρωτοδιάβασα την Ιλιάδα του Πάλλη, μου ήρθε στο νου ο Νικοκλής σαν ένας πρόδρομός του.\nTo μάθημά του μάς ήτον πάντα ευχάριστο και διασκεδαστικό. Με τα ανέκδοτά του, με τον εύθυμο τρόπο του σε κάθε τί, μάς κρατούσε δεμένους τις δυο ατέλειωτες ώρες των Ελληνικών.\nΔεν μπορούσε να υποφέρει τις μεταφράσεις των αρχαίων συγγραφέων και μας είχε απαγορεύσει τη μετάφραση του Θουκυδίδη από τον Αλέξανδρο Σκαλίδη. Κάποτε παρατήρησε, πως ένας μαθητής κρυφοδιάβαζε κάτι στα γόνατά του, κι αμέσως υποπτεύτηκε, πως ήτον μετάφραση. Κατέβηκε ορμητικά από την έδρα κι άρπαξε ένα βιβλίο, που έμοιαζε πολύ στο σχήμα με τη μετάφραση του Θουκυδίδη:\n– Σκαλίδειον μου φέρνεις, κουτσουρένιο!\nΆνοιξε κάπου τo βιβλίο χωρίς να προσέξει στο εξώφυλλο κι άρχισε να διαβάζει δυνατά:\n«Η Παυλίνα ήτον ανήσυχος διά την καθυστέρησιν του φιλτάτου της Ροδόλφου».\nΣταμάτησε με προσποιημένη απορία:\n– Τέτοια περικοπή δε θυμούμαι από τo Θουκυδίδη!\nΓύρισε στην πρώτη σελίδα και διάβασε:\n– Απόκρυφα του Λονδίνου.\nΤι πανηγύρι έγινε στην τάξη μετά την αποκάλυψη!\nΚαι τι απροσδόκητο τέλος!\nΑντί να θυμώσει ο Νικοκλής και να διώξει τον ένοχο μαθητή από την τάξη, είπε με πολύ ήσυχη φωνή σ’ όλους μας.\n– Αυτά τα βρομάντζα κι εγώ τα διάβαζα νέος κι εσείς θα τα διαβάσετε, όσο κι αν σάς πω, πως χάνετε καιρό, που μπορείτε να κάνετε άλλα καλύτερα διαβάσματα. Εδώ όμως να τα φέρνετε, μαζί με τo Θουκυδίδη, είναι ιεροσυλία…\nΚι αφού κοντοστάθηκε λίγο:\n– Αλλά μικρότερη πάλι ιεροσυλία από την Σκαλίδειον μετάφραση.\nΚι αντί να κρατήσει τo ένοχο βιβλίο, τo ξανάδωσε στο μαθητή:\n– Πάρε το, κουτσουρένιο, και δώσ’ το πίσω σ’ εκείνον, που 0ά σου τo δάνεισε βέβαια. Δε θέλω ξένον άνθρωπο να τον ζημιώσω. Κι εσύ, κουτσουρένιο, θα μου φέρης αύριο καθαρά αντιγραμμένο από τo κείμενο τον Επιτάφιο του Περικλέους: πρόστιμο στο Θουκυδίδη.\nΤούς μεγάλους, τους ψηλούς τους έλεγε μπαμπάδες. Κάποτε ένας τέτοιος μαθητής έκανε ταραχή με τον πλαγινό του. Ο Νικοκλής τον φωνάζει να βγει από τo θρανίο και να ρθει μπροστά του:\n– Στάσου αυτού εσύ, μπαμπά!\nΚαι φωνάζοντας έναν άλλο μαθητή:\n– Πήγαινε να πεις του επιστάτη να φέρει τη σκάλα, ν’ ανεβώ να τον δείρω.\nΓια να μην έχομε φόρτωμα τα βιβλία του σχολείου, κι από κοκεταρία, ακόμα, για να μη φαινόμαστε μαθηταί, δεν τα θέλαμε δεμένα. Τα είχαμε ξηλωμένα μάλιστα, φύλλα φύλλα, και παίρναμε στο σχολείο τα φύλλα, που μας χρειάζουνταν, τρυπωμένα στο στήθος κάτω από τo γιλέκι.\nΑυτό τo παρατήρησε μια μέρα ο Νικοκλής, την ώρα που κατεβαίναμε τη σκάλα του Βαρβακείου, και φώναξε κάποιο μαθητή, ενώ τρύπωνε μέσα του φύλλα από τo στερεότυπο του Θουκυδίδη:\n– Έλα δω εσύ, κουτσουρένιο. Ντροπή σου τo ’χεις να περπατάς στο δρόμο αλαμπρατσέτα μ’ ένα Θουκυδίδη και τον κρύβεις; Τιμή σου είναι, κουτσουρένιο.\nΑυτός ήτον ο Νικοκλής: όχι ο σοφός καθηγητής, αλλά ο μόνος μου αλησμόνητος Δάσκαλος!\nThis entry was posted on 14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:44\tand is filed under Αναμνήσεις, Εκπαίδευση. Με ετικέτα: Βαρβάκειο, Γεώργιος Δροσίνης, Γιάννης Παπακώστας, Λύκειον Σουρμελή, Νικοκλής. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n120 Σχόλια προς “Στο Βαρβάκειο πριν από 140 χρόνια”\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:51\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:52\nΤι συνέβη στο Βαρβάκειο πιν από 140 χρόνια;\nΠέπε… δεν μου απάντησες για το ‘σκιας και’\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:53\nΟμολογώ ότι δεν περίμενα να διαβάσω με τόσο ενδιαφέρον κείμενο του Δροσίνη –να όμως που διαψεύστηκα!\nΏστε παρακολουθούσαν και τις συνεδριάσεις της Βουλής τα κουτσουρένια; Ή τόσο πολύ συζητιούνταν στα καφενεία; Ή μήπως –σαν εμένα– ξεκοκκάλιζαν τις εφημερίδες, ώστε να ξέρουν το Δεληγιώργη και το Λομβάρδο;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:57\n(Αμάν βρε Λεώνικε! ένας σκασμός κόσμος σου απάντησε: https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/12/nogreek/#comment-241830 🙂\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:02\nΜου θύμισε ενα κείμενο, δεν ξέρω τινος, από μια προπολεμική Διάπλαση των Παίδων, με τιτλο «Πρώτο μάθημα με το νέο ελληνιστή», όπου ο νέος φιλόλογος, αφού άκουγε τις παπαγαλίες των μαθητών για τα βιογραφικά του Δημοσθένη, τους έλεγε επί λέξει «Ξέρετε, βρε, ποιος ήταν ο Δημοσθένης;» και τους τον παρουσίαζε ολοζώντανον, με το πατριωτικό του πάθος, κάνοντας την τάξη να νιώσει για πρώτη φορά ότι οι αρχαίοι ήταν άνθρωποι με σάρκα και οστά και όχι πλάσματα των βιβλίων!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:05\n>Με δώδεκα ίσια κομμένα ξυλαράκια ή κλαδάκια δέντρου και λίγο κερί μπορούσε να μάς κάνει έναν κύβο\nΚαι θυμήθηκα τα μπιρμπιλόνια και τα σπιρτόξυλα\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:06\nΔιάβασα το άρθρο κι ακόμα κανείς;\nΟ πατέρας μου ήταν του Βαρβακείου, κι έλεγε «κορίτσιαμην περάσετε από την οδό Σταδίου / γιατί θα σας πειράξουνε παιδιά του Βαρβακείου,» τότε που το Βαρβάκειο ήταν εκεί που είναι σημερα η Βαρβάκειος αγορά (αν είναι) απέναντι από τα χασάπικα της Αθηνάς. Αλλά τι σχέση έχει αυτό με την Σταδίου; Ποιητική αδεία όλα γίνονται.\nΠέπε δεν μου απάντησες!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:10\nΕμείς φτιάχναμε κύβους και πυραμίδες με χαρτόνι. Ήμουν καλός σ’ αυτό.\nΣτα μαθηματικά ήμουν καλός σε ό,τι μ’ εντυπωσίαζε, όπως οι γραφικές παραστάσεις των παραγώγων και ό,τι μπορούσε ν’ αναχθεί σε κάτι πέραν των μαθηματικών. Πολύ αργότερα ανακάλυψα πως είναι απλώς μια γλώσσα, ή μάλλον ένας κόσμος γλωσσών με τη γραμματική τους, την ποίησή τους, τι=ην κρυφή γοητεία τους, τ’ αναπάντεχά τους, κι έτσι τα συμπάθησα.\nΜου πήρε βέβαια τριάντα χρόνια, όσα θα χρειαζόμουν να συμπαθήσω και τον Γς, αλλά δεν έχω πια τον καιρό!\nΠολύ ωραίο Νικοκύρη!\nΓεωγραφία χωρίς χάρτες!\nΜα να μην έχει έστω ένα «κόκκαλο» ο δάσκαλος να δείξει στα παιδιά τι εστί κύβος;; 🙂\nMαθαίνανε πάντως γερά γράμματα παλιά…που λένε και κάποιοι παλιοί…\nΣκέψου τι γεωγραφία ήξεραν κι αυτοί που τη δίδασκαν!\nΠέπε… να μην το ξαναπώ\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:14\n«όπως οι γραφικές παραστάσεις των παραγώγων …» 😆\nΜΟΝΟ των παραγώγων οι γραφικές παραστάσεις σου άρεσαν Λεώνικε; Γιατί όμως; Οι γραφικές παραστάσεις των παραγουσών τι είχαν; Kάτι φροϋδικό πρέπει να είναι αυτό… 🙂\nΦιλικό πείραγμα, είναι έτσι; Ελπίζω να το δέχεσαι. Αν όχι ,ανακαλώ και να διαγραφεί πάραυτα το παρόν! 🙂\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:18\nΕυχαριστώ τον Δύτη που μου το επεσήμανε\nΕυχαριστώ τον Δαεμάνο που μου απάντησε τόσο ωραία και γεμάτα.\nΑπαλλάσσω τον Πέπε από την υποχρέωση να μου απαντήσει.\nΚαι ξαναδιαβάζω όλα τα χτεσινά σχόλια. Τι να κάνω; Μου ξέφυγε\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:19\nΣαν το δάσκαλο του Κονδυλάκη, που μάθαινε στα παιδιά ότι «Αι Ιόνιοι Νήσοι είναι επτά, Κέρκυρα Κορφοί Παξοί Ιθάκη Λευκάς Άγια Μαύρα Ζάκυνθος Κεφαλληνία και Κύθηρα Τσιρίγον»‘ και όταν ένας μαθητής που δεν είχε τελείως αποβλακωθεί ρώτησε «Μα γιατί λέει πως είναι εφτά αφού βγαίνουν δέκα;» του έδωσε σφαλιάρα!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:20\nείναι φανερό 9και κατανοητό0 πως ο λεώνικος ζητά να του απαντήσει ο ίδιος ο Πέπε που δεν\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:25\nΌχι, Τζι, και γεια χαρά με την ευκαιρία, ο Λεώνικος ήταν απρόσεκτος. Γιες!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:26\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:34\n@13: Παπαδιαμάντης είναι, αλλά τέλος πάντων! 😀\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:48\nΔεν ξέρω για σήμερα, αλλά από την εποχή του Δροσίνη μέχρι τα δικά μου μαθητικά χρόνια δεν βλέπω δυστυχώς να υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στα όσα γράφει.\nΑπό τα γυμνασιακά χρόνια μόνο ένα καθηγητή θυμάμαι να είναι πραγματικός δάσκαλος.\nΜας δίδαξε την Αντιγόνη από λογοτεχνική μετάφραση και μας έδωσε να καταλάβουμε την ουσία της τραγωδίας αλλά ταυτόχρονα μας παρακίνησε να διαβάσουμε και άλλα έργα της αρχαίας γραμματείας μας.