Archaic Period - Culture - Upper building\nΣτην τελευταία βαθμίδα του κρηπιδώματος, το στυλοβάτη, χτίζονταν οι τοίχοι του σηκού και η περίσταση. Κάποτε τοποθετούνταν και εσωτερικές κιονοστοιχίες για τη στήριξη της οροφής. Οι κίονες αποτελούνταν από σπονδύλους, που συνέκλιναν προς τα πάνω δημιουργώντας μία αμυδρά έως έντονα κυρτή καμπύλη, τη λεγόμενη ένταση. Έφεραν καθ' ύψος ραβδώσεις λαξευμένες βαθύτερες χαμηλά και πιο ρηχές στην κορυφή. Οι παραστάδες επιστέφονταν με ειδικά "κιονόκρανα", τα καλούμενα επίκρανα.\nΤο τμήμα του οικοδομήματος πάνω από τους τοίχους και τους κίονες, ο θριγκός, περιελάμβανε το επιστύλιο, το διάζωμα και το γείσο. Αρχικά, ο θριγκός είτε ήταν εξ' ολοκλήρου από ξύλο, είτε ξύλινος με πήλινη επένδυση. Αργότερα ένα μέρος του κατασκευαζόταν από λίθο ή μάρμαρο, αλλά η κεράμωση του παρέμεινε πήλινη εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως στον Παρθενώνα όπου ακόμα και αυτή ήταν μαρμάρινη. Η οροφή, ξύλινη ή λιθόγλυπτη, είχε συνήθως τη μορφή διακοσμημένων επάλληλων τετράγωνων εσοχών, που ονομάζονταν φατνώματα. Οι δύο επικλινείς πλευρές της στέγης δημιουργούσαν στις στενές πλευρές της έναν τριγωνικό χώρο, το αέτωμα, η πίσω πλευρά του οποίου κλεινόταν από κάθετο τοίχο, το τύμπανο. Στα πρώιμα χρόνια το αέτωμα διακοσμούσαν ανάγλυφες παραστάσεις και αργότερα κυρίως ολόγλυφες αγαλματικές συνθέσεις. Φυτικά μοτίβα ή αγάλματα, τα λεγόμενα ακρωτήρια, τοποθετούνταν επίσης στις έξι γωνίες της δίριχτης στέγης.\nΔύο κυρίως τύποι κεράμωσης χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες. Η λακωνική, στην οποία οι στρωτήρες και οι καλυπτήρες είναι κυρτοί, και η κορινθιακή, στην οποία και τα δύο αυτά στοιχεία είναι επίπεδα. Μία τρίτη κατηγορία, λιγότερο διαδεδομένη, συνδυάζει επίπεδους στρωτήρες με κυρτούς καλυπτήρες και ονομάζεται σικελική. Oι στρωτήρες των άκρων της στέγης κατέληγαν σε ένα κάθετο τμήμα, τη σίμη, προορισμένο για τη συγκράτηση των υδάτων της βροχής. Η σίμη έφερε ανοίγματα για την εκροή των υδάτων, συχνά διακοσμημένα με κεφαλές λεόντων. Αντίστοιχα, οι καλυπτήρες των άκρων της στέγης, οι οποίοι ονομάζονταν ηγεμόνες, κατέληγαν σε κεφαλές ανθρώπων ή μυθικών όντων και αργότερα σε ανθέμια. Με ανθέμια επίσης ήταν διακοσμημένοι και οι κεντρικοί καλυπτήρες στη ράχη της στέγης.\nΟ διάκοσμος, είτε γλυπτός είτε ζωγραφικός, εναλλασσόταν με τις ακόσμητες επιφάνειες. Πάνω στη λιτή υποδομή υψώνονταν οι κίονες με ραβδώσεις που επιστέφονταν από το διακοσμημένο κιονόκρανο. Στη συνέχεια, ακολουθούσαν το ακόσμητο επιστύλιο και το κοσμημένο διάζωμα. Τέλος, στους απλούς και απέριττους τοίχους αντιπαραβαλλόταν η στέγη με έναν πλούσιο διάκοσμο από εναέτιες μορφές, ακρωτήρια και υδρορρόες.


Αρχίζει το Μουντιάλ – Τι θα δούμε στην πρεμιέρα - Μουντιάλ - Νέα Κρήτη\nΤώρα διαβάζετε: Αρχίζει το Μουντιάλ – Τι θα δούμε στην πρεμιέρα\nΑνανέωση 14/06/2018, 08:01\nΑρχίζει το Μουντιάλ – Τι θα δούμε στην πρεμιέρα\nΠρώτο ματς για την μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή σήμερα στις 18:00 στο "Λουζνίκι" της Μόσχας ανάμεσα στην οικοδέσποινα Ρωσία και την Σαουδική Αραβία\nΗ μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου ξεκινάει! Όλα τα φώτα πέφτουν σήμερα στο Λουζνίκι της Μόσχας, εκεί που το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 ανοίγει τις πύλες του και υποδέχεται τις 32 συμμετέχουσες.\nΗ τελετή έναρξης του Μουντιάλ της Ρωσίας έχει ώρα έναρξης στις 17:30, ενώ μισή ώρα αργότερα στις 18:00 θα ακολουθήσει και το αγωνιστικό κομμάτι, όπου η οικοδέσποινα Ρωσία θα υποδεχθεί την Σαουδική Αραβία στο πρώτο παιχνίδι του ομίλου.\nΗ αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης έλαβε τέλος. Όλοι είναι στις θέσεις τους και τα 12 γήπεδα της Ρωσίας φορούν τα γιορτινά τους προκειμένου να υποδεχθούν το Παγκόσμιο Κύπελλο και τους αστέρες του ποδοσφαίρου. Όλα δείχνουν έτοιμα και οι τελευταίες πινελιές από τους διοργανωτές έχουν ήδη μπει, σε μια διοργάνωση που αναμένεται να καθηλώσει τον κάθε ποδοσφαιρόφιλο και όχι μόνο.\nΟι Ρώσοι έχουν ήδη ετοιμάσει μια φαντασμαγορική τελετή έναρξης όπου καλεσμένος θα είναι o Ρόμπι Γουίλιαμς ο οποίος θα αναλάβει το μουσικό κομμάτι. Ο διάσημος Βρετανός καλλιτέχνης θα συνοδεύεται από τον Βραζιλιάνο Ρονάλντο και τη Ρωσίδα σοπράνο, Άιντα Γκαριφούλινα. «Είμαι τόσο χαρούμενος και ενθουσιασμένος που επιστρέφω στη Ρωσία για μια τέτοια μοναδική παράσταση. Έκανα πολλά στην καριέρα μου, η παρουσία μου όμως στην έναρξη του Μουντιάλ, μπροστά σε 80.000 φίλους του ποδοσφαίρου στο γήπεδο και πολλά εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο, είναι ένα παιδικό μου όνειρο» δήλωσε ο ίδιος.\nΣτο αγωνιστικό κομμάτι που θα ακολουθήσει, η οικοδέσποινα Ρωσία υποδέχεται τη Σαουδική Αραβία στο πρώτο παιχνίδι της διοργάνωσης στις 18:00 (ERT1) και στο μοναδικό της σημερινής ημέρας.\nΗ Παγκόσμια Ομοσπονδία ανακοίνωσε το διαιτητή που θα διευθύνει το παιχνίδι της πρεμιέρας και θα είναι ο Νέστορ Πιτάνα. Ο Αργεντινός ρέφερι είχε διευθύνει με επιτυχία αγώνες και του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθη στη Βραζιλία και ήταν ο εκλεκτός των διοργανωτών, ενώ η χρήση VAR αναμένεται με ιδιαίτερη αγωνία.\nΗ Ρωσία είναι πανέτοιμη, οι 32 χώρες αναμένεται να μας χαρίσουν μαγικές στιγμές και οι μεγάλοι αστέρες του ποδοσφαίρου θα κοσμήσουν με την παρουσία τους τα 12 γήπεδα που θα φιλοξενήσουν 64 αγώνες.


Μελέτη του University Aix-Marseille, απομυθοποιεί την υστερία για Omicron: Είναι 63% πιο ακίνδυνη από Delta, αδύναμα τα εμβόλια – NewSalamina\nHome Αποκάλυψης, Διεθνή, Έγραφα., Πανδημία. Μελέτη του University Aix-Marseille, απομυθοποιεί την υστερία για Omicron: Είναι 63% πιο ακίνδυνη από Delta, αδύναμα τα εμβόλια\nΤο εντυπωσιακό είναι ότι έως σήμερα η Omicron δεν έχει οδηγήσει στον θάνατο κανένα ασθενή, έχει πολλές μεταλλάξεις αυτό είναι που φόβισε τους επιστήμονες αλλά έως τώρα… δεν έχει προκαλέσει ούτε ένα θάνατο….\nΈχει την φήμη της επικίνδυνης παραλλαγής αλλά είναι έτσι τα πράγματα;\nΜελέτη υπό τον Γάλλο επιστήμονα, Dr. Jacques Fantini, καθηγητή Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας στο University Aix-Marseille καταλήγει σε άλλα συμπεράσματα.\nΤο βασικό επιστημονικό επίτευγμα του Fantini είναι ο υπολογισμός μιας βασικής παραμέτρου που ονομάζει δείκτη μεταδοτικότητας (T) μιας παραλλαγής Covid 19.\nΗ βασική εργασία με τίτλο «Δομική δυναμική των παραλλαγών του SARS-CoV-2: Μια στρατηγική παρακολούθησης της υγείας για την πρόβλεψη επιδημιών του Covid-19».\nΑυτή η έρευνα είναι πολύ περίπλοκη, λεπτομερής και τεκμηριωμένη.\nΤα δεδομένα γονιδιωματικής αλληλουχίας χρησιμοποιούνται στις αναλύσεις παραλλαγών.\nΟι μοριακές λεπτομέρειες των παραλλαγών αναλύονται για τον υπολογισμό των τιμών Τ ή δείκτη μεταδοτικότητας για τις παραλλαγές του COVID.\nΑρχικά, προσδιορίστηκαν οι τιμές Τ για γνωστές παραλλαγές ή στελέχη του ιού COVID.\nΗ τιμή T για την παραλλαγή Delta που έγινε στις αρχές του 2021 προέβλεψε με ακρίβεια την αύξηση της Delta σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας την κυρίαρχη παραλλαγή σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ.\nΗ τιμή T περιγράφει με ακρίβεια σε ποιο βαθμό μια παραλλαγή είναι ή δεν είναι πολύ μεταδοτική.\nΌσο υψηλότερη είναι η τιμή του T, τόσο μεγαλύτερη είναι η ευκολία με την οποία μια παραλλαγή διαδίδεται από το ένα άτομο στο άλλο.\nΌσο υψηλότερη είναι η τιμή, τόσο πιο μεταδοτική είναι η παραλλαγή.\nΜε βάση τον Fantini: «ο δείκτης Τ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως στρατηγική παρακολούθησης της υγείας για την πρόβλεψη μελλοντικών εστιών Covid-19».\n«Είναι ανησυχητική η τιμή T της παραλλαγής Omicron;»\nΜε βάση τις τιμές T για τις αρχικές πέντε παραλλαγές συν την Omicron εξάγονται ορισμένα συμπεράσματα.\nΗ Delta ξεχωρίζει για την εξαιρετικά υψηλή τιμή T ή δείκτης μεταδοτικότητας σε σύγκριση με προηγούμενες παραλλαγές.\nΔεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι έγινε γρήγορα η κυρίαρχη παραλλαγή παγκοσμίως.\nΚαι εξίσου εντυπωσιακή είναι η σχετικά χαμηλή τιμή T για την Omicron, μόλις το 37% της τιμής Delta.\nΗ Omicron λοιπόν είναι 63% λιγότερο μεταδοτική από την Delta.\nΗ Omicron δεν πρέπει να προκαλεί μεγάλη ανησυχία στους ανθρώπους και στις κυβερνήσεις.\nΕίναι σύμφωνη με τις περισσότερες παραλλαγές πριν από τη Delta.\nΔεν υπάρχει καμία επιστημονική βάση για όλη αυτή την υστερία για την Omicron .\nΌπως αποκαλύφθηκε οι περισσότεροι άνθρωποι που κόλλησαν την παραλλαγή Omicron ήταν εμβολιασμένοι αλλά δεν εμφάνισαν ακραία συμπτώματα.\nΩς προς την μετάδοση είναι προφανές ότι τα εμβόλια δεν λειτουργούν, έχουν χάσει σχεδόν καθολικά την αποτελεσματικότητα τους, παρέχουν προστασία όμως έναντι π.χ. θανάτων.\nΣημειώστε ότι όσο υψηλότερη είναι η τιμή Τ, τόσο λιγότερο αποτελεσματικά είναι τα υπάρχοντα εμβόλια για την άμυνα έναντι της παραλλαγής και την προστασία των ανθρώπων από αυτήν (όπως δείχνουν πραγματικά δεδομένα).\nΩστόσο, η υψηλότερη τιμή Τ δεν συνεπάγεται μεγαλύτερη θνησιμότητα.\nΌπως είναι γνωστό από τους ιολόγους, οι παραλλαγές είναι αρκετά έξυπνες ώστε να μην σκοτώνουν τα θύματά τους, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα σκοτωνόταν και η παραλλαγή και δεν θα μπορούσε να μεταδοθεί.\nΈτσι, οι παραλλαγές υψηλής τιμής Τ ή δείκτης μεταδοτικότητας εξαπλώνονται εύκολα, μπορούν να προκαλέσουν επιπτώσεις στην υγεία, αλλά δεν σκοτώνουν απαραίτητα τους ανθρώπους, νοσούν έχουν συμπτώματα αλλά όχι υψηλή θνητότητα.\nΟ Fantini είπε το εξής:\n«Για τον Omicron, οι μεταλλάξεις πάνε προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς καμία ιδιαίτερη λογική, μερικές αλληλοεξουδετερώνονται.\nΤα προφίλ μεταλλάξεων … υποδηλώνουν ότι τα εξουδετερωτικά αντισώματα από την ανοσία του εμβολίου θα έχουν πολύ χαμηλή δραστικότητα σε αυτήν την παραλλαγή.\nΑυτή η ανάλυση της παραλλαγής Omicron υποδηλώνει ότι αυτή η παραλλαγή δεν θα υποκαταστήσει τη Delta»\nΜε άλλα λόγια, με πολύ μικρότερη δυνατότητα εξάπλωσης, η Omicron δεν είναι πιθανό να αντικαταστήσει την πολύ υψηλότερα μεταδοτική παραλλαγή Delta, που επικρατεί παγκοσμίως, παρόλο που συνεχίζουν να έρχονται αναφορές από διαφορετικά κράτη ότι η Omicron εξαπλώνεται.\nΗ επιστήμη αρχίζει να μελετάει τις 32 μεταλλάξεις της Omicron και το πού ακριβώς βρίσκονταν στο μόριο.\n«Η συγγένεια της Omicron… με το ACE-2 δηλαδή το κυτταρικό υλικό που προκαλεί μόλυνση είναι μειωμένη σε σύγκριση με όλες τις άλλες παραλλαγές που έχουν αναλυθεί μέχρι σήμερα, πιθανώς ως συνέπεια αυτής της συσσώρευσης μεταλλάξεων».\nΕπί της ουσίας η Omicron όχι μόνο δεν ως άκρως μεταδοτική, όπως η Delta, δεν είναι και τόσο μεταδοτική.\nΑξίζει να θυμόμαστε ότι όλα τα τρέχοντα εμβόλια για τον COVID σχεδιάστηκαν για να αντιμετωπίσουν τον αρχικό ιό του covid 19. Έτσι, δεν προστατεύουν πολύ καλά από μεταγενέστερες παραλλαγές που έχουν σημαντικές μεταλλάξεις.\nΗ προστασία είναι μηδενική; Όχι.\nΤα υπάρχοντα εμβόλια προσφέρουν περιορισμένη άμυνα έναντι των παραλλαγών επειδή στοχεύουν μόνο σε ένα μικρό κλάσμα των συστατικών του μορίου του ιού.\nΣε ένα πιο πρόσφατο άρθρο, ο Fantini και ένας συνεργάτης του είπαν ότι καταγράφεται «προοδευτική απώλεια ανοσίας που προκαλείται από τις δύο δόσεις εμβολίων που στρέφονται κατά της πρωτεΐνης ακίδας» επειδή τα υπάρχοντα εμβόλια δεν έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν από πρόσφατες παραλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των Delta και Omicron.\nΕπιπλέον, «η τρίτη δόση του εμβολίου η ενισχυτική μπορεί να έχει σοβαρές μακροπρόθεσμες παρενέργειες λόγω του φαινομένου «ADE» (Antibody-dependent enhancement: διευκόλυνση της μόλυνσης από αντισώματα).\nΗ αναλογία οφέλους έναντι του κινδύνου θα ήταν δυσμενής».\nΠιο απλά, όλο και περισσότεροι ερευνητές, βλέπουν τον αρνητικό αντίκτυπο των σημερινών εμβολίων κατά του COVID που μειώνουν την προστασία που προσφέρει το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου.\nΤα αντισώματα από τα εμβόλια όχι μόνο προσφέρουν λίγη προστασία αλλά, αντίθετα, διευκολύνουν τη μόλυνση από ιούς και προάγουν την απελευθέρωση νέων μεταλλάξεων ή παραλλαγών. Αυτό είναι σύμφωνο με σημαντικά δεδομένα που δείχνουν συσχετίσεις μεταξύ υψηλότερων ποσοστών εμβολιασμού και υψηλότερων ποσοστών θνησιμότητας σε εθνικό επίπεδο.\nΗ ανοσολογική απόκριση στον SARS-CoV-2, είτε φυσικό είτε επαγόμενο από εμβόλια, παράγει αντισώματα που στρέφονται κατά της πρωτεΐνης ακίδας.\nΣτην περίπτωση των εμβολίων mRNA, ο μόνος μοριακός στόχος είναι η πρωτεΐνη ακίδας.\nΣτην περίπτωση φυσικής μόλυνσης με τον ιό, η ανοσολογική απόκριση φυσική ανοσία στρέφεται εναντίον πολλών ιικών πρωτεϊνών, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεΐνης ακίδας.\nΣε όλες τις περιπτώσεις, η πρωτεΐνη ακίδα είναι επομένως κρίσιμη.\nΩστόσο, ο SARS-CoV-2 είναι ένας ιός RNA που μεταλλάσσεται πολύ και πολλές μεταλλάξεις επηρεάζουν την πρωτεΐνη ακίδας, η οποία διαταράσσει την αναγνώρισή της από τα αντισώματα».\nΗ ουσία είναι ότι η ανοσία του εμβολίου είναι κατώτερη από τη φυσική ανοσία, επειδή το πρώτο σχεδιάστηκε για το αρχικό στέλεχος και στοχεύει μόνο σε ένα μικρό κλάσμα του πολύπλοκου μορίου του Covid 19.\nΗ πρόβλεψη του Fantini για το Omicron είναι συνεπής με τις δεδομένα.\nΣυγκεκριμένα, τα εμβόλια θα έχουν μικρή επίδραση στη μετάδοση ή τη μολυσματικότητα της Omicron.\nΓια παράδειγμα, το Reuters ανέφερε:\n«Τέσσερα άτομα στη νότια Γερμανία βρέθηκαν θετικά στην παραλλαγή Omicron COVID-19, παρόλο που ήταν πλήρως εμβολιασμένα κατά του κορωνοϊού, δήλωσαν αξιωματούχοι».\nΕπιπλέον, «Και τα τέσσερα εμφάνισαν μέτρια συμπτώματα».\nΠροηγουμένως είχε επισημανθεί, σύμφωνα με την κυβέρνηση της Μποτσουάνας, ότι η παραλλαγή Omicron εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε τέσσερα άτομα που ήταν πλήρως εμβολιασμένα.\nΚαι οι πληροφορίες από τη Νότια Αφρική είναι ότι η Omicron προκάλεσε ήπια συμπτώματα και ότι κανένας ασθενής δεν χρειαζόταν νοσηλεία, και ότι ο οργανισμός δημόσιας υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δήλωσε ότι έχει βρει 44 κρούσματα που περιείχαν την παραλλαγή Omicron σε 10 από τις χώρες μέλη, εκ των οποίων όλα ήταν ήπια ή ασυμπτωματικά».\nΤα εμβόλια δεν ανακόπτουν την μετάδοση\nΜια ανασκόπηση μελετών διαπίστωσε ότι τα εμβόλια για τον COVID δεν σταματούν τη μετάδοση του ιού, επί της ουσίας δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων ατόμων.\nΈτσι, όλα τα στοιχεία στον πραγματικό κόσμο είναι ότι η παραλλαγή Omicron δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από τα εμβόλια για τον COVID.\nΤο συμπέρασμα είναι ότι η παραλλαγή Omicron δεν θα είναι πολύ μεταδοτική ούτε θα είναι πιο μολυσματική από την Delta.\nΕπειδή οι μεταλλάξεις θα συνεχίσουν να παράγουν παραλλαγές, είναι εξαιρετικά σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε το έργο του Fantini για να αξιολογήσουμε με ακρίβεια εάν μια νέα παραλλαγή θα πρέπει ή όχι να προκαλεί πανικό… όπως αδικαιολόγητα έχει συμβεί με την Omicron.\n*Και ο άλλος στην νεοταξική κοσμάρα του ,βιάζεται έχει λυσσάξει να εμπολιάσει όλο τον κόσμο..\nFiled in: Αποκάλυψης, Διεθνή, Έγραφα., Πανδημία.


