Match of the Day: Η θρυλική εκπομπή του BBC | Gazzetta\nΜιλάμε για μια εκπομπή άλλωστε με πάνω από 50 χρόνια ζωής στη βρετανική τηλεόραση, έχοντας διατηρηθεί στην κορυφή με την πάροδο των ετών. Για πρώτη φορά βγήκε στον «αέρα» στις 22 Αυγούστου του 1964 μεταδίδοντας τα χάιλαιτς του Λίβερπουλ - Άρσεναλ από το Άνφιλντ. Η αλήθεια είναι πως η εμφάνιση της εκπομπής φόβισε τον ποδοσφαιρικό κόσμο καθώς δεν ήταν λίγοι οι σύλλογοι που θεώρησαν ότι η προσέλευση στα γήπεδα θα μειωνόταν. Μάλιστα λίγο καιρό μετά την εμφάνιση της, υπήρξαν σύλλογοι που προσπάθησαν να μπλοκάρουν ακόμα και την ανανέωση της συμφωνίας του Match of the Day με το BBC!\nΣήμα κατατεθέν της εκπομπής φυσικά αποτελούσε ο εισαγωγικός ύμνος με τον οποίο ξεκινούσε από το 1970 και έπειτα. Δημιουργός του ο Μπάρι Στόλερ, ο οποίος παρότι είχε παραδεχθεί ότι δεν παρακολουθούσε ποδόσφαιρο, έγραψε αυτή τη μελωδία, η οποία ταυτίστηκε με το Match of the Day. Μάλιστα 40 χρόνια αργότερα, το 2010 έφτασε να αποτελεί την πιο αναγνωρίσιμη μελωδία στο Ηνωμένο Βασίλειο!\nΗ ουσιαστική ανάλυση των αγώνων, με χάιλαιτς που σε έβαζαν στο παιχνίδι, με τις δηλώσεις των προπονητών και των παικτών από τη μικτή ζώνη και με την ανάλυση των πρώην ποδοσφαιριστών που ήταν στο στούντιο του BBC μέσα σε 10 λεπτά με ένα τέταρτο ο τηλεθεατής είχε μια πλήρη εικόνα για το παιχνίδι που τον ενδιέφερε. Αγαπημένος παρουσιαστής φυσικά ο Γκάρι Λίνεκερ, ο οποίος τα τελευταία 20 χρόνια έχει ταυτίσει το όνομά του με την εκπομπή - θρύλος.\nΑξιοσημείωτο της εκπομπής, ο τρόπος με τον οποίο αποφάσιζε τη σειρά των αγώνων στα χάιλαιτς. Λάμβανε υπόψιν κυρίως την εξέλιξη των αγώνων και τον αριθμό των γκολ που είχαν και έπειτα το αν αφορούσαν ντέρμπι, βάζοντας έτσι πρώτο ένα Γουέστ Χαμ - Έβερτον που έληξε 4-3 με ανατροπή στις καθυστερήσεις για παράδειγμα και δεύτερο ένα ντέρμπι Άρσεναλ - Τσέλσι την ίδια ημέρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τη στιγμή που τα ματς μεταφέρθηκαν και τις Κυριακές, το Match of the Day απέκτησε και δεύτερη εκπομπή τα βράδια της Κυριακής για να καλύπτει τη δράση και εκείνης της αγωνιστικής μέρας.\n*Το 2015 το Match of the Day μπήκε στο ρεκόρ Guinness καθώς αναγνωρίστηκε ως η ποδοσφαιρική εκπομπή με την πιο μακροχρόνια τηλεοπτική παρουσία στον κόσμο.\n*Την πρώτη εκπομπή στις 22 Αυγούστου του 1964 παρακολούθησαν μόνο 20,000 τηλεθεατές.\n*Η εκπομπή για πρώτη φορά άρχισε να δείχνει ριπλέι των φάσεων από το 1969 και έπειτα.\n*Τις σεζόν 1980-1981 και 1982-1983 το Match of the Day είχε μεταφερθεί τις Κυριακές το απόγευμα.\n*Από τον Νοέμβριο του 2011 το Match of the Day μετακόμισε από το Λονδίνο στα καινούργια στούντιο στο Μάντσεστερ.\n*Μόλις πέντε παρουσιαστές είχε το Match of the Day από την πρώτη μέρα που βγήκε στον «αέρα». Κατά σειρά ήταν οι Κένεθ Γούλστενχολμ (1964-1967), Ντέιβιντ Κόουλμαν (1967-1973), Τζίμι Χιλ (1973-1988), Ντες Λίναμ (1988-1999) και Γκάρι Λίνεκερ (1999-σήμερα).


Έιμι Άνταμς Η γυναίκα στο παράθυρο Netflix\nΤο τρέιλερ μάς προετοιμάζει για ένα καθηλωτικό θρίλερ\nΤο θρίλερ «Η Γυναίκα στο Παράθυρο» θα κάνει πρεμιέρα στο Netflix στις 14 Μαΐου με πρωταγωνίστρια την Έιμι Άνταμς. Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο επιτυχημένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Έι Τζέι Φιν, το οποίο έχει μεταφραστεί σε 40 γλώσσες.\nΤο καστ της ταινίας με την Έιμι Άνταμς, η οποία δήλωσε λάτρης των ψυχολογικών θρίλερ, συμπληρώνουν ο Γκάρι Όλντμαν και η Τζούλιαν Μουρ. Ενώ, μάλιστα, επρόκειτο να κυκλοφορήσει την περασμένη χρονιά, τελικά θα είναι διαθέσιμη στο Netflix τον επόμενο μήνα.\nΗ ταινία είναι κατά βάση γυρισμένη στο κλειστό δωμάτιο της αγοραφοβικής Άννας Φοξ. Η ίδια προτιμά να βλέπει τον κόσμο πίσω από το παράθυρο της, παρά να ζει σε αυτόν φυσιολογικά, καθώς έτσι νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια. Κλεισμένη στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, αδυνατεί να διαβεί το κατώφλι, ζώντας με τις αναμνήσεις της, βλέποντας παλιές ταινίες και κατασκοπεύοντας τους γείτονες της.\nΌταν όμως η οικογένεια Ράσελ μετακομίζει στο απέναντι σπίτι, η Άννα γίνεται μάρτυρας εγκλήματος. Με τη διαφορά πως όταν φθάνει η αστυνομία, πληροφορείται ότι έχει κάνει λάθος. Το ερώτημα είναι, τι συνέβη πραγματικά και τί είναι αποκύημα φαντασίας.


Ξέρετε από πού προέρχονται η μαγιονέζα, η κέτσαπ και η μουστάρδα; – Ειδήσεις για την Κεντρική Μακεδονία – Avena.gr\n24 Ιανουαρίου 2020 21:320\nΗ μουστάρδα είναι αυτή που έχει την παλαιότερη ιστορία, καθώς έχει ρίζες στους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας – η αρχική μορφή της ήταν σε σκόνη και είχε ιατρική χρήση. Η παρασκευασμένη μουστάρδα, ξεκίνησε στη Dijon της Γαλλίας τον 13ο αιώνα, με ενθάρρυνση του Πάπα Ιωάννη XXII της Αβινιόν ο οποίος μάλιστα δημιούργησε και τη θέση «Grand Moustardier du Pape» ή αλλιώς του Μεγάλου Μουσταρδοποιού του Πάπα. Όπως μας δείχνει, λοιπόν, η ιστορία, τα βαζάκια που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο ψυγείο μας έχουν περάσει από χιλιάδες χρόνια ιστορίες, από διαφορετικές συνταγές, δοκιμές και χρήσεις. Η ταυτότητά τους είναι πολυπολιτισμική.


Trattoria Tre Merli, Τεργέστη - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nΤεργέστη: Όλα τα εστιατόρια Trattoria Tre Merli: Εστιατόρια στην περιοχή\nΤεργέστη: Όλες οι δραστηριότητες Δραστηριότητες κοντά σε: Trattoria Tre Merli\nTrattoria Tre Merli, Τεργέστη\nΕυρώπη Ιταλία Φρίουλι-Βενετία Τζιούλια Province of Trieste Τεργέστη Εστιατόρια σε Τεργέστη Trattoria Tre Merli\nΝο 106 από 702 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Τεργέστη €€ - €€€\nΙταλική, Θαλασσινά, Μεσογειακή Viale Miramare 42, 34136, Τεργέστη, Ιταλία+39 040 410884Ιστότοπος\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 3,5 379 κριτικέςΕξαιρετικό20%Πολύ καλό42%Μέτριο18%Ανεπαρκές12%Πολύ κακό8%Τώρα είναι κλειστόΤρι - Κυρ12:00 - 14:3019:30 - 22:30Αναλυτικό ωράριο ΚΟΥΖΙΝΕΣ Ιταλική, Θαλασσινά, Μεσογειακή ΤΙΜΗ €€ - €€€ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ Viale Miramare 42, 34136, Τεργέστη, ΙταλίαΌλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΜπορεί ένας χορτοφάγος να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μπραντς;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει καρεκλάκια για νήπια;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μεσημεριανό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για βραδινό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Μπορεί κάποιος που δεν τρώει γλουτένη να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για πρωινό;Ναι Όχι Άγνωστο Μπορεί ένας χορτοφάγος βίγκαν να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει φαγητό σε πακέτο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει δωρεάν Wi-Fi;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτική\nΒαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό2Πολύ καλό6Μέτριο1Ανεπαρκές1Πολύ κακό0Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (10)Ιταλικά (325)Αγγλικά (25)Περισσότερες γλώσσες Γλώσσα Ελληνικά (10)Ιταλικά (325)Αγγλικά (25)Γερμανικά (23)Γαλλικά (4)Ιαπωνικά (1)Ισπανικά (1)\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιHeribert HUnterpremstätten76Η κριτική γράφτηκε 25 Σεπτεμβρίου 2016 μέσω κινητής συσκευής Wow αποτελέσματος!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 19 Οκτωβρίου 2016Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιEdody306Η κριτική γράφτηκε 29 Αυγούστου 2016 Υπέροχη θέα, το φαγητόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 5 Οκτωβρίου 2016Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιricky vΧιούστον, Τέξας32183Η κριτική γράφτηκε 16 Αυγούστου 2016 μέσω κινητής συσκευής Εξαιρετικό εστιατόριοΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 4 Οκτωβρίου 2016Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιRory MGorey126Η κριτική γράφτηκε 6 Ιουλίου 2016 μέσω κινητής συσκευής Δείπνο με θέαΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 9 Αυγούστου 2016Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιPaola CΗνωμένο Βασίλειο6112Η κριτική γράφτηκε 11 Μαΐου 2016 μέσω κινητής συσκευής ΜεσημεριανόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 7 Ιουνίου 2016Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιLena_Nik62Βιέννη, Αυστρία318Η κριτική γράφτηκε 8 Οκτωβρίου 2014 2 Σχόλια σε 1ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιNicolas AΠαρίσι, Γαλλία2821Η κριτική γράφτηκε 15 Αυγούστου 2014 μέσω κινητής συσκευής Ακριβά και κακή εξυπηρέτησηΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 2 Σεπτεμβρίου 2014Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιMaryMarcos2217Η κριτική γράφτηκε 9 Αυγούστου 2014 μέσω κινητής συσκευής Πολύ καλή πίτσαΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η 3Merli, Proprietario του Trattoria Tre Merli, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 19 Αυγούστου 2014Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιMasinsTrieste3921Η κριτική γράφτηκε 27 Αυγούστου 2013 ωραίο και καλόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιFrankieBoy 533714Η κριτική γράφτηκε 24 Ιουνίου 2013 Καλή ατμόσφαιρα στο BarcolaΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΕνημέρωση καταχώρισης… Ενημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαAl Toscano470 κριτικές 1,06 χλμ μακριά I-Sushi Trieste181 κριτικές 0,07 χλμ μακριά Trattoria Al Sub172 κριτικές 0,73 χλμ μακριά Trattoria Al Faro193 κριτικές 0,58 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταGolfo di Trieste668 κριτικές 0,22 χλμ μακριά Strada Vicentina280 κριτικές 1,1 χλμ μακριά Barcola407 κριτικές 0,49 χλμ μακριά Centrale Idrodinamica140 κριτικές 1,5 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Trattoria Tre Merli και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Επαλήθευση: Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολή\nΟικογένειες με παιδιά, Ρομαντικό, Ειδικές περιστάσεις, Κατάλληλο για παιδιά, Τοπική κουζίνα, Επαγγελματικές συναντήσεις\nViale Miramare 42, 34136, Τεργέστη, Ιταλία Τοποθεσία:


Σκακιστής με τα μαύρα στο Λονδίνο | Athens Voice\n24.09.2016 | 15:25\nΣκακιστής με τα μαύρα στο Λονδίνο\nΤο σκάκι είναι σαν το ποδήλατο, δεν ξεχνιέται...\nΤο 2003 προσκλήθηκα από τον ομότιμο διοικητή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της Μεγάλης Βρετανίας σε συνάντηση εργασίας στο Λονδίνο. Έφερε τον τίτλο του σερ και ήθελε να μιλήσουμε για τις προτεραιότητες της ελληνικής προεδρίας, όπως μεταβιβάζονταν στη Μ. Βρετανία το επόμενο εξάμηνο, στον τομέα της Πολιτικής Αεροπορίας. Αφού ολοκληρώσαμε τις συναντήσεις εργασίας επί διήμερο, με προσκάλεσε σε δείπνο το βράδυ της τελευταίας μέρας στο ξενοδοχείο Rich. Ήταν comme il faut τύπος, ευγενής, συντηρητικός και λιγο arrogant. Τελειώνοντας το δείπνο μού πρότεινε να πιούμε ένα brandy στο μπαρ. Μέγας bar flyer εγώ, συμφώνησα με χαρά και ξεκίνησα τα ουισκάκια. Σε λίγο με ρώτησε αν ξέρω σκάκι και αν ήθελα να παίξουμε.\nΗ σκακιστική μου καριέρα είχε ξεκινήσει από παιδί, σε μία σύμπτωση της μοίρας, καθώς η λαϊκή μας γειτονιά, η Ηλιούπολη της Θεσσαλονίκης, είχε την τύχη συμπτωματικά να διαθέτει σκακιστικό σύλλογο. Είχα ξεκινήσει από τα οκτώ μου να παίζω σχεδόν καθημερινά. Μετά από ένα σημείο έγινε μανία. Έπαιζα 50 παρτίδες την ημέρα, διάβαζα βιβλία και μελετούσα ιστορικές παρτίδες των παγκόσμιων πρωταγωνιστών, Φίσερ, Καρπόφ, Κασπάροφ. Ο Σκακιστικός Σύλλογος Ηλιούπολης, της ταπεινής λαϊκής γειτονιάς, έφτασε να παίζει στην Α΄ εθνική μέσα στις οκτώ μεγαλύτερες ομάδες της Ελλαδας. Είχα ήδη εξασφαλίσει την παιδική σκακιέρα της ομάδας, και έτσι έκανα τα πρώτα ταξίδια της ζωής μου στην Αθήνα, παίζοντας με αντίπαλες ομάδες οπως ο Παναθηαναϊκός, οι Αμπελόκηποι, το Ηράκλειο Κρήτης. Καθώς περνούσαν τα χρόνια ανέβηκα στις εφηβικές σκακιέρες και σαν φοιτητής στις μεγάλες αντρικές. Ήμουν σχεδόν επαγγελματίας σκακιστής. Ατομικά είχα υψηλή κατάταξη ΕΛΟ σε πανελλήνια κλίμακα όπως λέγεται, αρχικά υποψήφιος μετρ και μετά μετρ.\nΤο σκάκι είναι σαν το ποδήλατο, δεν ξεχνιέται. Είχα να παίξω χρόνια. Η σκακιέρα του Ritch Hotel ήταν αριστοκρατική, με μαλακή δερμάτινη υπόβαση και πιόνια ξύλινα και στοιβαρά. Προς έκπληξη του καλού αλλά ερασιτέχνη αντιπάλου, έστησα τα μαύρα αγαπημένα πιόνια αστραπιαία με τα δύο χέρια. Μετά έπαιζα κατακτώντας σταδικά το ξεχασμένο πάθος. Περνούσε όλη η παιδική ηλικία μπροστά μου. Οι μέντορές μου, ο αριστερός Μουντεσίδης, ο μεγάλος Παπαβασιλείου, ψυχρόαιμος και σοβαρός, οι έφηβοι βιρτουόζοι της Τσεχοσλοβακίας, ο λαϊκός Στεφανίδης, ο broutal Τσεκερίδης. Ο συμπαθής Άγγλος συμπαίκτης μου δεν προλάβαινε να αναδιπλωθεί καν. Έχανε όμορφα, ανήμπορα, παραδομένος γλυκά, μέσα στην απρόσμενη απορία του.