\nΈτσι θυμάμαι στα 17 μου μετά την ΜΑΣΚΑ να διαβάζω με το ίδιο ενδιαφέρον το Συμπόσιο του Πλάτωνα στην μετάφραση του Συκουτρή.\nΕπίσης ένας θεολόγος, άγιος άνθρωπος αγαπητός από όλους τους μαθητές, αντί να μας μαθαίνει για τα ράσα και τα τελετουργικά της εκκλησίας μας έλεγε με εξαιρετική ευφράδεια ιστορίες που στο τέλος το καλό και η ηθική επικρατούσαν, με αποτέλεσμα πολλές φορές τα μάτια να δακρύζουν.\nΟι υπόλοιποι δυστυχώς, παρά το ότι το γυμνάσιο ήταν Πρότυπο, ήσαν από αδιάφοροι μέχρι με διαταραγμένη προσωπικότητα.\nΈνα χαρακτηριστικό γεγονός από τα γυμνασιακά χρόνια περιγράφω στο ποστ μου:\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:58\nΘυμήθηκα και άλλο ένα ποστ από τα γυμνασιακά χρόνια που έχει και ένα μοναδικό μεταφραστικό μεζεδάκι από αυτά που αρέσουν στον οικοδεσπότη!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 11:07\nΕλα βρε, εκεί ήσουν κι εσύ;\nΗμουν κοντά στο κάγκελο που έπεσε…\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 11:12\nΠολύ ωραία επιλογή Νικοκύρη.\nΈνα πολύ όμορφο ποίημα του Δροσίνη, από τα πρώτα που μελοποίησε ο Μίκης, κι εδώ το τραγουδάει ο ίδιος:\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 11:14\nΓ. Δροσίνης. Γεώργιο τον ήξερα εγώ. Αλλά γράφει δημοτική. Ο ίδιος πώς υπέγραφε;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 12:00\nΩραίο κείμενο. Θυμάμαι καθηγητή μου στην ΠΑΘ να λέει: Όταν μπαίνετε στην τάξη (γενικά μιλούσε) ξεχνάτε όσα σας διδάσκουμε εδώ και διδάσκετε όπως σας δίδαξαν. Σε αυτό το συμπέρασμα φαίνεται πώς κατέληξε παρακολουθώντας τις πρακτικές διδασκαλίες. Είναι όμως και ζήτημα του πόσο κάθε άνθρωπος και όχι μόνο αυτός που ακολουθεί το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, σκέφτεται πάνω στις εμπειρίες των μαθητικών χρόνων. Τα παραπάνω δεν εξηγούν απόλυτα το γιατί το σχολείο δεν αλλάζει, και ακόμη και σήμερα, πολλοί εκπαιδευτικοί κυρίως στην β/θμια (αλλά δυστυχώς και στην α/θμια) βάζουν κείμενα, που οι ίδιοι διαβάζουν από το βιβλίο, να τα αποστηθίσουν οι μαθητές. Όσο όμως οι τρόποι εξέτασης και βαθμολόγησης των γνώσεων των μαθητών παραμένουν ίδιοι, οι διδάσκοντες είναι εγκλωβισμένοι στο ίδιο σύστημα παπαγαλίσματος.\nΜια παρατήρηση στον πρόλογο. «Άρχισαν την περασμένη Πέμπτη τα μαθήματα της σχολικής χρονιάς στα γυμνάσια και στα λύκεια». ΄Έτσι που το περιορίζετε μόνο στην β/θμια εκπαίδευση δεν είναι σωστή πληροφόρηση, διότι τα μαθήματα δεν άρχισαν την Πέμπτη παρά μόνο έγινε αγιασμός. Αφορά όλα τα σχολεία η έναρξη του σχολικού έτους και όχι μόνο τα γυμνάσια και λύκεια.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 12:23\n#24: Τα μαθήματα άρχισαν την Πέμπτη, σε διαβεβαιώ, έστω και όχι με πλήρως ανεπτυγμένο ωρολόγιο πρόγραμμα. Άλλο αν το εθιμικό δίκαιο, η διοικητική ανικανότητα και κάποια «κεκτημένα» επιτάσσουν διαφορετικά για τα περισσότερα σχολεία.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 13:13\nΘεωρώ ασόβαρες τις κρίσεις των διδσκομένων για τους διδάσκοντας κρίνοντας από τον εαυτόν μου και το πόσο άλλεξε η εεκτίμησή μου για τους δασκάλους μου όταν άρχισα να διδάσκω κι εγώ και είδα τα πράγματα κι από την αλλη μεριά.\nΘα περιορισθώ σε δυό πράγματα κυρίως λόγω του #18 που δεν θέλω να το χαρακτηρίσω.\nΑ. Οι εκπαιδευτικόί είναι δεκάδες χιλιάδες άρα και σ’ αυτούς θα υπάρχει το αναλογούν ποσοστό ατόμων με διαταραγμένη προσωπικότητα. πάντως οπωσδήποτε είναι μικρότερο από το ποσοστό όσων ασχολούνται με την νομική «επιστήμη».\nΒ. Οταν ο διδάσκων έχει στην τάξη του 30-40 παιδιά δεν έχει τον χρόνο να προσαρμόσει τον τρόπο διδασκαλίας του στις προσδοκίες κάθε μαθητή. Λογικά κάποιοι θα ωφεληθούν περισσότερο από τους άλλους και θα αποκτήσουν διαφορετική γνώμη για τον ίδιο καθηγητή.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 13:30\n9: Γεια στο στομα σου… Παντα στο παρελθον ολα γινονταν καλυτερα – και φυσικα ΕΜΕΙΣ τα καναμε καλυτερα.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 13:32\n3: Μάλλον το τελευταίο, θα έλεγα.\n4: Ε μα…!\n13: Άγγελε, αυτό υπάρχει στη Δασκαλομάνα του Παπαδιαμάντη (και χωρίς σφαλιάρα, αλλά με γέλιο των άλλων παιδιών)\nΈν των παιδίων είχεν υψώσει τον δάκτυλον, εις σημείον ότι κάτι ήθελε να ειπεί.\n23: Πώς υπέγραφε; Νομίζω Γεώργιος αλλά δεν είμαι σίγουρος. Και βέβαια στα πρώτα του κείμενα έγραφε καθαρεύουσα.\n24: Είχα την εντύπωση ότι τα δημοτικά φέτος άρχισαν νωρίτερα -δεν είχε εξαγγελθεί κάτι τέτοιο; Θα το διορθώσω.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 14:03\nΑναφέραμε ήδη, ότι οί άνώτατες σχολές έχουν σκοπό νά κατασκευάζουν μιάν άνιδεολόγο άστική τάξη, πού είναι ό κύριος μοχλός διακινήσεως τού καθεστώτος τής προστασίας καί τής έξάρτησης. Η διαδικασία συνίσταται είς ένα είδος ψυχικής ζύμωσης πού μεταβάλλει στό έσώτατον είναι τού φοιτητή τήν έννοια τού πτυχίου, στήν έννοια τού “χαρτιού”. Οί άνώτατες σχολές χωρίζονται τύποις σέ δύο κατηγορίες: είναι έκείνες πού συνδέονται άμεσα μέ τό κύκλωμα παραγωγής (Ιατρικής, Οικονομικές, Πολυταχνείο, Νομικη κ.λ.π.) καί είναι καί έκείνες άπό τίς όποίες έπανδρώνεται ή Μέση παιδεία. Κατ’ ούσίαν όλες οί άνώτατες σχολές είναι τεχνικά σχολεία πού άφορούν άσφυκτικώς στήν αύστηρά διατήρηση τού κοινωνικού status quo καί έχουν σαφώς τήν μορφή τών όργανισμών παραγωγής τού άναγκαίου έπιστημονικού προλεταριάτου. Η έσωτερική λειτουργία τών άνωτάτων σχολών συνίσταται – κατά τρόπο πού θά άναλύσωμε – στήν σταδιακή ψυχική άφαίμαξη τών φοιτώντων, ώστε μέ τήν λήψη τού πτυχίου τους νά προσφερθούν άφ’ έαυτών είς τήν άποδοχήν τού προκαθωρισμένου έργου. Συνίσταται δηλ. σέ ένα είδος στρατιωτικοποίησις .\nΤό πρώτο είδος σχολών είναι σαφώς προσηρμοσμένο στίς παραγωγικές άπαιτήσεις καί δέν παρουσιάζει προβληματική περιεχομένου . Αναγκαστικά αύτές οί σχολές είναι ύποχρεωμένες νά παρέχουν ένα “συγχρονισμένο” ποσοστό γνώσεων. Ακριβώς τό άντίθετο συμβαίνει μέ τίς άλλες, πού προορίζονται νά έπανδρώσουν διδακτικώς τήν Μέση παιδεία. Ολες όμως οί σχολές έχουν τήν ίδια λειτουργική σύνθεση, ή όποία άρχίζει άπό τόν φόβο. Στίς άνώτατες σχολές γίνεται ή πρώτη έπαφή μέ τόν κρατικό φόβο ώς έσωτερική κατάσταση. Τούτο έπιτυγχάνεται μέ τήν τομή πού σκοπίμως έχει έπινοηθή νά ύπάρχη μεταξύ “ύλης” τής Μέσης καί Ανωτάτης παιδείας . Τά διδασκόμενα τής Μέσης καμμιά σχέση δέν έχουν μέ τά διδασκόμενα τής Ανωτάτης. Ενώ στά Γυμνάσια ή διδασκαλία περιστρέφεται περίπου έναν αίώνα γύρω άπό τά ίδια πράγματα , στίς άνώτατες σχολές τό πρόγραμμα βρίσκεται ένίοτε τυπικά τόσο “ένήμερο”, ώστε νά άπτεται καί στά ίδια τά διδακτικά έγχειρίδια θεμάτων έρεύνης! Στήν μικρή λεπτομέρεια αύτού τού κενού κρύβεται τό μυστικό τής λειτουργίας όλης τής παιδείας. Από τό πρώτο δίμηνο τού πρώτου έτους ή σχολή γίνεται αύχμός καί άρχίζει νά έπικρατή ένα κλίμα μονίμου άνυποληψίας μεταξύ καθηγητών καί φοιτητών. Ο ένας άνέχεται τόν άλλον. Ο μέν καθηγητής ξέρει ότι είναι φύσει άδύνατον νά άνταποκριθή έπιστημονικά ό φοιτητής καί ό φοιτητής είναι ήδη πεπεισμένος ότι πρέπει νά τόν άνέχεται. Μένει ή σιωπηλή συμφωνία ότι μέσα σέ τούτον τόν κυκεώνα θά κατορθώση ό δεύτερος νά “περάση τό έτος”. Καί στό σημείο τούτο άρχίζει ό μηχανισμός τής φθοράς καί τού έξανδροπισμού του. Αρχίζει ή λειτουργία τής ύποβάθμισης καί ή στρατιωτικοποίησή του.\nΑύτό τό καθεστώς διαρκεί πέντε περίπου χρόνια. Οταν ό φοιτητής πάρη τό πτυχίο του, είναι ήδη ένα ψυχικό έξουθένωμα, μέ άπόλυτη συνείδηση ότι έλάχιστα πράγματα γνωρίζει . Δέν έχει ώς έπαγγελματίας παρά νά δεχθή νά μπή στό κύκλωμα τής δουλειάς, όπως άκριβώς τό βρίσκει. Τό μόνο πού έμφανίζεται έμπρός στά μάτια του, παίρνοντας τό πτυχίο, είναι ή δυνατότης ν’ άποδεχθή τήν κατάσταση καί νά “βγάλη λεφτά”. Ελάχιστοι φυσικά είναι σέ θέση νά γνωρίζουν, τήν στιγμή άκριβώς πού άρχίζουν ώς έπαγγελματίες, ότι τά όνειρά τους είναι έκ τών προτέρων μετρημένα ώς τήν τελευταία ψευδαίσθηση: ότι ήδη άντήλαξαν τήν ύπαρξή τους μέ τήν δυνατότητα τής άπλής έπιβίωσης. Γιά τούς άλλους δέν ύπάρχει καμμία ψευδαίσθηση. Ξέρουν ότι θά πάνε στό “δημόσιο” καί ή μόνη καλοτυχία, πού τούς μένει νά έλπίζουν, είναι νά τύχουν σέ κάποιον καλόν έπιθεωρητή , ή κοντά σέ μεγάλη πόλη. Η συνθλιπτική μηχανή τής Διοίκησης παίρνει τούτον τόμ ήδη πολτοποιημένον άπόφοιτο καί τόν μετατρέπει σέ παχύρευστη μάζα. Κάθεται στό σχολείο καρτερώντας τίς τριετίες, τίς “έκθέσεις” καί τούς βαθμούς. Τά χρόνια έρχονται – κατά τό ήμισυ στό καφενείο, ένίοτε – μαζί μέ τίς προαγωγές, τούτος έρχεται στήν “Αθήνα” καί άφήνει τόν δρόμο του νά τόν διανύση άλλος.