Sreda , 2017-05-03 | 10:16:22\nŠirom sveta danas se obeležava Dan slobode medija, za koju se ocenjuje da je u Srbiji poslednjih godina u opadanju.\nUdruženje novinara Srbije (UNS) i Nezavisno udruženje novinara Srbije (NUNS) pozvali su novinare i medijske radnike da na Svetski dan slobode medija, 3. maj, od 11.55 do 12 sati prekinu program u elektronskim medijima, kako bi se pridružili medjunarodnoj simboličnoj akciji "Pet minuta gromoglasne tišine" i upozorili javnost na nikad teži položaj novinarske profesije u Srbiji.\nSrbija je pogoršala poziciju na rang listi zemalja medjunarodne organizacije "Reporteri bez granica" o slobodi medija za 2016. godinu i sa 59. pala na 66. mesto. Jedno mesto ispred Srbije je BiH, Hrvatska je na 74. mestu, dok je Slovenija 37.\nBiro za društvena istraživanja (BIRODI) upozorio je javnost na trend pogoršanja izveštavanja medija koje, kako navodi, sve više karakteriše pretvaranje u sredstva promocije što za posledicu izmedju ostalog ima odsustvo zaštitet javnog interesa u medijima.\nU izveštaju istraživačkog centra Evropskog parlamenta (EP) navedeno je da sloboda medija na Zapadnom Balkanu nije potpuna, pošto se zemlje u tom regionu suočavaju s politizacijom, problemima u sprovodjenju zakona i zastrašivanjem novinara, uz porast autocenzure.\n"Sloboda medija unapredjuje mir i pravdu za sve. Sloboda medija je ključna u borbi protiv dezinformacija. Potrebna je zajednička borba za naše pravo na istinu", rekao je Gutereš.\nGeneralni sekretar UN je naveo da se medijski radnici suočavaju s napadima na ličnost, seksualnim nasiljem, pritvaranjem, a čak i sa smrću, dodajući da novinari "odlaze na najopasnija mesta da bi dali glas onima koji ga nemaju.\n"Kada zaštitimo novinare, njihove reči i fotografije moći će da promene naš svet", rekao je on.\nOrganizacija Ujedinjenih nacija za obrazovanje, nauku i kulturu (UNESKO) organizovaće Medjunarodnu konferenciju povodom Svetskog dana slobode u Džakarti 3. i 4. maja s ciljem da ukaže na ulogu medija u unapredjenju mirnog, pravednog i inkluzivnog društva.Svetski dan slobode medija obeležava se od 3. maja 1993. godine, kada ga je ustanovila Generalna skupština UN.


Rešavanje problema sa instaliranjem operativnog sistema Windows\nEvo rešenja za neke uobičajene probleme prilikom instaliranja operativnog sistema Windows.\nAko nemate šifru proizvoda koju biste otkucali tokom procesa instalacije, morate kupiti novu šifru proizvoda i aktivirati Windows u roku od 30 dana nakon instalacije ili će Windows prestati da radi.\nDobijam poruku koja me izveštava o problemu sa kopiranjem datoteka.\nWindows instalacioni disk je izgreban, zamazan ili prljav. Obrišite disk mekanom tkaninom, ubacite ga u CD ili DVD jedinicu, a zatim ponovo započnite instalaciju operativnog sistema Windows. Ako je instalacioni disk oštećen, možda ćete morati da ga zamenite. Za više informacija posetite Microsoft Web lokaciju Kako zameniti izgubljeni ili neispravni Microsoft softver ili hardver, odnosno nabaviti softver ili hardver koji nedostaje.\nCD ili DVD jedinica možda ne radi ispravno ili disk previše vibrira da bi laser mogao precizno da čita podatke. Za više informacija o ovom problemu pogledajte dokumentaciju hardvera ili se obratite proizvođaču CD ili DVD jedinice.\nAko na računaru imate više CD ili DVD jedinica, računar možda pokušava da pronađe datoteke na pogrešnoj jedinici. Ako računar ima funkciju za onemogućavanje CD ili DVD jedinica koje nisu u upotrebi, onemogućite disk jedinice koje ne koristite. U suprotnom, pokušajte da ubacite disk u drugu jedinicu, a zatim ponovo započnite instalaciju.\nRačunar je zaražen virusom. Pokrenite antivirusni program da biste skenirali sistem i identifikovali potrebne popravke. Uverite se da ste onemogućili antivirusni program pre nego što ponovo započnete instalaciju.\nRačunar ne može da se pokrene sa instalacionog diska za Windows.\nZa informacije o pokretanju operativnog sistema Windows sa CD-a ili DVD-a pogledajte odeljak Pokretanje operativnog sistema Windows sa CD-a ili DVD-a.\nMoj računar prestaje da se odaziva tokom instalacije i prikazuje plavi ili crni ekran, odnosno ekran koji se ne menja.\nUzrok ovome je obično hardver ili softver koji nije kompatibilan sa operativnim sistemom Windows Vista. Ako imate ovaj problem, sledite sledeće korake:\nSačekajte 10-ak minuta da biste videli da li će se instalacija nastaviti. Posmatrajte indikator čvrstog diska (najčešće je to lampica na računaru koja treperi kada je čvrsti disk aktivan) da biste videli da li postoji neka aktivnost. Ako čvrsti disk radi, instalacija bi trebalo da je u toku. Ako čvrsti disk ne radi, pređite na 2. korak.\nAko instalacija ponovo bude neuspešna, možda je problem u nekompatibilnom hardveru. Posetite stranicu Windows Vista Savetnik za nadogradnju na Microsoft Web lokaciji da biste videli da li vaš računar može da koristi operativni sistem Windows Vista.\nAko se računar i dalje ne odaziva tokom instalacije, obratite se proizvođaču ili prodavcu računara.\nTokom instaliranja pojavila se poruka o grešci.\nAko tokom instalacije vidite poruku o grešci, pažljivo je pročitajte i sledite uputstva koja sadrži da biste rešili problem. Ako vam je potrebno više informacija, pogledajte listu poruka o greškama koje možete videti prilikom nadogradnje na operativni sistem Windows Vista\nNajbolje je da na samom početku procesa instalacije pribavite važne ispravke za instalaciju. Ove ispravke obuhvataju bezbednosne ispravke i ispravke upravljačkih programa za hardver koje mogu otkloniti grešku. Da biste pribavili ispravke za instalaciju, tokom instalacije potrebna vam je aktivna Internet veza. Windows možete da instalirate čak i ako niste povezani sa Internetom, ali nećete moći da dobijate ispravke za instalaciju.\nProgram ili uređaj ne radi nakon nadogradnje na operativni sistem Windows Vista.\nPrvo pokušajte da ponovo instalirate program ili uređaj. Ako to ne reši problem, proverite da li proizvođač ima dostupnu noviju verziju programa ili uređaja — ona koja je dizajnirana da radi sa operativnim sistemom Windows Vista. Za više informacija pogledajte odeljak Popravljanje ili ažuriranje upravljačkog programa.\nPotrebna mi je pomoć sa instalacijom ili nadogradnjom na operativni sistem Windows Vista.\nna mreži. Računar je ostao bez napajanja tokom instalacije.\nAko računar ostane bez napajanja tokom instalacije, Windows će pokušati da vrati trenutni operativni sistem. Možete nastaviti sa korišćenjem trenutne verzije operativnog sistema Windows, ali neke funkcije možda neće raditi. Pre nego što ponovo pokušate da instalirate Windows, rešite i eliminišite probleme koji su možda izazvali gubitak napajanja računara. Proverite kablove za napajanje, kao i trake za napajanje i zamenite neispravne delove. Kada završite, pokušajte ponovo da instalirate operativni sistem Windows Vista. Napravite rezervne kopije svojih datoteka, a zatim izvršite čistu instalaciju (instalacija koja automatski zamenjuje postojeću verziju operativnog sistema Windows, uključujući i sve vaše datoteke, postavke i programe). Kada se instalacija dovrši, morate ručno ponovo instalirati programe i vratiti datoteke čije ste rezervne kopije napravili.\nNakon instaliranja operativnog sistema Windows na monitoru se prikazuje nejasna slika ili uopšte nema slike.\nUverite se da je kabl monitora pričvršćen i da je grafička kartica ispravno instalirana na računaru. Ako slika na monitoru treperi, možda je potrebno da promenite rezoluciju monitora. Za više informacija pogledajte odeljak Ispravljanje treperenja monitora (učestalost osvežavanja).\nPreporučuje se da proverite softver monitora i grafičku karticu. Za više informacija pogledajte odeljak Rešavanje problema sa monitorom i grafičkom karticom. Možda će biti potrebno da nabavite i najnoviji upravljački program za grafičku karticu ili monitor. Za više informacija pogledajte odeljak Popravljanje ili ažuriranje upravljačkog programa.\nNakon instalacije operativnog sistema Windows računar ne može da reprodukuje zvuk.\nNajpre se uverite da je jačina zvučnika pravilno podešena. Ako se problem i dalje javlja, možda ćete morati da proverite zvučnu karticu. Za više informacija pogledajte odeljak Rešavanje problema sa zvukom.\nNe mogu da nadogradim Windows Vista sa moje jezičke verzije operativnog sistema Windows XP.\nNe mogu da pronađem rešenje za problem u ovoj temi.\nDa biste potražili više rešenja, pogledajte Windows Vista Centar za rešenja\nTakođe pogledajteInstaliranje operativnog sistema Windows: najčešća pitanjaInstalacija i ponovna instalacija operativnog sistema Windows


tara instagram video | Zabava | Zvezde i tračevi\n18. septembar, 02:01\nBLAMČINA! PEVAČICA OKAČILA SLIKU NA KOJOJ SE VIDI OVO, PA SE POKAJALA: Ljudi, sramota me! (VIDEO) 0 Podeli Podeli na facebook Podeli na twitter Podeli na viber Pošalji na mail\nMlada pevačica Tara za MONDO otkrila zašto je pobegla sa crvenog tepiha, zbog čega često dobija hejt komentare, ali i zbog koje fotke su osuli paljbu na nju!\nOna je mlada i popularna! Tara je pevačica mlađe generacije koja svojim pesmama, ali i fotkama na društvenim mrežama intrigira javnost.\nOvog puta je MONDO komentarisala svoje fotke sa Instagrama, pa otkrila zbog čega često dobija hejt komentare, ali i zbog koje fotke se digla velika prašina na društvenim mrežama!\n"Mislim da su mi ovde komentarisali da imam velika usta, ali to je verovatno, mislim kada se slikaš odavde to izgleda veće nego što jeste, realno. Realno nisu mi baš tolika. Ovde sam htela da u prvom planu budu ove šljokice i ovaj cirkon, to mi se svidelo. Ne znam da li imamo neki komentar? Komentar kaže: 'Au, ima blago u nosu'. Zašto ste izvlačili ove komentare? Prestrašno. Ne znam, mislim da nisu sline, mislim da nisu. Ljudi, sramota me!".\nMeđutim, tu nije kraj! Pevačica je otkrila da je imala još jedan peh! Priznala je zbog čega je pobegla sa crvenog tepiha.\n"Ovo je fotka sa MAC Awards-a. Fun fact, nisam prošetala onim crvenim tepihom zato što sam se uplašila iako sam spremila fenomenalni autfit. Htela sam da prošetam sa svojim producentom i on se uplašio, onda sam se i ja uplašila, i onda smo samo skrenuli u publiku. Postoji jedan kratak snimak gde se vidi ceo autfit, ali nisam prošetala crvenim tepihom zato što sam debil!"\nA kako je reagovala na uvredljiv komentar sa društvenih mreža, pogledajte u novoj epizodi emisije InŠTAgram!


Hotel Cairoli, Đenova - ažurirane cene za 2018. godinu\nHotel Cairoli, Đenova (ITA) - ponude\nOva oblast je odličan izbor za putnike koje zanimaju muzeji, kultura i istraživanje Starog grada – Proveri lokaciju Via Cairoli 14/4, Genoa Historical Centre, 16124 Đenova, Italija – Ova oblast je odličan izbor za putnike koje zanimaju muzeji, kultura i istraživanje Starog grada – Proveri lokaciju Odlična lokacija - prikaži mapu\nOdlična lokacija - ocena 9,3/10! (na osnovu 820 recenzija)\nOcenili gosti posle boravka u objektu Hotel Cairoli.\nUgrabite ovu odličnu cenu za objekat Hotel Cairoli - skorašnji gosti su mu dali ocenu 8,6\n*8.9* Đenovski akvarijum: udaljeno samo 5 min! (400 m hoda)\n*8.6* Palazzo Reale Genova: udaljeno samo 5 min! (403 m hoda)\n*8.7* Via Garibaldi: udaljeno samo 6 min! (426 m hoda)\nHotel Cairoli Hotel sa 3 zvezdice\nBoravite u srcu destinacije Đenova – Odlična lokacija - prikaži mapu\nJedan od bestselera u Đenovi Hotel Cairoli je smešten u centru Đenove, na 100 metara od Katedrale San Siro i na 300 metara od Đenovskog akvarijuma. Ovaj hotel raspolaže barom. Tokom leta možete uživati u doručku na otvorenoj terasi.\nSobe nude WiFi, TV sa satelitskim kanalima i mini-bar. Sve sobe su ukrašene savremenim umetničkim delima.\nPonuda hotela Cairoli takođe obuhvata TV salon, teretanu i čitaonicu. Moderna konferencijska sala može se besplatno koristiti, dok se masaže i drugi tretmani mogu organizovati na zahtev. Recepcija radi non-stop.\nHotel se nalazi na centralnoj i ujedno tihoj lokaciji, nedaleko od Glavne železničke stanice i muzeja u Ulici Strada Nuova.\nDestinacija Genoa Historical Centre je odličan izbor za putnike koje zanimaju muzeji, kultura i istraživanje Starog grada.\nOvaj objekat takođe ima jednu od najboljih lokacija u Đenovi! Gosti su zadovoljniji lokacijom u poređenju sa drugim objektima u ovoj oblasti.\nHotel Cairoli toplo dočekuje Booking.com goste od 13. jan 2010.\n뀐 Smešten u samom srcu destinacije Đenova, ovaj hotel ima odličnu ocenu lokacije: 9,3\nKontinentalni, Italijanski, Vegeterijanski, Veganski, Bez glutena, Na bazi samoposluživanja\nU kom periodu želite da boravite u objektu Hotel Cairoli?\nOva dizajnerska soba ima živopisan enterijer. Nudi sopstveno kupatilo sa tušem, TV sa satelitskim kanalima i besplatan WiFi.\nOva veća dizajnerska soba uključuje sopstveno kupatilo sa tušem, 19-inčni LCD TV sa satelitskim kanalima i besplatan bežični internet.\nUpravo rezervisano u Đenovi 13 hotela poput objekta "Hotel Cairoli" su upravo rezervisani na našem veb sajtu\nOkolina hotela – Ova oblast je odličan izbor za putnike koje zanimaju muzeji, kultura i istraživanje Starog grada – Proveri lokaciju Odlična lokacija - prikaži mapu Gostima se dopala šetnja u okolini!\nMožete prošetati kroz stari grad, pored brojnih velelepnih palata i jednog veoma starog svetionika, i proći kraj mesta gde je rođen Kristofer Kolumbo.\nmercato orientale Pijaca\n4 razloga da izaberete objekat Hotel Cairoli\nSadržaji smeštajnog objekta: Hotel Cairoli Odlični sadržaji! Ocena gostiju, 8,0\nKućni red Objekat Hotel Cairoli je otvoren za posebne zahteve - dodajte zahtev u sledećem koraku.\nBankomat kartica Objekat Hotel Cairoli prihvata sledeće kartice i zadržava pravo da privremeno blokira iznos na kartici pre vašeg dolaska.\nObjekat Hotel Cairoli prihvata sledeće kartice i zadržava pravo da privremeno blokira iznos na kartici pre vašeg dolaska.\nRecenzije svih gostiju Porodice (229) Parovi (390) Grupe prijatelja (122) Individualni putnici (79) Poslovni putnici (62)\nSve ocene gostiju Izvanredan: 9+ (351) Dobar: 7 – 9 (399) Ok: 5 – 7 (61) Loš: 3 – 5 (7) Veoma loš: 1 – 3 (1)\n40 osoba trenutno traži smeštaj u Đenovi\nJedna od najživopisnijih četvrti u Đenovi!\nKako stići do objekta Hotel Cairoli od aerodroma Aerodrom Kristifor Kolumbo - Đenova\nNajbolje na destinaciji: Đenova Kliknite ovde za više hotela i drugih smeštaja blizu popularnih znamenitosti na destinaciji: Đenova\nAerodrom Kristifor Kolumbo - Đenova (GOA) 6,2 km


