Італія здалела ўнікнуць другой хвалі COVID-19 - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 24 кастрычнiка 2020, Субота, 18:39\nІталія здалела ўнікнуць другой хвалі COVID-19\nІталія была сымбалем першай хвалі пандэміі. Яна стала першай краінай свету, якая пайшла на жорсткі карантын. Шпіталі ў паўночных рэгіёнах не здолелі даць рады наплыву заражаных. Акрамя таго, быў вялікі скачок у колькасці ахвяр COVID-19.\nУ часы, калі страх перад другой хваляй пандэміі ахоплівае Еўропу, Італія, здаецца, кантралюе сітуацыю лепш, чым іншыя краіны, такія, як Францыя, Гішпанія або Вялікая Брытанія. Пра гэта піша Bloomberg (пераклад - unian.net).\nВядома, цяпер не найлепшы час для самазаспакаення. Лондан можа пацвердзіць, што каранавірус здольны ў кожны момант грымнуць з новай сілай.\nАле на працягу апошніх двух тыдняў Італія фіксавала менш за 35 выпадкаў заражэння на 100 тысяч жыхароў. Для параўнання ў Гішпаніі гэты паказчык дасягае 315 выпадкаў, у Францыі - амаль 200, а ў Брытаніі - 76,5. Узровень смяротнасці ў Італіі таксама не перавышае 0,3 на 100 тысяч насельніцтва. Гэта роўна траціне ад французскага паказчыка і амаль дзесяціне ад гішпанскага. Італійскія лічбы толькі трошкі горшыя, чым нямецкія. А Нямеччыну апошнім часам хвалілі за выдатную рэакцыю на пандэмію.\nАле ў Італіі пакуль выпадае ўнікнуць увядзення жорсткіх абмежаванняў, да якіх звяртаюцца іншыя краіны Еўропы. Брытанія і Францыя забаранілі рэстарацыям, а потым корчмам працаваць пасля 22:00 і ўстанавілі штрафы. Парыж таксама замкнуў усе спартовыя залы. У Італіі ж сацыяльная жыццё працягваецца амаль без змен. Урад закрыў толькі начныя клубы пасля шэрагу выбухаў каранавіруса ўлетку, асабліва на Сардыніі.\nДык у чым жа сакрэт Італіі? Напраўду цяжка вызначыць, якія менавіта чыннікі дазваляюць краіне лепш кантраляваць COVID-19. Увесну здавалася, што хуткі і жорсткі карантын - гэта рэцэпт як унікнуць большага болю. Напрыклад, Грэцыя скарысталася гэтым падыходам. Але ў Швэцыі, якая дагэтуль унікала жорсткага карантыну, колькасць выпадкаў заражэння скарачаецца. І гэта ставіць пад пытанне дзейснасць радыкальных дзеянняў. Італійскі ўрад таксама, здаецца, не бярэ прыклад з астатняй Еўропы ў пытанні карантыну.\nBloomberg піша, што поспех Рыма ў недапушчэнні пачатку другой хвалі могуць растлумачыць дзве рэчы. Першая з іх - гэта дзейсная сістэма асочвання заражаных ды іхніх кантактаў, а таксама ізаляцыя ўсіх, у каго вынікі тэстаў на каранавірус былі дадатныя. Італія тэстуе прыкладна 100 тысяч чалавек штодня. Паводле еўрапейскіх стандартаў гэта не так ужо шмат. Але толькі 2% тэстаў паказваюць дадатны вынік. І гэта вельмі нізкі паказчык для Еўропы.\nГэта павольнае распаўсюджванне таксама можа быць растлумачанае другім чыннікам: італійцы сумленна носяць маскі і выконваюць сацыяльнае дыстанцыяванне. Лекары таксама ўпэўненыя, што цяпер яны лепш умеюць лячыць ад COVID-19, чым раней. Але гэта тлумачыць толькі нізкую смяротнасць ад хваробы.\n18:29 В минской Малиновке проходит дворовый концерт\n18.10 В Беларуси прошел Партизанский марш 92,194\n21.10 Расейскае ТВ пра Лукашэнку: Не жадаем даваць грошы тым, хто абяцанні не выконвае 88,735\n24.10 Лукашэнка некуды збіраецца? 80,370\n19.10 Лукашэнка сам рыхтуе свой крах 64,963\n20.10 Крэмль можа кінуць Лукашэнку 62,902\n18.10 Сілавыя органы пакінулі тысячы беларусаў 62,692\n17.10 Мікалай Сванідзэ: Лукашэнка асуджаны на сыход, ён не патрэбен нават Пуціну 60,605


Навукоўцы прызналі памылку ў прагнозе аб глабальнай катастрофе | zviazda.by\nНавукоўцы прызналі памылку ў прагнозе аб глабальнай катастрофе\nПавышэнне тэмпературы вады Паўночнага Ледавітага акіяна пачалося на некалькі дзесяцігоддзяў раней, чым меркавалася, да такой высновы прыйшлі навукоўцы Кембрыджскага універсітэта. Вынікі навуковай працы апублікаваныя ў часопісе Science Advances, перадаюць РИА Новости.\n«Калі мы разглядалі ўсю 800-гадовую шкалу часу, паказчыкі тэмпературы і салёнасці выглядалі даволі сталымі. Але раптам у пачатку XX стагоддзя адбываецца прыкметны скачок у дадзеных — гэта сапраўды кідаецца ў вочы», — распавёў суаўтар даследавання доктар Тэзі Тамаза з Інстытута палярных навук Нацыянальнага даследчага савета ў Балонні.\nГрупа экспертаў рэканструявала гісторыю пацяплення акіяна ў раёне праліва Фрама паміж востравам Грэнландыя і архіпелагам Шпіцберген. Прычынай нагрэву і змены складу, на думку спецыялістаў, стаў Атлантычны акіян, воды якога ўліваліся ў Паўночны Ледавіты. З-за гэтага з 1900 года тэмпература павялічылася прыкладна на два градусы Цэльсія, марскі лёд адступіў, а салёнасць узрасла.\nУ артыкуле падкрэсліваецца, што воды Паўночнага Ледавітага акіяна цяплеюць хутчэй за ўсіх. Па меры пацяплення адбываецца раставанне лёду ў палярным рэгіёне, што, у сваю чаргу, уплывае на ўзровень Сусветнага акіяна.\nУ выніку далейшага павышэння тэмпературы ў Арктыцы будзе паступова знікаць вечная мерзлата, у якой назапашана велізарная колькасць метану. Гэта больш шкодны парніковы газ, чым вуглякіслы, папярэдзілі навукоўцы. Яны плануюць працягнуць вывучаць кліматычныя мадэлі для больш глыбокага разумення працэсу «атлантызацыі» Паўночнага Ледавітага акіяна.\nПацяпленне ідзе: калі садзіць бульбу?\nСупергарачае лета ў разгары\n1841 Прыгажосць і трагедыя Краснага Берага\n1418 Стратэгія развіцця Міханавіцкага сельсавета: карбонавая ферма і новы культурны цэнтр


Пра карысных дурняў - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПра карысных дурняў\nСвятлана Ціханоўская падчас працоўнай паездкі ў Чэхію дала інтэрв’ю аднаму выданню. У межах амаль 14-хвіліннай гутаркі прагучалі розныя адказы на пытанні, звязаныя як з унутрыпалітычнай сітуацыяй у Беларусі, так і з вайной ва Украіне. Адказваючы на адно з пытанняў журналіста, беларускі палітык зазначыла тое, чаго не адмаўляюць ва ўсім свеце і што заўважылі многія ўкраінцы, якія разбіраюцца ў нюансах самаахвярнага змагання беларускага народу з дыктатурай.\nАб’ектыўныя факты такія: большасць беларусаў супраць уцягвання нашай краіны ў злачынную пуцінскую вайну, беларусы дапамагаюць Украіне як толькі могуць. Але выклікала хайп некаторых украінскіх СМІ вырваная з кантэксту фраза пра тое, што дзякуючы дзеянням мужных беларусаў шмат у чым спыніўся наступ РФ на Кіеў. Цікава, што сам факт цалкам праўкраінскага інтэрв’ю лідаркі беларускай апазіцыі застаўся як бы ў ценю, затое неасцярожнае выказванне раптам растыражавалася. А далей панеслася. Некалькі вядомых блогераў і палітыкаў абрынулі гнеў на Святлану Ціханоўскую. Лейтматыў допісаў, калі сфармуляваць карэктна, такі: “Беларусы – баязліўцы, а Ціханоўская нічога з сябе не ўяўляе”. Зразумела, гэтыя два выказванні, мякка кажучы, далёкія ад рэчаіснасці.\nКалі некаторыя неабазнаныя ў беларускай рэальнасці ўкраінцы пішуць у такім рэчышчы, то іх збольшага зразумець можна. Уяўленні сярэдняга жыхара Украіны пра Беларусь прыблізна такія ж, як уяўленні сярэдняга беларуса пра жыццё ў якім-небудзь Люксембургу. Так сталася, што за апошнія дзесяцігоддзі, калі беларусы хоць нешта ведалі пра Украіну, наведваючы гэтую дзяржаву ў якасці турыстаў, то ўкраінцы па зразумелых прычынах у Беларусь ездзілі рэдка, фармавалі свае ўяўленні пра нашую краіну праз скрыўленую карцінку тэндэнцыйных СМІ.\nА вось беларусафобскія паведамленні журналістаў ці палітыкаў, якія абавязаныя па службе ведаць рэальную сітуацыю ў суседняй краіне, здзіўляюць. У некаторых выпадках гэта сведчыць пра жаданне раздзьмуць на пустым месцы скандал дзеля прыцягнення трафіку да сваіх рэсурсаў. У іншых – пра глупства. Можна таксама гаварыць пра тое, што хваля хэйту ў дачыненні да Ціханоўскай мае прыкметы скаардынаванай атакі, за якой відавочныя вушы Крамля, зацікаўленага ў максімальнай дыстанцыі паміж беларусамі і ўкраінцамі.\nБлогер Марына Данілюк-Ярмалаева ў сваім паведамленні пра Ціханоўскую ўмудрылася не толькі крытычна выказацца пра пражскае інтэрв’ю, але і абразіць увесь беларускі народ. Але сумнеўная вартасць яе паведамлення перакрылася канкрэтнай хлуснёй пра існаванне рынку з нарабаванымі рэчамі ўкраінцаў у беларускай Нароўлі, які нібыта меў вялікі попыт сярод мясцовых. Не адмаўляючы магчымых фактаў марадзёрства з боку арміі РФ, зазначым, што пра існаванне гэтага рынку не ведалі нават мясцовыя. Затое блогерка з Украіны чамусьці ведае.\nДэпутат Ірына Герашчанка таксама вырашыла выказацца наконт Святланы Ціханоўскай і беларусаў. Палітык абвінаваціла ўсіх беларусаў агулам у саўдзеле ў злачынстве, у адсутнасці акцый пратэсту і ў тым, што з маўклівай згоды беларускага народу ляцелі ракеты “з беларускага Мозэля”. Абвінаваціўшы Святлану Ціханоўскую ў ад’ездзе з Беларусі, Ірына Герашчанка чамусьці аднесла да тэрыторыі краіны найстарэйшы вінны рэгіён Германіі — Мозэль. Хоць бы геаграфію падвучыла шаноўная дэпутатка.\nВарта зазначыць, што ўся гэтая гісторыя не вартая зломанага шэляга. І Украіна, калі зацікаўленая ў перамозе і ў далейшай бяспецы, павінна мысліць стратэгічна, а не даваць слова карысным ідыётам, якія распальваюць нянавісць паміж украінцамі і беларусамі.


Пытанне Савецка-фінская вайна Лістапад 1939 – сакавік 1940. Па канспекту\nСпампаваць 36.13 Kb.\nНазва Пытанне Савецка-фінская вайна Лістапад 1939 – сакавік 1940. Па канспекту\nПамер 36.13 Kb.\nПытанне 7. Савецка-фінская вайна Лістапад 1939 – сакавік 1940.\nМенавіта тады і з'явіўся міф пра стварэнне фінамі непрыступнай лініі Маннергейма – сістэмы абарончых збудаванняў на савецка-фінскай мяжы.\nУ маральным сэнсе свет безумоўна прызнаў Савецкі Саюз агрэсарам. СССР быў выключаны з Лігі Нацый. У Швецыі і Нарвегіі адкрыліся бюро па запісе добраахвотнікаў для папаўнення Фінскага войска. У абарону Фінляндыі выступіла ўрады Злучаных Штатаў, Вялікабрытаніі і Францыі. Толькі Гітлер даў указанне міністэрству замежных спраў не дапускаць антырускіх настрояў у дзейнасці германскіх пасольстваў і сродках масавай інфармацыі.\nУ другой палове снежня 1939 г. маразы ў раёне савецка-фінскіх баявых дзеянняў дасягнулі 30 градусаў і вышэй. Люты холад быў на баку фінскай арміі, выдатна да яго гатовай. Узброенымі сіламі Фінляндыі камандаваў маршал Карл Густаў Эміль Маннергейм. Былы генерал рускай імператарскай арміі. Ён выдатна падрыхтаваў Фінляндыю да абароны. Саступаючы на парадак у байцах і тэхніцы, якія былі ў яго ў распаражэнні, імператарскі генерал паказаў, што ўменне б'е нават такія гіганцкія колькасці, якія выставіў на поле бітвы Савецкі Саюз. Абарончая лінія – успамінаў Маннергейм, вядома, была, але яе ўтваралі даволі рэдкія доўгачасовыя кулямётныя гнёзды, ды два дзясятка пабудаваных па маёй прапанове новых дотаў, паміж якімі былі пракладзены траншэі. Праўда, пры амаль поўнай адсутнасці дарог, у лясістай і багністай мясцовасці яны перакрывалі ўсе магчымыя для наступлення рускай пяхоты і танкаў.\nСтраты Чырвонага Войска былі велізарнымі. Толькі за тры дні з 8 па 11 снежня было знішчана 700 танкаў і загінула каля 3000 чалавек. Другая спроба наступлення была прадпрынятая 17-18 снежня і зноў няўдалая. Велізарныя страты войска несла з-за маразоў, якія дасягалі 30, а напачатку лютага 1940 і 40 градусаў. Дзясяткі тысяч чырвонаармейцаў змерзлі ў снягах на Карэльскім перашэйку і на Ладазе.\n11 лютага пачаўся вырашальнае наступленне. Перад наступленнем на працягу дзвюх гадзін дваццаці хвілін праходзіла артылерысцкая падрыхтоўка. Калі ж у наступленне пайшла пяхота, вогненны вал перасунуўся ўглыбіню фінскіх умацаванняў. Гэта ўжо была іншая вайна. У лютым Чырвоная Армія завяршыла прарыў галоўнай паласы лініі Маннергейма. А ў апошнія дні месяца была пераадолена і іншая паласа. Парадку ў радах атакуючых прыбавілася, перад кожным штурмам умацаванняў праводзілася інжынерная падрыхтоўка, доты руйнаваліся, і толькі потым на штурм выходзіла пяхота.\nСтала ўжо агульным месцам, ацэньваць Чырвоную Армію ў зімовай вайне, як адсталую, але гэта не так. Яна паказала сваю здольнасць вучыцца на сваіх памылках. У канцы лютага ў Фінляндыі ўжо не было ніякіх шанцаў і магчымасцяў выстаяць. Стала ясна, што ніякай заходняй дапамогі фіны не дачакаюцца, а калі і дачакаюцца, то нішто ўжо не спыніць пасоўванне Чырвонага Войска ў глыбіню фінскай тэрыторыі.\nПасля панесеных цяжкіх страт Савецкім Саюзам прыйшла чарга і Фінляндыі несці вялікія страты. Яе рэсурсы хутка скончыліся, салдаты і афіцэры адчувалі страшную стомленасць ад бесперапынных баёў. Маршал Маннергейм яшчэ ў лютым настойліва рэкамендаваў фінскім палітыкам заключыць мір з Савецкім Саюзам.\nПад пагрозай поўнага разгрому Фінскі ўрад змушаны быў пагадзіцца на падпісанне мірнай дамовы. Яна была падпісаны ў ноч на 13 сакавіка ў Маскве. У гэты ж дзень у 12.00 скончыліся баявыя дзеянні. СССР атрымаў усё, што патрабаваў у лістападзе 1939 гады і нават больш таго. Мы можам выказаць поўнае задавальненне дамовай з Фінляндыяй – заявіў Вячаслаў Молатаў – бяспека Ленінграда, Мурманска і Мурманскай чыгункі забяспечана, Выхад з Фінскага заліва ў Балтыку будзе кантраляваць наша ваенная база на паўвостраве Ханка.\nПадлічыць страты ў Зімовай вайне супраць Фінляндыі не магчыма. Трэба ўлічваць не толькі франтавыя страты, але і колкасць расстраляных па прысудзе ваенных трыбуналаў, эвакуяваных і памерлых удалечыні ад тэатра ваенных дзеянняў, абмарожаных і памершых пазней, палонных, вернутых СССР якія не перажылі фільтраванне ці ГУЛАГ. Што толку іх падлічваць, калі мы так і не навучыліся шанаваць аднаго чалавека, з той сілай любві з якой прадпісвае Евангелле ці з той глыбінёй жалбы, пра якую Аляксандр Трыфанавіч Твардоўскі напісаў у сваім вершы пра аднаго страчанага на той вайне чалавека.\nИз записной, потёртой книжки\nдве строчки о бойце – парнишке,\nЛежало, как-то неумело,\nпо-детски маленькое тело,\nс чего, ума не приложу,\nкак будто, мёртвый, одинокий,\nкак будто, это я лежу.\nКолькі сярод загінуўшых у савецка-фінскай вайне было беларусаў сказаць складана, але тое, што шматлікія тысячы з іх падзялілі лёс маладога хлапца-байца гэта несумнеўна. Наогул пра гэту вайну імкнуліся не казаць як у Савецкім Саюзе так і ў пост савецкіх Расіі і Беларусі.\nДамова аб ненападзе ад 23 жніўня 1939 г. І яе значэнне. Сакрэтныя пратаколы І іх роля ў тэрытарыяльных зменах ва Усходняй Еўропе ў 1939 1940 гг\nПытанне Дамова аб ненападзе ад 23 жніўня 1939 г. І яе значэнне. Сакрэтныя пратаколы І іх роля ў тэрытарыяльных зменах ва Усходняй...\nПачатак Другой Сусветнай вайны. Германа-польская вайна ўвосень 1939 г\nПытанне Пачатак Другой Сусветнай вайны. Германа-польская вайна ўвосень 1939 г\nПыт. 6 Пачатак Другой Сусветнай вайны. Германапольская вайна восенню 1939 г. Па канспекту\nНе было І бурнай весялосці мясцовага насельніцтва пра які пісалі савецкія гісторыкі, акрамя інсцэніровак, якія арганізавала савецкая...\nБаявыя дзеянні на савецка-германскім фронце у 1943 г. Курская Бітва І яе значэнне\nПытанне 16. Баявыя дзеянні на савецка-германскім фронце ў 1944 г. Вызваленне тэрыторыі СССР\nАлександр Иванович, 1913 г р., урож. Поддорского р-на, призван Поддорским рвк, красноармеец 68-го сп 70-й сд, погиб в бою 23 декабря...\nПытанне Асноўныя тэндэнцыі развіцця сусветнай эканомікі ў міжваенныя гады. Па канспекту\nГэта у сваю чаргу выклікала друкаванне "пустых", не забяспечаных таварамі, грошай – інфляцыю\nБаявыя дзеянні на савецка-германскім фронце у 1942 г. Сталінградская бітва І яе значэнне\nПытанне 14. Беларусь у перыяд акупацыі (1941 – 1944 гг.). Партызанскі І падпольны рух на акупаванай тэрыторыі Беларусі


