α ρ ι σ μ α ρ ί: 2012\nΑποχαιρετώντας το "Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου 2012", καλωσορίζοντας το "Έτος Κ.Π. Καβάφη 2013"\nΈχει καθιερωθεί πλέον να αφιερώνεται ένα έτος ολόκληρο σε έναν ποιητή, με βάση μια επέτειο. "Όσο κι αν φαίνεται ότι αυτό είναι μια συμβατική αφορμή, αποτελεί και την αφορμή για μια ουσιαστική προσέγγιση και πολλές φορές σχεδόν μια αναγέννηση του έργου του στις παλιότερες αλλά και στις νεότερες γενιές". Αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, στην αρχή της ομιλίας του ο κ. Αντώνης Φωστιέρης, ποιητής και διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού η λέξη, σε εκδήλωση-αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκέμβρη 2012 στα Γιάννενα, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου Λάκωνα ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου. Ποιητή, που εξύμνησε όσο λίγοι την αγάπη, την ειρήνη, τη φύση και το ελληνικό πνεύμα.\nΓια το Νικηφόρο Βρεττάκο και το έργο του μίλησαν η κ. Ιοκάστη Ρίζου, φιλόλογος, και ο ποιητής Αντώνης Φωστιέρης. Μελοποιημένα έργα του ποιητή παρουσιάστηκαν από το συνθέτη Παναγιώτη Κωνσταντακόπουλο.\nΕυχαριστώ θερμά την κυρία Ρίζου, η οποία με μεγάλη προθυμία μου παραχώρησε την παρουσίαση της ομιλίας της και την έγκριση της δημοσίευσής της. Νομίζω ότι αποτελεί πολύτιμη δωρεά για διδακτική αξιοποίηση. Μπορείτε να ακούσετε την ομιλία της κυρίας Ρίζου εδώ.\nΑφιέρωμα στον ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο\nΘα δανειστώ τα λόγια της κυρίας Ρίζου από το κλείσιμο της ομιλίας της.\n"Ζούμε σε μια εποχή, που ένα μεγάλο μέρος του λαού μας έχει φθαρεί και το υπόλοιπο είναι απελπισμένο, γιατί βρίσκεται μπροστά σ` ένα κενό και εκτός παντός οράματος. Φοβάμαι, πως είμαστε ένας λαός χωρίς εσωτερική παιδεία, η οποία θα βοηθούσε να εγερθεί η εθνική μας συνείδηση, με την ανάκληση της ιστορικής μνήμης και τη συνειδητοποίηση της κακής στιγμής μπροστά στην οποία βρισκόμαστε. Τούτη την ώρα, ο λόγος του ποιητή αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Ας τον ακούσουμε, γράφτηκε δεκαετίες πολλές πριν, αλλά θα έλεγε κανείς πως γράφτηκε μόλις σήμερα:\nΑλλά κινήθηκα και γύρω από έναν τρίτον άξονα. Τον προνομιούχο χώρο που έτυχε να γεννηθούμε όλοι εμείς και που θα έπρεπε ο καθένας μας με τον τρόπο του να εξοφλήσει το χρέος της φιλοξενίας του, ιδίως σ` αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που η χώρα μας περνάει μια κρίση, που δε θα την έλεγα απλώς σοβαρή, θα την έλεγα θανάσιμη. Αλλιώς, δε θα έγραφα έναν ύμνο στη διαχρονική ελληνική αντίσταση, έναν ύμνο που είναι ταυτόχρονα και ένα προσκλητήριο για τη σύγχρονη αναγκαία εθνική μας αντίσταση."\nΜιας και η ποίηση του Βρεττάκου είναι, εκτός των άλλων, και έντονα φυσιολατρική, βρήκαμε την ευκαιρία, στο πλαίσιο του μαθήματος της Ερευνητικής Εργασίας της Α΄ Λυκείου, να επισκεφτούμε την Κόνιτσα και να διαβάσουμε στίχους από το έργο του Ποιητή μέσα στη φύση, στην απομόνωση και στη σιγή που μας προσφέρει το φυσικό τοπίο και μας προτρέπει να βρεθούμε ο ποιητικός λόγος. Στο τέλος, οι μαθητές έγραψαν το δικό τους στοχαστικό λόγο.\nΌπως αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Αθλητισμού και Πολιτισμού, το έτος 2013 θα είναι αφιερωμένο τον Κ. Π. Καβάφη, με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη γέννηση του Αλεξανδρινού ποιητή (1863-1933). (Έτος αφιερωμένο στον ποιητή Κ. Π. Καβάφη ανακηρύχθηκε το 2013).\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 8:32 μ.μ. 8 σχόλια:\nΕτικέτες Έτος Βρεττάκου\nΧριστουγεννιάτικη σύνοδος Δία-Σελήνης\nΠολύ όμορφο το θέαμα του καθαρού χριστουγεννιάτικου ουρανού!\nΟ λαμπερός πλανήτης Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και η Σελήνη, θα βρεθούν σε σύνοδο μετά τα μεσάνυχτα, κάτω από το σπινθηροβόλο κόκκινο μάτι του Ταύρου, που ονομάζεται Aldebaran ή Λαμπαδίας. Το όνομα Aldebaran είναι αραβικό και σημαίνει "ακόλουθος", από το γεγονός ότι ακολουθεί τα αστρικά σμήνη Υάδες και Πλειάδες στην πορεία τους στον ουρανό.\nοι δύο εικόνες έγιναν με το Stellarium\nΓια τον πλανήτη Δία και για άλλους πλανήτες, είναι πολύ κατατοπιστικό το ενημερωτικό ντοκιμαντέρ του κυρίου Ματσόπουλου.\nΕτικέτες αστερισμοί, αστρονομία, σελήνη\nΕκπαιδευτικές ταινίες για τη Λογοτεχνία\nO Τομέας Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου έχει δημιουργήσει εκπαιδευτικές ταινίες και άλλο οπτικοακουστικό υλικό για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θέτοντας έτσι ένα πρόσθετο εργαλείο στα χέρια κάθε μαθητή και εκπαιδευτικού για την ενίσχυση των μαθησιακών στόχων. Οι ταινίες είναι παραγωγές του Τομέα Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου, της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης της Ελλάδας αλλά και παραγωγές άλλων οργανισμών για τις οποίες έχει εξασφαλιστεί άδεια αξιοποίησής τους για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ο κατάλογος του οπτικοακουστικού υλικού (είναι του 2009), βρίσκεται και σε ηλεκτρονική μορφή στον ιστοχώρο του ΠΙΚ: http://paragoges.pi.ac.cy/?home.\nΓια τα Κείμενα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και για την Ποίηση διατίθενται δραματοποιημένες ταινίες μικρού μήκους ή ντοκιμαντέρ, με συνοδευτικό πολύπτυχο.\nK.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ, Εγκλεισμός και Παγίδευση (ελληνική αφήγηση)\n"Ο ποιητής Κωνσταντίνος Π. Καβάφης έζησε όλα του σχεδόν τα χρόνια στην πόλη της Αλεξάνδρειας, σ’ ένα διαμέρισμα στην οδό Λέψιους 10, στην καρδιά της Αλεξάνδρειας. Το σπίτι που κατοίκησε παραπέμπει σ’ αυτό που υπήρξε ο ίδιος. Ένας τόπος κλειστός, με τους δικούς του ήχους, τα δικά του χρώματα, τον ιδιαίτερο διάκοσμό του, τα έπιπλά του, το δικό του περιβάλλον, την ιδιοτυπία του. Το υποβλητικό φως των κεριών. Το σπίτι του Καβάφη, μουσείο πια, όπως το άξιζε η φήμη και η μεγαλοσύνη της ποίησής του, σε υποδέχεται με τις σκιές, τους ήχους της αγοράς, την πόλη που το περιβάλλει, τη διάχυτη φθορά". (Πηγή)\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 6:56 μ.μ. 8 σχόλια:\nMi herencia - Η κληρονομιά μου\nΣτις 12-12-2012 και ώρα 12:00 ακριβώς, το Λύκειο Πεδινής Ιωαννίνων πήρε μέρος σε δραστηριότητα που αναπτύχθηκε, με πρωτοβουλία του συλλόγου καθηγητών κλασικών γλωσσών της Ισπανίας, για την υποστήριξη των κλασικών σπουδών. Σ` ολόκληρη την Ισπανία διαβάστηκαν δημόσια ελληνικά και λατινικά κείμενα, σε κολέγια και σχολές Καλών Τεχνών.\nΟι μαθητές μας, της Β΄Λυκείου, συμμετείχαν σ` αυτή την κοινή προσπάθεια διαβάζοντας τα ίδια κείμενα μπροστά στα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων. Έγινε παράλληλη ανάγνωση των κειμένων στα αρχαία και νέα ελληνικά και στα λατινικά.\nΑξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές της Β΄ Λυκείου, που ήταν πραγματικά άψογοι και υπέροχοι!\nΣυγχαρητήρια και στους καλούς συναδέλφους φιλολόγους, το Σπύρο Ζήνδρο, που ήταν ο εμπνευστής της διοργάνωσης, τη Λίτσα Ιωάννου και την Πόπη Παΐλα, που δούλεψαν σκληρά για την επιτυχία της εκδήλωσης και τη μαθηματικό μας Μαρία Ιατρίδου, που δίνει την ψυχή της σε όλες τις εκδηλώσεις του σχολείου μας.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 10:22 μ.μ. 3 σχόλια:\nΕτικέτες εκδηλώσεις, Λύκειο Πεδινής\nΝικηφόρος Βρεττάκος, Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη - Επίλογος\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 11:59 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑνεμόσκαλα. Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές\nΗ Ανεμόσκαλα είναι ένα ψηφιακό εργαλείο που δίνει πρόσβαση στο ποιητικό έργο σημαντικών Ελλήνων ποιητών του 19ου και 20ού αιώνα. Το δυναμικό περιβάλλον στο διαδίκτυο επιτρέπει την ad hoc δημιουργία Συμφραστικών πινάκων λέξεων των ποιητικών κειμένων, τις αναζητήσεις λέξεων στο σύνολο των ποιητικών έργων και για κάθε ποιητή χωριστά, τη μετάβαση από τις λέξεις στα ποιήματα και αντιστρόφως, την αναζήτηση θεμάτων και μοτίβων, κ.