Кароткі тэкст: Палац Кудзіновічаў – помнік архітэктуры класіцызму канца XVIII – пачатку XIX стагоддзя. Знаходзіцца на левым беразе Дзвіны, на гістарычнай Палацавай вуліцы. Гістарычна-культурная каштоўнасць Беларусі.\nУ 1772 годзе прадстаўнікі шляхецкага роду Кудзіновічаў збудавалі ў Віцебску мураваны палац. Пасля далучэння паўночна-ўсходніх зямель Беларусі да Расійскай імперыі ў палацы размясціўся дваранскі сход. У 1806 годзе палац стаў рэзідэнцыяй віцебскага губернатара. У 1811 годзе да палаца прыбудавалі паўднёвы корпус.\nУ вайну 1812 года ў палацы спыняўся Напалеон. На загад французскага імператара перад палацам былі знесены драўляныя будынкі і пабудавана плошча, якая захавалася да нашых дзён. Пасля заканчэння ваеннай кампаніі 1812 года на пляцы перад палацам расійскія ўлады паставілі помнік героям вайны 1812 года. Падчас паўстання 1830 – 1831 гадоў у палацы спыняўся брат расійскага імператара Мікалая І вялікі князь Канстанцін, які ў Віцебску захварэў на халеру і неўзабаве памёр. У гады савецкай улады будынак палаца выкарыстоўваўся для патрэб розных адміністрацыйных устаноў.\nСёння ў былым палацы размяшчаецца абласное ўпраўленне Камітэта дзяржаўнай бяспекі.\nПалац Кудзіновічаў – гэта 3-павярховы прастакутны ў плане будынак, пабудаваны ў стылі класіцызму.


Кожная жанчына хоча выглядаць выдатна ў любым узросце. Для гэтага трэба захаваць не толькі цела, але і твар. Самая яркая частка асобы - вусны, для таго, каб вусны заўсёды былі яркімі і прыгожымі трэба за імі старанна даглядаць. Па вуснах можна вызначыць ўнутрана стан чалавека, калі вусны пунсовыя, то чалавек цалкам здаровы, а калі з'явіўся сінюшным адценне, значыць праблемы з сардэчна-сасудзістымі захворваннямі. Нельга дапускаць крывацечнасці на вуснах, інакш гэта можа прывесці нават да раку вуснаў.\nВусны не ўтрымліваюць сальных залоз, з-за гэтага яны нашмат хутчэй губляюць вільгаць і пачынаюць трэскацца. Часцей за ўсё гэта адбываецца ў маразы, у халодны перыяд часу кожны з нас можа назіраць, як вусны сохнуць і трэскаюцца. Вусны могуць страціць свой першапачатковы колер і выгляд, яшчэ з-за недахопу вітамінаў. Менавіта каля вуснаў пачынаюць утварацца першыя маршчынкі. Яшчэ адна з вельмі непрыемных захворванняў вуснаў - герпес, які можа як перадацца ад партнёра, так і проста ад траплення бруду.\nУзнікае пытанне: як правільна даглядаць за вуснамі? Для догляду за вуснамі існуе некалькі правілаў. Для пачатку трэба навучыцца правільна чысціць вусны. Для гэтага штодня трэба чысціць вусны ў вячэрні час ватовым тампонам змочаным касметычным малачком, так убіраецца памада і бруд з вуснаў. Таксама штодня рабіць масаж вуснаў, пасля таго як вы пачысцілі зубы на ноч, памасіруйце вусны папярэдне робячы на іх крэм для вуснаў, альбо вазелін. Пасля масажу вырабіце на вусны спецыяльны крэм для вуснаў. Раз у тыдзень варта чысціць вусны, спецыяльным вылузвае крэмам для вуснаў, можна праводзіць гэтую працэдуру разам з ачышчэннем за ўсё асобы.\nНаступнае правіла ўвільгатненне і харчаванне вуснаў. Для таго, каб падтрымліваць вільгаць вуснаў, трэба пачаць іх падсілкоўваць знутры, выпіваючы вадкасць у дастатковай для арганізма колькасці. Для ўвільгатнення і харчавання вуснаў часцей за ўсё выкарыстоўваецца гігіенічная памада, асабліва ў халодную пару года. Індустрыя касметалогіі распрацоўвае розныя віды ўвільгатняюць сродкаў для вуснаў, у тым ліку і бальзамы. Яны дапамагаюць вуснаў аднавіцца, альбо падтрымаць натуральны выгляд. Загойваюць розныя трэшчынкі на вуснах, дзейнічаюць як ўвільгатняльнікі. Існуюць яшчэ і крэму для вуснаў, якія лепш наносіць на ноч, каб яны сілкавалі і арашалі вусны ўсю ноч. Перш чым выбраць правільную касметыку для вуснаў, трэба пацікавіцца ў спецыялістаў, што ўваходзіць у склад касметыкі.\nКалі ў склад уваходзяць вітаміны А, Е, F і групы В - яны ліквідуюць трэшчынкі, скура вуснаў становіцца мяккай, гаіць ранкі, тады гэтая так касметыка якая вам патрэбна, для амаладжэння і падтрымання вуснаў у выдатнай форме. Для стварэння аб'ёму вуснаў падыдуць пратэіны ў складзе касметыкі. Розныя алею і пчаліны воск - валодаюць ўвільгатняюць і разгладжваюць ўласцівасцямі. Для харчавання і ўвільгатнення падыдзе сродак з утрыманнем рамонка, календулы і сокам альясу. Сонечныя фільтры ў складзе - абараняюць скуру вуснаў ад ультрафіялетавых выпраменьванняў.\nДэкаратыўная касметыка не лепшым чынам уплывае на вусны, хоць існуюць губныя памады якія нясуць яшчэ і лячэбны эфект для вуснаў. Такія губныя памады вельмі карысна наносіць як у халодную пару года, так і ў гарачыя дні, яны засцерагуць вусны ад негатыўнага ўздзеяння навакольнага асяроддзя. З асаблівай асцярожнасцю трэба ставіцца да так званым стойкім памаду, імі можна карыстацца толькі ў самых крайніх выпадкі, так як яны сушаць вусны. Пасля ўжывання такіх памад. Абавязкова трэба дома змыць губную памаду з дапамогай спецыяльнага малачка для зняцця макіяжу і нанесці на вусны крэм.\nДля змякчэння вуснаў можна выкарыстоўваць любы алей, напрыклад раслінны або аліўкавы, калі яно ўбярэцца ў вусны, можна наносіць губную памаду. Для большага эфекту можна яшчэ і рабіць маску для вуснаў, выкарыстоўваючы розныя народныя сродкі.\nДля прыгажосці цела мы ходзім у трэнажорная зала, займаемся фітнесом, альбо проста робім дома зарадку. Так і вусны патрабуюць заняткаў зарадкай. Для таго, каб яны выглядалі прыгожымі і падцягнутымі трэба рабіць некалькі нескладаных практыкаванняў кожны дзень.\nдля пачатку расслабьте вусны, згарніце іх у трубачку, як быццам хочаце загасіць свечку, і пачынайце дзьмуць, паўторыце так 15 разоў;\nдля гэтага практыкаванні трэба сціснуць зубы і пачынаць ўдыхаць ў сябе паветра, у вас атрымаецца ашчэр, рабіць трэба гэта практыкаванне таксама 15 разоў;\nнаступнае практыкаванне паўтараем таксама 15 раз у наступным парадку, спачатку хаваем вусны, потым прымаем зыходнае становішча;\nапошняе практыкаванне самае лёгкае, паўтараецца таксама 15 раз, вымаўляем галосныя гукі.\nПрыслухоўваючыся да ўсіх вышэйпералічаных парадаў, і ужыўшы іх на практыцы, вы да глыбокай старасці будзеце радаваць сябе і навакольных шыкоўнымі вуснамі. І хай усе думаюць, што вы ўсё жыццё робіце татуаж вуснаў, і толькі вы адна будзеце ведаць. Што гэта вашы родныя і любімыя вусны.\nЯк выбраць сродак ад маршчын вакол вачэй\nЯк прыбраць другі падбародак: масаж, практыкаванні, крэм, маскі\nПравільны сыход за пашкоджанымі вейкамі\nЯк забыць былога хлопца?\nКаляровая капуста з баклажанамі і сасіскамі\nСувязь чалавечых характараў і знакаў прыпынку\nКлафути з чарэшняй\nМакіяж для вандроўніцы\nХада умацоўвае здароўе жанчын\nВадаліў, жанчына - гараскоп 2010 год\nГрушавы кактэйль з размарынам


Інтэрв'ю з А.А. Егарэйчанка, загадчыкам кафедры археалогіі і спецыяльных гістарычных дысцыплін\n"Nika" - газета ССКО истфака БГУ\nІ Інтэрв'ю з А.А. Егарэйчанка, загадчыкам кафедры археалогіі і спецыяльных гістарычных дысцыплін\n"Nika" - газета ССКО истфака БГУ·10 Apr at 9:10 am\nАляксандр Андрэевіч Егарэйчанка, загадчык кафедры археалогіі і спецыяльных гістарычных дысцыплін, доктар гістарычных навук, прафесар.\n– Аляксандр Андрэевіч, распавядзіце, калі ласка, дзе вы праходзілі студэнцкую археалагічную практыку ад БДУ, што вам запомнілася?\n– Добра, паспрабую. Наогул, для мяне палявая археалогія пачалася раней, чым у астатніх студэнтаў. Справа ў тым, што я ўжо на першым курсе пісаў курсавую ў Эдуарда Міхайлавіча Загарульскага. Відавочна, ён звярнуў на мяне ўвагу і таму прапанаваў мне, Алегу Анатольевічу Трусаву, які быў старэйшы на год за мяне і майму аднакурсніку, Мікалаю Віктаравічу Нікалаеву паехаць у разведку (гэта было, напэўна, дзесьці ў траўні-чэрвені 1973 года), пашукаць месца будучых раскопак. І вось так я ўпершыню пачаў, як кажуць, «жыўём», знаёміцца з археалагічнымі помнікамі.\nМы наведалі Слуцкі раён, агледзелі там шэраг гарадзішчаў, у тым ліку дзяцінец старажытнага Слуцка. Потым паехалі ў Свіслач, дзе калісьці Эдуард Міхайлавіч ужо праводзіў раскопкі. Але яго гэтыя месцы (намі наведаныя) не задаволілі, і мы адправіліся, у тым ліку, у Рагачоў. І Эдуард Міхайлавіч прыняў рашэнне праводзіць раскопкі ў Рагачове. Вось гэта было маё першае знаёмства з рэальнымі археалагічнымі помнікамі, а ў ліпені 1973 года я паехаў на сваю першую палявую практыку ў Рагачоў.\nРаскопкі былі маштабнымі, справа ў тым, што ў іх прымалі ўдзел не толькі студэнты нашага факультэта (а тады ў нас на курсе было 120 чалавек), але яшчэ студэнты гомельскага ўніверсітэта (таксама прыкладна ў такой колькасці). Вы ўяўляеце маштабы гэтых работ?! І, зразумела, адначасова мы не маглі працаваць, работы вяліся ў дзве змены.\nЯ доўгі час, напэўна, дзён дзесяць працаваў, дарэчы, на адных насілках з Юрыем Андрэевічам Блашковым. Мы былі ў пары, але вось неяк не шанцавала. Рагачоў – гарадское паселішча, здавалася б, багаты рэчавы матэрыял. Але, напэўна, дзён дзесяць у мяне не было ніводнай індывідуальнай знаходкі. Аднойчы я працаваў на рыдлёўцы, Юрый Андрэевіч перабіраў зямлю на насілках. І я яму падкінуў нейкі прадмет. Юрый Андрэевіч сказаў: «Гэта камень». Я кажу: «Пастой, пастой! Я ўсё ж больш уважліва пагляджу». Рукамі пачысціў, аказалася – жалезная сякера. Вось гэта была мая першая знаходка. Потым я ўжо ведаў, што буду кожны год ездзіць у экспедыцыі. І так, калі нехта думаў, нарыклад, аб будатрадах, то я ведаў, што мяне павінна чакаць поле, новыя раскопкі.\n1974 год. Гэта былі раскопкі ў Мінску, на вуліцы Гандлёвай. Эдуард Міхайлавіч вельмі спадзяваўся там знайсці пасад старажытнага Мінска, але, на жаль, там, у асноўным, былі пазнейшыя матэрыялы. І ён адправіў мяне і\nяшчэ некалькіх студэнтаў капаць так званыя Сенніцкія курганы. Гэта ў раёне кальцавой дарогі пры выездзе на Слуцк. Пачалася мая другая экспедыцыя, дзе я атрымліваў ужо досвед самастойнай працы.\nПотым была трэцяя экспедыцыя. Гэта зноў Рагачоў, 1975 год. Акрамя таго, што я ўжо вёў раскоп самастойна, вёў усю дакументацыю па раскопу, Эдуард Міхайлавіч даручыў мне яшчэ адну дадатковую працу, з магнітометрам. Ён заўсёды быў, як гаварыцца, на вастрые археалагічнай навукі, ўжываў розныя метады. З дапамогай магнітометра ён мне даручыў весці пошук, перш за ўсё, глінабітных аб'ектаў.\nУ 1976 годзе я ўжо ў раскопках не прымаў удзелу, бо быў на вайсковых зборах. І падышоў да выпуску ў 1977 годзе. Вось прыкладна так.\n– Скажыце, калі ласка, што вы памятаеце з нейкіх займальных выпадкаў палявога жыцця таго часу?\nЗ цікавых выпадкаў мне адзін запомніўся. У 1975 годзе мы, студэнты, як гэта ні дзіўна, можа быць, цяпер прагучыць хадзілі абедаць у рэстаран. Праўда, бралі комплексныя абеды, яны танней былі. І вось неяк мы прыйшлі ў рэстаран. Афіцыянтка раскладвае прыборы. А я тады спрабаваў адрасціць бараду, але гэта яшчэ была куцая бародка зусім. Чагосьці афіцыянтка на мяне падазрона паглядзела і забрала нож! Вось гэты выпадак мне запомніўся.\nНапэўна, з побыту так больш нічога асаблівага не было. Жылі, як і цяпер большасць студэнтаў, у палатках. Але нашыя палаткі таго часу рэзка адрозніваліся ад сучасных. Прынамсі, там не было замка-маланкі, уваход быў на драўляных гузіках. Таму, як гаворыцца, для камароў было поўнае раздолле.\n– А калі вы ўсвядомілі, што хочаце быць археолагам? На гэта паўплывала студэнцкая практыка?\nЯ раней ужо хацеў. І гэта, вядома, было ў першую чаргу пад уплывам лекцый Эдуарда Міхайлавіча. Чытаў ён бліскуча. Я памятаю размову дома са сваім бацькам. Я яму сказаў, што хачу спецыялізавацца па археалогіі. Мой тата быў прагматык. Ён быў ваенны, лётчык. Ён мне так сказаў: «Ідзі на гісторыю КПСС. Гэта больш перспектыўна». Я яму адказаў катэгарычна: «Не! Я хачу быць археолагам». І, у канчатковым рахунку, ім стаў.\nУ 1973 годзе кафедры яшчэ не было. Вось у той жа самай разведцы з Эдуардам Міхайлавічам неяк ўвечары, седзячы каля вогнішча, мы яму задалі пытанне: «Эдуард Міхайлавіч, а як стаць археолагам?» Кафедры няма, і мы не ведалі, што яна ў бліжэйшыя месяцы адчыніцца. Эдуард Міхайлавіч нам адказаў так: «Той, хто хоча, заўсёды стане археолагам». А ў 1973 годзе, у кастрычніку, была адкрыта кафедра.\nГэта ўжо была спецыяльная падрыхтоўка. Кафедра тады называлася «кафедра археалогіі, этнаграфіі і дапаможных гістарычных дысцыплін».\nТаму гэта была не толькі археалагічная падрыхтоўка. Там быў цэлы шэраг, зразумела, спецкурсаў па этнаграфіі, перш за ўсё, этнаграфіі Беларусі. Але, тым не менш, гэта быў істотны крок наперад і мы атрымлівалі, у тым ліку, і археалагічную падрыхтоўку. Быў цэлы шэраг курсаў – палявая археалогія, археалогія Беларусі, этнагенэз славян. Гэта была адзіная кафедра ў Беларусі, якая рыхтавала спецыялістаў як у галіне археалогіі, так і этнаграфіі.\nІ трэба сказаць, што другі выпуск кафедры, які скончыў у тым ліку і я, быў унікальным. На першым курсе быў Алег Анатольевіч Трусаў, вядомы цяпер. Я быў сярод выпускнікоў другога курсу. Да гэтага часу ён не перавышаны. Справа ў тым, што тры выпускніка з нашага курсу сталі дактарамі навук. Я, Мікалай Нікалаеў, ён зараз супрацоўнік Салтыкоўкі (Расійскай Нацыянальнай бібліятэкі) у Пецярбургу, стаў доктарам філалагічных навук, займаецца старабеларускім кнігадрукаваннем. Трэцім быў Ігар Усеваладавіч Чаквін. Ён пайшоў па этнаграфіі і стаў доктарам навук, займаўся, у тым ліку, рэканструкцыяй чалавечых партрэтаў па чэрапе. Многія яго працы знаходзяцца ў розных музеях Беларусі. Вось такога выпуску да гэтага часу нікому не ўдалося перасягнуць.\n– Дзякуй вялікі вам!\nІнтэрв’ю браў Аляксандр Паршанкоў. Пераклад з рускай мовы.


