Новыя выкапневыя птушкі з Кітаю лепш асвятляюць гісторыю станаўлення класу | BirdWatch.by\n14.05.2015 - 19:46 | Harrier\nКітайскія палеантолагі па двух выкапневых адпячатках апісалі новы род і від адных з самых ранніх птушак, якія жылі на нашай планеце каля 130,7 мільёнаў гадоў таму.\nНа аснове датавання навакольных горных пародаў утрыманнем ізатопаў аргона 40Ar/39Ar, у якіх былі знойдзены выдатна захаваныя літаграфіі Archaeornithura meemannae, гэты від ёсць найбольш раннім вядомым прадстаўніком клады Ornithuromorpha, ад якой паводле апошніх уяўленняў паходзяць усе сучасныя птушкі і якая яшчэ не мае дакладнага таксанамічнага статусу.\nАдначасова гэтыя знаходкі адсоўваюць на як мінімум 5-6 мільёнаў гадоў з’яўленне гэтай групы ранніх птушак.\nПтушкі аддзяліліся ад дыназаўраў прыкладна 150 мільёнаў гадоў таму на прыканцы юрскага перыяду. Менавіта такі ўзрост маюць знаходкі знакамітага археаптэрыкса – першай птушкі, якую, аднак, многія лічаць пераходнай формай і апераным дыназаўрам\nФілагенетычнае дрэва самых ранніх птушак. Малюнак з www.nature.com\nПрыкладна праз 20 мільёнаў гадоў, калі новаапісаная кулікападобная птушка жыла там, дзе цяпер знаходзіцца Паўночна-Усходні Кітай, палеантолагі думаюць, што ўжо існавала даволі вялікая разнастайнасць і іншых відаў птушак.\nПрыкладна палова з гэтых ранніх відаў птушак была прадстаўнікамі адгалінавання, якое мае назву Enantiornithes, - гэта птушкі з зубамі і кіпцюрамі на пальцах крыла, якія пазней цалкам вымерлі. Іншая палова відаў, уключна з новаапісаным відам, называецца Ornithuromorpha – група, ад якой непасрэдна вядуць пачаткі сучасныя птушкі і якія дагэтуль вельмі на іх падобныя.\nДа гэтай знаходкі найбольш ранні вядомы прадстаўнік Ornithuromorpha быў Protopteryx fengningensis, парэшткі якога мелі ўзрост у 125 мільёнаў гадоў.\nЛітаграфічная выява новаапісанага віду.\nДва адпячаткі шкілетаў з пер'ем новаапісаных птушак былі знойдзены ў даліне ракі Sichakou ў правінцыі Hebei.\nДзякуючы добрай захаванасці літаграфій, атрымалася даведацца пра многія важныя дэталі будовы новага віду. Птушка была каля 15 см у вышыню, мела параўнальна доўгія ногі, якія былі неапераныя, што кажа пра яе кулікападобны лад жыцця. Будова і памер розных костак шкілету пацверджваюць яе здольнасць да хуткага і манеўранага палёту.\nПаводле www.bbc.com і www.nature.com (малюнак-рэканструкцыя выгляду і фота) падрыхтаваў Дзьмітры Вінчэўскі


Культура - І зноў кіно...\nСяргей СЯЛЬЯНАЎ, кінапрадзюсар, рэжысёр, сцэнарыст, кіраўнік кінакампаніі “СТБ” (Расія):\nУ прыватнасці, Нацыянальная кінастудыя “Беларусьфільм” задзейнічала для стужкі сваю базу — натурпляцоўкі, кваліфікаваныя кадры, — і ў гэтым мне не бачыцца нічога заганнага. Расійскі ж бок ініцыяваў стварэнне падобнай карціны, ён адказваў за акцёрскі склад, прадаставіў прадзюсараў, сцэнарыстаў… З боку Фінляндыі мы запрасілі да ўдзелу кампазітара і аператара, рэжысёр Ільмар Рааг і мантажыст Тамбет Тасуя прадстаўлялі Эстонію, зрабіў свой унёсак у стужку і Казахстан…\nПрастора гэтая — нашы сувязі. Не трэба, каб яна згортвалася, звужалася. Наадварот, яе належыць пашыраць, развіваць. Асабліва гэта датычыцца сувязей Расіі і Беларусі, калі мы можам аб’ядноўваць рэсурсы для стварэння кіно, тым больш калі тое на карысць эканомікі вашай краіны і адбываецца на ўзаемавыгадных умовах. Што дрэннага ў тым, што кінематаграфісты розных краін здолеюць ажыццявіць свае ідэі?\nСёння капрадукцыя прымае самыя разнастайныя формы. Напрыклад, апошняя карціна, над якой я працаваў, — “Паўабаронца” — гэта плён высілкаў такіх розных краін, як Расія, Францыя, Германія, Уругвай і Аргенціна. Вось якім атрымаўся склад партнёраў трагікамедыі, што выйдзе сёлета.\nПрызнацца, і для стужкі “Я не вярнуся” мы таксама маглі паспрабаваць знайсці партнёраў, якія прынеслі б нам большыя выгоды і выхады на рынкі. Але для нас важныя стасункі з суседзямі, у прыярытэце — агульначалавечыя каштоўнасці…


Прадстаўнікі Беларусі, Расіі, Украіны, Літвы, Латвіі, Эстоніі, Казахстана, Аўстрыі, Партугаліі, Італіі і Грузіі прыехалі на мінулым тыдні ў Мінск для ўдзелу ў II Міжнародным конкурсе-фестывалі «Скрыжаванні. Мінск». «Беларусбанк» выступіў партнёрам фестывалю.\nДва дні на трох найбуйнейшых канцэртных пляцоўках беларускай сталіцы больш за 2000 дзяцей прадстаўлялі на суд журы свае нумары. Ацэньвалі іх 20 запрошаных членаў журы з 7 краін свету.\nСэрцам фестывалю стаў Prime Hаll, на сцэне якога прайшоў гала-канцэрт і ўзнагароджанне дыпламантаў і лаўрэатаў.\nУ ходзе адкрытага галасавання прама на сцэне канцэртнай пляцоўкі члены журы вызначылі ўладальніка Гран-пры, якому дырэктар дэпартамента персанала Уладзімір Каштэлян уручыў сертыфікат на 20 млн рублёў.


Выпрабавана на сабе: як я працавала ваўчыхай – RH.by\nВыпрабавана на сабе: як я працавала ваўчыхай\n– Ой, там унутры цётачка, можна руку ў пашчу засунуць, – і дзіцячая рука лезе ў пашчу плюшавага ваўка, за якой хаваюся я, журналістка, якая рашылася на вясёлы і вельмі калматы эксперымент.\nВаўка Вулфі, талісмана футбольнага клуба “Іслач”, я прыкмеціла даўно, яшчэ на першай дамашняй гульні клуба. Тады ж і пазнаёмілася з заўзятарам каманды Ігарам, тым самым, хто жыве ўнутры гэтага ваўка.\nНа гульні супраць мазырскай “Славіі” адважылася і папрасілася ў Ігара памяняцца шкурай.\n– Значыць, так, – дае каштоўныя ўказанні Ігар.\n– Распранайцеся! Бо будзе настолькі горача, што любое адзенне будзе лішнім. Вы ў балетках? Дрэнна, лапы будуць звальвацца, трэба быць у кедах на шнурках. Вентылятар у галаве ваўка зламалі журналісты да вас, таму трымайцеся.\nПерад выхадам “у людзі” Ігар зашпільвае касцюм, абувае мне лапы, дае лапкі-рукавічкі.\nЯшчэ з каштоўных указанняў Ігара запомніла, што трэба асцерагацца дзяцей з марожаным, берагчы хвост, бо кожны марыць за яго пацягаць, і глядзець пад ногі, таму што і там часта круцяцца дзеці.\nІгар аддае мне морду ваўка і папярэджвае:\n– Пратрымайцеся хоць 10 хвілін. Мяне аднойчы пасля матча нават нашатыром ратавалі.\nПасля ўсяго гэтага я разумею, што хоць морду яшчэ не прымерала, а пот тоненькім струменем сцякае па спіне, нагах, пачынаюць мокнуць скроні.\nВось што хачу сказаць. Быць талісманам каманды і заўзятарам немагчыма. У галаве ваўка агляд мізэрны. Бачу толькі частку дарогі перад сабой і ружовы плюшавы язык. А яшчэ прашу прабачэння ў дзяцей, на чые прывітанні я не адказала. У галаве глуха як у танку.\nІгар расказаў, што асноўная задача Вулфі – фатаграфавацца з дзецьмі і падымаць баявы дух заўзятараў.\nПершая частка задання зразумелая – праз хвіліну мяне абляпілі дзеці. Усе хочуць сфатаграфавацца, вітаюцца. Першыя хвіліны моўчкі ківаю, махаю лапамі.\nПадыходзіць сфатаграфавацца маленькі светленькі хлопчык, усмешка такая, што замірае нават сэрца драпежніка.\n– Як цябе завуць? – пытаюся я ў хлопчыка.\n– Мікіта, – і вочкі ў хлопчыка пачынаюць акругляцца, – дык Вулфі што, дзяўчынка?\nАле асноўная “дзвіжуха” пачынаецца на трыбунах. Дастаткова было толькі прысесці побач з чатырма дзяўчаткамі, як тут жа пачалося:\n– А сфатаграфуйся са мной, і са мной, і з Лерай. І разам з намі дваімі, а цяпер усе разам. А я блага атрымалася, яшчэ раз, не, лепей седзячы, а цяпер, каб поле было бачнае.\nПасля навалы гэтай гіперактыўнай саранчы з фотаапаратамі я адчуваю, як пот градам коціцца на твар, валасы намакаюць і прыклейваюцца да лба. Спрабую звыклым рухам рукі выцерці пот і разумею, што мая рука ўпіраецца ў вышчараную пашчу.\nВыйсце адно. Схавацца ад людзей і прывесці сябе ў належны стан.\nАле… Заданне ніхто не адмяняў, і я вымушаная паказваць радасць.\nНу што ж, махаю лапамі, фатаграфуюся з усімі ахвотнымі. Пагаджаюся ісці ўслед за хлопчыкам Арсенем, які захацеў пазнаёміць Вулфі са сваімі мамай і татам, даю “пяць” усім, хто папросіць.\nПросяць пераважна дарослыя мужчыны, сапраўдныя заўзятары. Я падымаю лапку і… мяне па ёй лупяць так, што, здаецца, дадому я прыйду без рукі. Ну, а што ж, яны ж шчыра, ад душы, з усёй сілы. Воўк жа таксама мужык.\nУжо амаль дайшла за вугла, каб схавацца, як раптам падбягае бацька з дачкой:\n– А давай сфоткаемся разам з нашым любімым Вулфі.\n– А давайце, – кажу.\n– Ой, а хто там? А дзе сапраўдны Вулфі?\nЖаночы голас чуюць шалёныя падлеткі:\n– А-а-а-а, дык там цётачка. Ура! Можна руку ў пашчу засунуць. Ой, які ў вас хвосцік.\nАд дзяцей дапамагае адбіцца фатограф.\nДарэчы, здараліся і казусы.\nПа-першае, тое, пра што гаварыў Ігар. Дзяцей не відаць абсалютна. Калі мелюзга падыходзіла фатаграфавацца, я толькі па тым, што яны прыціскаліся да нагі, адчувала, што побач яшчэ нехта ёсць.\nПа-другое, калі просяць пра фотаздымак, я пазіравала як мае быць, усміхалася і думала пра тое, які ў мяне выраз твару. Забываешся пра тое, што астатнія бачаць толькі пысу ваўка.\nДык да казусаў. Ужо ў перапынку выходжу на поле, да мяне падыходзіць спецыяліст “Іслачы” па бяспецы.\n– Ну, як ты сёння? Не мерзнеш?\n– Ну, нармальна, наадварот горача.\nПаўза. Вялікія вочы. І раптам спалоханы голас:\nНа перапынку заходжу ў распранальню, здымаю морду. Бачу ваду. Выпіваю літр адразу. Не палягчэла.\nЗабягае Ігар. Пытаецца, ці вытрымаю другі тайм. Задумалася. Можа б, і вытрымала. Прызвычаілася ўжо. Зразумела, што галаву ваўка трэба адкідаць назад, тады ёсць шанец убачыць тых, хто перад табой. Але вырашыла, што на першы раз хопіць, і перспектыва страціць прытомнасць на стадыёне на вачах ва ўсіх, будучы талісманам каманды, напужала.\nЗноў з Ігарам мяняемся шкурамі. Тое адзенне, што было на мне, можна было выкручваць. Паверце, у саўне так не сагрэешся.\nВыходжу на вуліцу. Холадна і мокра. Кідаю позірк на сапраўднага Вулфі, які пайшоў забаўляць дзяцей і падымаць дух каманды.\n– Трымайся, Ігарок, – тлумач цяпер гледачам, што ў ваўку ўжо не цётачка.\nПредыдущая статьяНа фестываль у Маладзечне ўпершыню вывезлі экспанаты выставы пра Уладзіміра Мулявіна. Яе адкрыццём стартуе “Маладзечна – 2016” (Шмат Фота)\nСледующая статьяВіляйчан з дзіцячай рэтра-тэхнікай запрашаюць на парад


30.04.2017 21:45 4402 просмотра Мосты\nДэмакратычныя актывісты Мастоўшчыны ініцыявалі збор подпісаў аб наданні Гудзевіцкаму дзяржаўнаму літаратурна-краязнаўчаму музею імя вядомага краязнаўца, лаўрэата прэміі «За Свабоду думкі» імя Быкава Алеся Белакоза.\nУ калектыўным звароце да мясцовых уладаў гаворыцца: «У адпаведнасці з Законамі Рэспублікі Беларусь Мы, грамадзяне Рэспублікі Беларусь, звяртаемся да Вас з прапановай і просьбай аб наданні ў гонар нашага знакамітага земляка Гудзевіцкаму дзяржаўнаму літаратурна-краязнаўчаму музею імя Алеся Белакоза. Алесь Белакоз — заслужаны настаўнік Беларусі, заслужаны дзеяч культуры, адным з першых быў узнагароджаны медалём імя Францыска Скарыны. Лаўрэат прэміі «За свабоду думкі». Герой аднаго з фільмаў са зборніка «21 слова для XXI стагоддзя».\nЦяпер, калі Алеся Белакоза не стала, просім вярнуць яго у музей сімвалічна, надаўшы імя Алеся Белакоза Гудзевіцкаму дзяржаўнаму літаратурна-краязнаўчаму музею.\nВыказваем надзею, што наша прапанова будзе падтрымана. Тым самым, Мы, народ Беларусі, пакажам, што сапраўдныя героі нашай краіны ніколі не будуць забытыя і што яны і іх учынкі будуць служыць прыкладам і захоўвацца ў памяці Беларусаў.\nЯк адзначыў сябра Руху «За Свабоду» Васіль Клімовіч: «Гэтая ініцыятыва паўстала 2 снежня пры пахаванні Алеся Белакоза ў вёсцы Гудзевічы. Яе агучыў прафесар Аляксей Пяткевіч. Я лічу, што гэта павінна быць зроблена у гонар і памяць нашага вялікага настаўніка . На сёняшні дзень мы сабралі більш 130 подпісаў і накіравалі іх у Мастоўскі райвыканкам. Ужо прайшло тры тыдні, але пакуль мы не атрымалі неякага адказу. Збор подпісаў перакінуўся на Гарадзеншчыну, Ваўкавышчыну, спадзяемся, што гэтае пытанне вырашыцца станоўча і мае толькі фармальны характер, бо ўсім і так зразумела, што гэта музей Алеся Белакоза і так павінна застацца назаўсёды.»\nАктывісты сваім зваротам нагадваюць жыхарам Гарвадзеншчыны кім быў Алесь Белакоз для нашага краю: «Алесь Белакоз стварыў у роднай вёсцы Гудзевічы ўнікальны Гудзевіцкі дзяржаўны літаратурна-краязнаўчы музей, які стаў цэнтрам культурнага жыцця ўсёй Гарадзеншчыны і праславіў вёску Гудзевічы далёка за межамі Беларусі. З 1990 года Гудзевіцкі літаратурна-краязнаўчы музей мае статус дзяржаўнага і налічвае больш за 12 тысяч экспанатаў, сабраных Алесем Белакозам разам з вучнямі. Таленавіты настаўнік, ён распрацаваў спецыяльную методыку далучэння вучняў да літаратурна-краязнаўчага пошуку, музейнай справы і праз гэта да каштоўнасцяў беларускай гісторыі і культуры. 30 гадоў Алесь Белакоз быў кіраўніком музея і кожная дэлегацыя лічыла за гонар, калі экскурсію па музею праводзіў сам Белакоз» — адзначаецца у звароце.\nЗастаецца спадзявацца на тое, што гэтае пытанне буде вырашана станоўча і музей у Гудзевічах будзе насіць імя свайго стваральніка Алеся Белакоза.\nЛюди: Александр Белокоз 12 Эдвард Дмуховский 13 Василий Климович 8