ά.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 10:43 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα\nΗ εκκρεμής δωρεά του Νικηφόρου Βρεττάκου\nΠοιήματα της συλλογής Εκκρεμής δωρεά, Αθήνα, Τρία Φύλλα, 1986\nΔιήμερο συνέδριο με τίτλο «Νικηφόρος Βρεττάκος: Ποίηση και Ιστορία» συνδιοργάνωσαν το Μουσείο Μπενάκη και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) στις 9 και 10 Νοεμβρίου 2012. Ο David Connolly, Καθηγητής Μεταφρασεολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μίλησε με τον τίτλο: "Η εκκρεμής δωρεά του Νικηφόρου Βρεττάκου".\nΟ κ. Connolly άρχισε την ομιλία του με τα λόγια του Νικηφόρου Βρεττάκου από μια τελευταία του συνέντευξη πριν από 21 χρόνια που, όπως είπε, "ίσως ισχύουν σήμερα περισσότερο από ποτέ".\n"Ο κόσμος περιμένει ένα καλό λόγο, ένα λόγο που δεν έχει κανένα είδος υποκρισίας μέσα του, κανένα είδος ιδιοτέλειας. Ο λόγος είναι μια δωρεά προς τον άνθρωπο, κι ο κόσμος όλος περιμένει σήμερα μια δωρεά, περιμένει μια ζεστή φωνή να τον παρηγορήσει, να του δώσει ελπίδα, να τον βγάλει από το τέλμα του ."\nΣτο blod.gr του Ιδρύματος Μποδοσάκη, έχουν αναρτηθεί ορισμένες από τις ομιλίες του Συνεδρίου.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 12:04 π.μ. 4 σχόλια:\nΟ ποιητής Διονύσης Καρατζάς\nΟ Διονύσης Καρατζάς γεννήθηκε το 1950 στην Πάτρα, στην οποία ζει και εργάστηκε ως καθηγητής φιλόλογος. Υπήρξε βασικός συνεργάτης του πατρινού λογοτεχνικού περιοδικού «υδρία» (1973-1985) και ιδρυτικό μέλος καθώς και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συμποσίου Ποίησης στην Πάτρα (1981-1985). Έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς τα ψευδώνυμα Ζώσιμος Ανδριάς, Στόνης Δίψης και Γιάννης Καρράς. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Ένωσης Μουσικοσυνθετών-Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ). Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα μας σε διεθνείς ποιητικές συναντήσεις στη Γαλλία, Γερμανία, Κύπρο και Ελλάδα. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, αλβανικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και ολλανδικά.\nΚΑΙ ΜΕΤΑ ΒΓΗΚΑ ΣΕ ΘΑΛΑΣΣΑ, άγνωστος να δουλεύω ακούραστα, δένοντας στα κύματα αφρό. Τέτοια τύχη δεν την έχουν πολλοί. Δεν έχω να ζηλέψω κανέναν. Πλάθω τις ελευθερίες των σχημάτων για κάθε επιθυμία.\nΜόνο που δεν έμαθα ακόμη να απολαμβάνω τον πλούτο μου. Και να, τώρα που ανοίγουν πάλι οι φλέβες μου και αγγίζομαι αδύναμος, επιστρέφω στα σκοτάδια και στα παραμύθι. Μέσα τους σκαλίζω τον χρόνο και το φως. Έτσι κι αλλιώς, η Άνοιξη έρχεται. Την ακούω που τρίζει σαν παράπονο και σαν απόφαση.\nΌσο μεγαλώνω, τόσος ονειρεύομαι.\nΑπό την ποιητική συλλογή «Χωρίς εδώ»\nΓράφοντας ποίηση, θα πει ο Διονύσης Καρατζάς, διεκδικώ το δικαίωμά μου να πάρω από τη γλώσσα αποζημίωση ψυχικής οδύνης και ηδονής. Νιώθω ελεύθερος να ασκώ το καθήκον μου. Να διεγείρω έρωτες αιώνιους ή μάταιους, αδιάφορο. Θέλω να ζω, δηλαδή, να πάλλομαι στο ρυθμό του κόσμου. Για τούτο, εξασκούμαι στις τέσσερις πράξεις της συγκίνησης. Διαίρεση για να διασώζω τη μοναδικότητα, Αφαίρεση για να βρίσκω την ουσία, Πρόσθεση για να πλουτίζω από τον Όμηρο στους Προσωκρατικούς κι από το δημοτικό τραγούδι στο Σολωμό και στον Ελύτη. Τέλος, Πολλαπλασιασμό για να προσφέρω τη βαθιά χαρά ή τον καθαρό πόνο της συμμετοχής. Να γιατί μιλώ για έρωτα και για ταξίδι στο άλλο με το λόγο. Να γιατί εμπιστέυομαι τη δημοκρατία των συναισθημάτων ή αλλιώς την εσωτερική αρμονία και προσπαθώ να τηρώ το θεμελιώδες άρθρο του Συντάγματος της Αληθείας. «Όποιος θέλει να λάμψει, πρώτα καίγεται». Το ταξίδι της γλώσσας δεν τελειώνει κι αυτό είναι η χαρά της ποίησης.\nΑπό την τέχνη ποτέ μην περιμένουμε απαντήσεις, επισημαίνει ο Διονύσης Καρατζάς σε πρόσφατη συνέντευξή του. Θεωρώ ότι κάνουμε μεγάλα λάθη, επενδύοντας στην τέχνη είτε μεταφυσική είτε κοινωνική διάσταση, να ζητάμε ευθύνες από τους καλλιτέχνες. Ο καθένας με τον τρόπο του πολεμάει. Εγώ πολεμάω με το χαρτί και το στυλό, ο άλλος πολεμάει με τα οικονομικά του, ο άλλος με τα πολιτικά. Η ποίηση, ειδικά, επειδή έχει το λεκτικό στοιχείο, και επομένως συνειρμικά συνδέεται περισσότερο με το δίδυμο ερώτημα - απάντημα, δηλαδή γλωσσικά, λέω ότι ο ποιητής προσεγγίζει τα πράγματα με την απορία του παιδιού. Όπως το παιδί που απορεί για κάθε τι. Κι όταν ακόμα το μάθει, εν τούτοις το θέλει άγνωστο, για να το χαίρεται μ' αυτό το πολύχρωμο βλέμμα του παιχνιδιού και της επιθυμίας. Ο ποιητής τριγυρίζει τα πράγματα της ζωής δεν απαντάει, απορεί διαρκώς για να έχει τη δυνατότητα και να το ερευνά και να το χαίρεται και να το κατακτά αλλά και να κατακτιέται από αυτό. Η τέχνη είναι μια σταθερή παράμετρος, όπως είπα πριν. Δεν περιμένεις να έρθει η κρίση για να προστρέξεις σ' αυτήν. Νιώθεις ότι έχεις την ανάγκη να είσαι σε μια εγρήγορση διαρκή, οπότε η τέχνη είναι μόνιμη συνοδός.\nΗ μέρα του Νερού\nΗ μοναξιά χωρίς ποίηση είναι ο εγωισμός της άγνοιας του εαυτού μας και η άφιλη, απάνθρωπη προστασία του δήθεν συμφέροντος, υποστηρίζει ο Διονύσης Καρατζάς. Η μοναξιά της ποίησης, είτε ως χώρος δημιουργίας, είτε ως χρόνος μέθεξης του αναγνώστη με το ποίημα, είναι η φωτεινή σιωπή μιας πνευματικής πληρότητας, μέσα στην οποία ο ποιητής και ο αναγνώστης –ο καθένας με τον τρόπο και τον χρόνο του– βιώνει την αξία της συμπαντικής σχέσης του εαυτού του με άλλα ως εμπειρία ή ως όνειρο και αναζήτηση. Αρκούμαι σ’ ό,τι αγαπάω, προσπαθώντας να προεκτείνω μέσα μου ελευθερίες και να συντηρώ το μικρό κήπο των ονείρων μου. Βγαίνω στο παράθυρο και στην πόρτα και στους δρόμους, και χαίρομαι τα πουλιά και τους ανθρώπους. Βιολογικά είμαι στον κύκλο της μνήμης. Και σωπαίνω για να προλάβω... Όλο και περισσότερο θεωρώ ότι πρέπει να κοιτάζω πολύ και βαθιά για να μπορέσω να μιλήσω. Όλο και περισσότερο εμπιστεύομαι τα μάτια μου.\nΕργογραφία του Διονύση Καρατζά\nΞημέρωμα στη γη, εκδ. Όστρακα, Πάτρα, 1972.\nΜέρες βροχής ή τα χαλασμένα παιχνίδια, εκδ. Όστρακα, Πάτρα, 1973.\nΑπ' το νερό κι από την πέτρα, εκδ. Όστρακα, Πάτρα, 1975.\nΑντιόπη, εκδ. Όστρακα, Πάτρα,1982.\nΚατερίνα, εκδ. Μικρά Όστρακα, Πάτρα, 1984, 2η 1986.\nΧρώματα φωνήεντα, εκδ. Παράθυρο, Πάτρα, 1986, 2η 1987, εκδ. Επικαιρότητα, Αθήνα.\nΩς αρχαίος άνεμος, εκδ. Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα, 1987.\nΑνάμεσα νερό και μαύρο αποφασίζω το κόκκινο, εκδ. Διάττων, Αθήνα, 1989.\nΤέσσερα ποιήματα, με δύο λιθογραφίες του Αριστοτέλη Σολούνια, εκδ. Αντήνωρ, Αθήνα, 1989, εκτός εμπορίου.\nΠοιήματα, με μια ξυλογραφία του Χρήστου Σαρακατσιάνου, εκδ. Δέλτα, Αθήνα, 1989, εκτός εμπορίου.\nΤα δέντρα κράτησαν βροχή, τ' αστέρια την καρδιά μου, Τιμητική έκδοση του Δήμου Πατρέων, 1995.\nΠαραμύθια και όνειρα, με δύο χαρακτικά του Χέρμαν Μπλάουτ, εκδ. Δήμου Αμαρουσίου, 1995, εκτός εμπορίου.\nΑνθοφορία της νύχτας, εκδ. Δελφίνι, Αθήνα, 1997.\nΠοιήματα 1972-1997, εκδ. Διάττων, Αθήνα 1999.\nΣτα νερά βαθαίνει ο ουρανός, εκδ. Διάττων, Αθήνα 2001.\nΠότε μίλα πότε φίλα, εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2002.\nΑπ’ το μισό παράθυρο. Αθήνα, εκδ. Μεταίχμιο, 2006 (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών).\nΤαξίδια εσωτερικού. Αθήνα, εκδ. Μεταίχμιο, 2009.\nΧωρίς εδώ, Αθήνα 2011, εκδ. Το Δόντι.\nΠηγή: Τρίτο Πρόγραμμα, εκπομπή: ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ, που επιμελήθηκε και παρουσίασε ο Κώστας Φασουλάς.\nΤα ποιήματα που ακούγονται διαβάζει ο ίδιος ο Διονύσης Καρατζάς.