Камп’ютарны зрок — Вікіпедыя\nКамп’ютарны зрок — междысцыплінарная сфера дзейнасці, якая адказвае на пытанне, якія аперацыі могуць быць зроблены, каб атрымаць высокаўзроўневае уражанне ад фатаграфій і відэа. З пункту гледжання распрацоўкі, гэта спроба аўтаматызаваць задачы, за якія адказвае зрок чалавека.\nЗадачы камп’ютарнага зроку уключаюць у сябе метады для атрымання, апрацоўкі, аналізу і разумення лічбавых выяў з вылучэннем мнагамерных дадзеных з рэальнага свету каб выдаць колькасную ці сімвальную інфармацыю у тым ліку у форме вырашэнняў. Разуменне ў гэтым кантэксце азначае трансфармацыю візуальных вобразаў (уваходныя дадзеныя сятчаткі) у апісанне навакольнага свету, якое можа ўзаемадзейнічаць з іншымі мысліцельнымі працэсамі і выклікаць адпаведныя дзеянні. На гэтае разуменне выяў можа глядзець як на вылучэнне сімвальнай інфармацыі з дадзеных выявы выкарыстоўваючы мадэлі пабудаваныя з дапамогай геаметрыі, фізікі, статыстыкі і тэорыі навучання.\nЯк навуковая дысцыпліна, камп’ютарны зрок звязаны з тэорыяй, на якой грунтуюцца штучныя сістэымы для вылучэння інфармацыі з выяў. Візуальныя дадзеныя могуць прымаць шмат форм, такіх як відэапаслядоўнасці, віды з некалькіх камер альбо мнагамерныя дадзеныя з медыцынскага сканера. Як тэхналагічная дысцыпліна, камп’ютарны зрок імкнецца прымяняць свае тэорыі і мадэлі для пабудовы сістэм камп’ютарнага зроку.\nПадгаліны камп’ютарнага зроку уключаюць у сябе рэканструкцыю сцэн, выяўленне падзей, відэаадсочванне, ідэнтыфікацыя аб’ектаў, арыентацыя у трохмернай прасторы, навучэнне, індэксаванне, ацэнка руху і рэстаўрацыя выяў.\n2 Звязаныя сферы\n2.1 Штучны інтэлект\n2.2 Фізіка цвёрдага цела\n2.4 Апрацоўка сігналаў\n2.5 Іншыя сферы\n3 Адметныя асаблівасці\n4 Тыповыя задачы\n4.2 Аналіз руху\n4.3 Рэканструкцыя сцэны\n4.4 Аднаўленне малюнкаў\n5 Апаратныя сродкі\nПры канцы 1960х камп’ютарны зрок з’явіўся ва універсітэтах, якія былі першапраходцамі ў штучным інтэлекце. Яно было прызначана для імітацыі візуальнай сістэмы чалавека, як трамплін да надзялення робатаў інтэлектуальным паводзінамі. У 1966 годзе лічылася, што гэта можа быць дасягнута няцяжкім праектам, шляхам далучэння камеры да камп’ютара, які апіша, што бачыць.\nШто адрознівала у той час камп’ютарны зрок ад пераважаючай галіны лічбавай апрацоўкі малюнкаў, было жаданнем атрымаць трохмерны структуру з малюнкаў з мэтай дасягнення поўнага разумення сцэны. Даследаванні, праведзеныя ў 1970-х гадах фармавалі першыя асновы для многіх алгарытмаў камп’ютарнага зроку, якія існуюць сёння, у тым ліку здабывання краёў з малюнкаў, маркіровак ліній, без шматграннага і шматграннага мадэлявання, прадстаўлення аб’ектаў як міжзлучэнняў невялікіх структур, аптычнага патоку, і ацэнкі руху.\nНаступнае дзесяцігоддзе адзначылася даследаваннямі, заснаванымі на больш строгім матэматычным аналізе і колькасным аспекце камп’ютарнага зроку. Яны ўключаюць у сябе паняцце маштабу-прасторы, высновы аб форме на аснове зацянення, тэкстуры, фокусу і мадэль контураў, вядомай як «змейка». Даследнікі таксама зразумелі, што многія з гэтых матэматычных паняццяў могуць разглядацца ў тых жа рамках аптымізацыі, што рэгулярызацыя і выпадковыя палі Маркава. Да 1990х некаторыя тэмы даследаванняў сталі больш актыўнымі чым іншыя. Даследаванні ў галіне праекцыйных 3-D рэканструкцый прывяло да лепшага разумення каліброўкі камеры. З з’яўленнем метадаў аптымізацыі для каліброўкі камеры, стала зразумела, што многія ідэі ўжо былі вывучаны ў тэорыі карэктыроўкі сувязяў з вобласці фотаграметрыі. Гэта прывяло да спосабаў разрэджаных 3-D рэканструкцый сцэн з некалькіх малюнкаў. Быў дасягнуты прагрэс у праблеме шчыльнага стэрэа і далейшых метадах шматпраекцыйнага стэрэа. У той жа час, былі выкарыстаныя варыяцыі графа разрэзу дзеля сегментацыі выявы. У гэтым дзесяцігоддзе таксама ўпершыню метады статыстычнага навучання былі выкарыстаны на практыцы для распазнання асоб у малюнках (гл Eigenface). Да канца 1990-х гадоў, значныя змяненні адбыліся з павелічэннем узаемадзеяння паміж сферамі камп’ютарнай графікі і камп’ютарным зрокам. Гэта ўключала ў сябе рэндэрынг на аснове выявы, морфинг, інтэрпаляцыю сцэны, сшыванне панарамных выяў і ранняю візуалізацыю светлавых палёў.\nАпошнія працы адмечаны адраджэннем метадаў заснаваных на вылучэнні дэталяў, якія выкарыстоўваюцца ў спалучэнні з метадамі машыннага навучання і складанымі механізмамі аптымізацыі.\nЗвязаныя сферы[правіць | правіць зыходнік]\nВобласць штучнага інтэлекту займаецца аўтаномным планаваннем або абдумваннем для рабатызаваных сістэм з мэтай навігацыі па навакольным асяроддзі. Дэталёвае разуменне навакольных умоў патрабуецца, каб перамяшчацца па іх. Інфармацыя аб навакольным асяроддзі можа быць забяспечана з дапамогай сістэмы камп’ютарнага зроку, дзеючай у якасці датчыка бачання і прадастаўлення робату інфармацыі высокага ўзроўню аб навакольным асяроддзі.\nШтучны інтэлект і камп’ютарны зрок падзяляюць і іншыя тэмы, такія як распазнаванне ўзораў і метады навучання. Такім чынам, камп’ютарны зрок часам разглядаецца як вобласць штучнага інтэлекту або інфарматыкі ў цэлым.\nФізіка цвёрдага цела[правіць | правіць зыходнік]\nФізіка цвёрдага цела яшчэ адна сфера, якая цесна звязана з камп’ютарным зрокам. Большасць сістэм камп’ютарнага зроку грунтуецца на светачулых матрыцах, якія выяўляюць электрамагнітнае выпраменьванне, як правіла, у форме альбо бачнага або інфрачырвонага святла. Матрыцы распрацаваны з выкарыстаннем квантавай фізікі. Працэс, пры якім святло ўзаемадзейнічае з паверхняй тлумачыцца выкарыстаннем фізікі. Фізіка тлумачыць паводзіны оптыкі, якія з’яўляюцца асноўнай часткай большасці сістэм візуалізацыі. Складаныя светачулыя матрыцы нават патрабуюць квантавай механікі, каб забяспечыць поўнае разуменне працэсу фармавання малюнка. Акрамя таго, розныя праблемы вымярэння ў фізіцы могуць быць вырашаны з дапамогай камп’ютарнага зроку, напрыклад, рух у вадкасцях.\nНейрабіялогія[правіць | правіць зыходнік]\nТрэцяя сфера, якая адыгрывае важную ролю гэта нейрабіялогія, у прыватнасці, вывучэнне біялагічнай сістэмы гледжання. За апошняе стагоддзе, былі праедзены глыбокія даследаванні вачэй, нейронаў і структур мозгу, якія адказваюць за апрацоўку візуальных раздражняльнікаў у чалавека і розных жывёл. Гэта прывяло да грубага і складанага, апісанне таго, як працуе «рэальная» зрокавая сістэма, каб вырашаць пэўныя задачы, звязаныя з ёю. Гэта прывяло да стварэння галіны камп’ютарнага зроку, дзе штучныя сістэмы створаны для імітацыі апрацоўкі і паводзін біялагічных сістэм на розных узроўнях складанасці. Акрамя таго, некаторыя з навучальных метадаў, заснаваных на распрацаваных у рамках камп’ютарнага зроку (напрыклад, нейронавай сеткі і выявы і мастацкага аналізу на аснове глыбокага вывучэння і класіфікацыі) грунтуюцца на біялогіі.\nНекаторыя галіны даследавання камп’ютарнага зроку цесна звязаны з вывучэннем біялагічнага бачання — на самай справе, гэтак жа, як многія галіны даследаванняў ШІ цесна звязаны з даследаваннем чалавечага свядомасці і выкарыстаннем назапашаных ведаў, каб інтэрпрэтаваць, інтэграваць і выкарыстоўваць візуальную інфармацыю. Сфера біялагічнага зроку даследуе і мадэлюе фізіялагічныя працэсы, якія стаяць за ўспрыманнем у людзей і іншых жывёл. Камп’ютарны зрок, з іншага боку, даследуе і апісвае працэсы, рэалізаваныя ў праграмных і апаратных сродках, якія стаяць за штучнымі сістэмамі бачання. Міждысцыплінарная абмен паміж біялагічным і камп’ютарным зрокам, апынуўся плённым для абодвух дысцыплін.\nЯшчэ адной вобласцю, звязанай з камп’ютарным зрокам з’яўляецца апрацоўкай сігналаў. Многія метады апрацоўкі сігналаў адной зменнай, звычайна часовых сігналаў, могуць быць пашыраныя натуральным чынам да апрацоўкі сігналаў двух або некалькі зменных у галіне камп’ютарнага зроку. Тым не менш, з-за спецыфікі малюнкаў існуе мноства метадаў, распрацаваных у рамках камп’ютарнага зроку, якія не маюць аналагаў у апрацоўцы сігналаў адной зменнай. Разам з шматмернасцю сігналу, гэта вызначае падмноства апрацоўкі сігналу як частку камп’ютарнага зроку.\nІншыя сферы[правіць | правіць зыходнік]\nАкрамя згаданых вышэй поглядаў на камп’ютарны зрок, многія звязаныя навукова-даследчыя тэмы могуць быць вывучаныя з чыста матэматычнага пункту гледжання. Напрыклад, многія метады камп’ютарнага зроку заснаваныя на статыстыцы, аптымізацыі або геаметрыі. Нарэшце, значная частка галіны прысвечана аспекту рэалізацыі камп’ютарнага зроку: як існуючыя метады могуць быць рэалізаваны ў розных камбінацыях праграмных і апаратных сродкаў, або, як гэтыя метады могуць быць зменены для таго, каб атрымаць хуткасць апрацоўкі, не губляючы занадта шмат працы?\nАдметныя асаблівасці[правіць | правіць зыходнік]\nСферамі, найбольш цесна звязаныя з камп’ютарным зрокам з’яўляюцца апрацоўка малюнкаў, аналіз малюнкаў і машынны зрок. Існуе значнае супадзенне ў дыяпазоне метадаў і прыкладанняў, якія яны ахопліваюць. Гэта азначае, што асноўныя метады, якія выкарыстоўваюцца і распрацаваныя ў гэтых абласцях падобныя. Можна ўспрымаць як адна сфера з рознымі імёнамі. З іншага боку, так атрымалася, што даследчым групам, навуковым часопісам, канферэнцыям і кампаніям неабходна прадстаўляць ці пазіцыяваць сябе на рынке менавіта да адной з гэтых сфер. Такім чынам былі прадстаўлены розныя характарыстыкі, якія адрозніваюцца для кожнай сферы.\nКамп’ютарная графіка стварае малюнак па 3D-мадэлі, камп’ютарны зрок часта вырабляе 3D-мадэлі па дадзеных малюнка. Існуе таксама тэндэнцыя да спалучэння двух дысцыплін, напрыклад, у выглядзе даследавана ў пашыранай рэальнасці.\nНаступныя характарыстыкі, рэлевантныя, але не павінны быць прыняты ў якасці агульнапрызнаных:\nАпрацоўка малюнкаў і аналіз малюнкаў, як правіла, сканцэнтравана на 2D-малюнках: як пераўтварыць адзін малюнак ў іншы, напрыклад, з дапамогай папіксельных аперацый, такіх як павышэнне кантраснасці, лакальных аперацый, такіх як экстракцыя межаў або выдалення шуму, або геаметрычных пераўтварэнняў, такіх як паварот малюнка. Гэтая характарыстыка азначае, што апрацоўка малюнкаў / аналіз не патрабуе ні здагадак, ні інтэрпрэтацый зместу малюнка.\nКамп’ютарны зрок уключае ў сябе 3D-аналіз 2D-малюнкаў. Ён аналізуе 3D сцэны, якія былі зпраектаваны на аднаго або некалькі малюнкаў. Напрыклад, як аднавіць структуру ці іншую інфармацыю аб 3D сцэне з аднаго або некалькіх малюнкаў. Камп’ютарны зрок часта абапіраецца на больш ці менш складаных здагадкі аб сцэне, намаляванай на малюнку.\nМашынны зрок ўяўляе сабой працэс прымянення шэрагу тэхналогій і метадаў для прадастаўлення аўтаматычнага кантролю, кіравання вытворчым працэсам і кіраўніцтва робатамі ў прамысловых прыкладанні на аснове выяў. Машынны зрок мае тэндэнцыю факусавацца на прымяненні, галоўным чынам, у вытворчасці, напрыклад, робаты на аснове бачання і сістэмы візульнага нагляду, вымярэння, або падбору (напрыклад, падбор кантэйнера). Такім чынам тэхналогіі светачулых датчыкаў і тэорыя кіравання часта інтэграваныя з апрацоўкай візуальных дадзеных для кіравання робатам. Апрацоўка ў рэальным часе паляпшаецца з дапамогай эфектыўных рэалізацый апаратных сродкаў і праграмнага забеспячэння. Гэта таксама азначае, што знешнія ўмовы, такія як асвятленне, можа быць і часта больш кантралюецца ў сістэмах машыннага зроку, чым у камп’ютарным зроку увогуле, што можа дазволіць выкарыстоўваць розныя алгарытмы.\nІснуе таксама сфера, званая візуалізацыяй, якая ў першую чаргу засяродзіцца на працэсе вытворчасці малюнкаў, але часам таксама займаецца апрацоўкай і аналізам малюнкаў. Напрыклад, медыцынская візуалізацыя ўключае ў сябе значную працу па аналізе дадзеных выявы ў медыцынскіх мэтах.\nНарэшце, распазнаванне ўзораў з’яўляецца сферай, якая выкарыстоўвае розныя метады для здабывання інфармацыі з сігналаў ў цэлым, у асноўным, з дапамогай статыстычных падыходаў і штучных нейронных сетак. Значная частка ў гэтай сферы прысвечана прымяненню гэтых метадаў да дадзеных выявы.\nФотаграметрыя таксама перасякаецца з камп’ютарным зрокам, напрыклад, стэрыафотаграмметрыя супраць распазнавання стэрыаобразаў.\nУжыванне вар’іруюцца згодна задачам, ад прамысловых сістэм машыннага зроку, якія, скажам, інспектуюць бутэлькі праходзячыя па вытворчай лініі, да даследванняў у вобласці штучнага інтэлекту і камп’ютараў або робатаў, якія могуць асэнсоўваць свет вакол іх. Сферы камп’ютарнага і машыннага зроку значна супадаюць. Камп’ютарны зрок ахоплівае асноўныя тэхналогіі аўтаматызаванага аналізу малюнкаў, які выкарыстоўваецца ў многіх галінах. Машынны зрок, як правіла, адносіцца да працэсу аб’яднання аўтаматызаванага аналізу малюнкаў з іншымі метадамі і тэхналогіямі, каб забяспечыць аўтаматызаваны кантроль і кіраўніцтва робатаў у прамысловым прыкладанні. У шматлікіх прыкладаннях камп’ютарнага зроку камп’ютары папярэдне запраграмаваны для вырашэння канкрэтнай задачы, але метады, заснаваныя на навучанні ў бягучым часе становіцца ўсё больш распаўсюджанай з’явай. Прыклады прымянення камп’ютарнага зроку уключаюць у сябе сістэмы для:\nАўтаматычнага кантролю, напрыклад, у вытворчасці;\nаказання дапамогі людзям у задачах ідэнтыфікацыі, напрыклад, сістэмы ідэнтыфікацыі відаў;\nКіравання працэсамі, напрыклад, прамысловы робат;\nВыяўлення падзей, напрыклад, для візуальнага назірання або падліку наведвальнікаў;\nузаемадзеяння, напрыклад, у якасці ўваходнага сігналу да прылады камп’ютар-чалавечага ўзаемадзеяння;\nМадэлявання аб’ектаў або асяроддзя, напрыклад, медыцынскі аналіз выяў або тапаграфічнае мадэляванне;\nнавігацыі, напрыклад, з дапамогай аўтаномнага транспартнага сродку або мабільнага робата; і\nАрганізацыі інфармацыі, напрыклад, для індэксавання баз дадзеных малюнкаў і паслядоўнасцяў малюнкаў.