Пластыкавы "кашалёк": "за" i "супраць" ("Звязда", 04.12.2007)\nПадчас "прамой лiнii" на Беларускiм радыё, у якой разам з журналiстам радыё Максiмам Углянiцам узяў удзел карэспандэнт "Звязды" i iшла размова з дырэктарам разлiковага цэнтра пластыкавых картак ААТ "ААБ Беларусбанк" Анатолем Багавiком пра плюсы i мiнусы банкаўскiх картак.\n(Заканчэнне. Пачатак у нумары за 1 снежня.)\n- Раней пры выездзе за мяжу з пластыкавай карткай з рахункам у беларускiх рублях нiчога нельга было зрабiць - па-за межамi краiны яна была бескарысная. Як цяпер?\n- Сiтуацыя з цягам часу мяняецца ў лепшы бок для клiентаў. Акрамя мiжнародных картак з рахункам у доларах ЗША i еўра, якiя можна выкарыстоўваць за межамi Беларусi, сёння мы прапануем новы карткавы прадукт - гэта картка з рахункам у беларускiх рублях, але з правам хаджэння па ўсiм свеце, гэта значыць з правам мiжнароднага хаджэння. Яна чыпавая, i закрываюцца ўсе пытаннi па бяспечным выкарыстаннi яе як на тэрыторыi нашай краiны, так i за яе межамi. Кошт гэтай карткi 30 тысяч рублёў, а тэрмiн дзеяння 3 гады. Клiент можа прывязаць картку да свайго зарплатнага рахунка, i, выязджаючы за мяжу, ён можа выкарыстоўваць яе паўсюдна, дзе бачыць лагатып гэтай плацежнай сiстэмы - у рэстаранах, барах, кавярнях, таксi, магазiнах i т.п.\n- Падкажыце, а як правiльна карыстацца карткай за мяжой, каб не плацiць вялiкiя камiсiйныя i не трапiць у нейкую непрыемную сiтуацыю?\n- Чалавек павiнен разумець, што картка - ключ да яго кашалька, а таму яна заўсёды павiнна быць у полi яго зроку, а абслуговы персанал павiнен выконваць з ёй звычайныя традыцыйныя дзеяннi - уставiць картку ў тэрмiнал, набраць суму, якую вы павiнны заплацiць. Ваша ж асноўная задача - глядзець, каб сума супадала з той, што вы рэальна павiнны заплацiць за тавар, паслугу, i толькi пасля гэтага ўводзiць свой персанальны iдэнтыфiкацыйны нумар або ставiць подпiс. I трэба памятаць, што атрыманне наяўнасцi па пластыкавай картцы за мяжой - гэта плата камiсiйных. А вось безнаяўныя аперацыi праводзяцца бясплатна.\n- У беларусаў усё большай папулярнасцю карыстаюцца крэдыты. Цi могуць клiенты банка атрымаць крэдыт на картку, а пасля яго пагашэння зноў зняць нейкую суму?\n- Такi прадукт прапануецца ААТ "ААБ Беларусбанк", мы выдаём крэдыты з выкарыстаннем крэдытнай карткi на спажывецкiя патрэбы. Узяўшы пэўную суму крэдыту i кампенсаваўшы яе, у клiента маецца магчымасць паўторнага выкарыстання сумы крэдыту. Мы маем некалькi тыпаў крэдытных прадуктаў, у якiх ёсць пэўныя перавагi.\n- Перавагi, трэба меркаваць, - больш нiзкi працэнт па крэдыту?\n- Асноўная первага ў тым, што ў параўнаннi са звычайным традыцыйным крэдытам на яе працэнты налiчваюцца толькi з таго моманту, як вы на нейкiм прадпрыемстве гандлю або сэрвiсу яе скарыстаеце або знiмiце наяўныя грошы. Да таго ж працэнты налiчваюцца менавiта на тую суму, якую вы выкарыстаеце.\n- Як забяспечваецца бяспека грошай на картцы? Цi можа нейкая трэцяя асоба ўзламаць рахунак i прысвоiць невялiкiя сумы?\n- У першую чаргу, бяспека грашовых сродкаў клiента на каррахунку залежыць ад яго самога. Доступ да яго каррахунка можна атрымаць толькi маючы пластыкавую картку i ведаючы персанальны iдэнтыфiкацыйны нумар - пiн-код. Пiн-код выдаецца непасрэдна трымальнiку карткi, i ведае яго толькi сам гаспадар "пластыка" - яго не ведае нават банк. Напрыклад, клiенты часам звяртаюцца ў банк з просьбай падказаць код, якi яны не памятаюць: маўляў, падкажыце, якi ў нас пiн-код. Мы гэтага зрабiць не можам i рэкамендуем перавыпусцiць картку. Усе ўчасткi правядзення аперацый па пластыкавых картках iдуць з выкарыстаннем пэўных ключоў шыфравання. Акрамя таго, у нас ёсць сiстэма манiторынгу для аперацый, якая працуе па пэўных алгарытмах, i ўсе падазроныя акалiчнасцi па iх яна выдае аператару.\n- Яшчэ адна важная тэма - не ва ўсiх прадпрыемствах гандлю, сэрвiсу прымаюцца да аплаты пластыкавыя карткi.\n- Карткавы бiзнэс развiваецца. Калi вярнуцца на некалькi гадоў назад, то ў той час мы вялi размову пра тое, а цi дастаткова ў краiне банкаматаў. Сёння гэта тэма фактычна не ўзнiмаецца. Зараз мы гаворым аб наступным этапе - аб безнаяўных плацяжах i аб асноўным iх сегменце - прадпрыемствах гандлю i сэрвiсу. Тут таксама мы не топчамся на месцы, колькасць гандлёвых прадпрыемстваў, сэрвiсаў, дзе бяруць для аплаты "пластык", павялiчваецца. Праўда, нам хацелася б, каб працэс iшоў больш актыўнымi тэмпамi. Дзяржава ў гэтым пытаннi займае актыўную пазiцыю: перад гандлёвымi прадпрыемствамi ставiцца задача да канца 2010 года забяспечыць да 30 працэнтаў абарот безнаяўнасцi па картках у агульным аб'ёме гандлёвых аперацый.\n- Жанчына, якая з горада часта выязджае ў вёску, пытаецца, цi можа яна перавесцi пенсiю на картку?\n- Несумненна, яна можа гэта зрабiць. Грашовыя сродкi аўтаматычна будуць залiчвацца ёй на каррахунак, i яна зможа выкарыстаць iх там, дзе ёй будзе больш зручна.\n- Адно з пажаданняў клiентаў - магчымасць здымаць наяўныя грошы па картцы ў iншых банках. Аднак, як вядома, за такую паслугу трэба плацiць камiсiйныя. Як тут будзе змяняцца сiтуацыя?\n- Не памылюся, калi выкажу ўпэўненасць, што сiтуацыя i ў гэтым пытаннi будзе мяняцца. Раней кожны банк працаваў iндывiдуальна, а на сёння мы ўжо маем альянс з Нацыянальным банкам, i клiенты ААТ "ААБ Беларусбанк" могуць здымаць у банкаматах галоўнага банка краiны грошы без камiсii. Такой жа прывiлеяй карыстаюцца нашы клiенты пры правядзеннi аперацый i ў банкаматах Белпрамбудбанка. Мяркую, што ў перспектыве, магчыма ў найблiжэйшай, яшчэ шэраг банкаў увойдуць у гэты альянс, i мы пашырым бескамiсiйную сетку банкаматаў.\n- У жыццi бываюць розныя сiтуацыi, адна з якiх - чалавеку спатрэбiлася больш грошай, чым засталося ў яго на картцы. Гэта магчыма?\n- Дадзеную аперацыю можна правесцi, калi ў вас аформлены авердрафт па пластыкавай картцы - прадастаўленне кароткатэрмiновых крэдытаў. Гэта свайго роду дадатковая сума да рахунка чалавека, якую ён можа выкарыстоўваць.\n- Давайце нагадаем чытачам, што рабiць, калi чалавек згубiў картку.\n- Не трэба панiкаваць, нiчога страшнага не адбылося. Максiмальна хутка вы павiнны заявiць у банк аб страце. Для гэтага трэба прадставiць неабходную iнфармацыю ў кругласутачную сэрвiсную службу i правесцi блакiроўку аперацый па сваёй картцы. Пасля гэтага можаце спаць спакойна: нiякiх расходаў па вашым рахунку не будзе зроблена.\n- Цi былi выпадкi, калi нехта iншы здымаў грошы па чужой картцы?\n- На жаль, былi. Ёсць бяспечныя людзi, якiя выяўляюць страту карткi праз два-тры днi, а ёсць несумленныя, якiя гэтым карыстаюцца. Яшчэ адна памылка трымальнiкаў картак - яны захоўваюць разам з "пластыкам" пiн-код. Гэта толькi на руку зладзеям.\n- У банкаўскай карткi ёсць яшчэ адзiн плюс, пра якi мы не ўзгадалi - на яе налiчваецца працэнт.\n- Гэта яшчэ адна перавага карткi. Наяўныя грошы, якiя вы здымаеце i кладзяце ў кашалёк, або скрыню, не памнажаюцца. Тады як на грошы, што знаходзяцца на каррахунку, налiчваецца працэнт. Гэта таксама прыемна.


Будзьма беларусамі! » Як навучыцца змагацца з пракрастынацыяй і знайсці працу. “Дзедзіч” да пачатку вучэбнага году запускае бясплатныя анлайн-курсы для студэнтаў\n05.09.2018 | Адукацыя\nЯк навучыцца змагацца з пракрастынацыяй і знайсці працу. “Дзедзіч” да пачатку вучэбнага году запускае бясплатныя анлайн-курсы для студэнтаў\nАгенцтва рэгіянальнага развіцця “Дзедзіч” запускае бясплатныя анлайн-курсы па 6 дысцыплінах. Для апгрэйда мазгавой “аператыўкі” трэба прайсці па спасылцы ды абраць той курс, які вас цікавіць. Кідаць усё і ліхаманкава паглябляцца щ новыя веды не трэба: курсы не носяць “акцыйны характар” і заўсёды даступныя для вывучэння. Але першыя 20 чалавек, якія пройдуць курсы, атрымаюць бонус.\nНавучальныя матэрыялы былі распрацаваны ў межах “Тыдня асабістай эфектыўнасці”. Гэта тыднёвы курс трэнінгаў, якія АРР “Дзедзіч” праводзіла сярод студэнтаў у лютым 2018 года. Кожны курс – аўтарская распрацоўка вопытнага трэнера, якая аформлена самімі ўдзельнікамі. Трэнінгі не абмежаваны кваліфікацыйнымі рамкамі і разлічаны на кожнага, хто жадае пашырыць свой кругагляд.\nКурсы, якія даступныя зараз:\nМайстэрства публічных выступаў. Матэрыял, які дапаможа не губляцца перад незнаёмай аўдыторыяй, здабыць халодную ўпэўненасць спікера і пазбавіцца ад слоў-паразітаў. За прапампоўку прамоўніцкіх навыкаў адказвае Аляксей Бурносенка – эксперт у майстэрстве публічных выступаў. На мове практыкі вяшчае з 1999 года, штогод прысвячаючы выкладанню каля 600 гадзін.\nТайм-менеджмент. У першую чаргу курс прызначаны для хранічных пракрастынатараў са стажам. Ён дапаможа навучыцца кіраваць уласным часам, прыярытэтна размяркоўваць свае планы і справы. За вучэбным курсам стаіць Лана Руднік – практыкуючы трэнер з дваццацігадовым стажам. Свае веды чэрпала пры дапамозе дадатковай адукацыі ў шэрагу еўрапейскіх краін і ЗША. Іх жа (акрамя практычных трэнінгаў) ужыла ў напісанні кніг па менеджменце і арганізацыйным развіцці.\nПадарожжа крок за крокам. У гэтым курсе дасведчаны падарожнік Аляксандр Гойшык навучыць нават самага заўзятага дамаседа падрыхтавацца да падарожжа. Давяраць матэрыялу варта хоць бы таму, што Аляксей да сваіх 30 год наведаў 52 краіны свету і ведае, пра што кажа.\nЯк дасягнуць мэты? Матэрыялы гэтага курсу будуць карысныя кожнаму чалавеку. Ён дапаможа правільна ставіць перад сабой “рабочыя мэты” і даведацца пра метады іх дасягнення. Трэнінг распрацаваны Юліяй Чыпурных – чалавекам, які з 2002 года працуе з наборам і навучаннем персаналу.\nЯк студэнту знайсці працу. Адзін з самых актуальных курсаў у 2018 годзе. Ён падыдзе абсалютна ўсім, бо добра складзенае рэзюмэ ды бездакорная самапрэзентацыя на сумоўі – залог поспеху ў здабыцці новага месца працы. Матэрыялы падрыхтаваны Ірынай Волкавай – намеснікам старшыні грамадскага аб’яднання “Клуб дзелавых жанчын”. Больш за 13 гадоў яна праводзіць трэнінгі па фінансавай пісьменнасці і эфектыўным пошуку працы.\nШто такое НДА? Гэты курс падыдзе для тых, каму цікава жыццё грамадскіх арганізацый і хто падумвае стаць валанцёрам. НДА зараз – гарадскі бронецягнік, што вязе пазітыўныя змены ў розных сферах. Матэрыял падрыхтаваны арганізатарамі курсаў – Агенцтвам рэгіянальнага развіцця “Дзедзіч”.\nЦяпер пра галоўнае. Для таго, каб атрымаць сертыфікат аб паспяховым праходжанні курса патрэбна:\nУважліва яго вывучыць;\nПрайсці фінальны тэст;\nУсе курсы без выключэння нясуць новую і карысную інфармацыю, якой вы зможаце аўтарытэтна фарсіць перад сябрамі, знаемымі ды калегамі. Калі вы адчуваеце, што курс патрабуе дапрацоўкі, ці вы не можаце заснуць, не падзякаваўшы распрацоўшчыкам, то ў нас для вас добрыя навіны: да кожнага курсу можна пакідаць водгукі і ўсе яны будуць апрацаваны.\nПершыя 10 чалавек якія прайшлі адзін з курсаў, атрымаюць друкаваную версію ўсіх 6 курсаў. Для гэтага неабходна даслаць у асабістыя паведамленні сертыфікат аб вывучэнні любога курса.


