Будзьма беларусамі! » Кнігі, якія чакаюць на словы. Унікальны дызайнэрскі праект\n06.07.2017 | Літаратура Байнэт\n«Маўклівыя кнігі» – гэта дызайнэрскія нататнікі, якія распрацавала Кацярына Пікірэня. У мінулым яна была дырэктарам кнігарні «Логвінаў», а цяпер вучыцца на графічнага дызайнэра ў праскім адзьдзяленьні брытанскага Teesside University ды аздабляе кнігі выдавецтва «Логвінаў». Свой праект яна прэзэнтавала ўжо ў якасьці дыплёмнай працы і атрымала найвышэйшую адзнаку. «Галоўная ідэя «маўклівых кнігаў» – даць адчуць пераемнасьць, сувязь пакаленьняў, тое, што мы можам падхапіць нявыказаныя і ненапісаныя словы тых, чый творчы палёт абарвалі», – кажа Кацярына.\nДа выданьня ўжо гатовая сэрыя з 12 «маўклівых кнігаў». На кожнай зь іх будзе імя, стылізаваны партрэт расстралянага творцы, цытата зь ягонага твору, а ў сярэдзіне, сярод чыстых старонак – песеньнік, тэксты ўсіх кампазыцый, якія цяпер ствараюць музыкі ў межах праекту «(Не) расстраляная паэзія».\nНататнікі будуць надрукаваныя абмежаваным накладам. Найперш іх атрымаюць тыя, хто падтрымае праект «(Не) расстраляная паэзія» на Talaka.by


“Безумоўна, беларускую армію скарачаць трэба. Але, па-першае, трэба ліквідаваць яе прывязанасьць да расейскай арміі як абарончага шчыта”\n22 люты 2005, 13:02\nRFE/RL Водгукі слухачоў – 22 лютага 2005 г. Кожны дзень з 21:00 вечара да 09:00 раніцы вы можаце затэлефанаваць на менскі нумар 229-22-71 і пакінуць свой водгук на нашым аўтаадказьніку.\n(Спадар: ) “Прафэсар усіх навук, прасталюдзін Лукашэнка, стварыў стотысячную армію, на якую ідуць вялікія фінансавыя сродкі. І гэта ўсё робіцца за кошт народу, 30 адсоткаў якога жывуць ніжэй рысы беднасьці. Такія ж па велічыні краіны маюць вельмі невялікую колькасьць арміі 30 тысяч, у Чэхіі, я чуў – 27 тысяч. Беларусі патрэбна армія 30-35 тысяч, ня болей. Лукашэнка пастаянна праводзіць ваенныя вучэньні, выхваляецца, што армія папаўняецца самай сучаснай зброяй. Ад каго ён будзе абараняцца і якая краіна на яго нападзе, нікому невядома”.\n(Спадар: ) “Наш галоўнакамандуючы ня мае ваеннай дактрыны, якая вызначае патэнцыяльных ворагаў і колькасьць войскаў, узбраеньняў. Амаль кожны з нас можа сказаць, што мае сваякоў, сяброў, знаёмых у суседніх краінах і ня хоча забіваць іх і самому быць забітым. Сьвет карэнна зьмяніўся, а пранікненьне замежнага капіталу, інвэстыцыяў – гэта амаль гарантыя міру. Перавал Савецкага Саюзу над Германіяй перад другой сусьветнай вайной па танках – у тры разы, па самалётах – у два разы”.\n(Уладзімер: ) “Наконт вашага пытаньня. Безумоўна, беларускую армію скарачаць трэба. Але, па-першае, трэба ліквідаваць яе прывязанасьць да расейскай арміі як абарончага шчыта. Па-другое, трэба вывесьці ўсе расейскія базы вайсковыя з тэрыторыі Беларусі. Па-трэцяе, скарачэньне беларускай арміі вымагае адпаведна эканамічнага становішча, то бок, гэтых людзей, якіх трэба скараціць, трэба куды-небудзь уладкаваць, маюцца на ўвазе афіцэры і іншыя службоўцы. І таксама, я думаю, што кантрактная армія лепш, чым прымусова-дабраахвотная”.\n(Спадарыня: ) “Мая дачка атрымала ад мужа грашовы перавод. У той жа дзень яна патраціла гэтыя грошы на аплату курсаў па вывучэньню замежнай мовы. Потым з газэты “Аргументы и факты” мы даведаліся, што ёй трэба было аднесьці гэтыя грошы, адкрыць рахунак у новым дэпартамэнце. Карацей, мы не валодалі гэтай інфармацыяй. Нам далі тэлефоны, па якім мы званілі на працягу сутак, але яны то не адказвалі, то былі занятыя. І калі яна сама паехала ў дэпартамэнт, ёй сказалі, што яна павінна адкрыць у іх рахунак і ўнесьці гэтыя грошы на гэты рахунак. Яны будуць разглядаць і на працягу месяца вырашаць, атрымліваць ёй гэтыя грошы цалкам ці не. Яна сказала, што яна іх ужо патраціла, тады ёй адказалі, каб яна пазычыла гэтыя грошы і ўнесла на рахунак.\nДык я хачу, каб уся рэспубліка ведала аб гэтых маразмах, якія ў нас прымаюцца, каб раззлаваць болей наш народ. Прашу вас, каб вы не агучвалі тое, што я сказала і хачу дадаць. Але, можа, вы знойдзеце інфармацыю і адкажаце, хто рыхтаваў праект такога ненармальнага ўказа.\nГрошы маёй дачцэ даслаў мой муж і даслаў праз міжнародны банк. Якое мае права Лукашэнка ўмешвацца ў сямейныя справы? Па-другое, учора ў чарзе з дачкой размаўлялі жанчыны, які з 6 лютага ня могуць забраць іхнія грошы з-за мяжы. І сярод людзей такое абурэньне!\nДык можа вы больш талкова растлумачыце, чым быў выкліканы гэты праект указу? Казалі, што яны быццам бы так адсочваюць, каб БНФ не атрымлівалі грошы з-за мяжы. Але ж у дадзеным выпадку банк выдаў грошы і ад мужа… Дык навошта яшчэ кудысьці хадзіць і ўстройваць людзям такую “нервотрёпку”? Хто дае Лукашэнку такія маразматычныя прапановы? Гэта ягоныя халуі, трэба меркаваць. Чаму яны так настроены супраць свайго народа?”\n(Спадар: ) “Радыё Свабода! Я пастаянны ўдзельнік вулічных шэсьцяў, бачыў як пры поклічах “Жыве Беларусь! Радзіма! Свабода!” і іншых размыты натоўп становіцца стройнай, шчыльнай, падцягнутай, амаль па-ваеннаму строгай і прыгожай калёнай. Пры гэтым думаў аб тым, як нам, беларусам, не хапае песьні-гімна. Дамагчыся свабоды братам-украінцам дапамог менавіта такі нацыянальны гімн. У нашым беларускім нацыянальным гімне трэба паказаць гісторыю эўрапейскага народу, які пастаянна стагодзьдзямі змагаўся за сваю незалежнасьць і свабоду. Сёньняшняя ўлада дзейнічае па прынцыпу “разьдзяляй і ўладар”, падзяліла нас на чэсных і нячэсных, правільных і няправільных, сумленных і несумленных “вашывых блох”. Гімн павінен усіх нас аб’яднаць, даць пачуцьцё адзінага народу. Гэта вельмі спатрэбіцца ў галоўнай падзеі 2006 году – выбарам прэзыдэнта”.\n(Спадарыня: ) “Наслухаесься вашых апазыцыянэраў і дзіву даесься, што за катэгорыя людзей цікавая. Вось паслала сяброўка сына ў армію, дык яна ўжо паўгады ні спаць, ні есьці ня можа. Ну і парода, клянаваць трэба! Ці прапаноўваюць уступіць нашым войскам у NATO. Што, ваяваць захацелася? Дык хай у Ірак пойдуць паваююць.\nАле вы малайцы, апазыцыянэры, так вы спрытна вешаеце лапшу на вушы Бушу, Эўрасаюзу, што тыя “из кожи вон лезут”, каб вас фінансаваць, каб вы тут падымалі бучу, правакавалі людзей, падбухторвалі на ўсялякія неразумныя справы. А такіх дурняў знаходзіцца вельмі шмат. Посьпехаў вам! Далей так дзейнічайце!\nЗ вамі інфармацыяй бессэнсоўна дзяліцца, бо ў вас аднабаковая інфармацыя ідзе ў эфір, вы не пускаеце таго, што людзі кажуць. Вось колькі разоў я выказвалася і мае знаёмыя, але вы пускаеце толькі тое, што на карысьць вашым фінансістам – Бушу і Эўрасаюзу.\nВось кажуць, што ва Ўкраіне да ўлады прыйшло незалежнае кіраўніцтва. Цікава, як гэта можа быць незалежнае, што ён, адзін на зямлі жыве, ні ад каго не залежыць? На зямлі шмат людзей, грамадзтваў – і ўсе адзін ад аднаго залежаць. Да таго ж, гэтае кіраўніцтва будзе расплачвацца з Бушам за тое фінансаваньне, якое было аказана пад час так званай “аранжавай рэвалюцыі”. Таксама ён будзе яшчэ пазычаць, бо яму не падняць эканоміку. Так што залежаць ён будзе ад гэтага Буша да канца дзён сваіх. А калі ён ня будзе слухацца Буша, то той арганізуе такую самую інфармацыйную даўку, як на Лукашэнку, бо наш Лукашэнка мае асабістае меркаваньне і абараняе свой народ ад амэрыканскага фашызму і дыктатуры”.


Гі дэ Мапасан. Вар'ятка\n- Ведаеце, - сказаў мсье Мацьё д'Андалэн, - гляджу вось на гэтых слонак, і прыгадваецца мне адна страшная гісторыя часоў вайны.\nВы ведаеце мой маёнтак у прадмесці Кармэйля. Там я і жыў, калі з'явіліся прусакі.\nТой парою маёй суседкай была адна пакутніца, аслабелая розумам пад ударамі лёсу. Некалі - было ёй тады ўсяго дваццаць пяць гадоў - яна за адзін месяц страціла бацьку, мужа і немаўлятка.\nКалі ўжо смерць аднойчы завітала ў дом, яна амаль заўсёды зноў заглядвае ў яго, быццам адну гэту дарогу і запомніла.\nБедная маладзічка, падкошаная горам, злегла і шэсць месяцаў была ў ліхаманцы. Потым бурны крызіс змяніўся глыбокай апатыяй: яна ляжала, як пласт, амаль нічога не ела, толькі вадзіла вачамі. Кожны раз, калі хворую спрабавалі паставіць на ногі, яна ўзнімала такі лямант, быццам яе мардавалі. І нябогу пакінулі ў спакоі, краталі толькі дзеля таго, каб пераадзець яе ці пераслаць пасцель.\nДаглядала няшчасную старая служанка, якая час ад часу прымушала яе папіць ці з'есці кавалачак халоднага мяса. Што тварылася ў гэтай адоленай роспаччу душы? Бог яе ведае: хворая перастала размаўляць. Можа, яна ўспамінала нябожчыкаў? Ці проста тужыла, не думаючы ні пра што? А можа, падцятая свядомасць яе ўвогуле знежывела, як застаялая вада?\nУ гэтакім вось стане, не бачачы людзей і не рухаючыся, яна пражыла пятнаццаць гадоў.\nІ вось нахапілася вайна; а на пачатку снежня прусакі занялі Кармэйль.\nЯ помню ўсё так добра, быццам гэта было літаральна ўчора. Стаялі лютыя маразы; я ляжаў у крэсле, абязножаны падаграй, і раптам пачуў цяжкі, размераны тупат. Глянуў у акно: ішлі варожыя салдаты.\nТой калоне, здавалася, канца не будзе; прусакі ўсё ішлі ды ішлі, такія падобныя адзін да аднаго марыянетачнай скаванасцю рухаў... Потым начальства размеркавала іх па кватэрах. Да мяне пасялілі ажно семнаццаць чалавек. Да маёй звар'яцелай суседкі - дванаццаць, у тым ліку і маёра, сапраўднага салдафона, чалавека жорсткага і грубага.\nУ першыя дні ўсё ішло нармальна. Афіцэру сказалі, што гаспадыня хворая, і гэта яго не трывожыла. Але неўзабаве пастаянная адсутнасць яе пачала раздражняць яго. Ён запытаўся, што ў пані за хвароба; яму адказалі, што яна злегла з вялікага гора і не ўстае пятнаццаць ужо гадоў. Ён, мусіць, не паверыў і вырашыў, што няшчасная наўмысна, з гордасці не жадае ўставаць, каб не бачыць прусакоў, не размаўляць і не сутыкацца з імі.\nМаёр запатрабаваў сустрэчы з хворай; яго прывялі да яе ў спальню.\nЁн рэзкім тонам загадаў:\n- Прашу фстаць і сысці фніс, матам, фсе мус фас пачыць.\nЯна паглядзела на яго цьмяным невідушчым позіркам і прамаўчала.\n- Мой не пацерпіць цёрскасць. Калі фы не патнімайся с пасцель уласнай воля, мой снойце сротак прымусіць фас прагуляцца пес старонній тапамога.\nЯна не зрабіла ніводнага жэста, нават не варухнулася, быццам і не заўважыла яго.\nПалічыўшы гэтае маўчанне за выяву выключнай пагарды, афіцэр раз'юшыўся:\n- Калі сафтра фы не пуцеце сысці фніс... - дадаў ён і выйшаў.\nНазаўтра раніцаю перапалоханая старая служанка памкнулася адзець вар'ятку, але тая дзіка залямантавала і стала адбівацца. Афіцэр прыбег наверх. Служанка ўпала перад ім на калені і загаласіла:\n- Яна не даецца! Месье, яна не даецца! Злітуйцеся над ёю, яна такая няшчасная!\nМаёр трохі сумеўся: нягледзячы на ўвесь свой гнеў, ён не рашаўся паклікаць салдатаў і сілай выцягнуць гаспадыню з пасцелі. Але раптам ён зарагатаў і аддаў нейкі загад па-нямецку.\nНеўзабаве з дома выйшла купка салдатаў, якія неслі матрац, быццам насілкі з параненым. На матрацы ляжала маўклівая вар'ятка, і цяпер абыякавая да ўсяго, раз яе не прымушалі ўставаць. Замыкаў шэсце салдат, які нёс клунак жаночай вопраткі.\nАфіцэр, паціраючы рукі, прамовіў:\n- А фось цяпер пуцем пахляцець, ці мошаце фы самі адзявацца і срапіць маленькая прагулянка.\nПрацэсія накіравалася да Імавільскага лесу.\nПраз дзве гадзіны салдаты вярнуліся, але ўжо без ношы.\nЗвар'яцелая знікла. Што яны з ёю ўчынілі? Куды яны яе занеслі? Гэтага так ніхто ніколі і не даведаўся...\nСнег падаў цяпер і ўдзень, і ўночы, ахутваючы наваколле халодным пушыстым саванам. Ваўкі вылі ледзь не каля парога дамоў.\nДумкі пра тую кабету не давалі мне спакою; я некалькі разоў хадзіў да прускага начальства, каб хоць што дазнацца пра яе. Мяне ледзь не расстралялі.\nПотым надышла вясна. Акупацыйная армія адступіла. Суседчын дом стаяў замкнёны; сад зарастаў быльнягом.\nСтарая служанка памерла яшчэ зімою. Нікога болей не хвалявала гэтая гісторыя, а мне яна не давала спакою.\nШто сталася з жанчынай? Пэўна, яна ўцякла з лесу! Можа, яе падабралі і, не дамогшыся ніякіх тлумачэнняў, паклалі ў бальніцу...\nУ той год, восенню, слонак наляцела проста безліч; падагра дала мне маленькі пярэдых, і я так-сяк даплёўся да лесу. Я ўжо ўпаляваў з паўтузіна гэтых даўгадзюбых птушак, як неспадзявана чарговая падстрэленая птушка ўпала ў завалены галлём яр. Давялося спусціцца туды, каб знайсці здабычу. Птушка ляжала побач з чалавечым чэрапам. І тут мяне як хто ўдарыў кулаком у грудзі: я ўспомніў пра вар'ятку! Канешне, той злавеснай зімою ў тутэйшых лясах напэўна загінула шмат людзей, але, богведама чаму, я быў упэўнены, разумееце, упэўнены, што натрапіў на чэрап няшчаснай вар'яткі.\nІ тады я зразумеў, я ўявіў сабе ўсё. Прусакі пакінулі яе на матрацы ў бязлюдным лесе, і яна, не крануўшыся з месца, ціха памерла пад бухматым і лёгкім пухавіком снегу.\nПотым труп абгрызлі ваўкі.\nА птушкі ўслалі сабе гняздо ватаю з разарванага матраца...\nЯ захаваў гэтую сумную рэліквію. І я малю неба, каб нашы сыны ніколі не зведалі вайны.


