Віктар Марчык: Ніводнаму слову Лукашэнкі верыць нельга | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗбіраць подпісы для рэгістрацыі кандыдатамі ў прэзідэнты Рэспублікі Беларусь сёлета будуць 15 чалавек. Што Вы на гэты конт скажаце? За каго будуць збіраць подпісы сябры Слонімскага згуртавання дэмакратычных сіл? Ці пойдзеце Вы асабіста на выбары? Такія пытанні карэспандэнт задаў сябру Слонімскага згуртавання дэмакратычных сіл, сябру Еўрапейскай Беларусі і Рады БНК Віктару Марчыку.\nВось што адказаў спадар Віктар Марчык:\n– Збор подпісаў за любога кандыдата – гэта бессэнсоўная трата часу і сіл. Але гэта асабістая справа кожнага. Хаця гэты мой пункт гледжання падзяляюць усе сябры Слонімскага згуртавання дэмакратычных сіл. Я асабіста адмовіўся ад прапаноў збіраць подпісы за тых кандыдатаў, якіх зарэгістравалі ініцыятыўныя групы. Адмовіўся па дзвюх прычынах. Першая, гэта тое, што я не бачу нікога з іх, хто змог бы павесці за сабой людзей, як лідар апазіцыі, а другая прычына, гэта тое, хто б не быў кандыдатам – ён усё адно прайграе, так як выбараў у нашай краіне даўно няма. У дадзенай сітуацыі я поўнасцю падтрымліваю Мікалая Статкевіча.\nШто датычыць асабіста мяне, то я на выбары не пайду, хіба толькі як назіральнік. Такога фарсу і цырка, як сёлета, я яшчэ не бачыў. Мала таго, што ўсё ідзе па старому сцэнарыю, ды яшчэ і па прыдуманых прычынах не рэгіструюць ініцыятыўныя групы рэальна альтэрнатыўным кандыдатам Лукашэнкі. Мяняць уладу Лукашэнкі неабходна, бо за наступны прэзідэнцкі тэрмін ён разваліць яшчэ тое, чаго не паспеў разваліць за мінулыя гады. Ды і мы можам згубіць краіну. Ніводнаму слову Лукашэнкі верыць нельга. Ён кіруе краінай толькі дзеля абагачэння сябе і сваіх сваякоў, астатні народ пераўтварыў у баязлівых і паслухмяных рабоў. Ці ў халуёў, якія выконваюць яго злачынныя загады. Толькі масавы і мірны выхад на вуліцы і плошчы зменіць і пераломіць тую сітуацыю, якая склалася ў Беларусі. Дзеля гэтага мы зараз і працуем з людзьмі, тлумачым, што выбары і ўдзел у ім беларусаў, сітуацыю ў краіне не памяняюць, таму што нашы галасы ніхто не лічыць. Дык якія могуць быць выбары?!\nПікет Ціханоўскага і Статкевіча на Камароўцы


фотазагадка з прызамі!\nшто гэта за будынак у Менску і што ў ім было раней?\nадказы прымаюцца на labadzenka@gmail.com (у каментах не прымаюцца і выдаляюцца).\nпершыя 3 пераможцы атрымаюць набор паштовак "Самыя старыя будынкі Беларусі"\nнаступныя 7 чалавек атрымаюць у падарунак паштоўкі на радзівілаўскую тэматыку\nпамяркоўнасьць і Скарына для 6 класа (фота)\nдаслаў чытач Валянцін Бахцінаў\nАнтон Астаповіч: “Беларускі цмок еў браканьераў і рэкеціраў!” (+ відэа)\nГлеб ЛАБАДЗЕНКА для budzma.org\nАнтон Астаповіч – старшыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры. Таму як цмок – жывы помнік і нашай гісторыі, і нашай культуры, спадар Астаповіч можа лічыцца аўтарытэтным цмоказнаўцам. Ідэю кампаніі “Будзьма беларусамі!” скласці маршрут беларускіх цмокаў Астаповіч успрыняў з вялікім энтузіязмам і без доўгіх прадмоваў адразу скочыў “з месца ў кар’ер”.\n– Калі гаварыць пра цмокаў, пра паданні пра цмокаў на Беларусі, то, мабыць, самае знакавае месца, якое мусіць быць уключанае ў турыстычныя маршруты – гэта эквівалентнае па значнасці Лох-Нэсу Лепельскае возера, – кажа Астаповіч. – Таму што даўняе паданне, а таксама цэлы шэраг гістарычных дакументаў сведчаць, што ў Лепельскім возеры ў Сярэднявеччы жыў цмок. І вельмі часта на гэтым возеры знікалі рыбакі – а потым на бераг возера цмокі выкідалі іх быццам напалову перакушаныя чаўны. Ад саміх рыбакоў не заставалася нічога. Таму з’явілася паданне, што іх паядае цмок. Дык калі цмок жыў там у XVI–XVII стагоддзі… думаю, цмокі проста так не паміраюць! Цмок жыве там і да гэтага часу. І калі ўважліва паглядзець, то можна яго нават пабачыць…\nЛебедзева. Капліца-пахавальня 1910-х гадоў (фота)\nНазад у будучыню зь Лявонам Вольскім. 5, 6 сэрыя (відэа)\nпачвара з міністэрства культуры\nгутарка карэспандэнткі Новага Часу Алены Барэль з начальнікам "упраўлення па ахове спадчыны" міністэрства "культуры" Ігарам Чарняўскім.\nякой трэба быць двудушнай пачварай, каб так казаць пра Курапаты і рэстаран на касьцях?..\nкаб жа ж табе штоночы ахвяры Курапатаў сьніліся!\n— Звяртайцеся ў Міністэрства культуры.\n…Прабачце, а з супрацоўнікам якой установы я зараз размаўляла? З дыспетчарам па рамонце ліфтаў?\nпа-беларуску: расейскія сурвэткі\nтэлефаную ў даведку, пытаюся, як мне дабрацца да Лунінца, каб аб 11 раніцы быць там. жанчынка кажа, што трэба сесьці а 6.16 на цягнік у Менску, у Баранавічах ён будзе а 7.58, а ўжо а 8.25 іншы цягнічок павязе мяне ў Лунінец -- і а 10.53 буду на месцы.\nпрыўкрасна, думаю сабе я -- і кіруюся на вакзал па квіткі. у кожную касу чарга -- да далягляду. адстойваю паўгадзіны ў касу "для дэпутатаў", хоць я ні разу не дэпутат (але там насамрэч абслугоўваюць усіх). кажу: дайце мне квіток на 6.16 да Баранавічаў, а адтуль а 8.25 да Лунінца. жэншчына кажа: да Лунінца не прадам, бо між цягнікамі мусіць быць як найменей тры (!!) гадзіны -- правілы ў нас такія. аргументы, што калі я спазьнюся -- гэта мае праблемы, на яе ня дзейнічаюць. кажа: станавіцеся ў іншую касу, там купляйце.\nкірую у міжнародныя касы (там прадаюць і квіткі па Беларусі, але чэргі меншыя). прашу квіток на 8.25 Баранавічы-Лунінец. кажуць, няма ў нас у кампуцяры такога цягніка. тэлефаную да калегі ў Лунінец. аказваецца, што гэта дызельны цягнік -- а на такія квіткі ў горадзе-героі не прадаюць. сэрвіс.\nу Баранавічы цягнік спазьняецца на 13 хвілін -- і прыбывае а 8.11. у мяне застаецца 14 хвілін, каб патрапіць на іншы вакзал. добра, парупіўся -- і набраў таксоўку яшчэ з цягніка, машына ўжо чакае пры вакзале.\nтаксовец нясецца -- і дастаўляе мяне ў час. аднак квітка ж няма -- кіруюся ў касы, адстойваю чаргу 3 чалавекі, бяру квіток. заскокваю ў апошні момант.\nдызель прыбывае ў час. на сустрэчу пасьпяваю. назад кіруюся ледзяным павольным дызелем да Баранавічаў, там троху чакаю -- і швайцарскай электрычкай на горад-герой.\nці мне аднаму падаецца, што беларуская чыгунка -- гэта ганебны савецкі калхоз?..


ა Сін Ільля. Libido\nМарыя жыве ў правінцыйным постсавецкім горадзе, насельнікі якога ізаляваныя ў сваіх камерах-адзіночках – разам з успамінамі, траўмамі мінулага і штучнымі каханкамі. Недзе на перыферыі іх свядомасці паступова распальваецца грамадзянскі канфлікт, але пакуль ніхто на яго не зважае. Марыя прадчувае: нешта неўзабаве павінна адбыцца… Наклад кнігі цалкам прададзены.\nНумар прымеркаваны да 100-гадовага юбілею абвяшчэньня Беларускай Народнай Рэспублікі. Ён выдадзены цалком ў колеры. Фактычна гэта ўнікальны тэматычны фотаальбом. У ім друкуюцца сотні аўтэнтычных фотарэпрадукцыяў, якія ілюструюць розныя аспэкты дзейнасьці БНР: партрэты ейных лідараў, рознага кшталту дакумэнты (устаўныя граматы, пашпарты, адозвы, абвесткі). Даюцца факсыміле пячатак, марак, паштовак ды іншай аўтэнтычнай атрыбутыкі. Наклад часопісу цалкам прададзены.\nБагдановіч Ірына. Душа лістападу\nУ сярэдзіне ХІХ стагодзьдзя падобную працу зрабіў Напалеон Орда — абышоў усю Беларусь і захаваў вобраз краіны, якога больш не засталося нідзе. Тое, што пачуў і запісаў Зьміцер Бартосік, не паўторыць больш ніхто. Таму гэтая кніга ня мае аналягаў у нашай гісторыі ХХ стагодзьдзя. Гэта падарожжы ў пошуках нечага няўлоўнага, няпэўнага... свабоды. Таго, што ў беларусах схавана глыбака, сярод марных, паўзабытых спадзеваў, цёплых летуценьняў, што гояць зьняможаны розум, сярод мараў, якім не наканавана было зьдзейсьніцца... І Зьміцер Бартосік знаходзіў гэтую эфэмэрную, недавыказаную, нязьдзейсьненую прагу свабоды паўсюль, ва ўсіх баках вялікай нашай краіны. (Сяргей Харэўскі, мастацтвазнаўца). Наклад кнігі цалкам прададзены.\nЗа гэтую кнігу аўтар атрымаў 1-е месца Прэміі імя Ежы Гедройца — 2017.\nСярэдняя: 5 (усяго галасоў 13)\nКананічныя кнігі Сьвятога Пісаньня Старога і Новага Запавету ў беларускім перакладзе / Пераклад Васіля Сёмухі. — Duncanville, USA: World Wide Printing, 2002. — 1536 с.


У 2014 годзе спн. Галіна Флікоп-Сьвіта абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Мастацкія і іканаграфічныя асаблівасьці іканапісу грэка-каталіцкіх храмаў Беларусі ХVIII – першай паловы ХIХ стагоддзя». Новая манаграфія зьяўляецца падсумаваньнем яе дзесяцігадовай навуковай працы. Яна прысьвечана вывучэньню асаблівасьцяў абсталяваньня ўнутранай прасторы ўніяцкіх храмаў на тэрыторыі Вялікага Княства Літоўскага і зьяўляецца першай спробай у беларускім мастацтвазнаўстве комплекснага вывучэньня інтэр’ераў уніяцкіх храмаў. Выяўляюцца варыянты суіснаваньня іканастастаў і прысьценных алтароў у цэрквах, высьвятляюцца прычыны зьнікненьня іканастасаў у шэрагу храмаў і пераабсталяваньня іх унутранай прасторы на лацінскі лад на працягу ўсяго перыяду існаваньня Ўніяцкай Царквы ў Беларусі. Вывучаюцца асаблівасьці ўніяцкіх іканастасаў, іх канструкцыя і праграма. Дасьледуюцца спосабы афармленьня прысьценных алтароў. Прыводзяцца прыклады захаваных працэсійных алтарыкаў — фератронаў.\nПры напісаньні гэтай манаграфіі дасьледчыца выкарыстала і прааналізавала шматлікія гістарычныя дакументы XVII — першай паловы XIX ст. з архіваў, музеяў і бібліятэк Беларусі, Расеі, Літвы, Польшчы, Украіны, Аўстрыі, якія асьвятляюць стан каля 2600 парафіяльных, філіяльных, манастырскіх і катэдральных грэка-каталіцкіх цэркваў былога Вялікага Княства Літоўскага. Шэраг храмаў аўтарам манаграфіі былі наведаныя асабіста ў 2012—2021 гг., у выніку чаго было праведзена натуральнае вывучэньне помнікаў сакральнага мастацтва.\nВыданьне мае каля 350 старонак тэксту з 700 ілюстрацыямі. У ім зьмешчаны фотаздымкі помнікаў сакральнага мастацтва, якія захоўваюцца ў дзеючых храмах, музеях і прыватных зборах, на якіх паказаныя іканастасы, алтары, абразы, скульптуры, фератроны, што зьяўляюцца каштоўнай спадчынай Уніяцкай Царквы ў Беларусі. Шэраг гэтых помнікаў раней не публікаваўся. У шэрагу подпісаў пад фотаздымкамі дасьледчыца падае ўстаноўленую ёй інфармацыю, якая не заўсёды супадае са зьвесткамі, якія раней падаваліся ў музеях, дзе захоўваюцца тыя творы сакральнага мастацтва. Акрамя таго, у канцы кнігі зьмешчаны схемы інтэр’ераў, іканастасаў і алтароў.\nДа кнігі прыкладаецца CD-дыск, на якім дадатак на 240 старонак, дзе ў выглядзе табліцы пададзены сістэматызаваныя зьвесткі пра інтэр’еры ўніяцкіх храмаў: наяўнасьць у іх іканастасаў, прысьценных алтароў, фератронаў. У гэтую табліцу ўключана каля 2600 мясцовасьцяў (прыведзены ў алфавітнай пасьлядоўнасьці), у якіх існавалі ўніяцкія храмы. Да таго ж, па некаторых храмах зьвесткі пададзеныя за некалькі розных гадоў, што дазваляе прасачыць зьмены ў інтэр’еры. Тут жа адразу прыводзіцца спасылка на архіўную крыніцу.\nВыданьне прызначана для мастацтвазнаўцаў, гісторыкаў, культуролагаў, рэлігіязнаўцаў, музейных супрацоўнікаў, краязнаўцаў і ўсіх тых, хто цікавіцца беларускай культурай і айчыннай мастацкай спадчынай.\nКошт гэтага каштоўнага выданьня ў кнігарнях — 43 руб., наклад — 300 асобнікаў.\nФота: Halina Flikop.\nТэгі: унія, Грэка-Каталіцкая Царква, іканастасы, алтары, уніяцкія храмы, Галіна Флікоп-Сьвіта, сакральнае мастацтва, спадчына


Галоўная ➠ Пацыент ➠ Рэзекцыя лёгкіх паказанні, падрыхтоўка да аперацыі і асаблівасці рэабілітацыі\nАпублікавана 04.02.2016 16:01\nАсноўная функцыя лёгкіх заключаецца ў забеспячэнні дыхальнага працэсу. Калі паўстала сур'ёзная паталогія лёгкіх, то праводзіцца іх рэзекцыя. Калі вам паставілі сур'ёзны дыягназ, які патрабуе рэзекцыі легкіх, то вам лепш за ўсё правесці аперацыю ў Ізраілі, дзе працуюць самыя лепшыя спецыялісты.\nЗ гэтага артыкула вы даведаецеся аб паказаннях да рэзекцыі лёгкіх, падрыхтоўцы і правядзенні аперацыі, а таксама аб асаблівасцях рэабілітацыі.\nРэзекцыя паказана ў тых выпадках, калі тканіна лёгкіх разбурылася ў выніку запалення. Таксама гэтая аперацыя неабходная пры траўматычным пашкоджанні лёгкіх, гнойным распад тканіны, доброкачественном або злокачественном новообразовании і пры наяўнасці кісты.\nКалі своечасова не правесці аперацыю, то паталагічны працэс можа ахапіць усё лёгкае.\nУ асноўным такія аперацыі праводзяцца ў планавым парадку. Спачатку лекары паляпшаюць агульны стан пацыента і прызначаюць антыбактэрыйную тэрапію. Калі ж рэзекцыя лёгкіх неабходная з прычыны траўматычнага пашкоджанні, то аперацыя праводзіцца ў тэрміновым парадку.\nСама аперацыя праводзіцца пад эндотрахеальным наркозам. Гэта значыць, падчас аперацыі хворы знаходзіцца без прытомнасці. Нярэдка падчас аперацыі лёгкія падключаюць да апарата штучнага дыхання. Для доступу да лёгкага робяць разрэз паміж рэбрамі, якія затым рассоўваюцца пры дапамозе спецыяльнага інструмента.\nПадчас аперацыі хірургі могуць выдаліць частку або цэлае лёгкае. Усё залежыць ад ступені паразы гэтага органа.\nДля палягчэння пасляаперацыйнага перыяду хвораму ўсталёўваюць эпидуральный катетер, праз які будуць уводзіць анестэтыкі.\nДля вываду з грудной клеткі лішняй вадкасці ўсталёўваюць дрэнажныя трубкі. Пасля іх выдалення прыбіраюць і катетер. Далейшае ліквідацыю болю вырабляецца пры дапамозе перорально прыему медыкаментаў.\nХвораму пасля аперацыі забаронена курыць і ўжываць алкагольныя напоі. Лекары рэкамендуюць ўсталяваць у кватэры адмысловы іянізатар, які будзе ўвільгатняць паветра. Пацыент пасля аперацыі павінен правільна харчавацца. Рацыён павінен быць узбагачаны вітамінамі, вялікай колькасцю клятчаткі і пажыўнымі рэчывамі.\nPapillock plus (папилок плюс) ад папілом. Рэальныя водгукі людзей і лекараў. Склад і інструкцыя. Купіць у аптэцы.


