Пісьмы з-пад шыбеніцы - Беларусь - наша зямля Беларусь – наша зямля\nПісьмы з-пад шыбеніцы\nстудзень 8, 2017\t| 31 каментарый\n(узята з: http://knihi.com/Kastus_Kalinouski/Pismy_z-pad_sybienicy.html ; http://arkushy.by/kalinouski/archives/pismy.htm)\nІ да нашага кутка даляцела ваша Газэтка, і мы яе з увагай прачыталі; вельмі яна ўсім спадабалася, бо праўда напісана. Прыймеце для таго нашу падзяку, а пісьмо аддрукуйце, каб знаў свет Божы, як мужыкі Беларусы глядзяць на маскалёў і паўстанне польскае, чаго яны хочуць і чаго па сваей сіле дабіваціся будуць. Слова наша простае, но зато шчырае; калі яно дойдзе да ронду* польскага, адкрые яму нашу грудзь да і пакажа, што па-нашаму рабіці трэба, каб панаванню маскоўскаму не цяпер, то пазней канец ужэ палажыці.\nЗа ўсіх старон маскалі цяпер талкуюць нам без устанку а сваём брацтве з намі. Праўдзіва дзівота, жывучы пад рондам маскоўскім гэтулькі часу, цяпер ледзь мы аб гэтым пачулі, для таго не без карысці будзе паглянуць, як гэта маскоўскія браты самі ў сябе гаспадарылі да і з намі рабілі, каб пазнаць іх шчырасць і права на брацтва нашае. Не будзем гаварыці, з якіх народаў маскалі паўсталі, брацтва там не многа найдзем, няволя манголаў да і цароў маскоўскіх заўсім забіла ў гэтам народзе ўсякую памяць а свабодзе да і зрабіла з яго грамады людзей паганых без мыслі, без праўды, без справядлівасці, без сумлення да і без баязні Боскай. 3 гэтакім народам цары маскоўскія, што то жывуць людскою крыўдаю, падбілі зямлю нашу пад сваё панаванне, тут то мы іх і пазналі, гэтых, як яны сябе называюць, братоў нашых.\nРонд польскі, правіўшы намі, не браў з нас рэкрута, не адрываў народу ад дзяцей, ад бацькоў да і ад зямлі роднай і не гнаў гдзесь у канец света, каб завадзіць няволю, выціскаць слёзы і пракленства на душы нашай. Ронд польскі калі браў з нас падымнае, то не заводзіў гэтакіх стаенных падаткаў па душы нашы, што то да Бога адно належаць. Ронд польскі, маючы Бога ў сэрцу, не ўпісаў нас у сызму, у каторай адно за цара да за цара маліціся трэба, як бы ўжэ цар быў Богам на свеце, а вера да казны належала. Ронд польскі ўжо таму будзе 70 лет, выперажаючы многа суседскіх народаў, пачаў ужэ талкаваці а свабодзе мужыцкай і роўнасці братняй мужыка з шляхціцам, а енарал Касьцюшка, што то, кажуць, каля Слоніма радзіўся і а каторым народ наш спявае, што ён вельмі быў добрым і маскаля крэпка біў, высказаўся ён за вольнасць нашу, но маскаль то перашкодзіў і завёў свае ронды.\nПагляньма ж цяпер, што ён зараз пачаў рабіці, гэты дабрадзей мужыцкі, як сам цяпер кажа: найперш, каб не магло вырабляціся сумленне народнае, пакасаваў маскаль усе сходкі людзей выбарных, усе школы нашы, а так, абабраўшы з сумлення да і з розуму, а завёўшы ў нас свой парадак маскоўскі, пазволіў кожнаму дужшаму глуміцца над бедным як толька хоча. Паноў заўсім увольніў ад усякіх ценжараў, даў ім права завадзіць паншчыну маскоўскую, а яна то не тры дай не шэсць дзён з хаты, но 6 дзён з душы рабочай. Мужыку не толька што не даў ніякага права, но яшчэ адабраў і тое права, якое ён меў ад ронду польскага; многа людзей вольных да і каралеўшчызны вялеў у паншчызну ўпісаць, кажнаму можна было мужыка крыўдзіць, а чыноўнікі маскоўскія не рабілі яму ніякай справядлівасці, но яшчэ калі суд на глум не ссылаў мужыка ў Сібір, то аддаваў на вечнасць у салдаты. Калі які пан, паслухаўшы сумлення, ішоў за праўду і справядлівасць і спраціўляўся прыказу царскаму, каторы кажа: “дзяры, бяры да і маўчы;”, тады яго, калі не ўцёк да пранцуза, у турму бралі да і ў Сібір гналі, а двор з людзьмі ў казну забралі, стуль то ў нас і мужыкі казённыя. Пярвей яны служылі казне паншчызну, а после ў аброк іх упісалі, дай акром аброку ганялі без ніякай падзякі ўсялякаму чорту на работу: то акружному, то асэсару дай кожнаму, хто адно перакупіў. Начальства ось то якое маскоўскае для мужыкоў, а нібы дабрадзей! Няхай той сам судзіць, хто пісьмо маё чытаці будзе, я адно скажу па шчырай праўдзе: што калі нам пад рондам польскім не заўсім было добра, то як маскаль стаў намі правіць, зрабіў ён для мужыкоў чыстае пекла на свеце.\nТут сказаці яшчэ трэба, што ён змусіў нас пакідаці бацькаўшчызну, ісці ў рэкруты, дай ваяваці не за прыказ Боскі, не за праўду і справядлівасць, но за глум, за няволю не раз проціў братоў да бацькоў нашых. Тут сказаці трэба, што маскаль, дабрадзей мужыцкі, зняўшы з паноў усялякія падаткі, зваліў іх адно на мужыцкае племя, аблажыў падаткамі і мужыцкую зямлю, і мужыцкія хаты, і мужыцкую душу, і мужыцкія дзеці, і мужыцкую скаціну, жывых і ўмершых.\nНо не тут яшчэ канец маскоўскага дабрадзейства. — 3 дзядоў і прадзедаў была ў нас уніяцкая вера, гэта значыць, што мы, будучы грэцкай веры, прызнавалі за намеснікаў Боскіх святых айцоў, што ў Рыме. Царом маскоўскім і гэта стала завідна, для таго, скасаваўшы ў Маскве грэцкую веру, а зрабіўшы царскую, што то называецца праваслаўе, і нас адарвалі ад праўдзівага Бога і ўпісалі ў сызму пагану. Такім спосабам, абабраўшы з гроша, з рук спасобных, запраглі нас у паншчызну, і каб слёзы мужыцкія не трапілі перад трон праўдзівага Бога, забралі нам і духоўну нашу пацеху — нашу веру уніяцкую. Праўда, людцы, ёсць за што падзякаваці!..\nА чыноўнікі то маскоўскія — яшчэ адно дабрадзейства. Чытаў я ў ксёнжках, што ёсць на свеце якась саранча, катора як гдзе пакажацца, усю худобу гаспадарску зглуміць. Маем мы, браткі, горшую яшчэ ад той саранчы, а гэта чыноўнікі маскоўскія з сваёю “праўдаю” і “справядлівасцею”, яны людзі вельмі здатныя, што то па-маскоўску “праворныя”, умеюць так аблізаць чалавека, што з рук іх выйдзеш голенькі як маці радзіла — і жыві пад гэтакім рондам без суду і праўды. Зараз па вайне з пранцузам пад Севастопалем пачалі меж намі слухі хадзіці, што маюць мужыкам даць вольнасць. Ждалі мы доўга, аж нарэшце тры леты таму выйшаў указ царскі, — праўда, многа там было напісана, а карысці то для нас мала. Парабілі адно канцылярыі, пасрэднікаў, старшынаў, пісараў усё за грошы мужыцкія, а паншчызну як хадзілі, так і трэба было хадзіці. Дачуўшы мы гэта, сталі праціўны, і тут то і маскалі нашліся, каб прымусіць нас да міласці царскай, а нагайка казацкая мела скрапіць наш братні узёл, не ведаю адно з кім: ці з панамі, ці з маскалямі. Няхай за мяне скажуць тыя, што мелі ахвоту скрапляці, дабрадзеі нашыя, браты маскоўскія.\nТрудна сказаць, як доўга мы бы паншчызну хадзілі, каб не паўстанне польскае. Ронд польскі, аб’явіўшы свой маніхвэст, зямлю мужыцкую аддаў мужыком на вечнасць, і мы то перасталі зараз паншчызну хадзіць. А калі Бог усёмагучы навярнуў паноў да праўды і зрабіў іх паслушнымі прыказам ронду польскага, тагды маскалём настаў кепскі час, і ён мусіў паняволі прыпісаціся да нашага і жыдоўскага брацтва. Бач, які мудроны брат; аднак крыху і так ашукаўся, бо як той казаў: “і ў брата не свая хата”, і брат пайшоў бы ў паўстанне, каб меў якую качаргешку ў рукі ўзяці; а жыд, хаця пагаворка і кажа: “што як бяда, то да жыда”, не заўсягды голых прымае, тым бардзей такіх, што нажлапталіся нямала і слёз і крові жыдоўскай.\nНо каб ляпей пазнаць маскоўскую хітрасць, пагляньмы шчырым окам, што цяпер маскалі выраблялі з намі, у гэту ліхую для сябе гадзіну, калі, пабіўшыся з палякамі, каб удзяржаць сваё панаванне, да нашага брацтва хоча ўпісаціся; ронд польскі цяпер аддае нам на вечнасць зямлю нашу за нашу працу, маскаль піша дай устанаўляе якіясь там чыншы, каторым ніколі ніякага канца не будзе, як то меж мужыкамі казённымі. Калі ронд польскі дае нам вольнасць праўдзівую, маскаль, не кажу цэлымі сёламі, а цэлымі грамадамі гоніць людзей, заўсім адняўшы свабоду, у сібірскія пустыні. Калі ронд польскі ўсім братнім народам дае самарондства, маскаль мала таго, што гэтак не робіць, но яшчэ там, гдзе жылі палякі, літоўцы і беларусы, заводзіць маскоўскія школы, а ў гэтых школах учаць па-маскоўску, гдзе ніколі не пачуеш і слова па-польску, па-літоўску да і па-беларуску, як народ таго хоча, а ў гэтыя школы адно з другога канца света маскалёў насылаюць, што толька ўмеюць красці, людзей абдзіраці дай служыць за грошы паганаму дзелу на глум народу. Дзікі маскаль думае, што калі можа народ абдзіраці за ўсякага дабытку, то і патрапіць кажнаму ўбіць у галаву свой дурны розум, дурны для таго, што розум маскоўскі калі не раз харашо кажа, то ніколі па-людску нічога не робіць, адно людзей абманывае, а перад кнутом царскім гнецца, як астатні валацуга. Трудна ўсё гэта расказаці, што мы ўжэ кроўю запісалі, так што слёзы льюцца, чытаючы бяспраўе, якое маскалі рабілі дай да гэтай пары яшчэ робяць. Хто хоча дазнаць праўдзівага смаку, няхай сам пажыве пад рондам маскоўскім, то і паглядзіць, якое дабрадзейства мужыкі мелі; ось то для чаго кажам: што польскае дзела гэта наша дзела, гэта вольнасці дзела.\nНо не мала працы трэба, каб здабыць гэту свабоду, каторай жджэ ўсякі, пачаўшы ад дзіцяці да старога дзеда, бо калі маскаль гэтулькі лет упускаў свае пазуры ў грудзь нашу, так не дзіва, што трэба пацярпець доўга, каб вырвацца з-пад яго братняй апекі, для таго і не без карысці будзе, калі цяпер паталкуем, якія мы маем на то спосабы; гаварыць тут будзем мало, кожны ведае для чаго, бо маскаль не павінен ведаць, пераняўшы на прыпадак пісьмо гэта.\nДоўга палякі ждалі памоцы з заграніцы, народы чужаземныя крычалі многа і да гэтай пары нічога для нас не зрабілі; кажуць, што яны не маюць ніякай патрэбы сваей у польскім дзеле, каб на маскаля ісці за нас ваяваці. Двесці лет таму назад, а бацькі нашы ляпей ужэ казалі: “Калі маеш Бога ў сэрцу і прыказ Яго, памагай бліжнему” і ішлі бараніць хрысціянства ад татарскай дзічы; да гэтакай памоцы хаця і маем права, но мы не вымагаем, няхай кожан робіць, як яму ляпей здаецца. Аднак сказаці тут трэба, што калі ўсе каралі падпісалі нашу няволю маскоўскую, то яны вельмі скрыўдзілі чэсць сваю, што змыць гэтае бясчэсце не толька патрэба, но кожан мусіць, каб мець сумленне чыстае. Для таго, знаючы, як стаіць наша дзела за граніцай, не перастаем верыць, што мысль Боска, правёўшы векі, не дасць загінуць праўдзе і справядлівасці, калі ўжэ не найдзе для таго спосабу ў цяперашнім парадку, разарве гэты узёл дай паверне сілу народу куды схоча. Нам адно сільна з шчырай верай за сваё стаяці трэба, а ронд наш павінен быць на ўсё чуткі, каб мог для дабра народнага за ўсяго карыставаць; сілы нашы яшчэ вялікі, ваяваць з німі можам Бог ведае як доўга, но для таго трэба, з аднэй стараны, іх аберагаць, а з другой, вырабляць што раз то новыя. І так калі паўстанне зроблена пад добрую пару, узрастае і ажыўляе народ, — не ў час, марнуе сілы кожнага, аслабляе ў прастоце духа дай разводзіць страх і няверу ў дзела наша, у моц Божу. Ронд польскі і яго чыноўнікі ведаюць гэта і для таго, каб служылі добра перад Богам і сумленнем народным, робяць не штучныя завірухі, но, паняўшы духа народнага, яго патрэбы і волю, [будуць] падхватываць дай разумна застаўляць палкі народныя, а развіваючы непадатлівасць у народных несканчоных бунтах, ставіць апору маскоўскаму ў нас панаванню. Работа тут не хутка дай непаказна, но за то пэўна, і яна нас давядзе да канца добрага. Работа тут сярмяжна, для таго каб была скутэчна, павінна быць так шчыра і проста, як тое сэрца, што б’е пад сярмягай, як той розум мужыцкі, што не перабірае, калі рабіць трэба. Тагды слова ронду польскага — “вольнасць, роўнасць дай свабода народу” — пяройдзе ў кроў кожнага і цэла моц маскоўская нас не пераможа, хаця ж бы яму самое пекла памагаці стала.\nРук ахвотных і сягодня ў нас даволі, но з голымі рукамі не ісці на штыкі маскоўскія. Ронд польскі і яго чыноўнікі павінні добра над гэтым падумаць, грошы ў нас будуць, бо мы знаем патрэбу таго, бо мы маем спосабы на тое. Но каб за нашы грошы мы мелі што ў рукі ўзяці, Ронд польскі гэтаму зарадзіць; а калі натрапіць перашкоды, то пры памоцы Бога і свайго права, упісанага ў нашых грудзях, усё з часам пераможа. Ты, аднак, Народзе, не дажыдайся, да з чым можаш ідзі ваяваці за свайго Бога, за сваё права, за сваю хвалу, за сваю бацькаўшчызну. Для цябе ўсё можна: нож, сякера, атрута; гэта твае спосабы, бо табе, як таму мужыку нявольнаму, бяспраўнаму, не прызнаюць права самаабароны, бо табе нічога не можна. А калі народы загранічныя, з дзіва разінуўшы рог, скажуць: “шалёныя”, Ты, народзе вялікі і чэсны, праўдай ім адкажы, што яны таму прычынай, што гэта на іх сумленне цяжкім грэхам ляжа.\nБраты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і можа раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца,- но не жаль згінуць за тваю праўду.\nПрыймі, народзе, па шчырасці маё слова прадсмертнае, бо яно як з таго света толькі для дабра твайго напісана.\nНяма ш, браткі, большага шчасця на гэтым свеце, як калі чалавек у галаве мае розум і науку. Тагды ён толька магчыме жыці ў багацтве, папраўдзе, тагды ён толька, памаліўшысь Богу, заслужыць неба, калі збагаціць наукай розум, разаўе сэрца і радню цэлу сэрцам палюбіць. Но як дзень з ноччу не ходзіць разам, так не ідзе разам наука праўдзіва з няволяй маскоўскай. Дапокуль яна ў нас будзе, у нас нічога не будзе, не будзе праўды, багацтва і ніякай наукі,- адно намі, як скацінай, варочаць будуць не для дабра, но на пагібель нашу.\nДля таго, Народзе, як толька калі пачуеш, што браты твае з-пад Варшавы б’юцца за праўду й свабоду, тагды і ты не аставайся ззаду, но, ухапіўшы за што зможаш, за касу, сакеру, цэлай грамадой ідзі ваяваці за сваё чалавечае і народнае права, за сваю зямлю радную.\nБо я табе з-пад шубеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасліва, калі над табою Маскаля ўжэ не будзе.\nТвой слуга Яська-гаспадар з-пад Вільні\n*ронд – урад\nГэты запіс апублікаваны: Нядзеля, студзень 8, 2017 у 18:48\nКатэгорыі: 1.4. Гісторыя Беларусі й вакол, 4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю, 4.4. Падаем дакумент, 5.1.3. Польскае пытаньне. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\nстудзень 11, 2017 у 11:18\nГэтыя пісьмы актуальныя, хоць ужо153 гадоў прайшло!\nстудзень 11, 2017 у 20:29\nТаму і выставілі…\nстудзень 11, 2017 у 18:09\nнадо было вверх ногами гниду повесить\nстудзень 11, 2017 у 19:51\nГэты “каментар” прыйшоў па адных даных зь Нью-Ёрку, па іншы – з Паўднёва Афрыканскай Рэспублікі.\nМы вырашылі яго пакінуць. На памяць…\nстудзень 11, 2017 у 23:01\nНу павесіў бы ты і што далей? Як бы гэта нэгатыўна адбілася на беларускім нацыянальна-вызвольным руху і Беларускай Рэвалюцыі 1917-1920 гг.?\np*s* карма вярнулася расейскаму імпэратару ў 1881 г. !!!\nстудзень 11, 2017 у 21:02\nСамы антыпольскі сайт пачаў прапагандаваць самага прапольскага нашага рэвалюцыянера. З чаго бы гэта? Беларускасць нашай апазіцыі давела апазіцыйны рух да паразы. Як бы не адбылося таго что было з прадстаўнікамі беларусцаў ў 1918 гаду калі іх не пусцілі ані на адзін парог там гдзе вырашаўся лёс нашага народа. Наш народ не хоча звацца белымі русцамі. Вось вытокі усіх нашых параз пачынаючы са вялікай Здрады у канцы 19 ст.\nстудзень 14, 2017 у 10:11\nСамы антыпольскі сайт пачаў прапагандаваць самага прапольскага нашага рэвалюцыянера.\nКалиновский был пропольский революционер? Докажите.\nНаш народ не хоча звацца белымі русцамі.\nХоча, не врите. На переписили 2009 года более 80% опрошенных назвали себя белорусами. Вы, Бич, банально лжете. Это не красит вас на старости лет.\nстудзень 11, 2017 у 23:08\n” Наш народ не хоча звацца белымі русцамі.”\nНу так, масавыя ўцёкі з беларусаў. 66 ліцвінаў і 14 палешукоў.\nстудзень 12, 2017 у 10:15\nМікола, ты паказаў мне дадзеные нейкага перапісу. Я ж кажу аб іншым. Чаму так шмат беларусаў рінуліся запісвацца палякамі ў Гародне пасля 1994 г, чаму пры нічтожнейшым ціску (хутчэй без усялякага) беларусы не сталі запісваць сваіх дзяцей ў беларускіе класы. чаму так шмат маладзёнаў не вертаецца на радзіму пасля уцёкаў ад рэпресій? Агулам пытанне можна паставіць так – чаму у нас так мала патрыётаў-нацыяналістаў. Факт рэпресій існуе, але звярні увагу рэпресіі здейсняюць таксама беларусы. Гэта чыста наш фенамен і замежнікі яго не разумеюць. Не вельмі разумные людзі вінавацяць ў гэтым ФСБ, КГБ, расейцаў. палякаў, габрэяў… А каго вінавацішь ты? Мы ж вінавацім ў гэтым нашу новую назву “беларусы”. Яна вызначае нас як другасных рускіх і прывязвае людзей да Расеі. (апошняе – версія Кацярыны). Пакуль у філасофіі існуе метафара дрэва у якога корень важнейшы за галінкі параўнанне назваў “рускі” і “беларускі” твёрда кажа што мы галінка рускага народа. А такое народ ніколі палюбіць не зможа. А у чым гэта можа выразіцца, калі і царская адміністрацыя і адраджэнцы пачатку 20 ст, і карнікі якія забівалі нашу эліту ў 30 гады, і інтэлігенцыя 20 ст.і цяперашняя апазіцыя ў адзін голас казалі людзям што яны беларусы? Як было людзям выратавацца ад такога прыніжэння? Толькі тым што пазбягаць размаўляць на мове якая завецца беларускай. Я уж не кажу што гэтай назвай ад народа схавалі усю веліч нашай гісторыі калі мы зваліся Літвой і літоўцамі. Якшто Пазняк дае прыклад як Марцінкевіч занатаваў што ён гдесці пад Менскам пераезжаў з Літвы ў Беларусь, так гэтым займаліся усе пісьменнікі Расеі, гэта было павальнае захапленне этнагрфіяй – занатоўваць чым , скажам, валагодскі кресцьянін адрозніваецца ад туляка і г.д. рабіць з гэтага выснову што у нас існавала радікальнае адрозніванне літоўца з пад Мінска ад беларуса з Гомлі – глупа. Да і сам Пазняк тут жа піша што гэта адзін народ. Пазбаўляецеся страха перад памерлымі, яны часцяком казалі глупста і ад таго што яны памерлі а іх нататкі засталіся, на іх нататкі не варта маліцца як на апошняю істіну. Так адкажыце мне Астроўскі, Высоцкі, Пазьняк, Мікола і усе белые русцы чаму наш народ не хоча размаўляць на сваёй мове?.\nстудзень 12, 2017 у 23:32\n@чаму пры нічтожнейшым ціску (хутчэй без усялякага) беларусы не сталі запісваць сваіх дзяцей ў беларускіе класы@\nШколы перавялі на рускую мову. Паставіўшы ў вядомасьць бацькоў. Большасьць людзей ва ўсім сьвеце пасіянарныя.\n@Чаму так шмат беларусаў рінуліся запісвацца палякамі ў Гародне пасля 1994 г,@\nа ў цэлым па рэспубліцы доля беларусаў павялічылася\n@рэпресіі здейсняюць таксама беларусы@\nу любой акупаванай краіне частка насельніцтва пераходзіць на бок ворага ці талеруе. Паглядзі Ўкраіну ці Малдову.\n@чаму у нас так мала патрыётаў-нацыяналістаў@\nдастаткова, думаю, гуртуючай сілы няма.\n@Не вельмі разумные людзі вінавацяць ў гэтым ФСБ, КГБ, расейцаў. палякаў, габрэяў@\nМожа, бальшавікі захапілі БНР у 1919-1920 гг. пры дапамозе абрэвіятуры ССРБ 🙂\nІ чаму назва “Літва” ня выратавала наш край ад анэксіі Расейскай імпэрыяй\n@Мы ж вінавацім ў гэтым нашу новую назву “беларусы”.@\nДзіўна, ва Ўкраіне не было “масквафільскай” назвы “Русь”. і ў 2014 г. сама меней 30% насельніцтва Данбасу, сама меней 40% насельніцтва Крыму і г.д. падтрымала расейскіх акупантаў. І многія этнічныя ўкраінцы пайшлі “мочить хохлов-укропов” разам з расейцамі. Пайшлі супраць украінскага народу ў этнічным і палітычным сэнсе. За знішчэнне Ўкраіны і пераход яе “малороссийских” ды “новороссийских” абласцей да складу Расейскай Фэдэрацыі.\nстудзень 19, 2017 у 00:54\nВедаю прыклад, што ў райцэнтры, местачку ў Заходняе Беларусі, у цалкам беларускамоўнае школе выкладаньне ўсіх прадметаў было пераведзенае на расійскую (маскоўскую) мову цягам усяго толькі 5 гадоў (ад 1967 па1972). Явачным парадкам. Ані ў каго не пыталіся.\nстудзень 12, 2017 у 15:07\nНе па тэме:\nхто ёсць кім у адміністрацыя Д. Трампа\nстудзень 13, 2017 у 07:36\nМоцна прамовіў Кастусь Каліноўскі, так што розных русафілаў да сёнішняга часу сківіцу выварачвае. Дарэчы нейкая падабенства ў ягоным апісаннем ментальнасьці маскалёў і ”Очерками преступного мира” Варлама Шаламова.\n” Не будзем гаварыці, з якіх народаў маскалі паўсталі, брацтва там не многа найдзем, няволя манголаў да і цароў маскоўскіх заўсім забіла ў гэтам народзе ўсякую памяць а свабодзе да і зрабіла з яго грамады людзей паганых без мыслі, без праўды, без справядлівасці, без сумлення да і без баязні Боскай.”\n”паншчыну маскоўскую, а яна то не тры дай не шэсць дзён з хаты, но 6 дзён з душы рабочай.”\n”а ў гэтыя школы адно з другога канца света маскалёў насылаюць, што толька ўмеюць красці, людзей абдзіраці дай служыць за грошы паганаму дзелу на глум народу. Дзікі маскаль думае, што калі можа народ абдзіраці за ўсякага дабытку, то і патрапіць кажнаму ўбіць у галаву свой дурны розум, дурны для таго, што розум маскоўскі калі не раз харашо кажа, то ніколі па-людску нічога не робіць, адно людзей абманывае, а перад кнутом царскім гнецца, як астатні валацуга.”\nЯк усё пераклікаецца з цяперашней эпохай і пачынаеш разумець сутнасьць нядаўніх часоў і падзей. Усё невыпадкова і ўсё законамерна, бо адпавядае пасманарнай ментальнасьці характару нашых братоў.\nстудзень 13, 2017 у 09:19\nСп. Мікола я мог бы пачаць аспрэчваць твае праўдападобные тлумачэння, але відаць трэба даць ходу часу. Адзіная новая думка што меня свербіць гэта што негледзячы на блізасць к нам украінцаў ёсць нешта што глубінна нас адрознівае. За апошніе 20 гадоў у іх Нацыянальнае нарастала, а у нас затухала. Чаму? Ну і галоўнае – што рабіць? Як ты скажаў тое ж з чаго мы пачыналі ў пачатку 90-х, так ў гісторыі такога не адбываецца. Відаць павінна пачацца мёртвая зона – старое пакаленне атрымаўшая паразу павінна сыйсці ў магілу. Пасля 1863 году; мы і палякі гнілі амаль 40 гадоў да 1905 года. Цяпер гісторыя не дасць нам такога долгага адпачынку.\nстудзень 14, 2017 у 10:53\nАкупацыйны рэжым у “Северо-Западном крае” ды “Привисленском крае” істотна адрозніваўся, адсюль і розьніца ў ажыцьцяўленьні арганічнай працы.\nШто датычыць украінцаў і беларусаў 1990-х-2000-х-2010-х гг., то я б не сказаў, што яны надта наперад прарваліся. Да таго ж нельга параўноўваць рэжым Януковіча ды Лукашэнкі.\nстудзень 14, 2017 у 10:50\nНаша Ніва зрабіла правакацыю, апублікаваўшы самазакаханы ліст Глобуса пра беларусаў і ліцьвінаў. Замест таго, каб займацца арганічнай працай, НН распальвае варожасць па неістотных пытаньнях. Ганьба.\nстудзень 14, 2017 у 10:56\nА дарма Вы сп. Астроўскі перастаўляеце з места на месца каментары. Аказваецца сёння мне адказаў сп. Мандарын, а яго каментар пастаўлены так быццам ён з’явіўся некалькі дзён таму. А челавек (Мандарін) пісаў яго з надзеяй паспрачацца са мною, а я мог яго не зауважыць. Праглядзеў інтернет і пагаджаюся з адным каментатарам што ў інтернете ужо стала няма што каментаваць К прыходу “зялёных челавечкаў” будзе ў краіне тішь і благадаць. А уж колькі аб’яў аб палегчаным атрыманія карты паляка!!!. Можа рыхтуецца новы падзел Беларусі? А яго даўно прадбачыў, тлумачыўшы што беларускасць, як убогая разнавіднасць рускасці нацыю стварыць не можа. Гэта толькі Пазьняк з Сурвілай гэтага не зауважаюць.\nІтак паспрабую адказаць сп. Мандарыну. Тав. Мандарын як спецыяльна для Вас на сайце пастаўлены пісьма Каліноўскага у якіх ухваляюцца ранейшые польскіе парадкі. Так які вам яшчэ патребен доказ прапольскасці Калімноўскага? Усе хто тжыў ў Зах.Беларусі да вайны падкрэслівалі што апалячванне ішло , але матэрыяльна людзі жылі нармальна. Тое што па перапісу 80 % назвалі сабе белаарусамі нічога не даказвае. Кім яны маглі сабе яшчэ назваць? А тое што яны ў глубіне душы ненавідзелі і ненавідзяць гэтую назву сведчыць факт нежадання размаўляць на мове якая завецца белай рускай. Ты, Мандарін, як раз з тых што моцна ненавідзець гэтую прыніжальную праваслаўна-халопскую назву.\nстудзень 14, 2017 у 11:07\nгэта глюкі сайту, ніхто комэнты не перастаўляе 🙂\nстудзень 14, 2017 у 16:48\nТое што па перапісу 80 % назвалі сабе белаарусамі нічога не даказвае.\nЯшчэ як даказвае. Даказва што усе вашы мары марныя. Не хочуць беларусь звацца литвинами. Хочуць звацца беларусами.\nстудзень 14, 2017 у 16:50\nТы, Мандарін, як раз з тых што моцна ненавідзець гэтую прыніжальную праваслаўна-халопскую назву.\nВо-первых, не хамите мне, я с вами водку не пил, на ты не переходил.\nА во-вторых, вы опять врете, нигде я не говорил, что ненавижу мову.\nстудзень 14, 2017 у 12:25\nШаноўны Мікола, я праглядзеў твае адказы на мой каментар, Да пэўнага ўзроўня яны прымальные.Але паспрабуй капнуць глыбей. Вызначы што прымушала пісаць беларусаў загады аб скасаванні бел. класаў. Хто былі гэтые людзі? Няўжо яны за гэта атрымлівалі грошы з іншых краінаў? Не. Яны былі нашымі людзмі. а рабілі так таму што думалі што рускас мова і беларуская гэта амаль адное і тое ж. Калі у гарадзенскіх шкаляроў запыталі -хто у вас размаўляе на беларускай мове- яны адказалі – “вось адзін, таму што ён паляк”. Вуснамі дзяцей кажа ісціна. Яны яшчэ не навучыліся хлусіць і фальшывіць. А афіцер НКУС пакідаючы беларускі музей Луцкевіча ў Вільні казаў – “дзякуй вам што захавалі тут рускую культуру”. Вось адкуль пачынаюцца паразы адраджэння, сп.Мікола. Беларускасць ёсць атыжолак рускай культуры. На такім гнілле нацыю не пабудуешь.\nЯшчэ ты супакойваешьсабе што калабаранты бываюць у кожнага народа. Але калі іх бывае 10-20% гэта нармальна, а у нас іх 80-90%. Чаму такая анамалія.? Адказ я даў раней – беларускасць атыжолак рускасці.\nЯшчэ ты напісаў, што на Украіне не было рускасці а , за рускі мір пачалі ваяваць да 40% украінцаў. А як жа “Кіев маць гарадоў рускіх” ? А чым займаўся Гогаль як не ухваленнем рускага міра ў сваіх творах? Памятаешь “Русь – птіца-тройка, хто тябе выдумаў”. Нас ў рускі мір зацягнулі толькі з дапамогай назвы Беларусь. А кіевская Русь існавала ізначальна. Вось чаму так шмат украінцаў былі і ёсць за р.мір.\nстудзень 14, 2017 у 19:26\n“…Вось чаму так шмат украінцаў былі і ёсць за р.мір….”\nШмат украінцаў за тое, каб знішчыць “р..мір” і каб яго духу не было ва Украіне.\nстудзень 14, 2017 у 13:02\n«Настоящий бeлорусский языкъ есть вeсьма любопытный памятникъ, который наши ученые должны были бы тщательно изучать, потому что он многое объясняетъ в русскіхъ лeтописяхъ и в филологіи нашего языка. Его можно назвать отцемъ вeликороссійскаго нарeчія. Это, вeроятно, тотъ самый языкъ, которымъ говорили во Пскове и Новгороде при варягахъ. Устранeнный благоврeменно отъ влиянія монголизма и досeле не испытавший влиянія вeликороссійскаго нарeчія, он сохранилъ во многихъ отношeніяхъ свой старинный видъ и характеръ и менeе претерпелъ отъ формъ польскаго языка, нежeли думаютъ»\nЭнциклопедическій лексіконъ. Санктъ-Петербургъ, 1836. Т.7. С. 569.\nстудзень 14, 2017 у 19:34\nіСяргей напісаўшы што лісты К. Каліноўскага дагэтуль актуальны прызнаў што прагрэса ў нашым вызвольным руху не адбылося. Вельмі рэдка хто з нашых разумее ў чым смяротнасць рускай нацыі для нашай і іншых эўрапейскіх. Здаецца, я гдесьці чуў што ў інструкцыі эсэсаўцам было рэкамендавана не спрачацца з рускімі таму што іх не пераканаешь ані ў чым. Да эўрапейцаў толькі цяпер даходзіць што хлусню ў прынцыпе не адрозніць ад праўды, а рускіе гэта разумелі з самага пачатку свайго узнікнення. Па этыцы рускіе азіяты, а па эстэтыцы эўрапейцы. Гэты робіць іх смяротнымі для эўрапейцаў. Каліноўскій разумеў рускіх лепей чым цяпер іх разумеюць самые дастіпные псіхолагі. Сацыял-дэмакратычная дурь усе яшчэ сядзіць ў галовах нашых людзей.\nстудзень 15, 2017 у 08:52\n“… што прагрэса ў нашым вызвольным руху не адбылося.”\nТакі-сякі прагрэс адбыўся: фармальна мы незалежная краіна. Але далей … самі ведаеце што маем. Канчатковая мэта – нацыянальная краіна, дзе пры ўладе эліта, а не псеўда, Адраджэньне, прагрэс, канкурэнтназдольнасць … – не дасягнута. Наперадзе шмат працы.\nстудзень 17, 2017 у 03:34\n«хлусню ў прынцыпе не адрозніць ад праўды»\nТак-так, вось і Владимир Высоцкий некалі сьпяваў:\nну а сама …\nправда, в речах его Правды на ломаный грош:\n“Чистая Правда со временем восторжествует,\nесли проделает то же,что явная Ложь.”\nстудзень 17, 2017 у 03:44\nУсё-ж, гэта мастацкае перабольшаньне. У жыцьцю, у тае ці іншае ступені, у многіх сытуацыях высьвятленьне “праўды” магчымае. Аналёгія: у выпадку злачынства, прафэсыйны й сумленны сьледчы з процьмы супярэчлівых і часта заангажаваных паказаньняў сьведкаў і падазраваных здольны аднавіць карціну падзеі блізка да таго, што адбылося, выявіць, дзе “хлусьня”, а дзе “праўда”.\nстудзень 15, 2017 у 16:29\nЧулі навіну. Ельцін-центр реабілітуе власаўцаў, называючы іх дісідентамі 40-х гадоў. Хто мне пасля гэтага скажа што нацыяналізм не пачаў пераможную хаду па зямной кулі.\nстудзень 18, 2017 у 14:51\nА чым гітлер адрозніваецца ад сталіна?\nстудзень 17, 2017 у 03:27\n«Твой слуга Яська-гаспадар з-пад Вільні»\nДробязь, але недакладна. Насамрэч: ЯськО-гаспадар.\nЯ. з Менску кажа:\nстудзень 23, 2017 у 09:36\nДзякуй рэдакцыі за папулярызацыю такіх дакументаў. У гэтыя тэкстах паказаны ўнутраныя прычыны скіраванага супраць нацыянальнага і сацыяльнага прыгнёту царызму паўстання 63-га года, насуперак яго сучасным расейскім “трактоўкам” як польскай ці англійскай “інтрыгі”.\nвосем − чатыры =\nІнтэрвю Яўгена Мурашкі ўкраінскаму блогеру


