Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/gomeloblkultura/data/www/gomeloblkultura.by/engine/modules/show.full.php on line 308 DataLife Engine > Версия для печати > Паважай сваё, каб іншыя паважалі\nГлавная > Год культуры > Паважай сваё, каб іншыя паважалі\nУсё, што напрацавана нашымі продкамі, не павінны забываць сучаснікі. Традыцыі свайго краю трэба ведаць і папулярызаваць, абуджаючы ў людзей нацыянальны гонар і пачуццё патрыятызму. Ніхто не будзе спрачацца, наколькі важна рабіць гэта з самага маленства, са школьных гадоў.\nКолькі выдатных нумароў паказалі за дзве гадзіны ўдзельнікі конкурсу. Спявалі і танчылі, радавалі інструментальнымі творамі, забаўляліся нацыянальнымі гульнямі і паказвалі шэраг старажытных абрадаў. Хлопцы і дзяўчаты не саромеючыся і карагод вадзілі, і комін жанілі, а яшчэ хадзілі ў сваты, багач спраўлялі, дажынкі і ўваходзіны. Гэтыя святы яшчэ помняць іхнія бацькі, якія бачылі, як замаўлялі на добры ўраджай і шчаслівую долю прашчуры. А сёння традыцыю падхапілі нашчадкі. Як прыемна было чуць з дзіцячых вуснаў прыгожую родную мову, дасціпны жарт ці спрадвечную “Купалінку”. Надавалі выступленням каларыт нацыянальныя ўбранні і прылады, сцэнічныя інтэр’еры беларускай хаткі ці стылізаванае жытнёвае поле. Шкада, што гледачамі дзейства былі толькі ягоныя ўдзельнікі – гэта было варта вялікай аўдыторыі.\nКонкурс “Шануем спадчыну сваю” арганізуе раённы цэнтр творчасці дзяцей і моладзі. Ладзіцца ён раз у два гады і мае на мэце захаванне рэгіянальных і мясцовых традыцый мастацкай культуры, яе пераемнасці, далучэнне вучняў да фальклору. Сёлета на ўдзел ў творчым спаборніцтве ўстановы адукацыі падалі 14 заявак. У чатырох з шасці прапанаваных намінацый выступіла звыш паўсотні вучняў. Пасля конкурснага прагляду журы, якое прадстаўлялі работнікі адукацыі і культуры, падсумавала вынікі. Найвышэйшую адзнаку атрымалі артысты з Хлупінскага дзіцячага сада-базавай школы, якія выступілі з каляндарна-земляробчым святам “Дажынкі”. Першага месца таксама ўдастоены сольныя выканаўцы – Марыя Багай, вучаніца Запясоцкага дзіцячага сада-базавай школы і Андрэй Дарошка з Тураўскай сярэдняй школы №2.\nГэтыя пераможцы раённага этапа са сваёй праграмай другога снежня адправяцца на занальны тур конкурсу, а потым, будзем спадзявацца, Жыткавічы выйдуць і на вобласць.


Вэрсія ад 08:50, 30 студзеня 2013\nВэрсія ад 13:14, 1 сьнежня 2012 (рэдагаваць)\nд (робат выдаліў: diq:Juliusz Słowacki (deleted))\nВэрсія ад 08:50, 30 студзеня 2013 (рэдагаваць) (скасаваць)\nНа філязофска-эстэтычныя зьмены творчасьці Славацкага важны ўплыў мела захапленьне літаратурай [[Эпоха Асьветніцтва|клясыцыстаў]], якая панавала ў асяродзьдзі паэта. Уладыслаў Штурц адзначаў, што Славацкі пачынаў пісаць як псэўдаклясык, а прыклад браў не з такіх рамантыкаў, як [[Байран|Лорд Байран]] ці [[Пэрсі Біш Шэлі]], а з [[Вальтэр]]а. Малады паэт спрабаваў ў гэты час перакласьці «Магамэта» Вальтэра. Натхніўшыся трагедыяй «Міндоўг», напісанай бацькам, у 20 гадоў распачаў працу над уласнай драматычнай паэмай «Міндоўг» (перакладзенай на беларускую Сержам Мінскевічам)<ref>[http://nn.by/index.php?c=ar&i=35501 Слова вось Міндоўга...] // [[Наша Ніва]], [[26 лютага]] []</ref>. У цэнтры гістарычнай драмы — каранацыя першага вялікага князя літоўскага [[Міндоўг]]а і яго забойства змоўнікамі, князямі [[Транята]]м і [[Даўмонт]]ам. Месца дзеяньня — [[Наваградзкі замак]].\nТворчасьць Славацкага гэтага пэрыяду абапірался на асьветніцкі дэізм, рэлігійны скептыцызм і кінізм, заснаваны на філязоўскіх поглядах [[Фрэнсіс Бэкан]], [[Рэнэ Дэкарт|Рэнэ Дэкарта]], [[Бэнэдыкт Сьпіноза|Бэнэдыкта СпінозыСьпінозы]], [[НікалоНікалё Мак'явэліМак’явэльлі]] ці Інакентыі Джэнцілет. Галоўнай тэмай яго тагачасных твораў («Марыі СьцюартСт’юарт») былі рэлігійныя войны, якія ён лічыў маскай фанатызму і выдуманай прычынай вайны за ўладу. Славацкі думаў пра гэта, кажучы: «калі вядома, што Бога няма, адкуль ахвота да бойкі за рэлігію і веру?» У цэнтры гэтых справаў панавала захопленасьць злом, якая зь цягам часу (калі набыла фатальныя рысы) вымусіла Славацкага схіліцца да звароту ў рамантызм.\nПершыя вершы Славацкага былі збольшага свабоднымі перакладамі з Ламарціна, Мора і [[Эдмунд Спэнсэр|Спэнсэра]], чым яго арыгінальнымі кампазыцыямі. Больш сур’ёзныя літаратурныя спробы датуюцца прыкладна [] годам; ананімна дэбютаваў байранічнай аповесьцю «Хуґо» ў [] годзе. У [] годзе выдаў першы і другі том «Паэзіі» (трэці датуецца [] годам). Публікацыі, якія ўжо адхіляюцца ад рамантычнага характара яго творчасьці, утрымліваюць і ягоныя раньнія паэтычныя аповесьці (між іншым, «Зьмяя», «Ян Бялецкі», «Мніх» і згаданая вышэй трагедыя «Марыя СьцюартСт’юарт»); яны аднак не выклікалі цікавасьці ў польскіх эмігрантаў у Парыжы. У наступныя гады творчасьць Славацкага пачынае зьмяняцца; у лісьце да маці ад [[20 кастрычніка]] [] году паэт пісаў: «зьненавідзеў мае першыя творы (...) разьвілося ўва мне нейкае новае прыгожае пачуцьце».\nФактарам, які спрычыніў зьмену сьветапогляду Славацкага, найменаванага неаднойчы «хрысьціянскай этыкай», лічыцца прачытаньне паэтам «Конрада Валенрода» [[Адам Міцкевіч|Міцкевіча]]. Яго творы адразу адкінулі вальтэраўскі лад, часта пачалі звяртацца да ўзораў [[Шэксьпір|шэксьпіраўскай]] трагедыі. У хуткім часе зьявілася паэма «[[У Швайцарыі]]» ([]—[]) і лірычныя творы: «Разьяднаньне», «Рым», «Сумненьне». Вялізны ўплыў на творчасьць Славацкага зрабілі падарожжы да [[Італія|Італіі]], [[Грэцыя|Грэцыі]], [[Эгіпет|Эгіпту]], [[Палестына|Палестыне]] і [[Лібан]]у (там быў напісаны «[[Анхелі]]»). Падчас знаходжаньня ў Флярэнцыі ([]—[]) распачаў інтэнсіўную працу над сваім творамі. У гэтым час узьнікаюць «[[Бацька зачумленых]]» (1839), «[[Вацлаў]]». У сьнежні 1838 году вярнуўся ў Парыж.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/wiki/Спэцыяльныя:MobileDiff/1505599»


patent Выхаванне праз уражанні\nЁсць у гэтым спектаклі і яшчэ адна немалаважная рыса: ніхто з персанажаў не накіраваны рэжысёрам да крайніх вызначэнняў станоўчага ці адмоўнага героя, бадай, за выключэннем дарослых вядзьмарак, вобразы якіх носяць умоўны характар. Добрыя персанажы схільныя да памылак і сумненняў, а жорсткі і дэспатычны фермер у свой час праяўляе простыя і шчырыя пачуцці. Такімі адносінамі спектакль прапаноўвае важную ва ўсе часы думку: не трэба судзіць аб людзях просталінейна і аднабакова, у кожным ёсць добрыя і злыя пачаткі, выбар жа іх залежыць ад самога чалавека і прапанаваных умоў.\nСпектакль сцвярджае такія простыя і, адначасова, важныя паняцці, як узаемадапамога, уважлівае і добрае стаўленне да чалавека. Тыя якасці, якія былі б добрым падмуркам для станаўлення маленькай асобы. Для дарослых жа гэта напамін, вяртанне да сутнасці адносін у гэтым свеце. Разам з тым у спектаклі закранаюцца цалкам рэальныя праблемы: бездапаможнасці старых людзей, гвалту над жывёламі — якія, у асобных іх праявах, і вырашае маленькая ведзьма сваімі добрымі справамі. Да таго ж гаворыцца аб гэтым у спектаклі эмацыйна, на адным дыханні. Лялькі не кідкія, але яркія і стыльныя, зробленныя з густам, насычанныя цёплымі колерамі. Дэкарацыі вылучаюцца лёгкай нядбайнасцю, зламанасцю ліній, што надае прасторы чароўнай казачнасці.\nСпектаклем «Маленькая Ведзьма» рэжысёр Іра Багданава пацвярджае свае галоўныя творчыя арыенціры. Выхаванне маленькага чалавека тэатрам павінна адбывацца натуральна, праз уражанні. Кажучы «не» прамым павучанням і гатовым паняццям, яна накіроўвае маленькага гледача і дае яму магчымасць самому рабіць вывад з таго, што адбываецца на сцэне. Здаецца, гэтая пазіцыя адпавядае сённяшнім патрабаванням, бо развівае ў чалавеку здольнасць думаць, а не карыстацца гатовымі шаблоннымі меркаваннямі. Дае чалавеку свабоду выбару, што адпаведна ўплывае і на меру адказнасці за свае вырашэнні.\nАвтор: alex_strel, 27.12.2010\nблін, захацелася паглядзець спектакль. з паста абсалютна незразумела, які ён, але бачна, што добры, бо аўтар ажно захлёбываецца ад захаплення.


Зянон Пазьняк: “Гэта ашуканства. Трэба ствараць нацыянальны часовы ўрад” - Зянон Пазьняк — Старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі — БНФ\nЗянон Пазьняк: “Гэта ашуканства. Трэба ствараць нацыянальны часовы ўрад”\nСяргей Навумчык, Прага. Папярэднія вынікі выбараў з Варшавы камэнтуе старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай партыі БНФ Зянон Пазьняк.\nНавумчык: Спадар Зянон, як Вы ацэньваеце папярэднія вынікі сёньняшніх выбараў?\nПазьняк: "Тое, што павінна было адбыцца —тое і адбылося. Пра гэта казалася мной яшчэ перад Новым годам. Гэта ніякія не выбары. Гэта ашуканства беларускага народа, нахабнае і цынічнае. Лукашэнка прысвоіў сабе больш як 80 адсоткаў, ён ня меў права ўдзельнічаць у гэтых выбарах, таму выбары незаконныя. Лукашэнка ня ёсьць прэзыдэнтам, і гэтыя выбары нельга лічыць легітымнымі. Гэта відавочна і адназначна".\nНавумчык: "Ці задаволеныя Вы працэсам прапанаванага Вамі Народнага галасаваньня? Сёньня карэспандэнты "Свабоды" падавалі інфармацыю пра затрыманьні і ў рэгіёнах, і ў Менску тых, хто спрабаваў дзейнічаць па гэтай мадэлі.\nПазьняк: "Народнае галасаваньне — гэта быў адзіны шлях перакуліць гэтую дыктатуру, выкінуць Лукашэнку. Але Народнае галасаваньне, гэтак жа як і байкот, ня можна рабіць асобнай часткай. Трэба рабіць усім. Тады будзе вынік. На жаль, кандыдаты адмовіліся ад гэтага, і фактычна гэта было ўскладзена толькі на нашу партыю. Мы паставілі за мэту зрабіць гэта лякальна, на асобных участках, у Менску і ў некаторых гарадох — Горках і іншых. Што выявілася? Выявілася, што супраць людзей, якія ішлі на Народнае галасаваньне, была ўжытая сіла.\nЯ ня ведаю ў гісторыі выбараў такіх выпадкаў, каб людзі былі пазбаўленыя ў час выбараў права галасаваць. Была ўжытая фізычная сіла, калі члены камісіі ўбачылі, што чалавек не галасуе за Лукашэнку. Ён абсалютна законна можа гэты бюлетэнь апусьціць, можа не апусьціць, можа яго парваць, можа ўзяць з сабой. Гэта адлюстравана ў Канстытуцыі, у выбарчым заканадаўстве, пацьверджана Цэнтральнай выбарчай камісіяй. У Горках на жанчыну, якая галасавала па схеме Народнага галасаваньня — накінулася камісія. накінулася міліцыя, павалілі яе на падлогу, адабралі бюлетэнь, пачалі зьбіваць. А ў Менску, напрыклад, спадара Уладзімера Юхо міліцыя схапіла за рукі і ногі, кінула ў машыну, павезьлі ў пастарунак. Гэта неверагодна, вось такога факту нават не было ў Іраку ў Садама Хусэйна".\nНавумчык: Ваш прагноз на будучыню?\nПазьняк: "Мой прагноз на будучыню такі. Зараз улада ў Беларусі нелегітымная. Лукашэнка ня ёсьць легітымным прэзыдэнтам, і ня ёсьць законным. Акрамя таго, парлямэнт не прызнаны Эўразьвязам, гэта — таксама нелегальная ўлада. Вольная Беларусь паказала, што яна жыве і ўздымаецца з каленяў, і будзе жыць. Таму я лічу, і ў бліжэйшы час апублікую сваю заяву, узгодненую з партыяй, што трэба неадкладна ствараць часовы нацыянальны ўрад Беларусі. Гэты часовы ўрад трэба ствараць адначасна і ў Беларусі, і ў замежжы. З прысутнасьцю яго за мяжой легальнай і дыскрэтнай у Беларусі.\nМэта гэтага ўраду — ўзяць на сябе дзеяньні па ліквідацыі дыктатуры на Беларусі. І канкрэтная мэта, якая ўсплыве рана ці позна — гэта арганізацыя выбараў. Беларускі народ не павінен застацца без нічога ў выпадку рэзкага павароту. Павінен быць прадстаўнічы орган, павінен быць орган у выглядзе часовага ўраду, які прыме такое рашэньне. Аб гэтым мной гаварылася раней. калі ставілася пытаньне пра Народнае галасаваньне. Я не раскрываў сутнасьці гэтай зьявы, цяпер я кажу аб тым, што гэта неабходна зрабіць.\nПры тым, у часовы нацыянальны ўрад могуць быць дэлегаваныя, выбраныя прадстаўнікі любых беларускіх арганізацыяў, якія ня згодныя з дыктатурай. У тым ліку з асяродзьдзя кандыдатаў у прэзыдэнты, якія выступалі супраць рэжыму. Могуць выбраныя быць асобы адпаведныя. І з гэтай мэтай я апублікую гэтую заяву. Я даю свае тэлефоны, сваю электронную пошту ў Варшаве, і прапаную тэрмінова правесьці кансультацыі. Пасьля гэтага прыняць адпаведнае рашэньне.\nНавумчык: "Ці трэба разумець гэтыя Вашыя словы як прапанову канстультацыяў таксама і Мілінкевічу і Казуліну?"\nПазьняк: "Я сказаў дакладна, што маю на ўвазе палітычнае асяродзьдзе тых кандыдатаў, якія выступалі супраць рэжыму. Гэта значыць, што я ня маю на ўвазе ні Лукашэнку, ні Гайдукевіча. А канешне толькі тых, хто супраць дыктатуры, у тым ліку і Вайтовіча, які зьняўся. У прынцыпе, гэта павінен быць урад над партыямі, які палягае на агульнанацыянальных задачах — захаваць нашую Незалежнасьць, свабоду, пазбавіцца ад дыктатуры, захаваць нацыянальныя каштоўнасьці, эканоміку, зямлю, людзей. і гэтак далей. Вось мэты нацыянальнага ўраду. І я ўпэўнены. што калі нацыя ўпэўніцца, што мы гэта зробім — а мы гатовыя да гэтага — то мы будзем мець падтрымку. І ў гэтым я перакананы. Я бачу, як разьвіваецца сытуацыя і ў ЗША, і ў Польшчы, дзе я. дарэчы, найбольш бываю".