Аўтар Алег Грушэцкі (старонка 5) | Новы Час\nЗавейная музыка беларускай дуды\nУ пятніцу, 8 снежня, пры поўным аншлагу прайшоў «Завейны канцэрт» Яраша Малішэўскага — аднаго з найбольш таленавітых выканаўцаў на беларускіх народных інструментах.\nБогі Элады ўпершыню завіталі ў Мінск, а грэкі танчылі сіртакі\nБогі старажытнай Элады сёння не толькі наведалі Мінск, але і прывезлі з сабою з сонечнай Грэцыі цёплага надвор’я. На плошчы Свабоды сёння гулялі Свята грэчаскай культуры.\nСонечная Італія святкуе ў Мінску\nІталія — высокая мода, вытанчаная кухня, запальная музыка і хуткасныя спартовыя аўтамабілі. І ўсё гэта зусім побач. Перанесціся на адзін дзень з восеньскага Мінска ў сонечную Італію можна не адпраўляючыся ў далёкае вандраванне. Досыць выбрацца ў Верхні горад на плошчу Свабоды.


Орша: Для агітатараў Лукашэнкі законы не пісаны\nhttp://spring96.org/be/news/38707 2010 2010-12-06T21:21:46+0200 2010-12-06T21:21:46+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/prava.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЯк вядома, у адпаведнасці з выбарчым заканадаўствам рашэннямі Аршанскага гарвыканкама быў вызначаны пералік месцаў для сустрэч кандыдатаў у прэзідэнты, іх давераных асоб з выбаршчыкамі. Аказалася, што гэтыя рашэнні адносяцца толькі да апазіцыйных кандыдатаў. Агітацыйная кампанія за дзеючага прэзідэнта Аляксандра Лукашэнку вышэйназваныя дакументы начыста ігнаруе.\nВось зусім свежы прыклад. Давераная асоба Аляксандра Лукашэнкі ў Оршы - Людміла Дабрыніна. Яна ж па сумяшчальніцтве старшыня Аршанскага гарадскога Савета дэпутатаў. Здавалася б, хто як не кіраўнік мясцовай прадстаўнічай улады павінен падаваць прыклад дакладнага і паважлівага выканання закона.\nАле не тут тое было. Людміла Анатольеўна наведвае калектыў за калектывам і агітуе за свайго даверніка то ў навучальнай установе, то на прадпрыемстве, то ва ўстанове. Толькі ў апошнія дні яна правяла агітсустрэчу з навучэнцамі ў Аршанскім медкаледжы, а таксама аналагічную сустрэчу з медработнікамі горада. Прайшлі гэтыя сустрэчы ў памяшканнях, якія не значацца ў спісе месцаў, дазволеных для сустрэч з выбаршчыкамі.


Галасы спевакоў - The Reader Wiki, Reader View of Wikipedia\nІснуе мноства сістэм класіфікацыі пеўчых галасоў. Некаторыя з іх ўлічваюць сілу голасу, гэта значыць тое, як гучна спявак можа спяваць; іншыя — наколькі рухомы, віртуозны, выразны голас спевака, і інш.\nЧасцей за ўсё выкарыстоўваецца класіфікацыя, якая ўлічвае дыяпазон голасу і пол спевака. Нават кіруючыся толькі гэтымі двума крытэрыямі, атрымліваецца мноства разнавіднасцяў. Кожная група галасоў дзеліцца на больш вузкія падраздзяленні.\nМужчынскія галасы Тэнар (высокі) Альтына\nЛірычны (di grazia)\nДраматычны (di forza)\nБарытон (сярэдні) Лірычны\nБас (нізкі) Высокі (cantanto)\nЖаночыя галасы Сапрана (дыскант) — высокі Колоратурное\nМецца-сапрана (сярэдні) Высокае (лірычнае)\nІснуе таксама катэгорыя спевакоў-мужчын, якія спяваюць у дыяпазоне жаночага голасу. Гэты тып галасоў рэдкі, але да гэтага часу выкарыстоўваецца, у асноўным, у оперы. У музыцы барока шматлікія ролі былі напісаны для кастратаў — спевакоў мужчынскага полу, якім у хлапечай ўзросце была зроблена аперацыя кастрацыі для захавання высокага, як у жанчыны, голасу. У сучасным вакальным выканальніцтве гэтыя ролі можа выконваць контртэнар або тэнар, які валодае развітой тэхнікай спеваў фальцэтам.\nГолас прафесійнага опернага спевака — гэта дзве актавы паўнавартаснага аднастайнага гучання са згладжанымі рэгістравымі пераходамі. Акрамя таго, мяркуецца ўверсе і ўнізе дыяпазону нейкі «запас» магчымасцяў прыкладна ў межах тэрцыі для больш вольнага ўзяцця, выгоды і натуральнасці пры выкананні гранічных нот.\nПа словах Уладзіміра Маторына, у оперным свеце існуе прымаўка: «Басы — п'яніцы, барытоны — бабнікі, тэнары — дурні!»\nThis page is based on the Wikipedia article Галасы спевакоў; it is used under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License (CC-BY-SA). You may redistribute it, verbatim or modified, providing that you comply with the terms of the CC-BY-SA.


Добрыя вершы. Том 1: Побач з намі на Зямлі (жывёльны сьвет): KNIHI.BY - інтэрнэт-крама беларускай кнігі\nЛітаратура для дзяцейПаэзіяТэхналогіяКнігі дзеткам\nБеларуская вершаванка-запамінанка для дзяцей. / Укладаньне Алег Мінкін; мастак Рыта Цімохава. — Менск: Тэхналёгія, 2005. — 271 с., цвёрдая вокладка.\nСлова ад укладальніка Паглядзець\n"Побач з намі на Зямлі" — гэта першы том беларускай вершаванкі-запамінанкі для дзяцей "Добрыя вершы". Акрэсьленьне "запамінанка" ў назове фігуруе таму, што ўсе творы ў вершаванцы прызначаныя для завучваньня дзецьмі на памяць.\nУ першы том увайшлі вершы пра жывёльны сьвет, які з нараджэньня атуляе дзіця. Том складаецца зь сямі асобных сшыткаў: "Знай, як зь імі сябраваць" — пра свойскіх жывёлаў", "Вунь праз лес ідуць дзікі" — пра дзікіх жывёлаў, "Пачнуць пець — не надзівіцца" — пра дзікіх птушак, "Вось прыйшлі музыкі" — пра кузурак (вусякоў ды іншых дробных істотаў), "Як паплыў па рэчцы язь" — пра рыбаў ды іншых істотаў, што жывуць у рэках, азёрах, сажалках, акварыюмах, "Еду ў госьці да слана" — пра экзатычных зьвяроў і птушак, якіх найчасьцей можна ўбачыць у заапарку, "У куце сядзіць мядзьведзь" — сшытак, у якім сабраныя вершы пра тое, як нашыя "малодшыя браты", падобна да людзей, працуюць, займаюцца рознымі чалавечымі заняткамі, забаўляюцца, вучацца. Дарэчы, кожны сшытак у томе афарбаваны ў свой колер — адзін зь сямі колераў вясёлкі. Гэта зроблена для таго, каб чытачы хутчэй знаходзілі патрэбныя ім сшыткі.\nКожны з сшыткаў, як правіла, складаецца зь некалькіх асобных разьдзелаў. Спынімся, напрыклад, на структуры трэцяга сшытку "Пачнуць пець — не надзівіцца", прысьвечанага дзікім птушкам. Адкрываецца ён разьдзелам "Верабейка клапатлівы", у які ўвайшлі вершы пра добра вядомага дзіцяці вераб’я, што жыве зусім побач з намі, у горадзе й вёсцы. За ім ідзе разьдзел "Ён ня госьць у Беларусі" пра ня менш вядомую вясковую птушку бусла. У разьдзел "Вырас кошык пад страхой" улучаныя вершы пра іншых вясковых і гарадзкіх птушак: ластаўку, шапака, голуба. Такім чынам, усе тры першыя разьдзелы трэцяга сшытку прысьвечаны дзікім птушкам, што жывуць побач зь дзецьмі, у вёсцы або ў горадзе. Вершы пра вераб’я й пра бусла вылучаныя ў асобныя разьдзелы таму, што сваёй колькасьцю яны самыя напрошваюцца на гэта. У чацьверты разьдзел трэцяга сшытку "Вісяць кармушкі каля хат" увайшлі вершы пра птушак зімою й зімовых птушак — сініцу, сьнегіра (гіля), шчыгла, курапатку, крыжадзюба, амялушку, сойку. У гэтым самым разьдзеле вершы пра кармушкі, пра дапамогу птушкам зімою з боку дзяцей. У пятым разьдзеле "Дзяцел — стук, дзяцел — грук" зьмешчаныя вершы пра дзятла й блізкую яму жаўну (чорнага дзятла). У шостым разьдзеле "Там жыве страшэнны лунь" — вершы пра буйных драпежных птушак (лунь, пугач, сава, ястраб, сыч, сокал-дзербнік). Сёмы разьдзел "Пачнуць пець — не надзівіцца" — пра ўсіх астатніх дзікіх птушак. Што да структуры кожнага разьдзелу, дык вершы пра адну й тую самую істоту ў ім (калі маем некалькі вершаў) пастаўленыя побач. А ў выпадку, калі разьдзел прысьвечаны толькі адной істоце, тэматычна блізкія вершы таксама сабраныя разам. Напрыклад, у другім разьдзеле "Беглі вожыкі сямейкай" другога сшытку, цалкам прысьвечаным вожыку, спачатку ідуць вершы пра вонкавыя рысы вожыка, пра ягоныя паводзіны. Затым расказваецца пра ягонае "сямейнае" жыцьцё. Пасьля апісваюцца сустрэчы вожыка зь людзьмі. А на заканчэньне вожык апынаецца ў чалавечым жытле.\nВершы на адну й тую самую тэму ў разьдзеле зьмешчаныя так, што больш лёгкі для запамінаньня твор папярэднічае больш цяжкому. Пры канцы разьдзелу звычайна пастаўленыя творы, у якіх гаворка ідзе пра ўсіх істотаў гэтага разьдзелу разам (апошнія творы найчасьцей і найбольш даўгія). Некалькі словаў пра мэтад адбору вершаў ды некаторыя "тэхнічныя" асаблівасьці вершаванкі. Адбор твораў адбываўся цягам апошняга паўтара дзясятка гадоў на ўласны густ укладальніка. У збор увайшлі параважна вершы (або ўрыўкі з больш буйных твораў) з паваенных зборнікаў, выдадзеных у БССР, як добра вядомых паэтаў, так і амаль зусім невядомых. Усе творы ў "Вершаванцы-запамінанцы" разьлічаныя на запамінаньне, таму ўкладальнік дазволіў сабе некаторыя "адвольнасьці": скароты, замену й перастаноўку словаў, зьмену рыфмаў і рытму. Ён не кіраваўся таксама й захаваньнем разьбіўкі радкоў, ужываных аўтарамі. Каб спрасьціць успрыманьне і спарадкаваць матэрыял кнігі, яны падаюцца гэтак: усе радкі ў вершах пачынаюцца зь вялікай літары і не разьбіваюцца, як правіла, на асобныя кавалкі, чатырохрадкоўі адасабляюцца прагаламі, а двухрадкоўі звычайна не адасабляюцца.\nНазовы вершаў таксама найчасьцей не адпавядаюць аўтарскім. Паўсюль даюцца больш разгорнутыя назовы, якія звычайна зьяўляюцца першым радком твора, а часам — нейкім іншым радком або ягоным фрагмэнтам. Гэта зьвязанае з тым, што ў разьдзелах тэматычна блізкія вершы стаяць побач і мусяць мець адрозныя назовы, каб дзеці, іхныя бацькі, выхавальнікі, настаўнікі хутчэй знаходзілі іх сярод іншых. Правапіс вершаванкі — клясычны. Ён найбольш адпавядае ладу й гучаньню нашае мовы. А з увагі, што ўсе творы ў вершаванцы разьлічаныя на іх завучваньне й дэклямацыю, выкарыстаньне клясычнага правапісу яшчэ больш актуальнае.\nЦяпер да друку рыхтуюцца два новыя тамы "Вершаванкі-запамінанкі": другі том прысьвечаны расьліннаму сьвету, трэці — сьвету чалавека, дзіцяці. Спадзяемся, што чытачы першага тому парупяцца пра адпамогу ўкладальніку, выслаўшы яму вершаваныя творы, якія хацелі б бачыць у новых тамах. Спадзяемся таксама й на атрыманьне твораў, тэматычна зьвязаных зь першым томам, якія не ўвайшлі ў яго. Яны будуць скарыстаныя пры перавыданьнях. Вершы адсылайце на паштовы адрас: LT-01004 Vilnius, a/d 1021, Lietuva, або на e-mail nicka@takas.lt


