Як прытрымлівацца веганства і zero waste у Беларусі: вопыт валанцёркі з Германіі\n15 жніўня 2019, 09:17\nУ Аляксандры Іллюкевіч беларускія карані, але вырасла яна ў Германіі. Нядаўна яна на год прыязджала ў Гродна: вывучыць беларускую мову і пазнаёміцца з радзімай. Аказалася, жыць звыклым жыццём тут складана. Прыйшлося лаяцца з касіркамі, якія намагаюцца пакласці кожны банан у асобны пластыкавы пакет. Затое прыемным адкрыццём стала… беларуская туалетная папера.\nБіяграфія ў Аляксандры цікавая. Нарадзілася яна ў Мінску, калі там вучыліся бацькі. Бацька — беларус са Слуцка. Мама нарадзілася ў Казахстане, вырасла ва Узбекістане. Бабуля па маме — немка, якая нарадзілася і вырасла ва Украіне. Дзядуля — татарын.\nАляксандра ў Слуцку\nУ 1999 годзе сям’я пераехала ў Нямеччыну. Гэтага пасля смерці мужа хацела бабуля Аляксандры. Там жылі яе сваякі - карэнныя немцы. Так сям’я Іллюкевіч — мама, тата і Аляксандра з братам — апынуліся ў Нямеччыне. Вырасла яна на поўначы Баварыі ў горадзе Бамберг. Вучылася ў Ене, які раней быў у ГДР.\n— У Гродна вырашыла прыехаць, таму што шмат падарожнічала і вучыла замежныя мовы. І ўсё неяк думала, што столькі моў, а сваёй роднай — беларускай — не ведаю. Ды і руская благая [Аляксандра надта сціплая, яна цудоўна размаўляе па-руску — аўт.]. Таму цягнула ў Беларусь.\n«Я чакала, што горад будзе больш жывы»\nАляксандра шукала працу і натыкнулася на праект «Універсітэт Залатога Веку» ў Гродне. Сюды яна прыехала як валанцёр восенню 2018 года і з’ехала ў пачатку гэтага лета. Выкладала нямецкую і англійскую мовы ў «УЗВ». Першы час вывучала беларускую мову, хадзіла ў «Цэнтр гарадскога жыцця», вяла сшыткі, дзе запісвала словы, вершы, рэкамендацыі беларускамоўных кніг. Потым ездзіла ў Мінск, да беларускіх сваякоў, сяброў. Кажа, Мінск спадабаўся — ёсць шмат усяго, звязанага з эка і веганствам. Гродна таксама спадабаўся, але не ўсе чаканні спраўдзіліся.\nАляксандра на «Мова Нанова Гародня»\n— Я чакала, што горад будзе больш жывы. Таму што ўсё ж такі горад вялікі - 350 тысяч чалавек. Калі параўноўваць з горадам, у якім я вучылася ва ўніверы, там 100 тысяч і студэнты больш актыўныя, пастаянна нейкія мерапрыемствы, дзвіжуха. Я прыехала ў канцы кастрычніка: разумею, што зіма, усе залазяць у бярлогі і нічога не адбываецца. А потым ужо да лета, калі мне трэба было ад’язджаць, у канцы чэрвеня, якраз усё пачынаецца. Усе расквітае, усе вылазяць, шпацыруюць, нейкія канцэрты, мерапрыемствы, кірмашы. А ў нас зiмы не такія халодныя, круглы год нешта адбываецца. Можа, трэба было шукаць дзвіжуху, быць самой больш актыўнай, — разважае Аляксандра.\nЯк стала веганам\nНа веганства Аляксандра перайшла, калі пераехала ад бацькоў вучыцца ў Ену на сацыёлага. Кажа, у гуманітарных універсітэтах звычайна вучацца людзі, якія так ці інакш звязаны з тэмамі вегетарыянства, веганства, экалогіі - «альтэрнатыўнага ладу жыцця». Яна трапіла ў гэтае асяроддзе і пачала задумвацца пра мяса, яйкі, малако. Спачатку гэта было неўсвядомлена. Было непрыемна гатаваць для сябе мяса — кранаць яго, рэзаць. Аляксандра пачала перастройваць харчаванне і знаходзіць інфармацыю пра склад прадуктаў: у мясе могуць быць антыбіётыкі, у цукерках — шмат шкоднай «хіміі». Так натыкнулася на веганства. Потым стала больш унікаць у экалогію, ва ўмовы ўтрымання жывёл на фермах, і гэта стала важней. А яшчэ яна лічыць, што веганства — добрая штука, каб падтрымліваць здароўе.\n— Мне было цікава знаходзіць нейкія новыя прадукты, новыя рэцэпты. Было цікава спрабаваць замяніць яйка бананам, авакада, нутам. Спачатку было цікава выпрабаваць соевае мяса, соевае, аўсянае, міндальнае, рысавае малако, ёгурты, марозіва з соі - як гэта?\nАле потым я стала мінімалісткай. Стала задумвацца: ці праўда мне трэба ўсё, што я купляю? Я ж магу сама сёе-тое зрабіць. Сёе-тое проста мне не трэба купляць. Дапусцім, калі мне захацелася кашу зварыць, можна не на малацэ, а проста на вадзе. І яна будзе таксама смачнай, калі туды дадаць садавіну, разынкі. Люблю гатаваць проста: бульбачка, рыс плюс гародніна, аўсянка, грэчка плюс садавіна. Нічога такога закручанага. Часам хочацца піцу веганскую. Пайшоў у краму — купіў піцу. Пайшоў у краму — купіў ёгурцік, шакаладку на рысавым малацэ з арэшкамі. Але гэта вельмі рэдка.\nАляксандра кажа, што нават у Германіі купляць заменнікі мяса і яек — дорага. А веганскае малако даражэй за звычайнае ў тры разы.\nДа таго ж, часта такія прадукты спакаваныя ў пластык, вытворчасць якога Аляксандра не хоча падтрымліваць.\nЯк выжыць вегану ў Гродне?\n— У Нямеччыне веганскія прадукты вельмі лёгка знайсці. У буйных крамах розныя віды малака веганскага, розныя віды тофу, нейкія каўбаскі, сасіскі, сыры. У маленькіх крамах соевае малако і тофу дакладна ёсць. У кавяраньках соевае малако.\nЗвычайна ў меню усё пазначана адмысловымі значкамі для вегетарыянскай, веганскай ежы — нават пытацца не трэба.\nАляксандра з сяброўкамі пад Гродна\nУ Гродне ўсюды можна знайсці аўсянае малако, у адной краме ёсць тофу і «нешта тыпу веганскіх ёгурцікаў». Веганскі сыр — толькі ў Мінску. Параўноўваючы веганскія крамы ў Мінску, Вільні і Беластоку, Аляксандра кажа, што ў Мінску выбар так сабе, а ў апошніх двух — як у Германіі.\n— У пачатку было вельмі складана, потым сябры падказвалі штосьці для разнастайнасці: блінцы, варэнікі. З месцаў магу параіць «Несцерку». Я мала куды хадзіла з рэстаранаў. У кавярнях усюды было аўсянае малако. Бульба фры ўсюды ёсць. У час посту думала, што будзе прасцей. Часам у крамах былі шыльды «Усё для посту», глядзіш на інгрэдыенты, а там малако… Ну як так? Я крыху расчаравалася, — смяецца Аляксандра. Але кажа, што ўвогуле жыць можна. — Калі ты не прывык харчавацца пастаянна гатовымі прадуктамі як соевае мяса, соевыя каўбасы, соевы сыр, то і ў Гродне будзе нармальна.\nНавошта падтрымліваць zero waste\nАд праблемы ўтрымання жывёл Аляксандра перайшла да праблемы мікрапластыку. Аказалася, што мікрапластык усюды — у ежы, у касметыцы, у скрабах, у зубной пасце для адбельвання. Мікрапластык трапляе ў навакольнае асяроддзе, у рыбу, у арганізм чалавека. «І гэта ўсё вельмі напружвае навакольнае асяроддзе і планету. І я не магу проста зачыніць вочы і не бачыць. Не ўсе перапрацоўваецца, не ўсе выкарыстоўваецца паўторна. Незразумела, што адбываецца з пластыкам далей. Таму прасцей наогул не ствараць смецце».\n— Мне патрэбны нейкі сэнс у жыцці, — кажа пра прычыны Аляксандра. — А проста зарабляць грошы і мець сям’ю — для мяне гэта не сэнс. Для мяне сэнс — гэта зрабіць нешта карыснае для свету, для людзей. Прырода акружае ўсіх нас і яна заўсёды ёсць, яна заўсёды будзе. Таму трэба за ёй сачыць, дапамагаць, наколькі магчыма — паменшыць шкоду.\nГульня: Сартуем смецце з аленем Лявонам\nАляксандра кажа, што не выкарыстоўваць пластык — не складана. Для пачатку можна адмовіцца ад пластыкавых пакетаў у краме. Яна з сабой пастаянна носіць «экаторбу» з бавоўны. Часам дзве, калі закупка маштабная. Яшчэ можна хадзіць на рынкі замест супермаркетаў - там прасцей знайсці прадукты без пакавання. Можна шукаць аддзелы, дзе крупы, арэхі, сухафрукты прадаюцца на вагу. Калі вам усё-ткі далі пластыкавы пакет, выкарыстоўвайце яго паўторна.\nАляксандра выкарыстоўвае пры закупцы баваўняныя мяшочкі. Замест пластыка бярэ металічныя ці драўляныя ёмістасці. Бярэ шкляныя банкі замест бляшаных — іх хоць бы можна выкарыстоўваць паўторна. Нават у студэнцтве яна гатовая была пераплаціць за прадукт без пластыкавай ўпакоўкі.\n— Проста стараюся не купляць імпульсіўна. А чым больш робіш сам, тым больш можаш зразумець, што ўтрымлівае гэты прадукт,\nі тым менш смецця. Задумваюся, шукаю варыянты: зрабіць гэта самой альбо проста пачакаць пяць хвілін і жаданне знікне. Трэба задумвацца, закупляцца па спісе, каб нічога лішняга ў пластыку не купіць. Гэта толькі гучыць так складана. Проста гэта справа звычкі.\nЯк падтрымліваць прынцыпы zero waste у Гродне\n— У Гродне прытрымлівацца прынцыпаў zero waste мне было спачатку вельмі складана. Шмат размоў на касах тыпу: «Пакеты ж бясплатныя, можаце ўзяць некалькі, усё ўпакаваць». Сто разоў я выцягвала сваю садавіну з пакуначкаў, таму што яны ўсё ўпакоўвалі. У Нямеччыне, калі ў цябе дзесяць апельсінаў асобна ляжаць на стужцы, ніхто не будзе пакаваць, пытацца, ці патрэбны пакецік. Не ведаю, можа ў Беларусі гэта лічаць добрым сэрвісам. Мне было вельмі нязвыкла спачатку. Хоць, здаецца, дробязь нейкая.\nАляксандра не знайшла ў Гродне месцаў, дзе можна купіць крупы без пакавання, таму ў асноўным ела бульбу — яе можна было купіць без пластыка. Арэхі, сухафрукты, гародніну, садавіну таксама можна было купіць без пакавання. «Галоўнае — на касе надоўга не адварочвацца і калі што, спыніць касірку ў спробе спакаваць усё ў пластыкавыя пакеты».\nЗатое прыемным адкрыццём стала… туалетная папера. Справа ў тым, што ў Нямеччыне яна прадаецца па некалькі штук у пластыкавым пакеце. А ў Беларусі можна купіць паштучна.\n— Я ў захапленні ад гэтай паперы туалетнай. І што яна яшчэ перапрацаваная, — смяецца Аляксандра. — А чаму не? Гэта туалетная папера, яе ніхто не павінен бачыць. Навошта ёй быць белай і навошта яе пакаваць у пластык?\nПра этычныя маркі абутку і адзення ў Беларусі Аляксандра не можа сказаць — не купляла. Касметыкай не карыстаецца. Зубную пасту, мыла, шампунь веганскі можна знайсці ў эка-крамах без пластыкавай eпакоўкі. А наогул, Аляксандра любіць рабіць сухі шампунь, дэзадарант і іншыя штукі сама — з какосавага алею, мукі, крухмалу, соды, араматычных алеяў. Праўда, какосавы алей у Беларусі жудасна дарагі. Рэцэптаў шмат, але ў кожнага свой арганізм, таму «свой» рэцэпт лепш шукаць эксперыментальна.\n— Калі хочаш жыць без пластыка, трэба быць адкрытым да ўсяго, да эксперыментаў, да пакутаў, — смяецца Аляксандра. — Таму што часам будуць нязручныя сітуацыі, і цябе будзе сумленне мучыць. І будуць нязручныя размовы. Але наогул, гэта вельмі цікава і карысна — для сябе, для навакольнага асяроддзя. Па-мойму.\n«У Беларусі іншыя праблемы»\nZero waste — гэта яшчэ і адмова ад аўтамабіляў на карысць, напрыклад, ровараў. Аляксандра пачатку катацца на ровары ў сакавіку і першае, пра што яна падумала — а як людзям з інваліднасцю, якія ездзяць на калясках?\n— Бардзюры высокія, дзіркі, ямы. Усюды нейкія перашкоды. Спачатку не хацелася выходзіць з роварам. Але я гэта ўсё роўна рабіла,\nтаму што гэта мой самы любімы транспарт. У Нямеччыне без ровара як без ног. Вядома, у Германіі прывык, што едзеш у нейкі лес, і ўсё пазначана — дарогі, павароты. Ты не заблукаеш. Не ведаю, як у Беларусі, але ў Гродне часта едзеш кудысьці, сканчаецца і пешаходная дарога, і веласіпедная. І я не разумела: ехаць проста па дарозе з машынамі, альбо можна гэта аб’ехаць, як сябе паводзіць? Для мяне гэта было непрыемна. І нязвыкла, што калі пераходзіш святлафор, трэба злазіць. Таму што ў нас звычайна на святлафорах веласіпедныя дарожкі, і ты не павінен злазіць, ты проста едзеш. Часам ёсць на слупах такія ручкі, дзе можна не злазіць, трымацца і на зялёны зноў ехаць. На мяне лаяліся, мацюкаліся, калі я пераязджала на ровары дарогу, калі трэба злазіць. А я проста не ведала.\nГродна, дыхай глыбей! Што з паветрам у самым аўтамабілізаваным\nЁсць і месцы, дзе лепей, кажа Аляксандра. Але заняцца бардзюрамі варта ў першую чаргу для калясачнікаў, каб даць ім больш самастойнасці.\nАляксандра кажа, што не знайшла ў Гродне людзей, якія гэтак жа зацікаўлены ў тэме экалогіі. Яна ўдзельнічала ў масавай уборцы смецця. У Нямеччыне ў такіх акцыях нават у меншых гарадах удзельнічае нашмат больш людзей.\n— Можа, я пачну больш шанаваць тое, што адбываецца па гэтых тэмах у Германіі. Таму што сядзіш тут і здаецца, што ўсё дрэнна. Гэтага няма, гэтага няма, усе бяруць гэтыя пластыкавыя відэльцы… Зацыкліваешся. А потым выбіраешся ў іншую краіну і разумееш, што там усё па-іншаму. І ў Германіі усё не так ужо дрэнна.\nІ ў Германіі ёсць людзі, якіх гэта [эка-прынцыпы — аўт.] не датычыць. І гэта нармальна — кожны павінен рабіць столькі, наколькі ў яго хапае энергіі. І калі камусьці зусім супер-дрэнна ўвесь час хадзіць і чытаць этыкеткі, можна сфакусавацца на чымсьці адным, не трэба сябе мучыць. Хоць у мяне былі такія перыяды спачатку ў Гродне. Я таксама вельмі мучалася, не разумела, як тут усё працуе. Ну, нібыта мне падабаецца пакутаваць, мне падабаецца такія перашкоды перажываць і знаходзіць выхады. У каго як.\nУ Беларусі ўзровень жыцця іншы ў людзей, праблемы з іншымі тэмамі. Таму зразумела, што не ва ўсіх ёсць энергія пры закупцы глядзець: пластык, не пластык, веган, не веган, зусім іншае жыццё ў гэтай краіне. Зразумела, што нейкія іншыя тэмы больш важныя. Думаю, да гэтага ўсё прыйдзе, — лічыць Аляксандра.\nЛітоўцы апублікавалі выніковыя аналізы вады з Нёмана. Іх узялі пасля гібелі рыбы ў рацэ\n« Разборкі таксістаў у Гродне: турыстка з Польшчы стала закладніцай сітуацыі