За Еўрапейскі марш ўлады выставілі рахунак - звыш 2 мільёнаў рублёў\nhttp://spring96.org/be/news/20504 2008 2008-02-18T14:50:31+0200 2008-02-18T14:50:31+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n25 лютага ў судзе Савецкага раёну сталіцы прызначана судовае паседжаньне па зыску Гаррэмаўтадор (прадпрыемства “Горремавтодор” Мінгарвыканкама) да заяўнікаў шэсьця Еўрапейскі марш: спадарам Вячорку, Лябедзьку, Івашкевічу, Федаруку, Афнагелю.\nДзяржпрадпрыемства ацаніла суму, патрачаную на прыборку вуліц сталіцы пасьля правядзеньня дэмакратычнай акцыі ў 2 мільёны 135 тысяч 974 рублі, і вырашыла спагнаць яе з арганізатараў Еўрапейскага маршу. Акрамя таго усе адказчыкі па пададзенаму зыску зьяўляюцца невыязднымі у адпаведнасьці з Указам Прэдідэнта “Аб спрашчэньні парадку выезда з Рэспублікі Беларусь”, які ўступіў з 1-га студзеня гэтага году.\nПравабаронца Валянцін Стэфановіч каментуе сітуацыю:\n“Я б прапанаваў гарадзкім ўладам пайсьці яшчэ далей і спагнаць з арганізатараў Еўрапейскага маршу выдаткі, зьвязаныя з аховай грамадзкага парадку падчас правядзеньня акцыі, г.зн. аплаціць работу супрацоўнікаў міліцыі, якіх у гэты дзень было задзейнічана дастаткова шмат, а таксама выдаткі, зьвязаныя з неабходнасьцю прэвентыўных затрыманьняў грамадзка-палітычных актывістаў і г.д.\nкалі казаць сур’ёзна, то гаворка ідзе аб гарантаваным асноўным законам краіны –Канстытуцыяй праве на свабоду мірных сходаў, і гэтае права павінна быць ня толькі гарантаванае, але і забясьпечанае дзяржавай сваім грамадзянам. Ні ў адной еўрапейскай краіне грамадзяне ня плацяць дзяржаве за рэалізацыю сваіх канстытуцыйных правоў. Забесьпячэньне рэалізацыі гэтых правоў зьяўляецца абавязкам дзяржаўных уладаў. Гэты зыск чарговы раз дэманструе грэблівае стаўленьня беларускіх уладаў да правоў сваіх грамадзянаў і не адпавядае міжнародным стандартам у галіне правоў чалавека”.\n18.02.2008 Тэгі: суды, акцыі, перасьлед


Славутасць Сядзіба Брахоцкіх Гародзій - Экскурсіі Мінск Беларусь\nСядзіба Брахоцкіх «Гародзій»\nТып: Палацы і сядзібы, Паркі, скверы Дата падставы: 1 стагоддзе Статус: Без катэгорыі Рэспубліка Беларусь, Мінская вобласць, Стаўбцоўскі раён, в. Вялікі Двор\nСядзіба Брахоцкіх «Гародзій» пабудавана ў пачатку XIX ст. у стылі класіцызму Антоніем Брахоцкім. Першапачаткова маёнтак належаў князям Радзівілам, але з першай паловы XIX ст. уладальнікамі сталі чатыры брата Брахоцкіх - Антоній, Рох, Валенцій і Ігнат. Іх сыны былі ўдзельнікамі паўстання 1830 - 1831 і 1363 - 1864 гг., атрымаў у спадчыну маёнтак Адам Брахоцкіх і да канца стагоддзя ён належаў яго дочкам. Апошнімі ўладальнікамі сядзібы сталі князі Мірскія, за нявыплату даўгоў у якіх сядзіба была канфіскавана і да 1939 г. у сядзібным доме размяшчалася польская школа.\nСядзіба ўключала сядзібны дом, парк, крухмальны завод, млын, свіран і гаспадарчы двор, ізалявана размешчаны з паўночна-заходняга боку. У сядзібу вяла доўгая бярозавая алея. Парадная частка сядзібы мела сіметрычна-восевую пабудову: на асноўнай восі ў накірунку поўнач-поўдзень размяшчалася ўязная алея, якая вяла да траўніку каля сядзібнага дому. У цяперашні час на месцы уязной алеі размяшчаецца школьны сад.\nСядзібны дом каменны, чатырохвугольны ў плане, двухпавярховы і адрозніваецца строгай сіметрычныя і прапарцыянальнасць формаў. Кампазіцыйнае своеасаблівасць парку вызначалася відамі на вадаём з млыном з заходняга боку сядзібы.\nПасля вайны прапорцыі сядзібнага дому зменены падаўжэннем бакавых крылаў. Ад вялікага каменнага свірана захаваліся толькі сцены. У лепшым стане знаходзіцца камера для сушкі лёну - рэдкая гаспадарчая пабудова XIX ст.\nРазмяшчэнне на карце - Сядзіба Брахоцкіх «Гародзій»\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Мінская вобласць, Стаўбцоўскі раён, в. Вялікі Двор GPS Google: 53.354585′ N, 26.54105′ E


«Мы ўключаем электрашокер, звязваем рукі і ногі назад і засоўваем кляп у глотку» | Новы Час\n«Мы ўключаем электрашокер, звязваем рукі і ногі назад і засоўваем кляп у глотку»\nАлеся Талстыку затрымалі каля дома 14 кастрычніка. Ён прайшоў тыповы для сённяшняга беларуса шлях «з РУУС у Жодзіна» і расказвае, як гэта было: ад электрашокера на Акрэсціна да ўтрымання ў камеры для пажыццёва асуджаных у Жодзіна.\n“Глядзі ў вакно — татку крадуць”\n“У мяне было пэўнае прадчуванне, — успамінае ён. — З дачкой развіталіся не так, як звычайна, потым на вуліцы праз цішыню пачуў, як рухаецца аўтамабіль. Гляджу — спыніўся ў канцы дома. І адразу ахапіла настальгія: так мяне затрымлівалі і па прадпрымальніцкім руху, і па справе Курапат. Зразумеў, што гэта па мяне. Набраў сына, кажу: “Сынок, глядзі ў вакно — тату крадуць”.\n“Са мной размаўлялі высокія здаровыя мужчыны — дакладна не супрацоўнікі Ленінскага РУУС, — кажа Алесь. — Бо з усімі ленінскімі мы ведаем адзін аднаго: яны прыязджалі, калі мы збіраліся ў ланцугі салідарнасці на раёне, і нават папярэджвалі, калі прыязджаў АМАП. Таму я адмовіўся размаўляць з чалавекам, які не прадставіўся. Пакуль чакаў каля дзяжурнай часткі, запатрабаваў, каб адну дзяўчыну адпусцілі ў туалет, а другой — выклікалі хуткую, бо яна была пабітая — і гэта выканалі”.\nУ РУУС быў дзяжурны маёр — былы саслужывец Алеся. Ён папрасіў маладога супрацоўніка, які вез Алеся на Акрэсціна, не чапаць яго.\n“У бусе я нават рызыкнуў папрасіць паслабіць кайданкі на правай руцэ — і мне не адмовілі, — успамінае ён. — Тыя хлопцы ў бусе ўсё пыталіся адзін у аднаго, хто колькі паспаў. Адказы былі — хто — тры гадзіны, хто — паўтары”.\n“Раніцай нас з мацюгамі пачалі некуды пераводзіць, — успамінае ён. — Я адразу зрабіў заўвагу маёру. Сказаў: “Маёр, вы нешта блытаеце. Я адукаваны чалавек, і я вам нагадваю: я яшчэ нават не асуджаны, а часова затрыманы. А што будзе, калі я праз пяць хвілін вызвалюся?” І ён адразу сказаў адвесці мяне ў камеру. Потым аказалася, я прапусціў 17 хвілін палітінфармацыі. Хлопцы сказалі, што гэта была найлепшая калыханка”.\nСуд адбыўся ў ІЧУ: на ім высветлілася, што на Алеся ёсць яшчэ адзін пратакол за другое верасня.\n“Я пачытаў — і мне стала кепска, — кажа Алесь. — Хуткую мне не выклікалі, але лекарка аказала прафесійную дапамогу: гадзіны дзве чаравала нада мной і не выпускала. Калі мяне зноў прывялі ў камеру, хлапцоў ужо асудзілі, і хутка мне таксама далі 15 сутак па двух эпізодах. Я ўздыхнуў з палёгкай, бо ўжо налічыў сабе не менш за 25”.\n“Мы ўжо не збіваем — у нас іншы шлях для гвалту”\nУвечары Алеся перавялі ў ЦІП на Акрэсціна. У камеры былі адчыненыя вокны, а батарэі нятопленыя. На ложках не дошкі — метал. Людзям выдалі цюфякі і загадалі спаць у такім холадзе.\n“Але хоць можна было дыхаць — не тое, што ў ІЧУ, — пасміхаецца Алесь. — На раніцу папярэдзілі, што нельга абапірацца, чытаць — мы чыталі і рагаталі. А потым нас зноў вывелі з хаты, і на выхадзе я заўважыў супрацоўніцу ЦІП, пра якую ўсе пісалі раней, — бландзінку Карыну. У мяне ўсплылі ўсе кадры, і я спытаў у яе: “А, гэта ты тая забойца, якая катавала нашых дзяцей, братоў і сясцёр?” Яна сагнула дубінку, пашапталася с капітанам, усіх загналі ў хату, а мяне праз тры хвіліны запрасілі “пагаварыць”. Мяне павялі на першы паверх і ў нейкім пераходзе сказалі: “Мы ўжо не забіваем і не збіваем, у нас іншы шлях для гвалту над вамі: мы ўключаем электрашокер, звязваем рукі і ногі назад і засоўваем кляп у глотку, каб вы маўчалі, заткнуліся і нават не стагналі”. Я ведаю, што гэта такое: дыяфрагма не працуе, ты задыхаешся, губляеш прытомнасць. Потым прыходзш у сябе, асэнсоўваеш і зноў губляеш прытомнасць”.\n“Я пачаў перажываць усё гэта на сабе, — кажа Алесь. — Пачаў прыглядацца да сцен і заўважыў, што праз свежую фарбу праступаюць напісаныя, верагодна, крывёю словы “Жыве Беларусь!” Напэўна, іх спрабавалі зафарбаваць для БТ ці для якой праверкі, але кроў проста так не адмыеш”.\n“І па сёння ў мяне разадранае нёба, баляць зубы і сківіцы, — кажа Алесь. — Але ўспомніць, што адбылося, я не магу”.\n“Прывялі ў камеру для пажыццёва зняволеных”\nПотым Алеся этапавалі ў Жодзіна. Там на калідоры ўсім сказалі ўзяць рэчы і бегчы наперад. Абапірацца на сцяну — нельга. Калі спазняўся — білі па нагах.\n“Самае цяжкае — лесвічныя праёмы, — успамінае ён. — Калі бяжыш па прыступках, кружыцца галава, а спыняцца нельга. Так з намі бег двухметровы хлопец, яму цяжка было ўпісацца, і ён рассек галаву — яго забрала хуткая”.\nПотым Алеся чакаў сюрпрыз: яго завялі ў камеры, каторыя былі пабудаваныя для пажыццёва зняволеных.\n“Металічныя дзверы, брудны стан, святло не выключаюць нават на ноч, вокны зашытыя металічнымі знічкамі, — так Талстыка апісвае ўмовы ў камеры. — Налічылі 3-4 віды тараканаў. Але аднойчы мяне пасадзілі ў карцар. Прызначылі старэйшым па камеры, а хлопец памыў свае адзідасаўскія красоўкі і ў пакецік наверх у кантэйнер паклаў. Яны сказалі, гэта беспарадак, і накіравалі старэйшага па камеры — мяне — у карцар. Там я сядзеў з псіхічна хворым чалавекам, ён крычаў і кідаўся на мяне. Я папрасіў прынесці кніжку, бо не вытрываю сам — прынеслі “Вядзьмара”.\nМужчына расказвае, што адносіны да арыштаваных залежылі ад змены: было і добрае стаўленне. Напрыклад, некаторыя перадавалі перадачы нават уначы, дазвалялі асцярожна паліць і нават частавалі цыгарэтамі і перадавалі шакалад для дзяўчат. Але ў той жа час, калі прывезлі людзей пасля нядзельнай акцыі, на іх ездзілі на калідоры, чытаючы рэп.\n“Мы налічылі іх шмат — каля 400 чалавек, — успамінае Алесь. — Людзей тады прывозілі ўсю ноч. Дарэчы, арыентаваліся ў часе мы па цягніках: адзін з вязняў ведаў расклад чыгункі на Жодзіна”.\n“Аднойчы мы пачалі крычаць у камеры “Лукашэнку ў аўтазак”, — усміхаецца Талстыка. — Пасля гэтага нам у камеру запусцілі газ. Мы пачалі задыхацца, цеклі слёзы і соплі — усё, як і апісваюць. Напэўна, гадзіны дзве адыходзілі, таму што потым ужо змянілася змена, і нам нават адчынілі кармушку, каб крыху праветрыць, і дазволілі паліць у “хаце”.\nАпошняе выпрабаванне актывіста чакала ўжо на выхадзе: на парозе расцілаюць бел-чырвона-белы сцяг, ідуць самі — і ты павінен.\n“Пра ўсе катаванні я ўжо напісаў заяву ў Следчы камітэт, — кажа Алесь. — Вядома, я мог бы з’ехаць у любы момант, але я ўжо пажыў, аб’ездзіў паўсвета, а цяпер за дзяцей гатовы да любых рэпрэсій”.\n«Калі мяне забралі, першая думка была пра тое, што дадому не вярнуся»\nЗатрыманы актывіст Алесь Талстыка. Ля дома Вячаслава Касінерава дзяжурыць міліцыя