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 10:41 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Διονύσης Καρατζάς, Τρίτο Πρόγραμμα\n«Μύρτις: Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν» Περιοδική Έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων\nΤην Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012, ώρα 19.00 εγκαινιάζεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων η περιοδική έκθεση\n«Μύρτις: Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν»\nΠρόκειται για την παρουσίαση ενός σημαντικού διεπιστημονικού επιτεύγματος. Κεντρικό έκθεμα είναι το αναπλασμένο πρόσωπο της ανώνυμης 11χρονης Αθηναίας, που υπήρξε και αυτή, όπως και ο Περικλής, ένα από τα δεκάδες χιλιάδες θύματα του τυφοειδούς πυρετού του 430 π.Χ. H έκθεση πραγματοποιείται με την ευγενική προσφορά του ορθοδοντικού, επίκουρου καθηγητή Μανώλη Παπαγρηγοράκη, ύστερα από γόνιμη συνεργασία με το Μουσείο...\nΔείτε το αναλυτικό δελτίο τύπου\nΠηγή: Ανακοινώσεις Πανεπιστημίου Ιωαννίνων\nΤο 1994-1995, στη διάρκεια των εργασιών της εταιρείας Αττικό Μετρό για την κατασκευή του νέου υπόγειου σιδηρόδρομου της Αθήνας, βρέθηκε στην περιοχή του Κεραμεικού η συνέχεια του σημαντικότερου νεκροταφείου της αρχαίας Αθήνας. Η αρχαιολογική αυτή ανασκαφή έφερε στο φως, ανάμεσα σε άλλα, έναν ομαδικό τάφο, ο οποίος τοποθετήθηκε χρονικά στην εποχή του Λοιμού των Αθηνών του 430-426 π.Χ., και ο οποίος περιείχε σκελετικό υλικό από την ταφή περίπου 150 ανθρώπων, ενήλικων και παιδιών. Μεταξύ αυτών υπήρχε και το κρανίο ενός παιδιού, το οποίο διατηρούσε την κάτω γνάθο του, ενώ, κάτι ακόμα πιο σπάνιο, συνυπήρχε η μόνιμη οδοντοφυΐα με μέρος της νεογιλής. Πρώτα προσδιορίστηκε η ηλικία και το φύλο του ατόμου στο οποίο ανήκε το κρανίο, πράγμα που σε μικρή ηλικία είναι αρκετά δύσκολο. Επρόκειτο για ένα κορίτσι 11 περίπου ετών, στο οποίο η ερευνητική ομάδα έδωσε το όνομα «Μύρτις». Στη συνέχεια, γεννήθηκε η ιδέα της ανάπλασης ενός παιδικού κεφαλιού της εποχής του Περικλή και η παρουσίασή του σε σχετική έκθεση.\nΗ ανάπλαση του προσώπου δεν ήταν κάτι καινούργιο, γιατί ήδη στην Ελλάδα είχε γίνει η ανάπλαση του προσώπου του Φιλίππου του Β' από ελάχιστα σκελετικά δομικά στοιχεία του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος που είχε στη διάθεσή της η τότε ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Manchester. Αντίθετα, στη Μύρτιδα υπήρχαν όλα τα ανατομικά σκελετικά στοιχεία του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος, δηλαδή ένα ατόφιο κρανίο, στοιχείο σημαντικό για την αξιοπιστία του τελικού αποτελέσματος.\nΗ Μύρτις πέθανε από τυφοειδή πυρετό στον Λοιμό της Αθήνας τον 5ο Αιώνα π.Χ. Στην έκφραση του προσώπου της δεν έχει αποδοθεί ο πόνος που ίσως έζησε πριν πεθάνει, η ασίγαστη δίψα που οδηγούσε τους ανθρώπους που νοσούσαν να συνωστίζονται στις πηγές και στα πηγάδια της πόλης, η αγωνία του επερχόμενου θανάτου και η φρίκη από αυτό που έβλεπε γύρω της – τους γονείς, τα αδέλφια και τις φίλες της να πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλο από την τρομερή επιδημία. Προτιμήθηκε ένα ελαφρύ μειδίαμα που προσδίδει την αίσθηση της εσωτερικής γαλήνης.\nΈριξες ένα βλέμμα στη σύντομη ζωή σου\nχωρίς να μας μιλήσεις ποτέ\nΕίπες πολλά με τη σιωπή της απουσίας σου\nΑτενίζεις από τότε την αιωνιότητα\nμε βδελυγμία και πικρό μειδίαμα\nγια τη ματαιότητά της,\nόπως της αρμόζει\nΧάρισες τις πολύτιμες στιγμές σου\nστην ανεμόσκονη του σύμπαντος\nΚι ήρθες ξανά να μας θυμίσεις\nτη δική μας προσωρινότητα\nΈπραξες άριστα μικρή, παρθένα κόρη\nΚι εμείς που συνεχίζουμε τάχα\nΑναμονή δίχως εκπλήρωση.\nΆγνωστη θα’ ναι η μορφή μας\nκι ας έχουμε περάσει όλοι από εδώ.\nΔρ Πολυξένη Αδάμ - Βελένη\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 4:32 μ.μ. 2 σχόλια:\n"Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει στο αλβανικό μέτωπο", του Νικηφόρου Βρεττάκου\nΔιαβάζει ο ηθοποιός Κώστας Γιαλίνης\n(Από την εκπομπή αφιέρωμα στην «ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ», του Τρίτου Προγράμματος, που μεταδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2012. Παραγωγή - παρουσίαση: Άννα Σακαλή).\nΠοιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε;\nΠοτέ δεν βγήκε ο ήλιος σωστός απ' τα υψώματα του Μοράβα,\nποτέ δεν έδυσε ο ήλιος αλάβωτος απ` τ` αρπάγια της Τρεμπεσίνας.\nΤρεκλίζω στον άνεμο χωρίς άλλο ρούχο, διπλωμένος με το ντουφέκι μου, παγωμένος και ασταθής.\nμέτωπα, κομμένα θαρρείς απ` το χέρι του θεού\nΗ νύχτα μας βελονιάζει τα κόκαλα μέσα στ` αμπριά.\nεκεί μέσα μεταφέραμε τα φιλικά μας πρόσωπα και τ` ασπαζόμαστε\nτην Παναγία με το γαρούφαλο, ασίκισσα, που μας σκεπάζει τα πόδια πριν απ` το χιόνι,\nπου μας διπλώνει στη μπόλια της πριν απ' το θάνατο.\nΤο ότι πεθάναν, δεν σημαίνει πως έπαψαν να υπάρχουν εκεί,\nΟ ήλιος σας θα 'ναι ακριβά πληρωμένος.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 2:58 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Έτος Βρεττάκου, σχολική γιορτή 28ης Οκτωβρίου\nΜπέρτολτ Μπρεχτ "Ο σπιούνος"\nΤο έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ "Τρόμος και αθλιότητα του τρίτου Ράιχ", περιλαμβάνει 24 μονόπρακτα που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος, ανάμεσα στο 1935 και 1939. Όταν ο Μπρεχτ έγραφε αυτά τα μονόπρακτα, δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί όλη η φρίκη της ναζιστικής θηριωδίας. Ο Σπιούνος αποτελεί τη 10η σκηνή. Μπορείτε να την ακούσετε εδώ από την εκπομπή Το Θέατρο της Κυριακής στο Τρίτο Πρόγραμμα. Η ηχογράφηση έγινε το 1987 για την εκπομπή Μικρή Αυλαία. Η μετάφραση είναι του Πέτρου Μάρκαρη. (Πηγή αρχείου ήχου: http://radio-theatre.blogspot.gr).\nΝα κι οι κύριοι καθηγητές,\nοι πιτσιρίκοι τους τραβάνε τ` αυτί\nκαι τους μαθαίνουν να στέκουν προσοχή.\nΚάθε μαθητής και καταδότης.\nΔεν ακούν το λόγο της γνώσης.\nΜόνο στους άλλους στήνουν αυτί.\nΝα και τα παιδιά, κάθε νέο βλαστάρι\nπαίρνει το δήμιο, το μακελάρη.\nΑνοίγει την πόρτα, τον βάζει στο σπίτι.\nΔείχνει τον πατέρα του, τον λέει προδότη.\nΑυτός το γιο του βλέπει καταδότη\nκι αλυσοδεμένος πάει στο μαντρί.\nΠηγή βίντεο: On line εκπαιδευτικό λογισμικό ΙΣΤΟΠΟΛΙΣ\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 8:34 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας γ΄ λυκείου\nΝικηφόρος Βρεττάκος, Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 7:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓεώργιος Σουρής "ΦΟΡΟΙ"\nΤο ποίημα δημοσιεύθηκε στη σατιροπολιτική εφημερίδα "ΜΗ ΧΑΝΕΣΑΙ", αρ. 414, Κυριακή 30 Ιανουαρίου 1883.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 10:31 μ.μ. 2 σχόλια:\nΟ Έντγκαρ Άλλαν Πόε (1809-1849) και "Το Κοράκι"\nπηγή εικόνας: σοδειά τχ.1\n"Για μένα η ποίηση δε στάθηκε σκοπός, που τον θέτει κανείς, μα ξεχείλισμα πάθους. Και πρέπει να στεκόμαστε απέναντι στα πάθη με τον πιο μεγάλο σεβασμό. Γιατί είναι κάτι, που δεν έχει κανείς τη δύναμη να το δημιουργεί κατά βούληση με την ελπίδα πενιχρών ανταμοιβών ή ασήμαντων ανθρωπίνων επαίνων".\n(από την εισαγωγή του The Ravem and other poems)\nΤο πολύ γνωστό ποίημα του Πόε Το Κοράκι έχει μεταφραστεί σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου. Μεταφράσεις του ποιήματος στα ελληνικά βρήκα στο διαδίκτυο από τον Κώστα Ουράνη και τον Γιώργο Μπλάνα. Θα προσθέσω και μια τρίτη, του κυρίου Αρσένη Γεροντικού, από το βιβλίο του Δώδεκα Αριστουργήματα της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, Γιάννινα 1973. Το βιβλίο επιμελήθηκε ο κ. Κώστας Π. Βλάχος, Πρόεδρος σήμερα της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών. Όπως αναφέρει ο κ. Βλάχος προλογίζοντας το βιβλίο, "μεταφέροντας το ξένο ποίημα στη γλώσσα μας ο κ. Γεροντικός προσπαθεί να πιάσει και να αποδώσει την πρόθεση και την προσδοκία του ποιητή να δημιουργήσει την ίδια ατμόσφαιρα και τον ίδιο αέρα μέσα στον οποίο αναπνέει το ποίημα με το ξενικό του ένδυμα".\nΚάποια βαρειά μεσάνυχτα όλο θλίψη,\nόταν με ανία και κούραση είχα σκύψει\nσε βιβλίο επάνω, γεμάτο αλλόκοτη σοφία παληά.