60 зім мінула, а ім цёпла разам — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n25.01.2016 postawy287Комментариев нет\nПрыехаўшы на вяселле стрыечнага брата, Галя адразу запрыкмеціла чарнабровага, з цёмнымі як спелыя вішні вачыма хлопца. І ён не зводзіў іх з дзяўчыны. Танцавалі, размаўлялі, жартавалі. Адгрымела вяселле, і Валодзя пайшоў на тэрміновую службу. Клопатныя салдацкія будні святлелі ад успамінаў пра прыгажуню, вобраз якой раз-пораз усплываў у думках. Адслужыўшы тры гады, паспяшаўся да яе.\nЗ тае пары, як Галіна Яўстаф’еўна і Уладзімір Паўлавіч Шалашонак пажаніліся, мінула шэсцьдзесят гадоў.\n— Мароз быў страскучы, здаецца, унутры ўсё стыла, — успамінала Галіна Яўстаф’еўна. — Усе ехалі на конях. Ад маёй вёскі ў Глыбоцкім раёне да Верацеі — 12 кіламетраў. У шлюбную сукенку пераадзявалася ў суседняй з царквой хаце. А сукенка пазычаная — бедна жылі, хоць і шмат працавалі.\nМая суразмоўца пераключаецца на тое, як няпроста жылося ў дзяцінстве, як абжываліся, пажаніўшыся, як цяжка працавала. Дзесяць гадоў займалася раздоем першацёлак. Хадзіла ў перадавіках, на раённыя сходы ездзіла, граматы і прэміі атрымлівала з рук тагачаснага першага сакратара райкама партыі Валянціны Аляксееўны Клачковай.\n— Спачатку кароў уручную даілі, потым апаратамі ў бачкі, — успамінала. — А як глядзелі жывёлу! Самі кармы раздавалі, муку разносілі, буракі — вёдрамі. З дойкі вярталася апоўначы, варыла есці, мыла адзенне, а ў чатыры раніцы зноў на ферму бегла. Мае клопаты раздзяляў муж, як падраслі — і сын з дачкой. Усе ўмелі кароў даіць і дома гаспадарку дагледзець. Летам яшчэ і па 20 сотак калгасных буракоў палолі.\nУладзімір Паўлавіч працаваў у Варапаеўскай дыстанцыі пуці. Атрымліваў нядрэнную зарплату, меў выхадныя. Заўсёды стараўся дапамагаць жонцы. І цяпер ён за яе жвавейшы, таму і бярэ на сябе больш гаспадарчых клопатаў. У нядзелю і ў святы спяшаецца ў асінагародскую царкву, прыслугоўвае бацюшку падчас службы.\nНам ёсць за што дзякаваць Усявышняму, — працягвала гаваркая Галіна Яўстаф’еўна. — Усялякага за 60 гадоў было. А Бог захаваў нашу сям’ю. Дзякуй за дачку і сына, чацвярых унукаў, семярых праўнукаў. Заўсёды цешымся іх прыезду. Калі ўсе збіраюцца разам, я сябе госцяй адчуваю: і есці згатуюць, і нас з бацькам паклічуць да стала, а калі нездаровіцца, то і ў ложак прынясуць. Звоняць практычна штовечар. Рада, што ім выпаў іншы, чым нашаму пакаленню, час.\nУладзімір Паўлавіч застаўся без бацькі ў тры гады. Перажыў ваенныя нягоды. Старэйшы брат загінуў на вайне, і яму прыйшлося з малых гадоў і за плугам хадзіць, і касіць. Упраўляўся са сваёй гаспадаркай, дапамагаў суседзям.\n— Прыйшла замуж: хатка невялікая, — расказвала Галіна Яўстаф’еўна. — А хацелася прасторнага дома. Таму і працавалі ад цямна да цямна, стараліся. Дачку ледзь не ў полі нарадзіла. Садзілі ўручную кукурузу недалёка ад бальніцы. Пайшла ў абед праверыцца, а дадому вярнулася ўжо з малой. Пачалі будавацца. Радавалася, калі перабраліся хоць у невялікі пакойчык новага дома. Паціху абуладкоўваліся. Калі праз два гады нарадзіла сына, Валодзя к майму вяртанню паспеў у вялікім пакоі пакласці падлогу, паставіць стол і лаўкі. З часам набылі мэблю. А па радыёлу муж ажно ў Віцебск ездзіў. Потым купілі тэлевізар. Кожная пакупка была за шчасце. Цяпер маладыя не цэняць таго, што маюць. Працаваць лянуюцца. На ўвесь Парыж толькі некалькі кароў. Мы з Валодзем па дзве трымалі, а яшчэ авечак, свіней, гусей, качак, курэй. Сённяшняе жыццё таксама ў працы — на падворку, агародзе, у гаспадарчай пабудове, дзе ёсць свінні, куры, конь. Не разумею, як жыць, калі не працаваць.\nМногія раяць Шалашонкам перабрацца з Малой Верацеі ў Асінагарадок ці Парыж — бліжэй да людзей. А ім шкада пакідаць абжытае месца, дзе ўсё зроблена сваімі рукамі, а навокал цудоўная прырода, побач грыбны лес, у які любіць хадзіць Уладзімір Паўлавіч. Два разы ў тыдзень прыходзіць аўталаўка і прывозіць усе неабходныя прадукты.\nКанечне, здароўе і спрыт ужо не такія, як у маладосці. Пакрыху адольваюць хваробы, нагадваюць пра сябе гады цяжкай працы і бясконцых вясковых клопатаў. Але вочы ўсмешлівай Галіны Яўстаф’еўны і больш стрыманага Уладзіміра Паўлавіча свецяцца радасцю. Неўзабаве яны будуць адзначаць брыльянтавае вяселле. Іх дом не ведае, што такое цішыня, адзінота, сум. І снежнай зімой, і спякотным летам у ім гучаць галасы даўно дарослых дзяцей, смех унукаў і гарэзлівых праўнукаў.


ЛЕПШЫЯ ГАНДЛЁВА-ЗАБАЎЛЯЛЬНЫЯ ЦЭНТРЫ ФІНЛЯНДЫІ - ПАДАРОЖЖЫ - 2020\nЗ дадзенага артыкула Вы даведаецеся аб самых лепшых гандлёва-забаўляльных цэнтрах Фінляндыі.\nГандлёвы цэнтр. Фота: www.turako.ru\nItis ў Хельсінкі\nАдзін з самых вялікіх гандлёвых цэнтраў Скандынавіі адкрыў свае дзверы яшчэ ў 1984 годзе. У 2011-2014 годзе ў гандлёвым цэнтры праводзіўся капітальны рамонт, сёння тут больш за 150 крам, 20 рэстаранаў, дзіцячая пляцоўка, пакоі маці і дзіцяці. Па пятніцах і выхадных па цэнтры курсіруе дзіцячы паравозік Itis Express. На тэрыторыі ўсяго крамы працуе бясплатны Wi-Fi.\nНа метро. З цэнтра Хельсінкі зручна дабірацца на метро (лінія Rautatientori-Itäkeskus), якое вас даставіць прама да цэнтра.\nНа машыне. Калі едзеце з цэнтра Хельсінкі, Вам трэба ехаць па аўтастрадзе Itäväylä, вынікаючы дарожным паказальнікам Itäkeskus - Itäkeskus P - Itäkatu, а далей дарожныя ўказальнікі пакажуць Вам дарогу да паркоўкам. Калі Вы едзеце па акруговай дарозе Kehä I, сочыце за якія паказваюць на ўсход дарожнымі знакамі (Itäkeskus і Itäkatu). На вуліцы Itäkatu дарожныя знакі пакажуць Вам дарогу да паркоўкам.\nНа аўтобусе. Ад вуліцы Junatie да Itis можна даехаць на аўтобусе № 58B.\nЧас працы: пн-пт .: з 10:00 да 21:00, сб .: з 09:00 да 18:00, ня .: з 12:00 да 18:00.\nKamppi ў Хельсінкі\nГэта самы модны і сучасны гандлёва-забаўляльны цэнтр Фінляндыі. Тут ёсць тое, чаго не знойдзеш у многіх іншых гандлёвых цэнтрах. Напрыклад, начны клуб, The Tiger з панарамны тэрасай, боўлінг, гульнявыя аўтаматы Pelaamo, цэнтр аздараўленчай фізкультуры HealthEx Club і цікаўная арганізацыя Energiatori ja Helenin asiakaspalvelu, супрацоўнікі якой цалкам бясплатна распавядаюць усім жадаючым, як можна зэканоміць электраэнергію. Акрамя гэтага, у Kamppi размешчана больш за 120 крам і каля 30 кафэ і рэстаранаў.\nПешшу або на метро.\nТрапіць у Kamppi вельмі проста - ён размешчаны прама над аднайменнай станцыяй метро. Да таго ж, да яго ўсяго 10 хвілін пешшу ад чыгуначнага вакзала ў цэнтры Хельсінкі.\nАдрас: Urho Kekkosen katu 1.\nЧас працы: пн-пт .: з 09:00 да 21:00, сб .: з 09:00 да 18:00, ня .: з 12:00 да 18:00.\nJumbo ў Вантаа\nБольшасць турыстаў, якія наведваюць фінскую сталіцу, абавязкова ўключаюць у свае маршруты наведванне гандлёвага цэнтра Jumbo. Чаму?\nПа-першае, гэта адзін з самых буйных мол Скандынавіі. Тут пад адным дахам сабраліся 18 рэстаранаў, 119 крам, паркоўка на 4600 месцаў і 5 пакояў маці і дзіцяці.\nПа-другое, і гэта, бадай, самае галоўнае - тут ёсць, дзе узнагародзіць сябе за ўдалы шопінг. Аматары водных забавак могуць адправіцца ў аквапарк "Фламінга", дзе можна пакатацца з водных горак, скочыць з вышкі або проста паплаваць у велізарным басейне. Сям'і, якім больш даспадобы "сухапутныя" атракцыёны, могуць правесці час у боўлінгу або дзіцячым парку, дзе ёсць гульнявыя аўтаматы, батуты, інтэрактыўная гульнявая пляцоўка і многае іншае. Ёсць у Jumbo і кінатэатры, але ўсе фільмы там, вядома ж, дэманструюцца на фінскай мове.\nJumbo знаходзіцца ў прыгарадзе Хельсінкі, у Вантаа. Адлегласць ад гандлёвага цэнтра да Санкт-Пецярбурга складае каля 380 кіламетраў. Дарога на аўтамабілі зойме каля 4-5 гадзін.\nНа грамадскім транспарце.\nАўтобус ад Хельсінкі і аэрапорта Вантаа да Jumbo ходзіць некалькі разоў на дзень. Азнаёмцеся загадзя з яго раскладам.\nIdeapark ў Тампэрэ\nIdeapark - адно з любімых месцаў адпачынку жыхароў Тамперэ. І не толькі таму, што тут знаходзіцца каля 200 крам і кафэ, бо гэтым сёння нікога здзівіш! Справа ў тым, што Ideapark - "самы-самы" гандлёва-забаўляльны цэнтр Фінляндыі адразу ў некалькіх катэгорыях.\nПа-першае, гэта найбуйнейшы гандлёвы цэнтр Суомі - яго плошча складае 100 000 м², на якіх акрамя крам размясціліся і гульнявы гарадок для дзяцей, і вялізная карта Фінляндыі плошчай 600 м, і стары горад, ва ўтульных лавачках якога можна купіць нацыянальныя фінскія сувеніры ручной працы.\nПа-другое, у Ideapark знаходзяцца самы вялікі ў Скандынавіі крыты забаўляльны парк Funpark і найбуйнейшы ў Фінляндыі магазін рыбалавецкіх прыладаў.\nІ, нарэшце, па-трэцяе, тут жыве самы вялікі плюшавы мішка ў свеце, занесены ў кнігу рэкордаў Гінеса - яго можна ўбачыць на другім паверсе, зайшоўшы ў гандлёвы комплекс праз уваход D.\nIdeapark знаходзіцца ў 17 км ад Тампэрэ.\nНумары маршрутаў з Тампэрэ: №51, 52, 53, 54, 55. З Валкеакоски: №51, 52, 53.\nАдрас: Ideaparkinkatu 4.\nЧас працы: пн-пт .: з 10:00 да 22:00, сб .: з 10:00 да 18:00, нд .: з 12:00 да 18:00.\nСюды варта прыязджаць за пакупкамі тым, хто занепакоены станам навакольнага асяроддзя, бо Veturi - адзін з самых экалагічных гандлёва-забаўляльных цэнтраў Фінляндыі. Тут ёсць пункты падзарадкі электрамабіляў, залы асвятляюцца святлодыёднымі лямпамі, а для абагравання памяшканняў выкарыстоўваюцца бяспечная геатэрмальная энергетыка і кандэнсаваных цёпла. Зрэшты, тыя, хто не падзяляе "зялёных" поглядаў, таксама знойдуць у Veturi сёе-тое цікавае для сябе, тут 80 крам або больш за 10 ўтульных кафэ. Плюс да ўсяго, у гэтым ТРК ёсць не толькі традыцыйная паркоўка для аўтамабіляў, але і стаянка для сабак. Перад уваходам у гандлёвы цэнтр размешчаны камфартабельныя, надзейна замыкаемая клеткі, дзе гаспадары могуць пакінуць сваіх улюбёнцаў на час паходу па крамах.\nVeturi размешчаны ў 3 км ад цэнтра Коувола.\nЗ Коувола сюды кожную гадзіну ходзіць аўтобус. Яго расклад можна паглядзець на сайце.\nАдрас: Tervasharjunkatu 1.\nЧас працы: пн-пт .: з 08:00 да 21:00, сб .: з 08:00 да 18:00, ня .: з 12:00 да 18:00.\nSampokeskus ў Раваніемі\nКалі ў снежні вы апынуліся ў Раваніемі, але з'ездзіць у вёску Санта-Клаўса ніяк не атрымліваецца, тады з'ездзіце ў Sampokeskus. Перад Калядамі гэты казачны дзядуля штодня прымае ўсіх жадаючых у гандлёвым цэнтры Sampokeskus. А яшчэ тут размешчаны турыстычны інфармацыйны цэнтр Раваніемі, 25 крам, 4 кафэ, дзве цырульні, дзіцячая пляцоўка, падземная паркоўка, і кінатэатр. План цэнтра можна паглядзець тут.\nSampokeskus размешчаны ў самым цэнтры Раваніемі, на плошчы Лордзі, названай у гонар фінскай музычнай групы, якая выйграла песенны конкурс "Еўрабачанне".\nГлядзіце відэа: Турция. Аланья. Вкусный ужин в Реми отеле и вечерняя прогулка по Аланье (Лютага 2020).\nCopyright 2020 \_ Зялёны Гатэль \_ Лепшыя гандлёва-забаўляльныя цэнтры Фінляндыі