Φ. Γεννηματά: Κίνημα Αλλαγής δεν υπάρχει χωρίς το ΠΑΣΟΚ αλλά ούτε μόνο με το ΠΑΣΟΚ - Ανατολή\nΑρχική Άλλα νέα Ελλάδα Φ. Γεννηματά: Κίνημα Αλλαγής δεν υπάρχει χωρίς το ΠΑΣΟΚ αλλά ούτε μόνο...\nΦ. Γεννηματά: Κίνημα Αλλαγής δεν υπάρχει χωρίς το ΠΑΣΟΚ αλλά ούτε μόνο με το ΠΑΣΟΚ\n7 Σεπτεμβρίου 2019, 15:45\n«”Σχέδιο Ελλάδα”, για ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη, το σχέδιο εξόδου από την κρίση» είναι η ατζέντα της προέδρου του ΚΙΝΑΛ Φώφης Γεννηματά στο πλαίσιο της 84ης ΔΕΘ, όπως εξήγησε σε συνέντευξή στην εφημερίδα «Στο Καρφί».\nΗ πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, συνεδευκρίνησε τα ακόλουθα: «Θα μιλήσουμε συγκεκριμένα φέτος για τις πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις για να το πετύχουμε. Σταθερά μακριά από ευχολόγια, ανέξοδες υποσχέσεις ή λαϊκίστικα συνθήματα κενά περιεχομένου, που συνήθως ακούγονται αλλά διαψεύδονται ταχύτατα. Μακριά οπωσδήποτε από διχαστικά κηρύγματα, που μας έχουν συνηθίσει και συνεχίζουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά, σε συνεργασία με Φορείς και την κοινωνία των πολιτών, προγραμματίζουμε , σε αυτή την Έκθεση, να δώσουμε έμφαση στη σύγχρονη παράμετρο της κλιματικής αλλαγής, που προβληματίζει το σήμερα, πολύ δε περισσότερο θα καθορίσει το αύριο των παιδιών μας».\nΑναφορικά με το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και ερωτηθείσα ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα; εάν θα εκλέξει ηγεσία και νέα όργανα ή θα έχει μόνο ιδεολογικό και πολιτικό χαρακτήρα η κ. Γεννηματά δήλωσε: «Η πορεία μας είναι σαφής, αποφασίστηκε ομόφωνα, στο πρόσφατο Συνέδριο πριν 5 μήνες. Όλα τα κόμματα κάνουν ένα βήμα πίσω στη λειτουργία τους και δρουν πολιτικά και οργανωτικά μέσα από το Κίνημα Αλλαγής. Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μέσα από το κίνημα αλλαγής και πρωταγωνιστεί στην καθιέρωση και στην άνοδο του καινούργιου. Κίνημα Αλλαγής δεν υπάρχει χωρίς το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε μόνο με το ΠΑΣΟΚ. Το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι κόμμα που γέννησε η κρίση, δεν αποτελεί περιστασιακή επιλογή, είναι ο πολιτικός φορέας που εκφράζει σήμερα και στο μέλλον τις παρακαταθήκες της παράταξής μας. Νοιώθουμε βαριά στους ώμους μας την κληρονομιά αυτής της ιστορικής διαδρομής και έχουμε βαθύ το αίσθημα της πατριωτικής ευθύνης. Δεν χαρίζουμε σε κανέναν και για τίποτα αυτή την πλούσια κληρονομιά. Αλλά και δεν φοβόμαστε ακούγοντας τη βουή των επερχόμενων γεγονότων να χαράξουμε νέους δρόμους. Έχω ισχυρή την πεποίθηση ότι αυτούς τους δρόμους που ακολουθούμε θα επέλεγε ο ιδρυτής και ηγέτης του ΠΑΣΟΚ στην είσοδο της νέας εποχής. Δεν υπερασπιζόμαστε τη διαδρομή μας με σημειωτόν στα χαρακώματα αλλά κοιτώντας μπροστά και ανοίγοντας νέους δρόμους».\nΠαράλληλα, η πρόεδρος του ΚΙΝΑλ σχολιάζοντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη υπογράμμισε: «Εστιάζουν περισσότερο στην εικόνα και την επικοινωνιακή προβολή στα εύκολα, τα δύσκολα πάνε πίσω. Συνεχίζουν την ανούσια αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψουν ότι εφαρμόζουν κατά γράμμα πολιτικές και δεσμεύσεις Τσίπρα. Η αέναη κόντρα Τσίπρα-Μητσοτάκη βολεύει και τους δύο. Ο καθένας έχει τον Δράκο που θέλει στο δικό του παραμύθι. Η Κυβέρνηση δεν έχει συνολικό σχέδιο, έχει όμως συντηρητική ατζέντα που άρχισε να ανοίγει. Πιο συγκεκριμένα: Υποχώρησε στους δανειστές όσο αφορά το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων. Ακόμα και η κ. Λαγκάρντ προτείνει τη διαπραγμάτευση. Το περίφημο επιτελικό κράτος αποδείχθηκε ένα σκληρό συγκεντρωτικό Πρωθυπουργικοκεντρικό μοντέλο, με δομικά χαρακτηριστικά που γεννούν προβληματισμό σε ένα σύγχρονο Κράτος Δικαίου (για παράδειγμα τη μεταφορά αρμοδιοτήτων του Υπ. Δικαιοσύνης και του τέως Υπ. Μεταναστευτικής Πολιτικής στο Υπ. Προστασίας του Πολίτη). Το κοινοβουλευτικό έργο συνεχίζει να υποβαθμίζεται με τροχάδην νομοθέτηση και εκπρόθεσμες τροπολογίες. Το προσφυγικό, όπου πέρα από κενά λόγια, πρακτικά συνεχίζουν την ίδια πολιτική που έφερε σε αδιέξοδο τα νησιά και οδήγησε σε ανθρωπιστική κρίση. Στην Αυτοδιοίκηση, με προχειρότητες και ακροβατώντας στα όρια της συνταγματικότητας, κατάφεραν ήδη το ακατόρθωτο, να περιπλέξουν ακόμη περισσότερο το θεσμικό χάος που ήδη είχε προκαλέσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον “Κλεισθένη”. Όσο για την περιβόητη “αριστεία” απεδείχθη λόγια του αέρα για τον κ. Μητσοτάκη, διορισμός χωρίς πτυχίο με τροπολογία πλυντήριο. Τα πρώτα αρνητικά δείγματα είναι πλέον ορατά».\nΓια τον εκλογικό νόμο η Φώφη Γεννηματά επέμεινε στην αναγκαιότητα αλλαγής και την κατάργηση της απλής αναλογικής αλλά διευκρίνισε: «Αυτό δεν σημαίνει ότι δίνουμε λευκή επιταγή στον οποιοδήποτε μονομερή κυβερνητικό χειρισμό. Το εκλογικό σύστημα πιστεύουμε πως πρέπει να είναι δίκαιο και αναλογικότερο και ταυτοχρόνως να διασφαλίζει την κυβερνησιμότητα και την πολιτική σταθερότητα, με περιορισμό του μπόνους των πενήντα εδρών».\nΕρωτηθείσα εάν διαβλέπει πιθανότητες συγκλίσεων ή συναινέσεων με την κυβέρνηση στα ζητήματα της Συνταγματικής Αναθεώρησης και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ τόνισε: «Η εθνική συνεννόηση για τα εθνικά θέματα και τα μείζονα ζητήματα λειτουργίας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, όπως αυτά που αναφέρετε, είναι πάγια θέση μας και σταθερή επιδίωξή μας. Όμως αυτό δεν εξαρτάται μόνο από μας αλλά και από τους άλλους. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ θα πρέπει να αναθεωρήσουν τη διχαστική πολιτική τους και τη μονόπλευρη μικροκομματική τους αντίληψη. Εμείς επιμένουμε σταθερά στη συνεννόηση, δεν μπορώ να πω όμως ότι διαβλέπω διάθεση από τους άλλους, παράδειγμα ο χειρισμός του κ. Μητσοτάκη στο θέμα του ασύλου, όπου αρνήθηκε τη διαμόρφωση θέσης με ευρεία πλειοψηφία».\nΕπίσης, αναφορικά με την μετεξέλιξη και τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και στην ερώτηση τι θα πράξει το ΚΙΝΑΛ εάν δεχθεί πρόσκληση για διάλογο, η κ. Γεννηματά απήντησε: «Η κεντροαριστερή συνείδηση δεν αποκτιέται ούτε με δηλώσεις, ούτε σε κλειστά συνέδρια.\nΗ σοσιαλδημοκρατία δεν εμπεδώνεται ούτε με τον Καμμένο, ούτε με τον “Πολακισμό”. Οι μεγάλες προοδευτικές συνεργασίες δεν επιβάλλονται από την κορυφή στη βάση, αλλά αντίστροφα».\nΣτην ερώτηση εάν πρέπει να διερευνηθούν από τη Βουλή διάφορες υποθέσεις η κ.Γεννηματά εξέφρασε την θέση: «Δεν επιθυμούμε την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η νομιμότητα δεν πρέπει να διαπερνά απαρέγκλιτα κάθε πτυχή της κυβερνητικής δράσης».\nΤέλος για την ένταση που υπάρχει στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Φώφη Γεννηματά δήλωσε: «Η Ελλάδα δεν διεκδικεί ούτε παραχωρεί τίποτα. Τα εθνικά θέματα είναι αναγκαίο να προσεγγίζονται με αποφασιστικότητα, σοβαρότητα και νηφαλιότητα… Καλούμε τη νέα Κυβέρνηση να μην επαναλάβει τα φαινόμενα διπλωματίας εν κρυπτώ, με την παράλειψη ενημέρωσης των πολιτικών αρχηγών και τις απροετοίμαστες έως “αψυχολόγητες” κινήσεις και δηλώσεις, που βιώσαμε επανειλημμένως επί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».\nΠροηγούμενο άρθροΑλ. Τσίπρας: Η ΝΔ τρώει από τα έτοιμα, σαρώνει το κράτος ως λάφυρο\nΕπόμενο άρθροΜητσοτάκης: Κρίσιμη υποδομή το νέο Αεροδρόμιο στο Καστέλι


Νότης Μαυρουδής: δημιουργικός εφ’ όλης της ύλης - Δρόμος της Αριστεράς\nΑρχική περίπτερο ιδεών Νότης Μαυρουδής: δημιουργικός εφ’ όλης της ύλης\nΝότης Μαυρουδής: δημιουργικός εφ’ όλης της ύλης\nΓνωριστήκαμε με τον Νότη στη Λύρα, όχι στις μπουάτ που πήγαινα ως φοιτητής. Στα 22 μου δούλευα ήδη στην εταιρία. Δεν ήμουν μουσικός, αλλά έπιασα δουλειά από αγάπη στη μουσική και χάρη στις πρώιμες δράσεις μου που δεν περνούσαν απαρατήρητες. Στην καλύτερη εποχή της ελληνικής δισκογραφίας. Την εποχή που κυκλοφόρησαν με διαφορά μιας βδομάδας ο «Μεγάλος Ερωτικός» και το «Βρώμικο Ψωμί»! Το 1972, βρέθηκα σ’ αυτό το χώρο που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι όλοι ετούτοι οι θαυματοποιοί. Ήτανε μια μαγεία. Τότε, η Λύρα δεν ήταν όπως έγιναν οι εταιρίες δίσκων μετά την έλευση όλων των πολυεθνικών που ο καλλιτέχνης έπρεπε να κλείνει ραντεβού μέσω μιας γραμματέως για να επισκεφτεί τα γραφεία. Στην Κριεζώτου, ήταν ανοιχτά, χωρίς θυρωρό στην είσοδο, για να μπαινοβγαίνουν ελεύθερα οι καλλιτέχνες.\nΟ Νότης ερχόταν να μας δει, είχε δεν είχε δουλειά. Ήταν απ’ τους τακτικούς γιατί όσοι περνούσαν δημιουργούσαν ένα κλίμα. Συναντούσανε τους στιχουργούς, πίνανε καφέ, διάβαζαν τα αποκόμματα από τις εφημερίδες, μάθαιναν τα νέα για τα μαγαζιά και τους καινούργιους δίσκους, συζητούσαν για συνεργασίες, έφερναν κασέτες με τραγούδια, μαλώνανε με τον Πατσιφά, πιέζανε τον Μαραβέλια να τους δώσει κανένα κατοστάρικο, πίνανε καφέ, γράφανε παρτιτούρες, κλείνανε τα ραντεβού τους, χρησιμοποιούσαν τα τηλέφωνα και έπαιρναν τα γράμματα που τους έστελναν οι θαυμαστές τους. Ακόμα και κάποια προβλήματα, επαγγελματικά και προσωπικά, προσπαθούσαν να τα λύσουν με τη διαμεσολάβηση των συνεργατών της εταιρίας. Ήταν μια άλλη κατάσταση σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, ανεπανάληπτη. Και σ’ αυτό το περιβάλλον, υπό αυτές τις συνθήκες, γνώρισα τον Νότη Μαυρουδή.\nΝότης Μαυρουδής, Στέλιος Γιαννακόπουλος και Στέλιος Ελληνιάδης, μετά πάσης ειλικρινείας, στον Αστερίσκο, στου Ψυρρή…\nΑπό την αρχή μου έκανε εντύπωση ότι εμφανιζόταν με τις δύο ιδιότητες. Βασικά του μουσικού, ήταν κιόλας από τους πιο διακεκριμένους κιθαρίστες εκείνης της εποχής και έγραφε τραγούδια τα οποία γίνονταν επιτυχίες στο είδος του λεγόμενου έντεχνου τραγουδιού που ανθούσε κυρίως στις μπουάτ. Και θυμάμαι, γιατί τους παρατηρούσα όλους αυτούς τους μυθικούς ανθρώπους με τους οποίους είχα μικρότερη ή μεγαλύτερη συνεργασία, ότι μου τραβούσε την προσοχή επειδή βασικά ήταν κλασικός κιθαρίστας που έγραφε λαϊκά τραγούδια. Αυτό μπορεί κανείς να το θεωρήσει φυσιολογικό, και είναι φυσιολογικό, αλλά δεν είναι το σύνηθες. Γιατί οι περισσότεροι συνθέτες και τραγουδοποιοί, οι δημιουργοί εκείνης της περιόδου, στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, έγραφαν τα τραγούδια τους χρησιμοποιώντας το πιάνο και το μπουζούκι. Στο έντεχνο, οι περισσότεροι ήταν πιανίστες. Στο λαϊκό μπουζουξήδες. Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, Σπανός, Λίνος Κόκοτος, Γιώργος Κριμιζάκης, Γεράσιμος Λαβράνος, Γιάννης Γλέζος, Νίκος Ιγνατιάδης, Γιώργος Χατζηνάσιος, Μίμης Πλέσσας κ.λπ., είναι πιανίστες. Ξεχώρισαν ο Σαββόπουλος, μέτριος στη δεξιοτεχνία αλλά ευφάνταστος, ο Χατζής, εντυπωσιακός με το τσιγγάνικο χρώμα στο παίξιμό του, ο Λοΐζος με τις τρυφερές μπαλάντες του, η Αρλέτα που τραγουδούσε με κιθάρα στις μπουάτ βάζοντας και δικά της τραγούδια, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας από την Κομοτηνή με μικρότερο αριθμό συνθέσεων και ο Λάκης Παπάς που ήταν κιθαρωδός με ελάχιστες δικές του συνθέσεις. Μετά, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, προστέθηκε ο Νικόλας Άσιμος που έγραφε τα τραγούδια του με κιθάρα και τα κυκλοφορούσε σε κασέτες. Ο Μαυρουδής, ανάμεσα σε όσους προανέφερα, ήταν ο μοναδικός βέρος επαγγελματίας κιθαρίστας που έπαιζε για όλους τους συνθέτες και ταυτόχρονα έγραφε δικά του τραγούδια τα οποία τα ερμήνευαν άλλοι.