10 лепшых гандлёвых цэнтраў у ЗША | Абсалютныя падарожжы\n10 лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nДзесяць лепшых гандлёвых цэнтраў Злучаных Штатаў - вынік культура вольнага часу і весялосці дамінанта ў паўночнаамерыканскім калосе, якая ўсё больш і больш распаўсюджваецца па свеце. Добрым доказам гэтага з'яўляецца колькасць гэтых крам, якія мы ўжо маем у Іспаніі.\nЗША вялікія, як кантынент, і там суіснуе вялікая разнастайнасць культур. Але ў добрай часткі яго жыхароў агульны спосаб весяліцца. Яны прыхільнікі вялікія прасторы для адпачынку дзе яны могуць знайсці ўсё: ад супермаркетаў, пакупак да кінатэатраў, дзе можна паглядзець кіно праз крамы моды і аксесуараў альбо кавярні і рэстараны, дзе можна паесці. Добра прадуманая, гэта не дрэнная ідэя, што ў нас можа быць усё пад рукой. Але без лішніх слоў мы збіраемся паказаць вам гэтыя гіганцкія камерцыйныя прасторы.\n1 Тур па дзесяці гандлёвых цэнтрах ЗША\n1.2 Піларамавыя млыны\n1.3 Кароль Прусіі\n1.4 Крама на Каламбус Круг\n1.5 Праз Беладжо, вытанчанасць сярод дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\n1.8 The Grove, арыгінальны сярод дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\n1.9 Гандлёвы цэнтр на Кароткіх пагорках\n1.10 South Coast Plaza, мастацтва ў адным з дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nТур па дзесяці гандлёвых цэнтрах ЗША\nад Нью-Ёрк у Лос-Анджэлес і з анкероўкі ўверх Х'юстан, Паўночнаамерыканская краіна мае велізарная колькасць гандлёвых плошчаў. Але некаторыя вылучаюцца як памерамі, так і паўнатой прапановы. Давайце пазнаёмімся з імі.\nБлумінгтан - невялікі горад у графстве Хеннепин (Мінесота). Аднак ён мае адзін з дзесяці гандлёвых цэнтраў ЗША. Ён прапануе вам 520 крам усіх відаў, каля паўсотні рэстаранаў і, для дзяцей, найбуйнейшы парк забаў з усёй краіны.\nГэта вялікая прастора размяркоўваецца на 17 вуліцах і арганізоўвае каля чатырохсот бясплатных мерапрыемстваў у год. Быццам бы ўсяго гэтага было недастаткова, у ім ёсць 14 кінатэатраў, акварыум і нават поле для мініяцюрнага гольфа.\nГэты буйны цэнтр размешчаны ў горадзе Узыход, Графства Браўард, прыкладна ў сарака хвілінах язды ад цэнтра горада Маямі. Ён аб'ядноўвае камерцыйныя памяшканні ўнутры, г.зв. Гандлёвы цэнтр Sawgrass, а іншыя на адкрытым паветры ў раёне, вядомым як Аазіс. Акрамя таго, у яго ёсць трэцяя ўстаноўка, якая называецца Каланады на Саўграс Мілс, дзе самыя дарагія маркі свету прапануюць сваю прадукцыю па вельмі зніжаных цэнах.\nВы можаце знайсці яго на ўскраіне горада Філадэльфія, у Пенсільваніі. Па словах уладальнікаў, гэта амаль XNUMX XNUMX квадратных метраў - самы вялікі гандлёвы цэнтр на ўсім усходнім узбярэжжы ЗША.\nЁн мае 450 крам, бараў і рэстаранаў, адны з першых такіх вядомых брэндаў, як Apple, Burberry, Louis Vuitton або Sephora, і атрымлівае каля дваццаць мільёнаў наведвальнікаў год.\nКрама на Каламбус Круг\nЁн размешчаны на аднайменнай вуліцы, размешчанай у самым цэнтры Манхэтэна, Нью-Ёрк, і ў межах Time Warner Center, група хмарачосаў, у якой размешчана некалькі гасцініц, бараў і рэстаранаў. У гэтым гандлёвым цэнтры вы знойдзеце крамы самых прэстыжных і дарагіх брэндаў, такіх як Swarovski, Armani або Thomas Pink.\nСярод уласных рэстаранаў у вас ёсць некалькі шэф-кухароў Сам па сабе, які мае тры зоркі Мішлен, і Masa, Японская кухня і лічыцца самай дарагой ва ўсім Нью-Ёрку. Акрамя таго, калі вы хочаце прагуляцца, каб з'есці ежу, усяго ў дваццаці метрах ад вас ёсць знакамітая Цэнтральны парк.\nПраз Беладжо, вытанчанасць сярод дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nГэта частка комплексу Hotel Bellagio, у Лас-Вегас. Яго элегантная архітэктура і паказное аздабленне дадуць вам уяўленне пра тое, што вы можаце знайсці ў яго аб'ектах: самыя дарагія крамы ў свеце і канчатковы выраз раскошы. Такія брэнды, як Yves Saint Laurent, Chanel, Hermes, Gucci або Prada, маюць крамы на Via Bellagio.\nШто тычыцца яго бараў і рэстаранаў, з іншага боку, яны ёсць на любы густ і кішэнь. На самой справе, вы можаце з'есці каля дваццаці пяці долараў. Сярод устаноў гасціннасці ў гэтым гандлёвым цэнтры мы адзначым кавярні Gelato і Bellagio, Michael Mina або Shintaro.\nГэта, напэўна, самы вядомы гандлёвы цэнтр у Х'юстан і нават увесь штат Тэхас. Размешчаны паміж двума самымі эксклюзіўнымі кварталамі горада, Мемарыялам і Рывер-Дубам, гэта не лепшае месца для пошуку танных прадуктаў.\nУ любым выпадку, гэта ўражвае: сотні крам, шматлікія рэстараны, два гатэлі, басейны і нават банкі. Тут таксама ёсць парк побач, у прыватнасці Джэральд Д. Хайнс Водны свет, дзе вы можаце ўбачыць самую папулярную водную забаву ў Х'юстане.\nГэта ў невялікім мястэчку McLean якія належаць да дзяржавы Віргінія і мае чатыры паверхі крам, бараў і рэстаранаў. Сярод брэндаў, якія размяшчаюцца ў гэтым цэнтры, - Adidas, Apple, Disney, Gucci, Diesel, Lego або L'Occitane en Provence.\nШто тычыцца рэстаранаў, такіх крам хуткага харчавання, як MacDonald's ці Shake Shack, шмат, а таксама іншых мексіканскіх і азіяцкіх страў, такіх як Panda Express.\nThe Grove, арыгінальны сярод дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nГэты выдатны цэнтр знаходзіцца ў Лос-Анджэлес, Каліфорнія, мае арыгінальнасць у адносінах да іншых. І яно знойдзена адкрыты, як быццам гэта проста чарговы раён у горадзе. У прыватнасці, вы знойдзеце яго на Road Drive, дзе таксама ёсць не менш папулярная Фермерскі рынак, больш арыентаваны на ежу.\nПраходзячы па вуліцах, якія складаюць Гай, вы падумаеце, што вярнуліся ў пачатак XNUMX-га стагоддзя з-за формы дамоў і аздаблення крам. Сярод іх Anthropologie, Australia UGG, Madewell і Johnny Was, побач з якімі ёсць мноства рэстаранаў і васемнаццаць кінатэатраў.\nГандлёвы цэнтр на Кароткіх пагорках\nЁн размешчаны ў аднайменным мястэчку, якое знаходзіцца ў графстве Эсэкс, якое належыць штату Нью-Джэрсі. Тут ёсць крамы такіх вядомых і прэстыжных брэндаў, як Cartier, Louis Vuitton Dior або Dolce & Gabbana. І з чатырнаццаццю рэстаранамі, якія прапануюць вам фаст-фуд, але таксама стравы, прыгатаваныя дэталёва і роўна веганскі харчаванне. Сярод назваў такіх - Primo Mercato, кавярня Nordstrom Marketplace ці сорак морквы.\nПлошча Паўднёвага ўзбярэжжа\nSouth Coast Plaza, мастацтва ў адным з дзесяці лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nУ завяршэнне нашага тура па дзесяці лепшых гандлёвых цэнтрах ЗША мы раскажам вам пра гэты, размешчаны ў Costa Mesa, Орындж Каўнці, Каліфорнія. У дадатак да арт-цэнтра South Coast Plaza прапануе вам не менш за 230 крам і 30 рэстаранаў Сегерстрэм, уражлівы калізей, які прапануе канцэрты і іншыя шоу.\nСярод першых у такім гандлёвым цэнтры размяшчаюцца такія брэнды, як Alexander McQueen, Hugo Boss, Balenciaga, Carolina Herrera, Ermenegildo Zegna і Christian Louboutin.\nУ заключэнне мы паказалі вам дзесяць лепшых гандлёвых цэнтраў у Злучаных Штатах - краіне, у якой іх так шмат кожны маленькі гарадок мае сваё. І гэта спажыванне знаходзіцца ў тым самым амерыканскі лад жыцця альбо амерыканскі лад жыцця.\nКупля тавараўвольны час\nПоўны шлях да артыкула: Абсалютныя падарожжы » 10 лепшых гандлёвых цэнтраў ЗША\nАфінскае навучанне дзяцей


(Пасля перасылкі з Грыгарыянскі ўніверсітэт)\nЗаснаваны ў 1551 Ігнаціям Лаёлай і Францыскам Борджа і названы напачатку Scuola di grammatica, d'umanita e dottrina cristiniana («Школа граматыкі, гуманітарных навук і хрысціянскага вучэння»); быў вядомы таксама як Collegium Romanum (Рымскі калегіум). Папам Юліем III пераўтвораны ва ўніверсітэт. Атрымаў падтрымку ад папы Грыгорыя XIII, які ў 1682 годзе выдзеліў яму значную суму з папскай казны і перадаў шэраг будынкаў. У 1926 годзе у склад ўніверсітэта уключаны Вышэйшы інстытут рэлігійнай культуры, у 1928 годзе — Папскі інстытут усходніх даследаванняў (заснаваны ў 1917), у 1955 годзе — Папскі біблейскі інстытут (заснаваны ў 1909).\nУ Грыгарыянскім універсітэце выкладалі Роберт Белармін, Франсіска Суарес, Габрыэль Васкес і іншыя выбітныя каталіцкія багасловы. Выпускнікамі Грыгарыянскага ўніверсітэта з'яўляюцца шматлікія кардыналы і біскупы.\nАфіцыйны сайт Папскага Грыгарыянскага Універсітэта (на італьянскай)\nБібліятэка Папскага Грыгарыянскага Універсітэта (спасылка на англійскую старонку Бібліятэкі)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Папскі_Грыгарыянскі_ўніверсітэт&oldid=2653113"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:19, 3 чэрвеня 2017.


Будзьма беларусамі! » Новае выдавецтва «Коска» навучыла швэдзкіх кароў гаварыць па-беларуску\n14.04.2018 | Літаратура\nФрагмэнт старонкі з кнігі «Мама Му паранілася»\nІніцыятарка, заснавальніца выдавецтва «Коска» Надзя Кандрусевіч пачала выдаваць швэдзкую дзіцячую літаратуру па-беларуску – перадае Радыё Свабода.\nПершыя кнігі прыватнага выдавецтва «Коска» ўжо гатовыя да сустрэчы зь беларускімі чытачамі.\nТую самую, зь любімымі Піпі і Эмілем, Пэтсанам і Фіндусам, Вітай і Эйвіндам, Білам і Болай і, вядома, — Мамай Му і Крумкачом. Многія зь іх ужо загаварылі па-беларуску ў перакладах спадарыні Надзі, але каб адны з самых цікавых у сьвеце дзіцячых кніг сталі цалкам даступныя беларускім дзецям, патрэбна адмысловае выдавецтва, перакананая перакладчыца, а цяпер і дырэктарка «Коскі».\nРудая коска можа перакуліць усю дзіцячую літаратуру. Памятаеце?\n«Яе валасы мелі колер морквы і былі заплеценыя ў дзьве каляныя тырчастыя коскі. Нос яе быў таго ж фасону, што і маленечкая бульбачка, і быў увесь кропчасты ад рабацінак. Пад носам — сапраўды вельмі шырокі рот са здаровымі белымі зубамі».\nВыдавецтва «Коска» мае мэтай калі не перакуліць, дык узбагаціць беларускамоўную дзіцячую літаратуру. «Коска» — выдавецтва, якое сканцэнтруецца толькі на кнігах для дзяцей ды падлеткаў, згуртуе вакол сябе перакладчыкаў са швэдзкай мовы. А пачынае новае выдавецтва з кніг пра Маму Му і яе найлепшага сябра Крумкача швэдзкай дзіцячай пісьменьніцы Юі Вісландэр і мастака Свэна Нурдквіста. Цікава? Тады сачыце, калі ласка, за абнаўленьнямі — працяг будзе. Бо коска ў канцы сказу азначае менавіта працяг, вось так,\nЮя Вісландэр, Свэн Нурдквіст. «Мама Му паранілася»\nГэта новая гісторыя пра ўжо вядомую беларускім дзецям гарэзлівую карову Маму Му і яе сябра Крумкача.\nГэтым разам Мама Му хацела пералезьці цераз плот, але пасьлізнулася, упала і паранілася. Што рабіць? Ці дапаможа ёй яе сябар Крумкач?\nЮя Вісландэр, Свэн Нурдквіс. «Крумкач кажа НЕЛЬГА!»\nКніжка-кардонка пра Маму Му і Крумкача для самых маленькіх.\nМама Му хоча зрабіць столькі ўсяго вясёлага і незвычайнага, але яе сябар Крумкач увесь час кажа ёй «нельга». Пакуль аднойчы Крумкач не вырашае павесяліцца разам з Мамай Му. А вось што з гэтага атрымалася?..\nРазмалёўка Мамы Му і Крумкача\nКалі Крумкач кажа, што трэба размалёўваць акуратна і толькі тое, што ўнутры, адказвай яму так: «Му-у-у! А мне падабаецца размалёўваць вось так!».\nКолеры часам не зьмяшчаюцца ўнутры і там-сям выпаўзаюць, але крумкачы гэтага не разумеюць.