15 рэчаў, якія вы можаце зрабіць з Cortana ў Windows 10\nCortana - гэта адна з самых бачных навін Windows 10. Віртуальны памочнік Microsoft робіць скачок з Windows Phone на працоўны стол, і тут вы можаце шмат чаго зрабіць. Гэта не толькі галасавы памочнік - вы можаце таксама ўводзіць каманды і пытанні\nАдкрыйце Кортану, каб убачыць інфармацыю, якую вы думаеце, што вам можа спадабацца. Cortana таксама прадастаўляе шмат пасіўнай інфармацыі, нават паведамляючы, калі вам трэба з'ехаць, каб запісацца на час.\nКалі вы не можаце выкарыстоўваць Cortana яшчэ ў вашай краіне, ёсць спосаб уключыць Cortana у любым пункце свету.\nУсталюйце напаміны для часоў, месцаў і людзей\nЗвязаныя: Як выкарыстоўваць і наладзіць Cortana ў Windows 10\nCortana мае магутную ўбудаваную функцыю напамінку, але з гэтымі напамінкамі можна зрабіць больш, чым проста атрымаць напамін у пэўны час.\nДля пачатку выкарыстоўвайце значок Напаміны альбо скажыце "Нагадаць". Вы можаце стварыць напамін і прымусіць Кортану нагадваць пра што-небудзь у пэўны час, калі вы трапляеце ў пэўнае месца ці размаўляеце з канкрэтным чалавекам. Вы можаце проста сказаць нешта накшталт "Нагадайце мне ўзяць таблетку ў 20 гадзін вечара" ці "Нагадаеце мне купіць малако, калі я дабяруся да [назва крамы]", каб імгненна стварыць напамін.\nКарыстайцеся натуральным пошукам мовы\nCortana падтрымлівае пошук натуральных моў для файлаў на вашым кампутары. Напрыклад, вы можаце папрасіць Кортану «знайсці выявы са жніўня» альбо «знайсці дакументы пра Windows», каб знайсці выявы са жніўня месяцаў альбо файлы дакументаў, звязаныя з Windows.\nГэта ўбудаваная функцыя пошуку Windows, але з больш натуральнымі магчымасцямі мовы. Гэта прасцей у выкарыстанні, чым старыя пошукавыя аператары.\nЯк і Siri, Google Now, і спецыяльныя прыкладанні, такія як Shazam, Cortana могуць слухаць песню, якая гуляе побач з вамі, і ідэнтыфікаваць яе. Скажыце "Што гэта за песня?" і Кортана будзе выкарыстоўваць ваш мікрафон для праслухоўвання музыкі і падлучэння яе да пэўнай песні. Відавочна, што гэта добра працуе з запісанай музыкай, але не абавязкова будзе працаваць з жывой музыкай.\nПошук у Інтэрнэце з дапамогай Google (ці іншай пошукавай сістэмы) замест Bing\nЗвязаныя: Як змяніць Microsoft Edge для пошуку ў Google, а не ў Bing\nКортану "харчаванне ад Бінга". Калі вы спытаеце ў Кортаны нешта, на што не ведае, як адказаць, Кортана адкрые браўзэр па змаўчанні і здзейсніць пошук Bing. Cortana паважае ваш вэб-браўзэр па змаўчанні - нават калі гэта Chrome ці Firefox -, але не будзе паважаць вашу пошукавую сістэму па змаўчанні і заўсёды будзе выкарыстоўваць Bing.\nВы можаце прымусіць Кортану выкарыстоўваць Google замест гэтага - альбо іншую пошукавую сістэму, напрыклад, DuckDuckGo або Yahoo! - з пашырэннем Chrometana для Google Chrome. Калі Кортана накіруе Google Chrome на старонку вынікаў пошуку Bing, Chrometana аўтаматычна перанакіруе гэты пошук у Google або вашу выбраную пошукавую сістэму, прымушаючы Cortana ажыццяўляць пошук у Google.\nГэта працуе, толькі калі вы карыстаецеся Chrome у якасці вэб-браўзэра па змаўчанні.\nВыканайце разлікі і пераўтварэнні\nКортана таксама можа хутка выконваць разлікі. Памятаеце, што вы таксама можаце ўвесці ў поле пошуку Кортана - вам не прыйдзецца казаць вялікія лічбы.\nВы можаце альбо папрасіць у Кортаны адказ на матэматычны разлік, такі як "324234 * 34234", альбо ўвесці адзінку канвертацыі, напрыклад, "55 у.а. Гэта працуе як для валют, так і для іншых тыпаў адзінак.\nАдсочвайце рэйсы і пакеты\nКортана можа адсочваць рэйсы, выкарыстоўваючы нумар рэйса і пакеты, выкарыстоўваючы свае нумары для адсочвання. Проста ўвядзіце нумар для адсочвання рэйса альбо пакета ў поле пошуку Кортана - вы можаце проста скапіяваць і ўставіць яго - для прагляду бягучага стану.\nКортана выкарыстоўвае Бінг для прадастаўлення прамых адказаў на агульныя пытанні. Гэта падобна на графік ведаў Google. Напрыклад, вы можаце задаць пытанні кшталту "Што такое самы высокі будынак у свеце?" альбо "Хто прэзідэнт Злучаных Штатаў?" каб атрымаць неадкладны адказ.\nВыкарыстоўвайце Cortana, каб хутка праверыць надвор'е ў розных месцах. "Надвор'е" пакажа вам надвор'е ў вашым цяперашнім месцы, а "надвор'е ў [населеным пункце]" пакажа вам надвор'е ў іншым горадзе.\nКортана таксама можа рэагаваць з указаннямі. Запытайцеся ў "напрамках да [location]" і Кортана адкрые прыкладанне Windows 10 Maps Maps з указаннем вашага месцазнаходжання.\nКортана таксама падтрымлівае трывогу, а не толькі напаміны. Папытаеце Кортану «ўсталяваць сігнал трывогі на [час]», і ён створыць сігнал трывогі для вас. Тут сігнал трывогі захоўваецца ў дадатку Будзільнікі і гадзіны, дзе вы можаце кіраваць сваімі сігналізацыямі.\nCortana можа запускаць праграмы для вас. Проста скажыце "Запусціце [назва праграмы]". Калі ў вас уключана галасавая цэтліка "Эй Кортана", гэта азначае, што вы можаце проста сказаць "Эй Кортана, запусціце Google Chrome" на ПК, і ён аўтаматычна адкрые гэта дадатак.\nCortana можа адпраўляць электронныя лісты з дапамогай убудаванага прыкладання Mail і ўліковых запісаў, якія вы там наладзілі. Проста скажыце "адправіць электронную пошту", каб пачаць працу, альбо скажыце штосьці больш канкрэтнае, напрыклад, "адправіць электроннае паведамленне Піту", калі гэта чалавек у вашых кантактах.\nСтварэнне каляндарных падзей\nЗвязаныя: Як выкарыстоўваць каляндар Google у дадатку «Каляндар Windows 10»\nКортана таксама можа ствараць каляндарныя падзеі. Проста скажыце нешта накшталт "дадаць сустрэчу ў чацвер у 14 гадзін да календара", і Кортана аўтаматычна запоўніць інфармацыю, якую вы прадставілі. Вы можаце проста пачаць з "дадаць сустрэчу", і Кортана папросіць больш падрабязна.\nЯк і Сіры, Кортана можа "размаўляць" пра рэчы і адказваць на дурныя пытанні са спрытнымі адказамі. Задайце Кортане пытанне, напрыклад, "Дзе Кліпі?" ці нават дайце інструкцыі кшталту "Раскажы мне гісторыю", "Скажы мне жарт", "Спявай мне песню" або "Здзіві мяне!"\nАтрымаць спіс каманд / даведка\nПапытаеце Кортану аб "дапамозе", і вы ўбачыце спіс рэчаў, якія вы можаце зрабіць з "Кортанай". Гэта пакажа вам больш поўны спіс.\nТут вы знойдзеце некаторыя іншыя варыянты, якія мы не пералічылі. Напрыклад, Кортана можа прайграваць музыку, праглядаць спартыўныя вынікі і прадастаўляць прагнозы, а таксама прапаноўваць азначэнні слоўніка і пераклады для слоў. Microsoft, верагодна, будзе дадаваць у Кортану новыя функцыі і ўдасканальваць існуючыя ў бясплатных абнаўленнях.\nMicrosoft у цяперашні час прыносіць Cortana для Android і iPhone. Пры запуску прыкладанняў Cortana для іншых мабільных платформаў вы зможаце выкарыстоўваць Cortana і на смартфонах, якія не належаць да Windows. Гэта азначае, што напаміны і іншыя функцыі Cortana таксама будуць прытрымлівацца вас усюды.\nЯк (і чаму) перанесці свой стары нумар тэлефона ў Google VoiceЯк усталяваць штогадзінныя паўтаральныя напаміны на iPhone і iPadШто азначае "FTFY" і як гэтым карыстацца?Уключыце пацверджанне пры выдаленні файлаў і папак з дапамогай каманды rm у UbuntuЯк знайсці і выдаліць копіі файлаў у любой аперацыйнай сістэме


Лэйбл «БМА group» аднаўляе дзейнасьць (+конкурс і топ-12 песень пра Каліноўскага). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nЛэйбл «БМА group» з канца 1990-х гадоў актыўна займаўся выданьнем беларускай музыкі, правядзеньнем канцэртаў і фэстываляў з удзелам беларускіх музыкаў. У 2014 годзе ягоная дзейнасьць фактычна згарнулася, калі было вырашана спыніць выданьне дыскаў. Апошні дыск, які выйшаў на лэйбле — альбом «Шукай сваё» гурта :B:N:. Усяго ў каталёгу 155 дыскаў. Апошні праект, ініцыяваны лэйблам — кампанія «Рок-салідарнасьць» у падтрымку забароненых музыкаў. І вось празь пяць гадоў БМА-груп аднаўляе працу. «Зьявіліся новыя людзі зь цікавымі ідэямі, таму мы цяпер актывізуем дзейнасьць. Але гэта ня значыць, што мы нічым не займаліся ўвесь гэты час. Мы не выпендрываемся, як некаторыя, а спакойна робім сваю справу», — заўважае кіраўнік лэйблу Віталь Супрановіч.\nПершы праект адноўленага лэйблу прысьвечаны Кастусю Каліноўскаму. Гэта цэлая кампанія, якая атрымала назву «Uzajemna! / Узаемна!», паводле вядомага паролю паўстанцаў Каліноўскага: «— Каго любіш? — Люблю Беларусь! — То ўзаемна!».\n«Нас зьдзіўляе, што асоба Кастуся Каліноўскага выклікае неадназначную рэакцыю ў беларускім грамадзтве, а ў замежжы ставяць пад сумнеў беларускае паходжаньне славутага героя. Гэта наш нацыянальны герой, таму яго варта папулярызаваць на ўсіх узроўнях», — кажа Віталь Супрановіч.\nТакім чынам, у межах кампаніі заплянаваныя:\n— конкурс лягатыпу/малюнку кампаніі. Праца пераможцы будзе надрукавана на ўсёй прадукцыі кампаніі: значакі, цішоткі, дыскі, а таксама на рэклямных матэрыялах (постэры, улёткі ды іншае).\nДэдлайн прыёма прапановаў: 1 чэрвеня.\n— збор музычных твораў ад музыкаў розных кірункаў. Прымаюцца як выдадзеныя кампазыцыі, так і зусім новыя песьні. Найлепшыя творы ўвойдуць у музычную складанку, а выканаўцам будзе прапанаваны выступ на тэматычным фэсьце.\nДэдлайн прыёма заяваў: 1 жніўня.\n— збор вершаў і іншых твораў, прысьвечаных Кастусю Каліноўскаму. Творы будуць публікавацца на старонцы кампаніі ў сацыяльных сетках. Па дамове музычныя калектывы змогуць выбраць верш для выкананьня.\nДасылаць свае творы можна як да 1 жніўня, так і пасьля гэтай даты.\nВіталь Супрановіч не выключае, што «БМА group» вернецца да выданьня музыкі на фізычных носьбітах: «Гэты фармат дагэтуль жыве і запатрабаваны, пра што сьведчаць новыя альбомы Лявона Вольскага і Віктара Шалкевіча, якія выйшлі на CD. Лічу, што гэта важна для захаваньня і распаўсюду беларускай музыкі». Цяпер у супрацы з лэйблам рыхтуецца да выданьня альбом Алеся Чумакова «Праўда ў віне». На восень таксама рыхтуецца канцэрт памяці музычных журналістаў Вітаўта Мартыненкі і Анатоля Мяльгуя, якія шчыльна супрацоўнічалі з «БМА group».\nВіталь Супрановіч на пачатку дзейнасьці «БМА group», 1998 год\nНеўзабаве на TuzinFM пройдзе афіцыйная рэпрэзэнтацыя першага праекту «БМА group» — «Вольныя танцы» — першай у гісторыі складанкі беларускамоўнай альтэрнатыўнай музыкі, якая пабачыла сьвет 20 гадоў таму.\nБМА-group, Віталь Супрановіч, Кастусь Каліноўскі\n3551 / 5\n6434 / 3


КДБ цікавіць лёс палітуцекача Аляксея Прыходзькі\nhttps://spring96.org/be/news/50331 2012 2012-02-28T13:08:04+0300 2012-02-28T13:08:04+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kgbrb.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nВасіль Лагноў, бацька салігорскага палітуцекача Аляксея Прыходзькі, скардзіцца мясцовым праваабаронцам на ціск з боку КДБ.\n- Зноў пазванілі на мінулым тыдні. Сказалі, што з КДБ. Распытвалі пра сына. Ці часта прыяжджае, ці тэлефануе дадому, - скардзіцца Васіль Харламавіч. - Я ўжо стары чалавек, шмат пажыў і пабачаў, і таму вельмі цяжка пераношу ўвагу з боку такіх структураў.\nПа словах пенсіянера, гэта ўжо не першы званок ад “сілавікоў”. Раней ад яго патрабавалі сплаты штрафаў за старыя адміністрацыйныя пакаранні сына.\nНагадаем, салігорскі актывіст Аб’яднанай грамадзянскай партыіі Аляксей Прыходзька 3 жніўня 2004 году быў затрыманы і пакараны 15-суткавым арыштам за ўдзел у несанкцыянаваным мерапрыемстве. У той дзень ён разам з дзвюмя салігорскімі паплечніцамі выйшаў на Кастрычніцкую плошчу з расцяжкай “10 гадоў дыктатуры. Сыдзі Лукавы!”. Падчас утрыманьня ў размеркавальніку на вуліцы Акрэсціна Аляксей быў шпіталізаваны і, не адбыўшы адміністрацыйнае пакаранне, уцёк з-пад варты ды з’ехаў з краіны.