Куды прыводзяць мары: Вена - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Куды прыводзяць мары: Вена\nПрыехаўшы ў Вену ўпершыню, варта адправіцца на Картнерштрассе. Гэтая пешаходная вуліца заўсёды шматлюдна і ў нейкай ступені нагадвае маскоўскі Арбат. Яна з'яўляецца не толькі цэнтрам турыстычнай жыцця, сэрцам Старога горада, але і адной з галоўных шопінг-зон аўстрыйскай сталіцы. Яе галоўная славутасць - сабор Святога Стэфана, у сценах якога захоўваецца адзін з вялікіх органаў Еўропы. На плошчы перад ім, акрамя вялікай колькасці турыстаў, можна сустрэць штукароў, шарманшчыкаў і жывыя статуі. Стары горад - гэта гістарычны цэнтр Вены, яе сэрца, якое пульсуе ўжо шмат стагоддзяў і беражліва захоўвае яе славутасці: барочныя палацы, старажытныя саборы, дзіўныя паркі. Няспешная прагулка па яго брукаваныя звілістых вулачках дазволіць нічога не прапусціць і пазнаёміцца з усімі сведкамі бурнай гісторыі. Памеры Старога горада невялікія. Яго апярэзвае шырокае бульварнае кальцо - Рынгштрасэ. Гэтая вуліца з'явілася ў 19 стагоддзі на месцы знесеных сцен крэпасці. Цяпер на ёй можна пракаціцца на спецыяльным турыстычным трамваі ці фіякр - лёгкім экіпажы. Акрамя гэтага, на Рынгштрасэ знаходзіцца Музейны квартал, які варты наведвання.\nВену па праве лічаць адной з самых азелянёных сталіц свету: ільвіную долю яе тэрыторыі займаюць скверы і паркі. Асаблівай увагі заслугоўвае парк Пратэр. У 16 стагоддзі ён служыў месцам палявання імператараў. Цяпер яго адметнасцю з'яўляецца велізарная кола агляду, усталяванае ў канцы 19 стагоддзя. На захадзе горада раскінуўся Венскі лес - яго зялёныя «лёгкія», плошчай ў 1250 квадратных кіламетраў. З ім мяжуюць 8 з 23 раёнаў горада, а яго ўзрост складае некалькі тысяч гадоў.\nУ выхадныя дні можна здзейсніць променад па Кеттенбрюкенгассе. Асаблівай увагі на гэтай вуліцы заслугоўвае блышыны рынак - рай для шапаголікаў. Ён працуе толькі па суботах і перапоўнены чэшскім шклом, парцалянавымі і антыкварнымі лялькамі, ваеннымі рэчамі. Торг тут больш чым дарэчны.\nАматары класічнай музыкі, несумненна, павінны наведаць дом Моцарта, які знаходзіцца на вуліцы Домгассе. У яго сценах ён напісаў нямала сваіх знакавых твораў, сярод якіх «Жаніцьба Фігаро». Імператарскі палац і Галерэя Бельведэр таксама ўваходзяць у пералік славутасцяў Вены, абавязковых да прагляду.\nВенскія рэстараны і кафэ даўно сталі неад'емнай часткай горада і цалкам заслугоўваюць асаблівай увагі турыстаў. Недалёка ад блышынага рынка, што на Кеттенбрюкенгассе, знаходзіцца кафэ Do-An, дзе пасля прагулак па горадзе можна адпачыць і перакусіць амлетам па-турэцку, яблычным штрудель, духмянай аладкай з карыцай і выпіць кубак гэтага венскага меланж - кава з малаком.\nВена зачароўвае, бударажыць, асляпляе і прыцягвае, як магніт. Гэты горад мелодичен, як сама музыка. У яго заўсёды хочацца вяртацца. І ў гэтым можна пераканацца, толькі аднойчы ступіўшы на яго зямлю.\nНаступная Артыкул Каляды ў Германіі\nПравілы стварэння выгоды


