«Каменная кветка» стане даступная для турыстаў. Стала вядома, калі Чорны замак Гальшанскі пакажа свае скарбы | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » «Каменная кветка» стане даступная для турыстаў. Стала вядома, калі Чорны замак Гальшанскі пакажа свае скарбы\nЯшчэ некалькі гадоў таму Гальшанскі замак я бачыла толькі ў руінах, якія паступова сціраліся з зямлі з-за дажджоў, вятроў, снягоў і няўрымслівых турыстаў. Цяпер гэты гістарычны аб'ект проста не пазнаць — за паваротам сціплай рэчкі Гальшанкі гасцей Гродзенскага рэгіёна сустракаюць Паўночная вежа, прыведзеныя ў парадак рэшткі сцен і візіт-цэнтр.\nТры гады таму тут пачаліся рэстаўрацыйна-аднаўленчыя работы. «Каменную кветку» — менавіта так яшчэ да вайны звалі замак у Гальшанах — было вырашана захаваць і ператварыць у прывабны для турыстаў гістарычны аб'ект.\nКалі пад'язджаеш да Гальшанскага замка, першае, што адзначаеш, гэта акуратнасць. Адчуванне, што ў маёнтка зноў з'явіўся гаспадар, які з асаблівай увагай прывёў усё ў парадак — добраўпарадкаваў тэрыторыі каля замка, стварыў інфраструктуру з вялікай аўтамабільнай стаянкай, расставіў новыя святлодыёдныя ліхтары і зладзіў дэкаратыўную падсветку ўздоўж алей.\nМы ўжо пісалі, што нядаўна тут адкрыўся візіт-цэнтр, але гэтым разам раскажам, чым здзівіць Паўночная вежа, якія знаходкі былі выяўлены на тэрыторыі замка і калі ўжо можна будзе цалкам акунуцца ў гісторыю адной з самых містычных мясцін Беларусі.\nЗ карцін і гравюр\nГальшанскі замак — адзін з самых любімых для мастакоў. З асаблівым запалам яго малявалі Напалеон Орда, Альбрэхт Адам і Вінцэнт Дмахоўскі. Дарэчы, усе работы гэтых аўтараў можна лёгка знайсці ў адкрытым доступе.\nАле на іх некаторыя часткі гістарычнага аб'екта ўжо былі разбураныя. Да нашага часу захаваліся толькі рэшткі Паўночнай вежы і Паўночна-Заходняга корпуса. Менавіта яны трапілі пад фрагментарныя рэстаўрацыйныя работы.\n— Усе раскопкі, што праводзіліся на тэрыторыі Гальшанскага замка, дапамаглі нам лепш уявіць, як ён выглядаў цалкам, — расказвае Сяргей ЖЫЛІК, метадыст Ашмянскага раённага цэнтра культуры. — Спецыялістамі быў выяўлены ўвесь перыметр палаца, у тым ліку Паўночна-Заходні корпус. Былі знойдзены фрагменты вежы, а таксама замкавай капліцы. Цяпер, дзякуючы гэтаму, мы можам меркаваць, як ён выглядаў на самай справе.\nНекаторыя гісторыкі сцвярджаюць, што Павел Сапега, прадстаўнік аднаго з магутных беларускіх родаў, будаваў замак на працягу ўсяго свайго жыцця. Аднак завяршыць пачатае не атрымалася, бо ўвесь час не хапала грошай, і ён памёр там жа ў 1635 годзе. Насуперак таму, што магнат у завяшчанні абавязаў захоўваць маёнтак і рэзідэнцыю суцэльна ў валоданні роду Сапегаў, да сярэдзіны XVІІ стагоддзя яе падзялілі, і тая пачала прыходзіць да заняпаду.\nКаб захаваць аўтэнтычны выгляд Гальшанскага замка, было вырашана выканаць фрагментарнае аднаўленне і музеефікацыю руін.\nМожа падацца, што Паўночная вежа ўжо цалкам адрэстаўраваная. Аднак пакуль тут выкананы толькі вонкавыя работы: гідраізаляцыя падмурка, умацаванне кладкі сцен, іх тынкоўка, зроблена падсветка. Наперадзе ўнутранае адстройванне і афармленне экспазіцыйных памяшканняў.\nПа словах суразмоўніка, усяго будуць задзейнічаны чатыры ўзроўні: падвальнае памяшканне, першы, другі і трэці паверхі. Кожны з іх па-свойму прадставіць гісторыю Гальшанскага замка.\nЭкспазіцыя падвальнага памяшкання стане сапраўдным скарбам для аматараў містыкі, легенд і паданняў. Літаральна скарбам, бо па задуме спецыялістаў там установяць падлогу-вітрыну, пад якой схаваюць скарбы Гальшан. Тыя самыя, што размяшчаліся ў спальных пакоях уладальнікаў замка.\nТаксама гэта памяшканне напоўняць рамантызаваныя героі з твора знакамітага беларускага класіка Уладзіміра Караткевіча «Чорны замак Альшанскі». Паўстануць перад турыстамі і вобразы знакамітых Белай дамы і Чорнага манаха.\nПершы паверх будзе прысвечаны археалогіі. У прыватнасці, там размесцяцца ўнікальныя гістарычныя знаходкі, знойдзеныя на тэрыторыі Гальшан і Гальшанскага замка ў розныя перыяды пошукавых работ.\nДругі ярус стане цікавінкай Паўночнай вежы. Яго цэнтр — прыгожы барочны камін, які адсылае нас да эпохі Сапегаў. Дапоўняць гэты антураж зандаж з унікальнай керамічнай пліткі, якая была знойдзена падчас раскопак, а таксама фрагменты падлогі ўнікальнага мура, якую можна сустрэць толькі ў гэтым магнацкім замку.\nЭкспазіцыя гэтага паверха раскажа радавую гісторыю мястэчка Гальшаны. Са слоў Сяргея Жыліка, у дадзеным выпадку стаяла задача паказаць пераемнасць.\n— Мы паспрабуем паказаць гэтую пераемнасць у выглядзе ніткі такога непасрэднага сваяцтва, — сцвярджае гісторык, — ад Соф'і Гальшанскай (маці дынастыі Ягелонаў. — «Зв.») да Паўла Стэфана Сапегі. Хоць замак належаў гэтаму роду, але Сапегі з'яўляюцца пераемнікамі князёў Гальшанскіх, якія ў гэтым мястэчку першапачаткова пабудавалі гарадзішча.\nНа трэцім паверсе турыстам пакажуць вялікае пано, што сфарміруе ўяўленне пра тое, як замак выглядаў у розныя часы, якім яго змаглі захаваць мастакі і гісторыкі на старажытных карцінах і гравюрах. Там жа з'явяцца партрэты ўладальнікаў рэзідэнцыі.\nАкрамя таго, тут установяць макет Гальшанскага палаца ў разрэзе. З яго дапамогай можна будзе ўбачыць, наколькі розныя па сваёй функцыянальнасці былі памяшканні ў крэпасці. А таксама зразумець, што гэта дасканала прадуманы будынак, дзе кожнае памяшканне мела сваю функцыю.\nВажным момантам з'яўляецца той факт, што экспазіцыя, размешчаная на розных паверхах Паўночнай вежы, павінна будзе вытрымаць пэўную тэмпературу і вільготнасць, таму яе называюць «халоднай».\n— Усе экспанаты для музея ўжо выраблены, — кажа Сяргей Аляксандравіч. — Яны могуць быць выстаўлены на агляд у экспазіцыях у любы час, засталося толькі дачакацца завяршэння адстройвання.\nАдкрыць дзверы да фестывалю\nАкрамя Паўночнай вежы, турысту даступнае так званае параднае памяшканне, якое з'яўляецца часткай Паўночна-Заходняга корпуса. Гісторыкі сцвярджаюць, што ва ўнутраным двары ўздоўж сцен праходзіла галерэя, па якой можна было трапіць у жылыя памяшканні. Цяпер тут часткова адноўлены калоны і ачышчана тэрыторыя.\nВа ўсім гэтым цагляным збудаванні велізарную ролю маюць металічныя вонкавыя лесвіцы. З іх дапамогай можна трапіць ва ўнутраны двор, прайсціся па парадным пакоі і нават спусціцца ў склеп былога замка. Але самае галоўнае — лесвіцы выконваюць ролю назіральнай пляцоўкі і дазваляюць трапіць у вежу з трэцяга паверха.\nМенавіта тут адкрываецца самы чароўны краявід. У падзорную трубу можна будзе ў дэталях разглядзець перыметр замка, а галоўнае — ацаніць панараму кампактных і прыгожых Гальшан і бязмежных пагорыстых прастораў Ашмяншчыны.\n— У перспектыве, — рэзюмуе «наглядчык» Гальшанскага замка, — работа над Паўночна-Усходнім корпусам, рэшткі якога былі знойдзены падчас археалагічных работ. Дарэчы, на дадзены момант гэтая частка замка закансерваваная грунтам. Для руін так лепш. Тым не менш пачатак супрацьаварыйных рэстаўрацыйных работ ужо пакладзены.\nСама Паўночная вежа зможа адкрыць свае дзверы ў маі, калі ў мястэчку зноў арганізуюць штогадовы фестываль «Гальшанскі замак», які ў папярэднія гады збіраў мноства гасцей не толькі з Беларусі, але і з іншых еўрапейскіх краін.\nРаботнікі музея спадзяюцца, што да гэтай падзеі ўсё будзе гатова.\nУ ролі заказчыкаў і выканаўцаў гэтага аб'екта выступае ўпраўленне капітальнага будаўніцтва пры Ашмянскім райвыканкаме.\nВа ўпраўленні культуры Гродзенскага аблвыканкама адзначылі, што будаўніцтва візіт-цэнтра было выканана за кошт бюджэтных сродкаў Ашмянскага раённага выканаўчага камітэта. Астатнія работы ў Гальшанскім замку вядуцца дзякуючы фонду Прэзідэнта па падтрымцы культуры і мастацтва.\nАкрамя таго, Гальшанскі замак з'яўляецца ўдзельнікам дзяржпраграмы «Культура Беларусі», разлічанай на 2016—2020 гады, і ў бягучым годзе была пададзена паўторная заяўка на дадатковае фінансаванне.\n14817 Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета


Канвертаваць Інданэзійскія рупія (IDR) і Augurs (REP) : Калькулятар абменнага курсу\nІнданэзійская рупія (IDR) і Augur (REP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Інданэзійская рупія і Augur пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Інданэзійская рупія. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Augur валюты па змаўчанні. Націсніце на Augurs або Інданэзійскія рупія канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nІнданэзійская рупія гэта валюта, у Інданезія (ID, IDN). The Augur гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал IDR можа быць запісаная Rp. Сімвал REP можа быць запісаная REP. Інданэзійская рупія дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу Інданэзійская рупія Апошняе абнаўленне 18 Студзень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Augur Апошняе абнаўленне 17 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. IDR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. REP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Каля 3 000 асуджаных павінны датэрмінова выйсьці на волю па ўвядзеньні новых кодэксаў; больш за 20 000 маюць шанец атрымаць лягчэйшае пакараньне.\nНя менш за 3 гады можа цягнуцца перагляд крымінальных справаў, адказнасьць па якіх, згодна з новым Крымінальным кодэксам, меншая за ранейшую. А гэта азначае, што многія зь вязьняў, якія разьлічваюць на палёгку, наўрад ці яе дачакаюць.\nГэта прызналі сёньня на адмысловай нарадзе ў Вярхоўным судзе судзьдзі гэнага суду й старшыні абласных і гарадзкіх судоў. Яны накіравалі ў Камітэт выкананьня пакараньняў зварот, дзе просяць найперш прадстаўляць для разгляду справы тых вязьняў, якія паводле новага Крымінальнага кодэксу павінны ўжо пайсьці на волю. Такіх справаў, згодна з падлікамі міліцыі, прыкладна 3 000.\nПры гэтым судзьдзі нагадалі, што яшчэ ім давядзецца разгледзець больш за 25 000 справаў. Між тым, колькасьць судзьдзяў ня большае, ды й заробкі іхныя застаюцца ранейшыя.\nАсаблівы цяжар пакладзецца на суды Менскай, Магілёўскай і Віцебскай абласьцей, у кожнай зь якіх неўзабаве пачнецца перагляд ад 5 000 да 6 000 справаў.\n"Старшыні раённых судоў усё больш настойліва ставяць пытаньне пра павелічэньне штатаў, але пакуль гэтая праблема ня вырашаная", — прызналі ў прэсавай службе Вярхоўнага суду Беларусі.\nА вось для адвакатаў пераход на новыя Крымінальны і Крымінальна-працэсуальныя кодэксы ўжо адкрывае дадатковыя пэрспэктывы.\nПаводле міністра юстыцыі Генадзя Варанцова, які ўдзельнічаў у нарадзе, адвакацкія калегіі неўзабаве будуць пашыраныя на 250 месцаў. Спадар Варанцоў запэўніў, што гэты захад збольшага задаволіць сёлета патрэбу ў абаронцах.\nДарэчы, паводле новага Крымінальна-працэсуальнага кодэксу, роля адваката ў судовым працэсе становіцца больш значнай. Без удзелу абаронцаў ня будзе аніводнага судовага працэсу.\nНагадаю, што сярод тых 3 000 беларускіх вязьняў, якія сёлета разьлічваюць на волю, ёсьць і дэпутат Вярхоўнага Савету Ўладзімер Кудзінаў, які правёў за кратамі 4 гады. Судзьдзі прызнаюць, што згодна з новым Крымінальным кодэксам Кудзінаў ужо павінен быць вольны.


І чарговую планёрку кіраўнік раёна У. П. Даніленка распачаў з вынікаў работы па навядзенню парадка на зямлі і добраўпарадкаванню населеных пунктаў. Вастрыня пытання была звязана і з надыходзячым святам — Днём Перамогі. У гэты дзень у раён прыязджае шмат гасцей. І, так бы мовіць, прыватным гаспадарам уласціва сустракаць парадкам у сваім доме. Інфармацыі па маніторынгу зрабілі: начальнік раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя і начальнік землеўпарадкавальнай службы раёна. У выніку былі выяўлены “слабыя звенні” у праводзімай рабоце і адпаведна ўбачыў свет план мерапрыемстваў па іх ухіленню. Як рэзюмаваў па тэме кіраўнік раёна, іншага шляху не дадзена. І той, хто думае збочыць з гэтай дарогі, глыбока памыляецца. Навядзенне парадка на зямлі – гэта задача, якая пастаўлена Прэзідэнтам краіны і яе вырашэнне будзе жорстка кантралявацца.\nДалей размова была скіравана ў рэчышча надзённых праблем раёна. Як паведаміў дырэктар жылкамгаса, у адрас службы за мінулы тыдзень ад насельніцтва паступіла 103 заяўкі, з іх 43 – па жылфонду. Усе яны ў аператыўным плане вырашаны. Зараз займаюцца планавым рамонтам кацельнай гаспадаркі. Кіраўнік раёна карэкціраваў захады па рамонту дарог, падкосцы пустазелля і г.д.\nСтаршыня райпа ў сваёй справаздачы паведаміў, што за красавік прагнозны паказчык па тавараабароту выкананы ў працэнтным эквіваленце на 109,8 працэнта (заданне – 105,5), у сумарным – 6 мільярдаў 36 мільёнаў рублёў. Крытычнай групы тавараў у крамах раёна не назіраецца, у хуткім часе распачнуцца работы па будаўніцтву магазіна ў новым мікрараёне.\nПрагучала і такая інфармацыя: сёння ў крамах раёна адноўлена сістэма продажу тавараў першай неабходнасці ў крэдыт, за выключэннем гарэлачных і табачных вырабаў. На суму 300 тысяч рублёў на аднаго пакупніка прадугледжана пазыка.\nУ райбальніцы на панядзелак лячылася ў стацыянары 76 чалавек, з іх 1 – у рэанімацыі, “хуткая” зрабіла 89 выездаў, што крыху больш, чым на мінулым тыдні .\nЯк стала вядома, у бліжэйшы час, як толькі спадзе вада, пройдзе раённы суботнік “Чысты бераг”, падчас якога будзе наведзены парадак на прыбярэжных тэрыторыях. Закраналася і тэма знешняга выгляду кіёскаў прадпрымальнікаў, аналізавалася работа па стварэнню аграсядзіб, са зваротамі грамадзян і г.д.\nНапрыканцы быў прааналізаваны пратакол даручэнняў за мінулы і выпрацаваны на бягучы тыдзень.


