«Я не хачу быць знакамітым беларускім пісьменнікам». Як Горват жыве пасля хайпу | Новы Час\nЖурналісты onliner.by паехалі разам з Андрэем Горватам у Нароўлю, каб пагаварыць пра ўсё на свеце — пра «Радзіва Прудок» і жыццё пасля хайпу, бацьку-палкоўніка і яго прынцыповасць, самазнішчэнне і адказнасць.\nВосеньская Нароўля — не самае аптымістычнае месца на карце краіны. Ідзе паскудны дробны дождж, шэрае неба цісне на свядомасць і пакідае ў ім адбітак асэнсавання: сонца вернецца не хутка. Андрэй хаваецца пад капялюш і ідзе праз вялікі парк да палаца — месца, якое гэты чалавек называе сваім домам і лічыць гэтую сувязь паміж пабудовай сярэдзіны пазамінулага стагоддзя і сабой містычнай з’явай.\n— Я даўно ведаў, што ў Нароўлі ёсць палац Горватаў, а паколькі я Горват, мне было цікава, ці маю я да гэтага нейкае дачыненне. У 2006 годзе я ўбачыў у інтэрнэце артыкул пра Нараўлянскі палац, загарэўся гэтым і прыехаў сюды ў першы раз. Гэта было вельмі містычна: я трапіў сюды вечарам, ужо цямнела... Я ішоў па парку, у якім тады было больш дрэваў, і палац выглядваў з-за галін — было адчуванне, што ён жывы і дыхае, — мы падыходзім да палаца, і Андрэй робіць паўзу. Ён разглядвае двухпавярховы будынак, які зараз перажывае далёка не лепшыя часы, і глядзіць на свой «дом», быццам нешта згадвае. — Я не з першага раза змог да яго падысці, таму што гэта быў вялікі згустак энергіі, якую цяжка было вытрымаць. Унутр я патрапіў толькі падчас другой ці трэцяй паездкі: мяне проста разрывала на часткі, і я дагэтуль не магу патлумачыць гэтую з’яву. Як я наважыўся? Хацелася вельмі...\nАдзін з пунктаў гэтага павышэння — спроба выратаваць палац. Ёсць план, ёсць рэсурсы, ёсць падтрымка, няма толькі аднаго: дазволу мясцовага чынавенства.\n— Гэта месца, дзе застаўся нейкі след майго прозвішча. Мне было цікава вывучыць яго з гэтага пункту гледжання... — Андрэй спрабуе распавесці гісторыю сваіх стасункаў з гэтым месцам, але гэта вельмі інтымны момант. Ён шмат разоў прыпыняецца, каб падабраць трапныя словы, разглядае сцены сядзібы і нібыта пракручвае ў галаве нейкія ўспаміны. — Але я палюбіў гэты палац не таму, што ён належаў Горватам. Абсалютна. Напэўна, у той момант мне не хапала пачуцця дому, і я шукаў такое месца на планеце. Можа быць, тады штосьці сышлося, і я захацеў, каб гэты будынак быў маім домам. Дзяцінства...\nУ першы год маіх падарожжаў у Нароўлю я бываў тут літаральна кожны тыдзень і аднойчы доўга блукаў па гэтых мясцінах днём. Мне захацелася адчуць нейкую еднасць з гэтым домам, аб’яднацца з ім, і я здзейсніў вось такі наіўны акт: у мяне з сабой быў кішэнны нож, я зрабіў надрэз на руцэ і прыклаў яе да сцяны... Але гэтага не трэба было нават рабіць, таму што я і так адчуваю сябе часткай палаца. Гэта для мяне не пытанне захавання, а пытанне самазахавання. Адмеціны на руцэ ў мяне не засталося: я ж не рабіў там нейкі брутальны надрэз. Гэта быў акт наіўнасці і рамантызму.\nГорват робіць абход вакол сядзібы і прыгадвае гісторыю сапраўдную.\nЗараз Андрэй дасканала ведае ўсё, што адбывалася ў гэтым месцы. Можа расказаць пра гаспадароў, іх характар, інтарэсы, лёс...\n— Я сядзеў у бібліятэках, архівах, інтэрнэце, вывучаў, перакладаў шмат рознай літаратуры. А потым пераключыўся непасрэдна на сваіх продкаў, пачаў вывучаць свой радавод і дайшоў да чатырнаццатага калена...\n— Не больш, чым гэта адбываецца ў іншых сем’ях. Так, з бацькам у мяне былі пэўныя складанасці, але гэта не перашкаджала размаўляць з ім на розныя тэмы. Складанасці... Магчыма, яны былі ў тым, што я недастаткова адчуваў прысутнасць бацькі ў маім жыцці. Ён быў палкоўнікам і працаваў начальнікам міліцыі — быў увесь час заняты. Я рэдка яго бачыў, таму што ён рана сыходзіў, позна прыходзіў, часта быў у камандзіроўках. Гэта быў голад, дэфіцыт з майго боку.\nБацька быў чалавекам з моцнай воляй, але адначасова даволі добрым. Ён мог падабраць на вуліцы кацяня і прынесці дамоў. Пры гэтым ён быў прынцыповы і бескампрамісны ў сваіх рашэннях. Напрыклад, у нас не было прынята браць хабар. Бацька займаў высокую пасаду, і людзі спрабавалі як-небудзь яго падкупіць, Памятаю, аднойчы нейкая жанчына прынесла нам чайны сервіз... Бацька абедаў на кухні, а маці ўзяла гэты сервіз. Жанчына спусцілася, выйшла з пад’езда і ўбачыла, як усё гэтае багацце ляціць уніз ёй пад ногі. Для бацькі гэта быў прынцыповы момант...\nСын у палкоўніка міліцыі вырас таксама прынцыповы. Яго перапіска з нараўлянскімі чыноўнікамі працягваецца ўжо дзясяты год і, падаецца, не скончыцца ніколі. Упершыню Горват пабачыў нейкія словы пра будучыню палаца ў 2006-м: тады быў прадстаўлены план, па якім у 2007 годзе павінна была пачацца рэканструкцыя, а да 2010-га гэтае месца ўвайшло б у «залатое кальцо Гомельшчыны».\n— Да 2010 года я нічога не рабіў, каб паўплываць на гэты будынак. Тады сапраўды выдзяляліся бюджэтныя сродкі, рабілася праектна-каштарысная дакументацыя. А ў 2010-м я ўпершыню напісаў заяву ў Нараўлянскі выканкам з просьбай перадаць гэты палац мне ва ўласнасць, таму што нічога з абяцанага зроблена не было, — Андрэй пераказвае гісторыю, якую распавядаў ужо шмат разоў, — на гэтую і іншыя спробы выратаваць палац ён зараз накіраваў усю сваю энергію. — Тады якраз выйшла пастанова Савета Міністраў аб перадачы сядзіб, якія не выкарыстоўваюцца, пад аграэкатурызм — у спісе аб’ектаў знаходзіўся і Нараўлянскі палац. У выканкаме мне адказалі, што ў іх саміх ёсць план наконт гэтага будынка, што яны не губляюць надзеі на ўзнаўленне фінансавання і будуць рэалізоўваць тут сваю праграму. На той момант у мяне ўжо не было асаблівага даверу да гэтых адказаў, таму я вырашыў спраўдзіць інфармацыю і напісаў заяву на імя прэм’ер-міністра і ў Мінкульт. З Мінкульта мне адказалі, што не маюць нічога супраць перадачы мне ва ўласнасць гэтага палаца, але гэтае пытанне не ўваходзіць у іх кампетэнцыю. Савет Міністраў пераслаў маю заяву ў Мінаблвыканкам, а адтуль яна трапіла ў Гомельскі аблвыканкам. З Гомеля прыйшоў адказ, што нічога перадаваць мне не будуць, таму што яны хочуць дачакацца фінансавання і рэалізаваць сваю задуму — зрабіць тут «центр досуга» для нараўлянцаў. Было заяўлена, што да 2015 года тут ужо дакладна наступіць шчаслівы час.\nВярнуўся Горват да гэтай тэмы ў 2016 годзе — у фармаце асабістых размоў з нараўлянскім ідэолагам. Той сказаў, што выканкам не супраць перадачы палаца ва ўласнасць Андрэю. Пачаліся спробы гэта аформіць, але працэс быў вельмі марудны. Горват аформіў юрыдычную асобу, звяртаўся да чыноўнікаў праз СМІ — яго запэўнівалі, што ўсё будзе добра. А потым нараўлянскі ідэолаг скончыў жыццё самагубствам, на яго месца прыйшоў іншы чалавек. Працэс спыніўся, і з таго часу палац выстаўляецца на аўкцыён.\n— ...па высокім кошце, — кажа Андрэй. — Паступова ён зніжаўся, але ўсё адно заставаўся дастаткова высокім: гэта непрымальныя ўмовы, хаця мы дамаўляліся, што зможам знізіць гэтую лічбу да адной базавай велічыні. Я напісаў цяперашняму ідэолагу, стварыў петыцыю ў інтэрнэце, якая за чатыры дні сабрала больш за тысячу подпісаў. З выканкама адказалі нешта кшталту «мы не губляем надзеі знайсці інвестара, мы збіраемся і надалей выстаўляць палац на аўкцыён». Фактычна чыноўнікі проста хочуць зарабіць грошы для дзяржаўнага бюджэту і не разглядаюць варыянт продажу за адну базавую велічыню.\nНаш суразмовец ужо пяць гадоў жыве ў палескім Прудку — звычайнай вёсцы са звычайнымі жыхарамі, якіх Андрэй паступова пераўтварыў у незвычайных. Зараз ён абмежаваў свае стасункі з навакольным светам і даводзіць да ладу другую хату (паблізу той, дзе нарадзіўся ягоны бацька) — Дэдалеву. Горват амаль не дае інтэрв’ю і толькі зрэдку з’яўляецца ў публічнай прасторы. Мы сядзім з ім у мазырскай кавярні-баржы і глядзім на Прыпяць. Андрэй замовіў піва і падрыхтаваны да размовы.\n— Табе ніколі не было страшна, што зараз ландшафт зменіцца? Што зараз сюды прыедуць хіпстары, даўншыфтары...\nЯ не магу змяніць тое, што людзі пішуць пра мяне няпраўду. То-бок нейкі час я спрабаваў апраўдвацца, расказваць, як гэта на самай справе. А потым зразумеў, што гэта бессэнсоўна. Я не магу кантраляваць такія рэчы, гэта трэба проста адпусціць і не звяртаць увагу.\n— Я думаю, што сімвалам беларускай вёскі быў літаратурны Прудок, які стварыў я. А той, які ёсць, ён — сімвал Прудка ў Калінкавіцкім раёне. Вёскі розныя вельмі. Я б нават не сказаў, што гэта ўзор палескай вёскі... Гэта проста вёска, у ёй жывуць людзі, якія ходзяць на працу ў калгас, купляюць прадукты ў краме, увечары прыходзяць дадому і глядзяць тэлевізар, дояць карову. Вось і ўсё. Усе працэсы цыклічныя і паўтараюцца ў залежнасці ад сезону. Гэта такі спальны раён — месца, дзе жыццё ідзе ціха і спакойна.\n— Першапачаткова я сам сябе туды зацягнуў. То-бок я выдаў кнігу, падаў яе на конкурс «Дэбют», даў некалькі інтэрв’ю і не супраціўляўся таму, каб прысутнічаць у літаратурных працэсах. У нейкі момант мне гэта стала непатрэбна: гэта не той дыялог, які я хачу весці. Калі на мяне чапляюць шыльду «знакаміты беларускі пісьменнік»... Няхай. Мне гэта не перашкаджае, я проста ў гэтым не ўдзельнічаю.\nТрадыцыйна слова «пісьменнік» у нас абавязвае да нейкіх паводзінаў, да нейкага прафесійнага этыкету, да тэм, якія мусяць хваляваць, да адказнасці... Мяне гэта не цікавіць. Я не хачу звязваць сябе абавязкамі, ды і ўвогуле роля пісьменніцкай прафесіі мне нецікавая.\n— Па шчырасці, не адчуваю. Ну які ўплыў?\n— Ты можаш зрабіць допіс у Facebook, і табе патэлефануюць з МЗС...\n«Я хадзіў на магілу Дэдаля і прасіў прабачэння за тое, што фіговы гаспадар»\n— Усё залежыць ад таго, над чым я ў дадзены момант працую. У мяне заўсёды ёсць праект, які дамінуе і якому я, максімаліст, адразу ўсяго сябе аддаю, падпарадкоўваю яму ўсё сваё жыццё. Гэта і праўда даходзіць да дзікага максімалізму — я так уцягваюся, што забываю паесці.\n— Паспець зрабіць твор, таму што калі выкіне адтуль... Можна перарасці гэта ці згубіць цікаўнасць. Можна не скончыць. А калі знаходзішся ўнутры, трэба зрабіць максімум. Калі я пісаў, у мяне сыходзіла па тры-чатыры пачкі цыгарэт на дзень — гэта мяне самога пужала, таму што натуральна балелі лёгкія, галава. Я мала еў, таму што не хацеў губляць на гэта час, у мяне не было ніякага графіка. Паспаў, адпачыў некалькі гадзін — і зноў за працу. Я пасварыўся з усімі блізкімі людзьмі, з якімі толькі можна было, таму што не мог эмацыйна прысутнічаць у якіх-небудзь адносінах... Так, гэта самазнішчэнне.\n— Не ведаю. Атрымліваць кайф... Яны не сканчаюцца, аднекуль увесь час бяруцца, хоць я апошнія тры гады нідзе не працаваў і не пісаў ніякіх платных тэкстаў. Атрымаў толькі 50 долараў за ўдзел у роліку для «Агульнай дыктоўкі». Гэта мой адзіны заробак за тры гады, які не звязаны з кнігамі. Кнігі і спектаклі — ад іх мне таксама ідзе працэнт.\n— Не ведаю. Гэта трэба ўбачыць адзін раз, каб зразумець.\nАляксандр Чарнуха, onliner.by. Фота: Максім Маліноўскі