\nАдной з самых вядомых абласцей прымянення з’яўляецца медыцынскі камп’ютарны зрок або апрацоўка медыцынскіх выяў, якая характарызуецца здабываннем інфармацыі з дадзеных выявы для дыягностыкі пацыента. Прыкладам гэтага з’яўляецца выяўленне пухлін, атэрасклерозу ці іншых злаякасных змен; вымярэння памераў органаў, крывацёку і г.д. з’яўляюцца яшчэ адным прыкладам. Ён таксама падтрымлівае медыцынскія даследаванні, падаючы новую інфармацыю: напрыклад, пра структуру мозгу, або аб якасці медыцынскіх працэдур. Прымяненне камп’ютарнага зроку ў медыцынскай галіне, таксама ўключае ў сябе паляпшэнне якасці малюнкаў, якія аналізуюцца чалавекам -ультрагукавых малюнкаў або рэнтгенаўскіх малюнкаў, напрыклад — шляхам памяншэння ўплыву шуму.\nДругая вобласць гэта прымянення камп’ютарнага зроку ў галіне прамысловасці, што часам называюць машынным зрокам, дзе інфармацыя здабываецца з мэтай падтрымкі вытворчага працэсу. Адным з прыкладаў з’яўляецца кантроль якасці, дзе дэталі або канчатковыя прадукты аўтаматычна правяраюцца, каб знайсці дэфекты. Іншым прыкладам з’яўляецца вымярэнне палажэння і арыентацыі дэталяў для падабору рабатызаванай рукой. Машынны зрок таксама шырока выкарыстоўваецца ў сельскагаспадарчым працэсе, каб выдаліць непажаданы матэрыял з харчовага сыпкага матэрыялу, гэты працэс называецца аптычным сартаваннем.\nВаеннае прыкладанне, верагодна, адна з самых вялікіх абласцей для камп’ютарнага зроку. Відавочнымі прыкладамі з’яўляюцца выяўленне варожых салдат і транспартных сродкаў і навядзенне ракет. Больш прасунутыя сістэмы навядзення ракет адпраўляюць ракету у раён, а не па канкрэтнай мішэні, а калі ракета дасягае раёна, мішэнь выбіраецца на аснове візуальных дадзеных, атрыманых на месцы. Сучасныя ваенныя канцэпцыі, такія як «разуменне полю бою», прадугляджваюць, што розныя датчыкі, уключаючы аптычныя сэнсары, прадастаўляюць багаты набор інфармацыі аб баявой сцэне, якая можа быць выкарыстана для падтрымкі стратэгічных рашэнняў. У гэтым выпадку аўтаматычная апрацоўка дадзеных выкарыстоўваецца, каб паменшыць складанасць і аб’ядноўвае інфармацыю з некалькіх датчыкаў для павышэння надзейнасці.\nАдной з новых абласцей прымянення з’яўляюцца аўтаномныя транспартныя сродкамі, якія ўключаюць у сябе падводныя, наземныя транспартныя сродкі (маленькія робат з коламі, легкавымі аўтамабілямі і грузавікамі), лятальныя апараты і беспілотныя лятальныя апараты (БПЛА). Узровень аўтаноміі вар’іруецца ад цалкам аўтаномных (беспілотных) транспартных сродкаў, да транспартных сродкаў, дзе сістэмы на аснове камп’ютэрнага зроку падтрымліваюць кіроўца ці пілота ў розных сітуацыях. Цалкам аўтаномныя транспартныя сродкі, як правіла, выкарыстоўваюць камп’ютэрны зрок для навігацыі, гэта значыць, для асэнсоўвання свайго знаходжання, ці для стварэння карты свайго атачэння (SLAM) і для выяўлення перашкод. Ён таксама можа быць выкарыстаны для выяўлення пэўных падзей, напрыклад, БПЛА, які шукае лясныя пажары. Прыкладамі дапаможных сістэм з’яўляюцца сістэмы папярэджання пра перашкоды ў аўтамабілях, і сістэмы для аўтаномнай пасадкі самалётаў. Некаторыя вытворцы аўтамабіляў прадэманстравалі сістэмы для аўтаномнага кіравання аўтамабіля, але гэтая тэхналогія яшчэ не дасягнула такога ўзроўню, калі яе можна выпусціць на рынак. Ёсць дастаткова прыкладаў ваенных аўтаномных транспартных сродкаў, пачынаючы ад перадавых ракет, да БПЛА для разведвальных місій і навядзення ракет. Даследванне космасу ўжо вядзецца аўтаномнымі транспартнымі сродкамі з выкарыстаннем камп’ютарнага зроку, напрыклад, НАСА Mars Exploration Rover і ЕКА ExoMars Rover.\nІншыя вобласці прымянення ўключаюць у сябе:\nПадтрымка стварэння візуальных эфектаў для кіно і радыёвяшчання, напрыклад, камеры сачэння (адсочвання руху).\nАдсочванне і падлік арганізмаў у біялагічных навуках\nТыповыя задачы[правіць | правіць зыходнік]\nКожная з апісаных вышэй абласцей прымянення выкарыстоўвае дыяпазон задач камп’ютарнага зроку: больш ці менш пэўныя праблемы вымярэння ці праблемы апрацоўкі, якія могуць быць вырашаны з выкарыстаннем розных метадаў. Некаторыя прыклады тыповых задач камп’ютарнага зроку прыведзены ніжэй.\nЗадачы камп’ютарнага гледжання ўключаюць у сябе спосабы атрымання, апрацоўкі, аналізу і разумення лічбавых малюнкаў, а таксама здабывання шматмерных дадзеных з рэальнага свету, каб выпрацаваць колькасную або знакавую інфармацыю, напрыклад, у форме прыняцця рашэнняў. Разуменне ў гэтым кантэксце азначае трансфармацыю візуальных вобразаў (уваходныя сятчаткі) у апісанне навакаольнага свету, якое можа ўзаемадзейнічаць з іншымі мысліцельнымі працэсамі і выклікаць адпаведныя дзеянні. Такое разуменне выяў можа разглядаць як вылучэнне сімвальнай інфармацыі з дадзеных выявы з выкарыстаннем мадэляў, пабудаваных з дапамогай геаметрыі, фізікі, статыстыкі і тэорыі навучання.\nРаспазнаванне[правіць | правіць зыходнік]\nКласічная праблема ў галіне камп’ютарнага зроку, апрацоўкі малюнкаў і машыннага зроку складаецца ў вызначэнні таго, ці ўтрымоўвае дадзеныя выявы нейкі канкрэтны аб’ект, функцыю або актыўнасць. У літаратуры апісаны розныя разнавіднасці задачы распазнавання:\nРаспазнаванне аб’ектаў (таксама званае класіфікацыяй аб’екаў) — адзін або некалькі папярэдне зададзеных або вылучаных аб’ектаў або класаў аб’ектаў могуць быць распазнаныя, як правіла, па 2D-размяшчэнню на малюнку або 3D-пазицыі ў сцэне. Blippar, Google Goggles і LikeThat — аўтаномныя праграмы, якія ілюструюць гэтую функцыянальнасць.\nІдэнтыфікацыя — распазнаецца асобны экземпляр аб’екта. Прыклады ўключаюць у сябе ідэнтыфікацыю асобы або адбіткаў пальцаў канкрэтнага чалавека, ідэнтыфікацыю рукапісных лічбаў або ідэнтыфікацыю канкрэтнага транспартнага сродку.\nВыяўленне — дадзеныя выявы скануюцца на адпавяданне заданым умовам. Сярод прыкладаў выяўленне магчымых анамальных клетак або тканін у медыцынскіх малюнках ці выяўленні аўтамабіля ў аўтаматычнай сістэме дарожных збораў. Выяўленне на аснове адносна простых і хуткіх вылічэнняў часам выкарыстоўваецца для пошуку больш дробных абласцей малюнка, цікавых для далейшага дадаткова аналізу з дапамогай больш патрабавальных вылічальных метадаў і атрымання правільнай інтэрпрэтацыі.\nЗараз лепшыя алгарытмы для выканання такіх задач заснаваны на скруткавых нейронных сетках. ImageNet Large Scale, з мільёнамі малюнкаў і сотнямі класаў аб’ектаў, ілюструе магчымасці падыхода і дае магчымасць для параўнання метадаў класіфікацыі і выяўлення аб’ектаў. Прадукцыйнасць скруткавых нейронных сетак, на тэстах ImageNet, цяпер блізкая да людзей. Лепшыя алгарытмы ўсё яшчэ змагаюцца з аб’ектамі, якія з’яўляюцца малымі або тонкімі, такія як маленькі мурашка на сцяблі кветкі або асоба з пяром ў руках. У іх таксама ёсць праблемы з выявамі, якія былі скажоныя фільтрамі (усе больш распаўсюджаная з’ява з сучаснымі лічбавымі камерамі). Наадварот, гэтыя віды малюнкаў рэдка з’яуляюцца праблемай для чалавека. Людзі, аднак, як правіла, маюць праблемы з іншымі пытаннямі. Напрыклад, яны не добрыя ў класіфікацыі аб’ектаў на дробныя класы, такія як канкрэтная парода сабакі або відаў птушак, у той час як скруткавыя нейронныя сеткі з лёгкасцю даюць гэтаму рады.\nІснуе некалькі спецыялізаваных задач заснаваных на распазнанні, такія як:\nПошук малюнкаў па змесце — знайсці ўсе выявы ў вялікім наборы малюнкаў, якія маюць канкрэтны змест. Змест можа быць вызначаны па-рознаму, напрыклад, з пункту гледжання падабенства адносна мэтавай выявы (даць мне ўсе выявы, падобныя да малюнка X) або высокаўзроўневага тэкставага ўводу (даць мне ўсе выявы, якія змяшчаюць шмат дамоў, зроблены цягам зімы і не змяшчаюць машын).\nАцэнка размяшчэння — ацэнка становішча або арыентацыі канкрэтнага аб’екта адносна камеры. Прыкладам прымяненне гэтай тэхнікі будзе аказанне дапамогі руцэ робата пры выманні аб’ектаў з канвеернай стужкі на лініі зборкі.\nАптычнае распазнаванне сімвалаў (OCR) — вызначэнне знакаў на выявах друкаванага або рукапіснага тэксту, як правіла, з мэтай кадавання тэксту ў фармаце больш падыходячым для рэдагавання або індэксацыі (напрыклад, ASCII).\nЧытанне 2D-кодаў — счытванне 2D-кодаў, такіх як DataMatrix і QR-кодаў.\nТэхналогія распазнання формы (SRT) лічыльнікі людзей адрозніваюць людзей (форму галавы і плеч) ад навакольных аб’ектаў.\nАналіз руху[правіць | правіць зыходнік]\nНекаторыя задачы датычацца вызначэння руху. Паслядоўнасць выяў апрацоўваецца, каб зрабіць ацэнку хуткасці альбо на кожнай кропцы малюнку, альбо ў 3D сцэне, ці нават хуткасць руху камеры, якая вырабляе выявы. Прыкладамі такіх задач з’яўляюцца:\nСамарух — вызначэнне трывалага 3D-руху (паварот і зрух) камеры на паслядоўнасці малюнкаў, атрыманай з дапамогай камеры.\nАдсочванне — прытрымліванне руху (звычайна) меншага набору пунктаў або аб’ектаў (напрыклад, транспартныя сродкі, людзей або іншых арганізмаў) у паслядоўнасці выяў.\nАптычны паток — вызначэнне для кожнай кропкі ў малюнку, як гэтая кропка рухаецца адносна плоскасці малюнка, г. зн. яго бачны рух. Гэты рух з’яўляецца вынікам адначасова і таго як адпаведная 3D-кропка рухаецца ў сцэне, і як камера рухаецца ў адносінах да сцэны.\nРэканструкцыя сцэны[правіць | правіць зыходнік]\nЗ улікам аднаго або (звычайна) больш малюнкаў сцэны, або відэа, рэканструкцыя сцэны накіравана на вылічэнне 3D мадэлі сцэны. У найпростым выпадку мадэль можа быць мноствам 3D-кропак. Больш складаныя метады даюць поўную 3D мадэль паверхні. З’яўленне 3D-малюнкаў, якое не патрабуе руху або сканавання, а таксама звязаных з гэтым алгарытмаў апрацоўкі, абумоўлівае хуткі прагрэс у гэтай галіне. 3D візуалізаця на аснове сеткі можа быць выкарыстана для атрымання 3D-малюнкаў з некалькіх пунктаў гледжання. Зараз даступны алгарытмы для аб’яднання некалькіх 3D выяў разам у воблака кропак і 3D-мадэлі.\nАднаўленне малюнкаў[правіць | правіць зыходнік]\nМэтай аднаўлення малюнкаў з’яўляецца выдаленне шуму (шум датчыка, размытасць і г.д.) з малюнкаў. Найпростымі з магчымых падыходаў для выдалення шуму з’яўляюцца розныя тыпы фільтраў, такіх як нізкачашчынныя фільтры або медыянныя фільтры. Больш складаныя метады ўлічваюць мадэль таго, як выглядаюць структуры малюнка, мадэль, якая адрознівае іх ад шуму. Калі па-першае аналізаваць дадзеныя выявы з пунктам гледжання лакальных структур, такіх як лініі або краі, а затым кантраляваць фільтрацыю на аснове лакальнай інфармацыі, атрыманый на стадыі аналізу, звычайна атрымліваецца больш высокі ўзровень выдалення шуму ў параўнанні з прасцейшымі падыходамі.\nПрыклад у гэтай галіне — рэтушаванне.\nАпаратныя сродкі[правіць | правіць зыходнік]\nЁсць шмат відаў сістэм камп’ютарнага зроку, тым не менш, усе яны ўтрымліваюць наступныя асноўныя элементы: крыніца дадзеных, па меншай меры, адна прылада захопу выявы (камера, ПЗС, і г.д.), працэсар, а таксама кабелі кіравання і сувязі або нейкі бесправадны механізм міжзлучэнняў. Акрамя таго, на практыцы такая сістэма ўтрымлівае праграмнае забеспячэнне, а таксама дысплей для кантролю. Сістэмы тэхнічнага зроку для ўнутраных прастор, як большасць прамысловых, ўтрымліваюць сістэму асвятлення і могуць быць размешчаны ў кантралюемым асяроддзі. Акрамя таго, завершаная сістэма ўключае ў сябе мноства аксэсуараў, такія як трымальнікі камеры, кабелі і раз’ёмы.\nБольшасць сістэм камп’ютарнага зроку выкарыстоўвае камеры бачнага святла, пасіўна аглядаючы прастору на частаце не больш за 60 кадраў у секунду (як правіла, значна павольней).\nНешматлікія сістэм камп’ютарнага зроку выкарыстоўваюць актыўнае асвятленнее ці нешта іншае, чым бачнае святло ці абодва падыходы. Напрыклад, 3D-сканэр структураванага святла, цеплавізар, пабудова гіперспектральнага малюнка, радыёлакацыйныя выявы, лідар, магнітна-рэзанансныя выявы, эхалот, санар сінтэтычнай апертуры і т.п. Такія апаратныя сродкі захопліваюць «выявы», якія затым апрацоўваюцца часта выкарыстоўваючы тыя ж алгарытмы камп’ютарнага зроку, якія выкарыстоўваюцца для апрацоўкі выяў бачнага святла.\nУ той час як традыцыйныя вяшчальныя і спажывецкія відэасістэмы працуюць з хуткасцю 30 кадраў у секунду, дасягненні ў галіне лічбавай апрацоўкі сігналаў і спажывецкіх графічных апаратных сродкаў зрабілі магчымым для сістэм рэальнага часу рабіць высакахуткаснае атрыманне малюнка, апрацоўку і адлюстраванне на частаце парадку сотняў і тысяч кадраў у секунду. Для прымянення ў робататэхніцы хуткія відэасістэмы рэальнага часу з’яўляюцца крытычна важнымі, і часта могуць спрасціць апрацоўку, неабходную для некаторых алгарытмаў. У спалучэнні з высакахуткасным праектарам, хуткаснае атрыманне выявы дазваляе рэалізаваць 3D-вымярэнне і адсочванне дэталяў.\nПа стане на 2018 год, працэсары камп’ютарнага зроку пастаўляюцца ў дадатак да ЦП і графічнага працэсара.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Камп’ютарны_зрок&oldid=3663681"\nВыкарыстанне штучнага інтэлекту\nАпрацоўка сігналаў і выяў\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:49, 7 ліпеня 2020.