Дагледжаная версія была праверана 27 верасня 2017. 2 змены чакаюць праверкі.\nАдраджэнне, або Рэнесанс (фр.: Renaissance, італ.: Rinascimento; ад «re/ri» — «зноў» або «зноўку» і «nasci» — «народжаны») — эпоха ў гісторыі культуры Еўропы, якая прыйшла на змену культуры сярэдніх стагоддзяў і папярэдняя культуры Новага часу. Прыкладныя храналагічныя рамкі эпохі: пачатак XIV — апошняя чвэрць XVI стагоддзя і ў некаторых выпадках — першыя дзесяцігоддзі XVII стагоддзя (напрыклад, у Англіі і, асабліва, у Іспаніі). Адметная рыса эпохі Адраджэння — свецкі характар культуры і яе антрапацэнтрызм (гэта значыць цікавасць, у першую чаргу, да чалавека і яго дзейнасці). З'яўляецца цікавасць да антычнай культуры, адбываецца як бы яе «адраджэнне» — так і з'явіўся тэрмін.\n4 Чалавек эпохі Адраджэння\n7 Выяўленчае мастацтва\nАсаблівае значэнне ў станаўленні Адраджэння мела падзенне Візантыйскай дзяржавы і візантыйцы-уцекачы ў Еўропу, якія ўзялі з сабой свае бібліятэкі і творы мастацтва, якія змяшчалі мноства антычных крыніц, невядомых сярэднявечнай Еўропе, а таксама носьбітамі антычнай культуры, якая ў Візантыі ніколі не забывалася. Так, пад уражаннем ад выступу візантыйскага лектара Казіма Медычы заснаваў Акадэмію Платона ў Фларэнцыі.\nУ гарадах сталі ўзнікаць свецкія цэнтры навукі і мастацтва, дзейнасць якіх знаходзілася па-за кантролем царквы. Новы светапогляд звярнуўся да антычнасці, бачачы ў ёй прыклад гуманістычных, неаскетычных адносін. Вынаходніцтва ў сярэдзіне XV стагоддзя кнігадрукавання адыграла велізарную ролю ў распаўсюдзе антычнага спадчыны і новых поглядаў па ўсёй Еўропе.\nАдраджэнне паўстала ў Італіі, дзе першыя яго прыкметы былі прыкметныя яшчэ ў XIII і XIV стагоддзях (у дзейнасці сямейства Піза, Джота, Арканья і інш.), але яно цвёрда ўсталявалася толькі з 20-х гадоў XV стагоддзя. У Францыі, Германіі і іншых краінах гэта рух пачаўся значна пазней. Да канца XV стагоддзя яно дасягнула свайго найвышэйшага росквіту. У XVI стагоддзі наспявае крызіс ідэй Адраджэння, следствам чаго з'яўляецца ўзнікненне маньерызму і барока.\nПерыяды эпохі Адраджэння[правіць | правіць зыходнік]\nПазней Адраджэнне (сярэдзіна XVI — 90-я гады XVI стагоддзя)\nПротарэнесанс[правіць | правіць зыходнік]\nПротарэнесанс цесна звязаны з сярэднявеччам, з раманскай, гатычнымі традыцыямі, гэты перыяд з'явіўся падрыхтоўкай Адраджэння. Ён дзеліцца на два падперыяды: да смерці Джота дзі Бандонэ і пасля (1337 год). Найважнейшыя адкрыцця, найярчэйшыя майстры жывуць і працуюць у першы перыяд. Другі адрэзак звязаны з эпідэміяй чумы, якая абрынулася на Італію. У канцы XIII стагоддзя ў Фларэнцыі ўзводзіцца галоўнае храмавае збудаванне — сабор Санта Марыя дэль Фьоре, аўтарам быў Арнольфо дзі Камбія, затым працу працягнуў Джота, які спраектаваў кампанілу Фларэнційскага сабора.\nРаней за ўсё мастацтва протарэнесанса праявілася ў скульптуры (Нікола і Джавані Піза, Арнольфо дзі Камбія, Андрэа Піза). Жывапіс прадстаўлены двума мастацкімі школамі: Фларэнцыі (Чымабуэ, Джота) і Сіены (Дуча, Сімонэ Марціні). Цэнтральнай фігурай жывапісу стаў Джота. Мастакі Адраджэння лічылі яго рэфарматарам жывапісу. Джота азначыў шлях, па якім пайшло яго развіццё: напаўненне рэлігійных формаў свецкім зместам, паступовы пераход ад плоскасных малюнкаў да аб'ёмным і рэльефным, нарастанне рэалістычнасці, увёў у жывапісу пластычны аб'ём фігур, адлюстраваў у жывапісу інтэр'ер.\nПерыяд так званага «Ранняга Адраджэння» ахоплівае сабой у Італіі час з 1420 па 1500 год. На працягу гэтых васьмідзесяці гадоў мастацтва яшчэ не цалкам адмаўляецца ад паданняў нядаўняга мінулага, але спрабуе дамешваць да іх элементы, запазычаныя з класічнай старажытнасці. Толькі пазней, і толькі мала-памалу, пад уплывам ўсё мацней і мацней зменлівых умоў жыцця і культуры, мастакі зусім кідаюць сярэднявечныя асновы і смела карыстаюцца ўзорамі антычнага мастацтва, як у агульнай канцэпцыі сваіх твораў, так і ў іх дэталях.\nТрэці перыяд Адраджэння — час самага пышнага развіцця яго стылю — прынята называць «Высокім Адраджэннем». Ён распасціраецца ў Італіі прыблізна з 1500 па 1527 год. У гэты час цэнтр ўплыву італьянскага мастацтва з Фларэнцыі перамяшчаецца ў Рым, дзякуючы ўступленню на папскі пасад Юлія II — чалавека славалюбівага, смелага, прадпрымальнага, які прыцягнуў да свайго двара лепшых мастакоў Італіі, займаў іх шматлікімі і важнымі працамі і даваў сабой іншым прыклад любові да мастацтваў. Пры гэтым Папе і пры яго бліжэйшых пераемніках Рым становіцца як бы новымі Афінамі часоў Перыкла: у ім будуецца мноства манументальных будынкаў, ствараюцца цудоўныя скульптурныя творы, пішуцца фрэскі і карціны, да гэтага часу лічацца жамчужынамі жывапісу; пры гэтым усе тры галіны мастацтва стройна ідуць рука аб руку, дапамагаючы адно другому і ўзаемна дзейнічаючы адзін на аднаго. Антычнасць вывучаецца зараз больш грунтоўна, прайграваецца з большай строгасцю і паслядоўнасцю; спакой і годнасць замяняюць сабой гуллівую прыгажосць, якая складала імкненне папярэднічаў перыяду; прыгадвання сярэднявечнага зусім знікаюць, і цалкам класічны адбітак кладзецца на ўсе стварэнні мастацтва. Але перайманне старажытным не заглушае ў мастаках іх самастойнасці, і яны, з вялікай знаходлівасцю і жвавасцю фантазіі, свабодна перапрацоўваюць і ўжываюць да справы тое, што лічаць дарэчным пазычаць для сябе з антычнага грэка-рымскага мастацтва.\nПазней Адраджэнне ў Італіі ахоплівае перыяд з 1530-х па 1590-1620-я гады. Некаторыя даследчыкі адносяць да позняга Адраджэння і 1630-я, але гэтая пазіцыя выклікае спрэчкі сярод мастацтвазнаўцаў і гісторыкаў. Мастацтва і культура гэтага часу настолькі разнастайныя па сваіх праявах, што зводзіць іх да аднаго назоўніка можна толькі з вялікай доляй умоўнасці. Напрыклад, Брытанская энцыклапедыя піша, што «Адраджэнне як цэласны гістарычны перыяд скончылася з падзеннем Рыма ў 1527 годзе». У Паўднёвай Еўропе перамагла Контррэфармацыя, якая з асцярогай глядзела на ўсякае вальнадумства, уключаючы апяванне чалавечага цела і ўваскрашэнне ідэалаў антычнасці як краевугольныя камяні рэнесанснай ідэалогіі. Светапоглядныя супярэчнасці і агульнае адчуванне крызісу выліліся ў Фларэнцыі ў «нервовае» мастацтва надуманых колераў і паламаных ліній - маньерызм. У Парму, дзе працаваў Карэджа, маньерызм дабраўся толькі пасля смерці мастака ў 1534 годзе. У мастацкіх традыцый Венецыі была ўласная логіка развіцця; да канца 1570-х гг. там працавалі Тыцыян і Паладыа, чыя творчасць мела мала агульнага з крызіснымі з'явамі ў мастацтве Фларэнцыі і Рыма.\nПаўночнае Адраджэнне[правіць | правіць зыходнік]\nІтальянскі Рэнесанс практычна не меў ўплыву на іншыя краіны да 1450 года. Пасля 1500 года стыль распаўсюдзіўся па кантыненце, але многія познегатычныя ўплывы захоўваліся нават да наступлення эпохі барока.\nПерыяд Рэнесансу на тэрыторыі Нідэрландаў, Германіі і Францыі прынята вылучаць у асобнае стылявы кірунак, якое мае некаторыя адрозненні з Адраджэннем ў Італіі, і называць «Паўночнае Адраджэнне».\nВыдатныя прадстаўнікі — Альбрэхт Дзюрэр, Ганс Гольбейн Малодшы, Лукас Кранах Старэйшы, Пітэр Брэйгель Старэйшы. Предренессансным духам прасякнутыя і некаторыя творы майстроў позняй готыкі, такіх, як Ян ван Эйк і Ганс Мемлінг.\nЧалавек эпохі Адраджэння[правіць | правіць зыходнік]\nФілосафы Адраджэння ад Эразма да Мантэня кленчылі перад розумам і яго творчай моцай. Розум — гэта бясцэнны дар прыроды, які адрознівае чалавека ад усяго існага, робіць яго богападобныя. Для гуманіста мудрасць з'яўлялася вышэйшай дабром, даступным людзям, і таму сваёй найважнейшай задачай яны лічылі прапаганду класічнай антычнай літаратуры. У мудрасці і пазнаньі, верылі яны, чалавек набывае сапраўднае шчасце — і ў гэтым складалася яго сапраўднае высакароднасць. Паляпшэнне чалавечай прыроды праз вывучэнне антычнай літаратуры - краевугольны камень рэнесанснага гуманізму.\nПаміж гуманізмам і неаплатонаўскім Рэнесансу існавала не толькі адзінства, але і тоеснасць. Пачынальнікам гуманістычнага руху лічыцца італьянскі грамадскі дзеяч і дэмакрат Калюча Салютаці (1331-1404).\nАдну з асноўных ідэй новага гуманістычнага светапогляду развіў італьянскі філосаф Піка дзела Мірандола (1463-1494), адзначаючы ў творы «Гаворка на годнасць чалавека», што чалавек сам творыць свой лёс, ён здольны да бязмежнага ўдасканалення сваёй прыроды.\nВялікую ролю ў зацвярджэнні гуманістычных ідэй у Еўропе згуляла платонаўскай Акадэмія ў Фларэнцыі (1459-1521), якую ўзначальвалі неаплатонікі і свецкі філосаф Марсілія Фычіна (1433-1499).\nЗначнымі дасягненнямі характарызуецца мастацкая культура эпохі Адраджэння. Менавіта ў гэты перыяд у скарбніцу сусветнай літаратуры з'явіліся творы такіх мастакоў слова, як Дантэ Аліг'еры, Франчэска Петраркі, Джавані Бакача, Франсуа Рабле, Мігеля дэ Сервантэса, Карп Лопе дэ Вегі, Джэфры Чосера інш.\nБуйныя змены адбыліся і ў грамадскіх навуках. У працах Жана Бадэна і Ніколы Макіявелі гістарычныя і палітычныя працэсы ўпершыню сталі разглядацца як вынік узаемадзеяння розных груп людзей і іх інтарэсаў. Тады ж былі зроблены спробы распрацоўкі «ідэальнага» грамадскага прылады: «Утопія» Томаса Мора, «Горад Сонца» Тамаза Кампанелы. Дзякуючы цікавасці да антычнасці былі адноўлены, вывераныя і надрукаваныя шматлікія антычныя тэксты. Амаль усе гуманісты так ці інакш займаліся вывучэннем класічнай латыні і старажытнагрэцкай мовы.\nСапраўдным родапачынальнікам эпохі Адраджэння ў літаратуры прынята лічыць італьянскага паэта Дантэ Аліг'еры (1265—1321), які праўдзіва раскрыў сутнасць людзей таго часу ў сваім творы пад назвай «Камедыя», якое пасля будзе названа «Боскай камедыяй». Гэтай назвай нашчадкі явілі сваё захапленне грандыёзным стварэннем Дантэ. У літаратуры Адраджэння найбольш поўна выказаліся гуманістычныя ідэалы эпохі, услаўленне гарманічнай, свабоднай, творчай, усебакова развітай асобы. Любоўныя санеты Франчэска Петраркі (1304—1374) адкрылі глыбіню ўнутранага свету чалавека, багацце яго эмацыянальнай жыцця. У XIV—XVI стагоддзі італьянская літаратура перажыла росквіт — лірыка Петраркі, навелы Джавані Бакача (1313—1375), палітычныя трактаты Нікола Макіявелі (1469—1527), паэмы Лудовіка Арыёста (1474—1533) і Тарквата Таса (1544—1595) вылучылі яе у лік «класічных» (разам з старажытнагрэчаскай і старажытнарымскай) літаратур для іншых краін.\nЛітаратура Адраджэння абапіралася на дзве традыцыі: народную паэзію і «кніжную» антычную літаратуру, таму часта рацыянальны пачатак спалучаўся ў ёй з паэтычнай фантастыкай, а камічныя жанры атрымалі вялікую папулярнасць. Гэта выявілася ў найбольш значных літаратурных помніках эпохі: «Дэкамероне» Бакача, «Дон Кіхоце» Сервантэса, і «Гарганцюа і Пантагрюэль» Франсуа Рабле. З эпохай Адраджэння звязана з'яўленне нацыянальных літаратур — у адрозненне ад літаратуры сярэдніх стагоддзяў, якая ствараецца пераважна на латыні. Шырокае распаўсюджванне атрымалі тэатр і драма. Самымі вядомымі драматургамі гэтага часу сталі Уільям Шэкспір (1564—1616, Англія) і Лопэ дэ Вэга (1562—1635, Іспанія)\nМікеланджэла Буанароці (1475—1564) — галоўны архітэктар Позняга Адраджэння, які кіраваў грандыёзнымі будаўнічымі работамі ў папскай сталіцы; у яго пабудовах пластычны пачатак выяўляецца ў дынамічных кантрастах як бы наплывае мас, у велічнай тэктанічнасці, наперад абвяшчаюць мастацтва барока (сабор Святога Пятра, лесвіца Лауренцыяны).\nАндрэа Паладыя (1508—1580) — пачынальнік першай фазы класіцызму, вядомай як паладыянства; з улікам канкрэтных умоў бясконца вар'іраваў розныя спалучэнні ордэрных элементаў; прыхільнік адкрытай і гнуткай ордэрнай архітэктуры, якая служыць гарманічным працягам навакольнага асяроддзя, прыроднай або гарадскі (Паладыевы вілы); працаваў у Венецыянскай рэспубліцы.\nЗа межамі Італіі італьянскі ўплыў напластоўваецца на мясцовыя сярэднявечныя традыцыі, спараджаючы нацыянальныя рэнесансныя стылі. Для іберыйскага рэнесансу характэрна захаванне гатычнага і маўрытанскага спадчыны накшталт дробнай ажурнай разьбы. У Францыі эпоха Адраджэння пакінула помнікі ў выглядзе мудрагеліста дэкараваныя луарских шато з гатычнымі нахільнымі стрэхамі; эталонам французскага рэнесансу лічыцца Шамборский замак Францыска I. У Елізавецінскай Англіі архітэктар Роберт Смітсан праектаваў рацыянальна-прамалінейныя асабнякі з вялізнымі вокнамі, якія залівалі інтэр'еры святлом (Лонглит, Хардвік-хол).\nУ эпоху Адраджэння (Рэнесансу) прафесійная музыка губляе характар чыста царкоўнага мастацтва і адчувае ўплыў народнай музыкі, пранікаецца новым гуманістычным светаадчуваннем. Высокага ўзроўню дасягае мастацтва вакальнай і вакальна-інструментальнай паліфаніі ў творчасці прадстаўнікоў «Ars nova» («Новага мастацтва») у Італіі і Францыі XIV ст., У новых поліфанічных школах — англійскай (XV ст.), нідэрландскай (XV-XVI ст.), рымскай, венецыянскай, французскай, нямецкай, польскай, чэшскай і інш. (XVI ст.).\nЗ'яўляюцца розныя жанры свецкага музычнага мастацтва — фратола і віланэла ў Італіі, вільянсіка ў Іспаніі, балада ў Англіі, мадрыгал, які ўзнік у Італіі (Лука Марэнцыя, Якаб Аркадэльт, Джэзуальда ды Веноза), але атрымаў паўсюднае распаўсюджванне, французская шматгалосныя песня (Клеман Жанекен, Клод Лежон). Свецкія гуманістычныя памкненні пранікаюць і ў культавую музыку — у франка-фламандскіх майстроў (Жаскен Дзепрэ, Арланда дзі Ласо), у мастацтве кампазітараў венецыянскай школы (Андрэа і Джавані Габрыэлі).\nУ перыяд Контррэфармацыі ставілася пытанне аб выгнанні шматгалосся з рэлігійнага культу, і толькі рэформа кіраўніка рымскай школы Джавані П'ерлуіджы Палестрына захоўвае паліфанію для каталіцкай царквы — у «вычышчаным», «праясненым» выглядзе. Разам з тым у мастацтве Палестрына знайшлі адлюстраванне і некаторыя каштоўныя заваяванні свецкай музыкі эпохі Адраджэння. Складваюцца новыя жанры інструментальнай музыкі, вылучаюцца нацыянальныя школы выканання на лютні, аргане, вёрджынелі.\nУзята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Адраджэнне&oldid=3227171"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:24, 21 кастрычніка 2018.