GoDaddy: Пакіданне сіські ззаду і штурханне задніцы | Martech Zone\nGoDaddy: Пакіданне сіські ззаду і штурханне задніцы\nПанядзелак, Чэрвень 16, 2014 Асяроддзе, верасня 29, 2021 Douglas Karr\nЯ ненавідзеў GoDaddy. Я сапраўды зрабіў. Я не мог паверыць, што брэнд можа выдаткаваць мільёны долараў мігценне дэкальтэ і працягваць будаваць столькі бізнесу. Гэта была аплявуха маркетолагам, якія ўпарта працавалі, каб іх брэнды былі актуальнымі, празрыстымі, прафесійнымі і карыснымі для сваёй аўдыторыі. Гэта было простае выйсце ... і, здавалася, атрымалася. Я параіў усім сваім кліентам карыстацца іншымі паслугамі і трымацца далей.\nЗ часам усё больш і больш нашых кліентаў былі з дапамогай GoDaddy. І яны не толькі карысталіся паслугай, але і расказвалі мне наколькі выдатнае абслугоўванне кліентаў ад кампаніі на самай справе было. Такім чынам, з аднаго боку была кампанія, якая клапацілася пра сваіх кліентаў і паслугі, якія яна аказвала ..., а з іншага - брэнд і рэкламная кампанія, якая была непаўналетняй і пустагаловай.\nАле плынь змяняецца. Сябар Крыстафер Карфі (які далучыўся да каманды GoDaddy) звязаў мяне са сваім старэйшым дырэктарам па сувязях з грамадскасцю Сьюзі Пеннер, і пасля я правёў неверагодную размову з кіраўніком па камунікацыях, Карэн Цілман. Правільна ... а Сюзі і Карэн вядучых новых камунікацый! Карэн не адзіная жанчына ў вышэйшым кіраўніцтве. Блэйк Ірвінг, новы генеральны дырэктар GoDaddy, прызначаны ў канцы 2012 года, унёс шмат змен у кампанію, якая прасоўвае брэнд ... і зараз GoDaddy рыхтуецца да свайго IPO.\nРэклама GoDaddy таксама змяняецца! Яны выпусцілі рэкламу SuperBowl, якая прапануе грамадскасці зусім іншы брэнд і пасланне, GoDaddy дапамагае людзям ператварыць іх мары ў бізнес.\nЗ неверагоднымі паслугамі - ад даменаў, хостынгу, кіраванага хостынгу WordPress, сертыфікатаў SSL, хостынгу Microsoft Office 365, онлайн-бухгалтэрыі, канструктара вэб-сайтаў, праграм электроннай камерцыі і лакальнага пошуку ... GoDaddy абсалютна мае самыя даступныя інструменты, даступныя для малога бізнесу. У адпаведнасці з іх выдатным сэрвісам, і я ўпэўнены, што яны рухаюцца ў правільным кірунку.\nНягледзячы на тое, рэклама за імі, гэта не значыць, што GoDaddy стаў мяккім! Выезд Маніфест GoDaddy пра Kick Ass:\nВіншую, GoDaddy! Я думаю, ты ўжо пінаеш задніцу.\nКлючавыя словы: Блэйк Ірвінггалоўны гадавікКрыстафер КарфіGoDaddyпершапачатковае публічнае прапановуipoКарэн ЦілманСьюзі ПеннерМаніфест GoDaddy пра Kick Ass\n#Atomicchat: Змест, створаны карыстальнікамі\nAccelerator: выраўноўванне продажаў і маркетынгавых матэрыялаў


Сістэма аплаты праезду ў грамадскім транспарце праз мабільны дадатак «Оплати» запрацавала ў Гродне з 9 красавіка. Каб аплаціць праезд трэба проста адсканаваць QR-код у салоне аўтобуса. Аплата праз смартфон працуе пакуль у 30 аўтобусах горада.\nДадатак распрацавала кампанія LWO. Партнёрам праекта выступіў «Белінвестбанк».\nУ аўтобусах размясцілі QR-коды для пакупкі электроннага білета на адну паездку. Пасажыру трэба зайсці ў дадатак «Оплати» і адсканаваць QR-код. Дадатак даступны для запампоўкі ў AppStore і Play Market.\nНа экране павінен з’явіцца від транспарту і маршрут. Пасажыр павінен выбраць патрэбную колькасць білетаў і аплаціць іх. У выпадку паспяховай аплаты на экране з’явіцца паведамленне аб набытым электронным білеце.\nГрошы за праезд адразу спісваюцца з кашалька пасажыра і перадаюцца на электронны кашалёк аўтапарка.\nАле каб карыстацца дадаткам «Оплати» трэба быць зарэгістраваным у Міжбанкаўскай сістэме ідэнтыфікацыі (МСІ). Гэта значыць, замежнікі, у якіх няма беларускага ідэнтыфікацыйнага нумара, скарыстацца дадаткам не змогуць. Таксама скарыстацца не атрымаецца, калі вашыя дадзеныя ў МСІ не актуальныя: напрыклад, вы нядаўна мянялі пашпарт і ваш банк яшчэ пра гэта не ведае. Тады трэба звярнуцца ў банк, каб ён абнавіў вашыя дадзеныя ў МСІ\nЯк правяраюць білеты?\nКаб паказаць электронны білет кантралёру, пасажыру трэба зайсці ў дадатак і адсканаваць QR-код на бэйджы кантралёра. На яго смартфоне адлюструецца набыты квіток са статусам «аплочаны». Калі білет не дзейнічае, з’яўляецца адпаведны надпіс унізе білета.\nУ электронным білеце паказваюцца не толькі дата і час пакупкі, але таксама тое, у якім транспартным сродку ён набыты, да якой прыпынку сапраўды і нават колькі разоў яго правяралі кантралёры. Так што двойчы праехаць на ім не атрымаецца.\nДарэчы, Гродна стаў першым горадам у Беларусі, дзе для кантралёраў увялі асобную электронную сістэму праверкі білетаў. Дадатак «Оплати.Контролер» дазваляе кіраваць пакупкай квіткоў у салоне аўтобуса дыстанцыйна са смартфона. З дапамогай мабільнага прыкладання кантралёр можа заблакаваць магчымасць куплі білетаў у канкрэтным аўтобусе на час праверкі.\nДзе можна пратэставаць новую сістэму\nНовую сістэму аплаты апрабуюць на 30 аўтобусах горада. На працягу двух наступных тыдняў QR-коды для аплаты з’явяцца ва ўсіх гарадскіх аўтобусах. Традыцыйная форма аплаты — кампаставанне папяровых талончыкаў - будзе захавана.\nПодлючить да сістэмы тралейбусы — наступны этап. Ужо заключаны дагавор з тралейбусным упраўленнем Гродна. Аплату ў электрычным транспарце пачнуць тэставаць на працягу месяца.\nГродна — чацвёрты абласны цэнтр і сёмы горад у краіне, дзе запушчана паслуга аплаты праезду праз смартфон.\nШто кажуць у аўтобусным парку?\n«Мы разлічваем, што да траўня продаж і праверка квіткоў у электронным выглядзе будзе даступная ва ўсіх аўтобусах горада, — адзначыў дырэктар ААТ „Аўтобусны парк г. Гродна“ Мікалай Дрэвіла. — Гэта зніжае нагрузку на кіроўцу. Таксама мы разлічваем, што паменшыцца колькасць „вымушаных безбілетнікаў“. Калі ў чалавека буйная купюра, яму праблематычна даць здачу».\nКолькі гэта каштуе аўтобуснаму парку?\nПаводле інфармацыі распрацоўніка сістэмы, няма ніякай аплаты ні за эквайрынг, ні за сэрвіс. Пастаянная ліцэнзія на кожны аўтапарк каштуе ўсяго 1 рубель. Аплата банку — 20−61 рублёў у месяц у залежнасці ад тарыфнага плана. У выпадку гродзенскага аўтобуснага парка гэта 33 капейкі ў месяц з аднаго аўтобуса за самы дарагі тарыф.\nСтваральнікі дадатка таксама працуюць над тым, каб у пасажыраў была магчымасць аплачваць праезд афлайн, бо не ва ўсіх ёсць доступ да мабільнага інтэрнэту і не заўсёды ён добра працуе. Але пакуль для аплаты праезду інтэрнэт неабходны.\n« Да 18 выклікаў на дзень. Як змянілася работа ўрача ў паліклініцы праз каранавірус


І стау партызанам кандуктар з Вены • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nІ стау партызанам кандуктар з Вены\n25 января 2006, 20:33\nВёска ў той сонечны чэрвеньскі дзень 43-га году жыла ў клопатах па падрыхтоўцы сена, мужчыны амаль усе былі на сенажацях. Малодшыя хлапчукі гулялі на вуліцы ў клёка. Пад абед у вёску заехала павозка, на якой сядзеў знаёмы сяльчанам партызан Вахітаў з вінтоўкай. Побач — нямецкі салдат з завязанымі за спіной рукамі. Яздавым быў невядомы мужчына сярэдніх гадоў.\nНеўзабаве паблізу павозкі сталі збірацца дзеці, падыйшлі дзве жанчыны, дзядуля Якуб. Ён спытаў у партызана:\n— Дзе гэта ты ўпаляваў немца?\n— Ён аўстрыец, затрымалі мы яго ў вёсцы Малая Сліва, а дваіх другіх з бункера застрэлілі. Гэтага павязем у атрад.\nХлапчукі глядзелі на няголенага, пахмурнага тварам палоннага з не меншым здзіўленнем, чым папуасы на Новай Гвінеі на падарожніка Міклуху Маклая пасля яго высадкі на бераг. Два гады запар мы бачылі немцаў у вёсцы на матацыклах, аўтамашынах, нават на веласіпедах — сытых, з густымі чубамі пад пілоткамі, летам з закасанымі да локцяў рукавамі шэразялёных куртак, самаўпэўненнымі і бадзёрымі. Гэты ж палонны быў увасабленнем адчаю і пакорлівасці, таму як не ведаў, што яго чакае далей. Партызан, які суправаджаў яго, папрасіў адну жанчыну прынесці чаго перакусіць. Тая вярнулася з хаты са збаном кіслага малака і двумя ладнымі лустамі хлеба, падала драўляныя лыжкі. Спярша паеў партызан, рэшту перадаў палоннаму.\nА пад вечар у вёску зайшло чалавек пяць партызанаў, і яны з тым аўстрыйцам накіраваліся ў бок вёскі Паўстынь, каб прыцемкамі перайсці чыгунку і крочыць далей, на Любаншчыну.\nДзён праз колькі ў вёску завітаў усім даўно знаёмы партызан Міхаіл Нікольскі, на гэты раз у новенькай нямецкай форме, з нашыўкамі обер-яфрэйтара і з выявай арла на правым баку салдацкай форменнай курткі. З трафейным карабінам на рамяні. Высокі ростам, стройны. Тварам, колерам валасоў - ну, выліты немец. Вяскоўцы пыталіся, ці не баіцца ён, што свае ж партызаны з іншага атраду могуць яго падстрэліць у гэтай форме. То ён пасмейваўся і адказваў, што не баіцца сваіх, а форма спатрэбіцца ў правядзенні рызыкоўных аперацый.\nНадвячоркам Нікольскі паклікаў мяне і загадаў праводзіць да вёскі Паўстынь. Пакуль ішлі да Барэцкага лесу, Нікольскі, па маёй просьбе, паведаў, як ён з таварышамі па атраду, Вахітавым і Фурсавым, правялі аперацыю ў Малой Сліве. Ад мясцовага сувязнога яны ўжо ведалі, што з раніцы з размешчанага непадалёку ад чыгуначнага моста праз рэчку Слівянку бункера прыходзяць у вёску немцы купляць малако і яйкі. Разлічваліся з жанчынамі акупацыйнымі маркамі. Так яны зрабілі і ў той ціхі чэрвеньскі дзень. Не ведалі, што ў адным з гумнаў затаіліся трое партызанаў. Убачыўшы праз шчыліну ў сцяне, як адзін немец з трыма салдацкімі флягамі для малака і кошыкам з яйкамі крочыць паблізу, Вахітаў ціхенька адчыніў дзверы і выйшаў. Ударам прыклада па галаве і плячы Вахітаў аглушыў немца, выхапіў з ножнаў шырокі штык ад вінтоўкі, а з-за пояса — ручную гранату на драўлянай ручцы. «Вядзі яго ў гумно хутчэй», — падаў каманду Нікольскі, убачыўшы, што немец ачомаўся і можа ісці. Палоннаму звязалі вяроўчынай рукі за спіной і загадалі маўчаць. Той узмаліўся: «Іх аўстрыяк, кандуктар трамвая, Вена, нікс шыссен!» На пытанне, як клічуць яго, палонны адказаў - «Адрэас». Можа таму, што салдат быў немалады, гадоў за сорак, да ўсяго — аўстрыец, не немец, то Нікольскі рашыў даставіць яго ў атрад у ролі «языка».\nТым часам з вёскі данеслася некалькі вінтовачных стрэлаў, а неўзабаве ў гумно зайшлі з трафеямі - пісталетам, ручнымі гранатамі - Вахітаў з Фурсавым. Яны сказалі, што прыстрэлілі двух немцаў, з аднаго знялі салдацкую форму і боты. Разумеючы, што на бункеры хопяцца прапаўшых, партызаны з палонным хуценька шмыгнулі за вёску і па заросшаму густым хмызняком балоту накіраваліся ў вёску Казловічы, да якой было кіламетраў тры. Там спыніліся ў знаёмага сувязнога, пераначавалі, а раніцой гаспадару загадалі запрагаць каня. У павозку селі палонны, партызан Вахітаў за канваіра. І паехалі. Нікольскі з Фурсавым пайшлі на новае заданне.\n…У атрадзе імя Громава брыгады імя Чкалава, куды прывялі палоннага, на яго спярша глядзелі з недаверам, але Нікольскі ўпрасіў камандаванне пакінуць Андрэя — так сталі клікаць яго па-руску — на базе, для работы на кухні. Андрэй калоў дровы, чысціў бульбу, коней, і яму ўсе давяралі. У час адной з зімовых блакадаў, калі брыгада мусіла змяніць месца дыслакацыі, Андрэй адбіўся ад атрада, блукаў па лесе і нечакана сустрэўся з незнаёмымі яму партызанамі. Тыя, пачуўшы яго не рускую гамонку, палічылі за шпіёна і маглі прыстрэліць на месцы. Але і на гэты раз Андрэю павязло — з бярэзнічку ўзбоч дарогі выйшаў з двума партызанамі Міхаіл Нікольскі. Убачыўшы іх, Андрэй з радасным воклічам пайшоў насустрач. «Гэта наш партызан, не чапайце яго, ён нам патрэбен,» — заявіў Нікольскі.\nАднак вясной 1944 года Андрэя разам са славакам Юрыем, які летам 43-га года дабраахвотна перайшоў на бок партызанаў, немцы ўсё ж захапілі ў палон і адвезлі ў турму г. Старыя Дарогі. Адтуль іх у канцы чэрвеня вызвалілі воіны Савецкай арміі. Па рэкамендацыі Нікольскага Андрэю выдалі даведку, што ён быў партызанам брыгады імя Чкалава. З ёю шчаслівы аўстрыец займеў давер у мясцовай улады, і яго прызначылі нейкім начальнікам у лагеры для нямецкіх ваеннапалонных паблізу Бабруйска. Пасля Перамогі Андрэй выехаў на радзіму ў Вену.