Υγεία - Health, Ανδρες - άντρες (Penis - πέος - testicle) • Εγκυκλοπαίδεια\nΑρχική / Εγκυκλοπαίδεια / Ανδρες - άντρες / Υγεία – Health\nΕγκυκλοπαιδικές καταχωρήσεις για την Υγεία των ανδρών.\n28 Αυγούστου, 2008 Υγεία - Health\nΕάν πονάτε στου όρχεις το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για ορχίτιδα, μια οξεία φλεγμονή του όρχεως, η οποία στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αφορά μόνο τον ένα όρχι και για την οποία ευθύνεται κάποιο μικρόβιο. Η φλεγμονή μπορεί να …\nΟρχίτιδα και συμπτώματα\nΕκτός από τον πόνο στους όρχεις, στην περίπτωση της φλεγμονής και της συστροφής του όρχεως, μπορεί να συνυπάρχει ερυθρότητα στην πάσχουσα περιοχή, διόγκωση του όρχεως, ίσως και πυρετός.\nΠόνος στους όρχεις και αντιμετώπιση\nΚρίνεται απαραίτητη η επίσκεψη σε έναν ειδικό γιατί μπορεί να πρόκειται για καρκίνο του όρχεως, που ενδέχεται να προκαλεί πόνο στην περιοχή. Επίσης, ο γιατρός είναι πιθανό να ζητήσει και ένα υπερηχογράφημα όσχεου, ώστε να επιβεβαιώσει τη φλεγμονή και να αποκλείσει …\nΟρχίτιδα, ποιούς αφορά\nΠόνος στην περιοχή του οσχέου\nΕάν πονάτε στην περιοχή του οσχέου, μπορεί να πρόκειται για μια οξεία φλεγμονή του προστάτη ή και της ουρήθρας. Υπάρχει, όμως και το ενδεχόμενο της χρόνιας προστατίτιδας, που ταλαιπωρεί συχνότερα τους άνδρες. Κάποιες φορές οφείλεται και αυτή σε μικρόβιο, αλλά …\nΟξεία προστατίτιδα και συμπτώματα\nΗ οξεία προστατίτιδα, έχει έντονα συμπτώματα. Αυτά είναι η συχνουρία, η δυσκολία στην ούρηση, που μπορεί να φτάσει μέχρι και την πλήρη αδυναμία ούρησης, το αίσθημα τσουξίματος και καψίματος κατά την ούρηση, ο υψηλός πυρετός που συνοδεύεται συχνά από ρίγος.\nΧρόνια προστατίτιδα και συμπτώματα\nΤα συμπτώματα της χρόνιας προστατίτιδας μοιάζουν με αυτά της οξείας προστατίτιδας, αλλά δεν είναι τόσο έντονα, ούτε παρουσιάζονται ξαφνικά, αντίθετα ταλαιπωρούν χρόνια τους ασθενείς και έχουν υφέσεις και εξάρσεις. Αυτά είναι η δυσκολία κατά την ούρηση, το τσούξιμο και το …\nΟξεία – χρόνια προστατίτιδα και αντιμετώπιση\nΗ οξεία προστατίτιδα χρειάζεται τη χορήγηση της κατάλληλης αντιβίωσης. Η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας δεν αποτελεί τόσο εύκολη υπόθεση. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει πάντα κάποιο μικρόβιο που να ευθύνεται για την πάθηση αυτή. Αν βρεθεί μετά από ειδικές εξετάσεις …\nΦλεγμονές του προστάτη, ποιούς αφορά\nΟι φλεγμονές του προστάτη συμβαίνουν συνήθως σε άνδρες που διανύουν την τρίτη, τέταρτη ή πέμπτη δεκαετία της ζωής τους. Οι γιατροί επίσης παρατηρούν πως αυτές οι φλεγμονές ταλαιπωρούν περισσότερο τους άνδρες που κάνουν καθιστική ζωή και αυτούς που προτιμούν τα …\nΠροστάτης στα 50\n19 Αυγούστου, 2008 Υγεία - Health\nΣχεδόν όλοι οι 50άρηδες άνδρες έχουν καλοήθη υπερπλασία του προστάτη, όχι όμως και ενοχλήματα εξαιτίας της.\nΠροστάτης στα 60\nΟι περισσότεροι 60άρηδες έχουν ενοχλήσεις στην ούρηση, λόγω της καλοήθης υπερπλασίας του προστάτη και πιθανόν να παίρνουν φάρμακα. Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, οι 3 στους 10 έχουν καρκίνο του προστάτη.\nΠροστάτης στα 70\nΕίνα βέβαιο ότι στην ηλικία των 70 ετών ο άνδρες έχουν ενοχλήσεις από τη διόγκωση του προστάτη και παίρνουν φάρμακα για τη διευκόλυνση της ούρησης. Εκτιμάται ότι οι 5 στους 10 έχουν καρκίνο του προστάτη.\nΠροστάτης στα 80\nΣχεδό όλοι οι 80άρηδες έχουν αναγκαστεί να πάρουν μέτρα για την αντιμετώπιση της υπερτροφίας του προστάτη. Επίσης, περίπου οι 8 στους 10 έχου καρκίνο του προστάτη αλλά, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, επειδή ο καρκίνος εξελίσσεται αργά, εκτιμάται πως αν γίνει νεκροψία σε …\nΟ ουρολόγος, με δακτυλική εξέταση από το ορθό, θα διαπιστώσει αν ο προστάτης είναι διογκωμένος ή σκλήρος. Επίσης, θα ζητήσει να γίνει εξέταση αίματος για τις τιμές του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA), μιας πρωτεΐνης που παράγεται από τον προστάτη. Τις …\nΓια την αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αρχικά χορηγούνται φάρμακα που διευκολύνουν την ούρηση. Με την πάροδο των χρόνων, εάν η ούρηση αρχίσει να γίνεται και πάλι δυσχερής, πιθανόν είναι να συτηθεί η προστατεκτομή. Υπάρχουν διαφορετικές τεχνικές αφαίρεσης, που …\nΚακοήθεια του προστάτη\nΥπολογίζεται ότι το 9,5% των ανδρών άνω των 50ετών θα παρουσιάσει καρκίνο του προστάτη, αλλά μόνο για το 2,5% εξ αυτών θα είναι θανατηφόρος. Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να προληφθεί και να θεραπευτεί. …


Έσεξ: Πάγωσαν αβοήθητοι μέχρι θανάτου – Νέες αποκαλύψεις για την τραγωδία με τους 39 νεκρούς - Tromaktiko.gr\n24 Οκτωβρίου 2019 10:18\nΑπό το Βέλγιο έφτασε στην Αγγλία η νταλίκα του θανάτου.\nΔεν είχαν καμία ελπίδα επιβίωσης οι 39 άνθρωποι που βρέθηκαν νεκροί.\nΑργός και βασανιστικός ο θάνατός τους, εκτιμούν οι βρετανικές αρχές.\nΒρίσκονταν στο κοντέινερ τουλάχιστον 15 ώρες πριν τους βρουν νεκρούς.\nΠροσπαθούν να βρουν την ταυτότητα των θυμάτων για να λυθεί το μυστήριο.\nΝέες άκρως σοκαριστικές και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τις συνθήκες υπό τις οποίες έχασαν τη ζωή τους οι 39 άνθρωποι που εντοπίστηκαν νεκροί μέσα σε κοντέινερ νταλίκας στο Έσεξ του ανατολικού Λονδίνου έρχονται στο φως.\nΟι 39 άνθρωποι, η ταυτότητα των οποίων δεν είναι ακόμα γνωστή και η οποία θεωρείται «κλειδί» για την εξιχνίαση της υπόθεσης, πιθανότατα πέθαναν από το κρύο μέσα στο κοντέινερ της νταλίκας που οδηγούσε ο 25χρονος Βορειοϊρλανδός Μο Ρόμπινσον, ο οποίος και έχει συλληφθεί από την πρώτη στιγμή.\nΝεότερα στοιχεία των βρετανικών αρχών αναφέρουν πως η νταλίκα του θανάτου, που εντοπίστηκε χθες τα ξημερώματα σε βιομηχανικό πάρκο του Έσεξ, είχε μπει σε φέρρυ από το Βέλγιο για να περάσει τη Βρετανία.\nΔεν είναι ακόμη γνωστό πότε τα 39 θύματα, 38 ενήλικες κι ένας έφηβος, μπήκαν στο κοντέινερ της νταλίκας. Δεν είναι καν σαφές ότι ο 25χρονος οδηγός γνώριζε τι υπήρχε μέσα στο ψυγείο που μετέφερε. Αν δηλαδή επιβιβάστηκαν στο Βέλγιο.\nΕκείνο που εκτιμούν οι βρετανικές αρχές είναι πως τα 39 θύματα του Έσεξ είχαν έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Πως πέθαναν από το κρύο μέσα στο κοντέινερ – ψυγείο. Σύμφωνα με ειδικούς, η θερμοκρασία μέσα στο κοντέινερ, που συνήθως μεταφέρει μπισκότα, ήταν -25 βαθμούς. Που σημαίνει πως οι 39 δεν είχαν καμία ελπίδα επιβίωσης.\nΟ Ρίτσαρντ Μπέρνετ, γενικός διευθυντής της Ένωσης Οδικών Μεταφορών, είπε πως οι 39 μετανάστες θα πάγωσαν μέχρι θανάτου σε τρομακτικές συνθήκες αν το ψυγείο ήταν σε λειτουργία. Θα ήταν σκοτεινά και αν το ψυγείο λειτουργούσε θα ήταν απίστευτα κρύα, είπε. «Το μόνο μέρος για να πάει κανείς τουαλέτα ήταν μέσα στο κοντέινερ. Φαντάζεστε πως αν βρίσκονταν εκεί για μέρες, θα ήταν τρομακτικό», τόνισε.Το ταξίδι του θανάτου έως το Έσεξ


05/04/201606/04/2016 - ΠΡΩΤΑ ΘΕΜΑΤΑ\nO απερχόμενος πρόεδρος της Nομαρχιακής Επιτροπής (ΝOΔΕ) της Νέας Δημοκρατίας κ. Βαγγέλης Λουκέρης ήρθε πρώτος και με διαφορά στις γαλάζιες εκλογές για τους συνέδρους που θα λάβουν μέρος στο 9ο Συνέδριο της Ν. Δημοκρατίας, που θα γίνει στις 23 ή 24 Απριλίου στην Αθήνα.\nΤα αποτελέσματα για τους Συνέδρους και στις εκλογές στις τρεις Τοπικές Oργανώσεις της Νέας Δημοκράτιας, που έγιναν την περασμένη Κυριακή, έχουν ως εξής:\nΠρόεδρος Γ. Παγουλάτος\nΠρόεδρος Σ. Σούλτης\nΠρόεδρος Ηλ. Παπαδάτος\n• Για το Συνέδριο της ΝΔ.\nΛουκέρης Βαγγέλης 138 ψήφους (πρόεδρος ΝOΔΕ)\nΜατιάτος Σπύρος 96 (αντιδημαρχος Πρασίνου)\nΤσουρούφλης-Ιλινόϊου Γεράσιμος 94 (μέλος Νεολαίας Ν.Δ.)\nΜοσχονάς Αλέξης 77 (αντιδήμαρχος Παλικής)\nΠαπαδάτος Νίκος 70 (αντιδήμαρχος Ελειού-Πρόννων)\nΔεν εξελέγησαν οι: Πετράτος Ανδρέας 46, Μελισσαράτος Σπύρος 25 και Κυριακάτος Χρήστος 18.\nΑπό τις γυναίκες εκλέγονται χωρίς ψηφοφορία και οι εξής έξι υποψήφιες: Λαδά Αγγελική, Κουλουμπή Γιάννα, Γεράκη-Κουμαριώτη Μέμη, Βολτέρα-Ταραζή Εύα, Μουρελάτου Μαίρη και Γρουζή Τζόγια.\n• Τοπική Oργάνωση Ν.Δ. Αργοστολίου:\nΠρόεδρος: Γεράσιμος Παγουλάτος (χωρίς ψηφοφορία).\nΜέλη:¨ Μαρκέτου Ιωάννα 99 ψήφοι, Κακούρης Ματθαίος 81, Κουλούμπη Γιάννα 81, Ματιάτος Σπυρίδων 73, Ιλινόϊου Τσουρούφλης Γεράσιμος 72, Μπελίτσης Γεράσιμος (Λειβαθούς) 60, Μενάγιας Νικόλαος (Λειβαθούς) 51, Πανταζάτος Άγγελος 49, Αυγουστάτου Ηλιάνα (Λειβαθούς) 44.\n• Τοπική Oργάνωση Ν.Δ. Παλικής-Ερίσου-Πυλάρου:\nΠρόεδρος: Σωτήρης Σούλτης (χωρίς ψηφοφορία).\nΜέλη:¨ Μουρελάτου Μαρία 69 ψήφοι, Ρουχωτάς Κώστας 54, Δελλαπόρτας Λάκης 48, Αραβαντινού Κατερίνα 43, Λουκέρης Μιχάλης 34, Μωραϊτου Φρειδερίκη 28, Μουρελάτος Γεράσιμος 28, Αλυσσανδράτου Βασιλική (Πύλαρος) 13, Πατρίκιος Κώστας (Ερισος) 6, Βανδώρος Γεράσιμος (Ερισος) 4.\n• Τοπική Oργάνωση Ν.Δ. Ελειού-Πρόννων\nΠρόεδρος: Ηλίας Παπαδάτος\n(O Ηλίας Παπαδάτος επικράτησε σε ψήφους του αντιπάλου του Ανδρέα Πετράτου-και οι δύο συμμετέχουν στην 11μελή Τοπική).\nΜέλη: Κουρκουμέλης Σταύρος 45 ψήφους, Γρουζή Τζόγια 35, Γαβριελάτος Γιάννης 34, Κορκός Αλέξανδρος 32, Φιοραβάντες Δημήτρης 31, Σπύρος Αγγούριας 27, Πετράτος Γιάννης 22, Κουστουμπάρδης Σπύρος 14, Τζαμαρίας Γεράσιμος 13.


Α. Λοβέρδος: Είμαι έτοιμος όταν ανοίξει ο διάλογος στο ΠΑΣΟΚ | Newsbomb\n26 Νοεμβρίου 2011 21:20\nΑ. Λοβέρδος: Είμαι έτοιμος όταν ανοίξει ο διάλογος στο ΠΑΣΟΚ\nΤην βούλησή του να δώσει το «παρών» στην κούρσα διαδοχής του ΠΑΣΟΚ, όταν αυτή ανοίξει, προανήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος.\n«Αναζητείται ο πολιτικός μας λόγος και, παράλληλα με τις υπουργικές μου υποχρεώσεις, διαμορφώνω και το πολιτικό πρόγραμμα των μειζόνων προτεραιοτήτων που έχει ανάγκη η χώρα. Και είμαι έτοιμος να συμμετάσχω στον σχετικό διάλογο, όταν αυτός ανοίξει», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Λοβέρδος, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Real News».\nΣε κάθε περίπτωση, ο κ. Λοβέρδος ξεκαθαρίζει ότι αυτό που προέχει, είναι να μην καταρρεύσει η χώρα, κάτι που συνδέεται με την καταβολή της έκτης δόσης. Η συζήτηση για τη διαδοχή θα πρέπει να ανοίξει μετά την εκταμίευση του ποσού. «Δεν υπάρχει αυτές τις εβδομάδες χώρος για τίποτε άλλο», αναφέρει, εκτιμώντας ότι η πιθανότητα ανακατατάξεων στο πολιτικό σκηνικό είναι σοβαρή.\nΑναφερόμενος στον χρόνο των εκλογών, ο κ. Λοβέρδος υποστηρίζει ότι οι εκλογές «λίγο πριν ή λίγο μετά» τις 19 Φεβρουαρίου γίνουν, δεν έχει σημασία. Άλλωστε, προσθέτει, το χρονοδιάγραμμα για τα όσα αφορούν την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου έχει μετατεθεί από τα τέλη Δεκεμβρίου στα τέλη Ιανουαρίου.\nΕπίσης, ο υπουργός Υγείας χαρακτηρίζει «επαινετέα» τη στάση του Αντώνη Σαμαρά να υπογράψει τη συμφωνία που είχε ανάγκη για την πατρίδα, επισημαίνοντας ότι δεν θα πρέπει να αποτελέσει αφορμή για μικροκομματική κριτική.\nΕρωτηθείς για τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση και τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Λοβέρδος εκτιμά ότι ο κ. Καρατζαφέρης, όλα τα τελευταία χρόνια «σκέφθηκε με κριτήριο τις ανάγκες της χώρας».