Ponovo zaoštravanje situacije na granici Kirgizije i Tadžikistana - 04.06.2021, Sputnik Srbija\nPonovo zaoštravanje situacije na granici Kirgizije i Tadžikistana\nSituacija na granici između Kirgizije i Tadžikistana ponovo se pogoršala, saopštila je za Sputnjik kirgiska Državna granična služba. 04.06.2021, Sputnik Srbija\nPrema njegovim rečima, „prema stanju od 6 časova (2 časa po srednjoevropskom vremenu) na granici je situacija napeta, tadžikistanska strana ostavila je kontejner na neopisanom delu državne granice u toj oblasti i povukla se na 600 metara od njega“. Osim toga, prema informaciji granične službe, „sa strane Tadžikistana primećuje se koncentrisanje vojske u vozilima i lakim oklopnim vozilima“.„Kirgiska strana preduzima mere za regulisanje situacije na nivou pograničnih predstavnika strana, ali granični predstavnici Tadžikistana ne odgovaraju na telefonske pozive“, naglasila je služba.Kako se navodi, jedinice kirgiske granične službe smeštene na delu državne granice sa Tadžikistanom prešle su na pojačani režim rada.Biškek je takođe optužio Dušanbe za narušavanje ranije postinutih dogovora o deskalaciji.„Kršeći prethodno postignute sporazume, tadžikistanska strana je eskalirala i pogoršala situaciju na državnoj granici, što ne odgovara dobrosusedskim i prijateljskim odnosima“, rekao je predstavnik vlade Kirgizije za Sputnjik.Sukob između stanovnika pograničnih regiona dveju zemalja 29. aprila prerastao je u oružanu konfrontaciju. Sukobi između graničara trajali su više od šest sati. Poginulo je 36 državljana Kirgizije, a ranjeno oko dvesta. Tadžikistan je saopštio o 19 poginulih i 87 povređenih. Više od trista kuća i infrastrukturnih objekata je uništeno ili spaljeno.Uveče 29. aprila strane su se dogovorile o prekidu vatre i povlačenju snaga sa granice, ali sutradan je nastavljena razmena vatre. Novo primirje postignuto je kasno popodne 30. aprila. Svi vojnici iz Tadžikistana napustili su teritoriju Kirgizije 1. maja.Pročitajte još:\nsvet, vesti, kirgizija, tadžikistan\n© Sputnik / Igorь Egorov / Uđi u foto-galerijuVojnik Oružanih snaga Kirgizije na granici sa Tadžikistanom\nSituacija na granici između Kirgizije i Tadžikistana ponovo se pogoršala, saopštila je za Sputnjik kirgiska Državna granična služba.\n„Tadžikistanska strana je, narušivši sve prethodno postignute sporazume međuvladinih delegacija strana o delimitaciji i demarkaciji granice, 4. juna 2021. godine oko 3 časa počela da postavlja kontejner na neopisanom delu granice u rejonu Unžu-Bulak Oške oblasti, ušavši u dubinu teritorije Republike Kirgizije do hiljadu metara“, rekao je sagovornik agencije.\nPrema njegovim rečima, „prema stanju od 6 časova (2 časa po srednjoevropskom vremenu) na granici je situacija napeta, tadžikistanska strana ostavila je kontejner na neopisanom delu državne granice u toj oblasti i povukla se na 600 metara od njega“. Osim toga, prema informaciji granične službe, „sa strane Tadžikistana primećuje se koncentrisanje vojske u vozilima i lakim oklopnim vozilima“.\n„Kirgiska strana preduzima mere za regulisanje situacije na nivou pograničnih predstavnika strana, ali granični predstavnici Tadžikistana ne odgovaraju na telefonske pozive“, naglasila je služba.\nKako se navodi, jedinice kirgiske granične službe smeštene na delu državne granice sa Tadžikistanom prešle su na pojačani režim rada.\nBiškek je takođe optužio Dušanbe za narušavanje ranije postinutih dogovora o deskalaciji.\n„Kršeći prethodno postignute sporazume, tadžikistanska strana je eskalirala i pogoršala situaciju na državnoj granici, što ne odgovara dobrosusedskim i prijateljskim odnosima“, rekao je predstavnik vlade Kirgizije za Sputnjik.\nSukob između stanovnika pograničnih regiona dveju zemalja 29. aprila prerastao je u oružanu konfrontaciju. Sukobi između graničara trajali su više od šest sati. Poginulo je 36 državljana Kirgizije, a ranjeno oko dvesta. Tadžikistan je saopštio o 19 poginulih i 87 povređenih. Više od trista kuća i infrastrukturnih objekata je uništeno ili spaljeno.\nUveče 29. aprila strane su se dogovorile o prekidu vatre i povlačenju snaga sa granice, ali sutradan je nastavljena razmena vatre. Novo primirje postignuto je kasno popodne 30. aprila. Svi vojnici iz Tadžikistana napustili su teritoriju Kirgizije 1. maja.


Košarkaški klub Mega Mozzart » IVANOVIĆ: „ZVEZDA JE FAVORIT“\nIVANOVIĆ: „ZVEZDA JE FAVORIT“\nU ponedeljak 14. decembra od 21 sat košarkaši Mega Leksa započinju drugi deo sezone u ABA ligi mečom protiv šampiona regionalnog takmičenja, Crvene zvezde Telekom. U derbiju 14. kola sve posetioce dvorane PSC Pinki osim velike borbe na terenu očekuje i izuzetno zanimljiv program u poluvremenu utakmice. Tri srećna gledaoca imaće priliku da šutem sa pola terena osvoje televizor, dok će utešni poklon biti mobilni telefon. Nagrade za posetioce je obezbedila kompanija Idea.\nMega Leks dočekuje meč sa osvajačem ABA lige sa dosta problema sa povredama pošto tokom nedelje zbog izostanaka igrača nisu uspevali timski da treniraju. Trener Mega Leksa Dejan Milojević je ipak istakao da se nada dobroj reakciji ekipe:\n„Imamo dosta zdravstvenih problema i zbog izostanaka igrača tokom nedelje nismo uspevali da održimo timski trening. Dešavalo nam se to par puta u toku ove sezone, ali smo tada dobro reagovali u takvim situacijama. Crvena zvezda je favorit za osvajanje takmičenja, podigli su formu i svakako žele pobedu pred sledeći meč u Evroligi. Kao i na početku sezone, mnogo puta do sada smo pokazali da možemo da igramo protiv njih. Ukoliko nam se ukaže šansa za pobedu, nadam se da ćemo je iskoristiti“,\nMega Leks je u prethodnom kolu izgubio u Valjevu od Metalca sa 83:76 dok je Crvena zvezda Telekom slavila na gostovanju protiv Krke sa 65:71. Na polusezoni ABA lige, posle 13 kola Mega Leks zauzima četvrto mesto sa skorom 9-4 dok je Crvena zvezda Telekom druga sa učinkom 10-3. Ova dva tima su se u ABA ligi do sada sastajali pet puta, a gosti su slavili u svim mečevima. U poslednjem susretu odigranom u prvom kolu ove sezone, Crvena zvezda Telekom je slavila sa 76:70.\nNikola Ivanović je zadovoljan dosadašnjim tokom sezone za Megu:\n„Bili bi neskromni da smo nezadovoljni dosadašnjim učinkom i rezultatima. Porazi su došli na utakmicama na strani koje smo igrali protiv favorita takmičenja, a i u tim mečevima smo bili u igri. Možda jedina mrlja je poslednji meč protiv Metalca u Valjevu gde smo imali dosta loših odluka koje su nas na kraju koštale pobede. Te greške ne smemo da ponovimo“,\nrekao je Ivanović i nastavio:\n„Zvezda igra kvalitetno, posebno u Evroligi i glavni su favoriti za osvajanje ABA lige. U dosadašnjem toku lige smo pored talenta i kvaliteta, pokazali da se nikog ne plašimo. Uz agresivnu igru u odbrani i pametne odluke na terenu, imamo pravo da se nadamo pobedi koja bi izuzetno značila ekipi“\nzaključio je Ivanović.\nNOVI SAJT MEGA LEKSA\nPOGODILI TROJKE, OSVOJILI MOBILNE TELEFONE


Čekajući vetar, 24. 6. 2018.\nOsiromašeni uranijum je lažno optužen za zračenje koje izaziva bolesti. Njegova radioaktivnost je niska, a i bez bombardovanja ga ima na njivama, u hrani, pa i u našem organizmu. Ima on i neodoljivih svojstava zbog kojih je i stara Jugoslavija imala sa njim velike planove. Sve ovo nikako ne znači da je bezazlen. Šta je osiromašeni uranijum, koje su njegove karakteristike i kako utiče na životnu sredinu - govori prof.dr Šćepan Miljanić.\nStopala na prostoru od tridesetak santimetara imaju 27 kostiju i 7000 nervnih završetaka. Često ih zanemarujemo, nosimo neadekvatnu obuću i ne znamo da to može da utiče na kompletan organizam : od bolova u kičmi do problema sa stomakom. Čućete Mariju Radović.\nMislimo da o krpeljima sve znamo, ali čak i da je tako - dobro je obnoviti znanje, posebno sada kada više vremena provodimo u zelenilu. Šta treba, a šta ne sme da se radi - govori dr Ivana Begović Lazarević.\nNe zaboravite da date svom organizmu vodu. Prema istraživanju koje je sprovela Vojno medicinska akademija, 95 odsto naših građana to zaboravlja. Ako imate problema sa viškom kilograma nemojte da pijete hladnu vodu - posle nje se više jede. O pravilnom unosu vode, bezbednijem korišćenju kompjutera, zdravim sendvičima i putu do bujne kose i jakih noktiju govori prim.dr Petar Borović.\nČućete i priču o antikvitetima na Ubu, koje reka Kolubara donosi posle poplava, kao i o osnovnim principima ajurvede.


Luka se posle rehabilitacije vratio svom uobičajenom životu sve do kontrolnog pregleda magnetnom rezonancom u aprilu 2021. godine, kada je nalaz pokazao da se bolest ponovo vratila. Nažalost, nakon treće operacije u maju 2021. godine ustanovljeno je da se radi o Glioblastom mutant WHO gradus IV, najagresivnijem malignom tumoru na mozgu.\nKontrolni snimak magnetnom rezonancom napravljen 10. 11. 2021. godine pokazao je da uprkos hemioterapiji lekom Temodal, koju Luka prima, tumor raste.\nSredstva su mu potrebna za lečenje u inostranstvu, terapije, specijalističke i kontrolne preglede, dijagnostiku, troškove lečenja, kao i za putne troškove i smeštaj.\ntumor Budi human Luka Kurjački


Teodora tvrdi da je cela porodica muzikalna\nNajstarija unuka Dragoljuba Bekvalca i sestričina Nataše Bekvalac pre nekoliko meseci počela je intenzivno da nastupa po klubovima u Srbiji i inostranstvu i priznaje da veoma lepo zarađuje od pevanja. Iako još nema jasno zacrtan plan, dvadesetogodišnja Teodora se nada da će brzo postati prepoznatljiva i snimiti pesme.\n- Imponuje mi što mi je tetka Nataša Bekvalac, ali to ne potenciram. U porodici imamo nekoliko muzikalnih ličnosti i malo je poznato da je i moja majka Dragana pevala u mladosti. Već nekoliko meseci pevam po klubovima i krenulo mi je baš dobro. Od „Zvezda Granda” sam odustala jer sam mislila da nisam dovoljno dobra, ali sam u međuvremenu sazrela kao pevačica. Sada se sve nekako brzo odvija i čini mi se da mogu nešto napravim. Zasad izvodim ono što pevaju naše najpopularnije pevačice. Neću zaspostaviti studije psihologije, jer želim da budem obrazovana, ali me muzika privlači. Videćemo koliko ću uspeti - kaže Teodora za „Blic”, i iskreno dodaje da joj publika retko traži da peva tetkine pesme, a priznaje i da joj se više sviđa vrcava Milica Pavlović od Nataše.\n- Natašina karijera je za poštovanje i bilo bi suludo da kažem da ne bih volela da postignem na estradi ono što je ona uradila, ali meni je Milica Pavlović najbolja. Sviđa mi se i Kaća Grujić - ističe Teodora.


