Вялікі сольны канцэрт Vinsent'a. Минск, 9 мая 2012 ‹ Ultra-Music\n9 мая у клубе Re:Publiс адбудзецца прэзентацыя сінгла і кліпа Vinsent`a «Ні кроку назад» у межах вялікага сольнага канцэрту.\nЗа час з мінулага менскага сольніка ў творчым жыццці Vinsent’a адбылося шмат зменаў: здымкі ў некалькіх фільмах, замежныя канцэрты і шматлікія вандроўкі.\n«Я ўжо нават засумаваў па менскай публіцы, усе пытаюцца — калі нешта новае. Здымкі ў фільмах занялі шмат часу, хутка будзе шмат цікавых і незвычайных прэм’ераў, нават у нязвыклым для мяне амплуа. А пакуль мы на канцэрце прэзентуем сінгл, у які ўвойдуць дзве новыя песні і кліп на песню „Ні кроку назад“, якая стала саўндтрэкам да фільму „Вышэй за неба“, мастацкі кіраўнік якога Андрэй Курэйчык», — кажа Vinsent.\nУдзел у канцэрце прыме Саша Захарык, адна з лепшых вакалістак Беларусі, а таксама малады беларускамоўны рэпер Gleboki Smak, які ў гэтым годзе быў прызнаны лепшым фрыстайлерам Беларусі па версіі прэміі «Street Awards 2011».\nТаксама, па традыцыі, наведвальнікаў канцэрту чакаюць прыемныя падарункі ад сталых партнёраў праекту: кампаніі «Будзьма беларусамі!» і крамы вопраткі і абутку «Freestyle».\nКошты квіткоў: папярэдне — 30 тыс., у дзень канцэрту — 40 тыс., месца за столікам — 60 тыс. Продаж квіткоў: пераход паміж ГУМам і Макдональдсам, пераход станцыі метро Я. Коласа, касы Менскканцэрту, клуб Re:Public.\nпантоў дахалера у хлопчыка. занадта шмат шумухі вакол дадзенай асобы робяць некаторыя людзі. як рэп-выканаўца ён слабы тут і казаць няма пра што, як рок-выканаўца я нават і на разглядаю гэтага пеўніка, выбачайце за сарказм. але ж кожнаму сваё.\nну вот именно, что каждому свое


Лявон Вольскі на ўручэньні Freemuse Award (фота, відэа). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nУ Стакгольме якраз у гэтыя дні праходзіць «Эўравізія», прыяжджаюць артысты, журналісты і слухачы з розных куткоў сьвету. Таму па дамоўленасьці з арганізатарамі конкурсу, арганізацыя Freemuse уручыла сваю прэмію на адкрытай сцэне «Eurovision Village», каб зьвярнуць увагу на тое, што ёсьць краіны, дзе перасьледуюць музыкаў. Заснавальнік Freemuse Award Оле Рэйтоў зазначыў са сцэны, што сёлета перамог беларус Лявон Вольскі, творчасьць якога забаронена на ягонай Радзіме.\nВольскі ў сваёй прамове сказаў наступнае: «Я ўдзячны за ўвагу да маёй сьціплай пэрсоны, да маёй музычнай дзейнасьці, да майго змаганьня за дэмакратычныя каштоўнасьці ў нашай краіне. Я вельмі ўдзячны Оле Рэўтоў за тое, што ён езьдзіў на мае канцэрты па ўсёй Эўропе. І я хачу, каб вы зразумелі, што ў Беларусі ёсьць сур’ёзная праблема з свабодай слова. Прэмію прысьвячаю маёй жонцы Ганьне, якая нядаўна нас пакінула, яна была маім прадусарам і дапамагала ў праектах у самыя цяжкія часы. Дзякуй усім!»\nСа сцэны «Eurovision Village» Вольскі выканаў песьню «Чужы» разам з Рэмі Эсамам, папярэднім уладальнікам Freemuse Awards. Творчасьць гэтага эгіпецкага сьпевака таксама забаронена ў яго роднай краіне. Рэмі развучыў разам зь Лявонам беларускамоўны сьпеў літаральна за дзень у гатэльным нумары.\nЛявон Вольскі стаў першым беларусам, які атрымаў міжнародную прэмію Freemuse Award, якая ўручаецца за «выдатную працу на карысьць свабоды музычнага выказваньня». Першым узнагароду атрымаў у 2008 годзе рэгі-сьпявак з Кот-д’Івуару Тыкен Джа Факолі, якога фактычна выслалі з роднай краіны і пагражалі расправаю за песьні з крытыкаю ўладаў. Freemuse Award таксама атрымлівалі Рамі Эсам — музыка з Эгіпту, якога назвалі «сьпеваком рэвалюцыі», падчас падзеяў у Каіры ў 2011 годзе яго жорстка зьбілі пры разгоне акцыі; курдзкі музыка Фэрхат Тунч, якога за яго творчасьць прысудзілі да месячнага турэмнага зьняволеньня, а таксама Піт Сыгер, знакаміты амэрыканскі фольк-сьпявак ды грамадзкі актывіст.\nTuzin.fm, фота Iñaki Marconi\nЛявон Вольскі, Ramy Essam\n3433 / 1\n4906 / 0\n5326 / 0\n36032 / 1\n47969 / 2\n40939 / 0\n29798 / 0