Слуцк. 1944 – 2000 гады\nХХ стагоддзе (1944 – 2000 гады)\n1944, ліпень – створаны гархарчпрамгандаль;\n– адноўлены выпуск слуцкай раённай газеты «За сацыялістычную Радзіму».\n1944, верасень – Слуцкі раён увайшоў у склад Бабруйскай вобласці.\n1944, 3 кастрычніка – Савет Народных Камісараў СССР прыняў пастанову «Аб неадкладных мерах па аднаўленню сельскай гаспадаркі Беларускай ССР».\n1944, кастрычнік – створаны будаўнічы ўчастак Бабруйскага абласнога будаўнічага трэста.\n1945, 9 мая – Дзень Перамогі над фашысцкай Германіяй.\n1945, жнівень – на базе машынна-трактарнай майстэрні пачаў працаваць маторарамонтны завод (з 1959 года – аўтарамонтны завод, цяпер завод пад"ёмна-транспартнага абсталявання).\n1946 – пачаў працаваць радыёвузел;\n– першых навучэнцаў прыняла вячэрняя (зменная) сярэдняя школа №1.\n1947, 14 снежня – Савет Міністраў СССР і Цэнтральны камітэт Усесаюзнай камуністычнай партыі (бальшавікоў) прынялі пастанову «Аб правядзенні грашовай рэформы і адмене картак на харчовыя і прамысловыя тавары».\n1948 – у Слуцку адкрыўся аўтобусны рух.\n1949 – пачала працаваць гарадская дзіцячая бібліятэка;\n– пачаліся работы па асваенню Старобінскага радовішча калійных соляў.\n1950 – створаны тэатральны калектыў гарадскога Дома культуры;\n– у Слуцку адкрылася дзіцячая музычная школа;\n– адбыўся першы выпуск навучэнцаў школы майстроў па вырабу масла і сыру (цяпер прафесіянальна-тэхнічны каледж перапрацоўчай прамысловасці);\n– пачаў дзейнічаць Дом піянераў і школьнікаў.\n1952 – першых наведвальнікаў прыняў краязнаўчы музей;\n– пачала працаваць Палажэвіцкая школа механізацыі сельскай гаспадаркі (цяпер дзяржаўны сельскагаспадарчы прафесіянальны ліцэй).\n1953 – першую прадукцыю выпусціў хлебазавод;\n– створана дзіцячая студыя выяўленчага мастацтва (з 1981 года мае званне народнай).\n1954, студзень – Слуцкі раён увайшоў у склад Мінскай вобласці.\n1954, жнівень – створана Ланьскае міжраённае ўпраўленне асушальных і арашальных сістэм (цяпер прадпрыемства меліярацыйных сістэм).\n1954, снежань – пачала працаваць дзіцяча-юнацкая спартыўная школа.\n1954 – 1956 – Слуцкі раён быў удзельнікам Усесаюзнай сельскагаспадарчай выстаўкі ў Маскве.\n1956 – мэблевая арцель пераўтворана ў мэблевую фабрыку;\n– у горадзе поўнасцю адноўлены даваенны жыллёвы фонд;\n– у склад Слуцкага раёна ўвайшлі Грэскі, Першамайскі, Мусіцкі, Труханавіцкі сельсаветы былога Грэскага раёна;\n– першых вучняў прыняла сярэдняя школа №3.\n1957 – створаны духавы аркестр гарадскога Дома культуры (з 1975 года мае званне народнага);\n– першую прадукцыю выпусціла прадпрыемства «Чырвоны харчавік» (з 1960 года – макаронная фабрыка).\n1958 – адкрыта вячэрняя школа рабочай моладзі №2;\n– у Старобінскім раёне пачалося будаўніцтва пасёлка Новастаробінск (цяпер горад Салігорск).\n1959 – пачаў працаваць кінатэатр «Беларусь»;\n– чыгунка злучыла Слуцк са станцыяй Калій;\n– у склад Слуцкага раёна ўвайшлі Малышэвіцкі і Танежыцкі сельсаветы былога Чырванаслабодскага раёна.\n1960 – на базе арцелі «1-е Мая» створана фабрыка мастацкіх вырабаў;\n– Слуцкі раён стаў удзельнікам Выстаўкі дасягненняў народнай гаспадаркі СССР у Маскве;\n– створаны Слуцкі вытворчы мантажна-эксплуатацыйны ўчастак звадкаванага газу (цяпер міжраённае вытворчае ўпраўленне «Слуцкміжрайгаз»);\n– каля вёскі Селішча пачала дзейнічаць міжкалгасная птушкафабрыка ( з 1975 года – племптушказавод);\n– на базе гарадской электрастанцыі створаны Слуцкі сеткавы раён (цяпер філіял «Слуцкія электрычныя сеткі» рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Мінскэнерга»).\n1961 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ураджэнцу горада Слуцка канструктару авіяцыйных і ракетных рухавікоў С.А. Козбергу прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– першую прадукцыю выпусціў льнозавод;\n– у Слуцку пачата газіфікацыя жыллёвага фонду;\n– створана будаўніча-мантажнае ўпраўленне (цяпер перасоўная механізаваная калона №71 у вёсцы Грэск).\n1962 – першых навучэнцаў прыняло медыцынскае вучылішча (цяпер дзяржаўны медыцынскі каледж);\n– закончана пракладка чыгуначнай лініі Слуцк – Салігорск;\n– пасёлак гарадскога тыпу Урэчча перададзены Любанскаму раёну (з 1924 года быў у складзе Слуцкага раёна).\n1962, снежань – 1966, ліпень – у склад Слуцкага раёна ўваходзіла тэрыторыя Старадарожскага раёна.\n1963 – у Слуцку пабудаваны першы буйнапанэльны жылы дом;\n– створаны аркестр народных інструментаў гарадскога Дома культуры (з 1982 года мае званне народнага);\n– пачалі працаваць завод «Эмальпасуда», фабрыка пашыву і рамонту адзення;\n– у склад Слуцкага раёна ўвайшоў Гацукоўскі сельсавет Уздзенскага раёна.\n1965 – у складзе Мінскай вобласці ўтвораны Салігорскі раён;\n– першую прадукцыю выпусціў цукроварафінадны завод (з 1976 года – цукроварафінадны камбінат);\n– адкрыты кінатэатр «Цэнтральны».\n1966 – за заслугі працоўных Слуцка ва ўстанаўленні савецкай улады ў дні Вялікай Кастрычніцкай сацыялістычнай рэвалюцыі, гераічную барацьбу з нямецка-фашысцкімі акупантамі ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны, дасягнутыя поспехі ў выкананні плана развіцця народнай гаспадаркі і ў сувязі з 850-годдзем з дня заснавання Слуцк узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР;\n– Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР старшыні калгаса імя Дзяржынскага А.У. Гусакову прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР старшыні калгаса «1-е Мая» В.П. Козелу прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР старшыні калгаса імя Кірава С.Д. Лямешчанку прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– першых вучняў прыняла сярэдняя школа №6.\n1967, 14 сакавіка – Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб пераводзе рабочых і служачых прадпрыемстваў, устаноў і арганізацый на 5-дзённы рабочы тыдзень з двума выхаднымі днямі».\n1967 – створаны трэст «Слуцксельбуд»;\n– у сярэднім цячэнні ракі Случ пабудавана Салігорскае вадасховішча;\n– у Слуцку спалены будынак народнага суда.\n1968 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР дырэктару слуцкай сярэдняй школы №10 С.Ф. Рубанаву прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы.\n1969 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ураджэнцы вёскі Кальчыцы галоўнаму ўрачу Навамышскай бальніцы Баранавіцкага раёна П.Д. Гарбацэвіч прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ураджэнцу вёскі Ячава галоўнаму ўрачу 1-й гарадской клінічнай бальніцы горада Гродна У.Ю. Мірончыку прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы.\n1971 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР старшыні калгаса імя Калініна С.С. Палешчуку прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– у вёсцы Грэск адкрыта першая ў сельскай мясцовасці раёна дзіцячая музычная школа;\n– першую прадукцыю выпусціў піваварны завод.\n1973 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР даярцы калгаса «1-е Мая» А.Г. Хацько прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– створаны сельскі будаўнічы камбінат;\n– пачата будаўніцтва мясакамбіната;\n– першых вучняў прыняла сярэдняя школа №7 на вуліцы Жукава.\n1974 – на базе аўтамотаклуба пачала працаваць аўтамабільная школа;\n– створаны Слуцкі вытворчы ўчастак рэспубліканскага вытворчага аб"яднання «Белбытрадыётэхніка» (цяпер адкрытае акцыянернае таварыства «СлуцкАблГарант»).\n1975 – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР механізатару калгаса імя Энгельса А.П.Вашкевічу прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР механізатару калгаса імя Кірава І.Л.Сінягубу прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы;\n– створана гарадская цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма;\n– пачало дзейнічаць аўтатранспартнае прадпрыемства «Слуцкагратранс».\n1977 – першых навучэнцаў прыняла дзіцячая мастацкая школа;\n– пачало працаваць сярэдняе прафесіянальна-тэхнічнае вучылішча №132 перапрацоўчай прамысловасці;\n– першых вучняў прыняла сярэдняя школа №8 на вуліцы Сацыялістычнай.\n1979 – створана раённая цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма;\n– у Слуцку пачало працаваць бюро па працаўладкаванню і інфармацыі насельніцтва (цяпер аддзел занятасці насельніцтва ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне раённага выканаўчага камітэта).\n1980 – першых выхаванцаў прыняў дзіцячы сад №18.\n1981 – на рацэ Случ каля вёскі Рудня пабудавана вадасховішча;\n– уведзены ў эксплуатацыю сучасныя памяшканні сыраробнага камбіната.\n1982 – пачаў працаваць міжшкольны вучэбна-вытворчы камбінат;\n– здадзены ў эксплуатацыю памяшканні новага аўтавакзала і стаматалагічнай паліклінікі.\n1983 – створана гарадское вытворчае аб"яднанне жыллёва-камунальнай гаспадаркі (цяпер камунальнае ўнітарнае вытворчае прадпрыемства «Слуцкая жыллёва-камунальная гаспадарка»).\n1985 – у Слуцку пачата будаўніцтва філіяла Мінскага вытворчага аб"яднання «Калібр»;\n– у вёсцы Казловічы пачала дзейнічаць дзіцячая школа мастацтваў;\n– створана ваенізаваная пажарная служба;\n– у выдавецтве «Полымя» выйшла з друку кніга А.П.Грыцкевіча «Древний город на Случи»;\n– першых вучняў прыняла сярэдняя школа №11 на вуліцы Чэхава;\n– адкрыўся дзіцячы сад №5.\n1986, 26 красавіка – катастрофа на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі ва Украіне.\n1988 – сярэдняй школе №10 горада Слуцка прысвоена імя яе былога дырэктара С.Ф. Рубанава.\n1989 – на меліяраваных землях у вярхоўі ракі Случ пачата будаўніцтва саўгаса «Слуцк».\n1990 – пачата прыватызацыя дзяржаўнага жыллёвага фонду ў Слуцку.\n1990, 27 ліпеня – Вярхоўны Савет БССР прыняў Дэкларацыю аб дзяржаўным суверэнітэце Беларусі.\n1991 – у вёсцы Гацук адкрыта дзіцячая музычная школа.\n1991, красавік – ліпень – у Слуцку выдаваўся грамадскі штотыднёвік «Айсберг».\n1991, май – адкрыты помнік Маршалу Савецкага Саюза Г.К.Жукаву на вуліцы яго імя.\n1991, 19 – 21 жніўня – спроба дзяржаўнага перавароту ў Маскве.\n1991, 8 снежня – Рэспубліка Беларусь, Расійская Федэрацыя і Украіна падпісалі Пагадненне аб утварэнні Садружнасці Незалежных Дзяржаў.\n1991 – у Слуцкім раёне арганізаваны першыя фермерскія гаспадаркі.\n1992, студзень – пераход да выкарыстання свабодных рознічных цэн на шэраг асноўных спажывецкіх тавараў, а таксама аптовых цэн і тарыфаў на работы і паслугі вытворча-тэхнічнага прызначэння (так званай лібералізацыі цэн) на падставе пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 28 снежня 1991 года.\n1992, май – увядзенне ў абарачэнне разліковых білетаў Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь.\n1992 – выйшаў першы нумар газеты «Оска»;\n– адкрыты першы ў горадзе прыватны магазін;\n– выйшаў з друку зборнік вершаў слуцкіх паэтаў «На крылах душы»;\n– у Слуцку пачало працаваць кабельнае тэлебачанне;\n– на базе Дома піянераў і школьнікаў арганізаваны цэнтр дзіцячай творчасці.\n1993, студзень – уведзены ў дзеянне Закон Рэспублікі Беларусь «Аб раздзяржаўленні і прыватызацыі дзяржаўнай уласнасці ў Рэспубліцы Беларусь».\n1993 – рашэннем Мінскага абласнога Савета дэпутатаў у гарадскую рысу Слуцка ўключаны вёскі Крывадубаўка, Палек, Малое Журава;\n– створаны Саюз прадпрымальнікаў Случчыны;\n– пачата будаўніцтва каталіцкага касцёла святога Антонія ў Слуцку.\n1994, май – Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь вёсцы Калініна Ісернскага сельсавета вернута ранейшая назва Панічы.\n1994, чэрвень – выйшаў першы нумар праваслаўнай духоўна-асветніцкай газеты «Преображение», заснаванай Свята-Міхайлаўскім саборам.\n1994, 10 ліпеня – выбранне А.Р. Лукашэнкі першым Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь.\n1995, чэрвень – выйшаў першы нумар газеты «Дзіва».\n1995, снежань – на вуліцы Максіма Багдановіча (на беразе ракі Случ) пачала дзейнічаць капліца Свята-Міхайлаўскага сабора.\n1996 – на тэрыторыі Амговіцкага і Селецкага лясніцтваў Слуцкага лясгаса, Залужскага і Горкаўскага лясніцтваў Старадарожскага лясгаса створаны дзяржаўны біялагічны заказнік «Амговіцкі»;\n– калгас «Мір» далучаны да раённага аб"яднання «Сельгасхімія».\n1996, 26 мая – у вёсцы Казловічы прайшоў першы раённы злёт выпускнікоў школ.\n1996, 18 жніўня – на вуліцы Галавашчанкі ў Слуцку адкрыты гарадскі Дом культуры моладзі.\n1996, 7 верасня – адбыўся пажар на адным з аб"ектаў Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь каля вёскі Адамова.\n1996, 18 кастрычніка – у Слуцку каля перакрыжавання вуліц імя Леніна і 14-ці Партызан адкрыты помнік воінам-землякам, якія загінулі ў Афганістане.\n1996, 24 лістапада – жыхары горада Слуцка і сельскіх населеных пунктаў Слуцкага раёна прынялі ўдзел у рэспубліканскім рэферэндуме.\n1997, 13 чэрвеня – адбыліся ўстаноўчыя канферэнцыі раённай і гарадской арганізацый Беларускага патрыятычнага саюза моладзі.\n1997, 14 чэрвеня – у памяшканні былога кінатэатра «Цэнтральны» пачаў працаваць гарадскі маладзёжны цэнтр.\n1997, 12 лістапада – выйшаў першы нумар штотыднёвай рэкламна-інфармацыйнай газеты «Капитал».\n1997, 21 лістапада – адбылася рэспубліканская навуковая канферэнцыя «Слуцк і культура Беларусі ХVI – ХХ стагоддзяў».\n1997, 1 снежня – першых вучняў прыняла сярэдняя школа №13 на вуліцы Чайкоўскага.\n1997, 23 снежня – Слуцкі раён з рабочым візітам наведаў Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А.Р. Лукашэнка.\n1998, 14 студзеня – Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь даярка калгаса «Ленінскі шлях» З.С. Тагановіч узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі».\n1998, 7 чэрвеня – каля вадасховішча Рудня прайшло абласное свята «Траецкі фэст».\n1998, 29 – 30 жніўня – у Слуцку прайшоў рэспубліканскі тэлевізійны фестываль «Залатыя ключы».\n1998, 1 верасня – на базе сярэдняй школы №1 пачала працаваць гімназія №1.\n1998, 26 – 27 лістапада – у Слуцку прайшло пасяджэнне Цэнтральнага кулінарнага савета Міністэрства гандлю Рэспублікі Беларусь.\n1998, 10 снежня – у вёсцы Грэск пачала дзейнічаць новая бальніца;\n– у вёсцы Казловічы адкрыты фізкультурна-аздараўленчы комплекс.\n1999, 4 студзеня – Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь выкладчыку фізікі сярэдняй школы №10 імя С.Ф. Рубанава І.П. Лазоўскаму прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь».\n1999, 14 лютага – у вёсцы Грэск пачала дзейнічаць царква.\n1999, 10 красавіка – упершыню праведзены веснавы лёгкаатлетычны крос на прызы газеты «Слуцкі край».\n1999, 22 – 23 мая – Слуцк прымаў абласное свята духавой музыкі «Майскі вальс».\n1999, 27 лістапада – у гарадскім выканаўчым камітэце падпісана пагадненне аб устанаўленні дружалюбных адносін паміж Слуцкам і адміністрацыйным раёнам Увэй правінцыі Гансу Кітайскай Народнай Рэспублікі.\n1999, 12 снежня – у Слуцку прайшла рэспубліканская акцыя Беларускага патрыятычнага саюза моладзі «Дадзім шанс маладым».\n2000, 13 – 16 студзеня – на Случчыне праходзіў рэспубліканскі фестываль аматарскага мастацтва «Тэатральныя скрыжаванні».\n2000, 18 лютага – у Лучнікоўскім цэнтры культуры адбыўся злёт маладых перадавікоў раёна.\n2000, 18 сакавіка – у Вясейскім сельскім доме культуры прайшоў занальны абласны агляд сельскай мастацкай самадзейнасці.\n2000, красавік – Указам Парэзідэнта Рэспублікі Беларусь універмаг «Слуцк» занесены на Рэспубліканскую Дошку гонару.\n2000, 20 ліпеня – у гарадскім выканаўчым камітэце падпісана пагадненне аб эканамічным, навукова-тэхнічным і культурным супрацоўніцтве паміж гарадамі Слуцк і Сарокі (Рэспубліка Малдова).\n2000, 24 верасня – у Слуцку адкрыты помнік святой Сафіі Слуцкай.\n2000, кастрычнік – жыхарка Слуцка І.А. Фядотава стала чэмпіёнкай ХI Паралімпійскіх гульняў у горадзе Сіднэй (Аўстралія);\n– у выдавецтве Беларускага тэлеграфнага агенцтва выйшаў з друку першы том кнігі «Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слуцкага р-на і г.Слуцка».\n2000, 21 кастрычніка – у Слуцку прайшоў ХIII Нацыянальны фестываль бегу «Языльская дзясятка».\n2000, 16 лістапада – Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дырэктару Слуцкага прафесіянальна-тэхнічнага каледжа перапрацоўчай прамысловасці Б.Б. Блахіну прысвоена ганаровае званне «Заслужаны работнік адукацыі Рэспублікі Беларусь».\nПосещений: 2429. Последнее 2020-05-31 14:34:00