Шарлі Эбдо: “Плачце з тымі, хто плача” | Krynica.info\nШарлі Эбдо: “Плачце з тымі, хто плача”\nУся Еўропа сёння размаўляе пра тэрарыстычны напад на рэдакцыю францускага Шарлі Эбдо. Слоган “Je suis Charlie” стаўся дэвізам свабоды і дэмакратыі, хоць дзеля справядлівасці трэба дадаць, што “Je ne suis pas Charlie” (Я не Шарлі – аўт.) таксама павольна пачаў свой распаўсюд. Паспрабуем прыгледзецца да месца каталіцкага Касцёла ў гэтым жудасным кантэксце.\nШарлі Эбдо – скрайне левы французскі сатырычны часопіс. Чальцы рэдакцыі неаднаразова казалі пра тое, што акрамя палітыкаў Касцёл з’яўляецца адным з іх галоўных аб’ектаў. Забіты 7 студзеня Люз (Рэнальд Лузьер) аднойчы растлумачыў, што яны крытыкуюць “хутчэй католікаў чым мусульман і хутчэй клер, які з’яўляецца сапраўдным прадстаўніком гэтага адчужэння, чым Бога”. Нават забітыя 7 студзеня мастакі раней казалі пра тое, што смяяцца з католікаў найбольш проста, бо яны – большасць у Францыі. Пазіцыя часопіса зразумелая: атэізм, антыклерыкалізм, падтрымка аднаполых шлюбаў і рэшта набору сённяшняга прадстаўніка левых ідэалогій. Кожны мае права на такі выбар. Аднак формы выражэння гэтых поглядаў шакуюць. “Езус – гей”, выява св. Духа ў дупе Езуса, папа з прэзерватывам замест Найсвяцейшага Сакраманту – звычайныя метады тыднёвіка.\n7 студзеня папа Францішак адправіў св. Імшу за ахвяраў тэрору ў Парыжы. Святы Айцец заклікаў супрацьстаяць “любым формам засілля, фізічнага і маральнага”. “Гэта (тэрор супраць Шарлі Эбдо – аўт.)закранае свабоду выказвання меркаванняў, якая з’яўляецца асноўным элементам нашага грамадства”, – падкрэслілі біскупы Францыі ў сваім лісце . А. Сіро Бэнэдэціні, віцэ-дырэктар прэсавага бюро Святога Пасаду, таксама асудзіў “спакушэнне на свабоду прэсы таксама важнай як і рэлігійнай свабоды”. Каталіцкія іерархі гуртам спачувалі сем’ям і блізкім забітых. Не было заўважана ніводнага афіцыйнага ліста, у якім хаця б згадваліся былыя абразы. Гэта вельмі цешыць, бо Касцёл “плача з тымі, хто плача”. Аднак асуджэнне гэтага акту тэрору як атакі на “свабоду выказвання і меркавання” здзіўляе.\nЦі можна назваць вольнасцю слова метады Шарлі Эбдо? Ці малюнкі Езуса з фаласам у руцэ ці ў туалетнай ракавіне – свабода меркавання? Малітва папы Францішка 7 студзеня ўскосна кажа пра гэта: “молімся за ахвяраў фізічнага і маральнага тэрору”. Магчыма хрысціянам варта ў гэты цяжкі момант начапіць на сябе гэтае “Je suis Charlie”, дзеля чуласці і спачування сем’ям забітых. Не дзеля падтрымкі свабоды слова, бо гэтакая свабода – зусім не свабода. Бо калі Шарлі не прапусціў ніводнай хібы Касцёла, дык мы мусім прамаўчаць. Асабліва цяпер.\nДадаю адмысловую падборку вокладак тыднёвіка з каментарыямі (Рэдакцыя КРЫНІЦА.INFO не лічыць вартым публікаваць выявы карыкатур. Іх апісання будзе дастаткова для агульнага разумення “мастацкіх вартасцяў” карыкатур Charlie Hebdo).\n1. “Езус быў геем!”. Подпіс знізу: “Божа! Благаславі гэты фалас, які я збіраюся з’есці!”. Так часопіс адрэагаваў на чарговую крытыку Касцёлам аднаполых шлюбаў. Урывак з газеты: “Што кажа Евангелле? Ян быў “любімым апосталам Хрыста”. Але ён таксама любіў іншых апосталаў сваёй боскай любоўю. Гэтым разам больш. Пасля вячэры Хрыстос ідзе спаць. І Ян кажа (13,23-25), што гэты ж любімы апостал “спачываў на грудзях Езуса”.\n2. Рэакцыя часопіса на выражаны супраціў арцыбіскупа Парыжа, кард. Андрэ Вэн-Труа (André-Vingt Trois), аднаполым шлюбам. “Эмінэнцыя Андрэ Вэн-Труа мае трох таткаў”.\n3. Адказ часопіса на навіны аб падазрэнні біскупа ў педафіліі. Надпіс у левым верхнім куце: “Споведзь Іерарха-педафіла”. Папа Бенэдыкт адказвае: “Рабі фільмы, як Паланскі”.\n4. Католікі пратэставалі перад тэатрам супраць пастаноўкі “Пікнік Галгофа” у адным з парыжскіх тэатраў. Тыднёвік зрабіў карыкатуру апошняй вячэры, падчас якой Езус сядзіць за сталом, аточаны дэманстрантамі з плакатамі св. Духа Найсвяцейшага Сэрца Езуса, і кліча: “За стол”. Подпіс знізу “Вячэра прыдуркаў”.\n5. “Бог не існуе”, “Куча гаўна, я гэтага і баяўся”.\n6. Рэакцыя на прапановы заключэння ў Францыі міжрэлігійнага пакту з мэтай барацьбы супраць легалізацыі аднаполых шлюбаў. Надпіс зверху: “Святы рэлігійны саюз”. На плакаце: “Далоў гомасэксуалістаў!”\n7. Папа замест Найсвяцейшага Сакраманту трымае прэзерватыў і кажа: “Гэта цела маё”. Подпіс: “Папа ідзе за далёка”.\n8. Надпіс “Трэба зачыніць Шарлі Эбдо!”. Закрэсленае і падпісанае слова азначае “згвалтаваць” – “Трэба згвалтаваць Шарлі Эбдо”. Нумар з’явіўся ў лютым 2007 г. перад судовым працэс некалькіх мусульманскіх арганізацый супраць карыкатур Шарлі на Прарока. У сакавіку францускі суд пастанавіў: “рэлігіі могуць быць аб’ектамі крытыкі і сатыры”.\n9. Калі стала вядома пра арышт у Ватыкане камердынэра абвінавачанага ў публікацыі дакументаў з папскага стала, тыднёвік абвесціў: “Крот у Ватыкане!”. На малюнку з’явілася карыкатура папы Бенэдыкта 16, у якога з-пад сутаны выходзіць крот, з подпісам: “Гэта для чаргавання з міністрантамі”.\n10. Пасля рашэння папы Бенэдыкта аб пераходзе “на пенсію” на вокладцы з’явілася яго карыкатура разам з закаханым ватыканскім швайцарцам з подпісам: “Нарэшце вольныя”.\n11. Галоўная старонка тыднёвіка ў адказ на прапановы зрабіць нядзелю выходным днём. “Кастарама зачыненая. Я абавязаны паслаць цябе нафік”.\n12. Нумар перад Вербнай Нядзеляй. “На наступным тыдні я пакажу вам фокус з Уваскрашэннем”.\n13. Калі стала вядома, што ў Опус Дэі нелегальна працавалі людзі, гэта стала прычынай раследванню і выкрыццю фінансавых аперацый па-за прававым полем. Выкрыццё. Пра грошы Опус Дэі. “Гэта цяжка быць фінансаваным дурнямі”.\n14. Падчас акцыі збору подпісаў за права выстаўлення батлеек у публічных месцах у Францыі. “Так батлейкам у публічных месцах!”\n10 студзеня 2015 | Блогі | Тэгі: Charlie Hebdo, каталікі, рэлігія\nБеларускі муфтый: забойцы французскіх журналістаў павінны панесці два пакаранні\nОдин из погибших в Париже журналистов был женат на белоруске\nУ Францыі затрыманы падазроныя па справе Charlie Hebdo


28 удзельнікаў ваенных падзей у Афганістане пражывае на Зэльвеншчыне | Навіны раёна | Белорусская версия\n28 удзельнікаў ваенных падзей у Афганістане пражывае на Зэльвеншчыне\n15 лютага спаўняецца 30 гадоў з таго дня, як апошняя калона савецкіх войскаў пакінула тэрыторыю Афганістана. Гэтая памятная дата сімвалічна ўстаноўлена ў гонар воінаў-інтэрнацыяналістаў, якія дастойна выканалі свой воінскі абавязак за межамі роднай краіны. У гэты дзень ветэраны баявых дзеянняў збяруцца разам, каб паціснуць руку таварышам і схіліцца перад подзвігам тых, хто не вярнуўся. Аб тым, як на Зэльвеншчыне адсвяткуюць юбілейную дату, расказаў старшыня раённай арганізацыі ГА «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане» Аляксандр Руды.\n– Зараз у нашым раёне 30 воінаў-інтэрнацыяналістаў: 28 удзельнікаў ваенных падзей у Афганістане і 2 ўдзельніка ўзброенага канфлікту ў Егіпце.\nУ час адной з баявых аперацый прапаў без вестак лейтэнант Міхаіл Бабіла, які рашэннем суду Зэльвенскага раёна быў абвешчаны памерлым пры выкананні службовых абавязкаў. На працягу трох дзесяцігоддзяў раённая дэлегацыя, у склад якой уваходзяць і былыя афганцы, наведвае дом, дзе рос і выхоўваўся Міша, сустракаецца з яго маці Аляксандрай Андрэеўнай. І гэты люты не стане выключэннем.\nНе вярнуўся з вайны і сяржант Уладзімір Лях. Ён загінуў у баі, ратуючы свайго параненага таварыша. Імя земляка прысвоена Міжэрыцкаму дзіцячамусаду-базавай школе. Збярэмся ва ўстанове адукацыі, каб ушанаваць памяць героя, затым наведаем магілу і ўскладзем кветкі да помніка. У гэтым годзе вучні рыхтуюць гадзіну памяці і некалькі экспазіцый, адна з якіх прысвечана выпускнікам школы, якія прайшлі дарогамі Афгана.\nЛічым сваім абавязкам хвілінай маўчання ўшанаваць усіх загінулых падчас афганскай кампаніі. З гэтай мэтай 15 лютага традыцыйна збярэмся ля памятнага знака, усталяванага ля падножжа брацкай магілы савецкіх воінаў і партызан.\nНам, салдатам Афганскай вайны, многае давялося перажыць, многае вынесці. Але мы жывыя, працуем, маем сем'і, выхавалі дзяцей, дачакаліся ўнукаў. На раённым мерапрыемстве, якое адбудзецца 15 лютага, будзе двайная нагода для радасці. Па-першае, падзелімся навінамі за апошні год, па-другое, нас чакае ўрачыстае ўзнагароджанне юбілейным медалём «30 гадоў вываду савецкі войскаў з Афганістана». Многія зельвенцы маюць баявыя ўзнагароды. Да прыкладу, Аляксандр Жук і Уладзімір Пракаповіч ўзнагароджаны Ордэнам Чырвонай Зоркі, Мікалай Якута – медалямі «За адвагу» і «За баявыя заслугі», Сяргей Шопік, Барыс Чурыла, Ігар Крукоўскі, Уладзімір Ляута, Віктар Макарэвіч і я, ваш рэспандэнт, – медалём «За баявыя заслугі».\n– Аляксандр Аляксандравіч, члены раённай арганізацыі прымаюць удзел у патрыятычным выхаванні моладзі. Якія мерапрыемствы гэтага плана намечаны ў рамках юбілейнай даты?\n– Галоўнай мэтай і нашых сустрэч са школьнікамі з'яўляецца выхаванне ў маладога пакалення пачуцця патрыятызму, любові да радзімы, павагі да герояў ваенных падзей. Нішто не можа так уразіць, так пераканаць шанаваць мір і свабоду, любіць сваю малую радзіму, як апавяданні відавочцаў баявых канфліктаў. Таму заўсёды адказваем на прапановы школ і ўстаноў культуры. Напрыклад, Аляксандр Жук прыме ўдзел у круглым стале, які будзе арганізаваны ў СШ №3, затым разам з хлопцамі наведае выставу «Героі Афганістана». Аляксандр Жабанос і Алег Тарасіксустрэнуцца з дзярэчынскімі школьнікамі, Міхаіл Захарка і Ігар Крукоўскі раскажуць аб афганскім шляху цяглевіцкім вучням.\nДумаю, карыснымі для старшакласнікаў будуць анлайн-віктарына, арганізаваная цэнтрам творчасці дзяцей і моладзі, а таксама вечар памяці «Афганістан... дні пайшлі ў вечнасць», запланаваная ў раённай бібліятэцы. Нам жа цікава будзе пазнаёміцца з малюнкамі хлопцаў пад назвай «Афганістан вачыма дзяцей».\nВядома, кожны з нас, які прайшоў афганскую вайну, з радасцю прыме віншаванні ад калектываў, у якіх працаваў і працуе, ад грамадскіх арганізацый. Памяць аб выкананым нашымі землякамі інтэрнацыянальным абавязку будзе жыць, пакуль мы будзем памятаць аб кожным героі той вайны.