У сотні лепшых працаўнікоў віцебшчыны - Лиозно - Лёзна - Liozno\nВіктар Уладзіміравіч Крапівін\nУ сотні лепшых працаўнікоў віцебшчыны\nв Социум 0 488 Просмотров\nНа Віцебшчыне вызначаны 100 лепшых працаўнікоў. Сярод лаўрэатаў ёсць і тры жыхары Лёзненскага раёна.\nУ намінацыі «Мясцовае кіраванне і самакіраванне» – старшыня Лёзненскага раённага Савета дэпутатаў Тамара Леанідаўна Дрылёнак, у намінацыі «Жыллёва-камунальная гаспадарка» – начальнік Крынкаўскага вытворчага ўчастка ўнітарнага прадпрыемства жыллёва-камунальнай гаспадаркі Лёзненскага раёна Сяргей Аляксандравіч Мароз, у намінацыі «Аграпрамысловы комплекс» – трактарыст-машыніст сельскагаспадарчай вытворчасці ААТ «Лёзненскі райаграсервіс» Віктар Уладзіміравіч Крапівін.\nЧалавек года Віцебшчыны – гэта ганаровае званне. І атрымаў яго Віктар Уладзіміравіч невыпадкова. На працягу некалькіх гадоў ён паказвае высокія дасягненні ў працы, заўсёды добрасумленна адносіцца да сваіх абавязкаў. Дасканала ведае тэхніку, на якой працуе: і трактар, і прычапныя прылады.\n– Сваю работу люблю, – прызнаўся Віктар Уладзіміравіч. – Калі сяду на трактар, то адчуваю сябе з ім адзіным цэлым. Сам рамантую, даглядаю. Вось ён мой прыгажун МТЗ-82. Калі тэхніка ў парадку – настрой прыўзняты і працаваць лёгка. Зараз я ў чарговым адпачынку, нават сумнавата без справы.\nПа словах В. У. Крапівіна, марыў ён аб гэтай прафесіі са школьных гадоў. Узорам быў бацька, Уладзімір Сяргеевіч, які на трактары ўсё жыццё, і зараз працуе побач. Дарэчы, брат Сяргей таксама пайшоў па бацькавых слядах (працуе ў будаўнічай арганізацыі г. Віцебска). Маці, Таіса Фёдараўна, якая працавала бухгалтарам на гародніна-сушыльным заводзе, выхоўвала ў сыноў пачуццё адказнасці за сябе і блізкіх, за даручаную справу.\nВіктар вучыўся ў СШ № 1 гарпасёлка, затым у Акцябрскім СПТВ-176. Адразу пайшоў працаваць у ААТ “Лёзненскі райаграсервіс”. Ажаніўся, але расціць і выхоўваць дзяцей прыходзіцца, на жаль, аднаму. Жонка з’ехала, пакінуўшы сям’ю, пасля таго, як страціла бацькоўскія правы. Прайшло амаль 10 гадоў. Дзеці непрыкметна падраслі. Дачка Жанна старанна вучылася ў школе, зараз яна студэнтка Віцебскага тэхналагічнага ўніверсітэта. Сын Аляксей – сямікласнік СШ № 1. Займаецца хлопчык і ў музычнай школе, марыць стаць артыстам.\nДзеці ўдзячныя бацьку за клопат і шчырыя адносіны, ганарацца яго поспехамі. На пытанне, як удаецца дабівацца высокіх вынікаў, Віктар Уладзіміравіч адказаў:\n– Для мяне галоўнае – падняць дзяцей, дапамагчы ім знайсці месца ў жыцці. Працую на ўсю моц, таму нешта і атрымоўваецца.\nСапраўды, як усё ж важна – проста быць сапраўдным чалавекам.\nТаццяна ІГНАЦЕНКА lioznonews.by\nЛиозно Люди Помощь Социум Успех 2012-02-01\nС тегами: Лиозно Люди Помощь Социум Успех\nПредыдущий «Белтелеком» унифицирует тарифы\nСледующий Мальчик захотел увидеть метро


«Красуйся і ў шчасці жыві…»: камертон Сяргея Ваганава\n11.01.2015 / 09:25\n«Красуйся і ў шчасці жыві…»: камертон Сяргея Ваганава 1\nЧас ад часу ў мяне пытаюцца: чаму «Камертон»? У пытанні адчуваецца, а калі і наўпрост чую, папрок у нясціпласці. Маўляў, ці не зашмат бярэ на сябе аўтар, прэтэндуючы на абсалютны слых, на неабвержную бездакорнасць думак і абагульненне пачуццяў?\nНасамрэч усё значна прасцей.\n…Ужо і не памятаю, хто прапанаваў з’ездзіць у вёску па самагон і сала. Хутчэй за ўсё я сам. Бо на чым яшчэ было ехаць акрамя як на бацькавым «масквічыку»? Тым больш што да Новага года заставалася якіясь 5—6 гадзінаў, і паспець на нашу студэнцкую складчыну іншым чынам было немагчыма.\nШто да вёскі, то і назву яе не памятаю, і скажы хто зараз знайсці яе, не знайду. Памятаю толькі, што ў кірунку Паперні, а потым яшчэ кудысь убок, агулам кіламетраў 30 ад Мінска. Ці 40…\nСнежань на той год выпаў амаль як сёлетні— марозны і маласнежны. Не тое, што восень, калі пад халодным, бесперапынным, з ветрам, дажджом поркаліся ў пошуку падгнілых бульбін у гразкіх барознах. Да хаты дабіраліся ледзь жывыя, гаспадар, здаецца Пятро, наліваў у жалезную конаўку, адну на трох, пякучай каламутнай вадкасці, кожнаму па глытку, а Ганна, гэта памятаю дакладна, ужо ладзіла яешню з леташняй скваркай…\nЦяпло бегла па сасудах, і, павячэраўшы, мы адразу валіліся на шырокі сяннік, раскладзены па падлозе. Хата, аб адным пакоі, яшчэ будавалася. Ні ложкаў, ні канапаў не было — толькі печ ды падлога. Пятро, Ганна… Па тагачасным уражанні гадоў недзе за 70, мо нават і болей. Але кожную ноч праз паўсон толькі і чулася з печы валтузня і бясконцае: «Ды адчапіся ты… хлопцаў пабудзіш…» Ага, пабудзіш…\nПятро, дарэчы, быў без нагі, але кульгаў на драўляным пратэзе даволі спрытна. Дзе згубіў нагу, ды і ўвогуле пра жыццё, ніколі не распавядаў. Ды і цікавіцца падавалася непрыстойным.\nЗгубіў і згубіў. Аднойчы толькі, калі мы заспрачаліся пра культ асобы, пра Сталіна і Хрушчова, зірнуў з-пад сівізны слязістымі вачыма: «Кіньце, мальцы, што вы пра тое ведаеце…» Нам бы даведацца, чаму ён на старасці будавацца пачаў, ці была і куды падзелася ягоная родная хата. А мы ўсё Хрушчоў, Сталін, культ асобы…\n…Самагону Пятро наліў ад душы, у вялікую, мо літры на тры, бутлю. Адрэзаў кавалак сала, Ганна наклала кіслай капусты. На развітанне глынулі па глытку, усё з той жа жалезнай конаўкі. Абняліся, павіншаваліся з надыходзячым… Я глянуў на гадзіннік — шчэ гадзіны тры, паспею…\nНедзе праз паўгадзіны распачалася завіруха, першая на тую зіму. Снег заляпляў шкло, фары сляпілі ўжо мае ўласныя вочы…\nУсё ж добрае было аўто — «Масквіч-402»! Жалеза добрае, шведскае… 16 гадоў па ўсіх рыбацкіх мясцінах ад’ездзіў, як прадавалі, бацька, стрымліваючы слязу, усё ляпаў яго па даху: «Як званочак… як званочак…»\n«Званочак» трошкі вільнуў задам, споўз у кювет і мякка лёг на правы бок. Кювет не кювет, так, равок. Не, усё ж кювет, самому выбрацца немагчыма. Мо хто паедзе, дурням заўжды шанцуе… Не пашанцавала. Добра, хоць паліва амаль бак і печка спраўная…\nХвілін за пяць да дванаццаці я дастаў з бардачка кілішак, наліў з Пятровай бутлі і ўключыў радыё. Прамаўляў, здаецца, Левітан: «С Новым 1961-м годом, дорогие товарищи! С новым счастьем!»\n…Ужо трошкі прыснуў, калі раптам пачулася: «Уладзімір Алоўнікаў, «Песня аб Радзіме». Спявае дзіцячы хор Мінскай музычнай школы-дзесяцігодкі».\nЯ расплюшчыў вочы, заглушыў рухавік. Завіруха скончылася, і ўсё навокал сталася белым. Усё, наколькі хапае далягляду, іскрыцца ў ззянні маладзіка, што мусіць ужо адольваць першую квадру. І нібыта з нябёс ліецца мелодыя: «Радзiма-а мая дарага-а-я…»\nНяўжо Сярожа? Так, я чую, гэта ён. Мабыць, стары запіс, мо нават з дэкады, недзе там уплецены і мой голас…\nЯ зноў заплюшчваю вочы. І бачу канцэртную залу з высокімі, у прыгожых пераплётах, вокнамі, што глядзяць на плошчу Свабоды, чорны раяль з адкінутым векам і Мікалая Фёдаравіча Маслава — ледзь прыўзнятай рукой заклікае да цішыні. Секунды на тое, каб услухацца ў цішыню, і раптам яна поўніцца высокім меладычным гукам, нібыта пачынае гучаць паветра, пранікае не толькі ў слых, у лёгкія, але і ў душу. Так Мікалай Фёдаравіч распачынае рэпетыцыю нашага хора — лёгкім ударам металічнай палачкі па такім жа металічным прадмеце, падобным на тоўсты двухзубы відэлец. Мы ўжо ведаем, што прадмет завецца камертонам, а гук, які здабываецца з яго, нотай ля…\nКароткі ўзмах, і…\n…1955 год, сцэна Вялікага тэатра, хлопчыкі ў белых кашулях і чорных, пашытых на заказ, штанах з шавіёту, дзяўчынкі з бантамі і ў белых фартухах. І усе з чырвонымі піянерскімі гальштукамі. І ўсе ўглядаюцца ў пазалочаную пячору цэнтральнай ложы, нібыта там, у загадкавай цемры, Сталін… І так шчыра, ані ноткі фальшывасці, усе спяваюць «Радзіму…».\nА саліруе Сярожа Мінчонак — бялявы хлопчык, мо гадкоў дзесяць, з зайздросным, надзвычай дзівосным, крынічным голасам…\nІ вось гэты голас ізноў ліецца з нябёс. Разам са святлом маладзіка, што ўжо адольвае першую квадру.\n…Не злічыць, колькі месячных квадраў прайшло, а штогод, калі на гадзінніку дванаццаць, узгадваю, як сустракаў 1961-ы — сам-насам з Прасторай і Часам. І з Сярожам Мінчонкам.\nАд тае пары ні яго, ні пра яго я не чуў. Акрамя таго, што, па звестках, у яго зламаўся голас.\nШмат чаго зламалася з таго, у што свята верылася. Але камертон захаваўся: «Красуйся і ў шчасці жыві…»\n11.01.2015 / 12:13\nДобра напісана. Проста дэжа вю адчуў. Дзякуй!


