04 верасень 2019, 10:17\nАляксандр Лукашэнка на адкрыцьці сярэдняй школы №93, 2 верасьня 2019\nПрынцып функцыянаваньня беларускай сыстэмы Лукашэнка сфармуляваў вельмі дакладна — палітык у Беларусі толькі адзін. А каго хваліць і каму зайздросьціць Лукашэнка? Дыскутуюць аналітыкі Свабоды Юры Дракахруст і Віталь Цыганкоў.\nЧыноўнікі разумеюць — як толькі ты пачынаеш вытыркацца, як толькі робісься занадта яскравай фігурай, гэта вялікая небясьпека\nЧым ніжэй пасада, якую займае чалавек, тым больш шанцаў, што яго пахваляць\nЯк толькі з гэтай масы зьявіцца нейкая яскравая асоба, народ жа можа падумаць — дык можа і Румас зможа нас абараніць?\nКрытыка з боку часткі расейскіх СМІ і пэўных Тэлеграм-каналаў на адрас Макея, гэта для Лукашэнкі — аргумэнт на карысьць Макея\n«Палітык у краіне толькі адзін»\nДракахруст: Днямі палітычны аналітык Арцём Шрайбман прывёў у сваім тэлеграм-канале крыху камічны, але вельмі павучальны факт. 30 жніўня прэм’ер Сяргей Румас адкрыў новую школу. Але афіцыйныя СМІ паведамілі пра гэта толькі праз тры дні, 2 верасьня. Чаму? А таму, што менавіта 2 верасьня Аляксандар Лукашэнка наведаў лінейку ў новай менскай школе.\nСМІ паведамілі пра гэта адразу ж, а ўжо пасьля — пра візыт Румаса ў Берасьце трохдзённай даўніны.\nУ якой ступені гэты эпізод вызначае стаўленьне дзяржаўных СМІ і самога кіраўніка дзяржавы да яго падначаленых, да «ножак трону», да бліжэйшага атачэньня?\nЦыганкоў: Гэта не вынік стаўленьня да канкрэтнага цяперашняга прэмʼера Румаса. Прыблізна тое самае было заўсёды і раней. Калі адбываліся публічныя мерапрыемствы, дзе прысутнічаў толькі прэмʼер, то пра гэта гаварылася альбо вельмі сьціпла альбо, калі прыкладна ў той жа час падобнае мерапрыемства праводзіў Лукашэнка, спачатку паведамлялася пра мерапрыемства з кіраўніком дзяржавы.\nПаводле вядомай прыказкі наконт таго, што ня варта лезьці ў пекла паперад бацькі. І афіцыйныя СМІ так і дзейнічалі.\nІншая справа, што да розных прэмʼераў было рознае стаўленьне. Паводле маіх назіраньняў найбольшую рэўнасьць Лукашэнка меў да Ўладзімера Ярмошына і Сяргея Сідорскага. Гэта былі больш моцныя прэмʼеры.\nАдносна больш слабых прэмʼераў — Сяргея Лінга, Андрэя Кабякова — і стаўленьне афіцыёзу было менш напружанае.\nПаводле чутак, кіраўнікі апазыцыі, калі прывялі людзей на Плошчу Незалежнасьці 19 сьнежня 2010 году, ішлі на перамовы з Сідорскім. Ці былі такія пляны, ці гатовы ён быў зь імі сустракацца — невядома.\nАле ў цэлым да прэмʼераў у Лукашэнкі было стаўленьне досыць насьцярожанае.\nДля гэтага ёсьць юрыдычныя падставы. Паводле Канстытуцыі менавіта прэмʼер пераймае функцыі кіраўніка дзяржавы, калі дзейны кіраўнік па тых ці іншых прычынах больш ня можа іх выконваць.\nНе хваліце нас, калі ласка\nДракахруст: Я ад журналістаў дзяржаўных СМІ чуў пару разоў расповеды пра тое, як высокія чыноўнікі казалі ім: не пішыце пра мяне надта шмат, не захвальвайце мяне. Маўляў, вы ж разумееце — раз трапіць на вочы Лукашэнку, два, тры, а потым ён задасьць пытаньне: а што гэта ў нас за такі новы герой зьявіўся? І чыноўнік зьляціць з пасады.\nА вы такія гісторыі чулі?\nЦыганкоў: Я таксама чуў такія гісторыі. Гэта неадʼемны элемэнт гэтай сыстэмы ўлады.\nІ прынцып яе функцыянаваньня Лукашэнка сфармуляваў вельмі дакладна — палітык у Беларусі толькі адзін.\nЁн ня можа забараніць быць палітыкамі апазыцыйным лідэрам, хаця робіць усё, каб яны рэальна ні на што не ўплывалі. Але ён можа забараніць быць палітыкамі любым прадстаўнікам намэнклятуры — чыноўнікам і дэпутатам. І яны разумеюць — як толькі ты пачынаеш вытыркацца, як толькі робісься занадта яскравай фігурай, гэта вялікая небясьпека.\nЛукашэнка прытрымліваецца гэтага прынцыпу з 90-х гадоў. Да перавароту 1996 году ў яго ўрадзе былі даволі яскравыя постаці. Яны дазвалялі сабе не пагаджацца з Лукашэнкам. А ў момант палітычнага выбару прэмʼер Міхаіл Чыгір і міністар Аляксандар Сасноў выступілі супраць рэфэрэндуму, які прапанаваў Лукашэнка.\nЗ тае пары кіраўнік дзяржавы прадухіляў нават тэарэтычную магчымасьць такіх учынкаў.\nЁн потым ня раз казаў пра розных вядомых людзей — мы ж усё пра яго ведаем, ведаем, што ён нават у размовах з жонкай на кухні прэзыдэнта не крытыкуе.\nНамякаючы на тое, што ўсе падслухоўваюцца і кантралююцца. І гэта таксама ўплывае на тое, каб намэнклятура паводзіла сябе ціха і нават на кухні не крытыкавала прэзыдэнта.\nКаго хваліць Лукашэнка?\nДракахруст: Каго хваліў і хваліць Лукашэнка? Безумоўна, хваліў сацыяльна-эканамічную мадэль, маўляў, беларусы вельмі задаволеныя і ўвесь сьвет зайздросьціць.\nАле ня памятаю, каб ён хваліў людзей. Ну добра, вось гэтая карова абасраная, але ж іншая можа і нічога — чыстая і дагледжаная. Калі мадэль такая цудоўная, то ня можа ж быць паўсюль правал. А калі ёсьць і посьпехі, дык іх жа дасягнулі нейкія людзі.\nА вось гэты дырэктар заводу Х дасягнуў выдатных вынікаў, а там цудоўны кіраўнік вобласьці У, а ў гэтым клясна спрацаваў міністар Z — такое гаворыцца? А асабліва ці гаворыцца такое пра ўрад, пра ўрадоўцаў? Так выглядае, што пра ўрад Лукашэнка ці маўчыць ці лае. І гэта тычылася ўсіх — і ўраду Мясьніковіча, і ўраду Кабякова. Румас за год прэмʼерства ўжо некалькі разоў у косьці атрымаў, маўляў, трэба гной на палі вывозіць, а не ў стратэгію лезьці.\nА некага ён хваліць?\nЦыганкоў: Тут такая заканамернасьць — чым ніжэй пасада, якую займае чалавек, тым больш шанцаў, што ён трапіць у вельмі кароткі сьпіс, каго могуць пахваліць. Гэта можа быць старшыня калгасу ці навуковец, чалавек, далёкі ад рэальнай улады і ад высокай пасады.\nЛукашэнка сьвядома вядзе такую палітыку. Ён застаецца закладнікам свайго іміджу. Ён перамог у 1994 годзе ў ролі гаспадара, які чыхвосьціць чыноўнікаў, якія ня дбаюць пра народ.\nГэты імідж ён працягваў насіць усе гэтыя гады. Асабліва выразным ён робіцца ў перадвыбарчыя пэрыяды.\nЛукашэнка дае зразумець намэнклятуры, што ўсё ў нас з вамі ёсьць — і заробкі, і Дразды. Але ў выбарчую пару ён ізноў дастае тую самую схему — пра чыноўнікаў, якія недастаткова дбаюць пра народ.\nІ толькі ён адзін можа абараніць народ ад гэтай шэрай, безасабовай чынавенскай масы.\nБо як толькі з гэтай масы зьявіцца нейкая яскравая асоба, народ жа можа падумаць — дык можа і Румас зможа нас абараніць, можа і Румас можа быць някепскім прэзыдэнтам.\nНу а зараз усё так зроблена, што выйдзі на вуліцу, спытай у людзей — хто зараз прэмʼер у Беларусі, думаю, што ня больш за 10-15% адкажуць на гэтае пытаньне.\nШто дазволена Макею?\nДракахруст: Варта пагаварыць пра адно відавочнае выключэньне — гэта міністар замежных справаў Уладзімер Макей. Раз пораз у сацсетках, а тое і ў недзяржаўных СМІ, зьяўляюцца роздумы — а можа гэта наш будучы лідэр, а якім бы прэзыдэнтам быў Макей?\nЗь іншага боку, мы бачым абсалютна шалёную кампанію ў расейскіх шавіністычных, а часам і ў мэйнстрымных, СМІ, а асабліва ў Тэлеграм-каналах: Макей паўсюль, Макей ужо амаль прэзыдэнт, ён усім кіруе, Лукашэнка там недзе ў куточку сьціпленька сядзіць, Макей — пераемнік.\nМакей у інфармацыйнай прасторы напэўна на другім месцы пасьля Лукашэнкі.\nЁн дае вялікія інтэрвію, вось, напрыклад, пасьля сустрэчы Лукашэнкі з Болтанам менавіта Макей тлумачыць, што гэта сустрэча азначае і як яе разумець. А чаму яму дазваляецца?\nЦыганкоў: Што тычыцца крытыкі з боку часткі расейскіх СМІ і пэўных Тэлеграм-каналаў, то гэта як раз для Лукашэнкі — аргумэнт на карысьць Макея. Для яго было б значна больш небясьпечна, калі б гэтыя расейскія рэсурсы яго хвалілі. Гэта Лукашэнку насьцярожыла б.\nНу і ёсьць фармальны момант, пра які я казаў. Калі што з Лукашэнкам здарыцца, то канстытуцыйны пераемнік — прэмʼер. Потым на чарзе — старшыня парлямэнту. Кіраўнік МЗС — далёка ня першы ў гэтым шэрагу. Могуць быць і іншыя тлумачэньні. Ці Лукашэнка настолькі давярае Макею ці ён яму такі патрэбны ў зьнешнепалітычных мэтах.\nШто дазволена жанчыне?\nДракахруст: Можна прыгадаць яшчэ пару фігураў ва ўладнай сыстэме, якія, як вы сказалі, вытыркаюцца з агульнай безаблічнай масы. Гэта старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына і кіраўніца адміністрацыі Натальля Качанава. Ярмошына на сваёй пасадзе ўжо больш за 20 гадоў. І ў публічных выступах яна дэманструе, што яна асоба. Я не пра знак гэтай асобы, я пра маштаб. Пра яе ня скажаш, што яна ніякая.\nНу і Качанава — вось перад цыганамі выбачаецца, таксама неяк прысутнічае ў інфармацыйнай прасторы.\nЯны абедзьве — жанчыны. Тое, што ім дазваляецца паказаць сябе крыху больш, чым іх калегам-мужчынам — ці ня ёсьць гэта такой парадаксальнай праявай патэрналізму Лукашэнкі: жанчына мне не канкурэнт па вызначэньні?\nЦыганкоў: Можа быць. Зь іншага боку, я не сказаў бы, што Ярмошына і Качанава так ужо шмат сабе дазваляюць. Яны абедзьве абавязаныя Лукашэнку ўсім. Той жа Румас кімсьці быў і да прызначэньня прэмʼерам. І так было з кожным прэмʼерам, яны прайшлі доўгі шлях па службовай лесьвіцы. А Ярмошыну ўзялі з райцэнтру. І Качанава трапіла на цяперашнюю пасаду з даволі нізкай. Таму Лукашэнка абсалютна ўпэўнены ў іх ляяльнасьці.\nЯрмошына ў апошнім інтэрвію была такой шчырай таму, што відаць ужо сапраўды рыхтуецца да пэнсіі і адчувае сябе крыху вальней. Ну і гэтая яе вольнасьць ніяк не замахваецца на сыстэму, гэта проста асабістая большая шчырасьць, душэўнасьць, чым дазваляюць сабе іншыя чыноўнікі.\nДракахруст: У рэчышчы нашай гутаркі варта закрануць яшчэ адно важнае пытаньне — транзыт улады. Пра гэта не гавораць наўпрост, але пра гэта шмат хто думае. Думае пра гэта і Лукашэнка, калі зыходзіць зь яго плянаў памяняць Канстытуцыю. Для чаго мяняць, калі не дзеля таго, каб стварыць мэханізм плаўнага транзыту?\nКалі Лукашэнка будзе думаць пра перадачу ўлады рэальна, ці зьявіцца нейкі больш заўважальны пэрсанаж у інфармацыйнай прасторы, якому будзе больш дазволена публічна дэманстраваць сваё аблічча?\nЦі пераважа інстынкт улады, як у самца ў ільвіным прайдзе, які зьнішчае ці выганяе маладзейшых самцоў? У прайдзе можа быць толькі адзін самец (палітык у сэнсе)\nЦыганкоў: Думаю, што пераважыць інстынкт улады, нораў самца ў прайдзе. І мы ня будзем нічога ведаць пра сапраўдныя намеры, пра сапраўдныя крокі, якія рыхтуюцца.\nКалі пераемнік і будзе публічна абвешчаны, то ў самы апошні момант. Многія палітолягі схіляюцца да думкі, што Аляксандар Лукашэнка нават і падчас наступнага тэрміну ня будзе задумвацца пра транзыт. Але нават мадэлі паступовай перадачы ўлады, як гэта было зь Ельцыным і Пуціным, у Беларусі, мне здаецца, ня будзе.\nДа апошняга моманту ўсё будзе трымацца ў сакрэце, а потым, бац — абвяшчаецца, што альбо сын, альбо ўнук, альбо проста добры чалавек.


За два месяца создано 14 рабочих мест — Бешенковичи. Бешенковичский район. Зара. Районная газета\nЗа два месяца создано 14 рабочих мест\n22.03.2016 admin430Комментарии on За два месяца создано 14 рабочих мест\nСапраўдная зіма прыйшла на Прыдзвінне. А разам з ёй з’явілася магчымасць рушыць услед папулярнаму закліку і арганізаваць паход на каток. Пагадзіцеся, што катанне на каньках – гэта выдатны варыянт зімовага вольнага адпачынку. Не варта «ўпадаць у спячку», калі можна правесці зімовыя месяцы з карысцю і задавальненнем для душы і цела!\nНагадаем, што лядовая пляцоўка ў Бешанковічах знаходзіцца на цэнтральным стадыёне. Дарэчы, зусім не бяда, калі ў вас не прызапашаны атрыбуты зімовага актыўнага адпачынку, там жа працуе і пункт пракату канькоў. Дзеля справядлівасці неабходна адзначыць, што людзей на катку заўсёды хапае. І, мяркуючы па ўсім, пустуе лядовая гладзь, магчыма, толькі ўначы.\nНа прыдзвінскім катку можна ўбачыць маленькае дзіця, што ўпершыню стала на канькі, і тут жа побач – чалавека значна старэйшага ўзросту, хуткіх падлеткаў альбо маладую шлюбную пару. У гэтым мы пераканаліся, калі наведалі каток падчас абеду. Яшчэ здалёк быў чутны звонкі смех, а падышоўшы бліжэй, запрыкмецілі дзяўчат, якія вельмі весела бавілі вольны час. Дзве сяброўкі Насці (навучэнкі музычнага каледжа) адзначылі, што яны вялікія аматары адпачынку на свежым паветры, менавіта таму з нецярпеннем чакалі сапраўдных зімовых маразоў і адкрыцця сезону катання на каньках.\n– Зараз самы час атрымаць масу станоўчых эмоцый і добры настрой, – шчыра прызналіся субяседніцы. – Тут весела, завалішся – не столькі балюча, колькі смешна. Адным словам, зарад пазітыву гарантаваны ўсім тым, хто бавіць свой час на катку.\nШумна было на стадыёне і ўвечары. Пагадзіцеся, з’яўленне лядовых пляцовак карысна не толькі ў плане адпачынку… На жаль, цяперашняе дзяцінства не вельмі рухомае. Даволі часта падрастаючае пакаленне замест актыўнага ладу жыцця ўвечары аддае перавагу сядзенню за маніторам камп’ютара або экранам тэлевізара. Даступнасць жа каткоў, будзем спадзявацца, дасць штуршок большай колькасці юных прыдзвінцаў да актыўнага адпачынку. Так што, паважаныя чытачы, закрывайце старонкі сацыяльных сетак, выходзьце з камп’ютарных відэагульняў, збірайцеся ўсёй сям’ёй, клічце сяброў, бярыце канькі і – на лёд!