Očekuje nas najduže pomračenje Mjeseca u posljednjih 580 godina | Tuzlanski.ba\nDijeljenja: | 17.11.2021. u 20:53\nNajduže pomračenje Mjeseca u posljednjih više od 500 godina dogodiće se u ranim jutarnjim satima u petak, 19. novembra, i trajaće nekoliko sati.\nVrhunac djelimičnog pomračenja dogodiće se rano u petak kada će 97 posto Mjeseca biti pomračeno sjenkom Zemlje, prenosi Srna.\nPrethodno najduže djelimično pomračenje Mjeseca dogodilo se 2018. godine i trajalo je manje od dva sata.\nPomračenje će biti vidljivo iz svih 50 američkih država, Kanade i Meksika, kao i dijelova Južne Amerike, Polinezije, Australije i Kine, saopštila je NASA.\nMjesec će biti na najdaljoj tački od Zemlje tokom pomračenja, usporavajući svoju orbitu i produžavajući vrijeme potrebno da izađe iz najtamnijeg dijela sjenke ove planete, poznatog kao umbra, pošto će Mjesec, Zemlja i Sunce biti usklađeni.\nOpservatorija Holcomb objavila je video-snimak sa detaljima kako će izgledati pomračenje.\nMovie of the “NEAR TOTAL ECLIPSE.” LONGEST PARTIAL LUNAR ECLIPSE in 580 years occurs on morning of November 19th. 1st parts of the eclipse begin at 1:02AM EST. Max eclipse occurs at 4:02 AM when 97% of MOON in darkest part of Earth's shadow. pic.twitter.com/2HwPpqPbbd\nDogađaj će početi nešto poslije ponoći i za razliku od pomračenja Sunca, nikome neće biti potrebne posebne naočale da bi vidjeli ovaj fenomen.\nKada dođe do pomračenja, Mjesec će poprimiti crvenkastu nijansu, a vidljiv će biti samo komadić stvarnog Mjeseca. Događaj će trajati nekoliko sati, što ga čini najdužim te vrste u posljednjih 580 godina, a sljedeće pomračenje Mjeseca će se desiti u maju 2022. godine, navodi “Ruusia Today”. (Tuzlanski.ba)\nKljučne riječi: mjesec, pomračenje