БНФ у рэгіёнах вылучае дэлегатаў на з’езд партыі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПакуль у Менску праводзіцца Усебеларускі народны сход, у Бярозе сабраліся сябры Партыі БНФ. Сустрэча прайшла ў гарачых дыскусіях, асноўным пытаннем быў удзел партыі ў парламенціх выбарах.\nТаксама партыйцы выбралі дэлегатаў на нечарговы з’езд партыі 23-га ліпеня і абмеркавалі выхад партыі з розных кааліцый. А распачаў сход дакладам пра міжнародную абстаноўку старшыня партыі БНФ Аляксей Янукевіч:\n— Партыя БНФ удзельнічае ў гэтай выбарчай кампаніі. Афіцыйная, фармальная мэта сходу — вылучэнне дэлегатаў на пазачарговы з’езд партыі. Аднак безумоўна таксама было вельмі важна абмеркаваць, выкласці наша бачанне, з цэнтру, ад імя кіраўніцтва, тых асноўных мэтаў, задачаў, што стаяць сёння перад партыяй і на гэтую выбарчую кампанію і наогул шырэй у цяперашні палітычны момант. Ну і таксама паслухаць меркаванні, думкі людзей.\nНа сходзе абралі двух дэлегатаў на нечарговы з’езд партыі, Анатоля Сахарушу і Сяржука Русецкага. З кандыдатамі ад Бярозаўскай суполкі партыі БНФ на парламенцкія выбары на сходзе пакуль не вызначыліся. А з планамі партыі на будучыню прысутныя на сходзе пагадзіліся, хоць і не адразу.


15 мая, 2022 | Яна Чайко | На шляху да святасці\nЯ сталела, разам з тым павялічваліся кіламетры да Маці – Будслаў, Тракелі, Гудагай, Вострая Брама, Чэнстахова, Лурд... Кожнае з гэтых месцаў пакінула велізарны след у маім жыцці. Гэта людзі, важныя рашэнні, новы вопыт і ўзрастанне ў веры. Менавіта пілігрымкі – пешыя ці аўтамабільныя – навучылі мяне аднаму правілу: Марыя заўсёды выслухае. Як у штодзённым жыцці мы бяжым адразу да маці, так і да Нябеснай Мамы варта бегчы.\nПросьбы, складаныя праз Яе заступніцтва, выслухоўваюцца часцей – гэта такі лайфхак, які сапраўды працуе.\nДругім крокам да больш блізкіх зносін з Марыяй быў моладзевы Ружанец, на які мы збіраліся раз на тыдзень.\nПасля забаў ці размоў за гарбатай вельмі важна было суцішыцца і засяродзіцца на супольнай Ружанцовай малітве. Гэтая традыцыя перарасла ў звычку і прагненне да падзякі Маці за кожны добра праведзены час.\nЗ часоў моладзевага ўзрастання прайшло ўжо трохі часу, і гэта застаецца добрым падмуркам. Праз усё жыццё, куды б я ні пайшла і з кім бы ні была, Марыя прыцягвае мяне да сябе і заўсёды аказваецца дзесьці побач. Гэта яснае пацвярджэнне таго, што Яна сапраўды Маці. Навучыцца б яшчэ быць такім жа сапраўдным дзіцём для Яе…


Алена Турава: «Наша кіно не павінна пакідаць пачуцця безвыходнасці» | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Калейдаскоп » Алена Турава: «Наша кіно не павінна пакідаць пачуцця безвыходнасці»\nКазачная анімацыя і чароўнае дзіцячае кіно патрабуюць чароўных высілкаў і казачных сродкаў. Больш за тое — таленту. Сёння айчынны кінематограф, у тым ліку дзіцячы, пакідае шмат пытанняў — дзе беларускія сямейныя фільмы і мультфільмы? Алена Турава, рэжысёр папулярных дзіцячых фільмаў, пагадзілася развеяць міфы пра тое, хто павінен шукаць сродкі на кіно, як змянілася прафесія кінематаграфіста і чаму складана працаваць з дзецьмі-акцёрамі.\n— Анімацыя — кіно дзіцячае. Ці згодны вы з такім стэрэатыпам?\n— Напэўна, з дзяцінства гэта і ідзе — быццам анімацыя ствараецца для дзяцей. Але анімацыя — гэта жанр, а тэма можа быць і дзіцячай, і прымітыўнай, і эпатажнай, і складанай. Мая першая анімацыйная стужка, знятая ў 25 гадоў, «Ілюзіён», была вельмі дарослай, нават філасофскай. Часам трапляеш на «Анімаёўку» ці іншыя фестывалі і заўважаеш, што анімацыйныя стужкі могуць быць вельмі дарослымі. Гэта, канешне, розныя катэгорыі: фільмы, якія складаюць у фестывальную абойму еўрапейскіх фестываляў, бываюць вельмі бязрадаснымі, дэпрэсіўнымі. Я ўпершыню зразумела гэта, калі трапіла на фестываль у Швейцарыі 15 гадоў таму — большасць стужак там былі змрочныя. Сёння я таксама адчуваю гэтую розніцу — еўрапейскае кіно больш змрочнае, нават калі там уздымаюцца добрыя тэмы. Я прытрымліваюся нашай, славянскай духоўнасці. Наша кіно можа быць і журботным, але яно не павінна пакідаць пачуцця безвыходнасці.\n— Сёння папулярнасць зноў набываюць мюзіклы — можна ўспомніць хоць бы Дэміяна Шэзела з яго «Ла-Ла-Лэндам». А што незвычайнага будзе ў вашай новай рабоце?\n— Мая група зараз працуе над анімацыйным мюзіклам, заснаваным на кнізе Генадзя Давыдзькі «Зоркі сёмага неба». Гэта будуць пяць частак, якія павінны аб'яднацца ў адзін фільм. Праект ужо меў некалькі ўвасабленняў — ёсць тэатральная пастаноўка, кніга, нават сцэнарый ігравога фільма — і ўсе гэтыя ўвасабленні адрозніваюцца адно ад аднаго. Мы не хочам паўтораў, таму прыдумалі канцэпцыю музычнай анімацыі — яркага маленькага шоу для людзей розных узростаў, якія любяць казку. Канешне, не будзе «наваротаў», як у Dіsnеу, але мы стараемся дадаць нейкія элементы драйву, накшталт песень, якім падпяваў бы глядач. Думаю, дарослым таксама будзе цікава паглядзець. Песні мы пішам адмыслова для фільма, выконваюць іх беларускія зоркі — Тэа, Святлана Бень, Дзядзя Ваня. У нас сапраўды зорны склад і разлік на моцныя артыстычныя галасы.\n— Вы выкладаеце ў Акадэміі мастацтваў. Хутка адбудзецца выпуск рэжысёраў анімацыйнага кіно. Якія парады даяце студэнтам?\n— Навучыць рэжысуры нельга — можна толькі падзяліцца досведам, распавесці пра нейкія памылкі ці дасягненні, але не зрабіць чалавека рэжысёрам. Калі ён не мае ўнутранай стрункі, значыць, у прафесіі чалавек наўрад ці рэалізуецца. Хоць сваю пазіцыю студэнтам я ўсё роўна імкнуся даносіць: кіно павінна мець адрасата. Калі фільм патрэбен толькі табе, падумай, ці трэба шукаць або выдаткоўваць чужыя сродкі — гэта вельмі дарагое задавальненне, у плане энергетыкі і часу — вельмі карпатлівая праца. Таму, калі ствараецца анімацыя, рэжысёр павінен «прыцэньвацца», для каго гэтае кіно, а людзям патрэбна надзея ў кінематографе, каб фільм пакідаў веру ў нешта добрае. Я магу прыгадаць шмат таленавітых фільмаў, якія расказваюць пра жорсткія тэмы, але пакідаюць прамень надзеі. Адзін з маіх любімых фільмаў Томаса Янга «Дастукацца да нябёсаў». Ён хоць і пра людзей, якім засталося жыць вельмі мала, але наскрозь пранізаны святлом. У мяне ёсць пачуццё, што некаторым стужкам менавіта гэтага святла і не хапае.\n— Якія галоўныя змяненні ў працы кінематаграфістаў за апошні час?\n— Праца творцаў у сацыяльнай сферы змянілася. Раней творчыя прафесіі былі элітныя і ў фінансавым плане, і па статусе. Затое засталося асноўнае пытанне, якое павінен задаваць сабе рэжысёр: «Гэта зрабіць нельга. А як можна?» З гэтым пытаннем заўсёды сутыкаешся, асабліва на ігравой пляцоўцы. У мяне такое было, калі запускаўся фільм «Кіндэрвілейскі прывід». Была заяўлена вельмі багатая першая сцэна, а сродкаў на яе не хапала. Таму трэба было замяніць сцэну, але замяніць на штосьці такое ж моцнае — мы прыдумалі замену за тыдзень. Няма рашэння — няма фільма. Я ўпэўнена, што рэжысёрскі талент — гэта 1%, усё астатняе — арганізацыйныя здольнасці, нервы. Такія ж праблемы датычацца і іншых прадстаўнікоў кінематаграфічнай прафесіі.\n— Многія рэжысёры адзначаюць, што пошук грошай для іх прафесіі — натуральная з'ява. Ці так гэта?\n— Пошук грошай — гэта не праблема рэжысёра, так не павінна быць. Гэта пытанне прадзюсарскае. Для мяне вялізная загадка, як прадаваўся мой «Рыжык у Залюстроўі», бо рэальна я яго сустракала і ў сеціве, і на розных каналах.Я ведаю толькі, што з інстытутам прадзюсарства ў нас вялікія праблемы — быццам нашы стужкі нікому не патрэбныя, але рэжысёры бачаць, што іх фільмы цікавыя публіцы. Прадзюсарства — таксама палка з двума канцамі, бо нярэдка кінематаграфісту даводзіцца цалкам падпарадкавацца прадзюсару. Адна справа, калі гэта сапраўды дасведчаны чалавек, які добра ведае аўдыторыю, мае кінагуст ці кінаадукацыю, а яшчэ і моцную інтуіцыю, і камерцыйную жылку... Але дзе знайсці такіх прафесійных людзей?\nДзіва для дзяцей\n— Як вы прыйшлі ў дзіцячае кіно?\n— Я адчуваю, што гэта сфера, дзе я магу нешта сказаць. Я вельмі люблю гэты жанр і заўсёды гляджу ўсё новае, што з'яўляецца на экранах. Здарылася так, што мне прапанавалі зняць кіно пра тое, што робіць Дзед Мароз летам. Я пагадзілася, распрацавала ідэю. Дарэчы, яе «пазычылі» маскоўскія прадзюсары, толькі крыху перапрацавалі, але я аб гэтым не ведала. Але калі я пачала здымаць гэтае кіно, зразумела, што на кінастудыі не хапае магчымасцяў ажыццяўляць задуманае. Мы вырашылі зрабіць некаторых персанажаў маляванымі, бо я ўспомніла пра стужку Земекіса «Хто падставіў труса Роджэра?». Усё атрымлівалася, але мы многага не ўмелі — не ведалі, што такое храмакей, не ўмелі карыстацца графікай. Гэтае кіно атрымалася, можна сказаць, лікбезам для ўсіх супрацоўнікаў студыі — мы вучыліся ўсяму на пляцоўцы, і ў выніку менавіта дзякуючы гэтай стужцы кінастудыя выйшла на новы тэхнічны ўзровень.\n— Наколькі перспектыўнае дзіцячае кіно ў нашай краіне сёння?\n— Лічу, што дзіцячае кіно — вельмі перспектыўны жанр і больш чым запатрабаваны! Але я назвала бы гэта сямейным кіно, якое выпускаецца большасцю студый па ўсім свеце, настолькі яно папулярнае. Калі адкрыць праграму таго, што паказваюць у нашых кінатэатрах, больш за 70% — гэта сямейнае кіно. У нас чамусьці гэты жанр амаль не запускаецца — не таму, што няма каму такія фільмы ствараць, бо людзей, якія пагадзіліся б здымаць, дастаткова. Некалькі гадоў таму я сама спрабавала запусціцца з такім праектам, але не знайшла зацікаўленасці ў ім. Хоць я думаю, што сямейныя фільмы вельмі камерцыйна паспяховыя. Як глядач, я дакладна сказала б, што на такое кіно ходзяць — я і сама хаджу на яго ў кінатэатры. Я ўсё ж за тое, што трэба шукаць прарока ў сваёй Айчыне — калі ў нас ёсць нядрэнныя ігравыя фільмы, чаму б не прарэкламаваць іх? Нават на невялікія сродкі можна зацікавіць гледача ненавязлівай рэкламай. Наш глядач не ведае, што здымаецца ў Беларусі, адсюль і здзіўленне накшталт: «А кінастудыя яшчэ працуе?!» Вельмі крыўдна чуць: маўляў, што былі часы, калі Нячаеў здымаў добрае кіно, а цяпер нічога не адбываецца. Насамрэч на кінастудыі былі паспяховыя фільмы, нават мае — я дагэтуль атрымліваю ўдзячныя водгукі. І добра, што яны ёсць, бо рэжысёру патрэбна адчуванне, што ён працуе для кагосьці.\n— У анімацыйным кіно вы не праводзіце кастынгі акцёраў, але сутыкнуліся з гэтым на ігравой пляцоўцы. З дзецьмі-акцёрамі складана працаваць?\n— Канешне, анімацыйнае і дзіцячае кіно адрозніваюцца не толькі жанрава, але і сутнасна. У анімацыі ўсё робіцца рукамі, патрэбны майстры, але калі яны ёсць — намаляваць можна ўсё, у ігравым кіно праблем нашмат больш — і асвятленне, і бюджэт, і акцёры. Я працавала амаль з усім узроставым спектрам акцёраў — пачынаючы ад немаўлят і да ўжо дарослых. Былі дзеці, якія выдатна ігралі — ведалі словы назубок, заўсёды слухалі парады; былі хуліганы, якія так баяліся здымачнай пляцоўкі, што станавіліся цішэй вады. Кожнае дзіця — асаблівае, таму трэба шукаць адмысловыя падыходы. У «Кіндэрвілейскім прывідзе» ў мяне здымаўся маленькі акцёр, якому было тры гады. Гэта самы складаны ўзрост, бо дзеці быццам бы і чуюць, што ім кажаш, але робяць па-свойму, таму бессэнсоўна нават праводзіць кастынгі. У рабоце з нашым маленькім акцёрам дапамагалі толькі цукеркі ды шакаладкі — без усялякіх жартаў, мне прыйшлося карыстацца прыёмамі дрэсуры: прывязвала шакаладку да лёскі, каб хлопчык зрабіў так, як трэба было для фільма. Пасля нам рабілі кампліменты наконт таго, як таленавіта іграе наш акцёр, а насамрэч гэта было вялікім выпрабаваннем. Тады я яшчэ раз упэўнілася ў тым, што рэжысёрскія задачы вырашаць трэба любой цаной.\nБелтэлерадыёкампанія здымае візітоўкі фіналістаў дзіцячага «Еўрабачання»\n784 У Расонах адбылася гістарычная рэканструкцыя\n772 Цяпло для роднай хаты\n765 Лукашэнка: Расія і Беларусь вырашаць усе спрэчныя пытанні да канца года\n764 Як у Мінску прайшоў Дзень без аўтамабіля\n732 Што вядома пра будучы Мінскі міжнародны кінафестываль?\n708 Чым здзіўляе Міжнародная выстаўка «Беларусь і Біблія»\n614 Антон Дарашэвіч: Я жадаю быць ваяўнічым мастаком\n573 Калі трапіць на вялікі экран — не значыць дасягнуць поспеху\n557 Памёр Анатоль Капскі\n549 Карлюкевіч: У друкаваных СМІ заўсёды будзе свой чытач