Як у Брэсце прайшоў Дзень роднай мовы\nХатняя старонка > Як у Брэсце прайшоў Дзень роднай мовы\nАбласное свята роднай мовы ў Брэсце назвалі «Жывыя вытокі». Яго адкрыў абласны тур Нацыянальнага конкурсу маладых выканаўцаў беларускай эстраднай песні. Для ўдзелу ў ім было выбрана паўтара дзясятка канкурсантаў з больш чым 30 прэтэндэнтаў, якія даслалі ў камісію дыскі са сваёй творчасцю. Канцэрт працягваўся дзве гадзіны. Па выніках журы назвала трох пераможцаў. Імі сталі Кацярына Сычэўская з Баранавіцкага раёна, Юлія Логвін з Камянецкага раёна і Аляксандра Гесь з Баранавіч. Дзяўчаты атрымалі права прадставіць заяўкі на Нацыянальны фэст песні і паэзіі ў Маладзечне.\nАбласная бібліятэка імя М. Горкага прымеркавала да свята выставу «Нам засталася спадчына». А музычна-паэтычная вечарына парадавала гледачоў творчасцю самадзейных калектываў. Так, народная драматычная студыя Івацэвіцкага Дома культуры паказала пастаноўку па матывах верша В. Дуніна-Марцінкевіча «Лілея». Народны ансамбль танца «Янаўцы» з Іванава прывёз на свята абрадавую пастаноўку «Старажытнасць». А завяршыўся дзень роднай мовы вясёлай этнадыскатэкай з удзелам ансамбляў народнай музыкі і танцаў.\nЗагаловак у газеце: Жывыя вытокі слова


Галоўная Праграмы Аб'ектыў 13.03.2019\nАб'ектыў\t13.03.2019 У Беларусі зацвердзяць Канцэпцыю інфармацыйнай бяспекі\nМова, гістарычныя каштоўнасці, інфармацыйны суверэнітэт… У Беларусі ўпершыню паўстала агульная для ўсіх Канцэпцыя інфармацыйнай бяспекі. У мэсэнджары «Тэлеграм» цяпер гуляе копія адпаведнага дакументу, імаверна, чарнавік канцэпцыі, распрацаванай Саветам бяспекі і ўхваленай Лукашэнкам. Хаця гэтыя звесткі яшчэ патрабуюць пацверджання. Ад якой інфармацыі дзяржава будзе бараніцца, і якую будзе баранiць?\nМінулі часы, за якімі інфармацыю можна было чэрпаць з падкантрольных уладзе газет і тэлебачання. Інтэрнэт і безліч незалежных медыяў перанялі значную частку ўплыву.\n«Непакой выклікае нарошчванне дэструктыўных уздзеянняў на грамадства, маніпуляванне масавай свядомасцю, распаўсюд недаставернай інфармацыі. Менавіта з іх пачынаюцца сацыяльныя катаклізмы сучаснасці», – кажа кіраўнік Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\n…а сканчаюцца часцяком змяненнем улады. Савет Бяспекі мае задачу гэтага не дапусціць, прысякаць камп’ютарнае свавольства, выпрацаваць інфармацыйны суверэнітэт унутры краіны і збудаваць моцны шчыт ад вонкавых фэйкавых навін. А што з уласна створанымі?\n«Фэйкавыя фільмы «Жалезам па шклу» ці апошнія паведамленні, артыкулы і фільмы пра справу патрыётаў «Белага легіёну», то дзяржава безумоўна ўмее. Іншая справа, што гэта не дадае ані падпісчыкаў, ані аўтарытэту дзяржаўным СМІ», – тлумачыць палітычны аглядальнік Радыё «Свабода» Віталь Цыганкоў.\nА менавіта іхны ўплыў даручана пашыраць. Абапіраючыся на закон і стратэгічныя мэты дзяржавы Савет бяспекі мае абараняць інфармацыйную прастору краіны – згодна першаю ў сваім родзе нацыянальнай Канцэпцыяй. Яе копія «трапіла» у Тэлеграм-каналы. Палітычны аглядальнік Арсень Сівіцкі кажа:\n«Хутчэй за ўсё такім чынам улады хочуць патэсціць рэакцыю грамадства».\n«Калі інфармацыя неяк трапіць да людзей, то яна не звыш таямнічая. А калі звыш таямнічая – то гэта не праблема навінаў. Гэта праблема ва ўрадзе. Нехта гэтую інфармацыю злівае».\n«Інфармацыя, якая нясе шкоду нашым дзецям, мае кантралявацца дзяржаваю, а рэшта, мне падаецца, абсалютна даступная і на сваім месцы».\n«Заўсёды гэта будзе скарыстана дзеля закручвання гаек і нейкія людзі ў пагонах з зоркамі прыкруцяць сабе яшчэ па адной», – каментуюць жыхары Менску.\nЧастка экспертаў непакоіцца, што абмяжуюць магчымасць адэкватна інтэрпрэтаваць і распаўсюджваць навіны. У «Канцэпцыі інфармацыйнай бяспекі» побач з неабходнасцю наладжваць дыялог між дзяржаваю, бізнесам і людзьмі знаходзіцца ідэя стварыць электронны ўрад, які будзе рэгуляваць рух інфармацыі і абяцае не парушаць прыватнасці!\n«Дзяржава з’яўляецца асноўным гульцом у галіне кібербяспекі і таму відавочна, што дзяржава будзе мець доступ да ўсіх масіваў дадзеных інфармацыі, якія цыркулююць у беларускім сегменце інфапрасторы», – кажа Арсень Сівіцкі.\nІлюструе гэты момант так званая «справа БелТА». У хадзе справы следчыя незаконна сачылі за перапіскаю журналістаў незалежных медыяў, што выявілася ў судзе.\nУ чарнавіку ці копіі Канцэпцыі бачым таксама раздзел пра беларускую мову. Яна названая адным з гарантаў інфармацыйнага суверэнітэту і бяспекі дзяржавы, як і гістарычныя каштоўнасці.\n«Улады рыхтуюцца да прэзідэнцкіх выбараў і ў цэлым да сваёй дакладнай інфармацыйнай палітыкі падчас гэтых палітычных бітваў, у тым ліку падчас замежных палітычных бітваў, перадусім з Расеяй, бо з Захадам усё спакойна», – дадае Віталь Цыганкоў.\nПлан інфармацыйнай бяспекі зацвердзяць на наступным тыдні. Кажуць што канцэпцыя – гэта не закон, але любы зацверджаны кіраўніком краіны дакумент на практыцы мае аднолькавую моц.\nТэгі: беларуская мова, Канцэпцыя інфармацыйнай бяспекі, Лукашэнка, прапаганда, Юлія Цяльпук\n13.03.2019\tГлядзі выданне цалкам\nБеларускі бок чакае афіцыйных каментароў МЗС Польшчы па пазіцыі ў ...\nЯкія шанцы ў галоўных кандыдатаў на прэзідэнта Украіны?\nВялікі пратэст рыбакоў на Гомельшчыне


Ашуканцы прапаноўваюць пенсіянерам «прышчэпку» ад каранавіруса за 250 рублёў\n27.03.2020 / 17:19\nАшуканцы прапаноўваюць адзінокім мінчукам выратавацца ад небяспечнага віруса з дапамогай неіснуючай прышчэпкі. Пра гэта карэспандэнту агенцтва «Мінск-Навіны» расказала сацыяльны работнік тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.\n— Аферысты звяртаюцца да пажылых гараджан, прадстаўляючыся работнікамі сацыяльнай службы, і гатовыя зрабіць вакцыну за 250 рублёў, — удакладніла спецыяліст. — Добра, што мае падапечныя, пачуўшы такую «прапанову», адразу тэлефануюць мне. Я ў сваю чаргу тлумачу, што не на «прышчэпку» трэба згаджацца, а ў міліцыю тэлефанаваць.\nУ ГУУС Мінгарвыканкама звярнулі ўвагу, што падобных заяў у органы ўнутраных спраў не паступала, але савет сацработніка сваім падапечным ухвалілі.\n— Не адчыняйце дзверы незнаёмым людзям, у тым ліку тым, хто прадставіўся супрацоўнікам сацыяльнай або камунальнай службы, — папярэдзіла афіцыйны прадстаўнік упраўлення Наталля Ганусевіч. — Спачатку папрасіце наведвальнікаў паказаць дакументы, а потым патэлефануйце ў ТЦСАН свайго раёна і ўдакладніце, ці гэта іх супрацоўнік. Аб няпрошаных наведвальніках можна паведаміць у міліцыю.


Як выявіць зваротныя спасылкі, якія паказваюць на ваш сайт?\nЗваротныя спасылкі з'яўляецца сэрцам пошукавай аптымізацыі. Яны аказваюць найбольш істотны ўплыў на ранжыраванне сайта. Тым не менш, гэта займае шмат часу, намаганняў, а часам і грошай, каб адкрыць якасныя зваротныя спасылкі для інтэрнэт-прасоўвання бізнесу. Адна з самых вялікіх цяжкасцяў для спецыялістаў SEO з'яўляецца захаванне кантролю зваротных спасылак, што яны ўжо ўсталявалі. Гэта даволі цяжка праверыць, дзе вы атрымаеце зваротную, дзе Зваротнай пайшоў, і чаму яна не аказвае ніякага ўплыву на вашага рэйтынгу сайта.\nманіторынг Зваротных з'яўляецца адной з самых складаных задач у пабудове спасылак, што з'яўляецца надзвычай важным для вэб-сайта пошукавай аптымізацыі. У гэтым артыкуле я пакажу вам, чаму маніторынг Зваротнага мае вырашальнае значэнне, і як вы можаце заўсёды быць у курсе вашых зваротных спасылак бягучай пазіцыі.\nРозныя зваротных спасылак карэкціроўкі\nУявім сабе сітуацыю, калі вы выявілі вялікую сувязь з буйной публікацыі СМІ некаторы час таму, але ў цяперашні час, гэта не робіць маюць якое-небудзь значэнне для вашай SEO як сайт, дзе Ваша спасылка была размешчана правяла рэбрэндынг, і вашыя спасылкі высокай якасці зніклі. Я думаю, што гэтая сітуацыя знаёмая для вялікай колькасці вэб-распрацоўнікаў. Каб пазбегнуць такіх непрыемных выпадкаў, вы заўсёды павінны кантраляваць вашы зваротныя спасылкі, нават яны былі змешчаныя гадоў таму. Вядома, гэта амаль немагчыма адсачыць усе знешнія спасылкі ўручную. Вось чаму вы павінны выкарыстоўваць некаторыя аўтаматызаваныя сродкі для гэтай мэты, такіх як Semalt Auto SEO або SE Рэйтынг. Напрыклад, Semalt дасць вам паведамлення ў любы час некаторыя змены адбываюцца ў зваротнай спасылкі. З дапамогай гэтага інструмента вы можаце лёгка праверыць, ці з'яўляюцца спасылкі ў вас ёсць станоўча ці адмоўна паўплываць на ваш сайт. Вам будзе прадастаўлены з дэталёвага аналізу на падставе такіх паказьнікаў, як Alexa рэйтынгу, некаторыя знешнія спасылкі, крыніцы праіндэксаваных Google ботаў, анкеры якасць аптымізацыі, акцыі Google, дамен ўлады, і гэтак далей. Усе наступныя паказчыкі будуць забяспечаны параметры фільтраў з высокай хуткасцю.\nЗваротныя спасылкі могуць забяспечыць вялікую карысць для вашага сайта SEO ці наадварот спустошыць вашу рэпутацыю брэнда. Для таго, каб прадухіліць падзенне рэйтынгу, вы павінны выявіць зваротныя спасылкі, якія могуць прадстаўляць пагрозу для вашай пошукавай аптымізацыі кампаніі і ліквідаваць усе шкодныя зваротныя спасылкі падчас. Выкарыстанне Semalt Auto SEO, вы будзеце атрымліваць справаздачы аб бедных зваротнага якасці. Я раю вам звярнуць асаблівую ўвагу на зваротныя спасылкі, якія прыходзяць ад азартных гульняў, дарослага або іншых ашуканскіх сумніўных сфер, дзе вашыя спасылкі сайта не павінны быць размешчаныя. Вы павінны выдаліць гэтыя спасылкі як мага хутчэй з дапамогай Google дэзавуяваць Tool.\nМанітор вашыя тэксты анкерных\nВы павінны кантраляваць не толькі крыніцы, адкуль вы зваротныя спасылкі прыходзяць, але і замацаваць тэксты, наступныя вашыя спасылкі. Ненатуральна профіль спасылка можа выклікаць санкцыі Google. Вы павінны кіраваць і адсочваць спасылку якар, каб абараніць ваш сайт ад занадта моцна ўзважаных ў адносінах да дакладных ключавых словах спасылкі Source .