Адукацыя і навучанне ў лічбавы век: лічбавыя навыкі, неабходныя для навучання і жыцця - EU Reporter\nКамісія апублікавала свой штогадовы Адукацыю і навучанне манітор, у гэтым годзе з асаблівым акцэнтам на выкладанне і навучанне ў краінах-членах ЕС у лічбавую эпоху. Крызіс каранавірусу прадэманстраваў важнасць лічбавых рашэнняў для выкладання і навучання і падкрэсліў існуючыя слабыя месцы. Справаздача паказвае, што, нягледзячы на інвестыцыі дзяржаў-членаў у лічбавую інфраструктуру для адукацыі і навучання ў апошнія гады, захоўваюцца вялікія дыспрапорцыі як паміж краінамі, так і ўнутры іх.\nНасуперак здагадцы, што сучасная моладзь з'яўляецца пакаленнем "выхадцаў з лічбавых тэхналогій", вынікі апытання паказваюць, што больш за 15% навучэнцаў у апытаных краінах валодаюць недастатковымі лічбавымі навыкамі. Акрамя таго, настаўнікі адзначаюць вялікую патрэбу ў прафесійным развіцці пры выкарыстанні ІКТ-навыкаў для навучання. Даклад будзе прадстаўлены сёння Хакатон па лічбавай адукацыі.\nУпаўнаважаны па пытаннях інавацый, даследаванняў, культуры, адукацыі і па справах моладзі Марыя Габрыэль сказала: "Я рада, што лічбавая адукацыя з'яўляецца галоўнай тэмай маніторынгу адукацыі і навучання ў гэтым годзе, галоўнага дакладу Камісіі па адукацыі ў Еўропе. Мы лічым, што неабходна аб глыбокіх зменах у лічбавай адукацыі, і мы імкнемся павялічыць лічбавую пісьменнасць у Еўропе. Зусім нядаўна Камісія прапанавала пакет ініцыятыў, уключаючы новы План дзеянняў у галіне лічбавай адукацыі на 2021-2027 гг, які ўзмоцніць уклад адукацыі і падрыхтоўкі кадраў у выхад ЕС з крызісу каранавірусу і дапаможа пабудаваць зялёную і лічбавую Еўропу ".\nМанітор адукацыі і навучання аналізуе асноўныя праблемы, якія стаяць перад еўрапейскімі сістэмамі адукацыі, і прадстаўляе палітыку, якая можа зрабіць іх больш рэагуючымі на патрэбы грамадства і рынку працы. Справаздача ўключае параўнанне паміж краінамі з 27 паглыбленымі справаздачамі па краінах. Больш інфармацыі ў прэс-рэліз і інфармацыйны бюлетэнь.\nПадобныя тэмы:План дзеянняў Digital Адукацыяeu\nБрытанія заўсёды шмат працавала, каб дамовіцца з ЕС, кажа прэс-сакратар прэм'ер-міністра\nКамісія прапануе каментарыі да перагляду кіруючых прынцыпаў дзяржаўнай дапамогі ў ахове навакольнага асяроддзя і энергетыцы\nПраз два гады пасля ўкаранення GDPR 45% еўрапейскіх карыстальнікаў Інтэрнэту да гэтага часу не адчуваюць сябе ўпэўнена ў сваёй прыватнасці ў Інтэрнэце. У той час як пераважная большасць кампаній па-ранейшаму не аштрафавана за тое, што яны не змаглі абараніць дадзеныя сваіх кліентаў, мэтавая ўмова GDPR адхіляецца ад недаступнасці нашых дадзеных, вельмі часта прадстаўленая як усплывальнае акно, якое дазваляе вам праверце, чым вы згодныя падзяліцца, многія вэб-сайты па-ранейшаму нават не прапануюць вам магчымасці адмовіць наогул.\nУзбекістан прайшоў пад старшынствам саміту Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва (ШАС), які прайшоў у мінулым тыдні ў горадзе Ухань, правінцыя Хубэй, Цэнтральны Кітай. На фоне трансфармацыі сусветнай эканамічнай схемы, выкліканай уздымам Азіі як новага цэнтра развіцця, ШАС забяспечыла надзейную платформу, якая дапамагае рэгіёну стаць адным з сусветных цэнтраў эканамічнага развіцця, генеральны сакратар ШАС Уладзімір Нораў заявіў на паралельнай сесіі Форуму ШАС у сераду - пішуць Грэм Пол.\nАле кітайскія СМІ не былі настолькі адзінымі ў меркаванні наконт вялікіх перспектыў Узбекістана як цэнтра эканамічнага развіцця і прывабнага для інвестыцый рэгіёна. Адзін з вядучых СМІ рэгіёну iFeng адзначыў, што некаторыя энергетычныя інвестыцыйныя праекты краіны прымусілі інвестараў энергетыкі з усяго свету спісаць велізарныя інвестыцыі грошай у сваіх гадавых справаздачах, таму што яны не маюць прыбытку. Дзяржаўная нафтагазавая кампанія Узбекістана "Узбекнефтагаз" запазычыла China Petroleum больш за 16 мільёнаў долараў ЗША за паслугі і выдаткі на пастаўку абсталявання ў 2019 годзе. Дзеючы міністр энергетыкі Узбекістана і былы старшыня савета дырэктараў кампаніі Алішэр Султанаў адмяніў доўг і ў адказ папрасіў апошняга даказаць наяўнасць запазычанасці ў судзе. Акрамя таго, узбекскае сумеснае хімічнае прадпрыемства па выпрацоўцы прыроднага газу павінна сваім паўднёвакарэйскім інвестарам - Samsung і Lotte - больш за 300 мільёнаў долараў. Гэтая сума можа абярнуцца стратамі для дзвюх кампаній. У другім квартале 2020 года расійская кампанія "Лукойл" пацвердзіла страту ў 39 мільярдаў рублёў ад абясцэнення актываў у галіне замежных пошукаў і эксплуатацыі. Страты ў асноўным адбыліся ад філіяла ва Узбекістане.\nУ "Узбекнефтагаза" сапраўды шмат фінансавых праблем - артыкулы на гэтую тэму рэгулярна з'яўляюцца ў мясцовых СМІ. Напрыклад, у пачатку года кампанія паведамляла, што ў 2020 годзе ёй удалося павялічыць чысты прыбытак у 3.6 разу. Аднак даўгі "Узбекнефтагаза" выраслі ў 441 раз. На нафтабазах рэгулярна выяўляюцца незаконныя плацяжы і іншыя неабгрунтаваныя выдаткі.\nБольш за тое, у 2019 годзе з'явілася публікацыя, у якой у цэлым паведамлялася, што "Узбекнефтегаз" практычна банкрутаваў. Па дадзеных выдання, карпарацыя цягнецца за кошт выплат працэнтаў па крэдыце Фонду рэканструкцыі і развіцця Узбекістана ў памеры двух мільярдаў долараў.\nАле сітуацыя значна больш цяжкая, нават на першы погляд. На ўсіх міжнародных пляцоўках і публічных мерапрыемствах Узбекістан актыўна інфармуе замежных інвестараў пра прывабнасць Узбекістана. Але замежныя прыхільнікі ўсё яшчэ сумняюцца ў сітуацыі, і тыя, хто ўехаў у краіну, як мы маглі бачыць, часам проста губляюць грошы.\nАдной з апошніх падзей мінулага года кіраўнік канадскай SkyPower Global Кэры Адлер, якая мае намер укласці ў сонечную энергію ва Узбекістане 1.3 мільярда долараў, звярнулася да Шаўката Мірзіёева. Па словах Адлера, праз два гады пасля заключэння кантракта ўлады да гэтага часу не прадаставілі гарантый на набыццё энергіі. Кампанія просіць Узбекістан выканаць свае абавязацельствы, нават калі з'явіліся больш прывабныя прапановы. Заснавальнік і генеральны дырэктар SkyPower Global таксама адзначыў, што Міністэрства фінансаў Узбекістана, нягледзячы на даручэнне прэзідэнта ў 2018 годзе, да гэтага часу не прадаставіла гарантыю выканання абавязацельстваў у частцы аплаты за пастаўленую электраэнергію, якая павінна была быць 6 цэнтаў за 1 кВт.гадз.\nКэры Адлер таксама папярэдзіла, што SkyPower можа звярнуцца ў суд: «Калі мы прымем меры, здзелка можа каштаваць 1.8 мільярда долараў. Узбекістан з'яўляецца членам Энергетычнай хартыі. Мы можам падаць скаргу ў суд у Гаазе. Няцяжка будзе даказаць, што ўмовы пагаднення не выконваюцца », - адзначыў топ-менеджэр. На публіцы далейшага развіцця сітуацыі з 2020 года не было.\nІншыя выпадкі рэгулярна з'яўляюцца. British American Tobacco, якая пазычыла мясцоваму сумеснаму прадпрыемству Uzbat AO, 6,308,000 2019 XNUMX брытанскіх фунтаў, спісвае ўсю суму, спасылаючыся на "змены ў мясцовым заканадаўстве", гаворыцца ў гадавым справаздачы за XNUMX год..\nПаводле паведамлення Дзяржаўнага дэпартамента ЗША, у 2014 годзе СП "Кока-Кола" загрузіла крымінальную справу і ліквідацыю ўзбекскіх уладаў..\nАсноўнае пытанне заключаецца ў тым, што крэдыты і пагадненні, заключаныя з Узбекістанам, не выконваюцца. Частка запазычанасцей збіраецца на прэзідэнцкім узроўні. У 2019 годзе прэзідэнт Узбекістана ў артыкуле Forbes сам адзначыў, што палова энергетычных праектаў у краіне за апошнія 20 гадоў была заснавана на карупцыі.\nЗгодна з Індэксам успрымання карупцыі, Узбекістан уваходзіць у спіс 146th месца, са 180 краін. Хоць ёй удалося падняцца на некалькі рангаў (+9 з 2012 года), сітуацыя па-ранейшаму вельмі хвалюе любога замежнага інвестара.\nКраіна плануе прыцягнуць больш за 7.5 млрд. Долараў у якасці інвестыцый у 2021 г., але рэальнасць можа быць больш сумнай. Адміністрацыя Шаўката Мірзіёева актыўна распавядае свету, што сітуацыя з карупцыяй і няякасным кіраваннем краінай змяняецца. Але большасць выпадкаў, згаданых вышэй, адбыліся падчас цяперашняй адміністрацыі ў офісе, што ставіць галоўнае пытанне: ці сапраўды зніклі карупцыя і няякаснае кіраванне ў краіне ці не?\nBritish_American_Tobacco_ (Інвестыцыі) _Limited _-_ Annual_Report_2019.pdf, старонка 19