У апошнія гады назіраецца значнае пагаршэнне здароўя дзяцей. Гэта стала агульнадзяржаўнай праблемай. Вырашыць яе дапаможа валеалогія навука аб здароўі\nСпампаваць 80.52 Kb.\nНазва У апошнія гады назіраецца значнае пагаршэнне здароўя дзяцей. Гэта стала агульнадзяржаўнай праблемай. Вырашыць яе дапаможа валеалогія навука аб здароўі\nПамер 80.52 Kb.\nУ апошнія гады назіраецца значнае пагаршэнне здароўя дзяцей. Гэта стала агульнадзяржаўнай праблемай. Вырашыць яе дапаможа валеалогія - навука аб здароўі. Валеалогія сцвярджае, што здароўе кожнага чалавека першым чынам залежыць ад намаганняў, якія ён прыкладае для ўмацавання свайго здароўя, і ніякія лекары, ніякія лекі не дапамогуць, калі сам чалавек парушае нормы здаровага ладу жыцця (ЗЛЖ).\nВядома, што здаровыя звычкі фарміруюцца з самога ранняга ўзросту дзіцяці. Таму роля і значэнне сям'і, сямейнага выхавання ў гэтым працэсе цяжка пераацаніць. Бацькам неабходна штодня, з дня ў дзень, неўзаметку і пастаянна весці выхаванне свайго дзіцяці, каб яно усвядоміла неабходнасць умацавання здароўя і навучылася гэтаму мастацтву. Каб паспяхова справіцца з гэтай задачай, бацькі павінны мець вызначаную тэарэтычную і практычную падрыхтоўку ў гэтых пытаннях. Валеалогія прапаноўвае ім наступныя прынцыпы, на якіх будуецца выхаванне здаровага ладу жыцця дзяцей:\n1. Сістэмны падыход.\n- Чалавек уяўляе сабой адзінства целавага і духоўнага. Немагчыма захаваць цела здаровым, калі не ўдасканальваць эмацыянальна- валявую сферу, калі не працаваць з душой і маральнасцю дзіцяці.\n-Паспяховае рашэнне задач валеалагічнага выхавання магчыма толькі пры аб'яднанні выхаваўчых намаганняў школы і бацькоў.\n2. Дзейсны падыход. Валеалагічная культура асвойваецца дзецьмі падчас сумеснай дзейнасці з бацькамі. Неабходна не накіроўваць дзяцей на шлях здароўя, а весці іх за сабой па гэтым шляху.\n3. Прынцып "Не нашкодзь!". Прадугледжвае выкарыстанне ў валеалагічнай рабоце прымяненне толькі бяспечных прыёмаў аздараўлення, апрабаваных тысячагадовым вопытам чалавецтва і афіцыйна прызнаных.\n4. Прынцып гуманізму. У валеалагічным выхаванні прызнаецца самагоднасць асобы дзіцяці. Маральнымі арыенцірамі выхавання з'яўляюцца агульначалавечыя каштоўнасці.\n5. Прынцып альтруізму. Прадугледжвае запатрабаванне дзяліцца засвоенымі каштоўнасцямі валеалагічнай культуры: "Навучыўся сам - навучы сябра".\n6. Прынцып меры. Для здароўя добра тое, што ў меру.\nЗЛЖ вызначаецца правільнымі ўзаемаадносінамі чалавека з самім сабой, з іншымі людзьмі, з грамадствам і прыродай. У адпаведнасці з гэтай сістэмай адносін валеалагічная выхаваўчая работа павінна ажыццяўляцца ў наступных накірунках:\n1. "Я і маё здароўе". Рэзервы майго здароўя - маё багацце.\n2. "Я і іншыя людзі". Узаемадзеянне ў калектыве як умова здароўя дзіцяці.\n3. "Сям'я - дрэва жыцця". Мой радавод. Мая роля ў сям'і.\n4. "Хлопчыкі і дзяўчынкі - цуд прыроды". Палавыя адрозненні як аснова светабудовы.\n5. "Я і грамадства". З'явы грамадскага жыцця, сацыяльныя інстытуты.\n6. " Я і мір рэчаў". Паважлівае стаўленне да тварэнняў рук чалавечых.\n7. "Мір прыроды". Узаемадзеянне з прыродай як аснова здароўя.\nПрыярытэтным кірункам валеалагічнага выхавання павінна быць фарміраванне маральных якасцей дзіцяці, якія з'яўляюцца падмуркам здароўя. Для гэтага неабходна развіваць у ім дабрыню, прыязнасць, вытрымку, мэтанакіраванасць, адвагу, аптымістычнае стаўленне да жыцця, пачуццё радасці існавання, здольнасць адчуваць сябе шчаслівым, верыць ва ўласныя сілы і давяраць свету..\nДля фарміравання гэтых якасцей неабходныя душэўная гармонія, адэкватная дадатная самаацэнка, якія ўзнікаюць, калі дзіця свабоднае ад пачуцця трывогі і страху, жыве з упэўненасцю ў сваёй абароненасці і бяспецы. Важна, каб па меры засваення валеалагічнай культуры ў кожнага дзіцяці фарміраваліся пачуцці пяшчоты і любві да самога сабе, настрой адмысловай радасці ад разумення сваёй унікальнасці, непаўторнасці , бязмежнасці сваіх творчых магчымасцей, пачуццё даверу да свету і людзей.\nАрганізуючы валеалагічнае выхаванне, неабходна помніць:\n- калі дзіцяці часта падбадзёрваюць - яно вучыцца ўпэўненасці ў сабе,\n- калі дзіця жыве з пачуццём бяспекі - яно вучыцца верыць,\n- калі дзіцяці ўдаецца дасягаць жаданага - яно вучыцца надзеі,\n- калі дзіця жыве ў атмасферы сяброўства і адчувае сябе патрэбным - яно вучыцца знаходзіць у гэтым міры любоў.\nНе меней важна для захавання здароўя развіваць у дзіцяці здольнасць разглядаць сябе і свой стан з боку, разумець свае пачуцці і прычыны іх узнікнення. Саманазіранне і самааналіз фарміруюць жаданне самаўдасканальвацца, дазваляюць дзіцяці бачыць і развіваць свае асобасныя магчымасці, павышаць свой інтэлектуальны патэнцыял.\nНеабходна фарміраваць у дзіцяці маральныя адносіны да свайго здароўя, якія выражаюцца ў жаданні і запатрабаванні быць здаровым, вясці ЗЛЖ. Школьнікі павінны ўсвядоміць, што здароўе для чалавека найважная каштоўнасць, галоўная ўмова дасягнення любой жыццёвай мэты і кожны сам нясе адказнасць за захаванне і ўмацаванне свайго здароўя. Каб матываваць дзіця на здароўезберагаючыя паводзіны, неабходна зацікавіць, стварыць дадатныя эмоцыі пры засваенні ведаў, даць адчуць задавальненне ад метадаў аздараўлення, выкарыстаць дадатныя прыклады з навакольнага жыцця, асабісты прыклад бацькоў.\nМагутнай крыніцай фарміравання ЗЛЖ дзяцей з'яўляецца фізічная культура. Стратэгія заняткаў зыходзіць з таго, што задавальненне ад рухальнай актыўнасці перарастае ў звычку, а ад яе ў запатрабаванне. Для ўцягвання дзяцей у заняткі фізічнай культурай выкарыстоўваюцца разнастайныя прыёмы.\nВажная задача, якая павінна вырашыцца, ажыццяўляючы валеалагічнае выхаванне, складаецца ў фарміраванні асноў асабістай гігіены: авалоданні навыкамі догляду за целам, прыёмамі самамасажу, спосабамі загартоўвання і інш.\nНе меней важна, каб дзіця авалодала навыкамі псіхапрафілактыкі, самарэгуляцыі і актывізацыі рэзервовых магчымасцей свайго арганізма. Для гэтага неабходна развіваць і ўдасканальваць у яго функцыі аналізатарных сістэм (слых, зрок, тактыльнае пачуццё і інш.), вучыць навыкам адвольнага кантролю за дыханнем, мышачным тонусам, уяўленнем, спрыяць станаўленню "унутранага назіральніка" у свядомасці дзіцяці (унутранае Я), фарміраваць уменні выражаць свае пачуцці з дапамогай слоў, мімікі, жэстаў і інш. Асвойваючы гэтыя веды і ўменні, дзіця вучыцца кіраваць сваімі эмоцыямі і разумовай дзейнасцю. Гэта паляпшае псіхалагічнае самаадчуванне ў школе, спрыяе больш паспяховаму навучанню.\nВалеалагічнае выхаванне павінна фарміраваць у дзіцяці асновы бяспечнай жыццядзейнасці. Ён вучыцца не здзяйсняць учынкаў, небяспечных для жыцця і здароўя.\nВажна, каб падчас валеалагічнага выхавання дзіця засвоіла этычныя нормы адносін паміж людзьмі. Для гэтага трэба развіваць у яго навыкі зносін, дух супрацоўніцтва і калектывізму, вучыць сябраваць з іншымі дзецьмі, дзяліць з імі поспехі і няўдачы. Дзіця вучыцца разумець пачуцці іншага, мець зносіны і ўзаемадзейнічаць у групе, кантраляваць свае паводзіны, свядома ім кіраваць, быць адважным і ўпэўненым у сабе ў розных жыццёвых сітуацыях.\nВалеалагічнае выхаванне прадугледжвае фарміраванне ў дзіцяці разумення сваёй палавой прыналежнасці адпавядаючым гэтаму якасцей: у хлопчыках - сілы, спрыту, цягавітасці, волі, павагі да дзяўчынак, як да будучых маці , жаданні ім дапамагчы, абараніць, а ў дзяўчынках - пластычнасці, лёгкасці, спагадлівасці, памяркоўнасці.\nВалеалагічнае выхаванне служыць умацаванню ўсёй сям'і. Дзіця павіннна пазнаць лепшыя сямейныя традыцыі, зразумець значэнне і важнасць сям'і ў жыцці чалавека, ролю дзіцяці ў сям'і, асвоіць нормы і этыку адносін з бацькамі і іншымі членамі сям'і. Трэба развіваць цікавасць да прафесійнай і бытавой дзейнасці членаў сям'і, фарміраваць разуменне іх сацыяльнай значнасці, выклікаць запатрабаванне з гонарам расказваць аб сваіх бабулях, дзядулях, бацьках, аб добрых традыцыях сваёй сям'і.\nВалеалагічнае выхаванне асноў узаемаадносін з прыродай зыходзіць з новых рэалій існавання чалавека на Зямлі. Развіццё чалавечай цывілізацыі па індустрыяльным тыпе прывяло да глабальных экалагічных змен. Чалавецтва не можа дазволіць сабе развівацца ў накірунку ўсё большага павелічэння матэрыяльнага багацця. Неабходна, каб сярод жыццёвых арыенціраў чалавека пераважалі духоўныя каштоўнасці. І валеалогія галоўную крыніцу шчасця бачыць у здароўі, а здабыццё здароўя ўяўляе як шлях да духоўнасці, узыходжанне чалавека ад здароўя целавага да здароўя духоўнага. І гэтая духоўная крыніца шчасця - у нас саміх, гэта магчымасць раскрыцця неабмежаваных рэзерваў свайго арганізма, магчымасць самаразвіцця, самаўдасканалення і самааздараўлення..\nДухоўнае здароўе - гэта тая вяршыня, на якую кожны павінен падняцца сам. Задача бацькоў - стварыць дзіцяці ўмовы для магчымасці рухацца па гэтым шляху. І ў гэтым нішто не можа замяніць аўтарытэт дарослага. Таму бацькі павінны самі ўспрыняць філасофію валеалогіі і ўступіць на шлях здароўя. У валеалагічным выхаванні дзейнічае правіла: " Калі жадаеш выхаваць сваё дзіця здаровым, сам ідзі па шляху здароўя, інакш яго няма куды будзе весці !".\nКалі ваша валеалагічнае выхаванне праходзіць паспяхова, дзіця павіннна засвоіць наступныя веды, уменні і навыкі, якія датычацца праблем ЗЛЖ і аховы здароўя:\n- ведаць назвы асноўных частак цела і ўнутраных органаў, іх размяшчэнне і роля ў жыццядзейнасці арганізма чалавека;\n- умець вымяраць рост, масу цела, вызначаць частату свайго пульса і дыхання ў стане супакою і пасля фізічнай нагрузкі, разумець значэнне гэтых паказчыкаў для кантролю за станам здароўя і яго карэкцыі;\n- разумець значэнне ладу жыцця для асабістага здароўя, добрага самаадчування, поспехаў у вучобе;\n- ведаць і выконваць правілы асабістай гігіены, гігіены жылых і вучэбных памяшканняў, адзення, абутку і інш.;\n- умець правільна будаваць рэжым дня і выконваць яго;\n- ведаць асноўныя правілы рацыянальнага харчавання з улікам веку;\n- разумець значэнне рухальнай актыўнасці для развіцця здаровага арганізма, умець задавальняць свае рухальныя запатрабаванні падчас вучэбных заняткаў і на працягу ўсяго дня;\n- ведаць і выконваць правілы прафілактыкі захворванняў пазваночніка, ступні, органаў зроку, слыху і іншых;\n- ведаць асноўныя прыродныя фактары, якія ўмацоўваюць здароўе, і правілы іх выкарыстання;\n- умець скласці для сябе праграму аздараўлення на летні і зімовы сезоны года і забяспечыць яе выкананне;\n- ведаць, як ахоўваць сваё здароўе ад прастудных і некаторых іншых інфекцыйных захворванняў, што рабіць пры іх узнікненні, як аказаць сабе першую даўрачэбную дапамогу;\n- ведаць, якія звычкі і чаму ўяўляюць шкоду для здароўя, не дапушчаць іх з'яўлення;\n- ведаць асноўныя прычыны ўзнікнення надзвычайных сітуацый, умець распазнаваць і аналізаваць небяспечныя сітуацыі, прагназаваць наступствы і знаходзіць выхад з іх;\n- умець аказваць першую дапамогу пры невялікіх раненнях, ударах, апёках, абмаражэннях;\n- ведаць лячэбныя ўстановы, прафесіі дактароў-спецыялістаў, якія могуць аказаць паслугі ў выпадку хваробы, ведаць , чаму неабходна наведваць доктара;\n- ведаць лячэбныя ўласцівасці некаторых дрэў, кусто, травы, умець выкарыстоўваць іх для прафілактыкі і лячэння некаторых захворванняў, умець прыгатаваць вітамінны травяны чай, фруктовыя і агароднінныя кактэйлі;\n- ведаць асаблівасці свайго фізічнага і псіхічнага развіцця, характару, памяці, увагі для іх удасканалення і карэкцыі;\n- ведаць асаблівасці развіцця хлопчыкаў і дзяўчынак, разумець значэнне самавыхавання ў фарміраванні асобы хлопчыка і дзяўчынкі;\n- ведаць склад, роднасныя карані сваёй сям'і, любіць і паважаць бацьку, маці, паважаць іншых членаў сям'і, дапамагаць весці гаспадарчыя справы ў сям'і;\n- быць асцярожным у зносінах з дарослымі незнаёмымі людзьмі, пазбягаючы тым самым магчымых экстрэмальных сітуацый. Ведаць, што чалавек не толькі "вялікі цуд свету" : сярод людзей могуць апынуцца падонкі, гвалтаўнікі;\n- умець узаемадзейнічаць экалагічна з навакольным асяроддзем, разумець, пры якіх умовах асяроддзе жыцця (жыллё, клас, вуліца, дарога, лес,) бяспечная для жыцця.\nЭфектыўнасць рашэння аздараўленчых задач алеалагічнага выхавання можна вызначыць па дынаміцы фізічнага стану вашага дзіцяці, па памяншэнні захворванняў, па фарміраванні яго ўменняў будаваць адносіны з аднагодкамі, бацькамі і іншымі людзьмі, па праявах спагады, імкнення дапамагчы акружаючым, па паніжэнні ўзроўня трывожнасці і агрэсіўнасці.\nЗахаванню здароўя дзяцей у народнай культуры заўсёды адводзілася значнае месца. Захаваліся І дажылі да нашых дзён многія традыцыйныя...\nАрганізацыйна-змястоўнае напаўненне шостага школьнага дня тыдня\nУ апошнія гады арганізацыя выхавання стала адным з прыярытэтных накірункаў у дзейнасці міністэрства, органаў кіравання адукацыяй...\nГанна Кісьліцына: "Алесь Разанаў гэта самы велічны праект беларускай культуры"\nШвэцкі інстытут вылучыў яго на атрыманьне Нобэлеўскай прэміі. Аўтар каля двух дзесяткаў кнігаў, ляўрэат Дзяржаўнай прэміі імя Я....\nБеларусь І беларусы ў творчасці\nУсё гэта зрабіў са мной І ўва мне год 1863. Калі б не яго молат І разец, мой лёс быў бы іншы І, відаць, я не стала б пісьменніцай”....