Тернопольщины: самым папулярным сярод выхаванцаў ДЮСШ адукацыі вобласці з'яўляецца футбол\nУ ДЮСШ адукацыі вобласці, падпарадкаваных Мон, культывуецца 21 від спорту, толькі 5 з якіх алімпійскія. Гэта паказчык самы высокі ў параўнанні з ДЮСШ іншых таварыстваў і ведамстваў. Пра гэта паведаміў начальнік Тэрнопальскай абласнога ўпраўлення па фізічным выхаванні і спорце Комітету па фізічным выхаванні і спорце Міністэрства адукацыі і навукі Украіны Аляксандр Бірукоў на пасяджэнні калегіі дэпартамента адукацыі і навукі Ога, якое адбылося 27 лютага. Паводле яго слоў, колькасць вучняў па адносінах да агульнай колькасці ўсіх, хто займаецца ў спартыўных школах рэгіёну складае 60%. «Самымі папулярнымі сярод відаў спорту станым на 1 лютым 2015 футбол (1982 чал. і 15 аддзяленняў), валейбол (1134 чал. і 14 аддзяленняў), лёгкая атлетыка (758 чал. і 13 аддзяленняў), а таксама плаванне (738 чал. у 2-х аддзяленнях ) », - распавёў Аляксандр Бірукоў. У сваю чаргу, выконваючы абавязкі намесніка старшыні Тэрнопальскай аблдзяржадміністрацыі Іван Бабийчук адзначыў, што выхаванцы дзюСШ сістэмы адукацыі заўсёды паказвалі выдатныя вынікі на рознага роду спаборніцтвах. «Мы і ў далейшым будзем працаваць над паляпшэннем вучэбна-трэніровачнага працэсу, павышэннем ўзроўню майстэрства юных спартсменаў і ўмацаваннем матэрыяльнай і фінансавай асновы устаноў», - канстатаваў Іван Бабийчук. Пра гэта паведамілі ў Цярнопальскай аблдзяржадміністрацыііі\n← У Львове пачынаюцца «Дні... У Чарнаўцах у выніку ДТЗ... →


Справа Коржыча. «Чалавек, які вырашыў здзейсніць самазабойства, можа звязаць сабе рукі, але не ногі»\nСправа Коржыча. «Чалавек, які вырашыў здзейсніць самазабойства, можа звязаць сабе рукі, але не ногі» – belsat.eu\nАсноўнае пытанне справы максімальна цынічнае: ці варта самазабойцу звязваць сабе ногі і нацягваць на галаву майку перад апошнім сваім чынам. Ад адказу на яго залежыць не толькі лёс некалькіх чалавек, але і імідж беларукага войска.\nУ якасці эксперта суд запрасіў кіраўніка кафедры судовай медыцыны Беларускага дзяржаўнага медычнага ўніверсітэту, прафесара Алега Чучко. Паводле яго, чалавек, які вырашыў здзейсніць самазабойства, можа звязаць сабе рукі ў якасці пэўнай падстрахоўкі – каб не было магчымасці перадумаць і ў апошні момант сарваць пятлю. Ігар Ільяш, журналіст «Белсату»:\n«Але калі чалавек не звязвае рукі, а звязвае толькі ногі, – такога выпадку ён за 55 гадоў сваёй практыкі не сустракаў. І ў спецыялізаванай літаратуры таксама не сустракаўся з такімі выпадкамі».\nКалі ж летась у кастрычніку ў вайсковай частцы Печы салдата тэрміновай службы Аляксандра Коржыча знайшлі павешаным, у яго звязаныя былі менавіта толькі ногі. Таксама на галаву была нацягнутая майка. Не надта тыповы сцэнар для самазабойцы. Вялікім пытаннем застаецца і той факт, што згодна з афіцыйнай інфармацыяй Коржыч правісеў у пятлі практычна тыдзень – ягонага знікнення немагчыма было не заўважыць. Маці Аляксандра версія самагубства не падаецца пераканаўчай.\nСвятлана Коржыч, маці Аляксандра Коржыча:\n«Ніяк ніколькі не веру, таму што апошняя яго размова была: «Мама, я хачу адслужыць, каб усё гэтае скончылася, і спаць спакойна. Я хачу аддаць доўг радзіме і сваёй сям’і».\nНе схільным да самагубства лічыўся і жаўнер Сяргей Ясюкевіч, цела якога знайшлі месяц таму на Гарадзеншчыне. Паводле афіцыйнае версіі, ён пакінуў вайсковую частку і наклаў на сябе рукі з асабістых прычынаў. Родныя таксама не вераць у гэтакі варыянт развіцця падзеяў, як і ў справе Коржыча.\nІгар Ільяш, журналіст «Белсату»:\n«Забойства – гэта ўсё ж больш цяжкое злачынства. І яно ставіць пад пытанне легітымнасць усёй армейскай сістэмы. Таму ўлады былі б больш зацікаўленыя менавіта ў версіі самагубства. Але, падкрэслю, мы не разумеем да канца, што гэта было».\nЗгодна з маці загінулага жаўнера Святланай Коржыч, за магчымасць пайсці ў звальненне на тры дні лейтэнант Андрэй Сукавенка патрабаваў у яе сына айфон. Цяпер Сукавенкам і прапаршчыкам Артурам Вірбалам займаецца суд, а сярод пацярпелых ад іхных дзеянняў – сяржанты Яўген Бараноўскі, Ягор Скуратовіч і Антон Вяжэвіч, дзеянні якіх, паводле следства, і прывялі да смерці Аляксандра Коржыча. Сапраўды – злачынны ланцуг.\n«Гэта мы будзем выпальваць гарачым жалезам. Я і міністру абароны, і ўсім сказаў, што не дай Бог падобныя будуць выпадкі».\nАле, як відаць, жалеза не надта гарачае. Святлана Коржыч, маці Аляксандра Коржыча:\n«Паглядзіце самі. Начальнік навучальнага цэнтру – палкоўнік Чарнецкі, на ягоным сумленні чатыры трупы за год. І ён ідзе на павышэнне – начальнікам упраўлення Міністэрства абароны. І чалавек без згрызотаў сумлення застаецца ля ўлады».\nЯк на месцы, напрыклад, і Андрэй Раўкоў, адстаўкі якога з пасады міністра абароны грамадскасць патрабавала ўжо неаднаразова.\nТэгі: войска дзедаўшчына Коржыч Міцкевіч прызнанне віны рашэнне суда самоубийство суд


06 красавік 2017, 20:37\nCакратар Рады нацыянальнай бясьпекі і абароны Ўкраіны Аляксандар Турчынаў (зьлева) і прэзыдэнт Парлямэнцкай асамблеі NATO Паола Альлі.\nЯк паведамілі Радыё Свабода ў прэсавай службе Міністэрства абароны Ўкраіны, Іван Руснак, у прыватнасьці, сказаў: «Сытуацыя ў раёне правядзеньня антытэрарыстычнай апэрацыі застаецца напружанай. Акрамя таго, занепакоенасьць выклікаюць агульныя стратэгічныя вучэньні ўзброеных сілаў Расеі і Беларусі „Захад-2017“, якія адбудуцца сёлета ўвосень».\nСёньня ж зь візытам ва Ўкраіне знаходзіцца таксама і прэзыдэнт Парлямэнцкай асамблеі NATO Паола Альлі, які правёў асобныя сустрэчы з прэзыдэнтам Украіны Пятром Парашэнкам і сакратаром Рады нацыянальнай бясьпекі і абароны Аляксандрам Турчынавым.\nПаводле Пятра Парашэнкі, супрацоўніцтва паміж Украінай і NATO выконвае «важную ролю ва ўтаймаваньні агрэсіі Расеі супраць Украіны».\nАляксандр Турчынаў у сваю чаргу заявіў, што ўкраінскія спэцслужбы фіксуюць актыўную дзейнасьць Расеі па нарошчваньні ваеннага патэнцыялу «перш за ўсё, на заходнім і паўднёвым стратэгічных кірунках».\n«Аналізуючы гэтыя дадзеныя, мы ня можам выключаць пашырэньня ваеннай агрэсіі супраць нашай краіны», — сказаў Турчынаў і дадаў, што расейскі ваенны патэнцыял пагражае не толькі Ўкраіне, але і заходнім партнэрам.


Цудоўны адпачынак у Чарнагорыі | MyTravelling.ru | Блог о путешествиях\nАвтор: alex Рубрика: Страны 05.11.2012\nУ спісе самых папулярных краін свету для турыстаў ганаровае месца займае Чарнагорыя. Пабываць у унікальных месцах, атрымаць асалоду ад цнатлівай чысцінёй прыроды і вывучыць старажытную гісторыю краіны марыць, хутчэй за ўсё, кожны падарожнік.\nЧарнагорыя, якая таксама мае яшчэ адно экзатычнае назва — Монтенегро, з’яўляецца адной з найбольш рамантычных і прыгожых еўрапейскіх краін. Штогод палюбавацца прыгажосцямі гэтай краіны і правесці незабыўны адпачынак у Чарнагорыю з’язджаюцца мноства турыстаў з усяго свету. Краіна тэрытарыяльна з’яўляецца не вельмі вялікі, таму за перыяд водпуску можна наведаць шматлікія яе славутасці. Убачыць, каб вярнуцца сюды зноў, запрасіўшы сваіх блізкіх сваякоў і сяброў.\nАдпачываць у Чарнагорыю едуць многія людзі з розных краін. Чарнагорыя лічыцца адной з найбольш чыстых краін з пункту гледжання экалогіі. Мноства прыродных славутасцяў, большасць з якіх знаходзяцца пад аховай краіны, кажуць пра яе першаснасці і чысціні. Гэта і ледавіковыя азёры, і глыбокія ў свеце каньёны, і горныя рэкі, якія адрозніваюцца крышталёвай чысцінёй.\nКраіна прыцягвае сюды мноства наведвальнікаў не толькі з-за сваёй унікальнай прыроды , а таксама культурай і гісторыяй. Мноства культурных славутасцяў , якія былі пабудаваныя яшчэ ў пачатку нашай эры , прыцягваюць позірк турыстаў сваёй пышнасцю . Старадаўнія храмы і крэпасці эпохі Сярэднявечча акунуць кожнага турыста ў непаўторную атмасферу даўніны. А за нацыянальнымі традыцыямі гэтага народа можна назіраць цэлы год.\nЧарнагорыя з’яўляецца адной з самых еўрапейскіх славянскіх краін. У краіне выдатна спалучаецца багатая гісторыя і еўрапейскі дух . Гэта сучасная краіна , якая так і вабіць турыстаў. У Чарнагорыі велізарная колькасць гістарычных помнікаў і прыродных славутасцяў . Чысціня вуліц проста дзівіць якія прыязджаюць субратаў славян. Краіна на першы погляд ні чым не адрозніваецца ад тыповых суседніх краін , але з дапамогай нейкай містыкі ідучы па вуліцах і галоўны праспектах краіны не можна адарваць вачэй ад старадаўняй архітэктуры , якая напаўняе ўсю мясцовасць Чарнагорыі. Краіна хоць мае невялікую тэрытарыяльную каштоўнасць, але даволі самастойная і мае сваю гісторыю , культуру і патрыятычны дух . Субратам славянам неабходна часцей наведваць краіну , так як у Чарнагорыі ёсць чаму павучыцца.\nТурыстычны бізнэс, як і ў любой іншай сучаснай краіне , развіты добра , таму паток турыстаў з кожным годам усё больш павялічваецца. Турысты асабліва цэняць традыцыйную кухню Чарнагорыі. Адзначаюць вытанчаны густ і багацце страў . Чарнагорыя ужо многія гады ўлюбляе ў сябе турыстаў. І турыст , які прыехаў у Чарнагорыю раз , вернецца зноў, запэўніваюць эксперты. Гэтую таксама з’яўляюцца пацверджання многія гады развіцця турыстычнага бізнесу.


Прымяненне геля Flekosteel пазбаўляе ад болю ў спіне, як карыстацца сродкам па інструкцыі\nІнструкцыя па ўжыванні Flekosteel\nІнструкцыя для геля Flekosteel\nПацыенты, якіх мучыць боль у суставах ўжо шмат гадоў, пераспрабавалі некалькі дзясяткаў прэпаратаў і не змаглі дабіцца паляпшэнняў. Гэта пацвярджаюць шматлікія водгукі на форумах, дзе людзі скардзяцца на чарговы прэпарат.\nКрэм Flekosteel накіраваны не толькі на ліквідацыю хваравітых адчуванняў і дыскамфорту, але таксама на барацьбу з чыннікам узнікнення праблемы. Сведчанні да ўжывання асоба рэкамендуюць выкарыстоўваць прэпарат пацыентам, якія пакутуюць захворваннямі апорна-рухальнай сістэмы, спартсменам і пажылым людзям.\nЯк ўжываць сродак\nКаб дамагчыся станоўчага выніку, трэба ўважліва прачытаць інструкцыю па ўжыванні, якая прадубляваная на афіцыйным сайце вытворцы. Кіраўніцтва падрабязна растлумачыць, як карыстацца прэпаратам. Этапы прымянення крэму:\nСпачатку трэба старанна прамыць здзіўлены ўчастак цёплай вадой.\nЗатым неабходна насуха выцерці скуру.\nПасля варта акуратнымі масажуюць рухамі ўцерці невялікая колькасць крэму ў скуру да поўнага ўбірання кансістэнцыі ў эпітэлій.\nМасаж неабходна працягваць на працягу 5 хвілін.\nГель супраць боляў у суставах і спіне можна будзе змыць толькі па заканчэнні гадзіны з моманту нанясення. Працэдуру рэкамендуюць паўтараць па 2-3 разы на дзень у залежнасці ад сімптомаў. Таксама гель можна выкарыстоўваць разава, калі гаворка ідзе пра падрыхтоўку да спаборніцтва, трэніроўцы або паслабленні цягліц пасля яе.\nПрастата выкарыстання геля супраць боляў у суставах і спіне тлумачыцца зручнай пакаваннем. Крэм выпускаюць у цюбіках аб'ёмам да 50 мл. Выдатак ў прэпарата эканомны, і сродкі цалкам хопіць на месяц штодзённага ўжывання - курс тэрапіі. Пранікаючы ўнутр, кампаненты Flekosteel:\nрасслабляюць забітыя мышцы;\nНаносіць гель можна на любы ўчастак цела. Натуральны склад не выклікае пабочных эфектаў, падыходзіць для выкарыстання ў хатніх умовах. Flekosteel - прэпарат для тых, хто імкнецца да аднаўлення рухомасці суставаў. Супрацьпаказанні ў прэпарата адсутнічаюць.\nКупіць гель Flekosteel ў Беларусі можна на сайце вытворцы. Мы прапануем даступныя цэны і гарантуем якасць тавару.