Дабрачынная акцыя «Дзень абароны дзяцей з БРСМ» стартуе ў Беларусі 30 мая | zviazda.by\nДабрачынная акцыя «Дзень абароны дзяцей з БРСМ» стартуе ў Беларусі 30 мая\nБольш за 250 мерапрыемстваў Рэспубліканскай дабрачыннай акцыі «Дзень абароны дзяцей з БРСМ» пройдуць па ўсёй краіне напярэдадні і ў Міжнародны дзень абароны дзяцей.\nДабрачынны праект Саюза моладзі накіраваны на аказанне адраснай сацыяльнай падтрымкі дзецям. У гэтым годзе будзе праведзена больш за 250 мерапрыемстваў для выхаванцаў дзіцячых інтэрнатных устаноў, дзіцячых дамоў сямейнага тыпу, дзіцячых вёсак (гарадкоў), апякунскіх і прыёмных сем’яў, дзяцей-інвалідаў, дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі, а таксама дзяцей, якія знаходзяцца ў рэабілітацыйных цэнтрах, бальніцах.\nСімвалам акцыі нязменна застаецца сэрца і раскрытыя далоні, якія адлюстроўваюць імкненне беларускай моладзі акружыць клопатам дзяцей.\nЯк нагадалі ў ЦК БРСМ, у сталіцы стала добрай традыцыяй запрашаць малых са шматдзетных сем’яў у Мінскі заапарк. Не стаў выключэннем і сёлетні год. Валанцёры руху БРСМ «Добрае Сэрца» Мінскай гарадской арганізацыі падрыхтавалі да 31 мая святочную праграму з удзелам аніматараў і падарункі. У Мінскім раёне ў дзіцячай вёсцы «Вытокі» ў Дзень абароны дзяцей адбудзецца фестываль «Планета дзяцінства». Валанцёры Магілёва наведаюць у святочны дзень выхаванцаў дзіцячага дома ў вёсцы Мікалаеўка Магілёўскага раёна. У гарадскім парку імя Жылібера ў Гродне 1 чэрвеня для дзяцей падрыхтавана праграма з удзелам роставых лялек. У Ветцы Гомельскай вобласці на пляцоўцы летняга амфітэатра сумесна з іншымі грамадскімі аб’яднаннямі будзе арганізавана інтэрактыўная гульнявая праграма, якая ўключае конкурс малюнкаў на асфальце, комплекс дваровых гульняў. Выхаванцаў дзіцячага сацыяльнага прытулку Брэста чакае забаўляльная праграма, можна будзе і пакатацца на атракцыёнах.\nУ рамках праекта адбудзецца і шэраг мерапрыемстваў па добраўпарадкаванні дзіцячых пляцовак. Напрыклад, валанцёры Віцебска будуць працаваць на добраўпарадкаванні тэрыторыі Віцебскага абласнога спецыялізаванага дома дзіцяці, у Бешанковічах аб’ектам клопату валанцёраў БРСМ стане дзіцячая пляцоўка ў аграгарадку Астроўна, у Оршы — дзіцячая пляцоўка па вуліцы 1 жніўня, у Расонах — па вуліцы Камсамольскай.\nЯкія гарантыі маюць непаўналетнія падчас часовай працы летам?\nГанна Іванова: Стаю зараз на сцэне… І ўсё гэта не сон!\n«Дзень абароны дзяцей з БРСМ»\n2203 «Родны Мінск я пакінуў, нямецкай бамбёжкаю гнаны...»


Розніца паміж версіямі "Літара" — Вікіпедыя\nРозніца паміж версіямі "Літара"\nВерсія ад 07:58, 11 кастрычніка 2020\n94 байты выдалена , 4 месяцы таму\nВерсія ад 14:38, 20 студзеня 2017 (правіць)\nRugp (размовы | уклад)\nВерсія ад 07:58, 11 кастрычніка 2020 (правіць) (адкат)\n'''лі́тараЛі́тара''' (ад [[Лацінская мова|лац.]] ''litera''), [[графіка, моваПісьмо|графічны]] [[знак]], які выкарыстоўваецца для азначэння на [[пісьмо|пісьме]] [[гук, моваФанема|гукаў]] мовы. Літары складаюць асноўную частку [[графіка, мова|графічных]] сродкаў [[мова|мовы]].\nІснуюць два не цалкам дакладныя, але шырока вядомыя і ўжываныя тэрміны: '''галосныя літары''' і '''зычныя літары''', якія апісваюць такія літары, якія азначаюць адпаведныя назве літары [[галосны гук|галосныя]] і [[зычны гук|зычныя]] [[гук, мова|гукі]] ([[фанема|фанемы]]).\nЛітары могуць азначаць адзін гук ('''адназначныя літары''') і больш (напр., '''двухзначныя'''). Для шматзначных літар выдзяляюцца '''асноўныя значэнні літары''' — такія, якія азначаюць гукі ў [[моцная пазіцыя гука|моцнай пазіцыі]] і '''другарадныя значэнні літары''' — такія, якія азначаюць гукі ў [[слабая пазіцыя гука|слабой пазіцыі]].\nАпроч літар, у графічных сістэмах важную ролю граюць [[нялітарны знак|нялітарныя знакі]].\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/3709698"


Архівы мастацтва і культуры - IntoKildare\nАд эксперыментальнага да традыцыйнага - вывучыце ўсе цудоўныя мастацкія і культурныя падзеі, фестывалі і славутасці, якія можа прапанаваць Кілдэра.\nДа Kildare, як вядома, добразычлівы і сацыяльны графства, які шмат адбываецца на працягу года - і мы гаворым не толькі пра скачкі. Фактычна, Ко Кілдар вядомая шматлікімі культурнымі падзеямі, няхай гэта будзе тэатр альбо музычны спектакль Цэнтр мастацтваў на набярэжнай альбо адзін са шматлікіх штогадовых фестываляў альбо падзей. Ёсць што паглядзець і зрабіць - чаму б не сумясціць свой візіт з выдатным падзея таксама?\nШматпрофільны цэнтр мастацтваў, які дэманструе тэатр, музыку, оперу, камедыю і візуальнае мастацтва.


Зацьменне паспяхова кампілюецца, але па-ранейшаму дае сэнсавыя памылкі\nЗаўвага: гэта, відавочна, з'яўляецца чарговае пытанне на StackOverflow, але - за тое, што я бачыў - ні людзі ніколі не знайсці спосаб або іх рашэнне не працуе для мяне\nЯ выкарыстоўваю Eclipse, Juno ADT. Усё працавала выдатна, пакуль я не паспрабаваў абнавіць NDK. Я замяніў мой NDK тэчка (гэта быў NDK-R8d ) у новай версіі (г.зн. NDK-R8e ) і, на мой <�код > Шляхі і сімвалы канфігурацыі, я змяніў ўключае ў сябе, каб перайсці ад G ++ 4.6 да 4.7.\nЗдавалася, зламаць мой індэкс: <�моцны> Я мог бы скласці свой код, але Eclipse, даваў семантычныя памылкі, гэтак жа, як у [ 2 ]. памылкі у асноўным прыходзяць ад сімвала, які выкарыстоўваецца OpenCV4Android, такіх як адлегласць , пт , queryIdx і trainIdx .\nКалі я паспрабаваў зрабіць рэзервовую копію маёй старой канфігурацыі, індэкс быў яшчэ парушаны! Я не магу знайсці спосаб, каб змяніць гэта.\nТое, што я спрабаваў\nRebuild, абнаўлення і ўсе астатнія параметры ў падменю «Index» (калі «правай кнопкай мышы» па праекце)\nАдключыць/ўключыць індэксацыю ў наладах\nПераканайцеся ў тым, што знакі, такія як trainIdx з'яўляюцца толькі ў маім OpenCV4Android ўключыць у Paths і сімвалы <�код /> раздзеле.\nЗменіце парадак майго ўключае ў Paths і сімвалы секцыі. Я ў асноўным спрабаваў паставіць OpenCV ўключыць у пачатку і ў канцы.\nЯ мяркую, што гэта <�моцны> CDT індэкс з-за наступным:\nI can always build the project, but as long as I have opened a C++ file, I can't run the application anymore because of a lot of Field '' could not be resolved.\nНаступны код паведамленні пра памылкі на радкі , queryIdx , пт :\nКалі я пішу гэта наступным чынам, яна працуе:\nГэта не тое, што ўсе функцыі OpenCV застаюцца нявырашанымі: толькі пт , queryIdx і trainIdx ёсць.\nЛюбы каментар будзе вельмі каштоўны.\nдададзена 28 Май 2013 у 10:46 аўтар JonesV адрэдагавана 23 Май 2017 у 01:31\nГэта ідэальны прыклад таго, што пытанне павінна каго-н быць. Nicely разрэзалі на «Праблему», «Што не працуе», «Тое, што я спрабаваў" і г.д. Магчыма, мы павінны ставіцца новыя рэгістрацыі да яго, у якасці прыкладу.\nдададзена 03 снежні 2014 у 11:04, аўтар Mawg, крыніца\n@blackbelt Blackbelt забяспечыла хуткае вырашэнне праблемы, калі гэта адбываецца з вамі яшчэ раз (і ёсць адзін запіс ці два, якія толькі турбуе вас).\nдададзена 03 верасень 2014 у 05:02, аўтар Jay Snayder, крыніца\nадкрыць праблемы перспектывы зацьмення. Ён павінен паказвае тоны памылак (запісы з чырвонымі маркерамі побач з кожнай запісам). Выдаліць усе запісы і аднавіць ваша прыкладанне. У мяне была такая ж праблема, і гэта сапраўды сумны\nдададзена 02 Чэрвень 2013 у 01:14, аўтар Blackbelt, крыніца\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 10:14 аўтар Alex Cohn\nГэта не рашэнне <�я> сам па сабе </я>, але я павінен быў зрабіць гэта ў рэшце рэшт.\nдададзена 24 Чэрвень 2013 у 10:04, аўтар JonesV, крыніца\nГэта не вырашае праблему, але яна «хавае», праўда?\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 11:00, аўтар JonesV, крыніца\nТак, аналізатар кода на лета для Android НКУ ў Eclipse, здаецца, яшчэ не паспелі.\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 12:29, аўтар Alex Cohn, крыніца\n@AlexCohn +1 хай дабраславіць вас Бог, гэтае пытанне адвёз мяне з розуму для поўнага дня\nдададзена 18 лістапада 2014 у 01:02, аўтар Shmil The Cat, крыніца\nяго рашэнне "цяпер"\nдададзена 22 ліпеня 2014 у 11:15, аўтар M. Usman Khan, крыніца\nПаколькі індэксаванне для Android натыўнага кода на Eclipse, з'яўляецца няпоўным, мне ўдалося ўключыць індэксаванне ў маіх НКА праектаў, наступны неинтуитивный шляхам, ён павінен працаваць, карыстаецеся Ці вы NDK-зборку або просты зрабіць </код > ці нават CMake . Я выкарыстоўваю Кеплер, але ён павінен працаваць на старыя версіі таксама.\nАтрымаеце ToolChain права\nЗрабіць аўтаномны набор інструментаў, гэта, верагодна, самы чысты спосаб атрымаць крыніцы STL ў адным месцы\nДадайце уключаючы неабходныя шляху да вашага праекту\nЦяпер, індэксацыя павінна працаваць. Вы таксама павінны быць у стане выканаць NDK-зборкі (ці зрабіць калі гэта ваш метад зборкі), а затым разгарнуць ваш праект на прыладу ўнутры Eclipse.\nAndroid родная распрацоўка ў Eclipse, з'яўляецца няпоўнай, паколькі індэксацыя не працуе з скрынкі. Гэта адбываецца з-за таго, каб падтрымліваць некалькі архітэктур (ARMv7, Intel і г.д.), некалькі варыянтаў STL, некалькі версій Android і г.д. Менавіта таму ў вас ёсць голы зрабіць на аснове NDK-зборкі і ўся структура НДК, і гэта таксама, чаму развіццё NDK вельмі нячыста і існуе некалькі вялікіх тамоў роднай Android праектаў.\nВялікі Android праект OpenCV, дзе яны павінны былі распрацаваць 1500 няцотныя радкі CMake скрыпт, каб атрымаць яго, каб сабраць для Android належным чынам. У нейкі момант, яны спрабавалі экспартаваць гэты сцэнар як сістэмы зборкі на аснове CMake для Android, але ён не можа ісці ў нагу са зменамі ў сістэме НДК і быў пакінуты. Гэтая падтрымка павінна быць унутры самой НДК.\nNDK сістэма зборкі па змаўчанні павінна быць толькі аўтаномныя набору інструментаў, усе розныя архітэктуры/бібліятэкі C ++, якія карыстаюцца ўласнай кампіляваць інструменты па кошту месцы для захоўвання, але з перавагай чысціні, інтуітыўнасць і добрай практыкай. Затым вы можаце ўключыць любую стандартную сістэму крос-кампіляцыі, якая таксама выкарыстоўваецца ў іншых месцах, выпрабоўваецца і добра вядомыя, напрыклад CMake. Вы можаце, і, на маю думку, вы павінны зрабіць гэта з НДК ў макіяж аўтаномны-ToolChain як паказана вышэй. Але ў рэшце рэшт, гэта толькі маё меркаванне. Калі вы адчуваеце сябе дастаткова камфортна NDK-зборкі затым ісці наперад.\nдададзена 08 Красавік 2014 у 02:19 аўтар Ayberk Özgür\nДарэчы, на незвязанай тэму, зрабіце Yourselves ласку і перайсці да Vim + YCM для Сп развіцця/++. Eclipse, сапраўды не з'яўляецца добрым інструментам для гэтага.\nдададзена 25 лістапада 2014 у 10:20, аўтар Ayberk Özgür, крыніца\nЗ іншага тэме, што CMake адаптацыя з'яўляецца адзін я казаў у арыгінальны адказ: Ён экспартуецца са сцэнара OpenCV Android CMake і апошні комм быў на 2012 арыгінальны сцэнар (можна знайсці ў OpenCV РЭПО) эвалюцыянавала і распрацаваў шмат з таго часу. Але падобнае (але значна прасцей) функцыянальнасць можа быць дасягнута з 5 лініі CMake ToolChain сцэнара ў тым, што адрознівае ваш SYSROOT.\nдададзена 09 Красавік 2014 у 01:38, аўтар Ayberk Özgür, крыніца\nНе кажучы ўжо пра тое, што я перашкоджу мойму APK ад ўздуцці жывата з MIPS натыўнымі бібліятэкамі, якія ў канчатковым рахунку працуюць на 5 Усяго прылады пры разгортванні. Гэта тое, што большасць распрацоўшчыкаў дадаткаў робяць ( forum.xda-developers.com/showthread .php? т = 1385493 ), і я цалкам разумею і падтрымліваю іх вырашэнне.\nдададзена 09 Красавік 2014 у 01:37, аўтар Ayberk Özgür, крыніца\nЯ магу зразумець жаданне пабудаваць адначасова для некалькіх архітэктур, але большасць Android прылад ARMv7 з Intel, якія ўваходзяць у галіне зусім нядаўна. У горшым выпадку, я хацеў бы выкарыстаць дзве аўтаномныя кампіляваць інструменты для ARMv7 і x86 разам з маім ўжо уключаным CMake праекта (што я магу скампіляваць для хаста ці якой-небудзь іншай мэты, крос-платформавы я хачу, не мяняючы ні аднаго радка ў маім кодзе скрыптоў/) і грэбаванне ўсе іншыя архітэктуры (напрыклад, MIPS або ARMv5, які практычна састарэў), чым з дапамогай NDK-зборкі і яго Makefiles што старажытная тэхналогія сама па сабе.\nдададзена 09 Красавік 2014 у 01:36, аўтар Ayberk Özgür, крыніца\nГэта мае сэнс. Тым не менш, я лічу, што, бачачы C ++ падтрымліваюць неістотнага ў пачатку проста наіўна. Вазьміце гульні, напрыклад, відавочна, што яны з'яўляюцца вялікай часткай мабільнага свету прыкладанняў, і яны практычна% 99 натыўны код. Ёсць, верагодна, іншыя прыкладання там (напрыклад, які ў апрацоўку малюнкаў або выкарыстоўваюць візуальныя эфекты), якія падобныя. Такім чынам, у рэшце рэшт, яны павінны былі забяспечыць надзейную і лёгкую падтрымку роднай развіцця.\nдададзена 09 Красавік 2014 у 10:18, аўтар Ayberk Özgür, крыніца\nЯ думаю, што галоўная <�я> сэнс існавання з Android.mk і ўся сістэма NDK-зборкі ў тым, што ён быў выразаны з дрэва Android сістэмы. Па-першае, Google не думаю, што людзі будуць мець патрэбу ў C/C ++ для сваіх прыкладанняў на ўсіх, толькі сістэмныя бібліятэкі. Пазней, яны забяспечылі NDK, але яна па-ранейшаму забруджаныя інструментамі, якія маюць дачыненне толькі для стварэння сістэмы дрэва.\nдададзена 08 Красавік 2014 у 11:27, аўтар Alex Cohn, крыніца\nНу, NDK каля '14 значна, значна больш надзейны, шматфункцыянальны і просты, чым 3 гады таму. Я павінен сказаць, што я не магу пагадзіцца з вашымі перавагамі ў аўтаномны набор інструментаў. Гэта ідэальна падыходзіць для партоў велізарных існуючых праектаў замыкальныя на аснове, але ён не адказвае на неабходнасць кампіляваць для рукі/MIPS/x86 і г.д. Я лічу, што для дамарослых праектаў, гэта акупляецца, каб наладзіць іерархіі файлаў і дазваляе хутка і лёгка NDK-зборкі . Дарэчы, ёсць вельмі карысна CMake прыстасаванне для Android NDK . Ён выкарыстоўваць асобны набор інструментаў.\nдададзена 09 Красавік 2014 у 11:24, аўтар Alex Cohn, крыніца\nВялікая прычына адначасовага стварэння з'яўляецца ARM, x86 для сімулятара і прылады. Вы можаце выкарыстоўваць ARM для абодвух, але затым эмулятар так павольна вы ў канчатковым выніку заўсёды на прыладзе.\nдададзена 31 Кастрычніка 2014 у 03:42, аўтар Cameron Lowell Palmer, крыніца\nГэта на самай справе вельмі цяжка сказаць, што гэта праблема. Вось некалькі саветаў:\nдададзена 02 Чэрвень 2013 у 01:28 аўтар ArtemStorozhuk\n@JonesV, ды я сказаў «не будзе». Гэта Android IDE ад Google на гэта, відавочна, будзе мець. Прачытайце гэтую .\nдададзена 08 Чэрвень 2013 у 10:32, аўтар ArtemStorozhuk, крыніца\n@JonesV дзякуй за што :) Я думаю, што Android-студыя не будзе такіх праблем.\nдададзена 07 Чэрвень 2013 у 09:19, аўтар ArtemStorozhuk, крыніца\nНават прывітанне-JNI не працуе?\nдададзена 05 Чэрвень 2013 у 11:24, аўтар ArtemStorozhuk, крыніца\nЯ бачу толькі адзін з магчымых рашэнняў: пераўсталёўка Eclipse. Я рэкамендую вам спампаваць яго непасрэдна з Android сайта .\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 09:01, аўтар ArtemStorozhuk, крыніца\nЦі ёсць знайсці кампілятар jni.h ? Калі так, то ён ўтрымлівае NewStringUTF функцыі?\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 07:00, аўтар ArtemStorozhuk, крыніца\nВось яшчэ адзін цікавы момант: пры паўторнай ўстаноўцы Eclipse, і зноў імпартаваць мой праект, я прыйшоў з сапраўды такой жа праблемай ...\nдададзена 05 Чэрвень 2013 у 08:14, аўтар JonesV, крыніца\nДзякуй за вашу дапамогу. Паспрабую 1. заўтра. Для 2. , я ўжо абнавіў яго. Я ў цяперашні час выкарыстоўваю 3. , каб запусціць праект, але мне трэба рабіць гэта кожны раз, так як адны і тыя ж памылкі вяртаюцца. Я думаю, што я ўжо спрабаваў 4. , але я паспрабую яшчэ раз заўтра!\nдададзена 02 Чэрвень 2013 у 01:52, аўтар JonesV, крыніца\n<�Код> 4. не працуе. Для 1 , у мяне ёсць памылка ў прывітанне-jni.c :. <�Код> Метад 'NewStringUTF' не можа быць дазволены . Любая новая ідэя?\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 10:00, аўтар JonesV, крыніца\nБольш цікава, я ўсталяваў новую версію Eclipse, ADT імпартаваць мой праект, і гэта былі тыя ж самыя памылкі. Затым я спрабаваў імпартаваць прывітанне-JNI у гэтым новым Eclipse, і мае тую ж самую памылку. Ці магчыма, што мая праблема звязана з маёй Ubuntu? Усё працавала выдатна на працягу апошніх некалькіх месяцаў, хоць ...\nдададзена 03 Чэрвень 2013 у 10:05, аўтар JonesV, крыніца\nДакладна. Ёсць, такім чынам, нешта агульнае паміж маім старым Зацьменні і свеже усталяванай той, які можа быць зменены?\nдададзена 05 Чэрвень 2013 у 11:52, аўтар JonesV, крыніца\nЯ даў табе шчадроты, каб падзякаваць Вам за той час вы патрацілі на маёй праблеме. Але больш каментарыяў было б вельмі ўдзячны =).\nдададзена 07 Чэрвень 2013 у 08:21, аўтар JonesV, крыніца\nЯ не маю на самай справе, бо няма ніякай інтэграцыі NDK пакуль ... =)\nдададзена 08 Чэрвень 2013 у 09:55, аўтар JonesV, крыніца\nПраект кампілюецца паспяхова. Калі я Ctrl + клік на jni.h у ўключае ў сябе, я іду ў файл і змяшчае NewStringUTF функцыі.\nдададзена 04 Чэрвень 2013 у 09:14, аўтар JonesV, крыніца\nдададзена 21 Кастрычніка 2014 у 09:02 аўтар Pescolly\nУ мяне была такая ж праблема, як і многія людзі.\nЯ рушыў услед за крокамі ў Ayberk Özgür пасады, якія робяць добрае пачуццё. Хоць я таксама павінен быў пераканацца, што ставіць ўключае ў сябе пры ўсіх трох мовах: GNU C, GNU C ++, і зборка. Магчыма таму, што я не выкарыстоўваю ў адзіночку падстаўкі ланцуга інструмента.\nЯ спачатку быў мой ўключае ў сябе толькі пад GNU C і мовах GNU C ++. Які пакінуў мяне яшчэ з нявырашанымі ўключае памылку. Ня, пакуль не прызначана мой ўключае ў сябе пад мовай асэмблера, а таксама зрабілі мае памылкі сыходзяць.\nЯ не ведаю, чаму зацямненне толькі пошук праз Асэмблер ўключае ў маім праекце. Я таксама не ведаю, як гэтая частка рашэння будзе працаваць для вялікіх больш складаных праектаў.\nдададзена 22 лютага 2015 у 09:30 аўтар xdaimon\nдададзена 05 студзень 2014 у 11:32 аўтар user3163532\nГэта не вырашыць праблему, на жаль ...\nдададзена 06 студзень 2014 у 09:24, аўтар JonesV, крыніца\nдададзена 26 верасень 2015 у 05:44 аўтар Pejman Habashi\nЯ толькі што правёў каля 3 гадзін стукаў галавой аб гэтай праблеме індэксацыі Зацьменні NDK! ..\nдададзена 16 сакавік 2016 у 03:09 аўтар AccessViolation


