ΟΔΟΣ: ΝΑΝΣΥ ΧΑΤΖΗ: Μας έκανε περήφανους με μόνο όπλο του την αγάπη!\nΟ Γιάννης Εμμανουηλίδης, ένα δικό μας παιδί συμμετείχε σε αυτήν την πρωτοποριακή ιδέα, προσέθεσε και αυτός ένα πολύτιμο κομμάτι για την υλοποίηση του ρομπότ. Η τεχνολογία έχει μπει στη ζωή μας και μας έχει δώσει πολύτιμα βοηθήματα, ωστόσο το ρομπότ αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί καταφέρνει να ξεκλειδώσει και να ερμηνεύσει έναν χώρο που είναι απρόσιτος και δύσκολος, το φάσμα του αυτισμού. Ο αυτισμός αυξάνεται ραγδαία και είναι συχνότατος μια που αφορά όλο και περισσότερες οικογένειες, οι οποίες κάνουν υπεράνθρωπη προσπάθεια, για να καταφέρουν να εντάξουν τα παιδιά τους στο κοινωνικό σύνολο και να δώσουν ζωή στον τρόπο επικοινωνίας τους. Έτσι, λοιπόν, με αυτό το ρομπότ, το οποίο βέβαια τους χάρισε και την παγκόσμια διάκριση, μπορεί ο εκπαιδευτικός αλλά και ο γονιός να πλησιάσει την παιδική ψυχή και να αποκωδικοποιήσει τα φωνήματα μετατρέποντας τα σε λέξεις.\nΗ αξία του ρομπότ είναι αδιαμφισβήτητη και νομίζω δε χρειάζεται περαιτέρω επεξηγήσεις. Εκφράζω μόνο την ευχή όλων μας να υιοθετηθεί και να δοθεί στα παιδιά στα οποία και εξάλλου απευθύνεται. Οι ιθύνοντες οφείλουν να το εντάξουν στα ειδικά σχολεία, ως πολύτιμο χρηστικό αντικείμενο των εκπαιδευτικών. Η ομάδα αυτή κατάφερε σήμερα που βρισκόμαστε στη δίνη της οικονομικής αλλά και μιας ευρύτερης κοινωνικής κρίσης, να μας κάνει να σκεφτούμε το ρόλο της παιδείας. Η παιδεία υπάρχει μόνο, όταν παράγει επιστήμη, τεχνολογία, πολιτισμό ελευθερώνοντας τη δημιουργικότητα του σκεπτόμενου ανθρώπου χωρίς προκαθορισμένους ιδιοτελείς στόχους. Και σας βεβαιώ πως στην ομάδα αυτή δεν υπάρχει κανένα ιδιοτελές, εγωιστικό κίνητρο. Μάλιστα είναι τόσο ταπεινοί και χαμηλών τόνων που δεν αγαπούν τις βραβεύσεις και την προβολή τους. «Θέλουν μόνο να προσφέρουν» θα σας απαντήσουν, αν τους ρωτήσετε για τα κίνητρά τους. Είναι υπηρέτες της γνώσης και των ανθρώπων. Είναι κομμάτι της σύγχρονης εκπαίδευσης, μαθητές, φοιτητές και ο διδάσκων τους, ο αξιότιμος κύριος Φαχαντίδης.\nΌλοι γνωρίζουμε τη σύγχρονη ελληνική εκπαίδευση. Όπως σε όλους τους χώρους έτσι και σε αυτήν υπάρχουν άνθρωποι αντάξιοι της αλλά και άνθρωποι ολοκληρωτικά ανάξιοι. Το περιβάλλον της δεν είναι ιδανικά πλασμένο και σε καμιά περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Σε ένα τέτοιο δυσβάσταχτο περιβάλλον, παγιδευμένο από σειρήνες φανταχτερών ειδώλων-σκουπιδιών ερευνητικές προσπάθειες, όπως αυτή διασώζουν το όνομα της Παιδείας και μας δίνουν ελπίδα για το μέλλον.\nΊσως όλα αυτά να ακούγονται πολύ θεωρητικά αλλά πραγματικά πιστεύω πως η εκπαίδευση και η ουσιαστική ανθρωπιστική Παιδεία είναι η λύση για όλα τα προβλήματα. Και θεωρώ ακράδαντη απόδειξη την ομάδα που υλοποίησε το ρομπότ.\nΒέβαια εγώ προσωπικά τη μέρα της βράβευσης ήμουν διπλά συγκινημένη, όχι μόνο, γιατί είχα την τιμή να μιλώ για τη βραβευμένη ομάδα και την υλοποίηση της ιδέας τους αλλά περισσότερο, γιατί ένα από τα μέλη της ομάδας αυτής, ήταν μαθητής μου. Για την ακρίβεια ένα δικό μου παιδί. Είχα τη χαρά να κάνω μάθημα στο Γιάννη Εμμανουηλίδη και να γνωρίζω από κοντά το πνεύμα και την αγωνιστικότητα του. Ως καθηγήτρια προσπαθώ να σταθώ αρωγός της νέας γενιάς στην επίτευξη στόχων, πάντα με τεράστια ευθύνη για τη σωστή μετάδοση της γνώσης και των εμπειριών αλλά πολύ περισσότερο για την καθοδήγηση, μέσα από την εκπαίδευση, των νέων στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης του πνεύματος και της διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και τελικά ανεξάρτητων συνειδητοποιημένων ανθρώπων και πολιτών.\nΠέρα από το κομμάτι της εκπαίδευσης όμως από την αρχή διέκρινα στο Γιάννη ένα μεγάλο καλό. Είχε πάντα δίπλα του, τους γονείς του. Ο Πάνος Εμμανουηλίδης και η Μαρία Εμμανουηλίδου έχουν κάνει και οι ίδιοι μεγάλο αγώνα, για να φτάσει ο Γιάννης εδώ. Από τα παιδικά του χρόνια άνοιξαν φτερούγες προστασίας και κυνήγησαν κάθε δυνατή λύση που θα βοηθούσε το Γιάννη. Ο Γιάννης ήταν για αυτούς ξεχωριστός, κατάλαβαν από την αρχή ότι ο δρόμος θα ήταν δύσκολος αλλά όχι ακατόρθωτος. Οι γονείς του, του έδειξαν άλλους τρόπους να εκφραστεί. Είναι πάντοτε δίπλα του. Από την πρώτη συζήτηση μαζί τους, κατάλαβα την αγωνία τους και το πάθος τους να κάνει το παιδί τους, την όποια μαθησιακή και επικοινωνιακή του αδυναμία, ξίφος και να παλέψει με τις προκλήσεις του σχολείου. Το σχολείο δεν μπορεί πάντα να καταλάβει την ποιότητα των παιδιών ή τις ιδιαίτερες ικανότητές τους. Αν όμως κανείς δώσει ευκαιρία στο Γιάννη θα διακρίνει αμέσως πως πίσω από τη συνεσταλμένη και ευγενική του φύση, κρύβεται μια ισχυρή φωνή και μια θέληση για γνώση, μοναδική. Η προσπάθεια του τιτάνια, ο αγώνας του καθημερινός και αδιάκοπος. Ώρες ατέλειωτες διαβάσματος με ένα στόχο: «να κάνω κάτι καλό για τους συνανθρώπους μου».