Lumos Language School, Salt Lake City, Злучаныя Штаты Амерыкі\nУ першую чаргу наша мэта, каб дапамагчы студэнтам у дасягненні іх акадэмічных мэтаў дасягнута Веданне англійскай мовы, Наша праграма распрацавана не толькі, каб даць студэнту магчымасць размаўляць па-ангельску, але і для падрыхтоўкі студэнтаў у вучобе, каб паспяхова і ўпэўнена працягваць сваю акадэмічную кар'еру і прафесійную.\nLumos Моўная школа Ён быў вядучым моўныя цэнтры з 2006 года ў галіне Солт-Лэйк-Сіці мітрапаліта. У якасці меры нашага вялікага поспеху, які вырас, каб стаць найбуйнейшай прыватнай школе англійскай мовы ў Солт-Лэйк-Сіці сталічны вобласці ў сярэднім навучаецца больш за 450 замежных студэнтаў у год.\nLumos Моўная школа і праграмы афіцыйна сертыфікаваны і акрэдытаваны з самым высокім ліцэнзій і акрэдытацый. Наша арганізацыя ў Солт-Лэйк-Сіці дыплом і сертыфікат Дэпартамента штата Юта гандлю і гэта акрэдытаваны Савет па акрэдытацыі бесперапыннага адукацыі і навучання. (ACCET)\nМы прапануем унікальную методыку навучання і сістэмы. Lumos"Ангельская сістэма абараняе кампетэнцыі ў набыцці курс англійскай мовы ў любым з курсаў Вы рэгіструеце. Наша асноўная мэта заключаецца ў распрацоўцы вашай здольнасці эфектыўна мець зносіны і імкнемся пераадолець нашы студэнты чаканняў і мэтавых веды.\nНа Lumos Моўная школа Вы будзеце вучыцца з кваліфікаванымі інструктарамі і вопытных, якія ўсё выпускнікі розных універсітэтаў і каледжаў са ступенню ў выкладанні англійскай мовы ў якасці другога мовы і павінны мець вялікі вопыт выкладання. Наша арганізацыя ў Солт-Лэйк-Сіці з'яўляецца адным з нямногіх цэнтраў ETS экзамену ў Злучаных Штатах. Lumos студэнты не толькі маюць перавагу падрыхтоўка да іспытаў TOEFL і GRE ў нашай школе са спецыялізаванымі інструктарамі, але як толькі гатовыя, яны таксама могуць здабываць выгаду з рашэнняў афіцыйны экзамен на тых жа камп'ютэрных лабараторыях, дзе яны былі практыкуючымі і вывучэння. Лічыце, што гэта крыху каманднай полі.\nA Lumos Ангельская сістэма вырабіла выключныя вынікі навучання ў апошнія гады. Нашы студэнты перайшлі ў многія амерыканскія універсітэты і меў паспяховую кар'еру, выкарыстоўваючы свае новыя ангельскія навыкі, атрыманыя ў нашай школе.\nLumos Моўная школа Яна прапануе вам лепшыя навучальныя ўстановы, прызначаныя, каб дапамагчы вам вывучыць англійскую мову хутка і эфектыўна. Мы таксама прапануем рэсурсны цэнтр мультымедыя, што спрыяе развіццю інтэрактыўнага навучання іх моўныя навыкі.\nLink to and share "Lumos Language School, Salt Lake City, Злучаныя Штаты Амерыкі"


27 сьнежань 2002, 15:00\nГанна Соусь, Курапаты—Менск\nСтоячы на Курапацкім пагорку, я налічыла каля дваццаці парушаных крыжоў. Сярод іх крыж ад архіепіскапа Юрыя Рыжага зь Беларускай Аўтакефальнай праваслаўнай царквы, крыж з Талачына, крыжы, якія былі ўсталяваныя на ямінах-магілах. Невядомыя вандалы пашкодзілі й мэмарыяльны знак, гэтак званую “лаву Клінтана”, твор скульптара Алеся Шатэрніка. Ад яго адарвалі мармуравую пліту, на якой была зьмешчаная інфармацыя пра тое, што гэты помнік быў усталяваны ў Курапатах амэрыканскім прэзыдэнтам Білам Клінтанам, што ў жніўні 2001 году пліту разбурылі невядомыя вандалы, а ў студзені 2002 году помнік быў адноўлены.\nМармуравая пліта была адкінутая на дзесяць мэтраў ад лавы. Яна прымерзла да зямлі. Усе сьляды вандалаў былі занесеныя сьнегам, аднак захаваліся сьляды ад колаў машынаў, якія заяжджалі на курапацкі пагорак.\nВа ўрочышчы я сустрэла Рацібора Бягуна, ён жыве недалёк і вельмі часта бывае ў Курапатах. Сёньня ён быў проста ў шоку ад убачаннага. Мы стаім разам зь ім ля “лавы Клінтана”.\n(Бягун: ) “Гэтую пліту сарвалі вандалы, на жаль, невядомыя пакуль што. На месцы гэтай пліты яны пакінулі фартушкі, пазрываныя з крыжоў. Наколькі мне вядома, фартушкі гэтыя зрабілі дзеці. Яны ўпрыгожвалі крыжы ў Курапатах...\nУчынены проста вялізны акт вандалізму. Вялікая колькасьць крыжоў зламаная, як каталіцкіх, гэтак і праваслаўных. Проста жудасна зараз... Нават няма словаў, каб выразіць увесь гэты боль!\nАдчуваецца, што гэта добра сплянаваная акцыя, у якой удзельнічала вельмі шмат людзей, бо адзін чалавек наўрад ці такое мог зрабіць. Мабыць, упершыню такое разбурэньне тут”.\n(Карэспандэнтка: ) “А з чым Вы гэтае зьвязваеце?”\n(Бягун: ) “Я зьвязваю гэта з прэзэнтацыяй кнігі “Дарога праз Курапаты”. На ёй было вельмі шмат словаў сказана пра Курапаты, пра абаронцаў Курапатаў. Гаварылася, што вельмі шмат было дасягнута, што сапраўды абаранілі, сапраўды стварылі Народны мэмарыял. І вось гэта, мабыць, адказ”.\nРацібор Бягун мяркуе, што акт вандалізму адбыўся хутчэй за ўсё ўначы з 24 на 25 сьнежня — у Нараджэньне Хрыстовае. Бо сёньня ён сустрэў у Курапатах жанчыну, якая жыве ў доме паблізу, і тая паведаміла яму, што ўпершыню заўважыла разбурэньні ўранку 25 сьнежня. У зьвязку з тым, што адбылося ў Курапатах, Рацібор Бягун зьбіраецца зьвярнуцца ў міліцыю.


Палітолаг Дзмітрый Балкунец: «Ён цяпер падлізваецца да Крамля, але сітуацыя крытычная» | Новы Час\nСпярша намеснік кіраўніка фракцыі «Адзіная Расія» ў Дзярждуме Андрэй Ісаеў заявіў, што акцыі ў падтрымку арыштаванага расійскага апазіцыянера Андрэя Навальнага праходзілі паводле «беларускага сцэнару», а іх арганізатары «хацелі ахвяраў для таго, каб потым расхістваць сітуацыю» (цытата паводле ТАСС).\nЗатым расійскія пратэсты пракаментаваў Лукашэнка. На яго думку, улады Беларусі «павінны навучыцца ў гэты цяжкі час супрацьстаяць і ўнутраным нашым праціўнікам, і асабліва вонкавым».\nЛукашэнка сказаў: «Хістаць і разгойдваць нас будуць. Вы гэта ўжо бачыце па Расіі. Мы гэта ведалі і разумелі разам з кіраўніцтвам Расіі яшчэ ў сярэдзіне мінулага году. Для нас і для іх нечаканасцяў тут няма ніякіх».\nЧым розняцца пратэсты ў Расіі і Беларусі і чаму ўлады абедзьвюх краінаў так часта кажуць пра «вонкавае ўмяшанне»? Пра гэта «Настоящее время» пагутарыла з беларускім палітолагам Дзмітрыем Балкунцом, які жыве ў Маскве. Частку гутаркі прыводзіць Радыё Свабода.\n— Розняцца маштабам, — кажа Балкунец. — Беларускі пратэст у разы больш маштабны. І расійскі пратэст прайграе нават тым падзеям, якія былі падчас пратэстаў на Сахарава, Балотнай шмат гадоў таму, мы памятаем гэтыя падзеі. У апошнія выходныя [у Маскве] прайшоў, я б сказаў, шараговы мітынг, супастаўляльны з мітынгамі ў беларускіх абласных цэнтрах. У Горадні, да прыкладу, падчас жнівеньскіх падзей выходзіла да 50 тысяч, таму Масква ў разы прайграе тым падзеям, якія адбываліся ў Беларусі.\n— То бок розны градус незадаволенасці?\n— Абсалютна розны. Розныя прычыны пратэсту, у тым ліку эканамічныя прычыны. У расійскіх рэгіёнах, пэўна, ёсць таксама нейкія асаблівасці, і ў кожнага свае праблемы. Але яшчэ раз падкрэслю: той глыбіні, маштабу пратэстаў і незадаволенасці ўладай, якая ёсць у Беларусі, у Расіі сёння няма.\nПаглядзім маштаб пратэстаў жніўня [2020 году], калі ў Беларусі выходзіла на вуліцы, паводле розных ацэнак, да 500-600 тысяч чалавек — у адносінах да насельніцтва краіны гэта каласальныя лічбы, як калі б у Расіі выйшла 14 мільёнаў адначасова. Нічога падобнага ў Расіі я не назіраў у гэтыя выходныя, таму я разглядаю гэта як шараговую падзею.\nБольш за тое, я адзначу дастаткова стрымана-карэктную пазіцыю і стаўленне расійскіх сілавікоў да дэманстрантаў. Калі б беларускія ўлады так сябе паводзілі ў жніўні, я думаю, што і пратэсты ў Беларусі даўно б скончыліся, але ўлада пайшла па іншым сцэнары. Я думаю, што расійскія ўлады зрабілі высновы з падзеяў у Беларусі. А Лукашэнка, на мой погляд, паводзіцца як герой Падліза з мультсерыялу «Прыгоды мішак Гамі». Ён цяпер падлізваецца да Крамля, хоча паказаць, што ён таксама «ў адной лодцы», «давайце будзем змагацца з вонкавым ворагам», Захад цяпер у яго вораг. У той час як летам у Лукашэнкі ворагам была Расія, якая яго, нібыта, зрынала, як ён крычаў на ўвесь свет.\n— Але ў Расіі таксама вераць, што ўсё з Захаду ідзе.\n— Але трэба ж нейкіх ворагаў знаходзіць. Лукашэнка спрабуе знайсці ворага, але ёсць такая гіпотэза, што падзеі мінулых выходных для Лукашэнкі ў плюс. Хтосьці кажа, што цяпер, наадварот, яго будуць ратаваць. Я ж думаю, што, наадварот, для яго гэта ў мінус.\nКрэмль хацеў бы, каб у Беларусі ўсё чым хутчэй стабілізавалася, каб была нейкая больш ці менш стабільная карцінка хаця б там, на знешніх межах Расіі, таму для Лукашэнкі гэтая сітуацыя крытычная, я лічу. І, вядома, ён цяпер будзе спрабаваць прыдумваць вонкавых ворагаў.


Уладзімір Малярчук атрымаў тыповы адказ на скаргу\nhttps://spring96.org/be/news/46761 2011 2011-10-25T10:07:21+0300 2011-10-25T10:07:21+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/maliarchuk.gif Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПраваабаронца з Вялейкі Уладзімір Малярчук атрымаў адказ на сваю скаргу аб дрэнных умовах утрымання і адносінах супрацоўнікаў міліцыі падчас адбывання ім адміністрацыйнага арышту. “Парушэнняў не знойдзена” – адказвае пракурор. Сам спадар Малярчук лічыць, што тое, як з ім абыходзіліся ў ізалятары, можна прыраўняць да катавання.\nГэтая справа цягнецца ад жніўня-месяца, калі Уладзіміру Малярчуку давялося адседзець свае 5 сутак за знаходжанне на вялейскай плошчы і плясканне ў далоні.\nПасля адбыцця пакарання ў ізалятары праваабаронца паскардзіўся на побытавыя ўмовы і дзеянні супрацоўнікаў, сярод якіх тое, што затрыманаму адмовілі ў юрыдычнай дапамозе, не далі азнаёміцца з правіламі, правамі і абавязкамі, санітарныя ўмовы былі непрымальнымі (напрыклад, ежу і хлеб падавалі на падлогу, выдалі брудную бялізну і г.д.). Таксама не прымалі перадачы для затрыманага з пітной вадой, што было асабліва важна, бо ён з’яўляецца хворым на дыябет, а вада з-пад крана была непрыдатнай для піцця.\nСпадар Малярчук палічыў, што такія ўмовы былі створаны адмыслова каб прынізіць ягоны гонар і гэта можна разглядаць як дыскрымінацыю па палітычных матывах і катаванне.\nПершая скарга ў раённую пракуратуру вынікаў не прынесла: маўляў, парушэнняў не знайшлі. Пры гэтым ў расследванні справы высветліліся разнастайныя “недакладнасці”, якія могуць прывесці да высновы аб змове мясцовай міліцыі і пракуратуры. Са скаргай на падобныя адносіны да справы праваабаронца пабываў на прыёме ў начальніка аддзела генеральнай пракуратуры. Той паабяцаў разабрацца і адправіў справу... назад у раённую пракуратуру, адкуль зноў адказалі, што ніякіх парушэнняў не выяўлена.\nУладзімір Малярчук збіраецца яшчэ звяртацца ў адпаведныя інстанцыі, дабівацца сапраўднага раследвання абставінаў і прыняцця мераў.\n25.10.2011 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, умовы ўтрыманьня


12 кастрычнік 2016, 12:00\nСкрыншот з сайту «Мой горад» (115.бел)\nДырэктар цэнтру інфармацыйных тэхналёгіяў Менгарвыканкаму Алег Сядзельнік расказаў агенцтву Minsknews пра пляны зрабіць партал скаргаў на камунальнікаў «Мой горад» (115.бел) агульнарэспубліканскім (пакуль сэрвіс працуе толькі ў Менску).\nКаб зрабіць электронныя заяўкі ў службу 115 даступнымі ўсім, плянуецца ці мадыфікаваць існы сайт, ці стварыць новы. Таксама плянуецца стварыць «віртуальнага памочніка», які будзе даваць кансультацыі ў пытаньнях ЖКГ анлайн.\nПартал 115.бел распачаў работу ў лістападзе 2015 году. За няпоўны год амаль 20 тысяч менчукоў падалі 33 тысячы запытаў, 28 тысяч праблем было вырашана. Сярод вырашаных — адкрытыя люкі, ямы на дарогах, адсутнасьць асьвятленьня ў пад’ездах, пашкоджаныя дзіцячыя пляцоўкі, высокія бардзюры, нявывезенае сьмецьце, кінутыя машыны і іншае.\nПраўда, за год дзейнасьці парталу на ім так і не зьявілася вэрсіі на беларускай мове. Але ж звароты па-беларуску прымаюцца, на іх абяцаюць адказваць па-беларуску.