Як працуюць сельскiя сацыяльныя работнiкi падчас пандэмii | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сацыяльная падтрымка » Як працуюць сельскiя сацыяльныя работнiкi падчас пандэмii\nЗагадчыца 2-га аддзялення хатняй сацыяльнай дапамогi Кобрынскага тэрытарыяльнага цэнтра Таццяна ШАСТАК спяшалася ў райцэнтр: «Ужо трэцi раз буду атрымлiваць сродкi аховы i дэзынфекцыi ў раённай арганiзацыi таварыства Чырвонага Крыжа, — кажа Таццяна Мiкалаеўна. — Ён нам вельмi дапамагае: маскi, пальчаткi, антысептык нашы супрацоўнiкi атрымлiваюць рэгулярна. Вядома, клапоцiмся i пра сваiх падшэфных, i пра супрацоўнiкаў».\nЗагадчыца аддзялення Таццяна Шастак забяспечвае сродкамi дэзынфекцыi сацыяльнага работнiка Наталлю Данiлюк.\nТаццяна Шастак узначальвае другое аддзяленне, якое знаходзiцца ў Дзiвiне, былым райцэнтры, а цяпер паўднёвым населеным пункце на мяжы з Украiнай. Сваiм клопатам сацыяльныя работнiкi гэтага аддзялення ахоплiваюць больш за 260 чалавек. Падшэфныя пражываюць у дзевяцi вёсках Дзiвiнскага i Павiццеўскага сельсаветаў.\nУ аддзяленнi зараз працуе 45 сацыяльных работнiкаў, якiя дапамагаюць састарэлым, хворым людзям. У рабоце гэтай службы на сяле ёсць свае асаблiвасцi, таму што падшэфныя жывуць часцей у вясковых хатах без зручнасцяў, з пячным ацяпленнем. Работы па iх абслугоўваннi больш, да таго ж трэба ўлiчыць, што адлегласць памiж дамамi, а то i населенымi пунктамi часта вельмi нават адчувальная. Таму сацработнiкi маюць меней падшэфных, чым iх гарадскiя калегi.\nА цяпер i спецыфiка работы крыху змянiлася. Паводле слоў Таццяны Шастак, некаторыя падшэфныя, праiнструктаваныя гарадскiмi дзецьмi, не хочуць камунiкаваць са староннiмi людзьмi. Iм цяпер толькi прадукты i лекi дастаўляюць пад дзверы дома. Ёсць адмысловая сiстэма стасункаў, калi сацыяльны работнiк прыносiць пакет з прадуктамi, пакiдае на ганку, забiрае грошы за пакупку ў схованцы. Але такiх пенсiянераў меншасць. Большая частка, наадварот, сумуе па стасунках з людзьмi, бо родныя сталi наведваць радзей, унукаў не пускаюць пагасцiць да бабуль. А пажылым людзям хочацца пагаварыць, абмяняцца думкамi, пачуць пра вясковыя навiны. Даводзiцца падстройвацца.\nПрыборка, абед i экскурсiя\nСацработнiк Наталля Данiлюк мае зараз сем чалавек на абслугоўваннi.\n— У маёй рабоце амаль нiчога не змянiлася, — расказвае Наталля Уладзiмiраўна. — Мае бабулькi мяне не баяцца, у дом пускаюць, усю работу i па доме, i ў двары раблю, як раней. Ну i вядома, у магазiны, аптэку хаджу для iх. Адзiнае, што папрасiла зрабiць кожную з iх, пакласцi каля ўмывальнiка кавалак гаспадарчага мыла. Па-мойму, найлепшы антысептык з прывычных мыйных сродкаў. Калi прыходжу ў дом, найперш старанна мыю рукi з гэтым мылам i прыступаю да работы. Вядома, карыстаюся маскай. Работы хапае. Ну, напрыклад, адзiн з маiх падшэфных — 90-гадовы Афанасiй Мiкiтавiч Гапановiч, вядомы ў Дзiвiне чалавек. Настаўнiк-пенсiянер займаецца краязнаўчай работай, напiсаў некалькi кнiг пра нашу вёску. Усё жыццё Афанасiй Мiкiтавiч працаваў у школе. Дзецi жывуць далёка. Ужо даўно ветэран пражывае адзiн. Вядома, дзецi да сябе клiчуць. I ўжо нiбы збiраўся ў канцы мiнулага года пераехаць да дачкi ў Пiцер. Але паехаў, крыху пабыў там i запатрабаваў везцi дадому. Бо там сядзець у кватэры чалавеку, якi прывык хадзiць па зямлi, няхай сабе i ў сваiм двары, аказалася цяжкiм выпрабаваннем. Гэта яшчэ Афанасiй Мiкiтавiч прыехаў своечасова, да ўсялякiх ускладненняў сiтуацыi, каранцiнаў i перабояў з транспартам... Хаджу да яго тры разы на тыдзень, забiраю бялiзну памыць, добра, што ў нас у аддзяленнi ёсць пральня. У хаце прыбiраю, нешта абавязкова есцi прыгатую, — гаворыць Наталля.\nЦяпер пажылы чалавек нiкуды не выходзiць самастойна. Але ж яму вельмi цiкава, як у Дзiвiне iдзе падрыхтоўка да абласных дажынак, бо ў пасёлку як нiколi шмат робiцца па добраўпарадкаваннi, рамонце, абнаўленнi. «Бачу, як цiкаўнаму па характары чалавеку хочацца пабачыць усё на свае вочы, пабываць у прывычных для яго мясцiнах. Часам пасаджу яго ў сваю машыну, правязу па асноўных аб'ектах, пакажу, дзе што абнаўляецца, вось дзядуля i задаволены», — усмiхаецца Наталля.\nУ доме зiмоўкi i ў замяшчальнай сям'i\nПавел Брыштэн — адзiны мужчына ў жаночым калектыве дзiвiнскiх сацработнiкаў. Ужо пяць гадоў ён паспяхова працуе ў гэтай галiне, i кiраўнiцтва аддзялення атрымлiвае толькi падзякi ад яго падшэфных. Зараз на абслугоўваннi ў Паўла пяць бабулек, усе жывуць у вёсцы Павiцце.\n— Мае падшэфныя мяне чакаюць, як i раней, — кажа Павел. — Кожнай трэба дапамагчы па дамашняй гаспадарцы, прынесцi неабходныя прадукты, тавары, лекi. Я iм удзячны яшчэ i за тое, што пажылыя людзi вельмi адказныя i паслухмяныя. У гэтую няпростую пару нiкуды не выходзяць з дому, лiшнi раз не сустракаюцца, нават на лавачцы блiзка не сядзяць. Ды i iншыя аднавяскоўцы захоўваюць сацыяльную дыстанцыю, не збiраюцца, як раней у чэргах у краме, iншых сацыяльных установах. Усё гэта i ёсць патрэбныя меры перасцярогi, пра якiя мы не стамляемся нагадваць пажылым людзям.\nПавел Брыштэн дапамагае таксама Васiлiне Раманаўне Герасiмiк у яе доме зiмоўкi. Такi адмысловы дом па падказцы сацыяльнай службы арганiзавалi ў Павiццi. На зiму сыходзяцца дзве пенсiянеркi, а дакладней, да Васiлiны Раманаўны перабiраецца Ганна Арсенцеўна Жук. Удзвюх iм лягчэй ладзiць хатнюю гаспадарку, палiць у печы, гатаваць ежу. Ды i эканомiя адчувальная: дроў, брыкету трэба нарыхтоўваць на адзiн дом. А цяпер такая форма пражывання людзей, як знаходка. Калi кола iх зносiн са знешнiм светам абмяжоўваецца, дзвюм жанчынам значна весялей, чым адной. Ды i сацыяльныя работнiкi Павел Брыштэн i Таццяна Любчук рэгулярна прыходзяць, дапамагаюць.\nУ Павiццi ёсць таксама замяшчальная сям'я. Алена Шапяцюк, мацi траiх дзяцей, узяла ў сям'ю iнвалiда першай групы Алену Якаўлеўну Шапяцюк. Жанчыны не сваячкi, проста цёзкi па прозвiшчы. 50-гадовая iнвалiд невiдушчая, раней яе даглядалi сваякi, а калi iх не стала, Алене Якаўлеўне «свяцiла» толькi сацыяльная ўстанова, бо сябе яна абслугоўваць належным чынам не можа. «Мы рэгулярна наведваем гэту сям'ю, — гаворыць iнспектар па асноўнай дзейнасцi аддзялення Вольга РАМАНЮК, — i бачым, якiм клопатам акружыла прыёмная гаспадыня падшэфную. Там усё добра».\nДзiвiнскiм сацыяльным работнiкам iстотна дапамагае ў рабоце пральня, якая некалькi гадоў таму з'явiлася ў аддзяленнi. Цяпер i генеральную ўборку ў доме падшэфнага стала правесцi лягчэй. Можна за адзiн раз памыць коўдры, пакрывалы, шторы. Пажылыя людзi аддаюць пасцельную i сталовую бялiзну. Цэны на паслугу сацыяльныя. Гэты цэх яшчэ i зарабляе паслугамi, што аказвае iншым арганiзацыям. Напрыклад, на лета дагавор на мыццё бялiзны заключыў дзiцячы лагер адпачынку.\nЗагаловак у газеце: Слова — на вагу золата


Каштоўнасці мінуўшчыны беражліва захоўваюцца ў Кавалях — Октябрьский. Октябрьский район. Рудобелка. Чырвоны Кастрычнiк. Октябрьская районная газета\n02.10.2015 02.10.2015 Чырвоны Кастрычнiк460Комментарии on Каштоўнасці мінуўшчыны беражліва захоўваюцца ў Кавалях\nУ вёсцы Кавалі ёсць дзіўны куточак, дзе ўтульна, ціха і спакойна. Трапіўшы туды, адпачываеш душой і, здаецца, набіраешся жыццёвай сілы, мацнееш ад дзіўнай энергетыкі гэтага месца, гасціннасці і добразычлівасці яго гаспадароў. Знаёмцеся: прыватны музей этнаграфіі рудабельскага краю «Чароўны скарб», які стварыла Марыя Мікалаеўна Мухіна (на здымках) на сядзібе сваіх бацькоў, там дзе нарадзілася, вырасла і жыве зараз.\n…Патрэскваюць дровы ў каміне. Цёпла, утульна. Сядзім поплеч з гаспадыняй на ўслончыку і вядзём няспешную гутарку. Калі і як з’явілася думка стварыць музей? Дзе і за які час можна было сабраць столькі ўнікальных прадметаў? Аглядаюся наўкол. Усё тут дыхае жывой мінуўшчынай. У гэтым чароўным куточку самабытнай культуры, здаецца, кожная рэч, кожны экспанат захавалі цяпло рук майстроў. Ёсць прадметы, створаныя як дзесяцігоддзі назад, так і ў нашыя дні: вышываныя сурвэткі, ручнікі, тканыя пакрывалы, абрусы, карункі, дарожкі, калекцыя фотаапаратаў мінулага стагоддзя, швейная машынка, дзіцячыя цацкі і шмат чаго іншага.\n– Бацька мой, Мікалай Кузьміч Сінкевіч, быў майстрам на ўсе рукі: рабіў бочкі, дзежкі, кадушкі, граблі, будаваў хаты, – распавядае Марыя Мікалаеўна. – Аднойчы (было гэта 12 ліпеня 2005 года) ён пашкадаваў, што, калі пойдзе з жыцця, знікнуць і яго цяслярскія і сталярныя прылады, знікнуць калі-небудзь тыя рэчы, якія суправаджалі жыццё нашай сям’і на працягу дзесяцігоддзяў. «Дзядуля, не хвалюйся, мы ўсё захаваем!» – ускрыкнуў мой сын Сяргей і мігам сігануў на гарышча, дзе ляжалі шматлікія рэчы, якімі мы ўжо не карысталіся. Аказалася іх там нямала. Разлажылі, паглядзелі… Вось так і пачаў стварацца наш музей. Прывялі ў парадак спачатку свае рэчы. А потым пачалі збіраць і іншыя экспанаты. Размясцілі іх у хаце, дзе некалі жылі мой дзядзька Андрэй з цёткай Ульянай. Паступова да гэтай справы далучылася ўся сям’я. Муж Уладзімір Пятровіч спачатку скептычна ставіўся да майго захаплення, але зараз дапамагае. Дапамагаюць і нашы дзеці са сваімі сем’ямі: сын Сяргей і яго жонка Вольга, дачка Алена з зяцем Алегам, унукі Аляксандр, Станіслаў, Міраслаў. І зусім нядаўна, 8 верасня, у нас з,явіўся маленькі Дзяніска, якога ў будучым мы таксама далучым да агульнай справы.\n– Вельмі шкада, калі людзі адыходзяць, а рэчы, якія маюць гістарычную каштоўнасць, становяцца непатрэбнымі, недзе валяюцца на гарышчы, – працягвае гаспадыня. – Калі збірала прадметы ранейшага ўжытку, то сёй-той з аднавяскоўцаў пасміхваўся з такога захаплення, але аддаваў ужо непатрэбныя ім рэліквіі. Добрыя людзі Рудабельшчыны, землякі, сваякі, проста знаёмыя прыносяць рэчы сваіх бабуль і дзядуль, ведаючы маю зацікаўленасць у гэтым. Некаторыя без асабістай выгады не развітваюцца са сваім скарбам, і тады даводзіцца ў таварна-грашовыя адносіны пускаць асабістыя пенсіённыя капіталы, – усміхаецца Марыя Мікалаеўна.\nЁсць у яе калекцыі рэчы, вырабленыя ў пачатку 19-га стагоддзя, а біяграфію іншых устанавіць, увогуле, немагчыма. У думках гаспадыні музея – стварыць у будучым да кожнага прадмета анатацыю, дзе ўказвалася б яго бытавое прызначэнне. «Здаецца, што мне наканавана лёсам выканаць вельмі важную місію ў сваім жыцці: пакінуць маладому пакаленню памяць пра тое, што хутка знікне, – традыцыйную беларускую вёску, працу гаспадара-селяніна на зямлі. Хочацца, каб мы сваіх унукаў не вазілі некуды далёка паглядзець, як жылі іх продкі, а мелі ў сябе, побач, такое месца», – дзеліцца думкамі Марыя Мікалаеўна.\nЗа дзесяць гадоў назбіралася шмат экспанатаў. Стала цесна ім у адной хаце. У гэтым годзе Мухіны адрамантавалі яшчэ адну, якая знаходзіцца побач і дзе раней жыла маці мужа Таццяна Якаўлеўна Мухіна. Вось так з’явіўся ў «Чароўнага скарба» яшчэ адзін «філіял». А ведаючы зацікаўленасць Марыі Мікалаеўны і ўсёй яе сям,і гэтай справай, думаю, што ён будзе не апошні. Пошук і захаванне старадаўніх рэчаў – не адзінае захапленне гаспадыні прыватнага музея. На ўсім яе немалым падворку адчуваецца духмяны водар кветак. Іх тут незлічоная колькасць! І на ўсё ў дбайнай гаспадыні хапае часу і жадання. Усё дагледжана клапатлівымі і працавітымі рукамі.