Няхай 2016-ы будзе ўдалым • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nНяхай 2016-ы будзе ўдалым\n1 января 2016, 00:01\nШчыра віншуем нашага шаноўнага чытача з надыходзячым 2016 годам! І з той жа шчырасцю адрасуем усім нашу агульную рэдакцыйную падзяку за непасрэдную цікавасць да «Кур'ера», да нашай працы.\nЯк ні банальна гучыць, аднак гэта цікавасць і «падтрымка рублём» дазволілі нам выдаць і фінальны нумар 2015 года і ўсяляюць надзею на супольную працу ў новым годзе.\nПрызнаемся, не атрымалася ў нас многае з запланаванага, многа было хібаў і «праколаў». Аднак радуе, што гэта ўсё не зламала той стрыжань, які перашкаджае «Кур'еру» быць абыякавым да творчага працэсу. Упэўненыя, што толькі такі падыход да працы і дапаможа ў надыходзячым годзе перамагчы ўсе ўнутраныя і вонкавыя праблемы, быць у курсе самага надзённага.\nВялікую падзяку выказваем нашым друкарам і распаўсюджвальнікам, усім нашым рэкламадаўцам і пазаштатнікам, усім установам за плённае супрацоўніцтва ў 2015 годзе!\nДзякуй за вашы падказкі і заўвагі, за вашу крытыку і цярплівасць! Няхай у Новым 2016 годзе ў кожнага з вас усё складваецца ўдала, спакойна, цікава і шчасліва!\nПоспехаў і радасцей усім вам, шаноўныя! Будзем разам!\nЗ шанаваннем і павагай, рэдакцыйны калектыў «Інфа-Кур'ера»\nІллюстрацыя: Алесь Дастанка\n1 января 2016 12:37\nНе стоит благодарности, обращайтесь.))))) С Новым Годом! Газете и её сотрудникам, соратникам, поддерживающим и сочувствующим всех благ и многие лета!!!\n2 января 2016 08:53\nДзякуй, Кур’ер! І вас з Новым годам! Няхай усё будзе добра!


В Докшицы — из Шарковщины — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\nВ Докшицы — из Шарковщины\n13.03.2012 131 Родныя вытокi Комментариев нет\nХто з нас не ведае, што значыць перашыць маланку ў куртцы, джынсах, світарах? Не тое, каб цяжка, але ж праблематычна. То колер патрэбны адсутнічае, то памер яе не той, а то і проста: пакуль збярэшся занесці ў Дом быту рэч у рамонт, пакуль забярэш – колькі часу на гэта затраціць трэба. Словам, адчуваецца нейкі дыскамфорт.\nХацелася б “адным ходам” адрамантаваць вопратку. Нездарма многія гараджане, ды ўжо і вяскоўцы, чакаюць пятніцу, бо гэта можна зрабіць на рынку. Індывідуальны прадпрымальнік з Шаркаўшчыны Яўген Катовіч вось ужо год практыкуе такі від паслуг. Разам з абуткам, скуранымі рамянямі ён гандлюе рознага памеру маланкамі, а таксама іх рамантуе. Яго паслугі заўсёды запатрабаваныя.\n– Ды тут ніякіх цяжкасцей няма, – гаворыць Яўген. – Вось у мяне прылады працы (паказвае на шчыпцы) і падсобны матэрыял (сабачкі). Іншы раз трэба падціснуць абцугамі, а то прыкусіць зубкі і надзець замок. Дзве хвіліны – і мне 7 тысяч рублёў, а вы – будзьце задаволенымі.\nНіхто з нашых прадпрымальнікаў, а тым больш камбінат бытавога абслугоўвання не дадумаўся заняцца аказаннем такога віду паслуг. Бытавікі-шаўцы могуць маланку перашыць, абутнікі – надзець сабачку, калі ёсць такая ў наяўнасці. Аднак, каб паставіць на вытворчую аснову рамонт маланак у куртках, світарах, джынсах, іншым адзенні і прыносіць дадатковую, хай і не такую значную суму ў скарбонку арганізацыі, – гэтага пакуль няма.\nНА ЗДЫМКУ: ля палаткі Я. Катовіча заўсёды ёсць кліенты.\n← В ожидании паводка\nПродавец из Докшиц помогла задержать преступников →\nПолувековой километраж совместной жизни


Лепшыя атрымалі падарункі | Настаўніцкая газета\nЛепшыя атрымалі падарункі\n19.01.2022 19.01.2022 - 15:19Адукацыйная прастора\nНа абласное дабрачыннае свята ў рамках акцыі “Нашы дзеці” ў Гродне запрасілі 600 дзяцей са ўсёй вобласці.\nДзеці-сіроты, інваліды, якія засталіся без апекі бацькоў, са шматдзетных сем’яў, пераможцы прадметных алімпіяд, конкурсаў і спартыўных спаборніцтваў змаглі не толькі пагуляць каля прыгожай ёлкі ў абласной філармоніі, але і паглядзець музычны спектакль “Вось і Новы год … ці як стаць Снягуркай”. Кожны атрымаў навагодні падарунак.\nПавіншаваў дзяцей з Новым годам старшыня Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта Уладзімір Каранік.\n— Кожнае дзіця ўнікальнае, на свята мы запрасілі тых, хто на працягу 2021 года прадэманстраваў значныя дасягненні ў вучобе, мастацтве, спорце, — падкрэсліў Уладзімір Каранік. — Дабрачынная ёлка – гэта добрая магчымасць сабраць іх разам, падзякаваць, сказаць, наколькі мы іх цэнім і пастарацца натхніць на далейшы рух наперад. Для нас, дарослых, вельмі важна забяспечыць будучаму пакаленню шчаслівае дзяцінства, даць магчымасці для самарэалізацыі. А ўлічваючы іх велізарны патэнцыял, я ўпэўнены, што нашы дзеці знойдуць сваё месца ў жыцці, змогуць стаць шчаслівымі людзьмі і ўнясуць істотны ўклад у развіццё краіны. Гледзячы на вас, магу сказаць, што я ўпэўнены ў будучым нашай краіны.\nПадчас свята былі ўзнагароджаны пераможцы конкурсу дзіцячага малюнка “Бізнес вачыма дзяцей”, які ўпершыню прайшоў на Гродзеншчыне ў рамках Дзяржпраграмы “Малое і сярэдняе прадпрымальніцтва”. Для ўдзелу ў конкурсе было прадстаўлена 1300 малюнкаў дзяцей ад 6 да 16 гадоў з усіх раёнаў вобласці, якія адлюстравалі сваё бачанне бізнесу. У другі абласны тур было адабрана каля 150 малюнкаў. 14 аўтараў лепшых работ сталі пераможцамі конкурсу. Узнагароды юным мастакам уручыў У.С.Каранік. Лепшыя работы таксама былі адзначаны падзякамі, якія ўручыў хлопчыкам і дзяўчынкам намеснік старшыні Гродзенскага аблвыканкама В.І.Нявера.\nЮныя пераможцы падзяліліся сваімі ўражаннямі. Вучаніца Індурскай сярэдняй школы Гродзенскага раёна Яўгенія Сцяцкевіч расказала:\n— Я намалявала рукі свайго таты, таму што ён можа многае зрабіць. Ён займаецца рамеснай дзейнасцю: малюе карціны, робіць вырабы з металу, дрэва. Я таксама малюю, лічу, што не так добра, як мой тата, але часам дапамагаю яму.\nТаксама свайго тату намалявала вучаніца сярэдняй школы №2 Гродна Аксана Лучкоўская.\nВучаніцы сярэдняй школы №38 Гродна Яне Пакало паўдзельнічаць у конкурсе прапанаваў педагог па выяўленчаму мастацтву. І хаця дзесяцігадовая мастачка любіць маляваць пейзажы, справілася і з работаю на тэму бізнесу. І яе работа ў ліку лепшых.\nПлануецца, што конкурс дзіцячага малюнка “Бізнес вачыма дзяцей” будзе працягвацца і ў наступныя гады.\nМоладзі вырашаць будучыню краіны


Батарэя інфузійнай помпы - Hoppt Battery\nГалоўная / Блог / Прамысловасць / Акумулятар інфузійнай помпы\nАкумулятар інфузійнай помпы\nАкумулятар інфузійнай помпы адрозніваецца ад іншых тыпаў батарэй тым, што забяспечвае харчаванне на працягу больш доўгага перыяду часу (некалькі дзён). Батарэя інфузійных помпаў стала вельмі папулярнай, таму што ўсё больш і больш карыстальнікаў помпы пераходзяць да больш бесперапыннай тэрапіі інсуліну. Выкарыстанне інфузійных помп павялічваецца з прыладамі бесперапыннага кантролю глюкозы (CGM), якія больш дакладна кантралююць узровень глюкозы.\nШматлікія асаблівасці вылучаюць батарэю інфузійнай помпы ад іншых тыпаў батарэй, якія выкарыстоўваюцца ў медыцынскіх прыладах. Яны ўключаюць у сябе яго даўгавечную здольнасць пастаўляць дакладную дазоўку, прастату падзарадкі і магчымасць выкарыстання аднаразовых батарэй. Яго галоўная асаблівасць - працяглая здольнасць; гэта азначае, што ён можа дастаўляць дакладныя дозы на працягу некалькіх дзён, перш чым спатрэбіцца падзарадка.\nАкумулятарная батарэя сілкуе інсуліновую помпу бесперапынна або перыядычна, выкарыстоўваючы мікрапрацэсары і праграмнае забеспячэнне для кантролю колькасці ўведзенага інсуліну. Інфузійныя наборы ўтрымліваюць канюлю, якая ўводзіцца пад скуру, праз якую ўводзіцца інсулін. Каб забяспечыць энергію для гэтага працэсу, невялікі электрычны ток вылучае нязначную колькасць інсуліну з рэзервуара помпы ў сістэму пацыента (падскурна).\nСпосаб і колькасць, у якім ён забяспечвае свой зарад, кантралюецца мікрапрацэсарам, і пры неабходнасці электрычны ток праходзіць ва ўнутраную літый-іённую ячэйку. Затым гэты элемент ажыццяўляе падзарадку на працягу ўсёй працы; таму для яго функцыянавання павінны быць дзве часткі - унутраны літый-іённы элемент і знешні кампанент са спецыфічным злучэннем для падзарадкі.\nКанструкцыя батарэі інфузійных помпаў складаецца з двух кампанентаў:\n1) акумулятарны ўнутраны літый-іённы элемент, які складаецца з электродных пласцін (станоўчых і адмоўных), электралітаў, сепаратараў, корпуса, ізалятараў (знешні корпус), схемы (электронныя кампаненты). Яго можна зараджаць бесперапынна або перыядычна;\n2) Знешні кампанент, які падключаецца да ўнутранай ячэйкі, называецца адаптарам/зараднай прыладай. Тут размяшчаюцца ўсе электронныя схемы, неабходныя для зарадкі ўнутранага блока, забяспечваючы пэўны выхад напружання.\nІнфузійных помпы прызначаныя для дастаўкі невялікіх колькасцяў інсуліну на працягу працяглых перыядаў часу. Яны прызначаныя для выкарыстання людзьмі з цукровым дыябетам, якім неабходна прымаць інсулін некалькі разоў на дзень для кантролю ўзроўню глюкозы ў крыві. Большасць помпаў працуюць ад батарэек, якія звычайна працуюць тры дні і больш, перш чым спатрэбіцца падзарадка. Некаторыя карыстальнікі інфузійных помпаў выказвалі заклапочанасць з нагоды частай змены батарэі, асабліва калі ў іх ёсць іншае захворванне, якое патрабуе частай змены павязкі.\n-Выкарыстанне аднаразовых батарэй у помпах звязана з некаторымі патэнцыйна негатыўнымі наступствамі на навакольнае асяроддзе, уключаючы кошт і адходы выкінутых батарэй, а таксама таксічных металаў, такіх як кадмій і ртуць, якія змяшчаюцца ў кожнай ячэйцы (у вельмі невялікіх колькасцях).\n- Інфузійных помпа не можа зараджаць абедзве батарэі адначасова;\n- Інсулінавыя помпы і батарэі дарагія, і іх трэба мяняць кожныя 3 дні.\n- Няспраўная батарэя можа выклікаць затрымку дастаўкі лекаў;\n-Калі батарэя разраджаецца, інфузійных помпа адключаецца і не можа даставіць інсулін. Гэта азначае, што ён не будзе працаваць, нават калі зараджаны.\nНягледзячы на тое, што [батарэя інфузійнай помпы] мае некалькі плюсаў і мінусаў, відавочна, што пацыентам трэба ўзважваць перавагі і рызыкі. Перад пачаткам тэрапіі інсулінавай помпай заўсёды варта пракансультавацца з лекарам.\nПапярэдняя: Гнуткая батарэя\nдалей: Гнуткая батарэя