Тозік адзначае высокую гатоўнасць "Раўбічаў" да правядзення юніёрскага ЧС-2015 па біятлоне\n3 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Намеснік прэм'ер-міністра Беларусі Анатоль Тозік наведаў Рэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі (РЦАП) па зімовых відах спорту "Раўбічы" і праінспектаваў яго гатоўнасць да правядзення чэмпіянату свету-2015 па біятлоне сярод юніёраў, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Міністэрства спорту і турызму.\nАнатоль Тозік агледзеў асноўныя аб'екты спартыўнага комплексу, у тым ліку адну з гасцініц, біятлонны стадыён, судзейскі павільён, медыцынскі цэнтр у суправаджэнні міністра спорту і турызму Аляксандра Шамко, дырэктара РЦАП па зімовых відах спорту Андрэя Асташэвіча, кіраўніцтва і прадстаўнікоў будаўнічых арганізацый, Беларускай федэрацыі біятлона.\nНамеснік прэм'ер-міністра адзначыў вельмі высокую гатоўнасць "Раўбічаў" да правядзення маючых адбыцца спаборніцтваў высокага ўзроўню. Паводле яго слоў, ёсць пэўныя недапрацоўкі, але часу для іх устаранення дастаткова. Анатоль Тозік адзначыў, што праведзена вялікая работа па рамонце і рэканструкцыі спартыўнага комплексу, падкрэсліўшы, што Беларусь ужо не раз дэманстравала здольнасць якасна і арганізавана праводзіць у сябе міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы.\nБуйныя старты вельмі важныя з пункту гледжання эканомікі, паколькі ў сувязі з гэтым развіваецца інфраструктура, будуюцца гасцініцы і рэстараны, дарогі і, у цэлым, удасканальваецца сфера паслуг, падкрэсліў віцэ-прэм'ер. Пасля такіх спаборніцтваў у Беларусь ахвотна ідуць інвестары, паколькі бачаць, што дзяржава вельмі сур'ёзна ставіцца да такіх праектаў, а турысты, якія выказваюць цікавасць да спаборніцтваў, прыязджаюць і пасля іх завяршэння, лічыць Анатоль Тозік.\nРэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі па зімовых відах спорту "Раўбічы" быў здадзены ў эксплуатацыю ў лютым 1974 года. Цэнтр прызначаны для трэніровак і спаборніцтваў па біятлоне, лыжных гонках і лыжным дваябор'і, скачках на лыжах з трампліна, слаламе, канькабежным спорце, фрыстайле, снаўбордзе. Спарткомплекс прымаў чэмпіянаты свету па біятлоне ў 1974, 1976, 1982 і 1990 гадах, чэмпіянаты Еўропы па біятлоне - у 1998 і 2004 гадах, Кубак свету па лыжных гонках - у 1991 годзе, этапы Кубка Еўропы па фрыстайле ў 1995 і 2006 гадах. За правядзенне чэмпіянату свету па біятлоне ў 1982 годзе спарткомплекс "Раўбічы" адзначаны залатым знакам UIPMB. У 1996 годзе Міжнародны саюз біятланістаў прысвоіў спарткомплексу "Раўбічы" катэгорыю А, выдаўшы ліцэнзію на правядзенне спаборніцтваў вышэйшага ўзроўню без якіх-небудзь выключэнняў. Чэмпіянат свету па біятлоне сярод юнакоў і юніёраў пройдзе ў "Раўбічах" з 15 па 22 лютага 2015 года. А ўжо з 25 лютага па 1 сакавіка наступнага года тут адбудзецца этап Кубка свету па фрыстайле.\nАнатоль Тозік таксама наведаў будуемы спартыўны аб'ект - цэнтр фрыстайла, які ўзводзіцца ў Мінску на вуліцы Сурганава, дзе правёў рабочую нараду з прадстаўнікамі праектных і будаўнічых арганізацый, удакладніў задачы па ўвядзенні яго ў эксплуатацыю.\nЦэнтр фрыстайла будзе ўяўляць комплекс, падзелены на некалькі зон: спартыўную, забаўляльную і аздараўленчую. Спартыўная зона ўключае басейн 20х30 м з глыбінёй у зоне скачкоў з трампліна 5 м, у зоне фрыстайла - 4 м, трамплінную частку і зону трэніровак для спартсменаў (батутная зала). Басейн абсталяваны паветранымі падушкамі для бяспечнага прызямлення фрыстайлістаў. Тут прадугледжана магчымасць правядзення трэніровак спартсменаў па сінхронным плаванні, ёсць комплекс трамплінаў і вышак для падрыхтоўкі членаў нацыянальных і зборных каманд па фрыстайле і скачках у ваду. У забаўляльнай зоне ёсць басейны для дзяцей, падлеткаў і дарослых. У аздараўленчую зону ўвойдуць залы для харэаграфіі, аэробікі, сілавой падрыхтоўкі, трэнажорная зала, саўны і іншыя абсталяваныя памяшканні. Спартыўная зона цэнтра аддзелена ад забаўляльнай і аздараўленчай.


06 травень 2005, 11:32\n“Белорусская деловая газета” на першай паласе пад загалоўкам “Браты бываюць розныя: жоўта-блакітныя і бела-сіне-чырвоныя” паведамляе аб тым, што сёньня мусяць выпусьціць на волю арыштаваных за ўдзел у апазыцыйнай акцыі 26 красавіка. За кратамі застануцца два чалавекі. Журналіст робіць выснову, што апошні ўкраінскі палітвязень выйдзе праз 5 дзён, а добрасуседзкія адносіны паміж Беларусьсю і Ўкраінай будуць аднаўляцца значна даўжэй.\n“Рэформа ААН – кепская навіна для рэжымаў кшталту беларускага”. Пад такім загалоўкам БДГ аналізуе разьвіцьцё краінаў сьвету і дыпляматычных стасункаў пасьля Ялцінскай канфэрэнцыі. Як будуць разьмяркоўваць прадстаўніцтва ў Радзе Бясьпекі? Якія чакаюцца наступствы рэформы ў ААН? Чытайце аб гэтым у сёньняшнім нумары БДГ.\nМіністэрства фінансаў паставіла пад пагрозу ліквідацыі аднаго з асноўных акцыянэраў Мазырскага нафтапераапрацоўчага заводу. Пра сутнасьць канфлікту чытайце ў сёньняшнім нумары БДГ.\nА аматарам расейскай эстрады БДГ прапануе інтэрв’ю з салісткамі групы “ВІА гра”.\n“Комсомольская правда в Белоруссии” на старонках газэты распавядае аб тым, што беларускую хакейную каманду могуць зьняць з чэмпіянату сьвету па хакею. Цімафей Філін не прайшоў допінг-пробу. Канцэнтрацыя нандрастэрона перавышала норму ў 250 разоў.\nУ Кастрычніцкім раёне сталіцы будуць будаваць 10-павярховыя дамы і катэджы. Апроч таго, там зьявіцца гіпэрмаркет і шэраг утульных міні-кавярняў. На плошчы Казінца замест шапікаў пабудуюць гандлёвы цэнтар. Але гэта не ўсё. Чытайце “Камсамолку”.\nУ рубрыцы “Ёсьць ідэя” чытайце інфармацыю аб тым, што дэпутат Хрол хоча забараніць кіроўцам паліць. Ён аргумэнтуе гэта тым, што на дарозе трэба быць пільным. Бальшыня дэпутатаў падтрымала яго прапанову, астатнія абвінавацілі ініцыятара ў тым, што ў ягоным кабінэце ад цыгарнага дыму цяжка дыхаць.\n“Хто будзе адпачываць у “летцах”? Пад такім загалоўкам аўтары дасьледуюць праблему адпачынку ў санаторыях. Міністэрства аховы здароўя вырашыла правесьці атэстацыю ў гэтых установах, каб потым перавесьці іх у разрад здраўніц. Гэта азначае, што часткова харчаваньне будзе аплочваць атрымальнік, а часткова дзяржава. А вось лячэньне ў такіх здраўніцах трэба будзе аплочваць згодна з поўным коштам.\n“Хай не заб’юць мяне, не скалечаць, хай я дажыву да сьвяточнага дня”. 1942 год. Нямеччына. Зялёны горад Штутгарт. 16-гадовая дзяўчына з Украіны і 20-гадовы хлопец з Беларусі з нашыўкамі “ОСТ”. Так пачыналася гісторыя каханьня двух палонных у тыя цяжкія жудасныя часы. Журналіст распавядае пра сваіх бабулю і дзядулю. Гэтую кранальную гісторыю можна прачытаць у сёньняшнім нумары “Витебского курьера”.


Гульня Гуляць у напарсткі. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Гуляць у напарсткі анлайн\nГуляць у напарсткі\nАпісанне гульні: У гэтай гульні вам трэба будзе пагуляць у азартную гульню, паспрабаваць вашу інтуіцыю і праверыць на колькі яна вас не падводзіць. Пасля таго як вы запусціце прыкладанне, перад вамі з'явяцца тры аднолькавых шклянкі. Перад шклянкамі будзе размешчаны шарык, пасля націску кнопкі, шарык паставіць у шклянку, і вельмі хутка перашкодзяць, вы павінны адгадаць размяшчэнне шарыка.\nУ гэтай гульні вам трэба будзе пагуляць у азартную гульню, паспрабаваць вашу інтуіцыю і праверыць на колькі яна вас не падводзіць.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Гуляць у напарсткі ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Гуляць у напарсткі бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Гуляць у напарсткі і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Наліўны падлогу самому - Блог пра рамонт\nРоўная падлога - неад'емная частка інтэр'еру, а калі ён яшчэ і прыгожа аформлены, то ў кватэры ствараецца непаўторная і ўнікальная атмасфера, якая адлюстроўвае крэатыўнасць яе ўладальнікаў. Каб атрымалася ідэальна роўная паверхня, трэба выкласці прыстойную суму за працу прафесіяналаў ці ж выдаткаваць сілы і час, зэканоміўшы бюджэт.\nБудаўнічы рынак дазваляе крыху спрасціць задачу, скарыстаўшыся самовыравнивающими сумесямі. Нанясенне такога раствора на паверхню дапамагае згладзіць усе няроўнасці.\nЗвярніце ўвагу! Заліванне падлогі такімі сумесямі настолькі простая, што можна рабіць яе самастойна, але калі вам будуць дапамагаць, то працэс паскорыцца.\nЯк зрабіць заліўной падлогу сваімі рукамі якасна і без памылак? Адказы вы знойдзеце ніжэй. Каб атрымалася ідэальна роўная паверхня, неабходна папярэдне апрацаваць аснову. Яшчэ вам спатрэбіцца невялікая падрыхтоўка, хаця б тэарэтычная.\nВысокатэхналагічныя працэсы «нарадзілі» на свет палімерныя матэрыялы, якія паляпшаюць эксплуатацыйныя характарыстыкі полу. Такія падлогавыя пакрыцця шырока выкарыстоўваюцца ў памяшканнях з высокімі механічнымі нагрузкамі. Некаторыя разнавіднасці заліўной полу маюць каштоўныя паказчыкі - высокую ўстойлівасць да хімічнага ўздзеяння, таму іх часцей выкарыстоўваюць у прамысловых памяшканнях, чым жылых.\nЗвярніце ўвагу! Дзякуючы адсутнасці швоў ў гатовым наліўных падлозе, ён лічыцца самым гігіенічным.\nЯшчэ адна бясспрэчная перавага - пакрыццё няслізкай, а заліўныя падлогі 3д візуальна павялічваюць памяшканне і надаюць яму аб'ём. Па тэхналогіі, дэкаратыўны малюнак лепіцца на падрыхтаваную падставу, пасля чаго яго трэба пакрыць палімернай сумессю. Таўшчыня гэтага пласта не павінна перавышаць 3-4 мм. Такая тэхналогія дазваляе надаць малюнку рэалістычнасць. З'яўленне трохмерных падлог дазволіла многім людзям звярнуць увагу на заліўныя сумесі.\nНягледзячы на тое, што ў працэсе кладкі такіх падлогавых пакрыццяў няма нічога складанага, усё ж такі могуць узнікнуць пытанні ў тых, хто спрабуе зрабіць гэта самастойна. Неабходна азнаёміцца з разнавіднасцямі раствораў і нюансамі іх мантажу, каб не высвятляць, як зрабіць заліўной падлогу, калі працы ўжо пачатыя.\nДавайце разгледзім характарыстыкі, па якіх наліўныя падлогі дзеляцца на некалькі відаў.\nНа дзве групы падзяляе падлогавыя пакрыцця таўшчыня палімернага пласта - бываюць тонкапластовую і высоконаполненные падлогі. Яшчэ можна вылучыць самовыравнивающие сумесі на воднай і сольвентовой аснове.\nЯкія праводзяць сумесі.\nЯкі не праводзіць сумесі.\nПа ступені гладкасці:\nПа сувязным элементам:\nДля самастойнай залівання падлогі вам спатрэбіцца пэўны інструментарый, які дазволіць зрабіць аснову якаснай, а кладку правільнай.\nДля асновы нам спатрэбяцца:\nАэрационный ігольчатых валік у колькасці 2-3 штук.\nНизкооборотная дрыль з адмысловай асадкай.\nНекалькі вёдраў на 15-20 літраў.\nШвабра. Яна спатрэбіцца для раўнамернага размеркавання рэчывы.\nШпателем трэба будзе разраўнаваць сумесь па кутах.\nЗвярніце ўвагу! Калі старая сцяжка уся ў расколінах і месцамі правальваецца, то яе трэба дэмантаваць.\nКаб заліўной падлогу быў роўным і ня афарбаваўся ад старога падставы, неабходна выдаліць старое пакрыццё, пры гэтым ачысціць трэба не толькі падлогу, але і за плінтус.\nЗ дапамогай шліфавальнай машынкі зачышчаем паверхню. Для гэтай жа самай акцыі можна выкарыстоўваць і металічную шчотку. Далікатныя матэрыялы тыпу бетону, клею і іншых таксама здымаем.\nУсе расколіны, якія неабходна заладзіць, раскрываем трохкутным скрабком.\nПравяраем гарызантальнасць пакрыцця, выкарыстоўваючы двухмятровую рэйку. Максімальна дапушчальныя перапады - 2 мм.\nНа сценах адзначаем жаданы ўзровень, на якім павінен быць наліўны падлогу.\nПадрыхтаваны падлогу пыласосам і абястлушчваем парашком.\nУсе расколіны шпаклюем або латаем іншымі будаўнічымі растворамі.\nДраўляныя падлогі апрацоўваюцца адмысловым спосабам, так як матэрыял ад вільгаці пашыраецца. Акрамя ўсіх пералічаных вышэй працэдур, неабходна яшчэ армаваць аснову металічнай сеткай, а заліўной падлогу наносіць таўсцейшым пластом.\nДля выканання гэтай працы рэкамендуецца мець напарніка, што дасць магчымасць забяспечыць бесперапыннасць залівання. Першы павінен змешваць кампаненты і разводзіць сумесь, а другі будзе займацца кладкай і раскочванні. Яшчэ ў абавязкі другога будзе ўваходзіць апрацоўка раствора спецыяльным валікам. Заліўныя падлогі 3д маюць свае асаблівасці мантажу, але гэта іншая артыкул.\nПравільна прыгатаваная сумесь - залог поспеху. Як разводзіць ўсе кампаненты чытайце ў інструкцыях. Гатовую сумесь варта старанна размяшаць, выкарыстоўваючы дрыль з адмысловай асадкай. Не забывайце, што цякучасць субстанцыі захоўваецца толькі 40 хвілін. Заліўной падлогу варта пачынаць выкладваць ад процілеглага да ўваходных дзвярэй сцяны.\nВыліваць раствор лепш невялікімі порцыямі (прыкладна на 2 м?), Пасля чаго апрацоўваць ігольчастым валікам. Такая паслядоўнасць дазволіць забяспечыць раўнамернасць размеркавання сумесі і яе аднастайнасць.\nЗвярніце ўвагу! Інтэрвал паміж двума вылітая порцый не павінен перавышаць 10 хвілін.\nЗаліўной падлогу набірае максімальную цвёрдасць праз 3-6 гадзін, на працягу якіх варта абараніць падлогавае пакрыццё ад сонечных прамянёў, тэмпературных перападаў і скразнякоў.\nвідэа о том, как правильно делать наливные полы:\nПредыдущаяБетонныя слупкі - важны элемент будаўніцтва\nСледующаяШто лепш металадахоўка або мяккі дах - плюсы і мінусы


