Γιατί εθισμένοι... 25 ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τη συμπεριφορά, την εμφάνιση και τις συνήθειες τους - Σχιζοφρένεια January\nΣημαντικές πληροφορίες: όσοι έχουν διαβάσει μέχρι τέλους όλα τα συνιστώμενα υλικά που αναφέρονται εδώ: "Πώς να θεραπεύσετε τον εθισμό στα ναρκωτικά χωρίς τους γιατρούς και το RC; Βήμα-βήμα οδηγίες" - εγκαταλείψτε τα ναρκωτικά.\nΔοκιμάστε και εσείς! Λειτουργεί, ανεξάρτητα από την περίοδο χρήσης και τον τύπο των ναρκωτικών.\nΕάν πιστεύετε ότι ο πόρος μας είναι χρήσιμος, μπορείτε να βοηθήσετε στην ανάπτυξή του.\nΣε αυτή τη συλλογή, συγκέντρωσα τα πιο δημοφιλή ερωτήματα που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τους τοξικομανείς.\n1. Γιατί οι τοξικομανείς σβήνουν;\nΗ γάγγραινα ξεκινά λόγω του αποκλεισμού των αιμοφόρων αγγείων με θρόμβους αίματος. Αυτό είναι σχεδόν αναπόφευκτο αν το φάρμακο περιέχει πολλές ακαθαρσίες που προκαλούν θρόμβους αίματος και αγγειακή απόφραξη.\nΤο χειρότερο από όλα είναι το Desomorphine και το Coaxil. Αυτά είναι φάρμακα που προκαλούν τη σήψη των ιστών, κυριολεκτικά, μετά από μερικούς μήνες χρήσης.\nΑν μιλάμε για το κλασικό "shirka" και την ηρωίνη, τότε όλα εξαρτώνται από τη συνείδηση των μάγειρων. Εάν το φάρμακο είναι ακατέργαστο, περιμένετε για γάγγραινα και έλκη.\n2. Γιατί ιδρώτες ιδρώτα;\nΗ εφίδρωση προκαλείται από πολλούς λόγους, είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα πράγμα.\n1. Οι τοξικομανείς που χρησιμοποιούν διεγερτικά, ιδρώνουν πολύ κατά τη στιγμή του φαρμάκου. Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο, επειδή, το σώμα τους λειτουργεί στο όριο των δυνατοτήτων, μια μεγάλη ποσότητα αδρεναλίνης απελευθερώνεται και αυτό προκαλεί εφίδρωση.\n2. Οι ναρκομανείς ιδρώτες κατά τη στιγμή της "απόβλητα". Αυτό συμβαίνει επειδή το φάρμακο είναι δηλητήριο και ο οργανισμός προσπαθεί να το ξεφορτωθεί το συντομότερο δυνατό. Οποιαδήποτε δηλητηρίαση συνοδεύεται από υπερβολική εφίδρωση και δηλητηρίαση από τα ναρκωτικά δεν αποτελεί εξαίρεση.\n3. Σε εθισμένους, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται κακή με την καρδιά και είναι τα καρδιακά προβλήματα που προκαλούν υπερβολική εφίδρωση.\n4. Οι τοξικομανείς διαταράσσονται εντελώς στο νευρικό σύστημα, έχουν νευρώσεις και αυτό προκαλεί επίσης υπερβολική εφίδρωση.\n5. Οι παραβιάσεις του θυρεοειδούς αδένα και άλλες ορμονικές διαταραχές που προκλήθηκαν από τα ναρκωτικά, οδηγούν επίσης στην εφίδρωση.\n3. Γιατί οι εθισμένοι φαγούρα;\nΜόνο οι τοξικομανείς που χρησιμοποιούν οπιούχα φάρμακα καθαρίζονται. Κνησμός συμβαίνει επειδή είναι το όπιο που είναι ένα ισχυρό αλλεργιογόνο. Εάν η διφαινυδραμίνη δεν προστεθεί στο διάλυμα ή δεν είναι αρκετή, τότε η αλλεργική αντίδραση είναι πολύ δυνατή, μέχρι το οίδημα του Quincke. Αλλά η φαγούρα σε αυτά πηγαίνει μακριά με το χρόνο... Οι τοξικομανείς το μηδέν για ένα ή δύο χρόνια, και στη συνέχεια το σώμα προσαρμόζεται και δεν αντιδρά πλέον με αυτόν τον τρόπο.\n4. Γιατί κολλήσουν οι εθισμένοι;\nΜερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι τοξικομανείς ξαφνικά κοιμούνται όταν «κολλάνε». Αλλά δεν κοιμούνται, αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε άγρια ευφορία, βιώνουν μια κατάσταση ευδαιμονίας και, κυριολεκτικά, βλέπουν όλα τα διαφορετικά "κινούμενα σχέδια". Σύμφωνα με τους τοξικομανείς, αυτά τα οράματα είναι πολύ ευχάριστα.\nΕάν ξυπνήσετε έναν εξαρτημένο ναρκωτικό τη στιγμή που είναι κολλημένος, δεν θα γίνει θυμωμένος, αλλά, σαν να μην συνέβη τίποτα, θα συμπεριληφθεί στη συζήτηση. Η διάθεση αυτή τη στιγμή είναι πολύ καλοπροαίρετη.\n5. Γιατί οι εθισμένοι γίνονται γκρίζοι γρήγορα;\nΝαι, επειδή έχουν παραβιάσει εντελώς τον σωστό ορμονικό μεταβολισμό. Και ακριβώς επειδή τα μαλλιά δεν μπορούν να πάρουν μελανίνη, η οποία είναι υπεύθυνη για το χρώμα των μαλλιών.\nΟ μηχανισμός εμφάνισης της ηλικίας και των πρώιμων γκρίζων μαλλιών είναι ο ίδιος. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει ως αποτέλεσμα της τριχόπτωσης της μελανίνης χρωστικής ουσίας. Η μελανίνη συντίθεται σε κύτταρα μελανοκυττάρων που βρίσκονται στο βασικό στρώμα της επιδερμίδας και στους θύλακες των τριχών και στη συνέχεια εισέρχεται στις ράβδους των αναπτυσσόμενων μαλλιών.\nΗ ενεργοποίηση της σύνθεσης μελανίνης συμβαίνει υπό την επίδραση των ορμονών της υπόφυσης (ορμόνη διέγερσης μελανοκυττάρων, ACTH και β-λιποτροπίνη), ο θυρεοειδής αδένας, οι ορμόνες φύλου, οι μεσολαβητές του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η φυσιολογική απόχρωση συνδέεται με τη γήρανση των κυττάρων που παράγουν χρωστικές ουσίες.\n6. Γιατί οι τοξικομανείς αγαπούν τα γλυκά;\nΕπίσης σχετίζεται με μειωμένο μεταβολισμό, με μεταβολισμό ινσουλίνης. Το φάρμακο εξομαλύνει το σώμα, επομένως, οι τοξικομανείς θέλουν άγρια γλυκά, καθώς είναι η πηγή γρήγορης γλυκόζης, την οποία το σώμα χρειάζεται για τη ζωή.\n7. Γιατί οι τοξικομανείς χτυπάνε;\nΕπειδή πολύ συχνά τα πόδια τους είναι κατεστραμμένα από έλκη, νέκρωση, έτσι είναι δύσκολο για αυτούς να περπατήσουν. Επίσης, μπορεί να έχουν διαδικασίες θανάτωσης οστών, αρθρώσεων, οι οποίες οδηγούν επίσης σε ένα βαρετό βάδισμα.\nΓια παράδειγμα, μια πολύ συχνή διάγνωση των τοξικομανών είναι η νέκρωση της κεφαλής του ισχίου του ισχίου. Αυτό συμβαίνει λόγω θρόμβωσης στρογγυλών συνδέσμων.\n8. Γιατί οι τοξικομανείς δεν κοιμούνται τη νύχτα;\nΕξαρτάται από το είδος των τοξικομανών. Αν μιλάμε για όσους χρησιμοποιούν διεγερτικά, δεν κοιμούνται επειδή οι αμφεταμίνες δρουν με τέτοιο τρόπο ώστε ένα άτομο να μην κοιμάται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ημέρα ή περισσότερο.\nΑν μιλάμε για οπιούχα, δεν κοιμούνται τη στιγμή του σπασίματος. Όταν πηγαίνει η αποχή, ο εξαρτημένος δεν μπορεί να κοιμηθεί καθόλου.\n9. Γιατί οι εθισμένοι κοιμούνται πολύ;\nΕπειδή το σώμα είναι τρομερά εξαντλημένο και δεν μπορεί να ανακάμψει σε μια κανονική χρονική περίοδο. Το φάρμακο δρα με τέτοιο τρόπο ώστε λόγω της ενέργειας που αποθηκεύεται στο σώμα, προσθέτει σθένος.\nΔηλαδή, το ίδιο το φάρμακο δεν είναι αναζωογονητικό. Απλά αναγκάζει το σώμα να απελευθερώσει ενέργεια από το λίπος, τους μυς και τα οστά, σε μια ενισχυμένη και επιταχυνόμενη λειτουργία, λόγω της ορμονικής διαταραχής που δημιουργεί.\nΟποιοδήποτε φάρμακο - απλά σχηματίζει μια σύγκρουση ορμονικού μεταβολισμού. Δηλαδή, μας υποχρεώνει να παράγουμε αδρεναλίνη σε εξωφρενικές ποσότητες, ντοπαμίνη κλπ., Που ποτέ δεν παράγεται σε τέτοιες ποσότητες αν ένα άτομο είναι νηφάλιο.\nΚαι αυτό είναι όλο - ενέργεια δαπανηρή. Και αν θεωρήσουμε ότι ο εξαρτημένος τρώει πολύ άσχημα, τότε οι πόροι του σώματος εξαντλούνται πολύ γρήγορα.\n10. Γιατί οι εθισμένοι πίνουν γάλα;\nΛοιπόν, πιθανώς επειδή πιστεύουν στην θεραπευτική δύναμη του γάλακτος. Όλοι γνωρίζουμε ότι το γάλα δόθηκε σε επικίνδυνες βιομηχανίες προκειμένου να εξουδετερωθούν οι καταστροφικές επιπτώσεις των δηλητηρίων.\nΈτσι οι τοξικομανείς γνωρίζουν και έτσι θέλουν να ελαχιστοποιήσουν τη βλάβη που προκαλούν τα ναρκωτικά. Θέλουν να ζουν με μία λέξη.\n11. Γιατί οι τοξικομανείς έχουν πρησμένα χέρια;\nΕπειδή τα σκάφη "καίνε" από το φάρμακο, πρόκειται για τα οπιούχα. Αυτό καθυστερεί την κυκλοφορία του αίματος, από αυτό το άκρο έχουν κόκκινο και οίδημα. Δηλαδή συμβαίνει όταν πονάνε τα χέρια και τσιμπάνε εκεί σχεδόν καθ 'όλη τη διάρκεια του χρόνου, αφού άλλες φλέβες έχουν "καεί" από καιρό.\nΌταν πρόκειται για μια εντελώς κρίσιμη απόφραξη, τα τρωκτικά έλκη αρχίζουν να ανοίγουν, σχηματίζεται νέκρωση (γάγγραινα).\n12. Γιατί οι τοξικομανείς σβήνουν τα σαγόνια τους;\nΤα σαγόνια, και μάλιστα και τα άλλα οστά, αρχίζουν να σαπίζουν από υπερβολική ποσότητα κόκκινου φωσφόρου. Και είναι πλούσιοι - δεσμορφίνη, πρωταρχικό.\nΤοξική οστεομυελίτιδα είναι ακριβώς αυτή, η ασθένεια των πρώτων εννοιών. Η κάτω γνάθο αρχίζει να πεθαίνει και αφαιρείται. Η θέα είναι ανατριχιαστική. Εάν ενδιαφέρεστε - το κάνετε εσείς ο ίδιος.\n13. Γιατί οι τοξικομανείς έχουν ακμή;\nΕπειδή έχουν μειωμένο φυσιολογικό μεταβολισμό. Επιπλέον, το σώμα τους είναι απλά κορεσμένο με αδρεναλίνη, μια ορμόνη στρες, και αυτό οδηγεί στο γεγονός ότι το δέρμα καλύπτεται με ακμή.\nΚαι αν θεωρείτε ότι έχουν επίσης ένα συκώτι που δεν αντιμετωπίζει καθόλου τη λειτουργία του και είναι απλώς φραγμένο με τοξίνες, τότε δεν υπάρχει τίποτα περίεργο στο γεγονός ότι οι εθισμένοι στην ακμή.\n14. Γιατί οι τοξικομανείς έχουν πέσει στα μάγουλα;\nΣε γενικές γραμμές, κατά κανόνα, τα βυθισμένα μάγουλα είναι ένα σημάδι ασθενειών του γαστρεντερικού σωλήνα.\nΤα βυθισμένα μάγουλα και στις δύο πλευρές και, επιπλέον, το ξηρό κιτρινωπό δέρμα δηλώνουν σοβαρά προβλήματα με το στομάχι, το πάγκρεας και ίσως ακόμη και έναν όγκο στο ορθό. Βυθισμένα μάγουλα με κυάνωση (κυάνωση) - μιλάμε για προβλήματα με τους πνεύμονες, χρόνια φουσκωτή βρογχίτιδα. Βυθισμένα μάγουλα με την παρουσία ρινοβαβικής πτυχής - χρόνιο έλκος στομάχου. Τα βυθισμένα μάγουλα με οίδημα γύρω από τα μάτια είναι η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Βυθισμένα μάγουλα και κίτρινη κηλίδα - χρόνια ηπατίτιδα (ίκτερος), χρόνια κίρρωση και σοβαρά προβλήματα με το στομάχι και το συκώτι.\nΚαι εκτός αυτού, ένας εξαρτημένος σπάνια έχει πίσω δόντια. Και η απουσία τους απλά χαλάει το οβάλ του προσώπου, κάνει τα μάγουλα χαλαρά και βυθισμένα.\n15. Γιατί οι τοξικομανείς λεηλατούν τα πόδια τους;\nΤα πόδια γδέρνονται για τον ίδιο λόγο, γιατί οι ίδιοι σαπίζουν. Βλέπε σημείο 1. Αλλά αν είναι τα πόδια που σαπίζουν, αυτό σημαίνει ότι έκανε έγχυση σε αυτά, υπήρξε ένα "χτύπημα" (εισροή αέρα) και πήγε στη σήψη, ακολουθούμενο από νέκρωση...\n16. Γιατί οι τοξικομανείς αλλάζουν τη φωνή τους;\nΣε τοξικομανείς - τραβώντας, κάποια αργή φωνή. Αυτό ονομάζεται bradylalia, αν με έξυπνα λόγια, δηλαδή, παραβίαση της παραγωγής ομιλίας.\nΑναπτύσσεται μεταξύ όλων των ναρκομανών, χωρίς εξαίρεση, και, ακόμη και αν σταματήσετε τα ναρκωτικά, η φωνή (ή μάλλον, ο ρυθμός της συνομιλίας) θα τα δώσει μακριά.\nΗ Μπραδαλιά συχνά συνοδεύεται από ρινοφόνια (ελαφρύ όζον). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι φωνές των τοξικομανών είναι τόσο χαρακτηριστικές και αναγνωρίσιμες.\nΑυτή η ασθένεια είναι από μια βλάβη ή το κεντρικό νευρικό σύστημα, ή παρεγκεφαλίδα, ή οργανική εγκεφαλική βλάβη. Η μαντέψουν ακριβώς τι προκάλεσε τη μπραντιλίνα είναι αδύνατη, αφού, για κάθε εξαρτημένο ναρκωτικό με εμπειρία, επηρεάζονται όλα τα όργανα.\n17. Γιατί οι εθισμένοι δεν έχουν φλέβες;\nΣε τοξικομανείς, οι φλέβες απλά "κρύβουν", γάνωμα. Είναι απλά αδύνατο να τους μαχαιρώσουν και οι τοξικομανείς με μεγάλη εμπειρία μερικές φορές προσπαθούν να βρουν μια φλέβα για ώρες, νιώθουν νευρικοί... Όπως λένε, ο αγκώνας είναι κοντά, αλλά δεν θα δαγκώσετε.\nΑλλά, παρεμπιπτόντως, οι φλέβες εξαφανίζονται όχι μόνο μεταξύ των τοξικομανών. Σε ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημεία, οι φλέβες επίσης καίγονται και κρύβονται. Και όχι μόνο σε ασθενείς με καρκίνο, για όποιον αναγκάζεται να υποβληθεί σε συχνές ενέσεις στις φλέβες.\nΗ σκλήρυνση των ιστών συμβαίνει από αυτούς τους τραυματισμούς και οι τοίχοι γίνονται παχύτεροι, φωτεινότεροι και γίνονται βαθύτεροι.\nΑλλά οι τοξικομανείς, φυσικά, οι φλέβες γίνονται ακόμα πιο γρήγορα και σε όλο το σώμα, καθώς τσιμπάνε παντού. Οι φλέβες στα χέρια έλειπαν, παραλαμβάνονται από τα πόδια, μετά από τις μασχάλες, τον λαιμό, τις βουβωνικές... Η βουβωνική χώρα είναι το πιο τρομερό μέρος. Εάν υπάρχει "φυσώντας" εκεί, τότε αυτό οδηγεί σε γάγγραινα, αλλά ο ακρωτηριασμός σε ένα τέτοιο μέρος δεν είναι πάντοτε εφικτός.\nΟι τοξικομανείς έχουν ένα ρητό: "Άνοιξα τη βουβωνική χώρα - άνοιξα το καπάκι του φέρετρου"\n18. Γιατί οι τοξικομανείς έχουν κακά δόντια;\nΕπειδή το φάρμακο βγάζει από το σώμα όλα τα αποθέματα, συμπεριλαμβανομένου του ασβεστίου. Επίσης, τα φάρμακα καταστρέφουν το ανοσοποιητικό σύστημα, πράγμα που σημαίνει ότι το σώμα δεν μπορεί να καταπολεμήσει τα βακτήρια. Ότι τα δόντια και sypyatsya όπως τα φύλλα του φθινοπώρου...\n19. Γιατί διαλύονται οι τοξικομανείς;\nΟ μηχανισμός του "θραύσματος" των οπιούχων είναι πολύ απλός. Τα παράγωγα οπίου επηρεάζουν έναν αριθμό υποδοχέων του ανθρώπινου σώματος και πάνω απ 'όλα το σύστημα του πόνου.\nΑντικαθιστώντας τις φυσικές ενδορφίνες, ενισχύουν το έργο αυτού του συστήματος, μερικές φορές μειώνοντας την ευαισθησία - και γι 'αυτό έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και αιώνες ως αναλγητικά, αντι-ερεθιστικά (από ναυτία, βήχας), για την εξάλειψη των επιπτώσεων των δυσάρεστων σωματικών αισθήσεων στην ψυχή.