\nΕμείς αντιμετωπίζαμε τον Νότη και με τις δύο ιδιότητες. Είχε άλλο ένα προσόν το οποίο δεν το έβρισκες σε πολλούς μουσικούς, γιατί ο καθένας είχε μια κατεύθυνση, ένα προσανατολισμό. Ένα μουσικό πεδίο. Ο Μαυρουδής προερχόταν από τη δυτική μουσική παιδεία, αλλά είχε μια μοναδική ευχέρεια να αλλάζει στυλ, να αλλάζει ύφος, να αλλάζει επίπεδα με μεγάλη άνεση χωρίς αυτό να τον προδίδει. Και γι’ αυτό, οι παραγωγοί των εταιριών τον προτιμούσαν, τον είχαν τοποθετήσει στην ελίτ των μουσικών που έπαιζαν στις ηχοληψίες των δίσκων αφενός λόγω της μεγάλης πλαστικότητας του, αφετέρου επειδή διάβαζε και μάθαινε γρήγορα τα μέρη που έπρεπε να παίξει από τις παρτιτούρες που έφερνε ο ενορχηστρωτής των κομματιών. Κι αυτό ήταν σημαντικό γιατί όσο ταχύτερα ηχογραφούνταν τα τραγούδια τόσο μειωνόταν το κόστος της ηχοληψίας.\nΈπρεπε, λοιπόν, ο μουσικός να παίζει ωραία και σωστά, αλλά και να μπαίνει χωρίς χρονοτριβή στο πνεύμα του συνθέτη αποδίδοντας το μάξιμουμ στο λιγότερο δυνατό χρόνο, για να μην σέρνεται όλη η ορχήστρα. Οι μουσικοί, ακόμα κι αυτοί που έπαιζαν στις καλές ορχήστρες δεν ήταν αυτομάτως κατάλληλοι για τις ηχοληψίες, γι’ αυτό τους χρησιμοποιούσαμε επιλεκτικά στις ηχογραφήσεις των δίσκων. Οι μουσικοί στα στούντιο, που στην Αμερική λέγονται session, αποτελούσαν μια πιο κλειστή ομάδα. Κι ο Νότης ανήκε στους απαραίτητους. Ήταν περιζήτητος γιατί ήταν πολύ καλός επαγγελματίας και έπαιζε σχεδόν όλα τα στυλ τραγουδιού, από ποπ και Χατζιδάκι μέχρι λάτιν και ζεϊμπέκικα.\nΑργότερα, που ανέλαβα κι εγώ το ρόλο του διευθυντή παραγωγής, στις δουλειές που έδινα μεγαλύτερο βάρος η επιλογή μου για κιθαρίστες ξεκινούσε από τον Νότη. Αυτό ήταν επιβεβλημένο εκ των πραγμάτων εάν είχες αυτή την αρμοδιότητα στη δισκογραφία. Θα ήθελα να ξέρω σε πόσα τραγούδια και σε πόσα μουσικά κομμάτια έχει παίξει ο Νότης σαν session μουσικός στο στούντιο.\nΤο γεγονός ότι ήτανε συνθέτης δεν του πρόσθεσε το τουπέ που είχαν οι μουσικοσυνθέτες, και το λέω ως διαπίστωση και όχι ως μομφή για τους τραγουδοποιούς. Στο στούντιο, ο Νότης ήταν μουσικός, μόνο. Ήπιος και συνεργάσιμος, όχι εύκολος, αλλά πρόθυμος να εκτελέσει το μέρος του με τη μεγαλύτερη δυνατή ποιότητα και ταυτόχρονα να δώσει συμβουλές όταν το ζητούσες, κάτι πολύ χρήσιμο σε μια τέχνη που στη φάση της διαμόρφωσής της θέλει εμπειρία και ορθή κρίση, για να βγει τελικά ο δίσκος στην ολοκλήρωση του οποίου βάζαμε όλοι οι εμπλεκόμενοι το μερίδιο που μας αναλογούσε.\nΘα μείνω, όμως, σε ένα πιο γενικό προφίλ του Νότη, που έχει άμεση σχέση με το περιεχόμενο του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου του. Ο Νότης, μην παρεξηγηθεί ο όρος, είναι πολυμηχάνημα, είναι μούλτι. Είναι ακτιβιστής και δεν περιορίζεται στο χώρο της μουσικής. Έχει ανοιχτεί σε χώρους πολιτικούς και κοινωνικούς. Αισθάνομαι οικεία μαζί του γιατί κάπως έτσι κινούμαι κι εγώ, αλλά δεν είμαι μουσικός∙ έχω «αυτί» αλλά δεν παίζω κάποιο όργανο. Έχει ένα ατού που με ξεπερνάει.\nΟ Νότης, εκτός από μουσικός και συνθέτης, στο ενεργητικό του εμφανίζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός, εταιριάρχης και παραγωγός δίσκων, δάσκαλος με εξαιρετικούς μαθητές, περφόρμερ με κύρος, αρθρογράφος σε μεγάλες εφημερίδες, εκδότης του περιοδικού ΤΑΡ για την κιθάρα. Και, βέβαια, επειδή κανένας, όσο μυθικός και μαγικός κι αν είναι, δεν είναι τέλειος, ο Νότης ασχολήθηκε με την πολιτική. Ως θνητός έχει κι αυτός τις αντιθέσεις και αντιφάσεις του. Είναι το μόνο σημείο, στο οποίο, με αγάπη και εκτίμηση, προβάλλω τις ενστάσεις μου. Και το αναφέρω γιατί διατυπώνονται αυτές οι όψεις και οι απόψεις του Νότη μέσα στο βιβλίο του, μέσα από τα άρθρα τα οποία έχουν θεματικά μεγάλη ποικιλία. Προφανώς έχει κρατήσει μια ιδιαίτερη θέση για ό,τι αφορά τη μουσική, είτε πρόκειται για το εργοστάσιο και τα στούντιο της Κολούμπια που κακώς κατεδαφίστηκαν είτε για την ΑΕΠΠΙ στην οποία είχε συνδράμει ως μέλος του Δ.Σ., είτε πρόκειται για σημαντικούς καλλιτέχνες σαν την Ελένη Βιτάλη ή τον Μπομπ Ντίλαν. Ταυτόχρονα, όμως, πιάνει θέματα από την αλλαγή φύλλου μέχρι τον Μάη του ’68.\nΕίναι ένας σχολιαστής, ένας χρονογράφος, ένας ενεργός πολίτης που μοιράζεται αυτά που σκέφτεται, με τον τρόπο που τα αξιολογεί και τα κρίνει, με τους ακροατές και τους αναγνώστες του με τους οποίους έχει μια σταθερή επικοινωνία. Αυτό δημιουργεί μια πληρότητα. Έχει και τις αντιφάσεις που, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, έχουμε όλοι μας. Μάλιστα, όσο πιο δραστήριος και παραγωγικός είσαι, η πιθανότητα να έχεις μεγαλύτερες και περισσότερες εμφανείς και αφανείς εσωτερικές αντιφάσεις αυξάνεται. Εξάλλου, αυτό είναι απαραίτητο στοιχείο σε κάθε μορφή δημιουργίας.\nΘεωρώ ότι το καλλιτεχνικό του μέρος που είναι η κύρια πλευρά της ζωής και της προσφοράς του στην κοινωνία, χαρακτηρίζεται από μια ευδιάκριτη προοδευτικότητα. Με είχε ξαφνιάσει ως κλασικός κιθαρίστας όταν στο απώτερό μας παρελθόν, ηχογράφησε ένα δίσκο με τραγούδια των Beatles παιγμένα από τον ίδιο. Αυτό, τότε, ήταν πολύ πρωτοποριακό. Ποιος θα το διενοείτο και ποιος θα το τολμούσε! Και στην πορεία του βλέπει κανείς ότι έχει κινηθεί στο θέατρο, στον κινηματογράφο, μέχρι παιδικά έχει συνθέσει. Έγραψε σε στίχους Γιάννη Κακουλίδη, Άκου Δασκαλόπουλου, Οδυσσέα Ελύτη, Ηλία Πετρόπουλου, Μάνου Χατζιδάκι κ.ά. και έδωσε τραγούδια του από Αρλέτα, Ζωγράφο και Πανδή μέχρι Μουτσάτσου, Βιτάλη, Γλυκερία, Μητσιά κ.ά.\nΑπό τη μία, λοιπόν, πλευρά έχει μία προοδευτικότητα που διαπνέει το έργο του και από την άλλη διακρίνω ένα συντηρητισμό στην πολιτική του σκέψη. Και μόνο που μπλέχτηκε με τη ΔΗΜΑΡ… Πέρα από τα αστεία που έχω το θάρρος να κάνω με τον Νότη, αυτές οι διολισθήσεις του δημιουργικού ανθρώπου, έχουν να κάνουν με μία σοβαρή θεμελιακή του θέση. Ο Νότης είναι από τη φύση του, από τη ρίζα του, φιλειρηνιστής, της μη-βίας. Στην απόλυτη μορφή της. Είναι Γκαντικός, κατά της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται.\nΑυτό το βρίσκω αντιφατικό, γιατί η ίδια η πρόοδος εμπεριέχει μέσα της τη σύγκρουση. Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς τριβές. Η βία ενυπάρχει στην εξέλιξη. Όταν, λοιπόν, είσαι εκ πεποιθήσεως αντίθετος σε κάθε μορφή βίας, σημαίνει ότι δεν κάνεις διάκριση ανάμεσα στη δημιουργική και απελευθερωτική βία και στη βία που ασκούν τα αφεντικά των σκλάβων και οι αποικιοκράτες σε βάρος των λαών του κόσμου για να τους καθυποτάξουν και να τους λεηλατήσουν. Το λέω αυτό φέρνοντας κατά νου το κομμάτι μέσα από το βιβλίο στο οποίο απαξιώνει το σοσιαλιστικό καθεστώς της Κούβας. Εκεί τον βρίσκω άδικο και ισοπεδωτικό.\nΑν, για παράδειγμα, η Κούβα δεν ήταν αυτό που είναι, μ’ αυτό το καθεστώς, με τα κουσούρια του, αλλά και με τα επιτεύγματά του στην ανεξαρτησία, την ισότητα, την υγεία και την παιδεία, λαμβάνοντας υπόψη ότι για τις ΗΠΑ είναι όπως ήταν η Αίγινα για την Αθήνα, σήμερα θα κυριαρχούσαν οι μαφιόζοι, οι έμποροι ναρκωτικών και οι παραστρατιωτικές ομάδες πληρωμένων δολοφόνων όπως συμβαίνει ακριβώς απέναντι, στη Γουατεμάλα και το Σαλβαδόρ, στις μπανανίες όπου επιβλήθηκαν οι εκλεκτοί των Αμερικάνων.\nΠώς αλλιώς θα το δούμε; Όλα είναι σχετικά. Επειδή βρισκόμαστε στα ίδια μήκη κύματος, αντιλαμβάνομαι ότι το κοινό μας αίτημα, η κοινή μας ανάγκη, η κοινή μας πίστη είναι η δημιουργία ενός καινούργιου καλύτερου κόσμου. Σ’ αυτή τη διαδρομή, από το πώς αντιλαμβάνεται κανείς ότι θα φτάσουμε σ’ αυτό τον κόσμο, για τον οποίο και οι δύο επιμένουμε, και όχι μόνο εμείς ασφαλώς, μπορεί να μην ταυτίζονται οι εκτιμήσεις μας. Στη γη που ζούμε, παράδεισος δεν έχει υπάρξει. Έχει υπάρξει μόνο στη φαντασία μας. Ελπίζω ότι κάποια στιγμή, αν όχι εμείς, οι επόμενοι, να τα καταφέρουνε.\nΔεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τι έχει προσφέρει σε μας ο Νότης. Με το έργο του έχει φέρει στη ζωή μας ψηφία απ’ αυτόν τον μελλοντικό ωραίο κόσμο που φανταζόμαστε. Κι αυτό του το χρωστάμε. Αν έχουμε στο μυαλό μας, στις καρδιές μας, σημεία και πτυχές που μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα, αν απολαμβάνουμε τη ζωή παρ’ όλες τις αντιξοότητες, οφείλεται και στη δημιουργικότητα και την προσφορά σημαντικών ανθρώπων, όπως είναι ο Νότης Μαυρουδής.\nΟ Νότης έχει κι άλλο ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους. Διασχίζει τις δεκαετίες αφήνοντας παντού εμφανή σημάδια της παρουσίας του. Ο Νότης Μαυρουδής, συνοψίζοντας, είναι ένα φαινόμενο.\n(Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου «Μετά πάσης ειλικρινείας» του Νότη Μαυρουδή με σκίτσα του Πέτρου Πανδή, εκδ. Άπαρσις, μαζί με τους Νίκο Κουρμουλή, Μόρφω Τσαϊρέλη, Γιάννη Καφάτο, Ισιδώρα Δωροπούλου και Χάρη Μαυρουδή)\nΠάντα με γοήτευαν οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Παρουσιάζουν στην πραγματικότητα την εικόνα μέρους του χρόνου και πάντα με βύθιζαν συναισθηματικά σε μια μεγαλοπρεπή μελαγχολία, μόνο και μόνο επειδή μέσα από την ανάκληση της μνήμης είναι εμφανέστατα τα σημάδια του χρόνου που κυλά ακατάπαυστα.\nΗ φωτογραφία είναι καθρέφτης, αδυσώπητη αποτύπωση της στιγμιαίας πραγματικότητας και δεν χαρίζεται σε κανέναν. Στην παλαιότερη εποχή, την εποχή του ασπρόμαυρου, όλα ήταν αληθινά στη φωτογραφία και ο ρεαλισμός σκέπαζε τα πάντα. Ύστερα η τεχνολογία έφερε τα πάνω κάτω, ανακαλύπτοντας άπειρα μέσα, με αποτέλεσμα η αποτύπωση να υποταχτεί σε υποκειμενικές επιθυμίες, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει πλέον το Photoshop. Το φτιασίδωμα, οι τεχνικές επεμβάσεις, ο καλλωπισμός, το παίξιμο με τα χρώματα, οι μεγεθύνσεις, οι σμικρύνσεις, τα πρόσθετα στοιχεία ή οι αφαιρέσεις ακόμα και προσώπων, η αλλοίωση του τοπίου, του φόντου και άλλα πολλά, φτιάχνουν μίαν άλλη κατάσταση, η οποία μπορεί να διαφέρει κατά πολύ από το πραγματικό εικονιζόμενο θέμα.\nΑυτό βέβαια δεν είναι κάτι καινούργιο∙ από το ξεκίνημα της ύπαρξής της, η επεξεργασία της φωτογραφίας αξιοποιήθηκε για προώθηση συμφερόντων πολιτικών, οικονομικών και γεωπολιτικών. Ένα παράδειγμα που γνωρίζουμε όλοι: Ήδη από τη δεκαετία του ’30, το σοβιετικό καθεστώς προέβαινε σε αλλοιώσεις ιστορικών φωτογραφικών ντοκουμέντων, με στόχο τη διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων. Ο σταλινισμός είχε ανακαλύψει το… πολιτικό Photoshop, αφαιρώντας από τις φωτογραφίες αγωνιστές που ενδιαμέσως είχαν καθαιρεθεί από τις κεντρικές επιτροπές, είχαν διαγραφεί ή εκτελεστεί με άνωθεν αποφάσεις!\nΗ εποχή όμως που η φωτογραφία έχασε οριστικά τη δύναμή της ως ντοκουμέντο, είναι η σύγχρονη της ψηφιακής τεχνολογίας. Αυτό βεβαίως δεν αφαιρεί ούτε κατά διάνοια την καλλιτεχνική δύναμη και οντότητα της φωτογραφικής τέχνης, η οποία διαπιστώνουμε συχνότατα πως έχει εξελιχθεί σε πολιτιστικό προϊόν υψηλών προδιαγραφών. Κι ας προσπαθεί η τεχνολογία, όπως κάνει με όλες τις τέχνες, να τη σπρώξει προς μια αμφίβολη «τελειότητα».\nΑυτό το τελευταίο το διαπιστώνω και στη μουσική και στο τραγούδι. Ένα σύγχρονο στούντιο ηχογράφησης αναλαμβάνει να βελτιώσει και να «τελειοποιήσει» ένα όργανο, μια ορχήστρα, μια φωνή, να τη φέρει σε απόλυτη τονικότητα, να συγχρονίσει τα όργανα, να τα περάσει όλα με φίλτρα και μαγικά εργαλεία, να φτιάξει «άλλον ήχο», πιο λαμπερό ή πιο σκοτεινό, εντέλει να φτιάξει ένα «άλλο τοπίο», εκείνο που επιθυμεί ο διευθυντής της παραγωγής βάσει των τάσεων της αγοράς και του μάρκετινγκ.