Аўтуховіча назвалі лідарам «тэрарыстычнага атрада», які паліў дамы і машыны сілавікоў\n08.12.2020 / 19:20\nБылога палітвязня Міколу Аўтуховіча назвалі лідарам «тэрарыстычнага атрада».\nУ эфіры дзяржаўнага тэлебачання было абвешчана пра датычнасць Аўтуховіча да падпалу дома міліцыянера ў Ваўкавыску, а таксама да падпалу аўто міліцыянера ў Гродне.\nСведчыць супраць Аўтуховіча ў сюжэце Павел Сава — «беспрацоўны мінчанін, што неаднаразова сядзеў», так яго прадстаўляюць у сюжэце.\nСава кажа, што машыну Аўтуховіч падарваў з дапамогай трацілавай шашкі, сам ён «стаяў на шухеры».\n«У верхавода быў сабраны вялікі арсенал зброі і выбухоўкі. А яе ўдзельнікі выконвалі меры канспірацыі, хаваліся ад праваахоўнікаў у розных гарадах», — гаворыцца ў рэпартажы.\nУ сюжэце паведамляецца, што, каго і дзе падрываць або падпальваць — Мікалай Аўтуховіч нібыта браў проста з тэлеграма.\n«Мне дастаткова, каб мне «навесілі» тэрмін толькі за тое, што я заклікаў да звяржэння рэжыму. Гэта ў фэйсбуку паглядзіце. Усяго хопіць на пажыццёвае. У мяне цэлая машына арсеналу, што яшчэ трэба даказваць?» — прыводзяць словы Аўтуховіча ў сюжэце. На допыце Аўтуховіча трымаюць са звязанымі рукамі.\nПаведамляецца, што канфіскаваныя аўтамат, пісталеты, глушыцель, каля паўтары тысячы патронаў, 8 трацілавых шашак, 8 ручных гранат. Гатовыя для падпалу пяцілітровыя бутлі, балаклавы, рацыі і яшчэ шмат усяго.\nНазываюцца ў сюжэце і іншыя імёны памагатых. Гэта Сяргей Разановіч, Любоў Разановіч, Павел Разановіч, Ірына Гарачкіна, Ірына Мельхер і Антон Мельхер.\nМікалай Аўтуховіч — 57-гадовы прадпрымальнік і грамадскі актывіст. Нарадзіўся ў Ваўкавыску, служыў у Афганістане, адкуль вярнуўся з баявымі ўзнагародамі. З нуля стварыў службу таксі ў Ваўкавыску. У 2003, як сцвярджае, не пагадзіўся даваць хабар падаткавікам, і тыя пачалі душыць яго бізнэс. Ладзіў публічныя акцыі пратэсту. Разам з Аўтуховічам галадалі больш за 30 чалавек, і ўлады ішлі на саступкі.\nУ 2004 балатаваўся ў Палату прадстаўнікоў. Атрымаў першы турэмны тэрмін па абвінавачанні ва ўхіленні ад выплаты падаткаў і за незаконную прадпрымальніцкую дзейнасць. Выйшаў на волю ў 2008, у 2010 зноў быў асуджаны на 5 гадоў і 2 месяцы зняволення паводле артыкула «Незаконныя дзеянні адносна агнястрэльнай зброі, боепрыпасаў і выбуховых рэчываў»: у яго дома падчас ператрусу знайшлі некалькі набояў для паляўнічай стрэльбы.


У гэтым годзе Мінск узначаліў рэйтынг еўрапейскіх гарадоў для падарожжаў\nСпіс склала брытанскае выданне The Independent. Адна з прычын наведаць беларускую сталіцу - Еўрапейскія гульні, якія пройдуць з 21 па 30 чэрвеня. Пры гэтым прапаноўваюць не забываць пра 30-дзённы бязвізавы рэжым, які дазваляе прыехаць у любы час года і атрымаць асалоду ад асаблівасцяў архітэктуры горада і мноства кафэ і кактэйль-бараў у духу часу.\nНагадаем, што 30-дзённы бязвіз пачаў дзейнічаць з 25 ліпеня мінулага года. Дагэтуль дзейнічаў 5-дзённы. Дык вось 30-дзёнка (паводле статыстыкі за 5 месяцаў) больш прывабная для турыстаў. Лідарамі па наведванні Беларусі ў рамках дзеяння бязвізавага рэжыму сталі грамадзяне Германіі, Італіі, Польшчы, ЗША і Вялікабрытаніі. Згодна з апошняй 10-дзённай статыстыкай, у новым годзе беларускую мяжу перасекла больш за 600 тысяч замежных грамадзян. З іх амаль 6 тысяч скарысталіся новымі ўмовамі візавага рэжыму.\nРадуе, што такія рэйтынгі для Беларусі таксама ў нейкай ступені сталі добрай (прычым не толькі навагодняй) традыцыяй. Нагадаем, яшчэ ў 2018-ым аўтарытэтныя выданні NationalGeographic, LonelyPlanet і партал TheStreet таксама высока адзначылі турыстычны патэнцыял Беларусі.\nГосць "Галоўнага эфіру" - мастацкі кіраўнік ансамбля Узброеных Сіл Беларусі Уладзімір Варапаеў\n"На кантролі Прэзідэнта": работа над памылкамі\nЯк выконваецца даручэнне Кіраўніка дзяржавы па развіцці арэнднага жылля - у чарговай серыі праекта "На кантролі Прэзідэнта"\nПайшоў з жыцця Жарэс Алфёраў\nНАТА не бачыць пагрозы краінам Паўночнаатлантычнага блока ў сувязі з беларуска-расійскімі вучэннямі "Захад-2017"\nПра ролю ідэалагічнага актыву гавораць сёння ў Магілёве


Дэмбрава – сапегаўская мясціна над рэчкай Спушай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДэмбрава – вёска на захадзе Шчучынскага раёна Гарадзенскай вобласці, ляжыць над рачулкай Спушай у маляўнічай мясцовасці. Упершыню гэтая мясцовасць адзначаецца ў старажытных дакументах 16 ст. У тыя далёкія часы Дэмбрава згадваецца, як шляхецкае ўладанне ў Лідскім павеце Віленскага ваяводства. У 17 ст. населенаму пункту афіцыйна быў нададзены статус мястэчка. Уладальнікі гэтых земляў асадзілі ў мясцовасці місію езуітаў і матэрыяльна іх падтрымлівалі, а ў мястэчку дзеіў прыходскі касцёл. Кароль польскі і Вялікі князь літоўскі Ян ІІ Казімір Ваза перададаў дэмбраўскім манахам значныя зямельныя надзелы ў ваколіцах мястэчка. У новай мясцовасці, місіянеры вялі духоўную і дабрачынную дзейнасць. Акрамя гэтага мелі гаспадарку і займаліся ліхвярствам – пазыкай грошай пад працэнты.\nУ 1795 г., пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай мястэчка апынулася ў складзе Расейскай імперыі і адносілася да Лідскага павету Віленскай губерні. Пра мястэчка тых часоў ёсць кароткая згадка ў “Слоўніку геаграфічным Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краінаў”.\nНапрыканцы 19 ст. уладальнікамі Дэмбрава сталі прадстаўнікі роду Сапегаў. У мястэчку размяшчаўся іх гаспадарчы фальварак, кіраваў якім прызначаемы князямі эканом. У той час, самы яго ўладальнікі жылі ў маёнтку Старая Спуша (каля 4 км ад мястэчка). У 1877 г. гаспадаром Старой Спушы стаў Ян Павел Сапега. Яго ўнук Яўстах Каэтан у 1909 г. пабудаваў тут шыкоўны палац, які ў час першай сусветнай вайны быў спалены расейскімі войскамі.\nЗ прыходам польскай улады мясцовасць увайшла спачатку ў Лідскі, а пасля 1929 г. у Шчучынскі павет Наваградскага ваяводства. Будынак сапегаўскага палацу аднавілі. Але праіснаваў ён нянадоўга. У час наступнай вайны пабудову знішчылі савецкія партызаны. Сёння пра маёнтак нагадваюць толькі рэшткі аднаго з драўляных будынкаў.\nУ наш час Дэмбрава – аграгарадок, цэнтр сельсавету. Сярод яго архітэктурных помнікаў можна адзначыць мураваны касцёл Найсвяцейшай Тройцы (1674) і драўляную царкву Іаана Багаслова 19 ст., перавезеную сюды ў 90-ыя гады з вёскі Завалкі, а таксама ацалелы аднапавярховы буданк, да якога вядзе доўгая алея старых магутных дрэваў – дом, дзе жыў некалі эканом фальварку. У цэнтры ёсць некалькі цікавых старых будынкаў.\nДэмбрава – радзіма і вядомых братоў-мастакоў, удзелнікаў вызвольнага паўстання 1863 году Казіміра Альхімовіча (1840-1916) і Гіяцынта Альхімовіча (1841-1897).\nСяргей Сянкевіч, Беларускае Радыё Рацыя, фота Уладзіміра Хільмановіча


Беларускі Партызан :: Хакеісты мінскага "Дынама" разгромна прайгралі "Аўтамабілісту"\nХакеісты мінскага "Дынама" разгромна прайгралі "Аўтамабілісту"\nХакеісты мінскага "Дынама" ў чэмпіянаце КХЛ разгромна прайгралі "Аўтамабілісту" з Екацярынбурга — 0:4 (0:3, 0:1, 0:0).\nАўтсайдэр канферэнцыі "Захад" не здолеў арганізаваць барацьбу ў паядынку з лідарам канферэнцыі "Усход". Матч прайшоў у пятніцу на "Чыжоўка-Арэне". Адзначым, што ў складзе мінчукоў дэбютаваў амерыканскі абаронца Джонатан Блум.\nГэта ўжо другое паражэнне ад часу, калі галоўным трэнерам дынамаўцаў стаў Андрэй Сідарэнка. У панядзелак, 19 лістапада, мінскае "Дынама" згуляе ў Хабараўску з мясцовым "Амурам", пачатак у 12:30 паводле беларускага часу.


Журналіст Андрэй Мядзведзеў пакінуў краіну, каб не даносіць на сяброў - Народная Воля\nЖурналіст Андрэй Мядзведзеў пакінуў краіну, каб не даносіць на сяброў\nПасля ператрусаў і допытаў у Рэчыцкім міжрайаддзеле аддзеле УКДБ па Гомельскай вобласці Беларусь вымушана пакінуў рэдактар сайта «Палеская Вясна», сябра ГА «БАЖ» Андрэй Мядзведзеў. На сваёй старонцы ў Facebook Андрэй змясціў грунтоўны допіс аб тым, што з ім адбылося.\nПаводле расповеду журналіста, яшчэ 12 ліпеня яму пачаў настойліва (па некалькі разоў на дзень) званіць оперупаўнаважаны аддзела крымінальнага вышуку Рэчыцкага РАУС. Андрэй з’ехаў у Калінкавічы, дзе праходзіла яго дзяцінства. Слухаўку не браў. Недзе за тыдзень да тых тэлефанаванняў Мядзведзеў быў на апытанні якраз у гэтага супрацоўніка па справе вышуку колішняга наведніка курсаў «Мова нанова», якога міліцыя цяпер абвінавачвае ў злачынстве. Андрэй ужо года паўтара не бачыў і не чуў пра падазраванага фігуранта абсалютна нічога, аб чым і паведаміў аператыўніку. Таму настойлівыя тэлефанаванні стаў адносіць да сябе асабіста, лічачы іх спробай затрымаць яго ў нейкай палітычна матываванай справе.\n16 ліпеня раніцай да Мядзведзева ў калінкавіцкую кватэру ўварваліся супрацоўнікі УКДБ. Яны прад’явілі пастанову на ператрус у межах невядомай справы паводле артыкула 289 Крымінальнага кодэкса – «Акт тэрарызму». У журналіста забралі ноўтбук, тэлефон і тэчку з квіткамі з паездак на грамадскім транспарце, якія некаторыя рэдакцыі часам кампенсуюць. Проста пры панятых (добрых суседзях, якія нават спрачаліся з сілавікамі) старшы групы патрабаваў назваць пароль ад тэлефона. Андрэй адмовіўся гэта зрабіць.\nПасля ператрусу журналіста «запакавалі» у чорную «Джылі» і павезлі ў Рэчыцу. Прывезлі ў тамтэйшы аддзел КДБ. Зноў было патрабаванне назваць пароль ад тэлефона. Андрэй зноў адмовіўся. Мядзведзева завезлі ў яго рэчыцкую кватэру, дзе таксама зрабілі вобшук – другі пасля 16 лютага.\nНе знайшоўшы нічога падазронага, супрацоўнікі КДБ вырашылі забраць налепкі, якія колісь можна было дармова браць у краме Symbal.by. Мядзведзеў як выкладчык дарыў іх у якасці прызоў на курсах «Мова нанова» пераможцам некаторых конкурсаў.\nПасля чарговага ператрусу, піша Мядзведзеў, яго вярнулі ў Рэчыцкі міжрайаддзел УКДБ. Правялі там два допыты. Адзін – пра суполкі «ОГСБ» і «Буслы ляцяць», у якіх Андрэй наагул не браў ніякага ўдзелу.\nДругі допыт адбыўся пасля таго, як адзін з супрацоўнікаў, з выкарыстаннем жорсткіх метадаў, дамогся пароля ад тэлефона. Допыт быў датычны ў асноўным земляка і даўняга сябра Мядзведзева – той з прычыны палітычнага пераследу мусіў яшчэ ўвосень уцячы з краіны.\n«Пасля допытаў, – піша Андрэй мядзведзеў, – мяне прывялі ў кабінет начальніка аддзела, ён стаў пагражаць, што адправіць мяне ў СІЗА (прычым, чамусьці ажно ў Магілёў, быццам у Гомелі ўжо і месцаў няма). І патрабаваў выканаць дзве ўмовы вызвалення. Адну ўмову многія, мяркую, бачылі – гэта відэа, дзе я на эпічнай трасянцы спрабую паўтарыць сказанае супрацоўнікам КДБ традыцыйнае аб тым, што «паддаўся тлятворнаму ўплыву дэструкцыйных тэлеграм-каналаў». Другая ўмова – падпісаць паперу аб супрацоўніцтве».\nЖурналіст сцвярджае, што супрацоўнічаць з «гэтай канторай» ён ніколі не збіраўся і не збіраецца. Але менавіта выстаўленая ўмова стала чыннікам, які канчаткова падштурхнуў яго да рашэння з’язджаць з краіны, пакуль не прымусілі «стучаць» на кагосьці з сяброў, альбо не заграблі зноўку «ў свае лапы».\n«Хачу, каб усе ведалі: я тую паперку падпісаў, але без аніякіх намераў выконваць! Бо мая мэта была выйсці адтуль, калі быў такі шанец, і рабіць тое, што я мушу рабіць як сумленны чалавек. А паперчына тая наўрад ці мае нейкую юрыдычную моц. Для мяне, прынамсі, дакладна не мае. Спадзяюся, што людзі, якія ўяўляюць, што такое трапіць у кіпцюры гэтых структураў, зразумеюць мой крок. І сапраўды, як толькі відэа і паперка з’явіліся ў руках <супрацоўнікаў КДБ>, яны мяне выпусцілі», – зазначае ў сваім допісе Мядзведзеў.\nПраз дзень журналіст пакінуў Беларусь.