04 красавік 2012, 17:17\nУ Жодзінскім судзе працягваецца працэс над былым палітвязьнем Аляксандрам Малчанавым.\nЯго абвінавачваюць у крадзяжы мэталу з тэрыторыі мясцовага кавальскага заводу. Аляксандар Малчанаў віны ў крадзяжы не прызнае. Ён кажа, што зьбіраў іржавыя мэталічныя прадметы на тэрыторыі цэху, які быў закінуты і не ахоўваўся. Здаючы мэталалом, ён зарабляў на жыцьцё, бо пасьля судзімасьці за Плошчу яго нікуды ня бралі на працу, хоць Аляксандар мае шмат спэцыяльнасьцяў: і муляра, і наладчыка станкоў з праграмным кіраваньнем, і кіроўцы. Да таго ж Аляксандар добра разьбіраецца ў кампутарах.\nПаводле праваабаронцаў, якія назіраюць за працэсам, другі абвінавачаны, Арцём Ігнацікаў, дае паказаньні, збольшага не супярэчныя паказаньням Малчанава.\n3 красавіка ў судзе выступаў сьведка, які сьцьвярджаў, што цэх, на тэрыторыі якога зьбіралі мэталалом Малчанаў і Ігнацікаў, нібыта ахоўваўся. Назіральнікі не выключаюць, што 4 красавіка на працэсе пачнуцца судовыя спрэчкі.\nАляксандар Малчанаў быў асуджаны на 3 гады зьняволеньня за тое, што вывесіў 19 сьнежня 2010 году бел-чырвона-белы сьцяг на будынак КДБ. 8 месяцаў ён адседзеў у Магілёўскай калёніі № 15. У верасьні 2010 году быў памілаваны.


Што пакінулі пасля сябе артыст Міхаіл Казінец і мастак Васіль Шаранговіч | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Што пакінулі пасля сябе артыст Міхаіл Казінец і мастак Васіль Шаранговіч\nУ канцы мінулага года краіна страціла двух волатаў айчыннай культуры — народнага артыста Беларусі Міхаіла Казінца і народнага мастака Васіля Шаранговіча.\nАбодва належалі да таго пакалення, стваральны талент якога раскрыўся ў пасляваенны час. Здавалася, што ўся драматычная гісторыя Беларусі прайшла праз іх свядомасць, абудзіўшы вастрыню пачуццяў і здольнасць уплываць на іншых. Кожны з іх быў асветнікам у сваёй галіне. Кожны дасягнуў вышынь у прафесіі, пашаны — як настаўнік і кіраўнік, падзякі — як творца, чыё мастацтва сапраўды служыла народу.\nМіхаіл Антонавіч Казінец — музыкант і дырыжор, мастацкі кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага народнага аркестра Рэспублікі Беларусь імя Іосіфа Жыновіча, фактычна стаў спадкаемцам першага кіраўніка гэтага калектыву. Дзякуючы Міхаілу Казінцу публіка атрымлівала асалоду ад сустрэч з творамі Юрыя Семянякі, Яўгена Глебава, Генрыха Вагнера, Дзмітрыя Смольскага, Андрэя Мдзівані ды іншых айчынных кампазітараў. Менавіта апантанасць Казінца дазволіла ажыццявіць маштабныя праекты, якія выходзілі за межы выключна музычных, бо былі значнай культурнай падзеяй для краіны наогул: калі ў выкананні аркестра прагучалі значныя творы легендарных «Песняроў»: рок-паэма «Гусляр» і рок-опера «Песня пра долю». Колькі выдатных праграм, складзеных з любоўю да беларускай песні, падрыхтаваў аркестр, узняўшы перліны, напісаныя ў розныя гады на словы нашых выдатных паэтаў, пачынаючы ад Багдановіча, Купалы і Коласа... Нездарма Міхаіл Казінец быў уганараваны шэрагам высокіх узнагарод, у ліку якіх Дзяржаўная прэмія Беларусі, прэмія «За духоўнае адраджэнне», медаль Францыска Скарыны. Вясковец па нараджэнні, Міхаіл Антонавіч ведаў, чым зачапіць публіку, каб яна праз музыку адчула душу Беларусі.\nДуша Беларусі была галоўнай музай і мастака Васіля Шаранговіча. З маленства сын каваля пачаў выяўляць яе вобразы — гэта перадалося ад маці, як і павага да той праўды, што захоўвае родная зямля. Голас праўды ён потым будзе шукаць у кнігах беларускіх пісьменнікаў і здолее яго ўзмацніць сваімі творамі, стаўшы адным з самых шанаваных кніжных графікаў у краіне. Ён здолеў зрабіць так, што, разгарнуўшы кнігу і ўбачыўшы ілюстрацыю, чалавек адгукаўся эмацыянальна, хацеў зразумець прыроду яе глыбіні і уцягваўся ў змест. Сярод многіх кніг, што выпускалі выдавецтвы за савецкім часам, былі выдатныя творы беларускіх аўтараў, якія Шаранговіч ілюстраваў гэтак жа выдатна і з гонарам: Адама Міцкевіча, Максіма Гарэцкага, Максіма Багдановіча, Янкі Купалы, Якуба Коласа, Уладзіміра Караткевіча... Больш за пяць дзясяткаў праілюстраваных кніг, што не страцілі сваёй актуальнасці, як і кранальныя выявы да іх. Сёння можна сфарміраваць выстаўку з твораў кніжнай і станковай графікі Васіля Шаранговіча, якія знойдуць водгук у наведвальнікаў. Высокія адзнакі на выстаўках, медалі Францыска Скарыны — гэта прызнанне таленту і плёну яго працы. Дзяржаўная прэмія Беларусі за серыю гравюр «Памяці вогненных вёсак» — гэта ўзровень грамадскай значнасці, якога дасягнуў у выяўленчым мастацтве Васіль Пятровіч. Праўда, знайсці мастацкі вобраз да нацыястваральнага верша Купалы «А хто там ідзе?» — не менш значная грамадская справа.\nТакія творцы як Казінец і Шаранговіч прыйшлі своечасова, калі нацыятворчыя працэсы трансфармаваліся ў дзяржаваўтваральныя. І што не менш істотна за іх уласную творчасць: яны вызначалі высокі ўзровень прафесійнай адукацыі Беларусі. Міхаіл Казінец узначальваў галоўную навучальную ўстанову ў галіне музыкі ў Беларусі, Васіль Шаранговіч кіраваў Беларускай акадэміяй мастацтваў. Засталіся творчыя нашчадкі, якія працягваюць справу майстроў.\n1900 Іван Эйсмант: У Беларусі трэба ствараць суверэнны інтэрнэт\n1891 «Родны Мінск я пакінуў, нямецкай бамбёжкаю гнаны...»\n1881 Купалавымі шляхамі ў Яхімоўшчыну і вакол\n1621 Да плюс 32! З нядзелі да нас ідзе новая хваля спякоты\n1521 У сістэме адукацыі няма тупіковых траекторый для моладзі


Прызёры Кубка Беларусі па фехтаванні вызначыліся ў "Стайках"\n10 снежня 2021, 11:19\n10 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Вызначыліся прызёры адкрытага Кубка Беларусі па фехтаванні памяці заслужаных спартсменаў і трэнераў. Турнір завяршыўся ў РЦАП "Стайкі", паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nУ спаборніцтвах рапірыстаў перамогу святкаваў брастаўчанін Уладзімір Бутэнка. Другое месца заняў Уладзіслаў Курыловіч з Мінска. Прадстаўнікі Мінскай вобласці Мікіта Шумко і Георгій Ткачэнка падзялілі бронзавыя ўзнагароды.\nУ аналагічным відзе зброі ў жанчын выйграла спартсменка з Гомеля Яна Андрэенка. Мінчанка Варвара Шафаростава - другая. Бронзавыя медалі ў Дар'і Уласавай з Брэста і Яны Лазаравай-Скранжэўскай з каманды Мінскай вобласці.\nУ фехтаванні на шпагах сярод мужчын мацнейшым стаў магіляўчанін Дзяніс Паўлоўскі. Серабро ў Марка Семаненкі. Трэцяе месца занялі Уладзіслаў Астроўскі і Павел Дубоўскі з Гродна.\nУ турніры шпажыстак не было роўных Кацярыне Поршневай з Гомеля. Другое месца заняла яе зямлячка Ірына Прасянцова. Бронзу падзялілі Ксенія Тамашэўская з Мінскай вобласці і Кацярына Дзякевіч з Гродна.\nСпаборніцтвы па шаблі сярод мужчын завяршыліся вікторыяй магіляўчаніна Арцёма Новікава. Сяргей Кісель з каманды Мінскай вобласці стаў сярэбраным медалістам. Павел Курыла з Магілёва і Максім Пінчук з Мінскай вобласці выйгралі бронзу.\nТурнір шаблістак завяршыўся перамогай брастаўчанкі Ганны Іванішчанка. Мінчанка Кацярына Рагачэўская з серабром. Бронзу выйгралі Аліна Маргалік і Паліна Сідаровіч з Мінскай вобласці.-0-


Гітарыст Ягор Дзыгун сустрэў вясну альбомам (+слухаць) | Experty.by – белорусская музыка\nБеларускі гітарыст экстра-клясы Ягор Дзыгун прадставіў на Tuzin.fm свой сольны альбом "Насустрач вясьне", у які ўвайшло 10 кампазыцыяў у жанры джазу, боса-новы, самбы, лаціна і гітарнай лірыкі.\nЯгор Дзыгун – яскравы прадстаўнік новага пакаленьня беларускіх гітарыстаў. Акром удзелу ў гурце Sounduk і ў прэзыдэнцкім аркестры ў якасьці саліста-інструмэнталіста, ён актыўна займаецца сольнай творчасьцю. Альбом "Насустрач вясьне" – плён ягонай шматгадовай працы.\n"Частка маіх песень урэшце набыла канкрэтныя абрысы, таму я іх запісаў і выдаў. Якраз хацелася гэта зрабіць у красавіку, калі вясна бярэ сваё і становіцца неяк больш сьветла і радасна на душы", – кажа з нагоды прэзэнтацыі на Tuzin.fm Ягор. Назву рэлізу ён даў адпаведную свайму настрою, так завецца і адна з кампазыцыяў.\nАгулам жа у дыск увайшло 10 інструмэнтальных твораў. Тут можна пачуць і голас, але выкарыстоўваюцца ён тут выключна ў якасьці дадатковага інструмэнта. Альбом сапраўды атрымаўся пекным ды ўзьнёслым, а таксама даволі разнастайным. "Тут ёсьць і балядныя кампазыцыі, і п’есы, прасякнутыя лацінаамэрыканскімі рытмамі самбы і боса-новы, ёсьць джаз і гітарныя творы", – так Ягор акрэсьлівае стылістычны спэктар сваёй працы.\nартисты: Sounduk, Дзыгун Егор


субота, 15.05.2021 субота, 15.05.2021панядзелакаўтораксерадачацверпятніцасуботанядзеля\nIntermarium: Аўгустоўская аблава. Спецаперацыі НКВД супраць нацыянальных рухаў\nАўгустоўская аблава. Спецаперацыі НКВД супраць нацыянальных рухаў. У ліпені 1945 году савецкія войскі разам з польскім UB правялі шэраг аперацый пацыфікацыі насельніцтва польска - беларуска - літоўскага памежжа. Гэтая аперацыя была адной з шматлікіх аперацый, якія праводзіў СССР пераследуючы нацыянальныя партызанкі.\nТытуннік (Der Trafikant), мастацкі, Аўстрыя/Нямеччына, 2018 г. Рэжысёр Нікаляўс Ляйтнэр (Nikolaus Leytner), у ролях Зыман Марзэ (Simon Morz), Бруна Ганц (Bruno Ganz), Ёганэс Крыш (Johannes Krisch), Эма Дрогунава (Emma Drogunova) і інш. Апынуўшыся ў перадваеннай Вене, юнак з аўстрыйскай правінцыі сустракае сваё першае і, як яму здаецца, апошняе каханне. Разабрацца ў тонкасцях уласных страхаў і жаданняў яму дапамагае адзін з найбольш славутых знаўцаў прадмету яго новы сябар Зыгмунд Фройд. Тым часам Аўстрыю займаюць войскі гітлераўскай Нямеччыны.