\nΩστόσο, αν πιάσετε μια ηρωίνη (μορφίνη, κροκόδειλος) πολύ συχνά και ακόμα πιο σταθερά, τότε η παραγωγή ενδορφινών από το σώμα πέφτει. Και όταν σταματούν τα οπιούχα (δεν αρκούν για δόση ή αποφασίζουν να πηδήξουν), η ευαισθησία του συστήματος "πεινασμένου" πόνου αυξάνεται δέκα φορές! Πονάει απολύτως τα πάντα, ακόμη και αυτό που δεν είχε ποτέ βλάψει πριν - και πονάει πολύ! Και επίσης άρρωστος, απόξεση, τρίψιμο, στρίψιμο - και όλα αυτά φαίνονται να παίζουν με ένα αγκίστρι στο γυμνό νεύρο.\nΌλα αυτά θα συνεχιστούν μέχρι να ξαναρχίσει ο οργανισμός την κανονική παραγωγή ενδορφινών ή να εισέλθει νέα δόση σε αυτήν. Αλλά χρειάζονται εβδομάδες και ακόμη και μήνες για θεραπεία, τόσο πολλοί δεν σηκώνονται και αρπάζουν πάλι τη σύριγγα.\n20. Γιατί οι τοξικομανείς κόβουν τα χέρια;\nΜερικοί κόβονται για να ξεφύγουν από τον πόνο του σπασίματος, και μερικοί - για να προσελκύσουν την προσοχή των γονέων, για παράδειγμα, να σοκάρουν. Τοξικομανείς στο otkhodnyaki - συχνά ψυχώσεις και εκτελούν πολύ περίεργες ενέργειες.\nΚαι περικοπές, μεταξύ άλλων, είναι για κάποιο λόγο τρομερά δροσερό στους νέους.\n21. Γιατί οι εθισμένοι πίνουν Corvalol;\nΗ καρδιά τους πονάει. Στο Corvalol, δεν υπάρχει τίποτα ναρκωτικό και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τον επιδιωκόμενο σκοπό του: να ηρεμήσει το θρόισμα, να ηρεμήσει και να κοιμηθεί.\n22. Γιατί είναι όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι (ράπερ, ιδιοφυείς, μουσικοί) εθισμένοι;\nΕπειδή, προφανώς, χάθηκε με χρήματα και είχε πολλούς πειρασμούς.\nΚαι οι τοξικομανείς, που αναζητούν αποδείξεις ότι τα φάρμακα είναι η πορεία προς τη φήμη, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω: αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι έγιναν για πρώτη φορά σπουδαίοι, εργάστηκαν σκληρά και σκληρά και στη συνέχεια έγιναν εξαρτημένοι. Και όχι το αντίστροφο.\nΟ εξαρτημένος δεν μπορεί να επιτύχει τίποτα, δεν έχει ούτε τη δύναμη, ούτε τις σκέψεις ούτε την επιθυμία για τίποτα.\n23. Πώς οι εθισμένοι αναζητούν σελιδοδείκτες;\nΔίνουν την παραγγελία μέσω του Διαδικτύου, μεταφέρουν χρήματα και στη συνέχεια ενημερώνονται για τον τόπο όπου η δόση είναι κρυμμένη. Το μήνυμα είναι σύντομο και δείχνει απλώς τον τόπο όπου βρίσκεται, χωρίς ειδικές διευκρινίσεις.\nΚαι έπειτα τρέχουν γύρω, διαπερνούν κάθε γωνιά της γης και ψάχνουν κάτω από κάθε βότσαλο. Το θέαμα θα ήταν αστείο αν όλα αυτά δεν τελείωναν τόσο λυπημένα...\n24. Γιατί οι εθισμένοι τραβούν αίμα σε σύριγγα;\nΑυτό ονομάζουν "έλεγχο", δηλαδή, ελέγχουν εάν η βελόνα εισήλθε στη φλέβα, από το χρώμα του αίματος.\nΕάν δεν φτάσετε στη φλέβα, θα είναι πολύ οδυνηρό και θα φουσκώσει το χέρι (καλά, ή άλλο μέρος όπου καλούν)\n25. Γιατί είναι οι τοξικομανείς λεπτές;\nΕπειδή έχουν εξαντληθεί, δεν έχουν πόρους στο σώμα τους, λίπος... Ούτε το ήπαρ, ούτε οι νεφροί ούτε το πεπτικό σύστημα λειτουργούν πραγματικά. Και τρώνε πολύ λίγο, γιατί, κάτω από ένα φάρμακο, δεν θέλω να φάω, και οι περιόδους του othodnyak (όταν νιώθεις σαν να τρώω), έχουν όλο και λιγότερο με το χρόνο.\nΓενικές ενδείξεις εθισμού στους ανθρώπους και συμπτώματα χρήσης διαφόρων φαρμάκων\nΚανείς δεν είναι άτρωτος από τον τοξικομανισμό - αυτό το πρόβλημα μπορεί να έρθει σε οποιοδήποτε σπίτι και σε οποιαδήποτε οικογένεια. Ένας επιμελής υψηλός επιτελής, ένας απερίσκεπτος οπαδός του πάρτυ, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας - σήμερα υπάρχουν οι τοξικομανείς σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και τις ηλικιακές ομάδες, ξεκινώντας από τους εφήβους. Αντίθετα με τον αλκοολισμό, είναι αρκετά δύσκολο να αναγνωρίσουμε τα προφανή σημάδια της εξάρτησης στο πρώτο στάδιο, εκτός από την αρχή οι τοξικομανείς είναι πολύ προσεκτικοί και προσπαθούν να κρύψουν τα πάντα. Αλλά υπάρχουν γενικά ανησυχητικά σήματα - στη συμπεριφορά, την εμφάνιση, την υγεία - που θα βοηθήσουν στην κατανόηση ότι μια ατυχία συνέβη σε ένα στενό άτομο και έχω χρόνο για να τον σώσω.\nΤα κύρια σημάδια της εξάρτησης\nΗ τοξικομανία δεν είναι μόνο ύπουλη, αλλά και πολύπλευρη. Υπάρχουν πολλοί τύποι φαρμάκων και το καθένα επηρεάζει το ανυπεράσπιστο ανθρώπινο σώμα με τον δικό του τρόπο. Αλλαγές στην εμφάνιση, ψυχή, συμπεριφορά - αυτά τα σημάδια μπορεί να διαφέρουν σημαντικά σε μια «κοκαΐνη», έναν εραστή μαριχουάνα και έναν κακοποιό ουσιών. Υπάρχουν όμως και γενικά συμπτώματα που λένε σαφώς: μπροστά σας είναι τοξικομανής. Τι είδους; - θα εξετάσουμε περαιτέρω.\nΠρώτα απ 'όλα, τα εξωτερικά σημάδια της εξάρτησης εκδηλώνονται:\nτο δέρμα γίνεται χλωμό ή υποψιασμένα κόκκινο, ξεφλουδίζει ή λιπαίνει.\nοι μαθητές διασταλούν συνεχώς ή περιορίζονται σε αόρατο.\nεκφράσεις έκφρασης προσώπου: ένα άτομο είτε είναι πολύ ζωντανό, είτε αποκτά μια συνεχή έκφραση (μάσκα).\nπλάκα ή διαμήκεις ρωγμές εμφανίζονται στη γλώσσα.\nΣτο σώμα μπορεί κανείς να δει μεμονωμένα σημάδια ενέσεων ή ολόκληρες τροχιές ένεσης, καθώς και μώλωπες ή γρατζουνιές (στα χέρια, κάτω από τα χέρια, στη βουβωνική χώρα κ.λπ.).\nΗ εμφάνιση του ατόμου αλλάζει επίσης: παύει να φροντίζει τον εαυτό του, φορά βρώμικα και ρυτιδωμένα ρούχα, προτιμά τα σκούρα χρώματα στην ντουλάπα. Μετακινείται σε κλειστά αντικείμενα με μακριά μανίκια για να κρύψει σημάδια από βελόνες. Βρώμικα λιπαρά μαλλιά, άσχημα καρφιά και πανταρισμένα ρούχα, γυαλιά ηλίου οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας - η κλασική εμφάνιση ενός εξαρτημένου.\nΟρατά σημάδια τοξικομανίας στους ανθρώπους\nΕάν ένας ντόπιος αρχίζει να συμπεριφέρεται παράξενα ή παύει να φροντίζει τον εαυτό του, είναι απαραίτητο να προσέξει την υγεία του. Η κακή υγεία και οι συνεχείς πληγές είναι αληθινοί σύντροφοι εθισμού.\nΤα παρακάτω σημάδια μπορούν να πουν για τη χρήση απαγορευμένων φαρμάκων:\nένας τοξικομανής παραπονιέται για «ξηρό» και πίνει πολλά υγρά.\nδιαταραχές της όρεξης (μακροχρόνια νηστεία, περιόδους λαιμαργίας, έντονη αγάπη για γλυκά).\nαϋπνία και παραβίαση του ημερήσιου σχήματος (τη νύχτα ένα άτομο δεν μπορεί να κοιμηθεί, και κατά τη διάρκεια της ημέρας κοιμούνται ή είναι μισή ξύπνια).\nδιαρκής ρινική καταρροή και βήχα, που δεν αντιμετωπίζονται με κλασικά φάρμακα.\nκίτρινα δόντια και μια παράξενη μυρωδιά από το στόμα (για κάποιους τύπους εξάρτησης, η μυρωδιά προέρχεται από τα ρούχα).\nγαστρεντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα ακολουθούμενη από διάρροια).\nΑσυνήθιστη συμπεριφορά, νέοι φίλοι, στυλ επικοινωνίας - αυτά είναι τα πρώτα κουδούνια που μπορούν να σηματοδοτήσουν την εξέλιξη της τοξικομανίας τόσο στους εφήβους όσο και στους ενήλικες:\nο εξαρτημένος έχει μια δραματική αλλαγή στη σφαίρα των συμφερόντων (τα αγαπημένα χόμπι, οι σπουδές παύουν να ευχαριστούν, ένα άτομο αρνείται να μιλήσει για τα προηγούμενα χόμπι του).\nο κοινωνικός κύκλος γίνεται επίσης διαφορετικός (ο εξαρτημένος από τα ναρκωτικά πρακτικά δεν επικοινωνεί με τους πρώην φίλους του, εμφανίζεται συχνά μια νέα ύποπτη εταιρεία).\nοι τοξικομανείς είναι πάντα πολύ μυστικοπαθείς, ύποπτοι, σταματούν να μοιράζονται τα συναισθήματά τους με τους στενούς τους, δεν θέλουν να μιλάνε για τη ζωή τους.\nοι έφηβοι απουσιάζουν, μπορούν να παγώσουν σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, σημειώνονται καθυστερήσεις στη μνήμη.\nο τρόπος της ομιλίας αλλάζει: οι τοξικομανείς μιλούν αποσπασματικά, κατεβαίνουν με σύντομες, αιχμηρές φράσεις, συχνά παραμένουν σιωπηλοί.\nπροβλήματα με τις μελέτες αρχίζουν, οι κακοί βαθμοί, οι τοξικομανείς συχνά παραλείπουν το σχολείο / κολλέγιο / πανεπιστήμιο.\nσε ανθρώπους που παίρνουν παράνομα ναρκωτικά, ο χαρακτήρας τους αλλάζει αισθητά (γίνονται ερεθισμένοι, αποσύρονται, είναι δύσκολο να έρθουν σε επαφή).\nυπάρχουν δραστικές αλλαγές στη διάθεση και την κατάσταση: από την ευφορία και την ηρεμία μέχρι τη νευρικότητα και τα σκάνδαλα, από την έντονη διέγερση μέχρι την πλήρη απάθεια.\nακόμη και οι πιο ήρεμες ξεσπάσεις θυμού ξεκίνησαν, μη κινητοποιημένη επιθετικότητα, αγένεια προς τα μέλη της οικογένειας και τα αγαπημένα τους.\nσυγκεκριμένα λόγια και αργαλόφωνα εμφανίζονται στην ομιλία των νέων ("γρασίδι", "σχέδιο", "άφιξη", "ρόδες", "αλάτι" κ.λπ.).\nοι άνθρωποι αρχίζουν να ψεύδονται στους αγαπημένους τους, να ζητούν χρήματα κάτω από τα περίεργα δικαιώματά τους, στα μεταγενέστερα στάδια - να απομακρύνουν τα πράγματα από το σπίτι τους.\nΣτο βίντεο σχετικά με αλλαγές στη συμπεριφορά και την εμφάνιση ενός εξαρτημένου ναρκωτικών:\nΕάν υπάρχουν υπόνοιες ότι ο ντόπιος είναι εθισμένος στα παράνομα ναρκωτικά, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε προσεκτικότερα αν έχει κάποια ασυνήθιστα προσωπικά αντικείμενα.\nΗ λήψη φαρμάκων συχνά απαιτεί ειδικά «εργαλεία», επομένως τα ακόλουθα θέματα μπορούν να πει για πιθανή εξάρτηση από τα ναρκωτικά:\nσωλήνες και ναργιλές ·\nπυκνά κομμάτια με έντονη οσμή, παρόμοια με πλαστελίνη.\nμακρά τσιγάρα - "κοπάδια"?\nιμάντες, κορδόνια ή ταινίες για φλέβες ·\nμαύρα κουτάλια φωτιάς.\nκόλλα, φιάλες με ακετόνη ή διαλύτη.\nΠαρά το είδος του εθισμού στα ναρκωτικά και τα φάρμακα που λαμβάνονται, κάθε εξαρτημένος περνάει από τρία στάδια εθισμού. Εξαιρουμένων αυτών των περιπτώσεων όταν ένα άτομο έχει αρκετή δύναμη και υποστήριξη από γιατρούς και συγγενείς για να μείνει στον πρώτο ή το δεύτερο.\nΣτο αρχικό στάδιο, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί από τις εξωτερικές ενδείξεις ότι ένα άτομο έχει πέσει σε μια παγίδα εθισμού στα ναρκωτικά. Το δέρμα είναι ακόμα υγιές, μερικές φορές οι μαθητές μπορούν να διαστέλλονται / συστέλλονται. Η κύρια αλλαγή είναι η συμπεριφορά. Ένα άτομο γίνεται νευρικό, ευερέθιστο, ψάχνει για μια νέα εταιρεία ομοϊδεάτων.\nΠρος το τέλος του πρώτου σταδίου, τα χαρακτηριστικά σημάδια αρχίζουν να αναπτύσσονται με τη μορφή μικρών προβλημάτων υγείας - σταθερή ρινική καταρροή, δάκρυα, απώλεια βάρους. Υπάρχουν έντονες αλλαγές στη διάθεση.\nΣτο βίντεο για τα πρώτα σημάδια εθισμού:\nΑυτή τη στιγμή, η σωματική εξάρτηση από τα φάρμακα αναπτύσσεται, γεγονός που αντανακλάται στην εμφάνιση και την υγεία. Ο εθισμένος κοιτάζει χειρότερα: βαρετό δέρμα, κύκλους κάτω από τα μάτια, μώλωπες και ίχνη ενέσεων στο δέρμα. Ένα άτομο συλλαμβάνει εύκολα το κρύο, υποφέρει από υπερτάσεις πίεσης, αϋπνία. Μύες, κράμπες, απώλεια όρεξης.\nΥπάρχουν προβλήματα με μελέτες, συγκρούσεις στην οικογένεια και στην εργασία. Η επικοινωνία με τους πρώην φίλους μειώνεται στο ελάχιστο, ένα πρόσωπο είναι περιφραγμένο από τους αγαπημένους του, γίνεται μυστικό και επιθετικό. Οι διακυμάνσεις της διάθεσης γίνονται όλο και πιο συχνές: τα δάκρυα και οι περιπέτειες αυτοσυγκέντρωσης αντικαθίστανται από θυμό και σκάνδαλα. Αυτή τη στιγμή, οι τοξικομανείς αρχίζουν να βρίσκονται σε συγγενείς, να ζητούν χρήματα, να κλέβουν και να μεταφέρουν πολύτιμα πράγματα από το σπίτι.\nΣτο τρίτο στάδιο, η σωματική και ψυχολογική υποβάθμιση ενός ατόμου φτάνει στο υψηλότερο σημείο του. Ο εξαρτημένος χάνει πολύ βάρος (η χρόνια διάρροια συμβάλλει μόνο σε αυτό), παύει να φροντίζει τον εαυτό του. Λόγω του κακού δέρματος, των σπασμένων δοντιών, των βαρελιών μαλλιών και των νυχιών, φαίνεται πολύ εξαντλημένο, πολύ μεγαλύτερο από την ηλικία του. Τα προβλήματα υγείας επιδεινώνονται, προσβάλλονται οδυνηρές επιθέσεις απόσυρσης κατά τη διάρκεια θραύσης,\nΤα σημάδια και η ταχύτητα ανάπτυξης της τοξικομανίας εξαρτώνται όχι μόνο από την προσωπικότητα και την κατάσταση της υγείας του εξαρτημένου από αρχάριους, αλλά και από το φάρμακο που παίρνει ένα άτομο. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε και να αναγνωρίζουμε αυτές τις αποχρώσεις στη συμπεριφορά και την εμφάνιση, προκειμένου να κατανοήσουμε ποια ουσία χρησιμοποιεί ένα μητρική και να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα.\nΗ ηρωίνη και άλλα οπιούχα βυθίζουν ένα άτομο σε κατάσταση απάθειας. Τα πιο εμφανή σημάδια στη συμπεριφορά είναι ηρεμία, λήθαργος, επιβραδυνόμενη ήσυχη ομιλία. Τα ναρκωτικά σκοτώνουν όλα τα ένστικτα, τα λαμπερά συναισθήματα και τις επιθυμίες σε ένα άτομο. Οι τοξικομανείς απορρίπτουν τρόφιμα, φύλο, συνήθη ψυχαγωγία. Ένα αξιοσημείωτο σύμπτωμα είναι μια παθολογική αγάπη για γλυκά τρόφιμα (από τους υπόλοιπους εξαρτημένους απλώς άρρωστους).\nΤο ξηρό δέρμα, οι στενοί μαθητές, η υαλώδης εμφάνιση μιλούν επίσης για την εξάρτηση από τα οπιοειδή. Οι μύες του προσώπου κρεμάζουν, μιμούνται την ηρεμία, αποσπώνται. Η αλλαγή της φωνής - γίνεται ρινική, βραχνή. Ένα άτομο πάσχει από τα κλασσικά σημάδια της μύτης με κρυολόγημα, βήχα, δάκρυα, πυρετό και ρίγη. Τα εντερικά προβλήματα και η διαρκής δυσκοιλιότητα είναι επίσης σημάδι χρήσης οπιούχων.\nΣημάδια εθισμού στην ηρωίνη\nΗ μαριχουάνα στο πρώτο στάδιο, αντίθετα, κάνει ένα άτομο υπερβολικά ενθουσιασμένο, διασκεδαστικό, ενεργό, απίστευτα κοινωνικό και ενθουσιώδες. Η ταχεία ομιλία, οι ταχείες κινήσεις, τα προβλήματα με το συντονισμό στο διάστημα είναι ενδείξεις εξάρτησης από κανναβινοειδή.