PRINCIP ANALIZA AMERIČKOG KRAHA U AFGANISTANU\nSrijeda, 29.07.2020. | Princip News\nUskoro će dvije decenije kako su američke trupe, u okviru takozvanog rata protiv terora, napale Afganistan tako započinjući jedan od najdužih sukoba u američkoj istoriji. Kao i u slučaju ostalih intervencija koje su došle poslije, Sjedinjene Države se ne mogu pohvaliti stanjem na terenu. Štaviše, rat u Afganistanu i pokušaj izgradnje države po zapadnom kalupu dali su veoma mršave rezultate. Talibani, koje je administracija Džordža Buša proglasila glavnim protivnicima unutar zemlje, su i danas prisutni te još uvijek dovoljno snažni da se velikim silama nametnu kao jedna od ključnih frakcija za rješenje afganistanskog sukoba.\nKada se pogleda osamnaest godina američkog djelovanja u Afganistanu stiče se utisak da je izuzetno malo postignuto. Utisak u značajnoj mjeri odgovara stvarnosti. Zvanični ciljevi američke invazije bili su uništenje terorističke organizacije Al-Kaide, te uklanjanje Talibana sa vlasti. Možemo reći da je drugi cilj, do određene mjere, bio praćen uspjehom. Ipak, činjenica da Talibani još uvijek vode borbu protiv američkih trupa te da predstavljaju jednu od ključnih grupacija u unutrašnjem političkom životu zemlje služi kao jasan dokaz da je uklanjanje Talibana iz tokova političkog života Afganistana od strane Sjedinjenih Država bilo kratkoga vijeka.\nUzevši u obzir pojavu ISIL-a bez rezerve se može zaključiti da je prvi cilj američkih vojno-političkih planera doživio potpuni neuspjeh. Naime, teroristička grupa pod nazivom Džabhat al-Nusra, se još 2012. na sceni pojavila kao sirijska podružnica Al-Kaide. Nešto više od godinu dana kasnije, pobjede Džabhat al-Nusre na bojnom polju su zasjenili uspjesi nove terorističke grupe nastale od fragmenata Al-Kaide pod nazivom Islamska država Iraka, koja će kasnije metastazirati u ISIL.\nVećina islamističkih grupacija koje su kasnije ujedinjene pod zastavom ISIL-a imale su značajne veze sa Al-Kaidom, dok su grupe prevashodno odgovorne za osnivanje Islamske države predstavljale direktne lokalne produžetke Al-Kaide. Američki napad na Afganistan ne samo da nije uspio poraziti Al-Kaidu već je doveo do njenog daljeg širenja putem regrutacije islamističkih i radikalnih elemenata kako iz muslimanskih država Bliskog istoka i Sjeverne Afrike, tako i šire.\nTri godine prije nego li će se Džabhat al-Nusra pojaviti na teritoriji Sirije, tadašnji američki predsjednik Barak Obama, je prilikom posjete Vest Pojntu održao jedan od poznatijih govora svoje karijere, u okviru kojeg je istakao da će Sjedinjene Države poslati još 30.000 vojnika u Afganistan s ciljem „preokretanja talibanskog napredovanja i jačanja kapaciteta afganistanskih vlasti i sigurnosnih snaga“. Bitan elemenat govora se odnosio na napore koji se moraju uložiti kako bi se „Al-Kaidi uskratilo sigurno utočište“.\nPovećanje broja vojnika, koje je samo u prvoj godini koštalo 30 milijardi dolara, došlo je nakon osam godina rata koji nije, ako je suditi po Obaminim komentarima, išao na ruku Amerikancima.\nLogika govora bivšeg američkog predsjednika upućuje na činjenicu da su, nepunu deceniju nakon što je rat počeo, talibanske jedinice na terenu bile dovoljno sposobne da se aktivno suprotstave daleko nadmoćnijim američkim trupama praćenim od strane vladinih snaga. Stanje političkog sistema koji je na cijevima američkih tenkova donesen u Afganistan je daleko od stabilnog i očigledno je da se režim u Kabulu održao na vlasti zahvaljujuću, u velikoj mjeri, prisustvu američkih trupa i političkim naporima Vašingtona.\nBez američke podrške, veoma mala je vjerovatnoća da bi trenutne afganistanske vlasti izašle kao pobjednik iz političko-vojnog sukoba sa Talibanima. Ovo ilustruje izvještaj pisan za potrebe američkog Kongresa od strane Tomasa Klejtona. S obzirom da je objavljen 25. juna 2020. godine, možemo pretpostaviti da sadrži zaključke nastale na osnovnu trenutnog stanja na terenu. U okviru uvoda Klejton ističe da bi „potpuno povlačenje američkih trupa, praćeno okončanjem američke pomoći, moglo dovesti do urušavanja afganistanskih vlasti i eventualnog povratka Talibana na vlast. Prema svim mjerilima, Talibani su u snažnijem vojnom položaju sada nego što su bili ikada u periodu nakon 2001“.\nKlejton veoma jasno prikazuje sliku stvarnog stanja i neminovan zaključak koji se nameće jeste da su Sjedinjene Države protiv Talibana uzaludno ratovale. Činjenicu da u nedavnim pregovorima između Sjedinjeni Država i Talibana nisu učestvovali predstavnici zvaničnih afganistanskih vlasti neki analitičari su protumačili kao namjeru Vašingtona da prvenstveno pobrine za povlačenja sopstvenih trupa čime bi se, u značajnoj mjeri, osujetili interesi trenutnih struktura u Kabulu koje su primarno zainteresovane za očuvanje sopstvenog položaja i uticaja.\nAmeričko-talibanski dogovor jeste podrazumjevao unutarafganistanski sporazum između Talibana i trenutnih vlasti, no pitanje je koliko dugo će Vašington imati strpljenja za veoma spori napredak ovih pregovora koje dodatno otežava pitanje razmjene zarobljenika, posebno visokih zvaničnika, te politička kriza vezana uz predsjedničke izbore iz 2019.\nNije teško uočiti da je Afganistan nakon 18 godina američkog prisustva, te skoro 2 triliona dolara, nefunkcionalna država unutar koje i dalje veoma značajnu ulogu igra ista ona političko-vojna struktura koja je od strane američkih političara bila prepoznata kao glavni neprijatelj kada je rat počinjao.\nBez obzira na mogući ugao posmatranja, objektivan zaključak jeste da su Sjedinjene Države postigle veoma organičene sekundarne rezultate u zemlji, dok su njihovi originalni ciljevi ostali neostvareni. Kao i Sovjeti nekada, i Sjedinjene Države sada se spremaju napustiti Afganistan pod takvim okolnostima da se cjelokupna geopolitička avantura čini besmislenom i uzaludnom.\nJedan od ključnih problema sa kojim su se susretale sukcesivne američke administracije ogledao se u visokom stepenu korupcije afganistanske političke elite. Istini za volju, ovaj problem su same Sjedinjene Države stvorile kroz upornu podršku Kabulu te centralizaciji zemlje. Hamid Karzai, često kritikovan zbog korupcije, po svemu sudeći je bio povezan sa kriminalnim krugovima u zemlji. U prilog ovoj tezi idu diplomatske depeše stranih ambasadora i zvaničnika, objavljene 2009. od strane Vikiliksa, koje karakterišu Karzaija kao slabog i neodlučnog političara sklonog paranoji te veoma zaduženog prema lokalnim kriminalnim krugovima.\nKorupcija među afganistanskom elitom je, kao što to obično i biva, dovela do delegitimizacije vlasti u očima domaćeg stanovništva stvorivši dodatni problem otuđenosti vlasti i naroda s obzirom da je, zbog nazadnog ponašanja, administraciju u Kabulu bilo lakše posmatrati kao domaće zastupnike stranih interesa nego li kao sastavni dio afganistanskog društva.\nPored političkih problema, izvještaj Vašington Posta o ratu u Afganistanu iz 2019. godine, nastao na temelju zvaničnih dokumenata koji su postali dostupni javnosti, dotakao se problema vezanih uz obuku i opremanje afganistanskih vojnih jedinica. Spomenuti dokumenti otkrivaju da su „zvaničnici Sjedinjenih Država smatrali Afganistance previše neobrazovanim, nedisciplinovanim i suštinski previše zaostalim da bi mogli biti uspješno organizovani u borbenu silu jedne suverene zemlje...Zvanični izvori su afganistanske sigurnosne snage opisali kao nesposobne, loše obučene, zahvaćene korupcijom, ispunjene dezerterima i špijunima te lišene motivacije“.\nProces izgradnje nacije, u najboljim okolnostima gdje postoji objektivan temelj za takav projekat, je nezahvalan i složen poduhvat. Istorijski gledano, nastanak nacije nije projekat koji se može ostvariti za nekoliko godina. Afganistan je još jedan od primjera gdje je Vašington zajedno sa saveznicima, pokušao da stvori vještačku naciju suprostavljajući se istorijskim tokovima unutar samoga Afganistana, tokovima čija se starost mjeri vjekovima. U takvim okolnostima, američki neuspjeh se može djelimično opravdati nedostatkom volje lokalnih struktura da „izađu u susret“ američkim planovima, no postoji dio odgovornosti koji Sjedinjene Države moraju preuzeti na sebe upravo jer su, uprkos znanju o specifičnostima podneblja, odlučile da pokušaju Afganistan oblikovati po ranije utvrđenom modelu koji se inače susretao sa značajnim problemima u svim slučajevima gdje je primjenjen. Različita društva i narodi su trebali biti oblikovani kalupom koji nikome nije odgovarao.\nRezultata ovih procesa je bila hronično slaba centralna vlast, zahvaćena visokim stepenom korupcije, povezana sa lokalnim kriminalnim elementima, nesposobna, možda i nevoljna, da obuzda provincijske guvernere i komandante te u očima stanovništva viđena kao projekat stranih sila. Kao da nije bilo dovoljno što su sponozori dotičnih vlasti bile iste velike sile koje su napale Afganistan uzrokujući značajne žrtve i materijalnu štetu, administracija u Kabulu se ispostavila kao nesposobna. Američki eksperiment sa izgradnjom nacije u Afganistanu je doživio istu sudbinu kao i zapadne vojne operacije. U suštini, mnogo vremena, ljudskih života na svim stranama, te novca je potoršeno kako bi se ostvarili mršavi rezultati čiji ostanak nije ničim zagarantovan i koji će vjerovatno biti poništeni sa odlaskom američkih trupa i gubitkom američkog pokroviteljstva.\nProblem, vezan uz američke vojne operacije u Afganistanu, koji je tek kasnije postao primjetan ogledao se u činjenici da je perspektiva komandnog kadra, vezana uz napredak vojnih akcija, postala u potpunosti razvedena od stvarnog stanja na terenu. Svim američkim komandantima u Afganistanu zajednička karakteristika je bila isticanje „solidnog napretka koji je postignut“. Američki portal o vojnim dešavanjima je u članku iz 2018. posvećenom odlasku generala Mika Niklsona sa mjesta komandanta američkih trupa u Afganistanu istakao kako „Niklsonov siguran stav po pitanju operacija u Afganistanu odgovara pozitivnim procjenama vezanim uz Afganistan koji su mnogi američki zapovjednici imali u toku 17 godina rata, uprkos očiglednom nazadovanju situacije“.\nKao što smo ranije istakli, Sjedinjene Države su u Afganistanu pokušale da organizuju vojsku po kalupu koji je oblikovao njihove vojne jedinice. Ovaj otklon od stvarnih potreba i sposobnosti afganistanske države, kada govorimo o obliku i ustrojstvu funkcionalnih vojnih jedinica, najbolje je prikazan prilikom značajnije talibanske ofanzive koja je 2018. preduzeta na četiri fronta istovremeno te koja je vladu u Kabulu koštala teritorijalnih gubitaka i 200 mrtvih vojnika. Neki od onih koji su stradali prilikom talibanskih napada bili su pripadnici elitnih afganistanskih jedinica komandosa, obučeni u skladu sa američkim stilom ratovanja koji se ogleda u sprezi između jedinica komandosa na terenu, vazdušne podrške te, u slučaju Afganistana, vođstva od strane američkih instruktora. Lišeni američke podrške i bez vazdušnih snaga, afganistanski komandosi su bili okruženi i u značajnoj mjeri eliminisani od strane Talibana.\nObavještajne organizacije američke vojske su u toku 2018. dale procjenu broja talibanskih boraca, navodeće da u sedamnaest provincija koje kontrolišu, Talbani raspolažu sa između pedeset i šezdeset hiljada vojnika. Neophodno je istaći da ovih 17 provincija zapravo čine više od 50% ukupne teritorije zemlje. Izvještaji sa terena upućuju na viši stepen organizovanosti i sistematičnosti unutar talibanskih jedinica koji se ogledaju u sposobnosti izvođenja napada na velike urbane centre te borbu na više frontova istovremeno. Poređenja radi, Sjedinjene Države su na vrhuncu invazije rasporedile više od 100.000 vojnika u Afganistanu, podržanih od strane dodatnih 50.000 koalicionih vojnika iz sastava NATO saveza i drugih zemalja. Uprkos brojčanoj i tehnološkoj prednosti, Vašington je, u pogledu kontrole postigao manje nego li Talibani sa znatnom manjim brojem boraca.\nPredstavnici američke vojne i civilne administracije predstavljaju situaciju na terenu kao slučaj skoro jednake zastupljenosti u pogledu kontrole teritorije između vlade u Kabulu i Talibana, no problem koji ovakvo viđenje situacije donosi sa sobom jeste zanemarivanje činjenice da u određenom broju provincija, nominalno kontrolisanih od strane Kabula, afganistanske vlasti pod svojom kontrolom drže samo provincijsku prestonicu i vojne instalacije dok je ostatak administrativne jedinice pod talibanskom kontrolom. Ovakva situacije je dovela do toga da su Talibani u mogućnosti ostvarivanja visokog stepena pritiska čak i na ona područija koja nisu pod njihovom kontrolom dok se isto ne može reći za trupe pod kontrolom Kabula.\nSama činjenica da se pitanje kontrole teritorije posmatra kroz demagoške igre rječima od strane kako američkih tako i afganistanih vlasti jasno upućuje na postojanje ranije spomenute razvedenosti između stvarnog stanja i percepcije stanja od strane najviših zvaničnika.\nPored vojnih gubitaka koji su postali sastavni dio svakodnevnice jedinica afganistanskog režima, pitanje civilnih žrtava je nezaobilazno kada se vrši analiza američkih postignuća u toku sukoba koji traje već osamnaest godina. Prema podacima na stranici Savjeta za strane odnose, od 2010. godine u Afganistanu je poginulo blizu 100.000 osoba. Nakon godina rata, podaci UN-a pokazuju da je 3.7 miliona djece lišeno osnovnog školovanja, 1.3 miliona djece pati od neuhranjenosti, 50% izvora pitke vode koji su trenutno u upotrebi zagađeno je otpadnim materijama, 25% djece ima manju kilažu u odnosu prosjek za svoj uzrast, 33% djevojčica stupaju u brak prije 18. godine dok svako dvoje od pet afganistanske djece ne postigne puni mentalni ili fizički razvoj.\nZa napor koji su preduzele neke od najmoćnijih zemalja svijeta, koji traje već skoro dvije decenije i koji je koštao basnoslovne sume novca, ovo su poražavajući rezultati. Materijalna šteta se zasigurno mjeri u milionima američkih dolara i postavlja se pitanje da li je stanje generalne populacije, u pogledu osnovnih životnih potreština, uopšte pomjereno na bolje sa tačke na kojoj se nalazilo u početku američke invazije? Pitanje izbjeglica unutar Afganistana se pojavljuje kao jedna od posljedica stalnih sukoba i izuzetno niskog stepena sigurnosti unutar zemlje. Prema istraživanju iz 2017. samo u toku te godine više od pola miliona Afganistanaca je bilo primorano potražiti prebivalište drugdje u državi uslijed širenja sukoba.\nOvu situaciju dodatno usložnjava činjenica da se u toku iste godine u Afganistan vratilo nešto više od 500.000 izbjeglih osoba, blizu četiri stotine njih iz Irana i više od stotinu hiljada iz Pakistana.\nU periodu između 2002. i 2014. Sjedinjene Države su u afganistanski sektor obrazovanja uložile 759 miliona dolara dok se iznos zvanične pomoći za razvoj, od strane ostalih zemalja koalicije, popeo sa 22 miliona u 2002. na 450 miliona dolara u 2013. Uprkos ovim sumama uloženog novca, obrazovni sistem u Afganistanu je hronično obilježen nesigurnošću, lošim stanjem instalacija i školskih objekata, lošim kvalitetom vode, niskim sanitarnim uslovima te izmorenim učiteljskim kadrom. Sve navedene slabosti su posljedica neprekidnih napada na obrazovne institucije od strane naoružanih grupa, što daje dodatnu težinu ranije spomenutim tvrdnjama o slabljenju pozicija afganistanskih vlasti i njihovih zapadnih saveznika.\nJedan od najvećih problema, čiji trenutni opseg je direktni proizvod američke invazije, ogleda se u činjenici da Afganistan slovi kao najveći proizvođača opijuma u svijetu još od 2001. Ironično je da su Talibani tokom svoje vladavine u velikoj mjeri onemogućili uzgoj i proizvodnju opijuma. Napad Sjedinjenih Država i uklanjanje Talibana sa vlasti doveo je do naglog skoka u uzgoju maka za potrebe proizvodnje narkotika, s obzirom da se, pored opijuma, iz sjemena maka takođe proizvodi i heroin. U februaru 2020. Kancelarija za nacionalnu kontrolu narkotika pri Bijeloj kući saopštila je da se uzgoj maka u 2019. smanjio u odnosu na isti period 2018. no da je proizvodnja čistog opijuma porasla za 21%. U pogledu uzgoja, 2017. godina je predstavljala dosadašnji vrhunac s obzirom da se u dotičnom periodu skoro 320.000 hektara nalazilo pod zasadima maka, dok je količina proizvedenih narkotika prevazilazila devet hiljada kubnih tona. Proizvodnja opijuma je u toku dotične godine dostigla povećanje od rekordnih 87%.\nMalo prije zapadne invazije, uslijed zabrane proizvodnje opijuma od strane Talibana, površima pod makom je iznosila približno 10.000 hektara. Godinu dana kasnije, skoro 80.000 hektara obradivog zemljišta je korišteno za uzgoj maka. Prema istraživanjima, u toku 2019. godine u proizvodnji opojnih sredstava bilo je zaposleno 600.000 osoba dok je zarada od prodaje narkotika, posebno opijuma i heroina, činila jednu trećinu BDP-a Afganistana. Vojni analitičari u Sjedinjenim Državama procjenjuju da čak 90% heroina na globalnom tržištu potiče iz Afganistana. Za razliku od ranih godina invazije, značajan dio prerade maka u heroin i druge opijate se sada vrši u samome Afganistanu što dodatno olakšava transport i podiže zaradu, od koje Talibani ubiraju 20% kao svojevrsni „porez“.\nNesposobnost, možda i nedostatak stvarne volje, da se riješi problem trgovine drogom unutar Afganistana, uprkos značajnim sumama novca uloženim u napore na terenu, imao je negativan odraz na društvo samih Sjedinjenih Država. Prema podacima za 2017. godinu, čak dva miliona građana SAD-a bilo je ovisno o opojnim drogama dok je predoziranje postalo primarni uzrok smrt u Sjedinjenim Državama. U oktobru iste godine, Bjela kuća je bila primorana da proglasila nacionalno vandredno zdravstveno stanje.\nNije zgorega spomenuti da je jedna od ključnih karika u svijetskom lancu trgovine drogom američki protektorat na Kosmetu koji sa razlogom u medijima često biva definisan kao narko-država. Istorija ima smisla ironiju. Kao što je proizvodnja narkotika skočila sa uklanjanjem talibanskog režima, tako je i protok opojnih sredstava kroz Kosmet povećan sa povlačenjem srpskih trupa i administrativnog mehanizma. Bez obzira što se institiucije i vojska Srbije, tada SR Jugoslavije, nisu mogle nikako poistovjetiti sa afganistanskim Talibanima, zapadna propaganda je upravo to učinila, predstavljajući Sjedinjene Države kao donosioce slobode i napretka u oba slučaja. Jedan od najboljih primjera koji ilustruju ispraznost dotične demagogije se može pronaći upravo u problemu proizvodnje narkotika u Afganistanu. Kao i u mnogim drugim oblastima, čini se da su i u ovome pogledu svi napori Sjedinjenih Država završili neuspjehom, neko bi rekao ponižavajućim neuspjehom kada se uzme u obzir obim i raznolikost upotrebljenih sredstava.\nIstorijat mirnovih pregovora kojima bi rat u Afganistanu bio okončan dug je skoro koliko i sam sukob. U prvoj deceniji nakon invazije, svi pokušaji da se sporazum postigne završavali su neuspješno. Nešto više uspjeha su imali pokušaji postizanja sporazuma nakon 2011. no značajan broj njih se sveo na jalove pregovore koji nisu zaustavili nasilje unutar zemlje.\nJedan od važnijih međunarodnih sastanaka kojem su prisustvovali Talibani a čija tema je bila postizanje mira u Afganistanu održan je pred kraj 2018. godine u Moskvi. Pored predstavnika Talibana, ovome sastanku su prisustvali zastupnici Rusije, Kine, Pakistana, Irana, Indije te centralnoazijskih republika. Nije teško uočiti da su prisutni bili svi oni na koje bi negativno uticalo širenje sukoba van afganistanih granica. Iz perspektive sigurnosnih interesa Moskve, posebno u pogledu širenja trgovine drogom te povećanja broja terorističkih ćelija, sukob u Afganistanu ne može biti posmatran nikako drugačije već negativno.\nOsnovni zadatak za Moskvu bilo je ograničavanje sukoba unutar Afganistana te rad na postizanju mirovnog sporazuma putem kojeg bi se onemogućilo dalje funkcionisanje terorističkih grupa u zemlji. Rusija, iako djelujući u svrhu sopstvenih sigurnosnih interesa, pozitivno je uticala na situaciju pojavljujući se u ulozi mirotvorca. Krajem maja 2019. novi sastanak, organizovan u ruskoj prestonici, je bio pozitivno okarakterisan od strane svih prisutnih predstavnika, iako je stvarni uticaj na stanje sukoba bio ograničen. Glavne prepreke za postizanje sporazuma bili su zahtjevi za odlaskom stranih trupa te nepostojanje volje među Talibanima da pregoravaju sa vladom u Kabulu koju oni vide kao marionetsku vlast pod kontrolom Vašingtona.\nSporazum iz septembra 2019. između Talibana i Sjedinjenih Država, kojim se Vašingon obavezao na povlačenje 5.000 vojnika, urušio se kada je u bombaškom napadu poginuo jedan američki vojnik.\nOdmah nakon kraha ovoga sporazuma, talibanska delegacija je stigla u Moskvu kako bi sa ruskim zvaničnicima razgovarala o uslovima povlačenja američkih trupa iz Afganistana. Slične posjete su bile planirane i prema Kini, Iranu te zemljama Centralne Azije. Prema izjavi jednog od talibanskih predstavnika svrha ovih posjeta „nije bila oživljavanje mirovnih pregovora sa Sjedinjenim Državama već procjena regionalna podrške za primoravanje Vašingtona da napusti Afganistan“.\nJedan od prestižnih američkih političkih žurnala, Foren Polisi, iako veoma kritičan prema ulozi Rusije u Afganistanu, nije mogao preći preko činjenice da je Moskva postala bitan politički faktor u mirovnim pregovorima sa Talibanima. U članku posvećenom mirovnim pregovorima između Vašingtona i talibanskog vođstva, Samuel Ramani primjećuje da se „Rusija čak i ponudila kao garantor bilo kakvog budućeg mirovnog sporazuma između Sjedinjenih Država i Talibana. Iako se čini da je mogućnost takvog dogovora nestala, posebni poslanik Rusije za Afganistan, Zamir Kabulov smatra da su pregovori između Amerike i Talibana samo „suspendovani“, no ne i „mrtvi“ te je najavio planove Moskve o konsultacijama sa Sjedinjenim Državam po pitanju budućih pregovora“.\nPo svemu sudeći, sporazum postignut 29. februara 2020. u Dohi predstavlja zvanični kraj američkog rata u Afganistanu. Dogovor pretpostavlja borbu Talibana protiv Al-Kaide i drugih terorističkih grupa te postizanje političkog dogovora sa vlastima u Kabulu u zamjenu za potpuno povlačenje američkih i savezničkih trupa. Zaključno sa julom 2020. u Afganistanu se nalazi još 8.600 američkih vojnika koji bi trebali biti povučeni u narednih četrnaest mjeseci ako talibanska strana ispoštuje svoj dio dogovora.\nKada, u njihovoj ukupnosti, sagledamo američku invaziju i rat koji ju je pratio, nije moguće oteti se utisku da se istorija zaista ponavlja. Ako zanemarimo specifične pojedinosti vezane za vremenski period i tehnološki napredak, američka avantura u Afganistanu se završila isto kao i sovjetska. Čak su i uloge zamjenjene te se Rusija pojavljuje, u značajno manje agresivnom obliku, kao treća strana koja posreduje između Afganistana i Sjedinjenih Država. Iz ranijeg teksta može se uočiti, i to nesumnjivo, da su Sjedinjene Države, najprostije rečeno, izgubile osamnaest godina u jalovim borbama koje na kraju skoro da nisu uticale na stvarno stanje. Talibani, koji su dominirali Afganistanom prije američke invazije, trenutno su najsnažniji vojno-politički akter unutar zemlje. Buduće uređenje države će zavisiti od njihovih zamisli i dobre volje s obzirom da ne može biti sumnje u prednost koju posjeduju u odnosu na vladu u Kabulu.\nRusija, Kina, Pakistan i druge zemlje Centralne Azije su zainteresovane za ograničen broj pitanja, njima bitnih. Politička stabilnost zemlje, otvorenost za saradnju u pogledu ekonomskih projekata, kontrola i borba protiv teroristički ćelija i borba protiv proizvodnje narkotika. Unutrašnja pitanja Afganistana ostaju upravo to i dok Afganistanci brinu o sopstvenoj kući ni Moskva ni Peking nemaju potrebu da se miješaju, što se ne može reći za Sjedinjene Države koje već decenijama sa razlogom imaju reputaciju uplitanju u suverena pitanja cjelog niza različitih država, kako iz geopolitičkih tako i iz ideoloških razloga.\nDobar dio američke javnosti je davno izgubio apetit za rat u Afganistanu te, generalno gledano, strane intervencije vođene pod sloganom ljudskih prava i demokratije. Nakon nedavnih dešavanja u Americi nije nerazumno postaviti pitanje hoće li se Vašington u dogledno vrijeme moći upustiti u novi rat sličan onome koji je započeo 2001. Po svemu sudeći, Sjedinjene Države imaju pune ruke same sa sobom. Uprkost tome što se protesti u velikim američkim gradovima smiruju, sile koje su dovele do nemira i nasilja nisu ni u kom pogledu istrošene. Američki predsjednički izbori, bez obzira na rezultat, mogu biti okidač novih demonstracija i eventualno ozbiljnijeg oblika sukoba.\nZahvaljujući trenutnom stanju u Sjedinjenim Državama, zalud potrošenim godinama i milijardama dolara, te činjenici da se Talibani sada nalaze opet u položaju najsnažnije frakcije, stiče se utisak da će, jednom kada posljednji američki vojnik napusti Afganistan, biti kao da se ništa suštinski nije ni dogodilo te da će sve anemične strukture instalirane od strane Zapada vremenom propasti suočene sa sopstvenom nefunkcionalnošću, tako postavši krajnji svjedok američkom neuspjehu.\n/Autor: Ljubiša Malenica dipl. politikolog/