Праблема, якую нельга адкладваць. Гінеколагі, хірург і псіхолаг — пра нетрыманне мачы ў жанчын | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Праблема, якую нельга адкладваць. Гінеколагі, хірург і псіхолаг — пра нетрыманне мачы ў жанчын\nТакая далікатная праблема, як нетрыманне мачы, часта сустракаецца ў жанчын. Прычым рознага ўзросту — як пажылых, так і маладых. Часта яна пачынаецца пасля родаў, нярэдка — у менапаузе. Захворванне мае некалькі зусім розных прычын, ад якіх і залежыць лячэнне, якое, дарэчы, таксама бывае рознае: ад псіхатэрапеўтычных тэхнік да хірургічнай аперацыі. Расказаць пра псіхатэрапеўтычны аспект нетрымання мачы папрасіла наша чытачка. Мы вырашылі паглядзець на гэтую праблему больш шырока. Урачы-гінеколагі расказалі аб прычынах дадзенага захворвання, спосабах яго лячэння і прафілактыку ў межах праекта Womanheаlth іn Belarus, таксама праблему нам пракаментаваў псіхолаг.\nУзнікае пасля родаў\nЧаста першыя прыкметы нетрымання мачы жанчына можа заўважыць пасля родаў. Пра гэта расказвае Алена Долмат, акушэр-гінеколаг 1-й катэгорыі 1-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска:\n— Пра такую праблему ўрач нярэдка можа даведацца, толькі спецыяльна спытаўшы жанчыну пасля родаў, як справы з функцыяй мачавога пузыра. Чамусьці дзяўчаты саромеюцца казаць пра гэта. Праблема можа быць двух відаў. Першы — калі немагчыма памачыцца, бо страчаны адчуванні, і другі — калі жанчына не можа стрымацца і дабегчы да прыбіральні. У норме такое здараецца нярэдка. У першыя некалькі сутак пасля родаў функцыя тазавых органаў можа мець пэўныя адхіленні ад звычайнага стану. І гэта тлумачыцца тым, што тазавае дно расцягвалася, каб прапусціць дзіця. Таму ў залежнасці ад трэніраванасці мышцаў тазавага дна і іншых момантаў могуць узнікаць такога кшталту цяжкасці. З кішэчнікам, дарэчы, такія праблемы амаль у 100 % жанчын пасля родаў: у першыя тры дні мала ў каго атрымліваецца схадзіць у туалет. І ў 80 % у першы раз гэта адбываецца з дапамогай ці прэпаратаў, ці клізмы.\nВось і з функцыяй мачавога пузыра могуць быць такія непрыемнасці. І гэта трэба мець на ўвазе: нават калі няма позыву, вы павінны кожныя дзве гадзіны наведваць санітарны пакой і імкнуцца пачуць свой арганізм. Калі не атрымліваецца, вы адчуваеце, што даўно не хадзілі і не апаражнялі мачавы пузыр, па-першае, трэба пра гэта паведаміць урачу ці акушэрцы. Па-другое, дастаткова пусціць ваду ў кране, і рэфлекторна адбываецца апаражненне мачавога пузыра. Не трэба думаць, што вы такая адна і з вамі здарылася нешта страшнае, пра што нельга гаварыць, гэта момант, які трэба проста пражываць. Тут усё вырашаецца вельмі проста, ёсць прэпараты, якія дапамагаюць.\nЁсць варыянт нетрымання мачы пасля родаў. Такі стан таксама пройдзе, калі не было нейкіх істотных траўмаў. А калі яны і былі, вам пра тое абавязкова паведамяць медыкі, але гэта вельмі рэдкая сітуацыя. Я ў сваёй практыцы не памятаю такіх выпадкаў, якія маглі б прывесці да парушэння функцыі мачавога пузыра з прычыны траўматызму. Існуюць методыкі, якія мы выкарыстоўваем у пасляродавы перыяд, гэта ўсім вядомыя практыкаванні Кегеля. Іх жанчына можа пачынаць выконваць праз шэсць гадзін пасля родаў. Трэба імкнуцца адчуваць мышцы прамежнасці, і ў тым ліку прымусіць свой мозг успомніць, якімі функцыямі гэтыя мышцы валодаюць. Іх, як і астатнія часткі арганізма, таксама трэба вяртаць у тонус.\nАксана Кароткіх, акушэр-гінеколаг 1 катэгорыі, загадчык аддзялення акушэрства і гінекалогіі 37-й гарадской паліклінікі:\n— Нетрыманне дзеліцца на стрэсавае і нястрэсавае. І прычыны могуць быць розныя: як гінекалагічныя, так і ўралагічныя. І тут варта дыферэнцыравана падыходзіць да пастаноўкі дыягназу і лячэння жанчыны.\nПершыя прыкметы і прычыны\n— Спачатку з'яўляюцца мікрапрыкметы, напрыклад, пасля чхання ці кашлю адбываецца мочаспусканне ў нязначнай колькасці, — кажа Аксана Кароткіх. — Ці пасля родаў жанчына вырашыла пайсці на фітнес, і адчувае, што калі яна скача, мача выдзяляецца кропелькамі, бялізна становіцца мокрая. Калі на гэтым этапе не пачаць лячыцца, сітуацыя будзе пагаршацца, а нетрыманне — станавіцца больш актуальным. І, на жаль, у пажылым узросце сіутацыя можа стаць такой, што нават вялікія пракладкі не дапамагаюць. І гэта ўжо істотная праблема.\nЧаму важна карыстацца ўралагічнымі пракладкамі?\n— Пакуль жанчына не высветліла, што трэба лячыць і як, ёй трэба неяк з гэтым жыць і камфортна сябе адчуваць. Мача мае рэзкі пах з-за наяўнасці мачавіны і гармонаў, сама жанчына можа нават не адчуваць, але гэта адчуваюць навакольныя. Для таго каб пахаў не было, існуюць уралагічныя пракладкі, — тлумачыць Аксана Кароткіх.\nЯны адрозніваюцца ад гінекалагічных найперш формай. Яна дазваляе ўвабраць мачу, якая выдзяляецца, і замкнуць у сабе пах. Пракладка гігіенічная, баваўняная, не раздражняе скуру і слізістыя, убірае мачу і не дае паху распаўсюджвацца. Пакуль пацыентка вырашае пытанне, хто і як яе будзе лячыць, трэба карыстацца такімі сродкамі гігіены.\nПра нетрыманне падчас менапаўзы\n— Падчас менапаўзы з'яўляюцца сухасць у вобласці похвы і палавых шляхоў, да чаго дадаецца раздражняльная мача, што вельмі непрыемна. Для такіх сітуацый ёсць спецыяльныя сродкі гігіены, — тлумачыць урач. — Гэта гель для інтымнай гігіены для жанчын у менапаўзе, які можна набыць у аптэцы. Ён увільгатняе, ліквідуе пахі, і ім можна карыстацца пастаянна, паколькі ён не сушыць і не раздражняе скуру. Вядома, калі ёсць магчымасць, пасля кожнага паходу ў прыбіральню пажадана карыстацца гігіенічным душам ці бідэ.\nШто такое пралапс мышцаў тазавага дна?\n— Нетрыманне — праблема часцей гінекалагічная і звязана яна з пралапсам мышцаў тазавага дна, — кажа Аксана Кароткіх. — Нашы тазавыя органы злучаны адзін з другім і трымаюцца падвешанымі на мышцах і звязках. А апошнія на працягу жыцця слабеюць. Іх можна параўнаць з вяроўкамі для бялізны: спачатку яны тугія, але з часам ад цяжару правісаюць і расцягваюцца. Цяжарнасць паскарае гэты працэс — звязкі і мышцы расцягваюцца хутчэй. Пасля родаў мышцы робяцца больш вялыя, звязкі расцягваюцца і не вяртаюцца ў першапачатковы стан, і ў жанчын, у якіх было шмат родаў, гэта адна з галоўных прычын нетрымання мачы.\nТаксама прычына пралапсу можа быць і генетычная. У нас ва ўсіх розная колькасць калагену ў арганізме. Чым яго больш, тым наша скура больш пругкая, а нашы звязкі больш нацягнутыя. Калі мала калагену — скура і звязкі вялыя. І нават без цяжарнасці яны не ў найлепшым стане. І з узростам скура, мышцы, звязкі становяцца больш вялыя.\nУнутрыбрушны ціск павышаецца не толькі пры цяжарнасці. Гэта адбываецца, калі мышцы пярэдняй брушной сценкі расслабляюцца. Такое здараецца, калі жанчына вядзе неактыўны спосаб жыцця, шмат ляжыць, або наадварот, пастаянна паднімае цяжкае. Тазавае дно апускаецца, мышцы брушнога прэса яго не трымаюць, і сфінктары расслабляюцца і раскрываюцца.\nАдной з прычын можа быць негінекалагічная. У жанчыны няма пралапсу мышцаў тазавага дна ці назіраецца мінімальная яго ступень, якая не ўплывае на нетрыманне мачы, а праблема непакоіць. Тут прычына можа быць уралагічная. У такім выпадку сфінктар мачавога пузыра расслаблены, і вось тут ніякія трэніроўкі не дапамогуць. Гэта ўралагічная праблема, яе вырашаюць аператыўным спосабам.\nПрычынай нетрымання мачы таксама можа быць хранічны запаленчы працэс мачавога пузыра ці мочаспускальнага канала. Каб выявіць такую праблему, дастаткова здаць агульны аналіз мачы і крыві.\nАлег Сяліцкі, псіхолаг Гарадскога клінічнага псіхіятрычнага дыспансера:\n— Нетрыманне мачы можа быць звязана з абсэсіўна-кампульсіўным расстройствам. Гэтыя выпадкі апісаны ў літаратуры і цяпер сустракаюцца. Абсэсіі — гэта думкі, пачуцці і імпульсы, якія міжволі ўзнікаюць і паўтараюцца, і яны мучаюць чалавека, але нічога зрабіць з імі ён не можа. Кампульсіі — гэта дзеянні і рытуалы, якія, на думку чалавека, могуць знізіць яго трывогу і справіцца з тымі думкамі, якія ўзнікаюць пастаянна. Папросту кажучы, чалавек у трывожнай сітуацыі робіць тыя рэчы, якія добра знаёмыя і прыемныя. Гэта, напрыклад, памыць рукі некалькі разоў, прычасаць валасы, схадзіць у прыбіральню. Супраціўляцца гэтаму не трэба: лепш засесці ў прыбіральні, пакуль не пройдзе трывога.\nКалі казаць у глабальным плане пра лячэнне, то варта мяняць і наладжваць сваё жыццё, каб не было трывогі. Задавальняць свае базавыя патрэбы ў коле дом—сям'я—работа—творчасць. Можна перагледзець патрэбы, згодна з вядомай пірамідай Маслоу. Але ў любым выпадку тут трэба звяртацца да псіхатэрапеўта, які вызначыць прычыну і дапаможа з лячэннем.\n— Прафілактыка гэтага захворвання больш важная за лячэнне, — папярэджвае Аксана Кароткіх. — Найперш, жанчына не павінна падымаць цяжкасці, большыя за шэсць кілаграмаў. Калі яна занятая цяжкай фізічнай працай, пастаянна паднімае цяжары, яна ў групе рызыкі. Гэта датычыцца, дарэчы, і дзяўчынак, якія ходзяць у трэнажорныя залы і лічаць, што, падымаючы гантэлі і штангі, трэніруюцца. Так, яны ўмацоўваюць мышцы рук і ног, але пры гэтым тазавыя органы апускаюцца. Усе сілавыя практыкаванні трэба рабіць у становішчы лежачы, а не стоячы. Тады трэніроўкі прывядуць да прыгожага цела без шкоды для жаночага здароўя.\nЦяжарнасць і роды спрафілактаваць нельга. Але многае залежыць ад таго, як жанчына нараджае. Калі падчас родаў няма вялікіх разрываў, калі жанчына слухае медыкаў, гэта таксама прафілактыка апушчэння. Калі падчас родаў з'явіліся глыбокія разрывы, якія ўшываюцца, гэта адна з прычын нашай праблемы. Пасля родаў мы рэкамендуем пачынаць трэніроўку мышцаў тазавага дна. І важна пачынаць яе своечасова, а не калі з'явілася праблема з нетрыманнем.\nВажны і актыўны спосаб жыцця. Не ляжанне на канапе, а трэніроўка ўсіх груп мышцаў. І канешне, раз на год наведваць і тэрапеўта, і гінеколага, для таго каб можна было своечасова праводзіць прафілактыку.\n— Лячэнне захворвання залежыць ад прычыны, — папярэджвае Аксана Кароткіх. — Калі па аналізах мы зразумелі, што маецца запаленчы працэс, лячэнне супрацьзапаленчае. І калі на яго фоне адбываецца нармалізацыя паказчыкаў, праблема нетрымання ў пацыенткі знікла, значыць, вынік ёсць. Калі прычына ў пралапсе, тут многае залежыць ад яго ступені. Калі гэта пачатковая стадыя, то трэба трэніравацца. Я казала пра тое, што задзейнічаны дзве групы мышцаў: брушнога прэса (тут важна мацаваць прэс) і мышцы тазавага дна. Для іх ёсць спецыяльныя практыкаванні Кегеля. Яшчэ важна трэніраваць мышцы похвы. І для іх ёсць спецыяльныя прылады. Тут жанчына павінна самастойна займацца.\nЁсць два віды прыстасаванняў для такіх практыкаванняў. Першы — «КольпаТрэйн», гэта набор конусаў. Яны вырабляюцца ў Беларусі і прадаюцца ў аптэцы без рэцэпта. Іх не трэба стэрылізаваць, дастаткова памыць. Конусы розныя па вазе, але аднолькавыя па памеры. Пачынаць трэба з самага лёгкага. Яго неабходна ўвесці ў похву і паспрабаваць утрымаць у становішчы стоячы. Такім чынам мышцы сціскаюцца. Спачатку нават самы лёгкі конус немагчыма ўтрымаць, і гэта многіх раздражняе. Як толькі ўдалося ўтрымліваць самы лёгкі конус, варта пераходзіць да больш важкага.\nДля лянівых ёсць іншае прыстасаванне, якое дапамагае выконваць практыкаванні Кегеля ў дамашніх умовах. Гэта своеасаблівая груша, якая ўводзіцца ў похву, націскаецца кнопачка, і за кошт міястымулятара яна трэніруе мышцы. Камусьці падабаецца працаваць над сабой, а ў некага няма на гэта часу, і тады падыходзіць гэты трэнажор. Калі вы робіце зарадку, практыкаванні Кегеля, а праблема нетрымання адчуваецца ўсё больш і больш, тады трэба звяртацца да аператыўнага лячэння.\nАляксей Кулікоў, акушэр-гінеколаг, кандыдат медыцынскіх навук, дацэнт кафедры акушэрства і гінекалогіі БелМАПА:\n— Мы бяромся за самыя складаныя выпадкі. У прыватнасці, пры стрэсавым нетрыманні мачы, калі пэўная фізічная нагрузка — бег, скачкі, цяжкія сумкі, палавы кантакт (а гэта таксама фізічная нагрузка), — прыводзіць да нетрымання. Праблема карэгіруецца аператыўным шляхам. Мы аперыруем пад спінальнай анестэзіяй, працэдура доўжыцца каля 15-20 хвілін, і жанчына на наступны дзень выпісваецца. Для таго доктара, які валодае гэтай методыкай, аперацыя не выклікае ніякіх складанасцяў.\nУ пасляаперацыйны перыяд пацыенты знаходзяцца ў становішчы лежачы з пастаянна ўстаноўленым мачавым катэтарам, на наступныя суткі ён знімаецца, і мы дазваляем жанчыне рухацца.\n— Самае галоўнае, калі вы скокнулі або чхнулі і адчулі, што бялізна стала мокрая, трэба звярнуцца да ўрача. Гэта не сорам, а сапраўды праблема, з якой лепш не зацягваць.