\nΔέν είναι διόλου τυχαίο ότι οί σχολές πού βγάζουν καθηγητές, είναι κυριολεκτικά διαλυμένες. Η σκόπιμη κατατριβή μέ τό περιττό, ή σπουδή τής κενής γνώσης, ή δηλητηρίαση μέ τό νεκρό γράμμα ή τύπο, έδώ πρυτανεύουν. Αύτός ό μηχανισμός έχει μετατραπεί σέ σατανική μέθοδο άποστέγνωσης παντός ίχνους πνευματικότητας καί ψυχικής ύγρασίας. Είδικά στίς καθηγητικές σχολές τά “διδασκόμενα” έχουν μεταβληθή σέ έργαλεία χειρουργικής πνευματικής άπόξεσης. Ενώ στήν πρώτη κατηγορία σχολών ή διδασκαλία είναι ύποχρεωμένη νά μή μείνη σταθερώς στό περιττό – άκριβώς άπό τήν ίδια τήν σκοπιμότητα τής σχολής – στίς καθηγητικές, έχει άναχθή σέ σατανική έπινόηση αίγυπτιακού ίερατείου. Τό “σύγγραμμα” είναι ένα είδος στειρωτικής λαβίδας, πού σκοπό έχει νά καταστρέφη λίγο – λίγο τό ίδιο τό μυαλό τού φοιτητή. Ούτε στό πρώτο, ούτε στό δεύτερο έτος μπορεί νά φανή αύτό. Τό αίσθάνεται κανείς, μόνο άφού πάρει τό πτυχίο. Η ψυχική άποστέγνωση κατά τήν διάρκεια τής πενταετούς θητείας, στερεί κάθε προυπόθεση τού μυαλού νά λειτουργήση έπιστημονικά είς τό διηνεκές. Είναι άκριβώς αύτό πού άπαιτείται, προκειμένου ό πτυχιούχος νά διορισθή άργότερα καθηγητής τής Μέσης παιδείας.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 14:12\n30. Δεν έχει και πολύ άδικο, όποιος και νά’ναι που τα γράφει αυτά. Διαφωνώ όμως -αν και δεν είναι ρητά εκφρασμένο στο κείμενο,νομίζω πως αφήνεται να αιωρείται σαν «σίγουρο γεγονός»- στο πως όλο αυτό το αλληλένδετο σκηνικό είναι προϊόν σκευωρίας κατά της αληθινής παιδείας ή συνωμοσίας ξερω γω του «συστήματος». Eίναι η φύση της μαζικής εκπαίδευσης τέτοια που δημιουργεί τέτοια θέματα. Πάντα τα δημιουργούσε και πάντα θα τα δημιουργεί θεωρώ. Και πάντα οι πραγματικά ελεύθεροι και μη εφυσηχασμένοι άνθρωποι έβρισκαν τον τρόπο να αποκτήσουν την παιδεία και τον τρόπο σκέψης που τους ταιριάζει.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 14:30\n#31# Ναί περίπου αυτό αφήνει νά εννοηθεί στό βιβλίο του , ότι αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο αποτέλεσμα εσκεμένων επιλογών.\nΠρόκειται γιά απόσπασμα από τό βιβλίο «Ανάλυση της Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας» τό όποίο τό εχω σέ bdf , αν θέλεις μπορώ νά σού τό στείλω .\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 15:08\nΑστήριχτα συμπεράσματαα βγάζει το βιβλίο π.χ. δεν υπάρχει (δυστυχώς) ανώτατη σχολή…Εκπαιδευτικών, Μαθηματικούς, Φιλολόγους, Φυσικούς, Χημικούς βγάζει και απόφοιτους της Γυμναστικής Ακαδημίας. Για τό ότι γίνονται καθηγητές γταίει η δομή της κοινωνίας κι αν ξέρεις κανένα στην Ελλάδα να δουλεύει σαν Χημικός σ’ εργοστάσιο και νάναι ευχαριστημένος, ν μου τον γνωρίσεις (και στον Νικοκύρη). Κακώς βγαίνουν τόσοι πολλοί πτυχιούχοι και δεν υπάρχει σύνδεση ΑΕΙ με την αγορά όπως σ’ αλλες χώρες\nΠαραβλέπει πως στην Εκπίδευση εργάζονται πλέον πολλοί των Οικονομικών σχολών, μηχανικοί, νομικοί και γιατροί.\nΟσο για τα μαθήματα στην Φυσικομαθηματικ,η έχουν αλλάξει εντελώς με την είσποδιο των κομπιούτερ ενώ δεν νομιζω πως εκσυγχρονίσθηκε το Ρωμαϊκό δίκαιο ή η Ανατομία.\nΟχι να γράφει ότι θέλει ο κθένας για να στηρίξει τα συμπεράσματα που θέλει\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 15:31\nGiorgos (#32): Το απόσπασμα του βιβλίου (“Ανάλυση της Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας”) που παραθέσατε στο #30, μου άρεσε πολύ και …μου άνοιξε την όρεξη για το υπόλοιπο. Επειδή στο #32 γράψατε ότι το ηλεκατέχετε και προσφερθήκατε να το διαθέσετε σε άλλο συναναγνώστη θα ήθελα να δηλώσω κι εγώ υποψήφιος συνδρομητής. Ευχαριστώ.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 16:05\nΟ υπουργός παιδείας δήλωσε πως του χρόνου δεν θα ανοίξει τα σχολεία με κενά σε φιλόλογους και μαθηματικούς (λέει ο τίτλος, κι άλλες ειδικότητες αναφέρει το άρθρο). Τόση σιγουριά πως θα είναι ο ίδιος υπουργός του χρόνου και στο ίδιο υπουργείο μάλιστα! Μήπως ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 16:06\n35: Επειδή ξέρει ότι ΔΕΝ θα είναι,. γι’ αυτό το λέει.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 16:17\nΕξαιρετικό το παράθεμα από τον Δροσίνη, μας φέρνει στη μνήμη ανάλογες σκηνές που όλοι κάποτε ζήσαμε, όχι και τόσο παλιά.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 16:23\n35, 36. Όσα ξέρει ο Νικοκύρης…\nΚάτι μου θυμίζει με κάποια ψυχή που χάθηκε σε κάποιο ερημητήριο, αφού προέβλεψε την υφυπουργοποίηση κάποιου άλλου!\nΕμπρός, Νίκο κι εμείς θα κουβαλάμε νερό με τα κοφίνια!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 16:24\nΧαμογελαστή φατσούλα στο προηγούμενο (δεν ξέρω να τη βάζω…)\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 17:23\n40: Διπλή τελεία και παρένθεση: 🙂\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 17:44\nὄμορφο κείμενο. θυμᾶμαι τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἡ δασκάλα στὴν Α’δημοτικοῦ μᾶς σχεδίασε μὲ τὴν κιμωλία στὸν μαυροπίνακα ἕνα κύβο. μοῦ εἶχε φανῆ τόσο καταπλητικὸ νὰ μπορῇ νὰ γίνῃ τέτοια ζῳγραφιὰ ποὺ ὅταν ἐπέστρεψα στὸ σπίτι ὅλο αὐτὸ ἔλεγα στὴν μητέρα μου κατενθουσιασμένος, κι ἐκείνη ἔπειτα μοῦ ἔμαθε νὰ τὸ κάνω μὲ στυλὸ ἢ μολύβι.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 17:58\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 17:59\nΆσε. Θα το γράφω ολογράφως!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:00\nΕπίτηδες το κάνεις όμως : ) [Να, τα έβαλα χώρια. Πλησίασέ τα και θα χαμογελάσουν]\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:02\nΜπορῶ νὰ θυμηθῶ πολλὲς ἱστορίες ἀπὸ τὴν Μέση Ἐκπαίδευσι, ἀλλὰ ὁ γενικὸς ἀπολογισμός συνοψίζεται στὸ γεγονὸς ὅτι εἶχα καλοὺς φιλολόγους ποὺ ἐνδιαφέρονταν γιὰ τὸ μάθημα, μαθηματικοὺς συνήθως διαταραγμένες προσωπικότητες, καθηγητὲς ξένων γλωσσῶν προβληματικοὺς (ὅλες οἱ «γαλλικοῦ» πλὴν μίας εἶχαν σοβαρὸ πρόβλημα), φυσικοὺς σοβαροὺς καὶ μετρημένους ἀνθρώπους. Θεολόγο εἶχα ἕνα σὲ ὁλόκληρο τὸ Γυμνάσιο ποὺ ἔκανε καὶ τηλεοπτικὴ ἐκπομπή, ἀγαποῦσε τὸ μάθημά του κι ἕνα σὲ ὁλόκληρο τὸ Λύκειο ποὺ ἡ ὥρα του ἦταν «ἡ ὥρα τοῦ παιδιοῦ». Αὐτὸς σχετικῶς προσφάτως δολοφονήθηκε κιόλας.\nΆνω και κάτω τελεία : και παρένθεση ) κολλητά με κενό πριν (και μετά).\nΑν η παρένθεση είναι απ’ την άλλη βγαίνει λυπημένη φατσούλα 😦\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:04\n#31# Αλλο ενα μικρό απόσπασμα στό οποίο νομίζω οτι τεκμηριώνεται ή άποψη ότι ολα αυτά είναι απόρροια εσκεμένων επιλογών . Στό βιβλίο υπάρχουν περισσότερα στοιχεία . Τό email μου είναι γιά όποιον τό θέλει : dozas33@yahho.grΗ ύπερεκτεταμένη άχρηστη ύλη έχει συμπληρωθή άπό άτελείωτη πληθώρα σταυρολεξικών άσκήσεων (1) , όλοσχερώς άχρήστων γιά τά Μαθηματικά , καί μέσα σ’ αύτόν τόν κυκεώνα έχει ριχθή νά παραδέρνη ό άποψυχωμένος καθηγητής καί νά συνθλίβεται ό μαθητής . Εξι χρόνια έθισμός άρκούν γιά ν’ άποβληθή ή ίκανότης τού σκέπτεσθαι διά βίου .\n(1) Συνεπώς καί άπό τήν έκδοση άντιστοίχου άριθμού λυσαρίων (άπαραιτήτων είς διδάσκοντες καί διδασκομένους ) . Εδώ βρίσκεται καί τό νόημα τής δωρεάν παιδείας : στηριζόμενοι οί συγγραφείς , ώς λέγεται , σέ γνωμοδότηση γνωστού ((άπολογουμένου)) νομομαθούς , κατωχύρωσαν ύπέρ έαυτών πνευματικήν ίδιοκτησία γιά τίς λύσεις τών άσκήσεων (!) καί έξηφάνισαν άπό τό έμπόριο όλα τά άλλα λυσάρια . Πέραν λοιπόν τού πλήρους σκοταδισμού (τά λυσάρια είναι μνημεία άριθμομαγειρικής ) , βλέπομε ότι τό βιβλίο Αλγεβρας Ε τάξεως , στήν έντός 4 χρόνων Δ έκδοσή του , άριθμεί 131.000 άντιτύπων . Σέ κάθε άντίτυπο άντιστοιχούν δύο τεύχη λύσεων , ότε έχομε τίς έξής άπλές πράξεις : 131.000 χ 2 χ 50 = 13.100.000 δρχ. , ήτοι άστρονομικώς 131.10 5, μέ παληές τιμές . Τά χρήματα αύτά πληρώνουν βέβαια οί μαθηταί . Καθένας μπορεί νά φαντασθή τί γίνεται μέ τό σύνολο τών σχολικών βιβλίων , τών όποίων ή σκοπιμότης τής πληθώρας είναι πλέον προφανής (τό άντίστοιχο τής Δ τάξεως άριθμεί 142.000 άντιτύπων καί όσο κατεβαίνομε , ό άριθμός αύξάνει ).