\nΌταν ένα παιδί έχει τέτοια ιδανικά και τέτοιους στόχους, δεν μπορεί παρά να είναι ένα φωτεινό μυαλό που θα χαρίσει στους γύρω του. Δεν μπορεί παρά να είναι σωστός άνθρωπος. Η αγάπη του για τη μάθηση ήταν και είναι μεγάλη. Πάντα αναζητεί την έρευνα, πάντα θέλει να προχωρήσει τη σκέψη.\nΕίναι μόλις στην Τρίτη λυκείου και έχει καταφέρει να συμμετάσχει αντάξια σε μια ερευνητική ομάδα και να πάρει, τόσο μικρός μια τέτοια παγκόσμια διάκριση αλλά και να είναι μέλος του αμερικανικού φορέα «National of Honor Society» που βραβεύει άτομα που έχουν έφεση στη γνώση, τη σοφία, τον αλτρουισμό και την επικοινωνία. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ακόμα και τώρα, αν μιλήσει κανείς στο Γιάννη, θα τονίσει ότι «η δουλειά ήταν ομαδική», «ότι δεν έκανε τίποτα σπουδαίο», «ότι θα προτιμούσε να δώσω στην ομιλία μου συνολικά μηνύματα για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή για τα παιδιά με αυτισμό», «να βγουν γενικά πανανθρώπινα μηνύματα» και έτσι θα καταλαβαίνατε πως ότι σας ανέφερα παραπάνω για το χαρακτήρα του είναι ολοκληρωτικά αληθινό και δεν περιέχει στοιχεία υπερβολής και εντυπωσιασμού.\nΟ Γιάννης Εμμανουηλίδης είναι ένας απλός μαθητής, είναι συμπολίτης μας, παιδί μας. Για αυτό σήμερα που ένας δικός μας άνθρωπος έχει καταφέρει να είναι μέρος και δημιουργός ενός τόσο σημαντικού επιτεύγματος είμαστε περήφανοι και συγκινημένοι. Στην καρδιά και στη συνείδηση μας είναι ήδη βραβευμένη όλη η ομάδα και γι’ αυτό για μας η βράβευση του Γιάννη Εμμανουηλίδη από το Δήμο είναι απλά η επισφράγιση των όσων ήδη νιώθουμε. Θα σας συμβούλευα να θυμόσαστε το όνομα του Γιάννη, γιατί είμαι βεβαία πως θα το ξανακούσουμε. Είμαι σίγουρη, πως αυτή είναι μόνο η αρχή και το μέλλον του θα είναι λαμπρό, γεμάτο επιτυχίες. Είμαι σίγουρη πως θα καταφέρει να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα «να προσφέρει» δηλαδή όπως λέει και ο ίδιος «κάτι στην ανθρωπότητα».\nΓιάννη, Ευαγγελία, Ειρήνη, Καλλιόπη, αξιότιμε κύριε Φαχαντίδη σας ευχαριστούμε πολύ…γιατί «δώσατε φως στα σκοτάδια μας». Να είστε πάντα καλά. Καλή συνέχεια στο έργο σας.\nΥ.Γ. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης συνειδητοποίησα πως στην ομιλία μου είχα μια σοβαρή παράλειψη. Δεν είχα αναφέρει πουθενά τη συμβολή της γιαγιάς του Γιάννη, κυρίας Γλυκερίας Νένου, η οποία στάθηκε φύλακας άγγελος του Γιάννη από τα πρώτα χρόνια της ζωής του.\nΤέλος θέλω να αφιερώσω την ομιλία μου στη Εταιρεία Προστασίας Ατόμων με Αυτισμό- Δ.Α.Δ. Ν.Καστοριάς και σε όλους τους γονείς με παιδιά με αυτισμό, επικοινωνιακές ή μαθησιακές δυσκολίες, που παλεύουν με όπλο τους την αγάπη.\nΧ. Π. 2/5/13\nΠόσο χαίρομαι όταν έρχονται στο φως τα κρυφά ταλέντα ...\nΕυτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα καλά παραδείγματα και παρηγοριόμαστε. Εξακολουθούμε όμως να είμαστε μίζεροι, αφού βρίσκουμε αμέτρητα και εκτενή σχόλια για τα νοσηρά και δεν έχουμε κάτι να πούμε για τα υγιή. Η κριτική μας εξαντλείται για τη στηλίτευση και το γκρέμισμα των "κακών" και δεν αναπτύσσεται και για τον έπαινο και την οικοδόμηση των "καλών".\nΣυγχαρητήρια και στην κ. Νάνσυ Χατζή!\nΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στο παιδί και σε όσους στέκουν δίπλα του, στην οικογένεια και στο δημόσιο Σχολείο όπου φοιτά!\nΣ. Ευθυμιάδου 9/5/13\n"...με μόνο όπλο του την αγάπη" λέει πετυχημένα ο τίτλος και μας θυμίζει το σολομώντειο "ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη", άρα η αγάπη είναι ανίκητη και μένει ακόμη κι όταν αυτοί που αγαπούν φεύγουν από τη ζωή. Ευχαριστούμε τη Ν. Χατζή, που μας έκανε κοινωνούς της επιτυχίας, καιτο Γ. Εμμανουηλίδη για την ελπίδα που γεννάει μέσα μας μ' αυτό που πέτυχε.