24 сентября состоялась очередная, 17-я, сессия районного Совета депутатов 28-го созыва — Поставы Новости города Поставы Погода в Поставах Поставский край Пастаўскі край\n01.10.2019 24.03.2020 postawy473Комментариев нет\nПрацуюць з людзьмі і для іх\n24 верасня адбылася чарговая, 17-я, сесія раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання. На ёй абмеркаваны два пытанні: справаздача старшыні райсавета аб сваёй рабоце, дзейнасці прэзідыума і стане спраў на падведамнай тэрыторыі і аб выкананні ў раёне комплексу мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы аб сацыяльнай абароне і садзейнічанні занятасці насельніцтва на 2016—2020 гады.\nЯк адзначыў старшыня раённага Савета дэпутатаў Пётр Курто, на Пастаўшчыне ў сістэме мясцовага самакіравання 150 дэпутатаў: 30 — раённага Савета, 118 — сельскіх і 2 — абласнога. Асноўным напрамкам дзейнасці мясцовых Саветаў дэпутатаў з’яўляецца вырашэнне задач сацыяльна-эканамічнага развіцця рэгіёна ў інтарэсах насельніцтва ў цесным узаемадзеянні з выканаўчымі органамі ўлады, работа з людзьмі і для людзей. У гэтым скліканні адбылося 16 сесій райсавета. На іх прыняты рашэнні прыкладна па 60 пытаннях, якія закранаюць усе сферы жыццядзейнасці рэгіёна: своечасова карэкціраваўся бюджэт, разглядаліся пытанні гандлёвага, сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, звязаныя з работай праваахоўных органаў, абаронай дзяцей, захаваннем народных традыцый і культурна-гістарычнай спадчыны, і інш.\nПры раённым Савеце дэпутатаў створаны 4 пастаянныя камісіі: па самакіраванні і рэгламенце; па пытаннях эканомікі і бюджэту; па экалогіі і аграпрамысловым комплексе; па пытаннях сацыяльнай сферы, сацыяльнай абароны грамадзян і справах моладзі. Яны разглядаюць пытанні па сваёй кампетэнцыі, прымаюць удзел у падрыхтоўцы праектаў рашэнняў прэзідыумаў і сесій раённага Савета.\nГаворачы пра работу прэзідыума, Пётр Леанідавіч адзначыў, што на яго пасяджэннях разглядаецца шырокае кола пытанняў. Практыкуюцца выязныя пасяджэнні прэзідыума на тэрыторыі сельсаветаў. Летась прайшлі тры, сёлета — два. Пастановай прэзідыума 2 сакавіка 2015 года была створана Маладзёжная палата пры раённым Савеце дэпутатаў. Штогод яе члены трымаюць справаздачу перад райсаветам аб праведзенай рабоце, дакладваюць пра планы на наступны навучальны год.\nАсобную ўвагу дакладчык удзяліў дзейнасці мясцовых Саветаў дэпутатаў і выканаўчых камітэтаў, важнейшым складнікам якой з’яўляецца работа са зваротамі грамадзян. У справаздачным перыядзе дэпутаты рэгулярна праводзілі асабістыя прыёмы грамадзян, сустрэчы з выбаршчыкамі па месцы жыхарства. Сёлета на тэрыторыі ўсіх сельсаветаў упершыню прайшлі выязныя «Дні Савета». Мабільныя групы ў складзе работнікаў аддзелаў і ўпраўленняў райвыканкама, службаў раёна, членаў прафсаюзаў і БРСМ аб’ехалі населеныя пункты сельсаветаў, сустрэліся са старэйшынамі і жыхарамі вёсак, правялі маніторынг па надзённых і хвалюючых людзей пытаннях. Па выніках кожнага маніторынгу адбыліся нарады з кіраўнікамі арганізацый, перад імі пастаўлены канкрэтныя задачы. Большасць пытанняў (а ўсяго іх паступіла каля 300) вырашаны.\nНемалая роля ў рабоце з людзьмі належыць старэйшынам вёсак. Яны фарміруюць у сельскага насельніцтва правільныя грамадскую думку і адносіны да шырокага кола жыццёвых праблем, прымаюць актыўны ўдзел у сесіях, пасяджэннях райсавета, падрыхтоўцы і правядзенні свят вёсак, мерапрыемствах па добраўпарадкаванні. Пётр Леанідавіч пайменна назваў лепшых старэйшын і адзначыў вялікую работу розных службаў па навядзенні парадку ў горадзе і на сяле. Пры гэтым не абмінуў увагай і недахопы.\nТаксама старшыня раённага Савета дэпутатаў ахарактарызаваў стан спраў у эканоміцы, сельскай гаспадарцы, ахове здароўя, культуры, акцэнтаваў увагу на кадравай палітыцы. У канцы выступлення ён падзякаваў старшыні райвыканкама Сяргею Чэпіку, які прымаў удзел у рабоце сесіі, за канструктыўнае супрацоўніцтва з Саветам, усім дэпутатам — за актыўную жыццёвую пазіцыю і канкрэтную дапамогу людзям у вырашэнні іх паўсядзённых праблем і нагадаў пра першачарговую задачу — забяспечыць спакойнае і годнае правядзенне маючых адбыцца выбараў у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.\nЗ судакладамі па першым пытанні выступілі намеснік старшыні раённага Савета дэпутатаў Павел Трава, першы сакратар райкама БРСМ Вераніка Казлоўская і старшыня Юнькаўскага сельскага Савета Вячаслаў Врублеўскі. Яны падрабязна расказалі пра работу прэзідыума райсавета, Маладзёжнай палаты і сельвыканкама.\nПра выкананне ў раёне комплексу мерапрыемстваў Дзяржаўнай праграмы аб сацыяльнай абароне і садзейнічанні занятасці насельніцтва на 2016—2020 гады, а таксама падпраграм «Папярэджанне інваліднасці і рэабілітацыя інвалідаў» і «Безбар’ернае асяроддзе жыццядзейнасці інвалідаў і фізічна аслабленых асоб» дакладвала начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Наталля Седзюкевіч. Яна паведаміла, колькі на Пастаўшчыне пражывае людзей з абмежаванымі магчымасцямі, як яны ўцягваюцца ў актыўную працоўную дзейнасць і якія віды паслуг ім аказваюцца. Асобна спынілася на рабоце аддзялення дзённага знаходжання інвалідаў ТЦСАН, падрабязна расказаўшы пра разнастайныя метады і спосабы рэабілітацыі, якія там прымяняюцца.\nАкрамя таго, Наталля Мікалаеўна пазнаёміла прысутных з рэалізацыяй у раёне праграмы па стварэнні безбар’ернага асяроддзя для інвалідаў. На гэтым жа зрабіў акцэнт у сваім выступленні намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце УП ЖКГ Міхаіл Кабайла. А галоўны ўрач АДРАЦ «Ветразь» Сяргей Петухоў расказаў пра магчымасці рэабілітацыі і аздараўлення дзяцей і дарослых у згаданай установе.\n«Разговор был деловой и откровенный». Петр Курто поделился впечатлениями от встречи с Председателем Совета Республики Натальей Кочановой


У Віцебску да экуменічнай малітвы каталікоў далучыліся толькі пратэстанты\nУ Віцебску 24 студзеня па ініцыятыве Каталіцкай Царквы ў межах сусветнага тыдня малітвы аб еднасці хрысціянаў у катэдральным касцёле Езуса Міласэрнага адбылося экуменічнае набажэнства, якое ўзначаліў канцлер віцебскай дыяцэзіі кс. ...\nГрэка-каталіцкі святар: Тыдзень малітвы аб еднасці – нагоды выйсці з “канфесіянальных кватэраў”\nУ Гродна ў катэдральным касцёле святога Францішка Ксаверыя 21 студзеня адбылася міжканфесійная супольная малітва аб еднасці хрысціянаў. Штогод малітоўны Тыдзень аб еднасці хрысціянаў адбываецца з ініцыятывы Каталіцкай Царквы. Разам з каталіцкімі біскупамі ...\nБеларускія каталікі з 18 па 25 студзеня будуць браць удзел у сусветным Тыдні малітваў за адзінства хрысціянаў, якія з 1968 года штогод ладзіць Каталіцкая Царква. Сёлета матэрыялы да набажэнстваў падрыхтавалі ...\nУ Беларусі з 18 па 25 студзеня пройдзе Тыдзень малітваў за адзінства хрысціянаў. Такі Тыдзень адбываецца штогод ва ўсім свеце. У адзін з дзён гэтага тыдня прадстаўнікі хрысціянскіх канфесіяў збіраюцца разам ...


Як выдаліць YouTube на прыладзе Android - techking.by\nЯк выдаліць YouTube на прыладзе Android\nБольшасць тэлефонаў Android пастаўляюцца з рознымі ўбудаванымі праграмамі. Хоць некаторыя з іх могуць быць вельмі карыснымі, іншыя проста займаюць непатрэбнае месца. Для многіх людзей адным з такіх прыкладанняў з’яўляецца YouTube. Праграма займае каля 175 МБ, і гэтая сума можа падвоіцца або патроіцца, калі вы карыстаецеся прылажэннем, таму не дзіўна, што многія карыстальнікі шукаюць спосаб выдаліць яго са сваіх прылад.\nКалі вы хочаце даведацца, як выдаліць YouTube на тэлефонах Android, вы прыйшлі ў патрэбнае месца. Гэты артыкул абмяркуе, ці магчыма гэта, і пакажа вам крокі.\nВыдаліць YouTube для Android\nУкараненне вашага тэлефона\nБольш няма YouTube\nКалі вы больш не хочаце, каб YouTube быў на вашым тэлефоне, вы можаце зрабіць некалькі дзеянняў у залежнасці ад маркі і мадэлі вашага тэлефона. Давайце праверым іх.\nВось як выдаліць YouTube на вашым тэлефоне Android:\nПерайдзіце ў раздзел «Прыкладанні».\nЗнайдзіце і выберыце «YouTube».\nНацісніце «выдаліць» і пацвердзіце гэта.\nВы таксама можаце выкарыстоўваць гэты альтэрнатыўны метад:\nЗнайдзіце ў меню значок YouTube.\nНацісніце і ўтрымлівайце яго і выберыце «выдаліць».\nПацвердзіце, што вы хочаце адключыць праграму.\nУ некаторых выпадках выдаленне YouTube з тэлефона Android падобна да выдалення любой іншай праграмы. Аднак гэты метад не будзе працаваць для большасці тэлефонаў. Чаму гэта? Таму што YouTube часта можна лічыць праграмай на сістэмным узроўні, якую нельга выдаліць. Гэта адбываецца таму, што тэлефоны Android працуюць ад Google, а YouTube з’яўляецца даччынай кампаніяй Google. Праграма YouTube пастаўляецца ў камплекце з пошукавай сістэмай Google, Gmail, календаром, дыскам і г.д.\nПраверце гэта: Глядзіце відэа на YouTube з абмежаваннем па ўзросце, не ўваходзячы, змяняючы URL\nКалі ваш тэлефон пастаўляецца з праграмай YouTube, вы не можаце выдаліць яе. Але тое, што вы не можаце выдаліць яго, не азначае, што вам трэба яго выкарыстоўваць. Тыя, хто не выкарыстоўвае YouTube, заўсёды могуць адключыць яго. Калі вы адключаеце прыкладанне, вы выдаляеце яго з экрана праграмы і перашкаджаеце працаваць у фонавым рэжыме. Нягледзячы на тое, што адключэнне праграмы не выдаляе яе з тэлефона, гэта ўсё роўна добры варыянт, калі вы хочаце зэканоміць месца і прадухіліць непатрэбныя абнаўлення.\nВось як адключыць YouTube на тэлефонах Android:\nАдкрыйце меню і перайдзіце ў «Настройкі».\nЗнайдзіце YouTube і націсніце «Адключыць».\nВы ўбачыце паведамленне з тлумачэннем прыкладання, і ўсе функцыі, звязаныя з ім, будуць адключаныя. Націсніце «Адключыць».\nВы таксама можаце зрабіць гэта без доступу да налад:\nЗнайдзіце значок YouTube у сваім меню, націсніце і ўтрымлівайце яго.\nНацісніце «Адключыць» і пацвердзіце.\nКалі вы перадумаеце праз некаторы час, вось як зноў уключыць YouTube:\nПерайдзіце ў раздзел «Прыкладанні» і знайдзіце YouTube.\nЯк правіла, усе праграмы, якія вы ўсталюеце самастойна, можна выдаліць. Такім чынам, калі вы спампавалі YouTube з Крама Play, вы зможаце выдаліць яго. Але калі прыкладанне было папярэдне ўсталяванае, вы не ўбачыце кнопку «Выдаліць». Гэта адбываецца таму, што вытворца лічыць, што YouTube – гэта дадатак з асноўнымі функцыямі для паўсядзённага выкарыстання.\nТакім чынам, калі вы не бачыце кнопку «Выдаліць», гэта азначае, што немагчыма цалкам выдаліць праграму з тэлефона. У такіх выпадках адзінае, што вы можаце зрабіць, гэта адключыць праграму.\nПраверце гэта: Як глядзець YouTube, Hulu і Netflix у міні-праглядзе на Windows 10\nВы можаце атрымаць прывілеяваны кантроль над сваім тэлефонам Android і наладзіць мноства працэсаў, уключаючы выдаленне папярэдне ўсталяваных прыкладанняў, набыўшы каранёвы доступ. Тым не менш, рутанне тэлефона звычайна не рэкамендуецца. Па-першае, калі няправільна, рутаванне можа зрабіць ваш тэлефон нестабільным і нанесці непапраўную шкоду. Па-другое, рутаванне можа ануляваць вашу гарантыю. У выпадку, калі нешта пойдзе не так, вы будзеце самі. Нарэшце, атрыманне root-доступу таксама абыходзіць абмежаванні бяспекі Android. Гэта азначае, што ваш тэлефон не будзе абаронены ад шкоднасных праграм.\nКалі вы ўсё яшчэ вырашылі, што хочаце атрымаць root-права на прыладзе, пераканайцеся, што вы старанна вывучыце працэс. Майце на ўвазе, што крокі адрозніваюцца ў залежнасці ад тыпу смартфона і маркі. Калі вы не разбіраецеся ў тэхналогіях, лепш звярнуцца па дапамогу да спецыяліста. Акрамя таго, не забудзьцеся ўсталяваць належную антывірусную абарону, каб адбіваць заражэнне шкоднаснымі праграмамі. Калі вы завершыце рутаванне і перадумаеце праз некаторы час, вы заўсёды можаце выдаліць рутаванне вашага тэлефона.\nКалі ваша праграма YouTube не працуе, адно з першых рашэнняў, якія прыходзяць на розум, – гэта пераўсталяваць яго. Але, паколькі гэта не заўсёды магчыма, вось што яшчэ вы можаце паспрабаваць прымусіць прыкладанне працаваць:\nПеразапусціце прыладу – у вашым тэлефоне можа ўзнікнуць часовы збой, які прыводзіць да няспраўнасці прыкладання YouTube. Магчыма, вы зможаце вырашыць гэтую праблему, перазагрузіўшы тэлефон.\nПраверце падключэнне да Інтэрнэту – YouTube можа не працаваць, калі ваша інтэрнэт-злучэнне слабае. Паспрабуйце падключыцца да больш моцнай сеткі Wi-Fi або выкарыстоўвайце свае дадзеныя.\nАчысціце кэш праграмы – кэш-памяць захоўвае даныя, якія забяспечваюць больш хуткую апрацоўку. Аднак захоўванне старых формаў можа запаволіць працу прыкладання. Вы можаце ачысціць кэш YouTube, каб паспрабаваць вырашыць праблемы з прадукцыйнасцю.\nАбнавіце прыкладанне. Калі ваша праграма састарэла, у нейкі момант яна абавязкова запаволіцца. Вы можаце лёгка выправіць гэта, абнавіўшы прыкладанне.\nАбнавіце прыладу – у вас могуць узнікнуць праблемы з YouTube, калі вы не выкарыстоўваеце апошнюю версію Android. Абнавіце прыладу і паўтарыце спробу.\nПраверце гэта: Як кантраляваць налады графікі ў PUBG для Android\nХаця YouTube па-ранейшаму застаецца адной з самых папулярных платформ для абмену відэа, многія людзі ёю не карыстаюцца. Паколькі большасць тэлефонаў Android пастаўляецца з дадаткам, немагчыма выдаліць яго без рутавання тэлефона. Калі вы не хочаце рызыкаваць, лепш адключыць прыкладанне і прадухіліць яго працу ў фонавым рэжыме і марнаваць месца.\nМы спадзяемся, што гэты артыкул растлумачыў, што вы можаце зрабіць, каб пазбавіцца ад YouTube на вашым тэлефоне Android.\nЯк часта вы карыстаецеся YouTube на сваім тэлефоне? Што наконт іншых прадусталяваных прыкладанняў на вашым Android? Раскажыце нам у раздзеле каментарыяў ніжэй.\nЯк змяніць размяшчэнне праграмных клавіш на Android\nЯк падзяліцца месцазнаходжаннем у WhatsApp на Android і iOS\nЯк супрацоўнічаць у плэйлісце YouTube Music