NOSTALGIJA I GROTESKA - B E T O N :: KULTURNO PROPAGANDNI KOMPLET\nIstorija u savremenom istorijskom romanu\nSlobodan Šnajder: Doba mjedi (TIM press, 2015)\nJoana Prvulesku: Život počinje u petak (Heliks, 2015), prevod: Đura Miočinović\nDva slučajno spojena, u srodno vreme pročitana romana, koje obeležavaju brojne komparativne razlike: rodne, generacijske (Šnajder 1948, Prvulesku 1960), kulturne (hrvatsko-jugoslovenski i rumunski kulturni krug), uključujući i one relevantne: opseg hronotopskog zahvatanja u istoriju (Šnajder referiše na period od kraja 17. veka do kraja 20.-og na širem srednjoevropsko-slavonskom terenu, dok se Prvulesku fokusira na 1897. godinu i na grad Bukurešt, sa epiloškim izletom u neprecizirani savremeni trenutak).\nPripovedna opsežnost im je zajednička crta, očekivana za žanr istorijskog romana. Ključna razlika je u načinu strukturisanja te opsežnosti. Šnajder se opredelio za prostornu organizaciju pripovedanja i hronološku linearnost koja je zapravo skokovita (vremenska osa radnje je isprekidana). Prvulesku hronotopsku statičnost dinamizuje širim sociološkim seciranjem odabranog sinhronijskog stanja, dakle, uvođenjem većeg broja likova različite socijalne i profesionalne pozicije, individualnog profila i fabulativne funkcije.\nOba romana baštine zaplet i motive nekoliko drugih žanrovskih matrica romana i proznih modela, iako nijedan od njih nije realizovan s namerom da bude postmoderni žanrovski koktel. Drugim rečima, heterogeni žanrovski elementi u strukturi ova dva istorijska romana podređena su jedinstvenim ciljevima i nemaju funkcionalnu autonomiju karakterističnu za, recimo, parodijske romane, avangardne ekpserimente ili postmoderni pačvork. Za roman Doba mjedi važna je strategija i atmosfera pikarskog romana i porodičnih hronika; za roman Život počinje u petak urbana hronika i dinamizujuća tenzija zapleta kriminalističkog romana, te zanimljivo koketiranje sa utopijskim romanom.\nOba romana, Joane Prvulesku i Slobodana Šnajdera, demonstriraju faktografsku utemeljenost, to posebno važi za bukureštansku epohalnu panoramu koja sadrži širok sociološki presek jednog staleškog i patrijarhalnog društva koje živi suočeno sa izazovima modernizacije i naučnog progresa. Šnajder se opredelio za vertikalni hod kroz istoriju i kratke genealoške kopče koje savremenost pojedinca povezuju sa sudbinskim krivuljama porodične hronike. Prvulesku statičnost mizanscena dinamizuje uvođenjem krimi istrage (ubistvo mladog aristokrate), kao i referisanjem na aktuelne društvene i političke skandale (dvoboj bivšeg gradonačelnika i glavnog urednika jednog opozicionog lista; afera o nestanku čudotvorne ikone vezana za visoki kler), te ljubavnim nadmetanjem dvojice plamića o ruku ćerke doktora Margulisa. Šnajderu su tri epohalna događaja u fokusu: migracija praoca Kempfa iz nemačke prapostojbine u Slavoniju krajem 17. veka a na poziv Marije Terezije, „mali poljski rat“ Đuke/Georga Kempfa u koji odlazi kao slavonski folksdojčer prisilno regrutovan u Waffen-SS diviziju da bi se vratio kao dezerter iz ove divizije i demobilisani vojnik Crvene armije i poratni period isprva bračnog života pa razvoda i zasebnog života Đuke i Vere Kempf.\nNijedan od ova dva romana ne nosi subverzivan revizionistički potencijal, štaviše oba teže stabilizujućoj perspektivi. U romanu Život počinje u petak vlada sila nostalgije koja je uglačala ivice socijalnih i političkih antagonizama. Daleko od toga da je Bukurešt 1897., koji srećemo u njenom romanu, vrsta sentimentalne idile, ipak osećamo vrstu autorske naklonosti prema svetu koji je bio društveno stabilniji od našeg, u kome su ugled, čast i poštovanje poretka predstavljale neupitne vrednosti, dok su među višom klasom vladala pravila otmene etikecije i filantropski aktivizam. Društvena nejednakost, primeri bede, ideološki konflikti postoje, ali su rezervisani za rubrike opozicionih novina, čiji se naslovi pominju usput, kao epohalni ornament.\nU romanu Doba mjedi dominira ironijsko-kritički duh koji je dosledno sproveden nezavisno od razdoblja ili ideologije o kojoj svedoči. Upadaju u oči široke razmere poljskog antisemitizma, koji je bio raširen kod svih društvenih klasa, uključujući i intelektualce i plemstvo, koji je prikazan kao autohton i nezavisan od nemačkog nacizma. Za razliku od revizionističke proze, koja sa uglavnom nacionalističkih pozicija sabotira oficijalnu sliku poratnog jugoslovenskog socijalizma, ističući represivan ili licemeran karakter tog režima, Šnajder postulira izvestan ujednačen kritički evolucionizam. Recimo, u poratnom razdoblju, opisujući atmosferu u Zagrebu, piše: „Prestaju noćna privođenja, ili se jako prorjeđuju. Premda, i dalje pljušte denuncijacije: revolucija traje! Ali gradske ulice se metu, popravljena je ulična rasvjeta, voze tramvaji.“\nKao posledicu tih pristupa dobijamo: kod Joane Prvulesku retroaktivnu apologiju jednom svetu i jednom gradu koji će biti zbrisani ratnim stihijama i u revolucionarnom eksperimentu; kod Šnajdera istoriozofski uvid o paradoksalnom krugu koji je istorija opisala u sudbini slavonskih Nemaca – to je put reverzibilne migracije, od nemačkih kolonista Marije Terezije do folksdojčerskih prognanika sa žigom nacističkih zločinaca. Otuda je drama svakodnevice koju Prvulesku slika neka vrsta malograđanske farse naspram Šnajderovog determinističkog pesimizma u kome tek pojedinačni nagon za opstankom nadvladava opštu nemoć pojedinca da utiče na tok svog života u doba kojim gospodare militarizovani idoli.\nLikovi u romanu Život počinje u petak ostaju na nivou ilustrativnih funkcija. Lik Dana Krecua je moga da poetički uzdrma konfiguraciju ovog istorijskog romana, otvarajući ga za svojevrsni žanr inverzne utopije. Ako je odlika kraja 19. veka, kako nas uveravaju likovi romana Joane Prvulesku, bila skoro pa opsednutost pitanjem budućnosti i predviđanjem kako će ljudi živeti u novom veku, ili za sto godina, u novom milenijumu, Krecu se, neznano kako, u nepomenutoj vremenskoj mašini ili kroz neku crvotočinu u vremenu, vratio sto i više godina unazad. Mogućnost interferencije dve perspektive ostala je neiskorišćena, jer je autorka ovom liku namenila ulogu nemog gosta iz budućnosti i permanentno začuđenog i dezorijentisanog posmatrača, koji odudara od svoje okoline načinom ophođenja i odevanja. Emancipatorski potencijal koji je nosio lik 21-godišnje Julije, koja čita Vašar taštine u originalu i poznaje nekoliko stranih jezika, iscrpljen je njenom ulogom tražene udavače, kojoj je edukacija ne toliko ni mamac koliko razbibriga do najvažnijeg događaja u životu onovremene žene, udaje, koja služi i za to da bi mlada poboljšala svoj socijalni status. Lik osmogodišnjeg siromašnog kurira, Niku(šor)a, koji živi sa poludementnom majkom, prozu Prvulesku dovodi u opasnu blizinu sentimentalne i didaktičke proze: marljivi će biti nagrađeni za svoj trud a socijalno prikraćenima će u pomoć priteći darežljivi imućni filantropi. Sasvim izlišno, apolitična Prvulesku izlaže kritici socijalističke nazore uredništva lista Istina, koje jedan od likova iz konkurentskog lista Univerzum, koji inače nema političke članke, doživljava kao militantne i denuncira ih kao ličnu i stranačku pristrasnost.\nS druge strane, bez obzira na porodično jezgro fabule i prepoznatljive reference, Šnajderov roman ne pripada sasvim realističkoj tradiciji. „Angažovanjem“ nekoliko grupa likova koji pripadaju: svetu nerođenih, svetu preminulih ili duhova (likovi iz porodice Kempf koji Đuku pohode u snovima ili se pred njim konsultuju na groblju), sferi narodnih legendi i dečjih igara, te likovi štakora/pacova, kao životinjsko oličenje genocidne grupe, i mrava kao oličenje sovjetskog proizvodnog totalitarizma iz Đukinih noćnih mora; Šnajder je simbolizovao svoju naraciju, unoseći u nju elemente onostranog, legendarnog i alegorijskog. Ipak, time nije zamutio smisao istorijskih zbivanja ili tragičke ljudske egzistencije, već je pitanje uzroka odenuo u ruho makabrične groteske. „Šareni svirac“ iz Hamelina, koji je pod izgovorom da će žitelje tog grada svirkom lišiti napasti pacova, odveo njihovu decu omamljenu muzikom, legenda je u čijem je sadržaju sakrivena analogija koja govori o budućim migratornim lutanjima Nemaca. Šareni svirač je legendarna personifikacija nevolje, u slučaju praoca Kempfa gladi, koja ga je podigla sa rodnog tla i odmamila na neizvestan put. Čak i lik nerođenog sina, koji iz celestijalne pozicije svevidećeg oka komentariše postupke svojih budućih roditelja i navija za njih, ne bi li ostali u životu uprkos mobilizaciji, istočnom frontu, logorskom iskustvu u Staroj Gradiški i ratnim okršajima, ima jednu komičku meta funkciju, dok će njegovo sve-znanje ishlapiti činom njegovog rođenja.


Njegoš, Mažuranić, Prešern - Seminarski Diplomski Radovi\nDatum i vreme: 26-05-2019, 04:03 PM Dobro došli, Gost! (Prijava — Registracija)\nGotovi Seminarski Diplomski Maturalni Master ili Magistarski / Obrazovanje / Prirodne nauke / Srpski / Njegoš, Mažuranić, Prešern\nNjegoš, Mažuranić, Prešern\nVelika idejna srodnost i politička bliskost – kulturno-istorijski, spontano i gotovo prirodno iznjedrenih ondašnjih kulturnih vedeta i uzornih klasika južnoslovenskih književnosti Ivana Mažuranića, Franca Prešerna i Petra II Petrovića Njegoša – stvarao je isti slobodarski duh i slična etička rješenja, iako su im teme na prvi pogled i vremenski i strukturno različite. Duh vremena, uoči revolucionarne 1848. godine, dugo je nadolazio horizontom Mažuranićeve „stravne vizije“, svakako podsticane metaforičkom „jekom od Balkana“ iz sužanjstva probuđene domovine, i ostale „braće“ u okovima, i crnogorskim poklicima slobodom ponesenih Crnogoraca.\nTo snažno društveno i istorijsko podrhtavanje tla, i gotovo izvjesna vulkanska energija, koja se sve uočljivije najavljivala snažnim odbljeskom oslobodilačkog plamena – rezultiralo je (na južnoslovenskim prostorima) književnim ostvarenjima trajnih etičkih i umjetničkih vrijednosti, kakva su djela: Smrt Smailage Čengića Ivana Mažuranića (1846), Krštenje na Savici Franca Prešerna (otprilike tada knjiški saobražena, odnosno preštampana u posebnoj zbirci Prešernove Poezije), i Gorski vijenac Petra II Petrovića Njegoša (1847).\n13-10-2013 09:30 AM\nVuk Stefanović Karadžić i Petar Petrović Njegoš Maja 0 1,247 23-03-2012 03:23 PM


Krstarica 5. novembra 2014. 05:00\nJedan od najraširenijih mitova o muško-ženskim odnosima svakako je „suprotnosti se privlače“. Po principu, dosadno je da smo svi isti, biće vam znatno zanimljivije i uzbudljivije ako ste sa nekim ko se totalno razlikuje od vas, ima potpuno različita interesovanja, drugačiji temperament, neke sasvim druge sklonosti… Tako proširujete svoja saznanja i vidike, plus nema teoretske šanse da vam u vezi ikada bude dosadno. Sve to lepo i zanimljivo zvuči, međutim, u praksi baš i ne funkcioniše.\nMlađe i dinamičnije osobe često će se ponašati po principu „suprotnosti se privlače“ i naći sebi partnera (partnerku) koji se potpuno razlikuje od njih. U mlađim godinama, to u nekoj meri funkcioniše – neko vreme zaista je zanimljivo i uzbudljivo – dosadno sigurno nije. Međutim, nakon što prvi zanos prođe, vaš totalno drugačiji partner (partnerka) počne strahovito da vas nervira svojim navikama, plus, nakon što ste zadovoljili prvu radoznalost, više i nemate o čemu da pričate s njima – interesovanja su vam potpuno različita, kao i sklonosti, i tu nema načina da se povežete nakon što je prvobitna radoznalost prošla. Veza vam postane strahovito prazna i, upravo zbog te praznine, to jest odsustva bilo kakvih zajedničkih sadržaja, veoma dosadna.\nNaravno, to ne znači da treba tražiti partnera (partnerku) koji su u svemu isti kao vi – ima ko i to voli, ali većina voli da se partner u nekim malim stvarima razlikuje od njih, a da im puno toga bude zajedničko. Nije suprotnost ono što obezbeđuje da ne bude dosadno, već to što imate slična interesovanja, a ipak se malčice razlikujete. Pokazalo se da su najlakše za održavanje veze gde su partneri sa sličnim interesovanjima i sličnim temperamentima (što nipošto ne znači da drugačije veze ne mogu opstati, ali u ovakvima ima najmanje problema).\nPrincip „suprotnosti se privlače“ može jako lepo da funkcioniše u prijateljstvu – u onom koje se konsumira u malim dozama, to jest sa osobom koju retko viđate. Onda će vam zaista biti interesantno kad god se vidite i super ćete se ispričati – do sledećeg puta, kroz nekoliko meseci ili godina. Međutim, zamislite samo vezu u kojoj se sa partnerom/partnerkom viđate jednom u nekoliko meseci i nervira vas ako ih vidite češće od toga – i nije neka veza, zar ne?