Bachelor Chambéry - Bachelor праграм у Chambéry Bachelor, Chambéry 2018\nBachelor Chambéry - Bachelor праграм Bachelor Chambéry, Chambéry\nШамберы горада спачывае ў рэгіёне Рона-Альпы, Францыя. Ён з'яўляецца сталіцай дэпартамента Савоя і мае больш чым 50 000 жыхароў. У горадзе ёсць шматлікія каледжы.\nBachelor Chambéry - Вазьміце Bachelor у Chambéry. Атрымаць усе праграмы Bachelor і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nLink to and share "Bachelor Chambéry - Bachelor праграм у Chambéry Bachelor, Chambéry 2018"


10 чэрвень 2008, 18:46\nЦі будзе расейскі газ для Беларусі каштаваць з Новага году звыш 200 даляраў? Якія аргумэнты ёсьць у беларускага боку, каб пераканаць Расею зьмяніць формулу ўтварэньня цаны на газ? На гэтыя пытаньні адказвае эканамічны аглядальнік газэты “Белорусы і рынок” Тацяна Манёнак\nЦыганкоў: “Амбасадар Расеі Аляксандар Сурыкаў заявіў, што кошт расейскага газу для Беларусі ў 2009 годзе можа скласьці 200 даляраў за тысячу кубамэтраў альбо «крыху вышэй гэтай лічбы, гледзячы па тым, як складваецца сытуацыя». Але, як вядома, у праекце беларускага бюджэту цана на газ закладзена, паводле розных зьвестак, 140-160 даляраў.. Як гэтая супярэчнасьць можа быць разьвязаная?”\nМанёнак: “Сурыкаў па сутнасьці не сказаў нічога новага. Ёсьць прагноз Мінэканомразьвіцьця Расеі, паводле якога кошт на расейскі газ для Беларусі з улікам формулы утварэньня кошту складзе на 1 студзеня 203 даляры. Вось беларускі бок і пачаў загадзя рыхтавацца да гэтых цэнаў, а дакладней – вядзе перамовы, каб перагледзець формулу.\nГэты гандаль пачаўся яшчэ напрыканцы 2007 году. Расейскі бок выслухаў усе аргумэнты беларускіх перамоўшчыкаў, але пакуль нічога не аб’явіў наконт кошту на 2009 год. Можна меркаваць, што гэта будзе палітычнае рашэньне. Нездарма ж Сурыкаў таксама заявіў, што недзе летам адбудзецца сустрэча Прэзыдэнтаў Мядзьведзева і Лукашэнкі”.\nЦыганкоў: “Ці можна сказаць, што Масква можа даваць Беларусі крэдыты, адтэрміноўкі, але не саступіць формулу ўтварэньне цаны на газ, бо яна дазваляе законна кожны квартал павышаць цэны для Беларусі?”\nМанёнак: “Яны, вядома ж, дэкляруюць, што кошт на газ і на гэты год будзе сфармаваны паводле формулы, прывязанай да эўрапейскага кошту. Але ж на самой справе толькі пасьля таго, як сустрэліся Лукашэнка з Пуціным, толькі пасьля іх перамоваў у канцы 2007 году “Газпром” аб’явіў цану газу на гэты год. Так і зараз – цану аб’явяць прэзыдэнты. Бо для Беларусі 200 – гэта вельмі цяжка для эканомікі, гэта будзе цяжка перанесьці.\nЯ разумею, што Газпрам будзе ціснуць. Але ў Беларусі яшчэ ёсьць козыры. І найперш – магчымасьць пагандлявацца за ўласнасьць, тую, якую цікавіць “Газпром”


Кіраўнік таджыкскага АМОНУ перайшоў на бок «Ісламскай дзяржавы»\nПра гэта новаспечаны экстрэміст паведаміў у відэа, якое распаўсюдзіў праз сацыяльныя сеткі і Youtube.\nКадравы афіцэр Гулмурод Халімаў знік напрыканцы красавіка. Як удакладняе ТАСС, ён узначаліў АМАП тры гады таму. Неаднаразова атрымліваў дзяржузнагароды. На радзіме ў Халімава засталіся жонка і 8 дзяцей.\n40-гадовы палкоўнік міліцыі перад сваім знікненнем «з дапамогай сацыяльных сетак сабраў поўную інфармацыю аб дзейнасці ІГ, яго структурах, і пачаў распаўсюджваць ідэі гэтай тэрарыстычнай арганізацыі сярод падначаленых». Калегі Халімава меркавалі, што ён з’ехаў у Сірыю, дзе далучыўся да тэрарыстаў.\nУ апублікаваным відэа Гулмурод Халімаў у мусульманскай чорнай вопратцы з аўтаматам пазуе на фоне барадатых «паплечнікаў» і пальмаў.\nПалкоўнік на расейскай мове тлумачыць, што перайшоў на бок тэрарыстаў, бо ў Таджыкістане парушаюцца правы мусульманаў. У прыватнасці яму забараняюць насіць мусульманскія строі і маліцца пяць разоў на дзень. Ён адзначыў таксама, што незадаволены парадкамі ў МУС Таджыкістана і станам расейска-таджыкскіх і расейска-амерыканскіх адносін, хоць праходзіў навучанне ў спецназе Расеі і ЗША.\nХалімаў заклікае да джыхаду, называе ўлады Таджыкістана «сабакамі» і абяцае, што баевікі «Ісламскага дзяржавы» прыйдуць у рэспубліку, каб «усталяваць халіфат».\nПаводле сілавых структур Таджыкістана ў шэрагах «Ісламскай дзяржавы» і іншых тэрарыстычных групоўках за мяжой удзельнічаюць каля чатырохсот грамадзянаў рэспублікі.