21 : Февраль : 2019 : Детские библиотеки Минска\nВсе записи в Февраль 21st, 2019\n21 лютага ў свеце адзначаецца Міжнародны дзень роднай мовы. Ён быў абвешчаны UNESCO 17 лістапада 1999 года. Cёння ў свеце шмат цудоўных моў. Адны з іх вабяць сваёй прыгажосцю і непаўторнасцю, другія – мілагучнасцю. Беларуская мова – жывая і чароўная, “з легендаў і казак” сатканая, “вобразная, вольная, пявучая”, цудоўная родная мова. Калі мы чуем яе – ці то сучасную літаратурную, ці змешаную «трасянку», або мясцовую дыялектную – гэта ўсё яна – наша беларуская мова. Нашы бацькі, дзяды і прадзеды нямала зрабілі, каб беларуская мова была прызнаная як роўная сярод іншых моў свету. Выстава-інсталяцыя да Міжнароднага дня роднай мовы пад назвай “ВУЛІЦА БІБЛІЯТЭЧНАЯ ” 21 лютага ўтульна размясцілася ў Цэнтральнай дзіцячай бібліятэцы імя М.Астроўскага. На бібліятэчнай вуліцы заўсёды добры настрой і сонечнае надвор’е. Маленькія чытачы могуць не толькі пагуляць у лялькі, але і праверыць свае веды: трэба як мага болей прадметаў на інсталяцыі назваць па-беларуску. Любіце і шануйце родную мову!\nМетки: Міжнародны дзень роднай мовы, центральная детская библиотека\n20 лютага ў Цэнтральнай дзіцячай бібліятэцы імя М.Астроўскага прайшло гучнае чытанне беларускіх народных казак пад назвай “Людзей слухай, а свой розум май”. Сустрэча адбылася напярэдадні Міжнароднага дня роднай мовы (21.02). Казкі прысутнічаюць у жыцці кожнага чалавека з дзяцінства. Казка – гэта не проста забава. У ёй хаваюцца назапашаныя стагоддзямі і пакаленнямі веды. Гэта пасланне нашчадкам пра тое, як жыць, любіць, сябраваць, дзейнічаць у складаных сітуацыях, як будаваць сям’ю, адносіны паміж мужчынам і жанчынай, паміж бацькамі і дзецьмі. У той момант, калі дзіця слухае казку, у глыбіні яго душы адбываюцца пераўтварэнні. Казка не проста настаўнік, яна добры лекар, які дапаможа перажыць гора, смутак, трывогу. У цудоўных казках нашага народа – жыццёвая мудрасць і духоўныя каштоўнасці, уласцівыя менавіта беларускім людзям. Беларускія казкі павучаюць, падказваюць, перасцерагаюць, развіваюць увагу, памяць, мысленне. Іх карысна ўводзіць у жыццё дзіцяці ў любы час. На сустрэчы з вучнямі мінскай школы №67 мы засяродзілі ўвагу менавіта на казкі пра жывёл – сапраўднае багацце беларускага фальклору, дзе кожны персанаж мае характар чалавека. Хлопчыкі і дзяўчынкі адразу зразумелі, хто добры, а хто злы і хітры. Для чытання і абмеркавання наўмысна ўзялі кароткія, з простым сюжэтам, невялікай колькасцю персанажаў, дзе выразна супрацьпастаўляюцца дабро і зло. Чытанне трох казак суправаджалася тэатральнымі элементамі і гульнёй з цацкамі. Казачная віктарына праверыла памяць школьнікаў. Падарункі атрымалі самыя ўважлівыя. Казка – адзін з тых колераў вясёлкі, які робіць дзіцячы свет больш цёплым і сардэчным. Чытайце беларускія народныя казкі! Са святам роднай мовы!\nМетки: гучнае чытанне, центральная детская библиотека\n“Радка жывога пілігрымы…”\n19 лютага ў рамках Тыдня роднай мовы ў Цэнтральнай дзіцячай бібліятэцы імя М.Астроўскага прайшла прэзентацыя новай кнігі “Радка жывога пілігрымы…” паэта, перакладчыка Іны Мікалаеўны Фраловай. У кнізе змешчаны пераклады як сучасных майстроў высокага мастацкага слова, так і класікаў. На сустрэчы прысутнічала шмат знакамітых гасцей. Казімір Камейша, Вольга Сакалова і Лідзія Шагойка выказалі словы шчырай падзякі Іне Мікалаеўне за цудоўныя пераклады. Пажадалі творчых поспехаў і выхаду новых кніг. На працягу ўсёй сустрэчы гучалі вершы паэтаў свету ў перакладзе таленавітай паэтэсы. Бард Андрэй Зыгмантовіч, які выконваў песні “Белыя берагі”, “Штрафная рота”, і танцавальны калектыў “Dance top” пад кіраўніцтвам Ліліі Лучко кранулі сэрцы ўсіх прысутных і вельмі ўпрыгожылі нашу паэтычную гадзіну. Са святам роднай мовы!\nМетки: белорусский язык, центральная детская библиотека


100 фотографий с праздник деревни Весея, 7 июля 2012 г.\nНад Вясеяй песні ліюцца…\nАграгарадок Вясея багаты сваімі традыцыямі, але галоўнае яго багацце – людзі, якія стараннай працай, талентамі пішуць сучасную гісторыю населенага пункта. У мінулую суботу там было горача не толькі ад спякотнага сонца, але і ад шчырых слоў, звонкіх песень, дзіцячага гоману і ўсмешак вяскоўцаў – ладзілася свята «Жыві, мая вёска!». Вясейцы, іх госці, жыхары суседніх вёсак і нават гараджане прыехалі на свята, падчас якога «запальвалі» зоркі ў гонар працаўнікоў сельгасарганізацыі, ветэранаў працы, доўгажыхароў, маладога пакалення…\nУ мерапрыемстве прынялі ўдзел старшыня раённага Савета дэпутатаў Віктар Аляксеевіч Ражанец, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Інэса Анатольеўна Кляшчук, намеснік старшыні райвыканкама Ларыса Генадзьеўна Дабравольская. Шчырымі словамі падзякі за нястомную працу, за добраўпарадкаванне тэрыторыі аграгарадка вітаў прысутных Віктар Аляксеевіч Ражанец. Дабрабыту і новых працоўных перамог пажадаў ён вясейцам. Эстафету віншаванняў вяскоўцаў падхапілі дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Вясейскі Пакроў» Людміла Аляксееўна Савановіч, настаяцель Свята-Пакроўскай царквы айцец Генадзій.\nАсаблівым у гісторыі «Вясейскага Пакрова» быў перыяд, калі праўленне гаспадаркі ўзначаліла Лілія Міхайлаўна Савановіч. Актыўна будавалася новае жыллё, аб"екты сацыяльна-культурнай сферы, у дамах работнікаў запаліўся «блакітны агеньчык». Вясея адна з першых вёсак у раёне, атрымала статус аграгарадка. Закладзеныя традыцыі працягваюцца і зараз. Гучнымі апладысментамі і кветкамі віталі вяскоўцы Л.М. Савановіч.\nРуплівымі працаўнікамі ганарыцца «Вясейскі Пакроў», іх дасягненні ў вытворчасці сельскага-спадарчай прадукцыі вядомы не толькі на Случчыне. На святочную сцэну запрашалі тых, хто знаходзіцца на заслужаным адпачынку – ветэранаў працы і хто зараз працуе на палетках і малочнатаварных фермах, сямейныя дынастыі. Грашовыя прэміі і памятныя падарункі атрымалі вяскоўцы ад кіраўніцтва адкрытага акцыянернага таварыства «Вясейскі Пакроў».\nЗ павагай ставяцца ў гаспадарцы да аднавяскоўцаў, людзей сталага ўзросту, якія прайшлі нялёгкі жыццёвы шлях. На небасхіле над Вясеяй «запалілі» зорку даўгалецця ў гонар Надзеі Міхайлаўны Краўчук – самай старэйшай вяскоўкі. Ушанавалі на свяце ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Мікалая Даніілавіча Герасюка (на верхнім здымку разам з дырэктарам ААТ «Вясейскі Пакроў» Л.А. Савановіч), воінаў-інтэрнацыяналістаў.\nАмаль 60 гадоў поплеч ідуць разам па жыцці Праскоўя Давыдаўна і Іван Мартынавіч Селязнёвы. Сваім сакрэтам сямейнага жыцця яны падзяліліся з прысутнымі. Лепшая сядзіба ў аграгарадку – у Наталлі Мікалаеўны і Сяргея Іванавіча Коршакаў. На свяце ўшанавалі і самага маленькага жыхара Вясеі – Ганну Чыгорскую, якая нарадзілася 5 чэрвеня. Але ж падчас урачыстасці высветлілася, што ў гэты дзень, 7 ліпеня, нарадзіліся яшчэ двое вясейцаў: Аляксандр Аляксеевіч і Дзіна Уладзіміраўна Разборавы ў чарговы раз сталі дзядулем і бабуляй – дачка Вера нарадзіла хлопчыка, а ў сям"і Шаўко Яўгеніі Валер"еўны і Анатолія Анатольевіча нарадзілася дачка. Ніхто не застаўся без падарунка.\nАсаблівай узнагароды быў удастоены дзіцячы фальклорны калектыў «Вясейка» Вясейскай дзіцячай школы мастацтваў, які атрымаў дыплом ЮНЕСКА за захаванне нематэрыяльнай культурнай спадчыны Беларусі. Дырэктар гаспадаркі Л.А. Савановіч уручыла рабятам мабільныя тэлефоны.\nПадчас урачыстасці на святочнай сцэне калектывы мастацкай самадзейнасці раёна ладзілі канцэрт. Добры настрой дарылі вясейцам Мікалай Галадок, Жанна Сянюк, Уладзімір Жукоўскі, Вячаслаў Рахманаў, Ірына Пранкевіч, народны фальклорны ансамбль «Ячаўскія вячоркі» Казловіцкага сельскага дома культуры (на ніжнім здымку), народны ансамбль танца «Кордэс» гарадскога Дома культуры, узорны ансамбль танца «Папараць-кветка» цэнтра дзіцячай творчасці і іншыя. У гэты ж дзень для дзяцей працавалі атракцыёны, моладзь больш імкнулася да спартыўных спаборніцтваў, прапаноўвалі тавары ў гандлёвых кропках. З вялікім задавальненнем вяскоўцы, ды не толькі яны, разыгрывалі бяспройгрышную латарэю. Вабілі да сябе і выстаўкі дэкаратыўна-прыкладной творчасці Таццяны Краўчанкі, Вольгі Лупіновіч і яе дачкі Ульяны. Свята вёскі нікога не пакінула раўнадушным, кожны знаходзіў справу па душы.\n– Вясея – добраўпарадкаваны, прыгожы аграгарадок, які з года ў год квітнее. Кіраўніцтва сельгасарганізацыі клапоціцца пра стварэнне належных умоў для працаўнікоў, прыязджаюць на працу і маладыя спецыялісты, пэўная дапамога аказваецца і ўстановам сацыяльна-культурнай сферы, – гаварыла жыхарка Вясеі Наталля Міхайлаўна Рыбіна. – Вясея – радзіма майго мужа, і я не шкадую, што сюды прыехала, мне тут вельмі падабаецца.\nІрына КАВАЛЕНКА, Газета "Слуцкий край"\nПосещений: 2617. Последнее 2022-06-25 20:40:00