Белавежа: усе публікацыі па тэме | Новы Час\nБелавежа: усе публікацыі па тэме\nАгулам знойдзена 10 публікацый з тэгам «Белавежа»\nНа Падляшшы адкрыўся мемарыял памяці габрэяў з Белавежы\n10 жніўня 1941 года нацысты непадалёк ад Белавежы расстралялі 77 габрэяў — мужчын і падлеткаў, якія пражывалі ў гэтай пушчанскай мясцовасці. Астатнія былі вывезены з Белавежы ў гета.\nБелавежская пушча: на роварах у Польшчу\nДнямі з сябрам, вопытным раварыстам Алесем Сапяжынскім, наведалі польскую частку Белавежскай пушчы.\nУ Белавежы адкрылі вуліцу імя Сімоны Коссак. Біёлаг, прафесар лясных навук, эколаг усё сваё жыццё прысвяціла Белавежскай пушчы і ахове прыроды.\nРука Масквы: забойства ў Белавежскай пушчы\nУсе ведаюць пра героя польска-бальшавіцкай вайны 1920 года генерала Станіслава Булак-Балаховіча. І амаль не вядомы застаецца яго родны брат Юзаф, які загінуў у выніку замаху, падрыхтаванага, як лічаць некаторыя, Масквой.\nДля наведвання Белавежскай пушчы могуць увесці бязвізавы рэжым\nБязвізавы рэжым можа быць уведзены для гасцей Белавежскай пушчы на памежным пераходзе «Перароў-Белавежа». Праект знаходзіцца ў стадыі абмеркавання.\nЯўген Вапа ў час святкаванняў 55-годдзя “Белавежы” заклікаў да салідарнасці\nЗмест прамовы галоўнага рэдактара тыднёвіка беларусаў у Польшчы «Ніва» і старшыні Управы Беларускага Радыё Рацыя Яўгена Вапы ў час адзначэння 55-годдзя літаратурнага аб’яднання «Белавежа».\nТаямніцы Белавежскага Бельведэра\nКаго толькі ні пабачыла за свой век вёска Белавежа. Каралі, князі, прэзідэнты… І ўсё дзякуючы збудаванаму ў ёй паляўнічаму палацу. У 1960-я гады руіны палацу былі разабраныя і вывезеныя ў невядомым напрамку.


Трамп патрабуе ад сваіх саюзнікаў выдаткоўваць больш грошай на NATO\nТрамп на саміце ў Бруселі\nПрэзідэнт ЗША Дональд Трамп, выступаючы на саміце NATO у Бруселі, заявіў, што выклікі, якія стаяць перад альянсам, патрабуюць ад яго чальцоў вялікіх фінансавых укладанняў.\nТрамп заявіў лідарам краін NATO, што яны мусяць павялічыць свае абаронныя выдаткі як мінімум да 2% ВУП, тады як цяпер толькі пяць з 28 членаў альянсу выконваюць гэты абавязак. Амерыканскі кіраўнік дадаў, што гэта несумленна ў адносінах да падаткаплацельшчыкаў у ЗША, паведамляе Бі-бі-сі.\nНа думку Трампа, цяпер NATO павінна сканцэнтраваць увагу на праблемах іміграцыі, тэрарызме і пагрозах з боку Расеі.\n«NATO будучага павінна надаваць вялікую ўвагу праблемам тэрарызму і іміграцыі, а таксама пагрозам з боку Расеі і на ўсходняй і паўднёвай межах альянсу. Менавіта з-за гэтых сурʼёзных пагроз я вельмі прама сказаў генеральнаму сакратару Столтэнберг і членам альянсу, што чальцы NATO павінны ўносіць свой паўнавартасны ўклад і выконваць свае фінансавыя абавязкі», – заявіў Трамп, перадае «Голас Амерыкі».\nІІ, belsat.eu; фота – REUTERS\nТэгі: ЗША, Расея-НАТО, саміт НАТО, Трамп


Пінск прыняў тытул „Культурная сталіца Беларусі-2019” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПінск афіцыйна прыняў тытул „Культурная сталіца Беларусі-2019”.\nУрачыстасці, на якія завіталі намеснікі міністраў культуры ды сувязі, а таксама парламентарыі – адбыліся ў гарадскім доме культуры. Цэнтральнай падзеяй стала гашэнне тэматычнай капэрты з маркай, наклад якога складае 20 тысяч асобнікаў.\nПа словах аўтара кнігі “Нарысы гісторыі культуры Піншчыны” Аляксандра Ільіна, бурлівае культурнае жыццё Пінска перапынілася ў сярэдзіне ХХ стагоддзя:\n– Ліквідацыя вобласці пераўтварыла Пінск у правінцыйны горад. Тут удар і па культуры быў – знікнуў настаўніцкі інстытут, знікнуў тэатр. Мне падаецца, што гэта быў моцны ўдар. У апошні час, ужо пры незалежнай Рэспубліцы Беларусь, ідзе не рэгрэс у гэтым плане, а некаторы прагрэс. З’явіўся ўніверсітэт, тэатр. Я думаю, што Пінск на правільным шляху.\nПаведамляецца, што Пінск чакае больш за 400 разнастайных мерапрыемстваў у межах акцыі “Культурная сталіца Беларусі”. Сярод іншага адбудуцца канцэрты арганнай і старадаўняй музыкі, міжнародны фестываль духавых аркестраў ды фестываль мастацтваў „Зоры над Пінай”.


Выйдзі спаткаці вясну! – разам з беларускай культурай ва ўсёй яе жыццесцвярджальнай моцы. Выпуск 22 – Беларускi ПЭН-Цэнтр\nПЭН » Навiны » Культурныя правы » Выйдзі спаткаці вясну! – разам з беларускай культурай ва ўсёй яе жыццесцвярджальнай моцы. Выпуск 22\nЮрася Дзешука, журналіста з Бярозаўкі, аштрафавалі на 1450 рублёў за тое, што ён нібыта крычаў «Жыве Беларусь» на судзе над Вітольдам Ашуркам. На відэа з залі суда бачна, што ён знаходзіўся там як журналіст і здымаў Вітольда пасля прысуду.\nВадзіму Дзмітранку, архітэктару, якога затрымалі 15 лістапада падчас разгону на плошчы Перамен і вінавацяць адразу па чатырох артыкулах Крымінальнага кодэксу, пагражае да 8 гадоў зняволення. Пасля затрымання ў лістападзе яго моцна збілі, так што ён быў дастаўлены ў шпіталь хуткай дапамогі з чэрапна-мазгавой траўмай лёгкай ступені, драпінамі, выцятасцямі ды іншымі траўмамі.\n1 сакавіка суд Віцебска пакараў 23-гадовага віцябляніна годам пазбаўлення волі ў выпраўленчай установе адкрытага тыпу за тое, што ён “дастаў з насценнага кранштэйна будынка крамы флагшток з дзяржаўным сцягам Беларусі і дэманстратыўна кінуў яго на зямлю”.\nВольга Такарчук, якая вядзе YouTube блог на 30000 падспісчыкаў, зноў затрыманая 2 сакавіка ў Мінску. Яе адпусцілі пад падпіску. Папярэдні раз Вольгу затрымалі 25 студзеня за адзіночны пікет, падчас якога яна выпускала з акна бчб балонікі.\nМіхась Зізюк, паэт, затрыманы 3 сакавіка ў Навагрудку. Ён быў адным з тых, хто ўдзельнічаў у экскурсіях па горадзе, якія сталі праходзіць пад наглядам міліцыі і чыіх удзельнікаў потым сталі затрымліваць. 4 сакавіка Міхась атрымаў штраф 30 базавых велічынь за “распаўсюд незарэгістраваных улётак” і выйшаў на волю.\nУ Гродна працягваецца суд над актывістам, музыкам гурта Mister X Ігарам Банцэрам, якога судзяць за перформанс. Ігар не прызнае віну, адмовіўся ад адваката і абвясціў сухую галадоўку. Суд адхіліў хадайніцтва Ігара, каб суд вёўся па-беларуску.\nСледчы камітэт распачаў крымінальную справу па факце дзейнасці праваабарончага цэнтра “Вясна” па арт. 342 КК (арганізацыя і актыўны ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак).\n12 сакавіка журналіста Рамана Васюковіча будуць судзіць за ўвоз у Беларусь кнігі “Беларускі Данбас”.\nАнастасія Перавошчыкава, жыхарка Гомеля, якая распрацавала сцяг Навабеліцкага раёна г. Гомеля, знаходзіцца ў зняволенні з канца студзеня 2021. Яе судзілі 6 разоў запар, кожны раз на 15 сутак. Па месцы жыхарства Анастасіі і ў доме яе дзядулі былі праведзеныя вобшукі, у выніку якіх канфіскаваная ўся тэхніка.\nЗ Аксанай Плікус, актрысай Гродзенскага драматычнага тэатра, якая прымала ўдзел у запісы ў падтрымку звольненых калег, а таксама ўдзельнічае ў творчых імпрэзах, якія адбываюцца на альтэрнатыўных пляцоўках, не працягнулі кантракт – 31 сакавіка яе апошні працоўны дзень.\n2 сакавiка заблакавала рахункi Iгара Казмерчака, уладальнiка крамы беларускiх нацыянальных сувенiраў i рэдактара сайта orsha.eu.\n2 сакавіка быў сарваны запіс канцэрта гурта “Дай дорогу!”. Міліцыя наведала адзін з мінскіх клубаў за гадзіну да пачатку запісу, усім прысутным было загадана разысціся пад пагрозаю затрымання АМАПам. У Брэсце каманда таксама не можа выступіць: улады адмовілі гурту ў выдачы гастрольнага пасведчання. Музыкаў можна падтрымаць, зрабіўшы ахвяраванне.\n3 сакавіка Першую намесніцу старшыні Беларускага ПЭН-цэнтра Таццяну Нядбай выклікалі на допыт у Следчы Камітэт у сувязі са справай Прэс-клуба. Таццяна выйшла адтуль, падпісаўшы дакумент аб неразгалошванні.\nКрама нацыянальнай сімволікі Symbal.by, у тым ліку анлайн-крама, 3 сакавіка спыніла сваю працу. Пераслед крамы пачаўся ў чэрвені 2020, калі краму на праспекце Машэрава патрабавалі зачыніць праз нібыта парушэнні санітарных нормаў, а людзей, што стаялі ў чарзе, каб набыць тавары і падтрымаць краму, затрымлівалі. Былі канфіскаваныя 419 цішотак з надпісам «ПсихоЗ%». Нягледзячы на шматлікія праверкі, якія прайшлі ў тым ліку ў кампаній і прадпрымальнікаў-партнёраў Symbal.by, і на тое, што мытня не выпусціла з Беларусі і не вярнула ў краму больш як 200 пасылак з замовамі замежных пакупнікоў, анлайн-крама працягвала працаваць да 30 студзеня 2021, калі чатырох супрацоўнікаў крамы затрымалі проста на працы і прысудзілі ім 15 і 20 сутак адміністратыўнага арышту.\nВіктар Шадурскі, дэкан факультэта міжнародных зносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, аднаго з найбольш ліберальных факультэтаў краіны, звольніўся са сваёй пасады. Сам Віктар заўжды заступаўся за студэнтаў і адстойваў іх інтарэсы.\nЧасопісы «Наша гісторыя», «Асцярожна: дзеці!» і «Дуда», якія выдае Наша Ніва, забаранілі прадаваць у «Белсаюздруку». Рэдакцыя звярнулася да чытачоў з просьбай набыць часопіс у іх офісе, і за два дні, дзякуючы салідарнасці людзей, разышлося больш нумароў, чым раней прадавалася за месяц.\nMoving Art Festival, незалежны фестываль мастацтваў, які меў адкрыцца 6 сакавіка ў памяшканні MAF, якое належыць заводу “Гарызонт”, перанесены, таму што ўласнік абмежаваў доступ да памяшкання.\nСваё экспертнае меркаванне датычна “вайны сцягоў” выказалі былы кіраўнік інстытута сацыялогіі Беларускай акадэміі навук, а цяпер навуковы супрацоўнік дэпартаменту сацыяльных навук у Еўрапейскім гуманітарным універсітэце Генадзь Коршунаў, а таксама дацэнт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта Аляксей Ластоўскі ў матэрыяле Deutsche Welle.\nСярод шматлікіх выпадкаў рэпрэсій за бел-чырвона-белую сімволіку выдзяляецца наступны. Ілля Квачэнка, жыхар менскага кварталу «Пірс», павесіў на балконе бел-чырвона-белы сцяг. 3 сакавіка каля яго дома з’явіліся невядомыя, ён адмовіўся адчыняць дзверы і здымаць сцяг, а праз нейкі час пад’ехаў эвакуатар і забраў яго аўтамабіль. Раніцай 4 сакавіка Іллю выклікалі ў РАУС, а 5 сакавіка яму прысудзілі 15 сутак адміністратыўнага арышту.\nДырэктар ляснога гадавальніка Барысаўскага лясгаса атрымаў загад ад дырэктара лясгаса: каб ніводнага белага цюльпана на іх пунктах продажу не было.\nБылы дырэктар Музею гісторыі Магілёва Аляксей Бацюкоў, з якім у студзені 2021 года не працягнулі кантракт за падтрымку пратэстаў, запускае гістарычную праграму на Youtube, і ў першым выпуску расказвае пра першых пасяленцаў Магілёўшчыны.\nПраца карыкатурыста karikatu.rama, прысвечаная справе Арцёма Сарокіна і Кацярыны Барысевіч.\n“Отказ от алкоголя в знак солидарности – шаг, который позволит сохранить нам трезвость ума в сложный период и помнить о том, как всё было на самом деле”, – каментуе аўтар свой твор.\nАповед пра ўмовы ўтрымання ў Гродзенскай турме, праілюстраваны малюнкамі аўтара.\nУ новым выпуску праекта “Словы мацней” музыка гурта «Гарадскі вал» і перакладчык Раман Абрамчук чытае ўрывак з апавядання Максіма Гарэцкага «Усебеларукі з’езд 1917-га года».\n4 сакавіка прайшоў вялікі анлайн-канцэрт класічнай музыкі KEDUK / RADUNSKI, на якім выступіў таксама вядомы беларускі оперны спявак Ілля Сільчукоў, звольнены з Вялікага тэатра оперы і балета разам з шэрагам іншых вядучых артыстаў, і які быў вымушаны эміграваць у ЗША.\nмалюнак Анастасіі Булыбенка\nАнастасія Булыбенка, зняволеная па справе студэнтаў 12 лістапада, з СІЗА дасылае маці разам з лістамі малюнкі і піша:\n«Я ні кропелькі не баюся, павер. Гатовая да абсалютна любога развіцця падзей».\nБеларускія медыкі стварылі ініцыятыву для пашырэння выкарыстання беларускай мовы ў медыцыне.\nБеларусы сталі ў шахматным парадку на Катэдральнай плошчы Вільні з рэпрадукцыямі вядомых твораў пратэставага мастацтва, каб “дагрукацца да сэрцаў з дапамогай мастацтва”. Так прайшла акцыя “Жывая выстава”.\nЮры Стыльскі, лідар гурта “Дай Дорогу!”:\n“Цяпер калі ты не падтрымліваеш тое, што адбываецца [з боку ўладаў], значыць, ты непажаданы. Нічога страшнага, усё ў парадку: адпачнём. Мы можам граць анлайн-канцэрты, як нядаўна і рабілі. А на падтрымку штаноў знойдзем. Цяпер, вядома, кавід перашкаджае, а ў цэлым нас чакаюць і ва Украіне, і ў Расіі”.\nТаццяна Грыневіч-Матафонава, фота svaboda.org\nТаццяна Грыневіч-Матафонава, чыя скрыпка стала адным з сімвалаў леташніх пратэстаў, была вымушаная з’ехаць ад пераследу ў Стамбул і працягвае там беларускую справу:\n“Каб нас заглушыць, над плошчай уключалі гучную музыку савецкіх гадоў, тады танцавалі пад яе – вальс, факстрот. Знаходзілі спосаб. Было добра, душэўна. Хоць і страшна, бо вакол амапаўцы, туды-сюды шныпараць бусікі. Жанчыны потым казалі: бывала, такая навальваецца роспач, што разгоняць або арыштуюць, але ўлучалася скрыпка, усе падхоплівалі „Купалінку“, адчай адступаў”.\nАндрэй Хадановіч, вядомы паэт і перакладчык, аўтар беларускага перакладу песні “Муры”, якая стала адным з гімнаў беларускага пратэсту:\n“Усё ў нас будзе добра. Варта проста не згубіць дарогі і дайсці, бо да мэты можа быць нашмат бліжэй, чым сёння падаецца”.\nВольга Бабкова, літаратарка, вольная купалаўка, гісторык-архівістка, сябра Беларускага ПЭН-цэнтра:\nВольга Бабкова, фота svaboda.org\n“Я заўсёды думала: як у 1942-1943 гадах, калі пачалося знішчэнне мінскага гета на Нямізе, увесь горад працягваў жыць сваім жыццём? Людзі хадзілі ў філармонію, якая адчынілася, у кіно… А побач цяклі рэкі крыві. Людзі не маглі не ведаць, што там адбывалася. Горад увесь прапітаны крывёю. Цяпер я іду міма Валадаркі, ведаючы, што там сядзіць мая сяброўка, але я прыходжу дадому, гатую вячэру, п’ю каву і нават магу ўсміхнуцца… Столькі пакутаў вакол, але мы прыцягваем жыць. Зразумела, жыць не гарманічным жыццём, не шчаслівым жыццём… Але жывём, хоць і дыхаць цяжка”.\nУкраінскія калегі пры падтрымцы Украінскага ПЭН-клуба зрабілі падрабязны агляд і аналіз рэпрэсій у дачыненні да беларускіх пісьменнікаў, блогераў, журналістаў – у межах праекта EmptyChairPeople.\nБеларусы Уроцлава правялі тэатралізаваную акцыю супраць удзелу БТ у «Еўрабачанні».\nНа мінулым тыдні ў Вене ў знак салідарнасці з бастуючымі рабочымі Беларусі адкрылася выстава сучаснага мастацтва “Таемны музей працоўнага руху”.\nМарыя Калеснікава стала адной з лаўрэаткак Міжнароднай жаночай прэміі за адвагу.\nУ варшаўскай галерэі «Кардэгарда» распачалася фотавыстава «Беларусь: марш свабоды».\nСпампаваць pdf-версію 22-га выпуску маніторынга культурнага супраціву