САНОВИТ – мультівітаміны сіроп – флаконы Вадкасць у флаконах па 100 мл. Многія лекі з аптэкі, якія стымулююць імунітэт, здольныя нанесці шкоду здароўю, прымаць іх варта асцярожна. Альбо замяніць гэтыя дополнениеы дополнениеом, створаным на аснове траў. Склад Immunofit Neo не мае хімічных кампанентаў.\nДзякуючы гэтаму не адбываецца нагрузкі на ўнутраныя органы. Дадаткова ў дадатак дададзена 6 важных вітамінаў. Дзякуючы комплекснаму ўздзеянню на арганізм траў і вітамінаў, паскараюцца абменныя працэсы. У інтэрнэце можна сустрэць водгук, у якім ёсць інфармацыя аб паляпшэнні стану скуры\nі валасоў пасля прыёму дополнениеа.\nВыкарыстоўвайце натуральныя прыродныя сродкі, якія дапамагаюць умацаваць імунітэт – піце адвары або настоі саладкакораня, жэньшэня, эхінацеі, лімонніка і пр.\nДля таго каб вы змаглі лепш арыентавацца ў разнастайнасці сродкаў для павышэння імунітэту, усе дополнениеы маюць падрабязнае апісанне і дэталёвую інструкцыю па ўжыванні.\nСпермаферт – капсулы, флаконы капсулы масай 500 мг і вадкасць у флаконах па 25 мл .\nВы можаце купіць Immunofit Neo – капсулы для імунітэту не ў аптэцы, дадзены тавар прадаецца на нашым сайце з дастаўкай у Ташкент, Ташкент. Дастаўка ажыццяўляецца зручным для вас спосабам і без перадаплаты. Апісанне капсул ✓ Immunofit Neo – капсулы для імунітэту (Навачэбаксарск) ✓. Водгукі, інструкцыя, наяўнасць у аптэках, склад і яго ўласцівасці. Апісанне капсул ✓ Immunofit Neo – капсулы для імунітэту (Каменское) ✓.\nдадатак Immunofit Neo мякка і асцярожна павышае актыўнасць клетак, не ўмешваючыся ў імунныя рэакцыі. Бальзам «Immunofit Neo +» рэкамендуецца ў якасці\nэфектыўнага прафілактычнага сродкі, умацавальнага імунную сістэму ў перыяд прастудных захворванняў. Павышае разумовую і фізічную працаздольнасць арганізма. Паляпшае абмен рэчываў і ўстойлівасць арганізма да стрэсавых нагрузак. Мінулай восенню я хварэла чатыры разы, і нават былі ўскладненні ў выглядзе атыту і евстахиита.\nВыпрацоўваецца ці імунітэт і ці можна зноў заразіцца коронавирусом?


Аб'ём рознічнага гандлю ў Польшчы працягвае расці - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nАб'ём рознічнага гандлю ў Польшчы працягвае расці\nРознічны продаж у чэрвені быў на 3,4% вышэйшы, чым у траўні, і на 13% вышэй, чым годам раней.\nГалоўнае статыстычнае ўпраўленне Польшчы на гэтым тыдні публікуе серыю дадзеных, якія адлюстроўваюць стан польскай эканомікі ў чэрвені, пішуць на партале money.pl. Упраўленне ўжо паведамляла аб павышэнні заработнай платы або росце прамысловай вытворчасці. Цяпер вядома, што за год моцна вырасла і спажыванне.\nРознічны продаж у чэрвені быў на 3,4% вышэйшы, чым у траўні, і на 13% вышэй, чым годам раней. Нагадаем, што месяц таму рознічны продаж у Польшчы вырас на 19,1%, а ў красавіку аж на 25,7%, у параўнанні з дадзенымі мінулага года.\nУ апошнія месяцы вырашальны ўплыў на ненатуральна высокую дынаміку росту спажывання аказала нізкая база, абумоўленая замарожваннем эканомікі год таму, у пачатку эпідэміі каранавіруса. Аднак гэты эфект паступова знікае.\n«Завершыўся эфект адкрыцця крам пасля доўгага перапынку, з чэрвеня спажыванне тавараў вызначаецца толькі станам гаманцоў кліентаў і іх настроямі (абодва чыннікі няўхільна паляпшаюцца)», – адзначаюць эканамісты аднаго з польскіх банкаў.\n«Мы чакаем, што ў III квартале рост абʼёму рознічных продажаў будзе больш стрыманым. З аднаго боку, палякі часцей наведваюць крамы. У справаздачы Google аб мабільнасці паказана, што колькасць наведванняў гандлёвых галерэй і невялікіх прадуктовых крам у ліпені складае на 11 і 20% адпаведна, чым летась», – ацэньвае Міхаіл Гнездоўскі, аналітык групы макраэканомікі канцэрну PIE.\nАдначасова эксперты чакаюць меншай колькасці пакупак бытавой тэхнікі і больш павольнага росту продажаў аўтамабіляў. Пра стан спажывецкага рынку ў Польшчы пісалі на партале money.pl.\nГісторык: Апошнія беларусы, якія абаранялі Польшчу, здаліся немцам толькі 2 кастрычніка 1939 года\nЗа апошнія суткі ў Польшчы аналізы пацвердзілі 722 новыя каранавірусныя інфекцыі\nМузеі Дрэздэна замяняюць назвы карцін на «паліткарэктныя»\nШколка Цэнтра беларускай салідарнасці ў Варшаве абвесціла дадатковы набор дзетак\nСярэдні заробак у Польшчы - 1260 еўра\nУ параўнанні з чэрвенем мінулага году сярэдні заробак вырас на 9,8%.\nІлюстрацыйны здымак.Foto: stevepb/pixabay.com/CC0\nСярэдняя занятасць у прадпрымальніцкім сектары ў чэрвені павялічылася на 2,8% у параўнанні з мінулым годам. Такую інфармацыю апублікавала Цэнтральнае статыстычнае ўпраўленне.\nУпраўленне таксама паведаміла, што сярэднямесячны валавы заробак павялічыўся ў чэрвені на 9,8% у параўнанні з мінулым годам і склаў 5 800 злотых (1260 еўра).\nАпублікаваныя дадзеныя датычацца прадпрымальніцкага сектара, гэта значыць кампаній, у якіх працуе не менш за 10 чалавек.\n06'48 Перадача Пульс польскай эканомікі Дадаць у плейліст


27 студзеня 2022, 15:30\n27 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Беларусі з 1 лютага вырасце памер дзіцячых дапамог і некаторых іншых сацыяльных выплат у сувязі з павелічэннем бюджэту пражытачнага мінімуму (БПМ) і сярэднямесячнай зарплаты, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў Міністэрстве працы і сацыяльнай абароны.\nБПМ з 1 лютага ў разліку на месяц устаноўлены ў памеры Br296,55. Ён павысіўся на 3 працэнты ў параўнанні з нарматывам, які дзейнічаў з 1 лістапада 2021 года па 31 студеня 2022 года, адпаведна павялічваюцца і сацыяльныя выплаты, у тым ліку дзяржаўныя дапамогі сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей.\nАднаразовая дапамога пры нараджэнні першага дзіцяці цяпер складзе Br2965,5 (10 БПМ); пры нараджэнні другога і наступных дзяцей - Br4151,7 (14 БПМ). Аднаразовая дапамога жанчынам, якія сталі на ўлік у арганізацыях аховы здароўя да 12-тыднёвага тэрміну цяжарнасці, з лютага будзе выплачвацца ў памеры Br296,55, дапамога сем'ям на дзяцей ва ўзросце ад 3 да 18 гадоў у перыяд выхавання дзіцяці ва ўзросце да трох гадоў (штомесячная) - у памеры Br148,28.\nШтомесячная дапамога сем'ям на дзяцей старэйшых за 3 гады з асобных катэгорый сем'яў, якiя вызначаюцца заканадаўствам, складзе: на дзіця-інваліда - Br207,59, на іншых дзяцей у сям'і - Br148,28. Штомесячная дапамога па доглядзе дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў складзе Br296,55 (з I і II ступенню страты здароўя і з III і IV ступенню страты здароўя да спаўнення дзіцяці 3 гадоў) і Br355,86 (з III і IV ступенню страты здароўя пасля спаўнення дзіцяці 3 гадоў); штомесячная дапамога на дзіця ва ўзросце да 18 гадоў, якое інфіцыравана ВІЧ, - Br207,59.\nАкрамя таго, у сувязі з ростам на 8,8 працэнта сярэднямесячнай заработнай платы (СЗП) работнікаў у рэспубліцы за IV квартал 2021 года павялічваюцца і памеры дапамог па доглядзе дзіцяці ва ўзросце да 3 гадоў. З 1 лютага па 31 ліпеня на першае дзіця будуць выплачваць Br539,56 (35 працэнтаў СЗП), на другое і наступных - Br616,64 (40 працэнтаў СЗП), на дзіця-інваліда да 3 гадоў - Br693,72 (45 працэнтаў СЗП).-0-


03 люты 2015, 15:51\nПаплечнікі палітвязьня Міколы Статкевіча зь Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Народная грамада) ствараюць ініцыятыўную групу па вылучэньні свайго лідэра кандыдатам на прэзыдэнта краіны. У групу ўвойдуць ня толькі сябры партыі, але і прадстаўнікі іншых партыяў і грамадзкіх аб’яднаньняў.\nПра гэта Свабодзе паведаміў кіраўнік спраў БСДП (Народная грамада) Сяргей Скрабец.\nЁн сказаў, што завяршаюцца перамовы пра супольную працу з грамадзянскай кампаніяй «Гавары праўду», незарэгістраванымі партыямі Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі, Свабоды і прагрэсу, рухам «Разам», «Маладым фронтам» ды некаторымі іншымі арганізацыямі. Засталося толькі падпісаць пагадненьне, праект якога збольшага гатовы, адзначыў Сяргей Скрабец:\n«Першае — ствараем ініцыятыўную групу па вылучэньні Статкевіча. Другое — збор подпісаў ідзе пад словамі: „Мы, грамадзяне Рэспублікі Беларусь, патрабуем вызваленьня палітычных вязьняў Статкевіча, Аліневіча, Дзядка, Васьковіча, Пракапенкі, Рубцова і далучаемся да ініцыятыўнай групы па вылучэньні Міколы Статкевіча кандыдатам на прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь“. Трэцяе — стварэньне ініцыятыўнай групы суправаджаецца шырокай грамадзкай кампаніяй „Свабоду Статкевічу і ўсім палітвязьням“. І самы галоўны, як мне падаецца, пункт: у выпадку адмовы ў рэгістрацыі Статкевіча — абвяшчаем байкот выбарам».\nЗбор подпісаў у падтрымку ініцыятыўнай групы Статкевіча першай ужо пачала Аб’яднаная грамадзянская партыя. Як ставяцца да гэтага ў БСДП (Народная грамада), пытаюся ў Сяргея Скрабца:\n«Добра, няхай працуюць. Статкевіч жа пісаў з-за кратаў: калі будзе некалькі ініцыятыўных групаў, гэта таксама будзе добра. А пасьля, бліжэй да выбараў, можна будзе ўзгадніць агульную накіраванасьць. Таму ініцыятыву АГП мы можам толькі вітаць».\nСцэнар вылучэньня Міколы Статкевіча як сымбалічнага адзінага кандыдата мае свае плюсы і мінусы, лічыць палітоляг Аляксандар Класкоўскі:\n«Прыхільнікі гэтага варыянту падкрэсьліваюць, што паколькі сапраўдных выбараў няма, то вылучэньне Статкевіча прыцягнула б да праблемы палітвязьняў увагу шырокай грамады. Тыя, хто з гэтым палемізуе, кажуць, што гэта будзе імітацыя дзейнасьці, бо ўлады паставяць на фігуры Статкевіча тлусты крыж. І тады апазыцыя проста не скарыстае магчымасьці для камунікацыі з грамадзтвам.\nЯ скажу так: любы агульны сцэнар (ці то вылучэньне Статкевіча, ці то абраньне адзінага рэальнага, якога ўлады зарэгіструюць, кандыдата на Кангрэсе дэмакратычных сілаў) — гэта было б непараўнальна лепей за сёньняшні раздрай у апазыцыі. Любы кансалідаваны сцэнар паказаў бы, ва ўсякім разе, грамадзе, што апазыцыя здольная дамовіцца і сьціснуць пальцы ў кулак. Хай яна і не пераможа ў гэтай кампаніі, бо шанцы прывідныя з шэрагу прычынаў. Але яна мела б шанец падняць свой аўтарытэт у грамадзтве».\nПрэзыдэнцкія выбары маюць адбыцца не пазьней за 20 лістапада 2015 году.