Магілёўскія дэпутаты сабралі для кнігі аб вайне гісторыі відавочцаў | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэгіёны » Магілёўскія дэпутаты сабралі для кнігі аб вайне гісторыі відавочцаў\nЗ VІ Усебеларускага народнага сходу завуч магілёўскай школы № 34 Галіна Бяляева вярталася акрыленая. У душу запала фраза пра тое, што павінна быць нешта, што ўсіх нас аб'яднае. Гісторык па адукацыі і адна з актыўных дэпутатак Магілёўскага гарсавета, яна ведала, што гэтай тэмай павінна стаць Вялікая Айчынная вайна. «Некаторыя народы прыдумваюць сабе нешта значнае, каб было чым ганарыцца, а мы, нашчадкі пераможцаў, шукаем нейкую ідэю, — разважае яна. — Бяда не абмінула ніводную сям'ю. Боль і цяпер жыве ў нашым сэрцы. Трэба толькі гэтыя ўспаміны абудзіць.»\nБолей чым 600 біяграфій\nПасля прыезду дэлегат пачала абыходзіць школы і працоўныя калектывы. І ўсім задавала адны і тыя ж пытанні: «Што вы ведаеце пра сваіх продкаў, якія перажылі вайну? На якіх франтах яны ваявалі? Як яны жылі ў тыле? якія трагічныя ўспаміны не даюць спакою і сёння?»\n— Я бачыла людзей, якія нічога не ведаюць і нават не задумваліся над гэтым, — кажа яна. — Але знайшлося і шмат такіх, у якіх на руках бясцэнныя матэрыялы і яны нідзе не публікаваліся. Гэта дзённікі ветэранаў, успаміны вязняў канцлагераў, людзей, якія жылі пад акупацыяй. Раней сітуацыя была іншая, усе перажылі цяжкія падзеі, страты, гора, і гэта ўспрымалася як трагедыя народа. Але цяпер усё гэта стала персаніфікаваным. На жаль, шмат матэрыялаў страчана, але шмат і захавалася. І мне падалося, што было б добра, калі б акцэнтаваць увагу моладзі на ўклад непасрэдна іх сям'і ў агульную Перамогу. Адным словам, стварыць своеасаблівую кнігу.\n— Калі Галіна агучыла гэтую ідэю, нам яна спадабалася, — успамінае, як усё пачыналася, старшыня Магілёўскага гарсавета Максім Гурын. — Мы перагаварылі з намеснікам старшыні гарвыканкама Алай Галушкай, начальнікам гарадскога ўпраўлення па адукацыі Ірынай Рыбаковай і на сваім дэпутацкім «вечы» вырашылі рэалізаваць праект. Кінулі кліч праз раённыя аддзелы адукацыі, школы, каб падзяліліся звесткамі пра ваеннае мінулае сваіх продкаў. Прычым заклікалі не толькі дзяцей, але і дарослых. І за паўгода назбіралася болей чым 600 такіх біяграфій. Мы знайшлі спонсараў, і ў канцы кастрычніка ўбачыць свет кніга ў прыватным магілёўскім выдавецтве «Амелія Прынт». Для сённяшніх дзяцей гэта кніга стане блізкай перш за ўсё тым, што там ёсць радкі і пра іх сем'і. Яна стане арыенцірам у жыцці, запаветам ад родных захоўваць і берагчы родную зямлю і, галоўнае, яшчэ адным напамінам, якое гэта вялікае гора — вайна.\nПраект выйшаў за межы школы\nУ будучай кнізе каля 600 старонак, болей чым тысяча фота і дакументаў. Біяграфіі дапоўнены архіўнымі звесткамі з фондаў Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі.\n— Я спецыяльна шукала гэтую інфармацыю, каб узмацніць некаторыя звесткі, — расказвае Галіна Бяляева. — Калі знаходжу ўзнагародны ліст, перазвоньваю родным, зачытваю подзвіг і прапаную ўнесці ў гісторыю. І часцей за ўсё людзі прызнаюцца, што нават нічога не ведалі пра гэта. Франтавікі не любілі хваліцца. Калі чытаеш, што танк героя быў падбіты, а ён выскачыў з палаючай машыны і бег перад нашымі, каб паказаць бяспечны шлях, родныя па-іншаму пачынаюць глядзець на свайго продка. Або, напрыклад, напісана, што чалавек атрымаў узнагароду за тое, што за 13 дзён аднавіў мост, на рамонт якога рэальна патрэбна было каля двух месяцаў. Схіляеш галаву перад яго подзвігам, бо чалавек, не шкадуючы сябе, працаваў, каб савецкія войскі змаглі хутчэй пераправіцца і вызваліць Беларусь. Гісторыі кранаюць душу, таму што праз гэтыя дзённікі ты бачыш не нейкіх там манументальных герояў, а жывых людзей.\nПершапачаткова праект прызначаўся для школьнікаў, навучэнцаў, студэнтаў. Спачатку сапраўды адгукаліся дзеці, потым ініцыятыву ўзялі ў свае рукі іх бацькі, зараз інфармацыя распаўсюдзілася далёка за межы Магілёва, і стваральнікам ідуць лісты з іншых абласцей і нават краін.\n— Адна жанчына прызналася, што праект прымусіў яе сям'ю сабрацца ў доме дзеда, яшчэ раз успомніць яго як чалавека і франтавіка, — расказвае Галіна Бяляева. — Мы і ставілі перад сабой мэту, каб тэма аб'яднала людзей. Але нават не чакалі, наколькі ўнікальныя матэрыялы захоўваюцца на руках. Мне перадалі дзённік з фотаздымкамі байца 110-й стралковай дывізіі, якая абараняла прыгарад Магілёва. Гэтую дывізію гісторыкі называюць мёртвай, бо з яе выжыла мала людзей. Засталося ўсяго 20 задакументаваных успамінаў. І тут у рукі мне трапляе рарытэт. Пісаў баец 425-га стралковага палка. Я, калі атрымала ўспаміны, адразу ж патэлефанавала кіраўніку абласнога гісторыка-патрыятычнага пошукавага клуба «Віккру» Мікалаю Барысенку. Ад яго даведалася, што якраз на наступны дзень пошукавікі едуць у Шклоўскі раён падымаць байцоў гэтага палка. І я з вучнямі-добраахвотнікамі паехала разам з імі. Уяўляеце, аднакласнікі хлопчыка, які прынёс гэты дзённік, дапамагалі падымаць байцоў, з якімі, магчыма, яго прадзед стаяў у адным страі.\nСюжэт для фільма\nВыданне, што ствараюць дэпутаты, называецца «Вялікая Айчынная вайна: сапраўдныя гісторыі». Гэта не камерцыйны праект, кнігі пойдуць у бібліятэкі, архівы, установы адукацыі. Будзе выдадзена ўсяго 150 асобнікаў. Пра некаторых відавочцаў там усяго 5-6 радкоў, але шмат біяграфій, якія займаюць некалькі старонак. Па матывах успамінаў Юрыя Палухіна наогул можна здымаць фільм. Ён ляжаў у шпіталі і падрабязна апісаў, як паміж яго таварышам па палаце танкістам Жорам і медсястрой Ганнай Смірновай зараджалася каханне. Ён піша, што Ганна была яркай не столькі знешне, колькі знутры. А Жора быў неверагодна прыгожы і мужны. Ганна не магла ў яго не закахацца.\n— Чытала і перажывала — так хацелася, каб у гэтых людзей усё было добра, — дзеліцца Галіна Бяляева. — Жора прызнаваўся Юру, што Ганна яго лёс і яго пачуццё да яе — на ўсё жыццё. А праз паўгода Юра зноў трапіў у шпіталь і даведаўся, што Жора загінуў пры вызваленні адной з вёсак пад Магілёвам. Для Ганны гэта быў страшэнны ўдар. Аўтар дзённіка сам перажываў гэтую трагедыю. Нават эмацыянальна пазначаў: хай будзе праклятая гэтая вайна, якая разбіла шчасце такіх прыгожых людзей. Потым я знайшла ў архіўных дакументах, што танкіст, лейтэнант Рыгор Арсеньевіч Снурнікаў загінуў 28 чэрвеня 1944 года пры вызваленні вёскі Шапчыцы Магілёўскага раёна...\nДзённікі, лісты з фронту, успаміны — жывы чалавечы боль і туга. Галіна Бяляева прызнаецца, што нават ноччу не можа заснуць, пракручвае ў галаве некаторыя гісторыі.\n— Мы сёння зусім не задумваемся, навошта нашу моладзь зганялі ў Германію, — кажа яна. — Адказ у гэтых прызнаннях. Акупантам патрэбны былі людзі, якія працавалі б на шкодных вытворчасцях у хімічнай прамысловасці. Маладыя людзі хутка паміралі, таму што праз некалькі месяцаў работы ў іх ужо лёгкіх не было. Запала ў душу гісторыя дзяўчынкі, у якой да апошняга бралі кроў, а потым ледзь жывую выкінулі за агароджу. Яе падабрала нямецкая жанчына, у якой было восем дзяцей, і чацвёра з іх ваявалі ў нас на франтах. Жанчына выхадзіла тую дзяўчынку. Юра Палухін піша, што гітлераўцы, калі прыехалі ў яго вёску, хадзілі па дамах і расстрэльвалі дзяцей. І ён ні разу не бачыў, каб такое рабілі чырвонаармейцы.\nУ Германіі ён уразіўся капітанам, які адной рукой камандаваў батарэяй, а на другой трымаў кінутую трохгадоваю нямецкую дзяўчынку. Дзіця называла яго «папі». Ёсць біяграфія вязня з Азарычаў, які ў падрабязнасцях апісвае розныя жахі, прызнанні тых, хто вызваляў Асвенцым і на свае вочы бачыў горы пінетачак — ад гэтых успамінаў стыне кроў. Кранулі ўспаміны былой блакадніцы, якая піша, што, пакуль у яе доме ёсць хлеб, яна ніколі не скажа, што жыве кепска. Сэрца шчаміла, калі чытала пра падлетка, які хаваў забітых малодшых брата і аднагадовую сястрычку і гарэў нянавісцю да паліцая, што паліў аднавяскоўцаў разам з дзецьмі. Свайго пляменніка ён паспрабаваў выратаваць, загадаў яму: «Бяжы». Але той так і не змог кінуць сябра і згарэў разам з ім. І маці знайшла яго толькі па гузіках. Людзі стойка пераносілі і голад, і холад, але не здаваліся і ішлі да сваёй мэты.\nДарэчы, біяграфіі ўсё яшчэ працягваюць ісці. І дэпутаты вырашылі працягнуць праект. На другі том ужо сабралася 20 біяграфій.\n— Мы паспрабавалі і пераканаліся, што справа добрая, і таму спыняцца не намераны, — кажа Максім Гурын. — Пакуль гісторыі назапашваюцца, будзем шукаць спонсараў. У мэтах захавання памяці і патрыятычнага выхавання моладзі мы рэалізоўвалі ўжо не адзіны праект па Вялікай Айчыннай вайне. Працуем з ветэранамі, ходзім у навучальныя ўстановы, расказваем дзецям пра вайну. Відавочцы тых часоў сыходзяць ад нас, і мы павінны зрабіць усё магчымае, каб памяць пра іх засталася.


Навiны по тэме: вакцына\nУ Расіі завяршаецца правядзенне працэдуры кантролю якасці вакцыны "Спутник V", якая была праведзена на РУП "Белмедпрэпараты".\nРаспрацоўшчыкі айчыннай вакцыны ад каронавіруса прыстасуюць да таго штаму, які мы будзем мець, заявіў прэзідэнт.\nПараметры, па якіх прысутныя на амерыканскім анлайн-кангрэсе спецыялісты ацэньвалі прэпараты, не ўдакладняюцца.\nКлінічныя выпрабаванні паказалі 100%-ю выпрацоўку антыцел - прафілактычны прэпарат стаў першым і адзіным у свеце.\nМерапрыемствы, прадугледжаныя распараджэннем прэзідэнта па стварэнні вакцыны, разлічаны да 2023 года.\nЕўрабюракраты раяць Еўрапейскаму агенцтву па лекавых сродках зацягнуць працэс сертыфікацыі расійскага прэпарата да ліпеня-жніўня.\nВакцына "Спутник Лайт", як і "Спутник V", з'яўляецца распрацоўкай маскоўскага цэнтра імя Гамалеі.


Аляксей Карпюк. На паветранай трасе\nНа паветранай трасе\nАб’явілі пасадку ў самалёт Гродна — Мінск праз Навагрудак. Мы, дванаццаць пасажыраў, бязладнай грамадкай паспяшаем да тупаносага біплана. Лётчык бярэ на рукі жанчыну і падае сябру, які выхіліўся з дзвярэй самалёта. Ніхто не дзівіцца. Перад намі «АН-2», у ім замест трапа — выслізганая драбінка, па ёй нават мы, мужчыны, ледзь узбіраемся на борт.\nЗалазім у машыну, месцімся ўздоўж сценак. Хтосьці адпускае жарт і сам жа з яго смяецца. Лётчык уцягвае драбінку, шчоўкае дзвярыма, шчэ і задрайвае іх, як на караблі, і — можна ехаць!\nПраз ілюмінатар відаць кавалак крыла. Вось гэтая дзюралевая плоскасць з радочкам заклёпак урэжацца праз хвіліну ў нябесную высь. Як яна зможа абаперціся на паветра і ўзняць цяжкую машыну з людзьмі, маторам, грузам?! Недзе я чытаў, што ў Амерыцы калісьці ўзялі з прэрыяў індзейца ды памясцілі яго ў Нью-Йорку на кватэру. Ён да смерці меў занятак — адкрываў і закрываў кран, стараўся зразумець, чаму і як гэта цячэ вада. То быў рубеж яго фантазіі, а тут — для маёй. Тэарэтычна ведаю, што паветра пры нейкай там хуткасці прадмета становіцца для яго густым, як вадкасць, але не магу з’яву адчуць плоццю, уяўленнем і заўсёды ў самалёце вось так дзіўлюся.\nСамалёт гайданула, варухнуўся і адразу як бы некуды знік прапелер, а вецер пагнаў ад яго хвалі травы. У ілюмінатары ўжо паказаўся бок дэсантнага велікана з літарамі «ДОСААФ» на баку. Праплыў радочак аранжавых парашутаў на мурагу. За парашутамі — паўнагрудыя і гарэзлівыя дзяўчаты рыхтаваліся да скокаў. Адкрываецца даль лётнага поля.\nПажылая жанчына спаўзае з сядзення ды сядае на праходзе ў кабіны пілотаў. Гэта яе лётчыкі ўносілі на руках. Самалёт набірае хуткасць да ўзлёту. Агорнутыя страхам, ушчаперваемся ў металёвую лаўку, каб не зляцець пры старце, сашчэмліваем зубы, уцягваем жываты, насцярожваемся ў нейкім адчаі і мы. Толькі жанчына не выказвае ніякага хвалявання. Яна зручна выцягнула на падлозе ногі, плячыма абаперлася ў абшыўку самалёта і глядзіць на нас з лагоднасцю ды спакоем. Твар і вочы ў яе такія, з якімі малююць мацярок-гераінь, заслужаных настаўніц — самавіты, мудры і бывалы, свеціцца дабратой ды пашанай да ўсяго, што ў самалёце.\n«Хто яна?» — зацікавіла мяне, калі АН-2 пайшоў раўней і страх наш некуды знік.\nСамалёт павярнуўся ды лёг на курс. Адчынілася кабіна, і на лабавой сценцы ў ёй паказаліся на секунду незлічоныя прыборы, размешчаныя ў строгім шахматным парадку. Неўзабаве з кабіны выходзіць юнак у мундзіры авіятара, не гледзячы на жанчыну, сядае з ёю побач. Кабеціна нават не зварухнулася. Яна бытта чакала, што ён выйдзе.\nУладкаваўшыся на падлозе, авіятар паварочвае да жанчыны галаву. Абое скупа ўсміхаюцца: ён — вінавата і пакора, яна — шчасліва, з любоўю. Абое здаюцца падобныя. Жанчына дастае хустачку і, хоць хлопец не даецца, выцірае яму спатнелы лоб, тады вачыма паказвае на кіцель. Хлопец яго паслухмяна здымае ды вешае на вінцік, застаецца ў белай накрухмаленай кашулі з чорным гальштукам.\nЖанчына пасядзела некалькі хвілін спакойна, покуль хлопец не глянуў на гадзіннік. Юнак заклапочана ўстае і спяшаецца ў кабіну.\nУ Навагрудку мы вылазім на канюшыннае поле аэрадрома. Я заходжу біплану наперад і праз ліхтар самалёта бачу, што хлопец у белай кашулі з чорным гальштукам — адзін з пілотаў.\nПраз пяць хвілін наш АН-2 зноў нясецца па полі. За намі пагналіся навагрудскія хлапчукі. Але, калі мы ўзняліся, яны, знясіленыя, пасталі, бытта разам з намі адарваліся ад зямлі і іхнія душы.\nСамалёт цяпер лёг курсам на Мінск. Ад матора ўсё вібравала. Як басавыя струны, дрыжалі і гулі тросы, якімі была перакрыжавана кабіна. Мы паспелі ўжо абвыкнуцца. Хто дрэмле. Хто задумана глядзіць у ілюмінатар. Хто ўткнуўся ў газету...\nТолькі з ранейшым выразам твару сядзіць жанчына. Думаючы, што яе ніхто не бачыць, яна крадком гладзіць з любоўю цёмна-сіні кіцель.