Νηστίσιμο παστίτσιο: Το αγαπημένο φαγητό όλων που μπορούμε να τρώμε και στη νηστεία! - Γεύση & Συνταγές - Athens magazine\nΘα γλέιφετε τα δάχτυλά σας!\nΣας εντόπισαμε μια συνταγή για νηστίσιμο παστίτσιο που πραγματικά θα σας κάνει να γλείφετε τα δάχτυλά σας!\nΕπίσης για γλυκό σας έχουμε την πιο νόστιμη και νηστίσιμη συνταγή!\n8 – 10 μέτριες πατάτες\n1 + 1/2 κούπα ελαιόλαδο\n2 πράσα (κομμένα σε λεπτές ροδέλες)\n2 κ.σ. φρέσκο θυμάρι (ψιλοκομμένο)\n2 κλωναράκια φρέσκο δεντρολίβανο (ψιλοκομμένα)\n2 κ.γ. ξερό θυμάρι\nΣε μία μεγάλη κατσαρόλα βράζουμε τις πατάτες με το φλούδι μέχρι να μαλακώσουν αρκετά (όχι να γίνουν υπερβολικά μαλακές). Αδειάζουμε το νερό, τις αφήνουμε λίγο να κρυώσουν και τις ξεφλουδίζουμε. Με ένα πιρούνι τις λιώνουμε και τις αφήνουμε στην άκρη.\nΣε μία μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε 3 κ.σ. από τη συνολική ποσότητα του ελαιολάδου και σοτάρουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, το πράσο, τις πιπεριές μέχρι να μαραθούν.\nΡίχνουμε στις πατάτες τα λαχανικά από την κατσαρόλα, όλα τα μυρωδικά, τη μια κούπα ελαιόλαδο, την πάπρικα, αλάτι, αρκετό πιπέρι και ανακατεύουμε όλα τα υλικά πάρα πολύ καλά.\nΛαδώνουμε ένα ταψί 30×40 εκ. και τοποθετούμε κανονικά το πρώτο φύλλο. Το λαδώνουμε και βάζουμε από πάνω το δεύτερο φύλλο. Το τρίτο φύλλο το τοποθετούμε σταυρωτά και προσθέτουμε από πάνω τη γέμιση. Τα δύο επόμενα φύλλα τα λαδώνουμε, τα διπλώνουμε στη μέση και τα τοποθετούμε πάνω από τη γέμιση. Τελειώνουμε με το έκτο φύλλο, το οποίο και τοποθετούμε κανονικά, ανοιχτό.\nΔιπλώνουμε τις άκρες προς τα μέσα αφού πρώτα τις έχουμε λαδώσει (μπορεί να χρειαστεί να κόψουμε λίγο από το φύλλο που εξέχει).\nΧαράζουμε την πίτα, τη ραντίζουμε με νερό και ψήνουμε στους 180 – 190 βαθμούς για περίπου 55 – 60 λεπτά.


Κουβέντες Γυναικών : Αυχενικό σύνδρομο και Yoga.....\nΟ πόνος στον αυχένα ενοχλεί αρκετό κόσμο στην καθημερινότητά του και ιδιαίτερα στις μέρες μας που η καθημερινότητα μας είναι έντονη, γεμάτη stress και πίεση.\nΟι πολλές ώρες στη δουλειά, καθισμένοι σε μία καρέκλα μπροστά από ένα υπολογιστή , η ορθοστασία και γενικότερα η λάθος στάση σώματος βλάπτει αρκετά τον αυχένα μας με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούμαστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα.\nΟ πόνος στην αυχενική μοίρα μπορεί να προκαλείται από κανονικό μυϊκό σπασμό όταν κρατάμε παρατεταμένα τον αυχένα μας στην ίδια σταθερή θέση. Σίγουρα θα βοηθήσει η τοπική εφαρμογή θερμότητας (ζεστό ντους κρατώντας το κεφάλι μας κρεμασμένο προς τα κάτω και τον αυχένα τελείως χαλαρό) αλλά η καλύτερη λύση είναι κάποιες διατατικές ασκήσεις Yoga που μπορούμε να τις κάνουμε ακόμα και στο γραφείο μας.\nΠλέκουμε τα δάχτυλα στην κορυφή του κεφαλιού. Χωρίς να ασκούμε πίεση στα χέρια αφήνουμε τον αυχένα μας να διαταθεί μαλακά μόνο με το βάρος των χεριών μας. Χαλαρώνουμε συνειδητά τους μυς του αυχένα.\nΤοποθετούμε το αριστερό χέρι πάνω στο δεξί αυτί. Αφήνουμε τον αυχένα μας να διαταθεί μαλακά μόνο με το βάρος του χεριού και επαναλαμβάνουμε στη άλλη πλευρά.\nΑσκήσεις από το Yoga που βοηθούν πολύ στη ανακούφιση από τους αυχενικούς πόνους είναι το Cat stretch, το forward bend και φυσικά το childʼs pose. Μπορούν να γίνουν σε οπουδήποτε μέρος με τη χρήση ενός στρώματος.\nΑναρτήθηκε από Lamprini Tsarbopoulou στις 7:57 π.μ.


Μιλώντας με την Λορέτα Τόσκα | coffeemag.gr\nΜιλώντας με την Λορέτα Τόσκα\nCoffee People Ξεχωρίζουν\nΕίναι από τις περιπτώσεις ανθρώπων που το μυαλό της «γυρνά» συνεχώς, σκέφτεται νέα πράγματα και, σίγουρα, δεν ξέρεις τι μπορεί να σχεδιάζει για το μέλλον. Αεικίνητη και πολυπράγμων, η Λορέτα Τόσκα φαίνεται ότι βρήκε το επαγγελματικό της λιμάνι στην εταιρεία «ICEUP».\nΗ δική της επαγγελματική σταδιοδρομία μπορεί να ξεκινά το 2002, όταν όμως επέστρεψε στην Αθήνα το 2012 -με πτυχίο δημοσίων σχέσεων στα χέρια της- την «έπεισαν» να δουλέψει ως bartender σε γνωστά μαγαζιά της πόλης. Και τότε ήταν που άλλαξαν όλα! Ο χώρος τη γοήτευσε, όμως περισσότερο τον γοήτευσε εκείνη καθώς σύντομα έγινε ένα από ταπεριζήτητα πρόσωπα με βραβεία και συνεργασίες με μεγάλα brands. Εκείνη, βέβαια, ήξερε ότι όλο αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ καθώς ήθελε να ιδρύσει τη δική της εταιρεία, όπως κι έγινε. Το 2017, με τους Αλέξη Σιμωνίδη και Αντώνη Ματσαρίδη, δημιούργησαν την «ICEUP», την πρώτη ελληνική εταιρεία αφιερωμένη αποκλειστικά στη παραγωγή premium πάγου με διανομή σε πανελλαδική κάλυψη και πλέον εξαγωγική δραστηριότητα.\n«Όλα ξεκίνησαν όταν συνειδητοποιήσαμε τη απόλυτη σημασία που έχει ο πάγος στα ποτά. Αν δεν έχεις καλό πάγο δεν έχεις και καλά ποτά, έτσι δοκιμάσαμε τη λύση του να κόβουμε πάγο στο μπαρ που δούλευα. Ήταν μεγάλη ταλαιπωρία, αν σκεφτεί κάποιος ότι έπρεπε να το κάνεις ενώ υπήρχε άπειρη δουλειά και ο κόσμος περίμενε να του φτιάξεις το ποτό του. Αν και στην αρχή είχε πλάκα και μου άρεσε, κατέληξε στο να είναι αγγαρεία γιατί μιλάμε για μεγάλες ποσότητες. Έτσι, μετά από ένα δύσκολο βράδυ, αποφάσισα να το κάνω επιτέλους πράξη και να φτιάξω την πρώτη ελληνική εταιρεία διαυγούς πάγου, αξεπέραστης ποιότητας», δηλώνει η Λορέτα. Κανείς, βέβαια, ούτε η ίδια, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σήμερα θα διανέμει «ICEUP» πάγο σε πάνω από 50 πόλεις ανά την Ελλάδα και θα εξάγει ακόμη και στο εξωτερικό.\n«Δίνεται μεγάλη σημασία στο νερό και την απομάκρυνση όλων των στοιχείων που είναι ξένα ως προς αυτό. Η όλη διαδικασία παίρνει περίπου τέσσερις μέρες κάτω από αυστηρή επίβλεψη και τήρηση υψηλών προδιαγραφών υγιεινής και ποιοτικού ελέγχου. Απαραίτητη είναι η αργή ψύξη του νερού με ειδικά μηχανήματα. Έπειτα, επεξεργάζεται, συσκευάζεται, ψύχεται ξανά», σημειώνει η ιδρύτρια της «ICEUP». Οι πάγοι που παράγονται συσκευάζονται σε ένα μοναδικό κουτί με ατομικές κυψέλες για το κάθε ένα κομμάτι και ειδική ισοθερμική επίστρωση, ώστε να διανέμεται χωρίς αλλοιώσεις. Το κάθε κουτί περιέχει 12 τεμάχια και είναι σε διαστάσεις ώστε να χωράει άνετα τόσο στην κατάψυξη του μπαρ, όσο και αυτή του σπιτιού. Οι πάγοι «ICEUP» προσφέρονται σε δύο σχήματα, τον ICE UP cube σε διάσταση 5x5x5 εκ., που ενδείκνυται για το ποτήρι oldfashioned, και τον ICE UP collins σε διάσταση 4x4x11 εκ., για το ποτήρι Collins. «Οι πάγοι “ICEUP” δεν αλλοιώνουν τη γεύση αλλά ούτε και νερώνουν το ποτό ή τον καφέ. Επιπλέον, είναι απόλυτα διαυγείς σαν διαμάντι, εξαφανίζονται μέσα στο πoτό και γι’ αυτό έχει το nick name “ο αόρατος πάγος”», επισημαίνει η Λορέτα.


Άρρωστος σκύλος δεν μπορεί ούτε να περπατήσει. Τότε ένας γάιδαρος τον πλησιάζει και… Η συνέχεια θα σας κόψει την ανάσα! - Yourpage\nΑυτό τους προκαλεί νευρολογικά προβλήματα, που οδηγούν σε δυσκαμψία και επώδυνους πόνους στον αυχένα. Επίσης, αναγκάζει τα σκυλιά να περπατούν με αστάθεια και ταλαντευόμενο τρόπο, ενώ ορισμένα από αυτά δεν είναι σε θέση να περπατήσουν καθόλου. Για την Kolima, το να στέκεται είναι αρκετά οδυνηρό. Έτσι προτιμά να καμπουριάζει από την μια πλευρά. Τα προβλήματα υγείας και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει με το περπάτημα και τον τρόπο που κινείται γενικότερα, της προκαλούν περαιτέρω θέματα με την κοινωνική ζωή της.(Διαβάστε την συνέχεια Παρακάτω)\nPrevious article Μοντέλο… ετών 61! Μόλις την δείτε με μαγιό αποκλείεται να μη σαστίσετε! [photos]\nNext article Οι Πόνοι Στα Κόκκαλα Θα Γίνουν Παρελθόν Με Αυτό Το Θαυματουργό Ρόφημα! Το Φτιάχνετε Μόνο Με 2 Απλά Υλικά!\nΜοντέλο… ετών 61! Μόλις την δείτε με μαγιό αποκλείεται να μη σαστίσετε! [photos]