\nΑν κάποιος πιστέψει πως είμαι γενικά εναντίον των νέων τεχνολογιών και των παρεμβάσεών τους στο καλλιτεχνικό έργο, κάνει λάθος. Αυτώ που κάνω, είναι να διατηρώ την αυτονόητη άποψη πως ο δημιουργός του έργου πρέπει να διατηρεί την αρχική οντότητα της φυσικής και αισθητικής ροής των πραγμάτων. Έζησα και βίωσα το πέρασμα από το γραμμόφωνο στο πικάπ και αργότερα στους δίσκους ακτίνας. Οι συσκευές μουσικής ακρόασης παράγονταν ακατάπαυστα. Όσο η τεχνολογία προόδευε, τόσο το ψέμα στις τέχνες γινόταν όλο και πιο επικίνδυνο, αφού η χρήση της ήταν τυφλή και χωρίς προϋποθέσεις. Ήταν θέμα επιλογής του καθενός, βεβαίως, αλλά οι τεχνολογικές παρεμβάσεις πρέπει να είναι ζυγισμένες με τέτοιον τρόπο που να μην αναποδογυρίζουν την πραγματικότητα. Τα εφέ τα έχουμε ανάγκη επικουρικά και όχι για να «σώσουν» ή να αντικαταστήσουν την πρώτη δημιουργία, το αρχικό έργο!\nΟι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες αιχμαλωτίζουν την αλήθεια ατόφια. Πολλές φορές, όταν σκαλίζω κιτρινισμένα κουτιά ή ξεφυλλίζω φθαρμένα άλμπουμ, ξαναβρίσκω πολλά από τα κύρια τοπία του εαυτού μου. Μπορούμε να φανταστούμε τη φωτογραφία της γιαγιάς μας με ένα ρετουσάρισμα που αφαιρεί τις ρυτίδες, την καμπούρα και τα στραβά πόδια; Θα ήταν άδικο, τουλάχιστον για εκείνη, χώρια από το ψέμα που θα αποτυπωνόταν!\nΜάζεψα όλες τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες, προσωπικές, οικογενειακές, φίλων και συγγενών, σε ένα μεγάλο συρτάρι. Η συγκίνησή μου ήταν απερίγραπτη· θαρρείς και όφειλα μια τέτοια ταξινόμηση! Σ’ αυτό το συρτάρι βρίσκονται όλες οι αυθεντικές εκτυπώσεις της παλαιότερης μνήμης, μιας άλλης ζωής ανεξίτηλης που έχει ευτυχώς γλιτώσει από σωτήρες πόσης φύσεως. Επανέρχομαι στην πεπερασμένη πραγματικότητα με το κάρο του παππού, το τσαγκαράδικο του πατέρα, τη μάνα σκυμμένη πάνω στις βελόνες της, τα κουτούκια της παρέας και τις ντροπαλές γυναίκες στις γειτονιές των χωματόδρομων της Καλλιθέας, τους παλαιούς ρεμπέτες στις λαϊκές ταβέρνες και τα χαμόσπιτα της Φιλαρέτου των προσφύγων Ποντίων και Αρμενίων. Σαν να με φυσάει ένα αεράκι ή να πίνω διψασμένος νερό από πηγή με γάργαρο νερό, όταν τις βλέπω!\nΘα ακουστεί περίεργο, αλλά το συρτάρι αυτό νιώθω πως είναι η περιουσία μου, το κάστρο και η ζεστασιά μου. Ανοίγοντάς το, υποκλίνομαι στις ανεκτίμητες αξίες που αναγνωρίζουν τις ρίζες τους στην παλαιά ζωή. Όχι, δεν είμαι νοσταλγός του παρελθόντος, μόνο που αν χάσω αυτό το συρτάρι, θα περιοριστεί η ματιά μου προς το μέλλον – επειδή για να πας μπροστά, νιώθω πως καλό είναι να έχεις μνήμη ασπρόμαυρη!\nΝότης Μαυρουδής («Μετά πάσης ειλικρινείας», εκδ. Άπαρσις)


Ο ποταμός Έβρος 3ος στη λίστα με τα 10 ομορφότερα ποτάμια που θα δείτε στην Ελλάδα - Nownews.gr\n25 Ιουνίου, 2022, 8:49 μμ\nΑρχική ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Ο ποταμός Έβρος 3ος στη λίστα με τα 10 ομορφότερα ποτάμια που...\nΟ ποταμός Έβρος 3ος στη λίστα με τα 10 ομορφότερα ποτάμια που θα δείτε στην Ελλάδα\nΗ Ελλάδα φημίζεται για τις ομορφιές της, τόσο σε νησιά, όσο και σε βουνά, αλλά και σε ποτάμια.\nΗ δροσιά κοντά στις όχθες ενός ποταμού, η παραμυθένια ατμόσφαιρα και ο πολύ λιγότερος κόσμος σε σχέση με γνωστά παραθαλάσσια θέρετρα ίσως σας κάνουν να το σκεφτείτε.\nΑυτά είναι δέκα από τα πιο εντυπωσιακά και γνωστά ποτάμια της Ελλάδας, για να πάρετε ιδέες:\nΒρίσκεται στην Δυτική Μακεδονία και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας με μήκος 297 χλμ. και βρίσκεται ολόκληρος σε ελληνικό έδαφος. Οι άλλοι μεγάλοι ποταμοί (Έβρος, Νέστος και Αξιός) πηγάζουν σε ξένα εδάφη. Το όνομά του είναι σύνθετο και προέρχεται από το άλς (άλας, θάλασσα) και από το άκμων (αμόνι). Μια αρχαία παράδοση λέει ότι όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλινίου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά, λέει: «Επίσης στη Μακεδονία, όσοι θέλουν να έχουν πρόβατα άσπρα πηγαίνουν στον Αλιάκμονα, όσοι δε μαύρα στον Αξιόν».\nΟ Αλιάκμονας διαθέτει 33 είδη ψαριών, από τα οποία γύρω στα 30 είναι αυτόχθονα και τα υπόλοιπα εισήχθηκαν με ανθρώπινη παρέμβαση. Πολλά από αυτά θεωρούνται σπάνια και ένα, το μαυροτσιρώνι, δε ζει πουθενά αλλού στο κόσμο. Από αυτά τα είδη των ψαριών τα πιο πολλά δεν έχουν εμπορική αξία, παρά μόνο βιολογική καθώς στηρίζουν την τροφική αλυσίδα.\nΟ ποταμός σχηματίζει ένα εκτεταμένο Δέλτα που φτάνει τα 40.000 στρέμματα, πολύ μικρότερο από το Δέλτα του Αξιού (220.000 στρέμματα). Αιτία το μεγάλο φράγμα που κατασκευάστηκε και κατακρατεί μεγάλο μέρος των φερτών υλών. Αποτέλεσμα είναι να μειωθούν σημαντικά οι προσχώσεις και την περίοδο του καλοκαιριού, που τα νερά είναι λίγα, η θάλασσα εισχωρεί και κατακλύζει μεγάλο μέρος της κοίτης του ποταμού.\nΕίναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), ΝΔ του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος. Διέρχεται από το νομό Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και μετά από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Διαχωρίζει με την πορεία του την Ακαρνανία από την Αιτωλία, διασχίζοντας διαδοχικά τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου και αρδεύει την πεδιάδα του Αγρινίου. Θεωρείται ο πλουσιότερος σε νερά γηγενής ποταμός της Ελλάδας.\nΗ ονομασία Αχελώος πιθανότατα προέρχεται από τη ρίζα αχ που σημαίνει νερό και το συγκριτικό επίθετο λώων που σημαίνει καλύτερος.\nΗ λαϊκότερη ονομασία του ποταμού είναι Ασπροπόταμος ή Άσπρος. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας αυτής, οι πιο διαδεδομένες τη συνδέουν με την αφρισμένη εικόνα του ποταμού κατά τους ανοιξιάτικους μήνες όταν λιώνουν τα χιόνια ή με το λευκό χρώμα των χαλικιών στις όχθες του και την άσπρη λάσπη που κατεβάζει το ρεύμα του.\nΓνωστός και ως Μαρίτσα, είναι ο δεύτερος σε μέγεθος ποταμός της ΝΑ Ευρώπης (μετά τον Δούναβη) και ο κυριότερος ποταμός της Βαλκανικής Χερσονήσου, με συνολικό μήκος περίπου 530 χλμ.\nΠηγάζει από τα όρη Ρίλα, της Δ. Βουλγαρίας και κυλά σε βουλγαρικό έδαφος ΝΑ, διασχίζοντας την Α. Ρωμυλία, σχηματίζοντας κοιλάδα ανάμεσα στη Ροδόπη και τον Αίμο απ’ όπου και διέρχεται. Στη συνέχεια, κοντά στο χωριό Καστανιές, μπαίνει για λίγα χιλιόμετρα στην Τουρκία, σχηματίζοντας το τρίγωνο του Καραγάτς, κοντά στην Αδριανούπολη, απ’ όπου στη συνέχεια αποτελεί το γεωγραφικό σύνορο μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας.\nΠερνάει κοντά στις ελληνικές κωμοπόλεις Φέρρες, Διδυμότειχο, Σουφλί και εκβάλλει στο βόρειο Αιγαίο Πέλαγος, στο λεγόμενο Θρακικό πέλαγος. Το μήκος του στο ελληνικό έδαφος μέχρι τις εκβολές του φθάνει τα 204 χιλιόμετρα. Στις εκβολές του σχηματίζει ένα τεράστιο και δαιδαλώδες Δέλτα, που αποτελεί τον πιο σημαντικό υδροβιότοπο της Ελλάδας.\nΔεν είναι πλωτός σε κανένα σημείο του, έχει όμως σημαντικό όγκο υδάτων που χρησιμοποιούνται για παραγωγή ηλεκτρισμού (φράγμα Κυπρίνου) και αρδρεύσεις.\nΠροηγούμενο άρθροΕπιχειρηματικές συναντήσεις κατά τη διάρκεια της ΜΒΜ Έκθεση Τουρισμού στην Πράγα, 30/09/2021-01/10/2021\nΕπόμενο άρθρο∆ιαθέσιµα εµβόλια για την τρίτη δόση – Τι συζητούν οι επιστήμονες και πότε αποφασίζουν\nΕπίσκεψη Μέτιου στην Interplast: 99,4 εκ. € για τις επιχειρήσεις της ΠΑΜΘ από τον Αναπτυξιακό Νόμο


ΣΑΤΙΡΙΖΟΝΤΑΣ: Ε, ρε γλέντια που θα γίνουν τότε… – The Panhellenic Post\nΣτην εποχή του Κοροναϊού όλα έχουν – ή τελοσπάντων, τείνουν να εκφυλιστούν. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε, ΟΛΑ! Οι ανθρώπινες σχέσεις, οι τρόποι καλής συμπεριφοράς, η Θεία Κοινωνία! Και ‘μεις που από μικροί πιστεύαμε ότι η Θεία Κοινωνία γίνεται με την αόρατη επέμβαση του Αγίου Πνεύματος! Μπα, ιός εισχώρησε και κεί! Ιός και όχι ο Υιός!\nΑυτόν μόλις προχθές τον Αναστήσαμε! Παραλίγο θα τον ξεχνούσαμε στον Άγιο Τάφο Του, λόγω Κοροναϊού!\nΜάσκες, πλεξιγκλάς και απολύμανση παντού! Ούτε απόκριες να είχαμε! Αφού, να σκεφθείτε, ήτανε προχθές η γιατρός μας δίπλα μου, έξω από τον Οίκο του Ναύτη και δεν την γνώρισα! Μόνο την άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο και με αναζητάει με το όνομά μου από τη γυναίκα μου! Τότε την κοίταξα καλύτερα.\n-Α, εσείς είστε; Ψέλλισα. Πού να σας αναγνωρίσω με τη μάσκα;\nΆσχετο, αλλά με τρώει το χέρι μου να το γράψω. Και θα το γράψω.\n-Καλέ, τι φωτογραφία είναι αυτή που έχετε στην Panhellenic Post; Να την βγάλετε! Σαν πυροβολισμός έπεσε δίπλα μου η προτροπή…\nΠαραλίγο να σηκώσω τα χέρια ψηλά. Όπα, σκέφθηκα αστραπιαία, μας πιάσανε… Κάτι το σημείο, κάτι το ύφος της «θαυμάστριας» είπα μέσα μου:\n-Βρε, καλά να πάθεις. Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;\nΚαι πάνω που χιλιάδες σκέψεις άρχισαν να μου τρυπούν ό,τι τελοσπάντων έχει απομείνει από μυαλό στο κεφάλι μου, έπεσε και η «χαριστική βολή».\n-Δέκα χρόνια σας μεγαλώνει! Εσείς καλέ, μια χαρά παλικάρι είσαστε… Να βάλετε άλλη φωτογραφία!..\nΦτού σας δεν είπε, προφανώς λόγω Κοροναϊού!\nΕγώ, όμως, σκέφτηκα μέσα μου: Πρέπει να μάθω πότε έχει γενέθλια. Να τις στείλω μία τούρτα!\nΑμ θα την αλλάξω, τη φωτογραφία, δεν θα την αλλάξω; Αυτήν την έβαλε ο τεχνικός μου για να με εκδικηθεί επειδή δεν του δίνω τα χρωστούμενα από το “χόστινγκ” στην ώρα τους!..\nΠάντως από ευγένεια, (ή από αυταρέσκεια;) έβγαλα στιγμιαία τη μάσκα.\nΜάσκα φορούσε κι αυτή που έριξε το βιτριόλι στην άτυχη νεαρά στην Καλλιθέα, και τώρα την αναζητούν χωρίς να γνωρίζουν καν το πρόσωπό της! Ψάχνε ψύλλους στ΄ άχυρα! Ή ψάχνε γυναίκα σε νυφοπάζαρο!\nΔεν ξέρω εσείς εγώ, πάντως τείνω να αναθεωρήσω πολλές από τις σχηματισμένες πεποιθήσεις μου! Όπως λόγου χάρη ότι οι Τουρίστες είναι αγέλη που άγονται και φέρονται από τους ταξιδιωτικούς πράκτορες! Μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει. Οι ταξιδιωτικοί πράκτορες άγονται και σύρονται από τους τουρίστες! Που και δυσεύρετοι είναι την σήμερον ημέρα και άμα τύχει και τους συναντήσεις, λες, βρε καλώς τους τούς κοραναϊούς! Βρε καλώστα τά σούπερ έχτρα μικρόβια, που σκοτώνονται με το σαπούνι αλλά όχι με τα φάρμακα!\nΉταν που ήταν κατειλημμένα τα πεζοδρόμια της Αθήνας, από τα τραπεζοκαθίσματα, τώρα κατέλαβαν και το οδόστρωμα! Η καραντίνα έληξε, αλλά πώς να βγεις στο δρόμο; Που να περπατήσεις; Παντού τραπεζάκια, καρέκλες και αραχτοί Αθηναίοι! Έπηξε η πρωτεύουσα στο καρεκλομάνι!\nΕκείνο, πάντως, που δεν λέει να πάρει τα πάνω του είναι το οικονομικό! Δισ-εκατομμύρια ακούς να υπερίπτανται πάνω από το κεφάλι σου, κοινοτική βοήθεια, σου λέει, πάρε κόσμε, άλλοι 800 ευρώ, άλλοι 500, άλλοι 400. Όλοι κάτι παίρνουν! Εσύ, μόνον, κοιτάς την τσέπη σου που έχει να δει μισθό δυόμιση μήνες και τα παίρνεις στο κρανίο! Ούτε τα επιδόματα σε ακουμπάνε μήτε τα «δώρα» σε βρίσκουν! Όλα υπερίπτανται γύρω σου όπως τα Χερουβείμ! Και συ παραμένεις ακίνητος στην «σιγουριά» του συνταξιούχου! Με τα pinuts…\nΟι απόδημοι πρέπει να συνηθίζουν στην νέα τους κατάσταση. «Θα αναβαθμίζονται διαρκώς δια της συντελούμενης αέναης υποβάθμισης»! Κι αυτοί θύματα του Κοροναϊού. Πάσχουμε από την ανοσία της αγέλης. Κανείς πια δεν διαμαρτύρεται. Κανείς δεν αντιδρά. Κανείς δεν κουνάει το δαχτυλάκι. Να δείτε που σε λίγο όλοι θα βρίσκουμε και υπέροχες τις αλλαγές στην ΓΓΑΕ! Ε, ρε Όργουελ! Μάστορας ήσουνα, μπαγάσα!..\nΠότε ο Άγιος Πέτρος θα ξεκλειδώσει τον Παράδεισο;\nΠότε θα βγουν από την καραντίνα οι Άγγελοι;\nΠότε οι Απόδημοι Έλληνες θα βρεθούν μπροστά στις κάλπες;\nΕ ρε γλέντια που θα γίνουν τότε!..