\nΣτη συνέχεια, αναπτύσσεται η κατάθλιψη, οι ψυχικές διεργασίες υποφέρουν, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στις μελέτες και στην εργασία. Συχνά ένα άτομο πάσχει από κρίσεις πανικού, μανία διώξεων, ψευδαισθήσεις.\nΤα εξωτερικά σημεία είναι κόκκινα μάτια, διασταλμένα κόρη, μια επιδεινούμενη αντίδραση σε εξωτερικά ερεθίσματα. Το πιο εμφανές σημάδι ενός ατόμου που έχει καταναλώσει πρόσφατα μαριχουάνα ή χασίς είναι μια απίστευτα έντονη όρεξη και δίψα.\nΤα ψυχοδιεγερτικά προκαλούν μια ακόμα ισχυρότερη δραστηριότητα, η οποία μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Ένας τοξικομανής πρέπει να τρέξει κάπου, να κάνει κάτι, γρήγορα μιλά και κινείται. Η ομιλία μπορεί να μην σχετίζεται.\nΣτη συνέχεια αναπτύσσονται ψύχωση, παρανοϊκές σκέψεις, κρίσεις πανικού και παραισθήσεις. Στη συμπεριφορά, εντείνεται η μη προκλητική επιθετικότητα.\nΟι επίμονες ψευδαισθήσεις είναι το κύριο σύμπτωμα ενός ατόμου που κάθεται σε παραισθησιογόνα. Αν μιλάει στον εαυτό του ή σε άψυχα αντικείμενα, βλέπει και ακούει ανύπαρκτα αντικείμενα - ήρθε η ώρα να ακούσουμε τον συναγερμό.\nΤα παραισθησιογόνα προκαλούν γρήγορα αλλαγές στην εμφάνιση (ξηρό δέρμα, διασταλμένα κόρη), προβλήματα υγείας (γρήγορος παλμός, υπέρταση, ταραχές χέρια). Η συμπεριφορά αλλάζει δραματικά: ένα άτομο γίνεται ύποπτο, ζεστό, επιθετικό, οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι συχνές.\nΟι αλλαγές στη διάθεση θα πούμε πρώτα σχετικά με την τοξίκωση και την κατάχρηση των ηρεμιστικών / υπνωτικών. Η ευφορία μπορεί να αντικατασταθεί από συνολική απάθεια ή επιθετικότητα (έως τις προσπάθειες σωματικής βίας) σε σχέση με τους συγγενείς. Δυσκολίες με προσοχή, διαταραχές κινήσεων, διανοητικές διαταραχές - και οι συνέπειες μιας τέτοιας εξάρτησης.\nΟι κύριες φυσικές εκδηλώσεις είναι λήθαργος, ομιλία, "μεθυσμένος βηματισμός", δερματικά εξανθήματα, σπασμωδικές κρίσεις, εφίδρωση. Mimics υποφέρει, το πρόσωπο μετατρέπεται σε ένα είδος μάσκας. Στη συνέχεια, μπορεί να αναπτυχθεί κατάθλιψη, περιόδους παρανομίας, ψευδαισθήσεις και ακόμη και διανοητική αναπηρία.\nΓια να εντοπίσετε ένα εξαρτημένο ναρκωτικό μπορεί να είναι κατά κύριο λόγο στις εξωτερικές ενδείξεις: μια παράξενη οσμή (κόλλα, βενζίνη) από ρούχα, βαφή χρώματος ή διαλύτες σε πράγματα, κενά μπουκάλια ή κουρέλια που ένα πρόσωπο κρύβεται στο δωμάτιό του.\nΗ συμπεριφορά ενός εφήβου (που συχνά γίνονται εθισμένοι στα ναρκωτικά) είναι πολύ περίεργη: εισπνέει τα ρούχα του, με αδράνεια φέρνει στυλό ή δείκτες στη μύτη του όταν κάθεται σε μαθήματα ή με υπολογιστή. Οι διαδικασίες σκέψης υποφέρουν, ως αποτέλεσμα, το παιδί μαθαίνει άσχημα, έρχεται σε σύγκρουση με τους δασκάλους.\nΟι τοξικομανείς υποφέρουν από αϋπνία, γίνονται θυμωμένοι και ευερέθιστοι. Είναι δυνατές ψευδαισθήσεις (ακουστική και οπτική), κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας.\nΣυγκριτικός πίνακας σημείων του πίνακα 1:\nτι συμβαίνει με έναν εξαρτημένο ναρκωτικό όταν σπάει;\nΚαρκίνος εθισμένων, κρύος ιδρώτας, πόνους στα οστά. Μερικές φορές συμβαίνει ψύχωση με ένα ιδιαίτερο είδος ψευδαισθήσεων.\nΗ αποχή ξεκινά με μια ελαφρά αδιαθεσία, ρίγη, λήθαργο, εφίδρωση και χαμηλή διάθεση. Οι τοξικομανείς ντύνουν τα ζεστά ρούχα, περιλαμβάνουν θερμαντήρες, ακόμα κι αν το σπίτι δεν είναι κρύο. Όλοι υποφέρουν από ένα κρύο, και κάποιοι φταρνάνε συνεχώς. Αισθάνονται άρρωστοι, μπορεί να ξεκινήσει ο εμετός. Το στομάχι πονάει, εμφανίζεται η συχνή υγρή καρέκλα. Υπάρχουν πόνους στο κάτω μέρος της πλάτης, στις αρθρώσεις, στον πονόδοντο. Αυτή τη στιγμή, οι τοξικομανείς σχεδόν δεν κοιμούνται τη νύχτα λόγω διαταραχών του ύπνου. Δεν μπορούν να ξαπλώσουν ακόμα, αν και προσπαθούν.\nΟι πιο σοβαρές μορφές απόσυρσης παρατηρούνται σε τοξικομανείς με "εμπειρία". Αυξάνουν όλες τις παραπάνω εκδηλώσεις, υπάρχει γρήγορος καρδιακός παλμός και γενική αίσθηση όταν πονάει. Εμφανίζεται η κατάθλιψη, η απάθεια, η κατάθλιψη, η επιφυλακτικότητα, ο φόβος, συχνά συνοδεύονται από αυτοκτονικές τάσεις. Αυτή τη στιγμή, ο εξαρτημένος είναι σε συνεχή κίνηση, ουρλιάζοντας, στενάζοντας, πετώντας και γυρίζοντας στο κρεβάτι. Δεν υπάρχει όρεξη, έμετος, διαταραχή γεύσης, οσφρητικές αισθήσεις, εξασθένηση της όρασης. Η πτήση γίνεται αβέβαιη, τα χέρια τρέμουν. Το βάρος του ασθενούς πέφτει. Παραμονεύει, συχνά πέφτει σε κατάσταση ασυνείδητου.\nΌλη η συμπεριφορά ενός εξαρτημένου ναρκωτικού κατά τη διάρκεια της αποχής στοχεύει στην εύρεση ενός φαρμάκου. Το σπάσιμο συμβαίνει προσωρινά όταν λαμβάνετε την επόμενη δόση φαρμάκων και έρχεται μια ψευδο-ευτυχισμένη κατάσταση ευφορίας, η οποία και πάλι δίνει τη θέση της στην αποχή. Ένας φαύλος κύκλος.\nΤρεις τρόποι για να μάθετε αν το αγαπημένο σας πρόσωπο χρησιμοποιεί φάρμακα.\nΟ ψυχίατρος-ναρκολόγος, ιατρός των ιατρικών επιστημών, καθηγητής Jenishbek Nazaraliev, ο οποίος ασκεί τη μέθοδο του συγγραφέα για την αντιμετώπιση της τοξικομανίας, έχει συμβουλεύσει εδώ και 25 χρόνια να αναγνωρίσει γρήγορα ότι ο αγαπημένος σας έχει γίνει εθισμένος στα ναρκωτικά.\nΤα σημάδια της τοξικομανίας διακρίνονται σαφώς σε φυσιολογικές, ψυχολογικές και έμμεσες. Εξετάστε τα ξεχωριστά.\nΔώστε προσοχή στα μάτια, τη μύτη, τα χέρια και την ομιλία\nΕάν έχετε παρατηρήσει, τότε οι εκπρόσωποι των υπηρεσιών επιβολής του νόμου συχνά κοιτάζουν στα μάτια όταν επιθεωρούν τους πολίτες. Μερικές φορές ζητούν άδεια για να ελέγξουν την αντίδραση των μαθητών με ένα φακό. Τα μάτια μπορεί να είναι κόκκινα, θαμπό, με κιτρινωπή απόχρωση ή γυαλί. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα άτομο έχει χρησιμοποιήσει μια ναρκωτική ουσία, αλλά μπορεί να είναι ένα από τα σημεία.\nΕπιβεβαιώστε ή αντικρούσετε την εικασία μπορεί η συμπεριφορά των μαθητών. Η υπερβολική διαστολή ή συστολή της κόρης ως αντίδραση στο φως (ακόμη και στον εξωτερικό φωτισμό) δείχνει άμεσα ότι ένα άτομο είναι μεθυσμένο. Σε μια κανονική νηφάλια κατάσταση, ο μαθητής του φωτός δεν φοβάται. Οι διαστάσεις του αλλάζουν ομαλά και δεν φτάνουν στα άκρα. Εάν η κόρη δεν αντιδρά καθόλου στο φως, αυτό δείχνει επίσης την τοξίκωση του οργανισμού.\nΗ μύτη είναι μια συνεχής συντροφιά των περισσότερων εθισμένων ανθρώπων. Αν κάποιος ξαφνικά έχει μια χρόνια ρινική καταρροή, και φυσάει μύτη ή οσφραίει συνεχώς, τότε η ασυλία του αποδυναμώνεται. Συχνά ρινική αιμορραγία συνοδεύεται από βήχα. Αυτά τα συμπτώματα συνοδεύουν τον εθισμό, αλλά συγχέονται εύκολα με τις εκδηλώσεις του κοινού κρυολογήματος. Επομένως, τα εν λόγω σημάδια πρέπει να θεωρούνται βοηθητικά και πρέπει να γίνονται συμπεράσματα με βάση διάφορα σημάδια.\nΤο γεγονός είναι ότι οι περισσότεροι τοξικομανείς μπορούν να βιώσουν τρόμο. Αυτό συμβαίνει όταν τα χέρια κουνηθούν ανεξέλεγκτα. Ο τρόμος είναι εύκολος και ισχυρός. Τις περισσότερες φορές προκαλείται από υπερβολική πίεση του νευρικού συστήματος και άγχος. Λιγότερο συχνά, ασθένειες όπως το σύνδρομο Parkinson, θεωρείται ότι σχετίζονται με την ηλικία. Αλλά στους εθισμένους, είναι επίσης ένα σημάδι ασθένειας του θυρεοειδούς. Παρακολουθήστε τα χέρια σας.\nΣε εθισμό, σημειώνεται μετασχηματισμός ομιλίας: μπορεί να γίνει περιορισμένος, σαν να έχει κάποιο άτομο προβλήματα με την περιοχή της άνω γνάθου ή έχει υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή ξαφνικά γίνεται υπερβολικά εκφραστικό, χαλαρό και τεντωμένο - "priblatnnoy". Όλα αυτά είναι συνέπεια ενός κολοσσιαίου χτυπήματος στο νευρικό σύστημα.\nΣταδιακά, το δέρμα ενός εξαρτημένου προσώπου εξασθενεί και μετατρέπεται σε χλωμό και στεγνώσει. Ένα πρόσθετο σήμα είναι το μπλε χρώμα του. Άμεση απόδειξη της χρήσης ενέσιμων ναρκωτικών είναι, φυσικά, ίχνη ενέσεων και κρυμμένες φλέβες στα χέρια, τα πόδια, τον αυχένα και την κοιλιά.\nΟι εθισμένοι άνθρωποι δεν παρακολουθούν την εμφάνισή τους, έτσι φαίνονται ακατάστατοι και τα μαλλιά τους είναι βρώμικα και λιπαρά. Αλλά επειδή το σώμα χάνει θρεπτικά συστατικά και μεταφέρεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τα μαλλιά των τοξικομανών είναι συχνά εύθραυστα και άφθονα.\nΠαρακολουθήστε την παράξενη συμπεριφορά και τη διάθεσή σας\nΟι άνθρωποι που παίρνουν ναρκωτικά είναι διαφορετικοί λήθαργοι, οι οποίοι μπορεί να θεωρηθούν λάθος για υπερβολική εργασία ή απληστία. Αλλά αυτός ο λήθαργος έχει ένα οδυνηρό χρώμα. Οι τύποι λήθαργου μπορούν να θεωρηθούν αδράνεια και παθητικότητα. Στην πραγματικότητα, είναι ένα "κουδούνι" ότι κάτι είναι λάθος με ένα άτομο.\nΚάτω από τα φάρμακα ή στα διαστήματα μεταξύ τους, ο ασθενής δυσκολεύεται να πλοηγηθεί στον εξωτερικό χώρο. Αυτό εκδηλώνεται σε χειραψία, γενική αμηχανία, μπορεί να ρίξει αντικείμενα ή να τα χτυπήσει στο δρόμο του, να χάσει την πόρτα ή την καρέκλα. Σε γενικές γραμμές, ένα άτομο δίνει την εντύπωση ενός παρεμποδισμένου ελέφαντα σε ένα κατάστημα πορσελάνης.\nΟι εθισμένοι, κατά κανόνα, ξεχνούν όλα τα χόμπι και τα ενδιαφέροντά τους. Η απότομη ψύξη στα πρώην αντικείμενα ενδιαφέροντος, το κλείσιμο της νοσηρής κατάστασης του ατόμου ή η συνεχής απουσία οικιακής και μη πανεπιστημιακής μελέτης, εργασίας και συλλόγων συμφερόντων - όλα αυτά μιλούν για τον εθισμό. Οι εθισμένοι άνθρωποι επικεντρώνονται σε ένα πράγμα και είναι αδιάφοροι για τον υπόλοιπο κόσμο.\nΤα ναρκωτικά αποτελούν την αιτία της αυξημένης νευρικότητας, για την οποία δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για εξωτερικές συνθήκες. Αν νευρικότητα και ευερεθιστότητα ενός ατόμου δεν είναι κίνητρα, αυτός είναι ένας λόγος για να σκεφτούμε τα πραγματικά αίτια του. Επίσης, οι εθισμένοι είναι επιρρεπείς σε παράλογες επιθέσεις. Αλλά ταυτόχρονα, η συμπεριφορά των ασθενών χαρακτηρίζεται από απομόνωση. Προτιμούν να είναι μόνοι με το πρόβλημά τους.\nΔιαταραχή της καθημερινής ρουτίνας\nΣτην πρώτη ερώτηση οι ψυχίατροι ρωτούν τους ασθενείς: «Πώς κοιμάστε;». Οι ασθενείς με κατάχρηση ναρκωτικών έχουν διαταραχή ύπνου. Κατά συνέπεια, ο καθημερινός ρυθμός και η αλλαγή του ύπνου και της αφυπνίσεως αλλάζουν. Αν παρατηρήσετε ότι κάποιος κοντά σας ξοδεύει νύχτες σε αϋπνία και δεν παίρνει επαρκώς αρκετό ύπνο, τότε η αιτία μπορεί να είναι φάρμακα που έχουν καταρρίψει τον φυσικό κύκλο.\nΗ απώλεια ή, αντιθέτως, η έντονη πείνα στους τοξικομανείς συμβαίνει πολύ συχνά. Και πάλι, το συνηθισμένο πρόγραμμα γεύματος διακόπτεται. Ένα άτομο μπορεί κυριολεκτικά να λιμοκτονούν ή να υπερφαγιάζουν. Από αυτό μπορεί να έχει προβλήματα με την καρέκλα. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό από το χρόνο που αφιερώνεται στην τουαλέτα και από τη συχνότητα των επισκέψεων στην τουαλέτα.\nΒεβαιωθείτε ότι βλέπετε έμμεσα σημάδια εθισμού.\nΓυαλιά ηλίου και ρούχα\nΗ τυπική εικόνα ενός εξαρτημένου ναρκωτικού είναι ένα πρόσωπο σε γυαλιά ηλίου ανεξάρτητα από την εποχή. Οι ασθενείς με τοξικομανία κρύβουν τα μάτια τους πίσω από τα γυαλιά και στο δρόμο και σε εσωτερικούς χώρους. Ένας ξαφνικός εθισμός στα γυαλιά είναι σίγουρα ένα ύποπτο μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Όχι λιγότερο σημαντικό είναι τα ρούχα - ακόμη και το καλοκαίρι ο εξαρτημένος θα βάλει σε ένα μακρυμάνικο μπλουζάκι και φοβούνται να φορούν σορτς. Ο λόγος είναι προφανής: τρυπημένα άκρα. Ρούχα για εθισμένους επιλέγουν ένα διακριτικό, γκρι ή μαύρο. Συχνά είναι βρώμικο, ακατάλληλο και απαιτεί άμεσο πλύσιμο.\nΦάρμακα σε τσέπες και στο σπίτι\nΚατά κανόνα, οι τοξικομανείς γίνονται συχνές επισκέπτες στα φαρμακεία και καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα φαρμάκων. Φυσικά, οι σταγόνες από τα δισκία κρύου ή κεφαλαλγίας δεν μπορούν να βοηθήσουν στον εθισμό. Αλλά η συσκευασία σύριγγες και χάπια, σωληνάρια και βάζα σταγόνων - αυτό είναι άμεση ένδειξη του εθισμού στα ναρκωτικά.\nΑκόμα κι αν το φάρμακο δεν είναι ακριβά, να το χρησιμοποιείτε συνεχώς - χρειάζεστε χρήματα. Η αυξημένη ανάγκη για χρήματα, η κλοπή χρημάτων ή η εξαφάνιση πολύτιμων αντικειμένων από το σπίτι - αυτό δεν είναι χωρίς εθισμό. Επομένως, μόλις συμβεί κάτι παρόμοιο, ακούστε αμέσως τον συναγερμό.\nΓιατί οι τοξικομανείς ιδρώνουν\n(κοκαΐνη, έκσταση, εφεδρίνη, φαιναμίνη, πενβεντίνη)\nΠρόκειται για μια μάλλον ετερογενή ομάδα ουσιών με ένα ενοποιητικό χαρακτηριστικό: ως αποτέλεσμα της χρήσης τους, ο ρυθμός σκέψης επιταχύνεται (στην περίπτωση αυτή, οι κρίσεις γίνονται ελαφρές, επιφανειακές, λιγότερο σκόπιμες). Ορισμένα από τα φάρμακα αυτής της ομάδας έχουν επίσης τη δυνατότητα να διαστρεβλώνουν την αντίληψη του περιβάλλοντος, έτσι ώστε να συνορεύει στενά με παραισθησιογόνα. Υπάρχουν ψυχοδιεγερτικά φυτικής προέλευσης (κόκα, ephedra, κόλα), αλλά εδώ βρίσκονται κυρίως με τη μορφή χημικών ουσιών (σκόνεων) ή δισκίων.