Гісторыя Крыжа Узвіжанскага сабора - Вся Беларусь\nКаким образом происходит раздел банковских счетов, открытых в браке, и как брачный договор может повлиять на вашу долю. Юрист-лицензиат Александр Жук отвечает на вопрос.\nБанковский счет и развод\nСубота — дзень, прысвечаны Найсвяцейшай Панне Марыі.\nМалітва ў суботу\nЗа хорошей фигурой многие девушки отправляются в фитнес-клубы. Однако прежде чем приступить к упражнениям, нужно выбрать направление, которое подойдет и понравится именно вам.\nПилатес. Упражнения для всех\nГаліна Лабоха 29.07.2013 15:21\nГэта быў трэці храм, які увайшоў у архітэктурна-планіровачную структуру Спаса-Еўфрасіннеўскага манастыра. З-за недахопу першапачаткова вылучаных сродкаў (30 тыс. руб., а спатрэбілася ў два разы больш) епархіяльнае кіраўніцтва дазволіла збор добраахвотных ахвяраванняў.\nПры кожнай манастырскай царкве (Спаса-Праабражэнская і Свята-Еўфрасіннеўская цэрквы) быў ўладкаваны так званы «братэрскі куфар», куды прыхаджане клалі грашовыя ахвяраванні. Ахвяраванні на ўзвядзенне сабора паступалі і ад уплывовых асоб у выглядзе грашовых субсідый, часткова – прадметаў прыватнай уласнасці. Дзяржава таксама з’яўлялася крыніцай матэрыяльнага дастатку жаночай абіцелі: прылічаны ў 1842 годзе да першага класа Спаса-Еўфрасіннеўскі манастыр штогод атрымліваў 3370 рублёў. Ігумення Яўгенія арганізавала інакінь на збор сродкаў па ўсёй Расійскай імперыі.\nТакім чынам, агульнымі намаганнямі дзяржавы і царквы праект праваслаўнага храма быў паспяхова рэалізаваны ў камені: асвячэнне галоўнага прастола сабора ў гонар свята Узвіжання Крыжа адбылося 23 мая 1897 г. Сабор меў два прыдзелы: паўночны (левы) і паўднёвы (правы). Паўночны прыдзел быў асвячоны 7 мая 1897 года ў гонар свяціцеля Мікалая Цудатворцы. Паўднёвы прыдзел быў асвячоны на дзень пазней, 8 мая 1897 года, у гонар Смаленскай іконы Багародзіцы.\nАрхітэктурна-мастацкая аснова храма\nУ архітэктурна-мастацкай аснове храма прасочваецца пэўнае падабенства з візантыйскай школай дойлідства ХІІІ – ХІV стагоддзяў, якое рэалізуецца, у прыватнасці, у характэрным выяўленні цэнтральнай паўкруглай закамары на фасадах, у выкарыстанні вузкіх высокіх арачных праёмаў, строеных па цэнтры і здвоеных па баках, узвядзенні своеасаблівых “візантыйскіх” калон і круглых медальёнаў, у дэкаратыўнай аздобе фасадаў і непасрэдна храмавага інтэр’ера. У абмалёўцы і афармленні згрупаваных арачных акон, паўкруглых фасадных закамар, шаломападобных купалоў, дэкаратыўных калонак прасочваюцца ўсе знаёмыя формы цэркваў Полацка.\nНеабходна асабліва спыніцца на цікавым архітэктурна-канструкцыйным вырашэнні апсіды. Паўсферычная па форме, яна вырашана ў два ярусы, верхні з якіх завершаны конхавым купалам. Па баках апсіды змяшчаюцца дзве нізкія рызніцы, якія звонку ўяўляюць сабой адзінае цэлае. Архітэктура інтэр’ера сабора больш спрошчаная. Яго эстэтыка вырашана выключна архітэктанічнымі сродкамі – унутраная прастора развіта ў сферычнае падкупалле, светлавы барабан якога падтрымліваецца праз ветразі чатырма магутнымі крыжовымі ў сячэнні пілонамі. Гэта архітэктурна-мастацкае вырашэнне надае храму прасторны выгляд і выдатна асвятляе будынак праз купал і вокны. На магутнай арцы прытвора трымаецца галерэя хораў. Такімі ж аркамі адкрываюцца ў прастору сяродкрыжжа бакавыя прыдзелы і апсіда, якая асвятляецца круглым акном-люкарнай і вылучаецца пазалочаным іканастасам – кампазіцыйнай і сэнсавай дамінантай збудавання. Афармленню іканастаса была нададзена асаблівая ўвага, а таксама значныя тэрміны на яго выкананне. Велічны і трох’ярусны разьбяны іканастас з’явіўся яркім прыкладам спалучэння высокага майстэрства архітэктара, разьбяра па дрэве і непасрэдна саміх іканапісцаў. Падлога храма выкладзена мазаікай з мармуровых і цэментавых пліт.\nВыдатны помнік манументальнай архітэктуры руска-візантыйскага стылю з маляўнічым пяцікупаллем і пазалочанымі крыжамі быў разлічаны на 1,5 тысячы чалавек. Архітэктар выканаў сваю задачу з вялікай годнасцю: белакаменны, амаль цэнтрычны крыжова-купальны храм сфарміраваў выразны сілуэт абіцелі, добра бачны з вялікай адлегласці. Манументальнасць і маштабнасць будынка ўзмоцнена яго спецыфічным размяшчэннем на пакатым пагорку і пад’ёмам на высокі цокаль. Акрамя таго, сабор відавочна ніколькі не прыглушаў сваёй масай узнёслы сілуэт Спаса-Праабражэнскай царквы. Крыжа-Узвіжанскі сабор займае асаблівае месца сярод нешматлікіх храмаў візантыйскай арыентацыі, пабудаваных на Беларусі ў другой палове ХІХ стагоддзя. У яго будаўніцтве прынялі ўдзел лепшыя майстры Смаленска, Вільнюса і Масквы. Без перабольшвання, гэта самы манументальны храм неавізантыйскага стылю ў Беларусі, добрых прапорцый, строга функцыянальнай архітэктуры, без лішняй дэкаратыўнасці, умела упісаны майстром у прастору манастырскага комплекса.\nУ 1910 годзе адбылася адметная падзея ў гісторыі Беларусі і непасрэднага цэнтра ўшанавання памяці Еўфрасінні Полацкай – Спаса-Еўфрасіннеўскага манастыра.\nІнтэр'ер Крыжа-Узвіжанскага сабора. Фота 1910 года\n22 мая (4 чэрвеня па н. ст.), напярэдадні дня памяці прападобнай Еўфрасінні, мошчы святой былі ўрачыста перанесены з Кіева-Пячэрскай Лаўры ў Полацк. Перад тым як уладкаваць мошчы перад іканастасам Спаса-Праабражэнскай царквы, іх унеслі ў Крыжа-Узвіжанскі сабор, дзе адбылося ўсяночнае набажэнства. На наступны дзень, пасля заканчэння літургіі, мошчы святой перанеслі з сабора ў Спаса-Праабражэнскую царкву.\nКрыжа-Узвіжанскі сабор. Фота пачатку XX стагоддзя\nЗ 1913 года ў манастыры быў уведзены звычай пераносу мошчаў Еўфрасінні Полацкай з царквы Спаса ў Крыжа-Узвіжанскі сабор. Мошчы прападобнай знаходзіліся ў саборы да восені, а затым, у першую нядзелю пасля свята Пакрова Багародзіцы, іх вярталі ў Спаса-Праабражэнскую царкву.\nПраз 5 год пасля ўладкавання мошчаў полацкай ігуменні на долю Спаса-Еўфрасіннеўскага манастыра выпалі цяжкія выпрабаванні, якія, безумоўна, датычыліся і Крыжа-Узвіжанскага сабора. Так, у 1915 годзе, падчас першай сусветнай вайны, манастыр вымушаны спешна эвакуіравацца ў Растоў Вялікі, дзе размясціўся ў памяшканнях мужчынскага Аўрааміева манастыра прыкладна да 1920 года. Манастырскія будынкі засталіся без належнага нагляду, што стала прычынай паступавага заняпаду.У 1920-я гады Крыжа-Узвіжанскі сабор быў пашкоджаны снарадамі і пуставаў, паколькі абразы былі канфіскаваныя яшчэ падчас растоўскай эвакуацыі 1915 года. У вопісу маёмасці жаночага манастыра за 1922 год пазначана, што сабору патрабуецца капітальны рамонт, бо дах, сцены і вокны былі пашкоджаны звонку.\nПасля закрыцця манастыра ў 1925 годзе Крыжа-Узвіжанскі сабор быў замацаваны за ваенным ведамствам. На адведзенай тэрыторыі раскінуўся ваенны гарадок, дзе быў размешчаны 15-ы полк 15-й Віцебскай стралковай дывізіі і асобны кавалерыйскі эскадрон. Ваеннае ведамства атрымала выключнае права рабіць па свайму погляду капітальны рамонт і ўнутраную перабудову архітэктурных помнікаў манастырскага ансамбля ці іх складаючых частак, што адмоўна адбілася на знешнім выглядзе сабора.\nПадчас і пасля вайны\nАднаўленне дзейнасці манастыра прыйшлося на пачатак Вялікай Айчыннай вайны. Каб прыцягнуць на свой бок мірнае насельніцтва, нямецкія акупацыйныя ўлады далі дазвол на адкрыццё цэркваў, манастыроў і іншых культурных устаноў. У яго вярнуліся манахіні, якія да 1925 г. жылі ў манастыры (у перыяд нямецкай акупацыі прышла 41, пасля заканчэння вайны – 9 насельніц), і занялі двухпавярховы корпус за Крыжа-Узвіжанскім саборам.\nУ перыяд нямецка-фашысцкай акупацыі частка тэрыторыі манастыра, якая знаходзілася ў левым баку ад сабора Узвіжання, уключаючы і сам сабор, была абнесена калючым дротам, за якім размяшчаўся лагер савецкіх ваеннапалонных. У саборы былі размешчаны раненыя, якім дапамагалі насельніцы манастыра. У ваенны перыяд у храм трапіла авіябомба, якая разбурыла адзін звод і ўтварыла расколіны ў сценах усяго будынка.\nПасля вайны Крыжа-Узвіжанскі сабор доўгі час знаходзіўся ў запусценні. Храм стаяў без даху і вокнаў, у выніку чаго пад дзеяннем атмасферных ападкаў сцены і цаглянае перакрыцце былі значна разбураны. У галоўны купал храма патрапіла два ўдары маланкі. Трэці ўдар, нанесены маланкай ў бакавы купал у 1967 годзе, стаў прычынай узгарання сабора.\nУ 1956 годзе ігумення хадайнічала перад мясцовымі ўладамі аб дазволе распачаць рамонт Крыжа-Узвіжанскага сабора з наступнай перадачай апошняга манастыру. На сваё хадайніцтва ігумення атрымала кароткую і безапеляцыйную адмову: “монахиням вполне достаточно для молений имеющейся у них церкви”. Гэта ў той час, калі Спаса-Праабражэнскі храм быў адзіны, які не спыняў сваёй дзейнасці ў Полацку і Полацкім раёне. Неабходныя рэстаўрацыйныя работы па аднаўленню помніка не былі запланаваны мясцовымі ўладамі па шэрагу прычын: архітэктурна-мастацкае вырашэнне сабора, на іх думку, не ўяўляла асаблівай гістарычнай каштоўнасці, уключэнне сабора ў спіс манастырскай маёмасці магло садзейнічаць умацаванню яго пазіцый.\nПасля чарговага закрыцця манастыра ў 1961 годзе сабор Узвіжання быў прыстасаваны пад амбар для захоўвання зерня і сельска-гаспадарчага інвентара. Улічваючы неабходнасць правядзення больш актыўнай навукова-атэістычнай прапаганды і ўмяшчальны аб’ём храмавага будынка, у 1980-я гады гарадскія ўлады вырашылі адкрыць там планетарый. З запланаванага на купале сабора быў уладкаваны знак нябеснай сферы, астатнія намаганні засталіся на паперы.\nКрыжа-Узвіжанскі сабор і Спаскі храм. Фота 1980 года\nКрыжа-Узвіжанскі сабор. Фота 1980 года\nАлтарная частка Крыжа-Узвіжанскага сабора. 1980 год\nФота 1986 года\nПа блаславенню Свяцейшага Сінода Рускай Праваслаўнай Царквы 6 ліпеня 1989 года на тэрыторыі Спаса-Еўфрасіннеўскага манастырскага комплекса былі распачаты рамонтна-рэстаўрацыйныя работы. Рэстаўрацыя Крыжа-Узвіжанскага сабора была здзейснена да пачатку 1990 года, за кароткі тэрмін – 9 месяцаў. У 1993 годзе Крыжа-Узвіжанскі сабор быў пераасвячоны епіскапам Полацкім і Глыбоцкім Глебам (Савіных).\nЗ 1994 года, напярэдадні дня памяці прападобнай Еўфрасінні, мошчы пераносілі з храма Спаса ў Крыжа-Узвіжанскі сабор. Непасрэдна ў дзень свята, 5 чэрвеня, пасля набажэнства хросным ходам іх вярталі назад. Такая цэрымонія праводзілася з 1994 да 2006 года. З 27 снежня 2006 года ў сувязі з распачатымі рэстаўрацыйнымі работамі ў Спаса-Праабражэнскай царкве Крыжа-Узвіжанскі сабор стаў месцам сталага знаходжання мошчаў Еўфрасінні Полацкай.\nФота 2008 года\nІнтэр'ер Крыжа-Узвіжанскага сабора. Фота 2010 года\nПаўднёвая прыбудоўка Крыжа-Узвіжанскага сабора. Фота 2010 года\nПаўночная прыбудоўка Крыжа-Узвіжанскага сабора. Фота 2010 года\nФрэска ў алтары Крыжа-Узвіжанскага сабора. Фота 2010 года\nСпаса - Еўфрасіннеўскі жаночы манастыр


Рэкамендацыі для бацькоў «Выхаванне грамадзяніна і патрыёта». ДУА "Шашкоўскі дзіцячы сад"\nДата: 1 февраля в 12:36\nКалі ў дзяцінстве дзіця адчула пачуццё суперажывання да другога чалавека, радасць ад добрага ўчынку, гонар за сваіх бацькоў, усхваляванне ад сутыкнення з добрым учынкам, ён прыдбаў эмацыянальны вопыт.\nТым самым будуць пабудаваны шляхі для асацыяцый эмацыянальнага характара, а гэта з’яўляецца асновай, фундаментам больш глыбокіх пачуццяў, умовай паўнацэннага развіцця чалавека.\nВыхаванне маленькага патрыёта пачынаецца з самага блізкага для яго - роднага дома, вуліцы, дзе ён жыве, дзіцячага сада.\nЗвяртайце ўвагу дзіцяці на прыгажосць роднага города, вёскі.\nУ час прагулкі раскажыце, што знаходзіцца на вашай вуліцы, пагаварыце аб значэнні кожнага аб’екта.\nДайце прадстаўленні аб рабоце грамадскіх устаноў: пошты, магазіна, бібліятэкі і г.д. Паназірайце за работай супрацоўнікаў гэтых устаноў, адзначце каштоўнасць іх працы.\nПашырайце асабісты кругазор: наведванне музееў, выстаў, экскурсіі да памятных месцаў свайго края, прагляд тэлеперадач аб гісторыі нашай краіны.\nВучыце дзіця правільна ацэньваць свае ўчынкі і ўчынкі іншых людзей.\nЧытайце яму кнігі аб радзіме, яе героях, аб традыцыях, культуры свайго народа; арганізоўвайце сумесныя сямейныя паездкі, экскурсіі.\nХваліце дзіця за жаданне падтрымліваць парадак, прыкладныя паводзіны ў грамадскіх месцах.