ΠΟΥΘΕΝΑ | θέατρο, théâtre, teatro, theater, theatre... world\nCategory Archives: ΠΟΥΘΕΝΑ\nΛαμπρά επίσημα εγκαίνια του Εθνικού Θεάτρου με τον Πρόεδρο Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και υπουργούς ΠΑΣΟΚ, όσο για Ν.Δ… «Πουθενά»!\n28 Οκτωβρίου, 2009 – 7:42 πμ\nΜε το χέρι στην καρδιά, με μια βαθιά υπόκλιση ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο δημιουργός του «Πουθενά», ευχαρίστησε το επίσημο κοινό των εγκαινίων, που τίμησε με την παρουσία του και με το χειροκρότημά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, ενώ απουσίασε, λόγω ανειλημμένων ιερατικών υποχρεώσεων, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμος. Ηταν ο δικός του τρόπος, του Δημήτρη, να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του καλλιτέχνη για την άκρα κατανυκτική σιγή με την οποία παρακολούθησαν μπροστά στην αυλαία την αποκάλυψη των Πρωτοπλάστων, ανάμεσα από σημερινά παιδιά του προβληματισμένου μας κόσμου. Το βράδυ της Παρασκευής 23/10, ήταν μια μεγάλη γιορτή για όλους -για τους ανθρώπους του Εθνικού Θεάτρου, με τον καλλιτεχνικό διευθυντή κ. Γιάννη Χουβαρδά, την πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Ελένη Αρβελέρ, τον αντιπρόεδρο κ. Γιάννη Θεοδωρόπουλο, που ήταν στην υποδοχή των προσωπικοτήτων, με πρώτο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, με τη σύζυγό του Αντα, που ακολούθησαν, για να θαυμάσουν στην ξενάγηση το θαυμαστά αναπαλαιωμένο Κτίριο Τσίλλερ, και τη Νέα Σκηνή, αφιερωμένη στον εμπνευστή του έργου – άθλου Νίκο Κούρκουλο, τον μεγάλο απόντα.\nΟπως ήταν φυσικό, όσοι έζησαν αυτό το επίπονο, πολυδάπανο έργο, που οφείλει τη δημιουργία του, τόσο στο κράτος όσο και στη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μέσω των κονδυλίων του ΚΠΣ, γνωρίζουν την αποφασιστική συμβολή του εμπνευστή της ανακαίνισης – επέκτασης ενός ιστορικού θεάτρου, όπως το Εθνικό, καθώς και τους διαρκείς αγώνες «για να τελειώσει αυτό που άρχισε». Η κ. Ελένη Αρβελέρ μίλησε για το γράμμα που είχε στείλει στον τότε υφυπουργό, περιγράφοντας την αγωνία του «για το Θέατρο που καταρρέει». Αλλά και την πεποίθησή του «να τελειώσει και ας μην το δω εγώ». Σε κάθε αναφορά του ονόματος του Νίκου Κούρκουλου, που με τη βοήθεια της συζύγου κ. Μαριάννας Λάτση, έκανε το όραμα πραγματικότητα, το επίλεκτο κοινό των εγκαινίων χειροκροτούσε, αποτίοντας φόρο τιμής.\nΗταν η συγκινητική απουσία που μέτρησε στο κοινό. Αντίθετα, ξένισε και συζητήθηκε η σχεδόν ολική απουσία της Νέας Δημοκρατίας, που ήταν κυβέρνηση στα χρόνια της ανακαίνισης και αποπεράτωσης του έργου. Οι άδειες θέσεις στις πρώτες σειρές και, ιδίως στο κέντρο της πλατείας, έδειχναν πως αν και καλεσμένοι, επέλεξαν να μην παραστούν.\nΟι πρέσβεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης που είχαν κι αυτοί, δικαιωματικά, κληθεί, λόγω της συνεισφοράς των κοινοτικών κονδυλίων στο έργο, προσήλθαν καθώς και προσωπικότητες του πολιτισμού, όπως η κ. Νίκη Γουλανδρή, των γραμμάτων οι πρύτανεις κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης, Χρήστος Κίττας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κώστας Μουτζούρης του Μετσοβίου Πολυτεχνείου με τις συζύγους τους, της τέχνης η κ. Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, οι καθηγητές Αγγελος Δεληβορριάς του Μουσείου Μπενάκη και Νίκος Σταμπολίδης του Κυκλαδικού. Η πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου Μπενάκη κ. Αιμιλία Γερουλάνου και ο κ. Μαρίνος Γερουλάνος ήταν εκεί με τις κόρες Δέσποινα και Ειρήνη Γερουλάνου. Ηταν, άλλωστε, η πρώτη επίσημη, στην άσκηση των καθηκόντων του, εμφάνιση του υπουργού Πολιτισμού κ. Παύλου Γερουλάνου που υποδέχθηκε μαζί με τον κ. Χουβαρδά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια στο πεζοδρόμιο της ολόφωτης και πάλι Αγίου Κωνσταντίνου. Συγχαρητήρια δεχόταν και ο πρόεδρος της «Μηχανικής» κ. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου με τη σύζυγο Λένα και την κόρη Μελίνα, ως ο υπεύθυνος συντελεστής της άρτιας ανακαίνισης – αναπαλαίωσης που ανέλαβε η «Μηχανική». Παρέστησαν, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος με τη νύφη του κ. Ελένη Δημ. Στεφανοπούλου, οι πρώην πρωθυπουργοί κ. Κώστας Σημίτης με την κ. Δάφνη Σημίτη και Κώστας Μητσοτάκης με τον πιστό Κυριάκο Γρυλλάκη. Και έπειτα από αυτούς, το «παρών» του ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, γελαστό και ανοιχτό σε φωτογραφίες, χαιρετισμούς: ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η υπουργός Παιδείας κ.λπ. κ. Αννα Διαμαντοπούλου με τον κ. Γιάννη Σαβαράνο, η υπουργός Οικονομίας κ. Λούκα Κατσέλη, με τον πρώην «τσάρο» κ. Γεράσιμο Αρσένη, ο υφυπουργός Μεταφορών κ. Νίκος Σηφουνάκης, άλλοι υφυπουργοί. Από τους φίλους του Εθνικού, ο καθηγητής Ευτύχιος Βορίδης, με τη σύζυγό του κ. Ντόντα Βορίδη – Γουλανδρή, τα ζεύγη Λάζαρου – Ουρανίας Εφραίμογλου και Δημήτρη Εφραίμογλου, ο διευθυντής της «Καθημερινής» κ. Αλέξης Παπαχελάς με τη σύζυγό του Θάλεια Καρτάλη, ο κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Ν.Δ. κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος που εκπροσώπησε την παράταξη! Οσο για την παράσταση, η δεύτερη ματιά, για εμάς που είχαμε πάει στην «πρώτη» της 14/10 μάς έδειξε και άλλες όψεις της, πιο ανθρώπινες. Στη δεξίωση που ακολούθησε στο ολόφωτο Ball-room, οι σκηνοθέτες, πρωταγωνιστές και ηθοποιοί του Εθνικού έπαιρναν και έδιναν συγχαρητήρια, ενώ ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, η βοηθός σκηνοθέτη Τίνα Παπανικολάου και η χορευτική ομάδα, ήταν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος με ορατό το κύμα αγάπης που τους κύκλωνε…\nTης Eλένης Mπίστικα, Η Καθημερινή, 27/10/2009\nΟ πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου με τη σύζυγό του Αντα.\nΟ πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης με τον καθηγητή κ. Γιώργο Βέλτσο στη δεξίωση.\n26 Οκτωβρίου, 2009 – 3:36 μμ\nΜε επισημότητα και λάμψη πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή τα εγκαίνια του Εθνικού Θεάτρου, του εκ βάθρων ανακαινισμένου κτιρίου Τσίλερ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, εκπροσώπων του δημόσιου βίου και ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών.\nΟ καλλιτεχνικός διευθυντής της πρώτης κρατικής σκηνής μας, Γ. Χουβαρδάς, συνοδευόμενος από την πρόεδρο του ΔΣ, Ελ. Αρβελέρ, υποδέχθηκαν τους προσκεκλημένους στην Αίθουσα Χορού του κτιρίου, η οποία γέμισε ασφυκτικά. Εκεί μίλησαν για τη νέα εποχή που ξεκινά για το Εθνικό Θέατρο και μνημόνευσαν πολλάκις τον Νίκο Κούρκουλο, από τον οποίο ξεκίνησαν όλα.\nΟ πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν παρών στην επίσημη τελετή των εγκαινίων, αλλά παρακολούθησε την παράσταση του «Πουθενά», με την υπογραφή του Δημήτρη Παπαϊωάννου, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Αντα.\n«Το Εθνικό Θέατρο είναι το οχυρό και το φυλάκιο της παράδοσης και της πρωτοπορίας», τόνισε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, στον χαιρετισμό του στα επίσημα εγκαίνια του Εθνικού Θεάτρου, καταλήγοντας ότι «σήμερα το Εθνικό επιστρέφει εκεί όπου ανήκει, στους δημιουργούς και τους θεατές του».\nΣτον Νίκο Κούρκουλο αναφέρθηκε ο Γ. Χουβαρδάς, αλλά και στην «τεράστια ευθύνη, κυρίως για την πολιτεία, αλλά και για όλους για την επιβίωση και αξιοποίηση του κεφαλαιώδους αυτού έργου». Η κυρία Αρβελέρ μίλησε για την αναμονή των οκτώ χρόνων αυτού του μεγάλου έργου και αναφέρθηκε στη χαρά και τη συγκίνηση που νιώθει επειδή αυτό εγκαινιάστηκε. Ολοι οι προσκεκλημένοι παρακολούθησαν το «Πουθενά» (φωτογραφία), μια παράσταση που παρουσιάζει τις δυνατότητες και τον υπερσύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό της Κεντρικής Σκηνής του θεάτρου. [ΕΘΝΟΣ, 26/10/2009]\nΘέλουμε παρούσα την πολιτεία πέρα από τα εγκαίνια\n26 Οκτωβρίου, 2009 – 3:14 μμ\nΔεν θα μπορούσαν να είναι λαμπρότερα και πιο ουσιαστικά από σημειολογικής απόψεως τα επίσημα εγκαίνια του κτιριακού συγκροτήματος του Εθνικού Θεάτρου, του περίφημου κτιρίου Τσίλερ, από αυτά που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής.\nΟ Δημήτρης Παπαϊωάννου και οι χορευτές τού «Πουθενά» καταχειροκροτήθηκαν την Παρασκευή από την πολιτική ηγεσία και τις προσωπικότητες από το χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών\nΟι αλλοδαποί… παροικούντες κάτω από την Ομόνοια πρόβαλαν επί της Αγ. Κωνσταντίνου στέκοντας στις μύτες των ποδιών τους πίσω από τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και τους τροχονόμους, που διευκόλυναν τη διέλευση των πολιτικών αρχόντων προς το εκ βάθρων ανακαινισμένο κτίριο. Παρακολουθούσαν όλο περιέργεια live την εντυπωσιακή «παρέλαση» σύσσωμης σχεδόν της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.\nΟ Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Σημίτης και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη (θεατροπαίδι από πατέρα και μητέρα) και η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου έφταναν ο ένας μετά τον άλλο στη φωταγωγημένη είσοδο του «κοσμήματος» του Τσίλερ, όπου τους υποδεχόταν ο διευθυντής του Εθνικού, Γιάννης Χουβαρδάς. «Ηρθε η στιγμή να λάβει ένα όραμα σάρκα και οστά. Είναι στιγμή χαράς και ανάτασης» διαπίστωνε εύστοχα λίγα λεπτά αργότερα.\nΟι πολιτικοί με την παρουσία τους δήλωσαν ηχηρά την υποστήριξη της πολιτείας στην πρώτη κρατική σκηνή, που τους δέχτηκε απαστράπτουσα έπειτα από μια δεκαετία «σιωπής». Αλλωστε αυτή την υποστήριξη θέλησαν εμμέσως να εξασφαλίσουν με τις ομιλίες τους ο Γ. Χουβαρδάς και η πρόεδρος του Εθνικού, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.\nΠαύλος Γερουλάνος, Κάρολος Παπούλιας, Γιάννης Χουβαρδάς, στα επίσημα θυρανοίξια του Εθνικού Θεάτρου.\n«Ηρθε η πολυπόθητη στιγμή των εγκαινίων. Αλλά ήρθε και η στιγμή της ευθύνης όλων μας. Γιατί ένα Εθνικό Θέατρο, όσο υπέροχο κι αν είναι, χρειάζεται τη συνεχή γενναιοδωρία και υποστήριξη της πολιτείας», υπογράμμισε ο Χουβαρδάς. «Το νέο κτίριο έχει πολλαπλάσια έξοδα από το παλιό» ήρθε να συμπληρώσει η Αρβελέρ.\nΣτη δική του ομιλία, ο καλά διαβασμένος υπουργός Πολιτισμού παραδέχτηκε ότι η «ανακαίνιση συνιστούσε υποχρέωση». «Ηθελε όμως και πολιτική βούληση» τόνισε. Και σε μια κίνηση «ματ» αναγνώρισε «τη βούληση και των υπουργών Πολιτισμού, που δεν ανήκουν στον δικό μας χώρο». Πάντως, κανένας τους δεν ήταν παρών στα εγκαίνια.\nΕμφαντική από όλους τους ομιλητές των εγκαινίων η αναφορά στον Νίκο Κούρκουλο, απούσης ωστόσο της κυρίας Μαριάννας Λάτση.\n«Είναι ο άνθρωπος που πάλεψε όσο κανείς για το κτήριο. Του ανήκει η ευγνωμοσύνη μας» είπε ο Παύλος Γερουλάνος. Ακολούθησε η ξενάγηση, από την εργοταξιάρχη Λίνα Μπαντέκα, στο κτηριακό συγκρότημα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο νέος υπουργός Πολιτισμού πάτησε πρώτη φορά επάνω σε σκηνή, τη Νέα, την ώρα της πρόβας τού κατά Τσεζάρις Γκραουζίνις «Ζορμπά». Αμέσως μετά όλοι κατευθύνθηκαν στην Κεντρική Σκηνή για να παρακολουθήσουν την παράσταση «Πουθενά» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, που δεν είχε βεβαίως ντυμένο το γυμνό του.\n«Είναι ψευδές ότι έγινε το γυμνό της παράστασης θέμα στο Δ.Σ. του Εθνικού. Κατ’ αρχάς από τον ίδιο τον νόμο δεν έχει τέτοιο δικαίωμα», μας δήλωσε το μέλος του Δ.Σ. Ερρίκος Μπελιές.\nΠαρόντες επίσης σ’ αυτή την ιστορικής σημασίας βραδιά ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης, η Μαρία Δαμανάκη, η Αννα Νταλάρα, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Αθηνών Χρ. Κίττας, ο πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πανεπιστημίου Κων/νος Μουντζούρης, ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Π. Λιγομενίδης, ο πρόεδρος του Μουσείου Ακροπόλεως Δ. Παντερμαλής, ο διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Ν. Καλτσάς, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα και ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη Αγγ. Δεληβορριάς.\nΔεν θα μπορούσαν να λείπουν και παλιοί πρωταγωνιστές του Εθνικού. Στα θυρανοίξια ήταν οι Νικήτας Τσακίρογλου, Μαρία Σκούντζου, Ολγα Τουρνάκη κ.ά. Μαζί και οι Δ. Φωτόπουλος, Δ. Χρονόπουλος, Δ. Λιγνάδης, Θ. Καστανιώτης, Μ. Ελευθερίου, Γ. Βέλτσος, η Νόνικα Γαληνέα, η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Πρ. Εμφιετζόγλου. Αισθητή ωστόσο η απουσία της απελθούσας κυβέρνησης. **\nΑρβελέρ εναντίον Παπαϊωάννου\nΤο καλό κλίμα των εγκαινίων παρ’ ολίγον να υποσκάψει η ευθεία σπόντα της κ. Αρβελέρ κατά της επιλογής του καλλιτεχνικού διευθυντή, «που έχει όλη την ευθύνη για τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό», να ανοίξει το Εθνικό με μια παράσταση χοροθεάτρου. Στην οποία, όμως, απάντησε αμέσως ο Γιάννης Χουβαρδάς.\n«Είμαι από τους λίγους ή τους πολλούς που ξενίστηκαν όταν έμαθαν ότι στα εγκαίνια του κτηρίου δεν θα ακουστεί λόγος θεατρικός και φθόγγος τραγικός», ήταν η αιχμή της Αρβελέρ ενώπιον της πολιτικής ηγεσίας. «Το Εθνικό Θέατρο έχει το καθήκον να δείχνει ό,τι καλύτερο υπάρχει στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης του διαμετρήματος του Δημήτρη Παπαϊωάννου είναι μια καλή επιλογή για να εξοικειωθεί το κοινό με τη νέα σκηνή. Αλλωστε το κτήριο εγκαινιάζεται σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, οπότε θα ακολουθήσουν τρία παγκόσμια αριστουργήματα», απάντησε ακαριαία ο Χουβαρδάς.\nΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Λαμπερή βραδιά γιορτής με χλιαρό χειροκρότημα\n26 Οκτωβρίου, 2009 – 3:05 μμ\nΜε μια βραδιά γιορτής στα προχθεσινά εγκαίνια της ανακαινισμένης κεντρικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου στο κτίριο Τσίλερ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια, του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου και εκπροσώπων της πολιτικής αρχής, του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, έγινε το πέρασμα στη νέα εποχή.\nΧρειάστηκαν κάτι λιγότερο από δύο ώρες για να ξεδιπλωθεί η ιστορία, η περιπέτεια και το ξεκίνημα της νέας περιόδου δημιουργίας του θεάτρου. Με ομιλίες, ξεναγήσεις, την παρακολούθηση της παράστασης του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Πουθενά», το κοκτέιλ που ακολούθησε. Οι ομιλίες, στην επίσημη τελετή, του υπουργού Πολιτισμού κ. Παύλου Γερουλάνου, της προέδρου του Δ.Σ. του Εθνικού κ. Ελένης Γλύκατζη- Αρβελέρ και του καλλιτεχνικού διευθυντή κ. Γιάννη Χουβαρδά έδωσαν το στίγμα της ιστορικής στιγμής, ενώ όλοι αναφέρθηκαν στους αγώνες και στο όραμα του μεγάλου απόντα Νίκου Κούρκουλου.\nΣτο όραμα του Νίκου Κούρκουλου αναφέρθηκε η πρόεδρος του Δ.Σ., η οποία έκανε μνεία και στη σύντροφό του Μαριάννα Λάτση, ενώ ο διευθυντής του θεάτρου μίλησε και για την ανάγκη στήριξης του Εθνικού από την πολιτεία, αφού χωρίς αυτήν «όσο θαυμαστά κι αν εξοπλίστηκε, θα παραμείνει άδειο κέλυφος». Μετά την τελετή που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα χορού, οι επίσημοι προσκεκλημένοι κατευθύνθηκαν στην πλατεία του θεάτρου για να παρακολουθήσουν την ειδικά σχεδιασμένη για τα εγκαίνια παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Πουθενά» σε μια κατάμεστη αίθουσα.\nΤο μικρής διάρκειας χοροθέατρο του Δημήτρη Παπαϊωάννου, αισθητικά άψογο, επικεντρωμένο στον θαυμαστό εκσυγχρονισμό της κεντρικής σκηνής, φαίνεται όμως ότι δεν ενθουσίασε. Στο φινάλε το χειροκρότημα ήταν χλιαρό και το κοινό έδειχνε αμήχανο. Τα σχόλια που ακολούθησαν κινήθηκαν σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Άλλοι το βρήκαν «μονόχρωμο, χωρίς τη χαρά του θεάτρου» κι άλλοι «όμορφο, έξυπνο, κατάλληλο για τα εγκαίνια του Εθνικού».\nΕ.Δ.Χ., ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009\nΟ ΓΙΩΡΓOΣ ΒΕΛΤΣOΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΥΘΕΝΑ» ΤΟΥ Δ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ: Το τίμημα του μελό\n26 Οκτωβρίου, 2009 – 3:01 μμ\nΤου Γιώργου Βέλτσου, ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009\nΗ ευφυής επιλογή του Γιάννη Χουβαρδά με το «Πουθενά» του Παπαϊωάννου υποδηλώνει καταρχάς ότι το ίδιο το θέατρο είναι το πουθενά\nΑυτός ο άτοπος τόπος, η πλατωνική Χώρα, η φροϋδική «σκηνή» του ονείρου, το πουθενά, αποδεικνύει ότι «η ζωή είναι ένα όνειρο» και δεν μπορεί παρά να είναι πουθενά. Όποιος την υπηρετεί από κάπουαπό θώκους-, τη διαβάλλει και την εμπαίζει. Εξ ου και η αναγκαιότητα της τέχνης.\nΘεώρησα περιττές, πριν από την παράσταση, τόσο τις επιφυλάξεις της Ε. Αρβελέρ, όσο και τις δικαιολογίες του καλλιτεχνικού διευθυντή, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, πως με το «Πουθενά» του Παπαϊωάννου αναδεικνύεται η τεχνολογία της σκηνής, ως εάν το έργο να μην μπορούσε να παρουσιαστεί πουθενά αλλού. Θα θυμήθηκε ίσως εκείνον τον διαφημιστικό δίσκο των 33 στροφών που χάριζε η Grundig, τη δεκαετία του ΄60, σ΄ όποιον αγόραζε τα πρώτα hi-fi: δεν άκουγες το αλέγκρο του «Αυτοκρατορικού Κοντσέρτου» του Μπετόβεν, αλλά εξακρίβωνες την πιστότητα του μηχανήματος.\nΟ Παπαϊωάννου προσφέρεται. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο «εθνικός» μας πλέον καλλιτέχνης θα μπορούσε, με το «Πουθενά» του, στην πρεμιέρα του Εθνικού, να αντικαταστήσει τον Εθνικό Ύμνο μιας no man΄s land. Όμως, το ίδιο έργο- ή περίπου το ίδιο -, ως «Ρέκβιεμ» τότε, πριν από πολλά χρόνια, στην εγκαταλελειμμένη Ηλεκτρική του Μοσχάτου, προανήγγελλε και θρηνούσε αυτό που σήμερα επιθυμεί ο Παπαϊωάννου και που η ιδιότητά του ως «εθνικού» δεν του επιτρέπει να το ολοκληρώσει: να καταχωρηθεί στους απάτριδες δημιουργούς που δεν θέλουν να συμμετάσχουν στον «ψευδολόγο φυλετικό αυτοθαυμασμό», όπως ο Νίτσε και που, όπως ο Μπέκετ, γράφουν «κείμενα για το τίποτα».\nΑυτό που με καθιστά επιφυλακτικό απέναντι στον Παπαϊωάννου ως μετωνυμία του «εθνικού» είναι ότι σήμερα «εθνικός» δεν γίνεσαι, αν δεν σε αποδεχθεί η high society και η Γιάννα Αγγελοπούλου που σε χρίζει «εθνικό». Στην αφρόκρεμα που ήταν τις προάλλες συγκεντρωμένη στην πλατεία του Εθνικού, ο Παπαϊωάννου έτεινε έναν τεράστιο καθρέφτη αντί αυλαίας. Δεν αντικατοπτριζόταν, όμως, η αφρόκρεμα, αλλά ο ίδιος, το ομοίωμα του οποίου, πριν αρχίσει η παράσταση, χάθηκε μέσα στον καθρέφτη. Διότι αυτός ο ταλαντούχος καλλιτέχνης κατάλαβε πως ό,τι έχει σημασία στην τέχνη δεν είναι το σημαινόμενο νόημα, αλλά οι αντικατοπτρισμοί του σημαίνοντος. Και ο Παπαϊωάννου- το είδωλο- έγινε το σημαίνον αυτής της κοινωνίας, αναδεικνύοντας, συγχρόνως με τα συστατικά μέρη του έργου (λόγου χάριν, τα τραμπουκέτα και τις τροχαλίες της σκηνής), τα κοινωνικά γρανάζια μιας μηχανής που ανεβάζει και κατεβάζει η ίδια τους μηχανισμούς της.\nΘα έλεγα, αν μου επιτρέπεται η αβυσσαλέα αναλογία, ότι ο Παπαϊωάννου κάνει ό,τι και ο Μαλαρμέ: δηλώνει αυτό που φαίνεται ως μια μορφή οργάνωσης στον χώρο, μετατρέπει τον χώρο σε χορό, διδάσκει μια χορογραφία «μαύρο πάνω στο λευκό» (noir sur blanc), μελάνι πάνω στο χαρτί, πέλμα πάνω στο σανίδι.\nΌμως, επειδή εκτιμώ τον Παπαϊωάννου και δεν θέλω να συμβάλω στην «α λα Παλλάς» παπαϊωαννομανία, θα τον προέτρεπα να σώσει την τέχνη του, επιστρέφοντας στα καταγώγια- και τιμώντας έτσι τον Τσαρούχη, ο οποίος, σημειωτέον, έκρινε ύποπτο ό,τι θεωρείται ως εθνικό.\nΕάν η Αν Τερέζα ντε Κεερσμάακερ δεν μας είχε δείξει πρόσφατα, στο Φεστιβάλ Αθηνών, το «Τhe Song» και τη γυμνή σκηνή του Μεγάρου, ο Παπαϊωάννου, χωρίς τη χατζιδάκεια ευαισθησία, χωρίς συγκίνηση και χωρίς ενισχυτές στις σόλες των παπουτσιών των χορευτών του για να πολλαπλασιάζεται το τρίξιμο στο πάτωμα, δεν θα κινδύνευε να θεωρηθεί απλώς ως ένας ακόμη bon (pour l΄ Οrient;) καλλιτέχνης\nΑυτό που με καθιστά επιφυλακτικό απέναντι στον Παπαϊωάννου ως μετωνυμία του «εθνικού» είναι ότι σήμερα «εθνικός» δεν γίνεσαι, αν δεν σε αποδεχθεί η high society\nΔεν μετριάζει τον ναρκισσισμό\nΑισθηματίας και λάτρης του ρελαντί που ομορφαίνει τη ροή, ο Παπαϊωάννου δεν ξεσχίζει τα πέπλα της ομορφιάς, δεν μετριάζει τον απαραίτητο ναρκισσισμό του καλλιτέχνη, δεν αφήνει να φανεί η διονυσιακή μουσούδα του Πραγματικού. Αρέσει- τι κακό σημάδι!- με τίμημα να οδηγείται στο μελό. Όποιος ναρκώνει και ναρκώνεται από την ωραία εικόνα, πνίγεται. Ακόμη κι όταν ανάγει τα συστατικά της κίνησης στα βηματάκια απ΄ όπου ξεκινά η ζωή, καταλήγει, με τη διαδικασία του keep walking, στη φίρμα. Κι έτσι, σε μιαν άπιστη εποχή, όπου από τους τάφους βγαίνει η Ρrada, τι αξία έχει το εύρημα των χαρτονένιων τάφων που ανοίγουν, υπαινιγμός προφανώς στην ευαγγελική ρήση, όταν ο Ιησούς παραδίδει το πνεύμα στην Ιερουσαλήμ; Κι αν η αισθητική εικόνα του καλλίγραμμου γυμνού ζευγαριού, στο τέλος, παραπέμπει ίσως στην Τελευταία Κρίση του Σινιορέλι στο Ορβιέτο, εκεί οι εξόριστοι εμφανίζονται γυμνοί και άσχημοι.\nΓυμνό από γυμνό… διαφέρει!\n26 Οκτωβρίου, 2009 – 5:50 πμ\nΧωρίς φύλλο συκής εμφανίστηκαν από το… «Πουθενά» δύο χορευτές, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και άλλων εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας του τόπου στην επίσημη πρεμιέρα του Δημήτρη Παπαϊωάννου! Με την παράσταση αυτή εγκαινιάστηκε κι επισήμως η ανακαινισμένη εκ βάθρων Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, κτίριο Τσίλλερ.\nΠαρά τα όσα έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας πριν την παράσταση περί ασέβειας, ένα είναι το σίγουρο: η επίμαχη σκηνή δεν προσέβαλε τη δημόσια αιδώ, αλλά ούτε την αισθητική του Προέδρου και του πρωθυπουργού, αφού το γυμνό του καλλιτέχνη πέρασε σαν σε ταμπλό βιβάν στην παράσταση, που χειροκροτήθηκε θερμά.\n«Αγνό και φυσικό» χαρακτήρισε ο μεγάλος χορογράφος μας αυτό το γυμνό, «σχεδόν θρησκευτικό». Αναμφίβολα, έτσι πέρασε από τα μάτια της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας. Οσο για τον ντόρο που έγινε πριν από την παράσταση, ότι η διοίκηση της πρώτης κρατικής μας σκηνής συνήλθε για να ζητήσει από τον Παπαϊωάννου να περικόψει τη σκηνή, δεν φαίνεται να ευσταθεί, αφού δεν ετέθη καν τέτοιο θέμα.\nΟύτε όμως ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι θα φορέσει «μπούργκα», όπως έγραψαν οι bloggers, από σεμνοτυφία για να μη δει το γυμνό. Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Ιερώνυμος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί γιατί είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις στην Καρδίτσα.\nΟ κ. Παπαϊωάννου παραδέχτηκε ότι έθεσε «τον προσωπικό του προβληματισμό στον διευθυντή του θεάτρου, Γιάννη Χουβαρδά». «Μόνο στα επίσημα εγκαίνια όπου θα παραστεί ο Αρχιεπίσκοπος να ντύνονταν οι χορευτές. Το θέμα έμεινε όμως εκεί», είπε χαρακτηριστικά.\nΑλλωστε, ο ίδιος ο διεθνούς φήμης χορογράφος δήλωσε ότι έχει την «αρετή των ταξιτζήδων», με την έννοια ότι οι ταξιτζήδες γνωρίζουν τους άλλους ακριβώς όπως είναι, γιατί η ζωή τούς επιβάλλει να βρίσκονται μέσα σε κάθε τάξη ανθρώπων.\n«Ετσι και η δική μου ζωή, στο περιθώριο που κινήθηκα, με έφερε σε επαφή με ανθρώπους απ’ οπουδήποτε και δεν άλλαξε ποτέ η θετική διάθεση με την οποία προσπαθώ να ανακαλύψω τους ανθρώπους, ανεπηρέαστα από τον ταξικό προσδιορισμό και τη μόρφωσή τους».\nΣΜ. ΜΙΧ., Espresso, 26/10/2009\nΑπόψεις για το «νέο» Εθνικό Θέατρο και το «Πουθενά»…\n25 Οκτωβρίου, 2009 – 2:51 μμ\nTου Βασίλη Aγγελικόπουλου, Η Καθημερινή, 25/10/2009\n• Τι κατάφερε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου με το «Πουθενά» που εγκαινίασε την ολόλαμπρη πάλι σκηνή του Εθνικού Θεάτρου; • Κατάφερε να ενορχηστρώσει σε αρμονικό όλον τρομερούς μηχανισμούς της σύγχρονης σκηνικής τεχνολογίας και ανθρώπινα σώματα. • Μας έδειξε έτσι τι θα λειτουργεί στο εξής πίσω, κάτω και πάνω από τις παραστάσεις που θα βλέπουμε σ’ αυτή την πλήρως εκσυγχρονισμένη σκηνή. • Μας επέδειξε δε στο τέλος και δύο ωραιότατα γυμνούλια • μπροστά μπροστά στο προσκήνιο, με μόνη τη βαριά βελούδινη αυλαία πίσω τους • σαν να μας έλεγε ότι καλοί και άγιοι αυτοί οι φοβεροί μηχανισμοί αλλά εντέλει θέατρο είναι ο ηθοποιός γυμνός επί σκηνής. • Δεν «ενθουσίασε» πάντως η παράσταση, αν κρίνουμε από τα δύσθυμα σχετικά δημοσιεύματα: • «Μικρό» «λίγο» «χωρίς νοηματικό πυρήνα» «άψογα εκτελεσμένο αλλά άψυχο» «ψυχρό» κ. λπ. • Aλλη είναι η δική μου ένσταση: • Πολύ «σκοτεινό», βρε παιδί μου, σχεδόν ατμόσφαιρα ζόφου! • Θέατρο εγκαινιάζουμε, με παράδοση, με ζωή, μύθο, χυμούς. • Χάθηκε και λίγη χαρά, λίγο χρώμα • που ήταν όλα μαύρη μαυρίλα πλάκωσε εκειπάνω! • Καλορίζικο να είναι το θέατρο, εν πάση περιπτώσει. • Ευχαριστούμε, όπου κι αν είσαι, Νίκο Κούρκουλε. • «Αρχισε!», μου είχε πει, όχι μία ή δύο φορές. • «Στην Ελλάδα ζούμε βέβαια και δεν μπορώ να ξέρω πότε θα τελειώσει, ούτε αν εγώ θα είμαι κοντά σας στα εγκαίνιά του, αλλά άρχισε! Που θα πει ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει». • Υποθέτω ότι στα επίσημα τουλάχιστον εγκαίνια θα ειπωθούν δύο λόγια για τον αγώνα που έκανε ο Κούρκουλος προκειμένου να μπει μπροστά το έργο και να εξασφαλιστεί οικονομικά η ολοκλήρωσή του. • Θαυμαστά σεβαστική προς το αρχιτεκτόνημα και η δουλειά που έγινε στην αναπαλαίωση του κτιρίου. • Ελαμψε ξανανιωμένη η αίθουσα του θεάτρου. • Υπέροχα δε τα πομπηιανά χρώματα των τοιχογραφιών στο φουαγέ του πάνω ορόφου. • Ψυχρό, γυμνό και άψυχο όμως • -Λαπωνία! – • το φουαγέ εισιτηρίων και αναμονής, • πολλή μουντάδα • έως και καντίφλα • στα χρώματα του μπαρ του ισογείου. • Εδώ και τώρα αλλαγή! • Θέατρο είναι μέσα, δεν είναι ναός καλβινιστών. • Υποθέτω δηλαδή..\nΠΡΕΜΙΕΡΑ. Ολοι οι καλοί χωράνε\n25 Οκτωβρίου, 2009 – 1:16 μμ\nΟι παρουσίες, οι απουσίες, τα σχόλια και οι αβρότητες στο ανακαινισμένο κτίριο Τσίλερ του Εθνικού Θεάτρου που εγκαινιάστηκε την περασμένη Παρασκευή\nτης ΜΥΡΤΩΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009\nΦωταγωγημένο και λαμπερό, το βράδυ της περασμένης Παρασκευής το Εθνικό Θέατρο εγκαινίασε το πλήρως ανακαινισμένο κτίριο Τσίλερ. Οκτώ χρόνια μετά, η πρώτη σκηνή της χώρας επιστρέφεται σε εκείνους στους οποίους ανήκει: τους δημιουργούς και τους θεατές.\nΕπί της υποδοχής ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού κ.Γιάννης Χουβαρδάς- συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, ηθοποιό, Αλκηστη Πουλοπούλου-, καθώς και ο αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου κ.Ιωάννης Θεοδωρόπουλος . Στην είσοδο επίσης ο κ. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου της Μηχανικής, της οποίας η θυγατρική Θόλος είχε αναλάβει την ανακαίνιση.\nΣτην Αίθουσα Χορού, του πρώτου ορόφου, πραγματοποιήθηκε η τελετή των εγκαινίων παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Κ. Παπούλια, τον οποίο είχαν υποδεχθεί από κοινού στην είσοδο του κτιρίου Τσίλερ ο κ. Χουβαρδάς και ο υπουργός Πολιτισμού κ.Παύλος Γερουλάνος. Νωρίτερα οι δύο άνδρες είχαν δεκάλεπτη τετ α τετ συνάντηση στο μπαρ του θεάτρου. Παρόντες στα εγκαίνια ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κ. Στεφανόπουλος, οι πρώην πρωθυπουργοί κκ.Κ. Σημίτης και Κ. Μητσοτάκης, ο υπουργός Οικονομικών κ.Γ. Παπακωνσταντίνου, η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κυρία Λούκα Κατσέλη, η υπουργός Παιδείας κυρίαΑννα Διαμαντοπούλου, ο υφυπουργός Μεταφορών κ.