Рыкашэт. Дзе ключ да перамогі | Малады Фронт\nВалер Карбалевіч, Зьміцер Дашкевіч, меркаваньні\nНеяк нясьмела, з адчуваньнем наканаванага лёсу ў незалежных мэдыях і апазыцыйным асяродзьдзі пачынаецца дыскусія наконт плянаў на 2015 год, на час прэзыдэнцкіх выбараў. У гэтым сэнсе даволі паказальны артыкул Зьмітра Дашкевіча «Наш і ваш кандыдат» на сайце «Хартыі» 6 студзеня 2014.\nПаказальны ён таму, што адлюстроўвае даволі распаўсюджаныя ў апазыцыйным асяродзьдзі ўяўленьні пра стратэгію і тактыку апазыцыі. Зьміцер Дашкевіч лічыць няслушным акцэнтаваць увагу на пытаньні выбару адзінага кандыдата ў прэзыдэнты ад дэмакратычных сілаў. І галоўны ягоны аргумэнт палягае ў тым, што ў 2001 і 2006 гадах гэтая тактыка не дала выніку. Бо, на ягоны погляд, у абодвух выпадках асоба адзінага кандыдата аказалася няўдалаю. І аўтар робіць выснову:«Адзіны кандыдат ад апазыцыі — гэта, канечне, добра; але, як яскрава сьведчаць 2001 і 2006 гады, далёка не панацэя ад усіх немачаў апазыцыі і грамадзтва. Як такія адзіныя, дык лепей ужо ўвесь палітычны спэктар кандыдатаў у 2010-м — кожны мог падтрымаць упадабанага. Ды і што казаць, 30–50 тысячаў на праспэкце ў 10-м — гэта пасур’ёзней удар па самазванцу, чым 100 чалавек у 2001-м ці 500 чалавек у 2006-м.Не, не ў адзіным кандыдаце ключ да перамогі, а ў тым, што мы робім у дзень, калі Лукашэнка крадзе нашыя галасы… раз на пяць гадоў наш і ваш кандыдат — гэта Плошча».Такім чынам, як лічыць Зьміцер Дашкевіч, ключ да перамогі ў тым, што мы робім у дзень выбараў. Цягам трох папярэдніх прэзыдэнцкіх кампаніяў апазыцыя па-рознаму выкарыстоўвала чыньнік Плошчы. У 2001 годзе адзіны кандыдат Уладзімер Ганчарык заклікаў сваіх прыхільнікаў разысьціся па дамах. У 2006 годзе адзінага кандыдатаАляксандра Мілінкевіча доўга папракалі, што ён дзейнічаў нерашуча, павёў пратэстоўцаў да плошчы Перамогі ўскладаць кветкі. У 2010 годзе апазыцыя дзейнічала рашуча, разьбілі дзьверы ў Доме ўраду.\nВалер Карбалевіч для svaboda.org\n10.01.2014 Дашкевіч: Такі адзіны, як Халіп, каменя на камені ад Лукашэнкі не пакінула б\n31.12.2013 Вынікі 2013 году для апазыцыі


Падпалкоўнік МУС Максімовіч аддаваў загады ў жніўні летась збіваць усіх, хто можа прымаць удзел у пратэстах\nЧарговую размову міліцыянтаў па ўнутранай сувязі МУС апублікавала група хакераў «Кіберпартызаны». У аўдыязапісе чалавек з голасам, падобным да голасу палкоўніка Мікалая Максімовіча, які працуе намеснікам начальніка міліцыі грамадскай бяспекі УУС Менаблвыканкаму, аддае загады іншаму кіраўніку РАУС, чыя асоба пакуль не вызначаная. Максімовіч у размове загадвае ўжываць сілу і збіваць грамадзянаў, у тым ліку і жанчын, якія збіраюцца на вуліцы.\nЯшчэ адзін запіс размовы міліцыянтаў па ўнутранай сувязі МУС апублікавалі «Кіберпартызаны». Хакеры сцвярджаюць, што атрымалі доступ да запісаў пасля ўзлому засакрэчаных сервераў Дэпартаменту забеспячэння аператыўна-вышуковай дзейнасці МУС.\nУ чарговым аўдыязапісе размовы чалавек з голасам, падобным да голасу палкоўніка Мікалая Максімовіча, які ёсць намеснікам начальніка міліцыі грамадскай бяспекі УУС Менаблвыканкаму, аддае загады іншаму кіраўніку РАУС, чыя асоба пакуль не ўсталяваная, жорстка збіваць і разганяць людзей з вуліцаў гораду. Раней група хакераў «Кіберпартызаны» апублікавала запіс размовы меркавана Максімовіча з кіраўніком АУС Салігорску Аляксандрам Шараварам.\nМіалай Максімовіч. Фота: karatelibelarusi/ telegram\nУ тэлефоннай размове нявызначаная асоба распавядае Максімовічу, што людзі ў ягоным горадзе збіраюцца без сімволікі і выходзяць на вуліцы. Палкоўнік міліцыі загадвае збіваць такіх людзей.\n«Як толькі сабраліся пяць асобаў, не кажучы ўжо пра дваццаць, падʼязджае аўтобус бл*, усіх піз* бл*, шпурляе ўсіх у аўтобус і завозіць у райаддзел бл*. Глядзі, унутраны двор ёсць? І ва ўнутраным двары бл* яны ўсе ляжаць мордай у асфальт бл*. Вось і ўся праца, бл*», – аддае загад Максімовіч.\nСуразмоўца намесніка начальніка міліцыі грамадскай бяспекі УУС Менскага аблвыканкаму таксама кажа, што ў парку могуць быць і жанчыны, якія проста шпацыруюць і не маюць дачынення да пратэстоўцаў, але і гэтых жанчын Максімовіч загадвае затрымліваць.\n«І жанчыны, якія проста знаходзяцца, яны таксама вельмі ах* бл*, гэта паводле майго досведу, за гэтыя дні, бл*, падліваюць алею ў агонь. Карыстаюцца тым, што іх не затрымліваюць бл*, пачынаюць пі* бл*, гэтых падбухторваць і нас х*. Адно выключэнне для жанчын бл*, тое, што яны не ляжаць мордай у асфальт бл*, а стаяць каля сцяны бл*, мордай да сценкі бл*. Толькі ўсіх п* бл*. Вось асноўны пасыл. І ўжо п*, што яны там робяць. Стаіць проста ўбаку, едзе на ровары, здымае на тэлефон, усіх затрымліваць і піз*», – кажа Максімовіч.\nВядома, што гэтая размова адбылася 11 жніўня 2020 года.\nАдметна, што Лукашэнка адмаўляе факт збіцця і катаванняў грамадзянаў. Раней ён казаў, што ўся адказнасць за падзеі ў жніўні 2020 года ляжыць на ім, і гэта ягоныя асабістыя загады былі тады агучаныя сілавікам.\nСамая масавая ў гісторыі Беларусі акцыя пратэсту у фотаздымках\nТэгі: выбары-2020 гвалт з боку сілавікоў збіццё катаванні пратэсты рэжым Лукашэнкі


У суботу для хлебаробаў быў праведзены зажыначны абрад | Белыничи. Зара над Друццю\n25.07.2019 164 Зара над Друццю\n“Божага блаславення і духоўнай падтрымкі на добрую справу!”, – такімі словамі павітаў працаўнікоў СВК “Калгас “Радзіма” перад пачаткам уборачных работ настаяцель Вішоўскай Петрапаўлаўскай царквы айцец Павел.\nУ гэтым сельгаскааператыве ўжо стала традыцыяй распачынаць кожны цыкл сельскагаспадарчых работ са свецкага і духоўнага блаславення. А цёплая і сонечная суботняя раніца якраз спрыяла таму, каб з бадзёрым настроем прыняцца за спрадвечны і адказны сялянскі клопат.\nУся тэхніка, якую запланавалі задзейнічаць ва ўборачнай, камбайны, трактары і аўтамабілі-адвозчыкі збожжа, выстраіліся на полі каля машыннага двара гаспадаркі.\nНапачатку словы падтрымкі працаўнікам выказаў старшыня СВК “Калгас “Радзіма” Аляксандр ЛАПАЦЕНТАЎ. Ён адзначыў важнасць унёску кожнага, хто ўдзельнічае ў гарачай пары жніва, павіншаваў усіх з добрым зачынам.\n– Уборка рапсу ў гаспадарцы пачалася крыху раней, чым быў дадзены афіцыйны старт уборачнай кампаніі, – сказаў Аляксандр Міхайлавіч. – Камбайны прайшлі абкатку, камбайнеры паспрабавалі свае сілы, а гэта значыць, што і гэту ўборачную правядзем зладжана, арганізавана, як і ўсе мінулыя.\nАляксандр Лапацентаў паабяцаў, што калі агульны намалот зерня ў чыстым выглядзе перасягне 21 тысячу тон, то ўдзельнікі жніва атрымаюць матэрыяльную прыбаўку ў памеры сярэднямесячнай заработнай платы.\nНамеснік старшыні па раслінаводстве Барыс САФОНАЎ нагадаў працаўнікам аб тым, каб уважліва сачылі за якасцю абмалоту і перавозак, не спяшаліся, выконвалі ўсе патрабаванні бяспекі.\nЗатым настаяцель Вішоўскай праваслаўнай царквы айцец Павел прачытаў малітву да Госпада, блаславіў усіх на добрую справу і правёў абрад асвячэння ўборачнай тэхнікі і зернесушыльных комплексаў гаспадаркі.\nНа памежным полі, што за вёскай Пільшычы, за якім пачынаецца Магілёўскі раён, для хлебаробаў ААТ “Новая Друць” быў праведзены зажыначны абрад.\n…”А мы жыта зажынаем,\nУсіх на помач запрашаем.\nОй, дай, Божа, пагодачку,\nОй, на нашу работачку…”, –\nнатхнёна спявалі на ўскраіне поля абрадавую песню ўдзельніцы папулярнага фальклорнага ансамбля “Журавінка” Цяхцінскага СДК. І суладныя іхнія галасы звонкім рэхам аддаваліся ў недалёкім сасновым бары, луналі над сцішана-шапаткой і саспелай ужо для ўборкі нівай.\nВядучая абрадавага дзейства мастацкі кіраўнік Цяхцінскага СДК Кацярына ІГНАТОВІЧ сардэчна павіншавала ўборачныя экіпажы з пачаткам жніва, чарговай гарачай парой у іхнім жыцці, і пажадала ім спорнай працы, высокіх намалотаў, зладжанасці.\nУпершыню прыняць удзел у зажыначным абрадзе сельскагаспадарчага таварыства быў запрошаны святар Павел БРОДАЎ. Айцец Павел звярнуўся да камбайнераў, іх памочнікаў і ўсіх прысутных на свяце з прачулым словам аб веры ў Бога, які дае сілы ў працы кожнаму верніку, аберагае чалавечае жыццё і спрыяе ўсяму добраму.\n– Будзем разам Бога прасіць, каб захаваў нас, даў добрае надвор’е і дапамагаў паспяховаму правядзенню ўсіх жніўных уборачных работ, – сказаў прысутным а. Павел і запрасіў іх звярнуцца да Усявышняга з малітвай “Ойча наш”. Пасля агульнага малення на ўскрайку хлебнай нівы Павел Бродаў пажадаў уборачным экіпажам таварыства эфектыўнай працы, высокіх намалотаў і падарыў дырэктару ААТ “Новая Друць” Віктару ШЧУПЛЯНКОВУ экземпляр сямейнай Бібліі.\nУ сваім звароце да ўдзельнікаў сёлетняга жніва Віктар Шчуплянкоў адзначыў, што дзесяці экіпажам трэба ўбраць каля трох тысяч гектараў зерневых культур.\n– Нагрузка на ўборачныя агрэгаты значная, – сказаў Віктар Леанідавіч. – Пачынаць заўсёды ў любой справе цяжка. Але пасля такіх шчырых слоў і тых абрадавых песняў, якія прагучалі толькі што на ваш адрас, падвесці нельга. Вы забяспечаны ўсім, каб эфектыўна працаваць, убраць збожжа да апошняга зернятка. Усе рэсурсы дзеля зладжанага правядзення ўборачнай кампаніі ў таварыстве маюцца. Хоць, як бачна, надвор’е будзе капрызнічаць. Таму трэба эфектыўна, па-гаспадарску выкарыстоўваць кожную спрыяльную хвіліну, а ў сёлетніх умовах жніва галоўнай задачай для кожнага ўборачнага экіпажа з’яўляецца наступная: выратаваць з такімі цяжкасцямі вырашчаны ўраджай хлеба. Спадзяюся, што вы не падвядзеце.\nУдзельніцы фальклорнага ансамбля “Журавінка” ўручылі дырэктару ААТ “Новая Друць” Віктару Шчуплянкову зажыначны сноп, які да апошняга дня ўборачных работ будзе знаходзіцца ў царкве, што ў вёсцы Прыбар. Такі парадак прадугледжаны шматвекавой хлебаробскай традыцыяй. Пасля завяршэння ўборачных работ гэты сноп стане “ўдзельнікам” і дажынкавага свята.\nСвята завяршылася. Экіпажы камбайнаў атрымалі пэўны эмацыйны пасыл. Цяпер слова – за імі. Праўдзівей, тое зваротнае слова – гэта іхняя праца на хлебным полі.\nЖніво-2019 пасля правядзення зажыначнага абраду на палетках ААТ “Новая Друць” распачалося з уборкі аўса…\n← Правялі маніторынг клубнай сістэмы


Спачатку плянаваўся вялікі канцэрт "Песьняроў" у менскім Палацы спорту. Але сёньня ў Міністэрстве культуры мне выразна ніхто ня змог патлумачыць, чаму ўсё ж гэты канцэрт не адбыўся. Мажліва, ён проста перанесены на больш позьні час.\nА можа, у Беларусі, дзе 30 гадоў таму расьцьвіла кветка таленту стваральніка ды нязьменнага кіраўніка "Песьняроў", аніякіх музычных імпрэзаў з нагоды ягонага 60-годзьдзя й ня будзе. Як, дарэчы, і ўзнагародаў.\nАле пакуль тое, візытоўка беларускага сьпеўнага мастацтва семідзясятых-васьмідзясятых гадоў паедзе сьвяткаваць сваю асабістую круглую дату ды 30-годзьдзе ансамблю ў Маскву. Там, у канцэртнай залі "Россия" 21 студзеня выступленьнем калектыву завершацца афіцыйныя Дні беларускае культуры ў Расеі.\nУладзімер Мулявін будзе выступаць з новым складам беларускага дзяржаўнага ансамблю "Песьняры". Стары склад, як вядома, распаўся неўзабаве пасьля апошняга знакавага выступу ў Белдзяржфілярмоніі ў 1991 годзе з праграмаю на вершы Максіма Багдановіча, у якую ўваходзіла і "Песьняроўская" музычная вэрсія "Пагоні".\nА пасьля таго, як зьехалі ў Амэрыку салісты Барткевіч ды Кашапараў, усе спробы рэанімацыі былое гучнае славы ансамблю не давалі жаданага эфэкту. Колькігадовы творчы крызыс закончыўся разьдзелам калектыву. І сёньня газэта "ЛіМ" надрукавала адмысловае вітаньне Мулявіну з гэтай нагоды:\nДвайнікі — "Беларускія песьняры" — на маскоўскі юбілейны канцэрт не запрошаныя. Запрошаныя ж "Сябры" — з Анатолем Ярмоленкам, Ігар Лучанок (сам сабою) ды Міхаіл Фінберг зь Дзяржаўным канцэртным аркестрам Беларусі. А таксама зоркі савецкае расейскае эстрады: Ала Пугачова, Іосіф Кабзон ды іншыя.\nБудзе й неспадзяванка. Зьявяцца перад публікаю некаторыя былыя "Песьняроўцы". Гэтак абяцаў у часе свайго леташняга прыезду на радзіму Леанід Барткевіч.