Знакамітыя беларусы – Старонка 4 – Haroshak.by\nmozart\tЧэрвень 14, 2019\n“Бронюсь, куды ты ідзеш?..”. Зманлівы шлях Браніслава Тарашкевіча\nЧэрвень 14, 2019 Ліпень 5, 2019\n1918 год. Браніславу Тарашкевічу – дваццаць шэсць. Ён мае срэбны медаль Віленскай гімназіі, ён скончыў Пецярбургскі ўніверсітэт, дзе навучаўся ў легендарных Бадуэна дэ Куртэнэ, Карскага і Шахматава. І цяпер ён выдае “Беларускую граматыку для школ” –першую афіцыйную граматыку беларускай мовы ў найноўшай гісторыі. “Граматыка” доўгі час была галоўным падручнікам па беларускай мове, асабліва ў часы беларусізацыі 1920-х. Яна вытрымала шэсць перавыданняў і некалькі рэформаў правапісу, дажыўшы да нашых дзён як “тарашкевіца”. Жаданне працаваць для беларускай […]\nmozart\tЧэрвень 7, 2019\nЧэрвень 7, 2019 Чэрвень 14, 2019\nЭліза Ажэшка – пісьменніца, актывістка і адна з першых феміністак Беларусі. Яна двойчы намінавалася на Нобелеўскую прэмію (праўда, саступіла Генрыку Сянкевічу і Сэльме Лагерлёф). За нелегальную (на думку расейскіх уладаў) выдавецкую дзейнасць пяць гадоў жыла пад наглядам паліцыі. А да гэтага дапамагала паўстанцам Каліноўскага, адкрывала школы для сялянскіх дзяцей і нават не пабаялася развесціся – і гэта ў далёкім 1869 годзе. Як часта бывае, адзінота і няўдачы даюць штуршок літаратурнаму таленту. Тое ж было з […]\nmozart\tмай 24, 2019\nмай 24, 2019 Чэрвень 7, 2019\nАнастасія Слуцкая паходзіла з роду Альгерда, выйшла замуж за сына дзяржаўнага злачынцы, нарадзіла трох дзяцей, цяжарная вадзіла войска ў адкрыты бой, пахавала мужа, дала гарбуза нахабнаму мажору і крыху не дажыла да шасцідзясяці. Нетыповы лёс для жанчыны вышэйшага саслоўя XVI стагоддзя, хоць у гісторыі кожнай краіны знойдуцца такія постаці. Жанчыны, якія насуперак усеагульнаму абурэнню ці здзіўленню будавалі бізнэс, замкі, асабістае жыццё на свой густ, пісалі кнігі і нават займалі Папскі сталец. Далёка хадзіць не трэба […]\nУсё жыццё Адаму не шанцавала ў каханні. Першая драма разыгралася ў студэнцкія часы, калі 20-гадовы паэт пакахаў Марылю Верашчаку. Бацькі не аддалі сваю красачку за беднага студэнта, і мужам Марылі стаў сур’ёзны прадстаўнічы граф Путкамер. Міцкевіч хацеў з ім страляцца. Граф выказаў мудрую стрыманасць. Разбітае сэрца паэта лячыла Караліна, жонка ўрача з Коўна. Пакуль Адам не заспеў яе з іншым і ў гневе ледзьве не праламіў яму галаву падсвечнікам. Наступная няўдача здарылася ў Маскве, у […]\nПа згадках сучаснікаў, малады Максім Танк нагадваў кінагероя: прыгожы, іранічны і вынаходлівы. Нават варшаўская зорка аперэты дамагалася ягонай увагі!.. Але ён да скону жыцця кахаў адзіную жонку Любу. Уласна псеўданім “Максім Танк” (а сапраўднае імя паэта Яўген Скурко) з’явіўся ў 1932 годзе ў львоўскай газеце “Беларускае жыццё” пад вершам “Заштрайкавалі гіганты-коміны”. Паэт тлумачыў выбар арыгінальна: “Усе віды флоры былі разабраныя папярэднікамі і сябрамі: Колас, Гушча, Чарот, Крапіва, Бярозкін, Васілёк…”. Першы зборнік Танка мае назву красамоўную […]\nМіхал Клеафас Агінскі вядомы сучасным беларусам як аўтар паланэза “Развітанне з Радзімай”. Але пры жыцці граф займаўся музыкай толькі як хобі: на першым месцы заўжды была палітыка. У 20 гадоў Агінскі стаў дэпутатам сойму Рэчы Паспалітай. У 21 кантраляваў мытню на мяжы Літвы і Расіі. Потым яго прызначылі паслом у Галандыі, а ў 28 гадоў Агінскі стаў падскарбіем Вялікага Княства Літоўскага, гэта значыць – міністрам фінансаў. Цудоўныя перспектывы пусціў пад адхон патрыятызм: у 1794 годзе […]\nУ разгромнай рэцэнзіі на першы зборнік Юлія Таўбіна “Агні” (1930) пісалася: “Ва ўсей кнiжцы мы не знайшлi нiводнага слова, дзе гаварылася б аб партыi, аб рабочам класе, якi будуе сацыялiзм…” Пазней хмурнаватага, на сваёй хвалі юнака абвінавацілі ў “псыхокапанні”. Сёння можна пасмяяцца з такіх закідаў, але ў 1930-яя гэта быў прыгавор. Па ўспамінах сучаснікаў, Юлі Таўбін быў быццам трохі заспаны, увесь ва ўладзе паэзіі. То піша вершы, то спявае. На вечарынах чытаў вершы любімага Гейнэ […]\nmozart\tлюты 26, 2019\nлюты 26, 2019 сакавік 19, 2019\nДраматург Васіль Шашалевіч гучна заявіў пра сябе ў 1925 годзе, калі ў Маскве паставілі яго п’есу “Апраметная”. Прыйшла слава, а з ёй – увага пільных органаў; сталічнае жыццё, а з ім – новыя сябры, між якіх хапала стукачоў. У 1930 годзе Васіля Шашалевіча арыштавалі ў першы раз. Тады пашанцавала, адпусцілі. А вось родны брат – пісьменнік Андрэй Мрый – патрапіў у лагер. Другі раз арыштавалі ў 1936 годзе. Зноў жа, пасля пастаноўкі ўдалай п’есы – […]\nmozart\tлюты 19, 2019\nСупердрукар часоў Рэфармацыі: хто насамрэч Васіль Цяпінскі?\nлюты 19, 2019 сакавік 6, 2019\nВасіль Цяпінскі жыў у 1540 – 1603 гадах. У 1570-яя на свае сродкі арганізаваў друкарню. Выдаваў кнігі на старабеларускай мове, прычым пераклады рабіў сам. Вядома няшмат, але нават гэтыя звесткі аказаліся няправільнымі!.. Узяць знакаміты партрэт у берэце. Сумніўна, што на ім менавіта Васіль Цяпінскі. Партрэт стаў вядомы дзякуючы Вацлаву Ластоўскаму, які ўбачыў яго ў 1919 годзе ў мінскай газеце. Да таго ж, Васіль Цяпінскі жыў… у двух экзэмплярах. У братоў Мікалая і Мацея было па […]\nmozart\tлюты 8, 2019\nЧаму першы Народны артыст Беларусі выносіў мэблю з кватэры суседзяў?\nлюты 8, 2019 люты 19, 2019\nУладзіслаў Галубок быў чалавекам тэатра. Акцёр, рэжысёр, драматург, дырэктар, піяршчык – ён рабіў усё. Яго Вандроўны тэатр у 1920-яя гады быў самым папулярным у краіне і самым любімым. Праўда, калі ў 1928 годзе Уладзіслаў Галубок атрымаў званне Народнага артыста Беларусі, ён не вельмі ўсцешыўся. “Я заўсёды сярод простых людзей, а яны кажуць: «Народны артыст? Ніякая гэта не заслуга. Вось заслужаны — іншая справа…»”. Самае цікавае пра Уладзіслава Галубка: Пасля смерці бацькі ён стаў галоўным кармільцам […]


Будзьма беларусамі! » Вандруем разам з «Будзьма!». Што паглядзець у Мёрскім раёне. Частка пятая\n08.04.2022 | Культура Вандруем разам\nВандруем разам з «Будзьма!». Што паглядзець у Мёрскім раёне. Частка пятая\nПрацягваем вандраваць разам з «Будзьма!» па Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Прапануем наступны маршрут: Дзісна — Дарожкавічы — Галомысла — Язна — Мёры — Лявонпаль — Вята — Пруднікі — Ідолта — Дзедзіна — Ніўнікі — Пераброддзе — Камянполле — Кублішчына — Новы Пагост — Стэфанова — Ельня — Балота Мох. Сёння нас чакае вёска Асада-Дзедзіна з рэшткамі палацава-паркавага ансамблю Рудніцкіх, вёскі Ніўнікі і Пераброддзе з унікальнымі драўлянымі храмамі пачатку мінулага стагоддзя, найвышэйшая кропка Мёрскага раёна — гара Воўчая і іншыя цікавосткі.\nПершай кропкай нашага сённяшняга маршруту прапануем зрабіць вёску Асада-Дзедзіна. Упершыню ў пісьмовых крыніцах Дзедзіна, ці Дзедзінка, ўзгадваецца ў 1517 годзе. Тут часта змяняліся гаспадары: першапачаткова паселішча належала роду Рудамінаў, пасля Агінскім, Мірскім, зноў Рудамінам, якія прадалі яго Рудніцкім, каторыя і пабудавалі палац, што захаваўся да нашых дзён у вёсцы Асада-Дзедзіна.\nАляксандр Рудніцкі ў 1810 годзе заклаў у Дзедзінцы сядзібны дом у стылі класіцызм па праекце архітэктара Віткоўскага. Сядзіба будавалася каля дзесяці год. Захавалася падрабязнае апісанне інтэр’ераў будынка. Плошча сядзібнага дома складала 773 квадраты, усе дзверы сядзібы былі зроблены з дубу, у кожным пакоі меўся комін.\nПалац Рудніцкіх, Асада-Дзедзіна, 1919–1939 гг.\nСталаваліся гаспадары за масіўным сталом з цёмнага дуба. Галоўная заля была аздоблена мэбляй XVIII стагоддзя, комінам, складзеным з белага мармуру. Пры сядзібе мелася вялікая бібліятэка, якая налічвала некалькі тысячаў выданняў у асноўным ХІХ стагоддзя па-польску, па-французску, па-нямецку, па-лацінску і на шматлікіх іншых мовах.\nПасля палац перайшоў у спадчыну сыну Аляксандра Рудніцкага, пасля Зыгмунту Рудніцкаму, які заклаў маёнтак роду Вішнявецкіх, але перад Першай сусветнай вайной у 1939 годзе швагерка Рудніцкага Алена Яблонская выкупіла маёнтак і падаравала яго Віленскаму ўніверсітэту.\nПадчас Другой сусветнай вайны Зыгмунт Рудніцкі вярнуўся ў Дзедзіна ды быў прызначаны старастам, але быў расстраляны, бо, паводле ўспамінаў месцічаў, моцна дзейнічаў на карысць мясцовага люду і не выконваў загадаў нямецкіх уладаў, за што і быў забіты. За Саветамі ў будынку сядзібы месціўся цэнтр калгаса «Ленінскі шлях», і ён паступова прыходзіў у заняпад.\nСёння з вялікага сядзібнага комплексу, апроч крушняў палаца, захаваліся дзве каменныя гаспадарчыя пабудовы, размешчаныя ва ўсходняй частцы маёнтка, фрагменты пейзажнага парку і дзве сажалкі з колішняй паркавай воднай сістэмы.\nВарта ўзагадаць, што ў Асада-Дзедзіна нарадзіўся і вучыўся ў пачатковай школе Чэслаў Сіповіч — беларускі святар усходняга каталіцкага абраду, першы беларускі грэка-каталіцкі біскуп у ХХ стагоддзі, доктар багаслоўскіх навук, адзін з беларускіх тэарэтыкаў і прапаведнікаў экуменізму, гісторык, культуролаг, пісьменнік, публіцыст і перакладчык.\nУ вялікай ступені дзякуючы Чэславу Сіповічу беларуская грэка-каталіцкая традыцыя захавалася на эміграцыі і вярнулася ў Беларусь ужо ў 1990-я. У Дзедзіна варта наведаць магілу бацькоў Чэслава Сіповіча, куды прывезена і зямля з ягонай магілы, якая месціцца на могілках Св. Панкрата ў Лондане.\nЯшчэ адной цікавосткай Дзедзіна з’яўляецца мясцовая крыніца, якая, паводле легенды, з’явілася яшчэ ў той час, калі па зямлі хадзіла Маці Божая, адпаведна, вада крынічная — ейныя слёзы. Месцічы вераць, што вада з Дзедзінскай крыніцы мае лекавыя ўласцівасці, асабліва дапамагае ад хваробаў вачэй ды скуры.\nРазмешчана крынічка на паўднёвым захадзе Асада-Дзедзіна. У 2019 годзе тэрыторыя вакол крыніцы была добраўпарадкавана, таму наведвальнікам там ёсць дзе зручна прыпыніцца на нейкі час.\nНаступным нашым прыпынкам на Мёршчыне прапануем зрабіць вёску Ніўнікі — адзін з цэнтраў рассялення старавераў на Беларусі. Першапачаткова вёска мела назву Вялікія Петкуны, а з ХХ стагоддзя ўжо фігуруе як Ніўнікі.\nВёска размешчана паміж двума вазёрамі: Петкуны і Гарушка. Адной з цікавостак Ніўнікаў з’яўляецца тое, што побач з вёскай знаходзіцца найвышэйшая кропка Мёрскага і Браслаўскага раёнаў — гара Воўчая, якую таксама варта наведаць. Гара Воўчая — найвышэйшая кропка Браслаўскай грады, 210 метраў над узроўнем мора.\nАсноўнай архітэктурнай перлінай Ніўнікаў з’яўляецца стараверская драўляная царква, пабудаваная ў 1906 годзе. Царква ў Ніўніках аб’ядноўвае ў сабе рысы народнага дойлідства і рэтраспектыўна-рускага стылю. Унутры царквы варта звярнуць увагу на абразы ХVIII — XIX стст.: "Жыццё Яна Багаслова, "Уваскрасенне Хрыстова, «Святы Мікалай», «Нараджэнне Хрыстова» ды іншыя.\nДалей прапануем наведаць вёску Пераброддзе, якая ўпершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах у 1571 годзе як горад. Вядома, што 25 лютага 1571 года Пераброддзе атрымала прывілей на самакіраванне за подпісам Жыгімонта Аўгуста.\nВядома пра будаўніцтва тут у 1782 годзе грэка-каталіцкай царквы Св. Юр’я тагачасным гаспадаром Пераброддзя Ю. Касакоўскім. Пасля Лістападаўскага паўстання ўнія была скасаваная, і ўсе ўніяцкія цэрквы пераводзіліся ў праваслаўныя. Так адбылося і з царквой у Пераброддзі. А ў 1900 годзе тут здарыўся вялікі пажар, падчас якога згарэла і старажытная царква. Узвядзенне новага храма пачалося тут у 1908 годзе, ён быў асвечаны ў 1911 годзе і працуе па сённяшні дзень. За савецкім часам у будынку царквы месціўся клуб. Царква была вернута вернікам толькі ў 1990-я гады.\nЦаркву Св. Георгія ў Пераброддзі прынята лічыць помнікам народнага дойлідства, але ў яе абліччы можна заўважыць і архітэктурныя элементы, характэрныя для рэтраспектыўна-рускага стылю.\nУ 1790 годзе апошні кароль Рэчы Паспалітай Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацвердзіў Пераброддзю Магдэбургскае права. Жыхары мястэчка, згодна з прывілеям, мелі магчымасць самастойна выбіраць бурмістра, войта, трымаць корчмы, крамы. Кароль меў план на пашырэнне Пераброддзя да вялікага горада. 3 чэрвеня 1792 года мястэчку быў нададзены герб з надпісам «Штандар свабоды і адзінства». У сучаснай Беларусі гэты герб Пераброддзя атрымаў афіцыйны статус 2 чэрвеня 2009 года.\nУ міжваенны час Пераброддзе знаходзілася пад польскай уладай. У 1933 годзе ў вёсцы з’явіўся невялікі драўляны рыма-каталіцкі касцёл Сэрца Езуса ў стылі мадэрн, які можам пабачыць у Пераброддзі і сёння. Храм за савецкім часам быў зачынены ды ператвораны ў збожжасховішча, праз што будынак імкліва прыходзіў да заняпаду. Толькі напачатку ХХІ стагоддзя вернікі здолелі аднавіць касцёл.\nЯшчэ беларуская поўнач вядомая вялікай колькасцю разнастайных валуноў. Пераброддзе не выключэнне. Ля вёскі таксама можна пабачыць валун-следавік вялікіх памераў. Асаблівасць гэтага каменя ў тым, што ён амаль цалкам замшэлы, але месца на ім, дзе месціцца адбітак чалавечай ступні, ніколі не зарастае мохам.\nПераброддзе ўтварылася на берагох двух вазёраў Абстэрна і Набіста. Магчыма, адтуль і назва паселішча. Існуе паданне, пра тое як Жыгімонт Аўгуст са сваім войскам шукаў, як перабрацца на іншы бераг, і жыхары рыбацкай вёскі, якая была на месцы паселішча, дапамаглі перайсці ўброд, пасля чаго вёску і пачалі называць Пераброддзе.