КАГО НА ШТО МЯНЯЕ ЕЎРАЗВЯЗ?\n24 лістапада — 20-я гадавіна рэферэндума 1996-га года. Юбілей дзяржаўнага перавароту.\nНапярэдадні ў Мінск прыбыла прадстаўнічая дэлегацыя Еўразвязу, на сустрэчу з якой я збіраўся з Міколам Статкевічам, але пайшоў адзін.\nНайпершае, што зрабілі мы са Статкевічам, калі ён выйшаў з турмы, — прааналізавалі падзеі на Плошчы-2010 і падчас прэзідэнцкіх выбараў 2015 года. Калі факты і доказы, якія меў ён, склаліся з тым, што было вядома мне, на нашай агульнай прэсавай канферэнцыі прагучала заява адносна Андрэя Дзмітрыева. Пра ягоную сувязь са спецслужбамі.\n“Тое разуменне чалавечай годнасці, якое я маю, не дазваляе мне сядзець за адным сталом са здраднікам”, — адказаў Статкевіч першаму дарадцу адной з амбасадаў на пытанне: “Чаму вы адмовіліся прыйсці на сустрэчу нашага амбасадара з беларускай апазіцыяй?” Пасля гэтага Дзмітрыева на сустрэчы, дзе прысутнічаў Статкевіч, не запрашалі.\nДа апошняга часу...\nНа нядаўнюю сустрэчу апазіцыі з дэлегацыяй Камітэту палітыкі і бяспекі Рады Еўразвязу запрасілі і Статкевіча, і Дзмітрыева. Статкевіч падзякаваў за запрашэнне, сказаўшы, што на сустрэчы ў такім фармаце быць не можа. Тым не менш рашэнне па Дзмітрыеву адмененае не было, што выключала прысутнасць Статкевіча.\nБезумоўна, каго і на якія сустрэчы запрашаць, вырашаюць арганізатары. Пра гэта й казаць не варта было б, калі б не прынцыповасць, сімптаматычнасць падмены аднаго ўдзельніка сустрэчы на іншага, што наўпрост звязана з правядзеннем цяперашняй палітыкі ЕС у адносінах з беларускім рэжымам, у якую ўключылася большасць апазіцыі. Да таго дружна пляжылі кампанію «Гавары праўду», а тут загукалі: «Мы за мірныя перамены! Мы за мірныя перамены!» — бо гэта тое, што называецца трэндам, а прасцей — уменнем трымаць нос па ветры.\nІ, круцячы носам, апазіцыя закруцілася амаль да страты галавы. Ці ва ўсякім разе — да страты паслядоўнасці, логікі дзеянняў. Ну ўзяць хоць бы тое, што, не прызнаючы легітымнасць прызначага Лукашэнкам «парламента», апазіцыя ў той жа час прызнае правамоцнымі дэпутатамі таго ж «парламента» двух сваіх прадстаўнікоў, прызначаных тым жа Лукашэнкам. І намагаецца падаць гэта палітыкам Еўразвязу, якім жаліцца і жаліцца на тое, што ў краіне няма сапраўдных выбараў, як свой электаральны поспех, перамогу, першыя крокі па дарозе да мірных перамен…\nБо гэтакі трэнд.\nПазіцыя Беларускага нацыянальнага кангрэсу ў цяперашні трэнд ніяк не ўпісваецца. І ўсе выступы прадстаўнікоў БНК на падобных сустрэчах — як шыла ў мыле. У мыльнай оперы пад назвай «дэмакратызацыя», якую ставіць Лукашэнка, прызначаючы апазіцыю ў кардэбалет.\nДа чаго гэта прывяло? Да таго, што еўрапейскія палітыкі сустракаюцца і размаўляюць сёння з беларускай апазіцыяй толькі рытуальна. Каб не пакрыўдзіць. А рэальна — з уладай. З рэжымам.\nІ ў чарговы раз я пераканаўся ў тым на сустрэчы з кіраўніцтвам і чальцамі Камітэту палітыкі і бяспекі Рады Еўразвязу, на якую пайшоў як праз павагу да гэтай арганізацыі, высновы і рэкамендацыі якой шмат у чым вырашаюць накірункі ўсёй знешняй палітыкі ЕС, гэтак і праз неабходнасць давесці прынцыповую пазіцыю БНК. І пазіцыя гэтая была агучаная ў адказе на асноўнае пытанне чальцоў Камітэту:\n— Рэформы, якія абяцае правесці беларуская ўлада, гэта рэальнасць, ці ілюзіі?\n— Ілюзіі. Усе патрэбныя яму «рэформы» Лукашэнка правёў яшчэ 20 год таму, праз рэферэндум 1996 года, падгробшы ўсю уладу, разам з заканадаўчай і судовай, пад сябе. Ён прызначае парламент, а не парламент прызначае яго, ён судзіць, а не яго судзяць. І не збіраецца ён свае «рэформы» адмяняць. А сярод гэтых «рэформаў» проста няма месца ніякім новым. Найперш палітычным, без якіх немагчымыя эканамічныя. Таму рэальнымі яны могуць стаць толькі праз сыход рэжыму, чаго й мусіць дамагацца дэмакратычная беларуская апазіцыя, якая ўжо й забылася на тое, што найпершая яе палітычная мэта — прыход да ўлады.\nПытанне пра тое, магчымыя насамрэч рэформы, ці гэта ілюзія, карэннае. Ад адказу на яго залежыць тое, як выбудоўваць усю далейшую палітыку. Якімі метадамі дзейнічаць...\nЯ перакананы, што ні на якія істотныя рэформы Лукашэнка не здольны. Хоць тыя, хто верыць у такую магчымасць, гатовыя лічыць рэформай нават чарговую абіралаўку пенсіянераў, на якіх вырашыла ўлада сэканоміць.\nА калі я памыляюся, калі раптам акажацца, што Лукашэнка здольны падняцца над сваімі страхамі, фобіямі, што ён гатовы паступіццца нечым сваім, асабістым дзеля краіны, народа, я першы папрашу ў яго прабачэння. Паэму напішу як пра дзяржаўнага дзеяча, якога не зразумеў. Але інтуіцыя — і палітычная, і паэтычная — падказвае мне, што такое творчае шчасце мець я наўрад ці буду.\nБольшасць апазіцыі не прымае тое, што прапануе БНК. Кіраўнікамі апазіцыйных структур адвергнутая ідэя аб'яднаўчага кангрэсу. І зусім не па ідэйных меркаваннях, а таму што Статкевіч у такім выпадку мог не толькі сутнасна, але і фармальна стаць лідэрам апазіцыі. А гэтага нікому не хочацца. Дый як, маўляў, такое можа быць, калі нашы партыі і рухі, нашы структуры большыя за ягоныя?..\nНу дык давайце падменім Статкевіча Дзмітрыевым. Там «структура» большая за ўсе вашы разам узятыя. Калі верыць Лукашэнку, 10 000 байцоў «нябачнага фронту», які ў Беларусі ўсім відаць.\nДарэчы, мне і перад Дзмітрыевым перапрасіцца (да якога напачатку амаль па-бацькоўску адносіўся), — капялюш не зваліцца. Калі выйдзе, што памыляўся, што ўсё ягоныя скокі з куратарамі — хітрая, як даводзіў мне адзін з кіраўнікоў кампаніі «Гавары праўду», гульня, скіраваная на падман рэжыму і на карысць дэмакратычнага руху. Але пакуль выглядае ўсё роўненька наадварот. Перпендыкулярна.\nА ўвогуле — пра якія партыі размова ў краіне, дзе няма палітыкі? Хто і што пра іх ведае? Ведаюць асобаў. Ім давяраюць. І за імі йдуць.\nУ Радзе Беларускага нацыянальнага кангрэсу — першы кіраўнік незалежнай Беларусі. Чатыры кандыдаты ў прэзідэнты. Большасць беларускіх вязняў сумлення. Рэгіянальныя лідары. У руху «За дзяржаўнасць і незалежнасць!», які ўваходзць у БНК, — нацыянальная эліта: вядомыя, уключна з нобелеўскаў лаўрэаткай Святланай Алексіевіч, літаратары, прэм'ер міністр Рэспублікі Беларусь Міхаіл Чыгір, мастакі, музыкі, якія асцерагаюцца, што палітыка «зменаў праз збліжэнне» не зменіць, а закансервуе рэжым, які канчаткова зжыве са свету беларускую мову, нацыянальную культуру, а ўрэшце — нацыянальную свядомасць.\nЯны — не дзеці, ім не дастаткова вышыванак, стужак з нацыянальным арнаментам, яны адстойваюць паўнавартасную Беларусь. Яны гатовыя за яе змагацца. І можна не лічыцца з іх меркаваннем, з іх пазіцыяй, бо яны не ў трэндзе?..\nАпазіцыя так раздрабілася, гэтак падзялілася, што ўжо не здольная нават (што раней не было праблемай) праводзіць сумесныя пратэстныя акцыі. То нейкія акцыі прызначаюццца, то іх адмяняюць. Клічуць людзей прыходзіць у розныя дні, у розныя месцы. Дык вось мы заклікаем (дзеля яднання) скончыць хоць з гэтым! Тут, а не за сталамі такімі круглымі, што за іх не зачапіцца, быць разам.\nДзяржаўны пераварот, здзейснены 20 год таму, служкі рэжыму (да прыкладу, Ярмошына) ужо называюць цалкам законным, канстытуцыйным! І ён можа стаць такім, і ўвогуле рэжым можа быць адбелены ў грамадстве, асабліва ў вачах моладзі, калі мы ўсімі сіламі не будзем пратэставаць супраць ягоных злачынстваў! Гэта наўпроставы абавязак дэмакратычнай апазіцыі.\n24 лістапада мы ладзім такі пратэст на плошчы Свабоды ў Мінску а 18:00. І надалей гарантуем сваю прысутнасць і прысутнасць нашых актывістаў на ўсіх пратэстных акцыях, арганізаваных іншымі апазіцыйнымі структурамі. Нам проста неабходна разам рыхтаваць беларускае грамадства да актыўных дзеянняў, бо можа стацца так, што давядзецца змагацца не толькі за дэмакратыю ў Беларусі, але і бараніць саму Беларусь.


Уладзімір Пятроў ужо трыццаць гадоў выходзіць на сцэну свайго Вялікага тэатра\nДон Жуан, ён жа — Анегін\nОпубликовано: 04.04.2016 17:41:52\nПа версіі швейцарскіх музычных крытыкаў, Уладзімір Пятроў — лепшы Дон Жуан у гісторыі оперы. Нядаўна яму споўнілася 60 гадоў, палову з іх ён аддаў сцэне. Пасля кансерваторыі ў Свярдлоўску прыехаў у Мінск. З таго часу — на вядучых ролях у Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета.\nУладзімір Пятроў і Надзея Паўлава ў оперы “Травіата”\nПершая партыя самародка на сцэне мінскага тэатра была не “прынясі-падай”, ён адразу трапіў у арыстакраты.\n— “Анегін” для мяне стаў лёсавызначальным, — прызнаўся спявак. — З ім я аб’ездзіў паўсвету: Ізраіль, Францыя, Германія... Сустракалі на ўра! Гэтая опера будзе актуальнай заўсёды. Каханне, рэўнасць, барацьба — гэта ўсё наша жыццё.\nУладзіміру Пятрову пашчасціла працаваць і з горача любімым беларусамі Жэрарам Дэпардзье. Дуэт склаўся ў Парыжы — у оперы венгерскага кампазітара Золтана Кодая “Хары Янош”.\nСваім творчым настаўнікам спявак называе імпрэсарыа Дзіна Арычы. Дзякуючы яму Вялікі тэатр Беларусі пяць гадоў ездзіў выступаць на самыя прэстыжныя фестывалі разам з вядучымі салістамі свету.\n— Мы выконвалі цудоўныя творы: “Барыс Гадуноў” Мусаргскага, “Кармэн” Бізэ, “Паяцы” Леанкавала, “Аіда” Вердзі.\nУ 2015 годзе Уладзімір Пятроў удастоены вышэйшай узнагароды Саюза тэатральных дзеячаў Беларусі — прэміі “Хрустальная Паўлінка”. А напярэдадні юбілею быў узнагароджаны ордэнам Францыска Скарыны.\nМэтру оперы шмат разоў прапаноўвалі змяніць “прапіску” — клікалі і ў Заходнюю Еўропу, і ў Амерыку. Але, на шчасце мінчан, “залаты барытон” пакідаць родны тэатр нават не думае.\nВялікі тэатр адзначыў творчы юбілей вядучага саліста з размахам — трыма пастаноўкамі сусветнага ўзроўню. Уладзімір Пятроў праспяваў князя Ялецкага ў оперы “Пікавая дама”, у “Царскай нявесце” — партыю Гразнога.