Архітэктура Адраджэння — Вікіпедыя\nАрхітэктура Адраджэння — перыяд развіцця архітэктуры ў еўрапейскіх краінах з пачатку XV да пачатку XVII стагоддзя, у агульнай плыні Адраджэння і развіцця асноў духоўнай і матэрыяльнай культуры Старажытнай Грэцыі і Рыма. Гэты перыяд з'яўляецца пераломным момантам у гісторыі архітэктуры, асабліва ў адносінах да папярэдняга архітэктурнага стылю, да готыкі. Готыка ў адрозненне ад архітэктуры Адраджэння шукала натхненне ва ўласнай інтэрпрэтацыі класічнага мастацтва.\nАсаблівае значэнне ў гэтым кірунку надаецца формам антычнай архітэктуры: сіметрыі, прапорцыі, геаметрыі і парадку складовых частак, пра што навочна сведчаць ацалелыя ўзоры рымскай архітэктуры. Складаная прапорцыя сярэднявечных будынкаў змяняецца спарадкаваным размяшчэннем калон, пілястраў і вершніка, на змену несіметрычным абрысам прыходзіць паўкруг аркі, паўсфера купала, нішы, эдыкулы. Архітэктура зноў становіцца ордарнай.\nРазвіццё архітэктуры Адраджэння прывяло да новаўвядзенняў у выкарыстанні будаўнічых тэхнік і матэрыялаў, да развіцця архітэктурнай лексікі. Важна адзначыць, што рух адраджэння характарызуецца адыходам ад ананімнасці рамеснікаў і з'яўленнем персанальнага стылю ў архітэктараў. Вядома няшмат майстроў, што пабудавалі творы ў раманскім стылі, а таксама архітэктараў, што збудавалі цудоўныя гатычныя саборы. У той час як творы эпохі Адраджэння, нават невялікія будынкі ці проста праекты былі акуратна задакументаваны з самага свайго з'яўлення.\nПершым прадстаўніком данага кірунку можна назваць Філіпа Брунелескі, які працаваў у Фларэнцыі, горадзе, які нароўні з Венецыяй лічыцца помнікам Адраджэння. Затым яно распаўсюдзілася ў іншыя італьянскія гарады, ва Францыю, Германію, Англію, Расію і іншыя краіны.\n2.1 Ранняе Адраджэнне\n2.2 Высокае Адраджэнне\n2.3 Позняе Адраджэнне\n3 Характарыстыка архітэктуры Адраджэння\nГістарыяграфія[правіць | правіць зыходнік]\nСлова «рэнесанс» (фр.: renaissance) адбылося ад тэрміна «la rinascita», які ўпершыню ўжыў Джорджа Вазары ў кнізе «Жыццяпісы найбольш знакамітых жывапісцаў, разьбяроў і дойлідаў», выдадзенай у 1550 годзе.\nТэрмін «Адраджэнне» для абазначэння адпаведнага перыяду ўвёў французскі гісторык Жуль Мішле, аднак швейцарскі гісторык Якаб Буркхарт у сваёй кнізе «Культура італьянскага Адраджэння» (ням.: Die Kultur der Renaissance in Italien) раскрыў тэрмін больш поўна, яго інтэрпрэтацыя лягла ў аснову сучаснага разумення Італьянскага Адраджэння. Выданне альбома малюнкаў «Будынкі сучаснага Рыма ці Зборнік палацаў, дамоў, цэркваў, манастыроў, і іншых найбольш значных грамадскіх збудаванняў Рыма» (фр.: Édifices de Rome moderne ou Recueil des palais, maisons, églises, couvents, et autres monuments publics et particuliers les plus remarquables de la ville de Rome), апублікаванае Полем Ле Таруілам у 1840 выклікала рост усеагульнай цікавасці да перыяду Адраджэння. Тады рэнесанс лічылі стылем «пераймаючым антычнаму».\nПерыядызацыя[правіць | правіць зыходнік]\nЗвычайна Італьянскае Адраджэнне падраздзяляецца на тры перыяды. У гісторыі мастацтваў можна гаварыць пра развіццё выяўленчага мастацтва і скульптуры ў рамках кірунку ранняга рэнесансу ў XIV стагоддзі. У гісторыі архітэктуры справа ідзе інакш. З прычыны эканамічнага крызісу XIV стагоддзя перыяд Рэнесансу ў архітэктуры пачаўся толькі з пачаткам XV стагоддзя і працягваўся да пачатку XVII стагоддзя ў Італіі і даўжэй за яе межамі.\nМожна вылучыць тры асноўныя перыяды:\nРанняе Адраджэнне ці кватрачэнта, прыкладна супадае з XV стагоддзем.\nВысокае Адраджэнне, першая чвэрць XVI стагоддзя.\nМаньерызм ці Позняе Адраджэнне (каля 1520—1600).\nУ іншых еўрапейскіх краінах развіваўся свой перадрэнесансны стыль, а само Адраджэнне пачыналася не раней XVI стагоддзя, стыль прышчапляўся да ўжо існых традыцый, у выніку чаго будынкі эпохі Адраджэння ў розных рэгіёнах могуць мець мала падобных рысаў.\nУ самой Італіі архітэктура Адраджэння перайшла ў маньерысцкую архітэктуру, прадстаўленую ў даволі розных тэндэнцыях у працах Мікеланджэла, Джуліа Рамана і Андрэа Паладзіа, якая затым перарадзілася ў барока, якое карысталася падобнымі архітэктурнымі прыёмамі ў іншым агульным ідэйным кантэксце.\nУ перыяд кватрачэнта былі нанова адкрыты і сфармуляваны нормы класічнай архітэктуры. Вывучэнне антычных узораў вяло да засваення класічных элементаў архітэктуры і арнаменту.\nПрастора, як архітэктурны кампанент, арганізавана ў адрозным ад сярэднявечных уяўленняў чынам. У яго аснову лягла логіка прапорцый, форма і паслядоўнасць частак падпарадкаваны геаметрыі, а не інтуіцыі, што было характэрнай рысай сярэднявечных збудаванняў. Першым узорам перыяду можна назваць базіліку Сан-Ларэнца ва Фларэнцыі, пабудаваную Філіпа Брунелескі (1377—1446).\nНа працягу гэтых гадоў у мастацтве з'яўляецца імкненне да арганічнага спалучэння сярэднявечных традыцый з класічнымі элементамі. У храмавым будаўніцтве асноўным тыпам застаецца базіліка з плоскай столлю ці з крыжовымі скляпеннямі, але ў элементах — расстаноўцы і аздабленні калон і слупоў, размеркаванні арак і архітраваў, знешнім выглядзе вокнаў і парталаў, дойліды арыентуюцца на грэка-рымскія помнікі ў імкненні ўтварэння шырокіх, свабодных прастор унутры будынкаў. Пасля, паступова, і ў агульнай канцэпцыі, і ў дэталях асновай твораў становяцца ўзоры антычнага мастацтва.\nЧасцей за ўсё ў афармленні будынкаў прысутнічае карынфскі ордар з разнастайнымі перайначваннямі капітэлі. Новы стыль мацней пранікае ў няхрамавую архітэктуру: палацы кіраўнікоў, гарадскіх уладаў і знаці, раней падобныя крэпасцям, не ва ўсім адыдучы ад сярэднявечнага аблічча, змяняюцца, відавочна жаданне архітэктараў захаваць сіметрычнасць і гармонію прапорцый. Гэтыя пабудовы маюць гарманічна прасторныя ўнутраныя двары, абнесеныя ў ніжнім і ў верхнім паверхах крытымі галерэямі на арках, якія падтрымліваюцца калонамі ці пілястраамі антычнай формы. Фасаду надаецца мернасць па гарызанталі пасродкам вытанчаных міжпавярховых карнізаў і галоўнага карніза, які ўтварае моцны выступ пад дахам.\nПалац дожаў у Венецыі\nІтальянскія архітэктурныя помнікі ранняга Адраджэння знаходзяцца галоўным чынам у Фларэнцыі; сярод іх — элегантны і разам з тым просты ў тэхнічным рашэнні купал сабора Санта-Марыя-дэль-Фіёрэ (1436) і палацца Піці, створаныя Філіпа Брунелескі, які вызначыў вектар развіцця архітэктуры Рэнесансу; палацца Рыкардзі, пабудаваныя Мікелоца-Мікелоці, палацца Строцы Бенедэта дзі-Маяна і С. Кронака, палацца Гондзі (Джуліяна да Сангала), палацца Ручэлаі Леона Батыста Альберці. У Рыме можна адзначыць малы і вялікі венецыянскія палацы Бернарда дзі Ларэнца, Чэртоза ў Павіі Барганьёнэ, палацца Вендрамін-Калерджы П. Ламбарда, Корнер-Спінелі, Трэвізан, Кантарыні і Палац дожаў у Венецыі. На поўнач ад Альпаў, а таксама ў Іспаніі, Ранняе Адраджэнне настае толькі ў канцы XV стагоддзі, і яго ранні перыяд доўжыцца, прыблізна, да сярэдзіны XVI стагоддзя, зрэшты, пра стварэнне шэдэўраў у гэты перыяд у іншых краінах гаварыць нельга.\nВысокае Адраджэнне[правіць | правіць зыходнік]\nТэмп'ета ў двары царквы Сан-П'етра-ін-Манторыа, Рым, 1502 год, архітэктар — Доната Брамантэ. Храм адзначае месца, на якім быў пакараны смерцю святы Пётр.\nУ працяг Высокага Адраджэння ўяўленні, узятыя з антычнай архітэктуры, развіваліся і ўвасабляліся на практыцы з большай упэўненасцю. З узыходжаннем на папскі прастол Юлія II (1503) цэнтр італьянскага мастацтва з Фларэнцыі перамяшчаецца ў Рым, Папа прыцягнуў да свайго двара лепшых мастакоў Італіі. Пры ім і яго найбліжэйшых пераемніках, у Рыме ствараецца мноства манументальных будынкаў, якія лічацца выбітнымі творамі мастацтва. Вывучэнне антычнай спадчыны становіцца больш грунтоўным, яно прайграваецца больш паслядоўна і строга; рэлікты сярэднявечча знікаюць, мастацтва цалкам грунтуецца на класічных прынцыпах.\nАсноўныя помнікі італьянскай архітэктуры гэтага часу — свецкія будынкі, якія адрозніваюцца гарманічнасцю і веліччу сваіх прапорцый, вытанчанасцю дэталяў, аздабленнем і арнаментацыяй карнізаў, вокнаў, дзвярэй; палацы з лёгкімі, галоўным чынам двух'яруснымі галерэямі на калонах і слупах. У храмавым будаўніцтве назіраецца імкненне да каласальнасці і велічнасці; ажыццявіўся пераход ад сярэднявечнага крыжовага скляпення да рымскага корабавага скляпення, купалы абапіраюцца на чатыры масіўных слупы.\nГалерэя Уфіцы, выгляд у бок плошчы Сіньёрыі, Фларэнцыя.\nПрадстаўніком гэтага перыяду быў Доната Брамантэ (1444—1514), які строга рухаўся ва ўзвядзенні будынкаў класічным прынцыпам. На Тэмп'ета ў двары царквы Сан-П'етра ў Манторыа (1503) Брамантэ натхнілі ратонды рымскіх храмаў. Таксама Брамантэ збудаваў палацца дэла Канчэлерыа, палацца Жыро, двор Сен-Дамаза ў Ватыканскім палацы, а таксама склаў план Сабора Святога Пятра ў Рыме і пачаў узводзіць будынак. Але яго нельга рабом класічных формаў; яго стыль вызначаў італьянскую архітэктуру на працягу ўсяго XVI стагоддзя.\nЯго паслядоўнікамі былі Бальдасарэ Перуцы, лепшыя творы якога — Фарнезінская віла і палацца Масіма ў Рыме, вялікі Рафаэль Санці, які пабудаваў палац Пандальфіні ў Фларэнцыі, Антоніа да Сангала, што пабудаваў палацца Фарнезэ ў Рыме.\nТаксама развівалася і венецыянская архітэктурная школа, галоўным прадстаўніком якой быў Якопа Таці Сансавіна, які ўзвёў бібліятэку Святога Марка і палацца Корнер. З надыходам другой паловы XVI стагоддзя ў італьянскім дойлідстве адбываюцца змены, якія праяўляюцца ў жаданні мастакоў усё больш дакладна капіраваць класічныя ўзоры, чаму сталі прысвячацца цэлыя трактаты, аднак збудаванні, якія ўзводзяцца ў той час, працягваюць адрознівацца вытанчанасцю і высакароднасцю.\nКрыло Луўрскага палаца, найстарэйшая захаваная частка будынка, пабудаваная П'ерам Леско ў сярэдзіне XVI стагоддзя.\nГалоўнымі прадстаўнікамі архітэктуры гэтага часу былі Віньёла, які пабудаваў Іль-Джезу у Рыме і вілу Фарнезэ у Вітэрба, жывапісец і біёграф мастакоў Вазары, ім пабудаваны палац Уфіцы ў Фларэнцыі, Андрэа Паладзіа, які стварыў некалькі палацаў, базілік і алімпійскі тэатр у Вічэнцы, генуэзец Галеаца Алесі, які ўзвёў царкву Мадонны да Карыньяна, палацца Спінола і палацца Саулі ў Генуі.\nПа-за межамі Італіі час росквіту Рэнесансу наступіў праз паўстагоддзя, італьянскі стыль распаўсюджваецца па Еўропе, але пры гэтым змяняецца, убіраючы мясцовыя архітэктурныя традыцыі. У Францыі да архітэктуры высокага Адраджэння можна аднесці: створаны П. Леско заходні фасад Луўрскага палаца ў Парыжы, каралеўскі замак у Фантэнбло, замак Анэ і Цюільры, збудаваныя Філіберам Дэлормам; Экуанскі замак, палац у Блуа. У Іспаніі — палац Эскарыял архітэктараў X. дэ Таледа і Х. дэ Эрэра, у Германіі — частка Гайдэльбергскага замка, Альтэнбургская ратуша(ням.) бел., сенцы Кёльнскай ратушы, Фюрстэнхоф у Вісмары(руск.) бел. і іншыя.\nПозняе Адраджэнне[правіць | правіць зыходнік]\nСабор Святога Пятра ў Рыме.\nУ архітэктуры праводзіўся эксперымент з формамі, распрацоўкай і камбінаваннем антычных вобразаў, з'яўляецца ўскладненне дэталяў, выгін, пераламленне і перарыванне архітэктурных ліній, мудрагелістая арнаментацыя, вялікая шчыльнасць калон, паўкалон і пілястраў у прасторы. Падкрэсліваюцца больш свабодныя суадносіны прасторы і матэрыі. Пасля з гэтай тэндэнцыі развіўся стыль барока, а затым, у XVIII стагоддзі, стыль ракако. Аж да XX стагоддзя паняцце «маньерызм» мела негатыўную канатацыю («манерны», «напышлівы»), але да цяперашняга часу тэрмін выкарыстоўваецца толькі для апісання адпаведнага гістарычнага перыяду, і, увогуле, нейтральны.\nЗаснавальнікам кірунку маньерызму ў архітэктуры можна назваць Мікеланджэла (1475—1564), у чыёй творчасці выяўляецца тэндэнцыя свабоднай інтэрпрэтацыі прынцыпаў і формаў антычнага мастацтва. Мікеланджэла стварыў магільны склеп Медычы пры царкве Сан-Ларэнца ў Фларэнцыі, купал Сабора Святога Пятра, праект забудовы Капіталійскага ўзгорка ў Рыме. Яму прыпісваюць стварэнне «гіганцкага ордара» — пілястра, якая цягнецца ад падмурка да антаблемента фасада.\nІншым прыкладам гэтага стылю ў архітэктуры з'яўляецца Палацца Тэ Джуліа Рамана ў Мантуі, з яго велізарнымі лоджыямі, руставанымі сценамі, паркавымі гротамі і шырокімі фрэскамі.\nЛарэнца Берніні стварыў паўкруглыя каланады сабора Святога Пятра, шаты над яго галоўным прастолам, палацы Барберыні і Брач'яна.\nХарактарыстыка архітэктуры Адраджэння[правіць | правіць зыходнік]\nСант-Агасціна, Рым, Джакама П'етрасанта, 1483\nАрхітэктары эпохі Адраджэння запазычалі характэрныя рысы рымскай класічнай архітэктуры. Тым не менш, форма будынкаў і іх прызначэнне, як і асноўныя прынцыпы горадабудаўніцтва, змяніліся з антычных часоў. Рымляне ніколі не будавалі будынкаў, падобных на цэрквы ранняга перыяду развіцця адроджанага класічнага стылю ці асабнякі паспяховых купцоў XV стагоддзя. У сваю чаргу ў гэты час не было патрэбы ўзводзіць велізарныя збудаванні для правядзення спартыўных змаганняў ці грамадскія лазні, якія будавалі рымляне. Класічныя нормы вывучаліся і ўзнаўляліся для таго, каб служыць сучасным мэтам.\nПлан[правіць | правіць зыходнік]\nПлан будынкаў эпохі Адраджэння вызначаны прамавугольнымі формамі, сіметрыяй і прапорцыяй, заснаванай на модулі. У храмах модулем часта з'яўляецца шырыня пралёта нефа. Праблему цэласнага адзінства канструкцыі і фасада ўпершыню ўсвядоміў Брунелескі, хоць ён і не вырашыў праблему ні ў адной са сваіх прац. Упершыню гэты прынцып выяўляецца ў будынку Альберці — Базіліцы дзі Сант Андрэа ў Мантуі. Удасканаленне праекта свецкага будынка ў стылі Адраджэння пачалося ў XVI стагоддзі і дасягнула піку ў творчасці Паладзіа.\nФасад[правіць | правіць зыходнік]\nФасад сіметрычны адносна вертыкальнай восі. Царкоўныя фасады, як правіла, размераны пілястрамі, аркамі і антаблементам, увянчаны франтонам. Размяшчэнне калон і вокнаў перадае імкненне да цэнтра. Першым фасадам у стылі Адраджэння можна назваць фасад кафедральнага сабора Піенцы (1459—1462), які прыпісваецца фларэнційскаму архітэктару Бернарда Гамбарэлі (вядомы пад імем Раселіна), магчыма, што і Альберці меў дачыненне да стварэння храма.\nЖылыя будынкі часта маюць карніз, на кожным паверсе размяшчэнне вокнаў і спадарожных дэталяў паўтараецца, галоўныя дзверы адзначаны некаторай рысай — балконам ці акружаны рустам. Адным з прататыпаў такой арганізацыі фасада быў палац Ручэлаі ва Фларэнцыі (1446—1451) з трыма папавярховымі шэрагамі пілястра.\nТрэці том «Усеагульнай гісторыі мастацтваў» цалкам прысвечаны мастацтву эпохі Адраджэння. Разгледжана мастацтва Італіі, Нідэрландаў, Германіі, Францыі, Іспаніі, Партугаліі, Англіі, Далмацыі, Венгрыі, Чэхаславакіі, Польшчы.\nАрхітэктура Адраджэння на Вікісховішчы\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Архітэктура_Адраджэння&oldid=3964042"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:41, 13 лістапада 2021.