07.03.2020 14:25 Адукацыйная прастора\nЯк перамагчы свой страх перад грызунамі? Пра што можа “расказаць” кот хвастом? Якія гульні ў шыншылы любімыя? Як зрабіць папугая балбатуном? Даведацца пра ўсё гэта і не толькі штодзень спяшаюцца ў Кобрынскі раённы цэнтр экалогіі, турызму і краязнаўства хлопчыкі і дзяўчынкі з усяго горада. Правадніком у свет жывой прыроды тут амаль 4 гады назад стала Кацярына Генадзьеўна Грэнь, педагог дадатковай адукацыі, кіраўнік аб’яднання па інтарэсах “Заахобі”.\nДля педагога гэтая ўстанова стала другім домам з ранняга дзяцінства. Менавіта тут яна праводзіла ўвесь вольны час. Праўда, захаплялася тады кветкаводствам. Але, як кажуць, не было б шчасця, ды няшчасце дапамагло. “Добрыя людзі” сталі проста выкідваць на вуліцу і нават на сметнік сваіх гадаванцаў. Таму ўсім ім Каця знаходзіла месца ў сябе дома. Усе падабраныя каты — Фрост, Кіцікэт, Мурык, Дзетка — сталі жыць у яе. Нядаўна з’явіліся такса, якую нехта таксама выкінуў на вуліцу, кот, мышаня — калматая кампанія ў яе дома ўнушальная.\nАле галоўны склад гадаванцаў Кацярыны Генадзьеўны — у жывым кутку цэнтра. Гэта трусы дэкаратыўныя, свінкі марскія, мышкі дэкаратыўныя і сіямскія, дэкаратыўныя пацукі, шыншыла, пясчанка, ці тушканчык, хамякі сірыйскія і джунгарскія. Акрамя таго, некалькі відаў птушак: хвалістыя папугаі, кітайскі верабей амадзінка і гордасць кутка — фазан залацісты.\nКамусьці можа падацца, што гэта ўжо занадта вялікі пералік, але сама гаспадыня не бачыць у гэтым “маштабаў” і нейкіх складанасцей, бо за плячыма ў яе — Гродзенскі дзяржаўны аграрны ўніверсітэт, дзе яна атрымала адукацыю зааінжынера, работа галоўным зааінжынерам у мясцовай гаспадарцы, таму догляд жывёл, іх развядзенне, а таксама вырошчванне агародніны для траваедных ужо не падаецца такім складаным.\nТым больш што ў цэнтры ў яе шмат памочнікаў. Сярод пачатковых класаў — больш за 40 чалавек. А сярод дзяцей 5—9 класаў — 24 чалавекі. У асноўным старшыя школьнікі — гэта тыя, хто захапляецца біялогіяй і заалогіяй, хто марыць стаць ветэрынарам ці вывучае біялогію (заалогію) для падрыхтоўкі да паступлення ў медыцынскія навучальныя ўстановы.\n“У маіх навучэнцаў ужо ў 8 класе ёсць дакладнае ўяўленне пра развядзенне жывёл, пра догляд іх патомства. Для дзіцяці гэта магчымасць загадзя адчуць, ці правільна яно выбрала сабе прафесію (бо, зразумела, уяўленні часта разыходзяцца з рэальнасцю). У такім выпадку нашы гутаркі і заняткі з гэтым дзіцем праходзяць ужо не ў пазнавальным, а больш у прафесійным ключы. Гэта з малодшымі дзецьмі я будую заняткі так, каб проста зацікавіць, каб дзіця захацела зноў і зноў вяртацца ў наш жывы куток: расказваю гісторыю таго ж хамяка, якая, дарэчы, пачалася з XV стагоддзя, пра тое, як ён з’явіўся побач з чалавекам сабака, вучу правільна абыходзіцца з канкрэтнай жывёлай, птушкай. Тэматычны ахоп у нас шырокі — ад чарвяка і чарапахі да буйных жывёл”, — гаворыць педагог.\nКацярына Генадзьеўна і яе памочнікі-заолагі актыўна супрацоўнічаюць з Кобрынскім прытулкам для бяздомных жывёл, дапамагаюць даглядаць жывёл, многія дзеці знаходзяць сабе сярод іх сяброў. Сама ж Кацярына Генадзьеўна бярэ адтуль катоў на ператрымку, а потым шукае ім гаспадароў.\n“Сёння многія праводзяць акцыі па зборы кармоў для жывёл у прытулках, але гэта — не самае галоўнае. Важная не толькі ежа, але і ўвага. Таму мы з дзецьмі ходзім у прытулак, каб яны на свае вочы ўбачылі яго жыхароў, каб змаглі іх пагладзіць, пагуляць з імі. Як правіла, пасля такога тактыльнага кантакту, а не збору корму “за вочы”, яны ўсведамляюць, што ў любым, нават самым шчыльным графіку, з любой вучэбнай нагрузкай і пры ўсім жаданні пасля школы пасядзець вечар у смартфоне, можна знайсці гадзінку, каб прыйсці да гэтых сабак, катоў, пагладзіць іх, пачасаць за вухам і падарыць ім часцінку сябе, свайго часу”, — гаворыць Кацярына Генадзьеўна.\nЖывёл нельга выдзеліць з прыроды — прыроду трэба вывучаць у цэлым. Пра гэта падрабязней педагог расказвае і на занятках у аб’яднанні па інтарэсах “Зялёная школа”. Кожную суботу да яе на заняткі прыязджаюць дзеці з розных школ горада.\nНеабходнасць такога комплекснага падыходу педагог тлумачыць так: “Сёння ў лепшым выпадку 9 з 10 дзяцей нават калі ідуць у школу, у магазін, гуляюць у двары, не прыглядаюцца і не заўважаюць прыроды навокал. Гэта праблема № 1 — дзеці, ды і дарослыя таксама, не бачаць сувязі паміж сабой і тым жа засохлым дрэвам, той жа вытаптанай травой, з нашай забруджанай рэчкай Мухай. Яны не бачаць прычынна-выніковай сувязі. І таму наша задача — засяродзіць дзіцячую ўвагу на гэтым, далучаць да гэтага. Я прымушаю іх думаць і быць адказнымі за свае дзеянні. Дзіця становіцца “выхаваным”, бо гаворыць: “Я зразумеў, не буду абгортку выкідваць”. Ды не! Не гэтая звычка важная. Ты падумай, чаму так нельга? Колькі гадоў яна будзе тут ляжаць? А што, калі яе з’есць птушка і памрэ?”.\nСвае разважанні навучэнцы Кацярыны Генадзьеўны выказваюць і ў сваіх даследчых праектах. Напрыклад, адзін з апошніх — па праблеме бяздомных свойскіх жывёл Кобрына — прынёс ім 3-е месца на рэспубліканскім этапе конкурсу “Зялёныя школы”.\n“Падчас гэтага праекта дзеці імкнуліся не проста праяўляць спачуванне, дапамогу бяздомным жывёлам, а давесці да сваіх сяброў, бацькоў, што жывёл нельга выкідваць, забіваць, і замест вывучэння трывіяльных слоў, што жывёл трэба любіць, пастараліся зразумець сэнс існавання жывёл у свеце”, — растлумачыла Кацярына Генадзьеўна.\nКацярына Генадзьеўна ГрэньКобрынскі раённы цэнтр экалогіі


Аўторак (Тон 7) (Вячэрня) » Часасловец\nЧасасловец » Актоіх » Тон 7 » Аўторак (Тон 7) (Вячэрня)\nАўторак (Тон 7) (Вячэрня)\nУладару і Божа ўсяшчодры, вядомымі Табе шляхамі дай, каб страх Твой пасяліўся ў сэрцы маім, каб я саромеўся ўчынкаў нячыстых і, палюбіўшы Цябе ад усёй душы, чыніў Тваю збавенную волю, бо Ты Бог наш, які сказаў: "Прасеце і атрымаеце".\nЯ стаўся пацехаю для бесаў, сорамам для людзей, плачам для праведных і анёлаў і нечысьцю для паветра, зямлі і вады; апаганіўшы цела і забрудзіўшы душу і розум бязьлікімі злымі ўчынкамі, я стаўся ворагам Божым. Гора мне, Госпадзе, зграшыў я, зграшыў, але Ты прабач мне.\nМалюся Табе, пацярпі мяне, Уладару, і не сьсячы сякераю сьмерці, і ня выкінь у агонь, быццам няплоднае дрэва; але ў чалавекалюбстве Тваім, Збавіцелю мой Хрысьце, дай мне час прынесьці плод пакаяньня і абмыць усе мае правіны.\nБагародзічны. Радуйся, Усячыстая, пачэсны Скарб дзявоцтва; радуйся, Боская краса; радуйся, Дзева, верных збаўленьне; радуйся, Уладарка; радуйся, Дзева Маці.\nЯк блудны сын прыходжу да Цябе, добры Божа: прымі мяне як аднаго з наймітаў Тваіх, Чалавекалюбча, і зьмілуйся нада мною.\nБыццам той, што трапіў у рукі разбойнікаў і быў паранены імі, так я ўпаў у шматлікія грахі і пакалечыў душу маю. Да каго ўцяку, вінаваты? Хіба толькі да Цябе, добрасардэчнага Лекара душаў: вылі на мяне, Божа, веліч зьмілаваньня Твайго.\nСьвятыя мучанікі, што мужна змагаліся і атрымалі ўзнагароду, маліцеся Госпаду за збаўленьне душ нашых.\nБагародзічны. Радуйся, Уладарка, хмара, што зьмяшчала духоўнае і невыказнае Сонца; радуйся, сьвечка ясная; радуйся, залаты ліхтар! Табою, Усячыстая, Эва выбавілася ад праклёну. Маючы сьмеласьць у добрасардэчнага Сына Твайго і Бога, не пераставай, як добрая Маці, маліцца за нас.


«Дажынкі» на гасціннай іркуцкай зямлі | Беларусы\nНа "Дажынках" спявалі песні і вадзілі карагоды. Тым, хто захацеў навучыцца беларускім «па», быў дадзены бясплатны майстар-клас. Маладое пакаленне жыхароў Сібіры з задавальненнем прымала ўдзел ва ўсіх мерапрыемствах, а больш старэйшыя бацькі ласаваліся дранікамі і пілі гаючы беларускі квас «Старажытні». Аказалася, што ў Аляксандраўскай жывуць і карэнныя беларусы: вось каму было радасна ад таго, што часцінка далекай радзімы прыехала да іх у госці. Беларускія нацыянальныя традыцыі надоўга запалі ў душу мясцовым жыхарам, таму было вырашана праводзіць «Дажынкі» штогод, але з сібірскім каларытам.\nПаколькі "Дажынкі" сабралі ўсе сяло, то было вырашана правесці конкурс сярод дзяўчат на ўменне жаць хлеб сярпамі. Яны не толькі зразалі вострымі інструментамі каласы, але і вязалі снапы. Мужчыны таксама паспрабавалі сябе ў такім спаборніцтве і з здзіўленнем расказвалі журналістам, што гэта вельмі нялегкая праца, які патрабуе вялікі спрыту. Пакуль дзяўчаты працавалі ў полі, мужчыны ўручную збівалі масла з вяршкоў.\nГалоўным арганізатарам "Дажынак" выступіла Іркуцкае таварыства Беларускай культуры ім. Яна Чэрскага і Іркуцкі Цэнтр культуры карэнных народаў Прыбайкалля. "Моладзевы клуб "Крывічы" і адміністрацыя Аларского раена таксама не засталіся ў баку: дапамагалі размяшчаць у гасцініцы і пансіянаце гасцей, арганізавалі шматлікія экскурсіі па мясцовым сельскагаспадарчым угоддзям.


Умовы дылера Karman\nНіжэй прыведзены ўмовы, устаноўленыя Karman Healthcare як неабходнасць з цягам часу для абароны якасць і гарантыі вашай кампаніі, нашых прадаўцоў, нашых дылераў і нас.\nДастаўка і апрацоўка:\nKarman Healthcare Inc. папярэдне аплаціць дастаўку і аплату збораў і дадасць іх у рахунак -фактуру. Усе заказы адгружаюцца адпаведнай кур'ерскай службай у адпаведнасці з тыпам адзінкі, замоўленай колькасцю і лепшай каціроўкай грузаў.\n- Спецыяльныя паслугі дастаўкі -\nДастаўка за межы 48 сумежных дзяржаў/міжнародныя перасылкі\n(калі ласка, напішыце- orders@karmanhealthcare.com для цытаты або пацверджання)\nНовыя кліенты павінны ўнесці перадаплату чэкам або крэдытнай картай, пакуль крэдыт не будзе створаны, а форма ўмоў не будзе падпісана і не вернута ў Karman. Мы пакідаем за сабой права адмовіць у крэдыце або зняць умовы крэдыту для пратэрмінаваных рахункаў. Пратэрмінаваныя зборы будуць дададзены да ўсіх рахунках, якія пратэрмінаваныя. Умовы з'яўляюцца чыстымі 30 дзён пасля зацвярджэння крэдыту. Працэнтныя зборы ў памеры 1.5% у месяц будуць прымяняцца да ўсіх пратэрмінаваных рахунках. Пратэрмінаваныя рахункі не будуць мець права на штомесячныя спецыяльныя прапановы. У выпадку, калі для збору запазычанасці застаюцца трэція асобы, пакупнік нясе адказнасць за ўсе выдаткі на спагнанне, у тым ліку за аплату адваката, незалежна ад таго, пачаўся судовы працэс, і ўсе выдаткі, звязаныя з судовым разглядам.\nДазвол на вяртанне неабходна атрымаць загадзя ў Karman. Ніякае вяртанне не будзе прынята праз чатырнаццаць (14) каляндарных дзён з даты выстаўлення рахунку і адпраўлена назад на працягу 30 дзён, адпраўленыя перадаплатай. Тавары, прынятыя ў крэдыт пасля вяртання, будуць абкладацца 15% зборам за апрацоўку/папаўненне запасаў і ўсё транспарт зборы павінны быць перадаплачаны. Для заказаў, якія вяртаюцца для абмену ў колеры, памеры і г.д., плата за папаўненне будзе зніжана да 5%. Звычай-зробленыя тавары не падлягаюць вяртанню ні пры якіх абставінах.\nНі ў якім разе нельга вяртаць тавар без папярэдняга атрымання нумара RMA (дазвол на вяртанне тавару). Нумар дазволу на вяртанне павінен быць пазначаны на вонкавым боку скрынкі і адпраўлены назад у Карман. Усе зборы за фрахт, у тым ліку першы шлях з Кармана да кліентаў, не будуць залічаны або вернуты.\nПатрабаванні аб пашкоджанні грузаў:\nВывучыце і пратэстуйце ўсе грузы пры дастаўцы. Ні адзін прадукт з пашкоджаннем/дэфектам не прымаецца назад праз 5 дзён пасля атрымання. Бачныя пашкоджанні і/або дэфіцыт кардоннай скрынкі павінны быць адзначаны ў квітанцыі аб дастаўцы і/або ўпаковачным лісце перавозчыка.\nДля атрымання дадатковай інфармацыі аб палітыцы і працэдурах звярніцеся да гарантыйнага талона да кожнага прадукту. Усе гарантыйныя рамонты або замены павінны мець папярэдняе дазвол Karman з аплатай фрахту. Karman пакідае за сабой права выдаваць меткі выкліку для любога гарантыйнага рамонту, які залежыць ад сітуацыі. Karman больш не просіць кліентаў рэгістраваць свой прадукт у Інтэрнэце, у дылераў, або поўны гарантыйны талон.\nУ выпадку палявых дзеянняў або адклікання Карман вызначыць пацярпелыя падраздзяленні і звярніцеся да дылера Karman з інструкцыямі па рашэнні. Рэгістрацыя гарантыі дапамагае, і мы па -ранейшаму раім забяспечыць хуткае здабыццё запісаў з адпаведным кліентам і серыйным нумарам вашага медыцынскага абсталявання. Дзякуй за запаўненне.\nРЭГІСТРАЦЫЯ ГАРАНТЫЙНЫХ КАРЫСТАЛЬНІКАЎ KARMAN\nКампаніі павінны мець дазвол Karman Healthcare Inc., каб прадаваць прадукцыю ў Інтэрнэце або праз прасоўванне каталога па пошце. У любы час Karman Healthcare Inc. мае права адклікаць маркетынгавыя прывілеі для любой кампаніі. Пасля адмены кампанія павінна выдаліць усю прадукцыю Karman з спісаў пакупкі, паколькі кампанія і Karman Healthcare Inc. больш не будуць мець далейшых дзелавых адносін. Усе дылеры павінны выконваць нашу палітыку MAP (мінімальная рэкламаваная цана).