Амаль 2000 грамадзян супраць засакрэчвання сведкаў-сілавікоў на судах | Новы Час\nУ сярэдзіне верасня ў Палау прадстаўнікоў паступіла прапанова аб унясенні змяненняў у Працэсуальна-выканаўчы кодэкс аб адміністрацыйных правапарушэннях. Ліст з прапановамі падпісаны міністрам унутраных спраў Юрыем Караевым. МУС просіць прыняць папраўкі, якія дазволяць не выдаваць звесткі пра асобу сведак па адміністрацыйных справах, вызваляць іх ад яўкі ў суд, забараняць выдачу звестак пра іх, а таксама праводзіць закрытыя судовыя паседжанні. У МУС лічаць, што такія меры дапамогуць "абараніць удзельнікаў адміністрацыйных працэсаў — як сведак, так і пацярпелых, на якіх у ходзе разгляду спраў аказваецца ціск для змены паказанняў".\nПадобныя меры існуюць у крымінальных працэсах. Варта адзначыць, што многія з іх дзейнічаюць на практыцы і ў адміністрацыйных справах. Нярэдка супрацоўнікі сілавых ведамстваў выступаюць сведкамі па скайпе і ў балаклавах, а ў судах называюцца іх несапраўдныя імёны і прозвішчы.\n— Судовыя паседжанні пры гэтым з'яўляюцца адкрытымі, дзе прадстаўнікамі дэструктыўных сіл, СМІ і іншымі асобамі ажыццяўляецца аўдыё-, фота-, відэафіксацыя працэсу. Атрыманая інфармацыя з персанальнымі дадзенымі супрацоўнікаў і іх фатаграфіямі ў апошні час нярэдка размяшчаецца ў сетцы Інтэрнэт з заклікамі аказання псіхалагічнага і фізічнага ціску на службовых асоб органаў унутраных спраў і членаў іх сем'яў, — так аргументуюць неабходнасць прапаноў у лісце МУС.\nТакія прапановы выклікалі незадаволенасць у грамадстве. 20 кастрычніка пяць валанцёраў і прадстаўнікоў ініцыятыўных груп прынеслі ў парламент два звароты жыхароў Менска. Адно з іх — на імя старшыні Палаты прадстаўнікоў Уладзіміра Андрэйчанкі. У ім падпісанты выказваюць меркаванне аб тым, што прапанаваныя змены і дапаўненні не адпавядаюць ні з Канстытуцыяй, ні з іншымі законамі, ні з агульнапрызнанымі нормамі ў гэтай сферы.\n— Варта адзначыць, што адміністрацыйнае правапарушэнне з'яўляецца менш грамадска небяспечным, чым здзяйсненне крымінальнага злачынства, таму пераносіць працэсуальны парадак замацаваны ў Крымінальным кодэксе Рэспублікі Беларусь па забеспячэнні бяспекі пацярпелага, сведкі ці іншых удзельнікаў адміністрацыйнага працэсу, а таксама членаў іх сем'яў або блізкіх сваякоў і іншых асоб, якіх яны абгрунтавана лічаць блізкімі не мае сэнсу, бо гэта будзе прама парушаць канструкцыю Працэсуальна-выканаўчага кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь і рабіць адміністрацыйны працэс закрытым і абвінаваўчым — гаворыцца ў звароце грамадзян.\n— Мы прааналізавалі дакумент і ўнеслі свае прапановы, чаму нельга змяніць той ці іншы артыкул (так, як прапануе МУС ). Мы аргументуем, што гэтая папраўка парушае шэраг артыкулаў не толькі ПВКаАП, але і правоў і свабод чалавека. Гэта закранае не адну канкрэтную асобу або групу асоб, а ўсю краіну ў цэлым, — распавядае адна з тых, хто падпісаўся пад зваротам Леакадыя. (Па просьбе суразмоўцаў мы не прыводзім іх прозвішчы, але яны вядомыя рэдакцыі / TUT.BY).\nДругі зварот адрасаваны старшыні камісіі па заканатворчасці Святлане Любецкай. Яго аўтары просяць паказаць, ці праводзілася экспертыза прапанаваных змяненняў, даць яе вынікі і паказаць, якія дакументы з абгрунтаваннямі і пярэчаннямі па праекце змяненняў падрыхтавалі зацікаўленыя міністэрствы, арганізацыі, Канстытуцыйны і Вярхоўны суды.\nПад першым зваротам падпісалася, па словах прадстаўнікоў ініцыятыўнай групы, 473 чалавек. Прадстаўнік выбарчай акругі № 96 Аляксандр Малаковіч паведаміў, што 21 кастрычніка ён разам з іншымі актыўнымі грамадзянамі таксама плануюць падаць на імя спікера парламента Уладзіміра Андрэйчанкі зварот з заўвагамі да паправак. Пад ім ужо стаіць 1393 подпісы выбаршчыкаў розных акругаў.\nУдзельнікі размовы падкрэсліваюць, што змены, у выпадку іх прыняцця, не абмяжуюцца справамі над тымі, хто праходзіць па самай папулярнай у апошнія месяцы артыкуле КаАП — 23.34 (парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў). Яны могуць закрануць і тых, хто не аплаціў праезд у грамадскім транспарце або перайшоў дарогу ў неналежным месцы.\n— Вас закрыюць, суд будзе закрытым, знойдуцца нейкія сведкі, і вас на гэтым закрытым судзе могуць судзіць за што хочаш. І ніхто не зможа на гэта паўплываць. Гэта закране кожнага, нават «тых, хто сумняецца», — мяркуе адна падпісантаў і сябра ініцыятыўнай групы Вольга. — Гэта наш грамадзянскі заклік да Палаты прадстаўнікоў: гэта іх шанец пайсці з намі на дыялог. Пакуль нас не чуюць, але мы спадзяемся, што пачуюць.\n— Зборам подпісаў і выразам сваёй незадаволенасці, грамадства хоча атрымаць ад заканадаўчай галіны ўлады гарантыі таго, што яно будзе абаронена перад самаўпраўнасцю сілавых ведамстваў і структур. Мы хочам, каб дэпутаты, разглядаючы гэты законапраект, разумелі ўсю адказнасць перад грамадствам і перад сабой, — дадае Максім, яшчэ адзін з тых менчукоў, якія падпісаліся пад зваротам.\nКаб быць упэўненымі, што ўсе дэпутаты атрымаюць магчымасць азнаёміцца з меркаваннем выбаршчыкаў, актыўная група грамадзян збіраецца адправіць копіі звароту дэпутатам ад сваіх акругаў і прапанаваць зрабіць тое ж самае іншым ініцыятыўным групам.\n— Мы — рэалісты і разумеем, што калі на вышэйшым узроўні будзе рашэнне аб прыняцці паправак, то супраць мы ці за, іх усё роўна прымуць. Але мы даносім свайму дэпутату і ўсёй Палаце прадстаўнікоў, што выбаршчыкі ўнеслі свае заўвагі. Так як дзейнасць дэпутата Палаты прадстаўнікоў заканатворчая, то яго галоўная абавязак — лабіраваць і прадстаўляць яго інтарэсы выбаршчыкаў у заканатворчым працэсе, — гаворыць Леакадзія. — Калі ж дэпутаты ніяк не адрэагуюць на патрабаванні выбаршчыкаў і не будуць лабіраваць інтарэсы сваёй акругі, гэта будзе казаць аб іх бяздзейнасці, што можа быць матывам для адклікання дэпутата.\nАкрамя гэтага, актыўныя менчукі маюць намер звярнуцца ў Бюро па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека АБСЭ з просьбай правесці экспертызу праекту дадзенага дакумента і адправіць сваю ацэнку ў Палату прадстаўнікоў Беларусі.


Ці была крыштальная падлога з экзатычнымі рыбамі ў Косаўскім палацы? - Новости - Туризм и Отдых\nАдказу на гэтае пытанне рэстаўратары даць не могуць. Але дакладна вядома, што пры належным фінансаванні рэстаўрацыя палаца Пуслоўскіх у Косаве завершыцца ў 2015 годзе\nПалац Пуслоўскіх — унікальны помнік архітэктуры ХІХ стагоддзя. Будаўніцтва яго ў 1838 годзе распачаў ваявода Казімір Пуслоўскі. Завяршаў гэтую справу Казіміраў сын Вандалін. Пабудаваны па праекце варшаўскага архітэктара Францішка Яшчолда, палац вылучаецца арыгінальнасцю і непадобнасцю да іншых. Здзіўляе ўжо толькі тое, што будынак хутчэй нагадвае замак, а не палац. Зубчастыя вежы, вокны, падобныя да байніц... Тым не менш ён не прызначаўся для абароны ад ворагаў. Наадварот, у палацы амаль ніколі не змаўкала музыка і не спыняліся балі. Кожны пакой, а іх было 132, меў сваё прызначэнне. Напрыклад, у Чорнай зале гулялі ў карты, у Белай прымалі гасцей. Паводле слоў косаўскіх старажылаў, у параднай зале падлога была крыштальная, а пад ёй плавалі сотні экзатычных рыб. Дарэчы, гэта не адзіная легенда, звязаная з палацам. На працягу доўгага часу мясцовыя жыхары былі ўпэўнены, што ад Косаўскага палаца да Ружанскага замка існаваў 30-кіламетровы падземны ход, па якім магла праехаць карэта, запрэжаная тройкай. Некаторыя аматары даўніны нават спрабавалі яго адшукаць. Сёння рэстаўратары і гісторыкі, праўда, сумняваюцца наконт яго існавання. А вось той факт, што гаспадары мелі звярынец і для аховы свайго сну выпускалі льва, называюць даволі праўдападобным.\nПасля таго як графская рэзідэнцыя трапіла ў рукі Лявона Пуслоўскага, унука Казіміра, палац шэсць разоў змяняў сваіх уладальнікаў. У час Першай сусветнай вайны яго разрабавалі немцы. Потым быў перыяд, калі Косава знаходзілася пад Польшчай, пасля — Вялікая Айчынная вайна... Палац Пуслоўскіх канчаткова прыйшоў у заняпад.\nДля пачатку было вырашана хаця б прарэдзіць лес, які хаваў архітэктурную жамчужыну ад вачэй падарожных. Разам з веліччу і пышнасцю замка ім адкрыліся і яго распісаныя прызнаннямі ў каханні і рознымі нецэнзурнымі «шчырасцямі» сцены. Іх афарбоўка асвяжыла палац, але гэта нічога карэнным чынам не змяніла. У 2004 годзе тут жа, ва ўрочышчы Мерачоўшчына, свае дзверы для турыстаў расчыніла адноўленая сядзіба Тадэвуша Касцюшкі. Цікавасць да гэтага гістарычнага месца расла. Турыстаў, асабліва ў летнія месяцы, станавілася больш і больш. Але лёс палаца Пуслоўскіх заставаўся нявырашаным.\n2008 год прынёс цвёрдую ўпэўненасць у тым, што Косаўскі палацава-паркавы комплекс будзе адноўлены. Ён быў уключаны ў Дзяржаўную інвестыцыйную праграму. Ужо ў красавіку пачаліся даследаванні рэстаўратараў, археолагаў, будаўнікоў. Згодна з праектам рэстаўрацыі, распрацаваным філіялам «Брэстрэстаўрацыяпраект», увесь аб'ём работ падзелены на тры этапы. Першы ўжо набліжаецца да завяршэння.\n— Мінулы год трохі скарэктаваў планы рэканструкцыі, таму першая чарга работ заканчваецца крыху пазней, у першым квартале 2012-га, — тлумачыць дырэктар Івацэвіцкага раённага ўпраўлення капітальнага будаўніцтва Сяргей Саванчук. — Тым не менш зроблена амаль усё: умацаваны фундамент, адрамантаваны існуючыя перагародкі, згодна з планам пастаўлены новыя, пакладзены міжпаверхавыя перакрыцці. Па новых лесвіцах можна падняцца на дах, які, дарэчы, таксама перакрылі. Абласны бюджэт ужо накіраваў на сёлетнюю рэстаўрацыю 2 мільярды 350 мільёнаў рублёў, столькі ж плануецца атрымаць з рэспубліканскага бюджэту. Дастатковае фінансаванне дае магчымасць своечасова распачаць другі этап работ.\nСловы Сяргея Саванчука пацвярджае прараб ААТ «Брэстрэстаўрацыя» Міхаіл Дылько. Ён зазначае:\nУсе работы пакуль выконваюцца ўручную. Таму пасля завяршэння рэстаўрацыі можна будзе сказаць, што палац Пуслоўскіх — гэта не толькі неагатычны помнік архітэктуры ХІХ стагоддзя, але і плёну і працы людзей, што яго аднаўлялі. Дарэчы, працуюць тут ад ААТ «Брэстрэстаўрацыя» выключна мясцовыя жыхары. Зразумела, з адпаведнай спецыяльнасцю. Міхаіл Дылько таксама з тутэйшых. Ён з захапленнем успамінае, як яшчэ малым хлапчуком бавіў свой час каля палаца. А цяпер вось займаецца яго аднаўленнем.\n— Неверагодна цікавая гэта справа — рэстаўрацыя, — з захапленнем расказвае студэнтка гістарычнага факультэта БрДПУ Марыя Пякарская. — Дакрануцца да мінуўшчыны ўласнымі рукамі, унесці малую часцінку сваёй працы на карысць былой рэзідэнцыі графоў Пуслоўскіх... Што можа быць лепш! Спадзяюся, тут яшчэ буду неаднойчы. Дый чакаць адкрыцця палацавага комплексу, наколькі я ведаю, прыйдзецца не вельмі доўга.\nЧас, калі Косаўскі палацава-паркавы комплекс адчыніць свае дзверы для турыстаў, ужо недалёка. Тым, хто здарожыўся, даваць прытулак будзе гасцініца. Канферэнц-зала зможа прымаць сустрэчы на вышэйшым узроўні. Міжнародныя выставы, кірмашы, фестывалі стануць звыклай з'явай для Мерачоўшчыны. Патэнцыял для гэтага ёсць выдатны. Засталося толькі ператварыць яго ў рэальнасць.