Τζων Μπάνβιλ: Το μυστήριο της γραφής ❦ Σελίδες\nΜαΐ 26, 2016 | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ\nΣτα χρόνια της εφηβείας ο Τζων Μπάνβιλ ονειρευόταν να γίνει ζωγράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γουέξφορντ της Ιρλανδίας και τα Σαββατοκύριακα συνόδευε την μητέρα του σ’ένα πασίγνωστο βιβλιοπωλείο του Δουβλίνου που λειτουργούσε και ως αντικερί. Ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα εργαλεία της εικαστικής τέχνης όπως καβαλέτα, πινέλα, χρωστικές ουσίες, βούρτσες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Πίσω στο δωμάτιο του, στεκόταν ώρες ατέλειωτες όρθιος μπροστά στον καμβά προσπαθόντας να ζωγραφίσει όπως ομολογεί ο ίδιος, «μυθολογικές σκηνές βαθυστόχαστων εννοιών». Όμως η…ορθοστασία δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και έτσι ο Μπάνβιλ αντικατέστησε τα πινέλα με τις πένες. Πέντε δεκαετίες αργότερα, αναρωτιέται πως θα ήταν η ζωή του εάν είχε γίνει τελικά ζωγράφος. «Φλέρταρα διαχρονικά με την ιδέα, πως θα ήταν αν ήμουν ζωγράφος. Η διαδικασία και τα εργαλεία της δουλειάς του ζωγράφου με συγκινούν ακόμη. Καλό και το μολύβι δεν λέω, αλλά η μυρωδιά των χρωμάτων με γυρίζει πίσω στα παιδικά μου χρόνια». Το τελευταίο μυθιστόρημα του Ιρλανδού συγγραφέα έχει τίτλο: Η μπλε κιθάρα (μετάφραση: Τόνια Κοβαλένκο). Αφηγείται την ζωή του Όλιβερ Ορμ ενός αποτυχημένου ζωγράφου που μετεξελίχθηκε σε ικανότατο κλέφτη. Ένας άνθρωπος που δεν εμφορείται από τον καλλιτεχνικό ενθουσιασμό της νιότης του, ούτε έχει ανάλογες φιλοδοξίες πια, σε αντίθεση με τον πάντα ορεξάτο Τζων Μπάνβιλ. «Η καρδιά του κλέφτη είναι παρορμητικό όργανο, λέει κάπου ο Όλιβερ Ορμ περιγράφοντας τον εαυτό του. Παρόλο που δονείται για λύτρωση δεν μπορεί με τίποτα να ξεφύγει από την καυχησιά μιας καλής πλαστογραφίας».\nΜια από τις κύριες προκλήσεις του μυθιστορήματος αναφέρει ο Μπάνβιλ, ήταν να γίνουν αποδεκτές από τους αναγνώστες οι εμμονές του Όλιβερ Ορμ : «Στις πρώτες 20–30 σελίδες ο Ορμ φαίνεται αρκετά πομπώδης. Στη πορεία αναγκάστηκα να τον συνεφέρω κάπως και να του κόψω τη φόρα. Είναι αρκετά μοχθηρός εκ φύσεως, διότι είναι αποτυχημένος. Ξέρετε ο αποτυχημένος καλλιτέχνης, αποτελεί ίσως τον χειρότερο εκπρόσωπο του ανθρώπινου είδους». Ο Όλιβερ Ορμ δεν καταρρέει επειδή είναι μέτριος ζωγράφος. Αλλά επειδή έχει την βαθιά πεποίθηση πως ότι φτιάχνει δεν έχει νόημα. Είναι παγιδευμένος στον κύκλο της ματαιότητας. Απομακρύνεται συναισθηματικά από την τέχνη του. «Είναι σε δεινή θέση. Ο εξωτερικός κόσμος βρίσκεται σε δυσαρμονία με τον εσωτερικό. Ανάμεσα τους ένα αγεφύρωτο χάσμα». Ο Μπάνβιλ πιστεύει πως έτσι κι αλλιώς, υπάρχουν αγεφύρωτα χάσματα μεταξύ μορφής και περιεχομένου. Θεωρεί την μορφή της αφήγησης πιο σημαντική και ο λόγος που άφησε την ζωγραφική ήταν για να περιγράψει όπως υποστηρίζει, καθημερινές σκηνές με όμορφο τρόπο στο χαρτί. «Σκέφτομαι ότι τα βιβλία μου είναι περισσότερο επιφανειακά, απ’όσο νομίζει ο πολύς κόσμος. Δεν μ’ενδιαφέρει η ψυχολογία των χαρακτήρων. Ως συγγραφέας φροντίζω πρωτίστως να χτίσω σωστά ένα έργο τέχνης. Δουλεύω κάθε πρόταση ξεχωριστά. Όταν φτάσει να είναι κοντά στις απαιτήσεις μου, τότε προχωρώ στην επόμενη. Στο τέλος το επεξεργασμένο υλικό μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του. Όταν ήμουν νεότερος, στο ξεκίνημα της συγγραφικής περιπέτειας, σχεδίαζα και ξανασχεδίαζα εξ’αρχής τα βιβλία μου μέχρι και την τελευταία λέξη. Στη πορεία κατάλαβα πως αυτό το σύστημα μου έφερνε σύγχυση. Με μπλόκαρε και δεν μπορούσα να βρω τις αιτίες. Έτσι άφησα ελεύθερα,τα ένστικτα μου. Νομίζω πως αυτός ο τρόπος μου ταιριάζει απόλυτα».\nΟ Όλιβερ Ορμ στην Μπλε κιθάρα εμφανίζει σημάδια επιτήδευσης. Αρκετές φορές θυμίζει τον ψευδώνυμο αφηγητή από την Λολίτα, Χάμπερτ Χάμπερτ. «Ο Ναμπόκοφ κι εγώ διαφέρουμε υπό την έννοια ότι η προσέγγιση μου στα πράγματα είναι πολύ…ιρλανδική. Τουλάχιστον στο ζήτημα της γλώσσας. Οι Ιρλανδοί συγγραφείς για παράδειγμα είναι γνώστες του ανέμου, της θάλασσας, της φυσιολογίας των βράχων κτλ, ενώ είναι εξοικειωμένοι και με την μουσικότητα του λόγου. Από πλευράς τονικότητας ο Ναμπόκοφ ήταν κουφός και όλη του η δουλειά ήταν εικονογραφική. Σε πολλές συζητήσεις επαναλάμβανε την επιθυμία του να γίνει ζωγράφος. Αυτό φαίνεται και στην συγγραφική του δουλειά. Ο ρυθμός, δεν είχει και πολύ σημασία για εκείνον. Δεν εννοώ ότι γράφει άσχημα, απλά οι προτάσεις του, έχουν έλλειψη μουσικότητας. Όσον αφορά εμένα, δεν γνωρίζω πως να μεταφράσω τις εικόνες σε λέξεις. Με μια έννοια είμαι πιο κοντά στην διαισθητική πλευρά των ζωγράφων, παρά των συγγραφέων. Το παρελθόν με συναρπάζει σχεδόν ολοκληρωτικά. Αυτό παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Κανονικά, παρελθόν και παρόν είναι το ίδιο βαρετά. Τελικά τι είναι εκείνο που καθιστά το παρελθόν τόσο σαγηνευτικό; Τι σημαίνουν οι εμπειρίες του, οι αισθήσεις του; Το χθες είναι παρελθόν; Το πριν μια βδομάδα είναι περισσότερο; Πόσο πίσω μπορείς να πας, για να εισέλθεις μέσα στο «παρελθόν»; Αυτά τα ερωτήματα με βασανίζουν χρόνια, όμως δεν έχω βρει απαντήσεις. Η συγγραφή παραμένει ένα άλυτο αίνιγμα του μυαλού. Είναι μια μυστηριώδης διαδικασία, που είναι υποκρισία να πω ότι την καταλαβαίνω απολύτως».