Хто выратуе расейскую свабоду?\n22.03.2007 / 21:32\nХто выратуе расейскую свабоду? Надрукавана ў № 10'2007 8\nТолькі нацыянальныя рухі і рэгіянальныя эліты супрацьстаяць спаўзаньню Расеі да дэспатыі. Піша Сяргей Богдан.\nМногім беларусам разгон антыпуцінскае дэманстрацыі ў Санкт‑Пецярбургу нагадаў менскія падзеі дзесяцігадовае даўніны. Але калі тагачаснае беларускае вулічнае змаганьне можна было ўпісаць у чорна‑белую схему барацьбы Дабра і Ліха, дык наконт Пецярбургу пэўнасьці няма. За інтэлігентным абліччам Гары Каспарава было зашмат прыхільнікаў рэваншысцкіх, камуністычных ці нават фашыстоўскіх арганізацыяў.\nУсяеднасьць расейскіх дэмакратаў\nНад шэсьцем апанэнтаў Пуціна, геройства якіх (асабліва Лімонава) маляўніча апетае расейскімі лібэральнымі журналістамі, луналі шматлікія бела‑жоўта‑чорныя сьцягі імпэрыі Раманавых ды стылізаваныя пад гітлераўскія нацыянал‑бальшавіцкія штандары. На гэтым тле асабліва цікавая гатовасьць апошніх непасаджаных расейскіх дэмакратаў да такой палітычнай усяеднасьці.\nНа беларускіх дэманстрацыях таксама побач ішлі прыхільнікі анархістаў і нацыяналістаў‑»краёўцаў», лібэралаў ды хадэкаў. Яны ішлі побач, бо іх яднала задача адстаяць незалежнасьць краіны.\nА што яднае расейцаў — нацбола і лібэрала? Іх погляды на палітычны лад цалкам процілеглыя. Лімонаўцы мараць, што «наші МіГі сядут в Ріге», а «яблычнікі» хочуць партнэрства з ЗША… Толькі апошні адчай і банкруцтва прымусілі гэтых людзей аб’яднацца. Зрэшты, цяжка назваць палітычным уздымам зусім нешматлікі як на расейскія маштабы мітынг. Пецярбурскі мітынг зноў паказаў, што ў Расеі, зь яе спэцыфічнай палітычнай культурай, партыі як такія — хутчэй анамальная зьява.\nСёньня ўжо не застаецца сумневаў, што цяпер гаворка ідзе ня столькі пра захаваньне расейскай дэмакратыі, колькі пра супрацьстаяньне працэсу кансалідацыі яўнай дэспатыі. То бок, хай сабе будзе нават хаатычнае невядома што, як за Ельцыным, абы ня новы сталінізм. І супрацьстаяць таму могуць толькі рэгіянальныя эліты і нацыянальныя рухі.\nНацыяналізмам па дыктатуры\nРазумеючы гэта, Пуцін пачаў перабудоўваць адміністрацыйную структуру. Скасаваў выбарнасьць мясцовых кіраўнікоў. Пачаў ліквідоўваць аўтаноміі, выхопліваючы з гурту слабейшых. Надоечы, 11 сакавіка, у выніку рэфэрэндуму сьмяротны прысуд атрымала Агінская Бурацкая аўтаномная акруга, якую маюць уключыць у Чыцінскую вобласьць, а дзяржаўнасьць бурацкай мовы ды іншыя сымбалі бурацкасьці — скасаваць. Пасьпяхова сваю дзяржаўнасьць адстойваюць пакуль толькі Адыгея (яе хацелі далучыць да Краснадару) ды Горны Алтай, які выступіў супраць зьліцьця з Алтайскім краем.\nЛюбая асобная адміністрацыйная адзінка, пагатоў нацыянальная квазі‑дзяржава, аўтаномія, сама па сабе спрыяе незалежніцтву. Чым лепш разьвітая гэтая квазідзяржава, тым хутчэй яна можа трансфармавацца ў незалежную краіну, тым мацней зь яе насельніцтва паўстае, побач з этнічнай, палітычная нацыя — аснова магутнасьці палітычнай эліты.\nЗа Ельцыным гэтыя працэсы з розным посьпехам у розных рэгіёнах, але ішлі. У выніку сёньня ўладзе Масквы пагражае, напрыклад, усё мацнейшы Татарстан, дзе нацыяналізм пашыраўся і артыкуляваўся менш ваяўнічым і шумным чынам, але ад таго ня менш пасьпяховым. Перад казанскімі татарамі стаіць фактычна толькі адная праблема — як пашырыць сваю дзейнасьць на ўсё Паволжа‑Ўрал, і перадусім, пераадолець адвечнае амаль расісцкае стаўленьне сваіх суродзічаў да башкіраў.\nСытуацыя на Каўказе характарызавалася цягам апошніх гадоў выразнымі тэндэнцыямі да пагаршэньня. Становішча ў Чачэніі, кіраванай крымінальна‑тэрарыстычнымі мэтадамі, ня можа лічыцца нармалёвым у цывілізаванай краіне. Фактычна, на частцы тэрыторыі краіны існуе зусім іншы палітычны рэжым, адсутнічае ўяўленьне ўжо пра ўсякае права — і савецкае, і шарыяцкае, і звычаёвае. У неабдымнай Расеі гэта нармалёвая практыка — абы самі мясцовыя кіраўнікі былі ляяльнымі.\nТым часам, пачалі самі сабой увасабляцца ў жыцьцё антыкаляніяльныя пляны чачэнскіх стратэгаў 1990‑х гадоў. Зрэшты, яны самі і былі ці не найвялікшай перашкодай у рэалізацыі гэтых плянаў, фактычна кампрамэтуючы іх\nсваім удзелам і манерамі. Тут трэба адзначыць адну асаблівасьць міжнацыянальных стасункаў на Каўказе. Чачэнцы там традыцыйна знаходзіліся ў складаных адносінах зь іншымі этнасамі. Таму наезд Басаева на Дагестан у 1999 годзе выклікаў адмоўную рэакцыю.\nШаміль высунуў неймаверныя прэтэнзіі на лідэрства, а ўзор бязладнай Ічкерыі 1990‑х гадоў быў увасабленьнем антыўтопіі любых антыкаляніяльных барацьбітоў.\nЗатое пасьля аслабленьня чачэнскага руху ў выніку цяперашняй вайны, дагестанскія партызаны ісламісцкай расфарбоўкі самастойна пры дапамозе чачэнскіх дарадцаў цягам апошніх трох гадоў разгарнулі ў краі сапраўдную герыльлю, якая руйнуе і без таго кволую сыстэму расейскага кіраваньня ўсім Усходнім Каўказам.\nІсламізм як канструктыўная ідэалёгія\nНа Заходнім Каўказе ў мінулыя гады разгортваецца чаркескі (адыгскі) рух. Узяцьце Нальчыка чаркескімі партызанамі было хутчэй сымбалічнай падзеяй, але яно прадэманстравала патэнцыял руху, які здольны натхніць столькі маладзёнаў на самаахвяраваньне. Пра яго ўстойлівы характар сьведчаць рэгулярныя паведамленьні аб знаходках зброі і падпольнай літаратуры ў чаркескіх раёнах. Вядома, незалежнасьці і чаргесы‑адыгі, і чачэны, і дагестанцы могуць дамагчыся толькі разам. І гэта самае складанае пытаньне. Калі імам Шаміль некалі даў рады задзіночыць дагестанскія народы з чачэнамі, дык чаркесы‑адыгі прынцыпова працягвалі тады ваяваць з Расеяй асобна.\nПытаньне складанае і з‑за таго, што фактычна адзіна магчымай канструктыўнай ідэалёгіяй для каўкаскага (як і паволска‑ўральскага) антыкаляніяльнага праекту можа быць ісламізм, падазраваны Захадам ва ўсіх грахах.\nВядома, Масква спрабуе зваліць усе каўкаскія праблемы на ісламістаў, каб забясьпечыць сабе заходнюю падтрымку ў каўкаскай вайне. Але наколькі сапраўды палохае Захад ісламізм на Каўказе? Гэта — не рытарычнае пытаньне, калі ўлічыць, што ўвогуле ёсьць прэцэдэнты падтрымкі Захадам ісламізму ў выглядзе карзаеўскага рэжыму ў Аўганістане ці саудаўскай манархіі. І сапраўды, якая розьніца, на нацыянальных мітах ці рэлігійных будаваць тую «ўяўную супольнасьць», якая стане асновай мадэрнай палітычнай арганізацыі? Што ж да канструктыўнасьці ісламізму, дык калі адкінуць стэрэатыпы, гэта адпаведнік хрысьціянскай дэмакратыі ў ісламскім сьвеце.\nПужае, натуральна, вар’яцкая рыторыка некаторых яго саманазваных прыхільнікаў, аднак жа і Джордж Вашынгтан меў спэцыфічныя ўяўленьні пра дэмакратыю. Напрыклад, цярпець ня мог партыі ды ўвогуле быў зацятым хрысьціянскім фундамэнталістам — калі чытаць яго разьвітальныя звароты. І яшчэ, нават калі сумнявацца ў здольнасьці ісламістаў да перамогі падставы ё, дык наконт іх здольнасьці эфэктыўна парушаць працэс функцыянаваньня расейскай адміністрацыі сумнявацца аніяк не выпадае. Вынік той самы — паслабленая Расея.\nРэгіёны супраць Масквы\nПерашкаджаць спробам усталяваньня маналітнага аўтарытарнага ці нават таталітарнага рэжыму будуць і неэтнічныя рэгіёны. Расея завялікая, і мясцовыя ўмовы ў розных яе кутках занадта розныя, каб законы і самое кіраваньне рэгіёнамі магло быць уніфікаваным бяз шкоды для эфэктыўнасьці. Дадайце сюды больш сьвядомыя сваіх інтарэсаў некаторыя рэгіянальныя эліты. А здатнасьць рэгіёнаў да самастойных інтрыгаў даводзіць хаця б згодніцтва кіраўніцтва расейскіх рэгіёнаў з Лукашэнкам, насуперак Маскве.\nДа таго ж, расейскую дзяржаву точаць ня толькі нацыяналізмы нацускраінаў. Яе точыць і расейскі шавінізм. Этнічныя расейцы так і не навучыліся талераваць сваіх суграмадзянаў‑»іншародцаў», перадусім з Каўказу. Пагромы «іншародцаў» у карэльскай Кандапозе былі ня меншай пагрозай для імпэрыі, чым дзеяньні дагестанскіх маджагедаў. Прытым няважна нават, што многія расейскія рэваншысты зь піетэтам ставяцца да «магутнай Расейскай дзяржавы» і яе інстытутаў. Яны не чапаюць сьценаў дому, але выбіваюць камяні з падмурку, уганяючы клін паміж рознымі групамі насельніцтва — грамадзянамі, на якіх уласна і стаіць абагомленая расейскімі нацы дзяржава.\nВядома, паасобку нацменшасьці Расеі нешматлікія, але расізм прымушае іх зьяднацца лепш з‑за ідэалёгіі, бо б’юць не па нацыянальнай адзнацы, а па «нярускім» твары. І абліччаў гэтых становіцца ўсё больш, дзякуючы прытоку працоўных‑мігрантаў з колішняга СССР. У Заходняй Эўропе варожасьць супраць гастарбайтэраў некалі гасілася лібэральнымі прынцыпамі і нормамі тамтэйшых дзяржаваў і грамадзтваў. У Расеі рэжым становіцца ўсё менш лібэральным і калі не падбухторвае расізм (прыкладам, ісламафобскімі выказваньнямі Пуціна), дык, прынамсі, яму і не замінае. Анічога ня можа быць небясьпечнейшага за расізм у шматнацыянальнай краіне. «Дом падзелены стаяць ня можа», — казаў некалі Абрагам Лінкальн, змагаючыся з паўднёвымі рабаўладальніцкімі штатамі ЗША.\nСвабода Расеі сёньня апынулася безабароннай. Цалкам свабодная Расея, прызнаем гэты факт, не патрэбная амаль нікому, хіба што па кавалках ці з агаворкамі. Новы расейскі рэжым, удала перадушыўшы зародкі дэмакратычных партыяў, тым самы падрыхтаваў сабе поле для бітвы, якая можа аказацца для яго сьмяротнай – з рэгіёнамі і «іншародцамі». Дэмакратыя магла б сяк‑так забясьпечыць увагу да іх інтарэсаў і абяззброіць экстрэмістаў, дыктатура ж будзе іх душыць, фактычна, падбухторваючы да бунту.\n22.03.2007 / 17:44\nАле калі тагачаснае беларускае вулічнае змаганьне можна было ўпісаць у чорна‑белую схему барацьбы Дабра і Ліха, дык наконт Пецярбургу пэўнасьці няма. =============== Пэўнасці няма ў тых, хто не бачыць смецця і ва ўласным воку: вучыцесь глядзець на падзеі крытычна, пад рознымі бакамі, а не прымяняйце неіснуючыя падзелы на ''белую'' апазіцыю (прыхільнікаў адзіна правільнай Беларускай Беларусі) і ''чорных'' прыхільнікаў таталітарнага злачыннага рэжыму(ледзь не Вершнікі Апакаліпсісу). І ў Менску былі ''змагары'' УНА-УНСО, і былі паўваенізаваныя Белы Легіён і партыя Свабоды і г.д. Свет не чорна-белы, а каляровы, і Расея, і Беларусь таксама не чорна-белыя. А то кругом усе дурныя, адны мы, беларускія патрыёты, пасярод Эуропы у белым стаім і усё бачым...\nczalex / Адказаць\n22.03.2007 / 18:18\n>>Што ж да канструктыўнасьці ісламізму, дык калі адкінуць стэрэатыпы, гэта адпаведнік хрысьціянскай дэмакратыі ў ісламскім сьвеце. Nadta drenna viedajecie islam. Dla islamskich fundamentalistau Lebensraum siahaje usich terytoryjau, dzie zyvuc musulmanie. A dzie zyvuc musulmanie, inszaviercy (dhimmi) pavinny miec status, jak czornyja u Paudniovaj Afrycy czasou Apartheid'u. Takaja u jich pastaulenaja meta, i pra heta jany tlumiac halavu svajoj pastvie. Lepiej rasiejski paubandycki kalanijalizm, czym chalifat na Kaukazie, jaki nia spynicca u svajim paszyrenni na Czarkesiji, Staurapolli i navat Kubani. Ichnaja meta - glabalny kantrol i zniszczennie cyvilizacyji. To bok, kanvertacyja u islam albo zniszczennie usich nas z vami. Pasla padziennia Rasieji nastupnaj metaj chalifatu byla b Bielarus.\n22.03.2007 / 21:21\nНу во, часам і czalex талковыя думкі агучвае. :)