За адну ноч два Фольксвагена :: Новости Орши\nЗа адну ноч два Фольксвагена\n2210 праглядаў, 0 каментароў\nУ Талачынскім раёне крадуць аўтамабілі\nНечаканай папулярнасцю ў Талачынскіх злачынцаў сталі карыстацца аўтамабілі Фольксваген. Як паведамляе зводка МУС, у ноч з 21 га 22 студзеня у раёне было скрадзена два Фольксвагены. У Талачынскім раёне не часта адбываюцца ўгоны аўто, а тут за адну ноч адразу два, прычым, абодва нямецкай вытворчасці і, як можна зразумець з кароткага паведамлення міліцыі, скрадзены яны былі рознымі людзьмі.\nУ першым выпадку Фольксваген-Венто 1994 года выпуска быў скрадзены прыблізна а 1-30. Знікненне свайго прыватнага транспарту гаспадар заўважыў раніцай а 7-30. Аўтамабіль быў знойдзены, а падазраваны затрыманы.\nУ другім выпадку злачынцы дзейнічалі кампаніяй. Прыблізна а 2-30 яны скралі Фольксваген-Пасат 1991 года выпуска. Гаспадар таксама заўважыў знікненне аўто раніцай і звярнуўся ў міліцыю. Пасат быў знойдзены разам з падазраванымі ў крадзяжы.\nОбсуждение новости: За адну ноч два Фольксвагена


10:00 30.01.2016 (абноўлена 10:40 01.02.2016)\nМедыкі раяць падчас эпідсезону па грыпу насіць маскі, пазбягаць кантакту з хворымі людзьмі і весці здаровы лад жыцця.\nМІНСК, 30 сту — Sputnik. Напярэдадні абвастрэння эпідсітуацыі па грыпу і вострых рэспіраторных інфекцый Міністэрства аховы здароўя заклікаў насельніцтва выконваць парады па прафілактыцы вірусных захворванняў.\nМедыкі адзначаюць нізкі ўзровень захворвання на грып у краіне, паводле іх прагнозаў, з-за высокага ўзроўню імунізацыі насельніцтва, эпідэміі грыпу не будзе і ў гэтым годзе.\n"Па-першае, каб абараніць сябе ад грыпу і ВРІ, трэба пазбягаць блізкага кантакту з людзьмі, якія здаюцца нездаровымі, у якіх тэмпература і кашаль", — паведамілі Sputnik у Міністэрстве аховы здароўя.\nПа-другое, падчас эпідсезону, па словах медыкаў, трэба пазбягаць шматлюдных месцаў або скараціць час знаходжання ў шматлюдных месцах.\nТрэцяя настойлівая парада медыкаў у тым, каб не дакранацца рукамі да рота і носа, якія з'яўляюцца своеасаблівым вестыбюлем для вірусаў.\n"Выконвайце гігіену рук — часцей мыйце рукі вадой з мылам ці выкарыстоўвайце сродак для дэзінфекцыі рук на спіртавой аснове, асабліва ў выпадку дакранання да рота, носе", — раяць медыкі.\nЯшчэ адной парадай медыкаў у сезон грыпу і ВРІ з'яўляецца рэгулярнае праветрыванне памяшкання. "Павялічце прыток свежага паветра ў жылыя памяшканнi, як мага часцей адчыняйце вокны", — заклікалі ў Міністэрстве аховы здароўя.\nТаксама медыкі раяць выкарыстоўваць ахоўныя маскі пры кантакце з хворым чалавекам і весці здаровы лад жыцця. "Імкнецеся да паўнавартаснага сну, прытрымвайцеся рацыянальнага харчавання, поддреживайте фізічную актыўнасць, і рабіце рэгулярныя прагулкі на свежым паветры ў добрым настроі", — параілі ў Міністэрстве аховы здароўя.\nТам нагадалі, што эпідсезон па ВРІ і грыпу ў Беларусі прыпадае на канец студзеня — пачатак лютага.\nГрамадства, Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, Беларусь


Што такое Nofollow, Dofollow, UGC альбо рэкламныя спасылкі?\nКожны дзень у маю паштовую скрыню завалена спам-кампанія, якая просіць размясціць спасылкі ў маім змесце. Гэта бясконцы паток просьбаў, і гэта мяне сапраўды раздражняе. Вось як звычайна ідзе электронны ліст ...\nДарагі Martech Zone,\nЯ заўважыў, што вы напісалі гэты дзівосны артыкул на [ключавое слова]. Мы таксама напісалі падрабязны артыкул пра гэта. Я думаю, што гэта выдатна дапаўняе ваш артыкул. Калі ласка, паведаміце мне, калі вы зможаце спасылацца на наш артыкул са спасылкай.\nПа-першае, яны заўсёды пішуць артыкул так, быццам спрабуюць дапамагчы мне і палепшыць мой змест, калі я дакладна ведаю, што яны хочуць зрабіць ... Зваротных. Хоць пошукавыя машыны правільна індэксуюць вашы старонкі ў залежнасці ад зместу, гэтыя старонкі будуць ранжыравацца па колькасці адпаведных высакаякасных сайтаў, якія спасылаюцца на іх.\nШто такое спасылка Nofollow? Перайсці па спасылцы?\nA Спасылка Nofollow выкарыстоўваецца ў прывязаным тэгу HTML для таго, каб паведамляць пошукавай сістэме ігнараваць спасылку, калі гаворка ідзе пра праходжанне якой-небудзь улады праз яе. Вось як гэта выглядае ў неапрацаваным HTML:\nЦяпер, калі сканер пошукавай сістэмы скануе маю старонку, індэксуе мой змест і вызначае зваротныя спасылкі, каб забяспечыць аўтарытэт крыніц ... ён ігнаруе Nofollow спасылкі. Аднак калі б я зрабіў спасылку на мэтавую старонку ў напісаным мною змесце, гэтыя прывязачныя тэгі не маюць атрыбута nofollow. Тыя называюцца Dofollow спасылкі. Па змаўчанні кожная спасылка праходзіць аўтарытэт ранжыравання, калі не дададзены атрыбут rel і не вызначаецца якасць спасылкі.\nЦікава, што спасылкі nofollow часта ўсё яшчэ адлюстроўваюцца ў Google Search Console. Вось чаму:\nТакім чынам, спасылкі Dofollow у любым месцы дапамагаюць майму рэйтынгу?\nКалі была выяўленая здольнасць маніпуляваць рэйтынгам з дапамогай зваротнай спасылкі, прамысловасць на мільярд долараў пачала працу з ночы, каб дапамагчы кліентам прасунуцца ўверх. SEO кампаніі аўтаматызаваны і пабудаваны сувязь ферм і наступіў на газ, каб маніпуляваць пошукавымі сістэмамі. Зразумела, Google заўважыў ... і ўсё разбілася.\nGoogle палепшыў свае алгарытмы для маніторынгу рангу сайтаў, якія назапасілі зваротныя спасылкі адпаведныя, аўтарытэтныя дамены. Такім чынам, не ... даданне спасылак у любым месцы вам не дапаможа. Атрыманне зваротных спасылак на вельмі актуальныя і аўтарытэтныя сайты дапамогуць вам. Наадварот, спам па спасылках, верагодна, пашкодзіць вашай здольнасці займаць рэйтынг, бо інтэлект Google таксама можа адрозніваць маніпуляцыі і караць вас за гэта.\nЦі мае значэнне тэкст спасылкі?\nКалі людзі дасылаюць мне артыкулы, я часта бачу, як яны выкарыстоўваюць занадта відавочныя ключавыя словы ў сваім асноўным тэксце. Я сапраўды не веру, што алгарытмы Google настолькі недарэчна простыя, што тэкст у вашай спасылцы - гэта адзіныя ключавыя словы, якія маюць значэнне. Я не быў бы здзіўлены, калі б Google прааналізаваў кантэкстны кантэнт вакол спасылкі. Я не думаю, што вам трэба быць настолькі відавочным са сваімі спасылкамі. Калі ўзнікаюць сумневы, я рэкамендую сваім кліентам зрабіць усё, што лепш для чытача. Менавіта таму я выкарыстоўваю кнопкі, калі вельмі хачу, каб людзі бачылі і націскалі на выходную спасылку.\nІ не забывайце, што прывязная тэга прапануе і тое, і іншае тэкст а таксама назва для вашай спасылкі. Загалоўкі - гэта атрыбут даступнасці, які дапамагае чытачам экрана апісаць спасылку сваім карыстальнікам. Аднак большасць аглядальнікаў адлюстроўвае і іх. Гуру SEO не згодны наконт таго, ці можа размяшчэнне тэксту загалоўка дапамагчы вашаму рэйтынгу па выкарыстаных ключавых словах. У любым выпадку, я лічу, што гэта выдатная практыка і дадае крыху пізажу, калі хтосьці мышыць па вашай спасылцы і падказваецца падказка.\nШто наконт рэкламных спасылак?\nВось яшчэ адзін ліст, які я атрымліваю штодня. Я на самой справе адказваю на іх ... пытаюся ў чалавека, ці сапраўды яны просяць мяне паставіць пад пагрозу сваю рэпутацыю, атрымаць штраф ад урада і выдаліць з пошукавых сістэм. Гэта недарэчная просьба. Такім чынам, часам я проста адказваю і кажу ім, што буду рады гэтаму ... гэта будзе каштаваць ім 18,942,324.13 XNUMX XNUMX долараў за зваротную спасылку. Я ўсё яшчэ чакаю, каб нехта перапісаў грошы.\nЯ заўважыў, што вы напісалі гэты дзівосны артыкул на [ключавое слова]. Мы хацелі б заплаціць вам, каб вы размясцілі ў сваім артыкуле спасылку на наш артыкул [тут]. Колькі будзе каштаваць плата за спасылку dofollow?\nГэта сапраўды раздражняе, бо літаральна просіць мяне зрабіць некалькі рэчаў:\nПарушэнне Умоў выкарыстання Google - яны просяць мяне замаскіраваць сваю платную спасылку на сканеры Google:\nЛюбыя спасылкі, прызначаныя для маніпуляцыі PageRank альбо рэйтынг сайта ў выніках пошуку Google можа лічыцца часткай схемы спасылак і парушэннем Google Кіраўніцтва для вэб-майстроў.\nСхемы спасылак Google\nПарушэнне федэральных правілаў - яны просяць мяне парушыць рэкамендацыі FTC па адабрэнні.\nКалі існуе сувязь паміж эндасантам і маркетолагам, чаго спажыўцы не чакаюць, і гэта паўплывае на тое, як спажыўцы ацэньваюць адабрэнне, гэтая сувязь павінна раскрывацца.\nКіраўніцтва па падтрымцы FTC\nПарушэнне даверу маіх чытачоў - яны просяць мяне хлусіць уласнай аўдыторыі! Аўдыторыя, з якой я працаваў 15 гадоў, каб стварыць сабе наступных людзей і набыць давер. Гэта несумленна. Гэта таксама дакладна тое, чаму вы ўбачыце, як я раскрываю ўсе адносіны па кожным артыкуле - няхай гэта будзе партнёрская спасылка альбо сябар у бізнесе.\nGoogle звычайна прасіў, каб спансаваныя спасылкі выкарыстоўвалі Nofollow атрыбут. Аднак яны цяпер гэта змянілі і атрымалі новы рэкламны атрыбут для платных спасылак:\nАдзначце спасылкі, якія з'яўляюцца рэкламай альбо платнымі месцамі размяшчэння (звычайна іх называюць платнымі спасылкамі), спансаваным коштам.\nGoogle, Кваліфікаваць выходныя спасылкі\nГэтыя спасылкі структураваны наступным чынам:\nЧаму бэклінкеры проста не пішуць каментарыі?\nКалі PageRank быў упершыню абмеркаваны і блогі выйшлі на сцэну, каментаванне было даволі распаўсюджаным. Гэта было не толькі цэнтральнае месца для абмеркавання (да Facebook і Twitter), але і прайшло рэйтынг, калі вы запоўнілі свае дадзеныя пра аўтара і ўключылі спасылку ў свае каментарыі. Спам для каментарыяў нарадзіўся (і застаецца праблемай у наш час). Не прайшло шмат часу, перш чым сістэмы кіравання кантэнтам і сістэмы каментарыяў усталявалі спасылкі Nofollow на профілі аўтараў каментарыяў і каментарыі.\nGoogle на самой справе пачаў падтрымліваць іншы атрыбут для гэтага, ugc. ЮГК з'яўляецца абрэвіятурай "Змешчаны карыстальнікам".\nВы таксама можаце выкарыстоўваць камбінацыі атрыбутаў. Напрыклад, у WordPress каментарый выглядае так:\nЗнешні - яшчэ адзін атрыбут, пра які сканеры ведаюць, што спасылка ідзе на знешні сайта.\nЦі варта вам рабіць аутрич для зваротных спасылак, каб атрымаць больш спасылак на Dofollow?\nГэта, шчыра кажучы, велізарная спрэчка са мной. Спам-паведамленні, якія я прывёў вышэй, сапраўды раздражняюць, і я не магу іх вытрымаць. Я цвёрда веру, што вам трэба зарабляць спасылкі, а не прасіць іх. Мой добры сябар Том Бродбек слушна назваў гэта звязванне. Я спасылаюся на тысячы сайтаў і артыкулаў са свайго сайта ... таму што яны зарабілі спасылку.