Бальзам - ламініраванне для ўсіх тыпаў валасоў Беліта-Вітэкс Гладкія і\nБальзам - ламініраванне для ўсіх тыпаў валасоў Беліта-Вітэкс Гладкія і дагледжаныя - Каментар\nЯк бальзам - 5 балаў, як ламініраванне - двоечка... Адзін бал дадам за бюджетность і вялікі аб'ём. У выніку атрымліваем Бальзам-ламініраванне для ўсіх тыпаў валасоў ад Беліта-Вітэкс "ГЛАДКІЯ І ДАГЛЕДЖАНЫЯ". Дагледжаныя? Так. Гладкія ці што? Часткова. :)))\nДОБРЫ дзень, паважаныя чытачы і чытачкі!\nЯ вельмі люблю спрабаваць новыя сродкі па догляду за валасамі. З беларускай маркай Беліта-Вітэкс я пазнаёмілася даволі даўно, шмат гадоў таму, і мне падабаецца бюджетность і высокую якасць іх прадукцыі. Бальзам, аб якой сёння пойдзе гаворка, я збіралася паспрабаваць даволі даўно, ды вось усё рукі ніяк не даходзілі. Я звычайна купляю прадукцыю гэтай маркі ў маленькім крамцы беларускіх тавараў не далёка ад свайго дома або жа на Беларускай кірмашы, якая так жа праходзіць прама за маім домам. Але гэты бальзам я замовіла на сайце Beloris па цане 217 рублёў за вялікую банку 380 мл. Вось прамая спасылка на бальзам.\nТакім чынам, дазвольце Вам прадставіць героя майго сённяшняга адклікання - Беліта-Вітэкс Бальзам ламініраванне для ўсіх тыпаў валасоў "Гладкія і дагледжаныя".\nБальзам аднаўляе пашкоджаную структуру валасоў, ахутваючы іх бязважкай ахоўнай плёнкай, стварае эфект ламінавання. Надзейна абараняе ад электрызацыі, пухнатасці і спутывания ў любых пагодных умовах.\nВаласы выглядаюць дагледжанымі, гладкімі і неверагодна бліскучымі.\nЦерамиды аднаўляюць пашкоджаныя ўчасткі воласа, запаўняюць мікротрэшчыны і «запячатваюць» таго, хто сячэ кончыкі.Д-пантэнол патаўшчаюць валасы, прадухіляе іх ломкасць, забяспечвае доўгі ўвільгатненне.\nАлей какоса інтэнсіўна сілкуе валасы ад каранёў да самых кончыкаў.\nвада, цетеариловый спірт, хларыд цетримония, гліцэрына, хларыд бегентримония, циклопентасилоксан, циклотетрасилоксан, диметиконол, циклопентасилоксан, циклогексасилоксан, глицерилстеарат, біс-цетеарил амодиметикон, алей Cocos Nucifera (какоса), пантэнол, сопролимер гидрогенизированного касторового алею і себациновой кіслаты, изопропилмиристат, алей зародкаў Triticum vulgare (пшаніцы), токоферилацетат, БГТ, хларыд гуаргидроксипропилтримония, дипропиленгликоль, прапіленгліколь, тридецет-9, ПЭГ-5-этилгексаноат, церамид 3, парфумерная кампазіцыя, динатрия ЭДТА, метилпарабен, бензиловый спірт, метилхлоризотиазолинон, метилизотиазолинон, кіслата цытрынавая, пропилпарабен\nБальзам аформлены ў такім жа яркім адценні, як і іншыя сродкі з гэтай серыі - ён яркага адцення фуксіі, што выгадна вылучае яго сярод іншых сродкаў.\nБанка тыповая для бальзаму, круглая, з отвинчивающейся вечкам, пад якой можна ўбачыць ахоўную фальгу. Мне падабаецца, што вытворца не грэбуе дадатковай абаронай. Можна быць упэўненай, што ніхто не карыстаўся гэтым сродкам да мяне. Калі зняць ахоўную фальгу, то можна ўбачыць і сам бальзам - ён белага колеру і не вельмі густы па сваёй кансістэнцыі. Бываюць густыя бальзамы, як смятана, падобныя на маску, але тут не той выпадак. Тут менавіта стандартная кансістэнцыя бальзама, звыклая нам, не густая і не вельмі вадкая.\nВодар у сродкі даволі прыемны, ён такі лёгкі і ненадакучлівы, трохі салодкі. Люблю такія прыемныя водары ў сродках для валасоў. Бальзам ўжываць лёгка, але ён трошкі сцякае з валасоў, таму мне ўсё ж больш падабаюцца вельмі густыя сродкі, якія нагадваюць па кансістэнцыі маску для валасоў. Гэты ж бальзам валасамі не паглынаецца, але змываецца ён таксама даволі лёгка і без праблем, не пакідае адчуванне ліпкасць або слізкае валасоў. Увогуле, ён просты ва ўжыванні - як усе звычайныя бальзамы, тут нічога асаблівага або незвычайнага я не заўважыла.\nА цяпер пяройдзем да самага галоўнага - да эфекту ад прымянення гэтага сродкі, бо вытворца назваў гэты бальзам менавіта Ламініраванне.\nАле я б яго не назвала.\nГэта проста звычайны, задаволены бальзам, які добра змякчае валасы і робіць іх бліскучымі і мяккімі. У плане распроствання гэта поўны нуль, гладкасці таксама няма, чаго ўжо і казаць пра ламинировании... Зразумелая справа, чаго хацець за 200 рублёў, але ўсё ж раз назваўся груздом, то лезь у кош. Вытворца відавочна схітраваць або жа проста перабольшыў ўласцівасці гэтага бальзаму, назваўшы яго менавіта Ламініраванне. Ламінавання або гладкасці, распроствання тут Вы дакладна не знойдзеце.\nЗатое як просты, не дарагі і бюджэтны бальзам гэта сапраўды добры сродак. Змякчае, дорыць бляск і мяккасць валасам, лёгкае расчэсваннем. Так што як проста бальзамам я стаўлю гэтаму сродку цвёрдую пяцёрку. За вялікі аб'ём і бюджэтную кошт накідваю яшчэ адзін бал, усяго ён заслужыў чацвёрку. Паставіла б тройку, але гэта будзе не сумленна, таму як усё ж якасць для проста бальзаму па такой цане добрае і аб'ём вялікі.\nАле вось Ламініраванне тут і не пахне, нажаль.\nВаласы пасля ўжывання гэтага бальзаму сапраўды выглядаюць дагледжанымі і прыгожымі, але вось толькі не разглаженными і не прамымі. Яны бліскучыя, мяккія, вельмі прыемныя навобмацак, але не больш таго. Так што, як бальзам - гэта цалкам годнае ўвагі бюджэтнае сродак. Ну сбрахаў трохі вытворца наконт ламінавання, як звычайна - пісьменны маркетынг яшчэ ніхто не адмяняў. Але сродак у цэлым добрае, хай зусім не ламініраванне гэта.\nМагчыма, на прамых і гладкіх ад прыроды валасах гэты бальзам спрацуе больш добра і апраўдае сваю назву. А вось на маіх хвалістых і капрызных, не афарбаваных валасах гэта проста радавы бальзам з усімі уласцівымі яму якасцямі.\nМой вердыкт будзе такі:\nКалі Вы хочаце атрымаць менавіта ламініраванне, то Вам не падыдзе гэты бальзам. А вось калі Вам патрэбен добры бальзам у вялікім аб'ёме і па добрай цане, то я РЭКАМЕНДУЮ Вам паспрабаваць гэты сродак!\nПрапаную Вам пачытаць мой водгук аб тым, як з обесцвеченной ваты я адрасціла нармальныя валасы - вось ЁН. Магчыма, Вам таксама будзе цікавая гісторыя пра подравнивании кончыкаў валасоў у салоне і пякельнага цырульніка, ці ж гісторыя пра маіх татуіроўках на бровах.\nЗаўсёды ўсім рада на СВАЁЙ СТАРОНЦЫ.\nПачуццёвыя вусны або раскоша ад LUXVISAGE2 месяцыДэкаратыўная касметыка\nГэта дражэ як шпіён,робіць сваю справу ціха і непрыкметна,але можа і нашкодзіць!2 месяцыТавары для здароўя


Алесь Смалянчук: Каліноўскі – беларускі нацыянальны герой №1 - Хартия'97 :: Новости Беларуси - Белорусские новости - Новости Белоруссии - Республика Беларусь - Минск\nХартыя 2 декабря 2020, среда, 3:51\n- Ці было вядома раней дакладнае месца пахавання паўстанцаў, ці яно стала адкрыццём для гісторыкаў падчас абрынання гары Гедыміна?\n- У вялікай ступені стала адкрыццём, хоць шмат што ўказвала на тое, што пахаваны яны там. Па-першае, увесь міжваенны час там стаяў Крыж памяці паўстанцаў з імёнамі пакараных смерцю ў Вільні, у тым ліку там было імя Кастуся Каліноўскага. Апроч таго, калі я сам займаўся пошукамі магілы ў 2010-2012 гадах, то знайшоў вельмі цікавую інфармацыю ў газеце «Dziennik Wileński», якая выдавалася ў часы нямецкай акупацыі яшчэ падчас І Сусветнай вайны. У лютым 1916 года мясцовыя краязнаўцы раскапалі магілу аднаго з паўстанцаў на Замкавай гары. І судзячы па тым, што яны знайшлі, вельмі падобна, што гэта быў ксёндз. Мы ведаем, што былі пакараныя два ксяндзы. Там паставілі крыж. А парэшткі перадалі на захаванне ў касцёл Святога Міхала. Немцы выкінулі крыж і пасадзілі іх у турму на некалькі месяцаў, бо ўсё рабілася без дазволу акупацыйнай улады. Але гэтая знаходка ўжо паказвала, дзе можна шукаць сляды пакараных смерцю паўстанцаў.\n- Да гэтай пары няма адназначнага разумення неабходнасці спачыну паўстанцаў Каліноўскага на могілках Росы.\n- Дыскусія была даволі бурнай сярод беларускай грамадскасці. Але яна не мела вялікага сэнсу ў плане лёсу парэшткаў паўстанцаў. Бо літоўская дзяржаўная камісія магла б сур’ёзна разглядаць гэтае пытанне, калі б да яе звярнулася нейкая беларуская дзяржаўная камісія. Беларускі ўрад не праявіў ніякай цікавасці. Хоць некалькі разоў я чытаў розныя афіцыйныя заявы, што яны прымалі ўдзел, што “трымалі руку на пульсе”. У размове з прадстаўнікамі літоўскай дзяржаўнай камісіі, віцэ-канцлерам Літвы Дэвідасам Матулёнісам выходзіла тое, што на ўсе звароты літоўскай камісіі да ўрада Беларусі, да пасольства Беларусі ў Літве, беларускі бок адказваў маўчаннем.\n- Якое значэнне для найноўшай гісторыі Беларусі мае асоба Кастуся Каліноўскага? Апошнія 20 гадоў у Свіслачы адбываецца Фэст памяці паўстанцаў 1863-1864 гадоў. Некаторая частка беларускага грамадства імкнецца яго папулярызаваць. Якое значэнне будзе мець з’яўленне чарговага месца пахавання для беларускай супольнасці?\n- Значэнне велізарнае, таму што беларуская гісторыя апошніх стагоддзяў такая, што мы практычна не маем магіл вялікіх, важных для Беларусі асобаў. Таму магіла Каліноўскага ў Вільні – гэта будзе нешта фантастычна важнае для беларускай гістарычнай памяці. Гэтая магіла яшчэ раз будзе нагадваць пра тое велізарнае значэнне Вільні для нашай беларускай гісторыі. Каліноўскі па трапным вызначэнні Сяргея Дубаўца – беларускі нацыянальны герой №1. Беларускі нацыянальны міф Каліноўскага вельмі важны для сённяшняй Беларусі. Можа часам ён вельмі далёкі ад таго рэальнага Каліноўскага, які жыў і памёр у 19 стагоддзі, але ён вельмі важны. Нагадаю, што падчас спробы беларускага Майдану на пачатку 2006 году, моладзь, якая пратэставала, перайменавала Кастрычніцкую плошчу ў Менску ў плошчу Каліноўскага. І гэта быў момант, які з аднаго боку паказаў важнасць Каліноўскага для сучаснай беларускай і памяці, і свядомасці, а з іншага – проста выклікаў шквал абурэння з іншага боку. Таму што менавіта пасля гэтага пачынаецца спроба “развянчання” Каліноўскага як героя. Спроба, да якой актыўна спрычыніліся сучасныя “заходнія русы” ў Беларусі, Аляксандар Гронскі ды іншыя, дэпутат парламента і гісторык Ігар Марзалюк і Аляксандар Каваленя і іншыя. Фактычна сітуацыя з Каліноўскім – гэта яскравы прыклад баёў за гісторыю, за памяць. Мы ведаем, што памяць – гэта тое, што ў вялікай ступені вызначае будучыню Беларусі. І тут Каліноўскі вельмі важны для нас.\n- І тут відавочна ідзе супрацьстаянне паміж вектарамі – куды ісці Беларусі?\n- Безумоўна. Мы разумеем, 19 стагоддзе, усё вельмі няпроста, бо гэтае паўстанне часам нагадвала грамадзянскую вайну ў Беларусі. Гэта ўсё ж такі заклік да роўнасці, вольнасці, справядлівасці. Гэта дэмакратычны вектар развіцця Беларусі і еўрапейскі вектар развіцця Беларусі. А тыя, хто спрабуе яго “развянчаць” – гэты тыя, хто цягне нас фактычна назад, у мураўёўшчыну, у расейшчыну.\n28.11 Переговоры Баскова и Эйсмонт: главарь бандитов лишился дара речи 131,216\n25.11 Зенон Позняк: Будут арестованы все сотрудники ОМОН 100,797\n29.11 В Беларуси прошел Марш соседей 66,823