Юрый Кох — Вікіпедыя\n15 верасня 1936(1936-09-15) (84 гады)\nЮрый Кох (в.-луж.: Jurij Koch, 15 верасня 1936, Гуркі, Лужыца, Германія) — лужыцкі пісьменнік, журналіст, драматург і перакладчык, які піша на верхнялужыцкай, ніжнялужыцкай і нямецкай мовах. Лаўрэат прэміі імя Якуба Чышынскага.\nВерш «Вечар у аўтамабілі» пераклаў на беларускую мову Ніл Гілевіч.\nНарадзіўся ў рабочай сям’і. Пасля атрымання сярэдняй адукацыі ў Кроствіцы, Баўтцэне і Котбусе навучаўся з 1956 па 1960 год на факультэце журналістыкі ва ўніверсітэце імя Карла Маркса ў Лейпцыгу. З 1961 па 1966 год быў аспірантам на факультэце тэатральнага мастацтва Лейпцыгскага ўніверсітэта. Працаваў рэдактарам і журналістам на радыё. З 1976 года з’яўляецца пазаштатным журналістам.\nУ 1974 годзе быў удастоены прэміі імя Якуба Чышынскага.\n«Žydowka Ana», пераклад, 1966\n«Róžamarja, abo Rozžohnowanje we nas», пераклад, 1975\n«Rozamarja abo Rozźognowanje we nas», раман, 1976\n«Wosamoćeny Nepomuk», аповесць, 1976\n«Der einsame Nepomuk», аповесць, 1980\n«Landung der Träume», аповесць, 1982\n«Wjesołe zwěrjatka», пераклад з чэшкай мовы, 1984\n«Jagaŕ Bagola», пераклад з ніжнялужыцкай мовы, 1985\n«Gaž wišnje kwitu», навела, пераклад на ніжнялужыцкі, 1987\n«Ha lećała je módra wróna», рэпартаж, 1991\n↑ Jurij Koch // filmportal.de — 2005. Праверана 9 кастрычніка 2017.\nBNF: 12172527z · GND: 119461870 · ISNI: 0000 0001 0935 4663 · LCCN: n85811961 · NKC: jo20000075596 · NLP: A11242875 · NTA: 075090953 · NUKAT: n93127328 · SUDOC: 030274214 · VIAF: 111218728 · WorldCat VIAF: 111218728\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Юрый_Кох&oldid=3760080"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:43, 21 снежня 2020.


Мандорф-ле-Бен — Вікіпедыя\n49°30′ пн. ш. 6°17′ у. д.HGЯO\n4052 чалавекі (2008)\nМандорф-ле-Бен на карце Люксембурга\nМандорф-ле-Бен на Вікісховішчы\nМандорф-ле-Бен (люксемб. Munneref, фр. Mondorf-les-Bains) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Грэвенмахер. Камуна Мандорф-ле-Бен з'яўляецца часткай кантона Рэміх. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.\nНасельніцтва складае 4052 чалавек (на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 1858 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 13,66 км ² (па займаемай плошчы 91 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 317 м. (107 месца з 116 камун), найменшая 186 м. (21 месца з 116 камун).\nАранжавы колер - камуна Мандорф-ле-Бен, чырвоны - кантон Рэміх.\nwww.mondorf-les-bains.lu — Афіцыйны сайт камуны.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мандорф-ле-Бен&oldid=2356750"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 04:13, 6 ліпеня 2016.


ГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tГамілія Святога Айца Францішка падчас Імшы Хрызма ў Ватыкане\tВатыканская базыліка святога ПятраВялікі чацвер, 13 красавіка 2017\n«Дух Пана на Мне, / бо Ён намасціў Мяне / абвяшчаць Добрую Навіну ўбогім, / паслаў Мяне абвяшчаць вызваленне палонным / і сляпым вяртаць зрок, / каб выпусціць спакутаваных на свабоду» (пар. Лк 4, 18). Пан, Памазаннік Духа, нясе радасную Вестку ўбогім. Усё тое, што абвяшчае Езус, а таксама і мы, святары, — гэта радасная Вестка. Радасная евангельскай радасцю: таго, хто быў намашчаны ў сваіх грахах алеем прабачэння і намашчаны ў сваёй харызме алеем місіі, каб намашчаць іншых. І нароўні з Езусам, святар робіць Навіну радаснай усёй сваёй асобай. Калі абвяшчае гамілію — па магчымасці, кароткую, — ён робіць гэта з радасцю, што кранае сэрца яго народа праз Слова, якім Пан крануў яго самога ў малітве. Як кожны пасланы з місіяй вучань, святар робіць Навіну радаснай усёю сваёю істотаю. І, з другога боку, менавіта нязначныя дробязі — усе мы ў гэтым пераканаліся, — яны найлепш нясуць у сабе і перадаюць радасць: дробязь таго, хто робіць яшчэ на адзін маленькі крок больш і чыніць так, што міласэрнасць льецца праз край на нічыіх землях; дробязь таго, хто вырашае рэалізаваць і прызначае дзень і гадзіну сустрэчы; дробязь таго, хто з маўклівай гатоўнасцю дазваляе іншым выкарыстоўваць свой час…Радасная Вестка можа здавацца папросту іншым спосабам сказаць «Евангелле», як «Добрая Навіна», або «добрая Вестка». І ўсё ж яна мае ў сабе штосьці, што абагульняе ў сабе ўсё астатняе: радасць Евангелля. Абагульняе ўсё, таму што яна радасная сама па сабе.Радасная Вестка — гэта каштоўная пярліна Евангелля. Гэта не рэч, гэта — місія. Гэта ведае той, хто адчувае «салодкую і суцяшальную радасць абвяшчаць Евангелле» (пар. Апостальская адгартацыя Evangelii gaudium, 10).Радасная Вестка нараджаецца з Намашчэння. Першае, «вялікае святарскае намашчэнне» Езуса было здзейснена Святым Духам ва ўлонні Марыі.У гэтыя дні радаснае Звеставанне прымусіла Дзеву Маці праспяваць радасны спеў Magnificat, напоўніла святым маўчаннем сэрца Юзафа, Яе абранніка, і прымусіла ўзварухнуцца ад радасці Яна Хрысціцеля ва ўлонні ягонай маці Альжбеты.Сёння Езус вяртаецца ў Назарэт, і радасць Духа аднаўляе Намашчэнне ў маленькай мясцовай сінагозе: Дух сыходзіць і праліваецца на Яго, намашчаючы Яго алеем радасці (пар. Пс 45 (44), 8).Радасная Вестка. Адзінае Слова — Евангелле, — якое ў дзеянні абвяшчэння становіцца радаснай і міласэрнай праўдай.Няхай ніхто не спрабуе аддзяліць адна ад адной гэтыя тры ласкі Евангелля: ягоную Праўду, якая не абмяркоўваецца, ягоную Міласэрнасць, безумоўную для ўсіх грэшнікаў, і ягоную Радасць, унутраную і цэласную. Праўда, Міласэрнасць і Радасць — усе тры разам.Праўда радаснай Весткі ніколі не можа быць толькі абстрактнаю праўдаю, адною з тых, якія ў поўнай меры не рэалізуюцца ў жыцці асобаў, таму што больш камфортна адчуваюць сябе ў друкаваных літарах кніг.Міласэрнасць радаснай Весткі ніколі не можа быць падробным спачуваннем, што пакідае грэшніка ў ягонай мізэрнасці, бо не падае яму рукі, каб ён мог падняцца на ногі, і не дапамагае яму зрабіць крок наперад у яго намаганні.Вестка ніколі не можа быць сумнай або ніякай, таму што яна выражае цалкам асабістую радасць: «Радасць Айца, які не жадае, каб згубіўся хоць адзін з ягоных малых» (пар. Апостальская адгартацыя Evangelii gaudium, 237); радасць Езуса, які бачыць, як бедным абвяшчаецца Евангелле і як маленькія ідуць, каб евангелізаваць (гл. тамсама, 5).Радасці Евангелля — цяпер я кажу пра іх у множным ліку, таму што іх шмат і яны розныя ў залежнасці ад таго, як Дух жадае прамаўляць у кожную эпоху, да кожнай асобы ў кожнай асобнай культуры, — гэта асаблівыя радасці. Іх трэба змяшчаць у новыя мяхі, пра якія кажа Пан, каб выказаць навізну свайго пасылу.Я дзялюся з вамі, дарагія святары, дарагія браты, трыма вобразамі новых мяхоў, у якіх радасная Вестка добра захоўваецца — яе неабходна захоўваць, — не ператвараецца ў воцат і льецца ў дастатку.Першы вобраз радаснай Весткі — гэта каменныя збаны з вяселля ў Кане (гл. Ян 2, 6). У пэўным сэнсе яны добра адлюстроўваюць той дасканалы Мех, якім з’яўляецца Яна сама, уся цалкам, Багародзіца, Панна Марыя. Евангелле кажа, што «напоўнілі іх аж да верху» (пар. Ян 2, 7). Я ўяўяляю сабе, як хтосьці са слугаў глядзеў на Марыю, каб бачыць, ці столькі будзе дастаткова, і што Яна жэстам паказала дадаць яшчэ адно вядро. Марыя — гэта новы мех паўнаты, што перадаецца іншым. Але дарагія мае, без Багародзіцы мы не можам ісці наперад у нашым святарстве! Яна «маленькая Слуга Айца, якая скача ад радасці, праслаўляючы» (пар. Апостальская адгартацыя Evangelii gaudium, 286); Маці гатоўнасці, якая, толькі зачаўшы ў сваім беззаганным улонні Слова жыцця, ідзе, каб адведаць сваю сваячку Альжбеце і служыць ёй. Яе паўната, якая перадаецца іншым, дазваляе нам пераадольваць спакусу страху: недахоп адвагі напоўніць да краёў і нават больш; маладушнасць, што не дае ісці дзяліцца радасцю з іншымі. Нічога такога, бо «радасць Евангелля напаўняе сэрца і ўсё жыццё тых, хто сустракаецца з Езусам» (пар. тамсама, 1).Другі вобраз радаснай Весткі, якім я хачу падзяліцца з вамі, гэта той збан, які разам са сваёй драўлянай чарпалкай пад пякучым паўдзённым сонцам несла на галаве самаранка (гл. Ян 4, 5–30). Ён добра выяўляе істотнае пытанне, якое датычыцца канкрэтыкі. Пан, Крыніца жывой Вады, не меў прылады, каб зачарпнуць вады і выпіць некалькі глыткоў. Тады самаранка чарпалкаю ўзяла вады са свайго збана і наталіла смагу Пана. Яна наталіла яе яшчэ больш, калі вызнала свае канкрэтныя грахі. Націснуўшы на мех душы гэтай самаранкі, з якой праз край лілася міласэрнасць, Святы Дух праліўся ва ўсіх жыхароў гэтай невялікай вёскі, якія запрасілі Пана спыніцца ў іх.Новы мех з гэтай унутранай канкрэтыкай Пан падараваў у душы «самаранкі», якой стала Маці Тэрэза з Калькуты. Ён паклікаў яе і сказаў: «Прагну». «Маленькая мая, прыйдзі, занясі Мяне ў дзіры беднякоў. Прыйдзі, будзь маім святлом. Я не магу ісці сам. Яны не ведаюць Мяне і таму Мяне не хочуць. Занясі Мяне ім». І яна, пачаўшы з аднаго канкрэтнага, са сваёй усмешкай і сваім уменнем рукамі дакранацца да ранаў, занесла радасную Вестку ўсім. Уменне дакранацца рукамі да ранаў: святарская чуласць да хворых, да тых, хто ў роспачы. Святар — чалавек чуласці. Канкрэтнасць і чуласць!Трэці вобраз радаснай Весткі — гэта вялізны Мех прабітага Сэрца Пана: маўклівая, пакорная і бедная цэласнасць, якая ўсіх прыцягвае да сябе. У Яго мы павінны навучыцца, што абвяшчаць вялікую радасць тым, хто вельмі бедны, немагчыма ніяк інакш, як толькі з павагай і пакораю, ажно да прыніжэння. Евангелізацыя не можа быць напышлівай, чысціня праўды не можа быць жорсткай, таму што праўда сталася целам, сталася чуласцю, сталася дзіцем, сталася чалавекам, сталася грахом на крыжы (гл. 2 Кар 5, 21). Дух абвяшчае «ўсю праўду» (пар. Ян 16, 13) і вучыць ёй, не баіцца даваць яе піць па глытку. Дух у кожны момант гаворыць нам тое, што мы павінны сказаць нашым праціўнікам (гл. Мц 10, 19) і асвятляе маленькі крок наперад, які ў гэты момант мы можам зрабіць. Гэтая маўклівая цэласнасць дае радасць бедным, ажыўляе грэшных, дае ўздыхнуць тым, каго прыгнятае злы дух.Дарагія святары, будзем сузіраць гэтыя тры новыя мяхі і піць з іх, каб радасная Вестка дасягнула ў нас паўнаты, што перадаецца іншым, якою Багародзіца дзеліцца ўсёю сваёю істотаю, унутранай канкрэтнасці абвяшчэння самаранкі і маўклівай цэласнасці, з якой няспынна струменіць і льецца Дух з прабітага Сэрца Езуса, нашага Пана.