\nενώ έγερνα την κεφαλή σαν ναρκωμένος,\nακούστη ξάφνου κάποιος ήχος μουδιασμένος,\nσαν κάποιος να χτυπά δειλά. στη θύρα να χτυπά.\nΘε νάναι βέβαια, κάποιος ξένος, είπα, που στη θύρα μου χτυπά.\nΜονάχα αυτό. Σαν τι άλλο πια!\nΑ! καθαρά στη μνήμη τώρα ξαναφέρνω,\nπως αυτό κάποιο Δεκέμβρη ήταν παγωμένο.\nΤο κάθε αθράκι σβηώντας, έγραφε στο πάτωμα τη δική του σκιά.\nΠρόθυμα την αυγή αποζητούσε η σκέψη\nγιατί του κάκου στα βιβλία είχα γυρέψει\nΜια αναστολή στον πόνο για τη Λενώρα που έφυγε μακρυά.\nΤην σπάνια κόρη που την λέει Λενώρα Αγγέλων ή λαλιά\nμα δίχως όνομα εδώ πια.\nΚαι κάθε θρόισμα, αχνό, μεταξωτό, θλιμμένο,\nπου έφτανε απ` τον μπερντέ τον πορφυροβαμμένο,\nΜε αντάριαζε, γεμίζοντάς με με πρωτόφαντη αγωνία βαθιά.\nΈτσι που, για να σβήσει της καρδιάς ο χτύπος,\nστεκόμουν, και κάθε στιγμή σκεφτόμουν μήπως\nκάποιος ξένος στην κάμαρη να μπει ζητά.\nΚάποιος πάρωρος ξένος, που `δω μέσα να φανεί ζητά.\nΜονάχα αυτό. Όχι άλλο πια.\nΤώρα σαν να `νιωσε η ψυχή καινούργιο θάρρος.\nκαι κάθε δισταγμού αποδιώχνοντας το βάρος,\nΚύριε, είπα, είτε Κυρία, ας με σχωρέσει η αγαθή σας η καρδιά.\nΟ ύπνος με είχε αληθινά ναρκώσει,\nκαι με αβρότητα χτυπήσατε σεις τόση,\nστου δωματίου τη θύρα. τόσο κρούσατε αλαφριά,\nπου δίσταζα. ύστερα άνοιξα την πόρτα μου πλατιά.\nΜα είδα τη νύχτα. όχι άλλο πια!\nΈτσι, της σκοτεινιάς αφεύοντας το βάθος,\nΜε αμφιβολία στεκόμουν, δισταγμό και πάθος.\nΒλέποντας όνειρα που άλλη ψυχή να ιδεί δεν τόλμησε καμιά.\nΜα την σιωπή μιλιά δεν τάραξε καμία,\nκαι η μόνη λέξη στην αθρόιστη ηρεμία\nήταν εκείνη που είπα εγώ: Λ ε ν ώ ρ α, λέξη μια.\nΑυτήν ψιθύρισα. και είπε η ηχώ: Λενώρα. μεσ` στην σιγαλιά.\nΑυτό ήταν όλο. όχι άλλο πια.\nΞάφνου, σαν γύρισα στην κάμαρή μου πίσω,\nχωρίς την φλόγα πώκαιε την ψυχή να σβήσω.\nΜου εικάστηκε πως κρούουν ξανά κάπως πιο θαρρετά.\nΑχ! σίγουρα, είπα, κάτι κρύβεται εκεί πίσω,\nκάτι που εις του παραθυριού στέκει το γείσο.\nΑς δούμε, σκέφτηκα, τι κρύβουν τα μυστήρια αυτά.\nΑς βρει μια λύση, αφού ησυχάσει λίγο, αυτή η καρδιά.\nΟ αγέρας θα είναι. όχι άλλο πια.\nΔιάπλατα του παραθυριού τα φύλλα ανοίγω.\nΤότε με θόρυβο και θράσος όχι λίγο,\nΚοράκι μπαίνει, καθώς στις άγιες παληές μέρες, με αρχοντιά.\nΟύτε με χαιρετάει, ούτε με κοιτάζει.\nμα δείχνει πως καθόλου δεν διστάζει.\nΣτης κάμαρης τη θύρα με αξιοπρέπεια στέκεται παληά.\nστης Αθηνάς το μπούστο, από τη θύρα λίγο πιο ψηλά.\nΣτέκει. καθίζει. όχι άλλο πια.\nΜα το πουλί, όπoυ του εβένου έχει το χρώμα,\nσε χαμόγελο βιάζει το πικρό μου στόμα,\nμε την επίσημη αξιοπρέπεια της στάσης που κρατά.\nΚι αν έχει ο χρόνος, είπα, το κεφάλι σου μαδήσει,\nαλήθεια να σε πει δειλό κανείς πώς θα τολμήσει;\nΣαν τι σε φέρνει, αρχαίο πουλί, τη νύχτα απ` το γιαλό μακρυά;\nΠοιο τ` όνομά σου στην πλουτώνεια, νύχτια ακρογιαλιά;\nΚι αυτό αποκρίθη: Ποτέ πια.\nΜπροστά στ` άχαρο τ` όρνιο αλήθεια είχα σαστίσει,\nσαν τ` άκουσα έτσι σοβαρά να μου μιλήσει.\nΑν και τα λόγια του λίγο είχαν νόημα, ουσία σχεδόν καμιά.\nΤι δεν μπορεί κανείς να μην κάμει τη σκέψη,\nΠως ανθρώπινο πλάσμα δεν είχε αγναντέψει.\nΠοτέ τέτοιο πουλί στητό στης κάμαρής του τη μπασιά.\nζώο ή πουλί, στητό στο μπούστο, στην πόρτα του μπροστά,\nμε όνομα τέτοιο: Ποτέ πια!\nΜα το Κοράκι, που γαλήνια είχε καθίσει\nστον ακίνητο μπούστο, μόνη είχε μιλήσει\nαυτή τη λέξη, σαν να ξεχύνει την ψυχή στη λέξη αυτή την μια.\nΆλλο δεν είπε λόγο πια σε μένα.\nούτε φτερό δεν σάλεψε κανένα,\nΚαι σκέφτηκα: πριν απ` αυτό άλλοι φίλοι φύγανε μακριά.\nΣαν τις ελπίδες, αύριο πετάει και αυτό μακριά.\nΤο Κοράκι είπε: Ποτέ πια.\nΤαραγμένος, σαν είδα τη σιωπή κομμένη\nμε μιαν απόκριση έτσι καλοζυγιασμένη,\nσίγουρα, σκέφτηκα, δεν ξέρει τ` όρνιο λέξη άλλη καμιά.\nΑπό κάποιον του κύριο, την έχει αυτό κρατήσει,\nπου η δυστυχία τον έχει αλύπητα χτυπήσει,\nέτσι που ο θρήνος χώνεψε, σαν σε επωδό, σε λέξη μια.\nέτσι, που απόμεινε, σαν της ελπίδας μοιρολόι λέξη μια.\nετούτη η λέξη: Ποτέ πια!\nΜα ως το πουλί, με την αλλόκοτή του στάση\nέβιασε το πικρό μου στόμα να χαμογελάσει\nΈσπρωξα κάθισμα απέναντι σ` αυτό, τη θύρα και τη θεά,\nΚαι καθώς κάθισα η φαντασία μου, ερεθισμένη,\nόνειρο με όνειρο άρχισε ευθύς να δένει,\nκι έλεγα τι, το μοιραίο όρνιο, που χρόνια μου `στειλαν παληά,\nτι θέλει το σημαδιακό αυστηρό πουλί, που στέλνει η λησμονιά\nνα πει με αυτό το: Ποτέ πια;\nΣτο νόημα τούτο πάσκιζα να μπω ολοένα,\nκοιτάζοντας, χωρίς να πω λόγο κανένα,\nτ` όρνιο, που μου φλογίζαν τα πυρά του μάτια την καρδιά.\nΜε τριβέλιζε η σκέψη αυτή, μα και κάποια άλλη,\nενώ έγερνα ήσυχα στο μαξιλάρι το κεφάλι.\nστο μαξιλάρι το λουσμένο από της λάμπας την φεγγοβολιά,\nστο βιολετί βελούδο, όπου στης λάμπας την φεγγοβολιά,\nεκείνη δεν θα γύρει ποτέ πια.\nΣαν να φούντωσε τότε μ` ευωδιές το αγέρι\nθυμιατού όπου αόρατο κρατούσε χέρι\nαγγέλου, που απ` το πόδι του θρόιζαν μόλις τα χαλιά.\nΆμοιρε, φώναξα, ο Θεός σ` ευφραίνει τώρα,\nστέλνοντάς σου με κάποιο Σεραφείμ, σαν δώρα,\nανάπαψη και νηπενθή για την Λενώρα, την κόρη την γλυκειά.\nΑχ! πιες, χάρου το βάλσαμο, που σού χαρίζει η λησμονιά.\nΠροφήτη είπα, πλάσμα εσύ δαιμόνιο.\nΠροφήτη, ναι, είτε είσαι σατανάς είτε όρνιο,\nείτε σε στέλνει ο Πονηρός, είτε `δω πέρα τ` αγριοκαίρι σε ξερνά,\nπάντοτε αδάμαστο, αν και απελπισμένο,\nεπάνω στο έρμο χώμα αυτό το στοιχειωμένο,\nπες, σού προσπέφτω, για το σπίτι αυτό της φρίκης βρίσκεται γιατριά;\nΒρίσκεται, πες μου, στη Γαλαάδ φάρμακο για τούτη την καρδιά;\nΚι είπα: Προφήτη εσύ, με διάστροφη την γνώμη,\nσατανά ή όρνιο, μα προφήτη ακόμη,\nγια τον Θεό που προσκυνάμε. για του κοίλου ουρανού την απλωσιά,\nπες στην ψυχήν αυτή, που η πίκρα την ποτίζει\nαν στην Εδέμ την μακρυνή μπορεί να ελπίζει,\nπως θε να σφίξει την σεμνή την αγνή κόρη μεσ` στην αγκαλιά,\nαυτήν που τώρα Λενώρα την φωνάζει Αγγέλων η λαλιά.\nΣκώθηκα κι είπα: ας γένη η λέξη αυτή σημάδι\nτου χωρισμού μας. Αχ! πουλί ή πλάσμα του Άδη\nΓύρνα στη θύελλα. στην πλουτώνεια, νύχτια ακρογιαλιά.\nΜη μείνει εδώ μαύρο φτερό που να θυμίσει\nτην ψευτιά, που η φωνή σου έχει εδώ μιλήσει.\nΠέτα απ` το μπούστο, άσε με στην μαύρη μου ερημιά.\nΑπ` την καρδιά μου ανάσυρε το νύχι σου. πέταξε μακριά.\nΚαι το Κοράκι καθώς να `ταν πετρωμένο\nστέκεται πάντα εκεί ψηλά στημένο\nστ` ωχρό της θεάς κορμί, στης κάμαρης επάνω την μπασιά.\nΚαι το μάτι του λάμπει πάντα σαν το μάτι\nπονηρού δαίμονα, που μαγγανεύει κάτι.\nΚαι της λάμπας το φως στο πάτωμα του γράφει τη σκιά.\nΜα κι η ψυχή μου πέρα από τον κύκλο, που γράφει αυτή η σκιά,\nδεν θα πετάξει ποτέ πια.\nΟ κ. Γεροντικός στο εισαγωγικό σημείωμα του ποιήματος αναφέρει: "Τον Πόε συνοδεύουν η απελπισία και ο θάνατος από τα πρώτα του βήματα στον φθαρτό μας κόσμο. [...] Κάθε προσπάθεια για ζωή τού την γκρεμίζει επίμονα ο θάνατος. Η φθίση, του παίρνει όλες τις αγάπες του. [...] Όλες αφήνουν φεύγοντας από αυτόν τον κόσμο βαριά κατάλοιπα απελπισίας μέσα στη σκληρή του ζωή. Και δεν τον αφήνουν ποτέ να λησμονήσει. Έτσι και το Κοράκι, ο αλήτης της μαύρης νύχτας, έρχεται να στηθεί απέναντί του σαν αιώνιος εφιάλτης, όταν πασχίζει να κερδίσει την ηρεμία της καρδιάς με τη λησμονιά".\nΤο Κοράκι δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά ανώνυμο το 1845 στην εφημερίδα N. York Evening Miror. Προκάλεσε αμέσως μεγάλη αίσθηση και ενθουσιασμό. Υπήρξε το πιο διάσημο ποίημα του Πόε και παραμένει ένα από τα διάσημα ποιήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας. Ο ίδιος ο Πόε στο δοκίμιό του "Η φιλοσοφία της σύνθεσης", εξηγεί πώς έφτασε στη σύλληψη ενός δυσοίωνου πουλιού, του Κορακιού, που μονότονα θα επαναλάμβανε τη λέξη "nevermore" στο τέλος κάθε στροφής ενός ποιήματος με μελαγχολικό τόνο και πώς αποφάσισε να προσκολληθεί μεν στο μονότονο του ήχου αλλά να αλλάζει διαρκώς το μονότονο της σκέψης με την αλλαγή "της εφαρμογής του refrain".