Ν. Σηφουνάκης, ο δήμαρχος Αθηναίων κ.Ν.Κακλαμάνης. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ.Π.Παναγιωτόπουλος εκπροσώπησε την αντιπολίτευση. Μεταξύ πολλών άλλων ήταν και οι κυρίες Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Νόνικα Γαληνέα, Ξένια Καλογεροπούλου, οι κκ. Αγγ. Δεληβορριάς, Γ.Μπαμπινιώτης, καθώς και σύσσωμη σχεδόν η οικογένεια Μαρίνου Γερουλάνου. Απών ήταν ο Αρχιεπίσκοπος κ.Ιερώνυμος, ενώ στα εγκαίνια δεν παρέστη και η κυρία Μαριάννα Λάτση. Ο πρωθυπουργός κ.Γ. Παπανδρέου και η σύζυγός του Αντα έφθασαν αργότερα στο Εθνικό και παρακολούθησαν το «Πουθενά», το οποίο άρχισε ακριβώς στις 9 μ.μ. Για την παράσταση καλεσμένοι ήταν επίσης ηθοποιοί που υπηρέτησαν στο παρελθόν το Εθνικό Θέατρο, όπως οι κυρίες Κάκια Παναγιώτου, Καίτη Λαμπροπούλου, Ολγα Τουρνάκη, Μαρία Σκούντζου, οι κκ. Κώστας Καστανάς, Αγγελος Αντωνόπουλος και Νικήτας Τσακίρογλου. Ηταν ακόμη εκεί η κυρία Μαρία Δαμανάκη, ο κ.Αλέξανδρος Λυκουρέζος, ο κ.Διονύσης Φωτόπουλος κ.ά.\nΤο όνομα του Νίκου Κούρκουλου ακούστηκε πολλές φορές μέσα στην Αίθουσα Χορού από όλους τους ομιλητές, οι οποίοι και του απέδωσαν το πείσμα και το πάθος για την ανακαίνιση του κτιρίου Τσίλερ. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος ξεκίνησε ανατρέχοντας στη σημασία του Εθνικού, που συνδέει το παρελθόν και το μέλλον, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όλους τους υπουργούς Πολιτισμού που στήριξαν το έργο από το 2003, για να καταλήξει ότι«το Εθνικό είναι το οχυρό της παράδοσης και της πρωτοπορίας». Από την πλευρά της η κυρία Ελένη Αρβελέρ, πρόεδρος του ΔΣ του Εθνικού, απευθυνόμενη στον υπουργό Πολιτισμού τού υπενθύμισε ότι το ανακαινισμένο κτίριο έχει πολλαπλάσια έξοδα από το παλαιότερο, ενώ διαχώρισε δημοσίως τη θέση της από την επιλογή του χοροθεάτρου «Πουθενά» ως εναρκτήριου έργου στο Εθνικό Θέατρο. Τέλος, ο κ. Χουβαρδάς, αφού ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στην ολοκλήρωση αυτού του έργου, εξήγησε ότι επέλεξε τονΔημήτρη Παπαϊωάννου γιατί πιστεύει ότι το Εθνικό πρέπει να συνεργάζεται με «ό,τι καλύτερο υπάρχει», πολλώ δε μάλλον που το «Πουθενά» επιτρέπει την«πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της Κεντρικής Σκηνής». Μετά τα εγκαίνια και πριν από την έναρξη του «Πουθενά» η αρχιτέκτων κυρία Λίνα Μπαντέκα, εργοταξιάρχις από την πλευρά της κατασκευάστριας εταιρείας, ξενάγησε τους επίσημους καλεσμένους σε όλους τους χώρους του Εθνικού, εξηγώντας τους την οκταετή περιπέτεια του κτιρίου Τσίλερ- από το εργοτάξιο ως τα εγκαίνια.\n25 Οκτωβρίου, 2009 – 9:44 πμ\nΤΗΣ ΟΛΓΑΣ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ, Ημερησία, 24/10/2009\nMετά από πολλά χρόνια εργασιών, παραδόθηκε στο κοινό το ανακαινισμένο κτήριο του Eθνικού Θεάτρου, το κτήριο του «Tσίλλερ», και εγκαινιάστηκε με μόνον απόντα αυτόν που έβαλε μπροστά τη μηχανή, δηλαδή τον αξέχαστο Nίκο Kούρκουλο. Γι’ αυτά τα εγκαίνια ανατέθηκε στο Δημήτρη Παπαϊωάννου η δημιουργία μιας παράστασης που με κάποιον τρόπο θα σχετιζόταν με την ιδέα της σκηνικής δράσης.\nKι αυτός έφτιαξε ένα έργο για τον χώρο της θεατρικής σκηνής, έναν χώρο-μηχανή, έναν μη τόπο που περιμένει τον μελλοντικό του προσδιορισμό, χρησιμοποιώντας απογυμνωμένους τους μηχανισμούς της (μεταλλικές σκαλωσιές που άλλαζαν μορφή και σχήματα), αξιοποιώντας όλα τα προσφερόμενα, ήχο, φως, κίνηση, το κινούμενο δάπεδο, τον τεράστιο καθρέφτη με τα ελάσματα που επέτρεπαν την αντανάκλαση της κίνησης με τη ρευστότητα που η ίδια απαιτεί, για να μας μεταφέρει τελικά στο αρχικό χάος με τα αδόμητα υλικά και την αγωνία του ανθρώπου να το τιθασεύσει, να του δώσει σχήμα και νόημα, να γίνει δηλαδή ο δημιουργός του κόσμου του. Kαι αυτό θα συμβεί μόνον όταν συναντηθεί με τους άλλους ανθρώπους, δεθεί μαζί τους σε μια σωματική αλυσίδα που θα γεννήσει τον έρωτα. Tέλος, ένα πλήθος ανθρώπων εισβάλλει στη σκηνή, είναι το επόμενο κοινό που θα πάρει τη θέση του στην πλατεία του θεάτρου για να παρακολουθήσει την επόμενη παράσταση. Mε τη γνώση του ρυθμού, την άψογη τεχνική του, την ψυχρή ηλεκτρονική μουσική του Cοti και τη συνεργασία του Zάφου Ξαγοράρη (δημιουργία του χώρου) και του Aλέκου Γιάνναρου (φωτισμοί), ο Παπαϊωάννου, έχοντας επιβεβαιώσει το δικό του μύθο, μαζί με τους 26 χορευτές του, μας κάλεσαν σε ένα υπαρξιακό ταξίδι, μελαγχολικό, αλλά εντέλει συγκινητικό, όπως, άλλωστε, είναι και η πορεία προς τη δημιουργία.\nΛαμπρά εγκαίνια για το νέο Εθνικό Θέατρο\n25 Οκτωβρίου, 2009 – 5:12 πμ\nΠαρουσία του πρωθυπουργού και σύσσωμης της πολιτικής ηγεσίας, τη απουσία του αρχιεπισκόπου και… χωρίς «βρακάκια» έγιναν χθες βράδυ τα επίσημα εγκαίνια της Κεντρικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, στο νεοκλασικό Κτίριο Τσίλλερ επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου.\nΤην κορδέλα έκοψε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, ενώ παρέστησαν, μεταξύ άλλων, οι υπουργοί Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας, ο πρώην Πρόεδρος Κ. Στεφανόπουλος, οι πρώην πρωθυπουργοί Κ. Σημίτης και Κ. Μητσοτάκης, οι πρώην υπουργοί Πολιτισμού Λιάπης και Μικρούτσικος, βουλευτές της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης κ.ά.\n«Υποχρεώσεις στην επαρχία» επικαλέστηκε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προκειμένου να δικαιολογήσει την απουσία του από τη χθεσινή λαμπρή τελετή -πιθανότατα ένας διπλωματικός τρόπος προκειμένου να αποφύγει να παραστεί σε ένα θέαμα δυνητικά… σκανδαλιστικό, αφού εκ μέρους των συντελεστών της παράστασης του Δημήτρη Παπαϊωάννου Πουθενά, αλλά και από τον ίδιο τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Γ. Χουβαρδά είχε διαμηνυθεί ότι δεν επρόκειτο να… σκεπάσουν τους γυμνούς ή να επιφέρουν οποιαδήποτε αλλαγή στην παράσταση.\nΈτσι, ένα από τα σπουδαιότερα κτίρια που αποτελούν την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης, το κτίριο που σχεδίασε ο διάσημος Αυστριακός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ, ανακαινισμένο και αποκατεστημένο, εσωτερικά και εξωτερικά, παραδίδεται και πάλι, μετά από οκτώ χρόνια σιωπής, στους χρήστες του, τους ανθρώπους του Εθνικού Θεάτρου, υπό τους ήχους του θερμού χειροκροτήματος που συνόδευσε την αυλαία της παράστασης του Δημήτρη Παπαϊωάννου.\nΚακουριώτης Σ., Η ΑΥΓΗ: 24/10/2009


από Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 1:12 am\nΤο παιχνίδι είναι απλό. Περιγράφει κάποιος μία σκηνή από τον Χάρι Πότερ και ο επόμενος πρέπει να πει από πιο βιβλίο του Χάρι Πότερ είναι και να γράψει και αυτός μία σκηνή για να απαντήσει ο επόμενος.\nΟ Χάρι έμαθε ότι ο Σίριος είναι ο νονός του.\nΑπ: Βρες το Βιβλίο\nαπό Ariana Lestrange Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 1:52 am\nΟ Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Άζακμπαν\nΗ Τζίνη σε αυτήν την ταινία έβαφε τους τοίχους με αίμα λέγοντας κάποια λόγια\nαπό Amelia Blackfoot Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:13 am\nΣε αυτό, έχουμε έκρηξη αγάπης Λάβεντερ προς Ρον.\nαπό Gellert Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:29 am\nΣτο πεμπτο "Το ταγμα του φοινικα"\nΟ Φαντζ στον Υπουργο των Μαγκλ\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:01 pm\nΟ Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκηψ :Ρ\nΟ Σίριος πεθαίνει.\nαπό Eleanna Lovegood Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:03 pm\nΣτο Ταγμα του Φοινικα\nΟ Τζορτζ χανει το αυτι του\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:06 pm\nΟι Κλήροι του Θανάτου.\nΒλέπουμε για πρώτη φορά τον Victor Crum.\nαπό Eleanna Lovegood Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:07 pm\nΟ Χαρι μαθαινει το ξορκι του Προστατη\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:10 pm\nΟ Χάρι παίζει για πρώτη φορά Κουίντιτς.\nαπό Eleanna Lovegood Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:11 pm\nΚαταστρεφεται το ημερολογιο του Βολντεμορτ\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 2:18 pm\nΗ Κάμαρα με τα Μυστικά.\nΗ Ερμιόνη χόρεψε με τον Κραμ.\nαπό Maria Granger Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 3:43 pm\nΤο κύπελο της φωτιάς.\nΤο πόδι του Ρον τραυματίζετε σοβαρά.\nαπό Lisette de Lapin Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 4:22 pm\nΧαρι Ποτερ και ο Αιχμαλωτος του Αζκαμπαν\nΕκει πεφτει φιλι μεταξυ Χαρι-Τσο..\nαπό Alviva Black Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 4:53 pm\nΕπιστρεφει ο Βολντι\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:30 pm\nΠεθαίνει ο Τρελομάτης. :P\nαπό Alviva Black Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:36 pm\nπεθαινει ο Νταμπλντορ\nαπό Lisette de Lapin Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:43 pm\nΠεθαινει ο Σνειπ(πιασαμε τους θανατους!!)\nαπό Alviva Black Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:45 pm\nΤο Κυπελο της Φωτιας\nΠεθαινει ο Ντομπι ( )\nαπό Lisette de Lapin Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:48 pm\nΠοτε πεθανε μαρη ο Σνειπ στο Κυππελο της Φωτιας??(Κληροι του θανατου)\n^^Και Κληροι του Θανατου!\nΠοτε κατασκευασε η Ερμιονη το 1ο της Πολυχημικο Φιλτρο?\nαπό Alviva Black Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 5:54 pm\nκαλα ντε... διαβασα βιαστικα το ονομα\nΟ Χαγκριντ εγινε καθηγητης\nαπό Lisette de Lapin Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 6:01 pm\nΠοτε εφτιαξε μαρη η Ερμιονη το 1ο της πολυχημικο φιλτρο στην φιλοσοφικη λιθο? (Καμαρα με τα Μυστικα!)\n^^και Αιχμαλωτος του Αζκαμπαν...\nΠοτε τα εφτιαξε ο Χαρι με την Τζινι?(ααχ )\nαπό Alicia Spinnet Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 6:59 pm\nΟ Ντράκο έπρεπε να σκοτώσει τον Άλμπους.\nαπό Alviva Black Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 7:02 pm\nο Ρον διαχωρηστηκε ( 2 φορες )\nαπό Lisette de Lapin Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 7:07 pm\nΚληροι του Θανατου\nΣτον ποπο του Νταντλι εμφανιστηκε μια ουρα γουρουνιου!\nαπό Maria Granger Την / Το Τετ Ιαν 04, 2012 8:09 pm\nΟ Ρον μπαίνει στην ομάδα του Γκρίφιντορ.\nΗ τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Παρ Αυγ 07, 2020 12:46 pm


Θραξ Αναρμόδιος: Από αύριο θα αρχίσει ο θρήνος.\nΑναρτήθηκε από Θραξ Αναρμόδιος στις 6:03 π.μ.\nΑνώνυμος 15 Αυγούστου 2010 - 8:53 π.μ.\nΔυστυχώς φίλε Θραξ, η ΝΔ δεν είναι πιο ρομαντικοί από εσένα.\nΤο παιχνίδι της παίζει, πώς να προβεί σε δηλώσεις του τύπου θα διώξω το ΔΝΤ, εφόσον έχει πει ότι θα παραμείνουμε στο μνημόνιο τα επόμενα 2 χρόνια.\nΦυσικά και περιμένουν να στοιχιστεί ο λαός πίσω τους ΤΣΑΜΠΑ.\nΟ δικομματισμός σε όλο του το μεγαλείο, τη φθορά του πρώτου την εισπράττει το δεύτερο σε μορφή να τιμωρήσω το ΠΑΣΟΚ και όλα καλά.\nΥπάρχει μια άτυπη μορφή αγώνα για τις εκλογές και η ΝΔ παρουσιάζεται ως η σωτηρία του τόπου επειδή άλλαξε ηγετική μορφή, ξεχνάνε οι Μαλάκες ότι για το ΔΝΤ ευθύνονται όλοι και όλα τα κόμματα και όσοι έχουν συμμετοχή στις εξελίξεις που καθορίζουν το μέλλον μας μηδενός εξαιρουμένου.\nΊσως πρέπει να είμαστε περισσότεροι αυστηροί και καλό θα είναι να ξεκινήσουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό.\nΌσο για τον Κυρίαρχο Λαό δεν χρειάζεται να τον καλέσει κανένας, όποτε θέλει πάει στο σπίτι του. Φαντάζεσαι ο Οδυσσέας να χρειαζόταν άδεια από τους μνηστήρες για να πάει στο σπίτι του;\nΘραξ Αναρμόδιος 15 Αυγούστου 2010 - 12:06 μ.μ.\n"Όσο για τον Κυρίαρχο Λαό δεν χρειάζεται να τον καλέσει κανένας, όποτε θέλει πάει στο σπίτι του. Φαντάζεσαι ο Οδυσσέας να χρειαζόταν άδεια από τους μνηστήρες για να πάει στο σπίτι του;"\nΕλπίζω να μου επιτρέπεις να το χρησιμοποιώ.\nΑνώνυμος 15 Αυγούστου 2010 - 12:33 μ.μ.\nΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ και καθ' οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, οπτικοακουστικό, ηχογράφησης ή άλλο) η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, η μετάφραση, η αναμετάδοση, η απόδοση κατά παράφραση ή διασκευή της φράσης φίλε Θραξ.\nΙδεοπηγή 15 Αυγούστου 2010 - 1:32 μ.μ.\nΑγαπητέ φίλε Θραξ Αναρμόδιε, το παιγνίδι είναι "σικέ", η συμφωνία είναι ή όλοι μαζί θα σωθούμε ή όλοι μαζί θα χαθούμε. Δυστυχώς πήγαν χαμένες οι 800.000 ψήφοι των οπαδών της ΝΔ. Το λέω εγώ που πρωτοστάτησα στο χώρο μου για την εκλογή του Σαμαρά. Αποδείχτηκε πολύ λίγος. Πάντως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Ίδωμεν.\nΑνώνυμος 15 Αυγούστου 2010 - 1:54 μ.μ.\nΣυμφωνώ με την ιδεοπηγή, με διάφορα τερτίπια προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν έτσι ώστε να μην αντιληφθούμε το μέγεθος της διαφθοράς που επικρατεί. Είναι όλοι μαζί, αξίζει σε όλους ένα κομμάτι από την πίτα της καταστροφής, γι΄αυτό το λόγο δεν βλέπουμε να αποδίδεται δικαιοσύνη ούτε καν για παραπλάνηση μας. Δεν θα βάλουν κανέναν στη φυλακή, διότι έτσι και κάποιος κινδυνέψει να μπει στο κλουβί θα αρχίσει να κελαηδά σαν θηλυκό σπουργίτη σε περίοδο αποκατάστασης, γιατί όλοι ξέρουν ότι αυτό που τους αξίζει είναι να τα βλέπουν ολίγον ριγέ.\nΔυστυχώς παιδιά, όποιος ελπίζει απλά καθυστερεί. Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή.\nΑνώνυμος 16 Αυγούστου 2010 - 6:28 μ.μ.\nΚάπου ιδώ είχα αφήσ μια βρεγμέν σανίδα προυχτέ...\nΑμα...πάει κιρός κι θα στέγνουσι...\nΑρέ τι νιουδημουκράτς είνι τούτους; Σα κουμουνιστής ακούγιτι! Ακόμα δεν ξικίνσι του κυνήγ κι αυτός στουν λόγου'τ 25 λαούς έβγαλι! Χάλασαν ούλνι...μι φαίνιτι.\nΟυ θιός να τσ'λυπηθεί!