Інвестары спадзяюцца, што попыт на студэнцкія інтэрнаты вырасце - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nІнвестары спадзяюцца, што попыт на студэнцкія інтэрнаты вырасце\nВаршава з’яўляецца другім па велічыні студэнцкім горадам у Еўропе.\nZdjęcie ilustracyjneshutterstock.com/Monkey Business Images\nПандэмія каранавіруснай інфекцыі выклікала вялікія змены ў прынцыпах навучання – як у базавых школах, так і вышэйшых навучальных установах. Многія студэнты на працягу мінулага навучальнага года вучыліся дыстанцыйна, таму запатрабаванне на студэнцкія кватэры ды інтэрнаты было меншым, чым у папярэднія гады. Аднак інвестары спадзяюцца, што гэта ўжо ў мінулым, і неўзабаве попыт на месцы ў інтэрнатах зноў пойдзе ўверх.\nGazeta Wyborcza піша ў частцы, прысвечанай Варшаве, што ў горадзе ідзе перабудова аднаго з офісных будынкаў. Замест офісаў у будынку будзе інтэрнат – 149 нумароў для студэнтаў. Інвестар – чэшская кампанія Zeitgeist Asset Management – нагадвае, што Варшава з’яўляецца другім па велічыні студэнцкім горадам у Еўропе. Вышэйшую адукацыю тут атрымлівае больш за 290 тыс. студэнтаў. У польскай сталіцы працуе 96 вышэйшых навучальных устаноў. Прыкладна адна трэцяя ўсіх варшаўскіх студэнтаў паходзіць з-за мяжы. У горадзе ёсць 99 інтэрнатаў для студэнтаў, яны прапануюць пакоі, пераважна адносна нізкага стандарту. Таму шматлікія студэнты рашаюцца зняць кватэру. Пандэмія выклікала змены ў дадзеным сегменце рынку, паколькі частка студэнтаў адмовілася ад арэнды, але ўладальнікі прыватных інтэрнатаў кажуць, што ў іх попыт на пакоі не зменшыўся.\nЧэшскі інвестар спадзяецца, што пасля пандэміі зацікаўленне арэндай жылля ў інтэрнаце не зменшыцца, а нават вырасце, калі студэнты вернуцца да стацыянарных заняткаў.


Catholic.by - Лібералізм не вядзе да духоўнага дабра. Арцыбіскуп Кандрусевіч выступіў на польскім хрысціянскім тэлеканале\n31.08.2020 14:04 Паводле: radiomaryja.pl / Пераклад і адаптацыя: Мікола Гракаў / Catholic.by\nСтаршыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч даў інтэрв’ю польскаму хрысціянскаму тэлеканалу TV Trwam, у якім расказаў пра тое, як Касцёл на Беларусі бачыць сітуацыю ў краіне, што склалася пасля нядаўніх прэзідэнцкіх выбараў.\nТэкст размовы з беларускім іерархам быў апублікаваны на партале польскага «Радыё Марыя».\nНа думку арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча, беларускі народ «дарос да таго, каб адстойваць свае правы, і гэта ўжо іншае пакаленне, чым 26 гадоў таму».\n«Ёсць падставы меркаваць, што выбары праходзілі несумленна <…> Касцёл у Беларусі хоча мірнага вырашэння.\nЯ некалькі разоў звяртаўся ад канферэнцыі біскупаў па гэтым пытанні, каб шляхам міру, шляхам паразумення, шляхам круглага стала сесці і вырашыць гэтыя праблемы. Я заклікаў да пакаяння ўсіх тых, хто быў вінаваты, бо гэта так, і мы не адны. Каталіцкі Касцёл і Праваслаўная Царква выступаюць з падобнымі прапановамі. Два дні таму адбылася змена кіраўніцтва ў Праваслаўнай Царкве ў Беларусі. Новы Мітрапаліт кіруе свае першыя звароты да вернікаў, да Божага народа, і таксама перадусім заклікае да перамены сэрцаў, да пакаяння, бо без гэтага не вырашыць праблем», — сказаў арцыбіскуп Кандрусевіч.\nІерарх дадаў, што было арганізавана міжрэлігійнае набажэнства з удзелам католікаў, праваслаўных, пратэстантаў, юдэяў і мусульманаў, удзельнікі якога маліліся аб мірным вырашэнні канфлікту ў Беларусі.\n«Ёсць падзелы. Грамадства сёння падзялілася, і гэта — вельмі вялікая небяспека, бо людзі часта не чуюць голасу Касцёла, што, нягледзячы на цяжкасці, нягледзячы на тое, што людзі пацярпелі, аднак хрысціянскі падыход павінен быць такім, каб прабачыць. Я баюся, што можа дайсці да звядзення рахункаў, а гэта пагражае грамадзянскай вайной.\nНапэўна, прабачыць нялёгка, але я заўсёды нагадваю словы Хрыста, сказаныя на крыжы: „Ойча, прабач ім, бо не ведаюць, што чыняць“.\nЧасам дзеянні міліцыі ці спецыяльных служб бывае цяжка зразумець. Напрыклад, у Чырвоным касцёле заблакавалі ўсе ўваходы. Там знаходзіліся людзі, якія маліліся і не маглі выйсці, бо іх там пэўны час трымалі. Каму такое спатрэбілася? Незразумела. Праз нейкі час усе выйшлі. Гэта вядзе да непатрэбнага падзелу ў грамадстве, і гэта вельмі небяспечна. Сёння беларускае грамадства вельмі моцна падзелена», — заўважыў кіраўнік беларускага каталіцкага епіскапату.\nГаворачы пра магчымае далейшае развіццё сітуацыі ў Беларусі, іерарх зазначыў, што многія рэчы выклікаюць занепакоенасць.\n«З аднаго боку, прадстаўнікі ўлады, а з другога — апазіцыя. Але сёння ў гэтай апазіцыі, шчыра кажучы, няма лідара. Мы таксама не ведаем, якія каштоўнасці яны прадстаўляюць. Таму ў сваім звароце да нашых вернікаў перад выбарамі я звярнуў увагу на тое, што неабходна глядзець не толькі на палітычныя праграмы, эканамічныя і сацыяльныя аспекты і г.д., але таксама на тое, якія духоўныя каштоўнасці прадстаўляе той ці іншы кандыдат.\nМы бачым, што ніхто з іх не казаў пра духоўныя каштоўнасці, таму гэта нас вельмі непакоіць. Людзі змагаюцца за дэмакратыю, змагаюцца за тое, каб выбары былі справядлівымі, змагаюцца за супольнае дабро, але на якім падмурку далей будаваць будучыню? Што стане гэтым падмуркам? Лібералізм, які, як мы сёння бачым, не вядзе да духоўнага дабра? З жыцця чалавека „вымытыя“ духоўныя каштоўнасці. І гэта нас вельмі моцна непакоіць. Гэта непакоіць таксама Праваслаўную Царкву і пратэстанцкія супольнасці», — сказаў Старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі.\nЁн заўважыў, што ў беларускім грамадстве застаюцца наступствы атэістычнай савецкай сістэмы.\n«Спачатку ўплыў атэізацыі, якая працягвалася тры пакаленні. Грамадства па-рознаму ставіцца. Праваслаўная Царква большая за Каталіцкі Касцёл, але вельмі вялікі працэнт людзей складаюць няверуючыя.\nВялікае заданне ўсіх цэркваў, усіх рэлігійных груп — даць чалавеку штосьці іншае. Каб ён не толькі шукаў матэрыяльных рэчаў ці думаў пра тое, куды паехаць на адпачынак, жывучы філасофіяй свабоды без адказнасці, што з’яўляецца вялікай катастрофай, але каб будаваў сваё жыццё на духоўных каштоўнасцях», — зрабіў выснову Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі. На заканчэнне ён дадаў, што разам з адносінамі з Расіяй Беларусь павінна імкнуцца да захавання свайго суверэнітэту.\n#Дзяржава і Касцёл (169)


Механізм запушчаны. Цяпер не будзе таго, што раньш было, застанецца толькі надпіс БДУ.\nНе буду ручацца за стан іншых факультэтаў, магу толькі сказаць пра свой Інстытут журналістыкі. Яму я аддаў 4 гады і летась паспяхова яго скончыў. Да сёння я абараняў сваю альма-матэр. Журфак мяне не навучыў, як правільна пісаць, затое і не казаў, за каго трэба галасаваць. Але галоўная перавага майго таго журфака – адсутнасць рэальнай ідэалогіі і сістэмы. Нават, наадварот, людзі і тая атмасфера вакол зрабілі мяне свабодным. Шэраг добрых выкладчыкаў, прадметаў і студэнтаў сапраўды давалі адчуванне свабоды.\nПавел Аксіновіч, «Новы час»


Максім Вінярскі (другі злева), Вольга Мікалайчык (трэцяя) і Леанід Кулакоў (першы справа) трымаюць партрэты палітзняволеных на пікеце падчас «Чарнобыльскага шляху» ў Менску. Фота – Ірына Арахоўская/«Белсат»\n28 красавіка суд Першамайскага раёну Менску пакараў грамадскага актывіста Максіма Вінярскага арыштам на 7 сутак.\nПазней рэжысёрку і актывістку Вольгу Мікалайчык затрымалі на ганку яе хаты ў Менску.\nСведкам затрымання стаў актывіст Леанід Кулакоў, які прыехаў да Нікалайчык пасля таго, як сёння ў яе хату спрабавалі патрапіць трое невядомых.\nУ пэўны момант, калі Кулакоў пайшоў да аўта па плакаты, якія ён падрыхтаваў да першамайскай дэманстрацыі, каб паказаць іх Мікалайчык, да хаты падбяжалі двое ў цывільным.\n«Яна была апранутая лёгка, па-хатняму, – распавядае Кулакоў. – Яе схапілі і пацягнулі ў сіні мікрааўтобус. Куды павезлі – невядома».\nПаводле Леаніда Кулакова, яна не паспела зачыніць хату, а ён не ведае, дзе знаходзяцца ключы.\n«Сяджу тут і старажу», – кажа Кулакоў «Белсату».\nІмаверна, актывістку даставяць у Першамайскае РУУС, але каментару ад міліцыянтаў «Белсату» пакуль атрымаць не удалося.\nХутчэй за ўсё Вольгу Мікалайчык таксама чакае суд.\n26 красавіка падчас «Чарнобыльскага шляху» Нікалайчык і Вінярскі былі сярод тых, хто трымаў у руках партрэты палітзняволеных. Удзел у пікеце браў і Кулакоў – цяпер мужчына дзівіцца, чаму не затрымалі яго.\nСама Мікалайчык сёння ў размове з «Белсатам» заявіла, што гэткімі захадамі ўлады, магчыма, спрабуюць перадухіліць падобны пікет на дазволенай першамайскай акцыі, якая пройдзе ў аўторак з 14 да 16 гадзіны ў Кіеўскім скверы паводле заяўкі Рады Беларускага кангрэсу дэмакратычных сілаў.\nТэгі: Вольга Нікалайчык, Леанід Кулакоў, Максім Вінярскі, Першамай, Чарнобыльскі Шлях


У Гародні 10 жніўня зноў адбыліся жорсткія затрыманні (спіс затрыманых абнаўляецца) | Гарадзенская вясна\nУ Гародні 10 жніўня зноў адбыліся жорсткія затрыманні (спіс затрыманых абнаўляецца)\n10 жніўня ў Гародні назіралася амаль ваеннае становішча. Цэнтральная частка гораду цэлы дзень была ачэплена і фактычна закрытая. Карціна нагадвала захоп гораду акупантамі. Паўсюль было поўна аўтазакаў, браневікоў і рознай іншай тэхнікі.\nПершая хваля затрыманняў здарылася ля ізалятара часовага ўтрымання на вуліцы Гая. Калі пачаліся выязныя судзілішчы, частку засуджаных людзей да штрафу пачалі выпускаць з ізалятару. Прысутныя сталі сустракаць іх апладысментамі. У гэты час некім быў аддадзены загад, выехаў аўтазак і людзей сталі брутальна затрымліваць. У ліку затрыманых апынуўся і ведамы гарадзенскі журналіст Ян Роман. Романа моцна збілі, выбілі ажно 4 зубы, пабілі акуляры і пашкодзілі нагу. Да раніцы яго трымалі ў ізалятары пасля чаго прысудзілі 15 базавых штрафу.\nУвечары ў розных частках гораду над Нёманам адбываліся стыхійныя акцыі пратэсту. Паколькі цэнтр гораду і Стары мост былі поўнасцю перакрыты, людзі сталі збірацца за Нёмнам каля будынку філармоніі. Не паспела ў 19.50 сабрацца чалавек 40-50, як прыехаў аўтазак і бранявік, наляцелі амапаўцы ў камуфляжы, людзі мусілі ратавацца і ўцякаць. Як стала вядома пазней, яшчэ раней моладзь і выпадковых мінакоў карнікі вельмі жорстка білі і затрымлівалі пад Старым мостам.\nПрыблізна праз гадзіну шмат моладзі сабралася ў раёне чыгуначнага вакзалу. Праезныя аўтамабілісты гучна сігналілі. У гэтае месца пачаў сцягвацца АМАП. Яшчэ перад гэтым карнікі ганяліся за людзьмі па парку Жылібера. Потым АМАП наляцеў на групу моладзі, якая стаяла каля ўваходу ў Еўраопт. Людзей сталі біць гумовымі дручкамі і хапаць. Частка людзей паспела схавацца ў будынку супермаркету. Пасля гэтага кіраўніцтву супермаркету Еўраопт загадалі зачыняцца, хоць да канца працы заставалася яшчэ каля двух гадзін. Цэлы час пры гэтым гучна сігналілі аўтамабілісты на вуліцах Будзёнага, Каханоўскага, Ціміразева - іх акцыя салідарнасці ўражвала.\nЯшчэ пазней людзі зноў сабраліся каля філармоніі. Там карнікі ўжылі слёзацечны газ і стралялі гумовымі кулямі, наязджалі бронемашынамі. Паводле відавочцаў некалькі чалавек было паранена. Мноства людзей былі жорстка збітыя.\nПаводле неафіцыйнай інфармацыі ў гэты дзень сілавікам быў аддадзены загад затрымаць не менш 200 чалавек. Рэальная лічба затрыманых пакуль невядомая. Вось спіс асобаў якіх дакладна затрымалі ў гэты дзень:\nІгар Раманавіч Банцар (рок-музыка)\nАндрэй Пятко (музыка гурта "Дзецюкі"), у шпіталі, моцна збіты, гематомы, сутрасеннне мозгу, зламаная сківіца\nЯн Роман (журналіст, пры затрыманні моцна збіты, на наступны дзень аштрафаваны на 15 базавых велічынь)\nАлег Савіцкас, завезены ў Ваўкавыск\nІгар Самушчык (Ваўкавыск), да раніцы 12-га месцазнаходжанне затрыманага было невядомае\nПавел Станеўскі (другі, не палітык)\nКаля 100 чалавек былі затрыманыя 10 жніўня ў Лідзе. Вядомыя некаторыя прозвішчы: Герман Жараў, Алег Пайда, Аляксандр Антропаў (складзены пратакол па артыкуле 23.4, пакуль выпушчаны). Многіх затрыманых у Лідзе завезлі ў Шчучынскі ізалятар.\n11.08.2020 Тэгі: затрыманьні, адміністрацыйны арышт, пераслед\nХроніка пераследу: Ператрус у мінчука, знікненні, новыя пратаколы


10 чэрвень 2014, 08:18\nУ Брусэлі без дасягненьня дамоўленасьцей завяршыўся чарговы раўнд расейска-ўкраінскіх газавых перамоваў з удзелам Эўразьвязу.\nПра гэта заявіў эўракамісар па энэргетыцы Гюнтэр Этынгер пасьля заканчэньня сямігадзінны дыскусіі.\nАб некаторых дэталях перамоваў паведаміў міністар энэргетыкі Украіны Юрый Продан:\n«На жаль, мы не змаглі сёньня заключыць зьдзелку. Перш мы не знайшлі рашэньне аб усталяваньні цэнавага мэханізму. На жаль, мы не зрабілі ніякіх крокаў наперад, мы ўсё яшчэ знаходзімся на тым жа этапе перамоваў, на якім мы знаходзіліся 2 чэрвеня».\nЭўракамісар Этынгер дадаў, што перамовы «могуць працягнуцца ў аўторак у дзевяць вечара або ў сераду ў дзевяць раніцы». Разам з тым, паводле яго слоў, Расея, Украіна і ЭЗ дамовіліся «не рабіць няправільных дзеяньняў».\nМіж тым, «Газпром», як паведаміў міністар энэргетыкі Расеі Аляксандр Новак, працягвае настойваць, што Ўкраіна да 10 чэрвеня павінен аплаціць 1 мільярд 454 мільёны даляраў за пастаўкі газу ў лістападзе-сьнежні 2013 года, а таксама яшчэ паўмільярда за паліва, што атрымана ў красавіку-траўні.\nПапярэдні раунд трохбаковых перамоў адбыўся ў Брусэлі 2 чэрвеня.