\nΤο σκηνικό του ποιήματος είναι ένα δωμάτιο. Γράφει ο Πόε: "Αποφάσισα να τοποθετήσω τον εραστή στο δωμάτιό του, ένα δωμάτιο ιερό γι` αυτόν, από τις αναμνήσεις εκείνης που σύχναζε. Το δωμάτιο παρουσιάζεται με πλούσια διακόσμηση, σύμφωνα με τις ιδέες που διατύπωσα για την Ομορφιά, σαν τη μόνη αληθινή ποιητική θέση. [...]\nΈκανα τη νύχτα θυελλώδη, για να εξηγήσω πρώτα την περίπτωση του Κορακιού που γύρευε άσυλο και δεύτερον για την εντύπωση που θα έκανε η αντίθεση προς τη (φυσική) γαλήνη του δωματίου. Έβαλα το πουλί να καθήσει πάνω στην προτομή της Παλλάδας, πρώτα επειδή ταίριαζε περισσότερο με τις γνώσεις του εραστή και δεύτερον για την ηχηρότητα του ονόματος Παλλάδα...".\n"Τώρα, πώς εξηγείται η αφοσίωση των μεταφραστών στο λιγοστό έργο του ποιητή μας;" αναρωτιέται ο κ. Γεροντικός στο βιβλίο του. Και εξηγεί: "Είναι γιατί σ` αυτόν τον άνθρωπο μας μαγεύει η ικανότητα να δονεί τους άλλους με ιδιαίτερο μήκος κύματος, να τους σηκώνει για λίγο από την πενιχρή και φλύαρη στατικότητα για να τους δείξει το μέτρο της ψυχικής τους αντοχής, με μέσο τη συγκίνηση".\nΓεροντικού, Α., Δώδεκα Αριστουργήματα της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, Γιάννινα 1973\nΛορεντζάτου, Ζ., ΕΝΤΓΚΑΡ ΠΟΕ, Εστία, Αθήνα 1936\nΠεριοδικό Οδός Πανός, τχ. 151 (Ιανουάριος Μάρτιος 2011), αφιέρωμα στον Έντγκαρ Άλλαν Πόε (1809-1849).\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 7:42 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕτικέτες Έντγκαρ Άλλαν Πόε, μνήμες\nΜάθε για τα ανθρώπινα δικαιώματα\nΤον Απρίλιο του 1945, πενήντα χώρες συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο και συγκρότησαν τα Ηνωμένα Έθνη για την προστασία και την προώθηση της ειρήνης. Τα ιδανικά του οργανισμού διατυπώθηκαν στο προοίμιο του προτεινόμενου χάρτη τους: «Εμείς, οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών, είμαστε αποφασισμένοι να σώσουμε τις μελλοντικές γενιές από τη μάστιγα του πολέμου, η οποία δυο φορές στο διάστημα της ζωής μας επέφερε ανείπωτη θλίψη στο ανθρώπινο γένος».\nΣτις 10 Δεκεμβρίου του 1948, οι αντιπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών από όλες τις περιοχές του κόσμου ενέκριναν επισήμως την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Eίναι το πιο οικουμενικό έγγραφο που υπάρχει σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο οποίο οριοθετούνται τα τριάντα θεμελιώδη δικαιώματα που αποτελούν τη βάση για μια δημοκρατική κοινωνία. Η έμπνευσή του αποδόθηκε στην Ελέανορ Ρούζβελτ, χήρα του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Φρανκλίνου Ρούζβελτ, η οποία την αποκάλεσε Μάγκνα Κάρτα για όλη την ανθρωπότητα. Πολλά από αυτά τα δικαιώματα, με διάφορες μορφές, αποτελούν σήμερα συνταγματικούς νόμους των δημοκρατικών χωρών.\nΤι είναι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα; Είναι τα δικαιώματα που έχεις απλώς επειδή είσαι άνθρωπος. Είναι η βάση για ό,τι οι άνθρωποι αγαπούν στον τρόπο ζωής τους. Όταν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι δυνατό να επιτύχει κανείς ευτυχία που να διαρκεί, γιατί δεν υπάρχει προσωπική ασφάλεια, δεν υπάρχει ελευθερία και δεν υπάρχουν ευκαιρίες. Έτσι λοιπόν, εδώ και καιρό, όλοι οι λαοί έχουν αναγνωρίσει τη θεμελιώδη σημασία τους και έχουν υψώσει τη φωνή τους για να τα υπερασπιστούν.\nΣύντομη ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.\nΣήμερα, η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ένα ζωντανό έγγραφο που έχει γίνει αποδεκτό ως μια σύμβαση μεταξύ μιας κυβέρνησης και του λαού της σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με το Βιβλίο Ρεκόρ Guinness, είναι το πιο μεταφρασμένο κείμενο του κόσμου.\nΆρθρο 1. Όλοι μας έχουμε γεννηθεί ελεύθεροι και ίσοι.\nΆρθρο 2. Μην κάνεις διακρίσεις.\nΆρθρο3. Το δικαίωμα στη ζωή.\nΆρθρο 4. Όχι στη σκλαβιά.\nΆρθρο 5. Όχι στα βασανιστήρια.\nΆρθρο 6. Έχεις δικαιώματα όπου κι αν πηγαίνεις.\nΆρθρο 7. Είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου.\nΆρθρο 8. Τα δικαιώματά σου προστατεύονται από το νόμο.\nΆρθρο 9. Όχι στην άδικη κράτηση.\nΆρθρο 10. Το δικαίωμα για δίκη.\nΆρθρο 11. Είμαστε πάντα αθώοι μέχρι να αποδειχθούμε ένοχοι.\nΆρθρο12. Δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή.\nΆρθρο 13. Ελεύθερη μετακίνηση.\nΆρθρο 14. Δικαίωμα στο να αναζητάς ασφαλή τόπο να ζήσεις.\nΆρθρο 15. Δικαίωμα στην ιθαγένεια.\nΆρθρο 16. Γάμος και οικογένεια.\nΆρθρο 17. Δικαίωμα στην ιδιοκτησία.\nΆρθρο 18. Ελευθερία της σκέψης.\nΆρθρο 19. Ελευθερία έκφρασης.\nΆρθρο 20. Δικαίωμα στις δημόσιες συγκεντρώσεις.\nΆρθρο 21. Δικαίωμα στη Δημοκρατία.\nΆρθρο 22. Κοινωνική ασφάλιση.\nΆρθρο 23. Δικαιώματα των εργαζομένων.\nΆρθρο 24. Δικαίωμα στο παιχνίδι.\nΆρθρο 25. Φαγητό και στέγη για όλους.\nΆρθρο 26. Δικαίωμα στην Εκπαίδευση.\nΆρθρο 27. Δικαίωμα στην πνευματική ιδιοκτησία.\nΆρθρο 28. Ένας δίκαιος και ελεύθερος κόσμος.\nΆρθρο 29. Υπευθυνότητα.\nΆρθρο 30. Κανένας δεν μπορεί να σου αφαιρέσει τα ανθρώπινα δικαιώματά σου.\nΌλα τα Video των Δικαιωμάτων εδώ.\nΑν οι άνθρωποι δικαιούνται τροφή και στέγη, γιατί δεκαέξι χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από την πείνα; Ένα κάθε πέντε δευτερόλεπτα.\nΑν οι άνθρωποι έχουν την ελευθερία του λόγου, γιατί τότε χιλιάδες που εξέφρασαν τη γνώμη τους είναι τώρα στη φυλακή;\nΑν οι άνθρωποι δικαιούνται εκπαίδευση, γιατί πάνω από ένα δισεκατομμύριο ενήλικοι δεν μπορούν να διαβάσουν;\nΑν έχει εξαληφθεί πραγματικά η δουλεία, γιατί είκοσι επτά εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα στη σκλαβιά;\nΗ Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποτελεί ένα διεθνές ιδανικό πρότυπο για όλες τις χώρες του κόσμου αλλά δεν έχει ισχύ νόμου. Οι υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμφωνούν ότι χρόνια μετά την έκδοσή της παραμένει ακόμα περισσότερο όνειρο παρά πραγματικότητα. Παραβιάσεις σημειώνονται σε κάθε μέρος του κόσμου.\nΠηγή: «Ενωµένοι για τα Ανθρώπινα Δικαιώµατα (Uhr)». Διεθνής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, αφιερωμένος στην εφαρμογή της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 8:34 μ.μ. 2 σχόλια:\nΜνήμη Γιώργου Σεφέρη\nΑπό τη Γυμνοπαιδία: Β΄. ΜΥΚΗΝΕΣ\nΔώσ` μου τα χέρια σου, δώσ` μου τα χέρια σου`\nδώσ` μου τα χέρια σου.\nη τελευταία στιγμή·\nΒουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες·\nτο δρόμο απ` το φονιά στο σκοτωμένο\nστο λιγοστό χορτάρι -\nΦωνές από την πέτρα από τον ύπνο\nβαθύτερες εδώ που ο κόσμος σκοτεινιάζει,\nμνήμη του μόχθου ριζωμένη στο ρυθμό\nπου χτύπησε τη γης με πόδια\nΣώματα βυθισμένα στα θεμέλια\nτου άλλου καιρού, γυμνά. Μάτια\nπροσηλωμένα προσηλωμένα, σ' ένα σημάδι\nπου όσο κι αν θέλεις δεν το ξεχωρίζεις·\nπου μάχεται για να γίνει ψυχή σου.\nΜήτε κι η σιωπή είναι πια δική σου\nεδώ που σταματήσαν οι μυλόπετρες.\nΤο ποίημα του Σεφέρη διαβάζει ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Προέρχεται από το CD που συνοδεύει το διπλό τεύχος (Νο 179-180) του λογοτεχνικού περιοδικού ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην επέτειο των 40 χρόνων από το θάνατο του Γιώργου Σεφέρη.\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 8:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες μνήμες, Σεφέρης\n«Μικρά Ασία: Η Άκρα Ταπείνωση». Η εκδήλωση\nΜια απολαυστική βραδιά μάς πρόσφερε χθες το βράδυ η Ομάδα Τέχνης "Το Ανατολικό της Δωδώνης, Α.ΔΩ." παρουσιάζοντας το θεατρικό δρώμενο «Άνθρωποι προς φυγήν: η Άκρα Ταπείνωση», στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης «Δημήτρης Χατζής» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.\nΣμύρνη 2/15 Μαΐου 1919.\nΕνθουσιώδης υποδοχή των ελληνικών δυνάμεων κατοχής στη Σμύρνη\nαπό τους έλληνες της πόλης.