Гамельчукі супраць новага заводу\n25 травень 2010, 00:39\nУ Гомелі жыхары вуліц Галавачова, Дастаеўскага, Севастопальскай ды іншых, прылеглых --> http://maps.google.com/maps?q=52.383314,31.019812&num=1&t=h&sll=52.383904,31.022966&sspn=0.00812,0.022724&ie=UTF8&ll=52.383615,31.013117&spn=0.032481,0.090895&z=14&lci=org.wikipedia.en да акцыянэрнага таварыства «Гомельдрэў», пратэстуюць супраць будаўніцтва тут заводу па вытворчасьці валакністых пліт сярэдняй шчыльнасьці — так званых пліт МДФ. Мясцовыя жыхары сабралі сотні подпісаў з патрабаваньнем узводзіць шкодную вытворчасьць за межамі гораду.\nНа патрабаваньне гараджанаў сёньня ў канфэрэнц-залі «Гомельдрэву» ладзіліся грамадзкія слуханьні. Генэральны дырэктар аб’яднаньня Генадзь Каротчанка, распрацоўшчыкі праекту заводу з інстытуту «Гіпражыўмаш», гарадзкая экалягічная інспэкцыя даводзілі да грамадзкасьці, чаму неабходна будаўніцтва новага заводу на месцы старых карпусоў.\nВыступае дырэктар Генадзь Каротчанка\nРэакцыя прысутных была надзвычай крытычнай:\nСпадар: «Чаму не азнаёмлена насельніцтва Навабеліцкага раёну з гэтым будаўніцтвам — вось пытаньне? Ніхто ня ведае! Я, напрыклад, даведаўся празь дзесятыя рукі й прыйшоў сюды. І прысутнічаць на такім форуме павінна ня 150 чалавек, а 1500, як мінімум. Што мы тут сабраліся? Што мы тут вырашаем?\nДырэктар Каротчанка распавёў, што «Гомельдрэў» ужо перажываў банкруцтва, а з пускам у 2013 годзе новай вытворчасьці выраб прадукцыі падвысіцца ў параўнаньні з сёньняшнім у 2 разы — да 200 мільярдаў рублёў.\nНа новым прадпрыемстве будуць працаваць 200-300 чалавек. Завод МДФ-плітаў прапаноўвалі абсталёўваць і кітайцы, і італьянцы, але дырэкцыя й вышэйшыя ўлады перавагу аддалі нямецкай тэхналёгіі.\nПа словах спэцыялісткі ў справе аховы працы й навакольнага асяродку, пабольшае ў атмасфэры толькі выкідаў двухвокісу азоту й сажы. Іншыя паказьнікі шкодных рэчываў, у тым ліку й фармальдэгіду, наадварот, зьменшацца:\n«Нязначнае павышэньне нормаў канцэнтрацыі прымесяў у атмасфэры чакаецца двухвокісу азоту й сажы , але пры гэтым безь перавышэньня дапушчальных канцэнтрацыяў у жылой зоне».\nТакія тлумачэньні мала заспакойвалі прысутных.\nСпадар Аляксандар: «Павелічэньне выкідаў сажы й двухвосісу азоту — як вы з гэтага становішча будзеце выбірацца? Гаворыце пра ліміты выкідаў, а тут жывуць людзі й будуць гэтым дыхаць? Зараз у вас чадзіць труба, якая ніжэй жылога дому — у мяне дома ўся бялізна брудная, бо вокны выходзяць у бок прадпрыемства. І дыхаць няма чым».\nШто называецца, рубам ставілі людзі й пытаньне выратаваньня «Гомельдрэву» за кошт новага заводу, на будаўніцтва якога спатрэбіцца 40 мільёнаў эўра:\nАляксандар: «Вы самі верыце ў тое, што гэты завод выратуе фінансавае становішча „Гомельдрэву“? Праз сем гадоў, калі на поўную магутнасьць выйдзе гэты завод, мода на гэты ламінат ды ламініраваную пліту пройдзе».\nДырэкцыя не пагаджаецца з такой высновай гараджанаў. Цьвердзіць, што зараз у краіну імпартуецца каля 300 тысячаў тон ламініраванай пліты. Апрача гомельскага, падобныя заводы будуць пабудаваны ў Віцебску й Мастах, што ў Гарадзенскай вобласьці.\nГараджане здавацца не жадалі. Дапытваліся, чаму адрынута пляцоўка для будаўніцтва заводу вытворчасьці МДФ-пліт у Рэчыцкім раёне:\nСпадарыня: «Усе прадпрыемствы выносяцца за межы гораду. А чаму ў нас будуюць пад носам у людзей? Вы ж слухалі прэзыдэнта, што ў Менску ўсе прадпрыемствы выносяцца за межы гораду, а вы тут садзіце пад носам, дзе жывуць малыя дзеці, дзе школы, садзікі, ясьлі. Бессаромна!»\nПрысутны на слуханьнях начальнік гарадзкой экалягічнай інспэкцыі Міхаіл Чэркас паабяцаў усе пытаньні мясцовых жыхароў перадаць у Мінпрыроды, якое мусіць даць канчатковае заключэньне наконт магчымасьці будаўніцтва новага прадпрыемства на тэрыторыі цяперашняга прадпрыемства «Гомельдрэў».\nВыступае Міхаіл Чэркас\nАднак заспакоенасьці ў людзей гэта не прыбавіла.\nСпадарыня Людміла: «Я разумею так: калі сабралі людзей, выслухалі іхнія меркаваньні, павінен нарадзіцца нейкі дакумэнт, дзе запісана наша меркаваньне, нашы пытаньні. Слуханьні скончыліся. Пагаварылі, паслухалі — разышліся».


Зміцер Крамянецкі працягвае адстойваць праз суд права на матэрыяльную кампенсацыю\nhttps://spring96.org/be/news/73129 2014 2014-09-12T15:18:37+0300 2014-09-12T15:18:37+0300 2014-09-12T15:44:22+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kramianiecki-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСуд Цэнтральнага раёна Гомеля адмовіў у задавальненні грамадзянскага зыска актывіста «Маладога фронту» Зміцера Крамянецкага да УУС Гомельскага аблвыканкама і Міністэрства фінансаў РБ аб пакрыцці матэрыяльнай кампенсацыі маральнай шкоды. Нагадаем, што актывіст праз суд хацеў спагнаць маральную кампенсацыю за зневажаючыя ўмовы ўтрымання ў Ельскім ізалятары часовага ўтрымання.\nНагадаем, яшчэ 22 лютага на ўкраінскай мяжы былі затрыманы Мікалай Дземіденка і Зміцер Крамянецкі. 24 лютага суд Ельскага раёну пакараў іх арыштам на 10 сутак, прызнаўшы вінаватыміў дробным хуліганстве.\nАрыштаваныя ўтрымліваліся ў ізалятары з парушэннем устаноўленых правіл. «У прыватнасці, у памяшканні не была забяспечаная норма плошчы на аднаго чалавека, я не быў забяспечаны індывідуальным спальным месцам, не было магчымасці прыняць душ, два дні я ўтрымліваўся ў адной камеры з асобай, якую падазраюць у здзяйсненні злачынства», - пералічыў парушэнні ў заяве Зміцер Крамянецкі.\nУ камеры, дзе ён адбываў пакаранне, адсутнічала натуральная вентыляцыя, санвузел знаходзіўся ў непасрэднай блізкасці ад месца сну і прыёму ежы. Харчаванне было недастатковым, ежу выдавалі толькі адзін раз у дзень. Такім чынам, аўтар зыску адчуваў маральныя пакуты ад недахопу свежага паветра, сорам і агіду ў сувязі з тым, што не мог належным чынам падтрымліваць асабістую гігіену, прыём ежы ў непасрэднай блізкасці ад санвузла месца прыніжаў яго гонар і годнасць. Выклікала пакуты і пачуццё голаду, а страх і няўпэўненасць – ад знаходжання побач чалавека, падазраванага ў крымінальным злачынстве.\nМаладафронтавец запатрабаваў праз суд кампенсацыю маральнай шкоды ў памеры 10 мільёнаў рублёў.\nУ матывіровачнай частцы рашэння суда Цэнтральнага раёна Гомеля ад 19 жніўня прычынай адмовы заяўніку ў матэрыяльнай кампенсацыі называецца той факт, што абаснуючы свае патрабаванні, Зміцер Крамянецкі спасылаецца на факт праведзенай Ельскай раённай пракуратурай праверкі па яго скарзе, якая падцвердзіла вышэйпрыведзеныя парушэнні. Аднак суд палічыў, што пракурорская праверка не з’яўляецца законнай падставай, каб ускласці на адказчыкаў абавязкі па спагнанні матэрыяльнай кампенсацыі маральнай шкоды.\nНевядома з якой прычыны суддзя Марына Дамненка палічыла, што законныя падставы для задавальнення зыскавых патрабаванняў заяўніка адсутнічаюць.\nЗ дапамогаю юрыстаў Праваабарончага цэнтра “Вясна” Зміцер Крамянецкі звярнуўся з касацыйнай скаргай у Калегію па грамадзянскіх справах Гомельскага абласнога суда, паколькі лічыць судовае рашэнне незаконным і падлягаючым адмене.\nТак, артыкул 969 Грамадзянскага кодэкса РБ прадугледжвае падставы кампенсацыі маральнай шкоды незалежна ад віны таго, хто нанёс шкоду. Названая норма непрымяняльная да разглядаемага судом выпадку, паколькі правы заяўніка парушаныя вінаватымі дзеяннямі супрацоўнікаў Ельскага РАУС, што і падцверджана вынікамі праверкі пракуратуры Ельскага раёна Гомельскай вобласці.\nАктывіст просіць адмяніць рашэнне суду Цэнтральнага раёна Гомеля і вынесці новае рашэнне, якое б задаволіла ягоныя матэрыяльныя патрабаванні.\n12.09.2014 Тэгі: суды, скаргі, зыскі


Бывай, Мікола Якаўлевіч… — Народная Воля\nБывай, Мікола Якаўлевіч…\nСёння, 10 мая, у 10.30 у рытуальнай зале так званай лечкамісіі (Мінск, вуліца Чырвонаармейская, 10) адбудзецца развітанне з Міколам Аўрамчыкам.\n8 мая ў Мінску пасля цяжкай працяглай хваробы памёр найстарэйшы сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў, паэт Мікола Аўрамчык. Яму было 97 гадоў.\nЁн нарадзіўся 14 студзеня 1920 года ў Плёсах Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці ў сялянскай сям’і.\nУ 1938 годзе паступіў на філалагічны факультэт Мінскага педагагічнага інстытута, адначасова працаваў у рэдакцыі газеты «Піянер Беларусі», пазнаёміўся з Янкам Купалам, Кузьмой Чорным, Алесем Салаўём, пра якіх пакінуў успаміны.\nМікола Аўрамчык быў ветэранам Другой сусветнай, удзельнічаў у баях на Паўночна-Заходнім і Волхаўскім франтах. У чэрвені 1942 года трапіў у акружэнне і ў палон да іспанцаў, пасля немцамі быў вывезены ў Рур на каменнавугальныя шахты. У красавіку 1945 года вызвалены англічанамі.\nПасля вайны працаваў на аднаўленні Данбаса. Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1949). Працаваў у рэдакцыях газет «Чырвоная змена», «Літаратура і мастацтва», у часопісе «Полымя», у 1953–1980 – рэдактар аддзелу паэзіі часопіса «Маладосць». Член Саюза пісьменнікаў з 1947 года.\nАўтар кніг паэзіі «Пярэдні край» (1949), «Шляхамі дружбы» (1952), «Ключы жураўліныя» (1960), «Сустрэча былых канагонаў» (1963), «Універсітэцкі гарадок» (1967), «Агледзіны» (1969), «Як на далоні» (1970), «Дрэва дружбы» (1973), «Вадовішча» (1976), «У падзямеллі» (раман, 1986), «Анкета: Выбранае» (1990), зборніка вершаў для дзяцей «Дружба» (1950).\nАўтар кнігі успамінаў «Знаёмыя постаці» (2004), прысвечанай беларускім дзеячам.


Новая «жалезная заслона»?\nДля шмат якіх жыхароў памежных раёнаў перавоз і перапродаж за мяжою паліва сталіся дадатковым заробкам, а для некаторых – адзінаю крыніцаю прыбыткаў. Нядаўна ўведзеныя абмежаванні на выезд за мяжу жыхары Беларусі параўноўваюць з «жалезнаю заслонаю».\nПаводле апошніх нормаў, дзеля абмежавання вывазу паліва кожны, хто выязджае на сваім аўце за мяжу часцей як раз на 8 дзён, мае заплаціць мыта за вываз паліва. Улічваецца нават тое, што заліта ў бензабак. Ударае гэта не толькі па тых, хто перавозіць бензін і дызпаліва для перапродажу, але і па тых, хто адносна часта бывае за мяжою. «Хацелася б, каб было больш магчымасцяў выязджаць за мяжу – не адзін раз на восем дзён. Я лічу, што гэта катастрафічна мала», – падкрэсліла адна з удзельніц вулічнага апытання ў Горадні.\nНе дапамаглі гэтыя абмежаванні і ў барацьбе з чэргамі на мяжы. Часам, каб выехаць з Беларусі, даводзіцца прастаяць на мяжы болей за 10 гадзінаў. «Чэргі, вядома, вельмі напружваюць. А ўвогуле я лічу, што людзі мусяць мець права ездзіць столькі, колькі захочуць», – гаворыць адзін з удзельнікаў апытання. З ім пагаджаецца другі рэспандэнт. «Чалавек мусіць ездзіць як хоча – хоць кожны дзень, а не так, як хоча дзяржава», – падкрэсліў жыхар Горадні.


Судзяць футбольных фанатаў\n31.08.2009 / 15:25\nСудзяць футбольных фанатаў Абноўлена 16\nДзесяць брыгадаў хуткай дапамогі даставілі ў бальніцы каля 20 заўзятараў з ірванымі ранамі і сінякамі. Затрыманыя каля 50 чалавек. Такі вынік масавай бойкі каля Нацыянальнай бібліятэкі.\n30 жніўня напярэдадні матчу «МТЗ‑РІПА» — «Дынама‑Брэст» фанаты ўчынілі бойку ў парку каля Нацыянальнай бібліятэкі. Многім спатрэбілася мэдычная дапамога. Дзесяць брыгадаў хуткай дапамогі даставілі ў бальніцы каля 20 заўзятараў з ірванымі ранамі і сінякамі. Затрыманыя каля 50 удзельнікаў бойкі.\nПаводле праваахоўных органаў, затрыманым ад 16 да 26 гадоў. У міліцыі не выключаюць, што ў дачыненні да зачыншчыкаў бойкі будзе распачатая крымінальная справа па артыкуле «Хуліганства».\nПаводле неафіцыйнай інфармацыі, непаўналетнія, якіх затрымалі падчас бойкі, былі адпушчаны. Дарослых даставілі ў Цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў на вуліцы Акрэсціна, дзе яны правялі мінулую ноч, а сёння паўсталі перад судом. Паседжанні адбываюцца ў судзе Першамайскага раёну. Як паведамілі БелаПАН у Гарадской станцыі хуткай медыцынскай дапамогі, пяцярых пацярпелых у бойцы завезлі ў гарадскую клінічную бальніцу хуткай медыцынскай дапамогі, двух — 10-ю гарадскую клінічную бальніцу, па адным — у 6-ю гарадскую клінічную і мінскую абласную бальніцы.\nЯк паведаміў намеснік галоўнага доктара па хірургіі гарадской клінічнай бальніцы хуткай медыцынскай дапамогі Ігар Шыманскі, па стане на вечар 31 жніўня ў бальніцы засталіся двое пацярпелых. Маладыя людзі атрымалі лёгкія чэрапна-мазгавыя траўмы і сінякі. Стан здароўя пацыентаў здавальняючы, днямі яны будуць выпісаныя дамоў, адзначыў Шыманскі.\nпомста!!! / Адказаць\n31.08.2009 / 16:11\nшаноўныя кніжныя чэрві з усіх бібліятэк краіны!!! разам на стадыёны і чытаем услых улюблёных аўтараў - хай забіраюць мянты!!!\nМайкi-Майк / Адказаць\n31.08.2009 / 16:41\nФаны МТЗ пазіцыянуюць сябе як т.зв."антыфа"(працяг ланцужку:трактарны завод-пралетарыят-левы рух),берасцейскія ж "дынамікі",як і большасць фанаў-прадстаўнікі хутчэй правых палітычных поглядаў.Але і тыя,і іншыя-ахвяры моды.\nRAY / Адказаць\n31.08.2009 / 21:00\n"берасцейскія ж "дынамікі",як і большасць фанаў-прадстаўнікі хутчэй правых палітычных поглядаў.Але і тыя,і іншыя-ахвяры моды."кали казаць дакладней то ультраправых поглядау..шанавальники Адольфа Гитлера.. я не "антыфа" але нацыстау прызираю!!!!!!!!!!!!!