17 сьнежань 2013, 20:16\n16 сьнежня Палата прадстаўнікоў прыняла бюджэт на 2014 год у другім чытаньні. Чаму сёлета працэс яго прыняцьця так зацягнуўся? Чым адрозьніваецца бюджэт наступнага году ад падобных дакумэнтаў мінулых гадоў? Наколькі рэалістычна яго выкананьне?\nУдзельнікі: кіраўнік Цэнтру Мізэса Яраслаў Раманчук і эканаміст Сяргей Чалы.\nЧаму сёлета працэс прыняцьця бюджэту быў зацягнуты?\nВалер Карбалевіч: «Сёлета працэс прыняцьця бюджэту на 2014 год выглядаў амаль дэтэктыўным. Было шмат варыянтаў праекту. Адзін зь іх прапанавалі місіі МВФ. Другі — для нарады ў прэзыдэнта, і г.д. Усе заканадаўча вызначаныя тэрміны прадстаўленьня бюджэту ў парлямэнт парушаныя. У чым прычына? Чаму так цяжка і драматычна прымаецца бюджэт наступнага году?»\nЯраслаў Раманчук: «Ня мае значэньня, якія лічбы туды ўпісаць. Бо кожны квартал Міністэрства фінансаў уносіць у бюджэт карэктывы. Галоўная інтрыга была ў тым, ці будзе бюджэт больш-менш рэальны, ці зноў ён будзе супэраптымістычны. Але „рэалісты“ зноў пацярпелі паразу».\nКарбалевіч: «Хто выконвае ролю „рэалістаў“, а хто — „аптымістаў“?»\nРаманчук: «Адміністрацыя прэзыдэнта лічыць, што бюджэт павінен быць аптымістычны. Там зыходзяць з таго, што Расея дасьць нам 23 мільёны тон нафты, што экспарт калію складзе 7 мільёнаў тон, што будзе выдатна з нашымі традыцыйнымі таварамі экспарту. А „рэалісты“ — гэта чыноўнікі Міністэрства эканомікі, Нацбанку, часткова Міністэрства фінансаў. Але яны як вайскоўцы, што ім сказалі, такія лічбы яны і робяць».\nКарбалевіч: «Цікава, што Лукашэнка абвінаваціў у нерэалістычнасьці менавіта ўрад. Ён казаў, што нават папярэджваў пра нерэалістычнасьць плянаў на гэты год, аднак там не паслухаліся».\nСяргей Чалы: «Тое, што бюджэт прымаецца позна, нават добра. Бо адна з прычын нерэальнага бюджэту гэтага году палягае ў тым, што ён быў прыняты рана. Пачаў рыхтавацца з канца лета, калі яшчэ не прайшла пазытыўная тэндэнцыя першай паловы году. Адсюль і недаборы ў бюджэт 2013 году — каля 9 трыльёнаў рублёў.\nТрэба мець на ўвазе, што эканамічная палітыка дзяржавы фармулюецца ў трох дакумэнтах. Гэта прагноз сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця. Гэта асноўныя кірункі грашова-крэдытнай палітыкі. І гэта бюджэт. Дык вось бюджэт — гэта самы падпарадкаваны дакумэнт, ён залежыць ад парамэтраў, закладзеных у гэтых двух дакумэнтах.\nНапрыклад, у бюджэце закладзена 15% росту экспарту. За кошт чаго? Нават калі калійны рынак і будзе адноўлены, то невядома, ці будзе аднаўленьне ня толькі аб’ёму, але і цэнаў. Мала хто зь дасьведчаных людзей верыць і ў тое, што абменны курс удасца ўтрымаць у межах 9800 рублёў за даляр».\nЧым адрозьніваецца бюджэт наступнага году ад падобных дакумэнтаў мінулых гадоў?\nКарбалевіч: «У чым асаблівасьці бюджэту на 2014 год? Які ў яго зьмест? Шмат хто зьвярнуў увагу, што заробкі фактычна замарожваюцца. І гэта перадвыбарны год. Скарачаюцца выдаткі на культуру, затое растуць — на КДБ і міліцыю».\nРаманчук: «У 2014 годзе ўлады зробяць непапулярныя крокі. І будуць гэта тлумачыць рэцэсіяй у Расеі, Эўропе. А вось у 2015 годзе заробкі павысяць на 10–15%. Павышаць заробкі два гады запар няма магчымасьці. Тым больш, што ў 2012–2013 гадах павышалі іх амаль што на 20%. Думаю, што ўрад будзе рэагаваць на канкрэтныя выклікі і ў адпаведнасьці з гэтым карэктаваць бюджэт.\nНайгоршая праблема гэтага бюджэту ў тым, што там прадугледжаныя выдаткі зь бюджэту на мадэрнізацыю прадпрыемстваў і дзяржаўных банкаў у памеры каля 13 мільярдаў даляраў. Калі і Лукашэнка, і Мясьніковіч, і Пракаповіч самі кажуць, што гэтая праграма дрэнна працуе, дык навошта даваць шалёныя грошы ў рукі тых, каму я б ня даў нават запалкі?»\nЧалы: «Ёсьць адно вялікае адрозьненьне цяперашняй сытуацыі ад таго, што было раней. Сёньня існуе відавочная макраэканамічная праблема — завышаны абменны курс беларускага рубля. З гэтым трэба нешта рабіць. Адзін варыянт: зрабіць курс свабодным на аснове попыту і прапановы. Другі варыянт: абмежаваць расходы бюджэту і даходы насельніцтва (гэта называецца ўнутранай дэвальвацыяй). Аднак бюджэт на наступны год не вырашае гэтай галоўнай макраэканамічнай праблемы. Дысбалянсы, якія існуюць цяпер, проста кансэрвуюцца. Але гэта доўга працягвацца ня можа. Рана ці позна пытаньне макракарэкціроўкі паўстане.\nТаму малаверагодна, што гэты бюджэт будзе выконвацца ў прынятым выглядзе. Грошай няма, і ўлады шукаюць іх самым крэатыўным шляхам. Падатак на непрацуючых не прайшоў, бо незразумела, як яго зьбіраць. Затое зьявіўся падатак на аўтамабілістаў. Павышаюцца акцызы — на дзясяткі працэнтаў».\nКарбалевіч: «Тое, што зьмяншаюцца выдаткі на культуру, а павышаюцца на КДБ і міліцыю, хоць зразумела. У паліцэйскай дзяржаве па-іншаму не бывае. Але хто мне растлумачыць, навошта істотна павялічваць выдаткі на дасьледаваньне Антарктыды — амаль на два мільярды рублёў (да 6,5 мільярдаў)?»\nРаманчук: «Хтосьці з ураду ці з адміністрацыі прэзыдэнта ня мае фота з Антарктыды і хоча яго атрымаць. Бяз гумару патлумачыць гэта немагчыма. Але хацеў бы зьвярнуць увагу на яшчэ адну рэч. Бізнэс уступае ў новы год, ня ведаючы падатковай нагрузкі. Справа ў тым, што мясцовыя органы ўлады маюць права ўсталёўваць падатак на нерухомасьць і падатак на зямлю ў межах вялікай шкалы, і яны ня вызначаныя. І як плянаваць бізнэсу эканамічную дзейнасьць? Прадпрымальнікі, зь якімі я размаўляў, кажуць: гэтыя рызыкі будзем заганяць у цану тавараў».\nЦі будуць ліквідаваныя эканамічныя дысбалянсы?\nКарбалевіч: «Вось, сп. Чалы, вы кажаце, што бюджэт наступнага году не вырашае праблемы ліквідацыі макраэканамічных дысбалянсаў. Але з гледзішча ўладаў было б лягічна наступным годам іх ліквідаваць, каб у 2015 год, у год выбараў спакойна ісьці на прэзыдэнцкія выбары, павышаць заробкі і інш. Бо раптам гэтыя дысбалянсы вылезуць у 2015 годзе?»\nЧалы: «Так. Бо паводле досьведу ранейшых макраэканамічных шокаў, якіх было ўжо некалькі, дзеля эканамічнай нармалізацыі патрэбна 1,5–2 кварталы. І гэтую карэкціроўку трэба было б рабіць або цяпер, або не пазьней за сярэдзіну наступнага году. Думаю, кіраўнікам ураду і Нацбанку не хапае сьмеласьці прыйсьці да Лукашэнкі і сказаць гэта. Сказаць, што ніякай стабільнасьці, пра якую шмат гавораць, насамрэч няма».\nРаманчук: «Магчыма, большая яснасьць зьявіцца пасьля спатканьня Лукашэнкі з Пуціным у Сочы. Будзе зразумела, на якую дапамогу Расеі можна разьлічваць. Бо калі РФ дасьць Украіне 15 мільярдаў даляраў, то на Беларусь рэсурсаў застанецца менш.\nНайбольш гратэскнай будзе сытуацыя, калі ў 2015 годзе, пад выбары, МВФ дасьць Беларусі 3–4 мільярды даляраў. Як гэта было на мінулых выбарах. І гэтыя грошы пойдуць на падвышэньне заробкаў і дапамогуць Лукашэнку правесьці трыюмфальную выбарчую кампанію».


Хвоя эфірны алей – Сродак ад многіх хвароб | Гэта карысна! - Womenos\nХвоя эфірны алей – Сродак ад многіх хвароб\nДаўно вядома натуральнае сродак, вырабленае з хваёвых уцёкаў на аснове нафты, называецца эфірны алей хвоі. Яго лячэбныя ўласцівасці былі паспяхова выкарыстаны старажытных славян да нашых дзён дайшло мноства рэцэптаў народнай медыцыны, асновай якой з'яўляецца сасновае алей.\nАлейны субстрат з гузоў і уцёкаў хвоі выкарыстоўваецца як сродак для ўнутранага і вонкавага лячэння, як аснова для растирок і кампрэсаў, мазяў і настоек. Эфектыўна гэта алей і ў якасці сродку фітатэрапія, ароматэрапія, лячэбныя інгаляцыі.\nПапулярна гэта алей і касметолагаў, трихологов, выкарыстоўваць яго, каб ажывіць скуру і валасоў сваіх пацыентаў.\nХвоя эфірны алей для асобы\nХвоя эфірны алей для валасоў\nЛячэнне захворванняў і інфекцый\nПадрыхтоўка лекавага прэпарата\nУ касметалогіі эфірны алей хвоі шырока выкарыстоўваецца ў першую чаргу як эфектыўнае і дзейсны сродак для рэгенерацыі і аднаўлення скуры на клеткавым узроўні.\nАктыўныя ўласцівасці гэтага прыроднага інгрэдыента асаблівую ўвагу:\nантысептычным і процівомікробным дзеяннем;\nздымаюць ацёкі і гладкай тканіны;\nспрыяюць рэгенерацыі і аднаўлення клетак скуры;\nпавышаюць ахоўныя функцыі скуры;\nспрыяюць разгладжванні маршчын па вытворчасці прыроднага калагена на клеткавым узроўні;\nаднаўленне цыркуляцыі крыві ў тканінах.\nЭфектыўная здольнасць алею сібірскай хвоі, дазваляюць выкарыстоўваць яго для падрыхтоўкі амаладжальных і агульнаўмацавальных сыход за скурай асобы.\nСасновае алей для асобы ужыванне: яго дадаюць у якасці актыўнага кампанента ў крэмы, мазі і масажныя алею:\nКрэм для асобы рыхтуецца з адной траціны цюбіка дзіцячага крэму, дадаць пару кропель алею ядлоўца і лаванды, кропля алею хвоі. Гэты крэм робіць скуру эластычнай, разгладжвае маршчыны.\nСкура асобы і шыі карысна праціраць лёдам з дыстыляванай вады з даданнем эфірных субстрата. Для падрыхтоўкі гаючага касметычнага лёду вазьміце шклянку вады, чайную лыжку мёду і некалькі кропель алею кедровага дрэва. Замарозьце сумесь і выкарыстоўвайце для штодзённага ранішняга працірання скуры асобы.\nАцёкі пад вачыма выдаляюць шляхам дадання 5 мл любы крэм, прызначаны для скуры вакол вачэй, 3 кропель алею з зялёных хваёвых шышак.\nЭфектыўныя амаладжальныя працэдуры для скуры шыі і дэкальтэ з'яўляецца лёгкі масаж з выкарыстаннем масажнага алею, у якое дадаецца некалькі кропель алейных экстрактаў з зялёных хваёвых шышак.\nВыкарыстанне эфірных прадукт з зялёных яловых шышак для лячэння і ўмацавання валасоў дапамагае ўмацаваць не толькі валасы, але і дабратворна ўплывае на валасяны фалікул ў цэлым.\nЎласцівасці гэтага лекавага прадукту для лячэння скуры галавы і валасоў трэба выкарыстоўваць адвары і настойкі, шампуні і бальзамы.\nВядома, што гэты прадукт з зялёных гузоў мае наступныя дзеянні:\nнасычае валасяныя фалікулы пажыўнымі рэчывамі, якія дапамагаюць аднаўляць цыбуліны, росту і ўмацавання валасоў;\nпаляпшае структуру валасоў за кошт нармалізацыі цыркуляцыі крыві ў скуры галавы;\nнейтралізаваць грыбок, які выклікае перхаць і хвароба себорея;\nробіць валасы гладкімі і шаўкавістымі, паляпшаючы расчэсваннем;\nачышчае поры скуры галавы, тым самым прадухіляючы засаливание скуры і падвышаная тлустасць валасоў.\nРэцэптаў хатніх сродкаў для лячэння валасоў на аснове алею зялёных хваёвых шышак эфектыўныя хатнія сродкі ўмацавання здароўя і прыгажосці валасоў:\nЗрабіць свой уласны шампунь, вы можаце, калі вы дадасце рэгулярна выкарыстоўваць сродкі для мыцця валасоў адну ці дзве кроплі алею зялёных хваёвых шышак. Гэта дапаможа эфектыўна змагацца з себореей, але варта памятаць, што прадукт дадаецца ў шампунь непасрэдна перад мыццём шампунем.\nУзмацненне выпадзення валасоў пры ўжыванні штодня пры расчэсваннем на расчоскі некалькі кропель эфірнага прадукту з зялёных яловых шышак.\nДля падрыхтоўкі маскі для валасоў, вы можаце выкарыстоўваць пару яечных жаўтка, сталовую лыжку кветкавага мёду і кроплю эфірнага алею хвоі, лаванды, гваздзікі і апельсіна. Усе інгрэдыенты старанна змешваюцца і наносяцца на ўсю даўжыню валасоў на паўгадзіны, галаву ўцяпляюць. Змыць цёплай вадой.\nКаб паскорыць рост валасоў з'яўляецца маска, прыгатаваная з 100 мл аліўкавага алею змяшаць з парай кропель алею зялёнага хваёвыя шышкі, гваздзік, размарын, карыца. Час вытрымкі на паўгадзіны, затым змываюць цёплай вадой.\nТак як гэты прадукт валодае асаблівым водарам хвоі, такія працэдуры летам таксама будуць выконваць ахоўную функцыю: сасновае алей ад камароў з'яўляецца магутным пратэктарам.\nАкрамя касметычнага прымянення, сасновае алей выкарыстоўваецца для лячэння многіх захворванняў і хвароб, як запаленчай і інфекцыйнай прыроды.\nСродак прымаюць унутр, выкарыстоўваюць як аснову для прыпарак, растирок, інгаляцыі:\nЎнутр прымаюць алей з хваёвых шышак, дадаўшы пару кропель у кубак гарачага гарбаты. Вы таксама можаце падрыхтаваць мёд піць з кубкі цёплай вады, палова чайнай лыжкі мёду і пару кропель алею. Эксперты звяртаюць увагу на той факт, што падобныя напоі дапамагаюць ад запаленчых захворванняў верхніх дыхальных шляхоў (лепш ўжываць вялікая колькасць кісламалочных прадуктаў).\nДля лячэння верхніх дыхальных шляхоў лічыцца эфектыўным ўціранне лячэбных алеяў, дадаючы эфірныя алею хвоі. Ўласцівасці гэтага прадукту для дэзінфекцыі слізістых абалонак і памяншэння запалення прымяняюцца ў лячэнні інгаляцыі.\nДля мясцовага лячэння гэты прадукт выкарыстоўваецца ў якасці асновы для кампрэсаў на запалёныя суставы, апекавыя раны, траўмы канечнасцяў. Халодны кампрэс трымаюць каля 20 хвілін, гарачай да 2 гадзін.\nЭмацыйныя засмучэнні і нервовыя перагрузкі здымаецца з дапамогай расслабляльнай ванны, дадайце некалькі кропель піхтавага эфірнага алею з гузоў.\nДадаць хваёвага эфірнага прадукту аромалампы для ароматэрапіі, у інгалятар для правядзення інгаляцый супрацьзапаленчае. Спецыялісты рэкамендуюць выкарыстоўваць гэты прадукт і для лячэбнага кропкавага масажу.\nГатовае алей можна набыць у аптэцы, супермаркеце. Але можна прыгатаваць такі сродак дома, пакуль яго ўласцівасці не будуць саступаць аптэчным аналагам.\nІснуе некалькі спосабаў вырабу піхтавага алею, самымі папулярнымі з'яўляюцца рэцэпты алей з зялёных хваёвых шышак.\nПерад пачаткам падрыхтоўкі неабходна падрыхтаваць сыравіну і інгрэдыенты:\nмаладыя зялёныя гузы хвоі, сабраныя удалечыні ад дарог і прамысловых зон;\nмаладых хвойных парасткаў.\nлюбы раслінны алей першага адціску;\nшкляной посудзе з шырокім горлам.\nПрацяглы спосаб вырабу падыходзіць для тых, хто не спяшаецца з падрыхтоўкай лекавых эфірных алеяў і мае дастаткова часу, каб ўцёкі хвоі уліць алей.\nІглічнае сыравіну здрабняюць, адпраўце яго ў чыстую ёмістасць, запоўніць 1/3 аб'ёму.\nЗаліць алей да шыі, паставіць у цёмнае месца, падтрасаць штодня.\nПасля 6 дзён, алей фільтруецца і паўторна дадаць свежага сыравіны, зноў настойваюць.\nНастойваем што якасць алею можна не менш чым за 20 дзён, перыядычна змяняючы сыравіну. На выхадзе прадукт мае цёмны колер і ярка выражаны водар.\nВы можаце варыць кедравыя прадукт хутчэй, але якасць гатовага алею і некалькі губляе:\nІглічнае сыравіну здрабняюць, заліваюць у шкляную емістасць, запаўняючы яе на 1/3 аб'ёму.\nЗаліць алеем да самага верху, накрываем вечкам, шчыльна не закручваючы.\nНаграваюць на вадзяной лазні на працягу 3-4 гадзін, падтрыманне тэмпературы падагрэў да 37 градусаў.\nПасля астуджэння алей фільтруюць і зліваюць.\nТакая падрыхтоўка эфірны алей хвоі – метад даволі хуткі, але прадукт з'яўляецца менш эфектыўным і духмяным.\nНашы продкі таксама займаецца вытворчасцю натуральных эфірных алеяў з ігліцы, але яны зрабілі гэта арыгінальны і нудны спосаб:\nІголак здрабняюць, заліваюць у чыстую керамічную посуд, напоўненую вадой да самага верху.\nЗачыніў вечкам і пакінуў у спакоі на некалькі дзён.\nПраз некаторы час на паверхні вадкасці з'явіліся ў фільме, нагадвае туман – гэта была нафта.\nАкуратна з дапамогай тонкай натуральнай тканіны зняў стужку і уціснуўся ў шкляны посуд. Захоўваецца алей у цёмным, шчыльна закрытых кантэйнерах.\nСасновае алей, Нягледзячы на яго эфектыўныя лячэбныя ўласцівасці, паказана не ўсім. Некаторым катэгорыям людзей варта ўжываць з асцярожнасцю для лячэння Лячэнне з дапамогай гэтага сродкі, такім чынам, ён можа правакаваць прыступы астмы, алергічныя рэакцыі, скурная сып.\nЯк прыгатаваць смачную хатнюю смятану: лепшыя рэцэпты\nЯк пазбавіцца ад непрыемнага паху ў абутку