У Мінску чакаецца кароткачасовы дождж, а днём слупкі тэрмометраў падымуцца да адзнакі +6°С. 21.02.2017, Sputnik Беларусь\n09:35 21.02.2017 (абноўлена: 09:40 21.02.2017)\nCC0 / Pexels / Дождж зимой\nУ Мінску чакаецца кароткачасовы дождж, а днём слупкі тэрмометраў падымуцца да адзнакі +6°С.\nМІНСК, 21 лют — Sputnik. Дажджлівае надвор'е захаваецца ў Беларусі ў аўторак: у многіх раёнах пройдуць дажджы з мокрым снегам, чакаецца моцны парывісты вецер, паведамілі Sputnik у Рэспубліканскім цэнтры па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя.\nРаней сіноптыкі папярэдзілі, што ў краіну ідуць атмасферныя франты, з-за чаго надвор'е ў рэспубліцы істотна пагоршыцца.\n"Будзе воблачна з праясненнямі, у многіх раёнах краіны пройдуць кароткачасовыя ападкі — у асноўным дождж, раніцай па ўсходзе з мокрым снегам. На асобных участках дарог галалёдзіца", — сказалі ў Гідрамеце.\nТам таксама паведамілі, што вецер у аўторак будзе паўднёва-заходняга і заходняга напрамку, парывісты. Паводле інфармацыі сіноптыкаў, максімальная тэмпература паветра ўдзень складзе +2..+8°С.\nУ Мінску чакаецца кароткачасовы дождж, а днём слупкі тэрмомертаў падымуцца да адзнакі +6°С.


See the ability! - Council of Europe\nГлядзі на магчымасці, а не на абмежаванні!\nGroup Size 6–36 чалавек\nГэта практычнае заданне, мэтай якога з’яўляецца выклікаць суперажыванне людзям з інваліднасцю. Сярод іншага закранае наступныя пытанні:\n• Перашкоды на шляху інтэграцыі людзей з інваліднасцю ў грамадства\n• Успрыманне правоў людзей з інваліднасцю як асноўных правоў чалавека\n• Звярнуць увагу на некаторыя паўсядзённыя праблемы людзей з інваліднасцю\n• Развіць разуменне патрэб людзей з інваліднасцю і ўменне адказваць на іх\n• Выклікаць пачуцці суперажывання і салідарнасці\n• Аркуш паперы і ручка на кожнага ўдзельніка\nДля часткі 2, на кожную пару:\n• Поліэтыленавы пакет, у якім ляжыць ліст капусты ці салаты, аловак, крэйда, ліст дрэва (любога), аркуш каляровай паперы і бутэлька або банка прахаладжальнага напітку\n• Павязка (на вочы)\n• Аркуш паперы і ручка\nДля часткі 3, на пару:\n• 1 ролевая картка\nДля часткі 4:\n• Інвалідны вазок, адзін на 8 чалавек\n• Прастора для стварэння трасы з перашкодамі (пераважна ў іншым пакоі, але ў гэтым няма абсалютнай неабходнасці); іншым варыянтам можа быць правядзенне занятку на вольным паветры\n• Перашкоды: сталы, крэслы, дошкі, стосы старых газет і г. д.\n• Вялікі аркуш паперы або дошка, маркеры\n• Гадзіннік або секундамер\n• Падрыхтуйце ролевыя карткі на падставе прапанаваных ніжэй сітуацый або прыдумайце свае ўласныя.\n• Па магчымасці папярэдне падрыхтуйце другі пакой для бегу з перашкодамі. Яшчэ лепш выйсці на вуліцу, дзе вы зможаце пракласці трасу ў больш складаных умовах.\n• Калі вы вырашылі праводзіць практыкаванне ў памяшканні, расстаўце сталы і крэслы так, каб стварыць вузкія праходы, а дошкі або стосы газет на падлозе кампенсуюць вам адсутнасць натуральных перашкод.\n3 снежняМіжнародны дзень людзей з інваліднасцю\nПрактыкаванне складаецца з чатырох частак: часткі 1 – «Уводзіны», часткі 2 – «Прагулка з павязкай на вачах», часткі 3 – «Мова жэстаў» і часткі 4 – «Гонкі на інвалідных вазках».\nЧастка 1. Уводзіны (10 хвілін)\n1. Растлумачце, што ў практыкаванні асноўная ўвага будзе прысвечана тром відам інваліднасці: парушэнням зроку, парушэнням слых і немаце, паралічу.\n2. Папрасіце ўдзельнікаў на працягу некалькіх хвілін падумаць, як бы яны хацелі, каб з імі абыходзіліся ў выпадку інваліднасці, і якога абыходжання яны б не хацелі. Няхай яны запішуць некалькі ключавых слоў.\n3. Папрасіце ўдзельнікаў запісаць, чаго б яны больш за ўсё баяліся, калі б атрымалі інваліднасць.\n4. Пасля гэтага папрасіце іх перавярнуць аркушы з запісамі і падрыхтавацца «ступіць у рэальнасць».\nЧастка 2. Прагулка з павязкай на вачах\n1. Папрасіце ўдзельнікаў падзяліцца на пары. Раздайце павязкі. Адзін з пары павінен іграць ролю сляпога, другі – яго павадыра. «Павадыр» адказвае за бяспеку свайго падапечнага ўвесь час выканання практыкавання. Ён можа толькі аднаскладова («так» або «не») адказваць на простыя пытанні, якія тычацца бяспекі.\n2. «Павадыры» вядуць сваіх падапечных на прагулку на пяць хвілін (уключаючы ўздымы і спускі па лесвіцы і, па магчымасці, выхад на вуліцу).\n3. Пасля прагулкі «павадыр» падводзіць «сляпога» да яго крэсла, на якім таго чакае сюрпрыз – пакет. Што ж у ім?\n4. «Сляпы» павінен вызначыць яго змесціва. Задача партнёра – запісваць яго здагадкі.\n5. «Сляпыя» здымаюць павязкі і аглядаюць прадметы з пакета. Запрасіце ўдзельнікаў гульні коратка абмяняцца ўражаннямі і адкрыццямі са сваімі напарнікамі.\n6. Перш чым пераходзіць да часткі 3, дайце ўсім некалькі хвілін на «выхад з роляў».\nЧастка 3. Мова жэстаў\n1. Партнёры мяняюцца ролямі, але на гэты раз «павадыр» становіцца інвалідам, нямым, а партнёр – яго фізічна здаровым памочнікам.\n2. Раздайце гульцам-інвалідам карткі з апісаннем сітуацый, якія яны не павінны паказваць сваім партнёрам. Памочнікам раздайце паперу і ручкі.\n3. Растлумачце, што «нямыя» павінны выкласці сваю праблему памочнікам. Ім нельга ні размаўляць, ні пісаць, ні маляваць. Памочнікі запісваюць тое, што яны зразумелі з паведамлення.\n4. Пасля запісу «паведамлення» «нямы» паказвае партнёру картку. Дазвольце парам абмеркаваць ход гульні, яе вынікі і цяжкасці.\nЧастка 4. Гонкі на інвалідных вазках\n1. Азнаёмце ўдзельнікаў з трасай. Растлумачце, што пераможцам стане той, чый час праходжання трасы будзе лепшым. За сутыкненне з перашкодамі на шляху даюцца штрафныя балы.\n2. Запісвайце вынікі на вялікім аркушы паперы.\n3. Пасля таго як усе жадаючыя прымуць удзел у гонцы, зрабіце кароткі перапынак і прыступайце да аналізу і ацэнкі.\nПачніце з агляду частак 2–4 практыкавання на агульным пасяджэнні, а потым абмяркуйце, што ўдзельнікам было вядома аб праблеме ў самым пачатку практыкавання і што яны даведаліся ў канцы.\n1. Пачніце з абмеркавання прагулкі «ўсляпую»; папрасіце «сляпых» і «павадыроў» адказаць на наступныя пытанні:\nШто яны адчувалі, выконваючы практыкаванне?\nШто было цяжэй за ўсё? Што было смешна, а што – страшна?\nНаколькі цяжка было давярацца і апраўдваць давер?\n2. Затым пераходзьце да абмеркавання часткі 2 «Мова жэстаў»:\nШто кожны ўдзельнік адчуваў падчас практыкавання?\nЦі было пачуццё адчаю ад таго, што знакі, якія паказвае «нямы», не знаходзілі разумення?\nЦі было адчуванне адчаю ці няёмкасці ад таго, што вы не разумееце «нямога»?\n3. А цяпер разбярыце частку «Гонкі на інвалідных вазках»:\nЯкія адчуванні выклікала абмежаванне ў перамяшчэнні?\n4. Вярніцеся да страхаў і спадзяванняў, якія былі ва ўдзельнікаў на пачатку занятку; няхай кожны прачытае свае запісы.\nЦі апраўдаліся хаця б некаторыя са страхаў?\nЯк удзельнікі спрабавалі дапамагчы партнёрам?\nЯк успрымалася дапамога?\nНаколькі проста вызначыць, у якіх аб'ёмах патрэбна дапамога?\n5. Чым канкрэтна ўдзельнікаў пужала інваліднасць? Што было падставай для такіх страхаў? Ці ўзнікаў у іх калі-небудзь страх атрымаць інваліднасць у выніку няшчаснага выпадку ці хваробы?\n6. Што падчас практыкавання здзівіла больш за ўсё?\n7. Ці ведаюць удзельнікі якога-небудзь чалавека з парушэннямі зроку, слыху ці якія ўжываюць інвалідны вазок? Што ўяўляе сабой іх сацыяльнае жыццё? Як на іх рэагуюць іншыя?\n8. Падумайце аб тым, што акружае людзей з інваліднасцю ў будынках, на вуліцах: наколькі навакольнае асяроддзе ўлічвае патрэбы людзей з інваліднасцю?\n9. Што можна і трэба зрабіць, каб забяспечыць роўнасць і годнасць людзей, якія маюць інваліднасць?\n10. Ці адносяцца правы людзей з інваліднасцю да правоў чалавека? Якія правы, абвешчаныя ва Ўсеагульнай дэкларацыі правоў чалавека (УДПЧ), асабліва актуальныя ў гэтым выпадку?\n11. Што можа зрабіць ваша школа, аб’яднанне ці мясцовая маладзёжная група, каб спрыяць роўнасці і годнасці людзей з інваліднасцю?\nПераадоленне трасы (частка 4) не павінна заняць больш за 2–3 хвіліны, асабліва, калі ў вас усяго 2–3 вазкі. Калі ўдзельнікам трэба будзе занадта доўга чакаць сваёй чаргі, яны пачнуць нудзіцца. Інвалідныя вазкі можна паспрабаваць пазычыць у мясцовай бальніцы ці ў арганізацыі, якая аказвае дапамогу людзям, якім часова патрэбны такі вазок. Калі такой магчымасці няма, стварыце эфект «інваліднасці», прымусіўшы ўдзельнікаў, напрыклад, прайсці дыстанцыю ў гумовых ботах вялізнага памеру, апранутых не на тую нагу.\nХарактар правядзення практыкавання шмат у чым залежыць ад самой групы. Пераканайцеся, што ўсе разумеюць, што ім трэба будзе акунуцца ў «імітацыю рэчаіснасці», якая дасць ім магчымасць перажыць стан інваліднасці і адпаведныя пачуцці. Растлумачыце, што мэта практыкавання заключаецца не ў тым, каб пакпіць з кагосьці ці спецыяльна выклікаць стрэс або разгубленасць. Удзельнікі павінны іграць «натуральна», не пераігрываць. Папярэдзьце іх, што ў нейкія моманты яны могуць адчуць няёмкасць і няўпэўненасць, але нічога дрэннага ці небяспечнага з імі не адбудзецца.\nКалі часу на ўсе тры «імітацыі рэчаіснасці» няма, абмяжуйцеся адной або дзвюма. З усіх трох імітацый прагулка з павязкай на вачах, напэўна, выклікае самыя моцныя і цяжкія адчуванні. Таму, калі вы вымушаны абмежавацца толькі адной імітацыяй, выберыце гэту. Няхай удзельнікі ў парах памяняюцца ролямі, каб кожны атрымаў адпаведны вопыт. Не забудзьце падрыхтаваць другі набор прадметаў для распазнавання, якія будуць схаваны ў пакеце.\nГэта сур'ёзнае практыкаванне, але будзьце гатовы да шматлікіх смешных сітуацый. Умешвайцеся толькі ў тых выпадках, калі ўзнікае нейкая рэальная рызыка фізічнай траўмы для ўдзельнікаў або калі яны дазваляюць сабе кпіць з людзей з інваліднасцю. Можаце абмеркаваць гэту праблему на этапе ацэнкі, запрасіўшы ўдзельнікаў адказаць на наступныя пытанні: калі людзі высмейваюць людзей з інваліднасцю? Хто так робіць і чаму? У якіх выпадках можна кпіць з людзей з інваліднасцю? Як вызначыць мяжу паміж добразычлівым жартам і абразай?\nУ залежнасці ад асаблівасцей групы вы можаце разыграць многія іншыя віды абмежаванняў, у тым ліку менш відавочныя з іх, напрыклад няздольнасць да вучобы або моўныя цяжкасці. Можна таксама разыграць сітуацыю абмежаванай дзеяздольнасці, выкліканай узростам. Гэта будзе спрыяць лепшаму разуменню моладдзю тых цяжкасцей, з якімі сутыкаюцца пажылыя людзі і якія звязаны з наяўнасцю (або адсутнасцю) умоў для годнага жыцця.\nКалі вы працуеце з дзецьмі, азнаёмцеся з артыкулам 23 КПД, дзе абвяшчаецца, што дзеці з інваліднасцю маюць права на асаблiвы догляд, адукацыю і падрыхтоўку, якія дазволяць ім жыць паўнавартасным і годным жыццём. Дайце групам заданне даведацца больш пра людзей з інваліднасцю, якія жывуць у іх асяроддзі (уключаючы сям'ю). Няхай яны паспрабуюць высветліць, якія сацыяльныя паслугі і забеспячэнне тыя атрымліваюць. Ці ёсць дзеці з інваліднасцю ў вашай маладзёжнай групе, арганізацыі ці школе? Ці могуць яны рабіць усё тое, што і астатнія? Калі не, то чаму?\nКалі групе падабаюцца ролевыя гульні, можна выканаць практыкаванне «Я хачу працаваць», якое дапаможа даведацца пра бар'еры, якія даводзіцца пераадольваць людзям з абмежаванымі магчымасцямі на шляху да атрымання працы.\nКалі група жадае даведацца, як рэагаваць на «паўсядзённыя» праблемы, звязаныя з дыскрымінацыяй іншага роду – дыскрымінацыяй па прыкмеце расы, звярніцеся да практыкавання «Адказ расізму».\nПрапануйце ўдзельнікам адшукаць уразлівую групу і абмеркаваць, што яны могуць (павінны) зрабіць, каб дапамагчы гэтым людзям. Кіраўніцтва і ідэі шукайце ў раздзеле дапаможніка «Дзеянні ў падтрымку правоў чалавека». Важна супрацоўнічаць са спецыялізаванымі арганізацыямі, якія займаюцца праблемамі людзей з інваліднасцю, і пачынаць з тых патрэб людзей з інваліднасцю, якія яны самі вылучаюць у якасці асноўных.\nУзровень клопату пра людзей з інваліднасцюі забеспячэння іх правоў значна адрозніваецца ў розных краінах – фармальна з-за розных эканамічных магчымасцей, а на самай справе таму, што дзесьці да праблем роўнасці і сацыяльнай салідарнасці з людзьмі з інваліднасцю ставяцца больш сур'ёзна, чым у іншых месцах. Напрыклад, у адных краінах служба сацыяльнага забеспячэння плаціць за слыхавыя апараты, а ў іншых – не. Дзесьці ёсць спецыяльныя палажэнні аб забеспячэнні людзей з парушэннями слыху дадатковымі тэлекамунікацыйнымі прыладамі, а дзесьці гэта не прадугледжана, а калі чалавеку з інваліднасцю патрэбны вазок з электрапрывадам, у некаторых краінах за яе плаціць дзяржава або супольнасць.\nІнфармацыю аб дыскрымінацыі людзей з інваліднасцю вы знойдзеце ў раздзеле дадатковай інфармацыі аб інваліднасці і дыскрымінацыі па прыкмеце інваліднасці.\nГэта практыкаванне прапанавала доктар Моніка Мадай, прэзідэнт венгерскай НГА Közös Sors («Адзін лёс»), якая працуе ў інтарэсах сацыяльнай інтэграцыі як людзей з інваліднасцю, так і людзей без інваліднасці. Яна таксама міжнародны маладзёжны трэнер, удзельнік шматлікіх праграм, сама мае інваліднасць ад нараджэння.\nПаспрабуйце без слоў растлумачыць сябру, што вы сталі ахвярай гвалту. У парку на вас напала група маладых хуліганаў; у вас скралі сумку і вас збілі. Спытайце, як прайсці да паліцэйскага ўчастка.\nПамятайце, што размаўляць, пісаць ці маляваць забараняецца!\nВы – у сталовай. Гэта можа быць сталовая школы, а можа – Еўрапейскага маладзёжнага цэнтра. Растлумачце кухару, што вы не ясце спагеці з соусам «Баланьезэ», бо вы строгі вегетарыянец: вы не толькі не ўжываеце мяса, але і адмаўляецеся ад любых малочных прадуктаў (яек, малака, сыру і г. д.).