16 верасень 2021, 16:05\nНа акцыі пратэсту супраць блякаваньня тэлеграм-каналаў у Расеі. Масква, 30 красавіка 2018 году\nІх падазраюць у схіленьні да масавых беспарадкаў празь «сетку тэлеграм-каналаў». На сайце ведамства гаворыцца, што з дапамогай відэаролікаў падазраваныя заклікалі да гвалту ў дні галасаваньня на выбарах у Дзяржаўную думу Расеі з 17 па 20 верасьня.\nПа гэтай справе затрыманая супрацоўніца штабу кандыдаткі ў дэпутаты Дзярждумы Анастасіі Бруханавай — студэнтка школы дызайну Вышэйшай школы эканомікі Марыя Платонава. Раніцай у кватэры Платонавай прайшоў ператрус, у дзяўчыны канфіскавалі тэхніку, а саму яе забралі на допыт у Сьледчы камітэт. Ёй ужо прад'явілі абвінавачаньне. Платонава не прызнае віны.\n«У пастанове аб прыцягненьні ў якасьці абвінавачанай сказана, што Платонава і іншыя асобы разам з Дзьмітрыем Чабанавым „прынялі рашэньне аб схіленьні і іншым уцягваньні ў масавыя беспарадкі неабмежаванай колькасьці асобаў у гарадах Расеі“ праз тэлеграм-каналы», — цытуе праваабаронцаў расейская служба Радыё Свабода.\n1 жніўня ў тэлеграм-канале «Что-Делать» быў апублікаваны анонс усерасейскай акцыі «без крымінальных складнікаў, але дзёрзкай па сваёй сутнасьці». Дэталі паведамляліся толькі яе ўдзельнікам. 5 верасьня аўтары каналу пачалі публікаваць відэа, на якіх людзі з розных гарадоў запальваюць фаеры ў публічных месцах.\nДзьмітрый Чабанаў 5 верасьня спрабаваў вывесіць банэр супраць уладаў на будынку крамы непадалёк ад ФСБ на Лубянцы ў Маскве. Яго і яшчэ чатырох чалавек затрымала паліцыя.


(Перанакіравана з «Англія»)\n„Бог і мая рацыя“\nТэрыторыя сучаснай Анґельшчыны на момант уварваньня Юліюса Цэзара ў 55 г да н. э., як і стагодзьдзе праз, да часу захопу імпэратарам Кляўдыюсам, была населеная кельцкімі плямёнамі, якія зваліся брытамі. У выніку захопу ўся паўднёвая частка востраву (сучасныя Анґельшчына і Валія) стала часткай Рымскай Імпэрыі да яе распаду ў V стагодзьдзі н. э.\nБез дапамогі рымскіх легіёнаў Рымская Брытанія не магла доўга процістаяць барбарам-германцам, якія зьявіліся ў V—VI стст., як сьведчаць хронікі, па запрашэньні саміх брытаў, якія зь іх дапамогай разьлічвалі абараніцца ад кельцкіх плямёнаў з поўначы — піктаў і скотаў. Прышэльцы ўяўлялі сабой тры групы — юты, саксы і англы. Асвоіўшы тэрыторыі брытаў, гэтыя германцы сталі адціскаць іх на тэрыторыю Валіі і Карнўола. З часам на занятымі германскімі прышэльцамі землях сфармаваліся асобныя каралеўствы, якія утварылі, у прыватнасьці, «Анґельшчына-саксонскую гептархію» (зьвяз сямі каралеўстваў). Час ад часу адзін зь сямі анґельшчына-саксонскіх каралёў, званы «Брытвальда», што можна вольна перакласьці як «Кіраўнік Брытаніі», атрымліваў кантроль над большай часткай Анґельшчыны — так што цяжка назваць момант, калі Анґельшчына была канчаткова аб’яднаная. Па некаторых апісаньнях, аб’яднаньне наступіла разам з нашэсьцем дацкіх вікінгаў, якія захапілі ўсходнюю частку Анґельшчыны. Эгбэрт, кароль Ўэсэкса (памёр у 839), часта завецца першым каралём усяе Анґельшчыны, хоць тытул «Кароль Анґельшчыны» паўстаў толькі два пакаленьня праз — у пэрыяд кіраваньня Альфрэда Вялікага (871—899).\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Ангельшчына&oldid=2210443»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 24 сакавіка 2021 году ў 23:24.


18 ліпень 2008, 19:24\nУ выдавецтве “Нашай Нівы” выйшла кніга Лёліка Ушкіна “Левым вокам”. Лёлік Ушкін — адзін зь піянэраў беларускага анархісцкага руху, сузаснавальнік сатырычнага выданьня “Навінкі”, якое было зачынена ўладай.\nКнігу склалі фэльетоны, гумарэскі, карыкатуры, якія цягам некалькіх гадоў друкаваліся ў “Нашай Ніве”. Назоў кнігі — “Левым вокам”, на вокладцы — правае вока аўтара. У гэтым увесь Лёлік Ушкін (сапраўднае прозьвішча — Алег Новікаў), зь якім мы сустрэліся перад самай прэзэнтацыяй.\nЦікавы жанр, які дазваляе паказваць абсурднасьць працэсаў, супярэчнасьць нейкіх заяў палітычных\nКарэспандэнтка: “Лёлік, жывых фэльетаністаў я нават і прыгадаць не магу…Чаму менавіта такі рэдкі жанр?”\n“Ну, ёсьць яшчэ Якубовіч. А ўвогуле, гэта дастаткова цікавы жанр, які дазваляе паказваць абсурднасьць пэўных працэсаў, супярэчнасьць нейкіх заяў палітычных. Аднак, з другога боку, фэльетон лепш дэманструе прыроду гэтых зьяў, чым звычайныя, патасныя, вельмі моцна ангажаваныя ў палітыку нейкія сталыя палітычныя дактрыны.\nЯк літаратурна-мастацкія жанры фэльетоны, гумарэскі — яны дастаткова прымітыўныя. У дзьве з паловай тысячы знакаў ты павінен умясьціць нейкую фабулу, думку, завяршыць эфэктна… Абавязкова, каб там было 5—6 добрых жартаў па ходу тэмы”.\nКарэспандэнтка: “Вашы фэльетоны даволі надзённыя і вострыя. Ці не было ў вас праблем з уладай?”\n“Яшчэ будуць… Але я не хацеў бы мець такія праблемы, у гэтым пляне я стараюся асьцярожна пісаць пра некаторыя рэчы. “Навінкі”, якія былі папярэднікамі, больш радыкальна да ўсяго падыходзілі. Таму даводзіцца быць асьцярожным.\nКалі мы ўзгадаем Віктара Шэндэровіча ў Расеі, то гэта тыповы лёс фэльетаніста ў часы нейкіх палітычных катаклізмаў. Я нават ня ведаю ў ніводнай краіне, акрамя Вялікай Брытаніі, дзе гумар — гэта частка агульнанацыянальнай культуры, ніводнага сатырыка, фэльетаніста, у якога не было б палітычных пытаньняў. У Польшчы гэта Ежы Урбан зь ягоным праектам “Nie”, у былой Чэхаславаччыне гэта Гашак, які меў праблемы з паліцыяй з-за сваіх анархічных перакананьняў.\nФэльетаніст ня мае быць патасным, ён мае толькі высьмейваць\nГэта, хутчэй за ўсё, частка гэтага жанру: фэльетон — заўсёды балянсаваньне на мяжы таго, што жарт будзе трактаваны як пэрсанальная абраза. Як пісаў Гогаль, сатырык — гэта, з аднаго боку, вельмі шчасьлівы чалавек, а зь іншага — вельмі няшчасны, таму што ён піша пра самыя нэгатыўныя бакі рэчаіснасьці, людзей, асобаў. І калі ён гэта асьвятляе, асобы могуць успрымаць гэта абсалютна неадэкватна, ня так, як ён хацеў бы перадаць”.\nКарэспандэнтка: “Ці прысутнічае ў вас унутраны цэнзар?”\n“Так, канечне. Фэльетаніст, па-першае, ня мае быць патасным, ён мае толькі высьмейваць, а пазытыўную праграму, альтэрнатыўна-канструктыўную мае дадумваць чытач. Аднак я не хацеў бы, каб гэтыя фэльетоны ўспрымаліся як маніфэсты палітычныя.\nАдносна ўлады… Зразумела, што палітычная культура беларускай улады вельмі прымітыўная, як паказалі шматлікія судовыя працэсы за абразу асобы. Гэта ўсё настолькі суб’ектыўна, упісана ў нейкую палітычную кан’юнктуру. Таму, безумоўна, трэба быць у нейкіх момантах вельмі асьцярожным”.\nКарэспандэнтка: “Можаш вызначыць самыя дарагія для цябе творы, зьмешчаныя ў новай кнізе?”\n“Цяжка сказаць. “Апазыцыя ў вялікім горадзе” мне падабаецца, “Парады для лорда Бэла”, “Як інтэгравацца з Вэнэсуэлай”…Там дастаткова нядрэнныя творы”.\nКарэспандэнтка: “Ад сьціпласьці ты не памрэш… Дзякуй — і натхненьня на новыя кнігі!”


Як даведацца, падабаецеся вы мужчыну альбо няма - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Як даведацца, падабаецеся вы мужчыну альбо няма\nКалі вы сапраўды падабаецеся мужчыну, то ў любых сітуацыях ён будзе старацца быць недалёка ад вас. Нават калі вы працуеце ў розных аддзелах або вучыцеся ў розных групах, то ў сталовай або бібліятэцы вы абавязкова станеце выяўляць яго непадалёк. Шмат што можа сказаць пра яго цікавасці да вас: напрыклад тое, як часта вы ловіце на сабе яго пільны погляд. Як правіла, хлопец глядзіць на зацікавіць яго жанчыну значна часцей, чым на іншых. Каб прыцягнуць да сябе вашу ўвагу, закаханы ў вас мужчына, хутчэй за ўсё, зменіць свой гардэроб, сваю прычоску ці нават сваю манеру зносін. Прычым, прадстаўнік моцнага полу, якому падабаецца жанчына, змяняецца ў яе прысутнасці не толькі вонкава - ён таксама спрабуе бліскаць красамоўствам і досціпам.\nКалі мужчына пачаў падаваць вам невялічкія сувеніры не толькі ў дні буйных святаў, але і ў дні вашых імянін або наогул без нагоды - гэта дакладная прыкмета таго, што ён вамі зацікавіўся як жанчынай. Пра гэта ж можа гаварыць і той факт, што падарункі ён стараецца падбіраць, зыходзячы з вашага густу, пра які пазнае ў вашых сябровак або сваякоў.\nВысветліць, падабаецеся вы мужчыну альбо няма, можна пры дапамозе невялікі правакацыі. Для гэтага, знаходзячыся з ім у адной кампаніі, зрабіце выгляд, што вам цікавы іншы мужчына - запрашайце яго на танцы, кантактуйце з ім больш, чым з астатнімі, і нават дазвольце яму праводзіць вас дадому. Закаханы ў вас малады чалавек адразу ж праявіць свае пачуцці да вас і ўжо ў бліжэйшыя дні, хутчэй за ўсё, запросіць вас на шчырую размову.\nРазмаўляючы з вашым абраннікам, звярніце ўвагу на тэмы вашых гутарак - калі ён гаворыць з вамі толькі пра надвор'е, музыцы ці агульных сябрах, то, хутчэй за ўсё, вы не прыцягваеце яго як жанчына. Калі ж суразмоўца адкрыта распавядае вам свае планы на будучыню, адкрыта кажа аб сваім фінансавым становішчы і нават запрашае вас на вячэру ў кампаніі яго бацькоў, то, несумненна, ён зачараваны вашай прыгажосцю і адчувае да вас зусім не сяброўскія пачуцці.\nНаступная Артыкул Ролевыя гульні з мужам\nЯк праявіць сябе на працы\nЯк выказаць пяшчота


10 снежня 2019Архіў...\nСтудэнты эканамічнага факультэта БДУ распрацавалі сістэму па выяўленні "безбілетнікаў" у грамадскім транспарце. Аўтарскі калектыў прадставілі трэцякурснікі Максім Талкачоў і Арцём Бабянок і чацвёртакурснікі Станіслаў Качалка і Арцём Латышаў.\nДля выяўлення пасажыраў-безбілетнікаў распрацоўшчыкі прапануюць выкарыстоўваць датчыкі вымярэння масы, якая прыходзіцца на падвеску колаў аўтобуса, і лічыльнікі прабітых талонаў. Змена вагавых паказчыкаў пры захаванні ці непрапарцыйным ваганні дадзеных пра праязныя білеты паказвае на наяўнасць у транспарце тых, хто не аплаціў праезд.\nПрыборы счытваюць інфармацыю ў перыяд адчынення дзвярэй да пасадкі пасажыраў. Акрамя таго, сэрвіс дазваляе вызначыць загружанасць таго ці іншага маршруту і мэтазгоднасць пуску дадатковых аўтобусаў.\nІнавацыйны праект студэнтаў БДУ ўжо атрымаў высокую ацэнку і прызнаны "Найлепшым сацыяльна значным рашэннем" на Міжнародным калядным хакатоне. Фінал змагання завяршыўся 6 снежня і адначасова прайшоў у Бельгіі і Францыі ў фармаце тэлемаста. Усяго перспектыўныя ідэі для лічбавай эканомікі распрацоўвалі 16 каманд з Францыі, Бельгіі, Швецыі, Беларусі і Расіі. Абсалютным пераможцам прызнана зборная са Швецыі. Таксама былі вызначаны найлепшыя стартапы ў намінацыях: "Абсалютны чэмпіён" (па-за галіной), "Найлепшае рашэнне прыкладной задачы" (па-за галіной), "Найлепшае адукацыйнае рашэнне, у тым ліку гейміфікацыя" (галіна: адукацыя і кадры).