Тры падзякі міністра — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n02.10.2015 02.10.2015 postawy244Комментариев нет\nДобры настрой у дэлегацыі работнікаў Варапаеўскага лясніцтва, якую ўзначальваў ляснічы Уладзімір Сапрончык (на здымку ў цэнтры). У працоўным спаборніцтве калектыў заняў другое месца сярод лясніцтваў і ўзнагароджаны граматай і камп’ютарам.\nТры падзякі міністраі шэраг іншых узнагарод былі ўручаны работнікам лясгаса на ўрачыстым сходзе, прысвечаным іх прафесійнаму святу.\nСёлета да Дня работнікаў лесу, які адзначаўся ў краіне 20 верасня, была зацверджана асаблівая прэмія — “Падзяка міністра лясной гаспадаркі за высокі прафесіяналізм у папярэджанні і ліквідацыі лясных пажараў у пажаранебяспечны сезон 2015 года”. Сярод узнагароджаных дырэктар Пастаўскага лясгаса Уладзімір Місачэнка, галоўны ляснічы Валерый Гарбуль і інжынер па ахове і абароне лесу Дзмітрый Півень.\nДырэктар лясгаса Уладзімір Місачэнка ўручае пасведчанне ляснічаму Лынтупскага лясніцтва Рышарду Пецюлевічу аб занясенні калектыву на Дошку гонару обласнога лесагаспадарчага аб’яднання.\n— Для работнікаў дзяржаўнай лясной аховы сёлетні год выдаўся надзвычай складаным, — адзначыў У. Місачэнка. — Пажаранебяспечны сезон пачаўся рана, у сакавіку, і працягваўся практычна да восені. У перыяд, калі верагоднасць гарэння лясоў дасягала чацвёртага класа, райвыканкамам прымаліся рашэнні аб забароне іх наведвання грамадзянамі. На працягу некалькіх месяцаў у лясгасе і лясніцтвах было наладжана дзяжурства і ажыццяўляўся пастаянны кантроль за захаваннем правілаў пажарнай бяспекі ў лясных угоддзях. У выніку ў лясах і на тарфяніках не было дапушчана ні аднаго пажару. Гэта заслуга не толькі нашых штатных работнікаў, але і ўсіх жыхароў Пастаўшчыны, пераважная большасць якіх праявілі свядомасць і адказнасць.\nНягледзячы на тое, што практычна круглыя суткі ажыццяўлялася дзяжурства, праводзіліся рэйды і іншыя мерапрыемствы, гэта ніколькі не паўплывала на выкананне асноўных паказчыкаў сацыяльна-эканамічнага развіцця калектыву. Сярод складальнікаў паспяховай работы У. Місачэнка назваў эфектыўную дзейнасць лесапункта “Прыазёрны”. Усё больш важкую аддачу прыносяць матэрыяльна-тэхнічная база і машынна-трактарны парк, ва ўмацаванне і абнаўленне якіх у папярэднія гады былі ўкладзены вялікія грашовыя сродкі. Радуюць вынікі вырошчвання пасадачнага матэрыялу па фінскай тэхналогіі з закрытай каранёвай сістэмай. Планава ажыццяўляюцца работы па добраўпарадкаванні тэрыторый, мадэрнізацыі вытворчых і адміністрацыйных будынкаў.\nМашыніст тралёвачнай лесанарыхтоўчай машыны Ула¬дзімір Савельеў прызнаны пераможцам спаборніцтва сярод работнікаў вядучых прафесій лясгаса.\nНайважнейшымі з’яўляюцца прафесіяналізм і майстэрства спецыялістаў, кадраў масавых прафесій. Менавіта такімі прафесіяналамі зарэкамендавалі сябе кіраўнікі лясніцтваў Пастаўшчыны. Так, Рышард Пецюлевіч з Лынтуп носіць высокае званне “Чалавек года Віцебшчыны-2014”. А напярэдадні свята калектыў, які ён узначальвае, занесены на Дошку гонару абласнога дзяржаўнага лесагаспадарчага аб’яднання. Пераможцамі спаборніцтва ў лясгасе прызнаны Старадворскае, Варапаеўскае і Валкоўскае лясніцтвы. Іх калектывы ўзнагароджаны граматамі і каштоўнымі падарункамі. А ляснічы Старадворскага лясніцтва Юрый Чашун удастоены яшчэ і Падзякі старшыні раённага выканаўчага камітэта. Такой жа Падзякай адзначана і плённая праца памочніка ляснічага Полаўскага лясніцтва Юрыя Навумца. Вадзіцель Міхаіл Лапушынскі ўзнагароджаны Ганаровай граматай райвыканкама, намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце Аляксандр Іванькоў і галоўны механік Андрэй Дук — Ганаровымі граматамі раённага Савета дэпутатаў.\nКожны год напярэдадні свята ў лясгасе вызначаюць лепшых работнікаў вядучых прафесій. Сёлета імі прызнаны вадзіцель Ігар Жалубоўскі, машыніст тралёвачнай машыны Уладзімір Савельеў, майстры лесу Андрэй Рымаш і Аляксей Родзь, ляснік Аляксандр Таяновіч, трактарыст Тадэвуш Жвярэла, вальшчык лесу Іван Квяткоўскі, навальшчык-звальшчык лесаматэрыялаў Дзяніс Архіпаў, рамшчык Ілья Кляпец, станочнік Аляксей Якаўлеў, токар Дзмітрый Мігачоў, вадзіцель Уладзімір Ясюковіч, эканаміст Галіна Пятроўская, бухгалтар Ганна Бондар, інжынер Яўгеній Шалугін.\nВялікай групе работнікаў У. Місачэнка ўручыў граматы дырэкцыі лясгаса і іншыя ўзнагароды. Удзельнікі сходу атрымалі музычныя падарункі ад сталічных артыстаў. Усе былі ў захапленні ад выступленняў салісткі Дзяржаўнага ансамбля танца Беларусі, спявачкі Валянціны Альшэўскай, лаўрэата міжнародных конкурсаў, уладальніка прэміі “За духоўнае адраджэнне” спевака Алега Сямёнава, акардэаніста-віртуоза, лаўрэата шматлікіх міжнародных конкурсаў Дзмітрыя Корсака, артыста-парадыста Дзяніса Ліпеня, танцавальнага дуэта.\nОтправляясь в лес…\nА шостая — дзяўчынка


Сістэма безнаяўных жыллёвых субсідый пашырана | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сістэма безнаяўных жыллёвых субсідый пашырана\nСістэма безнаяўных жыллёвых субсідый пашырана\nСпецыялісты сістэмы ЖКГ расказалі, хто можа прэтэндаваць на частковую аплату жыллёва-камунальных паслуг.\nПа словах намесніка начальніка жыллёва-камунальнага аддзела філіяла «Адзіны разлікова-даведачны цэнтр Мінска» Цэнтра інфармацыйных тэхналогій Мінгарвыканкама Ганны Бельскай, згодна з Указам Прэзідэнта Беларусі № 225, права на безнаяўныя жыллёвыя субсідыі атрымалі па выяўляльным прынцыпе мамы (альбо іншыя асобы), якія ажыццяўляюць догляд дзіцяці ва ўзросце да трох гадоў, дзяцей-інвалідаў да 18 гадоў і якім выплачваюць адпаведныя дапамогі ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне. Таксама грамадзяне, якія атрымліваюць дапамогу па доглядзе за інвалідам І групы або пажылым пасля васьмідзесяцігадовага ўзросту.\nСубсідыя гэтым людзям будзе выдзяляцца на падставе баз даных Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, ніякіх даведак і дакументаў збіраць не трэба.\nАкрамя таго, па заяўляльным прынцыпе звяртацца па субсідыю змогуць грамадзяне або сем'і, якія не маюць уласнага жылля і пражываюць на здымных кватэрах альбо ў інтэрнаце прадпрыемстваў недзяржаўнай формы ўласнасці. Асноўная ўмова, як і раней, — штомесячная сума платы за жыллёва-камунальныя паслугі пры нарматыўным іх спажыванні не павінна перавышаць 20 % сярэднямесячнага сукупнага даходу сям'і ў горадзе і 15 % — на вёсцы.\nПа выяўляльным прынцыпе субсідыі будуць выдзяляцца на квартал. Затым яны могуць аўтаматычна аднаўляцца. Па заяўляльным прынцыпе жыллёвыя субсідыі выдзяляюцца на паўгода. Па заканчэнні 6 месяцаў чалавек (сям'я) зноў можа звярнуцца па такую форму сацыяльнай падтрымкі.\nТым, хто разлічвае на яе атрыманне, неабходна прадставіць пакет дакументаў, які ўключае заяву, пашпарт, дакументы, што пацвярджаюць даходы ўласніка жылля і членаў сям'і за 6 месяцаў (даведка аб зарплаце, дапамогах, даходах ад прадпрымальніцкай дзейнасці і інш.); працоўную кніжку; пасведчанне аб нараджэнні дзіцяці (для тых, у каго ёсць дзеці да 18 гадоў); пасведчанне аб заключэнні (або скасаванні) шлюбу; пенсійнае пасведчанне або пасведчанне інваліда (калі ў сям'і ўласніка ёсць пенсіянеры або інваліды).\nПа звестках Міністэрства ЖКГ, за 10 месяцаў гэтага года безнаяўная жыллёвая субсідыя выдзелена 29 745 хатнім гаспадаркам на суму больш за 865 тысяч рублёў.\nНачальнік службы субсідавання філіяла «Адзіны разлікова-даведачны цэнтр Мінска» Цэнтра інфармацыйных тэхналогій Мінгарвыканкама Таццяна Осікава нагадала пра некаторыя нюансы. У прыватнасці, пра тое, што субсідуюцца толькі асноўныя жыллёва-камунальныя паслугі ў межах нарматываў спажывання, якія былі ўстаноўлены пастановай Савета Міністраў ад 30 верасня 2016 года № 789. Так, па тэхабслугоўванні ўлічваецца наступная норма: 20 кв. м на аднаго зарэгістраванага чалавека ў кватэры плюс 10 кв. м на сям'ю. Калі, напрыклад, у кватэры плошчай 54 кв. м пражываюць два чалавекі, у разлік будуць прымацца толькі 50 кв. м. Па водазабеспячэнні ўстаноўлена норма ў 140 л у суткі на чалавека. Усё, што было выкарыстана звыш нормы, прыйдзецца аплачваць самастойна і ў поўным аб'ёме. Не распаўсюджваецца субсідыя і на аплату дадатковых відаў жыллёва-камунальных паслуг, тых, ад якіх чалавек можа адмовіцца, напрыклад відэаназірання.\nАтрымаць субсідыю могуць сем'і ці адзінокія грамадзяне, чые выдаткі на аплату жыллёва-камунальных паслуг перавышаюць 20 % ад сукупнага даходу ў горадзе і 15 % — у вёсцы.\nТаццяна Осікава адзначыла, што ў сувязі з апошнімі зменамі ў заканадаўстве павялічылася колькасць атрымальнікаў субсідыі па выяўляльным прынцыпе і паменшылася — па заяўляльным.\nХто не атрымае субсідыю\nЗ 1 студзеня 2019 года субсідыі не будуць выдзяляцца грамадзянам, якія ўнесены ў спісы працаздольных, але не занятыя ў эканоміцы і пры гэтым не стаяць на ўліку ў службе занятасці як беспрацоўныя. Аднак члены сям'і, якія пражываюць сумесна з імі, маюць права на атрыманне субсідый.\nКалі ў чалавека няма ніякага даходу (нагадаем, што ў якасці даходу, акрамя заробку, разглядаецца стыпендыя, пенсія, дапамога па беспрацоўі — як самога грамадзяніна, так і членаў сям'і, якія пражываюць з ім), матдапамога таксама не налічаецца.\nНе атрымаюць субсідыю і сем'і, у якіх дзве і больш кватэры, зарэгістраваныя фірмы ў згаданым памяшканні, здаюцца пакоі ўнаём. Адмовіць могуць і з прычыны непрадастаўлення неабходнага пакета дакументаў, а таксама ў сувязі з тым, што сума платы за жыллёва-камунальныя паслугі не дасягае 20 % сярэднямесячнага сукупнага даходу.\nЗагаловак у газеце: Па выяўляльным і заяўляльным прынцыпе\nХто не працуе, той будзе плаціць за «камуналку» цалкам\nВіталь Смірноў: ЖКП павінны быць дакладна і зразумела прапісаны для ўсіх\n667 Дар’я Мугака: Сёння ў нашай краіне спрыяльныя ўмовы для мадэльнага бізнесу\n288 Прыняты закон «Аб вытворчасці і абароце арганічнай прадукцыі»\n198 На «Песні года Беларусі» артысты прызнаваліся ў любові да родных мясцін