Юноши Миорского района в мае отправятся на армейскую службу » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЮнакі Міёрскага раёна ў маі адправяцца на армейскую службу\nЮнакі раёна ў маі адправяцца на армейскую службу. На праводзіны напярэдадні свята Перамогі іх сабрала святочная зала раённага Дома культуры. З пажаданнямі да прызыўнікоў звярталіся ваенны камісар, прадстаўнікі мясцовай улады, саюза моладзі, бацькі. Хлопцы паўдзельнічалі ў цікавых спаборніцтвах, падрыхтаваных культработнікамі.\nСтаяць на варце Радзімы—пачэсна і адказна. "Гэта новы этап, дзе трэба перабудавацца на строгі рэжым. Воінскае сяброўства—на ўсё жыццё. Родныя і блізкія будуць вамі ганарыцца. Хай дастойная служба незалежна ад часці падасца адначасова лёгкай і складанай, надоўга запомніцца. У вашых асобах—надзейная абарона нашай Айчыны",—звярталася да прызыўнікоў намеснік старшыні райвыканкама Таццяна Стальмачонак.\nНа гэтым дзяцінства заканчваецца. На тварах юнакоў заўважалася хваляванне. Але ўсе яны гатовы мужна і адказна вучыцца бараніць краіну. У дзень урачыстасці, 6 мая, прызыўнік Юрый Обухаў адзначыў дзень нараджэння. Прысутныя апладысментамі шчыра павіншавалі земляка.\nЦэліцца трэба праз мушку, сумка для зброі—патранташ, а выконваць загад трэба словам "Ёсць"—гэтыя і іншыя армейскія пастулаты выдатна ведаюць міярчане, што і пацвердзілі ў тэматычнай віктарыне. Стралялі ў мішэнь, лопалі паветраныя шары праз надзіманне, глядзелі вайсковае відэа. Для віноўнікаў урачыстасці выступалі мясцовыя артысткі, танцавальны гурт "Азарт".\n—Абарона Рэспублікі Беларусь—абавязак і свяшчэнны доўг, так трактуе галоўны закон краіны—Канстытуцыя,—гаварыў ваенны камісар раёна Сяргей Жабёнак.—У новым калектыве вельмі цэніцца сумленне, узаемавыручка. Нічога страшнага ў арміі няма. Галоўнае яе прызначэнне—навучыцца абыходзіцца са зброяй. Войска любой краіны павінна быць падрыхтаваным, каб у любы момант прафесійна магло стаць на варту.\nКамісар нагадаў, каб з першых дзён не забывалі пра родных. Калі часам не ўдасца патэлефанаваць, трэба пісаць лісты. Мама, калі засумуе, разгорне канверцік і з задавальненнем пачытае. Настрой—рэч зменлівая, праз паўгадзіны можа перайначыцца. Таму лепш не засмучаць беспадстаўна. Родныя з-за кожнага злоўленага слоўка стануць перажываць. Як часта бывае, не кожны адразу прызвычайваецца да новага. Учынкі рабіце толькі абдумана, уважліва абыходзьцеся з тэхнікай. Дысцыпліна і бездакорнае выкананне загадаў… Па любым хвалюючым пытанні можна звярнуцца да камандзіра, псіхолага… У сучаснай арміі быт вельмі наладжаны. Пральныя машыны-аўтаматы, збалансаванае харчаванне, сокі. Нам у свой час пра гэта даводзілася толькі марыць,—расказваў ваенны камісар.\nВітала новаспечаных армейцаў маладзёжны лідар Вікторыя Пяткевіч. Яна разам з культработнікам Максімам Антанёнкам праводзіла свята. Ад бацькоў да хлопцаў—кожнага, нібыта роднага,—звярнулася мама Таццяна Вішнеўская: "У нашу маладосць заўсёды было пачэсна прайсціся па вуліцы з хлопцам у кіцелі. Мы вас будзем чакаць. Не сумуйце па доме, не хвалюйцеся, вы павінны выканаць грамадзянскі абавязак. Хай захоўвае Бог ад неабдуманых учынкаў і злых людзей". Трымаў ёмістае і лаканічнае слова высокі, статны прызыўнік Міхаіл Вішнеўскі. "Подзвігі нашых дзедаў і ёсць Радзіма",—цудоўна, што маладыя людзі гэта ўсведамляюць і гатовы захоўваць спадчынны гонар заўсёды.\n» Станут защитниками Отечества


Толькі за бронзу :: Новости Орши\nТолькі за бронзу\n1587 праглядаў, 0 каментароў\nАршанскі «Вітэн» прайграў серыю «Сталіцы» і пазмагаецца толькі за бронзавыя медалі.\nПаўфінальная серыя чэмпіянату Беларусі па міні-футболе скончылася няўдала для аршанскага «Вітэна». Здабыўшы па перамозе, каманды ў трэцім матчы вызначалі, каму ісці па золата, а каму толькі па бронзу. Гульня ў оршы, на жаль, была праведзеная «Сталіцай» лепей і больш вынікова. На 13-й хвіліне Бэту, а на 15-й Гарбенка забяспечылі зялёна-белым гандыкап, які так і не быў адыграны аршанцамі. Аршанцы знялі брамніка і за пяць хвілін да канца сустрэчы намаганнямі Клачко скарацілі адставанне. Але ўсё вырашыў наступны эпізод. Ужо праз 7 секунд пасля прапушчанага мяча Гарбенка забіў мяч за «Сталіцу». 1:3, і надзеі становіцца меней.\nАршанцы зноў прыбягаюць да крайняй меры, здымаюць брамніка, але памыляюцца ў перадачах і прапускаюць два мячы ў пустую браму. Спачатку Раговік, затым Грыцына дабіваюцца поспеху ў «Сталіцы». Мяч Казла з перадачы Чарніенкі ўжо нічога не вырашае. «Вітэн» саступае 2:5 і прайграе серыю 1-2. Чырвона-чорных чакае серыя толькі за бронзавыя медалі. Такім чынам, аршанцы сёлета засталіся без тытулаў.\nОбсуждение новости: Толькі за бронзу


http://spring96.org/be/news/101481 2021 2021-01-22T16:52:37+0300 2021-01-22T16:52:37+0300 2021-01-22T18:24:48+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/kulakouski_vyzvalenne.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ судзе Маскоўскага раёна горада Мінска суддзя Пірожнікава агучыла прысуд ў дачыненні да Дзмітрыя Кулакоўскага. Яго прызналі вінаватым у публічнай абразе службовай асобы ў сувязі з выкананнем ёй службовых абавязкаў (артыкул 369 КК РБ) і прызначылі абмежаванне свабоды з накіраваннем у пасяленне адкрытага тыпу тэрмінам на два гады (менавіта столькі запатрабаваў пракурор). Меру стрымання змянілі на падпіску аб нявыяздзе — таму Кулакоўскага адпусцілі з пад-варты адразу пасля вынясення прысуду.\nДзмітрый Кулакоўскі пасля абвяшчэння прысуду\nАкрамя таго, Кулакоўскі павінен сплаціць матэрыяльную кампенсацыю маральнай шкоды пацярпеламу — старэйшаму оперупаўнаважанаму Смоляру памерам у 1000 беларускіх рублёў. А грошы, якія разам з іншымі рэчамі Кулакоўскага забралі пры затрыманні (каля 300 еўра), звярнуць у кошт гэтага маральнага іска. Ні пацярпелы, ні іншыя сведкі па гэтай справе (супрацоўнікі міліцыі) ні разу не прыйшлі на судовыя паседжанні (негледзячы на хадайніцтвы адвакаткі).\nДзмітрый Кулакоўскі быў затрыманы 4 снежня 2020 года пры спробе выехаць за мяжу. З гэтага часу ён знаходзіўся пад вартай. Тэрмін яго знаходжання пад вартай залічылі ў тэрмін абмежавання волі (адзін дзень пад вартай роўны двум дням адбыцця пакарання).\nДзмітрый распавёў, што за час яго знаходжання пад вартай яго ні разу не выводзілі на прагулкі і сёння, калі яго выпусцілі з залі суда, ён “упершыню за гэты час убачыў светавы дзень”.\nТаксама Кулакоўскі адзначыў, што яму не давалі неабходныя лекі, і менавіта таму у яго зараз дыябет першага тыпу (раней ён хварэў на дыябет другога тыпу).\n20 студзеня пачаўся разгляд крымінальнай справы ў дачыненні да палітычнага зняволенага Дзмітрыя Кулакоўскага. Ён абвінавачваецца па артыкуле 369 КК РБ (абраза прадстаўніка ўлады). Кулакоўскага даставілі ў суд пад канвоем .\n21 студзеня прадоўжыўся разгляд крымінальнай справы паводле артыкула 369 КК РБ (Абраза прадстаўніка ўлады) у дачыненні да былога начальніка крымінальнага вышуку Заводскага РУУС горада Мінска, а зараз — палітычнага зняволенага Дзмітрыя Кулакоўскага.\n22.01.2021 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, палітвязьні


ДЫК ЦІ БЫВАЕ ЗАПОЗНА ПАЧЫНАЦЬ ЗДАРОВЫ ЛАД ЖЫЦЬЦЯ?\n21 сакавік 2001, 15:00\nНагадаю, што пачынаць здаровае жыцьцё ніколі ня позна. Арганізм чалавека мае ўнікальныя ўласьцівасьці лячыць сябе сам.\nАмэрыканскія лекары лічаць, што да 70% ўсіх хранічных хваробаў кшталту цукроўкі, гіпэртаніі ці трамбафлебіту і нават некаторых відаў раку можна хутка вылячыць з дапамогай кардынальнай зьмены стылю жыцьця.\nВядучы экспэрт Усясьветнай арганізацыі аховы Здароў’я , загадчык аддзелу рэабілітацыі, прафэсар Шанды Мэнтыс лічыць, што нават пасьля цяжкіх хваробаў кшталту інсульту ці інфаркту працэс аднаўленьня чалавечага арганізму цалкам магчымы.\n(Мэндыс: ) “Рэабілітацыя – гэта вельмі важны аспэкт лячэньня хворых на сардэчна-судзінныя хваробы. Гэта датычыць тых, хто мае хранічныя сардэчныя хваробы, хто перанес інфаркт ці інсульт. Рэабілітацыя мае розныя аспэкты. Перш за ўсё яна павінна садзейнічаць аднаўленьню фізычнай спраўнасьці чалавека, яго сацыялягічных функцыяў, а таксама паляпшэньню ўмоваў ягонага жыцьця і стварэньне сытуацыі, каб пацыент зноў адчуў смак жыцьця. Важна, каб хворы зноў асэнсаваў сваю фізычную і сацыяльную незалежнасць. Гэта падвысіць ягоны шанец вяртаньня да працы. Гэта вельмі важна. Калі ў вас добрая праграма рэабілітацыі, гэта гарантуе вашае вяртаньне да нармальнага жыцьця, у вас ня будзе рэцыдыву і вы больш ня трапіце ў шпіталь. Сардэчна-судзінныя хваробы, гаворым мы пра інсульт ці сардэчную недастатковасьць, гэта хранічныя хваробы, і калі вы аднойчы захварэлі, нават пасьля лячэньня, хвароба можа вяртацца зноў і зноў. Каб гэтага ня здарылася вы павінны адпаведна дзейнічаць. Калі ж у вас добрая праграма рэабілітацыі, галоўнае, каб у вас не было рэцэдыву. І каб так не адбылося, шмат залежыць ад самога пацыента. Трэба зьмяніць стыль вашага жыцьця, адмовіцца ад рызыкоўных паводзінаў. Трэба кінуць паліць, пачаць больш фізычна актыўнае жыцьцё і перайсьці на здаровую дыету”.\nЯк сьведчаць вынікі апошніх дасьледаваньняў, зьмена стылю вашага жыцьця можа даволі хутка спрычыніцца да паляпшэньня агульнага стану вашага здароў’я. Вязкасьць крыві, напрыклад, вяртаецца да нормы ўжо на працягу 4 месяцаў пасьля адмовы ад тлустай ежы.\nНавукоўцы высьветлілі, што калі 40-гадовы чалавек, які ніколі не займаўся спортам, пачынае рэгулярныя фізычныя практыкаваньні, ягоная рызыка сардэчна-судзінных захворваньняў утрымліваецца практычна на такім самым узроўні, як і ў тых людзей, якія ўсё жыцьцё займаліся спортам.\nАле аб усім па-парадку: з чаго ж трэба пачынаць? Якія першыя крокі трэба зрабіць пасьля гадоў нездаровага жыцьця, каб зноў адчуваць сябе маладым, каб вярнуць сабе духовыя і фізычныя сілы?\nПрапануем вам на падставе рэкамэндацыяў амэрыканскай грамадзка-лекарскай арганізацыі Realage канкрэтны плян: з чаго і як пачынаць працэс аздараўленьня.\nПлян гэты складаецца з пяці складовых частак:\n1. Кардынальная зьмена стылю вашага харчаваньня.\n2. Пачатак рэгулярных заняткаў спортам.\n3. Сталы кантроль над вагой вашага цела.\n4. Адмова ад дрэнных звычак (паленьне і піцьцё алкаголю).\n5. Кантраляваньне вашых пачуцьцяў, каб пазьбегнуць стрэсаў...