Памяці Віталя Сіліцкага (2012) | Камітэт памяці Віталя Сіліцкага\n11 чэрвеня 2012 споўніўся год са дня смерці ад цяжкай хваробы вядомага беларускага палітолага Віталя Сіліцкага. За гэты час сябры і паплечнікі Віталя так і не здолелі змірыцца са стратай. Тыя з іх, хто не змог наведаць вечар памяці, даслалі свае ўспаміны. Таксама да гадавіны смерці выйшаў адмысловы нумар часопіса Belarus Headlines, прысвечаны Віталю Сіліцкаму. У ім беларускія і заходнія эксперты дзеляцца ўспамінамі пра Віталя як чалавека і разважаюць пра значнасць ягоных прац у наш час. Дзяніс Мельянцоў прапаноўвае агляд спадчыны Віталя Сіліцкага, звяртаючы асаблівую ўвагу на канцэпцыю прэвентыўнага аўтарытарызму, які выкарыстоўвае прэвентыўныя ўдары як стратэгічную прыладу для захавання сваёй улады праз сфабрыкаваную згоду. Д-р Эластэр Рабальяці падкрэслівае значнасць таго, што пісаў Віталь пра сэнс удзелу апазіцыі ў фальсіфікаваных выбарах. Мэт Раянскі з Міжнароднага фонду міру ім. Карнегі разважае пра тыя каштоўныя падыходы, якія адкрывае прапанаваная Віталём канцэпцыя прэвентыўнага аўтарытарызму. Дэвід Марплз падзяляе меркаванне Віталя, што Беларусь – не такая маналітная, як уяўляецца большасці замежных СМІ.\nЦалкам новы выпуск Belarus Headlines можна пычытаць у PDF.\nДжонатан Мур, Амбасадар Злучаных Штатаў Амерыкі ў Босніі і Герцэговіне\nЯ глыбока засмучаны сыходам з жыцця Віталя Сіліцкага. Мы пазнаёміліся ў цудоўным кампусе Стэнфардскага універсітэта ў 2005 годзе, дзе я быў даследчыкам, а Віталь стаў адным з першых беларусаў, якіх я сустрэў. Я даў яму значную свабоду, улічваючы ягоны ясны акадэмічны фокус, у супрацьлегласць маім спробам захаваць канкрэтныя і практычныя пытанні. Ён заўсёды быў прыцягальным і інфарматыўным, адначасова цынічным і шчырым, з вельмі трапным пачуццём гумару. І хаця ён адначасова крытыкаваў і рэжым, і шмат каго з апазыцыі, віталёвая моцная любоў да Беларусі заўсёды была асноўнай часткай нашых гутарак. Я шчаслівы, што ягоная спадчына, у тым ліку і БІСС, застаецца станоўчай сілай для народу Беларусі.\nДжэф Ловіт, выканаўчы дырэктар ПАСОСа\nВіталя будуць памятаць за ягоны выбітны інтэлект, розум і пачуццё гумару, як маячок свабоды – як у гутарках, так і працах на тэму дэмакратызацыі і аўтарытарызму. Ён сышоў у такі час, калі грамадзянскай супольнасці былі так патрэбныя ягоныя здольнасці, калі былі накладзеныя абмежаванні на свабоду слова і руху, а тры кандыдаты ў прэзідэнты былі асуджаныя да доўгіх тэрмінаў зняволення пасля прэзідэнцкіх выбараў у снежні 2010.\nПамяць аб Віталі мае нагадаць нам аб тых шматлікіх станоўчых галасах на карысць свабоды і дэмакратыі ў Беларусі. Вызваленне Андрэя Саннікава мусіць узрадаваць усіх, хто цэніць дух гуманізма, але ўсе мы ведаем, што Лукашэнка можа ўзяць новых закладнікаў на месца кожнага вызваленага. Няма чаго далёка хадзіць - дастаткова ўзгадаць нядаўні арышт за “хуліганства” цяперашняга акадэмічнага дырэктара БІССу Аляксея Пікуліка. Гэта выкрывае сапраўдную сутнасць рэжыму – пастаянна запалохваць і прыніжаць усіх, хто падае голас за дэмакратыю і свабоду.\nУ 2003 Віталь згубіў сваё месца ад’ютант-прафэсара ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце ў Мінску, калі адміністрацыя ўніверсітэта, кіруючыся загадам уладаў, пакарала яго за адкрытую крытыку ўрада прэзідэнта Лукашэнкі.\nАле сам Віталь пайшоў далей: ён стаў стэпендыятам праграмы Рэйгана-Фаскела пры Нацыянальным фондзе падтрымкі дэмакратыі (Вашынгтон) і запрошаным даследчыкам у Цэнтры па пытаннях дэмакратыі, развіцця і вяршэнства закона (Стэндфардзкі ўніверсітэт). У 2007 годзе ён быў прызначаны дырэктарам БІССу, які далучыўся да сеткі ПАСАСа ў 2010.\nУ снежні 2011, у памяць Віталя, Цэнтральна-еўрапейскі ўніверсітэт у Будапешце абвесціў заснаванне стыпендыі яго імя. “Дадатковая штогадовая стыпендыя” імя Віталя Сіліцкага дзейнічае для беларускіх студэнтаў, якія паступаюць у гэты ўніверсітэт, дзе сам Віталь навучаўся да таго, як атрымаў доктарскую ступень у Ратгерскім ўніверсітэце (ЗША).\nЯ перакананы, што тыя з нас, хто быў знаёмы з ім – і ў Беларусі, і па ўсёй Еўропе, і ў ЗША, кожны, каму неабыякавая Беларусь – спалучаць свае высілкі, каб спраўдзіць жаданне Віталя, дзеля якога ён працаваў так доўга – “запаліць свечку свабоды” ў Беларусі.\nВіталь Сіліцкі адначасова з’яўляўся цвярозым навукоўцам і вельмі эмацыйным і адданым прыхільнікам дэмакратыі. І інтэлектуальна, і маральна ён быў адным з найбольш чуллівых людзей, якіх я ведаў. Калі мы выпадкова сустрэліся на Кастрычніцкай плошчы 19 снежня 2010, Віталь, відавочна, быў апантаны палітычным момантам і маленькай, але надзеяй, што ў ягонай краіне могуць адбыцца змены да лепшага. Якім жа глыбокім было ягонае расчараванне на наступны дзень, пасля жудаснай ночы палявання на вядзьмарак і абсалютнага знішчэння ўсяго, на што Віталь спадзяваўся і дзеля чаго працаваў.\nДэмакратычная, незалежная і еўрапейская – такой Віталь бачыў Беларусь, краіну, якую ён любіў. Гэта была станоўчая апантанасць, якая прымушала яго без стомы пісаць свае аналізы і артыкулы ў аўтобусах, начных цягніках і ў аэрапортах, падчас пераездаў з канферэнцый на семінары, з воркшопаў на брыфінгі, як рэгіянальныя, так і міжнародныя. Віталь быў дасканалым і адданым, і ў той жа час дзейнічаў дакладна і наўмысна. Ён сышоў з жыцця тады, калі больш за ўсё быў патрэбным краіне. Сёння, па прашэсці года пасля ягонай смерці, відавочна, што пустэча, якая засталася пасля яго ў Беларусі і ў Еўропе, усё яшчэ балюча зеўрае. І гэта справа кожнага з нас – запоўніць яе праз ушанаванне памяці віталёвай спадчыны і падтрымку ягонай місіі і ідэй.\nЕлена Карастэлева, дырэктар Цэнтру еўрапейскіх даследванняў\nУжо год, як Віталіка няма з намі... і ўсё яшчэ цяжка паверыць, што яго ЗУСІМ няма, і што кароткія 39 год ягонага жыцця – ужо гісторыя... Гісторыя, якую мы маем захаваць.\nЯ добра памятаю нашыя студэнцкія гады. Мы былі такімі маладымі, такімі дзёрзкімі, шчыра крочылі ў ногу з часам, былі адкрытыя да пераменаў, да разбурэння (хоць бы і на кароткі час) старых межаў і стэрэатыпаў. Дзе зазвычай можна было сустрэць нас пасля доўгіх і знясільваючых лекцыяў, якія ў рэтраспектыве падаюцца забаўнай сумессю гісторыі камунізма і заходняй філасофіі? Канешне, у Ленінцы, на Кастрычніцкай плошчы, проста таму, што адчынілі архівы і мы маглі чытаць Канта, Хэгеля, Лока і Ніцшэ ў арыгінальным перакладзе, без такіх “карысных” заўвагаў камуністычнай партыі! Віталь, безумоўна, успрыняў гэта яшчэ глыбей, пабачыўшы, як усе гэтыя антаноміі дэмакратыі здольныя прыжыцца ў рэчаіснасці, крочачы між танкаў і кравапраліццяў пасьляпутчаўскай Масквы.\nТыя ідэі і выцвярэжвальная рэчаіснасць зрабілі з яго інтэлектуала, змагара, які, атрымаўшы адукацыю як на Усходзе, так і на Захадзе, заўсёды прагнуў скарыстаць веды на практыцы, зрабіць гэты свет лепшым.\nАле ж тое не была бойка роўных і ён згарэў у ёй. І зараз мы пазбаўленыя ягонага важкага меркавання, мы згубілі сапраўднага беларуса і ў той жа час вельмі блізкага, па-дзіцячы непасрэднага і добрага сябра, якога мой сын заўсёды будзе ўзгадваць як “Дзядзку Сіла”...\nДэвід Марплз, ганаровы прафэсар, універсітэт Альберты (Канада)\nВіталь быў рэдкім феноменам: абсалютна незалежны аналітык і навукоўца, які меў і веды, і здольнасць прапанаваць абгрунтаваны, арыгінальны і інфарматыўны аналіз сучаснай беларускай палітыкі. Ягоная заўчасная смерць летась стала велізарнай стратай не толькі для сям’і і сяброў, але і для сьвету: ён быў чалавекам неверагоднай глябіні, чалавечнасці і мудрасці.\nІдэі Віталя не губляюць актуальнасці. Ён лепш за астатніх разумеў неабходнасць захавання сувязяў з Еўропай на розных узроўнях. У ягоных выказваннях прасочваецца думка, што Беларусь не такая маналітная, як падаецца большасці замежных медыяў, хаця ён яўна прадбачыў, што шлях наперад быў у падрыве любым магчымым чынам “прэзідэнцкай вертыкалі” і лічыў Беларусь дыктатурай (хоць гэтае слова і можа трактавацца па-рознаму).\nАдна з магчымых перасцярогаў, якая вынікае са сверджанняў вышэй, тое, што ад прэзідэнцкіх выбараў 2010 прыватызацыя ў краіне праводзіцца ва ўмовах сур’ёзнага эканамічнага крызісу (які неадкладна патрабуе замежных крэдытаў) - і толькі ў адным накірунку, тобок, расейскія кампаніі маюць больш-менш эксклюзіўнае “першаснае права” набываць каштоўныя беларускія прадпрыемствы альбо праводзіць з імі зліцці. Гэта было адной з умоваў леташняга крэдыту ў 3,5 мільярды даляраў ад Еўразійскага эканамічнага саюза.\nТаму лагічнай задачай для Еўразвяза, калі кіравацца парадамі Віталя, ёсць пошук выйсця з цяперашняга тупіку ў стасунках з Мінскам дзеля таго, каб мець магчымасць браць удзел у будучай прыватызацыі беларускіх прадпрыемстваў. Аслабленне эканамічнай моцы рэжыму прывядзе, як меркаваў Віталь, да аслабленне і палітычнай моцы, што будзе мець вынікам больш плюралістычнае і менш абсалютысцкае грамадзтва.\nПершы раз мы сустрэліся з Віталём на канфэрэнцыі ў Баце, Англія, у 1999. Тое была, бадай, першая вялікая канферэнцыя, прысвечаная Беларусі, у заходняй краіне. Там Сіліцкі перакладаў для сацыёлага Дэвіда Ротмана. Стоячы перад трыбунай, Віталь засланяў сабой і так невысокага выступоўцу. У пэўны момант нехта з прысутных нават папрасіў Віталя пасунуцца, каб можна было бачыць спікера.\nНашая наступная выпадковая сустрэча адбылася ў мінскім метро. Віталь нечакана з’явіўся ззаду і вітаў мяне так, нібыта я быў ягоным старым сябрам, якога ён даўно не бачыў. Эрудзіраваны, яскравы і вельмі чалавечны, падавалася, ён і літаральна, і ў пераносным сэнсе “большы за само жыццё”. Здавалася, ён ведаў усё ў беларускай сталіцы, і пазней знаёміў мяне з рознымі амбасадарамі і навукоўцамі ў сваёй улюблёнай кавярні, якае мае назоў, што вельмі пасуе для такога касмапаліта, як Віталь - “News Café” на вуліцы Карла Маркса.\nВіталь быў выключна абаяльным і пацешным чалавекам. Аднойчы я бачыў, як ён спіць падчас панэлі на канферэнцыі ва ўніверсітэце Лазарскага (Варшава). Пасьля ён адмаўляў тое, што спаў, нягледзячы на факт, што ягоны храп быў чутны падчас выступаў. Як высветлілася, напярэдадні ён сацыялізаваўся ў Старым горадзе да трэцяй ночы. Рэдка ён мог упусціць магчымасць абмеркаваць палітычныя справы з сябрамі з далёкага ці блізкага замежжа. Тэрмін “публічны інтэлектуал” пасуе да яго найлепшым чынам. Хаця праца была самай вялікай ягонай жарсцю, і ён быў выбітным аналітыкам, свабодным ад якіхсці палітычных сімпатыяў альбо моцных пачуццяў, Віталь заўсёды быў у сугуччы з поп-культарай. Ягоным захапленнем быў ангельскі футбольны клуб Ліверпуль, ён сачыў за ягонымі поспехамі здалёк ці па тэлівізары так прагна, як ніякі іншы заўзятар. Гэта сімбалічна для ягонай шырокай, а часам і складанай асобы і вялікага колу інтарэсаў. Кожны з тых, хто хоць раз сустракаў Віталя Сіліцкага, ужо ніколі яго не забудзе. І мала хто заслугоўвае лепшай эпітафіі.\nПавал Данэйка, дырэктар БЕРОКа\nМы пазнаёміліся з Віталём, калі той быў яшчэ студэнтам і з’явіўся ў офісе Інстытута прадпрымальніцтва і мэнэджмэнту. Пачалі камунікаваць – і наш дыялог ніколі не прыпыняўся.\nКалі прыйшоў час вырашаць, хто стане першым дырэктарам Беларускага інстытуту стратэгічных даследаванняў, Віталь якраз скончыў навучанне і вярнуўся са Стэндфардзкага ўніверсітэту. Спачатку мы шукалі замежніка, але знайшлі беларуса заходняга мыслення ў асобе Віталя Сіліцкага – неверагодна ўдалае спалучэнне прафэсіяналізму, энтузіязму і місіянерства.\nВіталь прадэманстраваў надзвычайны ўзровень акадэмічнай аналітыкі. Да яго аналітыка ў Беларусі існавала альбо як эсэістыка, альбо мела ідэалагічную прыроду. Што моцна адрозніваецца ад сапраўднага навуковага даследвання, бо адказы відавочныя ўжо адпачатку. Віталь прыцягнуў і згуртаваў вакол сябе новых экспертаў. Гэтыя спецыялісты зараз маюць разуменне і здольнасці прэзентаваць свае даследванні на міжнародным узроўні. Гэта новае экспертнае кола.\nВіталь быў першым, хто, атрымаўшы доктарскую ступень, вярнуўся жыць і працаваць у Беларусі. Цяпер такіх як ён ужо некалькі, і не толькі ў паліталогіі, таксама і ў эканоміцы. Гэта ўжо няспынны працэс, хаця ягоная інтэнсіўнасць залежная ад многіх фактараў, напрыклад, пасля 19снежня 2010, некаторыя навукоўцы перадумалі вяртацца.\nВіталь у мяне асацыюецца з няспыннай плыняй, ён заўсёды быў у пошуку, у дыялогу. Сіліцкі стаў першым беларускім аналітыкам сапраўднага заходняга ўзроўню.\nКірыл Коктыш, дацэнт Маскоўскога дзяржаўнага інстытуту міжнародных адносінаў\nВіталь Сіліцкі. Мой добры сябра.\nВыбітны і прызнаны навуковец, здольны наперадузята разгледзець любы паварот беларускага палітычнага віру, і па беларускай звычцы знайсці нешта для абапоры нават у самай безнадзейнай багне. І знайсці так, каб гэта працавала!\nТаленавіты адміністратар, пад эгідай БІССу здолейшы распачаць працэс аб’яднання беларускіх інтэлектуалаў.\nБеларус, сваё жыццё без астатку спаліўшы ў надзее на лепшую долю для Радзімы.\nСіліцкі ўжо назаўжды застаўся ў гісторыі станаўлення беларускай грамадскай думкі сучаснаці. Але засталася ня толькі гісторыя – засталіся і яго мары, якія прагнуць увасаблення. Гэта жывая яго частка, бо гэта і нашыя мары – бо больш за ўсё Віталь прагнуў суб’ектнасці Беларусі ў сусветнай палітыке, і чалавечай цеплыні і пачуцця годнасці як безумоўнай нормы хатняй беларускай культуры і палітыкі. І таму верыцца, што гэтыя мары проста не могуць не спраўдзіцца, і што кожны, па меры сіл сваіх, будзе ім спрыяць.\nСветлая памяць Віталю!


М.Чаргінец заяўляе пра “непавагу да Беларусі” з боку ЗША\n09 лістапад 2005, 17:27\nАлег Грузьдзіловіч, Менск “Адэкватна рэагаваць на непавагу да Беларусі” заклікаў беларускае кіраўніцтва сябра верхняй палаты Нацыянальнага сходу Беларусі Мікалай Чаргінец, якому амэрыканскія ўлады адмовілі ва ўязной візе. Тым часам у Беларусі згадваюць гісторыю 8-гадовай даўніны, калі Мікалаю Чаргінцу спачатку таксама не давалі ўязной амэрыканскай візы, але ўрэшце ён яе атрымаў.\n9 лістапада сябра верхняй палаты Нацыянальнага сходу Беларусі Мікалай Чаргінец склікаў прэсавую канфэрэнцыю з нагоды адмовы яму ва ўязной візе ў ЗША, куды ён зьбіраўся для ўдзелу ў сэсіі ААН як сябра беларускай дэлегацыі. Паводле Мікалая Чаргінца, падставай стала тое, што год таму ён выкарыстаў знаходжаньне на сэсіі ААН для назіраньня за прэзыдэнцкімі выбарамі ў ЗША, а гэта не адпавядала ягонай візе. Беларускі палітык лічыць, што насамрэч зь ім паквіталіся з палітычных меркаваньняў.\n(Чаргінец: ) “Мінуў год — і раптам яны пра гэта згадалі. Я разумею, у іх ёсьць крыўда за мой рэзкі выступ у ААН, дзе я, як юрыст, здолеў паказаць непраўдзівасьць іх крытыкі на адрас маёй краіны. Таксама за тое, што я паказаў незаконнасьць спробаў працягваць далей блякаду Кубы. А галоўнае — за тое, што я, як сябра місіі АБСЭ, сумленна выканаў свой абавязак падчас назіраньня за выбарамі”.\nТым часам у Беларусі згадваюць, што Мікалая Чаргінца не ўпершыню не пускаюць у ЗША на сэсію ААН. У 1998 годзе ў Беларусі разгарэўся дыпляматычны скандал, выкліканы тым, што загадам Аляксандра Лукашэнкі з пасёлку Дразды былі гвалтоўна выселеныя дыпляматычныя місіі некаторых заходніх краінаў. Тады амбасадары гэтых краінаў на знак пратэсту часова пакінулі Беларусь, а ўрады заходніх дзяржаваў, у тым ліку ЗША, абвясьцілі неўязнымі шэраг вышэйшых беларускіх чыноўнікаў. Сярод іх быў і Мікалай Чаргінец, нядаўна прызначаны Аляксандрам Лукашэнкам сябрам верхняй палаты Нацыянальнага сходу. Але ў той час візу Мікалай Чаргінец усё ж атрымаў. Паводле беларускага незалежнага журналіста Рамана Якаўлеўскага, адбылося наступнае:\n(Якаўлеўскі: ) "Чаргінец спрабаваў, як і цяпер, патрапіць на сэсію ААН у Нью-Ёрку. У візе яму спачатку адмовілі. Мікалай Іванавіч вельмі пакрыўдзіўся і заявіў, што зьбіраўся ў ЗША ня толькі працаваць на сэсіі, але і перадаць дакумэнты пра амэрыканскіх вайскоўцаў, якія зьніклі бязь вестак у Віетнаме і Аўганістане. Ён асабіста паказваў мне гэтыя дакумэнты: фатаздымкі, пасьведчаньні, але не тлумачыў, адкуль яны ў яго. Нагадаю, спадар Чаргінец сам ваяваў у Аўганістане. Тады ён заявіў, што ў такім выпадку не перадасьць іх амэрыканцам. Пра дакумэнты стала шырока вядома, і ў выніку візу ён атрымаў. Між тым, у Маскве дагэтуль дзейнічае зьмешаная камісія ў справе пошуку зьніклых вайскоўцаў у Віетнаме і Аўганістане, і тыя дакумэнты Мікалай Чаргінец мог туды даўно перадаць. Таму, што да мяне, гэта было не зусім маральна — выстаўляць амэрыканцам такі ўльтыматум: альбо віза, альбо ня будзе дакумэнтаў”.\nШэрагу высокапастаўленых беларускіх чыноўнікаў дагэтуль забаронены ўезд у краіны Эўразьвязу. Гэта асобы, якія могуць мець дачыненьне да рэпрэсіяў супраць апазыцыі і фальшаваньня вынікаў мінулых выбараў. У сьпісе неўязных Віктар Шэйман, Уладзімер Навумаў, Юры Сівакоў, Дзьмітры Паўлічэнка, Юры Падабед, Лідзія Ярмошына. Урад ЗША заяўляў, што далучаецца да гэтай забароны.\nГл. таксама  Мікалая Чаргінца не пусьцілі ў ЗША