\nΠροηγούμενος Λένα Διβάνη: Ο αόρατος πόλεμος της σημερινής γενιάς\nΕπόμενο 10 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζετε για τον «Άρχοντα των μυγών»


Συντεταγμένες: 54°45′12″N 160°31′36″E\nΤο Κρονότσκι το 1990\nΤο Κρονότσκι (ρώσσικα: Кроноцкая сопка) είναι ένα μεγάλο στρωματοηφαίστειο στην χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο είναι γνωστό για το συμμετρικό, κωνικό του σχήμα, το οποίο συγκρίσιμο με αυτό των ηφαιστείων Φούτζι στην Ιαπωνία και Μαγιόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται ανάμεσα στον Ειρηνικό και την λίμνη Κρονότσκι, την μεγαλύτερη στην Καμτσάτκα. Η λίμνη δημιουργήθηκε όταν λάβα από το ηφαίστειο δημιούργησε ένα φράγμα στο ποταμό Listvenichnaya.\nΤο Κρονότσκι με ύψος 3.528 μέτρα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε στο τέλος του Πλειστόκαινο και στην αρχή του Ολόκαινου και η μορφολογία του μοιάζει με αυτή άλλων ηφαιστείων που σχηματίστηκαν την ίδια περίοδο, όπως το Κοριάκσκι και το Οπάλα. Οι πλαγίες του έχουν διαβρωθεί και έχουν κοιλάδες βάθους μέχρι 200 μέτρα που εκτείνονται ακτινωτά γύρω από το ηφαίστειο. Μέσα στον κρατήρα βρίσκεται ένας λαιμός λάβας. Μετέπειτα εκρήξεις δημιούργησας κώνους τέφρας στους νοτιοανατολικούς, νοιοδυτικούς και βόρειους πρόποδες του βουνού. Στην κορυφή βρίσκεται ένας παγετώνας, ο οποίος προς τα βόρεια κατέρχεται μέσα στις κοιλάδες μέχρι σε υψόμετρο 900 μέτρων. Οι χαμηλότερες πλαγιές του ηφαιστείου καλύπτονται από θάμνους.\nΤο Κρονότσκι θεωρείται σβηστό. Υπάρχουν όμως αναφορές και ασθενείς εκρήξεις την περίοδο 1922-1923. Αναφορές κατοίκων της περιοχής έκαναν λόγω για μαύρο καπνό που ανήλθε από τη νότια πλαγιά του Κρονότσκι το Νοέμβριο του 1922 και για φλόγες στην κορυφή το 1923, συνοδευόμενες από μικρές σεισμικές δονήσεις. Μετά την έκρηξη ακολούθησε ασθενής δραστηριότητα των φουμαρολώντου ηφαιστείου. Μετέπειτα έρευνες στους πρόποδες του βουνού δεν βρήκαν κάποια απόθεση από αυτήν την έκρηξη. Το ηφαίστειο παρήγαγε κυρίως λάβα με βασαλτική σύσταση.\n↑ Άλμα πάνω, στο:1,0 1,1 "Kronotsky". Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.\n↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 Kronotsky Institute of Volcanology and Seismology (kscnet). Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2012\nΆλμα πάνω↑ Kronotsky Volcano World. Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2012


Αρχαιολογικός χώρος τα 300 στρέμματα\n04/10/17 • 09:43 | UPD 04/10/17 • 09:51\nΠοιοι όροι προβλέπονται στις μελέτες που εγκρίθηκαν από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο #Ελληνικό\nΣυμβιβαστική λύση που επιβεβαίωσε τις … προβλέψεις για μικρή κήρυξη πρόκρινε η κρίσιμη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για το μέλλον της επένδυσης στο Ελληνικό.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, το ΚΑΣ γνωμοδότησε ομόφωνα με 15 ψήφους υπέρ της κήρυξης ως αρχαιολογικού χώρου περί των 300 στρεμμάτων επί συνόλου 6200 που είναι το εμβαδόν της επένδυσης, στην βορειοανατολική πλευρά του οικοπέδου όπου βρίσκεται το αμαξοστάσιο του Τραμ.\nΗ μια ψήφος αφορούσε τη μαξιμαλιστική εκδοχή της κήρυξης, δηλαδή το μισό οικόπεδο (περίπου 3000 στρέμματα). Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ως αρχαιολογικοί χώροι κηρύχτηκαν και τμήματα των όμορων δήμων όπου έχουν εντοπιστεί αρχαιότητες, σε έκταση περίπου 1600-1700 τ.μ. Τελειώνει εδώ το θέμα; Η γνωμοδότηση του Συμβουλίου θα πρέπει να υπογραφεί τώρα από την υπουργό Πολιτισμού. Η συνεδρίαση του ΚΑΣ συνοδεύτηκε από κόντρες και εντάσεις ενώ εντύπωση προκάλεσε ο τρόπος που «ανεβοκατέβαιναν» τα στρέμματα της περιοχής που προτάθηκε για κήρυξη. Η αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς Δυτικής Αττικής και Νήσων επέμεινε στην κήρυξη περίπου του μισού οικοπέδου και τμήματος των όμορων δήμων Αλίμου και Αργυρούπολης. Από την αρχή της συνεδρίασης υπέρ της κήρυξης τάχθηκε η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και προεδρεύουσα του Συμβουλίου Μαρία Βλαζάκη.