MEGA Action - 3 футболкі для жывёл па выдатнай цане | Cool Mania\nMEGA Action - 3 футболкі для жывёл па выдатнай цане\n12 % 273,00 Br\n273,00 Br 241,50 Br Кошт без уліку ПДВ: 201,25 Br\nMEGA Action - 3 эка футболкі для жывёл па лепшай цане. ЭКО-кашулі з жывёльнымі матывамі, якія паходзяць з ЗША, афарбаваны ў ручныя арганічныя колеры.\nФутболкі з фантазіяй, якія парадуюць і дзяцей, і дарослых. Уяўляе сабой высокатэхналагічныя тэхналогіі для ўсёй адзення. ЭКО-кашулі з жывёльнымі матывамі, якія паходзяць з ЗША, афарбаваны ў ручныя арганічныя колеры. Гэта робіць эфект завязкі фарбы. Друк наносіцца непасрэдна на палатне, што забяспечвае працяглы тэрмін службы.\nMEGA Action - 3 эка футболкі для жывёл па лепшай цане\nВы можаце выбраць любую мадэль футболак для жывёл.\n(Проста напішыце нататку пра заказ, указвайце патрэбны дызайн і памеры).\nПамер S: 71,5 см - вышыня, 48 см - шырыня\nПамер M: 72,5 см - вышыня, 52 см - шырыня\nL памер: 80,5 см - вышыня, 58 см - шырыня\nПамер XL: 81,5 см - вышыня, 62 см - шырыня


Большасць візавых і турыстычных агенцыяў працуюць на ўдалёнцы ці скарацілі час працы. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\nТурыстычная фірма «Дон Кіхот» скараціла гадзіны працы, але офіс усё ж працуе. Нам тлумачаць, што калі людзі заходзяць, то дзеля анулявання ці пераносу вандроўкі. Пераносяць з запасам» – з красавіка на жнівень-верасень. Зарабляць фірма можа адно на карпаратывах і выездах па Беларусі.\nВіктар Клімовіч гадамі фатаграфаваў на дакументы ды рабіў візавыя анкеты. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\nПобач уваход у офіс прадпрымальніка Віктара Клімовіча, які робіць фотаздымкі на дакументы, а таксама дапамагае запаўняць анкеты дзеля атрымання візаў. Віктар тлумачыць, што малы бізнес выжывае за кошт таго, што ўдалося адкласці на «чорны дзень». Зараз жа немагчыма зарабіць нават на арэнду і падаткі. Добра, што ўласнік памяшкання прынамсі зніжку зрабіў за памяшканне – 20%.\n«Два тыдні сядзеў у хаце, зараз выйшаў, каб паглядзець, – распавядае Віктар, – Консульства ж першапачаткова зачынілася да 27 сакавіка, я выйшаў на працу і пабачыў, што захаду падоўжылі… Канешне, каранцін даб’е наш бізнес. Не ў кожнага ёсць сродкі, каб на паўгады зачыніцца. Я пратрымаюся пару месяцаў, а далей што? Ніхто ж не ведае, як надоўга ўсё гэта».\n«Ёсць магчымасць і зараз не плаціць падаткі за месяцы, якія не будзеш працаваць, – працягвае Віктар, – Але я ж не ведаю, да якога часу будзе зачыненае консульства, да графіку якога прывязаная мая праца. Магчыма, у панядзелак 13 красавіка выйдуць, а можа і не. Дык мне плаціць за гэты месяц? Няпэўная сітуацыя, карацей».\n«Самаізаляцыя – гэта калі ёсць на што жыць»\nСяргей Верамеенка, былы таксіст, зараз уласнік крамы ‘Адметнасць’. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\n«Сёння было два пакупнікі, набылі агулам на 4 рублі, – распавядае Верамеенка, – Гэта поспех на цяперашні момант! Значыць недарма на працу выйшаў. Можа банк з крэдытам дапаможа, але спадзеву мала. Мае быць комплексная дзяржаўная антыкрызісная праграма. Чаму дзяржава баіцца абвесціць каранцін? Бо гэта не толькі сядзенне па хатах, але і абавязак падтрымаць грамадзянаў».\nСяргей кажа, што гаманцы беларусаў пахудзелі. Пра гэта яму распавядаюць і ягоныя калегі, якія па некалькі дзён сядзяць без выручкі. А ў дадатак – панічныя настроі пры адсутнасці інфармацыі, таму чалавек і думае як ашчадна выдаткаваць кожны рубель.\n«Зачыніцца – значыць застацца наагул без сродкаў для існавання, – працягвае Верамеенка, – Самаізаляцыя – гэта калі ёсць на што жыць. У нас, на жаль, няма такіх ашчаджэнняў. Было б пару тысяч долараў, дык можна і ў хаце пасядзець. А так, нешта прадалі – нешта маем у кішэні, на тое і жывем».\nАбвестка пра каранавірус у офісным будынку на Будзёнага 48. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\n«Турыстычны сезон пачынаўся заўжды ад пачатку красавіка, – тлумачыць Антось, – У гэтым годзе, як бачыце, усё па-іншаму… Менш турыстаў, значыць менш пакупнікоў. Даводзіцца перафарматоўваць бізнес, больш разлічваць на гарадзенцаў, займацца сацыяльнымі сеткамі, дастаўкаю поштай і кур’ерам па горадзе».\n«Мы 5 гадоў развівалі гэты праект не дзеля таго, каб імгненна зачыніцца. Таму будзем рабіць усё магчымае», – падбадзёрвае хлопец.\nЗ-за меншьай колькасці кліентаў таксі зараз прапануюць зніжкі. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\n«Ну вось паглядзі, гадзіна пік, перад намі пяць машын, за намі – пуста, – кажа таксіст гадоў пяцідзесяці, з якім едзем па Горкага, – Менш ездзяць, праўда. Але я не разумею: калі ты баішся заразы, навошта лезеш у аўтобус ці маршрутку? Часам яшчэ і з дзіцём».\n«Будуць і далей кошты падаць, гэта праўда, – працягвае таксіст, – А цяпер і ўцячы няма куды: межы зачыненыя, заслона жалезная. Хто паспеў, той можа там недзе сядзець і не рыпацца. А нам тут, што рабіць застаецца?»\nТэгі: COVID-19 бізнес у Горадні Горадня Кавід-19 кансулят каронавірус консульства Польшчы крызіс у Беларусі ратуем бізнес


Empire: Total War — Вікіпэдыя\nSega, Soft Club\nPS, Microsoft Windows, Mac OS X\n1.6 (31 сакавіка 2010)\nадзіночная гульня, гульня па сетцы\nОЗУ 1 Гб* (Windows XP)\nОЗУ 2 Гб* (Windows Vista)\nВідэа 256 Мб*\nEmpire: Total War — кампутарная гульня ў жанры пакрокавай стратэгіі й вайсковай тактыкі, распрацаваная кампаніяй The Creative Assembly. Пятая гульня ў сэрыі Total War, прысьвечана пэрыяду новага часу ў XVIII стагодзьдзі.\n2 Адмысловае выданьне\n4 Рэч Паспалітая\nГульнявы працэс традыцыйны для гульняў сэрыі Total War і ўяўляе сабой сумесь пакрокавай стратэгіі ды тактыкі ў рэальным часе. Кіраваньне дзяржавай (у тэрміналёгіі Total War — «фракцыі») адбываецца на стратэгічнай мапе ў пакрокавым рэжыме. Гульня пачынаецца ў 1700 року й канчаецца ў 1799 року, адзін ход роўны палове року. Бітвы адбываюцца ў рэальным часе на тактычнай мапе. Маецца магчымасьць правесьці бітву ў аўтаматычным рэжыме, не загружаючы тактычную мапу.\nГульня апісвае пэрыяд разьлютаванага імпэрыялізму, калянізацыі, дасьледаваньні сьвету й далёкіх войнаў. Гульня ахоплівае ўсё XVIII стагодзьдзе, а гульцу даецца задача кіраваць адной нацыяй для дамінаваньня над Эўропай, Паўночнай Афрыкай, Амэрыкай, Блізкім Усходам і Індыяй. Упершыню ў сэрыі гулец можа асабіста прыняць удзел у марскіх баях.\nХоць больш за 50 нацыяў прымуць удзел у гульні, толькі некаторыя зь іх будуць даступнымі для гульца. Дзяржавы, даступныя першапачаткова (акрамя ЗША, гэтая фракцыя ўзьнікае падчас гульні).\nСтартавыя правінцыі (гарады)\nУнікальныя пабудовы (у сталіцы)\nЗямля Рупэрта (Факторыя Ёрк)\nНовая Францыя (Квэбэк)\nВерхняя Канада (Манрэаль)\nАкадыя (Форт Нашуаак)\nФранцуская Гвіяна (Каена)\nНаветраныя астравы (Мартыніка)\nКаралеўскі палац у Мадрыдзе\nКаралеўская акадэмія вытанчаных мастацтваў Сан-Фэрнанда\nГаляндзкая Гвіяна (Парамарыба)\nКаралеўская нідэрляндзкая вайскова-марская акадэмія\nЭстонія і Лівонія (Рыга)


«Панікі няма, ад тураў ніхто не адмаўляецца» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » «Панікі няма, ад тураў ніхто не адмаўляецца»\nАвіяцыя МНС Беларусі працягвае ліквідаваць буйны пажар у раёне турэцкага Мармарыса. Борт Мі-8 пазаўчора выканаў 8 палётаў, налёт склаў 12 гадзін 29 хвілін. За гэты час было выканана 90 зліваў вады, паведамляе Міністэрства па надзвычайных сітуацыях.\nДругі беларускі Мі-8 знаходзіцца ў іншай частцы Турцыі, экіпаж таксама гатовы да выканання задач і ў выпадку паступлення адпаведнага запыту ад мясцовых уладаў выканае пералёт да гэтага ці іншаму ачага. Таксама ён ажыццяўляе дастаўку ратавальнікаў да месцаў пажараў.\nПа просьбе турэцкага боку МНС прапрацоўвае пытанне аб накіраванні дадатковага борта — Мі-26Т. Па тэхнічных параметрах выкарыстанне гэтага верталёта ў супрацьпажарным варыянце эквівалентнае прымяненню пяці верталётаў Мі-8.\nМіж тым, пасольства Беларусі рэкамендуе ўстрымацца ад наведвання раёнаў Турцыі з ляснымі пажарамі. Яно апублікавала на сваім сайце рэкамендацыі ў сувязі з апошнімі падзеямі ў шэрагу раёнаў гэтай краіны.\nУ сувязі са стыхійным бедствам, бушаўнымі ляснымі пажарамі, якія ўзніклі на курортах Турцыі, Пасольства Беларусі ў Турцыі рэкамендуе суграмадзянам, якія пражываюць і якія прыляцелі на курорты пажаранебяспечных рэгіёнаў, у першую чаргу не паддавацца паніцы, а спакойна знаходзіцца ў сваёй гасцініцы.\nУлічваючы што рашэнне аб эвакуацыі як мясцовых жыхароў, так і пастаяльцаў атэляў у любым выпадку прымаюць мясцовыя ўлады, рэкамендуецца не пакідаць тэрыторыі атэляў і пры ўзнікненні пазаштатных або надзвычайных сітуацый строга выконваць указанні мясцовых уладаў і адміністрацыі і быць гатовымі да эвакуацыі.\nДля тых, хто плануе накіравацца на адпачынак у рэгіёны, пацярпелыя ад лясных пажараў, рэкамендуецца ўстрымацца ад паездкі: адмовіцца альбо перанесці тэрміны наведвання раёнаў Турцыі з ляснымі пажарамі.\nМы патэлефанавалі ў адну са сталічных турыстычных фірмаў, якая арганізоўвае туры ў Турцыю, каб пацікавіцца, што цяпер з попытам на іх? Адмаўляюцца беларусы ці не ад паездак на адпачынак у гэтую краіну?\n— Адмоў ад тураў няма, попыт на іх не знізіўся, прынамсі, я кажу пра нашу фірму — спакойным добразычлівым голасам распавяла работніца кампаніі. — Вядома, у кліентаў прысутнічае хваляванне, яны задаюць шмат пытанняў, просяць падрабязна распавесці пра сітуацыю. Некаторыя адразу папярэджваюць, што пэўныя рэгіёны Турцыі ім не прапаноўваць, але панікі няма.\n— А як пачуваюць сябе тыя, хто апынуўся сёння на гарачым адпачынку ў самым прамым сэнсе?\n— Нашы спецыялісты звязаліся з усімі кліентамі, з імі ўсё нармальна, як яны самі адказваюць. Хоць, зразумела, тыя фатаграфіі, што дасылаюць адтуль, часам выклікаюць крыху іншыя эмоцыі... Пра эвакуацыю ніхто не згадвае, хоць нашы работнікі папярэдзілі кліентаў, каб на ўсякі выпадак усё самае неабходнае тыя трымалі пад рукой.\n— Па вашых словах, адмоў ад тураў няма. А што страчвае кліент у процілеглым выпадку?\n— Усё залежыць ад прапісаных умоў у дагаворы. Відавочна, што калі кліент перадумаў, страты непазбежна будуць, і чым бліжэй да даты вылету, тым большыя.\nАдбыўся фінал першага рэспубліканскага конкурсу для пажылых людзей «Мудрасць. Вопыт. Бяспека»\nНавальнічны фронт нарабіў бед\n10:50 Збіў і выкраў залатое кальцо: магілёвец стаў ахвярай вулічнага агрэсара\n10:18 СААЗ прыпыніла працэс адабрэння вакцыны «Спадарожнік V»\n09:48 Амаль кожны 500-ы жыхар ЗША памёр ад наступстваў заражэння каранавірусам\n09:12 У Варонежскай вобласці пры нападзе на аддзел паліцыі паранены супрацоўнік\n27324 Бабіна лета: як надоўга лагоднае восеньскае цяпло затрымаецца ў Беларусі?\n6702 Прыгажосць — у сукупнасці знешнасці і душы\n5853 Дзе атрымаць асалоду ад восені? Едзем у старажытныя пушчы Гродзеншчыны\n4394 Утрымацца на плаву. Як дзяржава дапамагала бізнесу выжыць\n4047 Аляксандр Корбут: Найбольш вядомыя заказнікі і нацыянальныя паркі адчуваюць павышаную нагрузку\n3985 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n3204 Максім Танк — шлях да першых зборнікаў. «Пралом», «Краты», «На этапах»\n2712 Як на захадзе краіны ацэньваюць і з чым атаясамліваюць дзень 17 верасня. Круглы стол\n2489 На кручку рэформаў. Чаму Украіну не бяруць у ЕС і НАТА?\n2457 Феномен знахарства: Далман з Глыбоччыны\nНаша краіна валодае надзвычай багатым прыродным патэнцыялам для развіцця экатурызму.