Ці могуць вушкі немаўляці змяняць форму? | маці сёння\nМірыям Гуаш | | Сыход, здароўе\nКалі дзіця нараджаецца, гэта можа быць любая частка твару або галавы дэфармаваная з-за становішча, якое яно заняла ў чэраве маці. Тое ж самае адбываецца і з вушамі немаўлятаў. Шмат разоў яны выходзяць з вушамі, складзенымі або блізка адзін да аднаго, таму што становішча ў матцы прымушала іх сціснуць рукі і надавала ім форму. Але потым гэтая форма можа змяніцца.\nТрэба ўлічваць, што дзіця нарадзілася, але наперадзе яшчэ доўгі шлях, яшчэ фармуецца. Тоўсты храсток в дзіцячыя вушкі Яно не будзе цалкам развітым, што трымае вуха цвёрдым і вызначанай формы, як калі мы старэй.\n1 Гузы і паглыбленні ў вушах немаўлятаў\n2 Вушы надзіманыя, гэта іншае\n2.1 Ці можна пазбегнуць апухлых вушэй?\n2.2 Дык што ж рабіць, калі ў дзіцяці тырчаць вушы?\nГузы і паглыбленні ў вушах немаўлятаў\nВось чаму не варта палохацца, калі ваш дзіця нараджаецца з гэтым вушы цалкам складзеныя або калі вы бачыце, што яны дэфармаваныя таму што тоўсты храсток яшчэ не сфармаваўся, а першапачатковая форма можа змяніцца.\nНа самай справе, гэта даволі частая з'ява для немаўлятаў нараджаюцца з выпукласцю або дэпрэсіяй у зонах каля вушэй. Вы павінны пракансультавацца з лекарам, але гэтыя дэфармацыі звычайна лёгка паддаюцца лячэнню, а форму вушэй можна аднавіць без праблем.\nВушы надзіманыя, гэта іншае\nЦяпер, калі малы выходзіць з ломкімі вушкамі, гэта ўжо іншая гісторыя. Гэта спадчыннае.\nЛас- надзіманыя вушы яны з'яўляюцца адным з самых распаўсюджаных недахопаў ад нараджэння. Гэта не азначае праблем са слыхам у дзіцяці або фізічнай дысфункцыі, але гэта праўда, што, асабліва калі вушы даволі выяўленыя, гэта можа выклікаць пэўны псіхалагічны дыскамфорт.\nТым не менш, вы павінны думаць, што кожнае дзіця - гэта цэлы свет. У кожнага асобіна сваё форма вуха, некаторыя маюць вушы з вялікімі павільёнамі, іншыя маюць падоўжаныя або завостраныя вушы і г.д. Галоўнае - прыняць сваю знешнасць і жыць з ёй. Але, як мы ўжо згадвалі, часам гэта можа быць праблемай для псіхалагічнага стану дзіцяці.\nЦі можна пазбегнуць апухлых вушэй?\nНа самай справе гэта фізічная характарыстыка, якая развіваецца ва ўлонні маці (прыкладна на шостым месяцы цяжарнасці) і мае спадчыннае паходжанне. Так што цяжка прадухіліць зліпанне вушэй.\nРаней, калі дзіця нараджалася з пляскаючымі вушкамі, гэта было прынята ставіць вельмі тугія паласы у вушы, каб паспрабаваць вырашыць праблему, але Калі гэта зроблена няправільна, гэта не прынясе вялікай карысці.: такая форма вуха мае генетычнае паходжанне і развіваецца ўжо ва ўнутрычэраўным жыцці, затым у працэсе жыцця храсткі растуць, павялічваюцца і форма вушэй можа змяняцца нават у сталым узросце.\nШто дапамагае - гэта звяртаць увагу, калі ў дзіцяці ёсць тыдняў. Вы павінны звярнуць пільную ўвагу на яго вушы, калі ён спіць у ложачку або знаходзіцца ў калысцы. Гэта трэба для таго, каб храсток, які яшчэ мяккі і пластычны, з часам не дэфармаваўся з-за няправільнага размяшчэння. Калі мы ўбачым, што, калі яно знаходзіцца ў гэтых пазіцыях, вуха дэфармуецца, нам прыйдзецца змяніць яго становішча, таму што гэта можа паўплываць на яго форму пазней.\nДык што ж рабіць, калі ў дзіцяці тырчаць вушы?\nАдзіны спосаб кардынальна вырашыць праблему аперацыі, і калі ён падрасце і калі вы бачыце, што гэта ўплывае на яго асабістае жыццё. Важна, перш чым прыняць рашэнне аб хірургічнай карэкцыі вушэй, апытаць дзіця, даследаваць, як гэты дэфект уплывае на яго сацыяльнае жыццё, на яго псіхалагічны стан. Гэта яшчэ аперацыя, і таму вельмі важна, каб дзіця быў свядомы таго, што вы робіце, і што вы цалкам згодныя з прынятым рашэннем.\nДобры варыянт сузіраць вядомых людзей з лопаючымі вушамінапрыклад, Уіл Сміт. Зрабіце так, каб дзіця пераканаўся, што надзьмутыя вушы не з'яўляецца перашкодай. Калі, нягледзячы ні на што, гэта выклікае псіхалагічныя праблемы, значыць, пара звярнуцца да спецыяліста.\nЯк у дарослых, так і niños, найбольш выкарыстоўваным метадам лячэння гэтай эстэтычнай праблемы з'яўляецца аперацыя пад назвай атапластыка, якая праводзіцца амбулаторна і з мясцовай анестэзіяй. Яна складаецца ў фармаванні змененага храстка праз разрэз у задняй вобласці вуха, так што рубец быў схаваны і ледзь бачны. Гэтую аперацыю можна зрабіць з 5 гадоў, так як у гэты перыяд развіццё храстка ўжо завершана.\nПоўны шлях да артыкула: Маці сёння » Сыход » здароўе » Ці могуць вушкі немаўляці змяняць форму?


БарДУ. Навiны - 1 красавіка – ва ўсенародны Дзень гумару і смеху студэнты БарДУ сталі ўдзельнікамі чатырохчасавого танцавальнага шоу-конкурса “Смехатэрапія”, арганізатарамі якога выступілі спецыялісты студэнцкага клуба.\n1 красавіка – ва ўсенародны Дзень гумару і смеху студэнты БарДУ сталі ўдзельнікамі чатырохчасавого танцавальнага шоу-конкурса “Смехатэрапія”, арганізатарамі якога выступілі спецыялісты студэнцкага клуба.\nСтудэнтаў і супрацоўнікаў універсітэта павіншавалі ўдзельнікі тэатральнага калектыва “Тэмі” педагагічнага факультэта, прадставіўшы на суд гледачоў свае лепшыя мініяцюры. Падарункам для гледачоў стала выступленне студэнтаў з Туркменістана з музычным нумарам “Расшыфроўка”.\nСваю знаходлівасць і досціп прадэманстравалі на вечары студэнцкія каманды факультэтаў і інтэрнатаў універсітэта ў межах конкурса на самую гумарыстычную, тэатральную першакрасавіцкую мініяцюру. Усе каманды выстурілілі, кожны нумар быў па-свойму цікавым і незвычайным. Аднак журы змагло выявіць дзве лепшыя каманды: 1 месца заваявала каманда інтэрната №1 з мініяцюраю “Маша і мядзведзі”, “Гран-пры” конкурса - каманда факультэта эканомікі і права з мініяцюрай “Жаночае шчасце”. Удзельнікі ўсіх каманд былі ўзангароджаны падарункамі ад кампаніі “Анега” і квіткамі ў кінатэатр “Кастрычнік”.\nНу, а кульмінацыяй усей святочнай праграммы стала першакрасавіцкая супер-латарэя, галоўны прыз якой – тэлефон ад кампаніі «Life». Студэнты з рызыкай і цікавасцю чакалі розыгрышу кожнага лота. І хоць усе падарункі былі жартоўнымі, у тым ліку і тэлефон, гэта ані не знізіла добрага настрою ўдзельнікаў вечара. 1 красавіка – гэта як раз той дзень, калі розыгрыш здольны не засмуціць, а толькі рассмяшыць і падняць настрой! Усе ўдзельнікі і гледачы атрымалі масу пазітыўных эмоцый. Таму, дарагія студэнты, не прапусціце магчымасць стаць удзельнікамі наступных культурна-дасугавых праграмм нашага ўніверсітэта!


Сцежарнае — Вікіпедыя\n51°45′ пн. ш. 30°22′ у. д.HGЯO\n245 чалавек (2004)\nСцежарнае на карце Беларусі ±\nСце́жарнае (трансліт.: Sciežarnaje, руск.: Стежерное) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.\nУ 7 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 36 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 126 км ад Гомеля.\nВакол меліярацыйныя каналы.\nПланоўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. З усходу да яе далучаецца прасталінейная вуліца. Забудова пераважна драўляная, двухбаковая, сядзібнага тыпу.\nПа пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя, калі вёска прыналежала князя Вішнявецкім, а у 2-й палове XVII стагоддзя перайшла да Каняцпольскіх. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1850 годзе ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. Паводле перапісу 1897 года размяшчаліся: школа граматы, хлебазапасная крама, вятрак. У 1908 годзе ў Брагінскай воласці.\nЗ 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Сцежарненскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкага, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскага акруг.\nУ 1931 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны рассвет», працавалі вятрак (з 1910 года) і гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 34 мясцовых жыхара. У памяць пра загінуўшых ў 1976 годзе ў цэнтры вёскі ўсталявана стэла з барэльефнай выявай салдата. У 1959 годзе ў складзе калгасу «Сцяг Леніна» (цэнтр — вёска Зарэчча). Размяшчаліся клуб, бібліятэка, пачатковая школа, дзіцячы сад.\n2004 год — 96 гаспадарак, 245 жыхароў.\n1850 год — 22 двары.\n1897 год — 58 двароў, 438 жыхароў (паводле перапісу).\n1908 год — 74 двары, 540 жыхароў.\n1930 год — 113 двароў, 643 жыхара.\n1959 год — 592 жыхара (паводле перапісу).\n2006 год — 89 гаспадарак, 215 чалавек, з якіх 42 ва ўзросце да 16 гадоў, 98 — у працаздольным і 75 — старэйшым за працаздольны.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сцежарнае&oldid=3214023"


У Мінску прайшоў «Чарнобыльскі шлях» (фотарэпартаж) » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Галоўныя навіны » У Мінску прайшоў «Чарнобыльскі шлях» (фотарэпартаж)\n27.04.2017, 07:53 | Галоўныя навіны, Палітыка\n26 красавіка ў Мінску прайшла дазволеная ўладамі акцыя апазіцыі «Чарнобыльскі шлях», прысвечаная 31-й гадавіне аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Яе арганізатарамі выступілі Партыя БНФ, Беларуская партыя «Зялёныя», рух «За Свабоду», аргкамітэт па стварэнні партыі «Беларуская хрысціянская дэмакратыя» і кампанія «Гавары праўду».\nПершапачаткова аргкамітэт планаваў правесці шэсце ад тэатра оперы і балета да Чарнобыльскай капліцы праз вуліцу Максіма Багдановіча, але Мінгарвыканкам змяніў маршрут і час пачатку акцыі, дазволіўшы збор у працоўны дзень а 14:00 каля прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук і шэсце да плошчы Бангалор. Тады арганізатары запатрабавалі ад уладаў перанесці час пачатку акцыі на 18:00. Улады пагадзіліся, а заяўнікі вырашылі перанесці збор да кінатэатра «Кастрычнік». Тым не менш, аргкамітэт падаў у суд скаргу на дзеянні Мінгарвыканкама ў сувязі з адсутнасцю падстаў для адмовы ў правядзенні мерапрыемства ў адпаведнасці з першапачатковай заяўкай.\nАкцыя, у якой прынялі ўдзел каля 600 чалавек, прайшла пад лёзунгамі «Астравец — другі Чарнобыль!» і «Не Чарнобылю сацыяльнаму і палітычнаму!». Актывісты экалагічнага руху выйшлі ў касцюмах звяроў з транспарантамі і плакатамі «Час спыняць Астравецкую пачвару», «Госпадзе, даруй», «Рэактар там не выбіралі — адзін упаў, другі памялі», «Атам мірны не бывае, гэта нават зебра знае», «Вымрэм як дыназаўры», «Ой, усё!».\nТаксама актывісты выйшлі з партрэтамі затрыманых па крымінальнай справе аб нібыта падрыхтоўцы масавых беспарадкаў, якія зараз знаходзяцца ў СІЗА КДБ і СІЗА-1 на Валадарскага. Наперадзе калоны традыцыйна неслі абраз Маці Божай ахвяраў Чарнобыля і чарнобыльскі звон.\nКаля чарнобыльскай капліцы сустаршыня БХД Павел Севярынец прачытаў малітву «Ойча наш». Затым дэманстранты ўшанавалі хвілінай маўчання ахвяр Чарнобыля і запалілі свечкі, пасля чаго акцыя скончылася.\nЯе ўдзельнікаў заклікалі прайсці ў Кіеўскі сквер, дзе ў гэты час праходзіў санкцыянаваны мітынг Кансерватыўна-хрысціянскай партыі — БНФ, таксама прымеркаваны да гадавіны аварыі на ЧАЭС. Да яго далучылася каля 50 удзельнікаў «Чарнобыльскага шляху», дзякуючы чаму агульная колькасць наблізілася да 100 чалавек.\nУдзельнікі мітынгу ў Кіеўскім скверы прынялі рэзалюцыю з заклікам змагацца з планамі па будаўніцтве Астравецкай АЭС, а таксама заклікалі грамадзян падтрымаць ствараны Зянонам Пазьняком рух «Вольная Беларусь». Акцыя скончылася гімнам «Магутны Божа».\n«Чарнобыльскі шлях» адбудзецца. Збор а 18:00 ля “Кастрычніка”\nМінгарвыканкам пагадзіўся адкарэктаваць час правядзення "Чарнобыльскага шляху", пайшоўшы…\nПавел Севярынец: у Менгарвыканкама ёсць час да пятніцы\nЗаяўнікі традыцыйнага "Чарнобыльскага шляху", запланаванага на 26 красавіка, будуць патрабаваць ад…


Галоўная ➠ Навіны ➠ Двери со стеклом\nЕсли вас интересуют двери со стеклом триплекс, стоит заглянуть на этот сайт city-door.ru вы найдете двери со стеклом триплекс отличного качества и по доступной цене.\nДзякуючы прымяненню сучасных тэхналогій трыплекс стаў адным з самых трывалых і ударостойкость матэрыялаў, якія ўжываюцца не толькі для ўваходных канструкцый, але і ў аўтамабілебудаванні і нават капітальным будаўніцтве.\nПерш за ўсё, варта згадаць аб тэхналогіі вырабу дадзенага матэрыялу. Два загартаваных ліста шкла склейваюцца паміж сабой з дапамогай адмысловай плёнкі, альбо ламінуецца вадкасці. Розніца паміж двума гэтымі варыянтамі заключаецца ў выніковай трываласці і аптычных уласцівасцях канчатковага прадукту. Так плёнка выкарыстоўваецца, пераважна, для таго, каб вырабіць дзверы са шкла трыплекс, так як яна празрыстая і заўважыць яе няўзброеным вокам даволі праблематычна. Другі ж варыянт, як правіла, выкарыстоўваецца для іншых мэтаў, так як ламінуецца вадкасць робіць шкло трохі каламутным, але больш трывалым.\nУ апошнія гады мы ўсё больш увагі сталі надаваць не толькі функцыянальнасці, але і знешнім якасцях элементаў дэкору нашага жылля. Менавіта таму шматлікія ўладальнікі кватэр, імкнучыся стварыць індывідуальны дызайн інтэр'еру, вырашаюцца купіць міжпакаёвыя дзверы са шкла трыплекс. Хупавыя і вытанчаныя яны ўпісваюцца як у кватэры і дома, асноўным матывам дызайну якіх з'яўляюцца класічныя каноны, так і ў мінімалістычны сучасны інтэр'ер. Шкляныя мадэлі з трымплексу, нягледзячы на ??знешнюю далікатнасць і вытанчанасць, адказваюць усім патрабаванням бяспекі. Пашкодзіць іх вельмі цяжка, а адсутнасць вострых кутоў дазваляе выкарыстоўваць іх нават у дзіцячым пакоі!\nПеравагі дзвярэй з трыплекс\nЦана на міжпакаёвыя дзверы трыплекс вар'іруецца ў шырокіх межах і залежыць ад колькасці слаёў шкла, элементаў дэкору і пр. Такую канструкцыю можа дазволіць сабе кожны!\nШкло трыплекс - надзвычай надзейны матэрыял з высокімі паказчыкамі трываласці. Разбіць такія дзверы без вялікіх намаганняў будзе немагчыма.\nВарыятыўнасць формаў і расфарбовак дазваляе стварыць варыянт канструкцыі, які максімальна адпавядае вашым патрабаванням.\nШкляной дзверы трыплекс гэта сапраўды стыльны элемент інтэр'еру!\nМы рады прапанаваць вам шырокі выбар прадукцыі - вам застаецца толькі зрабіць замову! У нашым каталогу вы знойдзеце велізарны асартымент дзвярэй трыплекс, які зможа задаволіць запыты нават самых патрабавальных кліентаў! Чакаем вашых званкоў!\nВаронежскія скакуны у ваду заваявалі тры медалі першынства Расіі


У Берасці абменьваліся кнігамі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Берасці абменьваліся кнігамі. Адмысловая акцыя прайшла каля Берасцейскай абласной бібліятэкі імя Горкага. Акрамя таго што можна было знайсці новыя для чытання кнігі, тут адбывалася фотасушка, на якой берасцейскія фатографы маглі падараваць з уласным подпісам свае фотаздымкі.\nАдна з галоўных арганізатараў абмену кнігамі Анастасія Лагодзіч распавядае пра асноўныя мэты такой культурніцкай сустрэчы:\n– Каб унесці разнастайнасць у культурнае жыццё горада. Таму што я прыехала на вакацыі і сумую тут. І вырашыла, што трэба нешта зрабіць, каб было больш весела праводзіць час у Берасці. І бачу, што людзі прыйшлі і атрымалася дастаткова масавае мерапрыемства. Таму што я не першы год праводжу гэтую акцыю па абмену кнігамі. Я ўжо другі раз з’яўляюся арганізатарам.\nУ рамках мерапрыемства таксама быў арганізаваны збор сродкаў на дапамогу бадзяжным жывёлам у Берасці.