З чым насіць Оксфард? - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ З чым насіць Оксфард?\nОксфард - гэта абутак, якая прыйшла да нас ад брытанскіх арыстакратаў. Спачатку гэта былі мужчынскія туфлі. Грубыя, з тоўстай скуры, яны ніяк не падыходзілі да прыгожым жаночым ножак. З часам, перайначыліся, становячыся больш выдасканаленымі, яны знойдуць сабе месца і ў жаночым гардэробе. Адбудзецца гэта ў пачатку 20-га стагоддзя. Досыць распаўсюджанай абуткам ў Англіі яны сталі значна раней - яшчэ ў 17 стагоддзі іх сталі насіць студэнты Оксфарда, адкуль і пайшла назва гэтай абутку. Характэрным адзнакай Оксфард з’яўляецца перфараваны малюнак на шкарпэтцы і шнуровка.\nТакую пару можна сустрэць у гардэробе далёка не кожнай дзяўчыне. Выклікана гэта тым, што многія проста не ведаюць з чым насіць жаночыя Оксфард.\nВелізарны выбар мадэляў, дазваляе падбіраць розныя камплекты з рознай адзеннем.\nВы не ведаеце з чым насіць чорныя Оксфард? Чорная абутак гэтай мадэлі ў лаку або матавая - гэта выдатны варыянт для строгага класічнага камплекты. У спалучэнні з чорнай спадніцай-аловак ці штанамі і строгім жакет і атрымліваем стрыманы камплект, цалкам прыдатны для офіса.\nРазнастайнасць адценняў карычневага, робіць абутак гэтага колеру універсальнай. Выбіраючы, з чым насіць карычневыя Оксфард, звярніце ўвагу на спалучэнне, перш за ўсё, з адзеннем гэтай жа каляровай гамы. Выдатна будзе глядзецца камплект бэжавыя скарочаныя штаны і белая блузка РУБАШЕЧНЫЕ тыпу. Модная стыльная капялюш з вузкімі палямі скончыць вобраз, робячы яго арыгінальным і падкрэсліваючы індывідуальнасць.\nОксфард можна насіць практычна з любой адзеннем. Выдатна гармануюць яны з ласіны і легінсы. Вузкія штаны і абліпальны футболка - выдатны камплект, які падкрэсліць складнасць і падоўжыць ногі. Іх можна насіць не толькі з вузкімі, але і з шырокімі штанамі. Стылісты рэкамендуюць такое рашэнне высокім дзяўчатам. Пры выбары, з чым насіць туфлі-Оксфард, абмежаванняў няма. Арыентуйцеся на свой густ, асаблівасці фігуры і індывідуальныя асаблівасці. Гэтая пара павінна быць у гардэробе кожнай модніцы. І пытанне: з чым насіць Оксфард, больш не з’явіцца перад вамі.\nПапярэдні Тэкст Вясельныя сукенкі на шлейках\nНаступная Артыкул Шанэль Іман