Ο ΑΛΛΟΣ ΡΕ ...: ΛΥΚΟΣ\nΤην ένοιωσε, δεν την είδε. Πρώτα την ένοιωσε. Όπως ο λύκος το θήραμα. Πλησίασε με τον αέρα που υπόσχεται θύελλες. Την μύρισε. Αυτή τη μυρωδιά κάτω απ το άρωμα. Η βασανιστική ισορροπία που παίζει με την μικρή φλέβα στο λαιμό. Άρωμα, γυναίκα. Γυναίκα άρωμα.Γυναίκα. Κι αυτός λύκος.\n"Γειά σου είμαι η Κατερίνα. Από δω ο Γιάννος"\nΓύρισε και την είδε. Αυτή ήταν η Κατερίνα. Και αυτός κάποιος. Κάποιος που τη συνόδευε. Αυτή ήταν λοιπόν η Κατερίνα. Γνωστή ηθοποιός. Με τον αέρα της. Παιδί κάποιας παλιάς θύελλας. Μάνα κάποιας καινούριας.\nΈλαμπε. Σταύρωσε τα τεράστια πόδια της και πάνω της σταυρώθηκαν τα βλέματα του κόσμου. Άπλωσε τα χέρια της σαν υπόσχεση και σε λίγο το γέλιο της. Γέλαγε. Μισόκλεινε τα μάτια και γέλαγε. Δυό μικρές ρυτίδες εμφανίζονταν σε κάθε μάτι. Ήταν σίγουρος πως αγνοούσε την ομορφιά τους. Τη φοβόταν. Πόσο όμορφη ήταν.\nΧάθηκε μέσα στην κουβέντα της μεγάλης παρέας και ύστερα αναδύθηκε. Με τα μαύρα της μαλλιά, με το γέλιο της, με το κλάμα της. Ναι το κλάμα της. Κανένας δεν τον καταλάβαινε. Μόνο αυτός. Ο λύκος.\nΓύρισε τα μάτια του και είδε τον Γιάννο. Αρκετά μικρότερος. Δεν ήξερε τι σημαίνει θύελλα. Τι θα πει ναυάγιο. Πώς κοιτάει ο λύκος. Ο Γιάννος ασχολιόταν "με πέτρες". Εννοούσε με διαμάντια και η φράση ήταν το ακρότατο σύνορο του χιούμορ του. Η Κατερίνα γέλαγε με το κλάμα της. Διαχεόταν, διέκοπτε, πρωταγωνιστούσε. Παντού. Με τον αέρα αυτού που κυριαρχεί, με τη μπόρα αυτού που φοβάται.\n"Σ αρέσει το κρασί" τη ρώτησε\n"Πολύ" του απάντησε\nΤην ήξερε. Ήξερε τι θα του απαντούσε. Ήξερε τι έπρεπε να τη ρωτήσει. Της το είπε.\n"Σε ξέρω. Ξέρω πώς τρως, πώς κάνεις έρωτα. Ξέρω πως θες να σε ταίσω με τα δάχτυλα, ξέρω πως θες να ταράξω την κατασκευασμένη ηρεμία σου, ξέρω πως προτιμάς τη θύελλα που μπορώ να εξαπολύσω απ αυτή που μπορεί να ξεσπάσει μέσα σου".\nΧαμογέλασε. "Το νοιώθω αυτό που λες" του απάντησε, "μήπως φταίει η ομοιότητα που λένε όλοι πως έχω με την πρώην σου"\nΓέλασε αυτός. "Φταίει η ομοιότητα που έχεις με όλες τις γυναίκες που θέλουν να γίνουν άλλες αλλά δεν αντέχουν ούτε αυτό που είναι ούτε την αλλαγή"\nΉπιε μια γρήγορη γουλιά από το ποτήρι της και κοίταξε λοξά προς τη μεριά του Γιάννου.\n"Θέλεις να βρεθούμε να τα πούμε, με ενδιαφέρει η άποψή σου" του είπε\n"Όχι, γιατί είσαι αλογάκι της Παναγίας"\n"Τρως αυτόν που ερωτεύεσαι γιατί δεν τον αντέχεις. Δεν αντέχεις την απαίτηση που έχει η ίδια η επιλογή σου. Θες να υπάρχεις χωρίς κόστος και αυτό είναι το κόστος σου. Μοναξιά λέγεται. Με θόρυβο.Γι αυτό διάλεξες τον "πετρά". Είσαι αυτοκαταστροφική"\nΤα μάτια της γυάλισαν. Πίστεψε πως θα κλάψει. Γύρισε όμως στην παρέα και άρχισε να γελά χωρίς λόγο. Έκανε και αυτός το ίδιο. Σαν λύκος γύρισε αργά το κεφάλι προς τον Γιάννο και τον ρώτησε:\n"Εσύ που ασχολείσαι με διαμάντια έχεις δει τι χρώμα έχει το διαμάντι όταν το βγάζει ο "ντιγκαμαν" από τις λάσπες στη Σιέρα Λεόνε"\n"Βέβαια από διάφανο ως μαύρο"\n"Όχι φίλε μου"\n"Αφού έχω δει"\n"Έχει το χρώμα απ το θολό βλέμα της μοναξιάς. Της μοναξιάς μιας γυναίκας ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους"\nΑναρτήθηκε από Ο άλλος στις 8:03 μ.μ.\n21 Ιουνίου 2008 - 12:31 μ.μ.\nΛύκε λύκε είσαι εδώ??\nΝα περνάς καλά ήρθα να σου ευχηθώ :)\n21 Ιουνίου 2008 - 1:58 μ.μ.\nΠαιδί κάποιας παλιάς θύελλας. Μάνα κάποιας καινούριας.\nΑκόμα και ο Λύκος πρέπει να προσέχει τη θύελλα, ξέρεις...\n(είναι φοβερό, πάντως,το χρώμα της μοναξιάς μιας γυναίκας ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους -και δεν ξέρω πολλούς που να μπορούν να το δουν)\n(**και κατάλαβα, και πριν, και τώρα)\nΦιλιά, καλό Σαββατοκύριακο :)\n21 Ιουνίου 2008 - 3:12 μ.μ.\nΤον έστειλες αδιάβαστο τον διαμαντέμπορα, λύκε.\nΠολύ όμορφο, αισθητικό, αλληγορικό. Η ερμηνεία υποθέτω δική μου. Μου άρεσε το ύφος, ο διάλογος, οι τυχόν συμβολισμοί, το περιβάλλον που δημιουργεί. Εύγε φίλε μου. Γνωρίζω πως πειραματίζεσαι με τη γραφή. Και κατα τη γνώμη μου τα πάς υπέροχα.\nΔεκάδες γυναίκες προσπαθούν μέσα από αυτές τις πέτρες, τις μαγικές σπηλιές όπου θα μεταμορφωθούν και τις φτηνές "τυροπιτένιες" αγκαλιές να γεμίσουν τις ατελείωτες, μοναχικές και χωρίς προορισμό ώρες... προσπαθούν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα...\n21 Ιουνίου 2008 - 9:05 μ.μ.\nΑπό τα πιο ωραία κείμενα που έχω διαβάσει. Κάθε φράση ένας μικρός πίνακας. Όλο, μια πολύτιμη συλλογή.\nΚαι ο Λύκος...\nΕξαιρετικά δυνατή περιγραφή.\n21 Ιουνίου 2008 - 9:09 μ.μ.\nΜώρέ πολύ καλό!\nΚαι οι δυό μύστες του κρασιού.\nΣίγουρα θα πίναν κόκκινο!\nΜην φτιάξω εγώ το τέλος ...δώστο και αυτό\n21 Ιουνίου 2008 - 11:48 μ.μ.\nΒέβαια ναί...τί σημασία θα χε...είναι μόνη εν τέλει αλλά ίσως πάλι να την αγαπάς περισσότερο και να της δώσεις μια ευκαιρία ακόμη να ζήσει στην επιφάνεια\nυπάρχουν άντρες που γνωρίζουν καλά τις γυναίκες και γυναίκες που ξέρουν καλά τους άντρες.\nόμως το χαστουκι θα έρθει από αυτόν που βρίσκεται στο πλάι μας\n22 Ιουνίου 2008 - 1:19 π.μ.\nπολύ όμορφη ανάρτηση, άλλε, γιατί μου φαίνεται σαν συνέχεια της "πιο μεγάλης ώρας" ή μπορεί να κάνω και λάθος...\n22 Ιουνίου 2008 - 1:22 π.μ.\n...και σήκωσε το ποτήρι του : σε ότι δεν ζήσαμε, στο απρόσμενο, στη θύελλα. Στο όνειρο που κάθε μέρα καταριέσαι να μην έρθει γιατί ξέρεις πως δεν θα το αντέξεις.\n22 Ιουνίου 2008 - 12:14 μ.μ.\nΣιγα μην της είπε όχι επειδή είναι αλογάκι της παναγιάς, η φοράς!\n22 Ιουνίου 2008 - 7:54 μ.μ.\n"Έχει το χρώμα απ' το θολό βλέμα της μοναξιάς. Της μοναξιάς μιας γυναίκας ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους"!\nΣαν να με ...διάβασες σήμερα φίλε μου!! για μένα το έγραψες αυτό;; :))\nΜπράβο σου!! Έχεις πολύ δυνατό γράψιμο!!\n22 Ιουνίου 2008 - 11:56 μ.μ.\nΚαλή σου μέρα. Δεν ήθελα να σε στείλω. Έγραψα μια ιστορία που θεώρησα πως έπρεπε να τη γράψω παρότι μπορεί και να...καρφωθώ\n23 Ιουνίου 2008 - 8:37 π.μ.\nΕδώ είναι ο λύκος.Και είναι μια χαρά τέτοιο δάσος που είναι τα πράγματα\n23 Ιουνίου 2008 - 8:42 π.μ.\nΤο κακό είναι πως πολλές μπερδεύουν το μόνες με το χαμένες στη μοναξιά τους. Μοναξιά σημαίνει να μην μπορείς να βρεις το δρόμο να καλύψεις το κενό. Να φταίνε όλα, να είναι ελλειπή και ελλειποβαρή. Να γελάς γιατί θεωρείς πως αυτό είναι το φάρμακο και εκεί που τελειώνει το γέλιο να ανακαλύπτεις πως έχει γίνει δηλητήριο. Ναι είναι δύσκολο να ανακαλύψεις το θολό αυτό βλέμα, αλλά αν το κάνεις δεν μπορείς ούτε να κλάψεις ,ούτε να αγαπήσεις. Μόνο να φύγεις.\nΟ λύκος στη θύελλα παραμένει απλώς λύκος\nΥΓ Κατάλαβες ε; Πονηρούλα\n23 Ιουνίου 2008 - 8:50 π.μ.\nΔεν νομίζω πως το κατάλαβε ο διαμαντέμπορας. Ούτε και το τι τον περιμένει\n23 Ιουνίου 2008 - 8:51 π.μ.\nΣ ευχαριστώ. Το κείμενο δεν νομίζω πως χρειάζεται ερμηνεία. Είναι πραγματική ιστορία΄. Και οι πραγματικές ιστορίες , επειδή ακριβώς είναι οι ιστορίες μας, είναι και οι άνθρωποι και οι χαρακτήρες και οι συμβολισμοί.\nΚαλώς να έρθεις στην πατρίδα\n23 Ιουνίου 2008 - 8:57 π.μ.\nμήπως δεν ξέρω καλά την έκφραση 'με έστειλες';\nνόμιζα πως είναι εντελώς θετική, λάθος είναι;\n23 Ιουνίου 2008 - 8:58 π.μ.\nΟι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να κάνουν τις επιλογές τους. "Ο καθείς και τα όπλα του" που λέει και ο ποιητής\nΑν βρεθείς χωρίς όπλα, ή κάπου τα εγκατέλειψες, ή δεν είχες ποτέ.\n23 Ιουνίου 2008 - 9:00 π.μ.\nΕυχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Ίσως είναι ένα φορτίο μέσα μου που το έβγαλε όλο αυτό. Πού θα πάει, θα βγει και το φορτίο το ίδιο...\n23 Ιουνίου 2008 - 9:02 π.μ.\nΤο κρασί είναι κόκκινο και η γυναίκα μελαχροινή όπως έλεγε παλιά κάποιος. Το τέλος δεν θα στο πω, ξέρεις πως δεν έχει καμιά σημασία. Γράψτο όπως θέλεις εσύ, αλλά άσε τον λύκο να είναι λύκος. Μην τον αλλάξεις. Μην τον κάνεις pet.Άφησέ τον να κοιτάει το φεγγάρι και να ουρλιάζει. Άφησέ τον να χάνεται εκεί που για τους άλλους είναι επικίνδυνα. Αυτός ξέρει.\nΔεν ξέρω τελικά τι σημαίνει αγαπάω περισσότερο.\n"Εγώ ψάχνω το φως μου.Γι αυτό αγαπάω νύχτα"\n23 Ιουνίου 2008 - 9:09 π.μ.\nΈτσι ακριβώς συμβαίνει. Δεν μπορούμε τελικά να ξεφύγουμε από τις επιλογές μας. Επειδή πιο πάνω το έγραψα ποιητικά, τώρα θα το γράψω όπως το λέει ο λαός μας "άμα κατουράς στη θάλασσα, θα το βρεις στο αλάτι"\n23 Ιουνίου 2008 - 9:12 π.μ.\nΣυνέχεια δεν θα το λεγα. Απλώς όταν έρθει εκείνη η "πιο μεγάλη ώρα" τα υπόλοιπα έχουν την μυρωδιά της...\n23 Ιουνίου 2008 - 9:13 π.μ.\nΣτο απρόσμενο, στη θύελλα, στο όνειρο που φοβόμαστε πως δεν θα αντέξουμε και γι αυτό το κυνηγάμε δοκιμάζοντας τις αντοχές μας.\n23 Ιουνίου 2008 - 9:15 π.μ.\nΦοράδα, όπως το γράφεις. Αλλά αλογάκι της Παναγίας με γόβα 12 πόντους και μεγαλύτερη λεπίδα στην ψυχή της\n23 Ιουνίου 2008 - 9:17 π.μ.\nΔεν το γραψα για σένα και ελπίζω να μην το έχεις το βλέμμα αυτό. Δεν νομίζω πως σου πάει. Αν φοβάσαι πως συμβαίνει κάτι τέτοιο αλλαξέ τα όλα. Δες τι κάνεις λάθος. Οι άνθρωποι είναι λογικά όντα και πρέπει όχι μόνο να μην το ξεχνάνε αυτό αλλά να το χρησιμοποιούν κιόλας\n23 Ιουνίου 2008 - 9:19 π.μ.\nΗ έκφραση είναι όπως την εξηγείς. Απλώς ήθελα να πω πως σκοπός μου ήταν η ιστορία αυτή καθ αυτή. Χαίρομαι που σε έστειλα. Εσένα ειδικά\n23 Ιουνίου 2008 - 9:24 π.μ.\nΛύκος με αλογάκι της Παναγιάς\nΗ απόλυτη συνταγή για μια καταστροφική σχέση !!!\nΚράτα γερά ...\n23 Ιουνίου 2008 - 4:46 μ.μ.\nΧείμαρρος η γραφή σου, μα υπόγειος χείμαρρος. Το τοπίο μοιάζει ακίνδυνο, ήρεμο, το έδαφος στέρεο.. Στα μάτια σου λάμπει η απάτη. Θα με ρωτήσεις, πως είδες τα μάτια μου, με την γραφή μόνο;Σωστά.. Δεν τα είδα.. Τα ένιωσα.. Όπως ο λύκος το θήραμα, μα πάλι ίσως και το αντίστροφο. Η παρατήρηση πάντα σχετική, ανάλογα που πατάς. Και με ένα ποτάμι κάτω από τα πόδια σου, ακόμα κι αυτή η πλασματική εντύπωση πως πατάς κάπου δε φτάνει..\nΑυτό που μοιάζει αληθινό, μπορεί να είναι το πιο ψεύτικο από όλα. Περίεργο πλάσμα ο άνθρωπος, αν τον εξηγήσεις θα εξηγήσεις τον κόσμο όλον. Μα είναι αδύνατο, όπως το να μετρήσεις τα άστρα.. Αδύνατο..\nΤις πιο πολλές φορές που διαβάζουμε στον άλλον την μοναξιά, είναι τρόπος να κρύβουμε τη μοναξιά τη δική μας.Ο πιο σίγουρος τρόπος να σχηματίσουμε μία εικόνα για μας, είναι τα μάτια των άλλων. Τους έχουμε και μας έχουν ανάγκη... Γι αυτό είναι πολύ σημαντικό, να σχηματίζουμε την εικόνα για μας, στα μάτια μέσα αγαπημένων..\nΣτον κόσμο της σχετικότητας, όπου είμαστε άλλοι ανάμεσα σε άλλους, νομίζω θα προτιμούσα τη ζωή ενός ηθοποιού, από τον ρόλο μιας νοικοκυράς, όταν κι οι δυο βασίσουν στην ζωή τους σε ανταλλάγματα, παραχωρήσεις και ψέματα.. Δεν υπάρχει τέλειο, ούτε καν κατά προσέγγιση. Κι αν κάτι λατρεύω στους ανθρώπους είναι τούτο.. Οι αδυναμίες τους.\nΧάρηκα αληθινά, που με την επίσκεψή σου στη σελίδα μου, μπόρεσα να φτάσω στην δική σου! Καλό απόγευμα να έχεις!\n23 Ιουνίου 2008 - 8:36 μ.μ.\n��� ��� � ������ � � ���� � ��������..� � ����� ������ � ����� "� ����� � � ����� � �� ������� � ��..�� � � �� � ������..\n��� ����������� � �� � ���.. ����� ���� ������..\n�.�. �� �������� ����� � ������ "����� � ����� � ���� � � ��� �������� � ����� � ����� ���� ��� �� ������� �� �� � ���� �� � ������"\n� ��� ����:)\n23 Ιουνίου 2008 - 9:56 μ.μ.\nAλλε μου το κείμενό σου με έκανε να αναρωτηθώ.. αν όλοι εμείς μπορούσαμε να γίνουμε οι άλλοι που θα θέλαμε μα δεν άντέχουμε όπως λες.. τότε σε τι κόσμο άραγε να ζούσαμε..\nπολύ διαπεραστική του λύκου η ματιά.. δυνατό και όμορφο κείμενο..\nΥ.Σ. Θα προτιμούσα βέβαια και θα ήταν πιο δίκαιο αν έλεγες: "Φταίει η ομοιότητα που έχεις με όλoυς τους ανθρώπους που θέλουν να γίνουν άλλοι αλλά δεν αντέχουν ούτε αυτό που είναι ούτε την αλλαγή"\nνα είσαι καλά:)\n23 Ιουνίου 2008 - 10:02 μ.μ.\nο αλλος ρε....\nμονο και μονο με το ονομα που διαλεξες εισαι διαφορετικος....η θελεις να εισαι διαφορετικος....ακομα και οι εγγραφη σου για αυτη τη μοναδικοτητα μιλα...υπεροχο το γραψιμο σου....δειχνει ανθρψπο ταλαντουχο και φυσικα δεν περιμενεις εμενα να σου το πω....ενδειαφερον.....πολυ\nνα εισαι καλα και να γραφεις ετσι "μοναδικα"\n23 Ιουνίου 2008 - 10:18 μ.μ.\nΒρε Άλλε μου καλέ,\nεσύ μας βγήκες και μεγάλος λογοτέχνης. Μου άρεσε το διήγημα σου!!\nΔεν ήξερα ότι το αλογάκι της Παναγίας τρώει αυτό που αγαπά!!\n23 Ιουνίου 2008 - 10:38 μ.μ.\nΘα σου το 'χουν ξαναπεί, δε μπορεί... Η γραφή σου...σαν σαρωτική ανεμοθύελλα της ερήμου διαπερνά τον αναγνώστη\nΤην νιώθεις, δεν την βλέπεις. Πρώτα τη νιώθεις.....\n(υ.γ. τώρα έμαθα για το αλογάκι της Παναγίας)\n23 Ιουνίου 2008 - 11:48 μ.μ.\nΌλο αυτό που διάβασα είναι ένα ποίημα. Μπορεί η φόρμα του να ανήκει στο πεζό λόγο, η δομή του όμως, ο εσωτερικός του λογισμός, είναι καθαρά ποιητικός.\n24 Ιουνίου 2008 - 8:16 π.μ.\nΓια μια καταστροφική σχέση αρκούν και πιο απλά πράγματα. Ο εγωισμός.Ο εγωισμός που δημιουργεί ντόμινο. Βαστάω γερά φίλε μου. Είναι μάλλον στη φύση μου\n24 Ιουνίου 2008 - 9:18 π.μ.\nΗ σχετικότητα του κόσμου (όπως και στο σύμπαν) δυστυχώς είναι παρεξηγήσημη. Ενώ είναι κοινωνικός νόμος από πολλούς εκλαμβάνεται ως αγνωστικισμός. Αφού όλα είναι σχετικά δεν υπάρχουν κανόνες, αλήθειες, όρια. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να δημιουργούν το σωστό ή λάθος υπόβαθρο που γίνεται βάση τους. Αλλιώς χάνονται. Πνίγονται στον αγνωστικισμό και τα άλλοθι που εφευρίσκουν για να μπορούν να υπάρχουν. Όλα είναι σχετικά, διαφορετικά,ίσως και αντίθετα. Αλλά πραγματικά. Στο πραγματικό πρόβλημα δεν μπορείς να αντιπαραβάλλεις τη διάθεσή σου να μην το αντιμετωπίσεις. Τη φυγή\nΑυτό είναι εγωισμός που το μόνο που θα αποδείξει είναι τη δική σου σχετικότητα. Μάλλον ασυμβατότητα με τη ζωή των συνανθρώπων σου.\nΣ ευχαριστώ για την επίσκεψη\n24 Ιουνίου 2008 - 9:25 π.μ.\nΟ πατέρας μου έλεγε, ο καθένας βρίσκει τον Θεό με το μυαλό του. Η αναφορά στη γυναίκα σχετίζεται με την ιστορία και μόνο. Ωστόσο πιστεύω πως σήμερα οι γυναίκες βρίσκονται απέναντι σε μια επίθεση που περιλαμβάνει πρότυπα, ανάγκες να έχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές για να είναι αρεστές,σε πίεση για να είναι σύζυγοι μάνες, ερωμένες. Είναι πιο ευάλλωτες. Αν δεν το καταλάβουν, αν δεν αντισταθούν, αν δεν προτάξουν την ποιότητα εύκολα γίνονται γελοίες εικόνες. Θα έχεις δει φαντάζομαι γυναίκες 50 χρόνων ντυμένες σαν 18άρες\n24 Ιουνίου 2008 - 9:30 π.μ.\nμε το ποιητικό όνομα. Όλοι είμαστε ευτυχώς μοναδικοί. Σ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Το γράψιμο είναι ένας τρόπος για να ζω. Ή μάλλον για να αισθάνομαι\n24 Ιουνίου 2008 - 9:32 π.μ.\nΓια την ακριβεια το αποκεφαλίζει. Είναι ο μοναδικός τρόπος για να εκσπερματώσει το αρσενικό. Δεν θα σου έλεγα βέβαια να δοκιμάσεις\n24 Ιουνίου 2008 - 9:35 π.μ.\nΜερικές φορές ίσως θα ήταν πιο βολικό να είχε απλώς ένα αεράκι αντί για θύελλα. Έχει κόστος ξέρεις. Κάποιες φορές μάλιστα θα προτιμούσα να είμαι βλάκας. Χωρίς αέρα, χωρίς θύελλα, χωρίς βροχή. Βλάκας\n24 Ιουνίου 2008 - 9:38 π.μ.\nΠατρίδα, για μια ακόμη φορά σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Μακάρι κάποια στιγμή να τα πούμε στην πατρίδα. Πιστεύω πως είσαι παιδί...διαμάντι\n24 Ιουνίου 2008 - 9:39 π.μ.\nΚι εγώ Αλλε μου γιατί έχω την εντύπωση ότι σήμερα οι άντρες είναι πιο ευάλωτοι, πιο αδύναμοι, πιο μπερδεμένοι.. λόγω της αντιστροφής των ρόλων.. απο το ένα άκρο φτάσαμε με άλματα στο άλλο..\nτην καλημέρα μου:)\n24 Ιουνίου 2008 - 10:32 π.μ.\n«Πέρνα καμιά φορά\nμπες απ' το πλάι στάσου\nαπ' όπου ήσυχα κυλάω»\n24 Ιουνίου 2008 - 11:30 π.μ.\nΗ πείνα, η δίψα, η ανάγκη για ίσες ευκαιρίες κι αξιοπρέπεια, είναι μία σταθερή βάση από όπου μπορείς να θεωρήσεις τον κόσμο. Δεν αναφερόμουν σε τέτοιου είδους σχετικότητα. Μα στην σχετικότητα του να διαβάζουμε και να ψυχογραφούμε τους άλλους, ακόμα και μας. Όλοι ξέρουμε πόσο επώδυνο είναι να είσαι διαφορετικός και να μην έχεις αποδοχή. Κι ο κάθε άνθρωπος, έχει να αντιμετωπίσει αυτή την διαφορετικοτητά του.. και την διαφορετικότητα των άλλων. Όσο αφορά την διαφορετικότητα, νομίζω είναι καλό να γνωρίζουμε πόσο σαθρό είναι το έδαφος, πόσο κοντά το ψηλά και το χαμηλά.. Αναφέρομαι πάντα στους τρόπους που επιλέγει κανείς να καλύψει τις συναισθηματικές του ανάγκες, ή να τις κρύψει... Ακόμα κι αν είμαστε σίγουροι για τον λάθος τρόπο επιλογής του, δεν χωρά " δικαστική απόφαση" . Οι άνθρωποι αλλάζουνε, και τα λάθη γίνονται συχνά σωστά και τα σωστά λάθη. Δεν κουβαλάμε όλοι ίδια βιώματα, όσο ζούμε μαθαίνουμε κι εξελισσόμαστε..\nΟπωσδήποτε έχω τον δικό μου κώδικα τιμής, κι αξιολόγησης των καταστάσεων , όπως και συ. Κάποτε οι δυο κώδικες θα συναντηθούν, κι έχει μεγάλη σημασία πως θα αντιμετωπίσει ο ένας τις αλήθειες του άλλου. Με σεβασμό, ή ωμή διάθεση σύγκρουσης. Ή αδιαφορία.\n24 Ιουνίου 2008 - 1:01 μ.μ.\nΕχεις απολυτο δικιο σε οσα γραφεις. Αυτη ησχετικοτητα ειναι η ζωη. Αυτη η διαλεκτικη ειναι ο ανθρωπος. Οχι δεν χωρανε δικαστικες αποφασεις. Κατανοηση μονο. Δεν παυουμε ομως να κρινομαστε, να επιλεγουμε και να μας επιλεγουν γι αυτο. Οι ανθρωποι δεν συναντιουνται μεσα απο τη συμφωνια αλλα μεσα απο την αγωνια τους τις παραδοχες και τις αντιθεσεις τους. Εχουμε λοιπον συναντηθει\n24 Ιουνίου 2008 - 1:54 μ.μ.\nΤρωγομαστε. Αρχισα ομως να κυλαω ησυχα. Ευχαριστω για τους στιχους\n24 Ιουνίου 2008 - 1:58 μ.μ.\n25 Ιουνίου 2008 - 12:20 π.μ.\nκρατώ το θολό της μοναξιάς κι ένα γέλιο ανόθευτο...\nκαλώς σε βρίσκω και από εδώ\n25 Ιουνίου 2008 - 11:14 π.μ.\nαπλά καταπληκτικό κείμενο,έστω κι αν το είδα καθυστερημενα!\nΤώρα,αν σου πω οτι στο μυαλό μου εικονογραφήθηκε με την ξεχωριστή μορφή γνωστής τηλεοπτικης ηθοποιου που φέτος ξεχώριζε στο ΜΕΓΚΑ,λες να έχω πέσει μεσα?\n"παιδί μιας παλιας θύελλας,ητέρα καποιας καινούριας"\n25 Ιουνίου 2008 - 12:32 μ.μ.\nΤα γκρέμισες όλα και τα ξανάχτισες με ένα ποστ.\n25 Ιουνίου 2008 - 7:23 μ.μ.\nΛες να εχεις πέσει μέσα; Τι σημασία έχει φίλε μου. Άμα είσαι παιδί της θύελλας, ο άνεμος σφυρίζει μια ζωή στ αυτιά σου. Σ ευχαριστώ\n26 Ιουνίου 2008 - 8:08 π.μ.\nΚαι πού είσαι ακόμη...Όχι πως μ αρέσει να γκρεμίζω αλλά αυτό το ξαναφτιάξιμο μετά το γκρέμισμα...\n26 Ιουνίου 2008 - 8:09 π.μ.\n5 Σεπτεμβρίου 2009 - 12:55 μ.μ.\nΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΩΡΑ\nΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ


Πότε θα επιτραπεί η μουσική στην εστίαση - Τι αποκάλυψε ο Μητσοτάκης\nΔημοσίευση 27 Μαΐου 2021, 16:00 / Ανανεώθηκε 27 Μαΐου 2021, 16:25\nΣτο θέμα της περαιτέρω χαλάρωσης των περιορισμών για τον κορωνοϊό αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός. Τι αποκάλυψε στη Bild.\nΕφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα Bild παραχώρησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.\nΜεταξύ άλλων, ο κ. Μητσοτάκης ρωτήθηκε για το πώς θα βιώσει ένας Γερμανός τουρίστας την εμπειρία στην Ελλάδα φέτος το καλοκαίρι και αν θα μείνει η απαγόρευση μετά τις 12.00 τα μεσάνυχτα αλλά και της μουσικής στην εστίαση.\n«Καταρχάς, έχουμε έναν οδικό χάρτη, όπως και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα μπορούμε να χαλαρώσουμε περαιτέρω τα μέτρα καθώς η κατάσταση θα βελτιώνεται. Και η κατάσταση θα βελτιωθεί. Δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό. Επομένως, θα υπάρχει μουσική όταν θα έρθουν οι τουρίστες. Όχι από αυτό το Σαββατοκύριακο. Ακόμα αναμένουμε από τους εμπειρογνώμονες να μας πουν πότε θα πρέπει να συμβεί αυτό. Υπάρχει ένας απλός λόγος. Όταν ακούγεται μουσική, ο κόσμος μιλάει πιο δυνατά» δήλωσε χαρακτηριστικά.\n«Αναμένω πως οι μάσκες θα διατηρηθούν σίγουρα στους εσωτερικούς χώρους. Σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς χώρους, όταν τρως σε ένα εστιατόριο δεν είσαι υποχρεωμένος να φοράς μάσκα. Αυτό θα πρέπει να είναι σαφές. Έχεις τη μάσκα σου, εισέρχεσαι στο εστιατόριο και μετά την βγάζεις» πρόσθεσε σε άλλο σημείο ο πρωθυπουργός.