\nΑύτά βέβαια όλα έχουν τήν βαθύτατη σημασία τους . Στόν μαθητή δέν μένει ούτε κλάσμα δευτερολέπτου έλεύθερο γιά νά σκεφθή ό,τιδήποτε άλλο , ένώ μέ τά τέτοια ((μικροπράγματα)) άρχίζει τό άγχος νά γίνεται τό στημόνι τής ζωής . Κακοί βαθμοί , γρίνια στό σπίτι , άπαιτήσεις γιά ((ίδιαίτερα)) , διαρκής άναστάτωση,συνθέτουν τό καθημερινό πλαίσιο τής ύπαρξης τού μαθητή καί έκτείνονται ώς τό όλον βάθος τής ζωής του .\nΣυνθήκες ίδανικές γιά νά πάρη ή ζωή τόν δρόμο της άπό τά πρώτα χρόνια –στά μεγάλα κοινωνική μήκη καί πλάτη — καί ή αίσθηση μιάς μεταφυσικής ((άτυχίας)) μαζί μ’ ένα πλήθος άκαθόριστες ένοχές νά θρονιαστούν βαθύτατα στήν συνείδηση τού νέου . Αύτά άκριβώς θά τού χρειασθούν άργότερα ώς προυποθέσεις τής κοινωνικής του ύπαρξης .\nΟί γονείς μονολογούν ότι ((τά παιδιά δέν διαβάζουν)) , ή ζωή τους ταυτίζεται μέ τό όνειρο ((νά πάρουν τά παιδιά τό «χαρτί» )) καί είναι έτσι πού ((ό χρόνος γίνεται γλύπτης παράφορος )) στά πρόσωπά τους καί καταντούν όντα άπολιτικά .\nΗ κατάσταση αύτή στήν Μέση παιδεία δημιουργεί τόν έθισμό καί παραχωρεί έλευθερίαν γιά τόν τραγέλαφο καί τό στρατιωτικό καθεστώς τής Ανωτάτης (2) .\n(2) Καί τό νέο περί παιδείας ((σχέδιον νόμου)) άρχιτεκτονήθηκε μέ βασικό ύποστατικό τόν φόβο . Αύτό άρκεί γιά ν’ άποδείξη τόν τρόπον , πού ή παιδεία ύπείκει σέ σκοπιμότητες άμέσων κοινωνικών τελών . Αμφιβάλλομε άν αύτό τό σχέδιο έξεπονήθη άπό έλληνικόν έγκέφαλο , έπειδή είναι άπαράλλακτο μέ τό έν Αγγλία ίσχύον .\nΥπάρχει όμως ή έξής διαφορά πού άποκαλύπτει καί τήν όλη λογική τού ((σχεδίου)) : μέ τά ύπάρχοντα προγράμματα καί τήν τρέχουσα σύνθεση τού διδακτικού προσωπικού , είναι είς θέση τά Α.Ε.Ι. νά παράσχουν τήν είς βάθος έκείνη μόρφωση , πού θά καταστήση τόν φοιτητή ύπόχρεω νά ((περάση)) σέ δύο μόνο περιόδους ? Η ((ύλη)) κατά τό διάταγμα παραμένει άόριστη καί ώστόσο πάει δεκαετία μέ τό άλλο ((διάταγμα)), πού οί καθηγητές ύπεχρεούντο στήν έκδοση συγγραμάτων .\nΑκόμη οί φοιτηταί ((περνούν τά έτη)) μέ τίς συνήθεις πολυγραφημένες ((σημειώσεις)) , πού βγαίνουν ένα μήνα πρό τών έξετάσεων . Πώς μέσα σ’ αύτό τό καθεστώς ύποχρεούται ό φοιτητής νά ((περάση)) σέ τακτή προθεσμία , ύπό τήν άπειλή άπωλείας τής φοιτητικής ίδιότητος ? Η σκοπιμότης τού ((διατάγματος)) είναι προφανής καί άπορρέει άπό τήν άπάντηση σέ τούτο τό άπλό έρώτημα : ό φοιτητής έκείνος , γιά τόν όποίον ένδεχομένως ή έξεταστική έπιτροπή νά έχη κάποιο ((σημείωμα)) λόγω ((άναρμόστου διαγωγής )) , τί θά μπορέση νά κάνη έξεταζόμενος ?\nΑφαιρεί δηλαδή τήν έφεση άπό τόν φοιτητή νά διεκδικήση νά ((μάθη γράμματα)) καί έπιτρέπει μόνο τήν διεκδίκηση νά πάρη τό ((χαρτί)) .\nΥποτονιζομένου τού περιεχομένου τού ((σχολείου)) , παρέχεται έτσι ή έπ ‘ άπειρον δυνατότης στούς διοικούντας νά ((ίκανοποιούν)) τά αίτήματα χωρίς είς τίποτε νά μεταβάλουν τό περιεχόμενον τής Ανωτάτης παιδείας , τής όποίας ό βασικός μεταπολεμικός σκοπός είναι άποκλειστικά ή παραγωγή είδικευμένου ύπηρετικού προσωπικού στό όλον κοινωνικό σύνθεμα .\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:05\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:10\nΖάρια δεν είχε; 🙂\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:12\n46: Άκλιτες οι γαλλικούδες; Σε λίγο και οι καφετζούδες;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:17\n“κορίτσιαμην περάσετε από την οδό Σταδίου / γιατί θα σας πειράξουνε παιδιά του Βαρβακείου,” τότε που το Βαρβάκειο\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:20\nΜου θυμίζεις παλιόν συμμαθητή μου, ο οποίος τελικά έγινε δικηγόρος, που παραπονιόταν πως λίγο πολύ τα παρακολουθούσε τα μαθηματικά του κλασικού, αλλά «τι τα θέλουν αυτά τα παράγωγα και μας μπερδεύουν;»\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:34\nΜε κενά σε μαθηματικούς και φιλόλογους πολλοί μαθητές θα συμφωνούσαν πως είναι έτοιμος να εισαγάγει κενά δαιμόνια…\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:44\n30, 31, 48,\nΝομίζω πως εδώ ταιριάζει το ρητό «Μην αποδίδεις στην κακία αυτό που μπορεί να εξηγηθεί επαρκώς με την βλακεία»…\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:51\n>Αὐτὸς σχετικῶς προσφάτως δολοφονήθηκε κιόλας.\nΘεολόγος, που είχε τηλεοπτική εκπομπή και που δολοφονήθηκε κιόλας;\nΧμμμ, για δώσε κάτι ακόμα!\nΚι ένας δικός μου καθηγητής:\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:02\nΔροσίνης και έχω κολλήσει εκεί:\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:13\n32 – Ρίξε μια ματιά στο βιβλίο (βιβλιαράκι, 117 σελίδες) η εκπαίδευση της αμάθειας του Ζαν Κλώντ Μισεά, εκδόσεις βιβλιόραμα που είναι γραμμένο στα τέλη του 20ου αιώνα (1999 η Γαλλική έκδοση, 2002 στην Ελλάδα) θα εκπλαγείς πόσο προφητικό είναι, αυτά που έγραφε τότε ο Μισεά, συμβαίνουν τώρα στον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο του 21ου αιώνα. Φυσικά ο άνθρωπος δεν είναι προφήτης, ανοιχτό μυαλό έχει, κι αυτά που «προφήτεψε» βασίζονται σε επιχειρήματα και αποδείξεις, και όχι σε δήθεν θεόπνευστα οράματα κάποιων νευρωτικών ανέραστων ορεσίβιων γερόντων. Ακόμα και μέσα στην βαθειά οικονομική κρίση, αξίζει να δώσει κανείς 7 ευρώ να το αγοράσει.\n31 – Kid, έχουμε ξοδέψει πολύ ηλεμελάνι σε κάμποσες αντιπαραθέσεις μας για την εκπαίδευση. Αφού σου θυμίσω την μεταρύθμιση που έκανε το 1984 -85 ο τότε υπουργός παιδείας (κουϊζάκι, ποιός ήταν άραγε; βοήθεια, μετά έγινε και πρωθυπουργός) τα αποτελέσματα της οποίας είναι ολοφάνερα εδω και μια δεκαετία, θα διαφωνήσω οτι είναι στην φύση της μαζικής εκπαίδευσης να δημιουργεί τέτοια θέματα, είναι ο έλεγχος της μαζικής εκπαίδευσης που τα δημιουργεί, και δεν έχει να κάνει με καμία συνομοσιολογία, είναι ολοφάνερο ποιοί ελέγχουν την εκπαίδευση, που είναι «δωρεάν» και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ, γιατί όμως αρνούνται οι άνθρωποι να . Είναι τυχαίο που πριν 140 χρόνια, ο δροσίνης είχε την ίδια γνώμη που έχουμε εμείς και τα παιδιά μας για τους δασκάλους-καθηγητές; εγώ δεν το νομίζω. Δεν θα έπρεπε οι πραγματικά ελεύθεροι και μη εφησυχασμένοι άνθρωποι, αφού το μυαλό τους άνοιξε με την εκπαίδευση, να αποτελούν την πλειοψηφία του κόσμου; βλέπεις να συμβαίνει αυτό; εγώ πάλι όχι, βλέπω μόνο μουδιασμένους και απαθείς ανθρώπους που περιμένουν να έρθει κάποιος μεσίας να τους σώσει.\nΌ,τι είναι μαζικό, είναι και ελεγχόμενο, ακόμα κι αν ξεκίνησε ελεύθερο, σε ελάχιστο σχετικά χρόνο, ελέγχεται.\nΥ.Γ – Επειδή μέσα απο τα σχόλιά σου εδω και τρία χρόνια σε έχω εκτιμήσει βαθύτατα, θα μου έκανες μεγάλη χάρη αν διάβαζες το εν λόγο βιβλίο, θα με ενδιέφερε πολύ η γνώμη σου.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:33\n#56 νομίζω ὅτι δὲν ἔγινα κατανοητός. ὁ τοῦ Γυμνασίου εἶχε ἐκπομπή. ὁ τοῦ Λυκείου δολοφονήθηκε.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:48\nΩραία επιλογή.Μύρισε κιμωλία.\nO κουμπούρας/ το κούτσουρο\nΌμως λέει ναι με την καρδιά\nΛέει ναι σ’ αυτόν που αγαπάει\nΚαι όλα τα προβλήματα έχουν τεθεί\nΞαφνικά τον πιάνει ένα τρελό γέλιο\nΚαι παρά τις απειλές του καθηγητή\nΚάτω από τα γιούχα των αριστούχων μαθητών\nΜε κιμωλίες απ’ όλα τα χρώματα\nσ.σ. Η αλλαγή της ημερομηνίας για τα δημοτικά στις 11 αντί 8/9, ήταν η πρώτη επαναστατική αλλαγή του νέου ΥπΕΠΘ Λοβέρδου έναντι του προκατόχου Αρβανιτόπουλου. Η άλλη ήταν ότι επανέφερε την 30η Ιανουαρίου, ως αργία\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:52\nΑπόσπασμα απο το βιβλίο η εκπαίδευση της αμάθειας, του Μισεά.