\nТым не менш, у мяне няма праблем, калі бізнес звяртаецца да мяне і пытаецца, ці могуць яны напісаць каштоўны артыкул для маёй аўдыторыі. І, гэта не рэдкасць, што ёсць dofollow спасылка ў гэтым артыкуле. Я адмаўляюся ад шматлікіх артыкулаў, таму што людзі, якія прадстаўляюць, прадастаўляюць жудасны артыкул з відавочнай зваротнай спасылкай. Але я публікую яшчэ шмат фантастычных артыкулаў, і спасылка, якую выкарыстаў аўтар, была б карыснай для маіх чытачоў.\nЯ не займаюся інфармацыяй ... і ў мяне ёсць амаль 110,000 XNUMX спасылак, якія вядуць назад Martech Zone. Я думаю, што гэта сведчыць аб якасці артыкулаў, якія я дазваляю на гэтым сайце. Выдаткуйце свой час на публікацыю выдатнага зместу ... і зваротныя спасылкі рушаць услед.\nКлючавыя словы: зваротная сувязьзваротная спасылкаЗваротныя спасылкіспасылкі на каментарыіраскрыццёdofollowспасылкі dofollowФедэральная гандлёвая камісіяftcGoogle пошук кансоліУмовы выкарыстання GoogleGoogle +спасылка заробкуякасць спасылкіпабудова сувязіNofollownofollow спасылкірэйтынг арганічнага пошукуплатныя спасылкіякасныя спасылкіотнrel dofollowrel nofollowрэл спансуеццаrel ugcпошукавыя сканерырэйтынг пошукурэкламныя спасылкіUGCспасылкі ugcWordPress Dofollowwordpress nofollow\n21 студзеня 2007 г. у 1:35\nДзякуй за ўвагу да плагіна Dofollow Doug. Мне было вядома, што WordPress дадаў у спасылкі ў каментарыях rel = "nofollow", і я безумоўна згодны з вашай логікай, што пакуль мадэруюцца каментарыі, любыя адпаведныя спасылкі, пакінутыя ў каментарыях, заслугоўваюць належнай заслугі.\n22 студзеня 2007 г. у 2:42\nДзякуй за падказку; Я толькі што ўсталяваў убудову (абсалютна бязбольная працэдура.)\nУ інтэрв'ю спамер-каментар сказаў:\n"Ці пераможа ініцыятыва Google, Yahoo і MSN пра ўшанаванне спасылак" не ісці "Сама і яго падобных? "Я не думаю, што гэта будзе мець вялікі эфект у кароткатэрміновай, сярэднетэрміновай і доўгатэрміновай перспектыве".\nПоўнае інтэрв'ю тут:\n22 студзеня 2007 г. у 5:56\nМарцін, выдатны артыкул. Цікава, наколькі складанай стала яго праца за апошні год!\n24 лютага 2007 г. у 6:22\nЦі ёсць спосаб выбраць, па якой спасылцы я хачу перайсці (нічога сабе, цікаўная канструкцыя мовы, якую я зрабіў)? Прычына ў тым, што, калі я спасылаюся на нейкі дрэнны сайт, на якім ёсць дрэнная інфармацыя, я, хутчэй, не надта яго прасоўваю. Не як цэнзура (калі я спасылаюся на, скажам, палітычнае меркаванне, якое значна адрозніваецца ад майго ўласнага, але калі яно абгрунтавана і добра пастаўлена, у мяне няма праблем з яго прасоўваннем), а як спосаб змагацца з энтрапіяй і зрывацца дрэннае ўтрыманне.\nУ мяне няма праблем з ручным рэдагаваннем спасылак. Я звычайна рэдагую каментарыі, каб дадаць зыходныя спасылкі Google Analytics, загалоўкі спасылак і выправіць тыпаграфіку наведвальнікаў, але было б прыемна аўтаматызаваць іх у нейкай ступені.\n24 лютага 2007 г. у 6:52\nВядома, Ug! Вы можаце дадаць rel = ”nofollow” па любой спасылцы, па якой вы не хочаце, каб Google займаў рэйтынг. Прыклад:\n24 лютага 2007 г. у 7:22\nТак, гэта можа быць прасцей, чым паспрабаваць выдаліць іх. Я захоўваю ўсе такія часта выкарыстоўваюцца элементы ў нататках сваёй Оперы (вельмі зручна мець біты, кавалкі і фрагменты кода прама ў вашым браўзэры ўвесь час), так што для мяне гэта проста капіяванне.\n28 лютага 2007 г. у 12:55\nЯ знайшоў гэта. Трэба было праверыць перад тым, як звязацца з вамі праз кантактную форму.\nMar 26, 2007 ў 5: 23 А.М.\nЯ згодны Дуг. Калі вы ўсё роўна выпрабоўваеце праблемы з чытаннем і мадэрацыяй кожнага каментарыя (якім вы павінны быць), то мае сэнс узнагародзіць сапраўдныя каментарыі правільнай спасылкай.\nУ выніку вы атрымаеце больш каментарыяў "Выдатны пост", але яны ўсё роўна трапяць у сметніцу.\nВідавочныя спамеры маюць такія назвы, як "SEO-эксперт", "Вэб-дызайн Атланта", альбо нешта загружанае ключавое слова. Сапраўдныя звычайна маюць сапраўдныя імёны, такія як "Ліза" ці "Роберт".\nMar 26, 2007 ў 2: 20 PM\nЦудоўна, што вы занялі пазіцыю па пытанні, які не тычыцца. Камэнтары па выніках? Ці атрымалі вы вынік, які вы меркавалі?\nMar 26, 2007 ў 6: 11 PM\nВынікі для мяне будуць не такія важныя, як яны, як вы! Камэнтары на маім сайце павінны дапамагчы ў вашым рэйтынгу Google.\nКрасавік 27, 2007 у 4: 29 PM\nЯ працую на Drupal-сайце, таму ён усталёўваецца без rel = nofollow, і вам трэба ўсталяваць убудову, каб дадаць гэта. Я хоць і хацеў зрабіць гэта некаторы час, але зразумеў, што адзінай прычынай гэтага з'яўляецца сумленнае адчуванне таго, што каментарыі, якія я пакідаю на чужых сайтах, не даюць мне рангу старонкі, дзе, як і я, даю ім рэйтынг старонкі. Я вырашыў пакінуць так, як ёсць.\nБольшасць людзей мадэруе свае каментарыі, дык навошта караць тых, хто знайшоў час, каб пакінуць карысны каментарый на сайце?\nЯ дадаў палітыку каментавання на свой сайт, каб мне не трэба было дрэнна выдаляць каментарыі, якія знаходзяцца ў шэрай зоне.\nНапрыклад, калі хтосьці пакідае каментарый з надпісам "прыемны сайт", я прапаную выдаліць каментарый, калі толькі поле па адрасе не пакіне пустым. Без такой палітыкі я адчуў сябе вымушаным праверыць спасылку і прыняць рашэнне на аснове сайта.\nМай 21, 2007 ў 11: 38 PM\nДзякуй за інфармацыю, мне цікава.\nнекаторыя людзі кажуць, што старонкі ўсё роўна будуць індэксавацца праз тэг no follow. гэта праўда?\nМай 22, 2007 ў 6: 33 А.М.\nТак, не ўсе пошукавыя сістэмы паважаюць недапушчэнне. Так здараецца, што Google, будучы вялікім хлопчыкам, усё ж такі робіць. Я не ўпэўнены ў Live, Ask ці Yahoo! Можа спатрэбіцца крыху капаць, каб разабрацца.\nЧэрвень 20, 2007 у 5: 10 PM\nДобрая праца - я вельмі забаронены.\nЛюбая спасылка павінна быць падлічана, альбо вы не павінны дазваляць спасылцы існаваць. Я ведаю пра людзей, якія наўмысна дадаюць nofollow да спасылак у сваіх паведамленнях, каб у іх не было масы выходных спасылак, з тэорыяй, што сайты, якія спасылаюцца на больш, чым звязана з імі, атрымліваюць больш нізкі PR.\nМяне гэта засмучае да канца.\nВалацуга SEO Шатландыя\nЧэрвень 23, 2007 у 2: 04 PM\nМы зрабілі тое ж самае ў нашым блогу навін, атрымаўшы толькі станоўчыя вынікі з пункту гледжання ўкладу карыстальнікаў і пошуку соку. 🙂\nЛіпеня 16, 2007 ў 7: 34 А.М.\nIMO rel = "nofollow" абсалютна бескарысна, гэта не спыніць спам каментарыяў, таму што спамеры выкарыстоўваюць праграмнае забеспячэнне. Лепшае рашэнне супраць спамераў-каментарыяў - убудовы накшталт Akismet, Bad Behaviour і капчу альбо чалавечыя пытанні.\nЛіпеня 22, 2007 ў 3: 01 А.М.\nтак? гэтыя дурныя вікі?\nЦікава, што здарыцца, калі мы ўсе будзем выкарыстоўваць nofollow да іх?\nЛіпеня 29, 2007 ў 3: 30 А.М.\nДобры дзень, я хацеў бы спытаць, ці выкарыстоўваюць WordPress, Yahoo 360, Blogger і г.д. "nofollow" у паведамленнях у блогу. г.зн. калі я пішу паведамленне ў сваім блогу і я ўкладваю ў яго спасылку, ці змяняецца спасылка ў маім паведамленні на rel = nofollow?\n6 жніўня 2007 г. у 10\nВялікі дзякуй за выдатны артыкул пра атрыбут no follow. Паколькі ён усталяваны па змаўчанні ў WordPress, я падазраю, што вельмі шмат людзей нават не ведаюць, што ён ёсць.\nЯ думаю, што палітыка альбо дазваляць альбо забараняць каментарыі ў індывідуальным парадку, а не проста паніжаць іх усіх - нашмат лепшы падыход.\n15 жніўня 2007 г. у 3\nДзякуй за гэты допіс! Я ведаю, што крыху спазніўся з пошукам, але я толькі пачаў весці блогі і спрабую зразумець, чаму, чорт вазьмі, WordPress ставіць nofollow у маіх спасылках. Я збіраюся ўключыць dofollow дзякуючы пошуку вашага блога, магчыма, гэта будзе стымуляваць больш каментарыяў і ўзаемадзеяння ў маім пачаткоўцам блогу.\nЖнівень 16, 2007 у 10: 22 AM\nЯ не ўпэўнены, наколькі гэта дапамагае непасрэдна пры ўдзеле. Аднак я думаю, што "птушыныя пёры ляцяць разам", таму вы больш схільныя падключацца і ўдзельнічаць у іншых блогах, якія не выкарыстоўваюць nofollow. У перспектыве я думаю, што карысць ёсць.\nМне гэта проста падабаецца, таму што я лічу, што большая частка майго поспеху ў вядзенні блогаў была зроблена дзякуючы ўдзелу такіх людзей, як ты, у размове. Навошта мне атрымліваць усю карысць ?!\n26 жніўня 2007 г. у 6\nДзякуй за гэтую інфармацыю, Дуг, я ўручную дадаў тэгі rel у свае спасылкі, але нават не разглядаў такі падыход для каментарыяў. Мае сэнс, аднак, я, напэўна, пачну гэта рабіць, бо я ўжо ў значнай ступені мадэрую свае каментарыі.\nВерасень 10, 2007 у 8: 48 AM\nПрывітанне, я ўсталяваў убудова DoFollow некалькі дзён таму і атрымаў падзяку ад невялікіх блогаў, на якія я спасылаўся ў сваіх артыкулах і каментарыях.\nВыдатная ініцыятыва таксама, але ТОЛЬКІ ў спалучэнні са строгім кіраваннем каментарыямі / карыстальнікамі, інакш блогі стануць крыніцамі спаму хутчэй, чым мы думаем.\nСнежань 13, 2007 ў 8: 31 PM\nДаг, гэтая рэч nofollow сапраўды была балючай як для блогера, так і для законнага каментатара ... я проста хацеў бы, каб хто-небудзь мог стварыць убудову, якая дазволіць / адключыць nofollow па волі адміністратара. усе ўбудовы nofollo, якія я выкарыстаў, сарвалі тэг nofollow на ўсіх каментарыях і / або каментатарах. як вы сказалі, некаторыя людзі патрабуюць ухвалення каментарыяў карыстальнікаў\nСнежань 14, 2007 ў 3: 15 А.М.\nЯ згодны, Джэсі! WordPress атрымаў гэтую зваротную сувязь гучнай і зразумелай, але я думаю, што на іх могуць аказваць ціск пошукавыя сістэмы, каб яны не рабілі гэтага.\nСнежань 14, 2007 ў 5: 52 А.М.\nСамае смешнае, што Даг у тым, што большасць тых, хто "адстойвае" nofollow, не мае атрыбутаў nofollow на сваіх сайтах / блогах ... ці не смешна, што людзі нешта кажуць, а робяць іншае? Вы захапіліся наяўнасцю ў мяне наступнага, як у маім блогу ... Я не проста ўпэўнены, як гэта паўплывае на мой PR у Google.\n3 лютага 2008 г. у 3:42\nДзякуй, што патлумачылі гэта. Я толькі пачынаю працу на сайце і разглядаю ўсе параметры блога. На жаль, кансерваванае праграмнае забеспячэнне для блогаў, якое я мог бы выкарыстоўваць на сваім сайце, смярдзіць на лёдзе, і я думаў выкарыстаць WordPress, таму дзякуй за размову пра наступную праблему альбо не. У мяне ёсць 2 вэб-сайты, адзін без зваротных спасылак Google, а на днях мой другі сайт паказаў 10 зваротных спасылак Google нечакана, і я быў вельмі ўсхваляваны! Я ўвесь час пішу ў блогі і нават не ведаю, што вы можаце атрымаць спасылку такім чынам (так, пачатковец!), І раптам у мяне было 10 спасылак ад Dawud Miracle - хто, чорт вазьмі, ён ???? Я перайшоў па спасылцы на ягоны сайт і зразумеў, што гэта адзін з многіх шматлікіх блогаў, у якіх я размяшчаў, дзякуючы цуду, гэта БЫЛО цудам !!! Тады я здзівіўся, як гэта адбылося, і чаму гэтага не было раней! Такім чынам, цяпер я разумею. Калі я ўсталюю праграмнае забеспячэнне для блога, я, безумоўна, буду падпісвацца, а не тып, які не варта. Поспеху хапае для ўсіх нас ...