Марыё Лем’ё — Вікіпэдыя\nДата нараджэньня 5 кастрычніка 1965 (56 гадоў)\nМесца нараджэньня Манрэаль, Канада\nКлюб Пітсбург Пінгвінз\nДрафт НХЛ 1 абраны (1984)\nГульнявая кар’ера 1984—1997\nМарыё Лем’ё (па-француску: Mario Lemieux; нарадзіўся 5 кастрычніка 1965 году, Манрэаль, Канада) — былы канадзкі хакеіст, цэнтральны нападнік, шматгадовы капітан, лідэр, а цяпер уладальнік клюбу НХЛ «Пітсбург Пінгвінз». Быў абраны пад першым нумарам у драфце 1984 году камандай «Пітсбург Пінгвінз». З 1984 па 2005 гады правёў 18 сэзонаў у Нацыянальнай хакейнай лізе ў складзе «Пітсбургу» і атрымліваў перамогу разам з камандай у двух Кубках Стэнлі (1991 і 1992). Зьяўляецца ўладальнікам Кубка Канады (1987), Кубка сьвету па хакеі (2004), алімпійскім чэмпіёнам (2002) у складзе зборнай Канады.\nМарыё атрымаў шэраг прэстыжных індывідуальных трафэяў: 3 разы атрымліваў Памятны трафэй Гарта як самы каштоўны гулец лігі, 6 разоў Трафэй Арта Роса як лепшы бамбардзір; 2 разы атрымліваў Трафэй Кона Смайта як найлепшы гулец плэй-оф; 4 разы ганараваўся на Ўзнагароду Тэда Ліндсэя і аднойчы на Трафэй Біла Мастэртона. Таксама быў прызнаны лепшым пачаткоўцам лігі ў 1984 годзе й атрымаў Трафэй Колдэра. У рэгулярных сэзонах НХЛ правёў 915 матчаў і набраў 1723 пункты (690 галоў, 1033 перадачы), што на сёньня зьяўляецца сёмым вынікам за ўсю гісторыю НХЛ. У розыгрышах плэй-оф Кубка Стэнлі адгуляў у 107 гульнях і набраў 172 пункты (76 галоў, 96 перадач). Браў удзел у 10 матчах усіх зорак НХЛ. Тройчы атрымліваў званьне самага каштоўнага гульца гэтых матчаў (1985, 1988, 1990).\nМарыё двойчы сканчваў кар’еру. Першы раз ў 1997 годзе з-за траўмы сьпіны, але ў 2000 годзе вярнуўся ў хакей. Другі раз і ужо канчаткова Лем’ё скончыў кар’еру ў 2005 годзе, пасьля таго, як у яго выявіліся праблемы з сэрцам. Марыё адзін зь нешматлікіх гульцоў НХЛ, чыё імя было зьмешчана ў Залу хакейнай славы адразу ж пасьля завяршэньня кар’еры. У 2000 годзе стаў трэцім пасьля Гордзі Гоў і Гі Лефлера чальцом Залы хакейнай славы, хто вярнуўся ў вялікі спорт. У 2004 годзе быў уключаны ў канадзкую Алею Славы. 17 чэрвеня 2009 году стаў рыцарам Нацыянальнага Ордэна Квэбэка. З 1999 году зьяўляецца ўладальнікам, генэральным мэнэджарам і прэзыдэнтам клюбу «Пітсбург Пінгвінз».\nЗа відовішчную гульню й выдатныя спартовыя дасягненьні атрымаў ад заўзятараў мянушкі «Цудоўны» (франц. Le Magnifique, анг. The Magnificent) і «Супэрмарыё» паводле аналёгіі са знакамітым пэрсанажам відэагульні. Гульнявы нумар — «66».\n^ Mario Lemieux. Pittsburgh Penguins Legends\n^ Mario Lemieux. NHL.com\n^ Skater career leaders. NHL.com\nМарыё Лем’ё — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nБіяграфія на Legends of Hockey\nПрофіль на афіцыйным сайце ХК Пітсбург Пінгвінз\nФундацыя Марыё Лем’ё\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Марыё_Лем’ё&oldid=2186109»\nУладальнікі трафэю Кона Смайта\nУладальнікі трафэю Біла Мастэртона\nЧальцы «Залы славы ІІХФ»\nРыцары Нацыянальнага Ордэна Квэбэка


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Няпраўда – хісткая база для манумэнтаў\nЗа апошнія дзесяцігоддзі, пачынаючы з 1980-х гадоў, Зянон Пазьняк і ягоныя паплечнікі сабралі сьведчаньні людзей, якія пражывалі ў 1937-41 гг. у вёсках вакол Курапатаў. Усе яны сьведчылі аб тым, што расейскія акупанты расстрэльвалі беларусаў. Археалагічныя раскопкі, праведзеныя пад кіраўніцтвам Зянона Пазьняка і іншых археолагаў паказалі, што ўсе без выключэньня ахвяры былі цывільнымі людзьмі. Ніякіх элемэнтаў вайсковых уніформаў якой-кольвечы арміі ў Курапатах знойдзена не было (ніводнага нават гузіка ад мундзіра або шыняля). Усё гэта пацьвердзілі дзяржаўныя экспэртныя камісіі, якія кантралявалі раскопкі. Гэта ж убачылі і абаронцы Курапатаў, калі засыпалі раскапаныя вандаламі расстрэльныя ямы. Вопратка на трупах выключна цывільная. Часам гучаць галасы аб тым, што Курапаты – міжнародны помнік пакутніцтва, кшталту Бухэнвальда або Асьвенцыма, дзе былі зьнішчаны людзі з многіх краін. Гэтаму супярэчыць рэчаіснасьць. Падчас сталінскага тэрору ў Беларусь нікога не прывозілі зь іншых краін для зьнішчэньня. Нават на афіцыйных савецкіх картах ГУЛАГа на тэрыторыі БССР не пазначаны лягяры. Іх не было. Беларусаў арыштоўвалі, вязьнілі ў турмах і — або зьнішчалі на месцах масавых расстрэлаў (як у Курапатах), або вывозілі ў ГУЛАГ – у Сібір, на Поўнач, у Казахстан і Сярэднюю Азію (вось там і былі шматнацыянальныя лягяры). Паўтараем, у Беларусь нікога не прывозілі, з Беларусі арыштаваных людзей толькі вывозілі. Гэтаму, аднак, пярэчаць згаданыя ў публікацыі “Имён” тав. Кузняцоў і тав. Раманоўскі. Першага зь іх (на самой справе савецкага палітработніка-падпалкоўніка) нават дэмакратычныя расейскія гісторыкі аб’явілі плагіятарам і псэўдагісторыкам. Другі на працягу гадоў фальшыва прадстаўляецца ахвярай ГУЛАГу.


Колькасць карыстальнікаў самай вялікай лічбавай бібліятэкі Польшчы вырасла ў разы - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nКолькасць карыстальнікаў самай вялікай лічбавай бібліятэкі Польшчы вырасла ў разы\nДырэктар Томаш Макоўскі кажа, што колькасць карыстальнікаў штодзённа расце ў 10 разоў.\nЗдымак мае ілюстрацыйны характар.Photo: Hermann/pixabay.com/CC0 Public Domain\nЗ часу закрыцця бібліятэк і кнігарняў, ВНУ і школ, а таксама ўстановаў культуры і часткова месцаў працы расце зацікаўленне самая вялікай лічбавай бібліятэкі Польшчы POLONA. Дырэктар Томаш Макоўскі кажа, што колькасць карыстальнікаў штодзённа расце ў 10 разоў:\n- У Польшчы няма бібліятэкі, у якой за сталом адначасова сядзела б 2,5 тысячы чытачоў. А менавіта так адбываецца ў бібліятэцы POLONA на працягу дня. Гэта вялікае шчасце, што ёсць такая прылада. Гэта таксама шанец для тых, хто цяпер мае крыху больш часу. Яны могуць чытаць не толькі з увагі на прафесійную дзейнасць, але і для прыемнасці.\nЛічбавая бібліятэка POLONA – гэта цяпер адна з найбольшых лічбавых бібліятэк у Еўропе. У ёй ёсць бясплатны доступ да 3 млн лічбавых аб’ектаў: кніг, часопісаў, рукапісаў, старадрукаў, мапаў, рысункаў, графікі, фатаграфій, паштовак, нотаў і лістовак.


Шахты караля Саламона (частка 13) - Ва ўсім свеце Царква Божая Швейцарыя\nсродкі масавай інфармацыі > часопіс правапераемнік > Часопіс пераемнік 2014-04 > Шахты цара Саламона (частка 13)\n"Я баец. Я веру ў тое, што вачэй-да-вачэй. Я трымаю шчаку. Я не паважаю чалавека, які не адступае. Калі вы заб'еце маю сабаку, то вы павінны прывесці сваю бяспеку да свайго котку. "Гэта можа быць смешна, але ў той жа час такое стаўленне былога чэмпіёна свету па боксе Мухамеда Алі з'яўляецца такім, якому падзяляе многія людзі. У нас здараецца неправамернасць, а часам і так моцна балюча, што мы просім адплаты. Мы адчуваем сябе падманутым або, здаецца, былі прыніжаныя і імкнуцца адпомсціць. Мы хочам, каб боль, якую мы выпрабоўваем, адчувала нашага суперніка. Мы не можам планаваць нанесці фізічную боль нашым праціўнікам, але калі мы можам пашкодзіць ім псіхалагічна ці эмацыйна з невялікім сарказмам або адмовай ад размовы, наша помста будзе мілай.\n«Не кажы: я адплачу злом! Чакай у Госпада, Ён дапаможа табе» (Прыслоўі 20,22). Помста - гэта не адказ! Часам Бог просіць нас рабіць цяжкія рэчы, ці не так? Не зацягвайцеся ад злосці і помсты, бо ў нас ёсць бясцэнны скарб - праўда, якая змяняе жыццё. «Чакай Госпада». Не чытайце гэтыя словы занадта хутка. Разважайце над гэтымі словамі. Яны не толькі з'яўляюцца ключом у барацьбе з тым, што прычыняе нам боль, горыч і гнеў, але яны знаходзяцца ў цэнтры нашых адносін з Богам.\nАле мы не хочам чакаць. У стагоддзе кавы, смс і твітэра мы хочам усё зараз і адразу. Мы ненавідзім пробкі, чэргі і іншыя разбойнікі. Д-р Джэймс Добсан ставіць гэта так: "Быў той час, калі не важна, прапусцілі трэнера. Яны проста забралі яе праз месяц. Калі сёння прыйдзецца чакаць адкрыцця дзверы з паваротнай дзвярай, незадавальненне ўзрастае! "\nІмкненне, апісанае ў Бібліі, не мае нічога агульнага з чаканнем зубоў на касе. Габрэйскае слова чакання - гэта «кава», што азначае надзею на што-небудзь, чакае нешта і ўключае ў сябе канцэпцыю чакання. Напружанае чаканне дзяцей, пакуль бацькі ўстануць на Калядную раніцу і дазволяць ім адкрыць свае падарункі, сведчаць аб гэтым чаканым чаканні. На жаль, слова "надзея" страціла сваё значэнне ў наш час. Мы кажам такія рэчы, як "Я спадзяюся, што я ўладкаваўся на працу". "Спадзяюся, заўтра не будзе дажджоў." Але такая надзея безнадзейная. Біблейская канцэпцыя надзеі - упэўненая надзея, што нешта адбудзецца. Чакаецца, што нешта здарыцца з поўнай упэўненасцю.\nЦі будзе сонца зноў узыходзіць?\nШмат гадоў таму я правёў некалькі дзён у паходах па гарах Дракенсбурга (Паўднёвая Афрыка). Вечарам другога дня ён выліўся з вёдраў, і калі я знайшоў пячору, я быў мокры, як і мая запалкавая скрынка. Пра сон не было і гаворкі, а гадзіны не хацелі ісці. Я стаміўся, замерз і не мог дачакацца, пакуль скончыцца ноч. Ці сумняваўся я, што на наступную раніцу зноў узыдзе сонца? Канешне не! Я з нецярпеннем чакаў першых прыкмет усходу сонца. У чатыры гадзіны раніцы на небе з'явіліся першыя паласы святла і засвяцілася дзённае святло. Зашчабяталі першыя птушкі, і я быў упэўнены, што мая бяда хутка скончыцца. Я чакаў з чаканнем, што ўзыдзе сонца і наступіць новы дзень. Я чакаў, пакуль цемра саступіцца святлу, а холад зменіцца сонечным цяплом (Псальм 130,6) Бяспека Чаканне Чаканне Трывалая радасць. Гэта менавіта тое, што чакае ў біблейскім сэнсе. Але як насамрэч чакаць? Як вы чакаеце Госпада? Усвядомце сабе, хто ёсць Бог. Вы гэта ведаеце!\nУ Пасланні да Габрэяў утрымліваюцца некаторыя з самых абнадзейлівых слоў у Бібліі пра прыроду Бога: «Задавольвайцеся тым, што ёсць. Бо Гасподзь сказаў: «Я не пакіну цябе і не пакіну цябе». (Габрэяў 13,5). На думку грэчаскіх экспертаў, гэты ўрывак перакладзены на словы «Я ніколі, ніколі, ніколі, ніколі, НІКОЛІ не пакіну цябе». Якое абяцанне ад нашага любячага Айца! Ён проста і добры. Дык чаму нас вучыць верш з Прытчаў 20,22? Не шукайце помсты. Чакай бога І? Ён адкупіць цябе.\nВы заўважылі, што штраф праціўніка не згадваецца? Ваша выратаванне ў цэнтры ўвагі. Ён выратуе яе. Гэта абяцанне! Бог клапоціцца пра гэта. Ён верне рэчы ў патрэбным кірунку. Ён будзе тлумачыць гэта ў свой час і па-свойму.\nГаворка ідзе не пра тое, каб жыць пасіўным жыццём ці чакаць, калі Бог зробіць усё для нас. Мы павінны жыць па ўласнай адказнасці. Калі мы павінны дараваць, то мы павінны дараваць. Калі мы павінны супрацьстаяць каму-то, мы просім кагосьці размаўляць. Калі нам давядзецца вывучаць і ставіць пад сумнеў сябе, то мы робім гэта таксама. Язэпу прыйшлося чакаць Госпада, але пакуль ён чакаў, ён рабіў усё, што мог. Яго стаўленне да сітуацыі і яго праца прывялі да павышэння кваліфікацыі. Бог не пасіўны, калі мы чакаем, але працуе за кулісамі, каб сабраць усе кавалачкі галаваломкі, якіх яшчэ няма. Толькі тады ён выконвае нашы жаданні, імкненні і просьбы.\nЧаканне мае важнае значэнне для нашага жыцця з Богам. Калі мы чакаем Бога, мы давяраем яму, чакаем яго і чакаем яго. Наша чаканне не дарма. Ён зробіць сябе бачным, магчыма, інакш, чым мы чакалі. Яго дзеянне пранікае глыбей, чым вы можаце сабе ўявіць. Дайце вашыя траўмы, свой гнеў і смутак, ваша гора ў руках Божых. Не шукайце помсты. Не бярыце справядлівасць і справядлівасць у свае рукі - гэта праца Божая.