Стыпендыі ў еўрапейскіх універсітэтах для беларусаў | euroradio.fm\nСтыпендыі ў еўрапейскіх універсітэтах для беларусаў\nБеларусы могуць атрымаць стыпендыю Erasmus Mundus, калі хочуць распачаць навучанне ў адным з універсітэтаў у Еўропе.\nПрапанаваныя для навучання ўніверсітэты ўваходзяць у склад аб’яднання EMINENCE (у Польшчы гэта ўніверсітэт імя Адама Міцкевіча ў Познані). Праграма, акрамя штомесячнай стыпендыі, пакрывае выдаткі на страхоўку, аплату за навучанне, а таксама кошты падарожжаў да і з месца пражывання.\nПерадусім стыпендыя будзе прызначаная для так званай групы TG3 (асобы, якія зазнаюць палітычны пераслед, якіх выключылі з-за палітычнай і грамадскай актыўнасці з універсітэту, палітычныя ўцекачы і г.д.).\nСтыпендыя будзе скіраваная для атрымання ступені бакалаўрыята (максімум 36 месяцаў) ці магістратуры (максімум 24 месяцы).\nПадрабязнасці можна пабачыць тут і тут.\nЗаяўнік мусіць мець статус уцекача (міжнародны статус уцекача або ў адпаведнасці з нацыянальным заканадаўствам адной з еўрапейскіх краін );\nЗаяўнік мусіць мець палітычны прытулак (міжнародны або ў адпаведнасці з нацыянальным заканадаўствам адной з еўрапейскіх краін);\nЗаяўнік можа даказаць, што ён/яна быў/ла аб'ектам неабгрунтаванага выключэння з універсітэта па расавых, этнічных, рэлігійных, палітычных матывах, палавой дыскрымінацыі або сэксуальнай арыентацыі;\nЗаяўнік належыць да нейкай нацыянальнай ці этнічнай групы і церпіць ад рэалізаванай нацыянальнай палітыкі ў краіне ці стаў ахвярай перасялення з-за нацыянальнай прыналежнасці.\n— Атэстат аб заканчэнні сярэдняй школы, які дае права на пачатак навучання ва ўніверсітэтах Еўропы (поўны бакалаўрыят — ВА) або\n— Бакалаўрыят (ВА) або эквівалент дыплома, які дае права на пачатак навучання ў магістратуры (поўны магістарскі дыплом — MA) або\n— MA або эквівалент дыплома, які дае права на пачатак дактарантуры ў Еўропе (поўны PhD), або павінен быць залічаны ў аспірантуру ў сваёй краіне, каб мець магчымасць працягнуць аспірантуру ва ўніверсітэце краін ЕС (PhD максімум 36 месяцы).\nДэдлайн падачы заявак — 13 снежня 2013 года.\nУладзімір Бугроў / RFE/RL\nЛукашэнку хочуць пазбавіць звання ганаровага доктара Кіеўскага ўніверсітэта\nАнатоль Міхайлаў / Delfi\nПрэзідэнт ЕГУ Анатоль Міхайлаў пайшоў у адстаўку, яго пасаду скасавалі\nСтудэнты ЕГУ ў Вільні правялі страйк


Сіла чалавека – у дабрыні | Столин. Новости Столина и Столинского района. Навiны Палесся. Районная газета Сіла чалавека – у дабрыні — Столин. Новости Столина и Столинского района. Навiны Палесся. Районная газета\nВольга Сеген – бібліятэкар Рамельскай сярэдняй школы – асоба цікавая як у асабістым, так і прафесійным плане.\nІ гэта пацвярджаюць яе ўзнагароды з розных конкурсаў і выстаВАК.\nАле Вольга Леанідаўна ніколі не ставіла перад сабой мэты – перамагчы. Яна проста вельмі любіць тое, чым зай-маецца, укладвае душу.\nЦікава, што карані Вольгі ў Рамлі. Хаця яна нарадзілася і вырасла ў Мікашэвічах, куды пераехалі са Століншчыны працаваць яе бацькі. Але кожнае лета прыязджала на канікулы ў вёску да сваёй бабулі Насці – разумнай, мудрай і вельмі добрай жанчыны. Добра памятае Вольга і сваю прабабулю – Алену, якая дажыла да глыбокай старасці ў поўнай свядомасці. Прагна слухала дзяўчына аповеды пра іх род і колішнія традыцыі, штосьці занатоўвала, каб не страціць потым.\nА пасля заканчэння школы Вольга – у дзявоцтве Гусак – паступіла ў Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка на гістарычны факультэт. Але праз месяц вырашыла забраць дакументы. Прычына была адна – сталіца не прыняла студэнтку з Палесся, таму ўвесь час здараліся непрадбачаныя сітуацыі. Пра сваё рашэнне абсалютна не шкадуе, бо ўпэўнена: жыццё само часта дае знакі, на якія патрэбна звяртаць увагу.\nТым часам дзяўчына выйшла замуж за рамельскага хлопца Віктара і канчаткова пераехала на радзіму сваёй маці. У сям’і нарадзіліся Аркадзь і Насця, названая ў гонар любімай бабулі. Калі дзеці крыху падраслі, Вольга вырашыла працягнуць вучыцца і паступіла ў Магілёўскі дзяржаўны бібліятэчны каледж імя А. С. Пушкіна.\nЯшчэ ў час вучобы выкладчык філасофіі прапанаваў студэнтам для добрай адзнакі альбо скласці сваю радаслоўную, альбо вучыць білеты. Вольга выбрала першы варыянт, тым больш у яе такое жаданне было ўжо даўно. Вось тады спатрэбіліся веды бабулі і прабабулі. Таксама многа размаўляла з іншымі старажыламі, звярталася па звесткі ў архівы і царкоўныя кнігі. І ёй удалося даведацца пра сваіх продкаў у шостым пакаленні.\n– Сувязь з нашымі продкамі існуе заўсёды і я ў гэтым неаднаразова ўпэўнівалася, – адзначае мая суразмоўца. – Таму вельмі важна ведаць пра свой род. У час складання генеалагічнага дрэва ў мяне з’явіўся такі азарт, што я проста не магла спыніцца.\nАле гэта быў толькі пачатак дзейнасці. Вольга Сеген прымала ўдзел практычна ва ўсіх даследчых конкурсах і абавязкова станавілася альбо пераможцай, альбо прызёрам. Яе галоўным памочнікам стала дачка, якая падрасла і таксама зацікавілася гэтым. Дарэчы, у яе не менш дыпломаў і ўзнагарод, чым у маці. Насця стала пераможцай раённага краязнаўчага конкурсу «Непаўторны Столінскі раён», прысвечанага памяці М. Шэлехава, уладальніцай дыплома ІІ ступені рэспубліканскага конкурсу «Зялёная школа» ў намінацыі «Моладзь за зялёную планету». Два гады таму заняла другое месца ў абласным аглядзе-конкурсе «Выратавальнікі вачамі дзяцей» у намінацыі «Казка». Больш таго, Анастасія Сеген стала пераможцай міжнароднага конкурсу, прысвечанага 75-й гадавіне Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне, які праводзіўся ў Маскве. Журы, у складзе якога былі загадчыкі музеяў, члены саюза пісьменнікаў і мастакоў, высока ацаніла даследчую работу «Мой прадзед – герой».\nВольга бачыць у сваёй дачцэ працяг і вельмі ганарыцца ёю. Зараз дзяўчына заканчвае школу і рыхтуецца да паступлення. Пакуль спынілася на педагогіцы.\n– Чалавек павінен быць апантаны сваёй справай, – кажа субяседніца. – Мне заўсёды было цікава, таму хапала і часу, і сілы, каб, так бы мовіць, дакапацца да ісціны. Я атрымліваю асалоду, калі ў мяне гэта атрымліваецца.\nДля кіраўніцтва школы бібліятэкар на вагу золата, таму менавіта ёй давяраюць інавацыйныя праекты. Ведаюць: калі Вольга Сеген за штосьці ўзялася – абавязкова давядзе да канца.\nВольга, як і яе дачка, вельмі любіць маляваць. Асабліва пейзажы роднага Рамля, які любіць усім сэрцам і не ўяўляе жыцця ў іншым месцы.\nВольга ўпэўнена, што сіла чалавека ў яго дабрыні, таму раіць дараваць нават ворагам, бо крыўда – цяжкі груз.


Кароткі змест Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч - Гапон - чытаць на беларускай мове\nУ карчме весяліцца вясковы люд, п’юць гарэлку, танцуюць, спяваюць. З’яўляюцца войт з аканомам, вяселле спынілася, усіх апанаваў страх. Не спалохаўся толькі Гапон. Ён закрычаў, каб маладыя ўцякалі з хаты, бо ходзяць чуткі, «што некрутаў будуць браць». Хоць Гапон адчайна супраціўляўся, «яго, беднага, звязалі дый у калодкі скавалі».\nАднойчы вечараму двор з’явіўся афіцэр. Ён кінуўся пані ў ногі з просьбай злучыць яго з каханай дзяўчынай. Кацярына, пазнаўшы Гапона, таксама прыпала да ног сваёй заступніцы.


Аб інтэр’еры ў самім палацы захаваліся агульныя зьвесткі. У яго сярэдняй частцы разьмяшчаліся жылыя пакоі гаспадароў, заля для прыёмаў. У бакавым крыле былі гаспадарчыя памяшканьні: гардэробная, сталовая, кладоўка, пакоі для прыслугі. У другім крыле разьмяшчаліся пакоі для гасьцей. У палацы было шмат карцін, хрусталю, парцаляны. У час 1-й сусьветнай вайны з прыбліжэньнем фронту ўсё гэта было вывезена на ўсход і бясьсьледна зьнікла. Гэтаму паспрыяла і грамадзянская вайна. Можна меркаваць, што творы мастацтва знаходзяцца ў запасьніках расійскіх музэяў і ў прыватных калекцыях.\nСтары Дворац на Радзіма.орг\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Стары_Дворац&oldid=2064774»\nАпошняе рэдагаваньне ў 16:57 3 чэрвеня 2019\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 3 чэрвеня 2019 году ў 16:57.


Чырвоны, жоўты, зялёны!\n> Чырвоны, жоўты, зялёны!\nДнямі на базе сярэдняй школы № 87 сталіцы намеснік начальніка АДАІ Партызанскага РУУС Мінска Андрэй Шуканаў правёў навучальныя заняткі для дзяцей.\nНавучанне дзяцей правілам бяспечных паводзін на дарогах можа паменшыць цяжкія наступствы і магчымасць ДТЗ.\n— Адзінае, што можа выратаваць дзіця на дарозе, — гэта вера ў забараняльныя ўласцівасці чырвонага колеру. Адзіны, хто можа яго ў гэтым пераканаць, — дарослы. І, натуральным, — сваім прыкладам, — расказаў Андрэй Шуканаў.\nУ вучэбным класе была прайграна дарожная абстаноўка і праведзены практычныя заняткі па правільным пераходзе праезнай часткі. Таксама школьнікі вывучылі сігналы рэгуліроўшчыка. Асноўны акцэнт быў зроблены на бяспечны пераход праезнай часткі з-за аб’екта, які абмяжоўвае агляднасць дарогі, бяспечнае катанне на веласіпедзе (пераход праезнай часткі пешшу, ведучы веласіпед) і правілы бяспекі паездкі ў салоне транспартных сродкаў.\nНа паводзіны дзяцей на дарозе ўплывае цэлы шэраг фактараў, з якіх неабходна падкрэсліць асаблівую значнасць узроставых і фізіялагічных асаблівасцей. Праводзіць работу з вучнямі неабходна мэтанакіравана і, галоўнае, у гульнявой форме — так яны лепш засвояць веды.\nвядучы спецыяліст па АіП АДАІ Партызанскага РУУС Мінска.


Канвертаваць Кітайскі юань (CNY) і Заходнеафрыканскай CFAS (XOF) : Калькулятар абменнага курсу\nКітайскі юань (CNY) і Заходняй Афрыкі CFA (XOF) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кітайскі юань і Заходняй Афрыкі CFA пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 2 чэрвень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кітайскі юань. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Заходняй Афрыкі CFA валюты па змаўчанні. Націсніце на Заходнеафрыканскай CFAS або Кітайскі юань канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКітайскі юань гэта валюта, у Кітай (CN, CHN). Заходняй Афрыкі CFA гэта валюта, у Бенін (BJ, BEN), Буркіна-Фасо (BF, БФА), Бераг Слановай Косці (Кот-д'Івуар, CI, CIV), Гвінея-Бісаў (GW, ГНБ), Малі (ML, MLI), Нігер (З, НКО), Сенегал (С.Н., SEN), і Таго (Т.Г., ТДА). Кітайскі юань таксама вядомы як Юаняў, Юаняў, і Рэнмінбі. Заходняй Афрыкі CFA таксама вядомы як Афрыканскага фінансавага супольнасці ЦБЗАГ. Сімвал CNY можа быць запісаная Y. Сімвал XOF можа быць запісаная CFAF. Кітайскі юань дзеліцца на 10 jiao or 100 fen. Заходняй Афрыкі CFA дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу Кітайскі юань Апошняе абнаўленне 1 чэрвень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Заходняй Афрыкі CFA Апошняе абнаўленне 1 чэрвень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. CNY каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. XOF каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


На Віцебшчыне аднавілі шэсць польскіх могілак - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа Віцебшчыне аднавілі шэсць польскіх могілак\nШэсць старых могілак польскіх жаўнераў былі адноўлены ў Віцебскай вобласці. Яны загінулі яшчэ ў часы савецка-польскай вайны ў 1920 годзе. Упарадкавалі могілкі ў Глыбокім, Падсвіллі, Задарожжы, Докшыцах, Дунілавічах і Язна за сродкі польскай дзяржавы. У аграгарадку Язна, што ў Мёрскім раёне, на старых каталіцкіх могілках пахавана каля 40 польскіх жаўнераў.\nПа словах жыхаркі Язна Евы Астроўскай, раней старыя каталіцкія могілкі даглядалі толькі мясцовыя жыхары, цяпер дапамагаюць ім у гэтым і мясцовыя ўлады:\n– Усе магілы жаўнераў, усё гэта было разбурана, усё было павалена, пабіта. Усе могілкі абнавілі, усё зрабілі. ЖКГ цяпер прыбірае гэтыя могілкі. Спілілі ўсё, узялі сабе на атапленне кацельнай. Цяпер ужо прыбіраюць ад сельсавета.\nПасля аднаўлення могілак у Язна, іх асвяціў ксёндз з Дзісны. Мясцовыя жыхары чакалі і высокіх гасцей з Польшчы. Але міністр замежных спраў Польшчы Яцэк Чапутовіч і амбасадар Польшчы ў Беларусі Артур Міхальскі наведалі толькі могілкі ў вёсцы Дунілавічы Докшыцкага раёна.\nНядаўна ўшанаваць памяць загінулых у Язна прыязджалі і польскія байкеры.\nМогілкі ў Язна.\nМогілкі ў Дунілавічах.\nМогілкі ў Глыбокім.\nАмбасада Польшчы ў Менску павялічыць колькасць вокнаў для прыёму грамадзян\nПалякі багацейшыя за грэкаў і даганяюць партугальцаў\nСевярынец: Скарачэнне фінансавання «Белсата» – гэта здрада\nЗ 1 студзеня зменіцца парадак працаўладкавання беларусаў у Польшчы