У прыярытэце – жыллё і дарогі — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n27.02.2019 21.08.2019 admin470Комментарии on У прыярытэце – жыллё і дарогі\nДа кіраўніка раённай вертыкалі ўлады завіталі з пытаннямі два работнікі ўстановы аховы здароўя.\nУрач-эндаскапіст і па сумяшчальніцтве старшыня прафсаюзнага камітэта райбальніцы Антон Дубінка пацікавіўся перспектывамі выдзялення жылплошчы ў гарадскіх новабудоўлях для сямей урачоў. У ЦРБ ёсць свае інтэрнаты, але сёння яны цалкам укамплектаваны, і калі ў жніўні сюды прыйдзе на працу маладое папаўненне, то можа ўзнікнуць праблема з іх рассяленнем.\nМ. А. Астрэйка пацікавіўся, колькі сем’яў у арганізацыі стаяць на ўліку маючых патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў. Такіх, як выявілася, тры. Як адзначыў кіраўнік Валожыншчыны, у наступным годзе плануецца пабудаваць два дамы ў райцэнтры і адзін – у Паморшчыне. І калі чарга гэтых людзей падыдзе, яны змогуць скарыстацца сваім правам заехаць у новыя кватэры. Асобна «зарэзерваваць» плошчу ў жылфондзе для прадстаўнікоў медыцынскай сферы немагчыма. Толькі ў агульным парадку. Аднак яшчэ, як варыянт, можна распачаць індывідуальнае будаўніцтва. ЦРБ у гэтым выпадку можа пайсці насустрач сваім работнікам і паспрабаваць выступіць ініцыятарам ведамаснай забудовы.\nДругую праблему агучыў урач-рэаніматолаг Андрэй Якіменка, і заключалася яна ў высвятленні перспектыў рамонту ў бліжэйшым часе дарожнага пакрыцця па вуліцы Беларускай райцэнтра.\nСтаршыня райвыканкама канстатаваў: сёлета адказныя службы будуць капітальна рамантаваць вуліцу Савецкую (ад будынка суда да плошчы Свабоды). На астатніх плануецца правесці ямачны рамонт. На жаль, перакласці асфальт усюды ў горадзе няма фінансавай магчымасці.\nПрызнанне ў павазе жанчыне


Аляксандра Чычыкава: У нас забываюць рабіць нізкімі бардзюры | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Аляксандра Чычыкава: У нас забываюць рабіць нізкімі бардзюры\nАляксандра Чычыкава: У нас забываюць рабіць нізкімі бардзюры\n— Я перасоўваюся на машыне, таму ацаніць даступнасць грамадскага транспарту не змагу. Што да ўстаноў, як правіла, я выбіраю правераныя месцы. А калі іду ў новае, то тэлефаную туды і пытаюся, ці даступна ў іх. Сутыкаешся з неабходнасцю яшчэ растлумачыць, што канкрэтна маеш на ўвазе. Ад няведання ўладальнікі ўстаноў часам не ўсё прадугледжваюць да канца. Напрыклад, пандус на ўваходзе ў будынак ёсць, адчыняеш дзверы — а далей прыступкі.\nНе скажу, што ў Мінску на 100 працэнтаў безбар'ернае асяроддзе. Вядома, работа вядзецца — ініцыятыва ідзе як ад саміх устаноў, так і ад грамадзян, якія бачаць недахопы і звяртаюцца, каб гэта змянялі. У параўнанні з тым, што было пяць гадоў таму, мы падняліся на новы ўзровень. І мяне радуе, што цяпер з'явілася разуменне — гэта патрэбна не толькі людзям, якія перасоўваюцца на інвалідных калясках, але і гараджанам пажылога ўзросту, бацькам з дзіцячымі каляскамі.\nКалі казаць пра недахопы, то ў нас часта чамусьці забываюць рабіць нізкімі бардзюры. Нават учора сутыкнулася з такой праблемай: у банк трапіць магу, але пад'ехаць да яго з-за высокіх бардзюраў — не.\nСітуацыя з даступнасцю кавярняў у цэнтры горада — 50 на 50. Сучасныя гандлёвыя цэнтры будуюцца па ўсіх стандартах, там зручна. З туалетамі, праўда, бывае праблема. Або іх замыкаюць, і трэба шукаць чалавека, у якога ёсць ключ, або на дзвярах не робяць замкі, і ты не можаш там зачыніцца. Адміністрацыя гандлёвых цэнтраў тлумачыць, што гэта для бяспекі: раптам з чалавекам штосьці здарыцца? Але гэта дзіўна.\nЦудоўна разумею, што стварыць безбар'ернае асяроддзе — работа не аднаго дня. Ёсць будынкі са старым архітэктурным праектам, дзе не заўсёды так лёгка ўсталяваць той жа ліфт ці пад'ёмнік. Але хачу звярнуць увагу, што ўладальнікі ўстаноў ідуць насустрач. Напрыклад, цяпер я наведваю курсы англійскай мовы і, як толькі я звярнулася туды з просьбай зрабіць пандус, без праблем да пачатку заняткаў усё было падрыхтавана.\n544 Гуру педагогікі Рос Морысан Макгіл: Грамадскасць не думае, што вы, дарагія настаўнікі, працуеце шмат\n375 Мастакі «Вожыка» жартуюць


ЯКАЯ ГАЛОЎНАЯ ТЭМА ДЖУЗА 24 КАРАНА? - ІСЛАМ - 2022\n24 юза Карана\nАсноўны падзел Qur an складаецца з раздзела ( сура ) і верша ( аят ). Qur an дадаткова дзеліцца на 30 роўных раздзелаў, якія называюцца juz (множны лік: ajiza ). Падзелы juz не падаюць раўнамерна па лініі кіраўніка. Гэтыя падзелы палягчаюць тэмп чытання на працягу месяца, чытаючы кожны дзень даволі роўную суму. Гэта асабліва важна ў Рамадан месяц, калі рэкамендуецца прайсці хаця б адно поўнае чытанне Qur an ад вокладкі да вокладкі.\nЯкія раздзелы і вершы ўключаны ў Juz 24?\nДваццаць чацвёртае чэрвеня з Qur an здымае верш 32 39-й главы (Сура Аз-Зумар), які ўключае Сурах Гафір, і працягваецца амаль да канца 41-га. кіраўнік (Surah Fussilat).\nКалі былі раскрыты вершы гэтага Juz ?\nГэтыя раздзелы былі раскрыты ў Мецы перад міграцыяй у Абісінію. У той час мусульмане сутыкнуліся з жорсткім пераследам з боку магутнага курэйскага племені ў Мекі.\n"І хто можа быць больш злым, чым той, хто выдумвае хлусня пра Бога, і адкідае ісціну, як толькі яна будзе пастаўлена перад ім? Хіба не пекла належнае abode для ўсіх, хто адмаўляе праўду?" (39: 32).\n"О, мае слугі, якія здзейснілі грэх супраць уласнай душы! Не адчайвайцеся Міласэрнасці Аллаха, бо Алах прабачае ўсе грахі. Ён прабачае, міласцівы" (39:53).\n"Тады цярпліва, настойвайся ... для абяцання Алаха праўдзівым. І папрасі прабачэння за твае няспраўнасці, і ўвечары і раніцай услаўляй хвалу твайго лорда" (40:55) .\n"Хто лепш гаварыць, чым той, хто называе людзей" Алахам, той дзейнічае праўду і кажа: "Я з тых, хто кланяецца ў ісламе". Ні дабра і зла могуць быць роўнымі. Адганьце зло з тым, што лепш : Тады тыя, да каго была нянавісць, стануць добрымі сябрамі. І нікому не будзе дадзена такога дабра, акрамя тых, хто праяўляе цярплівасць і самааддачу, але не асобаў найвялікшага шчасця " (41: 33-35).\nЯкая галоўная тэма гэтага Juz ?\nСура Аз-Зумар працягвае з асуджэннем фанабэрыстасці курэйскіх племянных лідэраў. Многія папярэднія прарокі былі адхіленыя сваім народам, і вернікі павінны быць цярплівымі і верыць у міласэрнасць і прабачэнне Алаху. Няверуючыя даюць яркую карціну замагільнага жыцця і папярэджваюць не звяртацца да Алаха па дапамогу, у роспачы, пасля чаго ім ужо пагражае пакаранне. Гэта будзе ўжо позна, бо яны ўжо жорстка адхілілі кіраўніцтва Алаха.\nГнеў кіраўнікоў племя карэйскіх племяў дасягнуў кропкі, калі яны актыўна планавалі забіць прарока Мухамеда. У наступным раздзеле Сура Гафір спасылаецца на гэтае зло, нагадваючы ім пра бліжэйшыя пакаранні і пра тое, як злосныя змовы папярэдніх пакаленняў прывялі да іх падзення. Вернікі ўпэўненыя, што хоць злыя здаюцца магутнымі, яны аднойчы будуць пераважаць супраць іх. Людзям, якія сядзелі на плоце, было загадана заступіцца за патрэбныя рэчы, а не проста стаяць побач і хай усё адбываецца вакол іх. Праведнік дзейнічае на сваіх прынцыпах.\nУ Суры Фусілат Алах звяртаецца да адчаю паганскіх плямёнаў, якія працягваюць спрабаваць атакаваць характару прарока Магамета, перакручваць яго словы і парушаць яго пропаведзі. Тут Алах адказвае ім, кажучы, што, як бы яны ні спрабавалі сарваць распаўсюджванне слова Алаха, яны будуць няўдалымі. Акрамя таго, справа не прарока Мухамеда прымусіць каго-небудзь зразумець і паверыць - яго задача - перадаць паведамленне, і тады кожнаму чалавеку неабходна прыняць сваё ўласнае рашэнне і жыць з наступствамі.\nРэлігійныя Думкі : 24 юза Карана © 2019. All Rights Reserved.