Δύση | Errores Graecorum | Σελίδα 2\nPosts Tagged ‘Δύση’\nΔεκέμβριος 4, 2011 Theodoros Giannopoulos\t3 Σχόλια\nΖούμε σε μια εποχή έντονης εξειδίκευσης των επιστημών και γενικότερα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Σε μια εποχή, που σε πολλές περιστάσεις έχουμε μάθει να εκτιμούμε, λιγότερο ή περισσότερο δικαιολογημένα, την εξειδικευμένη γνώση και να αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη την επιφανειακή κατάρτιση και τον κακώς εννοούμενο εγκυκλοπαιδισμό. Την τάση, δηλαδή, να αποφαίνεται κανείς ελαφρά τη καρδία για θέματα που χρήζουν βαθύτερης μελέτης βασισμένος απλώς στην επιφανειακή εικόνα που έχει από μια σειρά πραγμάτων. Όπως γνωρίζει, φυσικά, κάθε αρχαιολόγος, τόσο η επιφανειακή έρευνα (survey) όσο και η ανασκαφή έχουν την χρησιμότητά τους. Προσφέρουν, όμως, απαντήσεις σε διαφορετικές ερωτήσεις. Και, δυστυχώς, υπάρχει στις μέρες μας ένα συγκεκριμένο πεδίο, όπου – χρησιμοποιώντας την μεταφορά των αρχαιολογικών μεθόδων – αρκετοί συμπατριώτες μας (και όχι μόνο) θεωρούν ότι οι ερωτήσεις που απαντά μια ανασκαφή, μπορούν να απαντηθούν εφαρμόζοντας την μέθοδο του survey, και μάλιστα ούτε καν με την συστηματική της μορφή. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αφού φορείς αυτής της τάσης είναι πολύ συχνά νέοι επιστήμονες, δηλαδή άνθρωποι της εξειδίκευσης. Και το πεδίο, στο οποίο αναφερόμαστε, είναι οι εμπειρίες από την κουλτούρα ξένων λαών.\nΤις τελευταίες δεκαετίες ένας μεγάλος αριθμός νέων κυρίως Ελλήνων έχει περάσει ένα διάστημα της επιστημονικής του εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Σαν αποτέλεσμα, έχει έρθει σε επαφή με τον τρόπο ζωής σε χώρες του δυτικού κόσμου και έχει περάσει κάποιο χρόνο με τους κατοίκους τους. Αναπόφευκτα, έχει συλλέξει έναν αριθμό εμπειριών, οι οποίες συχνά του δημιουργούν την εντύπωση ότι έχει πλέον γνωρίσει σε επαρκή βαθμό τα ήθη, τις νοοτροπίες και την ιδιοσυγκρασία των εκάστοτε άλλων λαών. Κι όμως, ενίοτε παρατηρείται το φαινόμενο, άνθρωποι που έχουν ζήσει σε παρόμοιο ξένο περιβάλλον να έχουν καταλήξει σε ριζικά διαφορετικά συμπεράσματα. Ιδίως το γερμανόφωνο περιβάλλον της κεντρικής Ευρώπης φαίνεται ότι έχει προσληφθεί ως τώρα με εκ διαμέτρου αντίθετο τρόπο από αρκετούς Έλληνες. Πού οφείλεται αυτό το φαινόμενο; Είναι αποτέλεσμα διαφορετικής ατομικής ικανότητας αντίληψης του κοινωνικού περιβάλλοντος; Ή μήπως υπάρχουν στο ζήτημα κάποιες άλλες παράμετροι που πρέπει κάποια στιγμή να επισημάνουμε; Για να το θέσουμε διαφορετικά: τι χρόνος, τι πλαίσιο και τι διαδικασίες ή συνθήκες χρειάζονται προκειμένου να μπορεί κανείς να διατηρεί την βεβαιότητα ότι έχει σχηματίσει μια αντιπροσωπευτική εικόνα της βαθύτερης κουλτούρας του ξένου λαού;\nΚαταρχάς, κάτι το οποίο δεν συνειδητοποιείται επαρκώς είναι ότι η μελέτη των ηθών, της ιδιοσυγκρασίας και της κοσμοαντίληψης συγκεκριμένων ανθρώπινων ομάδων αποτελεί προ πολλού ξεχωριστή επιστήμη. Λέγεται πολιτιστική ανθρωπολογία ή εθνολογία. Και, όπως κάθε επιστήμη, έχει κι αυτή τις μεθόδους της. Ένας εθνολόγος θα περάσει συνήθως ένα χρονικό διάστημα μαζί με την ομάδα ανθρώπων (συνήθως εκτός του ανεπτυγμένου, δυτικού πολιτισμού), την οποία επιθυμεί να μελετήσει. Θα ζήσει μαζί της, όχι για να μάθει μια τέχνη (π.χ. παραδοσιακή καλαθοπλεκτική) και μετά να φύγει, αλλά με σκοπό την μελέτη της κουλτούρας της. Αυτό δεν αποκλείει, φυσικά, ότι και κάποιος άλλος, ο οποίος έζησε για ένα διάστημα με την ίδια ομάδα για διαφορετικό, όμως, λόγο (π.χ. για να μάθει καλαθοπλεκτική), συνέλεξε «ακουσίως» μερικά από τα ίδια εμπειρικά δεδομένα που κατέγραψε και ο εθνολόγος. Οι δικές του παρατηρήσεις, όμως, δεν θα έχουν τον συστηματικό χαρακτήρα που έχουν αυτές του επιστήμονα, άρα δεν θα υπόσχονται και εξίσου αξιόπιστα συμπεράσματα.\nΘα αναρωτηθεί ίσως κανείς: μα καλά, πού είναι η αναλογία; Οι περισσότεροι νέοι Έλληνες που φεύγουν στο εξωτερικό δεν βρίσκονται στην θέση του εθνολόγου, αλλά μάλλον σε αυτή του σπουδαστή της εκάστοτε «καλαθοπλεκτικής». Όντως. Μόνο που σε μερικές περιπτώσεις τα πράγματα έρχονται έτσι, ώστε κάποιοι να περιέλθουν τελικά στην ερευνητική αφετηρία του εθνολόγου και ασυνείδητα να κάνουν την δουλειά του. Ποιες είναι οι συνθήκες που οδηγούν σε μια τέτοια εξέλιξη;\nΩς γνωστόν, ο έρωτας είναι τυφλός...\nα) Η δυνατότητα πραγματικής σύγκρισης. Για να συγκρίνει κανείς την δική του κουλτούρα με κάποια άλλη, πρέπει ο ίδιος πρώτα να είναι ώριμος φορέας της…δικής του κουλτούρας. Όσο αυτονόητο κι αν ακούγεται, κάτι τέτοιο δεν ισχύει πάντοτε σε περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν φύγει από την πατρίδα τους πολύ νέοι (π.χ. με το που τέλειωσαν το σχολείο ή και νωρίτερα) ή έχουν μεγαλώσει σε πολιτιστικά μεικτό περιβάλλον με μια ενίοτε επιφανειακή μόνο, φολκλορικού τύπου πρόσληψη των διαφορετικών πολιτισμών.\nβ) Το πρίσμα της μονιμότητας. Κάποιοι πηγαίνουν στο εξωτερικό ξέροντας ότι θα γυρίσουν στην Ελλάδα. Δεν έχουν την πρόθεση να μείνουν στην ξένη χώρα πέρα από όσο θα χρειαστεί για να ολοκληρώσουν τον συγκεκριμένο σκοπό τους (π.χ. MA, PhD). Αντιθέτως, υπάρχουν άλλοι που από την πρώτη στιγμή θέλουν να διερευνήσουν την προοπτική μιας μονιμότερης παραμονής στον ξένο τόπο. Σαν αποτέλεσμα, λογικά σκεπτόμενοι, μαθαίνουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ξένη γλώσσα, επιζητούν την επαφή με τους κατοίκους της χώρας και οι εμπειρίες τους μαζί τους συλλέγονται και αξιολογούνται υπό το πρίσμα της πιθανής, μόνιμης αναστροφής με αυτούς. Ο συνειδητός και σχεδόν συστηματικός χαρακτήρας της συλλογής των εμπειρικών δεδομένων σε αυτή την περίπτωση δημιουργεί μια εμφανή αναλογία με την δουλειά του εθνολόγου.\nγ) Η μακροχρόνια παραμονή. Κάποιος που έχει ζήσει λίγο σε πολλές χώρες και κάποιος άλλος που έχει ζήσει πολύ σε λίγες δεν έχουν τις ίδιες πιθανότητες να καταλήξουν σε αξιόπιστα συμπεράσματα περί της κουλτούρας των εν λόγω χωρών. Περισσότερες πιθανότητες έχει σαφώς η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων. Αν και είναι δύσκολο να ορίσει κανείς έναν συγκεκριμένο χρόνο, μια κατά το δυνατόν συνεχής παραμονή σε έναν ξένο τόπο για τουλάχιστον 3-4 χρόνια είναι, σε συνδυασμό με τα προηγούμενα σημεία, απαραίτητη για να διαμορφώσει κανείς μια κάπως έγκυρη εικόνα κάποιων πραγμάτων.\nδ) Ο συνδυασμός όλων των ανωτέρω σημείων είναι ίσως ο μόνος που μπορεί να διαλύσει έναν καθοριστικής σημασίας παραμορφωτικό φακό που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε εμάς και στον ξένο πολιτισμό: τις πανίσχυρες προκαταλήψεις μας. Αρκετοί Έλληνες π.χ. που φεύγουν στην κεντρική και δυτική Ευρώπη κουβαλούν στις βαλίτσες τους την βαθιά ριζωμένη παραδοχή ότι υπάρχει ένας ενιαίος ευρωπαϊκός πολιτισμός, και ότι εμείς «ανήκωμεν» σε αυτόν. Ως αποτέλεσμα θεωρούν ότι επισκέπτονται απλώς τις πιο ανεπτυγμένες ή βελτιωμένες εκδοχές του ίδιου πολιτισμού. Με άλλα λόγια, πηγαίνουν σε «Ελλάδες» με οργανωμένο κράτος, καλύτερη οικονομία, ανώτερη νοοτροπία των πολιτών, κ.ο.κ. Σε χώρες, όπου συχνά νιώθουν ότι πρέπει να «αναβαπτισθούν» πολιτισμικά αυτομαστιγωνόμενοι ευχαρίστως ενώπιον των ξένων ή αρχικά σπεύδουν να δικαιολογούν τα όποια κακώς κείμενα της ξένης χώρας πιο γεναιόδωρα από ό,τι κι οι ίδιοι οι κάτοικοί της. Προφανώς ξέρουν και βλέπουν ότι υπάρχουν και κάποιες διαφορές μεταξύ των Ευρωπαίων (δεν πίνουν όλοι φραπέ, κάποιοι είναι λίγο πιο «ψυχροί» από άλλους, μερικοί πίνουν πιο πολύ αλκοόλ, κλπ.), όμως ως εκεί. Αν ο παραμορφωτικός φακός δεν σπάσει ή ωσότου σπάσει, το «δεδομένο» στην ρίζα της προκατάληψης θα καταλήξει να επανεπιβεβαιώνεται «ανεξάρτητα» στο πλαίσιο ενός χαρακτηριστικού κυκλικού συλλογισμού. Αν, δηλαδή, υπάρχει κοινός ευρωπαϊκός πολιτισμός, τότε η ελληνική κακοδαιμονία δεν οφείλεται σε τίποτα άλλο παρά στις αποκλίσεις (π.χ. λάθος νοοτροπίες) των Ελλήνων από τον «κανόνα», η ύπαρξη του οποίου επαναβεβαιώνεται έτσι κυκλικά εδραιώνοντας ακόμη περισσότερο την αρχική προκατάληψη.\nΕάν οι ανωτέρω παρατηρήσεις έχουν κάποια βάση, τότε αναδεικνύουν ίσως ότι σε μια εποχή έντονης εξειδίκευσης της ανθρώπινης γνώσης ένα μείζον θέμα, όπως η σχέση της Ελλάδας (και της κάθε Ελλάδας) με άλλους λαούς της Ευρώπης, μπορεί ανύποπτα να καταλήξει να συζητείται με όρους κακώς εννοούμενου διαπολιτισμικού εγκυκλοπαιδισμού, ανάμεικτου, μάλιστα, με μια ισχυρή δόση προκαταλήψεων. Συνεπώς είναι σημαντικό, ιδίως στην κρίσιμη φάση που διανύουμε, να αναρωτηθούμε πόσο πραγματικά καλά γνωρίζουμε τους διαφόρους «εταίρους», με τους οποίους (επιθυμούμε να) συνταυτιζόμαστε. Και, γιατί όχι, για πρώτη φορά να διερευνήσουμε, εφαρμόζοντας το «φίλτρο» των ανωτέρω ενδεικτικών σημείων, πόσο καλά τους γνώριζαν και διάφοροι επιφανείς εκπρόσωποι της ευρωπαΐζουσας πολιτικής και πνευματικής ελίτ στην Ελλάδα, από τον Ε. Βενιζέλο και τον Κ. Καραμανλή ως τον Α. Κοραή και τον Π. Καννελόπουλο. Και ίσως τότε αρχίσουμε να βλέπουμε με λίγο διαφορετικό μάτι την αξιοπιστία των πληροφοριών που κομίζει κάθε ένας, ο οποίος «πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον [οὐκ] ἔγνω»…\nΚατηγορίες:Ανθρωπολογικά, Ελληνο/vs./Γερμανικά Ετικέτες: Δύση, ανθρωπολογία, ευρωπαϊκός πολιτισμός, εθνολογία\nΗ επιστροφή των Αποτυχημένων\nΝοέμβριος 9, 2011 Theodoros Giannopoulos\tΣχολιάστε\nΗ αντιπαράθεση μεταξύ συνωμοσιολάγνων και αντισυνωμοσιολόγων, την οποία εξετάσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, δεν είναι το μοναδικό πεδίο εκτόνωσης ακραίων τάσεων, το οποίο άνοιξε στη χώρα μας με αφορμή την οικονομική κατάρρευση του δημοσίου. Μια ανάλογη διχογνωμία αφορά και το εξίσου δημοφιλές ζήτημα του ρόλου των ξένων στα εν Ελλάδι κακώς κείμενα. Αυτή την φορά, στην μία πλευρά βρίσκονται όσοι αρέσκονται να ισχυρίζονται ότι για όλα (ή σχεδόν για όλα) τα δεινά της χώρας ευθύνονται κατά βάσιν οι ξένοι. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, οι δανειστές-τοκογλύφοι, οι μεγαλόσχημοι Ευρωπαίοι πολιτικοί παράγοντες, το Δ΄ οικονομικό ράιχ των Γερμανών, τα σκοτεινά συμφέροντα των Αμερικανών, κλπ. είναι οι αποκλειστικοί υπαίτιοι για την θέση, στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα. Πρόκειται για μια προσέγγιση που δεν χρήζει ιδιαίτερης κριτικής, αφού συνήθως ακόμη και οι ίδιοι οι εκφραστές της μετά από λίγα λεπτά συζήτησης παραδέχονται ότι σαφώς «εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα». Για τα άθλια άθλα ιδίως των τελευταίων 30 ετών την βασική ευθύνη έχει προφανώς η ελληνική πολιτική ηγεσία και τα ήθη της, σε αγαστή αλληλεπίδραση, φυσικά, με αρκετές κατηγορίες διαπλεκομένων κοινωνικών ομάδων. Άλλωστε, η ελληνική κρίση είναι σαφώς πιο πολύπλευρη από αυτή των άλλων «προβληματικών» χωρών: είναι κρίση δημοσιονομική, κρίση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό, ακόμη και κρίση της πρωτεύουσας της χώρας (ή τουλάχιστον του μαρτυρικού κέντρου της). Και αυτό μαρτυρά για άλλη μια φορά ξεκάθαρα την αστοχία της γνωστής επωδού «για όλα φταίνε οι ξένοι».\nΥπάρχει, όμως, στο θέμα αυτό και η εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη. Αρκετοί, δηλαδή, αναλυτές εκφράζουν πλέον ανοιχτά την πεποίθηση ότι η μόνη σωτηρία για την χώρα είναι να έρθουν να την κυβερνήσουν οι ξένοι. Η θέση αυτή διαφέρει σαφώς από τις πιο μετριοπαθείς φωνές που με εύλογα επιχειρήματα επισημαίνουν τις πιθανώς θετικές επιπτώσεις που θα είχε μια λελογισμένη παρέμβαση ξένων ειδικών στην ελληνική διοίκηση. Και διαφέρει διότι έχει υπόβαθρο όχι τόσο πραγματιστικό, αλλά σαφώς ιδεολογικό: αποτελεί μια ακραία απόληξη του δόγματος «ανήκωμεν εις την Δύσιν». Εάν, δηλαδή, ανήκουμε στον πολιτισμό της Δύσης, τον οποίο η συγκεκριμένη άποψη εκλαμβάνει παραδοσιακά ως ενιαίο, τότε είμαστε απλώς μια προβληματική επαρχία του. Δεν είμαστε μια από τις πολιτιστικά πολλές «Ευρώπες» που, όπως και οι πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, υπάρχουν στην γηραιά ήπειρο. Είμαστε μια απλή «διάλεκτος» μιας ευρύτερης κοινής «γλώσσας». Έτσι, η λύση του ελληνικού προβλήματος είναι απλή: να έρθουν και να επιληφθούν του προβληματικού «νομού» της Ευρώπης οι «κεντρικοί κυβερνήτες», προφανώς στο πλαίσιο κάποιας εκδοχής της πλήρους ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.\nΑπό τον Maurer στον Reichenbach: 180 χρόνια επιτυχίες...\nΔυστυχώς για την οπτική αυτή, υπάρχει μια μάλλον μοιραία λεπτομέρεια που δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψιν: οι ξένοι, οι εταίροι μας, οι «κεντρικοί κυβερνήτες» ή όπως αλλιώς θέλουμε να τους ονομάσουμε, αυτοί είναι που τον 19ο αιώνα έδωσαν μορφή στο νεοελληνικό κράτος. Αυτοί είναι οι αρχιτέκτονες του κρατικού μας κτίσματος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους βασικούς του άξονες. Κατά ενδιαφέρουσα σύμπτωση, μάλιστα, η μοίρα το έφερε έτσι, ώστε οι νυν φορείς της ξένης επιτροπείας (η αποστολή υπό τον H. Reichenbach) να έχουν την ίδια γλωσσική και εν γένει πολιτιστική ταυτότητα με τον Όθωνα και την τριμελή του αντιβασιλεία.\nΠαρότι τα τελευταία 180 χρόνια μάθαμε να πιστεύουμε ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός (του «δυτικού» τύπου κράτους που συγκρότησε η αντιβασιλεία), αλλά εμείς ως λαός αρμενίζουμε στραβά (με τις νοοτροπίες και τις κακές έξεις μας), στην πραγματικότητα μια απροκατάληπτη ματιά πείθει ότι κατά την οθωνική περίοδο, όταν δηλαδή οι ξένοι διοίκησαν την Ελλάδα, έλαβε χώρα μία από τις πιο αποτυχημένες «επιχειρήσεις» δημιουργίας κράτους που έχουν υπάρξει, ένα αληθινό φιάσκο της ιστορίας. Φθάνοντας οι Βαυαροί στην Ελλάδα ήξεραν ήδη τότε κάποια βασικά πράγματα για αυτήν. Ήξεραν π.χ. ότι ήταν η χώρα που κάποτε γέννησε την δημοκρατία και εντούτοις – δεσμευόμενοι, βεβαίως, και από τις τότε συμφωνίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων – θέλησαν να την κυβερνήσουν με πολίτευμα την βασιλεία. Ήξεραν (κι αν δεν το ήξεραν μπορούσαν να ρωτήσουν τους εξαίρετους γεωγράφους τους) ότι ήταν μια χώρα με κύριο χαρακτηριστικό τον κατακερματισμό του γεωγραφικού της αναγλύφου, σαν αποτέλεσμα του οποίου διάφοροι «θύλακες» πολλών διαφορετικών μικροκλιματικών συνθηκών, ποικίλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, αισθητά διαφορετικών μεταξύ τους παραγωγικών προϋποθέσεων και, φυσικά, πληθυσμού, ηθών και εθίμων είναι διαμοιρασμένοι σε επί μέρους τόπους ή τοπία (Landschaften). Και παρόλα αυτά, έκριναν ότι η συγκεκριμένη χώρα έπρεπε να διοικείται από ένα και μόνον διοικητικό και δημοσιονομικό κέντρο. Ήξεραν, επίσης, και, αν όχι, μπορούσαν ακόμη και τον 19ο αιώνα να το διαπιστώσουν, ότι η μικρή κλίμακα είχε ως αναπόφευκτη συνέπεια τον άμεσο, διαπροσωπικό και σαφώς και τοπικιστικό χαρακτήρα της πολιτικής και οικονομικής συγκρότησης. Κι όμως, οι Βαυαροί κυβερνήτες έκριναν ότι οι πολίτες της συγκεκριμένης χώρας έπρεπε τώρα να λειτουργήσουν με τους όρους ενός έμμεσου και απρόσωπου «κοινωνικού συμβολαίου». Και να πειθαρχήσουν μηχανικά στις πολιτικές, νομικές και οικονομικές επιταγές ενός μοναδικού διοικητικού κέντρου που βρισκόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις περισσότερες περιοχές της χώρας.\nΤα χρόνια που ακολούθησαν η ελληνική πολιτική και πνευματική ελίτ διαφύλαξε το κράτος των Βαυαρών περίπου σαν την «σκοπιά στο παγκάκι» του γνωστού ανεκδότου. Αντικατέστησε μεν την βασιλεία με την – εν τέλει προεδρευομένη – κοινοβουλευτική δημοκρατία, διατηρώντας, όμως, την δυναστική διαδοχή στο πλαίσιο ισχυρών πολιτικών οικογενειών. Συνήθισε να συζητά αποκλειστικά για το μέγεθος τους κράτους και ποτέ για την κλίμακά του. Παρακολούθησε την δημογραφική «εκδίκηση» της μικρής κλίμακας, η οποία ξανασυγκροτήθηκε (ως τέρας) γύρω από το μοναδικό και πληθυσμιακά υδροκέφαλο πλέον πολιτικό-δημοσιονομικό κέντρο. Για τις διαχρονικές δυσλειτουργίες του εξαρχής στρεβλού κράτους η ανωτέρω ελίτ έμαθε να κατηγορεί διαρκώς τους ενοίκους του «κτίσματος» και ποτέ τους δημιουργούς του.\nΚαι τώρα, 180 μετά, πολλοί από μας αρχίζουν να βλέπουν θετικά την προοπτική να αναλάβουν την εξυγίανση του προβληματικού κτίσματος οι ήδη αποτυχημένοι αρχιτέκτονές του. Να έρθουν και να «αναλάβουν» την χώρα όχι πια χάριν εαυτής, αλλά προκειμένου τώρα η δική της στρέβλωση να συμπεριληφθεί σε μια νέα και μεγαλύτερη κακοτεχνία. Στο μοναδικό ίσως μορφωμα που, κτισμένο, εν τω μεταξύ, από τους ίδιους μοιραίους αρχιτέκτονες (μαζί και με άλλους Ευρωπαίους παράγοντες), υπερβαίνει θεαματικά τον πήχη της αποτυχίας που έθεσε η περίπτωση του νεοελληνικού κράτους: στο ήδη ετοιμόρροπο, προκρούστειο πείραμα της ευρωζώνης. Το λάθος υπήρξε και τις δύο φορές το ίδιο: η δραματική υποτίμηση των πολιτιστικών διαφοροποιήσεων εντός της Ευρώπης. Εκτός, φυσικά, κι αν τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο κύριος Reichenbach επιδείξει σήμερα την ευελιξία που δεν επέδειξαν οι «πρόγονοί» του στην διοίκησή της. Δυστυχώς, όμως, η Flexibilität δεν υπήρξε ποτέ το δυνατό χαρτί του πολιτισμού των επιτρόπων…\nΚατηγορίες:Ανθρωπολογικά, Ελληνο/vs./Γερμανικά, Ιστορικά, Πολιτικά Ετικέτες: Βαυαροί, Δύση, ευρωζώνη, μικρή κλίμακα, νεοελληνικό κράτος\n«Φράκο» ή «φουστανέλα»; Τίποτα απ’ τα δύο\nΟκτώβριος 2, 2011 Theodoros Giannopoulos\t6 Σχόλια\nΌταν κανείς χτίζει ένα κτίσμα, είθισται η ανέγερσή του να ξεκινά από τα θεμέλια και να προχωρά στην ανωδομή. Το αντίθετο, το να στήσει, δηλαδή, κανείς τις σκαλωσιές για να χτίσει πρώτα τους επάνω ορόφους, ώστε να «κατηφορίσει» εν συνεχεία προς το ισόγειο και τα θεμέλια, είναι κάτι που ίσως απαντά μόνο σε κάποιο ποντιακό ανέκδοτο. Κι όμως, συναντάται και σε μία ακόμη ιδιάζουσα περίπτωση: αυτήν του νέου ελληνικού κράτους. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;\nΜε αφορμή την ελληνική οικονομική κρίση της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, η οποία παράλληλα με τον διεθνή διασυρμό της χώρας οδήγησε ουσιαστικά στην πέμπτη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους από τον 19ο αιώνα ως σήμερα, ήρθε ξανά στην επιφάνεια ένα περίεργο δίλημμα. Ένα υπαρξιακό ερώτημα που εδώ και περίπου έξι αιώνες απασχολεί σε διάφορες μορφές και με έντονο τρόπο τους Έλληνες: παπική τιάρα ή τουρκικό φακιόλιο; Δύση ή Ανατολή; Φράκο ή Φουστανέλα; Ανάλογα με τις περιστάσεις το ερώτημα αναδιατυπώνεται, αλλά μοιάζει να παραμένει ίδιο. Στις μέρες μας, π.χ. θα μπορούσε να διατυπωθεί ως «Τρόικα, μνημόνιο και ευρώ ή βαλκάνια υπανάπτυξη εκτός ευρωζώνης;». Οι ακραίες τάσεις υπήρξαν και πάλι παρούσες: οι πιο δογματικοί δυτικόφρονες έδωσαν συχνά την αίσθηση ότι έβλεπαν στην τρόικα τους επιγόνους της (επίσης τριμελούς) αντιβασιλείας του Όθωνα τον 19ο αιώνα, αυτούς, δηλαδή, που θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν ό,τι άρχισαν οι Βαυαροί, μετατρέποντας επιτέλους τους ευρωανώριμους Έλληνες σε σωστούς Δυτικοευρωπαίους. Οι αντιμνημονιακές φωνές, από την άλλη μεριά, αντιμετωπίστηκαν ενίοτε συλλήβδην σαν η έκφραση των νοοτροπιών εκείνων που κρατούν την χώρα στην βαλκανική (ή ίσως και οθωμανική) Ανατολή, μακριά από το αυτονόητα δυτικό της πεπρωμένο.\nΔυστυχώς αρκεί μόνο μια απλή ερώτηση για να καταδείξει ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτή την διαχρονική, γηπεδικού τύπου αντιπαράθεση: κατά την Ύστερη Αρχαιότητα – για να επιλέξουμε μια περίοδο στην τύχη – τι ήταν ο ελληνικός κόσμος, Ανατολή ή Δύση; Φράκο ή Φουστανέλα; Θα αντιτείνει ίσως κανείς ότι δεν μπορούμε να θέσουμε ένα τέτοιο ερώτημα, διότι έτσι υπερπηδάμε τους έξι τελευταίους αιώνες, αυτούς, δηλαδή, στους οποίους ως αποτέλεσμα της τουρκικής προώθησης προς δυσμάς προέκυψε το όλο ζήτημα. Με αυτό τον τρόπο, ωστόσο, είναι σαν να θεωρούμε ότι κατά τους έξι αυτούς αιώνες συνέβησαν εξελίξεις, οι οποίες όχι μόνον οδήγησαν σε σημαντικές ανακατατάξεις (που είναι αναμφισβήτητο), αλλά και «έσβησαν» πλήρως την πολιτιστική υπόσταση του «προ της Ανατολής και της Δύσεως» ελληνικού κόσμου. Σαν αποτέλεσμα της Τουρκοκρατίας ο τελευταίος μετατράπηκε πλέον σε «Ανατολή» ή σε «φουστανέλα», μια ταυτότητα που κατά τους υποστηρικτές του «φράκου» πρέπει κάποια στιγμή να αποβάλλει εξ ολοκλήρου, προκειμένου να γίνει «Δύση».\nΦουστανέλα και «φράκο»: σουρεαλιστικός συνδυασμός ελληνικής παραδοσιακής ενδυμασίας και δυτικοευρωπαϊκών ασκήσεων ακριβείας.\nΠού εδράζεται, όμως, η τόσο απόλυτη άποψη της εξαφάνισης του παλαιού πολιτιστικού υποβάθρου; Γιατί μοιάζουν να την συμμερίζονται ακόμη και μερικοί από τους γνωρίζοντες ότι κατά την Τουρκοκρατία στις περιοχές που παρέμειναν ελληνόφωνες και χριστιανικές (π.χ. τμήματα της ηπειρωτικής Ελλάδας) τα βασικά στοιχεία της προϋπάρχουσας πολιτιστικής ανθρωπολογίας (γλώσσα, σύστημα ηθών, εθίμων και παραδόσεων, κλίμακα των μονάδων οργάνωσης) συνέχισαν να υφίστανται, αν και αλληλεπιδρώντας με το αλταϊκό ή οθωμανικό πολιτιστικό υπέρστρωμα (superstratum); Εδώ το όλο ζήτημα αρχίζει να γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον. Και αυτό γιατί φαίνεται ότι πίσω από την ανωτέρω παραδοχή κρύβεται μια παρωχημένη, για την ακρίβεια σχεδόν προεπιστημονική αντίληψη του χρονικού βάθους της πολιτιστικής εξέλιξης.\nΟ υπερτονισμός των στοιχείων ασυνέχειας έναντι αυτών της συνέχειας έχει στην ρίζα της την ισχυρή εστίαση της προσοχής του ιστορικού στους τελευταίους πέντε-έξι αιώνες. Εξαιτίας αυτού του ιδιότυπου μικροϊστορισμού η απόσταση που χωρίζει π.χ. τον ελληνισμό του 17ου αιώνα από αυτόν του 4ου αιώνα μ.Χ. ή π.Χ. γίνεται αντιληπτή περίπου με γεωλογικούς όρους. Και ο λόγος, για τον οποίον αυτού του είδους η μικροϊστορική εστίαση φαντάζει αυτονόητη και καθόλου προβληματική, είναι διότι απλούστατα δεν εκλαμβάνεται ως τέτοια. Το πόσο μεγάλη ή μικρή είναι η εκάστοτε εστίαση είναι, δηλαδή, συνάρτηση του μεγέθους της ευρύτερης εικόνας. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο, στην «ευρύτερη εικόνα», κρύβεται η μοιραία περιπλοκή μιας ολόκληρης αλυσίδας υποθέσεων και παραδοχών, η οποία καταλήγει στο να αντιλαμβάνεται κανείς συχνά την Ελλάδα και τους Έλληνες με όρους «φράκου» και «φουστανέλας».\nΗ μικροϊστορική προσέγγιση που αναφέραμε δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Στηρίζεται στην άποψη ότι η ιστορία της πρώτης αρχίζει στην αρχαιότητα (αρχή, αρχ-αίος), δηλαδή στην 1η χιλιετία π.Χ., και της δεύτερης στην Αναγέννηση. Και στις δύο περιπτώσεις, βέβαια, έχει συνειδητοποιηθεί ότι υπήρξαν και κάποια «πρόδρομα» στάδια (Μυκηναϊκή εποχή και πρώιμοι ιστορικοί χρόνοι στην πρώτη περίπτωση, Μεσαίωνας στην δεύτερη). Όμως η συνήθης αντίληψη συμφωνεί ότι πριν από αυτά τα στάδια και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει το χάος: μια μάλλον νεφελώδης, προκατακλυσμιαία περίοδος, η οποία δεν χρειάζεται να μας απασχολεί πολύ, αφού σίγουρα δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε σχέση με το παρόν και το κοντινό παρελθόν.\nΕυρωπαϊκή Δύση (αριστερά) και αλταϊκή Ανατολή (δεξιά): πού «ανήκει» το ελληνικό τοπίο;\nΌσο εύλογη κι αν ακούγεται, η ανωτέρω άποψη διασώζει μια αντίληψη περί ιστορικού χρόνου, όπως αυτή αναπτύχθηκε κατά τους προεπιστημονικούς χρόνους της δυτικής Ευρώπης. Τότε που η βιβλική, από Κτίσεως Κόσμου χρονολόγηση με αφετηρία το έτος 4004 π.Χ. αποτελούσε τον μοναδικό οδηγό ταξινόμησης του χάους της προϊστορίας. Από τα μέσα του 19ου αιώνα τα πράγματα, όμως, άλλαξαν δραματικά. Η γεωλογία και η αρχαιολογία άρχισαν να ανακαλύπτουν την πραγματική αρχαιότητα του φυσικού κόσμου και του ανθρώπου. Από τότε ως σήμερα η πολιτιστική εξέλιξη στις διάφορες περιοχές της Ευρώπης έχει μελετηθεί σε ένα βάθος χρόνου που έχει διευρύνει ριζικά την «ευρύτερη εικόνα», εντός της οποίας εστιάζει ο ερευνητής της κάθε περιόδου. Και, όπως γίνεται αντιληπτό, άλλη οντότητα αποκτούν τα εκάστοτε 500-600 χρόνια, εάν ο προϊστορικός και ιστορικός χρόνος έχει διάρκεια μόλις 6000 έτη, και τελείως διαφορετική, εάν ο χρόνος αυτός και μαζί με αυτόν η σχεδόν αδιάλειπτη πολιτιστική εξέλιξη σε συγκεκριμένες περιοχές εκτείνεται σε πενταπλάσιο ή δεκαπλάσιο χρονικό βάθος.\nΣτην πρώτη, βιβλική εκδοχή τα 6000 χρόνια αφήνουν ένα μάλλον περιορισμένο χρονικό περιθώριο για την ανάπτυξη πολιτιστικών διαφοροποιήσεων μεταξύ των κοινωνιών. Ενισχύουν, έτσι, την πεποίθηση ότι «όλοι κατά βάσιν ίδιοι είμαστε» (μπορούμε π.χ. να έχουμε το ίδιο νόμισμα, τους ίδιους θεσμούς, τις ίδιες πολιτικές θεωρίες, κλπ.), όσες διαφορές κι αν έχουμε. Αντιθέτως, η αποφασιστική διεύρυνση του χρονολογικού ορίζοντα οδηγεί σε μάλλον αντίθετα συμπεράσματα. Σαν αποτέλεσμα, η σχέση «θεμελίων» και «ανωδομής» ή αλλιώς του εκάστοτε πολιτιστικού υποστρώματος με τα πιο εφήμερα ιστορικά υπερστρώματα μπορεί πλέον να μελετηθεί εκ νέου σε τελείως διαφορετικές και σαφώς πιο μακροϊστορικές βάσεις. Με αυτό τον τρόπο μπορεί ίσως να αρχίσει να γίνεται κατανοητό το τι σημαίνει να χτίζεις ένα κράτος ξεκινώντας όχι από το υπόστρωμα, αλλά από το αποτέλεσμα της επιλογής («σωστής» ή «λανθασμένης») μεταξύ υπερστρωμάτων.\nΠώς μεταφράζονται, όμως, ειδικότερα τα ανωτέρω στην περίπτωση του νεοελληνικού κράτους; Ποιο είναι το πραγματικό χρονικό βάθος της πολιτιστικής εξέλιξης στην γηραιά ήπειρο και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει η συνειδητοποίησή του; Τι νόημα έχουν οι παρατηρήσεις αυτές στην παρούσα (οικονομική) κρίση της Ελλάδας και της Ενωμένης Ευρώπης εν γένει; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα, από κοινού με ζητήματα ευρύτερης πολιτισμικής ταυτότητας του ελληνικού κόσμου, τα οποία θα μας απασχολήσουν στο παρόν διαδικτυακό περιβάλλον.\nΚατηγορίες:Ανθρωπολογικά, Πολιτικά Ετικέτες: φράκο, φουστανέλα, Ανατολή, Δύση, Ενωμένη Ευρώπη\nΟι Κύπριοι «ανταγωνιστές μας»; Η ακαδημαϊκή εκδοχή του «κείται μακράν»\nTheodoros στη Οι Κύπριοι «ανταγωνιστές μας»;…\nnpo στη Οι Κύπριοι «ανταγωνιστές μας»;…