З пачатку 2021 году ў Нямеччыну празь Беларусь прыбылі амаль 11 тысяч мігрантаў\n14 сьнежань 2021, 09:12\nКолькасьць мігрантаў, якім удалося прабрацца з краінаў Азіі і Афрыкі празь Беларусь у Нямеччыну, зноў вырасла, нягледзячы на ўзмоцненую ахову межаў Эўразьвязу.\nАгульная лічба, згодна з паведамленьнем нямецкай паліцыі, складае ўжо 10 918 чалавек. Большасьць зь іх — жыхары Іраку.\nСа студзеня па ліпень у Нямеччыну трапілі 26 чалавек з тэрыторыі Беларусі. У жніўні ўжо 474, у верасьні 1903, у кастрычніку — 5285, у лістападзе — 2849, з пачатку сьнежня — 381 мігрант.\nНямецка-польская мяжа зьяўляецца ўнутранай мяжой Шэнгенскай зоны, яе можна перайсьці ў любы час і любым пункце. На фоне міграцыйнага крызісу на польска-беларускай мяжы нямецкая паліцыя ўзмацніла жорсткасьць кантролю ў сваіх прымежных раёнах, але гэта не перашкодзіла некалькім тысячам чалавек прыбыць у краіну.


"Нябачныя" // Les Invisibles de Sébastien Lifchits | Arche.by\nЧарговы і перадапошні дакумэнтальны фільм францускага рэжысэра Себасьцьена Ліўшыца «Нябачныя» выйшаў у Францыі ў 2012. У 2013 годзе ён заваяваў Сэзара, як найлепшы дакумэнтальны фільм. 29 кастрычніка 2013 фільм прэзэнтавалі пры падтрымцы Францускага Інстытуту у Вільні. Цікава, што на прэзэнтацыю фільма прыехала адна цікавая, яскравая пратаганістка стужкі – Тэрэза, якая годна і прыгожа глядзелася ў фільме і, якая пасьля прэзэнтацыі адказала на пытаньні прысутных.\nГеі, лесьбійкі больш за гетэрасэксуалаў думаюць, разважаюць,\nа, значыць, лепей ведаюць, што такое сэксуальнасьць.\nКалі сьцісла, фільм складаецца з розных гісторыяў немаладых ужо гамсэксуальных параў, а часам герояў бяз пары, якія распавядаюць сваю гісторыю каханьня. Каханьня, якое паўстала ў час, калі гамасэксуальнасьць была, сапраўды, нябачнай.\nНекаторыя героі і геройкі заўсёды ведалі свае жаданьні, але многія паклалі шмат год, сілаў, каб зразумець, адчуць свае сапраўдныя жаданьні і дабрацца да аўтэнтычнага жыцьця. Многім спатрэбілася нават пажыць у гетэрашлюбе, узгадаць дзяцей, толькі потым зразумець, хто яны.\nВусьціш развагаў, пасланьня якраз і месьціцца ня толькі ў тым, што ў геяў і лесьбіяк крадуць глябальныя, усім абяцаныя, дэкляраваныя правы, патрабуючы пры гэтым выконваць унівэрсальныя абавязкі (плаціць падаткі, якія йдуць на садкі, школкі, у якія ня пойдуць іх дзеці, на юстыцыю, нутраныя справы, калі напоўніцу імі яны ня могуць карыстацца), а яшчэ ў тым, што ў іх крадуць магчымасьць рамантычнага падлеткавага ды і дарослага адкрытага каханьня, у іх крадуць маладосьць, смачнасьць жыцьця. Праз гетэрататальнасьць геі і лесьбійкі былі і застаюцца нябачнымі. Тое, што мы штодня бачым стэрэатыпнага гея ці лесьбіцу на вуліцы, у мэтро, толькі цьвердзіць нам, што гамасэксуальнасьць усё яшчэ застаецца экзотыкай, цыркам, жупельствам, а не нашымі адкрытасьцю і дэмакратычнасьцю. Яшчэ так далёка і Захаду, і Ўсходу да баналізацыі гамасэксуальнасьці.\nІншай цікавай тэмай фільма сталася відавочная на Захадзе і зусім не у нас сувязь паміж змаганьнямі фэмінізму і ЛГБТК-супольнасьці. Канкрэтныя дасягненьні і прагрэсы ў правах кабетаў і ЛГБТК магчымыя толькі ў выніку бачнасьці, прысутнасьці і, канечне, яшчэ пратэстных салідарных змаганьняў гэтых рухаў. Проста тэарэтычна, у кабінэтах ці на сэмінарах седзячы, роўнасьці не дасягнуць. Чаму ў Беларусі дасюль няма дзейнага фэмінізму? Чаму у нас няма моцнай ЛГБТК? Таму, што фэмінісцкія змаганьні ў нас замарозілі, скіравалі у рэчышча выключна жаночага руху; таму, што гамасэксуальнасьць зьвязалі з анармальнасьцю, паталёгіяй, а часам і буржуазнасьцю. Каб вярнуць фэмінізм, а не жаночыя рухі, трэба перадусім назвацца фэміністамі і фэміністкамі, а не жаночымі — пачаць з сымбалічнага, бачнага. Геям і лесьбійкам, якія маюць безьліч назваў і абразаў у грамадзтве, таксама трэба проста пачаць з прысутнасьці, з адкрытасьці, веданьня хто гей, хто лесьбіца. Бо, на жаль, многія нашыя змагары за дэмакратыю дазваляюць сабе гамафобныя дыскурсы, нават не ўяўляючы, што вакол іх поўна геяў і лесьбіяк. Каб усе геі і лесьбіцы сталі бачнымі, многія «дэмакраты» проста выбралі б прынамсі гамафобнае маўчаньне, а не адкрытыя крытыку і абразы.\nПасланьне фільма, такім чынам, простае: каб больш ня быць нябачным, трэба стаць бачным. І гэта ўжо пэўны радыкальны крок, які на Захадзе паступова вядзе да бачнасьці, а таму і да роўнасьці.\nАпошні момант, на які варта зьвярнуць увагу, бо ў фільме тэма гучыць пастаянна і пранізьліва, — жыцьцё старых геяў і лесьбіяк. У прынцыпе, жыцьцё старых — гэта само па сабе ўжо жыцьцё маргіналаў, галоты.\nСтарыя геі і лесьбійкі, як можна здагадацца, зьяўляюцца яшчэ большымі маргіналамі і гаротнікамі ў старэчы, бо ад іх зачастую адварочваюцца родныя, у іх няма дзяцей, бо ім не дазвалялі і ўсё яшчэ не дазваляюць мець, заводзіць дзяцей. Жыцьцё старых геяў і лесьбіяк, такім парадкам, зьяўляецца важным аргумэнтам у падтрымку законаў, якія б дазволілі геям і лесьбійкам адаптаваць дзяцей.\nКалі б падобны фільм зьнялі у Беларусі, то назва «Нябачныя» была б занадта аптымістычная. У нас фільм варта было б назваць «Адсутныя».\nЗрэшты, цікава і страшна, што такі просты і сьмелы францускі фільм выклікаў у Францыі, напрыклад, хвалі абурэньня і незадаволенасьці. Пратаганістка Тэрэза, напрыклад, адказваючы на мае пытаньне пра рэакцыю францускай публікі на фільм, заўважыла, што атрымала шмат імэйлаў з абразамі і нават пагрозай.\nСацыяльнай, заангажаванай і гуманістычнай дакумэнталістыкі, вось чаго не хапае нам у Беларусі. Бо амальгамных выказваньняў у нас у бок заходняга кіно, як «распуснага» і «амаральнага» хапае на ўсіх роўнях грамадзтва — гэтага ў нас хапае бязьмежна.\nКалі цемрашалы, усялякага кшталту траўмаваныя і гарапашнікі не саромяцца і ўсюль імкнуцца быць у нас бачнымі, то аўтэнтычныя і простыя геі і лесьбійкі пагатоў і здаўна маюць права на бачнасьць і на ўсю паўняту правоў у грамадзтве.