Nenad Rikalo (Foto Kim arhiva)\nOsim za Rikala, sumnja se da su i Kaplan Haljimi, Šefki Zekiri, Ekrem Gjoka, Škeljzen Morina, Ljeon Tači, Ljindar Krasnići i Albana Zekiri - kao nekadašnji službenici ministarstva poljoprivrede, šumarstva i ruralnog razvoja naneli štetu kosovskom budžetu u iznosu od četiri miliona evra.\nNa početku glavnog pretresa, sudija Mentor Bajraktari pitao je optužene da li su krivi za ono što im se stavlja na teret. Svi su, uključujući i Rikala, izjavili da su nevini.\nPredstavnica tužilaštva, specijalni tužilac, Habibe Saljihi, u uvodnom govoru upoznala je sud i stranke sa svedocima i materijalnim dokazima kojima potkrepljuje optužnicu protiv gore navedenih.\nNaglasila je da će dokazati da su optuženi naneli značajnu materijalnu štetu kosovskom budžetu.\nPored toga, Bedri Krasnići, zastupajući kosovsko ministarstvo pravde, rekao je da će podneti imovinsko-pravni zahtev za nadoknadu štete koju su okrivljeni prouzrokovali.\nNakon saslušanja navoda Specijalnog tužilaštva i pravobranilaca, odbrane svih optuženih izjavile su da će dokazati nevinost svojih klijenata.\nOdbrana je optužnicu nazvala neosnovanom, manjkavom i sa slabim dokazima.\nRočište će biti nastavljeno saslušanjem svedoka koje je obezbedilo tužilaštvo.


Performansom “150.000“ u Sarajevu ukazano na problem odlaska mladih iz BiH | Krupljani.BA\nPerformansom “150.000“ u Sarajevu ukazano na problem odlaska mladih iz BiH\nNeformalna grupa mladih okupila se danas u 12:00 sati na Trgu BiH sa namjerom da ukaže na sve veći problem odlaska mladih iz Bosne i Hercegovine.\nBroj mladih koji radi pronalaska posla, sigurnije budućnosti i ličnog razvoja napuštaju našu državu je u konstantnom porastu. Procjenjuje se da je od 1995. godine preko 150.000 mladih napustilo našu zemlju, što bi značilo da je cijeli jedan grad, veličine Tuzle iščezao.\nMladi su uz simbolično kreiranje broja ‘’150.000’’ od više desetina pari cipela na Trgu BiH ispred Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine skrenuli pažnju na ovaj problem, te predali listu od devet zahtjeva Parlamentarnoj skupštini BiH.\n‘’Upućivanjem ovog zahtjeva svim parlamentarcima/kama želimo ukazati da bahatim odnosom prema svojoj poziciji, bogaćenjem preko leđa građana i neulaganjem u mlade mogu dovesti do još većeg odljeva mozgova u budućnosti. Cilj jednog izabranog zastupnika/ce trebao bi biti unaprijeđenje države i stvaranje pravednijeg društva, što se iz ponašanja naši zastupnika/ca ne može zaključiti. Vrijeme je da se ljudi koje smo prije 2 godine izabrali posvete svom poslu i osiguraju preduslove za smanjenje broja mladih koji radi ekonomske i društvene stabilnosti napuštaju BiH’,’ istakli su mladi aktivisti i aktivistice.\nZahtjevi koje su mladi predali:\n1. Izmijeniti koeficijente za obračunavanje plata poslanika i delegata u Parlamentarnoj skupštini BiH i to na način da nakon izmjena koeficijenata najveća plata poslanicima i delegatima bude u makisimalnom iznosu od 3 prosječne plate u BiH.\n2. Izmijeniti koeficijente za obračunavanje plata svim izabranim i imenovanim licima, te državnim službenicima na način da nakon izmjena koeficijenata najveća plata bude u makisimalnom iznosu od 3 prosječne plate u BiH.\n3. Ukinuti pravo na paušale poslanika i delegata.\n4. Brisanje člana 46. iz Zakona o plaćama i naknadama u institucijama BiH.\nČlan 46.: Zaposleni u institucijama Bosne i Hercegovine ima pravo na otpremninu prilikom odlaska u penziju u visini svojih šest ostvarenih netoplaća, isplaćenih u prethodnih šest mjeseci ili šest prosjeĉnih mjeseĉnih netoplaća iz prethodne godine u Bosni i Hercegovini, ako je to za njega povoljnije.\n5. Objaviti tačan podatak o broj uposlenih državnih službenik na svim nivoima.\nPreporuka: aktivno raditi na smanjenju broja zaposlenih u državnim insitiucijama\n6. Kreiranje fonda za zapošljavanje i samozapošljavanje mladih u BiH koji će u 2017.-og godini imati budžet od 50 miliona KM.\n7. U roku od 15 dana napraviti dogovor oko spornih pitanja vezanih za Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u Bosni i Hercegovini 2013. godine, te pristupiti finalnoj obradi i objajvi rezultat.\n8. Usvojiti Zakon o zabrani fašističkih i neofašističkih organizacija i upotrebe njihovih simbola, te konstantno promicati ideje ravnopravnosti, pomirenja i suživota.\n9. Prezentovati široj javnosti korake koji slijede u procesu pridruživanja Bosne i Hercegovine Evropskoj Uniji i konstantno obavještavati o napretku.


Čudo iz malog hrvatskog grada: Njihov proizvod dovoljno je dobar i za Jamesa Bonda - Net.hr\nČudo iz malog hrvatskog grada: Njihov proizvod dovoljno je dobar i za Jamesa Bonda\nTeško bi se moglo očekivati da bi se imena poput Bentleya, Ferrarija, Aston Martina, Lamborghinija, Bugattija i sličnih superluksuznih i superskupih automobila, mogla povezati s područjima zemalja regije, osim u pokojim rijetkim slučajevima vlasnika takvih automobilskih marki.\nIzvoze 98 posto proizvoda\nTo im je središnji biznis, koji im donosi 80 posto prihoda, a koji su prošle godine iznosili 9 i pol milijuna eura.\nČak 98 posto proizvoda se izvozi, a uz autoindustriju, stakla proizvode i za vlakove, jahte i brodove. Izrađuju i blindirana stakla za financijske institucije poput banaka i vozila za prijevoz novca.\nU tvrtki, koja je u talijanskom vlasništvu, radi 160 radnika koji primaju plaću u prosjeku blizu prosječne hrvatske plaće, koja iznosi nešto više od 5.500 kuna neto.\nNakon rata i uništene proizvodnje, 2003. godine tvrtka dobiva prvog superluksuznog klijenta.\n"Tu je došlo do kontakta s Bentleyem, koji nam je bio prvi kupac jer je Isoclima, naš vlasnik, radila blindirani Bentley za englesku kraljicu. Tako da mi negdje oko 2004. počinjemo proizvoditi stakla za Bentley. To je bilo doba kada se jako puno trebalo uložiti i u opremu, ali i u ljude i infrastrukturu...Nakon Bentleya je došao Ferrari i polagano se priča počela zahuktavati do današnjeg dana, kada radimo tri modela Bentleya, dva modela Lamborghinija, tri modela Aston Martina, tri modela McLarena, Bugatti, Lotus i druge i postajemo valjda broj jedan na svijetu za takve vrste vozila", generalni direktor Danijel Zadjelović.\nTvrtka se nastavila razvijati sve do 2009. godine, kada je globalna kriza snažno pogodila autoindustriju. Posao je pao za 50 posto, bazna proizvodnja je morala biti ugašena, a ostala je obrada stakla.\n"Zaustavili smo na jedan period proizvodnju i pokušali se konsolidirati. Recept je brzo reagirati, probati isključiti emocije jer brojke su vrlo egzaktne i emocije tu ne pomažu i, naravno, paziti na svaki trošak, postati što više efikasan, maknuti sve moguće troškove koji nisu bitni i zbilja je to kod nas dosta brzo dalo rezultata", kaže Zadjelović.\nRadi se o visokokvalitetnim proizvodima za koje su potrebni kvalitetni project manageri, djelatnici u prodaji i razvoju koji moraju poznavati autoindustriju i njezinu terminologiju. S druge strane, potrebno je stalno praćenje i ulaganje u novu tehnologiju. U Lipik Glasu tako kroz 2015. godinu namjeravaju potpuno obnoviti strojni park.\nOsim najviših formalnih normi standarda kvalitete, da bi se ''preživjelo'' na ovom segmentu tržišta, potrebna je prilagodba zahtjevima kupaca.\nRadi se o specifičnim proizvodima i projektima, objašnjava Tomislav Žuro, project manager zadužen za autoindustriju u Lipik Glas, i dodatni zahtjevi kupaca su više pravilo nego iznimka.\nProstora za daljnji rast, kaže Zadjelović, itekako ima.\n"Cilj je ostati konkurentan na tržištu, razvijati ovaj segment autoindustrije koji imamo i probati zakoračiti u sljedeću kategoriju tih automobila, znači ne raditi više do 2.000 komada godišnje za jedan model, nego recimo do 10.000. Znači, sljedeći segment je možda Porsche, znači isto tako vrhunski i skupi automobili, ali koji se proizvode u nešto većim brojkama", kaže Zadjelović i otkriva da su nedavno dobili informaciju kako će James Bond u idućem nastavku serijala voziti Aston Martin sa staklima proizvedenima u - Lipiku.\ntvornicajames bondproizvodnjaAston Martinstaklolipik glas


Trubači za tortu Crna Gora - Trubači za Veselja i Svadbe - Najbolji trubači Srbije\nTrubači za tortu se pojavljuju u sali za proslave u momentu kada se torta iznosi pred goste.\nBilo da je u pitanju veridba, svadba, punoletstvo, krštenje ili neki drugi srećan i radostan događaj, kada se u svetla ugase i kada se iznosi torta pred goste taj trenutak, taj momenat, najbolje mogu da uveličaju trubači Balkanika.\nZato je trubački orkestar Balkanika, najbolji izbor za tortu na slavljima širom Crne Gore, gde vi možete da unapred odaberete pesme koje volite da se sviraju u određenom momentu i naš orkestar će u trenutku kad se torta iznosi pred goste, svirati pjesme tačnim redosledom koji ste vi zahtijevali.\nZato nas pozovite bilo putem telefona, Vibera ili WhatsApp aplikacije i mi ćemo u dogovorenom trenutku na proslavi svirati najbolju muziku koju vi volite.