March 14th, 2020 - Камунікат.org — LiveJournal\nMarch 14th, 2020, 09:08 pm\n«Нефільтраванае кіно» ў Менску | Камунікат.org\nСіла кінамастацтва здольна дапамагчы беларусам «людзьмі звацца».Своеасаблівы маніфест шостага фестывалю «Нефільтраванае кіно», які адкрываецца сёння ў Менску, прадставіў адзін з арганізатараў фестывалю, даследчык Аляксандр Мартынюк:\n– Адметнасць фестывалю ў тым, што як альтэрнатыва забаўляльнаму кіно фестываль прапануе гледачам фільмы, якія не трапляюць у вялікі пракат. Пракат – гэта рэч выключна камерцыйная. Плацяцца велізарныя грошы. Наш фестываль прапануе гледачу застацца чалавекам.Азнаёміцца з праграмай фестывалю «Нефільтраванае кіно» можна на сайце: http://unfilter.by/.Беларускае Радыё Рацыя, Менск Болей...\n„Спадар Свабода”. Выйшла кніга пра Ігара Гермянчука | Камунікат.org\n„Спадар Свабода” – гераічная біяграфія-раман пра Ігара Гермянчука выйшла ў серыі „Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе”.Яе аўтар пісьменнік, журналіст Сяргей Астраўцоў:\n- У беларускай літаратуры не распрацаваны жанр біяграфіі. Напрыклад, ва ўсім свеце назіраецца ўсплёск цікавасці да біяграфій вядомых людзей. Дзе ні вазьмі, у Штатах, у Польшчы, у Расеі, вельмі актыўна ён пашыраецца. У Беларусі пачала выходзіць серыя „ЖЗЛБ”, але там збіраюцца зборнікі ўспамінаў многіх людзей. Гэта, канешне, вельмі важна – захаваць успаміны, якім быў чалавек.„Спадар Свабода” – кніга пра сяброў і ворагаў, пра палітычнае жыццё 90-х гадоў. У віры гэтых падзей быў рэдактар газета „Свабода”, герой кнігі Ігар Гермянчук.\nНе адзін дзясятак... Болей...\nУ Полацку прайшла імпрэза ў гонар Уладзіміра Жылкі | Камунікат.org\nУ Полацкай цэнтральнай раённай бібліятэцы імя Францыска Скарыны адбылася імпрэзы з нагоды 120-годдзя славутага беларускага паэта Уладзіміра Жылкі.\nУ 1930 годзе паэт быў арыштаваны і асуджаны на 5 гадоў ссылкі, адбываў пакаранне ва Уржуме Кіраўскай вобласці, дзе памёр і быў пахаваны.Кажа вядоўца імпрэзы, бібліятэкар Анастасія Бондар:\n– У высылцы ён плённа працуе, не пакідае сваёй справы і марыць пра родны край. Але яго марам не дано было здзейсніцца – ён памірае. Ён памірае так больш і не пабачыўшы сваёй трохгадовай дачкі Беаты, якую ў далейшым выхоўвае маці паэта, бабуля дзяўчынкі Таццяна Ануфрыеўна. Пройдзе яшчэ час, і Беата Наталля Уладзіміраўна Лазарава, разам з дзядзькам Барысам Адамавічам зробяць усё магчымае, каб аднавіць памяць пра бацьку і брата.Супрацоўнікі бібліятэк... Болей...\nУ Менску адзначылі 95-годдзе беларускага радыё | Камунікат.org\nДа 95-й гадавіны беларускамоўнага радыёвяшчання ў сталічным Музеі Янкі Купалы адбылася чарговая вечарына, прысвечаная гісторыі беларускага радыё.Распавядае народная артыстка Беларусі Марыя Захарэвіч:\n– Радыё. Гэтага забыць нельга. І ў вёсцы ўсе цёткі, калі былі вот гэтыя радыё-кропкі. Ну, гэта помнік трэба таму чалавеку, хто гэта прыдумаў. Гэта ўсе адзінокія цёткі, якія толькі клаліся спаць пад радыё і прачыналіся з радыё. Усе навіны ведалі, усё ведалі, слухалі. Калі трэба, можа выключыць, але і не выключалі, на жаль, вось цяпер гэтага няма, але ўсё-такі слухаюць людзі, слухаюць.У 1924 годзе ў Менску i Гомелi пачалася будоўля радыёвяшчальных станцый. У студзенi 1925 года ў Гомелi пачала працаваць радыёстанцыя. 7 лiстапада такая ж радыёстанцыя запрацавала ў Менску.Максім Каўняровіч, ... Болей...\nКніга пра вёску Ліпляны | Камунікат.org\nРыхтуюцца прэзентацыі ўнікальнага выдання пра беларускую вёску. Гэта бадай самае поўнае даследаванне асобна ўзятай вёскі.\nКніга пра Ліпляны Лельчыцкага раёна была ідэяй яе ўраджэнца Ігара Жабароўскага.\n– Калі чалавек цікавіцца гісторыяй свайго роду, сваёй малой радзімы, то відавочна яму цікавая гісторыя ў прынцыпе. Гэта праца вельмі вартая ўвагі. З усіх прац пра вёскі, якія я бачыў, мне здаецца, гэтая адна з найлепшых. Пра гэта гавораць людзі, якія ўжо бачылі кнігу.Неўзабаве адбудуцца дзве прэзентацыі кнігі. Адна ў саміх Ліплянах, што ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці, другая ў Менску. Кажа выдавец кнігі Алесь Квіткевіч:\n– Самае важнае – паказаць у сталіцы, сёння ўжо нашчадкам людзей з розных рэгіёнаў, што ёсць цікавага і непаўторнага менавіта ў гэтым куточку бел... Болей...\nІгар Мельнікаў: Імкнуся наблізіць гэтую тэму да беларусаў | Камунікат.org\nУ сакавіку шануецца памяць тысяч рэпрэсаваных савецкай уладай грамадзян Польшчы, у тым ліку польскіх афіцэраў.\nГісторык, аўтар кніг і даследаванняў пра савецка-польскае памежжа Ігар Мельнікаў не згодны з меркаваннем калегі Ігара Кузняцова пра тое, што адкрыццё архіваў КДБ у Беларусі не спрычыніцца да раскрыцця таямніц пра падзеі 30-40 гадоў ХХ стагоддзя.Мельнікаў перакананы, што архівы КДБ утойваюць сотні важных дакументаў, якія змогуць праліць святло на падзеі таго часу і запоўніць прагалы ў інфармацыі, якая маецца ў даследчыкаў цяпер.\n– Калі я працую над матэрыяламі, я бачу прозвішчы, і я іх выпісваю. А затым суадношу са звесткамі рэпрэсаваных. І атрымліваецца, што гэтыя людзі, як правіла, станавіліся аб’ектамі сталінскіх рэпрэсій. Вельмі часта 68-ы артыкул. А гэта як раз ... Болей...


22 сакавік 2018, 14:51\nВярхоўная Рада Ўкраіны падтрымала звароты Генэральнай пракуратуры аб зьняцьці дэпутацкай недатыкальнасьці з народнага дэпутата, Героя Ўкраіны Надзеі Саўчанкі, прыцягненьні яе да крымінальнай адказнасьці, затрыманьні і арышце. Адпаведныя рашэньні па кожным пункце падтрымалі амаль 300 з 346 зарэгістраваных на паседжаньні ў сэсійнай залі дэпутатаў парлямэнту.\nАдразу пасьля галасаваньня сьледчы зачытаў ёй паведамленьне аб падазрэньні і прапанаваў накіравацца ў Службу бясьпекі Ўкраіны для складаньня акту аб затрыманьні. Надзея Саўчанка адмовілася ехаць у аўтамабілі сьледчых і прапанавала накіравацца ў СБУ пешшу. Верагодна, ужо сёньня адбудзецца і паседжаньне суду, які мае абраць для яе меру стрыманьня. Раней генэральны пракурор Юры Луцэнка казаў, што пракуратура будзе прасіць суд аб арышце Надзеі Саўчанкі.\nПаводле сьледчых Генпракуратуры Ўкраіны, Надзея Саўчанка нібыта рыхтавала абстрэл Вярхоўнай Рады і Адміністрацыі прэзыдэнта, захоп уначы будынка парлямэнту, а таксама напад на памяшканьні прэзыдэнта Пятра Парашэнкі, міністра ўнутраных спраў Арсэна Авакава, сакратара Рады нацбясьпекі і абароны Аляксандра Турчынава і іх забойства.\nДэпутатам прадэманстравалі шэраг апэратыўных аўдыё- ды відэазапісаў, якія меліся пацьвердзіць сапраўднасьць намераў Надзеі Саўчанкі ўчыніць тэракт і вайсковы пераварот — у змове з арыштаваным раней кіраўніком украінскага цэнтру ў справе вызваленьня палонных «Афіцэрскі корпус» Уладзімерам Рубанам, а таксама з баевікамі самаабвешчаных ЛНР-ДНР.\nАкцыя прыхільнікаў і праціўнікаў Саўчанкі каля Вярхоўнай Рады\nНа паседжаньне рэглямэнтнага камітэту парлямэнту, які сёньня раніцай папярэдне разглядаў абгрунтаванасьць адпаведных хадайніцтваў Генпракуратуры, Надзея Саўчанка прынесла з сабою садавіну — два гранаты. «Вельмі важна паказаць зараз вам, што вы ходзіце вельмі блізка да сьмерці. Вас усіх палохае, былі ў мяне гранаты ў сумачцы ці не былі? Былі ў мяне гранаты. Гранаты былі. Вось. Гранаты былі», — сказала Надзея Саўчанка, дастаўшы садавіну з сумкі і паклаўшы яе на стол перад дэпутатамі.\nНадзея Саўчанка таксама заявіла, што ўсе размовы пра падрыхтоўку тэрарыстычных актаў падтрымлівала наўмысна, бо выявіла, што да яе былі «прыстаўленыя» агенты Службы бясьпекі Ўкраіны, якія правакавалі на такія дзеяньні.\n«Вы шукаеце ворага ў народзе. Шукайце ворага сярод сябе. Я паказала ўкраінцам, што сытуацыю ўскалыхнуць можна, паказала ўсяму сьвету, наколькі ў нас несур’ёзная палітыка. Мне шкада, што прыйшлося паказаць такім чынам», — падкрэсьліла народны дэпутат.\nНадзея Саўчанка таксама заявіла пра намер балятавацца на пасаду прэзыдэнта Ўкраіны, чарговыя выбары якога маюць адбыцца ў 2019 годзе. «Я буду, і мы пабачым, што з гэтага выйдзе. Можа, для вас гэта будзе сьмешна і недарэчна, але, можа, хтосьці чакае гэтага», — сказала яна.