Андрэй Чарнякевіч пра архітэктурную спадчыну Гародні: «Мы страцілі роўна столькі, колькі паспелі сабе прысвоіць» | grodno.greenbelarus.info\nГарадзенцам падабаецца казаць пра старажытнасць свайго роднага горада. Але ці ведае большасць гараджан, што робіць наш горад «старым», акрамя замкаў і Каложы? А можа, старая Гародня — гэта хутчэй міф? Ці гатовыя гарадзенцы бараніць сваю старажытнасць ад знішчэння? Ці можна параўнаць гарадское развіццё Гародні і іншых беларускіх гарадоў? Ці мае перавагі наш горад ад памежнага становішча? Андрэй Чарнякевіч распавядае пра Гародню і заахвочвае больш пільна ўглядацца ў гэты вельмі цікавы горад і быць ягонымі суграмадзянамі.\n16.11.2016 Экалогія горада Аўтар: Таццяна Улановіч Фота: Ян Лялевіч\n— Гарадзенцы ганарацца сваёй гістарычнасцю горада. Як думаеце, наколькі для сучасных гараджан гэта сапраўды важна, каб яе абараняць?\nТакім чынам, старая Гародня — гэта, перш за ўсе, міф, які павінен падмацоўваць самакаштоўнасць гарадзенцаў. Маўляў, мы жывем ў старажытным месцы, горадзе «рыцараў і дойлідаў», «каралеўскім горадзе» ды г.д. Вось толькі само па сабе знаходжанне сярод старажытных руін не робіць нас спадкаемцамі ўласна гэтай гісторыі.\n— Ведаеце, гэта вельмі цяжка. У першую чаргу вельмі цяжка параўнаць патэнцыял гарадоў, параўнаць само асяроддзе. Сённяшнія гарады Польшчы і Літвы ўпісаныя ў больш шырокі еўрапейскі кантэкст, ужо толькі таму што гэтыя краіны ўваходзяць у ЕС. Беларусь жа у выніку геапалітычнай сітуацыі апынулася ў пэўным закутку, а Гародня, магчама, нават больш, чым іншыя гарады. Можа, з часам нешта зменіцца.\nЗ другога боку, адбываецца яўная дыферэнцыяцыя падыходаў. Каб не быць галаслоўным, прывяду прыклад. Той жа Брэст сёння разглядаецца галоўным чынам праз Брэсцкую крэпасць. То бок усё, што канцэптуальна звязана з развіццём горада, за нейкім выключэннем, гэта найперш крэпасць. Менск ужо падняўся да ўзроўню, калі існуюць праекты лакальнага развіцця, якія разглядаюць асобныя раёны, напрыклад, той жа Верхні горад, Старажоўку і г.д. Віцебск прадстаўляецца праз Шагала, Гомель — праз палац Паскевічаў, Полацак — Сафія.\nВось тут у Гародні ёсць цяжкасці. Быццам і шмат храмаў, але яны з розных эпох. Замкі — патрабуюць рэінавацыі. У лакальным варыянце прагучаў толькі Новы свет. Па-за межамі горада ў лепшым выпадку можна назваць спробы стварыць кальцо «Гарадзенскія фарты», нейкія маёнткі, турыстычны маршрут «Шляхам Ажэшкі» і гэта бадай усё.\n— Гародня ўжо згубіла і далей губляе са свайго гістарычнага аблічча. Уратаваць атрымліваецца нямногае. Як можна правільна абысціся з гэтай непажаданай гісторыяй — ці можна памяць пра знесеныя будынкі нейкім чынам упісаць у сучасную Гародню?\nГэта наогул тычыцца усёй страчанай спадчыны. Мы страцілі роўна столькі, колькі паспелі сабе прысвоіць — пабачыць помнік архітэктуры і зразумець ягоную каштоўнасць. Гэткі дзіўны парадокс выдатна можна праілюстраваць на прыкладзе Каложы: яшчэ ў першай палове ХІХ ст. праваслаўная царква ставілася да яе, як да непрыдатнага да службы, без выразных мастацкіх якасцяў будынку. Аднак ужо пасля першай катастрофы, калі частка сцяны царквы абрынулася, у голас загаварылі пра найстаражытнейшы храм, першую праваслаўную святыню! Ці з апошніх падзей: два гады назад на Будзёнага знеслі аднапавярховы дом — нічога асаблівага. Аднак, толькі так шырокае грамадства даведалася аб тым, што горад страціў будынак былой алоўкавай фабрыкі — адну з трох ці чатырох на ўсю Расейскую Імперыю!\nІ ўсё ж мы павінны адысці ад песімістычнага, алярмнага погляду на гісторыка-культурную спадчыну Гародні. Так, канешне, тое, што адбываецца, не адпавядае нашым жаданням. Аднак няварта пераходзіць на гістэрыку, няварта казаць, што ўсё прапала. Па-першае, гэта неканструктыўна, калі замест канкрэтных крокаў (напрыклад, складанне заяваў на ўключэнне будынка ў спіс па ахове помнікаў) усё зводзіцца да ўзаемных абвінавачванняў. Па-другое, мае псіхалагічныя наступствы — мы ва ўсім бачым адно толькі знішчэне, абсалютна не ўспрымаем альтэрнатыўных падыходаў (як у выпадку са спробаю рэстаўратараў з дапамогай сучасных матэрыялаў падкрэсліць дабудаваныя пазней аб’ёмы на гэтак званым Гарадскім палацы культуры). Па-трэцяе і самае галоўнае — калі ўспрымаць апанентаў выключна як ворага, агрэсара, ён абавязкова гэткім стане.\n— Яшчэ зусім нядаўна можна было пачуць пра «канец гісторыі» — маўляў, мы ўжо ўсяго дасягнулі і нічога новага не адбудзецца. Усё прадказальна. Прайшло ўсяго два дзесяцігоддзі і сёння прадказальнага амаль нічога не засталося. Калі, напрыклад, аднойчы з усіх гэтак званых хрушчовак застануцца адзін-два будынкі, то гэта ўжо будуць помнікі. Тое самае можна сказаць і пра ўсё астатняе: лядовыя палацы, гіпермаркеты ды г.д.\nІншая справа — гэта тыя будынкі, якія ўжо сёння маюць сваю індывідуальнасць. Напрыклад, палац тэкстыльшчыкаў на Савецкай плошчы, у самым цэнтры Гародні. Ён будаваны ў сталінскія часы па тыпавым праекце, але ў межах горада ён — унікальны. Больш за тое, палац надзіва ўпісваецца ў архітэктурны ансамбль плошчы. Да падобных савецкіх помнікаў, але ўжо больш позняга часу, можна аднесці і драмтэатр. Адзінае, што помнік сам па сабе — гэта не заўсёды плюс. Ягоныя каштоўнасці, ягоныя якасці могуць супярэчыць нашаму эстэтычнаму густу. Узгадайма, напрыклад, спіс дзесяці найбольш безгустоўных будынкаў савецкай эпохі, які не так даўно з’явіўся harodnia.com.\n— Сусветныя тэндэнцыі — крэатыўнае засвойванне непатрэбных вялікіх прамысловых плошчаў. Ствараюцца хабы, кластары, крэатыўныя прасторы. У Гродне памяшканняў хапае, але яны практычна не асвоеныя творчымі і дзелавымі коламі. Як думаеце, чаму?\nТаксама будынак клуба «Базы» — можа, там не зусім арыгінальна, але прастора выкарыстоўваецца. Частка такіх пляцовак, напрыклад, зараз пераходзіць у сферу культуры, асветы, як новае памяшканне дзяржаўнага гістарычнага архіва на Курчатава, напрыклад.\nІншая справа, што сама па сабе публічная прастора — гэта прастора свабоды. А з гэтым у нас усё яшчэ праблема. Напэўна, маглі б з’явіцца цікавыя праекты, але пакуль Гародня застаецца пад больш пільнай увагай з боку ідэялагічнай вертыкалі, горад губляе шанец ператварыцца ў сапраўдную культурную сталіцу Беларусі. Асобная размова, чаму так сталася, але гэта — нашая рэчаіснасць.\nТолькі-толькі зараз пачынаецца рух у бок засваення тых прастораў, якія былі пакінутыя ў цэнтры. На месцы старых карданных валаў пабудавалі Еўраопт на Ціміразева, зараз паўстала пытанне пра лёс іншага прадпрыемства побач — Таргмаша. Частка яго тэрыторый аддаецца пад жылыя кварталы і г.д. Усё тая ж самая канцэпцыя — забудаваць спальнымі раёнамі і атрымаць максімальны прыбытак.\nПадбор ілюстрацый з подпісамі Яна Лялевіча\nархитектура Гродно Урбанистика


Першы ў Беларусі паказ фільму пра абарону Гародні ў 1939 годзе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПершая прэзентацыя ў Беларусі фільма “Кроў на бруку”, пра абарону Гародні ў 1939 годзе сабрала больш сотні гарадзенцаў.\nДакументальная стужка, зробленая ў Польшчы з дапамогай фундацыі Лелевеля працягласцю каля 30 хвілін распавядае пра баі ў горадзе, пра лёс жаўнераў, што змагаліся на вуліцах гораду, пра маладых дзетак-харцэраў, што “кактэйлямі Молатава” падбівалі савецкія танкі.\nПрадстаўнікі незалежнага Саюза Палякаў для таго, каб паўстаў гэты фільм сабралі 9 тысяч злотых.\nПра абарону горада, якая стала ідэяй стварэння гэтага фільма, распавядае Юзаф Пажэцкі, гісторык і сябра незалежнага Саюзу Палякаў:\n– Гэта была адзіная бітва, якая адбылася тут – на усходніх тэрыторыях. Ужо была занятая Вільня, быў заняты Львоў. Савецкія войскі даходзілі да Беластоку. А Гародня баранілася два дні. І не было тут войска, якое рэгулярна існавала, войскі былі перакінутыя на нямецкі фронт, пад мяжу нямецкую.\nГарадзенцы спадзяюцца, што з цягам часу паўстане вялікі мастацкі фільм, прысвечаны абаронцам Гародні, якім за змаганне абяцалі даць вышэйшую ўзнагароду – ордэн Віртуці Мілітары.\nУ Гародні прайшоў “Зялёны форум”


05.02.2018 / 13:46\nВіктар Марціновіч: Любоўю на любоў (адказ Аляксандру Праханаву) 30\nАляксандр Праханаў, галоўны цымбаліст нашай святой славянскай еднасці, напісаў пранікнёны тэкст пра Беларусь. «Беларусія родная». Гэтая споведзь не можа не зачапіць за самую лытку душы. Пакідаць яе без адказу было б не па-братэрску. То вазьму на сябе смеласць пакланіцца Майстру ў поўны рост.\nЯ хачу спасцігнуць цябе, матрошка. Узяць у далоні. Пяшчотна пацалаваць. Прыкласціся вухам да дзявочага твару. Што там кажуць унутры цябе найменшыя матрошчынкі? Пра што вядуць спрадвечны аповед? Якія таямніцы хавае ў сябе найкрахюткая з іх? Дайдзі да гэтага немаўляці праз галерэю разнасцежванняў. Узірніся ў твар і зразумей, што яна — Пуцін. Зерне, з якога нарасла ты, суседка.


Будзьма беларусамі! » Лета з “Будзьма беларусамі!”\n11.07.2018 | Навіны "Будзьма!" У краіне\nНезаўважна ляціць час, дні йдуць за днямі, адзін месяц мяняецца другім… А грамадска-культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” і грамадская аб’яднанне “Саюз беларускіх пісьменнікаў” працягваюць працаваць для вас, ладзячы новыя імпрэзы.\nТак, 1 ліпеня ў менскай культ-прасторы “Тартак” адбыўся канцэрт-прэзэнтацыя новае кнігі паэта, музыкі й журналіста Віктара Сямашкі. У зборнік “Ромб” увайшлі 6 вершаваных цыклаў, напісаных цягам 2012 – 2014 гг. Тэкст аздоблены паўсотняў аўтарскіх малюнкаў.\nГалоўным рэдактарам кнігі выступіў паэт і даследчык беларускае літаратуры Віктар Жыбуль. Вокладку змайстраваў Дзяніс Кудраўцаў (Sinie Gory). Выданне пабачыла свет у Беластоку праз выдавецтва Eko-press і часткова за грошы ахвярадаўцаў.\nПадчас прэзэнтацыі выступалі асобы, якія так ці інакш спрычыніліся да выдання “Ромбу”. А таксама гурты Sinie Gory, “Балцкі Субстрат”, “Віктар Сямашка ды Кумпанія” ды інш.\nІ, канешне ж, кожны жадаючы змог атрымаць заветную кнігу з аўтографам аўтара.\nЯшчэ адна прэзентацыя новай кнігі адбылася ў археалагічным летніку пад г. Лепель 5 ліпеня. Пісьменнік і музыка Яўген Зубовіч прэзентаваў свой гістарычны раман “Беларускі палкоўнік”.\nТвор прысвечаны драматычным падзеям 17 стагоддзя. Галоўным героем з’яўляецца магілёўскі шляхціц Канстанцін Паклонскі (можна тут пачытаць водгук на кнігу).\nПадчас імпрэзы адбылося знаёмства аўдыторыі з раманам “Беларускі палкоўнік” і яго аўтрам. Але гэта не было простым расповедам аўтара пра свой твор. Удзельнікі сустрэчы не толькі пачулі ўрыўкі рамана, але і пабачылі тэатралізацыю па матывах кнігі, пачулі гукі беларускай дуды, апынуліся на сапраўдных рыцарскіх баёўках: сябры кампаніі “Будзьма беларусамі!” Юрый Усціновіч і Андрэй Дундукоў прадэманстравалі баёўкі на дзідах, распавялі пра ўзбраенне і вайсковыя традыцыі часоў, апісаных у рамане, далі ўсім жадаючым патрымаць у руках мячы ды шаблі.\nАкрамя таго, “рыцары” і пісьменнік правялі сярод прысутных гістарычна-моўна-літаратурную віктарыну на прызы ад “Будзьма беларусамі” і “Саюза беларускіх пісьменнікаў”. А пераможца атрымаў кнігу “Беларускі палкоўнік” з рук і з аўтографам аўтара.\nА 7 ліпеня ў спартыўна-аздараўленчым летніку “Адампль”, што ў Наваградскім раёне, адбылася яшчэ адна сустрэча са слаўнымі рыцарамі сучаснасці: пісьменнікам Юрыем Усціновічам, дударом Віктарам Лагацкім і адважным ратавальнікам Андрэем Дундуковым.\nУдзельнікі летніка даведаліся пра сакральны музычны інструмент беларусаў – дуду. Як распавёў спадар Віктар, дуда суправаджала нашых продкаў ад самога нараджэння да скону, ні адна важная падзея ў чалавечым жыцці не абыходзілася без чароўных гукаў дуды. Але традыцыя дударства ледзь не вымерла на Беларусі. Толькі дзякуючы самаадданай працы некаторых музыкаў, гэты сакральны інструмент вярнуўся ў жыццё беларусаў.\nПасля такой цікавай міні-лекцыі госць прадэманстраваў моц уздзеяння свайго мастацтва: пад магутнае гучанне дуды спадары Юрый і Андрэй паказалі дзецям і дарослым некалькі баёвак на шаблях ды мячах. Спадар Юрый распавёў пра тэндэнцыі развіцця наступальнага ўзбраення нашых продкаў, прадэманстраваў розныя прыёмы яго выкарыстання.\nЗмаглі сябе праявіць і ўдзельнікі сустрэчы – адказваючы на пытанні гістарычнай віктарыны ад “Будзьма беларусамі!”. Сталічныя госці былі вельмі ўражаны ведамі сваіх новых сяброў – на пытанні тыя адказвалі хутка, разгорнута і правільна! Таму з вялікай прыемнасцю рыцары ўручалі самым спрытным удзельнікам віктарыны прызы. А пасля на пытанні прыйшлося адказваць ужо гасцям: дзетак і дарослых вельмі цікавіла, як называецца той ці іншы экспанат з невялічкай выставы; а як ім абараняцца ці наступаць; а як хадзіць у цяжкіх латах; а чаму сучасныя хлопцы вырашылі займацца старажытнай зброяй… і шмат-шмат яшчэ чаго. Нефармальная размова зацягнулася больш чым на гадзіну.