Світшоты → Спецадзенне • прафесійная кампутарная вышыўка P&M\nТолстовкипобач з ім штаны i Футболкі, з'яўляюцца асноўным наборам адзення для супрацоўнікаў у многіх галінах. Шырокі спектр мадэляў, даступных у нас крама дазваляе выбраць прадукт у залежнасці ад яго прызначэння і пераваг карыстальніка.\nСвітшоты для працы і кожны дзень з уласнай графікай\nПрапанаваныя мадэлі выраблены з якасных матэрыялаў, задача якіх заключаецца ў максімальна высокай устойлівасці да яго эксплуатацыі і абароне ад складаных умоў надвор'я.\nСвітшоты - асноўнае абсталяванне прадстаўнікоў многіх галін прамысловасці, у т.л. будаўніцтва, вытворчасць альбо лагістыка. Сваім рознабаковым выкарыстаннем яны абавязаны практычным уласцівасцям - акрамя таго, што забяспечваюць цяпло супраць ветру і холаду, яны таксама забяспечваюць вялікую свабоду рухаў, чым курткі, забяспечваючы прыватную вопратку.\nМы прапануем мадэлі на ўсе сезоны, прыстасаваныя да розных умоў надвор'я або пераходныя джэмперы для вясновага або восеньскага перыяду.\nМы прапануем вам працоўныя курткі па розных коштах у залежнасці ад мадэлі - ад самых простых да ўзбагачаных спецыяльным прызначэннем.\nУ асноўным яны выраблены з поліэстэру, які забяспечвае вялікую цеплаізаляцыю і, такім чынам, значна больш свабоды перамяшчэння, чым класічныя працоўныя курткі.\nАкрамя таго, у большасці мадэляў ёсць каўняры-стойкі для ўцяплення і практычныя кішэні на маланках. Мы прапануем кофты розных колераў, з доўгімі і кароткімі рукавамі, а таксама з характарам папярэджанне з святлоадбівальнымі элементамі.\nСветоотражающая адзенне ён будзе адпаведным чынам працаваць для дарожнікаў, будаўнікоў ці тых, хто працуе ў цемры.\nРабочыя кашулі такія кампаніі, як падарожжа або Стэдман выраблены з тканін, устойлівых да інтэнсіўнага выкарыстання.\nУ мэтах абароны элементаў, якія падвяргаюцца ізаляцыі, у асобныя мадэлі былі пашыты спецыяльныя ахоўныя элементы. Акрамя таго, некаторыя стылі былі ўзбагачаны вентыляцыйнымі адтулінамі, каб мінімізаваць потаадлучэнне падчас інтэнсіўных фізічных нагрузак.\nБольшасць мадэляў маюць зручныя рамы на станы і запясці, каб абараніць ад пашкоджання асабістай адзення або бруду.\nУ продажы ёсць: флісавыя курткі, працоўныя курткі, паліпрапіленавыя курткі, папераджальныя курткі, швэдры.\nМногія кліенты гэта цэняць індывідуальнасць і персаналізацыя, асабліва калі супрацоўнікі выконваюць прадстаўнічую функцыю ў кантактах з патэнцыйнымі падрадчыкамі і кліентамі.\nРабочыя кашулі з друкам усё часцей сустракаюцца, таму што гэта эквівалент таннай формы рэкламы. Маючы гэта на ўвазе, улічвайце якасны метад маркіроўкі, устойлівы да пашкоджанняў, страты колеру і мыцця высокай тэмпературы. Менавіта таму мы рэкамендуем яго для цвёрдай персаналізацыі камп'ютэрная вышыўка.\nмужчынскія працоўныя толстовкимужчынскія начоскі, якія працуюць у футболкахфлісавыя курткіпрацоўныя курткіAllegro працуюць фуфайкібелыя працоўныя курткіжаночыя працоўныя толстовкиджынсавыя працоўныя курткіпрацоўныя курткі engelbert straussЮлі працуюць кашулімужчынскія працоўныя курткіізаляваныя працоўныя курткісвятлоадбівальныя пінжакіРабочыя кашулі olxфлісавыя кофтыРабочыя пінжакі з алеаграсайт працоўных кашуль: allegro.plмяккія працоўныя курткішэрыя працоўныя курткіпрацоўныя курткі з капюшонампрацуюць фуфайкі з прынтампрацуюць фуфайкі з прынтам Allegroзімовыя працоўныя курткіцёплыя курткіЮлі працуюць кашулісвабодныя талстоўцыпрацоўныя толстовкирабочыя флісавыя курткітанныя рабочыя кофтысвитшоты з рабочай вопраткай\n4.9 / 5 ( 16 галасоў )


Дзяржаўная ўстанова культуры "Бераставіцкая раённая бібліятэка імя В.М.Кавалеўскага": 17.03.18 Гадзіна адказаў і пытанняў “Аб чым плача зямля?”\n17.03.18 Гадзіна адказаў і пытанняў “Аб чым плача зямля?”\nПры філіяле “Масалянская інтэграваная сельская бібліятэка” прайшло чарговае пасяджэнне аматарскага аб’яднання “Пралеска”. Пасяджэнне было прымеркаванне да Міжнароднага дня Зямлі. Дзеці даведаліся, што кожны жыхар нашай краіны павінен нешта зрабіць на карысць экалогіі- пасадзіць дрэва, прыбраць тэрыторыю ад смецця, эканоміць па-магчымасці святло і ваду.


Афіцыйны Менск вінаваціць ЗША і Эўропу ва ўмяшаньні ў законатворчы працэс\n05 сьнежань 2005, 20:22\nАлесь Дашчынскі, Менск Міністэрства замежных справаў Беларусі ў сваёй заяве абвінаваціла ЗША і Эўразьвяз у “парушэньні прынцыпу няўмяшальніцтва ва ўнутраныя справы іншых краін”. Беларускі МЗС заяўляе, што “чарговы раз Вашынгтон і Брусэль адкрыта спрабуюць паўплываць на законатворчы працэс ў Беларусі”.\nНагадаем, што Дзярждэпартамэнт ЗША і Эўразьвяз выказалі заклапочанасьць прыняцьцем Палатай прадстаўнікоў паправак да Крымінальнага кодэксу. Палажэньні гэтага закону, паводле Вашынгтону і Брусэлю, парушаюць міжнародныя нормы і шматлікія абавязаньні Беларусі па абароне правоў чалавека, уключна з правам на свабоду сходаў і свабоду выказваньня.\nАднак беларускае зьнешнепалітычнае ведамства цьвердзіць, маўляў, “пры распрацоўцы законапраектаў беларускім бокам улічаны міжнародны вопыт”. У заяве гаворыцца: “Пагрозы і абмежаваньні сталі апошнім часам нормай дыпляматычнай практыкі ЗША і Эўразьвязу адносна краінаў, якія не падзяляюць іх палітычных поглядаў”.\nБеларускі МЗС падкрэсьлівае, што “такі падыход – абсалютна неадэкватная аснова для разьвіцьця больш цесных і глыбокіх адносінаў зь Беларусьсю”.


Які сродак для прачысткі каналізацыі лепш выбраць: агляд - Падручнік сантэхніка\nНапэўна кожны ўладальнік кватэры або дома не раз сутыкаўся з сітуацыяй, калі засмечваць каналізацыйныя трубы, і іх прыходзілася прачышчаць сваімі рукамі.\nЯк правіла, кожны гаспадар у такім разе, дзейнічаў тым спосабам, які яму быў знакам. Але справа ў тым, што маецца цэлы «арсенал» правераных і простых тэхналогій прачысткі. І сярод гэтых метадаў можа сустрэцца больш дзейсны і лёгкі спосаб, чым той, што выкарыстоўваўся ў нейкай канкрэтнай сітуацыі.\nУ гэтым артыкуле мы падрабязна разгледзім, якія бываюць натуральныя і хімічныя сродкі для прачысткі каналізацыйных труб, а таксама тое, як імі карыстацца.\nПрачыстка без прымянення хіміі\nУ якасці навочных прыкладаў возьмем самыя дзейсныя тэхналогіі, якія можна без праблем рэалізаваць самастойна. Гэта значыць купляць абсталяванне, хімію і розныя інструменты - не давядзецца. Усе марнаванні будуць у літаральным сэнсе капеечныя.\nСода і воцат\nПеравага спосабу складаецца ў тым, што асноўныя інгрэдыенты, як правіла, можна ўзяць на практычна любы кухні.\nІнструкцыя працы тут прыкладна такая:\nЗасынаем ў каналізацыйную адтуліну соду. Спатрэбіцца прыблізна паўпачка.\nЗверху заліваем воцат і адразу ж закрываем адтуліну коркам або шчыльнай анучай.\nПраз паўгадзіны здымаем корак і прамываем усё кіпенем. Па ідэі, калі засор не вельмі сур'ёзны, то ўсё скончыцца паспяхова.\nТут сутнасць у тым, што сода і воцат разам запусцяць працэс хімічнай рэакцыі, падчас якой структура тлушчавых нарастаў ўнутры трубы будзе разбурана.\nЗвярніце ўвагу на тое, што выконваць такую працу трэба абавязкова ў гумовых ахоўных пальчатках. Таму што невядома як адрэагуе ваша скура на дотык да пене з соды і воцату. Заўсёды лепш перастрахавацца і набыць такія пальчаткі, тым больш іх кошт вельмі даступная.\nКіпень і вантуз\nЗдавалася б, прачыстка вантузам вядомая ўсім, але мала хто ўжывае гэты інструмент у спалучэнні з кіпенем. Між тым гэта істотна павышае шанцы на паспяховае заканчэнне справы.\nРобіцца ўсё па такой схеме:\nУ зліўную адтуліну заліваецца кіпень.\nПраз хвілін 5-10 бярэм вантуз і спрабуем «прапампаваць засор».\nКалі нічога не атрымалася, то паспрабуйце варыянт з содай і воцатам. Калі і гэта не дапаможа, то значыць, давядзецца прымяняць больш эфектыўнае сродак для прачысткі каналізацыйных труб - то вы маеце нейкі хімікат.\nПагаворым пра такія рэчывах падрабязней.\nПрамысловыя вадкасці для прачысткі\nВарта адзначыць, што ў прынцыпе немагчыма вызначыць лепшы сродак для прачысткі каналізацыйных труб. Таму што ў кожным канкрэтным выпадку склад «коркі» вельмі розны. Адпаведна тое, што дапамагло ў адной сітуацыі, можа не так эфектыўна спрацаваць ў іншы.\nВельмі важна разумець гэты момант.\nДавайце разгледзім самыя папулярныя рэчывы ў параўнальнай табліцы.\nНазва хімікату Асаблівасці і правілы прымянення\n1. «Містэр Мускул» Звычайна гэта рэчыва прадаецца ў выглядзе парашка. Пачак мае невялікі аб'ём - каля 70-100 грам. Сродак недарагое і вельмі нядрэнна спраўляецца з тлушчавымі наростамі і рэшткамі ежы. Схема прымянення простая: парашок засынаецца ў зліўную адтуліну і заліваецца цёплай вадой. Праз паўгадзіны вадасцёк промывается.При гэтым старайцеся пазбягаць прамога кантакту з хімікатаў, так як можна атрымаць апёк. «Містэр Мускул» рэкамендавана ўжываць і для прафілактыкі засоров, а не толькі для вырашэння ўжо праблем, якая паўстала.\n2. «Крот» Калі казаць пра тое, якім сродкам прачысціць каналізацыйныя трубы, то гэта, бадай, самая папулярная ў народзе вадкасць, таму што недарагая і вельмі эфектыўная. За кошт свайго складу «Крот» паспяхова спраўляецца далей з вельмі сур'ёзнымі «коркамі» з тлушчу, валасоў і нават іржы.\nПрацаваць з матэрыялам проста - заліваеце каля 100 мг. сродкі ў трубу і пакідаеце на некалькі гадзін. Па заканчэнні пазначанага часу асцярожна і старанна промываете каналізацыйны сцёк вадой.\n3. «Bagi Потхан» Даволі папулярная вадкасць і ў цэлым вельмі эфектыўная. Аднак і нятанная.\nХімікат вельмі агрэсіўны і паспяхова выдаляе каналізацыйныя засоры з тлушчу, валасоў, вапны і кавалачкаў ежы.\nСхема прымянення простая і хуткая: заліваеце 50-100 міліграм сродкі ў праблемнае адтуліну і пакідаеце на 2-3 хвіліны. Затым у адтуліну заліваецца шклянку гарачай вады і па заканчэнні трох хвілін усё промывается праточнай вадой.\nЯк бачыце сапраўды даволі складана вызначыць які сродак для прачысткі каналізацыйных труб лепш. Кожны брэнд прывабны па свойму - нешта задавальняе па цане, што-то не падыходзіць з-за высокай таксічнасці і да т.п.\nТаму рабіце выбар, абапіраючыся на асаблівасці канкрэтнай сітуацыі.\nСавет: заўсёды чытайце інструкцыю прымянення, налепленую на бутэльку з набытым рэчывам. Справа ў тым, што час «вытрымкі» набытай вадкасці ў адтуліне можа адрознівацца ад апублікаваных вышэй звестак. Таму што, напрыклад, той жа «Крот» робіцца рознымі вытворцамі, а адпаведна тут могуць быць адрозненні ў складзе.\nНу а калі ўсе гэтыя спосабы і сродкі не дапамаглі, то застаецца толькі адзін варыянт прачысткі сваімі рукамі.\nЛіквідацыю засора з дапамогай стальнога дроту\nПа сутнасці, гэта звычайнае механічнае ўздзеянне на «пробку» канцом дроту.\nЛепш выкарыстоўваць сталёвую і гнуткую (але разам з тым не занадта ўжо мяккую) дрот, якая не ламаецца падчас згінанняў.\nРобіцца такая праца па наступнай схеме:\nУ адтуліну зліву ўстаўляецца дрот і прасоўваецца да кропкі засора.\nКалі вы адчуеце, што канец тросікі як бы упёрся ў праблемнае месца, рухаць дрот туды-сюды, імкнучыся прабіць «пробку».\nПасля таго як будзе зразумела, што засор хоць бы трохі пачаў разбурацца, можна зноў вярнуцца да ўжывання хіміі. Па ідэі рэчыву цяпер будзе на парадак прасцей ўздзейнічаць на навала смецця.\nМы з вамі падрабязна разабраліся ў тым, як прачысціць каналізацыйную трубу народнымі сродкамі і з дапамогай розных хімікатаў. Спадзяемся, што прадстаўленыя інструкцыі вы эфектыўна ўжыеце ў справе.\nНу а калі хочацца даведацца яшчэ больш падрабязнасцяў аб метадах прачысткі, то раім праглядзець дадатковае відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяТруба для вадаправода ў зямлі - як абраць і як пракладаць\nСледующаяВыбіраем і пісьменна усталёўваем сіфон пад ракавіну\nЯк пачысціць бойлер ад шумавіння: спуск вады, ачыстка і\nАцяпліцель планар для абагрэву кабін і фургонаў грузавых\nЧарцёж крана: разнавіднасці і канструкцыйныя асаблівасці\nПомпавая станцыя для свідравіны: прылада, разнавіднасці,