Протаігумен Львоўскай правінцыі Чыну Найсьвятога Адкупіцеля а. Васіль Іваніў 22-26 студзеня 2009 году наведаў парафіі Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы. Візіт адбыўся на запрашэньне Апостальскага Візітатара для грэка-каталікоў Беларусі архімандрыта Сяргея Гаека і быў прымеркаваны да ўшанаваньня памяці сьвятых Падляшскіх мучанікаў. У гэтай пілігрымцы айца-протаігумена суправаджалі браты Алег Чыхарыўскі, Ігар Паўлій, а таксама Антон Нікалаеў і Зьміцер Чарнель, якія родам з Беларусі.\nПершым пунктам пілігрымкі была парафія сьв. апосталаў Пятра і Андрэя ў Берасьці. Тут гасьцей сустракалі Апостальскі Візітатар БГКЦ архімандрыт Сяргей Гаек, парах а. Ігар Кандрацьеў, вернікі і сябры харызматычнай супольнасьці «Маран ата». Увечары ў чацьвер, 22 студзеня, у царкве была адслужана сьв. Літургія ў памяць Пратулінскіх мучанікаў, а таксама засьпявалі Акафіст Падляшскім мучанікам. Пасьля Літургіі адбылася сустрэча протаігумена з парафіянамі, на якой а. Васіль коратка распавёў прысутным пра гісторыю Кангрэгацыі Найсьвятога Адкупіцеля, пра яе дзейнасьць ва Ўкраіне і адказаў на пытаньні.\n23 студзеня рэдэмптарысты наведалі ранейшы базыльянскі манастыр у Жыровічах, які цяпер належыць праваслаўным, дзе памаліліся ля Жыровіцкай іконы Багародзіцы. Таксама наведалі Альбярцін у Слоніме, дзе ў міжваенны час знаходзілася Ўсходняя місія айцоў езуітаў, і дзе часта бываў манах-рэдэмптарыст бл. Мікалай Чарнецкі – Апостальскі Візітатар для католікаў славяна-візантыйскага абраду на Валыні, Падляшшы і Палесьсі. У гэты ж дзень адбылася сустрэча Апостальскага Візітатара БГКЦ архімандрыта Сяргея Гаека і Протаігумена Львоўскай правінцыі а. Васіля Іваніва з біскупам Гарадзенскай рыма-каталіцкай дыяцэзіі Аляксандрам Кашкевічам, на якой прысутнічалі і іншыя браты-рэдэмптарысты, а таксама адміністратар гарадзенскай грэка-каталіцкай парафіі Маці Божай Фацімскай а. Андрэй Крот. Паколькі грэка-каталіцкая капліца ў Горадні вельмі малая, то Боскую Літургію, якой ушаноўвалі памяць Пратулінскіх мучанікаў, адслужылі ўвечары ў капліцы рэдэмптарыстаў Варшаўскай правінцыі, пасьля чаго ў памяшканьні кляштару рэдэмптарыстаў адбылася сустрэча парафіянаў з протаігуменам.\n24 студзеня протаігумен прыехаў у Менск, дзе ў парафіі сьв. Язэпа праходзіў дзень духоўнай адновы для панамароў Алтарнага брацтва Пратулінскіх мучанікаў. У сьвятой Літургіі прынялі ўдзел таксама архімандрыт Сяргей Гаек, протапрасвітар Цэнтральна-Заходняга дэканату імя бл. Мікалая Чарнецкага і парах парафіі сьв. Язэпа а. Андрэй Абламейка, а. Пахом Кавалёў ды а. Пётр Мартэн. Пасьля набажэнства айцец протаігумен распавёў пра манахаў-рэдэмптарыстаў і адказаў на пытаньні прысутных.\nУ нядзелю, 25 студзеня, зьверхніка ўкраінскіх рэдэмптарыстаў сустракала парафія сьв. Язафата ў Полацку, у якой служыць а. Аляксандр Шаўцоў. У гэты дзень прыпала сьвята Рыгора Багаслова. Украінскія браты засьпявалі ютрань украінскай мовай, пасьля якой а. Васіль Іваніў, CSsR узначаліў Сьвятую Літургію, якая таксама была па-ўкраінску з асобнымі часткамі па-беларуску. Пасьля службы, як звычайна, протаігумен распавёў пра служэньне манахаў ва Ўкраіне і адказаў на пытаньні. Перад вяртаньнем у Менск госьці з Украіны наведалі полацкі Сафійскі сабор і пакланіліся мошчам вялебнай Еўфрасіньні Полацкай, асьветніцы Беларусі ў Сьвята-Еўфрасіньнеўскім праваслаўным манастыры, акрамя таго наведалі з калядою дзьве ўкраінскія сям’і, якія жывуць у Полацку.\nПілігрымка протаігумена рэдэмптарыстаў закончылася ў Менску 26 студзеня наведваньнем парафіі Маці Божай Нястомнай Дапамогі. На працягу пілігрымкі ўкраінскі протаігумен і беларускі архімандрыт абмяркоўвалі таксама пытаньні пра персьпектывы адкрыцьця манастыра рэдэмптарыстаў Львоўскай правінцыі ў Беларусі. Напрыканцы сустрэчы і ўсяго візіту архімандрыт Сяргей Гаек ад імя Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы падзякаваў айцу-протаігумену за яго візіт і ўвагу, адзначыўшы вялікую важнасьць гэтай падзеі для Беларусі, а а. Васіль Іваніў, CSsR падзякаваў архімандрыту за яго служэньне ў Беларусі.\nНаступная паездка протаігумена рэдэмптарыстаў у Беларусь запланаваная на лета 2009 году.\nЗьміцер Чарнель, CSsR, http://cssr.livejournal.com\n1. Протаігумен рэдэмптарыстаў а. Васіль Іваніў у Берасьці.\n2. Берасьце, 22.01.2009. Літургія ў памяць Падляшскіх мучанікаў-уніятаў.


Усё залежыць ад фінансавання — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n22.04.2017 03.07.2018 postawy435Комментариев нет\nЗ 1 студзеня 2014 года ў Беларусі ўведзены падатак на допуск транспартнага сродку да ўдзелу ў дарожным руху, што да гэтага часу выклікае хвалю неадназначнага да сябе стаўлення з боку аўтамабілістаў. Часта даводзіцца чуць: мы плацім, а дарогі лепшымі не становяцца.\nМіж тым, неабходна падкрэсліць, што сродкі, атрыманыя за кошт транспартнага збору, — мэтавыя. Акрамя як на будаўніцтва і капітальны рамонт дарог, а таксама будаўніцтва, рэканструкцыю і капітальны рамонт вуліц яны выкарыстоўвацца не могуць. А значыць, пры правядзенні бягучага рамонту на гэтыя грошы не прыходзіцца разлічваць. Да таго ж паміж рэгіёнамі размяркоўваецца толькі пэўная частка сабраных сродкаў, ільвіная доля іх застаецца ў рэспубліканскім бюджэце.\n— Каб мець магчымасць асвойваць сродкі ад транспартнага падатку ў раёне, у мінулым годзе былі распрацаваны праекты капітальнага рамонту двух участкаў вуліц у Паставах: Савецкай (ад завулка Савецкага і да скрыжавання з трасай Р110) і 17 Верасня (ад вуліцы Заводскай і да Камсамольскай плошчы), — расказвае намеснік старшыні райвыканкама Павел Станюш. — Неабходнасць капітальных змен па вуліцы Савецкай наспела ўжо даўно. У першую чаргу гэта звязана з абмежаванай колькасцю парковачных месцаў, а між тым тут заўсёды шмат машын. Людзі прыязджаюць у магазін “Родны кут”, паліклініку, а нядаўна ў гэтым мікрараёне адкрылася яшчэ і аптэка. Таму, калі займаліся распрацоўкай праекта рамонту гэтай вуліцы, акцэнт рабілі на будаўніцтве дзвюх аўтастаянак. Таксама тут з’явяцца новыя тратуары і вулічнае асвятленне.\nЧасткова рамонтныя работы па вуліцы Савецкай былі праведзены ў мінулым годзе, працягваюцца яны і цяпер (на здымку). Аднак пра канчатковае завяршэнне пакуль рана гаварыць. Выдзеленыя на гэты год сродкі ўжо асвоены, а далей усё залежыць ад фінансавання. Паводле папярэдніх разлікаў, рэалізацыя гэтага праекта абыдзецца ў 360 тысяч рублёў. У разы даражэй (каля 820 тысяч рублёў) будуць каштаваць работы па капітальным рамонце вуліцы 17 Верасня. Павел Радзівонавіч тлумачыць:\n— Па праекце тут прадугледжаны замена тратуараў, новае вулічнае асвятленне і, што надзвычай важна для гэтага ўчастка вуліцы, абуладкаванне ліўневай каналізацыі. Гэта дастаткова затратныя, але вельмі неабходныя работы. Той, хто часта тут ездзіць, ведае, наколькі праблематычна рухацца па вуліцы пасля дажджу. Я ўжо не гавару пра пешаходаў. Пакуль па вуліцы 17 Верасня вядуцца работы па пракладцы водаправода. У бліжэйшы час, як толькі дазволіць надвор’е, прыступім да аднаўлення асфальтабетоннага пакрыцця. Ну, а правядзенне капітальнага рамонту вуліцы цалкам залежыць ад таго, калі паступяць сродкі.


04 ліпень 2017, 11:05\nНапярэдадні штогадовай сэсіі Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ, якая распачне працу ў Менску 5 ліпеня, прадстаўнікі беларускіх няўрадавых арганізацый ладзяць «Паралельны форум грамадзянскай супольнасьці».\nАрганізатарамі форуму выступаюць шэраг грамадзкіх праваабарончых арганізацый, у тым ліку «Вясна», Беларускі Хэльсынскі камітэт, Беларуская асацыяцыя журналістаў ды іншыя. Заяўленая тэма для абмеркаваньня — «Шэсьць гадоў пасьля дакладу АБСЭ аб сытуацыі з правамі чалавека ў Беларусі: што зьмянілася?».\nНа імпрэзу сабраліся прадстаўнікі беларускай грамадзянскай супольнасьці з 60 НДА, супрацоўнікі дыпляматычных прадстаўніцтваў у Беларусі, госьці зь Бюро дэмакратычных інстытутаў і правоў чалавека АБСЭ, чальцы Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ.\nМэта арганізатараў — давесьці ўдзельнікам сэсіі ПА АБСЭ альтэрнатыўную інфармацыю пра становішча з грамадзка-палітычнымі правамі ў Беларусі. Пра гэта перад пачаткам пасяджэньня Свабодзе паведаміў старшыня праваабарончага цэнтру «Вясна» Алесь Бяляцкі:\n«Наша задача — выказаць крайнюю занепакоенасьць сытуацыяй з грамадзка-палітычнымі правамі ў Беларусі. Улады падаюць свой варыянт сытуацыі становішча фундамэнтальных сацыяльных і грамадзка-палітычных правоў у Беларусі. Таму напярэдадні сэсіі мы сабраліся, каб дэпутаты Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ пачулі голас грамадзянскай супольнасьці».\nАдкрываючы форум, мадэратар Сяргей Мацкевіч паведаміў, што да супрацы былі запрошаныя прадстаўнікі ўладаў Беларусі, аднак ніводзін з чыноўнікаў такой магчымасьцю не скарыстаўся.\nТым часам усіх удзельнікаў прывітаў спэцдакладчык ААН у пытаньнях правоў чалавека ў Беларусі Міклаш Харасьці.\n«Прымаючы ўдзел у дыскусіі, як дарадца па правах чалавека Бюро дэмакратычных інстытутаў і правоў чалавека АБСЭ, ЗША Браян Грыфі, у прыватнасьці, адзначыў: «У нас выклікаюць жах некаторыя падзеі, якія адбываюцца ў Беларусі. У прыватнасьці, веснавыя падзеі — перасьлед і штрафы, якія зьведалі многія». Паводле Браяна Грыфі, гэтая сытуацыя застаецца прадметам абмеркаваньня структурамі АБСЭ.\nУдзельнікі форуму маюць прыняць рэзалюцыю, скіраваную да ўдзельнікаў ПА АБСЭ.