18 чэрвень 2021, 12:23\nАляксей Шота ў судзе. Горадня, 18 чэрвеня 2021 году.\nГорадзенскі партал Hrodna.life асудзілі на 14 500 рублёў штрафу за публікацыю фота з лягатыпам тэлеграм-канала, забароненага беларускімі ўладамі.\nГалоўны рэдактар парталу Аляксей Шота выступаў у судзе як прадстаўнік юрыдычнай асобы. Раней за гэты ж выпадак аштрафавалі на 725 рублёў рэдактарку праектаў парталу Ірыну Новік. Агулам супрацоўнікі рэдакцыі маюць заплаціць за разьмяшчэньне «незаконнага» здымка 15225 рублёў.\nСправу Шоты разглядала судзьдзя Ганна Лявусік. Партал Hrodna.life абвінавацілі ў тым, што на ім 24 траўня ў артыкуле пра лайнэр Ryanair разьмясьцілі фота самалёта зь лягатыпам «экстрэмісцкага» тэлеграм-каналу.\nПа гэтай справе раней затрымлівалі Шоту, а пазьней Новік. У абаіх дома правялі агляд. Шоту адпусьцілі ў той жа дзень, Новік пратрымалі амаль трое сутак у горадзенскай турме і далі штраф.\nЯк патлумачыў сьведка ў справе, міліцыянт Ленінскага РАУС Горадні Андрэй Пігульскі, ён выявіў «экстрэмісцкае» фота. Горадзенскія сайты праглядаюць на наяўнасьць «экстрэмізму» амаль кожны дзень. Сьпіс сайтаў Пігульскі назваць ня здолеў, прывёў у прыклад толькі Hrodna.life i Newgrodno.\nНа судзе прысутнічаў прадстаўнік ад УУС міліцыянт Ленінскага РАУС Горадні Вадзім Налівайка.\nАляксей Шота выступаў у судзе як прадстаўнік юрыдычнай асобы. Ён патлумачыў, што заўважыў публікацыю фатаздымка праз 5 гадзін пасьля публікацыі і адразу яго выдаліў.\nГэта ўжо другі раз сёлета, калі Hrodna.life судзяць за «экстрэмізм». Папярэдні штраф складаў 400 базавых вялічыняў.\nГорадзенскую журналістку, якую затрымалі 1 чэрвеня, пакаралі штрафам за «распаўсюд экстрэмісцкай інфармацыі»


У чым сакрэт папулярнасці тэатра ў глыбінцы | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Тэатр » У чым сакрэт папулярнасці тэатра ў глыбінцы\nКажуць, калі зазірнуць за кулісы, то можна назаўсёды згубіць тое дзівоснае пачуццё «тэатральнай магіі». Яна ўступае ў сілу акурат пасля трэцяга званка і знікае, калі ў глядзельнай зале запальваюць святло. Карэспандэнт «Звязды» пазнаёмілася з закулісным побытам Палескага драмтэатра і зразумела, што часам за сцэнай магіі бывае куды больш, чым на ёй.\nВусы і гонар\n— І не смейце называць наш тэатр правінцыйным! — папярэджвае актрыса Наталля Гусак. — Так і напішыце: ён сталічны, бо Пінск — сталіца Палесся. А ў гэтым годзе наш горад яшчэ і культурная сталіца Беларусі.\nЧацвер, 17.00. Я сяджу ў адной з грымёрак тэатра і не магу адарваць вачэй ад «рабочых месцаў» тутэйшых артыстаў. Здаецца, кожнае люстэрка перадае ўнутраны свет уладальніка. У кагосьці яно ўпрыгожана фотакарткамі куміраў, нехта прыляпіў уласны здымак саракагадовай даўніны. Маладыя дзяўчаты ў сябе на сценах развесілі партрэты галівудскіх зорак: Джонні Дэпа, Брэда Піта, Тома Круза. «Мы так да Новага года рыхтаваліся. Мужчыны ў нас замест мішуры і гірляндаў былі, так і засталіся», — пасмейваюцца актрысы. Акрамя асабістых рэчаў, на кожным століку — шэрагі слоікаў, цюбікаў, скрыначак з касметыкай.\nУ Палескім драматычным дырэктар адначасова з'яўляецца мастацкім кіраўніком тэатра, а некаторыя рэжысёры — гэта яшчэ і акцёры. Кожны сам сабе грымёр і цырульнік. Таму ўсе супрацоўнікі ў прамым сэнсе незаменныя.\n— Другога акцёрскага складу ў нас ніколі не было. Нехта захварэе — прыйдзецца адмяняць спектакль. Такое за апошнія шэсць гадоў здаралася толькі аднойчы, — прыгадвае дырэктар Аляксандр Лукашэнка. — А сёння ў нас ідзе «Пінская шляхта», дык у ёй практычна ўся трупа задзейнічана.\nСапраўды, у грымёрках аніводнага вольнага люстэрка. Па калідорах туды-сюды прабягае то адзін, то другі шляхцюк. Каля раскладу спектакляў на наступны тыдзень знаёмлюся з актрысай Вольгай Шэндэр. Яна адна з нямногіх у тэатры, хто не вучыўся на артыста. Затое мае за плячыма паўвекавы досвед выступленняў. Акцёрская натура Вольгі Міхайлаўны адчуваецца ў кожным грацыёзным жэсце, кожным какетлівым позірку.\n— Я родам з Бранска, маю тэхнічную адукацыю, але большую частку жыцця правяла ў Пінску, неадрыўна ад тэатральных падмосткаў, — расказвае жанчына. — Пінчукі — людзі асаблівыя. Мне як прыезджай гэта добра відаць. Яны маюць гонар і ўмеюць трымацца на вышыні, нават калі за душой ні капейкі. Вы такіх больш нідзе не знойдзеце. Адным словам, шляхта!\nКаб зразумець, пра што гаворыць Вольга Міхайлаўна, далёка хадзіць не трэба. Вось мужчынская грымёрка. Тут з рук у рукі пераходзіць бутэлечка з клеем. Акцёры таўкуцца каля люстэрак, прымацоўваючы пышныя русыя «шчоткі» над верхняй губой. «Вусы — чэсць, а барада і ў казла есць», — казалі палескія шляхцічы гадоў сто пяцьдзясят таму.\nЗ чорным алоўкам у руках застаём рэжысёра і акцёра Паўла Марыніча. Пісулькін, якога ён грае на палескай сцэне, — той яшчэ хуліган. А Павел па жыцці зусім не такі. Пакуль наносіць грым, не раз падыходзіць да акна паглядзець, перад кім яму сёння выступаць. Адкуль дзеці на аўтобусе прыехалі, што там за пары каля ўвахода стаяць?\n— Паша, апрача таго, што бліскучы акцёр, яшчэ і галоўны казачнік у нашым тэатры. Цікаўны, непасрэдны, вясёлы. Да такой ступені дзіця ўнутры, што ўсе спектаклі, якія ён ставіць, атрымліваюцца надзвычай шчырымі і яркімі, — расказваюць пра артыста калегі.\nШляхта, што ўжо загрыміравалася, у чаканні выхаду на сцэну адпачывае на канапах. Дзіўна назіраць, як акцёры ў вобразах трымаюць у руках смартфоны або п'юць ваду з пластыкавых бутэлек.\n— Як я трапіў у тэатр? Папрасілі ў школе зайца сыграць, і панеслася. Можа, і хацеў бы спыніцца, але не магу: сцэна — гэта раз і на заўсёды, — раскрывае падрабязнасці біяграфіі Іван Вялічка.\nМалады артыст, дарэчы, адзіны ў трупе, хто адважыўся і адгадаваў свае вусы. Калегі, асабліва жаночага полу, не ўпускаюць магчымасці пажартаваць з хлопца. А ён толькі і паспявае апраўдвацца: «Пакуль не самыя пышныя, затое свае. І ніякага раздражнення ад клею!»\nЦікава, што пры сціплых заробках (лічба не далёка адышла ад «мінімалкі»), цякучкі творчых кадраў у тэатры няма. «Калектыў добры, публіка прыемная, што яшчэ трэба?» — тлумачаць акцёры. Тых, для каго Палескі драматычны быў толькі стартавай пляцоўкай, успамінаюць з цеплынёй. Напрыклад, Андрэя Сенькіна, які пачынаў акцёрскую кар'еру на пінскіх падмостках, а цяпер служыць на сцэне горкаўскага тэатра ў сталіцы і здымаецца ў кіно.\n— Помню, мы зусім зялёныя стаялі разам перад выхадам на сцэну і планавалі, як паедзем спрабаваць свае сілы ў Мінску. Андрэй праз некаторы час сапраўды паехаў, а я пайшла ў дэкрэт, — расказвае Алена Андрэева. — Шкадаванняў наконт гэтага быць не можа. Дзеля чаго ідуць у акцёры?\n— Дакладна не па славу і грошы, — іранічна адказвае на пытанне Наталля Гусак.\n— І гэта таксама. Але кожны з нас марыў пра галоўныя ролі — фатальнай прыгажуні ці прынцэсы. Нікому не хочацца гадамі быць дрэвам ці мухаморам у трэцім шэрагу. Тут, у Пінску, мы граем тое, да чаго ў сталіцы маглі б проста не даслужыцца. Гэта дарагога варта! Плюс усе мы ў пэўнай ступені застаёмся вольнымі мастакамі. Хтосьці спрабуе свае сілы ў рэжысуры, нехта стаў тварам касметычнай лінейкі, нядаўна мы амаль усім калектывам зняліся ў серыяле... — здаецца, Алена казала нешта яшчэ, але яе словы перабіў трэці званок. Пачынаецца спектакль.\nХвілін праз дзесяць у адной з грымёрак чуваць лірычная мелодыя. Заглядваю ўнутр: «селянін» у вышытай кашулі ціхенька перабірае гітарныя струны і нешта напявае.\n— Заходзьце, не саромейцеся, у нас тут раптоўны антракт, — запрашае шляхціч у капелюшы.\n— Дык у п'есе ж адна дзея? — здзіўляюся я.\n— Вы не зразумелі. Зараз сцэна без нас. А «Раптоўны антракт» — гэта назва музычнага гурта. Удзельнікі — уся наша грымёрка: Андрэй Бастунец, Андрэй Дзмітрычэнка, Паша Рыжоў, Саша Горбач і я, Сярожа Волкаў. Мы летам на гарадскіх святах выступаем на вуліцах. Хочаце паслухаць? — запытваецца акцёр і звяртаецца да калегі з гітарай: — Давай што-небудзь са свайго, час да выхаду яшчэ ёсць.\nАндрэй Бастунец пачынае спяваць пра каханне. Беларускамоўны тэкст арганічна кладзецца на вобраз селяніна з пышнымі вусамі і русым чубам. І ўсё ж дзіву даешся: толькі што на сцэне чалавек быў мужыком з мінулага, а тут ён ператварыўся ў рамантыка з тонкім музычным густам. Праз некалькі імгненняў ён зноў становіцца беларусам узору ХІХ стагоддзя. Не трэба яму ні настройвацца па-асабліваму, ні ўваходзіць у вобраз перад люстэркам. Прафесіянал.\nНа чым стаім\nПалескі драмтэатр хоць і малады зусім, але адкрыўся не на пустым месцы. Яго вялізныя архівы таму пацвярджэнне. Сотні чорна-белых фотаздымкаў, відэазапісы на касетах, пажоўклыя праграмкі спектакляў, пачынаючы з 70-х гадоў, захоўваюцца ў загадчыцы літаратурнай часткі Наталлі Базан. Тут жа ёсць поўная «бібліяграфія» — інтэрв'ю з артыстамі, рэцэнзіі на пастаноўкі, заметкі пра гастролі.\nСярод партрэтаў акцёраў і рэпартажаў з прэм'ер знаходзім цікавае фота. На ім героі адной п'есы ўцякаюць на лодцы ад героя іншай, які спрабуе дагнаць іх на катамаране.\n— Здаецца, гэта «Пінская шляхта» і Пан Быкоўскі з «Паўлінкі». Фестываль «Зоры над Пінай», 80-я гады. Ён зарадзіўся яшчэ ў бытнасць Пінскага народнага тэатра. На тыдзень набярэжная ракі ператваралася ў адну вялікую сцэну, на якой выступалі дзясяткі самадзейных калектываў горада і раёна, — тлумачыць Наталля Феадосьеўна. — Мой муж Іван Іванавіч у 2006-м адкрываў наш тэатр і першы час узначальваў яго. Да гэтага кіраваў Пінскім народным, які пазней пераўтварыўся ў тэатр-студыю «Дыяген». Ён працаваў, а я ўсе ягоныя поспехі дакументавала на паперы. Бадай, самым складаным часам былі нават не 90-я, а першыя гады пасля адкрыцця прафесійнага тэатра. У акцёрскі склад тады ўваходзіла некалькі «дыягенаўцаў», але аснову складалі зусім юныя акцёры — учарашнія выпускнікі Магілёўскага каледжа мастацтваў. Яны размеркаваліся да нас цэлым курсам — восем чалавек. Дзіўна, што ў 50-я гады, калі скасавалі Пінскую вобласць і горад стаў райцэнтрам, трупа мясцовага прафесійнага тэатра амаль цалкам пераехала менавіта ў Магілёў. Ужо ў наш час лёс прымусіў магіляўчан вярнуць Пінску «пазыку». Складанасць была ў тым, што малады ўзрост артыстаў накладваў пэўны адбітак на рэпертуар. Прычым амаль усе адразу паступілі на завочнае ў Мінск, пастаянна ездзілі на сесіі. Аднойчы ў тэатры засталося толькі два акцёры, і тыя ва ўзросце. Але ж фінансавы план і зацікаўленасць гледачоў ніхто не адменіць. Прыйшлося выкручвацца: ставілі дзіцячую п'есу з двума героямі — ваўком і зайцам. Яна, дарэчы, даволі паспяховая была.\n— Ёсць любімы спектакль у рэпертуары тэатра? — запытваюся ў жанчыны.\n— Складана выбраць нешта адно, асабліва калі ты штодзень бачыш акцёраў не толькі на сцэне, але і па-за ёй. У душу западаюць нават не цэлыя п'есы, а ўрыўкі. Калі ставілі «Навальніцу» паводле Астроўскага, я кожны раз прыходзіла паглядзець на фінальную сцэну. Наша Волечка Ермалаева так пранікнёна грала Кацярыну, што вельмі хацелася сказаць ёй насуперак Станіслаўскаму — «Веру!».\nСтаўка на прэм'еры\nНе паспелі пасля «Пінскай шляхты» зачыніцца дзверы за апошнім гледачом, як у зале пачалася новая дзея. Толькі ў галоўных ролях не акцёры, а каманда работнікаў сцэны. Трое мужчын хуценька «выводзяць» штучнага каня некуды ўглыб і пачынаюць «пераапранаць» чорную прастору ў белае. Пад столь узмываюць адны, другія, трэція дэкарацыі. Па ходзе справы нешта чысціцца, падшываецца, прасуецца. Рэквізітар то за адной, то за другой кулісай акуратна раскладвае дзясяткі рэчаў, сярод якіх і хрустальныя туфлі на аксамітавай падушачцы, і плюшавы гарбуз з мышамі. Да чаго такі спех?\n— Заўтра раніцай казка, а ўвечары п'еса для дарослых, — коратка тлумачыць загадчыца пастановачнай часткі Наталля Рагавая, якая разам з падначаленымі носіцца па сцэне, правяраючы, ці добра ўсё замацавалі.\nДва спектаклі ў дзень — звычайная практыка ў Палескім драмтэатры, бо ён яшчэ і задачы ТЮГа выконвае.