Знойдзены ў Магілёўскім раёне пяцігадовы масквіч Якаў Зібараў, які прапаў без вестак больш за год таму | Магiлёўскi аблвыканкам\nЗнойдзены ў Магілёўскім раёне пяцігадовы масквіч Якаў Зібараў, які прапаў без вестак больш за год таму\nСупрацоўнікамі ўпраўлення крымінальнага вышуку УУС Магілёўскага аблвыканкама і Магілёўскага РАУС у ходзе сумесных пошукавых мерапрыемстваў з калегамі з Галоўнага ўпраўлення МУС Расіі па г.Масква устаноўлена месцазнаходжанне без вестак прапаўшага 5-гадовага Якава Зібарава, жыхара расійскай сталіцы. Пра тое, дзе дзіця, не было вядома з сакавіка 2016 года, як паведаміў афіцыйны прадстаўнік УУС Магілёўскага аблвыканкама Дзмітрый Ігнатовіч.\nПаводле інфармацыі маскоўскай паліцыі, знікненне дзіцяці магло насіць крымінальны характар, такім чынам, яму пагражала небяспека. Па адной з версій праваахоўнікаў з МУС Расіі, хлопчык мог знаходзіцца на тэрыторыі Беларусі. Таму яны звярнуліся з даручэннем аб прававой дапамозе ў МУС Рэспублікі Беларусь.\n«У цесным узаемадзеянні супрацоўнікаў крымінальнага вышуку УУС і ГУ МУС Расіі па г.Маскве адпрацоўваліся ўсе магчымыя версіі, у тым ліку такія, як выкраданне, забойства, гвалт над дзіцем альбо ўцягванне яго ў якую-небудзь секту. Правяраліся асобы, датычныя да яго знікнення, а таксама месцы магчымага месцазнаходжання зніклага дзіцяці», – распавяла начальнік аддзела вышуковай работы ўпраўлення крымінальнага вышуку УУС Магілёўскага аблвыканкама падпалкоўнік міліцыі Алена Пуцык. – 7 чэрвеня хлопчык быў знойдзены магілёўскімі “сышчыкамі” на тэрыторыі Магілёўскага раёна ў суправаджэнні грамадзяніна Расійскай Федэрацыі».\nСтан дзіцяці здавальняльны. Яго жыццю і здароўю нічога не пагражае. У бліжэйшы час хлопчык будзе перададзены сваякам. Зараз устанаўліваюцца абставіны здарэння, працуе следча-аператыўная група.


Цімашэнка з-за кратаў заклікала ўкраінцаў «зрынуць мафію»\n01 кастрычнік 2012, 11:30\nЗьняволеная лідэрка апазыцыі ва Ўкраіне Юлія Цімашэнка зьвярнулася да выбаршчыкаў з заклікам зрынуць уладу Партыі рэгіёнаў на парлямэнцкіх выбарах у кастрычніку. Відэазварот быў запісаны з шпіталю ў Харкаве, дзе экс-прэм’ер лекуецца.\nПэнітэнцыярная служба Ўкраіны мае намер зьвярнуцца да мэдыкаў з запытам аб мэтазгоднасьці працягваць лекаваньне экс-прэм’ера Юліі Цімашэнкі, якая адбывае сямігадовы тэрмін зьняволеньня ў Харкаве.\nПрэсавая служба ведамства заявіла, што Цімашэнка парушае ахоўны рэжым. У якасьці прыкладу названае спатканьне экс-прэм’ера з калегамі з апазыцыі, у часе якога быў запісаны відэазварот цягам 2 хвілінаў, які зьявіўся сёньня на сайце Цімашэнкі.\nУ звароце Цімашэнка, асуджаная ў так званай «газавай справе», заклікае украінцаў «зрынуць мафію, якая кіруе Ўкраінай і ігнаруе правы народа» — цяперашнюю уладу Партыі рэгіёнаў прэзыдэнта Віктара Януковіча, — на парлямэнцкіх выбарах, якія маюць прайсьці 28 кастрычніка.


Ад Беларусі да Лас-Вегаса | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТэрыторыі сучасных Заслаўскага і Дзяржынскага раёнаў у 20-30-х гг. ХХ ст. лічыліся найбольш небяспечнымі сярод памежнікаў і мытнікаў. Гэта быў вельмі зручны для кантрабандыстаў кавалак мяжы: лес і балоты давалі магчымасць незаўважна яе перайсці. Да 1923 г. кантрабанда пачала насіць арганізаваны характар.\nКандрабандысты Заслаўя, памежных вёсак і хутароў мелі на польскім баку сваіх сувязных і перавалачныя базы. Вялікая колькасць такіх баз знаходзілася ў Ракаве, Стоўбцах і Рубяжэвічах.\nЗ 1921 г. Заслаўе апынулася на тэрыторыі БССР. Гэта была апошняя беларуская станцыя, за ей пачынался мяжа з Польшчай. Называлась гэтая станцыя Беларусь (называецца так і зараз).\nДа нашага часу захаваліся будынкі штаба і казармаў. Тут дзейнічаў 15-ты Заслаўскі памежны атрад. Менавіта ў гэтым горадзе праходзіла спецаперацыя “Сіндыкат-2” (1924 г.). Лавілі вядомага расейская палітычнага дзеяча, рэвалюцыянера і тэрарыста Барыса Савінкова.\nВёска Новае Поле вядома больш сядзібай 19 ст., якая належала Друцкім-Любецкім. У міжваенны перыяд тут была савецкая памежная застава. Зараз тут знаходзіцца дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж.\nПасля таго, як вёска адышла на бок саветаў, Друцкія-Любецкія пераехалі жыць у Ракаў.\nРакаў у міжваенны перыяд лічыўся беларускім Лас-Вегасам. Асаблівую рамантычнасць і славу горада-кантрабандыста надаў яму Сяргей Пясецкі пасля выхада яго рамана “Каханак Вялікай Мядзведзіцы”. Першае выданне кнігі 1937 г. захоўваецца ў Ракаве ў прыватнай галерыі братоў Янушкевічаў.\nГрафіці на будынку чыгуначнай станцыі “Беларусь” у Заслаўі.\nДраўляная архітэктура з ліштвамі ў горадзе.\nМапа, дзе чырвоным паказана дакладная мяжа паміж Заходняй і Усходняй Беларуссю.\nУ сучаснай краме “Перекресток” знакодзілася камендатура.\nТут жылі вайскоўцы 15-га Заслаўскага памежнага атрада.\nАхова савецка-польскай мяжы. Фота з калекцыі Ігара Мельнікава.\nНа здымку савецкая і германская памежныя камісіі на новай мяжы. 1940 г. Фота з калекцыі Ігара Мельнікава.\nПомнік савецкім памежнікам на Заслаўскіх могілках.\nПалац Друцкіх-Любецкіх у в.Новае Поле.\nНовапольскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж у палацы Друцкіх-Любецкіх. У 30-х гг. тут была савецкая памежная застава.\nБрама на каталіцкіх “польскіх” могілках у Ракаве.\nПартрэт дачкі Друцкіх-Любецкіх, якую згвалцілі і забілі савецкія салдаты.\nТак выглядае магіла заўчасна забітай дзяўчыны.\nПольскі арол на адным з умацаванняў капліцы.\nПрыватная мастацкая галерэя братоў Янушкевічаў у Ракаве.\nКавалачак сапраўднага бруку на Савецкай вуліцы.\n“Старадаўняй Літоўскай Пагоні не разбіць, не спыніць, не стрымаць…” На весніцах у двары хаваецца самае дарагое.\nРакаўская Свята-Праабражэнская царква.\nСвецкае жыццё Ракаўскіх вуліц.\nЛіштвы на адным з дамоў у Ракаве.\nПадмурак аднаго са старых Ракаўскіх дамоў.\nСапраўдны брук на былой Дамініканскай вуліцы, зараз 8 Сакавіка. Якраз пра такія вуліцы пісаў Сяргей Пясецкі ў сваім рамане “Каханак Вялікай Мядзведзіцы”.\nЯзычніцкія і хрысціянскі сімвалы на доме.\nЗнак ад савецкай зоркі на адным з савецкіх ДАКаў.\nІгар Мельнікаў, гісторык, займаецца вывучэннем савецка-польскай мяжы.\nТое, што захавалася ад савецкага ДАКа.


ГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tДля якуцян падарункам на Раство стане фільм «Первый Якутский»\t05.01.2017 10:10\tВа ўрачыстасць Раства Хрыстовага на экраны Якуціі выйдзе фільм «Первый Якутский», прысвечаны жыццю і дзейнасці епіскапа Дыянісія (Хітрова), аўтара якуцкай азбукі і граматыкі. Гэты праваслаўны іерарх прывёў да хрысціянства дзясяткі тысяч людзей.\nПра гэта паведамляе прэс-служба Якуцкай і Ленскай епархіі Рускай Праваслаўнай Царквы.Правялебны Дыянісій 43 гады служыў на Якуцкай зямлі, 15 з іх быў місіянерам. Ён абышоў Якуцію ўдоўж і ўпоперак пешшу, аб’ездзіў на сабаках, аленях, конях, у лядачых лодках вырушваў у плаванне па рэках і Паўночным Ледавітым акіяне, штогод пераадольваў да дзесяці тысяч вёрст, каб прыняць споведзі. Вялікі падзвіжнік РПЦ і асветнік стаў першым самастойным епіскапам Якуцкай кафедры. Дыянісій далучаў людзей да праваслаўя, будаваў святыні і школы, арганізоўваў царкоўнае жыццё. Прыжыццёвым помнікам місіянерскай дзейнасці епіскапа сталі якуцкая азбука і граматыка, перакладзеныя ім на якуцкую мову, а таксама выданні Новага Запавету, Кнігі Быцця, Псалтыроў і іншых пісьмовых крыніц праваслаўя.Паводле ria.ru(VGr)


Жыцьцё пад манархамі\n09 сьнежань 2010, 14:42\nБольш як тысячу сустрэчаў у Беларусі і за мяжой правёў Уладзімер Арлоў за апошнія дзесяць гадоў. Цыдулкі ад чытачоў запоўнілі некалькі шуфлядаў. Зараз вечныя і надзённыя, наіўныя і падступныя, прыватныя і філязофскія пытаньні да пісьменьніка — у эфіры і на сайце "Свабоды" ў перадачы "Пакуль ляціць страла".\nСпадар Арлоў, адной зь істотных прыкметаў эўрапейскай цывілізацыі, пра якую Вы любіце паразважаць, была агульнасьць для розных дзяржаваў адных і тых самых манаршых дынастыяў. Да прыкладу, Габсбургі маглі кіраваць ад Пірэнэяў да Закарпацьця. Наколькі ў гэтую схему ўпісваюцца ВКЛ і Рэч Паспалітая Двух Народаў?\nЯраслаў Лісоўскі, беларускі манархіст\nЦудоўна ўпісваюцца, спадар Яраслаў. Хоць па-беларуску лепей было б сказаць — уштукоўваюцца.\nПрадстаўнікі нашай дынастыі Ягайлавічаў, альбо Ягелёнаў, заснаванай Соф’яй Гальшанскай, апрача Вялікага Княства Літоўскага, уладарылі ў Польшчы, Чэхіі й Вугоршчыне.\nАпошні зь Ягайлавічаў — вялікі князь літоўскі і кароль польскі Жыгімонт Аўгуст, што памяняў гэты сьвет на лепшы ў 1572 годзе, не пакінуў сыноў (прынамсі, законнанароджаных). У Вільні й Кракаве адкрыліся вакансіі. Адным з асноўных прэтэндэнтаў на іх стаў Генрых Валуа. (Яму, дарэчы, таксама — досыць містычнае супадзеньне — было наканавана застацца ў гісторыі апошнім з сваёй дынастыі Валуа.) Ягоную кандыдатуру заўзята падтрымліваў тагачасны францускі кароль Карл ІХ. Ён пабойваўся ўплывовага роднага браціка й даўно марыў сплавіць таго куды-небудзь далей ад Парыжу.\nДы на шляху рэалізацыі гэтага, як цяпер модна казаць, праекту ўзьнікла сур’ёзная перашкода. У Рэчы Паспалітай добра ведалі, што прычынілася ў францускай сталіцы ў тым самым 1572 годзе ў ноч на 24 жніўня (сьвята сьвятога Барталямэя). Тады парыскія каталікі, якіх натхняла каралева-маці Кацярына Мэдычы, перарэзалі больш за тры тысячы пратэстантаў-гугенотаў. Як выявілася, Генрых Валуа, дыпляматычна кажучы, ня быў староньнім назіральнікам масакры. Гэта выклікала абурэньне пратэстантаў нашай дзяржавы, дзе вельмі значная частка эліты належала тады да кальвіністаў. Тым ня менш, дзякуючы спрыту францускага пасланьніка біскупа дэ Маньлюка (зласьліўцы ахрысьцілі яго Манюкам), на сойме Генрых атрымаў падтрымку большасьці сэнатараў і шляхты. Праўда, дзеля абраньня на трон ён мусіў падпісаць акт, у якім сярод іншага дакляраваў падтрымліваць у дзяржаве рэлігійны мір.\nАднак "раман" Рэчы Паспалітай з Валуа (у нас яго называлі Генрыкам Валежычам) ня здоўжыўся. У 1574-м у Парыжы памёр Карл ІХ, і ў адну з бліжэйшых начэй Генрых, які ў душы ніколі і не хацеў рабіцца Генрыкам (і ўвогуле напраўду быў Анры), скочыў у карэту ды загадаў фурману: "Гані!" Курс, натуральна, быў узяты на Францыю, дзе неўзабаве ўцякач быў каранаваны пад імем Генрыха ІІІ.\nПразь пятнаццаць гадоў яго заб’е манах-фанатык. Такі самы лёс напаткае і Генрыха IV, чыя асоба так цікавіла ягонага аднайменьніка, пісьменьніка Г.Мана. Гэта я да таго, што ў дзяржаве нашых продкаў манархі ў тыя, дый у пазьнейшыя, часы гвалтоўнай сьмерцю не паміралі.\nАд 1587-га да 1668-га ў Рэчы Паспалітай кіравалі прадстаўнікі швэдзкай дынастыі Вазаў, якія ваявалі з сваякамі, што сядзелі на троне ў Стакгольме. У сувязі з гэтым згадваецца адна забаўная гісторыя ўжо з найноўшых часоў.\nГадоў дзесяць-пятнаццаць таму пасьля старанна праведзенага аднаўленьня забурыўся мур Лідзкага замку. Сродкаў на рэстаўрацыю адрэстаўраванага неставала. І тут у нейкай сьветлай лідзкай галаве нарадзілася бліскучая ідэя зьвярнуцца па дапамогу да караля Швэцыі. Маўляў, калі падданыя продкаў вашай вялікасьці некалі разбурылі нам замак, дык ці не хацелі б вы паўдзельнічаць у яго адраджэньні?\nНя ведаю, колькі там дзён ці тыдняў адводзіцца швэдзкімі законамі на разгляд лістоў працоўных і беспрацоўных, але з адказам на ліст з далёкай (ды, як выявілася, ледзьве ня братняй беларускай Ліды) каралеўская канцылярыя не забавілася. Разрываючы дрыготкімі ад хваляваньня рукамі капэрту з вэнзэлем яго вялікасьці Карла VI Густава, лідзкія кіраўнікі ўжо чулі шамаценьне храбусткіх кронаў. Але...\nДарагія спадары-таварышы, пісалі швэды, скарга на нехарошы ўчынак нашых прапрадзедаў уважліва разгледжаная і з усіх бакоў вывучаная. Аднак, як паказала праверка, ваш замак бурылі падданыя дынастыі Вазаў, а цяпер, ажно з 1810 году, у нас кіруе дынастыя Бэрнадотаў, што аніякай адказнасьці за дзеяньні Вазаў не нясе. Квітнейце! Дата і подпіс.\nАсабіста ў мяне крыўды на швэдаў чамусьці ані кроплі няма.\nА яшчэ адкрыю вам, спадар Яраслаў, на разьвітаньне страшную таямніцу. Я таксама ў глыбіні душы — зацяты беларускі манархіст і мне, бывае, так хочацца пастагнаць пад каралеўскай дэспатыяй кшталту швэдзкай або брытанскай. Але, як пяецца ў папулярнай песьні: я нарадзіўся тут, і я буду жыць тут.