ЛЕПШЫЯ РАБОТЫ – У ДАР МУЗЕЮ — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n02.09.2013 21.08.2019 admin244Комментарии on ЛЕПШЫЯ РАБОТЫ – У ДАР МУЗЕЮ\nНа другім паверсе Івянецкага музея традыцыйнай культуры ёсць куточак, ад якога вее святлом і напеўнасцю роднай зямлі. З залацістай саломкі, якая назаўсёды ўвабрала ў сябе непаўторны водар збажыны, выстаўлены тут творы народных майстроў Міншчыны.\nГэта ўнікальная калекцыя фарміравалася на працягу многіх гадоў. Музей цесна супрацоўнічае з абласным цэнтрам народнай творчасці. У свой час з гэтай установай была заключана афіцыйная дамова на папаўненне фондаў Івянецкага музея. Сутнасць дакумента заключаецца ў наступным: на ўсіх значных абласных святах майстры саломапляцення перадаюць у музей адну са сваіх работ. Многія рэгіёны Міншчыны прадставілі тут сваю самабытную творчасць. Найбольш экспанатаў паступае пасля правядзення профільных конкурсаў. На выставе прадстаўлены шматлікія жанравыя работы, якія ў выніку ствараюць агульную закончаную кампазіцыю. У кожнага аўтара свой почырк, свае сакрэты майстэрства. Сярод творцаў ёсць і нашы землякі. Тут\nэкспануюцца работы Станіславы Іосіфаўны Аль з Валожына, творчасць сямейнай дынастыі Кацураў з Гарадзечна.\nСаламяны куток прыцягвае ўвагу наведвальнікаў. Нямала арганізуецца групавых экскурсій, часта практыкуюцца і індывідуальныя. Асабліва шмат іх было тут летам – пік экскурсійнага, пазнавальнага турызму. З традыцыйным рамяством саломапляцення ў Івянецкім музеі азнаёміліся турысты з ЗША, Італіі, Германіі і іншых краін. Іскрынку залацістага сонца саломкі павезлі яны ў сваіх успамінах аб нашым гасцінным краі.\nКнiга – жыватворная крынiца


25 сакавік 2021, 13:03\nЗлучаныя Штаты заклікалі беларускія ўлады пачаць дыялёг з уласным народам для вырашэньня крызісу ў краіне. Пра гэта ў адмысловым відэазвароце заявіла намесьніца прэс-сакратара Дзяржаўнага дэпартамэнту Джаліна Портер.\n«Сёньня, калі беларусы сьвяткуюць Дзень Волі, адзначаючы ўпершыню абвешчаныя незалежнасьць і сувэрэнітэт Беларусі больш за 100 гадоў таму. Мы пацьвярджаем нашу падтрымку беларусаў у імкненьні да дэмакратычнай будучыні. Па-ранейшаму ўражаныя выключнай сілай, стойкасьцю і мужнасьцю беларускага народу», — адзначыла прадстаўніца Дзярждэпартамэнту.\nУ сваёй прамове яна адзначыла: нягледзячы на маштабныя рэпрэсіі, беларусы працягваюць выказвацца шляхам мірнага пратэсту, патрабуючы вызваліць палітзьняволеных, дазволіць вярнуцца тым, хто цяпер у выгнаньні, а таксама заклікаюць рэжым да рэальнага дыялёгу, які ўжо сёлета прывёў бы да новых выбараў пад незалежным міжнародным назіраньнем.\nЗьвяртаючыся да беларускіх уладаў, Джаліна Портер падкрэсьліла: яшчэ ня позна пачаць паважаць правы тых, кім яны кіруюць. І заклікала адгукнуцца на патрабаваньне людзей аб адкрытым дыялёгу.\nЯна працытавала выказваньне Нобэлеўскай ляўрэаткі Сьвятланы Алексіевіч пра тое, што «Свабода — гэта ня хуткае сьвята, а доўгая дарога», і запэўніла, што гэтым шляхам Амэрыка будзе заўсёды крочыць поруч зь Беларусьсю.\n«За вашу і нашу свабоду!», — завершыла свой зварот намесьніца прэс-сакратара Дзяржаўнага дэпартамэнту ЗША.\n18 сакавіка Сьвятлана Ціханоўская абвясьціла пачатак агульнанацыянальнага галасаваньня на плятформе «Голас» за арганізацыю перамоваў з прадстаўнікамі ўладаў Беларусі пры міжнародным пасярэдніцтве.\nЗа прамінулы тыдзень колькасьць тых, хто падтрымаў ініцыятыву, склала 750 тысяч чалавек.


Цэнтральная навуковая бібліятэка імя Якуба Коласа НАН Беларусі запрашае на прэзентацыю зборніка “Евангельская Царква Беларусі: гісторыя і сучаснасць”\nЦэнтральная навуковая бібліятэка імя Якуба Коласа НАН Беларусі запрашае 18 снежня 2018 г. у 15.00 на прэзентацыю зборніка “Евангельская Царква Беларусі: гісторыя і сучаснасць” (Выпускі I-III).\nЗборнік “Евангельская Царква Беларусі: гісторыя і сучаснасць” выдаецца з 2014 г.. На дадзены момант выйшла тры тамы матэрыялаў (2014, 2016 і 2018 гг.), якія адлюстроўваюць гісторыю беларускага і заходнееўрапейскага пратэстантызму.\nТрэці выпуск з’явіўся вынікам правядзення III Міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі “Евангельская Царква Беларусі: гісторыя і сучаснасць” (Мінск, 9 снежня 2017 года), прысвечанай 500-годдзю Рэфармацыі і 500-годдзю беларускай Бібліі. Абодва гэтых юбілеі шырока адзначаліся ў Беларусі на працягу 2017 г.\nУ тамах зборніка асвятляюцца важныя старонкі гісторыі беларускай і еўрапейскай Рэфармацыі, Бібліі Ф.Скарыны, а таксама пратэстанцкіх цэркваў Беларусі. Увазе чытачоў прапануюцца як біяграфічныя даследаванні, так і панарамныя гістарычныя агляды пэўных перыядаў у гісторыі пратэстантызму. Закранаюцца пытанні міжканфесійных адносін, сувязей пратэстантаў з беларускім нацыянальным рухам, сучаснага развіцця пратэстанцкіх цэркваў у Беларусі і многае іншае.\nДа мерапрыемства прымеркавана выстава кніг з фондаў Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі. На ёй прадстаўлены прыжыццёвыя выданні М. Лютэра і Ф. Меланхтона, багаслоўская работа малавядомага пратэстанцкага пісьменніка Мікалая Сельнечэры з Лейпцыга, творы Эразма Ратэрдамскага, Біблія Марціна Лютэра (1675) і інш.\nЗапрашаем усіх жадаючых у інфармацыйна-выставачны цэнтр ЦНБ НАН Беларусі.


Жахлівыя «казкі» Новага Двара. Вёска Новы Двор\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Я ня меў намеру ехаць у старажытную вёску Новы Двор хаця б таму, што не мінула і двух гадоў, як я там быў. Цяжка было б паверыць і ... Болей »\nДругое пасьля Нарачы\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Слухаць у старой вясковай хаце старую народную песьню — адно з найвялікшых задавальненьняў у маіх вандроўках па краіне. Ня толькі д... Болей »


У фінскім горадзе зьявіўся мэмарыяльны знак Янку Купалу\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » У фінскім горадзе зьявіўся мэмарыяльны знак Янку Купалу\nМэмарыяльны знак беларускаму паэту Янку Купалу 2 кастрычніка ўрачыста адкрылі ў горадзе Іматра, што на паўднёвым усходзе Фінляндыі на мяжы з Расеяй, паведаміла амбасада Беларусі ў Фінляндыі. Пра гэта расказаў і мясцовыя СМІ, у прыватнасьці гарадзкі сайт Imatra.fi.\nЯнка Купала быў у Іматры ў 1910 годзе, пад уражаньнем ад вадаспаду на рацэ Вуокса напісаў верш «Над Іматрай», які быў апублікаваны ў «Нашай Ніве» і ўвайшоў у зборнік «Шляхам жыцьця». Восем гадоў таму, калі вершу споўнілася сто гадоў, яго пераклалі на фінскую мову.\nУ гонар верша і пастаўлены мэмарыяльны знак. На ім на дзьвюх мовах — фінскай і беларускай — расказваюць пра тое, дзе быў напісаны твор. Таксама прыведзены ўрывак зь верша: «Свабодай сваёю і роднай Суомі сягнуць быццам хочуць да зор».\nМэмарыяльны знак стварыў беларускі скульптар Павал Вайніцкі з ініцыятывы беларускіх міністэрстваў культуры і замежных справаў пры падтрымцы гарадзкога сходу Іматры. На цырымоніі адкрыцьця прысутнічалі мэр Іматры Кай Рослака, дырэктарка беларускага літаратурнага музэю Купалы Алена Ляшковіч (у гонар адкрыцьця знаку ў мэрыі правялі выставу з фонду музэю) і іншыя прадстаўнікі Беларусі і беларускай дыяспары.\nМэр Іматры Кай Раслака (зьлева) на адкрыцьці мэмарыяльнага знаку\nНа поўначы сумнай, у Фіншчыне дзіўнай,\nРакой з вадаспадам заліўся пакат;\nВуоксаю рэчка завецца ў фінаў,\nІматрай завуць вадаспад.\nКлакочуць, рагочуць Іматрыны хвалі,\nНа цэлыя вёрсты шум-гоман стаіць,\nНем толечы каменны бераг, як з сталі,\nI зарасьнік хвойны маўчыць.\nШалее Іматра між каменных глыбаў,\nЗа хваляю хвалю імчыць к нізіне;\nЯк хмар недаступных махнатыя скібы,\nАдна адну схопіць, піргне.\nАдна з адной рынуцца ўглыб, як магілу,\nТам скруцяцца, узьнімуцца клубам, дугой,\nРассыплюцца пухам, расьсеюцца пылам,\nЗноў выскачаць к небу гарой.\nЗірнуць, зьзіхануцца, сыпнуцца на скалы,\nУсім дантаўскім процьмам на зьдзіў,\nI люнуць на волю, забыўшыся шалаў,\nПлывуць паміж пустак і ніў.\nДругія іх зьменяць і пеняцца ў зломе,\nАдвечністым шумам калышуць прастор;\nСвабодай сваёй і роднай Суомі*\nСягнуць быццам хочуць да зор.\nСтаіш і глядзіш на бунтоўныя воды,\nI сэрца лялеецца ў сьцішнай жальбе,\nЎсё слухаеш нема, як стогнуць нягодай\nДы як бы ўсё клічуць цябе:\n«Хадзі к нам, бяспутнік, кінь долю на сьвеце,\nСпачын векавечны дамо ў забыцьці;\nНязьведанай воляю будзем шумеці\nI гутарку з сонцам вясьці.\nХадзі ў нашы хвалі, спаўем твае грудзі\nВадзіцай сьцюдзёнай, кіпучай, як вар;\nНарод аб нас казку злажыць не забудзе,\nI песьню нам зложыць пясьняр».\nТак сумна на поўначы, у Фіншчыне дзіўнай,\n* Суомі — Фінляндыя, бацькаўшчына фінаў. (Заўвага Я. Купалы)\nТэгі: Іматра, Фінляндыя, Янка Купала


Наперад у Вялікае Княства Літоўскае | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Літаратура » Наперад у Вялікае Княства Літоўскае\nНаперад у Вялікае Княства Літоўскае\nКсенія Шталенкова. Адваротны бок люстра. — Мінск: Мастацкая літаратура, 2016. — 382 с.\nЯны сустрэліся ў Вільнюсе. Пятнаццацігадовая школьніца Барбара, ці проста Бася, і сямнаццацігадовы Міхал. Першыя нясмелыя позіркі, чырвань шчок, пяшчотныя поціскі рукі і пацалункі... Здаецца, ну што незвычайнага можа быць у гісторыі пра першае каханне? А калі я скажу, што Міхал жыве ў Вільні XVІ стагоддзя і служыць у Мікалая Радзівіла Чорнага, а Бася — жыхарка нашага часу? І што спаткаліся яны дзякуючы незвычайнаму люстру, якое, калі настае патрэбны момант і на небе з'яўляецца Поўня, здольнае перамяшчаць людзей у часе. Раман з такім сюжэтам, безумоўна, выкліча цікавасць.\nЗ першай часткай рамана «Адваротны бок люстра» маладая пісьменніца Ксенія Шталенкова дэбютавала ў 2012 годзе, і вось перад намі — выданне, якое змяшчае ўсе тры часткі твора і распавядае пра новыя прыгоды Басі і Міхала. Адметны не толькі яго сюжэт. Справа ў тым, што дэбютная кніга Ксеніі выйшла, калі аўтарцы было ўсяго дваццаць гадоў, а напісаны раман яшчэ раней, калі дзяўчыне было 16. Таму перад намі — кніга для падлеткаў, створаная самім жа падлеткам. Гэта проста ўнікальны выпадак для беларускай літаратуры, дзе найчасцей пачынаюць з вершаў.\nНекаторым чытачам гэтая гісторыя можа падацца крыху наіўнай, летуценнай і нават нуднай. Надта шмат дэталяў, падрабязнасцяў, разважанняў. Але ўспомніце сябе ў школьныя гады. Ці не быў для вас знакавым нават міжвольны погляд, незнарок кінутае слова? Ці не хацелася знайсці сябра, які будзе родным і блізкім толькі для вас, які ўсё зразумее і дапаможа? Ці не марылі пра неверагодныя прыгоды і смелыя вандроўкі? І «Адваротны бок люстра» — менавіта такая гісторыя. Тут летуценні ярчэйшыя, чым рэчаіснасць, а прыгоды намнога больш прывабныя, чым звыклы лад жыцця.\nЦікава, што галоўныя героі кнігі «Адваротны бок люстра» — не ідэальныя, не «прычасаныя», не падкрэслена паслухмяныя (а часта менавіта такімі іх ствараюць пісьменнікі для ўзмацнення выхаваўчага эфекту кнігі). Бася можа грукнуць дзвярыма і адмовіцца вячэраць з бацькамі. У яе пакоі непрыбрана, а таямніцы мінуўшчыны вабяць дзяўчынку намнога мацней, чым заняткі ў школе. Міхал — таксама досыць свавольны юнак, ён занадта самаўпэўнены і ўпарты, кідаецца ў бойку, нават калі ведае, што гэта небяспечна. Ды і адносіны паміж героямі не ванільна-ідэальныя. Тут прысутнічаюць рэўнасць і эгаістычнае стаўленне да каханага чалавека, але, натуральна, яны саступаюць у параўнанні з цеплынёй і шчырасцю, пяшчотай і яркасцю першага моцнага пачуцця. Карацей, усё, як у жыцці.\nАсаблівай увагі заслугоўвае і сюжэт твора Ксеніі Шталенковай, класічны для сусветнай літаратуры і кіно. Герояў, якія трапляюць у чужы для сябе час, крытыкі ўжо паспелі жартаўліва ахрысціць «трапленцамі». Але ў беларускай літаратуры гісторыі пра «трапленцаў» ды падарожжы ў часе чамусьці пакуль не прыжыліся. Напэўна, справа ў тым, што айчынныя аўтары яшчэ не асэнсавалі мінуўшчыну ў класічнай прозе, не распавялі пра самыя славутыя падзеі гісторыі, не намалявалі партрэтаў гістарычных дзеячаў. Тым больш яркім выглядае эксперымент маладой пісьменніцы, яе спроба паказаць, як адчувае сябе сучасная дзяўчына, трапіўшы ў 1550 год. І наадварот, ці камфортна хлопцу з павольнага XVІ стагоддзя ў нашым імклівым часе.\nВажна таксама, што гісторыя першага кахання Басі і Міхала не падаецца адарванай ад знакавых гістарычных падзей. Разам з героямі кнігі чытач падарожнічае з Вільні ў Кракаў, прысутнічае на каранацыі Барбары Радзівіл. Мы назіраем за інтрыгамі і палітычным закуліссем ВКЛ таго часу. Разам з Басяй і Міхалам уцякаем са сталіцы Каралеўства Польскага, спрабуем выратавацца ад пагоні і пазбегнуць абвінавачвання ў вядзьмарстве. Думаю, не перабольшу, адзначыўшы, што «Адваротны бок люстра» — выдатная аснова для сцэнарыя прыгодніцкага фільма ці хаця б тэатральнай пастаноўкі.\nСпадзяюся, што гэты раман у трох частках — толькі пачатак вялікага творчага шляху Ксеніі. Маладая аўтарка ўмее распавядаць гісторыі, яна цярплівая і працавітая (а гэта так важна, калі гаворка ідзе пра напісанне твораў буйных літаратурных жанраў), таму ў яе ўсё атрымаецца.\n4092 Эпідэміёлаг — пра тое, ці трэба прышчапляцца ад COVІD-19\n3056 Разбіраем модныя мастхэвы надыходзячага сезона: чым папоўніць гардэроб?\n2738 Кветка «ламікамень», мінскі сацыяліст і Караткевіч-рамантык. Лесю Украінку з Беларуссю звязвалі не толькі ідэі рэвалюцыі\n1390 Пажылыя людзі не могуць пераехаць з аварыйнага жылля у нармальнае. Чаму?