02 ліпень 2019, 09:36\nКалі Расея не прадставіць Беларусі кампэнсацыю за падатковы манэўр, наўпроставыя страты беларускай эканомікі складуць 10,6 млрд даляраў цягам 2019–2024 гадоў, піша рэйтынгавае агенцтва Fitch.\nТакія лічбы атрыманыя для сцэнару, калі барэль нафты будзе каштаваць каля 70 даляраў, а беларускія нафтаперапрацоўчыя заводы павялічаць перапрацоўку з 18 млн тонаў нафты ў 2019 годзе да 24 млн у 2020–2024 гадах (а ў 2024 годзе, калі нічога ня зьменіцца, Беларусь будзе купляць расейскую нафту фактычна па сусьветных цэнах).\nАгенцтва адзначае, што беларускія ўлады ўжо ўлічылі адсутнасьць кампэнсацыі ў бюджэты і прагнозы на 2019–2020 фіскальны год. Але ці нармальна адаптуецца эканоміка да новых умоваў, залежыць ад таго, ці знойдуць улады новыя крыніцы зьнешняга фінансаваньня, а таксама ад тэмпаў зьменаў у галінах, якія залежаць ад цэнаў на энэрганосьбіты.\nРасея тым часам зьвязвае фінансавыя дачыненьні зь Беларусьсю з «паглыбленьнем інтэграцыі» — «комплексна разглядаць» падатковы манэўр, крэдыты і рэалізацыю дамоваў пра «саюзную дзяржаву», адзначае БелаПАН.\nТым ня меней, агенцтва панінула Беларусі ранейшыя крэдытныя рэйтынгі — і кароткатэрміновы, і доўгатэрміновы на ўзроўні «B» са «стабільным» прагнозам (з узроўню «B–» іх паднялі ў студзені 2018-га). Такі прагноз тлумачаць зьніжэньнем дзяржаўнай запазычанасьці, скарачэньнем інфляцыі, ростам золатавалютных рэзэрваў і добрай гісторыяй сплаты запазычанасьцей.\nДы Fitch нагадвае пра слабы банкаўскі сэктар Беларусі, высокую зьнешнюю запазычанасьць дзяржавы і кепскае кіраваньне запазычанасьцю ў параўнаньні зь іншымі дзяржавамі, а таксама пра зьвязанасьць беларускай эканомікі на расейскай.


Праг-рок як квінтэсэнцыя памяркоўнай беларускасьці. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nНа просьбу Tuzin.fm Cтаніслаў Жукаў і Зьміцер Грыб з гурта La Libertad напісалі навукова-папулярнае эсэ, у якім патлумачылі філязофію праг-року, упершыню вывелі вобраз «беларуса прагрэсіўнага», акрэсьліўшы нацыянальныя асаблівасьці стылю, і заклікалі музыкаў да кансалідацыі.\nТыповы дыялёг у Польшчы:\n— Я гітарыст і кампазытар, мой гурт грае прагрэсіў-рок.\n— Кшталту Riverside?\n— Не, трошкі іншае.\n— Цікава, кінь мне спасылку, з задавальненьнем паслухаю!\nТакі ж тыповы дыялёг у Беларусі:\n— Што вы граеце?\n— Ну, гэта як Pink Floyd, толькі не Pink Floyd.\n— А-а… (няпэўна) Зразумела…\nЯк праект, існуючы ў дзьвюх краінах, мы даволі часта сутыкаемся з такім характэрным непаразуменьнем менавіта сярод беларусаў, калі гаворка ідзе пра гэты жанр музыкі. Каб вызначыць становішча праг-року ў краіне, прывядзем вось такія лічбы: колькасьць падпісантаў найбольш папулярнай тэматычнай супольнасьці «ЎКантакце» E:/music/progressive rock — 8135 чалавек. Зь іх беларусаў — 232 (2,85%). Найбольш папулярная суполка, ускосна зьвязаная з прогам, Jazz & Prog: 9048 чал., зь іх беларусаў — 289 (~3,2%). У астатніх 9 тэматычных суполках з колькасьцю падпісантаў больш за 1000 гэтыя суадносіны захоўваюцца ў межах хібнасьці (3 ± 0,5%), што сьведчыць пра агульную незацікаўленасьць у жанры. Што датычыцца пазіцыяў прогу у сьвеце — ня маем права параўноўваць… Адзін толькі прагрэсіўны канцэрт Pink Floyd The Wall — Live in Berlin занесены ў кнігу рэкордаў як самы вялікі рок-канцэрт — 300 000 чалавек! І мільёны, ці не мільярд фанатаў.\nМожа, справа палягае на тым, што ў Беларусі проста ня граюць прог? Але ж не: агулам намі зафіксаваныя зьвесткі пра 20 беларускіх гуртоў, так ці іначай зьвязаных з жанрам (progressive rock/progressive metal/space rock/art rock/Rock In Opposition). Тры чвэрці зь іх былі заснаваныя пасьля 2000 году, палова — на сёньня неактыўная (да гэтага аспэкту мы яшчэ вернемся пазьней). Такім чынам, у Беларусі праг-рок (альбо «пакрэўную музыку») граюць, і даволі шмат, але ня дужа слухаюць.\nА што такое ўвогуле гэты прог? Невялічкі лікбез.\nМУЗЫКА ПАСТАЛЕЎШЫХ ПАНКАЎ\nНапачатку цікавостка: ці ведаеце вы, што стыль «Песьняроў» на вядучым праг-партале progarchives.com пазначаны як progressive folk?\nНа фота: брытанскі гітарыст Гатры Готван і Ўладзімер Мулявін\nУвогуле, музыка складаецца з двух аспэктаў, аднолькава важных для яе разуменьня: уласна музычнага (г. зв. «форма») і сацыякультурнага (ідэі і тэндэнцыі, якія яна рэпрэзэнтуе). У выпадку прогу маем сытуацыю, калі гэтыя два аспэкты выражаюцца праз адныя і тыя ж музычныя сродкі. Мяркуйце самі: на паўстаньне прагрэсіўнага року паўплывалі псыхадэлічны рок 60-х (Джымі Гэндрыкс, The Grateful Dead, позьнія The Beatles), авангардная акадэмічная музыка (Шонбэрг, Стравінскі, Дэбюсі) ды джаз. Як вы думаеце, якая музыка магла атрымацца з такога «выбухованебясьпечнага» кактэйлю? Нездарма Джэры Эрвінг, рэдактар часопісу Prog Magazine кажа, што «prog is not just a sound, it’s a mindset» («прог — гэта ня толькі гук, гэта мысьленьне»). Гэты «майндсэт» палягае на тым, каб выйсьці за межы року ў традыцыйным разуменьні, на мысьленьні «outside the box» — адсюль і назва progressive.\nАгульнавядома, што рок-музыка паходзіць ад блюзу — але ня толькі фармальна, а таксама й з пункту гледжаньня псыхалягічнай функцыі, якую выконвае. Таксама, як і блюз, рок — гэта музыка праблемы. Розьніца ў тым, што блюзавая праблема больш інтравэрсійная, часьцяком асабістая — аж да ступені катарсісу, які не патрабуе слухача; у гэтым пляне рок-музыка нашмат лепей падыходзіць да камунікаваньня ідэяў — ня толькі ў музычным аспэкце («вострае» гучаньне за кошт перагружаных гітар і стакатных рыфаў у якасьці кампазыцыйнай тэхнікі), але й чыста фізычным: нашмат большая гучнасьць спрыяе адначасоваму праслухоўваньню большай колькасьці людзей і большай канцэнтрацыі на зьмесьце твораў. Таму й рок-праблема часьцей за ўсё грамадзкая (нездарма ў Саюзе рок-музыка была пад забаронай, і нездарма менавіта рок граюць на стадыёнах). Параўнайце Бі Бі Кінга зь Міхалком — і ўсё будзе зразумела.\nСацыякультурная адметнасьць прагрэсіўнага року ў сваю чаргу, у тым, што ён падыходзіць да праблемы з пэўнай дыстанцыі: ня робіць наўпроставых заклікаў да дзеяньня, а проста ставіць пытаньне, ды яшчэ часта ў мэтафарычна-міталягічнай форме, або ўвогуле адыходзіць ад праблемы ў нейкую фантасмагарычную абстракцыю (тут нагадаем пра французаў з гурта Magma, якія прыдумалі ня толькі міталёгію пра насельнікаў плянэты Кабай, але й штучную мову, на якой напісаная бальшыня тэкстаў). То бок галоўная задача прагрэсіўнага року — усьведамленьне праблемы, а што рабіць далей — вольная справа слухача. Гэта падкрэсьліваецца мягчэйшым гучаньнем за кошт ужываньня пашыранай палітры клявішных і аркестравых інструмэнтаў, а ў апошні час і электронікі (і як тут ня ўзгадаць Pink Floyd, Genesis?). Таму панк-рок — музыка падлеткаў, расчараваных існуючай сыстэмай вартасьцяў, а праг-рок — музыка пасталеўшых, сасьпелых рокераў, якія састрыглі іракезы й здольныя самастойна ды вольна функцыянаваць у існуючай сыстэме безь неабходнасьці яе знішчэньня.\nПЭРСПЭКТЫВЫ ПРОГУ Ў БЕЛАРУСІ\nШто мы маем у выніку? Пакіданьне слухача сам-насам з пастаўленай праблемай, вольная гульня з формай, рытмікай, гармоніяй, аранжыроўкай ды эклектычнасьцю выразна маніфэстуе асноўную культурную вартасьць прагрэсіўнага року — асабістую свабоду адзінкі. Разам з тым прог вучыць быць гнуткім ды адаптавацца (бо каб быць прагрэсіўным, трэба эвалюцыянаваць разам з мэйнстрымавай рок-музыкай), не заклікае да дзеяньня наўпрост, а толькі сыгналізуе на працягу гадзіннага альбому: «штосьці ня так». Карацей, гэта квінтэсэнцыя памяркоўнай беларускасьці. Вось чаму ў свой час King Crimson, а пазьней Marillion выракаліся прагрэсіўнай шыльды, увесь час падкрэсьліваючы, што яны проста «рокеры са знакам якасьці». Але, нягледзячы на ўсю сваю памяркоўнасьць, прог — гэта музыка, якая ўзбуджае крэатыўнасьць, таму «прагрэсіўны беларус» можа быць вельмі разумны ды актыўны ў жыцьці.\nБеларускі слухач, на наш погляд, проста недаацэньвае прог як сродак выразу сваёй ідэнтычнасьці й разам з тым адметнасьці як асобы. Напрыклад, у Польшчы гэта зразумелі яшчэ ў 80-я (падчас ваеннага становішча!) — і цяпер яны маюць адную з найбуйнейшых прагрэсіў-сцэнаў у сьвеце.\nЧЫТАЦЬ ТОЛЬКІ МУЗЫКАМ!\nЗастаецца толькі адно пытаньне: што рабіць выканаўцам у сытуацыі, калі савецкае мінулае выхавала ў людзях «альтэрнатыўны» музычны густ, дзякуючы якому музычны рынак у Беларусі (і ня толькі) сёньня поўніцца бязглуздым камэрцыйным прадуктам?\nВыйсьце першае, якое абнадзейвае. Эканаміст Крыс Андэрсан у часопісе Wired сфармуляваў прынцып «доўгага хваста», высновай якога зьяўляецца правіла: кожны тавар на рынку, пры ўмове, што ён заняў правільную нішу, рана ці позна знойдзе сабе пакупніка. Іншымі словамі, нават калі пазнавальнасьць пэўнага гурта будзе складаць 1% насельніцтва Беларусі, гэта 95 тыс. чалавек. Шмат гэта ці не — вырашайце самі.\n«Даўгі хвост» Андэрсана\nВыйсьце другое, аналітычнае. Вернемся на хвілінку да статыстыкі, якую мы прыводзілі напачатку артыкулу. Калі мы разгледзім у разрэзе тых, хто слухае прог у Беларусі, то адзначым, што 80% зь іх ва ўзросьце ад 18 да 30 гадоў. Гэта лёгка тлумачыцца пры ўзгадваньні гістарычнага кантэксту, але не пра тое вядзецца. Якую музыку найчасьцей слухаюць беларусы гэтага ўзросту, акрамя мэйнстрыму? Правільна — рок, рэп і электроніку. Адпаведна, больш агрэсіўная падача, створаныя музычныя фігуры, жыцьцёвыя тэксты, розныя рытмічныя хітрыкі і выкарыстаньне сэмплаў, як у Yellow Brick Road з іх падчас футурыстычным гучаньнем, маюць больш шанцаў на посьпех у Беларусі, мабыць, чым «олдскульны» прог з 10-хвіліннымі сола на аргане, вобразна, як у The Worm Ouroboros, які больш падыходзіць да эстэтаў.\nЖывы прыклад таму — выйсьце трэцяе, патрыятычнае. Каб стварыць нацыянальны каларыт на прог-сцэне, трэба скарыстацца фольк-матэрыялам. Як паказвае практыка шведаў з Ragnarok, прагрэсіў-фолькераў «Песьняроў», а таксама хлопцаў з Re1ikt, такі падыход таксама можа быць папулярны.\nШЛЯХ ДА КАНСАЛІДАЦЫІ\nІ ў канцы — некалькі словаў аб трэндах у сучасным прогу. Калі ў 80-я гады папулярнасьць прогу на Захадзе рэзка зьнізілася з прычыны прыходу панкаў і гэві-мэталу, некаторыя прагрэсіўныя гурты вырашылі камэрцыяналізавацца і пайсьці шляхам клявішнага поп-року (прыкладам Asia, Genesis або Rush). На пераломе ХХ і ХХІ стст., у новай хвалі папулярнасьці праг-року, пачаў мець месца працэс адваротны: цяперашнія гіганты сцэны Opeth і Anathema пачыналі як стандартныя мэтал-гурты. Падобную мэтамарфозу таксама прайшлі аўстралійцы Karnivool. Мы мяркуем, што калі прагрэсіў-рок здабудзе папулярнасьць у РБ, то нешта падобнае можа адбыцца і з шэрагам беларускіх гуртоў.\nНовая хваля прогу пачалася таксама не ў апошнюю чаргу дзякуючы разьвіцьцю кампутарных тэхналёгіяў ды інтэрнэту, калі зьявіліся магчымасьці для якаснага запісу і апрацоўкі гуку, а таксама пляцоўкі для свабоднага праслухоўваньня ды запампоўваньня музыкі. Гэта абумовіла зьяўленьне прог-праектаў, якія складаюцца з адной ці дзьвюх асобаў, нярэдка інтэрнацыянальных і заснаваных на онлайн-супрацоўніцтве. Адным з такіх праектаў зьяўляемся мы, La Libertad. Цяпер мы сабралі музыкаў у гурт і паставілі задачу збудаваць і скансалідаваць беларускую прагрэсіў-рок сцэну, каб нашыя людзі мелі магчымасьць часьцей слухаць якасную і прадуманую музыку. Таму мы ладзім першую ў Беларусі Progressive Rock Night, якая адбудзецца 18 лютага ў 19:30 на пляцоўцы Jack Club у Менску. Гэтым разам, акрамя нас, на сцэну выйдуць такія гурты, як TonqiXod, The Worm Ouroboros з новым матэрыялам ды Overmore. Запрашаем усіх!\nЯшчэ: La Libertad. Мысьліць прагрэсіўна (аўдыё/відэа)\nCтаніслаў Жукаў, Зьміцер Грыб, для Tuzin.fm\n3305 / 1\nDzmitry Hryb / адказаць\n10.02.2015 / 13:28\nШто хацелася б дадаць. Зараз у беларускай рок-музыцы назіраецца ўздым - актывізуюцца гурты, якія раней былі ў летаргіі - з апошняга - выпушчаны сінгл гурта in search for (ISF), гатуецца альбом. Таксама ў гурта The Worm Ouroboros, якія будуць граць з намі на Prog Rock Night. Нейкая актывізацыя мае быць, і гэта прыемна :)\nі яшчэ: трэба толькі адзначыць, што Гатры Гован будзе дакладна:) адзін з найлепшых гітарыстаў сучаснасці.