Габрэйская рэлігійная абшчына выкупіла будынак былой сінагогі ў Берасці - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 12 жнiўня 2020, Серада, 9:44\nГабрэйская рэлігійная абшчына выкупіла будынак былой сінагогі ў Берасці\nДа 1939 года ў Берасці дзейнічала харальная сінагога, закрытая з прыходам савецкай улады.\nУ канцы 2018 года старшыня гарвыканкама выказаўся пра магчымае з'яўленне ў Берасці сінагогі. І яна ўсё ж з'явіцца - пакуль, адзіная ў горадзе, паведамляе «Брестская газета».\n«Я абяцаю, што ў кантэксце падрыхтоўкі да 1000-годдзя мы будзем прадаўжаць працу для ўвекавечання нашай гісторыі. У тым ліку, габрэйскага сегмента гісторыі нашага горада», - сказаў 18 снежня 2018 года перад урачыстым адкрыццём мемарыяльнай дошкі на будынку кінатэатра «Беларусь» у Берасці старшыня гарвыканкама Аляксандр Рагачук.\n«Мажліва, тое, што адбываецца цяпер у Берасці, прывядзе да таго, што сінагога ў нашай абшчыны ўсё ж з'явіцца», - абнадзеіў у той дзень кіраўнік гарадской адміністрацыі.\nНадзеі спраўдзіліся. Напярэдадні міленіуму, які горад адзначыць 6-8 верасня, Берасцейская габрэйская рэлігійная абшчына аформіла ўгоду для набыцця будынка, вядомага гараджанам, як клуб «Прагрэс», які ў свой час быў сінагогай «Экдэш».\n«У нас з'явіўся дом!», - напісаў на сваёй старонцы ў Facebook выканаўчы дырэктар Берасцейскага габрэйскага дабрачыннага цэнтра «Хэсэд-Давід», краязнаўца Яфім Басін.\n«Толькі што правялі малітву Мінха і прымацавалі мезузу, - гаворыцца ў яго паведамленні. - Наперадзе яшчэ шмат працы, але ў нас ёсць свой новы, стары дом!!!».\nКЛУБ «ПРАГРЭС», СЁННЯШНІ СТАН\nСінагога «Экдэш» або Малітоўная школа знаходзіцца сёння на вуліцы Савецкіх памежнікаў, дом нумар 52. Пабудаваная яна была ў перыяд з 1884 да 1896 года. Зала ўмяшчала блізу 400 чалавек. Пасля нападу фашысцкай Германіі на Польшчу ў 1939 годзе сінагога служыла сховішчам для бежанцаў з цэнтральных раёнаў Польшчы.\nНагадаем, да 1939 года ў Берасці была харальная сінагога, і знаходзілася яна ў будынку сучаснага кінатэатра «Беларусь». Гэта была самая вялікая зала ў горадзе, дзе адзначалі не толькі габрэйскія святы, але і гарадскія. Усяго да вайны ў Берасці было прыблізна 50 сінагог, але гэтая была найбуйнейшай у горадзе і адной з найбуйнейшых у Еўропе.\nЗ прыходам савецкай улады выкарыстанне сінагогі як культавага будынка спынілася. Тут зрабілі кінатэатр, які працаваў да канца 60-х гадоў. Ён быў істотна перабудаваны паводле праекта архітэктара Расціслава Шылая і зноўку адкрыты ў 1976 годзе. Частка сцен сінагогі - цяпер сцены глядзельнай залы. Падмурак быў захаваны цалкам.\n8:38 Тэлеграм-каналы заклікалі прадаўжаць Усебеларускі страйк\n10.08 В Беларуси продолжаются массовые акции протеста (Онлайн) 289,493\n11.08 Белорусы снова вышли на протест (Онлайн) 241,938\n11.08 Всебелорусская забастовка (Онлайн) 220,901\n10.08 Массовые акции протеста в Беларуси (Онлайн) 197,561\n6.08 Мядзведзеў папярэдзіў Лукашэнку пра смутныя наступствы 162,789\n11.08 Лукашэнка збег з Беларусі ў Турцыю? 152,436\n8.08 У Менску выкрылі фальсіфікатараў выбараў і запісалі іхнюю размову 145,920


Падаражэнне “жыроўкі” мінчане адчуюць толькі ў сакавіку - Беларуская Праўда\nПадаражэнне “жыроўкі” мінчане адчуюць толькі ў...\nПадаражэнне “жыроўкі” мінчане адчуюць толькі ў сакавіку\nЗ 26 студзеня “жыроўкі” будуць налічваць па новым тарыфам. Адзін кубаметр вады па субсідзіраваным дзяржавай тарыфе цяпер каштуе 0,5301 рублі. Гэта плюс 90%! Адзін кубаметр водаадвядзення праз каналізацыю – 0,354 рублі. І гэта таксама 90% падаражання. Плата за двухпакаёўку вырасце на 10 рублёў, але гэта калі норма вады не перабольшаная.\nПра гэта Еўрарадыё расказала намесніца начальніка “Мінскай гарадской жыллёвай гаспадаркі” Юлія Сагайдак.\nЮлія Сагайдак: “Калі жыллёва-камунальныя паслугі ў межах нарматываў, тады мы плацім па субсідзіраваных тарыфах, калі перавысілі, то плацім па поўных тарыфах. Але ў гэтым месяцы толькі за пару дзён давядзецца плаціць па новых тарыфах”.\nАтрымліваецца, што падаражанне на 10 рублёў будзе для тых, хто ўкладаецца ў нормы. Па вадзе гэта 4 кубаметры на чалавека за месяц. Калі грамадзянін спажывае больш, то для яго падаражанне будзе вышэйшае, чым 10 рублёў.\nТаксама на 6% даражэе тэхнічнае абслугоўванне 1 квадратнага метра жылой плошчы, а плата за карыстанне ліфтам расце на 70%. Тарыф на капітальны рамонт не змяняецца.


Затрымаць! Абшукаць! Адабраць!\n27 люты 2009, 21:41\nЛідэра руху “Маладая Беларусь” Артура Фінькевіча на беларуска-польскай мяжы мытнікі вывелі зь цягніка і забралі ў яго ноўтбук.\nГэта ня першы выпадак, калі актывістам на мяжы наладжваюць пільны кантроль і забіраюць у іх асабістыя рэчы. У так званы “чорны сьпіс” час ад часу трапляюць моладзевыя актывісты і некаторыя грамадзкія і палітычныя дзеячы. У камітэце мытнага кантролю паведамілі, што пакуль не гатовыя даць камэнтар.\nАртур Фінькевіч цяпер знаходзіцца ў Варшаве. Ён паведаміў, што надгляд стаў для яго нечаканым. Амаль дзьве гадзіны мытнікі запаўнялі неабходныя паперы, каб пакінуць на мяжы ноўтбук Артура. Тым часам у купэ цягніка, у якім ехаў апазыцыянэр, мытнікі ператрэсьлі ўсе матрацы і бялізну.\nАртур Фінькевіч: “Яны запатрабавалі, каб я ўсё вывернуў з кішэняў. Перагледзелі ўсе мае рэчы на наяўнасьць сродкаў запісу і носьбітаў інфармацыі. Усё гэта працягвалася рэальна каля дзьвюх гадзін. Цягнік стаяў. Мяне ўсе былі вымушаныя чакаць.\nУсё гэта, безумоўна, непрыемна, бо ўсе іншыя людзі, якія ехалі разам са мной, маглі падумаць, што я нейкі там злачынца. Калі я пытаўся, на падставе чаго будуць рабіць надгляд, яны паведамілі, што ня могуць даваць такую інфармацыю“.\nАртуру Фінькевічу паведамілі, што ў выпадку неабходнасьці ноўтбук могуць трымаць да 30 сутак.\nСустаршыня аргкамітэту дзеля стварэньня Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі Павал Севярынец цягам году кожны раз, як перасякаў мяжу ў тым ці іншым напрамку, праходзіў праз асабісты надгляд. Ён упэўнены, што яго ўнесьлі ў “чорны сьпіс” з адзінай мэтай — каб дадаць нязручнасьцяў пры замежных паездках.\n“Безумоўна, гэта забірае час, безумоўна, гэта непрыемна. Безумоўна, затрымліваеш цэлы аўтобус ці нават самалёт. Гэта, хутчэй, форма псыхалягічнага ціску. Гэта спроба адбіць жаданьне езьдзіць, гэта й спроба пасеяць нейкую варожасьць паміж апазыцыянэрамі і іншымі людзьмі, як кажуць. Гэта прадуманая гэбэшная тэхналёгія”.\nАляксей Шэін заўсёды праходзіць на мяжы асабісты надгляд. Ён перакананы, што самім мытнікам гэтая працэдура не падабаецца. Падчас надгляду ён неаднойчы пытаўся, на падставе якога загаду дзейнічаюць памежныя службоўцы.\n“Гэты сьпіс увесь час мяняецца. Адных уносяць у сьпіс, іншых — выкрэсьліваюць. Відаць, папросту ёсьць такое жаданьне, каб усе праз гэты канвэер прайшлі.\nПа вялікім рахунку абсалютна няма ніякага сэнсу ў гэтых надглядах, таму што, напрыклад, пытаюцца, ці ёсьць носьбіты інфармацыі, флэшкі, ноўтбукі. Гэтыя ж памежнікі выдатна разумеюць, што, калі я захачу вывезьці нейкую інфармацыю за мяжу, то можна разьмясьціць яе ў інтэрнэце і забраць потым нейкі тэкст ці фотаздымкі проста, прыехаўшы ў нейкую краіну.\nЯны паўтараюць адно і тое ж: “Вы ж ведаеце, мы людзі паднявольныя”.\nСтаршыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Жана Літвіна два гады таму была ў “чорным” сьпісе. Яна распавяла, што яе выводзілі зь цягніка ці аўтобуса і пераглядалі ўсе асабістыя рэчы. Але апошнім часам яна перасякае мяжу без праблемаў.\nУ 2007 годзе на мяжы мытнікі забралі больш за два дзясяткі кампутараў у студэнтаў-каліноўцаў і некаторых палітыкаў. Яны казалі, што дзейнічаюць згодна з загадам і кампутары пакідаюць для праверкі.\nНекаторым студэнтам пасьля гэтага давялося зьвяртацца ў пракуратуру і суд, каб прымусіць мытнікаў вярнуць забраную маёмасьць.\nУ камітэце мытнага кантролю адмовіліся адказаць на пытаньне, чаму адных і тых жа людзей кожны раз правяраюць на мяжы пільней, чым іншых пасажыраў. У прэсавай службе спаслаліся на адсутнасьць інфармацыі, параілі накіраваць ліст камандаваньню і пачакаць пісьмовага адказу.\nУ міліцыі пікетоўцаў разьдзелі дагала\nАпазыцыянэр? Паказвай кішэні!\nБеларуская мытня ўзмацняе кантроль\nСтаршыня БХК не змагла вылецець зь Менску ў Бэрлін\nЖалезная заслона для беларускіх дзяцей


Культура, літаратура і мастацтва Беларусі, беларуская мова, дзеячы культуры (старонка 4) | Новы Час\nMission Jupiter выдалі альбом «Talk To Me»\nБеларускі квінтэт прапаноўвае вам сесці ды пагутарыць з ім праз музыку.\nУ Полацку каля моста па вуліцы Багдановіча гараджане знайшлі каменны крыж з незразумелымі знакамі, падобнымі да рун. Археолаг Марат Клімаў на «Еўрарадыё» мяркуе, што знаходка падобная да кельцкага крыжа. Але гісторык Зміцер Скварчэўскі мае іншую версію.\nМінскія дрым-рокеры «Mission Jupiter» выдалі песню і кліп «Confession»\n«Confession» — гэта споведзь аб тым, што «ўсё дрэннае сыходзіць у нябыт, каб даць жыццё новаму і светламу». Сінгл увойдзе ў самотнік, які абяцаюць выдаць 30 красавіка.\nВыйшаў у свет 27-мы нумар часопіса «Культура. Нацыя»\nЧасопіс змяшчае арыгінальныя аналітычныя артыкулы, эсэ, а таксама абгрунтаваныя дыскусіі і каментары па гісторыі, мове, літаратуры, сацыялогіі, традыцыях і іншых пытаннях, якія маюць дачыненне да развіцця беларускай нацыі.


Сіноптыкі: у Беларусь прыходзіць зіма - Telegraf.by\nСіноптыкі: у Беларусь прыходзіць зіма\nСіноптыкі прагназуюць, што ў чацвер, 25 лістапада, у Беларусі ўсталюецца зімовае надвор'е. З Балтыкі пачне паступаць паветраная маса паўночных шыротаў. На большай частцы краіны чакаюцца кароткачасовыя ападкі, у асноўным у выглядзе снегу. Месцамі на дарогах будзе галалёд. Пераважная тэмпература паветра на працягу сутак каля 0 градусаў.\nУ панядзелак, 22 лістапада, надвор’е будзе вызначацца паступленнем вільготнай паветранай масы з поўдня. Чакаецца воблачна з праясненнямі. Месцамі невялікія дажджы. У асобных раёнах захаваюцца туманы. Вецер паўднёва-ўсходні ўмераны. Тэмпература паветра +3..+8 градусаў. Атмасферны ціск будзе падаць, паведамілі ў Рэспубліканскім Гідраметцэнтры.\nУ аўторак, 23 лістапада, надвор’е будзе вызначацца цыклонам з цэнтрам над Польшчай і яго атмасфернымі франтамі. Чакаецца воблачнае надвор’е. Ноччу па паўднёва-заходняй палове, днём на большай частцы тэрыторыі Беларусі пройдуць дажджы. Ноччу і раніцай у асобных раёнах туман. Вецер паўднёва-ўсходні ўмераны, днём па ўсходзе парывісты. Тэмпература паветра ноччу +1..+7 градусаў, днём 4-10 градусаў цяпла.\nУ сераду, 24 лістапада, надвор’е абумовяць франтальныя раздзелы, звязаныя з цыклонам над Латвіяй. Захаваецца ўмерана цёплае, з дажджамі надвор’е, месцамі па паўднёвым усходзе моцныя дажджы. У асобных раёнах туман. Тэмпература паветра ўначы ў асноўным 0..+5, днём +1..+7 градусаў.


Берасцейцы працягваюць змаганне | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБерасцейцы працягваюць змаганне\nБерасцейцы працягваюць змаганне супраць з’яўлення акумулятарнага завода. Кожны тыдзень свой пратэст выказвае звыш сотні чалавек. Яны абмяркоўваюць шляхі дасягнення закрыцця шкоднай вытворчасці, а таксама дзеляцца ўражаннямі ад апошніх навінаў:\n– Канешне, вельмі важна, каб у дэпутаты трапіў наш Вова Мароз, каб хоць неяк рэгуляваць новыя законы. Але думаю, што ўлады гэтага не дапусцяць.\nНа апошнім сходзе берасцейцы абмеркавалі фармат правядзення палітычнай кампаніі і падрыхтоўку мітынгу. На 3 лістапада ўжо пададзеная чарговая заяўка на правядзенне масавага мерапрыемства бліз Берасця.\nАляксандр Кабанаў: Для яго гэта страшны сон\nСуд у Берасці аштрафаваў праціўніка акумулятарнага завода


Argumento para Dzmitry Us - Дзьмітры Вус: Ніякай доказнай базы ў боку абвінавачаньня нямa\nАбламейка: Сёньня быў шосты дзень працэсу над вамі і вашымі паплечнікамі. ¿Ha votado a favor o en contra Dzmitry Us ? Судовае сьледзтва скончана. Заўтра пачнуцца спрэчкі бакоў. Як вы ацэньваеце ход працэсу?\nВус: Доказнай базы ў боку абвінавачаньня няма. Сёньня быў такі выпадак: Мікалай Статкевіч падаў хадайніцтва аб адмене экспэртызаў наконт бутэлек на Плошчы нібыта з запальнай сумесьсю. У іх была незамерзлая вада. Este argumento ha cambiado su opinión de Dzmitry Us ? Адвакат не паленаваўся, даведаўся тэмпэратуру паветра на той момант, 19 сьнежня - 14-16 градусаў марозу ў горадзе Менску. А пратаколы складаліся пачынаючы з 4 гадзін ночы. Выходзіць, што тыя бутэлькі былі сфальсыфікаваныя, бо вада ў іх не была замёрзлая. Праляжаўшы ад поўначы на марозе вада ў бутэльках не замерзла... Тое самае датычыць арматуры, якая таксама фігуруе ў справе - нібыта 64 заточаныя пруты арматуры знойдзена на Плошчы. Conoce los detalles de Дзьмітры Вус ? Таксама ніхто зь сьведкаў яе ня бачыў, нікога ёй ня білі, але яна прысутная ў справе.\nКарацей, нас вінавацяць нібыта мы арганізоўвалі ўзброены супраціў або непарадкі, але доказнай базы ніякай няма - як з боку сьведкаў, гэтак і з боку нібыта пацярпелых амонаўцаў. Ніхто іх гэтай арматурай ня біў, ня кідаў бутэлькі з запальнай сумесьсю. Былі там групы нейкіх няпэўных асобаў, якія хацелі, скажам так, распачаць непарадкі, але колькасьць іх была нязначная. Выбарцаў на Плошчы было каля 50 тысячаў або, можа, 40, людзі паводзілі сябе спакойна, годна. Este argumento puede tener una influencia sobre Viktar Tsyareshchanka ? Нехта там каля Дома ўраду – 20-30 чалавек – выскачылі і пачалі біць шкляныя дзьверы, гэта былі правакатары. Чые яны – невядома. І што самае цікавае – усе пацярпелыя ў адзін голас 40 чалавек амонаўцаў, якія нібыта атрымалі лёгкія цялесныя пашкоджаньні, кажуць, што нікога ня бачылі, нікога не апазналі з тых людзей, якія нібыта рабілі ў дачыненьні да іх правапарушэньні. Ніхто нікога не апазнаў.