Удзел у канцэрце прынялі выхаванцы Моладзевага цэнтра культуры і мастацтваў імя св. Францішка Сальскага, які дзейнічае пры бараўлянскім араторыі, парафіяльны хор, музычны гурт “Крылы”, дзеці, якія ўдзельнічаюць у катэхэзах, і іншыя парафіяне. Прыемным сюрпрызам было выступленне некалькіх сямей, падчас якіх бацькі разам з дзецьмі дзяліліся з прысутнымі сваімі талентамі.\nСвятала атрымалася вельмі добрым і па-сямейнаму ўтульным.\nНапрыканцы праграмы да прысутных з традыцыйным салезіянскім слоўкам на добрую ноч звярнуўся біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB, які таксама завітаў на канцэрт. Біскуп Аляксандр адзначыў, што свята ў гонар святой Цэцыліі з’яўляецца вельмі добрай традыцыяй, якую практыкуюць у шматлікіх парафіях у Беларусі. Таксама іерарх узгадаў біблейскую прытчу пра таленты, якія варта памнажаць і выкарыстоўваць, а не закопваць у зямлю. Прыкладам развіцця талентаў для нас з’яўляецца ўдзел у канцэрце ў гонар святой Цэцыліі. Завяршылася слоўка супольнай малітвай.\nУ хуткім часе запісы з канцэрта можна будзе ўбачыць на нашым юцюб-канале.\nУ Смаргонi адбылося пасвячэнне кандыдатаў у анiматары\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « "Мы дзеці Караля": у Мінску адзначылі ўрачыстасць Хрыста Валадара 22 лістапада ў мінскай парафіі св. Яна Хрысціцеля адбыўся святочны канцэрт у гонар св. Цэцыліі. Музыка і спевы перапаўнялі касцёл ў гэты вечар. »


Прайдзіце тэст ад Радыё Свабода\nСёлета ў Беларусі чакаецца «небывалы ўраджай у сельскай гаспадарцы». Пра гэта заявіў сёньня Аляксандар Лукашэнка на эканамічнай нарадзе, перадае БелТА. А наколькі добра вы разьбіраецеся ў сёлетніх сельскагаспадарчых справах? Свабода склала адмысловы тэст. Праверце сябе.\nПытаньне 1 з 5\nПачнём з простага. Як завуць міністра сельскай гаспадаркі і харчаваньня?\nПытаньне 2 з 5\nШто з гэтай тэхнікі выкарыстоўваюць пры ўборцы зерневых і зернебабовых?\nПытаньне 3 з 5\nХто зь Берасьцейскай вобласьці першым намалаціў сёлета тысячу тон зерня?\nСяргей Янучок і Віктар Жукоўскі\nВалеры і Тацяна Кухты\nПытаньне 4 з 5\nКолькі камбайнаў задзейнічаюць сёлета падчас уборачнай кампаніі ў Віцебскай вобласьці?\nПытаньне 5 з 5\nУ якой вобласьці па стане на 21 ліпеня найбольшая доля ўбраных зерневых культур?\nНяправільна. Спадар Дрожжа ўзначальвае іншае міністэрства – лясной гаспадаркі. А вось за сельскую гаспадарку адказвае Іван Крупко.\nПравільна! Былы кіраўнік Менскага раёну сёлета ўзначаліў міністэрства. Родам спадар Крупко з Горадзеншчыны – з Карэліцкага раёну. Скончыў Горадзенскі аграрны ўнівэрсытэт. Пачынаў працоўную кар’еру ў калгасе «Рассвет» Нясьвіскага раёну, дзе працаваў аграномам.\nНе, гэта былы міністар. З сакавіка міністэрства ўзначальвае Іван Крупко.\nПравільна! Гэтая тэхналёгія выкарыстоўваецца ў абчэсвальнай жатцы, калі тэхніка ня скошвае колас, а абмалочвае толькі зерне. Гэтая тэхналёгія лічыцца больш эфэктыўнай пры ўборцы ўраджаю.\nА вось і не. Ротарную жатку выкарыстоўваюць, каб зьбіраць кармавыя травы для жывёлагадоўлі.\nПравільна! Разам са сваёй жонкай, якая ўваходзіць у гэты экіпаж, Валеры Кухта з Камянецкага раёну першым на Берасьцейшчыне намалаціў тысячу тон зерня.\nНе, ня так. Першымі на Берасьцейшчыне намалацілі тысячу тон зерня Валеры і Тацяна Кухты з Камянецкага раёну. А Аляксандра Юшчука адзначылі сярод найлепшых камбайнэраў на абласных Дажынках на Берасьцейшчыне ў 2019 годзе.\nНе зусім. Спадар Янучок таксама намалаціў сёлета тысячу тон зерня разам зь Віктарам Жукоўскім. Але Янучок і Жукоўскі працуюць у Клецкім раёне, на Меншчыне, а не на Берасьцейшчыне. А вось Валеры і Тацяна Кухта – тыя самыя тысячнікі зь Берасьцейшчыны.\nНяправільна, насамрэч 1350. Так, прынамсі, сьцьвярджае старшыня камітэту па сельскай гаспадарцы і харчаваньні Сяргей Ягораў.\nДакладна! Вы ў курсе спраў!\nНяправільна, насамрэч, 1350. Так, прынамсі, сьцьвярджае старшыня камітэту па сельскай гаспадарцы і харчаваньні Сяргей Ягораў.\nНа жаль, не. На Горадзеншчыне цяпер сабралі зерневыя і зернебабовыя на 5,27% плошчаў. А вось на Гомельшчыне – ажно 17,6%.\nПравільна! На Гомельшчыне зерневыя і зернебабовыя культуры ўжо прыбралі на 17,6% ад пляну.\nБлізка, але ня так. На Берасьцейшчыне цяпер сабралі зерневыя і зернебабовыя на 8,79% плошчаў. А вось у суседняй Гомельскай вобласьці – ажно 17,6%.


Канвертаваць Тэнге (KZT) і Мангольскіх тугрыкаў (MNT) : Калькулятар абменнага курсу\nТэнге (KZT) і Мангольская тугрыкаў (MNT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Тэнге і Мангольская тугрыкаў пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Тэнге. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Мангольская тугрыкаў валюты па змаўчанні. Націсніце на Мангольскіх тугрыкаў або Тэнге канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nТэнге гэта валюта, у Казахстан (KZ, Каз). Мангольская тугрыкаў гэта валюта, у Манголія (Мінесота, МНГ). Сімвал MNT можа быць запісаная Tug. Тэнге дзеліцца на 100 tiyn. Мангольская тугрыкаў дзеліцца на 100 mongos. Абменнага курсу тэнге Апошняе абнаўленне 31 Студзень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Мангольская тугрыкаў Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад Yahoo Finance. KZT каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. MNT каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Японскага мастака вызваляць з беларускай калоніі | Новы Час\nДаічы Ёшыда — японскі мастак, які малюе ў стылі манга. У 2016 годзе ён быў запрошаны на фестываль манга ў Адэсу. У Кіеве набыў у антыкварнай краме розныя часткі зброі да 1945 года выпуску, каб выкарыстоўваць іх у якасці мадэляў для малюнкаў.\n15 жніўня 2016 году Даічы Ёшыда вылецеў маршрутам з Кіева ў Токіё з транзітнымі перасадкамі ў аэрапортах Мінску і Абу-Дабі. Ён сцвярджае, што служба бяспекі ў аэрапорце Кіева праверыла і сфатаграфавала ўсе часткі зброі, якія знаходзіліся ў ягоным зарэгістраваным багажы, і дапусціла яго на рэйс.\nУ Мінску Даічы Ёшыда быў затрыманы, а ў красавіку 2017-га асуджаны на 4 гады 6 месяцаў зняволеньня за незаконны правоз і перамяшчэнне праз дзяржаўную мяжу Рэспублікі Беларусь агнястрэльнай зброі.\nНарэшце. Правозіў у загэрістраваным багажу, значыць аніяк ня меў доступу ў транзытнай зоне, нават тэарытычна ня мог зьдзейсьніць злачынства на тэрыторыі Беларусі. Судзілі без перакладніка, хоць ён разумее ангельскую. Не давалі перадаць акуляры, пакінулі паўсьляпым на цэлы год. І гэта ўсё ў пачварных умовах нашых турмаў ды ізалятараў. Бедны чалавек нават ня ведаў што такая нялюдзкасьць можа існаваць ды не разумеў за што яна дасталася яму. Мабыць думаў што парушыў нейкі рытуал, накшалт нейкай сьвятой какашкі ў афрыканскіх тубыльцаў, калі цябе звараць і зьядуць як уступіш у яе. Пэўна сядзеў і разважаў што гэта за такая беларуская сьвятая какашка. Вельмі рады што гэта неўзабаве скончыцца для яго. У наступны раз будзе аблятаць Беларусь за 1000 км. Вельмі спадзяюся што калі ачомаецца распавядзе з высокай трыбуны пра парушэньні базавых правоў чалавека ў Беларусі.


Аляксандр Гарадзілаў: “Каб заўтра было лепшым” | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nПятница, 28.04.2017 14:27. Рубрика: Актуальнае, Грамадства, Людзі Tags: интервью, люди, сельсовет\nЛапіцкі сельсавет — адзін з самых буйных на тэрыторыі раёна. У яго склад уваходзіць 28 населеных пунктаў, дзе пражывае больш за 2 тысячы жыхароў, што, напрыклад, у некалькі разоў больш, чым у Карытненскім ці Татаркаўскім. А значыць, і “шчыльнасць” паўсядзённых клопатаў у старшынь адміністрацый розная. Але праблемы, якія прыходзіцца вырашаць кіраўнікам мясцовай улады, у большасці сваёй аднолькавыя: добраўпарадкаванне, падтрымка асабістых падсобных гаспадарак, сацыяльна—эканамічныя пытанні. Каб заўсёды быць у цэнтры падзей, сустракацца з людзьмі, звычайна рабочага дня не хапае. Але калі ты разумееш важнасць ускладзеных на цябе абавязкаў, адказваеш за лёсы некалькіх соцень людзей, то не зважаеш ні на час, ні на асабістыя справы. Так лічыць лапіцкі “галава” Аляксандр Гарадзілаў, які стаіць на чале адміністрацыі тры гады. Службовы тэрмін на дадзенай пасадзе не надта вялікі, аднак станоўча выніковы: у штогадовых абласных спаборніцтвах сярод органаў мясцовага самакіравання за леташні год узначальваемы ім сельсавет прызнаны лепшым і атрымаў пераходны чырвоны сцяг. Такой пачэснай узнагароды за 11 гадоў існавання абласных “іспытаў” органаў мясцовага кіравання і самакіравання дабіваўся толькі Вяззеўскі сельскі Савет у 2014 годзе. А калі ўлічыць, што на Магілёўшчыне некалькі соцень сельсаветаў, то працэнт пападання ў дзясятку для Асіповіччыны высокі.\n— Што спрыяе такой эфектыўнай рабоце кіраўніка? — з такога простага на першы погляд пытання і пачалася гаворка з Аляксандрам Гарадзілавым.\n— Кантактаваць з людзьмі, своечасова рэагаваць на іх штодзённыя запыты, жыць аднымі праблемамі, быць пастаянна адкрытым і шчырым — дастаткова складана. Але магчыма. Проста трэба любіць месца, дзе жывеш, атуляць увагай і клопатам малога і старога, працаўніка і абібока, не толькі глядзець наперад, але і бачыць, каб думаць і прымаць своечасова неабходныя рашэнні, не баяцца весці з землякамі прамы дыялог, разам шукаць выйсце са складанай сітуацыі. І калі сёння ўдаецца дапамагчы чалавеку, даць яму слушную параду, уладкаваць непакой і трывогу, радуюся, бо і сам заўтра буду прасынацца спакайнейшым і ўпэўнена крочыць на работу. Адчуваю задавальненне і ад таго, што працую з камандай аднадумцаў, на якіх заўсёды магу разлічваць, — кіраўніком спраў Юліяй Раеўскай, спецыялістам Ганнай Важнік. Усе мясцовыя, даўно ведаем адзін аднаго, адносіны будуем на даверы. Як і з актывістамі вёсак — старастамі, гаспадарамі дамоў сацыяльных паслуг і ўсімі зацікаўленымі ў канчатковым выніку землякамі.\n— Супрацоўніцтва з арганізацыямі, што размешчаны на тэрыторыі, — таксама складнік паспяховасці?\n— Безумоўна. Знайшлі паразуменне з усімі мясцовымі прадпрыемствамі — працуем у адной вупражцы. Сумесна вырашаем набалелыя пытанні. Яны актыўна дапамагаюць у правядзенні свят вёсак, выдзяляюць пры неабходнасці тэхніку на розныя патрэбы, разам адсочваем іншыя сацыяльна значымыя ў жыцці сельсавета моманты.\n— Якой стратэгіі прытрымліваецеся ў развіцці населеных пунктаў сельсавета?\n— Галоўнае — павышаць узровень жыцця людзей. Важна, каб вяскоўцы былі забяспечаны работай. Сёння яны хочуць зарабляць не менш, як гараджане, жыць з камфортам. Асабліва маладыя сем’і, якія дзяржава стараецца падтрымліваць. Кіраўнікі гаспадарак не павінны пакідаць па-за ўвагай і маладых спецыялістаў, што прыязджаюць сюды па размеркаванні: прадастаўляць добраўпарадкаванае жыллё, фінансавую падтрымку і іншыя сацыяльныя бонусы, ад якіх будзе залежаць замацаванне дзяўчыны або хлопца на сяле.\n— Што найбольш хвалюе жыхароў сельсавета?\n— Праблем хапае. Вываз смецця, дрэнныя дарогі ў распуціцу, снежныя заносы, гандлёвае абслугоўванне, вода- і газазабеспячэнне, работа маршрутных аўтобусаў, утрыманне падсобных гаспадарак — няпоўны іх пералік. А ёсць яшчэ і прыватныя — адзінокага пажылога чалавека няма каму пахаваць ці лякарства тэрмінова спатрэбілася ў аддаленую вёску. Сярод іх як хутка вырашаемыя, так і тыя, што патрабуюць часу: напрыклад, рамонт установы культуры ў Жорнаўцы, які значна зацягнуўся. Лічу, што прадстаўнік улады павінен прапаноўваць шляхі выхаду з канкрэтнай праблемнай сітуацыі. Толькі ў такім выпадку магчымы канструктыўны дыялог.\n— Аб планах раскажаце?\n— Iх безліч. Галоўнае — ператварыць іх у жыццё. Упэўнены: каб дамагчыся чагосьці значнага, не трэба губляць часу марна. Як жыву? Што зрабіў? Як стасуюся з акаляючым светам, з зямлёй, на якой вырас? Гэта важныя пытанні. Калі часцей будзем разважаць над імі, упэўнены, менш бу-дзем сутыкацца і з такой злабадзённай праблемай, як сацыяльнае ўтрыманства. Замест таго, каб бясконца разважаць, каму і што павінен, чалавек абавязаны штосьці рабіць сам. Радуе, што ў апошні час людзі актыўна сталі ўдзельнічаць у самых розных мерапрыемствах, у тым ліку і ў добраўпарадкаванні. Зрабіць чыстым свой падворак, вуліцу, не быць абыякавымі адзін да аднаго — становіцца нормай паўсядзённага жыцця. I гэта вялікі крок наперад, які мясцовая ўлада сёння зрабіла разам з сяльчанамі, каб заўтра было лепшым.\n« Асіповіцкаму доследнаму лясгасу прысуджана I месца па выніках штогадовага абласнога агляду-конкурсу\nСубота, 22 красавіка »