Міжнародныя авіякампаніі Украіны аднаўляюць рэйсы ў Тбілісі\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Авіякампанія » Міжнародныя авіякампаніі Украіны аднаўляюць рэйсы ў Тбілісі\nАвіякампанія • аэрапорт • Авіяцыя • Апошнія навіны Еўропы • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Апошнія навіны Грузіі • Апошнія навіны Украіны • Розныя навіны\nМіжнародныя авіякампаніі Украіны (МАУ) плануюць аднавіць рэйсы ў Тбілісі з 31 студзеня 2021 г. Перазапуск не толькі адновіць прамыя рэйсы паміж сталіцамі Украіны і Грузіі, але і забяспечыць міжнародным перавозчыкам дадатковыя зручныя сувязі ў Кіеве.\nПасля афіцыйнага зняцця ўладамі Грузіі авіяперавозак, Украіна Міжнародныя авіякампаніі рэйсы будуць выконвацца два разы на тыдзень: у пятніцу і нядзелю, зваротны рэйс у Кіеў - у суботу і панядзелак.\nУ будучыні, з 1 сакавіка 2021 г., МАУ разлічвае павялічыць колькасць частат у гэтым кірунку да 4 рэйсаў у тыдзень.\nУ цяперашні час МАУ забяспечвае зручныя зносіны з найбуйнейшымі гарадамі Еўропы і Блізкага Усходу (Парыж, Амстэрдам, Лондан, Мілан, Мюнхен, Прага, Стамбул, Дубай, Тэль-Авіў) і забяспечвае міжнародныя рэйсы ў базе Міжнароднага аэрапорта Барыспаль. з рэгіёнамі Украіны (Адэса, Харкаў, Львоў, Днепр, Херсон, Запарожжа).


http://spring96.org/be/news/64745 2013 2013-07-30T12:28:11+0300 2013-07-30T12:28:11+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\n4-га жніўня спаўняецца другая гадавіна з дня зняволення кіраўніка Праваабарончага цэнтра “Вясна” і віцэстаршыні Міжнароднай федэрацыі па правах чалавека Алеся Бяляцкага. Фармальнай падставай для крымінальнага пераследу праваабаронцы стала інфармацыя пра ягоныя рахункі ў замежных банках, перададзеная ўладам Беларусі Міністэрствам юстыцыі Літвы ды Генпракуратурай Польшчы. Старшыня групы па справах Беларусі ў Польскім Сойме Роберт Тышкевіч адзначае, што ні ў Польшчы, ні ў Еўропе справа Алеся Бяляцкага не забыта:\n- Памятаем увесь час пра Алеся Бяляцкага. Польшча салідарная з ім, з ягонай сям’ёй, ягонымі сябрамі і калегамі. Мы адчуваем сябе адказнымі за тое, каб у гэты вельмі складаны час яны маглі адчуваць сябе ў бяспецы і спакойна працаваць. Наша дапамога мнагамерная і будзе працягвацца да дня вызвалення Алеся Бяляцкага. Мы з Алесем, помнім пра яго, помятаем пра ягоных блізкіх і сяброў!\nАлесь Бяляцкі асуджаны на 4,5 гады зняволення паводле абвінавачання ва ўтойванні прыбыткаў. Палітвязень у судзе заяўляў, што ўсе атрыманыя з-за мяжы грошы ішлі на дапамогу ахвярам палітычных рэпрэсій. Бяляцкі адбывае пакаранне ў Бабруйскай калоніі.\n30.07.2013 Тэгі: палітвязьні, праваабаронцы


Актывісты Хараўскога сельсавета выказалі меркаванне пра маючы адбыцца рэферэндум — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nАктывісты Хараўскога сельсавета выказалі меркаванне пра маючы адбыцца рэферэндум\nМы паразмаўлялі з актывістамі Хараўскога сельсавета пра знакавую падзею — рэферэндум, які адбудзецца 27 лютага.\nАляксандр Юзэфовіч, стараста аграгарадка Харава:\n— На рэферендуме нам трэба аддаць свае галасы “за” ці “супраць” новай рэдакцыі Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. Здаецца, навошта нешта мяняць? Але больш за чвэрць стагоддзя прайшло з таго часу, калі была прынята Канстытуцыя 1994 года. За гэты перыяд адбылося мноства змен як у свеце, так і ў нашай краіне. Выраслі і пасталелі пакаленні людзей, якія не ведаюць, што значыць жыць у беднасці, пры размеркавальнай сістэме. А колькі яшчэ трэба зрабіць! Нам неабходна працягваць эвалюцыйнае развіццё кожнага рэгіёна, кожнага прадпрыемства, а значыць, дзяржавы ў цэлым, шанаваць гістарычнае мінулае, каб не было спроб яго перапісаць, умацоўваць ролю сям’і… Тое, што прапаноўвае новая рэдакцыя Асноўнага Закона, адпавядае рэаліям часу.\nТаццяна Харытановіч, загадчыца Навасёлкаўскага СДК:\n— Мы павінны будзем прыняць лёсавызначальнае рашэнне: ці будзем жыць па старой Канстытуцыі, альбо аддадзім свае галасы за новы яе варыянт. Я дасканала азнаёмілася з усімі папраўкамі, што прапануецца ўнесці ў Асноўны Закон краіны. Лічу, што яны дакладна пацвярджаюць усе імкненні беларускага народа.\nАлена Мукасей, загадчыца Хараўскога сельскага Дома культуры:\n— Азнаямляльную работу па змяненнях і дапаўненнях у Канстытуцыю краіны правялі супрацоўнікі райвыканкама. Разабралі мы з імі ўсё новае, што прапануе гэтая рэдакцыя Асноўнага Закона. Абавязкова пайду на рэферэндум, які адбудзецца 27 лютага. Мы жывём у Беларусі і абавязкова павінны удзельнічаць у такога кшталту ўсенародных волевыяўленнях. Я аддам свой голас за квітнеючую краіну.\nМіхал Сцепанчук, стараста аграгарадка Калядзічы:\n— На рэферендум, які пройдзе 27 лютага, пайду абавязкова. Са змяненнямі і дапаўненнямі, якія вынесены на народнае абмеркаванне, пазнаёміся ў газеце “Раённыя будні”, дасканала ва ўсім разабраўся. Усё прапанаванае лічу вельмі актуальным. Гэта сапраўды Кастытуцыя для народа.\nЗоя Грыцук, стараста вёскі Вашчынічы:\n— 27 лютага пройдзе рэферендум, на якім нам трэба будзе прагаласаваць за будучыню нашай краіны. З папраўкамі і змяненнямі нас, людзей сталага ўзросту, знаёміла на нядаўнім сходзе старшыня Хараўскога сельвыканкама Алёна Пстыга. Жыхары нашай невялічкай вёсачкі падтрымліваюць гэтыя папраўкі. Яны, можна сказаць, прадыктаваны часам.\nМеркаваннямі цікавіўся Віктар Ільюшчанка. Фота Кацярыны Масік\nПредыдущая записьУ Хараўскім сельсавеце падвялі вынікі сацыяльна-эканамічнага развіцця за мінулы год\nСледующая записьТры пытанні, на якія павінен адказаць кожны. Самыя важныя моманты Паслання Прэзідэнта вачыма яго ўдзельніка — галоўнага рэдактара нашай газеты