«Стары Ольса»: Як амэрыканскі пастар прасіў зайграць у царкве «Highway to Hell»\nГалоўная » Навіны Беларусі » «Стары Ольса»: Як амэрыканскі пастар прасіў зайграць у царкве «Highway to Hell»\nКрыніца: КМ, «Радыё Свабода»\nБеларускі гурт сярэднявечнай музыкі «Стары Ольса» завяршыў гастрольны тур па 20 амэрыканскіх штатах, у якіх музыкі цягам двух месяцаў адыгралі 45 канцэртаў.\nВыступ гурту «Стары Ольса» на Фэстывалі рэнесанснай музыкі ў Мінэсоце, ЗША, 2016\nРазам са сваёй традыцыйнай праграмай «Стары Ольса» граў кампазыцыі з новага зборніку рок-гітоў у сярэднявечнай апрацоўцы, на выданьне якога людзі з усяго сьвету сабралі амаль 30 тысяч даляраў. Сярод кампазыцыяў, кавэры на якія зрабілі беларускія музыкі, – вядомыя песьні гуртоў Metallica, Pink Floyd, Red Hot Chili Peppers, Beatles, Deep Purple.\nУдзельнікі гурту, для якіх летне-восеньскі тур стаў першай паездкай у Злучаныя Штаты Амэрыкі, запрашаюць сваіх фанатаў 25 кастрычніка ў бар Beer&Wine, дзе падзеляцца сваімі ўражаньнямі ад паездкі і падораць новы дыск тым, хто ахвяраваў на яго выданьне.\nНа думку ўдзельніцы гурту Марыі Шарый, амэрыканскі тур прайшоў проста выдатна, і гэта вялікі посьпех.\nМарыя Шарый падчас аднаго з канцэртаў у ЗША\n– Мы праехалі 20 штатаў і далі ў іх канцэрты – як сольныя, так і ў межах фэстываляў сярэднявечнай музыкі. Мы задаволеныя, публіка была вельмі ўражаная ўнікальнасьцю нашай музыкі.\n– У амэрыканцаў няма сваёй сярэднявечнай культуры. Можа, таму яны такія прагныя да такой музыкі?\n– У іх увогуле эпохі Сярэднявечча і Рэнэсансу зьмешваюцца ў адно гістарычнае паняцьце. І яны дакладна не разумеюць, што гэта такое. А тут мы паказалі жывы рэальны прыклад. Для амэрыканцаў гэта сапраўды вельмі цікава. У асноўным мы гралі сваю асноўную праграму. Асабліва гэта тычылася выступаў на рэнэсансных фэстывалях. Але на сольных канцэртах мы дадавалі адзін-два кавэры з новага альбому, каб яго прарэклямаваць. Прэзэнтацыя альбому рок-кавэраў была ў Сан-Францыска.\n– Гэта для вас першая паездка ў Штаты? Што найбольш спадабалася?\n– Для гурту першая. Зрэшты, як і для большасьці ўдзельнікаў. Толькі наш кіраўнік Зьміцер Сасноўскі ўжо быў у Амэрыцы раней. Мы пабачылі, што штаты вельмі адрозьніваюцца адзін ад аднаго. Самым нашым любімым штатам аказалася Мінэсота, куды мы нават зьезьдзілі другі раз. Там падчас нашага канцэрту публіка проста стаяла на вушах.\nВыступ «Старога Ольсы» на Фэстывалі рэнесанснай музыкі ў Мінэсоце\n– Вашы фанаты ў Амэрыцы ведаюць, што такое Беларусь?\n– Пасьля кожнага канцэрту мы выходзілі да публікі і размаўлялі, у тым ліку пра Беларусь. Сказаць, што ўсе амэрыканцы нічога ня ведаюць пра нашу краіну, я не магу. Ведаюць. Магчыма, паўплывалі падзеі ў суседняй з намі Ўкраіне. Больш за тое, зьявіліся такія апантаныя аматары творчасьці «Старога Ольсы», што яны пасьля знаёмства з намі пачалі вывучаць інфармацыю пра Беларусь і сабраліся ехаць у нашу краіну. Некаторыя амэрыканскія сем’і, дзе мы жылі, вельмі дбайна рыхтаваліся да нашага прыезду – вывучылі некаторыя фразы па-беларуску і нават павесілі дома сьцяг, праўда, афіцыйны – яны ж ня ведаюць нюансаў нашай палітычнай сытуацыі.\n– Беларус Юрась Зянковіч, які арганізаваў ваш выступ у Дэнвэры, штат Каларада, сказаў, што, на жаль, на канцэрт прыйшло вельмі шмат амэрыканцаў, а беларусы збольшага праігнаравалі. Што вы думаеце пра гэта?\n– На канцэрт ідуць дзеля музыкі. Сапраўды, так атрымалася, што амэрыканская публіка прадэманстравала больш зацікаўленасьці. Чаму прыйшло мала беларусаў? Магчыма, таму, што наша музыка даволі спэцыфічная і ня ўсім падабаецца. Другая прычына – тое, што беларусы ў Амэрыцы вельмі разьяднаныя, у адрозьненьне ад, скажам, палякаў ці ўкраінцаў. Але бываюць і выключэньні: на канцэрце ў Сан-Францыска беларусы склалі 80% наведнікаў канцэрту. Яшчэ калі казаць пра канцэрт у Дэнвэры, то ўсё было проста цудоўна арганізавана: Юрась Зянковіч з жонкай падрыхтавалі цудоўныя старажытнабеларускія стравы і зрабілі выставу выбітных беларускіх дзеячоў. У выніку гэта быў ня проста канцэрт, а рознабаковая імпрэза, якая прадстаўляла Беларусь.\nВыступ у штаце Мінэсота\n– На якіх пляцоўках праходзілі канцэрты?\n– Калі мы ўдзельнічалі ў фэстывалях, то гэта адбывалася на вялізных open-air. Сольныя выступы праходзілі ў рок-клюбах і цэрквах, якія маюць паўнавартасныя канцэртныя пляцоўкі – з гукам і з апаратурай. Быў выпадак, калі ў лютэранскай царкве пастар папрасіў нас зайграць кампазыцыю «Highway to Hell» гурту AC/DC. З улікам таго, што назва перакладаецца як «шаша ў пекла», гэта магло падацца дзіўным, але ў Амэрыцы гэта нармальна, там усё ўспрымаюць прасьцей.\n– Канцэрты былі бясплатныя?\n– За ўваход нічога ня бралі, але была сыстэма ахвяраваньняў, у межах якой усе ахвотныя маглі заплаціць столькі, колькі лічылі патрэбным. Такі падыход вельмі распаўсюджаны ў ЗША, бо ён не абмяжоўвае аўдыторыю толькі тымі, хто можа дазволіць сабе купіць квіток.\n– Дзе можна будзе паслухаць ваш новы дыск?\n– Прэзэнтацыя з канцэртам адбудзецца 20 лістапада ў ДК «МАЗ». А пасьля пачынаем працаваць над новым альбомам застольных рыцарскіх сьпеваў.\nКМ, «Радыё Свабода»


На зборшчыкаў подпісаў за адмену Дэкрэта №3 складаюць пратаколы\nhttps://spring96.org/be/news/85931 2017 2017-02-10T11:49:11+0300 2017-02-10T11:49:11+0300 2017-02-10T12:47:39+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/charnavus-zbor-podpisau.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСтаршыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька паведаміў праз фэйсбук аб тым, што у міліцыю выклікалі ягонага намесніка Мікалая Казлова і паведамілі аб пачатку адміністрацыйнай вытворчасці. Хутчэй за ўсё будзе складзены пратакол па артыкуле 23.34 (арганізацыя удзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве):\nМайго калегу, намесніка Мікалая Казлова, выклікалі ў РУУС Савецкага раёна Мінска і ... паведамілі аб пачатку адміністрацыйнага вытворчасці. Самае цікавае – за збор подпісаў за адмену Дэкрэта №3. Такім чынам, улада, пасля некаторых ваганняў, вызначылася з тактыкай сваіх дзеянняў. Усё як заўсёды! Улады спалохаліся, што прастора народнага незадавальнення і пратэсту набывае пагрозлівыя памеры. Людзі адмаўляюцца плаціць па антыканстытуцыйным дэкрэце. Грамадзяне арганізоўваюцца ў ініцыятывы па зборы подпісаў за адмену дэкрэта. Ёсць рызыка, што незадаволенасць можа выплеснуцца і на вуліцы. Вось і замітусіліся!\nБудуць судзіць за збор подпісаў супраць “падатку на дармаеда” ў Баранавічах бацьку і сына Чарнавусаў.\nЯк паведамляе Беларускае Радыё Рацыя, Мікола Чарнавус (старэйшы) быў выкліканы праз тэлефон да намесніка начальніка гарадскога аддзела ўнутраных спраў Сяргея Паўлені, які склаў пратакол на Чарнавусаў за арганізацыю несанкцыянаванага мерапрыемства 9арт. 23.34 КаАП) каля будынку падаткавай інспекцыі. Кажа Мікола Чарнавус:\n– Яны палічылі, што гэта масавае скапленне людзей. Я ў пратаколе запісаў, што не згодны з гэтым, я Канстытуцыі не парушаў. Я ўпэўнены, што суд будзе прызначаны на 17 лютага, каб я, мой сын і група падтрымкі не паехалі ў Менск на Кастрычніцкую плошчу.\nАктывіст прафсаюзу РЭП Аляксандр Сахарук збіраў подпісы 5 лютага каля ўваходу ў адзін з брэсцкіх магазінаў сеткі «Еўраопт».\nКалі лік тых, хто падпісаўся пераваліла за сотню, да Аляксандра падышоў участковы інспектар Маскоўскага РАУС Дзмітрый Грыко і запатрабаваў тлумачэнняў, заявіўшы, што паступіла скарга, быццам бы Аляксандр прыстае да грамадзян.\nУчастковы ўзяў з актывіста тлумачэнне і сфатаграфаваў. А 8 лютага Аляксандру ўручылі позву з'явіцца ў РАУС для складання пратаколу аб адміністрацыйным правапарушэнні.\nНа думку прававога інспектара прафсаюза РЭП Уладзіміра Малея, улады спалохаліся народнага гневу і магчымых выступленняў, таму вырашылі звярнуцца да старога спосабу - запалохванню.\n10.02.2017 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў


Відэа сайт знаёмстваў бясплатна без рэгістрацыі - ВІДЭА ЧАТ сусветны! Усе краіны, замежны, увесь свет.\nВы шукаеце эратычных прыгод\nАддаеце перавагу загадкавасць, інтымны флёр і унікальныя адчуванні, якія прапануе віртуальны сэкс онлайнНа нашым партале вы зможаце ажыццявіць у рэальнасць ўсе свае патаемныя жаданні.\nНаш тэкставы чат ўяўляе сабой надзвычай зручную платформу для паўнавартаснага інтымнага зносін онлайн з сапраўднымі прыгажунямі і гарачымі жарабца.\nБез відэа, але, вядома ж, з фота і жывымі малюнкамі. Калі вы ніколі не чулі аб тым, што такое тэкставы віртуальны чат, але шукаеце асаблівыя эратычныя адчуванні, то вы прыйшлі па адрасе. Наш ананімны чат для дарослых прадугледжвае ідэальны кантакт з выдатным зносінамі на любыя інтымныя тэмы бясплатна, з фота і без абмежаванняў.\nТым і добры ананімны віртуальны чат, што дазваляе любому чалавеку адчуць сапраўдную сэксуальную свабоду, не скованную ханжаскіх правіламі.Менавіта таму наш ананімны чат, напэўна, з захапленнем ацэняць, як вопытныя аматары такога з'явы, як віртуальны сэкс, так і якія знаходзяцца ў пошуках інтымных гутарак з бо яны спакуслівымі красунямі і апетытнымі прыгажунамі пачаткоўцы. Калі вы хочаце, каб захаваць поўную ананімнасць, то для вас наш віртуальны чат без рэгістрацыі.\nАле для нашых пастаянных гасцей, якія хочуць зарэзерваваць свой унікальны нік, ёсць працэдура рэгістрацыі. Толькі нік і пошта, усё добраахвотна і абсалютна бяспечна. Мы прыклалі сур'ёзныя намаганні для таго, каб наш тэкставы чат спадабаўся кожнаму карыстальніку. Ўпэўненыя, што, аднойчы правёўшы тут незабыўнае час за шчырым і прыемным інтымным зносінамі, вы захочаце наведваць наш ананімны чат зноў і зноў. Для гэтага мы з задавальненнем прадстаўляем вам парачку несумнеўных вартасцяў нашай вэб-платформы зносіны на ёй бясплатна і без рэгістрацыі. Да таго ж тыя шукальнікі эратычных прыгод, што крыху бянтэжацца візуальнага кантакту, напэўна па вартасці ацэняць той факт, што наш ананімны чат для дваіх без відэа.Зручнасць чароўнага і таящего ў сябе нямала прыемных імгненняў працэсу зносін падмацоўваецца тым фактам, што наш ананімны вэб-сэрвіс падтрымліваецца як ПК і наўтбукамі, так і смартфонамі. Усё для знатакоў гэтага віртуальнага сэксу і людзей, якія жадаюць рэалізаваць свае смелыя сэксуальныя фантазіі онлайн. Ананімны тэкставы віртуальны чат гэта яркае з'ява ў чароўнай сэксуальнай навуцы. Спадзяемся, ён стане для вас утульным месцам, куды вы будзеце з задавальненнем вяртацца.\nЗША і Турцыя: Трамп разглядае Эрдагана як для сапраўднага мужчыны, IS ў Сірыі 'выкараніць' - палітыка - Камсамольская праўда\n'Нашы салдаты вярнуцца дадому\nЗША і Турцыя хочуць пазбегнуць вакуум ўлады, пасля вываду амерыканскіх войскаў з СірыіПрэзідэнты Трамп і Эрдаган адзіныя. яго запэўніванні ў тым, каб перамагчы тэрарыстычнай міліцыі Ісламскага дзяржавы (IS) у Сірыі цалкам. Эрдаган праінфармаваў яго аб тым, што ён 'будзе выкараніць, што засталося б ад ISIS ў Сірыі засталося, - напісаў Трамп ў ноч на панядзелак на Twitter.\n',- падкрэсліў Трамп\nЭрдаган будзь 'чалавек, які можа гэта' акрамя таго, у Турцыі на мяжы з Сірыяй. Два прэзідэнта абмяняліся раней у тэлефоннай размове аб планах на поўную амерыканскіх войскаў з Сірыі. Трамп таксама падтрымлівае як ISIS прызначаны для IS 'у значнай ступені перамог' і хоча адняць каля амерыканскіх салдат з Сірыі. Нечаканае аб'яву пра ЗША ў вывадзе войскаў мінулую сераду не адбылося толькі ў саюзнікаў ЗША ў барацьбе з ІД на неразуменне. Нават у ЗША многія лічаць заўчасным выснову. Толькі козыры на наступны дзень пасля публікацыі міністр абароны ЗША абвясціла ў нядзелю ў тэлефоннай размове, 'каардынацыі паміж ваеннымі, дыпламатамі і іншымі дзяржаўнымі забяспечыць прадстаўнікам сваіх краін, каб не дапусціць вакууму ўлады'. Некалькімі гадзінамі раней Трамп напісаў у Twitter, што ён вывеў з Эрдаганам 'доўгай і плённай размове' і ў ім 'павольны і максімальна скаардынаванага вываду амерыканскіх войскаў з Сірыі абмяркоўвалі. Эрдаган пра гэта напісаў у Twitter, яны абодва дамовіліся аб умацаванні каардынацыі сваіх краін 'ў многіх тэмах, у тым ліку гандлёвыя адносіны і развіццё падзей у Сірыі'.\nпрыкладанне чат рулетка\nЧат Рулетка - лепшае ў сваім родзе прыкладанне для бясплатнага і ананімнага зносін у сетцы з дапамогай відэасувязі. Ніякіх абмежаванняў і рэгістрацый Для выкарыстання прыкладання не трэба праходзіць нудны працэс рэгістрацыі, аўтарызавацца з дапамогай сацыяльных сетак і да таго падобнага\nНеабходна проста запусціць праграму, націснуць на кнопку «старт» і яна пачне шукаць выпадковых карыстальнікаў, з якімі можна мець зносіны на любыя тэмы, у межах не самых жорсткіх правілаў. Адзіноты не месца ў стагоддзе тэхнічнага прагрэсу Галоўнымі ўмовамі для пачатку зносін з'яўляецца наяўнасць франтальнай камеры, мікрафона і інтэрнэту.\nВа ўсіх сучасных смартфонах усё гэта ёсць, таму ніякіх праблем узнікнуць не павінна, а якасць карцінкі будзе залежаць ад тэхнічных характарыстык камеры і хуткасці падключэння. Само прыкладанне ўмоўна дзеліцца на тры часткі: у левым ніжнім куце знаходзіцца малюнак з франтальнай або задняй камеры прылады (можна перамыкаць ў любы час), у верхнім - суразмоўца, унізе дзве вялікія кнопкі для прыпынку зносін і пераключэння на наступнага чалавека. У верхняй частцы ёсць спецыяльнае поле для напісання тэкставых паведамленняў і невялікая інфармацыя датычна правілаў карыстання дадзеных сэрвісам. Усё, што пажадаеш Праект нікога не абмяжоўвае ў магчымасцях і жаданнях, да прыкладу, можна прачытаць вершы, праспяваць любімую песню, танцаваць і рабіць усё, што заўгодна, у рамках устаноўленых правілаў. Не забывайце, што ананімнасць дазваляе выказваць сваё меркаванне без наступстваў, але і тут трэба прытрымлівацца нормаў зносін, асабліва з грамадзянамі іншых дзяржаў. Чат рулетка - Відэа чат простая ў выкарыстанні і, што самае галоўнае, - цалкам бясплатная, без якіх-небудзь абмежаванняў па функцыянале і часу выкарыстання.\nБясплатны відэа гей чат для мужчын\nГомасексуальны онлайн чат відэа выкарыстоўваецца на камеру з усяго свету, флірт і асабістыя сустрэчы з сябрамі і партнёрамі, паміж вамі.дэкадэнцтваідэальна падыходзіць для мужчын, людзей, якія хочуць сустрэцца з сотнямі мужчын праглядзіце, а не рэгіструйцеся і публікуйце.\nСамы папулярны гей-чат і аўтаматычны пошук партнёраў декомпозиции сувязь можа выкарыстоўвацца для дэканструкцыі пытанняў, як вы можаце мець зносіны онлайн.\nУ рамках праекта"гей-дружба" Вы аддаеце перавагу мець зносіны з онлайн-камерай на вэб-сайце Тэда Бэйкера, зараз вы можаце падлучыцца да камеры бясплатна.\nЯк ўвесці мой нумар тэлефона у чат? - Гэта не працуе. Я не разумею, які памер ліста ён просіць. Я паспрабаваў некалькі камбінацый, і ні адзін з іх не працаваў: : задаць мне хутка\nЯ не ўпэўнены у чат рулетцы мне\nЯ не рэкамендую даваць вам нумар чата рулетку, як мэта гэта чат са выпадковымі людзьміЯкі код для фарматавання Нокіа? Вы больш не можаце зарэгістраваць яго. Калі вы ўжо зарэгістраваныя, то вы не можаце атрымаць яго зноў зарэгістраваць. Калі вы забыліся свае дадзеныя для ўваходу, звярніцеся ў службу падтрымкі і, магчыма, яны змогуць дабрацца да вашых пароляў або яны могуць даць вам дадзеныя для ўваходу ў сістэму. Яны адзіныя, хто мае доступ да вашага акаўнта і я ўпэўнены, што яны змогуць зрабіць што-то, па меншай меры, у вас ёсць доступ да яго зноў.\nЯ хачу стварыць новы, мы чат ID\nДобры дзень. У чаце мне сказалі ўвесці код краіны Бангладэш. Я пісаў аб розніцы, то я не бачу ў нас у чаце. Мой Facebook часова рахунак заблакаваны. Яго просяць ўвесці код, які мы паслалі да вас нумар мабільнага тэлефона. Так я паклаў, што код ён піша код. Калі я спрабую ўвесці мой нумар колькасць сяброў у снап чаце ён кажа `Ой, што гэта не дапаможа дзеючы нумар мабільнага тэлефона`? Гэй, ўводжу свой нумар тэлефона, каб атрымаць праверана і адмоўлена ў доступе, але гэта мой нумар і я правільна яго ўвесці, уключаючы код краіны.\nмець зносіны онлайн бясплатна\nПсіхолаг онлайн чат Instagram трансляцыя бясплатна з заморскай дзівоцтва ператвараецца ў частку паўсядзённага жыццяКалі ўвесці ў пашукавік"псіхолаг онлайн бясплатна Германія чат", то атрымаецца больш за тысяч вынікаў пошуку. Вядома, такое мноства старонак трэба фільтраваць па якасці якія прадстаўляюцца паслуг. Лінія даверу"Добрае слова"дае магчымасць атрымаць кансультацыю псіхолага онлайн чат ананімна бясплатна. У чым жа ўнікальнасць і адметныя рысы падобнага зносін. Усяму віной постмадэрнізм Давайце будзем сумленнымі. Многія з нас з сваёй гарой праблем не дапаўзлі яшчэ і да кабінета звычайнага псіхолага, а тут ужо нейкія псіхалагічныя чаты і онлайн кансультанты развяліся. Мы затрымаліся. Затрымаліся ў кучы асабістых цяжкасцяў і вялікай колькасці іх магчымых рашэнняў. Затрымаліся не таму, што хто-то занадта шмат есць ці ў кагосьці занадта вузкія дзверы. Справа ў тым, што ў эпоху постмадэрнізму адбыліся шматлікія трансфармацыі таго ладу жыцця, да якога мы прывыклі. З вынаходствам Інтэрнэту з'явіўся доступ да практычна неабмежаванай аб'ёме інфармацыі, сталі магчымыя віртуальнае зносіны, праца не ў офісе, а дома за кампутарам. Онлайн-журналістыка, менеджэр онлайн, перакладчыкі, трэнінгі онлайн. Псіхолаг онлайн чат - гэта не навамоднае павеў, а своечасовая рэакцыя псіхалогіі на «выклікі эпохі», яе дадатак. Актуальнасць «сердцеведца ў віртуальнай прасторы»: гэта адказвае ладу мыслення чалавека перыяду постмадэрнізму, для якога зносіны ў чаце стала звычайным; тэхналогіі становяцца неад'емнай часткай жыцця; зносіны з псіхолагам онлайн чат Instagram трансляцыя адказвае тэмпу жыцця сучаснага чалавека; аказанне экстранай дапамогі з дапамогай онлайн кансультавання актуальна не толькі ва ўмовах надзвычайнага здарэння, але фінансавага крызісу, эканамічнай і сацыяльнай нестабільнасці. Псіхолаг онлайн чат. У чым асаблівасці зносін. кансультацыя ў рэальным часе - гэта не перапіска па электроннай пошце, калі вашы эмоцыі і перажыванні ўжо"перагарэлі", а непасрэдна пісьмовы дыялог; захаванасць вашай ананімнасці, што дае шанец раскрываць свой унутраны свет і далікатныя пытанні, быць максімальна адкрытым пры максімальнай бяспекі; кансультацыя ў чаце звычайна бясплатная; няма геаграфічных абмежаванняў - дыялог з псіхолагам онлайн у чаце дасягальны для жыхароў розных краін; даступнасць кансультацыі ў любы час сутак - зручны для Вас час або ў экстранай сітуацыі; чат-перапіска дае магчымасць яе наступнага аналізу, што цяжка пры вусных зносінах; Вы не пакідаеце сваю зону камфорту - кватэру, канапа, асабісты офіс або любімае кафэ; Вы можаце кантраляваць час кансультацыі і свайго адказу. Такім чынам, «псіхолаг онлайн чат» - бясплатна, ананімна, даступна ў любы час сутак, канфідэнцыйна і зручна для сучаснага чалавека. Онлайн-псіхалогія не адмаўляе іншыя віды псіхалагічнай дапамогі, а дапаўняе іх менавіта ў сеткі. Скарыстайцеся кансультацыю псіхолага онлайн прама зараз, каб вырашыць турбуюць Вас пытанні.\nГледзячы на мужчыну на хатняй кухні, вячэру\nГледзячы на мужчыну на хатняй кухні, вячэру на сняданак для амлетаў і бліноў, мяса на грыліСэрвіс дае. Я я думаю, што. Вельмі смачна. Інтэлект, мужнасць, любоў, дабрыня, адданасць справе, думка і імкненне да сям'і, большасць складаныя задачы, спачуванне, любоў і дабрыня, навізна і адносіны, жанчыны і дзяўчаты з Яраслаўля. Бясплатная рэгістрацыя ва ўсіх рэгіёнах жанчыны з профілем, якія адлюстроўваюцца тут. Зарэгістраваны і на сайце ёсць магчымасці для ўзаемадзеяння, а жанчыны і дзяўчаты не толькі ў зоне пражывання, але і Яраслаўская вобласць і іншыя рэгіёны. Калі вы хочаце сустрэцца і заняцца любоўю, вас чакаюць новыя знаёмствы, сябры, а затым сайты знаёмстваў.\n1 для дружбы і дружбы уваход бясплатны і незарэгістраваны.\nИсторилэн но юн кусыпъёс шицзячжуан бызьыны ӵектӥз, эрико\nзнаёмства па скайпе відэа чат рулетка онлайн з тэлефона бясплатна відыачат 18 онлайн знаёмства чат рулетка 18 плюс з дзяўчатамі чат рулетка онлайн з тэлефона без рэгістрацыі знаёмства для дарослых відэа чаты онлайн без рэгістрацыі спампаваць чат рулетку відыачат з дзяўчатамі 18 гадоў бясплатна


Арсень Класкоўскі абдымае тэлевізар, калі паказваюць бацьку | Новы Час\nЛя дзвярэй звычайнай двухпакаёўкі ў мінскім мікрараёне Серабранка натыкаюся на камоду. “Гэта вынік ператрусу ў Сашы дома 19 снежня. Разбамбілі ўсё: выламалі ручкі ў дзверцах шафаў, паламалі карніз, садралі фіранкі, нават адламалі жалезныя ножкі ў канапы. Прыйшлося выкінуць секцыю і ложак, а знесці ўніз камоду ў нас сілаў не хапае, — праводзіць мяне ў кватэру Вольга Класкоўская, якая пасля снежаньскіх падзеяў была вымушана разам з маці вярнуцца са шведскай эміграцыі.\n33-гадовы Аляксандр Класкоўскі (малодшы) — былы супрацоўнік праваахоўных органаў, які сваёй міліцэйскай формай і актыўнымі паводзінамі на плошчы Незалежнасці 19 снежня прыцягнуў увагу ўсіх журналістаў. І не толькі. “Пасля прэзідэнцкіх выбараў на Аляксандра і ягоную сям’ю разгарнулася сапраўднае цкаванне. Відэазапіс з ягоным “пакаяннем, які распаўсюдзіў ГУУС праз некалькі дзён пасля арышту; хлуслівая інфармацыя пра ягонае звальненне з міліцыі — усё гэта выкарыстоўваецца, каб увесці людзей у зман, каб скампраметаваць майго брата. Ведаеце, у якім стане яго здымалі на камеру, дзе ён казаў, што шкадуе пра свае неабдуманыя паводзіны на плошчы і прызнаецца, што быццам бы ўжываў алкаголь напярэдадні акцыі? Перад гэтым двое сутак ён знаходзіўся ў “амерыканцы, прыкаваны да нейкай батарэі, без вады і ежы. Падчас спаткання са сваёй жонкаю ён сказаў, што быў проста знішчаны, і калі б не прачытаў гэты тэкст на камеру, не сядзеў бы побач з ёю, — эмацыйна апавядае Вольга Класкоўская.\nНа думку Вольгі, Аляксандру помсцяць за ягоную ранейшую службу ў міліцыі: “Сашавы суд будзе публічнаю расправай, каб паказаць усім, што будзе з тымі, хто не скарыцца ўладзе, хто будзе пратэставаць супраць таго жаху, які адбываецца ў краіне. Дарэчы, у прыватных гутарках былыя саслужыўцы Аляксандра выказваюць спачуванне і падтрымку сям’і.\nЗа што хулігану далі дзяржпрэмію?\nСын журналістаў Аляксандр Класкоўскі пасля школы паступіў на журфак БДУ, займаўся спартовай журналістыкай. Правучыўшыся год і зразумеўшы, што не хоча прысвячаць сябе журналістыцы, Аляксандр змяніў спецыяльнасць на юрыдычную. “Пасля Саша працаваў 6 гадоў у міліцыі, быў інспектарам ДАІ. Саша вельмі часта прыносіў у Ленінскі РУУС Мінска, дзе тады працаваў, незалежныя газеты і чытаў іх разам са сваімі паплечнікамі, мог запоўніць пратаколы па-беларуску. Ідэалам Сашы быў Юры Захаранка, партрэт якога вісеў у братавым пакоі, — апавядае Вольга.\nМаці Аляксандра, Людміла Класкоўская, прыгадвае, як сыну далі дзяржаўную прэмію: “Саша злавіў узброеных угоншчыкаў, за што атрымаў узнагароду. А зараз міліцыя гаворыць, што ён быццам бы п’яны ганяў на машыне, за што яго і звольнілі. Калі ж ён такі п’яніца і хуліган, як яго выстаўляюць, чаго ж яго ўзнагароджвалі?\nВольга абвяргае звесткі, што яе брата пазбавілі вайсковага звання.Яна лічыць, што агучаная непраўдзівая інфармацыя накіравана зноўку ж на дыскрэдытацыю яе брата: “Вайсковага звання можна пазбавіцца толькі рашэннем суда ці ўказам прэзідэнта. Датычна Сашы не ўжывалася ні першая, ні другая мера, а таму ён афіцыйна лічыцца лейтэнантам у запасе.\nДарэчы, падчас ператрусу ў Класкоўскіх 19 снежня супрацоўнікі КДБ у ліку іншага сканфіскавалі вайсковую і міліцэйскую формы. Нядаўна абедзве формы вярнулі. Міліцэйскую, у якой Аляксандр быў на плошчы, — адмытую ад крыві.\nІшоў на свята — апынуўся ў турме\nАляксандр Класкоўскі не быў частым удзельнікам апазіцыйных вулічных акцый. “19 снежня ён ішоў на свята — апынуўся ў турме, — сумна гаворыць Людміла Класкоўская. “Для Сашы гэтая вулічная акцыя сапраўды была святочнай. Я ўвечары 19 снежня званіла брату са Швецыі, дык ён і паразмаўляць не мог: “Усё, малая (я — малодшая сястра), няма калі. Трэба змагацца. Пайшоў змагацца. І кінуў слухаўку. Саша быў упэўнены, што 19 снежня будзе днём перамогі, — дадае Вольга.\n“Дзень перамогі скончыўся для Аляксандра збіццём і арыштам. Вольга і Людміла Класкоўскія амаль не сумняваюцца, што працягам будзе турма. “Саша гатовы да вялікага турэмнага тэрміну, прынамсі так ён піша, — паказвае Вольга лісты ад брата, якія даходзяць з вялікімі цяжкасцямі. Саша гатовы, сям’я — не. “Сям’я ў катастрафічнай сітуацыі, як фінансавай, так і псіхалагічнай. Саша быў адзіным кармільцам, ягоная жонка Наталля зараз у дэкрэтным адпачынку, даглядае трох дзетак — 12-ці, 7-мі і 2-х гадоў, — гаворыць Вольга. Каб неяк выжываць без мужа, Наталля з дзецьмі пераехала да сваіх бацькоў у Бялынічы.\n“Нядаўна наведвала іх, дзеці ўвесь час пытаюцца пра бацьку. Старэйшыя, Лёша і Даша, ведаюць пра арышт, перапісваюцца з ім. А малы Арсень — не. Мы яму нічога не казалі, бо гэта ж будзе псіхалагічная траўма на ўсё жыццё. Аднойчы ён сядзеў у пакоі, дзе ішлі навіны па БТ, і раптам паказалі Сашу. Арсень пабачыў, кінуўся да тэлевізара з воклічамі: “Татка! Татка! Вы казалі, што ён у камандзіроўцы, а ён вунь дзе, ён у тэлевізары! Пасля ўвесь вечар сядзеў ля тэлевізара, абдымаў яго, гладзіў. Мы нешта выдумалі, але не ведаю, ці паверыў, — узгадвае Людміла.\nНа сямейнай нарадзе Класкоўскія вырашылі дзяцей у суд не браць. Аляксандр Класкоўскі — самы багаты на абвінавачванні з удзельнікаў акцыі 19 снежня. Яго вінавацяць ажно па 4-х пунктах: арганізацыя і ўдзел у масавых беспарадках, незаконнае прысваенне звання службовай асобы і абраза прадстаўніка ўлады. “Саша ўпэўнены, што атрымае не менш за 10 гадоў. Просіць, каб мы Наталлю і дзетак даглядалі. Зразумела, што мы ў Швецыю ўжо не вернемся — трэба ж камусьці і перадачы Сашу насіць, і наведваць яго ў калоніі, — гаворыць Людміла. Класкоўскія спадзяюцца, што пасля прысуду нарэшце атрымаецца перадаць Аляксандру ягоную ўлюбёную кнігу — “Доўгая дарога дадому Васіля Быкава, якую не дазволілі перадаць у “амерыканку.