Dimna zavesa - Ivan Torov - Peščanik\nSvojevremeno, koju godinu posle Titove smrti, u vrhu političke nomenklature tadašnje Jugoslavije, rasplamsala se ostrašćena polemika da li menjati “onaj čuveni” Ustav SFRJ iz 74. godine. Političari, a i “njihovi” mediji, podelili su se na “ustavotvorce” i “ustavobranitelje”, sve je ličilo na tešku svađu pred nadolazeći raspad države. To “neprincipijelno” uzajamno “kopanje očiju” oko ustavnog položaja Srbije (sa pokrajinama) u (kon)federalnom Ustavu, poslužilo je Vladimiru Goatiju da u jednom intervjuu u tadašnjoj “Borbi” “uzvikne”: “Kad vidim ko sve napada Ustav, dođe mi da ga branim!”\nDve i po decenije kasnije, u bitno promenjenim društvenim i državnim okolnostima, a, opet, u ambijentu neizmenjenog političkog svađalačkog mentaliteta, ova ironična i pronicljiva Goatijeva rečenica mogla bi se komotno primeniti kao svojevrstan komentar na uzavreli sukob na relaciji RRA – RTS, odnosno Nenad Cekić – Aleksandar Tijanić. Samo što se u ovom slučaju postavlja delikatno pitanje koga bi i zbog čega trebalo braniti, odnosno da li je ijedan od glavnih aktera višegodišnjeg konflikta “visokog intenziteta” zaslužio da bude zaštićen samo zato što je “onaj drugi” svojim “neznanjem” ili “nečasnim” namerama, učinio “grešku u koracima.”\nKako god se “spor” između pojedinaca iz Saveta Republičke radiodifuzne agencije i vrha “Javnog servisa” zvanog RTS priveo završnici – a vidimo da je “internom” smenom Cekića sa mesta predsednika Saveta i Aleksandra Vasića sa položaja njegovog zamenika (ostaju članovi), ovu rundu dobio Aleksandar Tijanić – najdegutantnije u svemu tome je što je javnost, pre svega, najzainteresovanija, stručna (medijska) na velikoj muci: da se zbog sudara “dva ovna na uskom brvnu” određuje “za” ili “protiv” jedne strane. U “prevodu” – da se zbog očigledne samovolje, kolektivne ili pojedinačne, svejedno, u Savetu RRA (raspisivanje, pa povlačenje javnog poziva za izbor novih članova UO RTS), amnestira istovetni manir svojevrsnog siledžijstva vodećih “kreatora transformacije” RTS u “Javni servis građana”.\nZapravo, navodnim “nezakonitostima” u potezima, pre svih, Nenada Cekića i žestokoj kontrareakciji “druge strane”, uz obilatu logističku podršku najeksponiranijih medijskih i pravnih eksperata, stvorena je dimna zavesa sa osnovnom svrhom da zakamuflira, najblaže rečeno, višegodišnje skandalozno ponašanje (i konkretne poteze) i jednih i drugih. Najčudnije u svemu tome su reakcije “nepristrasnih” medijskih analitičara i esnafskih udruženja, koji, dajući za pravo jednima, negirajući mere drugih, kao da su zaboravili one silne skandale i afere, od samog osnivanja i izbora članova Saveta RRA, Upravnog odbora i direktora RTS, njihovu (zaštićenu) svemoć i samovolju, neobuzdanu bahatost, aroganciju i agresivnost prema svakome ko se drznuo da ih kritikuje ili posumnja u njihove “dobre namere”. Rivalstvo se vremenom pretvorilo u pravi bokserski ring u kome se dokazivalo čija je moć veća, odnosno ingerencije bespogovornije.\nTa nemilosrdna trka ličila je na tuču, u kojoj su političari, uglavnom, seirili, a stradali su najnemoćniji, radio i TV stanice (RRA) bez jače političke pozadinske zaštite, i gledaoci i slušaoci (RTS) kojima je godinama unazad “ispiran mozak” (samo)hvalospevima direktora “Javnog servisa građana”, za koji se nikako nije moglo utvrditi – da li je više servis dnevne politike vladajuće narodnjačke koalicije, pre svih DSS, ili izraz nadobudnosti i samoreklamerskog prisvajanja najuticajnijeg državnog elektronskog medija. Ili – što je, po svemu sudeći, najliže istini – fatalna kombinacija i jednog i drugog, u čemu valja i tražiti prave razloge što je RTS u maniru isključivosti, odbojnosti prema nekim društvenim strukturama, količini podaničkog mentaliteta i lojalnosti Koštuničinoj ideološkoj i nacionalnoj matrici, ne tako retko bio rimejk “programske i patriotske” šeme od pre 5.oktobrta. U znatno prosvećenijoj i “profesionalnijoj” varijanti, naravno.\nTelevizija, koja je svoj slogan “evropske Srbije” ubacivala i izbacivala sa ekrana u skladu sa (ne)raspoloženjem vladinog (Koštuničinog) kabineta prema evropskim i evroatlantskim integracijama, na čijem programu je bilo “normalno” da voditeljka jedne političke emisije “pita” bivšeg ministra policije Mihajlovića da “u Đinđićevoj vladi nije bilo nevinih, zar ne” (povodom polemike sa Vladimirom Popovićem), svoju javnoserviskograđansku prirodu iskazivala “Svadbom 45 sati”, strogo selektivnim (po strukturi gostiju i pitanjima) i kontrolisanim političkim emisijama, iscrpljujućim višestruko repriziranim praistorijskim igranim serijama, netrpeljivošću prema “nepodobnom” nevladinom sektoru i nedovoljno nacionalno obojenim političkim partijama – bila je i ostala ono što jeste, elektronsko glasilo dominantne političke i ideološke strukture. Kad se tome doda i učestala (zlo)upotreba programa za lične i političke obračune njenog neprikosnovenog direktora sa neistomišljenicima, slika o “Javnom servisu građana Srbije” postaje potpunija.\nNedavna promena na kormilu vlasti i težak izborni poraz Koštunice i kompanije kao da je poprilično uzdrmao obe (pro)vladine institucije i uznemirio njihove vodeće ličnosti zbog “razarajuće” dileme hoće li preživeti to šaltovanje Srbije sa “desničarskog” na “levičarski” kolosek. Otuda valjda i dosta pouzdana procena da je Cekićevo “istrčavanje” sa pozivom za izbor novih članova UO RTS, čiju većinu trenutno čine ljudi odani Koštuničinom političkom i ideološko-nacionalnom diskursu, u stvari, samopreporučivanje novoj vlasti. Kao što se i najnovija, i te kako uočljiva “transformacija” RTS u “demokratskom pluralističkom pravcu” može, bez većeg rizika da se pogreši, tumačiti kao pokušaj njenog rukovodstva (zajedno sa UO) da se – pre konačne personalne odluke – prilagodi novim političkim okolnostima. I gospodarima, dabome.\nPriča o štetama zbog nenaplaćenih 60 miliona evra od pretplate, kao povodu da se sada dese promene u Savetu RRA, a ne i pre nekoliko meseci kada se isto to moglo, deluje kao demagoško nastojanje da se zamagli suština, t.j. manevar vodećih ljudi RRA da osujete Tijanićev i Stipčevićev (Nikša, predsednik UO RTS) opstanak, a time i dodatno podgreju spor o sudbini generalnog direktora i UO RTS, koji, kako se tvrdi u nekim medijskim i političkim krugovima, traje između partijske nomenklature DS i savetničke ekipe šefa države.\nNeki kažu, zbog “bliskosti” Srđana Šapera i Tijanića, drugi, opet, zbog “nepremostive netrpeljivosti” Dragana Đilasa i Tijanića. Što će, kao i u slučaju izbora mandatara, presuditi sam Boris Tadić. Sva je prilika da će se “Javni servis građana” i dalje “neometano razvijati” pod dirigentskom palicom nekadašnjeg miljenika Mire Marković, Mirka Marjanovića i Vojislava Koštunice, pri čemu se naglašava uloga i uticaj “ličnosti iz pozadine”, Dobrice Ćosića na Borisa Tadića. Tako će biti bar dok se ne shvati da priče o istinskom servisu građana (finansijera), koji je i dalje pod manje-više punom jurisdikcijom partija na vlasti, više ne piju vodu. Što će se, na kraju, i desiti što napadnom promenom uređivačke politike, što daljim padom naplaćene TV pretplate. O ugledu da i ne govorimo.\nSve kontroverze (???), koje su od samog početka pratile osnivanje i izbor Saveta RRA – pravi rat koji je vođen sa medijskim udruženjima, ostavke, sumnjive biografije članova, uticaj vladajućih partija, ne baš uverljiva dodela nacionalnih, regionalnih i lokalnih frekvencija, ruganje odlukama sudova, skoro potpuna netransparentnost delovanja RRA, pa sve do “formule” smene Cekića i Vasića i izbora jednog crkvenog velikodostojnika za predsednika regulatornog tela sekularne države – naprosto vapiju za pravim odgovorima.\nAli, pre i iznad svega, za širom, javnom i otvorenom nepristrasnom raspravom o celishodnosti, dometima i posledicama postojećeg modela rada tako moćnih institucija kao što su RRA i RTS, revidiranju zakonske regulative i njenom prilagođavanju evropskim standardima (isključivanjem mogućnosti uticaja političke oligarhije), preispitivanju načina izbora članova Saveta RRA i UO RTS (opet, bez upliva partija), mesta i uloge profesionalnih novinarskih organizacija i samih novinara.\nSukob na relaciji RRA-RTS je prava prilika da javnost dobije kompletan uvid u pravo stanje stvari, što bi, sasvim sigurno, pripomoglo da se velika ovlašćenja i uticaji ovih, sada gotovo čisto državnih institucija, ne interpretiraju kao neprikosnovena sila iznad zakona i društva. Tako ćemo, valjda, jednog dana zaista dobiti RRA koja neće stvarati dodatni haos u eteru i odnosima, i RTS, koja neće moći da simulira javni servis građana.\nZato je veoma važno da profesionalni medijski eksperti i novinarska udruženja, a i sami mediji, ne upadaju u zamku da se, optužujući neki potez jedne, praktično stavljaju na stranu druge, takođe, ne baš nevine institucije. Odnosno, zbog Cekićeve samovolje pristajati na Tijanićevu neumerenu bahatost.


Najbolje biciklističke staze za osvajanje Evrope – online news Srbija\nHome > Turizam > Najbolje biciklističke staze za osvajanje Evrope\n- 18. 07 2019 021\nNa daleko putovanje ne morate da idete samo automobilom, autobusom ili avionom, već i biciklom. Poslednjih godina sve više se na drumovima mogu videti biciklisti, koji su sa bisagama nakačenim na ovo prevozno sredstvo krenuli na more, planinu, pa čak i po nekoliko stotina kilometara udaljene destinacije.\nBiciklom tako možete da zađete u skrivene i netaknute delove prirode, što vam pruža priliku da svet vidite iz potpuno drugog ugla. To je jedan od najboljih načina na koji možete da putujete ukoliko ste ljubitelj prirode i sporta.\nVožnja bicikla ne samo da je dobra za vaše zdravlje, već i “čuva” okolinu.\nObilazak Evrope biciklom iako jeste fizički veoma zahtevno, ali zbog lepote predela kojima možete da putujete, ovaj napor se itekako isplati.\nPrva ruta prati tok Dunava. Od Nemačke preko Austrije, Slovačke, Mađarske, Hrvatske, Srbije i završava se u Rumuniji. Dužina puta iznosi oko 2.900 kilometara. Dunav je najvažnija reka Evrope, i zbog toga se sve veliki broj važnih gradova gradio na njegovim obalama, a danas su te destinacije popularne lokacije za obilazak.\nS obzirom da se nalazimo bliže kraju ove rute, iz Beograda se može da se vozi ka izvoru Dunava u Nemačkoj. Pošto kroz balkanske zemlje biciklistička staza koja vodi uz obalu reke, već mora da se koristiti i mapa, za naše putnike bi vožnja kroz Mađarsku, Slovačku, Austriju i Nemačku bila pravi odmor.\nOsim uređenosti staza koje mnogo olakšavaju vožnju, uređeni predeli ovih zemalja takođe čine put jednostavnijim.\nFranački put vodi od Kenterberija u Engleskoj do Rima, preko Francuske i Švajcarske. Ovim putem su nekada išli hodočasnici, dok danas ova ruta od 1.700 kilometara nije toliko popularna kada su verska putovanja u pitanju.\nUkoliko ne želite da vozite kroz sve ove predele, najlepši deo počinje od Velikog Sen Bernara ka Rimu, piše “Evening Standard”.\nOvaj put vodi kroz italijanske seoske predele, zemljanim i prašnjavim putevima kroz predele Toskane, duž reke Dore do Bazilike Svetog Petra u Rimu. Za naše putnike bi najbolje bilo da iskombinuju nekoliko ruta, i tako obiđu sve ono što ih zanima, a “preskoče” ono što im se čini manje privlačnim.\nPostoji ruta koji vodi od Jadranskog do Baltičkog mora. Počinje u Hrvatskoj ide preko Italije, Slovenije, Austrije, Češke i Poljske, što čini 2.270 kilometara razdaljine između Gdanjska i Pule.\nZemlje kroz koje prolazi ova biciklistička ruta, obećava mnogo srednjovekovnih zdanja, idiličnih predela i gostoprimljivih ljudi gde god da se zaustavite. Ljubljana, Beč, Vroclav su samo neki od gradova u kojima možete da ostanete i po nekoliko dana da obiđete sve što mogu da vam ponude. Nažalost, svaka od ovih ruta traži veliki broj slobodnih dana, pa od početka do kraja u njoj mogu da uživaju uglavnom samo profesionalni biciklisti.\nHolandija je zemlja biciklizma. Čak 89 odsto stanovnika koristi ovo prevozno sredstvo. Oni imaju mnogo osmišljenih trasa kojima možete da obiđete ovu državu, a veoma su dobro povezane, pa je moguće da napravite i sopstvenu rutu.\nOvo je sigurno najadekvatniji način za upoznavanje ove zemlje koja se nalazi među najsrećnijim državama sveta. Put vodi kroz sela, gradove, dine, šume, kraj reka i preko brda, što znači da možete da zaboravite na monotonu vožnju.\nUkoliko izdržite od početka do kraja ove trase, dobićete sertifikat od Holandske organizacije za rekreativni biciklizam. Za to je samo potrebno da se fotografišete na šest označenih lokacija koje se nalaze negde na trasi od 1.300 kilometara.\nBiciklistička ruta od Fisena do Vircburga se naziva “Romanzični put”. Ovo je put koji vodi kroz živopisna Bavarska sela, prolazi kroz srednjovekovne naseobine i istorijski važne delove gradova.\nU blizini Fisena se nalazi jedan od čuvenih bajkovitih dvoraca Bavarske Nojšvanštajn što opravdava naziv ove rute. Trasa kojom se prolazi je uglavnom ravna, što ovaj put čini dostižnim i za manje iskusne bicikliste. Fisen se nalazi u blizini granice sa Austrijom, što našim biciklistima znači pvezanost sa stazama koje vode do Srbije.\nJedna od najzahtevnijih biciklističkih ruta u Evropi vodi preko Poljske, Nemačke, Danske, Švedske, Finske, Rusije, Estonije, Letonije i Litvanije. Ova staza duga je 9.214 kilometara i sve vreme prati Baltičko more kroz sve države koje na isto izlaze.\nNajbolje je da se upustite u ovu avanturu leti, kako biste izbegli oštru skandinavsku zimu. Ovaj put vodi kroz prelepe plaže, šume, ribarska sela, ali i centre kulture poput Sankt Peterburga, Talina i Helsinkija. Ruta je nedavno produžena, jer je ostrvo Bornholm uključeno u obilazak.\nNiko neće Krisa Pola? – B92.net\nPripremite se za odmor, a bez ovoga ne krećite na put\nU Splitu sve više Srba: “Nemamo jezičku barijeru, a imamo puno toga zajedničkog” VIDEO\nSa lažnom diplomom radio 26 godina kao profesor\nSa ovog mesta pratiće se svaki metar u tunelu Brančić: Operativni centar radiće 24 sata\n10. 08 2019 10. 08 2019 09