Кароткі змест Лукаш Калюга - Баркаўцы – добрая вёска, і баркаўчане – вясёлыя людзі - чытаць на беларускай мове\nАвтор Рейтинг 4-5 На чтение 19 мин Просмотров 36 Опубликовано 7 ноября, 2020\nНад нашы Баркаўцы – няма лепшай вёскі. Тут і жыць весела і ні па што далёка ісці не трэба. Усё пад бокам: сельсавет, капераціў. Нават пошта – і тая ў нас ёсць. Ды шчэ два гасцінцы сярод Баркаўцоў крыжуюцца. Адзін ідзе ўдоўж праз усю вёску, а другі – каля Пагулянкі, што трохі наводшыбе стаіць, ды ўпоперак праз Баркаўцы праходзіць. Па тым, што цераз усю вёску з канца ў канец ідзе, калі паехаць, – у наша мястэчка, у гразкі Хлюпск заедзеш. А з другога на шчэ большы гасцінец выедзеш ды тады проста, нават вочы завязаўшы, у наш даўней акруговы, а цяпер раённы гарадок трапіш.\nУсякім манерам Сроль кідаўся: напавер гарэлку даваў, на збожжа продаў… Хочаш – садзіся ў карчме пі, а не хочаш – дадому нясі. Свята зойдзе – тады Сроль нойме музыкаў. Яны сабе барабаняць усю ноч, а ён сам за буфетам стаіць. Вочы маленькія ў Сроля паробяцца – меншыя за кратовы. Цісне іх сон, а ён патом чапурыцца, весялей пазіраць прабуе. Сярод карчмы ігрышча. Круцяцца, прытопваюць, а Сролю і не наўме гэта. Не так ад старасці, як ад прывычкі яго музыкі ані не трывожаць, як бы ні стараліся лепш уладзіць. Не тое што другі каторы: і ногі дрыгаюць, і плечукі то ўзад, то ўперад пахаджаюць. А што Сроль!.. Яму трэба напагатове быць – а ну, можа, каму выпіць кватэрку якую заманецца. Гэтакаму чалавеку Сроль дасць-падасць: абы грошы ці добрая застава.\nУ нашых Баркаўцах яшчэ і цяпер жывуць два музыкі. Толькі што за гэтыя гады сапселі, састарэлі. З лыжкаю ўжо добра но саўладаюць, а не то каб з смыкам ці з кручкамі. От перад вайною, дык яны самыя аматары былі. Адзін з іх пілаваў на скрыпцы, а другі на цымбалах барабаніў. I вяселлі ездзілі ўдвух іграць і разам у карчму хадзілі. Так таварышкавалі, што проста дзіва. Да таго ўжо былі ўдвух разам іграць уладзіліся, што ніякія местачковыя, бывала, не паправяць. Самі ногі, здэцца, пад тахту ідуць, як іх пачуеш.\nГэтых нашых музык Сроль перш хадзіў прасіць, кожан раз з імі гадзіўся, колькі возьмуць за вечар. Потым яны і самі, без ніякага папытання, прыходзілі. Нарэшце да таго ўнадзіліся, што Сроль ім і плаціць кінуў, а яны, як толькі вечар перад святам ці ў свята, – ідуць ды ідуць. Іграюць аж да певуноў, а калі разахвоцяцца, дык і да белай раніцы ў карчме заседзяцца. На вечар разы тры марша граюць. А раз марша граюць, дык, хто гуляў, дзесятку ці грыўню ў цымбалы праз адмысловую шчылінку ўкінуць павінен. Такі ўжо звычай. От з гэтага музыкам і заработак.\nСтала вайна – звялі карчмы, прыкрылі Сролю гандаль. Але ён і на гэтым не траціў. Перакупствам стаў займацца. Шчэ выйграў нават. Граф з карчмы Сроля прапсюрыць перш не меў часу, а потым і волі не стаў мець. Дармовая хата яму прыйшлася, ды не то што хата, а цэлыя пакоі. Непрызвычаены чалавек заблудзіў бы, каб пайшоў па ўсіх каморах. Сролю і то добра. Кепска адным баркаўчанам ад гэтага стала. Ужо ж не будзеш так вісець у Сроля над сталом, як даўней у карчме над буфетам. Ды і чужыя людзі не сталі цяпер сюды даведвацца, як няма гарэлкі, так што і навін ніхто з стараны не паднясе. Цяпер ані баркаўчанам няма ніякага інтэрасу да карчмы.\nВыбіраюць як каму да густу: хто большую, а хто таншую. Калі сам чытаць не ўмее ды дадому прывезшы некаму дасць, каб пачытаў, а сам паслухае. Так што карчма і не надта патрэбна стала.\nА змірыліся раз. Потым яшчэ разоў дзесяць з усякім чортам як змірыліся, а каго прапсюрылі – пацішэла тады. Трохі пачакаўшы «рускагоркая» з’явілася. Толькі яе сталі на пробу з Хлюпска дамоў нашы баркаўчане прывозіць, як зараз к нам бы чорт з неба Цэнтраспіртаву крамку скінуў з усім чысценька: гарэлкаю, вывескаю і нумарам 72-м. Так усё скора рабілася.\nЯшчэ да гэтага ў Баркаўцах людзі сабе капераціў былі зрабілі. Ды нідзе яму добрай хаты не падабралі. Успомнілі тады, што Сроль дармовыя пакоі мае. Законным правам узялі паціснулі былі яго крыху. Самы лепшы ганак і два камары ад вуліцы, што з градамі ў вокнах, занялі. Потым з’явіўся Цэнтраспірт – і той к Сролю прысукаўся. Другі ганак ад вуліцы і яшчэ два камары заняў, каб з сваімі поўнымі і гуляшчымі пляшкамі было дзе распасцерціся. Пакрыўдзілі Сроля. Ніводнага акна ў яго не асталося, што з хаты на вуліцу, а ўсе на гразкі, нізкі двор. Сролю крыўда. Давай ён заявы пісаць, суды ды справы заводзіць, але нічога не памагло. На яго, як на прыватніка, ніхто ўвагі не ўзяў. Так і астаўся сядзець там, адкуль яшчэ не выгналі, ды глядзець на гразкі, ад патопу не мецены двор, а не на шырокую чвыраватую баркаўскую вуліцу. Сролеў сын яшчэ на бацьку й сварыўся:\n– Начорта табе, старому, суды ды цяганіна. Сядзі сабе ў сваім кутку ды маўчы. Дзе ж ім дзецца? Трэба ж дзе атабарыцца.\nСроль на баркаўчанаў за ўсе гэтыя падэсці, што нехаця яны нарабілі, і не злуе надта. Апранецца, бывае, у свой чорны рускі кажух з фалдамі ці ў ватовую куртку – выйдзе на вуліцу з людзьмі пагаварыць. А гэта ўсё таму, што баркаўчане людзі разумныя і змыслыя. Калі што гуртам робяць, дык падумаўшы – таму яно ў іх добра й выходзіць. А якія людзі – такая вёска.\nДы што многа гаварыць! Можна не хвалячыся сказаць, што свет схадзі – лепшай вёскі за нашу не знойдзеш. А вот Трахім з нашай Пагулянкі кажа, што Баркаўцы й блізка ля добрай вёскі не стаялі, бо гарэць ні разу не гарэлі. Ураслі садамі ды дрэвам усякім, што здалёк і праўда на вёску не падобны, а на нейкі сад, як у паноў каторых перад палацамі. Мне здэцца – гэта й добра. Баркаўчанскаму воку ёсць з чаго парадавацца. Прышламу чалавеку ёсць чаму пазайздросціць. Калі ўжо Баркаўцы за гэта ганіць, дык смеху варт такая мова. Толькі бяда, што Трахіма гэтага не ўгаворыш, калі на сваё папрэ. Ён адно дзяўбе:\n– Тут, – кажа, – не людзі, а нелюдзі. Ніколі яны з торбамі не хадзілі. Гору чалавечаму не ўмеюць спагадаць, бо самі ў ім не былі. Ты хоць трэсні, у бяду папаўшыся, а ратунку не чакай ні ад кога. Будуць стаяць, рукі ў закарвашы ці ў кішэні паўкладаўшы, глядзець ды толькі насміхацца сцішка.\nДаўней было ім самае прыстанішча ўвечары ў карчме, а ўдзень у воласці на зборні. Як воласць скасавалі, дык гэтыя самыя парадкі і ў сельсавеце асталіся. Але гэты год кепскі ў нас старшыня. Саўсім не любіць гоману і гаваркіх людзей. Калі прыйдзеш да яго ў савет, не будзе распытвацца: што ў вас чуваць, а як там на дварэ – на дождж не выглядае? Зразу вызверыцца: «Што скажаце?»\nОт гэта яго слова і не баркаўское. Па-баркаускому трэба ласкава з чалавекам гаварыць, кпінамі яго ка лоць спадцішка, смеючыся сам сабе пад нос. Ды, на добры лад, з нашага сяголетняга старшыні гэтага даходзіць няма чаго – ён не баркаўчанін а пасёлкавец. Пакуль пасёлка не ўзяў, у адным (да ад нас) саўхозе быў паплаўнічым. Як дзень я конна з адразанкаю ў кішэні саўхозскае поле і сена жаці аб’язджаў, каб хто жыта сваім адумам сабе не ўжаў снапоў колькі. Глядзеў, каб травы не нарвалі, каб з крыжыкаў ды мэдлікаў снапоў не парасцягвалі, каб копы на сенажаці цэлыя стаялі, каб хто каня ці цельную карову не прыпусціў у шкоду папасвіць. А ўзімку дзень спіць, а ноч з тою самаю адразанкаю ля будынкаў ходзіць. Вартаваў, каб саўхоз цэлы стаяў: каб нічога суседзі не парасцягвалі ці каб хто па злосці не ўпёк, ціхенька з запалкамі падкраўшыся. Так што тады яму, нашаму старшыні, мала й гаварыць трэ было – больш крычаць ды праганяць даводзілася. Можа, загэтым ён і не любіць язычлівых, гаваркіх.\n– Мармычы-людзі. Толькі й знаюць свае паперы пісаць ды ўсё сартуюць іх, куды каторую падшыць.\nКапераціў цяпер усё прыстанішча баркаўчанаў і ў будны дзень, і ў свята. Там капераціўшчык Сцёпка нізенькі, круглы і ў твары і ў целе чалавек, – варушкі надта. Хоць не надта ён сам гаманіць любіць, але змыслы. Ніколі не прапусціць такога здарэння, дзе б ільга было навіну якую пачуць. Хай толькі хто пачне ў капераціве сакрэты якія гаварыць, дык і бровы падыме, і вушы натапырыць – хаця б даслухаць. Людзям тавар кіне падаваць на выбар, а што гаворыцца – пачуе. Толькі датуль, пакуль пра што гаворыцца, даслухае, у яго перапынак бывае, а так Сцёпка спрыцен да гандлю. Самы ўпраўны гандляр баржджэй за яго грошай не злічыць і рэшты не дасць спрытней – роўна капейка ў капейку; калі грош трэба, дык і той знойдзецца. Лепшага за яго капераціўшчыка і з-за меж не выпішаш, а не то што з горада выпатрабуеш.\nАдно толькі крыху кепска, што казённыя грошы, як капераціў замыкае, сабе ў кішэню забірае. Бывае, што забудзецца іх усе старшаму свайму капераціўшчыку здаць ды ўзяць замест іх распіску, а возьме дома да часу пакіне. Тут рэвізія наскочыць – давай у ўсякіх паперах капацца, давай лічыць, на рахаўніцы бразгаць костачкамі.\n– У вас, Сцёпка, – кажуць, – недастача рублёў на 80.\nТады Сцёпка аж за галаву схопіцца, успомніўшы. Ён не тоіцца. Усё як ёсць ад шчырага сэрца прызнаецца:\n– Гэта ж я дома грошы пакінуў ды забыўся з сабою ўзяць. Дык колькі, вы кажаце, не хапае? 80 рублёў? I 62 капейкі?\nСцёпка збегае дадому, возьме і прынясе роўна гэтыя самыя 80 рублёў і 62 капейкі.\n– Вось, – кажа, – маеце. Тут яны ўсе.\n– Пазыч рублёў 80. Паслязаўтра я табе іх аддам. Няма чаго казаць! Наш Сцёпка-капераціўшчык чалавек як трэба. А што звягаюць на яго некаторыя баркаўчане, дык – хто сабе няпрыяцеляў не мае? Так яно спрадвеку было й будзе. Смеху варт, кажуць – кабеты аблічвае ды й так лішнія хаўрусныя грошы сабе заганяе. Плятуць:\n– Такая зайздрасць, што меры не знае – кожан раз лішняе перабярэ.\nДы што там пра гэта многа гаварыць, калі ўжо недастачы штораз менш і менш у Сцёпкі знаходзяць. Гэта першы раз было 80 рублёў; ужо за другім разам усяго 43 рублі не ставала, а за трэцім – яшчэ меней.\nОт я Лук’яна з капераціва выганяў бы. Чорт жа яму адкажацца, калі прыслепіцца прасіць тытуну. Палічы тады, колькі пачкаў на аднаго яго ў месяц разойдзецца. Дасі Лук’яну, дык жа ж тады трэба н другім пасуліць. От чаму я й думаю, што Сцёпка сваіх у месяц сама менш рубля паўтара за адзін тытун прыкладае.\nХараство ў Баркаўцах, калі кірмашны дзень у мястэчку. Тады за людскімі фурманкамі цераз вуліцу ў нас не пяройдзеш. Едуць і едуць. Канца ім няма… Ад цямна і траха не да паўдня з усякім пасудкам: з цэбрамі, вёдрамі, ражкамі, дайніцамі, з мяхамі на вазах усе ў Хлюпск сунуцца. Пад вечар гэтыя самыя людзі ўлегцы з Хлюпска дамоў трухаюцца. З раніцы людзі цішэйшыя, а пад вечар ужо й гамоняць, і рукамі, што трэба, паказваюць. Каторы каня змяняў ці прадаў што з большай жывёлы, дык і саўсім трапяткім робіцца. Раніцаю едуць без ніякай гарнізацыі, як хто ўправіўся з дому выбрацца – хто раней, хто пазней. Пад вечар жа дамоў ехаць гуртам збіраюцца. Усе з аднэй вёскі, што ў злагадзе самі з сабою жывуць, бяруць адну літру, каб пагрэцца.\nТады дамоў усім гуртам фурманка за фурманкаю едуць. Дзе коні пад гору цішэй ідуць, там яны з вазоў адны з аднымі моцна гамоняць. Калі ў мястэчку ім не папалася пагрэцца – завоз быў вялікі каля казёнкі ці так была якая прычына, дык праз Баркаўцы едучы вялізная табліца над Цэнтраспіртавым ганкам успамяне ім, што пагрэцца-такі варта. Хто ж тады пазнае, што на кірмаш да торгу ездзіў, калі з рота нічога не чуваць.\n– А што, каб узяць з паўлітры? Як вы, мужчыны, думаеце?\n– Па мне – можна.\n– I па мне – бяры сабе.\n– А унь паслалі, – пакажуць тым, што не былі блізка, як згаворваліся. I заднім гэта наруку. Шчэ гукнуць на пасланца:\n– Ты ж там болей бяры – цэлую літру!\nСтануць сабе ўсёю вёскаю сярод вуліцы і стаяць. З другіх вёсак людзі, што едуць, мусяць набок скіроўваць коні ды абмінаць.\nДалёкія яны людзі дый не запаслівыя. Не маюць з сабою такога пасудку, каб роўна, без крыўды ўсяму гурту літру размераць. Але суседская справа – злаваць ніхто не будзе, калі аднаму капля болей, другому капля меней прыйдзецца. Нагном глыне, колькі яму хочацца, ды дае другому:\n– Грэйся, – кажа.\nЛук’ян жа наш, што капераціўскім сабакам прадражнілі, у такі час, бывае, стаіць ля ганка проці крамкі № 72. Пакурвае сабе чужы тытун ды смяецца разам з другімі. Убачыць, што так людзі з літраю мучацца, добрага прыступу да яе не маючы, – шкада іх Лук’яну стане. Падыдзе памаленьку к людскому возу, ля каторага гурт сабраўшыся, дый спагадае:\n– Як вы, людзі, п’яце нагном! Гэта ж запырхацца можна. Наце вам лепш чарку.\nI праўда! Дастае сабе з кішэні масенжную крыху пагібаную бляшанку, што шчэ з японскай вайны прынёс, як пусцілі з войска дамоў. Лук’ян цяпер гаворыць маладзейшым хлопцам (не ведаю, ці праўда, ці ілжэ), што тады ў войску не толькі чарку, але й гарэлку давалі, каб ахвотней на штыкі перліся. Дык ад тых дат гэта бляшанка ў вялікай пашаноце ў Лук’яна.\nДае сваю чарку мужчынам – тыя й рады. Пакуль дзякаваць, дык перш разы два наліюць яе поўную і дадуць Лук’яну пакаштаваць. Той ад гэтага не адказен, ласку ахвотна прымае. Толькі пасля, як вытра губы, салжэ, як у яго чарка ў кішэні апынулася. Доўга будзе ўсю гэту яго мову запісаць, дый ніхто веры не дасць, яе пісаную пачытаўшы. Каб паверыць, трэба самому ад Лук’яна чуць. Ён так не аднаму гурту ласку ўчыніць і аднэю гладка сказанаю моваю адбратаецца.\nХто Лук’яна не знае, пры чужых вазах убачыўшы, гатоў падумаць, што падліза ён. Але хай лепш гэтага не думае. Дзе Лук’яну выпадае, ён там і на кпіць з чужога чалавека і набрэша. Калі ж дзе гэта не з рукі, там ласачкаю неўзаметку пад’едзе, ці просьбаю, ці грозьбаю, – усё адно сабе не на ўтрату зробіць, а на прыбытак. Ці так, ці сяк, але Лук’ян і не ўгінаецца надта, і не крычыць моцна. Усё ў яго жартамі з рук сходзіць.\nНе шануюць і самі сябе баркаўчане. У нас нікога па імені не завуць. Кожны мае сваю прыкладку. I ў старога і ў малога яна ёсць.\nЛук’яна капераціўскім сабакам завуць. Трахіма з Пагулянкі – млечнікам. Парасчынага свёкра «дэбаю» звалі. Ды што казаць, як каго завуць, калі вы болей нікога і не ведаеце ў нас. Але пачакайце! Абы толькі вам быў час, а мне ахвота, дык шчэ ці аднаго можна будзе баркаўчаніна ў газетах працягнуць. Абы здароўе!\n– Хіба ж ты праз Баркаўцы ісці ці ехаць не будзеш! Памесяць там табе плечы. Ой, уложаць! Аж не панясеш, як уложаць!\n– Смаркач ты, калі не чуў добрага слова. Хіба ж ты там знаеш каго? От я калі папрашу, дык табе то ўложаць, мала не будзе.\n– Хто цябе паслухае?\n– А то й не?\n– А то й паслухае?\nТак: перш біліся, а потым сядуць водалека адзін за аднаго, калі ёсць на чым, ды давай сварыцца. Кожны выхваляецца, што лепш за другога баркаўчанаў ведае.\nСаўсім жа гэта – брахня на нашу вёску. Ніколі баркаўчане ў такія справы не лезлі, каб спасцігаць немаведама каму і чортведама за каго. На гэта даўней у мястэчку былі два мешчанчукі, што за паўкварты гатовы былі да паўсмерці прыбіць не вінаватага ім чалавека. Баркаўчанам толькі каб падвесці каго, каб хто біўся, а ім самім збоку пастаяць ды на той бок паглядзець. От на што баркаўчане здатны.\nА каб на мяне хто так сказаў, як на нашы Баркаўцы, – я адразачку заяву ў суд занёс бы.\nмай 1927 – снежань 1928 г.