Cloud Λύσεις & Υπηρεσίες - Microbase\nCloud Λύσεις & Υπηρεσίες\nΗ Microbase καλύπτει τη μετάβαση στο Cloud, προσφέροντας δικές της Cloud Λύσεις και Υπηρεσίες.\nΤο Cloud γίνεται όλο και περισσότερο απαραίτητο, αφού πλέον έχουν αποδειχτεί τα πολλαπλά οφέλη του για κάθε οργανισμό. Η οικονομία, η ευελιξία, η καλύτερη συνεργασία, η αύξηση της παραγωγικότητας, η απομακρυσμένη εργασία, ο διαμοιρασμός αρχείων και δεδομένων, η μεγαλύτερη ασφάλεια, είναι ορισμένα μόνο από τα πλεονεκτήματά του.\nΜε δυνατό σημείο της Microbase την άμεση υποστήριξη μετά την πώληση, εμπιστευτείτε τη μεγάλη γκάμα των Cloud Λύσεων και Υπηρεσιών που προσφέρει:\nΕικονικό Τηλεφωνικό Κέντρο ή VPBX\nΕίναι η υπηρεσία που καταργεί την ανάγκη προμήθειας συμβατικού τηλεφωνικού κέντρου και κατά συνέπεια τη φυσική εγκατάστασή του στο χώρο της επιχείρησης σας, έχοντας όλη την τηλεπικοινωνιακή υποδομή στο Cloud.\nΑξιοποιώντας τα σύγχρονα IP δίκτυα και με τη χρήση συμβατών τερματικών συσκευών (IP συσκευές, softphone στο pc ή το tablet ή ακόμα και το smartphone), η Virtual PBX πλατφόρμα της Microbase προσφέρει όλες τις λειτουργίες ενός σύγχρονου τηλεφωνικού κέντρου, με αναβαθμισμένες υπηρεσίες. Όλα με ευελιξία, φορητότητα και πάνω από όλα οικονομία.\nΕίναι μία νέα προσέγγιση στις τηλεπικοινωνίες. Καταργεί τις υποδομές Call Center, το υψηλό κόστος κτήσης, παραμετροποίησης και συντήρησης. Συνεχίζει να καλύπτει τις ανάγκες για αύξηση παραγωγικότητας, για καλύτερη παρακολούθηση των υποδομών και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.\nΗ υπηρεσία Cloud Call Center της Microbase σας προσφέρει πολλαπλές υπηρεσίες όπως Predictive Dialing, Modular IVR, Εξελιγμένο Call Queuing και Call Recording, παραμένοντας μια ευέλικτη, αξιόπιστη, ποιοτική και οικονομική Λύση.\nΗ Cloud Τηλεφωνία σας επιτρέπει να μετατρέψετε τη σύνδεσή σας στο internet σε τηλεπικοινωνιακό εργαλείο, παρέχοντας υψηλής ποιότητας τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, οικονομικά και αξιόπιστα.\nΗ πλατφόρμα και οι υπηρεσίες της Cloud Τηλεφωνίας ePhone αποτελούν εργαλείο για τους ελεύθερους επαγγελματίες και μπορούν να καλύψουν τις βασικές και τις πιο εξειδικευμένες ανάγκες τηλεφωνικής επικοινωνίας.\nΤο ίδιο πολύτιμα είναι για εταιρίες που αναζητούν συνεχώς τρόπους βελτίωσης της εταιρικής τους εικόνας και επικοινωνίας και παράλληλα της μείωσης των εξόδων τους.\nΗ Cloud Τηλεφωνία ePhone της Microbase αναβαθμίζει την τηλεπικοινωνιακή εμπειρία, βελτιώνοντας το Customer Experience και αυξάνοντας το Customer Satisfaction.\nΗ Microbase παρέχει τη δυνατότητα Φωνής για τους χρήστες του Microsoft Teams στην Ελλάδα, μέσα από την Cloud υποδομή της. Η δυνατότητα χρήσης του Microsoft Teams ως αυτόνομου Τηλεφωνικού Κέντρου ή σε διασύνδεση με το υφιστάμενο Τηλεφωνικό σας Κέντρο μέσω Cloud υποδομών παρόχου, είναι μια πρόταση που πρώτη η Microbase ανέπτυξε και παρέχει στην Ελλάδα. Η Λύση Enterprise Voice για το Microsoft Teams μπορεί να χρησιμοποιηθεί με οποιαδήποτε τηλεπικοινωνιακή υποδομή: με υφιστάμενα On-Premise ή Cloud τηλεφωνικά κέντρα, με τηλεφωνικές λύσεις ePhone Cloud όπως ePhone Virtual και Cloud PBX, με υποδομές ePhone Cloud Contact Center, αλλά και αυτόνομα μόνο με τη χρήση του Microsoft Teams ως Τηλεφωνικό Κέντρο.\nΗ Microbase φιλοξενεί στην υποδομή Private Cloud, που διαθέτει στην Ελλάδα, τα δεδομένα, τα emails, τις εφαρμογές, όλα τα ψηφιακά σας στοιχεία. Αυτό σημαίνει αυξημένη αξιοπιστία τόσο σε επίπεδο ακεραιότητας δεδομένων, όσο και σε διαθεσιμότητα αυτών.\nΗ φιλοξενία σε Cloud υποδομές, σας απαλλάσσουν από το φυσικό hardware και από προβλήματα όπως διακοπή εργασιών λόγω συντηρήσεων κλπ.\nΤηλεργασία - Επιχειρησιακή Συνέχεια\nΗ Microbase αναπτύσσει Λύσεις για Τηλεργασία, που είναι πλέον απαραίτητη για την Επιχειρησιακή Συνέχεια. Οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να λειτουργούν με ασφάλεια από απόσταση. Με πλήρη ψηφιακό εξοπλισμό για τους εργαζομένους, ώστε να συνεχίσουν να επικοινωνούν με πελάτες με ασφάλεια, να διαχειρίζονται παραγγελίες, να χρησιμοποιούν τα ψηφιακά συστήματα & αρχεία της εταιρίας, να διατηρούν την παραγωγικότητά τους, με οποιαδήποτε συσκευή – laptop, pc, tablet, smartphone.


Το SIRI "πέρασε" στις άλλες συσκευές! - Σελίδα 15 - Κόσμος - iPhonehellas.gr\nΤο SIRI "πέρασε" στις άλλες συσκευές!\nΑπό nsxbass , 30/10/2011 07:25\nΔημοσίευση 05/02/2012 - 00:09\nΕβαλα και εγω την Sara, πολυ καλη.Καλα μην φανταστειτε οτι φτανει τα επιπεδα Siri,αλλα εχει καποια + οπως μηδαμινη χρηση RAM\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 01:10\nΗ μεταφορά του Siri σε παλαιότερες συσκευές ολοκληρώθηκε πριν λίγο καιρό με την κυκλοφορία του Spire και παρόλο που η εγκατάσταση και λειτουργία του δεν είναι και το πιο απλό πράγμα υπάρχουν αρκετοί που το χρησιμοποιούν.\nΣήμερα, ωστόσο, εμφανίστηκαν αναφορές ότι το Spire έπαψε να λειτουργεί και για αυτό μάλλον ευθύνεται η Apple. Συγκεκριμένα, η Apple πρόσθεσε έναν περιορισμό 'SetActivationToken' για τη λειτουργία του Siri που φαίνεται να εμποδίζει τη λειτουργία του Spire.\nΒέβαια, αρκετοί χρήστες αναφέρουν ότι με την διαγραφή του αρχείου com.apple.assistant.plist στο var/mobile/Library/Preferences/ το πρόβλημα εξαφανίζεται. Η εύκολη διόρθωση του κολλήματος αυτού μάλλον μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πρόθεση της Apple δεν ήταν να καταπολεμήσει τους χρήστες Spire αλλά κάτι άλλο που δεν θα μάθουμε μάλλον.\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 09:59\nΕπιβεβαιώνω οτι με την διαγραφή του plist λειτουργεί κανονικά!\nΠάντος εγώ αν είμουν στην θέση της Apple θα το έδινα και σε παλιότερες συσκευές (αφού δουλεύει και το έχουμε δει όλοι) με την μορφή συνδρομής! Για παράδειγμα όποιος θέλει να έχει siri να δίνει 5 ευρώ το μήνα! Θα βγάζανε πολλά λεφτά. Όλα τα iPad και iPhone 4 που έχουν πουλήσει θα το δοκίμαζαν έστω και για ένα μήνα! Βεβαια για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να υποστηρίξει και άλλες χώρες αν όχι και άλλες γλώσσες!\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 10:03\nενα απο τα μεγαλα ατου.. για την προωθηση του iphone 4s ηταν το siri.. γι αυτο δεν το διεθεσε σε αλλες συσκευες\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 11:22\nβρε παιδια μπορει καποιος να μου στειλει με πμ το αρχειο com.apple.assistant.plist γιατι το εσβησα και το θελω παλι...\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 15:32\nΜόλις κατέβασα το SARA..Για πείτε μου κάτι..σας έχει δουλέψει ?Τι τύπου εντολές πέρνει? Το ρώτησα..give me my gps position και έβγαλε κάτι περίεργα..\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 15:43\nαν δεν κανω λαθος το Plist επανερχεται μονο του με επανεκκινηση...\nΔημοσίευση 15/02/2012 - 16:06\nπαιδια εγω το έχω το siri και δουλέυει άψογα!!!!\nΤελευταία επεξεργασία από: antonisem, 15/02/2012 - 16:13\nΔημοσίευση 16/02/2012 - 00:05\nρε παιδιά το έβαλα και εγώ αλλά αυτή η γκόμενα στο σίρι\nδεν λέει να δουλέψει σωστά.Και έσβησα και αυτό το αρχείο..plist\nΚαμμία βοήθεια ??\nΔημοσίευση 16/02/2012 - 14:15\nΣυμφωνώ απόλυτα αλλα σκέψου καλα! Έχει πουλήσει τόσα iPhone 4 και τόσα ipad2 που αν τα βάλεις μαζί είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός που σίγουρα οι πωλήσεις του iPhone 4s δεν τον πιάνουν!\nΦαντασου τώρα 5 -10 ευρω το μήνα έστω και απο τους μίσους χρήστες iPhone 4 και ipad2!!! Δεν μπορω να φανταστώ το cash flow που θα έβγαζαν! Όπως είπα και πριν όμως πρέπει για να γίνει αυτο, να υποστηρίξουν πολλές γλώσσες!\n#221 Jimmy Kane\nΔημοσίευση 17/02/2012 - 18:57\nΤο αρθρο είναι λάθος και προέκειψε από φήμες στο ιντερνετ. Όλα με το Spire λειτουργούν σωστά, απλώς η Apple άλλαξε το protocol, στο να μην απαντάει στους proxy servers που δεν έχουν Validation!\nΔημοσίευση 18/02/2012 - 10:34\nΠαίδες ξέρω πως είναι άκαιρο αυτό που θα πω, αλλά πέρνω την πρωτοβουλία.. Όπως γνωρίζετε βγήκε στο cydia ένα tweek που λέγεται assistantconnect + assistantconnect4s όπου επιτρέπει (εφόσον έχεις το SPIRE εγκατεστημένο) κάποιος φίλος σου που χει το 4s, να στείλει σε κάποιον (με iphone4) μεσω mail τα authentications απο το μηχάνημα του..Και ευθύς μου γενήθηκε το ερώτημα: Υπάρχει κάποιος που θέλει να κάνει το καλό , και να μου στείλει στο μαιλ που θα του πω, το αρχείο αυτό? Η όλη διαδικασία κρατά ένα λεπτό και μπορεί κάποιος να την δει εδώ\nΞαναλέω: Δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να το κάνει.. Αν θέλει μόνο. Όποιος θέλει ας με βοηθήσει μιας και το θέλω πολύ το siri..Ευχαριστώ!\nΌποιος θέλει το μαιλ μου ας μου κένει ένα pm . Στην ανάγκη ας δώσουμε και κάποιο χρηματικό ποσό βρε παιδί μου..\nΔημοσίευση 10/03/2012 - 23:50\nδοκιμασε κανεις αυτο; (σημερινο ειναι)\nΔημοσίευση 18/07/2012 - 10:29\nΕγώ πέρασα το siriport στο iPod Touch 4g (5.1.1) και δουλεύει κανονικότατα.