\n«Παρά την επίσημη προπαγάνδα, είναι πια δύσκολο να αποσιωπάται σήμερα η παρακμή της κριτικής διάνοιας και του νοήματος της γλώσσας στην οποία οδήγησαν οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις εδω και τριάντα χρόνια, μεταρρυθμίσεις που επέβαλε η άρχουσα τάξη και οι υποτιθέμενοι ειδήμονες των «επιστημών της εκπαίδευσης». Το ευρύ κοινό ωστόσο δεν βλέπει σ΄αυτήν την παρακμή, παρα μιαν απλή αποτυχία των μεταρρυθμίσεων που έχουν επιβληθεί. Πολύ λίγο του περνάει απο το μυαλό η ιδέα οτι αυτά τα αποτελέσματα παρακμής βαθμιαία αποτέλεσαν την πρωταρχική λειτουργία των ίδιων των μεταρρυθμίσεων κι οτι πέτυχαν τον πραγματικό τους στόχο: την διαμόρφωση ατόμων που με τον έναν η τον άλλο τρόπο, στρατολογούνται στον μεγάλο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο του 21ου πρώτου αιώνα. Η υπόθεση αυτή που μερικοί θα την θεωρήσουν απίθανη, θέτει δύο ερωτήματα: Ποιά παράδοξη λογική ωθεί τις σύγχρονες κοινωνίες ύστερα απο ένα ορισμένο όριο ανάπτυξης, να καταστρέφουν τα πλέον χειραφετητικά κεκτημένα της ίδιας της νεωτερικότητας; Ποιά μυστηριώδης και επαναλαμβανόμενη σύπτωση κάνει πάντοτε τις πολιτιστικές επαναστάσεις που επιτέλεσε η αριστερά να είναι εκείνες που επιτρέπουν στον σύγχρονο καπιταλισμό να επιχειρεί τα πιο μεγάλα άλματα προς τα μπρός;\nΣτΜ – Ανεξάρτητα αν συμφωνήσει η διαφωνήσει ο αναγνώστης με τις απόψεις του συγγραφέα (προσωπικά ο Μισεά με βρίσκει σύμφωνο στις περισσότερες σκέψεις του) το βιβλίο αποτελεί μια εξαιρετική αφορμή για σκέψη και προβληματισμό, όχι για το, «τί κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας, αλλα για το σε τι παιδιά θα αφήσουμε τον κόσμο μας» όπως πολύ εύστοχα αναφέρεται στο βιβλίο.\nΜετάφραση Άγγελος Ελεφάντης.\nΥ.Γ – Αυτά έχουν γραφτεί το 1999, και ο συγγραφέας αναφέρεται για την γαλλική εκπαίδευση (που εμείς την θεωρούμε υπόδειγμα) και τις εκεί μεταρρυθμίσεις. Και γαι όσους έχουν δεξιές αναστολές, τον Μισεά δεν τον λές και αριστερό.\nΥ.Γ – Αν αναφέρω συνεχώς τον συγγραφέα, είναι γιατι υπάρχει ο ίδιος τίτλος (κλοπή) σε ενα βιβλίο του Χρήστου Κάτσικα, που δεν έχει καμία σχέση με του Μισεά.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:57\n58- Αν τό βρώ , θά τό αγοράσω . Εγώ πάντως συμφωνώ μέ τά συμπεράσματα τού βιβλίου πού προανέφερα , ότι δηλ. ή Ελλάδα είναι καθυστερημένη επιστημονικά καί γι’ αυτό σίγουρα κάποιοι φταίνε .\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:58\n60 Α, ας κάνω κι εγώ ρελάνς με έναν Πρεβέρ λιγότερο γνωστό:\nΣαν ο καθηγητής του “Vive la France”\nΠου εσείς ο ίδιος μού είπατε\n(μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης –το αντιγράφω από εδώ. Το πρωτότυπο εδώ, π.χ.)\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:01\nΕγώ φταίω. Διαβάζω, όλο και πιο άτσαλα.\nΒρέθηκε νεκρός σπίτι του και εξετάστηκαν όλα τα ενδεχόμενα;\nΚαι έλεγα σε συνάδελφό μου [που ήταν και στη Λυρική Σκηνή]\n-Πρόσεχε ρε, μη διαβάσουμε ξαφνικά ότι «Καλλιτέχνης κτλ βρέθηκε και τα ρέστα» Να γράψουν «Καθηγητής».\nΟχι τίποτε άλλο θα ήταν και άδικο [το άλλο μισό της Αθήνας!]\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:19\nοι γραφικές παραστάσεις των παραγώγων\nεπειδή μ’ ένα ε (ελάχιστο) εξαφανίζονταν στο μείον άπειρο κι επανεμφανίζονταν στο συν άπειρο, και αυτό είχε μεγάλο ίμπακτ στην μετέπειτα συλλογιστική μου\nΤο αστείο ομολογώ δεν το κατάλαβα. Ποιες είναι οι παράγουσες;\nΑλλά πειράγματα και δέχομαι, και κάνω. Είναι αστείο αυτό που ρωτάς μετά από τόσα χρόνια εδώ μέσα. Με ξέρετε πια.\nΚαι καιρό είναι πια να βρεθεί και κανένας άλλος εκτός από τον Γς να πειράζω εδώ μέσα. Και να με πειράζει ασφαλώς.\n@18 Αθεόφοβε, ρίξε ονόματα\nΔράκος, Κιταριόλου, Μπακάλης, Πολυκανδριώτης, Ρίκου\nΘύμισέ μου κι άλλα γιατί έμεινα μόνο τρεις μήνες. Τον κουφό μουσικό τον είχα ακούσει αλλά δεν τον πρόλαβα. Κι ένας συμπαθέστατος φιλόλογος, λατινιστής, πέθανε στο Λαϊκό, στα χέρια μου, από καρκίνο του παγκρέατος πολύ αργότερα.\n@19 Αθεόφοβε και @20 Γς, δεν συμπέσαμε χρονολογικά. Απορώ!\nΟμολογώ ότι τα ζοφερά του Γιώργου δεν τα είχα φανταστεί. Ότι πολλά χωλαίνουν, το δέχομαι, αλλά υπάρχουν κι εξαιρετικές φυσιογνωμίες και από τις δύο πλευρές, διδασκόντων και διδασκομένων\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:25\n>Και καιρό είναι πια να βρεθεί και κανένας άλλος εκτός από τον Γς να πειράζω εδώ μέσα.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:29\n60 προς το τέλος:\nΗ ιδέα ν’ αρχίσουν νωρίτερα τα μαθήματα ήταν για όλα τα σχολεία. Έτσι κι αλλιώς όλα μαζί ανοίγουν τα τελευταία 30 – 35 χρόνια (δεν θυμάμαι καλά από πότε). Κι αυτό για να βρεθούν μέρες για «λευκή βδομάδα» έστω κι αν το ψιλοκρύβανε το τελευταίο. Απ’ τις πρώτες δουλειές του Λοβέρδου ήταν να ανακαλέσει αυτή την απόφαση. Αντίθετα, για την 30η Ιανουαρίου παρέμεινε η ρύθμιση Αρβανιτόπουλου: Μέχρι πέρυσι, ήταν αργία για τη Δευτεροβάθμια και σχολική γιορτή με εκκλησιασμό κλπ για την πρωτοβάθμια. Από τώρα, είναι για όλους σχολική γιορτή. Δεν είναι πια αργία για κανέναν. Προς δόξα της ανεξιθρησκείας. (Θα μου πεις και σαν αργία πάλι προβληματική ήταν σε σχέση με τη θρησκεία. Σίγουρα αλλά με τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό…)\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:31\nΣπειραρχιτέκτονα και Νικοδεσπότη, ευχαριστώ για τη διόρθωση. Είναι αυτό που λένε οι Γάλλοι, la culture est ce qui reste quand on a tout oublié…\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:35\nΦαντάζομαι ότι ο Νικοκύρης και κάποιοι από τους φίλους εδώ θα περιλαμβάνονται στα 24 εκατομμύρια ακροατών της διάλεξης του Κεν Ρόμπινσον με θέμα την εκπαίδευση και πως σκοτώνει την δημιουργικότητα. Τη βρήκα πολύ καλή.\nΤώρα τι καπνό φουμάρει ο Κεν, που ήταν υπεύθυνος για την εκπαίδευση στην Αγγλία και γιατί τον έκανε ιππότη η βασίλισσα, το αγνοώ. Και δεν έχω γνωρίσει τους αντίστοιχους Έλληνες υπεύθυνους για τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής, για να συγκρίνω.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:48\n[σουασαντ νεφ, που λέει και το Κάμα Σούτρα]\n>Είναι αυτό που λένε οι Γάλλοι, la culture est ce qui reste quand on a tout oublié…\nc’est la bierre qui parle, lorsque l’amour est desservi!\n[που μισο-λέει κι ο Αζναβούρ]\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:49\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 20:52\nΑυτό το θυμήθηκε κανείς; 🙂\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:19\nΜε αυτά μεγαλώσαμε [και το πιάνο +\nτη φέτα το ψωμί με λάδι και ρίγανη]\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:21\n1) Δυστυχώς, δεν έχουμε καμία τύχη εμείς οι Αντίχριστοι στο Ορθόδοξο Ρωμέϊκο. Ανέβασε πρίν λίγο ο Σύριζα την σημερινή συνέντευξη του Αλεξίου Τσίπρα στην ΔΕΘ και κόντεψα να πάθω συγκοπή καρδίας…\nΣε ερώτηση της δημοσιογραφίνας Α. Τσίμου του πατριωτικού καναλιού «Βεργίνα TV» για την πρόσφατη επίσκεψή του στο Αγιονόρος, ο Αλέξιος αναφέρθηκε στην μεγάλη Αξία του Ελληνο-Χριστιανισμού!..\nΠαραθέτω επί λέξει την στιχομυθία για κάθε άπιστο Θωμά…\n2) Μού κάνει εντύπωση ότι ουδείς σχολιαστής του σημερινού Σαραντακείου άρθρου τόλμησε να πεί το αυτονόητο: Το Σχολείο είναι ένας απηρχαιωμένος θεσμός και σε λίγα χρόνια θα καταργηθεί στις αναπτυγμένες χώρες. Ήδη, στις ΗΠΑ το 20% των μαθητών διδάσκονται κατ’ οίκον και δεν πατάνε το πόδι τους στο σχολείο για διαφόρους λόγους που όλοι αντιλαμβανόμαστε… Κι έχει αποδειχθεί πως αυτοί οι μαθητές έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις από τους υπόλοιπους που πάνε κανονικά στο σχολείο. Αξίζουν συγχαρητήρια στον Μέγα Παπαδιαμάντη που το είχε πιάσει αυτό στο διήγημά του «Η Δασκαλομάννα» (μάς το θύμισε στο σχόλιο 17 ο κ. Σπειροειδής Αρχιτέκτων) από το σωτήριον έτος 1894:\n«Το σκολειό δεν έγινε για να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα… Έγινε για να μαζώνουνται οι κλήρες, τα παλιόπαιδα, τα διαβολόπουλα. Πώς μπορεί, το λοιπόν, ένας γονιός να τα έχει μπελά απ’ το πρωί ως το βράδυ; Και που συφτάνεται ένας φτωχός να τα θρέψει; Μπορεί να τα χορταίνει κομμάτια; Μήπως χορταίνουν, οι διαόλοι, ποτέ ; Και είναι ικανή μια χήρα γυναίκα να τρέχει από γιαλό σε γιαλό, από βράχο σε βράχο, για να τα συμμαζώνει; Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος : Για να έχει το βάρος αυτό, να είναι οι γονιοί ήσυχοι. Όταν είναι συμμαζωμένα εκεί-δά, μες στο σκολειό, γλυτώνει ο γονιός και καμπόσα κομμάτια παραδείγματος χάριν. Ας τρώνε τα θρανία, που είναι ξύλινα, ας τρώνε τους πίνακες και τα χαρτιά τους, τους τοίχους και το πάτωμα, για να είναι οι νοικοκυραίοι ησυχώτεροι για τις αχλαδιές των, τες βερυκοκκιές των, τες συκιές και τ’ αμπέλια των. Η κάθε μια πανδρεμένη, το λοιπόν, πρέπει να έχει μέρος για να ξεφορτώνεται την κλήρα της, που οι πλιότεροι άνδρες λείπουν χρόνο-χρονικής, η καθεμιά χήρα πρέπει να έχει μέρος για να ρίχνει το στρίγλικό της, τ’ αρφανό της… κλπ – κλπ».