\nΟι εκπρόσωποι των επενδυτών και του ΤΑΙΠΕΔ ζήτησαν, σύμφωνα με πληροφορίες, να μην υπάρξει καμία κήρυξη γιατί το θέμα των αρχαιοτήτων διασφαλίζεται από το μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψε η υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου με την Ελληνικό Α.Ε. Αντίθετα ο Σύλλογος Αρχαιολόγων επέμεινε στη θέση του να κηρυχθεί η έκταση σε αρχαιολογικό χώρο.\nΗ συζήτηση στο ΚΑΣ συνεχίστηκε με την έγκριση ή μη του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.\nOι δύο μελέτες εγκρίθηκαν τελικά λίγο πριν τα μεσάνυχτα ομόφωνα και υπό τους εξής όρους: Η χερσόνησος του Αγίου Κοσμά (κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος ήδη από τη δεκαετία του ’50) να παραμείνει αδόμητη. Αδόμητος χώρος πρασίνου θα παραμείνει και το αρχαίο λατομείο που αποκαλύφθηκε το 2003 στη βορειοανατολική πλευρά της επένδυσης, όπως και η κορυφή στο λόφο Χασάνι. Ο ταφικός περίβολος, το σημαντικότερο μνημείο που έχει αποκαλυφθεί στην έκταση του πρώην αεροδρομίου τη δεκαετία του ‘60, θα μεταφερθεί εντός των ορίων του Μητροπολιτικού Πάρκου. Τέλος, αποφασίστηκε να υπάρξει αρχαιολογική παρακολούθηση σε όλη την έκταση του πρώην αεροδρομίου ενώ το Συμβούλιο ζήτησε να επανεξεταστεί και το ύψος των κτιρίων που θα κατασκευαστούν.\nΤραγωδία στη Χαλκιδική: Ποδηλάτης έπεσε και τον σκότωσε διερχόμενο αυτοκίνητο


Καλοκαίρι 2021 θερμοκρασιακές αποκλίσεις σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές. – Weathergroup\nΈνα καλοκαίρι με πολλές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία τελείωσε. Στην παρούσα ανάλυση παρουσιάζονται οι αποκλίσεις της μέσης θερμοκρασίας όλου του θερινού τριμήνο απο επιλεγμένα καλοκαίρια από το παρελθόν που είχαν βρεθεί και πάλι σε αρκετά υψηλές τιμές. Σαν μέτρο σύγκρισης χρησιμοποιείται ο μέσος όρος της 30ετίας 1981 – 2010.\nΓια το 2021 έχουμε να πούμε ότι το καλοκαίρι του βρέθηκε συνολικά +1.7°C πάνω από τα κανονικά επίπεδα στον ηπειρωτικό κορμό της χώρας.\nΚάνοντας μία αναδρομή στα προηγούμενα χρόνια βλέπουμε ότι το 2012 το καλοκαίρι είχε απόκλιση +2.2°C από τα κανονικά επίπεδα.\nΦαίνεται λοιπόν ότι το φετινό καλοκαίρι ήταν το 2° πιο θερμό από το 1950 έως και τώρα στη χώρα μας. Μόνο το 2012 είναι εμφανής πιο θερμό από το φετινό.\nΕίναι εμφανές επίσης ότι όλα τα θερμότερα καλοκαίρια βρίσκονται από το 1988 έως το 2021 λόγω της κλιματικής αλλαγής και της σημαντικής ανόδου της θερμοκρασίας στη χώρα μας αλλά και σε όλο τον πλανήτη.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι καλοκαίρια αρκετά παλαιότερα στα οποία σημειώθηκαν τα ρεκόρ θερμοκρασίας στη χώρα όπως για παράδειγμα το 1957 και το 1958 με 44-45 βαθμούς κελσίου σε τμήματα της Θεσσαλίας και της Αιτωλοακαρνανίας το συνολικό αποτύπωμα εκείνων των καλοκαιριών ήταν κανονικό έως και οριακά ψυχρότερο(-0,5°C) από την 30ετία 1981 – 2010.\nΈνα άλλο καλοκαίρι πάλι που σημειώθηκαν όλα τα ρεκόρ στη χώρα μας ήταν το καλοκαίρι του 1973. Είναι και η χρονιά που έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη θερμοκρασία στη χώρα με 46,5°C στη Λαμία αλλά και πολλά 45ρια και 46ρια στην Ελευσίνα την Λάρισα, την Τανάγρα, το Άργος. Εντούτοις το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού εκείνη ήταν δροσερό με την απόκλιση στα ηπειρωτικά τμήματα της χώρας να φτάνει κατά μέσο όρο τον – 1,5°C και καθιστώντας αυτό το καλοκαίρι ένα από τα δροσερά της περιόδου 1950 – 2021.\nΤέλος μπορούμε να αναφέρουμε ότι το καλοκαίρι του 1987 που έχει μείνει στην ιστορία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα κανονικό καλοκαίρι από άποψη μεσης θερμοκρασίας με απόκλιση κοντά στο 0.\nΕπίσης το 1988 ήταν πράγματι είναι ένα θερμό καλοκαίρι και ήταν το πρώτο πραγματικά θερμό καλοκαίρι από το 1950 έως το 2021 με θερμοκρασιακή απόκλιση +1,3°C.\nΆλλα θερμά καλοκαίρια της περιόδου 1950-2021 ήταν τα:\n2003 με απόκλιση κοντά στο +1,4°C\n2007 με απόκλιση κοντά στο +1,4°C\n2016 με απόκλιση κοντά στο +1,2°C\n2017 με απόκλιση κοντά στο +1,2°C\nThis entry was posted in Kλίμα-Περιβάλλον and tagged ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ, ΚΑΥΣΩΝΑΣ, ΚΛΙΜΑ, ΡΕΚΟΡ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ.\nΤάση του καιρού για τις επόμενες 2 εβδομάδες. Αρκετές βροχές και καταιγίδες στα δυτικά κεντρικά και βόρεια τμήματα της χώρας με τη θερμοκρασία σε επίπεδα κάτω από τα κανονικά.