Мы для іх — празрыстыя | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Мы для іх — празрыстыя\nМы для іх — празрыстыя\n21/06/2020 - 14:29\nАМАП разганяе "Ланцуг салідарнасці" ў Мінску / Еўрарадыё\nРазмовы ў аўтазаку і нясмешныя "глядзелкі". Аўтарская калонка Арцёма Маёрава...\nМяне літаральна ўкідваюць у аўтазак. "На прыёме" два здаравенныя бамбізы. У іх злыя і пустыя вочы.\n"Давай гэтага пі*ара сюды, дабегаўся? Ху*е ты, прэса, я гэтую камізэльку зараз на галаву табе нацягну, — гасцінна сустракае мяне адзін з іх. — Сюды сядай, што ты так сеў, на курорце ці што? Рэчы, тэлефон, здымай усе, пакідай тут. І не правакуй, правакатар ці што?"\nДля чаго так паводзіць сябе гэты чалавек? Я кажу, што не супраціўляюся, камон, я разумею, загад ёсць загад, але навошта гэтая жэсць? Ці пра яе таксама было ў загадзе? У заплечніку абсталяванне, я вельмі перажываю за яго. Але ў вачах бамбізы злосць і пустата. Яму напляваць на мае абставіны, гэта не мае ніякага значэння.\nРазам з Марыяй Вайтовіч мы стрымім і фатаграфуем на акцыі "Ланцуг салідарнасці" ў Мінску. Гэта рэдакцыйнае заданне. Яшчэ да "хапуна" я раблю некалькі здымкаў амапаўцаў. З-пад масак на тварах відаць толькі вочы. Ва ўсіх амаль аднолькавыя, без адлюстравання.\nПамятаеце наша фота амапаўцаў з адкрытымі дзвярыма ў аўтазак? На секунду нават падаецца, што яны адмыслова пазіруюць, а іх злосць напускная. Амаль як вясельны фатограф, я падымаю палец угору — маўляў, дзякуй за здымкі. Хлопцы ў адказ кажуць: "Толькі не драчы потым на іх". Не, не граюць. Насамрэч злыя.\nБайцы АМАП і іх аўтазак / Еўрарадыё\nКалі амапаўцы робяць "каробачку", каб адсунуць чаргу ад плошчы Перамогі, падыходжу амаль упрытык, каб сфатаграфаваць твары. Яны глядзяць, як быццам бы мая празрыстасць выкручаная на максімум. Ні смартфона, ні мяне за ім як быццам не існуе...\nУ аўтазаку некалькі журналістаў — фатограф TUT.by, карэспандэнтка з Украіны, мая калега Марыя. Яшчэ тут хлопец, якога закінулі разам з роварам. Мы пад наглядам усё тых жа пустых вачэй. "Ну што, адстаялі ўчора да ночы, цяпер вось сёння пасядзіце, адпачніце", — часам маўчанне разбаўляецца "прыёмам новенькага".\nАрцём Маёраў і АМАП / Аўтар невядомы\nУкідваюць мужчыну, які кажа, што нёс перадачу хворай маці. Ён нам потым пакажа слоічак з супам, але ўсё роўна застанецца ў аўтазаку. "Я цябе заху*ру за паўп*дзюлі", — сустракае чарговага затрыманага адзін з тых, хто арганізуе правапарадак. Вочы перастаюць быць пустымі, у іх разгараецца агеньчык. Паміж імі становіцца іншы амапавец, нібыта свядома перадухіляючы канфліктную сітуацыю.\nДвое маладых людзей кажуць, што патрапілі ў аўтазак з прыпынку: "Мы ехалі дадому, чакалі 100-ы аўтобус, супрацоўнік сказаў "з'я*алі адсюль", мы папрасілі паказаць дакументы, апынуліся тут".\nУ Ленінскае РУУС нас вязуць на больш модным аўтазаку. Унутры ён раздзелены на "шклянкі" — аддзяленні памерам з прыбіральню-шпакоўню. У кожным па тры-пяць чалавек.\n"Хлопцы, і не сорамна вам?" — адказу няма. "Хлопцы, дыхаць няма чым", — адказу няма. "Мы задыхаемся, нам дрэнна", — адказу няма.\nУ гэты момант вельмі хочацца паглядзець у вочы тых, хто "з таго боку", але праз маленькае вочка ў дзвярах "шклянкі" нічога не відаць.\nРУУС сустракае нас як "добры паліцэйскі": адводзяць у прыёмны гараж, перапісваюць звесткі, складаюць рэчы па пакетах, просяць адключыць тэлефоны. Потым праводзяць у актавую залу, дазваляюць сесці як заўгодна, папіць вады. Супрацоўнікі РУУС вядуць ахвотных у туалет і выклікаюць хуткую для аднаго з затрыманых. Супрацьлеглы па інтэлектуальнай якасці ўзровень рыторыкі. Адзін з міліцыянтаў матае галавой і ціха кажа: "Цырк".\nУ актавай зале чалавек 50, з іх 6 журналістаў. Пасля адказу: "Так" — на пытанне: "Дык вас затрымалі за вашу працу?" — нам пляскаюць у ладкі.\nПотым нашы звесткі перапісваюць, фатаграфуюць акрэдытацыі, выводзяць ва ўнутраны дворык. Вочы прэс-сакратаркі мінскай міліцыі, якая спускаецца да нас, зусім не падобныя на тыя, якія глядзелі на нас у аўтазаку: "Праходзьце, калегі".\n"Мы толькі орган, які вядзе адміністрацыйны працэс, — тлумачаць тут людзі ў форме. — Наша задача — даказаць вашу віну, мы сюды вас не дастаўлялі, вы можаце напісаць заяву, каб мы даказалі віну тых, хто вас затрымліваў, але пытанняў зараз ніякіх, мы тут ні пры чым".\n19 чэрвеня на пратэставай акцыі ў Мінску / Еўрарадыё\nГлядзець проста ў вочы\nУ дзяцінстве я быў сарамлівым хлопцам, пастаянна баяўся глядзець людзям у вочы. Чужы погляд мог прымусіць мяне адвесці вочы ўбок. Здацца, прайграць. Такое было на прыёме ў дырэктара па выхаваўчай рабоце. У цёткі з начосам з райвыканкама, калі прыйшоў па дакументы для паступлення.\nЗ узростам гэта паступова прайшло. А цяпер, у 2020 годзе, і наогул няма варыянтаў — усе мы пачалі насіць маскі. Хочаш не хочаш, а ў люстэрка душы зазіраеш.\n19 чэрвеня я вырашыў глядзець у вочы, як бы некамфортна сябе ні адчуваў. У мяне атрымалася. Я выканаў абяцанне, дадзенае самому сабе. Але ўсё ж задаволены не да канца. Цяпер хочацца зазірнуць у вочы таго, хто аддае загады. Там таксама вывучаная празрыстасць?\nМеркаванне аўтара можа не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі.\nУкраінскія ўцекачы ў Бельгіі / Promote Ukraine\n"Дайце нам дом ля мора і без гаспадароў": крык душы пра ўкраінскіх уцекачоў\nКолер скуры некаторых акцёраў "Пярсцёнкаў улады" збянтэжыў частку карыстальнікаў / калаж The Gamer\nДаўно бачылі сапраўдных эльфаў? Чаму неразумна спрачацца пра "Пярсцёнкі ўлады"\nВажна ўлічваць існаванне і тых, хто "ні за нас, ні за вас" / калаж Улада Рубанава, Еўрарадыё\nМеркаванне: закрывайце вочы на рэальнасць — тады нічога і не даможацеся\nМеркаванне: АДКБ ― гэта рэінкарнацыя Свяшчэннага саюза для падтрымкі дыктатараў\nМеркель п'е "Апероль Шпрыц": Лукашэнка прайграў ёй, але Беларусь не выйграла\nАбурацца ці шкадаваць: як ставіцца да мігрантаў на мяжы з Польшчай\nГод без Купалаўскага: чым тэатр быў для краіны і чаму трупа не магла не сысці\nЧаму забараніць "Белавія" лётаць у Еўропу — дрэнная ідэя\nПадвойная дыктатура крывых люстэркаў: Віктар Ерафееў пра Беларусь і Расію\nУладзімір Зяленскі / president.gov.ua\nЗяленскі назваў заяву Лукашэнкі "небяспечным сігналам"\nПракоп'еў: трэба сфармаваць нацыянальна-вызваленчую армію Беларусі


Butler University College of Business Administration, Indianapolis, Злучаныя Штаты Амерыкі\nRequest free information from Butler University College of Business Administration\nСардэчна запрашаем у Butler University College дзелавога адміністравання! Маладыя людзі прыязджаюць сюды кожны год, усё з унікальнай гісторыяй, усё гатова, каб напісаць самі наступную кіраўніка; Рабочыя спецыялісты прыходзяць да нас гатовыя да новых выклікаў, гатовыя задаволіць пастаянна змяняюцца патрабаванні нашай глабальнай эканомікі. Гэты бізнэс адукацыі, гэта адукацыя дзелавых людзей, вызначае ўсё, што мы робім у collegeâ € ", і гэта тое, што прымушае кожнага з нас імкнуцца магутна у нашай працы; працягнуць працу па пашырэнні на традыцыі перадавога вопыту, пабудаваным у Батлер на працягу апошніх 150 гадоў. AACSB акрэдытацыі Каледж акрэдытаваны AACSB, (Асацыяцыя па развіцці універсітэцкіх школ бізнесу). Толькі 10% бізнес-школ зарабілі гэта адрозненне. Батлер падзяляе гэтае становішча з Індыяна Перд'ю, і Нотр-Дам універсітэты, школы Уортон пры Універсітэце Пенсільваніі і Kellogg School Паўночна-Заходняга універсітэта, сярод іншых. Каб зарабіць гэтую акрэдытацыю, бізнес-праграмы павінны задавальняць чакання шырокі спектр стандартаў якасці, якая тычыцца стратэгічнага кіравання рэсурсамі, узаемадзеяння выкладчыкаў і студэнтаў у адукацыйным працэсе, і дасягненне мэт навучання ў адукацыйных праграм. Прыхільнасць строгай акрэдытацыі AACSB з'яўляецца толькі адным з элементаў у АРОБ € ™ з стратэгіі бесперапыннага ўдасканалення.\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне Вочна-завочна 2 гадоў September 2019 Злучаныя Штаты Амерыкі Indianapolis + 1 more\nІндывідуальная праграма можа зрабіць усё адрозненне ў ваш поспех, як студэнт MBA. Асноўная перавага MBA Батлер з'яўляецца гнуткасць. Заняткі праходзяць па вечарах і некаторыя з іх прапануюцца па суботах. [+]\nВы хочаце ісці ў новым напрамку, але не ўпэўнены, якім шляхам ісці? Ці, можа быць, вы шчаслівыя з вашай кар'еры і проста хачу зрабіць гэта лепш. Разумней. З Батлер МВА, вы можаце атрымаць там. Праграма персанальнай і можа быць завершана альбо няпоўны працоўны дзень або поўны працоўны дзень. Курсы прапаноўваюцца ў вячэрні час і графік з'яўляецца гнуткім і зручным, а не нагу. Праграмы MBA стала яшчэ больш чуйна рэагаваць на патрэбы працуюць спецыялістаў. Перадумовы былі сціснутыя, і цяпер могуць быць завершаны ў якасці толькі аднаго семестра. Праграма можа быць завершана ў сваім уласным тэмпе прыкладна ад 2 да 2,5 гадоў няпоўны працоўны дзень. Праграма MBA Батлер: Уключае ў сябе адпаведныя, рэальны вопыт бізнесу, людзей і праекты Злучае тэорыю з практыкай бізнесу Пастаўляецца поўны працоўны дзень факультэта, якія займаюцца з бізнес-супольнасцю, а некаторыя курсы сумесна вучыў выканаўчай і прафесар Спалучае ў сабе традыцыйныя класы вечар з паскораным і выхадныя дні Прапануе канцэнтрацыі ў галіне фінансаў, міжнароднага бізнесу, лідэрства і маркетынгу Я S акрэдытаваны AACSB International MBA навучальных Мы прапануем індывідуальныя праграмы ў галіне дзелавога адміністравання. Індывідуальны шлях да заканчэння рыхтуецца для кожнага ўваходнага студэнта на падставе яго ці яе адукацыю. Кожны студэнт павінен запоўніць 32 крэдыт-гадзін выпускнікоў класаў асноўны плюс да 10 гадзін перадумовы. Колькі часу спатрэбіцца, каб атрымаць MBA залежыць ад агульнай колькасці крэдытных гадзін, неабходных у індывідуальны шлях кожнага студэнта да заканчэння, і як многія курсы прымаюцца за семестр. Тым не менш, студэнты могуць завяршыць праграму ў прыкладна ад 2 да 2,5 гадоў, у залежнасці ад індывідуальных тэмпаў у... [-]\nМайстар прафесійнага бухгалтарскага ўліку (mpacc)\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 2 гадоў September 2019 Злучаныя Штаты Амерыкі Indianapolis\nВыпускнікі будуць атрымліваць Майстар прафесійнага бухгалтарскага ўліку пасля завяршэння 30 гадзін выпускнік крэдыт. Студэнты таксама могуць быць неабходныя для завяршэння перадумовай курсаў у залежнасці ад гатунку і валюты бухгалтарскага ўліку і іншых бізнес-курсаў у вучэбнай праграме бакалаўрыяту. [+]\nMPAcc гэта праграма, прызначаная для студэнтаў, якія займаюць ступень бакалаўра ў галіне бухгалтарскага ўліку або іншы бізнес дысцыпліны шукае кар'еру ў публічнай справаздачнасці. Майстар прафесійнага бухгалтарскага ўліку (MPAcc) ступень прафесійнай ступені прапануецца ў першую чаргу з тым, ступень бакалаўра ў галіне бухгалтарскага ўліку або іншы бізнес дысцыпліны шукае кар'еру ў публічнай справаздачнасці. Садзейнічанне прафесійнаму развіццю, праграма спалучае ў сабе вывучэнне актуальных пытанняў бухгалтарскага ўліку з курсаў у іншых абласцях бізнесу. Мэта заключаецца ў пашырэнні разумення фундаментальных прынцыпаў бухгалтарскага ўліку і іх прымяненне да кіравання сітуацыямі. Аб'яднаўшы MPAcc ступені з ступень бакалаўра бізнэсу, студэнты могуць таксама адказваць патрабаванням сертыфікацыі CPA 150 гадзін пасля заканчэння сярэдняй адукацыі, якому даручана ў большасці дзяржаў. Выпускнікі будуць атрымліваць Майстар прафесійнага бухгалтарскага ўліку пасля завяршэння 30 гадзін выпускнік крэдыт. Студэнты таксама могуць быць неабходныя для завяршэння preqrequisite курсаў у залежнасці ад гатунку і валюты бухгалтарскага ўліку і іншых бізнес-курсаў у вучэбнай праграме бакалаўрыяту. Большасць класаў будзе прапанавана ў другой палове дня і ўвечары, і праграма можа быць завершана на поўны працоўны дзень або няпоўны працоўны дзень. ... [-]\nLink to and share "Butler University College of Business Administration, Indianapolis, Злучаныя Штаты Амерыкі"


Bangbros 18 гадоў і смактаць масіўны певень адоранага чорнага | Голая жанчына - голыя жанчыны - аматарскія фатаграфіі [ТОП 10 2021]\nБангброс 18 маладая бландынка з аксамітным ротам, глытаючы член вялікага негра. Па -першае, новая хударлявая дзяўчына пеладынья з высунутымі грудзьмі і трэцца аб чорнага чалавека. Такім чынам гарачая німфета выклікае ўзбуджэнне самца. Асабліва калі чарнаскуры выстаўляе свой вялікі і тоўсты член, маладая сука канчаткова ўпадае ў прагны мінет.\nтэгі гадоў Bangbros чупандо адораны велізарны чорны певень\nПаведамленні, звязаныя з "Bangbros 18 гадоў і смокчуць велізарны член адоранага чорнага"\nФотаздымкі Бучэты Распады да Навіньі Гастосы і Сафадзінхі\nГолая Ларыса Маноела нават не падыходзіць блізка да новенькай


Экспертка КПЧ ААН: Дыялог – магчымы, прынамсі, мы бачым ягоны пачатак | Lawtrend — Исследования Образование Действия\nЭкспертка КПЧ ААН: Дыялог – магчымы, прынамсі, мы бачым ягоны пачатак\n24.05.2019 24.05.2019 Galina\nЭкспертка Камітэта па правах чалавека ААН Ільзе Брандс-Керыс разам з прадстаўнікамі праваабарончых і грамадскіх арганізацый падзяліліся сваімі меркаваннямі пасля ўдзелу ў семінары, прысвечаным заключным заўвагам Камітэта ААН па правах чалавека і кансультацыі аб далейшай дзейнасці па імплементацыі рэкамендацый КПЧ ААН беларускаму ўраду.\nГэты семінар быў арганізаваны МЗС Беларусі супольна з офісам ПРААН у Мінску і прайшоў 22 траўня з удзелам прадстаўнікоў міністэрстваў і ведамстваў з аднаго боку і прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці Беларусі з другога.\nУ абмене думкамі, які адбыўся 23 траўня на пляцоўцы “Тэрыторыя правоў”, таксама бралі ўдзел Андрэа Мераз, якая прадстаўляла Цэнтр па грамадзянскіх і палітычных правах (Жэнева) і прадстаўнік Human Rights Нouse Foundation Мэцью Джонс.\nАцэньваючы эфектыўнасць сустрэчы з прадстаўнікамі ўлады, Ільзе Брандс-Керыс выказала найперш задаволенасць тым, што падобная сустрэча ўрэшце адбылася.\n“Перад пачаткам сустрэчы ў мяне былі змяшаныя пачуцці: я разумела, што распачынанне такога дыялогу з боку дзяржавы – вялікі крок для Беларусі. З іншага боку – а што будзе далей, як гэты дыялог будзе развівацца ў будучым, ці прывядзе гэтая сустрэча да жадання працаваць з намі далей? А можа гэты дыялог вядзецца проста дзеля таго, каб стварыць бачнасць канструктыўнай працы», – дзялілася сваімі ўражаннямі экспертка КПЧ.\nІльзе Брандс-Керыс паведаміла, што да беларускіх чыноўнікаў эксперты прыйшлі з двумя галоўнымі пытаннямі.\nПершае – абмеркаваць з прадстаўнікамі дзяржавы механізм імплементацыі рэкамендацый КПЧ па выкананні Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах. А другое пытанне закранала ўвогуле вядзенне дыялогу, не ў фармаце “сабраліся-пагаварылі”, а як рэгулярнага і эфектыўнага працэсу. Важна, каб чыноўнікі пры камунікацыях з грамадзянскай супольнасцю чулі праваабаронцаў і перапрацоўвалі інфармацыю на зразумелую ім мову.\nНа жаль, з выпрацоўкай механізму імплементацыі рэкамендацый КПЧ вялікага прагрэсу дасягнуць пакуль не атрымалася.\n“Я ведаю, што у прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці і прадстаўнікоў дзяржавы працягваецца барацьба наконт юрыдычнага статусу рэкамендацый, паколькі дзяржава спасылаецца на неабавязковасць іх для выканання. Я паходжаннем з Латвіі, дзе таксама існуе падобны фармалістычны падыход. А ў Беларусі гэтая праблема абвостраная да такой ступені, што часам чыноўнікі кажуць, што не будзем вас слухаць, таму што гэта не так важна і неабавязкова”, – казала спадарыня Керыс.\nЗ асцярожным аптымізмам віталі пачатак дыялогу з дзяржаваю і іншыя прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці – удзельнікі ўчорашняга семінару.\nТак, кіраўніца “Прававой інцыятывы” Вікторыя Фёдарава адзначыўшы змену фармату ў бок дыялогу, пазітыўным крокам назвала запрашэнне на канферэнцыю прадстаўнікоў незарэгістраваных арганізацый.\nЮрыст Праваабарончага цэнтру “Вясна” Павел Сапелка назваў сустрэчу пазітыўнай і выказаў спадзяванне на пачатак канструктыўнай працы. Ён выказаў меркаванне, што чыноўнікам неабходная глыбокая і ўсёбаковая адукацыя ў галіне правоў чалавека, каб даганяць узровень ведаў прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці.\nПрадстаўніца «Ініцыятывы FORB» юрыстка Дзіна Шаўцова выказала думку аб неабходнасці перазагрузкі прадстаўнікоў дзяржаўных органаў так, каб яны змаглі размаўляць з грамадствам на ягонай мове.\nУ абмене думкамі ўдзельнічалі і выказалі сваю пазіцыю адносна пачатку камунікацыі з дзяржавай сябра Рады Праваабарончага цэнтра “Вясна” Валянцін Стэфановіч, дырэктар Цэнтра прававой трансфармацыі (Lawtrend) Вольга Смалянка, намеснік дырэктара Офіса па правах людзей з інваліднасцю Міхаіл Мацкевіч і іншыя.\nУ лістападзе 2020 года Рэспубліка Беларусь павінна прадставіць у КПЧ ААН прамежкавую справаздачу па выкананні рэкамендацый Камітэта. Таму міжнародныя эксперты адзначаюць, што ім вельмі важная маніторынгавая і інфармацыйная дапамога з боку грамадзянскай супольнасці Беларусі, асабліва ў такіх ключавых пытаннях, як смяротнае пакаранне і права на мірныя сходы.\nКрыніца: Праваабарочны цэнтр «Вясна»\n← Отчисления в бюджет государственного внебюджетного фонда социальной защиты Республики Беларусь за физических лиц: Аналитический документ Lawtrend\nLAWTREND объявляет о завершении третьего онлайн-курса «Международные стандарты свободы ассоциаций и право некоммерческих организаций» →