Ήμασταν εμείς οι ίδιοι τελικά που κάναμε αυτό ταξίδι να αξίζει. | Ενωμένες Κοινωνίες των Βαλκανίων | Μη Κυβερνητική Οργάνωση - Ελλάδα |\nΔέκα οργανισμοί - χώρες, τριάντα νέοι, εφτά μέρες σε μια μικρή πόλη της Σερβίας και ένα κοινό θέμα συζήτησης, η προώθηση του θρησκευτικού διαλόγου μεταξύ των χωρών. Ήταν η πρώτη φορά και για τους τρεις που συμμετείχαμε σε ένα τέτοιο πρόγραμμα μας και περάσαμε υπέροχες στιγμές. Αρχικά, ευχαριστούμε το δικό μας οργανισμό για την εξαιρετική ευκαιρία που μας έδωσε άλλα και τον οργανισμό στη Σερβία για την φιλοξενία και για την εμπειρία που μας πρόσφερε.Το πρόγραμμα διήρκησε εφτά μέρες και η καθεμία απο αυτές ήταν διαφορετική και εξίσου ενδιαφέρουσα. Ξαναγίναμε για λίγο παιδιά! Μαθαίναμε παίζοντας, ζωγραφίζαμε σε χαρτί και χορεύαμε!\nΚάναμε ομάδες, τόσες που στο τέλος όλοι είχαμε συνεργαστεί με όλους και η άποψη όλων είχε ακουστεί. Σκοπός μας ήταν να συζητήσουμε κάθε φορά ένα διαφορετικό θέμα και να ανακαλύψουμε την οπτική που σκέφτονται άνθρωποι που ανήκουν σε διαφορετικές θρησκείες και διαφορετικές χώρες. Συζητήσεις χωρίς συμπέρασμα που όμως τις ένιωθες ολοκληρωμένες γιατί το πιο σημαντικό ήταν να μιλήσουμε, να ακούσουμε τι είχαν οι άλλοι να μας πουν και να συλλέξουμε νέες πληροφορίες.Justfoodforthought!\nΠαιχνίδια ρόλων, άλλο ένα κομμάτι που δεν πιστεύαμε ότι θα μας επηρέαζε τόσο. Συνειδητοποιήσαμε πως είναι να ανήκεις σε μια λιγότερο «ευνοημένη» κοινωνική ομάδα και είδαμε τις επικρατούσες απόψεις για τα άτομα αυτά. Καταλάβαμε πως οι προκαταλείψεις και τα στερεότυπα είναι ίδια στο μυαλό όλων μας ανεξάρτητα απο το ποιοι είμαστε. Διδαχθήκαμε πάνω απο όλα να σεβόμαστε, να αποδεχόμαστε και να ακούμε τον συνάνθρωπο μας, όποιος και αν είναι ο ρόλος του μέσα στην κοινωνία. Προσπαθήσαμε να σπάσουμε αυτά τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις.\nΟι δικές μας παρουσιάσεις. Ένα θέμα συζήτησης, μικρές ομάδες και μολύβι με χαρτί! Το κομμάτι που απολαύσαμε περισσότερο. Δεν είχαμε ουτε υπολογιστή ούτε τίποτα άλλο, πέρναμε το χαρτί και αυτοσχεδιάζαμε. Και την τελευταία μέρα τα συκεντρώσαμε όλα. Εφτά μέρες απλωμένες στους τοίχους και στο πάτωμα! Όλα όσα αποκομίσαμε και όσα δώσαμε.\nΚαι φυσικά να μην ξεχνάμε τη διασκέδαση! Τους δείξαμε πως χορεύουμαι, τι εννοούμε όταν λέμε πάμε για καφέ και φυσικά πως τρώμε. Δοκιμάσαμε γαλλικό κρασί, τούρκικο λουκούμι και ιταλική πίτσα. Κάθε μέρα το πρόγραμμα είχε και μια διαφορετική βραδια. Στον ελεύθερο χρόνο μας βγαίναμε στους δρόμους και γυρνούσαμε μέχρι να βρούμε ένα ωραίο μαγαζί. Στο τέλος απλά διαλέξαμε ένα μαγαζι εκει κοντά και περνούσαμε καλά επειδή ήμασταν παρέα. Περπατούσαμε όλοι μαζί κατα μήκους του μικρού ποταμού που διέσχιζε την πόλη και την εξερευνούσαμε.\nΤόσο διαφορετικοί άνθρωποι που όμως βρήκαμε τον τρόπο να περάσουμε καλά και να διασκεδάσουμε. Μοναδική εμπειρία επίσης ήταν οι διαφορετικής εθνικότητας συγκάτοικοι. Άλλος ένας τρόπος αλληλεπίδρασης των λαών και των πολιτισμών. Προσπαθούσαμε να επικοινωνήσουμε στα αγγλικά, μοιραζόμασταν μικρές αστείες στιγμές και μαθαίναμε πράγματα ο ένας στον άλλο.\nΣτον απολογισμό μας μετράμε μόνο ευχάριστες στιγμές. Τα όσα γράφουμε εδώ είναι πραγματικά λίγα για να περιγράψουν μια εμπειρία που θα τη θυμόμαστε για αρκετά χρόνια. Κάναμε νέους φίλους, δημιουργήσαμε μια δική μας μικρή κοινωνία και ζουσαμε εφτα μερες σε μια «ρουτίνα» που όμως μας άρεσε. Το πιο σημαντικό απο όλα είναι ότι δεν χαλάσαμε άσκοπα τις μέρες μας. Όλοι μας νιώσαμε ενεργοί και προσφέραμε στην ομάδα ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μας. Ήμασταν εμείς οι ίδιοι τελικα που κάναμε αυτό ταξίδι να αξίζει.\nΥ.Γ όλοι μάθαμε να μοιραζόμαστε. Οι υπόλοιποι τα τσιγάρα τους όταν ο διπλανός τους ξέμενε και γω, που δεν καπνίζω, τις παντόφλες μου με την αγαπημένη αλβανιδούλα συγκάτοικο μου!\nΤο άρθρο είναι από τη συμμετέχουσα του προγράμματος Μάρθα Συμεωνίδου\nΤο πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από το Erasmus+


56ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: «CHRONIC» και «ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ»- ΔΥΟ ΤΑΙΝΙΕΣ, ΔΥΟ ΣΚΕΨΕΙΣ\nΔιαβάστηκε 2511 φορές\nH πρώτη περίπτωση είναι ξένη, η δεύτερη είναι ελληνική. Ας τις εξετάσουμε.\nΜια κι όπως έγραψα και σε άλλο σημείωμα, το Φεστιβάλ έχει πάρα πολλά παράλληλα προγράμματα, δεν γίνεται να τα παρακολουθείς όλα, διαλέγεις λίγα φιλμ και με αυτά ασχολείσαι, ώστε να έχει κάποια σημασία κι η δική σου κριτική παρέμβαση. Αλλωστε, έχω τονίσει επανειλημμένως, ότι μέχρι δύο ταινίες τη μέρα επιτρέπεται να βλέπεις από τους ίδιους τους νόμους της προσληπτικότητας. Από την τρίτη ταινία και μετά δεν «καταγράφεις», γίνεσαι μόνο καταναλωτής εικόνων και το μόνο νόημα στις πολλές ταινίες είναι να κάνεις σαν το μωρό παιδί, όταν σε ρωτάνε πόσες ταινίες είδες, όπως τότε που καλοκαίριαζε και σε ρωτούσαν «πόσα παγωτά έφαγες;», «πόσα μπάνια έχεις κάνει;»\n1. ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «CHRONIC»\nΤο οποίο θα βγεί κάποια στιγμή στη διανομή με τον ελληνικό τίτλο «Το χρονικό μιάς αθωότητας». Γαλλο-μεξικανική δηλώνεται, αμερικάνικη μου φάνηκε, αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι ο ΜΙΣΕΛ ΦΡΑΝΚΟ, που είχε κάνει το «Μετά τη Λουτσία», το οποίο έρχεται από τις Κάνες ενισχυμένο με το βραβείο σεναρίου. Πρωταγωνιστής είναι ο ΤΙΜ ΡΟΘ, σε εξαιρετική φόρμα. Δεν θα κρίνω εδώ το βραβείο των Κανών, άλλωστε με τα βραβεία των Φεστιβάλ δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα διότι δίνονται από επιτροπή που δεν ξέρεις σε ποια φάση βρίσκεται σχετικά με την εκάστοτε ταινία που βραβεύει, αν το δίνει για κάποια καλλιτεχνική επισήμανση ή αν θέλει να τακτοποιήσει εκκρεμότητες….. Θα σταθώ σε αυτό που είναι η ταινία, η οποία έχει για ήρωα ένα νοσηλευτή και παρακολουθούμε κατά την εξέλιξη της υπόθεσης τη σχέση του με τους ασθενείς , πως δένεται μαζί τους και θα μάθουμε στην πορεία και τι μυστικό κουβαλάει.\nΑπό αυτή την άποψη ΚΑΙ φαίνεται ενδιαφέρον αλλά ΚΑΙ παρακολουθείται με ενδιαφέρον. Ναι, το πορτραίτο ενός νοσηλευτή δεν είναι κάτι συνηθισμένο , έχει μια πρωτοτυπία αλλά κι έναν ανθρωπισμό. Εκεί που έχω κάποιες σοβαρές ενστάσεις είναι ως κινηματογράφος , ένας τέτοιος κινηματογράφος τι νόημα έχει. Και θα εξηγηθώ: Πως ήταν το «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης» με τον Βέγγο που άλλαζε επαγγέλματα και σε κάθε ένα βλέπαμε κι ένα σχετιζόμενο περιστατικό με τη μορφή εκεί βεβαίως του επιθεωρησιακού σκετς. Όχι, δεν μεταχειρίζομαι ειρωνικά την αναφορά. Εδώ βλέπουμε στο είδος «δράμα», τον κεντρικό ήρωα να αλλάζει ασθενή κι αρρώστια. Στον κάθε ασθενή που κουράρει παρακολουθούμε και μια διαφορετική σοβαρή ασθένεια με όλα της τα συμπαρομαρτούντα να διαδραματίζονται ενώπιον μας. Η μία έχει Aids, ο δεύτερος ασθενής βαρύ εγκεφαλικό, η τρίτη καρκίνο στα οστά, ο τέταρτος κινητικά προβλήματα. Το δράμα των ασθενών και τα συμπτώματα της έξαρσης της ασθένειας εκτυπώνονται μπροστά στα μάτια μας. Με κάθε έναν από αυτούς ζει και μια διαφορετική σχέση κι από περίπτωση σε περίπτωση μας δίνεται η πληροφορία και για τον ίδιο για να μάθουμε επιτέλους το μυστικό που κουβαλά το οποίο έχει επίσης να κάνει με αρρώστια κι είναι εξίσου τραγικό αφού έχει κάνει ευθανασία στον γιό του και στο τέλος εκεί που κάνει τζόκινγκ, ένα αυτοκίνητο διερχόμενο του δίνει μια του νοσηλευτή και τελειώνει το έργο. Αδυνατώ να καταλάβω ως κινηματογράφος αυτό τι εξυπηρετεί. Είτε ως Τέχνη σε ένα Φεστιβάλ είτε και ως ψυχαγωγία μεθαύριο όταν θα βγεί για διανομή στις αίθουσες κι ο θεατής θα κληθεί να πληρώσει εισιτήριο. Για να δει τι; Διότι από το έργο απουσιάζει η ποιητική αναδημιουργία, είναι σαν μια επίσκεψη σε νοσοκομείο με βαριά περιστατικά, οι ασθενείς βογκούν, οι εμετοί πάνε κι έρχονται, οι άνθρωποι λερώνονται, ο νοσηλευτής με αυταπάρνηση τους καθαρίζει αλλά υπάρχουν, θεωρώ, τρόποι και τρόποι ώστε να δείξεις την ενδιαφέρουσα περίπτωση ενός τέτοιου ανθρώπου κι όχι τις ίδιες τις αρρώστιες. Σε τι μας εμπλουτίζει ως ανθρώπους μια τέτοια εντρύφηση; Οφείλω μόνο να του αναγνωρίσω δύο πράγματα που τα θεωρώ σημαντικά επειδή δηλώνουν άνθρωπο με ταλέντο, Το ένα είναι ο ρυθμός του. Ο ρυθμός αφήγησης είναι τόσο συγκροτημένος ώστε να μην παίρνεις την απόφαση να φύγεις αν περάσει από το νου σου η τάση για απόδραση. Το δεύτερο είναι πως ενώ βλέπουμε όλα τα παραπάνω φάτσα-κάρτα που λένε, μπροστά στα μάτια μας οι εμετοί κι οι πόνοι και τα λερώματα, καμία εικόνα δεν είναι αποτροπιαστική. Το ότι κατάφερε να μας πιάνει την ψυχή χωρίς να μας αηδιάζει όταν άλλοι, σε ταινίες άλλου τύπου, σού δείχνουν στα καλά καθούμενα τον εμετό σε γκρό πλαν κι εσύ στρέφεις το πρόσωπο αλλού ενώ εδώ δεν συνέβη ποτέ, είναι επίτευγμα. Του τα αναγνωρίζω αυτά τα δύο στοιχεία αλλά η ένσταση παραμένει ανοιχτή: Το δράμα , ως είδος, λυτρώνει τον άνθρωπο. Από αυτό το φιλμ δεν βγήκαμε λυτρωμένοι από κάτι. Σκεφτήκαμε , εγώ τουλάχιστον, ανθρώπους που έχασα από κάθε μία εκ των παραπάνω ασθενειών. Αν αυτός ήταν ο σκοπός του, έχω να του πω ότι δεν έπραξε σωστά διότι ακριβώς την προηγουμένη ήμουν σε μνημόσυνο για την απώλεια ανεκτίμητου φίλου από μία από τις παραπάνω αρρώστιες. Οχι δεν με λύτρωσε, δεν απόλαυσα ένα δράμα της Τέχνης, ούτε τον «Κλέφτη των ποδηλάτων» ούτε τον «Μεθύστακα» ούτε τον «Θάνατο του εμποράκου» αλλά πόνεσα με ένα δράμα της ζωής με το οποίο είχα πονέσει λίγες ώρες πριν.\n2. ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ»\nΟι σκέψεις , γύρω από αυτή την ταινία, αφορούν στον ελληνικό κινηματογράφο. Και στο πως είναι δομημένος ως σύστημα με αποτέλεσμα οι παθογένειες του να επηρεάζουν και το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ, που έκανε την ταινία, είναι ένας αγνός ονειροπόλος. Καλώς ή κακώς δεν θέλησε να ενταχθεί στο σύστημα. Καλώς ή κακώς κι εκείνοι που εντάσσονται στο σύστημα δεν σώζονται όλοι κινηματογραφικά. Συνεπώς αυτό που μετράει είναι η συνέπεια αλλά επειδή μιλάμε για Τέχνη (και δεν το λέω με τη «βαριά» έννοια) καλό είναι η συνέπεια να αφορά και στο αποτέλεσμα. Τι θέλω να πω; Σέβομαι και τιμώ τους ανένταχτους αλλά το πρόβλημα στις ταινίες τους , το πρόβλημα εννοώ που βγαίνει στις ταινίες τους, κι αναφέρομαι στους Ελληνες με τους οποίους ζω όλα μου τα χρόνια, είναι πως αφού είναι ανένταχτοι, αφού μπόρεσαν να κάνουν την ταινία, με την ψυχή στα δόντια, μόνοι κι αβοήθητοι, έχουν μάθει να μη δίνουν και λογαριασμό σε κανένα. Οι ενταγμένοι έχουν πίσω τους ή εταιρεία να τους παρέχει βοήθεια ή στρατιές κριτικών να κατεβάζουν όλο το θεωρητικό οπλοστάσιο προκειμένου να βρουν πράγματα που οι ταινίες δεν έχουν,, οι ανένταχτοι δεν έχουν κανένα και κινδυνεύουν πάντα να τους χαρακτηρίσουν και «ψώνια» οι ενταγμένοι. Αυτό είναι μια παθογένεια του ελληνικού κινηματογράφου έτσι όπως λειτούργησε στα τελευταία 40 και κάτι χρόνια. Στην περίπτωση του Μαριανού, αυτό που λείπει είναι ακριβώς η πειθαρχία. Η πειθαρχία σε κάποιους κανόνες. Ιδέες έχει, συνέπεια ύφους επίσης διαθέτει, ούτε το χιούμορ του λείπει και μάλιστα καταφέρνει να το βγάζει απαλά ενώ ταυτοχρόνως μπορεί να είναι και οξύ, αλλά , θα το ξαναπώ, δεν πειθαρχεί. Βεβαίως κι όταν έχεις φτύσει το γάλα της μάνας σου μέχρι να κάνεις την ταινία για ποιο λόγο να αισθάνεσαι ότι πρέπει να πειθαρχήσεις και σε τι; Αμ, εδώ είναι. Διότι η Τέχνη κι από τον πιο αναρχικό καλλιτέχνη αξιώνει υπακοή σε κανόνες. Το αναρχικό πνεύμα το θέλει, την άναρχη δόμηση όχι. Η άναρχη δόμηση είναι ένα πρόβλημα στην «Ειμαρμένη», είναι αυτή που καθυστερεί τον θεατή να συλλάβει την κεντρική ιστορία και του τη χαλάει πάνω που η ιστορία αρχίζει και του αρέσει. Πάνω που έχει ξεκαθαρίσει ποια είναι η κεντρική ιστορία, πάνω που έχει συμπαθήσει τον κεντρικό ήρωα και τον έχει συμπονέσει για τα παθήματα του, πάνω που έχει ξεκαθαρίσει αυτά όλα που τον μπέρδευαν είτε στην αρχή είτε στη συνέχεια, όπου όσα αφορούν στην κεντρική ιστορία οφείλω να τα χαρακτηρίσω κι απολαυστικά κι ευρηματικά όπως ο αυτοσαρκασμός του σκηνοθέτη με τον Αλκη Παναγιωτίδη να συστήνεται με το όνομα του σκηνοθέτη της ταινίας και με τη λύση που δίνεται, όπως και τα τόσο γλυκά δοσμένο περιστατικό με τον ταβερνιάρη που του προσφέρει άσυλο εκεί που οι άλλοι του την είχαν στήσει. Στο τέλος πάνω που θέλουμε να καταλάβουμε επιτέλους τι έγινε με αυτό το Τάμα και τον Αγιο, πάλι τον ξαναπιάνει ο αναρχο-οίστρος κι επειδή φτάνουμε φινάλε, είναι αργά πιά και για τον θεατή. Στην ταινία, ωστόσο, αναγνωρίζω συνέπεια ύφους και συμβάλει σε αυτό κι η κάμερα του Κώστα Σταμούλη που με ενιαίο ύφος καταγράφει τις παλινδρομήσεις της ιστορίας και της ταινίας.\nΤροποποιήθηκε Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015 19:58\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « ΠΕΘΑΝΕ ΕΝΑΣ ΙΤΑΛΟΣ «ΓΑΜΠΡΟΣ» ΜΑΣ, ο ηθοποιός ΦΡΑΝΚΟ ΙΝΤΕΡΛΕΝΓΚΙ ΘΕΑΤΡΟ- «Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ»: Η ΜΙΡΚΑ….. «ΠΑΞΙΝΟΥ» ΚΙ Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ »\nΣύνδεσμος σχολίου Quincy Monteros 03 Αυγούστου 2016