Каб не стаў інтэрнэт павуцінаю | zviazda.by\nГолас Радзімы » Светапогляд » Каб не стаў інтэрнэт павуцінаю\nКаб не стаў інтэрнэт павуцінаю\nСучасныя ІТ-тэхналогіі ў пару супрацьстаяння каранафіруснай інфекцыі даюць магчымасць значна зменшыць колькасць рэальных кантактаў паміж людзьмі. Але праз “сусветную павуціну” пашыраюцца й фэйкавыя навіны ды інфавірусныя інфекцыі, асабліва небяспечныя для юных душ і розумаў.\nНяма ліха без дабра, кажуць беларусы. Нябачны вірус падштурхоўвае нас шукаць і ўдасканальваць “бескантактныя” тэхналогіі ў розных сферах жыцця. І многія з іх падвязаныя на інтэрнэт. Дырэктар беларускай кампаніі “Сакрамент ІТ” Валеры Ягораў лічыць: такім чынам паглыбляемся мы ў рэальнасць, якую акадэмік Уладзімір Вярнадскі апісваў як наасфера. На думку вучонага, само з’яўленне чалавека і ўплыў ягонай дзейнасці на наваколле — гэта не выпадковасць, а пэўны заканамерны этап эвалюцыі біясферы. Вярнадскі даводзіў, што паступова пад уплывам навуковай думкі, калектыўнай працы аб’яднанага чалавецтва, скіраваных на задавальненне ўсіх яго матэрыяльных і духоўных патрэбаў, біясфера Зямлі павінна перайсці ў новы стан — наасферу (ад грэцкага “ноас” — розум). А тэрмін наасфера з’явіўся ў 1927‑м у артыкулах французкага матэматыка Эдуарда Леруа. Пісаў жа ён іх пасля праслуханых у 1922–23 гадах курсаў лекцый Уладзіміра Вярнадскага па праблемах геахіміі ды біягеахіміі. Адзін з ключавых тэзісаў Вярнадскага такі: “Чалавек непарыўна звязаны з асяроддзем, у якім жыве, ён — пэўная функцыя біясферы”.\n— Валеры Мікалаевіч, мы даўно чуем пра рэальнасць віртуальную, і яна цесна спалучана ўжо з рэальнасцю фізічнай. Віртуальны кантэнт, асабліва сацсеткі забіраюць шмат нашае ўвагі, зацягваюць — як нейкі вялізны павук у сваю павуціну. Старэйшых яшчэ не так, а маладзёнам, бачым, бывае цікавей сядзець у інтэрнэце, чым жыць у рэальнасці. Але ж у той “віртуальнасці” ёсць шмат усялякіх небяспек, нават страшнейшых за каранавірус…\n— Згодзен, што небяспек у віртуальнай прасторы — як вірусаў. Процьма! Вось і хваля так званай інфаэпідэміі пракацілася па свеце, пасеяла паніку ў некаторых краінах. Змяталі ўсё з паліц магазінаў, панікавалі… А цяперашнія вулічныя, надзвычай агрэсіўныя пратэсты ў ЗША, краінах Заходняй Еўропы можна расцэньваць як выхад з падсвядомасці людзей у рэальнасць тых страхаў, панічных настрояў, спароджаных інфавірусам. Вось такі нездаровы атрымаўся віртуальна-рэальны мікс…\n— Як нам, нашым дзецям і ўнукам бараніцца ад негатыўных інфаатак? Чым умацоўваць свой, скажам так, інфармацыйны інтэрнэт-імунітэт?\n— Што ж, будзем выкарыстоўваць актуальную лексіку. Я прыходжу да высновы, што своеасаблівыя антыцелы дзецям, школьнікам, студэнтам для барацьбы з інфавірусам даюць “прывіўкі” якаснай адукацыяй і сапраўднай культурай. Скажу яшчэ крамолу: часам і свабоду слова можна расцэньваць як інфанебяспеку. Пра тое не раз чуў і ад настаўнікаў, педагогаў, калі ў розных аўдыторыях прэзентаваўся наш вялікі праект “Мегабук”. (Глядзіце праект Мультымедыйная бібліятэка школьніка (МБШ) у інтэрнэце: http://mbook.by/. Мы раней пісалі пра яго: “Ад Скарыны да SKARYNA: Упершыню ў свеце пераважная большасць беларускіх школьных падручнікаў стала даступнаю ў электронным фармаце для вучняў і настаўнікаў, розных іншых карыстальнікаў. — ГР, 7.06.2017. — Аўт.). І, на мой погляд, праект наш стаў асабліва актуальным сёння, калі частка вучняў лакалізаваная дома. Для анлайн-заняткаў інтэрнэт жа патрэбен — і ён увесь час у школьнікаў пад рукой. Нехта раней баяўся: ах, віртуальныя падручнікі шкодныя для здароўя. Лухта! Можна ж сказаць: кніга, чытанне псуе дзецям зрок. І ад цукерак — карыес… Шмат што можна забараніць. Але ж, як казаў класік: “Каб сонца засланіць — вушэй асліных мала”…\n— Як вы ўвогуле ставіцеся да ідэі анлайн-урокаў?\n— Падаецца мне, што гэта — прафанацыя адукацыі. На добры толк, у сённяшніх умовах, калі казаць пра дыстанцыйнае навучанне, галоўнае — каб былі ўсе падручнікі ў вучня пад рукой. “Мегабук” дае такую магчымасць. Настаўнік даў заданне, вучань дома сам працуе з мультымедыйнымі падручнікамі, дапаможнікамі. Калі што — маці, бацька, старэйшыя браты-сёстры яго кансультуюць. А платформа МБШ дае магчымасць актуалізаваць змест, прадугледзець формы праверкі таго, як засвоены ўрок. Па сутнасці, гэта можа быць Дамашняя адукацыйная платформа. Кантэнт якой, што вельмі важна, не ўтрымлівае інфавірусаў, фэйкаў. Гэта своеасаблівая, абароненая ад “агрэсіўнага” інтэрнэт-асяроддзя прастора, дзе вучні прывучаюцца самастойна здабываць веды. Ну, як жаботнік для тых, хто вучыцца плаваць, пры вялікім басейне. Калі ж малога кінуць адразу ў акіян інфармацыі — ён такога можа “наглытацца”! Мы дзякуючы платформе МБШ, вобразна кажучы, навучаем чалавека для будучага плавання па вялікім жыцці на сваёй лодачцы: кіраваць ветразем, працаваць вёсламі, карыстацца выратавальнай камізэлькай, арыентавацца па зорках… З такімі ўменнямі ў яго больш шанцаў выжыць. Ён можа прайсці свой вучэбны маршрут ад аднаго месца да іншага — без штармоў, акул і піратаў. Фактычна “Мегабук” — гэта й невялікае культурна-адукацыйнае возера, у якім дзеці, школьнікі могуць шмат чаму навучыцца. Плаваць у моры інфармацыі — як дэльфіны, і не патануць.\n— Інтэрнэт-махляры, продаж псіхатропаў, педафілы, псеўдаведы, псеўдакаштоўнасці… Фэйкі, інфармацыйныя ўкіды… Дзе яшчэ небяспека?\n— Ды што пералічваць! Ад кожнай болькі дзіця не абароніш, за ўсімі “выклікамі часу” й не ўсочыш. Ну ці ж вучылі нас бацькі, як змагацца з фэйкамі? Усяму не навучыш. Але выхаванне, культурная традыцыя, развіццё інтэлекту ствараюць нябачную лінію абароны асобы. Калі яна ёсць, тады й кінуты фэйк не ляжа ў свядомасць як ідэя каранёвая, асноўная. Скажам, я, выхаваны ў савецкай школе, у сям’і настаўнікаў, ніколі не сумняваўся, што Радзіма, Бацькаўшчына — гэта святое. І калі чытаў Аляксандра Салжаніцына, то міжволі бачыў, адзначаў для сябе: ну вельмі ўсё чорна ў ягоных творах. Як на такім выхоўваць моладзь? Чаму навучаць? Са мной неяк спрачаўся адзін прыхільнік ягонай творчасці, як кажуць, “с пеной у рта”. Цяпер многія бачаць: сапраўды, Аляксандр Ісаевіч, мякка кажучы, зашмат чорнай фарбы наліў. А навошта? Можна ж сказаць і шклянка напалову пустая, і напалову поўная. Несумненна, было ў савецкай гісторыі ўсялякае. Але ж можна чорнай фарбай заліць гісторыю любога народа, што й не выберашся!\n— Мы, журналісты, ведаем са студэнцтва, што такое адбор фактаў. З любой практычна з’явы можна выбіраць тое, што падмацоўвае тваю пазіцыю. Пры тым вельмі важны нейкі камертон, які гучыць у тваёй душы: у імя чаго ты гэта робіш, пішаш? Якую праўду хочаш у свеце сцвердзіць?\n— Я чытаў многія кнігі Салжаніцына, і там столькі бруду — ну проста людзей не відаць. Мяркую, гэта быў хутчэй палітычны праект (бо пісьменнік жыў у ЗША), чым жаданне пасеяць “разумнае, добрае, вечнае”, узвысіць сваю Айчыну. (Магчыма, у фанцік мастацкай літаратуры ў гэтым выпадку загорнута нешта іншае? Фелікс Янушкевіч, стваральнік незвычайнага музея “Янушкевічы” ў Ракаве, разважае ў адным з інтэрнэт-тэкстаў, як збірае сваю калекцыю. І якраз пра такія рэчы гаворыць: “Я не бяру рэчы псеўдамастацкія. Як быццам бы й мастацкія, але немастацкімі сродкамі перадаюцца. Магчыма, гэта быў шырспажыў. Няма энергетыкі ў іх, яны як бы мёртвыя. Быццам і пра мастацтва — але гэта антымастацтва”. — Аўт.) Я чытаў кнігі Салжаніцына — маючы пэўны жыццёвы досвед. Разумеючы, што ў кожнага можа быць свая праўда. Але, падаецца мне, зусім не муза стаяла за плячом стваральніка твораў…\n— І, як гаворыцца, вадзіла яго пяром…\n— Мяркую, з часам адкрыецца, у чым там справа. І чым скончылася? Вярнуўся дысідэнт-Салжаніцын у “новую” Расію, і ўжо казаў пра асаблівы шлях яе, і выбранасць, і нацыянальную ідэю. Ізноў стаў патрыётам. Згадаем тут словы іншага патрыёта Расіі, Мікалая Някрасава: “То сердце не научится любить, которое устало ненавидеть”… Салжаніцын казаў: я змагаўся з сістэмай. А сістэма была чыя, з нетраў якога народа ўзрасла? Хто працаваў на ўсіх яе прыступках ад верху да нізу? Не афрыканцы ж… Хто быў самай масавай часткай партыі? Савецкія людзі! Няўжо ўсё так дрэнна было? Калі б так — не выстаяў бы Савецкі Саюз у барацьбе з фашызмам. Але вернемся да нашай тэмы інфабяспекі: чалавеку патрэбен жыццёвы досвед, каб крытычна ставіцца да таго, што мы чытаем, асабліва ў акіяне інтэрнэту. У дзяцей, маладых людзей яго малавата. У тым і небяспека віртуальнай прасторы. Там ёсць псеўдавыспы, псеўдаплыні, мёртвыя зоны й шматлікія “Бермудскія трохкутнікі”. Каб плыць па акіяне жыцця ў нашым часе, варта мець нешта базавае. Вучыцца супастаўляць факты. Вышукваць узаемасувязі ў, здавалася б, разрозненых з’явах жыцця.\n— Гэта значыць: жыць сваім розумам. Хоць, праўда, мы заўсёды будуем сваю асобу на прыкладзе іншых людзей, для нас аўтарытэтных, паважаных. Але ж і яны не ведаюць ісціну…\n— Цяпер навукоўцы кажуць: не маса шэрага рэчыва мозга сама па сабе важная. І не самі па сабе мільярды клетак вызначаюць якасць працы мозгу — а колькасць і якасць сувязяў паміж імі. Дык вось, якраз наш “Мегабук” — гэта праект, які спрыяе развіццю такіх сувязяў. Бо ў нас жа ўсе прадметы школьныя ўзаемазвязаны паміж сабой, нават сістэмай пошуку. Адзінай базай. Набіраем, скажам, ключавыя словы Піфагор, Арыстоцель, Скарына — і знаходзім адразу тое, што напісана пра іх у дзясятку падручнікаў. Па гісторыі, па літаратуры… У розных класах. Хто зацікавіўся — прачытаў. Калі так глядзець на свет, то будзе фармавацца цэласнае, не фрагментарнае светаўспрыманне. Чалавек навучыцца бачыць: усё з усім узаемазвязана. Што ў кожнай прычыны ёсць сваё наступства, што свет — не куча выпадковасцяў: гэта высокаарганізаваная, гарманічная сістэма.\n— Фрагментаванасць і “выпадковасць” свядомасці характэрная сёння для многіх людзей…\n— Бо нават дарослыя людзі не заўсёды ўмеюць аналізаваць, супастаўляць факты, падзеі, якія вакол нас адбываюцца. Як і тое, што адбываецца з намі, унутры нас, чаму тыя ці іншыя эмоцыі бяруць верх. А ўзаемасувязі трэба знаходзіць! І любы новы факт, які мы даведаемся, патрабуе аналізу. Вось цяпер вялікая праблема інфапрасторы — фэйкі. Як супрацьстаяць ім? Думаю, найлепшы сродак абароны супраць такога інфавіруса — вучыць чалавека з маленства аналізаваць, пераправяраць, параўноўваць інфармацыю. Калі ты не прывучаны тое рабіць гэтак жа, як мыць рукі перад ежай (а цяпер і значна часцей!) — ты, вобразна кажучы, чалавек без культурна-адукацыйнага імунітэту. І таму лёгка дасягальны для любога інфавіруса. Дзе такія навыкі набываць? У сям’і, у школе, у нашым жаботніку… Калі ёсць навыкі, то ў жыццёвым плаванні, сустрэўшы нейкія новыя павевы, інфаплыні, з’явы — ты зможаш правільна выставіць ветразь, папрацаваць вяслом, зарыентавацца па зорках ці прыборах, ацаніць параметры й сілу ветра ці плыні… Наш “Мегабук” — гэта “трэнажор” для ўмацавання наасфернага імунітэту асобы. Калі ты выразна ведаеш, куды і навошта рухаешся — тады лягчэй супрацьстаяць розным інфаспакусам. А з гадамі развіваецца пачуццёведанне. Ты хутка ўжо адсяваеш фэйкі, маючы досвед аналізу іншых разрозненых фактаў і з’яў. Многае, дарэчы, наш мозг апрацоўвае міжволі: мы толькі запускаем працэс, загружаючы зыходную інфармацыю ў наш мегакамп’ютар. Бо чалавек — гэта, кажуць мудрыя людзі, найскладаная й найдасканалая машына ў свеце. Іншая справа, што мы не заўсёды ўмеем якасна выкарыстоўваць увесь свой велізарны патэнцыял.