Таленты Стаўбцоўшчыны — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n12.06.2015 09.06.2015 Admin701Комментарии on Таленты Стаўбцоўшчыны\nМАЙСТЭРСТВА СТАЎБЦОЎСКІХ СКРЫПАЧОЎ\nЛідскі конкурс «ЛьВенок» зноў сабраў таленавітых дзяцей з усёй рэспублікі паказаць сваё майстэрства ў розных намінацыях.\nЧыста, граматна, віртуозна, артыстычна выканала сваю конкурсную праграму юная скрыпачка Стаўбцоўскай дзіцячай школы мастацтваў Сабрына Пракаповіч. Ёй прыйшлося сапернічаць са студэнтамі каледжаў, але дзяўчынка справілася з хваляваннем і дастойна прадставіла сваю праграму. Узнагарода ёй – лаўрэацкі дыплом. Наогул, гэты год ураджайны для Сабрыны на лаўрэацкія дыпломы: у яе тры прызавыя месцы – на рэгіянальным, абласным і рэспубліканскім конкурсах.\nРада гэтым абставінам і яе настаўніца Ала Імамутдзінава:\n– Таленавітая дзяўчынка, – гаворыць Ала Мікалаеўна, – у Сабрыны атрымліваюцца ўсе тэхнічныя складанасці, яна адчувае музыку, якую выконвае, выказвае свае адносіны да яе. Ва ўсіх конкурсах і канцэртах нязменным канцэртмайстрам выступае таленавіты настаўнік, віртуозная піяністка Людміла Новікава. Гэта сапраўдны дуэт двух сэрцаў. Пры выкананні твораў яны разумеюць адна другую з першага погляду. Людміла Мікалаеўна дапамагае Сабрыне на сцэне справіцца з хваляваннем, таму што кожны конкурс – гэта вялікае напружанне сіл. Хочацца выказаць падзяку бацькам Сабрыны – Віктару і Вользе Пракаповічам. Бацькі знайшлі магчымасць паехаць у Германію і прывесці выдатную майстроўскую скрыпку. У іх шматдзетнай сям’і ўсе дзеці займаюцца музыкай. Сабрына добра вучыцца і ў стаўбцоўскай гімназіі. Мы падтрымліваем яе мару звязаць сваё жыццё з музыкай. Пажадаем ёй творчых поспехаў і дасягнення сваёй мэты.\nНа гэтым рэспубліканскім конкурсе лаўрэацкі дыплом ІІ ступені атрымаў і ансамбль скрыпачоў у складзе Рамана Шайнова, Сабрыны Пракаповіч, Таццяны Акуліч, Дзіяны Сарока, Юліі Карповіч. Дзеці пакарылі журы сваёй артыстычнасцю, лёгкасцю выканання конкурсных твораў. Каб дабіцца якаснага выканання, з узорным калектывам не адзін месяц прыйшлося папрацаваць настаўнікам Але Імамутдзінавай, Таццяне Кот, нязменнаму канцэртмайстру Алене Бохан. Гэтыя старанні і вучняў, і педагогаў не прапалі дарэмна. Поспехам юных музыкантаў радуецца і кіраўніцтва школы. Скрыпачы выказваюць удзячнасць дырэктару Дзмітрыю Слесарчыку за транспарт, які быў выдзелены для паездкі на конкурсы.\nНа здымку: Ала Імамутдзінава са сваёй вучаніцай Сабрынай Пракаповіч.\nГРАН-ПРЫ – АРКЕСТРУ «ВІЦІНЫ»\nНародны духавы аркестр «Віціны» раённага Цэнтра культуры пад кіраўніцтвам дырыжора Аляксандра Нічыпаровіча стаў уладальнікам галоўнага прыза на Рэспубліканскім конкурсе духавых аркестраў, які прайшоў у парку Горкага ў сталіцы.\nУ конкурсе паказвалі сваё майстэрства прафесіянальныя і самадзейныя духавыя аркестры з усёй Беларусі, у тым ліку аркестры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі і Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Арганізатарамі конкурсу выступілі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, саюз музычных дзеячаў і асацыяцыя духавых аркестраў Беларусі. У складзе журы былі знакамітыя дзеячы культуры: прафесары духавой музыкі Ігар Мангушаў, Аляксандр Карацееў, заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь Аляксандр Фёдараў.\nГран-пры стаўбцоўскаму аркестру – гэта прызнанне яго як аднаго з лепшых духавых аркестраў краіны. Вялікая заслуга ў развіцці старэйшага ў раёне мастацкага музычнага калектыву яго кіраўніка Аляксандра Нічыпаровіча. Свой высокі прафесіяналізм укладвае ў дзейнасць калектыву канцэртмайстар Уладзімір Сошка, дзякуючы якому аркестр зачароўвае гарманічнай сугучнасцю яго ўдзельнікаў на розных музычных інструментах. Узнагароды гэтага рэспубліканскага конкурсу атрымалі і мажарэткі, якія ўпрыгожылі выступленне аркестра, а таксама падрыхтавалі асобную конкурсную кампазіцыю. Выступленне стаўбцоўскіх мажарэтак было ацэнена дыпломам ІІ ступені. Кіруюць калектывам выкладчыкі Аляксандра Варывоцкая і Анастасія Бекасава. Спецыяльнымі дыпломамі журы адзначыла салістаў духавога аркестра «Віціны» – Сяргея Лубчонка (дуда), Вольгу Кулага (саксафон), Уладзіміра Рэцкага (труба).\nТакая высокая ацэнка выканальніцкага майстэрства аркестра – добры стымул для ўдзелу ў наступных конкурсах. Цяпер духавы аркестр збіраецца ў гастрольную паездку ў польскі горад Лобез.\nЗ 2006 года праводзіцца Міжнародны конкурс жывапісу і графікі «На сваёй зямлі». У гэтым годзе на конкурс прыйшлі 13 247 работ з 34 краін свету. Конкурсныя работы разглядвалі 13 прафесійных мастакоў, педагогаў і мастацтвазнаўцаў з Беларусі, Расіі, Украіны.\nЛаўрэатамі гэтага міжнароднага конкурсу сталі выхаванцы мастацкага аддзялення Стаўбцоўскай школы мастацтваў Бажэна Звыцэвіч і Дзіяна Чарнец. Падзячнымі лістамі адзначаны работы Дар’і Тулейка, Анастасіі Маскаленчык, Паліны Камёнка, Аляксандры Барысевіч. З вучнямі працуюць настаўнікі Андрэй і Ірэна Зянько.\nДыпломы ўдзельнікаў конкурсу атрымалі выхаванцы народнай студыі «Раніца» Шашкоўскай дзіцячай школы мастацтваў Павел Сахар, Захар Радзіон, Дар’я Лукша. Кіраўнік студыі – Святлана Калкоўская.\nПЕСЕНЬ ДАР «АЛЬБУЦКАЙ КРЫНІЧКІ»\n25-ты раз на Стаўбцоўшчыне прайшоў раённы дзіцячы фестываль беларускай песні «Альбуцкая крынічка». Арганізатарам яго стала Наваколасаўская дзіцячая школа мастацтваў, якую ўзначальвае Наталля Кур’яновіч.\nУ гэтым годзе ў песенным свяце прынялі ўдзел 26 выканаўцаў з пяці дзіцячых школ мастацтваў і раённага Цэнтра культуры.\nУ намінацыі «Ансамблі» першае месца журы вызначыла знакамітаму дзіцячаму калектыву нашага раёна – узорнаму ансамблю «Жавароначкі» Стаўбцоўскай дзіцячай школы мастацтваў пад кіраўніцтвам Л. П. Канаплянікавай-Доўнар. Другое месца прысуджана ансамблю народнай песні «Кропелька» Старасвержанскай дзіцячай школы мастацтваў пад кіраўніцтвам Л. В. Варывоцкай. Дыплом ІІІ ступені атрымаў узорны ансамбль народнай музыкі і песні «Каласкі» Наваколасаўскай дзіцячай школы мастацтваў пад кіраўніцтвам А. В. Грыбко.\nУ намінацыі «Салісты» (эстрадны вакал) дыпломам І ступені ўзнагароджана Дар’я Доўнар з раённага Цэнтра культуры, кіраўнік В. І. Малухін, дыпломам ІІ ступені – Таццяна Касцюкевіч з Дзераўнянскай дзіцячай школы мастацтваў, кіраўнік М. Л. Авязава, дыпломам ІІІ ступені – яшчэ адна вучаніца Валерыя Малухіна Аляксандра Харына. У конкурсе народных спеваў першае месца прысуджана Мілане Бондаравай, другое – Кацярыне Васілеўскай, з якімі ў Стаўбцоўскай дзіцячай школе мастацтваў працуе Людміла Канаплянікава-Доўнар. Трэцяе месца атрымала Марыя Брыкалава з Наваколасаўскай дзіцячай школы мастацтваў, кіраўнік А. В. Грыбко.\nФестываль стаў стымулам для юных талентаў павышаць узровень вакальных і харавых спеваў.\nНЯСВІЖСКІЯ КРАЯВІДЫ Ў ЖЫВАПІСЕ\nВыхаванцы Стаўбцоўскай і Шашкоўскай дзіцячых школ мастацтваў паспяхова паўдзельнічалі ў VІІ рэгіянальным адкрытым пленэры юных мастакоў імя Міхаіла Сеўрука, які прайшоў у Нясвіжы.\nКонкурс быў выдатна арганізаваны. Урачыстае адкрыццё пленэра прайшло ў тэатральнай зале Нясвіжскага замка. Для 34 удзельнікаў пленэра з 15 мастацкіх школ і дзіцячых школ мастацтваў з усіх абласцей Беларусі была арганізавана і экскурсія па замку. Арганізатары пленэра паклапаціліся і аб прызах для пераможцаў – прафесійных наборах алоўкаў і фарбаў лепшых вытворцаў гэтай прадукцыі для мастакоў.\nЖуры высока ацаніла работы дзесяцігадовага Васіля Зянько са Стаўбцоўскай школы мастацтваў – ён атрымаў дыплом І ступені. Дыпломам ІІ ступені ўзнагароджана Бажэна Звыцэвіч, заахвочвальным дыпломам – Патрысія Шчэкала, абедзве – вучаніцы Стаўбцоўскай школы мастацтваў. З імі працуюць выкладчыкі Андрэй і Ірэна Зянько.\nПрыгожыя пейзажы атрымаліся ў Аляксандры Барысевіч (Стаўбцоўская дзіцячая школа мастацтваў) і Захара Радзіона (Шашкоўская дзіцячая школа мастацтваў). Па традыцыі работы ўдзельнікаў пленэра будуць прадстаўлены на выставе.\nПрыемны сюрпрыз прынеслі спаборніцтвы першынства рэспублікі сярод юніёраў па лёгкай атлетыцы. Прадстаўнік Стаўбцоўшчыны, які выступаў за зборную Мінскай вобласці, Аляксей Вяршынін стаў пераможцам у бегу на 2000 метраў з перашкодамі.\nСёлета Аляксей паспеў ужо адзначыцца прызавымі ўзнагародамі, беручы ўдзел у абласных стартах. А цяпер вось важкае дасягненне і на рэспубліканскім узроўні. Гэта поспех і юнага спартсмена, і яго трэнераў Вольгі Ярашэвіч і Анатоля Турчановіча.\nВасьмікласнік Вішнявецкай СШ мае намер працягваць далей вучобу ў школе алімпійскага рэзерву. Здольнасць юнака ацанілі вядучыя трэнеры рэспублікі У. Полагаў, Т. Карэйка.\nЗ УДАЧАЙ ПАДРУЖЫЦЦА\nСпаборніцтвы па шматбор’і «Дружба», якія прайшлі ў Капылі, сталі ўдалымі для каманды нашага раёна. Юныя спартсмены 2001-2002 гадоў нараджэння занялі першае агульнакаманднае месца.\nВіды спорту, якія ўваходзяць у праграму шматбор’я, патрабуюць і хуткасці, і вынослівасці, і дакладнага разліку. Удзельнікі спаборнічалі ў бегу на 60 метраў, скачках у даўжыню і кіданні мяча на адлегласць. Чацвёрты від – пераадоленне кросавай дыстанцыі на 800 метраў для хлопцаў і 500 метраў – для дзяўчат. Паспяхова справіліся з заданнямі ўсе члены каманды. Навучэнцы СШ № 3 г. Стоўбцы Карына Татэвасян, Дзяніс Дзям’янка, Андрэй Ліпніцкі, Уладзіслаў Мілашэўскі, а таксама Ксенія Гацура, Карына Уліч, Данііл Нашчынец, якія займаюцца ў гімназіі № 1, і Вера Бець з Вішнявецкай СШ згуртаваліся ў дружны калектыў. Усе прынеслі заліковыя ачкі камандзе, і кубак пераможцы – у стаўбчан. А таксама восем медалёў за асабістыя дасягненні. Гэта вынік працы трэнераў Анатоля Турчановіча, Андрэя Вяршыны, Вольгі Ярашэвіч, Юрыя Кручка.


Якія віды абсталявання CW-3000 ахаладжальнік дастасавальна для астуджэння?\nВы маглі б ведаць, што маленькая вада Chiller CW-3000 адрозніваецца ад іншых мадэляў Chiller. Самая вялікая розніца ў тым, што CW-3000 ахаладжальнік з'яўляецца пасіўным астуджэннем астуджэння, што азначае, што ён не мае халадзільнай функцыі.\nВы маглі б ведаць, што маленькая вада Chiller CW-3000 адрозніваецца ад іншых мадэляў Chiller. Самая вялікая розніца ў тым, што CW-3000 ахаладжальнік з'яўляецца пасіўным астуджэннем астуджальнік, што азначае, што ён Абыякава’т ёсць халадзільная функцыя. Такім чынам, ён падыходзіць толькі для астуджэння невялікай магутнасці прамысловага абсталявання, такіх як УФ-друкаркі, малой магутнасці з ЧПУ шпіндзеля, невялікая сіла CO2 лазерны крыніца і гэтак далей.\nПЕРЕД Што такое недахоп пасіўнага астуджэння вады ахаладжальнік?\nШто такое хладагент для УФ-лазера міні-рэцыркуляцыі Chiller Cwul-05? ДАЛЕЙ


Перавагі і асаблівасці арэнды кампрэсара\nГалоўная ➠ Спецабсталяванне ➠ Перавагі і асаблівасці арэнды кампрэсара\nАпублікавана 03.10.2016 16:24\nПадчас правядзення будаўнічых работ кампаніі або прыватныя асобы практычна заўсёды бяруць у арэнду спецтэхніку, так як купляць дарагое абсталяванне не выгадна.\nТаму варта прадумаць усе нюансы і звярнуць сваю ўвагу на кампаніі, якія прадастаўляюць якасныя паслугі пракату.\nАсаблівасці паслугі арэнды\nСёння арэнда кампрэсара – актуальная і запатрабаваная паслуга, якая валодае шматлікімі перавагамі. Дзякуючы наяўнасці спецыяльнага абсталявання, будаўнічая кампанія зможа значна паскорыць свае працы.\nКампрэсары – дарагое абсталяванне, якое патрабуе пастаяннага абслугоўвання. Будаўнічым кампаніям тэхніка патрэбна часцей за ўсё для выканання разавай працы, таму арэнду варта лічыць ідэальным выхадам са становішча. Спецыялістам не варта перажываць з нагоды выхаду з ладу абсталявання, так як арэндадаўца павінен прадаставіць яго ў спраўным стане.\nПерш чым замовіць паслугі арэнды кампрэсара, варта старанна прадумаць усе нюансы і выбраць салідную кампанію, якая прадаставіць якаснае і спраўнае абсталяванне. Высокакваліфікаваныя спецыялісты падбяруць кампрэсар неабходнай магутнасці, якая будзе адказваць усім патрабаванням будаўніцтва.\nКампанія прапануе ў арэнду спецтэхніку толькі ад вядомых вытворцаў такіх, як Kaeser, Радавы, Atlas copco і іншыя, якія валодаюць выдатнымі якаснымі характарыстыкамі і высокай прадукцыйнасцю.\nПеравагі выкарыстання кампрэсара\nАсаблівай увагі заслугоўвае эфектыўная спецтэхніка з отбойными малаткамі, якая дазваляе ажыццяўляць разнастайныя дэмантажныя працы, звязаныя з бетонам або цагляным мурам. Акрамя гэтага для асабліва складаных і працаёмкіх работ часта выкарыстоўваюць кампрэсар з бетоноломами.\nАрэнда кампрэсара выгадная кампаніям, якія не выкарыстоўваюць пастаянна адбойныя малаткі і іншае абсталяванне, таму можна пазбегнуць пакупкі дарагой спецтэхнікі, і зэканоміць значныя матэрыяльныя сродкі. Сёння сучасныя вытворцы ажыццяўляюць вытворчасць эканамічных, кампактных прылад, якія можна перавозіць любым відам транспарту.\nУсе мадэлі абсталяваныя адмысловымі шуму глушыцелямі, якія дазваляюць выкарыстоўваць кампрэсары круглыя суткі, без нанясення шкоды здароўю чалавека. Вопытныя спецыялісты дапамогуць падабраць спецтэхніку заказчыкам у адпаведнасці з аб'ёмам працы і асаблівасцямі умоў, у якіх будзе працаваць кампрэсар.\nКанвеерныя ролікі, іх перавагі і асаблівасці\nЯк павысіць рэнтабельнасць крана-маніпулятара на грузавым аўтамабілі\nРучныя лістагібачны станкі віды і іх характарыстыкі