Цырымонія адкрыцця летняга чэмпіянату свету па біятлоне адбудзецца ў Раўбічах у гэту пятніцу\nЗараз пра падзею, якую краіна чакала без малога 20 гадоў. Раўбічы гатовыя да чэмпіянату свету па летнім біятлоне. Спартсмены ўжо выпрабавалі трасу. Балельшчыкі ў прадчуванні. У найбліжэйшыя дні сюды прыбудуць зоркі сусветнага біятлона. Зборная Беларусі выступіць наймацнейшым складам. У заяўку ўключаны і алімпійскія чэмпіёнкі: Дынара Алімбекава і Ірына Крыўко. Аб планетарным форуме Крысціна Камыш.\nГэта ўнікальныя кадры дваццацігадовай даўнасці. Дакладная стральба Святланы Парамыгінай. У 1999 годзе Раўбічы прымалі чэмпіянат свету па летнім біятлоне. Тады спартсмены спаборнічалі ў кросавых гонках. У Беларусі былі дзве залатыя і дзве сярэбраныя ўзнагароды.\nЗараз планетарны форум пройдзе на лыжаролерах.\nКаманды прыехалі, засяліліся. Беларуская зборная прыбудзе з Антхольца заўтра. Тады ж адбудуцца і першыя афіцыйныя трэніроўкі. У заяўцы на чэмпіянат свету 26 зборных і каля 300 спартсменаў.\nЮрый Альберс, галоўны трэнер зборнай Беларусі па біятлоне: "Усе наймацнейшыя ў лыжаролерах прыехалі. Разглядаюць скрозь прызму падрыхтоўкі ў Алімпіядзе. Чакаем ад нашых добрых выступленняў".\nЗараз у Раўбічах ідзе апошняя падрыхтоўка.\nДля тэхнічных дэлегатаў IBU цяперашні старт - яшчэ адна магчымасць пераканацца, што ўсё будзе выдатна і на этапе Кубка свету ў 2022 годзе. Правядзенне летняга чэмпіянату свету па біятлоне было абавязковай умовай пры атрыманні права на зімовы этап.\nРыхтуюцца і тэлевізіёншчыкі. Пакажуць біятлон дзве ПТС, 3 краны, 35 камер, адна з іх будзе на рэйках. Пераможны склад не змяняюць. Адпрацуюць чэмпіянат свету тыя ж здымачныя брыгады, што і кантынентальны форум у лютым.\nДля зручнасці балельшчыкаў з пятніцы па нядзелю арганізавана праца экспрэснага прыгараднага маршруту з Мінска ў Раўбічы. Аўтобус № 449 будзе курсіраваць з інтэрвалам 10-15 хвілін ад станцыі метро "Барысаўскі тракт" прама ў цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі.\nУ пятніцу ў 9 раніцы пройдзе цырымонія адкрыцця летняга чэмпіянату свету па біятлоне. У праграме спаборніцтваў у гэты дзень суперспрынт. Першыя медалі будуць разыграны ў 15:30. У суботу па плане спрынт, а ў нядзелю - гонкі праследавання.\nУвесь свет смуткуе ў сувязі з тэрактам у Ніцы\nАляксандр Лукашэнка павіншаваў Нікаласа Мадура з Днём незалежнасці\nГалоўнае свята краіны - як напамінак аб каштоўнасці суверэнітэту


184-ы дзень пратэстаў. Беларусы і міжнародная супольнасць заклікаюць вызваліць журналістак «Белсату». 21.by\n184-ы дзень пратэстаў. Беларусы і міжнародная супольнасць заклікаюць вызваліць журналістак «Белсату»\n09.02.2021 06:00 — Разное | Белсат\nПасля выбарчыя пратэсты ў Беларусі працягваюцца ўжо амаль 6 месяцаў. На працягу гэтага часу беларусы патрабуюць адстаўкі Лукашэнкі, спыніць гвалт і прыцягнуць да адказнасці вінаватых у фальсіфікацыях і катаваннях. «Белсат» падводзіць вынікі гэтага 184-га дня пратэстаў.\nМіжнародная супольнасць патрабуе вызваліць затрыманых журналістак\nЗША заклікаюць беларускія ўлады вызваліць журналістак Дар’ю Чульцову і Кацярыну Андрэеву.\n«Злучаныя Штаты, краіны-партнёры і праваабарончыя арганізацыі па ўсім свеце лічаць гэтыя абвінавачванні абуральнымі. Журналісткі асвятлялі развіццё падзей для беларускага народу. Злучаныя Штаты заклікаюць беларускія ўлады вызваліць іх неадкладна і безумоўна, а таксама, у больш шырокім кантэксце, спыніць пераслед журналістаў, якія робяць сваю працу», – гаворыцца ў заяве амбасады.\nДэпутат фракцыі Сейма «Саюз Айчыны – хрысціянскія дэмакраты Літвы» Даля Асанавічутэ разам з дэпутатам Еўрапарламенту Пятрасам Аўштравічусам заклікалі ўлады Беларусі спыніць пераслед журналістаў паводле па палітычных матываў і неадкладна вызваліць журналістак «Белсату» Кацярыну Андрэеву і Дарʼю Чульцову.\nЛітоўскія палітыкі сімвалічна ўзялі апеку над журналісткамі.\n«Рэжым Лукашэнкі кропкава пераследуе журналістаў, каб іх запалохаць і прымусіць маўчаць. Арышт журналістак Кацярыны Андрэевай і Дарʼі Чульцовай не мае пад сабою законных падставаў, абвінавачванні сфабрыкаваныя, таму яны павінны быць неадкладна вызваленыя. Толькі перамога дэмакратычнай апазіцыі ў Беларусі прынясе істотныя змены ў сітуацыю з правамі і свабодамі чалавека ў краіне», – заявіў Пятрас Аўштравічус.\n«Журналісткі Дарʼя і Кацярына былі заключаныя пад варту толькі за трансляцыю з мірнага пратэсту. Складана ўсвядоміць, што каля межаў Літвы адбываюцца такія рэчы. Я хачу выказаць усю магчымую падтрымку журналісткам, а таксама паведаміць свету пра жорсткую рэальнасць, у якой сёння жывуць беларусы, каторыя прагнуць свабоды. Дарʼя і Кацярына ўвасабляюць сабою свабоду слова, падаўленне якой – недапушчальнае парушэнне дэмакратычных свабодаў», – сказала Даля Асанавічутэ.\nЗША заклікаюць беларускія ўлады вызваліць журналістак «Белсату»\nУ беларусаў ёсць альтэрнатыва\nДа 13 лютага беларусы змогуць прагаласаваць за народных прадстаўнікоў на лічбавай платформе «Сход: платформа народных прадстаўнікоў». Дэлегаты пасля галасавання атрымаюць права публічна выказваць меркаванне людзей аб найбольш актуальных для краіны праблемах. Некаторыя палітычныя аглядальнікі лічаць, што платформа «Сход» – альтэрнатыва дзяржаўнаму Усебеларускаму народнаму сходу. Розніца ж у тым, што дэлегатаў абіраюць зацікаўленыя беларусы, і дэлегаты, адпаведна, будуць выказваць інтарэсы грамадзянаў, а не наменклатуры.\nГрамадства патрабуе дыялог, улады могуць адказаць толькі тэрорам. Навошта патрэбны альтэрнатыўны сход\nПрагаласаваць можна онлайн з любога месца Беларусі. Аддаць свой голас можна толькі за аднаго кандыдата.\nУлады не цураюцца пераследаваць і запалохваць дзяцей\n9 лютага спаўняецца шэсць месяцаў з пачатку масавых антыўладных выступаў. Напярэдадні гэтай даты «Amnesty International» выступіла з заявай, у якой сцвярджаецца, што ўлады Беларусі абыходзяцца з дзецьмі непрымальным чынам. Некаторыя сядзяць за кратамі, ім агучылі сфабрыкаваныя крымінальныя абвінавачанні.\n«Дзецям ва ўзросце ад васьмі гадоў у школах пагражалі, што з іхнымі палітычна актыўнымі бацькамі расправяцца. Адной з самых падступных формаў пераследу і запалохвання застаецца пагроза выкарыстання заканадаўства для канфіскацыі дзяцей з семʼяў і перадачы іх пад апеку дзяржавы, што фактычна робіць іх закладнікамі дзяржавы», – кажа Айша Джанг, старэйшая кіраўніца кампаніяў «Amnesty International» у Беларусі.\nГрамадская арганізацыя прыводзіць прыклады, калі затрыманых падлеткаў амапаўцы жорстка збівалі і катавалі.\nЗатрымалі журналістаў «Белсату»\nСёння ўдзень журналісты «Белсату» Любоў Лунёва і Дзмітрый Солтан перасталі выходзіць на сувязь. Пазней стала вядома, што журналістаў затрымалі, паводле папярэдняй інфармацыі, затрымлівалі нашых калегаў працаўнікі Савецкага РУУС.\nАператар «Белсату» Дзмітрый Солтан падчас працы. Крыніца фота: «Фэйсбук» Дзмітрыя Солтана\nЖурналісты «Белсату» Любоў Лунёва і Дзмітрый Солтан на Акрэсціна.\nАднаўленне справядлівасці – пакуль праз Інтэрпол\n«Белсат» падводзіць вынікі дня.\n"Дело о терроризме": Автухович просил оружие у экс-командира "Донбасса"\nВезли марихуану в Минск: двух наркодилеров задержали в Дзержинске – видео


У Менску зноў “Лістапад”\n19 лістапад 2004, 11:32\nІна Студзінская, Менск На Беларусь абрынуўся першы сьнегапад, і зь ім у беларускую сталіцу прыйшоў традыцыйны “Лістапад”, ужо 11-ы Міжнародны кінафэстываль. Беларусь будзе прадстаўлена на кінафоруме ажно дзьвюма стужкамі. Першы фільм ужо вядомы беларускаму гледачу – гэта “Дунечка” рэжысэра Аляксандра Яфрэмава. Другая стужка зьявілася ў конкурснай праграме нечакана, літаральна тры дні таму. Гэта праца Юрыя Бяржыцкага “Вам заданьне” паводле раману пісьменьніка і сэнатара Мікалая Чаргінца.\nАкрамя саліднай конкурснай праграмы, у межах “Лістападу” заплянаваныя цікавыя пазаконкурсныя паказы, міжнародны фэстываль дзіцячага кіно “Лістападзік”, кінаканцэрты, выставы, фотаэкспазыцыі.\nФільмы будуць ацэньвацца ажно па 25 намінацыях. У Менск прыедуць Карэн Шахназараў, Багдан Ступка, Георгі Жжонаў, Мікалай Бурляеў, Натальля Бандарчук, Віктар Праскурын. Ну а старшынём журы будзе Вадзім Абдрашытаў.\nГалоўнай адметнасьцю 11-га “Лістападу” ёсьць тое, што ў кінафоруме бяруць удзел прадстаўнікі 24-х краінаў сьвету. Апавядае кінакрытык Вольга Мядзьведзева:\n(Мядзьведзева: ) “Бадай, упершыню такое саліднае прадстаўніцтва: і Сэрбія, Францыя, Швайцарыя, Эстонія, Японія, Польшча. Расея рэпрэзэнтуе пяць карцін: чатыры конкурсныя й адну пазаконкурсную. Шмат вядомых імёнаў, і ня вельмі вядомых”.\n(Карэспандэнтка: ) “Вольга, а што Беларусь выстаўляе? Кажуць, заўсёды была адна карціна, а сёлета – дзьве?”\n(Мядзьведзева: ) “Так. Перш за ўсё, эта фільм “Дунечка” Аляксандра Яфрэмава і “Вам заданьне”, фільм Юрыя Бяржыцкага паводле сцэнару Мікалая Чаргінца”.\nФільм “Дунечка” ужо вядомы беларускаму гледачу – стужка прысьвечаная актору Мікалаю Яроменку-малодшаму. А вось “Вам заданьне” літаральна днямі прымала мастацкая экспэртная рада. Рэжысэр Юры Бяржыцкі больш за 10 гадоў нічога сур’ёзнага не здымаў, вымушаны быў перакваліфікавацца ў кліпмэйкеры. Выбраўшы раман, напісаны яшчэ ў 70-х гадох Мікалаем Чаргінцом, ён не прагадаў – атрымаў і фінансаваньне (дарэчы, бюджэт фільму – 500 тысяч даляраў, для беларускага кіно гэта нямала), і зялёнае сьвятло на здымкі – фільм зьняты ў рэкордна кароткі тэрмін, ад зацьверджаньня сцэнару да здачы стужкі прайшло крыху больш за год. Кажуць, у фільме вельмі шмат надзвычай жорсткіх сцэнаў, і рэжысэр падчас здымак не раз зьвяртаўся да псыхоляга.\nБагата на фэстывалі па традыцыі будзе расейскіх карцін: фільм рэжысэра Мясхіева “Свае”, “Кіроўца для Веры” Паўла Чухрая, “Доўгае разьвітаньне” Сяргея Урсуляка, “Мой зводны брат Франкенштэйн” Валерыя Тадароўскага, “Ноч сьветлая” Рамана Балаяна.\nСапраўдныя кінагурманы, якія любяць так званае “кіно не для ўсіх”, таксама атрымаюць асалоду, сьцьвярджае кінакрытык Вольга Мядзьведзева.\n(Мядзьведзева: ) “Імя Ежы Гофмана гаворыць пра многае. Будзе ягоная карціна “Старадаўняе паданьне: калі сонца было Богам”. Таксама будзе фільм, які ўжо прыцягнуў увагу кінааматараў – стужка маладой рэжысэркі з Казахстану Гульшад Амаравай “Шыза”. З задавальненьнем паглядзяць гледачы і японскі фільм “Рахуда Гінзы” рэжысэра Хірокі Хаяшы”.\nКінакрытыкі выказваюць меркаваньне, што галоўным прэтэндэнтам на Гран Пры фэстывалю будзе фільм Дзьмітрыя Мясхіева “Свае (Сьвятая вайна. Звычайная гісторыя)”, які ужо атрымаў галоўны прыз Маскоўскага кінафэстывалю. Гэты фільм старшыня журы Алан Паркер назваў “ня толькі найлепшым фільмам фэстывалю, але і наагул найлепшым фільмам, які ён глядзеў за апошнія гады”.\nМенскі кінафэстываль будзе доўжыцца цэлы тыдзень, асноўныя паказы пройдуць у кінатэатры “Кастрычнік”, а ўрачыстае адкрыцьцё – у Палацы рэспублікі ў суботу, а 17 гадзіне.