\nΤα ψυχοδιεγερτικά (ιδιαίτερα η κοκαΐνη, η ρωγμή και η μεθαμφεταμίνη) στα δυτικά αποκαλούνται μερικές φορές «γρήγοροι δολοφόνοι» λόγω της βλάβης τους στην υγεία. Τα ψυχοδιεγερτικά είναι το πραγματικό ντόπινγκ που διαταράσσει την ανταλλαγή στα νευρικά κύτταρα. Όλα αυτά έχουν κοινά χαρακτηριστικά: 1) Ενεργοποιήστε δραματικά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο υποβαθμίζει τα συναισθήματα κόπωσης και αυτοπεποίθησης, προκαλεί αϋπνία, επιθετικότητα και καχυποψία. 2) να αυξήσει δραματικά τον καρδιακό ρυθμό και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. 3) μειώνουν την όρεξη. Ταυτόχρονα, η ενέργεια που απαιτείται για την ενεργοποίηση των ζωτικών συστημάτων αντλείται από τα αποθεματικά του σώματος. Τα ίδια τα αποθέματα κατά τη χρήση ψυχοδιεγερτικών δεν έχουν χρόνο να ανακάμψουν. Επομένως, τα ψυχοδιεγερτικά συγκρίνονται με το μαστίγιο, με το οποίο το άλογο αναγκάζεται να συμπιέσει, παρά την κούραση.\nΓια ψυχοδιεγερτικά που χαρακτηρίζονται από ειδικό τρόπο αναισθησίας. Υπενθυμίζει αλκοολούχα binges. Εάν υπάρχουν πολλά φάρμακα ή υπάρχουν αρκετά χρήματα για την αγορά τους και ο ασθενής δεν θέλει - ή δεν είναι σε θέση - να περιορίσει τις δόσεις, τότε αρχίζει να παίρνει το φίλτρο σε αυξανόμενες ποσότητες σε συνεχώς μειούμενες χρονικές περιόδους. Στο τέλος της φλέβας, τα διαστήματα μεταξύ των εγχύσεων μπορούν να είναι μόλις 20 λεπτά (και στο δέρμα του ασθενούς υπάρχουν τόσα ίχνη ενέσεων που μπορούν εύκολα να μπερδευτούν με εξάνθημα ιλαράς). Μια τέτοια "έξαψη" διαρκεί για αρκετές ημέρες, όλη αυτή τη φορά ο ασθενής δεν κοιμάται. Αλλά οι πόροι του σώματος είναι αναπόφευκτα εξαντλημένοι και σε μια πολύ μακριά από την τέλεια στιγμή η επόμενη δόση δεν μπορεί πλέον να έχει διεγερτική δράση. Ο εξαρτημένος κοιμάται για μια μέρα ή δύο. Ξυπνάει σπασμένο, υποτονικό, καταθλιπτικό και ευερεθιστό. Φάρμακα αυτή τη στιγμή δεν θέλουν - θα πρέπει απλώς να ανακάμψει. Για αρκετές ημέρες έρχεται στη ζωή και μετά από αυτό ο κύκλος επαναλαμβάνεται από την αρχή.\nΩς αποτέλεσμα της χρήσης οποιωνδήποτε ψυχοδιεγερτικών, εμφανίζεται γρήγορα έλλειψη ζωτικών πόρων του σώματος (λόγω μειωμένης όρεξης και αυξημένου μεταβολισμού). Εξωτερικά, το έλλειμμα εκδηλώνεται με τη μορφή γενικής εξάντλησης, λεπτότητας και γήρανσης του δέρματος. Μερικές φορές εξαρτώνται από τα διεγερτικά που υπενθυμίζουν στους φυλακισμένους στρατόπεδα συγκέντρωσης.\nΤο Ecstasy, το οποίο πρόσφατα κέρδισε δημοτικότητα, μαζί με τη μοντέρνα μουσική από το Rave, το House, το Hardcore και τις ντίσκο (οι οποίες γενικά αναφέρονται ως rave-party), σε αντίθεση με την ευρύτατη ψευδαίσθηση, δεν είναι καθόλου εύκολη "Ένα φάρμακο." Οι περισσότεροι από τους θανάτους από αυτό σχετίζονται με υπερθέρμανση και θερμική διαταραχή. Η έκσταση προκαλεί την ανάγκη για συνεχή κίνηση και έντονη σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε αύξηση της θερμοκρασίας. Ταυτόχρονα, η έκσταση διακόπτει τη θερμορύθμιση, περιορίζοντας τα δερματικά αγγεία και μειώνοντας έτσι τη μεταφορά θερμότητας. Ως εκ τούτου, οι τοξικομανείς ιδρώνουν και αναγκάζονται να πίνουν πολλά, και εκείνοι που παραμελούν τον κίνδυνο να τρέχουν στο νοσοκομείο με χορούς. Ακόμα και στην αυγή του "κυνηγετικού κινήματος" σε μια από τις ντίσκο στην Αγγλία, 10 νέοι πέθαναν από έκσταση σε ένα βράδυ! Η αποδοχή της έκστασης, που συνοδεύεται ιδιαίτερα από έντονη σωματική άσκηση, συχνά προκαλεί αύξηση της αρτηριακής πίεσης μέχρι την υπερτασική κρίση - μια σοβαρή κατάσταση που απαιτεί επείγουσα ιατρική περίθαλψη. Η έκσταση, που έχει τις ιδιότητες των παραισθησιογόνων, προκαλεί θανατηφόρα οξεία ψύχωση: στην αιχμή της δηλητηρίασης, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορούν να πετάξουν και μερικές φορές προσπαθούν να πετάξουν - από τους επάνω ορόφους των σπιτιών. Με την τακτική χρήση ή την υπερβολική δόση, το Ecstasy προκαλεί ψύχωση με παραισθήσεις, φόβο και επιθετικότητα, όπως η επαναλαμβανόμενη (π.χ. επαναλαμβανόμενη και μετά τη διακοπή της χρήσης ναρκωτικών) Η έκσταση είναι δαπανηρή και συνήθως οι καταναλωτές της μεταβαίνουν γρήγορα στη συστηματική χρήση κοκαΐνης ή ηρωίνης, οι οποίες είναι σημαντικά φθηνότερες.\nΟ εθισμός στα φάρμακα που προκαλείται από τη χρήση ψυχοδιεγερτικών διακρίνεται από τη σοβαρότητα της πορείας και τον κίνδυνο επιπλοκών. Η οξεία δηλητηρίαση με ψυχοδιεγερτικά χαρακτηρίζεται από την ωχρότητα του δέρματος, τις διασταλμένες κόρες και τη λάμψη στα μάτια. Αυτός που πήρε αυτά τα φάρμακα είναι χαρούμενος, κινούμενος. Υπάρχει υψηλή κινητική δραστηριότητα, εμμονή με άλλους. Ο ρυθμός της ομιλίας είναι γρήγορος, οι κρίσεις είναι επιφανειακές και ασυνεπείς. Με την ενδοφλέβια χορήγηση του ψυχοδιεγερτικού, υπάρχουν πολλά ίχνη ενέσεων κατά μήκος των φλεβών, συνήθως στα άνω άκρα. Η συστηματική χρήση ναρκωτικών συνοδεύεται από αυξανόμενη έλλειψη σωματικού βάρους, διαταραχές ύπνου, νευρολογικές διαταραχές, που υποδηλώνουν διάχυτη βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος.\n(μανιτάρια του γένους Psilocybe και Conocybe, LSD, PCP)\nΈνας ακριβέστερος όρος είναι τα «φάρμακα που αλλάζουν νοοτροπία», καθώς συχνά δεν προκαλούν ψευδαισθήσεις, αλλά στρεβλώνουν την αυτο-αντίληψη του εξαρτημένου. Η ομάδα των παραισθησιογόνων περιλαμβάνει προϊόντα που είναι πολύ διαφορετικά στη χημική τους σύνθεση, μερικά από αυτά να έχουν φυσική προέλευση. Στους τοξικομανείς, τα περισσότερα παραισθησιογόνα είναι η ενοποιητική ονομασία "οξύ" (στα αγγλικά, "οξύ"). Προέρχεται από το χημικό όνομα LSD - "λυσιδράργυρο διαιθυλαμίδιο".\nΕκτός από την κύρια επίδραση των παραισθησιογόνων - στρέβλωση της αντίληψης του κόσμου και αυτο-αντίληψη - σχεδόν όλοι τους προκαλούν μια μετατόπιση της διάθεσης προς βελτίωση (αλλιώς κανένας δεν θα τα δεχόταν). Συνήθως παίρνουν σε πάρτι για να παίξουν γύρω. Παραδείγματος χάριν, μπορούν να προκαλέσουν την ψευδαίσθηση της εξαιρετικής ελαφρότητας και της ικανότητας να πετάξουν, κάτι που, φυσικά, θα ήταν ευχάριστο. Οι πιο ευφυείς καταναλωτές πιστεύουν ότι οι παραισθησιογόνοι μπορούν να «επεκτείνουν τη συνείδηση» και να βοηθήσουν στην κατανόηση της «εσωτερικής σημασίας των πραγμάτων» και να προσπαθήσουν να τα χρησιμοποιήσουν για να «προωθήσουν» την κατανόηση της ουσίας των κόσμων - Σε κάθε περίπτωση, η δηλητηρίαση με παραισθησιογόνα φαίνεται στο θέμα να είναι διασκεδαστικό, αν και ταυτόχρονα, ίσως, αποδίδει μακριά από διασκεδαστικές πράξεις.\nΌλα αυτά τα θαύματα είναι φάρμακα από την ομάδα των hallucins που προκαλούν διαταραχή των χημικών και φυσιολογικών αντιδράσεων σε επίπεδο «διαμεσολαβητών» - ουσιών που μεταφέρουν σήματα από το κύτταρο στο κύτταρο στον εγκέφαλο. Επηρεάζουν κυρίως τον μεταβολισμό των ουσιών serotonin, dopamine και acetylcholine - ουσιωδών ουσιών για τον εγκέφαλο, οι οποίες είναι υπεύθυνες όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για την ανθρώπινη φυσιολογία. Ταυτόχρονα, δυστυχώς, μετά από κάθε δηλητηρίαση στα συστήματα μεσολαβητών, υπάρχουν αρχικά δυσδιάκριτες αλλαγές που συσσωρεύονται από καιρό σε καιρό και τελικά οδηγούν σε σοβαρή διανοητική παθολογία.\nΌλα τα φάρμακα της ομάδας παραισθησιογόνων είναι εξαιρετικά επιβλαβή για την ψυχική υγεία, είναι εξαιρετικά επιθετικά προς τον εγκέφαλο. Στην πραγματικότητα, η δηλητηρίαση με οποιοδήποτε παραισθησιογόνο φάρμακο είναι μια τεχνητά προκαλούμενη ψύχωση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ουσίες αυτής της ομάδας μεταξύ των ειδικών-φαρμακολόγων ονομάζονται ψυχοδιστικές (δηλαδή «καταστροφική ψυχή»).\nΤο ίδιο LSD, το οποίο καταπιούν οι χρήστες ναρκωτικών με τέτοιο ενθουσιασμό, εγκρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως παράγοντας χημικού πολέμου και έχει σχεδιαστεί για να νικήσει το εχθρικό προσωπικό κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το γεγονός είναι ότι το LSD και όλα τα άλλα παραισθησιογόνα παρεμποδίζουν το έργο πολλών τύπων συνάψεων και την αποδιοργανώνουν εντελώς. Μετά από μία δόση της συνηθισμένης δόσης (δέκα χιλιοστά μιας γραμμάρια), η δραστηριότητα των συνάψεων και των νευρώνων παραμένει μειωμένη για 3-4 ημέρες. Μετά την απομάκρυνση, δηλ. αφαιρώντας το LSD από τον εγκέφαλο, πολλά κύτταρα δεν μπορούν πλέον να αποκαταστήσουν την κανονική λειτουργία των συνάψεων. Έτσι, μια μόνο δηλητηρίαση από το LSD μπορεί να βλάψει μόνιμα τον εγκέφαλο και να αφήσει μόνιμα ίχνη στην ψυχή που δεν διακρίνονται από τη νόσο της σχιζοφρένειας. Η επίδραση ενός φαρμάκου είναι μάλλον απρόβλεπτη και μπορεί να είναι θανατηφόρα για τους ανθρώπους των οποίων η ψυχή δεν είναι πολύ σταθερή. Οι παραμορφώσεις της αυτο-αντίληψης και των παραισθήσεων μπορούν να οδηγήσουν σε αισθήματα φόβου και άγχους, τα οποία οι εξαρτημένοι γίνονται επιθετικοί. Σε αυτή την περίπτωση, η βλάβη που προκαλεί τόσο LSD και PCP, όσο και παραισθησιογόνα μυκήτων, κάθε φορά συσσωρεύεται και γίνεται βαρύτερη. Με την πάροδο του χρόνου, ο εξαρτημένος χάνει την ενέργεια, τη ζωτικότητα και την ικανότητά του να εκτελεί σκόπιμες ενέργειες, όπως ένας ασθενής που πάσχει από σχιζοφρένεια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτά αντικαθίστανται από περιοδικές καταστάσεις πανικού, διωγμούς, τρομακτικές ψευδαισθήσεις και ανεξέλεγκτη επιθετικότητα.\nΤο PCP, τα μανιτάρια και η έκσταση είναι μόνο λίγο λιγότερο τοξικά στο κεφάλι από το LSD. Πολύ συχνά προκαλούν ψύχωση και πάντα - μη αναστρέψιμη βλάβη της ψυχής με τακτική χρήση. Επιπλέον, η ψύχωση και τα επεισόδια επιθετικότητας συχνά γίνονται επαναλαμβανόμενα (flashback).\nΗ ενδοφλέβια χορήγηση αφέψημα μυκήτων προκαλεί οξεία δηλητηρίαση, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα. Με την ευκαιρία, να έχετε κατά νου, λαμβάνοντας μανιτάρια, καθώς τα τρόφιμα είναι επίσης ανασφαλείς. Οι ουσίες που περιέχουν επηρεάζουν το ήπαρ πιο απότομα από το διαλύτη. Και μια φορά δηλητηρίαση με έναν ανεπιτυχή μύκητα μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο στη μονάδα εντατικής θεραπείας ως αποτέλεσμα οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. "Κατ 'αρχήν, τα παραισθησιογόνα προκαλούν τις ίδιες επιπλοκές με τα ναρκωτικά κάνναβης - απλά μιλώντας, η κάνναβη είναι επίσης παραισθησιογόνο.\nΓια τη δηλητηρίαση με ψυχεδελικά φάρμακα, όπως το LSD (διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος), η φενκυκλιδίνη, η μεσκαλίνη ή τα φάρμακα που έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα: η καλύψολη και η κυκλοδόλη χαρακτηρίζονται από μια κατάσταση αναισθησίας και έκπληξης. Ο κόσμος γύρω γίνεται αντιληπτός παραμορφωμένος ή όχι. Ένα άτομο σε κατάσταση δηλητηρίασης μπορεί να μην αντιλαμβάνεται την αντίστροφη ομιλία ή να απαντά ανεπαρκώς σε ερωτήσεις. Στο πρόσωπο - εκφράσεις έκπληξη, περιέργεια, αλλά μπορεί να υπάρχουν συναισθήματα φόβου, τρόμου. Αντανακλώντας την παρουσία ψευδαισθήσεων, προσπαθούν να πάρουν ανύπαρκτα αντικείμενα, να μιλήσουν με ανύπαρκτους ανθρώπους. Παρατηρείται γενική παθητικότητα στη συμπεριφορά, διαταράσσεται ο συντονισμός των κινήσεων. Οι μαθητές είναι ευρείς, ανοιχτοί, οι βλεννώδεις μεμβράνες είναι ξηροί.\n(μαριχουάνα, anasha, χασίς, "σχέδιο", "κατακερματισμός")\nΜερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μαριχουάνα (τα αποξηραμένα χορτάτη τμήματα της κάνναβης) θα πρέπει να αποκλειστεί από τον κατάλογο των ναρκωτικών και να επιτραπεί η χρήση τους (το αποκαλούν "νομιμοποίηση"). Πιθανώς, δεν γνωρίζουν τίποτα για τις συνέπειες της χρήσης του. Και οι συνέπειες είναι η αποχή, "απόβλητα", συνοδευόμενη από ευερεθιστότητα, ζεστασιά, δάκρυα και ιδιοσυγκρασία. Όσο μεγαλύτερη ήταν η δόση, τόσο χειρότερη είναι η κατάσταση της υγείας μετά από την τοξικομανία. Παρόλο που πιστεύεται γενικά ότι τα ναρκωτικά κάνναβης δεν προκαλούν σωματική εξάρτηση με παρατεταμένη χρήση, υπάρχουν περιπτώσεις παρατεταμένων παρατεταμένων συμπτωμάτων στέρησης μεταξύ των τοξικομανών που καταναλώνουν καθημερινά κάνναβη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αποχή διαρκεί περίπου 2 εβδομάδες και χαρακτηρίζεται από ένταση, άγχος, αϋπνία. Ο ασθενής βασανίζεται από ρίγη, κρύο ιδρώτα, πόνους στα οστά. Μερικές φορές υπάρχουν ψυχώσεις με ένα ιδιαίτερο είδος ψευδαισθήσεων, τις οποίες οι ψυχίατροι αποκαλούν "ψευδο-παραισθήσεις" (το ίδιο συμβαίνει συχνά με τους ασθενείς με σχιζοφρένεια).\nΓια τα ναρκωτικά κάνναβης εδραιωμένο ύπουλη και λάθος δόξα "ασφαλές φάρμακο". Η χρήση κάνναβης (χασίς, μαριχουάνα) με τη μορφή καπνίσματος έχει γίνει ένα μαζικό φαινόμενο μεταξύ των νέων. Σε ορισμένες ομάδες νέων, η μαριχουάνα έχει αντικαταστήσει το παραδοσιακό αλκοόλ.