«Сацыяльны экспрэс» прывозіць радасць — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n04.05.2018 03.07.2018 postawy525Комментариев нет\nЯдвігу Іосіфаўну Якубовіч, Мяланню Бенядзіктаўну Пяткевіч і Юзэфу Аляксандраўну Пяткевіч з Кавалёў запрасілі ў Рагонішкі работнікі сацыяльнай службы. Сабраліся ў прасторным, гасцінным доме Алены Мікалаеўны і Анатолія Мікалаевіча Мудрых. Гаспадары некалі жылі ў Мінску. Аблюбавалі рагонішскую зямлю, пусцілі ў яе карані, паладзілі з мясцовымі жыхарамі. Вяскоўцы таксама хутка прынялі шчырых і адкрытых мінчан. Прыйшла на сустрэчу і суседка Ядвіга Рамуальдаўна Якубовіч.\nГасцей чакаў сюрпрыз — прыезд «Сацыяльнага экспрэса». Гэта новая форма работы лынтупскага філіяла тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. «Экспрэс» — мабільная брыгада на колах. Яна ўключае сацыяльных работнікаў надомнага абслугоўвання і аддзялення тэрміновага сацабслугоўвання, урача агульнай практыкі і членаў клуба «Актыўнае пакаленне», у склад якога ўвайшлі наведвальнікі дзённага аддзялення для пажылых. Брыгада створана для таго, каб маламабільныя грамадзяне, якія пражываюць у аддаленых населеных пунктах, маглі ў поўным аб’ёме атрымаць сацыяльную падтрымку і паслугі.\n— Псіхолагі, урачы адзначаюць, што пажылыя людзі, асабліва адзінокія, часта пакутуюць ад дэпрэсій, хутчэй старэюць, — гаварыла загадчыца філіяла ТЦСАН Алена Аляксандраўна Валасевіч. — Сельскія жыхары, асабліва аддаленых ад цэнтраў населеных пунктаў, рэдка могуць куды выбрацца. Каб разнастаіць іх жыццё, мы і стварылі «Сацыяльны экспрэс». Яго інавацыйная тэхналогія прапануе традыцыйныя формы рэкрэацыі (адпачынак, аднаўленне сіл пасля працы). Прынцып работы «экспрэса» наступны: людзі збіраюцца ў адной хаце, а мы арганізуем для іх змястоўны адпачынак. Сацыяльныя работнікі гэтым часам могуць аказваць дапамогу па гаспадарцы, у рамонтных работах, урач — кансультаваць, а актыўныя наведвальнікі аддзялення — весяліць.\nВыезд ў Рагонішкі быў першым. Жанчыны з задавальненнем успаміналі сваю маладосць, традыцыі і абрады таго часу, спявалі жніўныя, вясельныя і іншыя песні, прыпеўкі. А як дзякавалі ўдзельнікам «Сацыяльнага экспрэса» за падораную радасць, сям’і Мудрых — за духмяную гарбату на зёлках, лячэбны мёд, розныя прысмакі, якіх напякла Алена Мікалаеўна. Выезды запланаваны не толькі ў населеныя пункты Лынтупскага сельсавета, але і іншыя.\nЯшчэ адным ноу-хау лынтупскага філіяла ТЦСАН з’яўляецца «Унучка на гадзіну». Гэтай паслугай могуць скарыстацца грамадзяне, якіх не абслугоўваюць сацыяльныя работнікі і працуючыя пенсіянеры. Калі пажылому чалавеку цяжка прыбраць у кватэры, памыць вокны, схадзіць па прадукты або лякарствы, аплаціць камунальныя паслугі або ён проста хоча пагутарыць, падзяліцца набалелым, штосьці расказаць — можна паклікаць «унучку».\n— Чаму «ўнучку»? — удакладняю ў А. А. Валасевіч.\n— Таму што гэта слова асацыіруецца з добразычлівасцю, клопатам, — тлумачыць. — Калі патэлефануеце на нумар 2-40-72, «унучка» заспяшаецца да вас у вызначаны час.\nЁсць попыт і на паслугу «Санаторый дома», калі медыцынская дапамога маламабільным грамадзянам пажылога ўзросту аказваецца ў дамашніх умовах. Гэтым займаецца ўрач агульнай практыкі Лынтупскай бальніцы Аляксандр Уладзіміравіч Кабайла.\n— Каб старасць не была абузай, ёсць толькі адзін сродак — надаць сэнс жыццю, — гаварыла Алена Аляксандраўна. — Быць актыўнымі можна ў любым узросце, а работнікі нашага філіяла дапамогуць. Удзячная сваім калегам за добрасумленнае і якаснае выкананне абавязкаў, укараненне новых методык і навацый.\nУ Рагонішках «Сацыяльны экспрэс» затрымаўся надоўга. Разыходзіліся ўсе з пасвятлелымі тварамі, станоўчымі эмоцыямі. І запрашалі прыязджаць яшчэ.\nФота Вячаслава МУРАЎЁВА


10 студзень 2016, 20:23\nБрытанскі прэм’ер-міністар Дэйвід Кэмэран заявіў у інтэрвію Бі-бі-сі, што выхад са складу Эўразьвязу ня быў бы «правільным рашэньнем для Брытаніі». Кіраўнік ураду, які ўдзельнічаў у праграме шоў Эндру Мара, выказаў надзею, што ў лютым гэтага года на чарговым саміце ЭЗ ён зможа дамагчыся падпісаньня пагадненьня аб рэфармаваньні Эўразьвязу.\nПравядзеньне рэфэрэндуму аб далейшым сяброўстве Вялікабрытаніі ў Эўрапейскім зьвязе заплянавана да канца 2017 года. Але, паводле Кэмэрана, ён можа быць уладкаваны ўжо ў новым годзе, калі пагадненьне аб рэформах ЭЗ будзе падпісана ў наступным месяцы.\nВыступаючы ў тэлепраграме, кіраўнік брытанскага ўраду ўдакладніў, што калі намаганьні ўраду па прасоўваньні рэформаў апынуцца марнымі, а большасьць брытанцаў на рэфэрэндуме выступяць за выхад краіны з ЭЗ, то ён ня стане падаваць у адстаўку.\nПрапановы брытанскага прэм’ера аб рэфармаваньні Эўразьвязу тычацца кіраваньня эканомікай, правілаў канкурэнцыі, забесьпячэньня сувэрэнітэту дзяржаваў і вырашэньня праблем міграцыі.


Моладзь паставіла намёт каля беларускай амбасады ў Варшаве\n02 жнівень 2005, 18:40\nУл. інф. Сябры арганізацыі “Усяпольская моладзь” усталявалі намёт каля беларускай амбасады ў Варшаве. У ім будуць стала знаходзіцца 6 чалавек “пакуль ня спыняцца рэпрэсіі супраць палякаў у Беларусі”.\nДа пікетоўцаў зьвярнуўся кіраўнік партыі “Ліга польскіх сем’яў Раман Гертых, які сказаў, што знаходзячыся каля амбасады, удзельнікі пікету будуць нагадваць наведвальнікам амбасады, што Беларусь не зьяўляецца краінай, дзе ёсьць свабода і павага да правоў чалавека.\nСпадар Гертых заявіў, што “беларускія ўлады, рассаджваючы сваіх людзей у кіраўніцтве Саюзу палякаў, скралі многа мільёнаў злотых, якія Польшча выдзяляе на дапамогу Саюзу”. “Беларусь павінна панесьці адказнасьць перад міжнароднымі судамі” – лічыць польскі палітык.\nПольская моладзь выяўляе актыўнасьці і ў іншых гарадах, апроч Варшавы. Шэраг маршаў, хэпэнінгаў і канцэртаў зьбіраюцца наладзіць у межах кампаніі салідарнасьці зь беларускім народам у буйных польскіх гарадах сябры Дэмакратычнай партыі Польшчы і прадстаўнікі аб’яднаньня “Малады цэнтар”. Дэмакратычная партыя заяўляе таксама, што накіруе ліст Аляксандру Лукашэнку з патрабаваньнем патлумачыць, на якой падставе ў Дом польскі ў Гародні ўваходзяць міліцыянты ў цывільным і арыштоўваюць сяброў СПБ.\n“Абвінавачаньні ў тым, што сакавіцкі зьезд СПБ быў нібыта нелегальны мы расцэньваем як замах супраць нацыянальных меншасьцяў і спробу незаконным чынам падпарадкаваць дзяржаве адну з апошніх незалежных арганізацыяў, што дзейнічаюць у Беларусі”, – гаворыцца ў лісьце.


16:41 13 чэрвеня 2021\n17:41 01.02.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nПраект указа "Аб некаторых пытаннях аўтамабільных перавозак пасажыраў" з'явіўся ў верасні мінулага года і быў вылучаны на грамадскае абмеркаванне. Чакаецца, што на рынку таксі ў выпадку яго прыняцця адбудуцца сур'ёзныя перамены.\nДобра гэта ці дрэнна, наколькі змены закрануць традыцыйныя службы таксі і вядомых агрэгатараў - меркаванне па магчымых рэформам Sputnik даведаўся ў заснавальніка і дырэктара "Сталіца 135" Алега Радкевіча.\nШто ў праекце ўказа?\nАсноўныя моманты, якія рэгулятар - Міністэрства транспарту і камунікацый Беларусі - прапануе змяніць, тычацца наступнага:\nувядзенне рэгістрацыйных картак для аўтамабіляў таксі - трэба будзе заплаціць дзяржпошліну ў памеры двух базавых (58 рублёў). Выкарыстоўваць машыну ў такім выпадку ў асабістых мэтах будзе забаронена;\nкіроўцы павінны будуць працаваць з кампаніямі-перавозчыкамі толькі на падставе працоўных дамоў - іншыя грамадзянска-прававыя дагаворы выключаюцца;\n"натуралізацыя" сферы: дзейнасць у якасці дыспетчара таксі можа ажыццяўляцца юрыдычнымі асобамі з месцам знаходжання ў Беларусі на падставе карты-допуску дыспетчара. За выдачу карты будзе брацца пошліна ў памеры 100 базавых (2900 рублёў). Прасцей кажучы, вядомыя сэрвісы Uber і "Яндекс.Такси", зарэгістраваныя за мяжой, не змогуць працаваць у нашай краіне.\n"Пачнем эканоміць грошы - далёка не паедзем"\nАлег Радкевіч прызнае, што закон, які існуе сёння, дазваляе рынку таксі развівацца, і моцна мяняць яго не трэба. На думку дырэктара беларускай службы таксі, пытанне не ў заканадаўстве, а ў яго выкананні ўсімі удзельнікамі рынку.\n"У першую чаргу мы павінны спытаць сябе: якім мы бачым таксі праз 5-10 гадоў у Беларусі? Гэта будуць машыны рознага колеру, з палосамі або без, тыя, што хаатычна развозяць людзей, альбо аформленыя па ўсіх правілах, тыя, якія знаходзяцца ў рэестры і цалкам адказваюць патрабаванням бяспекі? Зыходзячы з гэтага, трэба разумець, што мы хочам бачыць у законе", - разважае дырэктар службы таксі.\nЗакон, на яго думку, павінен быць максімальна зручным для ўсіх: пасажыраў, кіроўцаў, службаў таксі. Аднак у выпадку прыняцця новага закона паўстане сур'ёзная праблема для кіроўцаў. І вось якая.\nДырэктар службы таксі "Сталіца 135" Алег Радкевіч\n"У выпадку забароны на выкарыстанне машыны ў асабістых мэтах, кіроўцу, які, умоўна, адвозіць на працу жонку, а потым едзе таксаваць, прыйдзецца раз за разам здымаць усё абсталяванне (плафоны, магніты, налепкі), каб транспартная інспекцыя ня выпісала штраф. У такіх таксістаў будзе некалькі шляхоў: адмовіцца ад працы ў таксі, купіць машыну для перавозак пасажыраў, альбо кожны раз здымаць абсталяванне з салона машыны, а пасля вяртаць яго на месца", - кажа Радкевіч.\nВадзіцелі пазбавяцца магчымасці падпрацаваць, паколькі абавязаны будуць з'яўляцца штатнымі супрацоўнікамі таго ці іншага перавозчыка. А значыць, не выключана, што ў гэтым выпадку на рынку можа рэзка скараціцца колькасць машын - цяпер, па неафіцыйных дадзеных, толькі ў Мінску іх каля 12 тысяч.\nЯшчэ адно важнае пытанне - тарыфы, якія цяпер нікім не рэгулююцца. Усе службы таксі усталёўваюць іх самастойна. Але ці трэба іх прыводзіць да адной роўніцы? Вось што на гэты конт думае заснавальнік "Сталіцы 135":\n"Паўстае пытанне: пры якім тарыфе кіроўцы павінны працаваць, каб хоць неяк зарабіць? Можна зрабіць па 10 рублёў за кіламетр, але тады ў Мінск да ўжо існуючых 12 тысячам таксістаў прыедуць "на заробкі" з рэгіёнаў яшчэ некалькі тысяч. Перавозак стане менш, а тарыфы аўтаматычна чакае рэзкае падзенне. Тут важна выканаць баланс інтарэсаў: каб і для людзей было даступна, і таксісты маглі зарабіць", - кажа суразмоўца.\nЁн распавядае, што калі з-за непагадзі раніцай ці вечарам у гадзіны пік павялічваецца попыт, а "Яндэкс" у гэты час задзірае тарыфы, людзі ў гэты час звяртаюцца да традыцыйных дыспетчараў. Дырэктар узгадвае, што калі на рынку не было агрэгатараў, тарыфы рэгуляваў МАРГ. Але тады і таксі было сацыяльна-значнай паслугай. Тлумачыць: калі таксі зноў зрабіць сацыяльна-значнай паслугай і ўстанаўліваць гранічна нізкія тарыфы, можна забыцца пра прагрэс службаў і абнаўленні таксапаркаў, а такім чынам, і аб экалагічнай бяспецы горада.\nСлужбы таксі нясуць страты з-за каронавіруса - колькасць пасажыраў за перыяд пандэміі значна ўпала\nНа яго думку, можна прыцягнуць спецыялістаў з розных арганізацый і структур, якія разлічаць сярэднюю працягласць "жыцця" аўтамабіля, зарплату, якую павінны атрымліваць вадзіцелі, і з'явіцца тарыф.\n"Усе кліенты хочуць ездзіць на якасных і сучасных машынах, якія не развальваюцца на хаду, з прабегам не больш 300-400 тысяч кіламетраў", - канстатуе ён.\nЗараз, па словах Радкевіча, многія на гэтым эканомяць, выпускаючы на лінію машыны з вялікім прабегам. На яго думку, калі службы таксі будуць эканоміць сродкі на машынах, то яны далёка не паедуць.\n"Таксі - сэрвіс, дзе павінны працаваць прафесіяналы і перавозіць людзей прафесійна, якасна. Закон, па сутнасці, павінен вырашаць галоўную рэч - зрабіць перавозкі бяспечнымі, каб любая машына таксі адказвала ўсім патрабаванням. Гэта ў першую чаргу турбуе пасажыраў", - лічыць дырэктар.\nПатрабаванні да кіроўцы ёсць. А да пасажыраў?\nРаней, каб працаваць кіроўцам таксоўкі, неабходна было атрымаць ліцэнзію, якую выдавала транспартная інспекцыя Мінтранса. У 2017 годзе ліцэнзію на паслугу перавозчыкам пасажыраў аўтамабілямі-таксі адмянілі. Патрабавалася толькі паведаміць выканкам аб тым, што прадпрымальнік хоча займацца перавозкамі на таксі.\nПа такой схеме кіроўцы працуюць і сёння. Акрамя жадання, яны павінны прайсці курсы кіроўцаў таксі і атрымаць даведку з псіхадыспансера пра тое, што ім можна займацца перавозкамі. Акрамя таго, яны не павінны прыцягвацца за кіраванне ў п'яным выглядзе. Прасцей кажучы, кіроўцы павінны быць бяспечнымі для пасажыраў.\nПатрабаванні для кіроўцаў зразумелыя, але ёсць і ці павінны быць умовы для пасажыраў?\n"У прынцыпе няма. Кіроўца ў дачыненні да любога пасажыра павінен быць цярплівым, ставіцца лагодна. Не мае права быць злым, агрэсіўным", - запэўнівае Алег Радкевіч.\nНіякіх аднолькавых умоў\nДырэктар таксі "Сталіца 135" падкрэслівае: закон пішуць для таксі, аднак некаторыя вядомыя агрэгатары (Uber, "Яндекс.Такси" - Sputnik) яго ігнаруюць, ездзячы, часам, без апазнавальных знакаў і таксометраў.\n"Uber некалькі гадоў таму прывязаў да сэрвісу банкаўскую картку ў якасці аплаты за паездку. Мы, калі захацелі так зрабіць, прыйшло чатыры адказы з Нацбанку, маўляў, ёсць указ прэзідэнта, згодна з якім той, хто прымае плацяжы ад кліентаў на карысць выканаўцы паслугі, выконвае разлікова-касавую дзейнасць. І каб яе ажыццяўляць, патрэбна банкаўская ліцэнзія. Чаму можна Uber? Таму што яны зарэгістраваныя за межамі краіны", - прыводзіць яшчэ адзін прыклад няроўных умоў для працы Радкевіч.\nКалі змены ў закон ўступяць у сілу ў той рэдакцыі, у якой яны ёсць цяпер, то сур'ёзна зменяць працу буйных агрэгатараў. Верагодна, нават паўстане пытанне: ці застануцца яны ўвогуле на рынку? Алег Радкевіч, аднак, не спяшаецца радавацца магчымым мерам у дачыненні да канкурэнтаў:\n"У гэтым плане я не адношу сябе да "сапраўднага" беларуса: мне не будзе радасна таму, што ім (канкурэнтам - Sputnik) будзе цяжэй. Патрэбны аднолькавыя ўмовы, якія будуць кантраляваць рэгулятар і гарадскія ўлады", - падкрэслівае суразмоўца.\n"Дзявацца няма куды"\nЦі здаровая сёння на рынку таксі канкурэнцыя? Слова дырэктару.\n"Цяжка сказаць. Раней было так: Іваноў, Сідараў, Пятроў - мае канкурэнты, мы з імі "гуляем" на адным рынку. На сённяшні дзень за перавозку сапернічаем з "Яндэксам", астатніх мы на рынку не тое, што не заўважаем, проста не маем інфармацыі пра іх", - тлумачыць Радкевіч.\nЁн падкрэслівае, што страты з-за каронавіруса адчулі на сабе ўсе службы таксі. Адбілася ўдаленка тых работнікаў, хто з'яўляўся частымі кліентамі дыспетчараў. За мінулы год у "135" перавезлі больш за 2,5 мільёна пасажыраў.\n"Будзем старацца выжыць, дзявацца ўсё роўна няма куды", - рэзюмуе ён.\nЦі будзе новы закон? Каментарый Мінтранса\nЦяпер праект указа "Аб некаторых пытаннях аўтамабільных перавозак пасажыраў" знаходзіцца на стадыі абмеркавання і прапрацоўкі з верасня 2020 года. Прэс-сакратар Мінтранса Беларусі Ганна Курыленак ў каментарыі Spuntik адзначыла, што праект указа, які апублікаваны ў сетцы, не кажа пра тое, што менавіта ў такім выглядзе дакумент будзе падпісаны.\n"Праект завіс у паветры, ніякага развіцця па гэтай тэме пакуль няма. У канцы мінулага года мы сумесна з транспартнай інспекцыяй правялі рэйды па таксістам - каля 80% ездзяць з парушэннямі і не выконваюць правілы перавозкі пасажыраў. Гэта было задумана для таго, каб унесці са часам змены ў заканадаўчую базу, якая датычыцца сферы таксі ", - сказала яна.\nКурыленак падкрэсліла, што ў Мінтрансе праблему разумеюць, але пакуль канкрэтных выпрацаваных рашэнняў няма.\n"У праекце ўказа гаворка была аб рэгістрацыйных картках для аўтамабіляў таксі, пра тое, што яны павінны быць зарэгістраваны ў Беларусі. Не ўпэўненая, што міністэрства будзе прытрымлівацца гэтай пазіцыі. Магчыма, будуць выпрацаваны зусім іншыя падыходы", - адзначыла прадстаўнік ведамства.\nЗакон "Аб аўтамабільным транспарце і аўтамабільных перавозках" быў прыняты ў Беларусі ў 2007 годзе, Правілы перавозкі пасажыраў - у 2008 годзе. З тых часоў у іх уносіліся некалькі змяненняў і дапаўненняў.\nУказ, Яндэкс, Сталіца 135, таксі