Гродзенскім студэнтам загадалі падчас Дня Волі ісці на пары або ехаць дадому\n20.03.2019 / 17:48 9\nСтудэнты ГрДУ расказалі Hrodna.life, што ФКіТа на час правядзення свята паставілі пары. А студэнтам матфака сказалі напісаць заяву, каб паехаць у суботу дамоў.\nСтудэнты кажуць, што пары па суботах былі і раней, але ў першай палове дня, а не другой. Цікава, што студэнтам ФкіТа змянілі корпус для правядзення заняткаў — з таго, што знаходзіцца на Кастрычніцкай на Леніна, які знаходзіцца далей ад правядзення Дня Волі.\nКаментар у прэс-службе ўніверсітэту пакуль што ўзяць не атрымалася.\nСвята адбудзецца 23 сакавіка з 13.00 да 17.00 у Каложскім парку. Святкаванне пройдзе ў фармаце фестывалю. Выступяць Dzieciuki, Лявон Вольскі, Крама, Зміцер Вайцюшкевіч і «Дай Дорогу!».\n21.03.2019 / 00:12\nПравильно, нечего по канцертам бодяться.\n21.03.2019 / 00:32\nЯкая ганьба...100-годдзе ВЛКСМ - гэта свята, на якое варта прыганяць шкаляраў, 100-годдзе прыходу леваэкстрэмістаў да ўлады - свята, якое адзначаюць на дзяржаўным узроўні..А стварэнне ў навейшай гісторыі Беларускай дзяржаўнасці - ціха, паскуды, куды, ніззя! рускі мір пакрыўдзіцца, крэдытаў з газам не дасць! А потым яны здзіўляюцца, што з нас у вочы смяюцца, і за людзей не лічаць..\n21.03.2019 / 09:14\nУ белкаліі сказалі "хто ў Гародню паедзе можа не вяртацца"


02:45 19 чэрвеня 2021\n10:23 07.05.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 7 тра - Sputnik. У Мінску больш за 100 тысяч ахвотных запісаліся ў чаргу на вакцынацыю ад каронавіруса. Пра гэта паведамляе афіцыйны Telegram-канал Мінгарвыканкама.\nНа дадзены момант у сталіцы ад каронавіруса прышчапіўся практычна кожны пяты настаўнік (20,5% работнікаў устаноў адукацыі), амаль трэць работнікаў сацыяльнай сферы (29,7%) і больш за палову медыкаў (52%).\nАкрамя таго, амаль цалкам прышчэпкамі ад каронавіруса ахапілі людзей, якія пражываюць у стацыянарных установах сацабслугоўвання - каля 92%.\n"Тэмпы вакцынацыі работнікаў сістэмы адукацыі наросцяць, каб забяспечыць штотыднёвы прырост прышчэпленых не менш чым на 10% у кожнай установе. Што тычыцца іншых гараджан, на прышчэпку ўжо запісаліся больш за 100 тысяч чалавек", - гаворыцца ў паведамленні.\nКіраўнік Мінгарвыканкама Уладзімір Кухараў даручыў старанна кантраляваць гэтыя спісы, каб размеркаваць вакцыну па паліклініках прапарцыйна ўсім жадаючым правакцынавацца.\nУ Мінску зараз адзначаецца зніжэнне ўзроўню захворвання каронавірусам у параўнанні з папярэднім тыднем. Але ў святы ў горадзе збіраюцца ўзмацніць кантроль за захаваннем супрацькаронавірусных мер. Асабліва - у грамадскім транспарце, маршрутках і таксі.\nАкрамя таго, максімальную пільнасць праявяць у дачыненні да культурна-відовішчных аб'ектаў. Ва ўмовах, калі жыхары засумавалі па культурных мерапрыемствах, важна не дапусціць, каб там парушаліся патрабаванні эпідбяспекі", - папярэджвае Мінгарвыканкам.\nЦяпер у рэспубліцы праходзіць вакцынацыя ад каронавіруса трыма прэпаратамі - расійскімі "Спутник V", "ЭпиВакКорона" і кітайскай Sinopharm. Паводле інфармацыі Міністэрства аховы здароўя ў краіне на вакцынацыю запісаліся больш за 400 тысяч чалавек.\nПершы ўкол вакцыны ад COVID-19 атрымалі больш за 296 тысяч чалавек, а больш за 137 тысяч цалкам вакцынаваліся.\nМінаховы здароўя Беларусі распавяло, колькі людзей запісалася на вакцынацыю ад COVID\nзахворванне, сталіца, Мінгарвыканкам, COVID-19, прышчэпкі, Мінск


Палепшаная тэхналогія зараджае сусветны рынак замены батарэй - камунальныя навіны: Інтэрнэт-бізнес, аптовая гандаль і навіны B2B Marketplace\nМожа 9, 2021 Можа 9, 2021 Сантош М. Купляйце Market Intelligence, пашырэнне рынку, Магчымасці рынку, даследаванні рынку\nУ 110.44 годзе сусветны рынак замены батарэй склаў 2019 млн. Долараў, і, паводле ацэнак, да 1.26 г. ён складзе 2029 млрд. Долараў, і, як чакаецца, CAGR складзе 27.6%.\nУ 110.44 годзе сусветны рынак замены батарэй склаў 2019 млн. Долараў, і, паводле ацэнак, да 1.26 г. ён складзе 2029 млрд. Долараў, і, як чакаецца, CAGR складзе 27.6%. Акумулятары для электрамабіляў выкарыстоўваюцца для гібрыдных электрамабіляў, і яны ўяўляюць сабой акумулятары, якія складаюцца з звычайна літый-іённых батарэй.\nГэтыя батарэі адрозніваюцца ад стартавых, асвятляльных і запальных батарэй, паколькі яны даюць магутнасць на працягу доўгага перыяду часу і характарызуюцца адносным суадносінамі магутнасці і вагі. Павелічэнне попыту на электрамабілі, удасканаленне тэхналогій акумулятараў з'яўляюцца галоўным фактарам, які абумоўлівае развіццё рынку замены батарэі / Global Battery-as-a-service.\nДаклад «Глабальны рынак замены батарэй, Па тыпу батарэі (свінцова-кіслотныя, літый-іённыя, нікель-металагідрыдныя і цвёрдацельныя), па форме батарэі (прызматычная, цыліндрычная і мяшочак), па спосабе (дротная і лазерная сувязь), па рухавіку (BEV, HEV, PHEV і FCEV), па тыпу паслуг (мадэль падпіскі і мадэль аплаты за карыстальніка), па тыпу транспартнага сродку (двухколавыя, трохколавыя, легкавыя і камерцыйныя транспартныя сродкі) і па рэгіёнах (Паўночная Амерыка, Еўропа, Азіяцка-Ціхаакіянскі рэгіён, Лацінская Амерыка , і Блізкі Усход і Афрыка) - тэндэнцыі рынку, аналіз і прагноз да 2030 года "\nУ сакавіку 2021 года кампанія пад назвай Spykke, заснаваная Рамані Айерам, уклала 5 мільёнаў долараў у аперацыі, дзякуючы якім можна арандаваць powerbank на сваім шляху. Да гэтага часу гэтая кампанія выпусціла ў арэнду станцыі для арэнды энергіі ў 8,000 месцах у 11 гарадах Індыі.\nУ сакавіку 2021 года група Piiaggio аб'ядноўвае рухавікі KTM, Honda і Yahama, каб стварыць кансорцыум зменных батарэй для матацыклаў і лёгкіх электрамабіляў.\nПавелічэнне попыту на электрамабілі, удасканаленне тэхналогій акумулятараў з'яўляюцца галоўным фактарам, які абумоўлівае развіццё рынку замены батарэі / Global Battery-as-a-service.\nСусветны рынак замены батарэй сегментаваны ў залежнасці ад прадукту, ступені сур'ёзнасці, прымянення і рэгіёну.\nНа аснове тыпу батарэй сусветны рынак замены батарэй сегментаваны на свінцова-кіслотныя, літый-іённыя, нікель-металагідрыдныя і цвёрдацельныя.\nНа аснове формы батарэі мэтавы рынак сегментаваны на Прызматычны, Цыліндрычны і Чахол.\nЗыходзячы з метаду, мэтавы рынак сегментаваны на драцяную і лазерную сувязі.\nНа аснове рухавіка мэтавы рынак сегментаваны на BEV, HEV, PHEV і FCEV.\nНа аснове тыпу паслуг мэтавы рынак сегментаваны на мадэль падпіскі і мадэль аплаты за выкарыстанне.\nНа аснове тыпу транспартных сродкаў мэтавы рынак сегментаваны на двухколавыя, трохколавыя, легкавыя і камерцыйныя транспартныя сродкі.\nПа рэгіёнах Глабальны рынак замены батарэй сегментаваны на Паўночную Амерыку, Еўропу, Азіяцка-Ціхаакіянскі рэгіён, Лацінскую Амерыку, Блізкі Усход і Афрыку. APAC з'яўляецца сусветным лідэрам на сусветным рынку замены батарэй / глабальным рынку батарэі як паслугі з пункту гледжання даходаў, дзякуючы развітым тэхналогіям і інфармаванасці людзей пра здароўе.\nНа сусветным рынку замены батарэй дамінуюць буйныя гульцы CATL (Кітай), Panasonic (Японія), LG Chem (Паўднёвая Карэя), BYD (Кітай) і Samsung SDI (Паўднёвая Карэя).\nТэхналогія Batery Агульныя навіны Глабальны рынак замены батарэй Свінец-кіслата Літый-іён Нікель-металагідрыд Цвёрдацельны.


24.09.2018 / 12:53 Што рабіць, калі дзіцячых кніг на беларускай мове не хапае? Досвед маладой мамы5\n«Азбука першапачаткова выглядала не зусім так. У працэсе стварэння я пачала раіцца з сябрамі, і некаторыя з іх давалі вельмі трапныя парады, якія я ў выніку выкарыстала. Была задума проста далучыць да малюнка асобныя словы, якія ёсць на карцінцы. А пасля мне падказалі аб’яднаць словы ў звязаны тэкст, які можна чытаць, як міні-гісторыю да літары. На літару А у мяне была авечка Агата, а пасля адна маладая мама спытала ў мяне, чаму толькі авечка мае імя. Так з’явіліся дзік Даніла, ёг СямЁн, янот Ягор і іншыя вясёлыя персанажы, якія разам з імем набылі свой характар».\nТата / Адказаць 24.09.2018 / 14:50\nАлена / Адказаць 24.09.2018 / 15:19\nЖор / Адказаць 24.09.2018 / 18:02


Лукашэнку пра Украіну ніхто не пытае\n«Некаторыя, я паглядзеў апошнім часам і сёння раніцаю агляд сродкаў масавай інфармацыі, пачынаюць падчэпліваць нас: што, маўляў, Лукашэнка не саступае націску Крамля, пакуль трымаецца, – цытуе Лукашэнку дзяржаўнае агенцтва БелТА. – На мяне ніхто не цісне, ніякія Крамлі ды іншыя на мяне ніколі не ціснулі. Бо гэта, па-першае, бесперспектыўна ці, як кажуць дыпламаты, контрпрадуктыўна. На мяне няма чаго ціснуць».\nГэткую заяву кіраўнік Беларусі зрабіў на пасяджэнні Савету бяспекі.\n«Я буду абараняць інтарэсы сваёй краіны ды дзеяць у строгай адпаведнасці з нашымі дамовамі, у тым ліку ў адпаведнасці з Дамоваю аб будаўніцтве Саюзнай дзяржавы, дзе ў нас ёсць прамыя абавязкі, гэтак жа, як і ў Расеі. Мы ў гэтых адносінах будзем дзеяць», – заявіў Лукашэнка. «Больш за тое, – дадаў ён, – мы апошнім часам, і мы гэтага не хавалі, перабываем у пастаянным кантакце з прэзідэнтам Расейскай Федэрацыі. Мы абмяркоўваем розныя пытанні нашых узаемаадносінаў. Мы не можам абыходзіць бокам і гэтага пытання – яно пастаянна ў полі зроку і прэзідэнта Расеі, і прэзідэнта Беларусі».\nВарта зазначыць, што напярэдадні, 11 сакавіка, адбылася тэлефонная размова Уладзіміра Пуціна і Аляксандра Лукашэнкі. Як паведаміла прэс-служба, кіраўнікі дзяржаваў «выказалі агульнае разуменне неабходнасці развіцця сітуацыі ў інтарэсах украінскага народу і ўсіх людзей, якія жывуць ва Украіне».\nМЛ, паводле БелТА\nУ Тунісе на прэзідэнцкіх выбарах перамагае беспартыйны Каіс Саід\nБрусель і Менск у хіткім часе спросцяць візавы рэжым\nТайфун «Хагібіс», што абрынуўся на Японію, забраў жыцці 37 чалавек\nЖонкі баевікоў «Ісламскай дзяржавы» масава ўцяклі з няволі пасля турэцкага абстрэлу\nСтала вядома, як беларусы перапісваюцца найчасцей\nУсё будзе паўпразрыста. Колькі беларусы заплацяць за новыя скрыні для галасавання?


Прайшла канферэнцыя «Супрацоўніцтва Украіны і Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце»\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Прайшла канферэнцыя «Супрацоўніцтва Украіны і Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце»\n23-24 чэрвеня 2012 года ў г. Малін Жытомірскай вобласці адбылася ўкраінска-беларуская канферэнцыя «Супрацоўніцтва Украіны і Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце».\nНа пачатку канферэнцыі прагучала малітва і дабраславенне святара. Пасля айца Васіля, удзельнікаў і гасцей прывіталі народны дэпутат Вярхоўнай Рады Украіны Яўген Дабрак і старшыня Руху Салідарнасці “Разам” і Беларускага Цэнтру ва Украіне Вячаслаў Сіўчык.\nНа агульным паседжанні прагучалі даклады Юрася Свірко (галоўны рэдактар газеты “Обзор” (Украіна)) на тэму «Інфармацыйныя сувязі Беларусі і Украіны: напрасткі ці праз Маскву? Праект стварэння ўкраінскага СМІ ў Кіеве і перспектывы камунікацый паміж дзвюма нацыямі”; Сяргея Панцыра (кіраўнік “Цэнтру сацыяльнага партнёрства і лабіравання Нацыянальнага Універсітэту” (Украіна)) на тэму "Праблемы рэалізацыі ва Украіне і Рэспубліцы Беларусь права грамадзян на ўдзел у дзяржаўнай палітыцы: развіццё інстытуту грамадскіх радаў"; Эдуарда Рахімкулава (эксперт Рады Еўропы) на тэму "Еўрапейскія прынцыпы дэмакратыі для развіцця гарадскога самакіравання ва Украіне і Беларусі"; Ігара Ледніка (лідар праваабарончага руху “Наша Беларусь”, (Беларусь)) на тэму “Украінска-беларускае супрацоўніцтва ў межах “Усходняга Партнёрства”; Аляксандра Мартынчука (старшыня “Міжнароднага інфармацыйна-аналітычнага агенства “Еўрапейская хваля”) на тэму “Інстытут Амбудсмэна як важаль уплыву па падтрымцы праў чалавека ва Украіне”.\nПасля ўдзельнікі канферэнцыі пачалі працаваць па секцыях, дзе мадэратарамі былі Аляксандр Макаеў (намеснік старшыні Руху Салідарнасці “Разам” (Беларусь)), Сяргей Панцыр, Эдуард Рахімкулаў, Раман Кабачый (журналіст-эксперт “Інстытуту масавай інфармацыі” (Украіна), Ірына Бурак (маладзёвы Рух Салідарнасці «Разам» (Беларусь), Іван Юрчык (Маладзёвы Народны Рух (Украіна). На паседжаннях прагучаў шэраг цікавых дакладаў і былі падрыхтаваны наступныя выніковыя дакументы: “У падтрымку стварэння беларускага СМІ ва Украіне”, “Аб удзеле Украіны і Беларусі ў еўраінтэграцыі”, “Свабоду палітвязням!”, “Аб супрацы маладзёвых рухаў Украіны і Беларусі”, «Аб супрацоўніцтве Украіны і Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце».\nПрэс-група Беларускага Цэнтру ва Украіне.