\nΑυτός ο τύπος δηλητηρίασης από τα ναρκωτικά χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση αχαλίνωτης ευθυμίας, περιόδους γέλιου, ανεπαρκείς καταστάσεις. Ο συντονισμός των κινήσεων είναι αναστατωμένος, η αντίληψη για τα μεγέθη των αντικειμένων και οι σχέσεις τους με το χώρο διαταράσσονται. Για παράδειγμα, μεθυσμένος πλαγίως περνά μέσα από μια αρκετά μεγάλη πόρτα και σκύβει κάτω, ενώ σε ένα δωμάτιο με υψηλή οροφή. Οι γενικές βιταμινικές αντιδράσεις κατά τη χρήση του χασίς μπορεί να είναι διάφορες: αιχμηρή διόγκωση ενός μαθητή, αλλά μερικές φορές και στένωση, ερυθρότητα ή οσμή των περιβλημάτων. Εάν το κάπνισμα ενός φαρμάκου εμφανίστηκε σε ένα ανεπαρκώς αεριζόμενο δωμάτιο, τότε μπορεί να προέρχεται από τα ρούχα μια ιδιόρρυθμη μυρωδιά "καμένου γρασιδιού". Hashish όχι μόνο καταστρέφει το ίδιο το σώμα, αλλά συχνά προκαλεί τη χρήση των πιο επικίνδυνων ναρκωτικών.\n(μορφίνη, κωδεΐνη, ηρωίνη, μεθαδόνη, "hanka", "χημεία", "ανυδρίτης")\nΟ εθισμός στα οπιοειδή αναπτύσσεται εξαιρετικά γρήγορα και έχει πολλές επιπλοκές.\nΔιαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου - μία κακώς κατανοητή επιπλοκή των οπιούχων φαρμάκων. Είναι γνωστό ότι τα οπιοειδή εμποδίζουν τη μεταφορά ασβεστίου μέσω της κυτταρικής μεμβράνης, πράγμα που οδηγεί σε διατάραξη της δομής του οδοντικού και οστικού ιστού. Επομένως, με τους τοξικομανείς, με την πάροδο του χρόνου, τα δόντια αρχίζουν να θρυμματίζονται και να σπάνε.\nΤοξική ηπατοπάθεια - ηπατική βλάβη ως αποτέλεσμα της κατάχρησης των οπιούχων. Αυτή η διαταραχή αναπτύσσεται αρκετά γρήγορα σε αρκετούς μήνες. Επιπλέον, η πορεία του συνήθως επιδεινώνεται με την προσθήκη μολυσματικής ηπατίτιδας.\nΤοξική εγκεφαλοπάθεια - παραβίαση του εγκεφάλου. Αναπτύχθηκε ως αποτέλεσμα παρατεταμένης (6 μηνών ή περισσότερων) κατάχρησης οπιούχων. Ως αποτέλεσμα της τοξικής εγκεφαλοπάθειας, οι τοξικομανείς γίνονται διάσπαρτοι, ξεχασμένοι, απρόσεκτοι, ευερεθισμένοι. Ωστόσο, η απροσεξία και η απροθυμία είναι πολύ επιλεκτικές: δεν αφορούν τις περιπτώσεις που είναι ευεργετικές για τον ίδιο τον ασθενή. Επιπλέον, το αποτέλεσμα των αλλαγών στον εγκέφαλο είναι η ανικανότητα των τοξικομανών να είναι επικριτικές στις πράξεις τους.\nΗ οξεία δηλητηρίαση με τα οπιούχα φάρμακα σε περίπτωση υπέρβασης της συνήθους δόσης (υπερδοσολογία) είναι μια επιπλοκή που μπορεί να είναι θανατηφόρα. Ο θάνατος συμβαίνει λόγω της άμεσης αναστολής του αναπνευστικού κέντρου του μυελού oblongata με οπιούχα φάρμακα. Οι τοξικομανείς συχνά προτιμούν την υπερβολική δόση ως τρόπο αυτοκτονίας, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία της οξείας δηλητηρίασης από οπιοειδή είναι "απρογραμμάτιστη". Ως τυχαίο συμβάν, η υπερδοσολογία μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, οποτεδήποτε, ακόμη και με μία και για πρώτη φορά χρήση του φαρμάκου. Οι τοξικομανείς με την εμπειρία της υπερδοσολογίας αυξάνονται, αλλά όχι όλοι τους οδηγούν σε θάνατο.\nΟ πολλαπλασιασμός διαφόρων παραγώγων οπίου, από σχετικά φθηνά και παραδοσιακά φάρμακα - βατόμουρα - μέχρι την ηρωίνη που διακινούνται στη Ρωσία, είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Τα παράγωγα οπίου είναι ίσως το πιο επικίνδυνο φάρμακο όσον αφορά τον σχηματισμό εθισμού στα ναρκωτικά.\nΣχετικά με τη δηλητηρίαση με ουσίες της ομάδας του οπίου υποδεικνύουν: ωχρότητα του δέρματος, ξηρές βλεννογόνες μεμβράνες, συστολή της κόρης με έντονα μειωμένη αντίδραση στο φως. Η συνείδηση, εάν δεν υπάρχει υπερβολική δόση, είναι ξεκάθαρη. Η διάθεση χαρακτηρίζεται από "γλυκιά" ματαίωση, τεμπέληδες εφησυχασμό, ευφορία. Ο συντονισμός των κινήσεων ουσιαστικά δεν σπάει. Όταν χρησιμοποιείτε ηρωίνη και άλλα παρασκευάσματα οπίου, η επιθετικότητα και ο θυμός σχεδόν απουσιάζουν. Αυτή η ομάδα φαρμάκων χαρακτηρίζεται τόσο από την ενδοφλέβια οδό χορήγησης όσο και από την εισπνοή της κρυσταλλικής σκόνης ηρωίνης μέσω της μύτης. Ο εθισμός στο όπιο χαρακτηρίζεται από τις πιο εντυπωσιακές εκδηλώσεις του συνδρόμου στέρησης, που συνοδεύεται από εφίδρωση, που εναλλάσσεται με ρίγη, σχίσιμο, ρινική καταρροή. Μερικές φορές υπάρχει διάρροια, μια ποικιλία πόνου, εντοπισμένη κυρίως στους μύες, σε συνδυασμό με ανησυχία.\nΕπιβλαβείς συνήθειες και υπεριδρωσία.\nΟι κακές συνήθειες και οι αρνητικές συνέπειές τους είναι μια παγκόσμια ασθένεια της σύγχρονης κοινωνίας. Παρά την κοινωνική διαφήμιση, ο αριθμός των ατόμων με κακές συνήθειες αυξάνεται μόνο.\nΟι επιβλαβείς συνήθειες και οι συνέπειές τους μπορούν να προκαλέσουν παθολογική εξάρτηση, έχοντας αρνητικές επιπτώσεις σε όλα τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος, προκαλώντας προσωπική υποβάθμιση.\nΣυχνά, ένα άτομο που έχει τάση να βλάπτει συνήθειες, υπάρχει μια γενετική προδιάθεση για την εμφάνισή τους, ή υπάρχει μια αδυναμία να ελέγξει τις επιθυμίες τους, τον αδύναμο χαρακτήρα τους, την ευαισθησία σε ξένη επιρροή.\nΤο κάπνισμα, το οινόπνευμα, τα ναρκωτικά όχι μόνο προκαλούν ανεπανόρθωτη βλάβη στην ανθρώπινη υγεία, αλλά και καταστρέφουν το νευρικό σύστημα και απομακρύνονται εντελώς από τον πραγματικό κόσμο, δημιουργώντας ψευδείς προτεραιότητες και αξίες στον ανθρώπινο νου.\n1. ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗ ΥΓΡΑΣΙΑ.\nΗ σύγχρονη ανθρώπινη ζωή είναι γεμάτη από κακές συνήθειες, μία από τις οποίες είναι το κάπνισμα, προκαλώντας υπερβολική πίεση του νευρικού συστήματος, το οποίο, με τη σειρά του, «χτυπά» στο σώμα προκαλώντας, μεταξύ άλλων, υπερ-μακροζωία. Ασθένειες όπως ο καρκίνος, η υπέρταση, η στηθάγχη, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η εγκεφαλική αιμορραγία, το γαστρικό έλκος, το άσθμα, το έκζεμα, ο υπερθυρεοειδισμός, ο διαβήτης και άλλες παθήσεις συνοδεύονται πάντα από αυξημένη εφίδρωση.\nΤο κάπνισμα παραβιάζει σοβαρά τις φυσικές φυσιολογικές διεργασίες του ανθρώπινου σώματος. Η νικοτίνη μπορεί να επηρεάσει πολλές διαδικασίες του σώματος, να γίνει συμμετέχων στον μεταβολισμό των κυττάρων, βοηθά να διεγείρει τους υποδοχείς που διεγείρουν τις παρορμήσεις στα νευρικά κύτταρα. Λόγω της απελευθέρωσης της αδρεναλίνης, οι ενδοκρινικοί αδένες και η υπόφυση διεγείρονται στον εγκέφαλο. Η νικοτίνη προάγει τις μεταβολικές διεργασίες, οι οποίες, με το κανονικό κάπνισμα, αποτελούν τον κανόνα. Σταδιακά, η ευαισθησία των υποδοχέων είναι κορεσμένη και το άτομο αρχίζει να καπνίζει όχι για ευχαρίστηση, αλλά για φυσιολογική ευημερία.\nΗ νικοτίνη είναι ένα από τα ισχυρά νευρικά δηλητήρια φυτικής προέλευσης (αλκαλοειδή), το οποίο έχει τοξική επίδραση σε όλα τα όργανα. Η νικοτίνη είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης. Λειτουργεί ως νευροτοξίνη, προκαλώντας παράλυση του νευρικού συστήματος (αναπνευστική ανακοπή, διακοπή της καρδιακής δραστηριότητας, θάνατος).\nΣτη φύση, η νικοτίνη είναι η φυσική άμυνα ενός φυτού καπνού από το να τρώγεται από έντομα. Είναι 3 φορές πιο τοξικό από το αρσενικό. Η τοξικότητα του καπνού είναι περισσότερο από 4 φορές υψηλότερη από τις τοξικές εκπομπές των αυτοκινήτων. Ένα καύσιμο τσιγάρο είναι ένα είδος μοναδικού χημικού εργοστασίου που παράγει πάνω από 4.000 διαφορετικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 60 καρκινογόνων ουσιών που μπορούν να βλάψουν το γενετικό υλικό ενός ανθρώπινου κυττάρου.\nΓια ένα άτομο, η μέση θανατηφόρος δόση νικοτίνης κυμαίνεται από 50 έως 100 mg, ή 2-3 σταγόνες. Αυτή είναι ακριβώς η δόση που έρχεται καθημερινά στο αίμα μετά το κάπνισμα 20-25 τσιγάρα (1 τσιγάρο περιέχει περίπου 6-8 mg νικοτίνης, από τα οποία 3-4 mg εισέρχονται στο αίμα). Ο καπνιστής δεν πεθαίνει επειδή η δόση χορηγείται σταδιακά, όχι σε μία μόνο δόση. Επιπλέον, μέρος της νικοτίνης εξουδετερώνει τη φορμαλδεΰδη, ένα άλλο δηλητήριο που περιέχεται στον καπνό. Για 30 χρόνια, ένας τέτοιος καπνιστής καπνίζει περίπου 20.000 τσιγάρα ή 160 κιλά καπνού, απορροφώντας κατά μέσο όρο 800 γραμμάρια νικοτίνης. Η συστηματική απορρόφηση μικρών, μη θανατηφόρων δόσεων νικοτίνης προκαλεί μια συνήθεια που είναι εθισμένη στο κάπνισμα. Η νικοτίνη περιλαμβάνεται στις μεταβολικές διεργασίες που εμφανίζονται στο ανθρώπινο σώμα και καθίσταται αναγκαία.\nΈχει διαπιστωθεί ότι η νικοτίνη, ενεργώντας στις αντιδραστικές δομές του αυτόνομου νευρικού συστήματος, περιλαμβάνει σχεδόν όλο το σώμα στη σφαίρα επιρροής. Αποσταθεροποιώντας το κεντρικό νευρικό σύστημα, το κάπνισμα χρησιμεύει ως ένα είδος δείκτη της λειτουργικής του κατάστασης - όσο χειρότερα είναι, τόσο περισσότεροι άνθρωποι καπνίζουν. Μετά από 7 δευτερόλεπτα μετά τη σύσφιξη, η νικοτίνη εισέρχεται στον εγκέφαλο και η συγκέντρωσή της αρχίζει να μειώνεται μόνο 30 λεπτά μετά το κάπνισμα. Από τη μικρή ποσότητα, τα αγγεία επεκτείνονται, η ροή αίματος προς αυτά αυξάνεται (η αρτηριακή πίεση αυξάνεται και η περιφερική κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνεται). Ως αποτέλεσμα, τα εγκεφαλικά κύματα επιβραδύνουν και προκαλούν ποικίλες μεταβολικές και ενδοκρινικές επιδράσεις.\nΗ κύρια μεταβολική διαδικασία της νικοτίνης εμφανίζεται στο ήπαρ, στους νεφρούς και στους πνεύμονες. Η επίδραση της νικοτίνης στον εγκέφαλο είναι δύο φάσεων - αρχικά, προκαλείται εγκεφαλική διέγερση και στη συνέχεια βαθμιαία καταπίεση. Συχνά, το κάπνισμα αυξάνει την εφίδρωση σε ένα τέτοιο «βαθμό επιστροφής», ώστε να γίνει μια ανυπόστατη παθολογία και να προκαλέσει πολλές ασθένειες όλων των συστημάτων του σώματος.\nΚατά κανόνα, η διακοπή του καπνίσματος και η αποκατάσταση της ισορροπίας του νευρικού συστήματος μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ασθενειών που σχετίζονται με την εξασθένιση της νευρικής ρύθμισης και της νευροενδοκρινικής ρύθμισης, συμπεριλαμβανομένων των ενδοκρινικών και γυναικολογικών παθήσεων στις γυναίκες, και τη μείωση της υπερβολικής εφίδρωσης.\nΗ επίδραση της νικοτίνης στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα\nκαι τη σχετική υπερβολική εφίδρωση.\nΟ ιδρώτας στο σώμα μας ελέγχει τη συμπαθητική διαίρεση του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αυτό το τμήμα έχει τεράστιο αντίκτυπο σε πολλές μεταβολικές διεργασίες. Ορισμένες από αυτές τις διαδικασίες συνοδεύονται από αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, αύξηση της πήξης του αίματος, αύξηση της παραγωγής θερμότητας και μείωση της μεταφοράς θερμότητας, η οποία μπορεί να συνεπάγεται υπερβολική εφίδρωση, δηλαδή υπερίδρωση.\nΗ επιστήμη έχει από καιρό αποδείξει την αρνητική επίδραση της νικοτίνης στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα, αφού το έργο όλων των οργάνων ρυθμίζεται από αυτό. Το έργο του νευρικού συστήματος πραγματοποιείται με τη μετάδοση νευρικών ερεθισμάτων από τον εγκέφαλο στο όργανο εργασίας. Η μεταφορά αυτών των ωθήσεων γίνεται με τη βοήθεια μιας φυσικής ουσίας - ακετυλοχολίνης, η οποία παράγεται στο σώμα μας και είναι ένας καθολικός φυσικός νευροδιαβιβαστής που εκτελεί νευρομυϊκή μετάδοση. Η δράση του οδηγεί σε μια αλλαγή στο έργο των ανθρώπινων οργάνων. Κάτω από την επίδραση του ερεθισμού (νευρικής ώσης) ακετυλοχολίνης πηγαίνει σε ελεύθερη δραστική μορφή κατά την είσοδο στο αίμα, μείωση της αρτηριακής πίεσης, επιβραδύνοντας τον καρδιακό ρυθμό, την αύξηση της κινητικότητας του στομάχου και των εντέρων, τη μείωση του βρογχικού μυ, τη μήτρα, της χοληδόχου κύστης και, αύξηση της έκκρισης σιέλου, βρογχική, ιδρώτα και τους πεπτικούς αδένες κλπ. Η απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης μπορεί να έχει διεγερτικό ή ανασταλτικό αποτέλεσμα, ανάλογα με τον τύπο του ιστού και τη φύση του υποδοχέα με τον οποίο αλληλεπιδρά.\nΗ νικοτίνη είναι ένα δηλητήριο που επηρεάζει σκοπίμως το νευρικό σύστημα. Το γεγονός είναι ότι με τη χημική δομή του, το μόριο νικοτίνης μοιάζει σε ορισμένες απόψεις με τη δομή της ακετυλοχολίνης. Μόλις βρεθεί στο σώμα, η νικοτίνη, λόγω της ομοιότητας με την ακετυλοχολίνη, αρχίζει να συμμετέχει σε εκείνες τις νευρομυϊκές μεταδόσεις στις οποίες εμπλέκεται η ακετυλοχολίνη. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός υποδοχέων (θέσεις μέσω των οποίων εμφανίζεται η μετάδοση των παλμών), οι οποίες εκτίθενται στη νικοτίνη. Ως εκ τούτου, αντί για ακετυλοχολίνη, ενεργεί πάνω τους, επηρεάζοντας έτσι το έργο των οργάνων, ενσωματώνοντας το έργο του νευρικού συστήματος. Έτσι, σε μικρές ποσότητες, η νικοτίνη μπορεί να προκαλέσει επέκταση και, σε μεγάλες ποσότητες, αγγειοσυστολή, γαστρικό σπασμό και αύξηση της παραγωγής σάλιου και γαστρικού χυμού. Η κατανάλωση νικοτίνης διακόπτει την εργασία των εγκεφαλικών περιοχών ευαίσθητων στην ακετυλοχολίνη. Και υπάρχουν αρκετά τέτοια τμήματα στον εγκέφαλο και σε όλο το νευρικό σύστημα. Από την κανονική εργασία τους εξαρτάται, για παράδειγμα, τη διάθεση, την πνευματική απόδοση, τον μυϊκό τόνο, το έργο των πολλών εσωτερικών οργάνων, τη σεξουαλική ικανότητα των ανδρών και τη φύση του έμμηνου κύκλου στις γυναίκες, το δέρμα και όλα τα παράγωγά του - τον ιδρώτα, τους σμηγματογόνους αδένες, τα μαλλιά, τα καρδιαγγειακά εργασία αγγειακό σύστημα. Όλα αυτά τα όργανα και οι λειτουργίες τους επηρεάζονται από τους καπνιστές.