29 cакавіка — працяг суду над Сяргеем Каваленкам\nhttp://spring96.org/be/news/62240 2013 2013-03-29T07:40:16+0300 2013-03-29T07:40:16+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nА 9 раніцы ў Першамайскім раённым судзе Віцебску зноў будуць судзіць актывіста Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ Сяргея Каваленку. Гэта працяг працэсу, распачатага 26 сакавіка — на наступны дзень пасьля затрыманьня апазыцыянэра, якога міліцыянты вінавацяць у дробным хуліганстве.\nКаваленку судзіць Натальля Карабліна. Яна мусіла зрабіць перапынак у працэсе, бо падсудны заявіў хадайніцтва пра дапамогу адваката і перакладчыка.\nУвечары 25 сакавіка актывіста затрымалі абвінавацілі ў пераходзе дарогі ў неналежным месцы й аштрафавалі. Аднак пасьля гэтага павезьлі на мэдычнае асьведчаньне — праверыць на наяўнасьць алькаголю ў крыві. Праходзіць асьведчаньне актывіст адмовіўся.\nТады Сяргея Каваленку абвінавацілі ў дробным хуліганстве. На яго склалі пратакол за брыдкаслоўе ды за тое, што ён «размахваў рукамі». Ноч з 25-га на 26 сакавіка Каваленка правёў у ізалятары часовага ўтрыманьня. Назаўтра, пасьля абвяшчэньня перапынку ў судзе, актывіста адпусьцілі з-пад варты.\nПаводле жонкі апазыцыянэра Алены Каваленка, некалькі дзён перад затрыманьнем каля іхнага дому дзяжурылі незнаёмыя машыны.\n29.03.2013 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед


Як у органах патлумачылі тое, што чалавека прывялі ў суд на ланцугу, як жывёлу | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Як у органах патлумачылі тое, што чалавека прывялі ў суд на ланцугу, як жывёлу\nСкрын-шот з відэа "Радыё Свабода"\nШто гэта за спецсродак, якім скарысталіся слуцкія канваіры, і дзе такое ўжываюць, апроч Беларусі?\nГэта гістарычная падзея здарылася ў Слуцкім раённым судзе 22 лістапада. Абвінавачанага Івана Барбашынскага прывялі ў залу суда…на ланцугу. Збоку сітуацыя выглядала так, што да чалавека паставіліся, як да сабакі.\n“У мяне на руках былі звычайныя кайданкі. Да іх прышпілілі ланцуг, канец якога быў прышпілены да рукі канваіра. Мне ніхто нічога не тлумачыў, сказалі, што такія правілы”, – апавядае Еўрарадыё Іван Барбашынскі.\nЛанцуг – не адзіная дэталь, якая здзівіла прысутных у судзе. Абвінавачанага на тым ланцугу вяла… жанчына. Хоць звычайна ў канвойных падраздзяленнях дамы служаць для таго, каб абшукваць абвінавачаных і падазраваных свайго полу.\nТрэці момант: мужчыны-канваіры, заводзячы Барбашынскага ў клетку, агалілі гумовыя дручкі, нібыта збіраліся адбіваць чыюсьці атаку. Хоць ніхто і блізка не нападаў і не ўцякаў.\nТак зняважліва не заводзілі ў залу суда нават абвінавачаных па справе аб выбуху ў сталічным метро. Больш паважліва канваіры паставіліся да меркаваных наркадылераў па “справе сямнаццаці”.\nАдзінае красамоўнае фота падобных наручнікаў удаецца знайсці з гучнага судовага працэсу ў Расіі. Азербайджанцу Архану Зейналаву ў 2013 годзе далі 17 год за забойства масквіча.\nА Івану Барбашынскаму далі два гады “хатняй хіміі” за супраціў міліцыі і выпусцілі з залы суда. Ці ёсць прычына, каб заводзіць чалавека на працэс на ланцугу, як сабаку?\nШто кажуць у ведамствах, дзе працуюць канваіры?\nЕўрарадыё звяртаецца ў праваахоўныя органы па тлумачэнні. Можа быць, канваіры паставіліся да Барбашынскага гуманна і законна, а журналісты ў чымсьці не разабраліся?\nНа гучных працэсах у сталіцы канвой звычайна складаецца з супрацоўнікаў унутраных войскаў МУС.\n“Але там былі не нашы людзі”, – разводзяць рукамі ў групе інфармацыі ўнутраных войскаў і перанакіроўваюць у Дэпартамент выканання пакаранняў МУС.\n“Нічым не можам дапамагчы”, – кажа прадстаўнік Дэпартамента Ірына Вышамірская. Яна ўдакладняе, што ў судзе Слуцкага раёна Барбашынскага канваіравалі супрацоўнікі ізалятара часовага ўтрымання Слуцкага РАУС.\nТаму звязваемся з УУС Мінскага аблвыканкама. Але прадстаўнік мясцовай службы інфармацыі Аляксандр Грабко просіць пісаць запыт на імя кіраўніка і чакаць. Адказу на пытанне пра кайданкі і ланцуг, якія шырока абмяркоўваюць ў СМІ, ён не ведае.\nСа Слуцкага РАУС Еўрарадыё перанакіроўваюць назад да Грабко. А ў судзе Слуцкага раёна, дзе Барбашынскаму выносілі прысуд, на паводзіны канвою не звярнулі ўвагі, бо гэта “не ў іх кампетэнцыі”.\nДзе яшчэ карыстаюцца кайданкамі з доўгім ланцугом?\nНават калі пасядзець у пошукавых сістэмах інтэрнэту некалькі гадзін, вы знойдзеце няшмат фота такіх кайданкоў.\nУ першую чаргу, нешта падобнае прадаецца ў сэкс-шопах для імітацыі здзекаў з палавога партнёра.\nНешта падобнае маюць расійскія канваіры. Кайданкі БКС-1 “Букет” ужываюць, каб зафіксаваць адным механізмам адразу некалькіх чалавек. Гэта дадтковая падстрахоўка, каб абвінавачаныя не маглі разбегчыся.\nСпецсродкі кшталту “Букета” выкарыстоўваюць і ў некаторых жаночых турмах ЗША. Гэта робіцца ў выпадках, калі вязняў выпускаюць на грамадскія працы ў публічных месцах. Зноў-такі, каб не маглі уцячы.\nНу і шмат інфармацыі пра кайданкі ды ланцугі ў матэрыялах пра канваіраванне вязняў “Гуантанама”, дзе катавалі падазраваных у тэрарызме.\nЦяпер у гэты “пачэсны” пералік трапілі і беларускія канваіры.\nЗа што асудзілі Івана Барбашынскага?\nЯму далі два гады “хатняй хіміі” за гвалтоўныя дзеянні ў адносінах да міліцыянераў. Дарэчы, абвінавачванне сёння для Беларусі вельмі папулярнае.\nПачалося з таго, што сёлета ў сакавіку Івана і яго брата Ігара (дарэчы, былога міліцыянера) затрымалі за знаходжанне ў грамадскім месцы нецвярозымі. Пасля візіту ў міліцыю ў абаіх былі цялесныя пашкоджанні, у тым ліку пераломы рабрынаў. Браты звярнуліся ў праваахоўныя органы з заявай аб збіцці. Але ў выніку справу распачалі на іх саміх.\nІгар Барбашынскі да суда не дажыў. Ён загінуў, знаходзячыся ў Жодзінскім СІЗА. Нікога за гэта не пакаралі.\nІван Барбашынскі, дзякуй Богу, жывы, хоць і асуджаны. Ён збіраецца дабівацца праўды.\nПаводле версіі следства, экс-міліцыянт перадаў дадзеныя 27 калег / gomel.mvd.gov.by, фота носяць ілюстрацыйны характар\nБылога міліцыянта з Гомеля асудзілі на арышт за "зліў" дадзеных калег\nДзмітрый Скратуцкі / t.me/viasna96\nБылы міліцыянт атрымаў 1,5 года калоніі за ўдзел у пратэстах\nУ Мінску зноў разбіты аўтамабіль ДАІ\nМУС Беларусі дало заданне "вывучыць мову блогераў"\nНа аўтамыйцы ў Гомелі выраблялі "сумнеўную вадкасць" — самагон\nМУС Беларусі: з мігрантамі праводзяцца "прафілактычныя гутаркі"\nУ Мінску разбілі чарговы міліцэйскі аўтамабіль


Грахоўскі Сяргей, Тры вымярэнні - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nПамеры: 296 с., 17 см\nCopyright © 1967 by Грахоўскі С.\nМнога i плённа працуе ў беларускай паэзіі Сяргей Грахоўскі. У свой час наш чытач прыязна сустрэў яго зборнікі вершаў «Дзень нараджэння» (1957 г.), «Чаканне» (1960 г.), «Табе зайздросціць сонца» (1963 г.), «Памяць» (1965 г.). Творчасць паэта адметная тэматычнай шырынёй, разнастайнасцю паэтычных фарбаў, пафасам высокай грамадзянскасці. У гэтай кніжцы сабрана лепшае з напісанага С. Грахоўскім.