Аб тым, што натхняе на творчасць Таццяну Беланогую, Алеся Камоцкага, Кастуся Герашчанку, Андруся Такінданга, Таццяну Матафонаву і Алесю Сівохіну; ад чаго мацней б’ецца сэрца Кацярыны Ваданосавай, Насты Кудасавай, Валярыны Куставай, Людмілы Шчэрбы і Аксаны Данільчык; што з’яўляецца галоўным у жыцці Алеся Бяляцкага, Паўла Падкарытава, Алега Трусава, Глеба Лабадзенкі і Васіля Дранько-Майсюка; якія Музы насяляюць творчыя майстэрні Рыгора Сітніцы, Алеся Квяткоўскага і Эдварда Галустава; з чаго пачынаюцца песні гуртоў Naviband і “Тутэйшыя”; дзеля чаго жылі і тварылі Леанід Дайнека і Ніл Гілевіч – новая кніга Эдуарда Акуліна “Падзяліцца поўняй ”.\nДзеля таго, каб кніга як мага хутчэй пабачыла свет, усе жадаючыя могуць падпісацца на яе набыццё… Інтрыгоўная па змесце і непаўторная па форме кніга гутарак з велізарнай колькасцю ўнікальных фотаздымкаў, якая нараджалася на старонках часопіса “Верасень” цягам апошніх 10 гадоў, можа стаць вашай літаральна праз 10 дзён...\nВас чакае 280 старонак якаснага, захапляльнага чытва! Ілюстрацыі да вокладкі і тытулу кнігі выканаў выбітны віцебскі мастак Эдвард Галустаў. Ідэю вокладкі ўвасобіла таленавітая дызайнерка Яўгіння Багдановіч. Спяшайцеся не спазніцца!\nПаспейце падпісацца! Спонсарскія прапановы чакаюцца і вітаюцца!\nПа пытаннях падпіскі на кнігу звяртайцеся (тэлефануйце або пішыце ў прыват)\nнепасрэдна да Эдурда Акуліна.


GoWikipedia - Гай Юлій Цэзар — Вікіпедыя\nДагледжаная версія была праверана 26 жніўня 2017. 3 змены чакаюць праверкі.\n"Зялёны Цэзар", пачатак I ст. н.э., Антычны збор, Берлін\nпалітык, пісьменнік, Аўгуры, аратар, мемуарыст, афіцэр, кіраўнік, гісторык, ваенны\nТрыумвірат і консульства\nЦэзар у Галіі. Грамадзянская вайна\nГрамадзянская вайна паміж Цэзарам і Пампеям\nПасля грамадзянскай вайны. Забойства Цэзара\nАцэнка дзейнасці Цэзара\nГай Юлій Цэзар(англ.) на сайце Internet Movie Database\nGran catalana · Брокгауза и Ефрона · Еврейская Брокгауза и Ефрона · Малый Брокгауза и Ефрона · Britannica (11-th) · Britannica (анлайн) · Оксфардскі біяграфічны · Швейцарскі гістарычны\nBAV: ADV11355843, ADV12631906, ADV12225961, ADV12225960, ADV12225959 · BIBSYS: 90063226 · BNC: a10430179 · BNE: XX841352 · BNF: 11894764p · CiNii: DA02136466 · CONOR: 13219683 · EGAXA: 000890734 · GND: 118518275 · ICCU: IT\_ICCU\_CFIV\_024046 · ISNI: 0000 0001 2283 4514 · LCCN: n79021400 · LNB: 000030603 · NDL: 00435043 · NKC: jn19981000434 · NLA: 36153573 · NLR: RUNLRAUTH778727, RUNLRAUTH778731 · NSK: 000054781 · NTA: 070224498 · NUKAT: n93125041 · PTBNP: 25745 · LIBRIS: 180826 · SUDOC: 027303136 · VIAF: 286265178, 25144928653154440347 · ULAN: 500077373\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гай_Юлій_Цэзар&oldid=3132393"\nПостаці лацінскай гістарыяграфіі


Гульні ГТА бясплатна\nГТА3 - першая місія\nБанды Лос - Анджэлеса\nПадчас гульні ГТА вас чакаюць самыя захапляльныя пагоні і перастрэлкі, сустрэча з бандытамі і напал запалу. Адпраўляючыся гуляць онлайн і захапіце пабольш патронаў.\nЛітаратура разам з кінематографам рамантызаванага злачынны свет, зрабіўшы яго маляўнічым, напоўненым вострых адчуванняў, авантурай, своеасаблівым высакароднасцю, калі выконваецца дадзенае слова і няпісаны крымінальны закон. Члены мафіі жывуць па індывідуальных правілах і распрацавалі уласны кодэкс гонару. Жыццё балансуе на лязо нажа, дзе толькі наймацнейшы і хітры можа выжыць. На самай справе жыццё бандыта не гэтак забаўлівая і яркая. Ён знаходзіцца ў пастаянным чаканні арышту. Прапаноўваючы вашай увазе гульні ГТА бясплатна, мы даем магчымасць апынуцца па любы бок закона. Калі вабіць авантурная жыцця злачынных элементаў, нішто не перашкодзіць вам ступіць на гэты шлях. Але жадаючы весці актыўную вайну супраць мафіі, прымайце паліцэйскі значок і патрулююць даручаны вамі раён горада. У любым выпадку перастрэлкі, пагоні, арышты і забойствы вам гарантаваныя. У вашым распараджэнні ўсе магчымасці гульні для хлопчыкаў онлайн бясплатна ГТА (Grand Theft Auto). Банкі заўсёды прыцягвалі рабаўнікоў магнітам. Гісторыя ведае прыклады неверагодных, нахабных, мудрагелістых, наватарскіх ўварванняў у скарбніцы самых непрыступных банкаў, забяспечаных магутнай ахоўнай сістэмай. Але нават гэта не дапамагала і налёты ўдаліся, калі да справы прыступалі сапраўдныя прафесіяналы. Кар'ера зладзюжкі стане даступная, калі будаваць яе, гуляючы ў ГТА гульні онлайн. Вы можаце проста чакаць у машыне, пакуль астатнія члены банды варочаюць ў памяшканні. Але, як толькі яны выйшлі і селі ў машыну, цісніце па газах і хавайцеся ў патоку машын. Будзьце ўпэўненыя, што па вашых слядах ўжо імчыцца паліцыя, бо, як толькі вашыя змоўшчыкі пакінулі банк, яго супрацоўнікі дакладна ўключылі сігналізацыю. Сёння здзейсніць такі ўчынак куды складаней, а вось на Дзікім Захадзе, калі тэхнічна не было магчымасці ўсталяваць мудрагелістыя сістэмы, рабаванні здзяйсняліся з пастаяннай рэгулярнасцю. Аб перастрэлках са смяротным зыходам і казаць не прыходзіцца. Пісталет тады меўся ў кожнага простага абывацеля, бо нават закон прыпісваў яго нашэнне ў мэтах самаабароны. Адпраўляючыся ў гэты «слаўны» перыяд, гульні для хлопчыкаў ГТА прыпадаюць пылам тых дарог і нясуць у сабе дзікі каларыт якая зараджаецца Амерыкі. Злачыннасць проста ткі квітнее пышным колерам і ў перастрэлках, пагонях, забойствах і рабаваннях недахопу дакладна не будзе. Галоўнае, не злавіць кулю самому, бо вы ж не адчуваеце вострую нястачу свінцу і пораху ў арганізме? Здавалася б, часы татальнага беззаконьня прайшлі і цяпер кожнага чакае свая ўтульная камера ў месцах не гэтак аддаленых - усё залежыць ад цяжару здзейсненага злачынства. Не хочаш трапіць у турму, жыві справядліва. Але і цяпер не выходзіць уздыхнуць з палёгкай і сказаць, што гангстеризм пераможаны. Сучасны свет па-ранейшаму напоўнены сумніўнымі персанажамі без якой-небудзь маралі. Гульні бясплатна ГТА гатовыя распавесці гісторыі схаванай рэчаіснасці і адпраўляюць вас на разборкі не толькі ў праблемныя раёны горада, а і ў прэстыжныя. Вы маеце права выбіраць кірунак развіцця сюжэту і стаць злачынным элементам або ўзяць пад кантроль сітуацыю жорсткай рукой закона. Вам будзе даступна любая зброя і машыны. Нават верталёты прыйдуць на дапамогу ў пайманні злачынца, высочваючы таго з паветра. А селі бяда, можна падключыць і войска, якая перакрые усе магчымыя шляхі выезду з горада.


Свята «Сваёй вёсцы нізка пакланюся» ў в. Банцавічы Лідскага раёна | ГУК "Гродненский ОМЦНТ"\nГлавная » Новости » Свята «Сваёй вёсцы нізка пакланюся» ў в. Банцавічы Лідскага раёна\n27 мая ў в. Банцавічы, размешчанай на тэрыторыі Дзітвянскага сельскага Савета, прайшло доўгачаканае свята «Сваёй вёсцы нізка пакланюся», прымеркаванае да Года малой радзімы. Падобнага кшталту святы ладзяцца ў мястэчках Лідчыны кожныя выхадныя.\nБанцавічы – вёска, якая адрозніваецца сваімі выдатнымі традыцыямі, сваёй гісторыяй, славутымі землякамі, працоўнымі дасягненнямі. Тут жывуць працавітыя людзі, якія робяць усё для таго, каб іх малая радзіма была сучаснай, прыгожай і ўтульнай. Кожны вясковец спрыяе дабрабыту Банцавіч. Асаблівая пашана – гаспадарам, якія акультурваюць, даглядаюць, трымаюць у парадку свае падворкі. На свяце былі ўшанаваны і адораны лепшыя з лепшых.\n«Праз гады не патухне для нас агеньчык роднай вёскі і бацькоўскай хаты», – такімі словамі адкрыла свята вёскі старшыня Дзітвянскага сельскага Савета Мяшкевіч Іна Мікалаеўна. Жыхары з задавальненнем паслухалі старонкі з гісторыі вёскі, якія ў розныя гады былі і драматычнымі, і цікавымі.\nНездарма ў народзе гавораць: «Той род харошы, дзе старым – гонар і павага, і тое свята слаўнае, дзе ім галоўнае месца». Доўгажыхарцы Вераніцы Сільвестраўне Шылкоўскай з в. Банцавічы сёлета споўніцца 88 гадоў. Жанчыне ў гэты дзень былі адрасаваны прыемныя словы ўдзячнасці, а народны хор ветэранаў працы «Майскія зоры» Палаца культуры горада Ліды прысвяціў ёй музычны падарунак.\nЗавіталі на свята і шаноўныя ветэраны працы: Юшкевіч Леон Юзэфавіч, Юшкевіч Ядвіга Антонаўна, Вайтукевіч Крысціна Антонаўна. Ёсць у Банца-вічах такая сям’я, з якой кожны можа браць прыклад, – гэта сям’я Юшкевіч. Муж і жонка болей 50-ці гадоў крочаць разам па жыцці, несучы праз усе цяжкасці любоў і згоду. Для паважанай сям’і таксама прагучала музычнае віншаванне. Творчы падарунак атрымаў і самы малодшы жыхар вёскі – Мікалай Бараненка.\nАртысты Дзітвянскага Дома культуры падрыхтавалі музычныя сюрпрызы і цёплыя словы ўсім прысутным. «Хай жывуць усе шчасліва: дзеці, бацькі, старыя. Мы былі, ёсць і вечна будзем, дарагія нашы землякі», – рэзюмавалі вядучыя свята.\nЦудоўна, калі ў роднай вёсцы кіпіць праца і песні спяваюцца! Свята «Сваёй вёсцы нізка пакланюся» прынесла ўсім добры настрой, радасць сустрэчы з сябрамі і роднымі. Артысты ад душы пажадалі гасцям дабрабыту, спакою і бясконцага шчасця.


Сваякі дэпутата Ўладзімера Кудзінава не выключаюць, што ён патрапіў у карцар за перадачу на волю сваёй палітычнай заявы.\nЗінаіда Ганчар і Ірына Красоўская не выключаюць, што былы кіроўца Ганчара Лычоў супрацоўнічаў са спэцслужбамі.\nПаводле беларускае незалежнае прэсы, у справе зьнікненьня Зьмітра Завадзкага зьявіліся новыя фігуранты зь ліку супрацоўнікаў "Алмазу".\nЖонка Андрэя Клімава просіць грашовае дапамогі для выратаваньня мужа з турмы.\nПерадапошні ў тысячагодзьдзі тыдзень выдаўся вельмі бурлівым на падзеі ў жыцьці беларускіх палітычных вязьняў і тых, каго ўсясьветная супольнасьць лічыць ахвярамі беларускага рэжыму. Фактычна з прозьвішчам кожнага з гэтых асобаў зьвязаныя пэўныя навіны.\nПачну з таго, пра што мы яшчэ ня згадвалі. У пачатку тыдня ў "Белорусскай газете" зьявіўся ліст дэпутата Ўладзімера Кудзінава, перададзены на волю зь вязьніцы. У гэтым пасланьні дэпутат выказвае сваю мару бачыць Беларусь вольнай і дэмакратычнай ды заклікае змагацца з рэжымам. Нагадаю, два гады таму калі Кудзінаў паспрабаваў толькі перадаць падобнае пасланьне на волю, яго пакаралі за гэта карцарам. Магчыма, гісторыя і тут паўтараецца.\nСёньня я зьвязаўся праз тэлефон з жонкаю Кудзінава Зояй, і яна распавяла, што ўжо больш за тыдзень ад Ўладзімера не было ніякіх зьвестак, а калі ліст зьявіўся ў газэце, яна зрабіла выснову, што ягонае маўчаньне можа быць зьвязаным з гэтым пасланьнем. За яго Кудзінава маглі моцна пакараць.\n(Кудзінава: ) "Я вельмі баюся, што зараз ён дзе-небудзь у штрафным ізалятары ці ў ПКТ – гэта памяшканьне камэрнага тыпу, туды саджаюць на поўгады. Яго маглі пасадзіць за гэтае пісьмо. Я думаю, што гэта проста так ня пройдзе. Мне вельмі страшна. Ён ужо двойчы сядзеў у карцарах".\n— гэта сваёй трывогаю падзялілася Зоя Кудзінава.\nПра заявы Зінаіды Ганчар ды Ірыны Красоўскай на прэсавай канфэрэнцыі ў Праваабарончым цэнтры "Вясна" мы ўжо паведамлялі. Нагадаю, жонка зьніклага намесьніка старшыні Вярхоўнага Савету заявіла журналістам, што за ёю сочаць невядомыя асобы. Хутчэй за ўсё са спэцслужбаў. Гэтыя зьвесткі, дарэчы, ані КГБ, ані міліцыя не абверглі.\nУ заяве Ірыны Красоўскай, муж якой, бізнэсоўца Анатоль Красоўскі зьнік разам зь Віктарам Ганчаром, таксама зьмяшчалася цікавая для грамадзкасьці інфармацыя. Пра тое, што сьледчыя знайшлі сьведкаў, якім нейкія маладыя людзі ў цывільным ў прыблізны час здарэньня не дазвалялі прайсьці праз двор, адкуль зьніклі Ганчар і Красоўскі. Раней пра такіх сьведкаў вядома не было. Але прозьвішчы іх Ірыне Красоўскай і цяпер невядомыя.\nАле ёсьць яшчэ адна цікавая навіна, якая засталася па-за ўвагаю журналістаў. Аказваецца, кіроўца Ганчара Лычоў ужо зьехаў зь Беларусі й цяпер жыве ў Галяндыі. Гэта той самы Лычоў, які звычайна развозіў Ганчара й Красоўскага па хатах пасьля традыцыйнае сауны, а ў той дзень, 16 верасьня мінулага году, ён спаслаўся на хатнія праблемы і раней зьехаў дадому. Дзіўна, але гэты важны сьведка не асабліва зацікавіў нашых сьледчых і здолеў без праблемаў перабрацца на Захад. Зінаіда Ганчар ды Ірына Красоўская мяркуюць, што гэта варта ўвагі.\nУ справе зьнікненьня апэратара ОРТ Зьмітра Завадзкага зьявіліся новыя прозьвішчы. Паводле "Белорусской деловой газеты" нейкія супрацоўнікі спэцслужбы "Алмаз" Рабцэвіч і Малік разам зь Ігнатовічам, які падазраецца ў дачыненьні да зьнікненьня Завадзкага, рабавалі й забівалі прадпрымальнікаў. Таму сьледзтва нібыта разглядае вэрсію, што яны маглі ўдзельнічаць і ў дзеяньнях супраць Завадзкага. Але абгрунтаваных прычынаў гэтага газэта ня бачыць і таму мяркуе, што на "алмазаўцаў", якія заплямілі сябе крымінальнымі злачынствамі, спрабуюць навесіць яшчэ й справу Завадзкага, каб адрапартаваць у раскрытым злачынстве й пакрыць сапраўдных вінаватых. Сьледчы камітэт МУС і пракуратура, якія вядуць расьсьледваньне, на гэтую вэрсію журналістаў ніяк не адрэагавалі.\nНапрыканцы нагадаю пра заклік, зь якім учора зьвярнулася жонка Андрэя Клімава Тацяна Леановіч. Яна лічыць, што калі заплаціць 96 тысячаў даляраў у пакрыцьцё стратаў, якія на думку суда прычыніў дзяржаве Клімаў, дык удасца датэрмінова вызваліць Андрэя з турмы, дзе яму зь ягонымі хваробамі знаходзіцца вельмі рызыкоўна. Тацяна Леановіч разьлічвае на дапамогу сяброў, людзей добрае волі і ўсясьветную грамадзкасьць.