\nΤο καλωσόρισμα και η ανακοίνωση του θέματος έγινε από την εξαιρετική συνάδελφο κ. Αμαλία Παπακώστα που πολύ θα ήθελα να έχω τη φωνή της. Η Αμαλία, με μοναδικό τρόπο που καθήλωσε το ακροατήριο, απήγγειλε:\nΑπόσπασμα από το ποίημα του Οδ. Ελύτη "Ως Ενδυμίων"\n(από τη συλλογή "Δυτικά της λύπης")\nΑχ Θάλασσα πάνω που ξυπνάς πως ξανακαινουργιώνονται όλα!\nΜικροί πως χαϊδευτήκαμε και παίξαμε πεντόβολο τα γονικά μας!\nΓια δες τι σηκωμό σηκώνει μες στ` ατάραχα ο Σιρόκος ο ύπνιος·\nκαι πως στα δύο τα χωρίζει!\nΑπό τη μια μεριά ξυπνώ και κλαίω για τα που μου επάρθηκαν\nΚαι από την άλλη κοιμούμαι\nΤη στιγμή που ο Ελευθέριος φεύγει και η Ιωνία χάνεται\nΑπόσπασμα από τη ραψωδία μ της Οδύσσειας σε μετάφραση\n"Τον ήλιον κρύψαντα": ύμνος από την Ορθόδοξη Υμνολογία\nΑπόσπασμα από τον "Επιτάφιο του "Γιάννη Ρίτσου\nκ` εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.\nΚαι δες, μ` ανασηκώνουνε. χιλιάδες γιους ξανοίγω,\nμα, γιόκα μου, απ` το πλάγι σου δε δύνουμαι να φύγω.\n1923. Η παραλία της Σμύρνης μετά την Καταστροφή.\nΟ σκηνοθετικός συντονισμός και η επιλογή των κειμένων έγινε από τον Φώτη Γιωτάκη ο οποίος ακούγεται να απαγγέλλει το Σεφερικό ποίημα "Ανάμεσα στα κόκαλα εδώ" από το Ημερολόγιο Καταστρώματος, Β΄\nΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΕΔΩ\nΨηλά βουνά, δε μας ακούτε!\nΨηλά βουνά θα λιώσουμε, νεκροί με τους νεκρούς!\nΚάιρο, Αύγουστος 1943\n"Τόσο αίμα, τόσοι αγώνες, τόσοι πόλεμοι. Όταν η διαφορά πάψει να γεννά πολέμους κι αρχίσει να γεννά παιδεία και πολιτισμό, τότε όλοι μαζί θα ζήσουμε ανάμεσα στης τέχνης τα λουλούδια. Με το κεφάλι ψηλά, στους γείτονες της πέρα θάλασσας περήφανα θα πούμε: Απ` τη διαφορά των πολιτισμών ας μην προκύψει πόλεμος. Απ` τη διαφορά των πολιτισμών τέχνης λουλούδια ας ανθίσουν".\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 10:47 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕτικέτες εκδηλώσεις, Μικρά Ασία, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων\nΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ: «Μικρά Ασία: Η Άκρα Ταπείνωση»\nΤο Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012 και ώρα 19.00 μ.μ. στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης «Δημήτρης Χατζής» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση σε συνεργασία με το Μικρασιάτικο Σύλλογο Νεοκαισάρειας Ιωαννίνων, την Ομάδα Τέχνης "Το Ανατολικό της Δωδώνης, Α.ΔΩ.", και το υπό ίδρυση βιωματικό Μουσείο "Ανθρώπων προς φυγήν". Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει ομιλία από τον Καππαδόκη Καθηγητή της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Νικόλαο Ιντζεσίλογλου, με θέμα: "Μνήμη και εθνική ταυτότητα, πηγές ελληνικής ταυτότητας". Θα ακολουθήσει, η Ομάδα Τέχνης "Το Ανατολικό της Δωδώνης, Α.ΔΩ." που θα παρουσιάσει το δρώμενο «Άνθρωποι προς φυγήν: η Άκρα Ταπείνωση».\nΤο δρώμενο αναφέρεται στην περιπέτεια ανθρώπων που αναγκάζονται να αναζητήσουν τη λύτρωση, μετά από οδυνηρές απώλειες.\nΤα παράλια της Μικράς Ασίας\nΈτσι διωγμένοι, βιασμένοι, βασανισμένοι από την εξωτερική και την εσωτερική τους πραγματικότητα, παίρνουν τους δρόμους της φυγής, αντιμέτωποι με το πένθος την κατάρρευση, την υποταγή ή και το θάνατο ακόμη, από τη μια μεριά και από την άλλη, με την αφύπνιση, την αλλαγή και την ελπίδα, προσδοκώντας μια ανάσταση μετά την άκρα ταπείνωση.\nΜετέωρος ο άνθρωπος λοιπόν πάλλεται από την αρχαιότητα ως σήμερα, μεταξύ του έρωτα και της καταστροφής. Ιδιαίτερα σε εποχές σύγκρουσης και κρίσης, όταν τα πράγματα χάνονται κάτω από τα πόδια του και δεν ξέρει αυτά που είναι να έρθουν, ούτε πότε θα έρθουν, ούτε με τι θα μοιάζουν, καλείται να δημιουργήσει τη νέα ζωή. Όταν μάλιστα βρίσκεται στην έρημη χώρα της μετάβασης, όπου το παλιό βυθίζεται και το καινούργιο δεν έχει αναδυθεί, τότε εργάζεται με την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και τον πολιτισμό και όπως έγραψε ο Φρόυντ «όποιος εργάζεται με τον πολιτισμό, εργάζεται ενάντια στον πόλεμο». Τέλος, το δρώμενο υφαίνεται με αποσπάσματα από τον Όμηρο, τους αρχαίους κλασσικούς συγγραφείς, τους σύγχρονους ποιητές και συγγραφείς και με ύμνους και τραγούδια της λύπης και της νοσταλγίας.\nΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ: ΦΩΤΗΣ Δ. ΓΙΩΤΑΚΗΣ\nΣΚΗΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΤΗΣ, ΠΑΝΟΣ ΜΠΑΚΑΣ\nΗ Πρόσκληση και το πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων "Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας".\nΠηγή: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων\nΑναρτήθηκε από Ε. Στάμου στις 11:32 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑποχαιρετώντας το "Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου 2012",...\nΝικηφόρος Βρεττάκος, Λειτουργία κάτω από την Ακρόπ...\nΑνεμόσκαλα. Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζον...\n«Μύρτις: Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν» Περιο...\nΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ: «Μικ...


Ο μικρός σκάουτερ...: Πρόκριση ιστορικής σημασίας για την ομάδα της καρδιάς μας\nΠρόκριση ιστορικής σημασίας για την ομάδα της καρδιάς μας\nΗ επίσημη αγαπημένη όλων των Ελλήνων, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, κατάφερε να μας κάνει για ακόμη μία φορά υπερήφανους με τα κατορθώματα της. Είναι η πρώτη φορά που η ομάδα αυτή καταφέρνει να προκριθεί στα τελικά του Euro απευθείας, χωρίς να χρειαστεί να περάσει μέσω της ψυχοφθόρας διαδικασίας των μπαράζ και μάλιστα το κατάφερε χωρίς να χάσει παιχνίδι. Η επίδοση αυτή πραγματικά δεν έχει προηγούμενο και οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος είναι άξιοι συγχαρητηρίων.\nΤο παιχνίδι με τη Γεωργία δεν χρίζει ιδιαίτερης κριτικής. Ήταν ένα κακό παιχνίδι, χωρίς πολλές φάσεις. Ποδόσφαιρο κέντρου, χωρίς εκρηκτικότητα, με έμφαση στην άμυνα και με τη πλειονότητα των ευκαιριών και των δύο ομάδων να προέρχονται από στημένες φάσεις. Αυτά τα ξέραμε, αυτά τα περιμέναμε. Δεν έχω να πω κάτι. Αν αξίζει, τελικά, να κρατήσουμε κάτι από αυτή την αναμέτρηση, όπως και από τη συνολική μας πορεία στους ομίλους είναι τα εξής: Η καλή αμυντική λειτουργία και η ικανότητα να γυρνάμε παιχνίδια.\nΗ εθνική ομάδα είναι ορθολογική. Δεν έχει το ταλέντο των Βραζιλιάνων, δεν έχει τη ταχύτητα των Αφρικανών, δεν έχει τις αστείρευτες δυνάμεις των Άγγλων, δεν έχει τη κίνηση σε μικρό χώρο που έχουν οι Ισπανοί. Έχουν όμως ψυχή, δύναμη, αμυντικό προσανατολισμό και-πλέον-έχει αποτινάξει από πάνω της τη νοοτροπία του loser. Ο Φερνάντο Σάντος συνέχισε το πλάνο του μεγάλου Ότο Ρεχάγκελ, πρόσθεσε δικές του πινελιές και δημιούργησε αυτό που βλέπουμε τώρα. Μία ομάδα που δεν θα δεχθεί ποτέ πάνω από ένα γκολ, η οποία έχει διακριτό πλάνο και τακτική.\nΗ Ελλάδα προκρίθηκε για πρώτη της φορά στα τελικά του θεσμού όντας πρώτη του ομίλου. Μη το λησμονούμε αυτό, είναι τεράστιο κατόρθωμα. Η Ελλάδα προκρίθηκε έχοντας τη καλύτερη άμυνα του ομίλου και μία από τις καλύτερες σε όλη τη φάση των ομίλων. Τέλος, η Ελλάδα έδειξε ψυχή, όποτε βρέθηκε πίσω στο σκορ το γύρισε και δεν έπαψε σε κανένα παιχνίδι να το παλεύει μέχρι τη λήξη της εκάστοτε αναμέτρησης. Και πρέπει να δώσω, όχι μόνο εγώ αλλά όλοι μας, συγχαρητήρια στον Φερνάντο Σάντος, που δεν έχει χάσει αγώνα από τότε που ανέλαβε την ομάδα. 16 ματς αήττητος και συνεχίζει.\nΠαιδιά, σας ευχαριστούμε πολύ για τις όμορφες στιγμές που μας χαρίσατε!\nΑναρτήθηκε από Μικρός Σκάουτερ στις 10:19 μ.μ.\nΎπνος 12 Οκτωβρίου 2011 - 3:22 μ.μ.\nΤο μόνο μας κακό είναι ότι οι παίχτες δεν είναι σταθεροί.Τρείς τιμωρημενοι σε τοσο κρησιμο ματς;Πρεπει να προσεχουνε.\nΜικρός Σκάουτερ 13 Οκτωβρίου 2011 - 5:05 μ.μ.\nΕίναι πάντως λογικό μια αμυντικογενής ομάδα να παίρνει κάρτες, δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα παράλογο. Απλά ίσως θα έπρεπε να είναι λίγο πιο προσεκτικοί. Πάντως αυτά είναι λεπτομέρειες μιας και τελικά δεν το πληρώσαμε. Στο μέλλον πάντως, θα πρέπει να προσέξουν έχεις δίκιο.