Велікодныя традыцыі на Бераставіччыне — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n13.04.2012 09.08.2019 irina1000Комментарии on Велікодныя традыцыі на Бераставіччыне\nВялікдзень (Вялікадне, Вялічка, Веліканус, Вельканоц, Вельканац, Пасха, Паска, Красная Нядзеля)—рухомае свята народнага календара, найбольш урачыстае і любімае жыхарамі раёна. Пасхальныя ўрачыстасці пачынаюцца з хрэснай хады вакол храма і ўсяночнага богаслужэння. Затым святар абвяшчае аб уваскрэсенні Ісуса Хрыста і пачынае святочную літургію. Пасля літургіі асвячаюцца прынесеныя вернікамі чырвоныя яйкі і іншыя прадукты. Сёння сярод вясковых жыхароў нашага раёна захоўваецца звычай асвячаць толькі яйкі, пірагі і соль: “Раней свянціць неслі каробкамі і мяса, і сыр, і масла, і булкі, і хлеб. Цяпер толькі крышачку: яйкі, соль, булка, хлеб”. (Яніна Панасюк, 1927 г.н., в.Вішнеўка). Па заканчэнні службы і хрыстосавання (цалаванне тры разы і абмен велікоднымі яйкамі) быў звычай як мага хутчэй патрапіць дадому, абагнаць суседа, бо лічылася, што гэта павінна было дапамагчы яму вырасціць лепшы ўраджай. Яшчэ адной важнай прыкметай свята было абнаўленне адзення, таму ў кожнай, нават самай беднай сям’і стараліся да Вялікадня і дарослым, і дзецям пашыць абноўку.\n“Велікодную трапезу пачыналі з асвячонага яйка, якое дзялілася на столькі частак, колькі было членаў сям’і, мачалі ў соль і елі з хлебам. Я колькі пражыла, ніколі на стале на Вялікдзень не было гарэлкі. У першы дзень Вялікадня ніхто гарэлкі не піў, бронь Божа, ні праваслаўныя, ні католікі, закон такі. На другі дзень Вялікадня каровы выганялі на балота, прыходзіў бацюшка і свянціў усё стада”. (Марыя Бялюці, 1924 г.н., в.Кулі).\nБіццё і качанне яек\n“Паснедалі, разгавеліся і пайшлі гуляць у біткі. Збіраліся, малыя само сабой, старыя. Выбіралі, у каго мацнейшыя яйкі, усё аб зубы мацавалі. Былі такія мацакі, што за дзень штук з трыццаць яек выб’е. Была мода, што хадзілі біцца ў яйкі ажно пад Крынкі, гэта ў Польшчы”. (Юзэф Аўдзей, 1929 г.н., в.Вішнеўка).\n“Хадзілі ў валачобнае на другі дзень. Устаем рана, каб хутчэй на валачобнае. Мама дасць хустку чысценькую, увяжа булкі ў гэтую хустачку і бяжым на валачобнае. Бяжым перш да хрышчонай, да хрышчонага, аддаем ім сваю булку, а яны сваёй ломаць, і яшчэ яек з дзясятак давалі. А там яшчэ хто і цукерак дасць. А як ёсць баба і дзед, то ляцімо і да іх”. (Ганна Барцэвіч, 1934 г.н., в.Вішнеўка).\n“Адметнай асаблівасцю святкавання Вялікадня ў нас было хаджэнне валачобнікаў—маладых хлопцаў, дзяўчат, якія абыходзілі дамы і песнямі віншавалі і праслаўлялі гаспадара, яго жонку, дзяцей. Як лічылася ў народзе, прыход валачобнікаў спрыяў багатаму ўраджаю на ніве, дабрабыту ў сям’і”. (Соф’я Анісімовіч, 1927 г.н., в.Шаляпкі).\n“Валакальнікі (валачобнікі) хадзілі ад Вялікадня і цэлы тыдзень, аж да Правадной нядзелі. Ім давалі хто каўбаскі, хто сыру, яйкі абавязкова”. (Лідзія Смалей, 1930 г.н., в.Масаляны).\nВось так, па ўспамінах старых жыхароў нашага раёна, святкавалі Вялікдзень. Многія традыцыі ў сучасным выглядзе існуюць і сёння.\nметадыст па этнаграфіі і фальклоры РМЦ НТ\nВесенние палы — пожароопасный период\n24.03.2016 09.08.2019 irina\nБерестовицкие борцы приняли участие в открытом первенстве Гродненского района по вольной борьбе имени Героя Социалистического Труда Ильи Петровича Сенько\n28.03.2022 30.03.2022 irina


500 дзеячоў грамадства і культуры Беларусі звярнуліся да Далі Грыбаўскайце - Салiдарнасць\n500 дзеячоў грамадства і культуры Беларусі звярнуліся да Далі Грыбаўскайце\nЗварот датычыць перапахавання парэшткаў паўстанцаў 1863—1864 гадоў, павешаных царскімі ўладамі.\nПарэшткі знайшлі на гары Гедыміна ў Вільні. Генетычная экспертыза выявіла: сярод пахаваных — і Кастусь Каліноўскі. Беларуская грамадскасць звяртаецца да прэзідэнта Літвы Далі Грыбаўскайце, прэм'ер-міністра Літвы Саўлюса Сквярняліса, іншых упаўнаважаных асоб.\nЗварот ўжо падпісалі прыкладна 500 чалавек. Подпісы працягваюць надыходзіць.\n«Беларуская грамадскасць з хваляваннем сочаць за працэсам перапахавання паўстанцаў 1863—1864 гадоў, знойдзеных на гары Гедыміна. Тыя паўстанцы — нацыянальныя героі не толькі Літвы і Польшчы, але і Беларусі.\nМагілы паўстанцаў будуць месцам паломніцтва маладых беларусаў. Дзеля будучыні Беларусі важна, каб надпісы на іх магілах былі і на беларускай мове. Просім улічыць гэта пры вырашэнні пытанняў перапахавання. Гэта дапаможа збліжэнню беларускага і літоўскага народаў, якія маюць супольную тысячагадовую гісторыю».\nЗварот, у прыватнасці, падпісалі Станіслаў Шушкевіч, Радзім Гарэцкі, Алесь Бяляцкі, Івонка Сурвіла, Аляксандр Мілінкевіч, Уладзімір Арлоў.


Якія высновы з рэферэндуму ў Вялікабрытаніі зробіць Еўразвяз? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЯкія высновы з рэферэндуму ў Вялікабрытаніі зробіць Еўразвяз?\nУ Еўразвяза з’явіўся цудоўны шанец вярнуцца да каранёў супольнасці, якая стваралася 60 гадоў таму без Вялікабрытаніі – мяркуе польскі эканаміст Анджэй Садоўскі.\nПаводле кіраўніка Варшаўскага цэнтра імя Адама Сміта, без зменаў Еўразвязу не ўдасца выйсці з крызісу, які, нягледзячы на папярэднія заявы палітыкаў, надалей трывае – з 2008-га года:\n– Выхад Вялікабрытаніі трэба разглядаць як шанс для самога Еўразвяза на змены, на іншы падыход да гаспадаркі, шанс для адмаўлення ад рэгуляцыяў, якія былі адным з аргументаў выхаду Вялікабрытаніі з ЕЗ. Бо іначай Еўразвяз скончыць сваё існаванне, як гэта было з Савецкім Саюзам.\nНапярэдадні прашоў рэферэндум, на якім амаль 52 працэнты жыхароў Вялікабрытаніі прынялі рашэнне пра выхад з ЕЗ. У каментарах еўрапейскіх палітыкаў ужо гучаць галасы пра неабходнасць рэформаў у Еўразвязе. Пра гэта – сярод іншага – маюць распачаць размовы кіраўнікі 27-мі краін ЕЗ, якія збяруцца ў Бруселі.\n“Еўразвяз павінен зрабіць высновы з рэферэндуму ў Вялікабрытаніі,” – мяркуе віцэ-старшыня Еўрапарламента Рышард Чарнэцкі.\nПаводле еўрапейскага палітыка, трэба шанаваць рашэнне брытанцаў, якія сваім галасаваннем звярнулі ўвагу на праблемы ў Еўразвязе.\n– Такое ўмяшанне ва ўнутраныя справы краін-сябраў, якое шматразова было дагэтуль, не можа паўтарацца. У Еўразвязе павінна быць больш дэмакратыі і партнёрства. Багатыя краіны не павінны навязваць сваю волю, не павінны большасцю сваіх галасоў змушаць да нейкіх канцэпцый. Напрыклад, упускаць эмігрантаў з ісламскіх краін да краін ЕЗ. У Еўразвязе павінны больш дыскутаваць і прымаць рашэнні шляхам кансэнсусу.\nЕўрапарламент склікаў надзвычайнае пасяджэнне. 25 чэрвеня ў Берліне мае прайсці сустрэча краінаў-пачынальнікаў ЕЗ: Нямеччыны, Італіі, Францыі, Бельгіі, Галандыі і Люксембурга.\nУ сваю чаргу Шатландскі прэм’ер абвесціў, што гэтая частка Злучанага Каралеўства можа правесці паўторны рэферэндум аб незалежнасці і ўступленні гэтай часткі Злучанага Каралеўства ў ЕЗ.


Прэзентацыя рамана Тадэвуша-Далэнгі Мастовіча «Знахар» - Польскі інстытут\nПрэзентацыя рамана Тадэвуша-Далэнгі Мастовіча «Знахар»\n10 лютага 2017Лiтаратура\nМесца: Мінск, Польскі стэнд, пр. Пераможцаў, 14\n11 лютага 2017 года з 16-ай да 17-ай гадзіны на Польскім стэндзе выставачнага павільёна (Мінск, пр.Пераможцаў, 14) у рамках XXIV Міжнароднай кніжнай выставы-кірмашу адбудзецца імправізаваная прэзентацыя беларускамоўнага перакладу легендарнага рамана Тадэвуша-Далэнгі Мастовіча «Знахар».\nПераклад рамана на беларускую мову ажыццявілі перакладчыцы Марына Казлоўская, Марыя Пушкіна, Марына Шода і Ганна Янкута.\nНа Польскім стэндзе раман прадставіць галоўны герой – знахар Антоній Касіба, з якім можна будзе зрабіць сэлфі, і перакладчыцы, якія з задавальненнем падпішуць Вам кнігу.\nЗрабі сэлфі са Знахарам.\nРазмясці фотаздымак на сваёй старонцы ў Фэйсбуку ці Укантакце з хаштэгам #znacharBY.