\nΩς αποτέλεσμα της διείσδυσης της νικοτίνης στο αίμα, όχι μόνο ο εγκέφαλος πάσχει από αυτό, αλλά και όλα τα μέρη του νευρικού συστήματος - έρχονται σε άτυπη διέγερση. Για να προστατευθεί από αυτόν τον ενθουσιασμό, ο εγκέφαλος πρέπει να μειώσει την παραγωγή του δικού του μεσολαβητή, της ακετυλοχολίνης. Το αποτέλεσμα είναι μια παραμόρφωση της νευρικής ώθησης, η οποία ελέγχει την κατάσταση των αγγείων, τους αδένες της εσωτερικής και εξωτερικής έκκρισης, καθώς και τον μυϊκό ιστό, προκαλώντας, μεταξύ άλλων, αύξηση της εφίδρωσης του σώματος (υπεριδρωσία). Δεδομένου ότι η ποσότητα εισερχόμενης νικοτίνης είναι πολύ μεγαλύτερη από την αναγκαία για την κανονική μετάδοση των παλμών, όλες οι διαδικασίες της νευρομυϊκής μετάδοσης ενεργοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερο και στη συνέχεια αναστέλλονται. Η ευαισθησία των νευρικών κυττάρων μειώνεται και η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται. Για να τα επιστρέψετε στην παλιά λειτουργία, ένα άτομο πρέπει να υποβάλει αίτηση για την επόμενη δόση νικοτίνης. Έτσι, ένα άτομο έχει μια φυσική εξάρτηση από τη νικοτίνη.\nΑναπνευστική ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια του καπνίσματος και υπερευαισθησία.\nΗ αυξημένη εφίδρωση που εμφανίστηκε ξαφνικά σε έναν καπνιστή επηρεάζει ριζικά και αναγκαστικά την υγεία του κύριου οργάνου του αναπνευστικού συστήματος - τους πνεύμονες του ανθρώπου. Από τους πνεύμονες εξαρτάται από μια κανονική διατροφή σε όλο το σώμα με οξυγόνο, αλλά με την τακτική εισαγωγή στο φορτίο νικοτίνης τους στο φως μεγεθύνεται και υπάρχει μια «δηλητηρίαση νικοτίνης», η οποία παράγει μια σειρά από αρνητικές διαταραχές στο ενδοκρινικό σύστημα του καπνιστή. Και αυτό προκαλεί, τελικά, μια αρκετά δύσκολη ασθένεια - υπερκινητικότητα. Συχνά εξαιρετικά άφθονο και όλο το εικοσιτετράωρο.\nΟ καπνός του καπνού είναι ένα φυσικοχημικό σύστημα που αποτελείται από προϊόντα καύσης αέρα και καπνού που αναστέλλονται σε αυτό. Είναι στερεά σωματίδια και σταγονίδια υγρού, οι διαστάσεις των οποίων είναι κλάσματα μικρομέτρου. Ο αριθμός τέτοιων σωματιδίων στον καπνό ενός τσιγάρου μετράται σε δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες δισεκατομμύρια. Όλα αυτά τα σωματίδια στέλνονται στους πνεύμονες.\nΌπως γνωρίζετε, οι πνεύμονες αποτελούνται από πολλές μικροσκοπικές κυψελίδες, η συνολική επιφάνεια των τοιχωμάτων των οποίων φτάνει τα 100 m 2 κατά τη στιγμή της εισπνοής. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ποιος τεράστιος αριθμός σωματιδίων καπνού και τοξικών υγρών εναιωρημάτων εναποτίθενται στους πνεύμονες. Κατά συνέπεια αίματος καπνού κυψελιδικών τριχοειδών, αντί του εμπλουτισμένου οξυγόνου κορεσμένο με μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο συνδυάζεται με την αιμοσφαιρίνη, σχηματίζει ένα λεγόμενο καρβοξυαιμοσφαιρίνη, όπου ένα τμήμα της αιμοσφαιρίνης απομακρύνεται από την κανονική διαδικασία της αναπνοής του σώματος.\nΚατά το κάπνισμα, η υπερβολική εφίδρωση μπορεί να οφείλεται σε αναπνευστική ανεπάρκεια. Η αναπνευστική ανεπάρκεια είναι μια παθολογική κατάσταση στην οποία η συνηθισμένη σύνθεση αερίου του αίματος δεν διατηρείται ή επιτυγχάνεται με πιο εντατική εργασία της αναπνευστικής συσκευής και της καρδιάς, γεγονός που οδηγεί σε μείωση των λειτουργικών ικανοτήτων του σώματος. Η εξωτερική αναπνοή διατηρεί μια σταθερή ανταλλαγή αερίων στο σώμα, δηλαδή την παροχή οξυγόνου από την ατμόσφαιρα και την απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα. Οποιαδήποτε παραβίαση της λειτουργίας της εξωτερικής αναπνοής οδηγεί σε παραβίαση της ανταλλαγής αερίων μεταξύ των κυψελίδων του αέρα στους πνεύμονες και της σύνθεσης αερίων του αίματος. Ως αποτέλεσμα, στη διαδικασία του καπνίσματος, η περιεκτικότητα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα αυξάνεται δραματικά, ενώ η περιεκτικότητα σε οξυγόνο μειώνεται, γεγονός που οδηγεί το σώμα του ασθενούς στην πείνα σε οξυγόνο (υποξία) ζωτικών οργάνων όπως η καρδιά και ο εγκέφαλος.\nΗ σχέση της αύξησης του καπνιστή καρδιακού ρυθμού\nμε αυξημένα επίπεδα εφίδρωσης.\nΗ λειτουργία της εξωτερικής αναπνευστικής συσκευής ενός ατόμου είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τη λειτουργία του κυκλοφορικού συστήματος - με ανεπαρκή εξωτερική αναπνοή, το αυξημένο έργο της καρδιάς είναι ένα από τα σημαντικά στοιχεία της αντιστάθμισής του, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε περισσότερη εφίδρωση.\nΗ καρδιά, που εκτελεί τη λειτουργία της αντλίας αίματος στο ανθρώπινο σώμα, είναι ένα από τα σημαντικότερα όργανα της και το κάπνισμα είναι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν δυσμενώς τη δουλειά της.\nΚατά το κάπνισμα, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται, ο αριθμός καρδιακών παλμών (ταχυκαρδία) αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση αυξάνεται, η οποία με τη σειρά της ωθεί το αίμα μέσω αυτών των συμπιεσμένων αγγείων. Το αίμα παχύνει (έτσι ώστε ένα άτομο να μην χάσει πολύ αίμα σε ορισμένες αγχωτικές καταστάσεις, το αίμα γίνεται παχύ). Και μέσω τέτοιων περιορισμένων αγγείων, η καρδιά αρχίζει να αντλεί παχύ αίμα, το οποίο είναι γεμάτο με ρήξη αιμοφόρων αγγείων, δηλαδή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή. Για να παρέχετε γρήγορα στους μυς με άγχος το οξυγόνο, η αναπνοή ενός ατόμου γίνεται πιο γρήγορη και, ως αποτέλεσμα αυτού, γίνεται δύσκολη. Απελευθερώνεται πολλή πρόσθετη ενέργεια, η αδρεναλίνη απελευθερώνεται στο αίμα, ενεργοποιώντας το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο, με τη σειρά του, είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση των λειτουργιών των εσωτερικών οργάνων και εμφανίζεται εφίδρωση για τη βελτίωση της μεταφοράς θερμότητας. Ένα άτομο ιδρώνει τα χέρια, τις μασχάλες, ολόκληρο το σώμα.\nΣε πειραματικές μελέτες, διαπιστώθηκε ότι το κάπνισμα μόνο δύο τσιγάρων προκαλεί αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά 8-10 mm Hg. Art. για 15 λεπτά ή περισσότερο. Κατά μέσο όρο, ο παλμός ενός καπνιστή είναι 15-20 παλμούς ανά λεπτό υψηλότερος από έναν μη καπνιστή. Η καρδιά του καπνιστή ανά ημέρα κάνει 13-14 χιλιάδες περισσότερες περικοπές από την καρδιά του μη καπνιστή. Σε έναν υγιή μη καπνιστή, η καρδιά αντλεί περίπου 7.000 λίτρα αίματος την ημέρα και ένας καπνιστής έχει 1.500 λίτρα περισσότερο. Αυτά τα υπερβολικά φορτία οδηγούν σε πρόωρη φθορά του καρδιακού μυός.\n2. Αλκοόλ και υπεριδρωσία.\nΗ ρύθμιση της θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος πραγματοποιείται με εφίδρωση. Το δέρμα, στο οποίο το αίμα ρέει εντατικά, ψύχεται από ένα λεπτό, υγρό στρώμα ιδρώτα. Το αίμα, που διέρχεται από το σφιχτό πλέγμα των τριχοειδών, δίνει μια μεγάλη ποσότητα θερμότητας που μεταφέρεται. Μέσω του φλεβικού συστήματος, το ψυχρό αίμα εισέρχεται και πάλι στα μεγάλα αγγεία και πίσω στην καρδιά.\nΥπεριδρωσία (υπερβολική εφίδρωση) χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ιδρώτα, οδηγεί έξω από το σώμα μέσω του δέρματος, αλλά στη διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με την κανονική θερμορύθμισης του σώματος που ελέγχει την παραγωγή θερμότητας μέσω του δέρματος περίσσεια υγρού και να μειώσει την τοξικότητα του σώματος. Ένας από τους αιτιολογικούς παράγοντες υπερευαισθησίας, που προκαλεί στο σώμα την απομάκρυνση της περίσσειας αιθυλικής αλκοόλης από το δέρμα, είναι το αλκοόλ.\nΔεδομένου ότι το αλκοόλ διεγείρει τη ροή του αίματος προς την κατεύθυνση του δέρματος, τα αλκοολούχα ποτά μπορούν να οδηγήσουν σε υπερβολική εφίδρωση ακόμη και πριν αισθανθείτε οποιαδήποτε άλλη επίδραση στο σώμα σας. Μπύρα, κρασί, βότκα απορροφάται άμεσα (αιθανόλη δεν χρειάζεται την παραδοσιακή θεραπεία με τα γαστρικά υγρά, όπως απαιτείται για την πέψη των τροφών, εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος και, ως εκ τούτου, τα πιο σημαντικά όργανα σε ένα λεπτό μετά την κατανάλωση) και, κατά συνέπεια, να επεκτείνουν τους πόρους, μέσω του οποίου γίνεται απελευθέρωση θερμότητας.\nΤο πόσιμο είναι πάντα υπερίδρωση, ασθένειες του ήπατος και των νεφρών, βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα, αλλαγές στα αιμοφόρα αγγεία, προβλήματα με το πάγκρεας, χοληδόχος κύστη. Γενικά, η τακτική πρόσληψη αλκοόλ, και ιδιαίτερα η τακτική κατάχρηση, έχει κακή επίδραση σε ολόκληρο τον οργανισμό και στην ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Και αν αρχικά μπορεί να μην είναι τόσο αισθητή, αλλά καθώς ο εθισμός στο αλκοόλ γενικά αυξάνεται, ολόκληρο το πρόσωπο ενός ατόμου αλλάζει, τόσο σωματικό όσο και ηθικό. Η αποσύνθεση του ατόμου, η σωματική αδυναμία - το αναπόφευκτο αποτέλεσμα του αλκοολισμού.\nΕπίδραση της αιθυλικής αλκοόλης στο ανθρώπινο σώμα.\nΣτον κόσμο υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός τοξικών ουσιών. Σύμφωνα με την ταξινόμηση σύμφωνα με τη γενική φύση των τοξικών επιδράσεων, υπάρχουν δηλητήρια γενικής τοξικής επίδρασης, ασφυξία, σχισίματα και ερεθιστικά, δερματικά απορροφητικά και ψυχοτρόπα.\nΤο αλκοόλ ανήκει στην ομάδα γενικής τοξικής δράσης, προκαλώντας παράλυση, υποξικούς σπασμούς, κώμα και εγκεφαλικό οίδημα. Η βάση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων του αλκοόλ είναι τοξικές και ναρκωτικές.\nΗ ανάγκη να κορεστείτε το σώμα σας με αλκοολούχα ποτά δεν περιλαμβάνεται στον αριθμό των φυσικών ζωτικών ανθρώπινων αναγκών. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν αλκοολούχα ποτά που είναι πεπεισμένοι ότι το αλκοόλ διεγείρει, χαλαρώνει, βελτιώνει τη διάθεση, κάνει κάθε συζήτηση ζωντανή και πλούσια. Πιστεύεται ότι το αλκοόλ έχει την ικανότητα να ζεσταίνει το σώμα, αυξάνει την όρεξη, σταθεροποιεί την πεπτική δραστηριότητα, αποτρέπει και θεραπεύει διάφορες ασθένειες, ανακουφίζει από το άγχος, αλλά στην πραγματικότητα όλα συμβαίνουν εντελώς διαφορετικά. Φαινομενικά χαλαρωτικό και χαλαρωτικό, η επίδραση του αλκοόλ είναι στην πραγματικότητα ένας παράγοντας που δημιουργεί άγχος, οπότε η υπερβολική εφίδρωση είναι αναπόφευκτη. Το ανθρώπινο σώμα συνήθως αντιδρά σε οποιοδήποτε άγχος.\nΗ αιθυλική αλκοόλη C2H5OH (αλκοόλη κρασιού, αιθανόλη) είναι ένα εύφλεκτο, διαυγές, άχρωμο υγρό που έχει χαρακτηριστική οσμή, καύση της γεύσης και είναι το τελικό προϊόν της ζύμωσης. Η αιθυλική αλκοόλη είναι απαραίτητη συνιστώσα για όλα τα αλκοολούχα ποτά και είναι αυτή η μοναδική ένωση που προκαλεί το σύνολο των επιδράσεων των υγρών που περιέχουν αλκοόλ στο κεντρικό νευρικό σύστημα ενός ατόμου.\nΑνάλογα με την ποσοστιαία συγκέντρωση αιθυλικής αλκοόλης, όλα τα αλκοολούχα ποτά διαιρούνται σε χαμηλή περιεκτικότητα αλκοόλης (από 1,5% έως 8% αλκοόλη), μέση αλκοόλη (9% -30%), ισχυρή (31% -65%) και υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ (μέχρι 96%). Ο πρώτος περιλαμβάνει τα ποτά όπως το κουά και την μπύρα, το δεύτερο είναι τα λικέρ, τα λικέρ και τα κρασιά. Όσο για τα ισχυρότερα είδη αλκοόλ, είναι βότκα, μπράντυ, ουίσκι, ρούμι, μπράντυ και άλλα. Και το μόνο που είναι υψηλότερο είναι η καθαρή αιθυλική αλκοόλη, η οποία συνδυάζεται τέλεια με το νερό σε οποιαδήποτε αναλογία και διακρίνεται από ένα μάλλον χαμηλό σημείο βρασμού (78,3 ° C) και η κατάψυξη είναι μείον 117 ° C.\nΗ αιθυλική αλκοόλη είναι μια ναρκωτική νευροτροπική και πρωτοπλασμική τοξίνη, δηλαδή μια τοξίνη που επηρεάζει τόσο το νευρικό σύστημα όσο και όλα τα ανθρώπινα όργανα. τοξίνη, καταστρέφοντας τη δομή τους σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο. Η αιθυλική αλκοόλη είναι μια εντελώς ξένα τοξική ουσία για το ανθρώπινο σώμα. Τα συστήματα ανθρώπινων ενζύμων δεν συντονίζονται στην αφομοίωση αυτής της ουσίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πρώτες εμπειρίες με το αλκοόλ στους «αρχάριους» έχουν μια φωτεινή εικόνα δηλητηρίασης - ναυτία, έμετο, ζάλη, ναυτία και άλλα συμπτώματα.