Эндивий для вастрыні гледжання 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nЭндивий для вастрыні гледжання\nЦі можна белае расліна назваць зелянінай? Колер колерам, але нас больш цікавіць густ і, вядома ж, карысныя ўласцівасці. Давайце пагаворым аб эндивии.\nГісторыя ўжывання ў ежу\nЭндивий выкарыстоўваўся ў салатах яшчэ ў часы Рымскай імперыі, затым быў надоўга забыты, але ў апошнія дзесяцігоддзі зноў ўзмацнілася кулінарная мода на гэтую салату.\nСалата эндивий з'яўляецца разнавіднасцю латука. Ён мае белыя, шчыльныя, мясістыя лісце, сабраныя ў тугі даўгаваты бутон. Бывае эндивий кучаравы і шыракалістых. Вырошчванне гэтай салаты складаецца з двух этапаў: улетку вырошчваюць карняплоды, а зімой у цемры з іх гадуюць свежыя пупышак. Ўжываецца ў асноўным для зімовых і вясновых салат.\nПа гусце салата крыху гаркавата, але вельмі карысны. Рэчыва інулін, якому салата абавязаны сваім горкім густам, рэгулюе абмен рэчываў у арганізме і ўжываецца ў противодиабетической дыеце як заменнік цукру.\nИнтибин, таксама які змяшчаецца ў эндивии, станоўча ўплывае на працу стрававання, печані, жоўцевай бурбалкі, крывятворных органаў і сардэчна-сасудзістай сістэмы.\nЧым карысны эндивий:\nВітамін А спрыяе паляпшэнню скуры, паляпшае зрок і зніжае стомленасць вачэй.\nВітамін З умацоўвае імунную сістэму, памяншае ўзровень халестэрыну.\nКалій неабходны для добрай працы цягліц і для правільнай працы сэрца. Недахоп гэтага элемента парушае нармальны рытм сардэчных скарачэнняў, што можа правакаваць сардэчныя прыступы.\nМагній павышае ў крыві ўзровень «карыснага» халестэрыну і зніжае ўзровень «шкоднага», папярэджвае адукацыю камянёў у нырках, а таксама змякчае праявы перадменструальнага сіндрому у жанчын.\nЖалеза ўваходзіць у склад гемаглабіну і ўдзельнічае ў пераносе кіслароду. Таксама без жалеза немагчымы сінтэз гемаглабіну і адукацыя нармальных эрытрацытаў. Жалеза неабходна і для росту валасоў і пазногцяў.\nП'едэстал гонару па змесце вітаміна А\nЭндивий - 2167 МЕ\nКроп - 134 МЕ\nКапуста - 126 МЕ\nДля папаўнення вітаміна А сутачная доза эндивия - 115 гр.\nНавошта нам патрэбен вітамін А?\nВітамін А спрыяе паляпшэнню скуры. Ён паскарае клеткавае абнаўленне, кажучы медыцынскай мовай, ён з'яўляецца кераторегулятором, т. Е. Клеткі скуры спеюць значна хутчэй, адбываецца іх отшелушіванія, і маладыя клеткі займаюць сваё месца на паверхні скуры.\nВітамін А ўплывае на паляпшэнне гледжання і на здольнасць бачыць у цемры.\nУ норме ў цемры праз 20-30 секунд чалавек павінен адрозніваць жоўты і сіні колер. Калі сіні колер не адрозніваецца, а замест жоўтага відаць толькі светлае пляма, гэта можа быць сімптомам курынай слепаты. Яна ўзнікае пры недахопе вітаміну А.\nСправа ў тым, што на сятчатцы вока ёсць два выгляду клетак - палачкі і колбачкамі. Палачкі адказваюць за змрочны зрок і арыентаванне ў цемры, а колбачкамі адказваюць за колеру, вастрыню зроку.\nКолбачкамі змяшчаюць у сабе рэчывы, якія распадаюцца пад дзеяннем святла, у выніку узбуджаюцца нервовыя валокны, якія выходзяць з вока. Святлоадчувальныя рэчыва ў палачках называюць родопсином (глядзельную пурпур), а утворыцца ён з вітаміна А.\nПры недахопе вітаміну А родопсин ў Колбачкі вочы не аднаўляецца, ониперестают дзейнічаць, і чалавек дрэнна бачыць у цемры і не адрознівае колеру.\nЯк правільна выбраць эндивий\nЯк мы ўжо сказалі, існуюць два асноўных выгляду эндивия - кучаравы і шыракалістых. Лісце ў гэтага салаты сакавітыя, хрумсткія.\nПры выбары кучаравага эндивия, самае галоўнае, каб лісце былі яркія і без пашкоджанняў. Без цёмных плямаў і слізістых участкаў. Краю лісця не павінны быць карычневымі.\nДля шыракалістых эндивия, патрабаванні тыя ж, але яшчэ самі лісце павінны быць роўнымі, без ўвагнутасць. Прысутнасць увагнутасцяў кажа аб несвежести салаты.\nПа колеры шыракалістых эндивий павінен быць яркім, але не палохайцеся жоўтых рэшт. Гэта нармальна для гэтага тыпу салаты. Бледна-жоўтая або белая афарбоўка лісця салаты абумоўлена тым, што пупышак растуць у цемры. І чым святлей афарбоўка - тым менш у лісці горычы. Пацямнелыя карычневыя канцы кажуць пра несвежести.\nЯк правільна захоўваць эндивий\nЭндивий, як і любы іншы салата, павінен захоўвацца асобна ад садавіны ў халадзільніку. Яблыкі, да прыкладу, вылучаюць газ этылен, які выклікае з'яўленне на лісці салаты бурых плям.\nПерад тым як пакласці салата у халадзільнік, трэба яго вымыць і прасушыць, а затым загарнуць у злёгку вільготную тканіну і пакласці ў вакуумны кантэйнер. Так эндивий захавае сваю свежасць надоўга.\nЗ моманту зразання пупышак шыракалістых эндивия захоўваюць свае смакавыя якасці ў прахалодным месцы да 1 тыдня.\nДля ліквідацыі горычы, калі гэта неабходна, лісце промывают на працягу 15-20 хвілін у ледзь цёплай вадзе. Пры цеплавой апрацоўцы горыч сыходзіць.Але гэтага рабіць не рэкамендуецца, таму што менавіта з-за горычы эндивий і карысны. У шыракалістых эндивии ўся горыч сканцэнтраваная ў донцы, якое можна проста адрэзаць.\nКалі вам здаецца, што лісце сталі менш сакавітымі і храбусткімі, патрымаеце эндивий ў глыбокай каганцы з ледзяной вадой. Гэта асвяжыць салата.\nЯк правільна рыхтаваць эндивий\nЭндивий выкарыстоўваюць у асноўным у сырам выглядзе. Яго дадаюць у першыя і другія стравы. Нарэзаныя саломкай або згорнутыя ў выглядзе кубачкаў для асобных порцый, яны могуць гуляць дапаможную ролю ў халодных стравах, прыгатаваных з гародніны, мяса, птушкі або рыбы. Гэта стане выдатным і карысным упрыгажэннем. Вельмі рэдка салата тушаць або абсмажваюць, таму што пры тэрмічнай апрацоўцы губляецца значная частка вітамінаў, а разам з гэтым і яго лячэбныя ўласцівасці.\nРэцэпт cалата з эндивия і мандарынаў\nсалата эндивий кучаравы і шыракалістых - 1 шт .;\nёгурт без дабавак - 200 г;\nмандарын - 6 шт .;\nнасенне сланечніка - 40 г;\nцытрынавы сок - 2 ст. л .;\nнеострым гарчыца - 1 ч. л .;\nмёд (вадкі) - 1 ст. л.\nЭндивий ачысціць і нарэзаць вузкімі палоскамі. Старанна прамыць і добра абсушыць.Змяшаць ёгурт з гарчыцай, мёдам і цытрынавым сокам да атрымання падліўкі. Паліць эндивий соусам, змяшаць з паловай семак і раскласці на талеркі. Пакінутымі семкамі пасыпаць салату. Мандарыны ачысціць, падзяліць на дзелькі, зняўшы тонкія плевачка, або нарэзаць кавалачкамі. Ўпрыгожыць імі талеркі з салатай.\nБелая зеляніна. Рэцэпт салаты з эндивия\n← Як ўступіць у спадчыну\nНатуральныя фарбы для велікодных яек →\nДзе ты, дзяцінства залатое?