Сяргей Будкін: «Яны будуць страляць і расстрэльваць». 21.by\nСяргей Будкін: «Яны будуць страляць і расстрэльваць»\n28.02.2021 — Разное | Салiдарнасць\nАўтар праекту «(Не)расстраляныя» – пра паралелі з 1930-мі. Гутарка на Радыё Свабода.\n— Надзіва, але я таксама не трымаў яе ў руках пакуль… Кніга арганізаваная такім чынам, што ў ёй — 18 разьдзелаў пра 18 герояў. Гэта фактычна такі дакумэнт паводле лекцыяў, якія мы праводзілі ў кнігарні «Логвінаў» цягам двух гадоў. (…) У праекце былі задзейнічаныя каля паўсотні чалавек, калі возьмем пад увагу і музыкантаў, і лектараў, і каманду, якая рэалізоўвала праект.\nДа праекту далучыўся Віктар Жыбуль, які стаў суўкладальнікам і рэдактарам кнігі, працаваў з аўтарамі, працаваў як лектар, правёў гіганцкую працу, таксама дапамог з пошукам ілюстрацый. Таму што нам не хацелася рабіць брашуру ці нейкую чарговую кнігу, якая пройдзе міма. Хацелася зрабіць кнігу-падзею, якой бы ганарыліся тыя, хто яе трымае ў руках.\nІ тыя, хто нам робіць зло цяпер — яны рэальныя спадкаемцы тых савецкіх катаў. Гэта для мяне абсалютна ясна і зразумела. Можна нават не разьбірацца ў радаводзе гэтых людзей, якія страляюць цяпер, таму што яны прамыя спадкаемцы. Яны будуць страляць і расстрэльваць, калі будзе загад.\nЯны будуць звозіць у Курапаты, калі на тое будзе патрэба начальніка. У мяне неймаверны халадок прайшоў па скуры, калі я пачуў той запіс Карпянкова. Гэта запіс з 1937 году. Ну можа не канкрэтна з 1937-га, таму што тады ўжо ўсё адбывалася, а, скажам, з 1935-га.\n— Натуральна, што паралелі з савецкай Беларусьсю тут праводзіць ня варта. Там была іншая сытуацыя, і я прыводжу паралелі хіба што з наступствамі. Паколькі мы не асэнсавалі тое, што адбылося тады, то мы прышлі прыблізна да таго ж у пляне рэпрэсій.\nТады людзі верылі. І іх вінаваціць за гэта немагчыма — за тое, што яны верылі ў нейкую будучыню ў савецкай Беларусі. (…) Яны шчыра верылі, што такая будучыня магчымая. І калі яны ўбачылі, што яна немагчымая, было ўжо позна.\nТак, яны ў той краіне жылі і думалі, што яны там свае і што яны яе ствараюць. Тут ёсьць карэннае адрозьненьне ад нашай сытуацыі — мяркуючы па сабе, я магу сказаць, што я жыву насуперак таму, што адбываецца. (…) Таму наша жыцьцё і наш фармат існаваньня не супадае з той краінай, у якой жылі героі праекту — гэта дакладна.\n— Ведаеце, тое, што я за мяжою, у часовай выправе, не азначае, што і арганізацыя за мяжою. Яе касьцяк, сілы, якія ёю рухаюць, і адказныя людзі знаходзяцца ў Беларусі. Мая справа — арганізаваць працэс, наладзіць яго такім чынам, каб людзі атрымалі дапамогу, людзі атрымалі інфармацыю, каб пра нас і нашу сытуацыю ведалі ў сьвеце і каб мы запусьцілі працэс падрыхтоўкі рэформаў у сфэры культуры. Усё гэта робіцца, і гэта магчыма рабіць мне як арганізатару працэсу.\nМы ўзгаднілі з усімі, што мы выступаем цяпер як культурны штаб новай Беларусі і, акрамя дапамогі, арганізуем працэс падрыхтоўкі рэформаў і працуем у міжнародным кірунку. Таму я думаю, што празь месяц або паўтара мы пераназавёмся, таму што хацелася б пазыцыянаваць сябе шырэй. Мы вырашылі, што будзем называцца Беларускай радай культуры.\nГэта будзе структура, якая працуе з усёй культурай, а ня толькі з дапамогай. Пры гэтым я падкрэсьліваю, што функцыя дапамогі ня будзе выключаная, яна па-ранейшаму будзе існаваць. Вам упершыню пра гэта сказаў.\nАўтар праекту «(Не)расстраляныя» – пра паралелі з 1930-мі.


22 жнівень 2016, 09:45\nПрынамсі два пасажыры рэйсу Бургас-Менск, які выконвала авіякампанія «Белавія» 20 жніўня, паскардзіліся ў сацыяльных сетках на разгермэтызацыю. Паводле іх слоў, празь нізкі ціск у салёне, пасажыраў ванітавала. «Белавія» заяўляе, што з самалётам усё было ў парадку.\nУвечары 20 жніўня адразу два пасажыры рэйсу Бургам-Менск напісалі, што ў салёне самалёта адбылася разгермэтызацыя. Празь яе многіх пасажыраў ванітавала, а аднаму спатрэбілася мэдычная дапамога. Спачатку яе аказвалі лекары, што знайшліся сярод пасажыраў. Пасьля пасадкі самалёта ў Менску да трапу прыехала машына хуткай дапамогі.\nАдзін з пасажыраў паведаміў, што выразна пачуў сыгнал трывогі пасьля таго, як самалёт набраў вышыню. Пасьля гэтага яшчэ цягам гадзіны не згасаў сыгнал аб абавязковых зашпіленых пасах бясьпекі.\nНа наступным дзень, 21 жніўня, «Белавія» пракамэнтавала сытуацыю. Як паведамляе прэс-служба авіякампаніі, на 20-ай хвіліне палёту да кабiннага экіпажу зьвярнуўся пасажыр са скаргай на дрэннае самаадчуваньне ў сувязі з задухай у салёне.\nБортправаднікі адзначылі, што стан пасажыра пагаршаецца, а таму яны спыталі, ці ёсьць сярод пасажыраў мэдыкі. Двое лекараў, якія знайшліся сярод пасажыраў, разам з экіпажам аказалі дапамогу пасажыру.\nКамандзір паветранага судна зьмяніў тэмпэратуру паветра ў салёне, а таксама зьнізіў вышыню палёту з 7200 да 4200 мэтраў «для стварэньня больш камфортных умоваў для хворага пасажыра».\nПасьля пасадкі ў Нацыянальным аэрапорце «Менск» экіпаж выклікаў брыгаду хуткай дапамогі да трапу самалёта. Лекары ацанілі стан пасажыра — дадатковай мэдычнай дапамогі не спатрэбілася.\nТаксама, паводле словаў прэс-службы «Белавія», інжынэрна-тэхнічны пэрсанал авіякампаніі правёў дадатковае тэставаньне працаздольнасьці сыстэмы кандыцыянаваньня.\n«У сувязі з адсутнасьцю заўвагаў, паветранае судна працягнула выкананьне палётаў. 20 і 21 жніўня 2016 году на дадзеным самалёце былі выкананыя палёты ў Варну і Бургас без заўвагаў».\nБеларуская мытня скардзіцца, што Літва прапускае мала машын у Беларусь


5.08.2017, Валожын / AЎТАР(Ы): Аддзел інфармацыі\nВыязны прыём грамадзян правёў старшыня раённага выканаўчага камітэта Мікалай Астрэйка ў валожынскай райаграпрамтэхніцы, распавялі ў валожынскім райвыканкаме.\n26.07.2017, Валожын / AЎТАР(Ы): Аксана ЯРАШОНАК\nУ Валожыне – новы галоўны доктар\nАд 21 ліпеня ў валожынскай раённай бальніцы працуе новы галоўны доктар Павел Ганчар.\n24.07.2017, Валожын / AЎТАР(Ы): Наталля ТУР\nВаложынец купіў самагонку за сувенірныя еўра. А рэшту атрымаў сапраўднымі беларускімі грашыма\nПрыйшоў да валожынца, што гандлюе самагонам, пакупнік і сказаў:\n– Хачу ў цябе купіць алкаголь, але беларускіх грошай няма, можа возьмеш еўра?\n20.07.2017, Валожын / AЎТАР(Ы): Аддзел інфармацыі\nВызваліўся з турмы і адразу пачаў красці\n43-гадовы жыхар вёскі Лоск 30 чэрвеня вызваліўся з месца пазбаўлення свабоды.\n18.07.2017, Валожын / AЎТАР(Ы): Аддзел інфармацыі\nЗдарэнне адбылося ў канцы мая ў Валожынскім раёне.\n5 Пакуль астатнія чакаюць гаспадароў, Тобі з Валожыншчыны ляціць у Бостан на ПМЖ: сям'я ў Алешчанятах стварыла прытулак для сабак


10.04.2021 10.04.2021 administrator407\nЗ нагоды міжнароднага Дня памяці вязняў фашысцкіх канцлагераў старшыня раённага савета ветэранаў Міхаіл Губар, сакратар раённага савета ветэранаў Ядвіга Гушча і першы сакратар раённай арганізацыі ГА “БРСМ” Кацярына Хілімончык завіталі ў госці да “дзяцей вайны” са словамі павагі за ўсё тое, што ім давялося перажыць.\n‒ Кожны год у гэтыя красавіцкія дні мы ўспамінаем і шануем тых, хто сутыкнуўся з жахамі фашысцкіх канцлагераў, штодня адчуваў голад, хваробы і пакуты, ‒ падкрэсліў Міхаіл Губар. ‒ Усе яны змагаліся за сваё жыццё і многія з іх загінулі, так і не ўбачыўшы Вялікай Перамогі. На жаль, мы не можам звярнуцца да загінулых, але можам памятаць, паважаць і клапаціцца пра тых, хто прайшоў вайну і дагэтуль жыве побач з намі.\nУ знак павагі прадстаўнікі раённых арганізацый перадалі ветэранам салодкія падарункі.\nЭстафету павагі перанялі і сельскія саветы раёна.


14.04.2007 / 17:35\n«Фляндрыя» Канская карціна Бруно Дзюмона\nНудна-фэстывальная стужка для асобных крытыкаў.\nФранцыя, 2006, каляровы, 91 хв.\nРэжысэр: Бруна Дзюмон\nРолі выконваюць: Адэалаід Лёру, Самуэль Буадэн, Анры Крэтэль, Жан-Мары Брувар\nГран-Пры Канскага кінафэсту\nФэрмэр Дэместэр корміць сьвіньняў, паша зямлю і забаўляецца ў кустах зь сяброўкай дзяцінства. Дзяўчына без згрызотаў сумленьня сьпіць і зь сябрам Дэместра. Але абодвух адпраўляюць на вайну. У далёкай мусульманскай краіне героі будуць забіваць дзяцей, гвалтаваць жанчынаў – і ўцякаць ад партызанаў. Дэместэр кіне свайго сябра параненым і вернецца да дзяўчыны, каб сказаць, што кахае яе.\nФільм канскага ўлюбёнца Бруно Дзюмона, які ўжо “дабіваў” публіку сваёй “Чалавечнасьцю” і “29 пальмамі” – аскетычна-мінімаліскі і незабыўна нудны.\nЧвяканьне бруду пад ботамі рыфмуецца з хліпамі каітусных целаў, адстаронена-пастаральныя пэйзажы зьмяняюцца гвалтоўнымі сцэнкамі, а твары непрафэсійных актораў нічога не выяўляюць. Музыкі няма, гукі вязнуць у цішыні, словы амаль не патрэбныя.\nФэстывальны фільм філёзафа Бруно Дзюмона не разьлічаны на масавую аўдыторыю. Гэта кіно для крытыкаў, якія падзяліліся ў сваіх меркаваньнях.\nПры жаданьні ў карціне можна знайсьці мэтафізычны натуралізм, прыпавесьцевую глыбіню і сацыяльны пратэст, брэхтаўскую адстароненасьць і брэсонаўскі аскетызм, вышукаць намёкі на Дастаеўскага й Русо – і парадавацца за “каліграфічна-цялесную” фотагенію.\nІ крытыкам анічога болей не застаецца.\nБо як шчэ апраўдаць паўтары гадзіны безнадзейна згубленага часу?\nФільм дэманструецца ў менскім «Доме кіно», як радыкальная канская стужка.\nТаксама ў кінатэатрах «Прынцэса», «Тыпу крутыя мянты», «Любоў-морква», «Фантан», «Каралева», «Мост у Тэрабітыю».


Бяссонная ноч і напружаная раніца ў Іспаніі: Мадрыд пазбавіў Каталунню аўтаноміі\nАб'ектыў\t28.10.2017 Бяссонная ноч і напружаная раніца ў Іспаніі: Мадрыд пазбавіў Каталунню аўтаноміі\nІспанскі ўрад распусціў каталонскі парламент і прызначыў новага кіраўніка рэгіёну. Аднак прыхільнікі незалежнасці не збіраюцца здавацца і заклікаюць да дэмакратычнага супраціву.\nТанцы ды спевы на вуліцах Барсэлоны. Дзясяткі тысяч каталонцаў да раніцы святкавалі незалежнасць аўтаноміі, пра якую абвесціў рэгіянальны ўрад на чале з Карлэсам Пучдэмонам.\nБяссоннаю, але зусім нярадаснаю была гэтая ноч і ў Мадрыдзе.\n«Сёння я распусціў парламент Каталунні і прызначыў наступныя выбары на 21-га снежня. Учора кіраўнік парламенту меў шанец вярнуць законнасць і прызначыць выбары. Гэта тое, пра што яго прасіла бальшыня людзей у Каталунні. Але ён не захацеў гэтага зрабіць», – заявіў іспанскі прэм’ер Марʼяна Рахой.\nУ пятніцу каталонскі парламент, які налічвае 135 месцаў, тайна прагаласаваў за абвешчанне незалежнасці. Частка дэпутатаў – прыхільнікаў цэласнасці Іспаніі – байкатавалі галасаванне.\n«Рэзалюцыя парламенту зацвярджаецца 70-цю галасамі «за», 10-цю «супраць» і двума пустымі галасамі».\nАдказ з Мадрыду прыляцеў вокамгненна. Іспанскі сенат, згодна з артыкулам 155 Канстытуцыі, увёў у аўтаноміі наўпроставае кіраванне, а прэмʼер краіны Марʼяна Рахой зняў з пасадаў усіх чальцоў каталонскага ўраду, а таксама кіраўніка паліцыі Каталунні.\n«Я прыхільнік незалежнасці. І гэта дайшло да моманту, калі мы ня можам дазволіць ім ціснуць нас далей. Гэта не найлепшая сітуацыя, але яны не пакінулі нам выбару», – кажа жыхар Барсэлоны.\nДа новых выбараў аўтаномію будзе ачольваць віцэ-прэмʼер Іспаніі Сарая Саэнс дэ Сантамарыя – 46-цігадовая нарадзінка аўтаномнага рэгіёну Кастылія і Леон.\n«Яны абсалютна перакрочылі межы законнасці. І дзяржава паставіць іх на месца», – кажа жыхар Мадрыду.\nКанфлікт Барсэлоны з Мадрыдам – вынік рэферэндуму пра незалежнасць Каталунні 1-га кастрычніка. Канстытуцыйны суд Іспаніі забараніў галасаванне, а ўлады Іспаніі зрабілі ўсё магчымае, каб плебісцыт не адбыўся. У выніку рэферэндум, у якім узялі ўдзел больш за 2 мільёны каталонцаў, пераўтварыўся ў акцыі пратэсту і сутыкненні з паліцыяй.\nПаводле каталонскіх уладаў, пры яўцы ў 43 % за незалежнасць прагаласавалі 90 % жыхароў аўтаноміі. Да іх сёння звярнуўся цяпер ужо былы кіраўнік аўтаноміі, які заклікаў да мірнага супраціву.\n«Мы будзем працягваць працаваць над стварэннем свабоднае краіны, каб грамадства, дзе будзе менш несправядлівасці, больш роўнасці, салідарнасці і братэрства з усімі людзьмі свету. Пачынаючы з народу Іспаніі, з якім мы хочам прыйсці да ўзаемнае павагі і прызнання», – заявіў адхілены кіраўнік Каталунні Карлэс Пучдэмон.\nАле найперш вольналюбівым каталонцам давядзецца дамагчыся прызнання як самога Мадрыду, гэтак і міжнароднае супольнасці. Злучаныя Штаты і Еўразвяз ужо заявілі, што для іх Каталуння застанецца неадʼемнаю часткай Іспаніі.\nТэгі: Іспанія, Каталуння-2017, рэферэндум у Каталунні


ГалоўнаяМерапрыемствыПалюбуйцеся відамі сталіцы з агляднай пляцоўкі Нацыянальнай бібліятэкі\n22-гі, 23-ці паверхі\nТэлефон: (8 017) 293 29 66\nпанядзелак – нядзеля: 12.00–23.00 (апошні пад'ём у 22.30).\nПрапануем палюбавацца цудоўнымі відамі сталіцы і яе наваколля з вышыні птушынага палёту – з агляднай пляцоўкі, размешчанай у верхняй частцы вышыннага фондасховішча Нацыянальнай бібліятэкі (уваход з адваротнага боку будынка).\nатрымаць адчуванне палёту, падняўшыся на панарамным ліфце;\nразгледзець наваколле праз бінокль панарамнага віду;\nубачыць салюты і феерверкі ў розных кропках горада ў святочныя дні;\nнаведаць розныя выстаўкі ў галерэі "Панарама";\nсмачна паесці ў кавярні “Graf Cafe”, якая прапануе не толькі напоі і сокі, але і дэсерты, закускі, а таксама гарачыя стравы;\nзахаваць свае эмоцыі на фота і відэа.\nТэлефон для даведак: (8 017) 293 29 66.