\nΌταν η αιθυλική αλκοόλη εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, διαταράσσει τη λειτουργία του εγκεφάλου, η οποία είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία ολόκληρου του σώματος και φυσικά για εφίδρωση. Η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται, το άτομο «θερμαίνεται», το οποίο οδηγεί σε επιτάχυνση των βιοχημικών αντιδράσεων του σώματος και στην απελευθέρωση της περίσσειας θερμότητας, ένας μεθυσμένος «ρίχνει στη θερμότητα», μετά τον οποίο συμβαίνει συνήθως η εφίδρωση. Ακόμα κι αν κατά τη διάρκεια της κατανάλωσης αλκοόλ ένα άτομο δεν αισθάνεται αμέσως ιδρώτα, εξακολουθεί να εμφανίζεται εφίδρωση κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτή είναι η αναπόφευκτη και φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού στο αλκοόλ. Η επίδραση του αλκοόλ στο σώμα αναφέρεται διαφορετικά ως "βιοχημική καταιγίδα", καθώς η επιρροή του επεκτείνεται σε όλα τα όργανα και τα συστήματα, αποδιοργανώνοντάς τα. Η αιθυλική αλκοόλη, όπως όλα τα γνωστά δηλητήρια, οδηγεί σε υποξία (πείνα οξυγόνου στα κύτταρα), παραβιάζει την κυτταρική μεμβράνη, οδηγεί σε αφυδάτωση του σώματος, εξαντλεί την ενέργεια της υποστήριξης της ζωής. Η αιθυλική αλκοόλη δεν μπορεί να αποτελέσει πηγή ενέργειας για το ανθρώπινο σώμα, ενώ ταυτόχρονα είναι ένα εξαιρετικό καύσιμο για κινητήρες αεριωθουμένων και θερμότητας, παράγει πλαστικό, πυρίτιδα, ακετόνη, συνθετικό καουτσούκ, χλωράλη, οξικό οξύ και χρησιμοποιείται ως διαλύτης. Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι σε θέση να καταναλώσει τις θερμίδες του αλκοόλ, το καθολικό καύσιμο γι 'αυτό είναι γλυκόζη, η αφομοίωση του οποίου απλά διαλύει την αιθυλική αλκοόλη.\nΜόλις απορροφηθεί το αλκοόλ στο αίμα, όλη η ενέργεια του σώματος αποστέλλεται για να εξουδετερώσει αυτό το δηλητήριο. Στο αρχικό στάδιο, η αλκοόλη μετατρέπεται σε τοξική ακεταλδεΰδη, στη συνέχεια σε δηλητηριώδες οξικό οξύ και στο τελευταίο στάδιο αποσυντίθεται σε νερό και διοξείδιο του άνθρακα, τα οποία εξαλείφονται μέσω των νεφρών και των πνευμόνων. Τα ένζυμα που είναι απαραίτητα για την οξείδωση της αλκοόλης καταναλώνουν τα αποθέματα NAD (δινουκλεοτίδιο νικοτιναμιδικής αδενίνης), που απαιτείται για το μεταβολισμό των υδατανθράκων. Η ανεπάρκεια του προκαλεί την αναστολή του ενεργειακού εφοδιασμού του σώματος, τη μείωση της ποσότητας γλυκόζης στο αίμα και την εξάντληση των αποθεμάτων υδατανθράκων στο ήπαρ (γλυκογόνο).\nΗ επίδραση του αλκοόλ στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα\nΟ ανθρώπινος εγκέφαλος επηρεάζεται συνεχώς από μια ποικιλία της ποσότητας και της ποιότητας των ερεθισμάτων από το εσωτερικό και το εξωτερικό περιβάλλον. Η εμφάνιση μιας απροσδόκητης και τεταμένης κατάστασης οδηγεί σε μια ανισορροπία μεταξύ του οργανισμού και του περιβάλλοντος. Μια μη ειδική αντίδραση του σώματος σε απόκριση αυτής της κατάστασης εμφανίζεται - στρες, συμπεριλαμβανομένης της μορφής υπερβολικής εφίδρωσης (υπεριδρωσίας), που είναι πάντα ένα από τα συμπτώματα του αλκοολισμού.\nΗ αιθυλική αλκοόλη είναι καλά διαλυτή στο νερό, επομένως η είσοδός της στα όργανα είναι ταχύτερη, αν δεν διαταραχθεί η κυκλοφορία του αίματος. Η αιθυλική αλκοόλη έχει έντονη οργανοτροπικότητα (την ιδιότητα ενός φυσικού, χημικού ή βιολογικού παράγοντα για να επιδρά επιλεκτικά σε ένα συγκεκριμένο όργανο) και η συγκέντρωσή της στον εγκέφαλο υπερβαίνει το περιεχόμενο στο αίμα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι γνωστός για την πλούσια παροχή αίματος και ως εκ τούτου είναι κορεσμένος πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη συγκέντρωση από ό, τι σε άλλα όργανα και γι 'αυτό ο εγκέφαλος επηρεάζεται ιδιαίτερα από το αλκοόλ. Εάν η περιεκτικότητα σε αλκοόλ στο αίμα ληφθεί ως 100%, τότε συσσωρεύεται στο ήπαρ 148%, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό - 150% και στον εγκέφαλο - 175%.\nΗ ορατότητα που δημιουργείται από την καταπραϋντική επίδραση του αλκοόλ είναι στην πραγματικότητα ένας παράγοντας που δημιουργεί άγχος για το σώμα μας, έτσι ένας μεθυσμένος άνθρωπος ιδρώνει πλούσια. Με την είσοδο στο αίμα, η αιθυλική αλκοόλη διαταράσσει τις διαδικασίες του εγκεφάλου, που είναι υπεύθυνες για τη λειτουργία του σώματος στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένης της εφίδρωσης. Μια απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος οδηγεί σε επιταχυνόμενες βιοχημικές αντιδράσεις με την απελευθέρωση υπερβολικής ποσότητας θερμότητας, ένας μεθυσμένος άνθρωπος αισθάνεται ότι «πέφτει σε πυρετό» και ιδρώνει πολύ.\nΗ επίδραση του αλκοόλ στο ανθρώπινο καρδιαγγειακό σύστημα.\nΗ εμφάνιση υπεριδρωσίας λόγω αύξησης του καρδιακού ρυθμού.\nΗ αιθυλική αλκοόλη (αιθανόλη), που είναι ένα αιμολυτικό δηλητήριο, επηρεάζει αρνητικά το καρδιαγγειακό σύστημα, διακόπτει την κυκλοφορία του αίματος στα τριχοειδή αγγεία και αυξάνει την αρτηριακή πίεση.\nΗ βάση της αλκοολικής βλάβης στον καρδιακό μυ (μυοκάρδιο) είναι η άμεση τοξική επίδραση της αιθανόλης στο μυοκάρδιο σε συνδυασμό με αλλαγές στη ρύθμιση του νευρικού συστήματος και τη μικροκυκλοφορία. Οι μεγάλες διαταραχές του μεταβολισμού του διάμεσου όγκου που αναπτύσσονται ταυτόχρονα οδηγούν στην ανάπτυξη εστιακής και διάχυτης μυοκαρδιακής δυστροφίας που εκδηλώνεται σε διαταραχές του καρδιακού ρυθμού και στην καρδιακή ανεπάρκεια. Μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων έχει αποκλειστεί και δεν μπορεί πλέον να μεταφέρει οξυγόνο, γεγονός που οδηγεί σε μερική λιμοκτονία της καρδιάς. Οι θρόμβοι αιμοφόρων αγγείων, οι οποίοι αναπόφευκτα εμφανίζονται μετά την κατανάλωση οποιωνδήποτε δόσεων αλκοόλης, οδηγούν στο θάνατο ομάδων καρδιακών κυττάρων (διάχυτες αλλοιώσεις, μικροϊπράγματα). Οι ουλές σχηματίζονται στη θέση του χαμένου μυϊκού ιστού. Το φορτίο στα διατηρημένα καρδιακά κύτταρα αυξάνεται.\nΟ θάνατος όλων των νέων κυττάρων της καρδιάς, η αντικατάσταση τους από την ουλή και τους λιπώδεις ιστούς οδηγεί σε εξασθένιση του καρδιακού μυός. Γίνεται άθλια, οι κοιλότητες της καρδιάς (κοιλίες, αυτιά) επεκτείνονται. Φυσικά, η καρδιά συγχρόνως παύει να αντιμετωπίζει αυξημένο άγχος που σχετίζεται με αυξημένη μυϊκή δραστηριότητα, δυσκολία στην αναπνοή.\nΜε την τακτική χρήση αλκοόλ, η συσσώρευση θρόμβων αίματος από τριχοειδή αγγεία και αρτηρίδια μπορεί να οδηγήσει σε εξασθενημένη παροχή αίματος σε μεγάλα αγγεία της καρδιάς και στον θάνατο μεγάλων περιοχών του καρδιακού μυός - έμφραγμα. Όπως δείχνουν τα ιατρικά στατιστικά στοιχεία, σε νεαρή ηλικία (μέχρι 40 έτη), μια καρδιακή προσβολή συμβαίνει σχεδόν αποκλειστικά σε σχέση με τη χρήση αλκοόλ. Ένας αυξημένος καρδιακός ρυθμός μετά την πρόσληψη αλκοόλ, ως φυσική αντίδραση στην υποξία των ιστών, στην αύξηση της αντίστασης του περιφερικού κυκλοφορικού συστήματος λόγω αλκοολικής θρόμβωσης - όλα αυτά αυξάνουν την πιθανότητα καρδιακής προσβολής ενώ είναι μεθυσμένοι.\nΜε το αίμα, η αιθυλική αλκοόλη διεγείρει την απότομη απελευθέρωση των ορμονών του στρες - την αδρεναλίνη και τη νορεπινεφρίνη, που αυξάνουν τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Αυτές οι αλλαγές οδηγούν σε αύξηση της ζήτησης οξυγόνου του καρδιακού μυός, γεγονός που οδηγεί στη λειτουργική υπερφόρτωσή του - οι αλκοολικοί αναγκάζουν την καρδιά τους να εργάζεται με ταχείς ρυθμούς, εκτελώντας εκατοντάδες και ίσως χιλιάδες περιττές μειώσεις. Τελικά, αυτό εξασθενεί την καρδιά και οδηγεί στην ψηλάφηση (αυξημένος, ακανόνιστος καρδιακός παλμός), ο οποίος προκαλεί φθορά της καρδιάς, μειώνει την ελαστικότητα των καρδιακών μυών, επειδή αναγκάζονται να εργάζονται στα όρια των δυνατοτήτων τους.\nΤο έργο της καρδιάς σε αυτόν τον τρόπο πάντα συνεπάγεται αύξηση της εφίδρωσης. Σε αυτή την περίπτωση, ο εγκέφαλος στέλνει τα κατάλληλα νευροψεκώματα προκειμένου να μειώσει τον καρδιακό ρυθμό και να τα επαναφέρει στην κανονική κατάσταση, δηλαδή να αποδυναμώσει την υπερβολική φυτική αντίδραση στην καρδιά. Ως αποτέλεσμα του γρήγορου ρυθμού της καρδιάς, απελευθερώνεται πολύ περισσότερη ενέργεια στο σώμα και εμφανίζεται υπερβολική εφίδρωση για τη βελτίωση της μεταφοράς θερμότητας. Η αδρεναλίνη απελευθερώνεται στο αίμα, ενεργοποιώντας το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο με τη σειρά του είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση των λειτουργιών των εσωτερικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένου του ιδρώτα, και το άτομο αρχίζει να ιδρώνει τις παλάμες, τις μασχάλες, ολόκληρο το σώμα.\n3. ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΔΡΟΦΥΛΑΚΙΑ.\nΟ εθισμός στα ναρκωτικά είναι μια σοβαρή χρόνια ασθένεια με ισχυρή εξάρτηση από τα ναρκωτικά και είναι πολύ δύσκολο να ανακάμψει από αυτήν και να γίνει ξανά κανονικός άνθρωπος. Ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι φοβερός γιατί ακόμα και με μια θεραπεία, ένα άτομο παραμένει αβλαβές για τη ζωή, καθώς τα φάρμακα βλάπτουν ανεπανόρθωτα την ψυχή (άνοια, κατάθλιψη, απώλεια μνήμης και σοβαρή σχιζοφρένεια). Τα εσωτερικά όργανα υποφέρουν επίσης πολύ και εμφανίζονται σοβαρές βλάβες του ήπατος, των νεφρών, του παγκρέατος, της καρδιάς και των γεννητικών οργάνων. Οι εθισμένοι για λόγους υγείας είναι σαν τους ηλικιωμένους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.\nΟι συνέπειες των ναρκωτικών εκδηλώνονται απολύτως σε όλα, δεν υπάρχει τέτοιο σώμα που δεν θα τους υποφέρει, και δεν υπάρχει τέτοια σφαίρα ζωής - κοινωνική, ψυχολογική, οικεία, που δεν θα υποφέρει από την παρατεταμένη χρήση ναρκωτικών.\nΝαρκωτικά - μια ουσία φυτικής (χασίς, μαριχουάνα, κοκαΐνη, οπιούχα, κάνναβη) και συνθετικής προέλευσης (ηρωίνη, έκσταση, LSD, μορφίνη, τραμαδόλη, κωδεΐνη, δεσομορφίνη et al.) Που με τη σειρά τους χωρίζονται σε ψυχοδιεγερτικά, παραισθησιογόνα, κατασταλτικά και ναρκωτικά αναλγητικά.\nΚαι αυτοί και άλλοι στην πρώτη φάση του εθισμού προκαλούν ένα άτομο να έχει ένα αίσθημα δηλητηρίασης - ευφορία, ελαφρότητα, αφύσικη ευδαιμονία και ακόμη και ψευδαισθήσεις, και με επαναλαμβανόμενη χρήση - εθισμός και σοβαρή εξάρτηση. Τα πιο επικίνδυνα είναι τα τεχνητά φάρμακα, των οποίων η χημική σύνθεση και ο τύπος αλλάζουν διαρκώς για την πιο διαδεδομένη χρήση.\nΥπάρχει ένας βιολογικός μηχανισμός για τον σχηματισμό του εθισμού στα ναρκωτικά, ο οποίος πραγματοποιείται μέσω των διαδικασιών που εμφανίζονται στο σώμα - βιοχημικές, βιοηλεκτρικές, βιομεμβράνες, κυτταρικές, ιστούς κλπ. Η σωματική εξάρτηση εξελίσσεται ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ο οργανισμός «συντονίζεται» με τη λήψη ναρκωτικών και τα συμπεριλαμβάνει στις βιοχημικές διεργασίες του. Η αρχή είναι απλή: τα ναρκωτικά - κάθε φάρμακο με τον δικό του τρόπο - αρχίζουν να εκτελούν λειτουργίες που προηγουμένως παρέχονται από ουσίες που παράγονται από το ίδιο το σώμα. Το σώμα του ασθενούς, για να σώσει τους εγχώριους πόρους, σταματά ή μειώνει τη σύνθεση αυτών των ουσιών. Αυτό οδηγεί σε γενική καταστροφή του σώματος.\nΗ καταστροφή των κυττάρων του φαρμάκου του σώματος.\nΤα μόρια φαρμάκων έχουν καταστρεπτική επίδραση σε κυτταρικό επίπεδο. Ο κλωβός είναι η βάση των ζωντανών. Το φάρμακο καταστρέφει αυτή τη βάση.\nΌλες οι διαδικασίες στο ανθρώπινο σώμα παρέχονται από το έργο του νευρικού συστήματος. Ομιλία, κινήσεις του σώματος, σκέψη, έλεγχος του έργου των εσωτερικών οργάνων - όλες αυτές είναι λειτουργίες των νευρικών κυττάρων - νευρώνες. Οι ουσίες που συντίθενται σε νευρώνες (νευροδιαβιβαστές, νευροθρόνες) είναι ζωτικής σημασίας για άλλα κύτταρα του σώματος και εύκολα διεισδύουν. Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να διεισδύσουν όλες οι ουσίες στο κύτταρο, επειδή η κυτταρική μεμβράνη έχει εκλεκτική διαπερατότητα, η λειτουργία της είναι να προστατεύει το ζωντανό κύτταρο από ξένα μόρια. Αλλά το φάρμακο μπορεί εύκολα να περάσει διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης ουσιαστικά μέσα σε κάθε κύτταρο του σώματος, όπως και στις περισσότερες του ανθρώπινου νευρικού συστήματος συντίθενται φυσικό πόνο αποκλειστές - οπιούχα και ενδορφίνες (ουσίες που είναι υπεύθυνες για την αναστολή πόνου, απόσυρση της σοβαρότητας της), παρόμοια σε βιοχημική άποψη με μόρια ξένες φαρμάκου. Έτσι, αποδεικνύεται ότι τα κύτταρα του σώματός μας αντιλαμβάνονται το φάρμακο ως το δικό του, ανοίγοντας το δρόμο για την καταστροφή τους.\nΑφού διεισδύσουν στο κύτταρο, τα μόρια του φαρμάκου είναι ικανά να ενσωματωθούν στις διαδικασίες βιοσύνθεσης. Τα ναρκωτικά είναι ισχυρά, ανταγωνιστικά μόρια, παίρνουν τη θέση κάποιου άλλου, αλλά δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως έπρεπε στην αλυσίδα βιοσύνθεσης όπως θα έπρεπε. Ως αποτέλεσμα, διεγείρονται οι διαδικασίες υγιούς βιοσύνθεσης σε ένα ζωντανό κύτταρο, διακόπτεται η κανονική λειτουργία του κυττάρου. Δομή κυττάρων φαρμάκου "korezhit".\nΠρώτα απ 'όλα, τα κύτταρα εκείνων των οργάνων που τροφοδοτούνται πλήρως με αίμα εκτίθενται στο φάρμακο, επειδή με το αίμα το φάρμακο απλώνεται σε όλο το σώμα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι καλύτερα εφοδιασμένος με αίμα που καταλαμβάνει το 2% της μάζας του ανθρώπινου σώματος, καταναλώνει πάνω από το 20% του οξυγόνου ολόκληρου του σώματος και όταν το άτομο σκέφτεται ενεργά, τότε 30-40%. Είναι τα νευρικά κύτταρα του ανθρώπινου εγκεφάλου που υποφέρουν και πεθαίνουν από το φάρμακο στην πρώτη θέση.