18 сакавік 2018, 18:13\nБел-чырвона-белы парад на роварах па Мангэтане\nБеларусы Нью-Ёрку правялі 11 сакавіка роварны парад зь бел-чырвона-белымі сьцягамі па Мангэтане. Акцыя была прысьвечаная 100 годзьдзю абвяшчэньня незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі.\nНовы лідэр сацыял-дэмакратаў. Хто ён і куды іх павядзе\nГерой «Інтэрвію тыдня» — новы, нядаўна абраны старшыня Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) Ігар Барысаў. Зь ім размаўляе Віталь Цыганкоў.\nНа выставе прадстаўленыя дакумэнты, фатаздымкі з фондаў Нацыянальнага гістарычнага музэю Рэспублікі Беларусь, Нацыянальнага архіву Рэспублікі Беларусь, Беларускага дзяржаўнага архіву-музэю літаратуры і мастацтва, Нацыянальнага гістарычнага архіву, Цэнтральнага архіву КДБ Рэспублікі Беларусь, Горадзенскага гісторыка-археалягічнага музэю, прыватных збораў.\nКатаваў электрашокерам, біў па галаве, забіраў грошы\nАдна з найбуйнейшых польскіх сацыялягічных лябараторыяў «Цэнтар дасьледаваньня грамадзкай думкі» (CBOS) правяла дасьледаваньне наконт сымпатыяў палякаў да іншых народаў. Беларусы апынуліся ў канцы сьпісу. Польскія інтэлектуалы тлумачаць, чаму.\n«Ня хочам, каб нас патруцілі»\n37 тысяч жыхароў Берасьця пратэстуюць супраць будаўніцтва новага заводу. «Вы зразумейце, сьвінец можна есьці, як яблык», — супакойвае людзей галоўны інжэнэр кампаніі «АйПаўэр», якая будуе завод па вытворчасьці аўтамабільных акумулятараў. Свабода на месцы разьбіралася, што так турбуе берасьцейцаў.\nБольшасьць дыетолягаў сыходзяцца на думцы, што сьняданак — добрая рэч. Але ці сапраўды ён можа дапамагчы пахудзець?


У цяперашні час у харчовай прамысловасці выкарыстоўваецца досыць шмат разнастайных дадаткаў, якія дазваляюць паляпшаць смакавыя якасці прадуктаў, і закліканы зніжаць сабекошт і спрашчаць працэс вытворчасці. Натуральна, такая значная для чалавека сфера як харчовая прамысловасць павінна асцярожна падыходзіць да пытання ўкаранення якіх-небудзь дабавак і прадуктаў.\nУ апошні час людзі больш актыўна пачалі абмяркоўваць разнастайныя дадаткі і эфект ад выкарыстання ГМА ў ежы. Апынуліся закрануты практычна ўсе дадаткі, якія прымяняюцца ў ежы. Асабліва гэта тычыцца дабавак групы Е, куды ставіцца і сарбат калію.\nПраблема заключаецца ў тым, што на сусветным харчовым рынку, як і на рынках асобных краін, назіраецца неабходнасць у спрашчэнні вытворчасці прадуктаў. Звязана гэта з тым, што прадукты неабходна дастаўляць на вялікія адлегласці, пры гэтым павінна захоўвацца іх якасць. Адным з магчымых спосабаў вырашэння праблемы з'яўляецца прымяненне разнастайных кансервавальных рэчываў, якія закліканы павялічваць тэрмін прыдатнасці без страты якасці.\nСярод якія ўжываюцца элементаў добра зарэкамендавала сябе соль сорбиновой кіслаты, або проста сарбат калію. Ён ужо дастаткова даўно выкарыстоўваецца ў сусветнай харчовай прамысловасці. Сорбиновая кіслата, з якой атрымліваецца дадзены інгрэдыент, доўгі час падвяргалася дбайным даследаваннямі. У выніку былі выяўленыя моцныя антыбактэрыйныя ўласцівасці гэтай кіслаты. У другой палове 20-га стагоддзя з яе сталі атрымліваць харчовыя дабаўкі.\nАсаблівасці кансерванта Е202\nГалоўная перавага заключаецца ў тым, што гэта рэчыва можна здабываць з раслін. Гэта кажа ў карысць прымянення дадзенага кансерванта і пацвярджае, што сарбат калія бяспечны для чалавечага арганізма.\nКансервант Е202 не зьнішчае мікробы і іншыя мікраарганізмы, ён проста спыняе іх жыццядзейнасць, але пры гэтым пакідае карысныя бактэрыі, якія неабходныя чалавеку.\nКансервант Е202 запавольвае жыццядзейнасць шкодных мікраарганізмаў, але пры гэтым пакідае карысныя бактэрыі, якія ўтрымліваюцца ў арганізме чалавека і адказваюць за натуральны абмен рэчываў. Пры іх адсутнасці ў чалавека парушаюцца натуральныя біярытмы, пачынае развівацца дысбактэрыёз, што ў выніку прыводзіць да парушэння астатніх функцый арганізма.\nУ сусветнай практыцы кансервант Е202 вядомы ўжо дастаткова даўно. За доўгі час былі праведзены шматлікія незалежныя даследаванні, на аснове чаго ўдалося ўсталяваць асноўныя ўласцівасці рэчывы і магчымасці, якімі валодае сарбат калію. Ён абсалютна бяспечны для чалавека, таму яго свабодна можна выкарыстоўваць у харчовай прамысловасці, не падвяргаючы пагрозе здароўе людзей. Пасля яго не застаецца ніякіх шкодных рэчываў або старонніх злучэнняў у арганізме чалавека, так як ён натуральным шляхам распадаецца на вуглякіслы газ і ваду.\nХоць перыядычна з'яўляюцца публікацыі і навуковыя артыкулы пра тое, што сарбат калія шкодны для чалавека. Яны звязаны з агульнымі развагамі аб мэтазгоднасці прымянення харчовых дабавак, і, як правіла, не маюць нічога канкрэтнага супраць сарбат калію. У рэчаіснасці ж кожная асобная дабаўка павінна правярацца незалежна, таму што ў іх занадта розныя ўласцівасці, каб можна было казаць пра іх у рамках аднаго даследавання.\nШто тычыцца магчымага шкоды Е202, то ў першую чаргу гэта алергічныя рэакцыі. У некаторых людзей кансервант сорбат калія можа выклікаць з'яўленне раздражнення на скуры. Аднак у астатнім ён абсалютна бяспечны, за 50 гадоў выкарыстання дадзенага кансерванта не было зафіксавана ніводнага выпадку мутацый або канцерогенов ўздзеяння. Нават галоўныя крытыкі харчовых дабавак прызнаюцца, што сорбиновая кіслата і кансервант пад нумарам Е202 атрымлівае вышэйшы рэйтынг бяспекі.\n"Гюйгенс-Касіні" - аўтаматычная міжпланетная станцыя: даследаванне Сатурна\nКрама "Киаби": водгукі і апісанне\nНекалькі спосабаў, як разблакаваць айфон 4, калі забыў пароль\nАльбомы Linkin Park: 15 гадоў страшэнных эксперыментаў\nГарбузовыя семечкі пры прастаты. Водгукі аб лячэнні прастатыту Гарбузовыя\nЯк робіцца паста з сёмгай у сметанковым соусе?\nСтаражытная культура - вінаград: хваробы і шкоднікі расліны


Навіны - паходжанне дзвярных колаў\nБЯСПЛАТНАЯ ДАСТАЎКА НА ЎСЮ ПРАДУКЦЫЮ BUSHNELL\nСерыя дзвярной коркі\nЕўрапейская серыя дзвярных коркаў\nСерыя белых дзвярэй у колеры слановай косці\nКасмічны алюмініевы серыйны прыпынак для дзвярэй\nСерыя дзвярных коркаў з нержавеючай сталі\nАгароджа дзвярэй з цынкавага сплаву\nСерыя дзвярных коркаў з цынкавага сплаву\nДзвярныя прыпынкі з цынкавага сплаву\nЦынкавы сплаў Падлогавыя дзвярныя коркі\nПадвесныя серыі колаў\nСерыя кручкоў у кітайскім стылі\nЕўрапейская серыя кручкоў\nПаходжанне дзвярных колаў\nПаходжанне дзвярныя колы：\nПаводле Агульнай гісторыі свету, колы ўпершыню з'явіліся ў Месапатаміі, а ў Кітаі - каля 1500 г. да н. Пакаціўшы кола, трэнне з паверхняй кантакту можа значна паменшыцца, і цяжкія прадметы могуць быць лёгка перанесены з аднаго месца ў іншае, эфектыўна зніжаючы працавыдаткі.\nПрымяненне колы да дзвярэй - вялікая ініцыятыва. Дзвярное кола ўзнікла ў Кітаі і распаўсюдзілася ў Карэі, Японіі і іншых краінах разам з кітайскай культурай. На некаторых старажытнакітайскіх карцінах можна ўбачыць рассыпаныя рассоўныя дзверы, напрыклад, пейзажныя карціны дынастыі Сун, ёсць рассоўныя дзверы.\nУ пачатку XIX стагоддзя брытанец Стывенсан вырабіў першы ў свеце цягнік. З'яўленне цягніка спрыяла вынаходству рэек і колаў цягніка з фланцамі. Цягнікавыя колы з фланцамі спрыяюць прадухіленню заносу і збояў цягнікоў пры руху на вялікай хуткасці або паваротах. Пазней была выкарыстана канструкцыя гэтага цягнікадзвярныя колы.\nУ канцы 20 стагоддзя попыт на дзвярныя колыраслі. Аднак да 2002 г. у Кітаі практычна не было прафесійных вытворцаў дзвярных колаў, а рынак дзвярных колаў быў заняты замежнымі брэндамі, такімі як Тайвань, ЗША, Германія, Японія і гэтак далей. Аднак ніводнае айчыннае прадпрыемства не магло з імі канкураваць. Айчынныя вытворцы Dinggu Hardware упершыню распрацавалі і вырабілі падвесныя колы. Вытворчасць дзвярных колаў па тэхналогіі альбо па якасці дагнала сусветны ўзровень пад'ёмных колаў і нават у некаторых аспектах пераўзышла.\nМатэрыял пад'ёмнага кола даволі разнастайны, асноўны матэрыял абалонкі ўключае нержавеючую сталь, цынкавы сплаў, медны сплаў і г.д.\nМатэрыял дзвярнога колы:\nПаводле матэрыялу в дзвярное кола,Ёсць металічны валік, цвёрды пластыкавы ролік, пластыкавы падшыпнікавы валік, валаконны нейлонавы падшыпнікавы ролік і шматслаёвы кампазітны ролік. Агульная тэкстура пластыкавага роліка мяккая, можа выкарыстоўвацца толькі для дзвярэй менш за 60 кг, трываласць металічнага роліка, але пры кантакце з дарожкай лёгка ствараецца шум; POM мае добрыя механічныя ўласцівасці, яго ўстойлівасць да стомленасці самая высокая ў тэрмапласце, яго модуль пругкасці лепш, чым нейлон 66, ABS, полікарбанат, тэмпература шырокага выкарыстання. Пластмасавы ролік POM цвёрдая тэкстура, плаўнае слізгаценне, трывалы, кантроль прадукцыйнасці матэрыялу складаны, толькі нешматлікія айчынныя вытворцы могуць вырабляць, выкарыстоўваючы цвёрды ролік POM, падшыпнік размешчаны ў сярэдзіне асноўнага корпуса, абарона, робіцца эфект слізгацення лепш, але і больш трывалы.


Жанчыны ў службе таксі і МНС, мужчына-даяр. Маладзечанская філія БАЖ працягвае серыю "Разбураем гендарныя стэрэатыпы" | baj.by\n30.10.2019 Крыніца: Ігар Палынскі, Настасся Уткіна\nУ сустрэчы прынялі ўдзел інспектар Маладзечанскага гаррайаддзела па надзвычайных сітуацыях Ксенія Таратута, таксіст Святлана Набокава і даяр Яўген Магала. Святлана Набокава працуе ў таксі з чэрвеня гэтага года. Яна прызнаецца, што ў яе заўсёды была цікавасць да машын. З дзяцінства займалася мотакросам, а ў дзевяностых прыганяла аўтамабілі з Еўропы. Потым адкрыла мэблевы бізнес, але праз нейкі час закрыла яго. Працу таксіста Святлане параіла дачка.\n— Мамы могуць дазволіць адправіць дзіця на таксі ад сябе да бабулі. Таму што раней, калі з хлопцамі-кіроўцамі, то заўсёды ў суправаджэнні. А калі жанчына пад'язджае, то спакойна, — кажа Святлана Набокава.\n— Спачатку былі нейкія касыя позіркі: ну, ты пайшоў на жаночую прафесію. А цяпер няма, нармальна.\nКсенія Таратута марыла стаць баявым лётчыкам, але падчас медкамісіі ёй параілі забыцца пра гэту думку. Тады з’явіўся варыянт з Міністэрствам па надзвычайных сітуацыях. Цяпер яна — інспектар Маладзечанскага ГРАНС, праводзіць праверкі і маніторынгі. У аддзеле разам з Ксеніяй працуюць чатыры жанчыны. А калі яна толькі прыйшла працаваць, то была першай жанчынай-інспектарам у Маладзечне.\n— У любым выпадку, калі ты працуеш на пасадзе, якая дазваляе табе стаць вышэй па званні, ты атрымаеш гэта званне. Ёсць жанчыны ў міністэрстве, ёсць жанчыны-палкоўнікі, жанчыны-падпалкоўнікі, гэта значыць — усё магчыма. У нас няма жанчын і мужчын на працы — усе работнікі МНС аднолькавыя, — пераконвае Ксенія Таратута.\nСпікеры адзначылі, што ў сучасным свеце не варта дзяліць прафесіі на мужчынскія і жаночыя. Кожны можа стаць тым, кім ён хоча, і гендарныя стэрэатыпы ў грамадстве гэтаму не перашкодзяць.