Мэксыканскі горад Чыльпансінґа-дэ-лос-Брава на сайце Юрыя Міхеда\nДля лепшага ўяўленьня аб краіне я вырашыў заехаць у які-небудзь горад, аб якім да гэтага ня ведаў навогул, і дзе б амаль не ступала нага замежнага турыста. Абсалютна адвольны выбар упаў на «абласны цэнтар» Чыльпансінґа-дэ-лос-Брава.\nПры ўездзе ў горад з аўтастрады утвараецца пробка, па якой бегаюць мыйшчыкі вокнаў. Яны падыходзяць да вашае машыны, пырскаюць у акно вадой з бутэлькі і размазваюць па ім бруд, пасьля чаго вы можаце па жаданьні даць ім за гэта крыху грошай. Я ня даў — не люблю плаціць за паслугі, якія не замаўляў.\nМэксыканскі горад — шумны і цесны.\nЕзьдзіць складана — шмат машын і мала сьветлафораў.\nАдзіны сустрэты від грамадзкага транспарту — маршруткі.\nВа ўсіх таксі горада таксама адзіная расфарбоўка. Тут яно яшчэ i грузавае.\nЦэнтар гораду акуратнейшы, але нават прыгожыя будынкі завешаныя рэклямай.\nМашына нейкае рэклямнае аґенцыі езьдзіць па вуліцах, нібы аґітмабіль.\nДроты ўсе працягваюць як патрапіла і без абмежаваньняў.\nСпайдэрмэну бы спадабалася.\nЭлектралічыльнікі ня хаваюць за краты, але лепяць ўсюды дзе толькі заманецца, з-за чаго яны глядзяцца як паразытычныя грыбы.\nПрыродны газ развозяць ў балёнах.\nПаўсюль вулічныя гандляры.\nПрадаюць нейкае барахло ці ежу.\nВы зьдзівіцеся, але Мэксіка займае першае месца ў сьвеце па колькасьці людзей зь лішняй вагой, абганяючы нават ЗША. Тут ўплывае ня толькі ежа, але й камплекцыя — для амэрыканскай расы характэрны нізкі рост і шырокая косьць, з-за чаго ім прасьцей набіраць вагу (калі паглядзець на краіны дзе ў расавым дачыненьні пераважаюць нашчадкі карэнных жыхароў Амэрыкі, карціна будзе такая ж).\nШкольнікі ідуць з урокаў.\nТаксафон і электрашафа.\nЛюдзі чакаюць маршрутку.\nДзецям гуляць няма дзе акрамя як на вуліцы. Я чамусьці быў упэўнены, што ў класікі гуляюць толькі ў нас, але аказалася, што гэтая адна з найбольш распаўсюджаных у сьвеце дзіцячых гульняў. Цікава, што да канца XIX стагодзьдзя ў яе гулялі хлопчыкі, а да саракавых гадоў дваццатага яна ўжо стала цалкам дзявочай.\nІ зноў на трасу.


14 чэрвень 2020, 14:35\nУвесь травень і пачатак чэрвеня штодня давалася практычна аднолькавая статыстыка: плюс восем-дзевяць сотняў новых выпадкаў, 4–6 прызнаных сьмерцяў за суткі. У другой дэкадзе чэрвеня афіцыйная статыстыка стала паказваць спад распаўсюду вірусу.\nПаводле міністэрства, на 14 чэрвеня ў Беларусі:\nагулам 53 973 чалавекі са станоўчым тэстам на COVID-19 (у іх лік уваходзяць тыя, хто паправіўся і хто памёр);\n308 памерлі, зь іх усе, як піша міністэрства, былі «з шэрагам хранічных захворваньняў» і каранавіруснай інфэкцыяй (шматлікія родзічы памерлых кажуць, што гэта ня так — паміралі і без хранічных хваробаў);\n30 103 пацыенты паправіліся і выпісаныя пасьля COVID-19;\nгэта значыць, за дзень выявілі яшчэ 732 выпадкі і прызналі яшчэ 5 сьмерцяў;\nад пачатку эпідэміі ў краіне зрабілі 733 788 тэстаў — 19 464 тэсты за дзень;\nДнём раней Міністэрства аховы здароўя паведаміла пра 51 816 выпадкаў COVID-19 (плюс 750 за дзень), прызнала сьмерць 293 чалавек (плюс 6 за дзень), выпісалі 976 чалавек.


У Італіі адзначаюць больш за 100 заражэнняў каранавірусам, у некаторых зонах абвешчаны карантын | zviazda.by\nУ Італіі адзначаюць больш за 100 заражэнняў каранавірусам, у некаторых зонах абвешчаны карантын\nПакуль у Кітаі адзначаецца зніжэнне колькасці новых заражэнняў каранавірусам новага тыпу 2019-nCov, у іншых краінах усё часцей фіксуюцца новыя выпадкі. У Італіі, напрыклад, лік тых, хто заразіўся, перавысіў 100 чалавек, заявіў у нядзелю губернатар паўночнай вобласці Ламбардыя Атылы Фантана ў інтэрв'ю тэлеканалу Sky TG-24.\n"За мінулую ноч колькасць пацверджаных выпадкаў заражэння дасягнула 89 толькі ў Ламбардыі, таму па ўсёй краіне, можна выказаць здагадку, яна дакладна перавысіла 100", - сказаў Фантана.\nПаводле яго слоў, вялікі лік людзей, як чакаецца, будзе змешчаны ў карантын. Улады разглядаюць магчымасць выкарыстання ваенных шпіталяў і баз для гэтых мэтаў, а таксама старых непрацуючых бальніц і пераабсталяванне гасцініц.\nАкрамя Ламбардыі, 17 чалавек захварэлі ў Венета, два - у Эміліі-Раманье, адзін - у П'емонце. Акрамя таго, вірус выяўлены ў двух кітайскіх турыстаў у Лацыё - шлюбная пара турыстаў цяпер праходзіць лячэнне ў рымскай бальніцы нацыянальнага інстытута інфекцыйных захворванняў "Спаланцані".\nДва чалавекі - пажылая жанчына ў Ламбардыі і 78-гадовы мужчына ў Венета - памерлі ад каранавіруса. Мяркуецца, што дыягназ ім быў пастаўлены позна і смерць наступіла праз ускладненні на фоне іншых праблем са здароўем.\nНа экстраным пасяджэнні Саўміна Італіі 22 лютага прыняты дэкрэт аб мерах па недапушчэнні распаўсюджвання заражэння. Жыхарам зон, закранутых выбліскам захворвання, забаронена пакідаць свае дамы, там прыпыняецца любая дзейнасць, уключаючы вучэбную, зачыняюцца дзяржаўныя і муніцыпальныя ўстановы, музеі і іншыя грамадскія месцы, адмяняюцца ўсе забаўляльныя і спартыўныя мерапрыемствы. За парушэнне ўмоў каранціну прадугледжана крымінальнае пакаранне.\nУлады Ірана сёння таксама паведамілі пра сітуацыю з распаўсюджваннем захворвання ў краіне. Кіраўнік дэпартамента па сувязях з грамадскасцю Міністэрства аховы здароўя Ірана Кіянуш Джаханпур праінфармаваў аб 43 выпадках заражэння, восем з іх прывялі да смяротнага сыходу.\nПрэв'ю: Alamy Live News.


06.09.2019 / 08:15\nАмерыканская кампанія Apple запусціла інтэрнэт-сэрвіс Apple Music, паведамляюць інфармагенцтвы.\nПры гэтым на сайце сэрвісу адзначаецца, што ён з'яўляецца тэставай версіяй. Запуск адбыўся ў чацвер, 5 верасня. Паводле Bloomberg, аналагічны дадатак, хутчэй за ўсё, з'явіцца на кампутарах Mac у канцы 2019 года.\nАсноўным канкурэнтам Apple Music з'яўляецца Spotify Technology. У 2014 годзе Apple набыла Beats Music, у якой была вэб-версія, аднак кампанія закрыла яго пасля з'яўлення дадатку Apple Music.\nУ пачатку чэрвеня агенцтва Bloomberg даведалася, што Apple плануе замяніць медыяплэер iTunes, які існуе ўжо амаль 20 гадоў, дадаткамі Music, TV і Podcasts. Кампанія хоча зрабіць свае прылады больш аўтаномнымі.\nApple плануе выпусціць дадаткі для Mac, з дапамогай якіх можна будзе слухаць музыку і падкасты, а таксама глядзець відэа.


БІЗНЭС У ФІНЛЯНДЫІ Ў ЛІЧБАХ - ПАДАРОЖЖЫ - 2019\nДаўно вядома, што аснова любога стабільнага грамадства - гэта сярэдні клас. На жаль, у Расеі ён як такой пакуль яшчэ адсутнічае. Традыцыйна, да сярэдняга класа адносяць высокакваліфікаваных рабочых, інжынераў, лекараў, работнікаў сферы адукацыі і, што найбольш важна, прадстаўнікоў малога і сярэдняга бізнесу. Менавіта апошнія з'яўляюцца тым "касцяком", вакол якога і будуецца ўся эканоміка краіны. Малы і сярэдні бізнэс стварае мноства працоўных месцаў, вырабляе большую частку прадукцыі ў краіне - так у ідэале, і так у рэальнасці ў тых краінах, якія ўжо цвёрда стаяць на рэйках капіталізму. І ў гэтым Расіі ёсць чаму павучыцца хаця б у той жа Фінляндыі.\nБізнэс у Фінляндыі\nСярэдні і малы бізнес у Фінляндыі - гэта аснова ўсяго фінскага грамадства. Больш за 50% усяго ВУП прыпадае менавіта на малы і сярэдні бізнэс, на яго прыпадае каля 17% усяго экспарту краіны (пры гэтым тэмпы росту ў гэтым кірунку нашмат апярэджваюць тэмпы росту буйных кампаній). На долю малых і сярэдніх прадпрыемстваў Фінляндыі прыходзіцца 52% усёй вырабленай у краіне прадукцыі, а самі гэтыя прадпрыемствы складаюць больш за 90% ад колькасці зарэгістраваных на тэрыторыі краіны кампаній. У долі агульных выдаткаў на НДВКП на малы бізнес прыпадае каля 12%. Пры гэтым, найбольшы прыярытэт фінскае ўрад аддае навукаёмістым галінам вытворчасці, сярод якіх - электроніка, біятэхналогіі, тэлекамунікацыі, інфарматыка, энергетыка, лясная прамысловасць і металаапрацоўка, энергетыка.\nДля падтрымання малога і сярэдняга бізнесу фінскае ўрад праводзіць цэлы шэраг мерапрыемстваў. Да найбольш распаўсюджаным можна аднесці наступныя:\nпадатковыя льготы (ужываюцца для суднаўладальнікаў, у металаапрацоўчай і будаўнічай прамысловасці);\nзніжэнне транспартных тарыфаў і рэгіянальныя транспартныя субсідыі;\nвяртанне імпартнай пошліны і вызваленне ад выплаты ПДВ па экспарту і інш.\nПра бізнес у Фінляндыі\nУрад Фінляндыі не абмяжоўваецца падатковымі льготамі. Існуе і праграма фінансавай дапамогі малым і сярэднім прадпрыемствам, рэгуляваная "Нацыянальнай прамысловай стратэгіяй Фінляндыі". Згодна з ёй, урад можа аплаціць да 30% кошту поўных выдаткаў на арганізацыю бізнэсу. Уся тэрыторыя краіны ўмоўна падзелена на тры зоны - Паўднёвую, Сярэднюю і Паўночную. У кожнай з іх змяняецца працэнт сумеснага фінансавання дзяржавай.\nУрад Фінляндыі не абмяжоўваецца падатковымі льготамі. Існуе і праграма фінансавай дапамогі малым і сярэднім прадпрыемствам, рэгуляваная "Нацыянальнай прамысловай стратэгіяй Фінляндыі". Згодна з ёй, урад можа аплаціць да 30% кошту поўных выдаткаў на арганізацыю бізнэсу. Уся тэрыторыя краіны ўмоўна падзелена на тры зоны - Паўднёвую, Сярэднюю і Паўночную. У кожнай з іх змяняецца працэнт сумеснага фінансавання дзяржавай. Для поўдня краіны ён складае - 15%, для сярэдняй частцы - 24%, для поўначы - 30%.\nСемінар на тэму\nДля ўсіх прадпрыемстваў, якія працуюць на тэрыторыі Фінляндыі, устаноўлены наступныя падаткі: ПДВ, які складае ад 8 да 22% (у залежнасці ад сферы дзейнасці). Сацыяльныя падаткі - каля 30%. Акрамя гэтага раз у год прадпрыемства плаціць падатак з прыбытку - 26% (да 2005 года - 29%). Не гледзячы на ўяўную прастату падаткаабкладання, практычна ні адно фінскае прадпрыемства не абыходзіцца без паслуг прафесійнага бухгалтара. Як правіла, яго праца ацэньваецца з разліку 40 еўра / гадзіну. Мець сваю ўласную бухгалтэрыю могуць сабе дазволіць толькі буйныя прадпрыемствы. Малыя і сярэднія прадпрыемствы Фінляндыі звяртаюцца да паслуг спецыялізаваных бухгалтарскіх кампаній. У сярэднім, на аплату іх паслуг кожнае фінскае прадпрыемства затрачвае да 1000 еўра ў год. Кожнае прадпрыемства абавязана раз у год здаваць бухгалтарскі справаздачу.\nУ Фінляндыі няма абмежаванняў для замежнікаў, якія жадаюць арганізаваць тут свой бізнэс. Пры гэтым прадпрымальнік можа дзейнічаць у наступных арганізацыйна-прававых формах:\nпартнёрства (генеральнае партнёрства з неабмежаванай адказнасцю і партнёрства з абмежаванай адказнасцю ўсіх сваіх сябраў),\nпрыватнае прадпрымальніцтва (аналаг індывідуальнага прадпрымальніцтва ў Расіі, у Фінляндыі існуе яго разнавіднасць - самазанятасць або індывідуальна-прыватнае прадпрымальніцтва);\nадкрытае акцыянернае таварыства з абмежаванай адказнасцю;\nзакрытая акцыянерная кампанія з абмежаванай адказнасцю;\nБізнес - семінар у Фінляндыі 19.11.2009 г.\nЮрысты раяць замежнікам у першую чаргу звяртаць увагу на акцыянерныя таварыствы. Не гледзячы на тое, што для арганізацыі акцыянернага таварыства патрабуецца, каб хаця б адзін іх заснавальнікаў быў рэзідэнтам ЕС (за выключэннем асаблівых выпадкаў, але для гэтага спатрэбіцца атрыманне спецыяльнага дазволу ад Дзяржаўнага бюро патэнтаў і рэгістрацый). У гэтым плане, куды больш выгадна арганізоўваць кааператыў, члены якога (іх павінна быць не менш за тры) могуць усе быць не рэзідэнтамі Еўрапейскага Саюза.\nАле ў любым выпадку - якую б арганізацыйна-прававую форму ўласнасці Вы не абралі - перад пачаткам прадпрымальніцкай дзейнасці на тэрыторыі Фінляндыі - замежніку спатрэбіцца атрымаць дазвол Міністэрства гандлю і прамысловасці. Мінімальны статутны капітал прадпрыемства - 2,5 тысячы еўра. Для адкрытага акцыянернага таварыства - 80 тысяч еўра, а для закрытай акцыянернай кампаніі - 8000. А вось партнёрства адкрываюцца наогул без якіх-небудзь аплат капіталу.\nБезумоўна, у рамках дадзенага артыкула мы не маглі разгледзець усе асаблівасці фінскага заканадаўства ў галіне прадпрымальніцтва, не змаглі мы і даць падрабязную інструкцыю па арганізацыі ўласнага бізнесу ў Фінляндыі. Але кожная з гэтых тэм зойме не адну такую артыкул. Мы ж выканалі тое, што планавалі і далі кароткі агляд стану бізнесу ў Фінляндыі.\nГлядзіце відэа: Уладзімір Батаев Новыя кропкі адліку і перспектыўныя сцэнары развіцця будучыні (Лістапада 2019).\nCopyright 2019 \_ Зялёны Гатэль \_ Бізнэс у Фінляндыі ў лічбах