Гродзенцаў пазбавілі свята\nНа працягу дзесяці гадоў жыхары Гродна святкавалі 8 верасня - Дзень вайсковай славы. Звычайна свята праводзілася ля Каложы, на тым месцы, дзе стаіць памятны знак Пагоня на Грунвальд.\nАле на гэты раз гарвыканкам не даў згоды на правядзенне святочнага мерапрыемства. І калі раней да Каложы прыходзіла каля двух тысяч гарадзенцаў, то ў гэтым годзе святкаванне ператварылася ў вузкую тусоўку сябраў БНФ, Маладога Фронта і некалькіх журналістаў з газет і радыё.\nПасля выставы карцін вядомага гарадзенскага мастака Дзмітрыя Іваноўскага, людзі, што прыйшлі на свята, рушылі да помніка Вітаўту Вялікаму, што ля Старога замка, каб ускласці кветкі. Потым пайшлі да Каложы, дзе адбыўся невялічкі канцэрт. У фарным касцёле і ў Каложы адбыліся набажэнствы за Абаронцаў Айчыны.\nНа выставе былі затрыманы два хлопцы, што распаўсюджвалі ўлёткі. Яшчэ міліцыянтам, відаць, не спадабаўся бела-чырвон-белы сцяг, які ў гэты час лунаў на вуліцы Савецкай. Хто яго павесіў, так і не высветлілі. Пазней, у размове з журналістамі, старшыня Маладога Фронту заявіў, што трохгадзіннае затрыманне хлопцаў не мела падстаў, паколькі ва ўлётках змяшчаліся толькі гістарычныя звесткі.\nА ў далекім 1514 годзе пад Оршай сашліся войскі княства Маскоўскага і Вялікага Княства Літоўскага, у якім, дарэчы, былі і гарадзенцы. 30-тысячнае войска ліцвінаў пад кіраўніцтвам Канстанціна Астрожскага разбіла тады 80-тысячнае войска з Масковіі. Па сённяшні дзень у еўрапейскай гісторыі гэта бітва служыць выдатным прыкладам добрай вайсковай тактыкі. Праўда, толькі ў еўрапейскай...


Падрабязней:Ўваходныя дзверы для кватэры\nАпублікавана 10.10.2005 15:40\nЧасцяком нават у прасторных кватэрах няма такога месца, дзе можна было б незаўважна размясціць валізкі, сумкі, скрынкі і іншае. Прапануем некаторыя варыянты прылады падобнага укромнага кутка.\nПадрабязней:Сховішча пад столлю\nАпублікавана 07.10.2005 18:11\nКамін. Гэта слова адразу выклікае асацыяцыі з цёплым, утульным домам і нават трохі навявае рамантыку і адчуванне Каляд. Каміны прызначаны, у першую чаргу, для абагравання памяшкання.\nПадрабязней:Цяпло і ўтульнасць у кожны дом. Каміны і іх асаблівасці\nАпублікавана 07.10.2005 16:49\nКалі паўстае пытанне выбару сталёвых дзвярэй, то перад тым як яе набыць, рэкамендуецца азнаёміцца з некаторымі асаблівасцямі гэтых дзвярэй. Якая б ступень абароны не лічылася вытворцам дзверы, неабходна ўлічваць, што сталёвая дзверы павінна адкрывацца ўнутр, а не вонкі.\nПадрабязней:Як абраць сталевую дзверы\nАпублікавана 07.10.2005 12:49\nУ большасці сучасных інтэр'ераў выконваецца тэндэнцыя пашырэння прасторы, хоць бы глядзельна. Пайшла мода на пакоі, амаль да адмовы запоўненыя мэбляй. Але.\nШафы для дома\nАпублікавана 06.10.2005 14:11\nНемагчыма сабе ўявіць інтэр'ер дома без наяўнасці звычайнага шафы для захоўвання рэчаў. Але, якім чынам можна знайсці стыльны, і ў тым ліку і шматфункцыянальны шафа для дома.\nПадрабязней:Шафы для дома


Паводле слоў Міхаіла Мясніковіча, патэнцыял, які закладзены ў Дагаворы аб ЕАЭС 2014 года, таксама дазваляе істотна павялічыць долю валавога ўнутранага прадукту Еўразійскага саюза ў агульнасусветным ВУП, якая на сённяшні дзень знаходзіцца ў межах 3,7%.\n«Мы бачым праблемы і над імі працуем, – канстатаваў кіраўнік Калегіі ЕЭК. – Хацелася б асабліва падкрэсліць, што расшыўка ўсіх вузкіх месцаў закладзена ў Стратэгічных напрамках, якія ўхвалены кіраўнікамі дзяржаў Еўразійскага эканамічнага саюза 11 снежня 2020 года».\nЕАЭС ужо дасягнуў пазітыўных вынікаў у сваім развіцці. Напрыклад, дзякуючы тэхнічным рэгламентам у межах Саюза 85% тавараў ужо сёння сертыфікаваны па адзіных тэхнічных нормах. І гэта гаворыць не толькі аб даверы, але і аб тым, што тая прадукцыя, тыя тавары, якія абарачаюцца на ўнутраным рынку, ідуць на экспарт, сапраўды адпавядаюць сусветнаму ўзроўню.\nСтаршыня Калегіі ЕЭК закрануў пытанне гарманізацыі нацыянальных заканадаўстваў у рамках ЕАЭС. На яго думку, гэта не нясе пагрозу суверэнітэту, а ўмацоўвае давер паміж краінамі, дае пазітыўныя сігналы бізнесу і грамадзянам на выгаднасць і стабільнасць супрацоўніцтва. «Галоўнае – фарміруецца сацыяльная лаяльнасць да інтэграцыі ў ЕАЭС», – рэзюмаваў Міхаіл Мясніковіч.\nПры гэтым Старшыня Калегіі ЕЭК звярнуў увагу на тое, што перад Саюзам стаіць задача ісці па шляху стварэння сумесных еўразійскіх кампаній.\n«Нам трэба на ўзроўні Камісіі, на ўзроўні нацыянальных урадаў сур'ёзна падумаць, над якімі праектамі трэба было б аб'яднаць гэтыя намаганні для таго, каб узаемадапаўняць адзін аднаго і выпускаць канкурэнтаздольную прадукцыю», – сказаў кіраўнік Калегіі ЕЭК.\nСумесныя праграмы імпартазамяшчэння на пасяджэнні Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета 11 снежня 2020 года прапанаваў стварыць Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі Уладзімір Пуцін і запрасіў краіны Саюза да рэалізацыі агульных праектаў, у тым ліку ў высокатэхналагічных галінах, напрыклад, у самалётабудаванні.\nНа думку Міхаіла Мясніковіча, гэта гаворыць аб тым, што палітычная воля на прамысловую кааперацыю прысутнічае.\nСтаршыня Калегіі ЕЭК акцэнтаваў увагу на працы Камісіі ў рамках спалучэння еўразійскай інтэграцыі і кітайскай ініцыятывы «Адзін пояс, адзін шлях», а таксама ідэі Вялікага Еўразійскага партнёрства, падкрэсліўшы важнасць кансалідаваных дзеянняў па фарміраванні транспартна-лагістычнай звязанасці ў Вялікай Еўразіі.\nМадэратарам сесіі выступіў рэктар Усерасійскай акадэміі знешняга гандлю Міністэрства эканамічнага развіцця Расійскай Федэрацыі Сяргей Сінельнікаў-Мурылёў. У мерапрыемстве прыняў удзел намеснік Старшыні Ўрада Расійскай Федэрацыі Аляксей Авярчук.