Патрыярх Кірыл падпіша ў Польшчы дэклярацыю аб прымірэньні\n15 жнівень 2012, 14:52\nПаездка патрыярха Маскоўскага і Ўсея Русі Кірыла ў Польшчу будзе першым візытам першагіерарха Расейскай праваслаўнай царквы ў гэтую краіну за стагодзьдзе. Падчас візыту патрыярх і прадстаўнік польскага Касьцёлу падпішуць зварот да расейцаў і палякаў з заклікам дараваць адзін аднаму гістарычныя крыўды.\nКіраўнік РПЦ ступіць на польскую зямлю ўпершыню з 1918 году, калі Польшча аднавіла сваю незалежнасьць.\nПадчас свайго чатырохдзённага візыту (16-19 жніўня) Кірыл будзе мець сустрэчы з лідэрамі аўтакефальнай праваслаўнай царквы ў краіне і правядзе перамовы з кіраўніцтвам Касьцёлу.\nАле кульмінацыяй візыту стане падпісаньне дакумэнта з заклікам да палякаў і расейцаў дараваць адзін аднаму змрочныя старонкі агульнай гісторыі.\nГэты зварот будзе падпісаны Кірылам і арцыбіскупам Юзэфам Міхалікам, кіраўніком Канфэрэнцыі біскупаў Польшчы, 17 жніўня ў Каралеўскім замку Варшавы.\n«Мы глыбока перакананыя, што адносіны паміж народамі Расеі і Польшчы, якія часта былі азмрочаныя нянавісьцю, войнамі і варожасьцю, могуць і павінны быць палепшаныя», сказаў прадстаўнік РПЦ па зьнешніх сувязях, мітрапаліт Іларыён, напярэдадні паездкі патрыярха.\nЗварот зьяўляецца першым у сваім родзе. Як Маскоўскі патрыярхат, гэтак і Рымска-каталіцкая царква Польшчы старанна падкрэсьліваюць, што гэты дакумэнт зьяўляецца выключна духоўным, а не палітычным.\nЯк патлумачыў Ёзэф Клох, прадстаўнік Касьцёлу, «ў гэтым сумесным пасланьні гісторыя згадваецца толькі ў агульных рысах, таму што гэта ў асноўным праца гісторыкаў. Але вельмі важна пракласьці шлях для дыялёгу, удзельнічаць у дыскусіях на аснове Эвангельля Ісуса Хрыста, агульнага для нашых цэркваў». Паводле а. Клоха «мэтай таксама зьяўляецца прымірэньне людзей, звычайных людзей ».\nРасея і Польшча былі гістарычнымі ворагамі і ворагамі на поле бою на працягу стагоддзяў. У апошнія дзесяцігодзьдзі шэраг эпізодаў азмрочваў адносіны паміж дзьвюма краінамі.\nПольшча працягвае дамагацца справядлівасьці адносна Катынскай трагедыі, дзе прынамсі 20 тысяч польскіх афіцэраў былі ў 1940 годзе расстраляныя НКВД. Палякі не забываюць савецкае панаваньне ў пасьляваенны пэрыяд, якое скончылася толькі ў 1989 годзе.\nРасея, у сваю чаргу, абвінавачвае палякаў у жорсткім абыходжаньні з палоннымі чырвонаармейцамі ў 1920 годзе. У 2008 годзе Расея была абураная рашэньнем Польшчы разьмясьціць ў сябе элемэнты амэрыканскай сыстэмы супрацьракетнай абароны.\nКрыніцамі напружаньня паміж Варшавай і Масквой зьяўляюцца таксама авіякатастрофа 2010 году пад Смаленскам, падчас якой загінулі прэзыдэнт Польшчы Лех Качыньскі і амаль 10 іншых прадстаўнікоў нацыянальнай эліты, празэлітызм Рымска-каталіцкай царквы ў Расеі, ў чым яе абвінавачвае РПЦ.\nРасейскі экспэрт у пытаньнях рэлігіі Марк Сьмірноў кажа, што намаганьні Кірыла да прымірэньня часткова тлумачацца зьменамі ў кіраўніцтве Маскоўскага патрыярхату пасьля сьмерці патрыярха Алексія ІІ ў 2008 годзе: «Прадстаўнік РПЦ па зьнешніх сувязях, мітрапаліт Валакаламскі Іларыён калісьці служыў у Літве і падтрымлівае шчыльныя адносіны з лідэрамі Каталіцкай Царквы ў Польшчы, з кіраўніком каталіцкай царквы ў Польшчы, ён быў там некалькі разоў. Ён за такія ініцыятывы, накіраваныя на пошук прымірэньня паміж народамі шляхам міжцаркоўнага дыялёгу ».\nУ мінулым месяцы патрыярх Кірыл зрабіў жэст у бок Польшчы, зьдзейсьніўшы паломніцтва на месца пахаваньня ахвяраў Катыні ў Смаленскай вобласьці Расіі.\nАле Руская Праваслаўная Царква вядомая сваімі шчыльнымі сувязямі з Крамлём, і візыт патрыярха Кірыла, на думку многіх, мае і палітычную подбіўку. Паводле Марка Сьмірнова «за ўсім гэтым стаіць МЗС Расеі. Такім чынам, Масква дае зразумець, што яна хацела б знайсьці кампраміс. Расія асьцерагаецца, што Польшча стане базай НАТА, асабліва што да плянаў супрацьракетнай абароны. Такім чынам, гэта відавочна таксама і спроба паўплываць на польскую палітыку і польскую грамадзкасьць ».\nВізыт патрыярха Кірыла ў Польшчу можа быць азмрочаны спрэчкамі вакол працэсу над удзельніцамі панк-гурту Pussy Riot, якія прыцягнутыя да крымінальнай адказнасьці за антыпуцінскі пэрформанс у храме Хрыста-Збаўцы ў Маскве.\nСуд ў Маскве агучыць свой прысуд у гэтай справе 17 жніўня, на наступны дзень пасьля таго, як Кірыл падпіша ў Варшаве зварот наконт прымірэньня.\nНа адрас Маскоўскага патрыярхату гучала крытыка за яго жорсткую пазыцыю ў справе ўдзельніц Pussy Riot , якім пагражае да сямі гадоў пазбаўленьня волі.\nШрамко: Польска-расейскае прымірэньне выгаднае Беларусі


СССР «Я больш савецкі за савецкіх людзей». Як Масква пазбавілася Аміна\nРэжым Хафізулы Аміна быў непапулярны, а некантраляваная змена ўлады ў Афганістане магла прывесці да яго выхаду з савецкай сферы ўплыву. Таму 12 снежня 1979 года Палітбюро ЦК КПСС прыняло сакрэтную пастанову «Да становішча ў «А». Сутнасць яе зводзілася да таго, што Аміна неабходна ліквідаваць, на яго месца паставіць Бабрака Кармаля, даўняга агента КГБ, а для стабілізацыі становішча паслаць у Афганістан войскі.\n27 снежня савецкі агент, кухар Аміна, падсыпаў яму атруту другі раз. Цяпер ужо забойна. Амін самлеў. Савецкія дактары — саветы татальна атачылі Аміна сваімі людзьмі — кінуліся вяртаць прэзідэнта да прытомнасці. Яны не ведалі, што яго атруцілі свае ж, бо ўсё рабілася ў строгай таямніцы.


Літоўскі тэлеканал зняў перадачу пра архітэктуру Мінска - 01.04.2019, Sputnik Беларусь\nУ выпуске можна ўбачыць Вялікі тэатр оперы і балета, цэнтр Мінска, Дом урада, будынак найстарэйшага ў Беларусі факультэта і Нацыянальную бібліятэку Беларусі. 01.04.2019, Sputnik Беларусь\nмінск, беларусь, навіны , цiкавосткi, культура\n© Sputnik Виктор ТолочкоНацыянальны Акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета\nПерадачу з цыкла "Stop Juosta" пра архітэктуру сталіцы Беларусі зняў літоўскі тэлеканал LRT Plius.\nУ роліку распавядаецца пра архітэктуру савецкіх часоў і прыкметы міжваеннага мадэрнізму. Пра прыкметныя мінскія будынкі распавядаюць гісторык Томаш Блшачак, архітэктары Анатоль Шабалін і Юрый Таўбкін і дызайнер Наталля Храбрава, а таксама саліст оперы Віктар Скорабагаты і іншыя.\nУ апісанні цыкла перадач сказана, што канал прапануе не толькі агляд літоўскіх гарадоў, гарадоў гістарычнай архітэктуры мадэрнізма або інтэр'ераў, але і ўласныя гісторыі жыхароў горада.\nПрацягласць роліка пра Мінск – 26 хвілін, у ім ёсць субтытры на беларускай і літоўскай мовах.