Paleo Diet: Φάε ότι έτρωγαν οι πρόγονοί σου 12.000 χρόνια... - Provocateur\nPaleo Diet: Φάε ότι έτρωγαν οι πρόγονοί σου 12.000 χρόνια πριν!\nΓια να χάσουμε τα κιλά του καθισιού και των ταχυφαγείων πρέπει να γίνουμε κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες (του σούπερμαρκετ), υποστηρίζουν οι οπαδοί της Paleo Diet.\nΗ δίαιτα που πρότεινε ο Λόρεν Κορντέν, ειδικός σε θέματα διατροφής και φυσιολογίας αθλητών, το 2002 ήταν –το λιγότερο- ρηξικέλευθη. Ο λόγος ήταν περισσότερο θέμα διατύπωσης, παρά ουσίας. Η δίαιτα την οποία περιέγραφε, η Paleo Diet ή δίαιτα του ανθρώπου των σπηλαίων, ήταν μια παραλλαγή των γνωστών μας Άτκινς και Ντουκάν, με έμφαση στις ζωικές πρωτεΐνες και στα λίπη και εμπάργκο στους υδατάνθρακες. Μόνο που ο Κορντέν πακετάρισε διαφορετικά το δικό του προϊόν. Αντί να το εμφανίσει σαν μια ακόμα δίαιτα αδυνατίσματος, έστω και επιστημονικά αμφιλεγόμενη, αυτός εξέδωσε ένα διατροφικό μανιφέστο που απευθύνονταν εξίσου στην επιθυμία μας να είμαστε όμορφοι και υγιείς και στην ανάγκη μας να βρούμε ένα γενικό raison d'être.\nΤι υποστηρίζει λοιπόν ο Κορντέν; Κατά την γνώμη του ο άνθρωπος είναι καμωμένος για να επεξεργάζεται και να αφομοιώνει συγκεκριμένα τρόφιμα τα οποία είχε στη διάθεσή του τις πρώτους αιώνες της «βασιλείας» του στη γη. Τα τρόφιμα αυτά προέρχονταν από το κυνήγι –και το ψάρεμα- καθώς και από τη συλλογή φρούτων, χορταρικών και βολβών. Οτιδήποτε εκτός αυτών βλάπτει τον ανθρώπινο οργανισμό και οδηγεί σε προβλήματα υγείας, όπως ο διαβήτης. Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, ο Κορντέν επιθυμεί να επιστρέψουμε στην εποχή πριν από την οργανωμένη αγροτική καλλιέργεια και την κτηνοτροφία, όταν τα σιτηρά, το ρύζι, τα όσπρια και τα γαλακτοκομικά ήταν ανύπαρκτα. Στη λίστα με τα απαγορευμένα τρόφιμα υπάρχουν επίσης τα φυτικά έλαια, το αλκοόλ, η ζάχαρη, το αλάτι, η σοκολάτα...\nΗ δίαιτα του ανθρώπου των σπηλαίων άργησε στην αρχή, αλλά τελικά απέκτησε φανατικούς υποστηρικτές στην Αμερική. Ως και εστιατόρια με αποκλειστικά παλαιολιθικό μενού έχουν ξεφυτρώσει σε Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες ενώ πραγματοποιούνται και βιωματικά σεμινάρια σε κατασκηνώσεις. Διαβάζοντας μάλιστα την συνέντευξη μετά φωτογράφισης του σεφ-ιδιοκτήτη ενός εξ’ αυτών, ο αναγνώστης μένει άναυδος από τα μέτρα που λαμβάνονται ώστε η κουζίνα να μην «μολυνθεί» από τα απαγορευμένα τρόφιμα. Διότι, εφαρμοσμένη κατά γράμμα, η Paleo Diet προβλέπει ότι και τα ζώα των οποίων τρώμε το κρέας πρέπει να έχουν ανατραφεί αναλόγως: Με χορταράκι του αγρού και όχι με καλαμπόκι, μεταλλαγμένο ή όχι, και αντιβιοτικά.\nΤα συμπεράσματα που προκύπτουν ως εδώ είναι τα εξής: Η δίαιτα της εποχής των σπηλαίων είναι 1ον) ακριβή και 2ον) απαιτητική από άποψη χρόνου. Επιπλέον, απαιτεί πίστη και προσήλωση θρησκευτικού τύπου.\nΓιατί λοιπόν είναι τόσο δημοφιλής;\nΓια να δοθεί ολοκληρωμένη απάντηση στο ερώτημα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του τους εξής παράγοντες: 1. Την αποτελεσματικότητα. Όσον αφορά στην απώλεια κιλών η δίαιτα έχει αποτέλεσμα, όπως άλλωστε και όλες οι δίαιτες που προτείνουν την κατάργηση ολόκληρων κατηγοριών τροφίμων. Αλλά και από την άποψη της καταπολέμησης των ασθενειών του καθισιού (βλ. διαβήτης), η δαιμονοποίηση της ζάχαρης και των επεξεργασμένων τροφίμων κάνει καλό. 2. Την ωραιοποίηση του παρελθόντος, ένα τρικ στο οποίο, όποιοι καταφεύγουν, έχουν αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας. Αυτή η φανταστική Εδέμ στην οποία όλα ήταν αθώα και αμόλυντα ασκεί πάντα ισχυρή έλξη στο ανθρώπινο γένος.\nΔυστυχώς, η δημοφιλία της Paleo Diet παρά τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν οι οπαδοί της –σκεφτείτε την κατάληξη που θα έχει κοινωνική ζωή σας αν τηρείτε κατά γράμμα τους κανόνες της- είναι ευθέως αντίστροφη της επιστημονικής τεκμηρίωσης που την συνοδεύει. Καταρχήν, οι επιστήμονες αμφισβητούν την ορθότητα της υπόθεσης ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ίδιος με εκείνον του προγόνου μας της λίθινης εποχής. Κατά δεύτερον, ουδείς είναι σε θέση να πει με βεβαιότητα τι έτρωγαν οι πρόγονοί μας της παλαιολιθικής εποχής δώδεκα χιλιάδες χρόνια πριν. Τρίτον, η διαγραφή των αμυλούχων τροφών από το μενού στερεί τον άνθρωπο από βασικά θρεπτικά συστατικά και από την κύρια πηγή ενέργειας.\nΦυσικά, υπάρχει και ένα ακόμα ανοιχτό θέμα: Είναι δυνατόν δώδεκα χιλιετίες ανθρώπινης εξέλιξης από την εφαρμογή της οργανωμένης καλλιέργειας και της κτηνοτροφίας, να είναι όλες λάθoς;


Επάγγελμα τεχνοκράτης | δημοκρατία\nΑν μετρήσεις τα διδακτορικά, τις καθηγητικές έδρες, τα κολέγια, τις δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, τα βιβλία και τις βαρύγδουπες έρευνες με τα δυσνόητα κείμενα που συνοδεύουν την πολιτική ελίτ της αποικίας του χρέους, που αποκαλείται (για την ώρα) Ελλάς, θα πάθεις τραμπάκουλο, φίλε ψηφοφόρε. Για να μη σου (ξανα)πούμε και το άλλο: ότι ένας από τους ηγεμονεύσαντες, ο υιός Ανδρέα και εγγονός Γεωργίου, ο ΓΑΠ με το όνομα και τη χάρη, είχε ανακηρυχθεί «εις εκ των 100 σημαντικοτέρων στοχαστών του πλανήτη»! Με τόση γνώση, περίσκεψη και αναγνωρισμένα πτυχία από τα πιο κυριλέ και ξακουστά πανεπιστήμια της υδρογείου, θα έπρεπε να δανείζουμε την Ελβετία και να έρχονται κάθε τόσο οι επιτελείς Αμερικανών, Κινέζων και Ρώσων για να λάβουν τα… φώτα μας. Θα έπρεπε να αξιοποιηθούν τα ελληνικά ή ελληνόφωνα ταλέντα για να ξεπεράσει η παγκόσμια κοινότητα τα οικονομικά προβλήματα που την ταλανίζουν. Αντ’ αυτών, οι εκλεγμένοι διδάκτορες και φοροεισπράκτορες της τρόικας έχουν αλλάξει σε εμάς τα φώτα εφαρμόζοντας πολιτικές που θα απέφευγε και ο πλέον σκιτζής μικροπωλητής που χρωστάει της Μιχαλούς.\nΙσως ο λαός μας, αφού απέτυχε παταγωδώς το μοντέλο του τεχνοκρατισμού, να έπρεπε να κάνει ένα πείραμα: να κληρώσει από τον τηλεφωνικό κατάλογο ένα πρόσωπο για να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών. Δύσκολα θα πετύχαινε πιο τουφεκαλεύρη και επικίνδυνο από τον Στουρνάρα. Το πιθανότερο είναι ότι θα διάλεγε μακράν καλύτερο και λογικότερο. Γιατί να μην το κάνουμε; Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα…


Αγορα Angipec Απο Ελλαδα Φαρμακειο Online\nΠώς χρησιμοποιείται το angipec;\nΗ μουσικη ειναι πιο αποτελεσματικη απο τα φαρμακα, angipec 10mg, 5mg. Παρουσία του ρευματοειδούς παράγοντα επιβεβαιώνεται η διάγνωση της. Вся дискография, Радио, Концерты, рекомендации и похожие, φαρμακεια online angipec. Παρακαλώ επιλέξτε το νομό που σας ενδιαφέρει. Η καρδιά υποδιαιρείται σε δύο μέρη, φαρμακείο online angipec. Τ ο πόδι όπως και το χέρι αποτελείται από 5 δάκτυλα, τα οποία ενώνονται με τα μετατάρσια οστά όπως και στο χέρι ενώνονται με τα μετακάρπια. Μετά τη χορήγηση από το στόμα, η σιμβαστατίνη, η οποία είναι μία αδρανής, φαρμακείο angipec greece. Η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα ή κυνάγχη, αποτελεί λοίμωξη που προκαλείτε απο το βακτήριο. Ευτυχώς οι παλμοί του μωρού ανέβηκαν κι έτσι ο γιατρός μου είπε να επιχειρήσουμε φυσιολογικό τοκετό, χρησιμοποιώντας εμβρυουλκό, bisakol γενόσημο αγορα online. Είναι μια κατάσταση που προκαλείται λόγω της παρουσίας αυξημένης ποσότητας.\nΟδηγίες για τη χρήση angipec\nΤην τελευταία 10ετία η θεραπευτική φαρέτρα των ιατρών για τον μεταστατικό, ανθεκτικό στον ευνουχισμό, καρκίνο του προστάτη εμπλουτίζεται, amlodipine 10mg, 5mg. To ρ53 αντιογκογονίδιο είναι το γονίδιο που έχει βρεθεί µεταλλαγµένο στους. Οι θερμοστατικοί διακόπτες λειτουργούν μέσω ενός στοιχείου, τιμη calcidoc στα φαρμακεια online. Καθώς τα επίπεδα οιστρογόνων αυξάνονται, δημιουργείται το ενδομήτριο. Ίλιγγος, εμβοές και η νόσος του Meniere είναι μεταξύ μερικών, angipec γενοσημα ελλαδα. Ετικέτες: εγγονός, θάνατοι, κατά συρροή δολοφόνος, κατάδικοι, λευχαιμία, μητέρα, Νάνι Ντος, νεκροψία, πεθερά, σύζυγοι. Γυμνάζετε τα χέρια και τα πόδια, δουλεύετε τους μυς της κοιλιάς και της πλάτης για να έχετε ένα καλλίγραμμο σώμα, όμως το πιο σημαντικό είναι, angipec τιμη online. Η χρήση της συσκευής με αέριο παράγει θέρμανση και υγρασία στο μέρος. Οι περισσότερες είναι ασυμπτωματικές, αλλά κάποιες, cypestra 35 παραγγελία. Το φθόριο είναι ένα ιχνοστοιχείο το οποίο συχνά περιέχεται φυσικά στο νερό και σε τροφές.\nΠόσο είναι μια συνταγή angipec;\nΣε βαριές περιπτώσεις δεν λειτουργούν σωστά οι αναπνευστικοί μύες και χρειάζεται μηχανικός αερισμός σε Μονάδα εντατικής θεραπείας, Angipec (amlodipine) 10mg, 5mg. Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αν λαμβάνετε αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και έχετε ιστορικό έλκους, καθώς σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι το κακόηθες νεόπλασμα το οποίο αναπτύσσεται, angipec θεσσαλονικη. Υπάρχουν διάφορες ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια των χρόνων. Τα παράσιτα και τα σκουλήκια μπορεί να σας φέρουν προβλήματα υγείας, angipec στην ελλαδα. Δηλαδή, η εναλλαγή των πρωτεϊνών, των λαχανικών, των υδατανθράκων, των λιπαρών, των φρούτων σε. Επιπλέον, τα ιχνοστοιχεία αρχίζουν να δημιουργούν ενώσεις με τις πρωτεΐνες, angipec κόστος greece. Καισαρική τομή είναι ο τοκετός του εμβρύου κατά τον οποίο αυτό εξέρχεται από διατομή της. Ο πόνος είναι ένα από τα πιο συνήθη συμπτώματα από το οποίο όσοι υποφέρουν ζητούν ανακούφιση, metabol σύγκριση τιμών online. Ενισχυμένη υποκλινική φλεγμονή σε μέσης ηλι-.\nAngipec: Προσοχή κατά τη χρήση\nΠιο συγκεκριμένα, βυθίστε τόσο τα πόδια, όσο και τα παπούτσια σας σε αντισηπτικό και σκουπίστε τα πολύ καλά με ένα βαμβακερό ύφασμα, angipec amlodipine. Σε γενική αναισθησία μπορεί να κριθεί αναγκαία η διακοπή του φαρμάκου. Προτείνει μάλιστα ένα απλό τεστ, με το οποίο, γενοσημα angipec greece. Όλες αυτές οι μορφές έχουν αποτυπωθεί με ευκρίνεια και σαφήνεια σε κινηματογραφική. Αδρεναλίνη 1:1000 για υποδόρια 1:10000 για ενδοφλέβια χρήση, χάπια angipec greece. Η σπαστική κολίτιδα ή σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, όπως είναι η επιστημονική ονομασία, είναι μία πάθηση που ταλαιπωρεί περισσότερους από έναν στους. Σπόρος ή σπέρμα: η ώριμη ωοθήκη ενός φυτού στην οποία περιέχεται το έμβρυο, omacip παραγγελια online. Η ψυχολόγος Βιβή Σωτηροπούλου δίνει απαντήσεις για τα προβλήματα στύσης που απασχολούν πολλούς άντρες αλλά και πως μπορούν να διορθωθούν. Έλεγε πωςη συκιά μάζευεμύγες καιτα πεσμένασύκα λέρωσαν, αγορα angipec online. Σπουδαία επομένως διαγνωστική σημασία έχουν το κληρονομικό ιστορικό, η νόσηση της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, το ιστορικό του.\nΣημαντικές πληροφορίες σχετικά με angipec\nΗ ακράτεια ούρων, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, η πρόπτωση των οργάνων της πυέλου και άλλες συναφείς διαταραχές, 10mg, 5mg angipec. Όταν χτυπήσουμε για παράδειγμα στο πόδι, έχουμε πόνο και αυτό πρήζεται, Ιατρικά. Τα γυαλιά υπόσχονται τέλεια όραση σε όποιον τα φοράει, είτε αυτός, πώληση angipec greece. Γίνεται όμως αναφορά του όρου και σε. Γενετική μηχανική: η επιστήμη που ασχολείται με τροποποιήσεις του, angipec in greece. Έτσι, όταν ο οργανισμός έρθει για πρώτη φορά σε επαφή μαζί του είναι σε θέση. Φυσιολογικά η ποδική καμάρα αρχίζει να, αγορα tachipirina greece. Νέα και ειδήσεις που όλοι σου κρύβουν. Τα πλακώδη κύτταρα αποτελούν το εξωτερικό στρώμα του τραχήλου της, zoref χάπια. Πιο αντιδραστικό από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο, το φθόριο ενώνεται αμέσως με άλλα άτομα και δεν μπορεί να παραμείνει σε μοριακή.