1 – 130 гадоў з дня нараджэння Францука Яна Станіслававіча (1891, в.Ліпнішкі Іўеўскага раёна – пасля 1968), каталіцкага святара заходняга абраду, удзельніка беларускага хрысціянскага руху, душпастыра і педагога.\n1 – 110 гадоў з дня нараджэння Марцінкевіча Анатоля Іванавіча (1911, Гродна – 1973), аднаго з пачынальнікаў беларускага баскетбола, спартыўнага дзеяча, заслужанага трэнера БССР (1961).\n1 – 110 гадоў з дня нараджэння Міско Якуба (Якава) Герасімавіча (1911, в.Чамяры Слонімскага раёна – 1981), беларускага празаіка, публіцыста, журналіста, паэта, перакладчыка, крытыка.\n4 – 60 гадоў з дня нараджэння Бяйцюка Юрыя Расціслававіча (нар. у 1961 г., в.Лунна Мастоўскага раёна), беларускага фізіка, інжынера, педагога. З 1987 г. працуе ў ГрДУ імя Я. Купалы.\n5 – 175 гадоў з дня нараджэння Будзіловіча Антона Сямёнавіча (1846, в.Коматава Гродзенскага раёна – 1908), вучонага-славіста, гісторыка, філолага, публіцыста, педагога, грамадскага дзеяча, члена-карэспандэнта Пецярбургскай АН, доктара славянскай філалогіі.\n5 – 110 гадоў з дня нараджэння Дасюкевіча Адама Іванавіча (1911, в.Капцэвічы Смаргонскага раёна – 1943), беларускага грамадскага дзеяча, журналіста, педагога.\n6 – 180 гадоў з дня нараджэння Ажэшка Элізы (1841, в.Мількаўшчына Гродзенскага раёна – 1910, Гродна), сусветна вядомай пісьменніцы, культурна-грамадскай дзяячкі Беларусі.\n6 – 60 гадоў з дня нараджэння Скаражонка Валерыя Рыгоравіча (нар. у 1961 г.), беларускага спевака. У 1988-1989 гг. з’яўляўся салістам Гродзенскай абласной філармоніі.\n11 – 70 гадоў з дня нараджэння Басінскага Віктара Анатольевіча (нар. у 1951 г., Бераставіцкі раён), беларускага патолагаанатама, доктара медыцынскіх навук. З 1991 г. працуе ў ГрДМУ.\n11 – 70 гадоў з дня нараджэння Бугасава Сяргея Іванавіча (нар. у 1951 г.), музычнага педагога. У 1977-1994 гг. – намеснік дырэктара Лідскага дзяржаўнага музычнага вучылішча.\n12 – 100 гадоў з дня нараджэння Шчагалёва Уладзіміра Гяоргіевіча (1921 – 1944), камандзіра эскадрыллі 162-га знішчальнага авіяцыйнага палка, капітана, Героя Савецкага Саюза (1945). Пахаваны ў Скідзелі.\n12 – 70 гадоў з дня нараджэння Верамейчык Ларысы Антонаўны (нар. у 1951 г., Ашмяны), беларускага вучонага-аграхіміка.\n14 – 70 гадоў з дня нараджэння Блахіна Аляксандра Васільевіча (1951 – 1981), удзельніка вайны ў Афганістане, прапаршчыка Савецкай Арміі, старшага тэхніка мотастралковай роты. Узнагароджаны медалём “За адвагу” (пасмяротна). Пахаваны ў Гродне.\n14 – 60 гадоў з дня нараджэння Бачкова Сяргея Якаўлевіча (нар. у 1961 г.), беларускага акцёра і рэжысёра. Жыве і працуе ў Гродне.\n15 – 125 гадоў з дня нараджэння Каравайчыка Паўла Гіляравіча (1896, г.п.Любча Навагрудскага раёна – 1937), беларускага культурнага дзеяча, літаратуразнаўца, крытыка, публіцыста, члена-карэспандэнта Інстытута беларускай культуры.\n15 – 80 гадоў з дня нараджэння Катляра Івана Іванавіча (нар. у 1941 г., в.Балотца Навагрудскага раёна), беларускага філосафа, палітолага, сацыёлага, прафесара.\n16 – 90 гадоў з дня нараджэння Шэйбака Міхаіла Пятровіча (1931, в.Капашчава Навагрудскага раёна – 2007), беларускага вучонага ў галіне педыятрыі, доктара медыцынскіх навук, прафесара.\n17 – 60 гадоў з дня нараджэння Фядотава Сяргея Аляксеевіча (нар. у 1961 г.), культурнага дзеяча, дырэктара Мастоўскага раённага цэнтра культуры, лаўрэата прэміі імя А.І. Дубко Гродзенскага аблвыканкама “За творчыя дасягненні ў галіне культуры і мастацтва” ў намінацыі “Клубны работнік года” (1999).\n17 – 60 гадоў з дня нараджэння Шапіры Сямёна Барысавіча (нар. у 1961 г.), беларускага дзяржаўнага дзеяча. У 2010-2013 гг. – старшыня Гродзенскага аблвыканкама.\n18 – 180 гадоў з дня нараджэння Замыслоўскага Ягора Ягоравіча (1841, Гродна – 1896), расійскага гісторыка, археографа, педагога, члена-карэспандэнта Пецярбургскай АН.\n18 – 110 гадоў з дня нараджэння Шыдлоўскага Аляксандра Канстанцінавіча (1911, в.Мінкі Смаргонскага раёна – 2002), беларускага кампазітара, заслужанага дзеяча культуры БССР, Ганаровага грамадзяніна горада Гродна.\n19 – 125 гадоў з дня нараджэння Алапіна Генрыха Якаўлевіча (1896, Свіслач – 1968), савецкага вучонага, уролага, доктара медыцынскіх навук (1938), прафесара (1940).\n19 – 110 гадоў з дня нараджэння Фёдарава Фёдара Іванавіча (1911, аг.Турэц Карэліцкага раёна – 1994), савецкага і беларускага фізіка-тэарэтыка, акадэміка АН БССР (1966), доктара фізіка-матэматычных навук (1955), прафесара (1957), заслужанага дзеяча навукі БССР (1968), Героя Сацыялістычнай Працы (1978). Адзін з заснавальнікаў школы тэарэтычнай фізікі Беларусі.\n20 – 75 гадоў з дня нараджэння Іўлева Барыса Міхайлавіча (1946, Гродна – 1990), савецкага матэматыка, выкладчыка, аўтара вучэбнай і метадычнай літаратуры па матэматыцы.\n21 – 280 гадоў з дня нараджэння Жылібера Жана Эмануэля (1741 – 1814), французскага і беларускага натураліста, хірурга, анатама. Заснаваў першую на Беларусі медыцынскую акадэмію, акушэрскую і ветэрынарную школы, клінічны шпіталь і батанічны сад у Гродне.\n21 – 125 гадоў з дня нараджэння Якаўлева (сапр. Эпштэйн) Якава Аркадзьевіча (1896, Гродна – 1938), савецкага дзяржаўнага і палітычнага дзеяча, гісторыка, публіцыста.\n21 – 75 гадоў з дня нараджэння Радыёнава Віталя Канстанцінавіча (нар. у 1946 г.), беларускага кампазітара, музычнага педагога, пісьменніка, лаўрэата прэміі імя А.І. Дубко Гродзенскага аблвыканкама “За творчыя дасягненні ў галіне культуры і мастацтва” ў намінацыі “Пісьменнік года” (2017).\n21 – 70 гадоў з дня нараджэння Лапы Віталія Вітальевіча (нар. у 1951 г., в.Сугакі Ваўкавыскага раёна), вучонага ў галіне аграхіміі, акадэміка НАН Беларусі (2014), заслужанага дзеяча навукі Беларусі (2011), лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Беларусі (2002), прэміі НАН Беларусі (2005), кавалера ордэна Францыска Скарыны (2002).\n23 – 60 гадоў з дня нараджэння Мягкова Барыса Ігаравіча (нар. у 1961 г.), беларускага музыканта, дырыжора, лаўрэата прэміі імя А.І. Дубко Гродзенскага аблвыканкама “За творчыя дасягненні ў галіне культуры і мастацтва” ў намінацыі “Музыкант года” (2017). З 2001 г. – галоўны дырыжор, мастацкі кіраўнік эстрадна-сімфанічнага аркестра Гродзенскай абласной філармоніі.\n27 – 90 гадоў з дня нараджэння Клінцэвіча Віктара Юльянавіча (1931, в.Чаркесы Іўеўскага раёна – ?), хірурга, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі БССР (1988), доктара медыцынскіх навук (1991).\n27 – 60 гадоў з дня нараджэння Пумпура Уладзіміра Анатольевіча (нар. у 1961 г., аг.Вішнева Смаргонскага раёна), беларускага вучонага, кандыдата тэхнічных навук.\n28 – 130 гадоў з дня нараджэння Барычэўскага Арцёма Іванавіча (1891 – 1969), удзельніка вызвалення Гродзеншчыны ў Вялікую Айчынную вайну, Героя Савецкага Саюза (1945).\n28 – 90 гадоў з дня адкрыцця Кургана Бессмяротнасці Адама Міцкевіча (1931).\n29 – 140 гадоў з дня нараджэння Лунскага Хайкла (1881, Слонім – 1942), яўрэйскага публіцыста, літаратуразнаўца, бібліёграфа.\n30 – 70 гадоў з дня нараджэння Кандрацьева Дзмітрыя Канстанцінавіча (нар. у 1951 г.), беларускага філолага, кандыдата філалагічных навук, загадчыка кафедры замежных моў ГрДМУ.


Крэмль не атрымоўваў зварот Баранчыка аб палітычным прытулку | euroradio.fm\nГалоўная / Крэмль не атрымоўваў зварот Баранчыка аб палітычным прытулку\nКрэмль не атрымоўваў зварот Баранчыка аб палітычным прытулку\nПра гэта журналістам паведаміў прэс-сакратар Пуціна Дзмітрый Пяскоў.\nУ Крамлі не атрымоўвалі зварот шэф-рэдактара агенцтва Regnum, грамадзяніна Беларусі Юрыя Баранчыка з просьбай даць палітычны прытулак у Расіі. Пра гэта паведаміў прэс-сакратар расійскага прэзідэнта Дзмітрый Пяскоў.\n"Не было ніякіх зваротаў, мы не атрымлівалі ніякіх зваротаў", — цытуе ТАСС яго адказ журналістам на пытанне пра Баранчыка. Прадстаўнік Крамля нагадаў, што для падачы падобных зваротаў існуюць добра вядомыя каналы.\nШэф-рэдактара агенцтва Regnum Юрыя Баранчыка затрымалі ў Маскве з ініцыятывы беларускіх праваахоўных органаў. У СМІ з'яўляліся паведамленні, быццам ён напісаў зварот на імя Уладзіміра Пуціна з просьбай даць палітычны прытулак у Расійскай Федэрацыі.\n17 сакавіка стала вядома, што Баранчыка выпусцілі на волю. У Беларусі пад следствам знаходзяцца тры аўтары агенцтва Regnum, якіх вінавацяць у распальванні міжнацыянальнай варожасці.


Легенда аб Shangri-La:Кластарны Pays з'яўляецца выдатным Велікабрытанія гульнявыя аўтаматы онлайн гульня, распрацаваная кампаніяй Net Entertainment. гэта 6 шпулькі і 5 радкі слот, які даступны на працоўным стале, мабільныя і планшэтныя прылады. Гэта Вялікабрытанія слоты онлайн гульня мае плыўны геймплэй, пры якім гульцы павінны стварыць групы мінімуму 9 ідэнтычныя сімвалы, якія бачныя па гарызанталі ці па вертыкалі, а не злева направа выйгрышнай лініі. Гэты гульнявы аўтамат онлайн слоты сайта могуць быць прайграныя з мінімальнай стаўкай у памеры £ 0,10 і максімальнай стаўкай у памеры £ 200,00.\nГуляць, каб злавіць з велізарных перамог у гэтай цудоўнай Вялікабрытаніі Слоты онлайн !!\nгэта UK Слоты онлайн гульня быў тэматычны на містычным Гімалайскага каралеўства, як апісана вядомым аўтарам Джэймса Гілтан. Ён мае фантастычна распрацаваную сераду з цудоўнай анімацыяй і візуальнымі эфектамі. Гэта Інтэрнэт Слоты сайт дазваляе гульцам зарабіць масіўную джэк-пот 10,000 раз іх долі. РЦП 96.59%.\nслот ўтрымлівае 3 гуру значкі, якія 2 пазіцыі вышэй- малпа, кот і слон. У той час як іншыя абразкі прызнаныя як фіялетавы страказа, персік каляровы кветка, залатая рыбка і зялёныя матылі. таксама, зялёны знак пытання дзейнічае як дзікі значок, і ён будзе трансфармавацца ў якой бы ні сімвал, даючы верхні выйгрыш, калі кластар можна.\nВыгадныя Бонусы шукаць-\nГэта актывуецца, атрымліваючы 3, 4, 5 або 6 з сімвалаў роскіду дзесьці на барабанах. Яны будуць займаць 2 барабанныя пазіцыі, такім чынам,, гульцы хочуць толькі палову сімвала ў поле зроку для таго, каб зрабіць гэтую актыўным.\nу цяперашні час, пяць, шэсць, сем ці восем бясплатных спіной будзе аддавацца гульцам, адпаведна,. і, пасля таго, як кожны з спіной паміж двума і шасцю дзікімі абразкамі будзе размешчаны на барабанах. тут, першыя два размешчаны выпадковым чынам, але любыя дадатковыя з іх будуць прасоўвацца побач кластар. таксама, гульцы дасягнуты 1 больш спіна, у выпадку, калі сума Агульны прызавы менш, чым 10-кратным сумарнай стаўкі.\nВыпадковыя нетры / Замены\nГэта можа быць выклікана ў гэтым Вялікабрытаніі слоты онлайн-гульні, атрымліваючы мінімум два кластара мінімум чатыры аднолькавых знакаў у асноўнай гульні і нетры будуць размешчаны на барабанах да гэтых кластараў далучыцца да выплаты.\nГэта выклікана атрыманне двух ідэнтычных кластараў паміж 5 і 8 сімвалы. у цяперашні час, гульцы атрымаюць бясплатную Respin з кластарамі, якія ўтрымліваюцца на месцы. Кожная дадатковая аднолькавыя сімвалы пасадка забяспечыць дадатковае кручэнне да апошняй выплаты.\nГэта можа адбыцца, калі два сімвала роскіду зямлі на барабанах, а другі 1 зямля проста па-за полем зроку. аднак, што трэці сімвал будзе падштурхнула ўверх у поле зроку, каб актываваць свабодныя закруткі.\nЛегенда аб Shangri-La:Кластарны Pays з'яўляецца добра пабудаваны слот. Яна ўключае ў сябе простыя правілы і эфектыўныя функцыі бонуса. Гэта Вялікабрытанія слоты онлайн гульня мае сярэднюю дысперсію і, такім чынам,, можна чакаць, каб атрымаць вялікія перамогі.


Мараканскі Лаваш (Batbout) Рэцэпт\nБутэрброды Хлеба Мараканская ежа Афрыканская ежа Мараканскія Бакі\nУ той час як блізкаўсходнія лаваш выпякаецца ў духоўцы, мараканскай эквівалент, batbout, зварана плітой у патэльню або на бляху.\nТаксама вядома як mkhamer або toghrift або matlou », яна мае мяккую і жавальную тэкстуру і, калі падрыхтаваны правільна, лаваш, як кішэню , які ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі бутэрбродаў ўсіх відаў. Ніжэй для атрымання дадатковай інфармацыі аб batbout.\nГэты рэцэпт batbout выраблены з выкарыстаннем сумесі белага, суцэльнага збожжа і маннай крупы або мукі пшаніцы дурум. Прапорцыі мукі на свой густ, але пазбягаць выкарыстання белай мукі толькі як канчатковы вынік будзе ліпкімі.\n1 сталовую лыжку дрожджаў\n3 кубкі белай мукі\n2 шклянкі маннай крупы (або дурум мука)\n1 шклянку мукі з суцэльнай пшаніцы\n3 сталовыя лыжкі расліннага алею (або аліўкавы алей)\n2 кубкі вады (цёплы)\nАктывацыя дрожджаў шляхам аб'яднання яго з 1/4 шклянкі цёплай вады і чайнай лыжкай цукру. Усталюйце сумесь у бок, пакуль гэта не пеністы, прыблізна ад 5 да 10 хвілін.\nУ вялікай місцы змяшайце пакуту, пакінуты цукар і соль у місцы. Дадаць дражджавую сумесь, алей і астатнюю ваду і змяшаць, каб сфармаваць мяккае, якім кіруе цеста.\nЗамясіць цеста ў змяшальніку з гакам тэсту, або ўручную на злёгку размолотой паверхні, на працягу прыблізна 10 хвілін або да гладкай і эластычнай. Цеста павінна быць досыць мяккім, але не ліпкім. Калі гэта занадта ліпкім, каб працаваць, дадайце трохі мукі адну сталовую лыжку за адзін раз. Калі цеста здаецца трохі жорсткай, праца ў дадатковай вадзе, сталовая лыжка за адзін раз.\nПадзяліце цеста на гладкія шарыкі памерам дробных сліў, і хай ім супакой, накрыты, на злёгку пасыпанай мукой паверхні на працягу прыкладна 10 хвілін.\nРаскачаць кожны шарык у тонкі круг таўшчынёй каля 1/8 цалі. Усталюйце раўнды тэсту на чыстае, сухое ручнік і вечку. Пакіньце павышацца на працягу прыблізна 1 да 1 1/2 гадзіны, пакуль святло і азызлым.\nЦяпло вельмі злёгку змазаны алеем чыгунную патэльню, бляху або іншы антіпрігарная рондаль на сярэднім агні. Дазволіць патэльню, каб атрымаць даволі горача.\nПрыгатуйце batbout ў партыях, паварочваючы некалькі разоў, да залаціста-карычневага колеру з абодвух бакоў. Падсмажвання будуць крыху няроўнымі, так як хлеб надзімае, як ён рыхтуе, але гэта нармальна.\nПерадача прыгатаванай batbout ў стойцы або ручнік падшэўкі кошык для астуджэння. Гэта выдатна, каб скласці іх, пакуль яны цёплыя.\nBatbout будзе трымаць свежым на працягу двух дзён пры пакаёвай тэмпературы. Яны замарожваюцца добра і могуць быць нагрэтыя непасрэдна з маразільнай камеры ў мікрахвалевай печы толькі да той пары, пакуль адталыя. Пазбягайце перагрэву або яны высахнуць.\nБольш падрабязна пра Batbout\nТрадыцыйна, вы можаце выявіць , ён служыў з смажаным мясам, але ў Рамадан , batbout часта з начыннем з тунца, прыгатаваная курыца ці kefta, мясную нарэзку або іншых напаўняльнікаў.\nКалі тоўшчы і без кішэні, вы таксама знойдзеце batbout апускаюць у гарачы сіроп , вырабленага з сметанковага масла і мёду, такім жа чынам робіцца для msemen або beghrir .\nДзеці будуць любіць глядзець вы робіце batbout, таму што хлеб надзімае, як яна рыхтуе. Глядзіце , як зрабіць мараканскай лаваш , калі вы ніколі не рабілі batbout раней.\nЗвярніце ўвагу, што калі batbout робіцца таўсцей, як гэта можа быць у выпадку, калі абслугоўванне з мёдам, хлеб можа не тапырыцца. У гэтым выпадку, яна можа быць выкарыстана для падрыхтоўкі бутэрбродаў, проста нарэзка або акуратна поддев адкрыць салон, каб зрабіць кішэню.\nнатрый 374 мг\nCornbread Рэцэпт з свежай або замарожанай салодкай кукурузай\nМараканскі салата Medley - Як зрабіць традыцыйны мараканскі салата\nРэзкі маркоўны Хумус Вегетарыянскі сэндвіч\nМал варэнне з віном і бальзамічным Рэцэпт\nШто такое пахта?\nКароткая гісторыя Бэкана\nФранцузская ежа і віно спарванне для пачаткоўцаў\nЛёгка Сыр Bourekas (малочны)\nРэзкая каўбаса чоризо і бульба поліўка\nКласічны Cajun Ракі Étouffée\nЯк зрабіць свой уласны Пякарскі парашок


Група кампаній «Белпромстрой» - Напрамкі дзейнасці\nТДА «Белпромстрой» - сучаснае прадпрыемства з развітай інфраструктурай. Кампанія актыўна пашырае сферы дзейнасці па трох асноўных напрамках:\nМы разумеем, што якаснае прадастаўленне паслуг неймаверна без сучаснага высокапрадукцыйнага абсталявання, якое дазволіць хутка і без затрымак аказваць шырокі спектр транспартных і паслуг па грузаперавозках. Таму мы педантычна ставімся да свайго аўтапарку і старанна сочым як за станам тэхнікі, так і за ўмовамі яе ўтрымання. Цягачы-дальнамеры, самазвалы, краны, аўтапагрузчыкі, вібрацыйныя каткі, аўтавышкі - гэта не поўны пералік нашай спецтэхнікі, з якой любая справа будзе па плячы. Важна адзначыць, што наш аўтапарк дастаткова новы: тэхніка абнаўляецца рэгулярна - кожныя 3-5 гадоў. Мы аказваем транспартныя паслугі толькі з нашым высокакваліфікаваным і спецыяльна навучаным персаналам: гэта дазволіць вам максімальна эфектыўна выкарыстаць не толькі тэхніку, але і правільна размеркаваць працоўны час.\nЧаму з намі працаваць выгадна? Ваш заказ пачне апрацоўвацца ўжо з моманту паступлення - чакаць пэўны тэрмін не давядзецца. Для вашай зручнасці мы афармляем заяўку па двух аспектах адначасова. З аднаго боку, мы правяраем ў базе дадзеных контрагента: даводзілася працаваць раней альбо гэта першае супрацоўніцтва; збіраем звесткі аб прадпрыемстве і накірунках дзейнасці. Гэта трэба для таго, каб распрацаваць менавіта для вас самую выгадную і найбольш перспектыўную прапанову. З другога боку, запускаецца працэс дакументальнага афармлення супрацоўніцтва, каб як мага хутчэй вы змаглі скарыстацца неабходнай паслугай.\nГэта адзін з прыярытэтных напрамкаў развіцця ТДА «Белпромстрой» апошнім часам. Спецыялісты нашай кампаніі ўзводзяць аб'екты рознага прызначэння - ад складскіх памяшканняў да офісаў: плошча пабудаваных аб'ектаў ужо перавышае 100 000 м2. Калі паўстане неабходнасць, мы выканаем будаўніцтва згодна вашага індывідуальнага праекта. Да таго ж, нашы спецыялісты займаюцца абслугоўваннем і тэхнічнай падтрымкай ужо пабудаваных аб'ектаў.\nЗдача ў арэнду камерцыйнай нерухомасці\nНаша нерухомасць здаецца ў арэнду. Перамоўны працэс з кліентамі давераны кваліфікаванаму персаналу ў галіне аперацый з нерухомасцю. З аднаго боку, гэта спецыяльнасць, якая патрабуе навыкаў і прафесіяналізму. З іншага боку, гэта творчая праца. Бо мы не проста аказваем паслугі згодна дзеючага прэйскуранта, а для кожнага кліента распрацоўваем індывідуальныя прапановы на выгадных умовах супрацоўніцтва. Для нас важна тое, што важна менавіта для вас. І працу сваю мы наладжваем так, каб аднойчы скарыстаўшыся нашымі паслугамі, вы і далей заставаліся нашымі партнёрамі і сябрамі.


Выбар, 04/2007 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nПалітвязьні рыхтуюць для кангрэсу альтэрнатыўную стратэгію Палітвязень Павал Севярынец скарыстаў чарговы адпачынак дзеля таго, каб скаардынаваць пазыцыю так званых “хімікаў” адносна Кангрэсу дэмакратычных сілаў і суду над “маладафронтаўцамі”. Павал Севярынец кажа, што нязгодны са стратэгіяй, якую падрыхтавалі ініцыятары форуму, і што зь ім салідарныя іншыя палітвязьні. “Хімік” Павал Севярынец прыехаў дамоў у адпачынак 16-га траўня, а вярнуцца ў вёску Малое Сітна, дзе ён адбывае пакараньне, мусіць ў нядзелю 20-га. Павал кажа: усе чатыры дні на волі прысьвеціць Кангрэсу аб’яднаных дэмакратычных сілаў, прызначанага на 26-27 траўня, і судам над актывістамі “Маладога фронту”. “Зараз перада мной сьпіс зь некалькіх дзясяткаў тэлефонаў. Тэлефаную ў асноўным па “маладафронтаўцах”. Наступныя тры гадзіны займаюся абтэлефаноўваньнем, а пад вечар буду рыхтаваць тэзы да выступу на кангрэсе, які мяне папрасілі падрыхтаваць. Ён будзе тычыцца стратэгіі дзейнасьці аб’яднаных дэмакратычных сілаў. Той варыянт, які падрыхтаваны палітычнымі партыямі, мне здаецца бязвольным. Безумоўна, яму патрэбна моцная альтэрнатыва”.


У 2019 годзе ў Беларусі замарудзяцца тэмпы прыросту валавога ўнутранага прадукту, а вось тэмпы росту інфляцыі, наадварот, паскорацца. Пра гэта гаворыцца ў красавіцкім макрааглядзе Еўразійскага банку развіцця.\nУ ЕАБР мяркуюць, што завяршэнне фазы аднаўлення эканомікі знізіць тэмпы прыросту ВУП краіны да 1,5 %. Таксама прагназуецца запаволенне росту спажывецкага попыту, бо знізяцца тэмпы павелічэння заробкаў і крэдытная актыўнасць грамадзян. Стрымліваць інвестыцыйную актыўнасць будуць і больш жорсткія ўмовы банкаўскага крэдытавання, тады як запаволенне эканамічнага росту ў Расеі і Еўразвязе будзе стрымліваць рост беларускага экспарту.\nКлючавой рызыкай для беларускай эканомікі ў аналізе называецца геапалітычная напружанасць у рэгіёне, калі патэнцыйнае ўзмацненне заходніх санкцый да Расеі можа негатыўна паўплываць і на Беларусь.\nТым не менш, эксперты прагназуюць, што ў 2020-2021 гадах прырост беларускага ВУП павялічыцца да прыблізна 2 % штогод. Паскорыць гэта будзе можна пры лібералізацыі бізнес-асяроддзя і павышэнні інвестыцыйнай прывабнасці краіны.\nІнфляцыя ў 2019 годзе, на думку аўтараў агляду, складзе 5,7 %, што больш за мэтавы арыенцір Нацбанку ў 5 % за год. На яе паскарэнне паўплывае рост інфляцыі ў Расеі, паслабленне беларускага рубля ды інфляцыйны ціск заробкаў. Разам з тым заяўляецца, што такі ўплыў будзе часовым, і тэмпы інфляцыі у сярэднетэрміновым перыядзе паступова замарудзяцца да мэтавых 5%. Таксама захоўваецца рызыка далейшага павышэння ўнутраных цэн на паліва.\nУ 2019 годзе беларускі рубель будзе аслабляцца ўмеранымі тэмпамі. У сярэднетэрміновым перыядзе паслабленне нацыянальнай валюты захаваецца, бо інфляцыя ў Беларусі больш высокая ў параўнанні з асноўнымі гандлёвымі партнёрамі.\nШто тычыцца росту курсаў валют, дык асноўныя рызыкі для рубля ляжаць у геапалітыцы, бо курс беларускай валюты да долара моцна залежыць ад курсу расейскага рубля, падсумавалі ў ЕАБР.\nТэгі: аналітыка, ВУП, ЕАБР, інфляцыя, прагнозы, Расея, санкцыі, цэны


Такаеў распавёў, як Казахстан пераходзіць на лацінку\nКазахстан працягвае палітыку пераходу з кірыліцы на лацінку. Гэтая ініцыятыва кіраўніцтва краіны выклікала непакой і крытыку ў Расеі. Прэзідэнт Казахстану Касым-Жамарт Такаеў абяцае, што працэс пераходу не будзе гвалтоўным, піша «Комсомольская правда».\nКасым-Жамарт Такаеў нагадаў, што працэс пераходу на лацінку ініцыяваў былы прэзідэнт краіны Нурсултан Назарбаеў.\n«Сусветная інфармацыйная прастора ў выніку паскоранага ўкаранення новых тэхналогіяў імкліва трансфармуецца. Нашым дзецям трэба арганічна ўпісвацца ў новыя рэаліі, паколькі асноўны інфармацыйны паток абапіраецца на лацінскую графіку. Мадэрнізацыя алфавіту прадыктавана жаданнем пашырыць камунікацыйныя магчымасці нашай мовы», – распавёў Касым-Жамарт Такаеў.\nПаводле словаў прэзідэнта Казахстану, пераход на лацінку будзе адбывацца паступова з улікам досведу цэнтральна-азіяцкіх дзяржаваў. Пры гэтым прадугледжваецца рэформа арфаграфіі мовы.\nУ сваю чаргу ініцыятыва кіраўніцтва Казахстану па пераходзе на лацінку выклікала вострую крытыку з боку Масквы.\n«Нахрана патрэбны такі саюз?»\nТэгі: Казахстан Касым-Жамарт Такаеў кірыліца лацінка Масква Мова прэзідэнт казахстану


Вярхоўны суд не адмяніў смяротны прысуд вынесены Віктару Паўлаву, асуджанаму за жорсткае забойства двух чалавек. Пра гэта паведаміла ў фэйсбуку прэс-сакратар Вярхоўнага суда Юлія Ляскова.\nПаўлаў і яго абаронцы падавалі апеляцыю на прысуд Віцебскага абласнога суда ад 30 лiпеня 2019 года.\nМужчына забіў у вёсцы Прысушына на Віцебшчыне дзвюх пенсіянерак — 78 і 76 гадоў. Паўлаў рамантаваў будынак у іх гаспадарцы і палічыў, што жанчыны недаплацілі яму пэўную суму. Самі ж яны казалі, быццам кармілі яго абедамі на тыя ж грошы. Разлютаваны мужчына забіў абедзвюх пенсіянерак паленам.\nУ сваёй апеляцыі Паўлаў звяртаў увагу на яўку з павіннай і актыўнае супрацоўніцтва са следствам.\nСуд не ўзяў пад увагу довады Паўлава і яго адвакатаў ды пацвердзіў смяротны прысуд.\nПамагаты забіў дзвюх сясцёр-пенсіянерак: падрабязнасці забойства пад Віцебскам


Яўген Занкавіч — Вікіпедыя\n21 кастрычніка 1923(1923-10-21)\nШаркаўшчына, Дзісенскі павет, Віленская зямля[d], Польская Рэспубліка\n7 снежня 1997(1997-12-07) (74 гады)\nЯўген Занкавіч (Аўген Занкавіч, Занковіч) (21 кастрычніка 1923 — 7 снежня 1997) — беларускі грамадскі і эміграцыйны дзеяч. Сябра Беларускай незалежніцкай партыі і кіраўнік Саюза беларускай моладзі у Паставах. Другі віцэ-прэзідэнт Беларускай цэнтральнай рады.\nНарадзіўся ў 21 кастрычніка 1923 года ў Шаркаўшчыне ў Навагрудскім ваяводстве Польскай Рэспублікі. Быў малодшым сынам у сям’і праваслаўнага святара Міхаіла Занкавіча.\nПадчас Другой сусветнай вайны, пасля прыходу немцаў вучыўся ў Пастаўскай настаўніцкай семінарыі. Далучыўся да Саюза беларускай моладзі, быў прызначаны кіраўніком СБМ у Паставах. Стаў сябрам нелегальнай Беларускай незалежнай партыі, а таксама сябрам Замежнага сектару БНП.\nЛетам 1944 года эвакуяваўся ў Германію. Пасля вайны жыў у беларускім лагеры ў Ватэнштэце, быў кіраўніком лагернай паліцыі, а таксама адным з арганізатараў валейбольнай каманды «Нёман». У канцы 1940-х пераехаў у ЗША ў Саўт-Рывер. Удзельнічаў у грамадскім жыцці беларусаў у Нью-Джэрсі, спяваў у беларускім царкоўным і свецкім хорах. У верасні 1954 года пасля 14-га Пленума БЦР быў прызначаны намеснікам старшыні прэзідыума пленума, то бок віцэ-прэзідэнтам.\nПамёр 7 снежня 1997 года. Пахаваны на Беларускіх могілках у Саўт-Рыверы. Пакініў пяць дачок.\n↑ Сяргей Ёрш Вяртаньне БНП. Асобы і дакумэнты Беларускай Незалежніцкай Партыі(нявызн.) . Архівавана з першакрыніцы 25.07.2019.\n↑ Эміграцыйная гісторыя ў асобах. 21 кастрычніка. Аўген Занкавіч(нявызн.) . Архівавана з першакрыніцы 20.10.2019.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Яўген_Занкавіч&oldid=3478098"\nНарадзіліся ў Шаркаўшчыне\nПамерлі 7 снежня\nПамерлі ў Саўт-Рыверы\nЧлены Беларускай незалежніцкай партыі\nЧлены Саюза беларускай моладзі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:18, 4 лістапада 2019.


Жыхары ЗША салідарныя з семʼямі ахвяраў Арланда\nСвет Жыхары ЗША салідарныя з семʼямі ахвяраў Арланда\nКветкі ды знічы як знак спачування і салідарнасці з семʼямі загінулых у Арланда. Гэта амерыканская амбасада ў Варшаве. Падобна выглядаюць цяпер дзясяткі прадстаўніцтваў ЗША ў розных краінах свету.https://www.youtube.com/watch?v=4NfF4V3BHtIКаля амбасады пакідаюць таксама заклікі любіць, а не страляць, ды фатаграфіі некаторых з 50 асобаў, забітых у гей-клубе «Пульс».\n«Мне вельмі смутна, што ў 21-м стагоддзі людзей пераследуюць праз іхную сексуальную арыентацыю. Я з гэтым не пагаджаюся», – кажа Катажына, жыхарка Варшавы.\n«Я не пагаджаюся з тым, што людзі, ідучы ўвечары ў клуб, маюць хавацца па прыбіральнях, бо ў клубе хтосьці вар’юе з карабінам, бо не прымае іхнай сексуальнай арыентацыі», мяркуе Аліцʼя.Стадыён у Сіетле асвятлілі колерамі вясёлкі – сімвалу ЛГБТ-супольнасці. Акцыі салідарнасці прайшлі не толькі ў амерыканскіх гарадах, але і ў Еўропе, Маскве, Сіднэі, Мумбаі, Бангкоку, Сеуле, Гон-Конгу, Мехіка… Свет зноў гаворыць пра тэрарызм.\n«Не толькі ў Францыі ёсць праблема тэрарызму, як мы маглі ўпэўніцца днямі ў сувязі з падзеямі ў Арланда. Мы бачылі тэрарызм і ў еўрапейскіх краінах. Усе памятаюць, што здарылася ў студзені 2015, а пасля ў лістападзе», – заявіў французскі прэзідэнт Франсуа Алянд.\nВысветлілася, што Умар Матыйн, які здзейсніў атаку, а пасля сам загінуў ад кулі спецназа, сам быў заўсёднікам гей-клубу, у якім ажыццявіў стральбу. Былая жонка Матыйна – Сітора Юсуфій – заявіла, што ён шматкроць біў яе. Ягоная псіхіка была нестабільнай.У следства няма інфармацыі, што тэрарыст атрымліваў указанні ад ІД. Аднак, імаверна, ён натхняўся экстрэмісцкай інфармацыяй з інтэрнэту.Пра гэта заявіў Барак Оўбама. У чацвер амерыканскі прэзідэнт прыедзе ў Арланда, каб асабіста выказаць спачуванні сем’ям забітых.Аднак ахвотны заступіць Оўбаму на прэзідэнцкай пасадзе Доналд Трамп цвердзіць, што слоў спачування не дастаткова. Рэспубліканец заклікаў Оўбаму сысці з пасады прэзідэнта датэрмінова. Паводле палітолагаў, інцыдэнт у клубе «Пульс» умацуе пазіцыі Трампа.Вось што заявіў кандыдат на прэзідэнцтва ад рэспубліканцаў:\n«Адпаведна з планам Клінтан, вы дапусціце сюды соткі тысячаў уцекачоў з Сярэдняга Усходу. Магчымасці правярання іх не будзе, як і магчымасці перадухіліць радыкалізацыю дзяцей. І не толькі іхных дзяцей, дарэчы».\nУ сваю чаргу Гілары Клінтан заклікала ўлады выпрацаваць спосаб гарантаваць народу адчуванне бяспекі, а шараговых грамадзянаў папрасіла не «дэманізаваць амерыканскіх мусульманаў».\n«Мы мусім палепшыць працу выкрывання сувязяў «Да’іш», адсочваць і аналізаваць допісы ў сацыяльных сетках ды шукаць сеткі джыхадыстаў, а таксама спрыяць тым, хто можа забяспечыць альтэрнатыву радыкалізацыі», – заўважыла Гілары Клінтан.\nНайбліжэйшым часам жа існыя амерыканскія ўлады рашаюць, як запэўніць максімальную бяспеку. Тэракт у Арланда, які стаў самым масавым узброеным нападам у грамадскіх месцах у гісторыі ЗША, адбыўся ў нядзелю, калі шмат у якіх гарадах праходзілі гей-парады. Самы ж буйны з іх яшчэ наперадзе. Ён пройдзе ў Нью-Ёрку 26 чэрвеня.


01.12.2015 12:23 Медыяадукацыя\nДрэнны той медыяадукатар, які не піша артыкулы, не супрацоўнічае са СМІ. Так, ён можа мець выдатную тэарэтычную падрыхтоўку: ведаць методыкі навучання дзяцей крытычнаму аналізу, асэнсаванню і стварэнню медыяпрадуктаў, разбірацца ў медыяманіпуляцыях, але ж… Без вопыту работы ў газеце, на тэлебачанні або радыё для дзяцей ён застанецца нежывым падручнікам па медыя, неаўтарытэтным, так бы мовіць. Каб запаліць цікавасць у школьнікаў да аналізу і стварэння сваіх тэкстаў, медыяадукатару трэба нейкі час пажыць у скуры журналіста. А гэта значыць зведаць хваляванне перад чыстым вордаўскім файлам; недахоп часу на абдумванне тэксту, бо патрэбна аператыўнасць; залежнасць ад ацэнкі твора рэдактарам і чытачом…\nУ сваім артыкуле я паспрабую патлумачыць, чаму настаўніку важна пісаць артыкулы, падзялюся практычнымі ведамі, як падрыхтаваць матэрыял у прафесійную газету, парэкамендую, з чаго пачаць супрацоўніцтва з рэдакцыяй.\nМая хата НЕ з краю\nЗасвоіць журналісцкую тэхніку не складзе для настаўнікаў цяжкасці, я ў гэтым пераканана. Галоўнае — асэнсаваць, што вам гэта жыццёва неабходна, сфарміраваць унутраную патрэбу ў выказванні сваіх думак праз медыя. А для гэтага трэба адказаць на адно пытанне: “Чаму я павінен пісаць артыкулы ў СМІ?” Адгаворкі накшталт “часу няма”, “гэта не мой абавязак”, “я не пісьменнік”, “не надрукуюць” і г.д. не прымаюцца. Час на занатаванне сваіх думак абавязкова знойдзецца, калі вы ўсвядоміце, што гэта ваш грамадзянска-педагагічны абавязак. Медыяадукатару не можа быць усё роўна, ён — барацьбіт, ён — голас педагагічнай грамадскасці. І літаратурныя здольнасці ў такім выпадку — гэта другасны фактар, першасны — жаданне. Выдатна нехта сказаў: калі ёсць жаданне, то знойдзецца тысяча спосабаў, калі ж яго няма, то адшукаецца тысяча прычын. А ад першага матэрыялу да другога, трэцяга абавязкова набудуцца патрэбныя ўменні.\nУ лістападзе мінулага года мы, члены клуба “Крыштальны журавель” і рэдакцыя “Настаўніцкай газеты”, стварылі дадатак “Форум”. Мы паставілі перад сабой мэту агучваць усе праблемы, якія існуюць у сістэме адукацыі Беларусі. У гэтым месцы бачу скептычныя ўсмешкі на тварах некаторых чытачоў гэтага артыкула: маўляў, газета “міністэрская”, надта там аб праблемах не пагаворыш… Яшчэ як пагаворыш. Важна ўмець гэта рабіць. У такой справе патрэбен такт, інтэлігентнасць, абгрунтаванасць. Нельга пісаць з пазіцыі “я адзін ведаю як трэба, я самы разумны, а чыноўнікі невядома адкуль узяліся, толькі і мараць сістэму адукацыі краіны разваліць”. Уважліва паназірайце за людзьмі, калі яны пачынаюць даказваць сваю праўду: адны крычаць, рукамі моцна жэстыкулююць, павышаюць голас… Як вы лічыце, якая ў іх мэта? Найперш звярнуць увагу на сваю персону: вось які я прыгожы і разумны. Ці не так? Калі чалавек хоча дасягнуць выніку, калі ён упэўнены, што мае рацыю па нейкім пытанні, то прывядзе шмат аргументаў на карысць сваёй думкі, будзе старацца тактоўна, каб не зачапіць чалавечую годнасць, усё па-тлумачыць. Яго мэта — не сябе такога разумнага і прыгожага прадэманстраваць, а зрабіць карысную справу. Важна не стаць крытыканам і абвінаваўцам, а этычна і даходліва патлумачыць свой пункт гледжання.\nПапярэджваю ваша пытанне: “Што ж вашаму “Форуму” ўдалося зрабіць?” Для пачатку шмат чаго. Мне здаецца, што мы прымушаем сваім словам настаўніка думаць, што не ўсё ў руках работнікаў міністэрства, многае залежыць ад іх. Хто нічога не робіць, той нічога і не мае. Калі мы хочам пазітыўных перамен, то павінны іх рыхтаваць. Слова мае магутную сілу, калі ім правільна карыстацца. Бачу па “Форуме”, як паступова настаўніцкія словы становяцца больш дакладнымі, трапнымі, чапляюць за розум і душу. І сярод нашых аўтараў ёсць сапраўдныя майстры пяра. Як толькі настаўнікі адолеюць свой страх перед публічным выступленнем, “Форум” стане сапраўднай пляцоўкай для дыскусій, як мы і задумвалі.\nУ нас ёсць суполка педагогаў, якія не толькі актыўна пішуць, а яшчэ і размаўляюць з калегамі пра артыкулы, надрукаваныя ў “Форуме”, просяць іх аб зваротнай сувязі. Беларускаму настаўніку ў большасці сваёй, на вялікі жаль, усё роўна, ён нічога не чытае, мала чым цікавіцца (акрамя свайго заробку), таму ўяўляеце, якая перад намі стаіць складаная задача?!\nЯ спытала ў аднаго з актыўных аўтараў “Форуму” кандыдата педагагічных навук Святланы Гін, чаму яна гэта робіць, чаму на кожную праблемную сітуацыю ў сістэме адукацыі ў яе нараджаюцца новыя радкі? Святлана Іванаўна адказала, што гэта яе абавязак, унутраная патрэба. З газетай яна пасябравала яшчэ ў дзяцінстве. Бацькі выпісвалі для дзяўчынкі шмат выданняў. Тады ж, у школьныя гады, яна стала супрацоўнічаць з рэдакцыямі, дасылаць туды свае першыя артыкулы. Гэтая яе добрая звычка захавалася на ўсё жыццё. Святлана Іванаўна супрацоўнічае не толькі з прафесійнай газетай, але і з іншымі рэспубліканскімі СМІ. Яе вострыя словы гатовы надрукаваць многія выданні. Асобныя свае артыкулы Святлана Іванаўна сабрала ў брашуру і назвала яе “Уголас аб школе”. Знайшліся тыя, хто ацаніў яе крок як жаданне паганарыцца сваёй творчасцю. Яны так лічаць, бо не могуць уявіць, што ёсць апантаныя людзі, якія любяць сваю прафесію, свой народ, сваю радзіму. І на сваім узроўні са сваёй магчымасцю імкнуцца змяніць наша, а не толькі сваё жыццё да лепшага. А вы?\nЯк ёсць пачатак, будзе і канец\nКалі вы раней ніколі не пісалі артыкулаў, то я параіла б папрактыкавацца наступным чынам: пісаць каментарыі на матэрыялы, надрукаваныя ў газеце, інтэрнэце. Яшчэ абавязкова ўвайсці ў групу медыяадукатараў на Facebook, чытаць матэрыялы, прапанаваныя ўдзельнікамі суполкі, пакідаць свае меркаванні і самому шукаць цікавую інфармацыю па тэме, пісаць рэкамендацыі. Можна таксама завесці блог і пісаць туды невялікія замалёўкі з убачанага, пачутага, перажытага…\nПасля такой практыкі можна брацца і за артыкул. І тут варта ўзгадаць, як нас вучылі ў дзяцінстве пісаць сачыненні. Прынцып адзін і той жа. Усё пачынаецца з Яго Вялікасці Плана. Ён можа быць такі, напрыклад, як карта розуму (для гэтага варта знайсці кнігі Тоні Б’юзана і пачытаць іх), ці традыцыйны, па пунктах. У плане важна адказаць на некалькі пытанняў:\n1. Якая асноўная думка артыкула (што я хачу данесці чытачам, што яны атрымаюць ад майго матэрыялу)?\n2. Якія факты, гісторыі, цытаты могуць увайсці ў тэкст?\n3. Якія парады можна даць чытачу па тэме, якую я ўзнімаю ў матэрыяле?\n4. Якую выснову зрабіць у канцы артыкула?\nПад кожным пунктам плана можна занатоўваць коратка свае думкі: не трэба прытрымлівацца парадку, што ў галаву прыходзіць, тое і пісаць.\nКалі прыступіце да напісання, старайцеся пісаць як мага хутчэй, не звяртаючы ўвагі на сінтаксіс, правапіс, на сувязь паміж абзацамі. Праганіце ад свайго камп’ютара ўмоўнага настаўніка беларускай мовы ці кіраўніка з яго павучаннямі, які толькі перашкаджае вашай думцы. Вы рыхтуеце чарнавік. Галоўнае — падтрымліваць энергію думкі. Пасля таго як вам падасца, што больш не засталося ў галаве ніводнага слова, сказа, варта пагуляць, пераключыць увагу на нешта іншае, а пасля перапынку ўзяцца за чыстку слоў, косак. Калі адчуеце, што выпраўляць ужо нібыта няма чаго, зачытайце свой артыкул уголас — адразу адчуеце, дзе яшчэ можна папрацаваць, або пакажыце тэкст сябру, каб ён выказаў сваё меркаванне. Не забудзьце падзякаваць сабе за работу, парадавацца!\nЗаўсёды, калі пішыце, уяўляйце сваіх чытачоў — мэтавую аўдыторыю. Пісаць трэба проста, каб вас зразумелі ўсе. Недзе чытала, што рэдактар аднаго выдання, перш чым надрукаваць у газеце складаны тэкст, даваў яго пачытаць прыбіральшчыцы. Калі тая добра яго ўспрымала, то пускаў у друк. Калі хочаце, каб ваша слова зразумела большая колькасць людзей і ім не трэба было лезці ў тлумачальны слоўнік ці звяртацца да Google, то пішыце проста.\nНа сваім вопыце пераканалася, што калі мне асабіста цікава тэма, на якую я пішу, то дакладна, што і некага з чытачоў яна зачэпіць. Мая захопленасць абавязкова перадасца праз слова, рытм тэксту, а не толькі праз змест. Захапіцеся сваёй тэмай, і няхай словы з вас ільюцца вольна!\nАртыкул не павінен быць вялікім. Як нам казаў у летняй школе па медыяадукацыі ў Швецыі рэдактар аднаго вядомага мясцовага штодзённага выдання, тэкст павінен быць не больш за 4 тысячы знакаў, каб не стаміць чытача. Вядома, артыкул павінен быць карысным для чытача.\nКалі наб’ецца рука, выпрацуецца ўласны стыль, сыдзе страх перад публічным выкладаннем сваіх думак, перад негатыўнымі каментарыямі на іх, можна наводзіць сувязь з рэдакцыяй.\nУсе тэмы добрыя — выбірай любую\nЧаста ў навічкоў узнікае пытанне, пра што напісаць. Пра набалелае — для яго словы самі сабой знаходзяцца. Што вас хвалюе ў гэты момант, над чым вы разважаеце, што абмяркоўваеце з калегамі? Раскажыце, як медыяадукацыю прынялі ў вашай школе дзеці, калегі, бацькі; як рэалізаваць яе ў сваім класе праз свой прадмет.\nКалі ж галава зараз свабодная ад праблемных думак, то я магу за вас толькі парадавацца і прапанаваць наступнае. Прагледзець родныя СМІ, што яны пішуць пра адукацыю, абмяркоўваюць. Магчыма, чыесці погляд, думка, слова, факт узварушаць вас, закрануць асабістае, з’явіцца жаданне выгаварыцца. Я параіла б завесці нататнік для запісу ідэй для артыкулаў. Тэмы для будучых артыкулаў могуць быць пачуты ў грамадскім транспарце, у чарзе, прачытаны ў СМІ, агучаны ў калектыве. Важна слухаць, аналізаваць, уяўляць і шмат чытаць.\nУважліва аналізуйце падзеі, якія адбываюцца ў вашым калектыве, класе, школе штодня. Магчыма, вам упершыню было цікава знаходзіцца на педагагічным савеце і вы выступалі на ім. Вашы вучні падказалі тэму для абмеркавання. Любая школьная падзея можа стаць падставай для таго, каб узяцца за пяро. Нават самая традыцыйная. Кожны новы дзень у нас розны, не падобны да іншага, але і гэта трэба ўбачыць. Я сказала б нават так: людзі не вельмі жадаюць бачыць перамены. Найперш таму, што яны нязначныя, ці не вельмі хочацца сябе напружваць разважаннямі, аналізам.\nВось не хочуць усе школы збіраць макулатуру, маўляў, не іх гэтая справа. А я ведаю дырэктара, які гэтую “абавязалаўку” ператварыў у школьную традыцыю, нават сямейную. Усе бачаць у зборы макулатуры толькі адмоўнае — прымус, а ён змог данесці да кожнага педагога, а тыя — да бацькоў і вучняў, што гэта наша з вамі агульнае багацце — лес, і мы яго вартаўнікі, мы яго абаронцы. У кожнай сям’і выдзелена асобная скрынка для непатрэбных папер. Як толькі яна збіраецца поўная, макулатуру пакуюць і адносяць у школу, дзе на вахце ўзважваюць і адзначаюць, хто колькі прынёс. Якая карысць сям’і? Усе — і дарослыя і дзеці — вучацца асобнаму збору смецця, эканоміі, прывыкаюць да парадку і беражлівасці. Школе добра — выконвае план, зарабляе грошы і выхоўвае экалагічна адукаваных дзяцей.\nТрэба ў звычайным, штодзённым бачыць незвычайнае, знайсці адкрыццё, на звыклае паглядзець пад новым ракурсам.\nНапішыце пра свайго калегу. Пра таго, хто заслугоўвае добрых слоў, каб пра яго ведалі педагогі рэспублікі. Пры падрыхтоўцы замалёўкі пра калегу вы абавязкова будзеце мець з ім зносіны, зможаце ўжо як журналіст запытацца ў яго пра ўсё, аб чым раней, магчыма, саромеліся. Апісваючы свайго калегу, міжволі будзеце параўноўваць яго думкі са сваімі, шмат новага адкрыеце нават у сабе — праверана на вопыце.\nЯшчэ адна знаходка па пошуку тэм — выступленні ТED. Выступленні, якія за два дзясяткі хвілін здольны прымусіць вас задумацца, пасмяяцца, натхніцца і нават расплакацца. TED — гэта канферэнцыя, якая ўжо больш за дваццаць гадоў запрашае на сваю сцэну таленавітых і разумных людзей, гатовых дзяліцца сваім вопытам. Падборку відэаролікаў з TED-канферэнцый можна лёгка знайсці ў інтэрнэце. Большасць іх англамоўныя, але ёсць пераклад. Вось цікавыя меркаванні адтуль: “Рыта Пірсан: “Дзеці нічому не навучацца ў тых, хто іх не любіць”. “Мне не плацяць за тое, каб я любіла дзяцей. Мне плацяць за тое, каб я вяла ўрокі. Я выкладаю — яны вучаць. Гэтага дастаткова”, — неяк сказала Рыце Пірсан адна з яе калег. На што Рыта адказала: “Яны нічому ў цябе не навучацца, а твая работа заўсёды будзе цяжкая, балючая”. Так і ёсць. Сапраўдны настаўнік вучыць не толькі сваёй прадметнай дысцыпліне, але і ўменню будаваць узаемаадносіны, знаходзіць узаемасувязі, а самае галоўнае — верыць у сябе. Рыта працавала ў складаных класах з нізкай паспяховасцю і расказвае пра тое, як дапамагчы палюбіць школу тым дзецям, жыццё якіх занадта рана вучыць іх быць дарослымі.\nУ Мінску таксама не так даўно адбылася TED-канферэнцыя. На жаль, мне не ўдалося на яе трапіць, але выступленні адтуль хутка з’явяцца ў сетцы. Пераканана, што, наслухаўшыся нетрадыцыйных думак людзей, ваш мозг таксама заварушыцца.\nПершае, што вы можаце апісаць, — свой вопыт. Падумайце, па якім пытанні вы кампетэнтны, дзе можаце даць параду. Калі адчуваеце, што комплекс непаўнацэннасці ці думка (пра гэта ўжо шмат разоў гаварылася) перашкаджае вам узяцца за пісьмо, то магу сказаць наступнае: і я ў гэтым артыкуле не адкрыла Амерыку, усе факты знаёмыя. Што зрабіла я? Апісала ўсё зыходзячы са сваго вопыту, настрою, пажаданняў заказчыкаў тэксту і яшчэ шэрага нязначных прычын. Заўтра я ўжо б напісала крышку іншы артыкул. Мой тэкст, магчыма, больш суб’ектыўны, чым хацелася б, але я не гуру па напісанні артыкулаў — чытала і лепшыя тэксты. Буду рада, калі ён вас натхніць на напісанне сваіх твораў.\nІдэю вашага артыкула можа падказаць і рэдакцыя. Патэлефануйце і спытайце, над якой тэмай зараз працуюць журналісты, можа, патрэбны каментарыі. Журналіст зробіць свой артыкул, а вы пасля выхаду яго ў свет абмяркуеце яго з калегамі і зноў вернецеся да тэмы. Гэта выдатна, калі праблемныя пытанні апісваюцца шмат разоў, амаль да іх вырашэння. У тым і мэта публікацый.\nЗ кляймом “плагіятар”\nДля некага напісаць артыкул па актуальнай тэме прасцей за ўсё: зайшоў у інтэрнэт, знайшоў там артыкул на неабходную тэму (або некалькі) і перапісаў пад сябе. Аднак я вам скажу: не думайце, што гэты тэкст у інтэрнэце ніхто да вас не чытаў. Калі не хочаце, каб пачатак вашага творчага жыцця быў аклеймаваны плагіятарствам, не рабіце гэтага. Па-першае, некаторыя рэдакцыі вымушаны правяраць артыкулы на плагіят, па-другое, вы можаце запазычыць думкі іншага чалавека, за якімі не ўбачыце падтэкст,таму трапіце ў непрыемнае становішча, не кажу ўжо пра аўтарскія правы.\nАднойчы я прысутнічала на семінары-нарадзе па надзённым пытанні — аб статусе настаўніка. Мне вельмі спадабалася выступленне аднаго педагога — чалавека са стажам, з узнагародамі. Калі ж я выкарыстала яго словы ў сваім артыкуле, пасля выхаду газеты атрымала званок ад чытача, які абураўся, што словы не належаць гэтаму выступоўцу, ён іх запазычыў з тэксту такога вось аўтара, ёсць пацвярджэнне гэтага. І хоць я не ў адказе за тое, што зрабіў настаўнік, я яго словы ўсяго толькі пераказала, але і мне было непрыемна. Атрымліваецца, што настаўнік узяў чужы тэкст і зачытаў яго — добра што эмацыянальна. Таму я засцерагаю вас ад такой нядобрай практыкі, як плагіятарства.\nКаб вас не абвінавацілі ў махлярстве, разумна выкарыстоўвайце звесткі з іншых медыя: рабіце спасылкі, што вы там прачыталі, тое ўбачылі. Для таго каб раскрыць тэму цікава і аб’ектыўна, вельмі важна чытаць артыкулы розных людзей па тэме, але ніколі не выдаваць іх за свае.\nЯ не хачу сказаць, што нельга нікога капіраваць. Як некалі сказаў вядомы мастак Пабла Пікасо, дрэнныя мастакі капіруюць, а добрыя мастакі крадуць. Пад гэтымі словамі трэба разумець тое, што адны людзі проста бяруць чужое і ставяць сваё імя, а іншыя падглядваюць ідэю ў некага, вывучаюць яе, пераасэнсоўваюць, перапрацоўваюць — і атрымліваецца нешта новае, уласнае, унікальнае. Яно прайшло праз вас — вашу душу, пачуцці, розум. Гэта ўжо новы прадукт. Вынайсці веласіпед вельмі складана. Пра ўсё ўжо даўно напісана. Але толькі вы можаце напісаць аб усіх рэчах па-новаму, калі будзеце пісаць ад свайго імя.\nЯкое тваё імя?\nМногія аўтары пачынаюць пісаць свае артыкулы з загалоўка. У мяне бывае па-рознаму. Здараецца, што спачатку нараджаецца імя матэрыялу, за ім ужо тэкст. А бывае, што тэкст ужо гатовы, а з загалоўкам яшчэ не вызначылася. Зразумела, варта спачатку паглядзець, якія загалоўкі выкарыстоўвае выданне, куды вы дашляце свой матэрыял.\nЗагалоўкі бываюць розныя. Напрыклад, просты, у якім ужо выкладзена асноўная навіна: “У беларускія школы вяртаецца профільная адукацыя”. Адразу зразумела, аб чым хоча паведаміць аўтар навіны.\nУ 90-я гады мы ўсе зачытваліся загалоўкамі “Камсамольскай праўды”, якія былі такія незвычаныя гарэзлівыя. Расказвалі, што іх прыдумваў цэлы калектыў, людзей спецыяльна падбіралі. Яны больш нічым не займаліся — толькі прыдумвалі загалоўкі да тэкстаў. Сапраўды, загаловак напісаць бывае складаней, чым тэкст. Гэта асаблівае мастацтва. Часта ў рэдакцыі ўключаем калектыўную думку і разам нараджаем імя твора.\nЗараз папулярныя загалоўкі — гэта злёгку змененае ўстойлівае словазлучэнне. Напрыклад, “Крыўда — нішто, імідж — усё. Не дай сябе зняважыць”, “Рубель вызначае свядомасць” — абодва артыкулы пра імідж педагагічнай прафесіі.\nМожна знайсці ў падручніках па журналістыцы, што СМІ аддаюць перавагу традыцыйным загалоўкам: апавядальным, загалоўкам-паведамленням, загалоўкам-рэзюмэ, загалоўкам-цытатам, зваротам, заклікам, гульнявым загалоўкам і інш.\nМагу параіць зайсці на сайт http://zagolovki.ru/bestheaders і паглядзець цікавыя загалоўкі, набрацца вопыту, папрактыкавацца.\nПасля загалоўка важна вялікую ўвагу ўдзяліць ліду (ад англійскага lead — “узначальваць”, “весці”). Лід — лідар. Яго задача, як і загалоўка, — выхапіць чытача з яго думак, прымусіць паглыбіцца ў чытанне. Лід — самы важны абзац у тэксце. Сучаснаму чалавеку прапаноўваецца такі вялізны аб’ём інфармацыі, што яму няма часу вывучаць усе тэксты, ён па першым жа сказе павінен вызначыцца, ці варта на вывучэнне гэтых слоў траціць свой час. Менавіта пасля чытання ліда многія вырашаюць, чытаць ім матэрыял або лепш перайсці да іншага.\nПіяршчыкі расказваюць пра лід-якар — пра інфармацыю, якая б зачапіла чытача і паабяцала яму задавальненне ад чытання. Я ў гэтым тэксце выкарыстала лід-выклік. Запыталася так: “Вы медыяадукатар і не супрацоўнічаеце з рэдакцыяй, не пішаце артыкулы — тады вы дрэнны медыяадукатар”. Хто з чытачоў майго матэрыялу знаходзіцца на стадыі пробы пяра, той, магчыма, вырашыць уцягнуцца ў тэкст, бо захоча пацвярджэння сваіх думак, што трэба пісаць. А нехта, зразумела, падумае, маўляў, вось яшчэ адна настаўніца знайшлася, зараз дачытаю, што яна там прапануе, і напішу ёй свой злосны каментарый, хай ведае, што мы разумнейшыя за яе. І ў першым, і ў другім варыянце мэта дасягнута. Я была ўзнагароджана вашай увагай, за што вам вялікі дзякуй. Тут ужо мая задача зрабіць усё, каб вашы вочы дайшлі і да гэтага сказа, і да кропкі ў канцы артыкула. А галоўная мэта — узяліся за напісанне свайго матэрыялу.\nТакім чынам, лід павінен уцягваць чытача ў знаёмства з тэкстам, ствараць уражанне рабіць гэта неадкладна. Яшчэ парада: не пішыце вялікіх лідаў, максімум тры сказы. А лепш адзін.\nВялікія матэрыялы (больш за тры тысячы знакаў) варта падзяліць падзагалоўкамі. Падзагалоўкі — тое ж самае, што і загаловак, можна так сказаць. Яшчэ не забудзьце вызначыць вынаскі. Туды ўвойдуць вашы самыя яркія, цікавыя думкі з матэрыялу. Яны застануцца ў тэксце, але яшчэ будуць візуальна вылучацца з яго. Добра зрабіць інфаграфіку, калі вы ў тэксце выкарыстоўваеце шмат статыстычных звестак. Мы, чытачы, у большасці сваёй візуалы, нам так прасцей складваць усю інфармацыю ў галаве.\nКалі вы хочаце, каб ваш матэрыял выдатна выглядаў на газетнай паласе, падумайце над тым, якая фотаілюстрацыя яго будзе суправаджаць, упрыгожваць і дапаўняць. Вядома, што вёрсткай вашага артыкула будуць займацца спецыялісты рэдакцыі, але і вы можаце выказаць свае пажаданні.\nЗнайсці свайго рэдактара\nЧаста ад настаўнікаў даводзіцца чуць пакрыўджаныя словы, маўляў, падрыхтаваў артыкул, даслаў у рэдакцыю — ён там і пахаваны быў. Мая рэакцыя на такія словы заўсёды аднолькавая: а вы ў рэдакцыю тэлефанавалі (заходзілі), цікавіліся, ці дайшоў ваш тэкст да адрасатаў, пыталіся, як яго ацаніў рэдактар. Не? Дык чаму тады крыўдуеце? Прычын, чаму рэдакцыя праігнаравала ваш твор, можа быць шмат. Напрыклад, электронная пошта можа недапрацаваць — і ваш артыкул не дойдзе да адрасата ці трапіць па нейкіх прычынах у спам, а там яго дакладна не ўбачаць (у мяне так было не раз); рэдактар можа палічыць, што ваш артыкул пакуль не актуальны, таму трэба крыху пачакаць. Канечне, могуць быць нядбайныя работнікі рэдакцыі — і ваш артыкул згубіцца ў кучы аператыўных штодзённых рэдакцыйных абавязкаў… Але ж і вы не павінны быць абыякавымі. Тэлефануйце, цікаўцеся лёсам свайго твора, пытайцеся, што можна зрабіць, каб ён быў надрукаваны. Памятайце, што я пісала ў пачатку артыкула: калі вы хочаце дасягнуць мэты, то выкарыстоўваеце ўсе рэсурсы, каб вашы словы былі надрукаваны. Хто толькі крыўдуе і лаецца, той свайго не дасягае. Лічу, што калі чалавеку нешта трэба, сапраўды трэба, то ён гэта атрымае. Унутраная матывацыя дапамагае пераадольваць усе цяжкасці. Запомніце: вам гэта трэба! Вашы словы годныя таго, каб іх пабачыў свет!\nА яшчэ я параіла б вам знайсці свайго супрацоўніка ў рэдакцыі, таго, чый стыль пісьма, падача матэрыялаў, тэматыка публікацый вам падабаецца. Для гэтага, безумоўна, трэба чытаць газету (часопіс), у якім вы плануеце друкавацца. Многія рэспубліканскія СМІ практыкуюць напісанне е-mail сваіх работнікаў пад артыкуламі. Напішыце свайму журналісту па пошце, патэлефануйце, дамоўцеся аб сустрэчы, пакажыце свой твор, атрымайце кампетэнтныя парады. Спытайце ў свайго журналіста пра патрабаванні газеты да фармату тэксту, колькасці знакаў, рубрык, назвы артыкулаў, напісання лідаў.\nЦярпліва, карпатліва, доўга і з захапленнем\nЯк кажуць, толькі ў казцы ўсё добра і хутка атрымліваецца. У журналісцкім жыцці ўсё залежыць ад практыкі, практыкі і яшчэ раз практыкі. Аўтарскі стыль выпрацуецца абавязкова, не на першым артыкуле, вядома. І масцітых пісьменнікаў, і журналістаў некалі правілі і перапісвалі рэдактары, але яны не здаваліся. І вам раю быць настойлівымі. Аднаго таленту не хопіць, каб стаць таленавітым журналістам, трэба мець вялікую працаздольнасць, каб шукаць цікавыя тэмы, суразмоўцаў, экспертаў. Людзі жадаюць бачыць нешта арыгінальнае.\nНе чакайце, што ваш твор адразу ацэняць на выдатна. Вы не мастак, вы толькі вучыцеся, хоць і мастакам ой як сёння дастаецца! Галоўнае — ваш пасыл. Вы хочаце змяніць свет у лепшы бок. Ва ўсякім разе, я пісала менавіта з такім настроем — дапамагчы, як умею сама, людзям паверыць у сябе, што яны могуць напісаць тэкст, які знойдзе станоўчы водгук, падказаць, як можна зрабіць першы крок у журналістыцы, што для гэтага не абавязкова заканчваць Інстытут журналістыкі. Журналістыка — гэта не дыплом, а жаданне данесці да людзей аб’ектыўную інфармацыю, гэта вялікая карпатлівая праца па зборы фактаў, па адборы неабходных слоў, маляванні патрэбных вобразаў. А яшчэ гэта захапляльнае жыццё, якое штодня вымушае думаць над рознымі рэчамі, пытацца меркавання розных людзей, шукаць ісціну.\nЖадаю вам радасці ад пісьма, творчасці! Запрашаю вас у масмедыя!


Reboot Restore Rx 2.0 » СКАЧАТЬ БЕСПЛАТНО, БЕЗ РЕГИСТРАЦИИ - ПРОГРАММЫ, ИГРЫ, MP3, ФИЛЬМЫ, ТОРРЕНТ\nАвтор: anderkooler Дата: 2 марта 2014\nПростая ўтыліта, якая адновіць АС ў папярэдняе стан пры рэстарце персанальнага кампутара. Зусім не ўтрымлівае цяжкіх опцый, што робіць яе ідэальнай для абсалютна ўсіх тыпаў карыстальнікаў.\nПры уключанай абароне маецца магчымасць выконваць на ПК абсалютна ўсе - няўзнак знішчыць файлы сістэмы, змяняць рэестр, ўсталяваць новыя праграмы, пасля рэстарту ПК, Windows вернецца ў стан, якое было да ўключэння абароны.\nІдэальнае рашэнне для ўжыванні на кампутарах з грамадскім доступам (бібліятэках, кампутарных класах, гасцініцах, інтэрнэт-кафэ і гэтак далей), дзе карыстальнікі не заўседы абачлівыя, якое істотна скарачае выдаткі на абслугоўванне. Праграма можа таксама будзе карыснай калі Вы часта ўсталеўваеце новенькія прыкладанні або жадаеце весці бяспечны серфінг у інтэрнэт, зусім не пакінуўшы слядоў на персанальным кампутары, і ў шматлікіх іншых выпадках. Пры ўсталеўцы праграмы, можна выбраць адзіны альбо групу падзелаў жорсткага дыска для абароны, і абсалютна ўсе яны здолеюць аднаўляцца ў першапачатковае стан пры перазапуску кампутара. Па змаўчанні, абарона ўключана, Вы зможаце яе заўседы уключыць або адключыць, ужываючы значок у сістэмным трэі.\nНазва: Reboot Restore Rx 2.0\nСсылки на Reboot Restore Rx 2.0\ndfiles.ru Reboot Restore Rx 2.0\nturbobit.net Reboot Restore Rx 2.0\nletitbit.net Reboot Restore Rx 2.0\nvip-file.com Reboot Restore Rx 2.0


„Наш сапраўдны стан у Саюзе – стан паўкалоніі…” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Наш сапраўдны стан у Саюзе – стан паўкалоніі…”\nТрыццаць гадоў таму адбылася знакавая гістарычная падзея не тое, што ў айчынным кантэксце, а ў сусветным. Тагачасныя кіраўнікі Беларусі, Расеі і Украіны падпісалі ўсім вядомыя Белавежскія пагадненні, якімі канстатавалі спыненне існавання СССР. 8 снежня 1991 года ў Віскулях было ўтворана новае міждзяржаўнае аб’яднанне – Садружнасць Незалежных Дзяржаў (СНД).\nАнтыкамуністычны мітынг у Менску, 7 лістапада 1990 год.\nДля Беларусі, як і шэрагу іншых краін, знікненне Савецкага Саюзу азнаменавала здабыццё поўнага суверэнітэта. Ужо пры ўсталяванні ў краіне дзеючага палітычнага рэжыма, пачаліся ідэалагічныя ўкіды кшталту: “беларусы не хацелі незалежнасці”, “ не было нават размоў пра суверэнітэт”, “ніхто не выступаў за незалежнасць”, “грамадства хацела жыць у СССР”, “незалежнасць звалілася беларусам з неба” і г.д. Такое магчыма пачуць і цяпер, асабліва гэта транслююць прарасейскія колы. Дагаворваюцца нават да таго, што і зараз існаванне Беларусі, як самастойнай краіны, хвалюе толькі нейкіх там маргіналаў, якіх і блізка не было заўважна ў 1991 годзе.\nКанечне, смешна, але пэўны ўплыў на розумы мае, калі такое ўбіваюць у галовы без прыпынку. Толькі праўда ў тым, што яшчэ амаль за два гады да Белавежскіх пагадненняў у Беларусі ўжо добра гучалі галасы “незалежнікаў”. Магчыма іх не была большасць, але грамадства іх пачула і прыняло.\n4 сакавіка 1990 года, ў краіне адбыліся першыя альтэрнатыўныя выбары. Увогуле, ўся вясна-90 – гэта бясконцыя выбары, бо ў некаторых акругах адбылося па тры туры. Тую электаральную кампанію перапаўнялі шчырыя спадзяванні, надзеі і трывогі. У ходзе выбараў казалі пра неабходнасць рашучай барацьбы з бюракратыяй, абяцалі прыціснуць савецка-партыйную наменклатуру, палепшыць сацыяльна-эканамічны стан, паменьшыць ролю КПСС, у тым ліку і пра незалежнасць. Абранаму тады Вярхоўнаму Савету БССР наканавана стаць першым парламентам суверэннай Беларусі, а рэгіянальныя Саветы народных дэпутатаў атрымалі на месцах рэальныя паўнамоцтвы самакіравання.\nУ перыяд агітацыіі ў краіне з’явілася выданне выбарчай камісіі Беларускага Народнага Фронта “Галасую за Беларусь”. У ёй друкавалася праграма БНФ “Адраджэнне”.\n(…) Шмат працы і крыві аддаў наш народ, каб адстаяць сваю незалежнасць і пабудаваць жыццё, вартае свабоднага чалавека. Але сёння, праз гады непадзельнай улады наменклатурнай партбюракратыі, мы фактычна стаім перад зглумленым храмам: наша зямля забруджана радыёнуклідамі ды нітратамі, паветра атручана выкідамі прамысловых прадпрыемстваў, а вада – сцёкамі з хворых палёў і жывёлагадоўчых фермаў. Ніякія намаганні не даюць плёну.\nНашая сістэма прамысловасці ня можа наладзіць выпуску тавараў, якія б знаходзіліся на ўзроўні міжнародных патрабаванняў, і што б не радзіла нашая зямля – на прылаўках магазінаў бракуе дастатковай колькасьці прадуктаў.\nМы не здабылі ня толькі дабрабыту, мы не здабылі і незалежнасці. Сёння мы павінны прасіць ў Масквы тое, што належыць нам па праву. Чарнобыльская катастрофа бязлітасна высветлівае наш сапраўдны стан у Саюзе – стан паўкалоніі… Выбарчая платформа БНФ “Адраджэнне” грунтуецца на прынцыпах: зямля і заводы – тым, хто на іх працуе, улада Саветам – тым, хто адстойвае інтарэсы народу, аддае яму свае веды і працу…\nБеларускі Народны Фронт ідзе да выбараў з ідэямі палітычнага і эканамічнага плюралізму, культурнага адраджэння, з ідэямі дэмакратыі, свабоды і суверэнітэту Беларусі. Лёс грамадства павінен вызначацца самім народам. Ад яго выбару залежыць будучыня Беларусі.\nНіводнай з праблемаў сённяшняга дня ня можа быць станоўча вырашана, пакуль народ не стане поўным гаспадаром над сродкамі вытворчасці, над сваёй працай і яе плёнам, пакуль не будзе сам кіравацца сваёй воляй, розумам і сумленнем. БНФ адстойвае ідэі незалежнасці, рэальнага суверэнітэта Беларусі, бачыць у гэтым найважнейшую палітычную мэту, што стаіць перад грамадствам.\nБНФ выступае за поўную гаспадарча-эканамічную самастойнасць Беларусі, за перадачу ёй усіх вытворчых фондаў на яе тэрыторыі, за стварэнне свабоднага рынку, за інтэграцыю Рэспублікі ў еўрапейскую і сусветную эканамічную структуру…\nПрадстаўнікі БНФ прайшлі не толькі ў Вярхоўны Савет, але і цэлымі групамі ў мясцовыя Саветы дэпутатаў. Грамадства адгукнулася, падзяліла думку БНФаўцаў пра незалежнасць краіны яшчэ ўвесну 1990 года.\nМенш адкрыта і выразна пра палітычныя свабоды, самавызначэнне народа казалі і кандыдаты ў дэпутаты, якія не належылі да будзь-якіх палітычных сіл. Напрыклад тады намеснік рэдактара “Савецкай Беларусі” Іосіф Сярэдзіч, які балатаваўся па Пінскай-Усходняй акрузе №133, пісаў ва ўлётцы: “за тое, каб па найбольш важным пытанням жыцця краіны, рэспублікі, вобласці, горада праводзіліся агульнанародныя галасаванні (рэферэндумы). Народ сам павінен вырашаць свій лёс. Неабходна прыняць новую Канстытуцыю рэспублікі, якая б адказвала палітычным, эканамічным і маральным нормам, па якім жыве цывілізаваны свет…”. Палешукі абралі Сярэдзіча ў ВС БССР.\nПасля 8 снежня 1991 года краіна рушыла наперад, паўставала Новая Беларусь, хто тады мог ведаць, што пасля на некалькі дзесяцігоддзяў яе павернуць назад у савецкае мінулае? Безумоўна, нічога не бывае выпадковым, але зараз перад грамадствам не менш выклікаў…\nДашкевіча і Пальчыса будуць судзіць за дробнае хуліганства\nПасля 20-гадовых спрэчак Латвія адкрыла архівы КДБ\nУ Беларусі прыгадваюць вывад савецкіх войск з Афганістана


Паліцыя затрымала 26 чалавек на маніфестацыі супраць санітарных пропускаў у Парыжы | zviazda.by\nПаліцыя затрымала 26 чалавек на маніфестацыі супраць санітарных пропускаў у Парыжы\nПаліцыянты затрымалі 26 чалавек на акцыях пратэсту супраць санітарных пропускаў у Парыжы ў суботу. Аб гэтым сёння праінфармаваў тэлеканал BFM са спасылкай на зводныя дадзеныя паліцыі, паведамляе ТАСС.\nРаней па ўсёй Францыі былі затрыманыя 19 чалавек, з іх 10 — у Парыжы. Як адзначае BFM, зводкі былі перагледжаны ў бок павелічэння. Згодна з ўдакладненых дадзеных паліцыі, у сталіцы былі затрыманыя 26 чалавек. Якая колькасць удзельнікаў пратэстаў была затрымана ў выніку ва ўсёй краіне, не ўдакладняецца.\nУ суботу ва ўсёй Францыі прайшлі акцыі пратэсту супраць вакцынацыі і санітарных пропускаў. Усяго ў іх прынялі ўдзел 204 тыс.чалавек, у тым ліку 14,2 тыс. — у Парыжы.\nЯк заявілі прадстаўнікі ўрада, пашыранае прымяненне санітарнага пропуску, які абавязковы для наведвання кафэ, доступу ў канцэртную залу або кінатэатр, а таксама для карыстання паветраным і чыгуначным транспартам, пачнецца 9 жніўня. Ён будзе ўтрымліваць даведку аб імунітэце, дадзеныя аб поўнай вакцынацыі або адмоўны вынік нядаўняга ПЦР-тэсту. Улады абяцаюць выкарыстоўваць гэты дакумент «не даўжэй, чым таго патрабуе сітуацыя». Паводле ацэнак экспертаў, ён можа быць захаваны па меншай меры да канца гэтага года.


Юрыю Радзівілу пагражае 6 гадоў зьняволеньня - Салiдарнасць\nЮрыю Радзівілу пагражае 6 гадоў зьняволеньня\nСёньня ў судзе Маскоўскага раёну Менску пачнецца працэс над былым актывістам штабу Аляксандра Казуліна Юрыем Радзівілам. Цікаўнасьць да гэтага працэсу падвышае тое, што пацярпелымі ад актывіста апазыцыі лічацца супрацоўнікі элітнага аддзелу міліцыі.\n6 гадоў зьняволеньня пагражае менскаму прадпрымальніку Юрыю Радзівілу. Паводле сьледзтва, актывіст перадвыбарчага штабу Казуліна нібыта стварыў пагрозу жыцьцю супрацоўнікам “Алмазу” — спэцаддзелу МУС у барацьбе з тэрарызмам.\nМіж тым шмат хто лічыць, што гэта справа не зьвязаная з крыміналам ці тэрарызмам. Вядомы палітык Уладзімір Нісцюк, які працаваў з Радзівілам ў штабе Казуліна, адзначае палітычны аспэкт.\n(Нісцюк: ) “Гэта малады хлапец, які выпадкова трапіў у вялікае палітычнае мерапрыемства, а яго самога ледзь не забілі. Стралялі ж не з лялькавага пісталета, а з табэльнай міліцэйскай зброі. І вось цяпер яго выстаўляюць, каб прыкрыць тых, хто на самой справе парушыў закон”.\nІнцыдэнт з удзелам Юрыя Радзівіла здарыўся 2 сакавіка, калі пры спробе зарэгістравацца на Усебеларускі народны сход быў зьбіты і затрыманы Аляксандр Казулін. Апэрацыю па затрыманьню Казуліна у менскім Палацы чыгуначнікаў праводзілі супрацоўнікі “Алмазу”, апранутыя ў цывільнае, з чорнымі спартовымі шапкамі на галовах. Гэтыя ж людзі стралялі і па аўтамабілі Юрыя Радзівіла каля Кастрычніцкага райаддзелу міліцыі. Туды актывіст прыехаў, каб даведацца пра лёс Аляксандра Казуліна. Усе гэтыя падрабязнасьці журналістам распавёў сам Юры Радзівіл на прэсавай канфэрэнцыі ў офісе штабу Казуліна. Пры канцы расповеду прагучаў тэлефонны званок: з дому паведамілі, што за Юрам ўжо прыйшлі з міліцыі. Наступным днём спадар Радзівіл сам пайшоў у пракуратуру са скаргай на супрацоўнікаў “Алмазу”, але да дому ён ужо не вярнуўся.\nЧаму “алмазаўцы” стралялі па аўтамабілі Радзівіла? Яны кажуць, што той ім не падпарадкаваўся, паспрабаваў з’ехаць з месца затрыманьня парушальнікаў грамадзкага парадку, стварыў небясьпеку іх жыцьцям. Наколькі вядома ад адвакатаў, Юры Радзівіл сваёй віны не прызнае. Ён пагаджаецца, што спрабаваў з’ехаць ад райаддзелу міліцыі, калі там пачалі затрымліваць людзей, але не бачыць у гэтым ніякага парушэньня закону: супрацоўнікі, якія хацелі яго спыніць, не назваліся ды не паказалі пасьведчаньняў.\nПрацэс над маладым актывістам будзе весьці судзьдзя Алена Шылько. Яна ўжо заявіла журналістам, што ня лічыць справу “вельмі цяжкай” і разьлічвае завяршыць працэс за 2-3 дні. Сьведкамі у справе будуць знаёмыя Юрыя Радзівіла, якія знаходзіліся ў ягоным аўтамабілі. З боку “Адмазу” сьведчыць будзе яго камандзір Мікалай Карпенкоў. Абараняць Юрыя Радзівіла будзе Алксандар Галіеў, які нядаўна абараняў маладога апазыцыянэра з Баранавічаў Мікіту Сасіма.


Хартыя_ 17 чэрвеня 2019, панядзелак, 22:59\nПра сітуацыю ў Беларусі і свеце напярэдадні Новага года сайт Charter97.org пагаварыў з вядомай рэжысёркай і грамадзянскай актывісткай Вольгай Нікалайчык.\n- Падрахоўваючы вынікі старога года на нашым сайце, вы сказалі, што самая важная падзея - гэта адкрыты выклік, кінуты ўладамі РФ беларускай незалежнасці. У чым сакрэт таго, што вы пры гэтым такая спакойная і далей займаецеся сваёй справай - удзельнічаеце ў Курапацкай варце, здымаеце натхняльныя фільмы?\n- Мяне самую натхняе і мацуе тое, што Беларусь заўсёды, з часоў сівой старажытнасці, была сапраўднай еўрапейскай дзяржавай, з традыцыямі заходняй цывілізацыі.\nІ той шлях, які руйнаваў нашу еўрапейскую парадыгму, у параўнанні з знаходжаннем Беларусі ў еўрапейскім кантэксце, быў вельмі кароткі. Таму мы можам спакойна ісці наперад і быць упэўненымі, што надзея стаць паўнавартаснай дзяржавай ЕЗ, да таго ж у цэнтры Еўропы, конча спраўдзіцца.\nШлях гэты няпросты, але мы яго пройдзем: у нас гэта закладзена стагоддзямі ў генафондзе нацыі. Мы нідзе не будзем глядзецца арганічна, акрамя як у Еўропе.\nГэта пацвярджае і прыклад гістарычна блізкіх нам суседзяў. Прыклад Літвы, якая таксама была пад савецкім прыгнётам, але вызвалілася і стала паспяховай еўрапейскай краінай. Прыклад Украіны, якая хоць і цярністым шляхам, але вырвалася з «абдымкаў» Усходняй імперыі і ідзе да еўрапейскай мары. Так, там ідзе вайна на ўсходзе, але цывілізаваны свет не дапусціў, каб канфлікт разгарэўся на ўсю краіну. Усё ж такі прыстойных людзей у свеце больш, чым тых, хто «разумее» Пуціна.\nЁсць яшчэ адзін важны момант, які мяне натхняе. Гэта мой асабовы досвед. Як рэжысёр, я гутару з людзьмі з розных колаў – інтэлектуаламі, навукоўцамі, паэтамі, мастакамі, пенсіянерамі, настаўнікамі, рабочымі і беспрацоўнымі, вяскоўцамі…\nЯ здымаю пра іх фільмы, і людзі шчыра размаўляюць са мной. Паверце, простая беларуская жанчына, або пенсіянерка, ветэран працы, можа выдаваць такія «пэрлы»! Я, актывістка апазіцыі, аказваецца, размаўляю з ёй на адной мове! Яна мне кажа: «Мы ж еўрапейцы». Яна ходзіць у Нацыянальны музей, параўноўвае нашу гісторыю з цяперашнім станам і кажа: «Я не хачу існаваць у гэтай калоніі. Я супраць вайны, якую Пуцін вядзе ва Украіне».\nІ гэта - жанчына, якая глядзіць звычайны тэлевізар. Ейны сын працуе на трактарным заводзе. Нават самыя простыя людзі думаюць і разважаюць больш цвяроза і прагматычна, чым думаюць улады.\nІ пры гэтым людзі ведаюць, за кім ім ісці. І яны не скараюцца - гэта самае галоўнае. Ведаеце, у нас гэты «ген рабства»" не змог перамагчы ў генетычным плане. Простая вяскоўка або ветэранка працы, якая ўсё жыццё працавала на заводзе «Луч», здольная ў адзіночку пайсці супраць карумпаванай, неабчасанай улады Лукашэнкі і сказаць Яму: «Я – чалавек. Я - народ. Паслухай, ты будзеш захоўваць мае правы». Гэта - самае галоўнае. Гэта зерне, якое не разбуранае ўнутры беларусаў ніякімі «саўкамі» ды імперыямі.\nБеларусы гатовыя да барацьбы нават у сённяшніх варунках, калі, здавалася б, улады ўжо «здалі» суверэнітэт. Я ганаруся нашымі людзьмі.\nМы маем, у процівагу савецкаму «гену рабства», ген шляхетнасці, ген арыстакратызму, які перамагае. Выявілася, што гэты ген арыстакратызму не страчаны ніводным з важных слаёў беларускага грамадства. Напрыклад, ён выяўляецца ў нашых вяскоўцаў, якія, увогуле, шмат у чым нашчадкі збяднелай і беззямельнай шляхты, якая складала ў ВКЛ больш за 10% насельніцтва.\nМы - носьбіты крыві старажытнай беларускай шляхты, крыві Каліноўскага і Касцюшкі, крыві Радзівілаў. Яна нікуды не падзелася, не трапіла ў зямлю. Проста яе трэба абудзіць.\nБеларусаў маюць узначаліць новыя арыстакраты духу, мужныя і вольныя людзі - тыя, хто здольны абудзіць ген шляхетнасці і ў астатніх. А людзі ў нас такія, што ім толькі пакажы, за кім ісці: яны пабягуць з гэтай турмы, праб'юць муры голымі рукамі.\n- Пасля Вашых слоў аб арыстакратах духу ўспомнілася, як вы здымалі фільмы для нашага цыкла «Жалезныя людзі Беларусі». Героямі там былі як мужчыны, так і жанчыны. Сёння Вы кажаце аб простых вяскоўцах, здольных у адзіночку кінуць выклік Лукашэнку. Дык хто, на Вашу думку, у выніку абудзіць беларусаў і зможа павесці за сабой – мужчына або жанчына?\n- «Свабода для Беларусі народзіцца з звязу мужчыны і жанчыны» - гэта я так жартую, вядома.\nСвабодную Беларусь я сабе часам уяўляю соннай прыгажуняй з зімовай казкі, якую трэба абудзіць. Хто будзе тым чараўніком, які пазбавіць нас ад гэтага страшнага сну, мне пакуль цяжка сказаць. Калі гэта будзе выдатны прынц, мужчына, гэта добра.\nКалі гэта будзе жанчына, Беларуская Маргарэт Тэтчэр або Голда Мэір, гэта таксама добра. Магчыма, у беларусаў неўзабаве з'явіцца сучасная жанчына-ваяка, накшталт Настассі Слуцкай. Можа, гэта будзе маладая і прыгожая дзяўчына, як Эмілія Плятэр. Можа, ужо немаладая і дасведчаная, валявая жанчына. А можа - і мужчына. Мне цяжка сказаць, ды і ўсё адно.\nВажна, каб гэта быў чалавек адукаваны, маральны, еўрапейскі, які паважае нашы традыцыі і заходнюю цывілізацыю, адданы сямейным вартасцям - не ў прыклад сённяшняму шклоўскаму непаразуменню, дзе нават сямейны статус незразумелы.\n- А хто ў 2018 годзе быў найбольш блізкі да такога ідэалу? Назавіце «чалавека года» паводле вашай версіі. А таксама - самыя годныя справы беларусаў, якімі гэты год запомніўся.\n- Я пачну з спраў. Самым годным я ўважаю святкаванне 100-годдзя БНР з мірным вулічным шэсцем - тое, якое мы паспрабавалі правесці, нягледзячы на падкопы, правакацыі і рэпрэсіі ўладаў.\nЛюдзьмі года ў намінацыі «За мужнасць» я б найперш назвала Мікалая Статкевіча, Уладзіміра Някляева, Яўгена Афнагеля, Максіма Вінярскага. І менавіта за гэтую спробу годна адзначыць 100-годдзе БНР. Не скарыліся нашы шляхетныя мужчыны і павялі за сабой людзей, якія не спалохаліся.\nІ другая гераічная падзея - гэта спроба закрыць «карчму на касцях», пабудаваную на ахоўнай тэрыторыі міжнароднага мемарыяла ў Курапатах. Мы, удзельнікі варты, выйшлі і паспрабавалі спыніць гэтае бясчынства. Мяркую, што ў нас гэта выйшла.\n«Карчма на касцях» практычна спусцела - гэта раз. Яны відавочна спалохаліся - гэта два. Яны больш не пачнуць будуецца на курапацкіх тэрыторыях - гэта тры. І ў гэтай курапацкай акцыі я асабліва хачу адзначыць ролю Паўла Севярынца, які ўзначаліў гэты супраціў, нягледзячы на тое, што ў яго маленькае дзіця, якое часта не бачыць бацьку праз прызначаныя ўладамі адміністрацыйныя арышты.\nЯ вельмі ўдзячная Паўлу, які гэтым летам паказаў беларусам прыклад ахвярнай барацьбы за нацыянальную памяць. Напраўду, там з нашага боку было вельмі шмат годных людзей, гэта быў жывы супраціў. Але Павел яго ўзначаліў, і таму для мяне ён стаў Чалавекам года.\n- Сёлета, акрамя стагоддзя БНР, адзначалася яшчэ і стагоддзе заканчэння Першай сусветнай вайны, якая і прывяла да катастрофы імперый і ўзнікнення на іх адломках суверэнных дзяржаў у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе. Як думаеце - ці чакае такі лёс і сучасную імперыю пад назвай РФ, якая пагражае незалежнасці Беларусі?\n- Калі браць гістарычны кантэкст, то няма сумненняў у тым, што Расейская імперыя «ляснецца». Крах – гэта наканаванне кожнай імперыі. Вядома, што і з РФ гэта адбудзецца, пытанне толькі - калі? Хацелася б убачыць гэта на ўласныя вочы.\nХуткасць гэтага працэсу залежыць ад саміх расейцаў, якія цяпер, на шчасце, сталі пазбаўляцца ад наркатычнага чаду крамлёўскай зомба-скрыні. Можна дакладна сказаць: насельніцтва Расеі пачало абуджацца. Грамадзяне РФ хочуць дыстанцыявацца ад палітыкі Пуціна, яны цяпер часта падкрэсліваюць, што захопніцкія войны вядзе не народ, а крамлёўская мафія.\nРасейская імперыя будзе разбурацца як знутры, так і звонку. Знутры - таму, што народы, якія ўваходзяць у РФ, стаміліся ад таго, што вытварае Крэмль. Ад гэтага аднолькава стаміліся і расейцы, і чачэнцы, і татары, удмурты, башкіры, якуты, у якіх Крэмль забірае практычна ўсе.\nЗвонку для Крамля таксама ўсё складваецца не найлепшым чынам. На Далёкім Усходзе ў гульню ўступіў Кітай, ахвочы забраць у РФ усё, што дрэнна ляжыць. А Пуцін яму ў гэтым прыяе і абсалютна спакойна аддае на стагоддзі абшары, якія шматразова перасягаюць плошчай анэксаваны Крым.\nЯ ўжо казала, што ў свеце значна больш добрых людзей, чым прыхільнікаў Пуціна. І я ўпэўненая, што як толькі народы Расеі пачнуць вызваленне ад імперыі, сусветная супольнасць працягне ім братнюю руку дапамогі.\nБеларусы ў гэтым сэнсе таксама не вынятак. Пагатоў, мы маем гістарычны досвед уплыву на ўсходняга суседа. Можна жартаваць колькі хочаш на тэму «Саюзнай дзяржавы», але парадокс у тым, што можна прапанаваць узначаліць яго і Пуціну, а можна – і Мікалаю Статкевічу. Думаю, што другі варыянт беларусы як раз бы і падтрымалі. Як калісьці нашы продкі паставілі на чале Маскоўскай дзяржавы спадчынніка пасаду ВКЛ і Рэчы Паспалітай, а затым і нашага караля і вялікага князя Уладзіслава IV Вазу.\n- За час кіравання Лукашэнкі Беларусь не раз апыналася на мяжы страты суверэнітэту. Што ратавала нашу дзяржаву насуперак палітыцы дыктатара?\n- Думаю, што на працягу ўсяго гэтага часу Лукашэнка баяўся выступаў беларускага народа, які б не згадзіўся са стратай незалежнасці. Нейкія аб'ектыўныя звесткі пра настроі беларусаў дыктатару мелі паступаць, таму ён усяляк маніпуляваў ідэяй «Саюзнай дзяржавы», але баяўся перайсці пэўную фатальную рысу. А цяпер колькасць патрыётаў, гатовых абараняць суверэнітэт да канца, значна ўзрасла. Дыктатар пра гэта ведае і баіцца за свой лёс.\nПа-другое, паўплывала пазіцыя суседзяў. Лукашэнка, нягледзячы на свой неабчасаны, неадукаваны падыход, усё ж такі разумеў, што суседзям Беларусі - Польшчы, краінам Балтыі, Украіне - не спадабаецца, калі наша краіна страціць суверэнітэт і танкі краіны-агрэсара будуць ужо адкрыта стаяць на мяжы з NATO. Хоць расейскія войскі ўтоена і прысутныя на тэрыторыі Беларусі, але відавочная страта суверэнітэту над такім важным вайсковым плацдармам і пераход яго да расейскага агрэсара выклікалі б вельмі вострую рэакцыю самых уплывовых гульцоў сусветнай палітыкі.\nПа-трэцяе, Лукашэнка баіцца Пуціна і асаблівасцяў крамлёўскай палітыкі. Бо пасля анэксіі ён можа проста раптам «знікнуць». Ён хацеў бы быць напаўнезалежным царком, які гандлюе суверэнітэтам кавалачкамі дзеля падтрымання свайго рэжыму. А ў выпадку юрыдычнай страты незалежнасці экс-старшыня саўгаса са сваёй мафіяй стане Крамлю не патрэбны, і яму скажуць: «Куфар – вакзал – немаведама куды». У гэтым сэнсе сітуацыя для рэжыму Лукашэнкі і звязаных з ім найвышэйшых чыноўнікаў вельмі непрывабная і шчыра скажам - крытычная. Яны апынуліся ў нявыкрутцы.\nМы маем цяпер свой шлях і надзеі на будучыню. Мы будзем абараняць сваю краіну і яе еўрапейскую будучыню. Як той казаў, у нашых ветразях цяпер ёсць вецер. А ў Лукашэнкі - сітуацыя патавая. Выйсцяў у яго засталося мала, калі не сказаць - не засталося наогул. Мы маем шлях наперад, у Еўропу. А заплямленыя злачынствамі супраць беларускага народа такога шляху не маюць.\n- 2018 год запомніўся сваім бунтарскім духам. «Аксамітная» рэвалюцыя ў Арменіі, саступкі ўрада Францыі «жоўтым камізэлькам», пратэсты супраць «сяброў Пуціна» ў Чэхіі і Вугоршчыне, амаль перарослыя ў рэвалюцыю масавыя акцыі ў Іране. Вы кажаце, што ў Лукашэнкі сітуацыя патавая. Як доўга засталося існаваць ягонаму рэжыму? І якім чынам могуць адбыцца змены ў Беларусі?\n- У мяне вельмі моцна развіта інтуіцыя. Яна мне падказвае, што гэты момант набліжаецца. Гэта будзе акурат той момант, калі Лукашэнка будзе даціснуты да сітуацыі, якая мяжуе са зборам куфра «немаведама куды». Беларускі народ адчуе гэты момант і проста выкіне яго з краіны.\nРэвалюцыяй я б гэтыя будучыя падзеі назвала ўжо пасля таго, як мы вызвалімся. Толькі падрахоўваючы вынікі можна будзе сказаць, што гэта быў за працэс і да чаго ён быў падобны – да «аксамітнай» рэвалюцыі сучаснага тыпу, або да класічнай рэвалюцыі з гісторыі, ці ўвогуле да «эвалюцыі».\nГалоўнае - мы павінны быць гатовыя выйсці на вызначальную, мірную акцыю пратэсту, пайсці за нашымі лідарамі і выканаць сваё гістарычнае прызначэнне дэмантажу дыктатуры. Без гэтага мы проста не зможам глядзець у вочы дзецям і ўнукам.\nЦі будзе ў нас, як у армян? Не ведаю. Магчыма, для гэтага ў нас занадта мала армян (смяецца). Надоечы актывісты ў Курапатах пажартавалі: «Можа, пара залегчы на дно? Не, у краіне занадта шмат дна». Гэты момант разумее ўсё больш беларусаў. Чым дурнейшая і ніжэйшая палітыка рэжыму, тым больш людзей хоча пакласці гэтаму канец.\nСітуацыю ў Беларусі я б цяпер вызначыла такімі словамі: гатовасць да вызвалення №1. Нягледзячы на 25 гадоў рэпрэсій, дух супраціву нікуды не знік. Наадварот - ён узмацніўся. У нас сёння 90% гатовыя сказаць Лукашэнку проста ў твар - «Прэч, сыходзь!».\nА як мы гэта назавем потым, залежыць ад нас. Калі на мірную акцыю выйдуць сотні тысяч - ніхто нам нічога не зробіць. Мы адразу пераможам - і ўсё тут.\n21:56 Зяленскі: Няма падстаў для вяртання Расеі ў ПАРЕ\n21:46 Навукоўцы высветлілі, колькі трэба спаць, каб добра выглядаць\n21:42 Беларусаў перасталі пускаць на экскурсіі ва ўкраінскую зону адчужэння і на ЧАЭС\n16.06 Эканаміст: У Лукашэнкі засталося два шляхі 46,520\n12.06 «Мінус 3000 рублёў за дзень»: у беларусаў спісваюць велізарныя сумы за мабільны інтэрнэт 41,288\n12.06 Андрэй Саннікаў: Лукашэнка падпісаў сабе прысуд 40,069\n11.06 Кіраўніком МУС стаў Юрый Караеў 37,566\n14.06 Канчатковы дыягназ 33,504