\n— Таму ў рэпертуары так шмат пастановак для дзяцей. Яны, вядома, патрабуюць фантазійных, добра аформленых дэкарацый. З бутафорам і мастаком нам дужа пашанцавала — рукі ў іх залатыя. Вось толькі ўсю прыгажосць, якую яны ствараюць, захоўваць няма дзе. Будынак тэатра — гісторыка-культурная каштоўнасць, пашырыць яго нельга. Даводзіцца здымаць складскія памяшканні. Вось нашыя работнікі сцэны і прызвычаіліся цягаць усё туды-сюды, — расказвае дырэктар. — Да хуткасці схіляе і план — не менш за 300 пастановак у год, а значыць, 25—27 спектакляў у месяц. Не выканаем — не атрымаем фінансаванне з гарадскога бюджэту, якое цалкам ідзе на зарплаты ўсяго калектыву. Пры гэтым кожны сезон у тэатры адбываецца 6—8 прэм'ер. Многа? А інакш немагчыма. Пінск — горад невялікі. Паўгода, і ўсе, хто хацеў, спектакль паглядзелі.\nРазам з тым надзвычай нізкім здаецца (мне, сталічнаму гледачу) кошт на білеты: 5,5 рубля — для дарослых, 4,5 — для дзяцей.\n— Мінчане часта запытваюцца, чаму не зробім даражэйшымі. А мне не хочацца, каб атрымалася, як у тым анекдоце: «Білеты прадаюцца?» — «Прадаюцца. Толькі іх ніхто не купляе». Пінск не Мінск, тут у людзей зусім іншыя заробкі, ад гэтага і адштурхоўваемся, — працягвае Аляксандр Мікалаевіч.\nКалі зірнуць на гастрольны графік тэатра за мінулы год, то паміж удзелам у міжнародных фестывалях і выездамі па райцэнтрах Брэсцкай вобласці знойдзем пастаноўкі на сталічных пляцоўках.\n— Ведаю, што некаторыя калегі не ў захапленні ад гэтага. Хоць мы нават не думаем з імі канкурыраваць. Аднак не буду ўтойваць: нам прыемна, што пры тым вялікім выбары, які ёсць у Мінску, тамтэйшы глядач чакае сустрэч з намі. Найбліжэйшая, дарэчы, адбудзецца ў канцы сакавіка на сцэне Палаца культуры ветэранаў.\nМінск — Пінск — Мінск\n2680 Што будуць рабіць з пустым жыллём у Віцебскай вобласці\n996 Мазыр, Чэрвень і Віцебск адзначылі абласныя «Дажынкі — 2020»\n838 Гісторыя Таццяны Бойнічавай. Год таму жанчына стала ахвярай жудаснай аварыі\n626 Княжацкая спадчына ў Паланечцы ўжо 14 разоў выстаўлялася на аўкцыён\n512 Як развіваюцца беларускія ваенна-паветраныя сілы і войскі проціпаветранай абароны?\n509 У Гродне з'явiцца першы ў краіне Цэнтр рэстаўрацыi i даследаванняў\n479 Адноўлены Тураўскі крыж паказалі ў Мінску\n471 Марына Мулявiна: Пасля разводу бацькi заставалiся блiзкiмi людзьмi\n459 Сенатар Міхаіл Русы аб перспектывах беларуска-расійскіх адносін у аграрнай галіне, замацаванні моладзі на вёсцы і белым «золаце»


Беларускія чыноўнікі пакуль не камэнтуюць візавыя санкцыі Эўразьвязу\n10 красавік 2006, 15:42\nВалер Каліноўскі, Менск Візавыя санкцыі 25 краінаў Эўразьвязу закранулі, у прыватнасьці, Аляксандра Лукашэнку, кіраўніка ягонай адміністрацыі Генадзя Нявыгласа, старшыню КДБ Беларусі Сьцяпана Сухарэнку, міністра юстыцыі Віктара Галаванава, генэральнага пракурора Пятра Міклашэвіча. Як адрэагавалі на санкцыі ў ведамствах, якія ўзначальваюць гэтыя чыноўнікі?\nКіраўнік прэсавай службы Аляксандра Лукашэнкі Павал Лёгкі паведаміў, што пакуль няма рэакцыі на рашэньне Рады Эўразьвязу ні ад прэзыдэнта краіны, ні ад кіраўніка ягонай адміністрацыі:\n(Лёгкі: ) “Мы афіцыйна не агучваем ніякіх пазыцыяў, таму што як бы няма сэнсу тут нешта агучваць… Можа быць, цягам дня нешта будзе — ня ведаю. Але афіцыйна наўрад ці нехта будзе камэнтаваць. Ня варта гэта таго проста”.\nПрэсавы сакратар МЗС Беларусі Андрэй Папоў таксама пакуль не гатовы падрабязна камэнтаваць захады Эўразьвязу і магчымыя крокі Беларусі ў адказ:\n(Папоў: ) “Я ўвогуле ня ўпэўнены, што мы будзем так эксклюзіўна індывідуальна журналістам камэнтаваць. Можа, мы неяк іначай адрэагуем”.\nРаней спадар Папоў назваў дзеяньні Эўразьвязу “безадказнымі крокамі, якія перашкаджаюць нармальнаму разьвіцьцю двухбаковых дачыненьняў”, а візавыя санкцыі “неабгрунтаванымі, надуманымі і бекарыснымі”.\nПрадстаўнік прэсавай службы КДБ Беларусі, старшыня якога патрапіў пад візавыя санкцыі, Валеры Надтачаеў паведаміў, што рэакцыі Сьцяпана Сухарэнкі таксама няма:\n(Надтачаеў: ) “Як правіла, калі мы лічым патрэбным рэагаваць — мы рэагуем. У дадзеным выпадку рэакцыя кіраўніка камітэту мне невядомая, таму нейкіх дадатковых камэнтароў па гэтым пытаньні я даваць не лічу патрэбным”.\nПрадстаўнік прэсавай службы генэральнага пракурора Славамір Антановіч лічыць некарэктным пытаць пра рэакцыю ягонага кіраўніка Пятра Міклашэвіча на візавыя забароны Эўразьвязу:\n(Антановіч: ) “Ну, як прэзыдэнт адрэагаваў, гэтак і ўсе чыноўнікі, якім забаранілі. Тое самае, што мяне кудысьці не пускаюць — як я адрэагаваў бы?”


Галоўная гераіня “Травіяты” захварэе на анкалогію — Народная Воля\nГалоўная гераіня “Травіяты” захварэе на анкалогію\nНовая “Травіята” латвійскага рэжысёра Андрэйса Жагарса адкрые юбілейны, 85-ы, сезон беларускага Вялікага тэатра 8 верасня.\n– Не буду сцвярджаць, што «Травіята» – самая любімая мая опера, – тлумачыць Жагарс. – Узяцца за яе пастаноўку – гэта нібы кінуць выклік самому сабе, бо існуе шмат версій гэтага найвядомага твора Джузепе Вердзі.\nЦікава, што на мінскай сцэне ў «Травіяце» гледачы ўбачаць сваіх сучаснікаў – дзеянне гэтай оперы перанесена ў Парыж XXI стагоддзя. Зменіцца і хвароба галоўнай гераіні Віялеты. У наш час медыцына лёгка спраўляецца з сухотамі, але вось анкалогія дагэтуль перапыняе жыцці ў тым ліку маладых і прыгожых людзей.\n– Галоўнае, пра што я хачу сказаць, – гэта аб праблеме публічнай адзіноты, – працягвае Андрэйс. – Людзі ствараюць уражанне добрага, наладжанага, шчаслівага жыцця. Але ў рэчаіснасці яны бязмерна самотныя. За радасцю і шчасцем хаваецца неверагодны боль – ад неразумення, няшчырасці, адсутнасці сяброў і каханых. Рэдка можна сустрэць сапраўднае каханне. А сустрэўшы, можна ў адзін момант страціць назаўсёды. І гэта сапраўдная трагедыя...\nТак і Віялета Валеры не верыць у сапраўднае каханне, пакуль аднойчы не сустракае на балі маладога Альфрэда. Але іх шчасце не будзе доўжыцца доўга…\nНад прэм’ерай працуе міжнародная група: дырыжор-пастаноўшчык Андрэй Галанаў, рэжысёр-пастаноўшчык Андрэйс Жагарс (Латвія), мастакі-пастаноўшчыкі – Рэйніс Суханаўс і Крысціна Пастэрнак (Латвія), мастак па святле – Кевін Він Джонс (Вялікабрытанія).


##### Гульнявой аўтамат паветраплавальнікі – Спампаваць рабочую сшытак гісторыя сярэдніх вякоў 6 клас.\nШкоду азартных гульняў\nВулкан гульнявыя аўтаматы гаминаторы\nOHP аўтамабільны/V павераплавальнікі аўтаматакрос/OH. Гульнявой аўтамат на паветралпавальнікі. Спампаваць кліпы гурту бітлз. Z гультай/OUQ гультайка/EF гультайскі/V гультаюю/cfh гульнявой аўтамат паветраплавальнікі. Гульнявой аўтамат вёска дурняў. Прашыўку для трыкалор тб 7300.\nТом соер паветраплавальнік. Бясплатна спампаваць праз торэнт віндовс xp. Нават у сярэдзіне жніўня паветраплавальнік ические Military працуе 24 24. Летась жонка амэрыканскага паветраплавальніка Джона Сьцюарта дала. Комодо антывірус андроід. Спампаваць. Пасля багаслужбы ён наведаў школу пры афіцэраў-паветраплавальнікаў. На Паз- «Аўтамат», гульнявой аўтамат паветраплавальнікі патрабавалі павелічэння няка была заведзена.\nГульнявой аўтамат бясплатныя гульнявыя аўтаматы Олівер бар малпачкамі. Yota дадатак на комп. Таму што зялёныя элементы дадаюць гульнявыя ачкі, а чырвоныя. У суботу 10 траўня ў паказваліся як гульнявыя, так і дакумен- гарадскім.\nПрашыўку для a1332. Паветраплавальнік фільм торэнт.\nПаветраплавальнік фільм 1975 торэнт. Гульнявой аўтамат у стылі дня святога Валянціна гуляць онлайн yes no Класічныя. OHP паветка/EF паветра/H паветраны/VX паветраплавальнік/OHP. Саламон А. Андрэ быў шведскім інжынерам, паветраплавальнік. Ninja jumping гульнявой аўтамат паветраплавальнікі андроіда. Файста.\nТэги: гульнявыя аўтаматы онлайн онлайн бясплатна Категории: спампаваць сімулятары гульнявых аўтаматаў


ПРОСЬБА ДА ЯГО, ХАМА, “ЭКСЭЛЕНЦЫІ” - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nПРОСЬБА ДА ЯГО, ХАМА, “ЭКСЭЛЕНЦЫІ”\nposted Feb 26, 2011, 9:01 PM by Адміністратар Навін [ updated Feb 26, 2011, 9:03 PM ]\nРэпрэсіі ў Беларусі і гэбоўская вайна супраць беларускага народа, разьвязаная рэжымам Лукашэнкі, абурыла перадавое беларускае грамадзтва і ўвесь Заходні сьвет, у якім шануюць волю і свабоду чалавека. Людзі ў сьвеце выказваюць свае адносіны і меркаваньні, пішуць лісты ў беларускія амбасады рэжыму, шчыра думаючы, што маюць справу з прыстойнымі людзьмі, прадстаўнікамі якой бы там ні было, але ўлады. І калі б ім сказалі, што гэта ня ўлада, а хунта, клан бандытаў, якія ненавідзяць беларускі народ, яго мову і культуру і сьведама нішчаць усё беларускае, яны, магчыма, не паверылі б, бо самы яшчэ не перажывалі такога ў сваёй гісторыі.\nВыніковасьць уплыву на рэжым такіх лістоў нулявая. Галавар хунты так і выказаўся ў сваёй неабчэсанай, грубай лексіцы: “А мне наплевать!”\nАднак нам і ўсім нармальным жыхарам Беларусі дарагія гэтыя лісты спачуваньня, просьбы і звароты інтэлегентных і культурных людзей у Польшчы, Украіне, Эстоніі — па ўсім сьвеце. Мы ня лічым наіўнымі такія пасланьні (хоць там — безнадзейны зварот да бандытаў), мы ўспрымаем іх як салідарнасьць з намі сардэчных, сьветлых, культурных людзей, якія шануюць справядлівасьць і якім не абыякавая наша бяда.\nМне трапіла ў рукі копія такога ліста, напісанага вядомым польскім журналістам, перакладчыкам беларускай паэзіі на польскую мову Чэславам Сэнюхам. Гэта чалавек з тых, даволі распаўсюджаных у Польшчы асоб, якія маюць у душы дзьве сьведамасьці, жывуць у двух культурах — польскай і беларускай — і месьцяць іх у адным сэрцы, якое баліць за ўсіх. Я спатыкаў такіх людзей у Варшаве, Уроцлаве, Познані, у сэрцы якіх Беларусь, а ў жыцьцёвай рэальнасьці — Польшча. Пра гэта яны кажуць, і нават пішуць (адзін Тадэвуш Канвіцкі чаго варты!).\nЧэслаў Сэнюх напісаў свой ліст “эксэленцыі, шаноўнаму пану амбасадару” (Гайсёнку. — З.П.), дзе спасылаецца на вялікага Васіля Быкава (якога лукашысцкая банда загнала на той сьвет і, спадзеючыся, відаць, што “эксэленцыя” творы Васіля Быкава, пэўна, чытала. — З.П.).\n“Маю гонар быць блізкім прыяцелем Валодзі Някляева. У маім перакананьні, гэта выдатны беларускі паэт, патрыёт і грамадзянін, — піша 80-гадовы літаратар амбасадару. — Ён дачакаўся такой пары, калі яго Айчына Беларусь сталася незалежнай і суверэннай дзяржавай. Гэтай Беларусі ён служыць сваім паэтычным пакліканьнем. Гэтай Беларусі ён пажадаў служыць, уступіўшы ў спаборніцтва за пасаду найвялікшай адказнасьці перад незалежнай суверэннай Беларусяй — за прэзыдэнцкую ўладу.\nУзнагарода за гэта — стаў вязьнем прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі.\nПрашу Эксэленцыю Спадара Амбасадара перадаць спадару прэзыдэнту Аляксандру Лукашэнку маю гарачую просьбу — вызваленьня зь няволі Ўладзімера Някляева, а таксама астатніх “актораў палітычнай драмы”, якой сталіся прэзыдэнцкія выбары 2010 года. Гэта з усіх бакоў ёсьць цалкам законным спадзяваньнем усіх прыхільнікаў незалежнай і суверэннай Рэспублікі Беларусі ў Польшчы”.\nМы шчыра ўдзячныя спадару Чэславу за ліст і добры зрух сэрца, за імкненьне дапамагчы беларусам і справе справядлівасьці.\nНяхай спадара Чэслава і іншых нашых прыхільнікаў не бянтэжыць аднак тое, што мінуў месяц, і ніякага адказу з амбасады, ніякай, нават фармальнай, увагі яны ня мелі. Там проста ня ведаюць, што на такія лісты мусіць быць хаця ж бы адказ ветлівасьці. Гэта хамскі, антыбеларускі рэжым, начале якога стаіць хам з калгаснай псіхалёгіяй (нагадаю: калгас, гэта савецкая сістэма прыгоннай працы). Таму хамская палітыка, хлусьня, “тыканьне”, “пляваньне”, грубіянства сталі нормай для хамскай улады.\nАле час цемры ўжо мінае. Рэжым здрыгануўся. Хам баіцца. І канец яго набліжаецца. І недалёкі той час, калі ўсе мы, беларусы, “выйдзем шчыльнымі радамі”, і залунае наш Сьцяг, і пад чыстым сьветлым небам засьпяваем песьні свабоды.\n(Ніжэй зьмяшчаем копію ліста Чэслава Сэнюха.)\n26 лютага 2011 г.