Ціхан Хренников / Tihon Hrennikov (частка II)\nTihon Hrennikov / Ціхан Хренников (частка II)\nДзевятнадцацігадовы Зміцер Шостакович сваёй Першай сімфоніяй узвясціў пачатак савецкага симфонизма. За ім пайшлі Л. Книппер, Г. Папоў, У. Шебалин, а за імі - і маладзейшы параснік. Выдатная ўласцівасць Ціхана Хренникова, ён заўсёды адчынена кажа аб сваіх захапленнях. Калі для звычайных слухачоў музыкі захапленне якім-небудзь кампазітарам - працэс пасіўны, то ў прытомнасці асобы якая стварае, кампазітара, працэс гэты лагічна вядзе за сабой не перайманне, а "дзейсную захопленасць". Дваццацідвухгодні Хренников усё глыбей учытваецца ў партытуры рускіх класікаў. Гэта то шчаслівы час, калі яму адчыняецца чараўніцтва "Руслана", пламень "Арагонскай хоты", бязмежны мір выдатнага ў музыцы Чайковского, мудрыя і пацешныя, вясёлыя і страшныя выявы казак Рымскага-Корсакова і Лядова. Слухаючы Сімфонію Хренникова, разумееш, як ён зачараваны рускай класікай і як адважна ён шукае свой шлях скрозь бясконцыя спакусы. Варта толькі спыніцца і … запазычыць. Вось гэтага ён шчасліва пазбягае. На трохчастковай сімфоніі, крайнія часткі якой нададзеныя змрочным каларытам, што ў спалучэнні з ажыўленым рухам стварае ўражанне нейкі фантасмагорыі, - ляжыць друк індывідуальнасці маладога аўтара. Гэты друк асабліва выразна бачная і на чароўным малюнку мелодыі другой часткі. Ёсць такі выгляд причитальной песні, у народзе вядомай пад назовам "заплачки". Ці наўрад Хренников звяртаўся да складанак старадаўніх песень. Дакладней усяго, тут голас падала яму памяць, можа быць якая захавала з дзіцячых гадоў што гучалі ў Яльцу причитальные, а разам з тым і па-дзявоцкія светлыя інтанацыі. Можа быць, нешта было падказана маладому кампазітару сімфоніямі Н. Я. Мясковского. У харавым фінале яго Шостай сімфоніі гучыць уражлівая трагедийная тэма - развітанне з нябожчыкам.\nТак, Першая сімфонія Ціхана Хренникова далёка выйшла за рамкі дыпломнай працы. Яна стала адной з найболей якія прывабліваюць увага партытур савецкіх кампазітараў. Нездарма першым яе выкананнем дырыжаваў Георг Себасцьян а за ім Юджин Орманди, Леапольд Стоковский, Гжегож Фительберг і Мікалай Малько выконвалі яе шматкроць на найслынных сімфанічных эстрадах міру.\nТак імя Ціхана Хренникова, яшчэ які робіць першыя крокі на прафесійнай ніве, становіцца вядомым у шматлікіх краінах.\nЗначна шырэйшыя кругі слухачоў атрымалі магчымасць ацаніць здольнасць Хренникова, калі загучала яго музыка ў жанры, у якім музыку нячаста і заўважаюць. Жанр гэты - музыка да спектакляў драматычнага тэатра.\nУ гэтым жанры ёсць некалькі недасягальных вяршыняў, пазначаных імёнамі Бетховена, Мендэльсона і Грига. Але ні "Эгмант", ні "Сон у летнюю ноч", ні "Пёр Гюнт" не захаваліся ў сталым рэпертуары тэатраў; музыка сышла на філарманічную эстраду, услаўляючы побач з Бетховенам, Мендэльсонам і Григом - Гётэ, Шэкспіра і Ибсена. А "Вясельны марш" з "Сну ў летнюю ноч" заняў штатнае месца ці ледзь не ва ўсіх Палацах шлюбу.\nАле ў драматычным тэатры ўсё гушчару патрабавалася музыка зусім іншага роду. Для яе вынахад на сімфанічную эстраду зусім не пацвярджаў бы яе якасць, а калі бы такое і здарылася, то гэта ўспрымалася бы з здзіўленнем. Гэтая, "іншая" музыка "памятае сваё месца", не пышыцца, не зазнаецца, але часамі так захоплівае глядзельную залу, як яе шляхетнай сімфанічнай сястры рэдка атрымоўвалася.\n... Быў такі шчаслівы вечар у гісторыі рускага тэатра. Скончылася прэм'ера ў Мхате. Ажыўлена дзелячыся ўражаннямі, публіка накіравалася на ўтульны Камергерский праезд (цяпер Праезд Мхата). То тут, то тамака чуўся прасценькі, з трох нот матыў, неслы словы: "Бывайце, бывайце, сітавіна нам сыходзіць". Яго перабівала іншая, таксама з трох нот мелодыя: "Ідзем за Сіняй птушкай мы доўгай чарадой". Гэта быў вечар найвялікшага трыўмфу кампазітара Іллі Аляксандравіча Саца, чараўніка і чарадзея музыкі да спектакляў Маскоўскага Мастацкага тэатра. "Сіняя птушка", "Miserere", "Жыццё чалавека", "Гамлет". У гэтых спектаклях музыка не толькі расчыняла выявы Метерлинка, Юшкевича, Андрэева, Шэкспіра. Яна ўвасабляла задуму рэжысёра, дапамагала вялікім акцёрам - вучням і паплечнікам Станіслаўскага - знайсці і ўтрымаць патрэбны душэўны стан, яна, гэтая музыка, привораживала да сабе глядзельная зала і назаўжды заставалася ў памяці не сама але сабе, а разам з інтанацыяй, жэстам, сцэнічным строем, светлавой гамай, усім тым, што ў суме завецца Тэатр. Гэта была сапраўдна тэатральная музыка, якая выпрабавала на сабе веліч рэформы Станіслаўскага.\n...Быў такі шчаслівы дзень у гісторыі рускага тэатра. Быў такі трагічны дзень у гісторыі рускага тэатра, калі Станіслаўскі прыехаў глядзець працу свайго вучня Яўгена Багратионовича Вахтангова "Прынцэсу Турандот". Быў паміж актамі велізарны, які ўвайшоў у гісторыю перакапаўшы. Гэта Кастусь Сяргеевіч з'ехаў з тэатра да які памірае Вахтангову, каб сказаць яму, як геніяльная яго наватарская трактоўка, як геніяльныя яго адкрыцця ў старой казцы Карла Гоццы.\nЗапаўняючы доўгі антракт, моладзь, і не толькі моладзь, напявала "Турандотный вальс", спявала песеньку, адкрывалую спектакль:\nВось мы пачынаем\nНашай песенькай простай,\nПраз пяць хвілін Кітаем\nСтане наш памост стромкай.\nТак нараджалася новая эстэтыка музыкі ў драматычным тэатры, новыя прынцыпы, новыя прыёмы яе ўводзін у спектакль. П'яная песня ў "Патопе" Бергера ў выкананні Міхася Чэхава; ледзь чутная мелодыя ў "Цвыркуне на печы", застрашвалая полька, выкананая скрыпкай, флейтай і басэтляй у "Жыцці чалавека" Леаніда Андрэева, - гэта этапы. Іх трэба памятаць, шляхта. Інакш не зразумець, у чым складаецца цуд, створанае Хренниковым музыкай да спектакля "Шмат шуму з нічога".\nЯго сяброўства з тэатрам пачалася з дзіцячага тэатра. Вельмі добрае распавядае Наталля Іллінічна Сац аб першай сустрэчы з Хренниковым: "Некалькі хвілін назад юнак, які сядзеў за раялем, здаваўся мне нічым не характэрным. Цяпер імкнулася не глядзець на яго, каб схаваць сваё захапленне (да няшчасця, захапленне, як ліхаманка, адразу бачны на маёй асобе!). Ведала, непедагогично з першай спробы захваливать маладога кампазітара, але творчая радасць у такія хвіліны засланяе ўсё астатняе. У тэатр нетутэйша вялікая здольнасць... Мы ўсім калектывам былі амаль закаханыя ў нашага новага, дзіўна арганічнага прыродзе драматычнага тэатра кампазітара. У ім нас цешыла ўсё: багацце фантазіі, творчая своеасаблівасць, пачуццё стылю і формы, руская аснова, камсамольскае сэрца".