Папярэднія 20 | Наступныя 20\nЯ, Мджар і археалогія\n11 Тра 2013 at 9:32 PM\nlady_z_shalomamСёння зноў зрабіла археалагічную вылазку, гэтым разам у ваколіцы горада Мджар. Баючыся паўтарэння ўчорашняга досведу, у Мосту я не паехала – і дарма: аўтобус на Мджар ходзіць менавіта адтуль. Не, з Меліхі таксама можна дабрацца (праўда, перакладнымі), але адтуль патрэбны транспарт ходзіць раз на гадзіну. О, гэтыя мальтыйскія аўтобусы! Калі-небудзь я напішу ім оду, не забыўшы згадаць і пра хуткасць, на якой мясцовыя кіроўцы з лёту бяруць серпантын, але цяпер згадаю толькі пра адну іх асаблівасць: па раскладзе яны ходзяць далёка не заўсёды. А таму чаго дзівіцца, калі я, прыехаўшы ў Меліху за пяць хвілін да адыходу аўтобуса, прастаяла на прыпынку ўсе 50. Відаць, папярэдні з’ехаў трошкі раней. Давялося ў чаканні трошкі пабадзяцца яшчэ і па ваколіцах Меліхі.( Літары і пікселі...Collapse )\nЯ, Мдзіна і археалогія\n10 Тра 2013 at 11:07 PM\nlady_z_shalomamСпадзяюся, рана ці позна са мной здарацца час і натхненне, і я напішу вялікі і падрабязны пост (ці серыю пастоў) пра падарожжа па Мальце з практычнымі рэкамендацыямі, сёння ж я проста не магу стрымацца і не расказаць пра бадзёрыя прыгоды гэтага дня. Далей пад катам будзе вялікі комікс, бо пісаць доўгія прасціны сіл ужо няма.( Шмат пікселяў...Collapse )\n05 Тра 2013\nlady_z_shalomamКожнага разу прывожу з Кракава нейкага спецыфічнага літаратуразнаўства. Два гады таму былі дзве таміны па гісторыі паўднёваафрыканскай літаратуры. Сёлета, сярод іншага, "Historia literatur iberoamerykańskich".\n25 Крс 2013 at 12:54 PM\nlady_z_shalomamСённяшні, апошні ў гэтым сезоне тэкст для "Будзьмы" — пра пераклад рамана Грабала "Я абслугоўваў ангельскага караля", зроблены М.Мартысевіч. Пачатак наступнага сезону чакаецца праз месяц, але папярэдне загадваць не будзем, як там яно атрымаецца. Дзякуй усім, хто чытаў і лайкаў!\n18 Крс 2013 at 5:12 PM\nlady_z_shalomamСённяшні тэкст на "Будзьме" — пра кнігу "Разам з пылам" Андрэя Хадановіча і ўвогуле пра паэтычны пераклад у Беларусі.\n15 Крс 2013 at 1:38 PM\nlady_z_shalomamДаўно абяцала перакладчыцы кіплінгаўскай казкі пра сланяня перакласці маленькі вершык, якім казка заканчваецца. Такі вось. Калі ўсё будзе добра, вывесім казку на ПС.Першы, відаць, раз у жыцці дазволіла сабе не паставіць у перакладзе рыфму там, дзе яна ёсць у арыгінале.Upd.Рэд'ярд Кіплінг(1865—1936)Ёсць у мяне шасцёра слуг(І безліч ім падзяк),Завуць іх Што, Чаму, Калі,І Хто, і Дзе, і Як.Ганяю іх туды-сюды,На захад і на ўсход,Але пасля даю заўждыСпачынак ад турбот.Спакой з васьмі і да пяціЯ ім гатовы даць,І перапынак на абед —Навошта галадаць?Аднак у кожнага — свой густ:Я ведаю дзіця,Што мае пяць мільёнаў слуг —І ім няма жыцця!Ганяюць іх па ўсёй зямліНаўскос і напрасцяк:Мільён Чаму, мільён КаліІ тры мільёны Як!( Арыгіналус...Collapse )\nПсто панядзелкавае, кашэчае\n15 Крс 2013 at 11:51 AM\nlady_z_shalomamУчора basarymkales gjorde min kväll, заўважыўшы, што ў адрозненне ад свінаў, у якіх хвост крючком, нос пятачком, у нашай хатняй жыўнасці хвост пытальнікам, нос умывальнікам.( Выглядае гэта так...Collapse )\n11 Крс 2013 at 2:34 PM\nlady_z_shalomamСённяшні тэкст на "Будзьме" — пра бадзёры раман Міхала Вівэга "Цудоўныя гады сабаку пад хвост" у перакладзе Сяргея Сматрычэнкі. Дарэчы, ужо 20-ы тэкст маёй калонкі :)\nПсто нядзельнае, лянотнае\n07 Крс 2013 at 8:12 PM\nlady_z_shalomambasarymkales прыдумала новы салат. Назвалі "Брацкай магілай".\n04 Крс 2013 at 11:36 AM\nlady_z_shalomamПольскае тэлебачанне — пра сёлетні красавік:Kiedy wiosną nie ma wiosny,Tylko bałwan jest radosny.\n04 Крс 2013 at 11:33 AM\nlady_z_shalomamСённяшні мой тэкст на "Будзьме" — пра фрагмент рамана Ігара Бабкова "Партрэт мастака, нябачны ў сутонні". Непрыстойна шмат літар, ага.\n28 Сак 2013 at 11:17 AM\nlady_z_shalomamНапісала для "Будзьмы" тэксцік пра свежапрэзентаваны пераклад рамана Ірэны Доўскавай "Моцны Жбуць", зроблены Веранікай Бяльковіч. Тэксцік пісаўся ў шчыльнай супрацы з Аленай Андрэеўнай Хадановіч, якая ў гэты час прагла ад мяне хованак і суместанага прагляду Magic English, а таму калі б не пільнае вока kastani, у чэшскай літаратуры з'явіўся б новы пісьменнік Вацлаў Грабал, а Вераніцы давялося б перакладаць не толькі ўсе жарты, але і ўсе жанры гэтага рамана.\nЗадумеська панядзелкавая, версіфікацыйная\n25 Сак 2013 at 1:49 PM\nlady_z_shalomamГляджу вось на гэтага Пера Лагерквіста (1891—1974) і думаю: што, што б магло яго выцягнуць у перакладзе?..När du ler förbleknar allt omkring dig,som om jordens glädje räckte blott åt dig.Livet syns så tomt och öde kring mig,ljust och lyckligt blott hos dig, hos dig.Så gör du mig både rik och fattig,och jag vet ej vad du gav och tog från mig.Längtar bara efter denna glädje,som när allt förbleknar strålar ut från dig.Тут ужо нават не да сэнсу. Пытанне чыста тэхнікі.\nsvenska, there are more things\nAn Essay on Embassy\n21 Сак 2013 at 12:32 PM\nlady_z_shalomamМенавіта так мусіў бы па-добраму называцца мой сённяшні тэкст на "Будзьме" пра Марыю Мартысевіч, аднак нават з улікам таго, што Аляксанд Поўп не прачытаецца ў назве ў любым выпадку, я спалохалася, што патэнцыйныя чытачы разбягуцца. Атрымалася нешта страшна дзіўнае нават для мяне: гэты тэкст ужо дакладна не назавеш рэцэнзіяй, хутчэй нейкімі нататкамі на палях. Ну і прыгажосць тэорыі — наша ўсё.Вопыт пра амбасаду\n18 Сак 2013 at 11:13 AM\n14 Сак 2013 at 1:51 PM\nlady_z_shalomamЗ лёгкай рукі kastani падсела на польскую версію "Мізерабляў", ну, прынамсі, на асобныя яе тэмы. Вось, напрыклад, неверагодна прыгожая штука — Жавэр у рытме вальсу разважае пра справядлівасць і неабходнасць злавіць Вальжана. У фільме ён у гэты момант гуляе па даху парыжскай, калі не памыляюся, прэфектуры, а таму на заднім фоне, канечне ж, маячыць Норт-Дам.Альбо вось гэтая — абсалютна эпічная. Па-польску яна чамусьці гучыць лепш, чым па-ангельску.Праўда, у арыгінальнай французскай версіі 1980 году яна гучыць яшчэ больш эпічна.\n14 Сак 2013 at 10:43 AM\nlady_z_shalomamНапісала для "Будзьмы" невялікі тэкст пра "Кайтуся-чарадзея" Корчака. Часу на гэта спатрэбілася больш, чым звычайна, але як ні дзіўна, тэкстам я на 97% задаволеная. Мабыць, больш, чым любым іншым сваім будзьмаўскім тэкстам.Чары і жахі Януша Корчака\n13 Сак 2013 at 12:25 PM\nlady_z_shalomamВырашыла я ўчора пачытаць на ноч Марыю Французскую. Вадалееўскае выданне ляжыць у мяне ўжо больш за год, але рукі ніяк не даходзілі. Безумоўна, пачала я з "Салаўя". На першых чатырохрадкоўях я яшчэ трымалася — раптам я пра пераклад старафранцузскіх лэ нечага не ведаю. Але вось на чацвертай страфе... Не, не магу стрымацца, працытую:Кто хочет — тратит молодость свою.А тот, кто старше, пестовал семью,Ласкал жену, пыхтел, как голубок —Но это все. Детей им не дал Бог.Ужо аднаго гэтага "пыхтящего голубка" дастаткова, каб пасля ўсю ноч сніліся кашмары. Але што ў жыцці можа быць цяжэйшым за лёс мужа дэ-юрэ? Яму ж трэба збіраць з каханкаў падаткі:Да разве можно? Перстенек, чулок…Ведь муж — таможня, надобен налог…Муж смотрит хмуро, видит глубоко.Он муж де-юрэ, это нелегко.Ну і лёгкі элемент хорару для пікантнасці і прыемных сноў:Чуть полночь грянет, только тьма кругом,Она привстанет — и к окну бегом.Там, как обычно, милый, в полуснеГорит привычно, как свеча в окне.Ну і пруфлінк для цікаўных — там такога яшчэ шмат.\n07 Сак 2013 at 5:40 PM\nlady_z_shalomamУ гэтага пераклада вельмі смешная гісторыя. Калі ў 2010 ПС вырашыў уручаць уласную прэмію за пераклады, і стала вядома, што feduta прыйдзе на ўручэнне ў касцюме белага трусіка, я пачала ліхаманкава шукаць хоць нейкі "трусіны" верш. Адзіным такім вершам, які трапіўся мне тады пад руку, аказаліся "Трусікі" Тэадора дэ Банвіля. Але перакласці яго да ўручэння я не паспела, і гэта добра, бо сп. feduta меў бы ўсе падставы на мяне з такое прысвячэнне пакрыўдзіцца. Зразумела, што верш да анімалістыкі, як і да ніжняй бялізны не мае ніякага дачынення. Урэшце я сабралася яго дарабіць. Вялізны дзякуй kastani за падрадкоўнік і ўсялякую дапамогу з перакладам.Тэадор дэ Банвіль(1823—1891)ТрусікіЧародка трусікаў-гарэзНа пералеску топча кветкі.Ім пачастункі дорыць лес,Як дораць нам віно палеткі.Тут — шарачкі і белякі,Што так і не прыдбалі норкі,Чаборам пахнуць іх бакі,Яны ж вядуць свае гаворкі:“Мы — трусікі, і не на тыЗ пісьмом трусіная парода,Мы носім вушы і хвасты,Што падарыла нам прырода,( Чытаць болей...Collapse )\nРаптоўна, зноў Бахарэвіч\n05 Сак 2013 at 4:06 PM\nlady_z_shalomamУ новым "Дзеяслове" выйшла ўрэшце мая разгорнутая рэцэнзія на "Шабаны" Альгерда Бахарэвіча. Праўда, кудысьці нечакана знікла спасылка на Эткінда. Так што цяпер мяне пры вялікім жаданні можна абвінаваціць у плагіяце.\ndum spiro – traduco svenska there are more things Гумілёў Мілаш Нідэрланды афрыкаанс бібліятэка вандроўкі па маіх былых ваколіцах его стихи хорошие мае вершы таксама харошыя нататкі на палях перакладу парнаграфія прайдзісвеччына сацыёніка галаўнога мозгу фільмы что мучит меня чужы пераклад View my Tags page\nЯ, Мджар і археалогія [+3] Я, Мдзіна і археалогія [+2] (бяз тэмы) [+2] Багуміл Грабал [+0] Андрэй Хадановіч [+0] Рэд'ярд Кіплінг [+7] Псто панядзелкавае, кашэчае [+4] Міхал Вівэг [+0] Псто нядзельнае, лянотнае [+12] Маланка [+0] Партрэт мастака, нябачны ў сутонні [+0] Моцны Жбуць [+2] Задумеська панядзелкавая, версіфікацыйная [+0] An Essay on Embassy [+0] Падсела [+0] Мізераблі [+2] Януш Корчак [+0] Марыя Французская [+0] Банвіль [+2] Раптоўна, зноў Бахарэвіч [+2] Syndicate


Дзень сям’i — са спартыўным азартам! — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n16.05.2019 21.08.2019 admin510Комментарии on Дзень сям’i — са спартыўным азартам!\nЗгоду на ўдзел далі сем’і з райцэнтра – Мянцюк, Акушка, Міскевіч, Пачыкоўскія і дзве дружныя каманды з аднолькавым прозвішчам – Нахай.\nУ першай частцы сустрэчы герояў дня вітала Ніна Бобрык. Яна падрыхтавала для ўдзельнікаў прэзентацыю, прысвечаную гісторыі Валожына. І дзеці, і дарослыя з цікавасцю слухалі аповед пра станаўленне і развіццё роднага горада. Вопытны экскурсавод пастаралася падаць гістарычныя звесткі лёгка, каб не перагрузіць інфармацыяй людзей, якія прыйшлі ў ДЮСШ адпачываць.\nНаступным пунктам праграмы значылася спартакіяда. Правялі яе трэнеры-інструктары Хрысціна Спічак, Ганна Хількевіч і Ірына Тур. Суддзёй вясёлых спаборніцтваў выступіла намеснік дырэктара ФАЦ Аксана Гладчанка.\nДзве вясёлыя каманды з сапраўдным спартыўным азартам удзельнічалі ва ўсіх прапанаваных конкурсах – эстафетах, практыкаваннях з прадметамі, скачках і інш. Ніхто не сумаваў. Нават дарослыя людзі на пэўны час сталі падобнымі на сваіх юных гарэз. Інклюзіўнае мерапрыемства падарыла радасць і магчымасць самавыражэння дзецям са складанымі дыягназамі.\nПрыемны момант падвядзення вынікаў не заставіў сябе чакаць. Загадчыкі аддзяленняў ТЦСАН Алена Рай і Ніна Радына ўручылі ўдзельнікам каманд, якія, дарэчы, набралі аднолькавую колькасць балаў, прызы ад раённага аддзялення ГА “Беларускі саюз жанчын”.\nСняжана Барысаўна і Віталій Вітальевіч Нахай, іх дзеці Яфрэм, Валянціна і Фёдар, Таццяна Уладзіміраўна Пачыкоўская з дачкой Арынай і сынам Арцёмам, Марына Валер’еўна Нахай з сынамі Андрэем і Дзмітрыем, Алеся Міхайлаўна Міскевіч з дачкой Вікторыяй і сынам Уладзіславам, Таццяна Віктараўна Мянцюк з дочкамі Веранікай, Палінай і Хрысцінай, Таццяна Вітальеўна Акушка з сынам Уладзіславам і дочкамі Дар’яй і Аглаей з удзячнасцю прынялі віншаванні з цудоўным святам і папрасілі праз газету перадаць прывітанне ў кожную валожынскую сям’ю з пажаданнямі міру, здароўя і любові.


Прадстаўнікі парлямэнцкае “тройкі”, бальшыня якіх прыехала ў Беларусь сёньня, сьцьвярджаюць, што ня маюць статуса міжнародных назіральнікаў за выбарамі. Разам з тым, сябры эўрапейскае дэлегацыі ня вырашылі не даваць сваіх камэнтароў адносна пабачанага ў Беларусі да выніковае прэсавае канфэрэнцыі, якая адбудзецца ў Менску 16 кастрычніка.\n“Мы прыехалі сюды ня ў якасьці афіцыйных міжнародных назіральнікаў, а як прадстаўнікі нашых парлямэнтаў. І мы хочам мець асабістае ўяўленьне пра тое, як тут праходзяць выбары. Мы — не назіральнікі. Каб я быў назіральнікам, дык прехаў бы ў Беларусь нашмат раней і нас было б нашмат болей, а так мы прыехалі толькі ўтрох. Сёньня таксама мы сустрэліся з прадстаўнікамі амбасадаў краінаў ЭўраЗьвязу й сяброў Рады Эўропы і скаардынуем нашыя дальнейшыя дзеяньні”, — паведаміў дакладчык у справах Беларусі Эўрапейскага парлямэнту Вольфганг Бэрандт.\nЗ францускай амбасады, дэлегацыя эўрапейскае “тройкі” накіравалася на сустрэчу з Аляксандрам Лукашэнкам. Гэтая сустрэча больш нагадвала маналёг аднаго чалавека… А.Лукашэнка доўга гаварыў пра тое, што Беларусь выканала ўсе патрабаваньні міжнародных структураў і цяпер чакае ўзаемнасьці ад Эўропы. “Што мы яшчэ ня выканалі, каб вы прызналі нашыя выбары?”, — пытаў А.Лукашэнка сяброў “тройкі”. “Эўрапейцы” больш слухалі й натавалі ягоныя выказваньні…\n“Мы прыехалі паглядзець на агульную сытуацыю, прааналізаваць тое, што адбываецца цяпер, і што будзе пасьля выбараў. Я яшчэ раз заяўляю, што мы — не афіцыйныя назіральнікі за выбарамі і ня дзеля таго сюды прыехалі. У нас іншыя задачы. Беларускія ўлады ня выканалі ўмовы, каб выбары былі свабодныя. Мы прыхалі дзеля збору інфармацыі, бо мы зацікаўленыя, каб Беларусь ня трапіла ў ізаляцыю, а назіраньне за выбарамі — ня нашая задача”, — паведаміла нашаму радыё Элізабэт Шродтэр.\nУвечары сябры эўрапейскае “тройкі” сустракаліся зь лідэрамі беларускай апазыцыі. Сустрэча адбывалася ў будынку Кансультацыйна-назіральнае групы АБСЭ. Там “эўрапейцаў” сустракаў пікет сяброў Кансэрватыўна-Хрысьціянскае партыі БНФ. Пікетоўцы патрабавалі неадкладнай адстаўкі старшыні КНГ АБСЭ Ганса-Георга Віка. Пікетоўцы таксама пратэставалі супраць назіраньня за выбарамі эўрапейскай “тройкаю”.\nСтатус міжнародных назіральнікаў, нададзены сябрам “тройкі” беларускай Цэнтравыбаркамай, таксама не спадабаўся і лідэрам аб’яднанай апазыцыі, што прыйшлі на сустрэчу з “эўрапейцамі”. Апазыцыянэры доўга вагаліся — браць удзел у такой сустрэчы ці не… Толькі пасьля таго, як сябры “тройкі” запэўнілі апазыцыю, што прыехалі ня дзеля назіраньня за выбарамі, а статус назіральнікаў беларускія ўлады надалі ім супраць іхнае волі, спадары Вячорка, Лябедзька, Калякін, Нісьцюк, ды іншыя пагадзіліся на сустрэчу. Гэтая сустрэча скончылася позна ўвечары і яе вынікі невядомыя.


Самай багатай жанчынай Расіі стала прадпрымальніца Бакальчук. Толькі ў Мінску яна мае 100 пунктаў\n20.02.2020 / 08:53 23\nЗаснавальніца анлайн-рытэйлера Wildberries Таццяна Бакальчук стала самай багатай жанчынай Расіі, абагнаўшы ўдаву былога мэра Масквы Юрыя Лужкова Алену Батурыну. Пра гэта піша Forbes.\nУласнасць Бакальчук на 20 лютага 2020 года склала 1,4 мільярда даляраў, за год павялічыўшыся на 400 мільёнаў даляраў. У Батурынай — 1,2 мільярда даляраў.\nНовая ацэнка актываў Бакальчук праведзена ў сувязі з інфармацыяй аб тым, што яе найбуйнейшы актыў — інтэрнэт-крама Wildberries — у 2019 годзе павялічыў абарот на 88%, да 223,5 мільярда расійскіх рублёў (3,5 млрд даляраў). Бакальчук з'яўляецца адзіным уладальнікам рытэйлера.\nWildberries — крама моднага адзення і абутку, так яны пазіцыянуюць сябе ў інтэрнэце. Але там таксама можна замовіць канцтавары, тавары для дома і сада, корм для жывёлаў, кнігі.\nАпошнім часам пункты самавывазу растуць у Мінску як грыбы пасля спорнага дажджу. У сталіцы іх ужо 103, па адным пункце ў кожным мікрараёне, а то і па два-тры.\n21.02.2020 / 05:49\nМаксим Дизайнер, паглядзець на завышаныя ў два разы кошты хапіла палову хвіліны. Ня ўсім грошы з неба сыплюцца.\n21.02.2020 / 12:54\n★ Максім Дызайнер, а як Вы ставіцеся да такога ж надта актыўнага «Азону»? Гэта нейкая пародыя на «Амазон» ці што? :) ★