«Прызнаць вінаватай»: суд над Дзіянай Серадзюк | Новы Час\nНагадаем, гэта ўжо другі суд над нашай калегай. Па выніку першага пасяджэння суд вярнуў матэрыялы справы на дапрацоўку.\nСуд над журналісткай НЧ: справу вярнулі на дапрацоўку\nНа сённяшнім паседжанні Дзіяна адмовілася сведчыць супраць сябе.\nПершы сведка Астаф'еў Сяргей паведаміў, што несанкцыянаванае мерапрыемства 20 снежня (пратэст супраць "паглыбленай інтэграцыі" — заўв. рэд.) ішло доўгі час, і ўвечары каля парку Купалы ён убачыў Дзіяну і сфатаграваў яе на мабільны тэлефон. Па словах Астаф'ева, Дзіяну ён ведае "па працы", на акцыі яна, нібыта, не была пазначаная як журналістка, а таксама выкрыквала лозунг "Жыве Беларусь".\nВышэйпрыгаданае фота па словах сведкі, было зроблена на скрыжаванні праспекта Незалежнасці і вуліцы Янкі Купалы, а ў парку Астаф'еў "не змог зняць Серадзюк, бо яна адвярнулася".\nСведка Івашкоў мінулым разам упэўнена сцвярджаў, што дакладна бачыў Дзіяну ў 18.00 — 18:30 на Кастрычніцкай плошчы. Але на сённяшнім пасяджэнні Івашкоў сказаў, што, даючы тыя паказанні, памыліўся і што тады не бачыў гэтую грамадзянку, а бачыў пры іншых абставінах.\nДзіяна Серадзюк звярнула ўвагу, што здымак з тэлефона Астаф'ева — відавочна той жа, што раней быў у справе, толькі каляровы. Але пры гэтым раней сцвярджалася, што здымак зроблены з камеры відэаназірання. Таксама наша калега звярнула ўвагу суда, што недапушчальна такім карэнным чынам змяняць паказанні, калі міліцыянт так "памыляецца" — ўзнікае пытанне наконт яго прафпрыдатнасці.\nТаксама Серадзюк заўважыла, што яшчэ адзін сведка Шайко ўвесь час у судзе не з'яўляецца, а яго паказанні ў справе дублююць словы Івашкова і першы раз, і другі раз слова ў слова — нават памыляюцца супрацоўнікі міліцыі аднолькава.\nДзіяна Серадзюк папрасіла далучыць да справы сваю прамову пра міжнароднае і беларускае заканадаўства, якое гарантуе кожнаму грамадзяніну права ўдзелу ў мірных сходах.\nАле нягледзячы на гэтую прамову, а таксама на недастатковую доказную базу, памылкі ў паказаннях сведкаў і іншыя недарэчнасці суд прызнаў Дзіяну вінаватай паводле ч 3 арт. 23.34 КаАП і пакараў яе штрафам у памеры 50 базавых велічыняў (1350 рублёў).


EU4Energy: Што гэта за праграма і як яна працуе у Беларусі? - EU NEIGHBOURS east\n18 сакавіка, 2020\nШто такое EU4Energy?\nЯк працуе гэтая ініцыятыва?\nЯкую карысць атрымліваюць грамадзяне?\nЯкую карысць ад гэтага атрымлівае Беларусь?\nЯкія ёсць магчымасці?\nІніцыятыва Еўрапейскага саюза EU4Energy аказвае падтрымку ў галіне энергетыкі шасці краінам Усходняга партнёрства — Арменіі, Азербайджану, Беларусі, Грузіі, Рэспубліцы Малдова і Украіне.\nЕС фінансуе праекты і праграмы, якія дапамагаюць павысіць энергаэфектыўнасць і выкарыстанне аднаўляльных крыніц энергіі, рэфармаваць энергетычныя рынкі, а таксама палепшыць энергетычную інфраструктуру і сувязь паміж краінамі.\nКарта ўсіх праектаў, якія фінансуюцца ЕС у Беларусі, адлюстроўвае бягучы стан праграм у краіне.\nКаля 50 гарадоў Беларусі з’яўляюцца часткай праэкта ЕС “Пагаднення мэраў — Усход”, які ахоплівае больш за 40% насельніцтва краіны. ЕС дапамагае ім у дасягненні мэты скарачэння выкідаў парніковых газаў на 40% да 2030 года і прыняцці сумеснага падыходу да вырашэння праблемы змякчэння наступстваў і адаптацыі да змены клімату.\nПад эгідай Пагаднення ў Беларусі былі запушчаны пяць дэманстрацыйных праектаў. Напрыклад, у Полацку было ўстаноўлена 1900 святлодыёдных лямпаў на 28 вуліцах у цэнтры гарада, каб скараціць выдаткі на электраэнергію, Таксама праходзіць штогадовы Фестываль святла, які спрыяе павышэнню энергаэфектыўнасці ў рамках Тыдня ўстойлівай энергіі ЕС. Сучаснае святлодыёднае асвятленне таксама будзе ўстаноўлена ў Бярозе ў аналагічным праекце\nАкрамя таго, ЕС прафінансаваў закупку і ўстаноўку новай ветранай турбіны ў раёне вёскі Грабнікі каля Навагрудка. А бальніца ў Наваградку стала першай медыцынскай установай у рэгіёне, якая, дзякуючы падтрымцы ЕС, выкарыстоўвае сонечную энергію.\nПраграма EU4Energy накіравана на павышэнне якасці энергетычных дадзеных, фарміраванне рэгіянальных дыскусій, умацаванне заканадаўчай, нарматыўнай базы і паляпшэнне доступу да інфармацыі ва ўсходніх краінах-суседзях ЕС. Беларусь атрымлівае падтрымку ад Сакратарыята Энергетычнай хартыі ў рамках Праекта кіравання EU4Energy і мае магчымасць карыстацца «Дарожнай картай 2030», у якой пералічаны спосабы стымулявання інвестыцый у энергаэфектыўнасць. Сакратарыят таксама правёў ацэнку законапраекта аб электраэнергіі Рэспублікі Беларусь і прапанаваў шэраг рэкамендацый.\nТакія праграмы, як Пагадненне мэраў — Усход і Пагадненне мэраў — Дэманстрацыйныя праекты, распрацаваны для надзейнага энергазабеспячэння, а таксама скарачэння энергаспажывання і выкідаў CO2.\nАкрамя таго, можна наведаць партал EU4Business і даведацца пра магчымасці, якія дазваляюць зрабіць бізнес энергаэфектыўным і экалагічным. У рамках праграмы Гарызонт-2020 праходзіць знаемства з самымі перадавымі даследаваннямі і інавацыямі.\nНекаторыя праграмы ЕС аказваюць фінансавую падтрымку прадпрыемствам і прыватным асобам у адпаведнасці з канкрэтнымі крытэрыямі і ўмовамі. Можна наведаць вэб-сайт Прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза ў Беларусі, або падпісацца на навіны праекта EU4Energy і атрымліваць уведамленні.


Парады па мантажы профільнай даху\nГалоўная ➠ Даху ➠ Парады па мантажы профільнай даху\nАпублікавана 23.04.2015 17:09\nВыкарыстанне профнастила ў якасці дахавага пакрыцця з'яўляецца даволі распаўсюджаным метадам, якія з'яўляюцца тэхналагічна ўдасканаленай «жалезнай» дахам.\nАдрозненне сучаснага матэрыялу заключаецца ў наяўнасці дадатковай абароны ў выглядзе пакрыцця супраць карозіі, а таксама хвалепадобнай або трапецападобнай форме. У выніку дадзеных мадыфікацый значна палепшыліся эксплуатацыйныя характарыстыкі даху, што дазваляе даваць ўпэўненую гарантыю на 30 і больш гадоў.\nКладка профільнай даху больш простая, чым звычайнага жалеза або таго ж шыферу: гэта тлумачыцца малым вагой лістоў. Як вынік – гэта палягчае транспарціроўку і мантаж, а лачанне запатрабуе удвая менш матэрыялу, за кошт павелічэння кроку. Для дакладнага разліку колькасці профіляў праводзіцца замер перыметра даху і даўжыні пахілаў. Ідэальны варыянт – калі даўжыня пахілаў адпавядае даўжыні профільных лістоў, бо пры порезке памяншаецца ступень гидрозащиты матэрыялу. Калі варыянт з падборам суцэльных элементаў не спрацаваў, тады мантаж павінен выконвацца порядово ад ніжняга краю, з захаваннем гарызантальнага напрамкі. Памер стыкавага перехлеста рэкамендуецца ў межах 150 – 200 мм, з дадатковай герметызацыяй сіліконавым растворам. Таксама важна прадугледзець наяўнасць вентыляцыйнага зазору паміж профільнымі лістамі і цеплаізаляцыяй у 2 – 4 см, каб прадухіліць адукацыю і скапливание кандэнсату.\nМантаж укладочного профілю прадбачачы ў захаванні строгай паралельнасці да гарызантальнаму карнізе: канфігурацыя пахілу пры гэтым не мае значэння. Пры гэтым выступ матэрыялу за краю карніза павінен знаходзіцца ў межах 40 мм Для мацавання металапрофіляў\nна лачанне выкарыстоўваюцца ацынкаваныя саморезы, абсталяваныя свердзеламі на канцы: пры гэтым у абавязковым парадку неабходна ўжываць неопреновые пракладкі і шайбы. Таксама рэкамендуецца для павелічэння трываласці ўсяго насцілу змацоўваць паміж сабой суседнія лісты.\nКропкі для мацавання профнастила да лачання выбіраюцца ў месцах іх самага шчыльнага судакранання, у прамежках паміж хвалямі. Па краях даху неабходна замацоўваць кожны такі прамежак: такім чынам павялічваецца фіксацыя пакрыцця ў месцах найбольшай ветравой нагрузкі. У сярэдзіне даху цалкам дастаткова закручваць саморезы «праз адну хвалю». Падоўжныя стыкі суседніх укладочных лістоў фіксуюцца ў кропках выдалення адзін ад аднаго не больш за 50 гл Для паляпшэння ступені фіксацыі суседніх лістоў практыкуецца зрушэнне крапежных кропак на 5 мм, сябар адносна аднаго.\nЯк лепш пачысціць снег з даху\nСпосабы прадухілення разрываў даху


Няўдаламу кіраўніку даўно трэба даць выспятка - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nНяўдаламу кіраўніку даўно трэба даць выспятка\nДэкрэт Лукашэнкі №7 - гэта дырэктыва №4.\nНа днях беларускі дыктатар падпісаў дэкрэт №7 «Аб развіцці прадпрымальніцтва». Да чаго прывядзе чарговая ініцыятыва ўладаў, сайту Charter97.org распавёў каардынатар грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Зміцер Бандарэнка.\n- Пасля падпісання Лукашэнкам дэкрэту №7 не ўзнікла ў вас адчуванне дэжавю?\n- Вядома, мы гэта ўжо праходзілі. Тады таксама была радасць дзяржаўных СМІ, а ў незалежных эканамічных выданнях сур'ёзныя экспэрты з сур'ёзным выглядам пачыналі абмяркоўваць «перспектывы» ўсеагульнай эканамічнай «лібералізацыі» ў Беларусі. Памятаю, тады выступалі такія вядомыя людзі, як Уладзімір Карагін, Юрый Шаўцоў, Павел Данэйка і іншыя экспэрты. Яны малявалі «перспектывы» развіцця прадпрымальніцтва.\nАле асабіста ў мяне гэта звязанае яшчэ з тым, што адбывалася ў пачатку 2011 года, калі я сядзеў у камеры турмы КДБ «Амерыканка» разам з буйнымі бізнэсоўцамі, якія праходзілі паводле розных крымінальных спраў.\nЯ памятаю, як адзін з маіх сукамернікаў рагатаў да слёз, калі прачытаў у газеце аб тым, то Лукашэнка падпісаў так званую дырэктыву №4 «Аб развіцці прадпрымальніцкай ініцыятывы і стымуляванні дзелавой актыўнасці». Мой сукамернік тады крычаў: «Завабліваюць! Завабліваюць!»\nВось такія ўспаміны ў мяне звязаны гэтым дэкрэтам.\n- Выходзіць, што бізнэсоўцаў зноў завабліваюць?\n- Раз гэты дэкрэт з'явіўся менавіта цяпер, то можна праводзіць паралелі з пачаткам 2011 года, калі дыктатар падавіў пратэсты ў краіне, пасварыўся з усім светам, замаячыла перспектыва санкцый і эканамічнай блакады і трэба было аднекуль браць грошы.\nГэтыя дэкрэты і дырэктывы падпісваюцца з разлікам на тое, што нейкія інвестары-вар'яты прыедуць у Беларусь у варунках «эканамічнай лібералізацыі», што беларускія бізнэсоўцы возьмуць крэдыты ў замежных прыватных банкаў, якія недаступныя Лукашэнку, але потым іх усіх адправяць у турму і гэтыя грошы адбяруць. Як, напрыклад, інвестар Менскага велазавода сядзіць цяпер у турме, асуджаны да доўгага тэрміну. За апошнія шэсць гадоў велізарная колькасць высокапастаўленых бізнэсоўцаў Беларусі таксама патрапіла ў «амерыканкі» ці іншыя турмы і рассталася з дзясяткамі мільёнаў даляраў.\nУвогуле, якія часы - такія і дэкрэты. Можна праводзіць поўную аналогію з 2011 годам і прагназаваць, што будзе з фінансавай сістэмай краіны і эканомікай.\n- Атрымліваецца, што можна чакаць нейкага росту афіцыйна зарэгістраваных прадпрымальнікаў, якія пасля патрапяць у поле зроку беларускіх спецслужбаў і ў варунках крызісу будзе адбывацца экспрапрыяцыя іх маёмасці? Гэта можна параўнаць з часамі НЭПа 1920-х гадоў?\n- Не, пры ўсім адмоўным стаўленні да Леніна. НЭП у тыя гады быў рэальным праектам, які прывёў да ажыўлення эканомікі савецкай дзяржавы. Тут жа нічога гэтага не адбудзецца. Але наступствы будуць такія ж, як і для нэпманаў, якія перавандравалі ў ГУЛАГ і рассталіся са сваёй уласнасцю.\nМожна прагназаваць, што і гэты новы дэкрэт - проста сігнал аб тым, што новыя сотні беларускіх і замежных прадпрымальнікаў адправяцца ў беларускія турмы.\n- Дык што сёння трэба рабіць?\n- Ёсць прыклад суседкі Беларусі - Польшчы, у якой рост ВУП сёлета чакаецца ў суме 4%. Валавы ўнутраны прадукт Польшчы - 500 мільярдаў даляраў. Гэта значыць, тры гады росту ВУП па 4 адсоткі - гэта выходзіць больш за 60 мільярдаў даляраў. Для параўнання, гэтая сума - увесь ВУП Беларусі за год.\nКраіна, у якой у чатыры разы больш насельніцтва, аднак развіваецца такімі тэмпамі, што за 10 гадоў яна набірае яшчэ тры сённяшніх эканомікі Беларусі.\nЛукашэнку трэба ўважліва пачытаць кнігу свайго былога эканамічнага дарадцы Кірыла Рудога «Фінансавая дыета», дзе ён напісаў пра тое, якія перспектывы чакаюць эканоміку краіны: гэта дэмаграфічная пастка, пастка мінімальнага развіцця, тэхналагічная пастка і самае галоўнае, пра што Руды спрабуе гаварыць, гэта гуманітарная пастка. Таму што ў выніку ўсіх дзеянняў Лукашэнкі людзі масава бягуць з краіны ў тую ж Польшчу, Расею, Канаду ці хоць на край свету - у Аўстралію, каб нармальна жыць. Але ж трэба было неяк падтрымліваць жыццё ў Драздах і забяспечваць хаця б мінімальны паёк для пенсіянераў, бо працоўнай сілы не застаецца.\nУсе гэтыя вар'яцкія дэкрэты - «Аб дармаедах» або «Пра развіццё прадпрымальніцтва» - хітрыкі бяздарнага і няўдалага кіраўніка Лукашэнкі.