Χονδροειδές ψάρι - Σύντομα - 2020\nΣυνθήκες: Το χονδροειδές ψάρι\nΤο καρχαρίες, ραβδώσεις και χίμαιρες (ψάρια βαθέων υδάτων, επίσης αποκαλούμενα ψάρια) της κατηγορίας αυτής (από την ελληνική Χονδρός = χόνδροι + ichthys = ψάρια) είναι τα πρώτα σπονδυλωτά που ζουν με πλήρεις και ξεχωριστούς σπονδύλους, κινητές σιαγόνες και ακόμη και πτερύγια.\nΑυτή η ομάδα είναι αρχαία και αντιπροσωπεύεται από πολλά απολιθωμένα ερείπια. Ανήκουν σε μερικούς από τους μεγαλύτερους και αποτελεσματικότερους θαλάσσιους αρπακτικούς. Όλοι έχουν ένα σκελετό χόνδρου, εξειδικευμένα δόντια που ανανεώνονται για μια ζωή και ένα δέρμα που καλύπτεται πάρα πολύ με οδοντωτούς ζυγούς.\nΟυσιαστικά όλα είναι θαλάσσια, αν και υπάρχουν είδη καρχαρία και ακτίνες που διεισδύουν τακτικά σε εκβολές ποταμών και ποταμών, και σε τροπικές περιοχές είδη γλυκού νερού.\nΌλα τα χονδροειδή ψάρια είναι αρπακτικά ζώα, αν και τα φίλτρα καταναλώνουν επίσης φυτοπλαγκτόν. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν άκαμπτες προεξοχές των καλαμιών, οι οποίες λειτουργούν ως φίλτρα. Μεγάλο μέρος της διατροφής τους αποτελείται από ζωντανή λεία, αν και καταναλώνουν και πτώματα όταν είναι διαθέσιμα.\nΦιλτράρετε τον καρχαρία\nΟι περισσότεροι καρχαρίες δεν έχουν μήκος μεγαλύτερο από 2,5 μέτρα, αλλά μερικά φτάνουν τα 12 μέτρα και ο καρχαρίας φαλαινών 18 μέτρων, τα οποία είναι τα μεγαλύτερα σπονδυλωτά ζώα, εκτός από τις φάλαινες.\nΟι ακτίνες είναι εξίσου μικρές, μήκους περίπου 60-90 cm, αλλά η ακτίνα manta φτάνει τα 5 μ. Και τα 6 μ. Στα πτερύγια.\nΟι καρχαρίες, με τα σπονδυλωτά και αεροδυναμικά τους σώματα, έχουν μεγάλο βιολογικό ενδιαφέρον επειδή έχουν βασικά ανατομικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε ανώτερα σπονδυλωτά έμβρυα.\nΟ σκελετός των χόνδρων\nΔεν υπάρχουν πραγματικά οστά, αλλά αποτελούνται από σκληρό και εύκαμπτο χόνδρο, λίγο πολύ ενισχυμένο από αποθέσεις ασβεστόλιθου, ο σκελετός αποτελείται από ένα κρανίο που συνδέεται με τη σπονδυλική στήλη και τις θωρακικές και πυελικές ζώνες. Η κάτω γνάθο (μη συγχωνευμένη με το κρανίο) και η γναθιά είναι παρόντες. Το notochord είναι επίμονο στους μεσοσπονδύλιους χώρους. Ορισμένα είδη έχουν σκληρές αγκάθια, όμοια με εκείνα των οστεώδους ψαριού. Αυτός ο τύπος σκελετού υποστηρίζει μόνο ζώα μήκους άνω των 10 μέτρων στο υδάτινο περιβάλλον, των οποίων η πυκνότητα είναι μεγαλύτερη από τον αέρα.\nΤο δέρμα είναι σκληρό και καλύπτεται με οδοντοειδείς ζυγαριές (αποτελούμενες από μια επίστρωση οδοντίνης στο χόριο) με οπίσθια σπονδυλική στήλη, καθώς και πολυάριθμους βλεννογόνους αδένες. Αυτή η επίστρωση δίνει στο δέρμα μια υφή αμμοβολής, που κάνει το ζώο πιο υδροδυναμικό. Ορισμένα είδη ακτίνων έχουν μεγάλες και ακανθώδεις κλίμακες, ενώ άλλοι δεν έχουν κλίμακες καθόλου.\nΔιακεκριμένος εγκέφαλος και πολύ ανεπτυγμένα αισθητήρια όργανα που τους επιτρέπουν να εντοπίζουν θήραμα ακόμη και όταν βρίσκονται μακριά ή θαμμένοι βαθιά στη λάσπη. Αυτά τα όργανα περιλαμβάνουν:\nΝοστέρια: βρίσκεται κοιλιακά στο στρογγυλεμένο άκρο της κεφαλής, ικανό να ανιχνεύει μόρια διαλελυμένα σε νερό σε ελάχιστες συγκεντρώσεις.\nΑυτιά: με τρία ημικυκλικά κανάλια διατεταγμένα κάθετα μεταξύ τους (λειτουργεί ως όργανο εξισορρόπησης, όπως σε όλα τα ανώτερα σπονδυλωτά).\nΜάτια: πλευρικό και χωρίς βλέφαρα, των οποίων ο αμφιβληστροειδής συνήθως περιέχει μόνο ράβδους (που παρέχουν ασπρόμαυρη όραση αλλά είναι καλά προσαρμοσμένες στο χαμηλό φωτισμό).\nΠλευρική γραμμή: μια λεπτή αυλάκωση κατά μήκος των πλευρών που περιέχει πολλά μικρά ανοίγματα περιέχει ευαίσθητα στην πίεση νευρικά κύτταρα (κάτι σαν μια αίσθηση της αφής σε απόσταση).\nLorenzini Ampoules: που βρίσκονται στην κοιλιακή περιοχή της κεφαλής, είναι άλλα αισθητήρια κανάλια συνδεδεμένα σε μικρές αμπούλες που περιέχουν ηλεκτροϋποδοχείς ικανές να ανιχνεύουν τα ηλεκτρικά ρεύματα των μυών άλλων οργανισμών.