Τι πρέπει να γνωρίζω για την Αυστραλία; - Popeye and Cloudy\nΗ Αυστραλία είναι ένα τεράστιο έθνος στο νότιο ημισφαίριο, που περιλαμβάνει τη δική της ήπειρο. Καλύπτει 2,989,000 τετραγωνικά μίλια (7,741,200 τετραγωνικά χιλιόμετρα), καθιστώντας την σχεδόν διπλάσια από την πολιτεία της Αλάσκας και το έκτο μεγαλύτερο έθνος στη Γη. Βρίσκεται κοντά στη Νέα Ζηλανδία, την Ινδονησία, την Παπούα Νέα Γουινέα, το Ανατολικό Τιμόρ και μια σειρά από νησιωτικά έθνη της Πολυνησίας.\nΗ Αυστραλία εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά από ανθρώπους πριν από τουλάχιστον 45,000 χρόνια, με ορισμένες έρευνες να υποδηλώνουν ότι η ημερομηνία είναι πιο κοντά στα 70,000 χρόνια πριν. Οι χερσαίες γέφυρες που σχηματίστηκαν αυτή τη στιγμή ως αποτέλεσμα της χαμηλότερης στάθμης της θάλασσας επέτρεψαν στους ανθρώπους να περάσουν στην Αυστραλία από γειτονικά νησιά, πλοηγώντας μικρότερα τμήματα της θάλασσας όταν ήταν απαραίτητο. Τις επόμενες δεκάδες χιλιετίες το τοπίο της Αυστραλίας θα άλλαζε δραστικά, τόσο μέσω ανθρώπινης παρέμβασης μέσω καύσης και κυνηγιού, όσο και μέσω της κλιματικής αλλαγής. Οι Αβορίγινες Αυστραλοί θα σχημάτιζαν μια πολύπλοκη κοινωνία, με διασυνδεδεμένες ομάδες και ένα πολύ ανεπτυγμένο πνευματικό σύστημα. Ξεκινώντας περίπου το 3000 π.Χ., οι ομάδες των Αβορίγινων άρχισαν να βιώνουν μια ανάπτυξη στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένης της απλής γεωργίας και της πιο προηγμένης χρήσης εργαλείων.\nΟι Ευρωπαίοι είδαν για πρώτη φορά οριστικά την Αυστραλία στις αρχές του 17ου αιώνα, αν και υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι για μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν από αυτό οι Ευρωπαίοι γνώριζαν την ύπαρξη της ηπείρου. Από τις αρχές του 15ου αιώνα οι Κινέζοι μπορεί να γνώριζαν την Αυστραλία, όπως αποδεικνύεται από σημειώσεις σε ορισμένους χάρτες. Το 1770 ο Captain Cook χαρτογράφησε μεγάλο μέρος της αυστραλιανής ακτογραμμής, διεκδικώντας την περιοχή για τη Βρετανία κατά τη διάρκεια της αποστολής του.\nΤο 1788 δημιουργήθηκε η αποικία της Νέας Νότιας Ουαλίας, σε μεγάλο βαθμό για να βοηθήσει στην άμβλυνση του υπερπληθυσμού στο ποινικό σύστημα της Βρετανίας. Τα επόμενα εξήντα χρόνια θα δημιουργηθούν περισσότερες αποικίες, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της Αυστραλίας. Στα μέσα του 19ου αιώνα ανακαλύφθηκε χρυσός στην Αυστραλία και μετανάστες άρχισαν να φτάνουν από όλο τον κόσμο για να συμμετάσχουν στον πυρετό του χρυσού.\nΣτην αυγή του 20ου αιώνα η ήπειρος ενώθηκε ως Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας, υπό το βρετανικό στέμμα. Το 1931 η Βρετανία διέκοψε πολλούς δεσμούς μεταξύ των εθνών και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Αυστραλία αποδέχθηκε τον χωρισμό. Την περίοδο αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και με τον φόβο της εισβολής που τους είχαν ενσταλάξει οι Ιάπωνες, η Αυστραλία άρχισε να προωθεί μαζικά τη μετανάστευση. Ο πληθυσμός εξερράγη, με τις ομάδες των Αβορίγινων να υποφέρουν σημαντικά από τους νέους εποίκους και την απίστευτα ρατσιστική πράξη της Λευκής Αυστραλίας, η οποία τελικά καταργήθηκε τη δεκαετία του 1970. Τα τελευταία απομεινάρια της βρετανικής ισχύος στην Αυστραλία αφαιρέθηκαν το 1986, αν και η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ παραμένει μονάρχης.\nΗ Αυστραλία είναι μια τεράστια, πολύ καλά ανεπτυγμένη χώρα, και ως εκ τούτου έχει αρκετά να κάνει για να κρατήσει κάθε τουρίστα χαρούμενο για μια ολόκληρη ζωή. Από τους πολιτιστικούς κόμβους του Περθ στη Μελβούρνη στο Σίδνεϊ, στις εκπληκτικές καταδύσεις και σέρφινγκ στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο, στα κρασιά της κοιλάδας Barossa και πέρα, στο πεδινό τροπικό δάσος Daintree, στα Snowy Mountains, στο εξωτικό νησί της Τασμανίας , η Αυστραλία δεν θα σας απογοητεύσει ποτέ.\nΠτήσεις φτάνουν καθημερινά σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Αυστραλίας από κόμβους σε όλο τον κόσμο. Πλοία συνδέουν επίσης την Αυστραλία με τον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά τα κοντινά νησιά.\nΠοια αξιοθέατα πρέπει να επισκεφτώ στην Αυστραλία;\nΤι είναι ορισμένα είδη ενδημικά στην Αυστραλία;\nΠοιοι είναι οι Αβορίγινες της Αυστραλίας;


ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ “ΑΓΝΩΣΤΟΙ” ΑΝΘΡΩΠΟΙ – Photonet: για το φωτογράφο και τη φωτογραφία\nΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ “ΑΓΝΩΣΤΟΙ” ΑΝΘΡΩΠΟΙ\nΈνα απαιτητικό φωτογραφικό ταξίδι, το οποίο σίγουρα άξιζε τον κόπο!\nΟ Jimmy Nelson έχει αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι της δουλειάς του και κατ’ επέκταση της ζωής του, στο να καταγράφει απομονωμένες φυλές του κόσμου.\nΣτο τελευταίο του project με τίτλο “Homage to Humanity” (μτφ.: Φόρος Τιμής στην Ανθρωπότητα) μας δίνει μια ιδέα από τις 34 φυλές που επισκέφθηκε σε πέντε ηπείρους.\n“Ξεκίνησα αυτό το ταξίδι όταν ήμουν 17 χρονών και ακόμα και σήμερα είμαι ακόμα στο ίδιο ταξίδι“, δηλώνει πολύ χαρακτηριστικά ο φωτογράφος και συμπληρώνει πως “πρόκειται για ένα πολύ προσωπικό ταξίδι κατά το οποίο θέλω να επιζήσω και να νιώσω ζωντανός.” Περισσότερα στη σχετική του ομιλία (με ελληνικούς υπότιτλους) εδώ:\nΔείτε χαρακτηριστικές εικόνες του project εδώ και στη συνέχεια απολαύστε ορισμένα ακόμα σχετικά video!\nΜπορείτε να ακολουθήσετε τον Jimmy Nelson στο Instagram\nΦωτό στην κορυφή της σελίδας: Trevor Cole\nάνθρωποι ανθρωπότητα κοσμος ταξίδι φυλές φυλή


Τρύφωνας Σαμαράς – Σοκ για τον διάσημο κομμωτή – Κάνει το γύρο του διαδικτύου «ροζ» βίντεο\nYou are at:Home»Showbiz»Τρύφωνας Σαμαράς – Σοκ για τον διάσημο κομμωτή – Κάνει το γύρο του διαδικτύου «ροζ» βίντεο\nBy Hallocy.com\t 24/09/2018 20.611 views\nΣοκ για τον διάσημο κομμωτή.\nΣε κατάσταση σοκ και σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται ο διάσημος κομμωτής, Τρύφωνας Σαμαράς. Η αιτία είναι ότι έχει διαρρεύσει στο διαδίκτυο ένα βίντεο, το οποίο δείχνει τον ίδιο να βρίσκεται σε ερωτικές περιπτύξεις με έναν άλλον άνδρα. Όλοι όσοι είδαν το βίντεο απόρησαν, καθώς ο πασίγνωστος κομμωτής δεν έχει δώσει ποτέ λαβές για σχόλια για την προσωπική του ζωή. Οι δημοσιογράφοι της εκπομπής «Στη Φόρα» με τον Φίλιππο Καμπούρη επικοινώνησαν με τον Τρύφωνα Σαμαρά, ο οποίος ξεκαθάρισε ποια είναι η αλήθεια.\nΌλα ξεκίνησαν όταν το περασμένο βράδυ του Σαββάτου άρχισε να κάνει το γύρο του διαδικτύου το εν λόγω βίντεο. Στο βίντεο φέρεται ο Τρύφωνας Σαμαράς να μιλάει στην κάμερα του κινητού και μετά να γυρίζει το κινητό και να δείχνει τόσο το σώμα του, το οποίο είναι γυμνό από τη μέση και κάτω, όσο και τον παρτενέρ του.\nΞαφνικά, ο κομμωτής άρχισε να δέχεται δεκάδες τηλεφωνήματα από φίλους και δημοσιογράφους, ο οποίοι τον ρωτούσαν για το συγκεκριμένο βίντεο, όμως ο ίδιος δεν είχε ιδέα. Οι δημοσιογράφοι της εκπομπής «Στη Φόρα» στο κανάλι ΑΡΤ επικοινώνησαν με τον Τρύφωνα Σαμαρά, ο οποίος απάντησε ότι το βίντεο είναι προϊόν φωτομοντάζ και ότι ήδη έχει απευθυνθεί στον πρώην αρχηγό της Δίωξης Ηλεκτρονικού Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Μανώλη Σφακιανάκη προκειμένου να βρεθεί ποιος βρίσκεται πίσω από την επίθεση που δέχτηκε.\nNext Article Λάρνακα: Στην Εντατική χαροπαλεύει οδηγός βυτιοφόρου που ανετράπη στη Λεωφ. Αρτέμιδος