Прыхільнікі здаровага харчавання і ладу жыцця, не задумваючыся, могуць назваць прадукты, якія станоўча ўплываюць на наш арганізм. Сярод іх: свежыя дары прыроды - гародніна і садавіна, а таксама салаты, сухафрукты, цельнозерновые хлеб, кашы, арэхі і многія іншыя карысныя «смачнасці». Што іх аб'ядноўвае? Раслінны паходжанне і нізкая каларыйнасць. Акрамя таго, усе яны багатыя загадкавай клятчаткай.\nРаслінныя валакна або абалоніна - гэта абалонка клетак гародніны і садавіны, злакавых і бабовых, арэхаў і семак. За што мы цэнім гэта прыроднае вынаходніцтва? Дэфіцыт раслінных валокнаў выклікае завалы, якія прыводзяць да наймагутнай інтаксікацыі арганізма. Пад дзеяннем ядаў псуецца скура, высыпанні і лушчэнне на ёй становяцца звычайнай справай, выпадаюць валасы, ламаюцца пазногці ... Дыетолагі выявілі самае галоўнае перавага абалоніны: гэтая складовая частка раслінных харчовых прадуктаў не пераварваецца чалавекам. Яе асноўная ўласцівасць аказалася надзвычай важным для нармалізацыі жыццядзейнасці: грубыя харчовыя валакна, як «мочалка», чысцяць кішачнік знутры, паляпшаючы перыстальтыку «чысцяца», абараняючы вобласць тонкай кішкі ад раз'ядаюць дзеяння ферментаў. У діетологіі раслінная абалоніна - гэта неад'емны кампанент як лячэбнага, так і здаровага харчавання.\nКомплекс харчовых валокнаў-поліцукрыдаў навукоўцы падпадзяляюць на растваральны тып і нерастваральны. Нерастваральная абалоніна - гэта здранцвелая абалонка клетак, лігнін і цэлюлоза. Гэта рэчыва практычна ў нязменным выглядзе, падобна губцы, праходзіць па ўсім ЖКТ, ўбірае вадкасць, павялічваючыся ў аб'ёме, выводзіць таксіны і кіслоты, затым спаражняе кішачнік. Яно змяшчаецца ў мностве гародніны, садавіны, а таксама ў збожжавых культурах, бабовых і траве.\nРастваральныя абалоніна - гэта натуральныя гелеобразные рэчывы: пекціну, смалы, альгиназа і гелицеллюлоза. Трапляючы ў страўнік і кантактуючы з вадкасцю, яна ператвараецца ў жэле. Яе нізкакаларыйны склад дазваляе чароўным чынам надоўга заставацца чалавеку сытым, ня шкодзячы постаці. Вельмі распаўсюджаным прэпаратам з'яўляецца такая абалоніна ў таблетках і капсулах для пахудання. Эфектыўнае зніжэнне апетыту - вынік набракання желеобразного рэчывы і напаўнення ім страўніка.\nЦі заўсёды ёсць неабходнасць ўжываць таблеткі і капсулы? Натуральная абалоніна у прадуктах: ягадах, фасолі, цытрусавых, семечках гарбуза і сланечніка, бураках, яблыках, - з'яўляецца прыродным «залатым ключыкам", якія складаюцца з растваральных харчовых валокнаў.\nЛюбая абалоніна патрабуе абавязковага ўжывання сутачнай нормы вады: не менш за паўтары-двух літраў. Дэфіцыт вадкасці прыводзіць да затрымкі карысных валокнаў у кішачніку і страты часткі іх адсарбуюцца уласцівасцяў.\nДля здаровага функцыянавання арганізма дыетолагі раяць у рацыён ўключаць абодва выгляду абалоніны: растваральную і нерастваральную. Іх суадносіны павінна быць 3: 1, гэта значыць ¾ харчовага рацыёну павінна складаць нерастваральная абалоніна, а ¼ - растваральныя.\nПахуданне з дапамогай карысных харчовых валокнаў адбываецца за кошт нармалізацыі флоры ЖКТ, яго напаўнення і запаволенні засваення простых і складаных вугляводаў, а таксама тлушчаў. Да таго ж абалоніна пазбаўляе арганізм чалавека ад шкоднага залішняга халестэрыну. Прадукты, якія змяшчаюць яе ў вялікай колькасці, маюць шмат вітамінамі і прыроднымі антыаксідантамі, пры гэтым яны збеднены ліпідамі і калорыямі.\nНерастваральная абалоніна - гэта кампанент вотруб'я і цельнозерновые прадуктаў, лупіны садавіны і карняплодаў, цёмна-зялёнай гародніны і салат, арэхаў і насення. Багатым крыніцай яе растваральнай «сяброўкі» з'яўляюцца цукіні, брокалі, яблыкі, фасолю (белая і чырвоная), грэйпфруты, апельсіны, чарнасліў, вінаград, хлеб з рознага збожжа.\nАбалоніна - гэта панацэя, якая дапамагае трымаць у парадку ЖКТ, узровень цукру ў крыві, сэрца і сасуды. А значыць, ваша здароўе захаваецца на доўгія гады!\nМяжа з Украінай: на машыне перасекчы стала прасцей\nКармленне індычанят ў першыя тыдні жыцця\nШто такое ботокс плюсы і мінусы прэпарата\nБрытанскі Суд Устаў На Бок Htc У патэнтавых спрэчках З Apple\nГатэль Esperos Village Hotel 5 * (Радос, Грэцыя): фота і водгукі турыстаў\nАдукацыйны крэдыт Ашчадбанк: умовы і парадак выдачы


На шляху да адзінай інфармацыйна-адукацыйнай прасторы | Партфолiа\nГімназія № 1 Дзятлава Гродзенскай вобласці добра вядома педагогам краіны. Найперш тым, што ўзгадавала ў сваім калектыве пераможцу рэспубліканскага конкурсу прафесійнага майстэрства “Настаўнік года Рэспублікі Беларусь-2011” настаўніцу англійскай мовы Інесу Уладзіміраўну Зубрыліну. Сёння педагогі гімназіі дзеляцца вопытам выкарыстання інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій у адукацыйным працэсе, асаблівасцямі арганізацыі навукова-даследчай дзейнасці гімназістаў, сакрэтамі фарміравання арфаграфічнай пісьменнасці навучэнцаў.\nПрыярытэтны напрамак развіцця Дзятлаўскай гімназіі — інфарматызацыя адукацыйнага працэсу. Гэта доўгі і бесперапынны працэс змянення зместу, метадаў і форм, які павінен адпавядаць сучасным патрабаванням. Сёння ў гімназіі мы ствараем адзіную адкрытую, даступную педагогам, навучэнцам і іх бацькам, кіраўнікам, іншым спецыялістам інфармацыйную прастору, цэласнае інфармацыйнае асяроддзе, якое комплексна адлюстроўвае дзейнасць нашай установы і яе элементаў.\nСярод асноўных задач гімназіі ў гэтым напрамку — забеспячэнне праграмнымі рэсурсамі ўсіх вучэбных прадметаў, стварэнне гімназічнага інфармацыйнага цэнтра, які задаволіць патрэбу ўдзельнікаў адукацыйнага працэсу ў аператыўным атрыманні інфармацыі і якасным яе выкарыстанні.\nЗ 2011 года наша гімназія працуе над рэалізацыяй інавацыйнага праекта “Укараненне мадэлі сістэмнага выкарыстання інфармацыйных тэхналогій для развіцця адукацыйнага асяроддзя ўстановы”. Яго мэта — рэалізацыя ідэі сістэмнага ўкаранення ІКТ на розных ступенях адукацыі, у розных па тыпу ўстановах і арганізацыі паміж імі бесперапыннай педагагічнай камунікацыі, абмену вопытам і практычнага ўзаемадзеяння. Гэты пра ект з’яўляецца перадумовай развіцця камунікацый і анлайн-зносін педагогаў усёй рэспублікі. Разам з гімназіяй у праекце працуюць сярэдняя школа № 1 Ашмян, Юрацішкаўскі дзіцячы сад — сярэдняя школа Гродзенскага раёна.\nУ нашай гімназіі створана добрая матэрыяльна-тэхнічная база для ўкаранення інфармацыйных тэхналогій. У навучальнай установе абсталяваны два кабінеты інфарматыкі, лінгафонны кабінет, дэманстрацыйны кабінет, прадметныя міні-кабінеты па англійскай мове і фізіцы, абсталяваны камп’ютарнай тэхнікай метадычны кабінет, кабінеты намеснікаў дырэктара, інфармацыйна-бібліятэчны цэнтр. Усім удзельнікам адукацыйнага працэсу прадастаўлены хуткасны выхад у інтэрнэт. Пастаўлена блакіроўка сацыяльных сайтаў, якія не маюць адносін да адукацыйнага працэсу.\nІнфарматызацыя кіраўніцкай дзейнасці вядзецца на аснове праграм “ПАРАГРАФ”, “БІБЛІЁГРАФ”. Ёсць магчымасць выкарыстоўваць нацыянальныя электронныя сродкі навучання, распрацаваныя па заказе Міністэрства адукацыі (41 найменне з 43 рэкамендаваных), тэсты ЭСН беларускіх і расійскіх вытворцаў, вучэбна-метадычныя матэрыялы інавацыйнага праекта, мультымедыйныя прадукты, створаныя настаўнікамі гімназіі (прэзентацыі і відэаролікі).\nВялікую ўвагу мы ўдзяляем укараненню і выкарыстанню ЭСН у адукацыйным працэсе. Найбольш удала выкарыстоўваюць электронныя сродкі навучання І.У.Зубрыліна, М.Л.Хаванская, А.А.Сёмуха, В.А.Андалюкевіч (англійская мова), Н.П.Клімец, В.Г.Багдановіч (геаграфія і біялогія), С.І.Халецкая, Н.І.Трафімчык (матэматыка). Актыўна прымяняюцца такія электронныя сродкі навучання, як “Настаўнік”, “ЗНАК” (па ўсіх вучэбных прадметах); серыя “Электронныя ўрокі і тэсты “Геаграфія ў школе”; “Бібліятэка электронных наглядных дапаможнікаў”; “Стэрэаметрыя 10—11 клас”; “Лексіка-граматычны практыкум”; “Гісторыя беларускай зямлі з найстаражытнейшых часоў да сярэдзіны ХVI стагоддзя” і інш.\nАдміністрацыя гімназіі, педагагічныя работнікі валодаюць дастатковым узроўнем камп’ютарнай пісьменнасці, што дазваляе ўключыцца ў працэс сертыфікацыі на прысваенне катэгорыі карыстальніка інфармацыйнымі тэхналогіямі. На сёння экзамен на сертыфікацыю прайшлі 61% настаўнікаў (22 педагогі з 34).\nЛетась намаганні педагогаў, членаў інавацыйнай групы, былі накіраваны на стварэнне і апрабацыю ўласных электронных адукацыйных прадуктаў. Падчас рэалізацыі практычнага этапу створаны і сістэматызаваны наступныя электронныя адукацыйныя прадукты: тэсты ў сістэме “ЗНАК” па матэматыцы і гісторыі для 7 класа (Н.І.Трафімчык, Ж.С.Нагавонская); відэаматэрыялы для ўрокаў англійскай мовы пры навучанні гаварэнню (А.А.Сёмуха), электронны каталог аўтэнтычных аўдыёматэрыялаў (В.А.Андалюкевіч); электронны каталог аўтэнтычных інтэрнэт-рэсурсаў для аўдзіравання (М.Л.Хаванская).\nНайбольш удалым спосабам арганізацыі практыкі кіравання вучэбнай дзейнасцю навучэнцаў з’яўляецца адукацыйны блог, які дапамагае педагогу не толькі разнастаіць формы падтрымкі адукацыйнага працэсу, але і нацэльвае навучэнцаў на самастойнае здабыванне ведаў, садзейнічае развіццю камунікатыўных уменняў і крытычнага мыслення. Блог дапамагае пашырыць адукацыйную прастору, таму што ў рамках урока не хапае часу для таго, каб удзяліць увагу кожнаму навучэнцу і адказаць на ўсе пытанні, а “Блог-урок” дазваляе працаваць у свабодным рэжыме без жорсткіх абмежаванняў па часе і асвойваць матэрыял у індывідуальным тэмпе. З гэтай мэтай і створаны блогі настаўнікаў: Н.П.Клімец (праект-блог “Зберажом Зямлю для нашчадкаў” — proekteconomia.blogstop.com), І.У.Зубрылінай, С.І.Кетко (сайт-праект “Іх імёнамі названы”, які заняў 1-е месца на абласным конкурсе метадычных распрацовак з выкарыстаннем інфармацыйных тэхналогій, ЭСН “My English Lab”, які заняў 2-е месца на абласным конкурсе КАІ”), а таксама сямейны сайт пяцікласніцы Лізаветы Русінай “Я ведаю, я ганаруся!” (у ім сабраны матэрыялы радаводу сям’і, у складзе якой шэраг вядомых людзей, адзначана геаграфія сям’і на карце свету).\nНаш педагагічны калектыў разумее: калі мы сёння будзем вучыць як учора, то мы ўкрадзём у нашых вучняў заўтра. У гімназіі апрабоўваецца дыстанцыйнае навучанне пры дапамозе блогаў настаўнікаў-прадметнікаў па англійскай мове, геаграфіі. Думаю, што выкарыстанне дыстанцыйнага навучання жыццёва неабходнае. У 2012/2013 навучальным годзе у сценах гімназіі стартавала дыстанцыйная алімпіяда па матэматыцы, беларускай, рускай, англійскай мовах. Нашы гімназісты сталі ўдзельнікамі “Школы дакладных навук” (Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Я.Купалы). Па выніках першага тура шасцікласнік Дзмітрый Болбат набраў 40 балаў з 40 магчымых, астатнія ўдзельнікі набралі звыш 70% балаў і 6 навучэнцаў сталі ўдзельнікамі вочнага тура, які адбыўся 28 красавіка. Навучэнцы гімназіі прымаюць актыўны ўдзел у алімпіядзе па матэматыцы і інфарматыцы на сайце М.С.Далінскага (Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт), у алімпіядзе “Сузор’е талентаў” (у Акадэміі паслядыпломнай адукацыі па хіміі, матэматыцы, 8-9 класы); у алімпіядзе па праграмаванні БДУІР і інш. І даволі паспяхова. Так, у алімпіядзе па крыптаграфіі (інфарматыка) навучэнка 8 класа Яўгенія Кетко атрымала дыплом ІІ ступені. У алімпіядзе па інфарматыцы і вэб-праграмаванні БДУ ў вочным туры Павел Дарашкевіч (9 клас) і Андрэй Пульша (11 клас) атрымалі дыпломы І ступені, Андрэй Пазняк (11 клас) — дыплом ІІІ ступені.\nТакім чынам, у выніку ўкаранення інавацыйнага праекта кардынальна змяніўся статус гімназіі. Яна пераўтварылася ў цэнтр па выкарыстанні інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій, кансультацыйны пункт для школ раёна, а таксама месца правядзення майстар-класаў для педагогаў раёна па тэме інавацыі. Так, летась на базе гімназіі для калег праведзены семінары “Выкарыстанне інтэрактыўнай дошкі на ўроках англійскай мовы”, “Выкарыстанне інтэрактыўнай дошкі на ўроках прыродазнаўча-матэматычнага цыкла”, “Інтэрнэт-рэсурсы на ўроку”, “Магчымасці сэрвісаў Web 2.0”.\nКалектыў гімназіі працягвае работу па ўкараненні інавацыйнага праекта ў адукацыйны працэс. У новым навучальным годзе плануецца папоўніць гімназічны сайт, распрацаваць старонкі для бацькоў адораных навучэнцаў раёна; стварыць электронныя прадукты пры дапамозе ўкаранення тэхналогій Web 2.0, а таксама актывізаваць педагічныя зносіны праз работу блогаў, апрабаваць тэсты для паўрочнага, тэматычнага і выніковага кантролю “Пачатковага курса геаграфіі для 7 класа”. Прадугледжваецца таксама стварэнне электроннага прадукту “Чысты горад” як часткі электроннага прадукту “Праектная дзейнасць у пазакласнай рабоце па біялогіі”; правесці апрабацыю тэставых заданняў да падручніка “Гісторыя Беларусі 7 клас” у сістэме “ЗНАК”, апісаць вопыт выкарыстання, арганізацыі анлайн-зносін з партнёрамі па інтэрнэт-праектах. Акрамя таго, плануем укараніць электронны дапаможнік для падрыхтоўкі навучэнцаў да выпускнога экзамену па англійскай мове і папоўніць інфармацыйна-бібліятэчны цэнтр, віртуальны метадычны кабінет.\nМы лічым, што ўкараненне інфармацыйных тэхналогій у адукацыйны працэс садзейнічае змяненню адукацыйнай сітуацыі ў бок асэнсаванасці, большай акрэсленасці і мэтанакіраванасці; вызваленню часавых рэсурсаў усіх удзельнікаў адукацыйнага працэсу; актывізацыі пазнавальнай дзейнасці навучэнцаў і ажыццяўленню асобасна-арыентаванага навучання.\n“Настаўнік года Рэспублікі Беларусь-2011” гімназія № 1 Дзятлава Інеса Уладзіміраўна Зубрыліна настаўніца англійскай мовы рэспубліканскі конкурс прафесійнага майстэрства\nЗ тегами: “Настаўнік года Рэспублікі Беларусь-2011” гімназія № 1 Дзятлава Інеса Уладзіміраўна Зубрыліна настаўніца англійскай мовы рэспубліканскі конкурс прафесійнага майстэрства\nПапярэдняя: Па слядах памылак\nНаступная: Хуткая дапамога для атэстуемых