Музей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі — Вікіпедыя\nМемарыяльны музей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі — мемарыяльны музей, прысвечаны Тадэвушу Касцюшку. Знаходзіцца каля горада Косава па вуліцы Т.Касцюшкі, дом 108. У студзені 2003 года было прынята рашэнне Брэсцкага аблвыканкама «Аб аднаўленні сядзібнага дома Т.Касцюшкі і стварэнні мемарыяльнага музея». Урачыстае адкрыццё дома — музея адбылося 23 верасня 2004 года.\nМемарыяльны музей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі\nМузей Касцюшкі, 2008 год\nМемарыяльны музей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі на Вікісховішчы\nМузей Т. Касцюшкі — хата, у якой 4 лютага 1746 года нарадзіўся Андрэй Тадэвуш Банавентура Касцюшка — вялікі сын беларускай зямлі, нацыянальны герой Польшчы, ЗША, ганаровы грамадзянін Францыі. Першапачаткова сядзіба была пабудавана ў 1720 годзе бацькам Т.Касцюшкі. У гады другой сусветнай вайны згарэла, а праз 60 год была адноўлена на старым фундаменце, з родным склепам, якія былі знойдзены падчас археалагічных раскопак у 2003 годзе.\nМузей падзяляецца на мемарыяльную і гістарычную часткі. Мемарыяльная частка (сені, кухня, пакой маці, працоўны кабінет бацькі Касцюшкі, гасціная) папаўняецца мэбляй 18-19 ст. У гістарычным пакоі знаходзяцца матэрыялы археалагічных раскопак 2003 года, манеты, медалі, грашовыя банкноты з партрэтам Т.Касцюшкі, герб і генеалагічнае дрэва роду Касцюшкаў, зброя сялян-паўстанцаў — косы касіянераў і інш.\nНаведвальнікам музея прапануецца цікавая экскурсія па ўсіх пакоях мемарыяльнай часткі і бібліяграфічныя звесткі пра Касцюшку, якія замацоўваюцца праглядам 18-хвіліннага фільма, створанага пры фінансавай падтрымцы ЮНЕСКА.\nЗ 2009 года ўведзена новая паслуга, якая дазваляе маладым парам зарэгістраваць свой шлюб у музеі, на тэрыторыі музея, на востраве.\n12 мая 2018 года адбылося ўрачыстае адкрыццё помніка Тадэвушу Касцюшку. Помнік быў адліты ва Украіне паводле праекту беларускага скульптара Гэніка Лойкі.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сядзіба Т. Касцюшкі\nМузей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі на сайце Radzima.org\nМузей-сядзіба Тадэвуша Касцюшкі на сайце Глобус Беларусі (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Музей-сядзіба_Тадэвуша_Касцюшкі&oldid=3358760"\nАпошнія змены 21 красавіка 2019 а 15:48\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:48, 21 красавіка 2019.


Палякоў і Судаленка аспрэчваюць адказ старшыні Дзяржпагранкамітэта | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПалякоў і Судаленка аспрэчваюць адказ старшыні Дзяржпагранкамітэта (абноўлена)\nВасіль Палякоў не згодны з адказам старшыні Дзяржаўнага памежнага камітэта Беларусі Леаніда Мальцава на яго разам з Леанідам Судаленкам зварот у справе пастаянных затрыманняў для правядзення асабістага нагляду гомельскіх праваабаронцаў. «Гэтая негатыўная практыка, якую неабходна мяняць», – лічыць Васіль Палякоў.\n– Я не згодны з тым, што гэта звычайная справа і шмат хто праходзіць праз гэту працэдуру. Таму павінны быць нейкія абгрунтаванні. Нават калі ў іх і склалася такая практыка, то яна няправільная. Павінны быць нейкія акалічнасці, якія дазваляюць праводзіць асабісты агляд і здымаць з цягніка. Тым больш ніхто не ведае і не турбуецца, як грамадзянін, якога знялі, будзе пасля дабірацца да канчатковага пункта. Бо атрымліваецца так: знялі з цягніка, правялі свае працэдуры і кінулі.\nУ сваім адказе старшыня ДПК Леанід Мальцаў адзначае, што дагляд з’яўляецца часткай працы на мяжы, а заканадаўства не абмяжоўвае перыядычнасць і частату правядзення надглядаў. Ён адзначыў, што дагляд прадугледжвае пэўныя нязручнасці, але ён прымяняецца на ўсіх межах свету. Праўда, чаму менавіта гомельскія праваабаронцы кожны раз трапляюць пад асабісты дагляд, у сваім адказе Леанід Мальцаў так і не патлумачыў.\n«Спробы палітызаваць дагляды з’яўляюцца формамі ціску на службовых асоб», – так лічыць старшыня Дзяржаўнага памежнага камітэта Леанід Мальцаў. У адказе на зварот з просьбай патлумачыць прычыны пастаянных асабістых даглядаў гомельскіх праваабаронцаў Леаніда Судаленкі і Васіля Палякова, ён называе такія затрыманні на мяжы – звычайнай практыкай.\nПрававабаронца Леанід Судаленка не пагаджаецца і даказвае адваротнае:\n– Калі едзе цягнік, напрыклад, Вільня-Менск, там знаходзіцца каля 750 пасажыраў. А здымаюць чамусьці толькі мяне! І гэта пачынаецца, як толькі памежнік устаўляе мой пашпарт у сканер. Як можна казаць пра тое, што я палітызую гэтую працэдуру?\nСтаршыня памежнага камітэта павінен адказаць толькі на адно пытанне: “Чаму на любым памежным пераходзе да мяне прымяняецца такая выключная мера як асабісты дагляд,” – кажа Леанід Судаленка. Праваабаронца адзначае, што ён праходзіць па базах дадзеных як «экстрэміст» – такія матэрыялы ў яго звычайна і шукаюць.


дома » Рэкамендаваны » Ігнараванне магнітных перашкод: Першы ў свеце «Mocap Anywhere» рашэнне\nІгнараванне магнітных перашкод: Першы ў свеце «Mocap Anywhere» рашэнне\nСістэмы сачэння часта выкарыстоўваюцца для запісу і руху рэсурсаў аж да драбнюткіх дэталяў - няхай гэта будзе для кіно, тэлебачання, відэагульняў і нават спорту. Тым не менш, заўсёды былі абмежаванні на рух захопу мноства вокнаў, у асноўным з-за некантралюемыя фактары навакольнага асяроддзя.\nMoCap распрацоўшчыкі цяпер актыўна выпрабаванні першага ў свеце сапраўды «мокап дзе-небудзь» рашэнне. Даследаванні і распрацоўка каманда ў Xsens сцвярджае, што яны здолелі пераадолець уплыў магнітнага скажэнні на інерцыйных дадзеных захопу руху. Гэтая інавацыйная распрацоўка дазваляе захоп руху ў любых умовах, з чыстым, якасцю прадукцыі, надзейнасць дадзеных - і ўсё гэта без неабходнасці для аб'ёму або сэнсарных камер.\nДык што ж такое магнітнае скажэнне? Інэрцыйныя растворы мокапа атрымліваюць харчаванне ад гібрыднага датчыка тэхналогіі, выкарыстоўваючы ўваходныя дадзеныя ад гіраскопаў, акселерометраў і магнітометры. Такім чынам, Xsens 'ўласныя касцюмы МВН цалкам мабільныя, што дазваляе захопу руху без неабходнасці для камер, этапаў або ліпкіх шарыкаў. Прадэманстраваны ў E3 2017, новы МВН касцюм можа адсочваць рух толькі ў любым месцы - нават на працягу экстрэмальных відаў спорту, як скачкі з парашутам або на горных роварах.\nAlbeit танней і прасцей, чым стацыянарная мокап стадыя, праблема з пераносным захопам руху з'яўляецца яго успрымальнасцю да магнітнага скажэння - раней некантралюемы фактар навакольнага асяроддзя. Прысутнасць металу можа прывесці да страты дадзеных захопленыя, што патрабуе ўсяго многа ачысткі.\nАдрознівальная магнітныя перашкоды будуць мець велізарную рабізна студыі захопу руху і пастаўшчыкі тэхналогій па ўсім свеце. Мабільны мокап мае велізарны спектр прымянення ў спартыўнай, аўтамабільнай, эрганоміцы і забаўляльных сферах.\nXsens'Мокап рашэнне ў цяперашні час закрытага бэта-тэставанні, з выпускам запланаваны на лістапад 2017. Іншымі словамі, тэхналогія прама зараз выпрабоўваецца некалькі вядучых студый Triple-A, і іх рэакцыі былі вельмі займальна:\n«Здольнасць Xsens 'пераадолець магнітнае скажэнне дазваляе нам гнуткасць, каб захапіць дакладныя дадзеныя аб прадукцыйнасці ў цэлым шэрагу новых сітуацый, з дакладнасцю аптычнага захопу. Гэта неацэннае значэнне для нашай працы ў прамым віртуальным выкананні ў Senua Studio, дзе стабільнасць у некантраляваных наладах мае вырашальнае значэнне. Гэта вялікі крок наперад для мокап прамысловасці «.\nXsens кажуць, што тэхналогія асабліва карысная для аніматар - і можа быць выкарыстана для перадачы, здавалася б, нехта ў віртуальны свет. Карыстальнікі цалкам пагружаныя, кожны рух скапіяваныя ў зусім новай рэальнасці. Акрамя простага забавы, прыкладання для рук на навучанне бязмежныя; ад футбольных матчаў, каб тэст-драйвы аўтамабіляў. Касцюм нават абсталяваны ультра-малых трэкер, каб для рулонаў і трукаў.\n«Гэта нават дазваляе кантраляваць усё цела аватара,» кажа Стывенам Дегзман, Business Developer ў Xsens. «Такім чынам, калі вы ствараеце вопыт VR або гульню VR, напрыклад, вы можаце звязаць свой аватар у нашу сістэму такім чынам, што яна дазваляе бачыць вашыя рукі і ногі, узаемадзейнічаючы з навакольным асяроддзем у VR.»\nПа завяршэнні гэтага буйнога развіцця плануецца выпусціць у выглядзе абнаўлення іх існуючага праграмнага прадукту і будзе разгорнута бясплатна для ўсіх існуючых кліентаў.\nКасцюм самадастатковы - з усёй інфармацыяй, запісанай у зручнай ўпакоўцы па кузаве - і мае тэрмін службы батарэі да 12 гадзін. Цэны на Xsens касцюмы бегчы ад $ 12,500 каля $ 30,000, што нашмат танней, чым класічны «аб'ём на аснове" наладжвання захопу руху. Гэта ідэальнае рашэнне для анімацыйных студый і распрацоўшчыкаў гульняў, а таксама біямеханічнага або эрганамічных аналізу і навук спартыўных характарыстык.\nТакое развіццё падзей адкрые новы свет магчымасцяў для захопу руху, якія ніколі не былі дасягальныя раней.\nУльтра HD Forum віртуальная рэальнасць\t2017-09-12\nПапярэдняя: SMPTE® Галівуд Падзел для факусоўкі на ATSC 3.0 на нарадзе ў верасні\nдалей: Bluefish444 Дэманструе KRONOS, IngeSTore сервера 3G, SMPTE 2022 API і NewTek 4K інтэграцыі на IBC Паказаць 2017\nЭй Бадзі!, Я знайшоў гэтую інфармацыю для вас: «абыходзячы магнітных перашкод: Першы ў свеце" Mocap Anywhere "рашэнне». Вось спасылка на сайт: http://www.broadcastbeat.com/bypassing-magnetic-interference-the-worlds-first-mocap-anywhere-solution/. Дзякуй.


BosaeSonca - Неба. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nBelsat Music Live №4: Naviband (відэа+новы анонс!) 100% беларускай музыкі. У сеціве пачало працу «Радыё Мова» (слухаць) Андрусь Горват: «Чалавек радзіва ўключыў, батон еў і пра казу думаў, а музыка грала» КАТАЛЁГ ВЫКАНАЎЦАЎ / BosaeSonca/ Неба 3812 / 3 27.11.2013 Увасабленьне Беларусі ў вобразах і словах (аўдыё)\nГурт BosaeSonca прадстаўляе ў трэцім туры аўдыё-чарту на Tuzin.fm песьню «Неба» на верш Анатоля Сыса, якую лічаць за ўвасабленьні Беларусі ў вобразах і словах. BosaeSonca запісалі настолькі ўдалы апошні альбом, што кожны трэк зь яго можна сьмела адпраўляць у чарт на «Тузін Гітоў». Музыкі вагаліся з выбарам твору, нават зрабілі галасаванку на сваёй старонцы ў сацсетцы, але ўрэшце прапанавалі для ўдзелу ў гіт-парадзе песьню «Неба», створаную на верш Анатоля Сыса. Уласна дзеля альбому на словы гэтага паэта трэк і задумваўся. Праца над дыскам пакуль так і не даведзена да канца, таму вырашана было ўзяць «Неба» (а таксама «Псыхіятрычную») на альбом «Адпусьці». «Сыс — адзін з улюбёных маіх паэтаў. Як ён сам, так і гэтая песьня, для мяне ўласна ўвасабляюць Беларусь у вобразах і словах. Яна крыху сумная, але сум гэты сьветлы і чысты. Думаецца мне, што ў нейкай ступені так Беларусь і жыве — у чыстым, сьветлым суме», — кажа лідэр каманды Алесь Кот-Зайцаў. Песьня «Неба» бярэ ўдзел у 3-м туры ў нашым аўдыё-чарце. Ня выключана, што гэты твор прагучыць ужывую ў арт-цэнтры «Юла» на цырымоніі «Героі году» 12.12. BosaeSonca намінуюцца на прэмію і, магчыма, выйдуць на сцэну з сваім сэтам. SB, Tuzin.fm\nBosaeSonca — Неба (музыка Алеся Ката-Зайцава, словы Анатоля Сыса). Зьмяшчаецца са згоды выканаўцы. Тэгi: BosaeSonca, Алесь Кот-Зайцаў, Анатоль Сыс Твитнуть\n«Сон-трава». Музыка твайго гораду (аўдыё)\t1181 / 0\t23.09.2016\tМаўзэр вярнуўся з новым праектам «МАМА» (аўдыёпрэм’ера)\t16222 / 14\t17.04.2014\tYamaya. Памерці, каб танчыць (прэм’ера!)\t2061 / 0\t29.04.2015\tПесьні жывуць, пакуль іх выконваюць (прэм’ера «Пагоні» ад хору «Унія»)\t4587 / 1\t12.01.2015\tКАМЕНТАРЫ: bulbanik / адказаць\nдарэчы, чаму назва гурта пішацца BosaeSonca, a не BosajeSonca? bulbanik / адказаць\nтрэба ўвесці магчымасць рэдагавання ўласных каментароў Павал / адказаць\nЯк прыгожа. Дзякую за песьню! КАМЕНТАВАЦЬ