Закарпатцы прынялі ўдзел у эстафеце да дня нараджэння Тараса Шаўчэнкі\n3 сакавіка 2015 г свободовцы выклалі ў соцсеть відэа, прымеркаванае 201-годдзю нараджэння Кабзара. Такім чынам сябры МГА " Сокал ", ПА " Свабода " і ГА " Студэнцкая Свабода " прынялі ўдзел ў усеўкраінскага эстафеце #ShevchenkoPoetryChallenge. Закарпатци абралі верш Тараса Рыгоравіча " За ярам яр " з цыкла вершаў " У казематы ". Вершу ўласцівыя матывы, вобразы і настроі рамантычнай балады: вобраз казацкім магілы, мярцвяк, які ўстае ноччу з магілы, таямнічасць, жах і смутак. Твор працягвае тэму крытычнага асэнсавання гісторыі Украіны, пачатае ў пасланні " мёртвым,і жывым ... ", паэзія заклікае да больш рашучых дзеянняў дзеля Украіны. Запрашэнне на эстафету нацыяналісты атрымалі ад Чаркаская субратаў і перадалі гарадах Сичеслав і Палтаве. &Quot; Хочацца падтрымліваць і ствараць новыя ўкраінскія традыцыі. Гісторыя падарыла нам Прарока Тараса, што ўвесь час быў рухавіком ўкраінскага ідэі. Мы памятаем яго нАстаново ", - пракаментаваў ўдзельнік раптивкы студэнт Іван Грыга. Пра гэта паведамілі ў прэс-службе Закарпацкай абласной арганізацыі ВА " Свабода "\n← У Ровенскай вобласці... У Львоўскай вобласці пажарныя... →


25.01.2018 | Афіша Навіны "Будзьма!" Разам да справы!\nМайстар-клас “Ад ідэі да праекта” ў Брэсце – 27 студзеня\nВы жадаеце зрабіць культурніцкае жыццё свайго горада цікавайшым і разнастайным? У вас ёсць ідэі? Тады запрашаем на сустрэчу! – як аформіць сваю ідэю ў праект? – дзе шукаць каманду і падтрымку для свайго праекта? – з чаго пачынаецца...\n23.01.2018 | Навіны "Будзьма!" Разам да справы!\nНовы набор у Школу мэраў! Дэдлайн ужо сёння!\nГрамадская культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” і Цэнтр даследавання грамадскага кіравання СІМПА абвяшчаюць новы набор у Школу мэраў. “Разам да справы!” – гэта лозунг Школы мэраў, дзе разумеюць, што талакой...


Еўрапарламент ухваліў Украіну крэдыт у памеры € 1.8 млрд. - Рэпарцёр ЕС\nСакавік 30, 2015\nЕўразвяз плануе пазычыць Украіне 1.8 млрд. Еўра на дапамогу ў выплаце кароткатэрміновага разрыву ў плацежным балансе. Знешнія грошы будуць пазычаць ЕС і пазычаць Украіне з такой жа працэнтнай стаўкай. Плацеж будзе звязаны з Украінай, якая праводзіць структурныя рэформы для вырашэння праблем, якія спрыялі цяперашняга крызісу.\n"Вынікам сённяшняга галасавання з'яўляецца моцнае палітычнае пасланне не толькі Украіне, каб паказаць, што ЕС трымаецца, але і тым краінам, якія імкнуцца бачыць нас падзелены ў аказанні дапамогі Украіне", - сказаў дакладчык Габрыэльюс Ландсбергіс (EPP, LT) ). Дэпутаты Еўрапарламента ўхвалілі прапанову Камісіі без унясення змяненняў у яе галасаваннем 492 галасаваннямі супраць 107 пры ўстрыманні 13.\nЦяжкасці з грашовым патокам УкраіныВостры эканамічны крызіс Украіны звязаны з даўнімі структурнымі праблемамі, такімі як карупцыя, якая ўзмацняецца ўзброеным канфліктам на ўсходзе краіны, абмежаванымі ў Расеі гандлёвымі абмежаваннямі і ўзмацненнем спрэчкі з прыродным газам. Украіна страціла доступ да міжнародных рынкаў запазычанасці, таму больш не можа пазычыць грошы.\nАдкуль грошы будуць?\nЕўрапейская камісія будзе збіраць сродкі на міжнародным рынку аблігацый і пазычыць іх Украіне, без якіх-небудзь дадатковых працэнтаў, чым ЕС павінен заплаціць сваім знешнім крэдыторам. Украіне прыйдзецца вярнуць грошы на працягу пятнаццаці гадоў пасля запазычання.\nРэформы ў абмен на крэдыт\nУмовы прадастаўлення крэдыту па-ранейшаму павінны быць узгоднены ЕС і Украінай у мемарандуме аб узаемаразуменні, які абавязвае Украіну праграме рэформаў, накіраванай на ліквідацыю назапашаных асноўных недахопаў, якія дапамаглі выклікаць бягучы дэфіцыт..\nУ праект пагаднення ўваходзяць рэформы кіравання дзяржаўнымі фінансамі, антыкарупцыйныя меры, змены ў падатковай адміністрацыі; рэформы ў энергетычнай і фінансавай сферах; і меры па паляпшэнні бізнес-асяроддзя.\nПасля падпісання пагаднення ЕС і Украінай грошы пойдуць прама ў бюджэт Украіны. Да канца 2015 і фінальнага траншу ў першым квартале 2016 могуць быць выплачаны дзве траціны ўзгодненай сумы.\nПрыняты тэкст будзе даступны тут\nПрацэдурная справа - Макрафінансавая дапамога Украіне\nГабрыэлюс Ландсбергіс (EPP, LT)\nПадобныя тэмы:1.8 млрд €знешнія крэдыторыпрыкметахFUL-малюнакміжнародны рынак аблігацыйміжнародныя рынкі запазычанасціУкраінская праграма рэформаў\nXi наведвае Бааоскага форум для садзейнічання супрацоўніцтву і развіццю ў Азіі\nКамісар Крэцу супакойвае Камітэт рэгіёнаў: інвестыцыйны план Юнкера дапоўніць фонды згуртавання


Беларуска пра свой фільм у Карлавых Варах: Кіно ёсьць, каб паказаць, што перамены магчымыя - Хартия'97 :: Новости Беларуси - Белорусские новости - Новости Белоруссии - Республика Беларусь - Минск\nНа кінафэстывалі ў Карлавых Варах у Чэхіі паказалі фільм «Крышталь» беларускі Дар’і Жук.\nПершая поўнамэтражная стужка рэжысэркі, якая жыве ў Нью-Ёрку, адкрыла конкурсную сэкцыю «На Ўсход ад Захаду», перадае «Радыё Свабода».\nПасьля паказу Дар’я Жук расказала «Радыё Свабода», як рабіўся фільм, пра свой прыход у кіно і пра дыджэйскае мінулае.\n— Гэта фільм пра беларускія 90-я. Ідэя сцэнару была мая, і мы доўга абмяркоўвалі са сцэнарысткай, як яно было ў Беларусі, чым гэта было інакшае, напрыклад, ад Украіны, ад Расеі. І ўся мая каманда вельмі ўважліва ставілася да дэталяў.\nГісторыя фільму не магла адбывацца нідзе болей, яна менавіта пра нас. Гэта відаць нават у выбары колераў, у выбары самой мізансцэны, у тэкстуры.\nЯ маю сяброў у кінаіндустрыі, якія паспрабавалі аднойчы зьняць у Беларусі нешта пра постсавецкі развал у Расеі. Прыехаў рэжысэр, паглядзеў на нашыя дарогі, на вуліцы і сказаў: «Я не магу тут здымаць — тут занадта чыста, занадта прыбрана».\nТак, у нас у фільме крышталь прадаюць проста на дарозе, але пры гэтым стаяць кветачкі на падваконьні, вісяць фіранкі, ёсьць адчуваньне маленькай краіны. У нас няма такога «пусьці-павалюся», ёсьць нейкая сабранасьць.\nЛетась я паўгоду жыла ў Менску і нават мантаж рабіла ў Менску, бо мне здавалася, што гэты фільм немагчыма было вывезьці і адарваць ад каранёў.\n— «Сапраўдная амэрыканка» — гэта вельмі аўтабіяграфічная стужка. Там пэрсанаж з падобнай гісторыяй. Яна прыяжджае ў Амэрыку па праграме абмену і жыве з амэрыканскай сям’ёй. Гісторыя «Крышталю» не аўтабіяграфічная, але я імкнулася паказаць дух таго часу, і галоўная гераіня, Вэля, мне вельмі блізкая. Хоць я б, пэўна, не змагла зрабіць тыя рэчы, якія робіць яна. Мне не хапіла б сьмеласьці. Яна крыху вар’ятка.\nМожна сказаць, што «Крышталь» — гэта гісторыя амэрыканскага пэрсанажа, які апынуўся на беларускай зямлі. І ўсе яе крытыкуюць. Вэля мае бясконцы аптымізм, хоць у ёй ёсьць і наіўнасьць. Ад амэрыканскага яна яшчэ мае веру ў магчымасьць пераменаў, у магчымасьць дасягнуць сваёй мэты.\nУ мяне былі і ёсьць такія сяброўкі — некаторыя зь іх цяпер жывуць у Эўропе ці Амэрыцы, але шмат хто зь іх жыве ў Менску. Мне здаецца, што людзі, якім я напісала гэты поўны любові ліст, пазнаюць сябе. Мы рэдка глядзімся ў люстэрка, і я хацела даць гэтую магчымасьць людзям, зь якімі я расла ў Менску ў 90-я. Але нам трэба яшчэ 10 фільмаў, каб можна было казаць пра нейкі партрэт пакаленьня. Я магу толькі зрабіць першы крок.\nПра адносіны паміж жанчынамі і мужчынамі\n— Гэта для мяне важная тэма — я часта абмяркоўваю гэта са сваімі сябрамі і сваякамі. Я позна выйшла замуж і добра адчула культурную розьніцу ў стаўленьні да інстытуту шлюбу. У Беларусі, калі ты ня замужам да 25, дык гэта ўжо нейкая страшная трагедыя. Я вельмі перажываю, калі мне мае менскія сяброўкі кажуць: «Ну, мне ж ужо 35, я ўжо мушу сядзець дома». А я кажу: «Ты што, усё ж толькі пачынаецца».\nУ Амэрыцы свае стэрэатыпы — у прафэсійнай сфэры. Там неверагодна нізкі працэнт жанчын-рэжысэраў. На постсавецкай прасторы ў гэтым сэнсе агромністая перавага.\nГэты фільм здымаўся да скандалу з Гарві Вайнштэйнам і хвалі #metoo. Вельмі часта ў нас абвінавачваюць ахвяраў гвалту. Я на гэта рэагую вельмі хваравіта. Спробы апраўдаць Вайнштэйна для мяне нонсэнс. Мы маем такую колькасьць фактаў, што таго, хто яго апраўдвае, я буду лічыць хутчэй не антыфэміністам, а антыгуманістам.\nСтаўленьне да слова «фэмінізм» у нас дваістае: часам ад жанчын, якія лічаць сябе фэміністкамі, чакаюць нейкіх агрэсіўных паводзінаў. Але гэта ня так: гэта проста кожны чалавек, які верыць, што правы мужчын і жанчын павінны быць аднолькавыя.\nМне здаецца, я заўсёды была фэміністкай. Яшчэ гадоў у 15 мы сядзелі зь сябрам на плошчы Якуба Коласа і спрачаліся ажно да сьлёз. Ён мне казаў: «Ты ж будзеш сядзець дома, а я буду зарабляць». І гэта мяне моцна зьневажала, я не магла з гэтым зьмірыцца.\nМяне захапляюць беларускія жанчыны, якія займаюцца бізнэсам, культурнымі праектамі. Я бачу ў іх сілу і натхненьне.\nПра свабоду ў Беларусі\n— Мне здаецца, што за апошнія гады стала больш асабістай свабоды. Калі б я цяпер у Менску надзела блакітны парык, дык ня думаю, што нейкія людзі сьмяяліся б і паказвалі пальцамі.\nЦёмны бок майго фільму — гэта пэрсанаж Сьцяпана, які сам траўмаваны чалавек. І мне здаецца, што гэтая траўма савецкага мінулага крыху сышла ад нас.\nТак, я бачыла нядаўнія жахлівыя навіны пра тое, што адбывалася ў беларускім войску. Магчыма, што рэч у чалавечых якасьцях, і гэта немагчыма сьпісаць на гістарычныя абставіны. Мне здаецца, што гэта праблема злоўжываньня ўладай.\nКіно для таго і існуе, каб паказаць, што перамены магчымыя. Якраз пэрсанаж Косьці, Сьцяпанавага брата, для мяне ўвасабляе магчымасьць пераменаў.\n— Я вельмі люблю электронную танцавальную музыку, ведаю і люблю беларускіх дыджэяў. Калі я вучылася ў Гарвардзе, у мяне атрымоўвалася крыху дыджэіць у клюбе ў Бостане на выходныя. Магла купіць сабе кавалак хлеба за гэтыя грошы. Я вельмі люблю гэтую субкультуру. Для нас яна была адказам на савецкае мінулае. На той момант, у 90-я, яна дапамагала нам знайсьці ўласнае месца.\nПра культурныя адрозьненьні\n— Памятаю, як мне ў Амэрыцы казалі, што я недастаткова ўсьміхаюся. А калі некалькі гадоў таму я прыехала працаваць у Маскву, я ўжо ўсьміхалася паводле амэрыканскай звычкі, і ўсё пыталіся: «Нешта сьмешнае адбылося?» Бо гэта можа ўспрымацца хутчэй як знак адсутнасьці інтэлекту, чым знак добразычлівасьці.\nПра свой прыход у кіно\n— Я атрымала дыплём у эканоміцы ўжо ад безвыходнасьці, бо доўга была адвучылася і не магла хутка памяняць прафэсію. Але ўжо ў Гарвардзе я займалася кіно зь некалькімі рэжысэрамі — спачатку з дакумэнталістамі, а потым з рэжысэрам, які займаецца мастацкім кіно.\nГэта быў нейкі голас унутры, які не дае табе праспаць, рухае цябе да мэты. Мне здавалася, я маю што сказаць. І было адчуваньне, што гэта трэба зрабіць.