\nΤο στόμα είναι κοιλιακό με σειρές επιχρισμένων με σμάλτο δοντιών (που αναπτύσσονται από πλακοειδείς κλίμακες). Τα δόντια εμφυτεύονται στη σάρκα και όχι στη σιαγόνα και αντικαθίστανται συνεχώς από το πίσω μέρος του στόματος καθώς χάνονται.\nΤο σχήμα των δοντιών αποκαλύπτει τις διατροφικές συνήθειες των ζώων, ακονισμένα, οδοντωτά δόντια σε καρχαρίες που τα χρησιμοποιούν για πιάσιμο και κοπή και μικρές ακτινωτές ακτίνες που τους χρησιμοποιούν για να σπάσουν το κέλυφος και το κέλυφος των οστρακοειδών και των οστρακοειδών. που τρέφονται στο κάτω μέρος.\nΤο έντερο έχει σπειροειδή βαλβίδα (για να αυξήσει την περιοχή απορρόφησης) και ένα μεγάλο, πολύ πλούσιο σε έλαιο ήπαρ που του δίνει μεγάλη πλευστότητα, μερικές φορές φτάνοντας το 20% του σωματικού βάρους. Ωστόσο, σε ορισμένα είδη αυτό δεν είναι αρκετό, σαν να σταματήσουν να κολυμπούν, θα βυθιστούν. Ο πρωκτός ανοίγει στο cloaca.\nΚαρδιά με 2 θαλάμους (αίθριο και κοιλία) μέσω των οποίων κυκλοφορεί μόνο φλεβικό αίμα.\nΤα βράγχια είναι προσαρτημένα στο τοίχωμα από 5 έως 7 ζευγάρια σακουλών, με καθένα με ένα ξεχωριστό άνοιγμα σε σχήμα σχισμής, το οποίο ανοίγει μπροστά από το θωρακικό πτερύγιο σε καρχαρίες ή στην κοιλιακή επιφάνεια των ακτίνων. Στις χίμαιρες υπάρχει μόνο μία σχισμή.\nΤα ρουθούνια δεν επικοινωνούν με τη στοματική κοιλότητα αλλά με το φάρυγγα.\nΟι σάκοι βαλβίδων μπορεί να συστέλλονται για να εκτοξεύουν το νερό ή, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους καρχαρίες, το ζώο χρησιμοποιεί ένα είδος αναπνοής με αεριωθούμενα πτερύγια, κολυμπώντας ενεργά με το στόμα και τα βράγχια ανοιχτά διατηρώντας σταθερή ροή νερού. Για το λόγο αυτό, οι καρχαρίες συχνά πνίγονται όταν αλιεύονται σε χαμένα δίχτυα αλιείας.\nΣυνήθως υπάρχει ένα ζευγάρι καρφιών πίσω από τα μάτια, σε συνδυασμό με το φάρυγγα, το οποίο, στα βενθικά είδη, επιτρέπει στο νερό να εισέλθει στα βράγχια χωρίς συντρίμμια. Δεν υπάρχει δεξαμενή κολύμβησης.\nΟι καρχαρίες και οι ακτίνες έχουν ξεχωριστά φύλα, συνήθως ακόμα και γονάδες, όπου οι αγωγοί ανοίγουν στην κλοκάκα και το η γονιμοποίηση είναι εσωτερική. Τα κλεμμένα, τροποποιημένα κοιλιακά πτερύγια εισάγονται στην κλοκάκα του θηλυκού και το σπέρμα στάζει διαμέσου του καναλιού που σχηματίζεται από τις δύο ενωμένες δομές.\nΜπορεί να είναι ωοθηκών (τα αυγά απελευθερώνονται τυλιγμένα σε ημι-άκαμπτες κάψουλες), viviparous (οι νέοι αναπτύσσονται μέσα σε μια δομή που μοιάζει με πλακούντα, επιτρέποντάς τους να τρέφονται απευθείας από το σώμα της μητέρας) ή ovoviviparous (διατηρούν τα αυγά μέσα στο θηλυκό, γεννούν τα κουτάβια που γεννιούνται, τα πρώτα κουτάβια), παράγουν αυγά είναι πολύ πλούσια σε μόσχους αλλά χωρίς εμβρυϊκές προσκολλήσεις.\nΗ ανάπτυξη είναι απλή, δεν υπάρχουν ποτέ προνύμφες. Τα κουτάβια γεννιούνται με λειτουργικά δόντια και είναι σε θέση να κυνηγήσουν αμέσως, αν και λόγω του μεγέθους τους είναι δυνητικά τα ίδια τα θηράματα.\nΤο σάκο αυγών ενός σφοδρούς καρχαρία, γνωστού γνωστού ως "Γοργόνα τσάντα"\nΟι καρχαρίες διώκονται είτε από απλή άγνοια είτε για να αποκτήσουν τα πτερύγιά τους (για σούπα και χρήση σε «αφροδισιακά» ασιατικά έπιπλα) ή να σκοτωθούν τυχαία σε τράτες. Σήμερα, ένας μεγάλος αριθμός ειδών βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο εξαφάνισης.\nΜε την αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού και τη μείωση των σχολείων οστών ψαριών, τα ψάρια χόνδρων έχουν αλιευθεί σε μεγάλο αριθμό. Περίπου 100 εκατομμύρια καρχαρίες και παρόμοια θανατώνονται κάθε χρόνο, από τα οποία περίπου 6 εκατομμύρια είναι μπλε καρχαρίες, σκοτώνονται μόνο από τα πτερύγια τους.\nΔεδομένου ότι τα ζώα αυτά είναι θεμελιώδη για τη σωστή "λειτουργία" του θαλάσσιου οικοσυστήματος, η δολοφονία αυτή πρέπει βραχυπρόθεσμα να οδηγήσει σε πολύ σοβαρές ανισορροπίες.\nΟ σχηματισμός των σκιών\nΓνωρίστε 15 ζώα με εκπληκτικά ταλέντα\nCopyright 2020 \_ Πύλη Βιολογικών Επιστημών \_ Συνθήκες: Το χονδροειδές ψάρι