В этот день 120 лет назад родился светоч национальной культуры Владимир Дубовка — Новости в Поставах\nВ этот день 120 лет назад родился светоч национальной культуры Владимир Дубовка\n15.07.2020 15.07.2020 postawy626Комментариев нет\nУладзімір Дубоўка — наш зямляк, беларускі паэт, празаік, крытык, адзін з пачынальнікаў савецкай літаратуры. Гэты чалавек мае складаную жыццёвую і пісьменніцкую біяграфію.\nНарадзіўся 15 ліпеня 1900 года ў вёсцы Агароднікі цяперашняга Пастаўскага раёна. Такія знаёмыя з дзяцінства былі яму краявіды ля возера Доўжа, дзе будучы паэт пасвіў кароў, слухаючы музыку птушыных спеваў і азёрных хваль! З невялікай вёсачкі Язы паходзіла яго маці. Быў звычайным селянінам яго бацька.\nПершая школа, у якой вучыўся Дубоўка, была ў Манькавічах. Адукацыя тут «цалкам грунтавалася на пабоях». «Наш настаўнік Канстанцін Пашкевіч, чалавек увогуле зусім не благі, — успамінаў паэт, — іншага метаду не ведаў, як толькі лінейка і кут… Жорсткая дысцыпліна не давала літасці нікому». Скончыўшы Манькавіцкую школу, займаўся ў двухкласным Мядзельскім вучылішчы. Дубоўкавым настаўнікам і загадчыкам вучылішча быў таленавіты чалавек Іван Васільевіч Лукашэвіч. «Без абраз, спакойна, ветліва, добразычліва ён не толькі вучыў нас, але і выхоўваў», — прыгадваў пісьменнік.\nУ Нова-Вілейскую настаўніцкую семінарыю Уладзімір паступіў у 1914 годзе. Тады ўжо грымела Першая сусветная вайна. Бацькі паэта эвакуіраваліся. У 1915-м яны пераехалі ў Маскву, дзе і знайшлі пастаянны прытулак. Пасля сканчэння настаўніцкай семінарыі (1918) Дубоўка падаўся ў Маскоўскі ўніверсітэт. Пасля яго заканчэння настаўнічаў у Тульскай губерні.\nУ 1920—1921 гадах служыў у Чырвонай арміі, а пасля яе працаваў у Народным камісарыяце асветы РСФСР і вучыўся ў Вышэйшым літаратурным інстытуце імя В. Я. Брусава. Працаваў у Пастаянным прадстаўніцтве БССР пры ўрадзе СССР, быў лектарам Камуністычнага ўніверсітэта народаў Захаду, рэдактарам беларускага тэксту Збору законаў СССР. Уся праца нашага выдатнага земляка мела непасрэднае дачыненне да беларускай культуры, яе станаўлення, падрыхтоўкі нацыянальных кадраў.\nДубоўка шчыра любіў Бацькаўшчыну. Гэта і нараджала паэтычныя вершы, напрыклад «О Беларусь, мая шыпшына». У 20-я гады ХХ стагоддзя твор быў візітнай карткай паэта:\nЛюбоў да родных мясцін Дубоўка пранёс праз усё жыццё. Адметна тое, што ў сталыя гады ён ніколі пастаянна не жыў у Беларусі, не вучыўся ў беларускамоўных установах. «Усё маё веданне беларускай мовы — ад маці і з вёскі. Вось чаму я маю поўную падставу назваць беларускую мову матчынай мовай, — пісаў паэт. — Як жа яе не будзеш ведаць, калі яна родная! Як жа не будзеш шанаваць і любіць, калі яе стваралі на працягу вякоў продкі, гаварылі на ёй, перадалі нам у спадчыну як самы вялікі дар».\nУладзімір Дубоўка — адзін з заснавальнікаў першых беларускіх літаратурных аб’яднанняў «Маладняк» і «Узвышша». Адна за адной выходзяць у друк яго кнігі: «Там, дзе кіпарысы», «Строма», «Налі». У літаратуры 20-х гадоў мінулага стагоддзя ён быў выключнай фігурай, не меў сабе роўных сярод маладых паэтаў. Яго паэзія прасякнутая моцным патрыятызмам: «У песнях я на Беларусь малюся, як моліцца ля возера трысцё». Вядома, ён прымаў тады абавязковую для савецкага пісьменніка дактрыну, шчыра і ўзнёсла славіў «Камуну Саветаў» і гатовы быў аддаць жыццё «за Саветы». Але яшчэ большай была яго адданасць беларушчыне, гатоўнасць у выпадку патрэбы засланіць Айчыну сабой. Аднак з цягам часу ён пераканаўся, што савецкая ўлада толькі фармальна прызнае народную свабоду. З канца 20-х гадоў пад выглядам барацьбы з «нацдэмаўшчынай» пачаўся наступ на беларускую культуру, ахвярай якога стаў і Дубоўка.\nНепасрэднай прычынай арышту паэта стаў яго верш «За ўсе краі, за ўсе народы свету», ананімна надрукаваны ў 1927 годзе ў віленскім часопісе «Беларуская думка». Гэты верш — яскравы ўзор патрыятычнай паэзіі:\nПрыціх наш край: ад гутарак аскома…\nПрыціх наш край: маўчаць, усе маўчаць.\nСвабодай карыстаюцца сачкомы.\nКаб тых, хто мысліць, у астрог саджаць.\nРасплата за верш была жахлівай — амаль 30 гадоў зняволення. Пасля ссылак Уладзімір Дубоўка стала пасяліўся ў Маскве і ўключыўся ў літаратурны працэс. Публікуюцца яго паэмы, балады, зборнікі казак для дзяцей. Ён прыняў актыўны ўдзел у падрыхтоўцы да выдання на беларускай мове выбраных твораў У. Сасюры, пераклаў шэраг твораў У. Сыракомлі, вершы Ю. Славацкага, І. Гётэ, М. Рыльскага, А. Андрэева, кітайскага паэта Ду Фу, зрабіў вольны вершаваны пераклад многіх празаічных мініяцюр сірыйскага пісьменніка і вучонага ХІІІ стагоддзя А. Фараджа, усіх санетаў Шэкспіра, паэзіі Байрана.\nРэабілітаваны Уладзімір Мікалаевіч у 1958 годзе. У 1962-м за «Палескую рапсодыю» атрымаў літаратурную прэмію Янкі Купалы. Тады гэта была найвышэйшая пісьменніцкая адзнака ў рэспубліцы.\nЗ цягам часу прыйшло афіцыйнае прызнанне паэта на Радзіме. У Юнькаўскай школе ёсць музей у яго гонар, у райцэнтры вуліца названа яго імем. Да 100-годдзя з дня нараджэння земляка Пастаўскай дзіцячай бібліятэцы таксама прысвоена імя У. Дубоўкі. На трасе Полацк—Вільнюс, насупраць вёскі Агароднікі, адкрыты памятны знак.\nШуміць вада ля манькавіцкага става, векапомныя ліпы нахіліліся ўздоўж дарогі, утвараючы зялёную алею, птушыны аркестр узносіць свае мелодыі, напаўняючы душу спакоем і ціхай радасцю, і самі сабой ажываюць у памяці такія радкі:\nА колькі б дзе ні вандраваў,\nХоць добра ўсюды і прыгожа, —\nНам, нашчадкам знакамітага паэта, трэба зберагчы і перадаць наступным пакаленням духоўную спадчыну, якую ён пакінуў нам, сачыць каб нашы душы не зараслі чарнобылем бяспамяцтва і абыякавасці.\nЛюдміла Сяменас, бібліятэкар Пастаўскай дзіцячай бібліятэкі імя У. Дубоўкі\nАртисты народной эстрадной группы «25 плюс-минус» посвятили видеоклип медикам Поставщины\nПоставская районная библиотека уходит в онлайн-пространство\nПосмотрите, как в Поставах отпраздновали Купалье (фото и видео)\nПоставские дети вернулись с открытого районного конкурса «К солнцу» с дипломами\nСтали известны даты последнего звонка и экзаменов для выпускников школ\nКорреспондент «ПК» присоединилась к очередному рейду пожарных по строительным площадкам райцентра


Выбух у Дамаску: забіты міністар абароны\n18 ліпень 2012, 15:22\nМіністар абароны Давуд Раджга\nМіністар абароны Сырыі генэрал Давуд Раджга загінуў 18 ліпеня ў выніку выбуху, ажыцьцёўленага сьмяротнікам ў Дамаску ля будынка службы нацыянальнай бясьпекі, — перадало сырыйскае тэлебачаньне.\nВыбух адбыўся ў той момант, калі ў будынку праходзіла сумесная нарада кіраўніцтва службы бясьпекі і міністраў сырыйскага ўраду. Паводле дадзеных блізкаўсходняга карэспандэнта тэлеканалу CNN, тэракт ажыцьцявіў целаахоўнік міністра абароны. У выпадку, калі гэтая інфармацыя дакладная, становіцца зразумелым, як тэрарысту ўдалося пракрасьціся на гэты старанна ахоўваны аб’ект.\nПаводле ўдакладненых дадзеных, цяжка паранена некалькі высокапастаўленых чыноўнікаў і афіцэраў, у тым ліку Асэф Шаўкат — зяць прэзыдэнта краіны Башара Асада. Як сьцьвярджае лібанскі тэлеканал «Аль-Манар», Асэф Шаўкат, які атрымаў шматлікія раненьні, пазьней памёр у шпіталі. Дакладная колькасьць пацярпелых удакладняецца.\nПаводле сьведчаньняў відавочцаў, працягваюцца баі паміж урадавымі сіламі і атрадамі паўстанцаў у шэрагу кварталаў і прадмесьцяў сырыйскай сталіцы. Паведамляецца, што гараць вайсковыя казармы, разьмешчаныя недалёка ад прэзыдэнцкага палаца.\nТым ня менш, улады заяўляюць, што баі ў Дамаску зьвязаныя зь ліквідацыяй «тэрарыстычных груп». Апазыцыя, наадварот, сьцьвярджае, што гаворка ідзе пра «фінальны наступ» супраць рэжыму Башара Асада.


26.03.2018 shumilino144Комментарии on Криминал. Происшествия\nРаботнікі фермы Светласельская УП “Шумілінскі райаграсэрвіс” паведамілі ў міліцыю пра тое, што з недабудаванай даільнай залы нехта ўкраў шэсць пластыкавых акон. Па гарачых слядах злачынства было раскрыта. Злодзеямі аказаліся мясцовы вартаўнік і яго знаёмыя, якія вырвалі з праёмаў сцяны вокны і за некалькі разоў вывезлі іх з фермы. Ім пагражае пазбаўленне волі да чатырох гадоў.\nРаённая газета пісала пра крадзеж грошай з касцёла ў Шуміліне. У ходзе расследавання крымінальнай справы ў доме аднаго з рабаўнікоў, які жыве ў а.-г. Светласельскі, былі знойдзены самаробныя патроны, якія па заключэнні экспертаў з’яўляюцца боепрыпасамі. Мужчыну пагражае пазбаўленне волі да сямі гадоў.\nУ поле зроку супрацоўнікаў ДАІ трапіў жыхар Грудзінава (працуе ў КУСГП “Ульскі”), які ехаў на трактары “Беларус” у стане алкагольнага ап’янення. Механізатару пагражае пазбаўленне вадзіцельскіх правоў на тры гады і штраф да 100 БВ.\nІнспектары дарожна-патрульнай службы затрымалі на аўтадарозе Шуміліна-Сураўні жыхара райцэнтра, які кіраваў снегабалотаходам і з’ехаў з дарогі ў па-за ўстаноўленым месцы. Мужчына выкліканы на адміністрацыйную камісію ДАІ РАУС.\nНа вуліцы Юбілейнай у Шуміліне адбылося дарожна-транспартнае здарэнне. Вадзіцель Верхнядзвінскага масласырзавода, які ехаў на МАЗе, быў няўважлівым у час кіравання і наехаў на грузавы аўтамабіль, што прыпыніўся перад пешаходным пераходам. Абедзвюм машынам патрабуецца рамонт. Пратакол для далейшага разгляду накіраваны па месцы жыхарства парушальніка.\nЯк расказаў начальнік раённага аддзела Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь Юрый Трошчанка, следчыя працягваюць расследаванне крымінальнай справы па факце махлярства ў ЦБП №225 ААТ “ААБ Беларусбанк”, у выніку якога былі скрадзены каля 40 тысяч долараў ЗША. На дадзены момант правяраецца шэраг грамадзян Расіі на дачыненне да злачынства. Па выніках праверкі будзе разглядацца магчымасць перадачы расследавання крымінальнай справы расійскім калегам.\nУ 25-гадовай жыхаркі Обалі невядомыя “ўзламалі” старонку ў сацыяльнай сетцы “УКантакце”. На працягу дня ад імя дзяўчыны пасылаліся паведамленні сябрам, у якіх была просьба выслаць рэквізіты асабістых банкаўскіх картак. Гаспадыня старонкі сама заўважыла ўзлом і памяняла паролі, пасля чаго звярнулася ў праваахоўныя органы. Па дадзеным факце райаддзел узбудзіў крымінальную справу.


Канвертаваць Афганскія афгані (AFN) і В'етнам Донг (VND) : Калькулятар абменнага курсу\nАфганскія афгані (AFN) і В'етнам Донг (VND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Афганскія афгані і В'етнам Донг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Афганскія афгані. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць В'етнам Донг валюты па змаўчанні. Націсніце на В'етнам Донг або Афганскія афгані канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАфганскія афгані гэта валюта, у Афганістан (AF, АФГ). В'етнам Донг гэта валюта, у В'етнам (В'етнам, В.М., VNM). Сімвал AFN можа быць запісаная Af. Сімвал VND можа быць запісаная D. Афганскія афгані дзеліцца на 100 puls. Абменнага курсу Афганскія афгані Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу В'етнам Донг Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад Yahoo Finance. AFN каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. VND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


23 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Які будзе апошні тыдзень вясны, карэспандэнту БЕЛТА расказала намеснік начальніка службы метэаралагічных прагнозаў Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды Марына Грыцкевіч.\nПаводле слоў сіноптыка, у пачатку тыдня будзе камфортная тэмпература. Днём у сярэднім чакаецца ад плюс 18 да плюс 24 градусаў без істотных ападкаў. Аднак бліжэй да выхадных тэмпературны фон пачне змяншацца. Днём пахаладае, будуць ліць дажджы, а ноччу месцамі чакаюцца замаразкі на глебе да мінус 2 градусаў.\n"У аўторак і сераду, 24 і 25 мая, Беларусь будзе знаходзіцца пад пераважным уплывам павышанага атмасфернага ціску, таму істотных ападкаў па рэспубліцы не чакаецца. Аднак, у дзённы час 25 мая да заходніх граніц наблізіцца сістэма атмасферных франтоў Заходняй Еўропы, якая выкліча ў гэтых рэгіёнах кароткачасовыя дажджы з навальніцамі", - пракаменціравала Марына Грыцкевіч.\nЯк яна адзначыла, з чацвярга і да канца тыдня франтальныя раздзелы будуць рухацца крыху ўглыб краіны і прынясуць ападкі ў многіх раёнах. Дажджы пройдуць з рознай інтэнсіўнасцю і будуць суправаджацца навальніцамі. Таксама чакаецца моцны парывісты вецер.\nПачынаючы з пятніцы тэмпературны фон будзе мяняцца. З паўночна-заходнімі і паўночнымі патокамі на тэрыторыю Беларусі будзе паступаць больш халаднаватая паветраная маса. Уначы чакаецца ад плюс 4 да плюс 12 градусаў. А дзённы фон тэмпературы складзе ад плюс 12 да 20.\n"На жаль, фінал вясны будзе дажджлівы і з адставаннем ад тэмпературнага фону на 3-6 градусаў", - рэзюмавала сіноптык.-0-


Канвертаваць ReddCoins (RDD) і TRONs (TRX) : Калькулятар абменнага курсу\nReddCoin (RDD) і TRON (TRX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ReddCoin і TRON пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 23 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ReddCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць TRON валюты па змаўчанні. Націсніце на TRONs або ReddCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe ReddCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The TRON гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал RDD можа быць запісаная RDD. Сімвал TRX можа быць запісаная TRX. Абменнага курсу the ReddCoin Апошняе абнаўленне 23 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the TRON Апошняе абнаўленне 23 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. RDD каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. TRX каэфіцыент мае 13 ўважаецца лічбаў.


Канвертаваць Аруба флорынаў (AWG) і Чэшскіх крон (CZK) : Калькулятар абменнага курсу\nФларын Аруба (AWG) і Чэшская крона (CZK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Фларын Аруба і Чэшская крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Фларын Аруба. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Чэшская крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Чэшскіх крон або Аруба флорынаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФларын Аруба гэта валюта, у Аруба (AW, ABW). Чэшская крона гэта валюта, у Чэшская рэспубліка (CZ, Чэхія, Чэхаславакія, Ceska, Česko, Ceskych). Фларын Аруба таксама вядомы як Аруба гульдэны, і Аруба Gulden. Чэшская крона таксама вядомы як Korunas, koruna ÄeskÃ¡, koruny ÄeskÃ©, korun ÄeskÃ½ch, halÃ©ÅÅ¯, halÃ©Å, і halÃ©Å. Сімвал AWG можа быць запісаная Afl. Сімвал CZK можа быць запісаная Kc, і K. Фларын Аруба дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Фларын Аруба Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Чэшская крона Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. AWG каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. CZK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.