\n3) Μη χάσει κανείς την σημερινή νυχτερινή προσφορά μας. Θα προσφέρουμε σε όλους τους Ρωμιούς αναγνώστες το διαβόητο βιβλίο του Αγγλο-Εβραίου ιστορικού Μάρκου Μαζάουερ «Θεσσαλονίκη, η πόλη των Φαντασμάτων» στην πρωτότυπη αγγλική έκδοση. Η προσφορά μας θα γίνει λίγο πρίν τα μεσάνυχτα στην ανάρτηση για τις Γενοκτονίες, προκειμένου να πάψουν οι σχετικές διχόνοιες των εκεί σχολιαστών. Οι οποίοι, ενώ δηλώνουν Αριστεροί και φιλοδοξούν να μάς ξεστραβώσουν για Ιστορικά γεγονότα είναι κλασικοί αστοιχείωτοι Ρωμιοί και αγνοούν την απλούστατη εντολή Ctrl F , προκειμένου να βρίσκεις μιά συγκεκριμένη λέξη σε ένα τεράστιο κείμενο\nΑυτά που λέγαμε.\nΟ άλλος με την τηλεοπτική, ήταν ο Μουστάκης;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:28\n63 Τί ωραίο!\nγια το 60 μου,Le cancre\nΜε συνεπήρε το νήμα,(απενοχοποιήθηκα και λιγάκι που μ άρεσε ο Δροσίνης- δεν ήξερα και πολλά τελικά γι αυτόν-) αποχάζεψα κι έκανα το ατόπημα να μη γράψω από πού πήρα τη μετάφραση(όπου πρόσθεσα κιόλας δική μου εκδοχή «κούτσουρο» στον τίτλο.)\nΩς «κούτσουρο» το είχαν μεταφράσει τα παιδιά του Γαλλικού Σχολείου της Αθήνας, όταν το μουσικό τους συγκρότημα «bifidus» το μελοποίησε και το έπαιξε στις γιορτές της άνοιξης (τέλους χρονιάς). Αξίζει να πω ότι ένας παλιός μαθητής από το συγκρότημα είπε ότι το χάριζε στον περσινό του καθηγητή(«ξέρει εκείνος ποιος είναι») που ποτέ δεν τον είπε κούτσουρο, κι ας ήταν πράγματι!\nΤο πήρα απόεδώπου παραπέμπει στη μετάφρασή τουεδώ\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:30\nΕυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τα ποιήματα και όλα!\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:40\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 21:54\n#76, ὄχι ἦταν σὲ τοπικὸ κανάλι τῆς Θεσσαλονίκης. ὁ καθηγητής μου ἦταν ἁπλῶς ὁ παρουσιαστής, τὸ θέμα ἀνέπτυσσε ἄλλος, οὐσιαστικὸς ἡγέτης χριστιανικῆς ἀδελφότητος.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:04\nΣυνταρακτικές αποκαλύψεις πρίν λίγο του τακτικού αναγνώστη του παρόντος Ιστολογίου Δημήτρη Κιτσίκη (Καθηγητὴς Γεωπολιτικῆς καὶ Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας, Τακτικὸ μέλος τῆς Βασιλικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Καναδᾶ, Ἐπίτιμος πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ , Πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ)\n1) Ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού «τα έπαιρνε» χοντρά από τους Γάλλους της «Πεσινέ» για να μή λέει κακά λόγια μέσα στην Βουλή για την Γαλλική Εταιρεία.\n2) Ο υιός του αειμνήστου Ηλία Ηλιού, λαμπρός λόγιος και συγγραφέας Φίλιππος Ηλιού, είχε εκμυστηρευτεί στον στενό του φίλο Δ. Κιτσίκη πως ο μπαμπάς του ο Ηλίας κεράτωνε αγρίως την μαμά του (την θρυλική κυρία Ελευθερία) με μία Ελληνο-Ρουμάνα. Και έφτασε στο σημείο (ο Ηλίας Ηλιού) να ζητήσει ρουσφέτι από τον Τσαουσέσκου, ώστε να επιστρέψει το Ρουμανικό Κράτος την κατασχεθείσα από τους κομμουνιστές περιουσία της Ελληνο-Ρουμάνας γκόμενάς του\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:05\nΠαραθέτω ένα ενδιαφέρον βιντεάκι που ανακάλυψα πρόσφατα σχετικά με την εκπαίδευση και κάποιες πρωτοποριακές ιδέες που περιέχει.\nΕάν το έχετε ήδη αναρτήσει και το ξέρετε, αγνοήστε το.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:17\nΛάμπρο, μερσί για όλα. Θα προσπαθήσω να το βρω και να το διαβάσω.\nΛεώνικε το αστείο ήθελε να είναι το εξής: Ότι η γραφική παράσταση μιας συνάρτησης είναι γραφική παράσταση με ίδιες -τουλάχιστον για μένα- αισθητικές συνέπειες πάνω μας, άσχετα αν είναι ας πούμε η παράγουσα συνάρτηση y=x^2 ή η παράγωγός της, αυτή που προκύπτει όταν τη διαφορίσουμε δηλαδή, η y=2x. Άσε δε που σ’αυτή την περίπτωση η πρώτη είναι μια πανέμορφη παραβολή ενώ η δεύτερη,η παράγωγός της, μια πεζή ,βαρετή ευθεία… 🙂\n(εξήγησα φαντάζομαι με το παραπάνω και τι σημαίνει «παράγουσα» ή «αρχική» συνάρτηση. Πρακτικά το ολοκλήρωμα της παραγώγου.)\nΑυτά με τα ε και τα συν-πλην άπειρα κάτι με απειροστικό έχουν να κάνουν αλλά μάλλον κάτι ως προς τα όρια γενικά θα θυμάσαι. Μου κάνει εντύπωση όμως που κάνατε τέτοια πράγματα ,καθώς απότι ξέρω σήμερα ο εψιλοντικός ορισμός του ορίου ,με τα ε-δ του Βάιερστρας δεν διδάσκεται, καθώς θεωρείται «εξεζητημένος» (και πρέπει να μείνει χρόνος για καμιά εκατοστή πανηλίθιους αλγεβρικούς τυφλοσούρτες και ασκήσεις ευκλείδειας γεωμετρίας παντελώς στερουμένων οποιουδήποτε επιστημονικού ενδιαφέροντος, αλλά και πρακτικής χρησιμότητας)\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:29\nΦτηνά τη γλίτωσες. Επεπε να σε βάλει κάτω να σε ξεσκονίσει.\nΕψιλον, τι έψιλον; Να τα πεις όλα!\nΟρίστε μας. Κάπο διάβαζες ή Φέσσα;\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:30\nΗταν για τον Λεώ\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:48\nΕίπε ο Αλέξης «ενός πυλώνα της ορθοδοξίας που είναι το Όρος…»\nΠολύ καλά έκανε. Προσπαθεί να πείσει τα βλήτα τους πέραν του 20% ψηφοφόρους, οτι η Αριστεροί δεν έχουν κέρατα και τσέπια.\nΜακάρι όμως να ήταν κάπως πιο πειστικός, όχι τόσο άγαρμπος.\nΚαι μακάρι να του έλεγαν οι δομητές του ίματζ του, ότι, όταν θέλουμε να χαϊδέψουμε αυτιά χριστιανώνκαι γενειάδες του κλήρου, ποτέ δεν λέμε «το Όρος » γιατί είναι σαν να του στερούμε την αγιότητα. Πάντα λέμε το Άγιον όρος. Αυτό το έμαθα στην «‘Ερημο» του Άθω από τους ίδιους τους θ. κ.φ.τ.στ. πατέρες.\nΤο λάθος (μεγάλο λάθος) στο συριζα είναι οτι, αντί να σκεφτούν πολιτικά, σαν αριστεροί, στηρίζονται στην τεχνοκρατία των ξένων, διαφόρων Ίματζ μέικερς με πόρσε , μούντζες και στρούντζες μέικερς δηλαδή.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:49\n67.>> για όλους σχολική γιορτή\nΦρίξον ήλιε.Τέτοια «ποιοτική» διαφορά. Θα παίρνουν και απουσίες στην εκκλησία; (πρόλαβα στην εκπνοή των χουνταίων κάτι τέτοια ανεξίθρησκα).\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 23:02\n86,Ιάκωβε οι μέηκερς τους λένε το Όρος και το ΣΥΡΙΖΑ ; (Μπα,όπως λέγαμε προχθές) αλλά είναι πολύ ειδικό κοινό αυτό που θα έχει ένσταση για το Όρος σκέτο,(που νομίζω είναι του Σινά για τους ρασοφόρους-το λέω όπως τ άκουγα απ τους εκδρομείς στους Αγίους Τόπους,ότι θα πάνε στο «Όρος»μετά).\n«Αγιονόρος» είναι τ΄ αριστερού το φυσικό. θαρρώ, λέω τώρα.\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 23:31\nωραία ανάρτηση και σας ευχαριστούμε πολύ. πάντα συγκινούν κείμενα/ έργα με τους δάσκαλους που ξεχωρίζουν και εμπνέουν, και δεν είναι και λίγα που είναι όσο να ‘ναι θετικό τελοσπάντων.\nαν και αποφοιτούσα πάντα με άριστους ελέγχους, μισούσα το σχολείο, έχω ξεχάσει τα περισσότερα ονόματα των δασκάλων και καθηγητών. Θυμάμαι καθαρά έναν από τους παλιούς, τους φωτισμένους, που έδερνε αλύπητα μπρρρρρρ. Και αλλή μια που το έπαιζε φιλη των παιδιών και τα ενέπνεε και την αγαπούσαν, ήταν όμως θρήσκα και εξεφτέλιζε τις όμορφες μαθήτριες και φυσικά σωφρόνιζε με τη βαριά της χείρα μπρρρρρ. ο ένας στις πρώτες και η άλλη στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού. Έτσι στην τρυφερή ηλικία.\nΠάντως απο το σχολείο μου ‘χει μείνει ένας πάρα πολύ καλός φίλος. οπότε ναι, μάλλον κάτι καλό βγαίνει τελικά από όλο αυτό.\nΣας ευχαριστώ για το ωραίο ποίημα που μοιραστήκατε μαζί μας. Πολύ περισσότερο από όλα τα κομμάτια για εμπνευσμένους δάσκαλους, μου αρέσουν τα κομμάτια για έξυπνους και θρασείς μαθητές\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 23:35\n14 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 23:37\nΠολυ μου αρεσε αυτο το αποσπασμα αποτον Παπαδιαμαντη.Δεν εχει και πολυ αδικο\nΚαι κατι ασχετο ισως με το σημερινο θεμα ισως και σχετικο.Δεν θυμαμαι ποιος ηταν ισως ο Ρενος Αποστολιδης ισως καποιος αλλος( εξαλλου πρεπει να πολλο πουι το εχουν διαπιστωσει ) που ειχε πει οτι ολοι οι ανθρωπινοι χαρακτηρες ολοι οι τυποι ας πουμε των ανθρωπων ανδρων η γυναικων που θα συναντα καποιος ξανα και ξανα σε ολη την διαρκεια της ζωης του υπαρχουν ηδη σχεδον πληρως σχηματισμενοι μεσα σε μια ταξη Δημοτικου σχολειου ακομη και στην πρωτη.\nΟ ευθυνοφοβος ο αρχηγος αυτος που παει με το πληθος ο ραδιουργος ο παθολογικος ψευτης η ψευτρα ο γλειφτης. ο επαναστατης ο Δον Κιχωτης ο Σαντσο Παντσα ο μαναχικος ο (η) επιμελης ο εξυπνακιας ο εκμεταλευτης η υπερβολικα φιλαρεσκη η καρτερικη κλπ.\nΛιγα πραγματα μπορει να αλλαξει ενας δασκαλος ακομη λιγοτερα ο καθηγητης ακομη και αν υποθεσουμε οτι ενδιαφεροταν για κατι τετοιο..\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 00:21\nΑς μην βαζουμε τον αντρα της μυλωνους με τους πραματευταδες… Ο Κατσικας χρονια τωρα αναρωτιεμαι τί σχεση εχει με την εκπαιδευση. Την πραγματικη εννοω, την αιθουσα και το γραφειο του συλλογου – απ’εξω και με number crunching που εκανε χρονια τωρα στον ΔΟΛ, μπορω κι’εγω να κατεβασω παπαδες.\nΘα μου πεις, ειναι ο μονος ασχετος που εχει μαζεψει το Κοκκινο; Αρκει να μην τον δουμε υπουργο παιδειας.\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 00:43\n#91 νὰ τὸ φαιδρύνουμε λίγο; https://www.youtube.com/watch?v=hWnZWqVW9I8\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 01:30\nΑπό τα ονόματα που αναφέρεις μόνο την Κιταριόλου είχα ένα χρόνο καθηγήτρια και ήταν συμπαθής και επαρκής και τον ζωγράφο Πολυκανδριώτη, για τον οποίο έχω γράψει μάλιστα και σχετικό ποστ.\nΟ καθηγητής που γράφω είναι ο φιλόλογος Κοφινάς και ο θεολόγος ο Γιώργας.\nΟ μουσικός που γράφω στο ποστ ήταν ο Γεωργαντάς.\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 02:18\nΠριν 3 χρόνια τέτοιες μέρες. Σε «καλό» Λύκειο. Μπαίνει πρώτη μέρα μαθημάτων στην πρώτη τάξη. Χαρίης και ευήδης σαν ζωντανή διαφήμιση των Ατενίστας. Συστήνεται ως καθηγητής νέων ελληνικών και λογοτεχνίας. Κρατάει και ένα βιβλίο –τάχα μου αδιάφορα- με τρόπο που να διακρίνεται ο τίτλος και το όνομα της συγγραφέως. Είναι μια συλλογή ποιημάτων της Κικής Δημουλά.\nΛέει διάφορα για λογοτεχνία, πουλάει πνεύμα, κοροϊδεύει μαθητές για τις τάχαμου ελλειπείς γνώσεις τους, επιδεικνύει πλαγίως και με τρόπο πτυχία και διακρίσεις που κατέχει «τότε που έκανα το διδακτορικό μου στη Γερμανία» και κατά το τέλος της διδακτικής ώρας το πετάει το παραμύθι:\n«Την ξέρετε την Κική Δημουλα;»\nΑτυχος, πολύ άτυχος ο φουκαράς. Είχε πέσει σε τσογλάνια. Τσαντισμένα μάλιστα τσογλάνια που μόλις τους είχαν ανακοινώσει ότι η νέα υπουργός (Διαμαντοπούλου) εξαφάνισε τα βιβλία και έπρεπε να διαβάζουν από τους υπολογιστές που ήταν υποχρεωμένα να έχουν σπίτι τους (έναν για κάθε παιδί – αλλοιώς με βάρδιες). Και που γαμώ την ατυχία του, με τη συμπεριφόρά του τους έδινε και αφορμή να ξεσπάσουν!\nΤην ξέρανε την Κ.Δ. Από το Γυμνάσιο παίζανε με τον Kiki Dimoula generator του Elias.\n– Και βέβαια την ξέρουμε την Κική Δημουλά ! (με πολύ σοβαρό ύφος όλοι τους)\n– Μπα τι λέτε; Πολύ χαίρομαι γι αυτό. Μήπως θυμάστε και καποιο ποίημά της;\nΑν ξέρανε λέει; 25 χέρια όρθια να ταρακουνιούνται.\n– Πολύ ωραία! Στο επόμενο μάθημα να φέρετε όλοι σας από ένα ποίημα της αγαπημένης μας ποιήτριας για να το διαβάσουμε στην τάξη και να σας το αναλύσω.\nΚαι έφτασε γρήγορα εκείνη η μέρα. Και πήγαν όλοι τους τόσο ετοιμασμένοι όσο δεν είχαν προετοιμαστεί ποτέ άλλοτε.\nΚαταλαβαίνετε το τι έγινε στο επόμενο μάθημα. Πρόλαβε όμως να «αναλύσει» κανα δυο πονήματα που του διάβασαν πριν ξεσπάσει το ομαδικο ασταμάτητο γέλιο.\nΕφυγε από την τάξη και δεν ξαναπάτησε. Το τελικό πρόγραμμα μαθημάτων για όλα τα τμήματα της Α τάξης δεν τον περιελάμβανε σε κανένα αντικείμενο. Τους απέφυγε μάλιστα και για τα επόμενα χρόνια μέχρι φέτος που τελείωσαν το Λύκειο, τόσο που ούτε τ’όνομα του δεν θυμούνται τα παιδιά.\nΕτσι πέρασαν τρία χρόνια –τα 15χρονα της τότε Α Λυκείου θα είναι φέτος πρωτοετείς φοιτητές- και φτάσαμε στην προηγούμενη Παρασκευή 12/9/14.\nΟπότε ξαναμπήκε στην Α τάξη. Με την ίδια συμπεριφορά και το ίδιο στυλάκι. Και πάλι με ένα βιβλίο υπο μάλης που ταχα τυχαία διάβαζε την ώρα που άρχισε το μάθημα.\nΜόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν της Κικής Δημουλά.\nΗταν ένα βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου.\nΤους μοίρασε και ένα ευμεγεθες κείμενο του με οδηγίες.\nΕίναι ένα αριστούργημα που πάει χαμένο αφού δεν μπορώ να οσιαρήσω..\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 04:02\n>Συνταρακτικές αποκαλύψεις πρίν λίγο του τακτικού αναγνώστη του παρόντος Ιστολογίου Δημήτρη Κιτσίκη\nΤις διάβασα, στο μπλογκ του.\n«Η περίπτωση τοῦ Ἠλία Ἠλιοῦ».\n«Η περίπτωση τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη». 😦\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 04:54\n>δεν μπορώ να οσιαρήσω..\nδεν καταλαβαίνω και ανησυχώ. Οχι επειδή δεν σε καταλαβαίνω, αλλά επειδή δεν μπορείς να … Πως το είπες;\n>Μπαίνει πρώτη μέρα μαθημάτων στην πρώτη τάξη\nΗ άλλη, πρώτη μέρα μαθημάτων, αλλά δεν πρόλαβε να μπει:\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 07:24\n@95: Να’ μουν από μια μεριά … 😀\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 08:35\n@2: Καλημέρα Λεώνικε. Έχω χάσει τα τελευταία επεισόδια. Δεν ξέρω ποια ακριβώς είναι η ερώτηση, αλλά «σκιας» σημαίνει τουλάχιστον.\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:02\n99: Α μάλιστα, τώρα το βρήκα. Η ερώτηση είναι στο #8 του χθεσινού άρθρου.\nΛοιπόν, «σκιας» (μονοσύλλαβο) σημαίνει έστω/τουλάχιστον και χρησιμοποιείται σε συμφραζόμενα όπως η φράση που παρέθεσες, Λεώνικε: «…ας σώσουμε σκιας την ελληνική». Ένα άλλο παράδειγμα που ανασύρω από τη μνήμη μου είναι μια ιστορία που μου είχε πει ο δ/ντής του γυμνασίου όπου ξεκίνησα ως πρωτοδιόριστος, στην Κάρπαθο: ένας μαθητής εντελώς κουμπούρας έμενε σε όλα τα μαθήματα κάθε χρόνο, και κάποια στιγμή, με τα χίλια ζόρια, είχε φτάσει στην Τρίτη. Αλλά έδειχνε πολύ αμφίβολο αν θα την τελείωνε ποτέ. Ήρθε ο πατέρας του και παρακαλούσε το δ/ντή (που δεν ήταν δ/ντής τότε αλλά απλός καθηγητής): Ρε κουμπάρε, σε παρακαλώ. Βλέπεις ότι το παιδί είναι άχρηστο, δεν κάνει για καμιά δουλειά. Δώσ’ του το χαρτί να πάει στο καλό, να γίνει σκιας δάσκαλος!\nΤο έχω ακούσει μόνο σ’ αυτό το συντακτικό πλαίσιο, δηλαδή «ρήμα – σκιας – αντικείμενο ή κατηγορούμενο». Όχι όμως σε περιπτώσεις όπως «Πέρασαν τουλάχιστον τρεις μέρες» – εκεί δεν μπορείς να πεις «σκιας». Όχι επειδή οι μέρες είναι υποκείμενο αλλά επειδή το τουλάχιστον έχει άλλη απόχρωση εδώ. Ποια ακριβώς; (μα τι με ρωτάς τώρα…) Ας πούμε ότι «τουλάχιστον τρεις μέρες» σημαίνει «τρεις μέρες ή και περισσότερο», ενώ «σκιας/τουλάχιστον δάσκαλος» σημαίνει μάλλον «αν μη τι άλλο, έστω δάσκαλος».\nΤη λέξη την έμαθα στην Κάρπαθο. Μου άρεσε κι εμένα και την υιοθέτησα, αφού διαπίστωσα ότι μέσα στο λόγο την καταλαβαίνει και όποιος δεν την ξέρει. Την ξέρουν όμως κι οι Κρητικοί, άρα θα είναι κάτι χαρακτηριστικό του Νότιου Αιγαίου υποθέτω.\nΊσως μπορεί να σου πει περισσότερα η Έφη Έφη.\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:05\n1974 τελευταία τάξη του 6ταξίου Γυμνασιου. 20 μαθήτριες ρωτούν τον θεολόγο καθηγητή για την ύπαρξη ή μη του Θεού. (μαλλον για να γλιτώσουν το μάθημα παρά επειδή τις βασάνιζαν φιλοσοφικές σκέψεις!). Οι αμφισβήτηση βέβαια από τις μαθήτριες πήγαινε σύννεφο! Καί μετά από κάποια ώρα και αφού άκρη δεν μπορούσε να βγάλει ο καθηγητής με τις νεαρές δινει την αποστομωτική απάντηση :» ΚΑΛΑ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΙΣΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΑΝ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΚΟ;» (!)\nΑυτή ήταν η φιλοσοφική-θεολογική προσέγγιση του Θεού του!\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:14\nΤώρα βλέπω ότι στην ανάρτηση για το συκαλειπτικό έχει ήδη απαντηθεί το θέμα. Στο #97 έχει μια μαντινάδα όπου το σκιας χρησιμοποιείται αλλιώς: «Σα μου τον ήπηρες το νου πάρε με σκιας κι εμένα…». Εδώ έχει άλλη σύνταξη και ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω ακριβώς πώς θα το αποδίδαμε στα ΚΝΕ. Το ‘χω ξανακούσει, πάλι σε τραγούδια: «να σε φιλήσω σκιας κι εσέ…» (αφού έχει φιλήσει όλες τις υπόλοιπες). Σημαίνει μάλλον κάτι σαν «για να τελειώνουμε, για να το πάμε μέχρι τέρμα».\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:27\n>Αυτή ήταν η φιλοσοφική-θεολογική προσέγγιση του Θεού του!\nΠάντα με προβλημάτιζε αυτή η προσπάθεια τους. Ο αγώνας τους να υποδύονται τους βαθιά θρησκευόμενους. Και να δίνουν εξετάσεις συνεχώς, παραστάσεις [περφόμιν’ αρτ] με τα ενδυματολογικά τους, τα σκηνικά τους, τα θυμιατά τους.\nΚαι σαν να το είχα καταλάβει πιτσιρικάς και όταν μας πήγαν για εξομολόγηση ρώτησα τον παπά που τα είχε σπουδάσει αυτά, γιατί πιστεύει. Μήπως υπάρχει κάτι που δεν το ξέρουμε εμείς.\nΚαι τι ωραίος που ήταν ο άλλος που με πήγε η κυρά για εξομολόγηση [γιατί φοβάται μην δεν είμαστε μαζί στην άλλη ζωή]\nΜετά μου έβαλε το πετραχήλι και μου διάβασε μιαν ευχή δυνατά για να ακούει η κυρά απέξω και να χαίρεται.\n101. Σταυρούλα, κι όμως, αυτή η καθαρά πιθανοτική (δηλαδή τζογαδόρικη ,βάσει της μαθηματικής ελπίδας/μέσων κερδών) προσέγγιση ,ήταν το περίφημο «Στοίχημα του Πασκάλ». 🙂\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:31\n95: Α τι ωραίο επεισόδιο!\n102: Έχεις δίκιο, δεν αποδίδεται με το «τουλάχιστον» (και δεν αποδίδεται εύκολα μονολεκτικά)\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:37\nΔεν το έχω ακούσει ποτέ.\nΚαι περπατάω στην πιάτσα από την Κατοχή [ντάξει τότε στην αγκαλιά της μάνας μου].\nΜπορεί και να έτυχε να μην συναντηθούμε.\nΠάντως αυτό το «σκιας» περισσότερο γαϊδουράκι μου θυμίζει παρά «έστω», «τουλάχιστον» και τέτοια.\n«Περί ὄνου σκιᾶς»\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:42\nMπάη δε γουέη, αναφερόμενος στον Πασκάλ, θυμήθηκα άλλη μία συνήθως αποτελεσματικότατη μέθοδο εκμάθησης και διαπαιδαγώγησης. Την ΜΗ- μάθηση. Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ επίσης κάνει συχνά καλή δουλειά! O πατέρας του Πασκάλ ,ο Ετιέν, του απαγόρευσε να ασχοληθεί με τη Γεωμετρία! (όταν ο μικρός Μπλεζ ήταν 12-13). Ετσι ο μικρός μελετούσε κρυφά, και κάποια στιγμή βρήκε μόνος του πως η σούμα των γωνιών τριγώνου είναι 180 μοίρες., χωρίς να έχει ακούσει καν το όνομα «Ευκλείδης».\n(έτσι έγινε και σε μένα με το σκάκι. Ο πατεράκος μου ,που μάλλον ήθελε να με προστατεύσει από τις παρενέργειες του εθιστικού και οπιοειδούς παιχνιδιού, αρνιόταν πεισματικά να μού μάθει σκάκι. Κι όταν καμιά φορά παίζαμε καμιά παρτίδα,με κοπανούσε αλύπητα σα χταπόδι και μάλιστα στο τέλος πετούσε και κάτι σαν «έλα τώρα.παράτα τα. δεν ξέρεις σκάκι,ούτε θα μάθεις!»\nΑΥΤΟ ήταν. Μελέτησα μόνος μου. Δεν έγινα βέβαια σκακιστής αντιστοίχου μαθηματικού βεληνεκούς με τον Πασκάλ, αλλά απ’το γέρο μου έγινα 2-3 κλάσεις καλύτερος. 🙂 )\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 09:49\n104: Σωστά, έχουμε γράψει κάτι και στο ιστολόγιο μια φορά.\n107: Πολύ διδακτικό!\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:07\nΕγώ όμως την ήξερα τη μέθοδο.\nΜε είχε απειλήσει [κάποια ρε παιδί μου, κάποτε] ότι θα με παρατήσει.\n-Να φύγεις! Να φύγεις!\n[Λάσα μι πουτάνα!]\nΚι αυτή εκεί. Ρούπι δεν έκανε.\nΟταν ξεκαψουριάστηκα της το είπα.\n[και ότι μπορεί πια να φύγει]\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 10:23\n92 – Αν κρίνουμε απο τους μέχρι τώρα υπουργούς παιδείας, έχει όλα τα προσόντα για την υπουργική καρέκλα, είναι εντελώς άσχετος με το αντικείμενο. Άλλωστε είναι έτσι δομημένο το σύστημα, που κανείς άξιος και αξιοπρεπής δεν μπορεί να μείνει σε υπουργείο πάνω απο έξι μήνες, χωρίς να χάσει και τις δύο ιδιότητές του, και χωρίς να συμβιβαστεί με την άθλια πραγματικότητα, που είναι να υπογράφει χαρτιά χωρίς να τα διαβάζει.\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 11:21\nΓς (#97): Να οσιαρήσω = Να το οσιοποιήσω, να το μετατρέψω σε όσιο. Δηλαδή, από εφήμερο κέιμενο σε φθαρτό χαρτί, να μεταφέρω το περιεχόμενό του στην άϋλη ηλε-αιωνιότητα. (Μέσω ενός προγράμματος OCR)\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 11:45\nΤελικά όλα είναι ψηφιακά, εκτός από τα μπάιτς που είναι από μπιτς.\nΠροσπαθώ να σκαρώσω το ανάλογο του:\n«Ολα είναι χάρτινα, εκτός απ το χαρτί που είναι από ξύλο»\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 17:29\n112>>εκτός απ το χαρτί που είναι από ξύλο\nκι ήταν ένα ξύλινο,ξύλινο φεγγάρι να σου μαχαιρώνει την καρδιά\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:26\n@106: > > Σκιας; Δεν το έχω ακούσει ποτέ. Και περπατάω στην πιάτσα από την Κατοχή [ντάξει τότε στην αγκαλιά της μάνας μου]. Μπορεί και να έτυχε να μην συναντηθούμε.\nΠροφανώς όχι στην ίδια πιάτσα! Δεν είναι πανελλήνια λέξη, είναι ιδιωματισμός.\nΕπειδή από όλη τη συζήτηση και τα παραδείγματα αντιλαμβάνομαι ότι η έννοια περιλαμβάνει αρκετά περισσότερα απ’ όσα ήξερα, αντιγράφω από το καρπάθικο λεξικό:\nσκια(ν) Ε – σκιας Κ – σ’α ΒΝ Πηλές, επίρρ., «τουλάχιστον». Φτωχός είναιν, αμμ’ είναι σκιακ καλός. Αν ήκαμνε σκιαν ένα παιί… Να ‘το σκιας άρκοντας ο ‘αμπρός κι ας ήτοκ κ’ άσκημος. Έλα σκιας εσού, αφού ‘εν έρκουτται οι άλλοι. Πβ. Δ. Κρήτ. (Ξανθιν.) σκιας, (Πάγκαλος 3. 406) κιας. Από το και αν, με το αρχικό σ-, ίσως, από το -ς του β’ εν. προσ. των ρημάτων, π.χ. αν είχες κι αν ή από το ως, πβ. ως κι αν είναι «όπως και να είναι». Κατά το Λεξ., από το ίσια > ισιάς, κατά τον Καυκαλά, σ. 151, (σ)κιάς με προθετικό σ- όπως τα (σ)βώλος, (σ)κόνη κ.ά.\nΔιευκρινίσεις – παρατηρήσεις:\nα) Μάλλον η έννοια δεν είναι τόσο ευρεία όσο στην Κρήτη. Άρα σωστά το ‘ξερα τελικά, απλώς δεν το ‘ξερα κρητικά!\nβ) Εκεί στην αρχή του λήμματος, τα Ε, Κ, Β, Ν σημαίνουν Έλυμπος, Κεντρική ζώνη, Βόρεια ζώνη, Νότια ζώνη. Οι Πηλές είναι χωριό της κεντρικής ζώνης που διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα (η Έλυμπος είναι τέταρτη ζώνη ξεχωριστή, η βορειότατη κατ’ άλλους).\nγ) Το σκιακ ενός από τα παραδείγματα είναι σκιαν με αφομοίωση, κατά τη συμπροφορά, του -ν με το επόμενο κ-. Το ίδιο και στο ήτοκ (= ήτον = ήταν).\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 18:28\nΞέχασα την παραπομπή: Μηνάς, Κωνσταντίνος, Λεξικό των ιδιωμάτων της Καρπάθου, Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός, Κάρπαθος 2006.\nΔεν πιστεύω να τον ενδιαφέρει κανέναν τόσο πολύ το πράγμα ώστε να θέλει να παραθέσω ολογράφως και τις συντετμ. παραπομπές που έχει μέσα στο λήμμα…\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:03\nΕρωτόκριτος (συναντιέται αρκετές φορές με αποχρώσεις στην έννοια)\nKι απείτις σ’ πράματα ψηλά δε φτάνει η μπόρεσή μου,\nσκιάς με τα καμωσούδια της ας θρέφω το κορμί μου\n114>>Οι Πηλές είναι χωριό της κεντρικής ζώνης που διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα\nΤί μου θύμισες με τις Πυλές Καρπάθου, που συνδέεται και με το νήμα\n1995 πρωτοποριακό ∆ίκτυο Σχολείων «Τηλέµαχος». Το βίντεο που έσωσε το σχολείο\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 19:26\n115: > > Τί μου θύμισες με τις Πυλές Καρπάθου, που συνδέεται και με το νήμα 1995 πρωτοποριακό ∆ίκτυο Σχολείων «Τηλέµαχος». Το βίντεο που έσωσε το σχολείο\nΟ παπά-Καλλίνικος, ως δάσκαλος, πρέπει να είναι κάτι το εντελώς εξαιρετικό. Τα Πυλιατόπουλα που μας έρχονταν στο Γυμνάσιο Απερίου ξεχώριζαν συστηματικά για τη συγκρότησή τους. Γενικά είναι ένας άνθρωπος με απίστευτη ενεργητικότητα, που γεμίζει και χαρακτηρίζει όλο το χωριό. Είναι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να πει «οι Πυλές είμαι εγώ».\n(Πυλές είναι η επίσημη ονομασία. Πηλές είναι μία ετυμολογικώς ορθότερη κατά τον Κ. Μηνά, την οποία υιοθετεί ο ίδιος.)\n15 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 22:36\n114 κε: Τι ωραία όλα τα σχόλια!\n16 Σεπτεμβρίου, 2014 στις 00:59\nΔεν το ήξερα αυτό, κι είναι καλό.\nΈχω ακούσει κάτι παρόμοιο για φοιτητές (στον θετικό τομέα): Education is what remains after you have forgotten the formulas.\n20 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:01\nΙσόβια κάθειρξη και φυλάκιση 3,5 χρόνων επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο σε 40χρονο Αλβανό για τη στυγερή δολοφονία του 67χρονου εκπαιδευτικού στη οδό Αγίων Πάντων, που είχε συγκλονίσει τη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Ιανουάριο. Όπως αποκαλύφθηκε, δράστης και θύμα διατηρούσαν περιστασιακή ερωτική σχέση. http://www.efsyn.gr/arthro/isovia-gia-ti-dolofonia-toy-67hronoy-ekpaideytikoy-sti-thessaloniki