Έννα ιδιαίτερα Καλαίσθητο Μπρούτζινο Θυμιατό με Σμάλτο\nΜπρούτζινο θυμιατό με σμάλτο και ξύλινη βάση για καλύτερη στήριξη. Ιδανικό για οικιακή χρήση ή για θυμιάτισμα στα μνήματα αγαπημένων προσώπων.\nΔιαστάσεις: 8 x 17 εκ.\nΜπρούτζινο Θυμιατό με Ξύλινη Βάση ποσότητα\nΚωδικός προϊόντος: GAZ14 Κατηγορίες: Καντήλες - Θυμιατά, ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΡΓΟΧΕΙΡΑ\nΜπρούτζινο Θυμιατό με Σμάλτο\nΈνα μπρούτζινο θυμιατό διακοσμημένο με σμάλτο σε όλη την επιφάνεια του και ξύλινη βάση για καλύτερη στήριξη. Το συγκεκριμένο θυμιατό φέρει ένα διακοσμητικό στρώμα με χρώματα σμάλτου, όπου κυριαρχεί η κρεμ απόχρωση, η οποία τονίζεται από μοτίβα σε πιο έντονους χρωματισμούς. Μία ιδανική πρόταση για χρήση στο σπίτι ή για θυμιάτισμα στα μνήματα αγαπημένων προσώπων. Πρόκειται για ένα θυμιατό εύκολο στη χρήση του, με σταθερή ξύλινη βάση και καπάκι με σταυρό, το οποίο μπορούμε να προσαρμόζουμε σε όποιο άνοιγμα επιθυμούμε, ενώ παράλληλα διαθέτει διάτρητα σημεία, ώστε να διαχέεται το υπέροχο άρωμα από το θυμίαμα. Διαθέτει περίτεχνη λαβή, ενώ το εσωτερικό του έχει το ιδανικό βάθος, ώστε να τοποθετούνται τα καρβουνάκια και να γίνεται σωστά η καύση.\nΘυμιατό: Τι Συμβολίζει\nΤο θυμιατό έχει ισχυρό συμβολισμό στην Ορθόδοξη θρησκεία, καθώς συμβολίζει τη Θεοτόκο, που δέχτηκε στα σπλάχνα της τον Ιησού Χριστό. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το θυμιατό σημαίνει την Δέσποινα, την Θεοτόκο. Όπως τα κάρβουνα είναι μέσα στο θυμιατό και δεν καίεται, έτσι και η Δέσποινα η Θεοτόκος εδέχθηκε τον Χριστόν και δεν εκάηκε, αλλά μάλιστα εφωτίσθηκε».\nΤο θυμίαμα, που καίμε στο θυμιατό συμβολίζει την προσευχή μας, που ανεβαίνει προς το Θεό, αλλά και την έντονη επιθυμία μας να γίνει η προσευχή αυτή αποδεκτή. Γι’ αυτό και πολλοί ιερείς συμβουλεύουν πως όταν προσευχόμαστε στο σπίτι μας καλό είναι να καίει θυμίαμα. Όσον αφορά τα θυμιατά, που χρησιμοποιούνται στους ναούς, αυτά είναι μεγαλύτερα μεταλλικά σκεύη με τέσσερις αλυσίδες και δώδεκα κουδουνάκια, που συμβολίζουν τους τέσσερις Ευαγγελιστές και τους δώδεκα Αποστόλους αντίστοιχα. Επίσης, η βάση του θυμιατού συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού μέσα στα σπλάχνα της Παναγίας.\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Μπρούτζινο Θυμιατό με Ξύλινη Βάση” Ακύρωση απάντησης\nprevious post: Μπρούτζινο Θυμιατό\nnext post: Μπρούτζινο Θυμιατό με Ξύλινη Βάση


ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΕΔΩΝ Επιχείρηση «Ελευθερία»: Έρχονται εμβολιασμοί ακόμα και σε πλαζ και σε πλατείες από τις 6 Ιουλίου\nΑρχική σελίδαυγείαΕπιχείρηση «Ελευθερία»: Έρχονται εμβολιασμοί ακόμα και σε πλαζ και σε πλατείες από τις 6 Ιουλίου\nΕπιχείρηση «Ελευθερία»: Έρχονται εμβολιασμοί ακόμα και σε πλαζ και σε πλατείες από τις 6 Ιουλίου\nΤι ανέφερε ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας στο πλαίσιο της περιοδείας του στην ΚρήτηΔιήμερη περιοδεία στην Κρήτη πραγματοποιεί από σήμερα ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας, συνοδευόμενος από το Γενικό Γραμματέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Μάριο Θεμιστοκλέους.\nΗ δήλωση του Βασίλια Κικίλια«Είχαμε μια τρίωρη πολύ εποικοδομητική συνεργασία με όλους τους φορείς της Αυτοδιοίκησης, τους συναδέλφους βουλευτές, τους Προέδρους εμπορικών και ξενοδοχειακών Επιμελητηρίων, υγειονομικούς, τον κλήρο και την Εκκλησία εδώ στο Ηράκλειο. Θα ακολουθήσουν άλλες τρεις στους υπόλοιπους Νομούς της Κρήτης. Συζητήσαμε πολλά με τον κ. Περιφερειάρχη, με τους Δημάρχους, τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου.