Над Дзвіной | Borders 2 RP\nМяжа: Польшча - СССР - Латвія\nСёння: Беларусь, Латвія\nСпадарыня Яніна, якая жыве ў малюсенькай вёсачцы Леанполь на рацэ Дзвіна ў сённяшняй Беларусі, расказала, што перад вайной: “Пасля наступлення цемры ў нас было мітусліва і весела. А на другім баку ракі, у Саветах, заўсёды была такая жудасная цішыня, нават пеўні не спявалі, і цемра была такая, хоць вока выкалі. Быццам бы нешта там сталася і паглынула ўсіх людзей. І, нарэшце, гэтае нешта пераплыло праз раку да Леанполя і праглынула нас”.\nУ часы ІІ Рэчы Паспалітай гэта былі памежныя тэрыторыі. Там быў паўкруглы польскі мыс, які ахоўвалі салдаты Корпуса аховы мяжы (КАП), дзе межы Польшчы, СССР і Латвіі сустракаліся. Гэты рэгіён, які цягнецца на поўнач уздоўж сучасных беларускіх і расійскіх межаў, Латгалія, таксама вядомая як Польская Лівонія. Менавіта тут знаходзіцца другі па велічыні латвійскі горад Даўгаўпілс. Сёння ў Латгаліі жыве пераважная большасць з больш як 38 000 палякаў, што пражываюць у Латвіі.\nКалісьці на польскім, а сёння на беларускім беразе Дзвіны прытуліўся горад Дзісна, які ў ІІ Рэчы Паспалітай быў самым усходнім горадам Польшчы. У цэнтры яшчэ стаіць Белы дом, як па колеры сцен называлі мясцовую вартавую KАП.\nСуседні гарадок Мёры ляжыць на ўскрайку ўсеянага маляўнічымі азёрамі Браслаўскага Паазер’я на поўначы Беларусі. Некалькі гадоў таму Вітальд Ермалёнак знайшоў амаль дзвесце архіўных фотаздымкаў аднаго лейтэнанта КАП, схаваных у сцяне мясцовага гатэля. Тады ён ведаў толькі тое, што афіцэра звалі Эдвард, і яго любілі многія прыгожыя жанчыны, зафіксаваныя на фотаздымках. Толькі ў 2020 годзе Вітальд даведаўся, што загадкавым лейтэнантам быў Эдвард Набожны, арыштаваны Саветамі ў пачатку 1941 года і асуджаны як “вораг народа” за спробу звяржэння Савецкага Саюза. Перад смяротным пакараннем альбо шматгадовай ссылкай у працоўныя лагеры ён быў выратаваны амністыяй Сікорскага-Майскага, дзякуючы якой уступіў у Армію Андэрса і, нарэшце, дабраўся да Чыкага, дзе і памёр у пачатку 1980-х. “Аддаю, таму што хацеў, і я таксама хацела”, – напісала лейтэнанту Эдварду чароўна ўсмешлівая Галіна 10 жніўня 1939 года. Праз месяц 17.09.1939 г. знікне ўсходняя мяжа ІІ Рэчы Паспалітай, а яе свет, свет Эдка, свет усіх жыхароў Цэнтральнай Еўропы незваротна скончыцца.\nВітальд Ермалёнак знайшоў у сцяне гасцініцы ў Мёрах каля 200 архіўных фотаздымкаў лейтэнанта КАП.\nВёска Леанполь на Дзвіне ў Беларусі.\nЯніна Амяльчонак: “У нас пасля наступлення цемры было шумна і весела”.\nА на другім баку ракі, у Саветах, заўсёды такая прывідная цішыня, нават пеўні не спявалі, і цемра, хоць вока выкалі. Як быццам нешта засталося там і паглынула ўсіх людзей. І, у рэшце рэшт, гэта нешта прыплыла праз раку ў Леанполь і паглынула нас таксама.”\nБылая польская школа ў Леанполі.\nЕльнянскія імхі, адно з найбуйнейшых балот у Еўропе.\nКасцёл у стылі віленскага барока на Беларусі.\nПаром праз Дзвіну.\nРуіны польскай раённай больніцы ў мястэчку Дзісна на Дзвіне.\nУ ІІ Рэчы Паспалітай самы ўсходні горад Польшчы.\n“Белы дом” у Дзісне, як па колеры сцен называлі тутэйшую вартаўнічую вышку.\nКасцёл у Дзісне.\nЗ выглядам на Дзвіну.\nТолькі ў 2020 годзе Вітальд Ермалёнак даведаўся, што таямнічым лейтэнантам быў Эдвард Набожны.\nАрыштаваны Саветамі ў пачатку 1941 года і, як “вораг народа”, асуджаны за спробу звяржэння Савецкага Саюза. Ад смяротнага пакарання або шматгадовай ссылкі ў лагеры яго выратавала амністыя Сікорскага-Майскага, дзякуючы якой ён уступіў у Армію Андэрса, і ў рэшце рэшт дабраўся да Чыкага, дзе і памёр у пачатку 80-х гадоў.\n"Аддаю, таму што хацеў, і я таксама хацела"\nНапісала паручніку Эдварду чароўна ўсмешлівая Галіна 10.08.1939 г. Праз месяц, 17.09.1939 г., знікне ўсходняя мяжа ІІ Рэчы Паспалітай, яе свет, і свет Эдка, свет усіх жыхароў Цэнтральнай Еўропы незваротна скончыцца.\nДажынкі ў савецкім стылі.\nЛюба Ільініч да вайны жыла ў Савецкай Беларусі: “Страшныя былі часы”.\n“Столькі людзей, суседзяў нашых, тады зніклі. У 1937 годзе пасля наступлення цемры прыязджалі чорныя машыны, з іх выходзілі энкавэдысты. Яны стукалі ў дзверы, а калі кагосьці бралі, то яго ўжо ніхто не бачыў”.\nУ 1943 годзе немцы спалілі вёску Вальберавічы і забілі частку яе жыхароў, у тым ліку бацьку Любы.\nЯна сама з сястрой і мамай трапіла ў лагер пад Вільняй.\nМяжа на Дзвіне. Калісьці латышска-польская, а цяпер латышска-беларуская.\nНадзея Варона з Дварчан у Латвіі нарадзілася ў 1915 годзе і ніколі не пакідала роднага дома.\nЗа гэты час яна перажыла царскую Расею, першую незалежную Латвійскую Рэспубліку, Савецкі Саюз і нараджэнне сучаснай свабоднай Латвіі.\nПіедруя, адзін з двух мястэчак-блізнятаў па абодвух берагах мяжы на Дзвіне.\nНа беларускім баку ляжыць Друя, якую калісьці называлі Сапежыным па прозвішчы роду Сапегаў.\nКамень Дзвіны, на якім на сямі мовах выбіта назва ракі.\nПалац роду Плятэраў у Краславе.\nКасцёл ў Краславе. У 1920 годзе палякі сумесна з латышамі вызвалілі гэты раён ад рук бальшавікоў.\nАле гэты польскі плацдарм Пілсудскі аддаў Рызе. Такім чынам, Латвія стала адзінай дзяржавай, з якой у Польшчы не было памежных канфліктаў.


Палітыка, 14 лістапад 2017\nаўторак 14 лістапад 2017\n20:52, 14 лістапад 2017\nПа 15 базавых за сюжэт. Магілёўскую журналістку пакаралі за супрацоўніцтва зь «Белсатам»\nЖурналістку-фрылянсэра Аліну Скрабунову пакаралі на 690 рублёў (30 базавых велічынь) за супрацоўніцтва з тэлеканалам «Белсат». Ленінскі суд Магілёва прызнаў яе вінаватай у незаконным вырабе прадукцыі СМІ.\n19:50, 14 лістапад 2017\nВінцука Вячорку ўзнагародзіў чэскі Інстытут дасьледаваньня таталітарных рэжымаў. ВІДЭА\nБеларускі грамадзкі дзяяч, навуковец, палітык Вінцук Вячорка — сярод ляўрэатаў узнагароды чэскага Інстытуту дасьледаваньня таталітарных рэжымаў за свабоду, дэмакратыю і правы чалавека.\n18:16, 14 лістапад 2017\n5 скандальных арыштаў на беларускай мяжы\n15 лістапада ў Гомлі пачнецца суд над грамадзянінам Францыі Жалянам Віё, якога вінавацяць у правозе празь мяжу патрона для пісталета «Парабэлум».\n18:07, 14 лістапад 2017\nБарацьба вакол Тарашкевіча: Інстытут нацыянальнай памяці ў Беластоку за яго вуліцу, Варшава — супраць\nУ Бельску-Падляскім на ўсходзе Польшчы хочуць перайменаваць вуліцу імя Браніслава Тарашкевіча. Беларускі грамадзкі дзяяч і аўтар граматыкі беларускай мовы, якога расстралялі камуністы, можа стаць ахвярай дэкамунізацыі. Але рашэньне яшчэ не прынятае.\n17:27, 14 лістапад 2017\nПасьля Лукашэнкі дыктатара ня будзе\nДумаю, што пасьля сыходу Лукашэнкі ў Беларусі пачнецца рэальная дэмакратызацыя.\n16:02, 14 лістапад 2017\nМясцовыя выбары ў Беларусі пройдуць паводле старога закону\nСтаршыня Цэнтральнай выбарчай камісіі Лідзія Ярмошына пасьля сустрэчы з кіраўніком Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам заявіла, што заканадаўства перад мясцовымі выбарамі 18 лютага 2018 году мяняцца ня будзе.\n15:51, 14 лістапад 2017\nАгнешка Рамашэўска-Гузы: Польскі ўрад шукае грошы для «Белсату»\nКіраўніца «Белсату» пацьвердзіла Свабодзе паведамленьні польскіх СМІ, што Міністэрства фінансаў шукае грошай для прафінансаваньня далейшай дзейнасьці тэлеканалу.\n15:35, 14 лістапад 2017\nСтрата роднай мовы — на другім месцы сярод фобіяў беларусаў\nУ новай кнізе доктара эканамічных навук, амбасадара Беларусі ў Кітаі Кірыла Рудага «Таму што так вырашылі мы» прыведзеныя галоўныя фобіі беларусаў.\n15:30, 14 лістапад 2017\nЯк «старшыня Часовага ўраду Беларусі» абвяшчаў фэдэрацыю з Донам, Кубаньню і Ўкраінай\nЗнойдзены ў Дзяржаўным архіве вышэйшых органаў улады і кіраваньня Ўкраіны гістарычны дакумэнт дазваляе аднавіць некаторыя падрабязнасьці авантуры 100-гадовай даўніны.\n13:21, 14 лістапад 2017\nРух «За свабоду» пачынае выбарчую кампанію пад дэвізам «За адказную ўладу»\n14 лістапада кіраўніцтва руху «За свабоду» аб’явіла пра ўдзел у мясцовых выбарах. Патэнцыйныя кандыдаты ў менскі гарсавет Юрась Губарэвіч, Віктар Янчурэвіч і Мікіта Семяненка расказалі пра асноўныя кірункі выбарчай кампаніі.\n13:14, 14 лістапад 2017\nЯрмошына: Мясцовыя выбары пройдуць 18 лютага, кампанія будзе «дастаткова стэрыльнай»\nАляксандар Лукашэнка падтрымаў прызначэньне выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў на 18 лютага 2018 году.\n12:14, 14 лістапад 2017\nГалоўны рэдактар «Советской Белоруссии» абраны старшынём Грамадзкай рады пры МУС\nМінулы старшыня, ён жа старшыня Бедтэлерадыёкампаніі Генадзь Давыдзька, абраны ганаровым старшынём.\n10:41, 14 лістапад 2017\nСын Дональда Трампа вёў перапіску з Wikileaks, адказаў прынамсі тройчы\nЗа паўтара месяца да амэрыканскіх прэзыдэнцкіх выбараў 2016 году Twitter-акаўнт Wikileaks ўступіў ў сакрэтную перапіску з Дональдам Трампам-малодшым — сынам тагачаснага кандытата ў прэзыдэнты і цяперашняга прэзыдэнта ЗША.\n10:22, 14 лістапад 2017\nЯк змагаюцца са свабодай інтэрнэту і як сацсеткі выкарыстоўваюць супраць дэмакратыі: даклад Freedom House\nФэйкі, узломы, блякаваньні — што новага?\n09:40, 14 лістапад 2017\nЗША: Расея адмаўляецца абмяркоўваць новую рэзалюцыю аб хімічнай зброі ў Сырыі\nЗлучаныя Штаты заяўляюць, што Расея адмаўляецца абмяркоўваць новую амэрыканскую рэзалюцыю аб сырыйскай хімічнай зброі.\n08:43, 14 лістапад 2017\nТэлеканал Russia Today «недазарэгістраваўся» ў ЗША «замежным агентам» — ня ведае, хто яго фінансуе\nЗамест яго ў такой якасьці была зарэгістраваная кампанія T&R Productions LLC, якая падпарадкоўваецца расейскай аўтаномнай некамэрцыйнай арганізацыі «ТВ-новости».\n08:23, 14 лістапад 2017\nПрэм’ер Вялікай Брытаніі абяцала процістаяць расейскай агрэсіі\nПрэм’ер-міністар Вялікай Брытаніі Тэрэза Мэй у панядзелак заявіла, што ўрад захавае сваю прыхільнасьць абароне Эўропы і пасьля выхаду з Эўразьвязу і абвінаваціла Расею ў ваеннай агрэсіі і ўмяшаньні ў выбары.\n22:46, 13 лістапад 2017\n«У яго ўжо была "зялёная паласа", як у экстрэміста, вырашылі дадаць максымум — яшчэ тры "чырвоныя паласы": можа дэстабілізаваць калёнію, схільны да агрэсіі і яшчэ нейкія асабістыя характарыстыкі».\n21:40, 13 лістапад 2017\nЯкі сыход дыктатараў часьцей прыводзіць да дэмакратыі? І як будуць разьвівацца падзеі ў Беларусі? Пра гэта з палітолягам, заснавальнікам Цэнтру новых ідэяў Рыгорам Астапеням гутарыў Юры Дракахруст.\n20:39, 13 лістапад 2017\nУ часы вайсковай дыктатуры генэрала Франсыска Франка ў Гішпаніі паводзілася масавая кампанія, калі дзяцей забіралі зь сем’яў зьняволеных альбо забітых рэспубліканцаў.\n19:45, 13 лістапад 2017\nЦі апалячвае Беларусь «карта паляка»? ВІДЭА\n«Траянскі конь», засланы ў беларускую дзяржаву, альбо ўсяго толькі праява жаданьня Польшчы падтрымаць сваіх суродзічаў за мяжой?\n17:10, 13 лістапад 2017\nДэпутатка Анісім прапанавала Качанавай надаць Полацку спэцыяльны статус\n13 лістапада дэпутатка Палаты прадстаўнікоў, старшыня Таварыства беларускай мовы Алена Анісім пабывала на прыёме ў кіраўніцы прэзыдэнцкай адміністрацыі Натальлі Качанавай. Размова ішла пра сучасны стан і пэрспэктывы гораду Полацку, у якім нарадзілася Качанава.\n15:54, 13 лістапад 2017\nЭўразьвяз увёў санкцыі на пастаўкі зброі ў Вэнэсуэлу\nЭўразьвяз увёў санкцыі на пастаўкі зброі ў Вэнэсуэлу. Акрамя таго, у ЭЗ прынялі дакумэнт, які палягчае замарозку актываў асобных людзей, зьвязаных з Вэнэсуэлай. Адпаведнае паведамленьне апублікавана на сайце Эўразьвязу.\n14:03, 13 лістапад 2017\nNYT: Хакерская групоўка выкрала праграмы ў амэрыканскай спэцслужбы\nХакеры з групоўкі Shadow Brokers у 2016 годзе выкралі ў Агенцтва нацыянальнай бясьпекі ЗША (АНБ) некалькі шкоднасных праграм. Дзеяньні хакераў выклікалі крызыс у агенцтве, паведамляе The New York Times.\n13:45, 13 лістапад 2017\nНа «Менскім форуме» чакаюць міністраў замежных спраў ФРГ і Беларусі\nЗ 16 па 18 лістапада ў Менскім міжнародным адукацыйным цэнтры імя Ёганэса Раў пройдзе XV Менскі форум «Беларусь, Германія і ЭЗ: Усходняе партнэрства, грамадзянская супольнасьць і эканамічныя адносіны».\n10:30, 13 лістапад 2017\nЧаму беларусы ставяць парадак вышэй за правы чалавека? Чаму больш спадзяюцца на добрых лідэраў, чым на добрыя законы? Чаго можна чакаць ад мясцовых выбараў у Беларусі? Гэтыя пытаньні ў Праскім акцэнце абмяркоўваюць культуроляг, экспэрт Лібэральнага клюбу Вадзім Мажэйка і сацыёляг Сяргей Нікалюк. Вядзе перадачу Юры Дракахруст\n10:03, 13 лістапад 2017\nТрампа раскрытыкавалі за заяву пра давер Пуціну\nДва былых кіраўніка амэрыканскай выведкі раскрытыкавалі прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа за заяву пра тое, што ён верыць Уладзіміру Пуціну, які «лічыць, што Расея ня ўмешвалася» ў прэзыдэнцкія выбары ў ЗША.\n09:24, 13 лістапад 2017\nЧарговая дэлегацыя францускіх бізнэсоўцаў у Менску. Амбасадар Францыі: стасункі «на ўзьлёце»\nПрадстаўнічая дэлегацыя францускіх кампаніяў наведае Менск 14-15 лістапада з азнаямленчай бізнэс-місіяй, арганізаванай Business France і француска-расейскай гандлёва-прамысловай палатай.\n13:15, 12 лістапад 2017\nУ Варшаве на Марш Незалежнасьці выйшла больш за 60 тысяч чалавек\nВа ўшанаваньні 99-й гадавіны аднаўленьня незалежнасьці Польшчы прынялі ўдзел прадстаўнікі вышэйшых органаў дзяржаўнай улады на чале з прэзыдэнтам Анджэем Дудам. У Варшаве прайшоў Марш Незалежнасьці, у якім узялі ўдзел каля 60 тысяч чалавек.\n10:36, 12 лістапад 2017\nБрытанскія дэпутаты выказалі недавер Тэрэзе Мэй\nСорак дэпутатаў брытанскага парлямэнта падпісаліся пад лістом аб недаверы прэм’ер-міністру Тэрэзе Мэй. Перад гэтым перамоўнікі з боку Эўразьвязу прыгразілі заблякаваць перамовы аб гандлі да сакавіка, калі Вялікая Брытанія адмовіцца ўзгадніць закон аб выхадзе са складу ЭЗ. складу.\n10:08, 12 лістапад 2017\nУ Барсэлёне сотні тысяч маніфэстантаў патрабавалі вызваліць арыштаваных каталёнскіх палітыкаў\nУ Барсэлёне ўвечары 11 лістапада прыхільнікі незалежнасьці Каталёніі правялі маніфэстацыю ў падтрымку каталёнскіх палітыкаў, абвінавачаных Мадрыдам ў падбухторваньні да мяцяжу. Паводле барсэлёнскай паліцыі, на вуліцы выйшлі 750 тысяч маніфэстантаў.\n09:35, 12 лістапад 2017\nЦРУ прызнала ўмяшальніцтва Расеі ў выбары ў ЗША\nЦэнтральнае выведвальнае ўпраўленьне ЗША ў суботу яшчэ раз пацьвердзіла інфармацыю аб умяшаньні Расеі ў амэрыканскія выбары. Раней прэзыдэнт Трамп, які знаходзіцца з візытам у Віетнаме, паведаміў, што ён схільны давяраць словам Уладзіміра Пуціна пра тое, што Крэмль не датычны да ўмяшаньня ў выбарчую кампанію 2016 года.\n20:10, 11 лістапад 2017\nПуцін назваў Трампа «выхаваным чалавекам» і паскардзіўся на ўшчамленьне свабоды слова ў ЗША\nПрэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін на прэс-канфэрэнцыі ў Дананг (Віетнам) назваў «атакай на свабоду слова» ціск, які аказваецца амэрыканскімі ўладамі на расейскія СМІ.\n19:55, 11 лістапад 2017\nПольшча адзначае 99-ю гадавіну незалежнасьці\nУ Польшчы адзначаюць Дзень незалежнасьці. 99 гадоў таму палякі прыступілі да аднаўленьня незалежнасьці сваёй краіны.\n19:43, 11 лістапад 2017\nWired і CNN: Расея выкарыстоўвала Twitter, каб уплываць на Brexit\nБазаваныя ў Расеі Twitter-акаўнты мелі на мэце ўплываць на прэзыдэнцкія выбары ў ЗША, а таксама выкарыстоўвалі расісцкую рыторыку ў спробе паўплываць на палітыку ў Вялікабрытаніі і Эўропе\n18:30, 11 лістапад 2017\nТрэці раз у першай клясе. Чаму Лукашэнку запрасілі ў Брусэль\n24 лістапада ў Брусэлі адбудзецца саміт «Усходняга партнэрства», куды асабіста запрошаны Аляксандар Лукашэнка. Ці робіцца Беларусь бліжэй да Эўропы? Для якіх краінаў будзе прапанавана «Усходняе партнэрства плюс», а для якіх — «Усходняе партнэрства лайт»?\n18:04, 11 лістапад 2017\n«Беларусь была самай страшнай зонай сьмерці ў сьвеце». Шэсьце і мітынг у Лошыцы\nПамяць аб ахвярах сталінскіх рэпрэсій дапаможа захаваць Беларусь, — заявіў лідэр Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ Зянон Пазьняк у звароце да ўдзельнікаў мітынгу, які прайшоў 11 лістапада ў Лошыцкім яры ў Менску.\n17:34, 11 лістапад 2017\nТрамп: расейска-амэрыканская заява па Сырыі ўратуе «калясальную колькасьць жыцьцяў»\nПрэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін і прэзыдэнт ЗША Дональд Трамп у сумеснай заяве па Сырыі дамовіліся працягваць сумесныя намаганьні ў барацьбе з тэрарыстычнай групоўкай «Ісламская дзяржава» да таго часу, пакуль яна ня будзе пераможаная.\n16:20, 11 лістапад 2017\nСМІ: Кушнер заклікаў звольніць 20 адсоткаў супрацоўнікаў CNN\nЗяць і старэйшы дарадца прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа Джарэд Кушнер заклікаў кіраўніцтва карпарацыі Time Warner звольніць частку супрацоўнікаў тэлеканала CNN (уваходзіць у склад Time Warner) за асьвятленьне прэзыдэнцкіх выбараў у 2016 годзе.\n16:09, 11 лістапад 2017\nТрамп: я веру заявам Пуціна аб неўмяшаньні ў выбары\nПрэзыдэнт ЗША Дональд Трамп заявіў, што прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін адмаўляе ўмяшаньне Крамля ў выбары ў ЗША. Пра гэта сам Трамп заявіў журналістам на прэс-канфэрэнцыі пасьля саміту краін — удзельніц Азіяцка-Ціхаакіянскага супрацоўніцтва (АТЭС) у Віетнаме. Трамп таксама дадаў, што верыць расейскаму прэзыдэнту.\n14:30, 11 лістапад 2017\nАляксандар Казулін разглядае магчымасьць вяртаньня ў кіраўніцтва БСДП «Грамада»\nВыбары старшыні партыі пройдуць у сярэдзіне сакавіка 2018 году.\n20:50, 10 лістапад 2017\nУ Варшаве мае зьявіцца вуліца генэрала Булак-Балаховіча\nУ Варшаве, у рамках дэкамунізацыі публічных назваў, мае зьявіцца вуліца генэрала Станіслава Булак-Балаховіча (1883–1940).\n20:17, 10 лістапад 2017\nКіраўніка менскай міліцыі Барсукова прызначылі намесьнікам міністра ўнутраных спраў\nНачальнік ГУУС Менгарвыканкаму Аляксандар Барсукоў прызначаны намесьнікам міністра ўнутраных спраў.\n19:26, 10 лістапад 2017\n«Мой прапрадзед быў хрышчаны ў Беларусі». Вялікае інтэрвію з Паслом Польшчы ў Беларусі Конрадам Паўлікам\nПраблемы двухбаковых дачыненьняў, беларускі Катынскі сьпіс, візы, карта паляка, «Белсат», эміграцыя ў Польшчу — пра гэтае і іншае ў вялікім інтэрвію Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Польшчы ў Беларусі Конрада Паўліка.\n16:01, 10 лістапад 2017\nРадзіна: У беларускіх незалежных мэдыях ёсьць вялікая самацэнзура, якой няма на «Хартыі»\nЧарговы госьць Інтэрвію тыдня — рэдактар сайту «Хартыя-97» Натальля Радзіна. Яна распавядае пра гістарычнае значэньне стварэньня «Хартыі-97» 20 гадоў таму, заяўляе, што ў большасьці незалежных СМІ ёсьць куратары ў КДБ, І тлумачыць, чаму сайт «Хартыя» не павінен адлюстроўваць «два бакі».\n15:30, 10 лістапад 2017\nАмбасадар Паўлік: Трэба задумацца, што першы беларускамоўны тэлеканал быў створаны ў Польшчы\nПаўлік расказаў, што вывучае беларускую мову, і дапусьціў, што праз год зможа нават даць інтэрвію па-беларуску. Некаторыя зь яго продкаў жылі на Беларусі, яго прапрадзядулю хрысьцілі на поўначы Беларусі.\n14:51, 10 лістапад 2017\nТры новыя штабы NATO. Да чаго рыхтуецца Альянс. ВІДЭА\nNATO сур’ёзна павялічвае інфраструктуру альянсу ў Эўропе. Пра гэта дамовіліся міністры абароны краін сябраў NATO падчас чарговай сустрэчы ў Брусэлі. Асноўныя напрамкі разьвіцьця Альянсу: новыя камандныя цэнтры, маштабнае пашырэньне транспартнай інфраструктуры і кібэрбясьпека.\n14:47, 10 лістапад 2017\nАмбасадар Польшчы: Каля 100 тысяч беларусаў атрымалі «карты паляка», але масавай міграцыі няма\n«Гэта свабодны выбар грамадзянаў, якія робяць гэта, бо адчуваюць, што Польшча ім блізкая. Многія зь іх — людзі сталага веку, яны лічаць гэты дакумэнт нейкім сымбалем. Я лічу, ня трэба штучна палітызаваць гэтае пытаньне».\n14:28, 10 лістапад 2017\nАмбасадар Польшчы: Мінімальнае паляпшэньне стасункаў зь Беларусьсю дало адчувальны рост таваразвароту\nУ інтэрвію Свабодзе Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Польшчы ў Беларусі Конрад Паўлік распавёў пра зьмены ў дачыненьнях Беларусі і Польшчы апошнімі гадамі і ўплыў палітыкі на эканамічныя стасункі між дзяржавамі.\n13:21, 10 лістапад 2017\nWSJ: ЗША прапаноўваюць разьмясьціць на Данбасе 20 тысячаў міратворцаў\nЗлучаныя Штаты ў бліжэйшы час пададуць Расеі плян разьмяшчэньня ў зоне канфлікту на ўсходзе Ўкраіны да 20 тысяч вайскоўцаў міжнародных міратворчых сілаў.\nБеларуская рэвалюцыя: цяжарныя пад кантролем\nМЗС Латвіі і Эстоніі апублікавалі пашыраныя сьпісы пэрсанальных санкцыяў супраць беларускіх чыноўнікаў\nЖнівень-верасень 2020. Мы — сьведкі. „Стралялі ня ў тых, хто нападаў, а ў тых, хто спрабаваў уцячы“. АБНАЎЛЯЕЦЦА\nМенскія студэнты правялі «сядзячую акцыю» пратэсту. ВІДЭА\n«Дэжавю ў кубе». Чаму транзыт праз расейскія парты нявыгадны Беларусі\nУ Беларусі аднавіўся рост колькасьці хворых на каранавірус: за мінулыя суткі 306 выпадкаў інфэкцыі, 5 чалавек памерлі\nМенскія студэнты правялі «сядзячую акцыю» пратэсту\n«Буду выходзіць, пакуль нешта ня зьменіцца»\nСаўка ды Грышка пра таемную каранацыю Лукашэнкі\nСілавікі разагналі пратэст каля стэлы. Людзі выйшлі ў розных раёнах Менску і ў іншых гарадах. Што адбываецца 23 верасьня\nЯкія краіны ўжо не прызналі Лукашэнку легітымным прэзыдэнтам. Абнаўляецца\n«Выпалі два дні прыёму». Плястычны хірург, якога затрымалі са сьцягам на парозе кватэры, адбыў у Жодзіне двое сутак\n«Усе апусьцілі вочы». Пагаварылі са студэнткай, якая адмовілася ад прэзыдэнцкай стыпэндыі праз гвалт у краіне\nПётра Садоўскі: наступствы непрызнаньня Лукашэнкі легітымным прэзыдэнтам могуць быць вельмі сур’ёзныя\nМанахіня, якая выступіла на форуме ў падтрымку Лукашэнкі, папрасіла прабачэньня ў тых, каго абразіла\nУ ваду дадавалі радамін? Чым вадамёты палівалі пратэстоўцаў у дзень інаўгурацыі Лукашэнкі\nІнаўгурацыі ў 2015 і 2020 гадах. Як гэта было\nБяляцкі: Такой інаўгурацыяй Лукашэнка спыняе свае прэзыдэнцкія паўнамоцтвы\nСын Уладзімера Макея звольніўся з МЗС, — «Наша ніва»


Неймаверныя беларусы Канады не спыняюцца сёмы месяц\nБеларусы Канады. Фота з уласнага архіву\nАляксандра Несцярчук нарадзілася ў Менску, але праз палітычныя падзеі з’ехала з Беларусі больш за 13 гадоў таму. Яна распавяла «Белсату», як жывуць і змагаюцца нашыя землякі ў Канадзе.\nАляксандра прызнаецца, што ніколі не была выбітнай актывісткай, і ўся ейная пратэставая гісторыя пачалася з прапановы мужа паехаць прагаласаваць:\n«У нас адна амбасада, у Атаве. А з Ванкувэру туды ляцець больш за чатыры тысячы кіламетраў. І з намі ляцела цэлая кампанія беларусаў, якія не пашкадавалі 2000 долараў, каб паехаць прагаласаваць».\nБеларуска пастанавіла назіраць за выбарамі:\n«У амбасадзе з мяне пасмяяліся, бо трэба сабраць 10 подпісаў беларусаў у маёй акрузе, якія тут жывуць і якія мяне вылучаюць назіральніцаю. Яны лічылі, што тут беларусаў я не знайду ўвогуле, а я сабрала подпісы за два дні: паставіла на вушы ўсю расейскамоўную супольнасць тут – і высыпалася мора беларусаў».\nАляксандра была трэцяю назіральніцаю і бавіла час пад дзвярыма, але адзін з назіральнікаў трапіў усярэдзіну:\n«У нас працаваў экзітпол. Я там была з 19:00 да 22:00. Мы былі ў шоку. Думалі, што прыйдзе чалавек 50, а прагаласавалі 352. З ранку стаяла чарга чалавек пяцьсот. Людзі бралі з Таронта аўтобусы, каб прагаласаваць. Паводле маіх адчуванняў, прыехалі больш за тысячу».\nПра пачатак пратэстаў у Беларусі Аляксандра згадвае:\n«Мы глядзелі на гэты жах на тэлефонах і ўжо ў самалёце дадому пачалі прыдумляць, што будзем рабіць. 14 жніўня зладзілі пікет, а 16-га ўжо стварылі Незалежны канадскі штаб і каардынуем дзейнасць адзінаццаці вялікіх гарадоў. Тры некамерцыйныя ўстановы і розныя ініцыятывы. Самая вялікая акцыя была ў Дзень чорных стужак, 25 жніўня».\nЯшчэ больш салідарнасці\n«Мы шмат думалі, чым яшчэ можам дапамагчы. У беларускай дыяспары тут заяўленыя каля 20 тысяч асобаў, актыўных тысячаў пяць. Уяўляеце, якая сіла? Нават тыя, хто з’ехаў дваццаць гадоў таму, усталі, узялі сцягі і пайшлі. Мы самі былі прыемна здзіўленыя колькасцю неабыякавых людзей», – адзначыла нашая суразмоўніца.\nСваю пазіцыю выказвалі беларусы не толькі ў вялікіх гарадах, а і ва ўсёй краіне:\n«У Брытанскай Калумбіі ёсць мястэчка Мішн, там жывуць 40 тысяч асобаў і тры сям’і беларусаў. І яны так націснулі на ўласную супольнасць і на свайго чальца парламенту, што ён адмыслова прамаўляў у парламенце аб беларускім пытанні».\nУ правінцыі Саскэтчэўан ёсць свае легенды пратэсту:\n«Гэта проста поле пасярод Канады. І адтуль нам патэлефанаваў хлопец Віталь, кажа, што не ведае, як рабіць пікет, бо ў іх там адзін дом на два кіламетры. Ён запрасіў у «Фэйсбуку» на акцыю 4 чалавекі, а да яго прыйшлі 30. І ён стаўся зоркаю мясцовага тэлебачання, бо там ніколі нічога не адбываецца, а тут раптам акцыя пратэсту на 30 чалавек!»\nПікет у канадскі мароз. Фота: @belaruscanada2020\n«Таксама мы пісалі ліст Макею, калі беларусы замежжа заявілі, што яго не прызнаюць. Той ліст падпісалі жыхары 681 гораду з 50 краінаў. Так, гэта таксама мы рабілі», – з усмешкаю згадала Аляксандра.\nАктывісты працуюць з дзяржаўнымі прадстаўнікамі:\n«У нас было некалькі петыцыяў. Першая – пра непрызнанне вынікаў выбараў. Актывізавалася Згуртаванне беларусаў Канады, старшыня Алена Лявончанка каардынавалася з Украінскім кангрэсам тут, і яны разам тэлефанавалі ў МЗС у беларускім пытанні. Тут палітыкі зацікаўленыя рабіць тое, што просіць народ, каб іх перавыбралі на наступны тэрмін. І Канада была адна з першых краінаў, якая не прызнала выбараў у Беларусі. А потым не прызнала і інаўгурацыі».\nБеларуская дыяспара ў Канадзе. Фота: @belaruscanada2020\nПотым актывісты прасоўвалі ўжо агульную петыцыю пра непрызнанне выбараў, з патрабаваннем спыніць гвалт, расследаваць катаванні ды выпусціць палітычных вязняў:\n«У нас была даволі падрабязная петыцыя. Агулам мы даслалі тры: у Міністэрства замежных справаў, у парламент і прадстаўнікам Канады ў ААН».\nРазам са згуртаваннем беларусаў «Васількі» актывісты Незалежнага штабу ды іншыя адмыслоўцы накіравалі ліст у Міжнародны крымінальны суд:\n«Мы хацелі, каб суд узяў спецыяльную крымінальную юрысдыкцыю і крымінальную справу завялі на ўказ галоўнага пракурора, а не праз накіраванне з Рады Бяспекі ААН. Пад гэтым лістом мы сабралі 37 тысяч подпісаў за тры тыдні. У снежні суд прыняў на разгляд наш зварот. Гэта можа цягнуцца гадамі, але ў нас ёсць гістарычны дакумент, што наш зварот разглядалі».\nЯшчэ адну петыцыю зарэгістравалі на сайце парламенту:\n«Калі петыцыя набірае больш за 500 подпісаў, то гэтае пытанне абмяркоўваюць парламентары. Нашая петыцыя набрала 1000 менш як за два тыдні. Яны яе разгледзелі, стварылі парламенцкую групу «Сябры Беларусі», якая ўжо будзе кансультавацца з намі і працаваць над стратэгіяй».\nБеларуская супольнасць у краіне настолькі моцна ўплывае на палітычны парадак дня, што новы міністр замежных справаў Канады Марк Гарно анансаваў новы пакет дапамогі беларусам памерам 2,25 мільёна долараў на беларускія дэмакратычныя праграмы.\nФінансавае падтрыманне беларусаў\n«Мы жывём у Канадзе і добра адчуваем сябе фінансава. І мы хочам дапамагаць. Спачатку мы плацілі ў фонды, а потым у нас узніклі пытанні да справаздачаў. І тады мы сабралі каманду з розных краінаў. Да нас далучыліся людзі з высокаю кваліфікацыяй у працы з фінансамі і з вялікім досведам у дабрачынных установах. У выніку з’явіўся праект «I help Belarus».\nМы падышлі да гэтага як да фінансавання стартапаў. Калі нехта да нас звяртаецца па падтрыманне, мы прапаноўваем запоўніць форму са стандартнымі пытаннямі. Мы правяраем сумленнасць тых, хто да нас звярнуўся, і падтрымліваем іх. Гэта адзін кірунак. У ім мы раскрылі некалькі шэрых схемаў, адлавілі некалькіх махляроў. Хоць такой мэты мы не ставілі, хацелі дапамагаць.\nА другі кірунак – нашыя ініцыятывы. У нас ёсць прыватныя фундатары, установы і кампаніі, якія нас падтрымліваюць.\nТаксама мы чакаем статусу дабрачыннай установы, маем намер каардынаваць размеркаванне дапамогі, якую абвесціла Канада, на ініцыятывы ў Беларусі. Каб мы маглі рэальна пракантраляваць, што сродкі ідуць туды, куды трэба.\nУ нашай установе ніхто нікому ні за што не плаціць, бо людзі тут усё робяць праз унутраную патрэбу палепшыць стан землякоў у Беларусі», – тлумачыць Аляксандра.\nТэгі: беларускія дыяспары беларусы замежжа беларусы Канады дыяспара Канада эмігранты


Аўтэнтычнае Купалле на “Запаведным востраве” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАўтэнтычнае Купалле на “Запаведным востраве”\nАўтэнтычнае Купалле адсвяткавалі беларусы на аграсядзібе Алеся Цвіркі “Запаведны востраў”. Ладзілася імпрэза пры падтрымцы полацкага гурта “Варган”. На свята завіталі госці не толькі з Глыбоччыны, але і з іншых гарадоў Беларусі, былі нават удзельнікі свята з блізкага і далёкага замежжа.\nУдзельнічала ў свяце і вядомая беларуская спявачка Кацярына Каланчук-Ваданосава, якая адпачывала ў гэты час на аграсядзібе:\n– Даўно марылі прыехаць менавіта на Купалле. І ў прынцыпе, ведаеце, не расчараваліся! Я думала, гэта будзе цесны паміжсабойчык апантаных людзей, а тут, аказваецца, столькі дасведчаных, столькі інтэлігентных, столькі тых, хто “ў тэме”. Вельмі прыемна!\nСваімі ўражаннямі ад “Купалля” ў аўтэнтычных традыцыях выказваюцца і іншыя прысутныя на свяце:\n– Гэта цудоўнае месца, я тут бываю часта. Мне вельмі падабаецца. І наогул, нейкая такая сіла нараджаецца ўнутры, калі ты маеш магчымасць дакрануцца да вытокаў, успомніць абрады нашых продкаў. І калі не ведаеш іх, пабачыць, як гэта ўсё робіцца. І гэтая энергетыка вельмі каштоўная.\n– На такім сапраўдным святкаванні Купалля я ўпершыню ваджу карагоды, гляджу на вогнішча. І таму мае ўражанні вельмі яскравыя і вельмі цікавыя.\nАграсядзіба “Запаведны востраў” вядомая на Глыбоччыне і па ўсёй Беларусі сваёй гасціннасцю, крэатыўнасцю гаспадароў, якія падтрымліваюць і развіваюць беларускія традыцыі. Таксама яна неаднаразова станавілася лепшай аграсядзібай Беларусі ў розных конкурсных намінацыях.\nАлена Цялькова: 50 гадоў з беларускай песняй і танцам\nІван Кірчук выступіў на „Мова Нанова Гародня”


Статкевіч і Вус агітавалі ў Магілёве\n18 сьнежань 2010, 00:51\n17 сьнежня ў Магілёве правялі агітацыйную сустрэчу адразу два кандыдаты ў прэзыдэнты — Мікалай Статкевіч і Дзьмітры Вус. Абодва шукалі прыхільнасьці магілёўскіх выбарцаў у Доме культуры чыгуначнікаў. Паслухаць кандыдатаў прыйшлі больш за сотню чалавек. Сустрэча атрымалася самой працяглай з усіх, якія праводзілі ў Магілёве іх папярэднікі.\nСустрэча доўжылася тры гадзіны. Кандыдаты прамаўлялі па чарзе. Больш гаварыў Мікалай Статкевіч. Яму ж было зададзена й болей пытаньняў.\nЯгоныя апанэнты, пераважна настаўнікі й чыноўнікі, адказамі засталіся незадаволеныя. Яны сьцьвярджаюць, што кандыдат не адказаў на іх па сутнасьці:\n«Вырашэньне праблемаў праз плошчу — гэта не вырашэньне праблемы. Людзі цяпер павінны жыць, а мы не пачулі канкрэтных фактаў разьвіцьця эканомікі і нашай будучыні. Пустыя абяцаньні, якія зусім нічым не пацьверджаныя. Стварылася такое ўражаньне, што асновы пад гэтымі абяцаньнямі няма ніякай», — заявіла адна з апанэнтак Статкевіча.\nДзьве настаўніцы запыталіся, як кандыдат бачыць разьвіцьцё сыстэмы адукацыі і чым ён можа дапамагчы школам:\n«Ну, зразумела, дапамога дзяржавы ёсьць: вось, напрыклад, нашай школе вокны паставілі, выдзелілі грошы. І нам дужа пашанцавала. Бо не хапае сродкаў. Не абавязкова мільёнамі й трыльёнамі дапамагаць. Школе можна падарыць вадкакрышталічны манітор. Ня так гэта ўжо й дорага для партыйнага руху. Альбо пяць кампутараў. А так фактаў у яго няма ніякіх», — ушчувае кандыдата адна з настаўніц.\nПрыхільнікі Статкевіча сустрэчай зь ім задаволеныя. Адно зь меркаваньняў:\nУ нашай краіне нестае герояў, а так хочацца ў некім убачыць іх.\n«Адчуваецца, што ў чалавеку ёсьць стрыжань. Чалавек гатовы на рэальныя, канкрэтныя дзеяньні. Чалавек гатовы ўзяць на сябе адказнасьць. У нашай краіне нестае герояў, а так хочацца ў некім убачыць іх. Чэсна кажучы, непрыемнае пакінулі ўражаньне выкрыкі эмацыйныя. Зусім неабгрунтаваныя».\nПрамаўляў Статкевіч па-расейску. Гэта не спадабалася некаторым прысутным. Вось крытычнае выказваньне наконт гэтага:\n«Мы зь ім землякі. Мы са Слуцкага раёну. У нас цудоўная мова, якая легла ў аснову літаратурнай беларускай мовы. Я незадаволеная, і я пра гэта яму скажу».\nПытаньне спадарыня задала. Статкевіч адказаў:\n«Я іду на выбары. На жаль, сытуацыя такая, што моладзь беларускай мовы не разумее. Я зацікаўлены, каб мяне зразумелі. Таму я гавару на той мове, якая больш зразумелая аўдыторыі».\nМікалай Статкевіч сустрэчай задаволены:\n«Безумоўна, ёсьць людзі, якія прыйшлі сюды з пэўнымі пытаньнямі. Ня імі падрыхтаванымі. Але ўсё ў межах прыстойнасьці. Нават не хапае троху эмоцыяў: каб нехта зь іх пакрычаў, на сцэну выбег. Я б тады эмацыйны градус сустрэчы ўзьняў, і людзі пайшлі б больш напоўненыя станоўчай энэргіяй».\nМікалай Статкевіч жартам называў свайго калегу Дзьмітрыя Вуса «маладым кандыдатам». Пытаньняў Вусу было значна меней. Аднак і ён сустрэчай і пытаньнямі задаволены:\n«Многіх тут няма, бо баяцца. У запісках пішуць, што прымушаюць датэрмінова галасаваць, прымушаюць 19 сьнежня працаваць. Я бачу, што людзі пачынаюць прачынацца ад сьпячкі, пачынаюць задумвацца».\nСтаткевіч выступаў на ганку гарадзенскай філярмоніі\nАпазыцыйныя кандыдаты заклікаюць: «Новыя выбары — без Лукашэнкі!»


02 чэрвень 2017, 11:24\nБеларускі добраахвотнік Ігар Кляўко, які зь лютага знаходзіцца ў Марыюпальскім сьледчым ізалятары Данецкай вобласьці паводле падазрэньня ў выкраданьні і наўмысным забойстве жыхара паселішча Мангуш, абвясьціў галадоўку, патрабуючы ў дачыненьні да сябе зьмены меры стрыманьня.\n«Спачатку ён пагражаў сухой галадоўкай, але потым пагадзіўся на галадоўку з вадой», — паведаміла Радыё Свабода грамадзянская жонка беларускага добраахвотніка Валянціна Сакалова.\nПаводле яе, за час трыманьня Ігара Кляўка пяць разоў пераводзілі з адной камэры ў іншую. Валянціна Сакалова падкрэсьліла, што беларускаму добраахвотніку патрэбна дадатковае абсьледаваньне пасьля перанесенай апэрацыі на параненай назе.\n«У яго шмат і хранічных захворваньняў, якія абвастрыліся. Але ніякага лячэньня няма, а ў СІЗА пішуць адпіскі, што ўсё неабходнае лячэньне ён атрымлівае», — дадала яна.\nАдвакаты Ігара Кляўка зьвярнуліся да апэляцыйнага суду Данецкай вобласьці ў Марыюпалі са скаргаю на падоўжаньне арышту да 23 ліпеня. Але судовае паседжаньне па гэтым пытаньні перанесена на 6 чэрвеня. Беларускі добраахвотнік не прызнае сваёй віны.


Польшча робіць стаўку на электрычны гарадскі транспарт | Новы Час\nЗдымак мае ілюстрацыйны характар. Фота markusmarcinek/pixabay.com/CC0 Public Domain\nДа 2020 года на вуліцах польскіх гарадоў паявіцца тысяча электрычных аўтобусаў. Напрыканцы мінулага года ў Міністэрстве навукі і вышэйшай адукацыі Польшчы была падпісаная дамова, якая дазволіць фінансаваць іх пакупку.\nПад дакументам падпісаліся прадстаўнікі Нацыянальнага цэнтра даследаванняў і развіцця і Нацыянальнага фонду аховы навакольнага асяроддзя і воднай гаспадаркі.\nВіцэ-прэм'ер, міністр навукі і вышэйшай адукацыі Яраслаў Говін (Jarosław Gowin) заявіў, што мэта Польшчы — стаць еўрапейскім лідарам па вытворчасці аўтобуса з нулявым узроўнем выкідаў.\nЯраслаў Говін распавёў:\n— Ужо сёння польскія электрычныя аўтобусы ездзяць па вуліцах еўрапейскіх гарадоў, напрыклад, у Нямеччыне. Я лічу, што ў нас ёсць дастатковы навуковы і эканамічны патэнцыял дзеля таго, каб Польшча стала лідарам у гэтай галіне.\nПершыя 300 з тысячы новых электрабусаў павінны паявіцца ў Сілезіі. Акрамя таго, электрабусы купяць гарадскія ўлады Варшавы, Зялёнай Гуры, Любліна, Сталёвай Волі і Лешна.\nЭлектрычныя аўтобусы для польскіх гарадоў будуць каштаваць 2 мільярды 200 мільёнаў злотых (больш за 525 мільёнаў еўра).\nПалякі выбралі слушны кірунак - можа, у выніку захаваюць сваё прыроднае асяроддзе... "Па горадзе лепей гойсаць на грамадскім транспарце або на ровары (а між гарадамі пашырыць сеціва лятучак-электрычак, на крайняк пусціць «бусы»)". http://belisrael.info/?p=13498\nЯкія нядзелі ў Польшчы будуць вольнымі ад гандлю ў 2018 годзе?


Што так унікальнага ў віне?\nКалі вы спытаеце мяне, гаворка ідзе пераважна пра густ. Калі вы думаеце пра гэта, віно - гэта проста сумесь вады (у асноўным), чыстага спірту і некалькіх іншых інгрэдыентаў або араматызатараў. Цікава тое, што яны былі наўмысна змешаны, каб выявіць асаблівыя прывабныя водары, якія можна знайсці займальнымі.\nЯ асабіста аддаю перавагу салодкія віна, але пры гэтым паспрабаваў сухое віно, і хоць я ім не вельмі падабаюся, я магу ацаніць далікатны баланс смаку і зрабіць віно унікальным. Я не магу сказаць пра гарбату ці каву.\nГуст ні ў чым - гэта асабістая перавага. Некаторыя людзі будуць любіць віно, а некаторыя не будуць любіць віно.\nВіно звычайна набывае смак. Для пакалення, якое вырасла на салодкіх газіраваных напоях, першы густ сухога віна - гэта "пах, гэты густ кіслы". Дзеці каледжа сорак гадоў таму пачалі піць салодкія віны, такія як Эні Эндры Спрынгс, яблычнае віно і Буна-Фермы, клубнічнае віно, і цяпер п'юць Кабернэ Совіньён і Шардоне. Віно мае асаблівы густ і адчуванне ў роце, што няма ў чым іншым. Шмат каму гэта падабаецца.\nГалоўнае ў жыцці - знайсці тое, што вам падабаецца, пацягваць яго павольна і атрымліваць асалоду ад кожным глытком.\nЯ сам не выношу віна, мне не падабаецца густ, але я думаю, што гэта такі папулярны напой толькі таму, што шмат людзей звязвае ныццё з багаццем. З іншага боку, я ведаю, што шмат людзей п'юць віно, таму што яны алкаголікі і віна скрынка танна. Таму я нібыта ў тым самым лодцы, што і вы, чаму людзі лічаць гэта такім займальным.\nЦі карысна натуральнае віно? У чым розніца паміж віннымі дрожджамі і звычайнымі дрожджамі для выпечкі хлеба? У чым розніца паміж "гатункам" і "гатункавым" віном? Колькі я магу плаціць за дэгустацыю віна? Як шампанскае адрозніваецца ад пеністага віна?\nDevOps 101: Усталюйце Vagrant на Mac OS High Sierra з BrewТое, што былы пасол і цяперашні ўладальнік бізнесу можа навучыць нас аб некамерцыйных арганізацыяхЗлацветкі растуць: развіццё піва Fort Point ParkКіраўніцтва транзіту: піваварныя заводы ДэтройтаКалі паспрабаваць сухі студзень, пра што я даведаўся, калі адмовіўся ад алкаголю на Вялікі пост


Баркалабаўская Божая Маці лекуе, дае дзетак і выцягвае людзей з таго свету — Религия в Беларуси\nАйцец Мікалай служыць у Быхаве з 1993 года. Тутэйшы Траецкі храм збудаваны ў сярэдзіне ХІХ стагоддзя — цяпер гэта адзіны храм, прычым драўляны, які ацалеў у Быхаве. Ненадоўга храм зачыняўся перад вайной, камуністы зрабілі тут зернясховішча. Але ўжо ў 1942-м быў адчынены — і з таго часу людзі ідуць сюды да Бога. Апроч уласных архітэктурных адметнасцяў, храм мае іканастас з вёскі Баркалабава — у тамтэйшай царкве савецкія бязбожнікі зрабілі спартовую залу, але іканастас удалося ўратаваць. Аднак галоўная каштоўнасць Траецкай царквы — цудадзейны абраз Баркалабаўскае Божае Маці, вядомы ад 1648 года, — неўзабаве можа пакінуць царкву…\n— У 1648 годзе, згодна з Баркалабаўскім летапісам, расійскі князь Пажарскі (але не той, што на помніку з Мініным) з жаўнерамі вяртаўся з вайны з Польшчай і з ім быў абраз, — апавядае айцец Мікалай. — Воз, на якім везлі абраз, стаў колам каля жаночага манастыра, які нядаўна адчыніўся. Конь не хацеў ісці далей — князь загадаў, каб жаўнеры цягнулі яго, але безвынікова… І тады князь зразумеў, што Божая Маці ў гэтым вобразе хоча быць у тутэйшым манастыры. Паслаў да ігуменні Фацінні Кіркораўны — і хрэсным ходам абраз урачыста перанеслі ў цэнтральны храм. Паставілі пасярэдзіне, вырашылі зранку вызначыць яму месца. Зранку адчынілі храм — тым часам абраза пасярод храма не было, ён апынуўся справа ад алтара. Гэтая вестка хутка разляцелася па навакольных вёсках, да царквы пачалі ісці вернікі. Хто прасіў Божую Маці пра ацаленне — і прыкладаўся да абраза, той атрымліваў ацаленне…\nАбраз, які цудам патрапіў у храм, цудам заняў вызначанае месца, робіць цуды вось ужо больш за 350 гадоў. Сам абраз за гэты час таксама неаднойчы ратаваўся цудам…\n— У адной жанчыны быў рак грудзей. У Магілёве зрабілі аналізы — усё пацвердзілася. Накіравалі ў Бараўляны на аперацыю — выразаць пухліну. Маці гэтай жанчыны, шчырая верніца, настрапаліла яе зайсці ў наш храм і маліцца перад абразом Баркалабаўскай Божай Маці. І вось гэтая жанчына зайшла і памалілася — сама, без святара, як умела. І паехала. У Бараўлянах яе падрыхтавалі да аперацыі, вырашылі праверыць апошні раз на УГД. І пухліны не знайшлі! На рэнтген — таксама няма! Накіравалі запыт у Магілёў, па факсе атрымалі ўсе дакументы — сапраўды, была пухліна, і злаякасная!.. Пасля жанчына прыйшла ў храм са слёзамі радасці на вачах… Гэтую гісторыю мне распавялі жанчыны з нашага царкоўнага хору. А неўзабаве я быў на пахаванні. Памаліўся. Але адвезці дахаты мяне не атрымалася — сапсавалася машына. Папрасілі — бацюшка, прысядзьце. І адная бабулька пачала распавядаць тую самую гісторыю пра гэтую жанчыну — высветлілася, што гэта яе дачка!.. З розных крыніц я пачуў тое самае…\n— Аднойчы служыў Божую літургію ў Чычэвічах — і патэлефанавалі, што дзіця патрапіла ў рэанімацыю, мой хросны сын. Я прыехаў у Быхаў, меўся яшчэ быць на пахаванні — і як толькі вызваліўся, адразу ў храм. З жонкай адслужылі малебен Божай Маці пра здароўе немаўляці. Паехаў дахаты, толькі памаліўся «Ойча Наш» і сеў абедаць — тут жа званок з Мінска. Тэлефануе маці таго дзіцяці. Дзякуе, кажа, што дзіця апрытомнела, пазнала яе. І лекары здзіўленыя: як пры такім дыягназе так магло стацца… Казалі, што зазвычай нават калі пацыент выжывае, то робіцца інвалідам. А дзіця цяпер, дзякаваць Богу, пры поўным здароўі, ніякіх праблемаў…\nБожая Маці дапамагае не толькі ў хваробе, кажа айцец Мікалай. Дзве сям’і, якія не мелі дзетак, шчыра маліліся каля цудатворнага абраза — і знайшлі радасць бацькоўства… Божая Маці, паводле слоў святара, дапамагае і ў іншых справах — калі яе просяць для дабра, для ратавання душы, а не каб задаволіць грахоўныя жаданні.\n— Але — як будзе Божая воля, мы не ведаем — ці паспеецца падрыхтоўка манастыра да гэтай даты, як Божая Маці сябе праявіць у гэтым вобразе… — кажа айцец Мікалай. — Штогод у гэтае свята ў нас адбываецца богаслужэнне з удзелам архіерэяў, вельмі шмат людзей спавядаюцца, прычашчаюцца, ужо склалася традыцыя хрэсных ходаў — летась было ажно два: з Бабруйска і Магілёва. Мяркуецца, і сёлета будзе таксама два.\n— Аднак тут мусіць быць Божая воля, супраць якой мы не можам пайсці… — разважае айцец Мікалай.\n— Зразумела, мне трошачку сумна… Але я міруся з гэтым. І вернікаў нашых пераконваю, што трэба змірыцца, аддацца волі Божай.\n← 26 июля начнется крестный ход с Минской иконой Божией Матери\nЗапрашаем у Баравікоўшчыну ва ўспамін благаслаўлёных мучанікаў →


Ці з'яўляецца хатняе віно смачным, і ці варта яго прыгатаваць?\nТак, калі вы звярніце ўвагу на тое, што робіце, і прытрымліваецеся некаторых асноўных лепшых практык, гэта можа атрымацца\nі больш за тое: у вас ёсць магчымасць (з невялікай практыкай) наладзіць яго пад ваш асабісты густ.\nПадтрымлівайце рэчы, прынамсі, вельмі "кухоннымі". Мікробнае забруджванне - галоўная прычына таго, што партыя не атрымаецца, але дрожджы добра працуюць (я ніколі не страціў партыю да гэтага).\nПачніце з добрых інгрэдыентаў. Якасныя інгрэдыенты не абавязкова гарантуюць якасны вынік, але дрэнныя інгрэдыенты практычна гарантуюць дрэнны вынік. Прыклад: не выкарыстоўвайце саспелыя або зялёныя садавіна (калі толькі рэцэпт не патрабуе гэтага).\nАбсталяванне не вельмі дарагое, і большасць з іх - аднаразовыя закупкі (пара вугляродных труб, сіфон, вадамер і градуяваная цыліндр, корак). Бутэлькі звычайна можна бясплатна атрымаць у мясцовым краме віна (шмат з іх праводзіць дэгустацыі, і яны проста раздадуць бутэлькі на просьбу, бо гэта эканоміць ім, плацячы за іх распараджэнне).\nРасходныя матэрыялы - такія, як коркі, дрожджы і пажыўныя сумесі. Калі вы разумныя, вы нават можаце захаваць вадкую культуру дрожджаў у некалькіх партыях, так што вам не прыйдзецца купляць столькі дрожджаў (хоць дрожджы ўсё роўна недарагія).\nГэта сапраўды можна накруціць, але сапраўды дрожджы робяць вялікую частку працы.\nІ так, гэта цалкам варта\n. Вы не гарантуецеся ці нават вельмі верагодна, што вы атрымаеце нешта нароўні з тым, што купілі б у профі, але ніколі не варта недаацэньваць задавальненне, паспрабаваўшы тое, што вы зрабілі самі.\nСамае складанае - патрабуецца цярпенне. У залежнасці ад таго, які вы робіце (мядзьвеж асабліва цвёрды), яно можа сысці некалькі месяцаў, і выспець месяцы.\nНе плануйце зарабляць на гэтым ніякіх грошай, калі вы не гатовы павялічыць і скакаць праз шмат нарматыўных абручоў. Практычна няма абмежаванняў на самаробную самаробку для асабістага карыстання, але, па меншай меры, у ЗША вам забаронена прадаваць яе без ліцэнзіі (а BATFE мае\nабручы праскочыць). Толькі ліцэнзія каштуе 300 долараў у год. Акрамя таго, не варта планаваць дыстыляцыю каньяку і нічога падобнага, бо гэта таксама ліцэнзія без ліцэнзіі.\nТэрмін "смачна" - гэта ацэнка каштоўнасцяў і для розных людзей будзе азначаць розныя рэчы. Тое ж самае тычыцца і тэрміна "варта бяды".\nДля мяне хатняе віно можа быць вельмі смачным. Вы можаце зрабіць тып віна, які\n. Гэта выдатнае хобі. У ім ёсць месца, каб зрабіць гэта. Калі вы жывяце ў двухпакаёвай кватэры з мужам і жонкай і дзецьмі, вам гэта можа быць складаным. Прыгатаванне добрага віна падобна на выпяканне торта. Атрымаеце добрыя інгрэдыенты, выконвайце правільныя працэдуры і шанцы на добры прадукт павялічваюцца. Калі вы пачынаеце з нуля, вам, хутчэй за ўсё, патрэбна трэніроўка з класа, кніг ці інтэрнэт-відэа.\nГэта чымсьці падобна на пытанне "Ці смачны суп?"\nНекаторыя хатнія віна абсалютна жахлівыя, і нікому гэта не спадабаецца, некаторыя - добра зробленыя, і большасць людзей спадабаецца яму ... АЛЕ іншым людзям спадабаецца тое самае добрае віно і зусім не будзе смачным. Відавочна, няма адназначнага адказу нават на адну партыю віна, а тым больш на ўсе тысячы і тысячы розных відаў і партый.\nЦі будзе вы думаць, што варта зрабіць праблемы з падрыхтоўкай віна, шмат у чым будзе залежаць ад таго, ці здольныя вы атрымаць задавальненне ад самога працэсу, а не толькі ад канчатковага выніку.\nПершыя крокі з Craft CMS 3 і Laravel ValetНалада ElasticSearch з хатняй мовайШто так цудоўна ў бурбоне?6 лепшых месцаў для задавальнення крафтавага піва ў ХаноіУрыдзін - вітамін мозгу, які паступае з піва!\nЯк Ісус мог, навукова кажучы, ператварыць ваду ў віно? Ці можна старое халоднае, але адкрытае і ўжыванае чырвонае віно выкарыстоўваць для чагосьці, напрыклад, для падрыхтоўкі ялавічнага бургунья? Ці алкагольныя напоі ўвільгатняюць або абязводжваюць вас? Вядома, некаторыя напоі аказваюць чысты эфект ўвільгатнення арганізма, калі ў іх алкаголь досыць нізкі. Ці правільна гэта для любога напою, напрыклад, піва, віна ці віскі?Чаму людзі апісваюць віно як разумны мерла, даволі добры піно, цікавы бордо і г.д.? Якую вобласць у Заходняй Паўночнай Караліне вы б рэкамендавалі для вырошчвання якаснага вінаграду для вырабу віна на працягу наступных 50 гадоў? Які лепшы спосаб захоўваць чырвонае віно? Што такое рэспектабельнае віно, якое каштуе каля 20 долараў?


МІНІСТАР ЗАМЕЖНЫХ СПРАВАЎ ПОЛЬШЧЫ СПАДЗЯЕЦЦА, ШТО БЕЛАРУСКІЯ ЎЛАДЫ БУДУЦЬ СУПРАЦОЎНІЧАЦЬ З ЭЎРАЗЬВЯЗАМ\n(Карэспандэнт: ) “Дачыненьні Эўразьвязу з усходнімі суседзямі павінны адрозьнівацца ў залежнасьці ад ступені разьвіцьця рэформаў у той ці іншай краіне, а таксама ад таго, як замежная палітыка гаэтай краіны і каштоўнасьці, якія яна вызнае, адпавядаюць палітыцы і каштоўнасьцям, прынятым у Аб’яднанай Эўропе”, – так гаворыцца ў праекце польскага МЗС. Спадар міністар, калі карыстацца гэтымі прынцыпамі, то паводле вашага праекту дачыненьні Эўразьвязу зь Беларусьсю ў найбліжэйшы час наўрад ці будуць добрымі. На вашую думку, ці ня ёсьць гэтая канцэпцыя трохі заўчаснай для цяперашняй Беларусі?”\n(Цімашэвіч: ) “На нашую думку, цяпер добры час, каб у больш шырокім складзе абмеркаваць будучыя дачыненьні Эўразьвязу з усходнімі суседзямі. Мы ў Польшчы, магчыма, разумеем праблемы гэтых дачыненьняў трохі лепш і ведаем, што нельга дапусьціць, каб у Эўропе паўстала новая жалезная завеса. Добрае супрацоўніцтва з усходнімі суседзямі адпавядае інтарэсам усіх – Эўразьвязу, Польшчы і Беларусі таксама. Зразумела, што кожная краіна мае асаблівую спэцыфіку і гэта трэба браць пад увагу. Што да Беларусі, дык тут вельмі характэрным ёсьць значная роля ў разьвіцьці дачыненьняў з гэтай краінай, якая надаецца недзяржаўным арганізацыям, а ня толькі афіцыйнай дыпляматыі”.\n(Карэспандэнт: ) “Скажыце, а якая рэакцыя ў Эўропе на вашую канцэпцыю?”\n(Цімашэвіч: ) “Пакуль водгукі на польскія прапановы вельмі добрыя. Некаторыя краіны Эўразьвязу кажуць, што гэты праект лепшы за той, які Эўразьвяз распрацоўваў уласнымі сіламі. Украіна заявіла, што задаволеная нашымі прапановамі. Міністар замежных справаў Расеі таксама назваў канцэпцыю цікавай. Калі казаць пра Беларусь, дык нашая крытычная пазыцыя адносна палітычнай практыкі, якая існуе ў гэтай краіне, застаецца ранейшай. Тут мы падзяляем ацэнкі усяго дэмакратычнага сьвету. З другога боку, мы лічым, што, не забываючыся на парушэньні правоў чалавека, Эўразьвяз мусіць разьвіваць дачыненьні менавіта зь беларускім народам. Супрацоўнічаць зь недзяржаўнымі арганізацыямі, у сфэры бізнэсу, з самаўрадавымі органамі і гэтак далей.\n(Карэспандэнт: ) “Спадар міністар, сярод краінаў, якія адгукнуліся на канцэпцыю будучых дачыненьняў Эўразьвязу з усходнімі суседзямі, вы не назвалі Беларусь. Гэта значыць, што ніякіх рэакцыяў з боку афіцыйнага Менску няма? А ці ўвогуле спадзяецца польскі МЗС на супрацоўніцтва ў гэтай справе з боку Беларусі?”\n(Цімашэвіч: ) “Я маю надзею, што нашая канцэпцыя без безпадстаўных непаразуменьняў будзе разгледжаная ў Беларусі і беларускія ўлады ўсё ж будуць супрацоўнічаць з пашыраным Эўразьвязам. Відавочна, што гэткае супрацоўніцтва адпавядае інтарэсам беларускага народу, які, сярод іншага, можа атрымаць дапамогу ў рэформах і будаваньні грамадзянскай супольнасьці. Каб Беларусь была бліжэйшая да Эўропы, бо, на маю думку, ніхто напэўна ня хоча, каб Беларусь заставалася нейкім выключэньнем у Эўропе”.\n(Карэспандэнт: ) “Як вядома, ад 1 ліпеня гэтага году Польшча ўводзіць візавы рэжым для грамадзянаў Беларусі, Украіны і Расеі. Напярэдадні прэзыдэнт Аляксандар Квасьнеўскі заявіў, што для ўкраінцаў гэтыя візы будуць увогуле бясплатныя, бо Кіеў адмовіўся ад увядзення візаў для палякаў ад 1 ліпеня. Ці гэтае выключэньне зробленае толькі для Ўкраіны, ці Беларусь таксама мае шанец зрабіць для сваіх грамадзянаў бясплатныя польскія візы?”\n(Цімашэвіч: ) “Так, безумоўна. Калі б Беларусь не ўвяла пасьля 1 ліпеня візаў для грамадзянаў Польшчы, дык беларусы маглі б разьлічваць на бясплатныя польскія візы”.


Як выдаліць плямы з белай адзення - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як выдаліць плямы з белай адзення\nДля таго каб выдаліць свежае тлустую пляму, выкарыстоўвайце бульбяны крухмал або тальк. Пакладзеце вопратку на стол ў распраўленым стане. Прысыпце забруджаны ўчастак тоўстым пластом адсарбентаў і накрыйце папяровай сурвэткай або баваўняным ручніком. Зверху ўсталюеце груз і пакіньце ў такім становішчы на некалькі гадзін. Затым застирайте след ад плямы ў цёплым мыльным растворы. Таксама тлустыя плямы можна вывесці шкіпінарам. Прыкладзеце са сподняга боку забруджанага ўчастка папяровае ручнік. Затым намочыце ватовы тампон у шкіпінары, выдаліце пляма ад перыферыі да цэнтра і пакіньце на 2 гадзіны. Па заканчэнні гэтага часу прапаласкаць тканіна ў цёплай праточнай вадзе і памыйце як звычайна.\nПляма ад фарбы выдаліце наступным чынам. Змяшайце ў прыкладна роўных колькасцях вычышчаны бензін і белую гліну. Вырабіце атрыманую масу на сапсаванае месца адзення і дачакайцеся поўнага выпарэння бензіну. Страсіце гліну шчоткай для адзення і памыйце тканіна ў пральнай машыне з даданнем Адбельвальнік.\nСляды ад шакаладу і марожанага апрацуйце сумессю нашатырнага спірту, гліцэрыны і вады ў прапорцыі 1: 2: 1. Намочыце ватовы дыск у вадкасці і працярыце плямы ад краёў да сярэдзіны. Калі тканіна цалкам ачысціцца, прамыйце апрацоўваны ўчастак пад бруёй цёплай вады і памыйце з парашком для трудновыводимых плям.\nКаб выдаліць пляма ад губной памады, разаслаў вопратку на роўнай паверхні. З сподняга боку прыкладзеце белую тканіну або папяровае ручнік, складзенае ў некалькі слаёў. Прысыпце пляма бурай і намочыце 3% -ым растворам перакісу вадароду. Пакіньце ў такім стане да знікнення слядоў ад памады. Затым памыйце вопратку з высокаактаўных парашком.\nДля выводзін плям ад дэзадаранта прыгатуйце водны раствор нашатырнага спірту - 1 сталовая лыжка на літр вады. Замочыце вопратку ў сродку на некалькі гадзін, прапалашчыце і памыйце.\nПапярэдні Тэкст Смачна і карысна: пастарнак\nНаступная Артыкул Як зварыць грэчку


Рэспубліканская "скарбонка" стала лягчэй на суму ў 556 мільёнаў долараў, таму што ўрад і Нацбанк разлічваліся па знешніх і ўнутраных даўгах. 07.02.2020, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Олег ЛасточкинЗліткі золата, архіўнае фота\nРэспубліканская "скарбонка" стала лягчэй на суму ў 556 мільёнаў долараў, таму што ўрад і Нацбанк разлічваліся па знешніх і ўнутраных даўгах.\nМІНСК, 7 лют - Sputnik. Золатавалютныя рэзервы Беларусі на 1 лютага склалі 9 243,1 мільёна долараў, паведамілі ў прэс-службе Нацбанка.\nУ студзені бягучага года рэзервовыя актывы рэспублікі страцілі 1,6% ці 150,4 мільёна долараў. Па заканчэнні 2019 года ЗВР Беларусі складалі 9 394 мільёны долараў.\nРэгулятар растлумачыў зніжэнне рэзервовых актываў тым, што на пачатку года адбылося планавае пагашэнне знешніх і ўнутраных абавязацельстваў на агульную суму ў 556 мільёнаў долараў.\nНацбанк змог падтрымаць патрабаваны ўзровень ЗВР на пачатку года, дзякуючы паступленню валюты, павелічэнню кошта золата, а таксама продажу аблігацый і набыцця валюты на біржы.\nПаводле асноўных кірункаў грашова-крэдытнай палітыкі на 2020 год, зацверджаным беларускімі ўладамі, аб'ём міжнародных рэзервовых актываў на 1 студзеня 2021 года павінен скласці не менш 7,3 мільярда долараў.


Публікацыі па тэме «стаж» | Новы Час\nЗ 1 верасня працоўныя пенсіі падымуць — у сярэднім на 6,3%. Гэта першае іх павышэнне ў гэтым годзе, праз што рэальныя пенсіі, якія разлічваюць з папраўкай на інфляцыю, падаюць сёмы месяц запар. Тым часам беларусаў з наступнага года чакае чарговае планавае павышэнне пенсійнага ўзросту і мінімальнага страхавога стажу. Расказваем, як яны зменяцца.\nСлужбу ў войску будуць уключаць у страхавы стаж\nУ Беларусі будуць уключаць службу ў войску ў страхавы стаж. Як паведамляюць у Мінабароны, якое дамагалося гэтага новаўвядзення, урад распрацаваў меры па павышэнню статуса ваеннаслужачых тэрміновай ваеннай службы. «Пакет матывацыйных мер прадстаўлены кіраўніку краіны і ўхвалены», — адзначаюць у ведамстве.


Вясна, якая сарвала аншлюс\nГалоўная » Навіны Беларусі » Вясна, якая сарвала аншлюс\n15 гадоў назад дэманстрантам у Мінску ўдалося затармазіць «саюзныя пагадненні з Расіяй» і звярнуць увагу свету на небяспеку аншлюсу. Быў выйграны час, была перахоплена ініцыятыва. Тыя падзеі ўвайшлі з гісторыю як «Мінская вясна — 1996».\nНа шлемах яшчэ былі "Пагонькі". 24 сакавіка 1996 года\nУ іх удзельнікаў дагэтуль сціскаецца сэрца пры ўспаміне.\nСімвалічна, што «Мінская Вясна — 96» пачалася з адзначэння Дня Канстытуцыі, калі на мітынг сабралася больш за 3 тысячы чалавек. Пасля доўгага перыяду грамадскай пасіўнасці, пасля Ганебнага рэферэндуму гэта падавалася ўнушальным. Акцыі рознага маштабу адбыліся ў іншых гарадах Беларусі — Віцебску, Гродне, Магілёве.\nСапраўдны выбух здарыўся ў нядзелю 24 сакавіка.\nУлады не дазволілі шэсця з нагоды 78-й гадавіны абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі. Але на яго ўсё адно выйшла каля 25 тысяч чалавек. Плошчу Незалежнасці ачапілі, выхад на яе з метро перакрылі. Маніфестанты ад вакзала дварамі пратачыліся да паштамта. На зялёнае святло на пераходзе каля вуліцы Валадарскага людзі выйшлі на праезную частку праспекта Скарыны (цяпер — Незалежнасці) і больш з яе не сыходзілі. Дэманстрацыя прайшла ад плошчы Незалежнасці да Опернага тэатра. Насупраць рэзідэнцыі прэзідэнта ўпершыню ў калоне пачалі скандаваць: «Імпічмент» — гэты лозунг стане лейтматывам восені.\nМітынг прайшоў каля Оперы. Выступалі не толькі палітыкі, але і маральныя аўтарытэты.\nПазняк палохае Маскву ў інтэрв’ю самаму папулярнаму тады тэлеканалу НТВ: мы не Чачня, нас дзесяць мільёнаў.\nРасія тады акурат была завязнуўшы ў вайне на Каўказе.\nНа заклік Пазняка частка дэманстрантаў скіравалася да будынку Тэлерадыёкампаніі, каб дамагчыся эфіру для апазіцыі.\nТам адбыліся першыя сутычкі дэманстрантаў са спецпадраздзяленнямі. Тады ж быў і першы «хапун» — пасля заканчэння мітынгу, калі ўдзельнікі сталі разыходзіцца, на праспекце каля будынку КДБ. Як выявілася, гэта быў толькі пачатак грамадскага супрацьстаяння.\n«Не выйдет, господа!»\nСусветныя СМІ пішуць пра Мінск. Устрывожаная маштабам пратэсту Масква пераносіць дату падпісання «саюзнай дамовы» на тыдзень. Ельцын адмаўляецца ад самога тэрміна «саюз» і публічна пераконвае: гаворка не ідзе аб паглынанні Беларусі.\nУ панядзелак, 25 сакавіка, адкрыццё выставы мастакоў «Пагоня» набыло характар палітычнай акцыі. Большасць твораў была прысвечана бягучай палітычнай сітуацыі ў краіне.\nА ў ноч з 25-га на 26-га лідары БНФ Зянон Пазняк і Сяргей Навумчык, абвінавачаныя ў арганізацыі беспарадкаў, выязджаюць з Беларусі.\nПрактычна кожны дзень адбываюцца пікеты. На адным з такіх, каля расійскай амбасады, фронтаўцы трымаюць лозунг «Не выйдет, господа!».\nУ нядзелю, 31 сакавіка, улады спехам праводзяць сваю акцыю ў падтрымку інтэграцыі з Расіяй. З усёй краіны ў Мінск на мітынг спецыяльнымі аўтобусамі звозяць народ. Мітынг адбываецца каля Палаца спорту. Невялікая групка актывістаў з бел-чырвона-белымі сцягамі спрабуе пратэставаць і там. Яе разганяе міліцыя.\nХапіла двух, каб пачаць\nНаступны пік падзей — 2 красавіка, у аўторак.\nУ гэты дзень у Маскве расійскі і беларускі прэзідэнты падпісваюць Дамову пра ўтварэнне «Супольнасці Расіі і Беларусі». Тэкст дамовы да апошняга моманту невядомы шырокай грамадскасці. У Мінску двое дэпутатаў — нават не кіраўнікі партый і фракцый, Данэйка ад лібералаў і Знавец ад сацыял-дэмакратаў — даюць у СМІ сціплую абвестку пра арганізацыю сустрэчы з выбаршчыкамі. У выніку на праспекце збіраецца 30 тысяч чалавек — пераважна студэнты, школьнікі, што характарызуе новы этап развіцця палітычнага працэсу ў Беларусі. Міліцыя не здольная стрымаць электрызаванай моладзі: шэсце абыходзіць увесь цэнтр горада.\nНа арэну выйшла пакаленне незалежнасці.\nПазней інфармаваныя аналітыкі адзначаць: у апошні момант праект Дамовы быў скарэктаваны ў бок захавання прыкметаў суверэнітэту Беларусі. Пачатковая версія была горшая.\nОто быў Шлях\nАпагей пратэстаў прыйшоўся на пятніцу 26 красавіка — 10-ю гадавіну катастрофы на Чарнобыльскай АЭС. У шэсці, якое рухалася па праспекце Скарыны ад Акадэміі Навук, удзельнічала да 50 тысяч чалавек.\nУ раёне плошчы Якуба Коласа адбылася правакацыя. На шляху натоўпу правакацыйна паставілі некалькі міліцэйскіх «Жыгулёў». Дэманстранты перакулілі іх, пабіўшы шыбы і люстэркі — ролю авангарду адыграла група заходнеўкраінскай моладзі, што прыехала ў Мінск з салідарнасці. Барыкаду з грузавікоў на скрыжаванні з Казлова дэманстранты рассунулі. Але на скрыжаванні з вуліцай Янкі Купалы міліцыя перагарадзіла праспект некалькімі шэрагамі цяжка ўзброенага спецназа. Людзі праявілі рэалізм, і дэманстрацыя павярнула да Оперы, пайшла па вуліцы Багдановіча да Нямігі. Каб не пусціць людзей у цэнтр, на схілах Верхняга горада ад Свята-Духавага сабора зноў пашыхтаваліся касманаўты. Моладзь атакавала яго, хутчэй дзеля прынцыпу ўжо.\nМітынг адбыўся ля Палаца спорту.\nСенсацыяй стаў выступ Зянона Пазняка, які нелегальна вярнуўся ў Беларусь. Пазняк ізноў біў на страхі Масквы: у часе выступу ён заклікаў ушанаваць хвілінай маўчання памяць нядаўна забітага чачэнскага кіраўніка Джахара Дудаева. Пасля акцыі ён ізноў ляснымі сцежкамі пакінуў краіну.\nА ў Мінску пачаліся першыя ў найноўшай гісторыі масавыя затрыманні. Усяго на працягу 26–27 красавіка ў турмы трапіла больш за 200 чалавек. Тады гэта сталася шокам: такога не бывала! Тады ж пачалася эпапея галадоўкі Юрыя Хадыкі і Вячаслава Сіўчыка, якія трымалі яе, адпаведна, 23 і 20 дзён.\nБаючыся ахвярнасці, Лукашэнка даў загад іх выпусціць.\nА вось украінцаў з УНА-УНСО пасадзілі. Яны прыязджалі дапамагчы братам-беларусам у барацьбе за незалежнасць, а трапілі ў вязніцы.\nКіраўнікі БНФ прапускаюць нагоду прадоўжыць націск у часе «ідэалагічна чужога» Першамая. Але на гэтым падзеі Вясны-96 не спыняюцца.\nПраз тры дні пасля Шляху, 29 красавіка Канстытуцыйнаму Суду хапае смеласці прызнаць неадпаведным Канстытуцыі Беларусі ўказ А. Лукашэнкі ад 29.12.1995, паводле якога ад органаў улады патрабуецца выконваць указы прэзідэнта Беларусі, якія былі прызнаныя неканстытуцыйнымі.\nДраматычныя сутычкі з міліцыяй разгортваюцца ў часе пікету за вызваленне палітвязняў 30 мая.\nТолькі ў сярэдзіне чэрвеня грамадскі напал спадае. Апошняй акцыяй сталася жалобная цырымонія 22 чэрвеня ў 55-я ўгодкі пачатку вайны. Пад залеваю цёплага дажджу да помніка Перамогі былі ўскладзены кветкі, а далей шматтысячная калона дэманстрантаў пад бел-чырвона-белымі сцягамі рушыла да Оперы, дзе правяла свой мітынг.\nЧаму 1996 год — гэта не 1991?\nПратэсты 1996-га сталіся самымі масавымі пасля выступу рабочых 1991 г., калі складаная эканамічная сітуацыя напярэдадні распаду СССР прывяла да моцнага сацыяльнага выбуху. Патрабаванні 1991 г. гістарычна вызначаліся тым, што яны ўпершыню абмяжоўваліся праблемамі Беларусі. Але палітычная праграма масавага ўдзельніка тых пратэстаў была абмежаванай. Тая Плошча была выкліканая эканамічным крызісам. А вось у 1996-м упершыню беларусы масава і настойліва выходзілі на вуліцы змаганні за нацыянальныя каштоўнасці, за незалежнасць.\nУсе мы родам з 96-га\nІснуе думка, што за палітыкай інтэграцыі з Расіяй стаялі асабістыя амбіцыі Аляксандра Лукашэнкі, які лічыў сябе разумнейшым за Ельцына палітыкам і бачыў сябе кіраўніком адноўленага Савецкага Саюза. Акрамя таго, ён адчуў, што імперскія амбіцыі Расіі можна эксплуатаваць для атрымання рэсурсаў. Гэта паляпшала эканамічную сітуацыю тут і цяпер, але заводзіла краіну ў залежнасць.\nУдзельнікамі выступаў 1996 года стала найперш сталічная інтэлігенцыя і моладзь.\nВясна 1996 года аднавіла ў Беларусі вулічныя пратэсты, а таксама прынесла такія з’явы, як галадоўкі і палітычных уцекачоў. Цікава, што на заключным этапе Вясны ўлады прадэманстравалі пэўную стрыманасць, баючыся радыкалізацыі пратэстаў.\nВясна-1996 засведчыла, што новая беларуская нацыя будзе нараджацца ва ўмовах палітычных і сацыяльных канфліктаў.\nПратэсты паскорылі аўтарытарны дрэйф Лукашэнкі, які баяўся злучэння намаганняў вуліцы і наменклатурных груповак, прадстаўленых у парламенце. Пратэсты паказалі Захаду, што ў Беларусі ёсць сілы, якія не хочуць аб’яднання з Расіяй. Вясна-1996 прывяла да эміграцыі Пазняка, у выніку чаго змяніўся расклад сілаў унутры апазіцыі. Нарэшце, яна нарадзіла Малады Фронт.\nГалоўнае, што інфармацыйныя перамогі Вясны-1996 збілі тэмп інтэграцыі з Расіяй.\nДай лішні месяц, дай маўчанне грамадства, і сёння Беларусь магла б існаваць у форме ўнутранага татарстана.\n15 сакавіка — мітынг у Дзень канстытуцыі\n24 сакавіка — шматлюднае шэсце і мітынг на Дзень Волі, спроба штурму тэлецэнтру\n25 сакавіка — адкрыццё выставы «Пагоня»\n31 сакавіка — няўклюдная спроба лукашэнкаўцаў арганізаваць контрмітынг\n2 красавіка — шматлюднае шэсце і мітынг супраць падпісання пагадненняў з Расіяй\n26 красавіка — шматлюднае шэсце і мітынг «Чарнобыльскі шлях», кульмінацыя пратэстаў\n1 мая — шэсце сацыял-дэмакратаў, удзел асобнай калонай у афіцыёзным мітынгу на плошчы Незалежнасці\n9 мая — шэсце асобнай калоны нацыянал-дэмакратычна настроеных ветэранаў да плошчы Перамогі\n14 мая — шматтысячны пікет за вызваленне палітвязняў каля Валадаркі\n30 мая — шматтысячны пікет за вызваленне палітвязняў на праспекце, жорстка разагнаны\n22 чэрвеня — шэсце «Раздушым фашысцкую гадзіну»\nХапун — неперакладальнае беларускае слова, якое значыць «масавыя арышты». Увайшло ў шырокі ўжытак у перыяд дыктатуры.\nКасманаўты — так празвалі спецназаўцаў за вялікія чорныя шлемы.\nМалады Фронт — юнацкая арганізацыя, што ўзнікла напачатку як структура моладзі БНФ. Ставіла задачамі абарону незалежнасці і прапаганду нацыянальнай культуры. Хутка разраслася і мела суполкі ў дзясятках гарадоў і вёсак. Пад канец 1990-х у пошуках новай ідэалогіі перайшла да хрысціянства як базавай ідэі.\nУНА-УНСО — маргінальная ўкраінская нацыяналістычная групоўка. Пазней, пад канец 90-х трапіла пад кантроль спецслужбаў, а яе лідэр Карчынскі стаў выконваць палітычную замову ўкраінскіх прарасійскіх алігархаў. У Беларусі набыла вядомасць праз удзел групы яе актывістаў у «Чарнобыльскім шляху».\nКіраваў краінай другі год. Эканоміка працягвала падаць. Лукашэнка ўсё ў большай ступені абаіраўся на сілавікоў. Разгарнуў інтэнсіўную русіфікацыю, узамен на якую спадзяваўся атрымаць шчодрую падтрымку расійскіх нацыяналістаў.\nКіраваў Народным Фронтам. Фронт толькі-толькі пацярпеў паразу на парламенцкіх выбарах. Не ўдалося правесці ніводнага дэпутата — фронтаўцы перамагалі ў некаторых акругах Мінска і захаду Беларусі, але з невялікім адрывам, бо грамадства было палярызаванае, і гэты адрыў лёгка знішчаўся адмінрэсурсам і фальсіфікацыямі. Яшчэ цяжэй ударыла па Фронце параза ў Ганебным рэферэндуме 1995-га. У 1996-м Пазняк надаў БНФ другое дыханне ўжо не як парламенцкай, а як вулічнай апазіцыі.\nНамеснік старшыні Вярхоўнага Савета і лідар ліберальнай апазіцыі. Ягоная стаўка на Вярхоўны Савет была хісткай, бо большасць у ім складалі дырэктары прадпрыемстваў і старшыні калгасаў, не настроеныя на бітву за ўладу з Лукашэнкам. У часе Вясны-96 Карпенка ўдзельнічаў у аргкамітэтах некаторых шэсцяў, але рэзка адмежаваўся ад «радыкалаў», што ўступалі ў супрацьстаянне з АМОНам.


Культура - На мове адной сям’і\nДы пра той канцэрт — крыху пазней. Адразу ж зазначу, каб пазбегнуць упіканняў з боку найбольш актыўнай часткі работнікаў культуры: спробы па адраджэнні сямейных традыцый сапраўды робяцца. Часам — на сталым узроўні. Нешта прапануюць тэатры, існуюць канцэртныя праграмы музычнай класікі для сямейнага наведвальніка, а колькі размоў вядзецца пра патрэбу ў сямейным чытанні і сямейным кіно. Урэшце, захады робяцца немаленькія. Ды наўрад ці атрымаецца тое ж сямейнае кіно папраўдзе сямейным, калі яно па факце альбо дзіцячае з элементамі “даросласці”, альбо, наадварот, дарослае, але з цікавымі і для малодшага пакалення сцэнамі.\nУрэшце, як мне падаецца, ініцыятывы стварэння сямейнага прадукту на розных узроўнях нашай культуры маюць нярэдка кірунак адукацыйны і ў меншай ступені інклюзіўны. Я да таго, што дзеці разам з бацькамі часцяком выконваюць ролі гледачоў ці слухачоў — атрымальнікаў інфармацыі.\nДля мяне зусім нечаканым месцам праяў сямейнага баўлення часу стаў адзін сталічны клуб, а больш дакладна — канцэрт гурта “Крама” ў ім. Тут гучаў, як кажуць, стары добры рок-н-рол і блюз. І за час выступлення я і налічыў дзясяткі паўтара сем’яў з дзецьмі рознага веку. Вось дзяўчынка гадоў дзесяці разам з мамай і татам, а вось крыху малодшая, якую ейны тата хоча адзняць на свой смартфон да пачатку выступлення побач з гітарамі музыкантаў. Бачыў я і падлеткаў разам з бацькамі і бадай паўнагадовага сына з ягоным салідным бацькам. І абодва яны спявалі тыя ж песні. Вось пабачыў бы таго бацьку на вуліцы, нават і падумаць не змог бы, што ён можа па-беларуску вольна размаўляць. А ён нават спявае ды ведае тэксты старых і новых песень гурта! (Для цікаўных: у клубе гэтым на канцэртах курэнне забаронена, не бачыў і таго, каб тыя ж дарослыя сямейныя наведвальнікі спажывалі піва ці больш моцныя напоі.)\nДадзены факт сумеснага баўлення часу адной асобна ўзятай сям’ёй мне цікавы перадумовамі, а таксама больш працяглымі ў часе вынікамі ад тых дзвюх з невялікім гадзін. Бо не было ж да гэтага канцэрта прома-акцый кшталту “Падары білеты “продкам”, як некалі зрабілі арганізатары канцэрта аднаго з амерыканскіх гуртоў — ветэранаў рок-сцэны ў Мінску. Атрымліваецца, узровень якасці гурта (айчыннага!) пераканаў пайсці на тое выступленне.\nХто каго выцягнуў на канцэрт? Бацька — аматар са стажам ці сын, зрабіўшы падарунак тату? Але гэта не так істотна, калі яны апынуліся там разам. Таму пра “наступствы”. Малодшым дзеткам падзея запомніцца сямейным паходам на дарослы рок-канцэрт (а некалі ж яны абавязкова пераслухаюць тую “Краму”, што вось так нечакана закранула іх малечамі), старэйшым — ужо свядомым адчуваннем еднасці з бацькамі. Гэта значыць, яны размаўляюць, калі не на адной, дык на цалкам зразумелай мове, знаходзяць паразуменне, сапраўды мацуюць стасункі.\nДык вось, падобнай еднасці правераным часам намінальна сямейным культурным імпрэзам бракуе. Вось мы ўсе разам, а быццам і паасобку, нібыта выконваем нейкі абавязак перад грамадствам ды яго асобнай ячэйкай. Але бракуе часам, як паветра, адчування з’яднанасці ў рамках самой сям’і.\nДарэчы, паглядзеўшы на іншых, я таксама захацеў пайсці разам з сынам на такога кшталту канцэрт. Для пачатку — на адкрытую пляцоўку, а пасля і ў залу. Каб ён паслухаў музыку, блізкую мне, няхай і трошкі дарослую для яго. Каб і мы з ім размаўлялі на адной мове.


Улады разумеюць мадэрнізацыю выключна «тэхнічна»\n03.12.2012 15:07 3187 Праглядаў Мінск\nЗацверджаная ў сярэдзіне гэтага года «Праграма развіцця прамысловага комплексу Беларусі да 2020 года» прадугледжвае мадэрнізацыю і развіццё прамысловасці з арыентацыяй на стварэнне экспартаарыентаванай і імпартазамяшчальнай эканомікі.\nАднак неабходнасць прыцягваць значныя фінансавыя сродкі для выканання праграмы ставіць пад пытанне паспяховасць яе рэалізацыі, піша аналітык BISS для БелаПАН.\nАдначасова з гэтым прыняцце такога маштабнага і дарагога праекта мадэрнізацыі беларускай прамысловасці разам з нязменнай рыторыкай першых асоб дзяржавы кажа аб ўстойлівым нежаданні нават у посткрызісны год адысці ад разумення эканамічнай мадэрнізацыі як тэхнічнага перааснашчэння да ўсведамлення неабходнасці структурных рэформаў і змены эканамічных "правілаў гульні".\nУлады разумеюць мадэрнізацыю вузка\nТэзіс пра тое, што беларускія ўлады пад эканамічнай мадэрнізацыяй у першую чаргу маюць на ўвазе тэхнічнае перааснашчэнне прамысловых прадпрыемстваў, ужо даўно не з'яўляецца новым. Нягледзячы на тое, што ў гэтым годзе тэма мадэрнізацыі падымаецца першымі асобамі дзяржавы як ніколі часта, рыторыка адносна зместу самога паняцця не змянілася.\nТак, Аляксандр Лукашэнка, заслухаўшы 11 верасеня даклад урада і Нацыянальнага банка аб рабоце эканомікі ў бягучым годзе, даў даручэнне "да канца года завяршыць усе арганізацыйныя работы па комплекснай мадэрнізацыі дзяржаўных прадпрыемстваў" з выхадам "на выпуск канкурэнтаздольнай прадукцыі, арыентаванай перш за ўсё на імпартазамяшчэнне і экспарт".\nНа пасяджэнні прэзідыума Саўміна 23 кастрычніка прэм'ер-міністр Міхаіл Мясніковіч вызначыў эканамічную мадэрнізацыю як "прыярытэт для Беларусі", пазначыўшы, што "без развіцця не можа быць новай прадукцыі, без новай прадукцыі не можа быць экспарту. Таму пытанні дэталёвай працы з кожным прадпрыемствам сёння выведзеныя у якасці асноўных у дзейнасці ўрада".\nУ сваю чаргу, міністр эканомікі Мікалай Снапкоў вызначае мадэрнізацыю эканомікі як "змяненне ўмоў, змена правілаў гульні, якія дзяржава ўстанаўлівае для стымулявання развіцця".\nТакая пазіцыя магла б кантраставаць з пазіцыяй прэм'ер-міністра і кіраўніка дзяржавы ў тым, што ў трактоўку мадэрнізацыі яна патэнцыйна закладвае "поле для манеўру" ў галіне структурных рэформаў эканомікі. Аднак практычна адразу Снапкоў удакладняе, што "ўсе апошнія рашэнні, прынятыя прэзідэнтам, з'яўляюцца фактычна інавацыйнымі, таму што змяняюць умовы стымулявання з боку дзяржавы развіцця, у аснове якога з'яўляецца павышэнне эфектыўнасці прадпрыемства на базе конкурснасці, прыярытэтных галін і на базе дасягнення вынікаў".\nІншымі словамі, 2012 год, які ўслед за эканамічным крызісам 2011 мог бы стаць пераломным у пераасэнсавання эканамічнай мадэрнізацыі як структурнай змены "правілаў гульні" для эканамічных агентаў, ідэйна не дадаў нічога новага ў мадэрнізацыйныя планы беларускіх уладаў.\nПраграма амбіцыйная, але падмурак хісткі\nУ бягучым годзе "тэхнічнае" разуменне мадэрнізацыі прынесла пэўны плён: як адзначалася вышэй, пастановай Саўміна ад 5 ліпеня была прынятая "Праграма развіцця прамысловага комплексу Рэспублікі Беларусь на перыяд да 2020 года". Яна распрацавана Міністэрствам эканомікі і прадугледжвае змяненне сістэмы кіравання дзяржпрадпрыемствамі шляхам стварэння холдынгаў, а таксама маштабны план пабудовы новых прадпрыемстваў і вытворчых ліній.\nІмкненне нарасціць аб'ёмы высакаякаснага экспарту ва ўмовах зноў абрынутага пасля прыкрыцця "разбаўляльнага бізнесу" сальда гандлю цалкам рацыянальна. Аднак аналіз фінансавых умоў выканання праграмы выклікае хутчэй сумнеў, чым упэўненасць у яе перспектывах.\n"Праграма развіцця прамысловага комплексу Рэспублікі Беларусь на перыяд да 2020 года" прадугледжвае два асноўных напрамкі дзеянняў. Па-першае, мадэрнізацыю з павелічэннем прадукцыйнасці працы для існуючых вытворчасцей і забеспячэнне ўзроўню прадукцыйнасці працы не ніжэй, чым у развітых краінах, для новых прадпрыемстваў. Па-другое, рэфармаванне сістэмы дзяржаўнага кіравання прамысловасцю шляхам фарміравання холдынгаў.\nПоўная рэалізацыя праграмы запатрабуе фінансавых укладанняў у памеры ад 83 да 90 млрд. даляраў ЗША, у тым ліку 30 млрд. долараў мяркуецца прыцягнуць у выглядзе замежных інвестыцый. Пры гэтым толькі на мадэрнізацыю прадпрыемстваў, падведамных Міністэрству прамысловасці, неабходна 3,1 млрд. даляраў.\nДзяржаўныя холдынгі мяркуецца стварыць на аснове комплексу з некалькіх дзесяткаў найбуйнейшых прадпрыемстваў, сярод якіх БелАЗ, "Амкадор", канцэрн "Беллегпрам", Аршанскі льнокамбінат. Таксама мяркуецца стварэнне рэгіянальных кластараў галін прамысловасці з прывязкай да найбуйнейшых прадпрыемстваў. Усяго праграмай маецца на ўвазе ажыццяўленне 219 інвестыцыйных праектаў, у кожным з якіх удзельнічае адно ці некалькі дзяржаўных прадпрыемстваў.\nПрыярытэты праграмы аддадзены развіццю і мадэрнізацыі прадпрыемстваў цяжкай прамысловасці, а таксама развіццю і стварэнню новых інавацыйных напрамкаў і вытворчасцей. Разгляд мэтаў і задач праграмы, а таксама кірункаў дзейнасці і крыніц яе фінансавання выклікае шэраг пытанняў, сама наяўнасць якіх у беларускіх умовах дае сур'ёзныя падставы сумнявацца ў рэалістычнасці яе выканання.\nАдшукаць такія сродкі праблематычна\nУ першую чаргу, праграма мае на ўвазе неабходнасць прыцягнуць сур'ёзнае фінансаванне на працягу вельмі кароткага тэрміну – 8 гадоў, калі прымаць перыяд з 2013 па 2020 гады. Амаль палова кошту праграмы (дакладней – 41,1%) павінна фінансавацца з рэспубліканскага бюджэту і ўласных сродкаў прадпрыемстваў, пры тым што рэальная магчымасць прыцягнення такіх сродкаў далёка не відавочная (адна толькі бюджэтная частка фінансавання запатрабуе мінімум 3,7 млрд. даляраў).\nВельмі сумнеўнай з'яўляецца і магчымасць прыцягнуць 34,4% сродкаў, неабходных на фінансаванне праграмы, праз замежнае інвеставанне. Праблемай застаецца неспрыяльны інвестыцыйны клімат у Беларусі, які ў 2012 годзе, паводле справаздачы Doing Business, пагоршыўся. Патэнцыйным інвестарам наўрад ці дададуць аптымізму і апошнія падзеі з фактычнай нацыяналізацыі прадпрыемстваў кандытарскай прамысловасці.\nАкрамя таго, пабудова адначасова і экспартаарыентаванай, і імпартазамяшчальнай эканомікі, пра што казаў Міхаіл Мясніковіч, уяўляе сабой квазікітайскую эканамічную мадэль. Яе стварэнне ў цяперашняй сітуацыі моцна абцяжарана і ў васьмігадовай перспектыве наўрад ці дасць адчувальную аддачу.\nУважлівы разгляд спісу праектаў праграмы паказвае, што ўласна мадэрнізацыйных праектаў не так шмат: большасць праектаў мае на ўвазе альбо пабудову новых прадпрыемстваў, альбо арганізацыю на базе ўжо існуючых новых вытворчых кірункаў.\nПры гэтым мадэрнізацыя і пераабсталяванне маларэнтабельных прадпрыемстваў амаль не разглядаюцца. Да таго ж стварэнне новых прадпрыемстваў (у асаблівасці цяжкай прамысловасці) ва ўмовах высокай залежнасці Беларусі ад знешніх паставак энергарэсурсаў дадаткова абвострыць праблему энергетычнай бяспекі краіны.\nЗалазіць у новыя пазыкі?\n24,4% фінансавання праграмы развіцця прамысловасці мяркуецца ажыццявіць за кошт крэдытных сродкаў, таму важна даць хаця б прыблізную ацэнку перспектывам ажыццяўлення праграмы за кошт сумесных праектаў з міжнароднымі арганізацыямі.\nДык вось, праекты міжнародных арганізацый, якія ўключаюць у сябе тэхнічную мадэрнізацыю, звычайна накіраваны на прадпрыемствы неэканамічнага дзейнасці, перш за ўсё гэта экалагічныя праекты і праекты павышэння энергаэфектыўнасці.\nІншымі словамі, міжнародныя арганізацыі схільныя вылучаць грошы ў першую чаргу на тэхнічную дапамогу, якая так ці інакш валодае сацыяльнай значнасцю. Выключэннем тут з'яўляюцца праекты Еўрапейскага банка рэканструкцыі і развіцця, аднак яны маюць на ўвазе не прамое фінансаванне мадэрнізацыі прадпрыемстваў, а вылучэнне пазык на перааснашчэнне, пераабсталяванне і павышэнне энергаэфектыўнасці.\nАкрамя таго, 20 млрд. даляраў, якія складаюць крэдытную частку фінансавання праграмы развіцця, значна перавышаюць аб'ёмы сродкаў, што звычайна выдзяляюцца міжнароднымі арганізацыямі на падобныя праекты (да прыкладу, кошт самога буйнога праекта Сусветнага банка ў Беларусі – 200 млн. даляраў). Відавочна, што для прыцягнення знешніх пазык ў такім значным памеры Беларусі ў чарговы раз прыйдзецца ўлезці ў даўгі.\nНягледзячы на частыя заявы беларускіх уладаў аб неабходнасці правядзення мадэрнізацыі, разуменне імі самога гэтага тэрміна застаецца няпоўным: яны па-ранейшаму разумеюць яе як тэхнічнае абнаўленне вытворчасцей без структурных змяненняў эканомікі ў цэлым.\nВыключна "тэхнічнае" разуменне мадэрнізацыі, якое замест структурных змяненняў эканомікі выводзіць на парадак дня праблему перааснашчэння прадпрыемстваў (на гэты раз – у выглядзе вельмі амбіцыйнай дзяржпраграмы) у сярэднетэрміновай перспектыве зноў ставіць перад Беларуссю пытанне: дзе ўзяць грошы?\nАляксандр Аўтушка-Сікорскі, аналітык Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў (BISS) - для БелаПАН\nЛюдзі: Міхаіл Мясніковіч 17 Мікалай Снапкоў 1\nТэгі: мадэрнізацыя 24


У Гданьску — беларускі ліцэй | Новы Час\nУ Польскім Гданьску 1 верасня 2011 года пачне працу ліцэй. Гэтая навучальная ўстанова будзе спадкаемцам зачыненага ўладамі ў 2003 годзе Беларускага гуманітарнага ліцэя імя Якуба Коласа. У новым ліцэі спалучацца стацыянарная і хатняя формы адукацыі, фінансаваць праект будзе польская дзяржава. Пра новую ўстанову адукацыі журналісту «НЧ» Генадзю Кеснеру распавёў заснавальнік і кіраўнік яшчэ таго, апальнага ліцэя, Уладзімір Колас.\n— Гэта была супольная ідэя — і гданьскіх партнёраў, і наша. Паколькі стаўленне ўладаў да беларускай тоеснасці, да беларускай мовы не мяняецца, дый улады самі не мяняюцца, то трэба было шукаць нейкае выйсце з гэтага становішча. Да таго ж, памянялася заканадаўства, і магчымасцей самастойнага навучання з’яўляецца ўсё менш і менш, таму і было вырашана падтрымаць прэцэдэнт беларускамоўнай адукацыі. Так атрымалася, што гэта будзе ў Гданьску, бо з гэтым горадам нас звязвае сталае супрацоўніцтва, якое ўжо даўно перарасло ў шчырае сяброўства.\nУсе прадметы там будуць выкладацца па-беларуску, і ўсе беларускія дзеці, не толькі з Польшчы, але і з усяго свету, у тым ліку і з Беларусі, будуць мець магчымасць паступіць туды, каб атрымліваць ліцэйскую адукацыю еўрапейскага ўзроўню на беларускай мове.\n— Наколькі існуе запатрабаванасць у такім ліцэі менавіта з боку тых маладых людзей, што жывуць у Беларусі?\n— Калі яшчэ засталіся ў Беларусі маладзёны, што маюць патрэбу вучыцца на беларускай мове, калі яшчэ не ва ўсіх знішчана такое жаданне, чым, дарэчы, актыўна займаюцца ў тым ліку і нашы ўлады, то запатрабаванасць будзе. На сённяшні дзень ёсць ужо больш за пяцьдзясят заявак ад тых, хто жадае вучыцца, і калі інфармацыя пра гэты ліцэй пойдзе далей, то колькасць такіх жадаючых, спадзяюся, павялічыцца.\n— Хто будзе выкладаць у новым ліцэі?\n— Гэта будуць выкладчыкі, якія працавалі ў Гуманітарным ліцэі імя Якуба Коласа. Дададуцца і польскія выкладчыкі-беларусы, напрыклад, Алёна Глагоўская, доктар паліталогіі, якая выкладае ў Гданьскім універсітэце, будуць выкладаць і дактары з Беластоцкага ўніверсітэта, запрошаныя на кантрактнай аснове.\n— Як да ідэі стварэння такога ліцэя паставіліся польскія ўлады?\n— З боку польскіх уладаў гэта вітаецца, я б сказаў, ёсць нават нейкая рамантыка. Ад самага пачатку мы адчувалі вялікую шчырую чалавечую сімпатыю да тых, хто займаецца гэтай беларускай справай. Існуе жаданне дапамагчы, напрыклад, з боку «Зэспула (звяза) школ экалагічнай інжынерыі» і яго дырэктара спадара Аляксандра Нагуцкага, які з часоў нашага знаёмства пачаў вельмі цікавіцца і гісторыяй Беларусі, і сучаснымі падзеямі ў нашай краіне. Ідзе падтрымка і з боку выкладчыкаў і кіраўнікоў адукацыйнага аддзелу Гданьска на ўзроўні кіраўніцтва горада, якое, дарэчы, мае беларускае паходжанне, і з боку міністра адукацыі Польшчы пані Катажыны Халь, якая сама паходзіць з Гданьска і ведала наш ліцэй, калі сама яшчэ працавала ў гданьскім упраўленні адукацыі. Адным словам, ёсць шчырая падтрымка і жаданне дапамагчы.


Фотасесія ў стылі Дзень усіх Святых - Фотасесія 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Фотасесія 2017 ⇒ Фотасесія ў стылі Дзень усіх Святых\nУ апошні час асабліва актуальнай стала тэма містыкі, і фотасесія ў стылі Дзень усіх Святых як нельга лепш дапаможа раскрыць вам усе вашыя незямныя фантазіі. Вы лёгка пераўвасабляцца ў загадкавага прывіда, лятучую мыш, гарачую выклікае ведзьму або рамантычную і таямнічую варажбітку. І, вядома ж, на такой вясёлай тэматычнай фотасесіі не абысціся без традыцыйнай атрыбутыкі гэтага вясёлага свята - гарбузы і свечак, а таксама для каларыту можна дадаць каўпак злога чараўніка, сілуэт лятучай мышы і іншыя дробязі, дапаўняюць вобраз.\nВобраз для фотасесіі усіх Святых\nУ падрыхтоўцы да фотасесіі на тэму усіх Святых першае, над чым варта папрацаваць - гэта над стварэннем выявы. Для такой тэматычнай фотаздымкі можна разгледзець наступныя ідэі:\nВобраз ведзьмы. Гэта самая папулярная ідэя для фотасесіі усіх Святых, многім дзяўчатам па душы прымерыць на сябе такі таямнічы ўбор. Для стварэння такога ладу варта надаць асаблівую ўвагу прычоскі і макіяжу - валасы можна бязладна распусціць, а лепш нават ўскудлаціў і залакіраваць, макіяж павінен быць дастаткова арыгінальным - чорныя вочы ненатуральнай формы і незвычайны колер вуснаў.\nЖанчына вамп. Такі вобраз для фотасесіі Хэлоўін, дапоўнены адпаведным выклікае нарадам і макіяжам, прывядзе ў захапленне кожнага. Кожная дзяўчына час ад часу хоча адчуць сябе моцнай і смелай, і фотасесія ў стылі Дзень усіх Святых - лепшая нагода раскрыць сябе з новага боку. Таксама папрацуйце загадзя над адпаведнымі сведчаннямі, і незабыўныя здымкі вам забяспечаны.\nСвяточная фотасесія з дэкарацыямі. Гэта самая ідэя для фотасесіі усіх Святых, для тых, каму больш падабаецца свой прыродны вобраз, яна не патрабуе кардынальных пераўвасабленняў і акцёрскай гульні. Выберыце свой любімы ўбор, зрабіце святочны макіяж, падкрэсліўшы контуры вачэй і вуснаў, а тэматычныя дэкарацыі і майстэрства вашага фатографа зробяць сваю справу. Што тычыцца прычоскі для такой фотасесіі ў стылі Дзень усіх Святых, яна можа быць абсалютна любы, калі ў вас доўгія валасы, раім іх распусціць.\nКалектыўная фотосесссия ў стылі Дзень усіх Святых. Гэта можа быць як фотаздымка вясёлай тэматычнай вечарынкі, так і прафесійны групавы фотосет ў студыі. Для яркіх і вясёлых фатаграфій неабходныя ўборы ў стылі Дзень усіх Святых для ўсіх удзельнікаў фотасесіі, традыцыйная атрыбутыка і, самае галоўнае, вясёлы святочны настрой.\nДзіцячая фотасесія усіх Святых\nФотасесія для дзяцей у стылі Дзень усіх Святых абавязкова падорыць вам і вашым дзецям мноства прыемных эмоцый і яркіх здымкаў. Выдатнай ідэяй стане фотаздымка дзіцячага тэматычнага мерапрыемства з вясёлымі касцюмамі.\nКалі дзіця зусім маленькі, можна пасадзіць або пакласці на жывот на плед, пляцоўка ўпрыгожыць свечкамі, традыцыйнай гарбузом і іншай атрыбутыкай. Галоўнае, не забывайце пра бяспеку - дзеці вельмі дапытлівыя, стаўце свечкі і небяспечныя прадметы далей ад маленькага даследчыка.\nДля дзіцяці старэй можна зрабіць прафесійную фотасесію на тэму усіх Святых, падабраўшы цікавы для яго вобраз. Маленькай дзяўчынцы цалкам могуць падысці ўсе вышэйпералічаныя ідэі для тэматычнай фотаздымкі.\nКалі ж у вас хлопчык, прапануеце яму вобраз добрага альбо злога чараўніка, магчыма нават прывіды або лятучай мышы. А лепш,\nЛьюис Блэк стенд-ап комеди: политика, экономика, Лимбо, Кольбер, Леттерман (2014) Відэа.\nНаступная Артыкул Фотасесія на даху - ідэі


Сёньня ўсе беларусы-хрысьціяне, апроч праваслаўных, сьвяткуюць Нараджэньне Хрыстова. Вернікі Беларускага экзархату Расейскае праваслаўнае царквы адзначаць Хрыстовыя Народзіны пасьля Новага году. Што да Калядаў 25 сьнежня, дык гэтая дата стала важнай і для беларускай палітычнай гісторыі.\nА яшчэ 25 сьнежня ў 1938 годзе беларускі паэт Сяргей Новік-Пяюн заснаваў у Слоніме “Газэту Слонімскую”. Выходзіла яна па-польску, бо выдаваць па-беларуску тагачасныя польскія ўлады не дазволілі. Сёньня адноўленая “Газэта Слонімская” выдаецца мяшанаю мовай – па-беларуску і па-расейску.\n25 сьнежня 1962 году беларускі горад Дрыса быў перайменаваны ў Верхнядзьвінск. У гэтым выпадку прычына перайменаваньня заключалася ў тым, што 600-гадовая назва Дрысы, атрыманая горадам ад ракі, на якой ён стаіць, падалася савецкім чыноўнікам немілагучнай. Падобным чынам старажытныя Прапойск і Ігумен у савецкую пару ператварыліся ў Слаўгарад і Чэрвень. За часы БССР усе гэтыя гарады сталі заштатнымі мястэчкамі, а іх багатая шматвяковая гісторыя засталася ў мінулым разам зь іхнымі гістарычнымі назвамі.\n25 сьнежня 1891 году ў Вішневе на Валожыншчыне нарадзілася Ўладзіслава Луцэвіч, жонка Янкі Купалы, якая пасьля сьмерці паэта апекавалася ягонай творчай спадчынай, доўгі час была дырэктаркай Літаратурнага музэя Купалы ў Менску.\nСёньняшні дзень прывёў на сьвет адразу некалькіх дзяячак нацыянальнае культуры. Апроч Уладзіславы Луцэвіч згадаем дзьвюх народны артыстак Беларусі: у 1918-м нарадзілася Зінаіда Канапелька, а ў 1936-м – Ліля Давідовіч.


Будзьма беларусамі! » Тадэвуш Касцюшка — дзяржаўны і ваенны дзеяч Беларусі, нацыянальны герой Польшчы і ЗША, ганаровы грамадзянін Францыі\nТадэвуш Касцюшка — дзяржаўны і ваенны дзеяч Беларусі, нацыянальны герой Польшчы і ЗША, ганаровы грамадзянін Францыі\n«Народная воля» працягвае публікаваць фрагменты з кнігі «250 асоб з Беларусі ў дыялогах культур». Гэтым разам аповяд пойдзе пра Тадэвуша Касцюшку.\nТадэвуш Касцюшка — дзяржаўны і ваенны дзеяч Беларусі, нацыянальны герой Польшчы і Злучаных Штатаў Амерыкі, ганаровы грамадзянін Францыі.\nТ.Касцюшка нарадзіўся ў фальварку Мерачоўшчына каля мястэчка Косава Слонімскага павета Навагрудскага ваяводства (паводле іншых звестках, у в.Сяхновічы). Аднак у абодвух выпадках размова ідзе аб тэрыторыі сучаснай Брэсцкай вобласці Беларусі.\nПачатковую адукацыю Тадэвуш, як і ўсе дзеці дробнапамеснай шляхты, атрымаў дома. Для далейшай адукацыі была абрана школа піяраў у мястэчку Любяшоў Пінскага павета Брэсцкага ваяводства. Наступным этапам было вышэйшае ваеннае вучылішча ў Варшаве (1765–1766), дзе разам з агульнаадукацыйнымі курсамі выкладаліся і ваенныя навукі — тактыка, артылерыя. Выдатныя здольнасці і ўпартыя заняткі дазволілі Т.Касцюшку стаць адным з лепшых кадэтаў. Падчас вучобы ў кадэцкім корпусе ён атрымаў ад сяброў мянушку «швед з-пад Брэста»: як і Карл XII, Т.Касцюшка прачынаўся ў чатыры гадзіны раніцы і, каб прагнаць сон, апускаў ногі ў тазік з ледзяной вадой.\nСядзіба Касцюшкаў у Мерачоўшчыне. Карціна Напалеона Орды\nЗ мэтай удасканалення сваіх ведаў у ваенных навуках, і асабліва ў ваенным і цывільным будаўніцтве, ён накіроўваецца ў Парыж. Падзеі пяцігадовага знаходжання капітана Т.Касцюшкі ў сталіцы Францыі рэканструяваны пераважна па ўскосных звестках і нешматлікіх лістах на радзіму. Вядома, што ён браў урокі ў Акадэміі жывапісу і скульптуры, быў слухачом асобных курсаў па інжынерных навуках і матэматыцы пад кіраўніцтвам вядучых спецыялістаў Версальскай школы гвардыі. Кола яго сяброў і знаёмых складалі людзі, якія былі звязаны з вайсковай службай і добра ведалі яго як ваеннага спецыяліста.\nПасля кароткага падарожжа ў Англію, Італію, Швейцарыю і Германію ў 1774 годзе Андрэй Тадэвуш вяртаецца ў Варшаву. Атрымаць пасаду ў корпусе артылерыі ці ў арміі яму не пашанцавала. Некаторыя даследчыкі лічаць, што ў Касцюшкі не было грошай, каб купіць адпаведную пасаду. Паводле другой версіі, ён быў горача закаханы ў Людвіку Сасноўскую, дачку Юзафа Сасноўскага, смаленскага ваяводы, а з 1775 года гетмана польскага Вялікага Княства Літоўскага, у сям’і якога працаваў хатнім настаўнікам французскай мовы і малявання. Зразумела, бацькі дзяўчыны былі супраць шлюбу дачкі з бедным шляхціцам. І пасля няўдалай спробы выкрадання нявесты Т.Касцюшка пакідае краіну. Восенню 1775 года ён выехаў у Францыю, а адтуль летам 1776 года — у Амерыку, дзе пачалася вайна супраць англійскага каланіяльнага панавання. Рашэнне аб удзеле ў вайне за незалежнасць Амерыкі было абумоўлена не толькі асабістымі прычынамі, але і палітычнымі ідэаламі. Ідэі барацьбы за незалежнасць і свабоду амерыканскага народа былі яму блізкія.\nГенерал Тадэвуш Касцюшка (англ.: General Thaddeus Kosciusko). Карціна Бенджаміна Вэста, 1797\n18 кастрычніка 1776 года Т.Касцюшка ў званні палкоўніка быў залічаны ў амерыканскую армію. Асабліва каштоўнымі былі яго веды як ваеннага інжынера. Першым сур’ёзным выпрабаваннем таленту Т.Касцюшкі было складанне праекта і будаўніцтва ўмацаванняў на берагах р.Дэлавер для аховы Філадэльфіі, дзе ў гэты перыяд знаходзіўся цэнтр барацьбы. Вясной 1777 года ён у якасці галоўнага ваеннага інжынера паўночнай арміі браў удзел у будаўніцтве фартыфікацыйных умацаванняў пад Саратогай. Перамога амерыканскай арміі ў бітве пад Саратогай 17 кастрычніка 1777 года была першым вялікім поспехам у барацьбе за незалежнасць. Яна ўзняла аўтарытэт амерыканскай арміі ў Еўропе і садзейнічала афіцыйнаму прызнанню еўрапейскімі краінамі самастойнасці ЗША. Імя Т.Касцюшкі становіцца шырока вядомым у Амерыцы. На працягу наступных двух гадоў (1778–1780) ён кіруе будаўніцтвам самай моцнай цытадэлі ЗША у Вест-Поінце. Пазней тут была створана ваенная акадэмія, дзе ў 1830 годзе ў яго гонар быў устаноўлены помнік.\nУ хуткім часе Т.Касцюшка быў прызначаны галоўным інжынерам паўночнай арміі пад кіраўніцтвам генерала Грына. Тут ён займаўся не толькі інжынернымі работамі — умацаваннямі, мастамі, пераправамі, але і камандаваў баявымі лінейнымі аддзеламі, быў паранены. 13 кастрычніка 1783 года кангрэс ЗША надаў Т.Касцюшку званне брыгаднага генерала, а яго баявыя заслугі былі адзначаны ордэнам Цынцынаці. Т.Касцюшка атрымаў амерыканскае грамадзянства, пажыццёвую пенсію і зямельны надзел. У Злучаных Штатах ён пасябраваў з многімі выдатнымі дзеячамі, быў блізка знаёмы з Т.Джэферсанам, актыўна ўдзельнічаў у палітычным жыцці.\nУ 1784 годзе Т.Касцюшка вяртаецца на радзіму і да 1789 года жыве ў радавым маёнтку Сяхновічы. 12 кастрычніка 1789 года ў званні генерал-маёра прызываецца ў армію Рэчы Паспалітай. У 1792 годзе падчас ваенных дзеянняў, якія папярэднічалі другому падзелу Рэчы Паспалітай, Т.Касцюшка вызначыўся ў бітвах пад Зелянцамі (18 чэрвеня) і Дубенкай (18 ліпеня) на Заходнім Бугу. За гэту кампанію ён быў узнагароджаны ордэнам «Віртуці Мілітары» і атрымаў званне генерал-лейтэнанта. Аднак 30 ліпеня 1792 года ў знак пратэсту супраць змовы караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага з Таргавіцкай канфедэрацыяй Т.Касцюшка падае ў адстаўку і выязджае за мяжу.\nКасцюшка і яго сялянскія касінеры на карціне Яна Матэйкі «Касцюшка пад Рацлавіцамі»\nВосенню 1792 года ён наведвае Галіцыю, Львоў, Пулавы, а ў кастрычніку прыязджае ў Лейпцыг — цэнтр польскай палітычнай эміграцыі. У студзені 1793 года Т.Касцюшка ўжо ў Парыжы, дзе шукае падтрымкі з боку рэвалюцыйнай Францыі ў падрыхтоўцы паўстання ў Рэчы Паспалітай. У жніўні гэтага года ён вяртаецца ў Лейпцыг і восенню прымае прапанову патрыятычных колаў узначаліць паўстанне. Падрыхтоўкай паўстання кіравалі Т.Касцюшка, Г.Калантай, І.Патоцкі.\nПаўстанне пачалося 24 сакавіка 1794 года ў Кракаве, на землях, якія адышлі да Аўстрыі. Удзел у ім бралі шляхта, мяшчане і частка сялянства. На чале паўстання стаяў Андрэй Тадэвуш Банавентура Касцюшка, які быў аб’яўлены паўстанцамі галоўнакамандуючым узброенымі сіламі. У гэты ж дзень быў абвешчаны «Акт паўстання грамадзян Кракаўскага ваяводства», і Т.Касцюшка прынёс прысягу, у якой узяў на сябе абавязак не выкарыстоўваць дадзеную яму ўладу на карысць чыіх-небудзь асабістых інтарэсаў, а толькі для абароны цэласнасці граніц, аднаўлення незалежнасці нацыі і ўсеагульнай свабоды. Ён таксама выступіў з адозвамі «Да арміі», «Да грамадзян», «Да духавенства», «Да жанчын», у якіх заклікаў да барацьбы за свабоду Радзімы. Каб надаць паўстанню агульнанародны, дэмакратычны характар, 7 мая 1794 года Т.Касцюшка выдае Паланецкі ўніверсал, якім абвяшчалася апека ўлады над сялянствам. Але ваенная і палітычная кампанія складвалася не на карысць паўстання. 10 кастрычніка 1794 года ў баі пад Мацяёвіцамі Т.Касцюшка быў цяжка паранены і ўзяты ў палон. На наступны дзень, 11 кастрычніка, яго пад прозвішчам «шляхціца Шыманскага» са шматлікай аховай адправілі ў Пецярбург (праз Кіеў, Чарнігаў, Магілёў, Шклоў, Віцебск, Ноўгарад). Арышт Т.Касцюшкі адмоўна паўплываў на ход усяго паўстання. Ужо 4 лістапада 1794 года паўстанцы былі вымушаны здаць Варшаву.\n10 снежня 1794 года Т.Касцюшка быў дастаўлены ў Петрапаўлаўскую крэпасць. На допытах ён трымаўся ўпэўнена, яго адказы былі добра прадуманы і нікога не кампраметавалі. Смерць імператрыцы Кацярыны II змяніла лёс Т.Касцюшкі. 27 лістапада 1796 года ён быў вызвалены. Імператар Павел I прапанаваў яму высокую пасаду ў арміі, маёнтак і сялян. Т.Касцюшка адмовіўся, імператар загадаў выдаць яму буйную суму грошай.\n19 снежня 1796 года Т.Касцюшка пакідае Расію і наведвае Швецыю, Англію. 18 чэрвеня 1797 года ён выязджае ў Амерыку. Падчас знаходжання ў ЗША ён сустрэўся са сваімі баявымі сябрамі. Кангрэс Злучаных Штатаў прымае рашэнне аб выплаце яму грошай за службу і прызначае пенсію. У Амерыцы Т.Касцюшка склаў завяшчанне на імя Т.Джэферсана, адзначыўшы, што частку грошай неабходна накіраваць на выкуп неграў-рабоў і іх адукацыю.\nПасля Т.Касцюшка шмат падарожнічае па Францыі, Аўстрыі, Германіі, Швейцарыі. У 1800 годзе ён выдае трактат «Ці могуць палякі дабіцца незалежнасці», у якім разглядаюцца моцныя і слабыя бакі вызваленчага руху ў Рэчы Паспалітай. У 1808 годзе ў Нью-Ёрку выдаецца яго брашура «Манеўры коннай артылерыі», у якой абагульняецца вопыт выкарыстання артылерыі ў Амерыцы і Еўропе.\nУ 1814–1815 гадах Т.Касцюшка сустракаецца з Аляксандрам I (спачатку ў Парыжы, а потым у Баварыі). Яшчэ да асабістай сустрэчы з царом ён піша яму ліст, дзе просіць аб’явіць поўную амністыю тым палякам, якія служылі ў вайсковых часцях, што падтрымлівалі Напалеона, адмяніць прыгоннае права.\nАпошняя рэзідэнцыя Тадэвуша Касцюшкі, Золатурн, Швейцарыя, на будынку якой усталёвана мемарыяльная дошка, прысвечаная яму. Апроч таго, зараз у будынку размешчаны музей Касцюшкі.\nПамёр у г.Залатурн у Швейцарыі. У 1818 годзе яго прах быў урачыста перавезены ў Кракаў і там пахаваны ў каралеўскім замку Вавель.


Позірк на Прагу праз аб’ектыў — Generation.by\nПозірк на Прагу праз аб’ектыў\nФотавыстава «Казачная краіна» адкрылася ў кінатэатары «Перамога» 16 кастрычніка. Галоўная тэма падзеі, прымеркаванай да Дня ўтварэньня незалежнай Чэхаславацкай рэспублікі, — Прага, галоўныя героі — беларускія фатографы Віталь Раковіч і Віктар Жураўкоў, вачамі якіх можна пазнаёміцца альбо яшчэ раз прагуляцца па чэскай сталіцы.\nНа фотаздымках усе клясычныя, знаёмыя любому турысту пражскія радасьці: і Влтава з Карлавым мостам, і Пражскім замак з саборам сьвятога Віта, і Парахавая вежа. Словам, усё, што можа парадаваць восеньскую душу аматара і знатака жамчужын Эўропы. І, як лічыць Марцін Чэх, прадстаўнік чэскай амбасады, магчыма наблізіць нас да гэтых месцаў:\n«Фатаграфіі Віталя Раковіча і Віктара Жураўкова могуць наблізіць уражаньні, якія ахопліваюць прыежджых, што сутыкаюцца з усюдыіснай гісторыяй, што пакінула свой адбітак на архітэктуры дамоў і абліччы [чэскіх] вуліц, — кажа намесьнік кіраўніка амбасады Чэскай Рэспублікі спадар Чэх. — Гэты шлях кожны можа перажыць па-свойму. Адна з такіх магчымасьцяў — паглыбіцца ў сьвет легенд, злучаных з цэлым шэрагам месцаў, і адчуць дакрананьне магіі, на якую ў сучасным сьвеце зусім не застаецца часу. Мне падаецца, што выстава абодвух аўтараў можа як раз і натхніць на такія сустрэчы».\nЯк прызнаўся Віталь Раковіч, у чэскую сталіцу фатограф закахаўся яшчэ ў раньнім дзяцінстве, калі на вочы яму трапіўся альбом аб Празе, поўны «ажурных будынкаў зь дзіўнымі шпілямі і жудасных чорных сылуэтаў гаргулій». Каханьне засталося надоўга, Віталь вырас і адправіўся ў «далёкі, але прывабны горад», і адбудаваў на здымках сваю «казачную краіну».\nНа здымках Прага — сапраўды крыху казачная. Хаця тая казка — нармальны стан для гораду, якому больш за тысячу год і які здолеў захаваць такую незвычайную для беларуса самавітасьць сярэднявечча. І цёмныя стагодзьдзі, што самае цікавае, дагэтуль жывуць у абрысах сталіцы Чэхіі. Здымкі — пераканаўчы доказ гэтага.\nХаця, здаецца, што можна пасьпець перадаць праз некалькі дзесяткаў каляровых выяваў у рамках? «Можна перасоўвацца па вуліцы, якая жыве турыстамі, і ў два крокі пераступіць парог невялікага непрыкметнага касьцёлу, апынуцца зусім у іншым сьвеце; і гэтыя два сьветы не перасякаюцца і ня зьмешваюцца, але жыцьцярадасна ідуць побач», — перакананы фатограф Віктар Жураўкоў.\nПаўтысячагодзьдзі таму па пражскім вулачках хадзіў Францыск Скарына, цяпер два беларускія фатографы паспрабавалі злавіць атмасфэру гэтага гораду. Атрымалася казка, атрымалася перакрыжаваньне эпох, атрымалася нешта яшчэ... Прыходзьце і знайдзіце гэта самі.\nЗавітаць у «Казачную краіну» можна да 10 лістападу.\nАўтар фота Julia Fox\nфота,\tвыставы,\tПрага,\tЧэхія\nАндрэй Сьмятаньнікаў 23:42, 18/10/2009 | Цікавосткі |\nIn 0.2014 seconds.


28.05.2017 10:46 4717 Праглядаў Мінск\nУ сустрэчы сярод іншых удзельнічаў дэпутат парламенту Нарвегіі Гейр Таскедал і старшыня пастаяннай камісіі па міжнародных справах Палаты прадстаўнікоў Валерый Варанецкі.\nМадэль узаемаадносінаў Нарвегія — ЕС цікавая для Беларусі, бо абедзьве краіны не з’яўляюцца членамі Еўразвяза, адзначыў старшыня Руху «За Свабоду».\n«Мы будавалі эканамічную мадэль, заснаваную на датацыях ад нашага ўсходняга суседа, і ў пэўнай ступені прапусцілі магчымасць развіваць тыя галіны эканомікі, якія дазволі б нам існаваць самастойна і незалежна ад кан’юнктуры коштаў на энерганосьбіты. Хто ведае, калі б у 1994 годзе мы не абралі свой асаблівы шлях, магчыма б у 2004-м разам з нашай суседкай Польшчай ці краінамі Прыбалтыкі мы маглі б прэтэндаваць на ўступленне ў ЕС», — адзначыў Губарэвіч.\nКалі б «ў 1994 годзе мы не абралі свой адмысловы шлях, магчыма б у 2004-м разам з нашай суседкай Польшчай або краінамі Прыбалтыкі мы маглі б прэтэндаваць на ўступленне ў ЕС», лічыць ён.\n«Еўрапейскі вектар застаецца даволі прывабным для вялікай колькасці грамадзян Беларусі, — упэўнены палітык. — Для іх важныя не толькі эканамічныя выгады ад такога супрацоўніцтва, не толькі надзеі на дапамогу, але і высокія стандарты жыцця Еўрасаюза, наяўнасць рэальных правоў у жыхароў ЕС ».\nА вось Варанецкі не лічыць, што Беларусь магла бы стаць членам ЕС, каб зрабіла такі выбар 20 гадоў таму.