Ο Χαϊκάλης μηνύει τους εισαγγελείς για την υπόθεση της δωροδοκίας\nΠρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015, 20:30\nΓια το αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας εγκαλεί με μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, τον προϊστάμενο της εισαγγελίας Εφετών της Αθήνας Ισίδωρο Ντογιάκο αλλά και τον εισαγγελέα Εφετών Παν. Παπαγιωτόπουλο, ο υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Παύλος Χαϊκάλης.\nΕιδικότερα, ο κ. Χαϊκάλης στρέφεται κατά των δυο εισαγγελέων καθώς ήταν εκείνοι που τον περασμένο Δεκέμβριο είχαν αποφασίσει την αρχειοθέτηση των καταγγελιών του περί απόπειρας δωροδοκίας του από τον Γ. Αποστολόπουλο, ενόψει της εκλογής, τότε, του Προέδρου της Δημοκρατίας.\nΣτην αναφορά του ο κ. Χαϊκάλης υποστηρίζει ότι οι καταγγελίες του αρχειοθετήθηκαν από τον κ. Παναγιωτόπουλο που ερεύνησε την υπόθεση με την σύμφωνη γνώμη του κ. Ντογιάκου χωρίς να ερευνηθούν εις βάθος.\nΣύμφωνα με τις καταγγελίες που είχε κάνει τον περασμένο Δεκέμβριο ο κ. Χαϊκάλης, ως βουλευτής των ΑΝΕΛ, ο Γ. Αποστολόπουλος του προσέφερε 700.000 ευρώ μετρητά, διακανονισμό για το δάνειό του και διάφορες άλλες οικονομικές διευκολύνσεις, συνολικού ύψους από 2 έως 3 εκατομμύρια ευρώ.\nΩστόσο, ο κ. Παναγιωτόπουλος, που ερεύνησε την υπόθεση κατόπιν εντολής του κ. Ντογιάκου, προχωρήσει στην αρχειοθέτηση των καταγγελιών κρίνοντας ότι αυτές δεν έχουν βάση.\nΤελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015, 20:37\nΠρ. Παυλόπουλος: Ένας ατελής έλεγχος της δραστηριότητας των Social Media - Το παράδειγμα του Facebook


Δυο στιγμές πριν το φιλί | Για μια χούφτα φακές\n← Μυστικό μου…\nΒόλτα σε άλλη θάλασσα… →\nΔυο στιγμές πριν το φιλί\nPosted on 9 Νοέμβριος, 2011\tby AnD\nΗ περίοδος που διανύουμε είναι πολύ θορυβώδης. Άδικα; Δε θα το έλεγα. Καιρός ήταν να ενημερωθούμε για όσα μας αφορούν, να ακούσουμε, να πούμε την άποψή μας.\nΚαι παρόλο που με κουράζουν οι απόψεις πολλών, προσπαθώ να μην εκνευρίζομαι γιατί όλοι μπορούν να έχουν την άποψή τους. Σημαίνει οτι θα ακούσω όλες τις απόψεις; Οτι θα τις κρίνω όλες; Θα ακούσω όσες θέλω και δε θα κρίνω καμία. Θα σκεφτώ πάνω στα πράγματα και θα διαμορφώσω τη δική μου.\nΟ τίτλος που θα δώσω σ’αυτή την περίοδο είναι «Πολύ μιλάς-Λίγο φιλάς» για όσα λέγονται απ’όλες τις πλευρές, χωρίς καμία δόση ειρωνείας κι ας είναι ο τίτλος τέτοιος. Ας μην έχουμε προχωρήσει στα φιλιά ακόμα. Κι ο πρόλογος παίζει το ρόλο του…\nΜ’αρέσει που επιτέλους οι απόψεις είναι τόσες πολλές και όχι μόνο δύο. Μ’αρέσει ο τζερτζελές που γίνεται και που όλοι βλέπουν το πράγμα σοβαρά άσχετα αν προσθέτουν κάτι ή αν απλώς φλυαρούν.\nΓιατί για πρώτη φορά βλέπω τους ανθρώπους να μιλάν για τη ζωή. Να αναρωτιούνται και να προβληματίζονται τόσο για ουσιώδη πράγματα. Συζητάμε καθημερινά πια για την πολιτική, για την πληροφόρηση και την παραπληροφόρηση, για τα ψευδή διλλήματα και τις πλάνες, για τις διαπροσωπικές σχέσεις, τους νόμους και τις ισορροπίες.\nΤα αποτελέσματα θα έρθουν κι αυτά στην ώρα τους. Η συμφωνία των πολλών θα έρθει όταν ωριμάσει στο μυαλό όλων η Σκέψη. Ας αφήσουμε λοιπόν αρχικά τη Σκέψη να εξελιχθεί χωρίς να προτρέχουμε. Αυτά τα «πότε θα φτάσουμε;», «έχουμε πολύ ακόμα;» είναι τόσο αποπροσανατολιτιστικά που δε σε αφήνουν να απολαύσεις τη διαδρομή και να εκτιμήσεις το ίδιο τον τελικό προορισμό.\nΕνώ γεμάτος εικόνες και μυρωδιές από το ταξίδι μπορείς να τον αντικρίσεις με ανακούφιση ή να βρεις και έναν καλύτερο βρε αδερφέ, κάτι που δε χωρούσε ο νου σου όταν ξεκινούσες.\nΒλέπω ότι έχουμε συμφωνήσει σε κάποια πράγματα κι αυτό είναι μια αρκετά γερή βάση για περαιτέρω σκέψη. Αυτό πριν δύο χρόνια δεν ήταν πραγματικότητα. Κι αν ήταν στο μυαλό κάποιων ήταν πολύ μακριά ή χωμένο στη σφαίρα του ανέφικτου και του ουτοπικού. Για κάποιους ακόμα όλα είναι ουτοπικά αλλά κι αυτοί προτρέχουν.\nΤις κοινωνίες τις οραματιζόμαστε και τις φτιάχνουμε. Λιθαράκι-λιθαράκι κι όχι με μαγικό ραβδί.\nΘα ήθελα αυτό τον καιρό να προτείνω ένα βιβλίο, ένα παραμύθι θα πω, που ξαναδιάβασα πρόσφατα λόγω των καταστάσεων. Είναι η Φάρμα των Ζώων του Τζορτζ Όργουελ.\nΌσοι το έχουν διαβάσει καλό είναι να το ξαναδιαβάσουν γιατί είναι από ‘κείνα που πρέπει να ξαναπιάνουμε, ειδικά σε τέτοιους καιρούς. Όσοι δεν διαβάζουν ας αφιερώσουν λίγες ώρες και πιστεύω ότι θα πάρουν πολλά. Δωρεάν υπάρχει εδώ και στα βιβλιοπωλεία κάνει περίπου 5 ευρώ – σε δραχμές δεν ξέρω. J\nΟποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα υπαρκτά, καταστάσεις ή γεγονότα, είναι εντελώς φυσιολογικό να εντοπιστεί και πολύ χρήσιμο.\nΟ καθένας μέσα εκεί, μπορεί να βρει τον εαυτό του, τον διπλανό του και όλους όσους καθημερινά συζητάμε, χωρίς προκαταλήψεις καλύτερα.\n19 Responses to Δυο στιγμές πριν το φιλί\n9 Νοέμβριος, 2011 στο 8:21 μμ\nφακουλίνι, γλυκό και τραγανό. δεν ξέρω αν συμφωνώ ή αν διαφωνώ μαζί σου. από τη μια λέω ναι. πολλές απόψεις, πολλές αναλύσεις, πολλές σκέψεις και πολύ εποικοδομητικό, πολύ καινούργιο όλο αυτό. και έρχεται το διαολάκι μέσα μου και με ρωτά: ε, και; και;\nκριτήριο των λόγων οι πράξεις. και οι πράξεις μηδαμινές από τη μια, γελοίες από την άλλη.\nκαι φιλί χωρίς πράξη ποθητή, οδηγεί σε… συγκεκριμένη εκτόνωση!\nεξαιρετική η φάρμα! και περιγράφει λεπτομερώς και επακριβώς την παγκόσμια παράνοια! την πριν, την τωρινή και την μελλούμενη….\nξέρεις τι λένε, ε; σε παιδί και σε άγιο μην τάξεις! (ρώτησα τη μαμά μου για σιγουριά. Μάρκου Μπότσαρη 19.)\n10 Νοέμβριος, 2011 στο 10:35 πμ\nΟι πράξεις πιστεύω οτι καλλιεργούνται ακόμα. Ας μείνουμε στις σκέψεις και σ’αυτό το όμορφο που συμβαίνει, έστω κι αν ακούγονται πολλές.\nΌταν ξεκινάς από το μηδέν ή ακόμα και υπό του μηδενός καλό είναι να έχεις όσο περισσότερες ιδέες γίνεται για να προχωρήσεις προς τα πάνω.\nΚάνουμε εθνικό brainstorming νομίζω! χιχιχι\nΗ φάρμα, ναι, κλασικό μυθιστόρημα με πολλά διδάγματα για την κοινωνικοπολιτική ζωή.\nΣτο 19 λοιπόν,ε; Δεν ξεχνώ τις υποσχέσεις μου. Ελπίζω μόνο να μην απογοητευτείς γιατί σίγουρα θα το θυμάσαι πιο όμορφο το μέρος και πιο μεγάλο. Αλλά είναι μια γειτονιά που ελάχιστα έχει αλλάξει.\nΕγώ μικρή ζούσα στην Τούμπα, αξέχαστα παιδικά χρόνια. Όταν ξαναπήγα δυσκολεύτηκα να αναγνωρίσω την πολυκατοικία μου μέσα σε τόσες άλλες που έγιναν εκεί που παλιά υπήρχαν καλαμιές και δέντρα. Αλλά ήταν πια η πιο κοντή απ’όλες και ίσως η πιο παρατημένη.\nΑλλά θέλουμε πραγματικότητα ή παραμύθιασμα τελικά;\n10 Νοέμβριος, 2011 στο 3:10 μμ\nως τεχνικός γενικά.. πιστέυω στην σύγχρονη σκέψη και πράξη.. αν αναλωνόμουν σε σκέψεις.. δε θα τελειωνα ποτέ δουλιά.. 🙂 🙂\nτο έχω διαβάσει μερικές φορές.. αλλά δε το έκανα ευχάριστα.. ίσως γιατί τα είχα ήδη σκεφτεί κάπως έτσι.. κι ήθελα να πιστέυω ότι κάνω λάθος.. λάθος δεν είναι η μιοψηφία;.. 🙂 🙂\n(ξανα;) διάβασε κι εσύ το πρώτο ποιημα που με επιρέασε.. 🙂 🙂\nτο if ακολουθησε 3-4 χρόνια μετά 🙂 🙂\n11 Νοέμβριος, 2011 στο 8:25 μμ\nΊσα-ίσα όταν βρίσκεις γραμμένα αυτά που σκέφτεσαι ή υποψιάζεσαι οτι είναι έτσι αυτό είναι παρήγορο ή λυτρωτικό. Όσο σκληρή κι αν είναι αυτή η θεώρηση που μπορεί να διαβάζεις.\nΤο ποστ σου πολύ ωραίο, ένα εξαιρετικό ποίημα, τόσο επίκαιρο… Το διάβασα το πρωί κι έκανα ένα μεγααάλο σχόλιο το οποίο μου το έφαγε ο κακός ο μπλόγκερ. Αλλά δεν πειράζει. Ωραίο το καφενείο, το ζούμε καθημερινά.\n12 Νοέμβριος, 2011 στο 6:01 πμ\nχαχαχα μετά από πολλές απόλειες.. όταν το σχόλειό μου ξεπερνα τις 2-3 γραμμές.. κάνω κοπυ πριν προσπαθήσω να το ποστάρω.. 🙂 🙂\nκαλημερούδιαααα καλό ΣΚ 🙂 🙂\n10 Νοέμβριος, 2011 στο 8:40 μμ\nΦιλενάδα.. Άντε να μας ζήσει ο Λουκάς!!! χαχαχα\nΤο βιβλίο θέλω να το διαβάσω αλλά αυτήν την περίοδο θέλω να χαλαρώσω λίγο πνευματικά!!\n11 Νοέμβριος, 2011 στο 8:27 μμ\nΌποτε μπορέσεις φιλενάδα να το διαβάσεις, μην πιεζόμαστε κιόλας.χιχιχι\nΑλλά να ξέρεις οτι διαβάζεται πολύ εύκολα σε ένα απόγευμα.\nΝα μας ζήσει! Το σίγουρο είναι οτι είναι φρέσκο πράμα!\nΟ/Η Ο ΜΑΓΟΣ ! λέει:\n11 Νοέμβριος, 2011 στο 6:09 μμ\nκαλως σε βρηκα στο νεο ιστολογιο!!!! εγω το εχω διαβασει καθρεφτης της κοινωνιας μας ειναι …\n11 Νοέμβριος, 2011 στο 8:28 μμ\nΓειά σου Μάγε! Καλώς ήρθες και στο καινούριο μου το σπιτικό.\n13 Νοέμβριος, 2011 στο 1:56 μμ\nω κατι μυριζει στο βασιλειο της Δανιμαρκιας και οταν τα ελεγε ο Οργουελ μας φαινοταν τοσο μα τοσο φαντασιακο…κι εμενα μου αρεσει παντως που κατι γινεται και η ελλαδα δεν ειναι πια μονο πασοκ νεα δημοκρατια, παοκ ολυμπιακος , πανω απο το ποταμι και κατω απο το ποταμι!χχχχχ\n14 Νοέμβριος, 2011 στο 6:27 μμ\nΝαι ρε Τάλι να μπλέξουμε λίγο τα μπούτια μας να δούμε τι θα βγει. Έτσι κι αλλιώς δεν ήμασταν στο σωστό δρόμο…\n13 Νοέμβριος, 2011 στο 6:21 μμ\nΚαλύτερα να μασας παρά να μιλάς..θα ελεγα εγω για ολους αυτους που μας τα εχουν πρηξει με αναλυσεις…\n14 Νοέμβριος, 2011 στο 6:28 μμ\nΑρκεί να μην το λεν κι αυτοί για μας… ;))\n16 Νοέμβριος, 2011 στο 4:42 μμ\nΑισιόδοξη η άποψη σου AnD, σίγουρα μια κατάσταση δε συνοδεύεται μόνο από αρνητικά. Όμως κοίτα καθημερινά δίπλα σου πόσοι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους και ίσως αλλάξεις γνώμη.\nΑαα, επίσης όταν μιλούν άνθρωποι δεν ακούω απόψεις αλλά αλαλαγμούς. Και εκείνοι που εκφράζουν κάποια άποψη μιλούν εκ του ασφαλούς.\nΗ ανεργία έχει εκτοξευθεί στα ύψη καλή μου, και όλοι αυτοί που δεν μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους δε δίνουν δεκάρα για τον αναδυόμενο πλουραλισμό και τη «σύνθεση απόψεων», αφού ούτε φαίνεται να λύνει, κανένα πρόβλημα ούτε να οδηγεί στην ανάπτυξη.\nΗ «Φάρμα των Ζωων» είναι ένα διαχρονικό, προφητικό βιβλίο πάντως. Όπως και το 1984.\nΟ Όργουελ είναι αξεπέραστος.\n16 Νοέμβριος, 2011 στο 5:09 μμ\nΦυσικά και είμαι σε επαφή με την πραγματικότητα αλλιώς δε θα συζητούσα γι’αυτό το θέμα. 🙂\nΔεν είναι όμως λύση να βουλιάζουμε και να κλαίμε συνεχώς για όσα χάσαμε. Αμυνόμαστε και ξεβαλτώνουμε. Ο καθένας με τον τρόπο του πάντα.\n17 Νοέμβριος, 2011 στο 12:19 πμ\nΚανείς δεν είπε να κλαίμε ή να βουλιάζουμε. Ούτε όλοι αυτοί οι άνεργοι που τυγχάνει να γνωρίζω καταφεύγουν σε τέτοιες ευκολίες. Δουλειά ψάχνουν και οι περισσότεροι ετοιμάζουν ήδη τα μπαγκάζια τους για να την κάνουν από εδώ. Αυτό τον τρόπο βρήκαν, αυτό θα κανουν. Καλό σου βράδυ.\n17 Νοέμβριος, 2011 στο 9:59 πμ\nΝομίζω οτι η ανάρτηση σου πέρασε το μήνυμα οτι θεωρώ την Κρίση κάτι καλό κι εύκολο.\nΠαρόλο που υπάρχει και δική μας ευθύνη δε θεωρώ καν οτι μας αξίζε και δεν το περιορίζω στο γεωγραφικό μας χώρο αυτό.\nΑπό κει και πέρα ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του, διαμορφώνει την άποψή του και κάνει τις ενέργειες που θεωρεί σωστές.\nΈχω πολλούς φίλους που είναι στο εξωτερικό επίσης, μάλιστα εδώ και πολλά χρόνια καθώς στην πόλη μου ήδη δεν υπήρχαν δουλειές εδώ και χρόνια. Δεν ήθελα όμως να γράψω και πάλι ΚΑΙ εγώ γι’αυτή την πλευρά της κατάστασης που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας αλλά να μοιραστώ μια μόνη σκέψη.\nΟτι ασχολούμαστε και συζητάμε για τα ουσιώδη στην πλειοψηφία μας και απ’αυτό μόνο κάτι καλό μπορεί να βγει.\nΈχουμε βάλει για παράδειγμα στο τραπέζι τη δημοκρατία, το πολίτευμα και νιώθω να την ξαναψάχνουμε.\nΚι αυτά μέχρι τώρα είναι παρατηρήσεις.\nΑισιόδοξη είμαι γιατί πιστεύω οτι τέλικα θα βγει κάτι όμορφο από αυτές τις συζητήσεις. Μπορεί να μην αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας της δημοκρατίας μας αλλά θέλω να πιστεύω οτι θα αλλάξει η ιδέα της δημοκρατίας μέσα μας.\n17 Νοέμβριος, 2011 στο 1:24 μμ\nΌχι, δεν ήθελα να περάσω το μήνυμα αυτό. Αν το έκανα άθελα μου σου ζητώ συγγνώμη. Απλά ήθελα να μου διευκρινίσεις τι εννοεις γιατί προφανώς εγώ δεν κατάλαβα.\nΆλλωστε πάντα από κάτι πολύ αρνητικό βγαίνει κάτι θετικό, που δίνει πνοή και ωθεί τον κόσμο προς τα μπρος. Αυτή είναι η αισιοδοξη πλευρά του νομίσματος. Η απαισιόδοξη πλευρά δείχνει ότι το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, με βάση τον καπιταλισμό πάντα (καλώς κακώς αυτός εφαρμόζεται) οδηγεί σε ολοένα και μεγαλύτερη εξαθλίωση. Αλλά ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι για όλα τα δεινά του ανθρώπου σ’ αυτόν τον πλανήτη ευθύνεται ο ίδιος ο άνθρωπος.\nΖητώ συγγνώμη για το έντονο ύφος μου, απλά ήθελα να κατανοήσω και τις δικές σου\nΣυμφωνώ πάντως. Είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε νοοτροπίες βαθιά ριζωμένες στο συνειδητό και υποσυνείδητο μας.\nΚαλή μέρα και σε σένα φίλη μου!\n17 Νοέμβριος, 2011 στο 9:26 μμ\nΔε χρειάζονται συγγνώμες, ούτε είπες κάτι κακό, ούτε σε έντονο ύφος. Είμαστε εδώ για να συζητάμε, να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε και εφόσον εκφραζόμαστε κόσμια όλες οι απόψεις είναι δεκτές και μάλιστα επιθυμητές. Γιατί αυτό που ψάχνει ο καθένας μας να βρει δεν είναι καθρέφτες που αντανακλούν το δικό του είδωλο αλλά νέα πρόσωπα διαφορετικά. Η άποψη κανενός δεν είναι θέσφατο όσο σίγουρος ή αλαζών μπορεί να είναι αυτός κι επομένως η συζήτηση είναι μόνο παραγωγική και δεν τη θεωρώ σε καμία περίπτωση μέσο για την προσωπική επιβεβαίωση κάποιου.\nΚι αυτό ειδικά για όσα άτομα παρακολουθώ στα μπλογκ όπως το δικό σου και όπου κάνουμε πάντα ωραίες συζητήσεις.\nΔεκτή όμως η συγγνώμη σου γιατί έχω μάθει οτι μου προσφέρεται με ειλικρίνεια και καλή πρόθεση να το φυλάω.\nΝα είσαι σίγουρη οτι τα λόγια σου δεν παρεξηγούνται εδώ και οι μανιάτικες κουβέντες καμιά φορά πρέπει να ακούγονται ακόμα και σε έντονο ύφος.