\nΤο καθήκον του νευρικού συστήματος είναι να εξασφαλίσει τη σύνδεση του οργανισμού με το περιβάλλον, να παρατηρήσει αμέσως κάθε σημαντική αλλαγή - και να ανταποκριθεί γρήγορα. Όταν το νευρικό κύτταρο παίρνει ναρκωτικά αποτυγχάνει στο έργο του - μια εικόνα του κόσμου αντικατοπτρίζεται ανεπαρκής - ένα πρόσωπο που δεν είναι πλέον βλέπει τίποτα, ακούει τα πάντα κολύμπησε μπροστά στα μάτια του, ο οργανισμός δεν ελέγχει - το λεγόμενο φαινόμενο της τροποποιημένης συνείδησης. Σε αυτή την κατάσταση, το άτομο είναι εντελώς ευάλωτο και ανυπεράσπιστο. Ο εθισμένος πάσχει όχι μόνο νευρώνες, αλλά και άλλα όργανα που τροφοδοτούν το αίμα - τα νεφρά, την καρδιά και το συκώτι. Σχεδόν όλοι οι εθισμένοι σε ναρκωτικά άνθρωποι υποφέρουν από χρόνιες παθήσεις του ήπατος και των νεφρών. Έτσι, τα μόρια φαρμάκων έχουν καταστρεπτική επίδραση στο κυτταρικό επίπεδο σε ολόκληρο το σώμα.\nΗ επίδραση των φαρμάκων στον εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα\nΟ κύριος αντίκτυπος των φαρμάκων, διαφορετικών στη χημική δομή τους, συμβαίνει στο επίπεδο του εγκεφάλου, δηλαδή στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ορισμένα φάρμακα μιμούνται έναν νευροδιαβιβαστή (έναν πομπό πληροφοριών από έναν νευρώνα σε έναν νευρώνα), με αποτέλεσμα ένας «εξαπατημένος» νευρώνας να αντιδρά στο φάρμακο ως πραγματικός νευροδιαβιβαστής. Φάρμακα μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει την ποσότητα της παραγόμενης νευροδιαβιβαστών, νευροδιαβιβαστή παρεμποδίσει τη διαδικασία της παράδοσης των μορίων προς τις απολήξεις των νεύρων, για να επηρεάσουν τη διαδικασία που χρησιμοποιείται αποσύνθεσης νευροδιαβιβαστή, μπλοκ ή την ενεργοποίηση των υποδοχέων και νευρικές απολήξεις t. D., η οποία παραβιάζει τη σωστή λειτουργία ολόκληρου του νευρικού συστήματος.\nΟ εγκέφαλος είναι ένα σύνθετο σύστημα επικοινωνίας που αποτελείται από δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, που ονομάζονται επίσης νευρώνες, τα οποία συνδέονται σε δίκτυα - νευρωνικά δίκτυα. Τα νευρικά δίκτυα επιτρέπουν στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό καθώς και στο νευρικό σύστημα να ανταλλάσσουν διάφορα σήματα μεταξύ τους. Αυτά τα νευρωνικά δίκτυα ελέγχουν όλα τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις πράξεις μας.\nΟ εγκέφαλος είναι υπεύθυνος για όλες τις λειτουργίες που είναι απαραίτητες για τη σωστή υποστήριξη του σώματος - αναπνοή, κυκλοφορία του αίματος και πέψη των τροφίμων. Ο εγκέφαλος συνδέεται με το νωτιαίο μυελό, ο οποίος βρίσκεται κατά μήκος της πλάτης, ελέγχει την κίνηση των μυών, των χεριών και των ποδιών και στέλνει σημάδια στον εγκέφαλο για το τι συμβαίνει στο σώμα. Η βλάβη του εθισμού, για παράδειγμα, η εξάρτηση από την ηρωίνη, μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή μοιραίας έκβασης που προκαλείται από την απόφραξη του αναπνευστικού κέντρου λόγω υπερβολικής δόσης φαρμάκου. Μιλώντας απεικονιστικά, το σώμα θα ξεχάσει πώς να αναπνεύσει και ένας εξαρτημένος ναρκωμένος που έχει πάρει πάρα πολύ μεγάλη δόση ηρωίνης πεθαίνει.\nΜέσα στον εγκέφαλο, τα φάρμακα παραβιάζουν το σύστημα μετάδοσης σήματος παρεμβαίνοντας στη διαδικασία αποστολής, λήψης και επεξεργασίας πληροφοριών από τα νευρικά κύτταρα. Δεν είναι μόνο ο εγκέφαλος που υποφέρει, αλλά και όλα τα μέρη του νευρικού συστήματος: έρχονται σε άτυπη διέγερση. Για να προστατευθεί από αυτόν τον ενθουσιασμό, ο εγκέφαλος πρέπει να μειώσει την παραγωγή του δικού του μεσολαβητή, της ακετυλοχολίνης, που είναι υπεύθυνη στο σώμα μας για νευρομυϊκή μετάδοση. Το αποτέλεσμα είναι μια παραμόρφωση της νευρικής ώθησης, η οποία ελέγχει την κατάσταση των αγγείων, τους αδένες της εσωτερικής και εξωτερικής έκκρισης, καθώς και τον μυϊκό ιστό, προκαλώντας, μεταξύ άλλων, αύξηση της εφίδρωσης του σώματος (υπεριδρωσία).\nΌλα τα φάρμακα δρουν στον εγκέφαλο με διαφορετικούς τρόπους, καθώς έχουν διαφορετική χημική σύνθεση. Μερικά φάρμακα, όπως η μαριχουάνα και η ηρωίνη, για παράδειγμα, ενεργοποιούν τους νευρώνες επειδή η χημική τους σύνθεση είναι παρόμοια με τη σύνθεση των πραγματικών νευροδιαβιβαστών. Έτσι, αυτά τα φάρμακα μπορεί να είναι ένα είδος «εξαπατήσει» νευρωνικών υποδοχέων εκτελώντας την ενεργοποίησή τους, αλλά το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι ουσίες δεν είναι τόσο αληθινή νευροδιαβιβαστές, και νευρώνες αρχίζουν να διανέμει τυχαία σε όλα τα σήματα του εγκεφάλου, οι οποίες δεν έχουν πραγματικά αναγκαιότητα. Άλλα φάρμακα, όπως η αμφεταμίνη, η μεθαμφεταμίνη ή η κοκαΐνη, προκαλούν τα νευρικά κύτταρα να απελευθερώσουν πάρα πολλούς φυσικούς νευροδιαβιβαστές, ενώ διαταράσσουν τη διαδικασία ανακύκλωσης στον εγκέφαλο. Αυτό οδηγεί σε μια ιδιαίτερα ισχυρή ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ των νευρώνων και, τελικά, προκαλεί σοβαρή βλάβη στα κανάλια επικοινωνίας του εγκεφάλου. Το έργο του εγκεφάλου στην κανονική λειτουργία και υπό τη δράση του φαρμάκου στην περίπτωση αυτή διαφέρει κατά προσέγγιση με τον ίδιο τρόπο όπως ο ήχος ενός ήσυχου ψίθυρου και ο ήχος ενός δυνατού κραυγάζου.\nΟυσιαστικά όλα τα φάρμακα κατευθύνονται άμεσα ή έμμεσα στο "σύστημα ανταμοιβής" του εγκεφάλου, αυξάνοντας τη ροή των νευροδιαβιβαστών όπως η ντοπαμίνη, η ενδορφίνη και η σεροτονίνη στους νευρώνες κατά 5-10 φορές. Αυτοί οι τρεις φυσικοί νευροδιαβιβαστές του σώματός μας μας προκαλούν συνήθως μια αίσθηση ευχαρίστησης, επηρεάζουν τις διαδικασίες κίνητρας και μάθησης. Παράγονται φυσικά σε μεγάλες ποσότητες κατά τη θετική εμπειρία ενός ατόμου - για παράδειγμα, νόστιμο φαγητό, ευχάριστες σωματικές αισθήσεις, σεξ και διεγερτικά που συνδέονται με αυτά, δηλαδή δημιουργούν μια αίσθηση ευχαρίστησης και σήμα στον εγκέφαλο τι έχει γίνει. κάτι ευχάριστο και καλό που χρειάζεται προσοχή και ότι πρέπει να το θυμόμαστε. Τα νευροβιολογικά πειράματα έχουν δείξει ότι ακόμη και μνήμες θετικής προώθησης μπορούν να αυξήσουν το επίπεδο ντοπαμίνης, έτσι ώστε οι νευροδιαβιβαστές να χρησιμοποιούνται από τον εγκέφαλο για να αξιολογούν και να κινητοποιούν, ενισχύοντας δράσεις που είναι σημαντικές για την επιβίωση και τη συνέχιση.\nΩστόσο, τα φάρμακα κατά κάποιον τρόπο εξαπατούν το φυσιολογικό φυσικό "σύστημα ανταμοιβής", επιτρέποντας στον χρήστη να επιτύχει την απελευθέρωση ντοπαμίνης και να πάρει μια αίσθηση ευχαρίστησης με τεχνητές μεθόδους. Μετά τη λήψη ναρκωτικών, παράγεται υπερβολική ποσότητα ντοπαμίνης και η ντοπαμίνη απελευθερώνεται πολύ περισσότερο από ό, τι όταν απολαμβάνετε άλλα πράγματα. Μια περίσσεια ντοπαμίνης οδηγεί στην ανάπτυξη μιας κατάστασης ευφορίας, η οποία εμφανίζεται συχνά σε ένα άτομο μετά τη λήψη ναρκωτικών. Εάν ο ασθενής συνεχίζει να οδηγεί «σύστημα ανταμοιβής» του, τότε σταδιακά ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στην υπερβολική ροή της ντοπαμίνης με την παραγωγή λιγότερο και μειώνοντας την ποσότητα των υποδοχέων νευροδιαβιβαστών στο «σύστημα προώθησης», που προτρέπει το χρήστη να αυξήσει τη δόση για να πάρει το ίδιο αποτέλεσμα. Η περαιτέρω ανάπτυξη αυτής της χημικής ανοχής μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε πολύ σοβαρές αλλαγές στους νευρώνες και στις άλλες δομές του εγκεφάλου και μπορεί μακροπρόθεσμα να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στην υγεία του εγκεφάλου.\nΗ επίδραση του norkotikov στο ανθρώπινο καρδιαγγειακό σύστημα.\nΗ καρδιά πάσχει αναμφίβολα από την τοξίκωση με τα ναρκωτικά, επειδή επιταχύνουν άμεσα τον καρδιακό ρυθμό. Το έργο των νευρικών αδένων που είναι υπεύθυνο για το ρυθμικό έργο της καρδιάς είναι μειωμένο και συμβαίνει καρδιακή αρρυθμία. Αυτό οδηγεί σε υπερφόρτωση του καρδιακού μυός (μυοκάρδιο). Η υπερφόρτωση, με τη σειρά της, μειώνει γρήγορα τους πόρους του μυοκαρδίου και προκαλεί τον εκφυλισμό του (εκφυλισμό του καρδιακού μυός). Οι τοξικομανείς είναι συχνά θάνατοι από καρδιακή ανακοπή.\nΤο έργο της καρδιάς σε ένα τέτοιο καθεστώς συνεπάγεται πάντα αύξηση του επιπέδου της εφίδρωσης. Με έναν τόσο αδικαιολόγητα υψηλό αλγόριθμο της καρδιάς, ο εγκέφαλος στέλνει τα κατάλληλα νευρομυελίματα για να μειώσει τον καρδιακό ρυθμό και να τα επαναφέρει στο φυσιολογικό. Ως αποτέλεσμα του επιταχυνόμενου ρυθμού της καρδιάς, απελευθερώνεται πολύ περισσότερη ενέργεια στο σώμα και, για να βελτιωθεί η μεταφορά θερμότητας, αντίστοιχα, εμφανίζεται έντονη εφίδρωση. Η αδρεναλίνη απελευθερώνεται στο αίμα, ενεργοποιώντας το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο, με τη σειρά του, είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση των λειτουργιών των εσωτερικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένης της εφίδρωσης, και το άτομο αρχίζει να ιδρώνει τις μασχάλες, τις παλάμες ή ολόκληρο το σώμα.\nΣύνδρομο αποχής στην τοξικομανία και υπεριδρωσία.\nΟ πόνος είναι μια μοναδική λειτουργία του νευρικού μας συστήματος, είναι ένα σήμα κινδύνου. Το νευρικό σύστημα είναι έτσι διαρρυθμισμένο ώστε εξωτερικές επιρροές επιβλαβείς ή απειλητικές για τη ζωή να θεωρούνται επώδυνες. μια παθολογική αλλαγή στις εσωτερικές δομές του σώματος προκαλεί επίσης πόνο.\nΤο ανθρώπινο σώμα έχει τα δικά του νευρικά κύτταρα και τους νευροδιαβιβαστές τους (οπιοειδή και ενδορφίνες), τα οποία παράγουν ουσίες παρόμοιες με το ναρκωτικό και είναι υπεύθυνες για την αναστολή του πόνου, ανακουφίζοντας την οξύτητά του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα εξωτερικά χορηγούμενα φάρμακα ανακουφίζουν τον πόνο τόσο καλά - είναι δομικά παρόμοια με εκείνα τα αναστολείς πόνου που παράγει το ίδιο το σώμα (όταν το φάρμακο εγχέεται, οι υποδοχείς οπιούχων αποκλείονται και ο πόνος υποχωρεί μέχρι το επόμενο φάρμακο).\nΕίναι γνωστό ότι μία από τις σημαντικές ιδιότητες ενός φαρμάκου είναι ένα ισχυρό αναλγητικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, οι σοβαροί πόνοι που συνοδεύουν τα τελευταία στάδια του καρκίνου αφαιρούνται με φάρμακα μιας ναρκωτικής σειράς, η θειική μορφίνη είναι ένα φάρμακο. Η κοκαΐνη έγινε η πρώτη τοπική αναισθησία, και αυτή η επανάσταση στη χειρουργική επέμβαση. Χρησιμοποιείται ευρέως στη χειρουργική του προσώπου, επειδή, εκτός από το αναλγητικό αποτέλεσμα, συσφίγγει τα αιμοφόρα αγγεία και μειώνει την αιμορραγία. Στην εποχή μας, τα παράγωγα κοκαΐνης - η προκίνη, η νοβοκαΐνη, η λιδοκαΐνη, χρησιμοποιούνται ευρέως στην οδοντιατρική.\nΗ τακτική χρήση των φαρμάκων οδηγεί αναπόφευκτα σε αλλαγές στα ανθρώπινα νευρικά κύτταρα. Υπάρχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό τους: τα ίδια τα φάρμακα καταστρέφονται συνεχώς από τα ένζυμα του σώματος και εκκρίνονται μέσω των νεφρών, των εντέρων και των πνευμόνων. Επομένως, το «απόθεμα των ναρκωτικών» στο σώμα πρέπει να ανανεώνεται τακτικά. Ως αποτέλεσμα, η σωματική εξάρτηση αναγκάζει κάποιον να χρησιμοποιεί φάρμακα τακτικά, χωρίς να δίνει ανάπαυση. Έχοντας χάσει το χρόνο της λήψης της επόμενης δόσης, ο εξαρτημένος ο ίδιος αποθαρρύνει τον εαυτό του από τα αγωνιώδη πάθη.\nΑν η διαδικασία της "επαναπροσδιορισμού" της φυσιολογίας του σώματος "κάτω από τα φάρμακα" έχει φτάσει αρκετά μακριά, τότε στην απουσία τους, εμφανίζεται το σύνδρομο απόσυρσης. Μύες και πονοκεφάλους, κράμπες στο στομάχι, ναυτία, οξύς πόνος στις αρθρώσεις αρχίζουν να βασανίζουν ένα άτομο. Ο πόνος των αρθρώσεων είναι τόσο σοβαρός που οι τοξικομανείς λένε: "Τα οστά σπάνε." Από εδώ ήλθε το συνώνυμο συνώνυμο για το σύνδρομο απόσυρσης - "σπάσιμο". Κατά το σπάσιμο ενός εξαρτημένου ναρκωτικού δεν υπάρχει εντοπισμός του πόνου - ό, τι τον βλάπτει. Επιπλέον, δεν είναι μόνο ο πόνος, αλλά και οι αφόρητοι ρίγοι - «εσωτερικό παγωμένο κρύο» χωρίς καμία ελπίδα να μπορεί να ζεσταθεί και κρύος ιδρώτας. Για τη φυσική εξάρτηση από το ναρκωτικό, ο τρόμος είναι επίσης χαρακτηριστικός - ο περίφημος "τσίμπημα", όταν όχι μόνο τα χέρια, αλλά και ολόκληρο το σώμα κουνώντας. Σε γενικές γραμμές, για να φανταστεί κανείς το σπάσιμο, θυμηθείτε πώς άρχισε η πιο σοβαρή γρίπη σας και πολλαπλασιάστε την με τροφική δηλητηρίαση - αυτό θα είναι περίπου το τέταρτο μέρος αυτού που αισθάνεται ο εξαρτημένος.\nΥπάρχει ένας φαύλος κύκλος: ένα φάρμακο καταστρέφει τις κυτταρικές δομές του σώματος - το νευρικό σύστημα δίνει ένα σήμα κινδύνου (πόνο) - αλλά το φάρμακο μπορεί να ανακουφίσει αυτόν τον πόνο, επειδή είναι επίσης ένας προσωρινός αναστολέας του πόνου που σταματά να σπάει - και η φοβερή δομική καταστροφή του πόνου ολόκληρο το σώμα.\nΤρόποι αυτοκτονίας - ποιες είναι οι επιλογές για αυτοκτονία και τα κύρια χαρακτηριστικά τους\nΠολύ σοβαρή δοκιμασία. Σας συνιστώ, μην αφιερώσετε χρόνο για τον εαυτό σας.\nΜια μαυρίσματος είναι μια οδυνηρή κατάσταση που προκαλείται από την επίδρασή της στην κατανάλωση οινοπνεύματος στο ανθρώπινο σώμα. Χάπια χάπια μπορούν να αγοραστούν σε ένα φαρμακείο χωρίς ιατρική συνταγή και να αντιμετωπίζονται στο σπίτι.