Азіяцкія гандляры на беларускіх рынках | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n«Беларускіх прадпрымальнікаў у выпадку парушэнняў лёгка знайсці і пакараць падатковым органам», – каментуе праблему масавага наплыву азіяцкіх гандляроў на беларускія кірмашы эканаміст Леў Марголін. Па яго словах, вельмі верагодна, што бізнес азіятаў у Беларусі крышуецца, таму і не падвяргаецца такім праверкам як у дачыненні да беларускіх ІП.\n— А вось што тычыцца іх калег з краін Азіі, дык яны часцяком працуюць такім чынам: адкрылі прадпрыемства ці ІП, папрацавалі нейкі час, закрылі, адкрылі на іншае імя, і гэты працэс вельмі цяжка кантраляваць:. На думку многіх прадпрымальнікаў менавіта гэтым і тлумачыцца тое, што яны могуць прапанаваць пакупнікам больш льготныя ўмовы.\nВыхадцы з Сярэдняй Азіі літаральна ўварваліся на беларускі рынак, абгрунтаваўшыся ў нішы самага таннага шырспажыву. Сёння іх гандлёвыя кропкі адкрыты амаль ва ўсіх раённых цэнтрах, а звышнізкія цэны робяць немагчымым беларускім ІП канкураваць з усходнімі гасцямі. Як адзначаюць эксперты, усё паказвае на тое, што заклад іх камерцыйнага поспеху — заступніцтва мясцовых уладаў і адкрытае парушэнне законаў Беларусі і Еўразійскай эканамічнага звязу.


IT-CUP рыхтуе ракеткі для пінг-понга\nГалоўная »Аб кампанii »Навiны »IT-CUP рыхтуе ракеткі для пінг-понга\n29 верасня аматараў спартыўных баталій чакае яшчэ адзін гарачы паядынак: IT-CUP збярэ на веладроме Мінск-Арэны прыхільнікаў настольнага тэніса.\nГэты від спорту мае мільёны прыхільнікаў на кожным кантыненце. Простыя правілы не пераўтварылі пінг-понг проста ў забаўку, а наадварот, дазволілі зняць усе абмежаванні з ідзельнікаў. Універсальнасць і лёгкадаступнась – і настольны тэніс ужо ўключаны ў спіс методык па перадпалётнай трэніроўцы касманаўтаў!\nВы вітаеце дух спартыўнага спаборніцтва? Жадаеце атрымаць зарад энергіі на ўсю восень? Прагнеце нефармальных зносін з калегамі з ІТ-суполкі і гатовы стаць «першай ракеткай»? Тады турнір IT-CUP па сапраўдным тэнісе чакае вас!\nКаб адстаяць рэпутацыю сваёй ІТ-кампаніі пры дапамозе цэлулоіднага мяча, патрэбна сфарміраваць каманду з двух чалавек і пакінуць заяўку на it-cup.by. Пераможцаў чакае сапраўдны кубак чэмпіёна і вартыя прызы ад арганізатараў і партнёраў мерапрыемства: сертыфікат на навучанне па адной з праграм на выбар ад Навучальнага цэнтра SEOLAB; крэсла-груша Comedy ад крамы дызайнерскай бескаркаснай мэблі BANANAS; падарунак-сюрпрыз ад крамы падарункаў Elpresent; сертыфікаты на 1 млн. рублёў на паслугі хостынгу па тарыфным плане «Эксперт» і на бясплатную рэгістрацыю аднаго дамена .by (для пераможцы), а таксама сертыфікаты на бясплатную рэгістрацыю аднаго дамена .by, .org, .net, .ru, .com (для 2 і 3 месца) ад Active Technologies; сертыфікат на ліцэнзійныя праграмы Family 11 Pro і Family 11 Mobile ад Allsoft.by.\nСпаборніцтвы па настольным тэнісе будуць праводзіцца 29 верасня ў Мінск-Арэне.\nЧас правядзення – з 10:00 да 17:00.\nКошт удзелу – 100 000 рублёў з каманды.\nДа ўдзелу ў турніры дапускаюцца ігракі-аматары, якія з’яўляюцца супрацоўнікамі ІТ-кампаній або аддзелаў, з рэспубліканскім рэйтынгам меншым за 50 або без яго наогул.\nДадатковая інфармацыя пра турніры IT-CUP па тэлефонах: +37517 222-05-34 (дад. 31), +37529 6-222-520.\nЗрабіце сваю восень спартыўнай разам з турнірамі IT-CUP!


«Санкт-Пецярбург» - цеплаход падвышанай камфартабельнасці. Гэта - плывучы гатэль з чатырма палубамі, разлічаны на 296 пасажыраў.\nПасажырскае судна пабудовы 1974 г. паводле праекту 301 (ГДР) мае корпус даўжынёй 125, шырынёй 17 і уляганнем 2,8 метра. Яго хуткасць дасягае 26 кіламетраў у гадзіну.\nКарабель у асноўным выконвае плаванне з Санкт-Пецярбурга на Валаамского выспы, у Петразаводск, Кіжы і Мандроги і назад.\nАбралым для падарожжа «Санкт-Пецярбург» (цеплаход) прапануюцца паслугі:\nдвух звычайных бараў з Wi-Fi інтэрнэтам і спадарожнікавым тэлебачаннем;\nадкрытай сонечнай палубы для загарання;\nканферэнц-залы (для правядзення бізнес-сустрэч);\nкіёска з сувенірамі;\nфиточая і кіслародных кактэйляў;\nЯк уладкованы турыстычны цеплаход?\nНа ніжняй палубе (у труме) няма аглядных вокнаў - тут ілюмінатары, якія ніколі не адчыняюцца, так як размешчаны блізка да ватэрлініі, але ва ўсіх памяшканнях прадугледжаны кандыцыянеры. Каюты тут маюць самы нізкі кошт.\nВышэй знаходзіцца галоўная (1-я) палуба. На ёй у пачатку хола размяшчаецца Reception (адміністратарская), дзе рэгіструюць ізноў прыбылых пасажыраў і выдаюць ім ключы ад нумароў.\nПры выхадзе ў горад неабходна здаваць ключы служачым на Reception, бо менавіта па іх будуць адсочвацца ня якія вярнуліся ў тэрмін пасажыры.\nНа галоўнай палубе таксама знаходзіцца медпункт і тытан з гарачай вадой.\nНа сярэдняй (2-гі) палубе, размешчанай вышэй, на карме знаходзіцца рэстаран і прасавальная пакой, на носе - бар.\nЗатым ідзе шлюпочная (3-я) палуба, на якой таксама знаходзяцца бар (у насавой часткі) і дыска-бар (на карме). Калі пасажыры не любяць шум, ім не варта браць каюту на гэтай палубе або выбіраць яе з тых, што бліжэй да носа судна.\nСамая верхняя - сонечная (4-я) палуба. тут кают няма, а размяшчаюцца канферэнц-зала і салярый з ляжакамі і душам.\nЧым ніжэй знаходзіцца каюта, тым менш цана за яе.\nНа 2-й і 3-й палубах перад вокнамі будуць пастаянна шпацыраваць адпачывальнікі. На галоўнай палубе часам могуць працаваць матросы. Неабходна ўсё гэта ўлічваць пры выбары каюты.\nШто знаходзіцца ў каютах?\nВа ўсіх пасажырскіх памяшканнях «Санкт-Пецярбург» (цеплаход) прапануе: душ, санвузел, кандыцыянер, адзежная шафа, радыёпрымач, агляднай акно (або ілюмінатар), стандартная электраразеткі.\n2-спальны ложак, крэсла-ложак, часопіс. столік, пуф, DVD-тэлевізар, халадзільнік, 2 вокны.\nТое ж самае, што і ў 3-мясцовым полулюкс, але тут 2 крэслы замест крэслы-ложкі з Пуфік.\n2 ложкі. На 2-й і 3-й палубе - памяшканне пабольш, варта люстэрка-трумо.\n3 ложка (дзве ўнізе і адна, складаных, наверсе), 2 ілюмінатара.\nМожна замовіць у 2-мясцовым одноярусном размяшчэнні (па кошце 2-мясцовай одноярусной каюты).\nКаюты цеплаходаў значна менш любых гасцінічных нумароў. Нават на самых фешэнэбельных лайнерах звычайная каюта вельмі падобная на вялікую купэ падвышанай камфортнасці ў спальным вагоне цягніка.\nГэта і зразумела - на суднах заўсёды мала месца, і яго па максімуму эканомяць. Але робіцца гэта так незаўважна, што вандроўцы ніяк не адчуваюць цеснату - на цеплаходзе ёсць месца для прыняцця сонечных ваннаў, прасторны дыска-бар, утульныя куткі адпачынку з канапкі і зелянінай.\nНеабходна таксама адзначыць, што ў асноўным у каютах пасажыры спяць толькі ноччу, а большую частку свайго адпачынку яны праводзяць, забаўляючыся ў музычных салонах і барах ці гуляючы па палубах і атрымліваючы асалоду ад цудоўнымі відамі, якія адкрываюцца перад імі.\nДля тых, каго зацікавіў цеплаход «Санкт-Пецярбург», фота зоны адпачынку прыводзіцца ніжэй.\nЯк арганізавана харчаванне?\nНа лайнеры «Санкт-Пецярбург» (цеплаходзе) сняданкі падаюцца па тыпу шведскага стала са свабоднай рассаджвання.\nНа абед і вячэру прапануецца выбарнае меню. Па гэтай заказной сістэме абслугоўвання пасажыры загадзя выбіраюць для сябе абед і вячэру наступнага дня па меню з 2-3 варыянтамі страў.\nТаксама на лайнеры ёсць тры бара, але ў іх усё напоі - за дадатковую плату.\nРасклад цеплахода «Санкт-Пецярбург» на 2016 год\nДзейнічае шмат скідак, пра якія трэба пазнаваць на спецыялізаваным сайце ці ў касе.\nДата пачатку паездкі\nАрт-ть паездкі, тыс.р.\nз 23 мая па 14 верасня\n(2-3 разы на тыдзень)\n06 чэрвеня, 15 жніўня\nз 27 мая па 16 верасня\n(3-4 разы на месяц)\nЦеплаход «Санкт-Пецярбург»: водгукі\nТурысты, што пабывалі ўжо ў круіз, захоплена распавядаюць аб сваім незабыўным адпачынку на лайнеры. Яны дзякуюць капітана цеплахода і ўвесь яго персанал за выдатную працу. Людзі за некалькі дзён, праведзеных на судне, атрымалі масу прыемных эмоцый, аднавілі свае сілы і энергію. Яны захапляюцца камфартабельнасцю цеплахода, зладжанасцю працы абслугі, цікавай забаўляльнай праграмай, чысцінёй і смачнай ежай. Многія выказваюць жаданне зноў апынуцца тут і з той жа камандай!\n10 самых раскошных круізных лайнераў ў свеце\nАквапаркі Краснадарскага краю. Лепшы аквапарк (Краснадарскі край)\nІнфармацыя для ласуноў: колькі калорый у чайнай лыжцы цукру