Газета "НАШ Магілёў" ( Наш Могилев ) Магілёўскі псіхатэрапеўт: «Хэлоўін робіць вас халуямі Захаду і д'ябла» | Газета Наш Магілеў\nМагілёўскі псіхатэрапеўт: «Хэлоўін робіць вас халуямі Захаду і д'ябла»\nГазета «Вечерній Могілёв» сёння ўзарвала беларускі інтэрнэт, надрукаваўшы 10 прычын, чаму трэба пагарджаць Хэлоўінам па версіі Мікалая Лайшы — псіхатэрапеўта Магілёўскай абласной псіхіятрычнай бальніцы.\nШто доктар мае супраць дня, у якім моладзь бачыць проста чарговую нагоду патусавацца?\nПрыводзім скарочаныя довады псіхатэрапеўта.\n1) «Свята носіць рэлігійны паганскі антыхрысціянскі характар, удзел у ім хрысціян недапушчальны», — мяркуе доктар.\n2) «Назва Хэлоўіна як Дня ўсіх святых не адпавядае сутнасці свята, — піша ён. — Каталіцкае свята ўсіх святых змяшалася з паганскім і падарыла яму сваю назву. Падобнымі рудыментамі паганства ў нашай краіне з'яўляюцца г.зв. калядкі на Каляды і Купалле ў дзень Святога прарока Прадцечы і Хрысціцеля Гасподняга Іаана».\n3) «Надзяваць гарбуз замест галавы — прывілей людзей без галавы».\n4) «Удзел у Дні ўсіх Святых вядзе да дэмаралізацыі свядомасці, асабліва ў дзяцей і падлеткаў», — мяркуе Лайша і дадае, што пры святкаванні нібыта адбываецца падмена і перакручванне чалавечых уяўленняў пра дабро і зло, прыгажосць і бязладдзе, праўду і хлусню.\n5) «Дзень усіх Святых робіць яго ўдзельнікаў халуямі Захаду і д'ябла, — сцвярджае доктар. — Ажыццяўляецца навязванне англамоўнай псеўдакультуры і ладу жыцця, агрэсіўная экспансія сумнеўных «забаў», рэстаўрацыя старажытных культаў служэння сілам зла пад выглядам «д'ябальскага карнавала».\n6) «Псіхічныя расстройствы і апантанасць. Дзіцячыя страхі, неўрозы, псіхічныя парушэнні, нематываваная агрэсія, начныя кашмары, «галасы», апантанасць бесаміі — вось «пабочныя эфекты» Хэлоўіна», — піша доктар і сцвярджае, што псіхічна і духоўна здаровы чалавек не будзе пераапранацца ў нечысць.\n7) «Удзел у Дні ўсіх Святых вядзе да ўхвалення культу смерці замест культу жыцця», — доктар выступае супраць зняцця табу на агіду ад «костак», «чэрапаў», «трун», і «прыкольных цурерак з экскрэментаў».\n8) «Укараненне ў свядомасць дзяцей і моладзі тэмы смерці спрыяе росту самагубстваў. Настойлівае ўкараненне ў свядомасць дзяцей і моладзі тэмы смерці, памірання, нікчэмнасці жыцця прывяло да таго, што Расія, якая ў пачатку XX стагоддзя была на апошнім месцы ў свеце па колькасці самагубстваў, і перш за ўсё дзіцячых, цяпер аказалася на верхніх прыступках гэтай страшнай статыстыкі. Пры гэтым дзіцячыя суіцыды ўсё часцей набываюць групавы характар, і ніжняя іх мяжа — узрост 5-6 гадоў!», — піша магілёўскі псіхатэрапеўт і падкрэслівае, што расійская статыстыка характэрная і для Беларусі.\n9) Хэлоўін — прыбытковы бізнэс, што нішчыць кашалькі бацькоў», — у абарону гэтага тэзісу доктар піша, што хаця лічбы выдаткаў на святкаванне Хэлоўіна ў Беларусі невядомыя, у ЗША яны складаюць да $2,5 млрд.\n10) «Праваслаўная Царква і іншыя канфесіі раяць адмовіцца ад удзелу ў святах тыпу Хэлоўін», — падсумоўвае Мікалай Лайша. Пакуль што інтэрнэт рэагуе на публікацыю каментарамі ў духу «як часта псіхатэрапеўту даводзілася сустракацца на прыёмах з апантанымі бесамі?» і «што ж цяпер рабіць з «машчамі» праваслаўных святых, якія таксама не вельмі жывыя».


Алег Гулак: Крытыка як пагроза нацыянальнай бяспецы?\nБеларускія праваабаронцы ўжо праінфармавалі Раду Еўропы, АБСЕ і Еўразвяз пра змены ў шэрагу законаў Беларусі, прынятыя або падрыхтаваныя да прыняцця. Пра гэта паведаміў старшыня Беларускага Хельсінкскага камітэту (БХК) Алег Гулак.\nПаводле яго, змены не накіраваныя на абарону грамадзянаў, «што было б лагічна пасля красавіцкага тэракту». «Замест гэтага мы бачым, што органы дзяржбяспекі яўна заточваюцца на барацьбу з палітычнымі апанентамі. Дзяржава зрабіла высновы з актыўнасці грамадзянаў увесну і ўлетку. Змены скіраваныя на тое, каб легалізаваць тыя незаконныя метады і дзеянні, якія мы крытыкавалі. Гэта здзек з усёй сістэмы права», – падкрэсліў праваабаронца.\nГулак звярнуў увагу на тое, што фармулёўка «іншыя выпадкі, што вызначаюцца прэзідэнтам», якая выкарыстоўваецца ў законапраекце аб органах дзяржбяспекі, не дае ўяўлення пра тое, як гэтыя выпадкі будуць вызначацца. «Не зразумела, ці будзе ў грамадскасці магчымасць для азнаямлення або такія рашэнні будуць прымацца таемна. Калі таемна, то гэта будзе перавышэннем паўнамоцтваў прэзідэнта», – заявіў кіраўнік БХК.\nФармулёўкі ў законапраектах вельмі расплыўчатыя і могуць тлумачыцца па-рознаму, мяркуе Гулак. «У нас няма ніякіх гарантыяў, што гарачыя галовы ў пагонах не будуць успрымаць абгрунтаваную крытыку сітуацыі ў Беларусі як пагрозу нацыянальнай бяспецы», – патлумачыў праваабаронца.\nУ сваю чаргу адзін з кіраўнікоў закрытага ўладамі праваабарончага цэнтру «Вясна» Валянцін Стэфановіч звярнуў увагу на тое, што фармулёўкі новых законапраектаў даюць магчымасць «прыцягнуць да адказнасці любога чалавека з любой прычыны».


Трошкі затрымаўся абед, але калі б яшчэ паспрабавалі супчык з дажджом!\nАле мы з Божай дапамогай дайшлі! Усе разам! Святары, бабулі і дзядулі, маці і таты, моладзь і дзеці! І запрашаем вас сення прыняць удзел у нашым традыцыйным марафоне каментарыяў! Знайдзіце, калі ласка, некалькі хвілін на тое, каб падзяліцца тым што адчуваеце на сэрцы!\nУся каманда сямей і святароў, якая прынімала ўдзел у арганізацыі пілігрымкі ў гэтым годзе, адкрыта на крытыку, але няхай яна будзе пазітыўнай! Няхай вашы заўвагі прыляліць у каментарыі да гэтага запісу ў выглядзе ідэй і прапаноў на будучы год!\nВедаем, што ўсе людзі ,якія дакрануліся да арганізацыі гэтай справы, зрабілі ўсё ад чыстага сэрцы і надзеяй падарыць усім пілігрымам успаміны, якія будуць грэць сэрца яшчэ цэлы год!\nЧакаем вашы каментарыі! І... ведаеце... У нашых сем'ях Бог ЖЫВЕ, ЖЫВЕ, ЖЫВЕ!\nІ яшчэ адзін раз... У нашых сем'ях Бог ЖЫВЕ, ЖЫВЕ, ЖЫВЕ!\nНу, і каб ужо дакладна ўсе ведалі... У нашых сем'ях Бог ЖЫВЕ, ЖЫВЕ, ЖЫВЕ!!!!!!!\n0 #4 Аліна 2016-07-15 20:02\nЯскравае сведчанне сям'і Голуб можна знайсці тут: https://vk.com/equipes_notre_dame?w=wall-17548739_1855%2Fall\n0 #3 Аліна 2016-07-15 20:00\nЦудоўную аповед пра тое, якую ролю грае у жыцці удзел у пілігрымцы для сям'і Пенталь, можна пачытаць тут: https://vk.com/?w=wall-17548739_1834%2Fall\n0 #2 Аліна 2016-07-15 19:58\nВодгук сям'і Тарасевіч можна пачытаць тут: https://vk.com/?w=wall-17548739_1820%2Fall\n0 #1 Аліна 2016-07-15 19:57\nКаментарыі, якія сем'і-пілігрымы пакінулі ў групе УКантакце можна праглядзець тут: https://vk.com/equipes_notre_dame?w=wall-17548739_1825%2Fall\nЗараз 44 госцяў анлайн


Гісторык: «Нельга сказаць, што адзін Лукашэнка прагнуўся пад Маскву» - Салiдарнасць\nГісторык: «Нельга сказаць, што адзін Лукашэнка прагнуўся пад Маскву»\nАляксандр Пашкевіч — пра першыя высновы з падзеяў Казахстане.\nБеларускія вайскоўцы ў Казахстане. Скрыншот відэа\nУ першыя дні студзеня ў Казахстане ўспыхнулі масавыя пратэсты. Тое, што пачыналася як стыхійны рух супраць падвышэння цэнаў, вылілася ў палітычны крызіс. Акрамя таго, у краіну на просьбу яе уладаў уведзены вайсковы кантынгент АДКБ, у тым ліку і беларускія міратворцы.\nПра тое, якія ўрокі з казахстанскіх падзей атрымала Беларусь, пагутарылі з гісторыкам Аляксандрам Пашкевічам.\nЦі магчымая перамога без лідараў і плана\n— Вядома, што арганізаванасць і наяўнасць плану даюць лепшы вынік. Лідары патрэбныя для фармулявання патрабаванняў, іх рэалізацыі.\nІншае пытанне, наколькі ўсё магло быць лепш арганізавана ва ўмовах беларускага ці казахстанскага рэжыма, дзе ўсё было зачышчана, любая палітычная актыўнасць зведзеная калі не да нуля, то да нейкіх нязначных велічынь.\nМагчыма, ва ўмовах Беларусі ці Казахстана адзіны верагодны варыянт — гэта народны пратэст, а не нейкая наменклатурная гульня. Іншая справа, што ў Казахстане пэўныя элементы расколу эліт назіраліся: Назарбаеў страціў пасаду, Такаеў усё больш улады засярождвае ва ўласных руках.\nІ ўсё ж, народныя пратэсты ў Казахстане сталі хутчэй пэўным інструментам для здзяйснення перастановак у элітах, а не самастойным суб’ектам, з якім мусяць лічыцца і які можа ўплываць на прыняцце рашэнняў.\nМірны ці гвалтоўны пратэст — кропка ў спрэчцы?\n— Гэта пытанне вечнае. Такія спрэчкі так ці іначай будуць ісці, бо тут аргументацыя грунтуецца на гіпатэтычных справах.\nАле, натуральна, цяпер у прыхільнікаў мірных пратэстаў, якія казалі пра разбуральнасць сілавых дзеянняў, што могуць прывесці зусім да іншых наступстваў, з’явіліся дадатковыя аргументы на карысць уласнай пазіцыі.\nБо мы бачым, якія наступствы мае альтэрнатыўны варыянт, і ён не натхняе. Ён натхняў, можа, у першыя дні, але цяпер не выглядае бяспрэчна правільным. Зрэшты, падзеі да канца яшчэ не скончаныя.\nЯк адрэагаваў на падзеі ў Казахстане Лукашэнка\n— Лукашэнка заўсёды трымаўся думкі, што любым пасягальніцтвам на аўтарытарную ўладу трэба адразу ж даваць адпор. У прынцыпе, ён і раней не асабліва быў задаволены, калі АДКБ не рэагавала на рэвалюцыі ў некаторых краінах. Гэтая сітуацыя яму найбольш баліць. Таму ён, натуральна, не мае нічога супраць, каб уводзіць войскі і дапамагаць казахстанскаму кіраўніцтву трымацца пры ўладзе. Бо для яго ўлада сама па сабе сакральная.\nЦі павялічылася залежнасць Мінска ад Масквы\n— Ад увядзення войскаў не ўхіліўся ніхто з членаў АДКБ. Свае кантынгенты ўводзяць і Таджыкістан, і Арменія, і нават Кыргызстан, які трошкі вагаўся, таксама ўвёў. Таму тут нельга сказаць, што адзін Лукашэнка прагнуўся пад Маскву.\nЦі атрымалі беларускія ўлады нагоду апраўдаць рэпрэсіі\n— Пытанне — перад кім Лукашэнка будзе апраўдваць свае дзеянні. Перад беларускім грамадствам? Рана тут казаць, што некага пераканае такая аргументацыя. Людзі не сляпыя, яны бачылі, што ў нас адбывалася, самі ў гэтым удзельнічалі.\nПераконваць у нечым Пуціна? Ён і так перакананы ў тым, што будзе падтрымліваць Лукашэнку. І будзе падтрымліваць, відаць, да канца.\nХіба што большую прыхільнасць сённяшнія беларускія ўлады атрымаюць з боку уладаў Казахстана, іншых аўтарытарных лідараў на постсавецкай тэрыторыі. Калі нехта з іх раней і думаў, што не варта рабіць так, як Лукашэнка, што трэба дзейнічаць мякчэй, цяпер яны прызнаюць ягоную рацыю. І для яго асабіста гэта можа стаць пэўным дасягненнем.\nЦі адменяць улады рэферэндум\n— Не думаю, што Лукашэнка на гэта пойдзе. Іншая справа, калі б падзеі ў Казахстане адбыліся да таго, як у нас быў агучаны праект Канстытуцыі, які праўладныя эксперты нахвальваюць і падаюць як прыклад дзяржаўнай мудрасці. Фактычна, працэс запусцілі. І калі ў гэты момант сказаць, што рэферэндума не будзе, усё згарнуць, то Лукашэнка апынецца ў дурной сітуацыі, страціць твар і насамрэч пакажа, што нечага баіцца.\nРэферэндум адбудзецца, але вельмі верагодна, што ў часе абмеркавання з праекта «па просьбах народа» выкінуць небяспечныя для Лукашэнкі пункты. Ды яшчэ і прадэманструюць плюралізм: маўляў, улічваем народныя пажаданні. Гэта першае.\nПа-другое, прапанаваны праектам механізм транзіта улады вельмі размыты. Там не прапісана, што старшыня Усебеларускага народнага схода і прэзідэнт павінны быць рознымі асобамі. Гэта можа быць і адзін чалавек. І я думаю, што ў рэшце рэшт Лукашэнка зойме абедзьве гэтыя пасады. Не выключана, што ён будзе цягнуць з увядзеннем новай Канстытуцыі ці адкладзе яго да 2025-га.\nЛукашэнка дакладна не наважыцца зрабіць, як зрабіў Назарбаеў.\nСредний балл 4.2(32)