Гiсторыя ўзнiкнення i развiцця горада Гродна (Працяг)\nНемного истории / Гiсторыя ўзнiкнення i развiцця горада Гродна (Працяг)\nУ другой палове ХІХ і пачатку XX ст. у Гродне, як і іншых буйных гарадах, бурнае развіццё атрымала прамысловасць, пачала дзейнічаць чыгунка. Значна вырасла насельніцтва, павялічылася тэрыторыя забудовы.\nАднак планіровачныя мерапрыемствы гэтага перыяду не ўнеслі карэнных пераўтварэнняў. Пры захаванні былой вулічнай сеткі на вялікіх участках сфарміравалася новая капітальная забудова, якая ў асноўным засталася да нашага часу і добра характарызуе горадабудаванне дадзенага перыяду. Атрымала развіццё гарадское азеляненне, створаны новыя і пашыраны старыя сады і скверы грамадскага карыстання з геаметрычна правільнай сістэмай алей.\nУзмацнілася значэнне галоўнай магістралі, вуліц Дамініканскай і Раскоша, што вяла да новага элемента гарадскога грамадскага цэнтра — чыгуначнага вакзала, пабудаванага ў 1862 г. У адпаведнасці з праектам планіроўкі Гродна 1874 г. на магістралі будаваліся толькі мураваныя дамы. Пасля ўзвядзення ў 1909 г. металічнага моста цераз Нёман па трасе Маставой вуліцы галоўная магістраль набыла значэнне планіровачнага дыяметра Гродна.\nАдбылося далейшае развіццё сістэмы вышынных будынкаў. Яна дапоўнілася Аляксандраўскай царквою, пастаўленай на плошчы перад былым палацам Тызенгаўза, Пакроўскай царквою пачатку XX ст., лютэранскай царквою, пабудаванай на месцы кірхі канца XVIII ст., агляднай пажарнай вежай паблізу Старога замка. Характэрна прытрымліванне горадабудаўнічай традыцыі — Пакроўская і лютэранская цэрквы размяшчаліся ў завяршэнні кароткай вуліцы, якая іх злучала. Яны стварылі своеасабдівую кампазіцыю з дзвюх дамінантаў, якія знаходзіліся насупраць і кожная з іх успрымалася ў аднолькавых умовах з любога пункту вуліцы.\nСярод іншых важных збудаванняў другой паловы XIX і пачатку XX ст. трэба назваць тытунёвую фабрыку (1862), півавараны завод (1877), воданапорндоя вежы, акруговы суд (1884 г., дабудаваны ў 1910 г.), жаночую гімназію (1893), Уладзімірскую царкву (1896), Народны дом (1904), рэальнае вучылішча (1907), сялянскі зямельны банк (1913), жылыя дамы ўрача (1911) і купца Мураўёва (1914). Кварталы масавай жылой забудовы фарміравалі па перыметры суцэльны фронт будынкаў. Нерэгулярная сетка вуліц, крывалінейныя альбо ламаныя напрамкі вызначалі разнастайныя ўмовы ўспрыняцця забудовы. Дамы, што прымыкалі адзін да аднаго, спалучаліся з размяшчэннем пабудоў з невялікімі прамежкамі, якія пазбаўлялі магістраль замкнёнасці, звязвалі ўнутраныя прасторы двароў з вуліцай.\nУ 1920—1930-ых гг. быў узведзены шэраг грамадскіх і жылых будынкаў, сярод якіх варта адзначыць банк (1934), афіцэрскі клуб на сучаснай вуліцы Ажэшкі. У паўночнай частцы цэнтральнага раёна сфарміравалася катэджная забудова. Вялікая ўвага ўдзялялася добраўпарадкаванню тэрыторыі — на многіх вуліцах тратуары і праезныя часткі замошчаны бетоннымі плітамі.\nУ перыяд Вялікай Айчыннай вайны пацярпела, галоўным чынам, гарадское асяроддзе ўздоўж вуліц Маставой і Крупскай. Разбурана шэсць-сем кварталаў з сярэдневяковай структурай вуліц, пацярпеў былы жаночы бернардзінскі манастыр. На галоўнай плошчы страчаны ратуша з гандлёвымі радамі і палац Радзівілаў, часткова зруйнавана забудова заходняга боку. У Занямонні пры бамбёжцы разбурана драўляная сінагога XVIII ст.\nУ пачатку 1960-ых гг. без якой-небудзь горадабудаўнічай неабходнасці быў знесены выдатны помнік архітэктуры XVI — пачатку XX ст., адна з асноўных дамінантаў гарадской панарамы — фарньі касцёл на плошчы. У 1960-ых гг. знік таксама касцёл бернардзінак. Як і ў іншых гарадах, гэтыя злачынныя з сучаснага пункту гледжання дзеянні з'явіліся вынікам усеагульнага ідэалагічнага падыходу, што дэклараваўся ў краіне, праводзімай палітыкі барацьбы з рэлігіяй. У гэты ж перыяд падпалі пад знос аднапавярховыя жылыя дамы па вуліцы Замкавай, у тым ліку будынак XVIII ст. з ляпным цэхавым знакам рыбы на адной з лапатак фасада.\nУ многіх выпадках у забудове 1960—1980-ых гт. у старой частцы горада і на прылеглых да яе тэрыторыях адсутнічала пераемнасць гісторыка-горадабудаўнічых традыцый і унікальных асаблівасцей Гродна. Гэтую тэндэнцыю мэтазгодна прасачыць, у прыватнасці, на недастатковым уліку заканамернасцей развіцця грамадскага цэнтра горада (зоны канцэнтрацыі грамадскіх функцый). Разгледзім дынаміку яго фарміравання з XII да сярэдзіны XX ст.\nУ XII—XIII стст. цэнтр ахоплівае Верхні замак і гандлёвую плошчу з культавымі будынкамі, якая, верагодна, склалася ля яго сцен з боку прыступу, паміж ім і прылеглым пасадам. Такі кампактны, вузлавы характар цэнтра ў XIV— XV стст. пераўтвараецца ў лінейна-вузлавы: па-першае, узбуйняецца старажытная частка цэнтра будаўніцтвам каля дзядзінца Ніжняга замка, які атрымлівае грамадскую функцыю, а па-другое, фарміруецца новы готыка-рэнесансны цэнтр у выглядзе прамавугольнай рыначнай плошчы з касцёлам, злучаны са старажытнай часткай галоўнай вуліцай (рыс. 1, 2).\nАсноўная вось захад—усход, якая пры гэтым намецілася, у XVI ст. дапаўняецца папярочнай воссю поўнач—поўдзень, арганізаванай новымі культавымі комплексамі і гандлёвымі плошчамі. Яны звязваюцца паміж сабон камунікацыямі, уздоўж якіх размяшчаецца жыллё заможных гараджан. На перакрыжаванні восяў далейшае развіццё атрымлівае комплекс галоўнай рыначнай плошчы. Ад асноўных восяў разыходзяцца іх адгалінаванні. Відаць, у гэты перыяд канчаткова дэградзіруе роля старажытнай плошчы каля замкаў як аднаго з гандлёвых падцэнтраў. Такім чынам, для XVI ст. тыповы пераход лінейна-вузлавой структуры цэнтра ў разгалінавана-вузлавую з зараджэннем характэрнай для Гродна тыпалагічнай асаблівасці — дзвюх асноўных структурных восяў, якія перасякаюцца пад прамым вуглом. (рыс. 3).\nРазвіццё разгалінавана-вузлавой структуры ў XVII — першай палове XVIII ст. выявілася ў павелічэнні яе маштабу, тэрытарыяльным працягу восі захад — усход, узбуйненні вузлоў. Пры гэтым характэрна, у параўнанні з эпохай Адраджэння, адміранне некаторых гандлёвых падцэнтраў, напрыклад Нямецкага рынку, або ператварэнне іх у культавыя комплексы (размяшчэнне францысканскага кляштара на тэрыторыі рыначнай плошчы ў Занямонні) (рыс. 4).\nУ другой палове XVIII — пачатку XIX ст., у адрозненне ад папярэдняга перыяду, шыротная вось кансервуецца, а моцнае развшцё набывае мерыдыянальная вось з далейшым ростам яе адгалінаванняў. Якасна новая ўласцівасць гэтага этапу — дапаўненне разгалінавана-вузлавой структуры занальнымі элементамі, зліццё асобных вузлоў у грамадскія тэрыторыі. (рыс. 5). Гэтая якасць стала дамінуючай у канцы XIX — пачатку XX ст., аднак разгалінавана-вузлавы прынцып утварэння структуры грамадскага цэнтра захоўваецца. У гэты перыяд узнікае таксама другая шыротная вось аднабаковай арыентацыі, якая арганічна пачынаецца з месца злому мерыдыя-нальнай восі (рыс. 6).\nТакім чынам схема эвалюцыі цэнтра Гродна ўкладваецца ў часавую паслядоўнасць: вузлавы, лінейна-вузлавы, разгалінавана-вузлавы, занальна-разгалінавана-вузлавы цэнтр. Вызначальнай тыпалагічнай адзнакай структуры цэнтра з'яўляліся дзве ўзаемна перпендыкулярныя восі, сфарміраваныя грамадскімі комплексамі, з галоўным ансамблем горада ў месцы іх перасячэння. У развіцці цэнтра існавала ўстойлівая аб'ектыўная тэндэнцыя паэтапнага тэрытарыяльнага пашырэння.\nГэтая асаблівасць, аднак, не атрымала паўнацэннага пераемнага развіцця ў далейшым. Паказальным прыкладам таму можа служыць арганізацья новага адміністрацыйнага цэнтра ў раёне плошчы Леніна (былой Палацавай), размяшчэнне буйных, функцыянальна ёмістых аб'ектаў на тэрыторыі гістарычнага ансамбля. Неабгрунтаванае горадабудаўнічае рашэнне прывяло да ўзвядзення паблізу, на вуліцы Савецкай, шматпавярховага будынка аблвыканкама, які не адпавядаў маштабнасці старой забудовы, парушыў сілуэт гістарычнага раёна. Пры гэтым існавалі праектныя прапановы па будаўніцтву новага адміністрацыйна-грамадскага комплексу на невялікім аддаленні ад гістарычнага раёна, на паўночны захад ад яго за ракой Гараднічанкай, што садзейнічала б арганічнаму працягу шматвяковага працэсу тэрыта-рыяльнага развіцця структуры ансамбляў цэнтра Гродна. Аднак у выніку памылковых дзеянняў фарміраванне цэнтра пайшло па горшым шляху, які знізіў культурныя якасці і выдатнасці аблічча горада.\nРазмяшчэнне будынка аблвыканкама без неабходных з функцыянальна-планіровачнага пункту гледжання падстаў з'явілася пачаткам іншых суб'ектыўных дзеянняў — прыбудовы да яго з павелічэннем даўжыні шматпавярховага корпуса, зносу перад ім старога квартала па вуліцы Сацыялістычнай. Негатыўны эфект атрымаўся пры расшырэнні плошчы Леніна за кошт знішчэння ўчастка гістарычна каштоўнага ландшафта ўздоўж Гараднічанкі, будаўніцтва двух адміністрацыйных будынкаў былых гарадскіх камітэтаў КПБ і ЛКСМБ. Тым самым у разглядаемай зоне адбылася карэнная змена планіровачнай і кампазіцыйна-прасторавай структуры архітэктурнага ансамбля Гарадніцы XVIII ст., прадстаўленай на гэтым участку сістэмай дзвюх плошчаў перад палацам Тызенгаўза і будынкам адміністратара, a таксама гістарычным ландшафтам каля былога батанічнага сада.\nНаступным крокам стаў знос аднаго з гістарычных будынкаў, якія фарміравалі парадную прастору Палацавай плошчы перад рэзідэнцыяй Тызенгаўза (палац разбураны ў гады першай сусветнай вайны). Відавочна, што для лагічнага завяршэння пампезнай ідэі, задуманай у свой час не без удзелу кіруючых партыйных органаў, неабходна знесці капітальны пяціпавярховы жылы дом 1960-ых гг. па вуліцы Савецкай, што раскрые да новай плошчы фасад будынка аблвыканкама. Функцыянальны эфект усіх пералічаных пераўтварэнняў вельмі нязначны, невысокія і архітэктурна-мастацкія якасці будынкаў былых гарадскіх камітэтаў КПБ і ЛКСМБ.\nНа суседняй вуліцы Ажэшкі, якая ўваходзіла ў ансамбль Гарадніцы, у пасляваенныя дзесяці-годдзі было разбурана некалькі тыпавых жылых дамоў рамеснікаў, якія ў XVIII ст. фарміравалі цэласны, адзіны ў сваім родзе на тэрыторыі Беларусі ансамбль вуліцы. Першапачаткова іх налічвалася 20, да цяперашняга часу захаваўся толькі адзін.\nНямала прыкладаў сучаснага будаўніцтва, якое парушае традыцыйнае аблічча гарадскога асяроддзя. Новая прыбудова да універмага па сваім аб'ёмна-прасторавым рашэнні і апрацовачных матэрыялах не адпавядае характару гістарычнай забудовы вуліцы Савецкай. Будынак драматычнага тэатра на важнейшым у горадабудаўнічых адносінах участку на месцы разбуранага кляштара бернардзінак у цэлым мае развітае і своеасаблівае аб ёмна-пластычнае рашэнне, аднак вызначаецца схематызмам, самадастатковым і абыякавым да рознахарактарнага гістарычнага наваколля абліччам. 3 сучасных пазіцый для ўзбагачэння культуралагічнага зместу цэнтра горада на гэтым месцы больш правільна было б узнавіць комплекс жаночага бернардзінскага кляштара з яго выкарыстаннем па аптымальным сучасным прызначэнні. Для будынка тэатра трэба было знайсці іншае, важнае ў структурна-планіровачных адносінах месца ў горадзе. Відавыя напрамкі на гістарычны цэнтр з боку вуліцы Горкага перакрыты сучаснымі шматпавярховымі аб'ёмамі будынкаў вылічальнага цэнтра і тыповай паліклінікі на вуліцы Лермантава.\nТрэба адзначыць, што параўнанне планаў Гродна розных гістарычных перыядаў з сучаснай сітуацыяй сведчыць аб высокай ступені захаванасці планіровачнай структуры і элементаў прасторавай кампазіцыі. Акрамя таго, аналіз плана дазваляе прасачыць тэрыторыі, розныя па часе асваення і ўтварэння асноў вулічнай сеткі. Участак паміж Нёманам і Гараднічанкай у межах вуліц Крупскай, К. Цэткін і Пасіянарыі мае элементы сярэдневяковай радыяльна-дугавой схемы XI— XIV стст. На поўнач і ўсход ад яго ў межах вуліц Энгельса, Кірава, Чапаева, Маладзёжнай і Камсамольскай сетка вуліц склалася пад уплывам горадабудаўнічай культуры готыкі і рэнесансу XV—XVI стст. і вызначаецца вялікімі памерамі і правільнай канфігурацыяй былой рыначнай плошчы, больш буйнымі кварталамі і працяглымі вуліцамі. Тэрыторыя далей на ўсход, абмежаваная вуліцамі Паўлоўскага і Чапаева, а таксама Гарадніцы была асвоена ў XVII—XVIII стст. Многія напрамкі сфарміраваліся ў XIX — пачатку XX ст. і вызначаюцца рэгулярным характарам, элементамі прамавугольнай схемы ў паўночнай частцы гістарычнага раёна. У цэлым планіроўка, сістэма забудовы розных эпох, ад XII ст. да 1930-ых гг., прасторавая кампазіцыя гістарычнага раёна патрабуюць у далейшым максімальнага захавання, аднаўлення і творчага развіцця ў працэсе рэканструкцыі горада.\nТ.В. Габрусь, А.М. Кулагін, Ю.У. Чантурыя, М.А. Ткачоў


Канвертаваць Бразільскія рэале (BRL) і Канадскі даляр (CAD) : Калькулятар абменнага курсу\nБразільскі рэал (BRL) і Канадскі даляр (CAD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бразільскі рэал і Канадскі даляр пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 27 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бразільскі рэал. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Канадскі даляр валюты па змаўчанні. Націсніце на Канадскі даляр або Бразільскія рэале канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБразільскі рэал гэта валюта, у Бразілія (BR, BRA). Канадскі даляр гэта валюта, у Канада (Каліфорнія, CAN-). Бразільскі рэал таксама вядомы як Рэалаў. Сімвал BRL можа быць запісаная R$. Сімвал CAD можа быць запісаная Can$. Бразільскі рэал дзеліцца на 100 centavos. Канадскі даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Бразільскі рэал Апошняе абнаўленне 26 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Канадскі даляр Апошняе абнаўленне 26 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. BRL каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. CAD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Забарона піць ваду ў Фрунзенскім і Маскоўскім раёнах Мінска знятая | Новы Час\nСпецыялісты Мінскага гарадскога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі працягваюць маніторынг якасці і бяспекі пітной вады ў горадзе ў кругласутачным рэжыме.\n24 чэрвеня мінчукі з Сухарава, Каменнай Горкі і Паўднёвага Захаду скардзіліся на рэзкі, агідны пах вады з-пад крана. Спачатку «Мінскводаканал» адмоўчваўся і ніяк не каментаваў сітуацыю: у бягучых навінах кампаніі паведамлялася толькі, што праводзяцца планавыя работы.\nКрыху пазней і Мінгарвыканкам, і «Мінскводаканал» прызналі: праблема ёсць. Але пры гэтым нібыта ўсе паказчыкі аналізаў, акрамя паху, былі ў норме. У 16:46 і Міністэрства аховы здароўя ў сваім афіцыйным телеграм-канале пракаментавала чуткі аб атручваннях:\n— Інфармацыя пра тое, што ў мінскія бальніцы паступаюць пацярпелыя з апёкамі вачэй і атручваннямі парамі аміяку, не адпавядае рэчаіснасці.\nПраз дзве гадзіны Міністэрства аховы здароўя выдала яшчэ адно паведамленне, але ў ім не было сказана, што ваду піць нельга — гэтую інфармацыю дадалі пазней.\nУ 19:19 Мінгарвыканкам абнавіў інфармацыю і напісаў, што цыстэрны з пітной вадой працуюць ужо ў 25 кропках горада, прычым не толькі ў Фрунзенскім, але і ў Маскоўскім раёне сталіцы.\nУ 21:29 Мінгарвыканкам паведаміў: «З ачышчальнай станцыі вада ў сістэму паступае ўжо нарматыўнай якасці і без старонніх пахаў. Гэта пацвярджае і санэпідслужба горада, якая праверыла аб'ект. Зараз спецыялісты Мінскводаканала і жыллёвых арганізацый працягваюць прамыванне труб, працаваць будуць і ноччу. Заўтра раніцай, калі вада будзе з пахам, дайце ёй трохі сцячы».\nІ толькі позна ўвечары 24 чэрвеня на сайце «Мінскводаканала» з'явілася паведамленне:\n«УП «Мінскводаканал» інфармуе, што на падставе патрабаванні санітарных службаў выкарыстанне вады для пітных патрэб у Фрунзенскім і Маскоўскім раёнах забаронена. Пра магчымасць выкарыстання вады для пітных мэтаў будзе паведамлена дадаткова. Выкарыстанне вады для гаспадарча-бытавых патрэб дапускаецца».\nТакім чынам, забарона на пітво вады з-пад крана пратрымалася два з паловай дня. І тры з паловай дні вада ў кранах у мінчан была непрыдатная для піцця, хоць афіцыйныя органы замоўчвалі сітуацыю.\nУ сувязі з аварыяй магчыма пагаршэнне якасці вады ў Фрунзенскім раёне