POZIV Podržimo novinara kome je zapaljena kuća – Milana Jovanovića\nSlavko Ćuruvija fondacija poziva novinarske i nevladine organizacije i udruženja, sve druge organizacije i građane, da uplatom dobrotvornog priloga što pre sakupimo pomoć za Milana Jovanovića, novinara portala Žig info, kome su u noći između utorka i srede na kuću bačeni molotovljevi kokteli, nakon čega mu je izgorela kuća, a on ostao bukvalno bez ičega.\nUPDATE: Za pet dana kampanje prikupljanja pomoći za novinara Milana Jovanovića kome je u sredu zapaljena kuća uplaćeno je preko milion i po dinara! Nastavljamo i dalje, jer je Jovanovićima izgorelo bukvalno sve što su imali. Donacije možete da uplatite preko sajta te preko sajta donacije.rs ili na žiro račun (vidi dole) (17. decembar)\nUPDATE: Za samo tri dana akcije prkupljanja pomoći novinaru Milanu Jovanoviću sakupili smo više od milion dinara! Hvala svima koji su uplatili novac ili pomogli da se akcija proširi deljenjem! Nastavljamo i dalje, jer je Jovanovićima, nakon napada molotovljevim koktelima u sredu, izgorela kuća i bukvalno sve što su imali. Novac će biti upotrebljen za lekove, garderobu, nova dokumenta, kućne potrepštine, radove na kući… Novac trošimo u dogovoru sa porodicom, prema onome što Jovanovići odrede kao najneophodnije potrebe. Donacije možete da uplatite preko sajta donacije.rs i ili preko računa (podaci na kraju teksta). (15. decembar)\nIZVEŠTAJ#1 Prvi iznos od 150.000 dinara najneposrednije pomoći novinaru Milanu Jovanoviću danas je prebačen na račun njegove supruge. Jovanovići su preuzeli i dva aparata za kiseonik, koje im je poklonila naša sugrađanka. U dosadašnjoj akciji, za manje od 48 sati, građani, organizacije i firme donirali su preko 800.000 dinara. Idemo dalje, jer je Jovanovićima, kojima je molotovljevim koktelima u noći izmedju srede i utorka spaljena kuća, u požaru izgorelo bukvalno sve što su imali. Novac će biti upotrebljen za lekove, garderobu, nova dokumenta, kućne potrepštine, radove na kući… Novac trošimo u dogovoru sa porodicom, prema onome što Jovanovići odrede kao najneophodnije potrebe! (14. decembar)\nUPDATE: Za manje od 24h skupili smo skoro 750k dinara za pomoć novinaru Milanu Jovanoviću kome je preksinoć spaljena kuća. Hvala svima na donacijama! Idemo dalje! Skupljamo novac za lekove, garderobu, nova dokumenta, radove na kući… Solidarnost!\nUPDATE: Aparat za kiseonik je u međuvremenu nabavljen, hvala sugrađanki koja se javila Fondaciji i poklonila svoj aparat! Zahvaljujući ovoj donaciji čitava do sada prikupljena sredstva Jovanovići mogu da upotrebe za druge neophodne životne potrebštine. Podsećamo da su Jovanovići u preksinoćnom požaru izgubili apsolutno sve – od kompletne garderobe, svih dokumenata, kućnih aparata, telefona pa i samu kuću. Nastavljamo dalje sa akcijom. Hajde da probamo da sakupimo što je više moguće novca! Novi cilj je 750.000 dinara za zdravstvene potrebe (lekove i preglede), druge urgentne potrebe (hrana, garderoba, lična higijena, pravni i administrativni troškovi), i inicijalnu pomoć u dugoročnom rešavanju stambenog pitanja Milanove porodice.\nUPDATE: Hvala svima koji su donirali do sada! Novac potreban za aparat i lekove smo skupili u rekordnom roku od 8 sati i odmah ih kupujemo. Cilj smo podigli sa 100.000 na 500.000 dinara i nastavljamo sa prikupljanjem sredstava za druge urgentne potrebe Milanove porodice – hranu, garderobu, ličnu higijenu, i pravno-administrativne troškove. Naravno, realne potrebe porodice prevazilaze i taj iznos, najpre zbog dugoročnog rešavanje stambenog pitanja, ali ćemo vas u narednim danima obaveštavati o situaciji i daljim planovima za pomoć.\nAkciju prikupljanja pomoći pokrenuli smo noćas, kako bismo sakupili novac za najurgentniji problem – lekove, inhalator i aparat za kiseonik, koji su 70-godišnjem Milanu neophodni jer boluje od bronhijalne astme i ima tri bajpasa. Novac za aparat smo prikupili u rekordnom roku od osam sati.\nFondacija se zahvaljuje svim građanima koji su pomogli da prikupimo ovaj novac, ali akciju nastavljamo dalje, jer je Milanu i njegovoj supruzi potrebno sve – garderoba, hrana, krov nad glavom…\nDonacije možete da uplatite preko platforme donacije.rs, na linku https://www.donacije.rs/projekat/milanjovanovic/, ili na žiro račun\nMilan Jovanović Pomoć novinarima Slavko Ćuruvija fondacija\n← Komitet za zaštitu novinara: Vlast u Srbiji mora da garantuje bezbednost Milana Jovanovića\nNajava događaja: Ko daje naš novac u medijskom sektoru →


Republika / Nagrađena za društvenoodgovornu akciju! Dea: Dobila sam Zlatnu Niku!\nutorak, 27. 10. 2020.| 05:15\nPoznata voditeljka Dea Ðurđević nakon dobijanja nagrade Zlatna Nika za društvenoodgovornu akciju reportažu, oglasila se na društvenim mrežama, prilikom čega se osvrnula na težak period koji je iza nje.\n- Znam šta je smrt. Preživela sam je. Živela sam skoro tri meseca na odeljenju intenzivne nege VMA. Oko mene su ljudi umirali. Čula sam njihove poslednje reči. Znam šta je bol. Toliko jaka da padneš u nesvest i pored svih medikamenata koje dobijaš.\nNe želim da iko doživi i preživi ovo što sam ja. Za to ću se boriti. Budimo bezbedni - poručila je Dea i pohvalila se nagradom.\nZnam šta je smrt. Preživela sam je, kaže voditeljka\nPodsećamo, voditeljka je tri meseca provela na odeljenju intenzivne nege na VMA nakon nesreće koju je doživela početkom 2019. godine. U toj nesreći njoj je autobus otkinuo ruku, koju je Dea svojskim trudom i upornošću, pomoću stručnih lekara uspela da sačuva.\n(VIDEO) CECINA SNAJKA U NEVIĐENOM IZDANJU: Bogdana statirala u emisiji - NE BISTE JE PREPOZNALI\nEstrada Zabava Dea Đurđević Voditeljka TV Pink\nVanja28. oktobar 2020. u 20:17\nLepoj Dei želim potpuno ozdravljenje i srećan život.\nIvan27. oktobar 2020. u 06:00\nVODITELJKA TV PINKA ZARAŽENA KORONAVIRUSOM: Otkrila ŠOK detalje i ZGRANULA NACIJU!


Najam, Poslovni prostor, 2 prostorije, Sarajevo, Kovačići | PROSTOR Nekretnine\nNajam, Poslovni prostor, 2 prostorije, Sarajevo, Kovačići\nPoslovni prostor pogodan za razne namjene sa 4 parking mjesta na izuzetno atraktivnoj lokaciji kod OHR-a na Kovačićima\nIznajmljuje se poslovni prostor površine 110m2 smješten u prizemlju stambeno-poslovne zgrade. Nekretnina se nalazi na izuzetno atraktivnoj lokaciji, kod OHR-a u naselju Kovačići. Pozicionirana je u kvartu sa značajnim brojem stanovnika u čijoj blizini su smješteni mnogobrojni sadržaji kao što su mnogobrojne ambasade, međunarodne institucije, tržni centri Sarajevo City Center i Alta, supermarketi, ugostiteljski objekti, banke, apoteka i mnogi drugi sadržaji. Stanice gradskog prevoza su na svega par minuta udaljenosti.\nPoslovni prostor sadrži dvije prostorije, kancelariju, ostavu, čajnu kuhinju i mokri čvor. Posjeduje visoke staklene portale što ga čini pogodnim za širok spektar djelatnosti prodajnog i uslužnog tipa (ordinacija, agencija itd.) ali i kancelarijskog (sjedište firme, predstavništvo, uredi). Osiguran je video nadzorom i alarmnim sistemom, kao i protivpožarnim sistemom sa vatro dojavom.\nBitno je istaknuti da je visina stropa cca 4 metra te je moguće napraviti galeriju radi dobijanja veće kvadrature a posebno je važno naglasiti da prostor posjeduje vlastita 4 parking mjesta sa rampom što uveliko olakšava pristup klijentima.\nPoslovni prostor se nalazi u prizemlju stambeno-poslovne zgrade u naselju Kovačići, ulica Emerika Bluma.\nDvije prostorije, kancelarija, ostava, čajna kuhinja, mokri čvor.\nEtažno plinsko grijanje. Unutrašnja drvena stolarija. Vanjska metalna stolarija. Keramičke pločice. Priključak za telefon i internet. Alarmni sistem. Video nadzor. Protivpožarni sistem. Vatro dojava. Parking.\nBroj nekretnine: 487i/2017 SG


KAVČIĆ NAM JE UKRAO UDŽBENIK: Miloljub Albijanić tuži profesora srpskog porekla iz Amerike zbog kršenja autorskih prava | Novosti.RS\nPostupak je pokrenut pred našim, ali i američkim pravosudnim organima. Kavčić se tereti da je, bez saglasnosti autora, na sajtu svoje Fondacije okačio udžbenik u pe-de-\n-ef formatu i najavio njegovo umnožavanje. Koautori knjige su prof. dr Đorđe Dugošija i prof. Marko Šegrt.\nU razgovoru za "Novosti", profesor Albijanić ističe da je bio šokiran kada je u vestima čuo kako se Kavčić hvali da je udžbenik iz matematike okačen na sajt "besplatni udžbenici" i da je za dva dana imao najveći broj pristupa.\nPDF, INTERAKTIVNI, ŠTAMPANI...\nODLUČAN Miloljub Albijanić, Foto P. Milošević\n- Ko smo mi, šta smo mi? LJudi niže kategorije. To ne sme da se radi. Ovo je skandal! Moj prvi doktorat se zove "Intelektualni kapital", u smislu doprinosa razvoju društva. Gledam ovo i ne mogu da verujem da neko, najblaže rečeno, ne preza ni od čega.\nmatematika tužba autorska prava udžbenik Aleksandar Kavčić Miloljub Albijanić\nAlbijaniću, kakav ste vi čovek ? Profesora Aleksandra Kavčića ćemo svi pamtiti jer će ostaviti trag sa svojom plemenitom misijom. Duboko poštovanje za njega. Hvala Bogu što smo njegovi savremenici.


Šićiri : Srpske škole nisu integrisane u kosovski sistem | Radio Kosovska Mitrovica\nŠićiri : Srpske škole nisu integrisane u kosovski sistem\n16. April, 2018 18:25 |\nMinistar obrazovanja u kosovskoj vladi, Šićiri Bitići, izjavio je da srpske škole nisu integrisane u kosovski sistem obrazovanja, utvrđuju se razlozi i mogućnosti kako bi se u dogovoru sa, kako je rekao, međunarodnim partnerima to pitanje rešilo.\nBitići je rekao da srpske škole rade po srpskom obrazovnom sistemu i ni ne podnose izveštaj o radu tom resoru.\nBitići je to rekao u odgovoru na poslaničko pitanje Ismailja Kurtešija o udžbenicima iz kojih uče srpska deca na KiM, a u kojima su, kako kaže, Albanci predstavljeni na “najgori mogući način”.\nDo sada nažalost, sve škole koje uče na srpskom jeziku, nastavljaju da primenjuju sistem Republike Srbije a ne Republike Kosovo. Trenutno šta smo uradili, jeste da smo zadužili zamenika ministra Bajruša Cezarija, da se bavi pitanjem zajednica, posebno školama koje nisu integrisane u sistem Republike Kosovo”, rekao je Bitići.\nCezarija je, kazao je, trenutno na terenu, počeo je od južnog dela, jer i tamo ima škola koje nisu integrisane u kosovski obrazovni sistem .\nPrvo je, kazao je potrebno utvrditi prepreke i mogućnosti da to pitanje rešimo u dogovoru sa međunarodnim partnerima i integrišemo ih u kosovski obrazovni sistem.\n“Takođe, nijedna škola koja uči na srpskom jeziku ne podnosi izveštaj ministarstvu”, rekao je on, preneo je portal Telegrafi.


Sudjelovanje na tribini Udruge sudaca za mladež, obiteljskih sudaca i stručnjaka za djecu i mladež\n26 Ožujak\t2019\nPravobraniteljica za ravnopravnost spolova Višnja Ljubičić je, na poziv predsjednice Udruge sudaca za mladež, obiteljskih sudaca i stručnjaka za djecu i mladež, sutkinje Lane Peto Kujundžić, sudjelovala kao panelistica na javnoj tribini na temu: „Što se promijenilo ratifikacijom Istanbulske konvencije?“. Pravobraniteljica Ljubičić je održala prezentaciju na navedenu temu s posebnim osvrtom na aktivnosti institucije Pravobraniteljice u nadziranju provedbe zakona i propisa vezano za ostvarivanje načela ravnopravnosti spolova te implementacije Istanbulske konvencije.\nPravobraniteljica je istaknula da Konvencija Vijeća Europe o sprečavanju i borbi protiv nasilja nad ženama i nasilja u obitelji (tzv. Istanbulska konvencija), ima za cilj zaštititi žene, doprinijeti suzbijanju diskriminacije žena, napraviti okvir politika i mjera za zaštitu žena koje su žrtve, pružiti podršku i pomoć državnim tijelima radi boljeg pristupa u suzbijanju obiteljskog nasilja i nasilja prema ženama. Osim toga, istaknula je da i dalje hrvatsko zakonodavstvo u dovoljnoj mjeri nije usklađeno s Istanbulskom konvencijom te da još ima prostora za njegovo usavršavanje. Osvrnula se na broj predloženih, prihvaćenih/određenih i provedenih zaštitnih mjera u vremenskom periodu od 2012.-2017., broj predloženih mjera psihosocijalnog tretmana i broj osoba uključenih u tretman, počinitelje prekršajnih i kaznenih djela nasilja u obitelji prema spolu od 2015.-2018., broj femicida koji čini 25-30% svih ubojstava i broj ubijenih žena u periodu 2013.-2018. Prisutne je upoznala s preprekama u primjeni Konvencije i preporukama Pravobraniteljice kao i s EU projektima u kojima je nositeljica institucija Pravobraniteljice za ravnopravnost spolova.\nHINA, 26.3.2019. (korištena foto HINA-e)\nHINA Youtube, 26.3.2019.\nGlas_Slavonije_27_03_19 (1).pdf [ ] 297 Kb\nNovi_list_27_03_19.pdf [ ] 109 Kb\nZadarski_list_27_03_19 (2).pdf [ ] 395 Kb