У FulfilPanda наша выкананне краўдфандынга накіравана на ўзнагароджанне за дастаўку і апрацоўку сродкаў для краўдфандынгавых кампаній на Indiegogo, Kickstarter і г.д. Хутка, проста, даступна і зручна.\nУ нашай службе выканання краўдфандынгу мы:\n● Прапануем вам кошт з разліковай коштам дастаўкі.\n● Адпраўце тавары на склад у Кітай ці ЗША\n● Спакуйце і адпраўце свае заказы. Вы можаце выбраць любога аператара, як хочаце, напрыклад, DHL, FedEx, UPS, USPS, China EMS і многае іншае.\n● Дайце нумары для адсочвання, каб вы маглі адсочваць свае заказы.\n● Вы можаце звязацца з намі ў любы час, калі ў вас ёсць патрэба. Размаўляйце з намі свабодна!\nПаслугі па выкананні краўдфандынга\nНаш сэрвіс тут, у FulfilPanda, спецыялізуецца на ўзнагароджаннях і выкананні заказаў на краўдфандынгавыя кампаніі Indiegogo, Kickstarter і іншыя краўдфандынгавыя платформы. З нашай даверанай камандай мы правядзем кіраванне запасамі, упакоўку, здачу і дастаўку вашага прадукту, які фінансаваўся праз Інтэрнэт. У нас таксама ёсць рэсурсы, якія выдатна і выдатна справяцца з гэтай задачай, незалежна ад колькасці, памеру і формы прадукцыі, якую трэба адразу ўзяць, упакаваць і адправіць.\nАкрамя таго, у нашых краўдфандынгавых паслугах мы падрабязна цэнтруем наш сэрвіс, каб дакладна даць тое, што вам трэба для паспяховага выканання рэкламных кампаній і заказаў.\nНаша мэта ў гэтай паслузе - хуткае, простае, даступнае і зручнае атрыманне ўзнагароджання за дастаўку і апрацоўку сродкаў за краўдфандынгавыя кампаніі на Indiegogo, Kickstarter і г.д.\nДаступныя і гнуткія рашэнні для дастаўкі\nНаша даступная і гнуткая дастаўка, якая дае лепшае суадносіны вашых грошай - наша прапанова для вас. У нас шырокі выбар варыянтаў дастаўкі - ад самых павольных і танных да самых хуткіх і надзейных. Мы таксама прапануем вам індывідуальныя рашэнні па дастаўцы,у залежнасці ад вашых бюджэтных патрэб. Такім чынам, вы атрымліваеце поўны кантроль над коштам дастаўкі.\nКалі вы адпраўляеце 100 прадуктаў ці 10000 прадуктаў, вы заўсёды можаце скарыстацца нашымі даступнымі і са зніжкай варыянтамі дастаўкі. Перш за ўсё, у вас таксама ёсць спакой, што ўзнагароды або прадукты будуць дастаўлены своечасова і ў выдатным стане. Наша хуткая і надзейная дастаўка гарантуе 100% задавальненне кліента.\nНадзейны і выдатны сэрвіс\nАкрамя таго, мы разумеем, што працэс выканання ўзнагароджання з'яўляецца адной з найбольш напружаных частак кожнай краўдфандынгавай кампаніі. Нашы давераныя эксперты і спецыяльная група падтрымкі будуць даступныя для аказання дапамогі, падтрымкі і прадастаўлення вам усяго, што вам трэба для таго, каб працэс выканання краўдфандынгу адбываўся бесперашкодна і без праблем. Вы заўсёды можаце разлічваць на нас за надзейныя і выдатныя паслугі па выкананні краўдфандынга.\nВыкарыстоўвайце нашу экспертызу і глабальную прысутнасць\nПрадастаўленне бясшвоўнага і пазітыўнага досведу для вашых краўдфандынгавых кампаній гарантуе, што яны зацікаўлены ў падтрымцы вас у іншых будучых спробах электроннай камерцыі і краўдфандынга. Лагістычны бок упакоўкі, збору і дастаўкі з'яўляецца адной з найбольш важных частак працэсу ўзнагароджання.\nВыкарыстоўвайце наш вопыт і глабальнае прысутнасць, каб гарантаваць, што вашы ўзнагароды і выкананне заказаў ператвараюцца ў наш поспех. Вы заўсёды можаце скарыстацца гэтым аб'ектам бліжэй да вытворчых цэнтраў у Азіі альбо бліжэй да прыхільнікаў і кліентаў у ЗША.\nДля атрымання дадатковай інфармацыі пра нашы паслугі па выкананні краўдфандынгу звяжыцеся з намі сёння ў FulfilPanda. Мы спецыялізуемся наузнагароджанне за збор, упакоўку і дастаўку прадуктаў розных памераў і формаў. Нашы паслугі аператыўныя, падрабязныя і вельмі надзейныя. Наша спецыялізаваная каманда будзе гатовая паразмаўляць з вамі і даць адпаведныя адказы на вашы пытанні і праблемы. Калі справа даходзіць да апрацоўкі лагістычнага аспекту вашай краўдфандынгавай кампаніі, вы заўсёды можаце разлічваць на нас за выдатныя і беспрэцэдэнтныя паслугі.\nПапярэдняя: Выкананне Shopify\nДалей: Праверка інвентарызацыі Dropshipping\nЛепшыя Dropshipping кампаніі\nDropshipping Пастаўшчыкі Кітай\nShopify Dropshipping Пастаўшчыкі


Человек слова и дела. Волонтер районной организации БОКК Ирина Куцухо — Новости в Поставах\nЧеловек слова и дела. Волонтер районной организации БОКК Ирина Куцухо\n25.07.2020 24.07.2020 postawy316Комментариев нет\nКанкрэтнай справай і добрым словам падтрымлівала сваіх падапечных валанцёр раённай арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа Ірына Куцуха.\nУ тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Ірына пачынала працаваць сацыяльным работнікам. 14 гадоў наведвалася да састарэлых адзінокіх, ахінала іх клопатам і ўвагай. Цяпер яна — інспектар па асноўнай дзейнасці. Але па-ранейшаму імкнецца дапамагаць людзям. Калі ў раёне ўскладнілася эпідсітуацыя, многія самаізаляваліся, і ўзнікла патрэба дастаўляць ім прадукты, лякарствы. У ліку першых гэтым занялася Ірына.\nТаццяна Шахава і Ірына Куцуха\n— Каранавірусная інфекцыя ўскладніла жыццё кожнаму з нас. А адзінокім — асабліва, — гаварыла. — З мінулага вопыту ведаю, наколькі складана стала ў гэтай сітуацыі пажылым, тым, у каго няма родных або яны жывуць далёка. Узрасла нагрузка на сацыяльных работнікаў. Таму дапамога валанцёраў была вельмі дарэчы. Кожны дзень мы закуплялі прадукты, выпісвалі рэцэпты ва ўрачоў, набывалі лякарствы і дастаўлялі іх па ўказаных адрасах. Некаторым пакідалі каля дзвярэй, іншым хацелася пагутарыць з намі. Абслугоўвалі людзей не толькі ў горадзе, але і ў сельскай мясцовасці.\nІрына не лічылася з часам, імкнулася, каб тыя, каму яна дапамагала, засталіся задаволенымі. Дабрыня валанцёра не засталася не заўважанай з боку абласной арганізацыі БТЧК: Ірыну ўзнагародзілі бескантактным тэрмометрам.\n— Нашы валанцёры бескарысліва ахвяравалі свой час, сілы тым, хто аказаўся ў складанай сітуацыі, — гаварыла старшыня раённай арганізацыі БТЧК Таццяна Шахава. — Пастаўчанка Вольга Громава шыла ахоўныя маскі і раздавала іх бясплатна. Ала Сініца з Ляхаўшчыны свае паслугі прапанавала праз сайт Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа, на якім зарэгістравалася як валанцёр. Галіна Панкіна з вёскі Лазовікі Казлоўшчынскага сельсавета прыняла ўдзел у конкурсе відэаролікаў, арганізаваным БТЧК. Для гэтага трэба было адправіць уласнае відэа пра дапамогу валанцёраў сваім падапечным. Дзякуй кожнаму за актыўную жыццёвую пазіцыю, бязмежную дабрыню і чуласць.\nПоставские медики рассказали про работу в условиях COVID-19\nСпрашивали — отвечаем. Как долго живет COVID-19 и передается ли он через воздух?\nTagged благотворительность красный крест общество\nВ Поставах на центральной площади обновили районную Доску почета\nМолодежь Поставщины присоединилась к челленджу «Убираем снег вместе»


Парад 9 траўня Лукашэнка не адменіць: хоча падтрымкі расейскіх «патрыётаў», — палітычны экспэрт\n10 красавік 2020, 15:30\nРэпетыцыя вайсковага параду ў Менску, 6 красавіка\nПётра Кузьняцоў. Заснавальнік сайту «Сильные новости»\nАле я практычна ўпэўнены, што сам парад яны ўсё роўна не адменяць. Але мне здаецца, што на крайні выпадак яны могуць правесьці яго без гледачоў, у форме тэле- і онлайн-трансляцыі. Гэта будзе ў духу часу. Але мэсыдж застанецца той самы — патрыятычна-мілітарысцкі, на тую самую мэтавую групу. Проста будзе пэўная саступка грамадзкай думцы — маўляў, не турбуйцеся, мы ўсё праводзім бясьпечна.\nНягдедзячы на пашырэньне пандэміі каранавірусу, у Менску працягваюцца рэпэтыцыі да параду на 9 траўня.


Ва Узбекістане знайшлі старадаўнюю скульптуру з беларускага касцёла - Хрысціянскі сайт † katolik.life - Гомель, Пінск, Баранавічы...\nВа Узбекістане знайшлі старадаўнюю скульптуру з беларускага касцёла\nМастак, уладальнік скульптуры, прапануе перадаць яе ў Беларусь за пасрэдніцтвам прэзідэнтаў дзвюх краін.\nСучасны мастак з Узбекістана Вячаслаў Ахунаў выпадкова стаў уладальнікам драўлянай скульптуры з беларускага каталіцкага храма. Ён распавёў, што ў 70-80-х гадах мінулага стагоддзя «Узбекфільм» і «Беларусьфільм» разам здымалі стужку пра партызанаў у беларускай вёсцы на захадзе краіны. Тады драўляную алтарную скульптуру Арханёла знайшлі ў мясцовых жыхароў і прывезлі ў Ташкент сябры мастака, падарыўшы яму знаходку.\nЗ тых часоў яна праляжала ў яго майстэрні дзясяткі гадоў, але аднойчы беларускі мастак Сяргей Тычына наведаў калегу і параіў прывезці парэпаную скульптуру ў Мінск на рэстаўрацыю.\nУзбекскі мастак прапануе вярнуць артэфакт ў Беларусь, аднак зрабіць гэта не проста. Скульптура з'яўляецца культурнай каштоўнасцю, таму яе нельга перамяшчаць праз мяжу. Вячаслаў Ахунаў спадзяецца, што пытанне можна вырашыць на высокім узроўні, калі прэзідэнт Беларусі наведае Узбекістан і сустрэнецца тут з лідэрам краіны, пішуць узбекскія групы ў сацсетцы. У каментарах мастаку раяць перадаць скульптуру праз беларускую амбасаду.\nLast modified onПятніца, 26 Студзень 2018 20:25\nФотафакт: камета Neowise над 113-гадовым храмам